title: Zaak T-63/16: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2017 — E-Control/ACER [„Energie — Voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit — Besluiten van nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit — Verenigbaarheid met verordening (EG) nr. 714/2009 — Advies van het ACER — Begrip vatbaar voor beroep bij het ACER — Artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009 — Besluit van de raad van beroep van het ACER waarbij het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard — Onjuiste rechtsopvatting — Motiveringsplicht”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/38

         Arrest van het Gerecht van 29 juni 2017 — E-Control/ACER
   (Zaak T-63/16) (1)

   ([„Energie - Voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit - Besluiten van nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit - Verenigbaarheid met verordening (EG) nr. 714/2009 - Advies van het ACER - Begrip vatbaar voor beroep bij het ACER - Artikel 19 van verordening (EG) nr. 713/2009 - Besluit van de raad van beroep van het ACER waarbij het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard - Onjuiste rechtsopvatting - Motiveringsplicht”])
   (2017/C 277/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: F. Schuhmacher, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) (vertegenwoordiger: E. Tremmel, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Vláčil, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde) en Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. (Konstancin-Jeziorna, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Motylewski en A. Kulińska, en vervolgens H. Napieła en K. Figurska, advocaten)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd beroep tot nietigverklaring van besluit A-001-2015 van de raad van beroep van het ACER van 16 december 2015 houdende verwerping van een beroep tegen advies nr. 09/2015 van het ACER van 23 september 2015 betreffende de verenigbaarheid van de besluiten van de nationale regulerende instanties houdende goedkeuring van de methoden voor de toewijzing van grensoverschrijdende transmissiecapaciteit in Centraal- en Oost-Europa met verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15), met inbegrip van de in bijlage I van deze verordening opgenomen richtsnoeren voor congestiebeheer en toewijzing van beschikbare overdrachtcapaciteit van interconnecties tussen nationale systemen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Energie-Control Austria für die Regulierung der Elektrizitäts- und Erdgaswirtschaft (E-Control) draagt haar eigen kosten en die van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER).

               3)

               De Tsjechische Republiek, de Republiek Polen, de Republiek Oostenrijk en Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Beschikking van het Hof van 31 januari 2011 in Zaak E-13/10 — Aleris Ungplan AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Weigering van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om een procedure te starten voor vermeende nalatigheid van een EER-staat om zijn verplichtingen na te komen op het gebied van overheidsopdrachten — Voor beroep vatbare maatregelen — Ontvankelijkheid)

text:
               12.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/12

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 31 januari 2011
   in Zaak E-13/10
   Aleris Ungplan AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Weigering van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om een procedure te starten voor vermeende nalatigheid van een EER-staat om zijn verplichtingen na te komen op het gebied van overheidsopdrachten — Voor beroep vatbare maatregelen — Ontvankelijkheid)
   2011/C 141/12
   In Zaak E-13/10, Aleris Ungplan AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — BEROEP krachtens artikel 36, tweede alinea, van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie om nietigverklaring van Beschikking nr. 248/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 juni 2010 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten voor jeugdzorgdiensten in Noorwegen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Thorgeir Örlygsson (rechter-rapporteur) en Per Christiansen, rechters, op 31 januari 2011 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               De verzoeker wordt verwezen in de kosten van de procedure.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie PB C 128 van 24.5.2008

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/1

         Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

   (2008/C 142/01)

         PB C 128 van 24.5.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 116 van 9.5.2008

      PB C 107 van 26.4.2008

      PB C 92 van 12.4.2008

      PB C 79 van 29.3.2008

      PB C 64 van 8.3.2008

      PB C 51 van 23.2.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Beroep, op 28 juli 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-292/98)

text:
C 299/20             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
        betreffende zowel de marktaandelen als de machi-           Ð Onjuiste beoordeling van het motiveringsgebrek op het
        nestilstand onjuist kwalificeert;                               punt van de vaststelling van het bedrag van de geld-
                                                                        boete en de tegenspraak tussen het dictum en het dis-
    Ð waar het Gerecht het niet noodzakelijk acht om de                 positief.
        aan Sarrió opgelegde geldboete geheel of gedeelte-
        lijk in te trekken wegens het motiveringsgebrek,           Ð Onjuiste beoordeling van de fout bij de berekenings-
        hierin bestaande dat de factoren die bij de vaststel-           methode van de geldboete.
        ling van het bedrag van deze geldboete stelselmatig
        in aanmerking zijn genomen, niet in de beschik-
        king zelf worden vermeld;                                  Ð Tegenspraak tussen de motivering en het dictum op
                                                                        het punt van de verlaging van de geldboete.
    Ð waar het Gerecht zijn goedkeuring hecht aan de
        methode van berekening van de geldboete van de
        Commissie, welke hierin bestaat dat de omzet van
        het referentiejaar in ECU wordt omgerekend op
        basis van de gemiddelde wisselkoersen van dat jaar
        en op basis van deze omrekening het bedrag van             Beroep, op 28 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
        de geldboete rechtstreeks in ECU wordt vastge-                Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
        steld, zonder de juridische consequenties van deze
                                                                                (Zaak C-292/98)
        aanpak of het nadeel van het gebruik van deze
        methode voor Sarrió te beoordelen;                                                 (98/C 299/31)
    Ð waar het Gerecht de verlaging van de geldboete
        voor de geringe betrokkenheid van Prat Carton bij          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        de inbreuk bepaalt op 1 500 000 ECU;                       is op 28 juli 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                   bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door F. P. Ruggeri Laderchi, lid van
Ð de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste           haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
    aanleg, wanneer het van oordeel is dat de zaak niet in         hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
    staat van wijzen is;                                           Wagner, Kirchberg.
Ð de beschikking van de Commissie in de relevante delen            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    nietig te verklaren in alle gevallen waarin het dit
    beroep tegen het arrest van het Gerecht toewijst;
                                                                   onder afwijzing van alle tegengestelde verzoeken, excepties
                                                                   of argumenten:
Ð de geldboete te verlagen met het bedrag dat het ade-
    quaat acht;
                                                                   Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                        wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten in zowel de                    die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan:
    procedure in eerste aanleg, als de onderhavige proce-
    dure.                                                               Ð Richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995
                                                                            tot wijziging van Richtlijn 91/628/EEG inzake de
Middelen en voornaamste argumenten                                          bescherming van dieren tijdens het vervoer (1),
Met onderhavig beroep komt rekwirante op tegen enkele                   Ð Richtlijn 96/6/EG van de Commissie van 16 febru-
specifieke passages van het arrest, ten aanzien waarvan                     ari 1996 tot wijziging van Richtlijn 74/63/EEG van
Sarrió van oordeel is, dat het Gerecht het Gemeenschaps-                    de Raad inzake ongewenste stoffen en producten
recht onjuist heeft toegepast en de op hem rustende ver-                    in diervoeding (2),
plichting tot motivering heeft geschonden.
                                                                        of door van die maatregelen geen mededeling te doen,
In het bijzonder komt het op tegen de volgende verkeerde                niet heeft voldaan aan de ingevolge het Verdrag en
beoordelingen rechtens:                                                 bovengenoemde richtlijnen op haar rustende verplich-
                                                                        tingen;
Ð Verkeerde uitlegging van de beschikking op het punt
    van de werkelijk telaste gelegde inbreuk.                      Ð de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure
                                                                        te verwijzen.
Ð Verkeerde uitlegging en toepassing van het Gemeen-
    schapsrecht ten aanzien van het automatische mede-             Middelen en voornaamste argumenten
    dingingsverstorende gevolg van de deelneming van Sar-
    rió aan de vergaderingen van de producenten; subsi-            Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen
    diair, onjuiste beoordeling van het feit dat Sarrió het        verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
    kartel niet heeft uitgevoerd, uiterst subsidiair, onjuiste     de lidstaten waarvoor zij bestemd zijn. Dit betekent dat de
    kwalificatie van de gepleegde inbreuk.                         lidstaten de in richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in
 ---pagebreak--- 26.9.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/21
acht moeten nemen. In casu zijn die termijnen verstreken          94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
zonder dat de Italiaanse Republiek de maatregelen heeft           OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlij-           pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid).
nen.
                                                                  Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.
(2) PB L 49 van 28.2.1996, blz. 29.
                                                                  Ð De op 8 augustus 1994 aan rekwiranten betekende en
                                                                       in het Publicatieblad van 19 september 1994 gepubli-
                                                                       ceerde beschikking van de Commissie van 13 juli 1994
                                                                       inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                                                                       Verdrag (IV/C 33.833 Ð Karton), nietig te verklaren
Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción              voorzover zij rekwiranten betreft.
nr. 5 de Oviedo van 1 juni 1998 om een prejudicieÈle
beslissing in het geding tussen Entidad de Gestion de Dere-       Ð Verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
chos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) en
              Hostelería Asturiana SA (HOASA)
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
                       (Zaak C-293/98)
                        (98/C 299/32)                             Schending van het Gemeenschapsrecht: voor de hoofde-
                                                                  lijke aansprakelijkheid van rekwiranten voor de geldboete
De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de            waartoe Finnboard is veroordeeld, ontbreekt elke rechts-
Oviedo heeft bij beschikking van 1 juni 1998, ingekomen           grondslag. Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 van de
ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het      Raad levert geen grond op om ze aansprakelijk te stellen
geding tussen Entidad de Gestion de Derechos de los Pro-          voor onregelmatigheden die zijn gepleegd door anderen.
ductores Audiovisuales (EGEDA) en Hostelería Asturiana            De Commissie noch het Gerecht van eerste aanleg hebben
SA (HOASA), het Hof van Justitie van de Europese                  schendingen door rekwiranten van artikel 85, lid 1, van
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing           het EG-Verdrag vastgesteld. De vaststelling door het
over de navolgende vraag:                                         Gerecht, dat een onderneming hoofdelijk aansprakelijk
                                                                  kan worden gesteld voor de betaling van een geldboete,
Moet artikel 1, lid 2, onder a), en lid 3, van Richtlijn 93/      wanneer de Commissie in dezelfde beschikking vaststelt,
83/EEG van de Raad (1) aldus worden uitgelegd, dat de             dat de inbreuk ook bij deze onderneming vastgesteld had
ontvangst van televisiesignalen per satelliet of via de kabel     kunnen worden, is in strijd met het beginsel ¹nulla poena
door een hotelbedrijf en de doorgifte daarvan naar de             sine legeº, respectievelijk het daaruit voortvloeiende analo-
afzonderlijke hotelkamers worden beschouwd als een han-           gieverbod, alsmede het beginsel dat de onschuld wordt ver-
deling die een mededeling aan het publiek of een ontvangst        moed; de zienswijze van het Gerecht is onverenigbaar met
door het publiek vormt?                                           de beginselen van de rechtsstaat en vormt een schending
                                                                  van de fundamentele rechten van verweer van rekwiran-
(1) PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.                              ten.
                                                                  Ten onrechte beroept het Gerecht zich op de rechtspraak
                                                                  van het Hof van Justitie inzake de vaststelling van geld-
                                                                  boeten ten laste van ondernemingen die tezamen een eco-
Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door                nomische eenheid vormen. De hoofdelijke aansprakelijk-
Metsä-Serla OYJ, UPM-Kymmene OYJ (vroeger United                  heid kan niet worden afgeleid uit de theorie van de econo-
Paper Mills Ltd), Tamrock OY (vroeger Tampella Corpo-             mische      eenheid.     Bovendien      doen     zich   geen
ration) en Kyro OYJ ABP (vroeger OY Kyro AB) tegen                omstandigheden voor op grond waarvan het bestaan van
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            een economische eenheid zou kunnen worden vastgesteld.
94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
                      (Zaak C-294/98 P)
                        (98/C 299/33)                             Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                 (Zaak C-296/98)
is op 29 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door                                      (98/C 299/34)
Metsä-Serla OYJ e.a., vertegenwoordigd door H. Hell-
mann, advocaat te D-50933 Keulen, Am Morsdorfer Hof
16, en H.-J. Hellmann van het kantoor Schilling, Zutt &           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Anschütz, advocaten te D-68165 Mannheim, Otto-Beck-               is op 29 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
Straûe 42, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen           genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als


title: Zaaknummers C-9, 10, 11 en 12/01: Verzoeken van het Hof van Beroep te Gent van 3 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen S. Monnier en Govan Sports N.V., E. Van Ankeren en Govan Sports N.V., Govan Sports N.V. en P. Jacobs, en Govan Sports N.V. en D. D'Hondt.

text:
C 61/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.2.2001
Verzoek van het Østre Landsret van 20 december 2000                   Vraag 5
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen As-
           surandør-Societetet en Skatteministeriet                   Is voor het antwoord op de eerste en de tweede vraag van
                                                                      belang, dat de taxaties voor de grootste verzekeringsmaat-
                                                                      schappijen worden verricht door bij die ondernemingen
                           (Zaak C-8/01)                              tewerkgestelde taxateurs, zodat zij van belasting zijn vrijge-
                                                                      steld?
                          (2001/C 61/16)
                                                                      (1) PB L 145, blz. 145.
Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 20 december
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 januari 2001, in het geding tussen Assurandør-Societetet
en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
Vraag 1
                                                                      Verzoeken van het Hof van Beroep te Gent van 3 januari
                                                                      2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Moeten de bepalingen van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) (1)          S. Monnier en Govan Sports N.V., E. Van Ankeren en
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie               Govan Sports N.V., Govan Sports N.V. en P. Jacobs, en
van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —                            Govan Sports N.V. en D. D’Hondt.
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag, en met name de bepalingen van
artikel 13, B, sub a, aldus worden uitgelegd, dat taxaties die                    (Zaaknummers C-9, 10, 11 en 12/01)
een onderneming voor haar leden verricht, onder het begrip
„handelingen ter zake van verzekering” in de zin van die                                      (2001/C 61/17)
bepalingen vallen, of vallen zij onder het begrip „met handelin-
gen ter zake van verzekering samenhangende diensten, verricht
door assurantiemakelaars en verzekeringsagenten”?                     Het Hof van Beroep te Gent heeft bij arresten van 3 januari
                                                                      2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      10 januari 2001, in de gedingen tussen S. Monnier en Govan
Vraag 2                                                               Sports N.V. (C-9/01), E. Van Ankeren en Govan Sports N.V.
                                                                      (C-10/01), Govan Sports N.V. en P. Jacobs (C-11/01) en Govan
                                                                      Sports N.V. en D. D’Hondt (C-12/01), het Hof van Justitie van
Moet artikel 13, A, sub f, van de Zesde richtlijn aldus worden        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
uitgelegd, dat BTW-vrijstelling wordt verleend voor diensten          beslissing over de navolgende vraag:
die een onderneming — die overigens aan de voorwaarden
voor vrijstelling voldoet — ten behoeve van haar leden
verricht, indien niet kan worden aangetoond dat de vrijstelling       Verzetten de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van
de mededinging daadwerkelijk of concreet dreigt te vervalsen,         diensten zich al dan niet tegen een wettelijk verbod op
maar dat enkel de mogelijkheid bestaat dat dit gebeurt?               bemiddeling van betaalde (al dan niet professionele) sportbeoe-
                                                                      fenaars en/of vormt de monopolisering van de bemiddeling
                                                                      van deze sportbeoefenaars door de Vlaamse Dienst voor
Vraag 3                                                               Arbeidsbemiddeling al dan niet een misbruik van machtsposi-
                                                                      tie. Schenden de bepalingen van het Koninklijk Besluit van
                                                                      28 november 1975 aldus de bepalingen van het Gemeen-
Is voor het antwoord op de tweede vraag van belang, hoe               schapsrecht en onder meer de artikelen 86 en 90, lid I van het
groot het gevaar van concurrentievervalsing moet worden               EG-verdrag in zoverre dit K.B. het uitsluitend recht tot
geacht, bijvoorbeeld indien de mogelijkheid van concurrentie-         bemiddelen bij betaalde, professionele of niet-professionele,
vervalsing niet reëel is?                                             sportbeoefenaars toevertrouwt aan een openbaar arbeids-
                                                                      bureau en in zoverre deze wettelijke bepaling bovendien de
                                                                      daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particuliere bemid-
Vraag 4                                                               delingsbureaus onmogelijk maken door de handhaving van
                                                                      een wettelijke bepaling die zulke activiteit verbiedt op straffe
                                                                      van nietigheid van de betrokken overeenkomsten en in zoverre
Is het onverenigbaar met artikel 13, A, sub f, van de Zesde           de betrokken bemiddelingsactiviteiten zich kunnen uitstrekken
richtlijn, dat een krachtens voornoemde bepaling verleende            tot de onderdanen of het grondgebied van andere Lidstaten.
vrijstelling op grond van het nationale recht slechts tijdelijk
wordt verleend in gevallen waarin niet zeker is in hoeverre de
vrijstelling in de toekomst tot concurrentievervalsing kan
leiden?


title: Zaak T-403/09: Beroep ingesteld op 7 oktober 2009 — Tecnoprocess/Delegatie van de Europese Commissie in Marokko e.a.

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/31

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2009 — Tecnoprocess/Delegatie van de Europese Commissie in Marokko e.a.
   (Zaak T-403/09)
   2009/C 297/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tecnoprocess Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Majoli, advocaat)

      Verwerende partijen: Delegatie van de Europese Commissie in Marokko, Delegatie van de Europese Commissie in de Republiek Nigeria, Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Delegatie te Abuya, de Delegatie te Rabat en de Europese Commissie zich ongerechtvaardigd hebben verrijkt;

               —

               bijgevolg, de Delegatie te Abuya, de Delegatie te Rabat en de Europese Commissie hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag van 114 069,94 EUR, te vermeerderen met rente tot op de datum van betaling, of van elk ander bedrag dat het Gerecht zal vermenen te behoren, te vermeerderen met rente over dat bedrag tot op de datum van betaling;

               —

               de Delegatie te Abuya, de Delegatie te Rabat en de Europese Commissie hoofdelijk te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige zaak, dezelfde als die in zaak T-264/09, Tecnoprocess/Commissie en Delegatie van de Europese Commissie in het Koninkrijk Marokko, en T-367/09, Tecnoprocess/Commissie en Delegatie van de Europese Commissie in de Republiek Nigeria, betoogt dat bovengenoemde delegaties en de Europese Commissie in het kader van de uitvoering van de met de Marokkaanse en de Nigeriaanse autoriteiten gesloten overeenkomst die het voorwerp van die twee zaken zijn ten onrechte hebben geweigerd de verschillende problemen bij de uitvoering van die overeenkomsten bij wege van een minnelijke schikking op te lossen, ofschoon zij de gemeenschapsinstellingen herhaaldelijk had voorgesteld, en actief- en passiefposten betreffende die overeenkomsten te compenseren.
   Als gevolg daarvan zijn de Delegaties en de Commissie ten onrechte in het bezit gebleven van zeer aanzienlijke bedragen die aan verzoekster hadden moeten worden betaald, hetgeen volgens verzoekster neerkomt om een ongerechtvaardigde verrijking.


title: Zaak T-361/15: Arrest van het Gerecht van 12 april 2016 — Choice/EUIPO (Choice chocolate & ice cream) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Choice chocolate & ice cream — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/29

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2016 — Choice/EUIPO (Choice chocolate & ice cream)
   (Zaak T-361/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Choice chocolate & ice cream - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 191/37)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Choice sp. z o.o. (Legnica, Polen) (vertegenwoordiger: T. Mielke, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 30 april 2015 (zaak R 2221/2014-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Choice chocolate & ice cream als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Choice sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-157/06: Beroep ingesteld op  23 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/32

         Beroep ingesteld op 23 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-157/06)
   (2006/C 131/61)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en D. Recchia als gemachtigden)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door het decreet van 11 juli 2003, Prot. 558/A/04/03/RR van de minister van Binnenlandse Zaken uit te vaardigen, waarbij een afwijking van de communautaire regeling inzake overheidsopdrachten voor leveringen wordt toegestaan voor de aanschaf van lichte helikopters voor de Italiaanse politie en de brandweer, zonder dat is voldaan aan de voorwaarden die een dergelijke afwijking kunnen rechtvaardigen, niet heeft voldaan aan de op haar rustende verplichtingen krachtens de artikelen 2, lid 1, sub b, 6 en 9 van richtlijn 93/36/EEG (1),

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft op 23 maart 2006 beroep ingesteld tot vaststelling dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen heeft geschonden die op haar rusten krachtens richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, en in het bijzonder artikel 2,lid 1, sub b, juncto de artikelen 6 en 9 daarvan, door het decreet van 11 juli 2003 van de minister van Binnenlandse Zaken uit te vaardigen, waarbij een afwijking van de communautaire regeling inzake overheidsopdrachten voor leveringen wordt toegestaan voor de aanschaf van lichte helikopters voor de Italiaanse politie en de brandweer, zonder dat is voldaan aan de voorwaarden die een dergelijke afwijking kunnen rechtvaardigen.
   Gedurende het onderzoek van andere inbreukprocedures is de Commissie ter ore gekomen dat het bovengenoemde decreet van de minister van Binnenlandse Zaken bestaat. De Commissie meent dat dit decreet in strijd is met bovengenoemde richtlijn inzake overheidsopdrachten voor leveringen voorzover aan geen van de voorwaarden is voldaan op grond waarvan richtlijn 93/36/EEG ingevolge artikel 2, lid 1, sub b, daarvan buiten toepassing mag worden gelaten — dat wil zeggen in het geval van leveringen die geheim zijn verklaard of waarvan de uitvoering overeenkomstig de in de betrokken lidstaat geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met bijzondere veiligheidsmaatregelen gepaard moet gaan of wanneer de bescherming van de wezenlijke veiligheidsbelangen van de lidstaat zulks vereist.

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.


title: Zaak C-66/04: Beroep, op 16 februari 2004 ingesteld door Verenigd Koninkrijk tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/21

         Beroep, op 16 februari 2004 ingesteld door Verenigd Koninkrijk tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-66/04)
   (2004/C 94/44)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 16 februari 2004 beroep ingesteld tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door het Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door R. Caudwell als gemachtigde; Lord Goldsmith QC, Her Majesty's Attorney General; N. Paines QC en T. Ward, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2065/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2003 inzake in of op levensmiddelen gebruikte of te gebruiken rookaroma's (1);

               2)

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten van het Verenigd Koninkrijk.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden verordening is vastgesteld op grond van artikel 95 EG, dat het Parlement en de Raad ertoe machtigt, maatregelen vast te stellen inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de instelling en de werking van de interne markt betreffen.
   Het Verenigd Koninkrijk maakt geen bezwaar tegen de wezenlijke inhoud van de verordening, doch stelt dat artikel 95 EG niet de juiste rechtsgrondslag voor de vaststelling ervan vormt. De verordening voorziet niet in de onderlinge aanpassing van de nationale rechtsstelsels, doch voert een communautaire procedure in voor de verlening van een vergunning voor het gebruik van rookaroma's in of op levensmiddelen; dergelijke rookaroma's mogen slechts in de handel worden gebracht indien daartoe een vergunning is verleend bij een nadere verordening vast te stellen door de Commissie op grond van een advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna: „Autoriteit”) inzake de veiligheid ervan.
   Deze bepalingen vormen de essentie van de verordening, die geen geharmoniseerde normen in het nationale recht invoert, doch ertoe strekt, de Commissie en de Autoriteit te belasten met de taak, een lijst van toegelaten rookaroma's op te stellen.
   Het Verenigd Koninkrijk stelt dat de bij artikel 95 EG verleende regelgevende bevoegdheid een bevoegdheid is om de nationale rechtsstelsels onderling aan te passen, en geen bevoegdheid om gemeenschapsorganen op te richten of om aan dergelijke organen taken toe te vertrouwen, noch om te voorzien in procedures voor de opstelling door de Commissie van lijsten van toegelaten producten op grond van een beoordeling door een gemeenschapsinstantie. Het toevertrouwen van taken aan gemeenschapsorganen of aan de Commissie valt buiten de werkingssfeer van het nationale recht en kan niet worden aangemerkt als onderlinge aanpassing van de nationale rechtsstelsels in de zin van artikel 95 EG.
   De bepalingen van de verordening vallen bijgevolg niet onder de bij artikel 95 EG aan het Parlement en de Raad verleende harmonisatiebevoegdheid. Alleen artikel 308 EG kan de juiste rechtsgrondslag daartoe bieden.

      (1)  PB L 308, van 26.11.2003, blz. 1-8


title: Zaak T-232/16 P: Arrest van het Gerecht van 19 januari 2017 — Commissie/Frieberger en Vallin („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Hervorming van het Statuut — Verhoging van de pensioenleeftijd — Besluit houdende weigering om de extra pensioenjaren te herwaarderen — Verbod om ultra petita te beslissen — Onjuiste rechtsopvatting — Motiveringsplicht”)

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/28

         Arrest van het Gerecht van 19 januari 2017 — Commissie/Frieberger en Vallin
   (Zaak T-232/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Hervorming van het Statuut - Verhoging van de pensioenleeftijd - Besluit houdende weigering om de extra pensioenjaren te herwaarderen - Verbod om ultra petita te beslissen - Onjuiste rechtsopvatting - Motiveringsplicht”))
   (2017/C 063/39)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Jürgen Frieberger (Sint-Lambrechts-Woluwe, België), Benjamin Vallin (Sint-Gillis, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 2 maart 2016, Frieberger en Vallin/Commissie (F-3/15, EU:F:2016:26), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 2 maart 2016, Frieberger en Vallin/Commissie (F-3/15), wordt vernietigd.

               2)

               Het door Frieberger en Vallin bij het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde beroep in de zaak F-3/15 wordt verworpen.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten van de procedure in hogere voorziening.

               4)

               Frieberger en Vallin worden verwezen in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, daaronder begrepen de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak F-91/09: Beroep ingesteld op 30 oktober 2009 — Marcuccio/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/41

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2009 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-91/09)
   2010/C 11/79
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek tot vergoeding van de schade als gevolg van een brief waarin de Commissie een arts heeft gevraagd om in het kader van het werk een medisch onderzoek te verrichten teneinde vast te stellen of verzoeker arbeidsgeschikt was

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het materieel stilzwijgende besluit van de Commissie tot afwijzing van het verzoek van 9 september 2008 juridisch non-existent of, subsidiair, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het in welke vorm dan ook genomen besluit van de Commissie tot afwijzing van de op 16 maart 2009 gedateerde klacht tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 9 september 2008 juridisch non-existent of, subsidiair, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, nota ADMIN.B.2/MB/ks/D(09) nr. 16349 van 30 juni 2009 juridisch non-existent of, subsidiair, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, vaststellen dat een ambtenaar van de Commissie a) de directeur van ASL Le 2 — Maglie — de brief van 9 december 2003 met als onderwerp „Medisch onderzoek in Tricase (Le)” heeft gezonden of heeft doen toekomen; b) hem heeft verzocht om verzoeker in het kader van het werk medisch te onderzoeken; c) hem heeft meegedeeld dat er wegens langdurige ziekte (meer dan 365 dagen) op 14 februari 2003 een procedure tegen verzoeker was ingeleid (invaliditeitscommissie) om te beoordelen of hij al dan niet arbeidsgeschikt was; d) hem zijn volledig ongegronde mening heeft gegeven dat verzoeker „talrijke vertragingstactieken had gebruikt teneinde de instelling van een invaliditeitscommissie te vertragen, welke alle door de bevoegde dienst van de Europese Commissie als ongegrond zijn afgewezen”; e) hem op de hoogte heeft gesteld van het feit dat verzoeker zich „op maandag 8 december 2003 diende te melden voor een medisch onderzoek te Brussel”; f) hem de naam heeft gegeven van de persoon die was aangewezen om de instelling binnen de invaliditeitscommissie te vertegenwoordigen; g) hem heeft meegedeeld dat op 9 december 2003„per fax geen medisch attest bij de medische dienst van de Commissie was binnengekomen”; h) hem zijn volledig ongegronde mening heeft gegeven dat verzoeker per fax een medisch attest aan de medische dienst van de Commissie diende te zenden ter rechtvaardiging van zijn afwezigheid bij de medische controle die op 8 december 2003 te Brussel had moeten plaatsvinden; i) twee documenten bij de nota van 9 december 2003 heeft gevoegd, het eerste over de vermeende inschakeling van de invaliditeitscommissie voor verzoekers geval en het tweede bestaande in een oproep van verzoeker voor een medische controle;

               —

               voor zover nodig, elk van de feiten die de betrokken schade heeft veroorzaakt en, a fortiori, alle feiten vaststellen en onrechtmatig verklaren;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan verzoeker van 300 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker, vanaf de dag volgende op die waarop de Commissie het verzoek van 9 september 2008 heeft ontvangen en tot de daadwerkelijke betaling van het bedrag van 300 000 EUR, van een jaarlijkse rente van 10 % over dat bedrag met jaarlijkse kapitalisatie;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten, rechten en honoraria van deze procedure.


title: Zaak C-287/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Okresní soud v Českých Budějovicích (Tsjechische Republiek) op 19 mei 2017 — Česká pojišťovna a.s./WCZ spol. s r.o.

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Okresní soud v Českých Budějovicích (Tsjechische Republiek) op 19 mei 2017 — Česká pojišťovna a.s./WCZ spol. s r.o.
   (Zaak C-287/17)
   (2017/C 269/05)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Okresní soud v Českých Budějovicích

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Česká pojišťovna a.s.

      Verwerende partij: WCZ spol. s r.o.

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 6, leden 1 en 3, van richtlijn 2011/7/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties aldus te worden uitgelegd dat de rechterlijke instantie verplicht is, een in een geding betreffende de invordering van een schuld uit een handelstransactie in de zin van artikel 3 of 4 van die richtlijn in het gelijk gestelde verzoekende partij het bedrag van 40 EUR (of het gelijkwaardige bedrag in de nationale valuta) toe te kennen naast schadeloosstelling voor de kosten van de procedure in rechte, daaronder begrepen schadeloosstelling voor de kosten van aanmaning van de verwerende partij vóór de instelling van het beroep, ten belope van het bedrag waarin de procedurele bepalingen van de lidstaat voorzien?

      (1)  PB 2011, L 48, blz. 1.


title: Zaak C-74/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 18 februari 2015 — Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare e.a.

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 18 februari 2015 — Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău/Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare e.a.
   (Zaak C-74/15)
   (2015/C 171/16)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Dumitru Tarcău, Ileana Tarcău

      Verwerende partijen: Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA — Sucursala Baia Mare, Banca Comercială Intesa Sanpaolo România SA Arad, Cristian Nicolae Tarcău, Corina Tarcău, SC Magenta vertegenwoordigd door vereffenaar Pareto Grup IPURL, SC Crisco SRL vertegenwoordigd door bijzonder gerechtelijk bestuurder CII Renata Moldovan, SC Crisco SRL vertegenwoordigd door bijzonder bestuurder Cristian Tarcău

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de omschrijving van „consument” in artikel 2, onder b), van richtlijn 93/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat daaronder ook natuurlijke personen vallen die in hoedanigheid van borg aanvullende akten hebben getekend en overeenkomsten (borgtocht of hypotheek op onroerende zaken) hebben gesloten die accessoir zijn aan de kredietovereenkomst die een handelsvennootschap heeft gesloten voor de uitoefening van haar activiteit, indien deze natuurlijke personen geen enkele band hebben met de activiteit van de handelsvennootschap en niet hebben gehandeld in de uitoefening van hun bedrijfs- of beroepsactiviteit?

               2)

               Moet artikel 1, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG aldus worden uitgelegd dat enkel overeenkomsten tussen handelaren en consumenten over de verkoop van goederen of diensten binnen de werkingssfeer ervan vallen of ook overeenkomsten (zekerheidstelling, borgtocht) die accessoir zijn aan een kredietovereenkomst met een handelsvennootschap als kredietnemer, gesloten door natuurlijke personen die geen enkele band hebben met de activiteit van de handelsvennootschap en niet hebben gehandeld in de uitoefening van hun bedrijfs- of beroepsactiviteit?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak F-100/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Petrilli/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/52

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — Petrilli/Commissie
   (Zaak F-100/08)
   (2009/C 55/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro Petrilli (Grottammare, Italië) (vertegenwoordigers: J.-L. Lodomez, J. Lodomez, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende vaststelling van verzoekers voornaamste verblijfplaats
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 16 september 2008 houdende afwijzing van de vaststelling dat verzoekers voornaamste verblijfplaats in Italië is;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het eventuele besluit dat de Commissie zou kunnen nemen over het vervolg van de klacht, die verzoeker na overlegging van nieuw bewijsmateriaal heeft ingediend;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van de bedragen die met ingang van 1 juli 2007 verschuldigd waren krachtens de toepassing met terugwerkende kracht van de aanpassingcoëfficiënt voor Italië op zijn pensioen, alsmede van rente op basis van de rentevoet die de ECB voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringsacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-21/07: Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Marcuccio/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/20

         Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-21/07)
   (2007/C 223/35)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgende besluit (hierna: „bestreden besluit”) houdende afwijzing van het op 17 januari 2006 door verzoeker verzonden verzoek van 30 december 2005;

               —

               nietigverklaring, voor zover nodig, van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 november 2006 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het bestreden besluit;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van de vergoeding die hij in het verzoek van 30 december 2005 heeft gevraagd, dat wil zeggen het bedrag van 100 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd acht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het extra bedrag van 50 000 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, ter vergoeding van de schade die zich na de datum van dat besluit heeft voorgedaan;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een jaarlijkse vertragingsrente van 10 % over het bedrag van 100 000 EUR dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht met jaarlijkse kapitalisatie vanaf de datum van het verzoek van 30 december 2005 tot aan de inwilliging ervan en meer in het algemeen tot aan de volledige intrekking van de betwiste nota's, dan wel met de kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij om onverwijld over te gaan tot de vernietiging van de originelen en alle kopieën van de nota van 20 februari 2001, ref. 951883, alsmede van de nota van 15 november 2006 en ten slotte, indien deze bestaat, van de brief van 20 juli 2006 waarnaar de verwerende partij in de nota van 15 november 2006 verwijst;

               —

               veroordeling van de verwerende partij om verzoeker op de hoogte te stellen van de daadwerkelijke vernietiging, waarbij voor elke vernietigd document de plek wordt gespecificeerd waarop het zich vóór de vernietiging bevond en alle omstandigheden betreffende tijd, plaats en verloop van de daadwerkelijke vernietiging, met name de datum, de plaats en de uitvoerder;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 100 EUR dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht voor elke dag vertraging bij de daadwerkelijke vernietiging, vanaf de datum van het arrest tot aan de dag van de feitelijke kennisgeving aan verzoeker van de daadwerkelijke vernietiging, te betalen op de eerste dag van elke maand voor rechten die in de vorige maand zijn ontstaan;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep berust op beweringen die vervat zouden zijn in een aantal van de verwerende partij afkomstige nota's waaruit volgens verzoeker onwettige handelingen, feiten en gedragingen volgen verband houdende met gevoelige gegevens betreffende zijn persoon.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               1)

               ontbreken van motivering aangezien, enerzijds, verzoekers verzoek alleen stilzwijgend is afgewezen en, anderzijds, de door de verwerende partij in haar nota van 15 november 2006 gegeven motivering tegenstrijdig, onlogisch en misleidend is;

               2)

               schending van het recht, aangezien de voorwaarden voor erkenning van zijn recht op vergoeding van de in het verzoek van 30 december 2005 aangevoerde schade nog steeds bestaan, dat wil zeggen onwettigheid van aan de verwerende partij toe te schrijven handelingen, feiten en gedragingen; het bestaan van schade voor verzoeker en het causale verband tussen de schade en het aan de kaak gestelde gedrag;

               3)

               schending van de zorgplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de verwerende partij geen rekening heeft gehouden met verzoekers belangen en zich schuldig heeft gemaakt aan een reeks met elkaar verband houdende handelingen en feiten die, door hun ernstige onwettigheid en de aanzienlijke duur ervan, een schending van die verplichtingen vormen.


title: Zaak C-279/04: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van  15 december 2005  (verzoek van Retten i Hørsholm om een prejudiciële beslissing) — Anklagemyndighedden tegen Steffen Ryborg

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/29

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 15 december 2005 (verzoek van Retten i Hørsholm om een prejudiciële beslissing) — Anklagemyndighedden tegen Steffen Ryborg
   (Zaak C-279/04) (1)

   (2006/C 143/56)

      Procestaal: Deens

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-132/16: Beroep ingesteld op 23 maart 2016 — PayPal/EUIPO — Hub Culture (VENMO)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/37

         Beroep ingesteld op 23 maart 2016 — PayPal/EUIPO — Hub Culture (VENMO)
   (Zaak T-132/16)
   (2016/C 191/49)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PayPal, Inc. (San Jose, California, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Renck, advocaat, en I. Junkar, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hub Culture Ltd (Hamilton, Bermuda)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „VENMO” — Uniemerk nr. 9 509 357

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2016 in zaak R 2974/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep indien deze intervenieert.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-211/07 R: Beschikking van de kortgedingrechter van 14 september 2007 — AWWW/FEACVT ( Overheidsopdrachten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Kort geding — Geen spoedeisendheid )

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/28

         Beschikking van de kortgedingrechter van 14 september 2007 — AWWW/FEACVT
   (Zaak T-211/07 R)
   („Overheidsopdrachten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Kort geding - Geen spoedeisendheid’)
   (2007/C 283/50)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: AWWW GmbH ArbeitsWelt-Working World (Göttingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Schreier, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (FEACVT) (vertegenwoordiger: C. Callanan, solicitor)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de beslissing van de FEACVT betreffende aanbesteding nr. 2007/S 13-014125, getiteld „Informatie over en analyse van kwaliteit van arbeid en werkgelegenheid, arbeidsverhoudingen en herstructurering op Europees niveau”, totdat het Gerecht uitspraak zal hebben gedaan in de hoofdzaak
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-184/09: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Gemeenschappelijke ordening van markten in sector suiker — Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 en artikel 11, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 885/2006 — Inschatting van risico op financiële schade voor EOGFL — Evenredigheidsbeginsel” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/26

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-184/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Gemeenschappelijke ordening van markten in sector suiker - Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 en artikel 11, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 885/2006 - Inschatting van risico op financiële schade voor EOGFL - Evenredigheidsbeginsel)
   2011/C 145/42
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: V. Kontolaimos, E. Leftheriotou en V. Karra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en A. Markoulli, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/253/EG van de Commissie van 19 maart 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) hebben verricht (PB L 75, blz. 15), voor zover daarbij bepaalde uitgaven worden uitgesloten die de Helleense Republiek in het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker heeft verricht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak C-386/01: Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
10.11.2001            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 317/23
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1.    te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                                                                            nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Naar de mening van de Commissie zijn de bepalingen van de
                                                                            te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/7/EG van het
artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1, van de richtlijn ook van
                                                                            Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998
toepassing op levende en dode vogels, alsmede op gemakkelijk
                                                                            tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de
herkenbare delen van deze vogels of uit deze vogels verkregen
                                                                            harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
producten, en hun eieren, die een persoon op het grondgebied
                                                                            bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkre-
van de wetgevende lidstaat in zijn bezit heeft en die zijn
                                                                            diet (1), of in ieder geval door de betrokken bepalingen
gedood, gevangen of op een andere wijze verkregen, of
                                                                            niet ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de
waarvan die persoon door enig ander middel in het bezit is
                                                                            krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn op hem
gekomen, in een andere staat dan de wetgevende lidstaat,
                                                                            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
onder voorbehoud van de toepassing van de artikelen 7 en 9,
wat het in artikel 5, sub c en e, bedoelde verbod op het bezit,       2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
en artikel 6, lid 2, wat de in artikel 6, lid 1, van de richtlijn
genoemde activiteiten betreft. Daaruit volgt, dat de artikelen 5,
sub c en e, en 6, lid 1, van de richtlijn van toepassing zijn op      Middelen en voornaamste argumenten
de soorten en ondersoorten vogels die natuurlijk in het wild
leven op het Europese grondgebied van de lidstaten waarop             Ingevolge artikel 2, lid 1, van de richtlijn diende het Koninkrijk
het Verdrag van toepassing is, ofschoon zij niet natuurlijk in        Spanje de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
het wild leven op het grondgebied van België, alsook op de            in werking te doen treden om uiterlijk op 21 april 2000 aan
ondersoorten die slechts natuurlijk in het wild leven buiten het      de richtlijn te voldoen, en diende zij de Commissie daarvan
Europese grondgebied van de lidstaten, wanneer de soort               onmiddellijk in kennis te stellen.
waartoe zij behoren of andere ondersoorten hiervan natuurlijk
in het wild leven op het betrokken grondgebied.                       (1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
De omzettingstermijn is verstreken op 16 april 1981.
                                                                                Doorhaling van zaak C-412/00 (1)
(1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
    behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1).                                 (2001/C 317/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                                                                      2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-412/00:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                      Republiek.
                                                                      (1) PB C 28 van 27.1.2001.
Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                        (Zaak C-386/01)                                               Doorhaling van zaak C-414/00 (1)
                        (2001/C 317/43)                                                        (2001/C 317/45)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje            2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/00:
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
woordigd door I. Martı́nez del Peral als gemachtigde, domicilie       Republiek.
gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar, Centre Wagner
C 254.                                                                (1) PB C 28 van 27.1.2001.


title: Zaak C-284/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Hamburg-Am Tierpark/Burda GmbH, voorheen Burda Verlagsbeteiligungen GmbH (Belastingwetgeving — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 90/435/EEG — Vennootschapsbelasting — Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten — Kapitaalvennootschappen — Uitkering van inkomsten en vermogensaanwas — Bronbelasting — Belastingkrediet — Behandeling van ingezeten en niet-ingezeten aandeelhouders)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Hamburg-Am Tierpark/Burda GmbH, voorheen Burda Verlagsbeteiligungen GmbH
   (Zaak C-284/06) (1)

   (Belastingwetgeving - Vrijheid van vestiging - Richtlijn 90/435/EEG - Vennootschapsbelasting - Gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten - Kapitaalvennootschappen - Uitkering van inkomsten en vermogensaanwas - Bronbelasting - Belastingkrediet - Behandeling van ingezeten en niet-ingezeten aandeelhouders)
   (2008/C 209/05)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Hamburg-Am Tierpark

      Verwerende partij: Burda GmbH, voorheen Burda Verlagsbeteiligungen GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6), thans artikel 5 en de versie van richtlijn 2003/123/EG van de Raad van 22 december 2003 tot wijziging van richtlijn 90/435/EEG betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB 2004, L 7, blz. 41) — Begrip bronbelasting — Nationale wettelijke regeling die voorziet in belasting van inkomsten en vermogensaanwas bij winstuitkering van dochteronderneming aan moedermaatschappij, ofschoon deze niet belastbaar zouden zijn wanneer zij bij dochteronderneming bleven — Uitlegging van artikelen 43 EG, 56 EG en 58 EG — Nationale wettelijke regeling die voorziet in verrekening van winstuitkering van kapitaalvennootschap met eigen vermogen die aanleiding geeft tot belasting, zelfs in gevallen waarin dividenden zijn uitgekeerd aan niet-ingezeten aandeelhouders die vennootschapsbelasting niet van hun eigen belasting kunnen aftrekken
   Dictum

               1)

               Er is geen sprake van bronbelasting in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, wanneer een nationaal voorschrift bepaalt dat bij winstuitkeringen van een dochteronderneming aan haar moedermaatschappij de inkomsten en vermogensaanwas van de dochtermaatschappij worden belast, terwijl deze niet belastbaar zijn wanneer zij door laatstgenoemde worden aangehouden in plaats van deze uit te keren aan de moedermaatschappij.

               2)

               Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale maatregel als § 28, lid 4, van de wet op de vennootschapsbelasting 1996 (Körperschaftsteuergesetz 1996), in de op het hoofdgeding toepasselijke versie, op grond waarvan de belasting van winst die een in een lidstaat gevestigde dochtermaatschappij uitkeert aan haar moedermaatschappij aan eenzelfde correctiemechanisme wordt onderworpen ongeacht of de moedermaatschappij in dezelfde lidstaat of in een andere lidstaat is gevestigd, terwijl een niet-ingezeten moedermaatschappij, anders dan een ingezeten moedermaatschappij, van de lidstaat van vestiging van haar dochtermaatschappij geen belastingkrediet krijgt.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006.


title: Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Athinon van 30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dimosia Epicheirisi Ilectrismou en Evthimios Evrenopoulos (Zaak C-147/95)

text:
Nr. C 189/10          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 7 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                    6.      Bij een bevestigend antwoord op de derde en de vijfde
                                                                      vraag: heeft een weduwnaar die geen pensioen en andere
— Verjaring van het recht van beroep: het Gerecht van                 uitkeringen aan nagelaten betrekkingen op basis van die
    eerste aanleg heeft het Gemeenschapsrecht miskend                 bepaling ( artikel 9, lid 1 , onder a ), van wet nr. 4491/1996 )
    door te oordelen dat, ook al waren verzoeksters in                ontvangt, recht op een pensioen en uitkeringen aan nagela
    kennis gesteld van een beschikking, de in artikel 173 van         ten betrekkingen op dezelfde voorwaarden als die welke
    het Verdrag voorziene termijn voor het instesllen van             voor weduwen gelden ?
    beroep ten aanzien van verzoeksters eerst inging op het
    moment waarop zij „ voldoende (waren) ingelicht over de
    gronden van de beschikking van de Commissie ".
— Schending van het Gemeenschapsrecht: de Commissie                   Verzoek van het Tribunale di Genova ( Eerste Burgerlijke
    huldigt de opvatting, dat de uit artikel 6 van Verorde           Kamer) van 30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in
    ning ( EEG nr . 2950/83 C ) voortvloeiende verplichting           het geding tussen Igino Mazzola SpA en Ministero delle
    moet worden uitgelegd in de nauwkeurige context van                                       Finanze dello Stato
    de veelvuldige , noodzakelijkerwijs nauwe contacten
    tussen de Commissie en de Portugese autoriteiten .                                         ( Zaak C-148/95 )
                                                                                95/C 189/ 18
(M PB nr . L 289 van 22 . 10 . 1983 , blz. 1 .
                                                                      Het Tribunale di Genova ( Eerste Burgerlijke Kamer ) heeft
                                                                      bij beschikking van 30 maart 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                      van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      op 12 mei 1995 , in de bij hem aanhangige zaak tussen Igino
Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Athinon van 30 maart               Mazzola SpA en Ministero delle Finanze dello Stato, het Hof
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen              van Justitie verzocht om een prejudiciële beslissing over
        Dimosia Epicheirisi Ilectrismou en Evthimios                  vragen die identiek zijn aan die in zaak C-92/95 (*).
                          Evrenopoulos
                                                                      f 1 ) PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                       ( Zaak C-147/95 )
                          ( 95/C 189/17 )
Het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij beschikking van
1 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie         Verzoek van het Tribunal Administratif d'Amiens (Tweede
op 12 mei 1995 , in het geding tussen Dimosia Epicheirisi             Kamer) van 20 april 1995 om een prejudiële beslissing in het
Ilectrismou en Evthimios Evrenopoulos, het Hof van Justitie           geding tussen Michel, Philippe, Pascal en Monique Macon,
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                                  J. Sauvrezy en Préfet de l'Aisne
diciële beslissing over de navolgende vragen:                                                  ( Zaak C-152/95 )
1 . Is het in paragraaf 2 hiervoor beschreven verzekerings                                       ( 95/C 189/ 19 )
    stelsel van DEI een bedrijfsregeling of een wettelijk
    stelsel ?                                                         Het Tribunal Administratif d'Amiens (Tweede Kamer ) heeft
                                                                      bij beschikking van 20 april 1995 , ingekomen ter griffie van
2 . Is artikel 119 van het EG-Verdrag of Richtlijn 79/7/EEG           het Hof van Justitie op 15 mei 1995 , in het ge;ding tussen
    van toepassing op het stelsel, in het bijzonder op de             Michel, Philippe, Pascal en Monique Macon, J. Sauvrezy en
    daarin voorziene uitkeringen aan nagelaten betrekkin             Préfet de l'Aise, het Hof van Justitie van de Europese
    gen ?                                                             Gemeenschappen verzocht om een prejduciële beslissing.
3 . Is het hiervoor genoemde artikel 9, lid 1 , onder a ), van        Het Tribunal Administratif d'Amiens verzoekt het Hof van
    wet nr. 4491 /1966 in strijd met artikel 119 van het              Justitie , zich uit te spreken over de vraag, of artikel 2 van
    EG-Verdrag ?                                                      Verordening ( EEG) nr . 1637/91 van de Raad van 13 juni
                                                                      1991 tot vaststelling van een vergoeding met betrekking tot
4 . Mag dat artikel op grond van enige andere Gemeen                 de verlaging van de in artikel 5 quater van Verordening
    schapsregel van kracht blijven ?                                  (EEG ) nr . 804/68 bedoelde referentiehoeveelheden en van
                                                                      een vergoeding voor de definitieve beëindiging van de
5 . Is artikel 119 van het EG-Verdrag op de onderhavige               melkproduktie (*), aldus dient te worden uitgelegd , dat het
    zaak van toepassing in het licht van Protocol nr. 2 bij het       in de weg staat aan de toekenning van een vergoeding voor
    Verdrag betreffende de Europese Unie en het feit dat              de definitieve beëindiging van de melkproduktie aan de
    verweerder zijn oorspronkelijke vordering vóór 17 mei             exploitant van een landbouwonderneming, die weliswaar
    1990 , namelijk op 12 juni 1989 , heeft ingesteld , maar          geen melk produceert, maar aan wie op de datum van het
    deze vordering bij beschikking nr. 8361 /1990 door de             verzoek niettemin referentiehoeveelheden zijn toegewezen,
    Dioikitiko Protodikio te Athene werd afgewezen, omdat             in het bijzonder in het kader van de rechtstreekse ver
    geen bezwaarschrift tegen de beschikking van de direc            koop .
    teur van het pensioenfonds was ingediend ( administra
    tief beroep ) en in de beschikking een termijn van drie           (M PB nr . L 150 van 15 . 6 . 1991 , blz . 30 .
    maanden voor de indiening van dat bezwaarschrift was
    gegund ?


title: Zaak T-431/11: Beschikking van het Gerecht van 5 juni 2012 — Iberdrola/Commissie

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/29

         Beschikking van het Gerecht van 5 juni 2012 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-431/11) (1)

   2012/C 217/61
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-113/06: Beroep ingesteld op  10 april 2006  — Fjord Seafood Norway e.a. tegen Raad

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/47

         Beroep ingesteld op 10 april 2006 — Fjord Seafood Norway e.a. tegen Raad
   (Zaak T-113/06)
   (2006/C 131/87)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeksters: Fjord Seafood Norway AS (Oslo, Noorwegen), Fjord Seafood Scotland Farming Ltd (Isle of Lewis, Verenigd Koninkrijk), Alsaker Fjordbruk AS (Onarheim, Noorwegen) (vertegenwoordigers: J. Juuhl-Langseth en P. Dyrberg, advocaten)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeksters

               —

               verordening nr. 85/2006 van de Raad nietig te verklaren, voorzover zij betrekking heeft op Fjord Seafood Norway AS;

               —

               de Raad te verwijzen in verzoeksters' kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters exporteren gekweekte zalm van Noorwegen naar de Gemeenschap dan wel produceren deze in de Gemeenschap. Bij de bestreden verordening worden antidumpingrechten ingesteld op gekweekte zalm uit Noorwegen.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters in de eerste plaats aan dat de bestreden verordening het begrip bedrijfstak van de Gemeenschap onjuist definieert en toepast. Verzoeksters betogen dat de bestreden verordening de schadelijdende bedrijfstak van de Gemeenschap zo heeft gedefinieerd dat deze minder dan 5 % van de totale productie in de Gemeenschap omvatte, in het bijzonder op grond dat andere producenten in de Gemeenschap eigendom zijn van of verbonden zijn aan Noorse belangen. Zij stellen dat de bestreden verordening bijgevolg inbreuk heeft gemaakt op de EER-overeenkomst, inzonderheid op het beginsel van de vrijheid van vestiging, het vrije verkeer van kapitaal en de non-discriminatie op grond van nationaliteit, op de basisverordening (1), en op artikel 253 EG.
   Verzoeksters brengen voorts tegen de bestreden verordening in, dat daarin de bedrijfstak van de Gemeenschap zo is gedefinieerd dat deze enkel producenten van gekweekte zalm omvat. Zij stellen dat de definitie ook de verwerkende industrie had moeten omvatten, aangezien de betrokken zalm ook wordt verwerkt en bij de opgelegde rechten met de verwerkingskosten rekening is gehouden.
   Verzoeksters betogen voorts dat de bestreden verordening de dumping en de schade onjuist heeft beoordeeld, door zich te baseren op gegevens die betrekking hebben op de 25 EU-lidstaten, hoewel de EU tijdens het grootste deel van de onderzochte periode uit 15 lidstaten bestond. Het gedrag van Noorse exporteurs, vóór 1 mei 2004, op de markten van de tien nieuwe lidstaten, die geen gekweekte zalmindustrie hebben, kan niet worden gezien als een dumping die de bedrijfstak van de gemeenschap schade toebrengt.
   Voorts betogen verzoeksters dat de steekproeven die bij de klagers en de Noorse exporteurs zijn uitgevoerd, niet representatief zijn, dat in de bestreden verordening niet is aangetoond dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de invoer uit Noorwegen en de schade, en dat daarin niet is onderzocht of schade als gevolg van invoer uit de Verenigde Staten en Canada niet aan invoer uit Noorwegen is toegeschreven. Zij stellen eveneens dat de bestreden verordening ten onrechte het verlies van marktaandeel door de bedrijfstak van de Gemeenschap automatisch met schade heeft gelijkgesteld, dat de bij de berekening van de rechten toegepaste wisselkoersen onjuist waren, dat de grondslag voor de invoerprijzen voor filets onjuist is, en dat er in dat verband onvoldoende transparantie was. Ten slotte betogen zij dat de productiekosten van verzoekster Fjord Seafood Norway onjuist zijn vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).


title: Zaak T-192/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – NF/Europese Raad

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/25

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – NF/Europese Raad
   (Zaak T-192/16)
   (2016/C 232/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NF (Lesbos, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Burns, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Raad

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016”;

               —

               verwijzing van de verzoekende partij in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.
   Eerste middel: de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016” is onverenigbaar met EU-grondrechten, in het bijzonder de artikelen 1, 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Tweede middel: Turkije is geen Europees veilig derde land in de zin van artikel 36 van richtlijn 2005/85/EG van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, 13.12.2005, blz. 13-34).
   Derde middel: richtlijn 2001/55/EG van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (PB L 212, 7.8.2001, blz. 12-23) had moeten worden uitgevoerd.
   Vierde middel: de bestreden overeenkomst is in werkelijkheid een bindend verdrag of „handeling” met rechtsgevolgen voor de verzoekende partij. De niet-naleving van artikel 218 VWEU en/of artikel 78, lid 3 VWEU, tezamen of afzonderlijk, leidt tot de ongeldigheid van de bestreden overeenkomst.
   Vijfde middel: het verbod op collectieve uitzetting in de zin van artikel 19, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden.


title: Zaak T-368/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Alcimos Consulting/ECB („Kort geding — Economisch en monetair beleid — Besluiten van de Raad van bestuur van de ECB — Levering van noodliquiditeiten aan de Griekse banken — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van de vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/43

         Beschikking van de president van het Gerecht van 1 september 2015 — Alcimos Consulting/ECB
   (Zaak T-368/15 R)
   ((„Kort geding - Economisch en monetair beleid - Besluiten van de Raad van bestuur van de ECB - Levering van noodliquiditeiten aan de Griekse banken - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van de vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcimos Consulting SMPC (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Rodolaki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de besluiten die de Raad van bestuur van de ECB op 28 juni en 6 juli 2015 heeft vastgesteld over het niveau van de noodliquiditeitssteun aan Griekse banken.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-380/15: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de les Illes Balears — Spanje) — Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Hypothecaire-executieprocedure — Bevoegdheden van de nationale rechter ten gronde — Geen tenuitvoerbrenging van het Unierecht — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/4

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de les Illes Balears — Spanje) — Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL
   (Zaak C-380/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Hypothecaire-executieprocedure - Bevoegdheden van de nationale rechter ten gronde - Geen tenuitvoerbrenging van het Unierecht - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2016/C 200/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de les Illes Balears

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Francisca Garzón Ramos, José Javier Ramos Martín

      Verwerende partijen: Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SA, Intercotrans SL

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen die de Audiencia Provincial de les Illes Balears (provinciaal hof van de Balearen, Spanje) bij beslissing van 1 juli 2015 heeft voorgelegd.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.