title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 september 2002 in zaak C-471/99 (verzoek van het Sozialgericht Nürnberg om een prejudiciële beslissing): Alfredo Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito Mateos Cruz, Carmen Calvo Fernández tegen Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse ("Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 77 en 78 — Rechthebbenden op pensioenen verschuldigd krachtens wettelĳke regeling van verschillende lidstaten — Rechthebbenden op pensioenen verschuldigd krachtens verdrag inzake sociale zekerheid tussen lidstaten daterend van vóór toetreding tot Europese Gemeenschappen — Bĳslagen voor kinderen ten laste en voor wezen van rechthebbenden op pensioenen — Recht op gezinsbĳslagen ten laste van bevoegd orgaan van andere lidstaat dan woonstaat — Voorwaarden voor verkrĳging")

text:
9.11.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 274/3
(Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen                                   ARREST VAN HET HOF
Baumbast, R en Secretary of State for the Home Department,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 18                                       (Zesde kamer)
EG en artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de
Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
                                                                                van 24 september 2002
werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken (rapporteur), N. Colneric en                  in zaak C-471/99 (verzoek van het Sozialgericht Nürnberg
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                 om een prejudiciële beslissing): Alfredo Martínez Domín-
A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, V. Skouris,                   guez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito Mateos Cruz,
J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmermans, rechters;                     Carmen Calvo Fernández tegen Bundesanstalt für Arbeit,
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, ad-                                        Kindergeldkasse ( 1)
ministrateur, op 17 september 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         („Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 77 en 78
                                                                            — Rechthebbenden op pensioenen verschuldigd krachtens
                                                                            wettelijke regeling van verschillende lidstaten — Rechtheb-
                                                                            benden op pensioenen verschuldigd krachtens verdrag inzake
1)     Kinderen van een burger van de Unie die zich in een lidstaat         sociale zekerheid tussen lidstaten daterend van vóór toetre-
       hebben gevestigd terwijl hun ouder in die lidstaat rechten van       ding tot Europese Gemeenschappen — Bijslagen voor kinde-
       verblijf als migrerende werknemer uitoefende, mogen volgens          ren ten laste en voor wezen van rechthebbenden op pensioe-
       artikel 12 van verordening nr. 1612/68 van de Raad van               nen — Recht op gezinsbijslagen ten laste van bevoegd
       15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers         orgaan van andere lidstaat dan woonstaat — Voorwaarden
       binnen de Gemeenschap, aldaar verblijven om er algemeen                                       voor verkrijging”)
       onderwijs te volgen. Het feit dat de ouders van die kinderen
       inmiddels zijn gescheiden, dat slechts één van de ouders burger                                (2002/C 274/04)
       van de Unie is en die ouder in het gastland niet langer
       migrerende werknemer is, of dat de kinderen zelf geen burger                                   (Procestaal: Duits)
       van de Europese Unie zijn, heeft daarop geen enkele invloed.
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2)     Wanneer kinderen overeenkomstig artikel 12 van verordening
       nr. 1612/68 een recht van verblijf in een gastland genieten
       teneinde aldaar algemeen onderwijs te volgen, moet dit artikel       In zaak C-471/99, betreffende een verzoek aan het Hof
       aldus worden uitgelegd dat het de ouder die deze kinderen            krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Nürnberg
       daadwerkelijk verzorgt, ongeacht zijn nationaliteit, toestaat,       (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Alfredo
       bij hen te verblijven om de uitoefening van dat recht te             Martínez Domínguez, Joaquín Benítez Urbano, Agapito Mateos
       vergemakkelijken, ondanks het feit dat de ouders inmiddels           Cruz, Carmen Calvo Fernández en Bundesanstalt für Arbeit,
       gescheiden zijn of dat de ouder die de hoedanigheid van burger       Kindergeldkasse, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-
       van de Europese Unie bezit, in het gastland niet langer              ging van de artikelen 77, lid 2, sub b, en 78, lid 2, sub b,
       migrerende werknemer is.                                             juncto artikel 79, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71
                                                                            van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                            sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
3)     Een burger van de Europese Unie die in het gastland niet langer      alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
       een recht van verblijf als migrerende werknemer geniet, kan in       verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
       zijn hoedanigheid van burger van de Unie aldaar een verblijfs-       (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
       recht genieten op grond van de rechtstreekse werking van             blz. 6), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
       artikel 18, lid 1, EG. Aan de uitoefening van dit recht kunnen       F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),
       de in deze bepaling bedoelde beperkingen en voorwaarden              R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
       worden gesteld, doch de bevoegde autoriteiten en, in voorkomend      advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, ad-
       geval, de nationale rechterlijke instanties moeten ervoor waken      ministrateur, op 24 september 2002 een arrest gewezen
       dat die beperkingen en voorwaarden worden toegepast met              waarvan het dictum luidt als volgt:
       inachtneming van de algemene gemeenschapsrechtelijke begin-
       selen, in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel.                  De artikelen 77, lid 2, sub b, en 78, lid 2, sub b, van verordening
                                                                            (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                            toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
                                                                            zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                            Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-
( 1) PB C 6 van 8.1.2002.                                                   ning (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, juncto
                                                                            artikel 79, lid 1, van deze verordening, moeten aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het bevoegde orgaan van een andere lidstaat dan de
                                                                            woonstaat van de rechthebbende op pensioen of rente wegens
                                                                            ouderdom of invaliditeit, dan wel van een andere lidstaat dan de
                                                                            woonstaat van wezen van een overleden werknemer, niet gehouden is
 ---pagebreak--- C 274/4                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
de betrokkenen bijslagen voor kinderen ten laste of voor wezen toe te       als volgt: N. Colneric, president van de Tweede kamer,
kennen wanneer niet of niet meer is voldaan aan de voorwaarden die          waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
in de wettelijke regeling van de woonstaat zijn gesteld voor de             mann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
toekenning van dergelijke bijslagen, en het recht van de rechthebbende      rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett,
op het pensioen of de rente dan wel het recht van de wezen van de           administrateur, op 17 september 2002 een arrest gewezen
overleden werknemer in de andere lidstaat niet uitsluitend op de            waarvan het dictum luidt als volgt:
wettelijke regeling van die lidstaat berust. In een dergelijke situatie
kan het bevoegde orgaan van de andere lidstaat dan de woonstaat
                                                                            1)     Artikel 2, punt 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van
niettemin zijn gehouden de betrokken bijslagen toe te kennen op
                                                                                de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
grond van een socialezekerheidsverdrag tussen de twee betrokken
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
lidstaten, dat in hun nationaal recht is opgenomen vóór de
                                                                                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
inwerkingtreding van de verordening, wanneer de betrokkenen een
                                                                                uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat een dienst
verworven recht hebben dat dit verdrag na die inwerkingtreding van
                                                                                die wordt verricht onder bezwarende titel, maar niet uit
toepassing blijft.
                                                                                hoofde van in rechte afdwingbare verplichtingen, omdat is
                                                                                overeengekomen dat de dienstverrichter ter zake van deze dienst
                                                                                slechts een ereschuld op zich neemt, een aan belasting over de
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                                toegevoegde waarde onderworpen handeling vormt.
                                                                            2)     Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388)
                                                                                moet aldus worden uitgelegd, dat het volle bedrag van de door
                                                                                de organisator van een spel ontvangen deelnamekosten de
                                                                                maatstaf van heffing voor dit spel vormt, indien de organisator
                                                                                vrij over genoemd bedrag kan beschikken.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            (1 ) PB C 47 van 19.2.2000.
                           (Zesde kamer)
                     van 17 september 2002
in zaak C-498/99 (verzoek van het VAT and Duties
Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing):                                             ARREST VAN HET HOF
Town & County Factors Ltd tegen Commissioners of
                       Customs & Excise (1)                                                        van 17 september 2002
(„Zesde BTW-richtlijn — Werkingssfeer — Spel waarbij                        in zaak C-513/99 (verzoek van de korkein hallinto-oikeus
organisator slechts ereschuld aangaat — Maatstaf van                        om een prejudiciële beslissing): Concordia Bus Finland
                               heffing”)                                      Oy Ab tegen Helsingin kaupunki, HKL-Bussiliikenne (1)
                          (2002/C 274/05)                                   („Openbare aanbesteding van diensten in vervoersector —
                                                                            Richtlijnen 92/50/EEG en 93/38/EEG — Aanbestedende
                                                                            gemeente die busvervoer organiseert en waarvan economisch
                          (Procestaal: Engels)                              onafhankelijk lichaam als inschrijver aan aanbesteding
                                                                            deelneemt — Inaanmerkingneming van milieucriteria ter
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  bepaling van economisch voordeligste aanbieding — Toelaat-
                          dentie van het Hof)                               baarheid wanneer inschrijvend gemeentelijk lichaam deze
                                                                                criteria makkelijker vervult”)
                                                                                (2002/C 274/06)
In zaak C-498/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,
                                                                                (Procestaal: Fins)
Manchester (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige
geding tussen Town & County Factors Ltd en Commissioners
of Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
uitlegging van de artikelen 2, punt 1, 6, lid 1, en 11, A, lid 1,                                      dentie van het Hof)
van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag                In zaak C-513/99, betreffende een verzoek aan het Hof
(PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld               krachtens artikel 234 EG van de korkein hallinto-oikeus


title: Zaak F-39/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — BQ/Rekenkamer (Openbare dienst — Ambtenaar — Beoordelingsrapport — Psychisch geweld — Schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Termijnen)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/23

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 23 oktober 2013 — BQ/Rekenkamer
   (Zaak F-39/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaar - Beoordelingsrapport - Psychisch geweld - Schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Termijnen)
   2013/C 352/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BQ (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: D. Albreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Kennedy, B. Schäfer en I. Ní Riagáin Düro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Europese Rekenkamer tot afwijzing van het verzoek om erkenning van het bestaan van een onrechtmatige gedraging waardoor de verzoekende partij materiële en immateriële schade zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               De Rekenkamer van de Europese Unie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan BQ.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 138 van 12.05.2012, blz. 38.


title: Zaak T-75/00: Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door A. Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.5.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 135/31
— de Gemeenschap te verwijzen in de kosten;                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— andere maatregelen te nemen die in voorkomend geval                   — primair, nietig te verklaren het in de nota van I. Boag
    naar billijkheid noodzakelijk zijn.                                     vervatte besluit van het „Steering Committee” van 28 ja-
                                                                            nuari 2000 waarbij verzoeker naar zijn DG van herkomst
                                                                            te Brussel werd teruggestuurd;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        — subsidiair, verzoeker een vergoeding toe te kennen voor de
                                                                            morele schade die hij heeft geleden, welke vergoeding
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die bedrijvig zijn in                  voorlopig ex aequo et bono op 1 Euro wordt bepaald;
de sector batterijen, met name voor vervoermiddelen met
elektrische aandrijving, en die hun producten uitvoeren naar
                                                                        — verweerster in alle kosten te verwijzen.
de Verenigde Staten, maken aanspraak op schadevergoeding
voor de schade die zij zouden hebben geleden ten gevolge
van de vaststelling door de Verenigde Staten van bepaalde
commerciële tegenmaatregelen waardoor de sector waarin zij              Middelen en voornaamste argumenten
werkzaam zijn, is getroffen. In dit verband zij eraan herinnerd
dat op 9 september 1997 de beroepsinstantie van het WTO                 Verzoeker, die bij de delegatie van de Commissie in Roemenië
heeft beslist dat diverse maatregelen uit de gemeenschapsrege-          was tewerkgesteld, komt op tegen het besluit om hem in het
lingen inzake de invoer van bananen in strijd zijn met de GATT          kader van de roulatie 2000 naar de zetel te Brussel terug te
1994 en de GATS, en tot de Gemeenschap de aanbeveling heeft             sturen. Hij voert aan, dat het betrokken besluit in verschillende
gericht zich te schikken naar de uit die overeenkomsten                 opzichten onwettig is doordat
voortvloeiende verplichtingen. Na deze veroordeling hebben
de Verenigde Staten met ingang van 3 maart 1999 op de                   — het niet met redenen is omkleed;
invoer van batterijen een invoerrecht van 100 % van de waarde
van de ingevoerde goederen geheven.                                     — bij de vaststelling ervan de voor roulatiebesluiten geldende
                                                                            procedure niet in acht is genomen; en
Tot staving van hun aanspraken voeren verzoeksters aan:
                                                                        — zijn recht om te worden geïnformeerd en vooraf te worden
— dat de betrokken tegenmaatregelen het rechtstreeks gevolg                 gehoord, niet is geëerbiedigd.
    zijn van de instandhouding van de normatieve regeling die
    volgens de WTO onwettig is,
— dat in casu een gekwalificeerde schending moet worden
    vastgesteld van bepaalde ter bescherming van particulieren
    gegeven hogere rechtsregels, zoals het beginsel „pacta sunt
    servanda”, het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheids-
    beginsel, het eigendomsrecht en het recht van vrije uitoe-          Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door A. Fichtner
    fening van een economische activiteit, alsmede van het                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    beginsel van behoorlijk bestuur.
                                                                                (Zaak T-75/00)
                                                                                (2000/C 135/55)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 28 maart 2000 ingesteld door S. Skovmand
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 31 maart 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Fichtner,
                         (Zaak T-72/00)
                                                                        vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat te Pavia.
                        (2000/C 135/54)
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — het bestreden besluit onwettig en tegelijkertijd nietig
                         (Procestaal: Frans)                                te verklaren omdat het feitelijk en rechtens kennelijk
                                                                            ongegrond is;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 maart 2000 beroep tegen Commissie van                 — de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de morele
de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Skovmand,                      en materiële schade, die thans niet minder dan 50 000 Euro
wonende te Boekarest, vertegenwoordigd door G. Vandersan-                   bedraagt en waarvan de nadere bepaling aan het bezonnen
den, advocaat te Brussel.                                                   oordeel van het Gerecht wordt overgelaten;
 ---pagebreak--- C 135/32              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.5.2000
— te verklaren dat de Commissie verzoekers positie aan een           — misbruik van bevoegdheid;
    nieuw onderzoek moet onderwerpen;
                                                                     — innerlijke tegenstrijdigheid van de bestreden beschikking
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                  en ontoereikende motivering van die beschikking.
Middelen en voornaamste argumenten
Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen het                             Doorhaling van zaak T-116/99 (1)
besluit van 30 september 1999 waarbij de Commissie hem
„tuchtrechtelijk heeft ontslagen met behoud van zijn pensioen-                              (2000/C 135/56)
rechten” op grond dat hij zonder voorafgaande machtiging
verschillende werkzaamheden had uitgeoefend buiten zijn                                      (Procestaal: Fins)
instelling. Volgens verweerster waren die werkzaamheden
buiten zijn instelling verzoekers hoofdactiviteit geworden ten       De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
nadele van zijn werkzaamheden als gemeenschapsambtenaar.             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                     van 18 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker:                    zaak T-116/99: Ilmailulaitos tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen.
— schending en verkeerde toepassing van de artikelen 86 en
    87 Ambtenarenstatuut en van het evenredigheidsbeginsel;          (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak T-166/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — Lucchini/Commissie ( EGKS — Staatssteun — Milieusteun — Steun van Italië aan staalbedrijf Lucchini — Weigering van goedkeuring van voorgenomen steun — Toepasselijk rechtskader — Inaanmerkingkoming van aangemelde investeringen voor steun ten behoeve van milieubescherming — Voorwaarden voor verenigbaarheid van steun met gemeenschappelijke markt — Motivering )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — Lucchini/Commissie
   (Zaak T-166/01) (1)

   („EGKS - Staatssteun - Milieusteun - Steun van Italië aan staalbedrijf Lucchini - Weigering van goedkeuring van voorgenomen steun - Toepasselijk rechtskader - Inaanmerkingkoming van aangemelde investeringen voor steun ten behoeve van milieubescherming - Voorwaarden voor verenigbaarheid van steun met gemeenschappelijke markt - Motivering”)
   (2006/C 281/46)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Lucchini SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: G. Vezzoli en G. Belotti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en V. Di Bucci, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van artikel 1 van beschikking 2001/466/EGKS van de Commissie van 21 december 2000, voor zover daarbij staatssteun ten bedrage van 13,5 miljard ITL (6,98 miljoen EUR) die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van het staalbedrijf Lucchini SpA, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard (PB 2001, L 163, blz. 24)
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking 2001/466/EGKS van de Commissie van 21 december 2000 betreffende de staatssteun die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de staalbedrijven Lucchini SpA en Siderpotenza SpA, wordt nietig verklaard voor zover het daarbij met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde bedrag van de aan Lucchini SpA verleende staatssteun, de bedragen van 2,7 miljard ITL (1,396 miljoen EUR) en 1,38 miljard ITL (713 550 EUR) betreffende de door de Italiaanse autoriteiten aangemelde milieu-investeringen in respectievelijk de cokesinstallatie en het water- en afvoersysteem omvat.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal de helft van de kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Zaak C-246/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2013 — Ellinika Nafpigeia AE/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Scheepsbouw — Besluit waarbij steunmaatregelen onverenigbaar met gemeenschappelijke markt worden verklaard — Bescherming van wezenlijke belangen van nationale veiligheid — Concurrentievoorwaarden op interne markt)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/21

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2013 — Ellinika Nafpigeia AE/Europese Commissie
   (Zaak C-246/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Scheepsbouw - Besluit waarbij steunmaatregelen onverenigbaar met gemeenschappelijke markt worden verklaard - Bescherming van wezenlijke belangen van nationale veiligheid - Concurrentievoorwaarden op interne markt)
   2013/C 114/31
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Ellinika Nafpigeia AE (vertegenwoordigers: I. Drosos en V. Karagiannis, Δικηγόροι)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 maart 2012, Ellinika Nafpigeia/Commissie (T-391/08), waarbij is verworpen het beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3118 def. van de Commissie van 2 juli 2008, waarbij de steunmaatregelen van de Griekse autoriteiten ten gunste van Ellinika Nafpigeia (Hellenic Shipyards „HSY”) in het kader van wijzigingen van het oorspronkelijke investeringsplan voor de herstructurering van deze scheepswerf onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard [steunmaatregel C 16/2004 (ex NN 29/2004, CP 71/2002 en CP 133/2005)]

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ellinika Nafpigeia AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak C-424/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 18 september 2012 — SC Fatorie SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bihor

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 18 september 2012 — SC Fatorie SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice Bihor
   (Zaak C-424/12)
   2012/C 379/25
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Fatorie SRL

      Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bihor

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de toepassing van de sanctie van verlies van het recht op btw-aftrek op een belastingplichtige verenigbaar met de bepalingen van richtlijn 2006/112/EG (1) ingeval:

                           i)

                           de factuur die door de belastingplichtige is overgelegd met het oog op de uitoefening van het recht op aftrek, door een derde verkeerd, te weten zonder toepassing te geven aan de vereenvoudigingsmaatregelen, is opgesteld;

                           ii)

                           de belastingplichtige de in de factuur vermelde btw heeft betaald?

               2)

               Verzet het [Unierechtelijke] rechtszekerheidsbeginsel zich tegen de bestuurspraktijk van de Roemeense belastingsinstanties die:

                           i)

                           aanvankelijk bij onherroepelijk bestuursbesluit het recht op btw-aftrek hebben erkend;

                           ii)

                           vervolgens op deze beslissing zijn teruggekomen en hebben bepaald dat de belastingplichtige aan de staatskas de btw moet storten waarvoor het recht op aftrek was uitgeoefend, en ook de interesten en de boete wegens vertraging?

               3)

               In het geval dat:

                           i)

                           de belastingplichtige de door een derde onterecht in een factuur vermelde btw heeft betaald;

                           ii)

                           de belastingautoriteiten geen actieve maatregelen hebben genomen om de derde te verzoeken om de verkeerd opgestelde factuur te corrigeren;

                           iii)

                           ingevolge het faillissement van de derde de correctie van de factuur thans onmogelijk is, is dan verenigbaar met het beginsel van de neutraliteit van de btw dat een belastingplichtige het recht op btw-aftrek wordt ontzegd?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Beroep, op 1 september 1995 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-292/95)

text:
11 . 11 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 299/9
Beroep, op 1 september 1995 ingesteld door Koninkrijk                       De terugwerkende kracht van de maatregelen : de Com
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                         missie zelf erkent dat de dienstige maatregelen die door
                                  pen                                       een Lid-Staat niet worden aanvaard , niet met terugwer
                        ( Zaak C-292/95 )                                   kende kracht kunnen worden toegepast en dat ter zake
                                                                            de procedure van artikel 93 , lid 2, moet worden
                           ( 95 /C 299/ 14 )
                                                                            gevolgd .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  In het kader van een vermeende verplichting tot regel
op 1 september 1 995 beroep ingesteld tegen Commissie van                   matige periodieke samenwerking lijkt geen plaats te zijn
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje ,                         voor eenzijdige maatregelen die zo belangrijke zijn als
vertegenwoordigd door A. Navarro Gonzalez, directeur                       het toekennen van terugwerkende kracht aan de kader
generaal Coördinatie juridische en institutionele aangele                  regeling, wat het geval is bij de herinvoering van deze
genheden van de Gemeenschap , en door M. Bravo-Ferrer                       maatregelen .
Delgado , abogado del Estado voor het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen , domicilie gekozen hebbende
                                                                            Een terugwerkende kracht voor de in artikel 93 , lid 1 ,
te Luxemburg ter Spaanse ambassade , Boulevard E. Servais
4-6 .
                                                                            van het Verdrag bedoelde maatregelen, die eenzijdig zijn
                                                                            genomen met de bedoeling om zich te onttrekken aan de
                                                                            bij deze verdragsbepaling vastgestelde procedure en
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                             regeling van duurzame en regelmatige periodieke samen
                                                                            werking, kan volstrekt niet worden gerechtvaardigd , in
1 . nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    het bijzonder niet wanneer deze in strijd is met de
      6 juli 1995 , voor zover daarbij het besluit van 23 de               rechtspraak betreffende de door de Commissie aange
      cember 1992 met terugwerkende kracht tot 1 januari                    voerde rechtsgrondslag ( artikel 93 , lid 1 ), volgens welke
      1995 wordt verlengd ;                                                 de dienstige maatregelen geen terugwerkende kracht
                                                                            hebben , ook ingeval zij worden voorgeschreven bij een
2 . de Commissie te verwijzen in de kosten .                                na de procedure van artikel 93 , lid 2 , vastgesteld
                                                                            besluit .
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                        (') Beroep in PB 1993 , C 139 , blz . 11 , en arrest in PB 1995 ,
— Onmogelijkheid een besluit waarvan de geldigheidsduur                     C 229 .
     reeds is verstreken , te verlengen : met betrekking tot een
     gedurende een bepaalde termijn geldig besluit is verlen
     ging uitsluitend mogelijk, wanneer deze geldigheidsduur
     nog niet is verstreken .
— De zogenaamde verlenging met terugwerkende kracht is
      in feite een herinvoering van de kaderregeling, zonder
     dat aan het vereiste van raadpleging van de Lid-Staten is          Hogere voorziening, op 8 september 1995 ingesteld door de
     voldaan : het juridisch einde van de oorspronkelijke               vennootschap „ Odigitria AAE " tegen het op 6 juli 1995
      kaderregeling betekent dat het bij de herinvoering van            door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      deze regeling om een nieuwe maatregel gaat. Deze                  Gemeenschappen ( Eerste kamer ) gewezen arrest in zaak
      „ nieuwe " kaderregeling moet evenwel als een door de             T-572/93 , Odigitria AAE tegen Raad van de Europese Unie
      Commissie voorgestelde „ dienstige maatregel " in de zin               en Commissie van de Europese Gemeenschappen
      van artikel 93 , lid 1 , van het Verdrag worden                                        ( Zaak C-293/95 P)
      beschouwd . Volgens het arrest van 29 juni 1995 ( zaak                                    ( 95/C 299/15 )
      C-135/93 , Spanje/Commissie (')) houdt deze bepaling
      voor de Commissie en de Lid-Staten „ een verplichting
      tot regelmatige periodieke samenwerking " in .                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 8 september 1995 hogere voorziening ingesteld tegen het
      In de zesde paragraaf van het besluit van 6 juli 1995 stelt       op 6 juli 1995 door het Gerecht van eerste aanleg van de
      de Commissie , dat aan bedoeld vereiste is voldaan door           Europese Gemeenschappen ( Eerste kamer ) gewezen arrest
      de multilaterale bijeenkomst van 4 juli 1995 , tijdens            in zaak T-572/93 , Odigitria AAE tegen Raad van de
      welke de delegaties pas kort voor de vergadering de               Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
      beschikking kregen over het document waarover zou                 schappen , door Odigitria AAE, vertegenwoordigd door E.
      worden gesproken, of niet wisten van het bestaan van              Marias , G. Stefanakis en A. Chatzitzani , advocaten te
      het voornaamste document voor de vergadering ( het                Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
      genoemde arrest ).                                                Thill-Kamitaki , Avenue du Bois 15 , L-1251 .
      In dit „ samenwerkingskader " kan de Commissie zich               Requirante concludeert dat het den Hove behage :
      niet de bevoegdheid aanmatigen om eenzijdig bepaalde
      maatregelen in te voeren of om deze met terugwerkende
       kracht opnieuw in te voeren en zich aldus in staat stellen       — de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren,
       om eenzijdig de geldigheidsduur van de op de Lid-Staten
       rustende verplichting vast te stellen .                          — het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen,


title: Zaak C-185/11: Arrest van het Hof (Achste kamer) van 26 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Slovenië (Niet-nakoming — Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche — Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG — Onjuiste en onvolledige omzetting)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/6

         Arrest van het Hof (Achste kamer) van 26 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-185/11) (1)

   (Niet-nakoming - Direct verzekeringsbedrijf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche - Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG - Onjuiste en onvolledige omzetting)
   2012/C 73/09
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K.-Ph. Wojcik, M. Žebre en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: A. Vran, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 56 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie — Schending van artikel 8, lid 3, van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3) en de artikelen 29 en 39 van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn schadeverzekering; PB L 228, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005, en richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn schadeverzekering), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/68, onjuist en onvolledig in de nationale rechtsorde om te zetten, is de Republiek Slovenië de krachtens artikel 8, lid 3, van richtlijn 73/239 alsook de artikelen 29 en 39 van richtlijn 92/49 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Commissie en de Republiek Slovenië zullen elk de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak C-112/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — A/B e.a. (Artikel 267 VWEU — Nationale grondwet — Verplichte incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing — Toetsing van een nationale wet aan zowel het recht van de Unie als de nationale grondwet — Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Geen bekende woon- of verblijfplaats van de verweerder op het grondgebied van een lidstaat — Aanwijzing van de bevoegde rechter in geval van verschijning van de verweerder — Procesvertegenwoordiger bij afwezigheid)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — A/B e.a.
   (Zaak C-112/13) (1)

   ((Artikel 267 VWEU - Nationale grondwet - Verplichte incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing - Toetsing van een nationale wet aan zowel het recht van de Unie als de nationale grondwet - Rechterlijke bevoegdheid en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Geen bekende woon- of verblijfplaats van de verweerder op het grondgebied van een lidstaat - Aanwijzing van de bevoegde rechter in geval van verschijning van de verweerder - Procesvertegenwoordiger bij afwezigheid))
   2014/C 409/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A

      Verwerende partijen: B, C, D, E, F, G, H

      Dictum

               1)

               Het Unierecht, en in het bijzonder artikel 267 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan de gewone rechter in hoger beroep of laatste aanleg tijdens de procedure het grondwettelijk hof om vernietiging van een nationale wet moet verzoeken wanneer hij van oordeel is dat deze in strijd is met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in plaats van deze alleen maar buiten toepassing te laten in het concrete geval, voor zover die gewone rechter door de voorrang van die procedure, zowel vóór de indiening van een dergelijk verzoek bij de nationale rechter die met de grondwettigheidstoetsing van de wetten is belast als, in voorkomend geval, na de beslissing van die rechter op dat verzoek, wordt belet zijn bevoegdheid uit te oefenen om het Hof prejudiciële vragen voor te leggen of zijn verplichting in die zin na te komen. Daarentegen moet het Unierecht, en in het bijzonder artikel 267 VWEU, aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een dergelijke nationale regeling voor zover de gewone rechter vrij blijft:

                           —

                           op elk ogenblik van de procedure dat hij passend oordeelt — ook na de incidentele procedure voor algemene toetsing van wetten –, het Hof alle prejudiciële vragen voor te leggen die hij noodzakelijk acht,

                           —

                           alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de voorlopige rechterlijke bescherming van de door de rechtsorde van de Unie verleende rechten te verzekeren, en

                           —

                           na een dergelijke incidentele procedure de betrokken nationale wettelijke bepaling buiten toepassing te laten indien hij die in strijd met het Unierecht acht.
                           Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of de nationale regeling in overeenstemming met deze eisen van het Unierecht kan worden uitgelegd.

               2)

               Artikel 24 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, gelezen tegen de achtergrond van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat de verschijning van een procesvertegenwoordiger bij afwezigheid die door een nationale rechter overeenkomstig het nationale recht is aangesteld voor een verweerder aan wie het gedinginleidende verzoekschrift niet is betekend omdat zijn verblijfplaats niet bekend was, niet geldt als verschijning van die verweerder in de zin van artikel 24 van die verordening op grond waarvan die rechter internationaal bevoegd is.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak C-221/08: Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/23

         Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-221/08)
   (2008/C 209/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door minimum- en maximumprijzen voor de kleinhandel in sigaretten vast te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG (1) van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabricaten;

               —

               vaststellen dat Ierland, door na te laten de Commissie de informatie over de toepasselijke Ierse wettelijke regeling te verstrekken die deze nodig heeft voor het naar behoren vervullen van haar taak, toezicht te houden op de uitvoering van richtlijn 95/59, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 10 EG;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de Tobacco Products (Control of Advertising, Sponsorship and Sales Promotion) (No. 2) Regulations 1986 en de ter uitvoering daarvan met de fabrikanten en importeurs van tabak gemaakte afspraken legt Ierland een minimumprijs voor sigaretten op die niet meer dan 3 % beneden het gewogen gemiddelde van de prijs van de betrokken categorie van sigaretten mag liggen. Daarbij komt dat, aangezien de fabrikanten en importeurs geen prijzen mogen toepassen die meer dan 3 % boven het gewogen gemiddelde van de prijs van de betrokken categorie van sigaretten ligt, Ierland ook een maximumprijs voor sigaretten oplegt. Een dergelijke regeling is in strijd met artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59, volgens hetwelk tabakfabrikanten „de maximumkleinhandelsverkoopprijs van elk van hun producten vrijelijk vaststellen”.
   Volgens artikel 10 EG dienen de lidstaten de vervulling van de taken van de Commissie te vergemakkelijken, met name door gevolg te geven aan in het kader van inbreukprocedures geformuleerde verzoeken om inlichtingen. De Commissie betoogt dat Ierland, door geen informatie te verstrekken over de toepasselijke Ierse wettelijke regeling ofschoon de Commissie daar herhaaldelijk om had verzocht, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 10 EG.

      (1)  PB L 291, blz. 40.


title: Zaak C-425/02: Verzoek van de Cour administrative (Groothertogdom Luxemburg) van 21 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Johanna Maria Delahaye, echtgenote Boor, en Ministre de la Fonction publique et de la Réforme administrative

text:
25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 19/19
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie stelt dat de autoriteiten van het Verenigd                 Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat
Koninkrijk tijdig de nodige procedures ter omzetting van                verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
richtlijn 1999/31/EG in nationaal recht moeten opstarten,               impliceert dat de lidstaten de in de richtlijn gestelde termijn
zodat de omzetting ongeacht de aard van deze procedures                 om aan deze richtlijn te voldoen, in acht moeten nemen. Deze
binnen de voorgeschreven termijn voltooid is en dat zij de              termijn is op 1 januari 1990 verstreken zonder dat het
Commissie hierover moeten inlichten.                                    Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de
                                                                        nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de vordering
                                                                        van de Commissie genoemde richtlijn te voldoen.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet heeft
ingelicht over de bepalingen die het heeft vastgesteld om aan
de richtlijn te voldoen, en de Commissie niet over andere
                                                                        (1 ) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 23.
informatie beschikt waaruit zij zou kunnen afleiden dat het
                                                                        (2 ) PB L 42 van 12.2.1987, blz. 43.
Verenigd Koninkrijk de nodige bepalingen heeft vastgesteld,
kan zij niet anders dan aannemen dat het Verenigd Koninkrijk
deze bepalingen nog niet heeft vastgesteld en dat het bijgevolg
zijn verplichtingen krachtens deze richtlijn niet is nagekomen.
( 1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
                                                                        Verzoek van de Cour administrative (Groothertogdom
                                                                        Luxemburg) van 21 november 2002 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen Johanna Maria Delahaye,
                                                                        echtgenote Boor, en Ministre de la Fonction publique et
                                                                                de la Réforme administrative
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
       ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                            (Zaak C-425/02)
                         (Zaak C-424/02)                                                          (2003/C 19/34)
                          (2003/C 19/33)
                                                                        De Cour administrative heeft bij beschikking van 21 november
                                                                        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              25 november 2002, in het geding tussen Johanna Maria
op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd                     Delahaye, echtgenote Boor, en Ministre de la Fonction publique
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Com-              et de la Réforme administrative het Hof van Justitie van de
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie          beslissing over de navolgende vraag:
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Kan, gelet op de hiervoor nader aangeduide bepalingen van de
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                         richtlijnen 77/187/EEG (1), 98/50/EG ( 2), en 2001/23/EG (3) bij
                                                                        de overgang van een onderneming van een vereniging zonder
1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-           winstoogmerk, een privaatrechtelijke rechtspersoon, naar de
       Brittannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelij-       Staat, laatstgenoemde in zijn hoedanigheid van cessionaris
       ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te       worden toegestaan, de rechten en verplichtingen van de cedent
       voldoen aan artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van       enkel over te nemen voorzover deze verenigbaar zijn met zijn
       de Raad (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG            eigen publiekrechtelijke regelgeving, met name op het gebied
       inzake afgewerkte olie ( 2), volgens hetwelk de lidstaten de     van de beloning, waar de voorwaarden en de hoogte van
       nodige maatregelen moeten nemen om voorrang te geven             de bezoldigingen bij groothertogelijke verordening worden
       aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie,         vastgesteld, waarbij overigens in aanmerking moet worden
       of althans deze bepalingen niet ter kennis van de Commis-        genomen dat het statuut van overheidswerknemer voor het
       sie te brengen, de krachtens deze richtlijn op hem               betrokken personeel wettelijke voordelen op het gebied van
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       onder meer loopbaanontwikkeling en arbeidszekerheid met
                                                                        zich brengt en dat de betrokken personeelsleden in geval
2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-           van onenigheid over de „aanmerkelijke wijzigingen” van de
       Ierland in de kosten te verwijzen.                               arbeidsverhouding in de zin van artikel 4, lid 2, van de
 ---pagebreak--- C 19/20                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
richtlijnen, het recht behouden deze arbeidsverhouding te                      de sollicitaties van de kandidaten die deze kwaliteiten niet
beëindigen volgens de in deze bepaling neergelegde modali-                     bezitten niet-toelaatbaar te verklaren en de beraadslagin-
teiten.                                                                        gen van de Rekenkamer op dit punt en iedere daaruit
                                                                               voortvloeiende maatregel nietig te verklaren;
( 1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake        —     de binnen de termijn van de openbare aankondiging
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
     betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                               ingediende stukken op te vragen waaruit de kwaliteiten
     overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
                                                                               van de heer Hervé blijken;
     (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26).
( 2) Richtlijn 98/50/EG van de Raad van 29 juni 1998 tot wijziging
     van Richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing van
                                                                         —     in elk geval, voorzover diens kwaliteiten niet in overeen-
     de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de                stemming zijn met die welke objectief uit de aankondiging
     rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,                 van het vergelijkend onderzoek zijn af te leiden, de
     vestigingen of onderdelen van vestigingen (PB L 201 van                   benoeming van de heer Hervé nietig te verklaren en de
     17.7.1998, blz. 88).                                                      nodige maatregelen te gelasten;
( 3) Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffen-
     de het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van     —     vast te stellen dat indien rekwirant de enige geschikte
     ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of             kandidaat met de vereiste kwaliteiten is die belangstelling
     vestigingen (PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16).                             heeft getoond voor de functie van secretaris-generaal van
                                                                               de Rekenkamer, hij het recht heeft om tot secretaris-
                                                                               generaal te worden benoemd, rekening gehouden met het
                                                                               feit dat de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
                                                                               geen regels bevatte die de Rekenkamer het recht voorbe-
                                                                               hielden om geschikt geachte kandidaten al dan niet te
                                                                               benoemen;
                                                                         —     over verzoekers kosten en over de schade die hij heeft
Hogere voorziening, op 25 november 2002 ingesteld                              geleden doordat hij niet is benoemd, te beslissen als naar
door Giuseppe Di Pietro tegen de beschikking van het                           recht.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Derde kamer) van 27 september 2002 in zaak T-254/
01, Giuseppe Di Pietro/Rekenkamer van de Europese
                          Gemeenschappen
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (Zaak C-427/02 P)
                                                                         Rekwirant komt op tegen het feit dat het Gerecht van eerste
                            (2003/C 19/35)                               aanleg zijn beroep kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard
                                                                         door de door de Rekenkamer opgeworpen exceptie te aanvaar-
                                                                         den dat zijn verklaring van 2 augustus 2001 niet als een klacht
                                                                         kan worden aangemerkt.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 november 2002 hogere voorziening ingesteld door
Giuseppe Di Pietro, vertegenwoordigd door G. Monforte,                   Volgens het Gerecht betwist rekwirant in zijn brief van
advocaat te Messina (Italië), tegen de beschikking van het               2 augustus niet de wettigheid van de voor hem nadelige
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                 beslissing, en probeert hij daarmee evenmin op enige wijze in
(Derde kamer) van 27 september 2002 in zaak T-254/01,                    der minne genoegdoening van zijn eisen te verkrijgen, maar
Giuseppe Di Pietro/Rekenkamer van de Europese Gemeen-                    heeft hij zich ertoe beperkt vragen te stellen en om openbaar-
schappen.                                                                making van bepaalde documenten te verzoeken. Bijgevolg kan
                                                                         genoemde brief niet als een klacht in de zin van artikel 90,
                                                                         lid 2, van het Statuut worden aangemerkt.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
—      de stukken betreffende de tot de selectie toegelaten              Rekwirant betoogt dat deze stelling van het Gerecht onjuist is
       kandidaten op te vragen;                                          aangezien zijn verklaring van 2 augustus 2001 ook een
                                                                         verzoek tot handelen bevat.
—      voorzover de daarin vermelde kwaliteiten niet overeen-
       komen met de kwaliteiten die objectief uit de aankon-
       diging van het vergelijkend onderzoek zijn af te leiden,


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde Kamer) van 11 juli 1996 in zaak C-397/95 P: D. Coussios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Ambtenaar - Kracht van gewijsde - Kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
Nr . C 294/2              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5 . 10 . 96
        normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij             Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, ver
        Richtlijn 88/182/EEG, is niet van toepassing op een                 tegenwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door M. Fiorilli,
        nationale winkelsluitingsregeling als die waarom het in             avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te
       het hoofdgeding gaat.                                                Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adelaï
                                                                            de 5 .
( ] ) PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .
       PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
       PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage nietig te
( 2 ) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964, blz. 863/64 .                            verklaren Beschikking 96/311/EG van de Commissie van
( 3 ) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz. 8 .                            10 april 1996 , voor zover daarbij in verband met de
( 4 ) PB nr . L 81 van 26 . 3 . 1988 , blz . 75 .                           goedkeuring van de door de Italiaanse Republiek voor 1992
                                                                            ingediende rekeningen niet als ten laste van het EOGFL
                                                                            worden erkend uitgaven voor een totaal bedrag van
                                                                            108 850 076 808 lire .
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Middelen en voornaamste argumenten
                              ( Derde Kamer)
                             van 11 juli 1996                               — ( Openbare opslag van rundvlees, bijzonder onderzoek
                                                                               waarbij is vastgesteld : a ) de ontoereikendheid van de
in zaak C-397/95 P: D. Coussios tegen Commissie van de
                                                                               controles, en b ) de aankoop van niet in aanmerking
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                               komende produkten, bedrag: 54 927 174 194 lire )
(Hogere voorziening — Ambtenaar — Kracht van gewijsde
          — Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
                                                                               Italië betwist de forfaitaire vermindering van 10% , en
                                 96/C 294/02 )                                 wijst erop dat de discretionaire bevoegdheid inzake
                                                                               forfaitaire correcties is uitgeoefend zonder te voldoen
                          (Procestaai: Frans)                                  aan de gedragsregel in bijlage 2 , sub C, bij de „guideli
                                                                               nes " ( doe . VI/216/93 FR van 3 juni 1993 ). Bij een
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de                   correcte uitoefening van een discretionaire bevoegdheid
                    Jurisprudentie van het Hof)                                inzake de forfaitaire vaststelling van financiële correc
                                                                               ties, had de verlaging redelijkerwijs 5 % moeten bedra
                                                                               gen .
In zaak C-397/95 P, D. Coussios, vertegenwoordigd door
G. Sakellaropoulos, betreffende een hogere voorziening
tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van                  — ( Openbare opslag van rundvlees, onregelmatige proce
de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) van 11 ok                           dures voor de verkoop van vlees uit interventie :
tober 1995 , Coussios/Commissie ( T-302/94 , JurAmbt.                          7 104 000 000 lire )
1995 , blz. 11-723 ) en strekkende tot vernietiging van deze
beschikking, andere partij bij de procedure : Commissie van                    Verordening ( EEG ) nr. 859/89 verbiedt uitdrukkelijk
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A.M. Alves                          het indienen van meer dan één offerte per inschrijver
Vieira, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat), heeft het                    voor de aankoop van produkten uit interventie. AIMA
Hof ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,                 heeft zich steeds aan deze bepaling gehouden, en
kamerpresident; J.C. Moitinho de Almeida en C. Gulmann                         gebleken is dat de gecontroleerde offertes zijn ingediend
( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo                   door ondernemingen met verschillende identiteit en
Colomer; griffier : R. Grass, op 11 juli 1996 een beschikking                  benaming . In Italië is het gebruikelijk, dat producenten
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                    verenigingen namens hun aangeslotenen alle nodige
                                                                               stappen ondernemen bij de overheidsinstanties ( AIMA,
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                                     Buitenlandse Handel , Ministerie van Financiën, etc ).
                                                                               Deze handelwijze heeft geen gevolgen voor de vertrou
2 . D. Coussios wordt in de kosten verwezen.                                   welijkheid van de offertes, en vormt evenmin een
                                                                               instrument voor kartelvorming. Anders gezegd, de
( 1 ) PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                          vereniging vervult de rol van „ postbode ".
                                                                            — ( Ontoereikende administratieve regeling en controle van
                                                                               de premie voor schapen/geiten : 34 175 522 595 lire )
Beroep, op 11 juli 1996 ingesteld door Italiaanse Republiek                    Zonder voor elk afzonderlijk geval in bijzonderheden te
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           willen treden, kan worden gesteld dat voor de eerste ter
                            ( Zaak C-242/96 )
                                                                               plaatste gecontroleerde gevallen de verschillen terug te
                                                                               voeren zijn op een ontoereikende voorbereiding van het
                               ( 96/C 294/03                                   met de controles belaste personeel en op een ontoerei
                                                                               kende kennis van de regeling. De regio's hebben evenwel
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     hun medewerking toegezegd voor een betere voorberei
op 11 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de                        ding van de controleurs en op nationaal vlak is inzake


title: Zaak C-411/03: Verzoek van het Landgericht Koblenz van 16 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen handelsregisterzaak en de Gesellschaft unter der Firma SEVIC Systems Aktiengesellschaft,

text:
29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 289/13
3.   Zo een van de twee voorgaande vragen bevestigend moet               maatregelen te evalueren als onderdeel van haar algehele
     worden beantwoord, verzet het gemeenschapsrecht zich                beoordeling met het oog op eventuele voorstellen voor
     tegen een proceskostenregeling als de onderhavige inge-             communautaire maatregelen met betrekking tot minimumop-
     volge welke in beginsel slechts een beperkte tegemoet-              leidingseisen.
     koming in de proceskosten wordt verstrekt, in het geval
     een burger in een geding voor de nationale rechter in het
     gelijk moet worden gesteld wegens een schending van
                                                                         De Commissie meent dat Ierland evenmin de verplichtingen is
     het gemeenschapsrecht door een lidstaat?
                                                                         nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 17, lid 2, van
                                                                         de verordening. Ierland heeft geen minimumopleidingseisen
                                                                         vastgesteld voor het personeel dat betrokken is bij alle
                                                                         uitvoerbare voorzorgsmaatregelen om lekkage van methyl-
                                                                         bromide bij installaties en werkzaamheden voor ontsmetting
                                                                         waarbij methylbromide wordt gebruikt te voorkomen of tot
                                                                         een minimum te beperken. De Commissie beschikt zelfs niet
Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie                    over gegevens waaruit blijkt dat Ierland de noodzakelijke
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                        voorzorgsmaatregelen heeft getroffen.
                         (Zaak C-406/03)
                                                                         (1) PB L 244, blz. 1.
                         (2003/C 289/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 september 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door U. Wölker en M. Shotter als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                           Verzoek van het Landgericht Koblenz van 16 september
                                                                         2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                         handelsregisterzaak en de Gesellschaft unter der Firma
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                                         SEVIC Systems Aktiengesellschaft,
—    vast te stellen dat Ierland, door niet de in de artikelen 16,
     leden 5 en 6, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/                                   (Zaak C-411/03)
     2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (1) be-
     doelde verslagen uit te brengen en door niet overeenkom-
     stig artikel 17, lid 2, van die verordening alle uitvoerbare                                 (2003/C 289/26)
     voorzorgsmaatregelen te treffen om lekkage van methyl-
     bromide te voorkomen of tot een minimum te beperken
     en de minimumopleidingseisen voor het betrokken per-
     soneel vast te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen
     die op hem rusten krachtens de artikelen 16, leden 5 en             Het Landgericht Koblenz heeft bij beschikking van 16 septem-
     6, en 17, leden 1 en 2, van die verordening;                        ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         2 oktober 2003, in het geding tussen handelsregisterzaak en
—    Ierland in de kosten te verwijzen.                                  de Gesellschaft unter der Firma SEVIC Systems Aktiengesell-
                                                                         schaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                         vraag:
Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie heeft voor de gestelde datum van 31 december                Moeten de artikelen 43 en 48 EG aldus worden uitgelegd dat
2001 van Ierland geen gegevens ontvangen over de hoeveelhe-              het in strijd is met de vrijheid van vestiging van vennootschap-
den ozonafbrekende stoffen die zijn teruggewonnen, geregene-             pen, wanneer het een buitenlandse Europese vennootschap
reerd, gerecycleerd of vernietigd. Zij ontving voor die datum            niet is toegestaan om haar voorgenomen fusie met een Duitse
evenmin de andere gedetailleerde gegevens die haar krachtens             vennootschap overeenkomstig de §§ 16 en volgende van het
de artikelen 16, leden 5 en 6, en 17, lid 1, van de verordening          Umwandlungsgesetz (UmwG) in het Duitse handelsregister in
moeten worden meegedeeld. Bij gebreke van die gegevens                   te schrijven, op grond dat § 1, lid 1, sub 1, UmwG alleen
vreest de Commissie dat de inspanningen die Ierland levert om            betrekking heeft op een omzetting van in Duitsland gevestigde
ozonafbrekende stoffen een halt toe te roepen niet voldoen               rechtspersonen?
aan de vereisten van de verordening, aangezien de Commissie
niet beschikt over een middel om de naleving daarvan na te
gaan. Zij wordt eveneens belet de door Ierland getroffen


title: Zaak F-117/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2012 — AD/Commissie (Openbare dienst — Termijnoverschrijding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/32

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2012 — AD/Commissie
   (Zaak F-117/12)
   (Openbare dienst - Termijnoverschrijding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 46/66
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AD (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers partner geen diplomatieke status te verlenen en van het besluit om bepaalde reiskosten van die partner niet te vergoeden alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               AD draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-677/15: Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2016 — Panzeri/Parlement en Commissie („beroep tot nietigverklaring — Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen — Vervanging van de bestreden handeling in de loop van het geding — Afdoening zonder beslissing — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/47

         Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2016 — Panzeri/Parlement en Commissie
   (Zaak T-677/15) (1)

   ((„beroep tot nietigverklaring - Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen - Vervanging van de bestreden handeling in de loop van het geding - Afdoening zonder beslissing - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 335/62)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pier Antonio Panzeri (Calusco d’Adda, Italië) (vertegenwoordiger: C. Cerami, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en G. Corstens, gemachtigden), en Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van, ten eerste, de brief van de directeur van directoraat B „Financiële en Sociale Rechten van de leden” van het directoraat-generaal Financiën van het Europees Parlement van 21 september 2015, die de terugvordering betreft van verzoeker van een bedrag van 83 764,34 EUR en waarbij kennis wordt gegeven van de desbetreffende debetnota van 18 september 2015 en, ten tweede, de brief van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 27 juli 2012, waarin verzoeker in kennis wordt gesteld van de conclusies van een onderzoek betreffende het gebruik van zijn parlementaire vergoedingen.

      Dictum

               1)

               Er hoeft geen uitspraak meer te worden gedaan op het beroep voor zover het is gericht tegen de brief van de directeur van directoraat B „Financiële en Sociale Rechten van de leden” van het directoraat-generaal Financiën van het Europees Parlement van 21 september 2015 en tegen debetnota nr. 2015-1320 van 18 september 2015.

               2)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3)

               Pier Antonio Panzeri wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               4)

               Het Parlement zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-26/09: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 5 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — The Motor Insurers’ Bureau/Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/22

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 5 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — The Motor Insurers’ Bureau/Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited
   (Zaak C-26/09) (1)

   2010/C 148/36

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak T-509/13: Beschikking van het Gerecht van 1 oktober 2014 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — IIC (NORTHWOOD)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/65

         Beschikking van het Gerecht van 1 oktober 2014 — Ratioparts-Ersatzteile/BHIM — IIC (NORTHWOOD)
   (Zaak T-509/13) (1)

   2014/C 409/86
   Procestaal: Duits
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-458/08: Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Wilfer/BHIM (Afbeelding van gitaarkop) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk bestaande in afbeelding van gitaarkop in kleuren zilver, grijs en kastanjebruin — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Artikel 73, eerste volzin, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009) — Gelijke behandeling” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/35

      Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Wilfer/BHIM (Afbeelding van gitaarkop)
      (Zaak T-458/08) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk bestaande in afbeelding van gitaarkop in kleuren zilver, grijs en kastanjebruin - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Artikel 73, eerste volzin, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009) - Gelijke behandeling)
      (2010/C 288/67)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Hans-Peter Wilfer (Markeneukirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Kockläuner, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 juli 2008 (zaak R 78/2007-4) inzake de inschrijving van het beeldteken bestaande in de afbeelding van een gitaarkop in de kleuren zilver, grijs en kastanjebruin als gemeenschapsmerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Hans-Peter Wilfer wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 6 van 10.1.2008.


title: Zaak T-41/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — MCC/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — MCC/Commissie
   (Zaak T-41/02) (1)

   (2007/C 82/112)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-51/09 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 juni 2010 — Barbara Becker/Harman International Industries Inc., Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Woordmerk Barbara Becker — Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerken BECKER en BECKER ONLINE PRO — Beoordeling van verwarringsgevaar — Beoordeling van begripsmatige overeenstemming van tekens)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 juni 2010 — Barbara Becker/Harman International Industries Inc., Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-51/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Woordmerk Barbara Becker - Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerken BECKER en BECKER ONLINE PRO - Beoordeling van verwarringsgevaar - Beoordeling van begripsmatige overeenstemming van tekens)
   2010/C 221/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Barbara Becker (vertegenwoordiger: P. Baronikians, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Harman International Industries Inc. (vertegenwoordiger: M. Vanhegan, barrister), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 2 december 2008, Harman International Industries/BHIM — Becker (Barbara Becker) (T-212/07), waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 502/2006-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 7 maart 2007 houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling die in het kader van de door Harman International Industries, Inc ingestelde oppositie inschrijving had geweigerd van het woordmerk „Barbara Becker” voor waren van klasse 9.

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 2 december 2008, Harman International Industries/BHIM — Becker (Barbara Becker) (T-212/07), wordt vernietigd.

               2.

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3.

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak C-574/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)/Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda [Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten voor diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Gunning van opdracht zonder inleiding van aanbestedingsprocedure ( „inhousegunning” ) — Van aanbestedende dienst rechtens onderscheiden opdrachtnemer — Centrum dat ondersteunende diensten en bijstand verleent aan ziekenhuizen — Vereniging van algemeen nut zonder winstoogmerk — Meerderheid van leden bestaande uit aanbestedende diensten — Minderheid van leden bestaande uit privaatrechtelijke entiteiten, liefdadigheidsinstellingen zonder winstoogmerk — Activiteit die minstens ten belope van 80 % van jaaromzet wordt verricht ten behoeve van leden]

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)/Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda
   (Zaak C-574/12) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Gunning van opdracht zonder inleiding van aanbestedingsprocedure („inhousegunning”) - Van aanbestedende dienst rechtens onderscheiden opdrachtnemer - Centrum dat ondersteunende diensten en bijstand verleent aan ziekenhuizen - Vereniging van algemeen nut zonder winstoogmerk - Meerderheid van leden bestaande uit aanbestedende diensten - Minderheid van leden bestaande uit privaatrechtelijke entiteiten, liefdadigheidsinstellingen zonder winstoogmerk - Activiteit die minstens ten belope van 80 % van jaaromzet wordt verricht ten behoeve van leden])
   2014/C 282/10
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)

      Verwerende partij: Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda

      Dictum

   Wanneer de voor een overheidsopdracht geselecteerde entiteit een vereniging van algemeen nut zonder winstoogmerk is waarbij ten tijde van de gunning van die opdracht niet alleen entiteiten uit de publieke sector zijn aangesloten, maar ook particuliere instellingen van sociale solidariteit die activiteiten zonder winstoogmerk verrichten, is de voorwaarde van „toezicht zoals op de eigen diensten” — waaraan volgens de rechtspraak van het Hof moet zijn voldaan om de gunning van een overheidsopdracht als een inhousetransactie te kunnen aanmerken — niet vervuld, zodat richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten van toepassing is.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak C-46/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Bremen (Duitsland) op 30 januari 2017 — Hubertus John/Freie Hansestadt Bremen

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Bremen (Duitsland) op 30 januari 2017 — Hubertus John/Freie Hansestadt Bremen
   (Zaak C-46/17)
   (2017/C 144/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Bremen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hubertus John

      Verwerende partij: Freie Hansestadt Bremen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1) van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd aldus worden uitgelegd dat deze clausule zich verzet tegen een nationale regeling die de partijen bij een arbeidsovereenkomst in staat stelt om, zonder verdere voorwaarden en beperking in de tijd, de overeengekomen beëindiging van de arbeidsverhouding door het bereiken van de normale pensioensleeftijd bij overeenkomst tijdens de arbeidsverhouding, in voorkomend geval ook herhaaldelijk, uit te stellen, enkel omdat de werknemer door het bereiken van de normale pensioenleeftijd aanspraak kan maken op ouderdomspensioen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Geldt de onverenigbaarheid van de in de eerste vraag genoemde nationale regeling met clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst ook bij het eerste uitstel van de beëindiging?

               3)

               Moeten artikel 1, artikel 2, lid 1, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG (2) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep en/of de algemene beginselen van gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die de partijen bij een arbeidsovereenkomst in staat stelt om, zonder verdere voorwaarden en beperking in de tijd, de overeengekomen beëindiging van de arbeidsverhouding door het bereiken van de normale pensioenleeftijd bij overeenkomst tijdens de arbeidsverhouding, in voorkomend geval ook herhaaldelijk, uit te stellen, enkel omdat de werknemer door het bereiken van de normale pensioenleeftijd aanspraak kan maken op ouderdomspensioen?

      (1)  PB L 175, blz. 43.

      (2)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-65/04: Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland.

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/20

         Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland.
   (Zaak C-65/04)
   (2004/C 94/43)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 februari 2004 beroep ingesteld tegen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Ström van Lier als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 3, van richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betreffende de informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke maatregelen ter bescherming van de gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn (1), doordat met het lokale rampenplan in Gibraltar niet is voldaan aan de verplichting om de bevolking die kan worden getroffen in geval van stralingsgevaar, vooraf te informeren; en

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 5, lid 3, van de richtlijn, dat gaat over het vooraf informeren van de bevolking die kan worden getroffen in geval van stralingsgevaar, vereist dat de relevante informatie aan de bevolking wordt verstrekt zonder dat die daarom hoeft te vragen.
   De omstandigheden die aanleiding vormden tot het onderzoek van de Commissie (herstelwerkzaamheden aan de nucleaire onderzeeër „Tireless”), brachten aan het licht dat de bevolking van Gibraltar die kan worden getroffen in geval van stralingsgevaar, in het verleden niet vooraf was geïnformeerd. De loutere beschikbaarheid voor het publiek van het Gibraltar Public Safety Scheme (GIBPUBSAFE) in de openbare bibliotheek kan niet worden geacht te voldoen aan de vereisten van artikel 5, lid 3, van de richtlijn, welke bepaling een actieve verstrekking van dergelijke informatie voorschrijft.

      (1)  PB L 357, blz. 31.