title: Doorhaling van zaak C-337/00

text:
C 83/16                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      5.4.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Muratori Cementisti Ravenna Soc. coop. arl (CMC), Icla
                                                                      Costruzioni Generali SpA, Impresa Toto SpA et Toto SpA.
De termijn voor uitvoering is op 28 oktober 2001 verstreken.
                                                                      (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
( 1) PB L 289, van 28 oktober 1998, blz. 28.
                                                                                Doorhaling van zaak C-337/00 ( 1)
Beroep, op 21 februari 2003 ingesteld door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                                            (2003/C 83/32)
                         der Nederlanden
                          (Zaak C-80/03)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 december 2002
                          (2003/C 83/30)
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/00:
                                                                      Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                 (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, als gemachtigde.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—      Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
       door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke                         Doorhaling van zaak C-188/01 ( 1)
       maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 1999/
       93/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van
       13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk                                      (2003/C 83/33)
       kader voor elektronische handtekeningen, of althans deze
       de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
       komen;                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-188/01
—      het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.      (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Unabhängiger
                                                                      Verwaltungssenat Salzburg): Francisco Javier Gonzales Mo-
                                                                      reno.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
De termijn voor de vaststelling van de maatregelen is op 19 juli
2001 verstreken.
( 1) PB L 13 van 19.01.2000, blz. 12.
                                                                                Doorhaling van zaak C-375/01 ( 1)
                                                                                (2003/C 83/34)
                Doorhaling van zaak C-173/00 ( 1)
                          (2003/C 83/31)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 januari 2003
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-375/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 januari 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/00 (verzoek       (1 ) PB C 348 van 8.12.2001.
om een prejudiciële beslissing van het Consiglio di Stato):
ANAS — Ente Nazionale per le Strade tegen Cooperativa


title: Zaak C-367/02: Verzoek van het Bundespatentgericht van 26 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsche Telekom AG en DKV Deutsche Krankenversicherung AG

text:
C 19/10                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
       de stukken te bezorgen inzake de tijdens de duur van zijn         het Hof van Justitie op 31 oktober 2002, in de aldaar dienende
       arbeidsovereenkomst vastgestelde vakbekwaamheid en werkerva-      strafzaak tegen Silvio Berlusconi verzocht om een prejudiciële
       ring.                                                             beslissing over de navolgende vragen:
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.                                            1)     Moet ervan worden uitgegaan dat artikel 6 van richtlijn
                                                                                68/151/EEG (1) strekkende tot het coördineren van de
                                                                                waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van
                                                                                de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van
                                                                                artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen
                                                                                zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als
                                                                                van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig
Verzoek van het Bundespatentgericht van 26 juni 2002                            te maken, niet alleen betrekking heeft op gevallen waarin
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deut-                       de openbaarmaking van de balans en van de andere
sche Telekom AG en DKV Deutsche Krankenversiche-                                genoemde gegevens ontbreekt, maar eveneens op geval-
                               rung AG                                          len waarin deze documenten wel openbaar zijn gemaakt,
                                                                                doch de inhoud ervan niet juist is, aangezien in dergelijke
                          (Zaak C-367/02)                                       gevallen de schade voor de belangen van de aandeelhou-
                                                                                ders en derden duidelijk groter is? Of moet worden
                           (2003/C 19/18)                                       aangenomen, dat de richtlijn een minimumniveau aan
                                                                                communautaire bescherming wil bieden, maar het aan de
                                                                                lidstaten overlaat om beschermende maatregelen te tref-
                                                                                fen tegen het openbaar maken van een onjuiste balans en
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 26 juni                       misleidende jaarcijfers?
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
14 oktober 2002, in het geding tussen Deutsche Telekom AG
en DKV Deutsche Krankenversicherung AG, het Hof van                      2)     Verwijst het vereiste dat de sanctie doeltreffend, evenredig
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                         en afschrikwekkend moet zijn naar de aard of het type
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                               van de sanctie in abstracto, dan wel meer naar de
                                                                                toepassing ervan in de praktijk, rekening houdend met de
Omvatten de bewoordingen „inhoudende de mogelijkheid van                        structurele kenmerken van de betrokken rechtsorde?
associatie met het oudere merk” in artikel 4, lid 1, sub b, laatste
zinsnede, van de merkenrichtlijn ( 1) ook de situatie dat:
                                                                         3)     Moeten de beginselen genoemd in richtlijnen 78/660/
                                                                                EEG (2), van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag
het oudere merk wordt toegeschreven aan het jongere merk in                     van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende
een casus waarbij het jongere merk wordt gevormd door een                       de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/
bekend bedrijfslogo of bestanddeel van een merkenserie van                      349/EEG (3) van de Raad van 13 juni 1983, op de
de houder van het jongere merk waaraan is toegevoegd het                        grondslag van artikel 54, lid 3, sub g) van het Verdrag
oudere merk, dat bestaat uit één woord, geen bedrijfslogo                       betreffende de geconsolideerde jaarrekening, en 90/605/
noch onderdeel van een merkenserie is en een middelmatig                        EEG (4) van de Raad van 8 november 1990, tot wijziging
onderscheidend vermogen heeft?                                                  van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG betreffen-
                                                                                de respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde
                                                                                jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van
( 1) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988               deze richtlijnen, waaraan de nationale bepalingen met
     betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB            betrekking tot de criteria voor het opstellen en de inhoud
     L 40, van 11.2.1989, blz. 1).
                                                                                van de jaarrekening en die van het jaarverslag moeten
                                                                                voldoen, aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten
                                                                                verbieden een drempel vast te stellen beneden welke het
                                                                                geven van een oneerlijk beeld in de jaarrekening en het
                                                                                jaarverslag van naamloze vennootschappen, comman-
                                                                                ditaire vennootschappen op aandelen en vennootschap-
                                                                                pen met beperkte aansprakelijkheid niet relevant wordt
Verzoek van het Tribunale di Milano — Eerste Strafkamer
                                                                                geacht?
— van 26 oktober 2002, om een prejudiciële beslissing in
     de aldaar dienende strafzaak tegen Silvio Berlusconi
                          (Zaak C-387/02)                                (1 ) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
                                                                         (2 ) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.
                           (2003/C 19/19)                                (3 ) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1.
                                                                         (4 ) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.
Het Tribunale di Milano — Eerste Strafkamer — heeft bij
beschikking van 26 oktober 2002, ingekomen ter griffie van


title: Doorhaling van zaak C-162/02

text:
C 304/20              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                      13.12.2003
Beroep, op 31 oktober 2003 ingesteld door Commissie                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-28/02: Commis-
     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
                        (Zaak C-460/03)
                                                                      (1) PB C 68 van 16.3.2002.
                        (2003/C 304/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 31 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                             Doorhaling van zaak C-162/02 (1)
digd door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                                     (2003/C 304/32)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 augustus 2003
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-162/02:
      zijn ter uitvoering van richtlijn 2000/53/EG van het
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
      Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000
                                                                      republiek Duitsland.
      betreffende autowrakken (1), de verplichtingen niet is
      nagekomen die op hem rusten krachtens deze richtlijn,
      met name artikel 10, lid 1, daarvan, en krachtens het EG-       (1) PB C 156 van 29.6.2002.
      Verdrag;
2.    Ierland te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-231/02 (1)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.                                                                                (2003/C 304/33)
(1) PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/02
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Neumayer Bauges m.b.H., en Abwasserverband
               Doorhaling van zaak C-379/01 (1)                       Großraum Bruck an der Leitha.
                        (2003/C 304/30)
                                                                      (1) PB C 219 van 14.9.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-379/01
(verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
beslissing): Ortner GmbH en Allgemeine Unfallversicherung-                          Doorhaling van zaak C-380/02 (1)
sanstalt.
                                                                                (2003/C 304/34)
(1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-380/02
               Doorhaling van zaak C-28/02 (1)                        (verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes
                                                                      Vorarlberg om een prejudiciële beslissing): Fantom Gebäuderei-
                        (2003/C 304/31)                               nigung GmbH en Stadt Dornbirn.
                                                                      (1) PB C 7 van 11.1.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2003


title: Zaak C-167/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) op 27 maart 2013 — Jean Devillers

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) op 27 maart 2013 — Jean Devillers
   (Zaak C-167/13)
   2013/C 164/21
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jean Devillers

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 3 van verordening nr. 1/2005 van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (1) en [de punten 1, 2 en 3 van hoofdstuk I, van bijlage I hierbij,] die voorrang geven aan het advies van een dierenarts bij twijfel over de vraag of een gewond dier geschikt is om te worden vervoerd en met name over de beoordeling van het extra leed dat het transport zou veroorzaken, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan artikel 11, lid 4, van het koninklijk besluit van 9 juli 1999 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (2), dat het transport van gewonde dieren slechts zonder meer toestaat wanneer dit transport geen onnodig lijden berokkent?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97 (PB L 3, blz. 1).

      (2)  Koninklijk besluit van 9 juli 1999 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en de erkenningsvoorwaarden van vervoerders, handelaars, stopplaatsen en verzamelcentra (Belgisch Staatsblad, 2 september 1999, blz. 32437).


title: Zaak C-545/12: Beroep ingesteld op 27 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/8

         Beroep ingesteld op 27 november 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-545/12)
   2013/C 32/11
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, J. Hottiaux en Μ. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Republiek Cyprus, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (herschikking) (PB L 403 van 30.12.2006, blz. 18), althans door de Commissie niet in kennis te stellen van alle betrokken bepalingen, de krachtens artikel 16 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Cyprus in de zin van artikel 260, lid 3, VWEU een dwangsom opleggen van 6 504,96 EUR per dag, te rekenen vanaf de dag van publicatie van het arrest van het Hof;

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op grond van artikel 16, lid 1, van richtlijn 2006/126/EG moesten de lidstaten uiterlijk 19 januari 2011 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en bekendmaken die nodig zijn om te voldoen aan de nieuwe bepalingen van deze richtlijn, die in dat lid worden opgesomd.
   De Republiek Cyprus heeft de bepalingen van de richtlijn niet volledig in haar interne rechtsorde omgezet. De Commissie wijst er met name op dat de Republiek Cyprus ten tijde van neerlegging van het beroepschrift de artikelen 1, lid 1, 3, 7, leden 1, 3 en 5, 10 en 15, alsook bijlage I, punt 2, bijlage II, punt 5.2 en de bijlagen IV, V en VI van de richtlijn niet had omgezet in haar interne rechtsorde.
   De Commissie meent derhalve dat de Republiek Cyprus de krachtens artikel 260, lid 3, VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: Zaak T-308/07: Beroep ingesteld op 16 augustus 2007 — Tegebauer/Parlement

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/49

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2007 — Tegebauer/Parlement
   (Zaak T-308/07)
   (2007/C 269/89)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ingo-Jens Tegebauer (Trier, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Nieporte, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beslissing van de voor de behandeling van verzoekschriften bevoegde commissie van het Europees Parlement van 20 juni 2007 inzake verzoekschrift nr. 0095/2007;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de beslissing van de voor de behandeling van verzoekschriften bevoegde commissie van het Europees Parlement van 20 juni 2007, waarbij het door verzoeker ingediende verzoekschrift overeenkomstig artikel 191, lid 6, van het Reglement van het Europees Parlement ter zijde wordt gelegd. Verzoekers verzoekschrift betreft de gedeeltelijke terugvordering van de stagevergoeding die hem werd toegekend tijdens zijn voorbereiding op een loopbaan bij de hogere administratieve diensten van de stad Braunschweig.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker aan dat de bestreden beslissing ontoereikend is gemotiveerd. Bovendien is voldaan aan de voorwaarden voor het indienen van een verzoekschrift overeenkomstig artikel 194 EG, inzonderheid de voorwaarde dat het gaat om een werkterrein van de Gemeenschap.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 21 april 2005 in zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG (Duitsland) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Uitvoering van arrest van Gerecht — Vergoeding van kosten van bankgarantie — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 21 april 2005
   in zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG (Duitsland) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) - Uitvoering van arrest van Gerecht - Vergoeding van kosten van bankgarantie - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap)
   (2005/C 155/28)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-28/03, Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG, gevestigd te Hamburg (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd door F. Wiemer en K. Moosecker, vervolgens door F. Wiemer, P. Niggemann en B. Menkhaus, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en W. Mölls, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot vergoeding van de kosten van de bankgarantie die verzoekster heeft gemaakt naar aanleiding van een geldboete die is vastgesteld bij beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 november 1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en 33.322 Cement) (PB L 343, blz. 1), die nietig is verklaard bij het arrest van het Gerecht van 15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./Commissie, „Cement-arrest” (T-25/95, T-26/95, T-30/95–T-32/95, T-34/95–T-39/95, T-42/95–T-46/95, T-48/95, T-50/95–T-65/95, T-68/95–T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95, Jurispr. blz. II-491), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 21 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, voorzover het op artikel 233 EG is gebaseerd.

               2.

               Het subsidiaire verzoek dat het beroep, voorzover het op artikel 233 EG is gebaseerd, wordt uitgelegd als een beroep tot nietigverklaring of wegens nalaten, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3.

               De schadevordering wordt, wat de kosten van de bankgarantie betreft die verzoekster vóór 31 januari 1998 heeft gemaakt, niet-ontvankelijk verklaard.

               4.

               Het beroep wordt voor het overige ongegrond verklaard.

               5.

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 124 van 24.5.2003.


title: Zaak T-93/11: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2013 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende onderhandelingen tussen Europese Unie en Republiek India tot sluiting van vrijhandelsakkoord — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen — In publiek domein gevallen documenten — Afstand van begrenzing van verspreiding van documenten” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/67

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2013 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie
   (Zaak T-93/11) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende onderhandelingen tussen Europese Unie en Republiek India tot sluiting van vrijhandelsakkoord - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen - In publiek domein gevallen documenten - Afstand van begrenzing van verspreiding van documenten)
   2013/C 225/148
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: S. Crosby, solicitor, en S. Santoro, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Clotuche-Duvieusart en C. ten Dam, vervolgens F. Clotuche-Duvieusart en I. Zervas, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Möller, K. Petersen en A. Wiedmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 6 december 2010 houdende weigering van verzoeksters verzoek om volledige toegang tot bepaalde documenten met betrekking tot de handelsonderhandelingen tussen de Europese Unie en India tot sluiting van een vrijhandelsakkoord krachtens artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak C-126/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland (Nederland) op 26 februari 2016 — Federatie Nederlandse Vakvereniging e.a. tegen Smallsteps BV

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland (Nederland) op 26 februari 2016 — Federatie Nederlandse Vakvereniging e.a. tegen Smallsteps BV
   (Zaak C-126/16)
   (2016/C 165/12)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Midden-Nederland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Federatie Nederlandse Vakvereniging, Karin van den Burg-Vergeer, Lyoba Tanja Alida Kukupessy, Danielle Paase-Teeuwen, Astrid Johanna Geertruda Petronelle Schenk

      Verweerster: Smallsteps BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verdraagt de Nederlandse faillissementsprocedure, in geval van overdracht van de gefailleerde onderneming waar het faillissement is voorafgegaan door een door de rechter gecontroleerde pre-pack, die expliciet gericht is op het voortbestaan van (delen van) de onderneming, zich met doel en strekking van richtlijn 2001/23/EG (1) en is artikel 7:666, lid 1, aanhef en onder a, BW in dat licht (nog) wel richtlijnconform?

               2)

               Is richtlijn 2001/23/EG van toepassing in het geval een door de rechtbank aangestelde zogeheten „beoogd curator” zich al voor aanvang van het faillissement op de hoogte stelt van de situatie van de schuldenaar en de mogelijkheden onderzoekt van een mogelijke doorstart van de activiteiten van de onderneming door een derde partij en zich tevens voorbereidt op handelingen die kort na het faillissement moeten geschieden teneinde die doorstart te realiseren door middel van een activa transactie waarbij de onderneming van de schuldenaar of een gedeelte daarvan per datum faillissement of kort daarna wordt overgedragen en die activiteiten geheel of gedeeltelijk (vrijwel) ononderbroken worden voortgezet?

               3)

               Maakt het daarbij nog verschil of voortzetting van de onderneming het primaire doel is van de pre-pack, dan wel of de (beoogd) curator met de pre-pack en de verkoop van de activa in de vorm van een „going concern” direct na het faillissement, primair beogen te komen tot een maximalisatie van de opbrengst voor de gezamenlijk schuldeisers dan wel dat in het kader van pre-pack vóór het faillissement wilsovereenstemming voor de activaoverdracht (voortzetting van de onderneming) is bereikt en de uitvoering daarvan ná het faillissement wordt geformaliseerd en/of geëffectueerd? En hoe moet dit worden gezien indien zowel voortzetting van de onderneming, als opbrengstmaximalisatie wordt beoogd?

               4)

               Wordt het tijdstip van overgang van onderneming voor de toepasselijkheid van richtlijn 2001/23/EG en het daaruit voorvloeiende artikel 7:662, e.v. BW in het kader van een pre-pack voorafgaand aan het faillissement van de onderneming bepaald door de feitelijke wilsovereenstemming tot overdracht van de onderneming van vóór het faillissement of wordt dat tijdstip bepaald door het moment waarop de hoedanigheid van de ondernemer die de betrokken entiteit exploiteert van de vervreemder daadwerkelijk overgaat op de verkrijger?

      (1)  Richtlĳn van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB 2001, L 82, blz. 16)


title: Zaak F-42/15: Beroep ingesteld op 10 maart 2015 — ZZ/Commissie

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/28

         Beroep ingesteld op 10 maart 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-42/15)
   (2015/C 178/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de salarisafrekening over mei 2014, voor zover daarbij toepassing wordt gegeven aan verordening nr. 423/2014 van het Parlement en de Raad van 16 april 2014 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2012 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, welke verordening zelf onwettig is aangezien daarin niet wordt voorzien in een aanpassingscoëfficiënt voor de bezoldiging van ambtenaren die werkzaam zijn in Luxemburg, waar de kosten van levensonderhoud aanzienlijk hoger zijn dan in Brussel

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van de bezoldiging over de maand mei 2014, voor zover haar daarbij geen aanpassingscoëfficiënt wordt toegekend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure.


title: Zaak C-493/07: Beroep ingesteld op 9 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Slowaakse Republiek

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/30

         Beroep ingesteld op 9 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-493/07)
   (2007/C 315/51)
   Procestaal: Slowaaks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun, en J. Javorský, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Slowaakse Republiek, door niet ervoor te zorgen dat de ondernemingen die openbare telefoonnetwerken exploiteren, voor oproepen van het uniforme Europese alarmnummer „112” informatie over de locatie van de oproeper ter beschikking stellen van de instanties die noodsituaties behandelen, haar verplichtingen krachtens artikel 26, lid 3, van richtlijn 2002/22/EG (1) niet is nagekomen;

               —

               de Slowaakse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de vaststelling van maatregelen tot omzetting van de richtlijn is verstreken op 24 juli 2003.

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak C-166/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 april 2014 — MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH/Bundesvergabeamt

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 april 2014 — MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH/Bundesvergabeamt
   (Zaak C-166/14)
   2014/C 282/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MedEval — Qualitäts-, Leistungs- und Struktur-Evaluierung im Gesundheitswesen GmbH

      Verwerende partij: Bundesvergabeamt

      Andere partijen: Bundesminister für Wissenschaft, Forschung und Wirtschaft; Hauptverband der österreichischen Sozialversicherungsträger; Pharmazeutische Gehaltskasse für Österreich

      Prejudiciële vraag

   Moet het Unierecht — in het bijzonder het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel alsook richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten — aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat een verzoek tot vaststelling van een inbreuk op het aanbestedingsrecht binnen zes maanden na sluiting van de overeenkomst moet worden ingediend, wanneer de vaststelling van een inbreuk op het aanbestedingsrecht niet alleen de voorwaarde vormt voor de nietigverklaring van deze overeenkomst, maar ook voor het instellen van een schadevordering?

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  PB L 335, blz. 31.


title: Zaak F-53/07: Beroep ingesteld op 24 december 2007 — Iordanova/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/44

         Beroep ingesteld op 24 december 2007 — Iordanova/Commissie
   (Zaak F-53/07)
   (2008/C 107/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ivanka Iordanova (Varna, Bulgarije) (vertegenwoordiger: G. Kerelov, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/14/06 van 3 april 2007 houdende weigering om verzoekster toe te laten tot dat vergelijkend onderzoek en vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/14/06 van 3 april 2007 houdende weigering om verzoekster toe te laten tot dat vergelijkend onderzoek;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag dat op grond van de beginselen van billijkheid wordt vastgesteld op 28 718 EUR ter vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij door het onrechtmatige besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek heeft geleden, vermeerderd met rente vanaf de datum van neerlegging van het verzoekschrift;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-8/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Ledra Advertising Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-289/13, Ledra Advertising Ltd/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/7

         Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Ledra Advertising Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-289/13, Ledra Advertising Ltd/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-8/15 P)
   (2015/C 171/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ledra Advertising Ltd (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, A. Paschalides, dikigoros, en A. Riza, QC)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de hogere voorziening toe te staan, de argumenten van de verwerende partijen af te wijzen, de verwerende partijen te verwijzen in de kosten van de procedure bij het Hof en die bij het Gerecht, en ervoor te zorgen dat de zaak ten gronde wordt beslecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft met zijn beoordeling van bepaalde stellingen in de bestreden beschikking het Unierecht geschonden.

                           a)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „de in het kader van het ESM-verdrag aan de Commissie [...] opgedragen taken geen enkele eigen beslissingsbevoegdheid omvatten en dat de door deze twee instellingen in het kader van dat verdrag verrichte activiteiten enkel het ESM binden” (1), zonder dat het de impact heeft beoordeeld van de juridische stelling die het in punt 48 van de bestreden beschikking klaarblijkelijk heeft aanvaard, te weten dat de Commissie „de effectieve controle van de rol die zij in het besluitvormingsproces bezit op grond van artikel 136, lid 3, VWEU, overeenkomstig de bevoegdheden die haar bij artikel 17 VEU zijn toebedeeld als instelling van de [Unie] die verantwoordelijk is voor het toezicht op de verenigbaarheid met het Unierecht van de [krachtens het ESM-verdrag vastgestelde handelingen] niet [had] overgedragen”.

                           b)

                           In het arrest Pringle (2), waarop het Gerecht zich heeft gebaseerd (3), heeft het Hof weliswaar geoordeeld dat de activiteiten van de Commissie en de ECB enkel het ESM binden (4), maar onder meer in punt 164 van dat arrest (5) heeft het Hof opgemerkt dat de „bij het ESM-verdrag aan de Commissie opgedragen taken haar in staat [stellen], zoals artikel 13, leden 3 en 4, daarvan voorziet, toe te zien op de verenigbaarheid met het Unierecht van de door het ESM gesloten memoranda van overeenstemming” en in punt 174 dat „[k]rachtens artikel 13, lid 3, van dit verdrag [...] het memorandum van overeenstemming waarover wordt onderhandeld met de lidstaat die om stabiliteitsbijstand verzoekt, volledig consistent [moet] zijn met het recht van de Unie”.

                           c)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „[e]en tegen de Unie gerichte schadevordering die louter gebaseerd is op de onrechtmatigheid van een handeling of een gedraging die niet door een instelling van de Unie of een personeelslid daarvan is verricht, [...] niet-ontvankelijk [moet] worden verklaard” (6), zonder evenwel het door rekwirante in haar schriftelijke opmerkingen geformuleerde betoog te hebben beoordeeld dat de ECB wel als een instelling van de Unie

                                 moet

                              zijn opgetreden, aangezien het ESM geen effectieve controle kon uitoefenen van de dwingende bevoegdheid krachtens het Unierecht om het „dreigement” (de zogenaamde „unless-demand”) toe te staan en/of te uiten en/of te bevorderen. Deze dwingende bevoegdheid berust uitsluitend bij de ECB... en effectieve controle daarvan kan niet worden overgedragen krachtens het Unierecht.

                           d)

                           In punt 54 van de bestreden beschikking staat te lezen: „[rekwirante betoogt] dat een nalaten van de Commissie bij de ondertekening van het memorandum van overeenstemming aan de oorsprong ligt van de vermeende schade [...]. De vermindering van de omvang van [rekwirantes] deposito’s [...] vond echter plaats vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. Die vermindering had immers plaatsgevonden op het moment dat [de maatregelen van 29 maart 2013] in werking [waren] getreden. Bijgevolg heeft [rekwirante] niet met de nodige zekerheid aangetoond dat de schade die zij stelt te hebben geleden, daadwerkelijk is veroorzaakt door het aan de Commissie verweten nalaten.” Die overweging negeert echter de wijze waarop rekwirante haar stelling had geformuleerd. Zoals blijkt uit punt 41 van de bestreden beschikking, had zij immers betoogd dat „de voorwaarden van de op 26 april 2013 aan de [Republiek Cyprus] verstrekte [FBF] en de manier waarop zij zijn opgelegd door de Commissie en de ECB aan de basis liggen van de schade die [rekwirante] heeft geleden en die zij op grond van de artikelen 268 [VWEU] en 340 VWEU vergoed wenst te zien”. De term „de manier waarop zij zijn opgelegd” omvatte het feit dat de Commissie niet had gegarandeerd dat de voorwaarden in overeenstemming waren met het Unierecht, alsook het dreigement (de zogenaamde „unless-demand”) van de ECB om geen liquiditeiten (euro’s) meer te verstrekken aan Cyprus. Het ging dus om een reeks van handelingen en gevallen van verzuim, beginnend op 15 maart 2013 en eindigend met de naleving van de voorwaarden op 29 maart 2013.

                           e)

                           De inhoud van het memorandum van overeenstemming is bestreden op grond dat daarin werd verwezen naar de eerdere naleving van voorwaarden, die per hypothese dateerden van vóór het moment waarop de omvang van rekwirantes deposito’s is verminderd, hetgeen het Gerecht niet als een integraal onderdeel van het gedrag in aanmerking heeft genomen bij zijn beoordeling.

                           f)

                           In de beschikking Portela/Commissie is geoordeeld dat „[i]nzonderheid in gevallen waarin wordt betoogd dat de gestelde schade door een nalaten is veroorzaakt, de zekerheid moet bestaan dat de schade effectief door het gelaakte nalaten is veroorzaakt en niet kon zijn veroorzaakt door andere gedragingen dan die welke de verwerende instelling ten laste worden gelegd” (7). „Zelfs indien” (8) de Commissie had gehandeld in overeenstemming met haar verplichting om te garanderen dat de voorwaarden strookten met het Unierecht, dan zou dit met andere woorden geen verschil gemaakt hebben, „[aangezien] [d]e vermindering van de omvang van [rekwirantes] deposito’s bij BoC [...] plaats[vond] vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend” (9). Ook op dit punt heeft het Gerecht rekwirantes argumenten onjuist beoordeeld: zie onder meer de punten d) en e) hierboven.

                           g)

                           Voorts moet subsidiair worden opgemerkt dat het Gerecht een feitelijke vergissing heeft begaan door te oordelen dat de omvang van de deposito’s in elk van de gevallen reeds was verminderd toen het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. In het geval van BoC deed de definitieve vermindering zich pas eind juni 2013 voor, dus na de datum waarop het memorandum van overeenstemming was ondertekend (26 april 2013).

               2.

               Indien het Hof aanvaardt dat de verwerende partijen rechtens konden optreden als instellingen van de Europese Unie, dan tast dit a fortiori ook het oordeel van het Gerecht aan met betrekking tot de tweede vordering tot nietigverklaring, die wordt behandeld in de punten [56] tot en met 60 van de bestreden beschikking.

      (1)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (2)  Arrest C-370/12 (EU:C:2012:756).

      (3)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (4)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (5)  Zie ook de punten van dat arrest 112 en 163.

      (6)  Punt 43 van de bestreden beschikking en arrest C-520/12 P.

      (7)  Beschikking T-137/07 (EU:T:2008:589, punt 80).

      (8)  Arrest T-7/96 (Perillo, EU:T:1997:94).

      (9)  Punt 54 van de bestreden beschikking.


title: Zaak T-198/16: Beroep ingesteld op 1 mei 2016 – Fondo interbancario di tutela dei depositi/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/33

         Beroep ingesteld op 1 mei 2016 – Fondo interbancario di tutela dei depositi/Commissie
   (Zaak T-198/16)
   (2016/C 222/41)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fondo interbancario di tutela dei depositi (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. Scassellati Sforzolini en G. Faella, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2015) 9526 final van de Europese Commissie van 23 december 2015 inzake steunmaatregel SA.39451 (2015/C) (ex 2015/NN) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het besluit nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op de beoordeling en de kwalificatie van het steunbestanddeel van maatregel 3;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               alle andere maatregelen (inclusief onderzoeksmaatregelen) gelasten die het Gerecht passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het besluit dat in het kader van het onderhavige beroep wordt bestreden, wordt tevens bestreden in het kader van de zaken T-98/16, Italië/Commissie, en T-196/16, Banca Tercas/Commissie.
   De middelen en de voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in die twee andere zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak C-177/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n °12 de Sevilla (Spanje) op 7 april 2010 — Francisco Javier Rosado Santana/Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla (Spanje) op 7 april 2010 — Francisco Javier Rosado Santana/Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía
   (Zaak C-177/10)
   2010/C 179/27
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 12 de Sevilla

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francisco Javier Rosado Santana

      Verwerende partij: Consejería de Justicia y Administración Pública de la Junta de Andalucía

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient genoemde richtlijn (1) in die zin te worden uitgelegd dat, in het geval dat een Constitutioneel Hof van een lidstaat van de Unie heeft geoordeeld dat de vaststelling van verschillende rechten voor ambtenaren met een tijdelijke en ambtenaren met een vaste aanstelling mogelijk niet in strijd is met de grondwet van die lidstaat, dit noodzakelijkerwijs moet betekenen dat genoemde communautaire bepaling niet van toepassing is op de overheidsdienst van die lidstaat?

               2)

               Dient genoemde richtlijn in die zin te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een nationale rechter een uitlegging geeft van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie op een wijze die de gelijkstelling van ambtenaren met een tijdelijke en ambtenaren met een vaste aanstelling altijd buiten het toepassingsgebied van die richtlijn houdt?

               3)

               Dient genoemde clausule in die zin te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de diensttijd vervuld in tijdelijke dienst, niet in aanmerking wordt genomen bij de aanstelling in vaste dienst, met name wat de beloning betreft, de rangindeling en de bevorderingsmogelijkheden binnen de overheidsdienst?

               4)

               Verplicht genoemde clausule tot een uitlegging van de nationale bepalingen in die zin, dat de inaanmerkingneming van de diensttijd vervuld in tijdelijke dienst niet wordt uitgesloten?

               5)

               Dient genoemde clausule in die zin te worden uitgelegd dat, ook al zijn de voorwaarden voor deelneming aan een openbare selectieprocedure voor overheidsfuncties gepubliceerd en niet door de betrokkene aangevochten, de nationale rechter verplicht is om te onderzoeken of deze voorwaarden in strijd zijn met het gemeenschapsrecht, en om in dat geval die voorwaarden, of de nationale bepaling waarop deze zijn gebaseerd, buiten toepassing te laten voor zover deze in strijd zijn met genoemde clausule?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak F-101/12: Beroep ingesteld op 24 september 2012 — ZZ/Commissie

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/36

         Beroep ingesteld op 24 september 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-101/12)
   2013/C 147/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om het door verzoeker aanvaarde aanbod voor de overdracht van pensioenrechten in te trekken en het te vervangen door een ander aanbod, berekend op basis van nieuwe AUB

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               het besluit van 21 juni 2011 tot intrekking en vervanging van het op 28 juli 2010 aanvaarde aanbod voor de overdracht van pensioenrechten, nietig verklaren;

               —

               het besluit van 21 juni 2011 om op verzoekers aanvraag om overdracht van pensioenrechten de parameters toe te passen bedoeld in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011, nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-393/12: Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/32

         Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO)
   (Zaak T-393/12)
   2012/C 355/67
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: A. Wenninger-Lenz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kenzo SA (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 mei 2012 in zaak R 1659/2011-2 vernietigen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KENZO” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6334544

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 720706 voor het woordmerk „KENZO” voor waren en diensten van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en volledige afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad; en

               —

               schending van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak T-223/06 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2007 — Parlement/Eistrup ( Hogere voorziening — Verzoekschrift door advocaat door middel van stempel ondertekend — Niet-ontvankelijkheid van beroep )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2007 — Parlement/Eistrup
   (Zaak T-223/06 P) (1)

   („Hogere voorziening - Verzoekschrift door advocaat door middel van stempel ondertekend - Niet-ontvankelijkheid van beroep’)
   (2007/C 155/47)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Rekwirant: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. von Hertzen en L. Knudsen, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Ole Eistrup (Knebel, Denemarken) (vertegenwoordigers: S. Hjelmborg en M. Honoré, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 juli 2006, Eistrup/Parlement (F-102/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking
   Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 13 juli 2006, Eistrup/Parlement (F-102/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               2)

               Het door Eistrup bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in zaak F-102/05 ingestelde beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen, zowel van de procedure in eerste aanleg als van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak C-300/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Ursula Voß/Land Berlin (Artikel 141 EG — Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Ambtenaren — Overwerk — Indirecte discriminatie van vrouwelijke deeltijdwerkers)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Ursula Voß/Land Berlin
   (Zaak C-300/06) (1)

   (Artikel 141 EG - Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Ambtenaren - Overwerk - Indirecte discriminatie van vrouwelijke deeltijdwerkers)
   (2008/C 22/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ursula Voß

      Verwerende partij: Land Berlin
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 141 EG-Verdrag — Nationale wetgeving die zowel voor vol- als deeltijders voorziet in lagere beloning voor overwerk dan voor normale arbeidsuren — Lagere beloning voor onderwijzeres die ambtenaar is en deeltijds werkt, maar ook overwerkt, dan beloning voor zelfde aantal als voltijder gepresteerde uren — Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers
   Dictum
   Artikel 141 EG dient aldus te worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een nationale regeling op het gebied van de bezoldiging van ambtenaren zoals de in het hoofdgeding centraal staande regeling, die enerzijds de overuren van zowel voltijdambtenaren als deeltijdambtenaren omschrijft als uren die buiten hun individuele arbeidstijd zijn gepresteerd, en anderzijds voor deze uren een lagere vergoeding toekent dan de vergoeding die wordt toegekend voor uren die binnen de individuele arbeidstijd worden gepresteerd, zodat deeltijdambtenaren minder goed worden betaald dan voltijdambtenaren voor de uren die zij buiten hun individuele arbeidstijd presteren tot het totale aantal uren dat een voltijdambtenaar in het kader van zijn arbeidstijd moet presteren, wanneer:

               —

               van alle werknemers die aan de betrokken regeling zijn onderworpen, een aanzienlijk hoger percentage vrouwelijke werknemers dan mannelijke werknemers wordt getroffen;
               en

               —

               het verschil in behandeling niet wordt gerechtvaardigd door objectieve factoren die niets van doen hebben met een op het geslacht gebaseerde discriminatie.

      (1)  PB C 96 van 22.04.2006.


title: Zaak T-476/09: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BRICO CENTER — Oudere gemeenschapsbeeldmerken ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro en CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/25

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2011 — ATB Norte/BHIM — Bricocenter Italia (BRICO CENTER)
   (Zaak T-476/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BRICO CENTER - Oudere gemeenschapsbeeldmerken ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro en CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 232/43
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ATB Norte, SL (Burgos, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. López Ronda, G. Macias Bonilla, H. Curtis-Oliver en G. Marín Raigal, vervolgens F. Brandolini Kujman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en G. Mannucci, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bricocenter Italia Srl (Rozzano, Italië) (vertegenwoordigers: G. Ghidini, M. Mergati en C. Signorini, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 september 2009 (zaak R 1006/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen ATB Norte, SL en Bricocenter Italia Srl

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 24 september 2009 (zaak R 1006/2008-4) wordt vernietigd, voor zover daarbij het beroep van Bricocenter Italia Srl voor de kamer van beroep werd toegewezen met betrekking tot „reclame”, „beheer van commerciële zaken” en „zakelijke administratie” waarop de gemeenschapsmerkaanvraag betrekking heeft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               ATB Norte, SL, Bricocenter Italia en het BHIM zullen elk hun eigen kosten van de procedure voor het Gerecht dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Arrest van het Hof van 7 juni 2017 in zaak E-18/16 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting van Verordening (EU) nr. 98/2013 over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren voor explosieven)

text:
               28.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 321/11

         ARREST VAN HET HOF
   van 7 juni 2017
   in zaak E-18/16
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

      (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting van Verordening (EU) nr. 98/2013 over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren voor explosieven)

   (2017/C 321/10)
   In zaak E-18/16, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om te verklaren dat IJsland heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 12zzq van hoofdstuk XV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Verordening (EU) nr. 98/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2013 over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren voor explosieven), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de EER-overeenkomst, op te nemen in zijn interne rechtsorde, zoals vereist op grond van artikel 7 van de EER-overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Benedikt Bogason (ad hoc), rechters, op 7 juni 2017 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 12zzq van hoofdstuk XV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Verordening (EU) nr. 98/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2013 over het op de markt brengen en het gebruik van precursoren voor explosieven), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de EER-overeenkomst, op te nemen in zijn interne rechtsorde, zoals vereist op grond van artikel 7 van de EER-overeenkomst.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-196/01: Beroep, op 20 augusutus 2001 ingesteld door de Aristoteles Universiteit van Thessaloniki tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/35
—     de Commissie krachtens artikel 87 van het Reglement                    10 000 euro te betalen, behoudens vermeerdering of
      voor de procesvoering te verwijzen in de kosten                        vermindering van eis in de loop van het geding;
                                                                       —     verweerster in ieder geval in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-178/01, Di Lenardo Adriano.                              Verzoeker beroept zich tot staving van zijn beroep op de
                                                                       artikelen 25 en 43 van het Statuut, de algemene uitvoeringsbe-
(1) PB L 126 van 8.5.2001, blz. 6.                                     palingen van artikel 43 van het Statuut, alsook het beginsel
                                                                       van goed bestuur, de bescherming van het gewettigde vertrou-
                                                                       wen en de rechtszekerheid. Verzoeker klaagt bovendien over
                                                                       misbruik en overschrijding van bevoegdheid.
Beroep, op 7 augustus 2001 ingesteld door A. Mellone
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 20 augusutus 2001 ingesteld door de
                        (Zaak T-187/01)                                Aristoteles Universiteit van Thessaloniki tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 289/76)
                                                                                (Zaak T-196/01)
                        (Procestaal: Frans)                                                     (2001/C 289/77)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Grieks)
schappen is op 7 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Mel-                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
lone, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,           schappen is op 20 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
                                                                       Aristoteles Universiteit van Thessaloniki, vertegenwoordigd
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      door Dimos Nikopoulos, advocaat.
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 10 juli         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      2000 waarbij de beoordelaar in beroep verzoekers beoor-
      delingen voor de periode van 1 juli 1995 tot 30 juni             —     nietig te verklaren besluit nr. C (2001) 1284/08.06.2001
      1997 definitief maakt, en, voor zoveel nodig, nietig te                van de Commissie tot intrekking van de financiële
      verklaren de nota van 18 juli 2000 waarbij de materiële                bijstand, die aan het Ergastirio Dasikis Genetikis kai
      fout in verband met de bedoelde beoordelingsperiode                    Veltioseos Dasoponikon Idon van de Aristoteles Universi-
      wordt hersteld;                                                        teit van Thessaloniki bij besluit nr. C (96) 2542 tot
                                                                             toekenning van bijstand uit het EOGFL, afdeling oriënta-
—     nietig te verklaren het op 7 mei 2001 door verzoeker                   tie, was verleend op grond van verordening
      ontvangen uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van zijn                nr. 4256/88/EEG, in het kader van project
      klacht;                                                                nr. 93.EL.06.023 getiteld: „Proefproject voor spoediger
                                                                             herstel van verbrande bossen in Griekenland”.
—     als gevolg van die nietigverklaringen voor recht te
      verklaren, dat verzoekers beoordelingsrapport voor de            —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
      periode van 1 juli 1995 tot 30 juni 1997 niet definitief is
      vastgesteld, en in zijn huidige stand niet in verzoekers
      persoonsdossier mag worden opgenomen of in afwach-               Middelen en voornaamste argumenten
      ting van de regelmatige definitieve beoordeling eruit moet
      worden verwijderd;                                               Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit van de
                                                                       Commissie in strijd is met artikel 24 van verordening
—     verweerster te veroordelen om verzoekers als vergoeding          nr. 4256/88/EEG en met het evenredigheidsbeginsel. Boven-
      voor de professionele en morele schade een bedrag van            dien is het besluit niet wettig en afdoende gemotiveerd.


title: Zaak T-289/16: Beschikking van het Gerecht van 21 juni 2017 — Inox Mare/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 — Extern onderzoek door OLAF — Verslag en aanbevelingen — Handelingen die niet vatbaar zijn voor beroep — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/20

         Beschikking van het Gerecht van 21 juni 2017 — Inox Mare/Commissie
   (Zaak T-289/16) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 - Extern onderzoek door OLAF - Verslag en aanbevelingen - Handelingen die niet vatbaar zijn voor beroep - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 269/29)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Inox Mare Srl (Rimini, Italië) (vertegenwoordiger: R. Holzeisen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: aanvankelijk J. Baquero Cruz, D. Nardi en L. Grønfeldt, vervolgens J. Baquero Cruz en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het eindverslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) met betrekking tot het externe onderzoek OF/2013/0086/B1 [THOR(2015) 40189 van 26 november 2015], van de aanbeveling van de directeur-generaal van OLAF ten aanzien hiervan [THOR(2015) 42057 van 9 december 2015] en van de voorafgaande en strikt hiermee samenhangende handelingen van OLAF

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Inox Mare Srl draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak C-247/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Meliha Veli Mustafa/Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite” kam Natsionalnia osiguritelen institut (Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Richtlijn 2002/74/EG — Richtlijn 2008/94/EG — Artikelen 2 en 3 — Verplichting om te voorzien in waarborgen voor aanspraken van werknemers — Mogelijkheid om waarborg te beperken tot aanspraken die zijn ontstaan vóór inschrijving in handelsregister van rechterlijke beslissing tot inleiding van gerechtelijke saneringsprocedure — Rechterlijke beslissing tot inleiding van gerechtelijke saneringsprocedure — Gevolgen — Voortzetting van activiteiten van werkgever)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Meliha Veli Mustafa/Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite” kam Natsionalnia osiguritelen institut
   (Zaak C-247/12) (1)

   (Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Richtlijn 2002/74/EG - Richtlijn 2008/94/EG - Artikelen 2 en 3 - Verplichting om te voorzien in waarborgen voor aanspraken van werknemers - Mogelijkheid om waarborg te beperken tot aanspraken die zijn ontstaan vóór inschrijving in handelsregister van rechterlijke beslissing tot inleiding van gerechtelijke saneringsprocedure - Rechterlijke beslissing tot inleiding van gerechtelijke saneringsprocedure - Gevolgen - Voortzetting van activiteiten van werkgever)
   2013/C 164/11
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Meliha Veli Mustafa

      Verwerende partij: Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite” kam Natsionalnia osiguritelen institut

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven administrativen sad — Uitlegging van artikel 2, lid 1, van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG (PB L 270, blz. 10) — Verplichting van de lidstaten om niet enkel waarborgen te bieden voor de salarisaanspraken waarover werknemers beschikten bij de inleiding van de insolventieprocedure tegen de werkgever, maar ook voor de aanspraken die in elke fase van de insolventieprocedure kunnen ontstaan

      Dictum

   Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever moet aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten niet verplicht om te voorzien in waarborgen voor aanspraken van werknemers in elke fase van de insolventieprocedure tegen hun werkgever. Zij verzet er zich met name niet tegen dat de lidstaten enkel voorzien in een waarborg voor aanspraken van werknemers die zijn ontstaan vóór de inschrijving in het handelsregister van de rechterlijke beslissing tot inleiding van de gerechtelijke saneringsprocedure, hoewel bij deze beslissing de beëindiging van de activiteiten van de werkgever niet wordt bevolen.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 december 1995 in zaak T-109/94: Windpark Groothusen GmbH & Co. Betriebs KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Financiële steun in energiesector - Thermie-programma - Motiveringsplicht - Advies van comité - Recht te worden gehoord - Beoordelingsvrijheid)

text:
Nr . C 31 / 18          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 2 . 96
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten.                                 van het Thermie-programma voor 1993 is geweigerd, en tot
                                                                        veroordeling van de Commissie tot het nemen van een nieuw
(') PB nr . C 172 van 23 . 6 . 1993 en PB nr . C 209 van                besluit, heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als
     3 . 8 . 1993 .                                                     volgt: H. Kirschner, waarnemend voor de president, A. Ka
                                                                        logeropoulos en V. Tiili, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        Gonzalez, administrateur, op 13 december 1995 een arrest
                                                                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               1 . Verwerpt het beroep .
                     van 13 december 1995
                                                                        2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
in zaak T-85/94 ( 122 ): Commissie van de Europese
         Gemeenschappen tegen Eugénio Branco Lda ( 1 )                  (') PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 .
(Europees Sociaal Fonds — Vermindering van aanvankelijk
toegekende financiële bijstand — Motivering — Verzetpro
                                cedure)
                            ( 96/C 31 /41 )                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 december 1995
                      (Procestaai: Portugees)
                                                                        in zaak T-72/94 : K. Diamantaras tegen Commissie van de
In zaak T-85/94 ( 122 ), Commissie van de Europese                                       Europese Gemeenschappen ( 1 )
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door ( gemachtigden :                  (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Geen gewone
F. de Sousa Fialho en H. Kreppel ) tegen Eugénio Branco                 verblijfplaats in staat van standplaats — Artikel 4, lid 1,
Lda ., vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila                      sub a, van bijlage VII bij Ambtenarenstatuut
Nova de Gaia , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                                             ( 96/C 31 /43
ten kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue Heine 6 ,
betreffende verzet tegen het arrest, op 12 januari 1995 door                                  (Procestaai: Grieks)
het Gerecht bij verstek gewezen in zaak T-85/94 (Jurispr.
1995 , blz. 11-45 ), heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samen          In zaak T-72/94 , K. Diamantaras , ambtenaar van de
gesteld als volgt: C. P. Briët, waarnemend voor de kamer               Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
president, C. W. Bellamy en J. Azizi , rechters : griffier:             Brussel, vertegenwoordigd door A. D. Damis en N. E.
H. Jung, op 13 december 1995 een arrest gewezen waarvan                 Stavropoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen
het dictum luidt als volgt:                                             hebbende te Luxemburg bij E. Kaïlis, Rue Julien Vasque 14 ,
                                                                        Gasperich ( Luxemburg ) tegen Commissie van de Europese
 I . Verwerpt het door de Commissie gedane verzet.                      Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ), betref
                                                                        fende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het bij
1 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                 administratieve nota van 22 februari 1993 aan verzoeker
                                                                        meegedeelde besluit van de Commissie houdende weigering
 (') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                        om hem de ontheemdingstoelage toe te kennen, en ander
                                                                        zijds, veroordeling van de Commissie om verzoeker die
                                                                        toelage te betalen vanaf de datum van zijn indiensttreding bij
                                                                        de Commissie, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samenge
                                                                        steld als volgt: K. Lenaerts, president, R. Schintgen en
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              P. Lindh , rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, op 14 de
                      van 13 december 1995                              cember 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 in zaak T-l 09/94: Windpark Groothusen GmbH & Co.                      als volgt:
 Betriebs KG tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen ( 1 )                              1 . Verklaart nietig het bij nota van 22 februari 1993 aan
                                                                             verzoeker meegedeelde besluit van de Commissie hou
 (Financiële steun in energiesector — Thermie-programma                      dende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage
 — Motiveringsplicht — Advies van comité — Recht te                          toe te kennen .
              worden gehoord — Beoordelingsvrijheid)
                             ( 96/C 31 /42 )                             2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                                                                             van de bedragen overeenkomend met die toelage vanaf
                         (Procestaai: Duits)                                  1 november 1 992, verminderd met hetgeen hem reeds
                                                                             als buitenlandtoelage is betaald, en vermeerderd met
 In zaak T-109/94, Windpark Groothusen GmbH & Co .                           moratoire interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf
 Betriebs KG, gevestigd te Groothusen-Krummhörn ( Duits                     respectieve vervaldag van die bedragen tot op het
 land ), vertegenwoordigd door D. Schumacher, hoogleraar                     ogenblik van de daadwerkelijke betaling.
 te Bremen, en B. Grunewald, advocaat te Bremen, tegen                   3 . Verwijst de Commissie in alle kosten.
  Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
 tigde : J. Grunwald ), betreffende een beroep tot nietigver            (') PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
  klaring van het besluit van de Commissie van 13 januari
  1994 waarbij aan verzoekster financiële steun in het kader


title: Zaak T-455/12: Beroep ingesteld op 12 oktober 2012 — Zoo Sport/BHIM — K-2 (zoo sport)

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/25

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2012 — Zoo Sport/BHIM — K-2 (zoo sport)
   (Zaak T-455/12)
   2012/C 399/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zoo Sport Ltd (Leeds, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: I. Rungg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: K-2 Corp. (Seattle, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 augustus 2012 in zaak R 1395/2011-4 aldus te wijzigen dat de oppositie in haar geheel wordt afgewezen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in zwart en wit „zoo sport” voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8909293

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 5233119 „ZOOT” voor waren van de klassen 9 en 25; gemeenschapsbeeldmerk in zwart en wit nr. 4719316 „SPORTS ZOOT SPORTS” voor waren en diensten van de klassen 25, 35, 36 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een deel van de betrokken waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-142/05: Verzoek van de Luleå tingsrätt van 21 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Åklagaren en Percy Mickelsson en Joakim Roos

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/23

         Verzoek van de Luleå tingsrätt van 21 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Åklagaren en Percy Mickelsson en Joakim Roos
   (Zaak C-142/05)
   (2005/C 143/33)
   Procestaal: Zweeds
   De Luleå tingsrätt heeft bij beschikking van 21 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 mei 2004, in het geding tussen Åklagaren en Percy Mickelsson en Joakim Roos, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

                           a)

                           Staan de artikelen 28 tot en met 30 EG in de weg aan nationale bepalingen die verbieden om waterscooters elders te gebruiken dan op algemene vaarwegen of in watergebieden waarvoor de plaatselijke overheidsinstantie gebruikstoelatende voorschriften zoals de Zweedse waterscooterverordening heeft bekendgemaakt?

                           b)

                           Zo neen, beletten de artikelen 28 tot en met 30 EG een lidstaat dergelijke bepalingen aldus toe te passen, dat het gebruik van waterscooters ook verboden is in watergebieden waarvoor de plaatselijke overheidsinstantie nog niet heeft beslist in hoeverre al dan niet gebruikstoelatende voorschriften voor dat gebied zullen worden bekendgemaakt?

               2)

               Staat richtlijn 2003/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van richtlijn 94/25/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen, in de weg aan nationale bepalingen die het gebruik van waterscooters verbieden in voormelde zin?

      (1)  PB 16 juni 2003, PB L 214, 26.8.2003, blz. 18.


title: Zaak C-603/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 — Galp Energía España, S.A., Petróleos de Portugal (Petrogal), S.A. en Galp Energia SGPS, S.A./Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 81 EG — Mededingingsregelingen — Spaanse markt van wegenbouwbitumen — Marktverdeling en prijsafspraken — Onredelijk lange duur van de procedure voor het Gerecht — Artikel 261 VWEU — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 31 — Volledige rechtsmacht — Artikel 264 VWEU — Gedeeltelijke of volledige nietigverklaring van de beschikking van de Commissie]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2016 — Galp Energía España, S.A., Petróleos de Portugal (Petrogal), S.A. en Galp Energia SGPS, S.A./Europese Commissie
   (Zaak C-603/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 81 EG - Mededingingsregelingen - Spaanse markt van wegenbouwbitumen - Marktverdeling en prijsafspraken - Onredelijk lange duur van de procedure voor het Gerecht - Artikel 261 VWEU - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 31 - Volledige rechtsmacht - Artikel 264 VWEU - Gedeeltelijke of volledige nietigverklaring van de beschikking van de Commissie])
   (2016/C 098/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Galp Energía España, S.A., Petróleos de Portugal (Petrogal), S.A. en Galp Energia SGPS, S.A. (vertegenwoordigers: M. Slotboom, advocaat, en G. Gentil Anastácio, advogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en F. Castillo de la Torre, gemachtigden, J. Rivas Andrés, avocat, en G. Eclair-Heath, solicitor)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 september 2013, Galp Energía España e.a./Commissie (T-462/07, EU:T:2013:459), wordt vernietigd voor zover in punt 3 van het dictum van dat arrest de nieuwe hoogte van de aan GALP Energía España, S.A., Petróleos de Portugal, S.A. en GALP Energía SGPS, S.A. op te leggen geldboeten wordt bepaald met inachtneming van de door het Gerecht op grond van zijn volledige rechtsmacht in de motivering van dat arrest ten onrechte gedane vaststelling dat GALP Energía España, S.A., Petróleos de Portugal, S.A. en GALP Energía SGPS, S.A. op de hoogte waren van de deelname van de andere kartelleden aan het compensatiestelsel, tevens konden voorzien dat die kartelleden zouden deelnemen aan het toezichtstelsel, en dus daarvoor aansprakelijk konden worden gesteld.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Het bedrag van de geldboete die aan GALP Energía España, S.A. en Petróleos de Portugal, S.A. hoofdelijk is opgelegd in artikel 2 van beschikking C(2007) 4441 definitief van de Commissie van 3 oktober 2007 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG [zaak COMP/38.710 — Bitumen (Spanje)], wordt vastgesteld op 7,7 miljoen EUR, waarbij GALP Energía SGPS, S.A. hoofdelijk aansprakelijk is voor een bedrag van 5,72 miljoen EUR.

               4)

               GALP Energía España, S.A., Petróleos de Portugal, S.A. en GALP Energía SGPS, S.A. dragen twee derde van de kosten van de Europese Commissie en twee derde van de eigen kosten die in hogere voorziening zijn gemaakt, alsmede de eigen kosten van de procedure in eerste aanleg.

               5)

               De Europese Commissie draagt één derde van de eigen kosten en één derde van de kosten van GALP Energía España, S.A., Petróleos de Portugal, S.A. en GALP Energía SGPS, S.A. die betrekking hebben op de hogere voorziening, alsmede de eigen kosten van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-121/15: Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Fortischem/Commissie

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/15

         Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Fortischem/Commissie
   (Zaak T-121/15)
   (2015/C 178/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fortischem a.s. (Nováky, Slowakije) (vertegenwoordigers: C. Arhold, P. Hodál en M. Staroň, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1, 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie van 15 oktober 2014 inzake staatssteun SA.33797 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) ten uitvoer gelegd door Slowakije ten behoeve van NCHZ;

               —

               toekenning aan verzoekster van een vergoeding van de kosten van dit beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               Aangevoerd wordt dat de vaststelling van de Commissie dat de kwalificatie van de onderneming Novácke chemické závody, a.s. v konkurze („NCHZ”) als strategische onderneming in de zin van de Slowaakse wet van 5 november 2009 inzake bepaalde strategische maatregelen betreffende in staat van faillissement verkerende ondernemingen van strategisch belang („de Wet”), staatssteun oplevert in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, in strijd is met dat artikel, aangezien niet alle bestanddelen van staatssteun aanwezig zijn.
               Verzoekster brengt naar voren dat deze kwalificatie niet heeft geleid tot een overdracht van staatsmiddelen, aangezien er geen aanvullende lasten voor de staat zijn ontstaan in vergelijking met de situatie die aan de orde zou zijn geweest bij toepassing van de normale insolventiebepalingen. Evenmin heeft deze kwalificatie geleid tot toekenning van een economisch voordeel aan NCHZ, ten eerste omdat schuldeisers er hoe dan ook voor zouden hebben gekozen om de exploitatie voort te zetten en omdat het tijdelijke verbod op ontslagen alleen in het voordeel van de staat was, niet van de onderneming. Ten tweede doorstaat de toepassing van de Wet de toets van de marktdeelnemer handelend in een markteconomie („Market Economy Operator Test”), aangezien deze toepassing voor de publieke schuldeisers economisch van voordeel was.
               Ten slotte voert verzoekster aan dat, zelfs indien de Commissie gelijk zou hebben en de toepassing van de Wet als staatssteun ten gunste van NCHZ zou moeten worden aangemerkt, de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de berekening van het bedrag van de staatssteun.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de verplichting om zorgvuldig en onpartijdig onderzoek te doen
               Verzoekster brengt naar voren dat de Commissie de plicht had om, ten eerste, de Slowaakse regering ervan op de hoogte te stellen dat zij de door laatstgenoemde ingediende ex-post-analyse onvoldoende gedetailleerd achtte en, ten tweede, aan te geven welke aanvullende informatie of verduidelijking werd verlangd van de Slowaakse regering. Daarnaast voert verzoekster aan dat de Commissie niet heeft verzocht om gegevens over definitieve cijfers alvorens een besluit inzake terugvordering te nemen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU en de motiveringsplicht
               Verzoekster voert aan dat de Commissie niet met redenen heeft omkleed waarom NCHZ zonder toepassing van de Wet in dit specifieke geval de exploitatie niet zou hebben voortgezet, en niet is ingegaan op de argumenten van de Slowaakse regering in verband met de economische belangen van de schuldeisers bij voortzetting van de exploitatie.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU alsmede artikel 14, lid 1, van de procedureverordening omdat de terugvordering van de steun tot verzoekster is uitgebreid
               Verzoekster brengt naar voren dat zij geen staatssteun heeft genoten omdat de verkoopprijs marktconform was. Volgens verzoekster zijn de argumenten en twijfels van de Commissie in verband met de vraag of de door Via Chem en vervolgens door Fortishem voor de activa van Fortishem betaalde bedragen op marktprijsniveau lagen om verschillende redenen niet steekhoudend. Aangevoerd wordt ten eerste dat, aangezien de bewijslast bij de Commissie ligt, zij er niet mee kan volstaan twijfels te uiten. Ten tweede geldt de aanname dat de activa tegen de hoogst mogelijke prijs zijn verkocht, aangezien de verkoop heeft plaatsgevonden in het kader van een faillissementsprocedure onder toezicht van een faillissementsrechter die verplicht is om te handelen in het belang van de schuldeisers van de insolvente onderneming. Ten derde was de biedingsprocedure openbaar, transparant en onvoorwaardelijk, en garandeerde deze derhalve de hoogst haalbare prijs op de markt; de optie om bepaalde verplichtingen over te nemen heeft geen enkele invloed gehad op de verkoopprijs. Ten vierde wordt de tussen particuliere marktpartijen overeengekomen verkoopprijs ook zonder een biedingsprocedure geacht op marktprijsniveau te liggen, nog daargelaten dat de verkoopvoorwaarden tussen Via Chem en Fortischem irrelevant zijn vanwege de marktprijs van de eerste verkoop.
               Verzoekster brengt verder naar voren dat het evident is dat de overdracht van de activa van NCHZ aan Via Chem en vervolgens aan verzoekster niet kan worden beschouwd als een poging om het besluit van de Commissie inzake terugvordering te ontduiken, en wel om twee redenen. Ten eerste wijkt de zaak dermate af van een typische ontduikingszaak dat zelfs de Commissie toegeeft dat zij geen bewijs heeft voor het oogmerk om terugvordering te omzeilen. Ten tweede komt de Commissie desondanks tot de conclusie dat er sprake is van economische continuïteit, teneinde de terugvordering te kunnen uitbreiden tot verzoekster. De conclusie van de Commissie vloeit echter voort uit een gebrekkige analyse gebaseerd op een onjuiste uitlegging van de afzonderlijke criteria, op miskenning van de bewijslast en op een onjuist begrip van het concept van economische continuïteit in staatssteunzaken als zodanig.
               Ten slotte voert verzoekster aan dat de benadering van de Commissie economisch destructief is, en onnodig vanuit het oogpunt van mededingingsrecht. Volgens verzoekster probeert de Commissie nieuwe, veel strengere rechtspraak te initiëren waarbinnen de omvang van de transactie het beslissende criterium zal zijn, en de verkoopprijs hooguit een nog aanvullend criterium, als het al een criterium zal zijn.

               5.

               Vijfde middel, subsidiair, ontleend aan schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU alsmede artikel 14, lid 1, van de procedureverordening, door de uitbreiding van het besluit inzake terugvordering niet te beperken tot 60 % van de vermeende staatssteun

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van artikel 296 VWEU door het besluit op het punt van de economische continuïteit niet deugdelijk te motiveren
               Verzoekster brengt naar voren dat uit de opmerkingen in verband met het eerste middel volgt dat de motivering van de Commissie onvoldoende is om het Gerecht in staat te stellen ten aanzien van het bestreden besluit zijn rechterlijke controle uit te oefenen, en dat verzoekster niet in staat is om inzicht te krijgen in de argumenten op grond waarvan de Commissie tot de conclusie is gekomen dat er sprake is van economische continuïteit.