title: Zaak C-150/01: Beroep, op 9 april 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 173/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.6.2001
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales)                             2.    Omvat het „totale bedrag dat de reiziger moet
(Civil Division) van 13 maart 2001 om een prejudiciële                             betalen” als bedoeld in artikel 26, lid 2, ook het
beslissing in het geding tussen Commissioners of customs                           hierboven onder c bedoelde aanvullende bedrag?
           and excise en First Choice Holidays PLC
                        (Zaak C-149/01)                                (1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                           betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                           inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                           over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
                        (2001/C 173/47)                                    13.06.77, blz. 1).
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft
bij beschikking van 13 maart 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 26 maart 2001, in het geding tussen
Commissioners of customs and excise en First Choice Holidays
PLC, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
                                                                       Beroep, op 9 april 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Wanneer een touroperator/reisorganisator als bedoeld in ar-
tikel 26 van richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad                                              (Zaak C-150/01)
a)    aan klanten pakketreizen levert op eigen naam via een                                    (2001/C 173/48)
      reisagent;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
b)    de reisagent toestaat om pakketreizen te leveren met             op 9 april 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
      korting op de prijs zoals die in de brochure van de              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      touroperator is aangekondigd (zodat de klant voor de reis        digd door M. Patakia en B. Mongin als gemachtigden, domicilie
      slechts de verlaagde prijs hoeft te betalen);                    gekozen hebbende te Luxemburg.
c)    met de reisagent die de pakketreis tegen korting levert,         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
      overeenkomt dat deze hem niet alleen de werkelijk door           dat het den Hove behage:
      de klant betaalde prijs maar ook een aanvullend bedrag
      dat gelijk is aan de korting die is verleend aan de klant
      (die geen weet heeft van de financiële afspraken tussen de       1)    vast te stellen dat de Franse Republiek, door een regel-
      touroperator en de reisagent), zodat de reisagent tegen-               geving te handhaven die in andere lidstaten gevestigde
      over de touroperator aansprakelijk is voor de volle                    gemachtigden inzake industriële eigendom verplicht, te
      brochureprijs van de vakantiereis;                                     zijn ingeschreven op de Franse lijst van gemachtigden
                                                                             inzake industriële eigendom en derhalve de Franse kwali-
                                                                             ficatie alsmede een woonplaats of vestiging in Frankrijk
d)    zich verbindt aan de reisagent een commissie te betalen                te hebben om in Frankrijk diensten te kunnen verrichten,
      op basis van de brochureprijs van de reis, die in de                   niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
      praktijk wordt verrekend met de door de reisagent                      rusten krachtens de artikelen 49 tot en met 55 EG-
      verschuldigde bedragen, zoals hierboven onder c) uiteen-               Verdrag en het bepaalde in richtlijn 89/48/EEG van de
      gezet;                                                                 Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen
                                                                             stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s waar-
                                                                             mee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden
e)    niet weet of de reisagent een bepaalde reis tegen korting              afgesloten (1),
      heeft verkocht, of hoeveel die korting bedraagt;
                                                                       2)    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
f)    wat haar relatie met de reisagent betreft, de verkoop van
      de reis in haar boekhouding opvoert voor de ontvangen
      volle brochureprijs voor de reis;                                Middelen en voornaamste argumenten
      1.    Hoe moet, uitgaande van deze feiten, het aanvullen-        —     Door de dienstverrichtende gemachtigde inzake industrië-
            de bedrag (bedoeld onder c hierboven) dat door de                le eigendom aan dezelfde verplichtingen te onderwerpen
            reisagent aan de touroperator wordt betaald, worden              als de gevestigde gemachtigde inzake industriële eigen-
            gekwalificeerd voor de toepassing van artikel 26,                dom, schendt de Franse wetgeving artikel 49 EG. Welis-
            lid 2?                                                           waar kan de uitoefening van een op communautair
 ---pagebreak--- 16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 173/29
      niveau niet geharmoniseerde activiteit, ook als dienstver-           Rekwirante concludeert, dat het den Hove behage:
      richter, aan bepalingen worden onderworpen die hun
      rechtvaardiging vinden in het algemeen belang, zoals                 —     te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eerste
      regels inzake beroepsorganisatie, kwalificatie en deon-                    aanleg van de Europese Gemeenschappen van 30 januari
      tologie, maar naar het oordeel van de Commissie zijn de                    2001,
      in de Franse bepalingen gestelde voorwaarden oneven-
      redig en overdreven belemmerend voor de uitoefening                  —     de Commissie te verwijzen in alle kosten, met alle
      van het betrokken beroep op Frans grondgebied door                         gevolgen rechtens van dien.
      gemachtigden die wettig zijn gevestigd in een andere
      lidstaat en in Frankrijk af en toe hun diensten verrichten.
      Andere, minder beperkende maatregelen dan de verplich-               Middelen en voornaamste argumenten
      te inschrijving in een register, voorafgegaan door een
      examen, zouden bijvoorbeeld bestaan in:                              —     Onjuiste rechtsopvatting: wegens de in het zuidwesten
                                                                                unieke structuur van haar productieketen had het Gerecht
      1.     het vereiste van uitoefening onder de oorspronkelij-                concreet moeten nagaan, of de litigieuze verordening op
             ke titel;                                                           het tijdstip van vaststelling ervan rekwirante op bijzonder
                                                                                wijze trof.
      2.     het vereiste van bewijs van de titel;
                                                                           —     Verdraaiing van rekwirantes vorderingen.
      3.     het verlangen van een verklaring [overeenkomstig
             bijvoorbeeld artikel 22 van richtlijn 85/384/EEG              —     Gebrekkige motivering met betrekking tot het middel
             van de Raad inzake de onderlinge erkenning van de                   inzake miskenning van het recht op een effectief beroep:
             diploma’s, certificaten en andere titels op het gebied              de bestreden beschikking gaat niet in op rekwirantes
             van de architectuur (2)].                                           argument dat de Commissie met haar uitlegging, dat
                                                                                artikel 7 van verordening nr. 2081/92 (1) de bevoegdheid
—     Schending van artikel 49 EG door te verlangen dat de                       om bezwaar aan te tekenen beperkt tot de procedure op
      betrokkene een woonplaats of vestiging in Frankrijk bezit                  het niveau van de lidstaten, het recht op een effectief
      om aldaar af en toe diensten te mogen verrichten.                          beroep miskent.
                                                                           —     Verkeerde uitlegging van artikel 7 van verordening
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.                                              nr. 2081/92; miskenning van het door het gemeenschaps-
(2) Richtlijn 85/384/EEG van de Raad inzake de onderlinge erkenning              recht als algemeen rechtsbeginsel gewaarborgde recht op
    van de diploma’s, certificaten en andere titels op het gebied van de         een effectief beroep: in geval van verzuim van de lidstaat
    architectuur, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
    van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en
                                                                                moet het een onderneming die voor het overige voldoet
    vrij verrichten van diensten (PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15).              aan de ontvankelijkheidsvereisten van artikel 7, lid 4, zijn
                                                                                toegestaan bezwaar bij de Commissie aan te tekenen.
                                                                           (1) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992
                                                                               inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oor-
                                                                               sprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen
                                                                               (PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1).
Hogere voorziening, op 9 april 2001 ingesteld door SCEA
La Conqueste tegen de beschikking, op 30 januari 2001 in
zaak T-215/00 tussen SCEA La Conqueste en de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                         pen (Vijfde kamer)                                Verzoek van het Sozialgericht Leipzig van 30 maart 2001
                                                                           om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Karen
                         (Zaak C-151/01 P)                                               Mau en de Bundesanstalt für Arbeit
                          (2001/C 173/49)                                                           (Zaak C-160/01)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                          (2001/C 173/50)
op 9 april 2001 hogere voorziening ingesteld door SCEA La
Conqueste, vertegenwoordigd door A. Lyon-Caen, F. Fabiani                  Het Sozialgericht Leipzig heeft bij beschikking van 30 maart
en F. Thiriez, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Parijs,            2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 april
tegen de beschikking, op 30 januari 2001 in zaak T-215/00                  2001, in het geding tussen Karen Mau en de Bundesanstalt für
tussen SCEA La Conqueste en de Commissie gegeven door het                  Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
(Vijfde kamer).                                                            vragen:


title: Zaak C-79/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Firenze (Italië) op 22 februari 2011 — Strafzaak tegen Maurizio Giovanardi e.a.

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Firenze (Italië) op 22 februari 2011 — Strafzaak tegen Maurizio Giovanardi e.a.
   (Zaak C-79/11)
   2011/C 120/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Firenze

      Partijen in de strafzaak

      Verwerende partijen: Maurizio Giovanardi, Andrea Lastini, Vito Piglionica, Massimiliano Pempori, Filippo Ricci, Gezim Lakja, Elettri Fer Srl, Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Andere partijen: Franca Giunti, Laura Marrai, Francesca Marrai, Stefania Marrai, Giovanni Marrai, Alfio Bardelli, Tomberli Andrea

      Prejudiciële vraag

   Strookt de bij Decreto legislativo nr. 231/2001 vastgestelde Italiaanse regeling betreffende de bestuurlijke aansprakelijkheid van rechtspersonen, zoals gewijzigd, met de artikelen 2, 3 en 8 van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure (1), alsook met de bepalingen van richtlijn 2004/80/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (2), voor zover deze regeling niet „uitdrukkelijk” in de mogelijkheid voorziet dat rechtspersonen in een strafprocedure aansprakelijk kunnen worden gesteld voor door de slachtoffers van misdrijven geleden schade?

      (1)  PB L 82, blz. 1.

      (2)  PB L 261, blz. 15.


title: Zaak T-344/14: Beroep ingesteld op 21 mei 2014 — Lidl Stiftung/BHIM (Deluxe)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/29

         Beroep ingesteld op 21 mei 2014 — Lidl Stiftung/BHIM (Deluxe)
   (Zaak T-344/14)
   2014/C 235/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kefferpütz en A. Wrage, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 maart 2014 in zaak R 1223/2013-1 vernietigen;

               —

               vaststellen dat de bepalingen van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening nr. 207/2009 niet in de weg staan aan de publicatie van het aangevraagde merk;

               —

               aanvraag nr. 01 1 4 27  507 terugverwijzen naar verweerder voor voortzetting van de inschrijvingsprocedure;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „Deluxe” voor waren en diensten van de klassen 5, 29, 30, 31, 32 en 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 4 27  507

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak T-398/02

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/35

         Doorhaling van zaak T-398/02 (1)

   (2005/C 171/57)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-398/02: Linea GIG S.r.l.,in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Derde Kamer - uitgebreid) van 31 maart 1998 in zaak T-129/96: Preussag Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun aan ijzer- en staalindustrie - Kennisgeving van steunvoornemen - Einde van geldigheidsduur van relevante bepalingen van EGKS-Steuncode - Uitvoering van steunvoornemen - Beschikking tot vaststelling van onverenigbaarheid van steun en tot gelasting van terugbetaling ervan - Gewettigd vertrouwen)

text:
C 166/14             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           te Bereldange (Luxemburg), aanvankelijk vertegenwoor-
                (Derde Kamer Ð uitgebreid)                         digd door A. Levy, advocaat te Parijs, en vervolgens door
                                                                   J. N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
                     van 31 maart 1998                             bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.aÁ.r.l., Rue
in zaak T-129/96: Preussag Stahl AG tegen Commissie                de Cessange 30, tegen Hof van Justitie van de Europese
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     Gemeenschappen (gemachtigden: T. Millett en A. May),
                                                                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
(Staatssteun aan ijzer- en staalindustrie Ð Kennisgeving
                                                                   van het Hof van Justitie van 11 juli 1996 houdende schor-
van steunvoornemen Ð Einde van geldigheidsduur van
                                                                   sing van de procedure van voorziening in een van de drie
relevante bepalingen van EGKS-Steuncode Ð Uitvoering
                                                                   bij kennisgeving van vacature CJ 91/95 vacant verklaarde
van steunvoornemen Ð Beschikking tot vaststelling van
                                                                   ambten, zoals bevestigd bij het besluit van 10 december
onverenigbaarheid van steun en tot gelasting van terugbe-
                                                                   1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing van de door ver-
           taling ervan Ð Gewettigd vertrouwen)
                                                                   zoekster tegen het eerste besluit ingediende klacht, alsmede
                        (98/C 166/36)                              tot vernietiging van een gesteld parallel dossier en tot beta-
                                                                   ling van 1 000 000 BFR ter vergoeding van de geleden
                      (Procestaal: Duits)                          morele schade, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
                                                                   gesteld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D.
In zaak T-129/96, Preussag Stahl AG, gevestigd te Salzgit-         Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 2 april
ter (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund,                1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
advocaat te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxem-          volgt:
burg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, onder-
steund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: E.
                                                                   1. Verwerpt het beroep.
Röder, B. Kloke, H. Wissel en O. Axster), tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D.
Triantafyllou en P. Nemitz), betreffende een verzoek tot           2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
nietigverklaring van Beschikking 96/544/EGKS van de                     gen.
Commissie van 29 mei 1996 betreffende staatssteun aan
Walzwerk Ilsenburg GmbH (PB L 233 van 14.9.1996,                   (1) PB C 181 van 14.6.1997.
blz. 24), heeft het Gerecht (Derde Kamer Ð uitgebreid),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt, K.
Lenaerts, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.
Mair, administrateur, op 31 maart 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt het beroep.                                                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen                                van 24 maart 1998
     alsmede de kosten van de Commissie.
                                                                   in zaak T-175/94 (92): International Procurement Services
3. Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen             NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     kosten zal dragen.                                                                        pen (1)
                                                                                (Begroting van kosten)
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                                (98/C 166/38)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                   In zaak T-175/94 (92), International Procurement Services
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   NV, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door P. De
                       van 2 april 1998                            Troyer, advocaat te Oudenaarde, en L. Lorang, advocaat
in zaak T-86/97: R. Apostolidis tegen Hof van Justitie van         te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              de Europese Gemeenschappen (1)                       ten kantore van laatstgenoemde, Rue Heine 6, tegen Com-
                                                                   missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E.
(Ambtenaren Ð Schorsing van bevorderingsprocedure Ð
                                                                   Lasnet), betreffende een verzoek tot begroting van de kos-
                       Tuchtprocedure)
                                                                   ten, ingediend na het arrest van het Gerecht van 11 juli
                        (98/C 166/37)                              1996, International Procurement Services/Commissie,
                                                                   T-175/94, Jurispr. blz. II-729, heeft het Gerecht (Vijfde
                      (Procestaal: Frans)                          Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president, R. Gar-
                                                                   cía-Valdecasas en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
In zaak T-86/97, R. Apostolidis, ambtenaar van het Hof             24 maart 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende               tum luidt als volgt:


title: Zaak C-291/02: Verzoek van Verwaltungsgerichtshof van 25 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van Rethmann Photo Recycling GmbH

text:
C 261/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.10.2002
Verzoek van Verwaltungsgerichtshof van 25 juli 2002 om                4.     Geldt de volgende stelling?
een prejudiciële beslissing in het beroep van Rethmann
                   Photo Recycling GmbH                                      Niet elke verbranding met energiebenutting is een nuttige
                                                                             toepassing in de zin van hadeling R1. Handeling R1 heeft
                                                                             niet alleen betrekking op de benutting van vrijgekomen
                        (Zaak C-291/02)                                      verbrandingswarmte, maar vereist tevens een benutting
                                                                             als brandstof. Een brandstof wordt gekenmerkt door het
                        (2002/C 261/06)                                      vervullen van bepaalde criteria met betrekking tot de
                                                                             calorische waarde, het gehalte aan schadelijke stoffen en
                                                                             de verbrandingssnelheid en door een voldoende homoge-
                                                                             niteit ten aanzien van deze kenmerken om het verbran-
                                                                             dingsprocédé te kunnen sturen. Afvalstoffen die niet aan
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 25 juli                 deze criteria kunnen voldoen, dat wil zeggen die een
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      ontoereikende calorische waarde bezitten of een dermate
12 augustus 2002, in het beroep van Rethmann Photo
                                                                             variabele samenstelling hebben dat de verbranding niet
Recycling GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                         afdoende regelbaar is (in conventionele verbrandingsin-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  stallaties) of die zoveel schadelijke stoffen bevatten dat
de navolgende vragen:                                                        verbranding ervan tot ontoelaatbare emissies leidt, kun-
                                                                             nen als zodanig niet als nuttige toepassing overeenkom-
1.   Zijn de bepalingen van verordening (EEG) nr. 259/93 (1)                 stig R1 worden gekwalificeerd.
     van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en
     controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen,
     naar en uit de Europese Gemeenschap en van richtlijn
                                                                      (1 ) PB 1993, L 030, blz. 1.
     75/442/EEG (2) van de Raad van 15 juli 1975 betreffende          (2 ) PB 1975, L 194, blz. 39.
     afvalstoffen voldoende duidelijk en ondubbelzinnig met
     betrekking tot de vraag of een voorgenomen overbren-
     ging van afvalstoffen moet worden ingedeeld in categorie
     R1 van bijlage II B (handelingen waardoor nuttige
     toepassing mogelijk wordt), dan wel in categorie D10 van
     bijlage II A (verwijderingshandelingen) bij richtlijn 75/
     442/EEG, opdat de betrokkenen (particulieren dan wel
     lidstaten) in staat worden gesteld de eventuele rechtsge-
     volgen van hun handelen in te schatten of zijn de
     genoemde bepalingen wegens onvoldoende duidelijkheid             Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 6 augustus
     en de daaruit voortvloeiende onuitvoerbaarheid ongeldig?         2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            Meiland Azewijn B. V. en Hauptzollamt Duisburg
2.   Is voor de kwalificatie van een afvalverwerkingsmaatregel
     als handeling waardoor nuttige toepassing mogelijk wordt
     R1 (Hoofdgebruik als brandstof of als ander middel voor                                     (Zaak C-292/02)
     energieopwekking) van bijlage II B bij richtlijn 75/442/
     EEG, alleen beslissend of de afvalstoffen in hun totaliteit
     voor energieopwekking (energiebenutting) worden ge-                                         (2002/C 261/07)
     bruikt en de opgewekte energie ook daadwerkelijk wordt
     benut?
3.   Mogen de bevoegde autoriteiten van bestemming bij de
                                                                      Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 6 au-
     vraag of een voorgenomen overbrenging van afvalstoffen
                                                                      gustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     als handeling waardoor nuttige toepassing mogelijk wordt         13 augustus 2002, in het geding tussen Meiland Azewijn B. V.
     (R1) dan wel als verwijderingshandeling (D10) moet
                                                                      en Hauptzollamt Duisburg, het Hof van Justitie van de
     worden gekwalificeerd, van de volgende criteria uitgaan?
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
     a)    Gevarenvermindering
                                                                      1.     Moet artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG ( 1) aldus
     b)    Besparing van grondstofreserves
                                                                             worden uitgelegd dat de als brandstof bestemde minerale
                                                                             olie in de lidstaat waarin zij in een normaal reservoir van
     c)    Besparing van energiebronnen                                      een bedrijfsmotorvoertuig wordt overgebracht, nadat zij
                                                                             in een andere lidstaat reeds tot verbruik is uitgeslagen,
     d)    Besparing van vuilstortruimte                                     niet met accijns wordt belast?
     e)    Doelmatigheid van de handeling uit milieutechnisch         2.     Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
           oogpunt                                                           artikel 8 bis, lid 1, van richtlijn 92/81 met betrekking tot
                                                                             de regeling van § 19, lid 2, MinöStG dan jegens verzoek-
     f)    Economische doelmatigheid van de handeling                        ster rechtstreeks toepasselijk?


title: Zaak C-448/01: Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrĳk) van 13 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. EVN AG; 2. Wienstrom GmbH en Republiek Oostenrĳk

text:
C 84/38                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.4.2002
3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:                     van een onwettig besluit in de in artikel 1 van richtlijn
                                                                               89/665/EEG bedoelde beroepsprocedure afhankelijk te
      Beschikt het Hof van Justitie op basis van de inhoud van                 stellen van het bewijs dat het onwettige besluit voor de
      het verzoek om een prejudiciële beslissing over alle                     uitkomst van de aanbestedingsprocedure van wezenlijke
      inlichtingen om zelf te kunnen beoordelen, of het natio-                 invloed is, wanneer dit bewijs hierin zou bestaan dat de
      nale orgaan in de beschreven feitelijke situatie verzoekster             beroepsinstantie onderzoekt of de rangorde van de
      een bepaalde schade heeft berokkend, of dient deze vraag                 daadwerkelijk ingediende offertes verandert in geval van
      door de verwijzende Oostenrijkse rechter te worden                       hernieuwde beoordeling ervan zonder inaanmerking-
      beantwoord?                                                              neming van het onwettige gunningscriterium?
                                                                         4.    Verplichten de voor het plaatsen van overheidsopdrach-
                                                                               ten geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzon-
                                                                               der artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG, de aanbestedende
                                                                               dienst tot herroeping van de aanbesteding, wanneer in de
                                                                               in artikel 1 van richtlijn 89/665/EEG bedoelde beroep-
                                                                               sprocedure blijkt dat één van de door hem vastgestelde
                                                                               gunningscriteria onwettig is?
Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) van
13 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen 1. EVN AG; 2. Wienstrom GmbH en
                       Republiek Oostenrijk                              (1) PB 1993, L 199, blz. 1.
                                                                         (2) PB 1989, L 395, blz. 33.
                          (Zaak C-448/01)
                           (2002/C 84/65)
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 13 november               Verzoek van Court of Appeal van 11 mei 2001 om een
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  prejudiciële beslissing in het geding tussen Abbey Life
20 november 2001, in het geding tussen 1. EVN AG,                             Assurance Company Limited en Kok Theam Yeap
2. Wienstrom GbmH en Republiek Oostenrijk, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                                (Zaak C-449/01)
1.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                                       (2002/C 84/66)
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
      artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG (1), de aanbestedende
      dienst om bij de levering van stroom een met 45 %
      gewogen gunningscriterium vast te stellen, waarbij de
                                                                         Het Court of Appeal heeft bij beschikking van 11 mei 2001,
      inschrijver — zonder gebonden te zijn aan een bepaalde
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 november
      leveringstermijn — moet aangeven hoeveel stroom uit
                                                                         2001, in het geding tussen Abbey Life Assurance Company
      duurzame energiebronnen hij aan een niet nader afgeba-
                                                                         Limited en Kok Theam Yeap het Hof van Justitie van de
      kende kring van afnemers kan leveren, en de inschrijver
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      die de hoogste hoeveelheid vermeldt het maximumaantal
                                                                         beslissing over de navolgende vragen:
      punten verkrijgt, waarbij slechts de te leveren hoeveelheid
      in aanmerking wordt genomen die de hoeveelheid van
      het in het kader van de uitgeschreven aanbesteding te              1)    Kunnen „polissen voor levensverzekeringen, lijfrentever-
      verwachten verbruik overschrijdt?                                        zekeringen, ziekte en pensioen, gemeenschappelijke be-
                                                                               leggingsfondsen, offshore funds, persoonlijke spaarplan-
2.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                   nen of enige andere door Abbey aangeboden contracten”
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder                  of een van deze worden beschouwd als „goederen”
      artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 89/665/EEG (2), om de             waarop de bepalingen van de Regulations van 1993 en/of
      nietigverklaring van een onwettig besluit in de in artikel 1             de richtlijn van toepassing zijn?
      van richtlijn 89/665/EEG bedoelde beroepsprocedure
      afhankelijk te stellen van het bewijs dat het onwettige            2)    Moeten „polissen voor levensverzekeringen, lijfrentever-
      besluit voor de uitkomst van de aanbestedingsprocedure                   zekeringen, ziekte en pensioen, gemeenschappelijke be-
      van wezenlijke invloed is?                                               leggingsfondsen, offshore funds, persoonlijke spaarplan-
                                                                               nen en andere door Abbey aangeboden contracten” of
3.    Verbieden de voor het plaatsen van overheidsopdrachten                   een van deze
      geldende regels van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
      artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG, om de nietigverklaring               (i)   verkoopbaar en/of


title: Zaak C-296/14: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2015 — Helleense Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Renteloze leningen met staatsgarantie die de Griekse autoriteiten hebben verstrekt aan marktdeelnemers in de graansector — Besluit waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard — Kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond beroep)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2015 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-296/14) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Renteloze leningen met staatsgarantie die de Griekse autoriteiten hebben verstrekt aan marktdeelnemers in de graansector - Besluit waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard - Kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond beroep))
   (2015/C 146/16)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar, D. Triantafyllou en P. Němečková, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-548/13: Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Aderans/BHIM — Ofer (VITALHAIR)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/35

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Aderans/BHIM — Ofer (VITALHAIR)
   (Zaak T-548/13)
   2013/C 367/62
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aderans Company Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ofer (Troisdorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 augustus 2013 in zaak R 1467/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „VITALHAIR” voor waren van de klassen 3, 21 en 26 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 254 378

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ofer

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „Haar-vital” en Duits beeldmerk „HAARVITAL” voor waren en diensten van de klassen 3, 26 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, en artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak C-380/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif (Luxemburg) op 18 juli 2011 — DI. VI. Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C/Administration des contributions directes

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif (Luxemburg) op 18 juli 2011 — DI. VI. Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C/Administration des contributions directes
   (Zaak C-380/11)
   2011/C 298/23
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DI. VI. Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C

      Verwerende partij: Administration des contributions directes

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een bepaling, zoals § 8a van de wet van 16 oktober 1934 inzake de vermogenbelasting, zoals gewijzigd, waarvan de eerste alinea bepaalt dat een vermindering van de vermogensbelasting slechts kan worden verleend indien de belastingplichtige gedurende de vijf daaropvolgende belastingjaren aan de Luxemburgse vermogensbelasting blijft onderworpen?


title: Zaak C-348/13: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — BestWater International GmbH/Michael Mebes, Stefan Potsch (Prejudiciële verwijzing – Harmonisatie van de wetgevingen – Auteursrecht en naburige rechten – Richtlijn 2001/29/EG – Informatiemaatschappij – Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten – Artikel 3, lid 1 – Mededeling aan het publiek – Begrip – Koppelingen die toegang verlenen tot beschermde werken – Gebruik van de „transclusion”-techniek („framing”))

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/10

      Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — BestWater International GmbH/Michael Mebes, Stefan Potsch
      (Zaak C-348/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Informatiemaatschappij - Harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Begrip - Koppelingen die toegang verlenen tot beschermde werken - Gebruik van de „transclusion”-techniek („framing”))
      (2015/C 016/14)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: BestWater International GmbH

         Verwerende partijen: Michael Mebes, Stefan Potsch

         Dictum

      Het enkele feit dat een beschermd werk dat vrijelijk toegankelijk is op een internetsite, is opgenomen in een andere internetsite door middel van een koppeling waarbij wordt gebruikgemaakt van de „transclusion”-techniek („framing”), zoals die in het hoofdgeding aan de orde is, kan niet worden aangemerkt als een „mededeling aan het publiek” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, voor zover het betrokken werk niet wordt doorgegeven aan een nieuw publiek, noch wordt meegedeeld volgens een specifieke technische werkwijze die verschilt van de werkwijze bij de oorspronkelijke mededeling.

         (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Beroep, op 29 oktober 1997 ingesteld door T. Bigard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-284/97)

text:
C 7/24                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10. 1. 98
Beroep, op 29 oktober 1997 ingesteld door T. Bigard                 Middelen en voornaamste argumenten
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-284/97)
                                                                    Verzoekster, een in Finland gevestigde transportonderne-
                          (98/C 7/66)                               ming, vordert nietigverklaring van de beschikking die
                                                                    mogelijk in de brief van de Commissie van 10 oktober
                       (Procestaal: Frans)                          1997 is vervat, voorzover de Commissie in die brief een
                                                                    formeel standpunt heeft ingenomen in antwoord op het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   formele verzoek om een beslissing krachtens Verordening
Gemeenschappen is op 29 oktober 1997 beroep ingesteld               (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
T. Bigard, wonende te Bridel (Luxemburg), vertegenwoor-             gen (¹de concentratieverordeningº) (1) over een concentra-
digd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmentier, advoca-          tie of een reeks concentraties in 1995 tussen twee Finse
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             banken, te wetten Union Bank of Finland (UBF) en Kan-
bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.                     sallis-Osake-Pankki (KOP), waaruit een nieuwe bankin-
                                                                    stelling, genaamd Merita Oy, is ontstaan. De concentratie
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                   is niet overeenkomstig de voormelde verordening bij de
                                                                    Commissie aangemeld.
Ð nietig te verklaren de besluiten houdende uitdrukke-
     lijke afwijzing van zijn verzoek om betaling van de ten
     onrechte in mindering gebrachte bedragen wegens                De beslissing berust voornamelijk op de overweging dat de
     gezinstoelagen;                                                concentratie geen communautaire dimensie heeft en in
                                                                    ieder geval niet onder de ¹twee derdeº-regel van artikel 1,
Ð verweerster te veroordelen tot betaling aan hem van               lid 2, van de concentratieverordening valt. Bovendien
     alle ten onrechte in mindering gebrachte bedragen, ver-        achtte de Commissie de termijn van twee jaar die tussen
     meerderd met 8 % rente per jaar vanaf de datum van             de aankondiging van de concentratie en de indiening van
     de aftrek tot de datum van betaling;                           de klacht was verstreken, onredelijk.
Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                    Verzoekster heeft de volgende grieven aangevoerd:
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers middelen en argumenten komen overeen met                 Ð schending van wezenlijke vormvoorschriften: in de eer-
die in zaak T-181/97, Meyer e.a./Hof van Justitie (1).                   ste plaats blijkt uit de brief niet of de handeling is vast-
                                                                         gesteld door het College van commissarissen als zoda-
(1) PB C 252 van 16. 8. 1997, blz. 35.                                   nig dan wel door de directeur die deze heeft onderte-
                                                                         kend; in de tweede plaats heeft de Commissie alvorens
                                                                         de klacht formeel af te wijzen noch haar voorlopig
                                                                         standpunt aangegeven noch behoorlijk inzage in het
                                                                         dossier verleend.
Beroep, op 3 november 1997 ingesteld door Kuljetusliike
Pynnönen Oy tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 Ð schending van het Verdrag en van de uitvoeringsbepa-
                           schappen                                      lingen: ten onrechte meent de Commissie niet te kun-
                                                                         nen beslissen buiten een klachtprocedure. De Commis-
                        (Zaak T-285/97)
                                                                         sie heeft de bevoegdheid tot afwijzing van een klacht
                          (98/C 7/67)                                    dat een niet-aangemelde concentratie een communau-
                                                                         taire dimensie heeft, evenals zij terzake van steunmaat-
                      (Procestaal: Engels)                               regelen de bevoegdheid heeft om een desbetreffende
                                                                         klacht af te wijzen op grond van het feit dat de betrok-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        ken maatregelen geen staatssteun inhouden.
Gemeenschappen is op 3 november 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door Kuljetusliike Pynnönen Oy, vertegenwoordigd door               In verband met haar principale betoog ten aanzien van
N. Forwood, Q.C., en Z. Sundström, hoogleraar, domicilie            artikel 8, lid 3, van de concentratieverordening stelt ver-
gekozen hebbende te Luxemburg bij Arendt & Meder-                   zoekster dat de in februari 1995 bekendgemaakte transac-
nach, L-2010 Luxemburg.                                             tie heeft geleid tot een of meer concentraties met een com-
                                                                    munautaire dimensie, aangezien de omzet over de gehele
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 wereld en in de Gemeenschap van zowel UBF als KOP
                                                                    meer bedraagt dan de in de concentratieverordening
Ð nietig te verklaren de brief van 10 oktober 1997 voor-            bepaalde drempels. Wat in het bijzonder de geografische
     zover deze een beschikking of handeling van de Com-            situering van de omzet betreft, stelt zij dat een belangrijk
     missie op haar krachtens artikel 175 van het EG-Ver-           deel van de kredietportefeuille van de bank bestaat uit
     drag ingediende verzoek bevat of ter kennis brengt;            leningen aan Finse debiteuren, luidend in vreemde valuta
                                                                    en betaalbaar, zowel wat rente als aflossingen betreft, bui-
Ð de Commissie hoe dan ook in de kosten te verwijzen.               ten Finland.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 9 november 2004 in zaak C-46/02 (verzoek van de Vantaan käräjäoikeus om een prejudiciële beslissing): Fixtures Marketing Ltd tegen Oy Veikkaus Ab (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Recht sui generis — Begrip investering in verkrijging, controle of presentatie van inhoud databank — Kalenders voetbalkampioenschappen — Weddenschappen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/2

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 9 november 2004
   in zaak C-46/02 (verzoek van de Vantaan käräjäoikeus om een prejudiciële beslissing): Fixtures Marketing Ltd tegen Oy Veikkaus Ab (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Begrip investering in verkrijging, controle of presentatie van inhoud databank - Kalenders voetbalkampioenschappen - Weddenschappen)
   (2005/C 6/02)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-46/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Vantaan käräjäoikeus (Finland) bij beslissing van 1 februari 2002, ingekomen bij het Hof op 18 februari 2002, in de procedure Fixtures Marketing Ltd tegen Oy Veikkaus Ab, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, en K. Lenaerts (rapporteur), kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffiers: M. Múgica Arzamendi en M.-F. Contet, hoofdadministrateurs, op 9 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het begrip investering in de verkrijging van de inhoud van een databank in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, moet aldus worden opgevat dat het duidt op de middelen die worden aangewend om bestaande elementen te verkrijgen en in deze databank te verzamelen. Het omvat niet de middelen die worden aangewend voor het creëren van de elementen die de inhoud van een databank vormen. In de context van de opstelling van een wedstrijdkalender voor de organisatie van voetbalkampioenschappen ziet het derhalve niet op de middelen die worden aangewend om voor de verschillende wedstrijden van deze kampioenschappen de data, de tijdschema's en de tegen elkaar spelende teams vast te stellen.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-468/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 oktober 2007 door Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/05: Coats Holdings Ltd en J&P Coats Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/31

         Hogere voorziening ingesteld op 22 oktober 2007 door Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-36/05: Coats Holdings Ltd en J&P Coats Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-468/07 P)
   (2007/C 297/50)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwiranten: Coats Holdings Ltd, J&P Coats Ltd (vertegenwoordigers: W. Sibree en C. Jeffs, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verlaging van de geldboete voor Coats zodat (i) het beginsel van gelijke behandeling in acht wordt genomen en (ii) rekening wordt gehouden met de wezenlijke onderdelen van de bevindingen van de Commissie die door het Gerecht van eerste aanleg nietig zijn verklaard, waardoor de zwaarte van de inbreuk wordt verminderd en de verzachtende omstandigheden worden versterkt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg al de feitelijke bevindingen van de Commissie inzake overtredingen van artikel 81, behalve een bepaalde bevinding heeft verworpen — en in het bijzonder de hoofdbevinding van de Commissie heeft verworpen dat Coats even actief aan de tripartiete overeenkomst deelnam — maar het beginsel van gelijke behandeling verzuimde toe te passen door het basisbedrag van de geldboete van Coats slechts met 20 % te verminderen.
   Subsidiair stelt rekwirante dat het Gerecht van eerste aanleg niet met alle elementen van de beschikking die het nietig verklaarde, rekening heeft gehouden bij de verlaging van de geldboete wegens verzachtende omstandigheden.


title: Zaak T-77/17: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — TeamLava/EIUPO — King.com (Geanimeerde iconen)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/35

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — TeamLava/EIUPO — King.com (Geanimeerde iconen)
   (Zaak T-77/17)
   (2017/C 178/57)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-284/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Gualtieri/Commissie ( Gedetacheerd nationaal deskundige — Dagvergoeding — Verblijfplaats ten tijde van terbeschikkingstelling — Exceptie van onwettigheid van artikel 20, lid 3, sub b, van het besluit inzake gedetacheerde nationale deskundigen — Beginsel van gelijke behandeling )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Gualtieri/Commissie
   (Zaak T-284/06) (1)

   („Gedetacheerd nationaal deskundige - Dagvergoeding - Verblijfplaats ten tijde van terbeschikkingstelling - Exceptie van onwettigheid van artikel 20, lid 3, sub b, van het besluit inzake gedetacheerde nationale deskundigen - Beginsel van gelijke behandeling’)
   (2008/C 272/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Claudia Gualtieri (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Gualtieri en M. Gualtieri, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door G. Faedo, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 januari 2006 houdende afwijzing van verzoeksters eis tot aanpassing, naar aanleiding van haar echtscheiding, van het bedrag van de vergoeding die haar verschuldigd is krachtens artikel 17 van besluit C(2002) 1559 van de Commissie van 30 april 2002 inzake de regeling van toepassing op de nationale deskundigen die bij de diensten van de Commissie zijn gedetacheerd, zoals gewijzigd.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mevr. Claudia Gualtieri wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006 (voorheen zaak F-53/06).


title: Zaak C-418/04: Beroep, op 29 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

         Beroep, op 29 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-418/04)
   (2005/C 6/44)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 september 2004 beroep ingesteld tegen Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Doherty en M. van Beek als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat Ierland, door

                           a)

                           sedert 1981 na te laten, overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand (1) de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden voor de in bijlage I bij richtlijn 79/409/EEG genoemde soorten alsmede voor de geregeld voorkomende soorten trekvogels aan te wijzen;

                           b)

                           sedert 1981 na te laten, overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG de nodige wettelijke beschermingsregeling voor deze gebieden vast te stellen;

                           c)

                           sedert 1981 na te laten, ervoor te zorgen dat de bepalingen van de eerste zin van artikel 4, lid 4, worden toegepast op de zones die volgens richtlijn 79/409/EEG als speciale beschermingszones moeten worden aangewezen;

                           d)

                           het bepaalde in de tweede zin van artikel 4, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG niet volledig en correct te implementeren en toe te passen;

                           e)

                           met betrekking tot de krachtens richtlijn 79/409/EEG aangewezen speciale beschermingszones niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), en met betrekking tot het gebruik voor recreatieve doeleinden van alle zones waarop artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG dient te worden toegepast, niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan dat artikel 6, lid 2;

                           f)

                           niet de maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 10 van richtlijn 79/409/EEG,

                     de krachtens deze artikelen van genoemde richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze zaak betreft de niet-nakoming door Ierland van een aantal in de richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG neergelegde verplichtingen. De Commissie betoogt het volgende:
   Ierland heeft sedert 1981 nagelaten, overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand (hierna: de „vogelrichtlijn”) de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden voor de in bijlage I bij de richtlijn genoemde soorten alsmede voor de geregeld voorkomende soorten trekvogels aan te wijzen. Dit heeft twee aspecten. Allereerst zijn bepaalde zones niet aangewezen („niet-aanwijzing”). Verder zijn andere zones niet volledig aangewezen („gedeeltelijke aanwijzing”). Ten gevolge van de niet-aanwijzing en de gedeeltelijke aanwijzing is Ierland op een na de lidstaat met het kleinste SBZ-net in de lidstaten van vóór de toetreding op 1 mei 2004.
   Ierland heeft nagelaten, overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, van de vogelrichtlijn de nodige wettelijke beschermingsregeling voor de SBZ vast te stellen. De relevante Ierse wettelijke regeling bevat slechts zogenoemd preventieve maatregelen, dat wil zeggen maatregelen betreffende van de mens uitgaande gevaren voor de woongebieden en verstoringen van wilde vogels. De inherente zwakte van dergelijke preventieve maatregelen buiten beschouwing gelaten, betoogt de Commissie dat artikel 4, leden 1 en 2, een ruimere beschermingsregeling eist en dat het veiligstellen van het voortbestaan en de voorplanting van de vogelsoorten in de SBZ meer inspanningen vergt dan het beperken van negatief optreden van de mens.
   Er bestaat weliswaar Ierse wetgeving inzake de bescherming van de woongebieden buiten de als SBZ aangewezen zones, doch deze wetgeving mist de specificiteit die de vogelrichtlijn in artikel 4, lid 4, eerste zin, eist. De Ierse wettelijke regeling legt met name geen specifieke verplichtingen op ter zake van de woongebieden van wildevogelsoorten die in aanmerking komen voor SBZ-bescherming in gebieden buiten het SBZ-net in Ierland.
   Er zijn geen specifieke bepalingen vastgesteld ter implementatie van de tweede zin van artikel 4, lid 4, volgens welke ook buiten de als beschermingszone aangewezen gebieden „de lidstaten zich inzetten om vervuiling en verslechtering van de woongebieden te voorkomen”. Op tal van activiteiten die woongebieden vernietigen, bestaat geen wettelijke controle van enige betekenis.
   Richtlijn 79/409/EEG (de „habitatrichtlijn”) moest uiterlijk op 10 juni 1994 geïmplementeerd zijn. Dit betekent dat Ierland vanaf die dag de bepalingen van de artikelen 6, leden 2 tot met 4, had moeten implementeren en toepassen op alle krachtens artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn aangewezen of krachtens artikel 4, lid 2, van die richtlijn erkende SBZ.
   De Commissie is van mening dat Ierland artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn niet heeft geïmplementeerd of toegepast.
   De vaststelling van nationale maatregelen ter implementatie van artikel 10 van de vogelrichtlijn is nodig om de richtlijn ten volle effect te laten sorteren. Door de verplichting om het onderzoek te bevorderen niet in de relevante wettelijke regeling op te nemen, is Ierland zijn verplichting tot implementatie van artikel 10 niet nagekomen.

      (1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

      (2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.


title: Zaak C-541/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 4 december 2008 — Fokus Invest AG/Finanzierungsberatung-Immobilientreuhand und Anlageberatung GmbH (FIAG)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 4 december 2008 — Fokus Invest AG/Finanzierungsberatung-Immobilientreuhand und Anlageberatung GmbH (FIAG)
   (Zaak C-541/08)
   (2009/C 55/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberste Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fokus Invest AG

      Verwerende partij: Finanzierungsberatung-Immobilientreuhand und Anlageberatung GmbH (FIAG)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 25 van bijlage I bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer (1) van personen (PB L 114, blz. 6; hierna: „de Overeenkomst”) aldus worden uitgelegd dat de voor de verwerving van onroerend goed bepaalde gelijkstelling met onderdanen, uitsluitend op natuurlijke personen maar niet op rechtspersonen van toepassing is?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Vormen de bepalingen van het Wiener Ausländergrunderwerbsgesetz (Weense wet op de verwerving van grond door buitenlanders; hierna: „WrAuslGEG”), die voor de verwerving van onroerend goed door buitenlandse vennootschappen als bedoeld in § 2, sub 3, WrAuslGEG overlegging van een verklaring inzake vrijstelling van het vergunningvereiste voorschrijven (§ 5, lid 4, WrAuslGEG juncto § 3, sub 3, WrAuslGEG), een krachtens artikel 57, lid 1, EG in de verhouding met Zwitserland als derde land geoorloofde beperking van het vrije kapitaalverkeer (artikel 56 EG)?

      (1)  PB 2002, L 114, blz. 6.


title: Zaak C-181/17: Beroep ingesteld op 7 april 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/15

         Beroep ingesteld op 7 april 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-181/17)
   (2017/C 195/20)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en J. Rius, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               Overeenkomstig artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door een minimumaantal voertuigen vast te stellen voor het verkrijgen van een vergunning voor openbaar vervoer, de krachtens de artikelen 3 en 5, onder b), van verordening (EG) nr. 1071/2009 inzake toegang tot het beroep van vervoerondernemer, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De niet-nakomingsprocedure die door de Europese Commissie tegen het Koninkrijk Spanje is ingesteld, betreft de toepassing van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad (PB 2009, L 300 van 14.11.2009, blz. 51) (1).
   Volgens de Commissie is het Koninkrijk Spanje, door voor het verkrijgen van een vergunning voor openbaar vervoer als voorwaarde te stellen dat ondernemingen beschikken over ten minste drie voertuigen, de krachtens de artikelen 3, leden 1 en 2, en artikel 5, onder b), van die verordening op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

      (1)
         PB 2009, L 300, blz. 51.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2003 in zaak T-219/99: British Airways plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Misbruik van machtspositie — Bevoegdheid van Commissie — Discriminatie tussen luchtvaartmaatschappĳen — Relevante geografische en productmarkt — Samenhang tussen productmarkten die ongunstig zouden zĳn beïnvloed — Rechtsgrondslag van bestreden beschikking — Bestaan van machtspositie — Overmatig gebruik van machtspositie — Evenredigheid van bedrag van geldboete)

text:
C 71/22                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             20.3.2004
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 18 december 2003
                     van 17 december 2003
                                                                          in zaak T-326/99: Nancy Fern Olivieri tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau
in zaak T-219/99: British Airways plc tegen Commissie
                                                                                voor geneesmiddelenbeoordeling (1)
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Geneesmiddel — Vergunning voor het in de handel brengen
(Mededinging — Misbruik van machtspositie — Bevoegd-                      — Advies van het Europees Bureau voor geneesmiddelen-
heid van Commissie — Discriminatie tussen luchtvaartmaat-                 beoordeling — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Volks-
schappijen — Relevante geografische en productmarkt —                     gezondheid — Verifiëring van ingediende gegevens — Toet-
Samenhang tussen productmarkten die ongunstig zouden                      sing van wetenschappelijke beoordelingen — Professionele
zijn beïnvloed — Rechtsgrondslag van bestreden beschikking                                              reputatie)
— Bestaan van machtspositie — Overmatig gebruik van
  machtspositie — Evenredigheid van bedrag van geldboete)
                                                                                (2004/C 71/39)
                          (2004/C 71/38)                                                            (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-326/99, Nancy Fern Olivieri, wonende te Toronto
                                                                          (Canada), vertegenwoordigd door N. Green, QC, J. Marks,
                                                                          barrister, en R. Stein, solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen en Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling
In zaak T-219/99, British Airways plc, gevestigd te Waterside             (gemachtigden: R. Wainwright en H. Støvlbæk), ondersteund
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door W. Allan en                  door Apotex Europe Ltd, gevestigd te Leeds (Verenigd Konink-
O. Black, solicitors, en W. Wood en H. Davies, barristers,                rijk), vertegenwoordigd door P. Bogaert, G. Berrisch, avocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                  en G. Castle, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: M. Erhart en                burg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de
A. Barav), ondersteund door Virgin Atlantic Airways Ltd,                  beschikking van de Commissie van 25 augustus 1999 inzake
gevestigd te Crawley (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd              de vergunning voor het in de handel brengen van een
door P. Binetter, solicitor, N. Green en C. West, barristers,             geneesmiddel voor menselijk gebruik Ferriprox-Deferiprone
betreffende een verzoek tot nietigverklaring krachtens ar-                [C(1999) 2820] en van het herziene advies van het Europees
tikel 230 EG van beschikking 2000/74/EG van de Commissie                  Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling van 23 juni 1999,
van 14 juli 1999 inzake een procedure op grond van artikel 82             heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
van het EG-Verdrag (IV/D 2/34.780 — Virgin/British Airways)               samengesteld als volgt: R. García Valdecasas, kamerpresident,
(PB 2000, L 30, blz. 1), heeft het Gerecht (Eerste kamer),                P. Lindh en J. D. Cooke, rechters, griffier: J. Plingers, ad-
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Jaeger en            ministrateur, op 18 december 2003 een arrest gewezen
H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-               waarvan het dictum luidt als volgt:
ministrateur, op 17 december 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsook in die van de
1)    Verwerpt het beroep.                                                       Commissie en van het Europees Bureau voor geneesmiddelen-
                                                                                beoordeling, met inbegrip van de kosten betreffende de procedure
                                                                                in kort geding.
2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen, alsmede
      die van de Commissie en van interveniënte.
                                                                          3)     Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten in zowel de
                                                                                hoofdzaak als de procedure in kort geding zal dragen.
(1) PB C 20 van 22.1.00.
                                                                          (1) PB C 47 van 19.2.00.


title: Arrest van het Hof van 1 maart 2017 in zaak E-10/16 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2014/68/EU betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur)

text:
               22.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/6

         ARREST VAN HET HOF
   van 1 maart 2017
   in zaak E-10/16
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

      (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2014/68/EU betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur)

   (2017/C 198/06)
   In zaak E-10/16, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de vastgestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van artikel 13 van het besluit waarnaar wordt verwezen in de punten 6a en 6e van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2014/68/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, of in elk geval door deze maatregelen niet aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA mee te delen, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 1 maart 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de vastgestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van artikel 13 van het besluit waarnaar wordt verwezen in de punten 6a en 6e van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2014/68/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-474/10: Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II) — Rangschikking van inschrijver — Gunning van opdracht — Motiveringsplicht — Transparantie — Gelijke behandeling — Kennelijk onjuiste beoordeling — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/12

         Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-474/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II) - Rangschikking van inschrijver - Gunning van opdracht - Motiveringsplicht - Transparantie - Gelijke behandeling - Kennelijk onjuiste beoordeling - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   2013/C 352/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Bambara en S. Delaude, vervolgens S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door O. Graber-Soudry, solicitor)

      Voorwerp

   Enerzijds nietigverklaring van vier bij vier verschillende brieven van 16 juli 2010 meegedeelde besluiten van de Commissie om verzoeksters offerte in het kader van aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2009/045, „Externe dienstverlening voor ontwikkeling, onderzoeken en ondersteuning van informatiesystemen (ESP DESIS II)” (PB 2009/S 198-283663), te rangschikken als tweede voor perceel nr. 1 A, als derde voor perceel nr. 1 B, als tweede voor perceel nr. 1 C en als derde voor perceel nr. 3, alsook van alle daarmee verwante besluiten van het directoraat-generaal informatica van de Commissie, met inbegrip van de besluiten om de respectievelijke opdrachten te gunnen aan de als eerste en tweede gerangschikte inschrijvers, en anderzijds vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Beroep, op 2 januari 1997 ingesteld door J.-L. Delhaye tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-1/97)

text:
22 . 2 . 97          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 54/37
Verenigde Naties van 6 augustus 1990 , de grondslag voor                  verzoekster op 17 juni 1996 bij het tot aanstelling
Verordening ( EEG ) nr. 2340/90 van de Raad ( ] ), die elke               bevoegde gezag heeft ingediend en waarmee zij was
handelstransactie met Irak en Koeweit verbiedt . Verzoek                 opgekomen tegen het besluit om haar niet gedurende het
ster wendde zich tot de Griekse gerechten en verkreeg een                 begrotingsjaar 1996 te bevorderen tot de rang C 1
vonnis waarbij de Central Bank of Iraq werd verplicht, haar               ( besluit bekendgemaakt in „ Mededelingen van de Admi
de som van 75 451 500 USD te betalen . De tenuitvoerleg                  nistratie " nr . 933 van 9 april 1996 );
ging van dat vonnis bleek echter onmogelijk . De schade van
verzoekster bestaat juist in die onmogelijkheid om haar               — verweerster te verwijzen in de kosten .
vordering te innen. Verzoekster cedeert haar contractuele
vordering op de Central Bank of Iraq aan de Europese Unie             Middelen en voornaamste argumenten
en verlangt van haar, op grond van artikel 215 van het
Verdrag, betaling van een gelijkwaardige schadevergoe
                                                                      Verzoekster stelt dat vaststaat, en overigens door de
ding.
                                                                      Commissie niet wordt betwist in de bestreden beschikking,
                                                                      dat haar verdiensten groter waren dan die van andere
Verzoekster beklemtoont, dat aan alle voorwaarden voor de             ambtenaren die tijdens het begrotingsjaar 1996 naar de rang
niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie is           C 1 zijn bevorderd . Zij verbindt daaraan de conclusie dat de
voldaan. Inzonderheid wijst zij erop, dat de verwerende               Commissie, door te weigeren haar deze bevordering te
Gemeenschapsinstellingen bij de vaststelling van Verorde             verlenen, het discriminatieverbod en artikel 45 , lid 1 , van het
ning ( EEG ) nr. 2340/90 algemene beginselen en regels van            Statuut heeft geschonden .
het Gemeenschapsrecht hebben geschonden, meer bepaald
het beginsel van bescherming van de eigendom, het gelijk
heidsbeginsel en het discriminatieverbod, het verbod van
misbruik van bevoegdheid en het evenredigheidsbeginsel ,
het beginsel van bescherming van de economische vrijheid
en het vertrouwensbeginsel .
                                                                      Beroep, op 2 januari 1997 ingesteld door J.-L. Delhaye tegen
Volgens verzoekster behoeft geen ter bescherming van                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
particulieren gegeven hogere rechtsregel te zijn geschonden,                                   ( Zaak T-l/97 )
zoals 's Hofs rechtspraak in het geval van normatieve
                                                                                ( 97/C 54/62 )
handelingen verlangt, omdat Verordening ( EEG ) nr. 2340/
90 geen normatieve handeling, maar in wezen een handeling
met een rechtstreeks en individueel karakter is .                                            (Procestaai: Frans)
0 ) Verordening ( EEG ) nr. 2340/90 van de Raad van 8 augustus        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    1990 waarbij het handelsverkeer van de Gemeenschap betref        schappen is op 2 januari 1997 beroep tegen Commissie van
    fende Irak en Koeweit wordt verhinderd ( PB nr. L 213 van 9 . 8 . de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.-L. Delhaye,
    1990, blz . 1 ).                                                  wonende te Thieu ( België ), vertegenwoordigd door L. Vo
                                                                      gel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,
                                                                      Rue Mathias Hardt 8— 10 .
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door I. Manzo tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                      — nietig te verklaren het op 1 oktober 1996 aan verzoeker
                       ( Zaak T-221/96 )
                                                                          officieel ter kennis gebrachte besluit van de Commissie
                                                                          van 25 september 1996 houdende weigering om verzoe
                          ( 97/C 54/61 )                                  ker de in artikel 5 van bijlage VII bij het Statuut bedoelde
                                                                          inrichtingsvergoeding toe te kennen en houdende afwij
                      (Procestaai: Frans)                                 zing van de klacht die verzoeker op 28 mei 1996 had
                                                                          ingediend ( en die op 4 juni 1996 was ingeschreven );
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen .
schappen is op 27 december 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
I. Manzo, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door                  Middelen en voornaamste argumenten
L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,              Verzoeker legt uit, dat de administratie van de Commissie
Rue Mathias Hardt 8-10 .                                              heeft geweigerd hem de inrichtingsvergoeding toe te kennen,
                                                                      toen hij , komende van de delegatie van de Commissie te
                                                                      Kiev, opnieuw te Brussel werd tewerkgesteld . Hij komt op
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                  tegen dit besluit, stellende dat het artikel 71 van het
                                                                      Ambtenarenstatuut, artikel 5 van bijlage VII bij dat Statuut
— nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 25 sep          en artikel 110 van het Statuut schendt en misbruik van
     tember 1996 , houdende afwijzing van de klacht die               bevoegdheid oplevert.
 ---pagebreak--- Nr . C 54/38         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 2 . 97
Verzoeker betoogt, dat volgens de rechtspraak de in                             Doorhaling van zaak T-27/96 ( 1 )
artikel 5 , leden 1 en 2 , van bijlage VII bij het Statuut                                  ( 97/C 54/63 )
bedoelde inrichtingsvergoeding van forfaitaire aard is; dit
houdt in dat, zodra de ambtenaar na een wijziging van                                   (Procestaai: Frans)
standplaats aantoont dat hij een nieuwe woning heeft
betrokken, hij recht heeft op de vergoeding zonder het
bestaan of het bedrag van de werkelijke uitgaven te moeten        De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van eerste
bewijzen. Zijns inziens schendt het bestreden besluit deze        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
bepaling doordat het berust op de overweging, dat hij niet        king van 5 december 1996 de doorhaling in het register
het bewijs heeft geleverd van de kosten die hem bij zijn          gelast van zaak T-27/96 : B. Maayouchi tegen Commissie
installatie in België concreet zijn opgekomen . Verder be        van de Europese Gemeenschappen .
twist hij het zogenoemde „ vermoeden van ontbreken van
kosten ", dat volgens de Commissie voortvloeit uit het            0 ) PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1 996 .
enkele feit dat de door hem betrokken flat aan zijn familie
toebehoort. Hij wijst erop, dat dit vermoeden op geen enkele
regelgevende tekst berust en bovendien discriminerend is.
Volgens verzoeker heeft verweerster haar bevoegdheid
misbruikt en artikel 110 van het Statuut geschonden,                            Doorhaling van zaak T-SS/^öl 1 )
voorzover zij ter rechtvaardiging van het vereiste van bewijs                                 97/C 54/64 )
van de kosten verwijst naar een „ overeenkomst " over de
uitlegging van de bepalingen betreffende de toekenning van                              (Procestaai: Frans)
de inrichtingsvergoeding, blijkbaar een door de Instelling
over dit onderwerp vastgestelde algemene bepaling ter
uitvoering van het Statuut. Een dergelijke bepaling zou de        De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
uit het reeds aangehaalde artikel 5 van bijlage VII voort        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
vloeiende rechten immers hebben beperkt en dus gewijzigd,         beschikking van 16 januari 1997 de doorhaling in het
en zou zonder inachtneming van de daartoe bepaalde                register gelast van zaak T-88/96 : G. Liénard tegen Commis
procedure zijn vastgesteld .                                      sie van de Europese Gemeenschappen .
                                                                  (M PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .