title: Zaak C-313/13: Beschikking van de president van het Hof van 20 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală/Cătălin Ienciu

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/24

         Beschikking van de president van het Hof van 20 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală/Cătălin Ienciu
   (Zaak C-313/13) (1)

   2014/C 184/38
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak T-330/13: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Chatziioannou/Commissie en ECB ( „Beroep tot nietigverklaring — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus — Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/24

         Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Chatziioannou/Commissie en ECB
   (Zaak T-330/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus - Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus - Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2014/C 448/31)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Lella Chatziioannou (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan en F. Athanasiou, gemachtigden, bijgestaan door W. Bussian, W. Devroe en D. Arts, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de verklaring van de Eurogroep van 25 maart 2013 betreffende met name de herstructurering van de banksector te Cyprus

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lella Chatziioannou wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-114/06: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Slowaakse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 96/48/EG — Transeuropese netwerken — Interoperabiliteit van transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem — Niet-uitvoering)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-114/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 96/48/EG - Transeuropese netwerken - Interoperabiliteit van transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem - Niet-uitvoering)
   (2007/C 82/12)
   Procestaal: Slowaaks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en T. Kukal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: R. Procházka, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem (PB L 235, blz. 6)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem, is de Slowaakse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Slowaakse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-556/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 3 november 2016 — Lutz GmbH/Hauptzollamt Hannover

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 3 november 2016 — Lutz GmbH/Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-556/16)
   (2017/C 038/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lutz GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Dienen de toelichtingen van de Europese Commissie op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie (1) betreffende onderverdeling 6212 2000 (PB 2015, C 76, blz. 1, 255) aldus te worden uitgelegd dat bij gainebroeken (panty’s) de elasticiteit „in de breedte (dwarsrichting)” reeds „beperkt” is wanneer de rekbaarheid in de breedte geringer is dan de rekbaarheid in de hoogte?

                           b)

                           Ingeval vraag 1 a) bevestigend wordt beantwoord:
                           Aan de hand van welke objectieve criteria dient de vergelijking tussen de rekbaarheid in de breedte en de rekbaarheid in de hoogte te worden verricht?

               2)

               Ingeval vraag 1 a) ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Dienen de toelichtingen van de Europese Commissie op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie betreffende onderverdeling 6212 2000 (PB 2015, C 76, blz. 1, 255) aldus te worden uitgelegd dat bij gainebroeken (panty’s) de elasticiteit „in de breedte (dwarsrichting)” pas dan „beperkt” is wanneer de rekbaarheid in de breedte duidelijk geringer is dan de rekbaarheid in de hoogte?

                           b)

                           Ingeval vraag 2 a) bevestigend wordt beantwoord:
                           Aan de hand van welke objectieve criteria dient deze vergelijking tussen de rekbaarheid in de breedte en de rekbaarheid in de hoogte te worden verricht en welke beoordelingsmaatstaf dient daarbij te worden toegepast?

               3)

               Ingeval vraag 2 a) ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Dienen de toelichtingen van de Europese Commissie op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie betreffende onderverdeling 6212 2000 (PB 2015, C 76, blz. 1, 255) aldus te worden uitgelegd dat de beperking van de rekbaarheid in de breedte bij gainebroeken (panty’s) niet wordt gedefinieerd door de verhouding tussen de rekbaarheid in de breedte en de rekbaarheid in de hoogte, maar dat hiermee een absolute beperktheid van de rekbaarheid in de breedte wordt bedoeld?

                           b)

                           Ingeval vraag 3 a) bevestigend wordt beantwoord:

                     Aan de hand van welke objectieve criteria moet worden onderzocht of de rekbaarheid van een gainebroek (panty) in de breedte beperkt is in de zin van vraag 3 a)?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak C-239/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2012 door Abdulbasit Abdulrahim tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 februari 2012 in zaak T-127/09, Abdulbasit Abdulrahim/Raad en Commissie

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/8

         Hogere voorziening ingesteld op 18 mei 2012 door Abdulbasit Abdulrahim tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 28 februari 2012 in zaak T-127/09, Abdulbasit Abdulrahim/Raad en Commissie
   (Zaak C-239/12 P)
   2012/C 200/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Abdulbasit Abdulrahim (vertegenwoordigers: H.A.S. Miller, solicitor, E. Grieves, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

   Gesteld dat de twee middelen worden aanvaard, verzoekt rekwirant het Hof:

               —

               de beschikking van het Gerecht van 28 februari 2012 te vernietigen;

               —

               te verklaren dat het beroep tot nietigverklaring niet zonder voorwerp is;

               —

               de zaak terug te wijzen naar het Gerecht opdat het zich zou uitspreken over het beroep tot nietigverklaring;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van deze hogere voorziening en de procedure voor het Gerecht, met inbegrip van die welke verband houden met de opmerkingen die op verzoek van het Gerecht zijn ingediend.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant baseert zijn hogere voorziening op volgende twee middelen:

               —

               het Gerecht heeft een vergissing begaan doordat het:

                           —

                           de advocaat-generaal niet heeft gehoord, en/of;

                           —

                           rekwirant niet heeft verzocht om opmerkingen in te dienen over de vraag of het beroep tot nietigverklaring zonder voorwerp was en/of;

                           —

                           de vraag of het beroep tot nietigverklaring zonder voorwerp was niet mondeling heeft behandeld.

               —

               het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat rekwirant geen materieel voordeel kon halen uit het beroep tot nietigverklaring.


title: Zaak C-151/06: Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/38

         Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-151/06) (1)

   (2006/C 294/80)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-181/13: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Latina — Italië) — Francesco Acanfora/Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina (Prejudiciële verwijzing — Artikel 107 VWEU — Begrip „staatssteun”  — Nationale wettelijke regeling die belastingplichtige in geval van niet-betaling van aanslag verplicht concessiehouder voor belastinginvordering als vergoeding voor inning 9 % van op belastingrol ingeschreven bedragen te betalen — Beschrijving van feitelijk kader — Ontoereikend — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/5

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Latina — Italië) — Francesco Acanfora/Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina
   (Zaak C-181/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 107 VWEU - Begrip „staatssteun” - Nationale wettelijke regeling die belastingplichtige in geval van niet-betaling van aanslag verplicht concessiehouder voor belastinginvordering als vergoeding voor inning 9 % van op belastingrol ingeschreven bedragen te betalen - Beschrijving van feitelijk kader - Ontoereikend - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 184/07
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Latina

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francesco Acanfora

      Verwerende partijen: Equitalia Sud SpA — Agente di Riscossione Latina, Agenzia delle Entrate — Ufficio di Latina

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Latina — Uitlegging van artikel 107 VWEU — Begrip staatssteun — Nationale wettelijke regeling die de belastingplichtige in geval van niet-betaling van de aanslag verplicht de concessiehouder voor de belastinginvordering als vergoeding voor de inning 9 % van de op de belastingrol ingeschreven bedragen te betalen

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat de Commissione tributaria provinciale di Latina (Italië) heeft ingediend bij beslissing van 5 december 2012, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-526/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — IVD GmbH & Co. KG/Ärztekammer Westfalen-Lippe (Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c — Begrip „publiekrechtelijke instelling” — Voorwaarde inzake financiering van activiteiten, of toezicht op beheer, of toezicht op activiteiten door staat, territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke instellingen — Beroepsvereniging van artsen — Wettelijk bepaalde financiering door middel van bijdragen van leden van deze beroepsvereniging — Hoogte van bijdragen vastgesteld door algemene vergadering van deze vereniging — Autonomie van deze vereniging bij bepaling van omvang en wijze van uitvoering van haar wettelijke taken)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — IVD GmbH & Co. KG/Ärztekammer Westfalen-Lippe
   (Zaak C-526/11) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c - Begrip „publiekrechtelijke instelling” - Voorwaarde inzake financiering van activiteiten, of toezicht op beheer, of toezicht op activiteiten door staat, territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke instellingen - Beroepsvereniging van artsen - Wettelijk bepaalde financiering door middel van bijdragen van leden van deze beroepsvereniging - Hoogte van bijdragen vastgesteld door algemene vergadering van deze vereniging - Autonomie van deze vereniging bij bepaling van omvang en wijze van uitvoering van haar wettelijke taken)
   2013/C 325/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IVD GmbH & Co. KG xx

      Verwerende partij: Ärztekammer Westfalen-Lippe

      in tegenwoordigheid van: WWF Druck + Medien GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Begrip „publiekrechtelijke instelling” — Voorwaarden inzake financiering hoofdzakelijk door de overheid en toezicht op beheer door de overheid — Beroepsvereniging waaraan bij wet de bevoegdheid is toegekend om van haar leden bijdragen te heffen, waarvan het bedrag en de bestemming van deze bijdragen moeten worden vastgesteld bij een door de overheid goed te keuren regeling

      Dictum

   Artikel 1, lid 9, tweede alinea, sub c, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat een instelling als een publiekrechtelijke beroepsvereniging niet voldoet aan het criterium inzake financiering in hoofdzaak door de overheid, wanneer deze instelling hoofdzakelijk wordt gefinancierd door de bijdragen van haar leden, die zij gemachtigd is vast te stellen en te innen op grond van een wet die de omvang en de modaliteiten van de handelingen die deze instelling onderneemt voor de uitvoering van haar wettelijke taken — ter financiering waarvan deze bijdragen zijn bestemd — niet regelt, en evenmin voldoet aan het criterium inzake het toezicht door de overheid op het beheer op de loutere grond dat het besluit waarbij deze instelling de hoogte van deze bijdragen vaststelt door een toezichthoudende instantie moet worden goedgekeurd.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak F-16/08: Beroep ingesteld op 7 februari 2008 — Behmer/Parlement

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/32

         Beroep ingesteld op 7 februari 2008 — Behmer/Parlement
   (Zaak F-16/08)
   (2008/C 116/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Joachim Behmer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoeker voor de jaren 2004 en 2006 twee meritepunten toe te kennen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoeker voor de jaren 2004 en 2006 twee meritepunten toe te kennen;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-324/17: Beroep ingesteld op 29 mei 2017 — SAS Cargo Group e.a./Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/53

         Beroep ingesteld op 29 mei 2017 — SAS Cargo Group e.a./Commissie
   (Zaak T-324/17)
   (2017/C 239/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SAS Cargo Group A/S (Kastrup, Denemarken), Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden (Stockholm, Zweden), SAS AB (Stockholm) (vertegenwoordigers: B. Creve, M. Kofmann en G. Forwood, advocaten, en J. Killick, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht), geheel of gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de maatregelen tot organisatie van de procesgang of maatregelen van instructie waarom is verzocht, of andere maatregelen van dien aard die het Hof noodzakelijk acht, vaststellen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van verzoeksters verdedigingsrechten en van het beginsel van processuele gelijkheid door verzoeksters toegang tot relevant belastend en ontlastend bewijsmateriaal te weigeren, waaronder bewijsmateriaal dat de Commissie na de kennisgeving van de mededeling van de punten van bezwaar heeft ontvangen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de onbevoegdheid om artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst toe te passen op luchtvrachtdiensten op routes naar de EER toe, alsmede op routes tussen Zwitserland en de drie niet tot de EU behorende EER-staten.

               3.

               Derde middel, ontleend aan de onjuiste beoordeling van het bewijsmateriaal door de Commissie en de onjuiste conclusie dat zij met dit materiaal verzoeksters deelname aan of kennis van de in het bestreden besluit vastgestelde wereldwijde enkele en voortdurende inbreuk kon aantonen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU, artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de EU, alsmede artikel 296, lid 2, VWEU, aangezien het bestreden besluit intern tegenstrijdig is, in het bijzonder wat betreft de toekenning van de aansprakelijkheid voor de vermeende inbreuk.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan de omstandigheid dat de Commissie verzoeksters ten onrechte een geldboete heeft opgelegd, aangezien verzoeksters niet aansprakelijk kunnen worden gehouden voor de vermeende inbreuk, en in ieder geval aan fouten van de Commissie bij de berekening van de geldboete wat betreft de waarde van de verkopen, de aanpassingsfactor voor de ernst van het specifieke geval van SAS Cargo, de duur, de verhoging wegens herhaling en de verschillende verzachtende omstandigheden; de geldboete moet daarom nietig worden verklaard of anders aanzienlijk worden verlaagd.


title: Zaak T-71/03: Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Tokai Carbon Co., Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.5.2003            NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 112/33
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   —     de laatste tranche van de bij beschikking 199/332/EG
                                                                            goedgekeurde staatssteun is met medeweten en toestem-
—    beschikking (C(2002) 4831 def) van de Commissie van                    ming van verweerster nooit aan verzoekster uitbetaald en
     11 december 2002 betreffende de door Griekenland aan                   deze omstandigheid is een wijziging van het herstructure-
     verzoekster verleende staatssteun geheel of gedeeltelijk               ringsplan die door verweerster is goedgekeurd. Tegen
     nietig te verklaren overeenkomstig de artikelen 230 en                 deze achtergrond heeft verweerster het vertrouwens-
     231 van het EG-Verdrag;                                                beginsel en de beginselen van behoorlijk bestuur geschon-
                                                                            den, daar zij thans stelt dat in strijd is gehandeld met het
                                                                            oorspronkelijke plan, hoewel zij ermee had ingestemd
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                                 dat dit niet volledig werd doorgevoerd. Voorts beroept
                                                                            verzoekster zich op schending van het beginsel van ne
                                                                            bis in idem, daar de niet-betaling van de laatste tranche
                                                                            van de staatssteun een sanctie van de zijde van verweerster
Middelen en voornaamste argumenten                                          is, die daardoor haar sanctiemogelijkheden heeft uitgeput.
Verzoekster is een luchtvaartmaatschappij, gevestigd in Grie-
kenland. Bij de bestreden beschikking heeft verweerster enkele
bedragen van herstructureringssteun die door Griekenland aan
verzoekster waren verstrekt, overeenkomstig artikel 87, lid 1,
EG met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaard,
op grond dat niet langer werd voldaan aan de voorwaarden
die bij beschikking 1999/332/EG oorspronkelijk aan de goed-
keuring van deze steun waren gesteld. Verweerster heeft bij de
bestreden beschikking voorts met de gemeenschappelijke
markt onverenigbaar verklaard de nieuwe staatssteun die               Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Tokai Carbon Co.,
Griekenland verzoekster heeft verleend door verzoeksters              Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
voortgezette niet-betaling van de door haar verschuldigde
socialezekerheidspremies, BTW, zogenaamde Spatosimo-hef-
fing, luchthavenbelasting en luchthavenhuur, te gedogen.
Verweerster heeft Griekenland gelast, alle noodzakelijke maat-                                 (Zaak T-71/03)
regelen te nemen om vorengenoemde steun van verzoekster
terug te vorderen.
                                                                                (2003/C 112/65)
Tot staving van haar beroep voert verzoekster het volgende
aan:
                                                                                (Procestaal: Engels)
—    kennelijke beoordelingsfouten, schending van de motive-
     ringsplicht, onjuiste toepassing van het recht, inbreuk op
     de regels inzake de bewijslast en schending van de
     hoorplicht door verweerster, voorzover het de conclusies
     van verweerster betreft dat Griekenland niet heeft voldaan
     aan enkele door hem aangegane verplichtingen, neerge-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     legd in beschikkingen 1999/332/EG en 94/696/EG.                  schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
     Voorts beroept zij zich op schending of verkeerde                sie van de Europese Gemeenschappen door Tokai Carbon Co.,
     toepassing van artikel 87, lid 3, sub c, EG-Verdrag in die       Ltd., gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door
     zin dat verweerster onvoldoende of op onjuiste wijze             Gerwin Van Gerven en Thomas Franchoo, advocaten, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
     heeft onderzocht of de in 1998 ontvangen steun kon
     worden geacht conform deze bepaling te zijn;
—    kennelijke beoordelingsfouten, schending van de motiver-
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     ingsplicht, onjuiste toepassing van het recht, inbreuk op
     de regels inzake de bewijslast, schending van de hoor-
     plicht en schending van het rechtszekerheidsbeginsel             —     artikel 3 van beschikking C(2002) 5083 def. van de
     door verweerster in verband met de nieuwe steun, die                   Commissie van 17 december 2002 in zaak COMP/E-2/
     Griekenland heeft verleend in de vorm van het gedogen                  37.667 — Speciaal grafiet, nietig te verklaren voorzover
     van niet-betaling van premies, belasting en huur als                   verzoekster daarbij een geldboete van 6,97 miljoen euro
     voornoemd;                                                             wordt opgelegd, of, subsidiair, die geldboete aanmerkelijk
                                                                            te verlagen;
—    misbruik van bevoegdheid, voorzover met de bestreden
     beschikking in werkelijkheid wordt beoogd verzoekster
     de „genadeslag” toe te dienen, althans haar te verzwakken;       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 112/34               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Toyo Tanso Co.,
                                                                         Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-72/03)
Met dit beroep wordt opgekomen tegen de beschikking van de
Commissie van 17 december 2002 betreffende een procedure                                       (2003/C 112/66)
overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53
van de EER-Overeenkomst in zaak COMP/E-2/37.667 —
Speciaal grafiet, waarin is vastgesteld dat bepaalde ondernemin-                               (Procestaal: Engels)
gen, waaronder Tokai, het EG/EER-mededingingsrecht hebben
geschonden door prijsafspraken, de uitwisseling van commer-
ciële informatie, de vaststelling van handelsvoorwaarden en de
verdeling van de markt voor isostatisch grafiet.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door Toyo Tanso Co.,
                                                                        Ltd., gevestigd te Osaka (Japan), vertegenwoordigd door Jean-
                                                                        François Bellis en Stephanie Reinart, advocaten, domicilie
Verzoekster, een Japanse onderneming die koolstofproducten              gekozen hebbende te Luxemburg.
produceert, betwist niet dat zij heeft deelgenomen aan de
inbreuk. Zij verlangt evenwel de intrekking of althans een
aanmerkelijke verlaging van de haar opgelegde geldboete.                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de haar opgelegde geldboete aanmerkelijk te verlagen;
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:                       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     dat de Commissie artikel 253 EG, het evenredigheids-
      beginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het             Middelen en voornaamste argumenten
      beginsel non bis in idem heeft geschonden en haar
      bevoegdheid heeft overschreden doordat zij bij de vast-
      stelling van de invloed van het gedrag van elke onderne-          Verzoekster is een kleine Japanse onderneming, gespecialiseerd
      ming op de mededinging en bij de vaststelling van het             in de productie van speciaal grafiet. In de beschikking van
      bedrag van de geldboete in het geheel geen rekening heeft         17 december 2002 in zaak COMP/E-2/37.667 — Speciaal
      gehouden met hun omzet en marktaandeel in de EER. In              grafiet, heeft de Commissie vastgesteld dat verzoekster met
      dat verband beklemtoont zij dat zij als Japans producent          zeven andere ondernemingen heeft deelgenomen aan een
      altijd veel minder actief is geweest in de EER, aangezien         inbreuk op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de
      haar natuurlijke markt Azië en het Verre Oosten is;               EER-Overeenkomst betreffende isostatisch speciaal grafiet.
                                                                        Verzoekster vordert verlaging van de bij artikel 3 van de
                                                                        beschikking opgelegde geldboete.
—     dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft
      gemaakt met betrekking tot de omvang van de relevante
      markt, nu de gegevens in de bestreden beschikking erop            Verzoekster stelt dat de Commissie haar rechten van de
      wijzen dat verzoekster een marktaandeel van minder dan            verdediging heeft geschonden, alsmede verschillende begin-
                                                                        selen van gemeenschapsrecht, waaronder het evenredigheids-
      10 % heeft, terwijl Tokai Carbon Co., Ltd. in de groep van
      ondernemingen met een marktaandeel van 10 à 20 % is               beginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het rechtsze-
                                                                        kerheidsbeginsel.
      ingedeeld;
                                                                        Bij de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboete
—     dat de Commissie de clementiemededeling onjuist heeft             mocht de Commissie niet uitsluitend uitgaan van haar wereld-
      toegepast daar zij de geldboete voor Tokai niet op grond          wijde omzet en marktaandeel. De Commissie heeft de rechten
      van deel C daarvan heeft verminderd; verzoekster heeft            van de verdediging geschonden, nu in de mededeling van
      immers als eerste bewijzen aangedragen met betrekking             punten van bezwaar was gesteld dat het kartel buiten de EER
      tot de periode waarin UCAR International Inc. niet                daarbuiten viel, en daarin niet was aangegeven welk belang de
      deelnam aan het kartel.                                           Commissie bij de vaststelling van het basisbedrag van de
                                                                        geldboete zou hechten aan de omzet en het marktaandeel
                                                                        op wereldschaal. Volgens verzoekster had de inbreuk geen
                                                                        wereldwijde draagwijdte en heeft de Commissie haar bevoegd-
                                                                        heid overschreden door bij de vaststelling van het basisbedrag
                                                                        van de geldboete die factor in aanmerking te nemen.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 1999 in zaak C-437/98 P: Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Infrisa) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Kennelĳk ongegrond verklaard beroep — Sanitair beleid — Vrĳwaringsmaatregelen — Beschikking 95/119/EG")

text:
C 34/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.2.2000
1. Door niet de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te            1) Een gezinslid van een migrerende werknemer die de Marokkaanse
     zorgen dat de in de waterloop in het San Rocco-dal geloosde                nationaliteit bezit, kan zich, wanneer deze werknemer de natio-
     afvalstoffen zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en               naliteit van de lidstaat van ontvangst heeft verkregen vóór de
     zonder nadelige gevolgen voor het milieu worden verwijderd, en             datum waarop het gezinslid in die lidstaat bij hem is komen
     niet de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen             wonen en een socialezekerheidsuitkering op grond van de
     dat de op een illegale stortplaats verzamelde afvalstoffen worden          wetgeving van die staat heeft aangevraagd, niet op basis van
     afgeleverd aan een particuliere of openbare ophaaldienst of een            artikel 41, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de
     onderneming die afvalstoffen verwijdert, is de Italiaanse Republiek        Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,
     de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens              ondertekend te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeen-
     de artikelen 4, eerste alinea, en 8, eerste streepje, van richtlijn        schap goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de
     75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        Raad van 26 september 1978, op de Marokkaanse nationaliteit
     afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de              van die werknemer beroepen teneinde toepassing van het in die
     Raad van 18 maart 1991.                                                    bepaling neergelegde beginsel van gelijke behandeling op het
                                                                                gebied van de sociale zekerheid te verlangen.
2. Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                                Een dergelijk gezinslid van een Marokkaanse migrerende werkne-
3. De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                         mer kan zich, voorzover laatstgenoemde tevens de nationaliteit
                                                                                van de lidstaat van ontvangst bezit, ten behoeve van de toepassing
(1) PB C 387 van 20.12.1997.                                                    van artikel 41, lid 1, van de Overeenkomst slechts op de
                                                                                Marokkaanse nationaliteit van de werknemer beroepen op basis
                                                                                van het recht van de betrokken lidstaat, waarvan de uitlegging en
                                                                                toepassing echter uitsluitend door de nationale rechter dient te
                                                                                geschieden in het kader van het aan hem voorgelegde geschil.
                                                                           2) Het begrip gezinsleden van de migrerende Marokkaanse werkne-
                     ARREST VAN HET HOF                                         mer in de zin van artikel 41, lid 1, van genoemde Overeenkomst
                                                                                strekt zich ook uit tot de verwanten in opgaande lijn van die
                            (Zesde kamer)                                       werknemer en van zijn echtgenoot, die bij hem in de lidstaat van
                                                                                ontvangst wonen.
                      van 11 november 1999
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
in zaak C-179/98 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel
om een prejudiciële beslissing): Belgische Staat tegen
                             F. Mesbah (1)
(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Artikel 41,
lid 1 — Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale
               zekerheid — Personele werkingsfeer)                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (2000/C 34/14)                                                              (Eerste kamer)
                           (Procestaal: Frans)                                                     van 14 oktober 1999
                                                                           in zaak C-437/98 P: Industria del Frio Auxiliar Conservera
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- SA (Infrisa) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          dentie van het Hof)                                                             schappen (1)
In zaak C-179/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                („Hogere voorziening — Kennelijk ongegrond verklaard
het Arbeidshof te Brussel (België), in het aldaar aanhangig                beroep — Sanitair beleid — Vrijwaringsmaatregelen —
geding tussen Belgische Staat en F. Mesbah, om een prejudiciële                                 Beschikking 95/119/EG”)
beslissing over de uitlegging van artikel 41, lid 1, van de
Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economi-                                                   (2000/C 34/15)
sche Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, ondertekend
te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeenschap
goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad                                             (Procestaal: Spaans)
van 26 september 1978 (PB L 264, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur),
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
dent van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm,                                             dentie van het Hof)
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-
Hubeau, hoofdadministrateur, op 11 november 1999 een                       In zaak C-437/98 P, Industria del Frio Auxiliar Conservera SA
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         (Infrisa), gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegenwoordigd door
 ---pagebreak--- 5.2.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 34/9
I. Sáenz-Cortabarrı́a Fernández en M. Morales Isasi, advocaten           1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
te Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt                  2) N wordt in de kosten verwezen.
8-10, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
schappen (Tweede kamer) van 15 september 1998, Infrisa/
Commissie (T-136/95, Jurispr. Blz. II-3301), en strekkende tot
vernietiging van die beschikking, andere partij bij de procedure:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
J. Guerra Fernández), heeft het Hof (Eerste kamer), samenge-
steld als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamerpresident, P. Jann
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-
fier: R. Grass, op 14 oktober 1999 een beschikking gegeven                 Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
2) Industria del Frio Auxiliar Conservera SA (Infrisa) wordt in de                                  (Zaak C-392/99)
       kosten verwezen.
                                                                                (2000/C 34/17)
( 1)  PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                           13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door L. Ström en A. Caeiros, als gemachtigden,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, Luxemburg.
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Derde kamer)                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           a) vast te stellen dat de Portugese Republiek,
                        van 19 oktober 1999
                                                                                — door niet de bepalingen vast te stellen krachtens welke
in zaak C-21/99 P: N tegen Commissie van de Europese                               de bevoegde autoriteiten, alvorens vergunningen af te
                        Gemeenschappen (1)                                         geven aan ondernemingen die afgewerkte olie regenere-
                                                                                ren of als brandstof gebruiken, zich ervan kunnen
(„Hogere voorziening — Gewezen ambtenaren — Beoorde-                               vergewissen dat passende maatregelen zijn getroffen
    lingsrapport — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”)                          ter bescherming van de gezondheid bij het gebruik van
                                                                                afgewerkte olie als brandstof, en dat bij de regeneratie
                            (2000/C 34/16)                                         of het gebruik als brandstof van afgewerkte olie gebruik
                                                                                wordt gemaakt van de beste bruikbare technologie, die
                           (Procestaal: Frans)                                     geen overmatige kosten met zich brengt;
                                                                                — door niet te bepalen dat de verbrandingsresten van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         afgewerkte olie moeten worden verwijderd overeen-
                          dentie van het Hof)                                      komstig het bepaalde in artikel 9 van richtlijn
                                                                                78/319/EEG (1) en, vanaf 27 juni 1995, overeenkom-
In zaak C-21/99 P, N, voormalig ambtenaar van de Commissie                         stig artikel 9 van richtlijn 75/442/EEG (2), dat ingevolge
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (Bel-                           de wijziging bij richtlijn 91/156/EEG (3) en krachtens
gië), vertegenwoordigd door G. Sakellaropoulos, advocaat te                        het bepaalde in richtlijn 91/689/EEG (4) in de plaats is
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                           getreden van artikel 9 van richtlijn 78/319/EEG;
tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, betreffende
een hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht                     — door niet ervoor te zorgen, dat ondernemingen die
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                           afgewerkte olie regenereren of als brandstof gebruiken,
kamer) van 30 november 1998, N/Commissie (T-97/94, Jur-                            op gezette tijden worden gecontroleerd, en dat de
Ambt. blz. I-A-621 en blz. II-1879), en strekkende tot vernie-                     bevoegde instanties de ontwikkelingen van de tech-
tiging van die beschikking, alsook tot toewijzing van de in                        nologie en/of van het milieu volgen en aan de hand
eerste aanleg door rekwirant ingediende conclusies, andere                         daarvan zo nodig de aan een bedrijf verleende vergun-
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                         ning wijzigen;
schappen (gemachtigden: M. G. Valsesia en F. Duvieusart-
Clotuche), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als                        — door de Commissie niet op de hoogte te stellen van
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann                       haar technische kennis alsmede van de ervaring en
(rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:                     de resultaten voortvloeiend uit de toepassing van
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 oktober 1999 een beschik-                  krachtens richtlijn 75/439/EEG (5), zoals gewijzigd bij
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                   richtlijn 87/101/EEG (6), vastgestelde bepalingen,


title: Zaak T-462/07: Beroep ingesteld op 19 december 2007 — GALP Energia España e.a./Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/50

         Beroep ingesteld op 19 december 2007 — GALP Energia España e.a./Commissie
   (Zaak T-462/07)
   (2008/C 51/92)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: GALP Energia España SA (Madrid, Spanje), Petróleos de Portugal SA (Lissabon, Portugal) en GALP Energia, SGPS, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Slotboom, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, de bestreden beschikking nietig te verklaren; of

               —

               subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 1, 2 en 3 van die beschikking, voor zover zij betrekking hebben op verzoeksters; of

               —

               meer subsidiair, nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking voor zover daarbij een geldboete aan verzoeksters is opgelegd; of

               —

               meest subsidiair, de bij artikel 2 van de beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete te verminderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen de gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 4441 def. van 3 oktober 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/38710 — Bitumen Spanje) waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, tezamen met andere ondernemingen, hebben deelgenomen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector penetratiebitumen, dat het grondgebied van Spanje bestreek en dat marktverdelingsovereenkomsten en prijscoördinatie behelsde.
   Ter ondersteuning van hun conclusies hebben verzoeksters de volgende middelen aangevoerd:

               —

               de Commissie heeft, in strijd met het beginsel van behoorlijk bestuur, neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, nagelaten een eerlijk, zorgvuldig en onpartijdig onderzoek in te stellen, en vage, onjuiste beschuldigingen door andere indieners van clementieverzoeken in de plaats gesteld van haar eigen onderzoek van de relevante feiten;

               —

               de Commissie heeft artikel 81 EG en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) geschonden wegens kennelijke beoordelingsfouten en onjuiste toepassing van het recht, door vast te stellen dat GALP Energia España SA heeft deelgenomen aan toewijzing van klanten en aan controle- en compensatiemechanismen, dan wel aan een van de prijsafspraken, zoals beschreven in de bestreden beschikking;

               —

               de Commissie heeft voorts artikel 81 EG en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 geschonden bij haar bepaling van de duur van de gestelde schending van artikel 81 EG, door tot de slotsom te komen dat de betrokkenheid van GALP Energia España SA bij de verboden feitelijke gedragingen heeft geduurd tot oktober 2002. Verder betogen verzoeksters dat de Commissie bij de vaststelling van de hoogte van de aan hen opgelegde geldboete bovengenoemde bepalingen heeft geschonden;

               —

               ten slotte is er sprake van een gebrekkige bewijsvoering en schending van de in artikel 253 EG neergelegde motiveringsplicht, daar de Commissie heeft nagelaten een zorgvuldig en onafhankelijk onderzoek in te stellen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-103/08: Arrest van het Gerecht van 13 december 2012 — Versalis en Eni/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor chloropreenrubber — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Vaststelling van prijzen en verdeling van markt — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Bewijs van deelname aan mededingingsregeling — Eén enkele en voortdurende inbreuk — Geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Recidive — Afschrikkende werking — Verzachtende omstandigheden — Bovengrens van 10 % van omzet — Medewerking — Mededeling van 2002 inzake medewerking — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/18

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2012 — Versalis en Eni/Commissie
   (Zaak T-103/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor chloropreenrubber - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Vaststelling van prijzen en verdeling van markt - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Bewijs van deelname aan mededingingsregeling - Eén enkele en voortdurende inbreuk - Geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Recidive - Afschrikkende werking - Verzachtende omstandigheden - Bovengrens van 10 % van omzet - Medewerking - Mededeling van 2002 inzake medewerking - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2013/C 38/28
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Versalis SpA, voorheen Polimeri Europa SpA (Brindisi, Italië), en Eni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Siragusa, G.M. Roberti, F. Moretti, I. Perego, F. Cannizzaro, V. Ruotolo, V. Larocca en D. Durante, vervolgens M. Siragusa, G.M. Roberti, F. Moretti, I. Perego, F. Cannizzaro, V. Larocca en D. Durante, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 5910 def. van de Commissie van 5 december 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.629 — Chloropreenrubber), voor zover deze verzoeksters betreft, en, subsidiair, verzoek om intrekking of verlaging van de bij deze beschikking aan verzoeksters hoofdelijk opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete die hoofdelijk is opgelegd aan Eni SpA en aan Versalis SpA wegens de inbreuk vastgesteld in artikel 1, sub d, van beschikking C(2007) 5910 def. van de Commissie van 5 december 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.629 — Chloropreenrubber) wordt bepaald op 106 200 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Eni en Versalis dragen elk vier vijfden van hun eigen kosten en vier vijfden van de kosten van de Europese Commissie. De Commissie draagt een vijfde van haar eigen kosten en een vijfde van de kosten van Eni en Versalis.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak F-144/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 juni 2013 — Mateo Pérez/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Verzoek om nietigverklaring van rectificatie van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Rectificatie die geen voorwaarden bevat op grond waarvan verzoeker wordt uitgesloten — Ontbreken van bezwarend besluit — Niet-toelating tot beoordelingstoetsen — Ontvankelijkheid — Beroepstermijnen — Termijnoverschrijding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 juni 2013 — Mateo Pérez/Commissie
   (Zaak F-144/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Verzoek om nietigverklaring van rectificatie van aankondiging van vergelijkend onderzoek - Rectificatie die geen voorwaarden bevat op grond waarvan verzoeker wordt uitgesloten - Ontbreken van bezwarend besluit - Niet-toelating tot beoordelingstoetsen - Ontvankelijkheid - Beroepstermijnen - Termijnoverschrijding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 252/92
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Mateo Pérez (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Ruiz García, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet toe te laten tot de selectietoetsen na de bekendmaking van een corrigendum van de aankondiging van vergelijkend onderzoek waarbij de onvoldoende voor proef d), situatiebeoordeling, ongedaan is gemaakt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsmede de kosten die Mateo Pérez vanaf 14 maart 2012, de datum van neerlegging van het verweerschrift, heeft gemaakt.

               3)

               Mateo Pérez draagt zijn eigen kosten vóór 14 maart 2012.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 27.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 11 augustus 1995 in zaak C-240/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijnen 89/336/EEG en 92/31/EEG - Elektromagnetische compatibiliteit)

text:
14 . 10 . 95             NL .                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 268/9
19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg               L 230, blz . 6 ), en van de artikelen 12 , lid 2 , en 46 bis van die
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en               verordening, zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979 ,                nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1 992 ( PB 1992 , L 136 ,
L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als         blz . 7 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt:
volgt: F. A. Schockweiler ( rapporteur ), kamerpresident,                 P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward ( rapporteur ) en
P. J. G. Kapteyn, C. N. Kakouris, J. L. Murray en H.                      L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier:
Ragnemalm , rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; grif               R. Grass , op 1 1 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan
fier: D. Louterman-Hubeau , hoofdadministrateur, op                       het dictum luidt als volgt :
11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt :
                                                                          Een rustpensioen, overeenkomstig de wetgeving van een
                                                                          Lid-Staat toegekend op basis van de verzekeringstijdvakken
Wanneer een Lid-Staat krachtens artikel 7, lid 1 , sub a, van             die de betrokkene persoonlijk in die staat heeft vervuld, en
Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978                       een rustpensioen, krachtens de wetgeving van een andere
betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het begin              Lid-Staat in de hoedanigheid van gescheiden echtgenoot
sel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het                  verkregen op basis van de door de voormalige echtgenoot
gebied van de sociale zekerheid, de pensioenleeftijd van                  vervulde verzekeringstijdvakken, zijn geen uitkeringen van
vrouwen op 60 en die van mannen op 65 jaar stelt, staat deze              dezelfde aard in de zin van artikel 1 2 , lid 2 , van Verordening
bepaling die Lid-Staat eveneens toe om, in de eerste plaats, te           (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
bepalen, dat het bedrag van het invaliditeitspensioen dat                 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelin
personen genieten die vóór het bereiken van de pensioen^                  gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
leeftijd arbeidsongeschikt zijn geworden , voor vrouwen bij               gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ,
het bereiken van de leeftijd van 60 jaar en voor mannen                   zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
vanaf 65 jaar wordt beperkt tot het reële bedrag van het                  nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983, en de artikelen 12 ,
ouderdomspensioen en, in de tweede plaats, het recht op een               lid 2, en 46 bis van Verordening nr. 1 408/7 1 , zoals gewijzigd
invaliditeitstoeslag, die wordt betaald als aanvulling op het             bij Verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van
invaliditeitspensioen , voor te behouden aan personen die op              30 april 1 992 .
het moment waarop de arbeidsongeschiktheid ontstaat, in
geval van vrouwen de leeftijd van 55 jaar en in geval van                 (M PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
mannen de leeftijd van 60 jaar nog niet hebben bereikt.
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vijfde Kamer )
                     ARREST VAN HET HOF                                                          van 11 augustus 1995
                            ( Eerste Kamer )                              in zaak C-240/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                        van 11 augustus 1995
                                                                                schappen tegen Ierland (')
in zaak C-98/94 ( verzoek van de Arbeidsrechtbank te                      (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 89/
                                                                          336/EEG en 92/31/EEG — Elektromagnetische compatibi
Antwerpen om een prejudiciële beslissing ): Chr. Schmidt                                                     liteit)
              tegen Rijksdienst voor Pensioenen (')
                                                                                ( 95/C 268 / 19 )
 ( Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Sociale zekerheid —
Nationale anti-cumulatiebepalingen — Uitkeringen van
                              dezelfde aard)                                                      (Procestaai: Engels)
                              ( 95/C 268/ 18 )
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                       (Procestaai: Nederlands)                                             de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-98/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                     In zaak C-240/94 , Commissie van de Europese Gemeen
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arbeidsrechtbank                  schappen ( gemachtigden: T. F. Cusack en D. Mclntyre )
te Antwerpen ( België ) in het aldaar aanhangig geding                    tegen Ierland ( gemachtigde : M. A. Buckley ), betreffende een
tussen Chr. Schmidt en Rijksdienst voor Pensioenen, om een                 beroep, strekkende tot vaststelling dat Ierland , door niet de
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1 2,          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
 lid 2 , en 46 van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad            die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/336/EEG van
 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale                de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge
 zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen , als                aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake
 mede op hun gezinsleden , die zich binnen de Gemeenschap                  elektromagnetische compatibiliteit ( PB 1989 , L 139 ,
 verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening                blz . 19 ) en Richtlijn 92/31 /EEG van de Raad van 28 april
 ( EEG ) nr . 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB 1983 ,             1992 tot wijziging van Richtlijn 89/336/EEG ( PB 1989 ,
 ---pagebreak--- Nr . C 268 / 10         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 10 . 95
L 126 , blz . 11 ), de verplichtingen niet is nagekomen die op        1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
hem rusten krachtens artikel 12 , lid 1 , respectievelijk                  lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
artikel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijnen en artikel 189              te voldoen aan Richtlijn 9 1 /263/EEG van de Raad van
EG-Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als               29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho                 wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur
de Almeida , D. A. O. Edward en L. Sevón ( rapporteur ),                   voor telecommunicatie en de onderlinge erkenning van
rechters ; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier : R. Grass,             de conformiteit van de apparatuur, is de Helleense
op 11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het                         Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar
dictum luidt als volgt:                                                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
1 . Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin           2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de
                                                                           kosten .
     gen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
     Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin            (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
     gen van de Lid-Staten inzake elektromagnetische com
     patibiliteit en Richtlijn 92/31 /EEG van de Raad van
     28 april 1 992 tot wijziging van Richtlijn 89/336/EEG , is
     Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem
     rusten krachtens artikel 12 , lid 1 , respectievelijk arti      Beroep, op 2 juli 1995 ingesteld door G. Bernardi tegen
     kel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijnen en artikel 189                              Europees Parlement
     EG-Verdrag.
                                                                                ( Zaak C-228/95 )
2.    Ierland wordt verwezen in de kosten .                                                     ( 95/C 268/21 )
(') PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 2 juli 1995 beroep ingesteld tegen Europees Parlement
                                                                      door G. Bernardi , vertegenwoordigd door G. Lattanzi,
                                                                      advocaat te Massa-Carrara ( Italië ), domicilie gekozen heb
                                                                      bende te Luxembourg, Rue Godchaux 33 .
                     ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer )                             Verzoeker concludeert met name tot nietigverklaring van de
                                                                      mededeling „ Oproep van kandidaten met het oog op de
                       van 11 augustus 1995                           benoeming van een Europese ombudsman " ( 1 ), alsmede van
in zaak C-260/94 : Commissie van de Europese Gemeen                  alle verknochte latere handelingen .
            schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )
(Niet-nakoming — Richtlijn 91/263/EEG — Niet-omzet                   Bij beschikking van 11 juli 1995 heeft het Hof krachtens
                                 ting)                                artikel 47 van zijn Statuut-EG het beroep naar het Gerecht
                           ( 95/C 268/20 )                            van eerste aanleg verwezen .
                        (Procestaai: Grieks)                          (') PB nr . C 127 van 23 . 5 . 1995 , blz . 4 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-260/94 , Commissie van de Europese Gemeen                  Verzoek van het Diikitiko Protodikio Athinas van 24 mei
schappen ( gemachtigden : D. Gouloussis en A. C. Jessen )              1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige
tegen Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopou                geding tussen P. Moskof en Ethnikos Organismos
los en L Kiki ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat                                      Kapnou
de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn                                  ( Zaak C-244/95 )
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /263/EEG van de                                        ( 95/C 268/22 )
Raad van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van
de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur               Bij beschikking van 24 mei 1995 ( ingekomen ter griffie van
voor telecommunicatie en de onderlinge erkenning van de                het Hof van Justitie op 12 juli 1995 ) heeft het Diikitiko
conformiteit van de apparatuur ( PB 1991 , L 128 , blz . 1 ), en,      Protodikio Athinas in het aldaar aanhangige geding tussen
 subsidiair, de Commissie niet binnen de gestelde termijn              P. Moskof en Ethnikos Organismos Kapnou, het Hof van
 daarvan in kennis te stellen, de krachtens het EG-Verdrag op         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het             prejudiciële beslissing over de geldigheid van Verordening
 Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schock            ( EG ) nr . 3477/93 ( PB 1993 , L 317, blz . 30 ) van de
 weiler, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini               Commissie, voorzover het de landbouwomrekeningskoers
 ( rapporteur), C. N. Kakouris en G. Hirsch, rechters;                 betreft voor de premie voor tabak van de oogst van 1992 en
 advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass , op               daarvóór, die na 1 juli 1993 de controle verlaat. Omtrent de
 11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                geldigheid van deze verordening is om de volgende redenen
 luidt als volgt:                                                      twijfel gerezen :


title: Zaak C-538/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/23

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-538/09)
   2010/C 51/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, doordat de Belgische wetgeving voor bepaalde activiteiten geen passende milieueffectbeoordeling voorschrijft wanneer deze activiteiten gevolgen kunnen hebben voor een Natura 2000-gebied en door bepaalde activiteiten aan een aanmeldingsregeling te onderwerpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1);

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie beroept zich op één grief ter onderbouwing van haar beroep inzake onjuiste uitvoering van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 (habitatrichtlijn).
   In dit verband merkt verzoekster op dat deze bepaling vereist dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een Natura 2000-gebied een passende milieueffectbeoordeling wordt gemaakt. De Belgische wetgeving is in strijd met het gemeenschapsrecht voor zover zij een dergelijke milieueffectbeoordeling niet stelselmatig voorschrijft en in een gewone aanmeldingsregeling voorziet voor bepaalde activiteiten die gevolgen kunnen hebben voor een Natura 2000-gebied.
   Dit is met name het geval voor alle plannen of projecten waarvoor geen milieuvergunning is vereist in het Waalse Gewest.

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-470/11: Beroep ingesteld op 1 september 2011 — Total en Elf Aquitaine/Commissie

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/23

         Beroep ingesteld op 1 september 2011 — Total en Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak T-470/11)
   2011/C 319/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Total SA (Courbevoie, Frankrijk) en Elf Aquitaine SA (Courbevoie) (vertegenwoordigers: A. Noël-Baron en É. Morgan de Rivery, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               primair, de brieven van de Commissie BUDG/DGA/C4/BM/s746396 van 24 juni 2011 en BUDG/DGA/C4/BM/s812886 van 8 juli 2011 in hun geheel nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het van verzoeksters gevorderde bedrag in de brief van de Commissie BUDG/DGA/C4/BM/s812886 van 8 juli 2011 verlagen, althans de vertragingsrente ten belope van 31 312 114,58 EUR die van Elf Aquitaine wordt gevorderd en waarvoor Total voor een bedrag van 19 191 296,03 EUR hoofdelijk aansprakelijk is, nietig verklaren;

               —

               hoe dan ook de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren de verzoekende partijen een enkel middel aan, dat eraan is ontleend dat de Commissie het recht heeft geschonden en haar verplichtingen heeft verzaakt door wat hen aangaat, niet de consequenties te trekken uit het arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 in zaak T-217/06, Arkema France e.a./Commissie, waarbij de geldboete die in het kader van zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaat aan de dochterondernemingen van verzoeksters is opgelegd, is verlaagd. Verzoeksters geven onder meer te kennen dat:

               —

               zij als moedermaatschappijen die in die hoedanigheid voor de mededingingsregeling verantwoordelijk zijn gehouden, ook het voordeel zouden moeten genieten van de verlaging van de geldboete die aan hun dochterondernemingen is opgelegd en dit ondanks dat hun eigen beroep tegen diezelfde beschikking door het Gerecht is verworpen bij arrest van 7 juni 2011 in zaak T-206/06, Total en Elf Aquitaine/Commissie;

               —

               de Commissie als gevolg van het feit dat de geldboete die aan verzoeksters en hun dochterondernemingen is opgelegd bij de beschikking in zaak COMP/F/38.645 geheel door Arkema SA is betaald, in al haar rechten tegemoet is gekomen en dus niets meer van verzoeksters kon vorderen.


title: Zaak T-335/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Help — Hilfe zur Selbsthilfe/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/59

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Help — Hilfe zur Selbsthilfe/Commissie
   (Zaak T-335/17)
   (2017/C 239/71)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Help — Hilfe zur Selbsthilfe e.V. (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. Jungkind en P. Cramer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van verweerster van 21 maart 2017 [Ares(2017)1515573], waarbij een deel van de steun voor het ondersteuningsproject Food Security Promotion for very food insecure farming households in Zimbabwe (ECHO/ZWE/BUD/2009/02002) ten bedrage van 643 627,72 EUR wordt teruggevorderd, en van de op basis daarvan vastgestelde debetnota van 7 april 2017 (nr. 3241705513), waarmee verweerster betaling van de eerste aflossing ten bedrage van 321 813,86 EUR heeft gevorderd, en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de door verweerster gelaakte handelwijze vormt geen schending van materieel recht

                           —

                           De door verweerster gelaakte handelwijze van verzoekster bij de gunning van twee overeenkomsten voor de levering van landbouwproducten vormt geen schending van bindende materieelrechtelijke voorschriften betreffende de organisatie van aanbestedingen in het kader van humanitaire projecten. Met name was de handelwijze in overeenstemming met de verplichte gunningsbeginselen bedoeld in artikel 184, lid 1, van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement voor de EU 2009, en artikel 2, lid 3, van de vastgestelde voorschriften en procedures (Rules and Procedures) in bijlage IV bij de partnerschapskaderovereenkomst van 2008 inzake de samenwerking van de EU met niet-gouvernementele organisaties op het gebied van humanitaire hulp.

                           —

                           De gelaakte handelwijze vormt bovendien geen schending van de documentatieplicht bedoeld in artikel 23, lid 4, van de algemene bepalingen opgenomen in bijlage III bij de partnerschapskaderovereenkomst.

               2.

               Tweede middel: geen andere redenen voor de terugvordering

                           —

                           Er bestaan ook geen andere redenen voor een terugvordering van de financiële steun. De door verzoekster uitgekozen onderneming heeft de bestelde goederen met name tijdig en volledig geleverd en zij waren van goede kwaliteit. Verzoekster heeft het ondersteuningsproject bovendien met succes uitgevoerd, hetgeen door in totaal vier onafhankelijke, door derden uitgevoerde verificaties is bevestigd.

                           —

                           Er is geen sprake van strafbaar gedrag door de betrokken medewerkers van verzoekster. De Staatsanwaltschaft Bonn (openbaar ministerie Bonn, Duitsland) heeft wegens het ontbreken van een vermoeden van een strafbaar feit geen onderzoeksprocedure ingeleid.

               3.

               Derde middel (subidiair): niet-uitoefening van discretionaire bevoegdheid en onevenredigheid

                           —

                           Verweerster heeft het besluit tot terugvordering van de verleende financiële steun genomen in de onjuiste veronderstelling dat zij gebonden was door een bindende aanbeveling van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) inzake de terugvordering. Aldus oefende verweerster haar discretionaire bevoegdheid niet uit, waardoor de terugvordering onrechtmatig is.

                           —

                           De terugvordering van de volledige tranche van 643 627,27 EUR is bovendien onrechtmatig wegens schending van het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, lid 4, VWEU. Zij gaat verder dan wat nodig is ter bescherming van de begroting en is met name gelet op de succesvolle uitvoering van het steunproject niet evenredig aan de daarmee samenhangende last voor verzoekster.


title: Zaken T-494/08–T-500/08 en T-509/08: Arrest van het Gerecht van 10 december 2010 — Ryanair/Commissie ( Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende controleprocedures inzake staatssteun — Stilzwijgende weigeringen van toegang — Uitdrukkelijke weigeringen van toegang — Uitzondering tot bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits — Verplichting tot concreet en individueel onderzoek )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/36

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2010 — Ryanair/Commissie
   (Zaken T-494/08–T-500/08 en T-509/08) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende controleprocedures inzake staatssteun - Stilzwijgende weigeringen van toegang - Uitdrukkelijke weigeringen van toegang - Uitzondering tot bescherming van doel van inspecties, onderzoeken en audits - Verplichting tot concreet en individueel onderzoek)
   2011/C 30/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida en I. G. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. O'Reilly en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de stilzwijgende besluiten van de Commissie waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot bepaalde documenten betreffende controleprocedures inzake staatssteun die haar zou zijn verleend door de exploitanten van de luchthavens van Aarhus (Denemarken) (zaak T-494/08), Alghero (Italië) (zaak T-495/08), Berlijn-Schönefeld (Duitsland) (zaak T-496/08), Frankfurt-Hahn (Duitsland) (zaak T-497/08), Lübeck-Blankensee (Duitsland) (zaak T-498/08), Pau-Béarn (Frankrijk) (zaak T-499/08), Tampere-Pirkkala (Finland) (zaak T-500/08) en Bratislava (Slowakije) (zaak T-509/08), alsook subsidiair verzoek tot nietigverklaring van de latere uitdrukkelijke besluiten tot weigering van toegang tot deze documenten

      Dictum

               1)

               De zaken T-494/08, T-495/08, T-496/08, T-497/08, T-498/08, T-499/08, T-500/08 en T-509/08 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen zijn niet-ontvankelijk voor zover zij zijn gericht tegen de stilzwijgende besluiten tot weigering van toegang in de zaken T-494/08, T-495/08, T-499/08, T-500/08 en T-509/08.

               3)

               Op de beroepen in de zaken T-496/08, T-497/08 en T-498/08 behoeft niet meer te worden beslist voor zover zij zijn gericht tegen de stilzwijgende besluiten tot weigering van toegang.

               4)

               De beroepen worden verworpen voor het overige.

               5)

               Ryanair Ltd wordt verwezen in de kosten in de zaken T-494/08, T-495/08, T-499/08, T-500/08 en T-509/08.

               6)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van Ryanair in de zaken T-496/08, T-497/08 en T-498/08 dragen.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 juli 1997 in zaak C-190/95 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): ARO Lease BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst Grote Ondernemingen te Amsterdam (Zesde BTW-richtlijn - Leasemaatschappij voor personenauto's - Zetel van bedrijfsuitoefening van dienstverrichter - Vaste inrichting)

text:
C 271 /4              NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                 Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door Ierland tegen
                         ( Zesde Kamer)
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-239/97)
                        van 17 juli 1997
                                                                                ( 97/C 271/06 )
in zaak C-190/95 (verzoek van het Gerechtshof te Amster
dam om een prejudiciële beslissing): ARO Lease BV tegen
Inspecteur van de Belastingdienst Grote Ondernemingen te             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                         Amsterdam ( ! )                             is op 30 juni 1997 beroep tegen Commissie van de Euro
                                                                     pese Gemeenschappen ingesteld door Ierland, vertegen
(Zesde BTW-richtlijn — Leasemaatschappij voor perso                 woordigd door M. A. Buckley, Chief State Solicitor, als
nenauto 's — Zetel van bedrijfsuitoefening van dienstver            gemachtigde, bijgestaan door P. Gallagher, SC, van de
                  richter — Vaste inrichting)                        balie van Ierland, en N. Hyland, BL, van de balie van Ier
                         ( 97/C 271 /05 )                            land, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Ierse
                                                                     ambassade, Route d'Arlon 28 .
                    (Procestaai: Nederlands)                         Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     — nietig te verklaren besluit C(97) 693 van de Commissie
In zaak C-190/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                    van 16 april 1997 betreffende de vermindering van de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het                          bijstand van het Europees Fonds voor regionale ont
Gerechtshof te Amsterdam, in het aldaar aanhangige                        wikkeling ( hierna : „ EFRO ") aan het operationele pro
geding tussen ARO Lease BV en Inspecteur van de Belas                    gramma 1989—1993 voor toerisme in Ierland in het
tingdienst Grote Ondernemingen te Amsterdam, om een                       kader van het communautaire bestek voor de structu
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9,                 rele-bijstandsverlening van de Gemeenschap uit hoofde
lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van                    van doelstelling 1 in Ierland voor de periode 1989—
 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin                 1993 , en tot wijziging van besluit C(89 ) 2258/7 van
gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschap                    21 december 1989, zoals laatstelijk gewijzigd bij
pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde :                 besluit C(93 ) 3769 van 17 december 1993 ;
uniforme grondslag ( PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ),
heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F.
Mancini, kamerpresident; J. L. Murray, C. N. Kakouris                — de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ( rapporteur), P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch, rechters;
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl,                Middelen en voornaamste argumenten
hoofdadministrateur, op 17 juli 1997 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     Het toepasselijke recht
Artikel 9, lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de             De bijstand voor de projecten betreffende het Burren Nati
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de              onal Park en het Wicklow National Park werd toegekend
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —                    bij besluit C(89 ) 2258/7 van 21 december 1989, zoals laat
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege              stelijk gewijzigd bij besluit C(93 ) 3769 van 17 december
voegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden                  1993 . Verzoeker vordert nietigverklaring van het besluit
uitgelegd, dat een in een lidstaat gevestigde leasemaat             van de Commissie van 16 april 1997 houdende wijziging
schappij haar diensten niet vanuit een vaste inrichting in           van laatstgenoemd besluit. Zijns inziens is op het onderha
een andere lidstaat verricht, wanneer zij in laatstbedoelde          vige beroep tot nietigverklaring duidelijk Verordening
staat aan aldaar gevestigde cliënten personenauto 's ver            ( EEG ) nr. 4253/88 H van toepassing.
huurt op basis van leaseovereenkomsten, haar cliënten met
haar in contact zijn gekomen via in diezelfde staat geves
 tigde zelfstandige tussenpersonen, de cliënten de auto van          Ten gronde
hun keuze zelf hebben uitgezocht bij in die staat gevestigde
dealers, zij de auto 's heeft gekocht in die staat, alwaar           i)   Het ontbreken van een belangrijke wijziging
deze zijn geregistreerd, en aan haar cliënten heeft verhuurd
 op basis van leaseovereenkomsten die in haar zetel zijn
 opgemaakt en ondertekend, de cliënten de onderhoudskos                  Verzoeker stelt dat, gelet op het feit dat het subcomité
 ten dragen en in die staat wegenbelasting betalen, maar zij              de subprogramma's 1 en 2 van het operationele pro
aldaar niet over een kantoor of een stalling voor auto 's                 gramma voor toerisme heeft goedgekeurd met het alge
 beschikt.                                                                mene doel „ een nationaal park in te richten " en dat de
                                                                          in het Burren National Park verrichte werken deel uit
                                                                          maken van de inrichting van een nationaal park, de
 H PB C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                           aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de maatregel
                                                                          niet in belangrijke mate zijn gewijzigd. Het besluit van
                                                                          de Commissie om haar bijstand aldus te verminderen,
                                                                          dat de gelden die door het Office of Public Works wor


title: Zaak T-837/16: Beroep ingesteld op 28 november 2016 — Zweden/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/37

         Beroep ingesteld op 28 november 2016 — Zweden/Commissie
   (Zaak T-837/16)
   (2017/C 038/50)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en F. Bergius)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2016) 5644 van de Commissie van 7 september 2016 houdende verlening van een autorisatie voor bepaalde toepassingen van loodsulfochromaat geel en loodchromaatmolybdaatsulfaat rood overeenkomstig verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft haar uitvoeringsbevoegdheden in het kader van artikel 291, lid 2, VWEU en verordening (EG) nr. 1907/2006 overschreden.

                           —

                           De Commissie heeft haar uitvoeringsbevoegdheden overschreden doordat zij artikel 55 en artikel 60, lid 4, van verordening 1907/2006 heeft geschonden en de aangevraagde autorisatie heeft verleend zonder dat was voldaan aan de in de verordening gestelde voorwaarden daartoe en zonder dat de doelstellingen van de verordening in acht werden genomen.

                           —

                           De Commissie heeft artikel 60, lid 4, van verordening 1907/2006 geschonden door een autorisatie te verlenen zonder zelf de in deze bepaling gestelde voorwaarden daartoe te beoordelen en zonder voldoende te onderzoeken of aan de in die bepaling gestelde voorwaarden voor de verlening van een autorisatie was voldaan.

                           —

                           De Commissie heeft tevens artikel 55 van verordening 1907/2006 geschonden door een autorisatie te verlenen in strijd met de doelstelling van de autorisatieregeling, die er onder meer in bestaat de goede werking van de interne markt te waarborgen en zeer zorgwekkende stoffen gestaag te vervangen door geschikte alternatieve stoffen of technieken wanneer dit economisch en technisch haalbaar is.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft een kennelijk onjuiste beoordeling verricht en het recht kennelijk onjuist toegepast.

                           —

                           De in het kader van het eerste middel naar voren gebrachte omstandigheden worden ook hier aangevoerd. De bovengenoemde schending van artikel 55 en artikel 60, lid 4, van verordening 1907/2006 door de Commissie houdt dus eveneens in dat de Commissie in het bestreden besluit een kennelijk onjuiste beoordeling heeft verricht en het recht kennelijk onjuist heeft toegepast.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden en is de motiveringsplicht niet nagekomen.

                           —

                           De Commissie heeft het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden door een autorisatie te verlenen zonder zelf de in artikel 60, lid 4, van verordening 1907/2006 gestelde voorwaarden daartoe te beoordelen en zonder voldoende te onderzoeken of aan de in die bepaling gestelde voorwaarden voor de verlening van een autorisatie was voldaan.

                           —

                           In elk geval is de Commissie tekortgeschoten in de motiveringsplicht die op haar rust krachtens artikel 296 VWEU, artikel 130 van verordening 1907/2006 en het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien uit het bestreden besluit niet kan worden afgeleid hoe de Commissie heeft beoordeeld of aan de in artikel 60, lid 4, van de verordening gestelde voorwaarden voor de verlening van een autorisatie was voldaan.


title: Zaak F-38/15: Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — FJ/Parlement

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/26

         Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — FJ/Parlement
   (Zaak F-38/15)
   (2015/C 178/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FJ (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om overname van bepaalde ziektekosten die voor zijn zoon zijn gemaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               primair, onwettig verklaren het besluit van het TABG van 18 juni 2014 om bepaalde niet-medische en niet door het GSZV vergoede kosten die het gevolg zijn van de handicap van verzoekers zoon niet over te nemen;

               —

               subsidiair, gelasten dat overeenkomstig artikel 75 van het Reglement voor de procesvoering een expert wordt aangewezen om het percentage arbeidsongeschiktheid als gevolg van de handicap te bepalen;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-187/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — SFIR/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — SFIR/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali
   (Zaak C-187/12)
   2012/C 194/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SFIR — Società fondiaria industriale romagnola SpA

      Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali

      Prejudiciële vraag

   Moet het begrip volledige ontmanteling van de productie-installaties voor suiker, isoglucose en inulinestroop in de zin van artikel 3 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad (1), waarvoor verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie (2) de uitvoeringsbepalingen geeft, aldus worden opgevat dat enkel die installaties moeten worden ontmanteld die nodig zijn voor de productie, zoals uitdrukkelijk bepaald in het aangehaalde artikel 3 van de verordening van de Raad, in overeenstemming waarmee de verordening van de Commissie op straffe van ongeldigheid moet worden uitgelegd? Gaat het bij de installaties die ontmanteld moeten worden in de zin van de aangehaalde artikelen 3 van verordening nr. 320/2006 van de Raad en 4 van verordening nr. 968/2006 van de Commissie enkel om de installaties die bestemd zijn voor de productie van suiker, isoglucose of inulinestroop en de andere installaties die worden genoemd in artikel 4, [lid 1,] sub c, van verordening nr. 968/2006 — waaronder verpakkingsinstallaties — die ongebruikt zijn gebleven of om milieuredenen moeten worden ontmanteld of verwijderd? Kunnen de installaties die geen verband houden met de productie van suiker, isoglucose en inulinestroop en niet ongebruikt blijven maar voor andere activiteiten worden gebruikt, zoals in casu verpakking, noch om milieuredenen hoeven te worden ontmanteld, derhalve in stand worden gehouden omdat zij niet vallen onder de in de aangehaalde communautaire verordeningen bedoelde ontmantelingsverplichting?

      (1)  PB L 58, blz. 42.

      (2)  PB L 176, blz. 32.