title: Zaak T-429/15: Beroep ingesteld op 27 juli 2015 — Monster Energy/BHIM — Mad Catz Interactive (MAD CATZ)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/37

         Beroep ingesteld op 27 juli 2015 — Monster Energy/BHIM — Mad Catz Interactive (MAD CATZ)
   (Zaak T-429/15)
   (2015/C 320/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mad Catz Interactive, Inc. (San Diego, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „MAD CATZ” –inschrijvingsaanvraag nr. 11 390 846

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 mei 2015 in zaak R 2176/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling betreffende oppositie nr. B 2 182 312;

               —

               afwijzing van het merk waartegen oppositie is ingesteld voor alle waren van klasse 25;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten alsook in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-52/11: Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Aecops/Commissie ( „ESF — Opleidingsactie — Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Verjaring — Rechtszekerheid — Rechten van de verdediging — Redelijke termijn — Motiveringsplicht” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/39

         Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Aecops/Commissie
   (Zaak T-52/11) (1)

   (ESF - Opleidingsactie - Vermindering van aanvankelijk toegekende financiële bijstand - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Verjaring - Rechtszekerheid - Rechten van de verdediging - Redelijke termijn - Motiveringsplicht)
   2013/C 156/70
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. da Cruz Vilaça en L. Pinto Monteiro, vervolgens L. Pinto Monteiro, P. Farinha Alves en N. Morais Sarmento, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 27 oktober 2010 tot vaststelling van het definitieve bedrag van de financiële bijstand van het Europees Sociaal Fonds (ESF), die verzoekster was verleend bij beschikking C(89) 570 van 22 maart 1989 voor de financiering van een opleidingsactie (dossier 890979 P3).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak C-138/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 15 maart 2012 — Rusedespred OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna (Bulgarije) op 15 maart 2012 — Rusedespred OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
   (Zaak C-138/12)
   2012/C 151/38
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rusedespred OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een belastingplichtige overeenkomstig het beginsel van fiscale neutraliteit gerechtigd om binnen de vastgestelde verjaringstermijn de teruggaaf van ten onrechte aangerekende en niet verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde te vorderen, wanneer naar nationaal recht de handeling waarover hij de belasting heeft aangerekend, is vrijgesteld van belasting, gevaar voor verlies van belastinginkomsten is afgeweerd en de regeling voor herziening van facturen naar nationaal recht niet van toepassing is?

               2)

               Verzetten het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde alsook het beginsel van fiscale neutraliteit, doeltreffendheid en gelijke behandeling zich ertegen dat een voor inkomsten bevoegde instantie op basis van een nationale bepaling tot omzetting van artikel 203 van richtlijn 2006/112 van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), weigert om een belastingplichtige de door hem gefactureerde btw terug te geven wanneer deze belasting niet is verschuldigd — daar het om een van belasting vrijgestelde handeling gaat — maar ten onrechte is gefactureerd, aangerekend en betaald voor zover de afnemer van het goed of de ontvanger van de dienst bij een definitieve belastingaanslag reeds het recht op aftrek van voorbelasting over dezelfde handeling is geweigerd op grond dat de leverancier of dienstverrichter de belasting ten onrechte heeft aangerekend?

               3)

               Kan de belastingplichtige zich rechtstreeks beroepen op de basisbeginselen van het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in het bijzonder op de beginselen van fiscale neutraliteit en doeltreffendheid, om zich te verzetten tegen een nationale regeling of de toepassing ervan door de belastingdienst of de rechters, die deze beginselen schenden respectievelijk tegen een schending van deze beginselen door een nationale regeling?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-53/09: Beroep ingesteld op 20 mei 2009 — J/Commissie

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/64

         Beroep ingesteld op 20 mei 2009 — J/Commissie
   (Zaak F-53/09)
   2009/C 180/119
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: J (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van het door de verzoekende partij ingediende verzoek om te erkennen dat de ziekte waaraan zij lijdt door het beroep is veroorzaakt en van het besluit om de honoraria en kosten van de door haar aangewezen arts alsmede de helft van de honoraria en bijkomende kosten van de derde arts van de medische commissie ten laste van haar te brengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het door de verzoekende partij ingediende verzoek om te erkennen dat de ziekte waaraan zij lijdt en waardoor zij niet haar werk kan verrichten een beroepsziekte is in de zin van artikel 73 van het Statuut;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de honoraria en kosten van de door haar aangewezen arts alsmede de helft van de honoraria en bijkomende kosten van de derde arts van de medische commissie, ten laste van haar te brengen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot een symbolische vergoeding van 1 EUR aan de verzoekende partij wegens de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak C-435/02: Verzoek van het Landgericht Essen van 25 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Axel Springer AG en Zeitungsverlag Niederrhein GmbH & Co. Essen KG

text:
C 44/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
Beroep, op 16 october 2002 ingesteld door Commissie                     Justitie op 29 november 2002, in het geding tussen Arnold
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   André GmbH & Co. KG en Landrat des Kreises Herfold,, het
                               bliek                                    Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                         (Zaak C-374/02)
                                                                        Is artikel 8 van richtlijn 2001/37/EG (1) betreffende de onder-
                          (2003/C 44/22)                                linge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                        bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie
                                                                        en de verkoop van tabaksproducten, op grond waarvan het in
                                                                        de handel brengen van tabak voor oraal gebruik is verboden,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              onverminderd artikel 151 van de Akte van Toetreding van
op 16 october 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-              Oostenrijk, Finland en Zweden, verenigbaar met hogere regels
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    van gemeenschapsrecht?
vertegenwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
gemachtigden,
                                                                        (1 ) PB L 194, blz. 26.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—      Vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
       1999/31/EG ( 1) van de Raad van 26 april 1999 betreffen-
       de het storten van afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de
       krachtens artikel 18 van die richtlijn op haar rustende
                                                                        Verzoek van het Landgericht Essen van 25 november
       verplichtingen;
                                                                        2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                        Axel Springer AG en Zeitungsverlag Niederrhein
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                                     GmbH & Co. Essen KG
                                                                                (Zaak C-435/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 44/24)
Artikel 249 EG, volgens hetwelk richtlijnen verbindend zijn
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de lidstaten
waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de lidstaten de in de
richtlijn gestelde omzettingstermijnen te eerbiedigen. Wat de
in de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn betreft,            Het Landgericht Essen heeft bij beschikking van 25 november
is die termijn verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de         2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.                             2 december 2002, in het geding tussen Axel Springer AG en
                                                                        Zeitungsverlag Niederrhein GmbH & Co. Essen KG, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
( 1) PB L 182 van 16.07.1999, blz. 1.                                   een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        1)     Is richtlijn 90/605/EEG (1) in samenhang met artikel 47
                                                                               van richtlijn 78/660/EEG (2) verenigbaar met het gemeen-
                                                                               schapsbeginsel van vrijheid van beroepsuitoefening, wan-
                                                                               neer Kommanditgesellschaften (commanditaire vennoot-
                                                                               schappen) waarvan de beherende vennoot een Gesell-
                                                                               schaft mit beschränkter Haftung (besloten vennootschap
Verzoek van het Verwaltungsgericht Minden van 14 no-
                                                                               met beperkte aansprakelijkheid) is, worden verplicht hun
vember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                               jaarrekening en jaarverslag openbaar te maken zonder
tussen Arnold André GmbH & Co. KG en Landrat des
                                                                               beperkingen wat de inzagegerechtigde personen betreft?
                         Kreises Herfold
                                                                        2)     Is richtlijn 90/605/EEG in samenhang met artikel 47 van
                         (Zaak C-434/02)                                       richtlijn 78/660/EEG verenigbaar met het gemeenschaps-
                                                                               beginsel van pers- en omroepvrijheid, wanneer Komman-
                          (2003/C 44/23)                                       ditgesellschaften waarvan de beherende vennoot een
                                                                               Gesellschaft mit beschränkter Haftung is en die in de pers-
                                                                               en uitgeverijsector, meer bepaald in de omroepsector,
                                                                               werkzaam zijn, worden verplicht hun jaarrekening en
Het Verwaltungsgericht Minden heeft bij beschikking van                        jaarverslag openbaar te maken zonder beperkingen wat
14 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                        de inzagegerechtigde personen betreft?
 ---pagebreak--- 22.2.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 44/13
3)     Is richtlijn 90/605/EEG verenigbaar met het algemene            op zich volstaat om haar gestelde onregelmatige gedrag aan te
       gelijkheidsbeginsel, nu zij Kommanditgesellschaften             tonen. Volgens rekwirante is de Guardia di Finanza uitsluitend
       waarvan de beherende vennoot een Gesellschaft mit               bevoegd om in haar processen- verbaal de tijdens het onder-
       beschränkter Haftung is, benadeelt ten aanzien van              zoek verzamelde feiten op te nemen, maar niet om een
       Kommanditgesellschaften waarvan de beherende vennoot            specifieke beoordeling van de feiten te geven. De Commissie
       een natuurlijke persoon is, hoewel schuldeisers van een         had een eigen onafhankelijk onderzoek naar de zaak moeten
       GmbH & Co. KG (Kommanditgesellschaft waarvan de                 instellen. Doordat het Gerecht aan het proces-verbaal van de
       beherende vennoot een GmbH is) door de openbaar-                Guardia di Finanza voldoende bewijskracht heeft toegekend,
       makingsverplichtingen van een GmbH beter worden                 heeft het derhalve blijk gegeven van een verkeerde rechtsopvat-
       beschermd dan schuldeisers van een Kommanditgesell-             ting die de geldigheid van het arrest aantast.
       schaft waarvan de beherende vennoot een natuurlijke
       persoon is, die geen openbaarmakingsverplichtingen
       heeft?
                                                                       Rekwirante stelt ook, dat het arrest van het Gerecht ongeldig
                                                                       is door de niet-inaanmerkingneming van het subjectieve
( 1) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.                                 element als doorslaggevend criterium om de rechtmatigheid
( 2) PB L 222 van 14.08.1978, blz. 11.                                 van een beschikking tot intrekking van een bijstand te
                                                                       beoordelen. Het Gerecht had onderscheid moeten maken
                                                                       tussen het geval van een culpose en niet bedrieglijke schending
                                                                       van de financiële voorwaarden, die enkel de vermindering of
                                                                       de opschorting van de bijstand zou rechtvaardigen, en het
                                                                       geval van een doleuze schending van dezelfde voorwaarden, in
                                                                       welk geval de Commissie de bijstand in zijn geheel had mogen
Hogere voorziening, op 13 december 2002 ingesteld door                 intrekken.
Sgaravatti Mediterranea Srl tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Vijfde kamer) van 26 september 2002 in zaak
T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl/ Commissie van de                Ten slotte stelt rekwirante dat kan worden getwijfeld aan de
                   Europese Gemeenschappen                             vaststelling van het Gerecht dat er geen sprake is van schending
                                                                       van het beginsel van ne bis in idem, omdat de bij het
                                                                       nationale betalingsbevel opgelegde sanctie dateert van na de
                         (Zaak C-455/02 P)                             communautaire beschikking. Toen de Commissie besloot de
                                                                       verschuldigde bijstand in te trekken, wist zij of had zij moeten
                           (2003/C 44/25)                              weten, dat een nationale administratieve sanctie zou worden
                                                                       opgelegd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 december 2002 hogere voorziening ingesteld door
Sgaravatti Mediterranea Srl, gevestigd te Capoterra (CA), Italië,
vertegenwoordigd door Massimo Merola en Piero A. M. Ferrari,
avvocati, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 26 sep-
tember 2002 in zaak T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl/
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel van 21 no-
                                                                       vember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        tussen Michel Trojani en Openbaar centrum voor maat-
                                                                                schappelijk welzijn van Brussel
—      primair, het arrest van het Gerecht van 26 september
       2002, T-199/99, te vernietigen;
                                                                                (Zaak C-456/02)
—      beschikking C(1999) 1502 van de Commissie van 4 juni
       1990 nietig te verklaren, of subsidiair, de zaak overeen-
       komstig artikel 54 van ’s Hofs Statuut-EG voor afdoening                                 (2003/C 44/26)
       naar het Gerecht te verwijzen.
—      in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van
       beide instanties.
                                                                       De Arbeidsrechtbank te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                       21 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Middelen en voornaamste argumenten                                     Justitie op 18 december 2002, in het geding tussen Michel
                                                                       Trojani en Openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn
                                                                       van Brussel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Rekwirante komt op tegen het oneigenlijke gebruik van het              schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
proces-verbaal van de Guardia di Finanza als bewijsmiddel dat          navolgende vragen:


title: Zaak T-268/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 maart 2011 in zaak F-120/07, Strack/Commissie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/31

         Hogere voorziening ingesteld op 26 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 maart 2011 in zaak F-120/07, Strack/Commissie
   (Zaak T-268/11 P)
   2011/C 232/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Guido Strack (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 maart 2011 in zaak F-120/07, Strack/Commissie, te vernietigen, voor zover dat Gerecht daarbij de exceptie van onbevoegdheid van de Commissie afwijst;

               —

               elke partij te verwijzen in de eigen kosten van de hogere voorziening en in die van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij in wezen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het recht van de Unie bij de uitlegging van artikel 4 van bijlage V bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”)
               Om beginnen heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) artikel 4, lid 1, van bijlage V bij het Statuut aldus uitgelegd dat het geen betrekking heeft op de overdracht van vakantiedagen bij langdurige ziekte, hetgeen in strijd is met het recht van de Unie en met de vaste rechtspraak.

               2)

               Tweede middel: schending van het Recht van de Unie door de onjuiste bepaling van de werkingssfeer van artikel 1 sexies, punt 2, van het Statuut
               Voor heeft het met een ontoereikende motivering de werkingssfeer van artikel 1 sexies, punt 2, van het Statuut ten onrechte aldus uitgelegd, dat het voor de instellingen de algemene verplichting omvat om de ambtenaren met betrekking tot alle arbeidsvoorwaarden op het gebied van de bescherming van de gezondheid ten minste de normen van de op grond van artikel 153 VWEU vastgestelde richtlijn te waarborgen, hetgeen eveneens in strijd is met het recht van de Unie. Artikel 1 sexies, punt 2, dat in het kader van de hervorming van het Statuut in 2004 is ingevoerd, beoogt echter slechts een leemte aan te vullen met betrekking tot de in het Statuut ontbrekende technische voorschriften over de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de ambtenaren in de zetel van de instellingen (bijvoorbeeld bescherming tegen brand en gevaarlijke stoffen, ventilatie, ergonomie, etc). Zo is het thans op grond van het Statuut mogelijk om de technische minimumvoorschriften in de richtlijnen respectievelijk de omzetting ervan door het nationale recht toe te passen. Het voorschrift kan en moet echter geen betrekking hebben op de definitief door de vaststeller van het Statuut geregelde arbeidsvoorwaarden met betrekking tot de overdracht van vakantiedagen en de vergoeding voor niet-opgenomen verlof. Door tot deze conclusie te komen, heeft het GVA niet alleen de betrokken voorschriften van het Statuut en de rechtspraak van het Gerecht geschonden, maar ook het rechtszekerheidsbeginsel.

               3)

               Derde middel: procedurefout
               Ten slotte heeft het GVA de procedurevoorschriften geschonden, doordat het ambtshalve als eerste grief een schending van artikel 1 sexies, punt 2, van het Statuut heeft onderzocht en de facto een voorschrift van het Statuut buiten toepassing heeft gelaten, zonder dat een exceptie van onwettigheid was aangevoerd en de Raad en het Parlement van de Europese Unie de mogelijkheid tot interventie hebben gehad.


title: Zaak T-80/09 P: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Commissie/Q ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Incidentele hogere voorziening — Psychisch geweld — Artikel 12 bis van Statuut — Mededeling inzake beleid op het gebied van psychisch geweld bij de Commissie — Op administratie rustende bijstandsplicht — Artikel 24 van Statuut — Strekking — Verzoek om bijstand — Voorlopige verwijderingsmaatregel — Zorgplicht — Aansprakelijkheid — Schadevordering — Volledige rechtsmacht — Voorwaarden voor uitoefening — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang” )

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/32

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Commissie/Q
   (Zaak T-80/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Incidentele hogere voorziening - Psychisch geweld - Artikel 12 bis van Statuut - Mededeling inzake beleid op het gebied van psychisch geweld bij de Commissie - Op administratie rustende bijstandsplicht - Artikel 24 van Statuut - Strekking - Verzoek om bijstand - Voorlopige verwijderingsmaatregel - Zorgplicht - Aansprakelijkheid - Schadevordering - Volledige rechtsmacht - Voorwaarden voor uitoefening - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang)
   2011/C 252/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Joris, D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Q (Domsjö, Zweden) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 9 december 2008, Q/Commissie (F-52/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 9 december 2008, Q/Commissie (F-52/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd, voor zover de Commissie van de Europese Gemeenschappen in punt 2 van het dictum wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding aan Q van een bedrag van 500 EUR en het bedrag van 15 000 EUR, voor zover dit bedrag strekt tot vergoeding van de immateriële schade die Q heeft geleden als gevolg van een vermeende vertraging bij de instelling van het administratief onderzoek, en voor zover met het oog op de afwijzing, in punt 3 van het dictum, van de overige vorderingen van het beroep in eerste aanleg in de punten 147 tot en met 189 van de rechtsoverwegingen uitspraak wordt gedaan over „[Q’s] op psychisch geweld gebaseerde grief”, en in punt 230 van de rechtsoverwegingen wordt beslist dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan over de vordering tot nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingsrapporten over de periode van 1 januari tot en met 31 oktober respectievelijk 1 november tot en met 31 december 2003.

               2)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden voor het overige afgewezen.

               3)

               De zaak wordt naar het Gerecht voor ambtenarenzaken verwezen voor een uitspraak over de vordering tot nietigverklaring van bovengenoemde loopbaanontwikkelingsrapporten alsmede over het bedrag dat de Commissie aan Q verschuldigd is alleen voor de immateriële schade die zij heeft geleden als gevolg van de weigering van de Commissie om een voorlopige verwijderingsmaatregel te treffen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Beroep, op 4 januari 1997 ingesteld door A. M. Campogrande tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-3/97)

text:
Nr. C 74/22           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 3 . 97
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door J. J. M. van             Middelen en voornaamste argumenten
Rossum en C. C. W. M. van Rossum tegen Raad en Com
         missie van de Europese Gemeenschappen                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                       ( Zaak T-207/96 )                            met die in zaak T-206/96 .
                          ( 97/C 74/46 )
                                                                    (') PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz . 13 .
                                                                    ( 2 ) PB nr. L 84 van 29 . 3 . 1989 , blz . 2 .
                   (Procestaai: Nederlands)                         ( ? ) PB nr. L 131 van 26 . 5 . 1977, blz . 1 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld
tegen Raad en Commissie van de Europese Gemeenschap
pen door J. J. M. van Rossum, wonende te Alphen (Neder             Beroep, op 4 januari 1997 ingesteld door A. M. Campo
land), en C. C. W. M. van Rossum, wonende te Maasbom               grande tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
mel (Nederland ), beiden vertegenwoordigd door A. A. M.                                                  pen
van Beek, advocaat te Tilburg ( Nederland ).                                                      ( Zaak T-3/97 )
                                                                                ( 97/C 74/47 )
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . te bepalen dat de Europese Economische Gemeenschap
    schadeplichtig is jegens verzoekers;                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                    meenschappen is op 4 januari 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. M.
2 . te bepalen dat de Europese Economische Gemeenschap              Campogrande, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
    jegens verzoekers aansprakelijk is voor de inkomsten           door M.-A. Lucas, advocaat te Luik ( België ), domicilie ge
    schade die verzoekers hebben geleden ten gevolge van            kozen hebbende te Luxemburg bij E. Korn, advocaat al
    de toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 van            daar, Rue de Nassau 21 .
    de Raad ('), alsmede de toepassing van Verordening
    ( EEG) nr. 764/89 van de Raad ( 2 ) tot wijziging van           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
    Verordening ( EEG ) nr. 857/84 , voor zover in voor
    noemde verordeningen niet is/was voorzien dat een re
    presentatieve referentiehoeveelheid kon worden toege           — nietig te verklaren of de onwettigheid vast te stellen
    wezen aan SLOM-cessionarissen die in het door de                       van het besluit van de Commissie van 19 juli 1988 be
    betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk                    treffende de bezetting van posten van het middenkader
    hadden geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld                  ( COM(88 ) PV 928, bekendgemaakt in de „ Mededelin
    in Verordening ( EEG ) nr. 1078/77 van de Raad ( 3 );                  gen van de administratie " nr. 578 van 5 december
                                                                           1988 ), zoals gewijzigd bij haar besluit van 28 juni
                                                                           1995 ( bekendgemaakt in de „ Mededelingen van de ad
3 . te bepalen dat verzoekers inkomstenschade hebben ge                   ministratie " nr. 898 van 7 juli 1995 );
    leden tot een omvang, bestaande in het verschil tussen
    enerzijds de inkomsten, waaronder onder meer begre             — subsidiair, nietig te verklaren of de onwettigheid vast
    pen de omzet en aanwas terzake van hun veestapel,                      te stellen van het besluit van de Commissie om het
    die zij bij een normale gang van zaken zouden hebben                   ambt van hoofd van de Eenheid Andespact te bepalen
    behaald uit de hoeveelheden melk die zij zouden heb                   op de loopbaan A 5/A 4 („ Summiere kennisgevingen
    ben geleverd indien zij gedurende het tijdvak tussen                   van vacature " nr. 39 van 14 december 1995, COM/
    1 april 1984 ( de datum van inwerkingtreding van Ver                  141 /95 );
    ordening ( EEG) nr. 857/84 ) en 31 maart 1994 ( de da
    tum van het verstrijken van de heffingsperiode 1993/
                                                                    — subsidiair, nietig te verklaren of de onwettigheid vast
    1994 ) de beschikking zouden hebben gehad over de re                  te stellen van de kennisgeving van vacature betreffende
    ferentiehoeveelheid melk waar zij recht op hadden en                   de betrokken post;
    anderzijds de inkomsten die zij gedurende voornoemd
    tijdvak daadwerkelijk hebben genoten;
                                                                    — subsidiair, nietig te verklaren het besluit van het tot
                                                                           aanstelling bevoegde gezag houdende aanstelling van
4 . te bepalen dat over de bedragen van de aan verzoekers                  iemand anders in het betrokken ambt;
    verschuldigde vergoedingen met ingang van de dag van
    de uitspraak van uw arrest rente aan verzoekers dient           — in ieder geval het tot aanstelling bevoegde gezag in de
    te worden betaald op de voet van 8 % per jaar, althans                 kosten te verwijzen .
    op een door uw Hof in goede justitie te bepalen voet,
    tot aan de dag der algehele voldoening;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
5.  verweerders te veroordelen in de kosten            van dit      Verzoekster, ambtenaar met de rang A 4, salaristrap 5 ,
    geding.                                                          komt op tegen de weigering van het tot aanstelling be
 ---pagebreak--- 8 . 3 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 74/23
voegde gezag om haar sollicitatie naar het ambt van hoofd           Beroep, op 6 januari 1997 ingesteld door R. D'Orazio en
van de eenheid belast met de betrekkingen met de Andes             P. Hublau tegen Commissie van de Europese Gemeen
landen te aanvaarden. Volgens de aankondiging van het                                            schappen
vergelijkend onderzoek behoorde dat ambt tot de loop                                       ( Zaak T-4/97 )
baan A 5/A 4 .
                                                                                ( 97/C 74/48 )
Tot staving van haar aanspraken voert zij in de eerste                                    (Procestaai: Frans)
plaats schending van artikel 5 , lid 4, van het Statuut en
van bijlage I van het Statuut aan, daar de Commissie,
door in casu haar besluit van 19 juli 1988 betreffende de           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
bezetting van posten van het middenkader toe te passen,             meenschappen is op 6 januari 1997 beroep ingesteld tegen
functies die tot ambten van verschillende loopbanen beho           Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
ren, op identieke wijze heeft omschreven . Dienaangaande            D'Orazio, wonende te Clabecq ( België ), en P. Hublau, wo
stelt zij , dat het Gerecht in zijn arrest van 17 mei 1995 in       nende te Tubize ( België ), vertegenwoordigd door P. Bon
de zaak T- 10/94, Kratz (') niet heeft geoordeeld, dat de           bied , C. Sokolovitch en O. Gemberling, advocaten te Brus
Commissie de functies die behoren tot twee standaard               sel ).
ambten van afzonderlijke loopbanen mocht omschrijven
zonder ze te hiërarchiseren . Het Gerecht lijkt daarentegen         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage het be
te hebben erkend, dat in die functies op verschillend ni           sluit van de Commissie nietig te verklaren.
veau kan worden voorzien, wanneer zij van ongelijk ge
wicht zijn .
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
In de tweede plaats beroept zij zich op misbruik van be            Verzoekers, voorzitters van de vakbondsafvaardigingen en
voegdheid, daar het bestreden besluit past in een beleid            werknemers van de naamloze vennootschap Forges de Cla
dat niet op het dienstbelang, maar op de verjonging van             becq, een geïntegreerd staalbedrijf voor de productie van
het kader is gericht. Voorts tast de procedure voor de be          vloeibaar staal en afgewerkte platte producten, komen op
zetting van de ambten van het middenkader haars inziens             tegen het besluit van de Commissie van 18 december
het noodzakelijke objectieve karakter van de beslissing             1986 , dat zich verzet tegen de tussenkomst van het Waalse
over het niveau van de te bezetten post aan .                       Gewest ten gunste van deze onderneming.
                                                                    Deze    tussenkomst    had     met  name  de vorm    moeten
Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van het            aannemen van een kapitaalinjectie ten bedrage van
beginsel van het recht op ontwikkeling van de loopbaan              1 500 000 000 Bfr. door de naamloze vennootschap So
en van artikel 5 , lid 3 , van het Statuut, daar de door de         ciété Wallonne de Sidérurgie, met het oog op de herkapita
Commissie Vastgestelde oriënteringen in het personeelsbe           lisatie van de begunstigde onderneming .
leid en loopbaanprofielen bepaalde ambtenaren bevoorde
len ten koste van anderen, die niet aan die profielen beant
woorden. Immers, ambtenaren met de rang A 4, waarvan                Tot staving van hun aanspraken beroepen verzoekers zich
de meerderheid een grote anciënniteit heeft, zoals verzoek         in de eerste plaats op schending van de fundamentele be
ster, en die een evolutie in hun loopbaan wensen, hebben            ginselen van het Gemeenschapsrecht. Te deze wijzen zij
ten gevolge van dit beleid geen andere keuze dan te sollici        erop, dat het recht op arbeid een constitutionele traditie
teren naar de ambten van hoofd van de eenheid van de                vormt, die in alle lidstaten algemeen is erkend. Deze tradi
rang A 5/A 4, willen zij de vereiste managementervaring             tie is door het Europees Parlement op 12 april 1989 neer
kunnen opdoen . Daarentegen hebben ambtenaren van de                gelegd in de Verklaring van de grondrechten en fundamen
rang A 5 , waarvan de meesten jonge ambtenaren zijn,                tele vrijheden . Verzoekers wijzen erop dat deze verklaring
                                                                    met name de collectieve sociale rechten en de sociale be
dankzij de nieuwe bezettingsregels meer loopbaanmoge
lijkheden .                                                         scherming vermeldt. Volgens hen past het bestreden besluit
                                                                    bepaalde juridische beginselen toe zonder rekening te hou
                                                                    den met menselijke en sociologische factoren .
Subsidiair beroept zij zich op de onwettigheid van het be
sluit waarbij het niveau van het betrokken ambt is vastge          In de tweede plaats stellen verzoekers, dat de Commissie
steld . Zij stelt dat, gezien het politieke gewicht van de          haar beslissing om de betrokken herstructurering als
Eenheid Andespact, de werklast bij die eenheid, het inge           staatssteun aan te merken, niet naar behoren met redenen
zette personeel en het budget ervan, het litigieuze ambt            heeft omkleed. Volgens hen heeft verweerster geen econo
een A 3-ambt had moeten zijn . Eveneens subsidiair be              mische analyse van de onderneming uitgevoerd en heeft zij
roept zij zich op de onwettigheid van de kennisgeving van           zich beperkt tot een verwijzing naar bepaalde adviezen
vacature wegens onnauwkeurigheid, alsook op een kenne              van enkele deskundigen van het Waalse Gewest. Concreet
lijke beoordelingsfout .                                            is er geen enkel economisch argument op grond waarvan
                                                                    zou kunnen worden gesteld, dat de vennootschap Forges
(') Jurisprudentie 1994, blz . 11-1455 .
                                                                    de Clabecq na de herstructurering niet levensvatbaar zou
                                                                    kunnen worden .


title: Zaak C-445/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2013 door Voss of Norway ASA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 28 mei 2013 in zaak T-178/11, Voss of Norway ASA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/40

         Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2013 door Voss of Norway ASA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 28 mei 2013 in zaak T-178/11, Voss of Norway ASA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-445/13 P)
   2013/C 344/70
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Voss of Norway ASA (vertegenwoordigers: F. Jacobacci, B La Tella, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 28 mei 2013 in zaak T-178/11 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar hogere voorziening beoogt Voss of Norway ASA (hierna: „Voss”) vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 28 mei 2013 in zaak T-178/11(hierna: „litigieus arrest”), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep van Voss tegen beslissing R 785/2010-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 12 januari 2011 (hierna: „bestreden beslissing”), houdende toewijzing van de door Nordic Spirit AB ingestelde vordering tot nietigverklaring van het driedimensionale merk waarvan Voss op 3 december 2004 inschrijving als gemeenschapsmerk had verkregen.
   De hogere voorziening is gebaseerd op de hiernavolgende middelen:

                     Eerste middel: in het litigieuze arrest is voorbij gegaan aan het tweede door Vos bij het Gerecht aangevoerde middel waarmee werd betoogd dat de bewijslast voor de kamer van beroep is omgekeerd
                  .
               Het Gerecht heeft niet onderzocht of de kamer van beroep blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de procedurele kwestie van de bewijslast. Een dergelijke grief is van bijzondere betekenis op het gebied van het communautaire merkenrecht. Deze omkering van de bewijslast — die indruist tegen de algemene rechtsbeginselen — zou aldus tot de kern van de relevante rechtspraak kunnen gaan behoren. Alleen al om die reden had de beslissing van de kamer van beroep moeten worden vernietigd. Hetzelfde geldt dan ook voor het arrest waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht.

                     Tweede middel: ook het Gerecht heeft de bewijslast omgekeerd.

               Het Gerecht heeft de bewijslast eveneens verplaatst, aangezien deze uitsluitend diende te rusten op Nordic Spirit AB als de partij die nietigverklaring vorderde van een ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan zij de geldigheid betwistte. De bewijslast is echter bij Voss gelegd, van wie werd verlangd dat zij het bewijs leverde dat haar merk onderscheidend vermogen had. Het Gerecht heeft daartoe verwezen naar rechtspraak betreffende merkaanvragen — en niet-ingeschreven merken — waarvoor geen aanspraak kon worden gemaakt op het vermoeden van rechtmatigheid, zoals dat wel het geval is voor het driedimensionale merk van Vos. Dit levert een kennelijke schending op van de voorschriften betreffende het recht op een eerlijk proces, van artikel 99 van de merkenbasisverordening (1) en van regel 37, sub b-iv van de uitvoeringsverordening (2), welke schending op zich volstaat om de bestreden beslissing te vernietigen.

                     Derde middel: de normen en de in de betrokken sector gangbare praktijken zijn onjuist gedefinieerd, waardoor artikel 7, lid 1, sub b, van merkenbasisverordening is geschonden.

               Het Gerecht heeft in punt 45 van het bestreden arrest terecht verklaard dat moest worden nagegaan of het betwiste merk op significante wijze afwijkt van de norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is. Om te bepalen of een 3D-teken onderscheidend vermogen heeft, dient dus eerst en vooral „de norm in de betrokken sector” te worden onderzocht, waarna kan worden vastgesteld of een specifiek 3D- merk door de consument kan worden onderscheiden van dat van andere ondernemingen.
               De wijze waarop het Gerecht een en ander heeft verricht, beantwoordt evenwel geenszins aan een grondige definitie van „de norm” in de betrokken drankensector. Om te beginnen zijn de door het Gerecht gedane vaststellingen betreffende hetgeen in die sector als norm wordt beschouwd, feitelijk onjuist (de verwijzing naar een onbestaand „cilindrisch lichaam”) en dermate vaag en algemeen dat geen enkel drankflesje ooit aan de — aldus toegepaste — criteria inzake onderscheidend vermogen zou beantwoorden (zelfs niet de befaamde Coca-Cola-fles, indien daartegen een vordering tot nietigverklaring zou worden ingediend). De nietigheidafdeling heeft de norm in de betrokken sector daarentegen wel correct gedefinieerd.
               Verder heeft de kamer van beroep in punt 36 van beslissing R 2465/2011-2 van 1 februari 2012 (Freixenet/BHIM) aangegeven dat „noch de onderzoeker, noch de kamer van beroep documenten [hadden] overgelegd die aanduidingen bevatten betreffende de reële situatie op de markt op de dag van de aanvraag, en zij evenmin [hadden] verwezen naar concrete voorbeelden van identieke of soortgelijke flessen die in de betrokken sector gewoonlijk vóór bedoelde datum [werden] gebruikt. Dit verzuim [was] op zich een voldoende reden om het beroep toe te wijzen”. Bijgevolg heeft het Gerecht, door geen concrete voorbeelden te verstrekken van de gangbare norm in de sector, artikel 7, lid 1, sub b, van de merkenbasisverordening kennelijk geschonden.

                     Vierde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de vorm van de fles van Voss als merk — Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van de merkenbasisverordening

               Volgens vaste rechtspraak moet het onderscheidend vermogen van een merk globaal worden beoordeeld en kan de beoordeling van elk van de bestanddelen ervan enkel bijdragen daartoe, zonder dat zij die globale beoordeling kan vervangen. In het litigieuze arrest heeft het Gerecht evenwel louter elk individueel onderdeel als zodanig beoordeeld, en niet het merk als geheel.
               Derhalve heeft het Gerecht bij zijn beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het geen rekening heeft gehouden — zoals het had moeten doen — met de totaalindruk die dit merk wekt, en heeft het dat merk ten onrechte opgesplitst in de afzonderlijke bestanddelen ervan, die het dan elk als min of meer oorspronkelijk heeft bevonden.

                     Vijfde middel: kennelijk onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal doordat het 3D-teken met een tweedimensionaal element is vergeleken en doordat de normen en gebruiken in de betrokken sector onjuist zijn geïdentificeerd

               Beide vaststellingen:„het overgrote deel van de flessen die op de markt worden aangetroffen, hebben een cilindrisch lichaam” en„er bestaan flessen in alle soorten vormen en maten”, waren volstrekt onnauwkeurig en zijn niettemin door het Gerecht expliciet of impliciet bevestigd teneinde het verzoek om vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep te kunnen afwijzen, waardoor het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

                     Zesde middel: de beslissing van het Gerecht belet in wezen dat 3D-merken worden ingeschreven, hetgeen schending oplevert van artikel 7, lid 1, sub b, juncto artikel 4 van de merkenbasisverordening

               Uit de door het Gerecht gevolgde redenering volgt dat het voor een productverpakking in wezen onmogelijk wordt om, zowel als product in zijn geheel als wat de afzonderlijke bestanddelen ervan betreft, onderscheidend vermogen te hebben. In de praktijk leidt dit ertoe dat geen enkele warenverpakking nog kan voldoen aan het vereiste van onderscheidend vermogen zoals dit in het litigieuze arrest is vastgesteld, in strijd met de doelstelling van de merkenbasisverordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1994 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1), vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak F-75/11: Beroep ingesteld op 28 juli 2011 — ZZ/Raad

text:
               15.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/11

         Beroep ingesteld op 28 juli 2011 — ZZ/Raad
   (Zaak F-75/11)
   2011/C 305/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2007 niet te bevorderen tot de rang AST 7

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 18 april 2011 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2007 niet te bevorderen tot de rang AST 7;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2007 niet te bevorderen tot de rang AST 7;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak F-135/14: Beroep ingesteld op 25 november 2014 — ZZ/EMA

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/50

      Beroep ingesteld op 25 november 2014 — ZZ/EMA
      (Zaak F-135/14)
      (2015/C 016/75)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit om verzoeker op non-actief te stellen

         Conclusies van de verzoekende partij(en)

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van EMA van 31 januari 2014 om verzoeker met ingang van 1 februari 2012 tot de vermeende afloop van zijn overeenkomst op 15 maart 2014 op non-actief te stellen en nietigverklaring van de brief van 14 maart 2014 waarin hem de redenen daarvoor zouden zijn uiteengezet;

                  —

                  voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van EMA van 15 augustus 2014 tot afwijzing van verzoekers klacht van 24 april 2014 tegen bovenvermelde besluiten;

                  —

                  vergoeding van de immateriële schade, welke verzoeker op 20 000 EUR begroot;

                  —

                  verwijzing van EMA in alle kosten van de procedure.


title: Zaak C-422/01: Verzoek van de regeringsrätt van 23 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de verzekeringsmaatschappĳ Skandia en Ola Ramstedt

text:
C 84/36                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
a)    verzetten de bepalingen van verordening (EEG)                       worden toegepast volgens welke een verzekering die met een
      nr. 1785/81 van de Raad (EEG) van 30 juni 1981 (1) en/of            verzekeringsmaatschappij in Engeland, Duitsland of Denemar-
      verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van 26 januari             ken wordt gesloten, en die voldoet aan de voorwaarden die in
      1982 (2) zich er dan tegen, dat deze autoriteiten beslissen         Zweden worden gesteld voor een pensioenverzekering voor
      dat de overdracht of toekenning van de quota onder                  werknemers — behalve de voorwaarde dat zij met een in
      bezwarende titel dient te geschieden, zodat de onderne-             Zweden werkzame verzekeringsmaatschappij wordt gesloten
      ming of ondernemingen voor wie de quota bestemd zijn,               —, wordt behandeld als een kapitaalverzekering met gevolgen
      tot een financiële tegenprestatie gehouden zijn?                    voor de inkomstenbelasting die, naargelang van de omstandig-
                                                                          heden in het concrete geval, minder voordelig kunnen zijn dan
b)    Indien het antwoord ontkennend is, verzetten deze                   de gevolgen die een pensioenverzekering voor werknemers
      voorschriften zich er dan tegen dat de prijs van het over           voor de belasting heeft?
      te dragen quotum en de verdeling ervan via openbare
      verkoop worden vastgesteld? Verzetten bovenvermelde
      voorschriften zich tegen dit mechanisme van openbare
      verkoop, zelfs indien is bepaald dat bij de toekenning van
      de quota via openbare verkoop de passende maatregelen
      worden genomen om eventuele negatieve gevolgen voor                 Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de
      de nationale suikerbietproducenten te voorkomen?                    Luxembourg, ingediend bij arrest van 8 november 2001,
                                                                          om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Design
c)    Blijven de uitlegging van de gemeenschapsregeling en de                            Concept SA en Flanders Expo NV
      antwoorden op de vragen ongewijzigd na de vaststelling
      van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van                                          (Zaak C-438/01)
      19 juni 2001 (3) houdende een gemeenschappelijke or-
      dening der markten in de sector suiker, waarbij de                                           (2002/C 84/61)
      vroegere verordeningen zijn ingetrokken?
                                                                          De Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg heeft,
(1) Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981            ingediend bij arrest van 8 november 2001, ingekomen ter
    houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
    sector suiker (PB L 177 van 1 juli 1981, blz. 4). EER: Hoofdstuk 3,   griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2001, in het
    Deel 22, blz. 80.                                                     geding tussen Design Concept SA en Flanders Expo NV, het
(2) Verordening (EEG) nr. 193/82 van de Raad van 26 januari 1982          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
    houdende de algemene voorschriften voor quota-overdrachten in         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    de sector suiker (PB L 21 van 29 januari 1982, blz. 3) EER:
    Hoofdstuk 3, Deel 24, blz. 175.
(3) PB L 178 van 30 juni 2001, blz. 1.                                    Is artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
                                                                          van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                                                                          van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
                                                                          Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
                                                                          waarde; uniforme grondslag, wat de „diensten op het gebied
                                                                          van de reclame” betreft (1), van toepassing op diensten die
                                                                          onrechtstreeks aan de adverteerder worden geleverd, en wor-
                                                                          den gefactureerd aan een derde die ze aan de adverteerder zal
Verzoek van de regeringsrätt van 23 oktober 2001 om                       herfactureren, indien deze laatste geen goed produceert, in
een prejudiciële beslissing in het geding tussen de verze-                de prijs waarvan de kosten van de dienst zullen worden
       keringsmaatschappij Skandia en Ola Ramstedt                        opgenomen?
                                                                          (1) PB L 145, blz. 1.
                          (Zaak C-422/01)
                           (2002/C 84/60)
                                                                          Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 18 sep-
De regeringsrätt heeft bij beschikking van 23 oktober 2001,               tember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 oktober              tussen de stad Villingen-Schwenningen en Ophilia Akosua
2001, in het geding tussen de verzekeringsmaatschappij                                                  Owusu
Skandia en Ola Ramstedt, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                                       (Zaak C-444/01)
de navolgende vraag:
                                                                                (2002/C 84/62)
Moeten de gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het vrij
verkeer van personen, diensten en kapitaal, inzonderheid
artikel 49 EG juncto artikel 12 EG, aldus worden uitgelegd, dat           Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
zij zich ertegen verzetten dat nationale fiscale regelingen               18 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak C-71/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2009 door het Comitato Venezia vuole vivere tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2009 door het Comitato „Venezia vuole vivere” tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie
   (Zaak C-71/09 P)
   2009/C 113/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Comitato „Venezia vuole vivere” (vertegenwoordiger: A. Vianello, avvocato)

      Andere partijen in de procedure: Hotel Cipriani SpA, Società Italiana per il gas SpA (Italgas), Italiaanse Republiek, Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl, Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep toewijzen;

               —

               en bijgevolg, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Comitato „Venezia vuole vivere”/Commissie van de Europese Gemeenschappen, waarvan kennis is gegeven op 3 december 2008, vernietigen, alsmede beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 (1) nietig verklaren, en subsidiair, artikel 5 daarvan nietig verklaren voor zover daarin wordt gelast het bedrag van de betrokken verlagingen van sociale bijdragen terug te vorderen en voor zover daarin is bepaald dat dit bedrag moet worden vermeerderd met rente over het betrokken tijdvak;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Comitato „Venezia vuole vivere” voert tot staving van zijn hogere voorziening zes middelen aan.
   Met het eerste middel stelt rekwirant dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en daarbij artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden, en dat het niet heeft voldaan aan de motiveringsplicht van artikel 253 EG. In het bijzonder bevat het bestreden arrest geen toereikend onderzoek en geen toereikende motivering met betrekking tot het feit dat de steunmaatregelen die in genoemde beschikking aan de orde zijn, een compensatie vormen, noch met betrekking tot de beïnvloeding van de markt door die maatregelen. Voorts schendt dat arrest de beginselen van non-discriminatie en van gelijke behandeling in verband met het onderzoek van de situatie van de gemeentebedrijven ten opzichte van die van de verzoekende ondernemingen.
   Het tweede middel betreft de schending van artikel 86, lid 2, EG, en meer specifiek, het verzuim om te onderzoeken of de uitzondering betreffende het beheer van diensten van algemeen economisch belang in casu toepassing vindt. Dat onderzoek is immers wél verricht ten aanzien van de gemeentebedrijven.
   Het derde middel, dat schending van artikel 87, lid 3, sub c, EG, betreft, bekritiseert de opvatting in het bestreden arrest met betrekking tot de absolute discretionaire bevoegdheid van de Commissie ten aanzien van de toepasselijkheid van de uitzondering voor regionale moeilijkheden en op het punt van het ontbreken van een adequaat onderzoek van de specifieke feiten van de zaak.
   Met het vierde middel voert rekwirante schending aan van artikel 87, lid 3, sub d, EG, en meer specifiek, de aanvaarding van de uitzondering voor de „culturele” doeleinden ten aanzien van het Consorzio Venezia Nuova en het ontbreken van een onderzoek ten aanzien van de andere ondernemingen.
   Met het vijfde middel maakt rekwirante er bezwaar tegen dat, in strijd met de artikelen 1 en 15 van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG], geen rekening is gehouden met de continuïteit tussen de afgekeurde voordelen (van na juni 1994) en het voorgaande stelsel (daterend uit 1973).
   Het zesde middel betreft het automatisme van de terugvorderingsverplichting, in strijd met artikel 14 van verordening nr. 659/1999.

      (1)  Beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50).

      (2)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak C-42/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 28 januari 2013 — Cartiera dell’Adda SpA, Cartiera di Cologno SpA/CEM Ambiente SpA

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 28 januari 2013 — Cartiera dell’Adda SpA, Cartiera di Cologno SpA/CEM Ambiente SpA
   (Zaak C-42/13)
   2013/C 101/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cartiera dell’Adda SpA, Cartiera di Cologno SpA

      Verwerende partij: CEM Ambiente SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het gemeenschapsrecht zich tegen de uitlegging dat de aanbestedende dienst een onderneming die in haar verzoek tot deelneming aan de aanbestedingsprocedure heeft nagelaten te vermelden dat jegens haar technisch directeur geen van de in artikel 38, lid 1, sub b en c, D.lgs. 163/2006 bedoelde procedures is gevoerd en geen van de in diezelfde bepaling genoemde veroordelingen is uitgesproken, van die procedure moet uitsluiten, ook al heeft zij afdoende aangetoond dat de term „technisch directeur” slechts bij vergissing is gebruikt?

               2)

               Verzet het gemeenschapsrecht zich tegen de uitlegging dat de aanbestedende dienst een onderneming die dienstig en afdoend bewijs heeft geleverd dat jegens de personen die de in artikel 38, lid 1, sub b en c, D.lgs. 163/2006 bedoelde verklaringen moeten afleggen geen van de in diezelfde bepaling bedoelde procedures is gevoerd en geen van de aldaar genoemde veroordelingen is uitgesproken, van de aanbestedingsprocedure moet uitsluiten ten gevolge van het feit dat zij een bepaling van de lex specialis waarbij de aanbestedingsprocedure is ingeleid, niet in acht heeft genomen?


title: Zaak C-354/10: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 maart 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Belastingvrij reservefonds — Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt — Terugvordering — Niet-uitvoering)

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/2

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 maart 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-354/10) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Belastingvrij reservefonds - Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt - Terugvordering - Niet-uitvoering)
   2012/C 118/03
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de terugvordering van de steun die onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard bij artikel 1, lid 1, van beschikking C(2007) 3251 van de Commissie van 18 juli 2007 betreffende het belastingvrije reservefonds (staatssteun C 37/05) (met uitzondering van de steun bedoeld in artikel 1, lid 2, en in de artikelen 2 en 3)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de steun die bij beschikking 2008/723/EG van de Commissie van 18 juli 2007 betreffende staatssteun C 37/05 (ex ΝΝ 11/04) van Griekenland — Belastingvrij reservefonds, onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard, met uitzondering van de steun bedoeld in artikel 1, lid 2, en in de artikelen 2 en 3 van deze beschikking, terug te vorderen overeenkomstig artikel 1, lid 1, van deze beschikking, is de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 4 tot en met 6 van deze beschikking op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Verzoek van het Finanzgericht Bremen van 4 augustus 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hans Sommer GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Bremen (Zaak C-15/99)

text:
27.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 86/7
Verzoek van het Landgericht Regensburg van 16 december             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1998 in de handelsregisterzaak Firma Wiesenhof Geflügel-
        spezialitäten, filiaal van Lohmann & Co. AG
                         (Zaak C-5/99)                             Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
                                                                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                         (1999/C 86/12)                                 stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 11 van
                                                                        Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de
                                                                        Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking
Het Landgericht Regensburg heeft bij beschikking van                    en verpakkingsafval (1), de krachtens die richtlijn op
16 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                 hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
Justitie op 7 januari 1999, in de handelsregisterzaak Firma
Wiesenhof Geflügelspezialitäten, filiaal van Lohmann &
Co. AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-               Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
a) Moeten de artikelen 10 en 12 van Richtlijn
     69/335/EEG van de Raad (1) aldus worden uitgelegd,
     dat de begrippen ¹rechtenº en ¹rechten met het karak-         Met enkele in de leden 2 en 3 genoemde uitzonderingen
     ter van een vergoedingº ook geldelijke prestaties             bepaalt artikel 11 van Richtlijn 94/62/EG, dat de lidstaten
     omvatten die de marktdeelnemers voor de inschrijving          ervoor zorgen dat de totale concentraties van lood, cad-
     van vennootschappen in het handelsregister worden             mium, kwik en zeswaardig chroom in verpakking en ver-
     opgelegd door een rechterlijke instantie van de lid-          pakkingscomponenten niet meer bedraagt dan:
     staat?
                                                                   Ð 600 ppm-gewicht twee jaar na de in artikel 22, lid 1,
b) Ingeval de artikelen 10 en 12 van Richtlijn                          genoemde datum;
     69/335/EEG van toepassing zijn op door rechterlijke
     instanties verlangde geldelijke prestaties:
                                                                   Ð 250 ppm-gewicht drie jaar na de in artikel 22, lid 1,
     Moeten de artikelen 10 en 12 van Richtlijn                         genoemde datum;
     69/335/EEG aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg
     staan aan een nationale regeling op grond waarvan,
     zoals bij de §§ 32, 79 e.v. van de Duitse Kostenord-          Ð 100 ppm-gewicht vijf jaar na de in artikel 22, lid 1,
     nung, voor de inschrijving van een vennootschap in                 genoemde datum.
     het handelsregister een geldelijke prestatie geheven
     wordt die zonder plafond stijgt naar verhouding tot
     het kapitaal van de vennootschap en in casu voor de           De in artikel 22, lid 1, genoemde datum is 30 juni 1996.
     inschrijving van een fililiaal van een vennootschap
     34 ;910 DEM bedraagt?
                                                                   Het is onbetwist en onbetwistbaar, dat het Koninkrijk Bel-
(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                               gieÈ geen enkele maatregel heeft getroffen om de bepalingen
                                                                   van artikel 11 van de richtlijn in zijn nationale recht om te
                                                                   zetten.
                                                                   (1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.
Beroep, op 19 januari 1999 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
                        (Zaak C-14/99)
                         (1999/C 86/13)
                                                                   Verzoek van het Finanzgericht Bremen van 4 augustus
                                                                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                   Hans Sommer GmbH & Co. KG en Hauptzollamt
                                                                                Bremen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                    (Zaak C-15/99)
is op 19 januari 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                                (1999/C 86/14)
BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
Hausen als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                  Het Finanzgericht Bremen Ð 2. Senat Ð heeft bij beschik-
Kirchberg.                                                         king van 4 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het
 ---pagebreak--- C 86/8               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
Hof van Justitie op 20 januari 1999, in het geding tussen        AE ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
Hans Sommer GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Bre-                   schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
men, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           disch adviseur, en O. Couvert-Castera, een op grond van
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-      de regeling voor nationale deskundigen bij de juridische
gende vragen:                                                    dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, bijgestaan door
                                                                 M. Bra, advocaat te Brussel, en K. Kapoutzidou, advocaat
                                                                 te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
1. Maken deel uit van de transactiewaarde in de zin van          C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre
    artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1224/80          Wagner, Kirchberg.
    van de Raad van 28 mei 1980 inzake de dou-
    anewaarde van de goederen (PB L 134 van 31.5.1980,
    blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    nr. 3193/80 (PB L 333 van 11.12.1980, blz. 1), van in
    de jaren 1989 tot 1991 uit de USSR ingevoerde
    honing, ¹onkostenº resp. ¹afwikkelingskostenº, die de        Ð verweerster te veroordelen tot integrale terugbetaling
    Duitse importeur de koper op grond van een afzonder-               van het steunbedrag dat zij van de Gemeenschap heeft
    lijke overeenkomst aanrekent, wanneer de importe-                  ontvangen, d.w.z. haar te veroordelen tot terugbetaling
    rende onderneming na de invoer het bewijs van de                   van het totaalbedrag van de schuld ten belope van
    kwaliteit van het product moet leveren en daartoe                  350 ;641,99 ECU, thans euro, met de contractuele
    overeenkomstig de Duitse HonigVO (honingverorde-                   rente, die op 31 december 1998 49 ;129,18 ECU,
    ning) monsters moet nemen en de resultaten van che-                thans euro, bedroeg, dus in totaal 399 ;771,17 ECU,
    mische analyses dient voor te leggen?                              thans euro, te vermeerderen met rente tegen het tarief
                                                                       van het Europees Fonds voor monetaire samenwer-
                                                                       king, verhoogd met 2 %, en te rekenen vanaf 1 januari
2. Bij een bevestigend antwoord op vraag 1:                            1999 tot de dag van algehele voldoening;
    Is de beschikking (K(95) 2325) van de Commissie van          Ð verweerster te veroordelen in de kosten van het geding,
    28 september 1995 nietig?                                          daaronder begrepen de salarissen van de advocaten
                                                                       van de Commissie.
3. Bij een bevestigend antwoord op vraag 2:
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
    Moet de douane overeenkomstig artikel 5, lid 2, van
    Verordening (EEG) nr. 1697/79 van navordering                Verweerster is een onderneming die zich bezighoudt met
    afzien, wanneer naar aanleiding van een controle             het ontwerpen, vervaardigen, oprichten en onderhouden
    betreffende importen in een vroegere periode, na con-        van installaties voor het gebruik van windenergie voor het
    trole tegen het niet-meetellen van de forfaitaire onkos-     opwekken en verkopen van elektrische stroom.
    ten in de douanewaarde bij gelijkwaardige koopcon-
    tracten door dezelfde douaneïnstantie geen bezwaar is
    gemaakt, en niet duidelijk is dat de marktdeelnemer          Met het onderhavige, op grond van een arbitrageclausule
    twijfels kon hebben over de juistheid van de resultaten      ingestelde beroep vordert de Commissie terugbetaling van
    van de controle?                                             de steun die zij had toegekend voor een demonstratiepro-
                                                                 ject, dat de aanleg van een windpark aan de zuidoostkust
                                                                 van Kreta bij Siteia omvatte. De Commissie heeft de naar
4. Bij een ontkennend antwoord op vraag 3:                       Engels recht tussen partijen gesloten overeenkomst wegens
                                                                 wanprestatie opgezegd.
    Rechtvaardigen buitengewone omstandigheden in de
    zin van artikel 113 van Verordening (EEG) nr. 1430/79
    de kwijtschelding van invoerheffingen op grond van de
    in vraag 3 uiteengezette omstandigheden?
                                                                 Verzoek van het Supremo tribunal administrativo, 2.a Sec-
                                                                 cËaÄo, van 9 december 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                 in het geding tussen Modelo Continente, SGPS, SA en
                                                                                Fazenda PuÂblica
Beroep, op 26 januari 1999 ingesteld door Commissie                                      (Zaak C-19/99)
van de Europese Gemeenschappen tegen Aiolika Parka
                         Siteias AE                                                      (1999/C 86/16)
                      (Zaak C-18/99)
                       (1999/C 86/15)                            Het Supremo tribunal administrativo, 2.a SeccËaÄo, heeft bij
                                                                 arrest van 9 december 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                 Hof van Justitie op 28 januari 1999, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen          Modelo Continente, SGPS, SA en Fazenda PuÂblica, het
is op 26 januari 1999 beroep tegen Aiolika Parka Siteias         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-


title: Zaak C-56/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Emiliano Zanotti/Agenzia delle Entrate — Ufficio Roma 2 (Vrij verrichten van diensten — Burgerschap van Unie — Artikelen 18 EG en 49 EG — Nationale regeling inzake inkomstenbelasting — Recht op aftrek van brutobelasting ten belope van vast percentage van totale onderwijskosten — In andere lidstaat gevolgde universitaire cursussen — Opleggen van kwantitatieve beperking — Aftrek die niet meer bedraagt dan maximum vastgesteld voor heffingen en bijdragen die worden betaald voor gelijksoortige diensten verricht door binnenlandse openbare universiteiten — Opleggen van territoriale beperking — Aftrek die niet meer bedraagt dan maximum vastgesteld voor heffingen en bijdragen die worden betaald voor gelijksoortige diensten verricht door binnenlandse openbare universiteit die het dichtst bij fiscale woonplaats van belastingplichtige gelegen is)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Emiliano Zanotti/Agenzia delle Entrate — Ufficio Roma 2
   (Zaak C-56/09) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Burgerschap van Unie - Artikelen 18 EG en 49 EG - Nationale regeling inzake inkomstenbelasting - Recht op aftrek van brutobelasting ten belope van vast percentage van totale onderwijskosten - In andere lidstaat gevolgde universitaire cursussen - Opleggen van kwantitatieve beperking - Aftrek die niet meer bedraagt dan maximum vastgesteld voor heffingen en bijdragen die worden betaald voor gelijksoortige diensten verricht door binnenlandse openbare universiteiten - Opleggen van territoriale beperking - Aftrek die niet meer bedraagt dan maximum vastgesteld voor heffingen en bijdragen die worden betaald voor gelijksoortige diensten verricht door binnenlandse openbare universiteit die het dichtst bij fiscale woonplaats van belastingplichtige gelegen is)
   2010/C 179/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emiliano Zanotti

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Ufficio Roma 2

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Roma — Uitlegging van de artikelen 149 en 151 EG — Nationale wetgeving op het gebied van inkomstenbelasting — Aftrek van de bruto-inkomstenbelasting van kosten van deelneming aan cursussen van middelbaar en universitair onderwijs in het buitenland — Beperkingen

      Dictum

               1)

               Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke belastingplichtigen de kosten voor cursussen op universitair niveau aan universitaire instellingen op het grondgebied van deze lidstaat kunnen aftrekken van de brutobelasting, maar deze mogelijkheid op algemene wijze wordt uitgesloten voor kosten voor cursussen op universitair niveau aan een particuliere universitaire instelling in een andere lidstaat;

                           —

                           het niet in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke belastingplichtigen de kosten voor cursussen op universitair niveau aan een particuliere universitaire instelling in een andere lidstaat kunnen aftrekken van de brutobelasting voor zover zij niet meer bedragen dan het maximum dat is vastgesteld voor de overeenkomstige kosten voor het volgen van soortgelijke cursussen aan de binnenlandse openbare universiteit die zich het dichtst bij de fiscale woonplaats van de belastingplichtige bevindt.

               2)

               Artikel 18 EG moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke belastingplichtigen de kosten voor cursussen op universitair niveau aan instellingen op het grondgebied van die lidstaat kunnen aftrekken van de brutobelasting, maar deze mogelijkheid op algemene wijze wordt uitgesloten voor kosten voor cursussen op universitair niveau aan een universitaire instelling in een andere lidstaat;

                           —

                           het niet in de weg staat aan een nationale regeling volgens welke belastingplichtigen de kosten voor cursussen op universitair niveau aan een universitaire instelling in een andere lidstaat kunnen aftrekken van de brutobelasting voor zover zij niet meer bedragen dan het maximum dat is vastgesteld voor de overeenkomstige kosten voor het volgen van soortgelijke cursussen aan de binnenlandse openbare universiteit die zich het dichtst bij de fiscale woonplaats van de belastingplichtige bevindt.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak T-329/02: Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door URS Nederland B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.12.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 323/41
Middelen en voornaamste argumenten                                     Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Wagenborg
                                                                       Sleepdienst B.V. tegen de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
De ingeroepen middelen zijn dezelfde als die in zaak T-326/
02.
                                                                                (Zaak T-330/02)
                                                                                (2002/C 323/68)
Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door URS Neder-                                        (Procestaal: Nederlands)
land B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                        (Zaak T-329/02)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (2002/C 323/67)                                schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wagen-
                                                                       borg Sleepdienst B.V., gevestigd te Rotterdam, vertegenwoor-
                     (Procestaal: Nederlands)                          digd door mr. T.R. Ottervanger, domicilie gekozen hebbende
                                                                       te Luxemburg.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de               Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
Commissie van de Europese Gemeenschappen door URS
Nederland B.V., gevestigd te Rotterdam, vertegenwoordigd
door mr. T.R. Ottervanger, domicilie gekozen hebbende te               1)   primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni
Luxemburg.                                                                  2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende
                                                                            staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten
                                                                            van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                  wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;
1)   primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni
     2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende                      2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
     staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten                 king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
     van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-                  landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
     wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;                        maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
                                                                            terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-              12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
     king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
     landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
     maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden              3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
     terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór                van het geding.
     12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
     van het geding.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De ingeroepen middelen zijn dezelfde als die in zaak T-326/
De ingeroepen middelen zijn dezelfde als die in zaak T-326/            02.
02.


title: Zaak C-269/13 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 april 2014 — Acino AG/Europese Commissie [Hogere voorziening — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Schorsing van in handel brengen, en uit handel nemen van bepaalde partijen geneesmiddelen die werkzame stof Clopidogrel bevatten — Wijziging van vergunningen voor in handel brengen — Verbod op in handel brengen — Verordening (EG) nr. 726/2004 en richtlijn 2001/83/EG — Voorzorgsbeginsel — Evenredigheid — Motiveringsplicht]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 april 2014 — Acino AG/Europese Commissie
   (Zaak C-269/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Schorsing van in handel brengen, en uit handel nemen van bepaalde partijen geneesmiddelen die werkzame stof Clopidogrel bevatten - Wijziging van vergunningen voor in handel brengen - Verbod op in handel brengen - Verordening (EG) nr. 726/2004 en richtlijn 2001/83/EG - Voorzorgsbeginsel - Evenredigheid - Motiveringsplicht])
   2014/C 175/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Acino AG (vertegenwoordigers: R. Buchner en E. Burk, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2013, Acino/Commissie (T-539/10) voor zover daarbij is verworpen het beroep tot nietigverklaring van besluiten van de Commissie C(2010) 2203, C(2010) 2205, C(2010) 2210 en C(2010) 2218 van 29 maart 2010 en de besluiten van de Commissie C(2010) 6430, C(2010) 6432, C(2010) 6434 en C(2010) 6435 van 16 september 2010 tot schorsing van het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die het op een bepaalde plaats geproduceerde werkzame bestanddeel clopidogrel bevatten, tot het uit de handel nemen van bepaalde partijen van deze geneesmiddelen, tot wijziging van de vergunningen voor het in de handel brengen en tot verbod op het in de handel brengen van die geneesmiddelen — Voorzorgsbeginsel — Evenredigheid — Motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Acino AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


               5.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/11

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof van de Héraðsdómur Reykjavíkur van 13 april 2015 in de zaak De Nederlandsche Bank NV tegen het Garantiefonds voor depositohouders en beleggers (TIF)
   (Zaak E-9/15)
   (2015/C 366/08)
   Bij schrijven van 13 april 2015 van de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik, IJsland) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 17 april 2015, om een advies in de zaak De Nederlandsche Bank NV tegen het Garantiefonds voor depositohouders en beleggers (TIF) over de volgende vragen:

               1.

               Is het verenigbaar met de bepalingen van de EER-overeenkomst, en met name met artikel 7, lid 1, van Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels dat, in geval van een systeemcrisis, de verplichtingen van een voorgefinancierd depositogarantiestelsel moeten worden beperkt tot zijn activa op het moment waarop deposito’s niet-beschikbaar worden, zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, van de richtlijn en de activa ontoereikend zijn voor het voldoen van de vorderingen van elke deposant voor maximaal 20 000 EUR?

               2.

               Is het verenigbaar met de bepalingen van Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels, dat een lidstaat naar aanleiding van een systeemcrisis, wet- of regelgeving vaststelt op basis waarvan een voorgefinancierd depositogarantiestelsel een nieuwe afdeling of rekening kan oprichten om premies te innen en kan besluiten dat deze premies worden gekanaliseerd naar de nieuwe afdeling of rekening met het oog op het opbouwen van een fonds dat uitsluitend bestemd is om eventuele toekomstige schokken op te vangen en niet beschikbaar is voor de betalingen van vroegere verplichtingen?

               3.

               Is het verenigbaar met artikel 11 van Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels, dat een nationaal depositogarantiestelsel (bv. het TIF) dat uitkeringen uit hoofde van de garantie doet, rechten verkrijgt naast zijn recht om in liquidatieprocedures gesubrogeerd te worden in de rechten van de deposanten, voor een bedrag gelijk aan het bedrag van de uitkering?