title: Zaak T-320/05: Beroep ingesteld op 23 augustus 2005 — Maccanti/Europees Economisch en Sociaal Comité

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/25

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2005 — Maccanti/Europees Economisch en Sociaal Comité
   (Zaak T-320/05)
   (2005/C 281/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen:

      Verzoekende partij(en): Sandra Maccanti (Sint Pieters-Woluwe, België) [vertegenwoordiger(s): L. Vogel, advocaat]

      Verzoekende partij(en): Europees Economisch en Sociaal Comité
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 11 mei (ter kennis gebracht op 13 mei 2005) waarbij werd verworpen de op 22 maart 2005 door verzoekster ingediende klacht tegen haar indeling bij de verlenging op 23 december 2004 van de daarvoor op 7 juli 2004 gesloten overeenkomst tot aanstelling als tijdelijk functionaris;

               —

               voor zover noodzakelijk eveneens te vernietigen het besluit tot indeling zoals vastgelegd in de op 23 december 2004 getekende overeenkomst tot verlenging van de aanstelling als tijdelijk functionaris;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is aangesteld als tijdelijk functionaris bij het Europees Economisch en Sociaal Comité, voor een aanvankelijke periode van zes maanden, met ingang van 1 januari 2004. Deze overeenkomst is vervolgens verlengd voor de periode van 7 juli 2004 tot en met 31 december 2004. Bij deze verlenging is zij ingedeeld in rang B*4, salaristrap 2, waarna zij, bij overgang naar een hogere salaristrap in december 2004, overging naar rang B*4/3.
   Op 23 december 2004 is verzoekster uitgenodigd een nieuwe overeenkomst te ondertekenen waarbij haar aanstelling werd verlengd tot 31 december 2006. In de nieuwe overeenkomst werd zij ingedeeld in rang B*3/1.
   Met het onderhavige beroep bestrijdt verzoekster deze minder gunstige indeling. Zij beroept zich op schending van de artikelen 8 en 15 van de op de overige functionarissen van de Gemeenschap toepasselijke regeling. Haars inziens blijkt uit deze bepalingen dat de verlenging van een arbeidsovereenkomst van een tijdelijk functionaris slechts een tijdelijke verlenging van de gevolgen daarvan is en dat bijgevolg de indeling van de functionaris niet kan worden gewijzigd bij een verlenging.
   Verzoekster beroept zich bovendien op schending van het non-discriminatiebeginsel, waarbij zij aanvoert dat een aantal tijdelijke functionarissen van verweerster een vernieuwing van hun arbeidsovereenkomst hebben verkregen met behoud van hun oorspronkelijke indeling, alsmede schending van haar gerechtvaardigd vertrouwen.


title: Zaak C-541/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2010 door Quinta do Portal, SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 september 2010 in zaak T-369/09, Quinta do Portal, SA/BHIM

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/4

         Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2010 door Quinta do Portal, SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 september 2010 in zaak T-369/09, Quinta do Portal, SA/BHIM
   (Zaak C-541/10 P)
   2011/C 38/05
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Quinta do Portal, SA (vertegenwoordiger: Bolota Belchior, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallegre — Vinhos do Porto, SA

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen;

               —

               verklaren dat de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vorderingen in hun geheel moeten worden toegewezen, namelijk vernietiging van de beslissing van 18 juni 2009 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (zaak R 1012/2008-1) houdende verwerping van het beroep tot vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk PORTO ALEGRE, dat op 16 mei 2006 onder nr. 004009908 is ingeschreven en op 25 juli 2005 in het Blad van gemeenschapsmerken nr. 30/2005 is gepubliceerd;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van beide gedingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De woorden „Porto Alegre” en „Vista Alegre” verschillen begripsmatig, met betrekking tot het dominerende bestanddeel van het merk in zijn geheel beschouwd, en bovendien zowel grafisch als auditief, aangezien de twee woorden in beide merken verschillend zijn.
   Het aangevraagde gemeenschapsmerk verkrijgt in overheersende mate onderscheidend vermogen door de combinatie van de termen „Porto” en „Alegre”, die samen een specifiek logisch en begripsmatig geheel vormen.
   Het woord „Alegre” vormt niet het dominerende bestanddeel van het gemeenschapsmerk. Dit gegeven speelt in casu geen rol bij de beoordeling van de overeenstemming van de tekens.
   In het bestreden arrest wordt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) en van verordening (EG) nr. 207/2009 (2) van 26 februari 2009 (dat in beide verordeningen op identieke wijze is geformuleerd) onjuist uitgelegd, waardoor dit artikel is geschonden.
   In het bestreden arrest is geen rekening gehouden met deze argumenten, op basis waarvan beroep bij het Gerecht is ingesteld, aangezien het Gerecht dit betoog niet heeft beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-540/14 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2016 — DK Recycling und Roheisen GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 — Besluit 2011/278/EU — Door de Bondsrepubliek Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen — Weigering van opname van bepaalde installaties op de lijsten van installaties die kosteloos toegewezen emissierechten ontvangen — Hardheidsclausule — Uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2016 — DK Recycling und Roheisen GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-540/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten vanaf 2013 - Besluit 2011/278/EU - Door de Bondsrepubliek Duitsland ingediende nationale uitvoeringsmaatregelen - Weigering van opname van bepaalde installaties op de lijsten van installaties die kosteloos toegewezen emissierechten ontvangen - Hardheidsclausule - Uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie))
   (2016/C 314/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: DK Recycling und Roheisen GmbH (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en P.-A. Schütter, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, C. Hermes en K. Herrmann, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               DK Recycling und Roheisen GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak T-555/10: Beroep ingesteld op 3 december 2010 — JBF RAK/Raad

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/54

         Beroep ingesteld op 3 december 2010 — JBF RAK/Raad
   (Zaak T-555/10)
   ()
   2011/C 30/96
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: JBF RAK LLC, Al Jazeerah Al Hamra, Ras Al Khaimah, Verenigde Arabische Emiraten (vertegenwoordiger: B. Servais, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 van de Raad van 27 september 2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten (1);

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster doet haar beroep op vier middelen steunen.

               1)

               Met haar eerste middel stelt zij dat de Raad artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 597/2009 (2) heeft geschonden, voor zover hij eraan is voorbijgegaan dat over de invoer van grondstoffen uit het Koninkrijk Saoedi-Arabië geen invoerrechten waren verschuldigd en dus de subsidiemarge verkeerd heeft berekend. In casu heeft de Raad:

                           —

                           de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie niet correct vastgesteld, aangezien hij niet in aanmerking heeft genomen dat er tussen de leden van de Samenwerkingsraad van de Golf een douane-unie bestaat;

                           —

                           geen rekening gehouden met de uitwerking van een dergelijke douane-unie op de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies.

                     Bijgevolg is het compenserende recht hoger dan de in de loop van het onderzoek vastgestelde, tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie.

               2)

               Met haar tweede middel stelt zij dat de Raad artikel 30, lid 5, van verordening (EG) nr. 597/2009 heeft geschonden, voor zover hij heeft geweigerd rekening te houden met de opmerkingen die zij tijdig op 5 augustus 2010 heeft gemaakt.

               3)

               Met haar derde middel stelt zij dat de Raad artikel 11, lid 8, van verordening (EG) nr. 597/2009 heeft geschonden, voor zover hij niet is nagegaan of de door haar op 5 augustus 2010 verstrekte inlichtingen juist waren.

               4)

               Met haar vierde middel stelt zij dat de Raad het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden, voor zover hij bij de vaststelling van de bestreden verordening geen rekening heeft gehouden met alle hem beschikbare informatie.

      (1)  PB L 254, blz. 10.

      (2)  Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 188, blz. 93).


title: Zaak F-60/14: Beroep ingesteld op 30 juni 2014 — ZZ/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/60

         Beroep ingesteld op 30 juni 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-60/14)
   2014/C 421/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het voorstel voor extra dienstjaren in verband met de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en niet van toepassing verklaren;

               —

               het besluit van 4 november 2013 om de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-86/05: Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/22

         Beroep, op 22 februari 2005 ingesteld door K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-86/05)
   (2005/C 155/45)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 februari 2005 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG, gevestigd te Weilheim (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Spohn, advocaat.
   Andere partij voor de kamer van beroep: Natália Cristina Lopes de Almeida Cunha, Cláudia Couto Simões en Marly Lima Jatobá, wonende te Vila Nova de Gaia (Portugal).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 7 december 2004 in zaak R 328/2004-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Natália Cristina Lopes de Almeida Cunha, Cláudia Couto Simões en Marly Lima Jatobá

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „CORPO livre” voor waren van de klassen 18 en 25 (tassen, kledingartikelen…) — aanvraagnummer 1 811 470.

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal en internationaal woordmerk „LIVRE” voor waren van klasse 25 (kledingstukken en schoeisel)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie, omdat de bewijsstukken in verband met het gebruik van het merk te laat zijn overgelegd en het gebruik van het oppositiemerk derhalve niet als bewezen kan worden beschouwd.

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep van verzoekster

               Middelen:

               Onjuiste toepassing van regel 71 juncto regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1), alsmede van artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94.
               Ook in een procedure inter partes bieden deze bepalingen een zekere vrijheid bij de beoordeling van de bewijsstukken. Verweerder heeft van deze beoordelingsmarge echter geen gebruik gemaakt.

      (1)  PB L 303, blz. 1.


title: Zaak F-24/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 18 maart 2015 — Rajala/BHIM (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Globale beoordeling van prestaties — Samenhang)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/44

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 18 maart 2015 — Rajala/BHIM
   (Zaak F-24/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Globale beoordeling van prestaties - Samenhang))
   (2015/C 146/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tuula Rajala (El Campello, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Paolacci, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over de periode van 1 oktober 2011 tot en met 31 december 2012

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rajala draagt de helft van haar eigen kosten.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de helft van de kosten van Rajala.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014, blz. 55.


title: Zaak T-227/12: Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/26

         Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie
   (Zaak T-227/12)
   2012/C 227/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrado, Servië) (vertegenwoordiger: A. Lojpur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren een op 3 april 2012 gepubliceerde aankondiging van overeenkomst betreffende de voorbereiding van technische documentatie voor het spoorwegmoderniseringsproject „Bouw van een nieuwe spoorwegring met enkel spoor te Nis, van het station Robna tot het station Sicevo”, opgesteld in overeenstemming met de interoperabiliteitsnormen van de EU, AGC, AGTC en de SEECP-overeenkomst (PB 2012/S 65-104847), waarbij verzoeker is uitgesloten van deelname;

               —

               schadevergoeding toe te kennen voor de gestelde materiële schade;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           er is geen rechtsgrond om verzoeker a priori uit te sluiten van deelname aan de betrokken aanbesteding, aangezien er geen sprake was van belangenverstrengeling.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de uitsluiting van verzoeker van de aanbestedingsprocedure is in strijd met de IPA-verordening. (1)

               3)

               Derde middel:

                           —

                           de voorwaarden voor gunning van de overeenkomst zijn onrechtmatig.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad van 17 juli 2006 tot invoering van een instrument voor pretoetredingssteun (IPA) (PB L 210, blz. 82).


title: Zaak C-305/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof — België) — Orde van Franstalige en Duitstalige balies, Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, Orde van Vlaamse balies, Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel/Ministerraad (Richtlijn 91/308/EEG — Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld — Verplichting van advocaten om bevoegde autoriteiten in kennis te stellen van elk feit dat zou kunnen wijzen op het witwassen van geld — Recht op eerlijk proces — Beroepsgeheim en onafhankelijkheid van advocaten)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbitragehof — België) — Orde van Franstalige en Duitstalige balies, Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, Orde van Vlaamse balies, Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel/Ministerraad
   (Zaak C-305/05) (1)

   (Richtlijn 91/308/EEG - Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld - Verplichting van advocaten om bevoegde autoriteiten in kennis te stellen van elk feit dat zou kunnen wijzen op het witwassen van geld - Recht op eerlijk proces - Beroepsgeheim en onafhankelijkheid van advocaten)
   (2007/C 199/08)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbitragehof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Orde van Franstalige en Duitstalige balies, Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, Orde van Vlaamse balies, Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel

      Verwerende partij: Ministerraad

      In tegenwoordigheid van: Raad van de Balies van de Europese Unie, Orde van advocaten bij de balie te Luik
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbitragehof — Geldigheid van artikel 1, sub 2, van richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (PB L 344, blz. 76) tegen de achtergrond van het recht op een eerlijk proces zoals gewaarborgd door artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en door artikel 6, lid 2, EU-Verdrag — Beroepsgeheim en onafhankelijkheid van advocaten — Verplichting voor de advocaten om de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van het witwassen van geld, op te hoogte te brengen van elk feit dat zou kunnen wijzen op een dergelijk witwassen
   Dictum
   De verplichtingen om de voor de bestrijding van het witwassen van geld verantwoordelijke autoriteiten te informeren en met hen samen te werken, die zijn bepaald in artikel 6, lid 1, van richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001, en van toepassing verklaard op advocaten in artikel 2 bis, punt 5, van deze richtlijn, maken geen inbreuk op het recht op een eerlijk proces zoals dit wordt gewaarborgd door artikel 6 EVRM en artikel 6, lid 2, EU.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak C-214/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2009 door Anheuser-Busch, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009 in zaak T-191/07, Anheuser-Busch, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Budějovický Budvar, národní podnik

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/13

         Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2009 door Anheuser-Busch, Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009 in zaak T-191/07, Anheuser-Busch, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Budějovický Budvar, národní podnik
   (Zaak C-214/09 P)
   2009/C 193/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Anheuser-Busch, Inc. (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, Rechtsanwältin, B. Goebel, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Budějovický Budvar, národní podnik

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 25 maart 2009 in zaak T-191/07 vernietigen en

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Anheuser-Busch voert drie middelen aan in hogere voorziening, te weten ten eerste schending van artikel 41, lid 2, derde zin, van verordening nr. 207/2009 (1) in samenhang met regel 16, leden 1 en 3, en regel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2) van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 (3) van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, ten tweede schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009, en ten derde schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009.
   De eerste twee middelen betreffen procedurekwesties. Anheuser-Busch stelt dat deze in casu van belang zijn. Alleen door rekening te houden met oudere internationale inschrijving R 238 203 kon de kamer van beroep uitspraak doen over de oppositie op basis van artikel 8, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 wat bier betreft. Dit betekende ook dat geen rekening is gehouden met de argumenten die eerder in de loop van de oppositieprocedure werden aangevoerd met betrekking tot de vraag of het woord „Budweiser” domineerde in de beeldmerken van Budvar.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat Budvar niet van rechtswege verplicht was om het bewijs te leveren van de voortdurende geldigheid (vernieuwing) van haar internationale inschrijving R 238 203. Deze verplichting vloeide voort uit artikel 41, lid 2, derde zin, van verordening nr. 207/2009 gelezen in samenhang met regel 16, leden 1 en 3, en regel 20, lid 2, van de uitvoeringsverordening van 1995 en de kennisgeving van het BHIM van 18 januari 2002, waarbij het aan Budvar gerichte verzoek werd herhaald om „aanvullende feiten, bewijzen en argumenten ter ondersteuning van haar oppositie” over te leggen. De verplichting bestond in de overlegging van een dergelijk bewijs binnen de in deze kennisgeving gestelde termijn, te weten uiterlijk op 26 februari 2002. Niettemin werd dit bewijs pas overgelegd op 21 januari 2004.
   Bijgevolg heeft het Gerecht van eerste aanleg ook blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 niet van toepassing was op de overlegging van het bewijs van vernieuwing, aangezien er geen „uiterste datum” voor deze overlegging was, zodat deze bepaling werd geschonden. In werkelijkheid was er een „uiterste datum” en de kamer van beroep had ten minste haar discretionaire bevoegdheid overeenkomstig artikel 76, lid 2, moeten uitoefenen met betrekking tot de vraag of zij rekening ging houden met dit bewijs. Het Gerecht van eerste aanleg heeft de beslissing van de kamer van beroep in die zin gelezen dat daarin werd gesteld dat het bewijs van vernieuwing tijdig was overgelegd. Bijgevolg is artikel 76, lid 2, geschonden doordat de kamer van beroep haar discretionaire bevoegdheid niet heeft gebruikt en door de bevestiging ervan door het Gerecht van eerste aanleg.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft ook nagelaten te erkennen dat het door Budvar overgelegde bewijs van gebruik ter ondersteuning van haar oppositie ontoereikend was, en heeft bovendien verwezen naar andere merken dan die welke waarop de bestreden beslissing en de beslissing van de kamer van beroep waren gebaseerd, zodat artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 werd geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-98/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2017 door Koninklijke Philips NV, Philips France tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-762/14, Koninklijke Philips NV, Philips France/Commissie

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/18

         Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2017 door Koninklijke Philips NV, Philips France tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 december 2016 in zaak T-762/14, Koninklijke Philips NV, Philips France/Commissie
   (Zaak C-98/17 P)
   (2017/C 121/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Koninklijke Philips NV, Philips France (vertegenwoordigers: J. K. de Pree, advocaat, T. M. Snoep, advocaat, A. M. ter Haar, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden uitspraak vernietigen;

               —

               het besluit nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Koninklijke Philips NV en Philips France; en/of

               —

               de aan Koninklijke Philips NV en Philips France opgelegde geldboetes nietig verklaren of verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten in eerste aanleg en van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren rekwirantes de volgende middelen en argumenten aan:

               —

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de verkeerde juridische maatstaf te hanteren bij de vaststelling of sprake is van een mededingingsbeperkende strekking.

               —

               bij de vaststelling dat sprake is van een mededingingsbeperkende strekking heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de grenzen van zijn volledige rechtsmacht te overschrijden.

               —

               bij de vaststelling dat sprake is van een mededingingsbeperkende strekking heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in strijd te handelen met zijn motiveringsplicht.

               —

               het Gerecht heeft het in het dossier aanwezige bewijs evident en manifest onjuist beoordeeld, waardoor het bewijs onjuist is opgevat waar is geoordeeld dat het beweerde gemeenschappelijke doel steun vindt in verdere bewijsmiddelen.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de verkeerde juridische maatstaf te hanteren en het bewijs onjuist op te vatten door te oordelen dat Philips als geheel heeft deelgenomen aan één enkele voortdurende inbreuk en daarvoor om die reden aansprakelijk kan worden gesteld.

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het evenredigheidsbeginsel verkeerd toe te passen en door na te laten zijn volledige rechtsmacht uit te oefenen zoals blijkt uit de afwijzing van het argument van Philips dat de toegepaste ernstfactor onevenredig is in verhouding tot de inbreuk en de rol van Philips daarin.


title: Gevoegde zaken C-587/13 P en C-588/13 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 15 januari 2015 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. en Telefónica, S.A./Europese Commissie (Hogere voorziening — In het Spaanse belastingrecht vervatte steunregeling — Vennootschapsrechtelijke bepaling op grond waarvan op Spaans grondgebied gevestigde ondernemingen de uit het verwerven van deelnemingen in niet op dat grondgebied gevestigde ondernemingen voortvloeiende goodwill kunnen afschrijven — Besluit waarbij de staatssteunregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/8

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 15 januari 2015 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. en Telefónica, S.A./Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-587/13 P en C-588/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - In het Spaanse belastingrecht vervatte steunregeling - Vennootschapsrechtelijke bepaling op grond waarvan op Spaans grondgebied gevestigde ondernemingen de uit het verwerven van deelnemingen in niet op dat grondgebied gevestigde ondernemingen voortvloeiende goodwill kunnen afschrijven - Besluit waarbij de staatssteunregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt))
   (2015/C 146/11)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. en Telefónica, S.A. (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en J. Domínguez Pérez, abogados, en M. Núñez Müller, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en P. Němečková, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A. en Telefónica, S.A. worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 15 van 18.1.2014.

      PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-248/07: Beroep ingesteld op 12 juli 2007 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/48

         Beroep ingesteld op 12 juli 2007 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-248/07)
   (2007/C 211/89)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: T. Boček, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op de Tsjechische Republiek;

               —

               de Commissie gelasten, de reeds betaalde bedragen terug te betalen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 1979 def. van de Commissie van 4 mei 2007 houdende vaststelling van overtollige voorraden landbouwproducten, met uitzondering van suiker, en de financiële consequenties van het wegwerken daarvan, in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (1). Bij die beschikking bepaalde de Commissie de hoeveelheden vlees, fruit en rijst die zich op de datum van toetreding op het grondgebied van de Tsjechische Republiek in het vrije verkeer bevonden en het niveau overschreden van wat per 1 mei 2004 als normale overdrachthoeveelheden kon worden beschouwd. Tegelijkertijd werd een bedrag van 12 287 000 EUR ten laste van verzoekster gebracht in verband met de uitgaven voor het wegwerken van deze hoeveelheden.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie haar bevoegdheden heeft overschreden en aldus inbreuk heeft gemaakt op punt 4 van hoofdstuk 4 van bijlage IV bij de Toetredingsakte (2) door in de bestreden beschikking, die op die bepaling is gebaseerd, de bedragen te bepalen die de nieuwe lidstaten voor de totale voorraad landbouwproducten aan de kas van de Gemeenschap moeten betalen.
   Verder verklaart verzoekster, dat zelfs al zou de Commissie op grond van punt 4 van hoofdstuk 4 van bijlage IV bij de Toetredingsakte bevoegd zijn geweest om de bestreden maatregel te treffen, zij daarbij inbreuk heeft gemaakt op het evenredigheidsbeginsel, omdat die maatregel niet noodzakelijk, of beter gezegd niet geschikt, was voor het doel dat wordt nagestreefd met de verplichting om de overtollige voorraden weg te werken.
   Bovendien betoogt verzoekster dat verweerster punt 2 van hoofdstuk 4 van bijlage IV bij de Toetredingsakte juncto artikel 10 EG, evenals het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, heeft geschonden door geen definitie te geven van het begrip normale overdrachthoeveelheid en door bij de vaststelling van de bestreden beschikking niet te voldoen aan de verplichting tot transparantie.
   Zij verklaart dat de Commissie punt 2 van hoofdstuk 4 van bijlage IV bij de Toetredingsakte heeft geschonden door in de beschikking geen rekening te houden met alle relevante omstandigheden.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat verweerster punt 4 van hoofdstuk 4 van bijlage IV bij de Toetredingsakte heeft geschonden door haar beschikking niet afdoende met redenen te omkleden.

      (1)  PB L 138, blz. 14.

      (2)  Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 2003, L 236, blz. 33).


title: Zaak T-255/09: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2012 — Caixa Geral de Depósitos/BHIM — Caixa d'Estalvis i Pensions de Barcelona ( „la Caixa” ) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk la caixa — Ouder Portugees woordmerk CAIXA — Oudere nationale woord- en beeldmerken — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/16

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2012 — Caixa Geral de Depósitos/BHIM — Caixa d'Estalvis i Pensions de Barcelona („la Caixa”)
   (Zaak T-255/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk la caixa - Ouder Portugees woordmerk CAIXA - Oudere nationale woord- en beeldmerken - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2012/C 258/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Caixa Geral de Depósitos, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: F. Porcuna de la Rosa en M. Lobato García-Miján, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Caixa d’Estalvis i Pensions de Barcelona (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2009 (zaak R 556/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Caixa d’Estalvis i Pensions de Barcelona en Caixa Geral de Depósitos, SA.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 maart 2009 (zaak R 556/2008-2) wordt vernietigd wat de waren in klasse 16 van het aangevraagde merk betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Caixa Geral de Depósitos, SA wordt verwezen in twee derde van haar eigen kosten alsook in twee derde van de kosten van het BHIM en twee derde van de kosten van Caixa d'Estalvis i Pensions de Barcelona.

               4)

               Het BHIM wordt verwezen in een derde van zijn eigen kosten alsook in een derde van de kosten van Caixa Geral de Depósitos en een derde van de kosten van Caixa d'Estalvis i Pensions de Barcelona.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak C-301/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 24 juni 2014 — Pfotenhilfe-Ungarn e.V./Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 24 juni 2014 — Pfotenhilfe-Ungarn e.V./Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein
   (Zaak C-301/14)
   2014/C 303/32
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfotenhilfe-Ungarn e.V.

      Verwerende partij: Ministerium für Energiewende, Landwirtschaft, Umwelt und ländliche Räume des Landes Schleswig-Holstein

      In tegenwoordigheid van: de Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van vervoer van dieren dat geen verband houdt met een economische bedrijvigheid in de zin van artikel 1, lid 5, van verordening (EG) nr. 1/2005 (1), wanneer dat vervoer wordt verricht door een als van algemeen nut erkende vereniging voor dierenbescherming en tot doel heeft verlaten honden te herplaatsen bij derden tegen betaling van een vergoeding („Schutzgebühr”) die

                           a)

                           de kosten die de vereniging draagt voor het dier, het vervoer en het herplaatsen niet of maar net dekt,

                           b)

                           hoger is dan die kosten, maar waarbij de winst wordt gebruikt voor de financiering van openstaande kosten voor het herplaatsen van andere verlaten dieren, kosten voor verlaten dieren of andere dierenbeschermingsprojecten?

               2)

               Is er sprake van een handelaar die werkzaam is in het intracommunautaire verkeer in de zin van artikel 12 van richtlijn 90/425/EEG (2), wanneer een als van algemeen nut erkende vereniging voor dierenbescherming verlaten honden naar Duitsland overbrengt en herplaatst bij derden tegen betaling van een vergoeding („Schutzgebühr”) die

                           a)

                           de kosten die de vereniging draagt voor het dier, het vervoer en het herplaatsen niet of maar net dekt,

                           b)

                           hoger is dan die kosten, maar waarbij de winst wordt gebruikt voor de financiering van openstaande kosten voor het herplaatsen van andere verlaten dieren, kosten voor verlaten dieren of andere dierenbeschermingsprojecten?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97 (PB L 3, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB L 224, blz. 29).


title: Zaak F-51/09: Beroep ingesteld op 19 mei 2009 — Petrilli/Commissie

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/48

         Beroep ingesteld op 19 mei 2009 — Petrilli/Commissie
   (Zaak F-51/09)
   2009/C 205/89
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro Petrilli (Grottammare) (vertegenwoordigers: J.-L. Lodomez, J. Lodomez, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende vaststelling van verzoekers voornaamste verblijfplaats

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 19 februari 2009 houdende weigering om vast te stellen dat verzoeker zijn voornaamste verblijfplaats in Italië heeft;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van rente over de bedragen die met ingang van 1 juli 2007 met terugwerkende kracht verschuldigd zijn krachtens de toepassing van de Italiaanse aanpassingscoëfficiënt op zijn pensioen, de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van dienst en de dubbele gezinstoelage, op basis van de rentevoet die de ECB voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringsacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-181/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 april 2012 — Yvon Welte/Finanzamt Velbert

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 18 april 2012 — Yvon Welte/Finanzamt Velbert
   (Zaak C-181/12)
   2012/C 174/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yvon Welte

      Verwerende partij: Finanzamt Velbert

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 56 en 58 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling van een lidstaat inzake heffing van erfbelasting die slechts in een belastingvrije som van 2 000 EUR voorziet in het geval dat een niet-ingezetene een in die lidstaat gelegen perceel grond door vererving verkrijgt, terwijl zij in een belastingvrije som van 500 000 EUR voorziet bij verkrijging door vererving wanneer de erflater of de verkrijger ten tijde van het openvallen van de nalatenschap zijn woonplaats in de betrokken lidstaat had?


title: Zaak C-425/07 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 — AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Afwijzing van klacht door Commissie — Aanzienlijke verstoringen van gemeenschappelijke markt — Ontbreken van gemeenschapsbelang)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 april 2009 — AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-425/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Afwijzing van klacht door Commissie - Aanzienlijke verstoringen van gemeenschappelijke markt - Ontbreken van gemeenschapsbelang)
   2009/C 141/17
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE (vertegenwoordiger: T. Asprogerakas Grivas, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en T. Christoforou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007, AEPI/Commissie (T-229/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 april 2005 houdende afwijzing van verzoeksters klacht betreffende een vermeende inbreuk op de artikelen 81 en/of 82 EG door de instellingen voor het gezamenlijk beheer van de naburige rechten ERATO, APOLLON en GRAMMO, die onredelijke tarieven toepassen voor de vergoeding van de naburige rechten van zangers, musici en producenten van materiële dragers van muziek door radio- en televisiestations

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-280/12 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Fulmen, Fereydoun Mahmoudian, Europese Commissie (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Verplichting om gegrondheid van maatregel te rechtvaardigen)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Fulmen, Fereydoun Mahmoudian, Europese Commissie
   (Zaak C-280/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Verplichting om gegrondheid van maatregel te rechtvaardigen)
   2014/C 45/17
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Fulmen, Fereydoun Mahmoudian (vertegenwoordigers: A. Kronshagen en C. Hirtzberger, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordiger: M. Konstantinidis, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van de verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: J. Beeko en A. Robinson, gemachtigden, bijgestaan door S. Lee, barrister), Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Ranaivoson en D. Colas, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 maart 2012, Fulmen en Mahmoudian/Raad (gevoegde zaken T-439/10 en T-440/10) waarbij het Gerecht heeft afgewezen een verzoek om nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), alsook van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1) — Specifieke beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Onjuiste rechtsopvatting — Beoordelingsfout — Bewijslast

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: Zaak C-516/08: Beroep ingesteld op 25 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/20

         Beroep ingesteld op 25 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-516/08)
   (2009/C 32/33)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Kaduczak en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/70/EG in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 214 van 4.8.2006, blz. 29.


title: Zaak T-410/10: Arrest van het Gerecht van 22 maart 2013 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van tas) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van tas — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Niet-inaanmerkingneming van bestanddeel van aangevraagd merk — Regel nr. 9 van verordening (EG) nr. 2868/95” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/15

         Arrest van het Gerecht van 22 maart 2013 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van tas)
   (Zaak T-410/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van tas - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Niet-inaanmerkingneming van bestanddeel van aangevraagd merk - Regel nr. 9 van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2013/C 129/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bottega Veneta International Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Mannucci, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2010 (zaak R 1539/2009-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een tas

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bottega Veneta International Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-251/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 26 mei 2014 — György Balázs/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 26 mei 2014 — György Balázs/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-251/14)
   2014/C 303/14
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: György Balázs

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 4, lid 1, en 5 van richtlijn 98/70/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van richtlijn 93/12/EEG van de Raad aldus worden uitgelegd dat aan leveranciers van brandstoffen naast de kwaliteitsvoorwaarden die zijn opgenomen in de op grond van die richtlijn vastgestelde nationale regeling, bij een andere nationale regeling geen verdere, in een nationale norm vervatte kwaliteitsvoorwaarden mogen worden opgelegd, die aanvullend zijn ten aanzien van de kwaliteitsvoorwaarden van de richtlijn?

               2)

               Moet artikel 1, punten 6 en 11, van richtlijn 98/34/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften [en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij] aldus worden uitgelegd dat wanneer een technisch voorschrift van kracht is (in casu een krachtens een machtigingswet vastgesteld ministerieel besluit), een op hetzelfde gebied aangenomen nationale norm uitsluitend op vrijwillige basis kan worden toegepast, dat wil zeggen dat de wet de toepassing van die norm niet verplicht kan maken?

               3)

               Voldoet een nationale norm die op het ogenblik dat zij volgens de bestuurlijke autoriteit toepassing had moeten vinden, niet beschikbaar was in de nationale taal, aan de in [artikel 1], punt 6, van richtlijn 98/34/EG gestelde voorwaarde inzake terbeschikkingstelling aan het publiek?

      (1)  PB L 350, blz. 58.

      (2)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak C-522/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/16

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-522/06)
   (2007/C 42/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 16, lid 5, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1), door niet overeenkomstig artikel 16, lid 5, van deze verordening de minimumopleidingseisen te bepalen waaraan moet worden voldaan door bepaalde leden van het personeel dat werkzaam is in de sector van de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van gereguleerde stoffen, en in het Waalse Gewest niet overeenkomstig artikel 17, lid 1, van deze verordening alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken en jaarlijkse controles op lekkages te verrichten;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat het Koninkrijk België, enerzijds, niet de minimumopleidingseisen heeft bepaald waaraan moet worden voldaan door het personeel dat belast is met de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van de in artikel 2 van de verordening bedoelde gereguleerde stoffen in koelapparatuur, klimaatregelingsapparatuur, warmtepompsystemen, systemen voor brandbeveiliging en brandblusapparaten — met uitzondering, voor het gebied Brussel-Hoofdstad, van brandblusapparaten die halonen bevatten — en, anderzijds, in het Waalse Gewest niet alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen heeft getroffen om lekkage van gereguleerde stoffen te voorkomen of tot een minimum te beperken en niet de vereiste jaarlijkse controles op lekkages heeft verricht.

      (1)  PB L 244, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-98/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna — Beoordeling van gevolgen van bepaalde projecten voor beschermd gebied — Soortenbescherming)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-98/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats - Wilde flora en fauna - Beoordeling van gevolgen van bepaalde projecten voor beschermd gebied - Soortenbescherming)
   (2006/C 48/04)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-98/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: M. Lumma en C. Schulze-Bahr), heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), R. Silva de Lapuerta, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door voor bepaalde projecten buiten specialebeschermingszones in de zin van artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, geen beoordeling van de gevolgen voor het gebied overeenkomstig artikel 6, leden 3 en 4, van deze richtlijn voor te schrijven, ongeacht de vraag of deze projecten significante gevolgen kunnen hebben voor een specialebeschermingszone;

                           —

                           door emissies in een specialebeschermingszone toe te staan, ongeacht de vraag of deze significante gevolgen kunnen hebben voor dit gebied;

                           —

                           door bepaalde onopzettelijke verstoringen van beschermde dieren uit te sluiten van de werkingssfeer van de bepalingen inzake de soortenbescherming;

                           —

                           door niet te waarborgen dat de in artikel 16 van richtlijn 92/43 neergelegde voorwaarden voor afwijking worden nageleefd voor bepaalde met de instandhouding van het gebied verenigbare handelingen;

                           —

                           door in haar wetgeving op het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen onvoldoende rekening te houden met de soortenbescherming, en

                           —

                           door er niet op toe te zien dat de bepalingen van de visserijwetgeving voldoende vangstverboden bevatten,

                     is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 6, lid 3, en de artikelen 12, 13 en 16 van richtlijn 92/43 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak C-108/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Baranya Megyei Bíróság (Hongarije) op 23 maart 2009 — Ker-Optika Bt./ÁNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Baranya Megyei Bíróság (Hongarije) op 23 maart 2009 — Ker-Optika Bt./ÁNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete
   (Zaak C-108/09)
   2009/C 141/43
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Baranya Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ker-Optika Bt.

      Verwerende partij: ÁNTSZ Dél-dunántúli Regionális Intézete

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt het in de handel brengen van contactlenzen een medisch consult waarbij een lichamelijk onderzoek van de patiënt vereist is, zodat het niet valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (1)?

               2)

               Wanneer het in de handel brengen van contactlenzen geen medisch consult is waarbij een lichamelijk onderzoek van de patiënt vereist is, moet artikel 30 EG dan aldus worden uitgelegd dat daarmee onverenigbaar is een nationale bepaling op grond waarvan contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht?

               3)

               Verzet het in artikel 28 EG neergelegde beginsel van het vrije verkeer van goederen zich tegen de bepaling van Hongaars recht op grond waarvan contactlenzen uitsluitend in speciaalzaken voor medische hulpmiddelen mogen worden verkocht?

      (1)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („Richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178, blz. 1).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 5 maart 1997 in zaak T-105/95: WWF UK (World Wide Fund for Nature) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Doorzichtigheid - Toegang tot informatie - Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie inzake de toegang tot documenten van de Commissie - Weigering van toegang tot documenten op grond dat deze betrekking hebben op onderzoek door Commissie naar eventuele niet-nakoming door lidstaat - Uitzonderingen uit hoofde van bescherming van algemeen belang en belang van instelling bij geheimhouding van haar beraadslagingen - Draagwijdte van motiveringsplicht)

text:
26 . 4 . 97            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 131 / 13
artikel 93 van het EG-Verdrag ( steunmaatregelen van de                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
staten nr. NN 135/92, concurrentiële activiteiten van La                                          van 5 maart 1997
Poste frangaise ), bekendgemaakt in het Publikatieblad van
de Europese Gemeenschappen nr. C 26,2 van 7 oktober                     in zaak T-105/95 : WWF UK (World Wide Fund for
1995 , bladzijde 11 , heeft het Gerecht ( Derde Kamer), sa             Nature ) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
mengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët,                                              pen n
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.             (Doorzichtigheid — Toegang tot informatie — Besluit 94/
Palacio Gonzalez, administrateur, op 27 februari 1997 een               90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie inzake de toe
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      gang tot documenten van de Commissie — Weigering van
                                                                        toegang tot documenten op grond dat deze betrekking
1 . Verwerpt bet beroep .                                               hebben op onderzoek door Commissie naar eventuele niet
                                                                        nakoming door lidstaat — Uitzonderingen uit hoofde van
                                                                        bescherming van algemeen belang en belang van instelling
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten, daaronder begrepen              bij geheimhouding van haar beraadslagingen — Draag
      die van interveniënte La Poste.
                                                                                wijdte van motiveringsplicht)
                                                                                ( 97iC 131 /33 )
3 . Verwijst de Franse Republiek in haar eigen kosten.
(') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                                                                                (Procestaai: Engels)
                                                                        In zaak T-105/95 , WWF UK (World Wide Fund for
                                                                        Nature ), gevestigd te Godalming, Surrey (Verenigd Ko
                                                                        ninkrijk ), vertegenwoordigd door G. M. Berrisch, advo
                                                                        caat te Hamburg en te Brussel, domicilie gekozen heb
                                                                         bende te Luxemburg ten kantore van Turk en Prum,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         advocaten aldaar, avenue Guillaume 13 B, ondersteund
                        van 5 maart 1997                                 door Koninkrijk Zweden ( gemachtigde: E. Brattgard ) te
in zaak T-96/95 : S. Rozand-Lambiotte tegen Commissie                    gen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
                                                                         machtigden : C. O'Reilly en U. Wölker), ondersteund door
              van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                         Franse Republiek (gemachtigden : C. de Salins en D. Wi
 (Ambtenaren op proef — Geen benoeming in vaste dienst                   baux ) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
bij einde proeftijd — Artikelen 26, 34 en 43 Statuut —                   Noord-Ierland ( gemachtigden : J. E. Collins, S. Richards en
Recht van verweer — Ontoereikende motivering — Zorg                    J. Simor), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
              plicht — Kennelijke beoordelingsfout)                      het besluit van de Commissie van 2 februari 1995 , hou
                                                                         dende weigering toegang te verlenen tot documenten van
                            ( 97/C 131 /32 )                             de Commissie die verband houden met het onderzoek in
                                                                         zake het bouwproject voor een natuur-observatiecentrum
                        (Procestaai: Frans)                              te Mullaghmore (Ierland ), in het bijzonder tot documenten
                                                                         die betrekking hebben op de vraag, of voor de financiering
 In zaak T-96/95 , S. Rozand-Lambiotte, gewezen ambte                   van dit project structuurfondsen mochten worden aange
 naar op proef van de Commissie van de Europese Ge                      wend, heeft het Gerecht (Vierde Kamer — uitgebreid ), sa
 meenschappen, wonende te Javie ( Frankrijk ), vertegen                 mengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, R. Gar
 woordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure en A. Tornel,                  cía-Valdecasas, P. Lindh, J. Azizi en J. D. Cooke, rechters;
 advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux                griffier: H. Jung, op 5 maart 1997 een arrest gewezen
 emburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30,                waarvan het dictum luidt als volgt:
 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
 machtigden: G. Valsesia en J. Currall ), betreffende een be             1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 2 fe
 roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie                      bruari 1995, waarbij verzoeker de toegang tot docu
 van 12 juli 1994 waarbij verzoeker bij het einde van zijn                       menten van de Commissie met betrekking tot het on
 proeftijd is ontslagen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer),                       derzoek inzake het bouwproject voor een natuur
 samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en                     observatiecentrum te Mullaghmore (Ierland) is gewei
 J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op                   gerd.
 5 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 als volgt:
                                                                         2 . Verstaat dat de Commissie behalve haar eigen kosten
                                                                                de kosten van verzoeker zal dragen. -
  1 . Verwerpt het beroep.
                                                                          3 . Verstaat dat het Koninkrijk Zweden, de Franse Repu
  2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra                      bliek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
       gen .                                                                     en Noord-Ierland hun eigen kosten zullen dragen.
  (») PB nr. C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                     ( 1 ) PB nr. C 174 van 8 . 7 . 1995 .


title: Zaak T-250/09: Beroep ingesteld op 23 juni 2009 — Cesea Group/BHIM — Mangini & C. (mangiami)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/31

         Beroep ingesteld op 23 juni 2009 — Cesea Group/BHIM — Mangini & C. (mangiami)
   (Zaak T-250/09)
   2009/C 193/49
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cesea Group Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: D. De Simone en D. Demarinis, advocaten, en J. Wrede, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mangini & C. Srl (Sestri Levante, Italië)

      Conclusies

               —

               de op 20 april 2009 vastgestelde en op 24 april 2009 meegedeelde beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM, waarbij in zaak R 982/2008-2 het beroep is afgedaan dat is ingesteld ingevolge de door Mangini & C. Srl ingestelde vordering tot nietigverklaring nr. 2063 C, vernietigen of, subsidiair, wijzigen overeenkomstig de motivering van het verzoekschrift.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het beeldmerk bevattende het woordbestanddeel „mangiami” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 (aanvraag nr. 3 113 933)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Mangini & C. Srl

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: het Italiaanse woordmerk „MANGINI” voor waren en diensten van de klassen 30 en 42 (inschrijving nr. 819 926), het Italiaanse beeldmerk bevattende het woord „Mangini” voor waren en diensten van de klassen 30 en 42 (inschrijving nr. 668 388), het Italiaanse beeldmerk bevattende het woord „Mangini” voor waren van klasse 30 (inschrijving nr. 648 507), de internationale inschrijving nr. 738 072 van het woordmerk „MANGINI” voor waren en diensten van de klassen 30 en 42, het woordmerk „MANGINI” dat in Italië algemeen bekend is in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs, voor de „Vervaardiging van banketbakkerswaren, confiserie, koffie, consumptie-ijs en suikerwaren in het algemeen, bar-, cafetaria- en cateringdiensten”, en de in Italië in het economisch verkeer gebruikte handelsbenaming „MANGINI” voor de „Vervaardiging van banketbakkerswaren, confiserie, koffie, consumptie-ijs en suikerwaren in het algemeen, bar-, cafetaria- en cateringdiensten”.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en gedeeltelijke toewijzing van de vordering tot nietigverklaring
   Aangevoerde middelen:

               —

               schending van verordening (EG) nr. 2868/95 van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1), op grond dat de kamer van beroep haar beslissing heeft gebaseerd op het onderzoek van documenten die niet aan de nietigheidsafdeling zijn overgelegd, ofschoon het stukken betrof die niet beschikbaar waren en die niet binnen de gestelde termijn aan de nietigheidsafdeling zijn overgelegd;

               —

               onrechtmatigheid van de nietigverklaring met betrekking tot de waren van klasse 29, die niet wordt gedekt door de internationale inschrijving van Mangini & C. Srl, alsook met betrekking tot de waren van klasse 30, waartoe geen waren behoren die soortgelijk zijn aan snoepjes.

      (1)  PB L 303 van 15.12.1995, blz 1.


title: Zaak T-363/15: Arrest van het Gerecht van 16 maart 2016 — Työhönvalmennus Valma/BHIM (Vorm van een speelgoedkist die houten blokken bevat) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor een driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een speelgoedkist die houten blokken bevat — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/42

         Arrest van het Gerecht van 16 maart 2016 — Työhönvalmennus Valma/BHIM (Vorm van een speelgoedkist die houten blokken bevat)
   (Zaak T-363/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor een driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een speelgoedkist die houten blokken bevat - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 156/55)
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Työhönvalmennus Valma Oy (Lahti, Finland) (vertegenwoordigers: S. Salonen en K. Parviainen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2015 (zaak R 1690/2014-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken bestaande in de vorm van een speelgoedkist die houten blokken bevat als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Työhönvalmennus Valma Oy wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-285/04: Beschikking van de president van het Hof van  4 mei 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Oristano — Italië) — Ignazio Medda/Banco di Napoli SpA, Regione autonoma della Sardegna

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beschikking van de president van het Hof van 4 mei 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Oristano — Italië) — Ignazio Medda/Banco di Napoli SpA, Regione autonoma della Sardegna
   (Zaak C-285/04) (1)

   (2006/C 178/49)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-464/10: Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Fitzpatrick/Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/45

         Beroep ingesteld op 27 september 2010 — Fitzpatrick/Commissie
   (Zaak T-464/10)
   ()
   2010/C 328/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Patrick Fitzpatrick (Kileany, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Collins SC, N. Travers, Barrister en D. Barry, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de onder nummer C(2010) 4761 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoeker ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Shauna Ann te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Gerecht van 13 juni 2006, Boyle e.a./Commissie (T-218/03–T-240/03, Jurispr. blz. II-1699);

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoeker krachtens artikel 263 VWEU om nietigverklaring van de onder nummer C(2010) 4761 per brief aan Ierland meegedeelde en op 16 juli 2010 aan verzoeker ter kennis gebrachte beschikking van de Commissie van 13 juli 2010 houdende afwijzing van een aanvraag tot verhoging van de capaciteit om veiligheidsredenen voor een voorgestelde nieuwe pelagische trawler om de MFV Shauna Ann te vervangen, welke beschikking werd vastgesteld ter vervanging van de beschikking over genoemde aanvraag die was neergelegd in beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB 2003, L 90, blz. 48), die, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker, nietig werd verklaard bij arrest van het Gerecht van 13 juni 2006, Boyle e.a./Commissie, (T-218/03–T-240/03, Jurispr. blz. II-1699).
   Tot staving voert verzoeker de volgende middelen aan:

               In de eerste plaats stelt verzoeker dat de Commissie zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld. Artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001 van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB 1997, L 175, blz. 27), blijft de passende rechtsgrondslag voor de bestreden beschikking, zodat de Commissie voor de vaststelling van de beschikking op ad-hocbasis niet over een rechtsgrondslag beschikte.

               In de tweede plaats stelt verzoeker dat de Commissie een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden. De bestreden beschikking had overeenkomstig beschikking 97/413 volgens de beheerscomitéprocedure moeten worden vastgesteld, zodat de Commissie, door te verkiezen de beschikking op ad-hocbasis vast te stellen, wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.

               In de derde plaats stelt verzoeker dat de Commissie, door artikel 4 van beschikking 97/413 onjuist uit te leggen, haar bevoegdheden heeft overschreden, met name door zich op irrelevante criteria te baseren en geen oog te hebben voor de definitie van „visserij-inspanning” in beschikking 97/413 en de communautaire visserijwetgeving ten tijde van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage in december 2001.

               Volgens verzoeker bevat de bestreden beschikking bovendien een aantal kennelijke fouten bij de beoordeling van verzoekers aanvraag voor veiligheidstonnage. Met name zou de beslissing van de Commissie om verzoekers aanvraag op deze basis af te wijzen, ongegrond zijn aangezien het gebruik van vervangingscapaciteit van een aantal kleinere vaartuigen voor de Shauna Ann betekent dat de registratie van dit vaartuig de totale capaciteit van het polyvalente segment van de Ierse vloot niet heeft verhoogd.

               Ten slotte stelt verzoeker dat de Commissie zijn recht op behoorlijk bestuur heeft geschonden. De weigering van de Commissie om de merites van zijn aanvraag te beoordelen, levert een schending op van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2010 C 83, blz. 389) en met name van het recht om zijn aanvraag krachtens artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413 „billijk en binnen een redelijke termijn” behandeld te zien.


title: Zaak C-536/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče (Slovenië) op 21 december 2009 — Marija Omejc/Republiek Slovenië

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upravno sodišče (Slovenië) op 21 december 2009 — Marija Omejc/Republiek Slovenië
   (Zaak C-536/09)
   2010/C 63/47
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Upravno sodišče

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marija Omejc

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de uitdrukking „indien de controle ter plaatse wordt verhinderd” uitgelegd worden op basis van het nationale recht, dat het begrip onmogelijkheid aan opzettelijk gedrag of aan de nalatigheid van een bepaalde persoon verbindt?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet dan de uitdrukking „indien de controle ter plaatse wordt verhinderd” aldus worden uitgelegd dat deze naast de opzettelijke handelingen of opzettelijk gecreëerde omstandigheden die de uitvoering van de controle ter plaatse onmogelijk maken, ook ander handelen of nalaten omvat dat aan de nalatigheid van de landbouwer of zijn vertegenwoordiger kan worden toegeschreven, indien de controle ter plaatse hierdoor niet kon worden voltooid?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, is het opleggen van de sanctie van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 796/2004 (1) dan afhankelijk van de voorwaarde dat de landbouwer naar behoren is ingelicht over het gedeelte van de controle waarvoor zijn medewerking is vereist?

               4)

               Indien de eigenaar van een landbouwbedrijf niet op dit bedrijf woont, moet de vraag wie zijn vertegenwoordiger in de zin van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 796/2004 is worden beoordeeld op basis van het nationale recht dan wel op basis van het gemeenschapsrecht/het recht van de Unie?

               5)

               Indien het probleem als bedoeld in vraag 4 op basis van het gemeenschapsrecht/recht van de Unie moet worden beoordeeld, moet artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 796/2004 dan aldus worden uitgelegd dat iedere handelingsbekwame meerderjarige die op het bedrijf woont en aan wie ten minste een deel van het beheer van het landbouwbedrijf is toevertrouwd, als vertegenwoordiger van de landbouwer tijdens de controle ter plaatse moet worden beschouwd?

               6)

               Indien het probleem als bedoeld in vraag 4 moet worden opgelost op basis van het gemeenschapsrecht/recht van de Unie en het antwoord op vraag 5 ontkennend is, is dan de eigenaar van het landbouwbedrijf (de landbouwer in de zin van artikel 23, nr. 2, van verordening (EG) nr. 796/2004) die niet op het bedrijf woont verplicht om een vertegenwoordiger aan te wijzen, die in de regel te allen tijde op het bedrijf aanwezig is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).


title: Zaak T-462/14: Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — EEB/Commissie

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/26

         Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2015 — EEB/Commissie
   (Zaak T-462/14) (1)

   (2015/C 228/37)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak T-29/16: Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Caffè Nero Group/BHIM (CAFFÈ NERO)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/39

         Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Caffè Nero Group/BHIM (CAFFÈ NERO)
   (Zaak T-29/16)
   (2016/C 106/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Caffè Nero Group Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: L. Cassidy, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „CAFFÈ NERO” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 238 019

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 november 2015 in zaak R 410/2015-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 13238019 toestaan;

               —

               de bezwaren tegen de gemeenschapsmerkaanvraag op basis van de artikelen 7, lid 1, onder b), c) en g), en artikel 7, lid 2, afwijzen;

               —

               aanvaarding en publicatie van de gemeenschapsmerkaanvraag voor alle aangeduide waren en diensten toestaan;

               —

               het BHIM verwijzen in verzoeksters kosten voor deze zaak.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-157/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2016 door Ingrid Fedtke tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 februari 2016 in zaak F-107/15, Fedtke/EESC

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/43

         Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2016 door Ingrid Fedtke tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 februari 2016 in zaak F-107/15, Fedtke/EESC
   (Zaak T-157/16 P)
   (2016/C 191/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Ingrid Fedtke (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 februari 2016 in zaak F-107/15 te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken voor een uitspraak ten gronde over het beroep;

               —

               uitspraak te doen over de kosten naar recht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting en/of een ontoereikende motivering van de bestreden beschikking, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) in de punten 19 tot en met 21 en 25 van die beschikking heeft geoordeeld dat zowel in het geval van een verzoek om herziening van een niet tijdig betwist besluit als in dat van een verzoek waarmee indirect tegen een dergelijk besluit wordt opgekomen, de nieuwheid van een tot staving van het verzoek aangevoerde feit vereist dat noch de rekwirerende partij noch de administratie daarvan kennis hadden of konden hebben bij de vaststelling van het definitief geworden besluit, en dit beginsel in de punten 27 tot en met 32 van die beschikking heeft toegepast, terwijl uit de rechtspraak blijkt dat het ontbreken van kennis van het aangevoerde feit niet vereist is in het geval van een verzoek om herziening.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting en/of een verkeerde opvatting van het dossier en een ontoereikende motivering van de bestreden beschikking, aangezien het GVA in punt 32 van die beschikking heeft geoordeeld dat de precontentieuze procedure, op grond dat er geen sprake was van een nieuw en wezenlijk feit dat het verzoek om herziening rechtvaardigde, geen regelmatig verloop had gehad en de vorderingen tegen het besluit van 30 september 2014 en de afwijzing van de klacht van 22 april 2015 niet-ontvankelijk waren, terwijl het louter bevestigende karakter van die besluiten niet alleen vooronderstelde dat zij niet waren voorafgegaan door een heronderzoek, maar eveneens dat zij geen enkel nieuw element bevatten en, zoals rekwirante had betoogd, het besluit van 30 september 2014 een nieuw element bevatte ten opzichte van dat van 7 april 2014, evenals dat van 22 april 2015 in vergelijking met dat van 30 september 2014.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting en/of een verkeerde opvatting van het dossier en het ontbreken van antwoord op rekwirantes betoog in de bestreden beschikking, aangezien het GVA in punt 26 van die beschikking heeft geoordeeld dat de nieuwheid van het tot staving van het verzoek om herziening aangevoerde feit vooronderstelde dat de partijen daarvan geen kennis hadden gehad of hadden kunnen hebben, en dat rekwirante in haar verzoek geen nieuwe en wezenlijke feiten had genoemd die de indiening ervan konden rechtvaardigen, maar zich door middel van een verwijzing naar de nota van het hoofd van haar eenheid beriep op de wijziging van het Statuut, terwijl het ontbreken van kennis van het aangevoerde feit in casu niet was vereist en rekwirante, zoals zij had betoogd, in het verzoek om herziening zelf had aangegeven dat zij haar rechtsgrondslag uitbreidde en, onder verwijzing naar de nota van het hoofd van haar eenheid, dat de administratie niet voldoende aandacht had besteed aan de bepalingen van het nieuwe Statuut, hetgeen nieuwe en wezenlijke elementen waren.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de bewijsregels en van het beginsel van objectiviteit, daar het GVA in punt 28 van de bestreden beschikking heeft geoordeeld dat rekwirante onvoldoende aanwijzingen had gegeven over de datum waarop de administratie kennis had of had kunnen hebben van het toekomstige moederschaps- en ouderschapsverlof van haar collega, en in punt 29 van die beschikking dat niet kon worden uitgesloten dat dit op 7 april 2014 het geval had kunnen zijn, gezien de statutaire duur van die verloven, het feit dat de datum van een bevalling geruime tijd van te voren voorzienbaar is en het gebruik om de dienst zo snel mogelijk over een langdurige afwezigheid te informeren, om daaruit in de punten 30 tot en met 32 van die beschikking af te leiden dat rekwirante niet had aangetoond dat noch zijzelf noch de administratie op 7 april 2014 geen kennis had of had kunnen hebben van de toekomstige afwezigheid van haar collega, dat haar verzoek om herziening niet gerechtvaardigd werd door enig nieuw en wezenlijk feit en dat haar vordering niet-ontvankelijk was, ofschoon het bewijs van een negatief feit door een derde onmogelijk was, het aan het EESC stond om de datum van het verzoek om verlof aan te geven en het GVA zich niet kon baseren op opeenvolgende vermoedens noch op een simpele vooronderstelling om de bewijslast om te keren en zijn oordeel te rechtvaardigen.