title: Zaak T-314/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Borde en Carbonium/Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/24

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Borde en Carbonium/Commissie
   (Zaak T-314/14)
   2014/C 261/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alexandre Borde (Parijs, Frankrijk) en Carbonium (Parijs) (vertegenwoordiger: A. Herzberg, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweersters besluiten van 19 en 20 februari 2014 tot beëindiging van de missie van eerste verzoeker met betrekking tot de GCCA en de Intra-ACS-GCCA-beoordelingsprogramma’s nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van essentiële procedurevoorschriften, waaronder verzoekers’ recht om te worden gehoord en de verplichting om besluiten te motiveren.

               2.

               Tweede middel: schending van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, aangezien verweerster verzoekers’ recht om eerlijk, rechtvaardig en onwillekeurig te worden behandeld en hun recht op bescherming van hun reputatie heeft geschonden.

               3.

               Derde middel: de bestreden besluiten vormen een misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-37/13: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2013 — Exakt Advanced Technologies/BHIM — Exakt Precision Tools (EXAKT) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/6

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2013 — Exakt Advanced Technologies/BHIM — Exakt Precision Tools (EXAKT)
   (Zaak T-37/13) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 298/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Exakt Advanced Technologies GmbH (Norderstedt, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. von Bismarck, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Exakt Precision Tools Ltd (Aberdeen, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 oktober 2012 (zaak R 1764/2011-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Exakt Advanced Technologies GmbH en Exakt Precision Tools Ltd

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en die van verweerder.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak C-313/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië) op 28 juni 2012 — Giuseppa Romeo/Regione Siciliana

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië) op 28 juni 2012 — Giuseppa Romeo/Regione Siciliana
   (Zaak C-313/12)
   2012/C 295/29
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giuseppa Romeo

      Verwerende partij: Regione Siciliana

      Prejudiciële vragen

               1)

               Mag een nationale rechterlijke instantie op grond van een nationale regeling die voor zuiver interne situaties naar het Europese recht verwijst, bij de uitlegging en de toepassing van de voorschriften en beginselen van het Europese recht afwijken van of ingaan tegen de uitlegging die er in de rechtspraak van het Hof van Justitie aan is gegeven?

               2)

               Is met het recht van de Unie verenigbaar dat artikel 3 van wet nr. 241/1990 en artikel 3 van regionale wet van Sicilië nr. 10/1991, juncto artikel 1 van wet nr. 241/90, dat het Italiaanse bestuur ertoe verplicht de beginselen van de rechtsorde van de Europese Unie toe te passen, gelezen in samenhang met de plicht tot motivering van overheidshandelingen die is neergelegd in artikel 296, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en in artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd en toegepast dat gelijkwaardige handelingen op pensioengebied, die betrekking hebben op subjectieve rechten maar niettemin bindende kracht hebben, aan de motiveringsplicht kunnen ontkomen en is dan sprake van een schending van een wezenlijk vormvoorschrift door de bestuurlijke maatregel?

               3)

               Is artikel 21 octies, lid 2, eerste alinea, van wet nr. 241/1990, zoals uitgelegd door de bestuursrechter met betrekking tot de motiveringsplicht die is neergelegd in artikel 3 van diezelfde wet nr. 241/1990 en in artikel 3 van regionale wet van Sicilië nr. 10/1991, gelezen in samenhang met de plicht tot motivering van overheidshandelingen als voorzien in artikel 296, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verenigbaar met artikel 1 van wet nr. 241/1990, voor zover dit voorziet in de verplichting van het bestuur om de beginselen van de rechtsorde van de Europese Unie toe te passen, en is bijgevolg daarmee verenigbaar en toelaatbaar deze aldus uit te leggen en toe te passen dat het bestuur de mogelijkheid heeft om de motivering van de maatregel in de loop van de procedure in rechte aan te vullen?


title: Zaak T-350/00: Beroep, op 17 november 2000 ingesteld door Free Trade Foods NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.2.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 45/21
Middelen en voornaamste argumenten                                      4)     de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                               procedure.
Verzoeker komt op tegen de beslissing van de Commissie van
17 augustus 2000 om de betaling van de huishoudvergoeding
stop te zetten en de haars inziens sedert 24 september 1998,            Middelen en voornaamste argumenten
datum van het overlijden van verzoekers echtgenote, ten
onrechte betaalde huishoudvergoeding vanaf april 2000 tot               FTF NV heeft op Curaçao een suikerfabriek. Zij was voorne-
januari 2001 op verzoekers maandelijkse pensioen in te
                                                                        mens in 2000 ongeveer 50 000 ton te verwerken.
houden.
Hij stelt, dat hij zich sedert het overlijden van zijn echtgenote       FTF is volledig afhankelijk van de verwerking van C-suiker van
bevindt in een situatie als bedoeld in artikel 1 c van bijlage VII      oorsprong uit de Gemeenschap, die ingevolge de EG/LGO-
bij het Ambtenarenstatuut, en derhalve verder recht heeft op            cumulatie LGO-oorsprong verkrijgt en aldus vrij van heffingen
de huishoudvergoeding.                                                  in de Gemeenschap kan worden ingevoerd.
                                                                        Ingevolge de Derde Vrijwaringsmaatregel geldt een zeer be-
                                                                        perkt quotum van 4 848 ton.
                                                                        FTF voert de volgende vier middelen aan tot vernietiging van
Beroep, op 17 november 2000 ingesteld door Free Trade                   de Derde Vrijwaringsmaatregel en tot schadevergoeding:
Foods NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                   1.     schending van artikel 109 van het LGO-Besluit;
                         (Zaak T-350/00)                                2.     schending van de bij het EG-Verdrag ten gunste van LGO-
                                                                               goederen vastgestelde rangorde;
                          (2001/C 45/45)
                                                                        3.     schending van artikel 7, lid 5, van de (in het kader van de
                       (Procestaal: Nederlands)                                WTO gesloten) Overeenkomst inzake Vrijwaringsmaatre-
                                                                               gelen alsmede van artikel 300, lid 7, EG;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 november 2000 beroep ingesteld tegen                  4.     onwettigheid van verordening nr. 2553/97.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Free
Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao (Nederlandse Antillen),            (1) Verordening (EG) nr. 2081/2000 van de Commissie van 29 sep-
vertegenwoordigd door M. M. Slotboom en N. J. Helder,                       tember 2000 tot verlenging van de toepassing van vrijwaringsmaa-
advocaten van het kantoor Trenité Van Doorne te Rotterdam                   tregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en gebieden
en te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  overzee, van producten van de sector suiker met oorsprongscumu-
kantore van De Bandt, Van Hecke, Lagae & Loesch, advocaten                  latie EG/LGO (PB L 246 van 30.9.2000, blz. 64).
aldaar, Rue Goethe 11.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
1)    het verzoek van FTF ontvankelijk te verklaren;
2)    verordening 2081/2000 van 29 september 2000 tot
      invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de           Beroep, op 24 november 2000 ingesteld door Organi-
      invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten           zación de Productores Asociados de Grandes Atuneros
      van de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO               Congeladores (OPAGAC) tegen Commissie van de Euro-
      (hierna: „Derde Vrijwaringsmaatregel”) (1) nietig te ver-                              pese Gemeenschappen
      klaren;
3)    te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de                                     (Zaak T-359/00)
      schade door FTF geleden ten gevolge van de Derde
      Vrijwaringsmaatregel, alsmede te bepalen dat partijen
                                                                                (2001/C 45/46)
      zich nader zullen verstaan omtrent de omvang van de
      schade van FTF en dat, bij gebreke van overeenstemming
      hierover, de procedure zal worden voortgezet binnen een
      door het Gerecht te bepalen termijn, ter bepaling van de                                  (Procestaal: Spaans)
      omvang van de schade, althans de Gemeenschap te
      veroordelen tot betaling van de voorlopige begrote en             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      nog te begroten schade, meer subsidiair de Gemeenschap            schappen is op 24 november 2000 beroep ingesteld tegen
      te veroordelen tot betaling van de door het Gerecht in            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organi-
      goede justitie te bepalen schadevergoeding, vermeerderd           zación de Productores Asociados de Grandes Atuneros Conge-
      met de toepasselijke rente vanaf de datum van dit                 ladores (OPAGAC), gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd
      verzoekschrift tot de datum van algehele betaling;                door J. Casas Robla en V. Arrastia de la Sierra.


title: Zaak F-20/07: Beroep ingesteld op 27 juni 2007 — Marcuccio/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/19

         Beroep ingesteld op 27 juni 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-20/07)
   (2007/C 223/34)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van het op 4 april 2006 verzonden verzoek van 31 maart 2006, voor zover dat besluit het verzoek betreft om bij de vaststelling en de daarmee verband houdende betaling van de vergoeding voor een onderzoek dat op 28 september 2005 heeft plaatsgevonden, toepassing te geven aan artikel XV, punt 4, van bijlage I bij de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ziekten (hierna: „regeling”);

               —

               nietigverklaring van het besluit waarbij het verzoek van 31 maart 2006 is afgewezen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van berekening nr. 58, lijst nr. 30001052 van 24 mei 2006;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van mededeling ADMIN.B.2/MB/nb D(06) 27556 van 30 november 2006, waarin onder meer is opgenomen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag in antwoord op de klacht van 7 augustus 2006 met in wezen hetzelfde voorwerp als dat van het onderhavige beroep;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker, ter vergoeding van 100 % van verzoekers medische kosten waarvan hij de gemeenschappelijke regeling bij het verzoek van 31 maart 2006 om vergoeding heeft gevraagd, van het verschil tussen het door verzoeker betaalde bedrag van 720,45 EUR en het hem vergoede bedrag van 396,36 EUR, dan wel een lager bedrag dat het Gerecht uit dien hoofde gerechtvaardigd en billijk acht, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % vanaf 8 april 2006 en met jaarlijkse kapitalisatie, dan wel de rentevoet met kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht gerechtvaardigd acht;

               —

               voor zover nodig, veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van hetgeen hem verschuldigd is en hem niet is betaald, in de zin van artikel XV, punt 4, van bijlage I bij de regeling, voor het onderzoek op 28 september 2005, vermeerderd met een jaarlijkse rente van 10 % vanaf 4 april 2006 en met jaarlijkse kapitalisatie, dan wel de rentevoet met kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht gerechtvaardigd acht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep richt zich tegen de weigering van de verwerende partij om verzoeker 100 % vergoeding te geven van de door hem gemaakte ziektekosten en bij de vaststelling van de vergoeding voor een medisch onderzoek op 28 september 2005 toepassing te geven aan artikel XV, punt 4, van bijlage I bij de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ziekten.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de drie volgende middelen aan:

               1)

               volledig ontbreken van motivering, mede wegens het ontoereikende onderzoek, aangezien niet valt in te zien waarom de verwerende partij verzoeker die vergoeding heeft geweigerd;

               2)

               kennelijk onjuiste beoordeling en schending van de regeling, aangezien verzoekers ziekte zodanig is dat hij in de zin van artikel 72 van het Ambtenarenstatuut recht heeft op 100 % vergoeding van de medische kosten;

               3)

               schending van de zorgplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur, daar de verwerende partij geen rekening heeft gehouden met verzoekers belangen en zich schuldig heeft gemaakt aan meerdere zeer onrechtmatige handelingen en daarmee verband houdende feiten.


title: Zaken C-285/99 en C-286/99: Verzoeken van de Consiglio di Stato als rechtsprekende instantie (Vierde kamer) van 27 april en 26 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen 1) Impresa Lombardini SpA - Impresa Generale di Costruzioni tegen ANAS - Ente Nazionale per le Strade en Società Italiana per le Condotte d'Acqua, en 2) Impresa Ing. Mantovani SpA tegen ANAS - Ente Nazionale per le Strade

text:
30.10.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 314/1
                                                                     I
                                                               (Mededelingen)
                                                    HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Herak-                   c) Kan het geheel aan administratieve maatregelen, daaronder
liou (Eerste kamer) van 30 juni 1999 om een prejudiciële                      begrepen de vervolging wegens smokkel, die door de
beslissing in het geding tussen P. Louloudakis en Griekse                     daartoe bevoegde lidstaat B worden toegepast ter zake van
                                Staat                                         douaneovertredingen, leiden tot sancties die oplopen tot
                                                                              een veelvoud (tienvoudige) van de oorspronkelijke aan-
                         (Zaak C-262/99)                                      koopwaarde van het goed in lidstaat A, zonder dat het
                                                                              vrije verkeer van goederen en personen daardoor wordt
                         (1999/C 314/01)                                      belemmerd?
Het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Herakliou (Eerste kamer)                  Zo neen, zijn er dan criteria voor begrenzing tot wat strikt
heeft bij beschikking van 30 juni 1999, ingekomen ter griffie                 noodzakelijk is voor het bereiken van het nagestreefde
van het Hof van Justitie op 19 juli 1999, in het geding tussen                doel?
P. Louloudakis en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de             d) Vloeit uit richtlijn 182/1983 of enige andere bepaling een
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                          verplichting voor de lidstaten voort om bij het opleggen
beslissing over de navolgende vragen:                                         van administratieve sancties in gevallen die verband hou-
a) Moet artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 83/182/EEG (1)                 den met genoemde richtlijn, rekening te houden met de
    van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belasting-                   goede trouw van de betrokkenen en de afwezigheid van
    vrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoer-             opzet tot bedrog (bijvoorbeeld onwetendheid)?
    middelen binnen de Gemeenschap, aldus worden uitgelegd,
    dat de gewone verblijfplaats van een onderdaan van                   (1) PB L 105 van 23.4.1983, blz. 59.
    lidstaat A zich bevindt in land A, waar hij sinds jaren
    succesvol werkzaam is als architect en tevens als handelaar
    en vennoot in een commanditaire vennootschap, en waar
    hij woonruimte aanhoudt en het grootste deel van zijn
    productieve tijd doorbrengt, dan wel in land B, waarvan
    hij eveneens de nationaliteit bezit en waar hij eveneens
    zelfstandige activiteiten onderneemt op verwant zoniet               Verzoeken van de Consiglio di Stato als rechtsprekende
    hetzelfde gebied, waar hij woonruimte huurt en een deel              instantie (Vierde kamer) van 27 april en 26 mei 1999 om
    van zijn tijd is gaan doorbrengen, en ook voldoet aan zijn           een prejudiciële beslissing in de gedingen 1) Impresa
    fiscale verplichtingen, bijgestaan door zijn vrouw, die als          Lombardini SpA — Impresa Generale di Costruzioni
    vennoot met een aandeel in die ondernemingen aan                     tegen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en Società
    alle bovenbedoelde activiteiten in beide landen, A en B,             Italiana per le Condotte d’Acqua, en 2) Impresa Ing.
    deelneemt?                                                           Mantovani SpA tegen ANAS — Ente Nazionale per le
                                                                                Strade
    Zijn er behalve de genoemde bepalingen ook andere
    criteria aan de hand waarvan de gewone verblijfplaats kan                            (Zaken C-285/99 en C-286/99)
    worden aangewezen, indien die aanwijzing problematisch
    is?                                                                                (1999/C 314/02)
b) Is het in overeenstemming met het communautaire even-                 De Consiglio di Stato als rechtsprekende instantie (Vierde
    redigheidsbeginsel, dat aan de houder of gebruiker van               kamer) heeft bij beschikkingen van 27 april en 26 mei, ingeko-
    een particulier motorvoertuig zonder recht op tijdelijke             men ter griffie van het Hof van Justitie op 2 augustus 1999, in
    vrijstelling, die zich naar nationaal recht schuldig maakt           de gedingen 1) Impresa Lombardini SpA — Impresa Generale
    aan een eenvoudige douaneovertreding, als specifieke                 di Costruzioni tegen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en
    administratieve sanctie een boete kan worden opgelegd                Società Italiana per le Condotte d’Acqua, en 2) Impresa Ing.
    (zoals die van artikel 88, lid 2, sub g, van wet                     Mantovani SpA tegen ANAS — Ente Nazionale per le Strade,
    nr. 2127/1993), tot vijf miljoen DR per voertuig, met als            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
    enig criterium de cilinderinhoud van dat voertuig, gelet             zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
    ook op de ouderdom ervan, verre overtreft?                           vragen:
 ---pagebreak--- C 314/2                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      30.10.1999
1. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           De Raad concludeert dat het den Hove behage:
     93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van overheids-
     opdrachten voor de uitvoering van werken clausules                   — Dr. M. Bangemann, voormalig lid van de Commissie,
     worden opgenomen die de deelneming verhinderen van                        vervallen te verklaren van zijn pensioenrechten alsmede
     ondernemingen die hun offertes niet vergezeld hebben                      van de daarvoor in de plaats tredende voordelen, met name
     doen gaan van een motivering van de aangegeven prijs                      de hem eventueel toekomende overbruggingstoelage in
     tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste                        de zin van artikel 7 van verordening nr. 422/67/EEG,
     aanbestedingswaarde?                                                      nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 (1); de
                                                                               Raad refereert aan de wijsheid van het Hof wat de
2. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                vaststelling van de duur en de omvang van dit verval van
     93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van                       rechten betreft;
     automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
     pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die                — vast te stellen, dat dit verval van rechten niet geldt voor de
     gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-                rechthebbenden krachtens verordening nr. 422/67/EEG,
     dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is                   nr. 5/67/Euratom van de Raad van 25 juli 1967 in geval
     deze drempel vooraf te kennen?                                            van overlijden van Dr. Bangemann;
3. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           — Dr. Bangemann te verwijzen in de kosten.
     93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd
     contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming die
     van indiening van een onregelmatige offerte wordt ver-
     dacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen te               Middelen en voornaamste argumenten
     kennen kan geven na de opening van de enveloppen en
     voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?                   Het onderhavige beroep van de Raad is ingesteld krachtens
                                                                          artikel 213, lid 2, derde alinea, EG, artikel 9, lid 2, derde
4. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           alinea, EGKS-Verdrag, en artikel 126, lid 2, derde alinea,
     93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende dienst          EGA-Verdrag, en is uitsluitend gebaseerd op schending van de
     motiveringen in aanmerking kan nemen, die uitsluitend                plicht tot kiesheid. Volgens de Raad impliceert deze verplich-
     betrekking hebben op de zuinigheid van het bouwprocédé,              ting niet alleen dat geldende wettelijke bepalingen en voor-
     de gekozen technische oplossingen, of de uitzonderlijk               schriften worden nageleefd, doch daarnaast ook dat zorgvuldig
     gunstige omstandigheden waarvan de inschrijver kan profi-            wordt afgewogen en beoordeeld wat in een bepaalde situatie
     teren?                                                               de passende handelwijze is, teneinde de reputatie van de
                                                                          Commissie als onafhankelijk en onpartijdig orgaan niet in
5. Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           gevaar te brengen. Waar Dr. Bangemann een beroepswerk-
     93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgesloten die             zaamheid bij de onderneming Teléfonica heeft aanvaard, heeft
     betrekking hebben op factoren waarvan de minimumwaar-                hij volgens de Raad de plicht tot kiesheid geschonden, nu hij
     de valt af te leiden uit officiële lijsten?
                                                                          — als politicus in de schijnwerpers van de publieke belangstel-
                                                                               ling staat;
(1) Richtlijn van de Raad van 14.6.1993, PB L 1999 van 9.8.1993,
    blz. 54.
                                                                          — binnen de Commissie sedert 1992 bevoegd was voor
                                                                               informatietechnologieën en telecommunicatie, en voort-
                                                                               aan beroepswerkzaamheden zal uitoefenen in een van de
                                                                               grootste ondernemingen in uitgerekend deze sector;
                                                                          — hij de aanvaarding van deze opdracht openbaar heeft
                                                                               gemaakt toen hij nog lid van de Commissie was, en te
                                                                               kennen heeft gegeven dat hij voornemens was deze functie
Beroep, op 3 augustus 1999 ingesteld door Raad van de                          onmiddellijk op te nemen;
            Europese Unie tegen Dr. M. Bangemann
                                                                          — de Commissie zich op dat tijdstip in een uiterst moeilijke
                          (Zaak C-290/99)                                      situatie bevond en in opspraak was gekomen;
                          (1999/C 314/03)                                 — de reacties van de burgers, de media, de politieke wereld
                                                                               en de openbare opinie gelet op deze omstandigheden
                                                                               duidelijk te voorzien waren.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Dr. M. Bangemann
door Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door                     (1) Verordening nr. 422/67/EEG, nr. 5/67/Euratom van de Raad van
J.-C. Piris, directeur-generaal van de juridische dienst van de               25 juli 1967 tot vaststelling van de geldelijke regeling voor de
Raad, en M. Bauer, lid van de juridische dienst, bijgestaan door              voorzitter en de leden van de Commissie, de president, de rechters
Prof. Dr. H.-J. Rabe, advocaat te Hamburg, en kantoor Gaedertz                en de griffier van, alsmede de advocaten-generaal bij het Hof van
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       Justitie, PB 187 van 8 augustus 1967, blz. 1.
A. Morbilli, directeur-generaal van de directie juridische zaken
van de Europese Investeringsbank, Boulevard Konrad Ade-
nauer 100, L-2910 Luxemburg-Kirchberg.


title: Zaak C-95/04: P Hogere voorziening, op 26 februari 2004 ingesteld door British Airways plc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 17 december 2003 in zaak T-219/99, British Airways plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Virgin Atlantic Airways Ltd.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Hogere voorziening, op 26 februari 2004 ingesteld door British Airways plc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 17 december 2003 in zaak T-219/99, British Airways plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Virgin Atlantic Airways Ltd.
   (Zaak C-95/04 P)
   (2004/C 106/40)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 februari 2004 hogere voorziening ingesteld door British Airways plc (hierna: „BA”), gevestigd te Waterside (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. Subiotto en J. Temple Lang, solicitors, R. O'Donoghue en W. Wood QC, barristers, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 17 december 2003 in zaak T-219/99 (1), British Airways plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Virgin Atlantic Airways Ltd.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest in zaak T-219/99, British Airways plc/Commissie, geheel of gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               de aan BA opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen met een bedrag dat het Hof in het kader van zijn discretionaire bevoegdheid passend acht; en

               —

               elke andere, naar het oordeel van het Hof passende maatregel te treffen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               A.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft van een verkeerde rechtsopvatting blijk gegeven door zijn beoordeling van het uitsluitingseffect van de provisieregelingen van BA op een verkeerd criterium te baseren.
               Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld dat de provisieregelingen van BA „op klantenbinding gericht” waren en bijgevolg een uitsluitingseffect hadden. Bij de toepassing van het criterium „klantenbinding” kan het Gerecht van eerste aanleg echter geen onderscheid maken tussen klantenbinding door onrechtmatig uitsluitingsgedrag en klantenbinding als gevolg van rechtmatige prijsconcurrentie. Zou men het criterium „klantenbinding” van het Gerecht van eerste aanleg aanvaarden, dan zou grote rechtsonzekerheid ontstaan omtrent de draagwijdte van rechtmatige prijsconcurrentie, waardoor ondernemingen worden ontmoedigd, rechtmatige prijsconcurrentie te voeren, en wordt voorbijgegaan aan de essentiële doelstelling van het communautaire mededingingsrecht.

               B.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft van een verkeerde rechtsopvatting blijk gegeven door geen rekening te houden met het bewijs dat de provisieregelingen van BA geen wezenlijke invloed op haar concurrenten hadden.
               Het tweede middel van BA betreft het oordeel van het Gerecht van eerste aanleg over de invloed van de provisieregelingen van BA. Er werd duidelijk aangetoond dat het verkoopsaandeel van de concurrenten is gestegen tijdens de duur van de vermeende inbreuk en dat het aandeel van BA in de verkoop via reisagenten is gedaald. Het Gerecht van eerste aanleg heeft dat bewijs naast zich neergelegd op grond dat de gedraging van BA een invloed op haar concurrenten „tot gevolg [moet] hebben gehad” en dat de concurrenten van BA zelfs betere resultaten zouden hebben behaald als BA zich niet onrechtmatig had gedragen. Het Gerecht van eerste aanleg heeft daaraan toegevoegd dat wanneer een onderneming met een machtspositie een bepaalde praktijk toepast om haar concurrenten uit te schakelen, het feit dat dit resultaat niet wordt bereikt, niet volstaat om te concluderen dat er geen sprake is van misbruik van machtspositie.
               Deze redenering gaat mank. Om te beginnen moet het Gerecht in mededingingszaken de werkelijke of mogelijke gevolgen van een vermeend onrechtmatige gedraging onderzoeken. Een dergelijk onderzoek was in casu zeker aan de orde, aangezien BA haar praktijken al voldoende lang toepaste om de gevolgen ervan te kunnen beoordelen. Vervolgens was in casu duidelijk bewezen dat de praktijken van BA geen wezenlijke invloed hadden. BA stelt niet dat de werkelijke gevolgen in elk geval dienen te worden bewezen. Doch oordelen, zoals het Gerecht van eerste aanleg, dat geen rekening hoeft te worden gehouden met het harde bewijs van het ontbreken van elke invloed, is heel wat anders. Wanneer men de conclusie van het Gerecht van eerste aanleg dienaangaande volgt, betekent dit dat aanmoedigingsregelingen zoals die in casu per se onrechtmatig zijn, ongeacht hun werkelijke of mogelijke gevolgen. Volgens artikel 82 EG moeten echter „alle omstandigheden” worden onderzocht om te bepalen of de mogelijkheden van de concurrenten wezenlijk worden beperkt.

               C.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft van een verkeerde rechtsopvatting blijk gegeven door niet overeenkomstig artikel 82, tweede alinea, sub b, EG te onderzoeken of de praktijken van BA „ten nadele van de verbruikers” waren.
               Een gedraging die de markt van de concurrenten van een onderneming met een machtspositie „beperkt”, is overeenkomstig artikel 82, tweede alinea, sub b, EG slechts verboden wanneer die gedraging „ten nadele van de verbruikers” is. Artikel 82, tweede alinea, sub b, beschermt duidelijk de mededinging en de verbruikers, niet de concurrenten. Het Gerecht van eerste aanleg heeft van een verkeerde rechtsopvatting blijk gegeven door niet te onderzoeken of de provisieregelingen van BA voor sterk presterende reisagenten de verbruikers nadeel berokkenden. Het bestreden arrest onderzoekt deze voorwaarde niet, maar gaat enkel in op de situatie van de concurrenten van BA.

               D.

               Zelfs indien de provisieregelingen van BA in beginsel de markt van de concurrenten hadden kunnen „beperken”, heeft het Gerecht van eerste aanleg van een verkeerde rechtsopvatting blijk gegeven door deze gevolgen niet te onderzoeken.
               Het vierde middel dat BA aanvoert, dient slechts te worden onderzocht indien, anders dan in het eerste, het tweede en het derde middel is uiteengezet, haar aanmoedigingsregelingen in beginsel de markt van de concurrenten konden beperken ten nadele van de verbruikers, in strijd met artikel 82, tweede alinea, sub b, EG. In het bestreden arrest wordt in twee opzichten onderzocht noch bepaald in welke mate de provisieregelingen van BA de markt van de concurrenten beperkten: (i) het Gerecht van eerste aanleg is ten onrechte ervan uitgegaan dat de marketingovereenkomsten en de prestatiepremieregelingen dezelfde gevolgen hadden, aangezien elke aanmoedingsregeling andere voorwaarden hanteerde en gedurende verschillende perioden werd toegepast en ten minste een regeling (de prestatiepremieregeling) in geen enkel opzicht een uitsluitingseffect kon hebben; (ii) het Gerecht van eerste aanleg heeft nagelaten „alle omstandigheden” te onderzoeken om te beoordelen hoe de concurrenten van BA door haar provisieregelingen werden beïnvloed.

               E.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 82, tweede alinea, sub c, EG verkeerd toegepast met betrekking tot het discriminerende effect van de provisieregelingen van BA.
               Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 82, tweede alinea, sub c, EG verkeerd toegepast door te oordelen dat de provisieregelingen van BA een discriminatie tussen reisagenten in het leven riepen. Artikel 82, tweede alinea, sub c, EG eist niet dat aan alle klanten dezelfde prijzen en voorwaarden worden aangeboden. Verschillen zijn slechts verboden wanneer: (i) de vergeleken prestaties gelijkwaardig zijn; (ii) de op deze prestaties toegepaste voorwaarden ongelijk zijn en (iii) de ene handelspartner als gevolg van deze verschillen een concurrentieel nadeel ondervindt in vergelijking met een andere handelspartner. In plaats van artikel 82, tweede alinea, sub c, EG naar de letter toe te passen, heeft het Gerecht van eerste aanleg gewoon aangenomen dat het feit alleen dat voor twee reisagenten een verschillend provisietarief gold, „uiteraard” een wezenlijke invloed had op hun onderling concurrentievermogen.

      (1)  PB C 20 van 22.01.2000, blz. 21.


title: Zaak F-47/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2006 — Aimi e.a./Commissie (Ambtenaren — Bevordering — Carrièreverloop — Statuut in op 1 mei 2004 geldende versie — Overgang naar nieuwe loopbaanstructuur — Handeling van algemene strekking — Gelijke behandeling — Procesbelang)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2006 — Aimi e.a./Commissie
   (Zaak F-47/06) (1)

   (Ambtenaren - Bevordering - Carrièreverloop - Statuut in op 1 mei 2004 geldende versie - Overgang naar nieuwe loopbaanstructuur - Handeling van algemene strekking - Gelijke behandeling - Procesbelang)
   (2006/C 331/109)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Nicola Aimi (Evere, België) en anderen (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de individuele besluiten houdende afwijzing van de door verzoekers ingediende verzoeken strekkende tot vaststelling, door het TABG, van overgangsmaatregelen teneinde in het kader van de bevorderingsronde 2005 en volgende de gelijke behandeling en hun verkregen rechten te waarborgen.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak T-373/00: Beroep, op 12 december 2000 ingesteld door C. S. Tralli tegen Europese Centrale Bamk

text:
24.2.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 61/19
 Beroep, op 12 december 2000 ingesteld door C. S. Tralli                Middelen en voornaamste argumenten
                tegen Europese Centrale Bamk
                                                                        Verzoeker is in dienst van de Europese Centrale Bank. Hij
                                                                        vordert, dat de beëindiging van zijn dienstbetrekking nietig
                         (Zaak T-373/00)                                wordt verklaard en dat wordt vastgesteld dat zijn arbeidsover-
                                                                        eenkomst niet is beëindigd en voortbestaat. In dat verband
                                                                        komt verzoeker op tegen een eenzijdig besluit van de ECB tot
                          (2001/C 61/36)                                verlenging van de aanvankelijk overeengekomen proeftijd
                                                                        van drie maanden. Op basis van zijn persoonlijkheidsrecht
                                                                        verzoekt hij te kunnen blijven werken onder de in zijn
                                                                        overeenkomst bepaalde voorwaarden. Voorts wenst hij, dat de
                         (Procestaal: Duits)                            ECB wordt veroordeeld, hem de bij overeenkomst vastgestelde
                                                                        bezoldiging ook na 31 december 2000 te blijven betalen, en
                                                                        beroept hij zich in dit verband op het schuldeisersverzuim van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               de ECB.
schappen is op 12 december 2000 beroep ingesteld tegen
Europese Centrale Bank door C. S. Tralli, wonende te Nidderau
(Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
S. Mittländer, advocaten te Frankfurt am Main (Duitsland).
Verzoeker vordert:
                                                                        Beroep, op 11 december 2000 ingesteld door Verband der
                                                                        freien Rohrwerke e.V., Eisen- und Metallwerke Ferndorf
1.   de opzegging van zijn dienstbetrekking per 31 december             GmbH en Rudolf Flender GmbH & Co. KG tegen de
     2000 nietig te verklaren.                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen
2.   de verlenging van de proeftijd nietig te verklaren.                                        (Zaak T-374/00)
3.   vast te stellen dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen                                  (2001/C 61/37)
     door de opzegging niet is beëindigd.
                                                                                (Procestaal: Duits)
4.   vast te stellen dat de eenzijdige verlenging van de proeftijd
     ongeldig is.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 december 2000 beroep ingesteld tegen de
5.   te verklaren dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Verband
     niet is beëindigd en ook na 31 december 2000 voortbe-              der freien Rohrwerke e.V., gevestigd te Düsseldorf (Duitsland),
     staat.                                                             Eisen- und Metallwerke Ferndorf GmbH, gevestigd te Kreuztal-
                                                                        Ferndorf (Duitsland), en Rudolf Flender GmbH & Co. KG,
                                                                        gevestigd te Siegen (Duitsland), vertegenwoordigd door
6.   de ECB te veroordelen om verzoeker ook na 31 december              H. Hellmann, advocaat te Keulen (Duitsland).
     2000 als bewaker (Security Guard) onder de overeengeko-
     men arbeidsvoorwaarden te blijven tewerkstellen.
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
7.   de ECB te veroordelen aan verzoeker ook na 31 december             —     de beschikkingen van de Commissie van 5 september en
     2000 het basissalaris van 32 304 euro per jaar, alsmede                  14 september 2000 in de fusiecontrolezaak nr. COMP/M.
     de in de Conditions of Employment van de ECB vastgestel-                 2045 en COMP/EGKS 1336, Salzgitter/Mannesmannröh-
     de toelagen en andere vormen van vergoeding te blijven                   ren-Werke, nietig te verklaren;
     betalen.
                                                                        —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoeker vordert, subsidiair, het Gerecht verder te verklaren,
dat de arbeidsovereenkomst met de daaruit voortvloeiende                Middelen en voornaamste argumenten
rechtsgevolgen tenminste voortbestaat tot de afloop van
de termijn die bij de ECB geldt voor de beëindiging van                 Eerste verzoekster is een vereniging die de belangen verdedigt
arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd.                             van verschillende kleine en middelgrote ondernemingen die in
                                                                        Duitsland gelaste stalen buizen uit warmgewalst breedband of
                                                                        kwartoplaat vervaardigen. De andere verzoeksters zijn leden
Ten slotte vordert hij verwijzing van de ECB in de kosten.              van eerste verzoekster.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-22/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 93/104/EG — Arbeidsvoorwaarden — Organisatie van arbeidstijd — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/16

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-22/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 93/104/EG - Arbeidsvoorwaarden - Organisatie van arbeidstijd - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 36/30)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-22/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 25 januari 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en N. Yerrell) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: M. Wimmer), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, S. von Bahr en A. Borg Barthet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 17 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in een kermisonderneming tewerkgestelde personen uit te sluiten van de toepassing van de nationale maatregelen ter uitvoering van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, heeft het Koninkrijk België niet voldaan aan de krachtens de artikelen 1, lid 3, en 17 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-206/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Georg Köck/Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb (Consumentenbescherming — Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op interne markt — Regeling van lidstaat die voorziet in voorafgaande goedkeuring voor aankondiging van uitverkoop)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Georg Köck/Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb
   (Zaak C-206/11) (1)

   (Consumentenbescherming - Oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op interne markt - Regeling van lidstaat die voorziet in voorafgaande goedkeuring voor aankondiging van uitverkoop)
   2013/C 63/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georg Köck

      Verwerende partij: Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Gerichtshof — Uitlegging van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22), in het bijzonder de artikelen 3, lid 1, en 5, lid 5, ervan — Regeling van een lidstaat op basis waarvan een voorafgaande toestemming is vereist voor de aankondiging van een uitverkoop

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat een nationale rechterlijke instantie de staking beveelt van een handelspraktijk die niet onder bijlage I bij de richtlijn valt, op de enkele grond dat die handelspraktijk niet vooraf door het bevoegde bestuur is goedgekeurd, zonder evenwel zelf aan de hand van de criteria van de artikelen 5 tot en met 9 van die richtlijn te beoordelen of de betrokken praktijk oneerlijk is.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Zaak F-1/13: Beroep ingesteld op 3 januari 2013 — ZZ/Europol

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/33

         Beroep ingesteld op 3 januari 2013 — ZZ/Europol
   (Zaak F-1/13)
   2013/C 79/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van Europol om verzoeksters overeenkomst niet voor onbepaalde tijd te verlengen en veroordeling van Europol tot betaling van het verschil tussen de bezoldiging die zij bij Europol had kunnen blijven ontvangen en elke andere vergoeding die zij daadwerkelijk heeft ontvangen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 29 februari 2012 waarbij zij verzoekster heeft meegedeeld dat zij haar op 31 mei 2012 aflopende overeenkomst voor bepaalde tijd niet zou verlengen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoekster van het verschil tussen het bedrag van de bezoldiging waarop zij aanspraak had kunnen maken indien zij bij haar in dienst was gebleven en het bedrag van de bezoldiging, honoraria, werkloosheidsuitkeringen of elke andere vervangende vergoeding die zij sinds 1 juni 2012 in plaats van haar bezoldiging als tijdelijk functionaris daadwerkelijk heeft ontvangen;

               —

               verwijzing van Europol in alle kosten.


title: Zaak T-392/03: Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Regione Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 35/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                        7.2.2004
Beroep, op 27 november 2003 ingesteld door Deutsche                  De Commissie heeft in haar besluit niet in aanmerking
Post AG en DHL International NV/SA tegen Commissie                   genomen dat De Post, ondanks de opheffing van de voorzie-
             van de Europese Gemeenschappen                          ning voor de op haar rustende pensioenlast voor de post-
                                                                     beambten uit de jaren 1972 tot 1992, voorts de bedrijfsgron-
                                                                     den die haar aanvankelijk als compensatie voor de vorming
                        (Zaak T-388/03)
                                                                     van de voorziening waren overgedragen, zonder tegenprestatie
                                                                     heeft mogen behouden.
                          (2004/C 35/22)
                                                                     De Commissie heeft de wettelijk voorziene mogelijkheid
                         (Procestaal: Duits)                         om voor bepaalde kredieten een beroep te doen op de
                                                                     staatswaarborg, ten onrechte niet als een steunmaatregel
                                                                     beschouwd, zolang De Post geen gebruik heeft gemaakt van
                                                                     die mogelijkheid.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 november 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche               Het bestreden besluit is derhalve onrechtmatig omdat de
Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), en DHL International         Commissie bij de vereffening van de aan De Post toegekende
NV/SA, gevestigd te Diegem (België), vertegenwoordigd door           financiële voordelen met de netto extra kosten van de universe-
J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten.                                 le postdienst geen rekening heeft gehouden met de genoemde
                                                                     maatregelen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                     De Commissie heeft de netto extra kosten voor het verrichten
—     het besluit van de Europese Commissie van 23 juli 2003         van diensten van algemeen economisch belang en de daarbij
      (steunmaatregel N 763/02) nietig te verklaren, en              horende compensaties forfaitair verrekend, zonder na te gaan
                                                                     of de compensatie ook precies overeenstemt met de periode
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                        waarin de betwiste netto extra kosten zijn ontstaan.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters komen op tegen het besluit van de Commissie
                                                                     Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Regione
om in de procedure krachtens artikel 88, lid 3, geen bezwaar
                                                                     Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeen-
te maken, wat de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke
                                                                                schappen
markt betreft, tegen een kapitaalinbreng ten belope van
297,5 miljoen euro ten gunste van het Belgische postbedrijf
De Post, de vrijstelling van vennootschapsbelasting en van                                    (Zaak T-392/03)
grondbelasting op de voor de opdracht van openbare dienst
gebruikte terreinen, de mogelijkheid voor De Post om een                                       (2004/C 35/23)
beroep te doen op de staatswaarborg voor door haar aangegane
leningen, de overboeking van een voorziening voor de pensioe-
nen, een aan De Post verleende overcompensatie voor diensten                                 (Procestaal: Italiaans)
van algemeen belang en twee niet bij de Commissie aangemel-
de kapitaalverhogingen ten belope van 62 miljoen euro in
totaal.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 4 december 2003 beroep ingesteld tegen
Volgens verzoeksters is het bestreden besluit in strijd met de       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regione
artikelen 87, lid 1, en 253 EG.                                      Siciliana, vertegenwoordigd door Giacomo Aiello, avvocato
                                                                     dello Stato.
De Commissie heeft de vrijstelling van vennootschapsbelasting
van De Post enkel niet als staatssteun aangemerkt omdat De           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Post tussen de jaren 1992 en 2002 nettoverliezen heeft
geboekt en aldus ook zonder de belastingvrijstelling geen            —     nietig te verklaren nota BUDG/C5/ME/jlsD(2003)358046
vennootschapsbelasting had moeten betalen. Daardoor heeft                  van 6 oktober 2003 van de Commissie van de Europese
de Commissie geen rekening gehouden met de omstandigheid                   Gemeenschappen inzake de modaliteiten van terugvorde-
dat de belastingvrijstelling als abstracte regeling de Post                ring van de bijdrage van het Europees Fonds voor
tegenover andere ondernemingen automatisch althans een                     Regionale Ontwikkeling (EFRO), „Gibbesi-dam”, die bij
financieel voordeel zou verschaffen wanneer deze belastbare                beschikking C(2002) 4905 van de Commissie van 11 de-
winsten boekt en aldus de aangifteverplichting zou kunnen                  cember 2002 is ingetrokken, alsmede de Commissie te
omzeilen.                                                                  verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 7.2.2004                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 35/15
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 12 december 2003 ingesteld door Jean-Pierre
                                                                          Castets tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Regione Siciliana is bij het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen opgekomen tegen nota BUDG/C5/
ME/jlsD(2003)358046 van 6 oktober 2003 van de Commissie                                            (Zaak T-398/03)
van de Europese Gemeenschappen inzake de modaliteiten van
terugvordering van de bijdrage van het Europees Fonds
voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), „Gibbesi-dam”, die bij                                          (2004/C 35/24)
beschikking C(2002) 4905 van de Commissie van 11 decem-
ber 2002 is ingetrokken, alsmede tegen de daaraan voorafgaan-
de en daarop volgende handelingen (1).                                                             (Procestaal: Frans)
Tot staving van het beroep stelt Regione Siciliana:
1.    schending en/of verkeerde toepassing van de artikelen 73            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      en 186 van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van                schappen is op 12 december 2003 beroep ingesteld tegen
      25 juni 2002 (2) en van artikel 83 van uitvoeringsveror-            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jean-
      dening nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 decem-                 Pierre Castets, wonende te Saint Victor Des Oules (Frankrijk),
      ber 2002 (3), voorzover bij de bestreden nota de ingetrok-          vertegenwoordigd door Grégory Crétin, advocaat.
      ken communautaire bijdrage wordt teruggevorderd, Re-
      gione Siciliana de verrekening met haar andere schuldvor-
      deringen op de Commissie wordt geweigerd, en over de                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      terug te betalen bedragen moratoire interessen worden
      gevorderd;                                                          —     nietig te verklaren het besluit van 4 september 2003 van
                                                                                het TABG houdende afwijzing van de door verzoeker op
2.    schending en verkeerde toepassing van artikel 24 van                      16 juni 2003 ingediende klacht R/311/03;
      verordening nr. 4253/88 van de Raad van 19 december
      1988, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2082/93 van
      de Raad van 20 juli 1993 (4), voorzover volgens de                  —     het bureau beheer en afwikkeling individuele rechten van
      bestreden nota het beginsel van verrekening niet zonder                   de Europese Commissie te gelasten, het aan verzoeker
      meer op de onderhavige zaak van toepassing kan worden                     verschuldigde invaliditeitspensioen opnieuw te bere-
      verklaard;                                                                kenen, en wel op basis van het ouderdomspensioen dat
                                                                                hem op de leeftijd van 65 jaar zou zijn uitgekeerd indien
3.    misbruik van bevoegdheid wegens tegenstrijdigheid tus-                    hij tot die leeftijd in dienst zou zijn gebleven, een en
      sen verschillende handelingen en schending van het                        ander met terugwerkende kracht tot 1 mei 2003;
      vertrouwensbeginsel, daar de Commissie handelt in strijd
      met haar eigen eerdere beslissingen, ook jegens Regione             —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
      Siciliana, betreffende de mogelijkheid van verrekening
      van andere financiële verplichtingen met die van de
      onderhavige zaak.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
(1) Beschikking reeds betwist in zaak T-60/03, Regione Siciliana/
    Commissie (PB C 101, van 26.4.2003, blz. 50).
(2) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van
    25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
                                                                          Verzoeker is per 1 mei 2003 een invaliditeitspensioen toege-
    op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB           kend.
    L 248, van 16.9.2002, blz. 1).
(3) Verordening (EG Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van
    23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften        Volgens verzoeker heeft de Commissie bij de berekening van
    van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van           zijn invaliditeitspensioen artikel 78 van het Statuut kennelijk
    25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing
    op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB
                                                                          onjuist uitgelegd door als bedrag van het invaliditeitspensioen
    L 357, van 31.12.2002, blz. 1).                                       uit te gaan van het ouderdomspensioen waarop hij recht zou
(4) Verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993            hebben gehad op de leeftijd van 65 jaar indien hij tot die
    houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4253/88 tot              datum in dienst was gebleven en als basisbezoldiging de
    vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG)          bezoldiging die hij zou hebben ontvangen indien hij nog in
    nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsver-    dienst was. Volgens verzoeker moet het invaliditeitspensioen
    lening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die     daarentegen worden berekend op basis van het oudersdoms-
    bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en        pensioen dat hij zou hebben ontvangen indien hij tot de
    de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB          leeftijd van 65 jaar in dienst was gebleven.
    L 193, van 31.7.1993, blz. 20).


title: Zaak C-60/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrchní soud v Praze — Tsjechië) — Procedure betreffende de tenuitvoerlegging van een geldelijke sanctie opgelegd aan Marián Baláž (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2005/214/JBZ — Toepassing van beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties — „Met name in strafzaken bevoegde rechter” — „Unabhängige Verwaltungssenat” in Oostenrijks recht — Aard en omvang van toetsing door rechter van tenuitvoerleggingsstaat)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrchní soud v Praze — Tsjechië) — Procedure betreffende de tenuitvoerlegging van een geldelijke sanctie opgelegd aan Marián Baláž
   (Zaak C-60/12) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2005/214/JBZ - Toepassing van beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties - „Met name in strafzaken bevoegde rechter” - „Unabhängige Verwaltungssenat” in Oostenrijks recht - Aard en omvang van toetsing door rechter van tenuitvoerleggingsstaat)
   2014/C 9/07
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Vrchní soud v Praze

      Partij in het hoofdgeding

   Marián Baláž

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vrchní soud v Praze — Uitlegging van artikel 1, sub a-iii, van kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties (PB L 76, blz. 16) — „Begrip een met name in strafzaken bevoegde rechter” — „Unabhängige Verwaltungssenat” in Oostenrijks recht — Begrip „de gelegenheid de zaak te doen behandelen” door een rechterlijke instantie in de zin van artikel 1, sub a, iii, van het kaderbesluit — Draagwijdte

      Dictum

               1)

               Het begrip „met name in strafzaken bevoegde rechter”, zoals bedoeld in artikel 1, sub a-iii, van kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, is een autonoom Unierechtelijk begrip en moet aldus worden uitgelegd dat onder dit begrip elke rechterlijke instantie valt die een procedure toepast die aan de wezenlijke kenmerken van een strafrechtelijke procedure voldoet. De Unabhängige Verwaltungssenat in den Ländern (Oostenrijk) voldoet aan deze criteria en moet derhalve als een „met name in strafzaken bevoegde rechter” worden beschouwd.

               2)

               Artikel 1, sub a-iii, van kaderbesluit 2005/214, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat een justitiabele de gelegenheid heeft gehad om zijn zaak te doen behandelen door een met name in strafzaken bevoegde rechter wanneer hij, alvorens beroep te kunnen instellen, een precontentieuze bestuurlijke procedure moet volgen. Een dergelijke rechter moet beschikken over volle rechtsmacht om de zaak te onderzoeken, zowel wat betreft de beoordeling in rechte als de beoordeling van de feitelijke omstandigheden.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak F-127/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 10 december 2014 — Turkington/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten — Voorstel voor extra dienstjaren dat niet tijdig is betwist — Geen nieuw en substantieel feit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 10 december 2014 — Turkington/Commissie
   (Zaak F-127/14)
   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten - Voorstel voor extra dienstjaren dat niet tijdig is betwist - Geen nieuw en substantieel feit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 034/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Stephen Turkington (Trier, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om een nieuwe berekening te maken van de extra pensioenrechten die verzoeker in de pensioenregeling van de Unie heeft verworven krachtens de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Turkington zal zijn eigen kosten dragen.


title: Zaak C-323/00 P: Hogere voorziening, op 1 september 2000 ingesteld door DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH tegen het arrest, op 29 juni 2000 in zaak T-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer — uitgebreid)

text:
C 355/6                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.12.2000
Verzoek om advies, door de Commissie van de Europese                 burg bij L. Dupong, advocaat aldaar, van het kantoor Dupong
Gemeenschappen ingediend krachtens artikel 300, lid 6,               & Dupong, rue de la Boucherie 4-6, tegen het arrest, op 29 juni
                           EG-Verdrag                                2000 in zaak T-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft
                                                                     mbH, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                          (Advies 2/00)
                                                                     door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                     Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                        (2000/C 355/10)                              Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
krachtens artikel 300, lid 6, EG-Verdrag een verzoek om advies
ingediend door de Commissie van de Europese Gemeenschap-             1.    het bestreden arrest van het Gerecht van 29 juni 2000 in
pen, vertegenwoordigd door A. Rosas, juridisch hoofdadviseur,              zaak T-234/95 (1) te vernietigen;
G. zur Hausen, juridisch adviseur, en M. Afonso, lid van haar
juridische dienst, als gemachtigden, dat ter griffie van het Hof     2.    de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 96/236/EGKS (2)
is binnengekomen op 27 oktober 2000.                                       van de Commissie van 31 oktober 1995 nietig te
                                                                           verklaren;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoekt het
Hof van Justitie om uitspraak over de twee volgende vragen:          3.    de Commissie in de kosten te verwijzen
1)    Vormen artikel 133 en artikel 174, lid 4, in samenhang
      met de relevante bepalingen van artikel 300 van het EG-        Middelen en voornaamste argumenten
      Verdrag de passende rechtsgrondslag voor het besluit tot
      sluiting door de Europese Gemeenschap van het Protocol         —     Schending van artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag: het Gerecht
      van Cartagena inzake bioveiligheid?                                  heeft ten onrechte geoordeeld, dat de Commissie een
                                                                           ruime beoordelingsvrijheid heeft met betrekking tot de
                                                                           vraag, of de Freie und Hansestadt Hamburg (hierna:
2)    Zo ja, hebben de bevoegdheden die de lidstaten op het
                                                                           „FHH”) en de Hamburgische Landesbank Girozentrale
      gebied van de milieubescheming behouden en die hun
                                                                           (hierna: „HLB”) een economische eenheid vormen. In feite
      deelneming aan het Protocol van Cartagena inzake biovei-
                                                                           is dit een rechtsvraag van gemeenschapsrecht die door de
      ligheid kunnen rechtvaardigen, dan een residueel karakter
                                                                           rechter in volle omvang kan worden getoetst. Het Gerecht
      ten opzichte van de dominante bevoegdheid van de
                                                                           had HLB derhalve niet als referentie-investeerder mogen
      Gemeenschap om met betrekking tot de in dit protocol
                                                                           nemen bij het vergelijken van de investeerders. In de
      behandelde materies internationale verbintenissen aan te
                                                                           plaats van gescheiden verbintenissen van FHH en HLB
      gaan?
                                                                           afzonderlijk in aanmerking te nemen, had voor de
                                                                           toetsing aan de rechtsregels inzake steunmaatregelen
                                                                           het totaal van de verbintenissen van FHH en HLB in
                                                                           aanmerking moeten worden genomen. De omstreden
                                                                           financiële maatregelen hadden dan niet als steun mogen
                                                                           worden aangemerkt, maar komen overeen met wat in
                                                                           een markteconomie gebruikelijk is.
Hogere voorziening, op 1 september 2000 ingesteld door               —     Schending van artikel 88 EGKS-Verdrag: het Gerecht gaat
DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH tegen het arrest,                     eraan voorbij dat de Commissie in het kader van artikel 88
op 29 juni 2000 in zaak T-234/95, DSG Dradenauer                           EGKS-Verdrag slechts beperkte bevoegdheden heeft en
Stahlgesellschaft mbH, ondersteund door Bondsrepubliek                     kent haar de in het EGKS-Verdrag niet voorziene bevoegd-
Duitsland, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         heid toe, de lidstaten rechtstreeks te verplichten een door
schappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                         artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag verboden steun terug te
Groot-Brittannië en Noord-Ierland, gewezen door het                        vorderen. Bij een juiste uitlegging van artikel 88 EGKS-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                     Verdrag in samenhang met artikel 6, lid 4, van de vijfde
               pen (Vijfde kamer — uitgebreid)                             staalsteuncode had het Gerecht moeten aannemen, dat in
                                                                           het kader van dit verdrag de keuze van vorm en
                                                                           modaliteiten van de intrekking van onrechtmatige steun
                       (Zaak C-323/00 P)                                   aan de lidstaten is overgelaten.
                        (2000/C 355/11)                              —     Schending van algemene rechtsbeginselen (schending van
                                                                           de wetten van de logica).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 1 september 2000 hogere voorziening ingesteld door DSG            (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurispr.
Dradenauer Stahlgesellschaft mbH, vertegenwoordigd door              (2) PB 1996, L 78, blz. 31.
U. Theune en M. Luther van het advocatenkantoor Andersen
Luther Rechtsanwaltsgesellschaft mbH, Düsternstraße 1,
D-20355 Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem-


title: Zaken T-537/10 en T-538/10: Arrest van het Gerecht van 29 november 2012 — Adamowski/BHIM — Fagumit (FAGUMIT) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk „Fagumit” en gemeenschapsbeeldmerk „FAGUMIT” — Ouder nationaal beeldmerk „FAGUMIT” — Relatieve nietigheidsgrond — Artikelen 8, lid 3, en 165, lid 4, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/40

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2012 — Adamowski/BHIM — Fagumit (FAGUMIT)
   (Zaken T-537/10 en T-538/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk „Fagumit” en gemeenschapsbeeldmerk „FAGUMIT” - Ouder nationaal beeldmerk „FAGUMIT” - Relatieve nietigheidsgrond - Artikelen 8, lid 3, en 165, lid 4, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 26/77
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: U. Adamowski (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. von Schultz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. (Fagumit) (Wolbrom, Polen) (vertegenwoordigers: M. Krekora, T. Targosz en P. Podrecki, advocaten)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2010 (zaken R 1002/2009-1 en R 1003/2009-1) inzake twee nietigheidsprocedures tussen Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. en Ursula Adamowski

      Dictum

               1)

               De zaken T-537/10 en T-538/10 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Ursula Adamowski draagt haar eigen kosten alsook die welke het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Fabryka Węży Gumowych i Tworzyw Sztucznych Fagumit sp. z o.o. hebben gemaakt in de loop van de procedure voor het Gerecht.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-209/05: Beschikking van de president van het Hof van 29 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/32

         Beschikking van de president van het Hof van 29 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-209/05) (1)

   (2006/C 224/63)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 09.07.2005.


title: Doorhaling van zaak C-410/95

text:
Nr . C 40/ 14          NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 2 . 97
van het pensioen minus de wettelijke verwachtingen ) of                                   Doorhaling van zaak C-290/95 ( )
enkel tot de subrogatie als zodanig ?                                                                  ( 97/C 40/30 )
(M PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .                              De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 oktober 1996
                                                                           de . doorhaling in het register gelast van zaak C-290/95 :
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
                                                                           liaanse Republiek .
Verzoek van het Arbeidshof te Brussel ( Vierde Kamer ) van
11 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het                     (') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 .
aldaar aanhangige geding tussen Europieces SA enerzijds en
W. Sanders en Automotive Industries Holding Company SA
                                  anderzijds
                         ( Zaak C-399/96 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-3 19/95 ( )
                              ( 97/C 40/28 )
                                                                                ( 97/C 40/31 )
Bij arrest van 11 december 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 17 december 1996 , heeft het                       De President van het Hof van Justitie van de Europese
Arbeidshof te Brussel ( Vierde Kamer ) in het aldaar aanhan               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                           1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-319/95 :
gige geding tussen Europieces SA enerzijds en W. Sanders en
Automotive Industries Holding Company SA anderzijds,                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                           land .
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                           (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
vraag :
Is Richtlijn 77/ 187/EEG van de Raad van 14 februari 1977
 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
 Lid-Staten betreffende het behoud van de rechten van de
 werknemers bij overgang van ondernemingen , vestigingen                                   Doorhaling van zaak C-4 10/95 ( )
 of onderdelen daarvan (') van toepassing indien een ven                                               ( 97/C 40/32 )
 nootschap in vereffening haar activa geheel of gedeeltelijk
 overdraagt aan een andere vennootschap , die vervolgens een                De President van het Hof van Justitie van de Europese
 werknemer opdrachten geeft, waarvan de vennootschap in                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 september
 vereffening verklaart dat zij moeten worden uitgevoerd ?                   1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-410/95
                                                                            ( verzoek van het Tribunal de commerce de Nice om een
 (') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977 , blz . 26 .                             prejudiciële beslissing ): SA Société des grands garages
                                                                            méditerranéens, Société Nissan France tegen Société Nice
                                                                            Ouest Automobiles .
                                                                            (') PB nr . C 46 van 17 . 2 . 1996 .
 Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Charleroi van
 21 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het
 strafgeding ingesteld door de Procureur des Konings tegen
                              J. Harpegnies
                           ( Zaak C-400/96 )                                                Doorhaling van zaak C-18/96 ( )
                                                                                ( 97/C 40/33 )
                                ( 97/C 40/29 )
                                                                             De President van het Hof van Justitie van de Europese
  De Correctionele Rechtbank te Charleroi heeft bij beschik
                                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 1996
  king van 21 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-18/96 :
  van Justitie op 17 december 1996 , in het strafgeding
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
  ingesteld door de Procureur des Konings tegen J. Harpeg
                                                                             Koninkrijk België .
  nies, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
  verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 (') PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 .
  vraag :
  Vormt de tussenkomst van België, erin bestaande dat het
  nog steeds een erkenning van de in een andere Lid-Staat in de
  handel gebrachte fytofarmaceutische produkten door haar
  instanties eist, een inbreuk op de voorschriften betreffende                             Doorhaling van zaak C-l 34/96 ( )
  het vrije verkeer van goederen in de Gemeenschap , zoals                                                ( 97/C 40/34 )
  omschreven in artikel 30 van het EG-Verdrag ?
                                                                              De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 oktober 1996


title: Zaak T-372/11: Beroep ingesteld op 15 juli 2011 — Basic/BHIM — Repsol YPF (basic)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/54

         Beroep ingesteld op 15 juli 2011 — Basic/BHIM — Repsol YPF (basic)
   (Zaak T-372/11)
   2011/C 269/120
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Basic Aktiengesellschaft Lebensmittelhandel (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Altenburg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Repsol YPF, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 31 maart 2011 in zaak R 1440/2010-1 vernietigen;

               —

               het beroep in zaak R 1440/2010-1 met betrekking tot de beslissing op oppositie nr. B 1384694 verwerpen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „basic”, in het geel, het blauw en het rood, voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 5, 16, 18, 21, 25, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 39, 43, 44 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6752811

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5648159 van het beeldmerk „BASIC” voor diensten van de klassen 35, 37 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betrokken diensten van klasse 35 en voor alle betrokken diensten van klasse 39. Afwijzing van de oppositie voor de overige diensten van klasse 35.

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling voor zover daarbij de oppositie werd afgewezen voor een deel van de diensten van klasse 35. Afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor die diensten en verwerping van het beroep voor de overige diensten van klasse 35

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van het aangevraagde merk en het oppositiemerk bestaat.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-87/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/17/EG — Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-87/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/17/EG - Sanering en liquidatie van verzekeringsondernemingen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 19/14)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-87/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 23 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa en P. Léouffre) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak T-516/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2009 in zaak F-122/07, Marcuccio/Commissie

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/40

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2009 in zaak F-122/07, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-516/09 P)
   2010/C 51/75
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in elk geval, de bestreden beschikking volledig vernietigen;

               —

               verklaren dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig ontvankelijk was;

               —

               primair, de in het verzoekschrift in eerste aanleg geformuleerde vordering van rekwirant volledig toewijzen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van alle kosten van de procedures die reeds hebben plaatsgevonden en die van de onderhavige procedure;

               —

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe uitspraak ten gronde terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 oktober 2009 in zaak F-122/07. Bij die beschikking is een beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing door de verwerende partij van rekwirants verzoek om een onderzoek in te stellen naar bepaalde gebeurtenissen waarmee hij in 2001 en 2003 zou zijn geconfronteerd alsmede veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de schade die hij daardoor zou hebben geleden, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.
   Tot staving van zijn vorderingen beroept rekwirant zich op verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten in de bestreden beschikking alsmede een onjuiste uitlegging en toepassing van de verplichting om besluiten te motiveren.


title: Zaak C-277/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Schotland), Edinburgh (Verenigd Koninkrijk)) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/RBS Deutschland Holdings GmbH (Zesde btw-richtlijn — Recht op aftrek — Aankoop van voertuigen en gebruik voor leasingactiviteiten — Verschillen tussen belastingstelsels van twee lidstaten — Verbod van misbruik)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Schotland), Edinburgh (Verenigd Koninkrijk)) — The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/RBS Deutschland Holdings GmbH
   (Zaak C-277/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Recht op aftrek - Aankoop van voertuigen en gebruik voor leasingactiviteiten - Verschillen tussen belastingstelsels van twee lidstaten - Verbod van misbruik)
   2011/C 63/10
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Session (Schotland), Edinburgh

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partij: RBS Deutschland Holdings GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Session (Scotland), Edinburgh — Uitlegging van artikel 17, lid 3, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Handelingen verricht met de uitsluitende bedoeling een belastingvoordeel te verkrijgen — Dienst bestaande in de leasing van auto’s in het Verenigd Koninkrijk door de Duitse dochteronderneming van een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde bank

      Dictum

               1)

               In omstandigheden als die in het hoofdgeding, moet artikel 17, lid 3, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, aldus worden uitgelegd dat een lidstaat een belastingplichtige de aftrek van de voorbelasting over de in deze lidstaat gedane aankoop van goederen niet kan weigeren wanneer deze goederen voor leasingactiviteiten in een andere lidstaat worden gebruikt, alleen omdat in laatstgenoemde lidstaat geen belasting over de toegevoegde waarde over de handelingen in een later stadium is betaald.

               2)

               In omstandigheden als die in het hoofdgeding, waarin een in een lidstaat gevestigde vennootschap ervoor kiest om via haar in een andere lidstaat gevestigde dochteronderneming goederen te leasen aan een in eerstgenoemde lidstaat gevestigde derde vennootschap teneinde te vermijden dat over de vergoedingen voor deze handelingen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is daar deze handelingen in eerstgenoemde lidstaat als in laatstgenoemde lidstaat verrichte leasingdiensten en in laatstgenoemde lidstaat als in eerstgenoemde lidstaat verrichte leveringen van goederen worden aangemerkt, staat het beginsel van verbod van misbruik niet in de weg aan het in artikel 17, lid 3, sub a, van richtlijn 77/388 erkende recht van aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-410/05: Beroep, op  21 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/20

         Beroep, op 21 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-410/05)
   (2006/C 36/40)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 november 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Zavvos en G. Braun, leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2001/97/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wĳziging van richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 juni 2003 verstreken.

      (1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 76.