title: Zaak C-49/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 3 februari 2011 — Content Services Ltd/Bundesarbeitskammer

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 3 februari 2011 — Content Services Ltd/Bundesarbeitskammer
   (Zaak C-49/11)
   2011/C 145/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Content Services Ltd

      Verwerende partij: Bundesarbeitskammer

      Prejudiciële vraag

   Is voldaan aan het vereiste van artikel 5, lid 1, van richtlijn 97/7/EG (1), op grond waarvan een consument de bevestiging van de daarin genoemde informatie moet ontvangen op een te zijner beschikking staande duurzame drager, tenzij deze informatie hem reeds vóór de sluiting van de overeenkomst op een te zijner beschikking staande duurzame drager werd verstrekt, indien deze informatie aan de consument via een hyperlink op de website van de ondernemer ter beschikking wordt gesteld, welke link te vinden is in een tekst die de consument door het plaatsen van een vinkje moet markeren als gelezen, alvorens een contractuele relatie tot stand kan komen?

      (1)  Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten — Verklaring van de Raad en van het Parlement ad artikel 6, lid 1 — Verklaring van de Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje (PB L 144, blz. 19).


title: Zaak F-76/10: Beroep ingesteld op 10 september 2010 — Colart e.a./Parlement

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/64

         Beroep ingesteld op 10 september 2010 — Colart e.a./Parlement
   (Zaak F-76/10)
   ()
   2010/C 301/104
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Philippe Colart (Bastenaken, België) en anderen (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de berichten van regularisatie van verzoekers’ bezoldigingen over de periode van juli tot en met december 2009 en van de salarisafrekeningen die sinds 1 januari 2010 zijn opgesteld in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EU/Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van salarisafrekeningen RG 2009 (achterstallige bezoldiging van juli tot en met december 2009), van de salarisafrekeningen van januari 2010 en de volgende salarisafrekeningen, voor zover die afrekeningen op basis van verordening (EU; Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009 toepassing geven aan een aanpassingspercentage van 1,85 % in plaats van 3,70 %, met handhaving van de gevolgen van die afrekeningen tot aan de opstelling van nieuwe afrekeningen die een correcte toepassing geven aan de artikelen 65 en 65 bis van het Statuut en de artikelen 1 en 3 van bijlage XI bij het Statuut (versie 2010);

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.


title: Zaak C-90/99: Beroep, op 16 maart 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
5.6.1999                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 160/5
Verzoek van het Tribunal administratif te Luxemburg                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(Tweede kamer) van 11 maart 1999 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen P. Zurstrassen en het                   — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                 belastingkantoor Luxemburg 4                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die nodig zijn om volledig uitvoering te geven aan Richtlijn
                                                                             96/4/EG, Euratom, van de Commissie van 16 februari
                          (Zaak C-87/99)                                     1996 tot wijziging van Richtlijn 91/321/EEG inzake
                                                                             volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoe-
                                                                             ding (1), niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 189,
                         (1999/C 160/09)                                     derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 2 van Richtlijn
                                                                             96/4/EG op haar rustende verplichtingen;
Het Tribunal administratif te Luxemburg (Tweede kamer) heeft            — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
bij beschikking van 11 maart 1999, ingekomen ter griffie van                 de Commissie niet onmiddellijk van die maatregelen in
het Hof van Justitie op 12 maart 1999, in het geding tussen                  kennis te stellen, de krachtens voormelde bepalingen op
P. Zurstrassen en het belastingkantoor Luxemburg 4, het Hof                  haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
— Verzetten artikel 48 van het EG-Verdrag en artikel 1, lid 1,
     van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van                  Middelen en voornaamste argumenten
     15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werk-
     nemers binnen de Gemeenschap (1) zich tegen een natio-             De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
     nale regeling die voor oplegging van een gezamenlijke              in zaak C-78/99 (2); de termijn voor uitvoering van de richtlijn
     aanslag aan twee echtgenoten en voor dienovereenkom-               is op 3 maart 1997 verstreken.
     stige indeling in tariefgroep II, hetgeen een belastingbespa-
     ring kan betekenen vergeleken bij de situatie waarin de
     echtgenoten ieder individueel in de belastingheffing wor-          (1) PB L 49 van 22.2.1996, blz. 12.
     den betrokken, als vereiste stelt, dat de noch feitelijk noch      (2) Zie bladzijde 3 van dit Publicatieblad.
     op grond van een rechtelijke beslissing gescheiden van
     elkaar levende echtgenoten ieder hun fiscale woonplaats in
     dezelfde lidstaat hebben, zodat deze belastingfaciliteit niet
     openstaat voor de echtgenoot die zijn gezin in een lidstaat
     achter laat en zich in een andere lidstaat vestigt?
                                                                        Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Commissie van
(1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-91/99)
                                                                                (1999/C 160/11)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door A.M. Alves Vieira, lid van haar juridische dienst,
Beroep, op 16 maart 1999 ingesteld door Commissie van                   als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                    C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                        Centre Wagner, Kirchberg.
                          (Zaak C-90/99)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (1999/C 160/10)                                — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                             gestelde termijn alle maatregelen te treffen die nodig zijn
                                                                             om volledig uitvoering te geven aan Richtlijn 96/43/EG
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   van de Raad (1) van 26 juni 1996 tot wijziging en
op 16 maart 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                  codificering van Richtlijn 85/73/EEG (2) en tot wijziging
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     van de Richtlijnen 90/675/EEG (3) en 91/496/EEG (4), niet
woordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst,            heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 rustende verplichtingen;
C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                               — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 160/6                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-78/99 (5); de termijn voor tenuitvoerlegging van de                                       (Zaak C-93/99)
richtlijn is op 1 juli 1997 verstreken.
                                                                                (1999/C 160/13)
( 1) PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1.
( 2) PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14.                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 3) PB L 373 van 31.12.1990, blz. 1.                                   op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
( 4) PB L 268 van 24.9.1991, blz. 56.                                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
( 5) Zie bladzijde 3 van dit Publicatieblad.                            woordigd door A.M. Alves Vieira, lid van haar juridische dienst,
                                                                        als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                        C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                        Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen
Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Commissie van                         de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die nodig
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                          zijn om volledig uitvoering te geven aan Richtlijn 96/22/EG
                                                                              van de Raad (1) van 29 april 1996 tot intrekking van de
                                                                              Richtlijnen 81/602/EEG (2) en 88/299/EEG (3), niet heeft
                            (Zaak C-92/99)                                    voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
                                                                              verplichtingen;
                           (1999/C 160/12)
                                                                        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                Middelen en voornaamste argumenten
woordigd door A.M. Alves Vieira, lid van haar juridische dienst,
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,          in zaak C-78/99 (4); de termijn voor tenuitvoerlegging van de
Centre Wagner, Kirchberg.                                               richtlijn is op 1 juli 1997 verstreken.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        ( 1) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.
                                                                        ( 2) PB L 222 van 7.8.1981, blz. 32.
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen          ( 3) PB L 128 van 21.5.1988, blz. 36.
      de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die nodig         ( 4) Zie bladzijde 3 van dit Publicatieblad.
      zijn om volledig uitvoering te geven aan Richtlijn 96/23/EG
      van de Raad (1) van 29 april 1996 tot intrekking van
      de Richtlijnen 85/358/EEG (2) en 86/469/EEG (3) en de
      Beschikkingen 89/187/EEG (4) en 91/664/EEG (5), niet
      heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar
      rustende verplichtingen;
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                     Verzoek van het Bundesvergabeamt van 5 maart 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen ARGE
                                                                        Gewässerschutz en Bundesministerium für Land- und
Middelen en voornaamste argumenten                                                                 Forstwirtschaft
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                                           (Zaak C-94/99)
in zaak C-78/99 (6); de termijn voor tenuitvoerlegging van de
richtlijn is op 1 juli 1997 verstreken.                                                            (1999/C 160/14)
( 1) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.                                   Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 5 maart
( 2) PB L 191 van 23.7.1985, blz. 46.                                   1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
( 3) PB L 275 van 26.9.1986, blz. 36.                                   17 maart 1999, in het geding tussen ARGE Gewässerschutz
( 4) PB L 66 van 10.3.1989, blz. 37.                                    en Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, het Hof
( 5) PB L 368 van 31.12.1991, blz. 17.                                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
( 6) Zie bladzijde 3 van dit Publicatieblad.                            een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        I.    Is de beslissing van een aanbestedende dienst om in een
                                                                              aanbestedingsprocedure instellingen toe te laten, die van


title: Beroep, op 24 december 1998 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-479/98)

text:
C 71/14                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                13.3.1999
3. Verlangt artikel 4, lid 1, van Beschikking 97/534/EG,               Middelen en voornaamste argumenten
     juist uitgelegd, dat:
                                                                       1. In de onderhavige zaak gaat het niet over bedragen
     a) gespecificeerd risicomateriaal in de productie-in-                 met investeringsdoeleinden betaald door een overheids-
         richting moet worden verwijderd en gemerkt, en                    instantie aan een onderneming doch over een invorde-
                                                                           ring van een schuld bij de sociale zekerheid wegens
                                                                           niet-betaling van bijdragen, waartoe wordt overgegaan
     b) de productie-inrichting in deze context de plaats is               volgens de procedure en onder de voorwaarden waarin
         waar de dieren worden geslacht?                                   de wettelijke regeling inzake sociale zekerheid voor-
                                                                           ziet.
4. Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beant-
                                                                           De vaststelling van bijzondere voorwaarden en het uit-
     woord, mag een lidstaat maatregelen houdende verbod
                                                                           stel van betaling van de schuld, alsmede het aanreke-
     van invoer uit een andere lidstaat van
                                                                           nen van een andere dan de wettelijke rentevoet, zou
                                                                           volgens de Commissie een handelwijze zijn die in strijd
     a) gespecificeerd risicomateriaal in de zin van deze                  is met de Spaanse wettelijke regeling inzake sociale
         richtlijn, of                                                     zekerheid, waarvoor ingevolge artikel 118 van het Ver-
                                                                           drag alleen de Spaanse wetgever bevoegd is.
     b) runderhoofden met gespecificeerd risicomateriaal,
                                                                       2. De Commissie trekt kennelijk de wettigheid in twijfel
                                                                           van het systeem van uitstel van betaling of van beta-
     dan toch rechtvaardigen op grond van artikel 36 van                   ling in termijnen, waarin de Spaanse wettelijke rege-
     het Verdrag uit hoofde van de bescherming van de                      ling voorziet; de Commissie is evenwel niet bevoegd
     menselijke gezondheid?                                                om zich uit te spreken over de wettigheid van deze
                                                                           regeling, die tot de wetgevende bevoegdheid van de
                                                                           staat behoort.
(1) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989
    inzake veterinaire controles in het intracommunautaire han-
    delsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de     3. Bij de vaststelling van regels inzake het uitstel van
    interne markt (PB L 395 van 30.12.1989, blz. 13).                      betaling van schulden aan de sociale zekerheid, is het
(2) Beschikking 97/534/EG van de Commissie van 30 juli 1997                koninklijk besluit nr. 505/85, betreffende de organisa-
    houdende verbod, in verband met overdraagbare spongiforme              tie en werking van Fogasa, uitgegaan van de toepas-
    encefalopathieeÈn, op het gebruik van risicomateriaal (PB L 216        sing van de wettelijke rentevoet, vastgesteld overeen-
    van 8.8.1997, blz. 95).                                                komstig het bepaalde in artikel 1 van de wet van
                                                                           1984. Hier is dus geen sprake van een steunmaatregel
                                                                           van de staat, doch wel van de toepassing van wette-
                                                                           lijke regels die voorschriften van algemene strekking
                                                                           vaststellen.
                                                                       4. De algemene strekking van de toepassing van de wette-
Beroep, op 24 december 1998 ingesteld door Koninkrijk                      lijke rentevoet in verband met de overeenkomsten voor
           Spanje tegen Commissie van de Europese                          de terugbetaling van de bezoldigingen die zijn betaald
                         Gemeenschappen                                    via Fogasa en in verband met het uitstel van betaling
                         (Zaak C-479/98)                                   van schulden bij de sociale zekerheid, sluit het bestaan
                                                                           uit van een onwettige steunmaatregel van de staat.
                          (1999/C 71/24)
                                                                       5. De bestreden beschikking gaat uit van een onterechte
                                                                           vergelijking, waar zij de schuldeiser die het hem ver-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    schuldigde bedrag invordert, op een lijn stelt met een
is op 24 december 1998 beroep ingesteld tegen Commissie                    investeerder die economische voordelen nastreeft via
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Span-                       de toekenning van een lening.
je, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, Abogado
del Estado, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard Servais
4-6.
                                                                       Beroep, op 28 december 1998 ingesteld door Koninkrijk
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                Spanje tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                                        (Zaak C-480/98)
     van 28 oktober 1998 betreffende de steun van de staat                                    (1999/C 71/25)
     aan Sniace, te Torrelavega, Cantabria en
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ð de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.                  is op 28 december 1998 beroep ingesteld tegen Commissie


title: Zaak C-609/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de Violencia sobre la mujer único de Terrassa (Spanje) op 18 november 2015 — María Assumpció Martínez Roges/José Antonio García Sánchez

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de Violencia sobre la mujer único de Terrassa (Spanje) op 18 november 2015 — María Assumpció Martínez Roges/José Antonio García Sánchez
   (Zaak C-609/15)
   (2016/C 038/49)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Letrado de la Administración de Justicia del Juzgado de Violencia sobre la mujer único de Terrassa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: María Assumpció Martínez Roges

      Verwerende partij: José Antonio García Sánchez

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de artikelen 34 en 35 van Ley 1/2000, die de ambtshalve rechterlijke toetsing uitsluiten van mogelijk oneerlijke bedingen of oneerlijke handelspraktijken in overeenkomsten tussen advocaten en natuurlijke personen die anders dan in het kader van hun beroepsuitoefening handelen, in strijd met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 2, van richtlijn [93/13/EEG] (1) en de artikelen 6, lid 1, onder d), 11 en 12, van richtlijn 2005/29/EG (2)?

               2)

               Zijn de artikelen 34 en 35 van Ley 1/2000, die bewijslevering ten behoeve van de beslechting van het geding in de administratieve procedure van de „jura de cuentas” verbieden, in strijd met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 2, en [punt 1, onder q), van de bijlage] van richtlijn [93/13/EEG]?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, PB L 95, blz. 29.

      (2)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), PB L 149, blz. 2.


title: Zaak C-682/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Berlioz Investment Fund S.A./Directeur de l’administration des contributions directes (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2011/16/EU — Administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen — Artikel 1, lid 1 — Artikel 5 — Verzoek om inlichtingen dat aan een derde is gericht — Weigering om te antwoorden — Sanctie — Begrip „verwacht belang” van de gevraagde inlichtingen — Toetsing door de aangezochte autoriteit — Toetsing door de rechter — Omvang — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 51 — Tenuitvoerbrenging van het recht van de Unie — Artikel 47 — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Toegang van de rechter en de derde tot het inlichtingenverzoek dat door de verzoekende autoriteit is toegezonden)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Berlioz Investment Fund S.A./Directeur de l’administration des contributions directes
   (Zaak C-682/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2011/16/EU - Administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen - Artikel 1, lid 1 - Artikel 5 - Verzoek om inlichtingen dat aan een derde is gericht - Weigering om te antwoorden - Sanctie - Begrip „verwacht belang” van de gevraagde inlichtingen - Toetsing door de aangezochte autoriteit - Toetsing door de rechter - Omvang - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 51 - Tenuitvoerbrenging van het recht van de Unie - Artikel 47 - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Toegang van de rechter en de derde tot het inlichtingenverzoek dat door de verzoekende autoriteit is toegezonden))
   (2017/C 239/10)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Berlioz Investment Fund S.A.

      Verwerende partij: Directeur de l’administration des contributions directes

      Dictum

               1)

               Artikel 51, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat het Unierecht in de zin van die bepaling ten uitvoer brengt, en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dus van toepassing is, wanneer hij in zijn wetgeving voorziet in een geldboete voor een justitiabele die weigert inlichtingen te verstrekken in het kader van een uitwisseling tussen belastingautoriteiten op grond van met name de bepalingen van richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van richtlijn 77/799/EEG.

               2)

               Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat een justitiabele die een geldboete is opgelegd wegens de niet-naleving van een bestuursbesluit waarbij hem werd gelast inlichtingen te verstrekken in het kader van een uitwisseling van inlichtingen tussen nationale belastingautoriteiten op grond van richtlijn 2011/16, het recht heeft om tegen de wettigheid van dat besluit op te komen.

               3)

               Artikel 1, lid 1, en artikel 5 van richtlijn 2011/16 moeten aldus worden uitgelegd dat het „verwachte belang” van de door een lidstaat aan een andere lidstaat gevraagde inlichtingen een voorwaarde is waaraan het inlichtingenverzoek moet voldoen om de verplichting van de aangezochte lidstaat om daaraan gevolg te geven te doen ingaan en tegelijk ook een voorwaarde is voor de wettigheid van het door die lidstaat aan een justitiabele gerichte bevel en van de sanctiemaatregel die hem wegens niet-naleving van dat besluit wordt opgelegd.

               4)

               Artikel 1, lid 1, en artikel 5 van richtlijn 2011/16 moeten aldus worden uitgelegd dat de toetsing door de aangezochte autoriteit bij wie de verzoekende autoriteit een inlichtingenverzoek op grond van die richtlijn heeft ingediend, zich niet beperkt tot de vraag of de vormvoorschriften in acht zijn genomen, maar die aangezochte autoriteit in staat moet stellen om zich ervan te vergwissen dat het bij de gevraagde inlichtingen niet aan een verwacht belang ontbreekt, gelet op de identiteit van de belastingplichtige in kwestie en van de derde van wie eventueel inlichtingen worden gevraagd en op dat wat voor het belastingonderzoek in kwestie noodzakelijk is. Diezelfde bepalingen van richtlijn 2011/16 en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter in het kader van een beroep van een justitiabele tegen een sanctiemaatregel die hem door de aangezochte autoriteit is opgelegd wegens de niet-naleving van een bevel dat zij heeft vastgesteld na een inlichtingenverzoek van de verzoekende autoriteit op grond van richtlijn 2011/16, niet alleen bevoegd is om de opgelegde sanctie te herzien maar ook om de wettigheid van dat bevel te toetsen. Bij de voorwaarde van de wettigheid van dat bevel op het punt van het verwachte belang van de gevraagde inlichtingen, beperkt de rechterlijke toetsing zich tot de vraag of een dergelijk belang niet kennelijk ontbreekt.

               5)

               Artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat de rechter van de aangezochte lidstaat in het kader van de uitoefening van zijn rechterlijk toezicht toegang moet hebben tot het inlichtingenverzoek dat door de verzoekende lidstaat aan de aangezochte lidstaat is gericht. De betrokken justitiabele beschikt daarentegen niet over een recht van toegang tot dit inlichtingenverzoek in zijn geheel, dat overeenkomstig artikel 16 van richtlijn 2011/16 een geheim document blijft. Om zijn zaak op het punt van het verwachte belang van de gevraagde inlichtingen in volle omvang te laten behandelen, volstaat het in beginsel dat hij over de in artikel 20, lid 2, van die richtlijn bedoelde inlichtingen beschikt.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak T-65/04: Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Gela Sviluppo S.C.p.A. in liquidatie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/70

         Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Gela Sviluppo S.C.p.A. in liquidatie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-65/04)
   (2004/C 106/141)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 februari 2004 beroep ingesteld tegen de Europese Commissie door Gela Sviluppo S.C.p.A. in liquidatie, vertegenwoordigd door Patrizio Menchetti, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie, vervat in de mededeling van 16 december 2003, ref. 116515 Regio E2/JHR/rs D(2003) 621494, houdende afwijzing van de gevorderde uitbetaling van het financieringssaldo van de totale subsidie van Gela Sviluppo;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende vermindering van de financiering van de totale subsidie van Gela Sviluppo, Sicilië 94-99 EFRO 98.05.26.001;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende schrapping uit de boekhouding van het bedrag van 2 348 580,42 EUR;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie vervat in de debetnota voor een bedrag van 85 806,66 EUR als terugbetaling van het teveel betaalde;

               —

               indien artikel 6.2 van de bij besluit (SEC) 1999/1316 van 9/9/1999 vastgestelde richtsnoeren over de afsluiting van de programma's uit de periode 1994-1999 van de structuurfondsen wordt aangemerkt als een beschikking in de zin van artikel 249 EG, deze beschikking nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat de Commissie niet-contractueel aansprakelijk is in verband met de niet-toekenning van het eindsaldo van de financiering van de totale subsidie van Gela Sviluppo, Sicilië 94/99 EFRO 98.05.26.001 en de Commissie te veroordelen tot schadevergoeding ingevolge de artikelen 235 EG en 288 EG ten belope van 2 348 580,42 EUR met rente daarover, of een ander naar behoren vast te stellen bedrag;

               —

               vast te stellen dat de Commissie de overeenkomst van 13 september 1999 tussen Gela Sviluppo en de Europese Commissie, waarvan akte is genomen door de Regione Siciliana, zoals gewijzigd op 31 mei 2002, waarvan tevens akte is genomen door de Regione Siciliana, niet is nagekomen en derhalve aansprakelijk is, te verklaren dat zij niet is gehouden tot betaling aan de Commissie van 85 806, 86 EUR, de Commissie te veroordelen tot uitvoering van de contractuele verbintenissen, namelijk de uitkering van het bedrag van 2 262 777,76 EUR of tot schadevergoeding voor hetzelfde of een ander naar behoren vast te stellen bedrag.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep heeft betrekking op het besluit van de Commissie om het eindsaldo van de financiering van de totale subsidie van Gela Sviluppo, Sicilië 94/99 EFRO 98.05.26.001 niet uit te betalen en het reeds toegekende bedrag van 85 806,66 EUR terug te vorderen.
   Verzoekster voert het volgende aan:

               —

               de Commissie heeft de besluiten houdende vermindering van de financiering en besluit (SEC) 1999/1316 van 9 september 1999 niet afdoende gemotiveerd;

               —

               de Commissie heeft het beginsel audi et alteram partem geschonden omdat zij niet is ingegaan op verzoeksters verzoek om te worden gehoord, alsmede de beginselen van gewettigd vertrouwen, evenredigheid en rechtszekerheid geschonden in verband met de vermindering, en tot slot wezenlijke vormvoorschriften geschonden in verband met de vaststelling van besluit (SEC) 1999/1316 van 9 september 1999;

               —

               de onwettigheid van de berekeningswijze die de Commissie heeft gehanteerd in verband met de eindbalans;

               —

               de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie wegens schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen, behoorlijk bestuur en de verordeningen inzake het beheer van de financieringen van de structuurfondsen;

               —

               de contractuele aansprakelijkheid in verband met de overeenkomst die is gesloten tussen de Commissie, Gela Sviluppo en de Regione Sicilia wegens schending van de artikelen 1453, 1175 en 1375 van de Italiaanse codice civile.


title: Gevoegde zaken C-408/15 P en C-409/15 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 november 2016 — Ackermann Saatzucht GmbH & Co.KG e.a. (C-408/15 P), ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV e.a. (C-409/15 P)/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Recht van beroep — Procesbevoegdheid — Handeling die natuurlijke of rechtspersonen individueel raakt uit hoofde van „zekere bijzondere hoedanigheden van hen” — Verordening (EU) nr. 511/2014 — Voor gebruikers bestemde nalevingsmaatregelen uit het Protocol van Nagoya inzake toegang tot genetische rijkdommen en de eerlijke en billijke verdeling van voordelen voortvloeiende uit hun gebruik in de Unie — Verordening (EG) nr. 2100/94 — Beperking van de rechtsgevolgen van de communautaire bescherming voor kweekproducten — Kwekersvrijstelling]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 november 2016 — Ackermann Saatzucht GmbH & Co.KG e.a. (C-408/15 P), ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV e.a. (C-409/15 P)/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-408/15 P en C-409/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Recht van beroep - Procesbevoegdheid - Handeling die natuurlijke of rechtspersonen individueel raakt uit hoofde van „zekere bijzondere hoedanigheden van hen” - Verordening (EU) nr. 511/2014 - Voor gebruikers bestemde nalevingsmaatregelen uit het Protocol van Nagoya inzake toegang tot genetische rijkdommen en de eerlijke en billijke verdeling van voordelen voortvloeiende uit hun gebruik in de Unie - Verordening (EG) nr. 2100/94 - Beperking van de rechtsgevolgen van de communautaire bescherming voor kweekproducten - Kwekersvrijstelling])
   (2017/C 030/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Ackermann Saatzucht GmbH & Co.KG, Böhm-Nordkartoffel Agrarproduktion GmbH & Co. OHG, Deutsche Saatveredelung AG, Ernst Benary, Samenzucht GmbH, Freiherr Von Moreau Saatzucht GmbH, Hybro Saatzucht GmbH & Co. KG, Klemm + Sohn GmbH & Co. KG, KWS Saat AG, Norddeutsche Pflanzenzucht Hans-Georg Lembke KG, Nordsaat Saatzuchts GmbH, Peter Franck-Oberaspach, P. H. Petersen Saatzucht Lundsgaard GmbH, Saatzucht Streng — Engelen GmbH & Co. KG, Saka Pflanzenzucht GmbH & Co. KG, Strube Research GmbH & Co. KG, Gartenbau und Spezialkulturen Westhoff GbR, W. von Borries-Eckendorf GmbH & Co. KG (C-408/15 P), ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV, Agriom BV, Agrisemen BV, Anthura BV, Barenbrug Holding BV, De Bolster BV, Evanthia BV, Gebr. Vletter & Den Haan VOF, Hilverda Kooij BV, Holland-Select BV, Könst Breeding BV, Koninklijke Van Zanten BV, Kweek- en Researchbedrijf Agirco BV, Kwekerij de Wester-Bouwing BV, Limgroup BV, Ontwikkelingsmaatschappij Het Idee BV (C-409/15 P) (vertegenwoordigers: P. de Jong, E. Bertolotto, K. Claeyé, P. Vlaemminck en B. Van Vooren, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio, J. Rodrigues en R. van de Westelaken, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en M. Moore, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Ackermann Saatzucht GmbH & Co. KG, Böhm-Nordkartoffel Agrarproduktion GmbH & Co. OHG, Deutsche Saatveredelung AG, Ernst Benary, Samenzucht GmbH, Freiherr Von Moreau Saatzucht GmbH, Hybro Saatzucht GmbH & Co. KG, Klemm + Sohn GmbH & Co. KG, KWS Saat AG, Norddeutsche Pflanzenzucht Hans-Georg Lembke KG, Nordsaat Saatzuchts GmbH, Peter Franck-Oberaspach, P. H. Petersen Saatzucht Lundsgaard GmbH, Saatzucht Streng — Engelen GmbH & Co. KG, Saka Pflanzenzucht GmbH & Co. KG, Strube Research GmbH & Co. KG, Gartenbau und Spezialkulturen Westhoff GbR, W. von Borries-Eckendorf GmbH & Co. KG, ABZ Aardbeien Uit Zaad Holding BV, Agriom BV, Agrisemen BV, Anthura BV, Barenbrug Holding BV, De Bolster BV, Evanthia BV, Gebr. Vletter & Den Haan VOF, Hilverda Kooij BV, Holland-Select BV, Könst Breeding BV, Koninklijke Van Zanten BV, Kweek- en Researchbedrijf Agirco BV, Kwekerij de Wester-Bouwing BV, Limgroup BV en Ontwikkelingsmaatschappij Het Idee BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak T-21/09: Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — Eurotel/BHIM — DVB Project (DVB)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/57

         Beschikking van het Gerecht van 29 november 2010 — Eurotel/BHIM — DVB Project (DVB)
   (Zaak T-21/09) (1)

   ()
   2011/C 30/101
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-367/17: Beroep ingesteld op 9 juni 2017 — Linak/EUIPO — ChangZhou Kaidi Electrical (Vorm van elektrisch gestuurde hefkolom)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/45

         Beroep ingesteld op 9 juni 2017 — Linak/EUIPO — ChangZhou Kaidi Electrical (Vorm van elektrisch gestuurde hefkolom)
   (Zaak T-367/17)
   (2017/C 249/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Linak A/S (Nordborg, Denemarken) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ChangZhou Kaidi Electrical Co. Ltd (Changzhou, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel „Elektrisch gestuurde hefkolom” — gemeenschapsmodel nr. 101 159-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 in zaak R 1411/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten van verzoekende partij.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-319/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Förvaltningsrätten i Falun (Zweden) op 27 juni 2011 — Widex A/S/Skatteverket

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Förvaltningsrätten i Falun (Zweden) op 27 juni 2011 — Widex A/S/Skatteverket
   (Zaak C-319/11)
   2011/C 269/55
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Falun

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Widex A/S

      Verwerende partij: Skatteverket

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet de uitdrukking „vaste inrichting van waaruit de handelingen worden verricht” worden uitgelegd bij een toetsing aan de toepasselijke bepalingen van het recht van de Europese Unie? (1)

               2)

               Moet een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening in een andere lidstaat heeft en wiens activiteit met name bestaat in de vervaardiging en verkoop van hoortoestellen, doordat hij onderzoek op het gebied van audiologie in een onderzoeksafdeling in Zweden verricht, worden geacht een vaste inrichting in Zweden te hebben, van waaruit handelingen zijn verricht, wanneer die persoon goederen en diensten heeft aangekocht die zijn ontvangen en gebruikt in de betrokken onderzoeksafdeling in Zweden?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1), Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11).


title: Zaak C-295/05: Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo van 1 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) en Transformación Agraria SA (TRAGSA) Administración del Estado

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/2

         Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo van 1 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) en Transformación Agraria SA (TRAGSA) Administración del Estado
   (Zaak C-295/05)
   (2005/C 257/04)
   Procestaal: Spaans
   Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo heeft bij beschikking van 1 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juli 2005, in het geding tussen Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO) en Transformación Agraria SA (TRAGSA) Administración del Estado, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Verzet artikel 86, lid 1, EG zich tegen de voor TRAGSA geldende rechtsregeling?

               2)

               Is deze rechtsregeling verenigbaar met de richtlijnen 93/36/EEG van de Raad (1) en 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (2), richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 (3), en richtlijn 2001/78 (4) van de Commissie tot wijziging van genoemde richtlijnen, regelingen die onlangs zijn vervangen door richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 (5)?

               3)

               Gelden de overwegingen van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in het arrest van 8 mei 2003 (zaak C 349/97, Koninkrijk Spanje/Commissie), gelet op de overige rechtspraak van het Hof op het gebied van het plaatsen van overheidsopdrachten, in alle gevallen voor TRAGSA en haar dochterondernemingen, en kan, aangezien de overheid TRAGSA een groot aantal werkzaamheden opdraagt waarvoor de mededingingsregels niet gelden, deze omstandigheid een aanmerkelijke verstoring van de betrokken markt opleveren?

      (1)  van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1)

      (2)  betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54)

      (3)  betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 328, blz. 1)

      (4)  van 13 september 2001 tot wijziging van bijlage IV van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad, van de bijlagen IV, V en VI van Richtlijn 93/37/EEG van de Raad, van de bijlagen III en IV van richtlijn 92/50/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG, alsmede van de bijlagen XII tot en met XV, XVII en XVIII van richtlijn 93/38/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/4/EG (richtlijn over het gebruik van de standaardformulieren bij de bekendmaking van aankondigingen van overheidsopdrachten) (PB L 285, blz. 1)

      (5)  betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114)


title: Zaak T-399/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Clearwire Corporation/BHIM (CLEARWIFI) ( Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen — Woordmerk CLEARWIFI — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Clearwire Corporation/BHIM (CLEARWIFI)
   (Zaak T-399/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving waarin Europese Gemeenschap wordt aangewezen - Woordmerk CLEARWIFI - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2010/C 11/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Clearwire Corporation (Kirkland, Washington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: G. Konrad, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juni 2008 (zaak R 706/2008-1) inzake de internationale inschrijving, waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen, van het teken CLEARWIFI.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Clearwire Corporation wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-735/14: Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — Gazprom Neft/Raad

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/35

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — Gazprom Neft/Raad
   (Zaak T-735/14)
   (2014/C 448/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gazprom Neft OAO (Sint Petersburg, Rusland) (vertegenwoordigers: L. Van den Hende en S. Cogman, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van besluit 2014/512/GBVB van de Raad van 31 juli 2014;

               —

               nietigverklaring van artikel 3 en van leden 3 en 4 van artikel 4 van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014; en

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van verzoekende partij in onderhavige zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 296 VWEU.

                           —

                           Verzoekende partij stelt, dat het bestreden GBVB besluit en de bestreden verordening ontoereikend gemotiveerd zijn en bijgevolg in strijd zijn met artikel 296 VWEU.

               2.

               Tweede middel: onjuiste rechtsgrondslag voor de bestreden bepalingen.

                           —

                           Verzoekende partij stelt, dat artikel 215 VWEU een onjuiste rechtsgrondslag vormt voor de bestreden bepalingen van de bestreden verordening, aangezien geen voldoende verband bestaat tussen verzoekende partij en (i) de Russische regering en (ii) het kennelijke doel dat de sancties beogen te bereiken. Het gebruik van artikel 29 VEU als rechtsgrondslag voor beperkende maatregelen tegen derde landen zou ook aan deze beginselen onderworpen moeten zijn.

               3.

               Derde middel: schending van het beginsel van evenredigheid en van grondrechten.

                           —

                           Verzoekende partij stelt, dat de bestreden bepalingen niet verenigbaar zijn met het beginsel van evenredigheid en van grondrechten. De bestreden bepalingen vormen voor verzoekende partij een onevenredige inbreuk op haar vrijheid van ondernemerschap en haar recht op eigendom, omdat zij niet geschikt zijn om hun doelstellingen te bereiken (en derhalve ook niet nodig zijn) en in elk geval lasten opleggen die volstrekt niet opwegen tegen de mogelijke voordelen.


title: Zaak C-45/00: Verzoek van Supremo Tribunal Administrativo, 2.a Secção, van 26 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sonae Turismo, SGPS, SA en Fazenda Pública

text:
C 122/12                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      29.4.2000
Vraag 2                                                                    1) Kan een particulier zich in zijn betrekkingen met de staat
                                                                                op artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad
Is het voor de beantwoording van vraag 1 van belang, dat als                    beroepen, ook wanneer die richtlijn niet in nationaal recht
vaststaand moet worden aangenomen, dat de inbrengende                           is omgezet?
vennootschap de betrokken lening is aangegaan teneinde de
nettowaarde van de activa en passiva die in de ontvangende
vennootschap worden ingebracht, te verminderen, voor zover                 2) Moeten de in artikel 4, lid 3, van richtlijn 69/335 genoem-
het geleende bedrag zal achterblijven in de inbrengende                         de verrichtingen worden geacht te vallen onder het verbod
vennootschap, terwijl de schuld zal worden ingebracht in de                     van artikel 10 van die richtlijn, zodat daarover niet alleen
ontvangende vennootschap?                                                       geen kapitaalrecht, maar ook geen enkele andere belasting
                                                                                in welke vorm dan ook mag worden geheven?
Vraag 3
Is het voor de beantwoording van vraag 1 en/of vraag 2 van                 3) Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn
belang, dat als vaststaand moet worden aangenomen, dat de                       69/335 aldus worden uitgelegd, dat zij er aan in de weg
betrokken lening is aangegaan teneinde bestaande medewer-                       staan, dat het bedrag van de rechten die verschuldigd zijn
kers in het kader van de overgang van het bedrijf op de jongere                 bij de wettelijk verplichte inschrijving in het handelsregister
generatie in staat te stellen, de intekening op aandelen in de                  van kapitaalverhogingen of statutenwijzigingen, varieert
ontvangende vennootschap te financieren?                                        naargelang van het bedrag van die verhogingen respectieve-
                                                                                lijk de hoogte van het kapitaal?
Vraag 4
                                                                           4) Kunnen de variërende bedragen van die rechten worden
Moeten de bepalingen van de fusiebelastingrichtlijn, inzonder-                  geacht rechtstreeks of indirect verband te houden met de
heid artikel 2, sub i, ervan, aldus worden uitgelegd, dat het met               kosten van de verleende dienst?
deze bepalingen in strijd is, dat de toepassing van de in de
richtlijn opgenomen bepalingen inzake inbreng van activa op
een transactie afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde, dat
door de inbrengende vennootschap, de hoofdaandeelhouders                   5) Omvatten die kosten de bezoldigingen van functionarissen,
persoonlijk of andere derden geen zekerheid wordt gesteld ten                   bedienden of ambtenaren, uitgaven voor gratis verrichte
gunste van de ontvangende vennootschap, nu is gebleken dat                      kleine handelingen, en het deel van de beheerskosten
de liquiditeit van de ontvangende vennootschap in de toekomst                   (kantoorinrichting, computers en telefoons, elektriciteit,
zal worden verzekerd door middel van een bedrijfskrediet van                    water en dergelijke) dat aan de diensten van het register
een bank, die een pandrecht op de aandelen van de ontvangen-                    kan worden toegerekend?
de vennootschap heeft verlangd?
(1) van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale             6) Is het, gelet op genoemde bepalingen van de richtlijn,
    regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil       toelaatbaar, die naargelang het bedrag van de kapitaalver-
    met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten.             hoging variërende bedragen als standaardrechten en als
                                                                                zodanig toegestane rechten te beschouwen?
                                                                           7) Is het, gelet op dezelfde bepalingen van de richtlijn,
                                                                                toegestaan dat de rechten de kosten van de dienstverlening
                                                                                overschrijden? Zo ja, in hoeverre? Wanneer de overschrij-
Verzoek van Supremo Tribunal Administrativo,                                    ding onredelijk en excessief is, kan het bedrag van de
2.a Secção, van 26 mei 1999 om een prejudiciële beslissing                     rechten dan naar billijkheid worden verminderd?
in het geding tussen Sonae Turismo, SGPS, SA en Fazenda
                                  Pública
                            (Zaak C-45/00)
                                                                           (1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
                                                                               de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB
                           (2000/C 122/19)                                     L 249 van 3.10.1969, blz. 25).
Supremo Tribunal Administrativo, 2.a Secção, heeft bij be-
schikking van 26 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 14 februari 2000, in het geding tussen Sonae
Turismo, SGPS, SA en Fazenda Pública, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-437/15: Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2016 — Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe e.a./Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Landbouw — Bescherming tegen voor planten schadelijke organismen — Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van de bacterie Xylella fastidiosa te voorkomen — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/45

         Beschikking van het Gerecht van 11 maart 2016 — Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe e.a./Commissie
   (Zaak T-437/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Landbouw - Bescherming tegen voor planten schadelijke organismen - Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van de bacterie Xylella fastidiosa te voorkomen - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 156/61)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe (Copertino, Italië), en de overige 38 verzoekers waarvan de namen in de bijlage bij de beschikking staan vermeld (vertegenwoordiger: G. Manelli, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en I. Galindo Martín, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen (PB L 125, blz. 36), en in het bijzonder de artikelen 6 en 9 ervan, gelezen in samenhang met bijlage I bij dat besluit.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe de overige 38 verzoekers waarvan de namen in de bijlage staan vermeld, worden verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak T-215/14: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Vervanging van de bestreden handeling in de loop van het geding — Aanpassing van de vorderingen — Gelijktijdig beroep tegen het nieuwe besluit — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/53

         Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie
   (Zaak T-215/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Vervanging van de bestreden handeling in de loop van het geding - Aanpassing van de vorderingen - Gelijktijdig beroep tegen het nieuwe besluit - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 038/69)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gmina Miasto Gdynia (Gdynia, Polen) (vertegenwoordigers: T. Koncewicz en K. Gruszecka-Spychała, advocaten), en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o.o. (Gdynia) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Koncewicz en K. Gruszecka-Spychała, vervolgens P. Rosiak, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, S. Noë en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Voorwerp

   Aanvankelijk een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/883/EU van de Commissie van 11 februari 2014 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo (PB L 357, blz. 51) alsmede, vervolgens, een verzoek tot nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1586 van de Commissie van 26 februari 2015 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven van Gdynia-Kosakowo (PB L 250, blz. 165), dat besluit 2014/883 vervangt

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. Z o.o. wat de hoofdzaak betreft.

               3)

               Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo dragen hun eigen kosten alsook die van de Commissie wat de kortgedingprocedure betreft.

               4)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014.


title: Zaak T-197/13: Beroep ingesteld op 1 april 2013 — M.E.M./BHIM (MONACO)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/51

         Beroep ingesteld op 1 april 2013 — M.E.M./BHIM (MONACO)
   (Zaak T-197/13)
   2013/C 156/93
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: MARQUES DE L’ÉTAT DE MONACO (M.E.M.) (Monaco, Monaco) (vertegenwoordiger: S. Arnaud, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 januari 2013 in zaak R 113/2012-4 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het woordmerk „MONACO” voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 14, 16, 18, 25, 28, 35, 38, 39, 41 en 43 — Internationale merkinschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen nr. 1 069 254

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               Eerste middel: schending van de artikelen 5, 7, lid 1, sub b en c, en 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009

               —

               Tweede middel: schending van het recht wat de uitlegging van het onderscheidend vermogen betreft

               —

               Derde middel: kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot het onderscheidend vermogen

               —

               Vierde middel: ontbrekende of ontoereikende motivering dan wel tegenstrijdige motivering van de weigering tot inschrijving van het merk voor de waren van klasse 9

               —

               Vijfde middel: schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009, alsook van artikel 296 het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, wegens de ontoereikende motivering.


title: Zaak C-494/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechië) op 21 september 2015 — Tommy Hilfiger Licensing LLC e.a./DELTA CENTER a.s.

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechië) op 21 september 2015 — Tommy Hilfiger Licensing LLC e.a./DELTA CENTER a.s.
   (Zaak C-494/15)
   (2015/C 414/20)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tommy Hilfiger Licensing LLC, Urban Trends Trading B.V., RADO Uhren AG, Facton Kft., Lacoste S.A., Burberry Limited

      Verwerende partij: DELTA CENTER a.s.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de huurder van een marktplaats, die aan afzonderlijke marktkramers marktkramen verhuurt evenals plaatsen waarop marktkramen kunnen worden opgesteld, een tussenpersoon wiens diensten door derden worden gebruikt om inbreuk te maken op een intellectueel-eigendomsrecht in de zin van artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten?

               2)

               Is het mogelijk om aan de huurder van een marktplaats, die aan afzonderlijke marktkramers marktkramen verhuurt evenals plaatsen waarop marktkramen kunnen worden opgesteld, maatregelen op te leggen zoals voorzien in artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, onder dezelfde voorwaarden als die welke door het Hof van Justitie in zijn arrest van 12 juli 2011, L’Oréal e.a., C-324/09, zijn geformuleerd met betrekking tot het opleggen van maatregelen aan de uitbaters van een elektronische marktplaats?

      (1)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak C-304/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 mei 2008 — Eurohypo AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub b — Woordmerk EUROHYPO — Absolute weigeringsgrond — Merk zonder onderscheidend vermogen)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 mei 2008 — Eurohypo AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-304/06) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub b - Woordmerk EUROHYPO - Absolute weigeringsgrond - Merk zonder onderscheidend vermogen)
   (2008/C 158/05)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Eurohypo AG (vertegenwoordigers: C. Rohnke en M. Kloth, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: G. Schneider en J. Weberndörfer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 3 mei 2006, Eurohypo AG/BHIM (T-439/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de weigering om het woordmerk „EUROHYPO” in te schrijven als merk voor diensten van klasse 36 — Onderscheidend vermogen van een merk dat uitsluitend bestaat uit tekens of indicaties die kunnen dienen tot aanduiding van de kenmerken van een dienst
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 3 mei 2006, Eurohypo/BHIM (EUROHYPO) (T-439/04), wordt vernietigd voor zover het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft geoordeeld dat de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3288/94 van de Raad van 22 december 1994, niet had geschonden door bij beslissing van 6 augustus 2004 (zaak R 829/2002-4) inschrijving te weigeren van de woordcombinatie EUROHYPO als gemeenschapsmerk voor de diensten van klasse 36 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd, die zijn omschreven als volgt: „[f]inanciële zaken; monetaire zaken; makelaardij in onroerende goederen; financiële diensten; financieringen […]”.

               2)

               Het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 augustus 2004 (zaak R 829/2002-4), wordt verworpen.

               3)

               Eurohypo AG wordt verwezen in de kosten van beide instanties.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-375/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 15 juli 2011 — Belgacom NV, Mobistar NV en KPN Group Belgium NV/Belgische Staat

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 15 juli 2011 — Belgacom NV, Mobistar NV en KPN Group Belgium NV/Belgische Staat
   (Zaak C-375/11)
   2011/C 282/25
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Belgacom NV, Mobistar NV en KPN Group Belgium NV

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Laten de artikelen 3, 12 en 13 van de richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002„betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en — diensten (Machtigingsrichtlijn)” (1), zoals thans van toepassing, de lidstaten toe aan de operatoren die houder zijn van individuele rechten voor het gebruik van mobilofoniefrequenties voor een periode van vijftien jaar in het kader van vergunningen om op hun grondgebied een mobilofonienetwerk in werking te stellen en te exploiteren, uitgereikt onder het stelsel van het oude wetgevende kader, een enige heffing op te leggen die betrekking heeft op de verlenging van hun individuele rechten voor het gebruik van de frequenties en waarvan het bedrag, met betrekking tot het aantal frequenties en maanden waarop de gebruiksrechten betrekking hebben, wordt berekend op basis van het oude unieke concessierecht dat was verbonden aan de uitreiking van de voormelde vergunningen, waarbij die enige heffing wordt opgelegd als aanvulling op, enerzijds, een jaarlijks recht voor de terbeschikkingstelling van de frequenties dat in de eerste plaats ertoe strekt de kosten van de terbeschikkingstelling van de frequenties te dekken en tegelijkertijd die frequenties gedeeltelijk te valoriseren, waarbij beide heffingen zijn gemotiveerd door het doel dat erin bestaat het optimale gebruik van de frequenties te bevorderen, en, anderzijds, een heffing die de beheerskosten van de vergunning dekt?

               2)

               Laten de artikelen 3, 12 en 13 van dezelfde Machtigingsrichtlijn de lidstaten toe aan de operatoren die kandidaat zijn voor het verkrijgen van nieuwe rechten voor het gebruik van mobilofoniefrequenties, de betaling op te leggen van een enige heffing waarvan het bedrag door middel van een veiling wordt bepaald bij de toewijzing van de frequenties, teneinde die te valoriseren, en die wordt opgelegd als aanvulling op, enerzijds, een jaarlijks recht voor de terbeschikkingstelling van de frequenties, dat in de eerste plaats ertoe strekt de kosten van de terbeschikkingstelling van de frequenties te dekken en tegelijkertijd die frequenties gedeeltelijk te valoriseren, waarbij beide heffingen zijn gemotiveerd door het doel dat erin bestaat het optimale gebruik van de frequenties te bevorderen, en, anderzijds, een jaarlijks recht voor het beheer van de vergunningen om een mobilofonienetwerk in werking te stellen en te exploiteren, die werden uitgereikt onder het stelsel van het oude wetgevende kader?

               3)

               Staat artikel 14, lid 2, van dezelfde Machtigingsrichtlijn een lidstaat toe om de mobilofonie-operatoren, voor een nieuwe periode van verlenging van hun individuele rechten op het gebruik van mobilofoniefrequenties, voor sommigen van hen reeds verworven, maar vóór het begin van die nieuwe periode, de betaling op te leggen van een enige heffing die betrekking heeft op de verlenging van de gebruiksrechten voor de frequenties waarover zij zouden beschikken aan het begin van die nieuwe periode, gemotiveerd door het doel dat erin bestaat het optimale gebruik van de frequenties te bevorderen door de valorisering van die frequenties, en die wordt opgelegd als aanvulling op, enerzijds, een jaarlijks recht voor de terbeschikkingstelling van de frequenties, dat in de eerste plaats ertoe strekt de kosten van de terbeschikkingstelling van de frequenties te dekken en tegelijkertijd die frequenties gedeeltelijk te valoriseren, waarbij beide heffingen zijn gemotiveerd door het doel dat erin bestaat het optimale gebruik van de frequenties te bevorderen, en, anderzijds, een jaarlijks recht voor het beheer van de vergunningen om een mobilofonienetwerk in werking te stellen en te exploiteren, die werden uitgereikt onder het stelsel van het oude wetgevende kader?

               4)

               Staat artikel 14, lid 1, van dezelfde Machtigingsrichtlijn een lidstaat toe om, als voorwaarde voor het verkrijgen en verlengen van de gebruiksrechten voor de frequenties, een enige heffing toe te voegen die door middel van een veiling en zonder maximumbedrag wordt vastgelegd, en die wordt opgelegd als aanvulling op, enerzijds, een jaarlijks recht voor de terbeschikkingstelling van de frequenties, dat in de eerste plaats ertoe strekt de kosten van de terbeschikkingstelling van de frequenties te dekken en tegelijkertijd die frequenties gedeeltelijk te valoriseren, waarbij beide heffingen gemotiveerd zijn door het doel dat erin bestaat het optimale gebruik van de frequenties te bevorderen, en, anderzijds, een jaarlijks recht voor het beheer van de vergunningen om een mobilofonienetwerk in werking te stellen en te exploiteren, die werden uitgereikt onder het stelsel van het oude wetgevende kader?

      (1)  PB L 108, blz. 21.


title: Zaak C-424/14: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 30 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Jácint Gábor Balogh/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 213 en 214 — Verzuim opgave te doen van het begin van een activiteit — Vrijstelling van kleine ondernemingen — Sanctie)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/13

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 30 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Jácint Gábor Balogh/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-424/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 213 en 214 - Verzuim opgave te doen van het begin van een activiteit - Vrijstelling van kleine ondernemingen - Sanctie))
   (2016/C 038/17)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szekszárdi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jácint Gábor Balogh

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Dictum

               1)

               Artikel 213, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die een belastingplichtige de verplichting oplegt, opgave te doen van het begin van een economische activiteit wanneer het product van deze activiteit het plafond voor toepassing van de vrijstelling voor kleine ondernemingen niet overschrijdt, en de belastingplichtige niet van plan is een belastbare activiteit uit te oefenen.

               2)

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat een bestuurlijke geldboete wordt opgelegd aan de belastingplichtige die niet voldoet aan zijn verplichting, opgave te doen van het begin van een economische activiteit wanneer het product van deze activiteit het plafond voor toepassing van de vrijstelling voor kleine ondernemingen niet overschrijdt. Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie, te beoordelen of, in het hoofdgeding, de opgelegde sanctie in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Zaak F-85/12: Beroep ingesteld op 3 augustus 2012 — ZZ/Commissie

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/35

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-85/12)
   2012/C 295/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om op basis van de nieuwe AUB over te gaan tot berekening van de extra pensioenrechten die vóór indiensttreding zijn verworven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 27 januari 2012 tot berekening van de extra pensioenrechten die verzoeker uit hoofde van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut vóór zijn indiensttreding bij de Commissie heeft verworven;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 2 mei 2012 tegen het besluit tot vaststelling van de extra pensioenrechten die hij vóór zijn indiensttreding in de pensioenregeling van de Unie heeft verworven;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-154/05: Verzoek van de Rechtbank Amsterdam van 4 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. J.J. Kersbergen-Lap en 2. D. Dams-Schipper en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/3

         Verzoek van de Rechtbank Amsterdam van 4 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. J.J. Kersbergen-Lap en 2. D. Dams-Schipper en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
   (Zaak C-154/05)
   (2005/C 155/06)
   Procestaal: Nederlands
   De Rechtbank Amsterdam in Nederland heeft bij beschikking van 4 april 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 april 2005, in het geding tussen 1. J.J. Kersbergen-Lap en 2. D. Dams-Schipper en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen. het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dient een uitkering op grond van de Wajong, die wordt vermeld in bijlage II bis bij Verordening 1408/71 (1) te worden aangemerkt als een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie als bedoeld in artikel 4, lid 2 bis, van Vo 1408/71, zodat op personen zoals eiseressen in het hoofdgeding uitsluitend de bij artikel 10 bis van Vo1408/71 ingevoerde coördinatieregeling moet worden toegepast en deze Wajong-uitkeringderhalve niet kan worden verstrekt aan iemand die buiten Nederland woont?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1247/92 van de Raad, van 30 april 1992, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 136, van 19 mei 2002, blz. 1).


title: Zaak T-93/15: Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Navitar/BHIM — Elukuva (NaviTar)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/35

         Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Navitar/BHIM — Elukuva (NaviTar)
   (Zaak T-93/15)
   (2015/C 127/48)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Navitar, Inc. (Rochester, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Mattes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MTÜ Elukuva (Tallinn, Estland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „NaviTar” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 147 246

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2014 in zaak R 401/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten, met inbegrip van de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen;

               —

               verwijzing van MTÜ Elukuva in de kosten, met inbegrip van de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen, mocht MTÜ Elukuva in deze zaak interveniëren.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 41, lid 1, juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-553/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2009 door BCS Spa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 28 oktober 2009 in zaak T-137/08: BCS SpA/BHIM (merken, tekeningen en modellen)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/26

         Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2009 door BCS Spa tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 28 oktober 2009 in zaak T-137/08: BCS SpA/BHIM (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-553/09 P)
   2010/C 51/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: BCS SpA (vertegenwoordigers: M. Franzosi, V. Jandoli, F. Santonocito, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Deere & Company

      Conclusies

   De bestreden beslissingen vernietigen;
   gemeenschapsmerk 63 289 nietig verklaren;
   verweerder in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest om de volgende redenen op een onjuiste opvatting van het recht berust:

               I.

               Het Gerecht heeft artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) onjuist uitgelegd door te verklaren dat de verkrijging van onderscheidend vermogen van een teken niet afhangt van het uitsluitende gebruik van het merk thans en in het verleden (bovendien was bedoeld gebruik niet bewezen en wordt het in dezelfde beslissing geacht in sommige landen te worden ontkend);

               II.

               Het Gerecht heeft de in de communautaire rechtspraak ontwikkelde criteria voor de bepaling van het onderscheidend vermogen onjuist toegepast, in strijd met artikel 7, lid 3, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk.

         Onder I. wordt het ontbreken van uitsluitend gebruik in andere delen van de Gemeenschap bewezen door verklaringen van derden in Denemarken en Ierland. Het ontbreken van een eenduidige associatie tussen de kleurencombinatie geel en groen en Deere is onverenigbaar met de erkenning dat het teken in deze landen onderscheidend vermogen heeft verkregen.
   Onder II. BCS komt BCS op tegen de criteria die het Gerecht rechtens heeft gehanteerd met betrekking tot het bewijs van secundaire betekenis, daar deze indruisen tegen de beginselen zoals die zijn vastgelegd in vaste rechtspraak van het Hof van Justitie. De duur van het gebruik in Denemarken, de marktaandelen en de omzet kunnen niet worden beschouwd als elementen die — individueel beschouwd — volstaan om de secundaire betekenis te bewijzen. Inzonderheid kunnen zij het achterwege laten van een opiniepeiling (of een andersluidend resultaat van verklaringen van derden) niet compenseren, daar dit bewijsparameters van andere aard zijn.
   Het Gerecht heeft ten onrechte het rechtstreekse bewijs van het ontbreken van onderscheidend vermogen van gemeenschapsmerk 63 289 in Ierland en Denemarken buiten beschouwing gelaten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1), vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1)


title: Zaak T-283/17: Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — SH/Commissie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/35

         Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — SH/Commissie
   (Zaak T-283/17)
   (2017/C 231/44)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: SH (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
   het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren,
   dientengevolge,

               —

               de onwettigheid vast te stellen van artikel 2, lid 2, derde alinea, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 13 juli 2016 van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten (hierna: „het PMO”) en, voor zover nodig, het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de klacht van 3 februari 2017;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van het besluit van 13 juli 2016, aangezien het is gebaseerd op de toepassing van artikel 2, lid 2, derde alinea, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, dat in strijd is met het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit en/of afkomst, met het gelijkheidsbeginsel, het recht op onderwijs, de bescherming van de belangen van kinderen, het evenredigheidsbeginsel en de legitimiteit van elke afwijking van door het Handvest verleende rechten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien het besluit van 13 juli 2016 gebaseerd is op een onwettige bepaling van het Statuut.


title: Zaak C-117/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH/Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA) (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 2006/115/EG — Artikel 8, lid 2 — Begrip „mededeling aan het publiek” — Plaatsing van televisietoestellen door de exploitant van een revalidatiecentrum zodat de patiënten televisieprogramma’s kunnen bekijken)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH/Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)
   (Zaak C-117/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 2006/115/EG - Artikel 8, lid 2 - Begrip „mededeling aan het publiek” - Plaatsing van televisietoestellen door de exploitant van een revalidatiecentrum zodat de patiënten televisieprogramma’s kunnen bekijken))
   (2016/C 287/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Reha Training Gesellschaft für Sport- und Unfallrehabilitation mbH

      Verwerende partij: Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)

      in tegenwoordigheid van: Gesellschaft zur Verwertung von Leistungsschutzrechten mbH (GVL)

      Dictum

   In een zaak als het hoofdgeding, in het kader waarvan wordt gesteld dat met de uitzending van televisieprogramma’s via televisietoestellen die de exploitant van een revalidatiecentrum in zijn ruimtes heeft geïnstalleerd, de auteursrechten en de naburige rechten worden getroffen van een groot aantal betrokkenen, in het bijzonder componisten, tekstschrijvers en muziekuitgevers, maar ook uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en auteurs van literaire werken en hun uitgeverijen, moet de vraag of in een dergelijke situatie sprake is van een „mededeling aan het publiek”, worden beoordeeld aan de hand van zowel artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, als artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, en aan de hand van dezelfde uitleggingscriteria. Bovendien moeten deze twee bepalingen aldus worden uitgelegd dat een dergelijke uitzending een handeling bestaande in een „mededeling aan het publiek” is.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-394/00: Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
9.12.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 355/17
Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Commissie                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                      1.    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                        (Zaak C-394/00)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/68/EG van
                                                                            de Commissie van 10 september 1998 tot vaststelling
                        (2000/C 355/33)                                     van het in artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/53/EG van de
                                                                            Raad bedoelde modeldocument en van controlevoor-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  schriften bij de invoer van diervoeder uit derde landen in
op 25 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door                      de Gemeenschap (1), de krachtens het Verdrag en die
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
digd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, als gemachtigde,               komen;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre           2.    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en         Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig        oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
      zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 96/82/EG van          verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
      de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing           lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
      van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke
      stoffen zijn betrokken (1), niet heeft voldaan aan de
      krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen,         Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
                                                                      treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
—     Ierland in de kosten te verwijzen.                              welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
                                                                      uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
                                                                      voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Door de Helleense Republiek wordt niet betwist, dat zij
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-          maatregelen moet treffen om aan voornoemde richtlijn te
tens hetwelk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te       voldoen.
bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht, de in de richtlijn
gestelde termijnen voor omzetting in acht te nemen. Deze              De Commissie constateert, dat de Helleense Republiek tot
termijn is verstreken op 3 februari 1999, zonder dat Ierland          nog toe geen passende maatregelen heeft getroffen om de
de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn voor de uitvoe-        betrokken richtlijn in Grieks recht om te zetten.
ring van de in de conclusies van de Commissie vermelde
richtlijn.
                                                                      (1) PB L 261 van 24.9.1998, blz. 32.
(1) PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.
                                                                      Beroep, op 6 november 2000 ingesteld door Commissie
Beroep, op 26 oktober 2000 ingesteld door Commissie                   van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                                                    Republiek
                            Republiek
                                                                                (Zaak C-403/00)
                        (Zaak C-397/00)
                                                                                (2000/C 355/35)
                        (2000/C 355/34)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            op 6 november 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
op 26 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  woordigd door G. Berscheid, juridisch adviseur, en A. Bordes,
vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar                 lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                   van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.