title: Zaak T-295/12: Beroep ingesteld op 4 juli 2012 — Duitsland/Commissie

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/15

         Beroep ingesteld op 4 juli 2012 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-295/12)
   2012/C 273/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden en T. Lübbig en M. Klasse, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 25 april 2012 betreffende maatregel SA.25051 (C 19/2010) (ex NN 23/2010) van Duitsland ten behoeve van het Zweckverband Tierkörperbeseitigung in Rheinland-Pfalz, im Saarland, im Rheingau-Taunus-Kreis und im Landkreis Limburg-Weilburg (nummer C(2012) 2557 final) nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, en artikel 106, lid 2, VWEU, omdat de Commissie ten onrechte niet aanneemt dat het reserveren van capaciteit voor besmettelijke ziekten door het Zweckverband een dienst van algemeen economisch belang is en omdat zij het toetsingscriterium dat haar door de Unierechter is toegekend flagrant overtreedt. De Commissie miskent in het bijzonder dat zij de beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten bij de bepaling van diensten van algemeen economisch belang volgens vaste Unierechtspraak alleen op „kennelijke beoordelingsfouten” mag toetsen en haar beoordeling niet in de plaats mag stellen van die van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, omdat de Commissie ten onrechte een economisch voordeel heeft vastgesteld op grond van een onjuiste toetsing van de zogenaamde Altmark-criteria, op basis waarvan een vergoeding voor openbaredienstverplichtingen geen begunstiging in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU is. De Commissie heeft bij de toetsing van alle vier Altmark-criteria voor de beslissing essentiële fouten gemaakt. In het bijzonder met het oog op het derde Altmark-criterium heeft de Commissie niet enkel gekeken naar de daartoe te onderzoeken vraag of de vergoeding hoger was dan noodzakelijk om de kosten van de verrichting van de openbaredienstverplichting te dekken. In plaats daarvan gaat de Commissie op ontoelaatbare wijze na of de omvang van de door het Zweckverband Tierkörperbeseitigung gereserveerde capaciteit voor besmettelijke ziekten met het oog op de mogelijk geachte epizoötiescenario’s inadequaat is, wat zij in weerwil van vakkundig advies bevestigt.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU wegens onjuiste vaststellingen betreffende de feitelijke kenmerken van de ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de staten en de vervalsing van de mededinging. De Commissie erkent weliswaar dat het Zweckverband Tierkörperbeseitigung in zijn verwijderingsgebied rechtmatig een regionaal monopolie heeft en dus niet aan wettige mededinging blootstaat, maar zij trekt daaruit niet de dwingende conclusie dat een zelfs enkel potentiële ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de staten of een vervalsing van de mededinging niet aan de orde is, aangezien het Zweckverband Tierkörperbeseitigung niet in concurrentie staat met andere ondernemingen, met name ondernemingen uit andere lidstaten die zich daar wensen te vestigen.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 106, lid 2, VWEU wegens onjuiste beoordeling van de toelatingsvoorwaarden van die bepaling. In het bijzonder miskent de Commissie in het bestreden besluit dat zij volgens deze bepaling een vergoeding voor diensten van algemeen belang op overcompensatie moet controleren. Zij mag echter niet de voorwaarden van de bepaling opzijzetten door de hoogte van de kosten van de dienst, de effectiviteit van de politieke beslissingen van de nationale autoriteiten in dit domein of de economische doeltreffendheid van de exploitant aan de orde te stellen.

               5)

               Vijfde middel: inmenging in de bevoegdheidsverdeling tussen de Unie en de lidstaten en schending van het Unierechtelijke subsidiariteitsbeginsel, omdat de Commissie de beoordelingsprerogatieven van de lidstaten en hun staatkundige onderdelen bij de aanwijzing en bepaling van diensten van algemeen belang ernstig veronachtzaamt, door haar beoordeling in de plaats van de beslissing van de bevoegde autoriteiten te stellen (schending van artikel 14 VWEU en artikel 5, lid 1, VWEU).

               6)

               Zesde middel: beoordelingsfout van de Commissie en schending van het Unierechtelijke algemene verbod op discriminatie, omdat de Commissie bij het onderzoek van de definitie van openbare dienst niet enkel op kennelijke beoordelingsfouten heeft getoetst.

               7)

               Zevende middel: gebrek in de motivering van het bestreden besluit (schending van artikel 296, lid 2, VWEU). De Commissie licht daarin immers niet toe hoe de bevoegde autoriteiten, de wetgever en het Bundesverwaltungsgericht een „kennelijke beoordelingsfout” in de zin van de Unierechtspraak hebben begaan door het reserveren van capaciteit voor besmettelijke ziekten als dienst van algemeen economisch belang te kwalificeren.


title: Zaak C-295/00: Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
7.10.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 285/3
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                 Kan een lidstaat ook na de vaststelling van richtlijn
                                                                      92/51/EEG (1) betreffende een tweede algemeen stelsel van
                                                                      erkenning van beroepsopleidingen, een paramedische werk-
2.    Moeten dan de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag            zaamheid, zoals die van een Heilpraktiker in de zin van het
      (thans artikelen 39, lid 2, en 42 EG) en verordening (EEG)      Duitse Heilpraktikergesetz (RGBl I 251/1939) in zijn huidige
      nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de         versie, voorbehouden aan de houders van een diploma van
      weg staan dat een nationale regeling voor het vervallen         arts, of druist dit voortaan in tegen met name artikel 43 EG
      van de wachttijd voor een uitkering wegens verminderde          (ex artikel 52 EG-Verdrag) betreffende de vrijheid van vestiging
      arbeidsongeschiktheid niet alleen als voorwaarde stelt,         en artikel 50 EG (ex artikel 60 EG-Verdrag) betreffende het vrij
      dat de verzekerde gebeurtenis het gevolg is van een             verrichten van diensten?
      arbeidsongeval, doch ook dat de verzekerde gebeurtenis
      een pensioenverzekerde betreft die verplicht verzekerd is
      ingevolge het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversiche-         Staan bovengenoemde gemeenschapsrechtelijke bepalingen in
      rungsgesetz (ASVG) of een andere (Oostenrijkse) Bonds-          de weg aan nationale voorschriften die de opleiding voor
      wet, of die vrijwillig verzekerd is ingevolge § 19a van         werkzaamheden welke door rechtsvoorschriften op het vlak
      het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversicherungsgesetz         van de gezondheidszorg worden geregeld, voorbehouden aan
      (ASVG), waardoor die regeling niet geldt voor arbeidson-        de daartoe aangewezen instellingen, en die het aanbieden
      gevallen die zich in een andere lidstaat hebben voorge-         van of bemiddelen voor dergelijke opleidingen door andere
      daan?                                                           personen of instellingen alsook het daarvoor reclame maken
                                                                      verbieden, zelfs wanneer die opleiding enkel betrekking heeft
                                                                      op bepaalde gebieden van het medisch beroep?
3.    Moeten de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag (thans
      artikelen 39, lid 2, en 42 EG) aldus worden uitgelegd, dat
      zij zich verzetten tegen artikel 9 bis van verordening          (1) PB 1992, L 209, blz. 25.
      (EEG) nr. 1408/71 en tegen een nationale regeling die
      een verlenging van de referentieperiode algemeen uitsluit
      voor de duur dat een uitkering wordt genoten, respectie-
      velijk beperkt tot het geval dat een recht op uitkering
      bestaat uit hoofde van de wettelijke ongevallenverzeke-
      ring van de betrokken lidstaat?
                                                                      Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
(2) PB 1983, L 230, blz. 6.
(3) PB 1992, L 136, blz. 28.                                                                   (Zaak C-295/00)
                                                                                (2000/C 285/07)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 1 augustus 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
                                                                      steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en
                                                                      B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek                  Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Oostenrijk van 13 juli 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Deutsche Paracelsus Schulen für
          Naturheilverfahren GmbH en K. Gräbner                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      a)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de
                         (Zaak C-294/00)                                    handhaving van een heffing over passagiers die in de
                                                                            havens van Genua, Napels en Triëst van boord gaan,
                                                                            komende uit een haven van een andere lidstaat of van een
                         (2000/C 285/06)                                    derde land of in genoemde havens inschepen voor een
                                                                            haven in een andere lidstaat of een derde land, terwijl die
                                                                            heffing niet wordt toegepast in geval van vervoer tussen
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij               twee op het nationale grondgebied gelegen havens, de
beschikking van 13 juli 2000, ingekomen ter griffie van het                 verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
Hof van Justitie op 31 juli 2000, in het geding tussen                      krachtens artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 (1)
Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en                  van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing
K. Gräbner, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
vragen:                                                                     lidstaten en derde landen;
 ---pagebreak--- C 285/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.10.2000
b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                    T-313/97, T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98,
                                                                            T-3/98 — T-6/98 en T-23/98;
Middelen en voornaamste argumenten                                    2.    subsidiair, die beslissing te vernietigen voorzover daarbij
                                                                            de verplichting wordt opgelegd de verleende steun met
Artikel 32, sub d, van de Italiaanse wet nr. 82/1963 voorziet               rente terug te vorderen;
in een heffing over passagiers die in de havens van Genua,
Napels en Triëst van boord gaan, komende uit een haven van            3.    in beide gevallen de Commissie van de Europese Gemeen-
een andere lidstaat of van een derde land, of in genoemde                   schappen in de kosten te verwijzen;
havens inschepen voor een haven in een andere lidstaat of een
derde land, terwijl die heffing niet wordt toegepast in geval
van vervoer tussen twee op het nationale grondgebied gelegen
havens.                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Dat overduidelijke verschil in belastingregeling drukt zwaar op       Het eerste middel betreft verkeerde kwalificatie van de maatre-
het vrij verrichten van diensten door de betrokken marktdeel-         gelen als „nieuwe” steun en ontoereikende motivering van het
nemers en vormt derhalve duidelijk een door artikel 1, lid 1,         arrest van het Gerecht. De door de Regione Friuli Venezia
van verordening nr. 4055/86 verboden beperking van het vrij           Giulia op grond van wetten uit 1981 en 1985 verleende steun
verrichten van diensten van vervoer van personen over zee.            kan niet als „nieuwe” steun worden aangemerkt, ook al werd
                                                                      hij verleend na de inwerkingtreding van verordening (EEG)
                                                                      nr. 1018/68 (1) waarbij het internationale wegvervoer voor de
(1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.
                                                                      mededinging is geopend, omdat die sector nog niet als volledig
                                                                      geliberaliseerd kon worden aangemerkt. Bovendien is het
                                                                      arrest van het Gerecht van eerste aanleg ontoereikend gemo-
                                                                      tiveerd met betrekking tot de argumenten dat die steun
                                                                      het intracommunautaire handelsverkeer niet ongunstig heeft
                                                                      beïnvloed en niet van dien aard was dat hij de mededinging
                                                                      kon aantasten.
Hogere voorziening, op 3 augustus 2000 ingesteld door
Italiaanse Republiek tegen het arrest, op 15 juni 2000 in             Het tweede middel betreft schending van het beginsel van het
de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97,                       gewettigd vertrouwen en van het redelijkheidsbeginsel. Het
T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98                arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij Italië wordt
en T-23/98 tussen M. Alzetta e.a., ondersteund door de                verplicht, de vanaf 1 juli 1990 aan het internationale vervoer
Italiaanse Republiek, en de Commissie van de Europese                 verleende steun terug te vorderen, schendt bovengenoemde
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                    beginselen, in het bijzonder omdat de Commissie de procedure
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer                   van bezwaar pas in november 1995 heeft ingeleid. De
                          — uitgebreid)                               uitvoering van die beslissing zou ook ernstige sociale proble-
                                                                      men en problemen op het gebied van de tewerkstelling
                                                                      meebrengen.
                       (Zaak C-298/00 P)
                         (2000/C 285/08)
                                                                      (1) PB L 175 van 32.7.1968, blz. 13.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
3 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door Italiaanse
Republiek, vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde,
bijgestaan door G. Aiello, avvocato dello Stato, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue
Marie-Adélaïde 5, tegen het arrest, op 15 juni 2000 in de
gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97,
T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98 en T-23/98
tussen M. Alzetta e.a., ondersteund door Italiaanse Republiek,        Beroep, op 7 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Vierde kamer — uitgebreid).                                                         (Zaak C-302/00)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2000/C 285/09)
1.    volledig te vernietigen de beslissing van het Gerecht van
      eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 15 juni           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      2000 in de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97,                   op 7 augustus 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld


title: Zaak C-346/03: Verzoek van het Tribunale di Cagliari — Sezione Civile — van 29 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Giuseppe Atzeni e.a. en Regione Autonoma della Sardegna

text:
C 264/16                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                             1.11.2003
4.     Moeten, los van de toegenomen grenzen of drempels, de                 (3) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op
       genoemde richtlijnen, en inzonderheid de bepalingen van                   de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
       artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag, de artikelen 2,                betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van
       lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en                    18.7.1983, blz. 1).
                                                                             (4) Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990
       artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/             tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG
       660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/349 en 90/                     betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde
       605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen                jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze
       een wet van een lidstaat, die de strafbaarheid uitsluit van               richtlijnen (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
       schendingen van de verplichtingen van openbaarheid en
       getrouwe informatie die op de vennootschappen rusten,
       wanneer de onjuistheden of de bedrieglijke weglatingen,
       of in ieder geval de mededelingen en informatie die geen
       getrouw beeld geven van het vermogen, de financiële
       positie en het resultaat van de vennootschap, het vermo-
       gen of de financiële positie van de groep niet „aanzienlijk”
       verdraaien (ofschoon het aan de nationale wetgever                    Verzoek van het Tribunale di Cagliari — Sezione Civile
       wordt overgelaten, het begrip „aanzienlijke verdraaiing”              — van 29 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het
       te bepalen)?                                                          geding tussen Giuseppe Atzeni e.a. en Regione Autonoma
                                                                                della Sardegna
5.     Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de                                               (Zaak C-346/03)
       bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
       de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn                                       (2003/C 264/26)
       (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
       richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
       349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
       verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-            Het Tribunale di Cagliari heeft bij beschikking van 29 april
       ling van de schending van de op de vennootschappen                    2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
       rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe                  6 augustus 2003, in het geding tussen Giuseppe Atzeni e.a. en
       informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de                     Regione Autonoma della Sardegna, het Hof van Justitie van de
       vennoten als van derden” te verdedigen, slechts aan                   Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële vragen
       vennoten en schuldeisers een vorderingsrecht toekent,                 gesteld over de geldigheid van beschikking 612/97 (1) van de
       zodat een veralgemeende en doeltreffende bescherming                  Commissie in verband met de volgende gebreken:
       van derden onmogelijk wordt gemaakt?
                                                                             a)     onbevoegdheid van de Commissie om de bestreden
                                                                                beschikking vast te stellen wegens schending van de
6.     Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de                           artikelen 32, 33, 34, 35, 36, 37 en 38 EG in hun
       bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,                    onderlinge samenhang gelezen;
       de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
       (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde            b)     schending van de voorschriften die de procedure van
       richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/                    artikel 88, lid 1, EG regelen;
       349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
       verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-            c)     schending van de voorschriften die de procedure van
       ling van de schending van de op de vennootschappen                           artikel 88, leden 2 en 3, EG regelen;
       rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe
       informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de                     d)     motivering van de beschikking voldoet niet aan de eisen
       vennoten als van derden” te verdedigen, voorziet in een                      van artikel 253 EG juncto artikel 88, lid 3, EG en
       bijzonder      gedifferentieerd       vervolgbaarheids-       en             artikel 87, lid 1, EG;
       strafsysteem, dat strafbaarheid op klachte en zwaardere
       en effectieve sancties voorbehoudt aan inbreuken die                  e)     schending en onjuiste toepassing van verordening 797/
       vennoten en schuldeisers schade toebrengen?                                  85 (2) van de Raad betreffende de verbetering van de
                                                                                doeltreffendheid van de landbouwstructuur;
                                                                             f)     schending en niet-inachtneming van de „criteria voor de
(1) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968                        steun aan landbouwbedrijven in moeilijkheden” en van
    strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de                   de „communautaire richtsnoeren voor reddings- en her-
    lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van                  structureringssteun aan ondernemingen in moeilijk-
    de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen
    te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen
                                                                                heden”.
    als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te
    maken (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8).
                                                                             (1) PB L 248 van 11.9.1997, blz. 27.
(2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de
    grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende      (2) PB L 93 van 30.3.1985, blz. 1.
    de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222
    van 14.8.1978, blz. 11).


               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/1

      (2010/C 161/01)
      Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

            PB C 148 van 5.6.2010

         Historisch overzicht van de vroegere publicaties

         PB C 134 van 22.5.2010

         PB C 113 van 1.5.2010

         PB C 100 van 17.4.2010

         PB C 80 van 27.3.2010

         PB C 63 van 13.3.2010

         PB C 51 van 27.2.2010

      Deze teksten zijn beschikbaar in:
      EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-124/99: Verzoek van het Sozialgericht Münster van 12 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Borawitz en Landesversicherungsanstalt Westfalen. Andere partij bij de procedure: Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 174/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.6.1999
Luidt het antwoord op deze vraag anders, wanneer het product                omroepactiviteiten (1), en krachtens artikel 59 van het
door de in het betrokken derde land gevestigde koper aan een                Verdrag;
aan hem persoonlijk en economisch verbonden, eveneens in het
betrokken derde land gevestigde onderneming wordt verkocht,                 — door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelij-
alvorens het terug in de Gemeenschap wordt ingevoerd?                            ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                om volledig te voldoen aan artikel 22 van richtlijn
                                                                                89/522/EEG,
                                                                            — door te bepalen, dat afwijkende regels van die geldend
                                                                                voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk, toepasselijk zijn op de uitzending
Verzoek van het Sozialgericht Münster van 12 maart 1999                          per satelliet van programma’s in een vreemde taal op
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Bo-                       het gebied van de audiovisuele communicatie, en
rawitz en Landesversicherungsanstalt Westfalen. Andere
      partij bij de procedure: Bondsrepubliek Duitsland                     — door geen maatregelen te nemen om te verzekeren, dat
                                                                                televisie-omroepzenders die gebruik maken van een
                        (Zaak C-124/99)                                          niet door de Conseil supérieur de l’audiovisuel gecon-
                                                                                troleerde frequentie voldoen aan de voorschriften die
                        (1999/C 174/03)                                          voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk gelden,
Het Sozialgericht Münster (Tiende kamer) heeft bij beschikking              de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
van 12 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    krachtens richtlijn 89/522/EEG, in het bijzonder de artike-
Justitie op 14 april 1999, in het geding tussen C. Borawitz en              len 2, lid 1, en 22 en 25;
Landesversicherungsanstalt Westfalen; andere partij bij de
procedure: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van           2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
„Is artikel 118, lid 2, sub a, SGB VI in strijd met het
gemeenschapsrecht, in het bijzonder met het beginsel van                De Commissie voert vijf bezwaren aan tegen de Franse regeling.
gelijke behandeling, voorzover daarbij bijbetalingen van pen-           De eerste twee betreffen Frankrijk als ontvangststaat en de
sioenen in het buitenland verder worden beperkt dan in het              overige als vestigingsstaat.
binnenland?”.
                                                                        In de eerste plaats vereist wet 86-1067 van 30 september 1986
                                                                        inzake de vrijheid van communicatie voor de doorgifte van
                                                                        televisie-uitzendingen op Frans grondgebied de sluiting van
                                                                        een overeenkomst met de Conseil supérieur de l’audiovisuel.
Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Commissie van                   Een dergelijk systeem van voorafgaande goedkeuring voor
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     televisie-uitzendingen die onder de bevoegdheid van een
                                                                        andere lidstaat vallen, is onverenigbaar met artikel 59 EG-
                        (Zaak C-140/99)                                 Verdrag of met artikel 2, lid 2, van de richtlijn, voorzover de
                                                                        overeenkomst betrekking heeft op onderwerpen die door de
                        (1999/C 174/04)                                 richtlijn zijn gecoördineerd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              In de tweede plaats volgt uit artikel 4 van decreet 92-882
op 20 april 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                van 1 september 1992, dat uitvoering geeft aan sommige
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                bepalingen van voormelde wet, dat die bepalingen worden
woordigd door K. Banks, lid van de juridische dienst, als               toegepast op programma’s die vanuit Frankrijk worden uitge-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                zonden, alsook, wat de doorgifte per kabel betreft, op de
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         programma’s van omroepzenders die buiten Frankrijk uitzen-
                                                                        den teneinde de anders van toepassing zijnde regels te ontgaan.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        Het criterium waarop de Franse bevoegdheid wordt gesteund,
1. vast te stellen dat de Franse Republiek                              te weten „uitgezonden programma’s” is onvoldoende nauw-
                                                                        keurig; volgens de rechtspraak mag alleen een op de vestigings-
     — door het in stand houden van een stelsel van vooraf-             plaats van de omroepzender gebaseerd criterium worden
         gaande vergunning voor de doorgifte op Frans grond-            gebruikt. Bovendien verhindert deze bepaling het vestigen van
         gebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten,        een omroepzender buiten Frankrijk en beperkt daarmee de
         waarbij een overeenkomst met de Conseil supérieur de           vrijheid van dienstverrichting.
         l’audiovisuel moet worden gesloten, en
     — door artikel van decreet 92-882 in stand te laten,               In de derde plaats is de uitvoering van artikel 22 van de
                                                                        richtlijn, inzake de bescherming van minderjarigen, onvolledig.
     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten             De Franse regeling dekt niet die televisie-omroepzenders die
     krachtens artikel 2, lid 2, van richtlijn 89/522/EEG van de        wel onder de Franse bevoegdheid vallen, maar die geen Frans
     Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie                 net (terrestrisch, kabel of satelliet) gebruiken. Bovendien zijn
     van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen          de maatregelen niet dwingend genoeg, aangezien zij slechts
     in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-               repressief zijn.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 november 1998 in zaak T-131/97: C. Gómez de Enterría y Sanchez tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Ontheffing van ambt - Artikel 50 Statuut)

text:
C 397/30               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
nistrateur, op 17 november 1998 een arrest gewezen waar-            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van het dictum luidt als volgt:                                                         van 12 november 1998
                                                                    in zaak T-294/97: M. T. Carrasco Benítez tegen Commis-
1. Verwerpt het beroep.
                                                                               sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Intern vergelijkend onderzoek voor aan-
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                                                                    stelling in vaste dienst voorbehouden voor tijdelijke functi-
     gen.
                                                                    onarissen uit categorie A Ð Sollicitatie van ambtenaar in
                                                                    rang B 5 Ð Onwettigheid van aankondiging van vergelij-
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                                                 kend onderzoek)
                                                                                (98/C 397/59)
                                                                                (Procestaal: Frans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            In zaak T-294/97, M. T. Carrasco Benítez, ambtenaar van
                     van 17 november 1998                           de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                    wonende te Londen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
in zaak T-131/97: C. Gómez de Enterría y Sanchez tegen
                                                                    T. Demaseure, G. Parmentier en, aanvankelijk, A. Tornel,
                     Europees Parlement (1)
                                                                    advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
(Ambtenaren Ð Ontheffing van ambt Ð Artikel 50 Sta-                 Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.aÁ.r.l., Rue de Ces-
                              tuut)                                 sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep
                         (98/C 397/58)
                                                                    tot nietigverklaring van het besluit van de jury van verge-
                                                                    lijkend onderzoek COM/T/A/97 om verzoeker niet toe te
                       (Procestaal: Frans)                          laten tot het examen van dat vergelijkend onderzoek, dat
                                                                    was georganiseerd voor de vorming van een reserve van
In zaak T-131/97, C. Gómez de Enterría y Sanchez, gewe-             adjunct-administrateurs, administrateurs en hoofdadmini-
zen ambtenaar van het Europees Parlement, vertegenwoor-             strateurs, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld
digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie geko-         als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke,
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,               rechters; griffier: J. Palacio-GonzaÂlez, administrateur, op
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Euro-              12 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
pees Parlement (gemachtigde: M. Peter, bijgestaan door              luidt als volgt:
D.Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het door het Europees Parlement tijdens zijn vergade-           1. Verklaart nietig de besluiten van de jury van intern
ring van 15 en 16 juli 1996 op basis van artikel 50 van                  vergelijkend onderzoek COM/T/A/97 van 14 april en
het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-                    12 mei 1997 om M. T. Carrasco Benítez niet toe te
schappen genomen besluit waarbij verzoekster van haar                    laten tot het examen van dat vergelijkend onderzoek.
ambt is ontheven en haar sollicitaties naar twee andere
ambten van dezelfde rang zijn afgewezen, heeft het
Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vester-          2. Verwijst de Commissie in de kosten.
dorf, president, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi,
rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 17 november         (1) PB C 26 van 24.1.1998.
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het
     strekt tot nietigverklaring van het gedeelte van het dis-
     positief van het door het Europees Parlement tijdens                      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
     zijn vergadering van 15 en 16 juli 1996 genomen                       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     besluit waarin wordt bevestigd dat verzoekster's solli-
     citatie naar het ambt van directeur-generaal van het                                van 21 oktober 1998
     directoraat-generaal Griffie van het Europees Parle-           in zaak T-40/95 R II, V tegen Commissie van de Europese
     ment niet is aanvaard.                                                                Gemeenschappen
                                                                    (Ambtenaren Ð Kort geding Ð Tuchtprocedure Ð Afdoe-
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                                ning zonder beslissing)
                                                                                (98/C 397/60)
3. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
( ) PB C 212 van 12.7.1997.
 1
                                                                    In zaak T-40/95 R II, V, ambtenaar bij de Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door


title: Zaak C-111/10: Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/32

         Beroep ingesteld op 1 maart 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-111/10)
   2010/C 113/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, B. Stromsky, A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad van 16 december 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Litouwen van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond in staatsbezit tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 (1), nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Door de vaststelling van het bestreden besluit heeft de Raad het besluit van de Commissie ontkracht dat voortvloeide uit het voorstel voor passende maatregelen in punt 196 van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw- en de bosbouwsector 2007-2013 (2) (hierna: „Landbouwrichtsnoeren 2007”) en uit de onvoorwaardelijke aanvaarding ervan door Litouwen, waardoor deze lidstaat verplicht werd uiterlijk 31 december 2009 een einde te maken aan een bestaande steunmaatregel voor de aankoop van landbouwgrond in staatsbezit. Onder het mom van buitengewone omstandigheden heeft de Raad Litouwen in feite toegestaan om deze steunmaatregel in stand te houden tot het verstrijken van de Landbouwrichtsnoeren 2007 op 31 december 2013. De omstandigheden die de Raad als basis voor zijn besluit aanvoert, zijn duidelijk niet in die mate buitengewoon van aard dat zij het genomen besluit kunnen rechtvaardigen en houden geen rekening met het besluit van de Commissie inzake deze steunmaatregel.

               2.

               Ter onderbouwing van haar beroep tot nietigverklaring voert de Commissie vier middelen aan:

                           In de eerste plaats is zij van mening dat de Raad niet bevoegd was te handelen op basis van artikel 108, lid 2, derde alinea, VWEU, aangezien de door hem toegestane steunmaatregel een bestaande steunmaatregel was die Litouwen bij zijn aanvaarding van de door de Commissie voorgestelde passende maatregelen had beloofd op te heffen vóór eind 2009.

                           Ten tweede stelt zij dat de Raad misbruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheden, in een poging de bepaling dat Litouwen de steunmaatregelen kon handhaven tot eind 2009 maar niet na deze datum, haar werking te ontnemen door toestemming te geven voor handhaving tot 2013.

                           Ten derde is het bestreden besluit vastgesteld in strijd met het beginsel van loyale samenwerking dat geldt voor de lidstaten en ook tussen de instellingen. Met zijn besluit heeft de Raad Litouwen bevrijd van zijn verplichting tot samenwerking met de Commissie met betrekking tot de passende maatregelen die door deze lidstaat waren aanvaard in verband met de bestaande steunmaatregel voor de aankoop van landbouwgronden in staatsbezit in het kader van de in artikel 108, lid 1, VWEU neergelegde samenwerking.

                           Tot slot stelt de Commissie dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, door het bestaan aan te nemen van buitengewone omstandigheden die de genomen maatregel rechtvaardigen. De Commissie stelt dat, voor zover sprake was van buitengewone omstandigheden, het bestreden besluit een steunmaatregel toestaat die de buitengewone omstandigheden niet kan ondervangen, dan wel verder strekt dan noodzakelijk zou zijn om ze op te lossen, in schending van het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  2009/983/EU, PB L 338, blz. 93.

      (2)  PB 2006, C 319, blz. 1.


title: Zaak C-209/15: Beschikking van de president van het Hof van 14 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Korpschef van politie/W. F. de Munk

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/25

         Beschikking van de president van het Hof van 14 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Korpschef van politie/W. F. de Munk
   (Zaak C-209/15) (1)

   (2015/C 398/35)
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak T-250/02: Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Autosalone Ispra snc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/37
Subsidiair stelt verzoeker schending van het gelijkheidsbegin-                 belope van het bedrag dat in de loop van de procedure
sel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van bescher-                   rechtens zal worden vastgesteld, het betrokken arrest
ming van het gewettigd vertrouwen.                                             uitvoerbaar te verklaren en verweerster te verwijzen in de
                                                                               kosten.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De onderhavige zaak betreft de vaststelling van de niet-
                                                                         contractuele aansprakelijkheid van de EGA voor de feiten die
Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Autosalone                    zich op 3 mei 2002 te Ispra hebben voorgedaan en voor de
Ispra snc tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        daaruit voortvloeiende schade, hetzij de aansprakelijkheid van
                           schappen                                      de EGA alleen, hetzij de aansprakelijkheid van de EGA in
                                                                         samenloop of hoofdelijk met de aansprakelijkheid van andere
                       (Zaak T-250/02)                                   lichamen voor de betrokken feiten. Op die dag viel op het
                                                                         grondgebied van de gemeente Ispra een hevige regenbui.
                       (2002/C 233/64)                                   Plotseling overstroomde verzoeksters gebouw ten gevolge van
                                                                         het overlopen van het afvoerkanaal dat ook het water van het
                                                                         Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EGA-
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Euratom afvoert.
                                                                         Verzoekster wijst op het risico dat dit afvoerkanaal oplevert,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                en stelt dat dit kanaal waarschijnlijk onvoldoende capaciteit en
schappen is op 20 augustus 2002 beroep tegen Commissie                   afvoervermogen heeft. Bovendien hebben de eigenaars in de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autosalone                 loop de jaren uit nalatigheid, onvoorzichtigheid en onkunde
Ispra snc, vertegenwoordigd door B. Casu, advocaat.                      nagelaten de nodige onderhoudswerken te verrichten om te
                                                                         voorkomen dat het afvoerkanaal opnieuw overloopt, en de
                                                                         buren van schade te vrijwaren.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Op grond van een en ander is verzoekster van mening dat is
—     de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie-EURA-                    voldaan aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprake-
      TOM te veroordelen tot vergoeding van de schade die                lijkheid van de Gemeenschap in de zin van artikel 188, tweede
      Autosalone Ispra snc heeft geleden en nog zal lijden, ten          alinea, EGA-Verdrag.


title: Zaak T-266/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — CB/Commissie ( Mededinging — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Creditcards — Beschikking waarbij verificatie wordt gelast — Artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17 — Motivering — Evenredigheid )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — CB/Commissie
   (Zaak T-266/03) (1)

   („Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Creditcards - Beschikking waarbij verificatie wordt gelast - Artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17 - Motivering - Evenredigheid’)
   (2007/C 199/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Groupement des cartes bancaires CB (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Georges en J. Ruiz Calzado, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Christoforou en O. Beynet, vervolgens T. Christoforou en F. Arbault, gemachtigden)
   Onderwerp
   In de eerste plaats nietigverklaring van beschikking C(2003) 1524/9 van de Commissie van 7 mei 2003 in zaak COMP/D1/38.606 waarbij aan Groupement des Cartes Bancaires en haar dochtermaatschappijen wordt gelast, zich aan een verificatie te onderwerpen krachtens artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81] en [82] van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204), zoals gewijzigd, en in de tweede plaats verwijdering uit het dossier van alle in beslag genomen stukken en andere gegevens die de Commissie bij de verificatie ter kennis zijn gekomen en teruggave daarvan aan verzoekster.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/2

         Toevoeging van de rechters aan de kamers bestaande uit drie rechters
   (2007/C 269/03)
   Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 9 oktober 2007 besloten de rechters aan de kamers toe te voegen als volgt:
   Vijfde kamer
   A. Tizzano, president,
   R. Schintgen, A. Borg Barthet, M. Ilešič en E. Levits, rechters
   Zesde kamer
   L. Bay Larsen, president,
   K. Schiemann, J. Makarczyk, P. Kūris, J.-C. Bonichot en C. Toader, rechters
   Zevende kamer
   U. Lõhmus, president,
   J. N. Cunha Rodrigues, J. Klučka, A. Ó Caoimh, P. Lindh en A. Arabadjiev, rechters
   Achtste kamer
   G. Arestis, president,
   R. Silva de Lapuerta, E. Juhász, J. Malenovský en T. von Danwitz, rechters


title: Zaak C-23/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance te Namen (België) op 20 januari 2015 — strafzaak tegen Sébastien Andre

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance te Namen (België) op 20 januari 2015 — strafzaak tegen Sébastien Andre
   (Zaak C-23/15)
   (2015/C 146/19)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance te Namen

      Partij in het hoofdgeding

   Sébastien Andre
   Bij beschikking van 19 maart 2015 heeft het Hof (Vierde kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T 133/09: Beroep ingesteld op 27 maart 2009 – I Marchi Italiani en B Antonio Basile 1952/BHIM - Osra (B Antonio Basile 1952)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/47

         Beroep ingesteld op 27 maart 2009 – I Marchi Italiani en B Antonio Basile 1952/BHIM - Osra (B Antonio Basile 1952)
   (Zaak T 133/09)
   2009/C 141/99
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: I Marchi Italiani Srl (Napels, Italië), B Antonio Basile 1952 (Giugliano, Italië) (vertegenwoordiger: G. Militerni, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Osra SA (Rovereta, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 9 januari 2009, ter kennis gebracht van verzoekers op 30 januari 2009, in de procedure R 502/2008, I Marchi Italiani Srl/Osra SA, houdende bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij het merk „B Antonio Basile 1952” op het beroep van Osra SA is vervallen verklaard en nietig verklaard;

               —

               verklaring dat de inschrijving van het merk „B Antonio Basile 1952” geldig is en rechtsgevolgen sorteert sinds de datum van de indiening van de aanvraag en/of de inschrijving van dit merk;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat het woord „B Antonio Basile 1952” bevat [gemeenschapsmerk nr. 5.274.121 (gedeeltelijke inschrijving als gevolg van de afsplitsing van inschrijving nr. 1.462.555 na gedeeltelijke overgang van dit merk)], voor waren van de klassen 14, 18 en 25

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekers

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Osra SA

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: beeldmerk „BASILE” (Italiaanse inschrijving nr. 738.901 en internationale inschrijving nr. R 413.396 B), voor waren van klasse 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk in zijn geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 52, lid 1, sub a, en artikel 53, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) [thans artikelen 53, lid 1, sub a, en 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk, PB L 78, blz. 1], aangezien er geen verwarringsgevaar is.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 juni 1996 in zaak T-226/94: Paul Dischamp SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Schorsing van interventieaankopen van boter - Beroep tot schadevergoeding)

text:
 10 . 8 . 96         I NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 233/7
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 19 juni 1996                                                        van 21 uni 1996
in zaak T-573/93 : M.F. Caballero Montoya tegen Commis               in zaak T-226/94 : Paul Dischamp SA tegen Commissie van
            sie van de Europese Gemeenschappen (')                                    de Europese Gemeenschappen (' )
 (Ambtenaren — Met ten laste komend kind gelijkgesteld                 (Schorsing van interventieaankopen van boter — Beroep tot
persoon — Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij Statuut —                                      schadevergoeding)
Algemene uitvoeringsbepalingen — Onwettigheid — Ver                                                96 / C 233 / 13
          keerde toepassing — Terugwerkende kracht)
                          ( 96/C 233/ 12 )                                                     (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-226/94, Paul Dischamp SA, gevestigd te Sayat
                       (Procestaai: Spaans)                           ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door F. Vignancour, advo
                                                                      caat te Clermont-Ferrand, en L. Schiltz, advocaat te
                                                                      Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
In zaak T-573/93 , M. F. Caballero Montoya , ambtenaar van            kantore van laatstgenoemde, rue du Fort Rheinsheim 2 ,
de Commissie van de Europese Gemeenschappen , vertegen               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
woordigd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat te               machtigde : G. Rozet ), betreffende een beroep tot vergoeding
Madrid , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  van de schade die verzoekster zou hebben geleden door de
kantore van M. Loesch , advocaat aldaar, rue Zithe 8 , tegen          schorsing van de interventieaankoopregeling voor boter
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                 gedurende de periode van 11 januari tot 26 februari 1991 ,
den : A. M. Alves Vieira en B. Rodriguez Galindo ), betref           heeft het Gerecht ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: R.
fende een beroep tot, primair, vaststelling van de onwettig          Schintgen, president; R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi ,
heid van de door de Commissie op 28 september 1989                    rechters ; griffier: H. Jung, op 21 juni 1996 een arrest
vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen op het gebied             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van personen die met een ten laste komend kind worden                 1 . Verwerpt het beroep .
gelijkgesteld , inzonderheid artikel 6 en de daarmee samen
hangende bepalingen , en , subsidiair, nietigverklaring van           2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
het besluit van de Commissie van 2 september 1993
houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit            (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
tot gedeeltelijke afwijzing van zijn verzoek van 3 december
 1992 om zijn twee zonen , M. J. en J. J. , gelijk te stellen met
ten laste komende kinderen , heeft het Gerecht (Tweede
Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner, president;
C.W. Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters ; griffier : H.            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Jung, op 19 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het
                                                                                van 21 uni 1996
dictum luidt als volgt:
                                                                     in zaak T-41 /95 : A.M. Moat tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
1 . Verklaart nietig bet bij brief van 6 september 1993 aan
     verzoeker ter kennis gebrachte besluit van de Commissie          (Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Uitvoering
     van 2 september 1993 houdende afwijzing van diens                van arrest houdende nietigverklaring van aanstelling — Te
     klacht tegen het besluit van 12 februari 1993 , alsmede                        laat opgesteld beoordelingsrapport)
     laatstgenoemd besluit, voor zover daarbij weliswaar                                          ( 96/C 233 / 14 )
     wordt erkend dat verzoeker voor zijn eerste zoon recht
     heeft op de toelage voor een met een ten laste komend                                    (Procestaai: Engels)
     kind gelijkgesteld persoon , maar hem die toelage voor
     zijn tweede zoon wordt geweigerd.                                In zaak T-41 /95 , A.M. Moat, gewezen ambtenaar van de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, aanvanke
                                                                      lijk vertegenwoordigd door J. Verhaegen, advocaat te
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                             Brussel , en later door M. Clough, barrister, van de balie van
                                                                      Engeland en Wales, tegen Commissie van de Europese
3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               Gemeenschappen ( gemachtigden : T. F. Cusack en J. Cur
                                                                      rall ), betreffende een beroep tot vergoeding van de schade
                                                                     die verzoeker stelt te hebben geleden door het niet of te laat
(M PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .                                   uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 16 december
                                                                      1993 ( zaak T-58/92 , Moat, Jurisprudentie 1993 , blz . II
                                                                      1443 ) ( hierna : „ arrest van 16 december 1993 "), door het te
                                                                     laat opstellen van zijn beoordelingsrapport over de periode
                                                                      1991 — 1993 en door het achterwege blijven van een met


title: Zaak T-357/00: Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door J. Martínez Alarcón tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.2.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 61/15
—     verweerder in alle kosten te verwijzen.                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster, ambtenaar in categorie C bij de Commissie, komt
Middelen en voornaamste argumenten                                      op tegen het besluit van de Commissie houdende weigering
                                                                        om haar toe te laten tot het examen van vergelijkend onderzoek
Verzoeker verklaart, dat het Bureau voor harmonisatie binnen            COM/TB/99, georganiseerd met het oog op de vorming van
de interne markt (BHIM) een advertentie plaatste voor een post          een aanwervingsreserve van adjunct-assistenten, assistenten en
van jurist-linguïst. Vooraleer de moeite te nemen een volledig          hoofdassistenten (B5/B4, B3/B2 en B1), op grond dat zij niet
sollicitatiedossier in te dienen, stuurde hij een brief met de          de voor categorie B vereiste beroepservaring aantoont.
vraag, of zijn leeftijd geen beletsel zou zijn. In antwoord op
deze brief zond het BHIM hem het sollicitatieformulier, wees
het op het belang van relevante diploma’s en ervaring en                Zij verwijt de Commissie, dat deze ten onrechte geen rekening
maakte het geen bezwaar tegen zijn leeftijd. In augustus 2000           heeft willen houden met de beroepservaring die zij had
werd zijn sollicitatie evenwel afgewezen op grond dat hij een           opgedaan in een ambt van categorie C, dat haars inziens van
jaar ouder was dan het BHIM wenste.                                     hetzelfde niveau was als de uit te oefenen functie.
In die omstandigheden vordert verzoeker vergoeding van de               Voorzover in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
schade die heeft geleden door de omstandigheid dat het besluit          was bepaald, dat de sollicitanten de bedoelde beroepservaring
van het BHIM onrechtmatig is wegens discriminatie in de                 in categorie B moesten hebben verworven, zouden deze
aanstellingsprocedure van het BHIM (discriminatie op grond              voorwaarde en het op basis van die aankondiging genomen
van leeftijd) en schending van verkregen rechten en gewettigde          litigieuze besluit, eveneens onwettig zijn.
verwachtingen.
Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door J. Martı́nez                 Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door A. Cherenti
         Alarcón tegen Commissie van de Europese                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-361/00)
                        (Zaak T-357/00)
                                                                                (2001/C 61/30)
                          (2001/C 61/29)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie
schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie                  van de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Cherenti,
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. Martı́-                wonende te Thuin (België), vertegenwoordigd door C. Mourato,
nez Alarcón, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                 advocaat te Brussel.
C. Mourato, advocaat te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     primair, nietig te verklaren de besluiten van de jury van         —      primair, nietig te verklaren het besluit van de jury van
      vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000                     vergelijkend onderzoek COM/TB/99 van 28 januari 2000
      en 24 februari 2000 om verzoekster niet tot dat vergelij-                om verzoeker niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te
      kend onderzoek toe te laten en het stilzwijgend genomen                  laten en het uitdrukkelijk genomen besluit van het
      besluit van het TABG van 28 augustus 2000 houdende                       TABG van 7 september 2000 houdende afwijzing van
      afwijzing van verzoeksters klacht;                                       verzoekers klacht;
—     subsidiair, verweerster te veroordelen verzoekster een            —      subsidiair, verweerster te veroordelen verzoeker een be-
      bedrag van 3 160 000 BEF — onder voorbehoud van                          drag van 7 350 000 BEF — onder voorbehoud van
      wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter                   wijziging in de loop van de procedure — te betalen ter
      vergoeding van materiële en morele schade;                               vergoeding van materiële en morele schade;
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.             —      verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.


title: Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Lema SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-216/97)

text:
 C 318/24            rNL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 10 . 97
 redenen omkleed en niet bekendgemaakt, zoals door                   destijds te Brussel met de automatische vertaling was
 artikel 14, lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 384/96 wordt          belast " het niet mogelijk hebben gemaakt, verzoeker for
 voorgeschreven.                                                     meel te identificeren, en zelfs al was dat het geval geweest,
                                                                     dan zou die verwijzing niet lasterlijk zijn geweest.
 De tweede tot en met de veertiende verzoeker zal verliezen
 lijden die rechtstreeks voortvloeien uit het besluit van de         Tot staving van zijn aanspraken betoogt verzoeker met
 Raad. In haar antidumpingonderzoek was de Commissie                 name, dat uit artikel 24 van het Statuut niet blijkt, dat de
 uiteindelijk tot de bevinding gekomen, dat zonder de                daarin neergelegde bijstandsplicht, wanneer de ambtenaar
 instelling van de rechten de communautaire bedrijfstak              ten gevolge van betreffende zijn persoon verspreide stellin
 verder bergaf zou gaan en misschien zelfs zou verdwijnen .          gen, allusies of beweringen schade lijdt, slechts zou gelden,
                                                                     indien is bewezen dat die stellingen, allusies of beweringen
                                                                     onjuist zijn. Meer in het bijzonder is het, wil er sprake zijn
                                                                     van het delict eerroof, niet noodzakelijk, dat de onjuist
                                                                     heid van het gestelde feit wordt aangetoond; dit delict ver
                                                                     onderstelt alleen, dat het bewijs van het gestelde feit niet is
                                                                     geleverd .
 Beroep, op 17 juli 1997 ingesteld door B. Lavorel tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     Voorts beroept hij zich op het feit, dat de informatieproce
                        ( Zaak T-2 14/97)
                                                                     dure betreffende zijn verzoek om bijstand niet contradic
                          ( 97/C 318/47 )                            toir was .
                       (Procestaai: Frans)                           Ten slotte wijst verzoeker erop, dat er over hem een paral
                                                                     lel dossier bestaat; hij verwijt het tot aanstelling bevoegd
                                                                     gezag dat dit hem niet heeft willen bevorderen, een hou
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   ding die zijns inziens was beïnvloed door documenten die
 Gemeenschappen is op 17 juli 1997 beroep tegen Commis              zich in bedoeld parallel dossier bevonden, waarvan het
 sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door B.                bestaan hem onbekend was .
 Lavorel, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Y.
 Rosenoer, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                     (') JurAmbt I-A 1995, blz. 233 .
in zijn kantoor, rue J. B. Colyns .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
     bevoegd gezag van 15 mei 1997 over de door hem bij              Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Lema
     aangetekende brief van 16 december 1996 ingediende                  SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     klacht;                                                                                ( Zaak T-2 16/97)
                                                                                ( 97/C 318/48 )
— de Commissie tot bijstand van verzoeker te veroorde
     len;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
     door verzoeker geleden schade .                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
Middelen en voornaamste argumenten                                   nootschap Lema SA, gevestigd te Gennevilliers ( Frankrijk ),
                                                                     vertegenwoordigd door F. Goguel, advocaat te Parijs,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Verzoeker komt op tegen de weigering van het tot aanstel           van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
ling bevoegd gezag om hem bijstand te verlenen in de zin
van artikel 24 van het Statuut, met betrekking tot een aan
tal gestelde lasterlijke aantijgingen in door de vakbond R          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
en D verspreide vlugschriften, waarin werd gezegd dat
Lavorel rechtstreeks zou hebben bijgedragen tot de opstel
                                                                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
ling van een parallel dossier over een andere ambtenaar.
                                                                          24 april 1997;
Volgens verweerster waren in de litigieuze vlugschriften            — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
alleen maar de overwegingen van het arrest van het                        litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
Gerecht van 11 oktober 1995 in de gevoegde zaken T-39/
93 en T-553/93, Baltsavias/Commissie (') overgenomen.
Voorts zou de verwijzing in de betrokken publicatie van             — subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op
de vakbond R en D naar een „ Franse jurist-linguïst die                   kwijtschelding van de litigieuze rechten;
 ---pagebreak--- 18 . 10 . 97             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 318/25
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, gevestigd te Thiais ( Frankrijk ), verte
                                                                         genwoordigd door F. Goguel , advocaat te Parijs, domicilie
Middelen en voornaamste argumenten                                       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                                                                         advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
Verzoekster voert sinds 1987/ 1988 door verschillende ven
nootschappen in Turkije vervaardigde televisietoestellen in,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
en verzoekt met het onderhavige beroep om nietigverkla
ring van een besluit van de Commissie waarbij deze, door
Frankrijk daarom verzocht, heeft vastgesteld, „ dat terecht              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
invoerrechten worden nagevorderd en dat de kwijtschel                        24 april 1997;
ding van deze rechten in een bijzonder geval niet gerecht
vaardigd is ".
                                                                         — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
                                                                              litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;
De feiten komen overeen met die in de zaken T- 186/97
e.v. (').
                                                                         — subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op
                                                                              kwijtschelding van de litigieuze rechten;
Vanuit juridisch oogpunt beroept verzoekster zich in deze
zaak op het ontbreken in het besluit van elke verwijzing
naar haar, op ontbreken van motivering, en op dwaling in                 — de Commissie te verwijzen in de kosten :
hoofde van de Turkse douane en van de Commissie zelf.
Verzoekster verwijt de Commissie schending van haar ver
plichtingen en van het gewettigd vertrouwen dat invoer                  Middelen en voornaamste argumenten
ders in de Gemeenschap in haar handelwijze mochten stel
len. Het gaat om een „ vergissing van de bevoegde autori
teiten " in de zin van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 .                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Redelijkerwijs kon de belastingschuldige deze vergissing                 met dié in zaak T-216/97 (').
niet op het spoor komen want de naar behoren door de
Turkse douane goedgekeurde ATR-documenten vormden                        (') Zie voorgaande mededeling.
de grondslag voor het gewettigd vertrouwen van de impor
teurs in de Gemeenschap, die geen enkele reden hadden
om aan de geldigheid van deze documenten te twijfelen.
Verzoekster stelt, dat alle voorwaarden van de toepassing
van artikel 5 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 1697/79 in
casu zijn vervuld, en dat zij er recht op heeft dat de liti
gieuze douanerechten niet achteraf worden nagevoerde, nu                 Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga
zij te goeder trouw heeft gehandeld en zich aan alle gel                   SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
dende bepalingen heeft gehouden .
                                                                                ( Zaak T-2 18/97)
                                                                                ( 97/C 318/50 )
Ten slotte stelt verzoekster nog, dat zij voldoet aan alle
voorwaarden voor kwijtschelding van de litigieuze douane
rechten in de zin van artikel 13 van Verordening ( EEG )                                        (Procestaai: Frans)
nr. 1430/79 .
( ! ) Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad .                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                         Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
                                                                         nootschap Seiga SA, die in de rechten treedt van de ven
                                                                         nootschap High Tech Industries SA, gevestigd te Thiais
                                                                         ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door F. Goguel , advocaat te
                                                                         Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door vennootschap Seiga                tore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
     SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-217/97 )                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                             ( 97/C 318/49 )
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                         (Procestaai: Frans)                                  24 april 1997;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        — te verklaren dat van verzoekster niet a posteriori de
Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep ingesteld tegen                      litigieuze invoerrechten kunnen worden nagevorderd;


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 5 juni 1997 in de gevoegde zaken C-64/96 en C-65/96 (verzoeken van het Landesarbeitsgericht Hamm om een prejudiciële beslissing): Land Nordrhein-Westfalen tegen Kari Uecker en Vera Jacquet tegen Land Nordrhein-Westfalen (Vrij verkeer van werknemers - Recht van echtgenoot van Gemeenschapsonderdaan, die nationaliteit van derde land bezit, om arbeid in loondienst te aanvaarden - Zuiver interne aangelegenheid van lidstaat)

text:
16 . 8 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 252/3
2. Een dergelijke regeling kan niet worden gerechtvaar                 tributiesysteem slechts tegen derden kan worden ingeroe
     digd door redenen van algemeen belang bij de handha               pen wanneer het sluitend is.
     ving van de arbeidsvrede als middel om een einde te
     maken aan een collectief arbeidsgeschil en aldus te                (') PB nr. C 108 van 13 . 4. 1996 .
     voorkomen dat een economische sector, en daarmee de
     economie van een land, de nadelige gevolgen daarvan
     ondervindt.
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde Kamer)
                                                                                van 5 juni 1997
                                                                        in de gevoegde zaken C-64/96 en C-65/96 (verzoeken van
                  ARREST VAN HET HOF                                    het Landesarbeitsgericht Hamm om een prejudiciële beslis
                                                                        sing): Land Nordrhein-Westfalen tegen Kari Uecker en
                            ( Zesde Kamer)                                    Vera Jacquet tegen Land Nordrhein-Westfalen (')
                           van 5 juni 1997                              (Vrij verkeer van werknemers — Recht van echtgenoot
in zaak C-41/96 (verzoek van het Landgericht Hamburg                    van Gemeenschapsonderdaan, die nationaliteit van derde
om een prejudiciële beslissing): VAG-Handlerbeirat eV                   land bezit, om arbeid in loondienst te aanvaarden — Zui
                     tegen SYD-Consult ( J )                                        ver interne aangelegenheid van lidstaat)
(Artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag — Verordening                                               ( 97/C 252/05 )
(EEG) nr. 123/85 — Selectief distributiesysteem — Voor
waarde voor inroepbaarheid tegen derden dat systeem slui
                                 tend is)                                                      (Procestaai: Duits)
                             ( 97IC 252/04 )
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                        (Procestaai: Duits)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In de gevoegde zaken C-64/96 en C-65/96 betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het
                de Jurisprudentie van het Hof)                          EG-Verdrag van het Landesarbeitsgericht Hamm ( Duits
                                                                        land ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Land
In zaak C-41/96, betreffende een verzoek aan het Hof                    Nordrhein-Westfalen en Kari Uecker en tussen Vera Jac
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landge                quet en Land Nordrhein-Westfalen, om een prejudiciële
richt Hamburg ( Duitsland ), in het aldaar aanhangige                   beslissing over de . uitlegging van artikel 48 , lid 2, van het
geding tussen VAG-Handlerbeirat eV en SYD-Consult, om                   EG-Verdrag en de artikelen 7, lid 1 , en 11 van Verorde
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 85 ,         ning ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
lid 3 , van het EG-Verdrag en van Verordening ( EEG )                   betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
nr. 123/85 van de Commissie van 12 december 1984                        Gemeenschap ( PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 ),
betreffende de toepassing van artikel 85 , lid 3 , van het              heeft het Hof ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. C.
Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkom                  Moitinho de Almeida (rapporteur), kamerpresident, C.
sten inzake motorvoertuigen ( PB nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 ,           Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
blz. 16 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als              N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 5 juni 1997 een arrest
volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Murray, G.                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Hirsch, H. Ragnemalm en R. Schintgen (rapporteur), rech
ters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl ,
hoofdadministrateur, op 5 juni 1997 een arrest gewezen                  Een onderdaan van een derde land, die gehuwd is met een
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     werknemer die onderdaan van een lidstaat is, kan geen
                                                                        beroep doen op het recht, verleend bij artikel 1 1 van Ver
                                                                        ordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
Noch de bepalingen van artikel 85, lid 3, van het EG-Ver               1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
drag, noch die van Verordening (EEG) nr. 123/85 van de                  de Gemeenschap, wanneer die werknemer nooit gebruik
Commissie van 12 december 1984 betreffende de toepas                   heeft gemaakt van het recht van vrij verkeer binnen de
sing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen                  Gemeenschap.
afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoer
tuigen, mogen aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg                 n PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
staan aan de toepassing van een nationale rechtspraak
inzake oneerlijke mededinging, volgens welke een — zelfs
overeenkomstig deze bepalingen vrijgesteld — selectief dis


title: Zaak T-49/16: Beroep ingesteld op 1 februari 2016 — Azanta/BHIM — Novartis (NIMORAL)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/45

         Beroep ingesteld op 1 februari 2016 — Azanta/BHIM — Novartis (NIMORAL)
   (Zaak T-49/16)
   (2016/C 106/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Azanta A/S (Hellerup, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Hoffgaard Rasmussen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Novartis AG (Basel, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „NIMORAL” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 204 079

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2015 in zaak R 634/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               toewijzing van de aanvraag tot inschrijving van het betwiste merk.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-546/12: Beroep ingesteld op 17 december 2012 — Pensa Pharma/BHIM — Ferring en Farmaceutisk Lab Ferring (pensa)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/19

         Beroep ingesteld op 17 december 2012 — Pensa Pharma/BHIM — Ferring en Farmaceutisk Lab Ferring (pensa)
   (Zaak T-546/12)
   2013/C 55/33
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pensa Pharma SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Esteve Sanz en M. González Gordon, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland) en Farmaceutisk Lab Ferring A/S (Vanlose, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 oktober 2012 in zaak R 1884/2011-5 vernietigen; en

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënten verwijzen in de kosten van de procedure en in de kosten van de beroepsprocedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk „pensa” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44 — gemeenschapsmerk nr. 4963542

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vorderingen tot nietigverklaring waren gesteund op de in artikel 53, lid 1, sub a, juncto de artikelen 8, lid 1, sub b, 8, lid 5, en 53, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad bepaalde gronden en op Benelux-merkinschrijving nr. 377513 van het woordmerk „PENTASA” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor alle betrokken waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 53, lid 3, van verordening nr. 207/2009 van de Raad; en

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak F-98/13: Beroep ingesteld op 3 oktober 2013 — ZZ/Parlement

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/40

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2013 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-98/13)
   2013/C 367/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2012 zijn bevorderd, voor zover daarop verzoekers naam niet wordt genoemd onder de niet-geattesteerde ambtenaren van de rang AST 6 die naar de rang AST 7 zijn bevorderd en voor zover deze de naam van een andere ambtenaar bevat

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2012 zijn bevorderd, voor zover daarop verzoekers naam niet wordt genoemd onder de niet-geattesteerde ambtenaren van de rang AST 6 die naar de rang AST 7 zijn bevorderd en voor zover deze de naam van een andere ambtenaar bevat;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.