title: Zaak C-463/02: Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
C 55/10                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
Artikel 20 van decreto legislativo nr. 18/99 verwijst naar                   — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
arbeidsovereenkomsten in het kader van verschillende organi-                 toegevoegde waarde: uniforme grondslag, door geen
satorische structuren of contractuele voorwaarden die op                     BTW te heffen over de steun die wordt uitgekeerd
19 november 1998 van kracht waren. Die overeenkomsten                        overeenkomstig verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad
betreffen het personeel van de zelfafhandelende gebruikers, dat              van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke
verschilt van het personeel dat in de richtlijn wordt gede-                  ordening der markten in de sector gedroogde voeder-
finieerd. zij blijven van kracht en ongewijzigd tot hun verval-              gewassen ( 2);
dag, maar mogen niet meer dan zes jaar duren. In werkelijkheid
zijn de ondernemingen met „verschillende organisatorische
                                                                      2.     het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
structuren” in de praktijk gemachtigd als zelfafhandelaars op te
treden, samen met andere zelfafhandelaars en dienstverleners.
De richtlijn geeft duidelijke definities van grondafhandelings-       Middelen en voornaamste argumenten
diensten, verleners van diensten aan derden en zelfafhandelen-
de gebruikers. De subjecten die niet aan de in artikel 2, sub f,
bepaalde criteria voor zelfafhandeling voldoen, kunnen enkel
als verleners van diensten aan derden optreden. Bovendien             De drie voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat steun
                                                                      in de belastbare grondslag moet worden opgenomen, zijn
stellen de artikelen 7, lid 2, en 11, lid 2, van de richtlijn de
specifieke procedures vast die moeten worden gevolgd voor             vervuld. Uit verordening nr. 603/95 volgt duidelijk, dat alleen
de aanstelling van zelfafhandelaars en verleners van diensten         ondernemingen die verse voedergewassen verwerken steun
                                                                      kunnen ontvangen, en niet de producenten van verse voeder-
aan derden. In het licht van deze overwegingen lijken de
bepalingen van artikel 20 in strijd met die verplichtingen.           gewassen, alsmede dat de verwerkende bedrijven zowel ver-
                                                                      koopovereenkomsten sluiten met de bedrijven die gedroogde
                                                                      voedergewassen verbruiken (levering van goederen) als verwer-
                                                                      kingsovereenkomsten met de producenten van verse voeder-
( 1) PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36.                                gewassen (verrichting van diensten). In casu lijdt het geen
( 2) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
                                                                      twijfel, dat het interventieorgaan dat overeenkomstig verorde-
( 3) PB L 201 van 17.7.1998, blz. 88.
( 4) PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.                                  ning nr. 603/95 steun uitkeert, derde is ten opzichte van het
                                                                      verwerkende bedrijf en de koper en dat deze interventie
                                                                      geschiedt overeenkomstig de procedure voor de toekenning
                                                                      van overheidssteun.
                                                                      Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn zou te eng
                                                                      worden uitgelegd, indien voor de maatstaf van heffing van
                                                                      BTW enkel rekening zou worden gehouden met subsidies die
Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie                  onafhankelijk van de prijs van een product worden berekend.
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       Door de algemene verwijzing naar „subsidies die rechtstreeks
                              Zweden                                  met de prijs van de [belastbare] handelingen verband houden”
                                                                      heeft de gemeenschapswetgever alle steun die rechtstreeks
                                                                      gekoppeld is aan de prijs van een product, dat wil zeggen
                        (Zaak C-463/02)                               subsidies die de omvang van de tegenprestatie van de leveran-
                                                                      cier rechtstreeks beïnvloeden, in de maatstaf van heffing voor
                                                                      de BTW willen betrekken. Die subsidies moeten op hun beurt
                         (2003/C 55/18)                               rechtstreeks gekoppeld zijn aan of een oorzakelijk verband
                                                                      hebben met nauwkeurig opgegeven of kwantificeerbare le-
                                                                      veringen van goederen of diensten, dat wil zeggen de subsidies
                                                                      moeten zijn uitgekeerd voor goederen of diensten die daadwer-
                                                                      kelijk op de markt zijn gebracht. De subsidie heeft rechtstreekse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            invloed op de verkoopprijs van de producent. Dat zij in de
op 23 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                 maatstaf van heffing voor de BTW moet worden betrokken
Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 volgt duidelijk uit een niet-restrictieve uitlegging van artikel 11,
vertegenwoordigd door E. Traversa en K. Simonsson als                 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn en het algemene doel van
gemachtigden.                                                         dit artikel, te weten het heffen van belasting op alles wat de
                                                                      leverancier als tegenprestatie verkrijgt, ongeacht van wie, voor
                                                                      het leveren van goederen of diensten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden niet heeft           (1 ) PB L 145, blz. 1.
       voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krach-         (2 ) PB L 63, blz. 1.
       tens artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1)
       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
       van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting


title: Zaak T-572/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Aldi/BHIM — Rouard (GOURMET)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/64

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Aldi/BHIM — Rouard (GOURMET)
   (Zaak T-572/15)
   (2015/C 389/72)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pierre-André Rouard (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „GOURMET” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 0 5 09  446

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 juli 2015 in zaak R 1985/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 63 van verordening nr. 207/2009 in samenhang met regel 20, lid 7, van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-433/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Richtlĳn 92/100/EEG — Auteursrecht — Vergoeding voor auteurs bĳ openbare uitlening van hun literair of artistiek werk")

text:
C 289/10                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               29.11.2003
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/31/EG
      van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van
      afvalstoffen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië           (1) PB C 19 van 25.1.2003.
      en Noord-Ierland de krachtens artikel 18 van deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      Ierland wordt verwezen in de kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 19 van 25.1.2003.
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                                                                              in zaak C-29/03: Commissie van de Europese Gemeen-
                      ARREST VAN HET HOF                                      schappen tegen Instituto Tecnológico para a Europa
                                                                                Comunitária (ITEC) (1)
                              (Zesde kamer)
                                                                              („Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van contract — Te-
                         van 16 oktober 2003                                      rugvordering van voorschotten — Verstekprocedure”)
in zaak C-433/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                                      (2003/C 289/19)
               schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/100/EEG — Auteursrecht
— Vergoeding voor auteurs bij openbare uitlening van hun                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                      literair of artistiek werk”)                                                      dentie van het Hof)
                            (2003/C 289/18)
                                                                              In zaak C-29/03, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                             (Procestaal: Frans)                              pen (gemachtigden: G. Braga da Cruz en C. Giolito) tegen
                                                                              Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    een particuliere instelling gevestigd te Lissabon (Portugal),
                            dentie van het Hof)                               betreffende een beroep van de Commissie van de Europese
                                                                              Gemeenschappen krachtens artikel 238 EG, strekkende tot
                                                                              terugbetaling van 62 236,65 euro die zij heeft betaald in het
                                                                              kader van de uitvoering van contract nr. IN10278I 20364/0,
In zaak C-433/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      vermeerderd met moratoire interesten, heeft het Hof (Derde
pen (gemachtigde: K. Banks) tegen Koninkrijk België (gemach-                  kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
tigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te stellen                 sident, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
dat het Koninkrijk België, door de bepalingen inzake het                      rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
openbare uitleenrecht van richtlijn 92/100/EEG van de Raad                    16 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het                        als volgt:
uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van
intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 61), niet toe te passen,
de krachtens de artikelen 1 en 5 van deze richtlijn op hem                    1)    Veroordeelt het Instituto Tecnológico para a Europa Comunitá-
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                            ria (ITEC) tot terugbetaling aan de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen van 62 236,65 euro, vermeerderd met mo-
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
president, R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris                        ratoire interesten tegen de Portugese wettelijke rentevoet, tot
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                    30 april 2003 te berekenen overeenkomstig Portaria nr. 263/
griffier: R. Grass, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen                           99 van 12 april 1999 en vanaf 1 mei 2003 overeenkomstig
                                                                                Portaria nr. 291/2003 van 8 april 2003, totdat de schuld
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                volledig is voldaan.
1)    Door de bepalingen inzake het openbare uitleenrecht van                 2)    Verwijst het Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária
      richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992                         (ITEC) in de kosten.
      betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde
      naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom niet
      toe te passen, is het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 1     (1) PB C 70 van 22.3.2003.
      en 5 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.


title: Zaak C-249/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tartu Ringkonnakohus (Republiek Estland) op 7 juli 2009 — Novo Nordisk A/S/Ravimiamet

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tartu Ringkonnakohus (Republiek Estland) op 7 juli 2009 — Novo Nordisk A/S/Ravimiamet
   (Zaak C-249/09)
   2009/C 220/44
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Novo Nordisk A/S

      Verwerende partij: Ravimiamet

      Prejudiciële vragen

               a)

               Moet artikel 87, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (zoals gewijzigd en aangevuld) aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op aan medische tijdschriften of andere wetenschappelijke werken ontleende citaten die worden gebruikt in geneesmiddelenreclame die is gericht op personen die gerechtigd zijn om dat geneesmiddel voor te schrijven?

               b)

               Moet artikel 87, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (zoals gewijzigd en aangevuld) aldus worden uitgelegd dat het verbiedt, in reclame voor een geneesmiddel uitspraken op te nemen die in tegenspraak zijn met de samenvatting van de kenmerken van het product, maar niet de verplichting oplegt dat alle in de reclame voor het geneesmiddel opgenomen uitspraken in de samenvatting van de kenmerken van het product voorkomen of uit die samenvatting kunnen worden afgeleid?

      (1)  PB L 311, blz. 67.


title: Beroep, op 23 juni 1997 ingesteld door P. Godts tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-185/97)

text:
16 . 8 . 97          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/37
Tenslotte komt de Regeling 1997 volledig ten goede aan              16 maart 1994 ), geen garantie kon worden gegeven
de betrokken Franse producenten en hun leveranciers, die            omtrent een latere verlenging van zijn overeenkomst. Het
reeds in aanzienlijke mate hebben geprofiteerd van de               onderhavige beroep is ingesteld wegens de afwijzing van
maatregelen die in december 1996 onwettig en onverenig             verzoekers verzoek om toepassing van het eerdere beleid
baar zijn verklaard ( maar nog steeds van kracht zijn ).            van de Commissie dienaangaande, dat was neergelegd in
Frankrijk heft derhalve discriminerende belasting op de             het besluit van 18 maart 1992 volgens hetwelk de duur
ingevoerde productie en voor de Regeling 1997 kan bijge            van de overeenkomsten van tijdelijk functionaris tot maxi
volg geen vrijstelling krachtens artikel 92, lid 3 , onder c ),     maal vijf jaar kon worden verlengd.
worden verleend .
                                                                    Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de navolgende
In al deze opzichten is de Commissie derhalve de krach             middelen aan :
tens artikel 190 van het Verdrag op haar rustende ver
plichting om haar beschikkingen met voldoende redenen te
omkleden, niet nagekomen .                                          — schending van de zorgplicht;
                                                                    — schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen
                                                                        en niet-terugwerkende kracht, alsmede niet-tegenwer
                                                                        pelijkheid van het besluit van de Commissie van
                                                                        16 maart 1994 . Hij verklaart dienaangaande, dat vol
Beroep, op 23 juni 1997 ingesteld door R Godts tegen                    gens dit besluit de nieuwe overeenkomsten, als bewa
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                       rende maatregel en in afwachting van een definitieve
                       ( Zaak T-185/97)                                 beslissing over de wijziging van het beleid inzake tijde
                                                                        lijke functionarissen, moeten worden gesloten voor
                         ( 97/C 252/79 )
                                                                        drie jaar zonder garantie van een verlenging van de
                      (Procestaai: Frans)                               overeenkomsten of van de mogelijkheid om deel te
                                                                        nemen aan een intern vergelijkend onderzoek . Voor
                                                                        zover dit besluit een beperking inhoudt van de rechten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 23 juni 1997 beroep tegen Com                     die de tijdelijke functionarissen volgens de door de
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door R                  Commissie in 1993 gepubliceerde aankondigingen van
                                                                        selectie bezitten, zou het evenwel niet aan verzoeker
Godts, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende                 kunnen worden tegengeworpen;
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange
30 .                                                                — schending van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                        doordat in het onderhavige geval de in het besluit van
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                      de Commissie van 18 maart 1992 vervatte beginselen
                                                                        onverminderd worden toegepast op de vóór 16 maart
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  1994 aangeworven tijdelijke functionarissen, maar niet
     1 augustus 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing                  op de tijdelijke functionarissen die na deze datum zijn
     van verzoekers verzoek om in aanmerking te komen                   aangeworven . In redelijkheid kan evenwel niet worden
     voor een eventuele verlenging van de duur van zijn                 betwist, dat de vóór en de na deze datum aangeworven
     overeenkomst tot in totaal vijf jaar;                              personeelsleden zich objectief in dezelfde situatie
                                                                        bevinden . De meesten van hen zouden immers hebben
— onwettig te verklaren het besluit van de Commissie                    gesolliciteerd op dezelfde aankondigingen van selectie
     van 13 november 1996 voorzover daarbij de duur van                 waarin melding werd gemaakt van de mogelijkheid om
     alle overeenkomsten van tijdelijk functionaris in de zin           de duur van de overeenkomst tot vijf jaar te verlengen;
     van artikel 2, onder a ), van de Regeling andere perso
     neelsleden wordt beperkt tot drie jaar met de mogelijk        — schending van de artikelen 27 en 29 van het Statuut
     heid van verlenging met ten hoogste één jaar;                      voorzover de Commissie met haar nieuw beleid de
                                                                        kring van personen die zich voor vergelijkende onder
— verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.               zoeken voor aanstelling in vaste dienst kunnen aanmel
                                                                        den, heeft beperkt op een wijze die in strijd is met het
Middelen en voornaamste argumenten                                      belang van de dienst;
Verzoeker is in oktober 1994 als tijdelijk functionaris in
dienst van verweerster getreden . Zowel in de aankondiging          — onwettigheid van het besluit van de Commissie van
van selectie, die in de Administratieve mededelingen van                13 november 1996 waarbij de duur van de overeen
10 september 1993 en in de pers is verschenen, als in de                komsten van tijdelijk functionaris wordt beperkt tot
informatie die hem over het Statuut en de wijze van aan                drie jaar met de mogelijkheid van verlenging met ten
werving van tijdelijke functionarissen is verstrekt, zou uit           hoogste één jaar. Volgens verzoeker heeft verweerster
                                                                        met dat besluit verzaakt aan het haar door artikel 8
drukkelijk zijn bepaald , dat de tot drie jaar beperkte duur
van de overeenkomsten tot vijf jaar kon worden verlengd .               van de Regeling andere personeelsleden verleende recht
Bij brieven van 23 en 30 september 1994 heeft de Com                   om overeenkomsten tot aanstelling voor onbepaalde
missie verzoeker er evenwel op gewezen, dat gelet op het                tijd te sluiten .
beleid die zij zich terzake van tijdelijke functionarissen
had voorgenomen ( toezeggingen van 23 februari en


title: Zaak C-345/07: Beschikking van de president van het Hof van 12 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/32

         Beschikking van de president van het Hof van 12 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-345/07) (1)

   (2008/C 64/49)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak F-3/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van  15 mei 2006  — Schmit/Commissie (Ambtenaren — Bevordering — Beoordeling — Klachttermijn — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 mei 2006 — Schmit/Commissie
   (Zaak F-3/05) (1)

   (Ambtenaren - Bevordering - Beoordeling - Klachttermijn - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 165/65)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Nadine Schmit (Ispra, Italië) (vertegenwoordigers: P.-P. Van Gehuchten, P. Jadoul en Ph. Reyniers, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   In de eerste plaats, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 december 2003 om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2003 niet te bevorderen, in de tweede plaats, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat voor de periode 2001-2002 geen loopbaanontwikkelingrapport behoefde te worden opgesteld over verzoeksters bekwaamheid, prestatievermogen en gedrag in de dienst en, in de derde plaats, een verzoek tot vergoeding van de schade die deze besluiten zouden hebben veroorzaakt
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005 (zaak aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nummer T-419/04 en bij beschikking van 15 december 2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-235/09: Beroep ingesteld op 17 juni 2009 — Commissie/Edificios Inteco

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/33

         Beroep ingesteld op 17 juni 2009 — Commissie/Edificios Inteco
   (Zaak T-235/09)
   2009/C 220/70
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: G. Valero Jordana, gemachtigde)

      Verwerende partij: Edificios Inteco, SL (Valladolid, Spanje)

      Conclusies

               —

               verweerster veroordelen tot terugbetaling aan verzoekster van een bedrag van 157 238,07 EUR, vermeerderd met de tot 1 juni 2009 verschuldigde interesten ten belope van 81 686,22 EUR en met interesten ten belope van 21,73796 EUR per dag vertraging vanaf 2 juni 2009 tot de datum waarop de schuld volledig is terugbetaald.

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie vordert gedeeltelijke terugbetaling van de bedragen die aan Edificios Inteco, S.L. zijn voorgeschoten in het kader van een overeenkomst betreffende het project „Energy — Comfort 2000 Phase I”, die betrekking had op de bouw van een commercieel centrum in de stad Valladolid (Spanje) en die werd opgezegd door de Commissie.
   Ter ondersteuning van haar vordering betoogt verzoekster dat verweerster haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen.


title: Zaak C-240/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Najvyšší súd (Slowakije) op 3 juli 2009 — Lesoochranárske zoskupenie VLK/Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Najvyšší súd (Slowakije) op 3 juli 2009 — Lesoochranárske zoskupenie VLK/Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky
   (Zaak C-240/09)
   2009/C 233/05
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd (Slowakije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lesoochranárske zoskupenie VLK

      Verwerende partij: Ministerstvo životného prostredia Slovenskej republiky

      Prejudiciële vragen

               1.

               Erop gelet dat de door het Verdrag van Aarhus nagestreefde hoofddoelstelling erin bestaat de traditionele definitie van procesbevoegdheid zodanig te wijzigen dat de status van partij bij de procedure ook wordt toegekend aan het publiek, of het belanghebbende publiek, kan dan worden erkend dat artikel 9, en meer bepaald artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus de rechtstreekse werking van internationale verdragen heeft („self-executing” is) in de omstandigheid dat de Europese Unie op 17 februari 2005 tot dat internationale verdrag is toegetreden maar tot op heden geen regelgeving tot omzetting van dat Verdrag in gemeenschapsrecht heeft vastgesteld?

               2.

               Kan worden erkend dat artikel 9, en meer bepaald artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus, dat onderdeel is geworden van het gemeenschapsrecht, de rechtstreekse toepasselijkheid of de rechtstreekse werking van gemeenschapsrecht als bedoeld in de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie heeft?

               3.

               Indien het antwoord op de eerste of de tweede vraag bevestigend luidt, kan artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus, gelet dat de door dit Verdrag nagestreefde hoofddoelstelling, dan zo worden uitgelegd dat onder het begrip „handeling van een overheidsinstantie” ook het geven van beslissingen moet worden begrepen, dat wil zeggen dat het recht op toegang tot rechterlijke procedures intrinsiek ook het recht omvat om op te komen tegen de beslissing van een bestuursorgaan waarvan de onrechtmatigheid gelegen is in de gevolgen ervan voor het milieu?


title: Zaak C-144/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Maramureș — Roemenië) — Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 273 en 287 — Verplichting tot ambtshalve identificatie van een btw-plichtige — Belastbaarheid van diergeneeskundige diensten — Rechtszekerheidsbeginsel — Vertrouwensbeginsel]

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Maramureș — Roemenië) — Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș
   (Zaak C-144/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 273 en 287 - Verplichting tot ambtshalve identificatie van een btw-plichtige - Belastbaarheid van diergeneeskundige diensten - Rechtszekerheidsbeginsel - Vertrouwensbeginsel])
   (2015/C 294/09)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Maramureș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei

      Verwerende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca prin Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș

      Dictum

               1)

               Artikel 273, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/162/EU van de Raad van 22 december 2009, verplicht de lidstaten niet een belastingplichtige ambtshalve te identificeren voor de belasting over de toegevoegde waarde op de enkele grondslag van belastingaangiften, anders dan voor deze belasting, zelfs indien op grond daarvan vastgesteld had kunnen worden dat deze belastingplichtige de vrijstellingsdrempel voor deze belasting heeft overschreden.

               2)

               Het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel staan er niet aan in de weg dat een belastingdienst beslist dat diergeneeskundige diensten in omstandigheden als in het hoofdgeding aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen zijn, mits deze beslissing is gegrond op duidelijke regels en de praktijk van deze dienst bij een voorzichtige en bezonnen marktdeelnemer geen redelijk vertrouwen heeft gewekt dat deze diensten niet belastbaar waren, hetgeen aan de verwijzende rechter ter beoordeling staat.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak C-247/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/35/EG — Opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu — Inspraak van het publiek — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-247/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/35/EG - Opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu - Inspraak van het publiek - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2009/C 19/05)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: V. Jackson, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the Home Department, ex parte: Mann Singh Shingara (Zaak C-65/95)

text:
24 . 6 . 95            LNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/11
op 31 december 1992 ( Richtlijn 92/35/EEG) en 1 januari                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
1993 ( Richtlijn 92/40/EEG ).                                             beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1 . ( 1 ) Hebben de woorden „ de mogelij kheden van beroep
( ! ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .                                  die openstaan voor de eigen onderdanen tegen
(2 ) PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz . 1 .                                    bestuursrechtelijke besluiten " in artikel 8 van
                                                                                Richtlijn 64/22 1/EEG van de Raad van 25 februari
                                                                                1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelin
                                                                                gen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien
                                                                                van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd
Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de                             zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                             veiligheid en de volksgezondheid O betrekking op
                                                                                a ) specifieke beroepsmogelijkheden die openstaan
                          ( Zaak C-118/95 )
                                                                                tegen beslissingen betreffende de toegang tot het
                              ( 95/C 159/22 )                                       land van eigen onderdanen van de betrokken Staat
                                                                                ( in casu, een beroep bij een „ immigration adjudi
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          cator "), dan wel b ) uitsluitend op beroepsmogelijk
op 4 april 1 995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                        heden die openstaan tegen handelingen van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                               administratie in het algemeen (in casu, een verzoek
genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als                            om beroep in rechte — „judicial review " — te
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                            mogen instellen )?
G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                                         ( 2 ) Indien op vraag ( 1 ) moet worden geantwoord met
                                                                                antwoord a ), betreft het citaat uit artikel 8 van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   Richtlijn 64/221/EEG dan uitsluitend de beroeps
                                                                                mogelijkheden die openstaan voor de eigen onder
 1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                         danen van de betrokken Staat in identieke omstan
       binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech                    digheden (in casu, weigering van toegang om
       telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het                   redenen van nationale veiligheid ), of betreffen zij
       volgen van Richtlijn 92/33/EEG betreffende het in de                         eveneens de specifieke beroepsmogelijkheden die in
       handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van                           analoge of soortgelijke omstandigheden openstaan
       groentegewassen, met uitzondering van zaad O en                              voor de eigen onderdanen van de betrokken Staat;
       Richtlijn 92/34/EEG betreffende het in de handel                             zo ja , in hoeverre moeten de omstandigheden
       brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede                        gelijksoortig of analoog zijn ?
       van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden
       gebruikt ( 2 ), de krachtens het EG-Verdrag op haar                2 . Gelet op het antwoord op vraag 1 , wanneer een
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                             Gemeenschapsonderdaan de toegang tot het Verenigd
                                                                              Koninkrijk wordt geweigerd om redenen van nationale
 2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de                 veiligheid, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan inge
       procedure .                                                            volge artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG een recht van
                                                                               beroep bij de „ immigration adjudicator ", voor zover de
 Middelen en voornaamste argumenten                                           relevante bepalingen van het nationale recht aldus
                                                                              moeten worden uitgelegd, dat een Brits onderdaan die
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                       de toegang tot het Verenigd Koninkrijk wordt gewei
 die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken                 gerd om redenen van nationale veiligheid, een recht heeft
 op 31 december 1992 .                                                         om beroep in te stellen teneinde het bewijs van zijn Britse
                                                                               nationaliteit te leveren, zodat hij het recht heeft het
 (!) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 1 .                               Verenigd Koninkrijk binnen te komen, ook wanneer zijn
 ( 2 ) PB nr. L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz. 10 .                              aanwezigheid aldaar om redenen van nationale veilig
                                                                               heid ongewenst is ?
                                                                          3 . Is het eerste zinsdeel van artikel 9 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                               64/221 /EEG ( Bij ontstentenis van mogelijkheden van
                                                                               gerechtelijk beroep of indien dit beroep slechts betrek
                                                                               king heeft op de wettigheid van het besluit of indien dit
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                           beroep geen opschortende werking heeft) eveneens van
 Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing                  toepassing op artikel 9 , lid 2 ?
 in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the
       Home Department, ex parte: Mann Singh sVngara                      4. Wanneer is besloten een Gemeenschapsonderdaan de
                            ( Zaak C-65/95 )
                                                                               toegang tot het grondgebied van een andere dan zijn
                                                                               eigen Lid-Staat te ontzeggen om redenen van openbare
                               ( 95/C 159/23 )                                 orde of openbare veiligheid, en de Gemeenschapsonder
                                                                               daan dat grondgebied heeft verlaten zonder aldaar
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij                   beroep in rechte te hebben ingesteld of om een advies
 beschikking van 3 februari 1995 , ingekomen ter griffie van                   van de bevoegde instantie te hebben verzocht overeen
 het Hof van Justitie op 13 maart 1 995 , in het geding tussen                 komstig artikel 8 of 9 van Richtlijn 64/221/EEG van de
 The Queen en Secretary of State for the Home Department,                      Raad, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan het recht
 ex parte : Mann Singh Shingara, het Hof van Justitie van de                   de zaak voor te leggen aan de onafhankelijke bevoegde
 ---pagebreak--- Nr . C 159/12           [ NL 1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 6 . 95
       instantie als bedoeld in artikel 9, lid 2, wanneer hij de           [Het gaat om de gevallen waarin op de Lid-Staat de
       betrokken Lid-Staat naderhand opnieuw binnenkomt of                 „ verplichting " ( volgens de Corte Costituzionale een „ pre
       wil binnenkomen, wat een van de volgende punten                     ciso obbligo " ( welbepaalde verplichting ): zie arrest Corte
       betreft :                                                           Costituzionale van (4 juli ) 11 juli 1989, nr . 389 , rechtsover
                                                                           weging 4, laatste alinea ) rust om met het Gemeenschaps
       a ) de afwijzing van een verzoek om een verblijfsver               recht strijdige bepalingen uit zijn nationale rechtsorde te
           gunning;                                                        weren ( zie in verband met die verplichting het arrest van het
           of                                                              Hof van Justitie van 24 maart 1988 , zaak 104/86 , Jurispr .
                                                                           1988 , blz . 1799 ). Deze verplichting is door het Hof van
       b ) de afwijzing van een verzoek om toelating tot het               Justitie „ meermaals " beklemtoond .]
           land;
           of                                                              Vraag 2
       c ) een beslissing tot verwijdering van het grondge                Verdraagt een nationale bepaling die zonder motivering het
           bied ?                                                          verlenen van een volledige categorie, ook uit financieel
                                                                           oogpunt, belangrijke diensten voorbehoudt voor „ vennoot
5 . Zijn de antwoorden op vraag 4 verschillend naarge                     schappen " zonder winstoogmerk, zich met artikel 58 van
       lang:                                                               het EEG-Verdrag, voor zover daarin een onderscheid wordt
       a ) de aanvrager de betrokken Lid-Staat is binnengeko              gemaakt tussen „ vennootschappen met winstoogmerk " en
           men alvorens om een verblijfsvergunning te verzoe              „ vennootschappen zonder winstoogmerk "?
           ken;
                                                                           Vraag 3
       b ) de aanvrager van het grondgebied is verwijderd
           vooraleer hij om een verblijfsvergunning had ver               Verdraagt een nationale regeling zich met de artikelen 52,58
           zocht, dan wel nooit om een verblijfsvergunning                 en 59 van het Verdrag wanneer zij de uitoefening van een
           heeft verzocht;                                                 ondernemersactiviteit belemmert door een in een Lid-Staat
                                                                           gevestigde onderneming die zich in een andere Lid-Staat
      c ) het voortijdig vertrek het gevolg was van een bevel              wenst te vestigen in de zin van het Verdrag, de verplichting
           tot verwijdering van het grondgebied, dan wel van               op te leggen deze activiteit of wel in niet-economische vorm
           een bedreiging met arrestatie of verwijdering, en is            uit te oefenen — in welk geval zij een van de limitatief
           gevolgd door een besluit om hem de toegang tot het              opgesomde rechtsvormen dient aan te nemen welke niet
           land te ontzeggen ?
                                                                           voor het recht van vestiging in aanmerking komen —, of wel
f 1 ) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 850/64 .                         in economische vorm, in welk geval zij wordt verplicht
                                                                           prestaties te verrichten die normaliter ten laste van de
                                                                           openbare gezondheidsdiensten komen ?
                                                                           Vraag 4
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la
Lombardia van 2 maart 1995 om een prejudiciële beslissing                  Verdraagt een nationale regeling zich met artikel 59 van het
in het geding tussen Sodemare SA e.a., met Fermabel ASBL                   Verdrag wanneer volgens de in het nationale recht bepaalde
             als interveniënte, en Regione Lombardia                       modaliteiten de gebruikers van bijstandsdiénsten, die vol
                             ( Zaak C-70/95 )                              gens het nationale recht mogen kiezen tot wie zij zich voor
                               ( 95/C 159/24 )                             dergelijke diensten wenden, uitsluitend worden verwezen
                                                                           naar ondernemingen die enkel op grond van hun rechtsvorm
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                    van de Staat vergoeding krijgen voor de gezondheidsdien
heeft bij beschikking van 2 maart 1995 , ingekomen ter                     sten die alle erkende ondernemingen moeten verlenen,
griffie van het Hof van Justitie op 10 maart 1 995 , in het                waardoor de vraag naar de betrokken diensten naar
geding tussen Sodemare SA e .a ., met Fermabel ASBL als                    bepaalde dienstverrichters wordt geleid en de gebruiker geen
interveniënte, en Regione Lombardia , het Hof van Justitie                 echt vrije keuze meer heeft ?
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:                               Vraag 5
Vraag 1
                                                                           Is met de artikelen 3 , onder f), 5 , 85 en 86 , eventueel juncto
Moet een nationale bepaling die een „ binnen de werkings                  artikel 90 van het Verdrag, verenigbaar een regeling als die
sfeer " van de communautaire verdragen vallende materie                    waar het hier om gaat, welke via het in de nationale
regelt, doch volstrekt niet gemotiveerd is, naar Gemeen                   rechtsorde neergelegde mechanisme
schapsrecht onwettig worden geacht wegens strijdigheid
met artikel 190 van het EEG-Verdrag, zodat de nationale                    a ) alleen vennootschappen met een bepaalde rechtsvorm
rechter deze niet-gemotiveerde bepaling buiten toepassing                      toestaat zonder kosten voor de onderneming diensten te
moet laten in gevallen als het onderhavige, waarin de                          verlenen die accessoir zijn aan de diensten welke die
nationale bepaling tot een onduidelijke feitelijke situatie                    onderneming tegen vergoeding aanbiedt;
leidt doordat zij de betrokken justitiabelen in de onzeker
heid laat omtrent hun mogelijkheden om zich op het                         b ) alleen deze vennootschappen toestaat zich op de markt
Gemeenschapsrecht te beroepen ?                                                te profileren als een categorie van onderne


title: Zaak T-479/15: Arrest van het Gerecht van 14 september 2016 — Lotte/EUIPO — Kuchenmeister (KOALA LAND) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk KOALA LAND — Ouder nationaal woordmerk KOALA — Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag — Verwarringsgevaar — Normaal gebruik — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/39

         Arrest van het Gerecht van 14 september 2016 — Lotte/EUIPO — Kuchenmeister (KOALA LAND)
   (Zaak T-479/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk KOALA LAND - Ouder nationaal woordmerk KOALA - Gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag - Verwarringsgevaar - Normaal gebruik - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 392/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lotte Co. Ltd (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: M. Knitter en S. Schicker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Kuchenmeister GmbH (Soest, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Blumenthal, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 4 juni 2015 (zaak R 815/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Kuchenmeister en Lotte

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lotte Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 juli 1999 in zaak C-173/98 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Sebago Inc., Ancienne Maison Dubois et Fils SA tegen G-B Unic SA ("Merk - Uitputting van recht van merkhouder - Toestemming van houder")

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 246/7
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 1 juli 1999
                           van 1 juli 1999
                                                                           in zaak C-173/98 (verzoek van het Hof van Beroep
                                                                           te Brussel om een prejudiciële beslissing): Sebago Inc.,
                                                                           Ancienne Maison Dubois et Fils SA tegen G-B Unic SA (1)
in zaak C-155/98 P: S. C. Alexopoulou tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Merk — Uitputting van recht van merkhouder — Toestem-
                                                                                ming van houder”)
(„Hogere voorziening — Kennelijk ongegrond of niet-
ontvankelijk verklaard beroep — Ambtenaren — Indeling in                                             (1999/C 246/13)
                                rang”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (1999/C 246/12)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)                              In zaak C-173/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Hof van
                                                                           Beroep te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Sebago Inc., Ancienne Maison Dubois et Fils SA en G-B Unic
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- NV, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                          dentie van het Hof)                              artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad
                                                                           van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
                                                                           merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het
                                                                           Hof (Vijfde kamer) samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
In zaak C-155/98 P, S. C. Alexopoulou, ambtenaar van de                    kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gul-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                       mann (rapporteur) en D. A. O. Edward, rechters; advocaat
Brussel (België), vertegenwoordigd door O. Slusny, advocaat te             generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       op 1 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, betreffen-          als volgt:
de hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
kamer) van 13 februari 1998, Alexopoulou/Commissie (T-                     Artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
19/96, JurAmbt. blz. I-A-51 en II-117), strekkende tot vernie-             Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
tiging van die beschikking, andere partij bij de procedure:                merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte, moet
G. Valsesia en J. Currall), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-         aldus worden uitgelegd,
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho
de Almeida, C. Gulmann, L. Sevón (rapporteur) en M. Wathe-                — dat de aan het merk verbonden rechten slechts zijn uitgeput,
let, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Hol-               wanneer de producten in de Gemeenschap (in de Europese
stein, adjunct-griffier, op 1 juli 1999 een arrest gewezen                      Economische Ruimte sedert de inwerkingtreding van de Overeen-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             komst betreffende de Europese Economische Ruimte) in de
                                                                                handel zijn gebracht, en dat deze bepaling de lidstaten niet de
                                                                                mogelijkheid laat om in hun nationaal recht de uitputting van
1) Wijst de hogere voorziening af.                                              de aan het merk verbonden rechten vast te stellen voor producten
                                                                                die in derde landen in de handel zijn gebracht;
2) Verwijst S. C. Alexopoulou in de kosten.                                — dat er slechts toestemming is in de zin van artikel 7, lid 1, van
                                                                                deze richtlijn, wanneer de toestemming betrekking heeft op elk
                                                                                exemplaar van het product waarvoor de uitputting wordt
                                                                                aangevoerd.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Zaak T-907/16: Beroep ingesteld op 22 december 2016 — Schwenk Zement/Commissie

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/33

         Beroep ingesteld op 22 december 2016 — Schwenk Zement/Commissie
   (Zaak T-907/16)
   (2017/C 063/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schwenk Zement KG (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Soltész, M. Raible en G. Wecker, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren,

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht tegen besluit C (2016) 6591 final van de Commissie van 10 oktober 2016 (zaak M.7878 — HeidelbergCement/Schwenk/Cemex Hungary/Cemex Croatia [PB 2016, C 374, blz. 1]).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 1 van verordening (EG) nr. 139/2004 (1), al dan niet in samenhang met punt 147 van de geconsolideerde mededeling van de Commissie over bevoegdheidskwesties op grond van verordening (EG) nr. 139/2004 (hierna „geconsolideerde bevoegdheidsmededeling”)
               In het kader van dit eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie niet bevoegd is voor de beoordeling van de litigieuze concentratie. Zou verzoekster namelijk terecht niet als een betrokken onderneming zijn beschouwd, dan zouden de omzetdrempels van artikel 1 van verordening (EG) nr. 139/2004 niet zijn gehaald.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende motivering
               Met dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie weliswaar verwijst naar het bestaan van het uitzonderingsgeval van punt 147 van de geconsolideerde bevoegdheidsmededeling, maar niet heeft aangetoond dat aan de voorwaarden daarvoor daadwerkelijk is voldaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz 1).


title: Zaak F-30/16: Beroep ingesteld op 17 juni 2016 — ZZ en anderen/EIB

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/46

         Beroep ingesteld op 17 juni 2016 — ZZ en anderen/EIB
   (Zaak F-30/16)
   (2016/C 296/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en anderen (vertegenwoordiger: L.-Y. Levi)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten zoals vervat in de salarisafrekeningen over april 2016, waarbij de jaarlijkse salarisaanpassing voor 2016 is beperkt tot 0,6 %, en van de latere salarisafrekeningen alsmede, voor zover nodig, van de informatieve nota die de verwerende partij verzoekers op 8 maart 2016 heeft toegezonden en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die verzoekers zouden hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit vervat in verzoekers’ salarisafrekeningen over april 2016, waarbij de jaarlijkse aanpassing van het basissalaris voor 2016 is beperkt tot 0,6 %, en, dientengevolge, nietigverklaring van soortgelijke besluiten vervat in de latere salarisafrekeningen en, voor zover nodig, van de informatieve nota die de verwerende partij verzoekers op 8 maart 2016 heeft toegezonden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling ter vergoeding van de materiële schade (i) van het salarissaldo overeenkomende met de toepassing van de jaarlijkse aanpassing voor 2016, dat wil zeggen een verhoging van 2,3 % voor de periode van 1 januari 2016 tot en met 31 december 2016; (ii) van het salarissaldo overeenkomende met de gevolgen van de toepassing van de jaarlijkse aanpassing van 2,9 % voor 2016 op het bedrag van de salarissen die vanaf januari 2016 zullen worden betaald; (iii) van vertragingsrente over de verschuldigde salarissaldo’s tot aan de volledige betaling van de verschuldigde bedragen, waarbij het tarief van de toe te passen vertragingsrente moet worden berekend op basis van de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met drie punten en (iv) van een vergoeding voor het verlies aan koopkracht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan elke verzoeker van een bedrag van 1 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-255/02, H tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Blootstelling aan asbest — Beroepsziekte — Schade)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-255/02, H tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Blootstelling aan asbest - Beroepsziekte - Schade)
   (2004/C 314/40)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-255/02, H, ambtenaar van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Oetrange (Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door J. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot vergoeding van de lichamelijke, immateriële, professionele en financiële schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-102/03: Verzoek van het Tribunale di Brindisi — Ufficio per le indagini preliminari — van 14 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen G. Casale en G. E. Caroli

text:
26.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 101/29
Verzoek van het Tribunale di Brindisi — Ufficio per le                 3.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
indagini preliminari — van 14 januari 2003 om een                           bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken                    de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
                  tegen G. Casale en G. E. Caroli                           (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
                                                                            richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
                                                                            349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
                                                                            verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
                         (Zaak C-102/03)                                    heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
                                                                            van openbaarheid en getrouwe informatie die op de
                                                                            vennootschappen rusten, wanneer aanwijzingen zijn ver-
                                                                            strekt die, ofschoon bedoeld om de vennoten of het
                         (2003/C 101/49)                                    publiek te bedriegen met het oog op het maken van
                                                                            ongerechtvaardigde winst, het gevolg zijn van ramingen
                                                                            die, afzonderlijk beschouwd, een afwijking vertonen die
                                                                            een bepaalde drempel niet overschrijdt?
Het Tribunale di Brindisi — Ufficio per le indagini preliminari
— heeft bij beschikking van 14 januari 2003, ingekomen ter             4.   Moeten, los van de toegenomen grenzen of drempels, de
griffie van het Hof van Justitie op 5 maart 2003, in de aldaar              genoemde richtlijnen, en inzonderheid de bepalingen van
dienende strafzaken tegen G. Casale en G. E. Caroli, het Hof                artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag, de artikelen 2,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                     lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                      artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/
                                                                            660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/349 en 90/
                                                                            605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen
                                                                            een wet van een lidstaat, die de strafbaarheid uitsluit van
1.    Moeten, met betrekking tot de verplichting van de
                                                                            schendingen van de verplichtingen van openbaarheid en
      verschillende lidstaten om voor de in de Eerste en de
      Vierde richtlijn (68/151/EG (1) en 78/660/EG ( 2)) bedoel-            getrouwe informatie die op de vennootschappen rusten,
                                                                            wanneer de onjuistheden of de bedrieglijke weglatingen,
      de inbreuken „passende sancties” vast te stellen, deze
                                                                            of in ieder geval de mededelingen en informatie die geen
      richtlijnen, en inzonderheid de gecombineerde bepalin-
      gen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag tot                 getrouw beeld geven van het vermogen, de financiële
                                                                            positie en het resultaat van de vennootschap, het vermo-
      oprichting van de Europese Gemeenschap, de artikelen 2,
                                                                            gen of de financiële positie van de groep niet „aanzienlijk”
      lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en
                                                                            verdraaien (ofschoon het aan de nationale wetgever
      artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/
                                                                            wordt overgelaten, het begrip „aanzienlijke verdraaiing”
      660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/349/EG ( 3) en
      90/605/EG ( 4)), al dan niet aldus worden uitgelegd, dat              te bepalen)?
      die bepalingen zich verzetten tegen een wet van een
      lidstaat, die, door wijziging van de voorheen geldende
      strafregeling voor feiten in verband met vennootschap-
      pen, vastgesteld ter beteugeling van de schending van de         5.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
      verplichtingen die zijn opgelegd om het beginsel van                  bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
      openbare en getrouwe informatie van vennootschappen                   de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
      te beschermen, voorziet in een strafsysteem dat in                    (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
      concreto niet aan de criteria van doeltreffendheid, evenre-           richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
      digheid en afschrikkend karakter van de met het oog op                349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
      die bescherming vastgestelde sancties voldoet?                        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-
                                                                            ling van de schending van de op de vennootschappen
                                                                            rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe
2.    Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de                    informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de
      bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,             vennoten als van derden” te verdedigen, slechts aan
      de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn            vennoten en schuldeisers een vorderingsrecht toekent,
      (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde            zodat een veralgemeende en doeltreffende bescherming
      richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/             van derden onmogelijk wordt gemaakt?
      349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
      verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
      heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
      van openbaarheid en getrouwe informatie van bepaalde
      vennootschapsakten (waaronder de balans en de winst-             6.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
      en verliesrekening), wanneer de onjuiste mededeling of                bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
      de onthouden informatie leidt tot een afwijking van het               de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
      economische resultaat voor het boekjaar of een afwijking              (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
      van het netto maatschappelijk vermogen, die een bepaalde              richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
      procentuele drempel niet overschrijdt?                                349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
 ---pagebreak--- C 101/30                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                       26.4.2003
        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-                  afgelegd alsmede te voorkomen dat bewijs verloren gaat,
        ling van de schending van de op de vennootschappen                          maar óók en vooral ertoe strekt dat belanghebbenden
        rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe                        bij een eventueel naderhand bij de burgerlijke rechter
        informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de                           aanhangig te maken geding — degene die het aanspannen
        vennoten als van derden” te verdedigen, voorziet in een                     daarvan overweegt, degene die verwacht dat het tegen
        bijzonder      gedifferentieerd       vervolgbaarheids-       en            hem zal worden aangespannen, dan wel een derde die
        strafsysteem, dat strafbaarheid op klachte en zwaardere                     anderszins bij dat geding belang heeft — de gelegenheid
        en effectieve sancties voorbehoudt aan inbreuken die                        te bieden vooraf opheldering te verkrijgen omtrent de
        vennoten en schuldeisers schade toebrengen?                                 (hun wellicht nog niet precies bekende) feiten, zulks
                                                                                teneinde hen in staat te stellen hun positie beter te
                                                                                beoordelen, met name ook ten aanzien van de vraag
( 1) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968                       tegen wie het geding moet worden aangespannen?
     strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de
     lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van
     de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen         —      Zo ja, kan het dan gelden als een maatregel in de zin van
     te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen                  art. 24 EEX?
     als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te
     maken (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8).
( 2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de
     grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende
     de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222
     van 14.8.1978 blz. 11).
( 3) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op
     de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
     betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van
     18.7.1983, blz. 1).                                                                     Doorhaling van zaak C-435/01 ( 1)
( 4) Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990
     tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG
     betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde                               (2003/C 101/51)
     jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze
     richtlijnen (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
                                                                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 januari 2003 de
                                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-435/01 Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.
Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 12 de-
cember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                     (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
tussen St. Paul Dairy Industries N.V. en de vennootschap
             naar Belgisch recht Unibel Exser B.V.B.A.
                           (Zaak C-104/03)
                           (2003/C 101/50)
                                                                                Doorhaling van zaak C-324/02 ( 1)
Het Gerechtshof te Amsterdam heeft bij uitspraak van 12 de-
cember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                                          (2003/C 101/52)
op 6 maart 2003, in het geding tussen St. Paul Dairy Industries
N.V. en de vennootschap naar Belgisch recht Unibel Exser
B.V.B.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               De president van het Hof van Justitie van de Europese
vragen:                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 februari 2003
                                                                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-324/02
—       Valt het in de artikelen 186 en volgende van het                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
        Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering                  rijk Spanje.
        geregelde instituut van „voorlopig getuigenverhoor voor-
        dat een zaak aanhangig is” binnen de werkingssfeer van
        het EEX, mede in aanmerking genomen dat het, zoals het               (1 ) PB C 274 van 9.11.2002.
        in genoemde wet is geregeld, beoogt niet alleen mogelijk
        te maken dat spoedig na het plaatsvinden van omstreden
        feiten daaromtrent getuigenverklaringen kunnen worden


28.8.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 246/45
Volgens verzoekster is richtlijn 92/12/EEG in strijd met:                              Doorhaling van zaak T-538/93 (1)
— het communautaire rechtsstaatsbeginsel, omdat zij tegen-
     strijdige en onduidelijke regels bevat;                                                    (1999/C 246/90)
— de doelstellingen die het Verdrag met de totstandbrenging
     van de interne markt als bedoeld in artikel 14 EG (ex                                      (Procestaal: Engels)
     artikel 7 A) nastreeft;
— het verbod van douanerechten en heffingen van gelijke                  De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
     werking in artikel 25 EG (ex artikel 12);                           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register
— de verboden van artikel 28 EG (ex artikel 30) en artikel 29            gelast van zaak T-538/93: J. Harris tegen Raad van de Europese
     EG (ex artikel 34),                                                 Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
— artikel 93 EG (ex artikel 99), dat de harmonisatie van de
     indirecte belastingen betreft;                                      (1) PB C 319 van 26.11.1993.
— het evenredigheidsbeginsel, daar zij niet is aangepast aan
     de interne markt;
— het vertrouwensbeginsel;
— en met een aantal fundamentele rechten en vrijheden, zoals
     de vrijheid van beroepsuitoefening, het eigendomsrecht en
     de handels- en economische vrijheid.
                                                                                Doorhaling van zaak T-548/93 (1)
                                                                                (1999/C 246/91)
                Doorhaling van zaak T-278/93 (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (1999/C 246/88)
                                                                         De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                         (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 1 maart 1999 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            gelast van zaak T-548/93: Ladbroke Racing Ltd tegen Commis-
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 10 maart 1999 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-278/93: D. Alwyn Jones en M. Bridget Jones
                                                                         (1) PB C 319 van 26.11.1993.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/95 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-294/93,
                    T-392/93 en T-413/93 (1)                                                    (1999/C 246/92)
                         (1999/C 246/89)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register              van 17 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
gelast van de zaken T-294/93, S. Coughlan tegen Raad van de              T-72/95: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
pen en T-413/93, P. Heffernan tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        (1) PB C 268 van 14.10.1995.
(1) PB C 158 van 10.6.1993 en C 197 van 21.7.1993.


title: Zaak T-868/16: Beroep ingesteld op 11 december 2016 — QI e.a./Commissie en ECB

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/58

         Beroep ingesteld op 11 december 2016 — QI e.a./Commissie en ECB
   (Zaak T-868/16)
   (2017/C 030/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: QI (Athene, Griekenland) en 15 andere verzoekers (vertegenwoordigers: S. Pappas en I. Ioannidis, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               de Europese Unie en/of het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) veroordelen tot betaling van de in het verzoekschrift vermelde bedragen ter vergoeding van de schade die verzoekers door hun illegale deelname aan de herstructurering van de Griekse overheidsschuld hebben geleden ten gevolge van de activering van de aangepaste collectieve-actieclausules;

               —

               subsidiair, de Unie en/of de Europese Centrale Bank (ECB) veroordelen tot betaling van de in het verzoekschrift vermelde bedragen ter vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden doordat de schuldeisers van Griekenlands openbare sector op illegale wijze zijn uitgesloten van de herstructurering van de Griekse overheidsschuld;

               —

               hoe dan ook, de ECB veroordelen tot vergoeding van de in het verzoekschrift voor elke verzoeker beschreven schade die voortvloeit uit het feit dat het ESCB op illegale wijze is uitgesloten van de herstructurering van de Griekse overheidsschuld;

               —

               de ECB en/of de Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               De Unie en/of de ECB en het ESCB hebben met hun optreden hun bevoegdheid overschreden en de artikelen 120 tot en met 126 en 127 VWEU alsook artikel 352, lid 1, VWEU, geschonden.

               2.

               De ECB en het ESCB hebben met hun optreden, en in het bijzonder door het ESCB uit te sluiten van de herstructurering, artikel 123 VWEU geschonden.

               3.

               De Unie en/of de ECB en het ESCB hebben met hun optreden het krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten beschermde eigendomsrecht van verzoekers geschonden.

               4.

               De Unie en/of de ECB en het ESCB hebben met hun optreden het door artikel 63 VWEU gewaarborgde beginsel van vrij kapitaalverkeer geschonden.

               5.

               De Unie en/of de ECB en het ESCB hebben met hun optreden het krachtens artikel 20 van het Handvest van de grondrechten beschermde recht van verzoekers op een gelijke behandeling geschonden.


title: Verzoek van de Regeringsrätt van 11 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het door de verzekeringsmaatschappij Skandia aanhangig gemaakte geding (Zaak C-241/97)

text:
Nr. C 252/22                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
Verzoek van de Regeringsratt van 11 juni 1997 om een                        Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 30 juni
prejudiciële beslissing in het door de verzekeringsmaat                    1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           schappij Skandia aanhangig gemaakte geding                              Rijksdienst voor pensioenen en Gerdina Lustig
                             ( Zaak C-241/97)                                                      ( Zaak C-244/97)
                                 97/C 252/44 )                                                        ( 97/C 252/45 )
De Regeringsratt heeft bij beschikking van 11 juni 1997,                    Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 juli                    30 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
1997, in het door de verzekeringsmaatschappij Skandia                       tie op 4 juli 1997, in het geding tussen Rijksdienst voor
aanhangig gemaakte geding, het Hof van Justitie van de                      pensioenen en Gerdina Lustig, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                       beslissing over de navolgende vraag:
1 . Is het verenigbaar met artikel 18 , lid 1 , van Richtlijn
       73/239/EEG ('), zoals gewijzigd bij artikel 26 van                   Moet artikel 49, lid 1 , onder b ), punt ii ), van Verordening
       Richtlijn 92/49/EEG (2 ), en met artikel 21 , lid 1 , van            ( EEG ) nr. 1408/71 , in samenhang met artikel 45 van die
       Richtlijn 79/267/EEG (3 ), zoals gewijzigd bij artikel 27            verordening, aldus worden uitgelegd dat het aan de
       van Richtlijn 92/96/EEG (4 ), dat een nationale wette               bevoegde nationale overheid oplegt, als de betrokkene vol
       lijke regeling voorschrijft, dat een verzekeringsonder              doet aan de voorwaarde van één wetgeving om een recht
       neming, voorzover het gaat om het vrije vermogen van                 te hebben op een zij het beperkt ouderdomspensioen zon
       de onderneming ( dat wil zeggen de activa welke aan                 der dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijd
       wezig zijn boven de activa die tegenover de technische               vakken van verzekering vervuld krachtens een andere wet
       voorzieningen staan ), niet zonder bijzondere vergun                geving aan de voorwaarden waaraan niet is voldaan om
       ning aandelen in een nationale of buitenlandse naam                 rechten op pensioen te laten gelden, toch de krachtens de
       loze vennootschap mag bezitten die meer dan 5 % van                  laatstgenoemde wetgeving vervulde tijdvakken in aanmer
       de stemrechten van alle aandelen vertegenwoordigen ?                 king te nemen wanneer hierdoor een hoger ouderdomspen
                                                                            sioen kan worden toegekend tot het ogenblik waarop ook
                                                                            krachtens de laatstgenoemde wetgeving aan de nodige
                                                                            voorwaarden is voldaan ?
Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt:
2 . Zijn voornoemde artikelen, wat onder meer de nauw
       keurigheid betreft, van dien aard dat zij tot gevolg
       hebben, dat een nationale rechter een nationale bepa
       ling met voormelde inhoud buiten toepassing dient te                 Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 25 juni
       laten, wanneer hij moet nagaan of de belegging van                   1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
       het vrije vermogen van een verzekeringsonderneming                   M. Schoonbroodt, M. Schoonbroodt en Transports A.M.
       toelaatbaar is ?                                                                  Schoonbroodt en de Belgische staat
                                                                                ( Zaak C-247/97)
(') Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                                 ( 97/C 252/46 )
      betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met
      uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefe
      ning daarvan ( PB nr. L 228 van 16 . 8 . 1973 , blz. 3 ).
( 2 ) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördi          Het Belgische Hof van Cassatie heeft bij beschikking van
      natie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen             25 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering         tie op 7 juli 1997, in het geding tussen M. Schoonbroodt,
      van de levensverzekeringsbranche , en houdende wijziging van          M. Schoonbroodt en Transports A.M. Schoonbroodt en de
      de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG ( derde richtlijn
      schadeverzekering) (PB nr. L 228 van 11.8 . 1992, blz. 1 ).           Belgische staat, het Hof van Justitie van de Europese
( 3 ) Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa        over de navolgende vraag:
      lingen betreffende de toegang tot het directe levensverzeke
      ringsbedrijf, en de uitoefening daarvan ( PB nr. L 63 van 13 . 3 .
      1979 , blz . 1 ).
(4 ) Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot               Moeten de reservoirs die zijn aangebracht in of aan van
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen       een koelsysteem voorziene containers, bestemd voor het
      betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijzi       wegvervoer over lange afstand, worden beschouwd als
      ging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde                „ normale " reservoirs in de zin van artikel 112 van Veror
      levensrichtlijn ) ( PB nr. L 360 van 9 . 12 . 1992 , blz . 1 ).       dening ( EEG ) nr. 918/83 ( ] ) betreffende de instelling van
                                                                            een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen,
                                                                            zoals dat artikel is gewijzigd bij Verordening ( EEG )
                                                                            nr. 1315/88 ( 2 ), wanneer


title: Zaak C-517/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Gdańsku (Polen) op 4 oktober 2016 — Stefan Czerwiński/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Apelacyjny w Gdańsku (Polen) op 4 oktober 2016 — Stefan Czerwiński/Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku
   (Zaak C-517/16)
   (2017/C 022/06)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Apelacyjny w Gdańsku

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stefan Czerwiński

      Verwerende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de kwalificatie van een bepaalde prestatie als behorende tot een concrete, in artikel 3 van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels genoemde tak van sociale zekerheid in de verklaring van een lidstaat krachtens artikel 9 van deze verordening worden getoetst door een nationale overheidsdienst of rechterlijke instantie?

               2)

               Is een brugpensioen als bedoeld in de Ustawa o emeryturach pomostowych (Dz. U. 2015, volgnr. 965, zoals nadien gewijzigd) van 19 december 2008 een uitkering bij ouderdom in de zin van artikel 3, lid 1, onder d), van verordening nr. 883/2004?

               3)

               Wordt bij uitsluiting van de regel van de samentelling van tijdvakken van verzekering (artikel 66 en overweging 33 van verordening nr. 883/2004) voor uitkeringen bij vervroegde uittreding de beschermingsfunctie op het gebied van de sociale zekerheid die volgt uit artikel 48, [aanhef en] onder a), van […] het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie […] verwezenlijkt?


title: Zaak C-523/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 13 oktober 2011 — Laurence Prinz/Region Hannover

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 13 oktober 2011 — Laurence Prinz/Region Hannover
   (Zaak C-523/11)
   2012/C 13/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laurence Prinz

      Verwerende partij: Region Hannover

      Prejudiciële vraag

   Is sprake van een naar gemeenschapsrecht ongerechtvaardigde beperking van het door de artikelen 20 en 21 VWEU aan EU-burgers verleende recht zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te verplaatsen en er vrij te verblijven indien een Duits onderdaan, die haar vaste woonplaats in Duitsland heeft en een opleidingsinstituut in een lidstaat van de Europese Unie bezoekt, voor die opleiding slechts een studietoelage volgens de federale studietoelagewet (Bundesausbildungsförderungsgesetz (BAföG)) krijgt voor één jaar, omdat zij bij het begin van haar verblijf in het buitenland niet reeds minstens drie jaar haar vaste woonplaats in Duitsland had?