title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 april 2002 in zaak T-51/01: Joachim Fronia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Reorganisatie van administratieve structuur van de Commissie — Nieuwe tewerkstelling van voormalig hoofd van eenheid als raadadviseur ad personam)

text:
C 156/22               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          29.6.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 23 april 2002                                                          van 16 april 2002
in zaak T-372/00: Mario Campolargo tegen Commissie                       in zaak T-51/01: Joachim Fronia tegen Commissie van de
            van de Europese Gemeenschappen (1)                                            Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedures — Toepassing van                     (Ambtenaren — Reorganisatie van administratieve
artikel 29, lid 1, Statuut — Aanwerving van tijdelijk                    structuur van de Commissie — Nieuwe tewerkstelling van
  functionaris — Intrekking van administratieve handeling)               voormalig hoofd van eenheid als raadadviseur ad personam)
                         (2002/C 156/41)                                                            (2002/C 156/42)
                          (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Frans)
In zaak T-372/00, Mario Campolargo, tijdelijk functionaris van           In zaak T-51/01, Joachim Fronia, ambtenaar van de Commissie
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende                     van de Europese Gemeenschappen, wonende te Overijse
te Kraainem (België), vertegenwoordigd door C. Mourato,                  (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot                 F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep tot nietigver-
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 fe-             klaring van de besluiten waarbij verzoeker bij de reorganisatie
bruari 2000 waarbij verzoekers tewerkstelling in het ambt van            van de administratieve structuur van de Commissie niet als
hoofd van eenheid XIII.G 2 ongedaan is gemaakt, heeft het                waarnemend hoofd van een eenheid is gehandhaafd, maar is
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,           tewerkgesteld als raadadviseur ad personam, heeft het Gerecht
president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Plin-       (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos,
gers, administrateur, op 23 april 2002 een arrest gewezen                president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      J. Plingers, administrateur, op 16 april 2002 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 15 februari
      2000 waarbij de tewerkstelling van M. Campolargo in het            1)     Verwerpt het beroep.
      ambt van hoofd van eenheid XIII.G 2 ongedaan is gemaakt.
                                                                         2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
(1) PB C 45 van 10.2.2001.                                               (1) PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak C-317/09 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 november 2010 — Architecture, microclimat, énergies douces — Europe et Sud SARL (ArchiMEDES)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Compensatie van onder verschillende rechtsordes vallende schulden — Verzoek tot terugbetaling van voorgeschoten bedragen — Beginsel van litis denuntiatio — Rechten van verdediging en recht op eerlijk proces)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/13

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 november 2010 — Architecture, microclimat, énergies douces — Europe et Sud SARL (ArchiMEDES)/Europese Commissie
   (Zaak C-317/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Compensatie van onder verschillende rechtsordes vallende schulden - Verzoek tot terugbetaling van voorgeschoten bedragen - Beginsel van litis denuntiatio - Rechten van verdediging en recht op eerlijk proces)
   2011/C 13/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Architecture, microclimat, énergies douces — Europe en Sud SARL (ArchiMEDES) (vertegenwoordiger: P.-P. Van Gehuchten, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en S. Delaude, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 10 juni 2009, ArchiMEDES/Commissie (gevoegde zaken T-396/05 en T-397/05), houdende verwerping van rekwirantes beroepen tot 1) nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie tot terugvordering van de bedragen die zijn voorgeschoten in het kader van het contract dat haar aan verzoekster bindt, en tot verrekening van de wederzijdse schuldvorderingen, en 2) veroordeling van de Commissie tot betaling van het saldo van de in dat contract vastgestelde subsidie — Beginsel van litis denuntiatio niet van toepassing — Afwijzing van de vordering tot hoofdelijke aansprakelijkheid van de contractpartijen — Schending van de rechten van verdediging en van het recht op een eerlijk proces

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Architecture, microclimat, énergies douces — Europe et Sud SARL (ArchiMEDES) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.09


title: Zaak F-25/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 februari 2013 — Presset/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Dagvergoeding — Voorwaarde voor toekenning)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 februari 2013 — Presset/Commissie
   (Zaak F-25/12) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Dagvergoeding - Voorwaarde voor toekenning)
   2013/C 79/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul-Henri Presset (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Pradal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeker de dagvergoeding toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Presset draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 138 van 12.05.12, blz. 36.


title: Zaak T-321/12: Beroep ingesteld op 20 juli 2012 — Ciudad de la Luz en Sociedad Proyectos Temáticos de la Comunidad Valenciana/Commissie

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/32

         Beroep ingesteld op 20 juli 2012 — Ciudad de la Luz en Sociedad Proyectos Temáticos de la Comunidad Valenciana/Commissie
   (Zaak T-321/12)
   2012/C 287/61
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ciudad de la Luz, SA (Alicante, Spanje) en Sociedad Proyectos Temáticos de la Comunidad Valenciana, SA (Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, J. Belenguer Mula en M. Muñoz de Juan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de in het verzoekschrift aangevoerde redenen voor nietigverklaring ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               beschikking C(2012) 3025 def. van de Europese Commissie van 8 mei 2012 inzake steunmaatregel SA. 22668 (C 8/2008 — ex NN 4/2008) die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van „Ciudad de la Luz SA” (CDL) nietig verklaren, met name artikel 1, lid 1, van de beschikking voor zover daarin is vastgesteld dat de investering in CDL elementen van met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun bevat, en terugvordering van de steun wordt gelast;

               —

               de bestreden beschikking non-existent of, subsidiair, nietig verklaren, met name artikel 1, lid 1, van de beschikking voor zover daarin is vastgesteld dat bepaalde producenten die opnames in de studio’s van CDL hebben gemaakt met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun hebben ontvangen;

               —

               dientengevolge de in artikel 2 van de bestreden beschikking gelaste terugvordering van de steun nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat sprake is van staatssteun aan CDL (onjuiste toepassing van het beginsel van de particuliere investeerder), en schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 345 VWEU
               De Commissie heeft het beginsel van de particuliere investeerder onjuist toegepast en ten onrechte geconcludeerd dat sprake is van staatssteun. De investeringen van de Generalitat Valenciana (regering van de autonome regio Valencia) in CDL vonden op twee verschillende tijdstippen plaats, namelijk in 2000 en 2004, en de investeringsbesluiten werden in beide gevallen vastgesteld na de opstelling van bedrijfsplannen waaruit de te verwachten rentabiliteit van het project bleek. Bij de toepassing van het beginsel van de particuliere investeerder vergelijkt de Commissie dit project met de rentabiliteit van naar hun omvang niet vergelijkbare projecten en marktdeelnemers, zodat dit beginsel wordt uitgehold en de artikelen 107, lid 1, VWEU en artikel 345 VWEU worden geschonden.
               Bovendien weigert de Commissie in haar juridische en economische onderzoek rekening te houden met het feit dat naast het filmstudioproject ook sprake was van een project voor de ontwikkeling van een handels- en hotelgebied op de aangrenzende gronden die eigendom zijn van Sociedad Proyectos Temáticos de la Comunidad Valenciana (SPTCV). Indien rekening wordt gehouden met beide projecten, is de rentabiliteit van de investering in CDL nog hoger.

               2)

               Onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de verenigbaarheid van het CDL-project en motiveringsgebrek
               De Commissie laat buiten beschouwing dat het project in aanmerking kwam voor regionale steun omdat CDL zich in Alicante bevindt. Daar het om een groot investeringsproject ging, waren de Spaanse autoriteiten van mening dat CDL aanspraak kon maken op regionale steun ten belope van circa 36 %, hetgeen de Commissie niet heeft betwist. Desondanks wil de Commissie niet accepteren dat de rentabiliteit van het project nog hoger ligt wanneer het beginsel van de particuliere investeerder op 64 % van de investering wordt toegepast.
               Subsidiair menen verzoeksters dat de investering van de Valenciaanse autoriteiten in het filmstudiocomplex van CDL geheel of gedeeltelijk verenigbaar met de gemeenschappelijke markt moet worden verklaard op grond van artikel 107, lid 3, sub d, VWEU.
               De Commissie geeft niet aan waarom de steun aan de bouw van de filmstudio’s van CDL niet noodzakelijk, evenredig en adequaat is, of waarom deze steun ook niet (zelfs niet gedeeltelijk) om redenen die verband houden met cultuur verenigbaar is.

               3)

               Onjuiste rechtsopvatting als gevolg van het ontbreken van een besluit en in elk geval volledig ontbreken van een motivering met betrekking tot de financiële prikkels aan producties
               De Commissie is niet alleen van mening dat de investering in CDL als staatssteun is aan te merken, maar beschouwt ook alle financiële prikkels die aan filmproducenten zijn gegeven om in de studio’s van CDL opnames te maken, als staatssteun.
               Deze vermeende steun wordt slechts in één punt van de beschikking vermeld en daarin zonder nadere uitleg onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard. De beschikking bevat geen beschrijving van de betrokken maatregel, vermeldt evenmin welke informatie de lidstaat dienaangaande heeft verstrekt, bevat ook geen onderzoek of al dan niet sprake is van steunelementen en gaat niet in op de verenigbaarheidscriteria en op de vraag of er eventueel gerechtvaardigde verwachtingen zijn.
               Verzoeksters menen derhalve dat, gelet op het motiveringsgebrek, sprake is van een non-existente of nietige handeling. Voorts zijn de financiële prikkels in overeenstemming met artikel 107, lid 3, sub d, VWEU, aangezien is voldaan aan de voorwaarden van de mededeling van de Commissie van 2001 inzake steun aan de filmindustrie.


title: Zaak T-202/01: Beroep, op 30 augustus 2001 ingesteld door Free Trade Foods N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 303/26                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.10.2001
Verzoekster voert aan, dat de Commissie bij de uitoefening                    termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,
van haar beoordelingsbevoegdheid geen rekening heeft gehou-                   althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van
den met de omstandigheid dat een andere onderneming op                        de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
bepaalde gebieden van de glasproductie een machtspositie op                   subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
de markt zou krijgen of versterken, wanneer verzoekster van                   van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen
de markt verdwijnt. Hier is dus sprake van een kennelijke                     schadevergoeding, vermeerderd met de toepasselijke rente
beoordelingsfout, en meteen ook van een schending van                         vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de datum van
artikel 87, lid 3, sub c, EG. Bovendien is de Commissie                       algehele betaling;
uitgegaan van een herstructureringsplan, waarvan zij wist dat
het door de feiten achterhaald was.                                     3)    de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                              procedure.
Ten slotte voert verzoekster een schending aan van haar recht
op een eerlijke procedure, van haar recht van verdediging, en
van het beginsel van behoorlijk bestuur, een schending van de
motiveringsplicht (artikel 253 EG) alsmede een schending van            Middelen en voornaamste argumenten
artikel 20, lid 1, van verordening nr. 659/1999 (1).
                                                                        Verzoekster heeft op Curaçao een suikerverwerkende fabriek
(1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999         die gericht is op de verwerking van C-suiker afkomstig uit de
    tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van       Europese Gemeenschap. Deze suiker krijgt dan ingevolge de
    artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).                    EG/LGO-oorsprongcumulatie, LGO-oorsprong en kan vrij van
                                                                        heffingen in de EG worden ingevoerd.
                                                                        Door verordening 1325/2001 van de Commissie van 29 juni
                                                                        2001 (1) (de vijfde vrijwaringsmaatregel), gewijzigd door veror-
                                                                        dening 1476/2001 van de Commissie van 18 juli 2001 (2),
                                                                        werd er echter een quotum van 4 848 ton ingevoerd voor de
Beroep, op 30 augustus 2001 ingesteld door Free Trade                   periode van 1 juli tot 1 december 2001.
Foods N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen
                                                                        Verzoekster voert ter staving van haar verzoek de volgende
                         (Zaak T-202/01)                                middelen aan:
                                                                        —     schendig van artikel 109 LGO-besluit.
                         (2001/C 303/41)
                                                                        —     schending van de bij het EG verdrag ten gunste van LGO
                       (Procestaal: Nederlands)                               goederen vastgestelde rangorde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     schending van artikel 7, lid 5 van de overeenkomst inzake
schappen is op 30 augustus 2001 beroep ingesteld tegen de                     vrijwaringsmaatregelen, gesloten in het kader van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Free Trade                      WTO, alsmede van artikel 300, lid 7 EG-verdrag
Foods N.V., gevestigd te Curação (Nederlandse Antillen),
vertegenwoordigd door M.M. Slotboom en N.J. Helder, advoca-             —     onwettigheid van verordening 2553/97, waarvan de
ten te Rotterdam.                                                             bepalingen door de bestreden verordening eveneens van
                                                                              toepassing worden verklaard.
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 1325/2001 van de Commissie van 29 juni
1)    Verordening 1325/2001 van 29 juni 2001 tot invoering                  2001 tot verlenging van de toepassing van de vrijwaringsmaatre-
      van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit              gelen ten aanzien van de invoer,uit de landen en gebieden overzee,
      de landen en gebieden overzee, van producten van de                   van producten van de sector suiker met oorsprongscumulatie
                                                                            EG/LGO, voor de periode van 1 juli tot 1 december 2001
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO nietig te                (Publicatieblad Nr. L 177 van 30/06/2001 blz. 0057-0059).
      verklaren;                                                        (2) Verordening (EG) nr. 1476/2001 van de Commissie van 18 juli
                                                                            2001 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1325/2001, wat
2)    te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de                betreft de toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van
      schade door verzoekster geleden ten gevolge van de Vijfde             de invoer, uit de landen en gebieden overzee, van mengsels van
                                                                            suiker en cacaopoeder met oorsprongscumulatie ACS/LGO, voor
      Vrijwaringsmaatregel, alsmede te bepalen dat partijen                 de periode 1 juli-1 december 2001 (Publicatieblad Nr. L 195 van
      zich nader zullen verstaan omtrent de omvang van                      19/07/2001 blz. 0029-0030).
      de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van
      overeenstemming hierover, de procedure zal worden
      voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen


title: Zaak C-125/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 18 maart 2014 — Iron & Smith Kft./Unilever NV

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 18 maart 2014 — Iron & Smith Kft./Unilever NV
   (Zaak C-125/14)
   2014/C 175/28
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iron & Smith Kft.

      Andere partij in de procedure: Unilever NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Volstaat de bekendheid van een gemeenschapsmerk in één lidstaat om aan te tonen dat dit merk bekend is in de zin van artikel 4, lid 3, van richtlijn 2008/95/EG (1) betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (hierna: „richtlijn”), ook wanneer de nationale merkaanvraag waartegen oppositie is ingesteld op basis van deze bekendheid, in een ander land dan deze lidstaat is ingediend?

               2)

               Kunnen de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft vastgesteld met betrekking tot het normale gebruik van een gemeenschapsmerk worden gehanteerd bij de toepassing van de territoriale criteria op basis waarvan de bekendheid van een gemeenschapsmerk wordt beoordeeld?

               3)

               Indien de houder van een ouder gemeenschapsmerk aantoont dat zijn merk bekend is in andere landen dan de lidstaat waarin de nationale merkaanvraag is ingediend — die een aanmerkelijk deel van het grondgebied van de Europese Unie bestrijken — kan hij dan los daarvan gehouden zijn om ook voor die lidstaat voldoende bewijs aan te dragen?

               4)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, is het, gelet op de specifieke kenmerken van de gemeenschappelijke markt, mogelijk dat een merk dat in een aanmerkelijk deel van de Europese Unie intensief wordt gebruikt, volkomen onbekend is bij het relevante nationale publiek en dat daardoor niet is voldaan aan de andere voorwaarde van artikel 4, lid 3, van de richtlijn om de inschrijving te kunnen uitsluiten, in die zin dat er geen risico is dat afbreuk wordt gedaan aan de reputatie of het onderscheidend vermogen van het merk? Zo ja, welke feiten dient de houder van het gemeenschapsmerk dan aan te tonen opdat deze voorwaarde vervuld zou zijn?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).


title: Zaak T-585/11: Beroep ingesteld op 10 november 2011 — Cheverny Investments/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/60

      Beroep ingesteld op 10 november 2011 — Cheverny Investments/Commissie
      (Zaak T-585/11)
      (2012/C 25/115)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Cheverny Investments Ltd (St. Julians, Republiek Malta) (vertegenwoordiger: H. Prinz zu Hohenlohe-Langenburg, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  besluit C(2011) 275 van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 „KStG, Sanierungsklausel” nietig verklaren;

                  —

                  subsidiair, het besluit van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 nietig verklaren voor zover de Sanierungsklausel van § 8c, lid 1a, KStG volgens de in het nationale recht gegeven uitlegging niet alleen ondernemingen betreft die insolvent zijn of gebukt gaan onder een te zware schuldenlast of dreigen insolvent te worden, maar een sanering in de zin van § 8c, lid 1a, KStG, voor zover is voldaan aan de andere voorwaarden, ook bij ondernemingen waarvan de insolventie of een te zware schuldenlast nog kan worden voorkomen en dus louter te verwachten is, resulteert in het behoud van de overdracht van de verliezen in het geval van een verandering van aandeelhouder;

                  —

                  verweerster krachtens artikel 87, lid 2, eerste zin, van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat verweerster bij de analyse van het door haar betwiste § 8c, lid 1a, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (KStG) de vraag of er bij de Sanierungsklausel sprake is van een steunmaatregel onjuist heeft beoordeeld, voor zover zij stelt dat

                  —

                  de betwiste bepaling slechts van toepassing was op ondernemingen die insolvent zijn of insolvent dreigen te worden, maar niet op ondernemingen waarvan de insolventie of de te grote schuldenlast slechts te verwachten is;

                  —

                  de bepaling selectief is, waarbij zij ervan uitgaat dat het referentiestelsel niet het Körperschaftsteuergesetz zelf, maar § 8c van die wet is.
                  Voorts voert verzoekster aan, dat verweerster in het betwiste besluit beoordelingsfouten heeft gemaakt voor zover zij

                  —

                  het referentiestelsel ten opzichte van het KStG niet heeft bepaald in het licht van de door haarzelf vastgestelde mededeling over de toepassing van de regels betreffende steunmaatregelen van de staten op maatregelen op het gebied van de directe belastingen op ondernemingen (PB 1998, C 384, blz. 3) en haar voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende een gemeenschappelijke geconsolideerde heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting (CCCTB);

                  —

                  niet heeft gesteld dat de Sanierungsklausel werd gerechtvaardigd door de verstoring van het macro-economische evenwicht in het jaar 2009.
                  Volgens verzoekster maakt verweerster bijgevolg inbreuk op artikel 107, lid 1, VWEU.


title: Zaak C-523/08: Beroep ingesteld op 27 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/20

         Beroep ingesteld op 27 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-523/08)
   (2009/C 19/35)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en M.-A. Rabanal Suárez, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/71/EG van de Raad van 12 oktober 2005 betreffende een specifieke procedure voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op wetenschappelijk onderzoek (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/71/EG in nationaal recht is op 12 oktober 2007 verstreken.

      (1)  PB L 289, blz. 15.


title: Zaak C-459/08: Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/31

         Beschikking van de president van het Hof van 17 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-459/08) (1)

   2009/C 220/60

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2000 in zaak T-96/99: P. F. Fleurbaay tegen Europese Investeringsbank (Europese Investeringsbank (EIB) — Beroep van personeelsleden — Voor beroep vatbare handeling — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 233/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.8.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                          van 16 juni 2000                                                            van 22 mei 2000
  in zaak T-84/98: C tegen Raad van de Europese Unie (1)                    in zaak T-96/99: P. F. Fleurbaay tegen Europese Investe-
                                                                                ringsbank (1)
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Invaliditeits-                  (Europese Investeringsbank (EIB) — Beroep van personeels-
commissie — Pensionering — Schending van wezenlijke                         leden — Voor beroep vatbare handeling — Kennelijke niet-
vormvoorschriften — Misbruik van bevoegdheid — Morele                                                 ontvankelijkheid)
                                 schade)
                                                                                (2000/C 233/52)
                          (2000/C 233/51)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Engels)                              In zaak T-96/99, P. F. Fleurbaay, voormalig personeelslid van
                                                                            de Europese Investeringsbank, wonende te Waldbredimus
                                                                            (Luxemburg), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat te
In zaak T-84/98, C, voormalig ambtenaar van de Raad van de                  Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Europese Unie, wonende te Dublin, vertegenwoordigd door                     van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2,
S. O. Tuathail, barrister bij de balie van Ierland, domicilie
                                                                            tegen Europese Investeringsbank (gemachtigde: L. La Marca),
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. O. Toole ter Ierse                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het door de
Ambassade, Route d’Arlon 28, tegen Raad van de Europese                     Europese Investeringsbank bij wege van brief van haar presi-
Unie (gemachtigden: C. Robertson en T. Blanchet), betreffende
                                                                            dent van 18 februari 1999 genomen besluit, heeft het Gerecht
een beroep tot nietigverklaring van besluit 677/97 van de                   (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president,
Raad van 11 juli 1997 waarbij verzoekster wegens blijvende
                                                                            R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
algehele invaliditeit ambtshalve is gepensioneerd, en veroorde-
                                                                            op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
ling van de Raad tot vergoeding van de materiële en morele                  luidt als volgt:
schade die verzoekster heeft geleden, heeft het Gerecht (Eerste
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vi-            1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
laras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni                      lijkheid.
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
1)    Verklaart nietig besluit 677/97 van de Raad van 11 juli               3)    Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.
      1997 waarbij verzoekster wegens blijvende algehele invaliditeit
      ambtshalve is gepensioneerd.
                                                                            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
2)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het verschil
      tussen het salaris dat zij vóór haar pensionering ontving, en het
      salaris dat haar op basis van het bestreden besluit is toegekend,
      alsmede van elk ander bedrag dat verzoekster vóór haar
      pensionering ontving, vermeerderd met rente op de voet van
      5,5 % per jaar.                                                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
3)    Veroordeelt de Raad tot betaling aan verzoekster van het bedrag                                 van 22 mei 2000
      van 2 000 000 BEF ter vergoeding van de morele schade die
      deze heeft geleden, vermeerderd met rente op de voet van 5,5 %        in zaak T-103/99: Associazione delle cantine sociali venete
      per jaar tot aan de betaling.                                           tegen Europese Ombudsman en Europees Parlement (1)
4)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                 (Beroep wegens nalaten — Ombudsman — Niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
5)    Verwijst de Raad in de kosten.                                                                  (2000/C 233/53)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) PB C 278, van 5.9.1998.
                                                                            In zaak T-103/99, Associazione delle cantine sociali venete,
                                                                            gevestigd te Padua (Italië), vertegenwoordigd door I. Cacciavil-
                                                                            lani, advocaat te Venetië, en A. Cimino, advocaat te Padua,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van


title: Doorhaling van zaak C-113/95

text:
 30 . 12 . 95            NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 / 11
        opgelegd aan een landbouwer bij wie is vastgesteld, dat               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
        het werkelijk geconstateerde gebied minder groot is dan               Koninkrijk België .
        het in de steunaanvraag aangegeven gebied , indien het
        verschil meer dan 20 % bedraagt, maar geen boze opzet                 (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
        of grove nalatigheid is vastgesteld ?
 (') PB nr . L 391 van 31 . 12 . 1992 , hlz . 36 .
 ( 2 ) PB nr . L 156 van 7 . 7 . 1995 , blz . 27 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 13/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /21 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-14/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 1995
                             ( 95/C 351 / 19 )                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 13/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                      liaanse Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
26 september 1995 de doorhaling in het register gelast van                    (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
zaak C-14/95 : Commissie van de Europese Gemeenschap
pen tegen Koninkrijk België .
(') PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-125/95 ( )
                                                                                ( 95/C 351 /22 )
                                                                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                  Doorhaling van zaak C-98/95 ( )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 oktober
                             ( 95/C 351 /20 )                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-125/95 :
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu
De president van het Hof van Justitie van de Europese                         gese Republiek .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 september
1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-98/95 :                  (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                           GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     gezegd dat verzoekers sollicitatie niet in aanmerking kan
                        van 19 oktober 1995                                   worden genomen, en van het besluit van de Commissie van
                                                                              22 maart 1993 houdende afwijzing van verzoekers sollici
       in zaak T-562/93 : D. Obst tegen Commissie van de                      tatie, en anderzijds vergoeding van de materiële en morele
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                              schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Bezwarend                                Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt: B. Vester
besluit — Artikel 45 Ambtenarenstatuut — Kennisgeving                         dorf, president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters ;
 van vacature — Misbruik van bevoegdheid — Motivering                         griffier: H. Jung, op 19 oktober 19 95 een arrest gewezen
                     — Vergoeding van schade)                                 waarvan het dictum luidt als volgt:
                             ( 95 /C 351 /23 )
                                                                              1 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                         (Procestaai: Duits)                                       van een bedrag van 2 000 ecu als schadevergoeding voor
                                                                                een dienstfout.
In zaak T-562/93 , D. Obst, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Everberg                           2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
( België ), aanvankelijk vertegenwoordigd door H.-J . Moritz
en vervolgens door L. Mahlberg, advocaten, domicilie                          3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen
gekozen hebbende te Bridel ( Luxemburg ) bij M. Moritz,                            benevens een vierde van de kosten van verzoeker, die
Rue de Schönfels 25 A, tegen Commissie van de Europese                             drie vierde van zijn eigen kosten zal dragen .
Gemeenschappen ( gemachtigden : J. Griesmar en B. Wagen
baur), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring                (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
van advies nr. 45/93 van het Raadgevend Comité benoe
mingen van 18 februari 1993 , voor zover daarin wordt


title: Zaak T-107/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2013 door Cornelia Trentea tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2012 in zaak F-112/10, Trentea/FRA

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2013 door Cornelia Trentea tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2012 in zaak F-112/10, Trentea/FRA
   (Zaak T-107/13 P)
   2013/C 129/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Cornelia Trentea (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2012 in zaak F-112/10 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van 5 juni 2010 waarbij rekwirantes sollicitatie naar een post is afgewezen (ref. TA-ADMIN-AST 4-2009) en van het besluit om een andere sollicitant in die post aan te stellen; het FRA te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes materiële schade bestaande in het verschil tussen haar huidige salaris en het salaris van de rang AST 4, tot aan de pensioenleeftijd en met inbegrip van alle toelagen en vergoedingen alsmede van een compensatie voor de pensioenrechten; het FRA te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes immateriële schade welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt begroot; en

               —

               het FRA te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de regels voor de ontvankelijkheid van middelen: ontvankelijkheid van de ter terechtzitting in eerste aanleg aangevoerde middelen over het feit dat in het selectiecomité geen vertegenwoordiger van het personeelscomité was opgenomen — schending door de rechters in eerste aanleg van de motiveringsplicht. Volgens rekwirante heeft het GVA zich schuldig gemaakt aan schending van artikel 43, lid 1, van zijn Reglement voor de procesvoering door geen rekening te houden met het feit dat de betrokken middelen gebaseerd waren op stukken en informatie die FRA pas tijdens de procedure voor het GVA had overgelegd. Voorts heeft het GVA niet erkend dat de betrokken middelen ontvankelijk moeten worden geacht, omdat zij nauw verband hielden met andere grieven die tijdens de schriftelijke behandeling naar voren waren gebracht. Ten slotte heeft het GVA ten onrechte geoordeeld, zonder enige motivering, dat het middel geen middel vormde dat het ambtshalve kan opwerpen.

               2)

               Tweede middel: een feitelijke onjuistheid met betrekking tot de schriftelijke toetsen die tot gevolg heeft dat het GVA het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden en het bewijs verkeerd heeft opgevat. Rekwirante stelt dat het GVA een fout heeft gemaakt bij zijn oordeel dat niet was aangetoond noch was gesteld dat de in de schriftelijke toetsen gestelde vragen voor alle kandidaten dezelfde waren, aangezien verweerder dit in zijn verweerschrift heeft bevestigd. Deze onjuistheid is van invloed op zijn oordeel in rechte, aangezien het beginsel van gelijke behandeling verlangt dat schriftelijke toetsen op hetzelfde ogenblik voor alle kandidaten worden gehouden, en niet op verschillende dagen zoals het geval is geweest bij rekwirantes selectieprocedure. Bovendien hebben de rechters in eerste aanleg haar grieven betreffende het gebrek aan anonimiteit van de schriftelijke toetsen afgewezen, alleen op basis van een door rekwirante betwiste stelling van FRA.

               3)

               Derde middel: onregelmatige samenstelling van het selectiecomité, verkeerde opvatting van het bewijs en schending door het GVA van zijn motiveringsplicht. Rekwirante is van mening dat het GVA van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan en het bewijs verkeerd heeft opgevat toen het zonder enige verdere motivering oordeelde dat het hoofd van de afdeling administratie van FRA en de financieel manager van FRA grondige kennis en ervaring op het gebied van de inkoop hadden, gebaseerd op door rekwirante betwiste stellingen van FRA. Dit gebrek aan deskundigheid heeft eveneens invloed gehad op de uitkomst van de selectie.

               4)

               Vierde middel: schending van de motiveringsplicht, onredelijke termijn voor het wijzen van het vonnis. Volgens rekwirante zijn de rechters in eerste aanleg van een verkeerde rechtsopvatting uitgegaan, door te oordelen dat verweerder aan zijn motiveringsplicht had voldaan, aangezien rekwirante tot de procedure in eerste aanleg niet wist welke criteria waren gebruikt voor de beoordeling van haar sollicitatie, haar niet was meegedeeld aan welke kwalificaties zij niet voldeed en zij pas ter terechtzitting een specifieke uitsplitsing van de globale punten heeft gekregen. Het GVA heeft zich ook ten onrechte gebaseerd op een document dat verweerder ter terechtzitting had overgelegd om te oordelen dat verweerder had voldaan aan zijn motiveringsplicht, zonder dat enige uitzonderlijke omstandigheden zijn aangevoerd. Indien rekwirante, zoals zij had gevraagd, dit document tijdens de administratieve fase had ontvangen, zou zij beter in staat zijn geweest om te begrijpen waarom zij niet was geselecteerd en had zij dit besluit op een doeltreffender wijze kunnen betwisten. Bovendien zou de lengte van de procedure voor het GVA redelijker zijn geweest.

               5)

               Vijfde middel: schending van de artikelen 87, lid 2, en 88 van het Reglement voor de procesvoering van het GVA betreffende de kosten, schending van de motiveringsplicht. Rekwirante stelt dat het GVA haar ten onrechte in haar eigen en in verweerders kosten heeft verwezen.


title: Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-24/97)

text:
Nr. C 74/ 16            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  8 . 3 . 97
2 . Is het in strijd met het discriminatieverbod, het evenre                  waarden door de aangesloten banken op uniforme en
       digheidsbeginsel of andere beginselen van Gemeen                       bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich,
       schapsrecht, wanneer aan een landbouwer die het                         wat de in de motivering van de boven genoemde be
       grootste deel van het jaar in een andere lidstaat woont                 schikking bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun
       met zijn echtgenoot, die mede-eigenaar is van het be                   geheel genomen, betreft, met artikel 85 van het Ver
       drijf en die in Finse diplomatieke dienst is, die vergoe               drag, waar zij de handel tussen de Lidstaten ongunstig
       ding wordt ontzegd ?                                                    kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge
                                                                               hebben dat de mededinging binnen de gemeenschappe
(') PB nr. L 218 van 6 . 8 . 1991 , blz . 1 .                                  lijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?
( 2 ) PB nr. L 128 van 19 . 5 . 1975 , blz. 1 .
                                                                           4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid
                                                                               wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
                                                                               voor de overeenkomstige clausules in de borgstellings
                                                                               contracten en voor de contracten zelf, die op basis van
                                                                               deze voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI
Verzoek van het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Ka                        aangesloten banken, gesteld dat die banken, tezamen
mer, van 18 december 1996 om een prejudiciële beslissing                       kunnen worden geacht op de nationale markt een col
in het geding tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen                       lectieve machtspositie in de zin van artikel 86 van het
                         Banca Carige SpA                                      Verdrag in te nemen, en dat de toepassing van de be
                                                                               trokken voorwaarden misbruik van die machtspositie
                           ( Zaak C-23/97 )
                                                                               oplevert ?
                              ( 97/C 74/32 )
Het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Kamer heeft bij
beschikking van 18 december 1996 , ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 17 januari 1997, in het geding
tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen Banca Carige                    Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Commissie van
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
gende vragen :                                                                                ( Zaak C-24/97 )
                                                                                ( 97/C 74/33 )
1 . Zijn de Norme Bancarie Uniformi ( NBU ) (Uniforme
       Bankvoorwaarden ) die de Associazione Bancaria Italia
       na (ABI ) aan haar leden met betrekking tot kredietope             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       ningen in rekening courant oplegt en die door de ban               is op 17 januari 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
       ken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende                 bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
       wijze worden opgelegd en toegepast, voor zover de                   schappen, vertegenwoordigd door P. Hillenkamp en P. J.
       kredietopening onderworpen is aan een regeling van                  Kuijper, leden van haar juridische dienst, domicilie geko
       de vaststelling van de rentevoet, die niet van te voren             zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
       is bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in               van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirch
       overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar                berg.
       deze voorwaarden de handel tussen de Lidstaten on
       gunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
       schappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of ver
       valst ?                                                             — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
                                                                               heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                               krachtens de artikelen 48 , 52 en 59 van het EG-Ver
2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid                            drag alsmede artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 68/360/
       wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
       voor de desbetreffende clausules in overeenkomsten
                                                                               EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de op
                                                                               heffing van de beperkingen van de verplaatsing en het
       betreffende kredietopeningen in rekening courant, die                   verblijf van de werknemers der lidstaten en hun familie
       op basis van deze voorwaarden zijn gesloten tussen de                   binnen de Gemeenschap ('), en artikel 4, lid 1 , van
       bij de ABI aangesloten banken en hun klanten, gesteld                   Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973
       dat die banken, tezamen genomen, kunnen worden ge
                                                                               inzake de opheffing van de beperkingen van de ver
       acht op de nationale markt een collectieve machtsposi                  plaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidsta
       tie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in te ne
                                                                               ten binnen de Gemeenschap terzake van vestiging en
       men en dat de toepassing van de betrokken normen                        verrichten van diensten (2 ), door onderdanen van an
       ( betreffende de bepaling van de rentevoet) misbruik
                                                                               dere lidstaten op Duits grondgebied overeenkomstig
       van die machtspositie oplevert ?
                                                                                § 12 a , leden 2 en 3 , van het Aufenthaltsgesetz/EWG
                                                                               met betrekking tot de schuldmaatstaf en de oplegging
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                          van geldboetes onevenredig anders te behandelen dan
       normen betreffende het borgstellingscontract als waar                  eigen onderdanen die op vergelijkbare wijze niet aan
       borg voor de kredietopening, voor zover deze voor                      hun legitimatieplicht voldoen (§ 5 , leden 1 en 2, van
 ---pagebreak--- 8 . 3 . 97            UNLJ                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 74/ 17
      het Personalausweisgesetz, juncto § 17, lid 1 , van het                     actie tot handhaving van een door het Gemeenschaps
       Ordnungswidrigkeitengesetz );                                              recht verleend recht een vervaltermijn stelt welke aan
                                                                                vangt op een tijdstip dat is gelegen vóór de behoorlijke
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                         en volledige omzetting in nationaal recht van de richt
                                                                                lijn waarbij dat recht is verleend ?
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van de verplichtingen voortvloeiend uit de                         2 . Is met het Gemeenschapsrecht verenigbaar een regeling
artikelen 48 , 52 en 59 van het EG-Verdrag, artikel 4 van                         tot herstel van de rechten van een rechtssubject van
Richtlijn 68/360/EEG en artikel 4. van Richtlijn 73/148/                          wie is erkend dat zijn recht is geschonden en aan wie
EEG: uitgangspunt zijn het in het Gemeenschapsrecht ver                          teruggaaf van de gevorderde bedragen wordt toege
ankerde vrije verkeer van personen en het beginsel van                            kend, welke een berekeningswijze inhoudt die verschil
„ behandeling als eigen onderdanen ". Overtredingen door                          lend is van en ongunstiger dan die welke is voorzien
onderdanen van andere lidstaten van § 12 a , lid 1 , onder 2,                     voor acties tot terugbetaling tussen particulieren, en
van het Aufenthaltsgesetz zijn vergelijkbaar met overtre                         die in wezen wordt vastgesteld bij wetgevende hande
dingen door eigen onderdanen in de zin van § 5 , lid 1 ,                          ling van dezelfde overheidsinstantie die door haar niet
onder 1 en 2 , van het Personalausweisgesetz . Deze verge                        nakoming de schending van dit recht heeft veroor
lijkbaarheid vindt niet enkel haar rechtvaardiging in de                          zaakt ?
omstandigheid, dat artikel 9, lid 1 , van Richtlijn 68/360/
EEG en artikel 7 van Richtlijn 73/ 148/EEG uitdrukkelijk
verwijzen naar de legitimatiebewijzen van eigen onderda
nen. Daar het ontbreken van een geldig legitimatiebewijs,
paspoort of een ander in § 12 a, lid 2, van het Aufent
haltsgesetz/EWG genoemd papier het uit het Gemeen                           Beroep, op 31 januari 1997 ingesteld door Europees Parle
schapsrecht voortvloeiend verblijfsrecht niet opzij zet, gaat                            ment tegen Raad van de Europese Unie
het bovendien bij de legitimatieplicht in beide gevallen —
het geval van de onderdaan van een andere lidstaat en dat                                            ( Zaak C-42/97 )
van een eigen onderdaan — om een principieel gelijkwaar                                                ( 97/C 74/35 )
dige bestuursrechtelijke modaliteit, met — in het geval van
de onderdaan van een andere lidstaat — louter declara
toire waarde wat het uit het Gemeenschapsrecht voort                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vloeiende verblijfsrecht betreft.                                            is op 31 januari 1997 beroep tegen Raad van de Europese
                                                                             Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoor
Daaruit volgt, dat noch een verschillende schuldmaatstaf,                    digd door J. Schoo en N. Lorenz als gemachtigden, domi
noch een verschillende geldboeteregeling toelaatbaar is .                    cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het Secretariaat
                                                                             generaal van het Europees Parlement, dienst Post en
H PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 13 .                               registratie, Batiment Tour, Luxemburg.
( 2 ) PB nr. L 172 van 28 . 6 . 1973 , blz . 14 .
                                                                             Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove be
                                                                             hage:
                                                                             — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te ver
Verzoeken van het Tribunale Civile di Genova bij beschik                          klaren de beschikking van de Raad van 21 november
kingen van 19, 21 en 23 november 1996 om een prejudi                              1996 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter
ciële beslissing in de gedingen tussen 1 . Fiduciaria Inter                       bevordering van de taalverscheidenheid in de Gemeen
nazionale Srl, 2 . Giolfo e C. Srl, 3 . Ligure Piemontese                          schap in de informatiemaatschappij ( MLIS ), en
Società d'Intermediazione Mobiliare SpA, 4. SO.ME.FI,
Srl, 5 . SAIA Srl, 6. Svin Servizi SpA, en Amministrazione
                      delle Finanze dello Stato                              — verweerder in de kosten te verwijzen.
               ( Zaken C-25/97 tot en met C-30/97 )
                                                                             Middelen en voornaamste argumenten
                              ( 97/C 74/34)
                                                                             Het doel en de uiteindelijke kerninhoud van de bestreden
 Het Tribunale Civile di Genova heeft bij beschikkingen
 van 19 , 21 en 23 november 1996, ingekomen ter griffie                      handeling is de bevordering van de taaidiversiteit. De di
 van het Hof van Justitie op 22 januari 1997, in de gedin                   versiteit en de rijkdom van de Gemeenschapstalen zijn een
                                                                              belangrijk onderdeel van het cultureel erfgoed. Het MLIS
 gen tussen 1 . Fiduciaria Internazionale Sri, 2 . Giolfo e C.
 Sri, 3 . Ligure Piemontese Societa d'Intermediazione Mobi                   programma beoogt de burgers van de Gemeenschap in
                                                                              staat te stellen hun kennis van de cultuur van de andere
 liare SpA, 4 . SO.ME.FI. Sri, 5 . SAIA Sri, 6 . Svin Servizi
                                                                              lidstaten te verbeteren, een doel dat in artikel 128 , lid 2,
 SpA, en Amministrazione delle Finanze dello Stato, het
                                                                              eerste streepje, van het EG-Verdrag uitdrukkelijk wordt
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                              genoemd . De bestreden beschikking kon derhalve niet bui
 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                              ten artikel 128 van het EG-Verdrag om op de enkele basis
 vragen :
                                                                              van artikel 130 van het EG-Verdrag worden gegeven .
  1 . Is met het Gemeenschapsrecht verenigbaar een natio
       nale wettelijke regeling die voor de instelling van een


               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/1

         (2008/C 183/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 171 van 5.7.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 158 van 21.6.2008

      PB C 142 van 7.6.2008

      PB C 128 van 24.5.2008

      PB C 116 van 9.5.2008

      PB C 107 van 26.4.2008

      PB C 92 van 12.4.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-179/09: Beroep ingesteld op 28 april 2009 — Dunamenti Erőmű/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/16

         Beroep ingesteld op 28 april 2009 — Dunamenti Erőmű/Commissie
   (Zaak T-179/09)
   2009/C 167/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dunamenti Erőmű Zrt. (Százhalombatta, Hongarije) (vertegenwoordigers: J. Lever, QC, A. Nourry en R. Griffith, Solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking en alle onderdelen van het dispositief nietig verklaren voor zover deze verzoekster betreffen;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 en 5 van de beschikking nietig verklaren voor zover daarbij wordt gelast meer steun terug te vorderen van verzoekster dan hetgeen de Commissie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt had moeten achten;

               —

               een maatregel van instructie gelasten overeenkomstig artikel 65 van het Reglement voor de procesvoering door de Commissie te verzoeken kopieën over te leggen van alle schriftelijke communicatie tussen de Commissie en de Hongaarse autoriteiten alsmede alle notulen van vergaderingen en besprekingen tussen hen, zoals zijn genoemd in punt 466 van de bestreden beschikking;

               —

               indien het Gerecht ermee instemt dat bijstand van deskundigen van nut kan zijn, als maatregel van instructie bevelen dat een deskundigenrapport wordt opgesteld, alsmede elke andere maatregel van instructie gelasten die het Gerecht passend acht;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 2223 def van de Commissie van 4 juni 2008 waarbij onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard de steun die door de Hongaarse autoriteiten aan een aantal elektriciteitsproducenten is toegekend in de vorm van langlopende stroomafname-overeenkomsten (power purchase agreements: „PPA”) die vóór de toetreding van de Republiek Hongarije tot de Europese Unie waren gesloten tussen de netwerkexploitant Magyar Villamos Müvek Rt. („MVM”), die in handen is van de Hongaarse staat, en deze producenten [Steunmaatregel van de staten C 41/2005 (ex NN 49/2005) — Hongaarse „gestrande kosten”]. Verzoekster is in de bestreden beschikking geïdentificeerd als een verkrijger van de gestelde staatssteun en de beschikking gelast Hongarije om de steun, vermeerderd met rente, van verzoekster terug te vorderen.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster vier middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt zij dat de Commissie artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden voor zover zij verzoeksters PPA als staatssteun heeft aangemerkt hoewel de Commissie heeft erkend dat het een „essentiële” overeenkomst vóór privatisering vormde. Volgens verzoekster handelden de Hongaarse autoriteiten derhalve in overeenstemming met het beginsel van een investeerder in een markteconomie. Verzoekster stelt dat de Commissie het verdrag betreffende de toetreding van Hongarije en artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999 van de Raad (1) verkeerd heeft toegepast.
   Ten tweede stelt verzoekster dat zelfs indien, quod non, de PPA verzoekster staatssteun zou hebben toegekend in 1995, zij er een gewettigd vertrouwen in mocht stellen dat die steun volgens het gemeenschapsrecht als bestaande steun zou worden behandeld.
   Ten derde betoogt verzoekster dat de beschikking, door verzoeksters PPA als onverenigbare staatsteun aan te merken, inbreuk maakt op het evenredigheidsbeginsel omdat de steun ten onrechte was gekwalificeerd als exploitatiesteun en niet als onverenigbaar had moeten worden beschouwd zelfs voor zover deze verzoekster compenseerde voor haar gestrande kosten. Voorts betoogt verzoekster dat deze slotsom onvoldoende en/of gebrekkige is gemotiveerd en inbreuk maakt op artikel 87, lid 3, sub a, EG door niet te erkennen dat verzoekster PPA een rol heeft gespeeld in de bevordering van de economische ontwikkeling.
   Ten vierde betoogt verzoekster dat het bevel tot terugvordering inbreuk maakt op artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 en op de algemene beginselen van gemeenschapsrecht zoals het beginsel van bescherming van rechtmatige belangen en van het gewettigde vertrouwen. Voorts stelt verzoekster dat de Commissie wezenlijke vormvereisten, zoals het recht om te worden gehoord, heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).


title: Zaak T-347/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 december 2008 — iTouch International/BHIM — Touchnet Information Systems (iTouch)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/68

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 december 2008 — iTouch International/BHIM — Touchnet Information Systems (iTouch)
   (Zaak T-347/08) (1)

   (2009/C 44/117)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-76/15: Beroep ingesteld op 18 februari 2015 — KENUP Foundation e.a./EIT

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/40

         Beroep ingesteld op 18 februari 2015 — KENUP Foundation e.a./EIT
   (Zaak T-76/15)
   (2015/C 146/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: KENUP Foundation (Kalkara, Malta), Candena GmbH (Lüneburg, Duitsland), Center odličnosti za biosenzoriko, instrumentacijo in procesno kontrolo (CO BIK) (Ajdovščina, Slovenië), Evotec AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Soltész, C. Wagner en H. Weiß, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het Europees Instituut voor innovatie en technologie van 9 december 2014 tot aanwijzing van kennis- en innovatiegemeenschappen (02008.EIT.2014.I.EIT.GB) en tot afwijzing van het voorstel van KENUP, waarvan kennis is gegeven bij brief van 10 december 2014 (012234.EIT.D.2014.MK), en

               —

               verwijzing van het EIT in de kosten van verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de bestreden besluiten, waarbij het voorstel van KENUP werd afgewezen, waren niet genomen door het bevoegde orgaan van de Unie.

               2.

               Tweede middel: bij het aannemen van de bestreden besluiten heeft het EIT niet de selectieprocedure gevolgd die van toepassing is.

               3.

               Derde middel: door verzoekende partij geen kennis te geven van het besluit tot aanwijzing, heeft het EIT niet aan de motiveringsplicht voldaan.

               4.

               Vierde middel: bij de evaluatie van het voorstel van KENUP hebben de externe deskundigen van het EIT het beginsel van gelijke behandeling geschonden.

               5.

               Vijfde middel: bij de evaluatie van het voorstel van KENUP hebben de externe deskundigen van het EIT de transparantiebeginselen en de motiveringsplicht geschonden.

               6.

               Zesde middel: bij de evaluatie van het voorstel van KENUP hebben de externe deskundigen van het EIT de bepalingen inzake ethische toetsing van de verordening betreffende deelname aan Horizon 2020 geschonden.

               7.

               Zevende middel: de evaluatie van het voorstel van KENUP door de externe deskundigen van het EIT bevat kennelijke fouten bij de beoordeling van het voorstel.

               8.

               Achtste middel: deskundigen van het EIT en leden van de raad van bestuur van het EIT die betrokken waren bij de selectieprocedure die heeft geleid tot het bestreden besluit, verkeerden in een positie waarbij hun belangen conflicteerden met die van de Europese Unie.

               9.

               Negende middel: de oproep van het EIT uit 2014 tot het indienen van voorstellen voor kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG’s) schendt de procedureregels met betrekking tot de selectieprocedure voor KIG’s.


title: Zaak C-272/06: Beschikking van de president van het Hof van 12 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Angers — Frankrijk) — EARL Mainelvo/Denkavit France SARL

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/25

         Beschikking van de president van het Hof van 12 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Angers — Frankrijk) — EARL Mainelvo/Denkavit France SARL
   (Zaak C-272/06) (1)

   (2007/C 199/41)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-450/17: Beroep ingesteld op 18 juli 2017 — Eurosupport — Fineurop support/EIGE

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/16

         Beroep ingesteld op 18 juli 2017 — Eurosupport — Fineurop support/EIGE
   (Zaak T-450/17)
   (2017/C 357/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eurosupport — Fineurop support Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE)

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit van 8 mei 2017 tot afwijzing van verzoeksters inschrijving in procedure EIGE/2017/OPER/04 „Female Genital Mutilation: Estimating Girls at Risk” (genitale verminking bij vrouwen: inschatting welke meisjes gevaar lopen) alsmede de daaropvolgende besluiten waarbij de offerte van een andere inschrijver werd aanvaard en hem het contract werd gegund, nietig verklaren;

               —

               verweerster gelasten de door verzoekster geleden schade te vergoeden, te vermeerderen met rente ter hoogte van 8 % of, subsidiair, een schadeloosstelling te vermeerderen met rente ter hoogte van 8 % te betalen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, het transparantiebeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel, aan niet-nakoming van de geheimhoudingsplicht en voorts aan een kennelijke beoordelingsfout.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een tegenstrijdige motivering van de beoordelingsbesluiten en schending van het evenredigheidsbeginsel bij de beoordeling van verzoeksters inschrijving.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht op behoorlijk bestuur.


title: Zaak C-479/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Laserdisken ApS/Kulturministeriet (Richtlijn 2001/29/EG — Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Artikel 4 — Distributierecht — Uitputtingsregel — Rechtsgrondslag — Internationale overeenkomsten — Mededingingsbeleid — Evenredigheidsbeginsel — Vrijheid van meningsuiting — Gelijkheidsbeginsel — Artikelen 151 EG en 153 EG)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Laserdisken ApS/Kulturministeriet
   (Zaak C-479/04) (1)

   (Richtlijn 2001/29/EG - Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Artikel 4 - Distributierecht - Uitputtingsregel - Rechtsgrondslag - Internationale overeenkomsten - Mededingingsbeleid - Evenredigheidsbeginsel - Vrijheid van meningsuiting - Gelijkheidsbeginsel - Artikelen 151 EG en 153 EG)
   (2006/C 281/15)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Østre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laserdisken ApS

      Verwerende partij: Kulturministeriet
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Geldigheid en uitlegging van artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Uitputting van het recht van de houder uitsluitend in geval van eerste verkoop of eerste andere eigendomsoverdracht in de Gemeenschap door de rechthebbende of met diens toestemming — Invoer uit derde landen van DVD's met cinematografische werken
   Dictum

               1)

               Bij onderzoek van de eerste prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij.

               2)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale regels volgens welke het distributierecht met betrekking tot het origineel of kopieën van een werk is uitgeput, wanneer de eerste verkoop of andere eigendomsovergang buiten de Europese Gemeenschap geschiedt door de rechthebbende of met diens toestemming.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak C-339/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 22 mei 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/74/EG — Artikelen 3 en 5, lid 2 — Verbod van houden van legkippen in niet-aangepaste kooien — Houden van legkippen in kooien die niet in overeenstemming zijn met vereisten van deze richtlijn)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/12

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 22 mei 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-339/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 1999/74/EG - Artikelen 3 en 5, lid 2 - Verbod van houden van legkippen in niet-aangepaste kooien - Houden van legkippen in kooien die niet in overeenstemming zijn met vereisten van deze richtlijn))
   2014/C 253/15
   Procestaal: Italiaans.

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, F. Urbani Neri, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3 en 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen (PB L 203, blz. 53)

      Dictum

               1)

               Door er niet op toe te zien dat legkippen vanaf 1 januari 2012 niet meer worden gehouden in niet-aangepaste kooien, is de Republiek Italië de krachtens de artikelen 3 en 5, lid 2, van richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-341/05: Verzoek van de Arbetsdomstol van 15 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laval un Partneri enerzijds en Svenska Byggnadsarbetareförbundet, Svenska Byggnadsarbetareförbundets avdelning 1 Byggettan, en Svenska Elektrikerförbundet anderzijds

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/10

         Verzoek van de Arbetsdomstol van 15 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laval un Partneri enerzijds en Svenska Byggnadsarbetareförbundet, Svenska Byggnadsarbetareförbundets avdelning 1 Byggettan, en Svenska Elektrikerförbundet anderzijds
   (Zaak C-341/05)
   (2005/C 281/18)
   Procestaal: Zweeds
   De Arbetsdomstol heeft bij beschikking van 15 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 september 2005, in het geding tussen Laval un Partneri enerzijds en Svenska Byggnadsarbetareförbundet, Svenska Byggnadsarbetareförbundet avdelning 1 Byggettan, en Svenska Elektrikerförbundet anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „1.

               Is het verenigbaar met de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrij verrichten van diensten en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, alsmede richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, dat vakorganisaties via collectieve acties in de vorm van een blokkade een buitenlandse dienstverrichter proberen te bewegen in het ontvangende land een collectieve overeenkomst inzake de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden te sluiten, zoals in voornoemde beslissing van de Arbetsdomstol is uiteengezet, indien de situatie in het ontvangende land van dien aard is dat de wettelijke regeling waarbij de richtlijn is omgezet, geen uitdrukkelijke bepalingen bevat over de toepassing van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden in collectieve overeenkomsten?

               2.

               De Zweedse medbestämmandelag verbiedt collectieve acties die ertoe strekken een tussen andere sociale partners gesloten collectieve arbeidsovereenkomst ter zijde te stellen. Dat verbod geldt evenwel volgens een bijzondere bepaling, die deel uitmaakt van de zogenoemde lex Britannia, enkel wanneer een vakorganisatie acties organiseert in verband met arbeidsverhoudingen waarop de medbestämmandelag rechtstreeks van toepassing is, wat in de praktijk betekent dat het verbod niet geldt voor collectieve acties tegen buitenlandse ondernemingen die tijdelijk in Zweden een werkzaamheid met hun eigen personeel uitoefenen. Staan de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrije verkeer van diensten en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, alsmede richtlijn 96/71 in de weg aan de toepassing van voornoemde regel — die tezamen met de overige bepalingen van de lex Britannia tot gevolg heeft dat Zweedse collectieve overeenkomsten van toepassing worden en voorrang krijgen boven reeds gesloten buitenlandse collectieve overeenkomsten –, op collectieve acties in de vorm van een blokkade die Zweedse vakorganisaties tegen een tijdelijk in Zweden verblijvende dienstverrichter hebben georganiseerd?”


title: Zaak T-644/13 R: Beschikking van de rechter in kort geding van 4 februari 2014 — Serco Belgium e.a./Commissie ( „Kort geding — Overheidsopdracht — Aanbestedingsprocedure — Afwijzing van inschrijving — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Fumus boni juris” )

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/45

         Beschikking van de rechter in kort geding van 4 februari 2014 — Serco Belgium e.a./Commissie
   (Zaak T-644/13 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdracht - Aanbestedingsprocedure - Afwijzing van inschrijving - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Fumus boni juris”))
   2014/C 175/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Serco Belgium SA (Brussel, België), SA Bull NV (Brussel) en Unisys Belgium SA (Brussel) (vertegenwoordigers: V. Ost en M. Vanderstraeten, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude, L. Cappelletti en F. Moro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot, ten eerste, opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van 30 oktober 2013 waarbij de inschrijving van het consortium van verzoeksters voor de openbare aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2012/026 — IT-servicebeheer voor de geïntegreerde en geconsolideerde IT-desktopomgeving van de Europese Commissie (ITIC-SM) (PB 2012/S 69 — 112095), is afgewezen en de opdracht aan een ander consortium is gegund, ten tweede, een bevel aan de Commissie zich te onthouden van sluiting van de litigieuze raamovereenkomst en van sluiting van specifieke overeenkomsten krachtens deze raamovereenkomst, en ten derde, eventuele andere passende voorlopige maatregelen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-466/04: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Cantabria, Sala de lo Social van 1 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Manuel Acereda Herrera en Servicio Cántabro de Salud

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/12

         Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Cantabria, Sala de lo Social van 1 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Manuel Acereda Herrera en Servicio Cántabro de Salud
   (Zaak C-466/04)
   (2005/C 19/25)
   Procestaal: Spaans
   Het Tribunal Superior de Justicia de Cantabria, Sala de lo Social heeft bij beschikking van 1 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 november 2004, in het geding tussen Manuel Acereda Herrera en Servicio Cántabro de Salud, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Dienen de artikelen 22, lid 1, sub c, 22, lid 2, en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/1971 van de Raad van 14 juni 1971 in de geconsolideerde versie van verordening (EG) 118/1997 (1) van de Raad, aldus te worden uitgelegd dat de toestemming van het bevoegde orgaan aan een rechthebbende om zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven teneinde aldaar een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling te ondergaan, voor deze laatste tevens het recht inhoudt op vergoeding van de daarmee verband houdende reis-, verblijf- en/of levensonderhoudskosten door het orgaan dat de toestemming heeft verleend?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: bestaat er in het gemeenschapsrecht een regel of een criterium om de te vergoeden kosten en het bedrag daarvan vast te stellen?

               3)

               Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: is het verenigbaar met de bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten en de gemeenschapsinstellingen als bepaald in het EG Verdrag en, in het bijzonder, met artikel 10 (oud artikel 5) ervan, alsmede met het in artikel 249 EG (oud artikel 189) bepaalde rechtskarakter van de gemeenschapsverordeningen, dat een lidstaat via nationale bepalingen ter uitvoering van een gemeenschapsverordening de inhoud van deze laatste met nieuwe regels aanvult, waarbij voor gevallen die in de verordening onder dezelfde rechtsregeling vallen, een verschillende regeling wordt ingevoerd waardoor het voor de burgers minder interessant wordt om van de rechten en bevoegdheden waarover zij uit hoofde van de gemeenschapsregeling beschikken, gebruik te maken? Meer bepaald: is het met het EG Verdrag en met verordening (EEG) 1408/71 van de Raad verenigbaar, dat het Koninkrijk Spanje bepalingen van nationaal recht handhaaft waarbij aan de sociaalverzekerden, naast de in artikel 22 van deze verordening verleende rechten, aanvullende rechten op prestaties worden verleend, doch waarbij tussen de verschillende gevallen van dit artikel wordt gedifferentieerd, zodat enkel in het geval onder lid 1, sub c, de aanvullende prestaties niet worden verleend, zonder dat voor deze differentiatie kennelijk een objectieve, evenredige en redelijke rechtvaardiging bestaat?

               4)

               In elk geval:

                           a)

                           Staat het in artikel 12 EG neergelegde verbod van discriminatie op grond van nationaliteit in de weg aan een nationale wetsbepaling zoals die van artikel 5, lid 3, van Real Decreto 63/1995, waarbij artikel 18, lid 3, van Decreto 2766/1967 wordt afgeschaft en de Spaanse sociaalverzekerden, wanneer de prestatie waar zij recht op hebben hun, gelet op hun toestand en het te verwachten ziekteverloop, door het stelsel van openbare gezondheidszorg niet binnen een redelijke termijn wordt verstrekt, niet langer vergoeding kunnen verkrijgen van kosten van verzorging die door op Spaans grondgebied gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg is verstrekt, terwijl het sociaal verzekeringsorgaan gehouden is toe te staan dat deze prestatie in dergelijke gevallen door op het grondgebied van andere lidstaten gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg aan de rechthebbende wordt verleend?

                           b)

                           Staat de in de artikelen 49 en volgende EG gewaarborgde vrijheid van dienstverrichting in de weg aan een nationale wetsbepaling zoals die van artikel 5, lid 3, van Real Decreto 63/1995, waarbij artikel 18, lid 3, van Decreto 2766/1967 wordt afgeschaft en de Spaanse sociaalverzekerden, wanneer de prestatie waar zij recht op hebben hun, gelet op hun toestand en het te verwachten ziekteverloop, door het stelsel van openbare gezondheidszorg niet binnen een redelijke termijn wordt verstrekt, niet langer vergoeding kunnen verkrijgen van kosten van verzorging die door op Spaans grondgebied gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg is verstrekt, terwijl het sociaal verzekeringsorgaan gehouden is toe te staan dat deze prestatie in dergelijke gevallen door op het grondgebied van andere lidstaten gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg aan de rechthebbende wordt verleend?

                           c)

                           Staan de mededingingsregels van de artikelen 81, 82 en 87 EG in de weg aan een nationale wetsbepaling zoals die van artikel 5, lid 3, van Real Decreto 63/1995, waarbij artikel 18, lid 3, van Decreto 2766/1967 wordt afgeschaft en de Spaanse sociaalverzekerden, wanneer de prestatie waar zij recht op hebben hun, gelet op hun toestand en het te verwachten ziekteverloop, door het stelsel van openbare gezondheidszorg niet binnen een redelijke termijn wordt verstrekt, niet langer vergoeding kunnen verkrijgen van kosten van verzorging die door op Spaans grondgebied gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg is verstrekt, terwijl het sociaal verzekeringsorgaan gehouden is toe te staan dat deze prestatie in dergelijke gevallen door op het grondgebied van andere lidstaten gevestigde ondernemingen of zelfstandigen uit de gezondheidszorg aan de rechthebbende wordt verleend?

      (1)  Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, PB L 28 van 30.1.1997, blz. 1.


title: Zaak T-155/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Khaled Kaddour/Raad

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/23

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Khaled Kaddour/Raad
   (Zaak T-155/15)
   (2015/C 190/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Khaled Kaddour (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: A. Boesch, D. Amaudruz en M. Ponsard, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               gelasten dat het dossier van procedure T-654/11 bij het dossier wordt gevoegd;

               —

               verzoeker het recht op repliek verlenen en het recht om in repliek nieuwe stukken over te leggen en getuigen op te roepen;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/108 van de Raad van 26 januari 2015 en uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/117 van de Raad van 26 januari 2015 nietig verklaren, voor zover die handelingen verzoeker betreffen;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-653/11, Jaber/Raad (1).

      (1)  PB 2012, C 58, blz. 12.


title: Zaak C-518/99: Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 22 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen R. Gaillard en A. Chekili

text:
C 63/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
bijdragebetaling berustende uitkering is in de zin van artikel 4,     De Franse regering betoogt, dat de Commissie het voorzorgsbe-
lid 2 bis, van de verordening, zodat op een persoon die —             ginsel heeft miskend door enkel melding te maken van de
zoals verzoekster — na 1 juni 1992 aan de voorwaarden voor            conclusie van de WS, zonder te onderzoeken of nieuwe
toekenning van deze uitkering voldoet, uitsluitend de bij             maatregelen noodzakelijk zijn, en door „beoordeling van het
artikel 10 bis van de verordening ingevoerde coördinatierege-         risico” te verwarren met „beheer van het risico”. De Commissie
ling moet worden toegepast?                                           heeft zich geen oordeel gevormd over de wetenschappelijke
                                                                      adviezen op het gebied van boviene spongiforme encefalopha-
                                                                      thie (BSE), ook niet over minderheidsstandpunten, die steun
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.                                    bieden aan de onzekerheden omtrent het bestaan of de omvang
(2) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.                                   van risico’s voor de gezondheid van de mens (met name het
(3) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1.
                                                                      advies van de Agence française pour la sécurité sanitaire
                                                                      des aliments (AFSSA) en het deskundigenrapport inzake
                                                                      overdraagbare subacute sponiforme encefalopathie). De Com-
                                                                      missie heeft nagelaten, de noodzakelijke beschermende maatre-
                                                                      gelen te treffen zonder te wachten tot de realiteit en de ernst
                                                                      van die risico’s volledig waren aangetoond. Door na te laten,
                                                                      haar besluit om het embargo op Brits rundvlees per 1 augustus
                                                                      1999 op te heffen, te wijzigen zo niet in te trekken, heeft de
                                                                      Commissie het uit het Verdrag en de rechtspraak van het hof
                                                                      voortvloeiende voorzorgsbeginsel geschonden. Haar beschik-
Beroep, op 29 december 1999 ingesteld door Commissie                  king berust derhalve op schending van de Verdragen, procedu-
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     rele onregelmatigheden en gebrekkige motivering.
                               bliek
                                                                      (1) PB L 195 van 28.7.1999: beschikking 1999/514/EG van de
                       (Zaak C-514/99)                                    Commissie van 23.7.1999 houdende vaststelling van de datum
                                                                          waarop mag worden begonnen met de verzending, in het kader
                                                                          van de „Data-Based-Export-Scheme”, van van runderen verkregen
                        (2000/C 63/33)                                    producten uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid
                                                                          5, van beschikking 98/256/EG van de Raad (PB L 123, blz. 33).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 december 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door R. Abraham, directeur juridische
zaken bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, K. Rispal-Bel-
langer, onderdirecteur, en R. Loosli-Surrans, chargée de mis-
sion bij dit ministerie, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Franse Ambassade, Boulevard                 Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 22 decem-
Joseph II 8b.                                                         ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen R. Gaillard en A. Chekili
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:                                       (Zaak C-518/99)
— de beschikking van de Commissie houdende weigering                                            (2000/C 63/34)
     over te gaan tot wijziging of intrekking van beschikking
     1999/514/EG (1), nietig te verklaren.
                                                                      Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                      22 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      Justitie op 31 december 1999, in het geding tussen R. Gaillard
Middelen en voornaamste argumenten                                    en A. Chekili, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
Het beroep is gericht tegen een beschikking van de Commissie
die kenbaar is gemaakt door een verklaring van 29 oktober
1999 van commissielid Byrne, volgens welke het, gelet op het          „Vormt de vordering tot ontbinding van de verkoop van
advies van de wetenschappelijke stuurgroep (WS) van dezelfde          onroerend goed en tot betaling van schadevergoeding naar
datum, niet noodzakelijk was „het besluit het embargo op              aanleiding van deze ontbinding een vordering ‘ten aanzien van
de exporten van Brits rundvlees op te heffen, opnieuw te              zakelijke rechten op (...) onroerende goederen‘ in de zin van
onderzoeken”, en vooral door het besluit van 17 november              artikel 16 van het verdrag van 27 september 1968 betreffende
1999 waarbij de Commissie Frankrijk heeft aangemaand zich             de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
naar beschikking 1999/514/EG te voegen en zijn embargo op             singen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel
te heffen. Het beroep is primair gebaseerd op schending van           op 27 september 1968?”
het voorzorgsbeginsel door de Commissie en subsidiair op
onjuistheid van de gevolgde procedure en ontoereikendheid
van de motivering van de bestreden beschikking.