title: Zaak F-88/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 april 2013 — BX/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09 — Niet-plaatsing op reservelijst)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/84

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 april 2013 — BX/Commissie
   (Zaak F-88/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09 - Niet-plaatsing op reservelijst)
   2013/C 225/194
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BX (Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09- RO-Administrateur (AD 5)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BX draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011, blz. 45.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 april 1996 in zaak T-23/96 R: E. De Persio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
Nr . C 210/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
nr. L 90, blz. 13 ), heeft de President van het Gerecht ( Eerste               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Kamer) — uitgebreid ) op 27 maart 1996 een beschikking                                 VAN EERSTE AANLEG
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                van 17 april 1996
                                                                     in zaak T-3/93 ( 92 ): Société anonyme à participation
1 . De naam van J. F. van Rooy wordt geschrapt van de lijst          ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie
     van verzoekers in zaak T-533/93 .
                                                                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Elke partij zal de eigen kosten dragen.                                     (Mededinging — Begroting van kosten)
                                                                                ( 96/C 210/41 )
C ) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-3/93 ( 92 ), Société anonyme à participation
                                                                     ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te
                                                                     Parijs, vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                   VAN EERSTE AANLEG                                 kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen
                       van 17 april 1996                             Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                     den: F. E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund
in zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie              Ierland (gemachtigden : J.D. Colahan en C. Vajda ), domicilie
             van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                    gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het
            (Mededinging — Begroting van kosten)                     Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14, en British
                          ( 96/C 210/40 )                            Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk ),
                                                                     vertegenwoordigd door M. R. Fowler, QC, van de balie van
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Engeland en Wales en W. Allan en J.E. Flynn, solicitors,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 , betreffende de begroting
In zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               van de kosten die verzoekster aan interveniënte British
ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te                Airways plc moet vergoeden ingevolge het arrest van het
Parijs , vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te             Gerecht van 24 maart 1994, Air France/Commissie, T-3/93
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 ( jurisprudentie 1994, blz . 11-121 ), heeft het Gerecht ( Derde
kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen                     Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                President; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
den : F.E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund             Cooke , rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord              beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Ierland, ( gemachtigden: J. D. Colahan en C. Vajda ), domi
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het            Het totale bedrag van de kosten die verzoekster aan
Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14 , TAT SA,                interveniënte British Airways plc moet vergoeden, wordt
gevestigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.           bepaald op 40 000 £ sterling.
Winckler, advocaat te Parijs, en R. Subiotto, solicitor,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van              0 ) PB nr. C 45 van 17 . 2 . 1993 .
Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 , en
British Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd
Koninkrijk ), vertegenwoordigd door W. Allan en J. E. Flynn,
solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
Goethe 11 , betreffende een verzoek tot begroting van de
                                                                           VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
door verzoekster aan interveniënte British Airways plc te
vergoeden kosten naar aanleiding van het arrest van het                                    van 22 april 1996
Gerecht van 19 mei 1994 in zaak T-2/93 , Air France,                 in zaak T-23/96 R: E. De Persio tegen Commissie van de
( jurisprudentie 1994 , blz . 11-323 ), heeft het Gerecht ( Derde                     Europese Gemeenschappen
Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
                                                                                ( 96/C 210/42 )
kamerpresident; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                  (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T-23/96 R, E. De Persio, ambtenaar van de Europese
Het totale bedrag van de door verzoekster aan interveniënte          Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Petroni en F.
British Airways plc te vergoeden kosten wordt bepaald op             Giampietro, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb
29 000 £ sterling.                                                   bende te Luxemburg ten kantore van G. Bouneau, advocaat
                                                                     aldaar, Avenue du Bois 15 , tegen Commissie van de
(') PB nr . C 45 van 17. 2 . 1993 .                                  Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ),
                                                                     betreffende, ten eerste, een verzoek om opschorting van de
                                                                     tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
 ---pagebreak--- 20 . 7. 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 210/ 17
22 december 1995 waarbij verzoekster naar de Vertaal               Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, gevestigd te Culem
dienst van deze Instelling is overgeplaatst en, ten tweede, een     borg ( Nederland ), vertegenwoordigd door M. van Empel,
verzoek om onmiddellijk hertewerkstelling in haar ambt bij          advocaat te Amsterdam, en T. Janssens, advocaat te Brussel,
het Publikatiebureau van de Europese Gemeenschappen,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
heeft de President van het Gerecht op 22 april 1996 een             M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , tegen Com
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:             missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : W.
                                                                    Wils ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
1 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe             tenuitvoerlegging van Beschikking 95/55 1/EG van de Com
     zen .
                                                                    missie van 29 november 1995 inzake een procedure op
                                                                    grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( IV/34.179,
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              34.202, 34.216 — Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
                                                                    drijf en de Federatie van Nederlandse Kraanverhuurbedrij
                                                                    ven ) ( PB nr. L 312 , blz . 79 ), alsmede een verzoek om toegang
                                                                    tot het dossier in deze procedure, heeft de President van het
                                                                    Gerecht op 4 juni 1996 een beschikking gegeven waarvan
                                                                    het dictum luidt als volgt:
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                        van 3 juni 1996
                                                                    2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
in zaak T-41 /96 R, Bayer AG tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                         ( 96/C 210/43 )
                       (Procestaai: Duits)
                                                                    Beroep, op 13 mei 1996 ingesteld door Kish Glass Company
In zaak T-41 /96 R, Bayer AG, gevestigd te Leverkusen               Limited tegen Commissie van de Europese Gemeen
( Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat                                         schappen
te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
May, advocaat aldaar, Grand-rue 31 , tegen Commissie van                                      ( Zaak T-65/96 )
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: W. Wils en                                            96/C 210/45 )
K. Wiedner ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van artikel 2 van de beschikking van de
Commissie van 10 januari 1996 inzake een procedure op                                       (Procestaai: Engels)
grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( IV/34.279/F3 —
Adalat ), heeft de President van het Gerecht op 3 juni 1996         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                schappen is op 13 mei 1996 beroep ingesteld tegen
volgt:                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kish
                                                                    Glass Company Limited, vertegenwoordigd door M. Byrne,
1 . De tenuitvoerlegging van artikel 2, van de beschikking          solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     wordt opgeschort.                                              Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias
                                                                    Hardt 8-10 .
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    — de beschikking van de Commissie van 21 februari 1996
                                                                        in zaak IV/34.193 — Kish Glass nietig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 4 juni 1996                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T- 1 8/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
drijf en Federatie van Nederlandse Kraanverhuurbedrijven            Verzoekster, een Ierse vennootschap met beperkte aanspra
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  kelijkheid, levert glas aan groot- en kleinhandelaren . Zij
                         ( 96/C 210/44                              komt op tegen de weigering van de Commissie om te
                                                                    handelen op verzoeksters klacht over het door haar leve
                                                                    rancier gemaakte misbruik van een machtspositie . Het
                    (Procestaai: Nederlands)
                                                                    misbruik bestond in het toepassen ten opzichte van andere
                                                                    handelspartners dan verzoekster van ongelijke voorwaar
In zaak T-l 8/96 R, Stichting Certificatie Kraanverhuurbe          den bij gelijkwaardige prestaties en in het beperken van de
drijf, gevestigd te Culemborg (Nederland ), en Federatie van        leveranties van vlakglas aan verzoekster in 1987.


title: Zaak T-336/15: Beroep ingesteld op 25 juni 2015 — Windrush Aka/BHIM — Dammers (The Specials)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/77

         Beroep ingesteld op 25 juni 2015 — Windrush Aka/BHIM — Dammers (The Specials)
   (Zaak T-336/15)
   (2015/C 294/92)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Windrush Aka LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister en S. Britton, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jerry Dammers (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „The Specials” — gemeenschapsmerk nr. 3 725 082

      Procedure voor het BHIM: vervalprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2015 in zaak R 1412/2014-1

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten alsook in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 15, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 8 september 1998 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-332/98)

text:
C 327/14              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.10.98
     stoffen van lijst II te onderwerpen, de krachtens het            def.) (1) nietig te verklaren, voorzover zij de toepassing
     Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-           van artikel 90, lid 2, van het EG-Verdrag heeft afgewe-
     men;                                                             zen;
Ð Ierland in de kosten te verwijzen.                              Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  De bestreden beschikking is vastgesteld in antwoord op
Volgens artikel 4 van Richtlijn 80/68/EEG verbieden de            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 septem-
lidstaten elke directe lozing van stoffen vermeld in lijst I      ber 1995 in zaak T-49/93, SocieÂteÂ internationale de diffu-
van de bijlage bij de richtlijn, en volgens artikel 5 van de      sion et d'eÂdition (SIDE) tegen Commissie van de Europese
richtlijn onderwerpen zij elke directe lozing van stoffen         Gemeenschappen (Jurisprudentie II-2501).
vermeld in lijst II van die bijlage aan een voorafgaand
onderzoek.
                                                                  Volgens artikel 1 van de bestreden beschikking is de aan
                                                                  het Centre d'exportation du livre francËais (CELF) ver-
De huidige Ierse wettelijke regeling verbiedt directe lozin-      leende steun voor de uitvoering van kleine bestellingen van
gen door sanitaire autoriteiten van stoffen van lijst I in het    Franse boeken een steunmaatregel in de zin van artikel 92,
grondwater niet, en het algemene stelsel van vergunningen,        lid 1, van het EG-Verdrag, maar is zij verenigbaar met de
ingevoerd voor fabrieks- en rioolwater, is niet van toepas-       gemeenschappelijke markt, omdat zij voldoet aan de voor-
sing op lozingen uit een riool, en op fabriekswater dat,          waarden voor toepassing van de uitzondering van
anders dan uit een riool, door een sanitaire autoriteit           artikel 92, lid 3, onder d), van genoemd verdrag. Uit dat
wordt geloosd in het kader van zijn bevoegdheden en               artikel van de bestreden beschikking blijkt ook, dat aange-
taken.                                                            zien de Franse regering heeft verzuimd die steunmaatregel
                                                                  bij de Commissie aan te melden alvorens hem tot uitvoe-
                                                                  ring te brengen, de steun op onwettige wijze is toegekend.
(1) PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43.
                                                                  Uit de considerans van de bestreden beschikking blijkt, dat
                                                                  de Commissie overeenkomstig de rechtspraak (arrest van
                                                                  15 maart 1994, C-387/92, Banco Exterior de EspanÄa,
                                                                  Jurisprudentie blz. I-877, punt 21) van mening was, dat
                                                                  aangezien de steunmaatregel verenigbaar was met de
Beroep, op 8 september 1998 ingesteld door Franse Repu-           gemeenschappelijke markt, zij niet behoefde te onderzoe-
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen             ken of hij op grond van artikel 92, lid 2, van het Verdrag
                                                                  aan het verbod van artikel 92 kon onttrokken blijven. Uit
                       (Zaak C-332/98)                            de considerans van de beschikking blijkt voorts, dat de
                                                                  Commissie in ieder geval van mening was, dat de Franse
                         (98/C 327/22)
                                                                  regering niet had bewezen dat het CELF met het beheer
                                                                  van diensten van algemeen economisch belang was belast,
                                                                  daar geen enkele wet of administratieve handeling naar
                                                                  het CELF zou verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 8 september 1998 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur         De Franse regering is van mening dat de Commissie, door
internationaal economisch recht en Gemeenschapsrecht bij          niet te onderzoeken of de betrokken steunmaatregel onder
het Ministerie van Buitenlandse zaken, en F. Million,             artikel 90, lid 2, van het Verdrag valt, een rechtsdwaling
chargeÂ de mission bij dat ministerie, als gemachtigden,          begaat. Voormelde rechtspraak betreft immers enkel
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse                ¹bestaandeº steunmaatregelen. Voor nieuwe steun, zoals
ambassade, boulevard Joseph II 8 B.                               de onderhavige, is een dergelijk onderzoek noodzakelijk,
                                                                  aangezien hij niet is aangemeld en dus zou kunnen worden
                                                                  teruggevorderd.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                  De Franse regering is bovendien van mening, dat de
                                                                  betrokken steun wel degelijk onder artikel 90, lid 2, van
Ð de beschikking van de Commissie van de Europese                 het Verdrag valt. Voor de toepassing van die bepaling is
     Gemeenschappen van 10 juni 1998 (C(1998) 728                 immers niet vereist, dat een entiteit bij wet of administra-
 ---pagebreak--- 24.10.98              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 327/15
tieve handeling met het beheer van diensten van algemeen                   voor de afgeleiden (zouten en esters) daarvan, nu inge-
economisch belang wordt belast, maar volstaat het dat dit                  volge artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 1768/92
blijkt uit publiekrechtelijke overeenkomsten die, zoals in                 onder ¹productº is te verstaan, ¹de werkzame stof of
de onderhavige zaak, tussen de betrokken entiteit en de                    de samenstelling van werkzame stoffen van een genees-
overheid zijn gesloten. Voor de toepassing van artikel 90,                 middelº?
lid 2, is ook niet vereist, dat de entiteit voor het beheer
van de betrokken diensten over een monopolie beschikt.
                                                                      D. Gesteld dat de bescherming ook geldt voor afgeleiden
(1) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.                             van de werkzame stof, moet artikel 4 van Verordening
                                                                           (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           voor de door het aanvullend certificaat verleende
                                                                           bescherming irrelevant is wat in de door de gezond-
                                                                           heidsautoriteiten afgegeven eerste vergunning voor het
                                                                           in de handel brengen is vermeld, meer in het bijzonder
                                                                           de daarin vermelde werkzame stof die overeenkomt
                                                                           met het geneesmiddel waarvoor een vergunning is
                                                                           afgegeven?
Verzoek van 16 december 1997 van de Commissione dei
Ricorsi om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
Merck & Co. Inc. en het Ufficio Italiano Brevetti e
                             Marchi                                   E. Gesteld dat de verruiming van de door het aanvullend
                                                                           certificaat verleende bescherming geldt voor afgeleiden
                       (Zaak C-333/98)
                                                                           van de werkzame stof, moet artikel 4, in fine, van Ver-
                         (98/C 327/23)                                     ordening (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uitge-
                                                                           legd, dat op de aanvullende bescherming aanspraak
                                                                           kan worden gemaakt voor elk van de geneesmiddelen
                                                                           waarvoor door de gezondheidsautoriteiten een vergun-
                                                                           ning is afgegeven vóór de vervaldatum van het certifi-
De Commissione dei Ricorsi heeft bij beschikking van                       caat, of volstaat de eerste vergunning voor het genees-
16 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                    middel dat overeenkomt met de werkzame stof?
Justitie op 9 september 1998, in het geding tussen Merck
& Co. Inc. en Ufficio Italiano Brevetti e Marchi, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:            F. Wanneer de werkzame stof overeenkomend met het
                                                                           geneesmiddel als bedoeld in de eerste vergunning voor
                                                                           het in de handel brengen, een zout of een ester van de
                                                                           geoctrooieerde stof is, geldt de door het aanvullend
A. Is de overweging van een considerans van een                            certificaat verleende bescherming dan eveneens voor
    Gemeenschapsverordening (in casu overwegingen 13                       die stof en voor de andere afgeleiden daarvan?
    en 17 van de considerans van Verordening (EG)
    nr. 1610/96 van de Raad) (1) te beschouwen als een
     bindende regel, dan wel als een uitleggingsregel van de          (1) PB L 198 van 8.8.1996, blz. 30.
     betrokken verordening?                                           (2) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
B. Gesteld dat het om een bindende regel gaat en niet
     louter om een regel van uitlegging (zogeheten authen-
     tieke uitlegging), geldt overweging 17 van de conside-
     rans van Verordening (EG) nr. 1610/96 dan als een
     regel van authentieke uitlegging van de bepalingen van           Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door Commissie
     Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad (2), waar              van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
     in die overweging uitdrukkelijk naar wordt verwezen,                                           bliek
     en meer in het bijzonder van artikel 4 van die verorde-                                  (Zaak C-334/98)
     ning?
                                                                                (98/C 327/24)
C. Gesteld dat overweging 17 van de considerans van
     Verordening (EG) nr. 1610/96 moet worden erkend als              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     een authentieke uitleggingsregel, moet artikel 4 van             is op 11 september 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     Verordening (EEG) nr. 1768/92 dan aldus worden uit-              Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
     gelegd, dat de door het aanvullend certificaat verleende         schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
     bescherming niet alleen geldt voor ¹het product dat              haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
     valt onder de vergunning voor het in de handel bren-             hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
     gen van het overeenkomstige geneesmiddelº, doch ook              Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-222/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoúlio tis Epikrateías (Griekenland) op 7 mei 2014 — Konstantínos Maïstréllis/Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropínon Dikaiomaton

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoúlio tis Epikrateías (Griekenland) op 7 mei 2014 — Konstantínos Maïstréllis/Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropínon Dikaiomaton
   (Zaak C-222/14)
   2014/C 235/11
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoúlio tis Epikrateías

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Konstantínos Maïstréllis

      Verwerende partij: Ypourgos Dikaiosynis, Diafaneias kai Anthropínon Dikaiomaton

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van richtlijn 96/34/ΕG (1) en richtlijn 2006/54/ΕG (2), zoals te dezen van toepassing, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals het omstreden artikel 53, lid 3, derde alinea, van wet nr. 3528/2007, volgens welke een werknemer geen recht heeft op ouderschapsverlof wanneer zijn echtgenote niet werkt of geen beroep uitoefent, tenzij de laatste wegens een ernstige aandoening of ernstig letsel geacht wordt niet in staat te zijn om naar behoren voor het kind te zorgen?

      (1)  Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4).

      (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).


title: Zaak T-40/01: Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Scan Office Design SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 150/30                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       19.5.2001
Beroep, op 20 februari 2001 ingesteld door Kabushiki                     Beslissing kamer van be-       verwerping van beroep
Kaisha Fernandes tegen Bureau voor harmonisatie binnen                   roep:
                         de interne markt
                                                                         Middelen:                      schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                          (Zaak T-39/01)                                                                nr. 40/94 (1), subsidiair, schending
                                                                                van een rechtsregel met betrek-
                                                                                king tot de toepassing van de
                                                                                verordening — bewijs van nor-
                         (2001/C 150/59)                                                                maal gebruik in de betrokken lid-
                                                                                staten, overeenkomstig artikel 43,
                                                                                lid 3, van de verordening
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                             inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 februari 2001 beroep ingesteld tegen
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
Kabushiki Kaisha Fernandes, te Tokio (Japan), vertegenwoor-
digd door R. Hacon, N. Phillips en I. Wood van Rowe & Maw,
Londen. In de procedure voor de kamer van beroep was voorts
partij R. J. Harrison, te Doncaster (Verenigd Koninkrijk).
                                                                         Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Scan Office
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Design SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
—     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van                                         (Zaak T-40/01)
      4 december 2000 in zaak R 0116/2000-1 te vernietigen;
                                                                                (2001/C 150/60)
—     het Bureau te gelasten de gemeenschapsmerkaanvraag
      niet in te schrijven;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 21 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scan
Middelen en voornaamste argumenten                                       Office Design SA, te Brussel, vertegenwoordigd door B. Mer-
                                                                         tens en C. Steyaert, advocaten.
Aanvrager van het merk:         R. J. Harrison                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Betrokken merk:                 woordmerk „HIWATT” voor be-              —     de Europese Commissie te veroordelen om aan verzoek-
                                paalde waren van klasse 9                      ster het bedrag van 1 186 511,50 Euro te betalen;
Houder van het oppo-            verzoekster                              —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
sitiemerk of -teken:
Oppositiemerk of -te-           Duits, Frans en Italiaans woord-         Middelen en voornaamste argumenten
ken:                            merk „HIWATT” voor bepaalde
                                waren van klasse 9
                                                                         Naar aanleiding van aanbesteding nr. 96/31/IX/C1 (kantoor-
                                                                         meubilair — PB S 164 van 27.8.1996) van de Commissie,
Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de oppositie               heeft verzoekster een offerte ingediend die door de Commissie
deling:                                                                  niet is aanvaard.
 ---pagebreak--- 19.5.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 150/31
Verzoekster vraagt vergoeding van de schade die zij zou                 Op dit verzoek gaf de Commissie twee achtereenvolgende
hebben geleden doordat de Commissie een onrechtmatige                   weigeringsbeschikkingen, gebaseerd op het vereiste van „be-
daad in de zin van artikel 288 EG zou hebben gesteld door de            scherming van geheime handelsgegevens” en van de „auteurs-
opdracht te gunnen aan de NV Frezza Belgium, waardoor                   regel”.
schade zou zijn veroorzaakt aan verzoekster, de enige inschrij-
ver waarvan de offerte voldeed aan de inschrijvingsvoor-                In die omstandigheden is verzoekster van mening, dat die
waarden.                                                                dubbele weigering van de diensten van de Commissie, die
                                                                        bovendien op tegengestelde gronden is gebaseerd, niet is
                                                                        gerechtvaardigd en een marktdeelnemer, wier bedrijfswerk-
                                                                        zaamheden rechtstreeks afhankelijk zijn van de marktordening
                                                                        voor bananen in het kader waarvan de Commissie een zeer
                                                                        grote controlebevoegdheid heeft, belet de regelmatigheid van
                                                                        het beheer van die regeling na te gaan.
Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door CO-FRUTTA soc.
coop. a.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster
                            schappen                                    schending van de gedragscode die de Commissie bij besluit
                                                                        94/90/EGKS, EG, EURATOM heeft vastgesteld en van verkla-
                                                                        ring nr. 17 bij het Verdrag van Maastricht, alsmede misbruik
                        (Zaak T-47/01)                                  van bevoegdheid.
                       (2001/C 150/61)
                      (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 1 maart 2001 beroep tegen Commissie van de               Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door C. S. Tralli tegen
Europese Gemeenschappen ingesteld door CO-FRUTTA soc.                                       Europese Centrale Bank
coop. a.r.l., vertegenwoordigd door W. Viscardini, M. Paolin
en S. Donà, advocaten.                                                                           (Zaak T-56/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                             (2001/C 150/62)
—    nietig te verklaren de in de brieven van DG Landbouw
     van 31 juli 2000 en van de secretaris-generaal van                                         (Procestaal: Duits)
     5 december 2000 bedoelde beschikking van de Commis-
     sie houdende afwijzing van het verzoek om toegang tot
     de documenten vermeld in het verzoek dat CO-FRUTTA                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     op 27 juni 2000 had geformuleerd en op 1 september                 schappen is op 13 maart 2001 beroep ingesteld tegen
     2000 heeft herhaald;                                               Europese Centrale Bank door C. S. Tralli, wonende te Nidderau
                                                                        (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
—    de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.             S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker vordert:
Verzoekster heeft een verzoek om toegang tot de in het                  1)   vast te stellen dat de president van de ECB inbreuk heeft
bezit van de Commissie zijnde documenten betreffende de                      gemaakt op artikel 8.1.5, laatste alinea, van de European
gemeenschappelijke marktordening voor bananen ingediend.                     Central Bank Staff Rules, doordat hij de door verzoeker
Als grond voor dat verzoek had verzoekster aangegeven, dat                   bij schrijven van 05.02.2001 ingediende klacht niet
zij had vernomen dat grote hoeveelheden bananen in de                        binnen een maand na indiening daarvan schriftelijk heeft
Gemeenschap op de markt waren gebracht op basis van valse                    beantwoord;
invoercertificaten of op basis van invoercertificaten die waren
afgegeven op basis van valse of onjuiste referentiehoeveelhe-           2)   indien enkele vorderingen in zaak T-373/00 worden
den. Om die reden verzocht zij de diensten van de Commissie                  afgewezen:
om een kopie van de lijsten van de in de Gemeenschap
geregistreerde marktdeelnemers of van de hoeveelheden die zij                —     het door de ECB op 29 november 2000 aangezegde
in de referentieperiode hadden ingevoerd en derhalve van de                        ontslag nietig te verklaren;
voorlopige referentiehoeveelheid die aan ieder van hen was
toegekend, alsmede van de gebruikte certificaten en van de                   —     te verklaren dat de arbeidsovereenkomst tussen
desbetreffende uittreksels, of althans om toestemming om deze                      partijen niet is beëindigd en ook na 31 december
documenten ter plaatse te mogen inzien.                                            2000 voortbestaat;


title: Zaak C-185/00: Beroep, op 17 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
C 247/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.8.2000
—      de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.       Beroep, op 17 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
                                                                                (Zaak C-185/00)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2000/C 247/17)
De Commissie heeft artikel 5, lid 2, sub c, van verordening         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(EEG) nr. 729/70 (2) van de Raad van 21 april 1970 betreffende      op 17 mei 2000 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid,           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1287/95 (3) van de         woordigd door haar juridisch adviseur E. Traversa en door
Raad van 22 mei 1995 tot wijziging van verordening (EEG)            I. Koskinen, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
nr. 729/70 betreffende de financiering van het gemeenschap-         hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
pelijk landbouwbeleid, in samenhang met artikel 8, lid 1, van       Wagner, Kirchberg.
verordening (EG) nr. 1663/95 (4) van de Commissie van 7 juli
1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de             dat het den Hove behage:
goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling
Garantie, verkeerd toegepast.                                       1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door haar
                                                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
                                                                          het gebruik van lichte stookolie als motorbrandstof te
De Commissie heeft de in bovengenoemde verordeningen                      handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die als
neergelegde procedure voor financiële correcties niet gevolgd             EG-lidstaat op haar rusten krachtens artikel 8, leden 2 en
door in strijd met bovengenoemde bepalingen de financiering               3, van richtlijn 92/81/EEG (1) van de Raad van 19 oktober
te weigeren van uitgaven die waren verricht meer dan                      1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van
24 maanden vóór de Commissie Finland een passende schrifte-             de accijns op minerale oliën, en artikel 5, lid 1, van
lijke kennisgeving betreffende de resultaten van verrichte                richtlijn 92/82/EEG (2) van de Raad van 19 oktober 1992
controles had toegestuurd. Bij bovengenoemde beschikking                  betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarie-
2000/216/EG heeft de Commissie met betrekking tot de                      ven voor minerale oliën;
begrotingsjaren 1996 en 1997 die tijdsbeperking overschreden
voor een bedrag van 7 270 885,76 Finse mark. Finland heeft                In het bijzonder blijkt, dat Finland heeft nagelaten de in
de in bovengenoemde bepalingen bedoelde schriftelijke kennis-             artikel 8 van richtlijn 92/81/EEG bedoelde fiscale controle
geving immers pas ontvangen op 22 december 1998, terwijl                  bij de distributie en het gebruik van lichte stookolie ten
de financiële correctie voor bovengenoemd bedrag betrekking               uitvoer te leggen. In strijd met artikel 5 van richtlijn
had op uitgaven, die meer dan 24 maanden vóór de ontvangst              92/82/EEG blijft het in Finland mogelijk, als verwarming-
van die kennisgeving (namelijk van 16.10.1995-21.12.1996)                 stookolie belastbare lichte stookolie rechtmatig als motor-
waren gedaan. De stukken die de Commissie vóór de brief van             brandstof te gebruiken tegen betaling van de motorvoer-
22 december 1998 had toegestuurd, waren zo onvolledig, dat                tuigenbelasting en de brandstofprijs.
Finland zijn rechten niet doeltreffend kon verdedigen en niet
op passende wijze kon reageren op de stellingen van de              2)    Finland in de kosten van de procedure te verwijzen.
Commissie. Zo werd in het op 20 mei 1997 toegestuurde
telexbericht niet verwezen naar verordening nr. 1663/95 en
ontbrak bij de 17 september 1998 gedateerde brief van de            Middelen en voornaamste argumenten
Commissie, waarvan Finland op 24 september 1998 een Finse
taalversie ontving, een bijlage waarnaar in de brief werd           Artikel 93 EG (voorheen artikel 99 EG-Verdrag) bepaalt onder
verwezen.                                                           meer, dat de wetgevingen inzake de omzetbelasting, de
                                                                    accijnzen en de andere indirecte belastingen moeten worden
                                                                    geharmoniseerd, voorzover deze harmonisatie noodzakelijk is
                                                                    om de instelling en de werking van de interne markt binnen te
Verder is de Commissie er in haar beschikking 2000/216/EG           verzekeren. Deze verdragsbepaling vormt de rechtsgrondslag
ten onrechte vanuit gegaan, dat het niet ging om uitgaven die       van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
meer dan 24 maanden vóór de schriftelijke kennisgeving van        betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
de resultaten van de controle waren gedaan.                         minerale oliën en van richtlijn 92/82/EEG van de Raad van
                                                                    19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de
                                                                    accijnstarieven voor minerale oliën.
( 1) PB L 67, blz. 37.
( 2) PB L 94, blz. 13.                                              Artikel 5, sub e en f, van titel IX van bijlage XV bij de
( 3) PB L 125, blz. 1.                                              Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor Oostenrijk,
( 4) PB L 158, blz. 6.                                              Finland en Zweden („Lijst als bedoeld in artikel 151 van de
                                                                    Toetredingsakte”) machtigt Finland, af te wijken van een
                                                                    aantal welbepaalde regels en verplichtingen die bij genoemde
                                                                    richtlijnen zijn opgelegd. Deze bepalingen van de Toetredings-
 ---pagebreak--- 26.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/15
akte verlenen Finland evenwel niet het recht, verder van de bij             tie voldaan door een Turks onderdaan die op een
die richtlijnen vastgestelde regels af te wijken dan in die bijlage         door het consulaat-generaal afgegeven visum met de
is gespecificeerd.                                                          aantekening „enkel geldig voor opleidingsdoeleinden”
                                                                            met toestemming van de bevoegde vreemdelingendienst
                                                                            het land is binnengekomen en daarna in het bezit is
Finland heeft zijn accijnswetgeving gewijzigd bij wege van een              geweest van een verblijfsvergunning die beperkt was tot
nieuwe accijnswet (wet nr. 1469 van 29 december 1994) om                    de werkzaamheid in het kader van de opleiding bij een
een deel van richtlijn 94/74/EEG (3) van de Raad in nationale               bepaalde werkgever, indien deze onderdaan in de periode
wetgeving om te zetten. De regeling inzake de belasting over                van 1 oktober 1992 tot 5 mei 1997 in het kader van een
brandstoffen is gewijzigd bij de wet betreffende de accijns op              leerbetrekking bij die werkgever werkzaam is geweest en
vloeibare brandstoffen (wet nr. 1472 van 29 december 1994).                 hiervoor een maandelijkse beloning („Ausbildungsvergü-
Deze wet heeft de richtlijnen 92/81/EEG en 92/82/EEG ten                    tung”) heeft ontvangen?
dele in nationale wetgeving omgezet. Het gebruik van stookolie
in motorvoertuigen is noch bij die gelegenheid noch later              2)   Wordt aan de voorwaarden van artikel 7, tweede alinea,
formeel verboden. Met betrekking tot stookolie is bij wettelijke            van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije
noch bij bestuursrechtelijke bepalingen een fiscale controle                betreffende de ontwikkeling van de Associatie voldaan
ingesteld. Er bestaat evenwel een fiscale controle op stookolie             door een Turks onderdaan die het biologische kind is van
in het stadium van de distributie. Er bestaat geen enkele                   Turkse ouders die voorheen in het gastland als werknemer
controle op het niveau van de distributie van lichte stookolie              zijn geweest indien hij als meerderjarige door Duitse
voor verwarming, met uitzondering van enkele controles door                 onderdanen is geadopteerd met de gevolgen van een
de verkeerspolitie, die niet als afdoende controle op het gebruik           adoptie van een minderjarige en door die adoptie de
kunnen worden aangemerkt.                                                   familierechtelijke betrekking tussen hemzelf en zijn bio-
                                                                            logische ouders heeft opgehouden te bestaan? Volstaat
                                                                            het in dit verband, dat hij tijdens de legale arbeid van zijn
Lichte stookolie is in Finland vooral verkrijgbaar in de
                                                                            ouders en aan het begin van zijn opleiding het kind van
tankstations in schaars bevolkte gebieden, waar hij zonder
                                                                            Turkse werknemers was?
enige fiscale controle kan worden verkocht. Zolang Finland dit
niet controleert en die tussenhandel niet verbiedt, kan dit land       3)   Voldoet een Turks onderdaan aan de voorwaarden van
niet worden geacht de richtlijnen 92/81/EG en 92/82/EG                      artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de
volledig in zijn nationaal recht te hebben omgezet. Verder zij              Associatieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling
erop gewezen, dat aan Finland niet de minste vrijstelling van               van de Associatie, indien hij acht jaar na zijn vertrek uit
in genoemde richtlijnen geëiste fiscale controles is verleend.              het gastland met zijn ouders, die dat land destijds definitief
                                                                            verlieten, het gastland opnieuw (zonder zijn ouders) is
                                                                            binnengekomen teneinde er een opleiding te gaan volgen?
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.
(2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19.                                  4)   Voldoet een Turks onderdaan aan de voorwaarden van
(3) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46.                                       artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de
                                                                            Associatieraad EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling
                                                                            van de Associatie, indien hij het laatste afsluitende examen
                                                                            niet in het gastland heeft afgelegd, maar in zijn land van
                                                                            herkomst voor een daarheen gereisde examencommissie
                                                                            van het gastland?
                                                                       5)   Is het met artikel 6 of artikel 7, tweede alinea, van besluit
                                                                            nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije verenigbaar,
Verzoek van het Verwaltungsgericht Karlsruhe van                            dat indien uitzetting heeft plaatsgevonden, op grond van
22 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                  de blokkerende werking („Sperrwirkung”) van § 8, lid 2,
tussen B. Kurz geb. Yüce en Land Baden-Württemberg                          van het Ausländergesetz de afgifte van een verblijfsver-
                                                                            gunning moet worden geweigerd zolang niet positief is
                                                                            beslist op een verzoek om de gevolgen van de uitzetting
                        (Zaak C-188/00)                                     in de tijd te beperken?
                        (2000/C 247/18)
Het Verwaltungsgericht Karlsruhe heeft bij beschikking van
22 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
op 22 mei 2000, in het geding tussen B. Kurz geb. Yüce en                Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                                    (Zaak C-224/00)
de navolgende vragen:
                                                                                (2000/C 247/19)
1)    Wordt aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1, tweede of
      derde streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de Associa-          op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek


title: Zaak T-23/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2007 — CAS/Commissie ( Associatieovereenkomst tussen EEG en Republiek Turkije — Kwijtschelding van invoerrechten — Vruchtensapconcentraat uit Turkije — Communautair douanewetboek — Certificaten inzake goederenverkeer — Bijzondere situatie — Recht van verweer )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2007 — CAS/Commissie
   (Zaak T-23/03) (1)

   („Associatieovereenkomst tussen EEG en Republiek Turkije - Kwijtschelding van invoerrechten - Vruchtensapconcentraat uit Turkije - Communautair douanewetboek - Certificaten inzake goederenverkeer - Bijzondere situatie - Recht van verweer’)
   (2007/C 82/65)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: CAS SpA (Verona, Italië) (vertegenwoordiger: D. Ehle, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde, bijgestaan door M. Nuñez Müller, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2002 (REC 10/01), inzake een verzoek om kwijtschelding van invoerrechten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak C-147/99: Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
3.7.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 188/19
c. Artikel 17 van wet nr. 1576 van 1993 is niet in het minste           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     gewijzigd, ook niet door eenvoudige verwijzing naar de
     twee overige regelingen op het onderhavige gebied met
                                                                        — beschikking C(99) nr. 209 def. van de Commissie van
     kracht van wet (decreto legislativo nr. 115/1992 en wet
                                                                            3.2.1999 (1), betreffende de goedkeuring van de rekeningen
     nr. 149/1994), om duidelijk te bepalen, dat advocaten uit
                                                                            die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben
     andere lidstaten niet onderworpen zijn aan de nationali-
                                                                            ingediend in verband met de door het Europees Oriëntatie-
     teitsvoorwaarde noch aan de voorwaarde betreffende het
                                                                            en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie,
     bezit van een Italiaans diploma of de uitoefening van
                                                                            gefinancierde uitgaven, nietig te verklaren voorzover voor
     een advocatenpraktijk in Italië. Deze nalatigheid van de
                                                                            de door het Fonds te financieren Italiaanse uitgaven
     Italiaanse wetgever schept grote rechtsonzekerheid voor
                                                                            financiële correcties ten laste van Italië zijn aangebracht.
     advocaten uit andere lidstaten die zich in Italië willen
     vestigen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
d. Door van een advocaat uit een andere lidstaat een opleiding
     te verlangen die vergelijkbaar is met die van een Italiaanse
     jurist, maakt Italië misbruik van het hem in artikel 4 van
     richtlijn 89/48/EEG verleende recht, de erkenning van een
     titel afhankelijk te stellen van een proeve van bekwaam-           A. Openbare opslag van granen — Controle door EOGFL bij
     heid. De moeilijkheidsgraad van de proeve van bekwaam-                 een „overnemend bedrijf” — Afgewezen hoeveelheden
     heid, die veel hoger ligt dan het gewone examen voor                   durumtarwe
     de uitoefening van het beroep van advocaat, vormt de
     uitdrukking van die onjuiste en derhalve onwettige toepas-             Wat de afgewezen hoeveelheden durumtarwe betreft be-
     sing van artikel 4 van de richtlijn.                                   twisten de Italiaanse autoriteiten de regelmatigheid van de
                                                                            procedure waarmee monsters van de te onderzoeken
                                                                            producten zijn genomen. Zij betwisten dat het vastgestelde
e. Artikel 9 van wetsdecreet 115/92 heeft de Ministro di                    ontbreken van de vereiste kwalitatieve kenmerken zich
     Grazia e Giustizia weliswaar de bevoegdheid verleend, een              vanaf het begin had voorgedaan. Zij wijzen erop, dat een
     besluit vast te stellen om een algemene regeling te geven              vergelijkende analyse van de hoeveelheden durumtarwe
     voor de proeve van bekwaamheid, maar dat besluit is nog                die daadwerkelijk waren opgeslagen op de datum van
     niet tot stand gekomen. Bijgevolg bevat de Italiaanse                  iedere individuele controle, alsmede het resultaat van de
     wetgeving nog geen uitvoeringsregeling, althans wat ad-                analyses van die monsters door de twee daarmee belaste
     vocaten betreft, en is de tenuitvoerlegging van richtlijn              laboratoria, hadden aangetoond dat de hoeveelheid durum-
     89/48 onvolledig.                                                      tarwe die volgens de twee laboratoria niet voldeden aan de
                                                                            minimumeisen voor openbare interventie, kleiner was dan
                                                                            de door de Commissie gestelde hoeveelheid.
(1) PB L 19, van 24.1.1989, blz. 16.                                    B. Consumptiesteun voor olijfolie — Verzuim om de erken-
(2) Arrest van 30.11.1995, C-55/94, Jurispr. blz. I-4165.                   ning van de Italiaanse verpakkingsbedrijven in te trekken
                                                                            De Commissie was ervan uitgegaan, dat de datum met
                                                                            ingang waarvan de erkenning moest worden ingetrokken,
                                                                            de datum was van indiening van het betwiste verzoek en
                                                                            niet die van het controleverslag, met de overweging dat
                                                                            steun die onmiddellijk na de indiening van het verzoek (en
                                                                            vóór de goedkeuring) aan de afzonderlijke ondernemingen
                                                                            was betaald, ontoelaatbaar was.
                                                                            De Italiaanse regering betoogt dat de Commissie, door de
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Commissie van                       data van de mededelingen niet in acht te nemen, in
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                       werkelijkheid heeft geweigerd in aanmerking te nemen dat
                                                                            aangezien vóór die datum geen erkenning rechtmatig kon
                                                                            worden ingetrokken, alle betalingen over de voorgaande
                         (Zaak C-147/99)                                    periodes correct waren en derhalve ten laste van het Fonds
                                                                            moesten worden gebracht.
                          (1999/C 188/43)
                                                                        C. Ooi- en geitenpremie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  De Commissie betwist de onderhavige correctie voorzover
op 21 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                een forfaitaire rectificatie van 25 % is toegepast met
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    betrekking tot Sicilië voor het verkoopjaar 1993 en met
woordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door                   betrekking tot Sicilië en Calabrië voor het verkoopjaar
D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-               1994. De toepassing van voormeld percentage is onwettig
de te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adelaïde                voorzover zij teruggaat tot vóór de inwerkingtreding van
5.                                                                          de door de Commissie vastgestelde richtsnoeren voor de
 ---pagebreak--- C 188/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3.7.1999
     toepassing van de forfaitaire rectificaties. Hoe dan ook        3) Bij gebreke van een passende technische en/of wetenschap-
     heeft het bemiddelingsorgaan in het eindrapport te kennen            pelijke rechtvaardiging voor de beperking van het land-
     gegeven, dat de Commissie de toepassing van het percen-              bouwareaal waarvoor de krachtens de regeling verschuldig-
     tage van 25 % niet afdoende had gemotiveerd.                         de steun wordt betaald, moet die beperking worden geacht
                                                                          op willekeur te berusten. Voorzover de beschikking de
                                                                          krachtens de regeling verschuldigde steun beperkt tot
(1) PB L 61, van 10.3.1999, blz. 37.                                      een areaal van 100 ha, is zij derhalve ontoereikend
                                                                          gemotiveerd, berust zij op willekeur en is zij derhalve in
                                                                          strijd met artikel 190 EG-Verdrag.
                                                                     4) De omstreden beschikking is een wetgevende handeling
                                                                          waarbij de krachtens de regeling verschuldigde steun, in
                                                                          strijd met de fundamentele beginselen van rechtszekerheid
Beroep, op 22 april 1999 ingesteld door Verenigd Konink-                  en bescherming van het gewettigd vertrouwen, met terug-
 rijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      werkende kracht wordt beperkt tot een areaal van 100 ha.
                                                                          Bijgevolg is de bestreden beschikking nietig voorzover zij
                        (Zaak C-148/99)                                   de krachtens de regeling verschuldigde steun beperkt tot
                                                                          een areaal van 100 ha.
                        (1999/C 188/44)
                                                                     (1) Verordening (EEG) nr. 1164/89 van de Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               28 april 1999 houdende uitvoeringsbepalingen met betrekking
op 22 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese                  tot de steun voor vezelvlas en hennep (PB L 121 van 29.4.1989,
Gemeenschappen ingesteld door Verenigd Koninkrijk, verte-                blz. 4).
genwoordigd door J.E. Collins, Assistant Treasury Solicitor, als     (2) Verordening (EEG) nr. 1308/70 van de Raad van 29 juni 1970
gemachtigde, bijgestaan door A. Sutton, Barrister bij de balie           houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
                                                                         sector vlas en hennep (PB L 146 van 4.7.1970, blz. 1).
van Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ter Britse ambassade, Boulevard Roosevelt 14.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover
     daarbij een bedrag van 869 283 UKL is afgetrokken van
     de steun waarop het Verenigd Koninkrijk recht had               Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een preju-
     krachtens de regeling van verordening nr. 1164/89/EEG (1)       diciële beslissing in het aldaar dienende geding tussen
     van de Commissie;                                               J. Blachnitzky en Landes-Grundverkehrskommission
                                                                                beim Amt der Tiroler Landesregierung
— de Commissie in de kosten van het Verenigd Koninkrijk te
     verwijzen.                                                                               (Zaak C-149/99)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (1999/C 188/45)
                                                                     Bij beschikking van 23 maart 1999 (ingekomen ter griffie van
1) Verordening nr. 1164/89/EEG bevat geen enkele bepaling            het Hof van Justitie op 22 april 1999) heeft het Verwaltungs-
     die een beperking inhoudt van de vrijheid van de lidstaten      gerichtshof in het aldaar dienende geding tussen J. Blachnitzky
     om de parameters te bepalen die zij zullen hanteren voor        en Landes-Grundverkehrskommission beim Amt der Tiroler
     de herziening van de plantenrassen die zij onder de             Landesregierung, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     verordening willen laten vallen. De verordening voorziet        schappen de volgende prejudiciële vragen gesteld:
     niet in een beperking tot een areaal van 100 ha (er wordt
     zelfs niet gesproken van enige beperking tot een bepaalde       1) Moet artikel 1, lid 1, van richtlijn 90/364/EEG van de Raad
     landbouwoppervlakte). De omstreden beschikking beruste               van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht (1) juncto
     op een verkeerde opvatting van de verordening en is                  artikel 2, lid 3, en artikel 3 van deze richtlijn, eventueel
     derhalve onwettig voorzover zij de krachtens de regeling             in samenhang met artikel 6 EG-Verdrag, aldus worden
     verschuldigde steun beperkt tot een areaal van 100 ha.               uitgelegd, dat onderdanen van een andere lidstaat van de
                                                                          Europese Unie daaraan in beginsel ook een rechtstreeks
2) De Commissie heeft met de omstreden beschikking in feite               toepasselijk recht ontlenen om onroerend goed te verwer-
     een wetgevende maatregel getroffen waarbij de werkings-              ven voor de inrichting van hun voornaamste woonplaats?
     sfeer van verordening nr. 1164/89/EEG werd beperkt. Zij
     deed dit bij wege een bestuurlijke handeling zonder de          2) Valt het verwerven van onroerend goed door de onderdaan
     procedure      van    artikel   12     van     verordening           van een andere lidstaat van de Europese Unie in een lidstaat
     nr. 1308/70/EEG (2) te volgen. Voorzover de omstreden                waarvoor deze onderdaan een verblijfsvergunning voor
     beschikking de krachtens de regeling verschuldigde steun             EU-onderdanen bezit en waarin hij zijn voornaamste
     beperkt tot een areaal 100 ha, is zij nietig wegens                  woonplaats heeft, onder het bepaalde van artikel 73 B, lid 1,
     kennelijke onbevoegdheid van de Commissie en/of                      EG-Verdrag inzake het vrije kapitaalverkeer respectievelijk
     schending van een wezenlijk vormvoorschrift, te weten het            onder de bepalingen van richtlijn 88/361/EEG van de Raad
     volgen van de procedure van artikel 12 van verordening               van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van
     nr. 1308/70/EEG.                                                     het Verdrag (de zogenoemde kapitaalverkeersrichtlijn)? (2)


title: Zaak T-202/14: Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — LR Health & Beauty Systems/BHIM — Robert McBride (LR nova pure.)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/20

         Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — LR Health & Beauty Systems/BHIM — Robert McBride (LR nova pure.)
   (Zaak T-202/14)
   2014/C 235/27
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LR Health & Beauty Systems GmbH (Ahlen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Weber en L. Thiel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Robert McBride Ltd (Manchester, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2014 in zaak R 272/2013-2;

               —

               verwijzing van verweerder en eventueel van de andere partij in de procedure in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „LR nova pure.” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 8 51  361

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal ingeschreven woordmerk NOVA

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-326/03: Beroep, op 25 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
20.9.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 226/11
kan beperken. Derhalve is er sprake van schending van de               Beroep, op 25 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
artikelen 1 en 3 van verordening nr. 881/92. Hetzelfde geldt             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
voor de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 3118/93.
                                                                                (Zaak C-326/03)
                                                                                (2003/C 226/19)
(1) PB L 95, blz. 1.
(2) PB L 279, blz. 1.                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                       25 juli 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door M.-J. Jonczy, lid van haar juridische dienst.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                         (Zaak C-324/03)                                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                         (2003/C 226/18)                                     1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                                                                             overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders
24 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                      van de Europese Gemeenschap en de Federatie van de
Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek,                        bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese
vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-                Unie (1), en in ieder geval door de Commissie niet
staan door A. Cingolo, avvocato dello Stato.                                 van die bepalingen op de hoogte te brengen, niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              verplichtingen;
—     nietig te verklaren nota nr. 26777 van 14 mei 2003 van           —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
      het lid van de Europese Commissie Barnier, ontvangen op
      20 mei 2003, voorzover daarin wordt geweigerd de
      voorschotten die in verband met staatssteun van de lidsta-       Middelen en voornaamste argumenten
      ten na 19 februari 2003 zijn toegekend, als subsidiabel te
      aanvaarden, alsook alle handelingen die daaraan ten              De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;                      30 juni 2002.
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in te
      kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1) PB L 167, van 2.7.1999, blz. 33.
Verzoekster stelt dat de bestreden handeling kennelijk in strijd
is met artikel 32 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) en
regel nr. 1, punten 1 en 2 van de bijlage bij verordening (EG)
nr. 1685/2000 van de Commissie (2). Volgens haar hecht geen
van de in genoemde verordeningen vervatte bepalingen, voor             Verzoek van Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-
de subsidiabiliteit van de bedragen die aan de eindbegunstigde         Administrativo sección tercera van 21 juli 2003 om
van de financiering op basis van een staatssteunmaatregel zijn         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Colegio
toegekend, belang aan de daadwerkelijk met de financiering             de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos en
verrichte werkzaamheden. Integendeel, het in de betrokken              Administratión del Estado; andere partij bij de procedure:
verordeningen omschreven stelsel hecht uitsluitend belang                                          G.M. Imo
aan de door de lidstaat als eindbegunstigde verrichte betalingen,
onder de enkele voorwaarde dat daarin de uitgaven zijn gespe-                                   (Zaak C-330/03)
cificeerd die daadwerkelijk door de eindbegunstigde zelf zijn
gedaan.                                                                                (2003/C 226/20)
Verzoekster betoogt voorts dat de bestreden handeling onwet-           Het Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-Administrativo
tig is wegens ontoereikende en tegenstrijdige motivering.              sección tercera heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingeko-
                                                                       men ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2003, in het
                                                                       geding tussen Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y
                                                                       Puertos en Administratión del Estado; andere partij bij de
(1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.                                 procedure: G.M. Imo, het Hof van Justitie van de Europese
(2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.                                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vraag:


title: Zaak T-220/13: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie [„Staatssteun — Gemeentelijke onroerendezaakbelasting — Vrijstelling verleend aan niet-commerciële organisaties die specifieke activiteiten uitoefenen — Geconsolideerde wet op de inkomstenbelasting — Vrijstelling van de eenmalige gemeentelijke belasting — Besluit waarin ten dele wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun en ten dele dat de steun onverenigbaar is met de interne markt — Beroep tot nietigverklaring — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Rechtstreeks geraakt — Ontvankelijkheid — Volstrekte onmogelijkheid van terugvordering — Artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Motiveringsplicht”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/25

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Scuola Elementare Maria Montessori/Commissie
   (Zaak T-220/13) (1)

   ([„Staatssteun - Gemeentelijke onroerendezaakbelasting - Vrijstelling verleend aan niet-commerciële organisaties die specifieke activiteiten uitoefenen - Geconsolideerde wet op de inkomstenbelasting - Vrijstelling van de eenmalige gemeentelijke belasting - Besluit waarin ten dele wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun en ten dele dat de steun onverenigbaar is met de interne markt - Beroep tot nietigverklaring - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Rechtstreeks geraakt - Ontvankelijkheid - Volstrekte onmogelijkheid van terugvordering - Artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 402/25)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Scuola Elementare Maria Montessori Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Nucara en E. Gambaro, vervolgens E. Gambaro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Di Bucci, G. Conte en D. Grespan, vervolgens G. Conte, D. Grespan en F. Tomat, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en G. De Bellis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit 2013/284/EU van de Commissie van 19 december 2012 betreffende steunmaatregel SA.20829 (C 26/2010, ex NN 43/2010 (ex CP 71/2006)) Regeling betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde vrijstelling van de onroerendezaakbelasting ICI voor bij niet-commerciële organisaties ten behoeve van specifieke doeleinden in gebruik zijnde onroerende zaken (PB 2013, L 166, blz. 24)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Scuola Elementare Maria Montessori Srl wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten in verband met de interventie.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-150/03: Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Jose Maria Sison tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 213/36              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               3)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     ding aan verzoekster waaronder in ieder geval begrepen
                                                                             de kosten van dit geding.
                        van 25 juni 2003
in zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt tegen Europees                     Middelen en voornaamste argumenten
                 Bureau voor wederopbouw
                                                                       Verzoekster werkt sinds 1 juli 1999 voor verweerster. Op
       (Procedure in kort geding — Ontvankelijkheid)
                                                                       1 juli 2003 loopt haar contract af. Verzoekster vraag om haar
                                                                       contract te verlengen werd echter afgewezen door verweerster.
                        (2003/C 213/71)                                Deze beslissing wordt door verzoekster aangevochten.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                       Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster
                                                                       in de eerste plaats een schending van het motiveringsbeginsel
                                                                       aan.
In zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt, wonende te Köllerbach
(Duitsland), vertegenwoordigd door L. Polanz, advocaat, tegen
                                                                       Verzoekster beweert vervolgens dat verweerster haar beleids-
Europees Bureau voor wederopbouw (gemachtigde: C. Ma-                  vrijheid heeft overschreden. Verweerster heeft uitgangspunten,
nolopoulos), betreffende een verzoek tot opschorting van de            beleidsregels en een stappenplan uitgevaardigd om ervoor te
tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Bureau
                                                                       zorgen dat de verlengingen van contracten op een eenduidige
voor wederopbouw om verzoekers arbeidsovereenkomst op te               en transparante wijze zouden plaatsvinden. Volgens verzoek-
zeggen, heeft de president van het Gerecht, op 25 juni 2003
                                                                       ster heeft verweerster haar discretionaire vrijheid bij de toepas-
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:            sing van deze regels overschreden.
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                       Verzoekster voert tenslotte een schending van de zorgplicht,
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                evenals een schending van het gelijkheidsbeginsel aan.
                                                                       Verzoekster beweert tenslotte dat verweerster misbruik van
                                                                       heer bevoegdheid heeft gemaakt. Verzoekster verklaart dat de
                                                                       Nederlandse minister van Binnenlandse zaken op verzoek van
                                                                       verweerster een veiligheidsonderzoek betreffende verzoekster
                                                                       heeft uitgevoerd. Dit onderzoek heeft geen enkel nadelig feit
Beroep, op 29 april 2003 ingesteld door Elisabeth Saskia               ten aanzien van verzoekster opgeleverd. Volgens verzoekster
                      Smit tegen Europol                               is echter het enkele feit dat er een veiligheidsonderzoek is
                                                                       gevoerd, de werkelijke reden voor de weigering van een
                        (Zaak T-143/03)                                contractsverlenging.
                        (2003/C 213/72)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Jose Maria Sison
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                            tegen Raad van de Europese Unie
schappen is op 29 april 2003 beroep ingesteld tegen Europol
door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door                                             (Zaak T-150/03)
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.
                                                                                (2003/C 213/73)
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)   de afwijzing door Europol d.d. 25 februari 2003 van de
     klacht van verzoekster tegen het besluit van 30 september
     2002 te vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van
     het besluit van 30 september 2002;                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
2)   Europol te veroordelen het arbeidscontract van verzoek-           van de Europese Unie door Jose Maria Sison, wonende
     ster te verlengen tot 1 juli 2007, dan wel een ander door         te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon,
     het Gerecht te bepalen tijdstip;                                  A. Comte, E. Schultz en D. Gurses, advocaten.
 ---pagebreak--- 6.9.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 213/37
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         (5 ) Verordening van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke
                                                                               beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten
                                                                               met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).
—      op grond van artikel 230 EG nietig te verklaren, de                (6 ) Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei
       beschikking van de Raad van 27 februari 2003 (06/C/01/                  2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het
       03): antwoord van de Raad van 27 februari 2003 op het                   Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).
       confirmatief verzoek van Jan Fermon bij fax van 3 februari
       2003 krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EG)
       nr. 1049/2001, waarvan aan verzoekers raadsman kennis
       is gegeven op 28 februari 2003;
—      verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 15 mei 2003 ingesteld door Eduard Vonier
                                                                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-165/03)
Verzoeker, tevens verzoeker in de zaken T-47/03, Sison/                                             (2003/C 213/74)
Raad en Commissie (1), en T-110/03, Sison/Raad (2), vordert
nietigverklaring van verweerders beschikking waarbij hem de
toegang wordt ontzegd tot de documenten die ten grondslag                                           (Procestaal: Duits)
liggen aan besluit 2002/974/EG van de Raad (3) tot intrekking
van besluit 2002/848/EG van de Raad (4), waardoor verzoeker
zelf en het New People’s Army (NPA) zijn opgenomen in de
lijst bedoeld in artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/
2001 (5).                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 15 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen door Eduard Vonier, wo-
                                                                          nende te Amsterdam (Nederland), vertegenwoordigd door
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:                           W. Schmolke, advocaat.
—      Schending van het recht van toegang tot documenten,
       bedoeld in artikel 1, tweede alinea, EU, artikel 6, lid 1,         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
       EU, artikel 255 EG, en artikel 4, lid 1, sub a, artikel 4,
       lid 6, en artikel 9, lid 3, van verordening nr. 1049/              —      nietig te verklaren het besluit van de jury van 30 juli
       2001 ( 6).                                                                2002 om hem niet te plaatsen op de lijst van geschikte
                                                                                kandidaten van algemeen vergelijkend onderzoek COM/
                                                                                A/6/01 voor het werkgebied Buitenlandse betrekkingen;
—      Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van
       de motiveringsplicht.
                                                                          —      de Commissie te veroordelen om hem als vergoeding van
                                                                                immateriële schade een bedrag van 10 000 euro te
—      Schending van het in artikel 6 EVRM neergelegde al-                       betalen;
       gemeen beginsel van gemeenschapsrecht en meer in het
       bijzonder van het recht onverwijld, in een taal die de
       verzoeker verstaat en in bijzonderheden op de hoogte te            —      de Commissie, in voorkomend geval krachtens artikel 87,
                                                                                lid 3, van het Reglement voor de procesvoering, te
       worden gesteld van de aard en de reden van de tegen hem
                                                                                verwijzen in de kosten.
       ingebrachte beschuldiging.
( 1) PB C 101, blz. 41.
( 2) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                     Middelen en voornaamste argumenten
( 3) Besluit van de Raad van 12 december 2002 tot uitvoering van
     artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake
     specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en         Algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 (1) is georgani-
     entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot
     intrekking van besluit 2002/848/EG (PB L 337, blz. 85).
                                                                          seerd met het oog op de aanwerving van administrateurs voor
( 4) Besluit van de Raad van 28 oktober 2002 tot uitvoering van
                                                                          de werkgebieden Buitenlandse betrekkingen en Beheer van
     artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake          steun aan derde landen. Verzoeker, een Oostenrijks
     specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en         staatsburger, solliciteerde voor het werkgebied Buitenlandse
     entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot     betrekkingen. Hij slaagde voor het schriftelijk examen en werd
     intrekking van besluit 2002/460/EG (PB L 295, blz. 12).              toegelaten tot het mondeling examen. Bij het bestreden besluit


title: Zaak T-67/14: Beroep ingesteld op 1 februari 2014 — Viraj Profiles/Raad

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/48

         Beroep ingesteld op 1 februari 2014 — Viraj Profiles/Raad
   (Zaak T-67/14)
   2014/C 112/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Viraj Profiles Ltd (Maharashtra, India) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1106/2013 van de Raad van 5 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde draad van roestvrij staal van oorsprong uit India (PB L 298, blz. 1) nietig verklaren voor zover deze betrekking heeft op Viraj Profiles Limited;

               —

               de Raad, en elke partij die wordt toegelaten tot interventie aan de zijde van de Raad, verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de in de bestreden verordening berekende productiekosten werden gecorrigeerd op een wijze die duidelijk onjuist is, in strijd met artikel 2, leden 1, 3, 4, 5, 6, 11 en 12, van de basisverordening. De instellingen van de Europese Unie hebben een correctie naar boven toegepast overeenkomstig een methode die, wanneer deze wordt gevolgd, een correctie oplevert die lager is dan die welke de Commissie aan het licht heeft gebracht. De correctie omvat ook elementen die niet mogen worden opgenomen in de productiekosten van verzoekster. De dumpingmarge die op basis van deze onjuiste methode werd berekend, schendt artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening.

               2.

               Tweede middel: de vaststelling dat de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade werd veroorzaakt door de invoer uit India, is duidelijk onjuist, voor zover daarbij geen rekening is gehouden met de invloed van de invoer uit China, die de belangrijkste bron van schade in het relevante tijdvak vormde en zorgde voor een breuk in het oorzakelijke verband tussen de invoer met dumping uit India en de schade, en de instellingen van de Europese Unie hebben geen analyse verricht ter vermijding dat andere factoren aan de invoer met dumping worden toegeschreven, in strijd met artikel 3, leden 6 en 7, van de basisverordening.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft geen onderzoek verricht naar de juistheid en de toereikendheid van het in de klacht vermelde bewijsmateriaal inzake het oorzakelijke verband op grond waarvan de opening van een onderzoek gerechtvaardigd was, in strijd met artikel 5, leden 2, 3 en 7, en artikel 9, lid 5, van de basisverordening.