title: Zaak C-145/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 24 april 2009 — Land Baden-Württemberg/Panagiotis Tsakouridis

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 24 april 2009 — Land Baden-Württemberg/Panagiotis Tsakouridis
   (Zaak C-145/09)
   2009/C 153/48
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Baden-Württemberg

      Verwerende partij: Panagiotis Tsakouridis

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het in artikel 28, lid 3, van richtlijn 2004/38/EG (1) van 29 april 2004 (hierna: „de richtlijn”) gebruikte begrip „dwingende redenen van openbare veiligheid” aldus worden uitgelegd dat alleen onomstotelijke bedreigingen van de externe of interne veiligheid van de lidstaat een verwijderingsmaatregel kunnen rechtvaardigen en dat hieronder alleen vallen het voortbestaan van de staat met inbegrip van zijn wezenlijke instellingen, het goed functioneren daarvan, het overleven van de bevolking, de buitenlandse betrekkingen en het vreedzaam samenleven van de volkeren?

               2)

               Onder welke voorwaarden gaat de verhoogde bescherming tegen verwijdering na een verblijf van tien jaar in de gastlidstaat, als voorzien in artikel 28, lid 3, sub a, van de richtlijn, weer verloren? Gelden in dit verband dezelfde voorwaarden als bepaald in artikel 16, lid 4, van de richtlijn voor het verlies van het duurzame verblijfsrecht?

               3)

               Voor het geval dat de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord en artikel 16, lid 4, van de richtlijn van overeenkomstige toepassing is: gaat de verhoogde bescherming tegen verwijdering alleen door tijdsverloop verloren, los van de belangrijkste redenen voor de afwezigheid?

               4)

               Eveneens voor het geval dat de tweede prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord en artikel 16, lid 4, van de richtlijn van overeenkomstige toepassing is: blijft de verhoogde bescherming tegen verwijdering in stand in geval van een gedwongen terugkeer naar de gastlidstaat in het kader van een strafrechtelijke vervolging voordat de periode van twee jaar is verstreken, ook indien na de terugkeer vooralsnog voor langere tijd geen gebruik kan worden gemaakt van de fundamentele vrijheden?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77, met rectificaties in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 35 en PB L 204 van 4.8.2007, blz. 28).


title: Zaak C-3/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Telefonia Dialog sp. z o.o./T-Mobile Polska SA, voorheen Polska Telefonia Cyfrowa SA (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikelen 7 en 20 — Beslechting van geschillen tussen ondernemingen die elektronischecommunicatienetwerken of -diensten aanbieden — Verplichting de procedure van artikel 7, lid 3, ten uitvoer te leggen — Maatregel die van invloed kan zijn op de handel tussen de lidstaten — Richtlijn 2002/19/EG — Artikel 5 — Bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de nationale regelgevende instanties met betrekking tot toegang en interconnectie — Richtlijn 2002/22/EG — Artikel 28 — Niet-geografische nummers)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Telefonia Dialog sp. z o.o./T-Mobile Polska SA, voorheen Polska Telefonia Cyfrowa SA
   (Zaak C-3/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG - Artikelen 7 en 20 - Beslechting van geschillen tussen ondernemingen die elektronischecommunicatienetwerken of -diensten aanbieden - Verplichting de procedure van artikel 7, lid 3, ten uitvoer te leggen - Maatregel die van invloed kan zijn op de handel tussen de lidstaten - Richtlijn 2002/19/EG - Artikel 5 - Bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de nationale regelgevende instanties met betrekking tot toegang en interconnectie - Richtlijn 2002/22/EG - Artikel 28 - Niet-geografische nummers))
   (2015/C 198/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Telefonia Dialog sp. z o.o.

      Verwerende partijen: T-Mobile Polska SA, voorheen Polska Telefonia Cyfrowa SA

      Dictum

               1)

               De artikelen 7, lid 3, en 20 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie gehouden is de procedure van artikel 7, lid 3, toe te passen wanneer zij voornemens is bij de beslechting van een geschil tussen ondernemingen die elektronischecommunicatienetwerken of -diensten aanbieden in een lidstaat, verplichtingen op te leggen om de toegang tot niet-geografische nummers te garanderen overeenkomstig artikel 28 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) en deze verplichtingen van invloed kunnen zijn op de handel tussen de lidstaten.

               2)

               Artikel 7, lid 3, van richtlijn 2002/21 moet aldus worden uitgelegd dat een maatregel die door een nationale regelgevende instantie wordt genomen om er overeenkomstig artikel 28 van richtlijn 2002/22 voor te zorgen dat eindgebruikers toegang hebben tot niet-geografische nummers, van invloed is op de handel tussen de lidstaten in de zin van die bepaling indien hij al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel, invloed kan uitoefenen op de handel tussen de lidstaten die van meer dan geringe betekenis is, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak C-296/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Vlaamse Gemeenschap/Maurits Baesen (Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 13, lid 2, sub d — Begrip „met ambtenaren gelijkgestelden” — Arbeidsovereenkomst met overheidsbestuur)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Vlaamse Gemeenschap/Maurits Baesen
   (Zaak C-296/09) (1)

   (Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 13, lid 2, sub d - Begrip „met ambtenaren gelijkgestelden” - Arbeidsovereenkomst met overheidsbestuur)
   2011/C 55/17
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vlaamse Gemeenschap

      Verwerende partij: Maurits Baesen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 13, lid 2, sub a en d, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Ambtenaren en met hen gelijkgestelden — Begrip — Persoon die een arbeidsovereenkomst heeft gesloten met een overheidsinstantie

      Dictum

   Wat dient te worden verstaan onder „ambtenaren” en „met hen gelijkgestelden” in de zin van artikel 13, lid 2, sub d, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1390/81 van de Raad van 12 mei 1981, wordt uitsluitend bepaald volgens het nationale recht van de lidstaat waaronder de overheidsdienst die deze personen tewerkstelt, ressorteert en een persoon in de situatie van verweerder in het hoofdgeding, die in een lidstaat gedeeltelijk onder de socialezekerheidsregeling voor ambtenaren en gedeeltelijk onder die voor werknemers valt, kan overeenkomstig het bepaalde in artikel 13, lid 2, sub d, van deze verordening aldus uitsluitend onder de toepassing vallen van de wetgeving van de lidstaat waaronder de overheidsdienst die hem tewerkstelt, ressorteert.

      (1)  PB C 267 van 07.11.2009.


title: Zaak F-71/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 februari 2014 — CL/EEA (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Bijstandsplicht — Artikel 24 van het Statuut — Psychisch geweld door hiërarchieke meerdere — Afwijzing van verzoek om een administratief onderzoek in te stellen — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/56

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 februari 2014 — CL/EEA
   (Zaak F-71/13) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Bijstandsplicht - Artikel 24 van het Statuut - Psychisch geweld door hiërarchieke meerdere - Afwijzing van verzoek om een administratief onderzoek in te stellen - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk))
   2014/C 421/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CL (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Milieuagentschap (vertegenwoordigers: O. Cornu, gemachtigde, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om instelling van een administratief onderzoek teneinde de feiten van geweld vast te stellen of te preciseren

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CL zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Europees Milieuagentschap.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013, blz. 32.


title: Beroep, op 10 juni 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-215/98)

text:
5.9.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 278/13
Ð De opvatting van het Gerecht, dat de Commissie over                   Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991
     een termijn van drie maanden voor onderzoek                        inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen
     beschikte, is niet in overeenstemming met de steuncode             bevatten (1), of door deze niet binnen de gestelde ter-
     en met het in de rechtspraak aanvaarde vereiste van                mijn bij de Commissie in te dienen, de krachtens het
     voortvarendheid.                                                   Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
                                                                        gen niet is nagekomen;
Ð Schending van artikel 6, lid 6, van de code en van de
     algemene beginselen inzake steunmaatregelen: Uit-             Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     gaande van de onjuiste premisse, dat de bevoegdheid
     van de Commissie in de tijd beperkt zou zijn, miskent
     het Gerecht de opvatting van het Hof, dat een defini-         Middelen en voornaamste argumenten
     tief terugvorderingsbevel steeds mede een definitieve
     beslissing van de Commissie veronderstelt, dat de
     steun materieel onrechtmatig is. Het Gerecht heeft de         Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het Verdrag zijn
     formele en materieÈle aspecten van de steunprocedure          richtlijnen, ten aanzien van het te bereiken resultaat, ver-
     op ontoelaatbare wijze met elkaar verward door uit de         bindend voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd. Op
     overschrijding van een termijn die zelfs door de Com-         grond van artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag moeten
     missie niet als fatale termijn, maar blijkens vele soort-     de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen tref-
     gelijke gevallen als eenvoudige administratieve aanmel-       fen die geschikt zijn om de nakoming van de uit het Ver-
     dingstermijn wordt opgevat, de materieÈle onrechtma-          drag of uit handelingen van de instellingen voortvloeiende
     tigheid van de steun af te leiden.                            verplichtingen te verzekeren.
Ð Schending van het discriminatieverbod: Het Gerecht is            Het staat vast, dat de Helleense Republiek ten tijde van de
     bij de zeer beknopte behandeling van dit middel van           voorbereiding van dit beroep nog steeds geen programma's
     verzoekster volledig voorbijgegaan aan de vergelijking        in de zin van artikel 6 van de richtlijn heeft opgesteld voor
     die zij tussen haar situatie en die van EKO Stahl had         de periode van 18 maart 1993 tot 18 maart 1997, en
     getrokken.                                                    evenmin bij de Commissie heeft ingediend, ter verwezenlij-
                                                                   king van de aldaar genoemde doelstellingen.
Ð Schending van het vertrouwensbeginsel.
                                                                   De Commissie is dan ook genoodzaakt aan te nemen, dat
                                                                   de Helleense Republiek haar verplichtingen uit het Verdrag
Ð Schending van de motiveringsplicht.                              en uit Richtlijn 91/157/EEG niet is nagekomen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998, blz. 14.                               (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38.
(2) Beschikking nr. 3855/91/EGKS van de Commissie (PB L 362
    van 31.12.1991, blz. 57).
                                                                   Beroep, op 16 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Beroep, op 10 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                                (Zaak C-221/98)
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                        (Zaak C-215/98)                                                    (98/C 278/23)
                          (98/C 278/22)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 16 juni 1998 beroep ingesteld tegen Franse Repu-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
is op 10 juni 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-          vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van haar juridi-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van de                te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            Kirchberg.
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
                                                                   De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   1. Vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft vol-
                                                                        daan aan de krachtens de Richtlijnen 90/364/EEG, 90/
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de              365/EEG en 93/96/EEG van de Raad op haar rustende
     programma's op te stellen als bedoeld in artikel 6 van             verplichtingen, door:


title: Zaak C-472/01 P: Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-121/00 tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
16.3.2002              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 68/3
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door               tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht               tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    (BHIM).
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
T-119/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
               tekeningen en modellen) (BHIM)                       —     het arrest te vernietigen;
                        (Zaak C-470/01 P)                           —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
                                                                          hogere voorziening.
                          (2002/C 68/05)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door                Zie zaak C-468/01 P.
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 22.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-119/00
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM).
                                                                    Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                     Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht
                                                                    van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
—     het arrest te vernietigen;                                    (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
                                                                    T-121/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in     voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      hogere voorziening.                                                          tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                                (Zaak C-472/01 P)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 68/07)
Zie zaak C-468/01 P.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
                                                                    op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                    Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
                                                                    Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
                                                                    Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
                                                                    Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-121/00
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door               tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht               tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    (BHIM).
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
T-120/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
               tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                    —     het arrest te vernietigen;
                        (Zaak C-471/01 P)                           —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
                                                                          hogere voorziening.
                          (2002/C 68/06)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde            Zie zaak C-468/01 P.
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C. J. J. C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 22.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-120/00


title: Zaak C-48/14: Beroep ingesteld op 30 januari 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/21

         Beroep ingesteld op 30 januari 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-48/14)
   2014/C 102/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en J. Rodrigues, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               richtlijn 2013/51/Euratom van de Raad van 22 oktober 2013 tot vaststelling van voorschriften voor de bescherming van de volksgezondheid tegen radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert het Parlement drie middelen aan.
   In de eerste plaats betoogt het Parlement dat de Raad een onjuiste rechtsgrondslag heeft gekozen, omdat de in de bestreden richtlijn vervatte maatregelen behoren tot de in artikel 192 VWEU bedoelde Uniebevoegdheden inzake milieubescherming. Bijgevolg dienden deze maatregelen op basis van dit artikel en volgens de gewone wetgevingsprocedure te worden vastgesteld, en niet op basis van de artikelen 31 en 32 EA.
   In de tweede plaats merkt het Parlement op dat de bestreden richtlijn de rechtszekerheid aantast doordat de daarin opgenomen regels inzake toezicht en analyse en de reeds krachtens richtlijn 98/83/EG (2) geldende regels elkaar overlappen.
   Tot slot is het Parlement van mening dat de Raad met de vaststelling van de bestreden richtlijn het in artikel 13, lid 2, VEU bedoelde beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen heeft geschonden.

      (1)  PB L 296, blz. 12.

      (2)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (PB L 330, blz. 32).


title: Verzoek van de administratieve rechtbank van eerste aanleg van Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) van 29 mei 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Henkel Hellas AVEE en Griekse staat (Zaak C-350/98)

text:
21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 358/7
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           Verzoek van de administratieve rechtbank van eerste aan-
vragen:                                                            leg van Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) van 29 mei
                                                                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                Henkel Hellas AVEE en Griekse staat
1. Moet ingevolge artikel 3 van Richtlijn 84/5/EEG van
     de Raad (1) de dekking van de verplichte aansprakelijk-                              (Zaak C-350/98)
     heidsverzekering motorvoertuigen zich uitstrekken tot
     alle schade toegebracht aan de familieleden van de ver-                               (98/C 358/15)
     zekeringnemer of van de bestuurder van het voertuig,
     ook wanneer die familieleden kosteloos worden ver-
     voerd en er enkel sprake is van risicoaansprakelijkheid,
     zonder schuld, of kan een lidstaat in dergelijke geval-       De administratieve rechtbank van eerste aanleg van
     len het recht op een uitkering uitsluiten?                    Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) heeft bij beschikking
                                                                   van 29 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 24 september 1998, in het geding tussen Henkel
2. Gelden de in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 84/5/EEG           Hellas AVEE en Griekse staat, het Hof van Justitie van de
     genoemde minimumbedragen waarvoor de verzekering              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
     verplicht is, ook in geval van risicoaansprakelijkheid,       beslissing over de navolgende vragen:
     zonder schuld, of kan de wettelijke regeling van een
     lidstaat bepalen dat wanneer de voor het ongeval aan-
     sprakelijke bestuurder geen schuld treft, de maximaal
     uit te keren vergoedingen lager zijn dan die minimum-         1. Komt de door de Griekse staat krachtens artikel 42,
     bedragen?                                                          lid 6, van wet nr. 2065/1992 geheven belasting in feite
                                                                        neer op een kapitaalrecht als bedoeld in artikel 4 van
                                                                        Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (1), zoals nadien
3. Dient de nationale rechter zijn nationaal recht zodanig              gewijzigd, ook in aanmerking genomen dat op 1 juli
     uit te leggen dat het strookt met de bepalingen van een            1984 een dergelijk kapitaalrecht in Griekenland niet
     richtlijn, zowel in geval van gebrekkige omzetting als             bestond?
     in geval van handhaving van oudere bepalingen van
     nationaal recht?
                                                                   2. Zo ja, mag dan het tarief van die belasting, gelet ook
4. Dient de nationale rechter een met de richtlijn stro-                op de fiscale karakteristieken van Griekenland, het in
     kende uitlegging te geven, zelfs indien die uitlegging in          bovengenoemde richtlijn genoemde maximum van 1 %
     strijd is met de algemene opvatting over de betekenis              te boven gaan?
     en de draagwijdte van de bepalingen van nationaal
     recht, of indien die uitlegging in overeenstemming is
     met de bedoeling van de nationale wetgever, maar die          (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
     bedoeling in de tekst van de wet niet tot uitdrukking is
     gekomen?
5. Moet de nationale rechter tot een dergelijke, met de
     bepalingen van de communautaire richtlijn strokende
     uitlegging overgaan, ook indien alleen particulieren bij
     een geschil betrokken zijn?                                   Hogere voorziening, op 24 september 1998 ingesteld door
                                                                   Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Gou-
6. Dient de nationale rechter zijn nationale recht overeen-        pil tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak T-199/96
     komstig het bepaalde in artikel 1 van Richtlijn 90/232/       tussen Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en
     EEG van de Raad (2) uit te leggen, ook in geval van           J.-J. Goupil en Commissie van de Europese Gemeenschap-
     een ongeval dat zich heeft voorgedaan vóór het ver-           pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     strijken van de termijn waarbinnen de lidstaat die                      Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)
     bepaling in nationaal recht moest omzetten?                                        (Zaak C-352/98 P)
                                                                                (98/C 358/16)
7. Indien wordt geconcludeerd dat het niet mogelijk is
     het nationale recht zodanig uit te leggen dat het met
     de bepalingen van een richtlijn strookt, verplicht de
     voorrang van het Gemeenschapsrecht de nationale               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechter dan, de met de richtlijn onverenigbare bepalin-       is op 24 september 1998 hogere voorziening ingesteld
     gen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ook       door Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J.
     indien alleen particulieren bij een geschil betrokken         Goupil, vertegenwoordigd door J.-J. Spitzer en Y.-M.
     zijn?                                                         Moray, advocaten te Parijs, tegen het arrest,op 16 juli
                                                                   1998 in zaak T-199/96 tussen Laboratoires pharmaceuti-
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                 ques Bergaderm SA en J.-J. Goupil en Commissie van de
(2) PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33.                               Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
                                                                   Kamer).


title: Zaak C-260/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Bundesfinanzdirektion West/Heko Industrieerzeugnisse GmbH (Communautair douanewetboek — Artikel 24 — Niet-preferentiële oorsprong van goederen — Begrip ingrijpende verwerking of bewerking — Criterium van verandering van tariefpost — In Noord-Korea met staalstrengen uit China vervaardigde staalkabels)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Bundesfinanzdirektion West/Heko Industrieerzeugnisse GmbH
   (Zaak C-260/08) (1)

   (Communautair douanewetboek - Artikel 24 - Niet-preferentiële oorsprong van goederen - Begrip „ingrijpende verwerking of bewerking” - Criterium van verandering van tariefpost - In Noord-Korea met staalstrengen uit China vervaardigde staalkabels)
   2010/C 24/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundesfinanzdirektion West

      Verwerende partij: Heko Industrieerzeugnisse GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Vaststelling van de oorsprong van staalkabels die in Noord-Korea worden vervaardigd door assemblage van staaldraadstrengen uit China — Criteria die in aanmerking moeten worden genomen om uit te maken of een bepaald productiestadium de niet-preferentiële oorsprong van een product meebrengt — Eventueel belang van de omstandigheid dat de betrokken verwerking niet tot verandering van tariefpost leidt

      Dictum

   Voor goederen die zijn ingedeeld in post 7312 van de gecombineerde nomenclatuur van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005, kunnen de ingrijpende verwerkingen of bewerkingen in de zin van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, niet alleen de be- of verwerkingen omvatten die ertoe leiden dat het be of verwerkte product in een andere post van de gecombineerde nomenclatuur wordt ingedeeld, maar ook de be- of verwerkingen die zonder verandering van de tariefpost ertoe leiden dat het voortgebrachte product eigenschappen heeft en een specifieke samenstelling vertoont die het vóór genoemde verrichting niet bezat.

      (1)  PB C 247 van 27.09.2008.


title: Zaak T-396/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2009 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie (Kort geding — Verplichting van lidstaten om luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren — Aan lidstaat toegestane derogatie — Weigering van Commissie om tot heronderzoek over te gaan — Verzoek om opschorting van uitvoering en om voorlopige maatregelen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2009 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie
   (Zaak T-396/09 R)
   (Kort geding - Verplichting van lidstaten om luchtkwaliteit te beschermen en te verbeteren - Aan lidstaat toegestane derogatie - Weigering van Commissie om tot heronderzoek over te gaan - Verzoek om opschorting van uitvoering en om voorlopige maatregelen - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 37/53
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vereniging Milieudefensie (Amsterdam, Nederland) en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: A. van den Biesen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver, W. Roels en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om, enerzijds, opschorting van de uitvoering van beschikking C(2009) 6121 van 28 juli 2009 houdende niet-ontvankelijkverklaring van verzoeksters’ verzoek om herziening door de Commissie van haar beschikking C(2009) 2560 def. van 7 april 2009, waarbij aan het Koninkrijk der Nederlanden een tijdelijke derogatie is verleend ten aanzien van zijn verplichtingen op het gebied van de bestrijding van de luchtverontreiniging en, anderzijds, voorlopige maatregelen die het Koninkrijk der Nederlanden ertoe moeten aanzetten deze verplichtingen zo snel mogelijk na te leven

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-286/05: Beroep, op 18 juli 2005 ingesteld door Centre Européen pour la Statistique et le Développement A.s.b.l. (C.E.S.D.) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/34

         Beroep, op 18 juli 2005 ingesteld door Centre Européen pour la Statistique et le Développement A.s.b.l. (C.E.S.D.) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-286/05)
   (2005/C 229/73)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Centre Européen pour la Statistique et le Développement A.s.b.l. (C.E.S.D.), gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door D. Grisay, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               voor recht te verklaren dat het besluit van de Commissie van 18 mei 2005 nietig is voorzover met misbruik van bevoegdheid is genomen, en/of niet met redenen is omkleed en op een kennelijke beoordelingsfout berust;

               2)

               subsidiair, voor recht te verklaren dat dit besluit nietig is voorzover het betrekking heeft op de vijfentwintig overeenkomsten waarop de audit niet betrekking had;

               3)

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Nadat binnen het DG EUROSTAT onregelmatigheden waren vastgesteld, heeft de Commissie bij het omstreden besluit de gedelegeerde ordonnateurs gelast, elke contractuele betrekking met een aantal entiteiten, waaronder verzoeker, zo snel mogelijk te beëindigen op de wijze die in desbetreffende overeenkomst is bepaald.
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de Commissie haar bevoegdheid heeft misbruikt door bij wege van het bestreden besluit de in elke overeenkomst bepaalde bijzondere procedure voor het regelen van conflicten te omzeilen en in de plaats daarvan te kiezen voor de eenzijdige weg van een besluit op basis van artikel 93, lid 1, sub f van verordening nr. 1605/2002 (1). Verzoeker stelt in dit verband dat het bestreden besluit niet met redenen is omkleed.
   Hij stelt eveneens dat in het bestreden besluit een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt bij de kwalificatie van de hem ten laste gelegde feiten als ernstig in gebreke blijven bij de uitvoering in de zin van artikel 93, lid 1, van verordening nr. 1605/2002.
   Ten slotte stelt verzoeker dat het bestreden besluit is gebaseerd op een audit die slechts betrekking had op een overeenkomst tussen hem en de Commissie, en dat het derhalve ontoereikend is gemotiveerd, althans met betrekking tot de vijfentwintig andere overeenkomsten, waarop de audit geen betrekking had.

      (1)  Verordening (EG Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, van 16.9.2002, blz. 1)


title: Zaak C-187/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 12 april 2013 — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 12 april 2013 — Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.
   (Zaak C-187/13)
   2013/C 207/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confederazione Generale Italiana dei Trasporti e della Logistica (Confetra) e.a.

      Verwerende partijen: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Zijn met de bescherming van de vrijheid van mededinging, het vrij verkeer van ondernemingen, de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten (neergelegd in artikel 4, lid 3, VEU, en in de artikelen 101, 49, 56 en 96 VWEU) verenigbaar, en zo ja in hoeverre, nationale bepalingen van lidstaten van de Unie die minimumbedrijfskosten voor de sector wegvervoer voorschrijven, die meebrengen dat een onderdeel van de tegenprestatie voor de dienst en dus van de contractprijs door derden wordt vastgesteld?

               2.

               Kunnen beperkingen van de aangehaalde beginselen worden gerechtvaardigd door het algemeen belang van de veiligheid van het wegverkeer, en zo ja onder welke voorwaarden, en passen minimumbedrijfskosten als bedoeld in de regeling van artikel 83 bis van d.l. nr. 112/2008, zoals gewijzigd en aangevuld, in dat kader?

               3.

               Kan de vaststelling van minimumbedrijfskosten in dit verband worden overgelaten aan vrijwillige akkoorden tussen categorieën van belanghebbende marktdeelnemers of eventueel aan organen waarin particuliere marktdeelnemers uit de sector sterk zijn vertegenwoordigd zonder dat tevoren wettelijke criteria zijn vastgesteld?


title: Zaak C-66/02: Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/33
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Italiaanse                      de zin van artikel 87, lid 3. Dit is niet alleen een
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          methodologische fout, maar een tevens een motiverings-
                            schappen                                       gebrek.
                         (Zaak C-66/02)                               d)   Wat met name artikel 87, lid 3, sub b, betreft, blijkt uit
                                                                           de ontstaansgeschiedenis van de wet-Ciampi en van het
                                                                           wetsbesluit 153/99 duidelijk dat de Italiaanse wetgever
                        (2002/C 109/56)                                    door middel van de verschillende maatregelen aanzienlij-
                                                                           ke structurele wijzigingen op de Italiaanse bankmarkt
                                                                           heeft willen bewerkstelligen, namelijk de volledige en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 definitieve privatisering van de Italiaanse banken. Om
op 28 februari 2002 beroep tegen Commissie van de Europese                 dit te bereiken was het nodig de bankstichtingen hun
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-                 controleparticipaties in tal van spaarkassen en plaatselijke
genwoordigd door prof. U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan               banken opgaven. Daardoor zou de nog steeds sterke
door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.                                    aanwezigheid van overheidskapitaal, of in elk geval van
                                                                           niet van particuliere investeerders afkomstig kapitaal, in
                                                                           de Italiaanse banken worden weggewerkt of verminderd,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           hetgeen, anders dan de Commissie apodictisch aanneemt,
                                                                           niet zal leiden tot een vervalsing van de mededinging in
—    het door de Commissie op 11 december 2001 in                          de zin dat de begunstigde ondernemingen worden ver-
     procedure C-54/A/2000/EG jegens de Italiaanse Repu-                   sterkt ten opzichte van de andere, maar juist, zoals bij de
     bliek genomen besluit, dat op 13 januari 2002 ter kennis              overheidsbanken uit het Zuiden, tot een vermindering
     is gebracht, nietig te verklaren omdat niet is voldaan                van de ongelijkheid die vóór de betrokken regeling
     aan de voorwaarden om de fiscale bepalingen die de                    bestond tussen werkelijk particuliere banken en banken
     hervorming van het Italiaanse banksysteem begeleiden,                 die weliswaar naar de vorm, maar niet naar de controle-
     als „staatssteun” te kunnen aanmerken;                                participaties particuliere banken waren. Volgens de
                                                                           Italiaanse regering kan de volledige en definitieve priva-
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                               tisering van de Italiaanse banken een „project van gemeen-
                                                                           schappelijk Europees belang” vormen dat in de zin van
                                                                           artikel 87, lid 3, sub b, een steunregeling ter bevordering
                                                                           daarvan rechtvaardigt.
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens de Italiaanse regering is het bestreden besluit onwettig
om de navolgende redenen:
a)   de Commissie heeft niet voldaan aan haar verplichting,
     het besluit met redenen te omkleden;
                                                                      Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Commissie
b)   de wet die is voorgelegd om na te gaan of de begeleidende             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
     fiscale maatregelen gevolgen hebben voor de mededin-
     ging, moet worden gezien als het sluitstuk van de
     hervorming van het Italiaanse kredietwezen, en derhalve                                    (Zaak C-67/02)
     als een onderdeel van een economische hervorming die
     bepalend is voor de beoordeling van de algemene en
                                                                                (2002/C 109/57)
     communautaire betekenis ervan. Het belang ervan kan
     niet worden begrepen zonder te kijken naar de situatie
     van de sector vóór de hervorming. In het bestreden
     besluit is volledig voorbijgegaan aan dit aspect.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
c)   De Commissie maakt bij het onderzoek van de tegenar-             op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen Ierland door
     gumenten van de Italiaanse regering geen onderscheid             Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     tussen de argumenten waarmee wordt opgekomen tegen               digd door M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen
     de stelling dat de ter beoordeling voorgelegde fiscale           hebbende te Luxemburg.
     bepalingen als „staatssteun” kunnen worden aangemerkt,
     en de argumenten waarmee subsidiair wordt aangevoerd
     dat indien wordt aangenomen dat die bepalingen                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     „staatssteun” vormen, zij in aanmerking komen voor
     vrijstelling. De Commissie beschikte over alle gegevens          —    vast te stellen dat Ierland niet heeft voldaan aan de
     die zij nodig had om op basis van artikel 87, lid 1, EG te            krachtens richtlijn 79/923/EEG (1) inzake de vereiste
     beoordelen of de overheidstussenkomst als een verboden                kwaliteit van schelpdierwater op hem rustende verplich-
     „staatssteun” kon worden aangemerkt, dan wel of kon                   tingen, door niet overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn
     worden aangenomen dat die tussenkomst in overeen-                     programma’s op te stellen voor alle als zodanig aangewe-
     stemming was met de gemeenschappelijke markt in                       zen schelpdierwateren;


title: Zaak T-4/06: Beroep ingesteld op  12 januari 2006  — Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/27

         Beroep ingesteld op 12 januari 2006 — Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-4/06)
   (2006/C 74/52)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekster: Republiek Polen (vertegenwoordiger: Jarosław Pietras, gemachtigde)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 (PB L 271, van 15.10.2005, blz. 12);

               —

               verwijzing van Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van artikel 2 van verordening nr. 1686/2005, waarbij overeenkomstig artikel 16 van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 zijn vastgesteld om het ongedekte gedeelte van het totale verlies te dekken (1). Het bestreden artikel van de verordening stelt voor de staten die reeds vóór 1 mei 2004 lid van de Gemeenschap waren, en de „nieuwe” lidstaten een verschillende coëfficiënt van de aanvullende heffing vast.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               onbevoegdheid van de Commissie en schending van artikel 16 van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad, dat volgens verzoekster de Commissie enkel machtigt tot vaststelling van een enkele coëfficiënt van eenzelfde niveau voor de gehele Gemeenschap, wat de verschillende taalversies van de bepalingen van de verordening bevestigen, die in dat opzicht ondubbelzinnig en overeenstemmend zijn. Bovendien stelt verzoekster dat de beginselen van de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker niet alleen een afwijking van de formulering van de bepalingen van verordening nr. 1260/2001 niet kunnen rechtvaardigen, maar deze ook uitsluiten;

               —

               schending van het beginsel van de onmiddellijke en volledige overname van het acquis communautaire door de nieuwe lidstaten; volgens verzoekster vormt de verschillende coëfficiënt van de aanvullende heffing in werkelijkheid een overgangsmaatregel die geen basis vindt in de Toetredingsakte en de op grond daarvan vastgestelde handelingen. Verzoekster beroept zich in dit verband op artikel 2 van de Toetredingsakte die de basis vormt voor de overname door de Republiek Polen van alle uit het lidmaatschap voortvloeiende rechten en verplichtingen, wat volgens verzoekster betekent dat ook het recht op het gebruik van het teveel betaalde en de verplichting tot dekking van de verliezen op de suikermarkt die in de voorgaande verkoopseizoenen zijn ontstaan, zijn overgenomen;

               —

               schending van het discriminatieverbod; verzoekster verwijt de Commissie dat de datum van toetreding van de lidstaten tot de Europese Unie het enige criterium voor de verschillende coëfficiënt in de bestreden verordening is. Volgens verzoekster werd de consequentie van de toetreding uitputtend geregeld in de Toetredingsakte en de op grond daarvan vastgestelde handelingen en kan de datum van de uitbreiding van de Europese Unie geen objectief criterium vormen dat het verschil zou kunnen rechtvaardigen;

               —

               schending van het solidariteitsbeginsel; volgens verzoekster betekent de verschillende coëfficiënt voor de afzonderlijke lidstaten een arbitraire, onevenredige en niet-solidaire verdeling van de financiële kosten van de suikermarkt;

               —

               ontoereikende motivering van de bestreden maatregel omdat de Commissie niet heeft gewezen op de omstandigheden die de verschillende coëfficiënt zouden motiveren en ook niet op de doelstellingen die dat verschil zou moeten dienen;

               —

               schending van een wezenlijk procedurevereiste, omdat verordening nr. 1686/2005 in strijd met artikel 3 van het reglement van orde van het beheerscomité voor suiker en artikel 3 van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (2) is vastgesteld; de Europese Commissie heeft namelijk, aldus verzoekster, tijdens de „comitologie”procedure niet de Poolse taalversie van het ontwerp van de bestreden maatregel voorgelegd. Verzoekster stelt dat de inbreuk bijzonder ernstig is, aangezien deze betrekking heeft op een ontwerp van een rechtshandeling en een uiting is van een vaste praktijk van de Europese Commissie in het kader van het beheerscomité voor suiker.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, van 30.6.2001, blz. 1)

      (2)  PB 17, van 6.10.1958, blz. 385, zoals gewijzigd.


title: Zaak T-413/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 februari 2009 — Bayern Innovativ/BHIM — Life Sciences Partners Perstock (LifeScience) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LifeScience — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Life Sciences Partners — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 februari 2009 — Bayern Innovativ/BHIM — Life Sciences Partners Perstock (LifeScience)
   (Zaak T-413/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LifeScience - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Life Sciences Partners - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 69/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Bayern Innovativ — Bayerische Gesellschaft für Innovation und Wissenstransfer mbH (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Beschorner, B. Glaser, C. Thomas, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Life Sciences Partners Perstock NV (Amsterdam, Nederland)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 augustus 2007 (zaak R 1545/2006-1) inzake een oppositieprocedure tussen Life Sciences Partners Perstock NV en Bayern Innovativ — Bayerische Gesellschaft für Innovation und Wissenstransfer mbH
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bayern Innovativ — Bayerische Gesellschaft für Innovation und Wissenstransfer mbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak C-524/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Karlsruhe — Duitsland) — Eycke Braun/Land Baden-Württemberg (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal — Artikel 10, sub c — Omzetting van kapitaalvennootschap in kapitaalvennootschap van andere aard, zonder kapitaalvermeerdering — Rechten voor opmaken van notariële akte tot vaststelling van deze omzetting)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Karlsruhe — Duitsland) — Eycke Braun/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-524/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Artikel 10, sub c - Omzetting van kapitaalvennootschap in kapitaalvennootschap van andere aard, zonder kapitaalvermeerdering - Rechten voor opmaken van notariële akte tot vaststelling van deze omzetting))
   2014/C 292/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Karlsruhe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eycke Braun

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Dictum

   Artikel 10, sub c, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die bepaalt dat de schatkist een deel van de rechten ontvangt die een als ambtenaar werkzame notaris int naar aanleiding van het verlijden van een notariële akte betreffende een rechtshandeling met als voorwerp de omzetting van een kapitaalvennootschap in een kapitaalvennootschap van andere aard, die geen vermeerdering van het kapitaal van de overnemende of een andere rechtsvorm aannemende vennootschap met zich brengt.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-210/15: Arrest van het Gerecht van 28 maart 2017 — Deutsche Telekom/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een procedure inzake toepassing van de mededingingsregels — Weigering van toegang — Motiveringsplicht — Uitzondering betreffende de bescherming van de commerciële belangen van een derde — Uitzondering betreffende de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits — Hoger openbaar belang — Raadpleging van derden — Transparantie — Geen antwoord op een confirmatief verzoek binnen de gestelde termijn”]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/29

         Arrest van het Gerecht van 28 maart 2017 — Deutsche Telekom/Commissie
   (Zaak T-210/15) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een procedure inzake toepassing van de mededingingsregels - Weigering van toegang - Motiveringsplicht - Uitzondering betreffende de bescherming van de commerciële belangen van een derde - Uitzondering betreffende de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits - Hoger openbaar belang - Raadpleging van derden - Transparantie - Geen antwoord op een confirmatief verzoek binnen de gestelde termijn”])
   (2017/C 151/36)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en O. Corzilius, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Vondung en A. Buchet, vervolgens F. Erlbacher, P. Van Nuffel en A. Dawes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 17 februari 2015 waarbij de Commissie verzoekster de toegang heeft geweigerd tot de documenten van procedure COMP/AT.40089 — Deutsche Telekom, inzake misbruik van een machtspositie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Telekom AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak C-193/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2008 — Pachtovereenkomst met als partijen: Hermann Fischer, Rolf Schlatter en het Regierungspräsidium Freiburg

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2008 — Pachtovereenkomst met als partijen: Hermann Fischer, Rolf Schlatter en het Regierungspräsidium Freiburg
   (Zaak C-193/08)
   (2008/C 183/26)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding
   Hermann Fischer, Rolf Schlatter en het Regierungspräsidium Freiburg
   Prejudiciële vraag
   Moet krachtens artikel 15, lid 1, van Bijlage I bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (PB 2002, L 114, blz. 6), enkel aan zelfstandigen in de zin van artikel 12, lid 1, van Bijlage I bij de Overeenkomst in het ontvangende land ten aanzien van de toegang tot en de uitoefening van werkzaamheden als zelfstandige een behandeling worden toegekend die niet minder gunstig is dan de behandeling die de eigen onderdanen genieten, of geldt dit ook voor zelfstandige grensarbeiders in de zin van artikel 13, lid 1, van Bijlage I bij de Overeenkomst (1)?

      (1)  PB L 114, blz. 6.


title: Zaak C-475/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiojo Teismo (Litouwen) op 17 oktober 2014 — AAS „Gjensidige Baltic” , handelend voor AAS „Gjensidige Baltic” Lietuvos filialą/UAB DK „PZU Lietuva”

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Lietuvos Aukščiausiojo Teismo (Litouwen) op 17 oktober 2014 — AAS „Gjensidige Baltic”, handelend voor AAS „Gjensidige Baltic” Lietuvos filialą/UAB DK „PZU Lietuva”
   (Zaak C-475/14)
   (2015/C 007/20)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij in cassatie: AAS „Gjensidige Baltic”, handelend voor AAS „Gjensidige Baltic” Lietuvos filialą

      Andere partij in het geding: UAB DK „PZU Lietuva”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Stelt artikel 14(b) van richtlijn 2009/103/EG (1) een collisieregel vast, die ratione personae niet alleen moet worden toegepast op de slachtoffers van verkeersongevallen, maar ook op de verzekeraars van het voertuig dat verantwoordelijk is voor de schade die bij het ongeval werd veroorzaakt, opdat het voor hen geldende recht kan worden vastgesteld, en gaat het hier om een bijzondere bepaling met betrekking tot de regels over geldend recht, zoals neergelegd in de verordeningen Rome I (2) en Rome II (3) [?]

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet worden nagegaan of de rechtsbetrekkingen tussen de verzekeraars in onderhavige zaak vallen onder het begrip „contractuele verbintenissen” in de zin van artikel 1, lid 1, van de Rome I-verordening. Indien de rechtsbetrekkingen tussen de verzekeraars onder het begrip „contractuele verbintenissen” vallen, is dan de vraag van belang of die betrekkingen vallen onder de categorie van verzekeringsovereenkomsten (rechtsverhoudingen) en of het daarvoor geldende recht moet worden vastgesteld in overeenstemming met artikel 7 van de Rome I-verordening.

               3)

               Indien de eerste twee vragen ontkennend worden beantwoord, moet worden nagegaan of, ingeval van een vordering tot regres, bij het vaststellen van het geldende recht overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de Rome II-verordening, de rechtsbetrekkingen tussen verzekeraars van voertuigen met opleggers vallen onder het begrip „niet-contractuele verbintenissen” in de zin van de Rome II-verordening en of deze betrekkingen wel of niet moeten worden beschouwd als afgeleide rechtsbetrekkingen die voortvloeien uit het verkeersongeval (strafbare feit). Moeten, in een geval zoals in onderhavige zaak, de verzekeraars van voertuigen met opleggers worden beschouwd als schuldenaren die aansprakelijk zijn voor dezelfde vordering in de zin van artikel 20 van de Rome II-verordening en moet het recht dat van toepassing is op de betrekkingen tussen beide worden bepaald in overeenstemming met die regel [?]

      (1)  Richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 263, blz. 11).

      (2)  Richtlijn (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) (PB L 177, blz. 6).

      (3)  Richtlijn (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 inzake het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II) (PB L 199, blz. 40).


title: Zaak T-785/14: Beroep ingesteld op 29 november 2014 — El Corte Inglés/BHIM — STD Tekstil (MOTORTOWN)

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/41

         Beroep ingesteld op 29 november 2014 — El Corte Inglés/BHIM — STD Tekstil (MOTORTOWN)
   (Zaak T-785/14)
   (2015/C 034/49)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Rivas Zurdo en M. Toro Gordillo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: STD Tekstil Limited Sirketi (Istanbul, Turkije)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „MOTORTOWN” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 0 3 51  931

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2014 in zaak R 1960/2013-2

      Conclusies

   De verzoekende partij concludeert tot:

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij verzoeksters beroep is verworpen en de beslissing van de oppositieafdeling is bevestigd waarbij oppositie B 1 9 51  774 gedeeltelijk is toegewezen en gemeenschapsbeeldmerk nr. 1 0 3 51  931„MOTORTOWN” is geweigerd, en

               —

               verwijzing van de verwerende partij(en) in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-102/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze (Italië) op 13 maart 2009 — Camar Srl/Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Firenze (Italië) op 13 maart 2009 — Camar Srl/Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-102/09)
   2009/C 129/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Firenze

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Camar Srl

      Verwerende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vragen

               1)

               Stond artikel 14 van de eerste overeenkomst van Yaoundé in de weg aan de invoering door een lidstaat van een nationale belasting op bananen afkomstig uit Somalië, die feitelijk niet werd geheven op inheemse bananen (die in het geheel niet of in onbeduidende mate werden geproduceerd) noch op andere soorten inheems fruit van toepassing was?
               Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Stond het bij de toentertijd geldende overeenkomst van Lomé gevoegde bananenprotocol in de weg aan de heffing van een met artikel 14 van de eerste overeenkomst van Yaoundé strijdige belasting op in 1990 in Italië ingevoerde Somalische bananen, gelet op de bepalingen van dat protocol gelezen in samenhang met de bepalingen van de analoge protocollen bij de vorige overeenkomsten van Lomé alsmede met artikel 5 van de tweede overeenkomst van Yaoundé?
               Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               3)

               Moet ervan worden uitgegaan dat de bij de overeenkomsten van Lomé gevoegde protocollen betreffende bananen in de weg stonden aan verhogingen van een belasting als de Italiaanse verbruiksbelasting op bananen afkomstig uit Somalië na 1 april 1976, ongeacht de concrete weerslag van die verhogingen op de export van die bananen?


title: Zaak C-553/09 P: Beschikking van de president van het Hof van 21 april 2010 — BCS SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Deere & Company, Deere & Company

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/16

         Beschikking van de president van het Hof van 21 april 2010 — BCS SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Deere & Company, Deere & Company
   (Zaak C-553/09 P) (1)

   2010/C 195/25

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-586/11 P: Beschikking van het Hof (Achtste Kamer) van 9 juli 2013 — Regione Puglia/Italiaanse Republiek, Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van Reglement voor de procesvoering van het Hof — EFRO — Besluit tot vermindering van financiële bijstand — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Regionale autoriteit — Handeling die deze autoriteit rechtstreeks raakt — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/2

         Beschikking van het Hof (Achtste Kamer) van 9 juli 2013 — Regione Puglia/Italiaanse Republiek, Europese Commissie
   (Zaak C-586/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 181 van Reglement voor de procesvoering van het Hof - EFRO - Besluit tot vermindering van financiële bijstand - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Regionale autoriteit - Handeling die deze autoriteit rechtstreeks raakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 304/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Regione Puglia (vertegenwoordigers: F. Brunelli en A. Aloia, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato), Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Prete en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 september 2011, Regione Puglia/Commissie (T-84/10), waarbij het Gerecht heeft afgewezen een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 10350 van de Commissie van 22 december 2009 tot verlaging van de bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), verleend overeenkomstig beschikking C(2000) 2349 van de Commissie van 8 augustus 2000 houdende goedkeuring van het operationele programma POR Puglia, voor de periode van 2000 2006, krachtens doelstelling nr. 1 — Geen mondelinge behandeling — Art. 263, vierde alinea, VWEU — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid — Ontoereikende motivering

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Regione Puglia wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-59/00: Verzoek van het Vestre Landsret van 14 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bent Mousten Vestergaard en Spøttrup Boligselskab

text:
C 122/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.4.2000
Verzoek van het Tribunale ordinario di Roma — Se-                      Vraag 2
zione 4 Lavoro — van 1 februari 2000 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Elide Gottardo en Istituto
                                                                       „Mag in de aanbestedingsvoorwaarden voor een overheids-
         nazionale della providenza sociale (INPS)
                                                                       opdracht voor de uitvoering van werken, waarop de richtlijn
                                                                       uitvoering van werken (richtlijn 93/37) niet van toepassing is
                          (Zaak C-55/00)                               omdat de daarin bepaalde drempelwaarden niet zijn overschre-
                                                                       den, het gebruik van een bepaald fabrikaat worden voorge-
                                                                       schreven, wanneer dat voorschrift niet vergezeld gaat van de
                         (2000/C 122/23)                               vermelding ‘of een daarmee overeenstemmend fabrikaat‘?”
Het Tribunale ordinario di Roma — Sezione 4 Lavoro — heeft
bij beschikking van 1 februari 2000, ingekomen ter griffie van         Vraag 3
het Hof van Justitie op 21 februari 2000, in het geding tussen
Elide Gottardo en Istituto nazionale della providenza sociale
                                                                       „In geval van een ontkennende beantwoording van vraag 1 of
(INPS), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       vraag 2: moet het feit dat aanbestedingsvoorwaarden een
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       clausule als bedoeld in vraag 1 of vraag 2 bevatten, worden
vraag betreffende de uitlegging van de artikelen 12 en 39,
                                                                       geacht een schending van artikel 12 of artikel 28 EG-Verdrag
lid 2, EG (ex art. 6 en 48, lid 2, van het EG-Verdrag):
                                                                       op te leveren?”
„Heeft de werknemer-onderdaan van een lidstaat, die zich op
betaling van socialezekerheidsbijdragen aan het bevoegde               (1) van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures
orgaan van een andere lidstaat kan beroepen, al dan niet recht             voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering
                                                                           van werken, PB L 199, blz. 54.
op vaststelling van het ouderdomspensioen door cumulatie
met de bijdragen betaald aan het orgaan van een staat van
buiten de Unie, krachtens een verdrag dat de lidstaat met deze
laatste heeft gesloten en dat hij ten gunste van zijn eigen
onderdanen toepast”.
                                                                       Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal van 16 de-
                                                                       cember 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                       tussen M. Carpenter en Secretary of State for the Home
                                                                                department
Verzoek van het Vestre Landsret van 14 februari 2000
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bent                                        (Zaak C-60/00)
       Mousten Vestergaard en Spøttrup Boligselskab
                                                                                (2000/C 122/25)
                          (Zaak C-59/00)
                                                                       Het Immigration Appeal Tribunal heeft bij beschikking van
                                                                       16 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                         (2000/C 122/24)                               Justitie op 21 februari 2000, in het geding tussen M. Carpenter
                                                                       en Secretary of State for the Home department, het Hof van
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 14 februari              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
23 februari daaraanvolgend, in het geding tussen Bent Mousten
Vestergaard en Spøttrup Boligselskab, het Hof van Justitie van         In omstandigheden waarin:
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                  a) een onderdaan van een lidstaat die is gevestigd in die
                                                                            lidstaat en diensten verleent aan personen in andere
                                                                            lidstaten, en
Vraag 1
                                                                       b) een echtgenote heeft die geen onderdaan is van een lidstaat,
„Mag in de aanbestedingsvoorwaarden voor een overheids-                     kan de echtgenoot die geen onderdaan is, dan aan
opdracht voor de uitvoering van werken, waarop de richtlijn
uitvoering van werken (richtlijn 93/37) (1) niet van toepassing        1. artikel 49 EG en/of
is omdat de daarin bepaalde drempelwaarden niet zijn over-
schreden, het gebruik van een bepaald Deens fabrikaat worden           2. richtlijn 73/148/EEG (1)
voorgeschreven, wanneer dat voorschrift niet vergezeld gaat
van de vermelding ‘of een daarmee overeenstemmend fabri-               het recht ontlenen met zijn of haar echtgenoot in de lidstaat
kaat‘?”                                                                van herkomst van zijn of haar echtgenoot te verblijven?


title: Zaak T-275/13: Beroep ingesteld op 23 mei 2013 — Italië/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/49

         Beroep ingesteld op 23 mei 2013 — Italië/Commissie
   (Zaak T-275/13)
   2013/C 207/81
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/249/13 voor de vorming van twee reservelijsten van 37 en 27 kandidaten voor de aanwerving van administrateurs (AD 7) op de vakgebieden macro-economie en financiële economie nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/249/13 voor de vorming van twee reservelijsten van 37 en 27 kandidaten voor de aanwerving van administrateurs (AD 7) op de vakgebieden macro-economie en financiële economie.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 263, 264 en 266 VWEU

                           —

                           De Commissie heeft het gezag van het arrest van gewijsde van het arrest van het Hof in de zaak C-556/10 P geschonden, waarin aankondigingen op grond waarvan deelnemers aan algemene vergelijkende onderzoeken van de Unie alleen Engels, Frans en Duits als tweede taal kunnen opgeven, onrechtmatig zijn verklaard.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 342 VWEU en van de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58.

                           —

                           Door te bepalen dat slechts drie talen als tweede taal kunnen worden opgegeven voor deelneming aan algemene vergelijkende onderzoeken van de Unie heeft de Commissie in werkelijkheid een nieuwe taalregeling van de instellingen ingevoerd, ofschoon de Raad dienaangaande over een exclusieve bevoegdheid beschikt.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 12 EG (thans artikel 18 VWEU), artikel 22 Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 6, lid 3, EU, artikel 1, leden 2 en 3, van bijlage III bij het ambtenarenstatuut, de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58, en de artikelen 1 quinquies, leden 1 en 6, 27, lid 2, en 28, aanhef en sub f, van het ambtenarenstatuut.

                           —

                           De door de Commissie aangebrachte beperking op de taalkeuze is discriminerend, nu op grond van bovengenoemde bepalingen aan de Europese burger en de functionaris van de instellingen geen taalkundige beperkingen mogen worden opgelegd die niet algemeen en objectief zijn vastgelegd in interne reglementen van de instellingen overeenkomstig artikel 6 van verordening nr. 1/58 — die tot op heden niet zijn vastgesteld — en dergelijke beperkingen niet mogen worden opgelegd zonder een specifiek met redenen omkleed dienstbelang.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 6, lid 3, EU voor zover op grond daarvan het vertrouwensbeginsel behoort tot de grondrechten zoals zij voortvloeien uit de constitutionele tradities die de lidstaten gemeen hebben.

                           —

                           De Commissie heeft het vertrouwen van de burger geschonden dat als tweede taal om het even welke taal van de Unie kan worden gekozen. Dit was tot eind 2007 steeds mogelijk en is bevestigd in het arrest van het Hof in zaak C-566/10 P.

               5.

               Vijfde middel: misbruik van bevoegdheid en schending van essentiële regels verband houdend met de aard en het doel van aankondigingen van vergelijkende onderzoeken.

                           —

                           Door vooraf algemeen te bepalen dat slechts drie talen als tweede taal kunnen worden gekozen heeft de Commissie in feite de toetsing van de talenkennis van de kandidaten verlegd naar het stadium van de aankondiging en de toelatingseisen, terwijl die toetsing in het kader van het vergelijkend onderzoek dient plaats te vinden. Daardoor wordt de talenkennis beslissend ten opzichte van de beroepsbekwaamheden.

               6.

               Zesde middel: schending van de artikelen 18 en 24, lid 4, VWEU, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Unie, artikel 2 van verordening nr. 1/58 en artikel 1 quinquies, leden 1 en 6, van het ambtenarenstatuut.

                           —

                           Doordat sollicitaties alleen mogen worden ingediend in het Engels, het Frans of het Duits en EPSO de sollicitant mededelingen over het verloop van het vergelijkende onderzoek in dezelfde taal toestuurt, wordt afbreuk gedaan aan het recht van de burger van de Unie, in zijn eigen taal met de instellingen te communiceren, en wordt een aanvullende discriminatie ingevoerd ten nadele van degene die niet beschikt over een grondige kennis van een van die drie talen.

               7.

               Zevende middel: schending van de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58, de artikelen 1 quinquies, leden 1 en 6, en 28, aanhef en sub f, van het ambtenarenstatuut, artikel 1, lid 1, sub f, van bijlage III van het ambtenarenstatuut, en artikel 296, lid 2, VWEU (gebrek aan motivering), alsmede van het evenredigheidsbeginsel. Onjuiste voorstelling van de feiten.

                           —

                           De Commissie heeft als reden voor de beperking tot drie talen aangevoerd dat nieuwe personeelsleden vanaf het begin binnen de instelling moeten kunnen communiceren. Deze motivering strookt niet met de feiten omdat niet vaststaat dat de drie betrokken talen tussen taalgroepen binnen de instelling het meest worden gebruikt om te communiceren, en is onevenredig gelet op de beperking van een grondrecht zoals het recht om geen discriminatie op grond van taal te ondergaan.


title: Zaak T-714/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Makhlouf/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/36

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-714/15) (1)

   (2016/C 410/65)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-179/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 maart 2016 – F. Hoffmann-La Roche AG, La Roche SpA, Novartis AG, Novartis Farma SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 maart 2016 – F. Hoffmann-La Roche AG, La Roche SpA, Novartis AG, Novartis Farma SpA/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato
   (Zaak C-179/16)
   (2016/C 222/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: F. Hoffmann-La Roche AG, La Roche SpA, Novartis AG, Novartis Farma SpA

      Verwerende partij: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het bij een juiste uitlegging van artikel 101 VWEU mogelijk de partijen bij een licentieovereenkomst als concurrenten te beschouwen wanneer de licentienemende onderneming enkel uit hoofde van die overeenkomst actief is op de relevante markt? Is in dat geval artikel 101, lid 1, VWEU niet van toepassing op de eventuele beperkingen van de mededinging van de licentiegever jegens de licentienemer, ook al zijn zij niet uitdrukkelijk neergelegd in de licentieovereenkomst, en zo ja, binnen welke grenzen, of vallen deze beperkingen hoe dan ook binnen de werkingssfeer van de in artikel 101, lid 3, VWEU neergelegde uitzondering?

               2)

               Kan de nationale mededingingsautoriteit krachtens artikel 101 VWEU de relevante markt autonoom afbakenen ten opzichte van de inhoud van de vergunningen voor het in de handel brengen (VHB) van geneesmiddelen die zijn afgegeven door de bevoegde geneesmiddelenautoriteiten (Agenzia Italiana del Farmaco en Europees Geneesmiddelenbureau) of moet de juridisch relevante markt in de zin van artikel 101 VWEU voor toegelaten geneesmiddelen in de eerste plaats worden vormgegeven en afgebakend door de bevoegde regelgevende instantie op een manier die ook bindend is voor de nationale mededingingsautoriteit?

               3)

               Kunnen een geneesmiddel met een vergunning voor het in de handel brengen en een geneesmiddel dat voor dezelfde therapeutische indicaties wordt gebruikt, maar daarvoor niet is geregistreerd (off-labelgebruik), mede in het licht van de bepalingen van richtlijn 2001/83/EG (1) en inzonderheid artikel 5 over de vergunning voor het op de markt brengen van geneesmiddelen, krachtens artikel 101 VWEU worden beschouwd als vervangbaar en dus worden opgenomen in dezelfde relevante markt?

               4)

               Is het uit hoofde van artikel 101 VWEU voor de afbakening van de relevante markt relevant vast te stellen of de geneesmiddelen – naast de wezenlijke vervangbaarheid ervan aan de vraagzijde – op de markt zijn aangeboden in overeenstemming met het regelgevingskader voor de handel in geneesmiddelen?

               5)

               Kan een onderling afgestemde gedraging die erop gericht is te benadrukken dat een geneesmiddel minder veilig en minder doeltreffend is, worden beschouwd als naar de strekking mededingingsbeperkend, als die beperktere doeltreffendheid en veiligheid weliswaar niet worden ondersteund door vaststaande wetenschappelijke gegevens, maar in het licht van de beschikbare wetenschappelijke kennis ten tijde van de feiten ook niet zonder meer kunnen worden uitgesloten?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Zaak F-13/09: Beroep ingesteld op 19 februari 2009 — Peláez Jimeno/Parlement

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/40

         Beroep ingesteld op 19 februari 2009 — Peláez Jimeno/Parlement
   (Zaak F-13/09)
   2009/C 90/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Josefina Peláez Jimeno (Relegem-Asse, België) (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster als ambtenaar op proef in te delen in een lagere rang en salaristrap dan zij als tijdelijk functionaris had

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 8 februari 2008 waarbij verzoekster als ambtenaar op proef is ingedeeld in de nieuwe categorie „AST”, rang 1, salaristrap 5, en dat is bevestigd bij het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 12 november 2008 houdende afwijzing van haar klacht;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 24 september 1998 in zaak C-111/97 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële beslissing): EvoBus Austria GmbH tegen Niederösterreichische Verkehrorganisations GmbH (Növog) (Overheidsopdrachten in de sector water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie - Werking van niet omgezette richtlijn)

text:
7.11.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 340/5
                  ARREST VAN HET HOF                               heidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorzie-
                        (Zesde Kamer)                              ning, vervoer en telecommunicatie kan worden ontleend.
                                                                   De nationale rechter dient in het bijzonder na te gaan, of
                    van 24 september 1998                          dit recht van beroep voor dezelfde instanties kan worden
                                                                   uitgeoefend als die welke zijn voorzien terzake van het
in zaak C-111/97 (verzoek van het Bundesvergabeamt
                                                                   plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor
om een prejudicieÈle beslissing): EvoBus Austria GmbH
                                                                   de uitvoering van werken. Indien de nationale bepalingen
tegen Niederösterreichische Verkehrorganisations GmbH
                                                                   niet in overeenstemming met Richtlijn 92/13/EEG kunnen
                           (Növog) (1)
                                                                   worden uitgelegd, kunnen de belanghebbenden volgens de
(Overheidsopdrachten in de sector water- en energievoor-           desbetreffende procedures van nationaal recht vergoeding
ziening, vervoer en telecommunicatie Ð Werking van niet            vorderen van de schade die zij hebben geleden doordat de
                      omgezette richtlijn)                         richtlijn niet binnen de gestelde termijn is omgezet.
                         (98/C 340/08)
                                                                   (1) PB C 142 van 10.5.1997.
                      (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 29 september 1998
In zaak C-111/97, betreffende een verzoek aan het Hof              in zaak C-191/95: Commissie van de Europese Gemeen-
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-                    schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
vergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding
tussen EvoBus Austria GmbH en Niederösterreichische                (Niet-nakoming Ð Met redenen omkleed advies Ð Colle-
Verkehrorganisations GmbH (Növog), om een prejudicieÈle            gialiteitsbeginsel Ð Vennootschapsrecht Ð Richtlijnen
beslissing over de uitlegging van Richtlijn 92/13/EEG van          68/151/EEG en 78/660/EEG Ð Jaarrekeningen Ð
de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wet-                         Sancties op niet-openbaarmaking)
telijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de                                    (98/C 340/09)
toepassing van de communautaire voorschriften inzake de
procedures voor het plaatsen van opdrachten door dien-
sten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energie-                                 (Procestaal: Duits)
voorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76 van
23.3.1992, blz. 14), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, G. F.                             de Jurisprudentie van het Hof)
Mancini, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), J. L. Murray en
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 24 september         In zaak C-191/95, Commissie van de Europese Gemeen-
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               schappen (gemachtigde: J. Grunwald) tegen Bondsrepu-
volgt:                                                             bliek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en A. Dittrich,
                                                                   bijgestaan door H.-J. Rabe), betreffende een verzoek aan
                                                                   het Hof om vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duits-
Noch artikel 1, leden 1 tot en met 3, noch artikel 2,              land, door niet te voorzien in passende sancties voor het
leden 1 en 7 tot en met 9, noch de overige bepalingen van          geval dat kapitaalvennootschappen de verplichte open-
Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992               baarmaking van hun jaarrekening achterwege laten, die is
tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke           voorgeschreven bij onder meer Eerste Richtlijn 68/151/
bepalingen betreffende de toepassing van de communau-              EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het
taire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen         coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten wor-
van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sec-          den verlangd van de vennootschappen in de zin van de
toren water- en energievoorziening, vervoer en telecommu-          tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de
nicatie, kunnen aldus worden uitgelegd dat, bij gebreke            belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
van omzetting van deze richtlijn binnen de daartoe                 vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waar-
gestelde termijn, de beroepsinstanties van de lidstaten die        borgen gelijkwaardig te maken (PB L 65 van 14.3.1968,
bevoegd zijn op het gebied van procedures inzake het               blz. 8), en Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van
plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van            25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3,
werken en voor leveringen, tevens bevoegd zijn kennis te           onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van
nemen van beroepen betreffende procedures inzake het               bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978,
plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en          blz. 11), de krachtens het EG-Verdrag en genoemde richt-
energievoorziening, vervoer en telecommunicatie. De ver-           lijnen op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
eisten inzake een met Richtlijn 92/13/EEG strokende uit-           heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
legging van het nationale recht en een effectieve bescher-         Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm (rappor-
ming van de rechten van de justitiabelen, gebieden de              teur), M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten,
nationale rechter evenwel, na te gaan of aan de desbetref-         G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
fende bepalingen van nationaal recht voor de justitiabelen         teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
een recht van beroep terzake van het plaatsen van over-            Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou, rechters;


title: Zaak T-469/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Bena Properties/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/34

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Bena Properties/Raad
   (Zaak T-469/15) (1)

   (2016/C 410/55)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.