title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2001 in zaak T-138/00: Erp Möbelwerk GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie DAS PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 84/57
heilbot in dat gebied, heeft het Gerecht van eerste aanleg                 2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten alsmede in de helft
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,                 van de kosten van verzoeker.
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González,
administrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        (1) PB C 211 van 22.7.2000.
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekers in de kosten.
(1) PB C 333 van 20.11.99.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 december 2001
                                                                           in zaak T-138/00: Erp Möbelwerk GmbH tegen Bureau
                                                                           voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 (Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie DAS PRINZIP
                                                                           DER BEQUEMLICHKEIT — Absolute weigeringsgronden
                                                                           — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG)
                       van 4 december 2001                                                               nr. 40/94)
in zaak T-125/00: Joaquı́n López Madruga tegen Commis-                                              (2002/C 84/106)
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Ambtenaren — Overmaking van deel van bezoldiging in
valuta van andere lidstaat dan land van zetel van instelling
— Artikel 17, lid 2, sub a en b, van bijlage VII bij Statuut
                  — Gecombineerde toepassing)                              In zaak T-138/00, Erpo Möbelwerk GmbH, gevestigd te
                                                                           Ertingen (Duitsland), vertegenwoordigd door S. von Peters-
                                                                           dorff-Campen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                          (2002/C 84/105)                                  Luxemburg tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                           markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                           den: F. López de Rego en G. Schneider), betreffende een beroep
                         (Procestaal: Spaans)                              tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                           tekeningen en modellen) van 23 maart 2000 (zaak
                                                                           R 392/1999-3) inzake de inschrijving van de woordcombinatie
In zaak T-125/00, Joaquı́n López Madruga, ambtenaar van de                DAS PRINZIP DER BEQUEMLICHKEIT als gemeenschapsmerk,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                       heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samenge-
Brussel, vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia, advocaat,            steld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
domicilie gekozen hebbende te Brussel, tegen Commissie                     R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall,                  administrateur, op 11 december 2001 een arrest gewezen
J. Rivas Andres en J. J. Guttierrez Gisbert), betreffende een              waarvan het dictum luidt als volgt:
beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van het stilzwijgend
genomen besluit tot afwijzing van het door verzoeker op                    1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
12 oktober 1999 ingediende verzoek om een deel van zijn                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
bezoldiging over te maken met toepassing van artikel 17 van                      tekeningen en modellen) van 23 maart 2000 (zaak R
bijlage VII bij het Statuut, heeft het Gerecht (A. W. H. Meij,                   392/1999-3).
alleensprekend rechter); griffier: H. Jung, op 4 december 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     2)    Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
                                                                                verzoekster.
1)    Verklaart het door de Commissie op 23 maart 2000
      stilzwijgend genomen besluit nietig voorzover verzoeker ten
                                                                           (1) PB C 233 van 12.8.00.
      gevolge daarvan slechts 19 % van zijn netto maandelijkse
      bezoldiging kan laten overmaken met toepassing van artikel 17,
      lid 2, sub b, van bijlage VII bij het Statuut.


title: Zaak C-299/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen/Jovanna García-Nieto, Joel Peña Cuevas, Jovanlis Peña García, Joel Luis Peña Cruz [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Burgerschap van de Unie — Gelijke behandeling — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 24, lid 2 — Socialebijstandsuitkeringen — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikelen 4 en 70 — Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties — Uitsluiting van onderdanen van een lidstaat gedurende de eerste drie maanden van hun verblijf in het gastland]

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen/Jovanna García-Nieto, Joel Peña Cuevas, Jovanlis Peña García, Joel Luis Peña Cruz
   (Zaak C-299/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Burgerschap van de Unie - Gelijke behandeling - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 24, lid 2 - Socialebijstandsuitkeringen - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikelen 4 en 70 - Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties - Uitsluiting van onderdanen van een lidstaat gedurende de eerste drie maanden van hun verblijf in het gastland])
   (2016/C 145/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen

      Verwerende partijen: Jovanna García-Nieto, Joel Peña Cuevas, Jovanlis Peña García, Joel Luis Peña Cruz

      Dictum

   Artikel 24 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, en artikel 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1244/2010 van de Commissie van 9 december 2010, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat die onderdanen van andere lidstaten die zich bevinden in de situatie als bedoeld in artikel 6, lid 1, van die richtlijn, uitsluit van het recht op bepaalde „bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties”, in de zin van artikel 70, lid 2, van die verordening, die „sociale bijstand” vormen in de zin van artikel 24, lid 2, van voornoemde richtlijn.

      (1)  PB C 315 van 19.9.2014.


title: Zaak T-639/13: Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2015 — Watch TV/Raad

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/67

         Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2015 — Watch TV/Raad
   (Zaak T-639/13) (1)

   (2015/C 138/86)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-260/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-413/13, City Cycle Industries/Raad van de Europese Unie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/13

         Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-413/13, City Cycle Industries/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-260/15 P)
   (2015/C 254/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, R. Bierwagen, C. Hipp, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: City Cycle Industries, Europese Commissie, Maxcom Ltd

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 in zaak T-413/13, City Cycle Industries/Raad van de Europese Unie, meegedeeld aan de Raad op 23 maart 2015, vernietigen;

               —

               het verzoek in eerste aanleg van City Cycle Industries tot nietigverklaring van de bestreden verordening (1) afwijzen, en

               —

               City Cycle Industries verwijzen in de kosten van de Raad van beide instanties.

         Subsidiair,

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor herbeoordeling;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: het Gerecht heeft artikel 13, lid 1, van de basisverordening (2) verkeerd uitgelegd door te oordelen dat de Raad onvoldoende bewijs had om te besluiten dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading. De uitlegging die het Gerecht heeft gegeven van de voorwaarden die individuele ondernemingen moeten vervullen om te worden vrijgesteld van de uitgebreide maatregelen is tegenstrijdig met de structuur van artikel 13 van de basisverordening.
   Tweede middel: de vaststelling van het Gerecht dat de Raad op basis van het dossier geen bewijs had op basis waarvan hij in de bestreden verordening uitdrukkelijk kon besluiten dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading, is onvoldoende gemotiveerd. Voorts was de enige conclusie die door de Raad, en dus ook door het Gerecht, uit de feiten kon worden getrokken, anders dan volgt uit het arrest waartegen wordt opgekomen, dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading, aangezien het bestaan van overlading correct was aangetoond op nationaal niveau en het verzoek van verzoekster in eerste aanleg om vrijstelling niet gerechtvaardigd was. Door tot een ander oordeel te komen, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-425/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2008 — KODA/Commissie ( Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij stopzetting van onderling afgestemde feitelijke gedragingen op gebied van collectief beheer van auteursrechten wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Ontbreken van spoedeisendheid )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 5 december 2008 — KODA/Commissie
   (Zaak T-425/08 R)
   („Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij stopzetting van onderling afgestemde feitelijke gedragingen op gebied van collectief beheer van auteursrechten wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Ontbreken van spoedeisendheid’)
   (2009/C 32/70)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoekende partij: KODA (Kopenhagen, Denemarken) (vertegenwoordigers: K. Dyekjær en J. Borum, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en N. Rasmussen, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 4, leden 2 en 3, van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC).
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-140/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Pensionsversicherungsanstalt/Peter Brey (Vrij verkeer van personen — Burgerschap van Unie — Richtlijn 2004/38/EG — Verblijfsrecht van meer dan drie maanden — Artikel 7, lid 1, sub b — Persoon die niet langer status van werknemer heeft — Rechthebbende op ouderdomspensioen — Voorwaarde over voldoende bestaansmiddelen te beschikken om niet ten laste te komen van „socialebijstandsstelsel” van gastlidstaat — Aanvraag van bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkering — Compenserende toeslag ter aanvulling van ouderdomspensioen — Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikelen 3, lid 3, en 70 — Bevoegdheid van lidstaat van woonplaats — Voorwaarden voor toekenning — Recht om legaal op nationaal grondgebied te verblijven — Verenigbaarheid met Unierecht)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/26

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Pensionsversicherungsanstalt/Peter Brey
   (Zaak C-140/12) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Burgerschap van Unie - Richtlijn 2004/38/EG - Verblijfsrecht van meer dan drie maanden - Artikel 7, lid 1, sub b - Persoon die niet langer status van werknemer heeft - Rechthebbende op ouderdomspensioen - Voorwaarde over voldoende bestaansmiddelen te beschikken om niet ten laste te komen van „socialebijstandsstelsel” van gastlidstaat - Aanvraag van bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkering - Compenserende toeslag ter aanvulling van ouderdomspensioen - Verordening (EG) nr. 883/2004 - Artikelen 3, lid 3, en 70 - Bevoegdheid van lidstaat van woonplaats - Voorwaarden voor toekenning - Recht om legaal op nationaal grondgebied te verblijven - Verenigbaarheid met Unierecht)
   2013/C 344/43
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pensionsversicherungsanstalt

      Verwerende partij: Peter Brey

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77), zoals gerectificeerd — Recht van burger van de Unie die zijn beroepswerkzaamheid heeft beëindigd, om meer dan drie maanden op het grondgebied van een andere lidstaat te verblijven — Situatie waarin die burger een ouderdomspensioen ontvangt dat lager is dan de miminumlevensstandaard van de gastlidstaat, en daarom heeft verzocht om de toekenning van een compenserende toeslag („Ausgleichszulage”), een bijzondere niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkering

      Dictum

   Het Unierecht, zoals dat met name volgt uit de artikelen 7, lid 1, sub b, 8, lid 4, en 24, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die — zelfs voor het tijdvak volgend op de eerste drie maanden van verblijf — in alle gevallen en automatisch uitsluit dat een uitkering, als de compenserende toeslag van § 292, lid 1, van het Allgemeine Sozialversicherungsgesetz (algemene wat betreffende de sociale zekerheid), zoals gewijzigd sinds 1 januari 2011 bij het Budgetbegleitgesetz 2011 (begeleidende wet op de begroting van 2011) wordt toegekend aan een economisch niet-actieve staatsburger van een andere lidstaat op grond dat hij, niettegenstaande het feit dat hem een verklaring van inschrijving is afgegeven, niet voldoet aan de voorwaarden voor een recht om meer dan drie maanden legaal op het grondgebied van eerstbedoelde staat te verblijven, aangezien een dergelijk verblijfsrecht afhankelijk is van de voorwaarde dat die staatsburger over voldoende bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat hij die uitkering moet aanvragen.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-240/08: Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/21

         Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-240/08) (1)

   (2009/C 55/37)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak F-79/13: Beroep ingesteld op 12 november 2013 — ZZ/EMCDDA

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/22

         Beroep ingesteld op 12 november 2013 — ZZ/EMCDDA
   (Zaak F-79/13)
   2014/C 31/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EMCDDA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoeksters verzoek om te verklaren dat er sprake was van psychisch geweld door de meerdere en van het besluit om verzoeksters overeenkomst niet te verlengen alsmede, dientengevolge, instelling van een nieuw onpartijdig onderzoek en vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van 11 september 2012 tot afwijzing van verzoeksters verzoek;

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst van 14 september 2012 niet te verlengen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de raad van bestuur van 13 mei 2013 en van het besluit van de directeur van 25 juni 2013 tot afwijzing van verzoeksters klacht;

               —

               dientengevolge, instelling van een nieuw regelmatig, objectief en onpartijdig onderzoek;

               —

               vergoeding van verzoeksters materiële schade, welke wordt begroot op 430 202 EUR;

               —

               vergoeding van verzoeksters immateriële schade, welke wordt begroot op 120 000 EUR;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak C-424/01: Verzoek van het Bundesvegabeamt (Oostenrĳk) van 25 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen CS Communications & Systems Austria GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsanstalt

text:
5.1.2002                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/17
Vraag 3                                                              1.    Moet het voorschrift in nummer 2, tweede alinea, van
                                                                           bijlage A, hoofdstuk I, van richtlijn 85/73/EEG (1) zoals
Verzet artikel 30, leden 1 en 2, van richtlijn 93/37 in
                                                                           gewijzigd bij richtlijn 96/43/EG (2) aldus worden uitge-
verbinding met de beginselen van transparantie en gelijke
                                                                           legd, dat ook een inrichting die zich weliswaar in hetzelfde
behandeling, zich ertegen dat de aanbestedende dienst de
                                                                           gebouw bevindt als de uitsnijderij, maar eigendom is
aanvaarding van een alternatieve aanbieding, die zich van een
                                                                           van een andere natuurlijke of rechtspersoon dan de
aanbieding conform de aankondiging onderscheidt door een
                                                                           uitsnijderij, als inrichting waar het vlees verkregen is
andere technische kwaliteit, laat afhangen van een positieve
                                                                           wordt beschouwd?
beoordeling op basis van het in een nationaalrechtelijke
bepaling geformuleerde criterium dat met de alternatieve
aanbieding „de levering van een kwalitatief gelijkwaardige           2.    Op grond van welke criteria bepaalt de met de inning
prestatie is gewaarborgd”, indien het bestek op dit punt alleen            van de retributies belaste instantie in hoeverre zij de
naar de nationaalrechtelijke bepaling verwijst en niet nader               toepassing van de in nummer 2, tweede alinea, van
definieert, aan de hand van welke concrete punten van                      bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn vast-
vergelijking de „gelijkwaardigheid” moet worden getoetst?                  gelegde korting tot maximaal 55 % toestaat?
Vraag 4a                                                                   Mag daarbij in het bijzonder ook rekening worden
Bij een bevestigend antwoord op vraag 3: mag een aanbe-                    gehouden met de tijdsbesparing voor het personeel dat
stedende dienst een aanbestedingsprocedure zoals hierboven                 de controles of keuringen uitvoert, wanneer als retributie
onder vraag 3 beschreven, afsluiten met de gunning van de                  hiervoor krachtens nummer 2, eerste alinea, sub a, van
opdracht?                                                                  bijlage A, hoofdstuk I, van de genoemde richtlijn een
                                                                           extra forfaitair bedrag is bepaald?
Vraag 4b
                                                                           Kan bovendien, bij bevestigend antwoord op de eerste
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4: moet een
                                                                           vraag, voor de toepassing van de korting op de retributie
aanbestedende dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin
                                                                           toch rekening worden gehouden met het feit dat de
van vraag 3 organiseert, varianten van inschrijvers in ieder
                                                                           in een gebouw aanwezige inrichtingen juridisch aan
geval zonder inhoudelijke verificatie afwijzen wanneer hij
                                                                           verschillende eigenaars toebehoren en mag dit er automa-
geen gunningscriteria voor de beoordeling van de technische
                                                                           tisch toe leiden dat in deze gevallen een beperktere
afwijkingen van de variant van de aankondiging heeft vast-
                                                                           korting wordt toegestaan dan wanneer slachthuis en
gelegd?
                                                                           uitsnijderij zich niet alleen in hetzelfde gebouw bevinden,
Vraag 5                                                                    maar ook door dezelfde natuurlijke of rechtspersoon
                                                                           worden geëxploiteerd?
Bij bevestigend antwoord op de vragen 3 en 4a maar
ontkennend antwoord op vraag 4b: moet een aanbestedende
dienst die een aanbestedingsprocedure in de zin van de vraag 3
organiseert, een variant aanvaarden, waarvan de technische           (1) PB L 32 van 5.2.1985, blz. 14.
                                                                     (2) PB L 162 van 1.7.1996, blz. 1.
afwijkingen van de aankondiging niet aan de hand van
gunningscriteria kunnen worden beoordeeld omdat die niet in
de aankondiging zijn vermeld, wanneer voor die variant de
laagste prijs wordt gevraagd en er verder geen gunningscriteria
zijn vastgelegd?
(1) PB L 199, blz. 54.
                                                                     Verzoek van het Bundesvegabeamt (Oostenrijk) van
                                                                     25 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                     geding tussen CS Communications & Systems Austria
                                                                           GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsanstalt
Verzoek van Verwaltungsgericht Neustadt an der Wein-
strasse van 30 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Emil Färber GmbH & Co. en Stadt                                             (Zaak C-424/01)
                       Neustadt/Weinstrasse
                         (Zaak C-423/01)                                                        (2002/C 3/26)
                           (2002/C 3/25)
                                                                     Het Bundesvegabeamt heeft bij beschikking van 25 oktober
Het Verwaltungsgericht Neustadt an der Weinstrasse heeft bij         2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beschikking van 30 juli 2001, ingekomen ter griffie van het          26 oktober 2001, in het geding tussen CS Communications &
Hof van Justitie op 26 oktober 2001, in het geding tussen Emil       Systems Austria GmbH en Allgemeine Unfallversicherungsan-
Färber GmbH & Co. en Stadt Neustadt/Weinstrasse, het Hof             stalt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:               vragen:
 ---pagebreak--- C 3/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.1.2002
Vraag 1                                                                  Dienen de richtlijnen van de Raad van 22 december 1986
                                                                         (87/102/EEG (1)) en 22 februari 1990 (90/88/EEG) (2) aldus te
Is de voor beroepsprocedures verantwoordelijke instantie als             worden uitgelegd, dat zij enkel de bescherming van de
bedoeld in artikel 2, lid 8, van richtlijn 89/665/EEG van                consumenten ten doel hebben, dan wel dat zij daarnaast de
21 december 1989 (1) van de Raad van 21 december 1989                    interne kredietmarkt beogen te organiseren en te reguleren?
houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor                 Moet een nationale rechter ten aanzien van een vordering tot
leveringen en voor de uitvoering van werken, in de versie van            betaling die bij hem is ingesteld door een kredietinstelling,
richtlijn 95/50/EEG van 18 juni 1992 (2), verplicht om bij               gelet op het vereiste van een uitlegging in overeenstemming
de in artikel 2, lid 4, van richtlijn 89/665/EEG bedoelde                met het doel van deze richtlijnen — in elk geval de bescherming
belangenafweging bij de beslissing omtrent een gevorderde                van de consument — de voorkeur geven aan de uitlegging
voorlopige maatregel, rekening te houden met het uitzicht op             van zijn recht die hem toestaat onregelmatigheden in een
succes van een vordering tot nietigverklaring van een onwettige          consumentenkredietovereenkomst, zoals het ontbreken van de
beslissing van de aanbestedende dienst als bedoeld in artikel 2,         schriftelijke vermelding van het feitelijke kostenpercentage,
lid 1, sub b, van genoemde richtlijn?                                    ambtshalve aan te voeren?
Vraag 2
                                                                         (1) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
Zo neen, is de voor beroepsprocedures verantwoordelijke                      betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte-
instantie als bedoeld in artikel 2, lid 8, van richtlijn 89/665/EEG          lijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB
van 21 december 1989 van de Raad van 21 december 1989                        L 42 van 12.2.1987, blz. 48).
houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-             (2) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot
lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-                wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie
cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor                     van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
leveringen en voor de uitvoering van werken, in de versie van                inzake het consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
richtlijn 92/50/EEG van 18 juni 1992, bevoegd om bij de in
artikel 2, lid 4, van richtlijn 89/665/EEG bedoelde belangenaf-
weging bij de beslissing omtrent een gevorderde voorlopige
maatregel, rekening te houden met het uitzicht op succes van
een vordering tot nietigverklaring van een onwettige beslissing
van de aanbestedende dienst als bedoeld in artikel 2, lid 1,
sub b, van genoemde richtlijn?
                                                                         Verzoek van het Bundessozialgericht van 2 augustus 2001
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dülger
                                                                         Trans Uluslararasi Tazimacilik Ltd. Sti. en Bundesanstalt
                                                                                für Arbeit
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
(2) PB 1992, L 209, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-427/01)
                                                                                (2002/C 3/28)
                                                                         Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 2 augustus
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
19 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het                    30 oktober 2001, in het geding tussen Dülger Trans Uluslara-
         geding tussen SA Accea Finance en C. Giner                      rasi Tazimacilik Ltd. Sti. en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                         (Zaak C-426/01)                                 een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         1.     Moet artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol bij de
                           (2002/C 3/27)                                        Overeenkomst van 23 november 1970 waarbij een
                                                                                Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                                Economische Gemeenschap en Turkije, aldus worden
                                                                                uitgelegd,d at er ook sprake is van een beperking van de
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij beschikking van                     vrijheid van dienstverrichting, wanneer ene lidstaat van
19 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                          de Gemeenschap een tot dusverre geldende vrijstelling
Justitie op 29 oktober 2001, in het geding tussen SA Accea                      van arbeidsvergunning voor Turkse chauffeurs in het
Finance en C. Giner, het Hof van Justitie van de Europese                       internationale goederenverkeer die bij een in Turkije
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                     gevestigde (Turkse) werkgever zijn tewerkgesteld, af-
de navolgende vragen:                                                           schaft?


title: Zaak C-439/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 november 2015 — Elitaliana SpA/Eulex Kosovo [Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor diensten — Gemeenschappelijk optreden 2008/124/GBVB — Oproep tot indiening van offertes betreffende helikopterondersteuning aan de missie Eulex Kosovo — Beroep tegen het gunningsbesluit — Artikel 24, lid 1, tweede alinea, VEU — Artikel 275, tweede alinea, VWEU — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) — Bevoegdheid van het Hof — Artikel 263, eerste alinea, VWEU — Begrip orgaan of instantie van de Unie — Maatregelen die aan de Europese Commissie kunnen worden toegerekend — Verschoonbare dwaling]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 november 2015 — Elitaliana SpA/Eulex Kosovo
   (Zaak C-439/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Overheidsopdrachten voor diensten - Gemeenschappelijk optreden 2008/124/GBVB - Oproep tot indiening van offertes betreffende helikopterondersteuning aan de missie Eulex Kosovo - Beroep tegen het gunningsbesluit - Artikel 24, lid 1, tweede alinea, VEU - Artikel 275, tweede alinea, VWEU - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) - Bevoegdheid van het Hof - Artikel 263, eerste alinea, VWEU - Begrip orgaan of instantie van de Unie - Maatregelen die aan de Europese Commissie kunnen worden toegerekend - Verschoonbare dwaling])
   (2016/C 016/02)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Elitaliana SpA (vertegenwoordiger: R. Colagrande, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Eulex Kosovo (vertegenwoordiger: G. Brosadola Pontotti, solicitor)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Elitaliana SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak C-250/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių Ginčų Komisija Prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės (Republiek Litouwen) op 20 mei 2011 — Lietuvos geležinkeliai AB/Vilniaus teritorinė muitinė

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių Ginčų Komisija Prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės (Republiek Litouwen) op 20 mei 2011 — Lietuvos geležinkeliai AB/Vilniaus teritorinė muitinė
   (Zaak C-250/11)
   2011/C 226/27
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Mokestinių Ginčų Komisija Prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lietuvos geležinkeliai AB

      Verwerende partij: Vilniaus teritorinė muitinė

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de in de artikelen 112, lid 1, sub a, van verordening nr. 918/83 (1) en 107, lid 1, sub a, van verordening nr. 1186/2009 (2) neergelegde vrijstelling van invoerrechten aldus worden uitgelegd dat zij betrekking heeft op motorvoertuigen [motorinės transporto priemonės] die locomotieven zijn?

               2)

               Moet de in de artikelen 82, lid 1, sub a, van richtlijn 83/181/EEG (3) en 84, lid 1, sub a, van richtlijn 2009/132/EG (4) neergelegde btw-vrijstelling aldus worden uitgelegd dat zij betrekking heeft op motorvoertuigen [motorinės transporto priemonės] die locomotieven zijn?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten wettelijke bepalingen als neergelegd in de artikelen 82, lid 1, sub a, van richtlijn 83/181/EEG en 84, lid 1, sub a, van richtlijn 2009/132/EG aldus worden uitgelegd dat zij verbieden dat een lidstaat de gevallen van vrijstelling van invoer-btw voor brandstof beperkt door te bepalen dat deze vrijstelling uitsluitend van toepassing is op brandstof die tot het grondgebied van de Europese Unie wordt toegelaten in de normale reservoirs van automobiele voertuigen en noodzakelijk is voor de werking van deze voertuigen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad van 16 november 2009 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 324, blz. 23).

      (3)  Richtlijn 83/181/EEG van de Raad van 28 maart 1983 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d, van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen (PB L 105, blz. 38).

      (4)  Richtlijn 2009/132/EG van de Raad van 19 oktober 2009 houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 143, sub b en c, van Richtlijn 2006/112/EG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen (PB L 292, blz. 5).


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese GemeenschappenPB C 247 van 12.10.2002

text:
C 261/22        NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                           26.10.2002
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2002/C 261/40)
          Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
         PB C 247 van 12.10.2002
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 233 van 28.9.2002
         PB C 219 van 14.9.2002
         PB C 202 van 24.8.2002
         PB C 191 van 10.8.2002
         PB C 180 van 27.7.2002
         PB C 169 van 13.7.2002
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-690/14: Arrest van het Gerecht van 10 december 2015 — Sony Computer Entertainment Europe/BHIM — Marpefa (Vieta) [„Gemeenschapsmerk — Vervalprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk Vieta — Normaal gebruik van het merk — Wijze van gebruik — Artikelen 15, lid 1, en 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd — Bewijs van het gebruik voor ingeschreven waren”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/51

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2015 — Sony Computer Entertainment Europe/BHIM — Marpefa (Vieta)
   (Zaak T-690/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Vervalprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk Vieta - Normaal gebruik van het merk - Wijze van gebruik - Artikelen 15, lid 1, en 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Vorm die op onderdelen afwijkt zonder dat het onderscheidend vermogen wordt gewijzigd - Bewijs van het gebruik voor ingeschreven waren”])
   (2016/C 038/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sony Computer Entertainment Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Marpefa, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Barroso Sánchez-Lafuente, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 juli 2014 (zaak R 2100/2013-2) inzake een vervalprocedure tussen Sony Computer Entertainment Europe Ltd en Marpefa, SL.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 2 juli 2014 (zaak R 2100/2013-2) wordt vernietigd voor zover daarbij het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling tot afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring van het gemeenschapsbeeldmerk Vieta voor „apparaten voor het weergeven van geluid of beeld” is verworpen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak C-48/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Bruxelles (België) op 6 februari 2015 — Belgische Staat - FOD Financiën/ING International SA, rechtsopvolgster van ING Dynamic SA

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Bruxelles (België) op 6 februari 2015 — Belgische Staat - FOD Financiën/ING International SA, rechtsopvolgster van ING Dynamic SA
   (Zaak C-48/15)
   (2015/C 138/44)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Bruxelles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Verwerende partij: ING International SA, rechtsopvolgster van ING Dynamic SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (1), en meer bepaald de gecombineerde artikelen 2, 4, 10 en 11 ervan, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen nationaalrechtelijke bepalingen zoals de artikelen 161 en 162 van het Belgische wetboek der successierechten, die zijn gewijzigd bij de programmawet van 22 december 2003 en verband houden met de taks op de collectieve beleggingsinstellingen, voor zover deze taks jaarlijks van collectieve beleggingsinstellingen die in een andere lidstaat in de vorm van een kapitaalvennootschap zijn opgericht en hun rechten van deelneming in België verhandelen, wordt geheven over het totaalbedrag van hun in België geplaatste rechten van deelneming verminderd met het bedrag van de inkoop of terugbetaling van dergelijke inschrijvingen, met als gevolg dat de in België door dergelijke collectieve beleggingsinstellingen aangetrokken bedragen aan die taks worden onderworpen zolang zij ter beschikking blijven van die instellingen?

               2)

               Moeten de artikelen 49 EG tot en met 55 EG en de artikelen 56 EG tot en met [60] EG, eventueel gelezen in samenhang met de artikelen 10 EG en 293, tweede streepje, EG, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat het aanknopingscriterium van een belasting zoals die in de artikelen 161 en volgende van het Belgische wetboek der successierechten eenzijdig wijzigt door een op de woonplaats van de belastingplichtige gebaseerd persoonlijk aanknopingscriterium, dat is erkend in het internationale belastingrecht, te vervangen door een vermeend reëel aanknopingscriterium dat niet wordt erkend in het internationale belastingrecht aangezien de lidstaat in het kader van de uitoefening van zijn fiscale soevereiniteit uitsluitend ten aanzien van buitenlandse ondernemingen voorziet in een specifieke sanctie zoals die van artikel 162, [tweede] alinea, van het Belgische wetboek der successierechten?

               3)

               Moeten de artikelen 49 EG en 56 EG, eventueel gelezen in samenhang met de artikelen 10 EG en 293, tweede streepje, EG, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een belasting als hierboven beschreven, die een extra financiële last is die het verhandelen van hun rechten van deelneming in België kan belemmeren, aangezien bij die belasting geenszins rekening wordt gehouden met de belastingen die van collectieve beleggingsinstellingen die in een andere lidstaat zijn opgericht reeds worden geheven in de lidstaat van oorsprong?

               4)

               Moet richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (2), eventueel gelezen in samenhang met de artikelen 10 EG en 293, tweede streepje, EG, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een belasting als hierboven beschreven, voor zover deze afbreuk doet aan het hoofddoel van de richtlijn, het verhandelen van rechten van deelneming in collectieve beleggingsinstellingen in de Europese Unie gemakkelijker maken?

               5)

               Moeten de artikelen 49 EG en 56 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen administratieve lasten die voor in een andere lidstaat opgerichte collectieve beleggingsinstellingen die hun rechten van deelneming in België verhandelen, voortvloeien uit de heffing van een belasting als hierboven beschreven?

               6)

               Moeten de artikelen 49 EG en 56 EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationaalrechtelijke bepaling zoals artikel 162, tweede alinea, van het Belgische wetboek der successierechten voor zover deze bepaling voorziet in een specifieke sanctie voor collectieve beleggingsinstellingen die in een andere lidstaat zijn opgericht en hun rechten van deelneming in België verhandelen, namelijk het door een rechter opgelegd verbod om in de toekomst rechten van deelneming in België te plaatsen wanneer zij hun aangifte niet uiterlijk op 31 maart van elk jaar indienen of wanneer zij de hierboven beschreven taks niet betalen?

      (1)  PB L 249, blz. 25.

      (2)  PB L 375, blz. 3.


title: Zaak T-547/12: Beschikking van het Gerecht van 5 december 2014 — Teva Pharma en Teva Pharmaceuticals Europe/EMA

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/30

         Beschikking van het Gerecht van 5 december 2014 — Teva Pharma en Teva Pharmaceuticals Europe/EMA
   (Zaak T-547/12) (1)

   (2015/C 056/42)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak C-203/01: Verzoek van het Supremo Tribunal Amministrativo, 2.a Secção, van 4 april 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Pública en Antero & C.a Ld.a

text:
11.8.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/9
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de          Verzoek van het Supremo Tribunal Amministrativo,
      periode 1 maart 2001 tot en met 30 juni 2001 nietig te         2.a Secção, van 4 april 2001 om een prejudiciële beslissing
      verklaren.                                                     in het geding tussen Fazenda Pública en Antero & C.a Ld.a
2.    De Commissie te veroordelen in de kosten van de
      procedure.
Middelen en voornaamst argumenten
                                                                                (Zaak C-203/01)
Nederland verwijst naar het in de zaak  C-452/00 (2)  ingediende
verzoekschrift.
(1) PB L 58 van 28.2.2001, blz. 13.
(2) PB C 45 van 10.2.2001, blz. 12.
                                                                                (2001/C 227/14)
                                                                     Het Supremo Tribunal Amministrativo, 2.a Secção, heeft bij
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per               beschikking van 4 april 2001, ingekomen ter griffie van het
il Lazio van 24 januari 2001 om een prejudiciële beslissing          Hof van Justitie op 17 mei 2001, in het geding tussen Fazenda
in het geding tussen C.I.F. — Consorzio Industrie Fiam-              Pública en Antero & C.a Ld.a, het Hof van Justitie van de
miferi en Autorità Garante della Concorrenza e del                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                             Mercato                                 beslissing over de navolgende vragen:
                        (Zaak C-198/01)
                                                                     1.    Wat is de betekenis of de draagwijdte van het begrip prise
                         (2001/C 227/13)                                   en compte (boeking) in artikel 2, lid 1, van verordening
                                                                           (EEG) nr. 1697/79 (1) van de Raad van 24 juli 1979?
Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 24 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 mei 2001, in het geding tussen C.I.F.
— Consorzio Industrie Fiammiferi en Autorità Garante della           2.    Was ingevolge artikel 2, lid 2, sub c, van die verordening
Concorrenza e del Mercato, het Hof van Justitie van de                     de administratieve handeling waardoor het door de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       bevoegde autoriteiten aan rechten bij invoer of bij uitvoer
beslissing over de navolgende vragen:                                      te heffen bedrag naar behoren wordt vastgesteld, de
                                                                           boeking, dan wel de vaststelling, berekening of becijfering
1)    „Wanneer een afspraak tussen ondernemingen de com-                   van de rechten door de douaneautoriteiten?
      munautaire handel ongunstig beïnvloedt, en die afspraak
      is opgelegd of wordt bevorderd door een nationale
      wettelijke maatregel die de gevolgen daarvan wettigt of
      versterkt, in het bijzonder wat betreft de vaststelling van    3.    Was op 19 april 1988 de boeking een noodzakelijke
      de prijzen en de verdeling van de markt, is dan de tot               formaliteit voor de geldigheid van de vaststelling van de
      bescherming van de mededinging aangestelde Autorità                  rechten dan wel een formaliteit waardoor de heffing
      krachtens artikel 81 EG-Verdrag verplicht of bevoegd                 vaststaat of opeisbaar wordt?
      bedoelde regeling in ieder geval buiten toepassing te
      laten, en het mededingingbeperkende gedrag van de
      ondernemingen te bestraffen of althans voor de toekomst
                                                                     4.    Werd een op 19 april 1988 naar behoren aan de
      te verbieden, en wat zijn daarvan de juridische gevolgen?”
                                                                           schuldenaar medegedeelde vaststelling (berekening of
2)    „Kan een nationale regeling, die de bevoegdheid tot                  becijfering) van douanerechten bij invoer ten behoeve
      vaststelling van de verkoopprijs van een product aan de              van een navordering, ook wanneer die heffing niet was
      minister toevertrouwt en daarnaast de bevoegdheid tot                geboekt, een liquide en opeisbare douaneschuld?
      verdeling van de productie onder de ondernemingen
      toevertrouwt aan een verplicht consortium van producen-
      ten, voor de toepassing van artikel 81, lid 1, van het
      Verdrag worden beschouwd als een regeling die nog              5.    Werd de termijn van drie jaar voor de navordering,
      ruimte voor mededinging openlaat die door autonome                   wanneer beroep in rechte is ingesteld tegen de beschik-
      gedragingen van de ondernemingen kan worden verhin-                  king van de douaneautoriteiten waarbij het verzoek om
      derd, beperkt of vervalst?”                                          kwijtschelding van de navordering is afgewezen, welk
                                                                           beroep vanaf 1988 tot en met 15 november 1995 bij de
                                                                           Portugese rechterlijke instanties aanhangig was, door dat
                                                                           beroep in rechte geschorst?
 ---pagebreak--- C 227/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.8.2001
6.      Bestond er vóór de de inwerkingtreding van verordening          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-
        (EG) nr. 2700/2000 (2) van het Europees Parlement en de           La Mancha, Sala de lo Contencioso Administrativo, Sec-
        Raad van 16 november 2000, waarbij artikel 221, lid 3,            ción Segunda, van 3 april 2001 om een prejudiciële
        van het communautair douanewetboek opnieuw werd                   beslissing in het geding tussen Isabel en Adeline Parras
        gewijzigd, een bepaling van gemeenschapsrecht die voor-           Medina en Consejerı́a de Agricultura de la Junta de
        zag in de schorsing van de termijn van drie jaar voor                           Comunidades de Castilla-La Mancha
        navordering vanaf het tijdstip waarop beroep werd inge-
        steld?                                                                                (Zaak C-208/01)
(1) Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979                                     (2001/C 227/16)
     inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die
     niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke     Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala
     zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting      de lo Contencioso Administrativo, Sección Segunda, heeft bij
     tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide. (PB L 197
     van 03.08.1979, blz. 1. Bijzondere uitgave in het Portugees:         beschikking van 3 april 2001, ingekomen ter griffie van het
     Hoofdstuk 2, Deel 6, blz. 54).                                       Hof van Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen Isabel
(2) Verordening (EG) nr; 2700/2000 van het Europees Parlement en          en Adelina Parras Medina en Consejerı́a de Agricultura de la
     de Raad van 16 november 2000 tot wijziging van Verordering           Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha, het Hof van
     (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communau-     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     tair douanewetboek (PB L 311 van 12.12.2000, blz. 17).               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1.    Dient het in artikel 12 van verordening nr. 1294/96
                                                                                gebezigde begrip overmacht te worden afgezwakt en te
                                                                                worden gelijkgesteld met onvoorziene en zwaarwegende
                                                                                omstandigheden die het bestaan van verzuim bij naleving
                                                                                van de betrokken termijn kunnen uitsluiten, waaronder
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 25 april                             die welke in de onderhavige beschikking wordt be-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                        schreven?
Dr. Tilmann Klett en Bundesministerium für Bildung,                       2.    Indien het voor het antwoord op de eerste vraag noodza-
                     Wissenschaft und Kultur                                    kelijk wordt geacht: Hebben de in voormeld artikel 12
                                                                                omschreven gevolgen het karakter van een sanctie of een
                          (Zaak C-204/01)                                       straf, en zo ja, is dat mede een ondersteuning voor de
                                                                                noodzaak om het gebezigde begrip overmacht af te
                           (2001/C 227/15)                                      zwakken?
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 25 april
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
16 mei 2001, in het geding tussen Dr. Tilmann Klett en
Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  Verzoek van het Bundespatentgericht van 10 april 2001
                                                                          om een prejudiciële beslissing in de Beschwerde-proce-
Moeten artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG (1) van de Raad                                dure van Henkel KGaA
van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van de
diploma’s, certificaten en andere titels van de beoefenaar der                                     (Zaak C-218/01)
tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot vergemak-
kelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van                                      (2001/C 227/17)
vestiging en vrij verrichten van diensten, in de versie van de
toetredingsakte (PB 1994, C 241, blz. 216 en 223), de                     Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 10 april
artikelen 2 EG en 39 EG, alsook artikel 1 juncto de artikelen 3           2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 mei
en 9 van richtlijn 93/16/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993             2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van Henkel KGaA,
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de              het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen
titels, aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een          over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de
regeling die voor de toegang tot de in artikel 19 ter van richtlijn       Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december
78/686/EEG bedoelde tandartsenopleiding als voorwaarde stelt              1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
dat aan een nationale universiteit het doctoraat in de algemene           lidstaten:
geneeskunde is behaald?
                                                                          1.    Moet bij driedimensionale merken, bestaande uit de
                                                                                verpakking van waren die (zoals vloeistoffen) gewoonlijk
( 1) PB 1978, L 233, blz. 1.
(2) PB 1993, L 165, blz. 1.                                                     in verpakte vorm in het economische verkeer worden
                                                                                gebracht, de verpakking van de waar in merkenrechtelijk
                                                                                opzicht aan de vorm van de waar worden gelijkgesteld,
                                                                                zodat


title: Zaak T-183/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Schmiedag/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/17

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Schmiedag/Commissie
   (Zaak T-183/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris”))
   2014/C 329/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schmiedag GmbH (Hagen, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 7 april 2014, Schmiedag/Commissie (T-183/14 R) wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-492/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) op 14 oktober 2010 — Immobilien Linz GmbH & Co KG/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz — Oostenrijk) op 14 oktober 2010 — Immobilien Linz GmbH & Co KG/Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr
   (Zaak C-492/10)
   ()
   2011/C 13/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Linz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Immobilien Linz GmbH & Co KG

      Verwerende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

      Prejudiciële vraag

   Leidt de overneming van verliezen van een vennootschap door de enige vennoot, een publiekrechtelijke vennootschap, van wie de vertegenwoordiger door het bevoegde orgaan ertoe is verbonden om jaarlijks als vennoot een financiële tegemoetkoming tot aanzuivering van verliezen te verstrekken voor een bedrag dat vóór het begin van het financiële jaar is geraamd in het door de vennootschap goedgekeurde begrotingsvoorstel of bedrijfsplan, tot een vermeerdering van het vennootschappelijk vermogen van deze vennootschap in de zin van artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 69/355/EEG (1) (dat overeenstemt met artikel 3, sub h, van richtlijn 2008/7/EG)?

      (1)  Richtlijn 69/355/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25).


title: Zaak C-133/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — H. C. Chavez-Vilchez e.a./Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank e.a. (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikel 20 VWEU — Verblijfsrecht in een lidstaat als voorwaarde voor toegang tot een bijstandsuitkering en kinderbijslag — Onderdaan van een derde land die de daadwerkelijke dagelijkse zorg heeft voor zijn minderjarig kind dat onderdaan van die lidstaat is — Verplichting voor de onderdaan van een derde land om aan te tonen dat de andere ouder, onderdaan van die lidstaat, niet voor het kind kan zorgen — Weigering van verblijf waardoor het kind genoopt kan zijn het grondgebied van de lidstaat of zelfs het grondgebied van de Unie te verlaten)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — H. C. Chavez-Vilchez e.a./Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank e.a.
   (Zaak C-133/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikel 20 VWEU - Verblijfsrecht in een lidstaat als voorwaarde voor toegang tot een bijstandsuitkering en kinderbijslag - Onderdaan van een derde land die de daadwerkelijke dagelijkse zorg heeft voor zijn minderjarig kind dat onderdaan van die lidstaat is - Verplichting voor de onderdaan van een derde land om aan te tonen dat de andere ouder, onderdaan van die lidstaat, niet voor het kind kan zorgen - Weigering van verblijf waardoor het kind genoopt kan zijn het grondgebied van de lidstaat of zelfs het grondgebied van de Unie te verlaten))
   (2017/C 239/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: H. C. Chavez-Vilchez, P. Pinas, U. Nikolic, X. V. Garcia Perez, J. Uwituze, I. O. Enowassam, A. E. Guerrero Chavez, Y. R. L. Wip

      Verwerende partijen: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank, College van burgemeester en wethouders van de gemeente Arnhem, College van burgemeester en wethouders van de gemeente ’s-Gravenhage, College van burgemeester en wethouders van de gemeente ’s-Hertogenbosch, College van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, College van burgemeester en wethouders van de gemeente Rijswijk, College van burgemeester en wethouders van de gemeente Rotterdam

      Dictum

               1)

               Artikel 20 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat, voor de beoordeling of een kind, burger van de Europese Unie, genoopt zou zijn het grondgebied van de Unie in zijn geheel te verlaten en hem dus het effectieve genot van de essentie van de rechten die dat artikel hem verleent zal worden ontzegd indien aan zijn ouder, onderdaan van een derde land, een verblijfsrecht in de betrokken lidstaat werd geweigerd, de omstandigheid dat de andere ouder, burger van de Unie, daadwerkelijk alleen de dagelijkse daadwerkelijke zorg voor het kind kan en wil dragen, een gegeven vormt dat relevant is, maar dat niet volstaat om te kunnen vaststellen dat er tussen de ouder die onderdaan van een derde land is en het kind niet een zodanige afhankelijkheidsverhouding bestaat dat het kind in geval van een dergelijke weigering het grondgebied van de Unie zou moeten verlaten. Om tot een dergelijke vaststelling te komen moeten, in het hogere belang van het kind, alle betrokken omstandigheden in de beschouwing worden betrokken, meer in het bijzonder de leeftijd van het kind, zijn lichamelijke en emotionele ontwikkeling, de mate van zijn affectieve relatie zowel met de ouder die burger van de Unie is als met de ouder die onderdaan van een derde land is, evenals het risico dat voor het evenwicht van het kind zou ontstaan indien het van deze laatste ouder zou worden gescheiden.

               2)

               Artikel 20 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat aan het verblijfsrecht op zijn grondgebied van een onderdaan van een derde land, ouder van een minderjarig kind dat de nationaliteit van die lidstaat heeft, voor wie hij dagelijks daadwerkelijk zorgt, de verplichting verbindt dat die onderdaan de gegevens verschaft die aantonen dat het kind bij een weigering om een verblijfsrecht toe te kennen aan de ouder die onderdaan van een derde land is, het effectieve genot van de essentie van de aan de status van burger van de Unie ontleende rechten zou worden ontzegd doordat het genoopt zou zijn het grondgebied van de Unie in zijn geheel te verlaten. Het is echter aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat om aan de hand van de door de onderdaan van een derde land verschafte gegevens het nodige onderzoek te doen teneinde, gelet op alle omstandigheden van het geval, te kunnen beoordelen of een weigering dergelijke gevolgen zou hebben.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015.


title: Zaak C-340/05: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Strafzaak tegen Stefan Kremer (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 91/439/EEG — Wederzijdse erkenning van rijbewijzen — Intrekking van rijbewijs in eerste lidstaat — Rijbewijs afgegeven in andere lidstaat — Erkenning van rijbevoegdheid geweigerd in eerste lidstaat — Vereiste dat nationale voorwaarden voor verkrijging van nieuw rijbewijs na intrekking worden nageleefd)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/23

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Strafzaak tegen Stefan Kremer
   (Zaak C-340/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 91/439/EEG - Wederzijdse erkenning van rijbewijzen - Intrekking van rijbewijs in eerste lidstaat - Rijbewijs afgegeven in andere lidstaat - Erkenning van rijbevoegdheid geweigerd in eerste lidstaat - Vereiste dat nationale voorwaarden voor verkrijging van nieuw rijbewijs na intrekking worden nageleefd)
   (2006/C 326/46)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht München
   Partij in de strafzaak
   Stefan Kremer
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht München — Uitlegging van artikelen 1, lid 2, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1) — Weigering om geldigheid van door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen, jegens de houder wiens nationale rijbewijs is ingetrokken wegens herhaalde inbreuken op het verkeersreglement, zonder dat hem een tijdelijk verbod is opgelegd om een nieuw rijbewijs te verkrijgen — Verplichting om tevoren medisch-psychologisch attest over te leggen waaruit rijvaardigheid blijkt
   Dictum
   Artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/26/EG van de Raad van 2 juni 1997, staat eraan in de weg dat een lidstaat weigert om op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs en derhalve ook de geldigheid van dat rijbewijs, zolang de houder ervan, wiens vroegere rijbewijs op het grondgebied van de eerste lidstaat is ingetrokken zonder dat hem een tijdelijk verbod is opgelegd om een nieuw rijbewijs te verkrijgen, niet voldoet aan de voorwaarden die de regeling van de eerste staat stelt voor de afgifte van een nieuw rijbewijs na die intrekking, met inbegrip van een onderzoek naar zijn rijvaardigheid, waaruit blijkt dat de redenen voor de intrekking niet langer bestaan.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 juli 1998 in de gevoegde zaken T-202/96 en T-204/96: A. von Löwis en M. Alvarez-Cotera tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Freelanceconferentietolken - Rechtmatigheid van onderwerping aan Gemeenschapsbelasting)

text:
26.9.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/33
wonende te Chevreuse (Frankrijk), beide vertegenwoor-                    1 januari 1989 betaalde bezoldigingen, vermeerderd
digd door J.-P. Spitzer, advocaat te Parijs, domicilie geko-             met moratoire interessen tegen de Belgische wettelijke
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,                        rentevoet, vanaf de datum van het eerste verzoek om
advocaat aldaar, Grand-Rue 31, tegen Commissie van de                    terugbetaling van elke verzoekster tot de datum van
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Van Nuffel                     betaling.
en A. Barav), betreffende een verzoek krachtens artikel 178
en artikel 215, tweede alinea, van het EG-Verdrag, strek-           2. Verwerpt verzoeksters' conclusies voor het overige.
kende tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden
hebben geleden als gevolg van een onderzoek dat de Com-             3. Verwijst de Commissie in de kosten.
missie krachtens Achttiende Richtlijn 95/34/EG van de
Commissie van 10 juli 1995 tot aanpassing aan de voor-              4. Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen
uitgang van de techniek van de bijlagen II, III, VI en VII               kosten zal dragen.
van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                    (1) PB C 74 van 8.3.1997, en PB C 54 van 22.2.1997.
inzake cosmetische producten (PB L 167 van 18.7.1995,
blz. 19), heeft verricht naar het gebruik van psoraleen in
zonnebrand- en bruiningsmiddelen, heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V.
Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 16 juli 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 16 juli 1998
1. Verwerpt het beroep.                                                   in zaak T-219/96: Y tegen Europees Parlement (1)
2. Verwijst verzoekers in de kosten.                                (Ambtenaren Ð Artikel 88 van het Statuut Ð Schorsing
                                                                    Ð Inhouding op bezoldiging Ð Pensioenrecht Ð Schade-
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                                                    vergoeding)
                                                                                (98/C 299/56)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-219/96, Y, gewezen ambtenaar van het Europees
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Parlement, wonende te Brussel, tijdens de schriftelijke pro-
                        van 16 juli 1998                            cedure vertegenwoordigd door G. Collin en ter terechtzit-
                                                                    ting door C. Andries en J. Lombart, advocaten te Brussel,
in de gevoegde zaken T-202/96 en T-204/96: A. von
                                                                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduci-
Löwis en M. Alvarez-Cotera tegen Commissie van de
                                                                    aire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Europees
                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    Parlement (gemachtigden: H. Krück en H. Vandenberghe),
(Freelanceconferentietolken Ð Rechtmatigheid van onder-             betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds, uitbeta-
             werping aan Gemeenschapsbelasting)                     ling van de tussen 1 november 1993 en 19 januari 1996
                         (98/C 299/55)                              op verzoekers salaris verrichte inhoudingen, en anderzijds,
                                                                    veroordeling van het Europees Parlement tot betaling van
                      (Procestaal: Engels)                          een voorlopig op 3 miljoen BEF bepaald bedrag ter ver-
                                                                    goeding van de schade die uit de schending van zijn pensi-
In de gevoegde zaken T-202/96 en T-204/96, A. von Löwis             oenrechten is voortgevloeid, heeft het Gerecht (Vijfde
en M. Alvarez-Cotera, conferentietolken, wonende te                 Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president, R. Gar-
GeneÁve (Zwitserland), vertegenwoordigd door G. van der             cía-Valdecasas en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
Wal, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden en                   16 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                  als volgt:
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
Grand-Rue 31, tweede verzoekster ondersteund door                   1. Het Parlement zal verzoeker de inhoudingen uitbetalen
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder) tegen                   die tussen 1 november 1993 en 19 januari 1996 op
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                        zijn bezoldiging zijn verricht. Dit bedrag moet worden
tigde: P. Oliver), betreffende de terugbetaling van de                   vermeerderd met moratoire interessen op de voet van
Gemeenschapsbelasting die sinds 1 januari 1989 op ver-                   8 % per jaar vanaf 5 maart 1996.
zoeksters' bezoldiging is ingehouden, heeft het Gerecht
van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid), samenge-              .2 Verwerpt het beroep voor het overige.
steld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt, K.
Lenaerts, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.         3. Het Parlement zal zijn eigen kosten en de helft van
Mair, administrateur, op 16 juli 1998 een arrest gewezen                 verzoekers kosten dragen. Verzoeker zal de helft van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      zijn eigen kosten dragen.
1. Veroordeelt de Commissie om aan verzoeksters de als              (1) PB C 54 van 22.2.1997.
     Gemeenschapsbelasting aangemerkte bedragen terug te
     betalen die zij heeft ingehouden op de hun sinds


title: Zaak T-902/16: Beroep ingesteld op 21 december 2016 — HeidelbergCement/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/40

         Beroep ingesteld op 21 december 2016 — HeidelbergCement/Commissie
   (Zaak T-902/16)
   (2017/C 053/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: HeidelbergCement AG (Heidelberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Denzel, C. von Köckritz, P. Pichler en H. Weiß, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren besluit (2016)6591 def. van de Europese Commissie van 10 oktober 2016 tot inleiding van de procedure krachtens artikel 6, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 139/2004 (1) van de Raad in zaak M. 7878 — HeidelbergerCement/Schwenk/Cemex Hungary/Cemex Croatia betreffende de beoogde verwerving door Duna-Dráva Cement Kft. van 100 % van de aandelen in Cemex Hratska dd. en Cemex Hungária Építőanyagok Kft.; en

               —

               in elk geval, de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster één middel aan.
   Volgens verzoekster heeft de Europese Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door verzoekster en Schwenk Zement KG — in plaats van Duna-Dráva Cement Kft., een volwaardige joint venture waarin verzoekster en Schwenk Zement KG elk een zeggenschapsdeelneming van 50 % hebben, aan te merken als „betrokken ondernemingen” en dus vast te stellen dat de transactie een „dimensie voor de Unie” heeft in de zin van artikel 1 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad. In feite is de Europese Commissie niet bevoegd om het betrokken besluit vast te stellen en de transactie te onderzoeken op basis van verordening (EG) nr. 139/2004, zodat het betrokken besluit in strijd is met artikel 1 van die verordening en met de daaraan ten grondslag liggende beginselen van rechtszekerheid en subsidiariteit.
   Ten eerste heeft de Europese Commissie blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en van een kennelijke beoordelingsfout door verzoekster en SchwenkZement KG, in plaats van Duna-Dráva Cement Kft., op basis van punt 147 van de Geconsolideerde mededeling over bevoegdheidskwestie (2) aan te merken als „betrokken ondernemingen”.
   Ten tweede, indien punt 147 van de Geconsolideerde mededeling over bevoegdheidskwesties inderdaad kan worden toegepast op de onderhavige zaak is het onwettig wegens schending van artikel 1 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad en de daaraan ten grondslag liggende beginselen van rechtszekerheid en subsidiariteit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, PB 2004, L 24, blz. 1.

      (2)  Geconsolideerde mededeling van de Commissie over bevoegdheidskwesties op grond van verordening (EG) nr. 139/2004 betreffende de controle op concentraties van onderneming, PB 2008, C 95, blz. 1.


title: Zaak T-588/13: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — A. Weber (JETROC)

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/26

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — A. Weber (JETROC)
   (Zaak T-588/13) (1)

   2014/C 329/43
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak F-43/09: Beroep ingesteld op 15 april 2009 — van Heuckelom/Europol

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/63

         Beroep ingesteld op 15 april 2009 — van Heuckelom/Europol
   (Zaak F-43/09)
   2009/C 180/117
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo van Heuckelom ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Damminghs en D. Dane, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 14 juli 2008 waarbij verzoeker slechts één salaristrap is toegekend alsmede van het besluit van 19 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 19 januari 2009 waarbij verzoekers klacht tegen het besluit van 14 juli 2008 is afgewezen alsmede nietigverklaring van laatstgenoemd besluit van 14 juli 2008 waarbij verzoeker met ingang van 1 april 2009 één salaristrap is toegekend;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Zaak C-43/05: Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/14

         Beroep, op 3 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-43/05)
   (2005/C 82/30)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 3 februari 2005 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin en H. Kreppel als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door op uiterlijk 2 december 2003 niet de/niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 18 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; deze vaststelling betreft niet de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2000/78/EG is, wat de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd betreft, nog niet verstreken. De termijn voor omzetting van de overige bepalingen van de richtlijn is op 2 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak T-100/00: Beroep, op 20 april 2000 ingesteld door F. Campoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.6.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 176/27
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door D. Dubigh tegen               Middelen en voornaamste argumenten
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      De bestreden beschikking betreft een investeringsbijdrage van
                        (Zaak T-96/00)
                                                                      de Bundesanstalt für vereinigungsbedingte Sonderaufgaben
                                                                      („BvS”) respectievelijk haar dochtermaatschappij Leuna-Werke
                       (2000/C 176/46)                                GmbH ten behoeve van Linde AG ter hoogte van 9 miljoen
                                                                      DM, in verband met de nieuwbouw van een koolmonoxide-
                                                                      inrichting in Leuna (Sachsen-Anhalt). De Commissie heeft in
                       (Procestaal: Frans)                            de bestreden beschikking een gedeelte van 35 % van de totale
                                                                      investeringskosten erkend als toelaatbare regionale
                                                                      staatssubsidie in Sachsen-Anhalt. Verzoekster keert zich tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             dat deel van de beschikking waarin de Commissie de rest van
schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-           het bedrag van de investeringsbijdrage onverenigbaar verklaart
sie van de Europese Gemeenschappen door D. Dubigh, wonen-             met de gemeenschappelijke markt en de Bondsrepubliek
de te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,         Duitsland tot terugvordering verplicht.
advocaten te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster aan, dat
                                                                      de investeringsbijdrage geen staatssteun is in de zin van
— nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend        artikel 87 EG. Het gaat in plaats daarvan om een uitsluitend
     onderzoek COM/2/99 tot afwijzing van de sollicitatie van         op commerciële overwegingen berustende maatregel van de
     verzoekster;                                                     BvS in het kader van de nadere uitwerking van een in 1993
                                                                      gesloten privatiseringsovereenkomst tussen haar rechtsvoor-
— verweerster te veroordelen in de kosten.                            gangster, de Treuhandanstalt, en de UCB Chemie GmbH. De
                                                                      bijdrage mag daarom volgens de voor het zogenoemde
                                                                      Treuhandregime geldende toezeggingen van de Commissie
                                                                      niet als staatssteun worden gekwalificeerd.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met               Bovendien heeft de Commissie voor onverenigbaarheid van de
die in zaak T-95/00, Zaur-Gora/Commissie.                             vermeende steun met de gemeenschappelijke markt geen of
                                                                      slechts onvoldoende vaststellingen gedaan. De veronderstelling
                                                                      dat iedere steun aan verzoekster voor de bouw van een nieuwe
                                                                      koolmonoxide-inrichting de concurrentie kan vervalsen, berust
                                                                      op een onjuiste bepaling van de relevante markt. Bovendien
                                                                      ontbreken relevante vaststellingen omtrent de beïnvloeding
                                                                      van de handel tussen de lidstaten.
Beroep, op 21 april 2000 ingesteld door Linde AG tegen
     de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-98/00)
                       (2000/C 176/47)
                                                                      Beroep, op 20 april 2000 ingesteld door F. Campoli tegen
                       (Procestaal: Duits)                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                     (Zaak T-100/00)
schappen is op 21 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Linde AG, Wies-
baden (BRD), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe, Sozietät                                       (2000/C 176/48)
Gaedertz Rechtsanwälte, Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                           (Procestaal: Frans)
— de artikelen 2 en 3 van beschikking K (2000) 64 def. van            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     18 januari 2000 inzake staatssteun van Duitsland ten             schappen is op 20 april 2000 beroep tegen Commissie van
     gunste van Linde AG nietig te verklaren,                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Campoli,
                                                                      wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat
— verweerster te verwijzen in de kosten.                              te Brussel.
 ---pagebreak--- C 176/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.6.2000
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      woordigd door J. Stuyck, advocaat te Brussel, domicilie geko-
                                                                       zen hebbende te Luxemburg bij Arendt & Medernach, advoca-
— nietig te verklaren de twee besluiten van de Commissie,              ten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
    van 11 juni 1999 en 2 december 1999, waarbij verzoeker
    van de eenheid „Levensmiddelen — Wetgeving; weten-
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    schappelijke en technische aspecten” is overgeplaatst naar
    de eenheid „Agrovoeding, biotechnologie”;
                                                                       — het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;
— nietig te verklaren de aanstelling van een andere ambtenaar
    bij de eenheid „Levensmiddelen — Wetgeving; wetenschap-            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
    pelijke en technische aspecten”;                                       31 januari 2000 houdende vermindering van het bedrag
                                                                           genoemd in beschikking C (1994) 3059 van 25 november
— de Commissie tot vergoeding van de materiële en morele                   1994 tot goedkeuring van de bijstandsverlening door het
    schade te veroordelen;                                                 Europees Sociaal Fonds bij de Europese Unie van een
                                                                           operationeel programma in België (Vlaamse Gemeenschap)
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                   onder het communautair bestek van doelstelling 3;
                                                                       — de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker komt met name op tegen het besluit om hem als                Middelen en voornaamste argumenten
adjunct-hoofd van eenheid III.E.1 naar eenheid III.E.2. binnen
DG III over te plaatsen.                                               Volgens verzoeker berust de bestreden beschikking op een
                                                                       onterechte verwerping van de forfaitaire en resultaatgerichte
Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker, dat                  financiering die verzoeker in overeenstemming met de letter
                                                                       en de geest van de communautaire regelgeving heeft gevolgd.
— de Commissie zijn bekwaamheid en de situatie binnen de
    eenheid verkeerd heeft beoordeeld;                                 Bovendien miskent de bestreden beschikking de bevoegdheid
                                                                       van de lidstaten om binnen het communautaire kader in
— de Commissie de rechten van de verdediging heeft geschon-            overeenstemming met de communautaire doelstellingen de
    den omdat de omstreden besluiten in feite tuchtmaatre-             wijze van financiering van projecten te concretiseren.
    gelen waren;
— de aanstelling van een andere ambtenaar in verzoekers
    vroegere ambt niet in het belang van de dienst was;
— de bestreden besluiten niet afdoende waren gemotiveerd;
— de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar bevoegd-
    heid.                                                              Beroep, op 25 april 2000 ingesteld door G. Cubeta tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-104/00)
                                                                                (2000/C 176/50)
Beroep, op 25 april 2000 ingesteld door Vlaams Fonds
voor de Sociale Integratie van Personen met een Handicap                                        (Procestaal: Frans)
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (Zaak T-102/00)                                schappen is op 25 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen door G. Cubeta, woon-
                        (2000/C 176/49)                                achtig te Etterbeek (België), vertegenwoordigd door C. Moreau,
                                                                       advocaat te Brussel, en P. Birden, advocaat te Luxemburg.
                      (Procestaal: Nederlands)                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              — voor recht te verklaren, dat verzoeker recht heeft op de
schappen is op 25 april 2000 beroep tegen Commissie van de                 dagvergoeding en op het tweede deel van zijn inrichtings-
Europese Gemeenschappen ingesteld door Vlaams Fonds voor                   vergoeding voor zijn dochter bij zijn hernieuwde tewerk-
de Sociale Integratie van Personen met een Handicap, vertegen-             stelling te Brussel.