title: Verzoek van de Corte di Appello di Ancona van 11 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanze dello Stato en Foods Import SRL (Zaak C-133/96)

text:
Nr . C 180/22            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 6 . 96
derd artikel 378 van de Toetredingsakte ( ) of enige andere              berekening van het bedrag van het Italiaanse pro rata moet
bepaling van Gemeenschapsrecht ?                                         uitgaan van het zogenoemde virtuele of zuiver theoretische
                                                                         pensioen, of aldus dat voor de berekening van dat bedrag
(') Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977               moet worden uitgegaan van het zogenoemde virtuele of
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten      zuiver theoretische pensioen aangevuld tot het minimum ?
      inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belas
      ting over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr .     (') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
( 2 ) Akte betreffende de toetreding van de Portugese Republiek tot
      de Europese Gemeenschappen ( PB nr . L 302 van 15 . 11 .
      1985 ).
                                                                         Verzoek van de Corte di Appello di Ancona van 11 april
                                                                         1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanze dello Stato en Foods Import SRL
Verzoek van het Bundessozialgericht van 8 februari 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Mora                                        ( Zaak C-133/96 )
     Romero en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz                                                ( 96/C 180/48 )
                          ( Zaak C-131/96 )
                             ( 96/C 180/46 )                             De Corte di Appello di Ancona heeft bij beschikking van
                                                                         1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                         op 24 april 1 996 , in het geding tussen Finanze dello Stato en
Het Bundessozialgericht — 13e Senat — heeft bij beschik
                                                                         Foods Import SRL, het Hof van Justitie van de Europese
king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 24 april 1996 , in het geding tussen C. Mora
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Romero en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, het
                                                                         over de navolgende vraag:
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 1 . Is de opsomming ingevoerd bij Verordening ( EEG)
                                                                                nr. 3796/81 van de Raad van 29 . 12 . 1981 (*) — die in
Moeten artikel 6 alsook de artikelen 48 en 51 EG-Verdrag                        haar bijlage VI hoofdstuk 3 van het gemeenschappelijk
en artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de                         douanetarief overneemt en onder post 03 . 02 .A.I kabel
Raad betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen                        jauw vermeldt, en onder post 03 . 02 .A. II filets van
de Gemeenschap C ), aldus worden uitgelegd , dat de wetge                      kabeljauw, met nadere specificering van Gadus morhua,
ver van een Lid-Staat ingevolge deze bepalingen de uitke                       Boreogadus saida , Gadus ogac, welke opsomming is
ringsduur van wezenpensioenen voor wezen die ouder zijn                         overgenomen in Verordening ( EEG ) nr. 3383/83 van de
dan 25 jaar enkel mag verlengen, indien hun opleiding                           Raad van 4 . 11 . 1983 ( 2 ) —, een limitatieve dan wel een
ingevolge de vervulling van de dienstplicht krachtens de                        enumeratieve opsomming, en valt kabeljauw die met de
wetgeving van deze staat niet vóór het bereiken van de                          wetenschappelijke naam molva molva wordt aange
leeftijd van 25 jaar is afgesloten ?                                            duid, wel of niet onder die opsomming ?
 (M PB nr . 1968 , L 257, blz . 2 .                                      2 . Is artikel 20 van Verordening ( EEG ) nr. 3796/81 van de
                                                                                Raad van 29 . 12 . 1981 , dat in de schorsing van de
                                                                                invoerrechten voorziet, alleen van toepassing op de drie
                                                                                in vraag 1 genoemde soorten ( Gadus morhua, Boreoga
                                                                                dus saida, Gadus ogac ) en niet tevens op andere soorten,
                                                                                zoals molva ?
Verzoek van de Pretura di Roma bij beschikking van 4 april
 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig
 geding tussen A. Stinco en Istituto Nazionale della Previ              3 . In ieder geval, gelet op het feit dat het Hof in zijn arrest
                         denza Sociale (INPS )                                  van 22 oktober 1987 in zaak 314/85 heeft geoordeeld
                                                                                dat de belastingplichtige er recht op heeft, dat niet tot
                           ( Zaak C-132/96 )                                    navordering wordt overgegaan wanneer is voldaan aan
                              ( 96/C 180/47 )                                   de drie voorwaarden van artikel 5 , lid 2, van Verorde
                                                                                ning ( EEG ) nr. 1697/79 van 24 juli 1979 ( 3 ), welke zijn
 Bij beschikking van 4 april 1996 ( ingekomen ter griffie van                   de toepassingsvoorwaarden voor die bepaling, anders
 het Hof van Justitie op 24 april daaraanvolgend) heeft de                      gezegd, welke gedragingen van de crediteur en de
 Pretura di Roma in het aldaar aanhangig geding tussen A.                        belastingschuldige zijn volgens die bepaling beslissend
 Stinco en Istituto Nazionale della Previdenza Sociale ( INPS )                 voor het recht op niet-navordering ?
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               ( 1 ) PB nr . L 379 van 31 . 12 . 1981 , blz . 1 .
 vraag :                                                                  ( 2 ) PB nr . L 313 van 14 . 11 . 1983 , blz . 1 .
                                                                          ( 3 ) PB nr . L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 .
 Moet artikel 36 , lid 2, sub a , van Verordening (EEG )
 nr. 1408/71 ( J ) aldus worden uitgelegd, dat het INPS voor de


title: Doorhaling van zaak C-282/01

text:
C 144/32              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-282/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-288/01 (verzoek
                                                                     van het Finanzgericht om een prejudiciële beslissing): Ulf
                       (2002/C 144/66)                               Thomsen tegen Finanzamt Flensburg.
                                                                     (1) PB C 275 van 29.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-282/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
bliek.
                                                                                Doorhaling van zaak C-350/01 (1)
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                                (2002/C 144/69)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
              Doorhaling van zaak C-287/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-350/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                       (2002/C 144/67)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 317 van 10.11.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 april 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-287/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 245 van 1.9.2001.                                                          Doorhaling van zaak C-409/01 (1)
                                                                                (2002/C 144/70)
              Doorhaling van zaak C-288/01 (1)                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
                       (2002/C 144/68)                               doorhaling in het register gelast van zaak C-409/01 (verzoek
                                                                     van het Tribunale Civile e Penale di L’Aquila om een prejudicië-
                                                                     le beslissing): Rolando Salusest tegen Giovanni Petrucci.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de             (1) PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak C-549/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Arnsberg (Duitsland) op 22 oktober 2013 — Bundesdruckerei GmbH/Stadt Dortmund

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekammer Arnsberg (Duitsland) op 22 oktober 2013 — Bundesdruckerei GmbH/Stadt Dortmund
   (Zaak C-549/13)
   2014/C 24/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Vergabekammer Arnsberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundesdruckerei GmbH

      Verwerende partij: Stadt Dortmund

      Prejudiciële vraag

   Staan artikel 56 VWEU en artikel 3, lid 1, van richtlijn 96/71/EG (1) in de weg aan een nationale wettelijke regeling en/of aan een aanbestedingsvoorwaarde van een aanbestedende dienst, volgens welke een inschrijver die de/een aangekondigde overheidsopdracht wil verwerven (1) zich ertoe dient te verplichten het voor de uitvoering van deze opdracht ingezette personeel een bij wet vastgesteld cao- of minimumloon te betalen, en (2) diezelfde verplichting ook dient op te leggen aan een ingeschakelde of in te schakelen onderaannemer, alsook een verklaring van de onderaannemer aan de aanbestedende dienst moet overleggen waaruit blijkt dat bovengenoemde verplichting is opgelegd, wanneer (a) de wet enkel voorziet in deze verplichting in het geval van aanbesteding van overheidsopdrachten, doch niet bij de plaatsing van particuliere opdrachten, en (b) de onderaannemer in een andere EU-lidstaat is gevestigd en de werknemers van de onderaannemer bij de het uitvoeren van de prestaties van de opdracht, uitsluitend in diens thuisland worden ingezet?

      (1)  Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten; PB 1997, L 18, blz. 1.


title: Zaak T-53/09: Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Cafea/BHIM — Christian (BEST FARM)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/30

         Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Cafea/BHIM — Christian (BEST FARM)
   (Zaak T-53/09)
   2009/C 90/47
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cafea GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Schumann en M. Hartmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dieter Christian (Frankfurt, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 27 november 2008 in zaak R 420/2008-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               de merkaanvrager verwijzen in de kosten van de oppositie- en beroepsprocedure voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Dieter Christian

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BEST FARM” voor waren van de klassen 29, 30, 31 en 32 (aanvraag nr. 3 089 281)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster onder haar vroegere naam KORD Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „BESTFORM” voor waren en diensten van de klassen 1, 29, 30, 32, 33 en 42 (nr. 30 056 334)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er gevaar voor verwarring of althans gevaar voor associatie tussen de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


               15.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/17

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door DB Schenker op 10 november 2014
   (Zaak E-22/14)
   (2015/C 11/07)
   Op 10 november 2014 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS (hierna tezamen „DB Schenker” genoemd), vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advokat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, N-0151 Oslo, Noorwegen.
   Verzoeksters vragen het EVA-Hof:

               1.

               het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 9 september 2014 in zaak nr. 75697 (DB Schenker) nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en eventuele interveniënten in de kosten te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoeksters, Schenker North AB en Schenker Privpak AB, beide gevestigd in Zweden, en Schenker Privpak AS, gevestigd in Noorwegen, maken deel uit van het concern DB Schenker. Dat concern is een onderneming voor internationaal vrachtvervoer en logistieke dienstverlening die eigendom is van Deutsche Bahn AG.

               —

               Bij arrest van 7 juli 2014 in de zaak E-5/13 DB Schenker tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft het EVA-Hof het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 25 januari 2013 in zaak nr. 73075 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (DB Schenker) nietig verklaard voor zover daarin op grond van artikel 4, leden 4 en 6, van de regels inzake toegang tot documenten van 2012 de volledige of gedeeltelijke toegang werd geweigerd tot de documenten uit de dossiers die hebben geleid tot Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Posten Norge — getrouwheids-/kortingssysteem) en voor zover daarin de toegang werd geweigerd tot de volledige versie van Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

               —

               Op 17 juli 2014 heeft DB Schenker per e-mail een brief ontvangen van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA waarin werd meegedeeld dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA andermaal had besloten DB Schenker de toegang tot de litigieuze documenten te weigeren. DB Schenker werd verzocht een confirmatief verzoek in te dienen indien zij wenste dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA haar standpunt zou heroverwegen.

               —

               Op 27 augustus 2014 diende DB Schenker bij de Toezichthoudende Autoriteit een confirmatief verzoek in. Op 9 september 2014 zond de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA DB Schenker een e-mail met een kopie van het besluit waarin DB Schenker opnieuw op grond van artikel 4, leden 4 en 6, van de regels inzake toegang tot documenten van 2012 de volledige of gedeeltelijke toegang werd geweigerd tot dezelfde documenten, namelijk de documenten uit de dossiers die hebben geleid tot Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Posten Norge — getrouwheids-/kortingssysteem) en de volledige versie van Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. DB Schenker wil dat besluit op basis van artikel 36 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een toezichthoudende autoriteit en een Hof van Justitie (hierna „TAH” genoemd) nietig laten verklaren.

         Verzoeksters voeren aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

               —

               inbreuk heeft gemaakt op de uitzondering voor commerciële belangen van artikel 4, lid 4, van de regels inzake toegang tot documenten van 2012 en op de geheimhoudingsplicht van artikel 122 EER, artikel 14, lid 4, THA en artikel 28, lid 2, van Hoofdstuk II van Protocol nr. 4 TAH, en op die manier de litigieuze documenten ten onrechte heeft achtergehouden, in strijd met het recht van het publiek op toegang tot documenten, dat is neergelegd in artikel 2, lid 1, van de regels van 2012;

               —

               inbreuk heeft gemaakt op de uitzondering van het hoger openbaar belang van artikel 4, leden 4 en 6, van de regels inzake toegang tot documenten van 2012, en op die manier de litigieuze documenten ten onrechte heeft achtergehouden, in strijd met het recht van het publiek op toegang tot documenten, dat is neergelegd in artikel 2, lid 1, van de regels van 2012.


title: Zaak T-293/10: Beroep ingesteld op 6 juli 2010 — Seven Towns Ltd/BHIM

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/16

         Beroep ingesteld op 6 juli 2010 — Seven Towns Ltd/BHIM
   (Zaak T-293/10)
   ()
   2010/C 260/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Seven Towns Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: E. Schäfer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 april 2010 in zaak R 1475/2009-1 voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5650817 wordt afgewezen;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, daaronder begrepen verzoekster kosten voor haar vertegenwoordiging in rechte.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk:

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5650817

      Aangevoerde middelen: Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.
   Het eerste middel betreft niet-eerbiediging van de beginselen van behoorlijke procesvoering wegens schending van artikel 80, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad juncto regel 53 bis van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie doordat de kamer van beroep ten onrechte de zaak ten gronde heeft onderzocht.
   Het tweede middel betreft niet-eerbiediging van verzoekster recht op een eerlijk proces wegens schending van artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep haar beslissing heeft gesteund op een volledig nieuw argument, zonder dat verzoekster werd verzocht haar opmerkingen daarover in te dienen.


Belangrijke juridische mededeling

|

E2000P0009

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 december 2000 (Zaak E-9/00)

Publicatieblad Nr. C 049 van 15/02/2001 blz. 0010 - 0011

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 december 2000(Zaak E-9/00)(2001/C 49/15)Op 21 december 2000 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Peter Dryberg, optredend als gemachtigde van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen zijn verplichtingen uit hoofde van volgende bepalingen van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen:- artikel 16: door twee vormen van detailhandelsverkoop toe te passen, waarbij, hoofdzakelijk binnenlands geproduceerd, bier met een alcoholpercentage tussen 2,5 en 4,75 % vol. mag worden verkocht buiten de verkooppunten van het door de staat gecontroleerde monopolie inzake wijn en gedistilleerd ("Vinmonopolet"), terwijl andere alcoholhoudende dranken met eenzelfde alcoholpercentage, die vooral worden geïmporteerd uit andere EVA-staten, enkel via het monopolie mogen worden verkocht, en- artikel 11: door voor vergunningen van het schenken van, merendeels uit andere EVA-staten geïmporteerde, alcoholhoudende dranken met een alcoholpercentage tussen 2,5 en 4,75 % vol. restrictievere maatregelen toe te passen dan voor, in hoofdzaak lokaal geproduceerd, bier met eenzelfde alcoholpercentage, aangezien deze maatregelen niet nodig zijn voor of in verhouding staan tot de doelstelling van de bescherming van de volksgezondheid overeenkomstig artikel 13 van de EER-Overeenkomst.Feiten en argumenten:- Volgens artikel 16 moeten nationale monopolies van commerciële aard zo worden aangepast dat elke discriminatie tussen onderdanen van de lidstaten van de EG en onderdanen van de EVA-staten wat de voorwaarden van de voorziening en afzet van goederen betreft, zal zijn uitgesloten.- Door te eisen dat de detailhandelsverkoop van alcoholhoudende dranken, andere dan bier, met een alcoholpercentage tussen 2,5 en 4,75 % vol., enkel mag plaatsvinden via Vinmonopolet, terwijl met een vergunning van de gemeente bier in kruidenierszaken mag worden verkocht, heeft Noorwegen, volgens klaagster, artikel 16 van de EER-Overeenkomst niet nageleefd.- De productie van bier is voor het overgrote deel binnenlands, terwijl andere alcoholhoudende dranken met hetzelfde alcoholpercentage meestal worden geïmporteerd. Voorts is er, volgens klaagster, sprake van concurrentie tussen deze producten.- In artikel 11 van de EER-Overeenkomst worden kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking verboden. Een dergelijke maatregel kan enkel worden toegestaan indien hij gerechtvaardigd is op grond van artikel 13 van de EER-Overeenkomst.- Door niet toe te staan dat de aan restaurants en andere gelegenheden verleende vergunningen voor het schenken van bier ook betrekking hebben op andere alcoholhoudende dranken met hetzelfde alcoholpercentage, met inbegrip van dranken op basis van gedistilleerd, heeft Noorwegen, volgens klaagster, artikel 11 van de EER-Overeenkomst niet nageleefd.- Klaagster voert aan dat ter rechtvaardiging van dit verbod geen redenen van volksgezondheid in de zin van artikel 13 van de EER-Overeenkomst kunnen worden aangevoerd, omdat de maatregel onnodig is en disproportioneel.


title: Doorhaling van zaak C-253/98

text:
C 48/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en                              Doorhaling van zaak C-409/97 (1)
                          C-389/97 (1)                                                     (1999/C 48/44)
                       (1999/C 48/40)
                                                                  De president van de Eerste Kamer van het Hof van Justitie
De president van het Hof van Justitie van de Europese             van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              van 19 november 1998 de doorhaling in het register gelast
1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde         van zaak C-409/97: Commissie van de Europese Gemeen-
zaken C-388/97 en C-389/97 (verzoeken van de Franse               schappen tegen Groothertogdom Luxemburg.
Conseil d'EÂtat om een prejudicieÈle beslissing): Fromagerie
Philipona SA e.a. tegen Franse Republiek.                         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-415/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/45)
             Doorhaling van zaak C-253/98 (1)
                       (1999/C 48/41)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              C-415/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                tegen Italiaanse Republiek.
C-253/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                  (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-167/98 (1)
             Doorhaling van zaak C-397/97 (1)                                              (1999/C 48/46)
                       (1999/C 48/42)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                C-167/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
C-397/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                prejudicieÈle beslissing): Westdeutsche Landesbank Girozen-
tegen Italiaanse Republiek.                                       trale tegen J. Leon.
(1) PB C 26 van 24.1.1998.                                        (1) PB C 209 van 4.7.1998.
             Doorhaling van zaak C-274/94 (1)                                  Doorhaling van zaak C-305/98 P (1)
                       (1999/C 48/43)                                                      (1999/C 48/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-274/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en            C-305/98 P: D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie
Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
schappen.                                                         len).
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                      (1) PB C 312 van 10.10.1998.


title: Beroep, op 10 januari 1997 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-6/97)

text:
22 . 3 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 94/5
Verzoek van de Commissione tributaria provinciale di                      Geen enkel argument van de Commissie, die stelt dat er
Firenze ( Sezione 4 ) om een prejudiciële beslissing in het               sprake is van staatsinterventie met vervalsing van de mede
aldaar dienende geding tussen Manifattura italiana Non                   dinging en nadelige beïnvloeding van de handel tussen lid
woven SpA en Direzione regionale delle entrate (Toscana                   staten als gevolg, treft doel . De betrokken — tijdelijke —
                       — Sezione Firenze )                                maatregel, die bestemd was om de hogere dieselprijs in Ita
                          ( Zaak C-4/97)                                  lië op te vangen, was zowel in het voordeel van de Itali
                                                                          aanse transporteurs die voor rekening van derden werken,
                            ( 97/C 94/09 )                                als, op analoge wijze, van de niet-Italiaanse communau
                                                                          taire transporteurs die daadwerkelijk worden getroffen
Bij beschikking van 18 oktober 1996 ( ingekomen ter grif                 door de hogere belasting op dieselolie in Italië, is niet vat
fie van het Hof van Justitie op 9 januari 1997) heeft de                  baar voor kritiek uit hoofde van de artikelen 92 en 93 van
Commissione tributaria provinciale di Firenze ( Sezione 4 )               het Verdrag. Bijgevolg moet de beschikking van de Com
in het aldaar aanhangige geding tussen Manifattura italia                missie nietig worden verklaard .
na Nonwoven Spa en Direzione regionale delle entrate
(Toscana — Sezione Firenze ), het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële vraag
gesteld:                                                                  Subsidiair, wat de in artikel 2 van de bestreden beschik
                                                                          king opgelegde terugvorderingsverplichting betreft, kan de
Is met het Gemeenschapsrecht, meer in het bijzonder met                   Italiaanse regering alleen maar opmerken dat een dergelij
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ( ] ), verenigbaar een                   ke terugvordering volstrekt onmogelijk is, en wel om twee
wettelijke regeling inzake een belasting op het zuivere ver              redenen. In de eerste plaats zou een verzoek in die zin tot
mogen van kapitaalvennootschappen, die in economisch                      een storm van protesten bij de transporteurs leiden, met
opzicht van gelijke werking is als een indirecte kapitaal                als gevolg een sociaal conflict waarbij de staat zeker de
belasting ?                                                               verliezende partij zou zijn. In de tweede plaats zou de te
                                                                          rugvordering, gezien het grote aantal betrokkenen en de
(*) PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz . 25 .                            verdeling van de uitkering over verschillende belastingen
                                                                          en heffingen, redelijkerwijs als onoverkomelijk te kwalifi
                                                                          ceren technische moeilijkheden meebregen .
Beroep, op 10 januari 1997 ingesteld door Italiaanse
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen                         Bijgevolg moet het beroep, zelfs indien het zou worden
                               schappen                                   verworpen met betrekking tot wat in artikel 1 van de be
                          ( Zaak C-6/97)                                  streden beschikking terzake van de verenigbaarheid van de
                            ( 97/C 94/ 10 )                               betrokken regeling met artikel 92 van het Verdrag is ge
                                                                          zegd en onverminderd de verplichting voor Italië om de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   betwiste regeling niet opnieuw in te voeren of daarmee
is op 10 januari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie                    voort te gaan, gegrond worden verklaard en moet de be
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu                      streden beschikking, waar zij de terugvordering van de
bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door                   toegekende uitkering voorschrijft, nietig worden verklaard.
O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie
Adelaïde 5 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— primair, in haar geheel nietig te verklaren de beschik                 Beroep, op 15 januari 1997 ingesteld door Commissie van
     king C(96 ) 3078 def. van de Commissie van de Euro
                                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     pese Gemeenschappen van 22 oktober 1996 ;
                                                                                ( Zaak C-8/97 )
— subsidiair, deze beschikking nietig te verklaren voor
     zover zij ( artikel 2 ) de verplichting oplegt de steun te                                    ( 97/C 94/ 11 )
     zamen met de desbetreffende interessen terug te vorde
     ren ;
— in beide gevallen de Commissie van de Europese Ge
     meenschappen in alle kosten te verwijzen .                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          is op 15 januari 1997 beroep ingesteld tegen Helleense Re
Middelen en voornaamste argumenten                                        publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch advi
Met betrekking tot de volledige verenigbaarheid met het
                                                                          seur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Verdrag van de in Italië gedurende de betrokken jaren gel
                                                                          Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
dende regeling, merkt de Italiaanse regering op, dat deze                 Wagner, Kirchberg.
regeling geen met de gemeenschappelijke markt onverenig
 bare staatssteun oplevert omdat het, anders dan de Com
missie stelt, niet gaat om een rechtstreekse of indirecte uit
kering door de staat die, doordat zij een nadelige invloed                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage vast te
op de handel tussen de lidstaten heeft, de mededinging ver               stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
valst of dreigt te vervalsen .                                            stelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke


title: Zaak T-447/12: Beschikking van het Gerecht van 30 april 2014 — Visa Europe/Commissie

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/38

         Beschikking van het Gerecht van 30 april 2014 — Visa Europe/Commissie
   (Zaak T-447/12) (1)

   2014/C 194/51
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak T-780/16: Beroep ingesteld op 8 november 2016 — Mediaexpert/EUIPO — Mediaexpert (mediaexpert)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/51

         Beroep ingesteld op 8 november 2016 — Mediaexpert/EUIPO — Mediaexpert (mediaexpert)
   (Zaak T-780/16)
   (2017/C 006/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mediaexpert sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: J. Aftyka, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mediaexpert S.A. (Warschau, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in zwart, geel en wit, met het woordelement „mediaexpert” — Uniemerk nr. 11 674 132

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 augustus 2016 in zaak R 2583/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van 29 oktober 2015 in nietigheidsprocedure N 000009371 C;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO voor wijziging van de beslissing ten gronde en nietigverklaring van Uniemerk nr. 011674132 voor alle aangeduide diensten;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor de nietigheidsafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-52/08 P: Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Commissie/Carpi Badía ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Gratificatiepunten — Niet-toekenning wegens technisch incident — Bevorderingscomité A* — Toekenning van lager aantal extra gratificatiepunten dan voorgesteld door hiërarchie — Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/47

      Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Commissie/Carpi Badía
      (Zaak T-52/08 P) (1)

      (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Gratificatiepunten - Niet-toekenning wegens technisch incident - Bevorderingscomité A* - Toekenning van lager aantal extra gratificatiepunten dan voorgesteld door hiërarchie - Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren)
      (2012/C 25/90)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en K. Herrmann, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure: José María Carpi Badía (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 22 november 2007, Carpi Badía/Commissie (F-110/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en de kosten van Carpi Badía.

         (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-156/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht (Duitsland) op 16 april 2008 — Monika Vollkommer/Finanzamt Hannover — Land I

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht (Duitsland) op 16 april 2008 — Monika Vollkommer/Finanzamt Hannover — Land I
   (Zaak C-156/08)
   (2008/C 183/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Niedersächsische Finanzgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Monika Vollkommer

      Verwerende partij: Finanzamt Hannover — Land I
   Prejudiciële vraag
   Is de heffing van de Duitse belasting op de aankoop van grond over toekomstige bouwprestaties, doordat deze in de berekeningsgrondslag van de grondaankoopbelasting worden betrokken bij de verkrijging van een nog onbebouwd perceel (belasting van meerdere prestaties in één, te weten bouwprestaties en de verkrijging van de bouwgrond), in strijd met het Europese verbod op meervoudige heffing van omzetbelasting van artikel 401 van de btw-stelselrichtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 (1) [voorheen: artikel 33, lid 1, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (2)], wanneer de met grondaankoopbelasting belaste bouwprestaties tegelijk als zelfstandige prestaties aan de Duitse omzetbelasting onderworpen zijn?

      (1)  PB L 347, blz. 1.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-20/09: Beroep ingesteld op 15 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/12

         Beroep ingesteld op 15 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-20/09)
   (2009/C 82/23)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Caeiros, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), door in het kader van de regularisatie krachtens wet nr. 39-A/2005 te voorzien in een verschillende fiscale behandeling van staatspapier dat door de Portugese Staat is uitgegeven;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In september 2005 ontving de Commissie een klacht waarin werd gesteld dat een aantal bepalingen van de bij wet nr. 39-A/2005 van 29 juli 2005 goedgekeurde „Bijzondere fiscale regularisatieregeling voor vermogensbestanddelen die zich op 31 december 2004 niet op het Portugese grondgebied bevonden”, onverenigbaar waren met de gemeenschapswetgeving en de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER).
   Uit de bijzondere fiscale regularisatieregeling blijkt dat de belastingplichtigen in het kader van de fiscale regularisatie een belasting van 5 % moeten betalen over de waarde van de in hun regularisatieaangifte opgenomen vermogensbestanddelen. Indien deze vermogensbestanddelen geheel of gedeeltelijk bestaan uit waardepapieren die zijn uitgegeven door de Portugese Staat, wordt deze belasting gehalveerd ten belope van het aandeel van deze waardepapieren. Deze verlaging geldt ook voor andere waardepapieren indien de waarde ervan uiterlijk op de dag van de aangifte wordt herbelegd in waardepapieren van de Portugese Staat.
   Volgens de Commissie wordt met de bijzondere fiscale regularisatieregeling een voordeel verleend aan diegenen die hun vermogensbestanddelen terughalen naar Portugal en aan diegenen die beleggen in waardepapieren van de Portugese Staat. Dit voordeel bestaat in de toepassing van een verlaagde belastingvoet op vermogensbestanddelen die bestaan uit waardepapieren van de Portugese Staat of op de waarde van de vermogensbestanddelen die worden herbelegd in waardepapieren van de Portugese Staat. Personen die gebruikmaken van deze regeling, worden in feite ontmoedigd om hun geregulariseerde vermogensbestanddelen te behouden in een andere vorm dan die van waardepapieren van de Portugese Staat.
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft reeds geoordeeld dat een nationale fiscale bepaling die belastingplichtigen ervan kan weerhouden beleggingen in andere lidstaten te verrichten, een beperking van het vrije kapitaalverkeer in de zin van artikel 56 EG vormt.
   In casu stelt de Commissie weliswaar niet ter discussie dat staatspapier een gunstiger behandeling moet genieten, maar is zij van mening dat een lagere belasting die enkel geldt voor geregulariseerde vermogensbestanddelen die bestaan uit waardepapieren van de Portugese Staat, een door artikel 56 EG verboden discriminerende beperking van het kapitaalverkeer vormt die geen rechtvaardiging vindt in artikel 58, lid 1.
   De regels van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte betreffende het kapitaalverkeer stemmen grotendeels overeen met die van het EG-Verdrag. Het feit dat personen die in aanmerking kwamen voor de bijzondere regularisatieregeling ervan werden weerhouden hun geregulariseerde vermogensbestanddelen in Noorwegen, Liechtenstein of Noorwegen te behouden, vormt dus eveneens een door artikel 40 EER verboden beperking van het kapitaalverkeer.


title: Doorhaling van zaak C-54/00

text:
21.4.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 118/29
              Doorhaling van zaak C-220/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-248/00 (1)
                        (2001/C 118/76)                                                      (2001/C 118/79)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 december 2000             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-220/00:               de doorhaling in het register gelast van zaak C-248/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Republiek.                                                            Republiek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 233 van 12.8.2000.
              Doorhaling van zaak C-275/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-411/99 (1)
                        (2001/C 118/77)                                                      (2001/C 118/80)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december 2000             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-275/99                de doorhaling in het register gelast van zaak C-411/99:
(verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg om een          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
prejudiciële beslissing): Société Adidas Sarragan France tegen        Oostenrijk.
Directeur des services fiscaux du Bas-Rhin.
                                                                      (1) PB C 366 van 18.12.1999.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-236/00 (1)                                       Doorhaling van zaak C-54/00 (1)
                        (2001/C 118/78)                                                      (2001/C 118/81)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 januari 2001 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2001
doorhaling in het register gelast van zaak C-236/00: Commissie        de doorhaling in het register gelast van zaak C-54/00: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                   sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Luxemburg.                                                            bliek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 211 van 22.7.2000.


title: Zaak F-86/12: Beroep ingesteld op 9 augustus 2012 — ZZ/Commissie

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/39

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-86/12)
   2012/C 355/84
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Lizer-Klatka, advocaat (radca prawna))

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de geldigheidsduur van reservelijst EPSO/AD/60/06 met betrekking tot verzoekster niet te verlengen met de periode gedurende welke zij moederschaps- en ouderschapsverlof genoot

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van 17 oktober 2011 betreffende de afloop van de geldigheidsduur van reservelijst EPSO/AD/60/06 op 31 december 2011, voor zover dit verzoekster betreft, en het besluit van 10 mei 2012 dat in antwoord op haar bezwaar nr. R/147111 is genomen, nietig verklaren en de geldigheidsduur van reservelijst EPSO/AD/60/06 met betrekking tot verzoekster verlengen met de periode gedurende welke zij tijdens de geldigheidsduur van de genoemde reservelijst moederschaps- en ouderschapsverlof genoot, dat wil zeggen met 3 jaar en 46 dagen;

               —

               partijen overeenkomstig artikel 89, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 25 juli 2007 en verzoeksters in punt 56 e.v. van haar verzoekschrift opgenomen vordering verwijzen in hun eigen kosten.


title: Zaak C-161/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 maart 2017 — Land Nordrhein-Westfalen/Dirk Renckhoff

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 maart 2017 — Land Nordrhein-Westfalen/Dirk Renckhoff
   (Zaak C-161/17)
   (2017/C 231/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker in „Revision”: Land Nordrhein-Westfalen

      Verweerder in „Revision”: Dirk Renckhoff

      Prejudiciële vraag

   Moet het plaatsen van een op een website van een derde met toestemming van de houder van het auteursrecht voor alle internetgebruikers vrij toegankelijk werk op een eigen openbaar toegankelijke website worden beschouwd als beschikbaarstelling voor het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG (1), wanneer het werk in eerste instantie op een server wordt gekopieerd en van daaruit op de eigen website worden geüpload?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Gevoegde zaken T-593/14, T-596/14, T-601/14, T-602/14, T-604/14-T-606/14 en T-612/14: Beschikking van het Gerecht van 21 juli 2015 — Makhlouf/Raad

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/51

         Beschikking van het Gerecht van 21 juli 2015 — Makhlouf/Raad
   (Gevoegde zaken T-593/14, T-596/14, T-601/14, T-602/14, T-604/14-T-606/14 en T-612/14) (1)

   (2015/C 320/69)
   Procestaal: Frans
   Het Gerecht (alleensprekende rechter) heeft de doorhaling van de gevoegde zaken gelast.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak C-518/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 10 oktober 2011 — UPC Nederland BV tegen Gemeente Hilversum

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/25

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 10 oktober 2011 — UPC Nederland BV tegen Gemeente Hilversum
      (Zaak C-518/11)
      (2012/C 25/45)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Gerechtshof te Amsterdam

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekster: UPC Nederland BV

         Verweerster: Gemeente Hilversum

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Valt een dienst, bestaande uit het verzorgen van vrij toegankelijke rtv-pakketten [radio- en televisiepakketten] via de kabel, voor de levering waarvan èn transmissiekosten èn een bedrag ter zake van (de doorberekening van) de betaling aan omroepen en collectieve rechtenorganisaties in verband met de openbaarmaking van hun content in rekening worden gebracht, binnen het materiële toepassingsbereik van het NRK [nieuwe regelgevingskader]?

                  2)

                              A.

                              Komt de Gemeente [Hilversum], tegen de achtergrond van de liberalisering van de telecomsector, de doelstellingen van het NRK met daarin een strikt regime van coördinatie en consultatie alvorens een nri [nationale regelgevende instantie] (exclusief) bevoegd is om in te grijpen in eindgebruikerstarieven door middel van een maatregel als prijscontrole, nog een bevoegdheid (taak) toe om de publieke belangen van haar inwoners te behartigen door in te grijpen in eindgebruikerstarieven door middel van een tariefbeperkend beding?

                              B.

                              Zo nee, staat het NRK er dan aan in de weg dat de Gemeente een in het kader van de verkoop van haar kabelnetbedrijf overeengekomen tarief beperkend beding handhaaft?

                  3)

                  Indien de vragen 2) A. en B. negatief worden beantwoord dan rijst de volgende vraag:
                  Is een overheidsorgaan, zoals de Gemeente, in een situatie als de onderhavige (ook) gehouden tot Unietrouw indien zij bij het sluiten en vervolgens handhaven van het tariefbeperkende beding niet handelt ter uitoefening van een publieke taak maar handelt in het kader van een privaatrechtelijke bevoegdheid (zie ook vraag 6) A.)?

                  4)

                  Als zowel het NRK van toepassing is en de Gemeente gehouden is tot Unietrouw:

                              A.

                              Staat de verplichting tot Unietrouw in combinatie met (de doelstellingen van) het NRK, met daarin een strikt regime van coördinatie en consultatie alvorens een nri mag ingrijpen in eindgebruikerstarieven door middel van een maatregel als prijscontrole, er aan in de weg dat de Gemeente het tariefbeperkende beding handhaaft?

                              B.

                              Zo nee, luidt het antwoord op 4) A. anders voor de periode nadat de Commissie in haar letter of serious doubt ernstige twijfels heeft geuit over de verenigbaarheid van de door de OPTA [Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit] voorgestelde prijscontrole met de doelstellingen van het NRK als omschreven in artikel 8 van de Kaderrichtlijn en de OPTA hierop heeft afgezien van het treffen van deze maatregel?

                  5)

                              A.

                              Is artikel 101 VWEU een bepaling van openbare orde die meebrengt dat de rechter deze bepaling ambtshalve moet toepassen buiten de rechtsstrijd in de zin van de artikelen 24 en 25 Rv [Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering]?

                              B.

                              Zo ja, bij welke ten processe gebleken feiten dient de rechter ambtshalve over te gaan tot onderzoek van de toepasselijkheid van artikel 101 VWEU? Is de rechter hiertoe ook gehouden indien dit onderzoek (mogelijk) leidt tot aanvulling van feiten in de zin van artikel 149 Rv, nadat partijen de gelegenheid is gegeven zich daarover uit te laten?

                  6)

                  Indien artikel 101 VWEU buiten de rechtsstrijd van partijen moet worden toegepast en tegen de achtergrond van (de doelstellingen van) het NRK; de toepassing hiervan door de OPTA en de Europese Commissie; de afstemming van de in het NRK gehanteerde begrippen zoals AMM [aanmerkelijke marktmacht] en afbakening van de relevante markten op de soortgelijke begrippen in het Europese mededingingsrecht, rijzen naar aanleiding van de ten processe gebleken feiten de volgende vragen:

                              A.

                              Is de Gemeente bij de verkoop van haar kabelnetbedrijf en het in dat verband overeenkomen van het tariefbeperkende beding aan te merken als een onderneming in de zin van artikel 101 VWEU (zie ook vraag 3))?

                              B.

                              Is het tariefbeperkende beding aan te merken als een hardcore beperking als bedoeld in artikel 101, lid 1, sub a, VWEU en zoals nader omschreven in de Bekendmaking van de Commissie in zake overeenkomsten van geringe betekenis die de mededinging niet merkbaar beperken [in de zin van artikel 81, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap] (de minimis, […] punt 11) (1)? Zo ja, is er reeds daarom sprake van een merkbare beperking van de mededinging in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU? Zo nee, wordt het antwoord beïnvloed door de omstandigheden genoemd in vraag 6) D. (hierna)?

                              C.

                              Als het tariefbeperkende beding geen hardcore beperking is, heeft deze dan een mededingingsbeperkende strekking (reeds) omdat:

                                          —

                                          de NMa [Nederlandse Mededingingsautoriteit] heeft geoordeeld dat UPC geen misbruik heeft gemaakt van haar machtspositie met de door haar gehanteerde (hogere) tarieven voor het verrichten van gelijke diensten als het verzorgen van het Basispakket via de kabel op diezelfde markt;

                                          —

                                          de Commissie in haar letter of serious doubt ernstige twijfels heeft geuit over de verenigbaarheid van (ex ante middels een prijscontrole) ingrijpen in eindgebruikerstarieven van diensten zoals het verzorgen van het Basispakket door UPC via de kabel met de doelstellingen als omschreven in artikel 8 van de Kaderrichtlijn? Wordt het antwoord beïnvloed door de omstandigheid dat de OPTA naar aanleiding van de letter of serious doubt heeft afgezien van prijscontrole?

                              D.

                              Heeft de Overeenkomst [Overeenkomst inzake de toekomstige exploitatie van het Hilversumse kabelnet], met daarin het tariefbeperkende beding, een merkbare beperking van de mededinging in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU (mede) in aanmerking genomen dat:

                                          —

                                          UPC onder het NRK is aangemerkt als een AMM (de minimis, punt 7);

                                          —

                                          vrijwel alle Nederlandse gemeenten, die in de jaren negentig hun kabelnetbedrijven hebben verkocht aan kabelexploitanten waaronder UPC, zich in deze overeenkomsten bevoegdheden hebben voorbehouden ten aanzien van de tarifering van het basispakket (de minimis, punt 8)?

                              E.

                              Moet de Overeenkomst, met daarin het tariefbeperkende beding, geacht worden een merkbare beïnvloeding van de tussenstaatse handel te (kunnen) hebben als bedoeld in artikel 101, lid 1, VWEU en zoals nader omschreven in de richtsnoeren betreffende het begrip „beïnvloeding van de handel” in de artikelen 81 en 82, van het Verdrag (PB 2004, C 101, blz. 81) in aanmerking genomen dat:

                                          —

                                          UPC onder het NRK is aangemerkt als een AMM;

                                          —

                                          de OPTA de Europese consultatieprocedure heeft gevolgd teneinde een maatregel van prijscontrole te treffen ter zake van diensten zoals het verzorgen van het Basispakket via de kabel door kabelexploitanten met een AMM zoals UPC, welke procedure ingevolge het NRK moet worden gevolgd als een voorgenomen maatregel van invloed zal zijn op de handel tussen de lidstaten;

                                          —

                                          de Overeenkomst destijds een waarde vertegenwoordigde van 51 miljoen gulden (ruim 23 miljoen euro);

                                          —

                                          vrijwel alle Nederlandse gemeenten, die in de jaren negentig hun kabelnetbedrijven hebben verkocht aan kabelexploitanten waaronder UPC, zich in deze overeenkomsten bevoegdheden hebben voorbehouden ten aanzien van de tarifering van het basispakket?

                  7)

                  Heeft de rechter nog een bevoegdheid om een verbod van artikel 101, lid 1, VWEU buiten toepassing te verklaren voor het tariefbeperkende beding op grond van artikel 101, lid 3, VWEU tegen de achtergrond van het NRK en de ernstige twijfels van de Commissie in de letter of serious doubt over de verenigbaarheid van (ex ante) ingrijpen in eindgebruikerstarieven met de doelstellingen van het mededingingsrecht? Wordt het antwoord beïnvloed door de omstandigheid dat de OPTA naar aanleiding van de letter of serious doubt heeft afgezien van de voorgenomen prijscontrole?

                  8)

                  Laat de Europese nietigheidssanctie van artikel 101, lid 2, VWEU ruimte voor een relativering van haar werking in tijd in het licht van de omstandigheden ten tijde van het sluiten van de Overeenkomst (de beginperiode van de liberalisering van de telecomsector) en de latere ontwikkelingen binnen de telecomsector waaronder de inwerkingtreding van het NRK en de naar aanleiding hiervan geuite ernstige bezwaren van de Commissie tegen het treffen van een prijscontrole?

         (1)  PB 2001, C 368, blz. 13


title: Zaak C-70/13 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 — Getty Images (US), Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, sub b en c — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Woordmerk PHOTOS.COM — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Gelijke behandeling — Verplichting voor BHIM om rekening te houden met zijn eerdere beslissingspraktijk — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/9

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 december 2013 — Getty Images (US), Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-70/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, sub b en c - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Woordmerk PHOTOS.COM - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Gelijke behandeling - Verplichting voor BHIM om rekening te houden met zijn eerdere beslissingspraktijk - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond))
   2014/C 102/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Getty Images (US), Inc. (vertegenwoordiger: P. Olson, advokat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 november 2012, Getty Images/BHIM (T-338/11), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep strekkende tot vernietiging van beslissing R 1831/2010-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 6 april 2011 houdende verwerping van het beroep tegen de gedeeltelijke weigering door de onderzoeker om het woordmerk „PHOTOS.COM” in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 9, 42 en 45 — Artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen onderscheidend vermogen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               Getty Images (US) Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak T-149/14: Beroep ingesteld op 5 maart 2014 — Anastasiou/Commissie en ECB

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/31

         Beroep ingesteld op 5 maart 2014 — Anastasiou/Commissie en ECB
   (Zaak T-149/14)
   2014/C 159/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Harry Anastasiou (Larnaca, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, lawyer)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank en Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               verweersters te gelasten hem op grond van artikel 268 VWEU te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker betoogt dat verweersters’ optreden ertoe heeft geleid dat hem tegoeden die op zijn rekening stonden werden ontnomen, aangezien zij overhaast de toepassing van een bail-in-regeling op zijn bankdeposito’s hebben opgelegd als onderdeel van de voorwaarden die overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag tot instelling van het Europees stabiliteitsmechanisme van 2012 waren verbonden aan de financiële bijstand die op 26 april 2013 aan Cyprus is verleend. In dit verband voert hij aan dat: a) verweersters „kennelijk en ernstig de grenzen” hebben overschreden van hun bevoegdheden als EU-instellingen op grond van artikel 136, lid 3, VWEU; b) zij onrechtmatig afstand hebben gedaan van de daadwerkelijke macht om hun taken als EU-instellingen uit te oefenen; c) zij op de deposito’s bij de Bank of Cyprus en de Cyprus Popular Bank overhaast een bail-in-regeling hebben doen toepassen die geen deel uitmaakte van het Unierecht; d) zij het kapitaalverkeer hebben doen beperken, waardoor depositohouders is belet om hun geld af te halen en/of over te brengen naar veiligere instellingen, en e) zij met hun optreden de beginselen van rechtszekerheid, gelijkheid en de mensenrechten hebben geschonden.


title: Zaak C-405/11 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2013 — Europese Commissie/Buczek Automotive sp. z o.o., Republiek Polen ( „Hogere voorziening — Staatssteun — Herstructurering van Poolse ijzer- en staalindustrie — Begrip „staatssteun” — Inning van schuldvorderingen van overheid — Kwalificatie als staatsteun van de niet-faillietverklaring van onderneming met schulden — Criterium van particuliere schuldeiser — Verdeling van bewijslast — Grenzen van rechterlijk toezicht” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 maart 2013 — Europese Commissie/Buczek Automotive sp. z o.o., Republiek Polen
   (Zaak C-405/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Herstructurering van Poolse ijzer- en staalindustrie - Begrip „staatssteun” - Inning van schuldvorderingen van overheid - Kwalificatie als staatsteun van de niet-faillietverklaring van onderneming met schulden - Criterium van particuliere schuldeiser - Verdeling van bewijslast - Grenzen van rechterlijk toezicht)
   2013/C 156/11
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Stobiecka-Kuik en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Buczek Automotive sp. z o.o. (vertegenwoordigers: J. Jurczyk, radca prawny), Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Krasnodębska-Tomkiel, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 mei 2011, Buczek Automotive/Commissie (T-1/08), houdende gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/344/EG van de Commissie van 23 oktober 2007 inzake staatssteun C 23/2006 (ex NN 35/06) die Polen aan de staalproducent Grupa Technologie Buczek heeft verleend (PB 2008, L 116, blz. 26) — Kwalificatie als staatsteun van de niet-faillietverklaring van de onderneming met schulden — Onjuiste rechtsopvattingen inzake de beoordeling van de wijze waarop de Commissie het criterium van de hypothetische particuliere schuldenaar heeft toegepast en inzake de verdeling van de bewijslast

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2000 in zaak C-447/98 P: Molkerei Großbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Communautaire bescherming van oorsprongsbenamingen — Verordening van Commissie betreffende registratie van benaming "Altenburger Ziegenkäse" — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid — Hogere voorziening kennelĳk ongegrond)

text:
C 173/22                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
1)    De Franse Republiek is de krachtens de artikelen 3, 4, 5 en 6         andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese
      van richtlijn 76/160 van de Raad van 8 december 1975                  Gemeenschappen (gemachtigden: J.-L. Iglesias Buhigues en
      betreffende de kwaliteit van het zwemwater op haar rustende           U. Wölker, bijgestaan door B. Wägenbaur), ondersteund
      verplichtingen niet nagekomen, door                                   door Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger
                                                                            en C. Vasak), Freistaat Thüringen, vertegenwoordigd door
      —     in strijd met artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160 niet       M. Berrish, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
            alle nodige maatregelen te nemen om te verzekeren, dat de       Luxemburg ten kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue
            kwaliteit van het zwemwater binnen een termijn van tien         Mathias Hardt 8-10, en Molkerei und Weichkäserei K.-H. Zim-
            jaar na kennisgeving van die richtlijn voldeed aan de           mermann GmbH, gevestigd te Falkenhain (Duitsland), verte-
            daarin dwingend voorgeschreven grenswaarden;                    genwoordigd door P. Lotze en S. Lehr, advocaten te Brussel,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
      —     in strijd met artikel 6, lid 1, van richtlijn 76/160 na te      R. Faltz, advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6, heeft het
            laten voor het zwemwater in het binnenland de bemonste-         Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
            ring te verrichten volgens de minimumfrequentie die is          kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,
            vastgesteld in de bijlage bij die richtlijn, en                 rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
                                                                            26 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
      —     door na te laten de bemonstering te verrichten voor de          luidt als volgt:
            parameter totale colibacteriën.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                      1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                            2)    Molkerei Großbraunshain GmbH en Bene Nahrungsmittel
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                       GmbH worden verwezen in de kosten.
                                                                            3)    De Franse Republiek en Freistaat Thüringen worden verwezen
                                                                                in hun eigen kosten.
                                                                            (1) PB C 33 van 6.2.1999.
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)
                       van 26 oktober 2000
in zaak C-447/98 P: Molkerei Großbraunshain GmbH en
Bene Nahrungsmittel GmbH tegen Commissie van de                                              BESCHIKKING VAN HET HOF
                  Europese Gemeenschappen (1)
(Communautaire bescherming van oorsprongsbenamingen                                                    (Derde kamer)
— Verordening van Commissie betreffende registratie van
benaming „Altenburger Ziegenkäse” — Beroep tot nietigver-                                        van 15 december 2000
klaring — Niet-ontvankelijkheid — Hogere voorziening
                        kennelijk ongegrond)
                                                                            in zaak C-86/98 (verzoek van het Consiglio di Stato om
                          (2001/C 173/37)                                   een prejudiciële beslissing): Questore di Macerata tegen
                                                                                Claudio Peroni (1)
                           (Procestaal: Duits)                              (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                            — Vraag identiek met vraag waarover Hof zich reeds heeft
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              uitgesproken)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2001/C 173/38)
In zaak C-447/98 P, Molkerei Großbraunshain GmbH, ge-
vestigd te Altenburg (Duitsland), en Bene Nahrungsmittel
GmbH, gevestigd te Altenburg (Duitsland), vertegenwoordigd                                          (Procestaal: Italiaans)
door M. Loschelder en T. Klingbeil, advocaten te Keulen,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Carlo Hemmer 4, betreffende
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                                dentie van het Hof)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
kamer) van 15 september 1998, Molkerei Großbraunshain en
Bene Nahrungsmittel/Commissie (T-109/97, Jurispr. blz. II-                  In zaak C-86/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
3533), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking,                 tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het


title: Zaak T-34/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/31

         Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Bayer CropScience AG, Makhteshim Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-34/05)
   (2005/C 93/61)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bayer CropScience AG, gevestigd te Monheim (Duitsland), Makhteshim Agan Holding BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland), Alfa Agricultural Supplies SA, gevestigd te Athene (Griekenland) en Aragonesas Agro SA, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               te verklaren dat verweerster niet heeft voldaan aan de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichting om wetenschappelijke gegevens te onderzoeken die verzoeksters hebben ingediend voor de evaluatie van endosulfan krachtens richtlijn 91/414 en om hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren tijdens het onderzoek;

               —

               verweerster te bevelen de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen na te komen en te handelen zoals verzoeksters verzoeken, door alle voor de evaluatie van endosulfan ingediende gegevens te onderzoeken en in aanmerking te nemen en hun een behoorlijke rechtsbedeling te verzekeren, met inbegrip van het recht van verweer en een eerlijke behandeling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij brief van 24 september 2004 hebben verzoeksters de Commissie verzocht de wetenschappelijke gegevens te onderzoeken die verzoeksters bij de beoordelende instantie hebben ingediend voor de evaluatie en de toelating krachtens richtlijn 91/414 (1) van endosulfan, de werkzame stof van hun gewasbeschermingsmiddel. Zij hebben ook gevraagd om kwesties te mogen behandelen en beantwoorden die de beoordelaars tijdens de laatste stadia van de evaluatie zonder enig voorafgaand overleg met verzoeksters hebben opgebracht. Bij brief van 26 november 2004 heeft de Commissie geantwoord dat haar diensten een wetgevingsvoorstel aan het voorbereiden waren betreffende de niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij richtlijn 91/414. Dit zal uitlopen op een verbod op het gebruik van deze stof.
   Tot staving van hun verzoek betogen verzoeksters dat de Commissie, door niet alle door verzoeksters ingediende relevante en wetenschappelijk meest recente gegevens te onderzoeken, de artikelen 95, lid 3, en 152, lid 1, EG heeft geschonden. Verzoeksters voeren eveneens aan dat de Commissie, door niet te handelen naar hun verzoek, het in artikel 211 EG neergelegde beginsel van behoorlijk bestuur alsmede hun recht van verweer, het recht op een eerlijke behandeling, de motiveringsplicht en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden.
   Verzoeksters betogen bovendien dat het nalaten van de Commissie om alle door hen ingediende gegevens te onderzoeken, niet de nagestreefde doelstelling bereikt, de veiligheid van gewasbeschermingsmiddelen te beoordelen, en evenmin het minst beperkende middel vormt om dergelijke doelstellingen te verwezenlijken, aangezien de daaruit voortvloeiende beslissing om endosulfan niet in bijlage I op te nemen, ertoe zou leiden dat het uit de EU-markt wordt genomen, hetgeen voor verzoeksters onherstelbare commerciële gevolgen meebrengt. Op deze grond zijn verzoeksters van mening dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden. Ten slotte voeren verzoeksters aan dat de Commissie, door niet te handelen, inbreuk maakt op hun recht om handelsactiviteiten uit te voeren en een beperking oplegt aan hun eigendomsrecht.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1)


title: Advies 1/03: Verzoek om advies, door de Raad van de Europese Unie ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag

text:
26.4.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 101/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
Verzoek om advies, door de Raad van de Europese Unie                            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer —
     ingediend krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag                         uitgebreid) van 7 december 1999, Interporc/Commissie (T-92/
                                                                                98, Jurispr. blz. II-3521), strekkende tot gedeeltelijke vernie-
                            (Advies 1/03)                                       tiging van dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
                          (2003/C 101/01)                                       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker),
                                                                                heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
                                                                                president, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en C. W. A. Timmer-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
door de Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door                        Pergola (rapporteur) en P. Jann, N. Colneric, S. von Bahr en
J. Schutte en J.-P. Hix als gemachtigden, krachtens artikel 300,                J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
lid 6, EG-Verdrag een verzoek om advies ingediend, dat ter                      griffier: R. Grass, op 6 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
griffie van het Hof is ingekomen op 10 maart 2003.                              het dictum luidt als volgt:
De Raad van de Europese Unie verzoekt het Hof van Justitie                      1)     Wijst de hogere voorziening af.
om een antwoord op de volgende vraag:
                                                                                2)     Verwijst Interporc Im- und Export GmbH in de kosten.
Valt de sluiting van het nieuwe Verdrag van Lugano betreffende
de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerleg-
                                                                                (1 ) PB C 149 van 27.5.2000.
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals
gepresenteerd in de punten 8 tot en met 12 van de onderhavige
memorie, geheel onder de uitsluitende bevoegdheid van de
Gemeenschap of betreft het een gedeelde bevoegdheid van de
Gemeenschap en de lidstaten?
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 6 maart 2003
                         van 6 maart 2003
                                                                                in zaak C-240/00: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-41/00 P: Interporc Im- und Export GmbH tegen                                       schappen tegen Republiek Finland (1)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom                          („Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van in het wild levende
— Toegang tot documenten — Documenten die bij de                                vogelsoorten en van hun leefgebieden — Speciale bescher-
Commissie berusten en van lidstaten of derde landen afkom-                                                   mingszones”)
                    stig zijn — Auteursregel”)
                                                                                (2003/C 101/03)
                          (2003/C 101/02)
                                                                                (Procestaal: Fins)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                 dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-41/00 P, Interporc Im- und Export GmbH, gevestigd                     In zaak C-240/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
te Hamburg (Duitsland), (advocaat: G. M. Berrisch), betreffende                 pen (gemachtigden: E. Paasivirta en R. B. Wainwright) tegen
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                  Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), betreffende een


title: Zaak T-192/12: Beschikking van het Gerecht van 12 maart 2014 — PAN Europe/Commissie [ „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1143/2011 tot goedkeuring van de werkzame stof prochloraz — Verzoek om interne herziening — Weigering — Voorwaarden waaronder organisatie verzoek om interne herziening kan indienen — Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond” ]

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/25

         Beschikking van het Gerecht van 12 maart 2014 — PAN Europe/Commissie
   (Zaak T-192/12) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1143/2011 tot goedkeuring van de werkzame stof prochloraz - Verzoek om interne herziening - Weigering - Voorwaarden waaronder organisatie verzoek om interne herziening kan indienen - Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk rechtens ongegrond”])
   2014/C 159/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. Rutteman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver en P. Ondrůšek, vervolgens P. Ondrůšek, J. Tomkin en L. Pignataro-Nolin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 maart 2012 houdende niet-ontvankelijkverklaring van het door verzoekster ingediende verzoek om interne herziening van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1143/2011 van de Commissie van 10 november 2011 tot goedkeuring van de werkzame stof prochloraz overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie en beschikking 2008/934/EG van de Commissie (PB L 293, blz. 26)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak C-414/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 19 augustus 2010 — Société Veleclair/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 19 augustus 2010 — Société Veleclair/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
   (Zaak C-414/10)
   ()
   2010/C 301/13
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Veleclair

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 17, lid 2, sub b, van de Zesde richtlijn (1) een lidstaat toe het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer, met name gelet op het risico van fraude, afhankelijk te stellen van de daadwerkelijke betaling van die belasting door de belastingplichtige, wanneer degene die de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer verschuldigd is en de houder van het bijbehorende recht op aftrek, zoals in Frankrijk, één en dezelfde persoon zijn?

      (1)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-48/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein Hallinto-oikeus (Finland) op 2 februari 2011 — Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein Hallinto-oikeus (Finland) op 2 februari 2011 — Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö
   (Zaak C-48/11)
   2011/C 103/30
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein Hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Verwerende partij: A Oy

      Prejudiciële vraag

   Dient een aandelenruil waarbij een Finse vennootschap aan een Noorse vennootschap (met de rechtsvorm van een aksjeselskap) aandelen in een vennootschap die haar eigendom is, overdraagt en als tegenprestatie door de Noorse vennootschap uitgegeven aandelen ontvangt, gelet op de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst, op dezelfde wijze fiscaal neutraal behandeld te worden als wanneer de aandelenruil binnenlandse vennootschappen of in de lidstaten van de Europese Unie gevestigde vennootschappen zou betreffen?


title: Zaak T-477/13: Beschikking van het Gerecht van 5 juni 2014 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/66

         Beschikking van het Gerecht van 5 juni 2014 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad
   (Zaak T-477/13) (1)

   2014/C 253/92
   Procestaal: Frans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 336 van 16.11.2013.


title: Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-297/95)

text:
Nr . C 286 /6          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28 . 10 . 95
woonachtige eiser voor de Ierse rechterlijke instanties niet             bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
een alimentatieprocedure aanhangig kan maken tegen een in                schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
België woonachtige verweerder, indien niet aan de voor                  G. zur Hausen , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
waarde is voldaan dat de eiser eerst een vonnis heeft                    bij C. Gómez de la Cruz , lid van de juridische dienst van de
verkregen, waarin de verweerder wordt verplicht alimenta                Commissie , Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
tie te betalen ?"
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
                                                                               voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar
                                                                               rustende verplichtingen , door niet tijdig alle maatregelen
Beroep , op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                         te treffen die nodig zijn om uitvoering te geven aan de
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                            artikelen 3 en 5 van Richtljn 78/659/EEG van de Raad
                                Duitsland                                      van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoetwater
                         ( Zaak C-297/95 )                                     dat bescherming of verbetering behoeft teneinde
                            ( 95/C 286/ 12 )
                                                                               geschikt te zijn voor het leven van vissen ('), en de
                                                                               artikelen 3 en 5 van Richtlijn 79/923/EEG van de Raad
                                                                               van 30 oktober 1 979 inzake de vereiste kwaliteit van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     schelpdierwater ( 2 );
op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                   2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
schappen , vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur                       zen .
G. zur Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de             Middelen en voornaamste argumenten :
Commissie, Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                         in zaak C-297/95 ('); de termijn voor omzetting van de
                                                                         litigieuze richtlijnen is op 20 juli 1980 respectievelijk
 1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft          5 november 1981 verstreken . Wat inzonderheid de uit de
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar                     artikelen 3 van de richtlijnen voortvloeiende verplichting tot
     rustende verplichtingen, door niet binnen de gestelde               vaststelling van waarden betreft, vloeit de noodzaak van
     termijn alle maatregelen te treffen die nodig zijn om               rechtens bindende nationale voorschriften ook voort uit de
     uitvoering te geven aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de               omstandigheid , dat deze maatregel de kwaliteit van eetbare
     Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van                      vissen respectievelijk schelpdieren moet verbeteren en daar
     stedelijk afvalwater (');                                           door indirect moet bijdragen tot de bescherming van de
                                                                         volksgezondheid .
2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
     zen .                                                               (') PB nr . L 222 van 14 . 8 . 1978 , blz . 1 .
                                                                         ( 2 ) PB nr . L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47 .
Middelen en voornaamste argumenten :                                     ( v) Zie bladzijde 6 van dit Publikatieblad .
Uit de verbindendheid van richtlijnen krachtens artikel 189 ,
derde alinea , en uit artikel 5 , eerste alinea , van het
EG-Verdrag volgt, dat de Lid-Staten waarvoor een richtlijn
 bestemd is, verplicht zijn, de bepalingen daarvan in hun                Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie
nationale recht om te zetten in dier voege, dat zij bij het              van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
verstrijken van de omzettingstermijn hun volle werking                                                  Koninkrijk
 ontplooien . In casu is die termijn op 30 juni 1993                                              ( Zaak C-300/95 )
verstreken , zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland alle                                             ( 95 /C 286/ 14 )
 noodzakelijke nationale maatregelen heeft getroffen .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
                                                                         op 20 september 1995 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen , vertegenwoordigd door P. Oliver , lid van haar juridi
                                                                          sche dienst, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                    Kirchberg.
 van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                Duitsland                                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                          ( Zaak C-298/95 )                                1 . vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk , door niet de
                             ( 95/C 286/ 13 )                                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende
 op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                         de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs