title: Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door CPL Imperial 2 Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-11/97)

text:
22 . 3 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 94/ 19
Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Unifrigo Gadus            tariefpreferentie . Op basis van deze betwisting verzocht de
  Sri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                douane te Verona verzoekster om betaling van de niet-be
                        ( Zaak T-10/97)                             taalde rechten en heffingen . Verweerster van haar kant
                                                                    heeft de bestreden beschikking gegeven op basis van de
                          ( 97/C 94/40 )                            procedure voorzien in artikel 5 , lid 2, van Verordening
                                                                    ( EEG ) nr. 1697/79 van de Raad ( 2 ).
                    (Procestaai: Italiaans)
                                                                    Verzoekster beroept zich vooral op een totaal gebrek aan
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge               motivering aangaande de beweerde ongeldigheid van de
meenschappen is op 17 januari 1997 beroep ingesteld te             EUR. 1 -certificaten, daar de beschikking er geen rekening
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                   mee houdt, dat het Noorse Hof van Cassatie de veroorde
Unifrigo Gadus Sri, gevestigd te Napels ( Italië ), vertegen       ling juist heeft gewijzigd op het punt van de oorsprong
woordigd door G. Celona, advocaat te Milaan, domicilie              van de waren en alleen de ongeldigheid van de certificaten
gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat               betreffende de sanitaire controles heeft bevestigd .
aldaar, Rue Philippe II, 20 .
                                                                    In de tweede plaats is verzoekster van oordeel, dat ver
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                weerster, door uit te sluiten dat een vergissing van de dou
                                                                    ane hoe dan ook betrekking kan hebben op de geldigheid
primair:                                                            van het certificaat van oorsprong, omdat het risico van die
                                                                    geldigheid als onderdeel van de commerciële risico's steeds
— het beroep ontvankelijk te verklaren, daar het gericht            bij de importeur zou rusten, artikel 220, sub b ), van het
     is tegen een beschikking die verzoekster rechtstreeks en       communautair douanewetboek ( 3 ) miskent, welke bepaling
     individueel bezwaart;                                          het beginsel van goede trouw van de belastingplichtige
                                                                    vastlegt. Geen enkele uitzonderingsbepaling sluit vergissin
— beschikking C(96 ) 2780 van de Commissie van 8 okto              gen omtrent de geldigheid van certificaten van oorsprong
     ber 1996 (') nietig te verklaren;                              van de toepasselijkheid van bovengenoemde bepaling uit.
                                                                    De door de Commissie voorgestane uitlegging zou de rele
— verweerster in alle kosten te verwijzen;                          vante vergissingen beperken tot onoplettendheden of re
                                                                    kenfouten .
subsidiair:
                                                                    In de derde plaats beroept verzoekster zich ook op onwet
— vast te stellen dat deze beschikking geen gevolgen heeft          tigheid van Verordening ( EEG ) nr. 2454/93 van de Com
     voor verzoeksters recht en dat er geen naheffing zal           missie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele
     plaatsvinden;                                                  bepalingen ter uitvoering van Verordening ( EEG ) nr. 2913/
                                                                    92 van de Raad ( 4 ), voor zover deze de Commissie een ab
meer subsidiair :                                                   solute bevoegdheid verleent om te beslissen tot boeking
                                                                    achteraf van rechten die niet zijn ingevorderd, zonder acht
— ingeval bovengenoemde beschikking om enigerlei re                te slaan op de rechten van de importeur in de in
     den niet wordt nietig verklaard, de Commissie te ver          artikel 220, sub b ), van het douanewetboek bedoelde om
     oordelen tot vergoeding aan verzoekster van het volle          standigheden . In dit verband beroept verzoekster zich ook
     bedrag dat deze aan naheffing, boete en bijkomende             op het beginsel van bescherming van het gewettigde ver
     bedragen verschuldigd mocht zijn; hoe dan ook, de be          trouwen en op het algemene billijkheidsbeginsel .
     streden beschikking nietig te verklaren voorzover deze
     betrekking heeft op de reeds betaalde factuur 7338F,            (') Niet gepubliceerd .
     en de interessen .                                              ( 2 ) PB nr. L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 .
                                                                     (') Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                           1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
Middelen en voornaamste argumenten                                         ( PB nr. L 302 van 19 . 10 . 1992 , blz . 1 ).
                                                                     ( 4 ) PB nr. L 253 van 11 . 10 . 1993 , blz . 1 .
Verzoekster, die zich bezighoudt met de verhandeling van
visproducten, komt op tegen de beschikking waarin ver
weerster vaststelt, dat moet worden overgegaan tot navor
dering van invoerrechten ten bedrage van 148 890 000
lire, die verschuldigd zijn voor een aantal importen van
kabeljauw afkomstig uit Noorwegen, verricht bij de doua            Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door CPL Imperial 2
ne van Verona . Voor die importen is verzoekster de in de                Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
communautaire regelgeving voorziene preferentiële tarief                                        ( Zaak T-l 1/97)
behandeling toegekend, nadat zij de door de Noorse ex
porteur afgegeven certificaten inzake goederenverkeer                                               ( 97/C 94/41 )
EUR.l had overgelegd . Daarna deelde de Noorse douane
de Italiaanse autoriteiten mee, dat uit onafhankelijk ver                                   (Procestaai: Italiaans)
richte onderzoeken was gebleken, dat de Noorse exporteur
niet kon aantonen dat de voor de vervaardiging van kabel            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
jauwfilets gebruikte vis van oorsprong was uit Noorwe               meenschappen is op 17 januari 1997 beroep ingesteld te
gen. Dienovereenkomstig betwistte zij de geldigheid van              gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de EUR.l -certificaten die recht hadden gegeven op de                CPL Imperial 2 Spa , gevestigd te Pescara ( Italië ), vertegen
 ---pagebreak--- Nr. C 94/20            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 3 . 97
woordigd door G. Celona , advocaat te Milaan, domicilie               — verweerster in de kosten te verwijzen.
gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat
aldaar, Rue Philippe II, 20 .                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich op
primair:                                                              schending van de artikelen 31 , lid 2, en 32 van het Ambte
                                                                      narenstatuut, alsook op een kennelijke beoordelingsfout.
— het beroep ontvankelijk te verklaren , daar het gericht
    is tegen een beschikking die verzoekster rechtstreeks en          Zij stelt in dit verband, dat zij sinds 1981 een uitzonderlij
    individueel bezwaart;                                             ke beroepservaring heeft verworven op het gebied van de
                                                                      diplomatie, de landbouwpolitiek en de milieupolitiek en
— beschikking C(96 ) 2780 van de Commissie van 8 okto                dat deze ervaring zowel door haar voormalige werkgevers
    ber 1996 (') nietig te verklaren;                                 als door haar huidige beoordelaar is erkend . Voorts acht
                                                                      zij bewezen , dat zij onmiddellijk inzetbaar is geweest en
— verweerster in alle kosten te verwijzen;                            haar eenheid in staat heeft gesteld, daadwerkelijke vooruit
                                                                      gang te boeken op het gebied van de landbouwpolitiek.
subsidiair :
                                                                      Verzoekster concludeert hieruit, dat de Commissie een be
— vast te stellen dat deze beschikking geen gevolgen heeft
    voor verzoeksters recht en dat er geen naheffing zal              oordelingsfout heeft gemaakt door enerzijds te overwegen
                                                                      dat noch haar ervaring, noch haar kwalificaties zo uitzon
    plaatsvinden;
                                                                      derlijk zijn dat zij haar aanstelling in een hogere rang
meer subsidiair :                                                     rechtvaardigen, en anderzijds door te menen, dat de be
                                                                      oogde functie niet de aanstelling van een bijzonder gekwa
                                                                      lificeerd kandidaat vereiste .
— ingeval bovengenoemde beschikking om enigerlei re
    den niet wordt nietig verklaard, de Commissie te ver
    oordelen tot vergoeding aan verzoekster van het volle
    bedrag dat deze aan naheffing, boete en bijkomende
     bedragen verschuldigd mocht zijn; hoe dan ook, de be
    streden beschikking nietig te verklaren voor zover deze
     betrekking heeft op de reeds betaalde factuur 7338F              Beroep, op 21 januari 1997 ingesteld door Sofivo e.a.
    en de interessen .                                                               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-14/97)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 94/43 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak T-10/97, Unifrigo Gadus Sri/Commissie van de                                    (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen .
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
(') Niet gepubliceerd.                                                meenschappen is op 21 januari 1997 beroep ingesteld te
                                                                      gen Raad van de Europese Unie door Sofivo, gevestigd te
                                                                      Condé-sur-Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production, gevestigd te
                                                                      Brece, Sovinor, gevestigd te Condé-sur-Vire, Denkavit
                                                                      France, gevestigd te Montreuil-Bellay, Sobeval Viande, ge
                                                                      vestigd te Périgueux, Serval, gevestigd te Sainte-Eanne,
Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door A. Barnett                  Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre, Sovida, geves
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    tigd te Chateaubriant, Sica Ouest Elevage, gevestigd te
                          ( Zaak T-12/97)                             Ploudaniel, Guinde, gevestigd te Montauban-de-Bretagne ,
                            ( 97/C 94/42 )                            Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve-sur-Lot, Mamellor,
                                                                      gevestigd te Charnay-lès-Macon, Coopagri Bretagne, ge
                        (Procestaai: Frans)                           vestigd te Landerneau, en Collet et Compagnie, gevestigd
                                                                      te Chateaubourg, vertegenwoordigd door D. Kryvian, ad
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 vocaat te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
meenschappen is op 20 januari 1997 beroep ingesteld te               burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                  Goethe 11 .
Barnett, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door J.-N.
 Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Myson Sari , Rue de Cessange 30.
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                       de Raad, een Instelling van de Gemeenschap, althans
                                                                           wat artikel 1 , lid 4, daarvan betreft, welke bepaling
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling                  losstaat van de andere voorschriften ervan;
     bevoegde gezag waarbij verzoekster bij haar aanwer
     ving is aangesteld in rang A 7,                                  — de Raad te verwijzen in de kosten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2002 in zaak T-200/00, Glenryck UK Ltd en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelĳk douanetarief — Kwĳtschelding van invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)

text:
24.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 202/27
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    en D.P. Domenicucci, advocaten, domicilie gekozen hebbende
                      VAN EERSTE AANLEG                                     te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (gemachtigden: R. Tricot en M. Moretto), betreffende
                          van 10 juni 2002                                  een verzoek om nietigverklaring van beschikking
                                                                            C(2000) 1612 van de Commissie van 19 juni 2000 (REC 8/
in zaak T-200/00, Glenryck UK Ltd en andere tegen                           99), houdende afwijzing van het verzoek om niet-naheffing
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                           van douanerechten betreffende de invoer door verzoekster van
                                                                            ingeblikte tonijn van oorsprong uit Turkije, heeft het Gerecht
(Gemeenschappelijk douanetarief — Kwijtschelding van                        (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpre-
        invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)                        sident, en V. Tiili en M.P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
                                                                            op 14 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                          (2002/C 202/42)                                   luidt als volgt:
                          (Procestaal: Engels)
                                                                            1)    Op het onderhavige beroep hoeft niet te worden beslist.
In zaak T-200/00, Glenryck UK Ltd, gevestigd te Henley-on-                  2)    De Commissie zal alle kosten dragen.
Thames, (Verenigd Koninkrijk), Maple Leaf Foods UK Ltd,
gevestigd te Londen, Martin Mathews & Co. Ltd, gevestigd te
Cheshunt (Verenigd Koninkrijk), en North Country Quality                    (1) PB C 372 van 23.12.2000.
Foods Ltd, gevestigd te Salford (Verenigd Koninkrijk), vertegen-
woordigd door M. Cornwell-Kelly, solicitor, en E. Mc Nicholas
en S. Saltissi, barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: R. Tricot en M. Schotter), betreffende verzoe-
ken om nietigverklaring van beschikkingen C(2000) 1078 van
de Commissie van 2 mei 2000 (REM 14/99), C(2000) 1083
van de Commissie van 2 mei 2000 (REM 16/99),                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
C(2000) 1081 van de Commissie van 8 mei 2000 (REM 15/                                            VAN EERSTE AANLEG
99), C(2000) 1178 van de Commissie van 15 mei 2000
(REM 43/99), houdende afwijzing van de verzoeken om                                                  van 6 juni 2002
kwijtschelding van de douanerechten betreffende de invoer
door verzoeksters van ingeblikte tonijn van oorsprong uit                   in zaak T-105/01, Società Lavori Impianti Metano Sicilia
Turkije, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als                 (SLIM Sicilia) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
volgt: M. Vilaras, kamerpresident, en V. Tiili en P. Mengozzi,                                         schappen (1)
rechters; griffier: H. Jung, op 10 juni 2002 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            („Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Cofinancie-
1)    Op het onderhavige beroep hoeft niet te worden beslist.               ring van projecten door EFRO — Niet-verlenging van
                                                                            termijn voor indiening van verzoek om definitieve betaling
2)    De Commissie zal alle kosten dragen.                                       — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid”)
(1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                                        (2002/C 202/44)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    In zaak T-105/01, Società Lavori Impianti Metano Sicilia (SLIM
                      VAN EERSTE AANLEG                                     Sicilia), gevestigd te Siracusa (Italië), vertegenwoordigd door
                                                                            N. Saitta, F. Saitta, M. Siragusa, F. M. Moretti en C. Lanciani,
                          van 14 juni 2002
                                                                            advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-327/00, ICAT Food SpA tegen Commissie van                         pen (gemachtigden: H. Van Vliet et M. Moretto), betreffende
                de Europese Gemeenschappen (1)                              een verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de
                                                                            Commissie vervat in een op 12 december 2000 tot de
(Gemeenschappelijk douanetarief — Niet-naheffing van                        Italiaanse regering gerichte brief, waarbij is besloten tot niet-
        invoerrechten — Afdoening zonder beslissing)                        verlenging van de termijn voor indiening van het verzoek om
                                                                            definitieve betaling en tot afsluiting van het dossier inzake
                          (2002/C 202/43)                                   steunverlening uit hoofde van het Europees Fonds voor
                                                                            regionale ontwikkeling nr. 840503013/001, betreffende aan-
                         (Procestaal: Italiaans)                            sluiting van de gemeente Siracusa op het methaangasnet,
                                                                            heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
                                                                            R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
In zaak T-327/00, ICAT Food SpA, gevestigd te Milaan (Italië),              A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 6 juni 2002 een
vertegenwoordigd door R. Delfino, M. Merola, F. Santaniello                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-388/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 16 augustus 2012 — Comune di Ancona/Regione Marche

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 16 augustus 2012 — Comune di Ancona/Regione Marche
   (Zaak C-388/12)
   2012/C 319/06
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comune di Ancona

      Verwerende partij: Regione Marche

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 30, lid 4, van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) aldus worden uitgelegd, dat de vraag of de concessie geen relevante opbrengsten voor de concessiegever noch ongerechtvaardigde voordelen voor de concessiehouder oplevert, pas kan worden beoordeeld nadat is nagegaan of het werk een belangrijke verandering heeft ondergaan?
               Indien de vraag sub 1 bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Heeft dat artikel enkel betrekking op fysieke wijzigingen — in de zin dat het tot stand gebrachte werk niet overeenstemt met het werk in het gefinancierde project — of ook op functionele wijzigingen, en in het tweede geval, is er sprake van een belangrijke verandering als het werk „mede” — maar niet in overheersende mate — wordt gebruikt voor andere activiteiten dan in de oproep tot het indienen van subsidieaanvragen en/of de subsidieaanvraag zijn genoemd?

                     Indien de vraag sub 1 ontkennend wordt beantwoord:

                           b)

                           Is dat artikel, in gevallen waarin de openbare financiering wordt benut voor de uitvoering van werken waarvan het beheer mogelijk van economisch belang is, enkel van toepassing op de fase van de totstandbrenging van het werk of vindt de verplichting de voorschriften voor openbare procedures in acht te nemen ook nog toepassing op de gunning van het beheer?

               2)

               Moet artikel 30, lid 4, van verordening (EG) nr. 1260/1999 aldus worden uitgelegd dat de vaststelling dat de gunning aan derden van het beheer geen netto-opbrengsten van betekenis of ongerechtvaardigde voordelen oplevert voor een onderneming of publiekrechtelijk collectief lichaam, een stap is die logisch en juridisch volgt op de prejudiciële vraag (naar de verplichting van een openbare procedure) of moet bij de beoordeling van de vraag of een aanbestedingsprocedure moet worden gehouden ook rekening worden gehouden met de concrete concessieregeling?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 14 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en 1. Minister of Agriculture, Fisheries and Food, 2. Secretary of State for the Environment, ex parte Monsanto PLC, en I Pi Ci SpA, interveniënte (Zaak C-306/98)

text:
26.9.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 299/27
5. Inzake ploegenarbeid en ploegenarbeiders:                         Ð Schending van de artikelen 90 en 91 van het Ambtena-
                                                                         renstatuut.
     Ervan uitgaand, dat alleen sprake kan zijn van ploe-
     genarbeid in verband met permanenties, en gelet op              Ð Schending van de artikelen 26 en 43 van het Ambtena-
     het ontbreken van een omzettingsregeling: kan worden                renstatuut: anders dan het Gerecht aanneemt, heeft het
     gesteld dat de arbeid van de betrokken artsen ploegen-              ontbreken van de beoordelingsrapporten 1991-1993
     arbeid is, en dat de betrokkenen als werknemers in                  en 1993-1995 niet alleen de administratieve positie en
     ploegendienst zijn te beschouwen in de zin van                      de loopbaan van verzoekster ongunstig beïnvloed,
     artikel 2, punten 5 en 6, van de richtlijn?                         maar heeft het haar ook elk recht op verweer ontno-
                                                                         men.
(1) Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993
    betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de
    arbeidstijd (PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18).                  Ð Schending van het begrip belang van de dienst en niet-
(2) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.                                      inachtneming van het beginsel van hoor en wederhoor,
                                                                         van het beginsel van gelijke behandeling en van het
                                                                         discriminatieverbod: door te oordelen, dat de Commis-
                                                                         sie niet gehouden was de feiten en de aansprakelijk-
                                                                         heid van ieder van de twee betrokken ambtenaren vast
                                                                         te stellen, gaat het Gerecht in tegen de rechtspraak en
Hogere voorziening, op 3 augustus 1998 ingesteld door W.                 geeft het dus impliciet toe, dat de Commissie een
tegen het arrest, op 28 mei 1998 in de gevoegde zaken                    beoordelingsfout heeft gemaakt en misbruik heeft
T-78/96 en T-170/96 tussen W. en Commissie van de                        gemaakt van haar bevoegdheid.
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                 Ð Schending van artikel 25, tweede alinea, van het Amb-
                             Kamer)                                      tenarenstatuut.
                       (Zaak C-304/98 P)
                          (98/C 299/41)                              (Betreffende zaak T-170/96)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              Ð Schending van artikel 15, tweede alinea, en artikel 178
is op 3 augustus 1998 hogere voorziening ingesteld door                  van het EG-Verdrag: het Gerecht heeft verzoeksters
W., vertegenwoordigd door G. Bouneou, advocaat te                        vordering gedenatureerd door de vordering tot schade-
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                      vergoeding te onderzoeken als ware het een accessoire
rue de l'Avenir 4, tegen het arrest, op 28 mei 1998 in de                vordering tot schadevergoeding bij het beroep tot nie-
gevoegde zaken T-78/96 en T-170/96 tussen W. en Com-                     tigverklaring. De materieÈle en morele schade waarvan
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                       in de onderhavige zaak vergoeding wordt gevorderd,
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    vloeit evenwel voort uit een gedraging van de admini-
schappen (Vijfde Kamer).                                                 stratie die niet het karakter van een besluit heeft, en is
                                                                         aan verzoekster berokkend door gedragingen die niet
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          als een bezwarend besluit kunnen worden aangemerkt
                                                                         omdat zij geen rechtsgevolgen sorteren. Dit is met
Ð de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-                  name het geval met het middel inzake schending van
     klaren;                                                             de artikelen 4 en 29, het middel inzake niet-nakoming
                                                                         van de zorgplicht en het middel inzake misbruik van
en bijgevolg:                                                            bevoegdheid en ontoereikende motivering.
Ð het bestreden arrest in de zaken T-78/96 en T-170/96
     te vernietigen;
Ð de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te
     wijzen;
                                                                     Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.                          Division, van 14 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                     in het geding tussen The Queen en 1. Minister of
Middelen en voornaamste argumenten                                   Agriculture, Fisheries and Food, 2. Secretary of State for
                                                                     the Environment, ex parte Monsanto PLC, en I Pi Ci SpA,
(Betreffende zaak T-78/96)                                                                    intervenieÈnte
Ð Onregelmatigheden in de procedure: het Gerecht heeft                                      (Zaak C-306/98)
     de hem voorgelegde feiten verdraaid en geen rekening                                    (98/C 299/42)
     houden met door verzoekster aangedragen en aangebo-
     den bewijzen.
                                                                     De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft
Ð Het Gerecht heeft het recht van verweer beperkt.                   bij beschikking van 14 juli 1998, ingekomen ter griffie van
                                                                     het Hof van Justitie op 4 augustus 1998, in het geding tus-
Ð Als gevolg van de materieÈle onjuistheid van de vaststel-          sen The Queen en 1. Minister of Agriculture, Fisheries
     ling van de feiten is de motivering van het bestreden           and Food, 2. Secretary of State for the Environment, ex
     arrest tegenstrijdig en ontoereikend.                           parte Monsanto PLC, en I Pi Ci SpA, intervenieÈnte, het
 ---pagebreak--- C 299/28              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.9.98
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                     van het zwemwater binnen tien jaar na de kennisge-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                 ving van Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van
vragen:                                                                  8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het
                                                                         zwemwater (1), in overeenstemming te brengen met de
1. Wanneer een lidstaat krachtens artikel 8, lid 2, van                  krachtens artikel 3 van die richtlijn vastgestelde grens-
     Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991                   waarden, de krachtens artikel 4 van Richtlijn 76/160/
     betreffende het op de markt brengen van gewasbe-                    EEG en artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
     schermingsmiddelen (1), toestaat dat een gewasbescher-              op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     mingsmiddel op zijn grondgebied op de markt wordt
     gebracht, is dan artikel 8, lid 3, van die richtlijn van       Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten van de procedure te
     toepassing, zodat de lidstaat de toelatingsaanvraag                 verwijzen.
     dient te beoordelen aan de hand van de in artikel 4,
     lid 1, onder b), i) tot en met v), en onder c) tot en met      Middelen en voornaamste argumenten
     f) vastgestelde vereisten?
                                                                    Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
2. Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, is de           juncto artikel 4, lid 1, van Richtlijn 76/160/EEG is BelgieÈ
     lidstaat verplicht de vereisten van artikel 4, lid 1,          verplicht de kwaliteit van zijn zwemwater binnen tien jaar
     onder b), i) tot en met v), op dergelijke aanvragen toe        in overeenstemming te brengen met de bij artikel 3 van de
     te passen in het licht van ¹de stand van de weten-             richtlijn vastgestelde grenswaarden. Die termijn is op
     schappelijke en technische kennisº?                            11 december 1985 verstreken.
3. Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, is de           Volgens de Commissie hebben de autoriteiten van het
     lidstaat eveneens verplicht de vereisten van artikel 4,        Waalse Gewest in 1996 ten onrechte de lijst van de badzo-
     lid 1, onder c) tot en met f), op dergelijke aanvragen         nes herzien en een dertigal badzones van de lijst geschrapt,
     toe te passen in het licht van ¹de stand van de weten-         zodat er slechts tien officieel aangewezen badzones over-
     schappelijke en technische kennisº?                            blijven. De voor deze herziening aangevoerde gronden zijn
                                                                    niet van dien aard, dat zij uitsluiten dat de betrokken
4. Bij een bevestigend antwoord op de eerste, de tweede             wateren onder de richtlijn vallende zwemwateren zijn; in
     en de derde vraag, is de lidstaat verplicht te verzeke-        de reclamebrochure campingplaatsen 1998 maken die-
     ren, dat zijn nationale bepalingen betreffende de te ver-      zelfde autoriteiten met niet minder dan 16 van die zwem-
     strekken gegevens (als bedoeld in artikel 8, lid 3, en         wateren reclame als zwemwater in de buurt van de cam-
     artikel 13, lid 6, van de richtlijn) een beoordeling aan       ping.
     de hand van de in artikel 4, lid 1, onder b), i) tot en
     met v), en c) tot en met f) vastgestelde criteria in het       De maatregelen die BelgieÈ heeft genomen om de kwaliteit
     licht van ¹de stand van de wetenschappelijke en tech-          van het water in overeenstemming te brengen met de
     nische kennisº mogelijk maken?                                 krachtens artikel 4 van de richtlijn vastgestelde grenswaar-
                                                                    den, met name de investeringsprogramma's voor waterzui-
(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.                                 vering in Vlaanderen en WallonieÈ, zijn ontoereikend. De
                                                                    Belgische autoriteiten beroepen zich op de bouw van
                                                                    installaties voor de behandeling van water in het algemeen
                                                                    zonder nader aan te geven, welke gevolgen de werking van
                                                                    die installaties heeft voor de verbetering van de kwaliteit
                                                                    van het zwemwater. In Vlaanderen vallen zelfs niet alle
                                                                    badzones onder het waterzuiveringsprogramma. Wat Wal-
Beroep, op 5 augustus 1998 ingesteld door Commissie van
                                                                    lonieÈ betreft, bevat het programma geen nadere gegevens
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
                                                                    over de data van begin en voltooiing van de bouw van de
                        (Zaak C-307/98)                             voorziene installaties, noch over de precieze plaatsen waar
                          (98/C 299/43)                             die installaties zullen worden gebouwd.
                                                                    Volgens het verslag over de kwaliteit van het zwemwater
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             in het badseizoen 1995 voor heel BelgieÈ (EUR 16755) is
is op 5 augustus 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ               slechts 41,4 % van de badzones in zoet water in overeen-
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-               stemming met de richtlijn. In het verslag over de kwaliteit
pen, vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van              van het zwemwater in het badseizoen 1996 wordt ver-
haar juridische dienst, en M. O. Couvert-CasteÂra, bij de           meld, dat zelfs zonder de 30 zones die het Waalse Gewest
juridische dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als             heeft geschrapt van de lijst van Waalse badzones die in
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               aanmerking worden genomen voor de opstelling van de
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                  jaarlijkse verslagen over de uitvoering van de richtlijn,
                                                                    slechts 85,5 % van de badzones in overeenstemming is met
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                 de richtlijn.
deert dat het den Hove behage:
                                                                    (1) PB L 31 van 5.2.1976, blz. 1.
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de
     maatregelen te treffen die nodig zijn om de kwaliteit


title: Verzoek van 12 april 1996 van het Tribunale civile e penale di Brescia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen R. Piccaluga (Zaak C-250/96)

text:
Nr . C 294/4           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            5 . 10 . 96
3 . Is er sprake van een overgang in de zin van artikel 1 ,              circondariale di Rovigo, Sezione distaccata di Adria, in de
     lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG, wanneer in wezen                  aldaar dienende strafzaak tegen G. Cordella, het Hof van
     steeds dezelfde werknemers dezelfde bewakingsop                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     drachten uitvoeren onder in wezen gelijke omstandig                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     heden die grotendeels door de opdrachtgever worden
     bepaald ?
                                                                         Zijn de bepalingen van Richtlijn 91 /156/EEG (') verenig
(') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                         baar met die van DPR nr . 915 van 19 september 1982 (2 ),
                                                                         althans met de in Italië geldende wetgeving inzake afvalstof
                                                                         fen en secundaire grondstoffen ?
                                                                         (') PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
                                                                         ( 2 ) In de verwijzingsbeschikking abusievelijk aangeduid als
                                                                               1992 .
Verzoek van 12 april 1996 van het Tribunale civile e penale
di Brescia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                        tegen R. Piccaluga
                         ( Zaak C-250/96 )
                              96/C 294/05
Het Tribunale civile e penale di Brescia heeft bij beschikking           Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamm van 9 juli
van 12 april 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van                 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Justitie op 22 juli 1996 , in de strafzaak tegen R. Piccaluga ,          H. Kampelmann en Landschaftsverband Westfalen-Lippe
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      ( C-253/96 ), W. Tilsch en Landschaftsverband Westfalen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               Lippe ( C-254/96 ), D. Klingelhöfer en Landschaftsverband
vragen :                                                                 Westfalen-Lippe ( C-255/96 ), H. Schmidt en Landschafts
                                                                         verband Westfalen-Lippe ( C-256/96 ), Stadtwerke Witten
1 . Kunnen de nationale voorschriften inzake arbeidsbe                  GmbH en A. Schade ( C-257/96 ) en K. Haseley en Stadt
    middeling en uitzendarbeid, gelet op hun publiekrech                                  werke Altena GmbH ( C-258/96 )
    telijk karakter voor zover zij zijn vastgesteld ter bescher                          ( Zaken C-253/96 t/m C-258/96 )
    ming van de werknemers en de nationale economie,
                                                                                ( 96/C 294/07)
    worden geacht onder de uitoefening van het openbaar
    gezag te vallen in de zin van de artikelen 66 en 55 van het
    Verdrag ?                                                            Het Landesarbeitsgericht Hamm ( IV. Kammer ) heeft bij
                                                                         beschikkingen van 9 juli 1 996 , ingekomen ter griffie van het
2 . Kunnen vorenbedoelde bepalingen bij gebreke van                      Hof van Justitie op 23 juli 1996 , in de gedingen van
    precieze uitvoeringsbepalingen in deze specifieke mate              H. Kampelmann, W. Tilsch, D. Klingelhöfer en H. Schmidt
    rie worden geacht rechtstreeks toepasselijk te zijn ( zodat          tegen Landschaftsverband Westfalen-Lippe, Stadtwerke
    de publiekrechtelijke doelstellingen van de inzake                   Witten GmbH tegen A. Schade en K. Haseley tegen
    arbeidsbemiddeling en uitzendarbeid geldende Ita                    Stadtwerke Altena GmbH, het Hof van Justitie van de
    liaanse wetgeving in gevaar komen ), en kan dientenge               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    volge elke natuurlijke of rechtspersoon, buiten elke                 beslissing over de navolgende vragen :
    specifieke controle en goedkeuring, elke activiteit van
    bemiddeling tussen vraag en aanbod van arbeid en/of
    tijdelijke levering van arbeid aan derden uitoefenen,                I. Beoogt artikel 2 van Richtlijn 91 /533/EEG van de Raad
    wanneer de Lid-Staat met het eigen administratieve                          van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de
    apparaat niet in staat is volledig aan de op de arbeids                    werkgever de werknemer te informeren over de voor
    markt gebleken vraag naar diensten te voldoen ?                             waarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou
                                                                                ding van toepassing zijn ( 1 ), gelet op de in de considerans
                                                                                van deze richtlijn geformuleerde doelstelling, namelijk
                                                                                „ de werknemers beter te beschermen tegen een even
                                                                                tuele miskenning van hun rechten en de arbeidsmarkt
                                                                                doorzichtiger te maken ", de bewijslast ten gunste van de
                                                                                werknemer te verlichten door middels de in artikel 2,
Verzoek van 13 juli 1993 van de Pretura circondariale di                        lid 2 , van de richtlijn opgesomde minimumvereisten te
Rovigo, Sezione distaccata di Adria, om een prejudiciële                        verzekeren, dat de werknemer op de aldaar genoemde
beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen G. Cor                        punten bij het geldend maken van zijn contractuele
                                 della
                                                                                aanspraken in arbeidsrechtelijke geschillen niet in
                         ( Zaak C-251 /96 )                                     bewijsmoeilijkheden geraakt ?
                            ( 96/C 294/06 )
                                                                         2 . Zo ja, is artikel 2, lid 2 , letter c ), onder ii ), van de richtlijn
Bij beschikking van 13 juli 1993 , ingekomen ter griffie van                    tegenover de privaatrechtelijk als werkgever optredende
het Hof van Justitie op 22 juli 1996 , heeft de Pretura                         Staat sinds 1 juli 1993 rechtstreeks toepasselijk, nu


title: Zaak C-26/04: Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
20.3.2004             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/11
2.   Moet artikel 32 van voornoemd protocol nr. 4 aldus                Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van
     worden uitgelegd, dat de douaneautoriteiten van de                30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het
     lidstaat van invoer rekening dienen te houden met de                    geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat
     beslissingen van de rechterlijke instanties van de staat van
     uitvoer die de resultaten vernietigen van controles die
     door de Hongaarse autoriteiten na de invoer zijn verricht,                                  (Zaak C-24/04)
     gelet op het feit dat
                                                                                (2004/C 71/16)
     a)    de autoriteiten van de staat van invoer naar behoren
           op de hoogte zijn gebracht, zowel van de voor de
           Hongaarse rechterlijke instanties aanhangige gedin-
           gen als van de uitkomst van de betrokken proce-             Het Dioikitido Protodikeio Athinas heeft bij beschikking van
           dures, en                                                   30 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis
     b)    die autoriteiten nooit hebben gevraagd de controle          AEVE en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
           te verrichten?                                              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
3.   Indien één van de bovenstaande vragen bevestigend
     wordt beantwoord, moeten de voornoemde regelingen
     van het gemeenschapsrecht dan aldus worden uitgelegd,             De vragen in deze zaak zijn identiek aan de vragen in zaak
     dat zij in de weg staan aan administratieve handelingen tot       C-23/04.
     oplegging van aanvullende douanerechten, belastingen en
     boeten, die door de nationale autoriteiten van de staat
     van invoer zijn vastgesteld na de mededeling, door de
     Hongaarse autoriteiten, van het resultaat van de door hen
     verrichte controle, maar vóór de bekendmaking van
     de inhoud van de rechterlijke beslissingen waarbij de
     resultaten daarvan worden vernietigd, teneinde het nuttig
     effect te verzekeren van het verbod op douanerechten dat          Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door Commissie van
     is neergelegd in de Europa-Overeenkomst waarbij een                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
     associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
     Gemeenschappen en Hongarije, gelet ook op het feit
     dat de afgegeven certificaten EUR.1 uiteindelijk onjuist                                    (Zaak C-26/04)
     waren?
                                                                                (2004/C 71/17)
4.   Is het, hiermee samenhangend, van invloed op de boven-
     staande vragen, dat noch de Griekse noch de Hongaarse
     douaneautoriteiten hebben verzocht het associatiecomité
     van artikel 33 van voornoemd protocol nr. 4 bijeen te
     roepen om dienaangaande uitspraak te doen, hetgeen                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     erop wijst dat geen van beide autoriteiten van mening             op 27 januari 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
     was dat het geven van de beslissingen van de Hongaarse            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     rechterlijke instanties een tussen hen bestaand geschil           woordigd door Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische
     vormt dat aan het oordeel van bedoeld comité zou                  dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     moeten worden voorgelegd?
5.   Subsidiair, indien de voorgaande vragen ontkennend                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     worden beantwoord en de Griekse autoriteiten dus de
     voornoemde regelingen van het gemeenschapsrecht niet              —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     hebben geschonden door een aanvullend douanerecht,                      aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     BTW en een boete op te leggen, is het dan denkbaar dat,                 artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160/EEG (1) van 8 decem-
     op grond van artikel 220, lid 2, van het communautair                   ber 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater,
     douanewetboek, niet tot boeking achteraf van de rechten                 door de stranden „A Videira”, „Niño do Corvo” en
     ten laste van de importeur wordt overgegaan, wegens een                 „Canabal” in Moaña, Ría de Vigo, autonome gemeenschap
     vergissing van de douaneautoriteiten zelf van de staat van              Galicië, niet officieel als badzones aan te wijzen;
     invoer of van uitvoer, meer bepaald gelet op het feit dat
     de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer over alle          —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     feitelijke gegevens betreffende de oorsprong van de                     aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     voor uitvoer bestemde voertuigen beschikten, op grond                   artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG (2) van 30 oktober
     waarvan het certificaat EUR.1 niet zou worden afgegeven                 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater,
     en de autoriteiten van de staat van invoer het wettelijk                door voor de Ría de Vigo geen programma ter verminde-
     verschuldigde douanerecht direct konden boeken?                         ring van de verontreiniging vast te stellen;
                                                                       —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 71/12                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                rijk
De Spaanse autoriteiten hebben de stranden Viela/A Videira,
Niño do Corvo en Canabal in Moaña (Pontevedra) niet officieel
als badzones aangewezen, hoewel daar veelvuldig baders                                          (Zaak C-29/04)
aanwezig zijn. Indien geen badverbod is ingesteld, noopt de
aanwezigheid van baders ertoe de stranden aan te wijzen als
zwemwateren in de zin van richtlijn 76/160. Daar dit niet is                                    (2004/C 71/19)
gebeurd, zijn de drie voormelde stranden niet aan de door de
richtlijn vereiste controle onderworpen.
Verder voldoen de wateren van de Ría de Vigo niet aan de bij
richtlijn 79/923 vastgestelde richtwaarden voor de „fecale            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
colibacteriën”, hoewel nagenoeg al die wateren door de                op 28 januari 2004 beroep tegen de Republiek Oostenrijk
Spaanse autoriteiten als schelpdierwater zijn aangewezen.             ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Bijgevolg is artikel 5 van die richtlijn van toepassing, volgens      pen, vertegenwoordigd door K. Wiedner, gemachtigde, domici-
hetwelk een programma ter vermindering van de verontreini-            lie gekozen hebbende te Luxemburg.
ging moet worden opgesteld om te er zorg voor te dragen dat
de aangewezen wateren voldoen aan de in de bijlage bij die
richtlijn vastgestelde waarden. Het verminderingsprogramma            Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
voor de Ría de Vigo is echter niet aan de Commissie
meegedeeld.
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk haar uit
                                                                            richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992
(1) PB L 31 van 5.2.1976, blz. 1.                                           betreffende de coördinatie van de procedures voor het
(2) PB L 281 van 10.11.1979, blz. 47.                                       plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
                                                                            lening (1) voortvloeiende verplichtingen niet is nageko-
                                                                            men doordat de gemeente Mödling een overeenkomst
                                                                            inzake afvalverwijdering heeft gesloten zonder inachtne-
                                                                            ming van de procedure- en bekendmakingsvoorschriften
                                                                            van artikel 8 juncto de artikelen 11, lid 1, en 15, lid 2,
                                                                            van deze richtlijn;
Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Paris
derde kamer, tweede afdeling, van 5 december 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de                2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
vennootschappen Tod’s SpA (voorheen EMA Srl), Tod’s
France SARL (voorheen DEVA France) en S.A. Heyraud —
Vrijwillig tussenkomende partij: Société Technisynthese
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                         (Zaak C-28/04)
                         (2004/C 71/18)
                                                                      De gemeente Mödling heeft op 21 mei 1999 besloten, voor de
                                                                      uitoefening van de haar wettelijk opgedragen taken op het
                                                                      gebied van de afvalverwijdering gebruik te maken van een
Het Tribunal de Grande Instance de Paris heeft bij beschikking        zelfstandige instelling. Daartoe werd AbfallGmbH opgericht.
van 5 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van            Het kapitaal van de vennootschap was volledig in handen van
Justitie op 28 januari 2004, in het geding tussen Vennootschap        de enig vennoot, de gemeente Mödling. De overeenkomst
Tod’s SpA (voorheen EMA Srl), Tod’s France (voorheen DEVA             inzake afvalverwijdering waarbij de gemeente Mödling de
France) en S.A. Heyraud — Vrijwillig tussenkomende partij:            afvalinzameling en -verwerking uitsluitend aan AbfallGmbH
Société Technisynthese het Hof van Justitie van de Europese           overdroeg, werd gesloten op 15 september 1999. De overeen-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           komst werd gesloten voor onbepaalde duur en trad met
de navolgende vraag:                                                  terugwerkende kracht in werking op 1 juli 1999. Twee weken
                                                                      na sluiting van de overeenkomst besloot de gemeenteraad van
                                                                      Mödling dat de gemeente als enig vennoot van AbfallGmbH
Staat artikel 12 van het EG-Verdrag, dat het algemene beginsel
                                                                      49 % van haar aandeel in het bedrijf aan een privé-onderne-
van non-discriminatie op grond van nationaliteit poneert,
                                                                      ming zou overdragen.
eraan in de weg dat in een lidstaat de ontvankelijkheid van een
beroep van een auteur op de door de wetgeving van die lidstaat
verleende bescherming van het auteursrecht, afhankelijk is van
een onderscheidingscriterium dat is gebaseerd op het land van         Volgens de Republiek Oostenrijk valt de sluiting van de
oorsprong van het werk?                                               overeenkomst inzake afvalverwijdering met AbfallGmbH niet
                                                                      binnen de werkingssfeer van richtlijn 92/50/EEG, omdat het
                                                                      gaat om een interne, zogenoemde „in house”-operatie.


title: Zaak C-333/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgerichtshof Leipzig (Duitsland) op 19 juni 2013 — Elisabeta Dano, Florin Dano/Jobcenter Leipzig

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgerichtshof Leipzig (Duitsland) op 19 juni 2013 — Elisabeta Dano, Florin Dano/Jobcenter Leipzig
   (Zaak C-333/13)
   (2013/C 226/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Sozialgerichtshof Leipzig

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Elisabeta Dano, Florin Dano

      Verwerende partij: Jobcenter Leipzig

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vallen personen die geen aanspraak maken op socialezekerheidsuitkeringen of gezinsbijslagen in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 883/2004 (1), maar op bijzondere, niet op bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van de artikelen 3, lid 3, en 70 van deze verordening, onder de personele werkingssfeer van artikel 4 van de verordening?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet artikel 4 van verordening nr. 883/2004 zich ertegen dat lidstaten, om te vermijden dat onredelijk beroep wordt gedaan op bijzondere, niet op bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van artikel 70 van deze verordening die bestaanszekerheid bieden, behoeftige burgers van de Unie geheel of gedeeltelijk uitsluiten van dergelijke prestaties, die aan eigen staatsburgers in dezelfde situatie wel worden toegekend?

               3)

               Indien de eerste of de tweede vraag ontkennend worden beantwoord, is het de lidstaten ingevolge a) artikel 18 VWEU en/of b) artikel 20, lid 2, tweede volzin, sub a, VWEU juncto artikel 20, lid 2, derde volzin, VWEU en artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38 (2) verboden om, teneinde te vermijden dat onredelijk beroep wordt gedaan op bijzondere, niet op bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van artikel 70 van verordening nr. 883/2004 die bestaanszekerheid bieden, behoeftige burgers van de Unie geheel of gedeeltelijk uit te sluiten van dergelijke prestaties, die aan eigen staatsburgers in dezelfde situatie wel worden toegekend?

               4)

               Indien volgens het antwoord op bovenstaande vragen gedeeltelijke uitsluiting van prestaties die bestaanszekerheid bieden verenigbaar is met het Unierecht, mag de toekenning van bijzondere, niet op bijdragebetaling berustende prestaties die bestaanszekerheid bieden, voor burgers van de Unie, behalve in acute noodgevallen, worden beperkt tot de toekenning van de voor de terugkeer naar het land van herkomst vereiste middelen, of vereisen de artikelen 1, 20 en 51 van het Handvest van de grondrechten ruimere prestaties, die een duurzaam verblijf mogelijk maken?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, PB L 166, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, PB L 158, blz. 77.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 april 2005 in zaak C-335/03: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Rundvleespremie — Controles — Representativiteit van steekproeftrekkingen — Overbrenging van controleresultaat naar voorafgaande jaren — Motivering)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 april 2005
   in zaak C-335/03: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Rundvleespremie - Controles - Representativiteit van steekproeftrekkingen - Overbrenging van controleresultaat naar voorafgaande jaren - Motivering)
   (2005/C 132/17)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-335/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 25 juli 2003, Portugese Republiek (gemachtigde: L. Fernandes, bijgestaan door C. Botelho Moniz en E. Maia Cadete) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. M. Alves Vieira en L. Visaggio, bijgestaan door N. Castro Marques en F. Costa Leite), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), C. Gulmann, R. Schintgen en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: K. Sztranc, administrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 239 van 4.10.2003.


title: Beroep, op 7 februari 1995 ingesteld door SA Adia Intérim tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-19/95)

text:
Nr . C 87/ 14           NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 4 . 95
      die haar ingevolge artikel 92, lid 3 , onder c ), toekomt, en        — voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van de
      doordat zij handelt in strijd met haar eigen richtlijnen                  Commissie van 19 oktober 1994 houdende uitdrukke
      inzake de herstructurering van ondernemingen in moei                     lijke afwijzing van zijn klacht,
      lijkheden;
                                                                           — de Commissie te verwijzen in de kosten.
— doordat zij in strijd met artikel 92, lid 1 , tot de conclusie
      is gekomen, dat de derde kapitaalsinjectie geen staats
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
      steun was, op grond van onjuiste toepassing van het
      criterium van de „ particuliere investeerder " en daarbij
      heeft gehandeld op een wijze die onverenigbaar is met                Verzoeker, ambtenaar van de LA-groep van de Commissie,
      haar eigen richtlijnen en met de handelwijze van een                 komt op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegde
      echte particuliere investeerder, Union Carbide Corpora              gezag waarbij hij in de rang LA 5 , eerste salaristrap, is
      tion;                                                                ingedeeld, naar aanleiding van zijn terugkeer op 1 april 1994
                                                                           naar zijn dienst van oorsprong, na de beëindiging van zijn
                                                                           detachering op eigen verzoek bij het Europees Centrum voor
— doordat zij met betrekking tot de derde kapitaalsinjectie                de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ) gedu
      niet de procedure van artikel 93 , lid 2, heeft ingeleid, en         rende een periode van zeven jaar.
      aldus de betrokken partijen de procedurele waarborgen
      heeft ontzegd waarin artikel 93 , leden 2 en 3 , voorzien,
      zoals uitgelegd in 's Hofs vaste rechtspraak;                        Tijdens zijn detachering is hij geslaagd voor een vergelijkend
                                                                           onderzoek met het oog op de vorming van een aanwervings
                                                                           reserve van hoofdvertalers/reviseurs; hij is per 1 oktober
— doordat zij de haar door de Italiaanse autoriteiten                      1990 in de rang LA 5 , eerste salaristrap, aangesteld . Waar
      meegedeelde informatie en voorstellen niet heeft geve               hij dus bij zijn terugkeer naar zijn dienst van oorsprong is
      rifieerd en heeft nagelaten op de uitvoering ervan toe te            ingedeeld in de rang LA 5 , eerste salaristrap, is wat zijn
      zien, zodat zij het criterium van de „ particuliere inves           salarisanciënniteit betreft, geen rekening gehouden met de
      teerder " niet naar behoren heeft toegepast en heeft                 periode gedurende welke hij voor Cedefop heeft gewerkt.
      nagelaten er zorg voor te dragen, dat gestelde capaci
      teitssluitingen definitief waren dan wel zouden worden,              Verzoeker voert schending aan van de beginselen van het
      en voldoende omvangrijk waren vanuit het oogpunt„van                 Statuut inzake detachering, meer in het bijzonder van
      het Gemeenschapsbelang.                                              artikel 37 van het Statuut, voor zover hierin is bepaald, dat
                                                                           de gedetacheerde ambtenaar volledig in het genot van zijn
( 1 ) PB nr . C 151 van 2 . 6 . 1994 , blz. 3 .                            rechten blijft, overeenkomstig het bepaalde in de artike
                                                                           len 38 en 39 . Artikel 39 van het Statuut, betreffende
                                                                           detachering op verzoek van de ambtenaar, bevat geen enkele
                                                                           bijzondere bepaling inzake plaatsing in een hogere salaris
                                                                           trap en aanspraak op bevordering. Dit artikel wijkt af van
                                                                           het algemeen stelsel, en dient dus strikt te worden uitge
                                                                           legd.
Beroep, op 2 februari 1995 ingesteld door N. Do Pa^o                       Hieruit volgt dat, nu op eigen verzoek gedetacheerde
Quesado tegen Commissie van de Europese Gemeen                            ambtenaren door deze bepaling niet uitdrukkelijk zijn
                                 schappen                                  uitgesloten, zij automatisch in een hogere salaristrap moeten
                           ( Zaak T-15/95 )                                worden geplaatst. Elke andere uitlegging zou in strijd zijn
                                                                           met het beginsel van de „continuïteit van de loopbaan ".
                              ( 95/C 87/31
                        (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 2 februari 1995 beroep ingesteld tegen                      Beroep, op 7 februari 1995 ingesteld door SA Adia Intérim
Commissie van de Europese Gemeenschappen door N. Do                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Pa^o Quesado, wonende te Trier ( Duitsland ), vertegen
woordigd door J .-N. Louis en V. Leclercq, advocaten te                                            ( Zaak T-19/95 )
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                                                  ( 95/C 87/32 )
Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
— nietig te verklaren het b&sluit van de Commissie van                     schappen is op 7 februari 1995 beroep ingesteld tegen de
      1 maart 1994 voor zover verzoeker daarbij is ingedeeld               Commissie van de Europese Gemeenschappen door SA Adia
      in de rang LA 5 , eerste salaristrap, met anciënniteit in de         Intérim, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door V.
      rang en de salaristrap vanaf 1 april 1994,                           Thiry, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
 ---pagebreak---  8 . 4 . 95            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 87/ 15
Luxemburg bij T. Gilliams, advocaat aldaar, Grand-Rue                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
47 .
                                                                     — nietig te verklaren het besluit v.an de Commissie van
                                                                          4 mei 1994 om aan verzoeker niet alle medische kosten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                          te vergoeden overeenkomstig artikel 24 van bijlage X
— het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren,                        van het Statuut;
— de beschikkingen waartegen wordt opgekomen te ver                 — verweerster te veroordelen, het gehele verschil te vergoe
      nietigen,                                                           den tussen de werkelijk gemaakte kosten en de vergoe
                                                                          dingen van de gemeenschappelijke regeling inzake de
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                          ziektekostenverzekering;
      verwijzen en de kosten van verzoekster, met name de
      vervoers- en verblijfskosten, alsmede de kosten van            — te verklaren dat de Algemene bepalingen voor de
      rechtsbijstand,                                                     uitvoering van artikel 24, eerste en tweede alinea , van
                                                                          bijlage X van het Statuut onwettig zijn;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     — verweerster in de kosten van de procedure te verwij
                                                                          zen .
Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, die
gedurende negen jaar contractuele relaties met de Commis
sie heeft onderhouden met het oog op de terbeschikking              Middelen en voornaamste argumenten
stelling van tijdelijk personeel voor de uitvoering van
verschillende taken binnen de gebouwen van de Commissie              Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
zelf, bestrijdt het besluit van deze instelling, genomen in het      artikel 24 van bijlage X van het Ambtenarenstatuut. Hij
kader van de aanbesteding van 13 juli 1994 op ditzelfde              benadrukt, dat dit artikel geen beperkingen stelt, noch een
gebied, om de betrokken openbare aanbesteding aan andere             maximum aan de vergoeding, ongeacht het bedrag van de
ondernemingen te gunnen.                                             werkelijk gemaakte kosten, hetgeen betekent, dat de amb
                                                                     tenaar op wie artikel 24 van bijlage X van het Statuut van
Zij stelt, dat het bestreden besluit niet formeel met redenen is     toepassing is, recht heeft op de vergoeding van alle kosten
omkleed, hetgeen in het kader van openbare aanbestedingen            die niet worden gedekt door de gemeenschappelijke regeling
een bijzonder belang toekomt overeenkomstig artikel 12               inzake de ziektekostenverzekering.
van Richtlijn 92/50/EEG betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor            Verzoeker stelt voorts, dat de Algemene bepalingen voor de
dienstverlening, volgens hetwelk de aanbestedende dienst             uitvoering van artikel 24, eerste en tweede alinea , van
aan iedere afgewezen gegadigde op diens schriftelijk verzoek         bijlage X van het Statuut onwettig zijn, voor zover zij een
de redenen voor de afwijzing van zijn aanvraag en de naam            „ excessiviteitsdrempel " inbouwen, waarbij ziektekosten die
van de begunstigde moet meedelen.                                    deze overschrijden niet meer worden vergoed . Hij is van
                                                                     mening, dat deze beperking in strijd is met artikel 24 van
Zij is van mening, dat het bestreden besluit in strijd is met de     bijlage X, die de dekking garandeert van het gehele verschil
beginselen van gelijkheid en onpartijdigheid, voor zover             tussen de werkelijk gemaakte kosten en de gemeenschappe
verweerster niet het criterium van het economisch meest
                                                                     lijke regeling inzake de ziektekostenverzekering, en dat de
gunstige aanbod in acht heeft genomen, gelet op de in de             bepalingen bijgevolg onwettig zijn.
voorwaarden gestelde eisen.
Beroep, op 8 februari 1995 ingediend door M. Mazzochi              Beroep, op 10 februari 1995 ingesteld door E. , V. en G.
Alemanni tegen Commissie van de Europese Gemeen                    Bitha tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen                                                             schappen
                         ( Zaak T-21/95 )                                                   ( Zaak T-23/95 )
                            95/C 87/33 )                                                       ( 95/C 87/34 )
                       (Procestaai: Frans)                                                 (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 8 februari 1995 beroep ingesteld tegen de            schappen is op 10 februari 1995 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. , V.
Mazzochi-Alemanni, wonende te Libreville ( Gabon), verte           en G. Bitha, wonende te Thessaloniki ( Griekenland ),
genwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie          vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te Brussel,
gekozen hebbende te Luxemburg bij Sari Myson, Rue                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Glesener 1 .                                                        Myson Sari, Rue Glesener 1 .


title: Zaak C-102/04: Beroep, op 27 februari 2004 ingesteld door Koninkrijk Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/24

         Beroep, op 27 februari 2004 ingesteld door Koninkrijk Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-102/04)
   (2004/C 106/43)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door Andreas Kruse als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:

               —

               nietig te verklaren richtlijn 2003/112/EG (1) van de Commissie van 1 december 2003 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG (2) van de Raad teneinde paraquat op te nemen als werkzame stof;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 1 december 2003 heeft de Commissie richtlijn 2003/112/EG vastgesteld. Bij de richtlijn is paraquat als werkzame stof opgenomen in bijlage 1 bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen.
   Met de vaststelling van de richtlijn heeft de Commissie inbreuk gemaakt op de artikelen 6 EG en 174 EG, artikel 5 van richtlijn 91/414/EEG en artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen.
   Bij de vaststelling van de richtlijn heeft de Commissie duidelijk de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid overschreden, daar zij heeft verzuimd het voorzorgsbeginsel toe te passen in verband met de risico-evaluatie en het risicobeheer van paraquat betreffende de gezondheid van mens en dier. Schending van het voorzorgsbeginsel heeft ertoe geleid dat het in het EG-Verdrag en richtlijn 91/414/EG voorgeschreven hoge beschermingsniveau niet kon worden bereikt. Doordat de Commissie het beginsel inzake een hoog beschermingsniveau heeft geschonden, kan ook niet worden geacht dat zij rekening heeft gehouden met de eisen inzake milieubescherming en met het in het EG-Verdrag voorgeschreven integratiebeginsel. De Commissie heeft ook de artikelen 6 EG en 174, lid 2, EG, juncto artikel 5 van richtlijn 91/414/EEG geschonden. Door geen rekening te houden met algemeen beschikbare gegevens over praquat en de risico's van die stof, heeft de Commissie bovendien de zaak verkeerd behandeld. In dat opzicht heeft de Commissie artikel 174, lid 3, EG en artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/414/EEG, juncto artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3600/92 geschonden.

      (1)  PB L 321 van 06.12.2003, blz. 32.

      (2)  PB L 230 van 19.08.1991, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 maart 2000 in zaak T-72/78: Astilleros Zamacona SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van de staten — Scheepsbouw — Artikel 4, lid 3, van richtlĳn 90/684/EEG van de Raad — Vaststelling van bovengrens voor productiesteun)

text:
27.5.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 149/31
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Tweedale Willoughby, en, ter terechtzitting, door B. H. E.
                                                                        Halliday, Solicitors te Londen, domicilie gekozen hebbende te
                       van 16 maart 2000                                Luxemburg ten kantore van Loeff, Claeys en Verbeke, advoca-
                                                                        ten aldaar, Rue Charles Martel 58, tegen Bureau voor harmoni-
in zaak T-72/78: Astilleros Zamacona SA tegen Commissie                 satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
              van de Europese Gemeenschappen (1)                        len) (BHIM) (gemachtigden: F. López de Rego, A. Di Carlo en
                                                                        A. van Mühlendahl), betreffende een beroep tot vernietiging
                                                                        van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
(Steunmaatregelen van de staten — Scheepsbouw — Arti-
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
kel 4, lid 3, van richtlijn 90/684/EEG van de Raad —
                                                                        tekeningen en modellen) van 11 februari 1999 (zaak
       Vaststelling van bovengrens voor productiesteun)
                                                                        R 150/98-2), waarbij de inschrijving van het woord OPTIONS
                                                                        als gemeenschapsmerk is geweigerd, heeft het Gerecht van
                         (2000/C 149/58)                                eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                        president, en R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters;
                        (Procestaal: Spaans)                            griffier: G. Herzig, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest
                                                                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-72/98, Astilleros Zamacona SA, gevestigd te Santur-           1) Verwerpt het beroep.
ce (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, ad-
vocaat te Barcelona, en B. Uriarte, advocaat te Madrid, kantoor         2) Verwijst verzoekster in de kosten.
Cuatrecasas, Kortenberglaan 60, Brussel, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Nemitz,                    (1) PB C 174 van 19.6.99.
M. Desantes en M. Muñoz), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van beschikking 98/157/EG van de Commissie
van 5 november 1997 betreffende voorgenomen steun van
Spanje aan Astilleros Zamacona SA voor vijf sleepboten (PB
1998, L 50, blz. 38), heeft het Gerecht (Tweede kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpresident,
K. Lenaerts, J. Azizi, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters,           BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 16 maart 2000                                        LEG
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 7 maart 2000
1) Verwerpt het beroep.
                                                                        in zaak T-2/95 (92): Industrie des poudres sphériques
2) Verwijst verzoekster in de kosten.                                                 tegen Raad van de Europese Unie (1)
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                              („Begroting van kosten — Kosten van interveniënt —
                                                                            Honorarium van advocaat — Reis- en verblijfkosten”)
                                                                                (2000/C 149/60)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                        In zaak T-2/95 (92), Industrie des poudres sphériques, ge-
                                                                        vestigd te Annemasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door
                       van 30 maart 2000
                                                                        C. Momège, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, route
in zaak T-91/99: Ford Motor Company tegen Bureau                        d’Esch 398, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                      aanvankelijk R. Torrent en J. Monteiro, daarna R. Torrent en
               tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                       Y. Crétien, en ten slotte, R. Torrent, A. Tanca en P. Bentley),
                                                                        ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Gemeenschapsmerk — Woord OPTIONS — Absolute wei-                       pen (gemachtigden: N. Khan en X. Lewis), Péchiney électromé-
geringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Arti-                     tallurgie, gevestigd te Courbevoie (Frankrijk) en Chambre
kel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwerving               syndicale de l’électrométallurgie et de l’électrochimie, gevestigd
van onderscheidend vermogen door gebruik in deel van                    te Parijs, aanvankelijk vertegenwoordigd door J.-P. Gunther en,
                           gemeenschap)                                 H. de Broca, advocaten te Parijs, daarna alleen door
                                                                        J.-P. Gunther, en, ten slotte, door O. Prost, advocaat te Parijs
                         (2000/C 149/59)                                met een kantoor te Brussel, Wetstraat 99-101, betreffende een
                                                                        verzoek tot begroting van de kosten die verzoekster aan
                                                                        interveniënte Péchiney électrométallurgie dient te vergoeden
                        (Procestaal: Engels)                            op grond van het arrest van het Gerecht van 15 oktober 1998,
                                                                        Industrie des poudres sphériques/Raad (T-2/95, Jurispr. blz. II-
In zaak T-91/99, Ford Motor Company, gevestigd te Dearborn,             3939), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samenge-
Michigan (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door A. J.                steld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 juni 1999 in zaak C-172/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België ("Niet-nakoming - Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12 EG) - Vrijheid van vestiging - Vereiste, voor toekenning van rechtspersoonlijkheid aan vereniging, van aanwezigheid van Belgische leden")

text:
C 246/6                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.8.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                        van 29 juni 1999
                                                                                van 29 juni 1999
in zaak C-158/98 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris               in zaak C-172/98: Commissie van de Europese Gemeen-
     van Financiën tegen v.o.f. Coffeeshop „Siberië” (1)                              schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                       („Niet-nakoming — Artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wij-
(Belastingbepalingen — Harmonisatie van wetgevingen —                  ziging, artikel 12 EG) — Vrijheid van vestiging — Vereiste,
Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting               voor toekenning van rechtspersoonlijkheid aan vereniging,
over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn — Werkingssfeer                            van aanwezigheid van Belgische leden”)
— Terbeschikkingstelling van tafel voor verkoop van drugs)
                                                                                (1999/C 246/11)
                        (1999/C 246/10)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      (Procestaal: Nederlands)                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-158/98, betreffende een verzoek aan het Hof                  In zaak C-172/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Hoge Raad             pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Koninkrijk België (gemach-
der Nederlanden (Nederland) in het aldaar aanhangig geding             tigde: J. Devadder), betreffende een verzoek aan het Hof om
tussen Staatssecretaris van Financiën en v.o.f. Coffeeschop            vast te stellen dat het Koninkrijk België, door voor de erkenning
„Siberië”, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van       van de rechtspersoonlijkheid van een vereniging naar gelang
artikel 2 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van          van het geval te eisen, dat het bestuur een Belgisch lid bevat,
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen             of dat een minimumaantal leden (dat bovendien meer dan de
der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk                helft bedraagt) de Belgische nationaliteit bezit, de krachtens
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme             artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 12 EG) op
grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als          hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P.   (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
Puissochet, G. Hirsch en P. Jann (rapporteur), kamerpresiden-          kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rapporteur),
ten, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm          rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;             29 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
griffier: R. Grass, op 29 juni 1999 een arrest gewezen waarvan         volgt:
het dictum luidt als volgt:
                                                                       1) Door voor de erkenning van de rechtspersoonlijkheid van een
                                                                            vereniging naar gelang van het geval te eisen, dat het bestuur een
Artikel 2 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van               Belgisch lid bevat, of dat een minimumaantal leden (dat
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der              bovendien meer dan de helft bedraagt) de Belgische nationaliteit
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van             bezit, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 6 EG-Verdrag
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet              (thans, na wijziging, artikel 12 EG) op hem rustende verplichtin-
aldus worden uitgelegd, dat de verhuur van een locatie die wordt            gen niet nagekomen.
gebruikt voor de verkoop van drugs in omstandigheden als die van
het hoofdgeding, binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt.
                                                                       2) Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                       (1) PB C 234 van 25.7.98.


title: Zaak T-470/13: Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Merck/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van antidepressiva die het werkzame farmaceutische bestanddeel citalopram bevatten — Begrip mededingingsbeperking naar strekking — Potentiële mededinging — Generieke geneesmiddelen — Drempels voor toetreding tot de markt als gevolg van het bestaan van octrooien — Overeenkomsten tussen de octrooihouder en ondernemingen die actief zijn op het gebied van generieke geneesmiddelen — Schending van het recht — Beoordelingsfout — Toerekenbaarheid van de inbreuken — Aansprakelijkheid van de moedermaatschappij voor inbreuken op de mededingingsregels die door één van haar dochterondernemingen zijn gepleegd — Rechtszekerheid — Redelijke termijn — Geldboeten”)

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/12

         Arrest van het Gerecht van 8 september 2016 — Merck/Commissie
   (Zaak T-470/13) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van antidepressiva die het werkzame farmaceutische bestanddeel citalopram bevatten - Begrip mededingingsbeperking naar strekking - Potentiële mededinging - Generieke geneesmiddelen - Drempels voor toetreding tot de markt als gevolg van het bestaan van octrooien - Overeenkomsten tussen de octrooihouder en ondernemingen die actief zijn op het gebied van generieke geneesmiddelen - Schending van het recht - Beoordelingsfout - Toerekenbaarheid van de inbreuken - Aansprakelijkheid van de moedermaatschappij voor inbreuken op de mededingingsregels die door één van haar dochterondernemingen zijn gepleegd - Rechtszekerheid - Redelijke termijn - Geldboeten”))
   (2016/C 383/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Bär-Bouyssière, K. Lillerud, L. Voldstad, B. Marschall, P. Sabbadini, R. De Travieso, M. Holzhäuser en S. O, advocaten, M. Marelus, solicitor, en R. Kreisberger en L. Osepciu, barristers, vervolgens B. Bär-Bouyssière, L. Voldstad, M. Holzhäuser, A. Cooke, M. Gampp, advocaten, M. Marelus, R. Kreisberger en L. Osepciu)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bourke, F. Castilla Contreras en T. Vecchi, vervolgens F. Castilla Contreras, T. Vecchi, B. Mongin en C. Vollrath, gemachtigden, bijgestaan door S. Kingston, barrister)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Generics (UK) Ltd (Potters Bar, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Drauz, M. Rosenthal en B. Record, advocaten, vervolgens G. Drauz en M. Rosenthal)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit C(2013) 3803 final van de Commissie van 19 juni 2013 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak AT/39226 — Lundbeck), en een verzoek om verlaging van de bij dat besluit aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Merck KGaA zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.