title: Zaak T-175/16: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Wessel-Werk/EUIPO — Wolf PVG (Mondstukken voor stofzuigers) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een mondstuk voor stofzuigers afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Geïnformeerde gebruiker — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/39

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Wessel-Werk/EUIPO — Wolf PVG (Mondstukken voor stofzuigers)
   (Zaak T-175/16) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een mondstuk voor stofzuigers afbeeldt - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Geïnformeerde gebruiker - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”])
   (2017/C 144/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wessel-Werk GmbH (Reichshof, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Becker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Wolf PVG GmbH & Co. KG (Vlotho, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Künzel, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 18 februari 2016 (zaak R 1725/2014-3), zoals rechtgezet, inzake een nietigheidsprocedure tussen Wolf PVG en Wessel-Werk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wessel-Werk GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak T-644/14: Beroep ingesteld op 30 augustus 2014 — ADR Center/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/21

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2014 — ADR Center/Commissie
   (Zaak T-644/14)
   2014/C 388/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ADR Center Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: L. Tantalo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie om een terugbetalingsvordering in te stellen tegen ADR Center, dat is neergelegd in haar brief van 27 juni 2014, nietig te verklaren;

               —

               de onmiddellijke betaling te gelasten van het aan ADR Center verschuldigde saldo (79  700,40 EUR), overeenkomstig de pro-formafactuur en kredietnota’s van 13 november 2013;

               —

               de onmiddellijke vergoeding te gelasten van de schade die de internationale reputatie van ADR Center heeft opgelopen, alsook van de tijd die haar leidinggevend personeel heeft besteed aan het verweer tegen een ongegronde vordering;

               —

               verweerster en eventuele interveniënten te verwijzen in de kosten van deze procedure, ten belope van een bedrag dat het Gerecht naar billijkheid vaststelt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Het bestreden besluit moet nietig worden verklaard op grond dat de Commissie de audit heeft uitgevoerd en vervolgens invorderingsopdrachten heeft afgegeven op basis van een geheel van regels dat niet door partijen in onderlinge overeenstemming is bepaald.

               2.

               Het bestreden besluit moet nietig worden verklaard op grond dat de Commissie de publicatie van de definitieve auditverslagen en de afgifte van de overeenkomstige invorderingsopdrachten onredelijk lang heeft uitgesteld.

               3.

               De Commissie heeft niet voldaan aan de op haar rustende vereisten inzake de bewijslast. Verzoekster betoogt dienaangaande dat de Commissie haar definitieve financiële audit en de daaropvolgende invorderingsopdrachten heeft gebaseerd op onbewezen bevindingen.

               4.

               De bevindingen die zijn geformuleerd in de audit van de Commissie waren onjuist. Verzoekster betwist deze bevindingen en voert dienaangaande aan dat het auditverslag berust op een aantal kennelijke procedurele en inhoudelijke fouten. Verzoekster betoogt tevens dat de Commissie niet alleen heeft nagelaten om de door haar afgegeven opdrachten te herzien, maar ook zonder meer heeft genegeerd dat ADR Center op bepaalde problemen had gewezen en met geen van deze problemen rekening heeft willen houden.


title: Zaak T-274/10: Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — Suez Environnement en Lyonnaise des eaux France/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/21

         Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — Suez Environnement en Lyonnaise des eaux France/Commissie
   (Zaak T-274/10) (1)

   2011/C 113/43
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak T-372/16: Beroep ingesteld op 11 juli 2016 — Bammer/EUIPO — mydays (Männerspielplatz)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/34

         Beroep ingesteld op 11 juli 2016 — Bammer/EUIPO — mydays (Männerspielplatz)
   (Zaak T-372/16)
   (2016/C 314/46)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Alexander Bammer (Sindelfingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: mydays GmbH (München, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Männerspielplatz” — Uniemerk nr. 8 534 364

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 in zaak R 1796/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               de kamer van beroep heeft in het kader van de beslissing geen rekening gehouden met het tijdstip van de aanvraag in september 2009;

               —

               de kamer van beroep heeft niet toereikend en op correcte wijze rekening gehouden met de grote indicatieve waarde van de beslissingen van de rechterlijke instanties te Stuttgart;

               —

               de kamer van beroep heeft de documenten uit 2009, juist gelet ook op de rechtsoverwegingen van de rechterlijke instanties te Stuttgart, niet juist beoordeeld;

               —

               in het kader van haar betoog heeft de kamer van beroep over het hoofd gezien dat zij is uitgegaan van een betekenis van het bestreden merk die het in ieder geval niet had in 2009, omdat de aanduiding in het bijzonder geen verband vertoonde met de ingeschreven waren en diensten;

               —

               het bestreden merk heeft bijgevolg onderscheidend vermogen en heeft juist voor de ingeschreven waren en diensten geen beschrijvende inhoud.


title: Zaak C-137/99: Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 188/16                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3.7.1999
„Gebiedt het gemeenschapsrecht de inaanmerkingneming naar                Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
Duits recht van vóór 1 januari 1986 aan de opvoeding van               de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
kinderen bestede tijdvakken, wanneer de opvoeding van
kinderen in een andere lidstaat heeft plaatsgevonden (in casu
Frankrijk), maar de opvoedende ouder tot het begin van de                                        (Zaak C-137/99)
moederschapsbescherming en na afloop van het moeder-
schapsverlof als grensarbeider in Duitsland verzekeringsplich-                                   (1999/C 188/37)
tig was?”
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 april 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door M. Condou-Durande, domicilie gekozen heb-
                                                                         bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
                                                                         juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van de Franse Conseil d’État (Afdeling Conten-                  1. vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
tieux, 9de en 8e onderafdelingen in verenigde zitting) van                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
5 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                     nemen om te voldoen aan richtlijn 96/43/EG van de Raad
tussen Ministre du budget en Ministre de l’économie et                        van 26 juni 1996 tot wijziging en codificering van richtlijn
des finances, enerzijds, en société Monte Dei Paschi di                       85/73/EEG om de financiering van de keuringen en
                         Siena, anderzijds                                    veterinaire controles van levende dieren en bepaalde
                                                                              dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de
                                                                              richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (1), de krachtens
                         (Zaak C-136/99)                                      het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
                                                                              gen niet is nagekomen;
                         (1999/C 188/36)                                 2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
De Franse Conseil d’État (Afdeling Contentieux, 9de en                  Middelen en voornaamste argumenten
8e onderafdelingen in verenigde zitting) heeft bij beschikking
van 5 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 19 april 1999, in het geding tussen Ministre du              Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-
budget en Ministre de l’économie et des finances, enerzijds, en          tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
société Monte Dei Paschi Di Siena, anderzijds, het Hof van               lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                  richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                        verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
                                                                         onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is
                                                                         de omzettingstermijn verstreken op 1 juli 1997 zonder dat de
„Hebben de bepalingen van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG)             Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld van
van de Raad van 6 december 1979 (1) tot gevolg, dat belasting-           de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatregelen.
plichtigen die zijn gevestigd in een lidstaat van de Gemeen-
schap waar slechts een gedeelte van hun omzet wordt belast,
recht hebben op gedeeltelijke teruggaaf van de belasting die in          (1) PB L 162, blz. 1.
een andere lidstaat wordt geheven ter zake van de goederen of
diensten die zij hebben gebruikt voor handelingen in de staat
waar zij zijn gevestigd, waarvan sommige niet worden belast?
Zo ja, volgens welke methode moet het gedeelte van de terug
te geven belasting volgens deze bepalingen worden berekend,
en, in het bijzonder, moet dit gedeelte worden berekend
volgens de bepalingen van de staat waar de belastingplichtige
is gevestigd, dan wel volgens die van de staat die de teruggaaf          Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
verschuldigd is?”                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                                 (Zaak C-138/99)
    inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de
    belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
    gevestigde belastingplichtigen (PB 1979, L 331, blz. 11).                                    (1999/C 188/38)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 april 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak T-490/12: Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Arnoldo Mondadori Editore/BHIM — Grazia Equity (GRAZIA) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GRAZIA — Ouder gemeenschapsbeeldmerk GRAZIA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen soortgelijke waren — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 — Bekendheid — Geen verband tussen de betrokken merken”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/41

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — Arnoldo Mondadori Editore/BHIM — Grazia Equity (GRAZIA)
      (Zaak T-490/12) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GRAZIA - Ouder gemeenschapsbeeldmerk GRAZIA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen soortgelijke waren - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 - Bekendheid - Geen verband tussen de betrokken merken”])
      (2014/C 395/50)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Arnoldo Mondadori Editore SpA (Milan, Italië) (vertegenwoordigers: G. Dragotti, R. Valenti en S. Balice, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Grazia Equity GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Müller, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 september 2012 (zaak R 1958/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Arnoldo Mondadori Editore SpA en Grazia Equity GmbH

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Arnoldo Mondadori Editore SpA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak F-72/14: Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — ZZ/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/29

         Beroep ingesteld op 23 juli 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-72/14)
   2014/C 388/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco en A. Givaja Sanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om verzoekster niet toe te laten tot intern vergelijkend onderzoek COM/3/AD9/13, op grond dat zij geen „tijdelijk functionaris van de Commissie” was, één van de toelatingsvoorwaarden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 18 september 2013, bevestigd op 22 oktober 2013, om verzoekster niet toe te laten tot vergelijkend onderzoek COM/3/AD9/13;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 11 april 2014, waarvan verzoekster op 14 april 2014 kennis is gegeven, tot afwijzing van de klacht van 17 december 2013;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-218/09: Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Italië/Commissie en EPSO

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/59

         Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Italië/Commissie en EPSO
   (Zaak T-218/09)
   2009/C 180/109
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen (EPSO)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de aankondiging van toelatingstoetsen en algemeen vergelijkend onderzoek voor de vaststelling van een reservelijst met het oog op toekomstige aanwerving EPSO/AST/91/09 — Assistenten (AST 3) op het gebied van „Offset”

               —

               nietigverklaring van de aankondiging van toelatingstoetsen en algemeen vergelijkend onderzoek voor de vaststelling van een reservelijst met het oog op toekomstige aanwerving EPSO/AST/92/09 — Assistenten (AST 3) op het gebied van „Prepress”

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster heeft beroep ingesteld tegen de genoemde aankondigingen van vergelijkend onderzoek, voor zover daarin wordt bepaald dat een aantal van de examens in het Duits, het Engels of het Frans moet worden afgelegd.
   Ter onderbouwing van het beroep voert de Italiaanse Republiek het volgende aan:

               —

               schending van artikel 290 EG, dat de Raad de exclusieve bevoegdheid toekent om de regeling van het taalgebruik voor gemeenschapshandelingen met eenparigheid van stemmen vast te stellen. Verzoekster zet dienaangaande uiteen dat EPSO zich in het onderhavige geval feitelijk in de plaats heeft gesteld van de Raad door voor de twee vergelijkende onderzoeken de regeling van het taalgebruik vast te stellen en daarbij de kandidaten op te leggen, als tweede taal en als taal voor het afleggen van de toelatingstoetsen, twee van de drie schriftelijke examens en het mondelinge examen het Engels, het Frans of het Duits te kiezen met uitsluiting van alle andere talen van de lidstaten;

               —

               schending van artikel 12 EG, artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 1/58 (1) en artikel 28 van het Ambtenarenstatuut. Op dit punt stelt verzoekster dat alle nationale talen van de lidstaten officiële talen en werktalen van de Unie zijn. In een aankondiging van vergelijkend onderzoek kunnen derhalve de talen die de kandidaten als tweede taal kunnen kiezen en waarin de mededelingen met betrekking tot en de examens van het vergelijkend onderzoek zullen plaatsvinden, niet willekeurig tot slechts drie talen worden beperkt. Bovendien moeten ambtenaren ingevolge artikel 28 van het Ambtenarenstatuut naast hun eigen nationale taal een tweede gemeenschapstaal kennen, zonder dat het Engels, het Frans of het Duits daarbij de voorkeur krijgt.

         Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 253 EG en van het vertrouwensbeginsel.

      (1)  Verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 17 van 6.10.1958, blz. 385-386).


title: Zaak T-171/08: Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie ( „Europees Vluchtelingenfonds — Bewustmakings- en voorlichtingscampagne over vluchtelingen met psychologisch trauma — Project „Getraumatiseerde vluchtelingen in de Unie: instellingen, beschermingsmechanismen en goede praktijken” — Betaling van het saldo — Motiveringsplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Beoordelingsfout” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/15

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie
   (Zaak T-171/08) (1)

   (Europees Vluchtelingenfonds - Bewustmakings- en voorlichtingscampagne over vluchtelingen met psychologisch trauma - Project „Getraumatiseerde vluchtelingen in de Unie: instellingen, beschermingsmechanismen en goede praktijken” - Betaling van het saldo - Motiveringsplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Beoordelingsfout)
   2014/C 39/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Claus, vervolgens C. Otto, S. Reichmann en L.-J. Schmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Grünheid en B. Simon, vervolgens S. Grünheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de in de brief van 7 maart 2008 vervatte beschikking van de Commissie om een deel van verzoeksters kosten in het kader van subsidieovereenkomst JAI/2004/ERF/073 betreffende communautaire financiering van een bewustmakings- en voorlichtingscampagne over vluchtelingen met een psychologisch trauma als niet-subsidiabel aan te merken.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Siderca SAIC tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-8/98)

text:
C 72/24               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli              De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    missie (1).
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
                                                                    (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
     betaling van de steun;
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Siderca SAIC
     schappen in de kosten te verwijzen.
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-8/98)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (98/C 72/55)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                                      (Procestaal: Engels)
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
missie (1).
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                  Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Siderca SAIC, vertegenwoordigd door I. S. Forrester QC
                                                                    en Lord Lester of Herne Hill, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
                                                                    Grand Rue 31.
Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Autotrasporti di Viola Claudio & C. snc tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-6/98)                               Ð de tot Siderca SAIC gerichte beschikking van de Com-
                                                                         missie van 6 oktober 1997 volledig dan wel gedeelte-
                         (98/C 72/54)                                    lijk nietig te verklaren;
                     (Procestaal: Italiaans)                        Ð onder voorbehoud van andere, door het Gerecht pas-
                                                                         send geachte maatregelen aan te nemen; en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld                Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de vennootschap Autotrasporti di Viola Claudio & C. snc,
vertegenwoordigd door C. Mussato, advocaat te Udine,                Middelen en voornaamste argumenten
domicilie gekozen hebbende te Udine ten kantore van
laatstgenoemde, via Dante 4.
                                                                    De aandelen van verzoeksters vennootschap, een belang-
                                                                    rijke Argentijnse producent van buizen en pijpen voor de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 oliewinning, worden uiteindelijk gecontroleerd door de
                                                                    holding San Faustin NV. Verzoekster verkreeg in 1993, via
                                                                    een 100 % dochteronderneming, een participatie van 27 %
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli              (later verhoogd tot 30 %) in Tubos de Acero de Mexico
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      SA (Tamsa), de enige Mexicaanse producent van buizen en
                                                                    pijpen voor de oliewinning.
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de            Dalmine (1) is een voormalige dochteronderneming van het
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-       Italiaanse staatsbedrijf staalproducten Ilva, en vervaardigt
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van              een uitgebreide gamma buizen en pijpen. Verzoekster con-
     betaling van de steun;                                         troleert, via een 100 % dochteronderneming, 47 % van de
                                                                    aandelen van Dalmine, waarin zij in 1996 een participatie
                                                                    verkreeg. Verweerster is bezig met een onderzoek naar een
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                 vermeend kartel tussen Europese producenten van stalen
     schappen in de kosten te verwijzen.                            buizen en pijpen, dat kort na 1980 zou zijn ontstaan, en
 ---pagebreak--- 7.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 72/25
gaat daarbij na of er naast de Europese producenten ook            gestelde schendingen daarvan, dient plaats te vinden met
producenten uit derde landen, met name in Japan en in              toepassing van de regels die overeenkomstig artikel 6 van
Latijns-Amerika, bij dit kartel betrokken waren dan wel            het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
ervan op de hoogte waren.                                          de mens een eerlijke behandeling garanderen, overeenkom-
                                                                   stig de Europese rechtsregels; de procedure die aan de
                                                                   bestreden beschikking is voorafgegaan, is niet volgens
De bestreden beschikking, die is gericht tot Dalmine, de           bedoelde regels gevoerd.
¹Techint-groepº en verzoekster (¹t.a.v. Dalmineº), gelastte
de adressaten binnen 30 dagen vanaf de betekening te ant-
woorden op een aantal vragen in bijlage bij de beschik-            Ten slotte stelt verzoekster dat de ontoereikende motive-
king. Aan elk van de adressaten werd een dwangsom van              ring van de bestreden beschikking en de gebrekkige bete-
1 000 ECU per dag vertraging bij de beantwoording van              kening van deze beschikking aan verzoekster, afzonderlijke
de vragen opgelegd.                                                en bijkomende gronden voor nietigverklaring zijn op basis
                                                                   van de artikelen 190 en 191 van het EG-Verdrag.
Verzoekster wijst erop dat de bestreden beschikking her-
haaldelijk verwijst naar de ¹Techint-groepº, die een van           (1) Zaak T-596/97 (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad).
de adressaten van de beschikking is. De ¹Techint-groepº is
evenwel niet meer dan een naam waarmee diverse onder-
nemingen worden aangeduid die in verschillende sectoren
actief zijn en als gemeenschappelijk kenmerk hebben dat
hun aandelenbezit uiteindelijk geheel of gedeeltelijk door
San Faustin NV wordt gecontroleerd. Het gaat niet om
een rechtspersoon. Geen enkele onderneming houdt zich              Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door Erdoel-Raffine-
onder de benaming ¹Techintº bezig met het vervaardigen             rie GmbH (Mider) tegen Commissie van de Europese
van stalen buizen.                                                                        Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-9/98)
Verzoekster stelt dat verweerster met de vaststelling van de                                (98/C 72/56)
bestreden beschikking heeft gepoogd haar gezag buiten
haar territoriale bevoegdheidssfeer te doen erkennen. Het
internationaal publiekrecht erkent en eerbiedigt de schei-                               (Procestaal: Duits)
ding tussen de rechtspersoonlijkheid van een vennootschap
en die van de eigenaars ervan, alsmede tussen een vennoot-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
schap en een dochteronderneming. De beschikking is in              Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep tegen Com-
strijd met dit beginsel, waar de Commissie zich daarin             missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
bevoegd acht ten aanzien van een onderneming, op grond             Erdoel-Raffinerie GmbH (Mider), te Spergau (Bondsrepu-
van het feit dat zij 47 % van de aandelen van een Europese
                                                                   bliek Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schütte en
vennootschap controleert. Verweerster is niet bevoegd om           M. Maier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
maatregelen te nemen tegen een onderneming uit een                 bende te Luxemburg bij Bonn & Schmitt, advocaten
derde land op de enkele grond dat die onderneming aande-           aldaar, avenue Guillaume 62.
len bezit van een Europese dochteronderneming.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bovendien heeft verweerster artikel 11, lid 5, van Verorde-
ning nr. 17/62 geschonden, omdat zij niet bevoegd is om
tot verzoekster een dwingend verzoek om inlichtingen te            Ð de beschikking van de Commissie van 1 oktober 1997
richten; voorts heeft de Commissie ook artikel 15, lid 5,               C(97) 3136 def. nietig te verklaren, voorzover deze
en artikel 16, lid 1, onder c), van die verordening geschon-            nadelig is voor verzoekster en in het bijzonder inhoudt
den. Nu verweerster niet bevoegd was om van verzoekster                 dat de toepassing van artikel 18, onder 3, van het Jah-
informatie te verlangen, was zij evenmin bevoegd om een                 ressteuergesetz 1996 op verzoeksters project niet ver-
dwangsom van 1 000 ECU per dag op te leggen, en heeft                   enigbaar is met de gemeenschappelijke markt en dat
zij daarmee gehandeld in strijd met artikel 16, lid 1, onder            de krachtens genoemde bepaling aan verzoekster toe-
c).                                                                     gekende steun moet worden teruggevorderd;
Aangezien het opleggen van een dwangsom wegens onbe-               Ð de Commissie in de kosten te veroordelen.
voegdheid en schending van artikel 16, lid 1, onder c), nie-
tig moet worden verklaard, volstaat deze omstandigheid
op zich om de collectief ten laste van Dalmine opgelegde           Middelen en voornaamste argumenten
dwangsommen nietig te verklaren. De beschikking moet
nietig worden verklaard, omdat zij in strijd is met verzoek-
sters fundamenteel procedureel recht om geen verklaringen          Verzoekster is een indirecte dochtermaatschappij van ELF
af te leggen die tegen haar kunnen worden gebruikt, met            Aquitaine SA, Parijs, en in het leven geroepen voor de
betrekking tot omstandigheden die in werkelijkheid als             oprichting van een nieuwe raffinaderij in Leuna (Sachsen-
strafbare feiten zijn aan te merken. Een onderzoek door            Anhalt). Met deze investering was een bedrag van
verweerster in het kader van Verordening nr. 17/62 naar            omstreeks 4,88 miljard DM gemoeid. Naast investerings-


title: Zaak C-134/12: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanța — Roemenië) — Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Tulcea/Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van mens en de fundamentele vrijheden — Geldigheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Geen uitvoering van Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/9

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanța — Roemenië) — Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Tulcea/Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central
   (Zaak C-134/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van mens en de fundamentele vrijheden - Geldigheid van nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren - Geen uitvoering van Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2012/C 303/18
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Constanța

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministerul Administrației și Internelor, Inspectoratul General al Poliției Române, Inspectoratul de Poliție al Județului Tulcea

      Verwerende partij: Corpul Național al Polițiștilor — Biroul Executiv Central

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Constanța — Uitlegging van de artikelen 17, lid 1, 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitlegging van artikel 15, lid 3, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Toelaatbaarheid van een nationale regeling waarbij salarisverminderingen worden vastgesteld voor verscheidene categorieën overheidsambtenaren — Schending van het recht op eigendom en van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om uitspraak te doen over het verzoek van de Curtea de Apel Constanța (Roemenië) van 8 februari 2012 om een prejudiciële beslissing.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak C-226/05: Beroep, op 20 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/11

         Beroep, op 20 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-226/05)
   (2005/C 171/19)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 mei 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk haar verplichtingen om richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1) volledig om te zetten, niet is nagekomen voorzover zij

                           —

                           in strijd met artikel 24, lid 1, van de richtlijn voor de werkingssfeer van het Mineralrohstoffgesetz (wet inzake de minerale grondstoffen) en het Schieß- und Sprengmittelgesetz (wet inzake ontplofbare stoffen voor munitie en explosieven) van de Bond alsmede van het Elektrizitätswirtschaftsgesetz (wet inzake de elektriciteitssector) van de deelstaat Salzburg geen bepalingen tot omzetting van de richtlijn heeft vastgesteld;

                           —

                           artikel 11 van de richtlijn betreffende externe noodplannen niet heeft omgezet voor de deelstaten Burgenland, Salzburg, Steiermark en Tirol;

                           —

                           artikel 12 van de richtlijn niet heeft omgezet voor de deelstaat Oberösterreich, en

                           —

                           artikel 8, lid 2, sub b, van de richtlijn niet heeft omgezet voor de deelstaten Burgenland, Oberösterreich, Salzburg, Tirol en Vorarlberg,

                     dan wel in al deze gevallen aan de Commissie geen uitvoeringsmaatregelen heeft meegedeeld.

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 24, lid 1, van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, moest deze uiterlijk 24 maanden na de inwerkingtreding ervan, dat wil zeggen uiterlijk 3 februari 1999, door de lidstaten in hun nationale recht worden omgezet. De omzetting van de richtlijn is in Oostenrijk gedeeltelijk een taak van de federale instanties en gedeeltelijk van de deelstaten.
   Volgens de Commissie is de omzetting van de richtlijn in de Republiek Oostenrijk onvolledig, respectievelijk niet toereikend: op belangrijke gebieden bestaan nog lacunes in de omzetting en de uitvoeringsbepalingen voldoen voor een deel niet aan de vereisten van de richtlijn.
   Op het niveau van het federale recht is de omzetting voor de werkingssfeer van het Mineralrohstoffgesetz en van het Schieß- und Sprengmittelgesetz niet voltooid en op het niveau van de deelstaten geldt dit voor de werkingssfeer van het Elektrizitätswirtschaftsgesetz.
   Artikel 11, lid 1, van de richtlijn — het opstellen van een extern noodplan voor de buiten de inrichting te nemen maatregelen — is voor de deelstaten Burgenland, Salzburg, Steiermark en Tirol niet omgezet.
   Artikel 12 van de richtlijn verplicht de lidstaten om de ten doel gestelde preventie van zware ongevallen en beperking van de gevolgen van dergelijke ongevallen in hun beleid inzake de bestemming of het gebruik van de grond en/of in andere toepasselijke takken van beleid in aanmerking te nemen. De lidstaten moeten toezicht uitoefenen op de vestiging van nieuwe inrichtingen en passende adviesprocedures invoeren om de tenuitvoerlegging van de beleidsmaatregelen te vergemakkelijken. Voor de deelstaat Oberösterreich heeft de Commissie echter geen uitvoeringsmaatregelen voor artikel 12 ontvangen.
   Artikel 8, lid 2, sub b, van de richtlijn vereist dat de lidstaten bij de zogenoemde domino-effectbedrijven voorzieningen treffen voor samenwerking met het oog op de voorlichting van de bevolking, en bij het verstrekken van informatie aan de bevoegde autoriteit voor de opstelling van de externe noodplannen. Deze bepaling is tot nog toe niet omgezet voor de deelstaten Burgenland, Oberösterreich, Salzburg, Tirol en Vorarlberg.

      (1)  PB 1997, L 10, blz. 13.


title: Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-294/96)

text:
26 . 10 . 96                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 318/7
in het register van beschermde benamingen kan worden                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
opgenomen .
                                                                           — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
(') PB nr . L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                                bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
(•') PB nr . L 184 van 27. 7 . 1993 , blz . 1 .                                  aan Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september
                                                                                1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door
                                                                                verbetering van de energie-efficiëntie ( SAVE )( 1 ), en, in
                                                                                ieder geval, door ze niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                                de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen;
Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
                         ( Zaak C-294/96 )
                            ( 96/C 318/12 )                                Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      met die in zaak C-294/96 ( 2 ); de in de richtlijn gestelde
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      termijn is op 31 december 1994 verstreken .
vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F. Pasquier als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      (') PB nr. L 237 van 22 . 9 . 1993 , blz . 28 .
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         ( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                           Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
       bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan Richtlijn 93/42/EEG ( 1 ) van de Raad van 14 juni               distaccata di Tivoli — van 9 juni 1995 om een prejudiciële
       1993 betreffende medische hulpmiddelen, de krachtens                           beslissing in de strafzaak tegen G. Pezzola
       het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                                           ( Zaak C-296/96 )
       nagekomen ;                                                                                ( 96/C 318/14 )
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                           De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                           Tivoli — heeft bij beschikking van 9 juni 1995 , ingekomen
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           ter griffie van het Hof van Justitie op 9 september 1996 , in
 Het verbindende karakter van artikel 189 , derde alinea, van              de aldaar dienende strafzaak tegen G. Pezzola, het Hof van
 het EG-Verdrag brengt voor de Lid-Staten de verplichting                  Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
 mee, de nodige maatregelen ter uitvoering van de voor hen                 vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaken
                                                                           C-58/95 e . a ^ 1 ).
 bestemde richtlijnen vast te stellen vóór het verstrijken van
 de hun daartoe verleende termijn . De in Richtlijn 93/42/EEG
 gestelde termijn is op 1 juli 1994 verstreken, zonder dat het              (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
 Koninkrijk België de nodige maatregelen heeft vastge
 steld .
 (') PB nr . L 169 van 12 . 7 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van de Social Security Commissioner van 2 sep
                                                                            tember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen V. A. Partridge en Adjudication Officer
                                                                                ( Zaak C-297/96 )
 Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                                ( 96/C 318/15 )
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          ( Zaak C-295/96 )
                                                                            De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
                             ( 96/C 318/ 13 )                               2 september 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                            Justitie op 11 september 1996 , in het geding tussen V. A.
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Partridge en Adjudication Officer, het Hof van Justitie van
  op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
  België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     beslissing over de navolgende vraag:
  vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F . Pasquier als
  gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    Zouden de antwoorden op de in zaak C-20/96 ( Snares/
  bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                        Adjudication Officer ) (') voorgelegde vragen anders luiden


title: Zaak T-65/12 P: Beschikking van het Gerecht van 12 juni 2012 — Strack/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Verwijzingsbeschikking — Beslissing die niet vatbaar is voor hogere voorziening — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/22

         Beschikking van het Gerecht van 12 juni 2012 — Strack/Commissie
   (Zaak T-65/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Verwijzingsbeschikking - Beslissing die niet vatbaar is voor hogere voorziening - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk)
   2012/C 227/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 7 december 2011, Strack/Commissie (F-44/05 RENV, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Strack draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2012.


title: Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-150/95)

text:
Nr . C 208/2          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
opzichte van ieder ander karakteriseren ", hetgeen volstaat                 zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen                1994/
om een beroep krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag                      1995 (');
te kunnen instellen .
                                                                        b ) de Commissie in de kosten te verwijzen .
De verenigingen die het beroep hebben ingesteld , werden
wel degelijk individueel geraakt door de omstreden beschik             Middelen en voornaamste argumenten
king. De communautaire rechtspraak leert immers, dat „ de
hoedanigheid van onderhandelaar over de Gemeenschaps                   — Aangaande de verlaging met 20 % van de vergoedingen
regeling betreffende " een bepaald beleid een sectoriële                    voor Portugese producenten van zonnebloemzaad , bij
vereniging de bevoegdheid verleent in rechte op te komen                    lage I, onder II-2, van de bestreden verordening :
tegen een beschikking die niet rechtstreeks tot haar is                     Onjuiste berekening van de overschrijding van het
gericht, maar gevolgen heeft voor dat „ beleid ".                           gegarandeerde minimumareaal ( GMA ) voor de Portu
                                                                            gese producenten van zonnebloemzaad .
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 , blz . 8 .                             — De vermindering van het basisareaal EG-12 als
                                                                                gevolg van de braakleggingsregeling, was niet van
                                                                                toepassing op de Portugese producenten die in het
                                                                                oogstjaar 1994/1995 in aanmerking kwamen voor
                                                                                de in de Toetredingsakte voorgeschreven gedifferen
Verzoek van het Tribunal de Police de Toulouse van 4 april                      tieerde behandeling. Bijgevolg had de overschrijding
 1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen                      door de Portugese producenten van het GMA voor
                           J.-L. Maurin                                         zonnebloemzaad door de Commissie moeten wor
                                                                                den berekend aan de hand van het GMA van
                       ( Zaak C-144/95 )
                                                                                122 000 hectaar en niet, zoals de Commissie heeft
                          ( 95/C 208/03 )                                       gedaan, aan de hand van dit areaal , verminderd met
                                                                                een „ set-aside " ( braaklegging) van 15% .
Het Tribunal de Police de Toulouse heeft bij beschikking
van 4 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    — Hoe dan ook heeft de Commissie een onjuiste
Justitie op 10 mei 1995 , in de strafzaak tegen J.-L . Maurin                   berekening gemaakt van het areaal dat de Portugese
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                            producenten gedurende dit seizoen ongestraft voor
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                     de zonnebloemzaadteelt mochten gebruiken . Als
 vraag :                                                                        uitvloeisel van het Akkoord van Blair House, dat in
                                                                                het Gemeenschapsrecht is omgezet, kon de in de
 Is de procedure tot vaststelling van overtredingen volgens de                  Gemeenschap door kleine producenten ingezaaide
 wet van 1 augustus 1905 betreffende fraude en vervalsing                       oppervlakte door de Commissie niet in aanmerking
 van goederen en diensten op het gebied van etikettering en                     worden genomen voor-de berekening van de over
 presentatie van voedingsmiddelen, en meer bepaald het feit                     schrijding van de nationale referentiearealen, maar
 dat het proces-verbaal aan de betrokkene niet ter onderte                     moest alleen rekening worden gehouden met de door
 kening wordt voorgelegd , verenigbaar met de door het Hof                      de onder de algemene regeling vallende producenten
 van Justitie erkende algemene rechtsbeginselen, zoals de                       („ professionele producenten ") ingezaaide opper
 eerbiediging van de rechten van de mens en de procedure op                     vlakte . Aangezien de „ professionele " Portugese pro
 tegenspraak.                                                                   ducenten 103 875 hectaar hebben ingezaaid , in
                                                                                plaats van de 103 700 hectaar ( 122 000 — 15%
                                                                                „ set-aside ") die zij zonder meer mochten inzaaien,
                                                                                was de overschrijding van het GMA nagenoeg
                                                                                nihil .
 Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door Portugese Republiek                  — Ook indien de Commissie gerechtigd was, de door
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                              kleine producenten ingezaaide oppervlakten niet
                        ( Zaak C- 15 0/95 )                                      buiten beschouwing te laten bij de berekening van de
                           ( 95/C 208 /04 )
                                                                                overschrijding van het aan Portugal toegekende
                                                                                GMA voor zonnebloemzaad , had zij het GMA
                                                                                moeten verminderen met een oppervlakte van
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      21 397 hectaar, zijnde het areaal dat daadwerkelijk
 op 12 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de                          was ingezaaid door kleine producenten die van de
 Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver                          braakleggingsverplichting waren vrijgesteld , ten
 tegenwoordigd door J. Mota de Campos en L. Fernandes ,                          einde het eventueel braak te leggen areaal te bereke
 als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem                          nen . Dienovereenkomstig konden de gezamenlijke
 burg ter Portugese ambassade, Allée Scheffer 33 .                               Portugese producenten hooguit voor 17% worden
                                                                                bestraft, in plaats van voor de door de Commissie
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                berekende 20% .
 a ) nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 307/95 van de               — Verzoekster beroept zich uitdrukkelijk op onwettig
      Commissie van 14 februari 1995 tot vaststelling van                        heid van de Verordeningen ( EEG ) nr. 1765/92 ( 2 ) en
      gecorrigeerde definitieve regionale referentiebedragen                     ( EG) nr. 232/94 (3 ) van de Raad, wegens schending
      voor producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en                       van het in het kader van de GATT gesloten akkoord
 ---pagebreak--- 12. 8 . 95              I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 208/3
           tussen de EEG en de Verenigde Staten, voor het geval            Beroep, op 17 mei 1995 ingesteld door Koninkrijk België
           waarin wordt vastgesteld dat de bestreden verorde                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           ning op de bepalingen daarvan is gebaseerd .                                               ( Zaak C-155/95 )
                                                                                ( 95/C 208/06 )
       — Aangaande de ongegronde uitsluiting van de over
           schrijding door de Portugese producenten van het
           GMA van de berekening van de totale overschrijding              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           van het aan de gehele Gemeenschap toegekende                    op 17 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
           specifieke basisareaal .                                        Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, verte
                                                                           genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
           — De uitsluiting van Portugal van het voordeel van              Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en
               gewogen gemiddelde verlaging van de overschrij             Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen hebbende
               ding van het specifieke basisareaal binnen de               te Luxemburg bij de Ambassade van België , rue des
               Gemeenschap vindt geen grondslag in artikel 5 ,             Girondins 4 .
               lid 1 , onder f), van Verordening ( EEG ) nr . 1765/
               92 , zoals gewijzigd bij Verordening ( EG ) nr. 232/
               94, waarbij het Akkoord van Blair House in het              Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
               Gemeenschapsrecht werd omgezet. Zij is in strijd
               met artikel 6 van dit Akkoord en is voorts                  Verordening ( EG ) nr . 479/95 van de Commissie van 1 maart
               onverenigbaar met het beginsel dat alle Lid                 1995 houdende overgangsmaatregelen voor de invoer van
               Staten gelijkelijk in aanmerking moeten komen               bananen in Oostenrijk, Finland en Zweden in het tweede
               voor uit de Gemeenschapswetgeving voort                    kwartaal van 1995 ( 1 ), te vernietigen en de Commissie tot de
               vloeiende voordelen, zonder dat sommige Lid                kosten te veroordelen .
               Staten mogen worden uitgesloten . Zij leidt tot
               een discriminerende uitsluiting van bepaalde                Middelen en voornaamste argumenten
               producenten op grond van de nationaliteit.
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
(') PB nr . L 36 van 16 . 2 . 1995 , blz . 2 .
( 2 ) PB nr . L 181 van 1 . 7. 1992 , blz. 12 .                            deze ingeroepen tegen Verordening ( EG) nr. 3303/94 in
I 3 ) PB nr . L 30 van 3 . 2 . 1994 , blz . 7 .                            zaak C-71 /95 ( 2 ).
                                                                            (') PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 18 .
                                                                            ( 2 ) PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 , blz . 13 .
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
distaccata di Tivoli —, gedaan bij beschikkingen van
25 maart 1995 ( C-154/95 ), 3 april 1995 ( C-157/95 ), 3 mei
 1995 ( C-174/95 ), 27 april 1995 ( C-175 /95 ) en 10 mei 1995
( C-176/95 ), om een prejudiciële beslissing in de aldaar                   Beroep, op 17 mei 1995 ingesteld door Koninkrijk België
       dienende strafzaken tegen I. Narducci, F. Smaldone,                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                  S. Mattei, B. Belli en A. Scrocca
                                                                                ( Zaak C-156/95 )
( Zaken C-154/95 , C-157/95 , C-174/95 , C-175/95 en
                                 C-176/95 )                                                               ( 95/C 208/07 )
                              ( 95/C 208/0.5 )
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di                    op 17 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Tivoli — heeft bij beschikkingen van 25 maart 1995                          Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, verte
 ( C-154/95 ), 3 april 1995 ( C-157/95 ), 3 mei 1995 (C                    genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
 174/95 ), 27 april 1995 ( C-175/95 ) en 10 mei 1995                        Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en
 ( C-176/95 ), ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               Ontwikkelingssamenwerking, domicilie gekozen hebbende
 van de Europese Gemeenschappen op, respectievelijk,                        te Luxemburg bij de Ambassade van België, rue des
                                                                             Girondins 4 .
 15 mei 1995 ( C-154/95 ), 19 mei 1995 ( C-157/95 ), 6 juni
 1995 ( C-174/95 en C-175/95 ) en 7 juni ^995 ( C-176/95 ), in
 de aldaar dienende strafzaken tegen I. Narducci , F. Smal                 Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
 done, S. Mattei , B. Belli en A. Scrocca , het Hof van Justi
 tie dezelfde prejudiciële vragen gesteld als in de zaken
 C-135/95 , C-140/95 en C-141 /95 (')•                                       Verordening ( EG ) nr . 510/95 van de Commissie van 7 maart
                                                                             1995 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als gevolg
                                                                             van de storm Debbie, van een extra hoeveelheid bananen
 ( ] ) PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 , blz . 20 .                          boven het tariefcontingent dat voor 1994 voor invoer is
                                                                             vastgesteld ( 1 ), te vernietigen en de Commissie tot de kosten
                                                                             te veroordelen .


title: Zaak C-595/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 november 2015 door National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 september 2015 in zaak T-577/12, NIOC e.a./Raad van de Europese Unie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/3

         Hogere voorziening ingesteld op 14 november 2015 door National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 september 2015 in zaak T-577/12, NIOC e.a./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-595/15 P)
   (2016/C 059/03)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes:

   National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO), Karoon Oil & Gas Production Co., Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO), National Iranian Drilling Co. (NIDC), South Zagros Oil & Gas Production Co., Maroun Oil & Gas Co., Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC), Gachsaran Oil & Gas Co., Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC), West Oil & Gas Production Co., East Oil & Gas Production Co. (EOGPC), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC), Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Andere partij in de procedure:

   Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) van 4 september 2015 in zaak T-577/12 vernietigen;

               —

               de conclusies die rekwirantes voor het Gerecht van de Europese Unie hebben geformuleerd, toewijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van beide instanties;

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met hun eerste middel voeren rekwirantes aan dat het Gerecht in punt 44 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat moet worden aangenomen dat in uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 (1) duidelijk is vermeld dat zij artikel 46, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 (2) als rechtsgrondslag heeft, aangezien in eerstgenoemde verordening naar dat artikel wordt verwezen.

               2.

               Met hun tweede middel voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in de punten 55 tot en met 57 van het bestreden arrest, die kunnen worden samengevat met de verklaring dat „uit artikel 215, lid 2, niet volgt dat de individuele beperkende maatregelen die zijn vastgesteld jegens natuurlijke personen of rechtspersonen, niet-statelijke groepen of entiteiten volgens de procedure van artikel 215, lid 1, VWEU moeten worden vastgesteld”. Artikel 215, lid 1, de enige bepaling van het VWEU die betrekking heeft op beperkende maatregelen, bepaalt duidelijk dat de op dergelijke maatregelen toepasselijke procedure de in dat artikel bedoelde procedure is en voorziet niet in een andere procedure. Voorts is artikel 291 VWEU onverenigbaar met artikel 215, lid 2, VWEU. Subsidiair kan artikel 291, lid 2, VWEU niet worden beschouwd als een mogelijke rechtsgrondslag voor de Raad voor de vaststelling van beperkende maatregelen, in aanvulling op die van artikel 215, lid 2, VWEU. Ten slotte en subsidiair, in het geval dat wordt geoordeeld dat artikel 291, lid 2, VWEU voor de Raad een aanvullende rechtsgrondslag voor de vaststelling van beperkende maatregelen kan vormen ten opzichte van die van artikel 215, lid 2, VWEU, neemt dit niet weg dat een beroep op die rechtsgrondslag in casu onrechtmatig is.

               3.

               Met hun derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval dat wordt geoordeeld dat een beroep op artikel 291, lid 2, VWEU als grondslag voor de vaststelling van individuele beperkende maatregelen juridisch mogelijk is in het kader van een beleid van vaststelling van beperkende maatregelen die aanvankelijk op artikel 215 VWEU waren gebaseerd, betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in wezen in de punten 75 tot en met 83 van zijn arrest te oordelen dat de Raad van de Unie, om het in de bewoordingen van artikel 291, lid 2, te zeggen, „naar behoren gemotiveerd” heeft waarom hij een beroep heeft gedaan op die afwijkende procedure, die in casu de enige beschikbare procedure was. In de eerste plaats moet de vereiste rechtvaardiging expliciet zijn. In de tweede plaats, gesteld al dat een impliciete rechtvaardiging aan die eis zou kunnen voldoen, is daaraan in casu niet voldaan, aangezien het Gerecht de betrokken teksten onjuist heeft uitgelegd.

               4.

               Met hun vierde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval wordt geoordeeld dat een beroep op artikel 291, lid 2, VWEU als grondslag voor de vaststelling van individuele beperkende maatregelen juridisch mogelijk is in het kader van een beleid van vaststelling van beperkende maatregelen dat op artikel 215 VWEU is gebaseerd, voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 87 van zijn arrest te oordelen dat artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 „de Raad de bevoegdheid voorbehoudt om de bepalingen van artikel 23, leden 2 en 3, van die verordening uit te voeren”. Dat zou volstaan om te voldoen aan de motiveringsplicht wat betreft de opgave van de rechtsgrondslag van die bepaling, die artikel 291, lid 2, VWEU zou zijn. Volgens rekwirantes is het Gerecht op basis van een juridisch onjuiste uitlegging van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 tot die slotsom gekomen.

               5.

               Met hun vijfde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd voor het geval dat wordt geoordeeld dat een beroep op artikel 291, lid 2, VWEU als grondslag voor de vaststelling van individuele beperkende maatregelen juridisch mogelijk is in het kader van een beleid van vaststelling van beperkende maatregelen die op artikel 215 VWEU zijn gebaseerd, betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 86 tot en met 88 van zijn arrest te oordelen dat de verplichting om rechtshandelingen van de Unie te motiveren niet betekende dat de Raad uitdrukkelijk moest vermelden dat verordening nr. 267/2012 was gebaseerd op artikel 291, lid 2, VWEU, wat de rechtsgrondslag van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 267/2012 betreft.

               6.

               Met hun zesde middel voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 100 en 103 en in de punten 108 en 110 te oordelen dat de vraag of de door de Unie vastgestelde beperkende maatregelen in overeenstemming zijn met de beginselen van rechtszekerheid en voorzienbaarheid van het recht — waaruit volgt dat die maatregelen duidelijk en nauwkeurig moeten zijn — moet worden onderzocht in het licht van de in de rechtspraak geformuleerde regels inzake de uniforme uitlegging van handelingen van de Unie, op grond waarvan die handelingen moeten worden uitgelegd en toegepast in het licht van de tekst in andere officiële talen.

               7.

               Met hun zevende middel voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 134 van zijn arrest te oordelen dat artikel 23, lid 2, onder d), van verordening nr. 267/2012 (het litigieuze criterium) in overeenstemming is met de beginselen van de rechtsstaat en meer algemeen met het recht van de Europese Unie omdat het „niet willekeurig of discretionair” was, en in punt 140 van zijn arrest dat „het litigieuze criterium de beoordelingsbevoegdheid van de Raad beperkt door objectieve criteria in te voeren, en de door het Unierecht vereiste mate van voorzienbaarheid waarborgt”. In dat verband voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het litigieuze criterium uit te leggen onder verwijzing naar het arrest van 13 maart 2012, Melli Bank/Raad (C-380/09 P).

               8.

               Met hun achtste middel voeren rekwirantes subsidiair aan dat indien het begrip „associatie” in de door het Gerecht daaraan gegeven zin moet worden uitgelegd, moet worden vastgesteld dat het in casu onjuist is toegepast.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak C-397/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal — Kapitaalvennootschappen — Richtlijn 69/335/EEG — Artikelen 2, leden 1 en 3, 4, lid 1, en 7 — Kapitaalrecht — Vrijstelling — Voorwaarden — Overbrenging van zetel van werkelijke leiding of van statutaire zetel van ene lidstaat naar andere lidstaat — Kapitaalrecht over kapitaal dat wordt gebruikt voor commerciële activiteiten van filialen of permanente vestigingen van in andere lidstaat gevestigde vennootschappen)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-397/07) (1)

   (Niet-nakoming - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Kapitaalvennootschappen - Richtlijn 69/335/EEG - Artikelen 2, leden 1 en 3, 4, lid 1, en 7 - Kapitaalrecht - Vrijstelling - Voorwaarden - Overbrenging van zetel van werkelijke leiding of van statutaire zetel van ene lidstaat naar andere lidstaat - Kapitaalrecht over kapitaal dat wordt gebruikt voor commerciële activiteiten van filialen of permanente vestigingen van in andere lidstaat gevestigde vennootschappen)
   2009/C 205/06
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: B. Plaza Cruz en M. Muñoz Pérez, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25) — Overbrenging van de zetel van een vennootschap — Nationale regeling die een zeteloverbrenging belast voor zover de betrokken vennootschap niet onderworpen is aan het kapitaalrecht in de lidstaat van herkomst — Voorwaarden voor toepassing van de verplichte vrijstellingen

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79/EEG van de Raad van 9 april 1973, 73/80/EEG van de Raad van 9 april 1973 en 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985,

                           —

                           door de vrijstelling van het kapitaalrecht voor de in artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij de richtlijnen 73/79, 73/80 en 85/303, bedoelde verrichtingen afhankelijk te stellen van de voorwaarden die zijn geformuleerd in artikel 96 van de Disposición Adicional Segunda del texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (tweede aanvullende bepaling van de geconsolideerde versie van de wet inzake de vennootschapsbelasting), goedgekeurd bij koninklijk wetsbesluit nr. 4/2004 van 5 maart 2004;

                           —

                           door een kapitaalrecht te heffen over de overbrenging uit een andere lidstaat naar Spanje van de zetel van de werkelijke leiding of van de statutaire zetel van kapitaalvennootschappen die in de lidstaat van herkomst niet zijn onderworpen aan een vergelijkbare belasting, en

                           —

                           door een kapitaalrecht te heffen over het kapitaal dat ter beschikking wordt gesteld voor de commerciële activiteiten die op het Spaanse grondgebied worden uitgeoefend door filialen of permanente vestigingen van vennootschappen die zijn gevestigd in een lidstaat die geen vergelijkbare belasting heft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-300/01: Beroep, op 7 december 2001 ingesteld door C. De Nicola tegen Europese Investeringsbank

text:
C 44/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.2.2002
Beroep, op 7 december 2001 ingesteld door C. De Nicola                  —     dat stilzwijgend is afgezien van een tuchtmaatregel,
              tegen Europese Investeringsbank                                 aangezien de president van de EIB verzoeker pas bij brief
                                                                              van 13 juni 2001 op de hoogte heeft gesteld van de
                                                                              beschuldigingen en de overtredingen die hem ten laste
                       (Zaak T-300/01)                                        werden gelegd en die uit 1998 dateren. Deze vertraging
                                                                              zou overigens in strijd zijn met het recht van verweer van
                                                                              de werknemer;
                        (2002/C 44/43)
                                                                        —     dat de samenstelling van de tuchtraad onregelmatig is.
                                                                              Dienaangaande beroept hij zich op de onwettigheid van
                      (Procestaal: Italiaans)                                 artikel 40 van het personeelsreglement, voorzover hierin
                                                                              niet in de vervanging van het hoofd van de personeels-
                                                                              dienst wordt voorzien, ondanks dat hij een conflict met
                                                                              verzoeker heeft, alsmede voorzover hierin niet is bepaald
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     dat een quorum van vier stemgerechtigden is vereist;
schappen is op 7 december 2001 beroep ingesteld tegen de
Europese Investeringsbank door C. De Nicola.                            —     dat de procedure van artikel 40 van het personeelsregle-
                                                                              ment is geschonden;
                                                                        —     dat het mondelinge ontslag van 6 september 2001
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             onregelmatig is, aangezien een dergelijk ontslag in geen
                                                                              enkele communautaire of andere regeling is voorzien en
—    nietig te verklaren, het mondelinge ontslag dat verzoeker                het onder meer is aangezegd door de directeur van
     op 6 september 2001 door de directeur van het kantoor                    het kantoor Rome, terwijl het personeelsreglement die
     Rome, de heer Thomas Hackett, is aangezegd, het daarop-                  bevoegdheid uitsluitend voorbehoudt aan de president
     volgende ontslag dat verzoeker bij op 12 september 2001                  van de EIB;
     ontvangen brief, ondertekend door de president van de
     EIB, de heer Philippe Maystadt, is aangezegd, en alle              —     dat het ontslag van 12 september 2001 onregelmatig is.
     daaraan ten grondslag liggende, daarmee verknochte en                    In dit verband beklemtoont hij dat de beschuldigingen
     daaruit voortvloeiende handelingen, waaronder in elk                     die het voorwerp van de tuchtmaatregel zijn zeker niet
     geval een aantal bepalingen van het personeelsreglement                  ernstig zijn geacht, daar de president de betrokkene
     en de gedragscode, voor het geval deze laatste op                        op basis van artikel 39 van het personeelsreglement
     verzoeker van toepassing is.                                             onmiddellijk had kunnen schorsen. Voorts zou verweer-
                                                                              ster bijna nooit de precieze omstandigheden van tijd en
—    de EIB te gelasten om verzoeker opnieuw in zijn post aan                 plaats hebben aangegeven noch één van de feiten hebben
     te stellen, over te gaan tot herstel van zijn loopbaan                   aangetoond, doch heeft zij slechts gesteld hem te hebben
     vanaf februari 1999 en tot betaling van alle inmiddels                   ontslagen omdat hij bij de tuchtprocedure niet op de
     verschuldigde bezoldigingen (geherwaardeerd en ver-                      juiste wijze heeft meegewerkt, ook al is dit vermeende
     meerderd met interesten), alsmede tot betaling van de                    verzuim hem nooit meegedeeld.
     kosten van het geding en tot betaling van schadevergoe-
     ding, volgens de hierna aangegeven voorwaarden die in de           (1) Arrest van 23.2.2001 (JurAmbt 2001, blz. I A-49, II-185).
     loop van het geding nader zullen worden gespecificeerd.            (2) PB C 227 van 11.8.2001, blz. 30.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker in de onderhavige zaak, die opkomt tegen zijn                 Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Alitalia —
ontslag door verweerster alsmede tegen de omstandigheden                Linee aeree italiane SpA, tegen Commissie van de Euro-
die tot het ontslag hebben geleid, is dezelfde als in de zaken                               pese Gemeenschappen
T-7/98, T-208/98 en T-109/99, De Nicola/EIB (1), en
T-120/01, De Nicola/EIB (2).                                                                    (Zaak T-301/01)
                                                                                (2002/C 44/44)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker aan:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
—    dat de gedragscode niet op hem van toepassing is,
     aangezien het een eenzijdige, door de werkgever opgestel-
     de en alleen van deze laatste afkomstige handeling is die
     door de individuele arbeidsovereenkomst noch door het              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     personeelsreglement wordt vereist;                                 schappen is op 30 november 2001 beroep ingesteld door


title: Zaak T-759/15: Beroep ingesteld op 29 december 2015 — Fiat Chrysler Finance Europe/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/49

         Beroep ingesteld op 29 december 2015 — Fiat Chrysler Finance Europe/Commissie
   (Zaak T-759/15)
   (2016/C 059/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fiat Chrysler Finance Europe (FCFE) (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: J. Rodriguez, Solicitor, M. Engel en G. Maisto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               de artikelen 1 tot en met 4 van het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 gericht tot het Groothertogdom Luxemburg („Luxemburg”) in de zaak SA.38375 (2914/C ex 2014 NN) („bestreden besluit”) nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van FCFE.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107 VWEU omdat de Commissie het concept „selectief voordeel” onjuist heeft toegepast en niet heeft aangetoond dat de APA de mededinging heeft beperkt.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 296, lid 2, VWEU en met de motiveringsplicht doordat de Commissie niet heeft toegelicht hoe zij het zakelijkheidsbeginsel afleidt uit het Unierecht, of wat het beginsel überhaupt inhoudt, en doordat zij de gevolgen van APA op de mededinging oppervlakkig heeft beschreven.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel aangezien de door de Commissie gehanteerde nieuwe formulering van het zakelijkheidsbeginsel onzekerheid en verwarring veroorzaakt wat betreft een voorafgaande verrekenprijsafspraak. Daarbij komt dat elke vorm van verrekenprijzen in strijd kan zijn met EU-staatssteunregels.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met het beginsel van gewettigd vertrouwen, aangezien de Commissie gewettigd vertrouwen heeft opgewekt dat zij met het oog op staatssteun verrekenprijsafspraken zou beoordelen op basis van de OESO-richtsnoeren, en haar plotselinge afwijking hiervan heeft het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden.