title: Zaak C-421/01: Verzoek van het Bundesvergabeamt van 25 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Traunfellner GmbH en Österreichische Autobahnen- und Schnellstraßen Finanzierungs-AG (ÖSAG)

text:
C 3/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.1.2002
2.    Indien het antwoord op vraag 1.a. bevestigend luidt:              3)    Is het voor de vraag of een onderneming met een
                                                                              machtspositie hiervan misbruik maakt, relevant welke
      a.    Dient de vraag naar de overeenstemming tussen het                 omschakelingsinspanning (in het bijzonder kosten) de
            merk en het teken in een dergelijk geval te worden                afnemers zullen moeten leveren, die tot dusver het
            beoordeeld aan de hand van een andere maatstaf                    product van de onderneming met de machtspositie
            dan die van de (directe of indirecte) herkomstverwar-             hebben gekocht wanneer zij in de toekomst het product
            ring: en zo ja, volgens welke maatstaf?                           van een concurrerende onderneming zouden afnemen,
                                                                              die geen gebruik maakt van de krachtens het auteursrecht
                                                                              beschermde gegevensbank?
      b.    Indien het als inbreukmakend aangevochten teken
            in een dergelijk geval door het in aanmerking
            komende publiek louter als versiering wordt opge-
            vat, welk gewicht komt bij de vraag naar de overeen-
            stemming tussen merk en teken dan toe aan die
            omstandigheid?
(1) PB 1989, L 40, blz. 1.
                                                                        Verzoek van het Bundesvergabeamt van 25 september
                                                                        2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        Traunfellner GmbH en Österreichische Autobahnen- und
                                                                                Schnellstraßen Finanzierungs-AG (ÖSAG)
Verzoek van het Landgericht Frankfurt am Main van                                               (Zaak C-421/01)
12 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Firma IMS Health GmbH & Co. OHG en NDC
                     Health Gmbh & Co. KG                                                        (2002/C 3/24)
                         (Zaak C-418/01)
                           (2002/C 3/23)                                Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 25 september
                                                                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        24 oktober 2001, in het geding tussen Traunfellner GmbH en
                                                                        Österreichische Autobahnen- und Schnellstraßen Finanzie-
Het Landgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking van             rungs-AG (ÖSAG), het Hof van Justitie van de Europese
12 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
22 oktober 2001, in het geding tussen Firma IMS Health                  de navolgende vragen:
GmbH & Co. OHG en NDC Health Gmbh & Co. KG, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Vraag 1
                                                                        Is een alternatieve aanbieding van een inschrijver, waarin in
1)    Moet artikel 82 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat            plaats van de volgens de aankondiging te vervaardigen boven-
      een onderneming met een machtspositie op de markt                 laag van het wegdek uit beton een asfaltbovenlaag wordt
      hiervan misbruik maakt door te weigeren een licentie-             voorgesteld, een „voorgestelde variant” in de zin van artikel 19,
      overeenkomst betreffende het gebruik van een krachtens            lid 1, van richtlijn 93/37/EEG (1)?
      het auteursrecht beschermde gegevensbank te sluiten met
      een onderneming die toegang wil hebben tot dezelfde
      geografische markt en productmarkt, wanneer de markt-             Vraag 2
      deelnemers aan de andere zijde, dat wil zeggen de
      potentiële afnemers, elk product dat geen gebruik maakt           Kan voor de aanvaardbaarheid van een „voorgestelde variant”
      van de krachtens het auteursrecht beschermde gegevens-            in de zin van artikel 19, lid 1, van richtlijn 93/37 het in
      bank, weigeren, omdat zij zich op het gebruik van                 nationaalrechtelijke bepalingen geformuleerde criterium dat
      producten op basis van de krachtens het auteursrecht              met het alternatieve voorstel „de levering van een kwalitatief
      beschermde gegevensbank hebben ingesteld?                         gelijkwaardige prestatie is gewaarborgd”, wettig als een over-
                                                                        eenkomstig artikel 19, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37 door
2)    Is het voor de vraag of een onderneming met een                   de aanbestedende dienst vastgelegd en vermeld „minimum-
      machtspositie hiervan misbruik maakt, relevant in welke           vereiste” worden beschouwd, wanneer in het bestek alleen naar
      mate zij medewerkers van de afnemers bij de ontwikke-             de nationaalrechtelijke bepaling wordt verwezen en niet nader
      ling van de krachtens het auteursrecht beschermde gege-           wordt gedefinieerd, aan de hand van welke concrete punten
      vensbank heeft ingeschakeld?                                      van vergelijking de „gelijkwaardigheid” moet worden getoetst?
 ---pagebreak--- 5.1.2002                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/17
Vraag 3                                                              1.    Moet het voorschrift in nummer 2, tweede alinea, van
                                                                           bijlage A, hoofdstuk I, van richtlijn 85/73/EEG (1) zoals
Verzet artikel 30, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37 in
                                                                           gewijzigd bij richtlijn 96/43/EG (2) aldus worden uitge-
verbinding met de beginselen van transparantie en gelijke
                                                                           legd, dat ook een inrichting die zich weliswaar in hetzelfde
behandeling, zich ertegen dat de aanbestedende dienst de
                                                                           gebouw bevindt als de uitsnijderij, maar eigendom is
aanvaarding van een alternatieve aanbieding, die zich van een
                                                                           van een andere natuurlijke of rechtspersoon dan de
aanbieding conform de aankondiging onderscheidt door een
                                                                           uitsnijderij, als inrichting waar het vlees verkregen is
andere technische kwaliteit, laat afhangen van een positieve
                                                                           wordt beschouwd?
beoordeling op basis van het in een nationaalrechtelijke
bepaling geformuleerde criterium dat met de alternatieve
aanbieding „de levering van een kwalitatief gelijkwaardige           2.    Op grond van welke criteria bepaalt de met de inning
prestatie is gewaarborgd”, indien het bestek op dit punt alleen            van de retributies belaste instantie in hoeverre zij de
naar de nationaalrechtelijke bepaling verwijst en niet nader               toepassing van de in nummer 2, tweede alinea, van
definieert, aan de hand van welke concrete punten van                      bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn vast-
vergelijking de „gelijkwaardigheid” moet worden getoetst?                  gelegde korting tot maximaal 55 % toestaat?
Vraag 4a                                                                   Mag daarbij in het bijzonder ook rekening worden
Bij een bevestigend antwoord op vraag 3: mag een aanbe-                    gehouden met de tijdsbesparing voor het personeel dat
stedende dienst een aanbestedingsprocedure zoals hierboven                 de controles of keuringen uitvoert, wanneer als retributie
onder vraag 3 beschreven, afsluiten met de gunning van de                  hiervoor krachtens nummer 2, eerste alinea, sub a, van
opdracht?                                                                  bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn een
                                                                           extra forfaitair bedrag is bepaald?
Vraag 4b
                                                                           Kan bovendien, bij bevestigend antwoord op de eerste
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4: moet een
                                                                           vraag, voor de toepassing van de korting op de retributie
aanbestedende dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin
                                                                           toch rekening worden gehouden met het feit dat de
van vraag 3 organiseert, varianten van inschrijvers in ieder
                                                                           in een gebouw aanwezige inrichtingen juridisch aan
geval zonder inhoudelijke verificatie afwijzen wanneer hij
                                                                           verschillende eigenaars toebehoren en mag dit er automa-
geen gunningscriteria voor de beoordeling van de technische
                                                                           tisch toe leiden dat in deze gevallen een beperktere
afwijkingen van de variant van de aankondiging heeft vast-
                                                                           korting wordt toegestaan dan wanneer slachthuis en
gelegd?
                                                                           uitsnijderij zich niet alleen in hetzelfde gebouw bevinden,
Vraag 5                                                                    maar ook door dezelfde natuurlijke of rechtspersoon
                                                                           worden geëxploiteerd?
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4a maar
ontkennend antwoord op vraag 4b: moet een aanbestedende
dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin van de vraag 3
organiseert, een variant aanvaarden, waarvan de technische           (1) PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14.
                                                                     (2) PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1.
afwijkingen van de aankondiging niet aan de hand van
gunningscriteria kunnen worden beoordeeld omdat die niet in
de aankondiging zijn vermeld, wanneer voor die variant de
laagste prijs wordt gevraagd en er verder geen gunningscriteria
zijn vastgelegd?
(1) PB L 199, blz. 54.
                                                                     Verzoek van het Bundesvegabeamt (Oostenrijk) van
                                                                     25 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                     geding tussen CS Communications & Systems Austria
                                                                           GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsanstalt
Verzoek van Verwaltungsgericht Neustadt an der Wein-
strasse van 30 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Emil Färber GmbH & Co. en Stadt                                             (Zaak C-424/01)
                       Neustadt/Weinstrasse
                         (Zaak C-423/01)                                                        (2002/C 3/26)
                           (2002/C 3/25)
                                                                     Het Bundesvegabeamt heeft bij beschikking van 25 oktober
Het Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse heeft bij         2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beschikking van 30 juli 2001, ingekomen ter griffie van het          26 oktober 2001, in het geding tussen CS Communications &
Hof van Justitie op 26 oktober 2001, in het geding tussen Emil       Systems Austria GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsan-
Färber GmbH & Co. en Stadt Neustadt/Weinstrasse, het Hof             stalt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:               vragen:


title: Zaak T-256/02: Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door "I" tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 274/26             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.11.2002
Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door „H” tegen                  Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker schending van
    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   het beginsel van behoorlijk bestuur en van de zorgplicht,
                                                                      misbruik van bevoegdheid en schending van het Charter van
                                                                      grondrechten van de Europese Unie.
                       (Zaak T-255/02)
                       (2002/C 274/46)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door „I” tegen Hof
                                                                             van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-256/02)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 augustus 2002 beroep tegen Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door „H”,                                   (2002/C 274/47)
vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia Bassas,
advocaat.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 27 augustus 2002 beroep tegen Hof van
—     het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door „I”,
      14 mei 2002 nietig te verklaren;
                                                                      vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia Bassas,
                                                                      advocaat.
—     verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
      een bedrag ter vergoeding van huidige en toekomstige
      schade, voorlopig begroot op 350 000 EUR, vermeerderd           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      met een vertragingsrente van 10 % op jaarbasis vanaf
      4 oktober 1999 tot de volledige betaling;                       —     het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
                                                                            14 mei 2002, dat op 27 mei 2002 aan verzoeker is
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                                 betekend naar aanleiding van zijn verzoek tot vergoeding
                                                                            van de morele en alle andere schade, van welke aard ook,
                                                                            die hij ten gevolge van zijn ziekte heeft geleden, nietig te
                                                                            verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten                                    —     verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
                                                                            een bedrag ter vergoeding van huidige en toekomstige
                                                                            schade, voorlopig begroot op 350 000 EUR, vermeerderd
                                                                            met een vertragingsrente van 10 % op jaarbasis vanaf
Verzoeker, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op tegen
                                                                            4 oktober 1999 tot de volledige betaling;
de weigering van het Hof om hem te vergoeden voor de
morele schade die hij naar eigen zeggen ten gevolge van zijn
beroepsziekte heeft geleden. Deze ziekte is reeds erkend bij          —     verweerder te verwijzen in de kosten.
een besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 31 mei
2001 op grond van artikel 73 van het Statuut, en verzoeker
heeft hiervoor een vergoeding gekregen van 35 192,16 EUR.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
In het kader van het onderhavige beroep voert verzoeker op            Verzoeker, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op tegen
basis van artikel 288 (ex artikel 215) van het Verdrag aan dat        de weigering van het Hof om hem de morele schade te
hij psychologische problemen ondervindt sedert hij in het             vergoeden die hij naar eigen zeggen ten gevolge van zijn
gebouw van het Hof aan asbest is blootgesteld. Deze proble-           beroepsziekte heeft geleden. Deze ziekte is reeds erkend op
men komen met name tot uiting in fysieke en psychische                grond van artikel 73 van het Statuut, en verzoeker heeft
ongemakken in de omgang met zijn omgeving en in zijn                  hiervoor een vergoeding gekregen.
familiale en sociale betrekkingen. In zijn besluit van 14 mei
2002, waarbij het verzoek om vergoeding van de betrokken
morele schade van verzoeker is afgewezen, is verweerder               De middelen tot staving van het onderhavige beroep stemmen
voorbijgegaan aan het feit dat de beroepsziekte ook een reeks         ongeveer overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak
niet-medische gevolgen heeft voor het leven van verzoeker, en         T-255/02, „H”/Hof van Justitie.
heeft het dus slechts een deel van verzoekers ziektebeeld in
aanmerking genomen.


title: Verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen - 3e Kamer - van 10 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landeshauptstadt Hannover en A. Sattler (Zaak C-345/96)

text:
7 . 12 . 96             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 370/7
Middelen en voornaamste argumenten                                       2 . Gebiedt althans het tot het Gemeenschapsrecht beho
                                                                               rende beginsel van een Gemeenschapsconforme (con
                                                                               form het Gemeenschapsrecht) uitlegging van het natio
Volgens artikel 189, derde alinea , EG-Verdrag is een richt                   nale recht, om nationale bepalingen inzake de gelijke
lijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend                      behandeling bij uitkeringen krachtens bedrijfspensioen
voor elke Lid-Staat waarvoor zij is bestemd . Hieruit volgt,                   regelingen in overeenstemming met de eisen en grenzen
dat elke Lid-Staat verplicht is, het door de richtlijn beoogde                  ( verbod van terugwerkende kracht ) van het Gemeen
resultaat vóór het verstrijken van de omzettingstermijn te                     schapsrecht uit te leggen en toe te passen ?
verwezenlijken, dat wil zeggen de richtlijn aldus in natio
naal recht om te zetten dat zij ten volle effect sorteert. De
Bondsrepubliek Duitsland is deze verplichting tot volledige
omzetting niet binnen de in artikel 34 , lid 1 , van de richtlijn
gestelde termijn ( 14 juni 1994 ) nagekomen .
                                                                         Verzoek van Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
(!) PB nr. L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 1 .                            11 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het ge
                                                                         ding tussen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en NV
                                                                                Prolacto
                                                                                ( Zaak C-346/96 )
                                                                                ( 96/C 370/ 17)
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen — 3e
Kamer — van 10 februari 1995 om een prejudiciële beslis
sing in het geding tussen Landeshauptstadt Hannover en A.                De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
                                  Sattler                                king van 11 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                         Hof van Justitie op 21 oktober 1996 , in het geding tussen
                          ( Zaak C-345/96 )
                                                                         Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en NV Prolacto,
                             ( 96/C 370/ 16 )                            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         vraag :
Het Landesarbeitsgericht Niedersachsen — 3e Kamer —
heeft bij beschikking van 10 februari 1995 , ingekomen ter               Kan een rechtspersoon, in het kader van een offerte, strek
griffie van het Hof van Justitie op 18 oktober 1996, in het              kende tot levering van magere-melkpoeder in het kader van
geding tussen Landeshauptstadt Hannover en A. Sattler, het               voedselhulp, gebaseerd op de Verordeningen ( EEG ) nr. 345/
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 87 ( ! ) en ( EEG ) nr. 1358/87 ( 2 ) van de Commissie van res
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                pectievelijk 3 februari 1987 en 15 mei 1987, en de hiermee
                                                                         gepaard gaande inschrijvingswaarborgen verstrekt conform
1 . a ) Verlangt het Gemeenschapsrecht een toepassings- of               artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr. 1354/83 ( 3 ) van de
           geldingsvoorrang ( krachtens artikel 5 , tweede ali          Commissie van 17 mei 1983 , die nadien zijn verplichtingen
           nea, en artikel 189 EG-Verdrag ) ten opzichte van             niet nakwam en de levering niet uitvoerde, nog worden aan
           nationale bepalingen van de Lid-Staten, die bij een           gesproken door het Belgisch Interventie- en Restitutiebu
           samenloop van rechten eveneens tot staving van de             reau, tot betaling van een schadevergoeding op grond van
           vordering tot gelijke behandeling bij bedrijfspensi          artikel 25 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1354/83 ver
           oenregelingen kunnen of zullen worden toegepast               noemd nadat alle inschrijvingswaarborgen werden verbeurd
                                                                         verklaard ten voordele van vermeld bureau ?
           op dezelfde casuspositie, zoals bij voorbeeld in
           Duitsland — in het algemeen — het arbeidsrechtelij
           ke beginsel van gelijke behandeling of — in het bij          (!) PB nr. L 34 van 5 . 2 . 1987, blz . 8 .
           zonder — § 2 , lid 1 , van het Beschaftigungsförder          ( 2 ) PB nr. L 131 van 20 . 5 . 1987, blz . 1 .
           ungsgesetz 1985 ?                                             ( 3 ) PB nr. L 142 van 1 . 6 . 1983 , blz . 1 .
      b ) Geldt de voorrang van het Gemeenschapsrecht in
           een dergelijk geval van collisie, waarin het Gemeen
           schapsrecht uitkeringen krachtens bedrijfspensioen
           regelingen enkel toekent, indien en voor zover zij            Verzoek om een prejudiciële beslissing bij beschikking van
           kunnen worden toegerekend aan tijdvakken van ar              het Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo Con
           beid na 17 mei 1990, terwijl de nationale bepalin            tentioso-Administrativo, Sección Primera, van 3 juli 1996,
           gen dezelfde casuspositie in zoverre anders regelen,          in het geding tussen Solred SA en Administración General
           dat zij een terugwerkende kracht niet uitsluiten, al                                            del Estado
           gemeen ?
                                                                                ( Zaak C-347/96 )
      c ) Bestaat een dergelijke voorrang enkel, indien de                                               ( 96/C 370/ 18 )
           naast de sociale doelstelling nagestreefde economi
           sche doelstelling van artikel 119 EG-Verdrag — het
           creëren van gelijke mededingingsvoorwaarden —                 Het Tribunal Superior de Justicia de Madrid, Sala de lo
           concreet aan de orde is ?                                     Contentioso-Administrativo, Sección Primera, heeft bij be


title: Zaak C-51/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 februari 2011 — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV/Sonnthurn Vertriebs GmbH

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 februari 2011 — Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV/Sonnthurn Vertriebs GmbH
   (Zaak C-51/11)
   2011/C 139/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schutzverband der Spirituosen-Industrie eV

      Verwerende partij: Sonnthurn Vertriebs GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Omvat het begrip gezondheid in de definitie van de uitdrukking „gezondheidsclaims” in artikel 2, lid 2, nr. 5, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (1), laatstelijk gewijzigd bij door verordening (EU) nr. 116/2010 van de Commissie van 9 februari 2010 (2) ook het algemene welzijn?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Is een verklaring in een commerciële mededeling bij de etikettering of de presentatie van, of bij reclame voor levensmiddelen die bestemd zijn om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd minstens eveneens op welzijn op het gebied van gezondheid gericht, dan wel uitsluitend op het algemene welzijn, wanneer deze verklaring op de in artikel 2, lid 2, nr. 5, van deze verordening omschreven wijze verwijst naar de in de artikelen 13, lid 1, en 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 1924/2006 vermelde functies?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord en een verklaring zoals omschreven in de tweede vraag minstens ook gericht is op het welzijn op het gebied van gezondheid:
               Is het rekening houdend met de vrijheid van meningsuiting en van informatie overeenkomstig artikel 6, lid 3, VEU juncto artikel 10 EVRM verenigbaar met het gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel dat het verbod van artikel 4, lid 3, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 1924/2006 ook geldt voor een verklaring waarin is gesteld dat een bepaalde drank met een alcoholgehalte van meer dan 1,2 volumeprocent het lichaam en de functies ervan niet belast of beperkt?

      (1)  PB L 404, blz. 9.

      (2)  PB L 37, blz. 16.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2004 in zaak C-18/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbejdsret): Danmarks Rederiforening tegen LO Landsorganisationen i Sverige (Executieverdrag — Artikel 5, sub 3 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan — Maatregel, door vakbond in verdragsluitende staat getroffen tegen reder van in andere verdragsluitende staat geregistreerd schip)

text:
3.4.2004                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 85/7
                    ARREST VAN HET HOF                                       het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
                                                                             waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
                                                                             J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), J.-P. Puissochet,
                                                                             R. Schintgen en F. Macken, rechters, advocaat-generaal: F. G. Ja-
                           (Zesde kamer)                                     cobs, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 februari
                                                                             2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                       van 5 februari 2004                                   1.    a)    Artikel 5, sub 3, van het Verdrag van 27 september
                                                                                1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit-
                                                                                voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels-
                                                                                zaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
in zaak C-18/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing                                  1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar-
van het Arbejdsret): Danmarks Rederiforening tegen LO                                    ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
               Landsorganisationen i Sverige (1)                                         Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 ok-
                                                                                tober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
                                                                                Republiek, bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                                toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese
(Executieverdrag — Artikel 5, sub 3 — Bevoegdheid ten
                                                                                Republiek en bij het Verdrag van 29 november 1996
aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats
                                                                                betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de
waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan —
                                                                                Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet
Maatregel, door vakbond in verdragsluitende staat getroffen
                                                                                aldus worden uitgelegd dat het begrip „verbintenissen uit
tegen reder van in andere verdragsluitende staat gere-
                                                                                onrechtmatige daad” zich mede uitstrekt tot een vordering
                           gistreerd schip)
                                                                                in rechte met betrekking tot de rechtmatigheid van een
                                                                                collectieve actie, die overeenkomstig het recht van de
                                                                                betrokken verdragsluitende staat tot de uitsluitende be-
                                                                                voegdheid behoort van een andere rechterlijke instantie
                           (2004/C 85/09)
                                                                                dan die welke bevoegd is te oordelen over de verzoeken om
                                                                                vergoeding van de door die actie veroorzaakte schade.
                          (Procestaal: Deens)                                      b)    Voor de toepassing van artikel 5, sub 3, Executieverdrag
                                                                                op een situatie als die in het hoofdgeding volstaat het dat
                                                                                de collectieve actie een noodzakelijke voorwaarde is voor
                                                                                solidariteitsacties die schade kunnen veroorzaken.
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                c)    Aan de toepassing van artikel 5, sub 3, Executieverdrag
                                                                                staat niet in de weg dat de uitvoering van de collectieve
                                                                                actie door de partij die deze heeft aangezegd is opgeschort
                                                                                in afwachting van de uitspraak over de rechtmatigheid
                                                                                van die actie.
In zaak C-18/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging                  2.    In omstandigheden als die van het hoofdgeding, moet artikel 5,
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                         sub 3, Executieverdrag aldus worden uitgelegd dat schade als
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-                     gevolg van een collectieve actie die door een vakbond wordt
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van                       uitgevoerd in een verdragsluitende staat waar een in een andere
het Arbejdsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding                        verdragsluitende staat geregistreerd schip vaart, kan worden
tussen Danmarks Rederiforening, handelend voor DFDS Tor-                           geacht te zijn ingetreden in de vlagstaat, zodat de rederij in die
line A/S, en LO Landsorganisationen i Sverige, handelend voor                      staat een schadevordering tegen die vakbond kan indienen.
SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, sub 3,
van voornoemd verdrag van 27 september 1968 (PB 1972,
L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                   (1) PB C 109 van 4.5.2002.
Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst —
blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), bij
het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1)
en bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de
toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft


title: Beschikking van Hof van 6 december in zaak C-252/00 (verzoek van de gemengde Raad van Beroep van de Orde der dierenartsen met het Frans als voertaal om een prejudiciële beslissing): Tuchtrechtelĳke procedure tegen Jean-Michel Vandeweerd ("Prejudiciële verwĳzing — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 200/26                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
                   BESCHIKKING VAN HOF                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                          van 6 december
                                                                                van 13 december 2000
in zaak C-252/00 (verzoek van de gemengde Raad van
Beroep van de Orde der dierenartsen met het Frans als                      in zaak C-39/00 P: Services pour le groupement d’acqui-
voertaal om een prejudiciële beslissing): Tuchtrechtelijke                 sations SARL (SGA) tegen Commissie van de Europese
        procedure tegen Jean-Michel Vandeweerd (1)                                                Gemeenschappen (1)
                                                                           (Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — klacht
     („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)                   — beroepen wegens nalaten, tot nietigverklaring en tot
                                                                           schadevergoeding — Hogere voorziening gedeeltelijk niet-
                                                                                ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond)
                          (2001/C 200/45)
                                                                                (2001/C 200/46)
                          (Procestaal: Frans)                                                        (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-39/00 P, Service pour le groupement d’acquisitions
                                                                           SARL (SGA), in liquidatie, gevestigd te Istres (Frankrijk),
                                                                           vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
In zaak C-252/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
krachtens artikel 234 EG van de gemengde Raad van Beroep                   P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4, betreffen-
van de Orde der dierenartsen met het Frans als voertaal                    de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
(België) in de tuchtrechtelijke procedure tegen Jegn-Michel                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
Vandeweerd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging              van 13 december 1999, SGA/Commissie (T-189/95, T-39/96
van artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG), heeft het Hof,            en T-123/96, Jurispr. blz. II-3587), strekkende tot vernietiging
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en                     van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,           G. Marenco, juridisch hoofdadviseur, en F. Siredey-Garnier,
P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric,                  heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmermans,                 mann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op          R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-
6 december 2000 een beschikking gegeven waarvan het                        generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 13 de-
dictum luidt als volgt:                                                    cember 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                           luidt als volgt:
Het verzoek om een prejudiciële beslissing, dat door de gemengde           1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
Raad van Beroep van de Orde der dierenartsen met het Frans als
voertaal bij beslissing van 10 juni 2000 is ingediend, is niet-
ontvankelijk                                                               2)    Services pour le groupement d’acquisitions SARL (SGA) wordt
                                                                                verwezen in de kosten.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                           (1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-201/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht, Kassel — Duitsland) — Plantanol GmbH & Co.KG/Hauptzollamt Darmstadt (Richtlijn 2003/30/EG — Bevordering van gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in vervoer — Richtlijn 2003/96/EG — Communautaire regeling voor belasting van energieproducten en elektriciteit — Mengsel van plantaardige olie, additief en brandstof — Biobrandstoffen — Nationale regeling — Belastingvrijstelling — Vervanging van vrijstelling door verplichting om te voorzien in minimaal aandeel biobrandstoffen in brandstoffen — Overeenstemming met richtlijnen 2003/30/EG en 2003/96/EG — Algemene beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/19

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht, Kassel — Duitsland) — Plantanol GmbH & Co.KG/Hauptzollamt Darmstadt
   (Zaak C-201/08) (1)

   (Richtlijn 2003/30/EG - Bevordering van gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in vervoer - Richtlijn 2003/96/EG - Communautaire regeling voor belasting van energieproducten en elektriciteit - Mengsel van plantaardige olie, additief en brandstof - Biobrandstoffen - Nationale regeling - Belastingvrijstelling - Vervanging van vrijstelling door verplichting om te voorzien in minimaal aandeel biobrandstoffen in brandstoffen - Overeenstemming met richtlijnen 2003/30/EG en 2003/96/EG - Algemene beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen)
   2009/C 267/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessisches Finanzgericht, Kassel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Plantanol GmbH & Co.KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Darmstadt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hessisches Finanzgericht (Duitsland) — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (PB L 123, blz. 42) en van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel — Nationale regeling die de belastingvrijstelling voor biobrandstoffen in brandstofmengsels vóór afloop van in de eerdere regeling bepaalde duur vervangt door de verplichting tot bijmenging van biobrandstoffen in conventionele brandstoffen, met als gevolg dat tot dusver begunstigde producenten worden benadeeld

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding, die een product als dat in het hoofdgeding, dat bestaat in een mengsel van plantaardige olie, fossiele dieselolie en specifieke additieven, uitsluit van de daarin opgenomen belastingvrijstelling voor biobrandstoffen.

               2)

               De algemene beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen staan in beginsel niet eraan in de weg dat een lidstaat de belastingvrijstelling voor een product als dat in het hoofdgeding, afschaft vóór de in de nationale regeling aanvankelijk geplande afloopdatum. Voor een dergelijke afschaffing is hoe dan ook niet vereist dat zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen. De verwijzende rechter dient evenwel in het kader van een algehele beoordeling in het individuele geval te onderzoeken of die beginselen in het hoofdgeding in acht zijn genomen en daarbij rekening te houden met alle daarvoor relevante omstandigheden.

      (1)  PB C 183 van 19.07.2008.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 september 2001 in zaak C-417/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje (Niet-nakoming — Richtlĳn 96/62/EG — Beoordeling en beheer van luchtkwaliteit — Niet-aanwĳzing van bevoegde instanties en van organen die belast zĳn met toepassing van richtlĳn)

text:
C 303/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          27.10.2001
1.     Verwerpt het beroep.                                                                     ARREST VAN HET HOF
2.     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                van 13 september 2001
                                                                           in zaak C-417/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 96/62/EG — Beoordeling en
                                                                           beheer van luchtkwaliteit — Niet-aanwijzing van bevoegde
                           (Vijfde kamer)                                  instanties en van organen die belast zijn met toepassing van
                                                                                richtlijn)
                     van 13 september 2001
in zaak C-375/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                                               (2001/C 303/05)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren
       1996 en 1997 — Openbare opslag van rundvlees)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2001/C 303/04)                                                             dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           In zaak C-417/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om vast
                          dentie van het Hof)                              te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de bevoegde
                                                                           instanties en organen aan te wijzen bedoeld in artikel 3, eerste
In zaak C-375/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-               alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit
schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende                  (PB L 296, blz. 55), een van de krachtens deze richtlijn op hem
een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
beschikking 1999/603/EG van de Commissie van 28 juli 1999                  (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpre-
houdende weigering van communautaire financiering voor                     sident, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en
bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het                    C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                     griffier: R. Grass, op 13 september 2001 een arrest gewezen
(EOGFL), afdeling Garantie (PB L 234, blz. 6), voorzover hierin            waarvan het dictum luidt als volgt:
een forfaitaire korting van 5 % wordt toegepast op bepaalde
door het Koninkrijk Spanje op de begrotingsposten 2111
(technische uitgaven), 2112 (financiële uitgaven) en 2113                  1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
(overige uitgaven) gedeclareerde bedragen in de sector openba-                   rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om de
re opslag van rundvlees, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-                  bevoegde instanties en organen bedoeld in artikel 3, eerste
steld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward,                 alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
P. Jann (rapporteur), S. von Bahr en C. W. A. Timmermans,                        1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit,
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,                 aan te wijzen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze
op 13 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
luidt als volgt:
                                                                           2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                           (1) PB C 20 van 22.1.2000.
( 1) PB C 366 van 18.12.1999.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 217 van 3.9.2005

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/41

         (2005/C 229/84)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 217 van 3.9.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 205 van 20.8.2005

      PB C 193 van 6.8.2005

      PB C 182 van 23.7.2005

      PB C 171 van 9.7.2005

      PB C 155 van 25.6.2005

      PB C 143 van 11.6.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-236/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Argeș (Roemenië) op 4 mei 2012 — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Argeș/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Pitești, Alin Iulian Matei, Petruța Florentina Matei

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Argeș (Roemenië) op 4 mei 2012 — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Argeș/SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Pitești, Alin Iulian Matei, Petruța Florentina Matei
   (Zaak C-236/12)
   2012/C 235/12
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Argeș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Argeș

      Verwerende partijen: SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Pitești, Alin Iulian Matei, Petruța Florentina Matei

      Prejudiciële vragen

   Gelet op het feit dat volgens artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG (1) de beoordeling van het oneerlijke karakter van bedingen geen betrekking mag hebben op de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst, noch op de gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten, voor zover die bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd,
   en
   aangezien overeenkomstig artikel 2, lid [2], sub a, van richtlijn 2008/48/EG (2), de in artikel 3, sub g, van deze richtlijn vervatte definitie van de totale kosten van het krediet voor de consument, die alle commissies omvatten die de consument in verband met de kredietovereenkomst moet betalen, niet van toepassing is om het voorwerp van een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst te bepalen,
   kunnen de begrippen „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” en „prijs” in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG aldus worden uitgelegd dat van de elementen die de aan de kredietinstelling verschuldigde tegenprestatie vormen, ook het jaarlijks kostenpercentage van een kredietovereenkomst, dat met name bestaat uit de vaste of variabele rentevoet, de bankcommissies en de andere in de overeenkomst opgenomen en bepaalde kosten, onder deze begrippen (voorwerp en prijs) valt?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Zaak C-554/03: Verzoek van de Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia van 27 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Tomadin Silvano en AGEA

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/25
Verzoek van de Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia van             2.    Welke plaats moet worden aangemerkt als de plaats waar
27 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het                      of van waaruit deze werknemer feitelijk het belangrijkste
geding tussen Azienda Agricola Tomadin Silvano en                           deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever vervult,
                              AGEA                                          wanneer de uit deze arbeidsovereenkomst voortvloeiende
                                                                            verplichtingen gedeeltelijk op de grond (luchthaven)
                        (Zaak C-554/03)                                     van een verdragsluitende Staat worden uitgevoerd en
                                                                            gedeeltelijk aan boord van een vliegtuig met de nationali-
                                                                            teit van een andere verdragsluitende Staat die bovendien
                         (2004/C 47/41)                                     deze werknemer heeft aangesteld?
De Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia heeft bij beschikking       (1) PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.
van 27 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 29 december 2003, in het geding tussen Azienda
Agricola Tomadin Silvano en AGEA, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening          Beroep, op 8 januari 2004 ingesteld door Commissie van
(EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden               de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als                                                rijk
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                                        (Zaak C-4/04)
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
hebben overschreden?
                                                                                (2004/C 47/43)
(1) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.
(2) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door K. Banks en C. Schmidt, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg.
Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Charleroi van 15 de-
cember 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Magali Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         naar Iers recht
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                        (Zaak C-555/03)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 98/44/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
                         (2004/C 47/42)                                     betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
                                                                            uitvindingen (1), of althans de Commissie hiervan niet in
                                                                            kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
De Arbeidsrechtbank te Charleroi heeft bij beschikking van                  richtlijn op haar rustende verplichtingen;
15 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 24 december 2003, in het geding tussen Magali             2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap naar Iers recht, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    Wat zijn voor de toepassing van artikel 19, lid 2, van
      verordening nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
      2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erken-         De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juli
      ning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-     2000 verstreken.
      ke en handelszaken (1), de relevante criteria om vast te
      stellen op het grondgebied van welke verdragsluitende
      Staat de werknemer gewoonlijk werkt wanneer deze                (1) PB L 213, blz. 13.
      werknemer als lid van het cabinepersoneel in dienst is
      van een onderneming die internationaal passagierslucht-
      vervoer verricht?


title: Zaak C-299/01: Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen groothertogdom Luxemburg

text:
C 289/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van de               Het financiële toezicht op een verzekeringsonderneming inge-
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-                   volge het bij artikel 9 van richtlijn 92/49/EEG gewijzigde
                               land                                   artikel 13, lid 1, met inbegrip van het toezicht op de
                                                                      werkzaamheden die zij door bijkantoren en in het kader
                                                                      van dienstverrichting uitoefent, behoort tot de uitsluitende
                          (Zaak C-298/1)                              bevoegdheid van de lidstaat van herkomst. Bijgevolg heeft de
                                                                      lidstaat van uitoefening (in dit geval Duitsland) met name niet
                                                                      het recht aan verzekeringsondernemingen die hun activiteit
                         (2001/C 289/27)                              uitoefenen in het kader van het vrije verkeer van diensten of
                                                                      via een bijkantoor, dergelijke voorwaarden te stellen, die
                                                                      verder gaan dan de door de lidstaat van herkomst gestelde
                                                                      toelatingsvoorwaarden en inbreuk maken op de bevoegdheid
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            van de lidstaat van herkomst tot het uitoefenen van het
op 26 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek              financiële toezicht, bijvoorbeeld de eis dat premies of delen
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-              daarvan op een bepaalde manier worden aangewend.
pen, vertegenwoordigd door G. Braun en C. Tufvesson,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      (1) PB L 228, blz. 1.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de
      vaststelling en instandhouding van § 257, lid 2, sub a,
      punt 5, van het Vijfde boek van het Sozialgesetzbuch in         Beroep, op 26 juli 2001 ingesteld door Commissie van
      de versie van BGBI 1999, I, blz. 2626, de verplichtingen        de Europese Gemeenschappen tegen groothertogdom
      niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge richt-                                      Luxemburg
      lijn 92/49/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 tot
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
                                                                                (Zaak C-299/01)
      lingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met
      uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en hou-
      dende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en                                         (2001/C 289/28)
      88/357/EEG (Derde richtlijn schadeverzekering), in het
      bijzonder de artikelen 5, 9, leden 1 en 2, en 54, leden 1
      en 2.                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 26 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeen-
2.    verweerster te verwijzen in de kosten.                          schappen, vertegenwoordigd door H. Michard als gemachtigde,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Middelen en voornaamste argumenten                                    dat het Hof behage:
                                                                      —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                            vast te houden aan een verblijfsduurvoorwaarde voor de
Volgens de Commissie is het door de Bondsrepubliek Duitsland                toekenning van het gewaarborgd minimuminkomen, de
gekozen stelsel, waarin voor een werkgeversbijdrage aan de                  verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
particuliere ziektekostenverzekering van bepaalde werknemers                krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)
als voorwaarde wordt gesteld dat de verzekeringsonderneming                 nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers
i) de activiteit van ziektekostenverzekering niet tegelijk met              binnen de Gemeenschap (1) en artikel 43 EG;
andere verzekeringsactiviteiten uitoefent of ii) het deel van de
premies waarvoor de werknemers een bijdrage ontvangen                 —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
uitsluitend benut voor de ziektekostenverzekering, in strijd                kosten.
met het vereiste van wederzijdse erkenning van de toegangs-
voorwaarden, alsmede met het bij richtlijn 92/49/EEG inge-
voerde controlesysteem. De in § 257, lid 2, sub a, SGB V
gestelde vereisten hebben ten doel het feitelijke toezicht,           Middelen en voornaamste argumenten
dat voorheen voorzag in een strikte scheiding tussen de
ziektekostenverzekering en de andere verzekeringsbranches, te
vervangen door een regeling die in wezen de voorschriften van         De Commissie is van mening dat het recht op een gewaarborgd
de oude regeling overneemt en dezelfde praktische consequen-          minimuminkomen een sociaal voordeel is in de zin van
ties heeft, en die nog steeds in strijd is met de Derde richtlijn     artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 en dat
schadeverzekering.                                                    artikel 43 EG discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt
 ---pagebreak--- 13.10.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/15
die de toegang tot of de uitoefening van een zelfstandige                  bepaling, terwijl de normatieve bevoegdheid inzake visse-
activiteit belemmert. Bijgevolg maakt het vasthouden aan de                rij in het algemeen toekomt aan de Raad, overeenkomstig
voorwaarde van een bepaalde duur van het verblijf in het                   het bepaalde in artikel 37 EG. In het onderhavige
Groothertogdom (10 jaar krachtens de wet van juli 1986 en                  geval heeft de Commissie zes maanden gewacht om
5 jaar krachtens de nieuwe wet van april 1999) voor de                     maatregelen te nemen die theoretisch spoedeisend waren,
toekenning van het gewaarborgd minimuminkomen aan                          om het hoofd te bieden aan een ernstige en onvoorziene
onderdanen van andere lidstaten, inbreuk op het beginsel van               situatie, waaruit blijkt dat het niet om spoedeisende
gelijke behandeling zoals neergelegd in artikel 7, lid 2, van              maatregelen ging, en dat de Raad tijdens die periode van
verordening (EEG) nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer                zes maanden de nodige bewarende maatregelen had
van werknemers binnen de Gemeenschap, en artikel 43 EG-                    kunnen nemen zonder dat de Commissie gebruik behoef-
Verdrag, dat betrekking heeft op zelfstandigen.                            de te maken van een normatieve bevoegdheid die binnen
                                                                           nauwkeurig bepaalde grenzen dient te blijven. Bovendien
                                                                           behelst de bestreden regeling bepalingen die strikt geno-
(1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.                                       men geen spoedeisende en uitzonderlijke maatregelen
                                                                           zijn, zoals de grotere maaswijdte waarin artikel 2 voorziet,
                                                                           en het bepaalde in artikel 12 inzake de aanwijzing van
                                                                           havens waar de producten mogen worden aangevoerd.
                                                                           Verder bevat de bestreden verordening geen enkele
                                                                           bepaling die de toepassing ervan beperkt tot een periode
                                                                           van minder dan zes maanden, zodat de toepassing ervan
                                                                           niet in de tijd beperkt is, wat inhoudt dat zij geldt zolang
Beroep, op 2 augustus 2001 ingesteld door Koninkrijk                       er geen latere regeling is die ervan afwijkt.
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen
                                                                     —     Schending van het discriminatieverbod: Artikel 2, lid 2,
                         (Zaak C-304/01)                                   van de bestreden verordening bevat een regeling voor
                                                                           vaartuigen met een lengte over alles van minder dan
                         (2001/C 289/29)                                   12 meter die binnen 24 uur terugkeren naar de haven
                                                                           waaruit zij zijn vertrokken, welke regeling verschilt van
                                                                           die welke geldt voor de andere vaartuigen. Deze nadelige
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 maatregel treft uitsluitend of in ieder geval hoofdzakelijk
op 2 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de                 de Spaanse vloot, die in de zone waar de spoedeisende
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                  maatregelen gelden, volledig bestaat uit vaartuigen van
woordigd door R. Silva de Lapuerta, Abogado del Estado,                    meer dan 12 meter die voor langer dan één dag uitvaren,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-                 terwijl de andere lidstaten in hun vloot vaartuigen van
sade, Boulevard E. Servais 4-6.                                            minder dan 12 meter hebben die voor de uitzondering in
                                                                           aanmerking komen. Deze ongelijke behandeling van de
                                                                           Spaanse vloot is niet objectief gerechtvaardigd, nu er geen
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                             enkel verband bestaat tussen de maaswijdte en de lengte
                                                                           van het vaartuig. Bovendien zij gewezen op de omstandig-
                                                                           heid dat de kleine vaartuigen, die voor korte tijd uitvaren,
—     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1162/2000 (1)
                                                                           in de kustwateren vissen waar hoofdzakelijk jonge vissen
      van de Commissie van 14 juni 2001 tot vaststelling van
                                                                           voorkomen, zodat deze vorm van visserij duidelijk en
      maatregelen voor het herstel van het heekbestand in
                                                                           rechtstreeks gevolgen heeft voor het behoud van de
      ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-
                                                                           bedreigde soort.
      sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende
      bepalingen inzake de controle op de activiteiten van
      vissersvaartuigen;
                                                                     —     Ontbreken van motivering: De bestreden verordening
—     de verwerende instelling in de kosten te verwijzen.                  bevat geen enkel element aan de hand waarvan duidelijk
                                                                           en ondubbelzinnig kan worden bepaald op grond van
                                                                           welke redenering de Commissie de afwijking als bedoeld
                                                                           in artikel 2, lid 2, heeft vastgesteld.
Middelen en voornaamste argumenten
—     Onjuiste rechtsgrondslag en onbevoegdheid van de Com-
      missie: De bestreden verordening heeft als rechtsgrond-
      slag artikel 15, lid 1, van verordening (EEG)                  (1) PB L 159 van 15.6.2001, blz. 4.
      nr. 3760/92 (2) van de Raad van 20 december 1992 tot           (2) PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1.
      invoering van een communautaire regeling voor de
      visserij en de aquacultuur. Deze bepaling kent de Com-
      missie een beperkte normatieve bevoegdheid toe, waarvan
      deze instelling alleen gebruik kan maken in de omstandig-
      heden en onder de voorwaarden als voorzien in deze


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 maart 2000 in zaak T-262/99: A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is)

text:
C 149/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
R. M. Moura-Ramos, J. D. Cooke en M. Vilaras, rechters; grif-             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
fier: H. Jung, op 7 maart 2000 een beschikking gegeven                                                      LEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 24 februari 2000
Het totale bedrag van de kosten die de vennootschap Industrie des
poudres sphériques aan interveniënte Péchiney électrométallurgie dient    in zaak T-162/99: L. Dricot-Daniele e.a. tegen Commissie
te vergoeden, wordt op 207 507,50 FRF bepaald.                                         van de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 54 van 4.3.1995.                                                 (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
                                                                                handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2000/C 149/62)
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                     In zaak T-162/99, L. Dricot-Daniele, wonende te Overijse
                                                                          (België), P. De Palma, wonende te Brussel, en C. Hamptaux,
                       van 24 februari 2000                               wonende te Brussel, ambtenaren van de Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Vogel,
in zaak T-104/99, AS Bolderaja en anderen tegen Raad                      advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                      van de Europese Unie (1)                            ten kantore van C. Kremer, van het advocatenkantoor Faltz et
                                                                          Associés, Rue Heinrich Heine 6, tegen Commissie van de
(„Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Verordening                     Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
  (EG) nr. 194/1999 — Termijn — Niet-ontvankelijkheid”)                   J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                                                                          op 9, 10 en 11 maart 1999 gehouden verkiezing van het
                          (2000/C 149/61)                                 personeelscomité van de Commissie, plaatselijke afdeling
                                                                          Brussel, en tot nietigverklaring van de door het personeels-
                                                                          comité ten vervolge op die verkiezing verrichte aanwijzingen,
                          (Procestaal: Engels)                            heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                          R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rech-
In zaak T-104/99, AS Bolderaja, wonende te Riga (Letland),                ters; griffier: H. Jung, op 24 februari 2000 een beschikking
Zaklady Plyt Pilsniowych SA w Krosnie Odrzanskim, gevestigd               gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
te Krosno Ordrzanskie (Polen), Alpex-Karlino SA w Karlino,
gevestigd te Karlino (Polen) en Zaklady Plyt Pilsniowych SA w             1) Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
Czarnej Wodzie, gevestigd te Czarna Woda (Polen), vertegen-
woordigd door V. N. Akritidis, advocaat te Athene, en T. Pick,            2) De Commissie wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen
advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      die welke op het kort geding zijn gevallen.
ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
Mathias Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie                       (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(gemachtigden: S. Marquardt, H.-J. Rabe, G. M. Berrisch en
H. G. Kamann), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
van verordening (EG) nr. 194/1999 van de Raad van 25 januari
1999 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de
invoer van hardboard van oorsprong uit Bulgarije, Estland,
Letland, Litouwen, Polen en Rusland en tot definitieve invorde-
ring van de voorlopige ingestelde rechten (PB L 22, blz. 16),             BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld                                                 LEG
als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D.
Cooke, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op                                 van 16 maart 2000
24 februari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                          in zaak T-262/99: A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Op het verzoek van de Commissie om te mogen interveniëren              (Beroep tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvanke-
     behoeft niet te worden beslist.                                          lijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is)
3) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk                                  (2000/C 149/63)
     de kosten van de Raad, met uitzondering van de kosten betreffende
     de voorbereiding en indiening van het verweerschrift.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 226 van 7.8.1999.                                                In zaak T-262/99, A. Goldstein, wonende te Harrow, Midd-
                                                                          lesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St John
                                                                          Murphy, solicitor te Londen, King’s Bench Walk, Inner Temple,
 ---pagebreak--- 27.5.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/33
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                — meer subsidiair, de in artikel 5, lid 1, van deze beschikking
tigde: R. Lyal), betreffende een beroep tot vergoeding van de               opgelegde geldboete te verlagen tot 1 000 EUR;
morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden doordat
de Commissie zou hebben nagelaten om overeenkomstig de
krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen aan           — de Commissie in de kosten verwijzen.
een nationale rechterlijke instantie inlichtingen te verstrekken,
heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rech-
ters; griffier: H. Jung, op 16 maart 2000 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
1) Het beroep wordt verworpen.
                                                                       Verzoekster is een in 1918 opgerichte branchevereniging ter
2) Verzoeker wordt in de kosten verwezen.                              behartiging van de gemeenschappelijke belangen van de
                                                                       voorraadhoudende groothandel in elektrotechnische instal-
                                                                       latiematerialen. In 1995 telde zij 52 leden, waaronder diverse
                                                                       grotere ondernemingen en een groot aantal kleinere groothan-
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                       delaren. Naar aanleiding van een in 1991 ingediende klacht,
                                                                       gaf de Commissie in 1999 een beschikking waarin zij vaststel-
                                                                       de, dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op artikel 81, lid 1,
                                                                       EG, door op basis van een overeenkomst met de Nederlandse
                                                                       Agentenvereniging op Elektrotechnisch Gebied („NAVEG”),
                                                                       alsmede op basis van onderling afgestemde feitelijke gedragin-
                                                                       gen met leveranciers die niet in de NAVEG vertegenwoordigd
                                                                       zijn, een collectieve exclusief-verkeersregeling aan te gaan die
                                                                       erop gericht is leveringen aan niet FEG-leden te verhinderen.
                                                                       Voorts heeft zij inbreuk gemaakt op artikel 81, lid 1, EG, door
Beroep, op 17 januari 2000 ingesteld door Nederlandse                  rechtstreeks en indirect de vrijheid van haar leden te beperken
Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektro-                 om zelfstandig hun verkoopprijzen vast te stellen. Wegens
technisch gebied tegen Commissie van de Europese Ge-                   deze inbreuken is haar een geldboete van 4,4 miljoen EUR
                          meenschappen                                 opgelegd. Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschik-
                                                                       king op de volgende gronden. Daar de Commissie meer dan
                          (Zaak T-5/00)                                acht jaar nodig heeft gehad om deze beschikking vast te stellen,
                                                                       heeft zij het beginsel geschonden, dat een beschikking altijd
                                                                       binnen een redelijke termijn moet worden gegeven. Voorts
                         (2000/C 149/64)                               zijn de rechten van de verdediging geschonden, aangezien de
                                                                       Commissie zich op wezenlijke punten van haar betoog
                                                                       gebaseerd heeft op documenten die niet in de mededeling van
                      (Procestaal: Nederlands)                         punten van bezwaar zijn vermeld. Bovendien stelt verzoekster,
                                                                       dat de Commissie op een aantal punten artikel 81, lid 1, EG
                                                                       heeft geschonden. In de eerste plaats heeft zij haar beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              namelijk op een onjuiste afbakening van de relevante markt
schappen is op 17 januari 2000 beroep ingesteld tegen                  gegrond. Voorts heeft zij uit het beschikbare feitenmateriaal
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Neder-                   ten onrechte afgeleid, dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt
landse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektro-          op de mededingingsregels door een collectieve exclusief-
technisch Gebied (FEG), gevestigd te ’s Gravenhage, vertegen-          verkeersregeling aan te gaan die erop gericht is leveringen
woordigd door E. H. Pijnacker Hordijk en S. B. Noë van het             aan niet FEG-leden te verhinderen. Ook heeft zij uit het
advocatenkantoor De Brauw Blackstone Westbroeck NV te                  feitenmateriaal ten onrechte afgeleid, dat FEG door het maken
’s Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij             van horizontale prijsafspraken inbreuk heeft gemaakt op
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                             de mededingingsregels. Subsidiair stelt verzoekster, dat de
                                                                       Commissie artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 heeft
                                                                       geschonden, door haar in het licht van de omstandigheden van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    het geval een boeten van 4,4 miljoen EUR op te leggen.
— nietig te verklaren, de beschikking van de Commissie van
     26 oktober 1999 (1) betreffende een procedure op grond
     van artikel 81 van het EG-Verdrag in zaak nr. IV/33.884           (1) PB L 39 van 14.2.2000.
     — Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothan-
     del op Elektronisch Gebied en Technische Unie;
— subsidiair, nietig te verklaren, artikel 5, lid 1, van deze
     beschikking;


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 1 april 2004 in zaak C-216/03 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): DLD Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. tegen Republik Österreich (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/31

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-216/03 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): DLD Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. tegen Republik Österreich (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 118/57)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-216/03, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Oostenrijk) in het geding tussen DLD Trading Company Import-Export, spol.s.r.o. en Republik Österreich om een prejudiciële beslissing over, enerzijds, de geldigheid van verordening (EG) nr. 3316/94 van de Raad van 22 december 1994 tot wijziging van verordening (EG) nr. 355/94 door de invoering van een tijdelijke afwijkende maatregel voor Oostenrijk inzake douanefranchises (PB L 350, blz. 12) en van verordening (EG) nr. 2744/98 van de Raad van 14 december 1998 tot wijziging van verordening (EG) nr. 355/94 en tot verlenging van de tijdelijke afwijkende maatregel voor Duitsland en Oostenrijk (PB L 345, blz. 9) met betrekking tot de „gemeenschapsregels inzake douanefranchises, inzonderheid verordening (EEG) nr. 918/83 [van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1)], en het beginsel van de douane-unie” alsmede het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, en anderzijds, de geldigheid van richtlijn 69/169/EEG van de Raad van 28 mei 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer (PB L 133, blz. 6), alsmede de „nationale bepalingen ter uitvoering daarvan” met betrekking tot „de doelstelling van harmonisatie van omzetbelastingen en verbruiksbelastingen in de lidstaten, liberalisering respectievelijk vergemakkelijking van het reizigersverkeer met derde landen en onderlinge afstemming tussen de vrijstellingen van belastingen en douanerechten in het reizigersverkeer”, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 1 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien bij beschikking van 7 april 2003 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C  251 van 18.10.2003.


title: Zaak T-386/09: Beschikking van het Gerecht van 24 augustus 2010 — Grúas Abril Asistencia/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Afwijzing van klacht — Handeling die niet vatbaar is voor beroep door particulieren — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/23

         Beschikking van het Gerecht van 24 augustus 2010 — Grúas Abril Asistencia/Commissie
   (Zaak T-386/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Afwijzing van klacht - Handeling die niet vatbaar is voor beroep door particulieren - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 274/35
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grúas Abril Asistencia, SL (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: R. L. García García, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en F. Castilla Contreras, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 7 augustus 2009 waarbij verzoekster ervan op de hoogte is gebracht dat op basis van de feiten waarvoor zij klacht bij de Commissie heeft ingediend, niet kan worden geconcludeerd tot schending van de artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG en dat geen gevolg zal worden gegeven aan haar klacht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grúas Abril Asistencia, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-154/01: Verzoek van het Tribunal Tributário de 1.a Instância do Porto 2.° Juízo — 1.a Secção van 7 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Caves Costa Verde Lda en Fazenda Pública

text:
C 289/8                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.10.2001
De inmenging van een holding in het beheer van haar dochtervennoot-    Hogere voorziening, op 14 mei 2001 ingesteld door
schappen vormt slechts een economische activiteit in de zin van        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad        arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-331/94 tussen IPK-
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen         München GmbH en de Commissie van de Europese
der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van    Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wanneer       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
zij gepaard gaat met handelingen die aan de BTW zijn onderworpen
op grond van artikel 2 van die richtlijn.
                                                                                (Zaak C-200/01 P)
                                                                                (2001/C 289/15)
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                       J. Grunwald, juridisch adviseur bij de juridische dienst van de
                                                                       Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       G. Berscheid, juridisch adviseur van de Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen, Centre Wagner, Kirchberg, tegen
                                                                       het arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-331/94 (1) tussen
Verzoek van het Tribunal Tributário de 1.a Instância do               IPK-München GmbH en de Commissie van de Europese
Porto 2.o Juı́zo — 1.a Secção van 7 november 2000 om                  Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Caves                 van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
              Costa Verde Lda en Fazenda Pública
                                                                       Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
                         (Zaak C-154/01)
                                                                       1.   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart
                         (2001/C 289/14)                                    2001 (T-331/94) te vernietigen en het beroep te ver-
                                                                            werpen;
Het Tribunal Tributário de 1.a Instância do Porto 2.o                 2.   subsidiair:
Juı́zo — 1.a Secção heeft bij beschikking van 7 november
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april             het sub 1 bedoelde arrest van het Gerecht van eerste
2001, in het geding tussen Caves Costa Lda en Fazenda                       aanleg te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te
Pública, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               verwijzen;
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                                 3.   de andere partij bij de procedure in de kosten te verwijzen.
„Zijn de op grond van de [wetsdecreten nrs. 26317 van
30 januari 1936, 40037 van 18 januari 1955 en 321-A/86 van             Middelen en voornaamste argumenten
25 september 1986] opgelegde heffingen in overeenstemming
met de Zesde richtlijn (1) van de EG, gelet op het feit dat het
volgens opposante bij de opgelegde heffingen gaat om de                —    Ontoereikende rechterlijke toetsing van de motivering
omzet en volgens het Instituto da Vinha e do Vinho om een                   van de bestreden beschikking. Schending van het verbod
heffing betreffende de verkoop van niet-gebottelde wijn?”                   van ongerechtvaardigde verrijking.
                                                                       —    Onjuiste beoordeling van de onrechtmatige heimelijke
Bij gebreke van voldoende aanwijzingen in de verwijzings-                   afspraken tussen de heer Tzoanos, de Griekse onderne-
beschikking heeft het Hof van Justitie (Vijfde kamer) bij                   ming 01 Pliroforiki en verzoekster.
beschikking van 11 juli 2001 het verzoek om een prejudiciële
beslissing kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.                      —    Onjuiste beoordeling van het voorstel van de Commissie
                                                                            om Studienkreis bij het project te betrekken.
(1) Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977             —    Geen onderzoek van de rechtsgevolgen van de schending
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten           van de goede trouw. Als gevolg van zijn beoordeling had
     inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting        het Gerecht de bestreden beschikking niet in haar geheel
     over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. PB L 145 van           nietig mogen verklaren, maar slechts voorzover de Com-
     13.6.1977, blz. 1.                                                     missie daarbij een financiële deelname weigert voor
                                                                            uitgaven die verzoekster rechtmatig heeft verricht voor
                                                                            de zesde en zevende fase van het project, die wegens
                                                                            tijdgebrek niet zijn voltooid.