title: Zaak T-182/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — Nederland/Commissie ( Harmonisatie van wetgevingen — Afwijkende nationale bepalingen — Afwijzing door Commissie van ontwerp-besluit waarmee vooruit wordt gelopen op verlaging van communautaire grenswaarde voor fijnstofuitstoot door bepaalde nieuwe voertuigen met dieselmotor — Zorgvuldigheids- en motiveringsplicht — Specificiteit van probleem voor aanmeldende lidstaat om aan communautaire grenswaarden voor fijnstofconcentratie in lucht te voldoen )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-182/06) (1)

   („Harmonisatie van wetgevingen - Afwijkende nationale bepalingen - Afwijzing door Commissie van ontwerp-besluit waarmee vooruit wordt gelopen op verlaging van communautaire grenswaarde voor fijnstofuitstoot door bepaalde nieuwe voertuigen met dieselmotor - Zorgvuldigheids- en motiveringsplicht - Specificiteit van probleem voor aanmeldende lidstaat om aan communautaire grenswaarden voor fijnstofconcentratie in lucht te voldoen’)
   (2007/C 183/63)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster en D. J. M. de Grave, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia, M. A. Alcover San Pedro en H. van Vliet, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/372/EG van de Commissie van 3 mei 2006 betreffende een ontwerp van nationale bepalingen ter beperking van deeltjesemissies door voertuigen met dieselmotor waarvan door het Koninkrijk der Nederlanden overeenkomstig artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag kennis is gegeven (PB L 142, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


20150731038616962015/C 270/271862013TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150630222322Zaak T-186/13, T-190/13 en T-193/13: Arrest van het Gerecht van 30 juni 2015 — Nederland e.a./Commissie („Staatssteun — Verkoop van grond — Steun toegekend aan Schouten-de Jong Bouwfonds door een publiek-privaat partnerschap dat door de Gemeente Leidschendam-Voorburg is opgericht — Verlaging van de verkoopprijs van de grond en kwijtschelding met terugwerkende kracht van de grondexploitatiebijdrage en kwaliteitsbijdrage — Besluit waarbij steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Begrip steunmaatregel — Criterium van de particuliere investeerder — Beoordeling met inachtneming van alle relevante aspecten van de betrokken operatie en de context ervan”)
 ---documentbreak--- C2702015NL2220120150630NL0027222232Arrest van het Gerecht van 30 juni 2015 — Nederland e.a./Commissie
   (Zaak T-186/13, T-190/13 en T-193/13) (
         1
      )
   „(„Staatssteun — Verkoop van grond — Steun toegekend aan Schouten-de Jong Bouwfonds door een publiek-privaat partnerschap dat door de Gemeente Leidschendam-Voorburg is opgericht — Verlaging van de verkoopprijs van de grond en kwijtschelding met terugwerkende kracht van de grondexploitatiebijdrage en kwaliteitsbijdrage — Besluit waarbij steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Begrip steunmaatregel — Criterium van de particuliere investeerder — Beoordeling met inachtneming van alle relevante aspecten van de betrokken operatie en de context ervan”)”2015/C 270/27Procestaal: Nederlands
      Partijen

      Verzoekende partijen: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman, B. Koopman en J. Langer, gemachtigden) (zaak T-186/13); Gemeente Leidschendam-Voorburg (Nederland) (vertegenwoordigers: A. de Groot en J.-K. Sluijs, advocaten) (zaak T-190/13); Bouwfonds Ontwikkeling BV (Hoevelaken, Nederland) en Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV (Leidschendam, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk en X. Reintjes, advocaten) (T-193/13)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P.J. Loewenthal en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2013) 87 final van de Commissie van 23 januari 2013 betreffende steunmaatregel SA.24123 (2012/C) (ex 2011/NN) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd — Vermeende verkoop van grond onder de marktprijs door de gemeente Leidschendam-Voorburg

      Dictum

            1)

            Besluit C(2013) 87 final van de Commissie van 23 januari 2013 betreffende steunmaatregel SA.24123 (2012/C) (ex 2011/NN) die Nederland ten uitvoer heeft gelegd — Vermeende verkoop van grond onder de marktprijs door de Gemeente Leidschendam-Voorburg, wordt nietig verklaard.

            2)

            De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van het Koninkrijk der Nederlanden, Gemeente Leidschendam-Voorburg, Bouwfonds Ontwikkeling BV en Schouten & De Jong Projectontwikkeling BV dragen.

      (
         1
      )	PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-653/13 P: Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Wahlström/Frontex („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2010 — Jaarlijks onderhoud met de beoordelaar — Vaststelling van doelstellingen”)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/23

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Wahlström/Frontex
   (Zaak T-653/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2010 - Jaarlijks onderhoud met de beoordelaar - Vaststelling van doelstellingen”))
   (2015/C 371/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Kari Wahlström (Espoo, Finland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex) (vertegenwoordigers: S. Vuorensola en H. Caniard, gemachtigden, bijgestaan door A. Duron en D. Waelbroeck, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 9 oktober 2013, Wahlström/Frontex (F-116/12, JurAmbt., EU:F:2013:143), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 9 oktober 2013, Wahlström/Frontex (F-116/12, JurAmbt., EU:F:2013:143), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken het tweede en het derde onderdeel van het tweede middel tot nietigverklaring dat in eerste aanleg is aangevoerd en het verzoek om schadevergoeding heeft afgewezen.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het beoordelingsrapport over 2010 van Wahlström wordt nietig verklaard.

               4)

               Het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex) wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding van 2  000 EUR aan Wahlström.

               5)

               Frontex wordt verwezen in alle kosten van de onderhavige procedure en van die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 maart 2003 in zaak C-156/00: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Nietigverklaring van beschikking C (2000) 485 def. — Kwĳtschelding van invoerrechten — Actieve veredeling — Geen equivalentie tussen communautaire producten en ingevoerde producten")

text:
10.5.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                      C 112/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                 rijk Denemarken van de nationale bepalingen met betrekking tot
                                                                                het gebruik van sulfieten, nitrieten en nitraten in levensmiddelen,
                        van 20 maart 2003                                              nietig voorzover deze nationale bepalingen daarbij niet worden
                                                                                goedgekeurd met betrekking tot het gebruik van nitrieten en
                                                                                nitraten in levensmiddelen.
in zaak C-3/00: Koninkrijk Denemarken tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                                  2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 95/2/EG —                            3)     Verstaat dat elk der partijen dragen de eigen kosten zal dragen.
Gebruik van sulfieten, nitrieten en nitraten als levensmid-
delenadditieven — Bescherming van gezondheid — Strengere                        4)     Verstaat dat de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen
nationale bepalingen — Toepassingsvoorwaarden van ar-                                  hun eigen kosten zullen dragen.
   tikel 95, lid 4, EG — Beginsel van hoor en wederhoor”)
                                                                                (1 ) PB C 122 van 29.4.2000.
                          (2003/C 112/01)
                          (Procestaal: Deens)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
In zaak C-3/00, Koninkrijk Denemarken (gemachtigde: J. Mol-
de) ondersteund door Republiek IJsland (gemachtigde:                                                     van 13 maart 2003
H. S. Kristjánsson) en door Koninkrijk Noorwegen (gemachtig-
de: B. B. Ekeberg) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      in zaak C-156/00: Koninkrijk der Nederlanden tegen
schappen (gemachtigden: M. Shotter en H. C. Støvlbæk),                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking
1999/830/EG van de Commissie van 26 oktober 1999                                („Nietigverklaring van beschikking C (2000) 485 def. —
betreffende de kennisgeving door het Koninkrijk Denemarken                      Kwijtschelding van invoerrechten — Actieve veredeling
van de nationale bepalingen met betrekking tot het gebruik                      — Geen equivalentie tussen communautaire producten en
van sulfieten, nitrieten en nitraten in levensmiddelen (PB L 329,                                      ingevoerde producten”)
blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en
                                                                                (2003/C 112/02)
R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,
S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;                                            (Procestaal: Nederlands)
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
junct-griffier, op 20 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                In zaak C-156/00, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
                                                                                aanvankelijk M. A. Fierstra, vervolgens laatstgenoemde en
1)    Verklaart beschikking 1999/830/EG van de Commissie van                    J. van Bakel) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      26 oktober 1999 betreffende de kennisgeving door het Konink-              pen (gemachtigden: C. van der Hauwaert en R. Tricot),
 ---pagebreak--- C 112/2                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.5.2003
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking                 (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Helga Kutz-
C (2000) 485 def. van de Commissie van 23 februari 2000                      Bauer en Freie und Hansestadt Hamburg, om een prejudiciële
waarbij in een bijzonder geval wordt vastgesteld dat een                     beslissing over de uitlegging van de artikelen 2, lid 1, en 5,
verzoek om kwijtschelding van de rechten bij invoer voor een                 lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari
bepaald bedrag niet-ontvankelijk is en dat de kwijtschelding                 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
van de rechten bij invoer voor een ander bedrag niet gerecht-                gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
vaardigd is, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                  de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer,                   promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,                            (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en A. Rosas,              als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet,               waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
hoofdadministrateur, op 13 maart 2003 een arrest gewezen                     mann, V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en J. N. Cunha
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
                                                                             L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 20 maart 2003 een arrest
1)     Verklaart nietig beschikking C (2000) 485 def. van de                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       Commissie van 23 februari 2000 waarbij in een bijzonder
       geval wordt vastgesteld dat een verzoek om kwijtschelding van
       de rechten bij invoer voor een bepaald bedrag niet-ontvankelijk
       is en dat de kwijtschelding van de rechten bij invoer voor een
       ander bedrag niet gerechtvaardigd is, voorzover daarin het
                                                                             1)     De artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207/
       door Cargill BV ingediende verzoek om kwijtschelding van
                                                                                EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de
       invoerrechten dat op 22 april 1999 door het Koninkrijk der
                                                                                tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
       Nederlanden aan de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
       pen is voorgelegd, ten belope van 15 679 301,49 NLG niet-
                                                                                arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
       ontvankelijk wordt verklaard.
                                                                                aanzien van de arbeidsvoorwaarden, moeten aldus worden
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                        uitgelegd dat zij in de weg staan aan een bepaling van een op
                                                                                de openbare sector toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst
3)     Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.                        volgens welke zowel mannelijke als vrouwelijke werknemers in
                                                                                aanmerking komen voor deeltijdarbeid voor oudere werknemers,
                                                                                wanneer die bepaling het recht op een dergelijke deeltijdarbeid
( 1) PB C 211 van 22.7.2000.                                                        slechts toekent tot het tijdstip waarop voor het eerst aanspraak
                                                                                kan worden gemaakt op een volledig wettelijk ouderdomspen-
                                                                                sioen, en wanneer tevens de groep van personen die reeds op
                                                                                zestigjarige leeftijd een volledig pensioen kunnen ontvangen,
                                                                                vrijwel uitsluitend uit vrouwen bestaat, terwijl de groep die
                                                                                pas op vijfenzestigjarige leeftijd een volledig pensioen kan
                                                                                ontvangen, vrijwel uitsluitend uit mannen bestaat, tenzij deze
                     ARREST VAN HET HOF                                             bepaling haar rechtvaardiging vindt in objectieve factoren die
                                                                                niets van doen hebben met discriminatie op grond van geslacht.
                            (Zesde kamer)
                         van 20 maart 2003
                                                                             2)     Wanneer de regelingen in een collectieve arbeidsovereenkomst
in zaak C-187/00 (verzoek van het Arbeitsgericht Ham-                               en de wettelijke regelingen een door richtlijn 76/207 verboden
burg om een prejudiciële beslissing): Helga Kutz-Bauer                              discriminatie in het leven roepen, dienen de nationale rechterlijke
            tegen Freie und Hansestadt Hamburg (1)                                  instanties die discriminatie met alle mogelijke middelen uit te
                                                                                schakelen, met name door deze regelingen ten gunste van de
(„Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannen en                              benadeelde groep toe te passen zonder dat zij de voorafgaande
vrouwen — Stelsel van deeltijdarbeid voor oudere werk-                              opheffing van die discriminatie door de wetgever, via het sociale
nemers — Richtlijn 76/207/EEG — Indirecte discriminatie                             overleg of anderszins dienen te vragen of af te wachten.
                  — Objectieve rechtvaardiging”)
                           (2003/C 112/03)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                             (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-187/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Arbeitsgericht Hamburg


title: Zaak T-563/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2010 door Patrizia De Luca tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2010 in zaak F-20/06, De Luca/Commissie

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/27

         Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2010 door Patrizia De Luca tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2010 in zaak F-20/06, De Luca/Commissie
   (Zaak T-563/10 P)
   2011/C 63/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Patrizia De Luca (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en de Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2010 (F-20/06, De Luca/Commissie) waarbij het door rekwirante ingestelde beroep is verworpen, vernietigen;

               —

               in een nieuwe beslissing:

                           —

                           het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 23 februari 2005 waarbij rekwirante is aangesteld in een ambt van administrateur, nietig verklaren voor zover zij daarbij is ingedeeld in de rang A*9, salaristrap 2;

                           —

                           de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:

               1)

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting doordat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie van toepassing is geacht, terwijl deze bepaling alleen kan gelden voor de „aanwerving” van ambtenaren en rekwirante op het moment van haar aanstelling reeds de hoedanigheid van ambtenaar had.

                           —

                           Door deze bepaling van toepassing te achten heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken de materiële werkingssfeer van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut miskend en de regel geschonden dat elke bepaling van overgangsrecht strikt moet worden uitgelegd.

               2)

               Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting aangezien de exceptie van onwettigheid van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut is afgewezen.

                           —

                           De toepassing van deze bepaling heeft geleid tot de schending van het fundamentele beginsel van gelijke behandeling van ambtenaren en het beginsel van het recht op ontwikkeling van loopbaan, aangezien rekwirante, na te zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek van een hoger niveau, in een lagere rang is ingedeeld, terwijl de geslaagde kandidaten van een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie van de rang B*10 een gunstiger behandeling hebben genoten, aangezien zij zijn ingedeeld in de rang A*10;

                           —

                           Voorts is het Gerecht voor ambtenarenzaken van een onjuiste rechtsopvatting uitgegaan door te oordelen dat een exceptie van onwettigheid van de artikelen 5, lid 2, en 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut niet stilzwijgend was opgeworpen op basis van het middel ontleend aan schending van de beginselen van gelijke behandeling, evenredigheid en de motiveringsplicht.


title: Zaak T-174/15: Beschikking van het Gerecht van 15 maart 2017 — EFB/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/61

         Beschikking van het Gerecht van 15 maart 2017 — EFB/Commissie
   (Zaak T-174/15) (1)

   (2017/C 144/90)
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-244/96)

text:
14 . 9 . 96             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 269 15
Commissie viel . Bovendien was de oproep niet behoorlijk                   Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
gemotiveerd .                                                                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                ( Zaak C-243/96 )
Het in het memorandum van de Commissie vervatte of
                                                                                ( 96/C 269/31 )
bedoelde besluit om een oproep tot het indienen van
subsidieaanvragen te lanceren, moet derhalve nietig worden
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
verklaard wegens onbevoegdheid, schending van een wezen
lijk vormvoorschrift en schending van het Verdrag.                         op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                           genwoordigd door X. Lewis, als gemachtigde, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Beroep, op 11 juli 1996 ingesteld door Commissie van de                    — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                                te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/62/EEG van de
                         ( Zaak C-241 /96 )                                      Commissie ( 1 ) tot vaststelling van de uitvoeringsbepalin
                            ( 96/C 269/30 )                                      gen met betrekking tot het toezicht op en de controle van
                                                                                leveranciers en bedrijven overeenkomstig Richtlijn 92/
                                                                                33/EEG van de Raad ( 2 ) betreffende het in de handel
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentege
op 11 juli 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek                       wassen, met uitzondering van zaad, en/of door deze
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            bepalingen niet aan de Commissie mede te delen, de
genwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar                                 krachtens artikel 6 van de richtlijn en het EG-Verdrag op
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                          hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
— te verklaren dat de Helleense Republiek, door niet                       met die in zaak C-236/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech             termijn is verstreken op 30 juni 1994 .
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
     voldoen aan Richtlijn 92/66/EEG van de Raad van
                                                                           (') PB nr . L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 29 .
     14 juli 1992 tot vaststelling van communautaire maat                 ( 2 ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 1 .
     regelen voor de bestrijding van de ziekte van New                    ( 5 ) Zie bladzijde 11 van het Publikatieblad .
     castle ('), althans niet aan de Commissie mede te delen ,
     de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen .
 — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                           Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak C-244/96 )
                                                                                ( 96/C 269/32 )
 Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag is een
 richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
 voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is . Volgens                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 artikel 5 , eerste alinea, van het Verdrag treffen de Lid-Staten           op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
 alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn                door Commissie van de Europese Gemeenschappen , verte
 om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen                   genwoordigd door X. Lewis , als gemachtigde , domicilie
 van de Instellingen der Gemeenschap voortvloeiende ver                    gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
 plichtingen te verzekeren . Tot op heden heeft de Helleense                Centre Wagner, Kirchberg.
 Republiek de Commissie niet doen weten dat er wettelijke
 en bestuursrechtelijke maatregelen zijn genomen om de                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Griekse wetgeving aan bedoelde richtlijn aan te passen .
                                                                            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de
                                                                                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
 (') PB nr . L 260 van 5 . 9 . 1992 , blz . 1 .
                                                                                werking te doen treden om te voldoen aan :
                                                                                a ) Richtlijn 93/63/EEG van de Commissie (') tot vast
                                                                                stelling van de uitvoeringsbepalingen met betrek
 ---pagebreak--- Nr . C 269/ 16           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14 . 9 . 96
           king tot het toezicht op en de controle van leveran           Middelen en voornaamste argumenten
           ciers en bedrijven overeenkomstig Richtlijn 91 /
           682/EEG van de Raad ( 2 ) betreffende het in de                Artikel 189 van het EG-Verdrag, op grond waarvan
           handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen,            richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken
           alsmede van siergewassen, en/of deze bepalingen                resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn,
           niet aan de Commissie mede te delen,                           verplicht de Lid-Staten, de voor de omzetting van richtlijnen
                                                                          gestelde termijnen in acht te nemen . In casu is deze termijn
      b ) Richtlijn 93/78/EEG van de Commissie van 21 sep                op 1 januari 1993 verstreken, zonder dat de Italiaanse
           tember 1993 tot vaststelling van aanvullende uitvoe           Republiek de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn voor
           ringsbepalingen met betrekking tot de door leveran            de omzetting van de in de conclusies van de Commissie
           ciers op grond van Richtlijn 91 /682/EEG van de                genoemde richtlijn.
           Raad bij te houden lijsten van siergewassen en
           teeltmateriaal daarvan ( 3 ), en/of door deze niet aan
           de Commissie mee te delen ,                                    (') PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz. 17 .
      de krachtens artikel 6 van Richtlijn 93/63/EEG en
      artikel 3 van Richtlijn 93/78/EEG en het EG-Verdrag op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
                                                                          Verzoek van het Office of the Industrial Tribunals and the
                                                                          Fair Employment Tribunal van 9 juli 1996 om een
Middelen en voornaamste argumenten                                        prejudiciële beslissing in het geding tussen M.T. Maggorian
                                                                          en I.P. Cunningham en Eastern Health and Social Services
De middelen en voornamste argumenten komen overeen                            Board en Department of Health and Social Services
met die in zaak C-236/96 ( 4 ); de in de richtlijnen vastgestelde                                ( Zaak C-246/96 )
termijnen zijn verstreken op 30 juni 1994 .
                                                                                ( 96/C 269/34 )
(')   PB nr. L 250  van 7 . 10 . 1993 , blz . 31 .
(2)   PB nr. L 376  van 31 . 12 . 1991 , blz . 21 .                       Het Office of the Industrial Tribunals and the Fair Employ
( !)  PB nr . L 256 van 14 . 10 . 1993 , blz . 19 .                       ment Tribunal heeft bij beschikking van 9 juli 1996 , in
(4)   Zie bladzijde 1 1 van het Publikatieblad .                          gekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juli 1996 ,
                                                                          in het geding tussen M.T. Maggorian en I.P. Cunningham en
                                                                          Eastern Health and Social Services Board en Department of
                                                                          Health and Social Services, het Hof van Justitie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vragen :
Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de                   Indien :
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          ( Zaak C-245/96 )                               a ) een werknemer door een Health Board die deel uitmaakt
                             ( 96/C 269/33 )                                   van de overheid, is tewerkgesteld in een functie op het
                                                                               gebied van de verzorging van patiënten met psychische
                                                                               aandoeningen, waarvoor een bedrijfspensioenregeling
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     geldt;
op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
genwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,                b ) de werknemer op alle relevante tijdstippen heeft deelge
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                       nomen of had kunnen deelnemen aan de pensioenrege
 bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            ling;
                                                                          c ) de pensioenregeling een voorwaarde bevat volgens
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                              welke werknemers die voltijds werken en ( nagenoeg) al
                                                                               hun arbeidsuren besteden aan de verzorging van patiën
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de                         ten met een psychische aandoening ( welke werknemers
       Commissie niet in kennis te stellen van de wettelijke en                worden omschreven als „ Mental Health Officers ",
       bestuursrechtelijke bepalingen die noodzakelijk zijn om                 amtenaren van de gezondheidsdienst ) recht hebben op
       zich te voegen naar Richtlijn 92/42/EEG van de Raad                     de volgende aanvullende voordelen , welke niet gelden
       van 21 mei 1992 betreffende de rendementseisen voor                     voor deeltijdwerknemers :
       nieuwe olie- en gasgestookte centrale- en verwar
       mingsketels (') niet heeft voldaan aan de krachtens                     indien een persoon de leeftijd van 50 jaar heeft bereikt of
       deze richtlijn op haar rustende verplichtingen ;                        overschreden en 20 dienstjaren heeft vervuld als amb
                                                                               tenaar van de gezondheidsdienst ( hier genoemd de
 — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                          „ relevante dienstjaren ") en als zodanig blijft werken ,


title: Zaak C-541/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 april 2016 — Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA) (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Recht van beroep — Procesbevoegdheid — Natuurlijke en rechtspersonen — Staatssteun — Besluit waarbij een steunregeling verenigbaar met de interne markt is verklaard — Handeling die rekwirante individueel raakt — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt)

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/2

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 april 2016 — Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)
   (Zaak C-541/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Recht van beroep - Procesbevoegdheid - Natuurlijke en rechtspersonen - Staatssteun - Besluit waarbij een steunregeling verenigbaar met de interne markt is verklaard - Handeling die rekwirante individueel raakt - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt))
   (2016/C 279/02)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (vertegenwoordiger: B. Jacobi, advokat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt en M. P.-J. Loewenthal, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: M. C. Thorning, gemachtigde, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat), Betfair Group plc, Betfair International Ltd (vertegenwoordigers: O. Brouwer, A. Pliego Selie en M. Groothuismink, advocaten), European Gaming and Betting Association (EGBA) (vertegenwoordigers: J. Heithecker, C.-D. Ehlermann en J. Ylinen, Rechtsanwälte)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Royal Scandinavian Casino Århus I/S wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak T-137/09: Arrest van het Gerecht van 24 november 2010 — Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R10) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk R10 — Niet-ingeschreven nationaal woordmerk R10 — Cessie van nationaal merk — Procedurefout )

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/24

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2010 — Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R10)
   (Zaak T-137/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk R10 - Niet-ingeschreven nationaal woordmerk R10 - Cessie van nationaal merk - Procedurefout)
   2011/C 13/46
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nike International Ltd (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aurelio Muñoz Molina (Petrer, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 januari 2009 (zaak R 551/2008-1) betreffende een oppositieprocedure tussen DL Sports Marketing Ltda en Aurelio Muñoz Molina.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 21 januari 2009 (zaak R 551/2008-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2001 in zaak T-328/00: M. Costacurta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tewerkstelling van verzoeker in derde land in 1993 — Herplaatsing van betrokkene bĳ Publicatiebureau in 1996 — Verlies van voordeel van bepalingen van bĳlage X bĳ Statuut — Verzoek om hertewerkstelling in derde land, in 2000 ingediend op grond van bĳlage X — Niet-ontvankelĳkheid van beroep tegen stilzwĳgend gegeven antwoorden van Commissie)

text:
C 289/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.10.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
                         van 27 juni 2001
                                                                                van 7 juni 2001
in de gevoegde zaken T-164/99, T-37/00 en T-38/00: Alain                 in zaak T-328/00: M. Costacurta tegen Commissie van de
       Leroy e.a. tegen Raad van de Europese Unie (1)                                     Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Ambtenaren — Tewerkstelling van verzoeker in derde land
(„Beschikking 1999/307/EG — Opneming van Schengen-
                                                                         in 1993 — Herplaatsing van betrokkene bij Publicatiebureau
secretariaat in secretariaat-generaal van Raad — Beroep tot
                                                                         in 1996 — Verlies van voordeel van bepalingen van bijlage X
                         nietigverklaring”)
                                                                         bij Statuut — Verzoek om hertewerkstelling in derde land,
                                                                         in 2000 ingediend op grond van bijlage X — Niet-ontvanke-
                          (2001/C 289/59)                                lijkheid van beroep tegen stilzwijgend gegeven antwoorden
                                                                                van Commissie)
                          (Procestaal: Frans)                                                      (2001/C 289/60)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken T-164/99, T-37/00 en T-38/00, Alain
Leroy, voormalig employé van de Economische Unie van
België, Nederland en Luxemburg (Benelux), tewerkgesteld bij              In zaak T-328/00, M. Costacurta, ambtenaar van de Commissie
het Schengen-secretariaat en wonende te Grimbergen (België),             van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
Yannick Chevalier-Delanoue, ambtenaar van de Raad van de                 vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat, domicilie gekozen
Europese Unie, wonende te Brussel (België), Virginia Joaquim             hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Matos, wonende te Montijo (Portugal), vertegenwoordigd door              Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een
G. Vandersanden en L. Levi, avocats, domicilie gekozen                   verzoek om nietigverklaring van een beweerdelijk stilzwijgend
hebbende te Luxemburg, ondersteund door Union syndicale-                 genomen besluit tot afwijzing van het verzoek van 6 juni
Bruxelles, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door S. Par-           2000 om hertewerkstelling in een derde land, en van een
mesan, avocat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                  beweerdelijk stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
interveniënte in zaak T-164/99, tegen Raad van de Europese               verzoekers klacht van 24 oktober 2000, heeft het Gerecht
Unie (gemachtigden: M. Bauer, F. Anton en A. Bentley),                   (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
betreffende, in zaak T-164/99, een verzoek tot nietigverklaring          kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
van beschikking 1999/307/EG van de Raad van 1 mei 1999                   H. Jung, op 7 juni 2001 een beschikking gegeven waarvan het
tot vaststelling van de wijze waarop het Schengen-secretariaat           dictum luidt als volgt:
in het secretariaat-generaal van de Raad wordt opgenomen (PB
L 119, blz. 49), en, in de zaken T-37/00 en T-38/00, enerzijds,          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
verzoeken tot nietigverklaring van beschikking 1999/307, van
verschillende besluiten van de Raad tot aanstelling van derden           2)    Verzoeker zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die welke
in posten bij deze instelling en van de stilzwijgend genomen                   op het kort geding zijn gevallen.
besluiten van de Raad om verzoekers niet in een van deze
posten aan te stellen, en anderzijds, schadevorderingen, heeft
het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                      (1) PB C 372 van 23.12.2000.
A. W. H. Meij, president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 juni 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         Beroep, op 20 juni 2001 ingesteld door Entorn, Societat
2)    Verwijst verzoeker in zaak T-164/99 in zijn eigen kosten en in     Limitada Enginyeria i Serveis tegen Commissie van de
      de door de Raad gemaakte kosten. Interveniënte zal haar eigen                         Europese Gemeenschappen
      kosten dragen.
                                                                                (Zaak T-141/01)
3)    In de zaken T-37/00 en T-38/00 zal elke partij de eigen
      kosten dragen.                                                                               (2001/C 289/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 21 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 maart 2002 in zaak C-340/98: Italiaanse Republiek tegen Raad van de Europese Unie ("Suiker — Prĳsregeling — Verkoopseizoen 1998/1999 — Regionalisatie — Gebieden zonder tekort — Indeling van Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1360/98 en 1361/98")

text:
C 118/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 14 maart 2002
                                                                                van 19 maart 2002
in zaak C-340/98: Italiaanse Republiek tegen Raad van de
                          Europese Unie (1)                                in zaak C-426/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
(„Suiker — Prijsregeling — Verkoopseizoen 1998/1999 —
Regionalisatie — Gebieden zonder tekort — Indeling van
Italië — Geldigheid van verordeningen (EG) nrs. 1360/98 en                 („Niet-nakoming — Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte
                              1361/98”)                                    belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal — Bijzondere
                                                                           bijdragen opgelegd bij oprichting van naamloze vennoot-
                                                                           schappen en vennootschappen met beperkte aansprakelijk-
                          (2002/C 118/02)
                                                                           heid, publicatie en wijziging van hun statuten alsmede
                                                                               vermeerdering van hun vennootschappelijk kapitaal”)
                         (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2002/C 118/03)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
In zaak C-340/98, Italiaanse Republiek (gemachtigden:
U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia) tegen Raad van de              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery, I. Dı́ez Parra en                                           dentie van het Hof)
A. Tanca), ondersteund door Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: F. P. Ruggeri), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EG)
nr. 1361/98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling                  In zaak C-426/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
voor het verkoopseizoen 1998/1999 van de afgeleide interven-               pen (gemachtigde: D. Gouloussis) tegen Helleense Republiek
tieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe                (gemachtigde: P. Mylonopoulos), betreffende een verzoek om
suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten en B-suikerbie-              vast te stellen dat de Helleense Republiek, door bij de
ten, alsmede het bedrag van de vergoeding voor de verevening               oprichting, publicatie en wijziging van de statuten van naam-
van de opslagkosten (PB L 185, blz. 3), voorzover daarin is                loze vennootschappen en vennootschappen met beperkte
nagelaten voor alle gebieden van Italië de afgeleide interventie-          aansprakelijkheid alsmede bij de vermeerdering van hun
prijs voor witte suiker vast te stellen, waardoor in Italië de             vennootschappelijk kapitaal naast kapitaalrecht andere bijzon-
interventieprijs voor witte suiker toepasselijk is geworden die            dere bijdragen over het kapitaal te heffen, de verplichtingen
is vastgesteld bij artikel 1, lid 2, van verordening (EG) nr. 1360/        niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag
98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling voor het                  en meer in het bijzonder de artikelen 7 en 10 van richtlijn 69/
verkoopseizoen 1998/1999 van bepaalde prijzen in de sector                 335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
suiker en van de standaardkwaliteit voor suikerbieten (PB                  belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249,
L 185, blz. 1), evenals, in voorkomend geval, tot nietigverkla-            blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad
ring van artikel 1, lid 2, van verordening nr. 1360/98,                    van 10 juli 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Zesde
voorzover daarbij ook voor Italië de interventieprijs voor witte           kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, president van de
suiker is vastgesteld, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld           Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde
als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur),            kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur)
C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;           en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-          griffier: L. Hewlett, administrateur, op 19 maart 2002 een
griffier, op 14 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                 1)    Door bij de oprichting, publicatie en wijziging van de statuten
                                                                                van naamloze vennootschappen en vennootschappen met be-
2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                             perkte aansprakelijkheid alsmede bij de vermeerdering van
                                                                                hun vennootschappelijk kapitaal naast kapitaalrecht andere
3)    Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen                   bijzondere bijdragen over het kapitaal te heffen, is de Helleense
      haar eigen kosten zal dragen.                                              Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar
                                                                                rusten krachtens het EG-Verdrag en meer in het bijzonder de
                                                                                artikelen 7 en 10 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                                      17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
                                                                                bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/
                                                                                303/EEG van de Raad van 10 juli 1985.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 april 1999 in zaak T-283/97: G. Thinus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Weigering van bevordering - Vergelijking van verdiensten - Andere in aanmerking te nemen criteria - Motivering)

text:
C 265/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.9.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 juni 1999
                        van 9 maart 1999
                                                                         in zaak T-277/97, Ismeri Europa Srl tegen Rekenkamer
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-273/97: P. Richard tegen Europees Parlement (1)                (Niet-contractuele aansprakelijkheid — MED programma’s
                                                                           — Verslag van Rekenkamer — Kritiek jegens verzoekster)
                                                                                (1999/C 265/23)
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van
artikel 29, lid 1, Statuut — Aanwerving van persoon uit
reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek dat was                                        (Procestaal: Italiaans)
voorbehouden aan onderdanen van nieuwe lidstaten —
                     Afwijzing van sollicitatie)                         In zaak T-277/97, Ismer Europa Srl, gevestigd te Rome,
                                                                         vertegenwoordigd door S. Ristuccia en G. L. Tosato, advocaten
                                                                         te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                         (1999/C 265/22)                                 kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Val Sainte-Croix
                                                                         7, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigden: J.-M. Stenier, J. Inghelram en P. Giusta), betref-
                                                                         fende een krachtens de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea,
                                                                         EG (ex artikelen 178 en 215) ingesteld beroep strekkende tot
                         (Procestaal: Frans)                             vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben
                                                                         geleden ten gevolge van de kritiek die de Rekenkamer jegens
                                                                         haar heeft geuit in haar speciaal verslag nr. 1/96 over de
                                                                         MED-programma’s vergezeld van de antwoorden van de
In zaak T-273/97, P. Richard, ambtenaar van het Europees                 Commissie (uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door                   alinea, EG-Verdrag) (PB 1996, C 240, blz. 1), heeft het Gerecht
A. Lutgen en tijdens de mondelinge behandeling door J. Felt-             van eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt:
gen, beiden advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-                M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
bende te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Rue                   griffier: A. Mair, administrateur, op 15 juni 1999 een arrest
Jean-Pierre Brasseur, 1, tegen Europees Parlement (gemachtig-            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de: J. Sant’Anna), betreffende, enerzijds, een verzoek om
nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement              1) Verwerpt het beroep.
houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het in
kennisgeving van vacature nr. 8011 bedoelde ambt, en ander-              2) Verwijst verzoekster in de kosten.
zijds, een verzoek om nietigverklaring van de aanstelling van
mevr. S. in dat ambt alsmede van de procedure die tot die                (1) PB C 7 van 10.1.1998.
aanstelling heeft geleid, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier A. Mair, ad-
ministrateur, op 9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Verklaart nietig de procedure tot aanstelling van mevr. S in het
     ambt van afdelingshoofd in de rang A 3 en het besluit van                                  van 27 april 1999
     9 januari 1997.
                                                                         in zaak T-283/97: G. Thinus tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2) Verklaart nietig de besluiten van 11 februari en 23 juli 1997
     houdende afwijzing van, respectievelijk, verzoekers sollicitatie en
     verzoekers klacht.                                                  (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Vergelijking
                                                                         van verdiensten — Andere in aanmerking te nemen criteria
                                                                                — Motivering)
3) Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
                                                                                (1999/C 265/24)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                         In zaak T-283/97, G. Thinus, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                         J.-N. Louis, T. Demaseure, F. Parmentier en, aanvankelijk,
                                                                         A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbendete
                                                                         Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange,
 ---pagebreak--- 18.9.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 265/13
30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             F. Burel Louberry, F. Corchete Vicente, S. Durán Vidal, A. Escri-
(gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieusart-Clotuche),                  bano Martı́nez, P. Fernández Ruiz, E. Frutos Zamarrón,
betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit                    L. Guembe Casi, A. L. Muller, A. Novoa Diz, G. O’Shea,
om verzoeker bij de bevorderingsronde 1997 niet tot de                         A. Oliva Español, P. Pardo Ortiz, M. Parejo Pagador, E. Pérez
rang B 3 te bevorderen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                      Carbonell, D. Rodriguez Pérez, E. Rojas De Montis, A. Ruiz De
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-                    Azúa Castaño en J. Antoni Salmurri Trintxet gerichte besluiten
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: A. Mair, ad-                       nietig voor zover daarbij is geweigerd financiële bijstand te
ministrateur, op 27 april 1999 een arrest gewezen waarvan                      verlenen voor de advocatenkosten die bovengenoemden zijn
het dictum luidt als volgt:                                                    opgekomen in de bij de Spaanse rechterlijke instanties ingeleide
                                                                               procedures om de overschrijving van hun in Spanje verworven
1) Verwerpt het beroep.                                                        ouderdomspensioenrechten naar het gemeenschappelijke stelsel te
                                                                               verkrijgen, voor de aan die datum voorafgaande periode.
2) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen alsmede
     de kosten die verzoeker zijn opgekomen tot op de datum waarop        2) Verwerpt de beroepen T-114/98 en T-115/98 voor het overige.
     deze het besluit houdende afwijzing van zijn klacht, heeft
                                                                          3) Verwijst de Commissie in twee derden van de kosten van
     ontvangen. Verstaat dat verzoeker de kosten zal dragen die hem
                                                                               verzoekers in zaak T-114/98. Verstaat dat elk der partijen de
     vanaf de datum van ontvangst van het besluit houdende afwijzing
                                                                               rest van de eigen kosten zal dragen.
     van zijn klacht, zijn opgekomen.
                                                                          (1) PB C 340 van 7.11.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                          van 20 mei 1999
                           van 1 juni 1999                                in zaak T-140/96: Société des Caves et des Producteurs
                                                                          Réunis de Roquefort e.a. tegen Commissie van de Euro-
in de gevoegde zaken T-114/98 en T-115/98: D. Rodriguez                                        pese Gemeenschappen (1)
Perez en anderen en J. M. Olivares Ramos en anderen
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                         (Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (1999/C 265/26)
(Ambtenaar — Overschrijving van pensioenrechten — Na-
    tionale procedures — Verzoek om financiële bijstand)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (1999/C 265/25)
                                                                          In zaak T-140/96, Société des Caves et des Producteurs Réunis
                                                                          de Roquefort, gevestigd te Roquefort-sur-Soulzon (Frankrijk),
                                                                          Société Fromagère Corse, gevestigd te Bastia (Frankrijk), Société
                          (Procestaal: Spaans)
                                                                          pour la Valorisation du lait de Brebis du Grand Sud-Ouest,
                                                                          gevestigd te La Canourgue (Frankrijk), Compagnie des Froma-
In de gevoegde zaken T-114/98 en T-115/98, D. Rodriguez                   ges, gevestigd te Vire (Frankrijk), Fromager du Causse, gevestigd
Perez en 23 anderen en J. M. Olivares Ramos en 55 anderen,                te Roquefort (Frankrijk), Alliance Agro Alimentaire, gevestigd
vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte Valien-             te Toulouse (Frankrijk) en Confédération Générale des Produc-
te, advocaten te Barcelona en te Madrid, domicilie gekozen                teurs de Lait de Brebis et des Industriels de Roquefort, gevestigd
hebbende te Brussel, Oudergemlaan 78, tegen Commissie van                 te Millau (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Ancel, advocaat
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en                  te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
E. Gippini Fournier), betreffende een beroep tot nietigverkla-            kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Beatrix de Bour-
ring van de besluiten van de Commissie houdende hetzij                    bon 4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
weigering om verzoekers financiële bijstand te verlenen in het            (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en G. Berscheid), onder-
kader van de overschrijving van hun onder het Spaanse stelsel             steund door Koinopraktiki Tyrokomikon Monadon Ioanninon
verworven pensioenrechten naar het gemeenschappelijke pen-                Pindos AEBE, betreffende een beroep tot nietigverklaring van
sioenstelsel bedoeld in artikel 11 van bijlage VIII bij het Statuut       verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni
van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, hetzij                  1996 betreffende de registratie van de geografische aanduidin-
beëindiging van die financiële bijstand, heeft het Gerecht                gen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure
(Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K.           van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González,           Raad (PB L 148, blz. 1), voor zover „Feta” als beschermde
administrateur, op 1 juni 1999 een arrest gewezen waarvan                 oorsprongsbenaming is ingeschreven, heeft het Gerecht (Derde
het dictum luidt als volgt:                                               kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, en
                                                                          K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 20 mei
1) Verklaart de op 10 november 1997 tot R. Aguirre Unceta,                1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
     M. Alay Marcos, F. Andrada Sanz, S. Blanco Mangudo,                  volgt:


title: Hogere voorziening, op 5 juni 1998 ingesteld door Salzgitter AG (voorheen Preussag Stahl AG) tegen het arrest, op 31 maart 1998 in zaak T-129/96 tussen Preussag Stahl AG, ondersteund door de Bondsrepubliek Duitsland, en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-210/98 P)

text:
C 278/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
Volgens de Franse wettelijke regeling wordt de CSG gehe-           Hogere voorziening, op 5 juni 1998 ingesteld door Salz-
ven om alle takken van het algemene socialezekerheidsstel-         gitter AG (voorheen Preussag Stahl AG) tegen het arrest,
sel in Frankrijk te helpen financieren. Artikel 4 van Veror-       op 31 maart 1998 in zaak T-129/96 tussen Preussag Stahl
dening (EEG) nr. 1408/71 dekt evenwel alle wettelijke              AG, ondersteund door de Bondsrepubliek Duitsland, en
regelingen betreffende de in lid 1 genoemde takken van             Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
sociale zekerheid. Op grond van het doel en de bestem-             door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ming van de CSG is de Commissie derhalve van oordeel,                     Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
dat het gaat om een socialezekerheidsbijdrage die binnen
                                                                                (Zaak C-210/98 P)
de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 1408/71 valt.
                                                                                (98/C 278/21)
Volgens de Commissie maakt de heffing van de CSG over
de arbeids- en vervangingsinkomsten van personen die in            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Frankrijk wonen, maar in een andere lidstaat werken,               is op 5 juni 1998 hogere voorziening ingesteld door Salz-
inbreuk op de regel dat slechts eÂeÂn enkele wettelijke rege-      gitter AG (voorheen Preussag Stahl AG), vertegenwoor-
ling van toepassing is, voorzover de voor de financiering          digd door J. Sedemund van Deringer, Tessin, Herrmann &
van de socialezekerheidsstelsels bestemde CSG inkomsten            Sedemund, advocaten te Berlijn, domicilie gekozen heb-
treft waarop reeds alle sociale heffingen zijn toegepast die       bende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-
gelden in de lidstaat van de tewerkstelling, de enige lid-         rue 31, tegen het arrest, op 31 maart 1998 in zaak T-129/
staat die in het kader van Verordening (EEG) nr. 1408/71           96 tussen Preussag Stahl AG, ondersteund door de Bonds-
bevoegd is ter zake van sociale zekerheid van werknemers.          republiek Duitsland, en Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer
                                                                   Ð uitgebreid).
Tenslotte beklemtoont de Commissie, dat het thans van
essentieel belang is een beslissing te krijgen over de princi-
pieÈle kwestie van verenigbaarheid met het Gemeenschaps-
recht van de toepassing van de CSG op de arbeids- en ver-          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
vangingsinkomsten die personen met fiscale woonplaats in
Frankrijk halen uit werkzaamheden die zij verrichten in
een andere lidstaat waar op deze inkomsten reeds de soci-          Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
ale heffingen zijn toegepast in het kader van Verordening              31 maart 1998 in zaak T-129/96 (Preussag Stahl AG/
(EEG) nr. 1408/71. Er dient immers aan te worden herin-                Commissie) (1) te vernietigen;
nerd, dat ook al hebben de Franse autoriteiten aangekon-
digd dat zij instructie hebben gegeven de inning te schor-
sen voor de grensarbeiders, dit een tijdelijke en voorlopige
                                                                   Ð nietig te verklaren Beschikking 96/544/EGKS van de
maatregel is die naar zijn aard door de bevoegde nationale
                                                                       Commissie van 29 mei 1996 betreffende staatssteun
instantie naar believen kan worden gewijzigd.
                                                                       aan Walzwerk Ilsenburg GmbH (PB L 233 van
                                                                       14.9.1996, blz. 24);
De door de Franse autoriteiten genoemde reden voor die
schorsing was de voorbereiding van wijzigingen aan de              Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
voorwaarden voor toepassing van de CSG. In het kader
van de onderhavige procedure moet evenwel worden vast-
gesteld, dat de Franse autoriteiten uiteindelijk niets hebben
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
gedaan om de nauwkeurig omschreven en beperkte bezwa-
ren van de Commissie echt weg te nemen. In het onderha-
vige geval betreft de toepassing van de CSG een groot aan-
tal in Frankrijk wonende migrerende werknemers, waaron-            Ð Het Gerecht heeft zijn beslissing uitsluitend op het
der de grensarbeiders, die daardoor reeds vele jaren in een            standpunt gebaseerd, dat de Commissie na 31 decem-
met de beginselen van het Gemeenschapsrecht onverenig-                 ber 1994 ¹ratione temporis onbevoegdº was geweest
bare toestand van juridische onzekerheid verkeren.                     om de zaak Walzwerk Ilsenburg te toetsen. Deze
                                                                       opvatting, die het Gerecht wil afleiden uit het preven-
                                                                       tieve karakter van de procedure van toezicht op steun-
                                                                       maatregelen en uit bepaalde materieÈle termijnen voor
De Commissie is derhalve van mening, dat de schorsing                  de uitbetaling van regionale steun, vindt geen steun in
van de heffing van de CSG de door haar beschreven schen-               het Verdrag en in de steuncode voor staal. Indien de
ding van het Gemeenschapsrecht niet heeft beeÈindigd of                opvatting van het Gerecht juist was, dat artikel 4,
verholpen.                                                             onder c), van het EGKS-Verdrag reeds de materieÈle
                                                                       toetsing achteraf van verleende steun verbiedt, dan zou
                                                                       artikel 6, lid 4, van de vijfde staalsteuncode (2) onwet-
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.                                     tig zijn. Dit absurde resultaat toont aan, dat de wetge-
                                                                       ver als vanzelfsprekend heeft aangenomen, dat de
                                                                       Commissie ook nadat de steun was uitbetaald ver-
                                                                       plicht en dus bevoegd bleef tot materieÈle toetsing.
 ---pagebreak--- 5.9.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 278/13
Ð De opvatting van het Gerecht, dat de Commissie over                   Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991
     een termijn van drie maanden voor onderzoek                        inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen
     beschikte, is niet in overeenstemming met de steuncode             bevatten (1), of door deze niet binnen de gestelde ter-
     en met het in de rechtspraak aanvaarde vereiste van                mijn bij de Commissie in te dienen, de krachtens het
     voortvarendheid.                                                   Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
                                                                        gen niet is nagekomen;
Ð Schending van artikel 6, lid 6, van de code en van de
     algemene beginselen inzake steunmaatregelen: Uit-             Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     gaande van de onjuiste premisse, dat de bevoegdheid
     van de Commissie in de tijd beperkt zou zijn, miskent
     het Gerecht de opvatting van het Hof, dat een defini-         Middelen en voornaamste argumenten
     tief terugvorderingsbevel steeds mede een definitieve
     beslissing van de Commissie veronderstelt, dat de
     steun materieel onrechtmatig is. Het Gerecht heeft de         Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het Verdrag zijn
     formele en materieÈle aspecten van de steunprocedure          richtlijnen, ten aanzien van het te bereiken resultaat, ver-
     op ontoelaatbare wijze met elkaar verward door uit de         bindend voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd. Op
     overschrijding van een termijn die zelfs door de Com-         grond van artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag moeten
     missie niet als fatale termijn, maar blijkens vele soort-     de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen tref-
     gelijke gevallen als eenvoudige administratieve aanmel-       fen die geschikt zijn om de nakoming van de uit het Ver-
     dingstermijn wordt opgevat, de materieÈle onrechtma-          drag of uit handelingen van de instellingen voortvloeiende
     tigheid van de steun af te leiden.                            verplichtingen te verzekeren.
Ð Schending van het discriminatieverbod: Het Gerecht is            Het staat vast, dat de Helleense Republiek ten tijde van de
     bij de zeer beknopte behandeling van dit middel van           voorbereiding van dit beroep nog steeds geen programma's
     verzoekster volledig voorbijgegaan aan de vergelijking        in de zin van artikel 6 van de richtlijn heeft opgesteld voor
     die zij tussen haar situatie en die van EKO Stahl had         de periode van 18 maart 1993 tot 18 maart 1997, en
     getrokken.                                                    evenmin bij de Commissie heeft ingediend, ter verwezenlij-
                                                                   king van de aldaar genoemde doelstellingen.
Ð Schending van het vertrouwensbeginsel.
                                                                   De Commissie is dan ook genoodzaakt aan te nemen, dat
                                                                   de Helleense Republiek haar verplichtingen uit het Verdrag
Ð Schending van de motiveringsplicht.                              en uit Richtlijn 91/157/EEG niet is nagekomen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998, blz. 14.                               (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38.
(2) Beschikking nr. 3855/91/EGKS van de Commissie (PB L 362
    van 31.12.1991, blz. 57).
                                                                   Beroep, op 16 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Beroep, op 10 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                                (Zaak C-221/98)
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                        (Zaak C-215/98)                                                    (98/C 278/23)
                          (98/C 278/22)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 16 juni 1998 beroep ingesteld tegen Franse Repu-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
is op 10 juni 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-          vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van haar juridi-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van de                te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            Kirchberg.
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
                                                                   De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   1. Vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft vol-
                                                                        daan aan de krachtens de Richtlijnen 90/364/EEG, 90/
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de              365/EEG en 93/96/EEG van de Raad op haar rustende
     programma's op te stellen als bedoeld in artikel 6 van             verplichtingen, door:


title: Zaak C-466/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2016 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 in zaak T-277/13, Marquis Energy LLC/Raad van de Europese Unie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/22

         Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2016 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 in zaak T-277/13, Marquis Energy LLC/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-466/16 P)
   (2016/C 402/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, N. Tuominen, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Marquis Energy LLC, Europese Commissie, ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 juni 2016 in zaak T-277/13, Marquis Energy/Raad van de Europese Unie, , ter kennis gebracht van de Raad op 10 juni 2016, vernietigen;

               —

               het door Marquis Energy in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de bestreden verordening (1) verwerpen;

               —

               Marquis Energy verwijzen in de kosten van de Raad in beide instanties.

         Subsidiair

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

               —

               in het geval van terugverwijzing naar het Gerecht, de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de onderhavige hogere voorziening verzoekt de Raad om vernietiging van het bestreden arrest op de volgende gronden:
   Het oordeel van het Gerecht inzake de ontvankelijkheid van het beroep en met name de conclusies van het Gerecht inzake verzoeksters rechtstreekse en individuele geraaktheid, geven blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

               a)

               Ten eerste stelt het Gerecht zich op het standpunt dat, om vast te stellen of er sprake is van rechtstreekse geraaktheid, het voldoende is dat verzoekster een producent van biodiesel is. Deze conclusie met betrekking tot de rechtstreekse geraaktheid is evenwel niet verenigbaar met vaste rechtspraak, die rechtstreekse geraaktheid op basis van louter economische gevolgen afwijst.

               b)

               Ten tweede is het onduidelijk hoe het enkele feit dat verzoekster haar bio-ethanol heeft verkocht aan binnenlandse handelaren/mengers en deze bio-ethanol vervolgens werd doorverkocht op de binnenlandse markt of door deze handelaren, vóór de heffing van rechten, in aanzienlijke hoeveelheden werd uitgevoerd naar de Unie, haar marktpositie wezenlijk zou beïnvloeden. Om aan te tonen dat haar marktpositie door de instelling van de rechten wezenlijk is beïnvloed, had verzoekster op zijn minst het effect van de rechten op de omvang van de invoer in de Unie na de oplegging van de antidumpingrechten moeten vaststellen. Verzoekster heeft in dit opzicht evenwel geen enkele informatie verstrekt en ook het bestreden arrest bevat geen enkele conclusie op dit punt. Dit geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de individuele geraaktheid-test en vormt tevens een motiveringsgebrek.

         Wat de zaak ten principale betreft, heeft het Gerecht met betrekking tot de uitlegging van de basisverordening (2) blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Voorts heeft het met betrekking tot het WTO-recht op twee punten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               a.

               Ten eerste heeft het Gerecht de basisverordening onjuist uitgelegd, door te oordelen dat artikel 9, lid 5, van de basisverordening zowel artikel 9.2 als artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst implementeert. Enerzijds gaat, zoals ook blijkt uit het de tekst van artikel 9, lid 5, van de basisverordening, laatstgenoemde bepaling niet in op de kwestie van de steekproeftrekking. Anderzijds is artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst geïmplementeerd door artikel 17 en artikel 9, lid 6, van de basisverordening, en niet door artikel 9, lid 5, van deze verordening.

               b.

               Ten tweede heeft het Gerecht de term „leverancier” in artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst onjuist uitgelegd. Uit de logica en algemene opzet van artikel 9, lid 5, blijkt dat enkel een „bron [van waaruit] de invoer met dumping plaatsvindt en schade veroorzaakt” een leverancier kan zijn. Aangezien de VS-producenten echter geen exportprijs hadden, kon hen geen dumping worden verweten. Bijgevolg heeft het Gerecht, door hen aan te merken als „leveranciers”, in de zin van artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               c.

               Ten derde heeft het Gerecht de term „niet praktisch mogelijk” in artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst onjuist uitgelegd, door zich te baseren op een onjuiste uitlegging van artikel 9, lid 5, van de basisverordening in het licht van artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst, alsmede op het rapport van de Beroepsinstantie in de zaak EG — Bevestigingsmiddelen (3). Laatstgenoemd rapport gaat alleen in op artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst, zodat het onderzoek van deze instantie van de term „niet praktisch mogelijk” enkel betrekking heeft op de situatie en de behandeling waarin artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst voorziet voor exporteurs in landen zonder markteconomie. De Beroepsinstantie heeft derhalve geen uitlegging gegeven van de term „niet praktisch mogelijk” welke kan worden overgebracht op de onderhavige procedure, die geen betrekking heeft op exporteurs in landen zonder markteconomie.

         Tot slot heeft het Gerecht feitelijk onjuiste conclusies getrokken toen het vaststelde dat de berekening van individuele rechten „praktisch mogelijk” was. Een situatie waarin de producenten van bio-ethanol geen uitvoerprijs, maar alleen een binnenlandse prijs hebben, maakt vaststelling van een individuele dumpingmarge onuitvoerbaar en onmogelijk en geeft de Commissie het recht om een voor het gehele land geldende dumpingmarge vast te stellen.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 157/2013 van de Raad van 18 februari 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bio-ethanol van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2013, L 49, blz. 10).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).

      (3)  Europese Gemeenschappen — Definitieve antidumpingmaatregelen inzake ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China — AB-2011-2 — Rapport van de Beroepsinstantie, WT/DS397/AB/R („EG — Bevestigingsmiddelen, WT/DS397/AB/R”).


title: Zaak T-608/13: Beroep ingesteld op 22 november 2013 — easyGroup IP Licensing/BHIM — TUI (easyAir-tours)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/33

         Beroep ingesteld op 22 november 2013 — easyGroup IP Licensing/BHIM — TUI (easyAir-tours)
   (Zaak T-608/13)
   2014/C 24/60
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: easyGroup IP Licensing Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Day, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: TUI AG (Hannover, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 september 2013 in zaak R 1029/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „easyAir-tours” voor waren en diensten van de klassen 16, 36, 39 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 220 849

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationale merken waarin de Europese Unie wordt aangewezen, communautair en nationaal beeldmerk met onder meer het woordelement „airtours”

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak F-124/05: Beroep ingesteld op  16 december 2005  — A tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/47

         Beroep ingesteld op 16 december 2005 — A tegen Commissie
   (Zaak F-124/05)
   (2006/C 86/86)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: A (Port-Vendres, Frankrijk) (vertegenwoordigers: B. Cambier en L. Cambier, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren verweersters besluit van 28 februari 2005 tot afwijzing van zijn krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ingediende verzoek van 22 oktober 2004 om de bij besluit van 16 januari 2004 tegen hem ingeleide tuchtprocedure te beëindigen;

               —

               nietig te verklaren verweersters besluit van 26 september 2005 tot verwerping van zijn krachtens artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut ingediende klacht van 20 mei 2005 die strekte tot wijziging van het besluit van 28 februari 2005;

               —

               voor recht te verklaren dat zijn verzoek van 22 oktober 2004 ontvankelijk en gegrond is;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker en zijn gezin van een voorlopige schadevergoeding van 1 581 801 EUR, de helft van de schade die is veroorzaakt door het besluit om de tuchtprocedure tegen verzoeker in te leiden en te handhaven, waarbij de andere helft door een deskundige nader moet worden bepaald;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van 8 % rente op de genoemde bedragen vanaf 23 november 1999, de datum van afsluiting van het eerste rapport inzake het interne onderzoek door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), waarin de eerste tekenen van vooringenomenheid jegens verzoeker blijken, of subsidiair vanaf 16 januari 2004, de datum waarop het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) heeft besloten een tuchtprocedure tegen verzoeker in te leiden;

               —

               een deskundige aan te stellen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.
   Met het eerste stelt hij dat de betrokken tuchtprocedure uitsluitend is ingeleid wegens de tegen hem ingestelde strafvervolging, die is beëindigd met een buitenvervolgingstelling door de Raadkamer te Brussel van 30 juni 2004. De tuchtprocedure moest derhalve hetzelfde lot beschoren zijn.
   Met het tweede middel voert verzoeker het gezag van gewijsde van die buitenvervolgingstelling aan, waartegen verweerster geen hoger beroep heeft ingesteld.
   Subsidiair meent verzoeker in zijn derde middel, dat voor het geval moet worden aangenomen dat het TABG de tuchtprocedure op grond van feiten die door de Raadkamer te Brussel definitief niet bewezen zijn geacht, mocht voortzetten, de litigieuze besluiten de uitkomst van de tegen hem ingeleide procedure ten onrechte doen afhangen van de uitkomst van de procedures tegen mevrouw Cresson.
   Met het vierde en vijfde middel stelt verzoeker vervolgens dat de hem verweten feiten onjuist zijn en dat het TABG de zorgplicht van artikel 24 Ambtenarenstatuut en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden, nu het niet al het mogelijke heeft gedaan om het juiste verloop van de gebeurtenissen te achterhalen.
   Met zijn laatste middel stelt verzoeker ten slotte dat de redelijke termijn waarbinnen het TABG zich moet uitspreken hoe dan ook reeds lang verstreken is, nu de feiten dateren uit de jaren 1995-1996.
   Met betrekking tot het verzoek om schadevergoeding stelt verzoeker dat de door verweerster begane fouten ten grondslag liggen aan de zenuwinzinking ten gevolge waarvan hij zijn ambtenarenloopbaan voortijdig heeft moeten beëindigen. Deze omstandigheid heeft hem en zijn gezin materiële en morele schade berokkend.