title: Zaak T-131/12: Arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 — Spa Monopole/BHIM — Orly International (SPARITUAL) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SPARITUAL — Oudere Benelux-woordmerken en Benelux-beeldmerk SPA en LES THERMES DE SPA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/26

         Arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 — Spa Monopole/BHIM — Orly International (SPARITUAL)
   (Zaak T-131/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SPARITUAL - Oudere Benelux-woordmerken en Benelux-beeldmerk SPA en LES THERMES DE SPA - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 205/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en É. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Orly International, Inc. (Van Nuys, Californië, Verenigde-Staten) (vertegenwoordigers: P. Kremer en J. Rotsch, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2012 (zaak R 2396/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV en Orly International, Inc.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 9 januari 2012 (zaak R 2396/2010–1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM en Orly International, Inc. worden elk verwezen in hun eigen kosten alsook in die van Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak C-436/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 10 augustus 2015 — Lietuvos Respublikos aplinkos ministerijos Aplinkos projektų valdymo agentūra/UAB „Alytaus regiono atliekų tvarkymo centras”

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 10 augustus 2015 — Lietuvos Respublikos aplinkos ministerijos Aplinkos projektų valdymo agentūra/UAB „Alytaus regiono atliekų tvarkymo centras”
   (Zaak C-436/15)
   (2015/C 337/13)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellant: Lietuvos Respublikos aplinkos ministerijos Aplinkos projektų valdymo agentūra

      Andere partijen: UAB „Alytaus regiono atliekų tvarkymo centras”, Lietuvos Respublikos finansų ministerija, UAB „Skirnuva”, UAB „Parama”, UAB „Alkesta”, UAB „Dzūkijos statyba”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat vormt een „meerjarig programma” in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (1) betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen?

               2)

               Komen projecten als maatregel 2001 LT 16 P PE 003 „Ontwikkeling van een afvalbeheersysteem voor de regio Alytus”, waaraan steun is verleend bij beschikking nr. PH(2001)5367 van de Commissie van 13 december 2001 tot goedkeuring van maatregel 2001 LT 16 P PE 003, zoals gewijzigd bij beschikking nr. PH/2002/9380 van de Commissie van 23 december 2002, overeen met het concept van een „meerjarig programma” in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2988/95?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord, wat moet dan worden beschouwd als het tijdstip waarop de verjaringstermijn voor de vervolging in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2988/95 moet aanvangen?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak C-116/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia nr. 17 te Palma de Mallorca (Spanje) op 11 maart 2013 — Banco de Valencia SA/Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia nr. 17 te Palma de Mallorca (Spanje) op 11 maart 2013 — Banco de Valencia SA/Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume
   (Zaak C-116/13)
   2013/C 171/18
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia nr. 17 te Palma de Mallorca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco de Valencia SA

      Verwerende partijen: Joaquín Valldeperas Tortosa, María Ángeles Miret Jaume

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de Spaanse hypothecaire uitwinningsprocedure verenigbaar met artikel 7 van richtlijn 93/13/EEG (1) in zoverre zij niet als voorwaarde voor de verlening van verlof tot uitwinning voorziet in de mogelijkheid van ambtshalve rechterlijke toetsing van een beding tot vervroegde beëindiging van de lening op eenzijdig verzoek van de bank, een beding dat op zichzelf en in zijn concrete toepassing in de zaak als oneerlijk wordt beschouwd, waarbij in aanmerking moet worden genomen dat dit beding onontbeerlijk is om voor deze professionele kredietverlener de weg vrij te maken voor deze voor haar gunstige uitwinningsprocedure?

               2)

               Wat dient, vanuit hetzelfde gezichtspunt van artikel 7 van richtlijn 93/13/EEG, de handelingsruimte van de rechter met betrekking tot dit beding te zijn, wanneer hij heeft te beslissen over de verlening van het verlof tot uitwinning in de hypothecaire uitwinningsprocedure?

               3)

               Kan vanuit het gezichtspunt van artikel 3, leden 1 en 3, van richtlijn 93/13/EEG en de bijlage daarbij, punt 1, sub e en g, en punt 2, sub a, een contractueel beding dat de kredietverlenende bank toestaat om de leningovereenkomst op basis van volkomen objectieve gronden, waarvan sommige zonder verband met de overeenkomst zelf, eenzijdig te ontbinden, in de onderhavige zaak wegens niet-betaling van vier maandelijkse termijnen van de hypotheek, op zichzelf beschouwd en tevens in zijn concrete toepassing in de zaak als oneerlijk worden aangemerkt?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak C-110/99: Verzoek van 2 februari 1999 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
19.6.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 174/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Wenen van 23 fe-                      Oostenrijkse Bundesgesetz über die Gewährung von Vor-
bruari 1999 om een prejudiciële beslissing in de voogdij-                  schüssen auf den Unterhalt von Kindern (Unterhaltsvor-
zaak van de minderjarige Vincent Offermanns en de                          schußgesetz 1985 — UVG BGBl 451 in de geldende
minderjarige Esther Offermanns, vertegenwoordigd door                      versie) verzoeken, in strijd met artikel 52 EG-Verdrag
         hun moeder Barbara Schröder-Offermanns                            respectievelijk artikel 6, lid 1, EG-Verdrag als gezinsleden
                                                                           gediscrimineerd, doordat hun de toekenning van een
                         (Zaak C-85/99)                                    dergelijk voorschot, met een beroep op hun Duitse natio-
                                                                           naliteit, krachtens § 2, lid 1, UVG wordt geweigerd?
                        (1999/C 174/01)
                                                                      (1) PB L 149 van 5 juli 1971, blz. 2.
                                                                      (2) PB L 230 van 22 augustus 1983, blz. 6.
Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 23 februari         (3) PB L 331 van 16 november 1989, blz. 1.
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 maart 1999, in de voogdijzaak van de minderjarige
Vincent Offermanns en de minderjarige Esther Offermanns,
vertegenwoordigd door hun moeder Barbara Schröder-
Offermanns, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:                                                    Verzoek van 2 februari 1999 van het Bundesfinanzhof
                                                                      om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ems-
I.  Zijn onderhoudsvoorschotten aan minderjarige kinderen                 land-Stärke GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
    van zelfstandigen volgens het Oostenrijkse Bundesgesetz
    über die Gewährung von Vorschüssen auf den Unterhalt                                       (Zaak C-110/99)
    von Kindern (Unterhaltsvorschußgesetz 1985 — UVG
    BGBl 451 in de geldende versie) gezinsbijslagen in de                                      (1999/C 174/02)
    zin van artikel 4, lid 1, sub h, van verordening (EEG)
    nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende          Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 2 februa-
    de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-         ri 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,              31 maart 1999, in het geding tussen Emsland-Stärke GmbH
    die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de bij             en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van
    verordening (EEG) nr. 2001/83 (2) van de Raad van 2 juni          de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    1983 gewijzigde en bijgewerkte en bij verordening (EEG)           beslissing over de navolgende vragen:
    nr. 3427/89 (3) van de Raad van 30 oktober 1989 gewijzig-
    de versie, en geldt dus in een dergelijk geval ook artikel 3      Moet artikel 10, lid 1, juncto artikel 20, leden 2 tot en met 6,
    van de verordening, betreffende de gelijkheid van behande-        van verordening (EEG) nr. 2730/79 aldus worden uitgelegd,
    ling?                                                             dat de exporteur zijn recht op betaling van een volgens een
                                                                      uniforme restitutievoet voor alle derde landen vastgestelde
II. Ingeval de sub I. geformuleerde vraag ontkennend wordt            uitvoerrestitutie verliest, wanneer het product dat aan een in
    beantwoord:                                                       een derde land gevestigde koper wordt verkocht en waarvoor
                                                                      de uitvoerrestitutie wordt betaald, onmiddellijk na inklaring
    Worden minderjarige kinderen die, zoals hun in de Repu-           voor het vrije verkeer in het betrokken derde land onder de
    bliek Oostenrijk anders dan in loondienst werkzame                communautaire regeling extern douanevervoer opnieuw naar
    ouders, Duitse onderdanen zijn, maar hun gewone verblijf-         de Gemeenschap wordt getransporteerd en aldaar, zonder dat
    plaats in de Republiek Oostenrijk hebben, en die om               een overtreding wordt vastgesteld, met heffing van invoerrech-
    toekenning van een onderhoudsvoorschot volgens het                ten voor het vrije verkeer wordt ingeklaard?
 ---pagebreak--- C 174/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.6.1999
Luidt het antwoord op deze vraag anders, wanneer het product                omroepactiviteiten (1), en krachtens artikel 59 van het
door de in het betrokken derde land gevestigde koper aan een                Verdrag;
aan hem persoonlijk en economisch verbonden, eveneens in het
betrokken derde land gevestigde onderneming wordt verkocht,                 — door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelij-
alvorens het terug in de Gemeenschap wordt ingevoerd?                            ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                om volledig te voldoen aan artikel 22 van richtlijn
                                                                                89/522/EEG,
                                                                            — door te bepalen, dat afwijkende regels van die geldend
                                                                                voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk, toepasselijk zijn op de uitzending
Verzoek van het Sozialgericht Münster van 12 maart 1999                          per satelliet van programma’s in een vreemde taal op
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Bo-                       het gebied van de audiovisuele communicatie, en
rawitz en Landesversicherungsanstalt Westfalen. Andere
      partij bij de procedure: Bondsrepubliek Duitsland                     — door geen maatregelen te nemen om te verzekeren, dat
                                                                                televisie-omroepzenders die gebruik maken van een
                        (Zaak C-124/99)                                          niet door de Conseil supérieur de l’audiovisuel gecon-
                                                                                troleerde frequentie voldoen aan de voorschriften die
                        (1999/C 174/03)                                          voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk gelden,
Het Sozialgericht Münster (Tiende kamer) heeft bij beschikking              de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
van 12 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    krachtens richtlijn 89/522/EEG, in het bijzonder de artike-
Justitie op 14 april 1999, in het geding tussen C. Borawitz en              len 2, lid 1, en 22 en 25;
Landesversicherungsanstalt Westfalen; andere partij bij de
procedure: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van           2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
„Is artikel 118, lid 2, sub a, SGB VI in strijd met het
gemeenschapsrecht, in het bijzonder met het beginsel van                De Commissie voert vijf bezwaren aan tegen de Franse regeling.
gelijke behandeling, voorzover daarbij bijbetalingen van pen-           De eerste twee betreffen Frankrijk als ontvangststaat en de
sioenen in het buitenland verder worden beperkt dan in het              overige als vestigingsstaat.
binnenland?”.
                                                                        In de eerste plaats vereist wet 86-1067 van 30 september 1986
                                                                        inzake de vrijheid van communicatie voor de doorgifte van
                                                                        televisie-uitzendingen op Frans grondgebied de sluiting van
                                                                        een overeenkomst met de Conseil supérieur de l’audiovisuel.
Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Commissie van                   Een dergelijk systeem van voorafgaande goedkeuring voor
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     televisie-uitzendingen die onder de bevoegdheid van een
                                                                        andere lidstaat vallen, is onverenigbaar met artikel 59 EG-
                        (Zaak C-140/99)                                 Verdrag of met artikel 2, lid 2, van de richtlijn, voorzover de
                                                                        overeenkomst betrekking heeft op onderwerpen die door de
                        (1999/C 174/04)                                 richtlijn zijn gecoördineerd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              In de tweede plaats volgt uit artikel 4 van decreet 92-882
op 20 april 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                van 1 september 1992, dat uitvoering geeft aan sommige
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                bepalingen van voormelde wet, dat die bepalingen worden
woordigd door K. Banks, lid van de juridische dienst, als               toegepast op programma’s die vanuit Frankrijk worden uitge-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                zonden, alsook, wat de doorgifte per kabel betreft, op de
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         programma’s van omroepzenders die buiten Frankrijk uitzen-
                                                                        den teneinde de anders van toepassing zijnde regels te ontgaan.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        Het criterium waarop de Franse bevoegdheid wordt gesteund,
1. vast te stellen dat de Franse Republiek                              te weten „uitgezonden programma’s” is onvoldoende nauw-
                                                                        keurig; volgens de rechtspraak mag alleen een op de vestigings-
     — door het in stand houden van een stelsel van vooraf-             plaats van de omroepzender gebaseerd criterium worden
         gaande vergunning voor de doorgifte op Frans grond-            gebruikt. Bovendien verhindert deze bepaling het vestigen van
         gebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten,        een omroepzender buiten Frankrijk en beperkt daarmee de
         waarbij een overeenkomst met de Conseil supérieur de           vrijheid van dienstverrichting.
         l’audiovisuel moet worden gesloten, en
     — door artikel van decreet 92-882 in stand te laten,               In de derde plaats is de uitvoering van artikel 22 van de
                                                                        richtlijn, inzake de bescherming van minderjarigen, onvolledig.
     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten             De Franse regeling dekt niet die televisie-omroepzenders die
     krachtens artikel 2, lid 2, van richtlijn 89/522/EEG van de        wel onder de Franse bevoegdheid vallen, maar die geen Frans
     Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie                 net (terrestrisch, kabel of satelliet) gebruiken. Bovendien zijn
     van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen          de maatregelen niet dwingend genoeg, aangezien zij slechts
     in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-               repressief zijn.


title: Zaak T-616/11 P: Beschikking van het Gerecht van 8 november 2012 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep in eerste aanleg kennelijk rechtens ongegrond verklaard — Schade die rekwirant zou hebben geleden — Vergoeding van vermijdbare kosten — Artikel 94, sub a, van Reglement voor de procesvoering van Gerecht voor ambtenarenzaken” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/48

         Beschikking van het Gerecht van 8 november 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-616/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep in eerste aanleg kennelijk rechtens ongegrond verklaard - Schade die rekwirant zou hebben geleden - Vergoeding van vermijdbare kosten - Artikel 94, sub a, van Reglement voor de procesvoering van Gerecht voor ambtenarenzaken)
   2013/C 26/95
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 8 september 2011, Marcuccio/Commissie (F-69/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-316/09: Beroep ingesteld op 11 augustus 2009 — Google/BHIM (ANDROID)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/15

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2009 — Google/BHIM (ANDROID)
   (Zaak T-316/09)
   2009/C 244/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Google, Inc. (Mountain View, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Bognár en M. Kinkeldey, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 mei 2009 in zaak R 1622/2008-2, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Subsidiair:

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 mei 2009 in zaak R 1622/2008-2 met betrekking tot de waren „computerhardware en -software voor gebruik in verband met mobiele toestellen, namelijk gsm’s, mobiele telefoons, smartphones en draagbare personal digital assistants (PDA’s)”, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure dienovereenkomstig.

         Subsidiair:

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 mei 2009 in zaak R 1622/2008-2 en terugwijzing van de zaak naar het BHIM voor verder onderzoek van de lijst van waren „computerhardware en –software voor gebruik in verband met mobiele toestellen, namelijk gsm’s, mobiele telefoons, smartphones en draagbare personal digital assistants (PDA’s)”.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ANDROID” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het aangevraagde merk de betrokken waren beschreef en dus niet kon worden ingeschreven; schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep wat de toepasselijkheid van deze bepaling betreft ten onrechte heeft nagelaten de perceptie van het Engelstalige publiek te onderzoeken.


title: Mededeling

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/39

         Mededeling
   (2005/C 296/76)
   Op 9 november 2005 is mevrouw Waltraud Hakenberg in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3, lid 4, van het besluit van de Raad van 2 november 2004 tot instelling van een Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (2004/752/EG, Euratom), alsmede in de artikelen 20 en 7 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg voor een periode van zes jaar tot griffier van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie benoemd.


title: Zaak C-432/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 7 augustus 2015 — Odvolací finanční ředitelství/Pavlína Baštová

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 7 augustus 2015 — Odvolací finanční ředitelství/Pavlína Baštová
   (Zaak C-432/15)
   (2015/C 371/18)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Andere partij in de procedure: Pavlína Baštová

      Prejudiciële vragen

               1.a

               Verricht de btw-plichtige eigenaar van een paard die dit paard aan de organisator van een wedren ter beschikking stelt met het oog op deelname van dat paard aan de wedren een dienst onder bezwarende titel in de zin van artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG (1) betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en dus een belastbare handeling?

               1.b

               Zo ja, moet het in deze wedren behaalde prijzengeld (met dien verstande dat niet elk deelnemend paard prijzengeld wint), de dienst die bestaat in de mogelijkheid om het paard te laten deelnemen die door de wedrenorganisator aan de eigenaar van het paard wordt geboden, of een andere tegenprestatie worden beschouwd als de tegenprestatie?

               1.c

               Zo nee, volstaat die omstandigheid op zich om de aftrek te verminderen van de btw betaald op de belastbare prestaties die zijn ontvangen en gebruikt voor de voorbereiding van de eigen paarden van de fokker/trainer op wedrennen, of moet de deelname van een paard aan een wedren worden beschouwd als een onderdeel van de economische activiteit van een persoon die actief is op het gebied van het fokken en trainen van zijn eigen renpaarden en die van andere eigenaars, en moeten de uitgaven voor het fokken en laten deelnemen aan wedrennen van zijn eigen paarden worden meegerekend in de bedrijfskosten van zijn economische activiteit? Indien dat deel van de vraag bevestigend moet worden beantwoord: moet het prijzengeld worden opgenomen in de maatstaf van heffing en btw worden betaald, of heeft dit inkomen geen invloed op de maatstaf van heffing voor de btw?

               2.a

               Indien voor btw-doeleinden verschillende deeldiensten moeten worden beschouwd als één handeling, aan de hand van welke criteria moet dan hun onderlinge verhouding worden bepaald en dus of zij evenwaardige prestaties zijn dan wel zich tot elkaar verhouden als hoofddienst en accessoire dienst? Bestaat er een hiërarchie tussen deze criteria wat betreft volgorde en gewicht?

               2.b

               Moet artikel 98 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde juncto bijlage III bij die richtlijn aldus worden uitgelegd dat een dienst niet onder het verlaagde tarief kan vallen wanneer hij is samengesteld uit twee deelprestaties die voor btw-doeleinden als een enkele prestatie moeten worden beschouwd, die prestaties evenwaardig zijn, en een ervan afzonderlijk niet valt onder een van de categorieën die zijn neergelegd in bijlage III bij richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde?

               2.c

               Indien vraag 2b bevestigend moet worden beantwoord: verzet de combinatie van de deeldienst houdende verstrekking van het recht op gebruik van sportaccommodatie en de deeldienst van het trainen van renpaarden zich er in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding tegen dat deze dienst in zijn geheel onder het verlaagde btw-tarief valt zoals bedoeld in punt 14 van bijlage III bij richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde?

               2.d

               Indien toepassing van het verlaagde btw-tarief niet is uitgesloten op grond van het antwoord op vraag 2c, wat is dan de invloed op de indeling onder het relevante btw-tarief van de omstandigheid dat de belastingplichtige naast de dienst houdende verstrekking van het gebruik van sportaccommodatie en de dienst als trainer ook stalling, voeding en andere paardenverzorging verstrekt? Moeten al deze deelprestaties voor btw-doeleinden worden beschouwd als één geheel dat op dezelfde wijze wordt belast?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 23 september 1997 in zaak T-172/96: Y. Chevalier-Delanoue tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren - Vakantieverlof - Reisdagen - Plaats van herkomst buiten Europa - Gelijke behandeling)

text:
C 331/18           ' I NL |                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 1 . 11 . 97
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb
                     van 16 september 1997                               bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de
                                                                         Cessange 30, tegen Raad van de Europese Unie ( gemach
in zaak T-220/95 : C. Gimenez tegen Comité van de                        tigden: D. Canga Fano en A. P. Feeney ), betreffende een
               Regio's van de Europese Unie ( J )                        beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad
(Ambtenaren — Economisch en Sociaal Comité — Comité                      van 29 januari 1996 houdende weigering om verzoekers
van de Regio's — Gemeenschappelijke organisatiestruc                    vakantieverlof met een extra reisdag te vermeerderen, heeft
tuur — Intern vergelijkend onderzoek — Besluit van de                    het Gerecht (Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A.
jury om betrokkene niet tot een intern vergelijkend onder               Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rech
        zoek toe te laten — Beroep tot nietigverklaring)                 ters; griffier: A. Mair, administrateur, op 23 september
                                                                         1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                            ( 97IC 331 /37                               volgt:
                         (Procestaai: Frans)                             1 . Verwerpt het beroep.
In zaak T-220/95, C. Gimenez, tijdelijk functionaris bij het             2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
Economisch en Sociaal Comité, wonende te Brussel, verte                      gen .
genwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domi
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                   (M PB C 9 van 11 . 1 . 1997.
Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
Comité van de Regio's van de Europese Unie (gemach
tigde: D. Lagasse ), betreffende een beroep tot nietigverkla
ring van het besluit van de jury van intern vergelijkend
onderzoek CdR-A/03/95 van 27 november 1995 om ver
zoeker niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten,                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:                                   van 25 september 1997
C. W. Bellamy, waarnemend voor de president, J. Azizi en
M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 16 september                  in zaak T-150/95 : UK Steel Association tegen Commissie
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                van de Europese Gemeenschappen ( J )
volgt:                                                                    (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — EGKS-Ver
                                                                         drag — Vijfde staalsteuncode — Nieuwe installatie —
 1 . Verklaart nietig het besluit van de jury van intern ver             Communautaire kaderregeling inzake steun ten behoeve
      gelijkend onderzoek CdR-A/03/95 om verzoeker niet                                               van milieu)
      tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten.                                                 ( 97IC 331/39 )
2 . Verwijst het Comité van de Regio 's in zijn eigen kosten                                    (Procestaai: Engels)
      alsmede in die van verzoeker, daaronder begrepen die
      welke op het kort geding zijn gevallen.                            In zaak T-150/95 , UK Steel Association, voorheen British
                                                                         Iron and Steel Producers Association ( Bispa ), gevestigd te
 (') PB C 16 van 20 . 1 . 1996 .                                         Londen, vertegenwoordigd door J. Boyce en P. Raven, soli
                                                                         citors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
                                                                         tore van Wagener & Rukavina, boulevard de la Foire 10a
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          ( gemachtigden: N. Khan en P. Nemitz ), ondersteund door
                                                                          Groothertogdom Luxemburg ( gemachtigden: G. Schmit, B.
                                                                         van de Walle de Ghelcke en K. Platteau ) en Arbed SA,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Van
                     van 23 september 1997                               dencasteele, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
                                                                          bende bij P. Ehmann, avenue de la Liberté 19, betreffende
 in zaak T-l 72/96: Y. Chevalier-Delanoue tegen Raad van
                                                                         een beroep tot nietigverklaring van de beslissing vervat in
                       de Europese Unie (^
                                                                          bekendmaking 94/C 400/92 van de Commissie, overeen
 (Ambtenaren — Vakantieverlof — Reisdagen — Plaats van                    komstig artikel 6, lid 4, van Beschikking nr. 3855/91 /
        herkomst buiten Europa — Gelijke behandeling)                     EGKS, aan de overige lidstaten en andere belanghebben
                             ( 97/C 331 /38 )
                                                                          den betreffende de steun welke Luxemburg voornemens is
                                                                         te verlenen aan ProfilArbed SA ( Arbed ) ( steunmaatregelen
                                                                          van de staten C 25/94 ( ex N 11 /94 ), PB C 400 van 31 . 12 .
                          (Procestaai: Frans)                             1994, blz. 10 ), waarin de steun die het Groothertogdom
                                                                          Luxemburg voornemens is te verlenen aan ProfilArbed SA,
 In zaak T-l 72/96, Y. Chevalier-Delanoue, ambtenaar van                  wordt geacht in overeenstemming te zijn met artikel 3 van
 de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, verte                 Beschikking nr. 3855/91/EGKS en dus verenigbaar met de
 genwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq                  gemeenschappelijke markt, heeft het Gerecht van eerste


title: Zaak F-9/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 september 2011 — Angé Serrano/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Overgang van categorie onder het oude Statuut — Overgangsregels voor indeling in rang op 1 mei 2004 — Besluit van het bureau van het Europees Parlement van 13 februari 2006 — Herindeling op basis van salaris van ambtenaren die een compenserende vergoeding genieten — Toepasselijke vermenigvuldigingsfactor — Verlies van bevorderingspunten — Verzoek om schadevergoeding)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/35

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 september 2011 — Angé Serrano/Parlement
   (Zaak F-9/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Overgang van categorie onder het oude Statuut - Overgangsregels voor indeling in rang op 1 mei 2004 - Besluit van het bureau van het Europees Parlement van 13 februari 2006 - Herindeling op basis van salaris van ambtenaren die een compenserende vergoeding genieten - Toepasselijke vermenigvuldigingsfactor - Verlies van bevorderingspunten - Verzoek om schadevergoeding)
   2011/C 340/70
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pilar Angé Serrano (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Burgos en K. Zejdová, vervolgens L.G. Knudsen K. Zejdová, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Simme en I. Sulce, vervolgens K. Zieleskiewics, M. Bauer en J. Monteiro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement waarbij verzoekster, die vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut op de reservelijst van een intern vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie was geplaatst, op grond van minder gunstige bepalingen van het Statuut in de rang B*6, salaristrap 8, is heringedeeld — Vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007, blz. 31.


title: Zaak T-198/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  8 december 2005  — Merladet tegen Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2001/2002 — Regelmatigheid van beoordelingsprocedure — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 december 2005 — Merladet tegen Commissie
   (Zaak T-198/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2001/2002 - Regelmatigheid van beoordelingsprocedure - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2006/C 48/56)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: José Félix Merladet (Overijse, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en E. de Schietere de Lophem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit houdende vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport voor het beoordelingsjaar 2001/2002.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit houdende vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport voor het beoordelingsjaar 2001/2002 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Gevoegde zaken C-10/14, C-14/14 en C-17/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — J. B. G. T. Miljoen (C-10/14), X (C-14/14), Société Générale SA (C-17/14)/Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Directe belastingen — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Vrij verkeer van kapitaal — Belastingheffing op portfoliodividenden — Bronheffing — Beperking — Definitieve belastingdruk — Factoren ter vergelijking van de belastingdruk voor ingezeten belastingplichtigen en voor niet-ingezeten belastingplichtigen — Vergelijkbaarheid — Inaanmerkingneming van de inkomstenbelasting of de vennootschapsbelasting — Verdragen ter vermijding van dubbele belasting — Neutralisering van de beperking door een verdrag)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — J. B. G. T. Miljoen (C-10/14), X (C-14/14), Société Générale SA (C-17/14)/Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-10/14, C-14/14 en C-17/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Directe belastingen - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingheffing op portfoliodividenden - Bronheffing - Beperking - Definitieve belastingdruk - Factoren ter vergelijking van de belastingdruk voor ingezeten belastingplichtigen en voor niet-ingezeten belastingplichtigen - Vergelijkbaarheid - Inaanmerkingneming van de inkomstenbelasting of de vennootschapsbelasting - Verdragen ter vermijding van dubbele belasting - Neutralisering van de beperking door een verdrag))
   (2015/C 371/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: J. B. G. T. Miljoen (C-10/14), X (C-14/14), Société Générale SA (C-17/14)

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

   De artikelen 63 VWEU en 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan op dividenden die door een ingezeten vennootschap zowel aan ingezeten belastingplichtigen als aan niet-ingezeten belastingplichtigen worden uitgekeerd een bronheffing moet worden ingehouden, waarbij enkel voor ingezeten belastingplichtigen is voorzien in een mechanisme van aftrek of teruggaaf van die inhouding, terwijl deze voor niet-ingezeten belastingplichtigen, natuurlijke personen en vennootschappen, een definitieve belasting vormt, voor zover — het is aan de verwijzende rechterlijke instanties, dit in de hoofdgedingen te verifiëren — de definitieve belastingdruk die in verband met die dividenden in die staat op niet-ingezeten belastingplichtigen komt te rusten zwaarder is dan die voor ingezeten belastingplichtigen. Om die belastingdruk te bepalen zal de verwijzende rechterlijke instantie in de zaken C-10/14 en C-14/14 de belastingheffing van ingezetenen met betrekking tot alle aandelen in Nederlandse vennootschappen in de loop van het kalenderjaar alsook het heffingvrije vermogen op grond van de nationale wetgeving in de beschouwing moeten betrekken, en in zaak C-17/14 de kosten die rechtstreeks samenhangen met de inning als zodanig van de dividenden.
   Ingeval een belemmering van het kapitaalverkeer komt vast te staan, kan deze worden gerechtvaardigd door de gevolgen van een bilateraal verdrag ter vermijding van dubbele belasting, gesloten tussen de woonlidstaat en de bronlidstaat van de dividenden, mits het verschil in behandeling voor de belastingheffing op dividenden tussen belastingplichtigen die ingezetene van die laatste staat zijn en belastingplichtigen die ingezetene van andere lidstaten zijn, verdwijnt. In omstandigheden als die in de zaken C-14/14 en C-17/14 kan, behoudens de door de verwijzende rechterlijk instantie te verrichten verificaties, de belemmering van het vrije kapitaalverkeer indien zij komt vast te staan niet gerechtvaardigd worden geacht.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Gevoegde zaken T-129/15 en T-130/15: Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Intesa Sanpaolo/EUIPO (WAVE 2 PAY en WAVE TO PAY) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerken WAVE 2 PAY en WAVE TO PAY — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/38

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Intesa Sanpaolo/EUIPO (WAVE 2 PAY en WAVE TO PAY)
   (Gevoegde zaken T-129/15 en T-130/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerken WAVE 2 PAY en WAVE TO PAY - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/48)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en F. Cecchi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Bullock en L. Rampini, vervolgens L. Rampini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroepen tegen twee beslissingen van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 januari 2015 (zaken R 1857/2014-5 en R 1864/2014-5) inzake twee aanvragen tot inschrijving van respectievelijk de woordtekens WAVE 2 PAY en WAVE TO PAY als Uniemerken

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Intesa Sanpaolo SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 2.7.2015.


title: Zaak T-583/17: Beroep ingesteld op 25 augustus 2017 — EOS Deutscher Inkasso-Dienst/EUIPO — IOS Finance EFC (IOS finance)

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/21

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2017 — EOS Deutscher Inkasso-Dienst/EUIPO — IOS Finance EFC (IOS finance)
   (Zaak T-583/17)
   (2017/C 338/24)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: EOS Deutscher Inkasso-Dienst GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Sorg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: IOS Finance EFC, SA (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „IOS FINANCE” — Uniemerk nr. 12 544 061

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 juni 2017 in zaak R 2262/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-182/99 P: Hogere voorziening, op 18 mei 1999 ingesteld door Salzgitter AG, voorheen Preussag Stahl AG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-148/94, Preussag AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.10.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/3
Hogere voorziening, op 18 mei 1999 ingesteld door                   Middelen en voornaamste argumenten
Salzgitter AG, voorheen Preussag Stahl AG, tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van                      — Onjuiste samenstelling van het Gerecht bij de beslissing
11 maart 1999 in zaak T-148/94, Preussag AG tegen                       (schending van artikel 46 juncto artikel 31 van s’Hofs
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                          Statuut-EGKS en van de artikelen 32, leden 1 en 2, 33,
                                                                        leden 3 en 5, en 82, lid 2, van het Reglement voor de
                                                                        procesvoering van het Gerecht): Van verhindering van een
                     (Zaak C-182/99 P) (*)                              rechter is geen sprake, wanneer zonder dwingende reden
                                                                        voor de beraadslagingen na afloop van de mondelinge
                                                                        behandeling een zodanige termijn wordt bepaald, dat een
                                                                        of meer rechters wegens verstrijking van hun ambtstermijn
                        (1999/C 299/03)                                 verhinderd zijn. Ook een beïnvloeding van de samenstel-
                                                                        ling van de kamer door het vertragen van de beraadslagin-
                                                                        gen nadat ze eenmaal begonnen zijn, zou in strijd zijn met
                                                                        de waarborg van de door de wet toegekende rechter.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              In casu verstreek tussen het einde van de mondelinge
op 18 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Salzgitter             behandeling en de laatste dag van de ambtstermijn van de
AG, voorheen Preussag Stahl AG, vertegenwoordigd door                   kamerpresident en van een andere rechter een periode van
H. Satzky van Hengeler Mueller Weitzel Wirtz, advocaten te              vijf maanden en 20 dagen. Niet valt in te zien, waarom de
Frankfurt am Main, en door C. Frick, advocaat te Bremen,                beraadslagingen niet binnen die termijn konden worden
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Weinacht                 voltooid. Ingeval de beraadslagingen geen doorgang kon-
van Faltz & Kremer, advocaten aldaar, Rue Heine 6, tegen het            den vinden omdat een van de in de kamer zittende rechters
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                tussen het einde van de mondelinge behandeling en de
Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart                 afloop van de ambtstermijn van een van de twee afgetreden
1999 in zaak T-148/94, Preussag AG tegen Commissie van de               rechters, verhinderd was geweest, dan had artikel 32, lid 2,
Europese Gemeenschappen.                                                moeten worden toegepast. Doordat de beslissing is ver-
                                                                        daagd tot een na het defungeren van de kamerpresident en
                                                                        van een andere rechter gelegen tijdstip, heeft de kamer niet
                                                                        beslist in de samenstelling waarin deze tot 17 september
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                         1998 had moeten beslissen. Aangezien uit het bestreden
                                                                        arrest niet blijkt, of met eenstemmigheid is beslist, moet
                                                                        ervan worden uitgegaan, dat bij een andere samenstelling
1. het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak                 de beslissing anders had kunnen uitvallen.
    T-148/94, Preussag Stahl AG tegen Commissie van de
    Europese Gemeenschappen te vernietigen voor zover het
    beroep van Preussag Stahl AG tegen beschikking K (94)           — Passering van een bewijsaanbod (schending van artikel 24
    321 endg. van de Commissie van 16 februari 1994 inzake              van s’Hofs Statuut-EGKS en van artikel 65 van het Regle-
    een procedure op grond van artikel 65 EGKS-Verdrag                  ment van de procesvoering van het Gerecht): Ingevolge het
    daarbij is verworpen;                                               beginsel van volledig onderzoek van de feiten had het
                                                                        Gerecht moeten ingaan op het Bewijsaanbod van verzoek-
                                                                        sters en aan de hand van de originele notulen moeten
2. de artikelen 1, 3 en 4 van beschikking K (94) 321 endg.              verifiëren, of deze het bewijs leverden dat aan de geldig-
    van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een                    heidsvoorwaarden voor de bestreden beschikking was
    procedure op grond van artikel 65 EGKS-Verdrag te                   voldaan.
    vernietigen of nietig te verklaren voorzover zij door het
    bestreden arrest zijn bevestigd;
                                                                    — Onjuiste vaststelling van de inhoud en van de regelmatige
                                                                        totstandkoming van de beschikking: het Gerecht heeft op
3. de Commissie in de kosten van de procedure voor het                  grond van niet nader onderzochte informatie van de
    Gerecht en van de hogere voorziening te verwijzen.                  gemachtigden van verweerster geconcludeerd, dat de in-
                                                                        houd van de beschikking bleek uit een ruimtelijk dichtbij
                                                                        de notulen bewaard stuk. Bij gebreke van een behoorlijke
    subsidiair,                                                         notulering is de inhoud van de beschikking echter twijfel-
                                                                        achtig. Uit de overgelegde gefotokopieerde notulen valt
                                                                        ook niet op te maken, of te tijde van de goedkeuring van
    de in artikel 4 van beschikking K (94) 321 endg. van de             de beschikking het vereiste quorum van Commissieleden
    Commissie aan Preussag Stahl AG opgelegde boete, die het            aanwezig was.
    Gerecht in punt 2 van het dictum van het bestreden arrest
    heeft bepaald op 8 600 000 euro, te verlagen;
                                                                    — Schending van artikel 65 EKGS-Verdrag door onjuiste
                                                                        uitlegging van het begrip „normale werking van de me-
    meer subsidiair,                                                    dedinging”: uit het feit dat ook volgens directoraat-generaal
                                                                        III een zekere informatie-uitwisseling tussen de onderne-
                                                                        mingen van de staalindustrie noodzakelijk was opdat
    de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.                        de Commissie haar taken onder het EGKS-Verdrag kon
 ---pagebreak--- C 299/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
    vervullen, had het Gerecht moeten afleiden, dat de door           2. de artikelen 1, 3 en 4 van beschikking K (94) 321 endg.
    artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag beschermde „normale                   van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een
    werking van de mededinging” niet dezelfde mededinging                 procedure op grond van het EGKS-Verdrag betreffende
    kan zijn als beschermd wordt door artikel 85, lid 1,                  overeenkomsten en onderling samenhangende gedragin-
    EG-Verdrag. Het was derhalve onjuist, elke informatie-                gen van Europese balkenproducenten nietig te verklaren
    uitwisseling zonder meer als door artikel 65, lid 1, verbo-           voorzover zij niet reeds bij het arrest van het Gerecht van
    den mededingingsbeperking te kwalificeren.                            eerste aanleg van 11 maart 1999 zijn nietig verklaard;
— Schending van artikel 65 EGKS-Verdrag door de wijze van             3. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
    beoordeling van de informatie-uitwisseling: de kwalificatie           in eerste aanleg en in hogere voorziening.
    van de informatie-uitwisseling als zelfstandige mededin-
    gingsbeperkende handeling in de zin van artikel 65 levert
    een onjuiste uitlegging van deze bepaling op. Volgens
    artikel 65 had de informatie-uitwisseling beperking van de        Middelen en voornaamste argumenten
    mededinging tot doel moeten hebben. Het Gerecht heeft
    het ten onrechte voldoende geacht, dat de informatie              — Schending van procedurele rechten, in het bijzonder van
    geschikt was geweest om het gedrag van de ondernemingen               het beginsel van ambtshalve onderzoek, van het recht te
    te beïnvloeden. De mogelijkheid van gedragsbeïnvloeding               worden gehoord en van het recht op een faire behandeling:
    kan echter niet zonder meer worden gelijkgesteld met het              het Gerecht heeft de draagwijdte van rekwirantes proce-
    doelen op beperking van de mededinging.                               durele rechten, van haar recht te worden gehoord, van
                                                                          haar recht op een faire behandeling en van de uit het
                                                                          beginsel van ambtshalve onderzoek voortvloeiende ver-
                                                                          plichting, ook die feiten te releveren die in het voordeel
(*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.                 van de ondernemingen zijn, miskend. Voorts heeft het ten
                                                                          onrechte aanvaard, dat tekortkomingen ter zake die tijdens
                                                                          de administratieve procedure zijn opgetreden, in de proce-
                                                                          dure voor de rechter kunnen worden gedekt.
                                                                      — Rechtsfout met betrekking tot de schending van wezenlijke
                                                                          vormvoorschriften bij de totstandkoming van de beschik-
                                                                          king van de Commissie: gezien het wezenlijk belang van
                                                                          de naleving van het collegaliteitsbeginsel is het onjuist,
                                                                          innerlijk tegenstrijdige notulen zo uit te leggen dat het
Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door                         vereiste aantal Commissieleden aanwezig was. Het Gerecht
Thyssen Stahl AG tegen het arrest van het Gerecht van                     heeft de desbetreffende klacht derhalve ten onrechte ver-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                      worpen en heeft de artikelen 5 en 6 van het Reglement
kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-141/94,                   van de orde van de Commissie geschonden. Eveneens ten
Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese                          onrechte is de verwerping van de klacht, dat de betekende
                       Gemeenschappen                                     versie van de beschikking niet conform artikel 16 van het
                                                                          Reglement van orde van de Commissie was gewaarmerkt.
                                                                          Het Gerecht ziet voorbij aan het doel van het geldigheids-
                     (Zaak C-194/99 P) (*)
                                                                          vermoeden voor gemeenschapshandelingen; dit vermoe-
                                                                          den staat nietigverklaring niet in de weg in geval van
                        (1999/C 299/04)                                   schending van wezenlijke vormvoorschriften bij de tot-
                                                                          standkoming van een besluit.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Thyssen              — Schending van de artikelen 65, lid 1, en 33 EGKS-Verdrag.
Stahl AG, vertegenwoordigd door F. Montag van Freshfields                 Het Gerecht heeft enerzijds de informatie-uitwisseling
Deringer, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te             als een zelfstandige inbreuk op het mededingingsrecht
Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, tegen het arrest van het           aangemerkt, daarmee duidelijk afwijkend van de Commis-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  siebeschikking (schending van artikel 33 EGKS-Verdrag).
(Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak                     Anderzijds heeft het artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag ge-
T-141/94, Thyssen Stahl AG tegen Commissie van de Europese                schonden inzoverre het de monitoring van ordres en
Gemeenschappen.                                                           leveringen ten onrechte als zelfstandige inbreuk heeft
                                                                          beschouwd zonder echter het mededingingsverstorende
                                                                          karakter van deze loutere informatie-uitwisseling juridisch
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                           correct te kunnen funderen. Tenslotte heeft het miskend,
                                                                          dat de betrokken informatie-uitwisseling in het kader van
                                                                          het door de Commissie tussen 1 juli 1998 en 20 juni
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer             1990 op grond van beschikking 2448/88 ingevoerde
    — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-147/94 te                   toezichtsysteem en van de programma’s vooruitzichten
    vernietigen voor zover een geldboete van 4,4 miljoen euro             die daartoe moesten worden opgesteld, noodzakelijk was
    voor rekwirante is bepaald (punt 1 van het dictum), haar              en derhalve bestanddeel was van een door DG III objectief
    beroep is verworpen (punt 2 van het dictum) en zij in haar            bevorderde situatie waarmee het rekening had behoren te
    eigen kosten alsmede in de helft van die van de Commissie             houden bij de kwalificatie van de omstreden gedraging als
    is verwezen (punt 3 van het dictum);                                  inbreuk op het mededingingsrecht.


title: Zaak T-299/03: Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Nuova Fa.U.Di. s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 264/35
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Nuova
                                                                        Fa.U.Di. s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
—     de bestreden maatregelen nietig te verklaren;                                                 schappen
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                                            (Zaak T-299/03)
      verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 264/62)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Procestaal: Italiaans)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 29 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Poli Sud
(1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
                                                                        s.r.l., vertegenwoordigd en bijgestaan door M. A. Calabrese,
                                                                        advocaat.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —      de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Lavorazione
Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l. tegen Commissie van de                      —      de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                 Europese Gemeenschappen                                       verwijzen in de kosten.
                       (Zaak T-298/03)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                       (2003/C 264/61)
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                      (Procestaal: Italiaans)                           die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).
                                                                        (1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lavora-
zione Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l., vertegenwoordigd en bijgestaan
door M. A. Calabrese, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Moser Baer
                                                                                India Limited tegen Raad van de Europese Unie
—     de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
                                                                                (Zaak T-300/03)
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 264/63)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).                     schappen is op 29 augustus 2003 beroep tegen Raad van de
                                                                        Europese Unie ingesteld door Moser Baer India Limited,
                                                                        gevestigd te New Delhi (India), vertegenwoordigd door P. Bent-
(1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
                                                                        ly, QC, K. Adamantopoulos, advocaat, en R. MacLean en
                                                                        J. Branto, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        burg.


title: Doorhaling van zaak C-228/02

text:
24.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 21/29
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-135/02 (1)
                                                                                (2004/C 21/54)
Verschillende bepalingen van enkele Duitse deelstaten (die in
overeenstemming zijn met de federale model-Feuerungs-
verordnung van 24 februari 1995) zijn volgens de Commissie            De president van het Hof van Justitie van de Europese
in strijd met richtlijn 90/396/EEG inzake gastoestellen. Het          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
gaat daarbij om bepalingen betreffende                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
—     gasverwarmingsketels met een warmteprestatie van meer           02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
      dan 50 kw die enkel in aparte ruimtes mogen worden              Bondsrepubliek Duitsland.
      opgesteld;
                                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
—     bepaalde gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust
      met beveiligingsapparatuur die een stijging van de koo-
      lmonoxydeconcentratie in de lucht tot meer dan 30 ppm
      verhindert en
—     gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust met een                        Doorhaling van zaak C-142/02 (1)
      voorziening die onder bepaalde voorwaarden de
      gastoevoer blokkeert.                                                                   (2004/C 21/55)
Dit leidt ertoe dat het in het verkeer brengen van toestellen die     De president van het Hof van Justitie van de Europese
aan de richtlijn voldoen, in de betrokken deelstaten wordt            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 september
verhinderd, omdat daar reeds door de richtlijn gedekte aspec-         2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
ten, zoals de installatie van toestellen enkel in onbewoonde          02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
ruimtes, bescherming tegen uitstroming van onverbrand gas,            Groothertogdom Luxemburg.
explosiegevaar enz. door nationale bepalingen aanvullend
worden geregeld.                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
Volgens de Bondsrepubliek Duitsland zijn de lidstaten, met het
oog op de openbare veiligheid van personen en de bescherming
van het leven en de menselijke gezondheid tegen algemene
gevaren door stookplaatsen, met inachtneming van het natio-                         Doorhaling van zaak C-228/02 (1)
nale bouwrecht bevoegd om de veiligheid van dergelijke
stookplaatsen dienovereenkomstig te vergroten. De Commissie                                   (2004/C 21/56)
wijst deze argumentatie af met de opmerking dat het door de
richtlijn bestreken gebied — in overeenstemming met het
begrip „nieuw initiatief” — volledig is geregeld, zodat voor          De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanvullende nationale regels op dit gebied geen plaats meer is.       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-228/
(1) PB L 196, blz. 15.                                                02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
                                                                      (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken C-157/01 P en C-169/
                              01 P (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/02 (1)
                         (2004/C 21/53)
                                                                                (2004/C 21/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-157/
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-229/02
01 P en C-169/01 P: Bondsrepubliek Duitsland tegen RAG
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
Aktiengesellschaft en UK Coal tegen Commissie van de
                                                                      beslissing): Bietergemeinschaft debis/AC e.a en Hauptverband
Europese Gemeenschappen.
                                                                      der österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 200 van 14.7.2001 en PB C 168 van 30.6.2001.                 (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Doorhaling van zaak T-225/94

text:
C 352/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
               Doorhaling van zaak T-392/93 (1)                                       Doorhaling van zaak T-203/94 (1)
                        (1999/C 352/66)                                                        (1999/C 352/69)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
beschikking van 27 september 1999 de doorhaling in het                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
register gelast van zaak T-392/93: G. Walsh tegen Raad van de          beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     register gelast van zaak T-203/94: H.-H. Blohm e.a. tegen
schappen.                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 197 van 21.7.1993.
                                                                       (1) PB C 218 van 6.8.1994.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-81/94
                              e.a. (1)
                        (1999/C 352/67)                                               Doorhaling van zaak T-225/94 (1)
                                                                                (1999/C 352/70)
                        (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                                (Procestaal: Duits)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling gelast van
de zaken T-81/94, T-114/94, T-135/94, T-200/94, T-204/94,              De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
T-205/94, T-206/94, T-207/94, T-208/94, T-209/94,                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
T-210/94, T-211/94, T-213/94, T-214/94, T-215/94,                      beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
T-216/94, T-217/94, T-218/94, T-220/94, T-221/94,                      register gelast van zaak T-225/94: G. Hofstetter tegen Commis-
T-222/94, T-223/94, T-254/94, T-255/94, T-256/94,                      sie van de Europese Gemeenschappen.
T-257/94, T-258/94, T-269/94, T-287/94, T-288/94 en
T-296/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-81/94 e.a.,
A. Rau e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (1) PB C 233 van 20.8.1994.
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 103 van 11.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 218 van
    6.8.1994, C 275 van 1.10.1994 en C 370 van 24.12.1994.
                                                                                Doorhaling van zaak T-270/94 (1)
                Doorhaling van zaak T-89/94 (1)                                                (1999/C 352/71)
                        (1999/C 352/68)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het                 register gelast van zaak T-270/94: C.-H. Röhe tegen Raad van
register gelast van zaak T-89/94: H. Remmers tegen Raad van            de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                  schappen.
schappen.
                                                                       (1) PB C 275 van 1.10.1994.
(1) PB C 103 van 11.4.1994.


title: Zaak T-50/08 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Michail/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2004 — Motiveringsplicht van Gerecht voor ambtenarenzaken )

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Michail/Commissie
   (Zaak T-50/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2004 - Motiveringsplicht van Gerecht voor ambtenarenzaken”)
   2010/C 11/49
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Christos Michail (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Meïdanis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden, bijgestaan door E. Bourtzalas, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 22 november 2007, Michail/Commissie (F-34/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Michail draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Commissie van de Europese Gemeenschappen in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak T-248/13: Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Al-Ghabra/Commissie [„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Bevriezing van de tegoeden en economische middelen van een persoon die is geplaatst op een lijst die door een orgaan van de Verenigde Naties is opgesteld — Plaatsing van de naam van deze persoon op de lijst in bijlage I bij verordening nr. 881/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Redelijke termijn — Verplichting om de aangevoerde redenen te verifiëren en de gegrondheid ervan te onderbouwen — Rechterlijke toetsing”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/42

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Al-Ghabra/Commissie
   (Zaak T-248/13) (1)

   ([„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Bevriezing van de tegoeden en economische middelen van een persoon die is geplaatst op een lijst die door een orgaan van de Verenigde Naties is opgesteld - Plaatsing van de naam van deze persoon op de lijst in bijlage I bij verordening nr. 881/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Redelijke termijn - Verplichting om de aangevoerde redenen te verifiëren en de gegrondheid ervan te onderbouwen - Rechterlijke toetsing”])
   (2017/C 030/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohammed Al-Ghabra (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Grieves, barrister, en J. Carey, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Konstantinidis, T. Scharf en F. Erlbacher, vervolgens M. Konstantinidis en F. Erlbacher, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer en V. Kaye, vervolgens V. Kaye, daarna S. Brandon en ten slotte C. Crane, gemachtigden, bijgestaan door T. Eicke, QC), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en E. Finnegan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 14/2007 van de Commissie van 10 januari 2007 tot 74e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad (PB 2007, L 6, blz. 6), voor zover die op verzoeker betrekking heeft, en van besluit Ares(2013) 188023 van de Commissie van 6 maart 2013 houdende bevestiging van de handhaving van verzoekers naam op de lijst van personen en entiteiten op wie de bepalingen van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB 2002, L 139, blz. 9), van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 14/2007 van de Commissie van 10 januari 2007 tot 74e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qaida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad, voor zover deze betrekking heeft op Mohammed Al-Ghabra.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Al-Ghabra wordt verwezen in zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 9 van 11.1.2014.


title: Zaak T-122/04: Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Outokumpu OYJ en Outokumpu Copper Products OY tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/48

         Beroep, op 29 maart 2004 ingesteld door Outokumpu OYJ en Outokumpu Copper Products OY tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-122/04)
   (2004/C 118/104)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Outokumpu OYJ en Outokumpu Copper Products OY, gevestigd te Espoo (Finland), vertegenwoordigd door J. Ratliff, Barrister, en F. Distefano en J. Louostarinen, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/E-1/38.240 – Industriële buizen) nietig te verklaren voorzover verzoekster daarbij een geldboete van 18,13 miljoen euro wordt opgelegd;

               —

               de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen overeenkomstig de rechtsmacht van het Gerecht op grond van artikel 17 van verordening nr. 17/62 van de Raad en artikel 230 EG;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip van die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting toen zij de aan verzoekster opgelegde geldboete heeft verhoogd wegens recidive, gebaseerd op de beschikking van de Commissie van 18 juli 1990 inzake koudgewalste platte producten van roestvrij staal (1). Verzoekster stelt schending van artikel 15, lid 2, van verordending nr. 17/62 (2), de richtsnoeren van 1998 (3), het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en de motiveringsplicht. Zij stelt ook dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.
   Verder stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting toen het de geldboete heeft verhoogd met het oog op een afschrikkend effect. Volgens verzoekster is zij slechts op het einde van of na de inbreukperiode groter geworden dan de andere betrokken ondernemingen en had zij toentertijd dus niet het grotere vermogen of de grotere economische macht die zij volgens de Commissie had. Verzoekster stelt ook schending van fundamentele beginselen die de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie beperken door bij de beoordeling van het afschrikkend effect enkel de omzet in aanmerking te nemen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de gehele prijs in aanmerking te nemen, inclusief de prijs van het metaal, namelijk niet enkel de marge van de producent voor de verwerking van koper tot industriële buizen, maar ook de onderliggende omzet in koper, die geen deel uitmaakte van enige onwettige samenwerking.

      (1)  90/417/EGKS: Beschikking van de Commissie van 18 juli 1990 inzake een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende een overeenkomst en onderling samenhangende gedragingen van Europese fabrikanten van koudgewalste platte producten van roestvrij staal (PB L 220, blz. 28).

      (2)  Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 5 en 86 van het Verdrag (PB 13, blz. 204).

      (3)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB C 9, blz. 3).


Nr . C 46/18         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   17 . 2 . 96
vergelijkende onderzoeken — tot doel had een op voorhand            pen heeft bij beschikking van 11 december 1995 de
door het tot aanstelling bevoegd gezag gekozen kandidaat in         doorhaling in het register gelast van de zaken T-159/93 , H.
staat te stellen aan het onderzoek deel te nemen en                 Kröger tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen,
aangesteld te worden; hij concludeert daaruit dat het               T- 160/93 , P. Hay tegen Commissie van de Europese
bestreden besluit is genomen met misbruik van bevoegd              Gemeenschappen, T-l 62/93 , H. Bumann tegen Commissie
heid .                                                              van de Europese Gemeenschappen, T-171 /93 , H. Weiland
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, T
Verzoeker was op één punt na de eerste laureaat geplaatst,          179/93 , H. Bormann tegen Commissie van de Europese
die dat punt had gekregen voor zijn kennis van een derde            Gemeenschappen, T-201 /93 , J.-W. Höper tegen Commissie
taal, terwijl de kennis van een derde en een vierde taal in de      van de Europese Gemeenschappen, T-202/93 , F. Vofê tegen
aankondiging van het vergelijkend onderzoek niet was                Commissie van de Europese Gemeenschappen, T-217/93 ,
vermeld onder de eisen waaraan de kandidaten moesten
                                                                    K. Fröhlich jun . tegen Commissie van de Europese Gemeen
voldoen . Door de beoordeling van de kandidaten op hun              schappen en T-225/93 , E. Kloth tegen Commissie van de
kennis van een derde en vierde taal te baseren, heeft de jury       Europese Gemeenschappen .
dus de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
geschonden .                                                        (') PB nr. C 161 van 27. 6 . 1992 en PB nr . C 270 van 19 . 10 .
                                                                         1992 .
Anderzijds beklemtoont verzoeker, dat hij voor het te
begeven ambt duidelijk beter gekwalificeerd is, meer erva
ring heeft en bekwamer is dan de uiteindelijk aangestelde
kandidaat. Door deze persoon te verkiezen heeft het tot
aanstelling bevoegd gezag derhalve een kennelijke beoorde
lingsfout gemaakt.                                                     Benoeming van een kamerpresident en toevoeging van
                                                                                rechters aan de kamers
Ten slotte stelt verzoeker schending van het discriminatie
verbod, doordat een van de juryleden zijn hiërarchische                                      ( 96/C 46/36
meerdere is geweest, met wie hij in het verleden moeilijk
heden heeft gehad; derhalve kon deze jegens verzoeker niet          In verband met het defungeren van de heer D. P. M.
objectief en onpartijdig zijn, hetgeen het oordeel van de           Barrington, kamerpresident, en de ambtsaanvaarding van
andere juryleden kon beïnvloeden .                                  de heer J. D. Cooke , rechter, heeft het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg tijdens zijn voltallige conferentie op 11 januari 1996
                                                                    de volgende besluiten genomen :
                                                                    Voor de periode van 1 1 januari 1996 tot 30 september 1996
                                                                    wordt de heer K. Lenaerts, rechter, benoemd tot president
              Doorhaling van zaak T-103/93 ( )                      van de Vierde kamer en de Vierde kamer ( uitgebreid ) en
                          ( 96/C 46/34 )                            wordt de heer J. D. Cooke, rechter, toegevoegd aan de Derde
                                                                    kamer ( uitgebreid ), de Vierde kamer en de Vierde kamer
                      (Procestaai: Duits)                           ( uitgebreid ).
De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het             De op 19 september 1995 besloten samenstelling van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap              kamers ( PB nr. C 274 van 19 . 10 . 1995 , blz . 11 ) wordt
pen heeft bij beschikking van 11 december 1995 de                   derhalve gewijzigd als volgt:
doorhaling in het register gelast van zaak T-103/93 : J. D.
Arfmann tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                Derde kamer (uitgebreid):
pen .
                                                                    C. P. Briët, kamerpresident, B. Vesterdorf, P. Lindh,
(') PB nr. C 222 van 6 . 9 . 1990 .
                                                                    A. Potocki en J. D. Cooke, rechters.
                                                                    Vierde kamer:
                                                                    K. Lenaerts, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,
                                                                    rechters .
      Doorhaling van de gevoegde zaken T-159/93 en                  Vierde kamer (uitgebreid):
                             andere (M                              K. Lenaerts, kamerpresident, R. Garcfa-Valdecasas,
                          ( 96/C 46/35 )                            P. Lindh, J. Azizi en J. D. Cooke, rechters .
                      (Procestaai: Duits)                           Voor de zaken waarin de schriftelijke behandeling is
                                                                    geëindigd en de terechtzitting is gehouden of is vastgesteld
De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het             vóór 11 januari 1996 , blijft de Derde kamer ( uitgebreid ) in
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-              haar eerdere samenstelling zitten .