title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2003 in zaak C-420/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Vrĳ verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Verbod op in handel brengen van energiedrankjes waarvan cafeïnegehalte bepaalde grens overschrĳdt — Volksgezondheid — Handhaving van met gemeenschapsrecht onverenigbare nationale bepaling")

text:
C 184/12                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               2.8.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                     1997 (Oostenrijkse federale wet van 1997 inzake het plaatsen van
                                                                             overheidsopdrachten) ingestelde B-VKK heeft gewend.
                             (Zesde kamer)
                                                                             (1) PB C 31 van 2.2.2002.
                           van 19 juni 2003
in zaak C-410/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt om
een prejudiciële beslissing): Fritsch, Chiari & Partner,
Ziviltechniker GmbH e.a. tegen Autobahnen- und Schnell-
             straßen-Finanzierungs-AG (Asfinag) (1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beroeps-                                                 (Derde kamer)
procedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten —
Artikel 1, lid 3 — Personen die beroepsprocedures moeten
kunnen inleiden — Begrip „belang bij de gunning van een                                               van 19 juni 2003
                         overheidsopdracht””)
                                                                             in zaak C-420/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                            (2003/C 184/21)                                               schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen —
                            (Procestaal: Duits)                              Artikelen 28 EG en 30 EG — Verbod op in handel brengen
                                                                             van energiedrankjes waarvan cafeïnegehalte bepaalde grens
                                                                             overschrijdt — Volksgezondheid — Handhaving van met
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-           gemeenschapsrecht onverenigbare nationale bepaling”)
                         prudentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 184/22)
In zaak C-410/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk), in                                         (Procestaal: Italiaans)
het aldaar aanhangig geding tussen Fritsch, Chiari & Partner,
Ziviltechniker GmbH e.a. en Autobahnen- und Schnellstraßen-                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
Finanzierungs-AG (Asfinag), om een prejudiciële beslissing over                                      prudentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van
de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van                  In zaak C-420/01, Commissie van de Europese Gemeen-
overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van                schappen (gemachtigden: H. van Lier en R. Amorosi) tegen
werken (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/             Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie                  Fiorilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten                  Italiaanse Republiek, door op in andere lidstaten vervaardigde
voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Zesde                en in de handel gebrachte dranken een regeling toe te passen
kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,            die het in Italië in de handel brengen verbiedt van energie-
R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha              drankjes waarvan het cafeïnegehalte een bepaalde grens over-
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 schrijdt, zonder aan te tonen dat die grens noodzakelijk en
M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 19 juni 2003 een arrest                redelijk is ter bescherming van de volksgezondheid, de krach-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  tens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplich-
                                                                             tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samen-
                                                                             gesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken
Artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van                   (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en                generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 19 juni 2003 een
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroeps-     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
procedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen
en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/
EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de           1)    Door op in andere lidstaten vervaardigde en in de handel
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverle-             gebrachte dranken een regeling toe te passen die het in Italië
ning, verzet zich ertegen dat een ondernemer die aan een procedure                 in de handel brengen verbiedt van energiedrankjes waarvan het
voor het plaatsen van een overheidsopdracht heeft deelgenomen, wordt               cafeïnegehalte een bepaalde grens overschrijdt, zonder aan te
geacht geen belang meer te hebben bij de gunning van deze opdracht                 tonen dat die grens noodzakelijk en redelijk is ter bescherming
omdat hij zich niet, alvorens een beroepsprocedure als bedoeld in de               van de volksgezondheid, is de Italiaanse Republiek de krachtens
richtlijn in te stellen, tot een bemiddelingscommissie als de bij het              de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen
Bundesgesetz über die Vergabe von Aufträgen (Bundesvergabegesetz)                  niet nagekomen.
 ---pagebreak--- 2.8.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 184/13
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 31 van 2.2.2002.
                                                                                van 12 juni 2003
                                                                            in zaak C-425/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
                                                                            („Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn 89/
                                                                                391/EEG — Veiligheid en gezondheid van werknemers”)
                                                                                (2003/C 184/24)
                      ARREST VAN HET HOF                                                            (Procestaal: Portugees)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                             (Vijfde kamer)                                                        prudentie van het Hof)
                          van 26 juni 2003                                  In zaak C-425/01, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (gemachtigden: H. Kreppel en M. França) tegen
                                                                            Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en F. Ribeiro
in zaak C-422/01 (verzoek van Regeringsrätten om een                        Lopes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
prejudiciële beslissing): Försäkringsaktiebolaget Skandia                   dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplich-
        (publ), Ola Ramstedt tegen Riksskatteverket (1)                     tingen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, 10, 11 en
                                                                            12 van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989
                                                                            betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevorde-
(„Aanvullende pensioenverzekering via kapitalisatie —                       ring van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid
Afsluiting bij in andere lidstaat gevestigde maatschappij —                 van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1), heeft het
Verschil in fiscale behandeling — Verenigbaarheid met                       Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamer-
                            artikel 49 EG”)                                 president, C. W. A. Timmermans, P. Jann, S. von Bahr (rappor-
                                                                            teur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
                                                                            griffier: R. Grass, op 12 juni 2003 een arrest gewezen waarvan
                            (2003/C 184/23)                                 het dictum luidt als volgt:
                                                                            1)    Verwerpt het beroep.
                           (Procestaal: Zweeds)
                                                                            2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                                                                                kosten.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                         prudentie van het Hof)
                                                                            (1) PB C 348 van 8.12.2001.
In zaak C-422/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van Regeringsrätten (Zweden), in het
                                                                                ARREST VAN HET HOF
aldaar aanhangige geding tussen Försäkringsaktiebolaget
Skandia (publ), Ola Ramstedt en Riksskatteverket, om een                                               (Vijfde kamer)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van het EG-Verdrag
en met name van artikel 49 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer),                                         van 5 juni 2003
samengesteld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresi-
dent, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann en                        in zaak C-438/01 (verzoek van de Cour de cassation om
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:                  een prejudiciële beslissing): Design Concept SA tegen
R. Grass, op 26 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het                                           Flanders Expo NV (1)
dictum luidt als volgt:
                                                                            („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 9, lid 2, sub e — Plaats
                                                                            van belastbare handelingen — Fiscaal aanknopingspunt —
Artikel 49 EG verzet zich ertegen dat een verzekering die bij een in een                    Diensten op gebied van reclame”)
andere lidstaat gevestigde verzekeraar wordt afgesloten en voldoet aan                                (2003/C 184/25)
alle voorwaarden die het nationale recht voor een aanvullende pen-
sioenverzekering stelt, behalve aan de voorwaarde dat zij bij een op het                              (Procestaal: Frans)
nationale grondgebied gevestigde verzekeraar is afgesloten, uit fiscaal
oogpunt anders wordt behandeld, met gevolgen voor de inkomsten-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
belasting die, naar gelang van de omstandigheden van het geval,                                    prudentie van het Hof)
ongunstiger kunnen zijn.
                                                                            In zaak C-438/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(1) PB C 84 van 6.4.2002.                                                   tens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Luxemburg), in
                                                                            het aldaar aanhangig geding tussen Design Concept SA en
                                                                            Flanders Expo NV, om een prejudiciële beslissing over de


title: Zaak T-430/10: Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Magnesitas de Rubián e.a./Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/39

         Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Magnesitas de Rubián e.a./Commissie
   (Zaak T-430/10)
   ()
   2010/C 317/71
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Magnesitas de Rubián, SA (Incio, Spanje), Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Spanje), Ellinikoi Lefkolithoi Anonimos Metalleftiki Viomichaniki Naftiliaki kai Emporiki Etaireia (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, nietigverklaring van onderdeel 3 van het referentiedocument over de beste beschikbare technieken voor de cement, kalk en magnesiumoxide producerende industrie (PB C 166 van 26 juni 2010) en van de verwijzingen naar de magnesiumoxide producerende industrie in de overige onderdelen van dat document;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Gerecht onderdeel 3 van dat besluit niet in zijn totaliteit nietig zou verklaren, in elk geval nietigverklaring van punt 3.5.5.4 daarvan, alsmede, in het bijzonder, van de in tabel 3.11 vastgestelde emissiewaarden, en

               —

               hoe dan ook, verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen een besluit dat door de Commissie is vastgesteld in het kader van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1); deze richtlijn voert een regeling voor de bestrijding van verontreiniging in en voorziet in een mechanisme voor de afgifte van vergunningen voor bepaalde industriële installaties.
   In dat besluit wordt de vermindering van SOx-emissies die het gevolg zijn van de ontstane gassen, beschouwd als de beste beschikbare techniek (BBT) en worden emissiewaarden voor SOx vastgesteld die, afgezien van het feit dat zij lager zijn dan voor de andere sectoren, enkel kunnen worden bereikt door toepassing van technieken die ernstige milieuschade veroorzaken. Verder zijn de betrokken waarden vastgesteld op basis van gegevens die door één enkele onderneming werden verstrekt, zonder dat de daarvoor vastgestelde procedure is gevolgd.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan:

               —

               onbevoegdheid van de Europese Commissie
               In dit verband stellen verzoeksters dat de Commissie niet bevoegd was om de productie van magnesiumoxide in het bestreden besluit op te nemen;

               —

               schending van wezenlijke vormvoorschriften
               Het bestreden besluit vertoont drie wezenlijke vormgebreken, voor zover:

                           —

                           verzoeksters niet van de procedure tot vaststelling van dat besluit op de hoogte zijn gebracht en zij eerst laat daaraan hebben kunnen deelnemen;

                           —

                           daarin geen gewag wordt gemaakt van de door verzoeksters aangevoerde „split views”, en

                           —

                           de termijn voor beoordeling van het definitieve ontwerp van het bestreden besluit niet in acht is genomen;

               —

               schending van artikel 1 van richtlijn 2008/1/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, voor zover het bestreden besluit inbreuk maakt op het in dat artikel geformuleerde doel, namelijk het milieu in zijn geheel beschermen;

               —

               schending van het algemene beginsel van gelijke behandeling
               Het bestreden besluit maakt inbreuk op het beginsel van gelijke behandeling, voor zover het ondernemingen die zich in verschillende situaties bevinden, gelijk behandelt.

      (1)  PB L 24, blz. 8.


title: Zaak T-87/10: Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2011 — Chestnut Medical Technologies/BHIM (PIPELINE) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PIPELINE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/29

         Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2011 — Chestnut Medical Technologies/BHIM (PIPELINE)
   (Zaak T-87/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PIPELINE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 347/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chestnut Medical Technologies, Inc. (Menlo Park, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: H. P. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 december 2009 (zaak R 968/2009-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk PIPELINE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Chestnut Medical Technologies, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 4 mei 2005 in zaak T-30/04, João Andrade Sena tegen Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) (Personeel van EASA — Afwijzing van sollicitatie naar functie van uitvoerend directeur — Aanwervingsprocedure — Motivering — Kennelijk onjuiste beoordeling — Beginsel van behoorlijk bestuur)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 4 mei 2005
   in zaak T-30/04, João Andrade Sena tegen Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) (1)

   (Personeel van EASA - Afwijzing van sollicitatie naar functie van uitvoerend directeur - Aanwervingsprocedure - Motivering - Kennelijk onjuiste beoordeling - Beginsel van behoorlijk bestuur)
   (2005/C 171/35)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-30/04, João Andrade Sena, wonende te Sint-Genesius-Rode (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten, tegen Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) (gemachtigde: M. Junkkari, bijgestaan door D. Waelbroeck en I. Antypas, advocaten), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van het EASA om een andere kandidaat als uitvoerend directeur aan te stellen en verzoekers sollicitatie naar die functie af te wijzen, en een vordering tot betaling van materiële en morele schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Lindh en V. Vadapalas, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 4 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               EASA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.04.2004.


title: Zaak T-594/15: Beroep ingesteld op 14 oktober 2015 — Metabolic Balance Holding/BHIM (Metabolic Balance)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/76

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2015 — Metabolic Balance Holding/BHIM (Metabolic Balance)
   (Zaak T-594/15)
   (2015/C 398/88)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Metabolic Balance Holding GmbH (Isen, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Metabolic Balance” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 586 137

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 augustus 2015 in zaak R 2156/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-454/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landesarbeitsgericht — Duitsland) — Jürgen Webb-Sämann/Christopher Seagon (als curator in het faillissement van Baumarkt Praktiker DIY GmbH) (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2008/94/EG — Artikel 8 — Bescherming van de werknemers bij insolventie van hun werkgever — Bepalingen inzake sociale zekerheid — Werkingssfeer — Nodige maatregelen ter bescherming van de door werknemers verkregen rechten of rechten in wording uit hoofde van een aanvullende pensioenregeling — Verplichting om te voorzien in een recht om niet-afgedragen pensioenpremies van de insolvente boedel te separeren — Geen)

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landesarbeitsgericht — Duitsland) — Jürgen Webb-Sämann/Christopher Seagon (als curator in het faillissement van Baumarkt Praktiker DIY GmbH)
   (Zaak C-454/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2008/94/EG - Artikel 8 - Bescherming van de werknemers bij insolventie van hun werkgever - Bepalingen inzake sociale zekerheid - Werkingssfeer - Nodige maatregelen ter bescherming van de door werknemers verkregen rechten of rechten in wording uit hoofde van een aanvullende pensioenregeling - Verplichting om te voorzien in een recht om niet-afgedragen pensioenpremies van de insolvente boedel te separeren - Geen))
   (2017/C 030/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessisches Landesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jürgen Webb-Sämann

      Verwerende partij: Christopher Seagon (als curator in het faillissement van Baumarkt Praktiker DIY GmbH)

      Dictum

   Artikel 8 van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever moet aldus worden uitgelegd dat op grond van die bepaling niet is vereist dat de op het loon van een voormalig werknemer ingehouden bedragen die in pensioenpremies zijn omgezet, die de werkgever ten gunste van die werknemer op een pensioenrekening had moeten storten, bij insolventie van die werkgever van de insolvente boedel worden gesepareerd.

      (1)  PB C 389 van 23.11.2015.


title: Zaak T-264/10: Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Spanje/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/53

         Beroep ingesteld op 16 juni 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-264/10)
   ()
   2010/C 221/84
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: Sra. Nuria Díaz Abad, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Europese Commissie van 10 mei 2010 houdende opschorting van het door Spanje op 18 december 2009 ingediende verzoek om tussentijdse betaling om de in punt I van de considerans van de brief uiteengezette redenen;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling van vertragingsrente, daar de verzoeken om tussentijdse betaling ten onrechte zijn opgeschort;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie houdende opschorting van het door Spanje op 18 december 2009 ingediende verzoek om tussentijdse betaling. Dit verzoek om tussentijdse betaling voor een bedrag van 37 320 854,12 EUR komt overeen met het operationele programma van communautaire steun van het Europees Sociaal Fonds voor de strijd tegen discriminatie in het kader van de doelstellingen convergentie en regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid in Spanje (CCI 2007ESO5UPO002).
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-263/10, Spanje/Commissie.


title: Zaak T-60/13: Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — Appelrath-Cüpper/BHIM — Ann Christine Lizenzmanagement (AC) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk AC — Oudere nationale en internationale beeldmerken AC ANN CHRISTINE en oudere gemeenschapsbeeldmerken AC ANN CHRISTINE OCEAN en AC ANN CHRISTINE INTIMATE — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/27

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2015 — Appelrath-Cüpper/BHIM — Ann Christine Lizenzmanagement (AC)
   (Zaak T-60/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk AC - Oudere nationale en internationale beeldmerken AC ANN CHRISTINE en oudere gemeenschapsbeeldmerken AC ANN CHRISTINE OCEAN en AC ANN CHRISTINE INTIMATE - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Schumann en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: M. Hartmann, N. Voß en S. Fröhlich, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 108/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG en Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2012 (zaak R 108/2012-4) wordt vernietigd voor zover daarbij de oppositie ingesteld door Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG gedeeltelijk werd toegewezen.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten en de helft van de kosten van Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH.

               3)

               Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG draagt haar eigen kosten en de helft van de kosten van Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH voor de procedure voor de kamer van beroep.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak F-6/08: Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Blais/Europese Centrale Bank

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/39

         Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Blais/Europese Centrale Bank
   (Zaak F-6/08)
   (2008/C 142/72)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Jessica Blais (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Karthaus, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank om verzoekster geen ontheemdingstoelage toe te kennen op grond dat zij niet tien jaar voor indiensttreding bij de verwerende partij haar woonplaats buiten het grondgebied van haar lidstaat van tewerkstelling had in de zin van artikel 17, sub ii, van de arbeidsvoorwaarden
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank van 15 augustus 2007, in de vorm van de beslissing van de president van de Europese Centrale Bank van 8 november 2007, om verzoekster geen ontheemdingstoelage toe te kennen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-534/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 december 2008 — KLG Europe Eersel BV tegen Reedereikontor Adolf Zeuner GmbH

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 december 2008 — KLG Europe Eersel BV tegen Reedereikontor Adolf Zeuner GmbH
   (Zaak C-534/08)
   (2009/C 44/54)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: KLG Europe Eersel BV

      Verweerster: Reedereikontor Adolf Zeuner GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verwijst het begrip „tussen dezelfde partijen” in artikel 34, aanhef en onder 3, EEX-Verordening (1) naar de regels inzake de subjectieve omvang van de werking van rechterlijke beslissingen van de betrokken lidstaten of is hiermee beoogd een nadere, verordeningsautonome, invulling te geven aan de subjectieve omvang van de werking van de concurrerende beslissingen?

               2)

               Indien de eerste vraag aldus wordt beantwoord dat met het begrip „dezelfde partijen” is beoogd een nadere, verordeningsautonome, invulling te geven aan de subjectieve omvang van de werking van de concurrerende beslissingen moet dan,

                           i)

                           bij de uitleg van dit begrip in artikel 34, aanhef en onder 3, EEX-Verordening aansluiting worden gezocht bij de uitleg die het HvJEG in zijn arrest van 19 mei 1998, zaak C-351/96, Jurispr. 1998, p. I-3075, NJ 2000, 155 (Drouot/CMI) heeft gegeven aan het begrip „tussen dezelfde partijen” als bedoeld in artikel 21, EEX-Verdrag, thans artikel 27, EEX-Verordening en

                           ii)

                           K-Line, die partij was in de Rotterdamse en niet in de Düsseldorfse procedure, vanwege de cessie en de lastgeving gelden als „dezelfde partij” als Zeuner, die partij was in de Düsseldorfse procedure, maar niet in de Rotterdamse?

               3)

               Moet, wil een beroep op de weigeringsgrond van artikel 34, aanhef en onder 3, EEX-Verordening kunnen slagen

                           i)

                           de in de aangezochte lidstaat gegeven beslissing in kracht van gewijsde zijn gegaan?

                           ii)

                           de in de aangezochte lidstaat gegeven beslissing dateren van vóór de indiening van het exequaturverzoek respectievelijk de verlening van het exequatur?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001 L 12, blz. 1).


title: Zaak T-592/13: Beroep ingesteld op 11 november 2013 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — Norwood Industries (NORTHWOOD professional forest equipment)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/29

         Beroep ingesteld op 11 november 2013 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — Norwood Industries (NORTHWOOD professional forest equipment)
   (Zaak T-592/13)
   2014/C 24/52
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ratioparts-Ersatzteile-Vertriebs GmbH (Euskirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Koch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Norwood Industries (Kilworthy, Canada)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 28 augustus 2013 (zaak R 356/2013-2) aldus wijzigen dat oppositie B1771461 in haar geheel wordt afgewezen; en

               —

               opposante verwijzen in de kosten van de oppositieprocedure en verweerster in beroep verwijzen in de kosten van het beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „NORTHWOOD professional forest equipment” voor waren en diensten van de klassen 8, 9, 20, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 412 776

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Norwood Industries

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „NORWOOD” voor waren van klasse 7

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-355/02: Beroep, op 4 december 2002 ingesteld door Mülhens GmbH & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
22.3.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 70/23
Beroep, op 4 december 2002 ingesteld door Mülhens                       Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie
GmbH & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie                        ling:
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                len)
                                                                        Beslissing kamer van be-       verwerping van verzoeksters be-
                                                                        roep:                          roep
                         (Zaak T-355/02)
                                                                        Middelen:                      —      de betrokken waren zijn ten
                          (2003/C 70/38)                                                                      dele identiek respectievelijk
                                                                                in grote mate soortgelijk;
                                                                                —      er bestaat een grote mate van
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                                overeenstemming tussen de
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                conflicterende tekens;
                               Duits)
                                                                                —      er bestaat verwarringsgevaar
                                                                                tussen beide merken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Mülhens GmbH & Co. KG,
te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Schulte-
Beckhausen, advocaat. Andere partij voor de kamer van
beroep: Zirh International CDRP, te New York (Verenigde
Staten van Amerika).
                                                                        Beroep, op 13 december 2002 ingesteld door Dorte
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Schmidt-Brown tegen Commissie van de Europese Ge-
                                                                                meenschappen
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van be-
      roep van het Bureau van 1 oktober 2002 (R 657/2001-2);
                                                                                (Zaak T-387/02)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 70/39)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Aanvrager van het ge-          ZIHR International CDRP
meenschapsmerk:
Betrokken         gemeen-      woordmerk „ZIHR” voor waren
schapsmerk:                    en diensten van de klassen 3 en          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                               42 (o.a. zepen, parfumerieën,            schappen is op 13 december 2002 beroep ingesteld tegen
                               etherische oliën, cosmetica, haar-       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Dorte
                               lotions en dienstverlening op het        Schmidt-Brown, wonende te Wellen (Duitsland), vertegen-
                               gebied van hygiëne en schoon-            woordigd door A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten,
                               heidsverzorging)       —       aan-      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                               vraagnr. 1316744
Houder van het oppo-           verzoekster
sitiemerk of -teken in de                                               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
oppositieprocedure:
                                                                        —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Oppositiemerk of -te-          beeldmerk „Sir” voor waren van                 26 april 2002 houdende afwijzing van haar verzoek om:
ken:                           klasse 3 (parfumerieën, etherische
                               oliën, cosmetische middelen,
                               tandreinigingsmiddelen, zepen en               —     hulp en bijstand door de Commissie bij de vordering
                               haarlotions) —         inschrijving                  die zij voor de rechterlijke instanties in het Verenigd
                               nr. 348540                                           Koninkrijk heeft ingesteld tegen Eurogramme Ltd;


title: Zaak T-90/10: Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Ferriere Nord/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/60

         Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Ferriere Nord/Commissie
   (Zaak T-90/10)
   2010/C 113/92
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferriere Nord SpA (Osoppo, Italië) (vertegenwoordigers: W. Viscardini en D. Donà, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

         Primair
      , nietigverklaring op grond van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van beschikking C(2009) 7492 definitief van de Europese Commissie van 30 september 2009 — zoals gewijzigd en aangevuld bij beschikking C(2009) 9912 definitief van de Europese Commissie van 8 december 2009, waarvan op 9 december 2009 kennis is gegeven — waarbij verzoekster na een procedure op grond van artikel 65 EGKS-Verdrag is veroordeeld tot betaling van een geldboete van 3 570 000,00 EUR (COMP/37.956 — Betonstaafstaal, wedergoedkeuring);

         subsidiair
      , gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 7492 definitief — zoals gewijzigd en aangevuld bij beschikking C(2009) 9912 definitief — en derhalve verlaging van de geldboete;

         in elk geval
      , verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep is gericht tegen de beschikking van 30 september 2009, zoals gewijzigd en aangevuld bij de beschikking van 8 december 2009, waarbij de Commissie op de grondslag van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) een inbreuk op artikel 65 EGKS-Verdrag heeft bestraft.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in andere tegen voornoemde beschikking ingestelde beroepen.
   In het bijzonder voert verzoekster onder meer aan:

               —

               onbevoegdheid van de Commissie om een inbreuk op het EGKS-Verdrag te bestraffen na het aflopen daarvan;

               —

               ontbreken van voorafgaande kennisgeving van een nieuwe „mededeling van punten van bezwaar”;

               —

               ontbreken van een nieuwe hoorzitting voor de raadadviseur-auditeur;

               —

               het eindverslag van de raadadviseur-auditeur is opgesteld na vaststelling van de beschikking van 30 september 2009;

               —

               vaststelling van de beschikking van 30 september 2009 zonder opname van de daarin genoemde bijlagen.

         Subsidiair vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van voornoemde beschikkingen om verschillende redenen, waaronder:

               —

               verkeerde juridische beoordeling van de feiten (namelijk de duur van haar deelname aan het kartel, de aangevoerde punten van bezwaar, de basisprijs, het bedrag van de toeslagen volgens grootte alsmede de beperking van de productie en/of de verkoop);

               —

               onevenredigheid van de geldboete ten opzichte van de zwaarte van de inbreuk en de duur van het kartel;

               —

               niet-inaanmerkingneming van verzachtende omstandigheden;

               —

               onjuiste toepassing van de criteria als voorzien in de „Mededeling van de Commissie van 18 juli 1996 betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen”.

      (1)  Verordening van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Zaak T-477/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 september 2008 — Cofra/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Intrekking van besluit tot weigering van toegang — Openbaarmaking van documenten tegen uitdrukkelijk advies van opsteller ervan in — Afdoening zonder beslissing )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 september 2008 — Cofra/Commissie
   (Zaak T-477/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Intrekking van besluit tot weigering van toegang - Openbaarmaking van documenten tegen uitdrukkelijk advies van opsteller ervan in - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 272/50)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen
   Verzoekende partij: Cofra srl (Bari, Italië) (vertegenwoordiger: A. Calabrese, advocaat)
   Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en G. Conte, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 17 oktober 2007 waarbij verzoekster de toegang wordt geweigerd tot bepaalde documenten die de Italiaanse autoriteiten in het kader van de procedure tot onderzoek van een staatssteunmaatregel aan de Commissie hebben verstrekt
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2001P0001

Verzoek van de Héraðsdómur Reykjavíkur (Rechtbank van Reykjavík) om een advies van het EVA-Hof in de zaak Hörður Einarsson/de Republiek IJsland (Zaak E-1/01)

Publicatieblad Nr. C 164 van 07/06/2001 blz. 0008 - 0008

Verzoek van de Héraðsdómur Reykjavíkur (Rechtbank van Reykjavík) om een advies van het EVA-Hof in de zaak Hörður Einarsson/de Republiek IJsland(Zaak E-1/01)(2001/C 164/06)Door de Héraðsdómur Reykjavíkur (Rechtbank van Reykjavík) werd bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij het Hof binnenkwam op 11 januari 2001, om in de zaak Hörður Einarsson/de Republiek IJsland advies uit te brengen over de volgende rechtsvragen:1. Is het verenigbaar met het EER-recht, inzonderheid de artikelen 14 en 10 van de EER-Overeenkomst of, in voorkomend geval, artikel 4 van de EER-Overeenkomst of, in voorkomend geval, artikel 4 van de EER-Overeenkomst, dat krachtens het IJslandse recht een belasting over de toegevoegde waarde (BTW) op boeken wordt geheven die hoger (24,5 %) is voor boeken in vreemde talen dan voor boeken in de IJslandse taal (14 %), wetende dat boeken in het IJslands doorgaans in IJsland worden uitgegeven, terwijl boeken in andere talen doorgaans in andere landen, waaronder de overige EER-landen, worden uitgegeven?2. Meer in het bijzonder, a) dient artikel 14 EER aldus te worden begrepen dat boeken in het IJslands en boeken in andere talen gelijksoortige producten zijn in de zin van die bepaling, of b) dient te worden aangenomen dat een ongelijke belastingheffing op boeken volgens de taal, op de hierboven beschreven wijze, een indirecte bescherming inhoudt van de binnenlandse boekenproductie?3. Kan het verschillende BTW-percentage dat wordt toegepast, worden gerechtvaardigd door het streven van de IJslandse autoriteiten om de positie van de IJslandse taal te versterken door de toepassing van een lager BTW-tarief op boeken in het IJslands?4. Staat de autonome bevoegdheid van IJsland om BTW te heffen in de onderhavige zaak in de weg aan de toepassing van de EER-regels, inzonderheid de artikelen 14 en 10 EER?5. Indien in antwoord op de bovenstaande vragen de regels betreffende de belasting over de toegevoegde waarde op boeken onverenigbaar worden geacht met de EER-Overeenkomst, bevatten de EER-Overeenkomst of de daaruit afgeleide voorschriften dan bepalingen betreffende de regels die dienen te worden toegepast in geval van conflict tussen nationale wettelijke bepalingen en de uit de EER-Overeenkomst voortvloeiende rechtsregels?


title: Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 18 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en D. R. C. Schacht en anderen (Zaak C-3/98)

text:
7.3.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 72/9
lidstaten aan de staalindustrie¼ als Gemeenschapssteun en          ¹De steuncode heeft . . . enkel tot doel, in het algemeen en
derhalve als verenigbaar met de goede werking van de               onder bepaalde voorwaarden afwijkingen van het steun-
gemeenschappelijke markt wordt beschouwd, uitsluitend              verbod toe te staan ten gunste van bepaalde, limitatief
indien deze aan de voorwaarden voor de aangegeven                  opgesomde vormen van steunverlening¼ Steunmaatrege-
steuncategorieeÈn voldoet, kan de Commissie dan bij indivi-        len die niet behoren tot de vormen van steunverlening die
duele beschikkingen nationale steunmaatregelen goedkeu-            de code van het steunverbod vrijstelt, blijven dus bij uit-
ren die niet onder een van die categorieeÈn vallen?                sluiting onderworpen aan het bepaalde in artikel 4,
                                                                   onder c). Hieruit volgt, dat wanneer dergelijke maatrege-
                                                                   len niettemin noodzakelijk blijken ter verwezenlijking van
                                                                   de doelstellingen van het Verdrag, de Commissie zich op
Verzoekster meent van niet. Ten tijde van de feiten gold de        artikel 95 van het Verdrag kan beroepen teneinde aan deze
vijfde steuncode, vastgesteld bij Beschikking nr. 3855/91/         onvoorziene situatie het hoofd te bieden, in voorkomend
EGKS van de Commissie van 27 november 1991 (3).                    geval door middel van een individuele beschikking.º.
Artikel 1 bepaalde:
                                                                   Dit oordeel is volgens verzoekster onjuist. Het beginsel,
¹Alle al dan niet specifieke steun aan de ijzer- en staalin-       volgens hetwelk de Commissie niet de bevoegdheid heeft
dustrie, die wordt gefinancierd door een lidstaat, door ter-       om in een dergelijk geval nationale steun aan de staalindu-
ritoriale collectiviteiten of met staatsmiddelen, in ongeacht      strie goed te keuren, kan worden gekarakteriseerd als een
welke vorm, kan alleen als communautaire steun en der-             geval van onbevoegdheid.
halve als verenigbaar met de goede werking van de
gemeenschappelijke markt worden aangemerkt, indien hij
                                                                   (1) Beschikking 94/258/EGKS van de Commissie van 12 april
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5.º.             1994 betreffende steun die Spanje voornemens is te verlenen
                                                                       aan de openbare geïntegreerde staalonderneming Corporación
                                                                       de la Siderurgia Integral (PB L 112 van 3.5.1994, blz. 58).
                                                                   (2) Beschikking 94/259/EGKS van de Commissie van 12 april
Volgens deze artikelen kon als verenigbaar met de gemeen-              1994 betreffende steun die ItalieÈ voornemens is te verlenen aan
schappelijke markt worden beschouwd, steun voor onder-                 openbare ondernemingen in de ijzer- en staalsector (ijzer- en
zoek en ontwikkeling (artikel 2), steun ten behoeve van de             staalconcern ILVA) (PB L 112 van 3.5.1994, blz. 64).
milieubescherming (artikel 3), steun bij sluiting (artikel 4)      (3) PB L 362 van 31.12.1991, blz. 57.
en algemene regionale steunregelingen in Griekenland,
Portugal en de voormalige DDR (artikel 5).
Bij de Beschikkingen 94/258/EGKS en 94/259/EGKS van
12 april 1994 heeft de Commissie steun aan de Italiaanse
en Spaanse openbare staalondernemingen goedgekeurd,                Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 18 december
die buiten het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5 viel.       1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
Het doel van de vijfde steuncode voor staal was, de goed-              Openbaar Ministerie en D. R. C. Schacht en anderen
keuring van dergelijke steun te verbieden, en behoudens                                      (Zaak C-3/98)
voorafgaande wijziging ervan stond het de Commissie niet
vrij om die steun gedurende de looptijd van de steuncode                                      (98/C 72/16)
goed te keuren. Praktische alsook juridische overwegingen
dwingen tot dit antwoord. Indien de Commissie indivi-
duele steun tegen het in de code bepaalde in kon goedkeu-
ren, zou het in de code vervatte verbod niet het minste            Het Hof van Beroep te Gent heeft bij beschikking van
effect hebben; het zou een slag in het water zijn.                 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 9 januari 1998, in het geding tussen Openbaar
                                                                   Ministerie en D. R. C. Schacht, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
Het Gerecht heeft anderzijds geoordeeld (punt 50):                 cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
¹De [vijfde steuncode voor staal] vormt . . . enkel een bin-       Dient artikel 14 bis, lid 1, onder a), juncto artikel 1,
dend juridisch kader voor de erin genoemde vormen van              onder a), i), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref-
steunverlening die verenigbaar zijn met het Verdragº.              fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
                                                                   werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
                                                                   die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in die zin te
                                                                   worden geïnterpreteerd dat de persoon die gewoonlijk
(dit wil zeggen steun voor onderzoek en ontwikkeling, ten          werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefent en die
behoeve van de milieubescherming, bij sluiting en alge-            tijdelijk op het grondgebied van een andere lidstaat arbeid
mene regionale steunregelingen). Met betrekking tot                verricht, tijdens de periode van zijn verdere onderwerping
andere vormen van steunverlening heeft het gesteld                 aan de wetgeving van de lidstaat waar hij gewoonlijk
(punt 51):                                                         werkzaam is zijn hoedanigheid behoudt van persoon die
 ---pagebreak--- C 72/10                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
prestaties anders dan in loondienst uitoefent overeenkom-               Voor het geval de tweede vraag bevestigend wordt
stig de bepalingen van de toepasselijke wetgeving, derwijze             beantwoord, worden de volgende nadere vragen
dat het de lidstaat waar tijdelijke werkzaamheden worden                gesteld:
verricht niet vrij staat om de op zijn grondgebied verrichte
prestaties als werkzaamheden in loondienst te beschou-
wen, dan wel in die zin dat het de laatstgenoemde lidstaat
vrij staat om deze prestaties als werkzaamheden in loon-           3. Valt de beslissing of de merkenwetgeving van het derde
dienst te beschouwen teneinde de betrokkene uit dien                    land of de derde landen de in vraag 2 bedoelde weder-
hoofde aan zijn eigen wetgeving voor werknemers te                      kerigheidsgarantie inhoudt onder de materieÈle wer-
onderwerpen?                                                            kingssfeer van artikel 177 van het Verdrag tot oprich-
                                                                        ting van de Europese Gemeenschap, zodat een rechter
                                                                        in een lidstaat het recht en in voorkomend geval de
                                                                        verplichting heeft het Hof daarover vragen te stellen?
                                                                        Voor het geval vraag 3 bevestigend wordt beantwoord,
                                                                        worden de volgende nadere vragen gesteld:
Verzoek van het Sù- og Handelsret van 3 december 1997
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Calvin
Klein Trademark Trust en Cowboyland A/S, Dansk Super-
marked Administration A/S, HBN Marketing ApS, Pro-                 4. Moet de merkenwetgeving van de Verenigde Staten
       gress v/Peter Jensen en Bilka Lavprisvarehus A/S                 van Amerika worden geacht de in vraag 2 genoemde
                                                                        wederkerigheidsgarantie te bevatten?
                         (Zaak C-4/98)
                          (98/C 72/17)
                                                                        Voor het geval vraag 1 ontkennend en/of vraag 2
                                                                        bevestigend wordt beantwoord, wordt ten slotte de
                                                                        volgende vraag gesteld:
Het Sù- og Handelsret heeft bij beschikking van 3 decem-
ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 12 januari 1998, in het geding tussen Calvin Klein
Trademark Trust enerzijds en Cowboyland A/S, Dansk                 5. Moet het begrip ¹gegronde redenenº in artikel 7, lid 2,
Supermarked Administration A/S, HBN Marketing ApS,                      van de richtlijn aldus worden begrepen, dat de merk-
Progress v/Peter Jensen en Bilka Lavprisvarehus A/S an-                 houder zich kan verzetten tegen het gebruik van het
derzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  merk in een lidstaat voor waren die door de merkhou-
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de               der zelf of met zijn toestemming in de handel zijn
navolgende vragen:                                                      gebracht in een derde land, indien deze waren in
                                                                        design, pasvorm, kleur, informatie op het etiket, stof-
                                                                        behandeling, snit, of anderszins verschillen van de
                                                                        overeenkomstige waren die door de merkhouder zelf
1. Staat artikel 7, lid 1, van Richtlijn 89/104/EEG van de              of met zijn toestemming in de handel zijn gebracht in
     Raad van 21 december 1988 Ð Eerste Richtlijn betref-               de betrokken lidstaat of in andere lidstaten?
     fende de aanpassing van het merkenrecht der lidsta-
     ten (1), eraan in de weg dat de individuele lidstaten in
                                                                   (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
     hun nationale merkenwetgeving een algemene regel
     handhaven, invoeren of opnieuw invoeren, volgens
     welke de houder van een merk wordt verhinderd het
     gebruik van een merk in een lidstaat te verbieden voor
     waren die door de houder zelf of met zijn toestemming
     onder dit merk in de handel zijn gebracht in een derde
     land, dat wil zeggen buiten het grondgebied van de
     Gemeenschap?
                                                                   Verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   (Eerste Kamer) van 8 januari 1998 om een prejudicieÈle
                                                                   beslissing in het geding tussen SA Otor Godard en Direc-
                                                                              teur des Services fiscaux de la Charente
2. Kunnen de rechterlijke instanties van een lidstaat de
     houder van een merk verhinderen het gebruik van het                                   (Zaak C-5/98)
     merk in de lidstaat te verbieden voor waren die door
     de merkhouder zelf of met zijn toestemming onder dit                                   (98/C 72/18)
     merk in de handel zijn gebracht in een derde land,
     indien de merkenwetgeving garandeert dat een merk-
     houder wordt verhinderd het gebruik van een merk in
     dat derde land te verbieden voor waren die door de            Het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme (Eerste
     merkhouder zelf of met zijn toestemming voor het              Kamer) heeft bij beschikking van 8 januari 1998, ingeko-
     eerst in de handel zijn gebracht in een lidstaat?             men ter griffie van het Hof van Justitie op 12 januari


title: Zaak T-285/11: Beschikking van het Gerecht van 15 december 2011 — Gooré/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust — Schrapping van betrokken personen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Beroep kennelijk ongegrond” )

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/24

         Beschikking van het Gerecht van 15 december 2011 — Gooré/Raad
   (Zaak T-285/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust - Schrapping van betrokken personen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Beroep kennelijk ongegrond)
   2012/C 49/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Charles Kader Gooré (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: F. Meynot, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, G. Etienne en M. Chavrier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, nietigverklaring van verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 93, blz. 10), voor zover deze verordening verzoeker betreft en ten tweede, een vordering tot schadevergoeding.

      Dictum

               1)

               Op het verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust, behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De vordering tot schadevordering wordt afgewezen.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

               4)

               Op het verzoek om toelating tot interventie van de Europese Commissie behoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-261/03: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna Sezione di Parma van 6 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Allevamenti Associati S.r.l. en Regione Emilia Romagna, AGEA en Latteria Sociale Moderna S.c.a.r.l.

text:
C 200/14                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        23.8.2003
Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                   Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
 Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken                      l'Emilia-Romagna Sezione di Parma van 6 mei 2003 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alleva-
                                                                          menti Associati S.r.l. en Regione Emilia Romagna, AGEA
                           (Zaak C-260/03)                                               en Latteria Sociale Moderna S.c.a.r.l.
                           (2003/C 200/23)                                                          (Zaak C-261/03)
                                                                                (2003/C 200/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 juni 2003 beroep tegen het Koninkrijk Denemarken
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-                       Het Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna
schappen, vertegenwoordigd door H. P. Hartvig als gemach-                 Sezione di Parma heeft bij beschikking van 6 mei 2003,
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
                                                                          2003, in het geding tussen Allevamenti Associati S.r.l. en
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                           Regione Emilia Romagna, AGEA en Latteria Sociale Moderna
                                                                          S.c.a.r.l., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken                       vraag:
      —     door geen nadere regels vast te stellen voor het              „Moeten verordening (EEG) nr. 3950/92 (1) van 28 december
            gebruik van de aan Denemarken toegewezen quota,               1992 (in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 9, sub g, daarvan)
                                                                          en verordening (EEG) nr. 536/93 (2) van 9 maart 1993 (in het
                                                                          bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 daarvan) aldus worden
      —     door niet de nakoming van de communautaire regels
                                                                          uitgelegd dat wanneer hoeveelheden melk zonder eigendoms-
            voor de instandhouding van de visbestanden te
                                                                          overdracht door de producent ter uitvoering van een aanne-
            verzekeren door controle op de visserij, door onder-
                                                                          mingsovereenkomst worden geleverd aan derden, die de gepro-
            zoek van de aanvoer en registratie van de vangsten,
                                                                          duceerde melk in ruil voor betaling van deze dienst bewerken
            alsmede door strafrechtelijke of administratieve
                                                                          en tot kaas, boter en wei verwerken, in dat geval met het oog
            vervolging van de voor de overschrijding aansprake-
                                                                          op de vaststelling van de melkquota en de inhouding van de
            lijke personen,
                                                                          extra heffing sprake is van „levering” dan wel van „recht-
                                                                          streekse verkoop”?”
      —     door geen voorlopig verbod uit te vaardigen op de
            visserij door onder Deense vlag varende of in Dene-
            marken geregistreerde vissersvaartuigen op het                (1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
            moment dat de toegewezen quota moesten worden                 (2) PB L 57 van 10.03.1993, blz. 12.
            geacht te zijn bereikt,
      de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
      krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/
      92 (1) en de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van
      verordening (EEG) nr. 2847/93 (2),
                                                                          Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
2.    het Koninkrijk Denemarken te verwijzen in de kosten.                l'Emilia-romagna Sezione di Parma van 6 mei 2003 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Latteria
                                                                          Sociale Moderna SCARL en AIMA en Servizio Provinciale
                                                                          Agricoltura di Reggio Emilia Regione Emilia Romagna,
                                                                          AGEA Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura en Alle-
                                                                                vamenti Associati, Srl
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-262/03)
Deze zijn grotendeels gelijk aan die in zaak C-259/03 (3)
betreffende de overschrijding van de visserijquota en ontoerei-                                     (2003/C 200/25)
kende controlemaatregelen in verband met de jaren 1990 tot
1992 en 1994.
                                                                          Het Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna
(1) Verordening van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van        Sezione di Parma heeft bij beschikking van 6 mei 2003,
    een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, PB
    L 389 van 31.12.1992, blz. 1.                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
(2) Verordening van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van         2003, in het geding tussen Latteria Sociale Moderna SCARL
    een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB    en AIMA en Servizio Provinciale Agricoltura di Reggio Emilia,
    L 261 van 20.10.1993, blz. 1.                                         Regione Emilia Romagna, AGEA, Agenzia per le Erogazioni in
(3) Zie blz. 13 van dit Publicatieblad.                                   Agricoltura en Allevamenti Associati, S.r.l, het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                          ciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-165/05: Beroep, op 8 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/20

         Beroep, op 8 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-165/05)
   (2005/C 132/38)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Rozet als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door in zijn wetgeving verplicht te stellen dat onderdanen van derde landen die zijn gehuwd met migrerende werknemers uit de Europese Unie een arbeidsvergunning moeten verkrijgen en door zijn wetgeving niet in overeenstemming te brengen met het gemeenschapsrecht, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 11 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1);

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 11 van verordening nr. 1612/68 bepaalt dat de echtgenoot van een onderdaan van een lidstaat die op het grondgebied van een lidstaat arbeid al of niet in loondienst verricht, alsmede de kinderen onder de 21 jaar of die te zijnen laste zijn het recht hebben, zelfs indien zij niet de nationaliteit van een lidstaat bezitten, om op het gehele grondgebied van die lidstaat iedere arbeid in loondienst te aanvaarden.
   Het recht om te werken is onvoorwaardelijk en houdt in dat een echtgenoot die of een ander gezinslid dat onderdaan is van een derde land, niet kan worden verplicht een arbeidsvergunning aan te vragen of te verkrijgen om arbeid in loondienst te kunnen aanvaarden, aangezien dat tot gevolg zou hebben dat dit recht afhankelijk werd gesteld van een extra voorwaarde vooraf die in strijd is met de expliciete bepalingen van voormeld artikel 11.
   Luxemburgse onderdanen behoeven niet in het bezit te zijn van een arbeidsvergunning om arbeid in het Groothertogdom Luxemburg te kunnen aanvaarden. Het is bijgevolg in strijd met artikel 3 van verordening nr. 1612/68 om die verplichting op te leggen aan onderdanen van derde landen die zijn gehuwd met migrerende werknemers uit de Europese Unie.
   Het nationale wettelijke kader mag niet alleen wat betreft de inhoud van de toepasselijke nationale regeling, maar ook wat betreft de formele waarde van deze regeling geen enkele twijfel of onduidelijkheid laten bestaan.
   De onverenigbaarheid van de nationale wetgeving met, zelfs rechtstreeks toepasselijke, verdragsbepalingen kan enkel definitief uit de weg worden geruimd met behulp van nationale bepalingen met dezelfde rechtskracht als de bepalingen die moeten worden gewijzigd.

      (1)  PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.


Belangrijke juridische mededeling

|

E1999P0002

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 20 december 1999 (Zaak E-2/99)

Publicatieblad Nr. C 052 van 24/02/2000 blz. 0028 - 0028

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 20 december 1999(Zaak E-2/99)(2000/C 52/10)Op 20 december 1999 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Anne-Lise H. Rolland, optredend als gemachtigde van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet binnen de gestelde termijn de nationale regelingen te treffen om te voldoen aan het in punt 1.a van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG), zoals aangepast volgens Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst, wat betreft de in punt "3. Maritieme sector" van bijlage C bij deze richtlijn vermelde beroepen, zijn verplichtingen krachtens deze richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;2. het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten:- Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 (hierna: "de richtlijn") voorziet in een algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen. Artikel 10, lid 2, van de richtlijn voorziet in de wederzijdse erkenning van gezondheidsverklaringen wanneer die vereist zijn voor de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep. Wat zeevarenden betreft, bepaalt de Noorse wetgeving in het kort gezegd dat gezondheidsverklaringen overeenkomstig de Noorse voorschriften moeten worden afgegeven door artsen die door de Noorse autoriteiten worden erkend. Volgens verzoekster is dit vereiste in strijd met artikel 10, lid 2, van de richtlijn.- De in de bijlagen bij de overeenkomst vermelde of vervatte besluiten zijn overeenkomstig artikel 7 van de EER-Overeenkomst verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken deel uit van of worden opgenomen in hun interne rechtsorde.- Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG wordt genoemd in punt 1.a van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst.- Uit artikel 17 van de richtlijn, zoals aangepast volgens Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst, volgt dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen, in Noorwegen vóór 1 juli 1994 van kracht hadden moeten worden en dat Noorwegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onverwijld had moeten inlichten over de in dat verband genomen maatregelen.- Bij het verstrijken van de hierboven bedoelde tijdslimiet had Noorwegen niet de noodzakelijke wetgevende maatregelen getroffen om aan de richtlijn de voldoen. Dat was evenmin het geval bij het verstrijken van de tijdslimiet die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA had gesteld in het met redenen omklede advies waarin zij Noorwegen verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen. Noorwegen heeft derhalve niet voldaan aan zijn verplichtingen krachtens artikel 17 van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst.


title: Zaak T-36/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Japan Airlines/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/31

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Japan Airlines/Commissie
   (Zaak T-36/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Japan Airlines Co. Ltd, voorheen Japan Airlines International Co. Ltd (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, K. Van Hove, advocaten, en R. Burton, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. von Lingen en S. Noë, vervolgens S. Noë en J. Bourke en ten slotte A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), en, subsidiair, tot verlaging van de geldboete die is opgelegd aan verzoekster en aan Japan Airlines Corp.

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Japan Airlines Co. Ltd en Japan Airlines Corp.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Japan Airlines Co. Ltd.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-461/07: Arrest van het Gerecht van 14 april 2011 — Visa Europe en Visa International Service/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Acquiringmarkt voor transacties met kredietkaarten en kaarten met uitgestelde debitering — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Beperking van mededinging — Potentiële concurrent — Geldboeten — Verzachtende omstandigheden — Redelijke termijn — Rechtszekerheid — Recht van verdediging” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/15

         Arrest van het Gerecht van 14 april 2011 — Visa Europe en Visa International Service/Commissie
   (Zaak T-461/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Acquiringmarkt voor transacties met kredietkaarten en kaarten met uitgestelde debitering - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Beperking van mededinging - Potentiële concurrent - Geldboeten - Verzachtende omstandigheden - Redelijke termijn - Rechtszekerheid - Recht van verdediging)
   2011/C 160/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Visa Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Visa International Service (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Morris, QC, H. Davies en A. Howard, barristers, V. Davies en H. Masters, solicitors, vervolgens S. Morris, P. Scott, solicitor, A. Howard, V. Davies en C. Thomas, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Arbault, N. Khan en V. Bottka, vervolgens N. Khan en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2007) 4471 def. van de Commissie van 3 oktober 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (COMP/D1/37.860 — Morgan Stanley/Visa International en Visa Europe) en, subsidiair, verzoek om intrekking of vermindering van de bij deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Visa Europe Ltd en Visa International Service worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak T-78/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2009 door het Europees Parlement tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2008 in zaak F-148/06, Collée / Parlement

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/28

         Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2009 door het Europees Parlement tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2008 in zaak F-148/06, Collée / Parlement
   (Zaak T-78/09 P)
   2009/C 102/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en A. Lukošiūtė, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Laurent Collée (Luxemburg, Luxemburg)

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken volledig vernietigen;

               —

               definitief uitspraak doen over het geding door het door Collée ingestelde beroep ongegrond te verklaren;

               —

               uitspraak doen over de kosten als naar recht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Parlement vordert vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2008 in de zaak Collée/Parlement, F-148/06, waarbij het Gerecht het besluit van het Parlement om Collée in het kader van de bevorderingsronde 2004 twee meritepunten te geven, nietig heeft verklaard.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert het Parlement vier middelen aan, ontleend aan:

               —

               verkeerde uitlegging van de feiten en van het bewijsmateriaal, daar het Gerecht heeft verklaard dat Collée geen derde meritepunt had gekregen alleen omdat zijn verdiensten niet superieur waren aan die van de ambtenaren die drie punten hadden gekregen, terwijl uit de vergelijking die had plaatsgevonden om de administratieve klacht van Collée te beantwoorden, was gebleken dat zijn beoordelingsrapport niet van een niveau was, gelijkwaardig aan dat van de ambtenaren die drie punten hadden gekregen;

               —

               motiveringsgebrek, daar het Gerecht niet heeft aangegeven waarom het van de vroegere rechtspraak is afgeweken alsmede een tegenstrijdige motivering van de punten 42 en 46 ten opzichte van punt 18 van het bestreden arrest enerzijds, en van de punten 43 en 46 en opzichte van de punten 44 en 45 van dat arrest anderzijds;

               —

               schending van artikel 45 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de daarop betrekking hebbende rechtspraak, aangezien het vereiste van de superioriteit van de verdiensten dat het Parlement toepast voor de toekenning van een derde punt niet in strijd is met artikel 45 van het Statuut; zo moet een ambtenaar in dalende volgorde van verdienste superieur zijn aan de laatste ambtenaar die drie punten heeft ontvangen;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling door het Parlement te verwijten dat het dit beginsel geschonden heeft, terwijl Collée niet in een situatie heeft verkeerd die vergelijkbaar was met die van ambtenaren die drie meritepunten hebben ontvangen.


title: Zaak T-440/09: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Azienda Agricola Bracesco/Commissie ( „Buitencontractuele aansprakelijkheid — Landbouw — Vogelgriep — Buitengewone maatregelen ter ondersteuning van markt in sector eieren en slachtpluimvee — Niet-opname van kwartels onder soorten pluimvee die recht geven op compensatie — Gelijkheid van behandeling en non-discriminatie — Geen causaal verband — Kennelijk rechtens ongegrond beroep” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/22

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Azienda Agricola Bracesco/Commissie
   (Zaak T-440/09) (1)

   (Buitencontractuele aansprakelijkheid - Landbouw - Vogelgriep - Buitengewone maatregelen ter ondersteuning van markt in sector eieren en slachtpluimvee - Niet-opname van kwartels onder soorten pluimvee die recht geven op compensatie - Gelijkheid van behandeling en non-discriminatie - Geen causaal verband - Kennelijk rechtens ongegrond beroep)
   2012/C 217/47
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Azienda Agricola Bracesco Srl — in liquidatie (Orgiano, Italië) (vertegenwoordigers: C. Pauly, S. Rizzioli en F. Tosello, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de vaststelling van verordening (EG) nr. 1010/2006 van de Commissie van 3 juli 2006 betreffende enige buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt in de sector eieren en slachtpluimvee in sommige lidstaten (PB L 180, blz. 3), voor zover kwartels daarin niet zijn opgenomen als een soort die recht geeft op compensatie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Azienda Agricola Bracesco Srl — in liquidatie zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-167/11 P: Beschikking van het Hof van 22 maart 2012 — Cantiere navale De Poli SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering — Staatssteun — Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt — Beschikking van Commissie — Wijziging van bestaande steun — Verordening (EG) nr. 794/2004 — Verordening (EG) nr. 1177/2002 — Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/7

         Beschikking van het Hof van 22 maart 2012 — Cantiere navale De Poli SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-167/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering - Staatssteun - Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt - Beschikking van Commissie - Wijziging van bestaande steun - Verordening (EG) nr. 794/2004 - Verordening (EG) nr. 1177/2002 - Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw)
   2012/C 194/10
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Cantiere navale De Poli SpA (vertegenwoordigers: A. Abate en A. Franchi, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 februari 2011 in zaak T-584/08, Cantiere navale De Poli/Commissie, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2010/38/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende steunmaatregel C 20/08 (ex N 62/08) die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen door middel van een wijziging van regeling N 59/04 betreffende een tijdelijk defensief mechanisme voor de scheepsbouw (PB 2010, L 17, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Cantiere navale De Poli SpA wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


title: Zaak C-539/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 december 2008 — Staatssecretaris van Financiën tegen fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 4 december 2008 — Staatssecretaris van Financiën tegen fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV
   (Zaak C-539/08)
   (2009/C 44/57)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Verweerster: Fiscale eenheid Facet BV/Facet Trading BV
   Prejudiciële vragen
   Moeten de artikelen 17, leden 2 en 3, en 28 ter, A, lid 2, van de Zesde richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat, indien op grond van de eerste alinea van de laatstgenoemde bepaling de plaats van een intracommununautaire verwerving wordt geacht zich te bevinden op het grondgebied van de lidstaat die het btw-identificatienummer heeft toegekend waaronder de afnemer de verwerving heeft verricht, de voornoemde afnemer recht heeft op onmiddellijke aftrek van de aldus in die lidstaat verschuldigde btw?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-517/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Alstom/Commissie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/40

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Alstom/Commissie
   (Zaak T-517/09)
   2010/C 51/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alstom (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van 7 oktober 2009 van de Commissie in zaak COMP/F/39.129 — Krachttransformatoren; en

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de rekenplichtige van de Commissie van 10 december 2009;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Alstom vordert de nietigverklaring van beschikking C(2009) 7601 def. van de Commissie van 7 oktober 2009 — Krachttransformatoren betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU) en artikel 53 EER, inzake een kartel op de Europese markt van krachttransformatoren, en nietigverklaring van de beschikking van de rekenplichtige van de Commissie van 10 december 2009 tot verwerping van het verzoek van Alstom om gedurende de procedure met voormeld voorgenoemd verzoek werd ingesteld een financiële zekerheid te stellen.
   Ter ondersteuning van haar vordering tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 7 oktober 2009 voert verzoekster vier middelen aan:

               —

               schending van de voorschriften inzake hoofdelijkheid, nu de Commissie twee ondernemingen hoofdelijk aansprakelijk stelt voor één en dezelfde inbreuk, hoewel de Commissie deze ondernemingen afzonderlijk en autonoom niet direct en formeel aansprakelijk kon stellen;

               —

               schending van artikel 296 VWEU voor zover de bestreden beschikking

                           —

                           ontoereikend gemotiveerd is inzake de beïnvloeding van de handel tussen lidstaten;

                           —

                           niet gemotiveerd is inzake de bewering van de Commissie dat Alstom het vermoeden van aansprakelijkheid van de moederonderneming voor de handelingen van haar dochteronderneming niet heeft weerlegd en niet heeft bewezen dat de dochteronderneming zelfstandig is;

                           —

                           een tegenstrijdige motivering bevat inzake de gezamenlijke aansprakelijkheid van Alstom en Alstom T&D SA;

               —

               schending van artikel 101 VWEU in verband met de regels over de toerekenbaarheid aan moedermaatschappijen van inbreukmakende gedragingen van dochterondernemingen, voor zover de Commissie zich heeft gebaseerd op met het recht van de Europese Unie strijdige rechtspraak die dus buiten toepassing dient te blijven, omdat op rechtscheppende wijze een onweerlegbaar vermoeden werd vastgesteld dat niet is gebaseerd op de zelfstandigheid of het marktgedrag, maar op economische, juridische en organisatorische banden, die algemene kenmerken zijn die inherent zijn aan elke groep vennootschappen.

         Ter ondersteuning van haar vordering tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 10 december 2009 voert verzoekster volgende middelen aan:

               —

               ontbreken van een rechtsgrondslag, voor zover de beschikking tot verwerping van het verzoek om een financiële zekerheid te stellen gedurende de procedure tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 7 oktober 2009 niet wettig is gebaseerd op het Financieel Reglement nr. 1605/2002 van de Raad (1), noch op de uitvoeringsverordening nr. 2342/2002 van de Commissie ervan, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1248/2006 (2);

               —

               schending van het vertrouwensbeginsel, voor zover de beschikking van de rekenplichtige van de Commissie voorbijgaat aan de gegronde verwachtingen die de vroegere praktijk van de Commissie heeft gewekt;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling, voor zover de nieuwe handelwijze van de rekenplichtige van de Commissie, zonder voorafgaande publiciteitsmaatregelen of overgangsbepalingen, zorgt voor een ongelijke behandeling van Alstom in vergelijking met boeteplichtigen die vóór deze nieuwe handelwijze een financiële zekerheid konden stellen;

               —

               schending van de verplichting om een verkeerde uitlegging te herzien en zulks bekend te maken, indien het Gerecht oordeelt dat de vroegere handelwijze van de Commissie niet strookt met de toepasselijke financiële voorschriften.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1248/2006 van de Commissie van 7 augustus 2006 tot wijziging van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 227, blz. 3).