title: Zaak T-247/14: Beroep ingesteld op 17 april 2014 — Meica/BHIM — Salumificio Fratelli Beretta (MINIMINI)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/22

         Beroep ingesteld op 17 april 2014 — Meica/BHIM — Salumificio Fratelli Beretta (MINIMINI)
   (Zaak T-247/14)
   2014/C 235/30
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Meica Ammerländische Fleischwarenfabrik Fritz Meinen GmbH & Co. KG (Edewecht, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Labesius, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Salumificio Fratelli Beretta SpA (Barzanò, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 februari 2014 in zaak R 1159/2013-4 vernietigen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordbestanddelen „STICK MINIMINI Fratelli Beretta 1812 GLI ORIGINALI” voor waren en diensten van de klassen 29 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 0 67  031

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „Mini Wini” voor waren en diensten van de klassen 29 en 38 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 3 2 97  835

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 26 maart 2003 in zaak T-85/03 R: Government of the Cayman Islands tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Landen en gebieden overzee — Voorzoek tot instelling van partnerschapswerkgroep — Gesteld afwĳzend besluit — Niet-ontvankelĳkheid van deel van gevorderde maatregelen — Ontvankelĳkheid van hoofdvordering — Spoedeisendheid — Geen)

text:
7.6.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 135/31
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                             AANLEG                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 maart 2003
                        van 10 maart 2003
                                                                          in zaak T-85/03 R: Government of the Cayman Islands
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
in zaak T-303/01: Ayuntamiento de Osera de Ebro tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Procedure in kort geding — Landen en gebieden overzee
                                                                          — Voorzoek tot instelling van partnerschapswerkgroep —
                                                                          Gesteld afwijzend besluit — Niet-ontvankelijkheid van deel
(Voorgenomen bouw van hogesnelheidslijn Madrid-Barcelo-                   van gevorderde maatregelen — Ontvankelijkheid van hoofd-
na-Franse grens — Financiële bijstand van Cohesiefonds                                vordering — Spoedeisendheid — Geen)
— Milieu-effecten van gepland tracé met betrekking tot
beschermd gebied Soto de Aguilar — Weigering van Com-
missie om niet-nakomingsprocedure in te leiden — Beroep                                            (2003/C 135/51)
tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen —
Handeling die hen rechtstreeks raakt — Niet-ontvankelijk-                                          (Procestaal: Engels)
                                heid)
                          (2003/C 135/50)                                 In zaak T-85/03 R, Government of the Cayman Islands,
                                                                          vertegenwoordigd door E. Sharpston, QC, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en
                                                                          B. Eggers), betreffende een verzoek om voorlopige maatregelen
                         (Procestaal: Spaans)                             met betrekking tot de wetgevende behandeling van het door
                                                                          de Commissie op 18 juli 2001 ingediende, op artikel 94 EG
                                                                          gebaseerde „Voorstel voor een richtlijn van de Raad strekkende
                                                                          tot het garanderen van een effectieve belastingheffing op
                                                                          inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente in de
In zaak T-303/01, Ayuntamiento de Osera de Ebro, gevestigd                Gemeenschap” (COM/2001/0400 def., PB 2001, C 270 E,
te Saragossa (Spanje), vertegenwoordigd door J. Ariño Barcelo-            blz. 259), heeft de president van het Gerecht van eerste aanleg
na, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                op 26 maart 2003 een beschikking gegeven waarvan het
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana), ondersteund door                    dictum luidt als volgt:
Koninkrijk Spanje (gemachigde: R. Silva de Lapuerta), betref-
fende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van              1)    Het verzoek wordt afgewezen.
de Commissie van 13 juli 2001 houdende weigering om op
grond van artikel 226 EG een niet-nakomingsprocedure in                   2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
te leiden tegen het Koninkrijk Spanje, en vaststelling van
maatregelen om de Spaanse autoriteiten te beletten hun besluit
van 17 maart 1999 betreffende het tracé van de HST-lijn
Madrid-Barcelona-Franse grens ten uitvoer te leggen, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood,
president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung,
op 10 maart 2003 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                   Beroep op 4 februari 2003 ingesteld door Osotspa Co.
                                                                          Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen)
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (Zaak T-33/03)
2)     Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de
       Commissie.                                                                                (2003/C 135/52)
                                                                          (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
3)     Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.                Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
( 1) PB C 44 van 16 februari 2002.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,


title: Zaak T-281/06: Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Spanje/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/62

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-281/06)
   (2006/C 294/124)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Munoz Pérez)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking 2006/554/EG van de Commissie van 27 juli 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, in zoverre deze voorwerp is van het onderhavige beroep;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft bij de bestreden beschikking aan communautaire financiering onttrokken bepaalde uitgaven die het Koninkrijk Spanje heeft gedaan met betrekking tot compenserende steun voor bananen.
   Dienovereenkomstig is een correctie aangebracht op grond van beweerdelijke gebreken bij de kwaliteitscontroles en bij de vaststelling van de in de handel gebrachte hoeveelheid bananen.
   Tot staving van zijn vorderingen betoogt de verzoekende staat dat de Commissie:

               —

               inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 2 en 3 van verordening (EEG) nr. 729/70 en artikel 2 van verordening (EG) nr. 1258/1999. Hij merkt in dat verband op dat de Spaanse autoriteiten de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1853/93 die van kracht waren in de jaren waarop de betrokken financiële correctie betrekking heeft, juist hebben toegepast, aangezien zij van de producenten niet konden eisen dat deze verkoopfacturen van de bananen overlegden en ten tijde van de berekening van de steun uitgingen van een administratief document, het DUA, ten bewijze van de afzet van bananen. In de tweede plaats heeft de Commissie niet het standpunt van de Spaanse autoriteiten weerlegd dat de hoeveelheden bananen waarvoor steun werd verleend, daadwerkelijk is verhandeld, wanneer rekening wordt gehouden met het extra gewicht van de verpakking en met andere relevante factoren.
               Met betrekking tot de kwaliteitscontroles betoogt de verzoekende staat dat, overeenkomstig artikel 7 en paragraaf II.B van bijlage I bij verordening (EG) nr. 2257/94, de kwaliteitscontroles die in acht werden genomen bij het controlebezoek van de Commissie overeenkwamen met die welke de deskundigen van de Consejería de Agricultura de la Comunidad Autónoma de Canarias (ministerie van landbouw van de autonome regio Canarische eilanden) uitvoeren bij organisaties van producenten om te verifiëren of hun controles correct zijn; dat is de reden waarom het niet hun hoofddoel was om te waarborgen dat de in de handel gebrachte bananen aan de juiste kwaliteitseisen voldeden.

               —

               het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door slechts een procentuele correctie toe te passen, welke uitsluitend is gebaseerd op de veronderstelling van een zeer laag risico voor het EOGFL, in plaats van een financiële correctie op te leggen die meer in overeenstemming is met het de schade die het EOGFL theoretisch heeft geleden.


title: Zaak C-189/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — Eridania Sadam SpA/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — Eridania Sadam SpA/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali
   (Zaak C-189/12)
   2012/C 194/22
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eridania Sadam SpA

      Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole, Alimentari e Forestali

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 (1) en artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 (2) aldus worden uitgelegd dat installaties die door de suikerproducenten worden gebruikt voor de verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan niet onder het begrip „productie-installaties” vallen, en derhalve in geval van installaties als silo’s van geval tot geval moet worden onderzocht of zij verband houden met de „productielijn” of met andere activiteiten dan de productie, zoals verpakking?

               2)

               Subsidiair, is artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 ongeldig tegen de achtergrond van de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 en de hogere voorschriften en beginselen van primair Europees recht, als het aldus wordt uitgelegd dat de in lid 1, sub a en b, bedoelde installaties ook de installaties omvatten die door suikerproducenten worden gebruikt voor de verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan, aangezien de evidente doelstelling van verordening nr. 320/2006 is de productiecapaciteit van de suikerproducent af te bouwen en niet de mogelijkheid uit de sluiten dat de producent actief is in de sector van de verkoop ervan met behulp van suikerquota van andere installaties of ondernemingen?

               3)

               Meer subsidiair, zijn de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 en artikel 4 van verordening (EG) van de Commissie van 27 juni 2006 geldig tegen de achtergrond van de hogere voorschriften en beginselen van primair Europees recht, indien zij aldus worden uitgelegd dat het begrip „productie-installaties” of „rechtstreeks verband houden met de productie” zich mede uitstrekt tot installaties die door suikerproducenten worden gebruikt voor de verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan?

      (1)  PB L 58, blz. 42.

      (2)  PB L 176, blz. 32.


title: Zaak C-537/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2008 door Kahla/Thüringen Porzellan GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 24 september 2008 in zaak T-20/03, Kahla/Thüringen Porzellan GmbH, ondersteund door Freistaat Thüringen en Bondsrepubliek Duitsland/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/34

         Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2008 door Kahla/Thüringen Porzellan GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 24 september 2008 in zaak T-20/03, Kahla/Thüringen Porzellan GmbH, ondersteund door Freistaat Thüringen en Bondsrepubliek Duitsland/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-537/08 P)
   (2009/C 44/56)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Kahla/Thüringen Porzellan GmbH (vertegenwoordigers: M. Schütte, Rechtsanwalt, S. Zühlke, Rechtsanwältin, en P. Werner, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Freistaat Thüringen, Bondsrepubliek Duitsland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 in zaak T-20/03, Kahla/Thüringen Porzellan GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen, voor zover het maatregelen 15 en 26 en de beslissing over de kosten betreft;

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 2, sub d en g, van beschikking 2003/643/EG van de Commissie van 13 mei 2003 betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen Porzellan GmbH (1), alsook van artikel 2 daarvan, voor zover deze bepaling betrekking heeft op maatregelen 15 en 26, althans voor zover daarbij terugvordering van maatregelen 15 en 26 wordt gelast;

               —

               subsidiair, vernietiging van het bestreden arrest, voor zover daarin wordt geoordeeld dat de in het kader van de bevordering van de werkgelegenheid verkregen subsidies volledig als een voordeel voor verzoekster moeten worden beschouwd en dus moeten worden teruggevorderd;

               —

               verwijzing van verweerster, tevens verweerster in hogere voorziening, in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij rekwirantes beroep tegen beschikking 2003/643/EG van de Commissie van 13 mei 2003 betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen Porzellan GmbH, voor zover deze beschikking betrekking heeft op de aan Kahla/Thüringen Porzellan GmbH verleende financiële bijstand, is verworpen.
   Rekwirante voert twee hoofdmiddelen en één subsidiair middel aan. Volgens haar is het arrest in strijd met het gemeenschapsrecht, omdat het berust op een onjuiste toepassing van de fundamentele beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen. Ook indien het Hof zich niet bij dit betoog zou aansluiten, vormen bepaalde vaststellingen in het arrest in elk geval een inbreuk op artikel 87, lid 1, EG.

      Wat het eerste middel betreft, stelt rekwirante dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel doordat daarin wordt geoordeeld dat de door de Commissie goedgekeurde regeling betreffende het investeringsprogramma voor kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) van meet af aan een beperking inhield voor ondernemingen in moeilijkheden, en de door de Commissie toegestane regeling op grond van § 249h van het Arbeitsförderungsgesetz (Duitse wet ter bevordering van de werkgelegenheid; hierna: „AFG”) van het begin aan particuliere ondernemingen van haar werkingssfeer uitsloot.

      Wat het tweede middel betreft, betoogt rekwirante dat het Gerecht van eerste aanleg het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen heeft geschonden, doordat het oordeelt dat het ontbreken van uitdrukkelijke beperkingen in de in het Publicatieblad bekendgemaakte of een anderszins voor het publiek toegankelijke versie van de beschikking van de Commissie houdende goedkeuring van het KMO-investeringsprogramma en dier beschikking tot vaststelling dat § 249h AFG geen staatssteun vormt, niet verzoeksters gewettigde vertrouwen kon wekken dat de maatregelen regelmatig waren, zodat van verzoekster mocht worden verwacht dat zij zich behalve via de voor het publiek toegankelijke documenten ook op andere wijze over de regelmatigheid van de steun bleef informeren.

      Wat het subsidiaire derde middel betreft, stelt rekwirante ten slotte dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 87 EG heeft geschonden voor zover het — zonder na te gaan welke besparing verzoekster daadwerkelijk heeft gedaan — heeft vastgesteld dat zij door de betrokken maatregel een uit het oogpunt van de regels inzake staatsteun relevant voordeel heeft genoten ten bedrage van de verleende subsidie.

      (1)  PB L 227, blz. 12.


title: Zaak C-440/06: Beroep ingesteld op 24 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/9

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-440/06)
   (2006/C 310/16)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en M. Konstantinidis)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet ervoor te zorgen dat 24 agglomeraties worden voorzien van opvangsystemen voor stedelijk afvalwater die voldoen aan de vereisten van artikel 3 en/of van zuiveringssystemen voor stedelijk afvalwater die voldoen aan de vereisten van artikel 4, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afvalwater;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG brengt voor de lidstaten de verplichting mee, in agglomeraties van een zekere omvang een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater te installeren. Artikel 4 van de richtlijn bepaalt van zijn kant, dat de lidstaten ervoor zorgen dat stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt, wordt onderworpen aan een secundaire (of gelijkwaardige) behandeling in de zin van artikel 2, sub 8, van de richtlijn.
   De onderhavige zaak betreft de schending door de Helleense Republiek van twee concrete verplichtingen die zijn neergelegd in de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG. Het gaat enerzijds om de verplichting ervoor te zorgen dat alle agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten uiterlijk op 31 december 2000 voorzien zijn van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, overeenkomstig artikel 3 van de richtlijn. Anderzijds gaat het om de verplichting, uiterlijk op 31 december 2000 stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen van agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten terechtkomt, aan een secundaire behandeling te onderwerpen.
   Bij het verstrijken van de door de Commissie in haar met redenen omkleed advies gestelde termijn (13 september 2005) beschikten 24 agglomeraties in Griekenland niet over een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater en/of over zuiveringssystemen voor stedelijk afvalwater overeenkomstig de vereisten van de richtlijn.

      (1)  PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.


title: Zaak T-129/06: Beroep ingesteld op 26 april 2006 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Limited Sirketi/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/29

         Beroep ingesteld op 26 april 2006 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Limited Sirketi/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-129/06)
   (2006/C 212/53)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekers: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Limited Sirketi (Cankaya/Ankara, Turkije) en Akar (Cankaya/Ankara, Turkije) (vertegenwoordiger: C. Sahin, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               onder voorbehoud van schadevorderingen;

               —

               onmiddellijke opschorting van de uitvoering van de procedure inzake het voorwerp van het geding;

               —

               nietigverkaring van de procedure van 23 december 2005 met kenmerk MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614, die het voorwerp van het onderhavige geding uitmaakt;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers komen op tegen de beschikking van de delegatie van de Europese Commissie in Turkije van 23 december 2005, die onder verwijzing naar de aanbesteding inzake de oprichting van gebouwen voor de onderwijsinstellingen in de provincies Diyarbakir en Siirt aan verzoekers werd gericht.
   Verzoekers betogen onder andere dat zij het laagste bedrag offreerden, alsmede dat hun dossier volledig was en dat zij derhalve de gunning hadden moeten verkrijgen. Bovendien wijzen zij erop dat de bestreden beschikking het recht van de Europese Unie schendt.


title: Zaak C-394/06: Beschikking van de president van het Hof van 14 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/29

         Beschikking van de president van het Hof van 14 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-394/06) (1)

   (2007/C 183/54)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak T-432/05: Beroep ingesteld op  8 december 2005  — EMC Development tegen Commissie

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/34

         Beroep ingesteld op 8 december 2005 — EMC Development tegen Commissie
   (Zaak T-432/05)
   (2006/C 36/72)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: EMC Development AB (Lulea, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Elvinger, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 28 september 2005 waarbij is afgewezen de door verzoekster krachtens artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17/62 ingediende klacht;

               —

               De Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een rechtspersoon die onder meer verantwoordelijk is voor het bij voortduring testen en het nader onderzoeken en ontwikkelen van een alternatief cementproduct dat bekend staat als energetisch gemodificeerd cement. Verzoekster diende bij de Commissie een klacht in op grond van verordening nr. 17/62, waarbij zij de Europese producenten van Portland cement (de op de Europese markt meest voorkomende soort cement) van een reeks gedragingen beschuldigde die ernstig inbreuk maken op artikel 81 EG. Meer in het bijzonder betrof de klacht de in het kader van richtlijn 89/106 (1) vastgestelde norm EN 197-1. Volgens verzoekster is deze norm met opzet opgesteld om bestaande hoofddeelnemers op de markt te bevoordelen, met uitsluiting van andere cementproducenten of concurrerende producten en technologieën. Dit werd beweerdelijk bereikt door nauwe samenwerking tussen het technische subcomité van het Europese comité voor standaardisatie en CEMBUREAU, de bevoegde handelsvereniging van Europese cementproducenten, waarvan de grote meerderheid der leden gevestigde producenten van Portland cement zijn.
   Verzoekster vecht thans de beschikking aan waarbij haar klacht is afgewezen. Zij voert aan dat de bestreden norm neerkomt op een met artikel 81 EG strijdige horizontale samenwerkingsovereenkomst. Subsidiair betoogt verzoekster dat de norm inbreuk maakt op het doel van de artikelen 28 EG en 29 EG en in elk geval niet door een lidstaat kan worden gerechtvaardigd op grond van artikel 30 EG.

      (1)  Richtlijn 89/106 van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten


title: Zaak C-269/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 28 mei 2010 — Société Accor Services France/Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 28 mei 2010 — Société Accor Services France/Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard
   (Zaak C-269/10)
   ()
   2010/C 221/38
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Accor Services France

      Verwerende partijen: Le Chèque Déjeuner CCR, Etablissement Public de Santé de Ville-Evrard

      Prejudiciële vraag

   Zijn de bepalingen van artikel 53 van de Code des marchés publics verenigbaar met die van richtlijn 2004/18/EG van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1) en van het Verdrag betreffende de Europese Unie?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak F-73/09: Beroep ingesteld op 10 september 2009 — Sukup/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/84

         Beroep ingesteld op 10 september 2009 — Sukup/Commissie
   (Zaak F-73/09)
   2009/C 267/153
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Viktor Sukup (Brussel, België) (vertegenwoordigers: Stéphane Rodriguez en Christophe Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten van de Europese Commissie om verzoeker geen toelage voor een kind ten laste of de schooltoelage toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               het besluit van het TABG van 22 januari 2009 tot afwijzing van verzoekers verzoek en, voor zover nodig, het besluit van het TABG van 29 mei 2009 tot afwijzing van zijn klacht, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.


               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/30

         (2006/C 154/68)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 143 van 17.6.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 131 van 3.6.2006

      PB C 121 van 20.5.2006

      PB C 108 van 6.5.2006

      PB C 96 van 22.4.2006

      PB C 86 van 8.4.2006

      PB C 74 van 25.3.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-404/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: ClientEarth/The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Luchtkwaliteit — Richtlijn 2008/50/EG — Grenswaarden voor stikstofdioxide — Verplichting om bij het verzoek om uitstel van het vastgestelde uiterste tijdstip een luchtkwaliteitsplan in te dienen — Sancties)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: ClientEarth/The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs
   (Zaak C-404/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Luchtkwaliteit - Richtlijn 2008/50/EG - Grenswaarden voor stikstofdioxide - Verplichting om bij het verzoek om uitstel van het vastgestelde uiterste tijdstip een luchtkwaliteitsplan in te dienen - Sancties))
   (2015/C 026/07)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: ClientEarth

      Verwerende partij: The Secretary of State for the Environment, Food and Rural Affairs

      Dictum

               1)

               Artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, moet in die zin worden uitgelegd dat het een lidstaat, teneinde het in deze richtlijn vastgestelde uiterste tijdstip voor naleving van de in bijlage XI vermelde grenswaarden voor stikstofdioxide met ten hoogste vijf jaar te kunnen uitstellen, verplicht daar om te verzoeken en een luchtkwaliteitsplan op te stellen, wanneer objectief blijkt dat, rekening gehouden met de bestaande gegevens en ondanks het feit dat deze lidstaat adequate maatregelen ter bestrijding van verontreiniging toepast, overeenstemming met deze grenswaarden in een gegeven zone of agglomeratie niet vanaf het genoemde uiterste tijdstip kan worden bereikt. Richtlijn 2008/50 bevat geen enkele uitzondering op de uit artikel 22, lid 1, voortvloeiende verplichting.

               2)

               In het geval waarin blijkt dat de in bijlage XI bij richtlijn 2008/50 vastgestelde grenswaarden voor stikstofdioxide in een bepaalde zone of agglomeratie van een lidstaat niet vanaf het in die bijlage genoemde uiterste tijdstip van 1 januari 2010 kunnen worden nageleefd, maar die lidstaat niet om uitstel van dit uiterste tijdstip heeft verzocht overeenkomstig artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/50, kan niet zonder meer op grond van het feit dat een luchtkwaliteitsplan als bedoeld in artikel 23, lid 1, tweede alinea, van deze richtlijn is opgesteld, worden aangenomen dat deze lidstaat niettemin heeft voldaan aan de uit hoofde van artikel 13 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               3)

               Wanneer een lidstaat de vereisten van artikel 13, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2008/50 niet heeft nageleefd maar evenmin onder de voorwaarden van artikel 22 van deze richtlijn om uitstel van het uiterste tijdstip heeft verzocht, staat het aan de bevoegde nationale rechter, waarbij eventueel beroep is ingesteld, om jegens de nationale autoriteit alle noodzakelijke maatregelen te treffen, zoals een bevel, opdat deze autoriteit het in genoemde richtlijn vereiste plan onder de daarin gestelde voorwaarden opstelt.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak T-378/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2009 — Portugal/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2009 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-378/08) (1)

   2009/C 113/91

      Procestaal: Portugees

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-440/15: Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — European Dynamics Luxembourg e.a./EMA („Beroep tot nietigverklaring — Overheidsopdrachten voor diensten — Online verwerking van transacties — Externe dienstverlening op het gebied van softwareapplicaties — Meervoudige raamovereenkomst volgens het cascadesysteem EMA/2012/l0/ICT — Tot verzoeksters gericht verzoek om dienstverlening — Toevoeging van nieuwe criteria — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/35

         Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — European Dynamics Luxembourg e.a./EMA
   (Zaak T-440/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten voor diensten - Online verwerking van transacties - Externe dienstverlening op het gebied van softwareapplicaties - Meervoudige raamovereenkomst volgens het cascadesysteem EMA/2012/l0/ICT - Tot verzoeksters gericht verzoek om dienstverlening - Toevoeging van nieuwe criteria - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 305/48)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland), en European Dynamics Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: I. Ampazis, M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, vervolgens M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: T. Jablonski, N. Rampal Olmedo, G. Gavriilidou en P. A. Eyckmans, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 272 VWEU om vast te stellen dat in het verzoek om dienstverlening SC002 van de EMA van 22 mei 2015 nieuwe criteria zijn toegevoegd die niet waren opgenomen in het bestek van de aanbesteding EMA/20l1/l7/ICT, bijlage 1 bij raamovereenkomst EMA/2012/l0/ICT.

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE en European Dynamics Belgium SA dragen hun eigen kosten en die van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA).

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door O. Plug tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-608/97)

text:
20.2.98              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 55/31
Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Swedish                  europeÂenne des fabricants d'allumettes (FEFA). Deze wei-
Match Advertising Products NV/SA tegen Raad van de                  gering vormt een inbreuk op artikel 7, lid 4, onder a), aan-
                        Europese Unie                               gezien inachtneming van het recht op een ¹fair hearingº
                      (Zaak T-599/97)                               een rechtsplicht is voor de Gemeenschapsinstellingen en
                                                                    niet alleen voor de partijen. Deze weigering is eveneens in
                         (98/C 55/61)                               strijd met het vereiste van transparantie, dat in artikel 7,
                                                                    lid 4, onder a), en artikel 8, lid 2, onder b), besloten ligt.
                                                                    Voorts heeft de Commissie het in artikel 7, lid 4, onder b),
                     (Procestaal: Engels)                           neergelegde recht op een ¹fair hearingº van verzoekster
                                                                    geschonden, door belangrijke informatie voor het defini-
                                                                    tieve bedrag van het aan een Japanse concurrent opgelegde
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   antidumpingrecht niet mee te delen.
Gemeenschappen is op 19 december 1997 beroep tegen
Raad van de Europese Unie ingesteld door Swedish Match
Advertising Products NV/SA, vertegenwoordigd door F. M.             Voorts stelt zij schending van artikel 2 van de basisveror-
Rodero López en D. Mutti, domicilie gekozen hebbende te             dening, doordat de Gemeenschapsinstellingen de feiten
Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des                   kennelijk onjuist hebben beoordeeld.
Bains 14a.
                                                                    Ten slotte is artikel 190 van het EG-Verdrag geschonden.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 De Raad heeft haar argumenten van de hand gewezen met
                                                                    als enige motivering, dat het onderzoek iets anders had
                                                                    uitgewezen dan door haar was gesteld. Uit de bestreden
Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2025/97 van de                 verordening is enkel op te maken, dat haar bezwaren tegen
     Raad (1) gedeeltelijk nietig te verklaren, met toepassing      de bevindingen inzake dumping zijn afgewezen. Niet
     van artikel 174, tweede alinea, van het EG-Verdrag,            blijkt, hoe de Raad op basis van zijn onjuiste berekening
     aangezien dit beroep niet strekt tot nietigverklaring          van de dumpingmarge van een Japanse concurrent tot het
     van de geldende antidumpingrechten, maar tot vervan-           Ð volstrekt ondoeltreffende Ð antidumpingrecht voor
     ging ervan door hogere antidumpingrechten op de                deze onderneming is gekomen.
     invoer van reclamelucifers van oorsprong uit Japan;
                                                                    (1) PB L 284 van 16.10.1997, blz. 284.
Ð de gevolgen van huidige antidumpingrechten te hand-               (2) PB L 209 van 2.8.1988, blz. 1.
     haven overeenkomstig artikel 174 van het EG-Verdrag
     totdat de bevoegde instellingen de met dit beroep
     beoogde nieuwe maatregelen hebben getroffen;
Ð verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                    Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door O. Plug
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-608/97)
                                                                                (98/C 55/62)
Op 15 oktober 1997 heeft de Raad bij Verordening (EG)
nr. 2025/97 een definitief antidumpingrecht ingesteld op
de invoer van lucifers met reclameboodschappen, van oor-                                  (Procestaal: Frans)
sprong uit Japan, en het ingestelde voorlopige recht defini-
tief ingevorderd. De hoogte van het recht op de nettoprijs
franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedraagt                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
43,2 %, uitgezonderd voor de invoer van producten die               Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep tegen
door bepaalde nader genoemde ondernemingen zijn ver-                Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
vaardigd en uitgevoerd; voor deze ondernemingen be-                 door O. Plug, wonende te Thônex (Zwitserland), vertegen-
draagt het recht tussen 9,9 en 27,8 %.                              woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te
                                                                    Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                    Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.
Volgens verzoekster zijn deze rechten niet hoog genoeg om
de aanzienlijke schade die de bedrijfstak van de Gemeen-
schap en in het bijzonder verzoekster zelf nog steeds lijdt,        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
op te heffen. Zij vordert derhalve, dat de bevoegde instel-
lingen de huidige rechten vervangen door hogere.
                                                                    Ð nietig te verklaren het in de brief van het tot aanstel-
                                                                         ling bevoegde gezag van 14 januari 1997 vervatte
Zij stelt schending van artikel 7, lid 4, onder a), en                   besluit en, voor zoveel nodig, het op 12 september
artikel 8, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/              1997 genomen en op 22 september 1997 officieel ter
88 (2) (hierna: ¹basisverordeningº), doordat de Commissie                kennis gebrachte uitdrukkelijke besluit tot afwijzing
geweigerd heeft gegevens te verstrekken aan de FeÂdeÂration              van verzoekers klacht;
 ---pagebreak--- C 55/32               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.2.98
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.                        advocaat te Kopenhagen, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
                                                                   Grand-Rue 31.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeker, gewezen tijdelijke functionaris van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, heeft zich reeds
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van
tweemaal tot het Gerecht gewend (1). De voornaamste fei-
                                                                        3 november 1997 waarbij de Raad weigert documen-
ten in de onderhavige zaak zijn dezelfde als die in zaak
                                                                        ten over te leggen afkomstig van de juridische dien-
T-47/97.
                                                                        sten, met name:
Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen het                  Ð DOC.R/2026/77 (ENV.118) (AGRI 563),
door het tot aanstelling bevoegde gezag genomen besluit
dat vervat ligt in de brief die dit gezag op 14 januari 1997            Ð DOC.R/1867/77 (JUR.95) (ENV.106) en
aan verzoeker heeft gezonden, en op 22 januari 1997 offi-
cieel ter kennis is gebracht. In die brief weigerde het tot             Ð DOC.R/2048 dk/77 (ENV.199) (AGRI 568).
aanstelling bevoegde gezag in te gaan op verzoekers uitno-
diging om het arrest van het Gerecht van 27 februari 1992          Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-165/89 (2) volgens de regels uit te voeren en der-
halve zijn op 27 november 1996 op basis van de medische
                                                                   Verzoekers hebben een procedure ingeleid tegen de Deense
conclusies van nieuwe deskundigen opgestelde ontwerpbe-
                                                                   minister-president over de vraag in hoeverre hij gerechtigd
sluit als bedoeld in artikel 19 van de Regeling voor de ver-
                                                                   was het Verdrag betreffende de Europese Unie te ratifice-
zekering van de ambtenaren van de Europese Gemeen-
                                                                   ren, op de grond dat de toetreding hiertoe in strijd was
schappen tegen ongevallen en beroepsziekten, in te trek-
                                                                   met artikel 20 van de Deense grondwet, volgens welke
ken. Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring
                                                                   bepaling de aan de staatsorganen toekomende bevoegdhe-
van het in de brief van 14 januari 1997 vervatte besluit
                                                                   den in nader te bepalen omvang bij wet kunnen worden
waarbij definitief wordt gezegd, dat het ontwerpbesluit
                                                                   overgedragen aan internationale organen. Deze procedure
van 27 november 1996 regelmatig is en dat daartegen
                                                                   is thans aanhangig bij het Deense Hùjesteret.
enkel kan worden opgekomen door de zaak aan de medi-
sche commissie voor te leggen.
                                                                   Voor de behandeling door het Hùjesteret was het volgens
                                                                   verzoekers van wezenlijk belang, toegang te verkrijgen tot
Verzoeker stelt schending van het gezag van gewijsde, het          bepaalde documenten bij de Raad van de Europese Unie,
niet volgens de regels uitvoeren van het arrest van                die betrekking hebben op rechtshandelingen die de draag-
27 februari 1992 in zaak T-165/89, misbruik van bevoegd-           wijdte belichten van de bij de Deense toetredingswetten
heid, schending van de artikelen 18 en 19 van de verzeke-          aan de Europese Unie overgedragen bevoegdheid, waaron-
ringsregeling, schending van het beginsel van goed beheer          der met name de vraag van de toepassing van artikel 235
zoals dit bijvoorbeeld is neergelegd in artikel 15 van             van het Verdrag vóór het Verdrag van Maastricht. Verzoe-
bijlage VIII bij het statuut en, subsidiair, schending van         kers hebben tijdens de behandeling van de zaak voor het
artikel 73 van het statuut en artikel 12 van de verzeke-           Hùjesteret aan de Deense regering de overlegging van een
ringsregeling.                                                     lange reeks documenten verzocht, die met name betrek-
                                                                   king hebben op de overwegingen van de overige lidstaten
(1) Zaak T-165/89 (PB C 23 van 31.1.1990, blz. 9); zaak T-47/97    en de juridische dienst van de Raad betreffende de rechts-
    (PB C 142 van 10.5.1997, blz. 22).                             grond van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april
(2) Jurisprudentie 1992, blz. II-367.                              1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103 van
                                                                   25.4.1979, blz. 1); het Hùjesteret heeft verzoekers vorde-
                                                                   ring bij beschikking van 3 november 1997 gedeeltelijk toe-
                                                                   gewezen. Het Hùjesteret heeft zich daarbij niet uitgelaten
                                                                   over de overlegging van bij de Raad berustende documen-
                                                                   ten. Met deze vraag hadden verzoekers zich vóór de
Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door H. N. Carl-             beschikking tot de Raad gewend.
      sen en anderen tegen Raad van de Europese Unie
                                                                   Bij het aangevochten besluit willigde de Raad het verzoek
                        (Zaak T-610/97)
                                                                   om overlegging van documenten in, maar wees hij het ver-
                          (98/C 55/63)                             zoek af om overlegging van de adviezen van de juridische
                                                                   diensten van de Raad en de Commissie waarom eveneens
                                                                   was verzocht. In dit verband voerde de Raad aan, dat het
                      (Procestaal: Deens)
                                                                   vaste praktijk was dat deze adviezen niet werden overge-
                                                                   legd, daar openbaarmaking van de standpunten van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  juridische diensten over door de Raad behandelde vragen
Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep ingesteld             afbreuk kon doen aan het algemeen belang van bescher-
tegen de Raad van de Europese Unie door H. N. Carlsen,             ming van de rechtszekerheid en de stabiliteit van het
I. Fangel, N. Fischer, J. E. Hansen, M. Henriksen, O. D.           Gemeenschapsrecht, alsook het algemeen belang bestaande
Jensen, Y. Petersen, I. Reedtz-Thott, L. Ringholm en A.            in het feit dat de Raad kan beschikken over onafhankelijke
Würgler, vertegenwoordigd door K. Djekjñr-Hansen,                  juridische advisering.


title: Zaak C-533/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Falco Privatstiftung, Thomas Rabitsch/Gisela Weller-Lindhorst (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5, punt 1, sub a en b, tweede streepje — Begrip verstrekking van diensten — Verlening van licentie op intellectuele eigendomsrechten)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 23 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Falco Privatstiftung, Thomas Rabitsch/Gisela Weller-Lindhorst
   (Zaak C-533/07) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheden - Artikel 5, punt 1, sub a en b, tweede streepje - Begrip „verstrekking van diensten” - Verlening van licentie op intellectuele eigendomsrechten)
   2009/C 141/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Falco Privatstiftung, Thomas Rabitsch

      Verwerende partij: Gisela Weller-Lindhorst

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 5, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Begrippen „verstrekking van diensten” en „plaats waar de diensten hadden moeten worden verricht” — Bevoegdheid van de rechter om kennis te nemen van een geschil betreffende de betaling van vergoedingen voor een licentie voor de exploitatie van een muziekstuk

      Dictum

               1)

               Artikel 5, punt 1, sub b, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst waarbij de houder van een recht van intellectuele eigendom zijn medecontractant het recht verleent om tegen vergoeding gebruik te maken van dat recht, geen overeenkomst voor de verstrekking van diensten is in de zin van deze bepaling.

               2)

               Ter bepaling van het gerecht dat krachtens artikel 5, punt 1, sub a, van verordening nr. 44/2010 bevoegd is om kennis te nemen van een verzoek tot betaling van een licentievergoeding op grond van een overeenkomst waarmee de houder van een recht van intellectuele eigendom zijn medecontractant het recht verleent om gebruik te maken van dat recht, moet verder worden uitgegaan van de beginselen die zijn ontwikkeld in de rechtspraak van het Hof over artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-610/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2013 door het Koninkrijk der Nederlanden tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-343/11, Nederland/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/5

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2013 door het Koninkrijk der Nederlanden tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-343/11, Nederland/Commissie
   (Zaak C-610/13 P)
   2014/C 31/07
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M.K. Bulterman, M.A.M. de Ree, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 september 2013 in de zaak T-343/11 te vernietigen;

               —

               voor zover de zaak in staat van wijzen is, de zaak af te doen door Besluit 2011/244/EU (1) te vernietigen;

               —

               indien de zaak niet in staat van wijzen is, de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

                     Middel 1
                  : onjuiste uitleg van artikel 8 van verordening 1433/2003 (2) gelezen in samenhang met bijlage I, punten 8 en 9 en bijlage II, punt 1 van die verordening door uitgaven voor het bedrukken van verpakkingen aan te merken als verpakkingskosten en dientengevolge niet-subsidiabel te achten.

               —

                     Middel 2
                  : onjuiste uitleg van artikel 8 van verordening 1433/2003 gelezen in samenhang met punten 8 en 9 van bijlage I bij verordening 1433/2003 door een onjuiste maatstaf te hanteren voor de vereisten die gelden voor de omschrijving van promotionele acties in een operationeel programma.

               —

                     Middel 3
                  : onjuiste toepassing van artikel 7 van verordening 1258/1999 (3) en artikel 31 van Verordening 1290/2005 (4) door de Commissie een verlichte bewijslast toe te kennen.

               —

                     Middel 4
                  : onjuiste uitleg van artikel 6 van verordening 1432/2003 (5) gelezen in samenhang met artikel 11 van verordening 2200/96 (6) door te oordelen dat de telersvereniging de verkoop door gedetacheerd personeel niet zou kunnen aansturen.

               —

                     Middel 5
                  : onjuiste uitleg van artikel 21 van verordening 1432/2003 door te oordelen dat de intrekking van de erkenning van telersvereniging FresQ noodzakelijk was.

               —

                     Middel 6
                  : onjuiste toepassing van artikel 7, lid 4, van verordening 1258/1999, artikel 31 van verordening 1290/2005 en van het evenredigheidsbeginsel, in samenhang gelezen met artikel 21 van verordening 1432/2003, door alle uitgaven van de telersvereniging FresQ aan financiering te onttrekken.

      (1)  Besluit van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 102, blz. 33).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1433/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de actiefondsen, de operationele programma's en de toekenning van financiële steun betreft (PB L 203, blz. 25).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen (PB L 203, blz. 18).

      (6)  Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297, blz. 1).


title: Zaak T-416/04: Beroep, op 18 oktober 2004 ingesteld door Anna Kontouli tegen Raad van de Europese Unie

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/23

         Beroep, op 18 oktober 2004 ingesteld door Anna Kontouli tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-416/04)
   (2005/C 31/46)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Anna Kontouli, wonende te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door V. Arkitidis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Raad van 16 juli 2004 waarbij verzoeksters ingevolge artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut ingediende bezwaar inzake de vaststelling van de juiste correctiecoëfficiënt voor haar pensioen, is afgewezen;

               —

               de Raad te gelasten verzoekster het bedrag te betalen gelijk aan het verschil tussen het totaal van de tot nog toe aan verzoekster betaalde pensioengelden en het totaal van de pensioengelden die haar hadden moeten worden betaald indien voor verzoeksters pensioen vanaf de vaststelling van haar pensioenrecht op 1 mei 2003 de correctiecoëfficiënt voor het Verenigd Koninkrijk was toegepast; dit verschil dient te worden verhoogd met moratoire interesten tegen de door de Europese Centrale Bank toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met 2 procentpunten;

               —

               de Raad te gelasten verzoekster een vergoeding van 100 000 EUR te betalen voor wezenlijke schade door onrechtmatig handelen en voor immateriële schade die verzoekster heeft geleden gedurende de gehele administratieve procedure voorafgaand aan het beroep en in het kader van verzoeksters verschillende schriftelijke en mondelinge communicaties met de diensten van de Raad; en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een voormalig ambtenaar van de Raad die sinds 1 mei 2003 een invaliditeitspensioen ontvangt. Na haar pensioen stelde verzoekster de Raad ervan in kennis dat zij haar vaste woonplaats in het Verenigd Koninkrijk had gevestigd en op basis van deze informatie paste de Raad aanvankelijk de correctiecoëfficiënt voor dat land op verzoeksters pensioen toe. Van mening echter dat verzoekster tegenstrijdige informatie over haar woonplaats had verstrekt, schortte de Raad het verzoek om toepassing van de correctiecoëfficiënt voor het Verenigd Koninkrijk op, en paste eerst die voor België en later die voor Griekenland toe, verzoeksters aanvankelijke plaats van herkomst. Verzoekster diende een klacht in, die bij het bestreden besluit van 16 juli 2004 is afgewezen.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat zij sinds 1 mei 2003 permanent en rechtmatig in het Verenigd Koninkrijk verblijft. Zij meent dat voorzover de Raad anders bepaalt, hij artikel 82, lid 2, van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden en een kennelijk onjuiste beoordeling heeft gemaakt. Zij stelt tevens dat de Raad zijn besluit onvoldoende heeft gemotiveerd en het algemene rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden door verzoeksters rechtmatige verwachtingen niet te honoreren. Zij betoogt voorts dat de Raad het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden alsmede zijn plicht tot zorgvuldigheid jegens verzoekster. Ten slotte stelt verzoekster dat zij wezenlijk was geraakt door verweerders houding in het algemeen en door het feit dat haar dochter haar promotieonderzoek in Griekenland moest opgeven om over te komen naar het Verenigd Koninkrijk en daar te werken om verzoekster financieel te steunen. Verzoekster verzoekt het Gerecht haar een vergoeding toe te kennen voor deze immateriële schade.


title: Zaak C-199/07: Beroep ingesteld op 12 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/20

         Beroep ingesteld op 12 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-199/07)
   (2007/C 117/34)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Kukovec)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door in feite een bijkomend criterium voor automatische uitsluiting in te voeren, naast die welke uitdrukkelijk zijn voorzien in artikel 31, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, ten nadele van de buitenlandse studiebureaus, en door bij de litigieuze aanbesteding geen onderscheid te maken tussen kwalitatieve selectiecriteria en gunningscriteria, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die voortvloeien uit de gemeenschapswetgeving inzake openbare aanbestedingen, inzonderheid de artikelen 4, lid 2, 31, leden 1 en 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG, zoals die door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen worden uitgelegd, het beginsel van de wederzijdse erkenning van formele kwalificaties, dat aan het gemeenschapsrecht inzake openbare aanbestedingen ten grondslag ligt, en de artikelen 12 EG en 49 EG;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie ontving een klacht betreffende onregelmatigheden in het kader van een door ERGA OSE AE in 2003 uitgeschreven aanbesteding voor „Studies voor bouwkundige en elektromechanische werken en installaties — eerste fase van de reeks centrales in de vlakte van Thrasio”.
   In het licht van 's Hofs rechtspraak is de Commissie van mening dat de voorwaarde voor deelneming van de studiebureaus aan de aanbesteding, dat zij overeenkomstig het Griekse systeem in klassen, en zelfs in de „genoemde ”klassen, moeten worden ingedeeld, in feite een uitsluitingsgrond invoert naast de uitsluitingsgronden die uitdrukkelijk zijn voorzien in artikel 31, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG, en in bepaalde gevallen een discriminatie ten nadele van de buitenlandse studiebureaus oplevert, in strijd met artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/38/EEG.
   De Commissie is ook van mening dat de voormelde voorwaarde in de bekendmaking van de aanbesteding in strijd is met het beginsel van de wederzijdse erkenning van diploma's, getuigschriften en andere bewijzen van formele kwalificaties, en met de artikelen 12 EG en 49 EG.
   Bovendien is de Commissie van mening dat de bekendmaking van de litigieuze aanbesteding geen onderscheid maakt tussen het stadium van de selectie en het stadium van de toewijzing, en de selectiecriteria met de toewijzingscriteria verwart, in strijd met de artikelen 31 en 34 van richtlijn 93/38/EEG.
   Ten slotte is de Commissie van mening dat de door de Griekse autoriteiten aangevoerde intrekking van de voorheen geldende wet geen einde aan de inbreuk heeft gemaakt, aangezien het in casu gaat om een onjuiste toepassing van de betrokken gemeenschapsbepalingen door de Griekse autoriteiten en niet om een gebrekkige omzetting ervan in het Griekse recht.
   Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek haar verplichtingen krachtens de artikelen 4, lid 2, 31, leden 1 en 2, en 34, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG niet is nagekomen en het beginsel van de wederzijdse erkenning van formele kwalificaties en de artikelen 12 EG en 49 EG heeft geschonden.

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.


title: Zaak F-45/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Voltallige zitting) van 1 juli 2010 — Mandt/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Overlevingspensioen — Artikel 79 van het Statuut — Artikel 18 van bijlage VIII bij het Statuut — Overlevende echtgenoot — Erkenning van hoedanigheid van overlevende echtgenoot aan twee personen — Reductie van 50 % — Gewettigd vertrouwen — Regel van overeenstemming)

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/31

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Voltallige zitting) van 1 juli 2010 — Mandt/Parlement
   (Zaak F-45/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Overlevingspensioen - Artikel 79 van het Statuut - Artikel 18 van bijlage VIII bij het Statuut - Overlevende echtgenoot - Erkenning van hoedanigheid van overlevende echtgenoot aan twee personen - Reductie van 50 % - Gewettigd vertrouwen - Regel van overeenstemming)
   2010/C 274/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wolfgang Mandt (Kreuztal, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Kolb, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Zejdová, J. F. de Wachter en U. Rösslein, gemachtigden, vervolgens J. F. de Wachter, K. Zejdová en S. Seyr, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Kurt-Wolfgang Braun Neumann, overleden op 9 oktober 2009, met als enige erfgename Shirley Meyer (Bedburg-Hau, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Ames, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 8 februari 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit om het overlevingspensioen met 50 % te verminderen — Verzoek om volledige betaling

      Dictum

               1)

               Er behoeft niet te worden beslist over de vordering om uitbetaling door het Parlement van het volledige overlevingspensioen aan Mandt, voor zover deze vordering betrekking heeft op de periode na 31 oktober 2009.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Elke partij, daaronder begrepen interveniënt, draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007, blz. 43.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 juni 2005 in zaak C-165/03 (verzoek van het Landgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing): Mathias Längst, in tegenwoordigheid van SABU Schuh & Marketing GmbH e.a. (Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal — Notariskosten — Notaris die werkzaam is als ambtenaar — Forfaitair gedeelte van kosten dat aan staat moet worden doorgestort)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 30 juni 2005
   in zaak C-165/03 (verzoek van het Landgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing): Mathias Längst, in tegenwoordigheid van SABU Schuh & Marketing GmbH e.a. (1)

   (Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen op bijeenbrengen van kapitaal - Notariskosten - Notaris die werkzaam is als ambtenaar - Forfaitair gedeelte van kosten dat aan staat moet worden doorgestort)
   (2005/C 205/02)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-165/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Landgericht Stuttgart (Duitsland) bij beslissing van 7 april 2003, ingekomen bij het Hof op 10 april 2003, in de procedure Mathias Längst, in tegenwoordigheid van: SABU Schuh & Marketing GmbH, Präsident des Landgerichts Stuttgart, Bezirksrevisor des Landgerichts Stuttgart, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en J. Makarczyk, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 30 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat rechten die een als ambtenaar werkzame notaris int voor het verlijden van een akte tot vaststelling van een onder deze richtlijn vallende verrichting, een belasting in de zin van deze richtlijn vormen wanneer overeenkomstig de toepasselijke nationale regeling niet alleen als ambtenaar werkzame notarissen gemachtigd zijn, het ambt van notaris uit te oefenen, en zelf schuldeiser van de betrokken rechten zijn, en de als ambtenaar werkzame notarissen bovendien een gedeelte van deze rechten moeten doorstorten aan de overheid, die deze inkomsten gebruikt ter financiering van haar taken.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-353/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — A. Menarini — Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, FIRMA Srl, Laboratori Guidotti SpA, Menarini International Operations Luxembourg SA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA, Malesi Istituto Farmacobiologico SpA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 89/105/EEG — Doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Artikel 4, lid 1 — Prijsbevriezing — Prijsverlaging)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/13

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — A. Menarini — Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, FIRMA Srl, Laboratori Guidotti SpA, Menarini International Operations Luxembourg SA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA, Malesi Istituto Farmacobiologico SpA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   (Zaak C-353/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 89/105/EEG - Doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Artikel 4, lid 1 - Prijsbevriezing - Prijsverlaging)
   2010/C 51/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: A. Menarini — Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, FIRMA Srl, Laboratori Guidotti SpA, Menarini International Operations Luxembourg SA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA, Malesi Istituto Farmacobiologico SpA

      Verwerende partijen: Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)

      In tegenwoordigheid van: Bracco SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Uitlegging van artikel 4, leden 1 en 2 van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8) — Geneesmiddelen waarvoor een prijsbevriezing geldt — Modaliteiten van een eventuele prijsverlaging

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1 van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, moet aldus worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat, mits aan de in die bepaling gestelde vereisten wordt voldaan, algemeen geldende maatregelen mogen vaststellen die bestaan in de verlaging van de prijzen van alle geneesmiddelen of van bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook al worden die maatregelen niet voorafgegaan door een bevriezing van die prijzen.

               2)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105 moet aldus worden uitgelegd dat, mits aan de in die bepaling gestelde vereisten wordt voldaan, meerdere malen per jaar, en gedurende meerdere jaren, maatregelen tot verlaging van de prijzen van alle geneesmiddelen of van bepaalde categorieën geneesmiddelen kunnen worden vastgesteld.

               3)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat maatregelen ter controle van de prijzen van alle geneesmiddelen of van bepaalde categorieën geneesmiddelen worden vastgesteld op basis van uitgavenramingen, mits aan de in die bepaling gestelde vereisten wordt voldaan en die ramingen steunen op objectieve en verifieerbare gegevens.

               4)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/105 moet aldus worden uitgelegd dat het aan de lidstaten staat om, met inachtneming van de door die richtlijn nagestreefde doelstelling van doorzichtigheid en de in dat artikel gestelde vereisten, de criteria vast te stellen op grond waarvan de in dat artikel bedoelde controle van de macro-economische omstandigheden moet plaatsvinden, en dat die criteria kunnen zijn uitsluitend de uitgaven voor geneesmiddelen, de uitgaven voor de gezondheidszorg in hun geheel of ook andere soorten uitgaven.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Beroep, op 29 augustus 1997 ingesteld door S. Vermeylen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-246/97)

text:
C 331 /24              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  1 . 11 . 97
Beroep, op 2 september 1997 ingesteld door C. Mertens                 van de schade die zij door de onwettigheid van de verrich
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   tingen van dit vergelijkend onderzoek heeft geleden.
                         ( Zaak T-244/97)
                           ( 97/C 331/48 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      Beroep, op 29 augustus 1997 ingesteld door S. Vermeylen
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                ( Zaak T-246/97)
Gemeenschappen is op 2 september 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                            ( 97/C 331/49 )
C. Mertens, wonende te Zellik ( België ), vertegenwoordigd
door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Kremer, rue Mathias Hardt 8                                      (Procestaai: Frans)
10 .
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Gemeenschappen is op 29 augustus 1997 beroep ingesteld
                                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      S. Vermeylen, wonende te Kapellen (België), vertegenwoor
— nietig te verklaren het naar zij stelt op 28 mei 1997               digd door M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te
     genomen stilzwijgend besluit houdende afwijzing van              Brussel, Koninklijke-Prinsstraat 85 .
     de op 28 januari 1997 door verzoekster ingediende
     klacht, waarbij zij het besluit had aangevochten om
     haar niet op de lijst te plaatsen van kandidaten die             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     waren geslaagd voor vergelijkend onderzoek COM/C/
     3/95 , voor het werkgebied „ hoofd van gebouw of
                                                                      — nietig te verklaren het besluit om verzoekster niet te
     receptie ", welk examen op 13 januari 1997 was aange                 plaatsen op de in „ Mededelingen van de administra
     kondigd;
                                                                           tie " nr. 956 van 22 november 1996 gepubliceerde lijst
                                                                           van het meest voor bevordering naar C 2 in aanmer
                                                                           king komende ambtenaren;
— verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                      — verweerster te veroordelen om aan verzoekster te beta
Middelen en voornaamste argumenten                                         len, een ex aequo et bono vast te stellen schadevergoe
                                                                           ding van ten minste 500 000 Bfr.;
Verzoekster is ambtenaar van rang D 2 . Zij verwijst ver
weerster haar niet te hebben geplaatst op de lijst van                — verweerster in de kosten te verwijzen .
geschikte kandidaten die is opgesteld na vergelijkend exa
men COM/C/3/95 , voor het gebied „ hoofd van gebouw of
receptie ". Zij stelt dienaangaande dat bij de negen door de          Middelen en voornaamste argumenten
jury toegelaten kandidaten er een was die niet voldeed aan
de anciënniteitsvoorwaarden die in de aankondiging van
vergelijkend onderzoek voor toelating tot het examen                  Verzoekster, ambtenaar in rang C 3 , verzet zich tegen het
waren gesteld. Het totaal aantal punten dat verzoekster bij           feit dat zij niet voorkomt op de op 22 november 1996 in
het examen had behaald, lag dermate dicht bij het voor                „ Mededelingen van de administratie " nr. 956 gepubli
toelating vereiste minimum, dat zij door het feit dat op de           ceerde lijst van het meest voor bevordering in aanmerking
lijst van geschikte kandidaten iemand stond die niet had              komende ambtenaren. Zij zet uiteen dat zij in de loop van
mogen worden toegelaten, noodzakelijkerwijs werd bena                het begrotingsjaar 1995 op de lijst van het meest voor
deeld .                                                               bevordering naar de rang C 2 in aanmerking komende
                                                                      ambtenaren is geplaatst, maar aan het einde van de bevor
                                                                      deringsprocedure nog niet was bevorderd. Bovendien ont
Tot staving van haar aanspraken stelt zij in de eerste plaats         ving zij , waar zij in haar beoordelingsrapport voor de
schending van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut, als         periode 1991-1993 zesmaal de vermelding „ uitstekend " en
ook van hoofdstuk II van eerdergenoemde aankondiging                  achtmaal de vermelding „ zeer goed " had gekregen, voor
van vergelijkend onderzoek .                                          de periode 1993-1995 slechts een ontwerp van beoorde
                                                                      lingsrapport zonder gespecificeerde beoordelingen. Op
                                                                      20 maart 1997 ontving verzoekster een nieuw ontwerp
In de tweede plaats beroept verzoekster zich op schending             van beoordelingsrapport voor de periode 1993-1995 , dit
van de zorgplicht van het tot aanstelling bevoegde gezag,             maal met de gespecificeerde beoordelingen. Verzoekster
aangezien het tot aanstelling bevoegde gezag en de jury               betwistte de in dit ontwerp geformuleerde beoordelingen
van het betrokken vergelijkend onderzoek niet alle nood              en vroeg dat het aan de beoordelaar in beroep zou worden
zakelijke maatregelen hebben genomen voor het herstel                 voorgelegd.
 ---pagebreak--- 1 . 11 . 97          I NL |               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331 /25
Tot staving van haar aanspraken beroept zij zich allereerst          Middelen en voornaamste argumenten
op schending van het vertrouwensbeginsel doordat, vol
gens een reeds gevestigde praktijk van verweerster, de               Bij nota van 21 januari 1997 verzocht verzoekster, ambte
ambtenaren die op de lijst van het meest voor bevordering            naar in rang C 1 , om gelijkstelling van haar dochter, gebo
in aanmerking komende ambtenaren staan en niet zijn                  ren op 14 oktober 1968 , en haar zoon, geboren op 6 juni
bevorderd, in beginsel op de lijst van het volgende jaar             1972, met te haren laste komende kinderen. Dat verzoek
worden geplaatst. Een dergelijke gedraging wekt bij de op            werd toegewezen wat haar zoon betreft.
de lijst vermelde ambtenaar een gewettigd vertrouwen, zo
niet dat hij in het lopende jaar zal worden bevorderd, dan           Verzoekster beroept zich op schending van de motiverings
toch ten minste dat hij op de lijst van het volgende jaar zal        plicht, doordat het bestreden besluit berust op een advies
worden geplaatst. Op dit punt beroept verzoekster zich               van de juridische dienst, dat, ondanks het formele verzoek
ook op schending van de motiveringsplicht.                           van haar raadsman, niet aan verzoekster is meegedeeld.
Verzoekster beroept zich voorts op onregelmatigheid van
de bevorderingsprocedure wegens dienstfout, aangezien                Het tweede middel berust op schending van artikel 2, lid 4,
verweerster zich, in tegenwoordigheid van een rapport dat            van bijlage VII bij het Statuut, alsook op een kennelijke
ver in de tijd teruggaat, ten minste op de laatste beschik          beoordelingsfout.
bare en definitieve beoordeling had moeten baseren. Door
dit niet te doen, heeft de Commissie de verdiensten van de
voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren niet
echt kunnen vergelijken.
                                                                                Doorhaling van zaak T-209/96 (')
                                                                                ( 97/C 331/51 )
Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door M. Lonuzzo                                       (Procestaai: Frans)
              Murgante tegen Europees Parlement
                        ( Zaak T-247/97)                             De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                          ( 97/C 331/50 )                            beschikking van 10 september 1997 de doorhaling in het
                       (Procestaai: Frans)                           register gelast van zaak T-209/96 : A. Buick tegen Commis
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep ingesteld               (') PB C 54 van 22 . 2 . 1997.
tegen Europees Parlement door M. Lonuzzo-Murgante,
wonende te Strassen ( Luxemburg), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                               Doorhaling van zaak T-145/96 (')
                                                                                ( 97/C 331/52 )
— nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van het ver
     zoek   Giovanna      Lonuzzo   met een te      haren  laste                             (Procestaai: Frans)
     komend kind gelijk te stellen;
— het Parlement te veroordelen om verzoekster te beta               De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
     len, alle toelagen en sociale voordelen verbonden aan           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
     het statuut van ten laste komend kind van haar doch            beschikking van 15 september 1997 de doorhaling in het
     ter Giovanna, vermeerderd met 8 % rente per jaar                register gelast van zaak T-145/96 : M. Kawicki tegen Euro
     vanaf de vervaldag tot de datum van betaling;                   pees Parlement.
— verweerder in de kosten te verwijzen.                              O PB C 336 van 9 . 11 . 1996 .