title: Zaak T-198/03: Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Bank Austria Creditanstalt AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 213/38                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            6.9.2003
werd hem evenwel meegedeeld dat hij niet op de reservelijst            Middelen en voornaamste argumenten
was geplaatst omdat het resultaat van zijn mondeling examen
(18 punten op 40) lager was dan het vereiste minimum van
20.
                                                                       Verweerster heeft op 11 juni 2002 een boetebeschikking tegen
Verzoeker stelt:                                                       verzoekster en zeven andere Oostenrijkse banken gericht in
                                                                       zaak COMP/36.571 (Oostenrijkse banken). Verzoekster heeft
                                                                       tegen deze beschikking beroep aangetekend ( 1).
—     Schending van het verbod van discriminatie op grond
      van nationaliteit krachtens de artikelen 12 EG en 39 EG
      en schending van het gebod om de sollicitanten in een
      vergelijkend onderzoek gelijk te behandelen. Het gaat
      daarbij om het feit dat verzoeker op grond van zijn              Het onderhavige beroep is gericht tegen verweersters beschik-
      Oostenrijkse nationaliteit niet is toegelaten tot een op         king van 5 mei 2003, waarbij verweerster de bekendmaking
      het mondeling examen voorbereidend seminarie dat is              van haar boetebeschikking van 11 juni 2002 in het Publicatie-
      georganiseerd door het Duitse ministerie van Buitenland-         blad en vooraf op Internet aankondigt. Verweerster heeft bij
      se Zaken en waaraan is deelgenomen door ambtenaren               de thans bestreden beschikking de verzoeken van verzoekster
      van de Commissie;                                                met betrekking tot de aangekondigde bekendmaking van de
                                                                       boetebeschikking afgewezen.
—     Onjuiste samenstelling van de jury, schending van wezen-
      lijke vormvoorschriften en schending van bijlage 3 bij het
      Ambtenarenstatuut;
                                                                       Volgens verzoekster is de bekendmaking van de boetebeschik-
—     Kennelijke beoordelingsfouten en misbruik van bevoegd-           king in de aangekondigde vorm ontoelaatbaar. Deze beschik-
      heid door de jury;                                               king mag niet bekend worden gemaakt, daar artikel 21,
                                                                       lid 1, van verordening nr. 17 niet toestaat dat beschikkingen
—     Schending van wezenlijke vormvoorschriften doordat de            krachtens artikel 15 van deze verordening bekend worden
      talenkennis van verzoeker, in strijd met de bekendmaking         gemaakt.
      van het vergelijking onderzoek, niet is onderzocht.
( 1) Gepubliceerd in PB 2001, C 110 A, blz. 13.
                                                                       Voorts mag de boetebeschikking niet bekend worden gemaakt
                                                                       in de door verweerster voorgelegde niet-vertrouwelijke versie,
                                                                       daar deze — behalve dat de namen van natuurlijke personen
                                                                       zijn weggelaten — die beschikking woordelijk weergeeft.
                                                                       Verordening nr. 17 staat enkel bekendmaking toe van de
                                                                       voornaamste inhoud van de bekend te maken beschikking.
Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Bank Austria
Creditanstalt AG tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen
                                                                       Verzoekster betoogt voorts dat de passages uit de boetebeschik-
                                                                       king die betrekking hebben op het jaar 1994, in geen
                         (Zaak T-198/03)                               geval bekend mogen worden gemaakt, daar deze voor het
                                                                       beschikkende gedeelte van de boetebeschikking irrelevant zijn
                         (2003/C 213/75)                               en verweerster niet bevoegd was om vast te stellen dat
                                                                       verzoekster in 1994 artikel 81 EG heeft geschonden. Boven-
                                                                       dien is de bekendmaking van de niet-vertrouwelijke versie van
                         (Procestaal: Duits)                           de boetebeschikking in het Publicatieblad en op Internet in
                                                                       strijd met verordening nr. 45/2001 (2).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juni 2003 beroep ingesteld tegen Commissie            (1 ) Zaak T-260/02, Bank Austria Creditanstalt/Commissie (PB C 274,
van de Europese Gemeenschappen door Bank Austria Cre-                       blz. 28).
ditanstalt AG, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoor-          (2 ) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de
digd door Christian Zschocke en Jürgen Beninca, advocaten.                  Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van
                                                                            natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoons-
                                                                            gegevens door de communautaire instellingen en organen en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van
                                                                            12.1.2001, blz. 1).
—     de beschikking van verweerster van 5 mei 2003 nietig te
      verklaren;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-471/01 P: Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-120/00 tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
16.3.2002              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 68/3
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door               tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht               tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    (BHIM).
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
T-119/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
               tekeningen en modellen) (BHIM)                       —     het arrest te vernietigen;
                        (Zaak C-470/01 P)                           —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
                                                                          hogere voorziening.
                          (2002/C 68/05)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door                Zie zaak C-468/01 P.
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 22.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-119/00
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM).
                                                                    Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                     Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht
                                                                    van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
—     het arrest te vernietigen;                                    (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
                                                                    T-121/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in     voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      hogere voorziening.                                                          tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                                (Zaak C-472/01 P)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 68/07)
Zie zaak C-468/01 P.
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
                                                                    op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                    Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
                                                                    Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
                                                                    Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
                                                                    Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-121/00
Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door               tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht               tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    (BHIM).
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
T-120/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
               tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                    —     het arrest te vernietigen;
                        (Zaak C-471/01 P)                           —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
                                                                          hogere voorziening.
                          (2002/C 68/06)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde            Zie zaak C-468/01 P.
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C. J. J. C. van
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het           (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 22.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-120/00


title: Zaak T-255/05: Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/52

         Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-255/05)
   (2005/C 217/108)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Black & Decker Corporation, gevestigd te Towson, Maryland (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door P. Harris, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Copco Aktiebolag, gevestigd te Stockholm (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 april 2005 (zaak R 722/2004-1) te vernietigen;

               —

               oppositieprocedure B 503 468 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster in de beroepsprocedure en in deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               zwart-geel gekleurd beeldmerk in de vorm van een gereedschap voor waren van klasse 7 (draagbare elektrische handgereedschappen, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Atlas Copco Aktiebolag

               Oppositiemerk of -teken:

               niet-ingeschreven merken en tekens die in alle lidstaten in de handel worden gebruikt voor elektrische gereedschappen

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de aangevochten beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de oppositie niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard, aangezien de aangevoerde oudere merken en tekens onvoldoende duidelijk werden aangegeven in strijd met regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, van 15.12.1995, blz. 1).


title: Zaak T-345/09: Beroep ingesteld op 28 augustus 2009 — Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida/BHIM — Unión de Cosecheros de Labastida (PUERTA DE LABASTIDA)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/35

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2009 — Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida/BHIM — Unión de Cosecheros de Labastida (PUERTA DE LABASTIDA)
   (Zaak T-345/09)
   2009/C 256/62
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas y Viñedos Puerta de Labastida, SL (Autol, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Unión de Cosecheros de Labastida, S. Coop. Ltda (Labastida, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 mei 2009 in zaak R 1021/2008-1 vernietigen en gemeenschapsmerk „PUERTA DE LABASTIDA” (woordmerk) inschrijven voor de klassen 29, 33 en 35;

               —

               verwijzing in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: BODEGAS Y VIÑEDOS PUERTA DE LABASTIDA S.L.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PUERTA DE LABASTIDA” (aanvraagnr. 004473278) voor waren en diensten van de klassen 29, 33 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: UNIÓN DE COSECHEROS DE LABASTIDA, S. COOP. LTDA

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „CASTILLO DE LABASTIDA” (nr. 617 137) voor waren van klasse 33; gemeenschapswoordmerk „CASTILLO LABASTIDA” (nr. 23 382) voor waren van klasse 33, en gemeenschapswoordmerk „CASTILLO LABASTIDA” (nr. 3 515 566) voor diensten van de klassen 35, 39 en 43

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 42 en 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-457/99: Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 47/18                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.2.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
Verkeerde kwalificatie van de in aanmerking genomen feiten             artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
die tot een schending van de rechtsregels, in dit geval                maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
artikel 7, lid 3, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut en de      gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
bepalingen ter uitvoering daarvan, heeft geleid.                       moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
                                                                       meedelen. Met betrekking tot de genoemde richtlijnen heeft de
                                                                       Helleense Republiek de Commissie niet binnen de gestelde
                                                                       termijnen mededeling gedaan van de getroffen omzettings-
                                                                       maatregelen.
                                                                       (1) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17.
                                                                       (2) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                                       (3) PB L 351 van 23.12.1997, blz. 55.
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                bliek
                                                                       Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                          (Zaak C-457/99)                                                             bliek
                                                                                (Zaak C-458/99)
                           (2000/C 47/28)
                                                                                (2000/C 47/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
woordigd door M. Condou-Durande, lid van haar juridische               door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-            woordigd door M. Condou-Durande, lid van haar juridische
mez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,         dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-
Kirchberg.                                                             mez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                       Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de                 de bepaalde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te                lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn
     nemen om te voldoen aan de richtlijnen                                 98/19/EG van de Commissie van 18 maart 1998 tot
                                                                            wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende
                                                                            toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1), de krachtens
     — 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot                         het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
         vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van           gen niet is nagekomen;
         de officiële controles op het gebied van diervoeding (1),
                                                                       — de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
     — 95/69/EG van de Raad van 22 december 1995 hou-
         dende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen           Middelen en voornaamste argumenten
         voor de erkenning en de registratie van bedrijven en
         tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijzi-         Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
         ging van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG,                artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
         79/373/EEG en 82/471/EEG (2), en                              maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
                                                                       gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
     — 97/72/EG van de Commissie van 15 december 1997                  moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
         tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG van de Raad            meedelen. De in casu gestelde termijn is op 31 maart 1998
         betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (3),        verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                       mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
                                                                       len voor de richtlijn.
     de krachtens het Verdrag en deze richtlijnen op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen.                        (1) PB L 96 van 28.3.1998, blz. 39.
2. De Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-316/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet (Artikel 288, tweede alinea, VWEU — Verordening (EG) nr. 1/2005 — Bescherming van dieren tijdens vervoer — Wegvervoer van als huisdieren gehouden varkens — Minimumhoogte van dierenafdelingen — Inspectie tijdens reis — Beladingsdichtheid — Recht van lidstaten tot nadere regulering)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet
   (Zaak C-316/10) (1)

   (Artikel 288, tweede alinea, VWEU - Verordening (EG) nr. 1/2005 - Bescherming van dieren tijdens vervoer - Wegvervoer van als huisdieren gehouden varkens - Minimumhoogte van dierenafdelingen - Inspectie tijdens reis - Beladingsdichtheid - Recht van lidstaten tot nadere regulering)
   2012/C 49/11
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danske Svineproducenter

      Verwerende partij: Justitsministeriet

      in tegenwoordigheid van: Union européenne du commerce de bétail et de la viande

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vestre Landsret — Uitlegging van artikel 249, tweede alinea, EG (thans artikel 288, tweede alinea, VWEU) en verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97 (PB L 3, blz. 1) — Recht van lidstaten om gedetailleerde nationale regels vast te stellen inzake minimumhoogte van compartimenten, inspectiehoogte en beladingsdichtheid in voertuigen voor dierenvervoer

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en verordening (EG) nr. 1255/97, moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               deze verordening zich niet ertegen verzet dat een lidstaat normen voor het wegvervoer van varkens uitvaardigt, die met het oog op meer rechtszekerheid, met inachtneming van het doel van bescherming van het welzijn van de dieren en zonder dienaangaande buitenmatige criteria aan te leggen, de eisen van deze verordening inzake de minimumbinnenhoogte van de dierenafdelingen preciseren, voor zover deze normen geen extra kosten of technische moeilijkheden meebrengen in het nadeel van hetzij de producenten van de lidstaat die deze normen heeft vastgesteld, hetzij de producenten van andere lidstaten die hun producten naar of via de eerste lidstaat willen uitvoeren, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan; normen als die in de overgangsbepalingen van § 36, lid 4, van besluit nr. 1729 van 21 december 2006 betreffende de bescherming van dieren tijdens het vervoer, kunnen evenwel niet als evenredig gelden aangezien dezelfde lidstaat in § 9, lid 1, van dat besluit in het kader van de gemeenrechtelijke regeling minder dwingende normen op dat gebied heeft vastgesteld;

               —

               deze verordening zich ertegen verzet dat een lidstaat normen voor het wegvervoer van varkens uitvaardigt ter precisering van de eisen van deze verordening inzake de toegang tot de dieren om de omstandigheden voor hun welzijn regelmatig te controleren, die slechts de reizen van meer dan 8 uur betreffen, en

               —

               deze verordening zich niet ertegen verzet dat een lidstaat normen uitvaardigt volgens welke de dieren bij wegvervoer van varkens moeten beschikken over een minimumoppervlakte die varieert op basis van hun gewicht, waarbij een oppervlakte van 0,42 m2 voor een varken van 100 kg bij een reistijd van minder dan 8 uur en van 0,50 m2 bij een langere reistijd geldt.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-96/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 26 februari 2015 — Saint Louis Sucre SA, rechtsopvolger van Saint Louis Sucre SNC/Directeur général des douanes et droits indirects

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 26 februari 2015 — Saint Louis Sucre SA, rechtsopvolger van Saint Louis Sucre SNC/Directeur général des douanes et droits indirects
   (Zaak C-96/15)
   (2015/C 146/34)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nanterre

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saint Louis Sucre SA, rechtsopvolger van Saint Louis Sucre SNC

      Verwerende partij: Directeur général des douanes et droits indirects

      Prejudiciële vragen

               1o

               Moeten artikel 15, leden 2 en 8, van verordening [(EG)] nr. 1260/2001 [van de Raad] van 19 juni 2001 (1), toegepast in het licht van de overwegingen 9 en 11 ervan en van de arresten Zuckerfabrik Jülich I en II, en de algemene communautaire beginselen van verbod van ongerechtvaardigde verrijking, evenredigheid en vrijheid van ondernemen, aldus worden uitgelegd dat een suikerproducent aanspraak kan maken op terugbetaling van de productieheffingen die zijn betaald voor de hoeveelheden quotumsuiker die op 30 juni 2006 nog waren opgeslagen, aangezien de regeling inzake productieheffingen niet na die datum is verlengd bij verordening nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 (2)?

               2o

                           a

                           Indien de vorige prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord: Moet het bedrag van de aan de producenten terug te betalen heffingen enkel worden gebaseerd op de suikerhoeveelheden die op 30 juni 2006 waren opgeslagen?

                           b

                           Indien de vorige prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord: Moet de suikerhoeveelheid die als berekeningsbasis dient voor de terugbetaling van de heffingen, worden gebaseerd op de veranderingen in de communautaire suikervoorraad tussen 1 juli 2001 en 30 juni 2006?

               3o

               Kan de terug te betalen heffing rechtmatig worden berekend door de in antwoord op de tweede prejudiciële vraag als uitgangspunt genomen suikervoorraad te vermenigvuldigen met het gewogen gemiddelde van de tijdens de GMO 2001/2006 vastgestelde „gemiddelde verliezen”, of moet die heffing anders worden berekend, en zo ja, op welke wijze?

               4o

               Indien de vorige vragen bevestigend worden beantwoord: Is verordening [(EG)] nr. 164/2007 van 19 februari 2007tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2005/2006, ongeldig (3)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 58, blz. 1).

      (3)  PB L 51, blz. 3.


title: Zaak C-380/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op 8 augustus 2007 — 1) Georgios Karabousanos en 2) Sofoklis Michopoulos/Dimos Geropotamou (gemeente Geropotamon)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Rethymnis (Griekenland) op 8 augustus 2007 — 1) Georgios Karabousanos en 2) Sofoklis Michopoulos/Dimos Geropotamou (gemeente Geropotamon)
   (Zaak C-380/07)
   (2007/C 269/49)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Rethymnis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: 1) Georgios Karabousanos en 2) Sofoklis Michopoulos

      Verwerende partij: Dimos Geropotamou (gemeente Geropotamon)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten clausule 5 en clausule 8, punten 1 en 3, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat het gemeenschapsrecht zich verzet (op grond van de toepassing van deze raamovereenkomst) tegen de vaststelling van maatregelen door een lidstaat, a) wanneer in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn al een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestaat, en b) wanneer de ter uitvoering van de raamovereenkomst vastgestelde maatregelen een verlaging inhouden van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, waarvan de vaststelling gemotiveerd wordt als uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 11 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst:

                           a)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst is vastgesteld na het verstrijken van de omzettingstermijn van richtlijn 1999/70/EG, maar slechts van toepassing is op arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen die van kracht waren bij de inwerkingtreding of waren verstreken binnen een bepaald tijdvak voor de inwerkingtreding van de maatregel maar na het verstrijken van de omzettingstermijn van de richtlijn, terwijl de werkingssfeer van het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift niet is beperkt in de tijd en alle arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat die gesloten waren, van kracht waren of verstreken waren ten tijde van de inwerkingtreding van richtlijn 1999/70/EG en het verstrijken van de omzettingstermijn?

                           b)

                           wanneer arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd enkel vallen onder de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst indien zij als opeenvolgend in de zin van die maatregel kunnen worden beschouwd, te weten indien

                                       1)

                                       de tussenliggende tijd minder dan drie maanden bedraagt,

                                       2)

                                       de totale duur van de overeenkomst vóór de inwerkingtreding van de bedoelde maatregel ten minste vierentwintig maanden bedraagt, ongeacht het aantal vernieuwingen, of de aanvankelijke overeenkomst ten minste driemaal is vernieuwd, met een totale tewerkstellingsduur van ten minste achttien maanden in een periode van vierentwintig maanden vanaf de aanvankelijke overeenkomst, terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift dergelijke voorwaarden niet stelt, maar alle (opeenvolgende) arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd omvat, ongeacht de totale tewerkstellingsduur en een minimum aantal vernieuwingen?

                           c)

                           wanneer de genoemde wettelijke maatregel ter uitvoering van de raamovereenkomst als waarborg voor de bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst en ter voorkoming van misbruik in de zin van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, zulke arbeidsovereenkomsten „vanaf heden” erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd (werking ex nunc), terwijl het al bestaande gelijkwaardige wettelijke voorschrift de arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd erkent als overeenkomsten voor onbepaalde tijd vanaf het moment waarop de aanvankelijke overeenkomst is gesloten (werking ex tunc)?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord en wordt aangenomen dat in de nationale rechtsorde ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn een gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst bestond, zoals het in het hoofdgeding litigieuze artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920, is dan een wettelijke maatregel, die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst, zoals artikel 7 van presidentieel besluit 164/2004, een ontoelaatbare verlaging van het algemene niveau van de bescherming van de werknemers in de nationale rechtsorde in de zin van artikel 8, punten 1 en 3, van de raamovereenkomst, die een integrerend onderdeel vormt van genoemde richtlijn, wanneer deze maatregel als enig middel ter bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst tegen misbruik voorziet in een verplichting voor de werkgever die werknemers ten onrechte heeft aangesteld op basis van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding, in aanmerking nemende dat

                           a)

                           een verplichting tot betaling van loon en van een ontslagvergoeding volgens het nationale recht geldt bij elke arbeidsverhouding en niet specifiek beoogt misbruik in de zin van de raamovereenkomst te voorkomen, en

                           b)

                           dat de toepassing van het al bestaande gelijkwaardige wettelijk voorschrift leidt tot de erkenning in rechte van de (enkele) arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd?

               4)

               Indien de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, is de nationale rechter dan gehouden bij toepassing van het nationale recht conform richtlijn 1999/70/EG, de bepalingen terzijde te laten van een wettelijke maatregel die vastgesteld is met als motivering de uitvoering van de raamovereenkomst maar leidt tot verlaging van het algemene niveau van bescherming van de werknemers in tijdelijke dienst in de nationale rechtsorde (zoals de artikelen 7 en 11 van presidentieel besluit 164/2004) en in plaats daarvan een ten tijde van de inwerkingtreding van de richtlijn reeds bestaand gelijkwaardig wettelijk voorschrift toe te passen, zoals artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920?

               5)

               Indien de nationale rechter in een geschil betreffende arbeid voor bepaalde tijd een bepaling (in casu artikel 8, lid 3, van wet 2112/1920) in beginsel van toepassing acht als gelijkwaardig wettelijk voorschrift in de zin van clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG, en de identificatie van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten als te zijn gesloten voor bepaalde tijd zonder dat daar een met de aard, de soort en de kenmerken van de verrichte werkzaamheden verband houdende objectieve reden voor was, op basis van deze bepaling de erkenning meebrengt van die overeenkomsten als overeenkomst voor onbepaalde tijd:

                           a)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke altijd sprake is van een objectieve reden voor het sluiten van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, wanneer als grondslag daarvoor wordt gebruikt een wettelijk voorschrift tot het aanstellen van personeel met arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om tegemoet te komen aan seizoensgebonden, periodieke, tijdelijke of buitengewone, zelfs wanneer in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften?

                           b)

                           is dan in overeenstemming met het gemeenschapsrecht een uitlegging en toepassing van het nationale recht door de nationale rechter volgens welke een bepaling die voor de openbare sector de omzetting van overeenkomsten voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd verbiedt, moet worden uitgelegd in de zin dat omzetting van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd in een overeenkomst voor onbepaalde tijd in de openbare sector absoluut verboden is, zelfs wanneer deze ten onrechte is gesloten voor bepaalde tijd en in werkelijkheid wordt voorzien in permanente en blijvende behoeften, en dat aan de nationale rechter niet de mogelijkheid wordt gelaten in een dergelijk geval het ware karakter van de in geding zijnde juridische arbeidsverhouding vast te stellen en deze aan te merken als overeenkomst voor onbepaalde tijd? Of moet dit verbod wellicht beperkt blijven tot arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die werkelijk zijn aangegaan om het hoofd te bieden aan tijdelijke, onvoorziene, dringende, buitengewone of vergelijkbare behoeften, zulks in tegenstelling tot gevallen waarin de overeenkomsten in werkelijkheid zijn gesloten om te voorzien in permanente en blijvende behoeften?


title: Zaak T-197/02: Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door G. Caravelis tegen Europees Parlement

text:
28.9.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 233/25
—    vice-voorzitter Kinnock wordt verzocht met de vakbonds-            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     en beroepsorganisaties te onderhandelen en vóór eind
     maart 2002 een nieuwe kaderovereenkomst aan het                    —    het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
     college ter goedkeuring voor te leggen en in de wijzigin-
     gen waarover met de vakbonds- en beroepsorganisaties               —    de bestreden handeling nietig te verklaren;
     overleg moet worden gevoerd, een wijziging op te
     nemen volgens bij wege van referendum onder de                     —    verweerder te veroordelen tot betaling van 12 500 euro
     personeelsleden van de instelling een nieuw kiesreglement               voor de materiële en morele schade die verzoeker heeft
     kan worden vastgesteld.                                                 geleden;
                                                                        —    ongeacht de afloop van de procedure, verweerder te
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:                      verwijzen in verzoekers kosten.
—    kennelijke bedoeling, het arrest van het Gerecht van
     22 november 2001 in de zaak Lebedef/Commissie te
     omzeilen;                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—    schending van de kaderovereenkomst van 1974 en van                 1)   Verzuim van verweerder om zich te voegen naar het
     het beginsel „patere legem quam ipse fecisti”;                          arrest van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-182/
                                                                             99, waarbij het besluit om verzoeker niet te bevorderen,
—    ontbreken van een objectief onderzoek van de represen-                  nietig werd verklaard.
     tativiteit van de vakbonds- en beroepsorganisaties; kenne-
     lijk verkeerde beoordeling bij de vergelijking van die             2)   Omzeiling van de procedure.
     representativiteit;
                                                                        3)   Misbruik van bevoegdheid.
—    schending van het non-discriminatiebeginsel;
                                                                        4)   Onjuist gebruik van de beoordelingsmarge waarover
—    schending van de rechten van de verdediging;                            verweerder op het gebied van bevorderingen beschikt.
                                                                        5)   Misbruik van de betrokken marge.
—    schending van het beginsel van bescherming van het
     gewettigd vertrouwen;
                                                                        6)   Fictief heronderzoek van verzoekers kandidatuur voor
                                                                             bevordering.
—    niet-nakoming van de motiveringsplicht;
                                                                        7)   Verzoeker, die niet is bevorderd, heeft hogere cijfers
—    niet-nakoming van de zorgplicht;                                        behaald dan personen die wel zijn bevorderd.
—    schending van artikel 24 bis van het Statuut en van het            8)   Aansprakelijkheid van verweerder wegens een onrecht-
     beginsel van de vrijheid van vakvereniging.                             matige daad, die voor verzoeker materiële en morele
                                                                             schade heeft meegebracht.
Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door G. Caravelis tegen
                      Europees Parlement                                Beroep op 28 juni 2002 ingesteld door „N” tegen de
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-197/02)
                                                                                (Zaak T-198/02)
                         (2002/C 233/46)                                                       (2002/C 233/47)
                        (Procestaal: Grieks)                                                   (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europees              schappen is op 28 juni 2002 beroep ingesteld tegen de
Parlement door G. Caravelis, wonende te Brussel, vertegen-              Commissie van de Europese Gemeenschappen door „N”,
woordigd door C. Tagaras, advocaat, domicilie gekozen heb-              vertegenwoordigd door Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie
bende te Luxemburg.                                                     gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak F-61/09: Beroep ingesteld op 25 juni 2009 — Strack/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/36

         Beroep ingesteld op 25 juni 2009 — Strack/Commissie
   (Zaak F-61/09)
   2009/C 193/60
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende afwijzing van verzoekers verzoek om toegang tot de stukken te verkrijgen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de stilzwijgende en uitdrukkelijke besluiten van de verwerende partij, met name die naar aanleiding van de verkrijging van toegang tot de stukken op 12 september 2008, 3 oktober 2008 en 14 november 2008, het besluit van de heer Jansen van 19 september 2008 en, voor zover nodig, het op 25 maart 2009 vastgestelde besluit tot afwijzing van verzoekers klacht R/554/08, voor zover verzoeker daarbij de volledige toegang tot alle bij de verwerende partij over hem beschikbare stukken en documenten alsmede tot naar behoren aangelegde, samenhangende, volledige en voor verzoeker in taal en vorm zonder beperkingen begrijpelijke en toegankelijke, dat wil zeggen met de vereisten van de artikel 26 en 26 bis van het Statuut overeenstemmende, en voor zover nodig vooraf verbeterde persoons-, medische en andere dossiers werd geweigerd of beperkt, zodat zijn verzoeken van 10 juli 2008, 19 september 2008 en 28 november 2008 ten minste deels werden afgewezen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een passende schadevergoeding voor de in dit beroep uiteengezette onrechtmatige gedraging, waarbij de bepaling van de hoogte van die schadevergoeding wordt overgelaten aan het oordeel van het Gerecht, maar ten minste 2 500 EUR moet bedragen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een maandelijkse schadevergoeding aan verzoeker vanaf het tijdstip van de betekening van dit verzoekschrift tot aan de daadwerkelijke en volledige verlening van toegang tot alle ter discussie staande stukken en documenten en zijn naar behoren aangelegd persoons- en medisch dossier, waarbij de hoogte van deze maandelijkse schadevergoeding aan het oordeel van het Gerecht wordt overgelaten, maar ten minste 200 EUR moet bedragen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding aan verzoeker van de kosten en uitgaven die hij heeft gemaakt naar aanleiding van verdere noodzakelijke raadplegingen van de stukken overeenkomstig de regels voor de vergoeding van de kosten voor dienstreizen dan wel, subsidiair, de kosten die verzoeker heeft moeten maken om op 12 september 2008 en 14 november 2008 naar Luxemburg te komen, overeenkomstig dezelfde regels;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-347/99: Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Territorio Histórico de Gipuzkoa, Gipuzkoako Foru Aldundia — Diputación Foral de Gipuzkoa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/34               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
— het bestaan van een parallel dossier, naast het onderha-                   de Commissie eraan toeschrijft. Anderzijds blijkt niet, dat
    vige, en                                                                 de toepassing van de betrokken maatregel de mededinging
                                                                             vervalst en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongun-
— wat de grond van de zaak betreft, schending van haar                       stig beïnvloedt.
    statutaire rechten (artikel 4 van bijlage VII bij het Ambtena-
    renstatuut).                                                        — onjuiste uitlegging van het begrip „aard of opzet van het
                                                                             stelsel”, in de zin van de mededeling van de Commissie
                                                                             over fiscale steunmaatregelen (PB 1998, C 384, blz. 3).
                                                                             Verzoeker wijst erop, dat de litigieuze Norma Foral terug-
                                                                             gaat op een lange historische traditie, zowel op juridisch
                                                                             als op nationaal vlak, en objectieve en horizontale toepas-
                                                                             singsvoorwaarden stelt, die de ene marktdeelnemer niet
Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Territorio                         benadelen ten opzichte van de andere, en noodzakelijk
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación                     zijn ter verwezenlijking van het doel van de regeling en ter
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       verzekering van de doeltreffendheid en de efficiëntie van
                             schappen                                        het systeem waarvan zij deel uitmaakt.
                         (Zaak T-346/99)                                — de onmogelijkheid dat de Spaanse autoriteiten de aanmel-
                                                                             dingsplicht van artikel 88, lid 3, zouden hebben geschon-
                          (2000/C 79/72)                                     den, aangezien zij er steeds van overtuigd zijn geweest dat
                                                                             de verlaging van de belastbare grondslag geen maatregel
                                                                             van staatssteun was. Volgens verzoeker gaat het niet op de
                        (Procestaal: Spaans)                                 aanmelding te verlangen van maatregelen wanneer er geen
                                                                             enkele twijfel bestaat over het algemeen karakter ervan.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 december 1999 beroep ingesteld tegen                   — het bestaan van misbruik van bevoegdheid, nu de Commis-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                     sie bij de vaststelling van de bestreden beschikking de
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación                     haar ingevolge de artikelen 87 en 88 EG toekomende
Foral de Alava, gevestigd te Alava (Spanje), vertegenwoordigd                handelingsbevoegdheid heeft gebruikt om doelstellingen
door A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten te                  van fiscale harmonisatie na te streven.
Barcelona en Madrid, domicilie gekozen hebbende te Brussel,
advocatenkantoor Cuatrecasas, Cortenberghlaan 60.
                                                                        Ten slotte stelt verzoeker schending van de motiveringsplicht.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
    14 juli 1999, voor zover daarbij als staatssteun in de zin
    van artikel 87 EG wordt aangemerkt de verlaging van de
    belastbare grondslag voor de vennootschapsbelasting ten
    gunste van nieuw opgerichte ondernemingen, als bedoeld
    in Norma Foral de Alava 24/1996;
                                                                        Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Territorio
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.                Histórico de Gipuzkoa, Gipuzkoako Foru Aldundia —
                                                                        Diputación Foral de Gipuzkoa tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-347/99)
Verzoeker komt op tegen de kwalificatie als staatssteun van de
verlaging van de belastbare grondslag voor de vennootschaps-
belasting, als bedoeld in artikel 26 van Norma Foral de Alava                                     (2000/C 79/73)
24/1996 ten gunste van nieuw opgerichte vennootschappen
die ten minste 80 miljoen ESP investeren, 10 arbeidsplaatsen
creëren, en beschikken over een volgestort minimumkapitaal
van 20 miljoen ESP.                                                                             (Procestaal: Spaans)
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 6 december 1999 beroep ingesteld tegen
— onjuiste uitlegging door de verwerende instelling van                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
    artikel 87 EG, voor zover zij er van uitgaat dat de verlaging       Histórico de Gipuzkoa, Gipuzkoako Foru Aldundia — Diputa-
    van de belastbare grondslag voor nieuw opgerichte onder-            ción Foral de Gipuzkoa, gevestigd te Gipuzkoa (Spanje),
    nemingen een maatregel van staatssteun vormt. Volgens               vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte
    verzoeker heeft de litigieuze belastingmaatregel een alge-          Valiente, advocaten te Barcelona en Madrid, respectievelijk
    mene strekking en heeft hij niet het selectieve karakter dat        Brussel, kantoor Cuatrecasas, Kortenberglaan 60.
 ---pagebreak--- 18.3.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 79/35
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
— Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
     14 juli 1999, voorzover daarbij als staatssteun in de zin          die in zaak T-346/99, Diputación Foral de Alava/Commissie.
     van in artikel 87 EG wordt aangemerkt de verlaging ten
     behoeve van nieuw opgerichte vennootschappen van de
     maatstaf van heffing van de vennootschapsbelasting,
     waarin is voorzien in artikel 26 van Norma Foral de
     Gipuzkoa nr. 7/1996;
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Beroep, op 8 december 1999 ingesteld door M. Miskovic
                                                                                tegen de Raad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-349/99)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-346/99, Diputación Foral de Alava/Commissie.
                                                                                (2000/C 79/75)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 8 december 1999 beroep tegen de Raad van de
                                                                        Europese Unie ingesteld door M. Miskovic, vertegenwoordigd
Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Territorio                    door N. Rollason en T. Eicke, domicilie gekozen hebbende te
Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia — Diputa-                 Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss & Prussen, advoca-
ción Foral de Bizkaia tegen Commissie van de Europese                  ten aldaar, Place Winston Churchill 2.
                       Gemeenschappen
                                                                        Verzoeker verzoekt het Gerecht:
                         (Zaak T-348/99)
                                                                        — besluit 1999/612/GBVB van de Raad nietig te verklaren;
                          (2000/C 79/74)
                                                                        — de Raad in de kosten te verwijzen.
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 december 1999 beroep ingesteld tegen                   Ingevolge het betwiste besluit van de Raad, waarbij uitvoering
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                wordt gegeven aan Gemeenschappelijk Standpunt
Histórico de Bizkaia, Bizkaiko Foru Aldundia, Diputación Foral        1999/318/GBVB inzake bijkomende beperkende maatregelen
de Bizkaia, gevestigd te Bizkaia (Spanje), vertegenwoordigd             tegen de Federale Republiek Joegoslavië, wordt onder meer
door A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten te             verzoeker opgenomen in een lijst van personen voor wie in de
Barcelona en Madrid, respectievelijk Brussel, kantoor Cuatreca-         lidstaten een inreisverbod geldt.
sas, Kortenberglaan 60.
                                                                        Verzoeker betwist de gekozen rechtsgrondslag. Sinds de inwer-
                                                                        kingtreding van het Verdrag van Amsterdam vallen maatrege-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        len inzake het immigratie- en asielbeleid onder de uitsluitende
                                                                        bevoegdheid krachtens Titel IV EG. Het betwiste besluit berust
— Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van               op titel V EU, zodat de Raad zijn maatregelen op de verkeerde
     14 juli 1999, voorzover daarbij als staatssteun in de zin          rechtsgrondslag heeft gebaseerd. Daar het inreisverbod voorts
     van in artikel 87 EG wordt aangemerkt de verlaging ten             in de vorm van een besluit is geregeld, heeft de Raad bovendien
     behoeve van nieuw opgerichte vennootschappen van de                een rechtsinstrument gekozen waarin onder de huidige
     maatstaf van heffing van de vennootschapsbelasting,                omstandigheden noch in Titel V EU, noch in Titel IV EG
     waarin is voorzien in artikel 26 van Norma Foral de                is voorzien.
     Bizkaia nr. 3/1996;
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.


title: Zaak C-207/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria di primo grado di Bolzano (Italië) op 21 april 2017 — Rotho Blaas Srl/Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria di primo grado di Bolzano (Italië) op 21 april 2017 — Rotho Blaas Srl/Agenzia delle Dogane e dei Monopoli
   (Zaak C-207/17)
   (2017/C 277/32)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria di primo grado di Bolzano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rotho Blaas Srl

      Verwerende partij: Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1), uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (2), en uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/519 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (3) ongeldig, onwettig, dan wel onverenigbaar met artikel VI van de algemene overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 en met het besluit van het orgaan voor geschillenbeslechting van de WTO van 28.7.2011?

               2)

               Indien verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van het antidumpingrecht en de daaraan verbonden uitvoeringsverordeningen nr. 924/2012 en 2015/519 ongeldig, onwettig, dan wel onverenigbaar wordt verklaard, krijgt de intrekking van de op grond van de bestreden maatregelen ingestelde antidumpingrechten dan rechtsgevolgen op de datum van inwerkingtreding van uitvoeringsverordening (EU) 2016/278 (4), of op de datum van inwerkingtreding van de bestreden maatregel, ofwel de „basisverordening” (EG) nr. 91/2009?

      (1)  Verordening van de Raad van 26 januari 2009 (PB L 29, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening van de Raad van 4 oktober 2012 (PB L 275, blz. 1).

      (3)  Uitvoeringsverordening van de Commissie van 26 maart 2015 (PB L 82, blz. 78).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/278 van de Commissie van 26 februari 2016 tot intrekking van het definitieve antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB L 52, blz. 24).


title: Zaak T-175/05: Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV, Akzo Nobel Base Chemicals AB en Eka Chemicals AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/32

         Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV, Akzo Nobel Base Chemicals AB en Eka Chemicals AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-175/05)
   (2005/C 171/52)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Akzo Nobel NV, gevestigd te Arnhem (Nederland), Akzo Nobel Nederland BV, gevestigd te Arnhem (Nederland), Akzo Nobel AB, gevestigd te Stockholm (Zweden), Akzo Nobel Chemicals BV, gevestigd te Amersfoort (Nederland), Akzo Nobel Functional Chemicals BV, gevestigd te Amersfoort (Nederland), Akzo Nobel Base Chemicals AB, gevestigd te Skoghall (Zweden), en Eka Chemicals AB, gevestigd te Bohus (Zweden), vertegenwoordigd door C. R. A. Swaak en A. Kayhko, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               op grond van artikel 230 EG de wettigheid na te gaan van beschikking C(2004)4876 def. van de Commissie;

               —

               op grond van artikel 231 EG de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete te verminderen;

               —

               in beide gevallen, de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen de beschikking van 19 januari 2005 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/E-1/37.773 — MCAA), waarin de Commissie tot de conclusie is gekomen dat verzoeksters betrokken waren bij een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen zoals het bepalen van de prijs, het verdelen van de markt en overeengekomen acties tegen concurrenten in de sector monochloorazijnzuur in de EER, en waarbij zij verzoeksters een geldboete heeft opgelegd.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters een kennelijke beoordelingsfout en schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1), doordat de Commissie ten onrechte ook Akzo Nobel NV, de overkoepelende holdingmaatschappij van de Akzo Nobel-groep, alsmede Akzo Nobel AB, aansprakelijk voor de inbreuk heeft geacht. Volgens verzoeksters had Akzo Nobel NV geen beslissende invloed op het commerciële beleid van haar dochtervennootschappen.
   Verder voeren verzoeksters aan dat het bedrag van de aan verzoeksters hoofdelijk en gezamenlijk opgelegde geldboete voor de Zweedse vennootschappen in het MCAA-concern meer dan het in verordening nr. 1/2003 bepaalde maximum van 10 % van de omzet bedraagt.
   Verzoeksters stellen ook niet-nakoming van de in artikel 253 EG geformuleerde motiveringsplicht.
   Verzoeksters betogen subsidiair dat de Commissie verscheidene fouten heeft gemaakt bij de berekening van de geldboete. Volgens verzoeksters heeft de Commissie de vennootschappen onjuist gerangschikt bij de beoordeling van de ernst van de inbreuk om het basisbedrag van de geldboete te bepalen, heeft zij het evenredigheidsbeginsel geschonden doordat zij een onjuiste vermenigvuldigingsfactor heeft toegepast, en heeft zij het beginsel van gelijke behandeling geschonden door de mededeling inzake medewerking van 1996 (2) onjuist toe te passen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB C 207, van 18.7.1996, blz. 4).


title: Zaak C-400/00: Verzoek van de 8 Juízo Cívil da Comarca do Porto (3a secção) van 31 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Club — Tour, Viagens e Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves Garrido, interveniënte: Club Med Viagens, Lda

text:
23.12.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 372/7
3.    bij een ontkennend antwoord op vraag 1, moet dan                 2.    Kunnen de woorden „van tevoren georganiseerde combi-
      artikel 20, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG van de Raad                 natie” in dat artikel aldus worden uitgelegd, dat zij
      van 25 februari 1992 in dezelfde situatie aldus worden                 betrekking hebben op het tijdstip waarop de overeen-
      uitgelegd, dat degene die zekerheid heeft gesteld voor de              komst tussen het reisbureau en de klant is gesloten?
      betaling van de accijns, en die niet tijdig heeft kunnen
      vernemen dat geen zuivering van de schorsingsregeling
                                                                       (1) Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende
      heeft plaatsgevonden, het bewijs kan leveren dat de                  pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispak-
      handeling regelmatig is geweest of op welke plaats de                ketten (PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59).
      overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd
      begaan, ook wanneer de termijn van vier maanden na
      verzending van de goederen is verstreken?
(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.                                     Verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Ver-
                                                                       enigd Koninkrijk), van 10 oktober 2000 om een prejudi-
                                                                       ciële beslissing in het geding tussen F. Harding en Skandia
                                                                                Asset Management Ltd
                                                                                (Zaak C-402/00)
                                                                                (2000/C 372/14)
                                                                       Het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd Koninkrijk),
                                                                       heeft bij beschikking van 10 oktober 2000, ingekomen ter
                                                                       griffie van het Hof van Justitie op 31 oktober 2000, in het
                                                                       geding tussen F. Harding en Skandia Asset Management
                                                                       Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
Verzoek van de 8a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto
(3a secção) van 31 oktober 2000 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Club — Tour, Viagens e                 Is artikel 141 van het EG-Verdrag rechtstreeks van toepassing,
Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves Garrido, inter-                    zodat een verzoekende partij in een nationale procedure
                veniënte: Club Med Viagens, Lda                        daarop een beroep kan doen om een territoriale begrenzing
                                                                       als neergelegd in Section 1(6) van de Equal Pay Act 1970
                                                                       buiten toepassing te laten verklaren, zodat zij haar beloning
                                                                       kan vergelijken met de beloning van mannen die in dienst zijn
                                                                       van een partner van haar werkgever in een vestiging in
                          (Zaak C-400/00)
                                                                       een andere lidstaat en die hetzelfde of gelijkwaardig werk
                                                                       verrichten?
                          (2000/C 372/13)
De 8.a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto (3.a secção) heeft bij
beschikking van 31 oktober 2000, ingekomen ter griffie van             Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
het Hof van Justitie op 3 november 2000, in het geding tussen          — Sezione Quarta — van 14 juli 2000 om een prejudiciële
Club-Tour, Viagens e Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves               beslissing in het geding tussen Coopsette scrl en ANAS
Garrido, interveniënte: Club Med Viagens, Lda, het Hof van                          en Impresa Mambrini Costruzioni srl
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                              (Zaak C-405/00)
                                                                                (2000/C 372/15)
1.    Vallen reizen, daaronder begrepen vervoer en logies in
      een toerismebedrijf, die door een reisbureau op verzoek          De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale — Sezione Quarta
      en op initiatief van de consument of van een beperkte            — heeft bij beschikking van 14 juli 2000, ingekomen ter
      groep consumenten volgens hun wensen worden geor-                griffie van het Hof van Justitie op 6 november 2000, in het
      ganiseerd voor een gezamenlijke prijs, en die meer dan           geding tussen Coopsette scrl en ANAS en Impresa Mambrini
      vierentwintig uur duren of een overnachting omvatten,            Costruzioni srl, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      onder de werkingssfeer van het begrip „pakketreizen” in          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      artikel 2, lid 1, van Richtlijn 90/314/EEG? (1)                  navolgende vragen:


title: Zaak T-23/11: Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2011 — El Corte Inglés/BHIM — BA&SH (ba&sh)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/44

         Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2011 — El Corte Inglés/BHIM — BA&SH (ba&sh)
   (Zaak T-23/11) (1)

   2011/C 347/82
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: ARREST VAN HET HOF van 15 januari 1998 in zaak C-15/96 (verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): K. Schöning-Kougebetopoulou tegen Freie und Hansestadt Hamburg (Vrij verkeer van personen - Collectieve arbeidsovereenkomst voor werknemers in openbare sector - Bevordering op grond van anciënniteit - Beroepservaring verworven in andere lidstaat)

text:
20.2.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 55/13
Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei                  verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der            L 257 van 19.10.1968, blz. 2), heeft het Hof, samenge-
lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-          steld als volgt: C. Gulmann, president van de Derde en
sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme             Vijfde Kamer, waarnemend voor de president, H. Ragne-
grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof          malm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten,
(Tweede Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,              G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
president van de Zesde Kamer, waarnemend voor de presi-            teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward (rapporteur), J.-P.
dent van de Tweede Kamer, G. F. Mancini (rapporteur) en            Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters; advo-
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo             caat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, admini-
Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op             strateur, op 15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan
15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              het dictum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                   1. Artikel 48 van het EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en
Artikel 17 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad                   4, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-                 van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-                  werknemers binnen de Gemeenschap, verzetten zich
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                   tegen een bepaling van een collectieve arbeidsovereen-
waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd,                komst voor de openbare dienst van een lidstaat, die
dat een belastingplichtige die als zodanig handelt, de belas-           voor werknemers van die openbare dienst voorziet in
ting over de toegevoegde waarde mag aftrekken die hij                   een bevordering op grond van ancieÈnniteit na een
verschuldigd is voor goederen of diensten die hem zijn                  werkzaamheid van acht jaar in een door die overeen-
geleverd, respectievelijk verstrekt voor investeringswerken             komst bepaalde salarisgroep, zonder dat rekening
welke bestemd zijn om te worden gebruikt in het kader                   wordt gehouden met tijdvakken van tewerkstelling, op
van belaste handelingen. Het recht op aftrek blijft verwor-             een vergelijkbaar werkterrein, die eerder in de open-
ven, wanneer de belastingplichtige wegens omstandigheden                bare dienst van een andere lidstaat zijn vervuld.
buiten zijn wil deze goederen en diensten nooit heeft
gebruikt voor het verrichten van belaste handelingen. In           2. Een bepaling van een collectieve arbeidsovereenkomst
voorkomend geval kan de levering van investeringsgoede-                 die een met artikel 48 van het Verdrag en artikel 7,
ren gedurende de herzieningsperiode aanleiding zijn voor                lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 strijdige dis-
een herziening van de aftrek onder de voorwaarden van                   criminatie bevat, is ingevolge artikel 7, lid 4, van deze
artikel 20, lid 3, van de richtlijn.                                    verordening van rechtswege nietig. De nationale rech-
                                                                        ter dient derhalve, zonder de voorafgaande schrapping
(1) PB C 101 van 22.4.1995.                                             van deze bepaling door middel van collectieve onder-
                                                                        handeling of elke andere procedure te vragen of af te
                                                                        wachten, op de leden van de door deze discriminatie
                                                                        benadeelde groep dezelfde regeling toe te passen als
                                                                        die welke voor de andere werknemers geldt.
                  ARREST VAN HET HOF                               (1) PB C 64 van 2.3.1996.
                     van 15 januari 1998
in zaak C-15/96 (verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg
om een prejudicieÈle beslissing): K. Schöning-Kougebeto-
      poulou tegen Freie und Hansestadt Hamburg (1)
(Vrij verkeer van personen Ð Collectieve arbeidsovereen-                             ARREST VAN HET HOF
komst voor werknemers in openbare sector Ð Bevordering                                  van 15 januari 1998
op grond van ancieÈnniteit Ð Beroepservaring verworven
                      in andere lidstaat)                          in zaak C-44/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                                                                   van het Bundesvergabeamt): Mannesmann Anlagenbau
                         (98/C 55/24)                               Austria AG e.a. tegen Strohal Rotationsdruck GesmbH (1)
                                                                   (Overheidsopdrachten Ð Procedure voor plaatsen van
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   overheidsopdrachten voor uitvoering van werken Ð
                                                                   Staatsdrukkerij Ð Dochteronderneming die commercieÈle
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                          activiteiten verricht)
                de Jurisprudentie van het Hof)                                              (98/C 55/25)
In zaak C-15/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                     (Procestaal: Duits)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Arbeits-
gericht Hamburg (Duitsland), in het aldaar aanhangig
geding tussen K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Hansestadt Hamburg, om een prejudicieÈle beslissing over                           de Jurisprudentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 48 van het EG-Verdrag en
artikel 7, leden 1 en 4, van Verordening (EEG) nr. 1612/           In zaak C-44/96, betreffende een verzoek aan het Hof
68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 maart 1997 in de gevoegde zaken T-40/96 en T-55/96, A. de Kerros en V. Kohn-Bergé tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Aanwerving - Toegang tot interne vergelijkende onderzoeken - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Voorwaarde betreffende anciënniteit in dienst)

text:
Nr. C 131 / 14         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 26 . 4 . 97
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 6 maart 1997                                                      van 18 maart 1997
                                                                       in de gevoegde zaken T-178/95 en T-179/95 : S. Picciolo
in de gevoegde zaken T-40/96 en T-55/96, A. de Kerros                  en G. Caló tegen Comité van de Regio's van de Europese
en V. Kohn-Bergé tegen Commissie van de Europese Ge                                                  Unie 0 )
                         meenschappen (')
                                                                       (Ambtenaren — Nieuw ambt bij Comité van de Regio 's —
(Ambtenaren — Aanwerving — Toegang tot interne verge                  Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitaties
lijkende onderzoeken — Aankondiging van vergelijkend                   — Beroep tot nietigverklaring — Vertraging bij medede
onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Voorwaarde be                     ling van afwijzingsbesluiten — Ontoereikende motivering
                 treffende anciënniteit in dienst)                         — Gelijke behandeling — Kennelijke beoordelingsfout)
                            97/C 131 /34 )                                                       ( 97/C 131/35 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                        (Procestaai: Frans)                            In de gevoegde zaken T-178/95 en T-179/95 , S. Picciolo,
                                                                       ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Itzig
                                                                       ( Luxemburg), en G. Caló, ambtenaar van de Commissie
In de gevoegde zaken T 40/96 en T-55/96 , A. de Kerros,                van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxem
tijdelijk functionaris van de Commissie van de Europese                burg, vertegenwoordigd door J. N. Louis, T. Demaseure
Gemeenschappen, wonende te Grez-Doiceau ( België ), en                 en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb
V. Kohn-Bergé, tijdelijk functionaris van de Commissie                 bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari , rue de
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Florange                    Cessange 30, tegen Comité van de Regio's van de Euro
( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J. N. Louis, T. Dema             pese Unie ( gemachtigde : D. Lagasse, advocaat ), betref
seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko              fende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van de be
zen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari,                sluiten van het Comité van de Regio's van 5 december
rue de Cessange 30, tegen Commissie van de Europese Ge                1994 houdende afwijzing van verzoekers sollicitaties naar
meenschappen ( gemachtigden : zaak T-40/96 , J. Currall;               het in kennisgeving van vacature CdR/1 /94 bedoelde ambt
zaak T-55/96 : A. M. Alves Vieira ), betreffende, in zaak              van directeur bij het directoraat Administratie en griffie
T-40/96, een beroep tot nietigverklaring van het besluit               van het Comité voor de Regio's, en anderzijds, nietigver
van de jury van intern vergelijkend onderzoek COM/T/B/                 klaring van het op dezelfde dag genomen besluit houdende
96 , en in zaak T-55/96, een beroep tot nietigverklaring               aanstelling van de heer M. in dat ambt, heeft het Gerecht
van het besluit van de jury van intern vergelijkend onder             (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: R. Garcia-Valdeca
zoek COM/T/C/96, waarbij verzoeksters niet tot het exa                sas, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J.
men van bovengenoemde vergelijkende onderzoeken zijn                   Palacio Gonzalez, administrateur, op 18 maart 1997 een
toegelaten op grond dat zij niet voldoen aan de voor                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarde van een anciënniteit van drie volle jaren zonder
onderbreking in dienst van de Europese Gemeenschappen                   1 . Verwerpt de beroepen.
als personeelslid in de zin van de Regeling welke van toe
passing is op de andere personeelsleden van de Europese                2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
                                                                             gen .
Gemeenschappen, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ), sa
mengesteld als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en R. M.            1  PB nr. C 315 van 25 11 . 1995 .
Moura-Ramos, rechters; griffier: A. Mair, administrateur,
op 6 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
 1 . Verklaart nietig het besluit van de jury van intern ver           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      gelijkend onderzoek COM/T/B/96 waarbij A. de Ker                                       van 18 maart 1997
      ros niet tot het examen van dat vergelijkend onderzoek
      is toegelaten.                                                   in zaak T-35/96: L. B. Rasmussen tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (')
                                                                        (Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Annulering
 2 . Verklaart nietig het besluit van de jury van intern ver           van lopende procedure — Aankondiging van vergelijkend
      gelijkend onderzoek COM/T/C/96 waarbij V. Kohn                   onderzoek — Ambt voorbehouden voor onderdanen van
      Bergé niet tot het examen van dat vergelijkend onder             nieuwe lidstaten — Beroep tot nietigverklaring — Ontvan
      zoek is toegelaten.                                               kelijkheid — Artikelen 4 en 29 Statuut — Beginsel van be
                                                                        scherming van gewettigd vertrouwen — Beginsel van
                                                                        rechtszekerheid — Misbruik van bevoegdheid — Beroep
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                                     tot schadevergoeding)
                                                                                ( 97/C 131 /36 )
 (') PB nr. C 145 van 18 . 5 . 1996 en PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .                         (Procestaai: Frans)
                                                                        In zaak T-35/96 , L. B. Rasmussen, ambtenaar van de
                                                                        Commissie van de 'Europese Gemeenschappen, wonende te