title: Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Raad der Europese Gemeenten en Regio's (REGR) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-46/98)

text:
16.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/11
voor suiker met LGO-oorsprong niet-ontvankelijk diende             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
te worden verklaard. Deze verordening beoogt uitvoering            Raad der Europese Gemeenten en Regio's, gevestigd te
te geven aan het bij Besluit 97/803/EG in Besluit 91/482/          Parijs, vertegenwoordigd door D. M. Tomasevic, advocaat
EEG ingevoegde artikel 108 ter.                                    te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue Charles Martel
                                                                   56-58.
Bij wege van exceptie van onwettigheid stelt verzoekster
strijd met het Gemeenschapsrecht van Besluit 97/803/EG,
althans van de artikelen tot beperking van de invoer van
suiker van LGO-oorsprong van dit besluit. De gronden               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
zijn identiek aan die in zaak T-43/98.
Eveneens bij wege van exceptie van onwettigheid stelt ver-
zoekster, dat Verordening (EG) nr. 2553/97 in strijd is met        Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
het Gemeenschapsrecht:                                                  de Europese Gemeenschappen, neergelegd in debetnota
                                                                        97009405F betreffende ECOS-project nr. 91/00/29003,
                                                                        waarbij de Commissie weigert, de REGR een saldo
1. door de onwettigheid van Besluit 97/803/EG is ook de                 van 204 446 ECU te betalen, en van de REGR een
     daarop gebaseerde verordening ongeldig;                            saldo van 363 336 ECU vordert;
2. voor het in de verordening gestelde vereiste van een
     invoercertificaat bestaat geen geldige rechtsgrondslag;       Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
3. zo het (secundaire) Gemeenschapsrecht al een rechts-
     grondslag biedt voor het vereiste van een invoercertifi-
     caat voor de invoer van LGO-suiker, verzet artikel 132,       Middelen en voornaamste argumenten
     juncto artikel 30, van het EG-Verdrag zich hiertegen;
4. bij de certificaten gaat het om EUR-1-certificaten, tot         Verzoeker, een federatie van 37 nationale verenigingen van
     de afgifte waarvan de LGO-autoriteiten bij uitsluiting        plaatselijke en regionale overheden in 28 Europese landen,
     bevoegd zijn, welke bevoegdheid de Commissie niet             komt op tegen het besluit waarbij de Commissie weigert
     kan beperken;                                                 bepaalde uitgaven voor een project in het kader van het
                                                                   programma European City Cooperation System (ECOS)
                                                                   geldig te verklaren. Dienaangaande preciseert hij, dat hij
5. de door de Commissie gestelde bijkomende eisen leve-
                                                                   sinds het begin van de jaren '90 betrokken is bij het beheer
     ren additionele belemmeringen op;
                                                                   van dit door DG XVI van de Commissie opgezette pro-
                                                                   gramma, dat tot doel heeft de samenwerking tussen de
6. strijd met de WTO en de overige in dat kader gesloten           plaatselijke overheden van de Europese Unie en die van de
     overeenkomsten.                                               landen van Centraal- en Oost-Europa te bevorderen.
Overigens trad de verordening pas per 1 januari 1998 in
werking, zodat zij haars inziens niet als grondslag voor de        Wat de feiten van de zaak betreft, stelt verzoeker, dat een
beschikking kon dienen.                                            eerste besluit om hem in het kader van het ECOS-pro-
                                                                   gramma communautaire bijstand te verlenen, op 10 decem-
(1) PB L 349 van 19.12.1997, blz. 26.                              ber 1991 te zijner kennis werd gebracht, en dat de Com-
                                                                   missie later zelfs zou hebben besloten, aanvullende bij-
                                                                   stand te verlenen. Op 19 april 1996 zou verzoeker van de
                                                                   Commissie een faxbericht hebben ontvangen, waarin zij
                                                                   zich akkoord verklaarde met het eindverslag. De onmid-
                                                                   dellijk daarna opgetreden wijziging in verweersters hou-
                                                                   ding ten opzichte van het betrokken project, zou tot het
Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Raad der                   litigieuze besluit hebben geleid.
Europese Gemeenten en Regio's (REGR) tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-46/98)
                                                                   Verzoeker beroept zich allereerst op schending van de
                         (98/C 151/22)                             motiveringsplicht, doordat verweerster niet zou hebben
                                                                   geantwoord op de argumenten die hij in verschillende brie-
                      (Procestaal: Frans)                          ven, onder meer na de vergadering van 24 september
                                                                   1997, heeft aangevoerd. De Commissie zou niet hebben
                                                                   uitgelegd, waarom bepaalde bewijsstukken niet als vol-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  doende zouden zijn te beschouwen, terwijl de Commissie
Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld                zelf had gevraagd, haar die stukken toe te zenden.
 ---pagebreak--- C 151/12             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.5.98
Verzoeker verwijt de Commissie ook schending van de ter-          Radicati di Brozolo, advocaat te Milaan, domicilie geko-
men van de toekenningsbesluiten en van de beginselen van          zen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmidt,
gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid. Op dit punt zet          advocaat aldaar, Val Ste Croix 7.
hij uiteen, dat verweerster van haar duidelijke standpunt
van 19 april 1996 is teruggekomen in een bijna twee jaar
na indiening van het financieÈle verslag genomen besluit, en      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
wijst hij op de gewijzigde houding, vergeleken met vroeger
gegeven instructies, en op het ontbreken van precieze aan-
wijzingen omtrent de in aanmerking komende uitgaven en
                                                                  Ð primair, nietig te verklaren de beschikking (IV/35.814)
de procedure om vooraf te laten bevestigen, of een uitgave
                                                                       van de Commissie van 21 januari 1998 inzake een
al dan niet in aanmerking komt. Verzoeker beklemtoont
                                                                       procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Ver-
vooral, dat zijn hoedanigheid van netwerk wordt betwist.
                                                                       drag (¹legeringstoeslagº);
Hij stelt, dat de REGR in het verleden met de Commissie
heel wat projecten heeft beheerd, met inbreng van zijn net-
werk, waarop verweerster kon steunen om het succes van
het project te verzekeren. Ook zou de Commissie de ter-           Ð subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voorzover
men van de toekenningsbesluiten, wat posten en bijzon-                 verzoekster daarbij wordt veroordeeld tot betaling van
dere medefinancieringspercentages betreft, niet in acht                een boete (artikel 2), en haar wordt gelast een einde te
hebben genomen.                                                        maken aan de inbreuk (artikel 4);
Volgens verzoeker wijst deze handelwijze, die erin bestaat,       Ð nog meer subsidiair, de aan AST opgelegde boete te
met zeer korte tussenpauzen tegenstrijdige brieven te ver-             verlagen;
zenden, zonder Ð ondanks herhaalde verzoeken Ð daar-
over uitleg te verschaffen, bij de Commissie op dysfunc-
ties, die niet verenigbaar zijn met het beginsel van goed         Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
bestuur.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker beroept zich ook op schending van het evenre-
digheidsbeginsel, doordat de Commissie stelt, dat de uitga-
ven in verband met personeels- en werkingskosten niet in          De beschikking waartegen het onderhavige beroep is
aanmerking kunnen worden genomen, omdat voor de                   gericht, is dezelfde als die in zaak T-45/98, Krupp Thyssen
betrokken posten geen specifieke beheersstructuur voor            Stainless/Commissie. De middelen en voornaamste argu-
het ECOS-project zou bestaan. Volgens hem, zou die                menten komen overeen met die in voormelde zaak. Tot
standpuntbepaling van de Commissie een toename mee-               staving van haar aanspraken voert verzoekster, een Itali-
brengen van de door zijn netwerk van lagere overheden te          aanse producent van roestvrij staal, de schending aan van
delen kosten.                                                     het EGKS-Verdrag en van een aantal regelen en essentieÈle
                                                                  beginselen inzake de toepassing ervan, en beroept zij zich
                                                                  voorts op misbruik van bevoegdheid en schending van
Verzoeker beroept zich ten slotte op schending, jegens            wezenlijke voorschriften. Verzoekster wijst er in dit ver-
hem, van het beginsel van gelijke behandeling.                    band op dat de bestreden beschikking onvoldoende duide-
                                                                  lijk is wat de inhoud betreft van de aan de onderneming
                                                                  verweten schending. Zij verwijt verweerster een onjuiste
                                                                  en verwarde uiteenzetting en beoordeling van de feiten,
                                                                  tegenstrijdigheden in de redenering en ontoereikende moti-
                                                                  vering.
Beroep, op 13 maart 1998 ingesteld door Acciai                    Wat de veroordeling tot een geldboete betreft, stelt ver-
Speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese                zoekster dat niet is voldaan aan de voorwaarde voor het
                      Gemeenschappen                              opleggen van een boete. Bovendien is het bedrag van die
                      (Zaak T-47/98)                              boete vastgesteld in strijd met de terzake geldende beginse-
                                                                  len, waaronder het evenredigheidsbeginsel.
                       (98/C 151/23)
                                                                  Met haar derde middel voert verzoekster aan, dat het in
                   (Procestaal: Italiaans)                        artikel 4 van de bestreden beschikking neergelegde bevel
                                                                  om een einde te maken aan de inbreuk, zonder voorwerp
                                                                  is, dat de strekking ervan niet omschreven is, en dat de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 rechtsgrondslag voor dat bevel ontbreekt.
Gemeenschappen is op 13 maart 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Acciai Speciali Terni SpA, vertegenwoordigd door L. G.


title: Zaak T-236/12: Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — Airbus/BHIM (NEO)

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/24

         Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — Airbus/BHIM (NEO)
   (Zaak T-236/12)
   2012/C 243/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Airbus SAS (Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 februari 2012 in zaak R 1387/2011-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NEO” voor waren en diensten van de klassen 7, 12 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9624974

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van de artikelen 64, lid 1, en 59 van verordening nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad; en

               —

               schending van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door M. A. Köhler tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-79/97)

text:
Nr. C 166/20              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
langer voldoet aan de traditionele vraag op de markt, be                 Middelen en voornaamste argumenten
palingen vaststelt die niet geschikt zijn om de betrokken si
tuatie te verhelpen . Het extra premiebedrag van 10 ecu                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
per 108 kg voor dieren uit Frankrijk is namelijk volstrekt                met die in zaak T-16/97 (')
ongeschikt om de concurrentiesituatie te herstellen met bij
voorbeeld dieren uit Nederland, die voor 138 kg op de                     (•) PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Franse markt kunnen worden verkocht tegen een hogere
prijs, niet alleen vanwege het extra gewicht, doch ook van
wege de gunstiger prijs per kg voor dieren met een betere
aanbiedingsvorm, waarvoor een premie van 60 ecu wordt
toegekend .
                                                                          Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door F. J. Maeztu
(') PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997, respectievelijk op blz . 20 , 21 en    Nieva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      22 .                                                                                ( Zaak T-78/97)
( 2 ) Mededeling nog niet gepubliceerd in het Publikatieblad .
(') Verordening ( EG ) nr. 200/97 van de Commissie van 31 januari                                      ( 97/C 166/41 )
      1997 houdende wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 3886/92
      tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de premie                             (Procestaai: Frans)
      regelingen in de sector rundvlees ( PB nr. L 31 van 1 . 2 . 1997,
      blz . 62 ).                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                          meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. J.
                                                                          Maeztu Nieva, wonende te Brussel , vertegenwoordigd
                                                                          door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
                                                                          Cessange 30 .
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door J. Baiges Planas
en 16 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                  schappen                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                             ( Zaak T-77/97 )                             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                               ( 97/C 166/40 )                                 18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                               passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta
                                                                               tuut ;
                           (Procestaai: Frans)
                                                                          — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                        kelijke afwijzing van zijn klacht;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. Bai
ges Planas , wonende te Brussel , V. Baretti-Piazzi, wonende              — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
te St. Genesius-Rode ( België ), D. Broderick, wonende te
Brussel , A. Buttice, wonende te Brussel , P. Grasmann, wo               Middelen en voornaamste argumenten
nende te Brussel , T. Hayes, wonende te Wezembeek-Op
pem ( België ), L. Hersom, wonende te Brussel , O. Jones,                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
wonende te Brussel, J.-L . Levy-Gorgeot, wonende te Berel                met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
dange ( Luxemburg ), S. Mallia , wonende te Overijse ( Bel
gië ), F. Mazza , wonende te Steinsel ( Luxemburg), Y. Pire ,             (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
wonende te Brussel , W. Richer, wonende te Hoeilaart ( Bel
gië ), J. Rodriguez Portero, wonende te Brussel, R. Smyth,
wonende te Sterrebeek ( België ), A. Van Hamme, wonende
te Grimbergen ( België ) en F. Walker, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door M.-A . Lucas, advocaat te Luik,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                       Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door M. A. Kohier te
van E. Korn, rue de Nassau 21 .                                                 gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-79/97 )
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                                                    ( 97/C 166/42 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot af
       wijzing van hun verzoek om herindeling,                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                          meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot af                Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. A.
       wijzing van hun administratieve klacht,                            Kohier, wonende te Wezembeek-Oppem ( België ), vertegen
                                                                          woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                                Sari , rue de Cessange 30 .
 ---pagebreak--- 31 . 5 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 166/21
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                        In dit verband zij eraan herinnerd, dat het verzoek om be
                                                                          taling van het saldo is gedaan bij brief van 31 maart 1995
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    van de Assessore regionale aH'Agricoltura, die van de
       18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe             Commissie nooit een antwoord heeft ontvangen . In no
       passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta         vember 1996 heeft verzoekster, aangezien zij het gevraagde
       tuut ;                                                             bedrag niet had ontvangen, de Commissie een rappel ge
                                                                          stuurd, waarop deze heeft geantwoord, dat het verzoek
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                  om betaling van het saldo voor het betrokken project vóór
       Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                   31 maart 1995 had moeten aankomen en in werkelijkheid
       kelijke afwijzing van zijn klacht;                                 vier dagen later is aangekomen, zodat de Gemeenschaps
                                                                          bijdrage ingevolge artikel 10 van Verordening nr. 4256/
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding .                  88 (') moest worden geschrapt.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Verzoekster voert in de eerste plaats schending aan van
                                                                          voormeld artikel 10 van Verordening nr. 4256/ 88 , voor
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                       zover daarin niet is bepaald dat verzoeken om betaling
met die in zaak T- 16/97 (').                                             vóór 31 maart bij de Commissie dienen aan te komen,
                                                                          doch wel dat de betrokken verzoeken vóór die datum
                                                                          moeten zijn ingediend . De brief van de Regione Toscana is
f 1 ) PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                          derhalve een correcte toepassing van voormelde verorde
                                                                          ning, waarin het gaat over de uiterste datum van verzen
                                                                          ding van het verzoek, en niet over de uiterste datum van
                                                                          aankomst daarvan .
                                                                          Tevens beroept verzoekster zich op schending van het
Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door Regione Toscana                    evenredigheidsbeginsel . Gesteld dat de Regione Toscana de
       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     regeling niet correct zou hebben toegepast, quod non,
                             ( Zaak T-81 /97)                             moet worden vastgesteld dat haar een last wordt opgelegd
                               ( 97/C 166/43 )                            die onevenredig is ten opzichte van het nagestreefde doel ,
                                                                          in die zin dat de sanctie van het automatisch verlies van de
                        (Procestaai: Italiaans)                           waarborg wordt toegepast voor een inbreuk die veel min
                                                                          der ernstig is dan de niet-uitvoering van de hoofdverbinte
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     nis, waarvoor de waarborgsom als garantie dient.
meenschappen is op 1 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regio                      Verzoekster voert ten slotte schending aan van het Ge
ne Toscana, te Firenze, vertegenwoordigd door V. Vacchi                    meenschapsrecht, in de vorm van een miskenning van het
en L. Bora, advocaten te Firenze, domicilie gekozen heb                   beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrou
bende te Luxemburg bij R Benocci , rue de Vianden 50 .                    wen. Zij wijst in dit verband op het absolute stilzwijgen
                                                                          van de Commissie van mei 1995 tot november 1996 . Dit
                                                                           stilzwijgen heeft bij de Regione Toscana het gewettigd ver
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                           trouwen doen ontstaan dat het voor het betrokken project
                                                                           bestemde bedrag zou worden betaald zodra het bewijs
— nietig te verklaren de brief van de Europese Commis                     werd geleverd van de correcte voltooiing van bedoeld pro
        sie, directoraat-generaal Landbouw, van 21 november                ject.
        1994 ( VI/040551 );
                                                                           (') Verordening ( EEG ) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december
— nietig te verklaren de nooit aan verzoekster meege                          1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van
        deelde handeling houdende schrapping door de Euro                     Verordening ( EEG ) nr. 2052/88 met betrekking tot het
        pese Commissie van de Gemeenschapsbijdrage die in                      EOGFL, Afdeling Oriëntatie ( PB nr. L 374 van 31 . 12 . 1988 ,
        het kader van het geïntegreerd mediterraan program                    blz . 25 ), zoals gewijzigd bij Verordening nr. 2085/93 van
        ma ( PIM ) was bestemd voor project nr. 88.20.IT.006.0                 20 juli 1993 ( PB nr. L 193 van 31 . 7 . 1993 , blz . 44 ).
        ( drinkwatervoorziening in Toscane );
 — nietig te verklaren de brief van 31 januari 1997 van de
        Europese Commissie, die verzoekster heeft ontvangen
        op 7 februari 1997, waarbij de Commissie haar kennis
        heeft gegeven van voormelde schrapping.                            Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door P. Rousseaux te
                                                                                gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak T-82/97)
                                                                                ( 97/C 166/44 )
 De Regione Toscana komt op tegen de handeling waarbij
 de Commissie de financiële bijdrage heeft geschrapt die in                                         (Procestaai: Frans)
 het kader van het geïntegreerd mediterraan programma
 ( PIM ) was bestemd voor een project inzake drinkwater                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 voorziening in Toscane, in totaal voor een bedrag van on                 meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
 geveer 900 000 ecu.


title: Zaak C-559/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel te Antwerpen (België) op 7 november 2011 — Pelckmans Turnhout NV tegen Walter Van Gastel Balen NV e.a.

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van koophandel te Antwerpen (België) op 7 november 2011 — Pelckmans Turnhout NV tegen Walter Van Gastel Balen NV e.a.
   (Zaak C-559/11)
   2012/C 32/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van koophandel te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Pelckmans Turnhout NV

      Verweersters: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Schoten NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het zeven dagen op zeven openhouden van een winkel door een handelaar en het daarvoor reclame maken te beschouwen als handeling, ommissie, gedraging, voorstelling van zaken of commerciële communicatie, met inbegrip van reclame en marketing, van een handelaar, die rechtstreeks verband houdt met de verkoopbevordering, verkoop of levering van een product aan consumenten, en dus als handelspraktijk in de zin van richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt [en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”)]?

               2)

               Verzetten richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt of een andere bepaling van EU-recht zoals o.m. artikel 34 of 35 VWEU of artikel 49 of 56 VWEU zich tegen een nationale bepaling, zoals die van de artikelen 8 tot en met 14 van de Wet van 10 november 2006 die — behoudens enkele uitzonderingen opgesomd in de Wet — de handelaar verplichten om een wekelijkse sluitingsdag voor de winkel te kiezen, gelet op het feit dat de handelaar zonder meer wordt verboden zeven dagen op zeven zijn winkel te openen en dit ongeacht de invloed die dit heeft of kan hebben op de gemiddelde consument en ongeacht of deze handeling in de concrete omstandigheden als strijdig met de professionele toewijding of de eerlijke handelsgebruiken kan beschouwd worden, en ook ongeacht het feit dat los van deze wet, de arbeidsrechtelijke rust van werknemers gewaarborgd is door andere wetgeving?

      (1)  PB L 149, blz. 22.


title: Zaak T-536/15: Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2016 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/22

         Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2016 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID)
   (Zaak T-536/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 200/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken en J. Bärenfänger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: ÏD Group (Roubaix, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 juli 2015 (zaak R 2472/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen ÏD Group en CBM Creative Brands Marken GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               CBM Creative Brands Marken GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak C-254/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Glencore Agriculture Hungary Kft., voorheen Glencore Grain Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 183 — Beginsel van fiscale neutraliteit — Aftrek van de voorbelasting — Teruggaaf van het btw-overschot — Controleprocedure — Geldboete opgelegd aan de belastingplichtige tijdens een dergelijke procedure — Verlenging van de teruggaaftermijn — Uitsluiting van de betaling van vertragingsrente]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Glencore Agriculture Hungary Kft., voorheen Glencore Grain Hungary Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság
   (Zaak C-254/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 183 - Beginsel van fiscale neutraliteit - Aftrek van de voorbelasting - Teruggaaf van het btw-overschot - Controleprocedure - Geldboete opgelegd aan de belastingplichtige tijdens een dergelijke procedure - Verlenging van de teruggaaftermijn - Uitsluiting van de betaling van vertragingsrente])
   (2017/C 283/11)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glencore Agriculture Hungary Kft., voorheen Glencore Grain Hungary Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóság

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, volgens welke, wanneer de belastingdienst een fiscale controleprocedure heeft ingeleid en aan een belastingplichtige een geldboete wegens niet-medewerking wordt opgelegd, de termijn voor de teruggaaf van het overschot aan belasting over de toegevoegde waarde kan worden verlengd tot de afgifte aan die belastingplichtige van het proces-verbaal van die controle en de betaling van vertragingsrente kan worden geweigerd, ook al duurt de fiscale controleprocedure buitensporig lang en is die buitensporig lange duur niet volledig te wijten aan het gedrag van de belastingplichtige.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak C-330/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 29 juni 2011 — Tsifrova kompania/Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 29 juni 2011 — Tsifrova kompania/Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna
   (Zaak C-330/11)
   2011/C 252/47
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tsifrova kompania

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet het begrip „internet” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 (1)) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               2)

               Hoe moet het begrip „modem” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               3)

               Hoe moeten de begrippen „modulatie” en „demodulatie” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               4)

               Op grond van welke belangrijkste functie van de settopbox DC 215 KL dient dit toestel voor het douanetarief te worden ingedeeld: de ontvangst van televisiesignalen of het gebruik van een modem, dat interactieve uitwisseling van informatie mogelijk maakt om toegang tot het internet te verkrijgen?

               5)

               Indien de belangrijkste functie van de settopbox DC 215 KL het gebruik van een modem is dat interactieve uitwisseling van informatie mogelijk maakt om toegang tot het internet te verkrijgen, is dan de wijze van de door het modem teweeggebrachte modulatie en demodulatie of de soort modem die wordt gebruikt relevant voor de indeling voor het douanetarief, of volstaat het dat door het modem toegang tot het internet wordt verschaft?

               6)

               Onder welke onderverdeling en welke code moet worden ingedeeld een toestel dat beantwoordt aan de beschrijving van het toestel DC 215 KL?

               7)

               Indien de settopbox DC 215 KL onder onderverdeling 8521 90 00 van de gecombineerde nomenclatuur dient te worden ingedeeld, vormt de aanrekening van een douanerecht met positief bedrag dan een rechtmatige toepassing van het gemeenschapsrecht wanneer zulke indeling een inbreuk zou uitmaken op de uit de overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten, deel II b, van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT) van 1994 voortvloeiende verplichtingen van de Gemeenschap, of heeft indeling onder post 8521 tot gevolg dat de settopbox DC 215 KL buiten de werkingssfeer van het betrokken deel van de overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten valt?

      (1)  PB L 291, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 december 2001 in zaak C-376/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳnen 75/439/EEG en 75/442/EEG — Nationale verslagen betreffende toepassing — Niet toezending aan Commissie")

text:
C 84/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
voor de producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en                    91/692, binnen de bij die bepalingen gestelde termijn aan de
zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen 1992/1993 (PB                       Commissie toe te zenden, de krachtens deze richtlijnen op
L 56, blz. 18), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als             haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
volgt: N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)              (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;                 L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
griffier: R. Grass, op 7 februari 2002 een arrest gewezen                  generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 11 de-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        cember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening          1)    Door na te laten om voor de periode 1995 tot en met 1997
(EEG) nr. 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993 tot                           het verslag als bedoeld in artikel 18 van richtlijn 75/439/EEG
vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen voor de             van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van
producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en zonnebloemzaad                   afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van
voor het verkoopseizoen 1992/1993.                                               de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en
                                                                                rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde
                                                                                richtlijnen op milieugebied, binnen de bij de genoemde bepaling
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                      gestelde termijn aan de Commissie toe te zenden, is de
                                                                                Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                      van 11 december 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-376/00: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                                (Tweede kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 75/439/EEG en
75/442/EEG — Nationale verslagen betreffende toepassing                                            van 17 januari 2002
                — Niet toezending aan Commissie”)
                                                                           in zaak C-394/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2002/C 84/45)                                                      schappen tegen Ierland (1)
                        (Procestaal: Italiaans)                            (Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (2002/C 84/46)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-376/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en R. Amorosi) tegen Italiaan-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
se Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fio-                                        dentie van het Hof)
rilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door na te laten om voor de periode 1995 tot en
met 1997 de verslagen als bedoeld in artikel 18 van richtlijn
75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de                          In zaak C-394/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals                pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Ierland (gemachtigde:
gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 decem-               D. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen
ber 1991 tot standaardisering en rationalisering van de                    dat Ierland door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op                   bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
milieugebied (PB L 377, blz. 48), en in artikel 12 van richtlijn           aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10,


title: Zaak C-499/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2016 — AZ, Minister Finansów

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2016 — AZ, Minister Finansów
   (Zaak C-499/16)
   (2017/C 022/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

   AZ, Minister Finansów

      Prejudiciële vraag

   Vormt het een schending van het beginsel van de neutraliteit van de btw en het verbod van ongelijke behandeling van goederen in de zin van artikel 98, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1), om het btw-tarief voor banketbakkerswaren en gebak enkel afhankelijk te stellen van het criterium van de datum van minimale houdbaarheid of de uiterste gebruiksdatum, zoals in artikel 41, lid 2, in samenhang met punt 32 van bijlage 3 bij de Ustawa o podatku od towarów i usług van 11 maart 2004 (Dz. U. 2011, nr. 177, volgnr. 1054, zoals nadien gewijzigd)? (1)

      (1)  PB L 347, blz. 1.


C 175/12       NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                      9.6.98
                                       HOF VAN JUSTITIE
                                 Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
                                                   (98/C 175/09)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de
         Europese Gemeenschappen CØ175ØA van 9 juni 1998 het volgend algemeen vergelijkend onder-
         zoek:
         Engelse editie
         CJ/LA/27 (Engelstalige tolken)
         Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van
         het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
         De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 10 juli 1998.


title: Zaak T-277/12: Beroep ingesteld op 25 juni 2012 — Bimbo/BHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO)

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/12

         Beroep ingesteld op 25 juni 2012 — Bimbo/BHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO)
   (Zaak T-277/12)
   2012/C 273/20
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bimbo, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Café do Brasil Spa (Melito di Napoli, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2012 in zaak R 1017/2011-4 wijzigen;

               —

               subsidiair en alleen wanneer de vorige eis wordt afgewezen, de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2012 in zaak R 1017/2011-4 vernietigen; en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk in zwart, rood, goud en wit „Caffè KIMBO” voor waren van de klassen 11, 21 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3478311

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse inschrijving nr. 291655 van het woordmerk „BIMBO”, voor waren van klasse 30; ouder bekend Spaans merk „BIMBO” voor waren van klasse 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een gedeelte van de omstreden waren

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijk vernietiging van de bestreden beslissing en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van de artikelen 64, 75, en 76, van verordening (EG) nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak T-420/05: Beroep ingesteld op  25 november 2005  — Vischim tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/33

         Beroep ingesteld op 25 november 2005 — Vischim tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-420/05)
   (2006/C 36/71)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Vischim Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. van Maldegem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               De gedeeltelijke nietigverklaring te gelasten van richtlijn 2005/53/EG van de Commissie, voorzover deze de opname, onder nr. 102, van de voor gewasbescherming werkzame stof chloorthalonil omvat in bijlage I bij de gewasbeschermingsmiddellenrichtlijn (hierna: „GBMR”), met een zuiverheidspecificatie die niet overeenstemt met de specificatie die was meegedeeld aan en beoordeeld door de Commissie en het Permanent Plantenziektekundig Comité; subsidiair, opname nr. 102 onmiddellijk te wijzigen, om te voldoen aan de nieuwe FAO-specificatie van november 2005;

               —

               De gedeeltelijke nietigverklaring te gelasten van het evaluatieverslag dat ten grondslag ligt aan de opname van chloorthalonil in bijlage I bij richtlijn 91/414, voorzover dit verzoekster niet de status toekent van „voornaamste kennisgever” en verzoeksters gegevens niet opneemt in aanhangsel III A daarvan;

               —

               Verweerster te gelasten haar gemeenschapsrechtelijke verplichtingen na te komen en gevolg te geven aan verzoeksters verzoek;

               —

               Verweerster te veroordelen tot betaling van het voorlopige bedrag van 1 (één) EUR, ter vergoeding van de schade die is geleden tengevolge van de bestreden beschikking of, subsidiair, tengevolge van het feit dat verweerster, door verzoekster niet te antwoorden, haar gemeenschapsrechtelijke verplichtingen niet is nagekomen, alsmede tot betaling van elke toepasselijke rente, totdat het exacte bedrag is berekend en vastgesteld;

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster produceert gewasbeschermingsmiddelen op basis van chloorthalonil en wenst deze stof derhalve opgenomen te zien in bijlage I bij de GBMR (1), zodat zij haar product kan blijven produceren. Zij bestrijdt daarom richtlijn 2005/53 (2), voorzover de genoemde stof daarin is opgenomen in bijlage I met een specificatie die het door verzoekster geproduceerde product zou uitsluiten.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een aantal procedurefouten bij de bestreden maatregel aan, alsmede een aantal substantiële juridische gebreken. Wat de procedure betreft, stelt verzoekster dat zij ten onrechte is afgewezen als voornaamste kennisgever en dat haar onderzoeksgegevens onrechtmatig zijn verwijderd uit aanhangsel III A van het evaluatieverslag. In dit verband voert zij voorts aan dat de huidige versie van dat verslag geen goedkeuring kan hebben verkregen van het Permanent Comité, aangezien deze versie dateerde van na de vergadering waarin genoemd Comité het evaluatieverslag goedkeurde. Ook stelt zij dat zij, in strijd met de procedurele waarborgen waarin de GBMR en verordening 3600/92 (3) voorzien, is uitgesloten van bepaalde cruciale vergaderingen en/of gedachtewisselingen, en dat haar chloorthalonil-specificatie, ondanks de betrouwbaarheid van haar gegevens, onrechtmatig is verwijderd uit bijlage I bij de GBMR. Verzoekster betwist ook het besluit van de Commissie om uit te gaan van de nieuwe FAO-specificatie bij de wijziging van de chloorthalonil-specificatie volgens de GMBR, waarbij zij aanvoert dat een dergelijke wijziging wetenschappelijk niet noodzakelijk was.
   Verzoekster stelt voorts dat haar eigen chloorthalonil-specificatie voldoet aan de vereisten van artikel 5, zodat de Commissie verplicht was, zowel volgens deze laatste bepaling als volgens artikel 95 EG, deze op te nemen in bijlage I. Ook meent zij dat het subsidiariteitsbeginsel is geschonden, doordat de Commissie voor chloorthalonil een „hoogste norm” heeft gehanteerd en aldus het prerogatief van de lidstaten om krachtens de GBMR besluiten tot herinschrijving te nemen heeft geschonden. Verder beroept verzoekster zich op schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, vastgelegd in artikel 211 EG, alsmede op schending van artikel 13 van de GBMR en van haar wettelijke rechten en gewettigd vertrouwen.
   Bovendien stelt verzoekster dat de bestreden maatregel een schending vormt van haar recht op hoor en wederhoor, haar recht van verweer, de motiveringsplicht van de Commissie alsmede van fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht zoals het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en de beginselen van rechtszekerheid en gelijke behandeling. Voorts zou de maatregel een schending vormen van verzoeksters eigendomsrechten, omdat haar het recht zou worden ontnomen om zakelijke activiteiten te ondernemen. Verder is verzoekster van mening dat de bestreden maatregel de mededinging verstoort, voorzover deze feitelijk een monopolie creëert voor een concurrerend product, dat als enige aan de vastgestelde specificatie zou voldoen.
   Subsidiair komt verzoekster op tegen het gestelde verzuim van de Commissie om gevolg te geven aan haar formeel verzoek om hetzij de bestreden maatregel formeel vast te stellen, met een gewijzigde definitie van de chemische identiteit/zuiverheid die voldoet aan verzoeksters beweringen, hetzij, hangende een besluit inzake een gewijzigde definitie van de chemische identiteit/zuiverheid zich ervan te onthouden om de maatregel in zijn huidige vorm vast te stellen.
   Ten slotte verzoekt verzoekster om vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden doordat zij het in de handel brengen van haar gewasbeschermingsmiddelen op basis van chloorthalonil heeft moeten staken.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, PB L 230, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2005/53/EG van de Commissie van 16 september 2005 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde chloorthalonil, chloortoluron, cypermethrin, daminozide en thiofanaat-methyl op te nemen als werkzame stof.

      (3)  Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, PB L 366, blz. 10, laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2266/2000, PB L 259, blz. 27.


title: Arrest van het Hof van 11 december 2012 in zaak E-1/12 — Den norske Forleggerforening tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Steun die beweerdelijk is verleend aan Nasjonal digital læringsarena (NDLA) — Besluit om de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden — Begrip economische activiteit — Begrip twijfels — Motiveringsplicht)

text:
               19.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/10

         ARREST VAN HET HOF
   van 11 december 2012
   in zaak E-1/12
   Den norske Forleggerforening tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Steun die beweerdelijk is verleend aan Nasjonal digital læringsarena (NDLA) — Besluit om de formele onderzoeksprocedure niet in te leiden — Begrip economische activiteit — Begrip twijfels — Motiveringsplicht)
   2013/C 270/08
   In zaak E-1/12, Den norske Forleggerforening tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK tot nietigverklaring van Besluit nr. 311/11/COL van 12 oktober 2011 inzake vermeende staatssteun aan Nasjonal digital læringsarena, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 11 december 2012 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart Besluit nr. 311/11/COL van 12 oktober 2011 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA inzake vermeende staatssteun aan Nasjonal digital læringsarena nietig;

               2.

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wordt in de kosten van de procedure verwezen.


title: Zaak F-100/11: Beroep ingesteld op 5 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/67

      Beroep ingesteld op 5 oktober 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-100/11)
      (2012/C 25/129)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit waarbij de Commissie heeft geweigerd om verzoeker de dagvergoeding te betalen in verband met het besluit betreffende zijn overplaatsing van de delegatie van de EU in Angola naar haar kantoor te Brussel

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het van de verwerende partij afkomstige of onder haar verantwoordelijkheid vallende besluit tot afwijzing, ongeacht de vorm van die afwijzing en hetzij geheel hetzij gedeeltelijk, van verzoekers verzoek van 10 augustus 2010, dat uiterlijk op 13 augustus 2010 aan het TABG is gezonden;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van de nota van 22 december 2010, die verzoeker niet eerder heeft ontvangen dan 11 februari 2011;

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing, ongeacht de vorm van die afwijzing, van de vorderingen die zijn opgenomen in verzoekers klacht van 24 februari 2011;

                  —

                  veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van de dagvergoeding voorzien in artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, welke verzoeker verschuldigd is a) wegens het besluit van de Commissie van 18 maart 2002 betreffende de overplaatsing van verzoeker met zijn ambt van de delegatie van de EU in Luanda (Angola) naar haar centrale kantoor te Brussel, welk besluit het voorwerp vormt van het arrest van het Gerecht van 14 september 2011, Marcuccio/Commissie (T-236/02, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie); b) met ingang van 1 april 2002, de eerste dag van de termijn die is beginnen te lopen bij het besluit van 18 maart 2002 en gedurende de 120 daaropvolgende dagen;

                  —

                  veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van rente over de betrokken vergoeding, zowel vertragingsrente als compensatie voor de geldontwaarding tussen 31 juli 2002 en de datum van daadwerkelijke betaling van die vergoeding, tegen een percentage van 10 % per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie vanaf 31 juli 2002;

                  —

                  verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-93/15: Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2015 — Navitar/BHIM — Elukuva (NaviTar)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/62

         Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2015 — Navitar/BHIM — Elukuva (NaviTar)
   (Zaak T-93/15) (1)

   (2015/C 311/72)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak C-552/03 P: Beschikking van het Hof van 28 september 2006 — Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd (voorheen Van den Bergh Foods Ltd)/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Masterfoods Ltd, Richmond Ice Cream Ltd, voorheen Richmond Frozen Confectionery Ltd (Hogere voorziening — Artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG) — Verbruiksklaar ijs — Levering van diepvriezers aan detaillisten — Exclusiviteitsbeding — Recht op eerlijk proces — Bewijslast)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/19

         Beschikking van het Hof van 28 september 2006 — Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd (voorheen Van den Bergh Foods Ltd)/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Masterfoods Ltd, Richmond Ice Cream Ltd, voorheen Richmond Frozen Confectionery Ltd
   (Zaak C-552/03 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG) - Verbruiksklaar ijs - Levering van diepvriezers aan detaillisten - Exclusiviteitsbeding - Recht op eerlijk proces - Bewijslast)
   (2006/C 294/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd (voorheen Van den Bergh Foods Ltd) (vertegenwoordigers: Nicholson en Rowe, solicitors, Biesheuvel en De Grave, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, (vertegenwoordigers: W. Wils, B. Doherty en A. Whelan, gemachtigden), Masterfoods Ltd (vertegenwoordigers: P. Collins en M. Levitt, solicitors), Richmond Ice Cream Ltd, voorheen Richmond Frozen Confectionery Ltd (vertegenwoordiger: I. Forrester, QC)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 23 oktober 2003, Van den Bergh Foods (voorheen HB Ice Cream)/Commissie (T-65/98) — Verwerping van een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 11 maart 1998 inzake een procedure op grond van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (zaken IV/34.073, IV/34.395 en IV/35.496 — Van den Bergh Foods Ltd), houdende verbod van de praktijk waarbij aan detaillisten diepvriezers ter beschikking worden gesteld die uitsluitend mogen worden gebruikt voor de verkoop van door rekwirante vervaardigd ijs.
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-381/02: Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Confédération générale des producteurs de lait de brebis et des industriels de roquefort tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/31
zij gebrekkig gemotiveerd. De Commissie heeft bij de uitoe-                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confé-
fening van haar beoordelingsbevoegdheid geweigerd belangrij-                dération générale des producteurs de lait de brebis et des
ke feiten in haar afweging te betrekken: de belangrijkste                   industriels de roquefort, gevestigd te Millau (Frankrijk), verte-
concurrent zou een monopoliepositie verkrijgen indien ver-                  genwoordigd door M.-J. Jacquot en O. Prost, advocaten.
zoekster zou verdwijnen. Bij de toetsing van verzoeksters
rentabiliteitsvooruitzichten is de Commissie voorbijgegaan aan
de door een particuliere investeerder aangegane verplichtingen,
aan verzoeksters nieuwste herstructureringsplan, aan essentiële             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
verklaringen in economische adviezen en aan verzoeksters
positieve ontwikkeling.                                                     —     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1829/2002 van
                                                                                de Commissie van 14 oktober 2002 tot wijziging van de
Verder heeft de Commissie volgens verzoekster ten onrechte                        bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commis-
in een eerdere procedure ( 1) vooraf over de aanpassing van                       sie, wat de benaming „feta” betreft ( 1);
de koopprijs besloten en daardoor haar toetsing, die de
herstructurering in haar geheel betrof, kunstmatig opgesplitst.             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
De verdere — formele — toetsingsprocedure, die enkel de
lening van TAB en de wijziging van de garantie betrof, was te
laat ingesteld. Het beginsel van behoorlijk bestuur vereist dat
de Commissie het volledige herstructereringsplan in zijn gehele
samenhang beoordeelt.
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster betoogt bovendien dat de Commissie haar recht
van verweer heeft geschonden. Door de opsplitsing van de
procedure heeft verzoekster slechts over een deel van de                    Verzoekster is een beroepsorganisatie die de belangen behartigt
maatregelen opmerkingen kunnen maken, en de Commissie                       van alle producenten van Feta op basis van schapenmelk.
heeft ten onrechte haar verzoeken om inzage van de stukken
en om te worden gehoord, afgewezen. De Commissie heeft het
beginsel van onpartijdigheid geschonden door verzoekster en                 De bestreden verordening behoudt de benaming „feta” —
de Duitse regering niet te gelegenheid te geven opmerkingen                 beschermde benaming van oorsprong — voor aan Griekse
te maken over de verklaring van een concurrent in antwoord                  producenten. Het Hof van Justitie heeft reeds in 1996 een
op vragen van de Commissie.                                                 verordening van de Commissie over hetzelfde onderwerp
                                                                            nietig verklaard (2).
Ten slotte heeft de Commissie niet aangetoond dat de terugvor-
dering van de gestelde steun in casu gepast was om de vroegere
toestand te herstellen. De terugvordering vormt een sanctie
waarmee de Commissie haar beperkte bevoegdheden over-                       Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring betoogt
schrijdt.                                                                   verzoekster dat de keuze van de zogenaamde „vereenvoudigde”
                                                                            procedure van artikel 17 van verordening nr. 2081/92 (3) noch
                                                                            gerechtvaardigd, noch gemotiveerd is. Voor een beroep op
( 1) Beschikking K(2001) 1549 van de Commissie van 12 juni 2001             deze procedure moet niet alleen een verzoek door de nationale
     betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Technische        autoriteiten zijn ingediend voor een benaming die vóór
     Glaswerke Ilmenau GmbH, Duitsland waarbij verzoekster beroep           de inwerkingtreding van verordening nr. 2081/92 in de
     heeft ingesteld bij het Gerecht van eerste aanleg (zaak T-198/01,      verzoekende lidstaat wettelijke bescherming genoot. Daarnaast
     PB C 303, blz. 25).
                                                                            moet die benaming noch wettelijk beschermd zijn in andere
                                                                            landen dan de verzoekende lidstaat, noch aldaar in gebruik
                                                                            zijn. De term „feta” was in Griekenland — verzoekende staat
                                                                            — niet wettelijk beschermd, in de zin van de betrokken
                                                                            voorschriften, op het moment van de inwerkingtreding van
                                                                            verordening nr. 2081/92. De term was juist niet alleen niet
Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Confédéra-                       wettelijk beschermd in Denemarken vóór de inwerkingtreding
tion générale des producteurs de lait de brebis et des                      van verordening nr. 2081/92, maar het gebruik ervan was
industriels de roquefort tegen Commissie van de Europese                    bovendien gangbaar in Frankrijk en overal ter wereld.
                          Gemeenschappen
                            (Zaak T-381/02)
                                                                            De Commissie heeft niet aan haar verplichtingen voldaan bij
                                                                            het onderzoek of „feta” een soortnaam is en heeft artikel 3,
                             (2003/C 55/82)
                                                                            lid 1, van verordening nr. 2081/92 geschonden door opnieuw
                                                                            onvoldoende rekening te houden met bepaalde factoren, zoals
                            (Procestaal: Frans)                             de situatie in de lidstaat waar de benaming haar oorsprong
                                                                            heeft, de situatie in andere lidstaten en de relevante bepalingen
                                                                            van nationaal recht en gemeenschapsrecht. Bovendien heeft de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   Commissie artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2081/92
schappen is op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen                      geschonden.
 ---pagebreak--- C 55/32                  NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                        8.3.2003
De communautaire financieringen voor de vervaardiging en de            Middelen en voornaamste argumenten
verhandeling van „feta” zijn in strijd met het evenredigheids-
en het vertrouwensbeginsel.
                                                                       Verzoeker is ambtenaar bij de Commissie te Brussel. Toen hij
                                                                       in juni 2000 in dienst trad, kwam hij in Brussel wonen. Zijn
( 1) PB L 277, blz. 10.                                                echtgenote kwam pas later bij verzoeker in Brussel wonen. Zij
( 2) Arrest van 16.3.1999, Denemarken e.a./Commissie, gevoegde         organiseerde de verhuizing van het gezin op 11 april 2001,
     zaken C-289/96, C-293/96 en C-299/96, Jurispr. blz. I-1541.       hoewel ze nog in haar oude woonplaats te Madrid bleef
( 3) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992        wonen, waar hun jongste dochter haar middelbare studies
     inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oor-       afmaakte. Zodoende kwamen de echtgenote en dochter van
     sprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen         verzoeker pas in juli 2001 bij hem wonen, wat zij meldden
     (PB L 208, blz. 1).                                               aan de dienst „Voorrechten en immuniteiten”.
                                                                       Met het bestreden besluit weigerde de Commissie verzoeker de
                                                                       tweede helft van de inrichtingsvergoeding te betalen.
                                                                       Tot staving van zijn beroep voert verzoeker een onjuiste
                                                                       rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout aan. Vol-
Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Fernando                    gens verzoeker achtte de administratie de verklaringen van
Valenzuela Marzo tegen Commissie van de Europese                       verzoekers echtgenote en dochter ten overstaan van de dienst
                         Gemeenschappen                                „Voorrechten en immuniteiten” van doorslaggevend belang.
                                                                       Verzoeker wijst erop dat het begrip „inrichting” een feitelijk
                                                                       begrip is en dat het Ambtenarenstatuut geen enkel bijzonder
                          (Zaak T-384/02)                              bewijsmiddel voorschrijft.
                           (2003/C 55/83)
                                                                       Volgens verzoeker heeft de Commissie ook blijk gegeven van
                                                                       een onjuiste rechtsopvatting en is zij aan wezenlijke feiten
                          (Procestaal: Frans)                          voorbijgegaan, voorzover de administratie de in de artikelen 5,
                                                                       lid 4, en 9, lid 3, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut
                                                                       gestelde termijn als dwingend heeft beschouwd en niet de
                                                                       mogelijkheid heeft onderzocht om er van af te wijken op
                                                                       grond van het feit dat verzoeker reeds bij zijn indiensttreding
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              in vaste dienst was aangesteld en dat verzoekers dochter haar
schappen is op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen                 ouders te Brussel niet kon vervoegen voor het einde van het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fernando                 schooljaar.
Valenzuela Marzo, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door M.-A. Lucas, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      nietig te verklaren de besluiten van 16 november 2001
       en 13 februari 2002 van het afdelingshoofd van de dienst        Beroep, op 16 december 2002 ingesteld door Lamprecht
       „Beheer van de individuele rechten” van het directoraat-        AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       generaal Personeelszaken en administratie, waarbij werd                                  markt (BHIM)
       geweigerd verzoeker de tweede helft van de inrichtings-
       vergoeding te betalen;
                                                                                (Zaak T-386/02)
—      nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
       bevoegde gezag van 16 september 2002 tot afwijzing                                      (2003/C 55/84)
       van het administratieve beroep van 9 mei 2002 tegen de
       vorige besluiten;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
—      de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker
       van de tweede helft van zijn inrichtingsvergoeding,
       vermeerderd met moratoire interesten van 8 % op                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       jaarbasis, te rekenen vanaf 11 april 2001 tot aan de            schappen is op 16 december 2002 beroep ingesteld tegen het
       datum van volledige betaling;                                   Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                       door Lamprecht AG, te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd
—      de Commissie in de kosten te verwijzen.                         door E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.


title: Zaak T-471/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Wella/BHIM (TAME IT)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/54

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Wella/BHIM (TAME IT)
   (Zaak T-471/07)
   (2008/C 51/98)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Wella AG (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Klingberg, K. Sandberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 24 oktober 2007 in zaak R 713/2007-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationaal woordmerk „TAME IT” voor waren van klasse 3 (internationale inschrijving nr. 879 186) — verzoek tot territoriale uitbreiding van de bescherming tot de EG overeenkomstig het Protocol van Madrid

      Beslissing van de onderzoeker: weigering op basis van absolute weigeringsgronden voor alle opgegeven waren

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep en gedeeltelijke territoriale uitbreiding tot de EG van de bescherming van de internationale inschrijving nr. 879 186

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad
   Volgens verzoekster heeft de kamer van beroep haar beslissing gebaseerd op een louter theoretisch-filologisch onderzoek van het aangevraagde merk, met name een onderzoek van de grammatica, de compositie en de spellingsregels alsmede van de structuur en de syntaxis van het aangevraagde merk, en is zij daarbij volledig voorbijgegaan aan de totaalindruk die het merk oproept bij de gemiddelde consument.


title: Zaak C-319/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 2 juli 2012 — Minister Finansów/MDDP Sp. z o.o., Akademia Biznesu, Sp. komandytowa

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 2 juli 2012 — Minister Finansów/MDDP Sp. z o.o., Akademia Biznesu, Sp. komandytowa
   (Zaak C-319/12)
   2012/C 287/38
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: MDDP Sp. z o.o., Akademia Biznesu, Sp. komandytowa

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 132, lid 1, sub i, 133 en 134 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), hierna: „richtlijn 2006/112”, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde eveneens geldt voor onderwijsgerelateerde diensten die met commercieel oogmerk door andere lichamen dan publiekrechtelijke instellingen werden verricht, zoals dit voortvloeit uit artikel 43, lid 1, sub 1, van de Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (wet van 11 maart 2004 betreffende belasting op goederen en diensten) (Dz. U. nr. 54, post 535, zoals gewijzigd), juncto post 7 van bijlage nr. 4 bij deze wet in de in 2010 geldende juridische situatie?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: heeft de belastingplichtige, gelet op de onverenigbaarheid van de vrijstelling met de bepalingen van richtlijn 2006/112, krachtens artikel 168 van deze richtlijn recht op zowel vrijstelling van belasting als aftrek van voorbelasting?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-158/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Trieste — Italië) — Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trieste/Pometon SpA (Communautair douanewetboek — Verordening (EG) nr. 384/96 — Beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen — Verwerking onder regeling actieve veredeling — Onregelmatige praktijk)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/18

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Trieste — Italië) — Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trieste/Pometon SpA
   (Zaak C-158/08) (1)

   (Communautair douanewetboek - Verordening (EG) nr. 384/96 - Beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen - Verwerking onder regeling actieve veredeling - Onregelmatige praktijk)
   2009/C 180/29
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria regionale di Trieste

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trieste

      Verwerende partij: Pometon SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria regionale di Trieste — Uitlegging van de artikelen 114, 117 (c), 202, 204, 212 en 214 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) en van artikel 13 verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1) — Invoer van ruw magnesium, van oorsprong uit China, in het douanegebied van de Gemeenschap — Invoer verricht via een in een derde staat gevestigde onderneming die niet onder de antidumpingmaatregelen valt — Verwerking van het magnesium, in het kader van de actieve veredelingsregeling, door een in een lidstaat gevestigde onderneming die verbonden is met de in de derde staat gevestigde onderneming — Wederuitvoer als veredelingsproduct naar die derde staat vrij van invoerrechten — Onmiddellijke verkoop van het product door de onderneming van de derde staat aan de verwerkende onderneming van de lidstaat

      Dictum

               1)

               Artikel 13 van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, is niet van toepassing bij gebreke van een op voorstel van de Commissie van de Europese Gemeenschappen genomen besluit van de Raad van de Europese Unie om de toepassing van de antidumpingrechten uit te breiden tot de invoer van soortgelijke producten, of delen daarvan, uit derde landen.

               2)

               Een verrichting waarbij goederen louter over de grens worden gebracht nadat deze goederen tot niet aan antidumpingrechten onderworpen producten zijn verwerkt, zonder dat het werkelijk de bedoeling is ze weer uit te voeren, waarna zij kort nadien weer worden ingevoerd, kan niet rechtmatig onder de regeling actieve veredeling worden gebracht. De importeur die zich op onregelmatige wijze onder deze regeling heeft geplaatst en er het voordeel van heeft genoten, dient de rechten over de betrokken producten te betalen, onverminderd, in voorkomend geval, de door de nationale wetgeving voorziene bestuurlijke, civiele of strafrechtelijke sancties. Het staat aan de bevoegde nationale rechterlijke instantie om te beoordelen of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde verrichting als onverenigbaar met het gemeenschapsrecht moet worden beschouwd.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008.


title: Zaak C-492/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 21 september 2015 — R/S en T

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 21 september 2015 — R/S en T
   (Zaak C-492/15)
   (2015/C 398/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: R

      Verwerende partijen: S en T

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 35, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 (1) van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid (Brussel II bis-VO) eraan in de weg dat de appèlrechter de behandeling van een procedure betreffende de niet-erkenning als bedoeld in artikel 21, lid 3, respectievelijk betreffende de uitvoerbaarverklaring als bedoeld in artikel 28 e.v. van die verordening schorst, wanneer in de lidstaat van tenuitvoerlegging een verzoek tot wijziging van de uitvoerbaar te verklaren gezagsbeslissing van de lidstaat van herkomst wordt ingediend en de lidstaat van tenuitvoerlegging internationaal bevoegd is om kennis te nemen van dit verzoek tot wijziging?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak T-298/17: Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — Iordachescu e.a./Parlement e.a.

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/30

         Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — Iordachescu e.a./Parlement e.a.
   (Zaak T-298/17)
   (2017/C 256/36)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adrian Iordachescu (Boekarest, Roemenië), Florina Iordachescu (Boekarest), Mihaela Iordachescu (Boekarest), Cristinel Iordachescu (Boekarest) (vertegenwoordiger: A. Cuculis, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2014/40/EU, artikel 10 en bijlage II „Beeldbank”, namelijk de foto van WARNING 5 „Set 1 Image”;

               —

               Subsidiair, gedeeltelijke wijziging van richtlijn 2014/40, artikel 10 en bijlage II zoals goedgekeurd door de Europese Commissie, wegens het ontbreken op de sigarettenpakjes van een verwijzing naar een informatielink of een „disclaimer” met betrekking tot de foto’s op de sigarettenpakjes, en vermelding op alle sigarettenpakjes in de Europese Unie van een waarschuwing met betrekking tot de foto’s op de sigarettenpakjes, met een bijzondere verwijzing naar een link via welke gegevens kunnen worden verkregen met betrekking tot de foto’s op die pakjes, om alle twijfel weg te nemen;

               —

               Wijziging van de wijze waarop toestemming wordt verkregen van de op die sigarettenpakjes afgebeelde personen, in die zin dat de personen die op de sigarettenpakjes zullen worden afgebeeld hun toestemming geven voor de publicatie van hun echte naam en hun medische persoonsgegevens opdat verwarring is uitgesloten en geen andere verwarring wordt veroorzaakt omtrent de op die sigarettenpakjes afgebeelde personen, en dat hun persoonsgegevens en medische gegevens integraal deel uitmaken van de link waarnaar de personen worden verwezen die de identiteit/medische voorgeschiedenis van de op de sigarettenpakjes afgebeelde personen wensen te kennen;

               —

               Veroordeling van beide instellingen, samen met de Europese Commissie, tot overlegging van een kopie van het origineel van de toestemming van de persoon op foto 5 van groep 1, zonder weglating van de persoonsgegevens, en de bij de gegeven toestemming behorende foto’s, zodat met betrekking tot de foto’s een gerechtelijk onderzoek kan worden gevoerd;

               —

               Veroordeling van verweerders tot betaling van een bedrag van 1 000 000 EUR ter vergoeding van immateriële schade bestaande in het leed dat is veroorzaakt door het verschijnen van die foto vrij kort na het overlijden van verzoekers’ vader en door het verbergen van de gegevens die de situatie van de man op de sigarettenpakjes hadden kunnen verduidelijken, zodat het leed van de familie veel korter had geduurd.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers één middel aan, waarmee zij betogen dat richtlijn 2014/40 gevolgen heeft voor hun dagelijkse leven, gelet op de onrust die wordt veroorzaakt door de gelijkenis tussen de persoon op de sigarettenpakjes en hun overleden vader.


title: Zaak T-278/10: Beroep ingesteld op 21 juni 2010 — Wesergold Getränkeindustrie/BHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/56

         Beroep ingesteld op 21 juni 2010 — Wesergold Getränkeindustrie/BHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)
   (Zaak T-278/10)
   ()
   2010/C 221/90
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG (Rinteln, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, I. Rohr en T. Melchert, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lidl Stiftung & Co KG (Neckarsulm, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 maart 2010 in zaak R 770/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Lidl Stiftung & Co KG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk WESTERN GOLD voor waren van klasse 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en gemeenschapswoordmerk WeserGold voor waren van de klassen 29, 31 en 32; nationaal en internationaal woordmerk Wesergold voor waren van de klassen 29, 31 en 32, en nationaal woordmerk WESERGOLD voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat; schending van artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep de zaak niet heeft teruggewezen en evenmin de gegrondheid van de oppositie voor het overige heeft onderzocht; schending van artikel 75, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 wegens schending van verzoeksters recht om te worden gehoord, alsmede schending van artikel 75, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep haar beslissing niet heeft gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-219/16: Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Aldi/EUIPO (VISAGE)

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/32

         Beroep ingesteld op 9 mei 2016 – Aldi/EUIPO (VISAGE)
   (Zaak T-219/16)
   (2016/C 232/42)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher en C. Fürsen, advocaten, N. Bertram, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „VISAGE” – inschrijvingsaanvraag nr. 13 502 364

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 februari 2016 in zaak R 507/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.