title: Zaak C-56/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen IHW Rebmann GmbH en Hauptzollamt Weiden

text:
4.5.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/29
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 januari 2002                  kamer) van 13 december 2001 in zaak T-48/98, Compañı́a
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen IHW              Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Acerinox)/Com-
         Rebmann GmbH en Hauptzollamt Weiden                         missie van de Europese Gemeenschappen.
                         (Zaak C-56/02)
                                                                     Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
                        (2002/C 109/49)
                                                                     —     het arrest van het Gerecht van 13 december 2001 in zaak
                                                                           T-48/98 te vernietigen;
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 januari
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
22 februari 2002, in het geding tussen IHW Rebmann GmbH              —     de beschikking van de Commissie van 21 januari 1998
en Hauptzollamt Weiden, het Hof van Justitie van de Europese               nietig te verklaren waarbij verzoekster een boete werd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                opgelegd althans die boete aanzienlijk te verlagen, of
de navolgende vraag:                                                       subsidiair de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;
Moet artikel 187, tweede alinea, van verordening (EEG)
nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
vaststelling van het communautair douanewetboek aldus wor-
den uitgelegd, dat bij het in het douanerechtelijk vrije verkeer
brengen van veredelingsproducten die als terugkerende goede-
ren worden aangebracht, ook de voor de berekening van de
wettelijk verschuldigde invoerrechten noodzakelijke feiten           Middelen en voornaamste argumenten
moeten worden aangemeld en bewezen, of moeten deze,
voorzover mogelijk, door het inklarende douanekantoor bij
het controlekantoor worden opgevraagd door middel van
inlichtingenblad INF 1 overeenkomstig de procedure die               Verzoekster stelt dat het arrest van het Gerecht moet worden
is voorgeschreven in artikel 613 van verordening (EEG)               nietigverklaard op de volgende gronden:
nr. 2454/93 (2) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het          —     het Gerecht heeft zijn bevindingen omtrent de deel-
communautair douanewetboek in de tot 30 juni 2001 gelden-                  neming van Acerinox aan het kartel in Spanje gebaseerd
de versie?                                                                 op een kennelijk onjuiste uitlegging van de stellingen
                                                                           van verzoekster en heeft zijn arrest op dit punt dus
                                                                           onvoldoende gemotiveerd;
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
(2) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.
                                                                     —     het Gerecht heeft onvoldoende gemotiveerd waarom het
                                                                           het argument van verzoekster dat de toepassing van
                                                                           de legeringstoeslag buiten Spanje, waarbij van het in
                                                                           december 1993 beweerdelijk overeengekomen patroon
                                                                           werd afgeweken, slechts aan parallel marktgedrag was toe
                                                                           te schrijven, van de hand heeft gewezen;
Hogere voorziening, op 22 februari 2002 ingesteld door
Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros S.A.
(Acerinox) tegen het arrest van het Gerecht van eerste               —     het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium gehan-
aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2001 in zaak                         teerd voor de beoordeling van de duur van de beweerde
T-48/98, Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros               inbreuk;
S.A. (Acerinox)/Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                     —     ook al zou een inbreuk kunnen worden geacht voort te
                                                                           duren zolang de gevolgen merkbaar zijn (in plaats van
                       (Zaak C-57/02 P)                                    zolang de onderlinge afstemming tussen ondernemingen
                                                                           voortduurt) heeft het Gerecht niet gemotiveerd waarom
                        (2002/C 109/50)                                    het het argument van verzoekster dat de nikkelprijs in
                                                                           juli 994 op het oorspronkelijk niveau was teruggekomen,
                                                                           heeft verworpen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 februari 2002 hogere voorziening ingesteld door                —     het Gerecht heeft onvoldoende gemotiveerd waarom
Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Aceri-           het het argument van verzoekster met betrekking tot
nox), gevestigd te Madrid, Spanje, vertegenwoordigd door                   onevenredigheid van de boete bij vergelijking van haar
Alexandre Vandencasteele en Denis Waelbroeck, advocaten,                   marktpositie met die van de andere adressaten van de
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde                 beschikking;


title: Zaak T-206/14: Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Hüpeden/Raad en Commissie

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/33

         Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Hüpeden/Raad en Commissie
   (Zaak T-206/14)
   2014/C 212/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hüpeden & Co. (GmbH & Co.) KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Landry, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweerders veroordelen om aan verzoekster een schadevergoeding te betalen van 1 18  762,57 EUR, vermeerderd met rente tegen 8 % per jaar vanaf de uitspraak van het arrest, of vaststellen dat van verweerders schadevergoeding kan worden gevorderd;

               —

               verweerders verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert schadevergoeding wegens de vaststelling van de bij arrest van het Hof van 22 maart 2012 in zaak GLS (C-338/10) ongeldig verklaarde verordening (EG) nr. 1355/2008 (1).
   Verzoekster voert aan dat de nationale douaneautoriteiten de op grond van deze verordening ten onrechte geïnde antidumpingrechten weliswaar hebben terugbetaald, maar dat zij economische schade heeft geleden omdat zij wegens het verlies aan liquide middelen genoodzaakt was om aanvullende bankkredieten, waarop marktconforme rente is geheven, en kortlopende vastrentende leningen op te nemen. Zij vordert bijgevolg de terugbetaling van het verschil tussen de rente die zij op de bankkredieten heeft betaald en de lagere rente die zij had moeten betalen indien er geen antidumpingrecht was geïnd. Daartoe voert verzoekster aan dat verweerders door de onrechtmatige vaststelling van verordening nr. 1355/2008 hun zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur op voldoende gekwalificeerde wijze hebben geschonden, waardoor zij schade heeft geleden die niet op een andere manier kan worden vergoed aangezien de desbetreffende nationale bepalingen inzake invoerbelasting er niet in voorzien dat vanaf het moment van betaling rente verschuldigd is op verschillen in het voordeel van belastingplichtigen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1355/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 350, blz. 35).


title: Zaak T-465/12: Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — AGC Glass Europe e.a./Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/32

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — AGC Glass Europe e.a./Commissie
   (Zaak T-465/12)
   2012/C 379/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: AGC Glass Europe e.a. (Brussel, België); AGC Automotive Europe (Fleurus, België); AGC France (Boussois, Frankrijk); AGC Flat Glass Italia Srl (Cuneo, Italië); AGC Glass UK Ltd (Northhampton, Verenigd Koninkrijk); en AGC Glass Germany GmbH (Wegberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Garzaniti, J. Blockx en P. Niggemann, advocaten, en S. Ryan, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 3 van het besluit van de Europese Commissie van 6 augustus 2012 houdende afwijzing, krachtens artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures, van een verzoek om vertrouwelijke behandeling dat door verzoekster is ingediend met betrekking tot zaak COMP/39.125 — Autoglas;

               —

               verweerster te verwijzen in de proceskosten; en

               —

               enige maatregel te treffen die het Gerecht gerade voorkomt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur (1) en de motiveringsplicht van artikel 296 VWEU heeft geschonden alsook artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie door de omvang van zijn bevoegdheden onjuist op te vatten en door te oordelen dat hij niet verzoeksters’ argumenten kon onderzoeken ten aanzien van de schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen, het beginsel van gelijke behandeling en het recht op behoorlijk bestuur die zou volgen indien de bestreden informatie in het besluit van de Commissie in zaak COMP/39.125 — Autoglas bekend zou worden gemaakt.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur verzoeksters’ gewettigd vertrouwen heeft geschonden dat zij ontleent aan de clementiemededelingen (2) en de eerdere praktijk ter zake van de bescherming van in een clementieverzoek verstrekte informatie van de Commissie, dat de door hen verstrekte informatie in het kader van hun samenwerking met de Commissie voor zover mogelijk niet aan het publiek bekend zou worden gemaakt, nu hij de Commissie heeft toegestaan de bestreden informatie bekend te maken.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door de Commissie toe te staan ten aanzien van alle adressaten van het besluit van de Commissie in zaak COMP/39.125 — Autoglas dezelfde benadering met betrekking tot de bekendmaking van een bepaalde categorie informatie te kiezen, ondanks dat verzoeksters zich in een geheel andere situatie bevinden dan de andere adressaten van het besluit wat de bekendmaking van deze informatie betreft nu zij de enige clementieverzoeker in de zaak Autoglas zijn.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur verzoeksters’ recht op behoorlijk bestuur uit hoofde van artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden door de Commissie toe te staan willekeurig beleid met betrekking tot de bekendmaking van een bepaalde categorie van informatie in besluiten over kartelprocedures te voeren.

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (3) en de mededeling van de Commissie betreffende de regels voor toegang tot het dossier (4) heeft geschonden, op grond dat deze bepalingen de Commissie ervan weerhouden om leden van het publiek toegang te verlenen tot documenten die door clementieverzoekers aan de Commissie zijn verstrekt. Door toe te staan dat de Commissie informatie uit die documenten bekend mag maken in de niet-vertrouwelijke versie van haar besluit in zaak COMP/39.125 — Autoglas, heeft de raadadviseur-auditeur het voor de Commissie mogelijk gemaakt deze bepalingen te omzeilen.

               6)

               Het zesde middel is eraan ontleend dat de raadadviseur-auditeur de geheimhoudingsplicht van artikel 339 VWEU en artikel 28 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (5) heeft geschonden door te oordelen dat de bestreden informatie geen vertrouwelijke informatie is en door de Commissie openbaar mag worden gemaakt. De raadadviseur-auditeur heeft kennelijke beoordelingsfouten begaan bij de toepassing van de criteria voor de vertrouwelijkheid van informatie uit de rechtspraak van het Hof, en heeft verzuimd de bij de rechtspraak voorgeschreven belangenafweging te maken in zijn beoordeling.

      (1)  Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB 2011, L 275, blz. 29).

      (2)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3); m Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken; mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2006, C 298, blz. 17).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende de regels voor toegang tot het dossier van de Commissie overeenkomstig de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag, de artikelen 53, 54 en 57 van de EER-Overeenkomst en Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (PB 2005, C 325, blz. 7).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-159/11: Beroep ingesteld op 10 maart 2011 — Marszałkowski/BHIM — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/33

         Beroep ingesteld op 10 maart 2011 — Marszałkowski/BHIM — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO)
   (Zaak T-159/11)
   2011/C 145/54
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Marek Marszałkowski (Sokolniki, Polen) (vertegenwoordiger: C. Sadkowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG (Blankenheim, Duitsland)

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 januari 2011 (zaak R 760/2010-4) te vernietigen, waarbij de aanvraag voor gemeenschapsmerk „Marko Walichnowy“ voor de volgende waren van klasse 29 werd afgewezen: vlees, producten van vlees en gevogelte, waaronder patés, pens (voor de penssoep), kool met worst, vlees in blik en producten van vlees en groenten, waaronder bigos (koolgerecht met vlees), gevogelte, waaronder voorverpakt, gehaktballen in groentesaus;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing in die zin te wijzigen dat wordt geoordeeld dat gemeenschapsmerk „Marko Walichnowy“ mag worden ingeschreven voor bovengenoemde waren van klasse 29;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten en onder meer te verplichten tot vergoeding van de kosten van de advocaat.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „Marko Walichnowy“ voor waren van klasse 29 — aanvraagnr. 007161541

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „Mar-Ko“ voor bepaalde waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de aanvraag voor de volgende waren van klasse 29: vlees, producten van vlees en gevogelte, waaronder patés, pens (voor de penssoep), kool met worst, vlees in blik en producten van vlees en groenten, waaronder bigos (koolgerecht met vlees), gevogelte, waaronder voorverpakt, gehaktballen in groentesaus

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) door te oordelen dat de merken overeenstemmen en kunnen worden verward.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 19 juni 2001 in de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01 (verzoeken van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële beslissing): Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV, Edwin van Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan Sports NV tegen Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen Dannie d'Hondt ("Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering — Arbeidsbemiddeling voor beroepssporters")

text:
C 245/2                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           1.9.2001
voldoen aan richtlijn 98/35/EG van de Raad van 25 mei 1998               90, lid 1, EG-Verdrag (thans na wijziging artikelen 82 EG en
tot wijziging van richtlijn 94/58/EG inzake het minimumoplei-            86, lid 1, EG), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
dingsniveau van zeevarenden (PB L 172, blz. 1), de krachtens             volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward en
artikel 249 EG en artikel 2 van deze richtlijn op hem rustende           C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),           raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 19 juni
samengesteld als volgt: C. Gulmaan, kamerpresident, J.-P. Puis-          2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
sochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; ad-              volgt:
vocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 3 juli 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het verbod van
                                                                         artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG), voorzover de toepassing
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en       van deze bepaling de vervulling van de hun toevertrouwde bijzondere
      bestuursrechtelijke bepalingen, met inbegrip van mogelijke         taak niet verhindert. De lidstaat die het verlenen van bemiddeling en
      sancties, vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/35/EG     elke andere tussenkomst tussen werkzoekenden en werkgevers door
      van de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van richtlijn            anderen dan die bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1,
      94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau van zeevaren-          EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG) wanneer hij een situatie in
      den, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2        het leven roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van her
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nage-       Verdrag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onontkoom-
      komen.                                                             baar is. Dit is met name het geval wanneer aan de volgende
                                                                         voorwaarden is voldaan:
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                         —     de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus zijn klaarblijkelijk niet
                                                                               in staat om voor de betrokken soort activiteiten aan de vraag op
(1) PB C 273 van 23.9.2000.                                                    de arbeidsmarkt te voldoen;
                                                                         —     de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particuliere onder-
                                                                               nemingen wordt onmogelijk gemaakt door de handhaving van
                                                                               wettelijke bepalingen die deze activiteit verbieden op straffe van
                                                                               administratieve en strafrechtelijke sancties;
                                                                         —     de betrokken bemiddelingsactiviteiten kunnen zich uitstrekken
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                               tot onderdanen of het grondgebied van andere lidstaten.
                            (Vierde kamer)
                                                                         (1) PB C 61 van 24.2.2001.
                          van 19 juni 2001
in de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01 (verzoe-
ken van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële
beslissing): Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV,
Edwin van Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan
Sports NV tegen Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen
                         Dannie d’Hondt (1)                              Hogere voorziening, op 23 mei 2001 ingesteld door
                                                                         T. Port GmbH & Co. KG tegen het arrest, op 20 maart
                                                                         2001 in zaak T-52/99 tussen T. Port GmbH & Co. KG
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —                  en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
          Arbeidsbemiddeling voor beroepssporters”)                      gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                           (2001/C 245/03)
                                                                                (Zaak C-213/01 P)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2001/C 245/04)
In de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Hof               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van Beroep te Gent (België), in de aldaar aanhangige gedingen            op 23 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door T. Port
tussen Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV, Ewin van                  GmbH & Co. KG, vertegenwoordigd door G. Meier, Rechtsan-
Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan Sports NV tegen                     walt, tegen het arrest, op 20 maart 2001 in zaak T-52/99
Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen Dannie D’Hondt, om                tussen T. Port GmbH & Co. KG en de Commissie van de
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
len 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, art. 49 EG) en 86 en             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).


title: Zaak T-232/12: Arrest van het Gerecht van 21 januari 2014 — Wilmar Trading/BHIM — Agroekola (ULTRA CHOCO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTRA CHOCO — Ouder nationaal woordmerk ultra choco — Niet-ingeschreven ouder merk ULTRA CHOCO dat wordt gebruikt in het economisch verkeer in Europese Unie en Bulgarije — Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Niet-nakoming van verplichting om binnen gestelde termijn beroepstaks te betalen — Beslissing van kamer van beroep tot vaststelling dat beroep wordt geacht niet te zijn ingesteld” )

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/9

         Arrest van het Gerecht van 21 januari 2014 — Wilmar Trading/BHIM — Agroekola (ULTRA CHOCO)
   (Zaak T-232/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTRA CHOCO - Ouder nationaal woordmerk ultra choco - Niet-ingeschreven ouder merk ULTRA CHOCO dat wordt gebruikt in het economisch verkeer in Europese Unie en Bulgarije - Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Niet-nakoming van verplichting om binnen gestelde termijn beroepstaks te betalen - Beslissing van kamer van beroep tot vaststelling dat beroep wordt geacht niet te zijn ingesteld)
   2014/C 61/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wilmar Trading Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordiger: E. Miller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: C. Negro en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Agroekola EOOD (Sofia, Bulgarije)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2012 (zaak R 87/2012-1), betreffende een oppositieprocedure tussen Wilmar Trading Pte Ltd en Agroekola EOOD

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wilmar Trading Pte Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Beroep, op 23 december 1998 ingesteld door Napier Brown & Company Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-207/98)

text:
C 48/30                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
Ð verzoekster had een gewettigd vertrouwen dat de vol-              Ð subsidiair, de artikelen 3 en 4 van de beschikking nie-
     ledigheid van haar samenwerking in de hoogte van de                 tig te verklaren of de geldboete te verlagen, en
     opgelegde geldboete zou worden verdisconteerd;
                                                                    Ð de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.
Ð de Commissie heeft artikel 190 van het EG-Verdrag
     geschonden, door haar standpunt dat verzoekster niet
     voortdurend gedurende het gehele onderzoek volledig            Middelen en voornaamste argumenten
     met de Commissie heeft samengewerkt, niet adequaat
     te motiveren, en
                                                                    Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking
                                                                    van de Commissie van 14 oktober 1998 inzake een proce-
Ð zonder een adequate, uitdrukkelijke motivering lijkt              dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (1).
     het beweerde feit dat verzoekster een eerder gedurende
     procedure afgelegde verklaring zou hebben ingetrok-
     ken, de impliciete reden voor het standpunt van de             Verzoekster voert tegen de bestreden beschikking de navol-
     Commissie dat verzoekster niet voortdurend gedurende           gende middelen aan:
     de gehele procedure volledig met de Commissie heeft
     samengewerkt. Verzoekster heeft geen eerdere verkla-
     ringen ingetrokken; wat de Commissie blijkbaar als
     een ¹intrekkingº beschouwt was in feite niet meer dan          Ð De beschikking is gebaseerd op een onjuiste en onvol-
     een correctie op of een verduidelijking van de interpre-            ledige beoordeling van de feiten en is kennelijk in strijd
     tatie van de Commissie van de feiten; verzoekster                   met het recht.
     mocht deze ophelderingen vertrekken en kan niet om
     die reden worden geacht, niet met de Commissie te
     hebben samengewerkt.                                           Ð De Commissie heeft de door British Sugar en de
                                                                         andere adressaten van de beschikking aangevoerde
                                                                         argumenten en bewijzen niet volledig onderzocht en
(1) Mededeling van de Commissie betreffende het niet-opleggen of         geen bewijs aangevoerd tot staving van haar bewerin-
    verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededin-
                                                                         gen betreffende de toepassing van artikel 85, lid 1, van
    gingsregelingen (PB C 207 van 18.7.1996, blz. 4).
                                                                         het EG-Verdrag, zodat zij wezenlijke vormvoorschrif-
                                                                         ten heeft geschonden.
                                                                    Ð De beschikking is niet toereikend gemotiveerd in de
                                                                         zin van artikel 190 van het EG-Verdrag.
Beroep, op 21 december 1998 ingesteld door British Sugar
   plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen               (1) Zie eveneens de zaken T-202/98, Tate & Lyle/Commissie, en
                                                                        T-207/98, Napier Brown & Company Ltd/Commissie.
                        (Zaak T-204/98)
                         (1999/C 48/63)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                    Beroep, op 23 december 1998 ingesteld door Napier
                                                                    Brown & Company Limited tegen Commissie van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                     Europese Gemeenschappen
Gemeenschappen is op 21 december 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                        (Zaak T-207/98)
British Sugar plc, vertegenwoordigd door T. Sharpe QC,                                      (1999/C 48/64)
D. Jowell, R. Lindsay en A. Nourry, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss &
Prussen, advocaten aldaar, place Winston Churchill 2.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 23 december 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ð de beschikking van de Commissie van 14 oktober                    Napier Brown & Company Limited, vertegenwoordigd
     1998 in zaak IV/F-3/33.708 Ð British Sugar plc inzake          door D. Guy, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Ver-          ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, van Bonn &
     drag, in haar geheel nietig te verklaren;                      Schmitt, val Ste Croix 7.
 ---pagebreak--- 20.2.1999                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/31
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                 Doorhaling van zaak T-357/93 (1)
                                                                                (1999/C 48/65)
Ð de beschikking van de Commissie van 14 oktober
     1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
     van het EG-Verdrag (zaak IV/F-3/33.310) nietig te ver-                                 (Procestaal: Engels)
     klaren, voorzover zij betrekking heeft op Napier
     Brown;
                                                                      De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
Ð de bij de beschikking aan Napier Brown opgelegde
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
     geldboete in te trekken of te verlagen;
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-357/93: W. J. Wyness
                                                                      and Sons tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten;                             van de Europese Gemeenschappen.
Ð de Commissie te gelasten om verzoekster haar onkos-                 (1) PB C 189 van 13.7.1993.
     ten in verband met het stellen van een zekerheid voor
     de betaling van de geldboete te vergoeden.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking                             Doorhaling van zaak T-525/93 (1)
van de Commissie van 14 oktober 1998 inzake een proce-                                        (1999/C 48/66)
dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (1).
In het verzoekschrift wordt de vaststelling van de Commis-                                  (Procestaal: Engels)
sie betwist, dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op
artikel 85, lid 1, door ¹deel te nemen aan een overeen-
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedraging,                De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
welke ten doel had de mededinging te beperken door het                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
prijsbeleid van partijen op de markt voor industriesuiker             pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
in Groot-BrittannieÈ te coördinerenº, op grond dat de                 ling in het register gelast van zaak T-525/93: P. Griffin
Commissie geen of althans geen genoegzaam bewijs heeft                tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
geleverd van een aan verzoekster toerekenbaar, mededin-               Europese Gemeenschappen.
gingsverstorend ¹doelº en geen op een heimelijke ver-
standhouding gebaseerd marktgedrag heeft aangetoond.
                                                                      (1) PB C 328 van 4.12.1993.
Ook heeft de Commissie het recht niet correct toegepast
op de feiten en is zij op basis van een tegenstrijdige rede-
nering tot haar beslissing gekomen.
Verzoekster stelt eveneens, dat de Commissie bij de vast-
stelling van de hoogte van de aan verzoekster opgelegde                             Doorhaling van zaak T-554/93 (1)
geldboete haar bevoegdheden krachtens artikel 15 van Ver-                                     (1999/C 48/67)
ordening nr. 17 heeft misbruikt, haar eigen richtsnoeren
voor de berekening van geldboeten (2) verkeerd heeft toe-
gepast en algemene beginselen van Gemeenschapsrecht, in                                     (Procestaal: Engels)
het bijzonder het algemene evenredingsheidsbeginsel, heeft
geschonden. De geldboete van 1 800 000 ECU is volstrekt
ongerechtvaardigd en in elk geval te hoog. Op grond daar-
van vordert verzoekster daarnaast, dat de geldboete dient             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
te worden ingetrokken of althans te worden verlaagd.                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-554/93: A. T. Edward
(1) Zie eveneens de zaken T-202/98, Tate & Lyle/Commissie, en         Saint en C. Murray tegen Raad van de Europese Unie en
    T-204/98, British Sugar/Commissie.
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit
    hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectie-
    velijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opge-       (1) PB C 338 van 15.12.1993.
    legd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).


title: Zaak C-117/07: Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/30

         Beroep ingesteld op 27 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-117/07)
   (2007/C 95/56)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/28/EG van de Commissie van 8 april 2005 tot vaststelling van beginselen en gedetailleerde richtsnoeren inzake goede klinische praktijken wat geneesmiddelen voor onderzoek voor menselijk gebruik betreft en tot vaststelling van de eisen voor vergunningen voor de vervaardiging of invoer van die geneesmiddelen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 31, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 29 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 91, blz. 13.


title: Zaak C-334/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Albacete (Spanje) op 15 juni 2016 — José Luís Núñez Torreiro/Seguros Chartis Europe S.A.

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Albacete (Spanje) op 15 juni 2016 — José Luís Núñez Torreiro/Seguros Chartis Europe S.A.
   (Zaak C-334/16)
   (2016/C 305/25)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Albacete

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José Luís Núñez Torreiro

      Verwerende partij: Seguros Chartis Europe S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan het begrip „deelneming aan het verkeer” — of in het Spaanse recht „hecho de la circulación” (verkeersincident) — als risico dat gedekt wordt door de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering voor deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen, waarnaar wordt verwezen in de gemeenschapsregeling (onder meer in artikel 3 van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2009) (1), in de nationale wettelijke regeling van een lidstaat anders worden gedefinieerd dan is bepaald in de gemeenschapsregeling?

               2)

               Zo ja, kan dat begrip dan (naast bepaalde personen, kentekenplaten of typen voertuigen als voorzien in artikel 5, leden 1 en 2, van genoemde richtlijn) verkeerssituaties uitsluiten op basis van de plaats waar zij zich voordoen, zoals op wegen of terreinen die „niet geschikt” zijn voor verkeer?

               3)

               Kunnen op dezelfde wijze worden uitgesloten van „deelneming aan het verkeer” bepaalde benuttingsvormen van het voertuig die samenhangen met het doel ervan (zoals gebruik voor sport en industrieel of landbouwgebruik) of met de bedoeling van de bestuurder (zoals het opzettelijk begaan van een strafbaar feit met het voertuig)?

      (1)  Richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB 2009, L 263, blz. 11).


title: Zaak C-450/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2010 door Nuova Terni Industrie Chimiche SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-64/08, Nuova Terni Industrie Chimiche SpA/Europese Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/21

         Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2010 door Nuova Terni Industrie Chimiche SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-64/08, Nuova Terni Industrie Chimiche SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-450/10 P)
   ()
   2010/C 317/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Nuova Terni Industrie Chimiche SpA (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. Barone en A. Marega, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest (1) vernietigen en de beschikking (2) nietig verklaren voor zover daarin is geoordeeld dat de omstreden maatregel niet van compenserende of vergoedende aard is, maar onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormt; en/of

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin is geoordeeld dat het in de beschikking besloten liggende bevel tot terugvordering niet in strijd is met het vertrouwensbeginsel, en bijgevolg de beschikking nietig verklaren voor zover Italië daarin wordt gelast, onverwijld over te gaan tot terugvordering van de steun vermeerderd met rente; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante is het bestreden arrest onjuist en dient het om de volgende redenen te worden vernietigd:

               1)

               schending van de artikelen 107 en 108 VWEU, tegenstrijdige motivering en een kennelijke fout door onjuiste opvatting van de aangedragen bewijselementen met betrekking tot de kwalificatie van de omstreden maatregel als staatssteun en niet als een vergoeding voor rekwirante. Het Gerecht heeft een fout gemaakt door een restrictieve uitlegging te geven aan de door verzoekster in eerste aanleg aangevoerde nationale bepalingen en nationale rechtspraak waaruit blijkt dat de omstreden maatregel geen staatssteun is, maar het door de Italiaanse wetgever in 1962 bepaalde en door de Commissie en het Gerecht erkende aanvankelijke vergoedingsniveau heeft gehandhaafd.

               2)

               schending van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (3), alsmede tegenstrijdige en ontoereikende motivering doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat het in de beschikking besloten liggende bevel tot terugvordering niet in strijd is met het vertrouwensbeginsel. Het arrest van het Gerecht is onjuist en niet afdoende gemotiveerd voor zover daarin wordt geoordeeld dat de omstandigheid dat de Commissie lange tijd niet heeft gereageerd op de door de Italiaanse autoriteiten eind 1991 verstrekte verduidelijking over het feit dat de eerste verlenging van het Terni-tarief het aanvankelijke vergoedingsdoel handhaafde, niet van dien aard is dat daardoor bij verzoekster een gewettigd vertrouwen kon ontstaan dat de verlengingen van het Terni-tarief, waaronder de omstreden maatregel, geen staatssteun vormden.

      (1)  Arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-64/08.

      (2)  Beschikking 2008/408/EG van de Commissie van 20 november 2007 betreffende steunmaatregel C 36/A/06 (ex NN 38/06) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche (PB L 144, blz. 37).

      (3)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-284/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Finland (Niet-nakoming — Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-284/05) (1)

   (Niet-nakoming - Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)
   2010/C 51/02
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms en P. Aalto, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: T. Pynnä, E. Bygglin, J. Heliskoski en A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en U. Forsthoff, gemachtigden), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna en K. Boskovits, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, G. De Bellis, avvocato dello Stato), Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en, voor het tijdvak na 31 mei 2000, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Van douanerechten vrijgestelde invoer van oorlogsmaterieel en van goederen voor zowel militair als civiel gebruik

      Dictum

               1)

               De Republiek Finland heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rustten krachtens artikel 26 EG, artikel 20 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en bijgevolg het gemeenschappelijk douanetarief, door tussen 1998 en 2002 de invoer van militaire uitrusting van douanerechten vrij te stellen, en heeft evenmin voldaan aan de verplichtingen die op haar rustten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, door te weigeren om de desbetreffende eigen middelen te berekenen, vast te stellen en ter beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te stellen, alsook door te weigeren om de vertragingsrente te betalen die was verschuldigd doordat die eigen middelen niet ter beschikking van de Commissie zijn gesteld.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Duitse Bondsrepubliek, de Helleense Republiek, de Italiaanse Republiek, de Portugese Republiek en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak F-66/09: Beroep ingesteld op 9 juli 2009 — Saracco/ECB

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/51

         Beroep ingesteld op 9 juli 2009 — Saracco/ECB
   (Zaak F-66/09)
   2009/C 205/94
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roberta Saracco (Arona, Italië) (vertegenwoordiger: F. Parrat, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de ECB houdende weigering om verzoekster verlenging van haar verlof om redenen van persoonlijke aard te geven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoekster met ingang van 1 november 2008 verlof om redenen van persoonlijke aard te geven;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten houdende weigering van herziening en afwijzing van de klacht;

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-145/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 maart 2013 door Ghezzo Giovanni & C. Snc di Ghezzo Maurizio & C. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 januari 2013 in zaak T-218/00, Cooperativa Mare Azzurro Socialpesca Soc. coop. arl, voorheen Cooperativa Mare Azzurro Soc. coop. rl, en Cooperativa vongolari Sottomarina Lido Soc. coop. rl/Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/2

         Hogere voorziening ingesteld op 22 maart 2013 door Ghezzo Giovanni & C. Snc di Ghezzo Maurizio & C. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 januari 2013 in zaak T-218/00, Cooperativa Mare Azzurro Socialpesca Soc. coop. arl, voorheen Cooperativa Mare Azzurro Soc. coop. rl, en Cooperativa vongolari Sottomarina Lido Soc. coop. rl/Europese Commissie
   (Zaak C-145/13 P)
   2013/C 207/02
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Ghezzo Giovanni & C. Snc di Ghezzo Maurizio & C. (vertegenwoordigers: R. Volpe en C. Montagner, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Cooperativa Mare Azzurro Socialpesca Soc. coop. rl, voorheen Cooperativa Mare Azzurro Soc. coop. rl, Cooperativa vongolari Sottomarina Lido Soc. coop. rl, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen,

                           —

                           dientengevolge, de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 23 januari 2013, waarvan kennis is gegeven op 24 januari 2013, vernietigen en derhalve beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 nietig verklaren, en

                           —

                           subsidiair, artikel 5 van laatstgenoemde beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt gelast het bedrag van de betrokken verlagingen van de sociale bijdragen terug te vorderen en voor zover daarin wordt voorzien dat dit bedrag wordt vermeerderd met rente over het in aanmerking genomen tijdvak;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij beschikking van 23 januari 2013 (hierna: „bestreden beschikking”) heeft het Gerecht het door Ghezzo Giovanni & C. Snc ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie inzake verlagingen van de sociale bijdragen gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard.
   In het kader van het eerste middel van de hogere voorziening wordt aangevoerd dat de vastgestelde niet-ontvankelijkheid van het beroep voor het Gerecht geenszins werd gemotiveerd. Derhalve schendt punt 58 van de bestreden beschikking het algemene beginsel dat handelingen moeten worden gemotiveerd, en in het bijzonder artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   Het tweede middel van de hogere voorziening betreft het beweerde ontbreken van een passende en afdoende uitlegging van artikel 87, lid 1, EG (thans artikel 107, lid 1, VWEU).
   Tevens in strijd met artikel 87, lid 1, EG is het beginsel van gelijke behandeling en van non-discriminatie geschonden doordat 22 ondernemingen werden vrijgesteld van de terugvordering van de hun verleende steun op grond dat de door hen aangevoerde motivering toereikend was, terwijl voor rekwirante de motivering niet als toereikend werd beschouwd.
   De bestreden beschikking schendt tevens het beginsel van non-discriminatie, voor zover daarbij de rechtmatigheid wordt bevestigd van de beschikking van de Commissie volgens welke de terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 87, lid 1, EG werd uitgesloten voor de gemeentebedrijven (waaraan de Commissie in de fase van uitvoering van die beschikking had toegestaan dat bijkomende informatie werd overgelegd die noodzakelijk was voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de verleende steun) terwijl rekwirante nooit werd verzocht om bijkomende stukken over te leggen voordat werd gestart met de terugvordering van de steun.
   Tevens ter staving van de schending van artikel 87, lid 1, EG wordt aangevoerd dat de bestreden beschikking geen enkele motivering bevat ter onderbouwing van de vaststelling dat het intracommunautaire handelsverkeer werd beïnvloed door de aan rekwirante toegekende steun. De Commissie en vervolgens het Gerecht hebben gesteld dat de betrokken verlagingen onrechtmatig waren op grond dat de verstoring van het intracommunautaire handelsverkeer een element is dat inherent is aan maatregelen ten gunste van ondernemingen in de visserijsector, zonder over te gaan tot enig onderzoek van de relevante markt en zonder enige motivering.
   De bestreden beschikking schendt tevens artikel 87, lid 3, sub a, EG (thans artikel 107, lid 3, sub a, VWEU) doordat de voorwaarden voor toepassing van deze uitzondering op de situatie van rekwirante niet werden beoordeeld. In het bijzonder is de levensstandaard in de stad Chioggia zeer laag, met een buitengewoon tekort aan werkgelegenheid.
   Op dezelfde wijze schendt de bestreden beschikking artikel 87, lid 3, sub c, EG (thans artikel 107, lid 3, sub c, VWEU) door deze uitzondering niet toepasselijk te achten op rekwirante zonder enige motivering, alsmede artikel 87, lid 3, sub d, EG (thans artikel 107, lid 3, sub d, VWEU) door deze uitzondering niet toepasselijk te achten op de situatie van rekwirante, terwijl deze wel werd toegepast op andere ondernemingen in Venetië, in strijd met het non-discriminatiebeginsel.
   Ten slotte wordt aangevoerd dat het Gerecht het ontbreken van „bestaande steun” onjuist heeft uitgelegd, in strijd met de artikelen 1, 14 en 15 van verordening nr. 659/1999 (1). Niet betwist kan worden dat de opeenvolging van de geldende bepalingen een continuïteit op het gebied van verlagingen van de sociale bijdragen vormt gedurende tientallen jaren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-136/10: Beroep ingesteld op 16 maart 2010 — M/EMEA

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/37

         Beroep ingesteld op 16 maart 2010 — M/EMEA
   (Zaak T-136/10)
   2010/C 148/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: M (vertegenwoordigers: C. Thomann, Barrister, en I. Khawaja, Solicitor)

      Verwerende partij: Europees geneesmiddelenbureau (EMEA)

      Conclusies

               —

               Toekenning van schadevergoeding ingevolge artikel 340 VWEU voor geleden schade als gevolg van niet-nakoming, tot een nader te berekenen bedrag, of enig ander door het Gerecht passend te achten bedrag;

               —

               Rente over de verschuldigd te achten bedragen tot een percentage dat vergelijkbaar is met dat ingevolge Section 35A van de Supreme Court Act 1981, of enig ander door het Gerecht passend te achten bedrag;

               —

               Verwijzing van verweerder in de kosten;

               —

               Alle verdere door het Gerecht passend geachte vormen van compensatie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze zaak vordert verzoeker dat het Gerecht hem ingevolge artikel 340 VWEU schadevergoeding toekent voor de schade die hij heeft geleden als gevolg van een arbeidsongeval. Hij stelt dat hij letsel heeft opgelopen door niet-nakoming door verweerder van diens verplichtingen ten opzichte van hem als werknemer van verweerder.
   Verzoeker beroept zich onder meer op artikel 6, lid 3, van richtlijn 89/391/EEG (1), artikel 15 van bijlage I bij richtlijn 89/654/EEG van de Raad (2) en artikel 3 van richtlijn 89/655/EEG (3) betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats.
   Doordat verweerder heeft verzuimd, te voldoen aan zijn verplichtingen op het gebied van veiligheid en gezondheid met betrekking tot de inschatting en vermindering van risico’s, de geschiktheid van de ter beschikking gestelde arbeidsmiddelen en het bieden van vrije oppervlakten op de werkplek, is verweerder zijn verplichtingen ingevolge de Health and Safety Law van het Verenigd Koninkrijk en zijn normale zorgplicht niet nagekomen. Verzoeker stelt persoonlijk letsel, financiële en immateriële schade te hebben geleden als gevolg van bovengenoemde niet-nakoming en recht te hebben op vergoeding daarvoor.

      (1)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (eerste bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB L 393, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB L 393, blz. 13).


title: Beschikking van het Hof van 2 maart 1999 in de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98 (verzoek van het Tribunal de grande instance d'Épinal om een prejudiciële beslissing): SA Lamboley (C-231/98), Bouctot (C-232/98) tegen Administration des impôts (Art. 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Kennelijk identieke vraag)

text:
C 136/4                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.5.1999
9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                              BESCHIKKING VAN HET HOF
volgt:
                                                                                van 2 maart 1999
De artikelen 52 en 58 van het EG-Verdrag verzetten zich ertegen,
dat een lidstaat de inschrijving weigert van een filiaal van een
vennootschap die is opgericht in overeenstemming met de wetgeving         in de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98 (verzoek
van een andere lidstaat, waar zij gevestigd is maar geen bedrijfsactivi-  van het Tribunal de grande instance d’Épinal om een
teiten ontplooit, wanneer het filiaal wordt opgericht met de bedoeling    prejudiciële beslissing): SA Lamboley (C-231/98), Bouctot
dat de betrokken vennootschap haar volledige activiteit kan ontplooien           (C-232/98) tegen Administration des impôts (1)
in de staat waar dit filiaal wordt opgericht, waardoor in laatst-
genoemd land geen vennootschap hoeft te worden opgericht en               (Art. 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering —
aan toepassing van de voorschriften inzake de oprichting van                                  Kennelijk identieke vraag)
vennootschappen, die aldaar strenger zijn met betrekking tot de
storting van een minimumbedrag aan maatschappelijk kapitaal,
wordt ontkomen. Deze uitlegging sluit echter niet uit, dat de                                      (1999/C 136/07)
autoriteiten van de betrokken lidstaat alle maatregelen kunnen treffen
ter bestrijding of bestraffing van fraude, hetzij ten aanzien van de
vennootschap zelf, in voorkomend geval in samenwerking met de                                       (Procestaal: Frans)
lidstaat waar zij is opgericht, hetzij ten aanzien van vennoten
waarvan wordt aangetoond dat zij, via de oprichting van een
                                                                          In de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98, betreffende een
vennootschap, in werkelijkheid trachten zich te onttrekken aan hun
                                                                          verzoek aan het van het Hof krachtens artikel 177 van het
verplichtingen jegens particuliere of openbare schuldeisers die op het
                                                                          EG-Verdrag van het Tribunal de grande instance d’Épinal
grondgebied van de betrokken lidstaat gevestigd zijn.
                                                                          (Frankrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen SA
                                                                          Lamboley (C-231/98), Bouctot (C-232/98) en Administration
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                               des impôts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                          van artikel 95 van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld
                                                                          als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn,
                                                                          J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G.F.
                                                                          Mancini, J.C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J.L. Murray,
                                                                          D.A.O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier:
                                                                          R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
                         van 2 maart 1999                                 het dictum luidt als volgt:
in zaak C-422/98 (verzoek van de Rechtbank van eerste                     Artikel 95 van het EG-Verdrag staat niet in de weg aan de toepassing
aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Colonia                van een nationale regeling inzake motorvoertuigenbelasting waarin is
Versicherung AG Zweigniederlassung München e.a. tegen                     voorzien in een stijging van de progressiecoëfficiënt als die welke in
                         Belgische Staat (1)                              de hoofdgedingen aan de orde is, wanneer de verkoop van voertuigen
                                                                          van nationale makelij door die stijging niet wordt bevorderd ten
       (Prejudiciële verwijzing — Niet ontvankelijkheid)                  opzichte van die van uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen.
                          (1999/C 136/06)
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                          (Procestaal: Frans)
In zaak C-422/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Rechtbank
van eerste aanleg te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen Colonia Versicherung AG Zweigniederlassung
München e.a. en Belgische staat, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag, heeft het           Beroep, op 10 februari 1999 ingesteld door Commissie
Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president,         van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann (rappor-                                           bliek
teur), kamerpresidenten, G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almei-
da, C. Gulmann, J.L. Murray, D.A.O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G.                                           (Zaak C-38/99)
Cosmas; griffier: R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                        (1999/C 136/08)
Het door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel bij vonnis van
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
10 november 1998 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                          op 10 februari 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
is niet-ontvankelijk.
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, en
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                O. Couvert-Castéra, bij die dienst gedetacheerde nationale
                                                                          ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-375/05: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van  23 augustus 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Erhard Geuting en Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/9

         Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 23 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Erhard Geuting en Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen
   (Zaak C-375/05)
   (2005/C 330/17)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 23 augustus 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 oktober 2005, in het geding tussen Erhard Geuting en Direktor der Landwirtschaftskammer Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Over de uitlegging van artikel 4 a, derde streepje, sub ii, van verordening (EEG) nr. 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 (1), in de versie van verordening (EEG) nr. 2066/92 van de Raad van 30 juni 1992 (2):

                           a)

                           Is een drachtige vaars slechts een zoogkoe in de zin van afdeling 1 van de verordening indien zij een zoogkoe waarvoor een premie is aangevraagd, vervangt?

                           b)

                           Is een drachtige vaars ook een zoogkoe in de zin van afdeling 1 van de verordening indien zij in het voorafgaande verkoopseizoen een zoogkoe waarvoor een premie is aangevraagd, heeft vervangen en erkend is dat zij recht gaf op de premie?

                           c)

                           Komt een drachtige vaars, waarvoor een premie is aangevraagd, in ieder geval voor de premie in aanmerking, wanneer zij nog vóór het verstrijken van de aanvraagtermijn kalft?

               2.

               Verder wordt het Europees Hof van Justitie om een prejudiciële beslissing verzocht over de navolgende vragen inzake de uitlegging van artikel 33, leden 2 en 4, van verordening (EEG) nr. 3886/92 van de Commissie van 23 december 1992 (3), in de versie van verordening (EG) nr. 2311/96 (4):

               a)

               Heeft een producent premierechten in een verkoopseizoen ook dan niet gebruikt, wanneer hij de premie weliswaar heeft aangevraagd, maar de aanvraag is afgewezen, omdat de betrokken dieren niet voor de premie in aanmerking kwamen?
               Geldt dat ook wanneer uit niets blijkt dat de aanvraag frauduleus zou zijn?
               Is dit met het gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel verenigbaar?

               b)

               Moet artikel 33, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3886/92 aldus worden uitgelegd dat in een geval als het onderhavige premierechten gehandhaafd blijven omdat het een (naar behoren gemotiveerd) uitzonderingsgeval betreft?

               c)

               Moeten premierechten die een producent op grond van artikel 33, lid 4, van verordening (EEG) nr. 3886/92 worden ontnomen, omdat hij in het verkoopseizoen 1998 weliswaar meer dan 70 % maar minder dan 90 % van zijn premierechten heeft gebruikt, na afloop van de blokkeringstermijn van twee jaar bij voorrang aan deze producent worden toegekend?

      (1)  PB L 148, blz. 24.

      (2)  PB L 215, blz. 49.

      (3)  PB L 391, blz. 20.

      (4)  PB L 313, blz. 9.


title: Zaak C-121/07: Beroep ingesteld op 28 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/31

         Beroep ingesteld op 28 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-121/07)
   (2007/C 95/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Zadra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 15 juli 2004 in zaak C-419/03 (1) betreffende de niet-omzetting in nationaal recht van de bepalingen van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (2), die afwijken van of verder gaan dan die van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (3), de krachtens artikel 228, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te gelasten, de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap ”een dwangsom te betalen van 366 744 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-419/03, te rekenen vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de dag waarop het arrest in zaak C-419/03 volledig zal zijn uitgevoerd;

               —

               de Franse Republiek te gelasten, de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap ”een forfaitair bedrag te betalen van 43 660 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-419/03, te rekenen vanaf de dag van uitspraak van het arrest in zaak C-419/03 tot de dag

                           —

                           waarop het arrest in zaak C-419/03 volledig is uitgevoerd (indien dit gebeurt voor de uitspraak van het arrest in deze zaak),

                           —

                           van uitspraak van het arrest in onderhavige zaak (indien het arrest in zaak C-419/03 op dat ogenblik niet volledig is uitgevoerd);

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Meer dan vier jaar na afloop van de termijn voor omzetting van richtlijn 2001/18 en meer dan 28 maanden na het arrest van het Hof van 15 juli 2004 in zaak C-419/03, waarbij de niet-nakoming van deze omzettingsverplichting is vastgesteld, heeft de Franse Republiek nog steeds niet de nodige maatregelen genomen tot uitvoering van dit arrest. De Commissie stelt bijgevolg voor om deze staat te veroordelen tot betaling van een boete en een dwangsom die de ernst van deze inbreuk en de impact ervan op de verwezenlijking van de door de communautaire wetgever nagestreefde doelstellingen weergeven.

      (1)  Arrest niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

      (2)  PB L 106, blz. 1.

      (3)  PB L 117, blz. 15.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2001 in zaak C-270/99 P: Z tegen Europees Parlement ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Overschrĳding van in artikel 7 van bĳlage IX bĳ Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen gestelde termĳnen")

text:
C 84/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
a)    Een uitkering als het onderhoudsvoorschot waarin het in 1985         (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Carl Kühne
      uitgevaardigde österreichische Bundesgesetz über die Gewährung       GmbH & Co. KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co., Ernst
      von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kinder (Unterhaltsvor-         Nowka GmbH & Co. KG en Jütro Konservenfabrik GmbH &
      schussgesetz) (Oostenrijkse federale wet inzake de toekenning        Co. KG, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van
      van voorschotten op het onderhoud van kinderen) voorziet, is         verordening (EG) nr. 590/1999 van de Commissie van
      een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1, sub h, van         18 maart 1999 tot aanvulling van de bijlage van verordening
      verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                (EG) nr. 1107/96 betreffende de registratie van de geografische
      1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-      aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de
      gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-         procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92
      den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals               (PB L 74, blz. 8), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
      gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van          als volgt: N. Colneric, president van de Tweede kamer,
      de Raad van 2 december 1996.                                         waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
                                                                           mann (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en V. Skouris,
b)    Een persoon, van wie een van beide ouders werknemer of               rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett,
      werkloos is, valt onder de personele werkingssfeer van verorde-      administrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen
      ning nr. 1408/71 als een gezinslid van een werknemer in de           waarvan het dictum luidt als volgt:
      zin van artikel 2, lid 1 van dezelfde verordening, gelezen in
      samenhang met artikel 1, sub f-i, van voornoemde verordening.        Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of
                                                                           omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening
c)    De artikelen 73 en 74 van verordening nr. 1408/71 moeten             (EG) nr. 590/1999 van de Commissie van 18 maart 1999 tot
      aldus worden uitgelegd dat het minderjarige kind dat met de          aanvulling van de bijlage van verordening (EG) nr. 1107/96
      ouder die het ouderlijk gezag over hem uitoefent in een andere       betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en
      dan de uitkerende lidstaat woont en wiens andere ouder, die het      oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17
      onderhoudsgeld moet betalen, werkt of werkloos is in de              van verordening (EEG) nr. 2081/92, voorzover bij deze verordening
      uitkerende lidstaat, recht heeft op een gezinsbijslag als het        de benaming „Spreewälder Gurken” wordt geregistreerd.
      onderhoudsvoorschot waarin het Unterhaltvorschussgesetz voor-
      ziet.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(1) PB C 265 van 18.9.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 27 november 2001
                       van 6 december 2001
                                                                                in zaak C-270/99 P: Z tegen Europees Parlement (1)
in zaak C-269/99 (verzoek van het Landgericht Hamburg
om een prejudiciële beslissing): Carl Kühne GmbH & Co.                     („Hogere voorziening — Ambtenaren — Tuchtprocedure —
KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co., Ernst Nowka                             Overschrijding van in artikel 7 van bijlage IX bij Statuut van
GmbH & Co. KG tegen Jütro Konservenfabrik GmbH &                           de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen gestelde
                              Co. KG (1)                                                                termijnen”)
(Landbouwproducten en levensmiddelen — Geografische                                                   (2002/C 84/11)
aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Vereenvoudigde
registratieprocedure — Bescherming van benaming                                                      (Procestaal: Frans)
                      „Spreewälder Gurken”)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 84/10)                                                            dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           In zaak C-270/99 P, Z, ambtenaar van het Europees Parlement,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
                          dentie van het Hof)
                                                                           advocaat, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
                                                                           het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (Eerste kamer) van 4 mei 1999, Z/Parlement (T-242/97,
In zaak C-269/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      JurAmbt. blz. I-A-77 en II-401), strekkende tot vernietiging
krachtens artikel 234 EG van het Landgericht Hamburg                       van dit arrest voorzover hierbij is verworpen het beroep van Z
 ---pagebreak--- 6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 84/7
tegen het besluit van de secretaris-generaal van het Europees              93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
Parlement van 28 oktober 1996 waarbij jegens hem de                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
tuchtmaatregel van terugzetting in rang is getroffen, andere               overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199,
partij bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigde:                  blz. 54), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
H. Krück), heeft het Hof, samengesteld als volgt: F. Macken,               N. Colneric, president van de Tweede kamer, waarnemend
kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en               voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann,
V. Skouris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-            J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
cobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 27 novem-              rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
ber 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   L. Hewlett, administrateur, op 27 november 2001 een arrest
volgt:                                                                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                      Artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni
                                                                           1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
2)    Verwijst Z in de kosten.                                             van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken moet worden
                                                                           uitgelegd als volgt:
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                           —     Deze bepaling verzet zich tegen de regeling en de administratieve
                                                                                praktijk van een lidstaat die de aanbestedende dienst de
                                                                                mogelijkheid geven, inschrijvingen met een korting die hoger is
                                                                                dan de drempel voor abnormaal lage inschrijvingen, uitsluitend
                                                                                op basis van de motiveringen van de voorgestelde prijzen met
                                                                                betrekking tot ten minste 75 % van de in de aankondiging van
                    ARREST VAN HET HOF                                           de overheidsopdracht vermelde aanbestedingswaarde, die de
                                                                                inschrijvers bij hun inschrijving moeten voegen, als abnormaal
                           (Zesde kamer)                                         laag af te wijzen, zonder dat de inschrijvers de mogelijkheid
                                                                                krijgen na de opening van de enveloppen hun standpunt te
                     van 27 november 2001                                        verdedigen over de elementen van de voorgestelde prijs die
                                                                                tot het vermoeden van onregelmatigheid aanleiding hebben
                                                                                gegeven.
in de gevoegde zaken C-285/99 en C-286/99 (verzoek van
de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):                     —     Deze bepaling verzet zich eveneens tegen de regeling en de
Impresa Lombardini SpA — Impresa Generale di                                     administratieve praktijk van een lidstaat die de aanbestedende
Costruzioni tegen ANAS — Ente nazionale per le strade,                           dienst verplichten bij de verificatie van de abnormaal lage
Società Italiana per Condotte d’Acqua SpA (C-285/99),                            inschrijvingen enkel rekening te houden met de motiveringen
en Impresa Ing. Mantovani SpA tegen ANAS — Ente                                  die betrekking hebben op de zuinigheid van het bouwprocédé,
nazionale per le strade, Ditta Paolo Bregoli (C-286/99), in                      de gekozen technische oplossingen of de uitzonderlijk gunstige
tegenwoordigheid van: Coopsette Soc. coop. arl                                   omstandigheden waarvan de inschrijver voor de uitvoering van
                            (C-286/99) (1)                                       de werken kan profiteren, met uitsluiting van de motiveringen
                                                                                die betrekking hebben op enig element waarvan de minimum-
(Richtlijn 93/37/EEG — Overheidsopdrachten voor uitvoe-                          waarde is vastgesteld bij wet, besluit of administratieve hande-
ring van werken — Gunning van opdrachten — Abnormaal                             ling of kan worden bepaald op basis van officiële gegevens.
lage inschrijvingen — In lidstaat toegepaste motiverings- en
uitsluitingsregels — Uit hoofde van gemeenschapsrecht op                   —     Deze bepaling verzet zich daarentegen in beginsel niet, althans
        aanbestedende dienst rustende verplichtingen)                            voorzover alle voorschriften voor het overige in acht zijn
                                                                                genomen en de door richtlijn 93/37 beoogde doelstellingen
                           (2002/C 84/12)                                        niet in gevaar worden gebracht, tegen de regeling en de
                                                                                administratieve praktijk van een lidstaat die inzake vaststelling
                        (Procestaal: Italiaans)                                  en verificatie van abnormaal lage inschrijvingen alle inschrijvers
                                                                                verplichten, op straf van uitsluiting van deelneming aan de
                                                                                opdracht, bij hun inschrijving motiveringen te voegen met
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                betrekking tot ten minste 75 % van de aanbestedingswaarde
                          dentie van het Hof)
                                                                                van deze opdracht, en die voor de berekening van de drempel
                                                                                voor te lage inschrijvingen een methode toepassen die gebaseerd
                                                                                is op het gemiddelde van alle inschrijvingen die voor de
In de gevoegde zaken C-285/99 en C-286/99, betreffende een                       betrokken opdracht zijn binnengekomen, zodat de inschrijvers
verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Consiglio                    bij de indiening van hun dossier deze drempel niet kunnen
di Stato (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen tussen                       kennen; de mogelijkheid dat het resultaat van de toepassing van
Impresa Lombardini SpA — Impresa Generale di Costruzioni                         deze berekeningsmethode door de aanbestedende dienst aan een
tegen ANAS — Ente nazionale per le strade, Società Italiana                      heronderzoek wordt onderworpen, moet evenwel blijven bestaan.
per Condotte d’Acqua SpA (C-285/99), en Impresa Ing.
Mantovani SpA tegen ANAS — Ente nazionale per le strade,
Ditta Paolo Bregoli (C-286/99), in tegenwoordigheid van:                   (1) PB C 314 van 30.10.1999.
Coopsette Soc. coop. arl (C-286/99), om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 30, lid 4, van richtlijn


title: Zaak T-389/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — SLM/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/46

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — SLM/Commissie
   (Zaak T-389/10)
   ()
   2010/C 301/74
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) (Ceprano, Italië) (vertegenwoordigers: G. Belotti, advocaat, F. Covone, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Preliminair of primair:
   de beschikking van de Commissie in zaak COMP 38.344 — Voorspanstaal — C(2010) 4837 def., door de Commissie vastgesteld op 30 juni 2010, nietig verklaren
   Subsidiair:
   de opgelegde boete verlagen

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in zaak T-385/10, Arcelormittal Wire France e.a./Commissie.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert verzoekster aan:

               Voor de nietigverklaring van de beschikking: de ongebruikelijke en ongerechtvaardigde duur van de administratieve procedure, die ernstig afbreuk heeft gedaan aan de uitoefening van de rechten van verdediging van verzoekster, met name wat betreft het tijdvak van twee jaar tussen 1997 en 1999, dat tien jaar vóór de mededeling van punten van bezwaar van september 2008 ligt.

               Voor de verlaging van de opgelegde boete:

                           Motiveringsgebrek bij de berekening van de sanctie; in die zin dat onduidelijk is op basis van welke berekening en op grond van welke omzet de Commissie verzoekster een sanctie heeft opgelegd.

                           Schending van de maximumgrens van 10 % van de omzet.

                           Motiveringsgebrek bij de toegepaste verhogingen.

                           Onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006, alsook die van 1998, die niet alleen ten tijde van de vastgestelde feiten van toepassing waren, maar ook tijdens de eerste vier jaren van de procedure.

                           Onjuiste beoordeling van de duur van de deelname van verzoekster aan het kartel, die niet op een objectief onderzoek berust.

                           Verzuim om verzachtende omstandigheden in aanmerking te nemen, zoals de bewezen ondergeschikte rol van verzoekster bij de vastgestelde feiten, haar beperkt marktaandeel en het feit dat het kartel niet gewerkt heeft.

                           Het intreden van de verjaring, daar er in de vijf jaar na de onaangekondigde inspectie geen passende maatregel is getroffen om de verjaring te stuiten.


title: Zaak C-326/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — J. J. Komen en Zonen Beheer Heerhugowaard BV/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, B, sub g, juncto artikel 4, lid 3, sub a — Levering van gebouwen en erbij behorend terrein — Levering van gebouw waaraan werkzaamheden worden verricht teneinde door verbouwing nieuw gebouw te creëren — Voortzetting en voltooiing van werkzaamheden door koper na levering — Vrijstelling van btw)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — J. J. Komen en Zonen Beheer Heerhugowaard BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-326/11) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub g, juncto artikel 4, lid 3, sub a - Levering van gebouwen en erbij behorend terrein - Levering van gebouw waaraan werkzaamheden worden verricht teneinde door verbouwing nieuw gebouw te creëren - Voortzetting en voltooiing van werkzaamheden door koper na levering - Vrijstelling van btw)
   2012/C 287/27
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. J. Komen en Zonen Beheer Heerhugowaard BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 4, lid 3, sub a, en artikel 13, B, sub g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Bij de Zesde richtlijn voorziene vrijstellingen — Vrijstelling van leveringen van gebouwen en het erbij behorend terrein — Levering van een gebouw waaraan nog wordt verbouwd met het ook op het creëren van een nieuw gebouw — Voortzetting en voltooiing van de verbouwing door de koper na de levering

      Dictum

   Artikel 13, B, sub g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, sub a, van deze richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat de levering van een onroerende zaak bestaande uit een terrein en een oud gebouw waarvan de vervaardiging tot een nieuw gebouw gaande is, zoals aan de orde in het hoofdgeding, onder de in het eerstgenoemde artikel neergelegde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde valt daar het oude gebouw op het tijdstip van de levering slechts gedeeltelijk was gesloopt en althans gedeeltelijk nog in gebruik was.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-190/10: Beroep ingesteld op 22 april 2010 — Egan en Hacket/Parlement

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/55

      Beroep ingesteld op 22 april 2010 — Egan en Hacket/Parlement
      (Zaak T-190/10)
      (2010/C 161/87)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Kathleen Egan (Athboy, Ierland) en Margaret Hacket (Borris-in-Ossory, Ierland) (vertegenwoordigers: C. MacEochaidh SC en J. Goode, Barristers en K. Neary, Solicitor)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk verklaren;

                  —

                  beschikking (A(2010) 579) van het Europees Parlement van 12 februari 2010, houdende weigering van toegang tot de door verzoeksters in hun initiële verzoek van 16 december 2009 en hun daaropvolgende confirmatieve verzoek van 28 januari 2010 gevraagde informatie, krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren;

                  —

                  het Parlement verwijzen in de door verzoeksters in deze procedure gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeksters vorderen krachtens artikel 263 VWEU nietigverklaring van beschikking (A(2010)579) van het Europees Parlement van 12 februari 2010, houdende weigering van toegang tot documenten bestaande uit openbare registers waarin namen en/of financiële belangen van geaccrediteerde of anderszins aangestelde assistenten van leden van het Europees Parlement zijn opgenomen.
      Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat het Parlement zijn weigering om toegang te verlenen tot documentatie die reeds tot het openbaar domein behoort, ten onrechte heeft gebaseerd op verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en verordening (EG) nr. 45/2001 (2). Bijgevolg voeren verzoeksters verschillende middelen aan:

                  Ten eerste heeft het Parlement de bestreden beschikking niet toereikend gemotiveerd, en daardoor artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden.

                  Ten tweede bevat de bestreden beschikking beoordelingsfouten met betrekking tot de uitzonderingsregeling van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1049/2001, aangezien daarin wordt verklaard dat de openbaarmaking van de desbetreffende documenten de privacy van de betrokkenen zou schenden, en/of de ware betekenis van artikel 4, lid 1, sub b, wordt miskend, en/of wordt gesteld dat het openbare belang bij toegang tot de openbare registers betreffende de assistenten van leden van het Europees Parlement afneemt wanneer de betrokkene zich niet meer in deze positie bevindt.

                  Voorts schendt de bestreden beschikking wezenlijke vormvoorschriften, door verzoeksters niet overeenkomstig artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 te informeren over de rechtsmiddelen die zij kunnen instellen tegen de afwijzing van een confirmatief verzoek.

                  Ten slotte is de bestreden beschikking in strijd met de beginselen van democratie, transparantie, evenredigheid, billijkheid en non-discriminatie, doordat zij de toegang weigert tot openbare documentatie terwijl deze documentatie voorheen beschikbaar was voor verzoeksters krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

         (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001 L 8, blz. 1).