title: Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-296/98)

text:
26.9.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/21
acht moeten nemen. In casu zijn die termijnen verstreken          94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
zonder dat de Italiaanse Republiek de maatregelen heeft           OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlij-           pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid).
nen.
                                                                  Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.
(2) PB L 49 van 28.2.1996, blz. 29.
                                                                  Ð De op 8 augustus 1994 aan rekwiranten betekende en
                                                                       in het Publicatieblad van 19 september 1994 gepubli-
                                                                       ceerde beschikking van de Commissie van 13 juli 1994
                                                                       inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                                                                       Verdrag (IV/C 33.833 Ð Karton), nietig te verklaren
Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción              voorzover zij rekwiranten betreft.
nr. 5 de Oviedo van 1 juni 1998 om een prejudicieÈle
beslissing in het geding tussen Entidad de Gestion de Dere-       Ð Verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
chos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) en
              Hostelería Asturiana SA (HOASA)
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
                       (Zaak C-293/98)
                        (98/C 299/32)                             Schending van het Gemeenschapsrecht: voor de hoofde-
                                                                  lijke aansprakelijkheid van rekwiranten voor de geldboete
De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de            waartoe Finnboard is veroordeeld, ontbreekt elke rechts-
Oviedo heeft bij beschikking van 1 juni 1998, ingekomen           grondslag. Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 van de
ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het      Raad levert geen grond op om ze aansprakelijk te stellen
geding tussen Entidad de Gestion de Derechos de los Pro-          voor onregelmatigheden die zijn gepleegd door anderen.
ductores Audiovisuales (EGEDA) en Hostelería Asturiana            De Commissie noch het Gerecht van eerste aanleg hebben
SA (HOASA), het Hof van Justitie van de Europese                  schendingen door rekwiranten van artikel 85, lid 1, van
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing           het EG-Verdrag vastgesteld. De vaststelling door het
over de navolgende vraag:                                         Gerecht, dat een onderneming hoofdelijk aansprakelijk
                                                                  kan worden gesteld voor de betaling van een geldboete,
Moet artikel 1, lid 2, onder a), en lid 3, van Richtlijn 93/      wanneer de Commissie in dezelfde beschikking vaststelt,
83/EEG van de Raad (1) aldus worden uitgelegd, dat de             dat de inbreuk ook bij deze onderneming vastgesteld had
ontvangst van televisiesignalen per satelliet of via de kabel     kunnen worden, is in strijd met het beginsel ¹nulla poena
door een hotelbedrijf en de doorgifte daarvan naar de             sine legeº, respectievelijk het daaruit voortvloeiende analo-
afzonderlijke hotelkamers worden beschouwd als een han-           gieverbod, alsmede het beginsel dat de onschuld wordt ver-
deling die een mededeling aan het publiek of een ontvangst        moed; de zienswijze van het Gerecht is onverenigbaar met
door het publiek vormt?                                           de beginselen van de rechtsstaat en vormt een schending
                                                                  van de fundamentele rechten van verweer van rekwiran-
(1) PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.                              ten.
                                                                  Ten onrechte beroept het Gerecht zich op de rechtspraak
                                                                  van het Hof van Justitie inzake de vaststelling van geld-
                                                                  boeten ten laste van ondernemingen die tezamen een eco-
Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door                nomische eenheid vormen. De hoofdelijke aansprakelijk-
Metsä-Serla OYJ, UPM-Kymmene OYJ (vroeger United                  heid kan niet worden afgeleid uit de theorie van de econo-
Paper Mills Ltd), Tamrock OY (vroeger Tampella Corpo-             mische      eenheid.     Bovendien      doen     zich   geen
ration) en Kyro OYJ ABP (vroeger OY Kyro AB) tegen                omstandigheden voor op grond waarvan het bestaan van
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            een economische eenheid zou kunnen worden vastgesteld.
94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
                      (Zaak C-294/98 P)
                        (98/C 299/33)                             Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                 (Zaak C-296/98)
is op 29 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door                                      (98/C 299/34)
Metsä-Serla OYJ e.a., vertegenwoordigd door H. Hell-
mann, advocaat te D-50933 Keulen, Am Morsdorfer Hof
16, en H.-J. Hellmann van het kantoor Schilling, Zutt &           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Anschütz, advocaten te D-68165 Mannheim, Otto-Beck-               is op 29 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
Straûe 42, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen           genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als
 ---pagebreak--- C 299/22               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.9.98
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door SCA
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                  Holding Ltd tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak
                                                                    T-327/94 (1) tussen SCA Holding Ltd en Commissie van
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                 de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
deert dat het den Hove behage:                                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde Kamer Ð uitgebreid)
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek door het hand-                                 (Zaak C-297/98 P)
     haven van de artikelen L 310-8 en A-310-1 van de                                       (98/C 299/35)
     Code des assurances, volgens welke
     Ð schade- of kapitaalverzekeringsondernemingen die             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
          voor het eerst een bepaald soort polis op de markt        is op 29 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door SCA
          brengen, dit aan de minister van Economische              Holding Ltd, gevestigd SCA Packaging House, 543 New
          zaken en financieÈn moeten meedelen op de wijze           Hyte Lane, Larkfield, Aylesford, Kent ME20 7PE (UK),
          die deze laatste bepaalt,                                 vertegenwoordigd door J. Pheasant en N. Bromfield, soli-
                                                                    citors bij de Supreme Court of England and Wales, van
     Ð de in de eerste alinea van artikel L 310-8 bedoelde          Lovell White Durrant, domicilie gekozen hebbende te
          mededeling wordt verricht in de vorm van een in           Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten
          het Frans gestelde fiche met de in de bijlage bij dit     aldaar, rue Goethe 11, tegen het arrest, op 14 mei 1998 in
          artikel genoemde gegevens,                                zaak T-327/94 tussen SCA Holding Ltd en Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     krachtens het Verdrag tot oprichting van de Europese           (Derde Kamer Ð uitgebreid).
     Gemeenschap, artikel 6, lid 3, en de artikelen 29 en 39
     van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni                Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-
     telijke bepalingen betreffende het directe verzekerings-
     bedrijf, met uitzondering van de levensverzekerings-           Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
     branche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/              1998 in zaak T-327/94, SCA Holding Ltd tegen Com-
     239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn ¹schadeverze-               missie van de Europese Gemeenschappen, te vernieti-
     keringº) (1), en artikel 5, lid 3, en de artikelen 29 en           gen;
     39 van Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van
     10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en          Ð artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de Commis-
     bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe             sie van 13 juli 1994 inzake een procedure op grond
     levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richt-           van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.388 Ð
     lijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde levensricht-                Karton) (2), zoals gewijzigd bij beschikking C(94) 2135
     lijn) (2);                                                         van de Commissie van 26 juli 1994, voorzover het op
                                                                        rekwirante betrekking heeft, nietig te verklaren of,
Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te                  subsidiair, de bij artikel 3 daarvan aan rekwirante
     verwijzen.                                                         opgelegde geldboete in te trekken of aanzienlijk te ver-
                                                                        lagen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
Volgens de Commissie verdragen de artikelen L 310-8 en
A 310-1 van de Franse Code des assurances zich niet met             Middelen en voornaamste argumenten
de verplichtingen die krachtens de derde levensrichtlijn en
de derde richtlijn schadeverzekering op de lidstaten rusten,        SCA Holding Ltd voert twee categorieeÈn van middelen
voorzover die artikelen de verzekeringsondernemingen ver-           aan: middelen betreffende de juiste adressaat van de kar-
plichten tot stelselmatige mededeling van de algemene               tonbeschikking en middelen betreffende de opgelegde geld-
voorwaarden van de polissen die zij op het Franse grond-            boeten.
gebied op de markt willen brengen. Deze praktijk kan
worden gelijkgesteld met een verkapte stelselmatige con-
trole. Het Franse recht eist geen voorafgaande goedkeuring          De adressaat van de beschikking:
van de algemene en bijzondere voorwaarden van de verze-
keringspolissen, van de tarieven en van de formulieren,             De vaststellingen van het Gerecht op dit punt geeft aanlei-
maar verplicht de verzekeringsondernemingen tot stelsel-            ding tot de volgende rechtsvragen:
matige mededeling van de algemene voorwaarden van de
polissen die zij op het Franse grondgebied op de markt
willen brengen.                                                     a) heeft het Gerecht terecht geconcludeerd, dat in de
                                                                        omstandigheden van deze zaak geen probleem van
                                                                        opvolging rees;
(1) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.
(2) PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1.
                                                                    b) heeft het Gerecht terecht aangenomen, dat de Commis-
                                                                        sie de adressaat kon kiezen; en, zo ja,


title: Zaak T-313/04: Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Hewlett-Packard GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/45

         Beroep, op 30 juli 2004 ingesteld door Hewlett-Packard GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-313/04)
   (2004/C 262/86)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hewlett-Packard GmbH, gevestigd te Böblingen (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Boulanger, M. Mrozek en M. Tervooren, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking REM 06/02 van de Commissie van 7 april 2004 tot vaststelling dat terugbetaling in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is, nietig te verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 21 december 1995 bracht verzoekster uit haar douane-entrepot goederen (printers en inktcartridges) uit Singapour in het vrije verkeer van de Gemeenschap. Voor de goederen ontstond met deze inklaring een douaneschuld. Volgens verzoekster vond de inklaring op 21 december 1995 plaats om te verzekeren dat de tot 31 december 1995 geldende preferentiële douanetarieven in aanmerking zouden worden genomen. Op het toenmalige tijdstip van inklaring zouden anders vanaf 1 januari 1996 hogere douanetarieven van toepassing zijn geweest om goederen in het vrije verkeer te brengen. Bij verordening nr. 3009/95 (1) werd vanaf 1 januari 1996 vrijstelling van rechten verleend voor de goederen met hetzelfde douanetariefnummer als die van verzoekster.
   In november 1996 verzocht verzoekster de Duitse douaneautoriteiten om terugbetaling van het gevorderde bedrag. Dit verzoek werd afgewezen. Met toestemming van verzoekster legden de Duitse douaneautoriteiten het geval voor aan de Commissie.
   Verzoekster beroept zich op artikel 239 van het Douanewetboek en stelt dat de Commissie door de te late bekendmaking en het verzuim om verordening nr. 3009/95 tijdig bekend te maken – welke verordening opzettelijk is geantidateerd en verwijst naar de eerst op 21 februari 1996 bekendgemaakte verordening nr. 3093/95 van de Raad (2) van 22 december 1995 – het beginsel dat het optreden van de gemeenschapsinstellingen voorzienbaar moeten zijn, en derhalve het beginsel van rechtszekerheid heeft geschonden.
   Voorts beroept verzoekster zich op schending van artikel 12 van verordening nr. 2658/87 van de Raad (3), krachtens hetwelk de Commissie jaarlijks tot 31 oktober de volledige versie van de gecombineerde nomenclatuur voor het volgende jaar moet vaststellen. Dit voorschrift heeft juist tot doel de marktdeelnemers op betrouwbare wijze te informeren over komende financiële gevolgen en schept voor de burgers van de Gemeenschap een basisvoorwaarde voor zekerheid in hun planning, opdat zij hun handelwijze daarop kunnen afstemmen.
   Daarnaast voert verzoekster aan dat de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht ten aanzien van verzoekster heeft geschonden door haar niet tijdig attent te maken op de ophanden zijnde latere wijziging van de gecombineerde nomenclatuur. Voorts is de Commissie, toen zij de bestreden beschikking gaf, uitgegaan van omstandigheden die niet objectief aanwezig waren. Daardoor heeft zij de inschattings- en beoordelingsbevoegdheid waarover zij in dit kader beschikt, in het nadeel van verzoekster uitgeoefend. Ten slotte voert verzoekster aan dat zij noch kennelijk nalatig noch met frauduleuze bedoelingen heeft gehandeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 319, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 3093/95 van de Raad van 22 december 1995 houdende vaststelling van de uit de onderhandelingen in het kader van artikel XXIV, lid 6, van de GATT voortvloeiende rechten die de Gemeenschap dient toe te passen als gevolg van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie (PB L 334, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak C-231/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Petrotel sp. z o.o. w Płocku/Polkomtel sp. z o.o. (Prejudiciële verwijzing — Elektronische-communicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikel 4, lid 1 — Recht om beroep in te stellen tegen een beslissing van een nationale regelgevende instantie — Doeltreffend beroepsmechanisme — Instandhouding van de beslissing van een nationale regelgevende instantie hangende de uitspraak in de beroepsprocedure — Werking in de tijd van een beslissing van een nationale rechter die een beslissing van een nationale regelgevende instantie nietig verklaart — Mogelijkheid om een beslissing van een nationale regelgevende instantie met terugwerkende kracht nietig te verklaren — Beginselen van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd vertrouwen)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy — Polen) — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Petrotel sp. z o.o. w Płocku/Polkomtel sp. z o.o.
   (Zaak C-231/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronische-communicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG - Artikel 4, lid 1 - Recht om beroep in te stellen tegen een beslissing van een nationale regelgevende instantie - Doeltreffend beroepsmechanisme - Instandhouding van de beslissing van een nationale regelgevende instantie hangende de uitspraak in de beroepsprocedure - Werking in de tijd van een beslissing van een nationale rechter die een beslissing van een nationale regelgevende instantie nietig verklaart - Mogelijkheid om een beslissing van een nationale regelgevende instantie met terugwerkende kracht nietig te verklaren - Beginselen van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd vertrouwen))
   (2016/C 462/06)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Petrotel sp. z o.o. w Płocku

      Verwerende partij: Polkomtel sp. z o.o.

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, eerste alinea, eerste en derde volzin, en tweede alinea, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die een beroep tegen een beslissing van de nationale regelgevende instantie behandelt, die beslissing met terugwerkende kracht nietig moet kunnen verklaren, als hij van oordeel is dat dit noodzakelijk is om een doeltreffende bescherming te verzekeren van de rechten van de onderneming die het beroep heeft ingesteld.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-99/04: Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door AC-Treuhand AG tegen Commissie van Europese Gemeenschappen.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/43

         Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door AC-Treuhand AG tegen Commissie van Europese Gemeenschappen.
   (Zaak T-99/04)
   (2004/C 118/96)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door AC-Treuhand-AG, gevestigd te Zürich, (Zwitserland), vertegenwoordigd door M. Karl, C. Steinle en J. Drolshammer, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 10 december 2003 (meegedeeld op 7 januari 2004) in de zaak COMP/E-2/37.857 - organische peroxide, voorzover deze op verzoekster van toepassing is, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft bij de bestreden beschikking vastgesteld, dat verzoekster en vijf andere ondernemingen, resp. ondernemersverenigingen artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden doordat zij zich schuldig hebben gemaakt aan een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen op de markt voor organische peroxide. Aan verzoekster is een geldboete van 1 000 euro opgelegd.
   Verzoekster brengt naar voren, dat zij organische peroxide vervaardigt noch verkoopt en dat zij nimmer actief is geweest op de markt waarop de bestreden handeling ziet. Haar beroep richt zich tegen de constatering van de Commissie dat zij met haar voor drie producenten van organische peroxide geleverde diensten inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG. De onjuiste juridische beoordeling van de Commissie is haars inziens gebaseerd op onjuiste feitelijke beweringen. De Commissie heeft deze valse beweringen kritiekloos tot de hare gemaakt, terwijl verzoekster daarop niet heeft kunnen reageren in de onderzoeksprocedure. Door aldus te handelen heeft de Commissie de rechten van de verdediging van verzoekster geschonden en inbreuk gemaakt op het fundamentele recht op een eerlijke procedure.
   Verzoekster betoogt verder nog dat de Commissie haar gedwongen heeft, ofschoon zij haar slechts een symbolische geldboete had opgelegd, om beroep tegen de beschikking in te stellen, teneinde rechtszekerheid te verkrijgen omtrent haar economische activiteiten. De beschikking zou namelijk – in de bewoordingen van de Commissie – een precedent scheppen, waarmee de Commissie een nieuw terrein betreedt. Indien de beschikking definitief zou worden, bestaat het gevaar dat tot nog toe rechtmatige dienstverrichtingen door verzoekster, die de mededinging niet beperken, in de toekomst verboden zijn en met een geldboete kunnen worden bestraft.
   Verzoekster stelt bovendien, dat de Commissie het beginsel nullum crimen, nulla poena sine lege heeft geschonden, omdat zij noch als onderneming partij bij de mededingingsbeperkende overeenkomst was, noch een ondernemersvereniging is. De juridische beoordeling door de Commissie met betrekking tot verzoekster is niet alleen onjuist, doch ook hoogst onduidelijk en innerlijk tegenstrijdig. De bestreden beschikking schendt verder het gebod dat handelingen duidelijk moeten zijn, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel.


title: Zaak C-371/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Nural Ziebell, voorheen Nural Örnek/Land Baden-Württemberg (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Artikelen 7, eerste alinea, tweede streepje, en 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Richtlijnen 64/221/EEG, 2003/109/EG en 2004/38/EG — Verblijfsrecht van Turk die op grondgebied van lidstaat van ontvangst is geboren en daar gedurende meer dan tien jaar legaal als kind van Turks werknemer ononderbroken heeft verbleven — Strafrechterlijke veroordelingen — Wettigheid van verwijderingsbesluit — Voorwaarden)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Nural Ziebell, voorheen Nural Örnek/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-371/08) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Artikelen 7, eerste alinea, tweede streepje, en 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Richtlijnen 64/221/EEG, 2003/109/EG en 2004/38/EG - Verblijfsrecht van Turk die op grondgebied van lidstaat van ontvangst is geboren en daar gedurende meer dan tien jaar legaal als kind van Turks werknemer ononderbroken heeft verbleven - Strafrechterlijke veroordelingen - Wettigheid van verwijderingsbesluit - Voorwaarden)
   2012/C 32/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nural Ziebell, voorheen Nural Örnek

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Uitlegging van artikel 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije — Uitbreiding tot Turkse staatsburgers van artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77), dat verwijdering van burgers van de Unie alleen toestaat om dwingende redenen van openbare veiligheid — Beslissing tot verwijdering genomen na meerdere strafrechtelijke veroordelingen van een Turks staatsburger die in Duitsland is geboren en daar sinds 34 jaar woont

      Dictum

   Artikel 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vastgesteld door de Associatieraad, die is ingesteld bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, welke op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en die namens laatstgenoemde is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               de door die bepaling aan Turkse staatsburgers verleende bescherming tegen verwijdering niet dezelfde draagwijdte heeft als de bescherming die aan de burgers van de Unie wordt verleend krachtens artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, zodat het stelsel van bescherming tegen verwijdering dat voor laatstgenoemde burgers geldt, niet naar analogie op die Turkse staatsburgers kan worden toegepast om de betekenis en de draagwijdte van dat artikel 14, lid 1, te bepalen;

               —

               die bepaling van besluit nr. 1/80 zich er niet tegen verzet dat een verwijderingsmaatregel om redenen van openbare orde wordt genomen tegen een Turks staatsburger die de rechten geniet die hem bij artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van dat besluit zijn toegekend, voor zover het persoonlijke gedrag van betrokkene thans een werkelijke en voldoende ernstige bedreiging vormt voor een fundamenteel belang van de samenleving van de lidstaat van ontvangst en die maatregel noodzakelijk is voor de bescherming van dat belang. Het staat aan de verwijzende rechter om, in het licht van alle relevante elementen van de situatie van de betrokken Turks staatsburger, na te gaan of een dergelijke maatregel in het hoofdgeding rechtens gerechtvaardigd is.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-388/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  5 april 2006  — Kachakil Amar tegen BHIM (Gemeenschapsmerk — Beeldmerk in vorm van streep in lengte, uitlopend op driehoek — Weigering van inschrijving — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 april 2006 — Kachakil Amar tegen BHIM
   (Zaak T-388/04) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Beeldmerk in vorm van streep in lengte, uitlopend op driehoek - Weigering van inschrijving - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik)
   (2006/C 131/74)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoeker: Habib Kachakil Amar (Valencia, Spanje) (vertegenwoordiger: J.C. Heder, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de weigering van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 juli 2004 (R 175/2004-1) om het beeldmerk „Streep in de lengte, uitlopend op een driehoek” als gemeenschapsmerk in te schrijven
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak T-199/14: Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verlening van diensten op het gebied van goederen- en persoonsverzekeringen — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Gelijke behandeling — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verlies van een kans — Tussenarrest”)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/19

         Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie
   (Zaak T-199/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verlening van diensten op het gebied van goederen- en persoonsverzekeringen - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Gelijke behandeling - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verlies van een kans - Tussenarrest”))
   (2015/C 429/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vanbreda Risk & Benefits (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Teerlinck en P. de Bandt, vervolgens P. Teerlinck, P. de Bandt en M. Gherghinaru, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en L. Cappelletti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 januari 2014 waarbij de offerte van verzoekster voor perceel 1 in het kader van openbare aanbesteding OIB.DR.2/PO/2013/062/591 betreffende de verzekering van goederen en personen (PB 2013/S 155 269617) is afgewezen en de opdracht voor dit perceel aan een andere inschrijver is gegund, en, anderzijds, verzoek tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 30 januari 2014 waarbij de offerte van Vanbreda Risk & Benefits voor perceel 1 in het kader van openbare aanbesteding OIB.DR.2/PO/2013/062/591 betreffende de verzekering van goederen en personen (PB 2013/S 155 269617) is afgewezen en de opdracht voor dit perceel aan een andere inschrijver is gegund, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Unie moet de schade vergoeden die Vanbreda Risk & Benefits heeft geleden door het verlies van een kans om bovengenoemde opdracht in de wacht te slepen en de daaraan verbonden referenties te verwerven.

               3)

               Het verzoek tot schadevergoeding wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               Partijen zullen het Gerecht binnen een termijn van zes maanden na de datum van uitspraak van dit arrest het in gezamenlijk overleg vastgestelde bedrag van de verschuldigde schadevergoeding meedelen.

               5)

               Bij gebreke van een dergelijk akkoord zullen partijen het Gerecht binnen dezelfde termijn hun becijferde vorderingen voorleggen.

               6)

               De kosten worden aangehouden.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak F-114/10: Beroep ingesteld op 4 november 2010 — Bowles e. a./ECB

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/37

         Beroep ingesteld op 4 november 2010 — Bowles e. a./ECB
   (Zaak F-114/10)
   2011/C 55/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Carlos Bowles e.a. (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over januari 2010 en de volgende maanden, voor zover daarbij na de aanpassing van de salarissen voor 2010 een salarisverhoging van 2 % wordt toegepast, alsmede vergoeding van verzoekers’ materiële schade

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               de salarisafrekening over januari 2010 en de volgende maanden nietig verklaren, voor zover daarbij een salarisverhoging van 2 % wordt toegepast, teneinde een verhoging van 2,1 % toe te passen, berekend op basis van een aanpassing van 3,6 % bij de Commissie;

               —

               voor zover nodig, de besluiten tot afwijzing van de verzoeken om heronderzoek en van de door verzoekers ingediende klachten nietig verklaren;

               —

               verzoekers’ materiële schade vergoeden, bestaande in het verschil tussen de vanaf januari 2010 ten onrechte toegekende salarisverhoging van 2 % en die van 2,1 % waarop zij recht hadden, dat wil zeggen een salarisverhoging van 0,1 % per maand vanaf januari 2010 en van alle andere financiële voordelen (waaronder de pensioenrechten). Over deze bedragen moet rente worden betaald vanaf de dag waarop zij verschuldigd waren tot aan de dag van de daadwerkelijke betaling, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten;

               —

               vergoeden van de schade als gevolg van het verlies aan koopkracht, welke schade voorlopig en ex aequo et bono op 5 000 EUR per verzoeker wordt vastgesteld;

               —

               vergoeden van verzoekers’ immateriële schade, welke ex aequo et bono op 5 000 EUR per verzoeker wordt geraamd;

               —

               de Europese Centrale Bank verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-331/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu — Roemenië) — Ilie Nicolae Nicula/Administraţia Finanţelor Publice a Municipiului Sibiu, Administraţia Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing — Teruggaaf van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen)

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Sibiu — Roemenië) — Ilie Nicolae Nicula/Administraţia Finanţelor Publice a Municipiului Sibiu, Administraţia Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-331/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Teruggaaf van door een lidstaat in strijd met het Unierecht geïnde heffingen))
   (2014/C 462/12)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ilie Nicolae Nicula

      Verwerende partijen: Administraţia Finanţelor Publice a Municipiului Sibiu, Administraţia Fondului pentru Mediu

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling voor terugbetaling van een in strijd met het Unierecht geïnde heffing, zoals de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-395/13: Beroep ingesteld op 31 juli 2013 — Miettinen/Raad

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/23

         Beroep ingesteld op 31 juli 2013 — Miettinen/Raad
   (Zaak T-395/13)
   2013/C 274/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Samuli Miettinen (Espoo, Finland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en E. Raedts, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 21 mei 2013 houdende weigering aan verzoekster van volledige toegang tot document nr. 12979/12 krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), zoals meegedeeld aan verzoeker op 21 mei 2013 bij brief met referentie „06/c/02/1 3” (bestreden besluit) alsook van de hernieuwde weigering van 23 juli 2013;

               —

               verwijzing van verweerder in verzoekers kosten overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht met inbegrip van de kosten van interveniënten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op twee middelen.
   Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, tweede streepje, en artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001, daar het bestreden besluit is gebaseerd op een onjuiste uitlegging en toepassing van deze bepalingen die de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies respectievelijk de bescherming van het besluitvormingsproces betreffen:

               In de eerste plaats toonde de Raad niet aan dat de openbaarmaking van document nr. 12979/12 het vermogen van zijn juridische dienst schaadt om zich in een toekomstig geding te verdedigen en het besluitvormingsproces ondermijnt.

               In de tweede plaats toonde de Raad niet aan dat document nr. 12979/12 bijzonder gevoelig is en/of een ruime werking heeft tot rechtvaardiging van de weerlegging van het vermoeden ten gunste van openbaarmaking van een juridisch advies in de besluitvormingscontext.

               In de derde plaats is de theorie van de Raad inzake schade zuiver hypothetisch. Zij is zowel feitelijk als juridisch ongegrond daar de inhoud van het advies in document nr. 12979/12 ten tijde van de vaststelling van het bestreden besluit reeds in het openbaar domein was.

               In de vierde plaats paste de Raad niet het criterium van het hoger openbaar belang toe toen hij verwees naar artikel 4, lid 3, eerste alinea, en alleen het gepercipieerde gevaar voor zijn besluitvormingsproces bij openbaarmaking en niet de positieve gevolgen van een dergelijke openbaarmaking met name voor de legitimiteit van het besluitvormingsproces overwoog en verzuimde het criterium toe te passen toen hij verwees naar artikel 4, lid 2, tweede streepje.

         Tweede middel: schending van de motiveringsplicht krachtens artikel 296 VWEU, daar de Raad niet zijn verplichting nakwam voldoende en passende redenen voor het bestreden besluit te geven.


title: Zaak C-487/04: Beroep, op 25 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/9

         Beroep, op 25 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-487/04)
   (2005/C 31/19)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 25 november 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Cattabriga en A. Bordes als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door eenzijdig een traceerbaarheidssysteem in te stellen voor melkpoeder dat voor bepaalde doeleinden is bestemd, waarin het op die sector toepasselijke volledig geharmoniseerde gemeenschapsrecht niet voorziet, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens verordeningen (EG) nrs. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 (1) houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten, en 2799/1999 van de Commissie van 17 december 1999 (2) houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad ten aanzien van de toekenning van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder voor voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd mageremelkpoeder;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1 –

               Om misbruiken te voorkomen bij de ontvangst van steun voor mageremelkpoeder voor voederdoeleinden stellen verordeningen (EG) nrs. 1255/1999 en 2799/1999 een gestructureerd mechanisme vast ter controle van de ondernemingen die dit product gebruiken. Overeenkomstig dit mechanisme kunnen de lidstaten weliswaar bijkomende controlemaatregelen vaststellen ter verzekering van de naleving van de bepalingen inzake de steuntoekenning, doch mogen zij geen verplichtingen opleggen die verder gaan of van een andere aard zijn dan die welke verordening nr. 2799/1999 aan de steunontvangende ondernemingen oplegt.

               2 –

               In het bijzonder kunnen de lidstaten niet worden geacht eenzijdig voorwaarden te kunnen opleggen die de samenstelling wijzigen van het melkpoeder waarop verordening nr. 2799/1999 van toepassing is, zoals de toevoeging van gekleurde traceringsmiddelen om aan te duiden dat het product dient voor de voeding van dieren.

               3 –

               Dergelijke voorwaarde belemmert noodzakelijkerwijs het verkeer van mageremelkpoeder tussen de lidstaten. Aangezien de toepassing van het product normaal niet op het moment van de productie is gekend, verplicht het vereiste om door de Italiaanse wetgeving voorgeschreven traceringsmiddelen toe te voegen de ondernemingen die mageremelkpoeder naar de Italiaanse markt uitvoeren immers om complexe handelingen te stellen betreffende de voor die markt bestemde partijen. Zoals de rechtspraak evenwel meermaals in herinnering heeft gebracht, zijn de gemeenschappelijke marktordeningen ten aanzien van de intracommunautaire handel gebaseerd op het vrije handelsverkeer en verbieden zij elke nationale regelgeving die, zoals in casu, de handel tussen de lidstaten belemmert.

               4 –

               Bovendien schaadt de betrokken Italiaanse wetgeving de werking van de gemeenschappelijke ordening der markten in de melksector, die, wat de door haar ingestelde steunregelingen betreft, op eenvormige, erga omnes toepasselijke voorschiften is gebaseerd. Het is immers duidelijk dat als alle lidstaten zich, naar het voorbeeld van Italië, bevoegd zouden achten om unilateraal ad hoc traceerbaarheidsvoorschriften vast te stellen voor mageremelkpoeder voor voederdoeleinden, zeer grote moeilijkheden zouden ontstaan voor de marktdeelnemers in die sector, die verschillende regelingen zouden moeten toepassen en hun producten zouden moeten diversifiëren naar gelang van de in de 25 verschillende nationale markten toegepaste voorschriften.

               5 –

               Overigens kan de Italiaanse regering zich volgens de Commissie niet beroepen op de rechtspraak die stelt dat de instelling van een gemeenschappelijke marktordening de lidstaten niet verbiedt nationale voorschriften toe te passen die een ander doel van openbaar belang nastreven dan de door de gemeenschappelijke ordening beoogde doelstellingen. Uit de voorbereidende werkzaamheden van legge nr. 250/2000 blijkt immers duidelijk dat de doelstelling van die wet erin bestaat te voorkomen dat mageremelkpoeder op onwettige wijze een andere dan de aangegeven bestemming zou krijgen. Deze wet beoogt dus dezelfde doelstellingen te bereiken als de artikelen 9 en volgende van verordening nr. 2799/1999.

               6 –

               Verder heet het in de voorbereidende werkzaamheden van legge nr. 250/2000 dat de beslissing van de Italiaanse autoriteiten om af te wijken van de door verordening nr. 2799/1999 vastgestelde controleregeling wordt gerechtvaardigd door de ondoeltreffendheid in de Italiaanse context van de door de verordening vastgestelde controlemechanismen.

               7 –

               Deze rechtvaardiging is in strijd met de vaste rechtspraak dat de lidstaten zich dienen te onthouden van elke eenzijdige maatregel wanneer de Gemeenschap in een bepaalde sector een gemeenschappelijke marktordening tot stand heeft gebracht, zelfs indien die maatregel een gemeenschappelijk beleid ondersteunt, en dat praktische moeilijkheden bij de uitvoering van een communautair besluit een lidstaat niet het recht geven zich eenzijdig van de nakoming zijner verplichtingen ontslagen te achten.

               8 –

               Ten slotte kunnen de Italiaanse autoriteiten zich niet beroepen op het feit dat legge nr. 250/2000 nooit daadwerkelijk is toegepast wegens de niet-vaststelling van het ministeriële besluit dat de traceringsmiddelen en de daarmee verbonden gebruiksvoorwaarden diende te bepalen. Zoals het Hof meermaals in herinnering heeft gebracht, doet het feit dat een met het gemeenschapsrecht strijdige wetgeving zeer weinig – of zelfs nooit – toepassing heeft gevonden de daarmee verband houdende inbreuk niet verdwijnen.

      (1)  PB L 160 van 26.06.1999, blz. 48.

      (2)  PB L 340 van 31.12.1999, blz. 3.


title: Zaak F-67/09: Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Angulo Sanchez/Raad

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/43

         Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Angulo Sanchez/Raad
   (Zaak F-67/09)
   2009/C 220/90
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nicolas Angulo Sanchez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij houdende afwijzing van verzoekers aanvragen om bijzonder verlof wegens ernstige ziekte van zijn ouders

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van de Raad van 8 oktober en 8 december 2008 houdende afwijzing van verzoekers aanvragen om bijzonder verlof wegens zeer ernstige ziekte van zijn ouders;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-668/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-38/05, Agroexpansión S.A./Europese Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/5

         Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2011 door Alliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A., tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-38/05, Agroexpansión S.A./Europese Commissie
   (Zaak C-668/11 P)
   2012/C 89/07
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Aliance One International, Inc, voorheen Agroexpansión, S.A. (vertegenwoordigers: M. Odriozola en A. Vide, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-38/05, Agroexpansión/Commissie, vernietigen;

               —

               de aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Verzoekster is van mening dat de Commissie en het Gerecht artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) onjuist hebben toegepast door ervan uit te gaan dat Dimon hoofdelijk aansprakelijk is voor de door Agroexpansión gepleegde inbreuk. Het Gerecht heeft verzoeksters rechten van verdediging en artikel 296 VWEU geschonden door in het arrest (en dus ex post facto) de door de Commissie in de beschikking (2) toegepaste bewijsnorm vast te stellen. Bijgevolg heeft het Gerecht het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde gelijkheidsbeginsel geschonden, doordat het andere ondernemingen gunstiger heeft behandeld. Het Gerecht kon evenmin voorbijgaan aan het feit dat de Commissie haar in de beschikking aangevoerde argumenten inzake de weerlegging van het vermoeden niet correct heeft onderbouwd.

               2)

               Volgens verzoekster zijn de mededeling inzake geldboeten, het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast, voor zover het gaat om de periode waarin Agroexpansión niet tot de Dimon-groep behoorde. Ter bepaling van de geldboete die aan Agroexpansión dient te worden opgelegd voor de periode vóór haar opname in de Dimon-groep, mag geen correctiecoëfficiënt op het basisbedrag van haar geldboete te worden toegepast, aangezien zij in die periode geen dochteronderneming van enige multinationale groep was. Subsidiair, voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat één enkele geldboete dient te worden opgelegd, stelt verzoekster dat deze geldboete dient te worden verlaagd om de onevenredige toepassing van de vermenigvuldigingsfactor te vermijden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Beschikking C(2004) 4030 def. van de Commissie van 20 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, [EG] (zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 maart 2000 in zaak T-65/96, Kish Glass & Co. Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen [Mededinging — Floatglas — Recht van verdediging en procedurele rechten van klager — Productmarkt en geografische markt — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG)]

text:
27.5.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 149/29
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 30 maart 2000                                                        van 30 maart 2000
in zaak T-513/93: Consiglio Nazionale degli Spedizionieri
                                                                          in zaak T-65/96, Kish Glass & Co. Ltd tegen Commissie
Doganali tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)                                             van de Europese Gemeenschappen (1)
[Mededinging — Douane-expediteurs — Begrip onderne-                       [Mededinging — Floatglas — Recht van verdediging en
ming en ondernemersvereniging — Besluit van ondernemers-                  procedurele rechten van klager — Productmarkt en geografi-
vereniging — Vaststelling van tarieven — Staatsregeling —                 sche markt — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG)]
Toepasselijkheid van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans
                           artikel 81 EG)]
                                                                                (2000/C 149/55)
                          (2000/C 149/54)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In zaak T-65/96, Kish Glass & Co. Ltd, gevestigd te Dublin,
In zaak T-513/93, Consiglio Nazionale degli Spedizionieri                 vertegenwoordigd door M. Byrne, solicitor, domicilie gekozen
Doganali, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A.                     hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach,
Pappalardo, advocaat te Trapani, A. Marzano, advocaat te                  Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
Rome, en A. Tizzano, advocaat te Napels, domicilie gekozen                Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk R. Lyal en
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat                 R. Caudwell, vervolgens bij de mondelinge behandeling door
aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen Commissie van de Europese                R. Lyal en B. Doherty), ondersteund door Pilkington United
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk M. Mensi en E.                 Kingdom Ltd, gevestigd te Saint Helens, Merseyside (Verenigd
Traversa, vervolgens G. Marenco en E. Traversa), ondersteund              Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Kallaugher, solicitor,
door Associazione Italiana dei Corrieri Aerei Internazionali,             A. Weitbrecht, advocaat te Berlijn, en M. Hansen, advocaat te
gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door L. Magrone            Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Furlotti en C. Osti, advocaten te Rome, domicilie gekozen                 van Loesch en Wolter, Rue Goethe 11, betreffende een verzoek
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat                 tot nietigverklaring van de beschikking van Commissie van
aldaar, Rue Goethe 11, betreffende een beroep tot nietigverkla-           21 februari 1996 (zaak IV/34.193 — Kish Glass) houdende
ring van beschikking 93/438/EEG van de Commissie van                      afwijzing van een door verzoekster op 17 januari 1992 op
30 juni 1993 inzake een procedure op grond van artikel 85                 grond van artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17 van de Raad
van het EEG-Verdrag (IV/33.407 — CNSD) (PB L 203, blz. 27)                van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing
heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld               van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13,
als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,            blz. 204), wegens schending van artikel 86 EG-Verdrag (thans
P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio        artikel 82 EG) ingediende klacht, heeft het Gerecht (Vierde
González, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewe-              kamer), samengesteld als volgt; R. M. Moura Ramos, kamerpre-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier; J. Palacio
                                                                          González, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewe-
                                                                          zen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Verwerpt het beroep.
                                                                          1) Verwerpt het beroep.
2) Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten alsmede in die van de
     Commissie en van interveniënte Associazione Italiana dei Corrieri
     Aerei Internazionali.                                                2) Verwijst verzoekster in de kosten.
(1) PB C 312 van 18.11.1993.                                              (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak T-419/13: Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Unión de Almacenistas de Hierros de España/Commissie

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/20

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Unión de Almacenistas de Hierros de España/Commissie
   (Zaak T-419/13)
   2013/C 304/35
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unión de Almacenistas de Hierros de España (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Creus Carreras, A. Valiente Martin, C. Maldonado Márquez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit van de Commissie van 18 juni 2013 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure, en,

               —

               als maatregel tot organisatie van de procesgang, de Commissie gelasten aan het Gerecht de documenten over te leggen waartoe zij de toegang heeft geweigerd, om het Gerecht in staat te stellen het desbetreffende onderzoek uit te voeren en de juistheid van het in het verzoekschrift gestelde te controleren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In februari 2013 heeft Unión de Almacenistas de Hierro de España (UAHE) op grond van het coördinatiemechanisme met de nationale autoriteiten van artikel 11, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1) verzocht om toegang tot bepaalde documenten waarover de Europese Commissie beschikt. In concreto vroeg verzoekster toegang tot alle tussen het directoraat-generaal Concurrentie van de Commissie en de Spaanse mededingingsautoriteit uitgewisselde documenten en mededelingen betreffende boeteprocedures S-106/08, Almacenes de Hierro, en S-254/10, Hierros Extremadura.
   Na een eerste verlenging van de termijn tot 11 april 2013 heeft de Commissie UAHE een mededeling gezonden, waarin zij

               a)

               toegang verleende tot de aan de Spaanse mededingingsautoriteit gezonden ontvangstbevestigingen met betrekking tot de twee boeteprocedures, en

               b)

               verzoekster informeerde dat zij geen informatie had over die procedures en dat de informatie waarover zij beschikte was beschermd door de uitzonderingen van artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

         UAHE heeft haar verzoek herhaald en, na een eerste verlenging van de termijn met 15 dagen, heeft de Commissie haar op 18 juni een nieuwe brief gestuurd, waarin zij meedeelde dat zij de termijn om op de betrokken verzoeken om toegang te antwoorden, onbeperkt verlengde.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Onjuiste opvatting van het recht bij de uitlegging van artikel 4 van verordening nr. 1049/2001, doordat de Commissie de toepasselijkheid van de uitzonderingen van die bepaling op de in casu aan de orde zijnde verzoeken om toegang niet concreet en afzonderlijk heeft onderzocht.

               2)

               Schending van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, doordat de gevraagde informatie geen gegevens bevat die afbreuk kunnen doen aan de commerciële belangen van derden. Die informatie kan hoe dan ook afbreuk doen aan de belangen van verzoekster zelf.

               3)

               Schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, doordat het begrip onderzoeken in dat artikel slechts op onderzoeken door communautaire, en niet door nationale, instellingen of organen betrekking kan hebben. Voorts zijn de in beide procedures onderzochte feiten verjaard.

               4)

               Schending van artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1049/2001, doordat de Commissie in de context van de gevraagde documenten geen besluiten neemt, aangezien zij een louter passieve rol vervult en alleen documenten ontvangt of opmerkingen formuleert. Voorts kan de aangevoerde uitzondering hoe dan ook slechts op interne documenten worden toegepast.


title: Zaak T-374/04: Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/25

         Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-374/04)
   (2004/C 284/50)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door C.-D. Quassowski en A. Tiemann als gemachtigden, bijgestaan door D. Sellner en U. Karpenstein, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1 van het besluit van de Commissie van 7 juli 2004 (K(2004)2515/2 def.) nietig te verklaren;

               —

               artikel 2 van dit besluit nietig te verklaren voorzover de bepalingen sub a tot en met sub c daarvan de Bondsrepubliek Duitsland verplichten bepaalde wijzigingen in het nationale toewijzingsplan aan te brengen en mee te delen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het bestreden besluit betreft het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door Duitsland overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad is meegedeeld. De Commissie maakt in dit besluit bezwaren tegen de in het nationale toewijzingsplan voor Duitsland voorziene achteraf te verrichten correctie van toewijzingen van broeikasgasemissierechten (zogenoemde „ex-post-aanpassingen naar beneden”). Volgens de Commissie is het plan daarom onverenigbaar met bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG. (1)

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 9, lid 3, juncto bijlage III van richtlijn 2003/87. Bijlage III belet de lidstaten niet om met behulp van „ex-post-aanpassingen” tegen een te hoge toewijzing op te treden. Richtlijn 2003/87 vereist integendeel dat de lidstaten een op onjuiste gegevens berustende toewijzingsbeslissing herroepen.
   Het bestreden besluit schendt ook artikel 176 EG want de Commissie kan de lidstaten niet het recht ontnemen om een extra bijdrage aan de bescherming van het klimaat te leveren, doordat de toegekende emissierechten daar waar zij hun doel niet hebben bereikt, worden ingetrokken.
   Ten slotte heeft de Commissie over het hoofd gezien dat nieuwe marktdeelnemers niet „zonder rechtvaardiging bevoordeeld” kunnen worden, aangezien ex-post-aanpassingen enkel naar beneden zijn toegestaan. In zoverre bevat het bestreden besluit een kennelijk onjuiste motivering.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 september 1998 in zaak T-142/97, Eugénio Branco, Ldª tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Europees Sociaal Fonds - Vermindering van financiële bijstand - Bevestiging door lidstaat - Onjuiste beoordeling van feiten - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Evenredigheid)

text:
24.10.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 327/23
Bellis en R. Luff, advocaten te Brussel, domicilie gekozen         1. Verwerpt het beroep.
hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Brausch, advo-
caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Raad van de Europese
                                                                   2. Verwijst verzoekster in de kosten.
Unie (gemachtigden: A. Tanca, H.-J. Rabe en G. M.
Berrisch), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
Verordening (EG) nr. 648/96 van de Raad van 28 maart               (1) PB C 199 van 28.6.1997.
1996 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op
de invoer van rijwielen van oorsprong uit IndonesieÈ,
MaleisieÈ en Thailand en definitieve inning van het inge-
stelde voorlopige recht (PB L 91 van 12.4.1996, blz. 1),
heeft het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samenge-
steld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valde-        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
casas, K. Lenaerts, J. D. Cooke en M. Jaeger, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 17 juli 1998                             van 16 september 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             in zaak T-215/97: S. K. Jouhki tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Aankondiging van vergelijkend onderzoek
1. Verwerpt het beroep.                                                    Ð Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek)
                                                                                (98/C 327/42)
2. Verwijst verzoekster in alle kosten.                                                  (Procestaal: Fins)
                                                                   In zaak T-215/97, S. K. Jouhki, verpleegster, wonende te
(1) PB C 318 van 26.10.1996.
                                                                   Pyhäjärvi (Finland), vertegenwoordigd door H. Ojala,
                                                                   advocaat te Oulu, tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen (gemachtigde: E. Paasivirta), betreffende
                                                                   een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury
                                                                   van vergelijkend onderzoek COM/B/973 om haar niet tot
                                                                   het vergelijkend onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht
                                                                   (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
                                                                   dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Mair, administrateur, op 16 september 1998 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                    van 15 september 1998
in zaak T-142/97, EugeÂnio Branco, Ld.a tegen Commissie            1. Verwerpt het beroep.
            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring Ð Europees Sociaal Fonds Ð            2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
Vermindering van financieÈle bijstand Ð Bevestiging door                gen.
lidstaat Ð Onjuiste beoordeling van feiten Ð Gewettigd
      vertrouwen Ð Rechtszekerheid Ð Evenredigheid)                (1) PB C 357 van 22.11.1997.
                        (98/C 327/41)
                    (Procestaal: Portugees)
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 juli 1998
In zaak T-142/97, EugeÂnio Branco, Ld.a, gevestigd te Lissa-
bon, vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila           in zaak T-61/96: J. F. Meoro AvileÂs tegen Commissie van
Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                            de Europese Gemeenschappen (1)
bij J. Schroeder, advocaat aldaar, rue Heine 6, tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:               (Aankondiging van vergelijkend onderzoek Ð Niet-sollici-
M. T. Figueira en K. Simonsson), betreffende een verzoek           tatie Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Niet-ontvankelijk-
tot nietigverklaring van beschikking C(96) 3170 van de                                          heid)
Commissie van 16 december 1996 houdende vermindering                                       (98/C 327/43)
van een door het Europees Sociaal Fonds aan verzoekster
toegekende financieÈle bijstand, heeft het Gerecht (Derde
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P.
BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofd-
administrateur, op 15 september 1998 een arrest gewezen            In zaak T-61/96, J. F. Meoro AvileÂs, industrieel technisch
waarvan het dictum luidt als volgt:                                ingenieur, wonende te Alcantarilla (Spanje), vertegenwoor-


title: Zaak C-231/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 juni 2009 — Hauptzollamt Oldenburg/Theodor Aissen en Hermann Rohaan, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 juni 2009 — Hauptzollamt Oldenburg/Theodor Aissen en Hermann Rohaan, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen
   (Zaak C-231/09)
   2009/C 220/36
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauptzollamt Oldenburg

      Verwerende partijen: Theodor Aissen en Hermann Rohaan,

      Interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het gemeenschapsrecht, en in het bijzonder artikel 5, sub k, van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (1), aldus te worden uitgelegd dat de referentiehoeveelheid van een producent die tijdens een lopend tijdvak van twaalf maanden van een andere producent een landbouwbedrijf heeft overgenomen, niet de hoeveelheid omvat op grond waarvan tijdens het betrokken tijdvak van twaalf maanden door die andere producent vóór de overdracht van het bedrijf melk is geleverd?

               2)

               Staan communautaire voorschriften of algemene beginselen van de gemeenschappelijke marktordening voor melk en zuivelproducten in de weg aan een nationale regeling, die, in het kader van de in artikel 10, lid 3, van verordening (EG) nr. 1788/2003 voorziene saldering van het ongebruikte deel van de nationale referentiehoeveelheid met leveringen boven de quota, in de in de eerste vraag aan de orde zijnde situatie de producent die het bedrijf tijdens het tijdvak van twaalf maanden heeft overgenomen, ook met het door de andere producent geleverde deel van de referentiehoeveelheid laat deelnemen aan de toewijzing van dat ongebruikte deel?

      (1)  PB L 270, blz. 123.


title: Zaak C-398/06: Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/30

         Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-398/06)
   (2006/C 294/53)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande, R. Troosters, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door het handhaven van de nationale bepalingen volgens de welke economisch niet-actieve en gepensioneerde EU/EER onderdanen moeten bewijzen dat zij duurzaam beschikken over middelen van bestaan om een verblijfsvergunning te verkrijgen, de verplichtingen niet is nagekomen die op deze lidstaat rusten krachtens Richtlijn 90/364/EEG (1) van de Raad, van 28 juni 1990, betreffende het verblijfsrecht, Richtlijn 90/365/EEG (2) van de Raad van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd, en Richtlijn 68/360/EEG (3) van de Raad, van 15 oktober 1968, inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en hun familie binnen de Gemeenschap;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De vereiste, in de Nederlandse regeling, van toereikende middelen voor een minimumperiode van een jaar om een verblijfsvergunning te verkrijgen is niet in overeenstemming met het gemeenschapsrecht.

      (1)  PB L 180, blz. 26

      (2)  PB L 180, blz. 28

      (3)  PB L 257, blz. 13


title: Zaak T-386/00: Beroep, op 28 december 2000 ingesteld door M. Gonçalves tegen Europees Parlement

text:
C 61/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.2.2001
—     veroordeling tot betaling van de rente van 8 % per jaar of         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      een ander passend bedrag ter beoordeling van het Ge-
      recht, over het vanaf de datum van wijzing verschuldigde           —     voor recht te verklaren, dat de Europese Investeringsbank
      bedrag;                                                                  J.-P. Seiller een bedrag van 4 779 652 LUF moet betalen
                                                                               als vergoeding voor zijn pensioenrechten;
—     verwijzing van de Europese Gemeenschap, te dezen
      vertegenwoordigd door de Raad van de Europese Unie,
                                                                         —     voor recht te verklaren, dat over dat bedrag gekapitaliseer-
      het Europees Parlement en de Commissie van de Europese
                                                                               de rente op de door de voorzitter van de Europese
      Gemeenschappen, in de kosten van het geding.
                                                                               Investeringsbank jaarlijks vastgestelde voet is verschul-
                                                                               digd vanaf 1 mei 1993;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —     de Europese Investeringsbank in de kosten van het geding
                                                                               te verwijzen.
Verzoekster in deze zaak is een kleine, gevestigde onderneming
op het gebied van kwaliteitsdrukwerk op vouwkartonverpak-
kingen voor producten als cosmetica en parfum. Deze markt
is qua logistiek en marktaandeel in hoge mate gericht op de              Middelen en voornaamste argumenten
Verenigde Staten.
                                                                         Verzoeker in de onderhavige zaak was werkzaam bij de EIB.
Verzoekster stelt, dat als gevolg van de door de Verenigde               In april 1993 nam hij ontslag en verzocht hij om de
Staten genomen en door het Orgaan voor geschillenbeslechting             opzeggingstermijn niet te moeten naleven. Daarop sloten
(DSB) toegestane vergeldingsmaatregelen vanwege de vaststel-             verweerster en verzoeker een overeenkomst volgens welke de
ling door de Europese Gemeenschap van een regeling voor de               EIB J.-P. Seiller een bepaald bedrag zou betalen „bij wege
invoer van bananen die als strijdig met de GATT en de GATS               van vergelijk ter algehele en forfaitaire voldoening van alle
is te beschouwen, de markt van de Verenigde Staten volledig              contractuele of niet-contractuele rechten of vorderingen die u
is afgesloten, zodat hoge kapitaalinvesteringen die specifiek op         heden jegens de Bank of jegens andere communautaire organen
de behoeften van die markt toegespitst waren, waardeloos zijn            hebt of kunt hebben”.
geworden. Vaststaand feit is dat deze sancties thans meer dan
18 maanden lang zijn toegepast op verzoeksters producten, in
de vorm van een heffing van 100 % ad valorem.                            Verzoeker stelt, dat zijn instemming met die overeenkomst
                                                                         ongeldig was omdat hij bij de ondertekening ervan niet over
                                                                         alle inlichtingen beschikte om volledig te zijn geïnformeerd.
Verzoekster stelt dat de instandhouding door de Gemeenschap              Zo was de vergoeding voor zijn pensioenrechten niet begrepen
van een onwettige bananenregeling haar ernstige schade heeft             in het bedrag dat hem is betaald.
berokkend, die de Gemeenschap gehouden is te vergoeden
krachtens artikel 288, tweede alinea, EG. Tot staving van deze
vordering voert verzoekster aan, dat de haar toegebrachte                Verzoeker brengt de in april 1993 ondertekende overeenkomst
schade het rechtstreeks gevolg is van het onwettig verzuim               ter algehele voldoening van zijn rechten derhalve opnieuw in
van de Gemeenschap om haar internationale verplichtingen                 het geding.
na te komen.
Beroep, op 27 december 2000 ingesteld door J.-P. Seiller                         Beroep, op 28 december 2000 ingesteld door
               tegen Europese Investeringsbank                                       M. Gonçalves tegen Europees Parlement
                         (Zaak T-385/00)                                                          (Zaak T-386/00)
                           (2001/C 61/41)
                                                                                (2001/C 61/42)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2000 beroep tegen Europese                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Investeringsbank ingesteld door J.-P. Seiller, wonende te                schappen is op 28 december 2000 beroep tegen Europees
Luxemburg, vertegenwoordigd door D. Chouamier, advocaat                  Parlement ingesteld door M. Gonçalves, wonende te Brussel,
te Parijs, en L. Thielen, advocaat te Luxemburg.                         vertegenwoordigd door L. Tinti, advocaat te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 24.2.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 61/23
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het besluit van de jury van intern             —     de bestreden beschikking nietig te verklaren en in te
     vergelijkend onderzoek B/172, dat is ingeleid bij een                    trekken;
     in „sommaire nr. 31/99” gepubliceerde aankondiging,
     houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie;
                                                                        —     subsidiair, de bestreden beschikking nietig te verklaren en
—    nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van                de Commissie te gelasten uitsluitend de kosten bedoeld
     de lijst van geschikte kandidaten, alsmede elk ander op                  in factuur Linguistlink Ltd 67/91 (LIT. 11 900 000) van
     die besluiten gebaseerd besluit van de tegenpartij;                      financiering uit te sluiten, de rechtmatigheid van de
                                                                              andere kosten te erkennen en de betaling daarvan goed te
                                                                              keuren;
—    het Europees Parlement in de kosten te verwijzen.
                                                                        —     de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Regle-
                                                                              ment voor de procesvoering in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen de weige-
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
ring van de jury van intern vergelijkend onderzoek B 7/172
om haar tot het examen van dat vergelijkend onderzoek toe te
laten. Zij is van mening dat zij aan alle voorwaarden voor              Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van
toelating voldoet.                                                      directoraat-generaal XIX Begrotingen van 10 oktober 2000,
                                                                        nr. BUDG/G2/CBI-D(2000)96003569, waarbij om terugbeta-
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij:                       ling is verzocht van de uitgaven betreffende financieringscon-
                                                                        tract B4/91/3046/11396 van 20 december 1991 ten gunste
—    schending van artikel 25 van het Statuut;                          van het verzoekende comité. Dit financieringscontract betrof
                                                                        de organisatie van een internationale studieconferentie over de
                                                                        „Gevolgen van de luchtvervuiling voor het klimaat en de
—    schending van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut als        plantengroei”.
     gevolg van een kennelijk verkeerde beoordeling;
—    niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het               Verzoeker stelt in dit verband:
     beginsel van goed bestuur.
                                                                        —     de conferentie te Taormina van 26 tot 29 september
                                                                              1991 heeft een normaal verloop gekend;
                                                                        —     De kosten werden geraamd op LIT. 718 462 500 (BTW
                                                                              inbegrepen);
                                                                        —     Onmiddellijk na de conferentie zijn alle desbetreffende
Beroep, op 28 december 2000 ingesteld door het organi-                        documenten verloren gegaan in een brand van de kanto-
serend comité van de internationale conferentie over de                       ren van de vennootschap die met de organisatie van de
„Gevolgen van de luchtvervuiling voor het klimaat en de                       conferentie was belast. Wegens dit geval van overmacht
     plantengroei” tegen Commissie van de Europese                            was het organiserend comité in de onmogelijkheid de
                      Gemeenschappen                                          originelen van de boekhoudkundige stukken over te
                                                                              leggen en zag het zich genoopt andere stukken op te
                       (Zaak T-387/00)                                        maken;
                        (2001/C 61/43)                                  —     Nadat het van de Commissie opmerkingen had gekregen,
                                                                              stuurde het comité documenten op die zijns inziens ruim
                                                                              volstonden om de kosten te bewijzen en te verantwoor-
                                                                              den; daarop heeft de Commissie twee jaar lang van zich
                      (Procestaal: Italiaans)                                 niet laten horen, wat bij het comité het gewettigd
                                                                              vertrouwen heeft doen ontstaan dat de stukken waren
                                                                              aanvaard en dat de Commissie van terugvordering afzag;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 december 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door het organi-               —     Tot zijn grote verbazing heeft het comité moeten vaststel-
serend comité van de internationale conferentie over de                       len, dat voormeld DG opnieuw de kosten terugvordert,
„Gevolgen van de luchtvervuiling voor het klimaat en de                       volgens verzoeker zonder motivering en zonder vooraf-
plantengroei”, vertegenwoordigd door P. Grassi en G. Russo,                   gaande beschikking houdende annulering van de financie-
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           ring.


title: Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door D. G. Gage en D. J. Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-108/95)

text:
12 . 8 . 95             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/29
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                         van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door B. L. Lay, vertegenwoordigd door R.                   Gemeenschappen door D. G. Gage en D. J. Gage , vertegen
Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van Dawson & Co . te                 woordigd door R. Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van
Londen .                                                                  Dawson & Co . te Londen .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
— vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot               — vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      het verzoek van verzoeker om voor hemzelf en de groep                   waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot
      SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref                     het verzoek van verzoekers om voor henzelf en de groep
      fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,                   SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref
      nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde               fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,
      beschikking nietig te verklaren ;                                       nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde
                                                                              beschikking nietig te verklaren;
— vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde               — vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
                                                                              hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde
      vergoeding voor verzoeker en de groep SLOM 3
                                                                              ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
      producenten wordt voorzien;
                                                                              vergoeding voor verzoekers en de groep SLOM
— verweerders in de kosten te verwijzen .                                     3-producenten wordt voorzien;
Middelen en voornaamste argumenten                                        — verweerders in de kosten te verwijzen .
Verzoeker, een SLOM 3-melkproducent, klaagt erover dat
de gemeenschapsinstellingen voor deze categorie melkpro                  Middelen en voornaamste argumenten
ducenten niet hebben voorzien in een soortgelijke vergoe
dingsregeling als voor SLOM 1 - en 2-producenten bij                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad (').                          met die in zaak T-107/95 .
Ingevolge Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 kunnen produ
centen aan wie overeenkomstig artikel 3 bis een specifieke
referentiehoeveelheid is toegewezen krachtens Verordening
( EEG ) nr. 2055/93 van de Raad ( 2 ), geen aanspraak maken
op vergoeding met betrekking tot de hun toegekende SLOM
3-quota .
                                                                          Beroep, op^ 8 mei 1995 ingesteld door P. Dethlefs en 38
De uitsluiting van de categorie SLOM 3-producenten vormt                  anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
volgens verzoeker een ernstige schending van het gewettigd                             van de Europese Gemeenschappen
vertrouwen, dat voor de periode vanaf het verstrijken van de
niet-leveringsverbintenis tot aan de toekenning van een                                          ( Zaak T-l 12/95 )
SLOM 3-quotum een vergoeding zou worden toegekend .                                                 ( 95/C 208/63 )
Het verzuim om een vergoedingsregeling te treffen is in strijd
met de Gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake eerbie
diging van de eigendom en non-discriminatie tussen gelijk                                      (Procestaai: Duits)
waardige producenten .
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
(') PB nr . L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 .                            schappen is op 8 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
( 2 ) PB nr . L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 8 .
                                                                          de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen door P. Dethlefs en 38 anderen, te Groven
                                                                          ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
                                                                          Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schultze en W.
                                                                          Haneklaus, advocaten te Münster ( Bondsrepubliek Duits
Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door D. G. Gage en D. J.               land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                  Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des Bains 14a .
                    Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-108/95 )                                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                            ( 95/C 208/62 )
                                                                          — verweerders hoofdelijk te veroordelen, aan verzoekers
                        (Procestaai: Engels)                                  ook voor de periode tussen het verstrijken van de
                                                                              acceptatietermijn van twee maanden, bedoeld in arti
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      kel 14 van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 van de Raad
schappen is op 25 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad                      van 22 juli 1993 , en 3 augustus 1994 ( respectievelijk


title: Zaak T-747/14: Beroep ingesteld op 5 november 2014 — Merck/BHIM — Nestlé (HEALTHPRESSO)

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/32

         Beroep ingesteld op 5 november 2014 — Merck/BHIM — Nestlé (HEALTHPRESSO)
   (Zaak T-747/14)
   (2014/C 462/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Best, U. Pfleghar en S. Schäffner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Société de Produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „HEALTHPRESSO” — aanvraag nr. 1 0 0 03  028

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 augustus 2014 in zaak R 1880/2013-1

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing voor zover de kamer van beroep de oppositie heeft toegewezen en de gemeenschapsmerkaanvraag heeft afgewezen voor waren van klasse 30;

               —

               afwijzing van oppositie nr. B 1 1 91  607;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 96, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.