title: Zaak T-137/16: Beroep ingesteld op 25 maart 2016 — Uniwersytet Wrocławski/Commissie en REA

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/27

         Beroep ingesteld op 25 maart 2016 — Uniwersytet Wrocławski/Commissie en REA
   (Zaak T-137/16)
   (2016/C 200/39)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Uniwersytet Wrocławski (Wrocław, Polen) (vertegenwoordiger: W. Dubis, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               het besluit nietig verklaren van het Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA) om een einde te maken aan subsidieovereenkomst nr. 252908 voor het project COSSAR (Cooperative Spectrum Sensing Algorithms for Cognitive Radio Networks) (PIEF-GA-2009-252908), welke overeenkomst op 26 juli 2010 in het kader van het Zevende Kaderprogramma van de Europese Unie — Europese ondersteuning van opleiding en loopbaanontwikkeling van onderzoekers (Marie Curie) werd afgesloten, en om verzoekende partij te verplichten tot terugbetaling van een deel van de subsidie ter hoogte van 36 508,37 EUR en 58 031,38 EUR, tot terugbetaling van de borgsom van het waarborgfonds ter hoogte van 6 286,68 EUR en tot betaling van een contractuele boete van 5 803,14 EUR;

               —

               REA verplichten om verzoekende partij het deel van de subsidie ter hoogte van 36 508,37 EUR en 58 031,38 EUR terug te betalen, alsook de borgsom van het waarborgfonds ter hoogte van 6 286,68 EUR en de contractuele boete van 5 803,14 EUR, vermeerderd met rente vanaf de dag van betaling tot de dag van terugbetaling;

               —

               REA verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij voert één middel aan met betrekking tot de manier waarop REA artikel III.3[, lid 1, 6,] onder j), van bijlage III bij de subsidieovereenkomst heeft uitgelegd.

               —

               Verzoekende partij voert aan dat de subsidieovereenkomst geen wettelijke definitie bevat voor de formulering die in de bepaling in kwestie wordt gebruikt, maar dat de wijze waarop deze normaliter wordt begrepen, in tegenspraak is met de door REA gegeven uitlegging. Verzoekende partij beroept zich op de regels inzake een letterlijke, functionele en teleologische uitlegging die naar Belgisch recht gelden, welk recht overeenkomstig de subsidieovereenkomst er aanvullend op van toepassing is.


title: Zaak T-339/06: Beroep ingesteld op 30 november 2006 — Griekenland/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/80

         Beroep ingesteld op 30 november 2006 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-339/06)
   (2006/C 326/162)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, S. Papaioannou)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van de Commissie nietig te verklaren of te wijzigen voor zover zij betrekking heeft op de verlening van financiële toewijzingen voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden aan Griekenland, zodat rekening wordt gehouden met de correcte statistische gegevens die verzoekster op 22 september 2006 aan de Commissie heeft toegezonden en de financiële toewijzingen aan Griekenland worden verleend.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Helleense Republiek stelt beroep in tegen beschikking C(2006) 4348 def. van de Commissie van 4 oktober 2006 tot vaststelling, voor het begrotingsjaar 2006, van de definitieve financiële toewijzingen per lidstaat, voor een bepaald aantal hectaren, voor de herstructurering en omschakeling van wijngaarden overeenkomstig verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad (PB L 275, blz. 62), en vordert nietigverklaring of wijziging ervan, voor zover zij Griekenland betreft, omdat de Commissie:

               a)

               de in de betrekkingen tussen de Commissie en de lidstaten bestaande verplichting tot samenwerking heeft geschonden, door geen rekening te houden met de gegevens die haar door verzoekster zijn toegezonden,

               b)

               het beginsel van goede trouw en behoorlijk bestuur heeft geschonden, door het niet erkennen van een duidelijke tikfout, die haar tijdig en passend ter kennis is gebracht door middel van de correctie die erop volgde,

               c)

               het beginsel van billijkheid en evenredigheid heeft geschonden, aangezien het verlies van financiële toewijzingen voor Griekenland (1 129 015 euro) onevenredig is met de gestelde te late correctie van de tikfout in de oorspronkelijk toegezonden gegevens en, ten slotte

               d)

               het doeltreffendheidsbeginsel heeft geschonden, aangezien de maatregel van de herstructurering en omschakeling van wijngaarden [artikelen 11, 13 en 14 van verordening (EG) nr. 1493/1999 (1) en artikelen 16 en 17 van verordening (EG) nr. 1227/2000 (2)] een belangrijke maatregel voor de kwalitatieve herwaardering van de communautaire wijngaarden vormt, en de ongerechtvaardigde vermindering van de financiële toewijzingen aan Griekenland dat communautaire doel verijdelt.

      (1)  PB L 179, blz. 1.

      (2)  PB L 143, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-213/95 R

text:
2 . 3 . 96          I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 64/25
gesteld van de aanpassingsverordeningen waarin na 3 ok                            Doorhaling van zaak T-84/95 ( )
tober 1990 voor Duitsland een aanpassingscoëfficiënt in                                       ( 96/C 64/49 )
verhouding tot de kosten van levensonderhoud te Bonn was
bepaald, doordat zij bij de toepassing van Verordening                                    (Procestaai: Frans)
( EGKS, EG, Euratom ) nr. 3161 /94 de vastgestelde onwet
tigheid slechts vanaf 1 juli 1994 heeft gecorrigeerd.               De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Bovendien beroepen vezoekers zich onder meer op schen              king van 12 januari 1996 de doorhaling in het register gelast
ding van het beginsel van gelijke behandeling, daar zij vanaf       van zaak T-84/95 : R. Bébin tegen Commissie van de
1 oktober 1990 niet dezelfde koopkracht hebben genoten              Europese Gemeenschappen.
als de andere ambtenaren en personeelsleden die niet een
gedeelte van hun salaris naar Duitsland hebben overgedra           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
gen .
Ten slotte stellen zij , dat de Commissie heeft nagelaten
ervoor te zorgen, dat de aanpassingscoëfficiënt voor Duits
land in overeenstemming met het Statuut met Berlijn als                           Doorhaling van zaak T- 13 8/95 (')
referentie werd vastgesteld, waardoor zij haar zorgplicht                                     ( 96/C 64/50 )
jegens haar ambtenaren niet is nagekomen. Evenmin heeft
zij een beroep tot nietigverklaring van de betrokken                                      (Procestaai: Duits)
verordening ingesteld, ondanks het feit dat deze kennelijk
onwettig was; zij is dus tekort geschoten in haar taak van          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
toezicht op de naleving van het Gemeenschapsrecht, welke            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
taak eveneens tot de zorgplicht behoort, wanneer de                 king van 16 januari 1996 de doorhaling in het register gelast
onwettige bepaling van afgeleid recht tot ambtenaren en             van zaak T 138/95 : F. Engelking tegen Raad van de
personeelsleden is gericht.                                         Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                    schappen .
                                                                    (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
              Doorhaling van zaak T-276/94 ( 1 )
                          ( 96/C 64/48 )
                                                                                Doorhaling van zaak T-2 13/95 R
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                ( 96/C 64/51 )
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
king van 23 januari 1996 de doorhaling in het register gelast       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
van zaak T-276/94 : A. Buick tegen Commissie van de
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Europese Gemeenschappen .                                           king van 24 januari 1996 de doorhaling in.het register gelast
(') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                              van zaak T-2 13/95 R: Stichting Certificatie Kraanverhuur
                                                                    bedrijf tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                    pen .


title: Zaak C-190/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 16 april 2010 — Génesis Seguros Generales Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (GENESIS)/Boys Toys S.A., Administración del Estado

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 16 april 2010 — Génesis Seguros Generales Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (GENESIS)/Boys Toys S.A., Administración del Estado
   (Zaak C-190/10)
   2010/C 195/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Génesis Seguros Generales Sociedad Anónima de Seguros y Reaseguros (GENESIS)

      Verwerende partij: Boys Toys S.A., Administración del Estado

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 27 van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk aldus worden uitgelegd, dat behalve met de dag, ook rekening mag worden gehouden met het uur en de minuut van indiening van de aanvraag om inschrijving van een gemeenschapsmerk bij het BHIM (voor zover dat gegeven is vastgelegd) voor de vaststelling van de temporele voorrang ten opzichte van een nationaal merk dat op dezelfde datum is aangevraagd, wanneer het tijdstip van indiening een relevante omstandigheid is volgens de nationale wetgeving die de inschrijving van het nationale merk regelt?

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 1 oktober 1998 in zaak C-279/95 P: Langnese-Iglo GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Mars GmbH (Mededinging - Artikel 85 van het EG-Verdrag - Exclusieve afnameovereenkomsten voor consumptie-ijs - Administratieve brief waarmee procedure wordt afgesloten - Verbod om in toekomst exclusiviteitsovereenkomsten te sluiten)

text:
5.12.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 378/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 1 oktober
                        (Vijfde Kamer)                              1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
                     van 1 oktober 1998
in zaak C-279/95 P: Langnese-Iglo GmbH tegen Commis-                1. Wijst de hogere voorziening van Langnese-Iglo GmbH
sie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                     af.
                        Mars GmbH (1)
(Mededinging Ð Artikel 85 van het EG-Verdrag Ð Ex-                  2. Wijst de incidentele hogere voorziening van de Com-
clusieve afnameovereenkomsten voor consumptie-ijs Ð                      missie van de Europese Gemeenschappen af
Administratieve brief waarmee procedure wordt afgesloten
Ð Verbod om in toekomst exclusiviteitsovereenkomsten te
                                                                    3. Verwijst Langnese-Iglo GmbH, de Commissie van de
                            sluiten)
                                                                         Europese Gemeenschappen en Mars GmbH in hun
                         (98/C 378/01)                                   eigen kosten.
                      (Procestaal: Duits)                           (1) PB C 286 van 28.10.1995.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-279/95 P, Langnese-Iglo GmbH, vennootschap                                  ARREST VAN HET HOF
naar Duits recht, gevestigd te Hamburg (Duitsland), verte-
                                                                                (Derde Kamer)
genwoordigd door M. Heidenhain, B. M. Maassen en H.
Satzky, advocaten te Frankfurt am Main, domicilie geko-                                  van 6 oktober 1998
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Hoss,
                                                                    in zaak C-79/98: Commissie van de Europese Gemeen-
advocaat aldaar, place Winston Churchill 2, betreffende
                                                                                schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
hogere voorziening tegen het op 8 juni 1995 door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                     (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn
pen (Tweede Kamer Ð uitgebreid) in zaak T-7/93 (Jurispr.                                       94/69/EG)
blz. II-1533) gewezen arrest tussen Langnese Iglo en de
                                                                                (98/C 378/02)
Commissie, en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging
van dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils,                                     (Procestaal: Frans)
bijgestaan door A. Böhlke), ondersteund door Mars
GmbH, vennootschap naar Duits recht, te Viersen (Duits-
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
land), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat te
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Berlijn, en J. E. Pheasant, Solicitor, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg ten kantore van M. Molitor, advo-
caat aldaar, boulevard de la PeÂtrusse 55, heeft het Hof            In zaak C-79/98, Commissie van de Europese Gemeen-
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, presi-          schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk
dent, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann en            BelgieÈ (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D.              om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet alle


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juli 2005 in zaak C-149/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Stelsel van vangstquota — Visseizoenen 1991 tot en met 1996)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 21 juli 2005
   in zaak C-149/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Stelsel van vangstquota - Visseizoenen 1991 tot en met 1996)
   (2005/C 217/11)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-149/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 1 april 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan door H. Gilliams), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 21 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door te hebben verzuimd:

                           —

                           passende bepalingen vast te stellen voor het gebruik van de quota die hem zijn toegewezen voor de visseizoenen 1991 tot en met 1996,

                           —

                           voor elk van deze visseizoenen toe te zien op de naleving van de communautaire regeling voor de instandhouding van de visbestanden door een controle op de visserijactiviteit en door een adequate controle op de aanvoer en de registratie van de vangsten,

                           —

                           voor elk van deze visseizoenen de visserij met vaartuigen die zijn vlag voeren of die op zijn grondgebied zijn geregistreerd, voorlopig te verbieden toen het hem toegewezen quotum opgebruikt moest worden geacht, en

                           —

                           administratieve of strafrechtelijke maatregelen te nemen tegen de personen die verantwoordelijk waren voor visserijactiviteiten na de inwerkingtreding van de verboden,

                     is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een communautaire regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden, artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, de artikelen 1 en 11, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten, en de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, alsook 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-345/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Karen Millen Fashions Ltd/Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd [Verordening (EG) nr. 6/2002 — Gemeenschapsmodel — Artikel 6 — Eigen karakter — Verschillende algemene indruk — Artikel 85, lid 2 — Niet-ingeschreven gemeenschapsmodel — Geldigheid — Voorwaarden — Bewijslast]

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Karen Millen Fashions Ltd/Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd
   (Zaak C-345/13) (1)

   ([Verordening (EG) nr. 6/2002 - Gemeenschapsmodel - Artikel 6 - Eigen karakter - Verschillende algemene indruk - Artikel 85, lid 2 - Niet-ingeschreven gemeenschapsmodel - Geldigheid - Voorwaarden - Bewijslast])
   2014/C 282/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karen Millen Fashions Ltd

      Verwerende partijen: Dunnes Stores, Dunnes Stores (Limerick) Ltd

      Dictum

               1)

               Artikel 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen moet aldus worden uitgelegd dat een model slechts kan worden geacht een eigen karakter te hebben indien de algemene indruk die dat model bij de geïnformeerde gebruiker wekt, verschilt van de algemene indruk die bij diezelfde gebruiker wordt gewekt niet door een combinatie van afzonderlijke kenmerken van meerdere oudere modellen, maar door een of meer individueel beschouwde oudere modellen.

               2)

               Artikel 85, lid 2, van verordening nr. 6/2002 moet aldus worden uitgelegd dat de houder van niet-ingeschreven een gemeenschapsmodel, opdat een rechtbank voor het gemeenschapsmodel dit model als rechtsgeldig beschouwt, niet behoeft te bewijzen dat dit model een eigen karakter in de zin van artikel 6 van deze verordening heeft, maar enkel moet aangeven in welk opzicht dat model een eigen karakter heeft, dat wil zeggen dat hij moet aangeven welk kenmerk of welke kenmerken van het betrokken model, volgens hem, dat model een eigen karakter geven.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Verkiezing van de kamerpresidenten

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/2

      Verkiezing van de kamerpresidenten
      (2010/C 288/03)
      Op 15 september 2010 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 15 van het Reglement voor de procesvoering J. Azizi, N. J. Forwood, O. Czúcz, I. Pelikánová, S. Papasavvas, E. Moavero Milanesi, A. Dittrich en L. Truchot tot president van de kamers bestaande uit vijf rechters en van de kamers bestaande uit drie rechters verkozen voor de periode van 15 september 2010 tot en met 31 augustus 2013.


title: Zaak C-419/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Poitiers — Frankrijk) — Conseil général de la Vienne/Directeur général des douanes et droits indirects (Navordering van rechten bij invoer — Kwijtschelding van rechten bij invoer — Voorwaarden — Artikel 871 van uitvoeringsverordening van communautair douanewetboek — Omvang van verplichting van voorlegging aan Commissie — Ontbreken van aangifte door belastingplichtige te goeder trouw van aanvullende bijdragen die in douanewaarde van ingevoerde goederen hadden moeten worden opgenomen)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Poitiers — Frankrijk) — Conseil général de la Vienne/Directeur général des douanes et droits indirects
   (Zaak C-419/04) (1)

   (Navordering van rechten bij invoer - Kwijtschelding van rechten bij invoer - Voorwaarden - Artikel 871 van uitvoeringsverordening van communautair douanewetboek - Omvang van verplichting van voorlegging aan Commissie - Ontbreken van aangifte door belastingplichtige te goeder trouw van aanvullende bijdragen die in douanewaarde van ingevoerde goederen hadden moeten worden opgenomen)
   (2006/C 190/05)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour d'appel de Poitiers
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Conseil général de la Vienne

      Verweerder: Directeur général des douanes et droits indirects
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d'appel de Poitiers — Uitlegging van artikel 871 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) — Navordering van de douaneschuld — Verplichting tot voorlegging aan de Commissie in geval van twijfel omtrent de toepasbaarheid van de criteria voor navordering en kwijtschelding van rechten ter zake van een douaneschuld
   Dictum
   Artikel 871 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1677/98 van de Commissie van 29 juli 1998, dient aldus te worden uitgelegd dat in het kader van een procedure van invordering of kwijtschelding van niet-geïnde douanerechten de nationale douaneautoriteiten niet verplicht zijn het geval aan de Commissie voor te leggen opdat deze laatste het behandelt, wanneer de twijfels die zij omtrent de toepasbaarheid van de criteria van artikel 220, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek op het betrokken geval hadden, zijn verdwenen, zelfs nadat deze autoriteiten hun voornemen te kennen hebben gegeven de zaak aan de Commissie voor te leggen, of wanneer de twijfels betrekking hebben op de boeking achteraf van niet-geïnde douanerechten als gevolg van het feit dat de importeur te goeder trouw heeft nagelaten bijdragen aan te geven die in de douanewaarde van de ingevoerde goederen hadden moeten worden opgenomen.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak C-330/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien — Oostenrijk) — Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH/Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs (Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving — Investeringspremie — Nationale regeling waarbij alleen activa die in op nationaal grondgebied gevestigde vaste inrichting worden gebruikt, in aanmerking komen voor belastingvoordeel — Uitsluiting van onder bezwarende titel ter beschikking gestelde activa die hoofdzakelijk in andere lidstaten worden gebruikt — Leasing van voertuigen — Voorkoming van misbruik)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Wien — Oostenrijk) — Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH/Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
   (Zaak C-330/07) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving - Investeringspremie - Nationale regeling waarbij alleen activa die in op nationaal grondgebied gevestigde vaste inrichting worden gebruikt, in aanmerking komen voor belastingvoordeel - Uitsluiting van onder bezwarende titel ter beschikking gestelde activa die hoofdzakelijk in andere lidstaten worden gebruikt - Leasing van voertuigen - Voorkoming van misbruik)
   (2009/C 19/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jobra Vermögensverwaltungs-Gesellschaft mbH

      Verwerende partij: Finanzamt Amstetten Melk Scheibbs
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 49 EG — Nationale wettelijke regeling waarbij een belastingvoordeel voor de aankoop van nieuwe materiële activa (Investitionszuwachsprämie) alleen wordt toegekend aan ondernemingen die deze activa gebruiken in een op het nationale grondgebied gevestigde vaste inrichting
   Dictum
   Artikel 49 EG staat in de weg aan een regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, krachtens welke aan ondernemingen die materiële activa aankopen, een investeringspremie wordt geweigerd op de enkele grond dat de activa waarvoor aanspraak op deze premie wordt gemaakt en die onder bezwarende titel ter beschikking zijn gesteld, hoofdzakelijk in andere lidstaten worden gebruikt.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-186/08: Beroep ingesteld op 9 mei 2008 — Liga para a Protecção da Natureza/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/25

         Beroep ingesteld op 9 mei 2008 — Liga para a Protecção da Natureza/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-186/08)
   (2008/C 183/49)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Liga para a Protecção da Natureza (LPN) (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: P. Vinagre e Silva, advogado)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 28 februari 2008 [vermeld in de brief van 3 april 2008 van de Commissie aan de Liga para a Protecção da Natureza (hierna: LPN)], waarbij is besloten geen gevolg te geven aan klacht nr. 2003/4523 betreffende de aanleg van de stuwdam Baixo Sabor, op grond dat daarbij ten onrechte ervan is uitgegaan dat was voldaan aan de wezenlijke vormvereisten voor de uitoefening van de rechten van de klaagster (LPN) in het kader van de precontentieuze procedure met betrekking tot het project „Barragem do Baixo Sabor”, die was ingeleid met de indiening van klacht nr. 2003/4523 bij de Commissie.

               —

               Tevens nietig te verklaren de beschikking waarbij het secretariaat-generaal van de Commissie stilzwijgend heeft afgewezen het confirmatieve verzoek dat LPN op 19 februari 2008 heeft ingediend krachtens artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1).

               —

               Verweerster te veroordelen tot betaling van een symbolische schadevergoeding aan LPN wegens schending van het gewettigd vertrouwen dat deze laatste had in een loyaal optreden van de Commissie en in eerbiediging van de procedureregels.

               —

               Verweerster te gelasten, overeenkomstig de artikelen 64 en volgende van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg aan het Gerecht over te leggen de beweerde beschikking van 28 februari 2008 om aan de klacht geen gevolg te geven, die verzoekster niet is betekend en evenmin is bekendgemaakt.

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Beschikking tot sluiting van het dossier
   De beschikking om aan de klacht geen gevolg te geven is ongeldig wegens kennelijke schending van het door de Commissie aan verzoekster toegekende recht om vooraf opmerkingen kenbaar te maken.
   De Commissie heeft geweigerd toegang te verlenen tot enig element van het dossier dat verzoekster in staat zou hebben gesteld gebruik te maken van haar recht vooraf opmerkingen in te dienen, zonder te vermelden op grond van welke „interne bepalingen” (die volgens de Commissie bestaan) bedoeld recht op standpuntbepaling is toegekend.
   Verzoekster beroept zich voorts op schending van fundamentele beginselen, zoals goede trouw, rechtmatig handelen, doorzichtigheid en goed bestuur, voor zover de voorafgaande opmerkingen niet konden zijn onderzocht bij het geven van de definitieve afwijzende beschikking (alleen al door een tijdsverloop van minder dan 24 uur tussen de verzending van de voorafgaande opmerkingen — 40 pagina's in het Portugees, met nieuwe feiten en argumenten — en de beschikking om de klacht terzijde te leggen).
   Stilzwijgende afwijzende beschikking
   Gelet op de verordeningen nrs. 1367/2006 (2) en 1049/2001, die het recht op toegang tot „interne regels” van de Commissie op grond waarvan het recht op indiening van voorafgaande opmerkingen zou zijn verleend, ondubbelzinnig bevestigen, is het stilzwijgen, eerst van de Commissie en vervolgens van het secretariaat-generaal in het stadium van het confirmatieve verzoek, onbegrijpelijk en in flagrante strijd met het recht op toegang tot documenten en informatie overeenkomstig die verordeningen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).


title: Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door de naamloze vennootschap "Groupe Origny", in de rechten getreden van de naamloze vennootschap "Cedest", tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-38/95)

text:
13. 5. 95          1 NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 119/13
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Inter              Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door de naamloze
national Express Carriers Conference, gevestigd te Rue de la      vennootschap „Groupe Origny", in de rechten getreden van
Terrassière 9, CH-1207 Genève, Zwitserland, vertegen             de naamloze vennootschap „Cedest", tegen Commissie van
woordigd door E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, en                          de Europese Gemeenschappen
J. Derenne, advocaat te Brussel en te Parijs, domicilie                                     ( Zaak T-38/95 )
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
Schmitt, Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guil                                       (95/C 119/33
laume 62 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                  schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen
— vast te stellen dat de Commissie artikel 175 van het            Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
    Verdrag heeft geschonden, door na te laten binnen twee        naamloze vennootschap „ Groupe Origny", gevestigd te
    maanden na de ontvangst van de in verzoeksters brief          Parijs (Frankrijk), in de rechten getreden van de naamloze
    van 23 november 1994 vervatte officiële uitnodiging           vennootschap „ Cedest", vertegenwoordigd door X. de
    haar standpunt te bepalen met betrekking tot de klacht        Roux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
    van 13 juli 1988, zoals naderhand aangevuld, inzake:          Luxemburg ten kantore van J. Loesch, advocaat aldaar, Rue
                                                                  Zithe 8 .
    — de toepassing van artikel 85 en
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    — de toepassing van artikel 86 .                              — geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren de artikelen 1,3 ,
                                                                      lid 3 , onder a ), en 9, punt 20, van de beschikking van de
— de Commissie in de kosten te verwijzen, ook ingeval de              Commissie van 30 november 1994, voor zover deze
    Commissie de handeling mocht verrichten waardoor het              betrekking hebben op Cedest;
    beroep door het Hof zal worden geacht zonder voor
    werp te zijn geraakt.                                         — subsidiair, artikel 9 van de beschikking van de Commis
                                                                      sie te wijzigen in die zin, dat de aan Cedest opgelegde
                                                                      geldboete wordt ingetrokken of aanzienlijk wordt ver
Middelen en voornaamste argumenten                                    laagd;
De Commissie heeft nagelaten, binnen twee maanden na              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
verzoeksters uitnodiging daartoe haar standpunt te bepalen
over de twee aspecten van verzoeksters klacht, zulks in strijd    Middelen en voornaamste argumenten
met artikel 175 van het Verdrag. Aangezien het beroep
binnen de daarop volgende termijn van twee maanden werd           Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
ingesteld, moet het ontvankelijk worden verklaard.                middelen aan:
                                                                   L Vorm- en proceduregebreken:
Wat artikel 85 betreft, kan de (ontkende) opheffing van de
beperking van de mededinging waarover verzoekster had                  1 . Niet-individualisering van de punten van be
geklaagd, de Commissie niet ontslaan van haar verplichting,                 zwaar .
haar standpunt te bepalen. Ofschoon zij IECC in het kader
van de procedure van Verordening nr. 17 een brief heeft                2. Extreem korte termijn om het dossier te onderzoe
doen toekomen krachtens artikel 6 van Verordening nr.                       ken, die niet alleen iij geen verhouding staat tot de
99/63 , heeft de Commissie dit aspect van de klacht niet van                duur van het onderzoek, maar ook ongerechtvaar
de hand gewezen.                                                            digd is wegens het ontbreken van elke spoedeisend
                                                                            heid.
Met betrekking tot artikel 86 kan de Commissie met een
brief waarin zij verklaart, dat zij zich met de zaak bezig             3 . Geen duidelijke identificatie van de dossierstukken
houdt, niet voldoen aan haar verplichting een standpunt te                  en geen lijst van de toegankelijke documenten.
bepalen. Gezien de tijd die is verstreken tussen de indiening          4. Weigering om inzage te verlenen van alle dossier
van de klacht en de verzending van de brief waarin de                       stukken.
Commissie tot handelen werd uitgenodigd, had verzoekster
van de Commissie ofwel een met redenen omklede beschik                5 . Weigering om verzoekster een aparte hoorzitting
king moeten ontvangen volgens welke het niet nodig was, de                  toe te staan .
klacht te onderzoeken, ofwel een voorlopige mededeling
krachtens artikel 6 van Verordening nr. 99/63 .                   II. Met betrekking tot de verweten gedragingen:
Het verzoekschrift moet derhalve gegrond worden ver                   1 . Gebrek aan bewijs: de Commissie heeft de beweerde
klaard ten aanzien van beide aspecten van de klacht, artikel                deelneming van verzoekster aan de twee bedoelde
85 en artikel 86 van het Verdrag.                                           mededingingsregelingen, betreffende de eerbiedi
                                                                            ging van de thuismarkten en de regulering van de
                                                                           cementleveringen tussen Frankrijk en Duitsland,
                                                                            niet aangetoond.
 ---pagebreak--- Nr. C 119/14          fNL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13 . 5 . 95
     2. Onjuiste analyse van verzoeksters marktgedrag:                       klagen. Zij is bovendien van mening, dat de
          door ervan uit te gaan dat verzoekster heeft deelge                Commissie niet zonder zichzelf tegen te spreken
          nomen aan een mededingingsregeling die ertoe                       heeft kunnen stellen, dat de relevante geografische
          strekte de cementleveringen vanuit Frankrijk naar                  markt tegelijkertijd lokaal en Europees was.
          Duitsland en vice versa te beperken, heeft zij de
          feiten kennelijk onjuist uitgelegd.
                                                                     II. Kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster betoogt, dat
                                                                         de haar verweten praktijken — waarmee uitvoering
                                                                         zou zijn gegeven aan een algemene overeenkomst —
                                                                         hetzij non-existent zijn, hetzij buiten haar invloedssfeer
   Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Ciments                    liggen, en hoe dan ook geen enkel verband houden met
             Français, SA tegen Commissie van de                         een algemene overeenkomst. Zij is bovendien van
                   Europese Gemeenschappen                               mening, dat de bewijselementen die worden geacht het
                                                                         bestaan van een algemene overeenkomst inzake de
                         (Zaak T-39/95 )                                 „ eerbiediging van de thuismarkten " aan te tonen,
                           (95/C 119/34)                                 kennelijk ontoereikend zijn.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                    III. Schending van het non-discriminatie- en het evenredig
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                heidsbeginsel, alsmede van het beginsel van goed
schappen is op 17 februari 1 995 beroep ingesteld tegen                  bestuur en het vertrouwensbeginsel.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ciments Français, SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk),              IV. Verzoekster stelt subsidiair, dat de haar opgelegde
vertegenwoordigd door A. Winckler, advocaat te Parijs,                   geldboeten aanzienlijk moeten worden verlaagd. Zij is
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  namelijk van mening, dat de Commissie
Elvinger & Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 .
                                                                         1 , kennelijke berekeningsfouten heeft gemaakt;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                2, de zwaarte van de haar verweten inbreuken onjuist
    30 november 1994;                                                        heeft beoordeeld en daardoor het evenredigheids
                                                                             beginsel ernstig heeft geschonden;
— subsidiair, de opgelegde geldboeten te verlagen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                3 , bij de berekening van de geldboeten is uitgegaan
                                                                             van een pertinent verkeerde markt.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
middelen aan:
 I. Proceduregebreken:
      1 . Schending van de rechten van de verdediging.              Beroep, op 18 februari 1995 ingesteld door Lafarge Coppée,
           Verzoekster betoogt, dat het beginsel volgens             SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           hetwelk de administratieve procedure een contra                                ( Zaak T-43/95 )
           dictoir karakter heeft, niet is geëerbiedigd: in de                               ( 95/C 119/35 )
           eerste plaats wegens de niet-mededeling of niet
           individualisering van bepaalde essentiële punten
           van bezwaar; in de tweede plaats wegen de onvol                               (Procestaai: Frans)
           ledige toegang tot het dossier, en ten slotte wegens
           de beperkingen die zijn gesteld aan de mogelijkheid
           haar standpunt kenbaar te maken ten aanzien van         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
           de uiteindelijk tegen haar in aanmerking genomen        schappen is op 18 februari 1995 beroep ingesteld tegen
           bezwaren.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lafarge
                                                                    Coppée, SA, gevestigd te Parijs ( Frankrijk), vertegenwoor
     2 . Het adviescomité heeft zich niet behoeven uit te          digd door H. Lesguillons, advocaat te Parijs, domicilie
           spreken óver het exacte bedrag van de geldboeten        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
           die de Commissie voornemens was op te leggen.           M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 .
     3 . Motiveringsgebrek. Verzoekster beklemtoont, dat
           de stelling als zou er sprake zijn geweest van „één     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
           enkele en continue overeenkomst", waarbij bijna
           de gehele Europese cementindustrie betrokken            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
           was, rechtstreeks in tegenspraak is met het feit dat         30 november 1994, althans de artikelen 1 , 3, leden 1 ,
           de Commissie ervoor heeft gekozen, slechts een               onder a), en 3, onder a ), 4, leden 1 , 2, 3 , onder a ), en 4,
           deel van de Europese cementproducenten aan te                onder e ) en f), 6 en 7 van die beschikking;


title: Zaak C-140/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 7 maart 2016 — Edra Costruzioni Soc. coop., Edilfac Srl/Comune di Maiolati Spontini

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 7 maart 2016 — Edra Costruzioni Soc. coop., Edilfac Srl/Comune di Maiolati Spontini
   (Zaak C-140/16)
   (2016/C 200/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Edra Costruzioni Soc. coop., Edilfac Srl

      Verwerende partij: Comune di Maiolati Spontini

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, zoals daarnaar (laatstelijk) wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit de artikelen 87, lid 4, en 86, lid 3 bis, van wetsbesluit nr. 163 van 2006, juncto artikel 26, lid 6, van wetsbesluit nr. 81 van 2008, zoals deze bepalingen overeenkomstig artikel 99 van het wetboek bestuursprocesrecht ter waarborging van de eerbiediging van de wet en de uniforme uitlegging ervan zijn uitgelegd bij de arresten nr. 3 en nr. 9 van 2015 van de grote kamer van de raad van state, volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de kosten van de veiligheidsmaatregelen in de onderneming in een procedure voor de plaatsing van een overheidsopdracht voor werken hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in het bestek of in de oproep tot inschrijvingen en evenmin in het voor de indiening van de offerte in te vullen formulier dat als bijlage daarbij ter beschikking stond, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumkosten van de interne bedrijfskosten voor de veiligheid?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak C-256/00: Verzoek van het Hof van Beroep van Brussel (Vierde kamer) van 19 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S.A. Besix N.V., voorheen S.A. Entreprises S.B.B.M. et Six Construct, enerzĳds, en WABAG Wasserreinigungsbau Alfred Kretzchmar GmbH & C° KG, vennootschap naar Duits recht, en Planungs- und Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzchmar GmbH & KG, vennootschap naar Duits recht, anderzĳds

text:
12.8.2000               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/25
2.    Moet het uitgesloten worden geacht dat de Turkse Staat         Moet artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september 1968
      aansprakelijk kan worden gesteld voor de betaling van de       betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
      douaneschuld, wanneer het de Turkse autoriteiten bekend        van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 1972,
      was dat de door hen geviseerde ATR-certificaten onjuiste       L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
      gegevens bevatten?                                             1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
                                                                     Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                     Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1 en — gewijzigde tekst —
3.    Was de Commissie verplicht de marktdeelnemers in de
                                                                     blz. 77) en bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
      Gemeenschap in te lichten, wanneer de diensten van de
                                                                     toetreding van de Helleense republiek (PB L 388, blz. l), aldus
      Commissie een vermoeden of kennis hadden van de in
                                                                     worden uitgelegd, dat ten aanzien van verbintenissen uit
      vraag 2 bedoelde handelwijze van de Turkse autoriteiten?
                                                                     overeenkomst de verweerder die woonplaats heeft op het
                                                                     grondgebied van een verdragsluitende staat, in een andere
4.    Sluit schending van deze eventuele verplichting de             verdragsluitende staat kan worden opgeroepen voor het ge-
      aansprakelijkheid uit van aangevers die jarenlang te           recht van eender welke van de plaatsen waar de verbintenis is
      goeder trouw hebben gehandeld bij de vaststelling van de       uitgevoerd of moet worden uitgevoerd, met name wanneer het
      inhoud van hun aangiften?                                      gaat om een verbintenis om iets niet te doen — zoals in casu
                                                                     een verbintenis om uitsluitend met de medecontractant samen
                                                                     te werken teneinde een gezamenlijke offerte in te dienen in het
5.    Kan het besluit van de Commissie en van de Portugese           kader van een openbare aanbesteding en geen verbintenis met
      douane-autoriteiten om op haar advies tot navordering          een andere partner aan te gaan —, die in de gehele wereld
      van invoerrechten over te gaan, zonder eerst de in             moet worden uitgevoerd?
      de artikelen 22 en 25 van de associatieovereenkomst
      EEG/Turkije (ondertekend te Brussel op 23-11-1970)
      bedoelde procedure in te leiden, geldig worden geacht?         Zo neen, kan de verweerder dan worden opgeroepen voor
                                                                     het gerecht van één bepaalde plaats waar de verbintenis is
                                                                     uitgevoerd of moet worden uitgevoerd, en volgens welk
                                                                     criterium moet die plaats dan worden vastgesteld?
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
    1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).
                                                                     Hogere voorziening, op 10 juli 2000 ingesteld door O. Si-
                                                                     mon tegen het arrest, op 10 mei 2000 in zaak
                                                                     T-177/97 tussen O. Simon en Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
Verzoek van het Hof van Beroep van Brussel (Vierde                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (alleensprekend
kamer) van 19 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in                                         rechter)
het geding tussen S.A. Besix N.V., voorheen S.A. Entrepri-
ses S.B.B.M. et Six Construct, enerzijds, en WABAG
Wasserreinigungsbau Alfred Kretzchmar GmbH & Co                                            (Zaak C-274/00 P)
KG, vennootschap naar Duits recht, en Planungs- und
Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzchmar GmbH                                         (2000/C 233/49)
     & KG, vennootschap naar Duits recht, anderzijds
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (Zaak C-256/00)                             op 10 juli 2000 hogere voorziening ingesteld door O. Simon,
                                                                     vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te
                                                                     Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                          (2000/C 233/48)                            van de Société de Gestion Fiduciaire Sàrl, Rue Beck 2-4, tegen
                                                                     het arrest, op 10 mei 2000 in zaak T-177/97 (1) tussen
                                                                     O. Simon en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het Hof van Beroep van Brussel (Vierde kamer) heeft bij arrest       gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van 19 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van              Gemeenschappen (alleensprekend rechter).
Justitie op 28 juni 2000, in het geding tussen S.A. Besix
N.V., voorheen S.A. Entreprises S.B.B.M. et Six Construct, en
WABAG Wasserreinigungsbau Alfred Kretzchmar GmbH &                   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Co KG, vennootschap naar Duits recht, en Planungs- und
Forschungsgesellschaft Dipl. Ing. W. Kretzchmar GmbH & KG,           —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
vennootschap naar Duits recht, anderzijds, het Hof van                     Europese Gemeenschappen (alleensprekend rechter) van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    10 mei 2000 in zaak T-177/97 (O. Simon/Commissie) te
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                          vernietigen;


title: Zaak T-261/02: Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door Bank für Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.11.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 274/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie essentiële
                                                                        procedurele rechten van verzoekster heeft geschonden, en dat
                                                                        zij de mededeling van punten van bezwaar op onwettige wijze
—     de beschikking van de Commissie van 11 juni 2002                  heeft bekendgemaakt aan de Freiheitliche Partei Österreichs
      (COMP/36.571 — Oostenrijkse banken) nietig te verkla-             (FPÖ).
      ren voorzover zij betrekking heeft op verzoekster;
—     subsidiair, de bij de beschikking aan verzoekster opgeleg-
      de geldboete van 30,38 miljoen euro te verlagen;
                                                                        Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door Bank für
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-261/02)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2002/C 274/52)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden
beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —                  schappen is op 30 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bank für
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-             Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft, gevestigd te Wenen,
gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari         vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer en M. von Hinden,
1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de              advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie
heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Commissie
                                                                              van 11 juni 2002 in zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse
Verzoekster stelt allereerst dat artikel 81 EG niet van toepassing            banken nietig te verklaren voorzover daarin wordt vastge-
was, daar de bijeenkomsten, waarvan zij het bestaan erkent,                   steld dat verzoekster artikel 81 EG heeft geschonden en
wegens hun regionale en plaatselijke focus de grensoverschrij-                de inbreuk moet beëindigen;
dende handel niet konden beïnvloeden.
                                                                        —     artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
                                                                              verzoekster daarbij een geldboete van 7,59 miljoen euro
                                                                              wordt opgelegd;
Verder stelt verzoekster dat verweerster bij de vaststelling van
het basisbedrag heeft aangenomen, dat de Bankenrunden                   —     subsidiair, de bij artikel 3 van de beschikking aan
negatieve economische gevolgen hadden, hoewel verzoekster                     verzoekster opgelegde geldboete tot een passend bedrag
en de andere betrokken banken met een verslag van een                         te verlagen;
economisch deskundige hebben aangetoond dat daarvan geen
sprake was. Bovendien heeft verweerster bij de vaststelling van         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
het basisbedrag haar beoordelingsbevoegdheid misbruikt, nu
zij geen rekening heeft gehouden met de juridische overgangs-
situatie in Oostenrijk na de toetreding tot de Europese
Economische Ruimte, de bevoorrechte situatie van de Banken-             Middelen en voornaamste argumenten
runden naar Oostenrijks kartelrecht, de betrokkenheid van
overheidsinstanties en het feit dat het bestaan van de Banken-          Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
runden algemeen bekend was.                                             van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden
                                                                        beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
                                                                        samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —
                                                                        artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
Bovendien heeft verzoekster met verweerster samengewerkt                overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
bij het onderzoek van de feiten. Verweerster heeft haar voor            gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari
die verregaande medewerking geen vermindering van de                    1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de
geldboete toegekend en heeft daardoor de regeling inzake                mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie
kroongetuigen ten nadele van verzoekster verkeerd toegepast.            heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.
 ---pagebreak--- C 274/30              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
Verzoekster stelt dat de beschikking reeds nietig moet worden         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
verklaard op de enkele grond dat zij niet voldoet aan de
motiveringsplicht van artikel 253 EG. Bovendien heeft ver-
weerster artikel 81 EG geschonden doordat zij de onderzochte          —     de beschikking van de Commissie van 11 juni 2002
gespreksronden juridisch onjuist heeft gekwalificeerd. Bij een              betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG
objectieve beoordeling van de feiten had verweerster moeten                 (zaak COMP/36.571/D-1 — Oostenrijkse banken) nietig
erkennen, dat tussen de betrokken banken vooral onenigheid                  te verklaren;
bestond. De onjuiste beoordeling van de feiten tast geheel de
bestreden beschikking aan, die derhalve in haar geheel nietig
                                                                      —     subsidiair, de artikelen 3 en 4 van de beschikking nietig
moet worden verklaard. Verder is de bestreden beschikking in
                                                                            te verklaren voorzover zij op haar betrekking hebben;
strijd met artikel 81 EG, nu de onderzochte gespreksronden
niet van aard waren om de handel tussen de lidstaten ongunstig
te beïnvloeden.                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verder stelt verzoekster dat artikel 3 van de bestreden beschik-
king nietig moet worden verklaard omdat de in artikel 15,
lid 2, van verordening nr. 17/62 vereiste schuld ontbreekt.
Gelet op het louter nationale karakter van de gespreksronden          Middelen en voornaamste argumenten
en het feit dat zij wortelden in een specifieke Oostenrijkse
context — met deelneming van Oostenrijkse overheidsinstan-
ties — kon verzoekster niet weten dat de gespreksronden
onwettig waren en de handel tussen lidstaten konden beperken.         Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
                                                                      van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden
                                                                      beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
Verder heeft verweerster met schending van artikel 15, lid 2,         samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —
van verordening nr. 17/62 wezenlijke beginselen van de                artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
berekening van geldboeten geschonden en heeft zij met name            overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
haar eigen richtsnoeren voor de berekening van geldboeten op          gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari
verschillende punten verkeerd toegepast. In de eerste plaats is       1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de
ten onrechte aangenomen dat er sprake was van een „zeer               mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie
zware inbreuk”, en heeft verweerster geen rekening gehouden           heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.
met talrijke verzachtende omstandigheden. Ten slotte moet de
geldboete ook aanzienlijk worden verlaagd, nu verweerster bij
onjuiste toepassing van de mededeling betreffende het niet
opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende           Verzoekster stelt dat de gespreksronden tussen de Oostenrijkse
mededingingsregelingen in het geheel geen rekening heeft              banken de grensoverschrijdende handel niet merkbaar konden
gehouden met verzoeksters verregaande medewerking.                    beïnvloeden. In de bestreden beschikking heeft de Commissie
                                                                      artikel 81, lid 1, EG onjuist toegepast. De betrokken afspraken
                                                                      golden enkel voor het grondgebied van de Republiek Oosten-
                                                                      rijk. De Commissie heeft niet bewezen, dat de afspraken
                                                                      desondanks de intracommunautaire handel merkbaar konden
                                                                      beïnvloeden. Met name is niet aangetoond dat zij de markt
                                                                      afschermden.
Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door Raiffeisenlan-
desbank Niederösterreich-Wien AG tegen Commissie van
                                                                      Verder stelt verzoekster, dat de Commissie niet heeft aange-
                de Europese Gemeenschappen
                                                                      toond dat verzoekster opzettelijk of uit onachtzaamheid
                                                                      heeft gehandeld. De Commissie heeft artikel 15, lid 2, van
                       (Zaak T-262/02)                                verordening nr. 17/62 onjuist toegepast. Zij heeft een geldboe-
                                                                      te opgelegd, hoewel niet is bewezen dat verzoeksters medewer-
                                                                      kers opzettelijk of uit onachtzaamheid hebben gehandeld. De
                       (2002/C 274/53)                                Commissie miskent dat het bij de schuldvraag niet aankomt
                                                                      op de kennis van het kartelverbod, maar in eerste instantie op
                       (Procestaal: Duits)                            kennis van de feiten die dat verbod in concrete gevallen
                                                                      toepasbaar maken. Bovendien onderzoekt de Commissie de
                                                                      schuldvraag slechts met betrekking tot de mededingingsbeper-
                                                                      king en vraagt zij zich niet af, of verzoeksters medewerkers de
                                                                      gestelde grensoverschrijdende gevolgen konden kennen. Dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             was niet het geval.
schappen is op 30 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Raiffeisen-
landesbank Niederösterreich-Wien AG, gevestigd te Wenen,
vertegenwoordigd door H. Wollmann, advocaat.


title: Arrest van het Hof van 4 april 2000 in zaak C-269/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie ("Verordening (EG) nr. 820/97 — Rechtsgrondslag")

text:
10.6.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 163/5
2) De arbeidstijdverkorting die bij arbeid in drieploegendienst wordt                          ARREST VAN HET HOF
     verleend in vergelijking met de normale arbeidsduur bij arbeid
     overdag, of de tegenwaarde van die arbeidstijdverkorting, dient
     niet in aanmerking te worden genomen bij de berekening van de                                     (Eerste kamer)
     grondslag voor de vergelijking van de beloning in de zin van
     artikel 119 van het Verdrag en van richtlijn 75/117. Die
     arbeidstijdverkorting kan evenwel een objectieve reden vormen,                                  van 4 april 2000
     die niets van doen heeft met discriminatie op grond van geslacht
     en die een verschil in beloning kan rechtvaardigen. De werkgever
     moet aantonen, dat zulks daadwerkelijk het geval is.                  in zaak C-465/98 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                           Köln om een prejudiciële beslissing): Verein gegen Un-
                                                                           wesen in Handel und Gewerbe Köln eV tegen Adolf
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                                              Darbo AG (1)
                                                                           (Etikettering en presentatie van levensmiddelen — Richtlijn
                                                                             79/112/EEG — Aardbeienjam — Gevaar voor misleiding)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              (2000/C 163/08)
                           van 4 april 2000
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-269/97: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
     („Verordening (EG) nr. 820/97 — Rechtsgrondslag”)                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2000/C 163/07)
                                                                           In zaak C-465/98, betreffende ene verzoek aan het Hof
                           (Procestaal: Frans)                             krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Oberlandesgericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhan-
                                                                           gig geding tussen Verein gegen Unwesen in Handel und
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Gewerbe Köln eV en Adolf Darbo AG, om een prejudiciële
                           dentie van het Hof)                             beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 1, sub a-i, van
                                                                           richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978
                                                                           betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
In zaak C-269/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
pen (gemachtigden: P. van Nuffel en G. Berscheid), onder-
                                                                           bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor
steund door Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en
                                                                           gemaakte reclame (PB L 33, blz. 1), heeft het Hof (Eerste
E. Waldherr), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                           kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
J.-C. Piris, J. Carbery en M. Sims), betreffende een beroep tot
                                                                           P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad
                                                                           raal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 april
van 21 april 1997 tot vaststelling van een identificatie- en
                                                                           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van
rundvlees en rundvleesproducten (PB L 117, blz. 1), heeft het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,         Artikel 2, lid 1, sub a-i, van de richtlijn 79/112/EEG van de Raad
D. A. O. Edward en L. Sevón (rapporteur), kamerpresidenten,
                                                                           van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-           wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van
nemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;             levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de
griffier: R. Grass, op 4 april 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           daarvoor gemaakte reclame, verzet zich niet tegen het gebruik van de
het dictum luidt als volgt:                                                vermelding „zuiver natuurlijk” ter aanduiding van een aardbeienjam
                                                                           die het geleermiddel pectine bevat alsmede sporen of residuen van
1) Verwerpt het beroep.
                                                                           lood, cadmium en pesticiden in de volgende hoeveelheden:
2) Veroordeelt de Commissie van de Europese Gemeenschappen in              0,01 mg/kg lood, 0,008 mg/kg cadmium, 0,016 mg/kg procy-
     de kosten.                                                            midone en 0,005 mg/kg vinchlozolin.
3) Verstaat dat het Europees Parlement zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
(1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Zaak T-305/05: Beroep ingesteld op 1 augustus 2005 — Balabanis en Le Dour/Commissie

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/20

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2005 — Balabanis en Le Dour/Commissie
   (Zaak T-305/05)
   (2005/C 271/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Panagiotis Balabanis (Brussel, België), Olivier Le Dour (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): X. Martin, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie om verzoekers' verdiensten niet in aanmerking te nemen in het kader van het bevorderingsjaar 2004, alsmede het besluit om hen niet te bevorderen naar de hogere rang van hun categorie;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, die tot ambtenaar op proef zijn aangesteld op 16 maart 2002 en overeenkomstig het nieuwe artikel 45 van het Statuut derhalve reeds op 16 maart 2004 over het vereiste minimum van twee jaar diensttijd in hun rang beschikten, komen op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) dat zij niet in aanmerking komen voor bevordering in de bevorderingsronde 2004 en tegen het besluit hen in het kader van die ronde niet te bevorderen tot de hogere rang van hun categorie.
   Tot staving van hun vordering beroepen verzoekers zich op schending van artikel 45 van het Statuut. Ingevolge deze nieuwe bepaling moet de proeftijd bij de berekening van de minimumdiensttijd in de rang in aanmerking worden genomen.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 oktober 2001 in zaak C-398/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 28 EG) — Verplicht aanhouden van buffervoorraad aardolieproducten)

text:
C 3/4                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.1.2002
ontvangt voor het gebruik van een privé-voertuig voor be-                  tegen Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos en
roepsdoeleinden, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                N. Dafniou), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde kamer,                     Helleense Republiek, door de invoering en de handhaving
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, D. A.                    van een regeling voor voorraden aardolieproducten die de
O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), M. Wathelet en                      mogelijkheid van overdracht van de opslagverplichting aan de
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-                 in Griekenland gevestigde raffinaderijen rechtstreeks verbindt
Hackl; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 8 novem-              aan de verplichting om zich bij hen met aardolieproducten te
ber 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   bevoorraden en door de tankstations te verbieden zich bij de
volgt:                                                                     raffinaderijen of in een andere lidstaat te bevoorraden, de
                                                                           krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28
1)    Door in strijd met de artikelen 17, lid 2, sub a, en 18, lid 1,      EG) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft
      sub a, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van             het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
      17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen           kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
      der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk              L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
      stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme           Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 ok-
      grondslag, in de versie voortvloeiend uit richtlijn 95/7/EG van      tober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      de Raad van 10 april 1995 tot wijziging van richtlijn                volgt:
      77/388/EEG en tot invoering van nieuwe vereenvoudigings-
      maatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoegde       1)    Door de invoering en de handhaving van een regeling betreffende
      waarde — werkingssfeer en praktische regeling voor de toepas-              het verplicht aanhouden van een buffervoorraad aardolieproduc-
      sing van bepaalde vrijstellingen, te voorzien in de aftrek door            ten die de aan de desbetreffende handelsondernemingen geboden
      een aan belasting over de toegevoegde waarde onderworpen                   mogelijkheid om hun opslagverplichting aan in Griekenland
      werkgever van een gedeelte van de kostenvergoeding die een                 gevestigde raffinaderijen over te dragen, rechtstreeks verbindt
      werknemer ontvangt voor het gebruik van een privé-voertuig                 aan de verplichting om zich bij die raffinaderijen met die
      voor beroepsdoeleinden, is het Koninkrijk der Nederlanden de               producten te bevoorraden, is de Helleense Republiek de krachtens
      krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet               artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op
      nagekomen.                                                                 haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.          2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
3)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      Ierland draagt zijn eigen kosten.                                    (1) PB C 397 van 19.12.1998.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 november 2001
                           (Vijfde kamer)
                                                                           in zaak C-59/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                      van 25 oktober 2001                                  schappen tegen Manuel Pereira Roldão & Filhos Lda,
                                                                           Instituto Superior Técnico en King, Taudevin & Gregson
in zaak C-398/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                                 (Holdings) Ltd (1)
            schappen tegen Helleense Republiek (1)
                                                                           (Arbitragebeding — Terugbetaling van voorschotten in het
(Niet-nakoming — Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wij-                     kader van een door de Commissie wegens niet-uitvoering
ziging, artikel 28 EG) — Verplicht aanhouden van buffer-                                        ontbonden overeenkomst)
                   voorraad aardolieproducten)
                                                                                (2002/C 3/06)
                            (2002/C 3/05)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-59/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-398/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   pen (gemachtigden: aanvankelijk F. de Sousa Fialho en O. Cou-
pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en O. Couvert-Castéra)                 vert-Castéra, vervolgens door H. van Lier en A. Caeiros,


title: Zaak T-338/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  9 december 2005  — Raymond Claudel tegen Rekenkamer

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 december 2005 — Raymond Claudel tegen Rekenkamer
   (Zaak T-338/05) (1)

   (2006/C 48/82)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak C-321/10: Beroep ingesteld op 5 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/28

         Beroep ingesteld op 5 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-321/10)
   ()
   2010/C 246/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/2/EG in nationaal recht is op 14 mei 2009 verstreken. Op de datum van instelling van het onderhavige beroep had verweerder nog niet alle nodige maatregelen voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht genomen, althans niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 108, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2002 in zaak C-65/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Milieu — Gevaarlĳke afvalstoffen — Richtlĳnen 75/442/EEG en 91/689/EEG")

text:
C 109/8                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                      Bij gebreke van andere criteria is deze plaats de plaats waar
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-                  de werknemer het grootste deel van zijn arbeidstijd heeft
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van                    doorgebracht.
de Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
tussen Herbert Weber en Universal Ogden Services Ltd, om                        Dit is slechts anders, indien het voorwerp van het betrokken
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,                   geschil, gelet op de feitelijke gegevens van het concrete geval,
sub 1, van voormeld Verdrag van 27 september 1968 (PB                           nauwere aanknopingspunten heeft met een andere plaats van
1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van                      arbeid, in welk geval die plaats relevant is voor de toepassing
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk                          van artikel 5, sub 1, Executieverdrag.
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                       Kan de nationale rechterlijke instantie aan de hand van de door
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde                  het Hof geformuleerde criteria niet de plaats bepalen waar de
tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982                           arbeid gewoonlijk wordt verricht, in de zin van artikel 5, sub 1,
betreffende de toetreding van de Helleense Republiek (PB                        Executieverdrag, dan heeft de werknemer de keus om zijn
L 388, blz. 1) en bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende                   werkgever op te roepen hetzij voor het gerecht van de plaats
de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese                         waar zich de vestiging bevindt die hem in dienst heeft genomen,
Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),                      hetzij voor de gerechten van de verdragsluitende staat op het
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,                 grondgebied waarvan de werkgever zijn woonplaats heeft.
J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
                                                                          3)    Het op het hoofdgeding toepasselijke nationale recht heeft geen
27 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                                invloed op de uitlegging van het begrip plaats waar de
als volgt:
                                                                                werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht in de zin van
                                                                                artikel 5, sub 1, Executieverdrag, dat het voorwerp van de
                                                                                tweede vraag vormt.
                                                                          (1) PB C 122 van 29.4.2000.
1)    Arbeid die een werknemer op vaste of drijvende installaties die
      zich op of boven het aan een verdragsluitende staat toebehorend
      deel van het continentaal plat bevinden, in het kader van de
      exploratie en/of exploitatie van de natuurlijke rijkdommen
      ervan verricht, moet voor de toepassing van artikel 5, sub 1,
      van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de                                     ARREST VAN HET HOF
      rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen
      in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag
      van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk                                   (Tweede kamer)
      Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
      Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober                                van 21 februari 2002
      1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek en
      bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van
                                                                          in zaak C-65/00: Commissie van de Europese Gemeen-
      het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, worden
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
      aangemerkt als arbeid verricht op het grondgebied van die staat.
                                                                          („Niet-nakoming — Milieu — Gevaarlijke afvalstoffen —
                                                                                Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG”)
                                                                                (2002/C 109/12)
2)    Artikel 5, sub 1, Executieverdrag moet aldus worden uitgelegd
      dat ingeval de werknemer de uit zijn arbeidsovereenkomst
      voortvloeiende verplichtingen in meerdere verdragsluitende                                  (Procestaal: Italiaans)
      staten vervult, de plaats waar hij gewoonlijk zijn arbeid verricht
      in de zin van deze bepaling, de plaats is waar of van waaruit       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      hij, rekening houdend met alle omstandigheden van het concrete                                dentie van het Hof)
      geval, feitelijk het belangrijkste deel van zijn verplichtingen
      jegens zijn werkgever vervult.
                                                                          In zaak C-65/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen (gemachtigden: L. Ström en G. Bisogni) tegen Italiaanse
      Betreft het een arbeidsovereenkomst ter uitvoering waarvan de       Republiek (gemachtigde: U. Leanza), betreffende een verzoek
      werknemer voor zijn werkgever dezelfde werkzaamheden in meer        om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door het
      dan één verdragsluitende staat verricht, dan moet in beginsel       mogelijk te maken dat ondernemingen en inrichtingen die
      rekening worden gehouden met de volledige duur van de               handelingen verrichten voor de nuttige toepassing van de
      arbeidsverhouding om de plaats te bepalen waar de betrokkene        gevaarlijke afvalstoffen, bedoeld in richtlijn 91/689/EEG van
      gewoonlijk zijn arbeid verrichtte in de zin van deze bepaling.      de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
 ---pagebreak--- 4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 109/9
afvalstoffen (PB L 377, blz. 20), kunnen worden vrijgesteld                (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Caterina
van de vergunning bedoeld in artikel 10 van richtlijn                      Insalaca en Rijksdienst voor pensioenen (RVP), om een preju-
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 46 bis tot
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            en met 46 ter van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 8, blz. 32),                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
zonder dat voor die vrijstelling als voorwaarde geldt dat aan              socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
de in artikel 3, lid 2, van richtlijn 91/689 gestelde vereisten is         alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
voldaan, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                   verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verorde-
rusten krachtens artikel 11 van richtlijn 75/442, zoals gewij-             ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
zigd bij richtlijn 91/156, en artikel 3 van richtlijn 91/689, heeft        blz. 6), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van
het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,               de Raad van 30 april 1992 (PB L 136, blz. 7), heeft het
kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),                   Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op             kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
21 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein,
als volgt:                                                                 adjunct-griffier, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
1)    Door het mogelijk te maken dat ondernemingen en inrichtingen
      die handelingen verrichten voor de nuttige toepassing van de
      gevaarlijke afvalstoffen, bedoeld in richtlijn 91/689/EEG van
      de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
      afvalstoffen, kunnen worden vrijgesteld van de vergunning
      bedoeld in artikel 10 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad           1)    De regeling van een lidstaat voor de berekening van een
      van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij             overlevingspensioen, die voorziet in een beperking van het
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991,                        plafond voor de cumulatie van een rustpensioen en een
      zonder dat voor die vrijstelling als voorwaarde geldt dat aan de           overlevingspensioen wanneer de langstlevende echtgenoot aan-
      in artikel 3, lid 2, van richtlijn 91/689 gestelde vereisten is            spraak heeft op een overlevingspensioen ten laste van een andere
      voldaan, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet                 lidstaat, is een bepaling inzake vermindering in de zin van de
      nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van richtlijn            artikelen 46 bis en 46 ter van verordening (EEG) nr. 1408/71
      75/442, gewijzigd bij richtlijn 91/156, juncto artikel 3 van               van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
      richtlijn 91/689.                                                          de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                       verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verorde-
                                                                                ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals
                                                                                gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van
(1) PB C 135 van 13.5.2000.                                                      30 april 1992.
                                                                           2)    De artikelen 46 bis en 46 ter van verordening nr. 1408/71,
                    ARREST VAN HET HOF                                           in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening
                                                                                nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                          (Tweede kamer)                                         nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992, verzetten zich
                                                                                tegen de toepassing van de wettelijke regeling van een lidstaat
                         van 7 maart 2002                                        die een anticumulatieregel bevat volgens welke een in deze
                                                                                lidstaat toegekend overlevingspensioen moet worden verminderd
in zaak C-107/00 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te                             wegens het bestaan van een krachtens de wettelijke regeling van
Bergen om een prejudiciële beslissing): Caterina Insalaca                        een andere lidstaat verkregen overlevingspensioen, wanneer de
         tegen Rijksdienst voor pensioenen (RVP) (1)                             overeenkomstig de nationale regeling verschuldigde uitkeringen
                                                                                minder gunstig blijken te zijn dan de overeenkomstig artikel 46
                                                                                van verordening nr. 1408/71 vastgestelde uitkeringen.
[„Sociale zekerheid — Artikelen 46 tot en met 46 quater van
verordening (EEG) nr. 1408/71 — Nationale anticumulatie-
            regels — Uitkeringen van dezelfde aard”]
                          (2002/C 109/13)
                           (Procestaal: Frans)                             (1) PB C 149 van 27.5.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-107/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Arbeidsrechtbank te Bergen