title: Zaak C-130/12: Beroep ingesteld op 9 maart 2012 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/20

         Beroep ingesteld op 9 maart 2012 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-130/12)
   2012/C 133/37
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2009/113/EG (1) van de Commissie van 25 augustus 2009 tot wijziging van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, of althans door de Commissie niet in kennis te stellen van deze bepalingen, de krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 14 september 2010.

      (1)  PB L 223, blz. 31.


title: Zaak T-202/11: Beroep ingesteld op 4 april 2011 — Aeroporia Aigaiou Aeroporiki en Marfin Investment Group Symmetochon/Commissie

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/25

         Beroep ingesteld op 4 april 2011 — Aeroporia Aigaiou Aeroporiki en Marfin Investment Group Symmetochon/Commissie
   (Zaak T-202/11)
   2011/C 160/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aeroporia Aigaiou Aeroporiki AE (Athene, Griekenland) en Marfin Investment Group Symmetochon AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: A. Ryan, Solicitor, G. Bushell, Solicitor, P. Stamou en I. Dryllerakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking nr. C(2011) 316 van de Europese Commissie van 26 januari 2011 in zaak COMP/M.5830 betreffende de voorgenomen fusie van Aegean Airlines SA en Olympic Air SA, Olympic Handling SA en Olympic Engineering SA op grond van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1); en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan:

               1)

               Schending van fundamentele procedurele vereisten en/of kennelijke beoordelingsfout, door een markt voor alleen tijdgevoelige luchtvaartpassagiers af te bakenen, aangezien:

                           —

                           de Commissie op basis van opbrengst- of inkomstenbeheer een markt voor tijdgevoelige passagiers afbakent, die tijdens de administratieve procedure nooit ter sprake was gekomen; en

                           —

                           de beschikking niet kan worden gebaseerd op een markt die slechts tijdgevoelige passagiers omvat, aangezien dit geen steun vindt in het heersende economische denken en in strijd is met het dossier van de Commissie zelf.

               2)

               Kennelijke beoordelingsfout, door te concluderen dat veerdiensten slechts een „beperkte concurrentiedruk” uitoefenen op luchtvervoerdiensten op acht routes, aangezien:

                           —

                           de Commissie erg selectief is in het bewijs dat zij ter ondersteuning van haar conclusies aanvoert en dit bewijs in strijd is met alle bewijsregels en geen empirisch of onderzoekswerk bevat. Bovendien staaft dit bewijs, indien het objectief wordt gelezen, eigenlijk de tegenovergestelde conclusie, namelijk dat veerdiensten wel een daadwerkelijke concurrentiedruk uitoefenen voor niet-tijdgevoelige en/of alle passagiers op deze acht routes.

               3)

               Motiveringsgebrek en/of onjuiste rechtsopvatting en/of kennelijke beoordelingsfout, door te concluderen dat de daadwerkelijke mededinging aanzienlijk wordt beperkt doordat de nauwe concurrentieverhouding tussen Aegean en Olympic verdwijnt, aangezien:

                           —

                           de beschikking nalaat te preciseren waarin de schade precies bestaat; en

                           —

                           de Commissie nalaat samenhangend en overtuigend bewijs aan te voeren waaruit blijkt dat passagiers van één van beide verzoeksters niet zouden overschakelen op veerdiensten indien de vliegtuigtickets 5-10 % duurder zouden worden, hetgeen hier de relevante vraag is.

               4)

               Kennelijke beoordelingsfout en/of onjuiste rechtsopvatting, door te concluderen dat er toetredingsdrempels bestaan, waardoor toetreding na de fusie onwaarschijnlijk is, aangezien:

                           —

                           de Commissie een onjuist juridisch criterium heeft toegepast, waarbij zij vereiste dat vóór de fusie duidelijke en uitvoerige toetredingsplannen bestonden, terwijl aan dit criterium onmogelijk kan worden voldaan; en

                           —

                           de feitelijke beoordeling door de Commissie gebrekkig is, gebaseerd is op zeer selectief bewijsmateriaal en volledig nalaat de zaak zorgvuldig te onderzoeken.

               5)

               Schending van fundamentele procedurele vereisten en/of kennelijke beoordelingsfout bij de analyse van de door verzoekende partijen aangebrachte feiten, aangezien:

                           —

                           wat de door Aegean aangebrachte feiten betreft, de conclusies van de beschikking volledig op een schending van verzoeksters’ recht van verdediging steunen. Ondanks de vele opmerkingen van verzoeksters, liet de Commissie na om de door Aegean aangebrachte feiten tijdens de administratieve procedure te bespreken en zette zij haar standpunt eerst in de beschikking uiteen. Bovendien is de beoordeling door de Commissie onjuist, aangezien zij louter op een analyse ex post is gebaseerd; en

                           —

                           wat de door Olympic aangebrachte feiten betreft, de Commissie in haar beoordeling enkel kritiek uitoefent op het model van Marfin, zonder een behoorlijke beoordeling ex ante uit te voeren, voornamelijk omdat niet verder wordt gegaan dan het zomerseizoen van 2011 van de IATA. Bovendien zijn de conclusies ervan slechts beweringen, die niet op gegevens zijn gesteund.

               6)

               Schending van verzoeksters’ grondrechten, aangezien:

                           —

                           de administratieve procedure bij de Commissie niet voldeed aan de normen van eerlijkheid van het bestuur, in de zin van het recht van verweer, neergelegd in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, en van de verplichting tot behoorlijk bestuur, neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. De Commissie heeft haar verplichting tot zorgvuldig onderzoek geschonden en aldus de bewijslast op verzoeksters gelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz. 1).


title: Zaak C-333/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Koninklijke Federatie van Belgische Transporteurs en Logistiek Dienstverleners (Febetra)/Belgische Staat (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — TIR-overeenkomst — Communautair douanewetboek — Accijns — Transport onder geleide van carnet TIR — Onregelmatig lossen — Bepaling van plaats van overtreding — Inning van rechten bij invoer en accijns — Bevoegdheid)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/7

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie van België) — Koninklijke Federatie van Belgische Transporteurs en Logistiek Dienstverleners (Febetra)/Belgische Staat
   (Zaak C-333/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - TIR-overeenkomst - Communautair douanewetboek - Accijns - Transport onder geleide van carnet TIR - Onregelmatig lossen - Bepaling van plaats van overtreding - Inning van rechten bij invoer en accijns - Bevoegdheid)
   2012/C 194/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Koninklijke Federatie van Belgische Transporteurs en Logistiek Dienstverleners (Febetra)

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van artikel 454, lid 3, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), van de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) en van artikel 37 van de douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-overeenkomst) — Overtredingen of onregelmatigheden — Plaats van overtreding of onregelmatigheid — Plaats die wordt geacht de plaats te zijn van vaststelling van de overtreding of onregelmatigheid indien de plaats waar deze overtreding of onregelmatigheid is begaan, niet kan worden vastgesteld

      Dictum

               1)

               Artikel 454, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1662/1999 van de Commissie van 28 juli 1999, moet aldus worden uitgelegd dat een organisatie die zich garant heeft gesteld, de plaats waar een overtreding of onregelmatigheid is begaan, kan bewijzen aan de hand van de plaats van inschrijving van het carnet TIR en de verzegeling. Zo deze organisatie erin slaagt het vermoeden van bevoegdheid van de douaneautoriteiten van de lidstaat waar een overtreding of onregelmatigheid tijdens een vervoer onder geleide van een carnet TIR is vastgesteld, te weerleggen in het voordeel van de douaneautoriteiten van de lidstaat waar deze overtreding of onregelmatigheid daadwerkelijk is begaan, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan, dan worden de douaneautoriteiten van laatstgenoemde staat bevoegd tot inning van de douaneschuld.

               2)

               De artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten van de lidstaat waar de goederen zijn ontdekt, in beslag genomen en verbeurd, bevoegd zijn tot inning van de accijnzen, ook al zijn deze goederen in een andere lidstaat in het douanegebied van de Unie binnengebracht, voor zover deze goederen voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden, hetgeen de verwijzende rechter dient uit te maken.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 juni 2001 in zaak C-207/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳn 97/36/EG tot wĳziging van richtlĳn 89/552/EEG — Coördinatie van bepaalde wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten)

text:
C 212/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                              (Vierde kamer)
                         van 14 juni 2001                                                           van 14 juni 2001
in zaak C-84/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         in zaak C-207/00: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek (1)                                      schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                           (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 97/36/EG
(„Niet-nakoming — Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na
                                                                           tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG — Coördinatie van
wijziging, artikel 28 EG) — Verhandeling van edelmetalen
                                                                           bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de
       werken — Regeling inzake toegelaten gehalten”)
                                                                           lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactivitei-
                                                                                ten)
                          (2001/C 212/06)
                                                                                (2001/C 212/07)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-84/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: R. Wainwright) tegen Franse Republiek                    In zaak C-207/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam), betreffende                pen (gemachtigden: K. Banks en L. Pignataro) tegen Italiaanse
een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door               Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
zich te verzetten tegen de verhandeling in Frankrijk van                   I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
edelmetalen werken uit andere lidstaten met de aanduiding                  de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrech-
van de gehalten 999 duizendsten, hoewel die gehalten in                    telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
de handelspraktijk algemeen worden gebruikt, de krachtens                  aan richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad
artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op              van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                  de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de
kamerpresident, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rappor-                uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 202,
teur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass,         blz. 60), in het bijzonder aan artikel 1, punt 1, tot wijziging
op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                van artikel 1, sub c, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van
als volgt:                                                                 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde
                                                                           wettelijke,en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
                                                                           inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB
1)    Door zich te verzetten tegen de verhandeling in Frankrijk van        L 289, blz. 23), artikel 1, punt 2, dat artikel 2 van richt-
      edelmetalen werken van oorsprong uit andere lidstaten met de         lijn 89/552 vervangt, met uitzondering van de leden 3, 4, 5 en
      aanduiding van de gehalten 999 duizendsten, is de Franse             6 van dit artikel, artikel 1, punt 3, dat in richtlijn 89/552
      Republiek de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na              artikel 2 bis invoert, artikel 1, punt 4, dat in richtlijn 89/552
      wijziging, artikel 28 EG) op haar rustende verplichtingen niet       artikel 3, lid 3, invoert, artikel 1, punt 12, dat artikel 10 van
      nagekomen.                                                           richtlijn 89/552 vervangt, met uitzondering van lid 2 van dit
                                                                           artikel, artikel 1, punt 14, dat de inleidende zin van artikel 12
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                     van richtlijn 89/552 wijzigt, artikel 1, punt 15, dat artikel 13
                                                                           van richtlijn 89/552 vervangt, en ten slotte artikel 1, punt 18,
                                                                           dat aan artikel 16 van richtlijn 89/552 een tweede lid toevoegt,
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                           de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward
                                                                           (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           S. Alber; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 28.7.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 212/5
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te  —     76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 1, sub c,          verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
      2, leden 1 en 2, 2 bis, 3 bis, lid 3, en 10, leden 1, 3 en 4,            stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
      artikel 12, voorzover dit artikel telewinkelen regelt, en de             worden geloosd (PB L 129, blz. 23),
      artikelen 13 en 16, lid 2, van richtlijn 89/552/EEG van de
      Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van             —     80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffen-
      bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de              de de bescherming van het grondwater tegen verontreini-
      lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,        ging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke
      in de versie die voortvloeit uit richtlijn 97/36/EG van het              stoffen (PB 1980, L 20, blz. 43),
      Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, is de
                                                                         —     84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de
      Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                               bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte
      verplichtingen niet nagekomen.
                                                                               luchtverontreiniging (PB L 188, blz. 20), en
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.               —     85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                                                                               de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
                                                                               particuliere projecten (PB L 175, blz. 40),
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                         de krachtens de artikelen 9 van richtlijn 75/442, 3, 4, 5 en 7
                                                                         van richtlijn 76/464, 3, 4, 5, 7 en 10 van richtlijn 80/68, 3, 4,
                                                                         9 en 10 van richtlijn 84/360, 2 en 8 van richtlijn 85/337 en
                                                                         artikel 189 EG-Verdrag (thans artikel 249 EG) op hem rustende
                                                                         verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puis-
                                                                         sochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; ad-
                                                                         vocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001
                                                                         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                         1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                               stellen die nodig zijn voor de volledige uitvoering van de
                           (Derde kamer)                                       richtlijnen
                                                                               —      75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
                         van 14 juni 2001                                             afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG
                                                                                van de Raad van 18 maart 1991,
                                                                               —      76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende
in zaak C-230/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
              schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
                                                                                worden geloosd,
(Niet-nakoming         —       Niet-omzetting        van     richtlijn         —      80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979
75/442/EEG, 76/464/EEG, 80/68/EEG, 84/360/EEG en                                      betreffende de bescherming van het grondwater tegen
85/337/EEG — Verontreiniging en hinder — Afvalstoffen                                 verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde
— Gevaarlijke stoffen — Verontreiniging van aquatisch                                 gevaarlijke stoffen,
                  milieu — Luchtverontreiniging)
                                                                               —      84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende
                                                                                de bestrijding van door industriële inrichtingen veroor-
                          (2001/C 212/08)                                             zaakte luchtverontreiniging, en
                                                                               —      85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                                                                                de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
                       (Procestaal: Nederlands)                                       particuliere projecten,
                                                                               is het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 9 van richtlijn
In zaak C-230/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                       75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, 3, 4, 5 en 7
pen (gemachtigde: H. van Lier, bijgestaan door M. H. van der                   van richtlijn 76/464, 3, 4, 5, 7 en 10 van richtlijn 80/68, 3,
Woude en T. E. M. Chellingsworth) tegen Koninkrijk België                      4, 9 en 10 van richtlijn 84/360 alsmede 2 en 8 van richtlijn
(gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te                   85/337 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn            2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
voor de volledige uitvoering van de richtlijnen
—     75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991
      (PB L 78, blz. 32),


title: Zaak C-479/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 september 2016 — Julia Markmann e.a./TUIfly GmbH

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 september 2016 — Julia Markmann e.a./TUIfly GmbH
   (Zaak C-479/16)
   (2016/C 475/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Julia Markmann, Rene Markmann, Emilia Markmann, Jana Markmann

      Verwerende partij: TUIfly GmbH
   De zaak is bij beschikking van het Hof van 11 oktober 2016 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Doorhaling van zaak C-316/94

text:
Nr . C 77/ 10          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 3 . 96
               Doorhaling van zaak C-108/95 (')                        1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-252/95 :
                            ( 96/C 77/22 )                            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek .
 De president van het Hof van Justitie van de Europese
 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                 (') PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/95 :
 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds
 republiek Duitsland .
 (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                              Doorhaling van zaak C-211 /94 (')
                                                                                ( 96/C 77/25 )
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 december
               Doorhaling van zaak C-316/94 (')                        1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-2 1 1 /94
                           ( 96/C 77/23 )                             ( verzoek van het Tribunal de grande instance de Caen om
                                                                      een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen D. Luback .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december                   (') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 16/94
( verzoek van het Tribunal de commerce de Bruxelles om een
prejudiciële beslissing ): Belgische Staat tegen Turner Inter
national Sales Ltd en Coditel Brabant SA .
                                                                                Doorhaling van zaak C- 162/95 ( )
(') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .                                                           ( 96/C 77/26 )
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december
                                                                      1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/95
               Doorhaling van zaak C-252/95 ( ! )                     ( verzoek van het Tribunal de police de Nancy om een
                           ( 96/C 77/24 )                             prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen Ph . Baumert en J. L.
                                                                      Dirler .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december                   (') PB nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            verplicht een bedrag van 215 354 Bfr. aan onverschuldigd
                      van 1 februari 1996                            ontvangen kostwinnerstoelagen terug te betalen, en ander
                                                                     zijds, tot veroordeling van de Commissie tot betaling van de
in zaak T-122/95 : D. Chabert tegen Commissie van de                  bedragen die deze sedert november 1994 op verzoekers
                 Europese Gemeenschappen ( ] )                        bezoldiging heeft ingehouden , vermeerderd met intrest op
(Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Terugvordering                    de voet van 8 % per jaar, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ),
                van het onverschuldigd betaalde)                     samengesteld als volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia
                           ( 96/C 77/27 )                            Valdecasas en J. Azizi , rechters; griffier : B. Pastor , op
                                                                      1 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                     luidt als volgt :
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      1 . Verwerpt het beroep.
In zaak T-122/95 , D. Chabert, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraainem
( België ), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo             2 . Verstaat dat elk der partijen zijn eigen kosten zal
caat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  dragen.
bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                    (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek
kende, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van de
Commissie van 6 oktober 1994 waarbij verzoeker werd


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 juni 2005 in zaak C-135/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Instandhouding van fauna — In het wild levende vogels — Jachtperioden — Jacht tijdens voorjaarstrek van houtduif in provincie Guipúzcoa)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 9 juni 2005
   in zaak C-135/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Instandhouding van fauna - In het wild levende vogels - Jachtperioden - Jacht tijdens voorjaarstrek van houtduif in provincie Guipúzcoa)
   (2005/C 193/10)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-135/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. van Beek) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigden: N. Díaz Abad en M. Muñoz Pérez), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 9 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in de provincie Guipúzcoa toe te staan dat de jacht op de houtduif „a contrapasa” wordt beoefend, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 4, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-12/01: Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Ascatigno Battistella tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 95/19
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Ascatigno                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Battistella tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                    —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               28 september 2000 houdende afwijzing van verzoekers
                         (Zaak T-12/01)                                        klacht (nr. 168/2000) van 28 maart 2000;
                                                                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (2001/C 95/36)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Ascatigno
Battistella, vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condi-            (1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.
nanzi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      28 september 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
      klacht (nr. 170/2000) van 28 maart 2000;
                                                                         Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door F. Rizzello
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Zaak T-14/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 95/38)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Rizzello,
                                                                         vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door D. Riva tegen                        28 september 2000 houdende afwijzing van verzoekers
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                klacht (nr. 167/2000) van 28 maart 2000;
                         (Zaak T-13/01)                                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (2001/C 95/37)                                  Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                       (Procestaal: Italiaans)                           in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie                    (1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door D. Riva,
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-45/05: Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Micronas GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/35

         Beroep, op 31 januari 2005 ingesteld door Micronas GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-45/05)
   (2005/C 93/66)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Micronas GmbH, gevestigd te Freiburg i. Br. (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Herr, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 12 november 2004 in zaak R 366/2004-2 (3D-Panorama) te vernietigen voorzover daarbij de aanvraag voor gemeenschapsmerk „3D-Panorama” voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” van klasse 9 werd afgewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „3D-Panorama” voor waren van klasse 9 (apparaten uit de sector amusementselektronica, in het bijzonder tv-toestellen, videorecorders, radiotoestellen, elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips; software) – aanvraagnr. 2871218

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven waren

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep van verzoekster

               Middelen:

               de bestreden beslissing schendt artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94, aangezien de woordcombinatie 3D-Panorama voor de waren „elektronische schakelingen, geïntegreerde schakelingen, in het bijzonder halfgeleiderchips” niet uitsluitend beschrijvend is en evenmin onderscheidend vermogen mist.


title: Zaak T-348/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Yanukovych/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Plaatsing van verzoekers naam op die lijst — Motiveringsplicht — Rechtsgrond — Rechten van de verdediging — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Misbruik van bevoegdheid — Niet-nakoming van de criteria voor plaatsing op de lijst — Kennelijk onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/36

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-348/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Plaatsing van verzoekers naam op die lijst - Motiveringsplicht - Rechtsgrond - Rechten van de verdediging - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Misbruik van bevoegdheid - Niet-nakoming van de criteria voor plaatsing op de lijst - Kennelijk onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht”))
   (2016/C 402/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: T. Beazley, P. Saini, S. Fatima, QC, J. Hage, K. Howard, barristers, en C. Kennedy, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Finnegan en J.-P. Hix, vervolgens J.-P. Hix en P. Mahnič Bruni, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Gauci en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring, ten eerste, van besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 26) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 1), zoals gewijzigd bij respectievelijk uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van besluit 2014/119 (PB 2014, L 111, blz. 91) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014 (PB 2014, L 111, blz. 33), ten tweede, van besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB 2015, L 24, blz. 16) en verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening (EU) 208/2014 (PB 2015, L 24, blz. 1), en ten derde, van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB 2015, L 62, blz. 25) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014 (PB 2015, L 62, blz. 1), voor zover verzoekers naam is geplaatst of gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop deze beperkende maatregelen van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, zoals gewijzigd bij uitvoeringsbesluit 2014/216/GBVB van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van besluit 2014/119, en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 381/2014 van de Raad van 14 april 2014 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014, worden nietig verklaard voor zover de naam van Oleksandr Viktorovych Yanukovych is geplaatst op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop deze beperkende maatregelen van toepassing zijn, en dit tot de inwerkingtreding van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119, en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Yanukovych, wat het in het verzoekschrift geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               4)

               Yanukovych wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad, wat het in de memorie tot aanpassing van de conclusies geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-470/04: Verzoek van het Gerechtshof Arnhem, van 27 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N en de Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/5

         Verzoek van het Gerechtshof Arnhem, van 27 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen N en de Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo
   (Zaak C-470/04)
   (2005/C 31/11)
   Procestaal: Nederlands
   Het Gerechtshof Arnhem heeft, bij arrest van 27 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 november 2004, in het geding tussen N en de Inspecteur van de Belastingdienst Oost/kantoor Almelo, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.1.1.

               Kan een inwoner van een lidstaat die die lidstaat metterwoon verlaat om zich in een andere lidstaat te vestigen, zich in een procedure tegen de vertrekstaat beroepen op toepassing van artikel 18 EG, enkel op de grond dat het opleggen van een aanslag die verband houdt met zijn vertrek een belemmering inhoudt of in kan houden voor dat vertrek?

               1.1.2.

               Indien vraag 1.1.1. ontkennend moet worden beantwoord: kan een inwoner van een lidstaat die die lidstaat metterwoon verlaat om zich in een andere lidstaat te vestigen, zich in een procedure tegen de vertrekstaat beroepen op toepassing van artikel 43 EG, in het geval niet aanstonds vaststaat of aannemelijk is, dat hij in die andere lidstaat een economische activiteit zal gaan uitoefenen als bedoeld in genoemd artikel? Is voor de beantwoording van vorenstaande vraag van belang dat die activiteit binnen een afzienbare periode zal worden uitgeoefend? Zo ja, op welke duur kan die periode worden gesteld?

               1.1.3.

               Indien vraag 1.1.1. of 1.1.2. bevestigend wordt beantwoord: verzetten de artikelen 18 EG of artikel 43 EG zich tegen de onderhavige Nederlandse regeling krachtens welke een aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen wordt opgelegd ter zake van het fictief genieten van winst uit aanmerkelijk belang, enkel op de grond dat een inwoner van Nederland die ophoudt binnenlands belastingplichtige te zijn omdat hij zijn woonplaats verlegt naar een andere lidstaat, geacht wordt zijn aandelen die tot een aanmerkelijk belang behoren, te hebben vervreemd?

               1.1.4.

               Indien vraag 1.1.3. bevestigend wordt beantwoord op grond van de omstandigheid dat voor het verlenen van uitstel van betaling van een opgelegde aanslag zekerheden dienen te worden gesteld: kan de bestaande belemmering dan met terugwerkende kracht worden opgeheven door de gegeven zekerheden vrij te geven? Is voor de beantwoording van deze vraag nog van belang of het vrijgeven van de zekerheden geschiedt op basis van een wettelijke regeling of een, al dan niet in de uitvoeringssfeer getroffen, beleidsregel? Is voor de beantwoording van deze vraag nog van belang of compensatie wordt geboden voor de eventuele schade die is ontstaan door het geven van zekerheden?

               1.1.5.

               Indien vraag 1.1.3. bevestigend en de eerste in 1.1.4. gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de alsdan bestaande belemmering worden gerechtvaardigd?


title: Zaak C-438/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg (Duitsland) op 24 oktober 2006 — Ottmar Greser/Bundesagentur für Arbeit

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg (Duitsland) op 24 oktober 2006 — Ottmar Greser/Bundesagentur für Arbeit
   (Zaak C-438/06)
   (2006/C 326/72)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Sozialgericht Würzburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ottmar Greser

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit
   Prejudiciële vraag
   Beslissend voor de beslechting van dit geschil is de uitlegging van artikel 71, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71. (1) Vereist deze bepaling dat een werknemer naar zijn woonplaats terugkeert, of volstaat het dat hij een keer per week terugkeert naar een andere plaats in de lidstaat?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak F-4/09: Beroep ingesteld op 21 januari 2009 — De Britto Patricio-Dias/Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/54

         Beroep ingesteld op 21 januari 2009 — De Britto Patricio-Dias/Commissie
   (Zaak F-4/09)
   (2009/C 69/120)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jorge De Britto Patricio-Dias (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Massaux, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker tewerk te stellen bij de eenheid TREN.B.3
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het TABG van 11 april en 21 oktober 2008;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak C-478/14: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari — Italië) — Strafzaak tegen Roberto Siddu (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/5

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Cagliari — Italië) — Strafzaak tegen Roberto Siddu
   (Zaak C-478/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2015/C 127/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Cagliari

      Partij in de strafzaak

   Roberto Siddu

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak T-327/11: Beschikking van het Gerecht van 20 mei 2015 — Vinci Energies Schweiz/BHIM — Accentro Real Estate (ESTAVIS 1993) („Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/11

         Beschikking van het Gerecht van 20 mei 2015 — Vinci Energies Schweiz/BHIM — Accentro Real Estate (ESTAVIS 1993)
   (Zaak T-327/11) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 228/12)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vinci Energies Schweiz AG (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Accentro Real Estate AG, voorheen Estavis AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Wieland, vervolgens T. Wieland en S. Müller, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 maart 2011 (zaak R 231/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Vinci Energies Schweiz AG en Estavis AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsook die van de verwerende partij.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-473/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 oktober 2007 in zaak F-107/06, Berrisford/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/42

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 oktober 2007 in zaak F-107/06, Berrisford/Commissie
   (Zaak T-473/07 P)
   (2008/C 64/68)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Michael Berrisford (Brussel, België)
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 oktober 2007 in zaak F-107/06 voor zover daarbij wordt vastgesteld, na het onderzoek van het eerste onderdeel van het tweede middel, betreffende het feit dat geen rekening is gehouden met de omstandigheid dat verzoeker in eerste aanleg reeds twee keer niet was bevorderd, dat het TABG aldus blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven bij het vergelijkende onderzoek van de verdiensten van verzoeker in eerste aanleg en bijgevolg in casu een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt;

               —

               terugwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie vordert in hogere voorziening gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 oktober 2007 in zaak F-107/06, Berrisford/Commissie, waarbij het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „Gerecht”) heeft vernietigd haar besluit om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van bevorderingsronde 2005 werden bevorderd, en verzoekers vorderingen voor het overige heeft afgewezen.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie allereerst twee middelen aan, namelijk onjuiste rechtsopvattingen waarvan het Gerecht blijk heeft gegeven in het bestreden arrest.
   In de eerste plaats stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 45, lid 1, van het Ambtenarenstatuut heeft geschonden doordat het heeft vastgesteld dat het TABG verplicht is om via de toekenning van extra punten bij het onderzoek van verzoekers verdiensten rekening te houden met het feit dat hij door zijn directoraat-generaal twee keer was voorgesteld in het kader van het stelsel van „de tweede weg”.
   De tweede onjuiste rechtsopvatting die de Commissie in het bestreden arrest ziet, bestaat in schending van artikel 13, lid 1, en 3, sub b, DGE 45 doordat het Gerecht niet heeft erkend dat bij de toekenning van de punten door het TABG met verzoekers situatie in 2003 en in 2004 impliciet rekening is gehouden als een element van verdienste gedurende de periode dat hij ambtenaar in zijn rang was.
   Ten slotte beroept de Commissie zich op de tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest.


title: Zaak C-96/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 maart 2009 door Anheuser-Busch, Inc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 16 december 2008 in de gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06, Budějovický Budvar, národní podnik/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Anheuser-Busch, Inc

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/26

         Hogere voorziening ingesteld op 10 maart 2009 door Anheuser-Busch, Inc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 16 december 2008 in de gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06, Budějovický Budvar, národní podnik/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Anheuser-Busch, Inc
   (Zaak C-96/09 P)
   2009/C 113/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Anheuser-Busch, Inc. (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, Rechtsanwältin, B. Goebel, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Budějovický Budvar, národní podnik, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2008 in de gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06 vernietigen, behalve punt 1 van het dictum;

               —

               de zaak definitief afdoen door de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen af te wijzen of, subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een verkeerde rechtsopvatting door in wezen te ontkennen dat het Bureau bevoegd was om vast te stellen dat Budvar niet had voldaan aan de op haar rustende verplichting om haar rechten krachtens artikel 8, lid 4, (1) aan te tonen, terwijl er ernstige twijfels bestonden over de geldigheid van deze rechten (de beweerde benamingen van oorsprong „BUD”).

               2.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft de kwalitatieve en kwantitatieve eisen van het gemeenschapsrechtelijke vereiste van „gebruik in het economisch verkeer” in de zin van artikel 8, lid 4, onjuist beoordeeld. In de eerste plaats heeft het geoordeeld dat dit vereiste aldus moet worden uitgelegd dat daaronder is begrepen, elk handelsgebruik dat buiten de louter particuliere sfeer is gelegen, waarbij het inzonderheid heeft verklaard dat het overeenkomstig artikel 8, lid 4, ingeroepen recht niet normaal hoeft te worden gebruikt, zoals dit voor merken het geval is. In die context heeft het geoordeeld dat gratis leveringen („free of charge” shipments) als „gebruik in het economisch verkeer”, alsook als gebruik in een andere functie (gebruik als merk veeleer dan als benaming van oorsprong), kunnen worden aangemerkt. In de tweede plaats is in de bestreden beslissing ten onrechte geoordeeld dat het gebruik na de datum van de aanvraag van het bestreden merk in aanmerking kan worden genomen, waarbij over het hoofd is gezien dat oudere rechten enkel als oppositiegrond krachtens artikel 8 in aanmerking kunnen komen, indien alle voorwaarden voor deze oppositiegrond vervuld zijn op het tijdstip waarop de bestreden merkaanvraag is ingediend. In de derde plaats heeft het Gerecht artikel 8, lid 4, onjuist uitgelegd door te oordelen dat, in afwijking van het territorialiteitsbeginsel, rekening kon worden gehouden met het gebruik van de rechten in andere landen dan de landen waar de op grond van artikel 8, lid 4, ingeroepen rechten bestaan.

               3.

               Het Gerecht van eerste aanleg heeft ook de voorwaarde „van meer dan alleen plaatselijke betekenis” onjuist uitgelegd. Het heeft in hoofdzaak geoordeeld dat aan deze voorwaarde is voldaan wanneer het beweerde, op artikel 8, lid 4, gebaseerde recht zijn oorsprong in een derde land vindt en zich tot twee lidstaten van de Europese Unie uitstrekt. Daarbij heeft het niet de vraag onderzocht of het betrokken recht een meer dan alleen plaatselijke betekenis had verkregen in de twee lidstaten zelf waarvoor aanspraak op dit recht werd gemaakt, waardoor de deur wordt geopend voor op artikel 8, lid 4, gebaseerde rechten van buiten de Europese Unie.

               4.

               Het tweede middel in hogere voorziening betreft schending van artikel 8, lid 4, sub b, juncto artikel 74, lid 1. Artikel 8, lid 4, sub b, verlangt dat het nationale recht Budvar het recht verleent, het gebruik van het bestreden merk te verbieden. De kamer van beroep had op basis van de door partijen overgelegde bewijzen en door toepassing van de vaste regel dat de bewijslast in oppositieprocedures voor het BHIM op de opposant rust, vastgesteld dat Budvar niet had aangetoond dat zij volgens het in Frankrijk of in Oostenrijk toepasselijke nationale recht het gebruik van het merk kon verbieden. In strijd met artikel 74, lid 1, en artikel 8, lid 4, sub b, heeft het Gerecht evenwel geoordeeld dat het BHIM, naast de door partijen aangevoerde elementen, ambtshalve inlichtingen moet inwinnen over het recht en de juridische gegevens die de op grond van artikel 8, lid 4, ingeroepen rechten ondersteunen, in plaats van de oppositie af te wijzen wegens het ontbreken van bewijs van de door Budvar ingeroepen rechten.

               5.

               Over het geheel genomen wordt in het bestreden arrest van het Gerecht een uitlegging van artikel 8, lid 4, verstrekt die moeilijk kan worden verzoend met de bewoordingen van deze bepaling, en volstrekt niet kan worden verzoend met de doelstelling van verordening nr. 40/94 om een goed functionerend, in de hele Gemeenschap op uniforme wijze geldend merkenrecht tot stand te brengen, teneinde de intracommunautaire handel te bevorderen.

               6.

               Elk van deze schendingen van het recht door het Gerecht van eerste aanleg heeft tot de vernietiging van de beslissingen van de tweede kamer van beroep geleid, en vormt daardoor — elk afzonderlijk — een grond tot vernietiging van het bestreden arrest.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1).


title: Zaak C-646/11 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 24 januari 2013 — Falles Fagligt Forbund (3F), voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken (Hogere voorziening — Staatssteun — Maatregelen tot belastingverlaging — Zeelieden in dienst op in Deens internationaal register ingeschreven schepen — Artikel 88, lid 3, EG — Inleidende fase van onderzoek — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Voorwaarden voor inleiding van formele onderzoeksprocedure — Bestaan van twijfel voor verenigbaarheid van steunmaatregel met gemeenschappelijke markt — Onderzoekstermijn)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 24 januari 2013 — Falles Fagligt Forbund (3F), voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-646/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Maatregelen tot belastingverlaging - Zeelieden in dienst op in Deens internationaal register ingeschreven schepen - Artikel 88, lid 3, EG - Inleidende fase van onderzoek - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Voorwaarden voor inleiding van formele onderzoeksprocedure - Bestaan van twijfel voor verenigbaarheid van steunmaatregel met gemeenschappelijke markt - Onderzoekstermijn)
   2013/C 71/07
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Falles Fagligt Forbund (3F), voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (vertegenwoordigers: P. Torbøl, advokat, S. Aparicio Hill, abogada en V. Edwards, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en P. J. Loewenthal, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Vang en C. Thorning, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 september 2011, 3F/Commissie, (T-30/03 RENV), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot nietigverklaring van beschikking C(2002) 4370 def. van de Commissie van 13 november 2002 waarbij zij de belastingmaatregelen voor zeelieden aan boord van Deense schepen als met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun heeft aangemerkt (zaak C-319/07 P, terugverwezen na vernietiging)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Falles Fagligt Forbund (3F) wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak C-577/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 16 november 2016 — Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 16 november 2016 — Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-577/16)
   (2017/C 063/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1 van richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, juncto bijlage I bij deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de productie van polymeren, en in het bijzonder van het polymeer polycarbonaat, in installaties met een productiecapaciteit van meer dan 100 ton per dag valt onder de daarin vermelde activiteit van productie van organische bulkchemicaliën door kraken, reforming, gedeeltelijke of volledige oxidatie of vergelijkbare processen?

               2)

               Indien vraag 1) bevestigend wordt beantwoord, heeft de exploitant van een dergelijke installatie recht op kosteloze toewijzing van emissierechten ingevolge de rechtstreekse werking van de bepalingen van richtlijn 2003/87/EG en van besluit 2011/278/EU (2) van de Commissie wanneer een kosteloze toewijzing van emissierechten op grond van het nationale recht niet mogelijk is om de enkele reden dat de betrokken lidstaat installaties voor de productie van polymeren niet heeft opgenomen in de werkingssfeer van de nationale wet ter uitvoering van richtlijn 2003/87/EG en die installaties louter om die reden niet aan de handel in emissierechten deelnemen?

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (2)  Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-123/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 31 mei 2006 — Carrs Paper/Commissie ( Mededinging — Kartels — Procedure van faillietverklaring van verzoekster — Procesbelang — Afdoening zonder beslissing )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/20

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 31 mei 2006 — Carrs Paper/Commissie
   (Zaak T-123/02) (1)

   („Mededinging - Kartels - Procedure van faillietverklaring van verzoekster - Procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)
   (2006/C 190/35)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Carrs Paper Ltd (Shirley, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Grayston en A. Bywater, solicitors)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Mölls en A. Whelan, gemachtigden, bijgestaan door M. van der Woude en V. Landes, advocaten)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring, dan wel subsidiair, om verlaging van de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij beschikking 2004/337/EG van de Commissie van 20 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/E-1/36.212 — Zelfkopiërend papier) (PB 2004, L 115, blz. 1)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002.


title: Zaak T-143/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — Marcuccio/Commissie ( Ambtenaren — Sociale zekerheid — Afwijzing van verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten van verzoeker )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2008 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-143/08) (1)

   („Ambtenaren - Sociale zekerheid - Afwijzing van verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten van verzoeker’)
   (2008/C 285/77)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   In het bijzonder, vordering tot nietigverklaring van besluiten van het afwikkelingsbureau van de gemeenschappelijke regeling inzake ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen houdende weigering om, enerzijds, verzoeker 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te geven en, anderzijds, de kosten van een medisch onderzoek te vergoeden overeenkomstig de regels die van toepassing zijn op onderzoeken door prominente figuren uit de medische wereld alsmede vordering tot veroordeling van de Commissie tot betaling van bepaalde medische kosten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007 (voorheen zaak F-20/07).


title: Zaak T-603/13: Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2014 — Léon Van Parys/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Douane-unie — Verzoek van de Commissie aan de Belgische autoriteiten om aanvullende informatie te verstrekken — Brief waarbij verzoekster over dit verzoek wordt ingelicht — Voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/62

         Beschikking van het Gerecht van 24 juni 2014 — Léon Van Parys/Commissie
   (Zaak T-603/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Douane-unie - Verzoek van de Commissie aan de Belgische autoriteiten om aanvullende informatie te verstrekken - Brief waarbij verzoekster over dit verzoek wordt ingelicht - Voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/104
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Firma Léon Van Parys (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: P. Vlaemminck, B. Van Vooren en R. Verbeke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros, B.-R. Killmann en M. van Beek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 16 september 2013 waarbij de Belgische Administratie der Douane en Accijnzen om aanvullende informatie wordt verzocht, en van de brief van de Commissie van dezelfde dag waarbij verzoekster wordt ingelicht over dit verzoek en over de verlenging van de behandelingstermijn overeenkomstig artikel 907 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), en anderzijds verzoek om voor recht te zeggen dat artikel 909 van verordening nr. 2454/93 zijn uitwerking heeft gehad ten voordele van verzoekster na het arrest van het Gerecht van 19 maart 2013, Firma Van Parys/Commissie (T-324/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster, Firma Léon Van Parys, draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-298/04: Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Assicurazioni SPA

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/4

         Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Assicurazioni SPA
   (Zaak C-298/04)
   (2004/C 251/08)
   Het Ufficio del giudice di pace di Bitonto heeft bij beschikking van 30 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli 2004, in het geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Assicurazioni SPA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat een afspraak tussen verzekeringsmaatschappijen over de onderlinge uitwisseling van informatie of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in die zin, die de betrokken maatschappijen in staat stellen de premies voor de BA-motorrijtuigenverzekeringen te verhogen in een mate die niet gerechtvaardigd is door de marktvoorwaarden, nietig zijn, mede gelet op het feit dat ondernemingen uit verschillende lidstaten aan de overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedragingen deelnemen?

               2.

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat het het zich verzet tegen de toepassing van een nationale norm als artikel 33 van de Italiaanse wet nr. 287/1990, volgens welke de schadevordering wegens schending van de communautaire en nationale regels inzake mededingingsverstorende afspraken ook door derden dient te worden ingesteld bij een andere rechter dan die welke gewoonlijk bevoegd is voor vorderingen van die waarde, waardoor de kosten en de duur van het geding aanzienlijk toenemen?

               3.

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat derden met een rechtens relevant belang de nietigheid kunnen inroepen van een afspraak of feitelijk afgestemde gedragingen die door deze gemeenschapsbepaling zijn verboden, en schadevergoeding kunnen vorderen indien er een causaal verband bestaat tussen de afspraak of de gedragingen en de schade?

               4.

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat de verjaring van de daarop gebaseerde schadevordering begint te lopen op de dag waarop de afspraak of de onderling afgestemde feitelijke gedragingen tot stand zijn gekomen, dan wel op de dag waarop de afspraak of de onderling afgestemde feitelijke gedragingen zijn beëindigd?

               5.

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat de nationale rechter, indien blijkt dat de op basis van het nationale recht te betalen schadevergoeding in elk geval lager is dan het economische voordeel dat de schadeveroorzakende onderneming die heeft deelgenomen aan de verboden afspraak of onderling afgestemde feitelijke gedragingen heeft genoten, de benadeelde partij van ambtswege ook een punitieve schadevergoeding dient toe te kennen, die nodig is om ervoor te zorgen dat de vergoedbare schade groter is dan het door de schadeveroorzakende onderneming genoten voordeel, om door artikel 81 van het Verdrag verboden afspraken of onderling afgestemde feitelijke gedragingen tegen te gaan?


title: Zaak C-186/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Griekenland) op 28 april 2008 — Maria Kastrinaki/Panepistimiako Geniko Nosokomeio Thessalonikis AHEPA (academisch ziekenhuis van Thessaloniki)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Griekenland) op 28 april 2008 — Maria Kastrinaki/Panepistimiako Geniko Nosokomeio Thessalonikis AHEPA (academisch ziekenhuis van Thessaloniki)
   (Zaak C-186/08)
   (2008/C 171/39)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Efeteio Thessalonikis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Kastrinaki

      Verwerende partij: Panepistimiako Geniko Nosokomeio Thessalonikis AHEPA (academisch ziekenhuis van Thessaloniki)
   Prejudiciële vraag
   Kunnen de bevoegde instanties, gelet op de bepalingen van richtlijn 89/48/EEG zoals deze is omgezet in de Griekse rechtsorde bij gezamenlijk ministerieel besluit nr. Α4/4112/247/1992, uitgelegd in het licht van de artikelen 39, lid 1, 40, lid 1, 43, 47, lid 1, 49 en 55 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, een onderdaan van een lidstaat die houder is van een binnen het toepassingsgebied van richtlijn 89/48/EEG vallende opleidingstitel, die op grond van een privaatrechtelijke arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd werkzaam is bij een publiekrechtelijke rechtspersoon, en aan wie door de bevoegde instantie van het land van herkomst vergunning tot het dragen van een beroepstitel is verleend en door de bevoegde instantie van het land van ontvangst vergunning is verleend tot het uitoefenen van een beroep volgens de bepalingen van richtlijn 89/48/EEG zoals omgezet in de Griekse rechtsorde bij gezamenlijk ministerieel besluit nr. Α4/4112/247/1992, de ambtelijke en salaristechnische loopbaanontwikkeling ontzeggen nadat hij vast is aangesteld op een formatieplaats als ambtenaar van de groep met een academische vorming, met de overeenkomstige salarisschaal, op de grond dat het niet mogelijk is ook de academische gelijkwaardigheid van het getuigschrift van de universitaire studie in de lidstaat van herkomst te erkennen omdat een deel van die studie heeft plaatsgevonden in de lidstaat van ontvangst uit hoofde van een franchise-overeenkomst met een particuliere verlener van onderwijs die in die lidstaat niet als onderwijsinstelling wordt erkend?


title: Zaak C-303/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Employment Tribunal (London South) op 10 juli 2006 — S. Coleman/Attridge Law, Steve Law

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Employment Tribunal (London South) op 10 juli 2006 — S. Coleman/Attridge Law, Steve Law
   (Zaak C-303/06)
   (2006/C 237/10)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Employment Tribunal (London South)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: S. Coleman

      Verwerende partij: Attridge Law, Steve Law
   Prejudiciële vragen

               1)

               Biedt [richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep], wat het verbod van discriminatie op grond van handicap betreft, alleen personen die zelf een handicap hebben, bescherming tegen directe discriminatie en intimidatie?

               2)

               Indien vraag (1) ontkennend wordt beantwoord, biedt de richtlijn bescherming aan werknemers die zelf geen handicap hebben, doch op grond van associatie met een gehandicapte minder gunstig worden behandeld of worden geïntimideerd?

               3)

               Wanneer een werkgever een werknemer minder gunstig behandelt dan andere werknemers en vaststaat dat de werknemer aldus wordt behandeld omdat hij/zij voor zijn/haar gehandicapte zoon zorgt, dient een dergelijke behandeling dan te worden aangemerkt als directe discriminatie in strijd met het in de richtlijn vervatte beginsel van gelijke behandeling?

               4)

               Wanneer een werkgever een werknemer intimideert en vaststaat dat de werknemer aldus wordt behandeld omdat hij/zij voor zijn/haar gehandicapte zoon zorgt, is een dergelijke intimidatie dan in strijd met het in de richtlijn vervatte beginsel van gelijke behandeling?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG, PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-285/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Moteurs Leroy Somer/Dalkia France, Ace Europe (Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Richtlijn 85/374/EEG — Werkingssfeer — Schade toegebracht aan zaak die bestemd is voor beroepsmatig gebruik en voor dat doel wordt gebruikt — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan gelaedeerde vergoeding van dergelijke schade kan vorderen wanneer hij enkel schade, gebrek en oorzakelijk verband bewijst — Verenigbaarheid)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/20

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Moteurs Leroy Somer/Dalkia France, Ace Europe
   (Zaak C-285/08) (1)

   (Aansprakelijkheid voor producten met gebreken - Richtlijn 85/374/EEG - Werkingssfeer - Schade toegebracht aan zaak die bestemd is voor beroepsmatig gebruik en voor dat doel wordt gebruikt - Nationale wettelijke regeling op grond waarvan gelaedeerde vergoeding van dergelijke schade kan vorderen wanneer hij enkel schade, gebrek en oorzakelijk verband bewijst - Verenigbaarheid)
   2009/C 180/33
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Moteurs Leroy Somer

      Verwerende partijen: Dalkia France, Ace Europe

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van de artikelen 9 en 13 van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29) — Materiële werkingssfeer van de richtlijn — Toelaatbaarheid van nationale aansprakelijkheidsregeling op grond waarvan vergoeding kan worden verkregen van schade aan een zaak die bestemd is voor beroepsmatig gebruik en voor dat doel wordt gebruikt — Schade aan een stroomaggregaat van een ziekenhuis als gevolg van verhitting van een wisselstroomgenerator

      Dictum

   Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een uitlegging van nationale wettelijke bepalingen of de toepassing van vaste nationale rechtspraak volgens welke de gelaedeerde vergoeding kan vorderen van schade aan een zaak die bestemd is voor beroepsmatig gebruik en voor dat doel is gebruikt, wanneer deze gelaedeerde enkel de schade, het gebrek in het product en het oorzakelijk verband tussen dit gebrek en de schade bewijst.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-523/09: Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Smart Technologies/BHIM (WIR MACHEN DAS BESONDERE EINFACH)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/44

         Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Smart Technologies/BHIM (WIR MACHEN DAS BESONDERE EINFACH)
   (Zaak T-523/09)
   2010/C 51/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Smart Technologies ULC (Calgary, Canada) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 september 2009 in zaak 554/2009-2 vernietigen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 september 2009 in zaak 554/2009-2 herzien en vaststellen dat het betrokken gemeenschapsmerk voldoende onderscheidend vermogen heeft en dat geen bezwaar tegen de inschrijving ervan kan worden gemaakt op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „WIR MACHEN DAS BESONDERE EINFACH” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het betrokken gemeenschapsmerk niet voor inschrijving in aanmerking komt omdat het beweerdelijk elk onderscheiden vermogen mist.


title: Gevoegde zaken C-568/14 tot en met C-570/14: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n° 3 de Barcelona — Spanje) — Ismael Fernández Oliva/Caixabank, S.A. (C-568/14), Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia/Catalunya Banc, S.A. (C-569/14) en Nuria Robirosa Carrera en César Romera Navales/Banco Popular Español, S.A. (C-570/14) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Consumentenovereenkomsten — Hypotheekovereenkomsten — Bodemrentebeding — Collectieve procedure — Individuele procedure met hetzelfde voorwerp — Voorlopige maatregelen)

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/4

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona — Spanje) — Ismael Fernández Oliva/Caixabank, S.A. (C-568/14), Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia/Catalunya Banc, S.A. (C-569/14) en Nuria Robirosa Carrera en César Romera Navales/Banco Popular Español, S.A. (C-570/14)
   (Gevoegde zaken C-568/14 tot en met C-570/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Consumentenovereenkomsten - Hypotheekovereenkomsten - Bodemrentebeding - Collectieve procedure - Individuele procedure met hetzelfde voorwerp - Voorlopige maatregelen))
   (2017/C 063/06)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ismael Fernández Oliva (C-568/14), Jordi Carné Hidalgo en Anna Aracil Gracia (C-569/14) en Nuria Robirosa Carrera en César Romera Navales (C-570/14)

      Verwerende partijen: Caixabank, S.A. (C-568/14), Catalunya Banc, S.A. (C-569/14) en Banco Popular Español, S.A. (C-570/14)

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in de hoofdgedingen, die de rechter bij wie een consument een individuele vordering heeft ingesteld strekkende tot vaststelling dat een beding in een overeenkomst tussen hem en een verkoper oneerlijk is, niet de mogelijkheid geeft om ambtshalve, en voor zo lang als hij dienstig oordeelt, voorlopige maatregelen te nemen in afwachting van een definitieve uitspraak met betrekking tot een aanhangige collectieve actie waarvan de uitkomst kan worden toegepast op de individuele vordering, wanneer dergelijke maatregelen noodzakelijk zijn ter verzekering van de volle werking van de te geven rechterlijke beslissing omtrent het bestaan van de rechten waarop de consument aanspraak maakt op grond van richtlijn 93/13.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak C-451/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen (Duitsland) op 1 september 2011 — Natthaya Dülger/Wetteraukreis

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen (Duitsland) op 1 september 2011 — Natthaya Dülger/Wetteraukreis
   (Zaak C-451/11)
   2011/C 347/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Gießen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Natthaya Dülger

      Verwerende partij: Wetteraukreis

      Prejudiciële vraag

   Kan een Thaise staatsburger, die met een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer gehuwd was en na te zijn gemachtigd zich bij hem te voegen meer dan 3 jaar ononderbroken met hem heeft samengewoond, zich beroepen op de rechten die voortvloeien uit artikel 7, eerste alinea, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije zodat zij, gelet op de rechtstreekse werking van die bepaling, een verblijfsrecht heeft?


title: Zaak T-359/10: Beroep ingesteld op 25 augustus 2010 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/57

      Beroep ingesteld op 25 augustus 2010 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie
      (Zaak T-359/10)
      ()
      (2010/C 288/105)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Ecologistas en Acción-CODA (vertegenwoordiger: J. Ramos Segarra, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het besluit van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie van 30 juni 2010 waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot de door haar in procedure GESTDEM 2010/957 verlangde documenten nietig verklaren en vaststellen dat zij recht heeft op de gevraagde informatie, te weten:

                              —

                              de brief van de dienst voor stedenbouwkundig advies van de „Ajuntament de Valencia” (gemeente Valencia) van 7 januari 2010;

                              —

                              de informatie van de Spaanse autoriteiten van 17 januari 2010 over de situatie van zaak EU-PILOT 724/09/2ENVI;

                              —

                              de brief van de „Generalitat Valenciana” (autonome regering van de Comunidad Valenciana) — Algemene Directie Beheer van het natuurlijke milieu van 21 januari 2010;

                  —

                  de verwerende partij verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De verzoekende vereniging in de onderhavige procedure komt op tegen de afwijzing van haar verzoek om toegang tot bepaalde documenten die door Spanje zijn overgelegd in het kader van het onderzoek naar dossier EU-PILOT-ENVI 72409, dat de uitvoering betreft van het Plan Especial de Protección y de Reforma Interior (PEPRI) (bijzonder plan voor de bescherming en de vernieuwing) van de wijk Cabanyal van de stad Valencia, dat door de gemeente Valencia en de Generalitat Valenciana is goedgekeurd.
      Tot staving van haar conclusies betoogt verzoekster dat het bestreden besluit in strijd is met de artikelen 3, 4 en 6 van verordening (EG) nr. 1367/2006. (1)

      In dit verband stelt verzoekster dat, anders dan de Commissie verklaart, er geen nationale gerechtelijke procedures bestaan die duidelijk verband houden met de door de Commissie ingeleide procedure. De gerechtelijke procedures waarnaar verweerster verwijst betreffen de schending van nationale regels, die in geen geval op het milieu betrekking hebben, en ook niet op de verrichting van de milieu-effectbeoordeling.
      Verzoekster is tevens van mening dat de openbaarmaking van de gevraagde informatie in ieder geval geen afbreuk kan doen aan de bescherming van het milieu waarop die informatie betrekking heeft.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).