title: Zaak C-11/04: Verzoek van de Consiglio di Stato van 11 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Spa Fratelli Martini & C. nonchè Cargill Srl en Ministero per le Politiche agricole e forestali, della Salute e delle Attività Produttive

text:
C 59/18                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.3.2004
Verzoek van de Consiglio di Stato van 11 november 2003                  Verzoek van de Consiglio di Stato van 11 november 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Spa                 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ferrari
Fratelli Martini & C. nonchè Cargill Srl en Ministero per               Mangimi srl en Associazione nazionale produttori alimen-
le Politiche agricole e forestali, della Salute e delle Attività        ti zootecnici (ASSALZOO) en Ministero delle Politiche
                            Produttive                                  Agricole en Forestali e.a, Ministero della Salute en Mi-
                                                                        nistero delle Attività Produttive en Associazione Italiana
                                                                                Allevatori
                         (Zaak C-11/04)
                         (2004/C 59/29)                                                          (Zaak C-12/04)
                                                                                (2004/C 59/30)
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 11 november
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
15 januari 2003, in het geding tussen Spa Fratelli Martini & C.
nonchè Cargill Srl en Ministero per le Politiche agricole e
forestali, della Salute e delle Attività Produttive, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 11 november
1)    Moet artikel 152, lid 4, sub b, EG aldus worden uitgelegd,        2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      dat het de juiste rechtsgrondslag is voor de vaststelling         15 januari 2004, in het geding tussen Ferrari Mangimi srl
      van bepalingen op het gebied van etikettering die vervat          en Associazione nazionale produttori alimenti zootecnici
      zijn in richtlijn 2002/2/EG (1), voorzover die richtlijn          (ASSALZOO) en Ministero delle Politiche Agricole en Forestali
      betrekking heeft op de etikettering van plantaardige              e.a, Ministero della Salute en Ministero delle Attività Produttive
      diervoeders?                                                      en Associazione Italiana Allevatori, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
2)    Is richtlijn 2002/2/EG, voorzover daarbij de verplichting
      tot precieze vermelding van de voedermiddelen in meng-
      voeders wordt opgelegd, die ook geldt voor plantaardige
      diervoeders, gerechtvaardigd uit het oogpunt van het              1)    Moet artikel 152, lid 4, sub b, EG aldus worden uitgelegd,
      voorzorgsbeginsel — wanneer een analyse van de risico’s                 dat het de juiste rechtsgrondslag is voor de vaststelling
      op basis van wetenschappelijke studies ontbreekt, waartoe               van bepalingen op het gebied van etikettering die vervat
      voornoemde voorzorgsmaatregel noopt wegens een                          zijn in richtlijn 2002/2/EG (1), voorzover die richtlijn
      eventuele samenhang tussen de hoeveelheid gebruikte                     betrekking heeft op de etikettering van plantaardige
      voedermiddelen en het gevaar van ziekten die men wenst                  diervoeders?
      te voorkomen —, en is zij althans gerechtvaardigd uit
      het oogpunt van het evenredigheidsbeginsel, voorzover
      daarbij de informatieplichten van de mengvoederindustrie
      ten opzichte van de tot geheimhouding verplichte autori-          2)    Is richtlijn 2002/2/EG, voorzover daarbij de verplichting
      teiten die bevoegd zijn voor de controles ter bescherming               tot precieze vermelding van de voedermiddelen in meng-
      van de gezondheid, niet voldoende worden geacht voor                    voeders wordt opgelegd, die ook geldt voor plantaardige
      het nastreven van de doelstellingen van volksgezondheid,                diervoeders, gerechtvaardigd uit het oogpunt van het
      die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, nu bij                  voorzorgsbeginsel — wanneer een analyse van de risico’s
      die richtlijn evenwel een algemene regeling over de                     op basis van wetenschappelijke studies ontbreekt, waartoe
      verplichting tot vermelding van de gewichtspercentages                  voornoemde voorzorgsmaatregel noopt wegens een
      van de gebruikte voedermiddelen op de etiketten van                     eventuele samenhang tussen de hoeveelheid gebruikte
      plantaardig diervoeder wordt geformuleerd?                              voedermiddelen en het gevaar van ziekten die men wenst
                                                                              te voorkomen —, en is zij althans gerechtvaardigd uit
                                                                              het oogpunt van het evenredigheidsbeginsel, voorzover
3)    Is richtlijn 2002/2/EG in strijd met het aan de burgers van             daarbij de informatieplichten van de mengvoederindustrie
      de lidstaten toegekende fundamentele eigendomsrecht,                    ten opzichte van de tot geheimhouding verplichte autori-
      voorzover zij niet strookt met het evenredigheidsbeginsel.              teiten die bevoegd zijn voor de controles ter bescherming
                                                                              van de gezondheid, niet voldoende worden geacht voor
                                                                              het nastreven van de doelstellingen van volksgezondheid,
                                                                              die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, nu bij
(1) PB L 63 van 6.3.2002, blz. 23.                                            die richtlijn evenwel een algemene regeling over de
                                                                              verplichting tot vermelding van de gewichtspercentages
                                                                              van de gebruikte voedermiddelen op de etiketten van
                                                                              plantaardig diervoeder wordt geformuleerd?


title: Verzoek van het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, van 4 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D. Krombach en A. Bamberski (Zaak C-7/98)

text:
7.3.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/11
1998, in het geding tussen SA Otor Godard en Directeur                  schapsrecht (artikelen 5, 6, 30 e.v., 59 e.v., 85 e.v. en
des Services fiscaux de la Charente, het Hof van Justitie               het algemene gelijkheidsbeginsel)?
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                      (1) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.
Moeten artikel 5 van het EG-Verdrag en het rechtszeker-
heidsbeginsel aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten
tegen artikel L 190, derde alinea, van het Livre des proceÂ-
dures fiscales, waarbij de vordering tot terugbetaling van         Verzoek van het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, van
ten onrechte betaalde bedragen wordt beperkt tot een               4 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
periode na 1 januari van het vierde jaar voorafgaand aan                    geding tussen D. Krombach en A. Bamberski
het jaar waarin de niet-conformiteitsbeslissing is genomen,                                 (Zaak C-7/98)
wanneer die beslissing een arrest van het Hof van Justitie
                                                                                (98/C 72/20)
van de Europese Gemeenschappen betreft, dat is gewezen
naar aanleiding van de niet-omzetting door een lidstaat
van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van een richt-         Het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, heeft bij beschik-
lijn die de staatsbegroting aangaat?                               king van 4 december 1997, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 14 januari 1998, in het geding tussen
                                                                   D. Krombach en A. Bamberski, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1. Kan met betrekking tot de bepalingen betreffende de
                                                                        bevoegdheid een beroep worden gedaan op de in
Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat,
                                                                        artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag bedoelde
van 17 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                        openbare orde, wanneer de staat van herkomst jegens
het geding tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rund-
                                                                        een persoon die zijn woonplaats heeft op het grondge-
funkanstalten (ARD) en PRO Sieben Media AG, inter-
                                                                        bied van een andere verdragsluitende staat (artikel 2,
venieÈnten: SAT 1 Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1,
                                                                        eerste alinea, van het Executieverdrag), zijn bevoegd-
                     K 1 Fernsehen GmbH
                                                                        heid uitsluitend op de nationaliteit van het slachtoffer
                         (Zaak C-6/98)                                  (zoals in artikel 3, tweede alinea, van het Executiever-
                                                                        drag betreffende Frankrijk) heeft gebaseerd?
                          (98/C 72/19)
                                                                        Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
Het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat, heeft bij          2. Mag het gerecht van de aangezochte staat (artikel 31,
beschikking van 17 december 1997, ingekomen ter griffie                 eerste alinea, van het Executieverdrag), zich beroepend
van het Hof van Justitie op 12 januari 1998, in het geding              op de in artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag
tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rundfunkanstalten                  bedoelde openbare orde, rekening houden met het feit,
(ARD) en PRO Sieben Media AG, intervenieÈnten: SAT 1                    dat de strafrechter in de staat van herkomst de schul-
Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1, K 1 Fernsehen                     denaar het recht heeft ontzegd zich in een annexe
GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      civielrechtelijke procedure door een advocaat te doen
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de               verdedigen (artikel II van het protocol van 27 septem-
navolgende vragen:                                                      ber 1968 betreffende de uitlegging van het Executiever-
                                                                        drag), omdat de in een andere verdragsluitende staat
                                                                        wonende verdachte wegens een opzettelijk gepleegd
                                                                        strafbaar feit wordt vervolgd en niet persoonlijk is ver-
1. Is in artikel 11, lid 3, van Richtlijn 97/36/EG (1) van              schenen?
     het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997
     tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG, respectievelijk            Zo ook de tweede vraag ontkennend wordt beant-
     in het identiek geformuleerde artikel 11, lid 3, van               woord:
     Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober
     1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wette-
                                                                   3. Mag het gerecht van de aangezochte staat, zich beroe-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
                                                                        pend op de in artikel 27, punt 1, van het Executiever-
     inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,
                                                                        drag bedoelde openbare orde, rekening houden met
     het bruto- dan wel het nettobeginsel neergelegd?
                                                                        het feit, dat het gerecht van de staat van herkomst zijn
                                                                        bevoegdheid uitsluitend op de nationaliteit van het
                                                                        slachtoffer heeft gebaseerd (zie hierboven, eerste vraag)
2. Zo § 44, lid 4, Dritte Staatsvertrag zur ¾nderung                    en bovendien de verdachte het recht heeft ontzegd zich
     rundfunkrechtlicher Staatsverträge (Anl. B 33 = Bl. 437            door een advocaat te doen vertegenwoordigen (zie
     d.A.) het nettobeginsel voorschrijft, verdraagt zulks              hierboven, tweede vraag)?
     zich met artikel 11, lid 3, juncto artikel 3, lid 1, van
     Richtlijn 89/552/EEG en met het primaire Gemeen-


title: Zaak T-113/02: Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 131/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1.6.2002
Beroep, op 12 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck               Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Gustaaf Van Dyck
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                      tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-112/02)
                                                                                (Zaak T-113/02)
                        (2002/C 131/48)
                                                                                (2002/C 131/49)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 april beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Gustaaf Van Dyck,
woonachtig te Wuustwezel (België), vertegenwoordigd door               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
mr. Matthias E. Storme en mr. Ann Gobien.                              schappen is op 11 april 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gustaaf
                                                                       Van Dyck, woonachtig te Wuustwezel (België), vertegenwoor-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       digd door mr. Stefan Corbanie en mr. André Bywater.
1)   de vernietiging van het stilzwijgend besluit tot afwijzing
     door het tot aanstelling bevoegd gezag, waarbij het
     verzoek van 12 februari 2001 tot het nemen van een                Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage :
     besluit over de mogelijke toepassing van artikel 31, lid 2,
     van het Statuut, rekening houdend met de beroepserva-             1)   de beslissing van de Commissie, genomen op 10 januari
     ring en opleiding van verzoeker, stilzwijgend verwerpt, te             2002 en betekend op 15 januari 2002, welke de klacht
     vernietigen en voor zover als nodig, het in het Frans                  van verzoeker van 14 augustus 2001 afwees, te vernie-
     opgestelde besluit van 15 januari 2002, houdende ver-                  tigen;
     werping van de klacht van 10 september 2001 van
     verzoeker, evenals de Nederlandse vertaling van dit               2)   de beslissing van de Commissie van 5 juli 2001 om geen
     besluit, dat werd opgesteld op 18 februari 2002, te                    gevolg te geven aan het beroep, ingesteld door verzoeker
     vernietigen;                                                           op 1 juli 2001 inzake de bevorderingen tot graad B2, te
                                                                            vernietigen;
2)   de Commissie te veroordelen tot het nemen van al de
     gepaste gevolgen van het tussen te komen arrest;                  3)   de beslissing van de Commissie, waardoor de beoordeling
3)   de Commissie te veroordelen tot het betalen van alle                   van verzoeker werd herzien, te vernietigen;
     kosten.
                                                                       4)   de Commissie te veroordelen tot het betalen van alle
                                                                            kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker roept ter staving van zijn beroep een schending in
van artikel 31, lid 2 en van artikel 90 van het Statuut. Volgens       Middelen en voornaamste argumenten
verzoeker werd er tot op heden geen besluit ten gronde
genomen waarin geoordeeld wordt over de grond van zijn
                                                                       Verzoeker beroept zich op een schending van artikel 45, lid 1
verzoek om artikel 31, lid 2, van het statuut toe te passen in
                                                                       en artikel 25, paragraaf 2, van het Personeelsstatuut. Volgens
zijn geval. Verzoeker roept verder een schending in van het
                                                                       verzoeker was de beslissing van het bevorderingscomité niet
zorgvuldigheidsbeginsel, de motiveringsplicht en het beginsel
                                                                       gemotiveerd. De redenen, aangehaald in het antwoord van de
van behoorlijk bestuur.
                                                                       Commissie op de klacht van verzoeker, zijn bovendien niet
                                                                       gegrond.


title: Zaak T-386/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 oktober 2009 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Redfil (Agile) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Agile — Ouder nationaal en communautair woordmerk Aygill’s — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 oktober 2009 — Peek & Cloppenburg/BHIM — Redfil (Agile)
   (Zaak T-386/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Agile - Ouder nationaal en communautair woordmerk Aygill’s - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 312/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Dolde, A. Renck en V. von Bomhard, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Laitinen, vervolgens R. Pethke, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Redfil, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Hernández Hernández, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 juli 2007 (zaak R 1324/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Peek & Cloppenburg en Redfil, SL

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 26 juli 2007 (zaak R 1324/2006-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten van Peek & Cloppenburg.

               3)

               Redfil, SL zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 6 november 1997 in zaak C-116/96 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Bundesfinanzhof): Reisebüro Binder GmbH tegen Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Zesde BTW-richtlijn - Internationaal personenvervoer - Plaats en maatstaf van heffing van vervoerdienst)

text:
20 . 12 . 97          I NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 387/5
2 . Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 1247/92,                   moet worden uitgesplitst naar verhouding van de aldaar
     voorzover zij met betrekking tot de disability living             afgelegde afstanden.
     allowance de toepassing van het in artikel 10 van Ver
     ordening (EEG) nr. 1408/71 neergelegde beginsel van               (') PB C 158 van 1 . 6 . 1996 .
     opheffing van de bepalingen inzake woonplaats uit
     sluit, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die
     de geldigheid ervan kunnen aantasten.
(') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vierde Kamer )
                                                                                van 6 november 1997
                                                                       in zaak C-164/96 ( verzoek van de Consiglio di Stato om
                    ARREST VAN HET HOF                                 een prejudiciële beslissing ): Regione Piemonte tegen Sai
                           ( Vijfde Kamer )                                                      agricola SpA (')
                       van 6 november 1997                             ( Verordening (EEG) nr. 797/85 — Verschil in behandeling
                                                                             tussen individuele ondernemers en rechtspersonen)
in zaak C-l 16/96 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
                                                                                ( 97/C 387/09 )
het Bundesfinanzhof): Reisebüro Binder GmbH tegen
             Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (')
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
(Zesde BTW-richtlijn — Internationaal personenvervoer
    — Plaats en maatstaf van heffing van vervoerdienst)
                            ( 97/C 387/08 )                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Duits)
                                                                       In zaak C-l 64/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Consi
                                                                       glio di Stato, in het aldaar aanhangig geding tussen
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         Regione Piemonte en Saiagricola SpA, betreffénde een pre
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        judiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn 72/ 159/
                                                                       EEG van de Raad van 17 april 1972 betreffende de moder
                                                                       nisering van landbouwbedrijven ( PB L 96 van 23 . 4 . 1972 ,
In zaak C-l 16/96, betreffende een verzoek aan het Hof                 blz . 1 ), en van Verordening ( EEG ) nr. 797/85 van de Raad
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes               van 12 maart 1985 betreffende de verbetering van de doel
finanzhof, in het aldaar aanhangig geding tussen Reise                treffendheid van de landbouwstructuur ( PB L 93 van 30 . 3 .
büro Binder GmbH tegen Finanzamt Stuttgart-Körper                     1985 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ), samengesteld
schaften, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging            als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn
van artikel 9 , lid 2, onder b ), van de Zesde Richtlijn 77/           en J. L. Murray ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal :
388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                     P. Léger; griffier: R. Grass, op 6 november 1997 een arrest
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB
L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde             Richtlijn 72/159/EEG van de Raad van 17 april 1972
Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann , kamerpresi              betreffende de modernisering van landbouwbedrijven, en
dent, J. C. Moitinho de Almeida , D. A. O. Edward, J.-P.               Verordening (EEG) nr. 797/85 van de Raad van 12 maart
Puissochet ( rapporteur) en P. Jahn, rechters; advocaat               1985 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid
generaal : A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct          van de landbouwstructuur, moeten aldus worden uitge
griffier, op 6 november 1997 een arrest gewezen waarvan                legd, dat zij lidstaten die een register invoeren om te bepa
het dictum luidt als volgt:                                            len wie voor de steunregeling van Richtlijn 72/159/EEG in
                                                                       aanmerking komt, niet toestaan om bepaalde rechtsperso
                                                                       nen enkel vanwege hun rechtsvorm van de inschrijving in
Artikel 9, lid 2, onder b), van de Zesde Richtlijn 77/388/             dit register uit te sluiten, en te voorzien in een bijzondere
EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo                  identificatieregeling in de vorm van een specifiek register
nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe               waarin enkel natuurlijke personen kunnen worden inge
lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de              schreven .
toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus wor
den uitgelegd dat bij een all-in dienst van internationaal             (') PB C 197 van 6 . 7. 1996 .
personenvervoer, de totale tegenprestatie voor deze dienst
met het oog op de vaststelling van het in elk van de
betrokken lidstaten belastbare gedeelte van het vervoer,


title: Zaak C-136/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 15 maart 2010 — Daniel Ionel Obreja/Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Târgu-Mureș (Roemenië) op 15 maart 2010 — Daniel Ionel Obreja/Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu
      (Zaak C-136/10)
      (2010/C 161/26)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Curte de Apel Târgu-Mureș

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Daniel Ionel Obreja

         Verwerende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice a județului Mureș, Administrația Fondului pentru Mediu

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is de invoering van een milieubelasting in de periode van 1 juli 2008 tot 15 december 2008 door de betrokken Roemeense regeling (spoeddecreet nr. 50/2008) in overeenstemming met de beginselen van de douane-unie en het verbod van dubbele belastingheffing, neergelegd in de artikelen 23, 25 en 90 EG, met dien verstande dat deze bepalingen van het Verdrag de invoering toestaan van een milieubelasting met de doelstelling die de Roemeense wetgever in de considerans van spoeddecreet nr. 50/2008 noemt, een doelstelling die ook in artikel 174 en volgende EG is vermeld, te weten de bescherming van het milieu door middel van programma’s en projecten voor de verbetering van de luchtkwaliteit en ter bereiking van de in de gemeenschapsregelgeving neergelegde grenswaarden daarvoor? Met andere woorden, wanneer in een lidstaat van de Europese Unie een milieubelasting wordt geheven bij de eerste registratie aldaar van nieuwe of tweedehands auto’s die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat, levert artikel 174 en volgende EG dan een rechtvaardigingsgrond op om de artikelen 23, 25 en 90 EG buiten toepassing te laten?

                  2)

                  Wanneer een motorvoertuig in een lidstaat aan een analoge milieubelasting (van dezelfde inhoud en met dezelfde doelstelling, namelijk het behoud van het milieu overeenkomstig de beginselen en de doelstellingen van artikel 174 en volgende EG) is onderworpen, kan bij de eerste registratie ervan in een andere lidstaat dan opnieuw een milieubelasting met dezelfde doelstellingen van artikel 174 en volgende EG worden geheven, dus zelfs wanneer tevoren in een andere lidstaat al een milieubelasting is opgelegd?

                  3)

                  Worden de beginselen van de douane-unie en [het verbod] van zijdelingse binnenlandse bescherming als bedoeld in de artikelen 23, 25 en 90 EG geschonden indien, omgekeerd, een dergelijk motorvoertuig in een lidstaat niet aan een milieubelasting is onderworpen (omdat een dergelijke belasting niet bestaat of om andere redenen), maar bij de latere registratie in een andere lidstaat, bijvoorbeeld in Roemenië, waar een dergelijke belasting bestaat, ter zake van de eerste registratie wel aan de milieubelasting wordt onderworpen in die staat?


title: Zaak T-271/14: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Styron Deutschland/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/38

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Styron Deutschland/Commissie
   (Zaak T-271/14) (1)

   (2015/C 155/48)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-457/02: Verzoek van het Tribunale penale di Terni van 20 november 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Antonio Niselli

text:
C 31/14                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.2.2003
—      Om dezelfde reden zijn reeds forfaitaire financiële correc-      Middelen en voornaamste argumenten
       ties toegepast voor de oogstjaren 1994, 1995 en 1996;
       ontbrekende of toch onvoldoende motivering, wegens
       dwaling omtrent de feiten, onjuiste beoordeling van
       feitelijke omstandigheden en niet-inachtneming van be-           De termijn voor de vaststelling van de maatregelen is op 31 juli
       slissende elementen.                                             2001 verstreken.
—      Subsidiair: onbevoegdheid ratione temporis van de Com-
       missie: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 5,         (1 ) PB L 201 van 31.7.1999, blz. 77.
       lid 2, sub c, van verordening nr. 729/70 en artikel 8,
       lid 1, van verordening nr. 1663/95.
( 1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 37.
( 2) PB L 280 van 18.10.2002, blz. 88.
                                                                        Verzoek van het Tribunale penale di Terni van 20 novem-
                                                                        ber 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                                                                                tegen Antonio Niselli
Beroep, op 11 december 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                                                   (Zaak C-457/02)
                              Spanje
                         (Zaak C-449/02)                                                           (2003/C 31/21)
                          (2003/C 31/20)
                                                                        Het Tribunale penale di Terni heeft bij beschikking van
                                                                        20 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              Justitie op 18 december 2002, in de strafzaak tegen Antonio
op 11 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                   Niselli het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   verzocht om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
vertegenwoordigd door M. Patakia, juridisch adviseur, en                het begrip „afvalstoffen”, bedoeld in richtlijn 75/442/EEG (1),
I. Martínez del Peral, leden van haar juridische dienst, domicilie      zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2), met name over de
gekozen hebbende te Luxemburg.                                          vraag of dit begrip nog steeds moet worden uitgelegd zoals het
                                                                        in Italië tot op heden is begrepen en uitgelegd overeenkomstig
                                                                        de vroegere arresten van het Hof, dan wel of het moet worden
                                                                        uitgelegd overeenkomstig artikel 14 van decreto-legge nr. 138
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        van 8 juli 2002, omgezet in wet nr. 178 van 8 augustus 2002,
                                                                        en in het bijzonder over de navolgende vragen:
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/42/EG (1)
       van het Europees Parlement en de Raad van 7 juni                 Is het mogelijk dat het begrip afvalstof uitdrukkelijk afhangt
       1999 betreffende de invoering van een regeling voor de           van de voorwaarde, dat de woorden „zich daarvan ontdoet”,
       erkenning van diploma’s betreffende beroepswerkzaam-             „voornemens is zich te ontdoen” of „zich moet ontdoen”, in
       heden die binnen de werkingssfeer van de liberaliserings-        Italiaans recht omgezet bij artikel 6, lid 1, sub a, van decreto
       richtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangs-            legislativo nr. 22 van 5 februari 1997, worden uitgelegd als
       maatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene            volgt:
       stelsel van erkenning van diploma’s, of in elk geval door
       die maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, niet
                                                                        a)     „zich daarvan ontdoet”: elk gedrag waardoor stoffen,
       heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem
                                                                               materialen of goederen direct of indirect wordt bestemd
       rustende verplichtingen;
                                                                               voor of onderworpen aan werkzaamheden van verwijde-
                                                                               ring of terugwinning, overeenkomstig de bijlagen B en C
—      het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                        bij decreto legislativo nr. 22;
 ---pagebreak--- 8.2.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 31/15
b)   „voornemens is zich te ontdoen”: de wil om stoffen,               a)     indien zij opnieuw kunnen worden gebruikt en daadwer-
     materialen of goederen te bestemmen voor werkzaamhe-                     kelijk objectief opnieuw worden gebruikt in een zelfde,
     den van verwijdering of terugwinning, overeenkomstig                     een analoge of een andere productie- of consumptiecy-
     de bijlagen B en C bij decreto legislativo nr. 22;                       clus, zonder dat zij enige voorafgaande behandeling
                                                                              ondergaan en zonder dat zij schade berokkenen aan het
c)   „zich moet ontdoen”: de verplichting om materialen,                      milieu;
     stoffen of goederen te bestemmen voor werkzaamheden
                                                                       b)     indien zij opnieuw kunnen worden gebruikt en daadwer-
     van terugwinning of verwijdering, voorgeschreven bij                     kelijk objectief opnieuw worden gebruikt in een zelfde,
     wettelijke bepaling of administratieve maatregel dan wel
                                                                              een analoge of een andere productie- of consumptiecy-
     opgelegd door de aard van de materialen, de stoffen of de
                                                                              clus, nadat zij een voorafgaande behandeling hebben
     goederen of uit de omstandigheid dat deze laatste in de
                                                                              ondergaan zonder dat enige werkzaamheid van terugwin-
     lijst van gevaarlijke afvalstoffen in bijlage D bij decreto
                                                                              ning, zoals bedoeld in de in bijlage C bij het in Italië
     legislativo nr. 22 zijn opgenomen?                                       geldende decreto legislativo nr. 22/97 (waarin bijlage II B
                                                                              bij richtlijn 91/156/EEG getrouw is omgezet), noodzake-
Is het mogelijk dat het begrip „afvalstof” goederen, stoffen of               lijk is?
materialen die afkomstig zijn van productie- of consumptie-
processen, niet dekt indien aan een van de volgende voorwaar-          (1 ) PB L 194, van 25.07.1975, blz. 39.
den is voldaan:                                                        (2 ) PB L 78, van 26.03.1991, blz. 32.


title: Zaak C-332/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Treviso — Italië) — Strafzaak tegen Giuseppe Astone (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 167, 168, 178 tot en met 182, 193, 206, 242, 244, 250, 252 en 273 — Recht op btw-aftrek — Materiële vereisten — Formele vereisten — Vervaltermijn — Nationale bepalingen die het recht op aftrek uitsluiten wanneer niet is voldaan aan het merendeel van de formele vereisten — Belastingfraude)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Treviso — Italië) — Strafzaak tegen Giuseppe Astone
   (Zaak C-332/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 167, 168, 178 tot en met 182, 193, 206, 242, 244, 250, 252 en 273 - Recht op btw-aftrek - Materiële vereisten - Formele vereisten - Vervaltermijn - Nationale bepalingen die het recht op aftrek uitsluiten wanneer niet is voldaan aan het merendeel van de formele vereisten - Belastingfraude))
   (2016/C 350/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Treviso

      Partij in de strafzaak

   Giuseppe Astone

      Dictum

               1)

               De artikelen 167, 168, 178, 179, eerste alinea, 180 en 182 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voor de uitoefening van het recht op aftrek voorziet in een vervaltermijn als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel worden geëerbiedigd. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dat het geval is.

               2)

               De artikelen 168, 178, 179, 193, 206, 242, 244, 250, 252 en 273 van richtlijn 2006/112 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke de fiscus een belastingplichtige het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde kan weigeren wanneer komt vast te staan dat hij op frauduleuze wijze niet heeft voldaan — het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dat het geval is — aan het merendeel van de formele verplichtingen waartoe hij gehouden is om dat recht te kunnen uitoefenen.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak T-412/13: Arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 — Chin Haur Indonesia/Raad [„Dumping — Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië — Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer — Ontwijking — Niet-medewerking — Artikelen 13 en 18 van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/38

         Arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 — Chin Haur Indonesia/Raad
   (Zaak T-412/13) (1)

   ([„Dumping - Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië - Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer - Ontwijking - Niet-medewerking - Artikelen 13 en 18 van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”])
   (2015/C 146/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chin Haur Indonesia, PT (Tangerang, Indonesië) (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan door R. Bierwagen, advocaat)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden) en Maxcom Ltd (Plovdiv, Bulgarije) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Artikel 1, leden 1 en 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, wordt nietig verklaard voor zover het Chin Haur Indonesia, PT, betreft.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van Chin Haur Indonesia.

               3)

               De Europese Commissie en Maxcom Ltd dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-177/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg op 17 april 2012 — Caisse nationale des prestations familiales/Salim Lachheb, Nadia Lachheb

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg op 17 april 2012 — Caisse nationale des prestations familiales/Salim Lachheb, Nadia Lachheb
   (Zaak C-177/12)
   2012/C 200/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caisse nationale des prestations familiales

      Verwerende partijen: Salim Lachheb, Nadia Lachheb

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een uitkering als bepaald in de wet van 21 december 2007 betreffende de kinderpremie worden aangemerkt als een gezinsbijslag in de zin van de artikelen 1, punt u, sub i, en 4, lid 1, sub h, van verordening nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1), in de bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 gewijzigde en bijgewerkte versie (2)?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord, verzetten de artikelen 18 en 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (ex artikelen 12 en 39 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap), artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (3) of artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1408/71 zich dan tegen een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding die bepaalt dat de toekenning van een uitkering zoals die welke is voorzien bij de wet van 21 december 2007 betreffende de kinderpremie, aan werknemers die hun beroep uitoefenen op het grondgebied van de betrokken lidstaat en die met hun gezinsleden verblijven op het grondgebied van een andere lidstaat, wordt opgeschort tot het bedrag van de gezinsbijslagen waarin de wetgeving van de lidstaat van verblijf voor hun gezinsleden voorziet, nu de nationale regeling vereist dat op de betrokken uitkering de regels betreffende de non-cumulatie van gezinsbijslagen als voorzien in artikel 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 en artikel 10 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (4), in de bij verordening nr. 118/97 gewijzigde en bijgewerkte versie, worden toegepast?

      (1)  PB L 149, blz. 2.

      (2)  Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 28, blz. 1).

      (3)  PB L 257, blz. 2.

      (4)  Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 74, blz. 1).


title: Zaak T-129/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 januari 2007 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret en Akar/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Wezenlijke vormvoorschriften — Verplichte procesvertegenwoordiging van natuurlijke of rechtspersonen door een daartoe ten overstaan van een rechterlijke instantie van een lidstaat bevoegde advocaat — Te late indiening van geregulariseerd verzoekschrift — Niet-ontvankelijkheid van beroep )

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/19

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 januari 2007 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret en Akar/Commissie
   (Zaak T-129/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Wezenlijke vormvoorschriften - Verplichte procesvertegenwoordiging van natuurlijke of rechtspersonen door een daartoe ten overstaan van een rechterlijke instantie van een lidstaat bevoegde advocaat - Te late indiening van geregulariseerd verzoekschrift - Niet-ontvankelijkheid van beroep’)
   (2007/C 69/45)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar (Ankara, Turkije) (vertegenwoordiger: Ç. Şahin, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en F. Hoffmeister, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering strekkende tot nietigverklaring van beschikking MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 van 23 december 2005 met betrekking tot de aanbesteding van de bouw van onderwijsvoorzieningen in de provincies Siirt en Diyarbakir, en strekkende tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de betrokken aanbestedingsprocedure.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar worden verwezen in hun eigen kosten en hoofdelijk in de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-627/10: Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/13

         Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-627/10)
   2011/C 103/23
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië met betrekking tot de uitvoering van het eerste spoorwegpakket de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG (1), zoals gewijzigd, artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG (2), de artikelen 6, leden 2 tot en met 5, 7, lid 3, 8, lid 1, en 11 van laatstgenoemde richtlijn alsmede krachtens artikel 30, lid 1, hiervan;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Slovenië voldoet niet aan de verplichtingen uit hoofde van artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG, zoals gewijzigd, en evenmin aan die uit hoofde van artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG, aangezien de infrastructuurbeheerder, die zelf spoorvervoersdiensten verleent, het treinverkeer leidt en dus betrokken is bij de besluitvorming inzake de toewijzing van spoorwegtrajecten dan wel van infrastructuurcapaciteit.
   De Republiek Slovenië is de krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 5, van richtlijn 2001/14/EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, aangezien zij niet heeft voorzien in een regeling tot aanmoediging van de infrastructuurbeheerders om de kosten van de verschaffing van infrastructuur alsmede de hoogte van toegangsrechten te verminderen.
   De Republiek Slovenië is de krachtens artikel 7, lid 3, van richtlijn 2001/14/EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, aangezien zij niet heeft voorzien in een berekeningsmethode die garandeert dat de heffing voor het minimumtoegangspakket en voor de toegang via het spoor tot voorzieningen gelijk is aan de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien.
   De Republiek Slovenië heeft niet voldaan aan haar verplichtingen krachtens artikel 11 van richtlijn 2001/14/EG, aangezien zij geen regeling ter verbetering van de efficiëntie heeft ingevoerd die spoorwegondernemingen en de infrastructuurbeheerder ertoe aanzet om verstoringen zo gering mogelijk te houden en de prestatie van het spoorwegnet te verbeteren.
   De Republiek Slovenië heeft niet voldaan aan de krachtens artikel 8, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG op haar rustende verplichtingen, aangezien zij in haar nationale wettelijke regeling niet heeft bepaald dat moet worden nagegaan of een specifiek marktsegment extra heffingen aankan, teneinde de volledige dekking van de door de infrastructuurbeheerder gemaakte kosten te verkrijgen.
   De Republiek Slovenië is ten slotte haar verplichtingen uit hoofde van artikel 30, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG niet nagekomen, aangezien zij geen toezichthoudende instantie heeft ingesteld die naar besluitvorming onafhankelijk is van de spoorweginfrastructuurbeheerder en van de aanvrager.

      (1)  Richtlijn van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29).


title: Zaak C-121/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 8 maart 2017 — Teva UK Ltd, Accord Healthcare Ltd, Lupin Ltd, Lupin (Europe) Ltd, Generics (UK) (handelend onder de naam „Mylan”)/Gilead Sciences Inc.

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 8 maart 2017 — Teva UK Ltd, Accord Healthcare Ltd, Lupin Ltd, Lupin (Europe) Ltd, Generics (UK) (handelend onder de naam „Mylan”)/Gilead Sciences Inc.
   (Zaak C-121/17)
   (2017/C 151/28)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teva UK Ltd, Accord Healthcare Ltd, Lupin Ltd, Lupin (Europe) Ltd, Generics (UK) (handelend onder de naam „Mylan”)

      Verwerende partij: Gilead Sciences Inc.

      Prejudiciële vraag

   Op basis van welke criteria moet worden vastgesteld of „het product wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in de zin van artikel 3, onder a), van verordening nr. 469/2009 (1)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB 2009, L 152, blz. 1).


title: Hogere voorziening, op 7 januari 1998 ingesteld door British Steel plc tegen het arrest, op 24 oktober 1997 in zaak T-243/94 tussen British Steel plc, ondersteund door SSAB Svenskt Stal AB en Det Danske Stalvalseværk A/S, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje en Ilva Laminati Piani SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer - uitgebreid) (Zaak C-1/98 P)

text:
C 72/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.3.98
Middelen en voornaamste argumenten                                         Hogere voorziening, op 7 januari 1998 ingesteld door Bri-
                                                                           tish Steel plc tegen het arrest, op 24 oktober 1997 in zaak
Vo o r b e r o e p v a t b a r e h a n d e l i n g e n                     T-243/94 tussen British Steel plc, ondersteund door SSAB
                                                                           Svenskt Stal AB en Det Danske Stalvalsevñrk A/S, en
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
Het Koninkrijk Spanje komt op tegen een aantal ¹richt-                     steund door Raad van de Europese Unie, de Italiaanse
snoeren van de Commissieº voor haar diensten bij de toe-                   Republiek, het Koninkrijk Spanje en Ilva Laminati Piani
passing van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88.                  SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
Ondanks de benaming die wordt gebruikt door de instel-                       Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitgebreid)
ling die de bestreden handeling heeft vastgesteld, is het
van oordeel dat het om een voor beroep vatbare handeling                                           (Zaak C-1/98 P)
in de zin van artikel 173 van het EG-Verdrag gaat, zoals
                                                                                (98/C 72/15)
uitgelegd door het Hof van Justitie.
Onbevoegdheid van de Commissie
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 verleent de                   is op 7 januari 1998 hogere voorziening ingesteld door
Commissie enkel de bevoegdheid, de bijstand te verminde-                   British Steel plc, vertegenwoordigd door R. Plender QC en
ren, op te schorten en in te trekken, indien een gedeelte of               W. Sibree, solicitor bij de Supreme Court, domicilie geko-
het geheel van de toegekende financieÈle bijstand niet door                zen hebbende te Luxemburg bij Elvinger, Hoss en Prussen,
de stand van uitvoering van een actie of maatregel lijkt te                advocaten aldaar, côte d'Eich 15, tegen het arrest, op
worden gerechtvaardigd en er sprake is van een onregel-                    24 oktober 1997 in zaak T-243/94 tussen British Steel plc,
matigheid en met name een belangrijke wijziging die strij-                 ondersteund door SSAB Svenskt Stal AB en Det Danske
dig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de                     Stalvalsevñrk A/S, en Commissie van de Europese
actie of maatregel en waarvoor niet om goedkeuring van                     Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Euro-
de Commissie is verzocht.                                                  pese Unie, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje
                                                                           en Ilva Laminati Piani SpA, gewezen door het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
De bevoegdheid om de bijstand te verminderen, op te                        Kamer Ð uitgebreid).
schorten of in te trekken is bij artikel 24 enkel aan de
Commissie verleend om te voorkomen dat de bedoelde bij-
stand voor een ander doel wordt gebruikt dan waarvoor
                                                                           Requirante concludeert dat het den Hove behage:
hij bestemd is. In geen geval is deze bevoegdheid aan de
Commissie verleend als instrument om de niet-nakoming
van de verplichtingen ex artikel 23 van de verordening
door de lidstaten te bestraffen.                                           i)   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-
                                                                                gen;
De Commissie kan niet op basis van de haar bij artikel 24
verleende bevoegdheid de lidstaten economische sancties
opleggen wegens niet-nakoming van andere bepalingen.                       ii) de Beschikkingen 94/258/EGKS (1) en 94/259/EGKS (2)
De Commissie heeft slechts specifieke beslissingsbevoegd-                       van de Commissie van 12 april 1994 nietig te verkla-
heden en behoudens het geval waarin een specifieke bepa-                        ren, en
ling haar een bevoegdheid verleent om een bepaalde sanc-
tie op te leggen bij niet-nakoming van de verplichtingen
van artikel 23, kan deze instelling tegen de in gebreke zijn-              iii) de Commissie in de op beide instanties gevallen kosten
de lidstaten enkel de algemene procedure van artikel 169                        te verwijzen.
van het EG-Verdrag inleiden, die enkel erop is gericht dat
de gedraging van een lidstaat in strijd met het Gemeen-
schapsrecht wordt verklaard en daaraan een einde wordt                     Subsidiair, voor het geval het Hof de zaak nog niet in staat
gemaakt, zonder dat evenwel een geldelijke sanctie kan                     van wijzen zou oordelen, verzoekt zij het Hof de zaak
worden opgelegd, behalve ingeval van niet-nakoming van                     terug te verwijzen naar het Gerecht ter afdoening, met
een arrest, als bedoeld in artikel 171 van het EG-Verdrag.                 aanhouding van de kosten.
Ontbreken van motivering
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
Bij de vaststelling van de ¹richtsnoerenº waartegen het
Koninkrijk Spanje opkomt, heeft de Commissie niet uit-
eengezet, waarom zij besloten heeft de lidstaten die hun                   Dit geschil stelt het volgende probleem van algemene bete-
verplichtingen ex artikel 23 van Verordening (EEG)                         kenis, in het bijzonder voor de ondernemingen van de
nr. 4253/88 niet nakomen, economische sancties op te leg-                  ijzer- en staalsector in de Gemeenschap, aan de orde:
gen, en waarop deze sanctiebevoegdheid is gebaseerd.
(1) PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1.                                       Wanneer er een algemene regeling bestaat die alle al dan
                                                                           niet specfieke steun van de lidstaten aan hun staalindustrie
                                                                           verbiedt en bepaalt, dat al dan niet specifieke steun van de
 ---pagebreak--- 7.3.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 72/9
lidstaten aan de staalindustrie¼ als Gemeenschapssteun en          ¹De steuncode heeft . . . enkel tot doel, in het algemeen en
derhalve als verenigbaar met de goede werking van de               onder bepaalde voorwaarden afwijkingen van het steun-
gemeenschappelijke markt wordt beschouwd, uitsluitend              verbod toe te staan ten gunste van bepaalde, limitatief
indien deze aan de voorwaarden voor de aangegeven                  opgesomde vormen van steunverlening¼ Steunmaatrege-
steuncategorieeÈn voldoet, kan de Commissie dan bij indivi-        len die niet behoren tot de vormen van steunverlening die
duele beschikkingen nationale steunmaatregelen goedkeu-            de code van het steunverbod vrijstelt, blijven dus bij uit-
ren die niet onder een van die categorieeÈn vallen?                sluiting onderworpen aan het bepaalde in artikel 4,
                                                                   onder c). Hieruit volgt, dat wanneer dergelijke maatrege-
                                                                   len niettemin noodzakelijk blijken ter verwezenlijking van
                                                                   de doelstellingen van het Verdrag, de Commissie zich op
Verzoekster meent van niet. Ten tijde van de feiten gold de        artikel 95 van het Verdrag kan beroepen teneinde aan deze
vijfde steuncode, vastgesteld bij Beschikking nr. 3855/91/         onvoorziene situatie het hoofd te bieden, in voorkomend
EGKS van de Commissie van 27 november 1991 (3).                    geval door middel van een individuele beschikking.º.
Artikel 1 bepaalde:
                                                                   Dit oordeel is volgens verzoekster onjuist. Het beginsel,
¹Alle al dan niet specifieke steun aan de ijzer- en staalin-       volgens hetwelk de Commissie niet de bevoegdheid heeft
dustrie, die wordt gefinancierd door een lidstaat, door ter-       om in een dergelijk geval nationale steun aan de staalindu-
ritoriale collectiviteiten of met staatsmiddelen, in ongeacht      strie goed te keuren, kan worden gekarakteriseerd als een
welke vorm, kan alleen als communautaire steun en der-             geval van onbevoegdheid.
halve als verenigbaar met de goede werking van de
gemeenschappelijke markt worden aangemerkt, indien hij
                                                                   (1) Beschikking 94/258/EGKS van de Commissie van 12 april
voldoet aan het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5.º.             1994 betreffende steun die Spanje voornemens is te verlenen
                                                                       aan de openbare geïntegreerde staalonderneming Corporación
                                                                       de la Siderurgia Integral (PB L 112 van 3.5.1994, blz. 58).
                                                                   (2) Beschikking 94/259/EGKS van de Commissie van 12 april
Volgens deze artikelen kon als verenigbaar met de gemeen-              1994 betreffende steun die ItalieÈ voornemens is te verlenen aan
schappelijke markt worden beschouwd, steun voor onder-                 openbare ondernemingen in de ijzer- en staalsector (ijzer- en
zoek en ontwikkeling (artikel 2), steun ten behoeve van de             staalconcern ILVA) (PB L 112 van 3.5.1994, blz. 64).
milieubescherming (artikel 3), steun bij sluiting (artikel 4)      (3) PB L 362 van 31.12.1991, blz. 57.
en algemene regionale steunregelingen in Griekenland,
Portugal en de voormalige DDR (artikel 5).
Bij de Beschikkingen 94/258/EGKS en 94/259/EGKS van
12 april 1994 heeft de Commissie steun aan de Italiaanse
en Spaanse openbare staalondernemingen goedgekeurd,                Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 18 december
die buiten het bepaalde in de artikelen 2 tot en met 5 viel.       1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
Het doel van de vijfde steuncode voor staal was, de goed-              Openbaar Ministerie en D. R. C. Schacht en anderen
keuring van dergelijke steun te verbieden, en behoudens                                      (Zaak C-3/98)
voorafgaande wijziging ervan stond het de Commissie niet
vrij om die steun gedurende de looptijd van de steuncode                                      (98/C 72/16)
goed te keuren. Praktische alsook juridische overwegingen
dwingen tot dit antwoord. Indien de Commissie indivi-
duele steun tegen het in de code bepaalde in kon goedkeu-
ren, zou het in de code vervatte verbod niet het minste            Het Hof van Beroep te Gent heeft bij beschikking van
effect hebben; het zou een slag in het water zijn.                 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 9 januari 1998, in het geding tussen Openbaar
                                                                   Ministerie en D. R. C. Schacht, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
Het Gerecht heeft anderzijds geoordeeld (punt 50):                 cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
¹De [vijfde steuncode voor staal] vormt . . . enkel een bin-       Dient artikel 14 bis, lid 1, onder a), juncto artikel 1,
dend juridisch kader voor de erin genoemde vormen van              onder a), i), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref-
steunverlening die verenigbaar zijn met het Verdragº.              fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
                                                                   werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
                                                                   die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in die zin te
                                                                   worden geïnterpreteerd dat de persoon die gewoonlijk
(dit wil zeggen steun voor onderzoek en ontwikkeling, ten          werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefent en die
behoeve van de milieubescherming, bij sluiting en alge-            tijdelijk op het grondgebied van een andere lidstaat arbeid
mene regionale steunregelingen). Met betrekking tot                verricht, tijdens de periode van zijn verdere onderwerping
andere vormen van steunverlening heeft het gesteld                 aan de wetgeving van de lidstaat waar hij gewoonlijk
(punt 51):                                                         werkzaam is zijn hoedanigheid behoudt van persoon die


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-198/93, T-199/93, T-200/93 en T-204/93

text:
12 . 8 . 95              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 208/37
Doorhaling      van      de gevoegde zaken          T-107/93         en               Doorhaling van zaak T-197/93 ( )
                               andere (M                                                            95/C 208/80
                            ( 95/C 208/7"7 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                         (Procestaai: Duits)
                                                                        De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het                 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                  pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in
pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in             het register gelast van zaak T-197/93 : F. Bethke tegen Raad
het register gelast van de gevoegde zaken T-107/93 , Chr .              van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Hansen, T-109/93 , L. Thomsen, T- 136/93 , H. Sonnenberg,               Gemeenschappen .
T-153/93 , F. Steensen-Feddersen, T-178/93 , H.-P. Fock,
T-180/93 , E. Ebsen, T-182/93 , R.-I ). Tetens , T-192/93 , M.
                                                                        (>) PB nr . C 270 van 19 . 10 . 1992 .
Hansen . T-l 93/93 , H. Ketelsen , T-l 94/93 , Ch . Jessen,
T-212/93 , H. Thomsen, T-21 9/93 , H. Johannsen, T-226/
93 , J. Nielsen, T-227/93 , T. Petersen, T-228/93 , J. H. Sell,
T-229/93 , K. Friedrichsen, T-230/93 , K. Ingwersen, T
232/93 , J. Johannsen, T -236/93 , P. Carstensen, T-239/93 ,
P. A. Petersen en T7240/93 , U. Dethlefsen tegen Raad van de                          Doorhaling van de gevoegde zaken
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                           T-198/93 , T-199/93 , T-200/93 en T-204/93 (M
schappen.
                                                                                ( 95/C 208/81 )
(') PB nr . C 222 van 6 . 9 . 1990 , PB nr . C 34 van 9 . 2 . 1991 , PB
    nr . 109 van 29 . 4 . 1992 en PB nr . C 270 van 19 . 10 . 1992 .                          (Procestaai: Duits)
                                                                        De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in
              Doorhaling van zaak T-122/93 ( )                          het register gelast van de gevoegde zaken T-198/93 , T
                            ( 95/C 208/78 )                             199/93 , T-200/93 en T-204/93 : D. Maack e.a . tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                         (Procestaai: Duits)
                                                                        (•) PB nr . C 270 van 19 . 10 . 1992 .
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in
het register gelast van zaak T-122/93 : F.-J . Kliemann tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen .                                                                       Doorhaling van zaak T-l 7/94 (')
                                                                                ( 95/C 208/ 82 )
(') PB nr . C 34 van 9 . 2 . 1991 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                        De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
      Doorhaling van de gevoegde zaken T-144/93 en                      beschikking van 22 juni 1995 de doorhaling in het register
                              T-145/93 (')                              gelast van zaak T-l 7/94 : D. Benecos tegen Commissie van
                            ( 95/C 208/79 )                             de Europese Gemeenschappen .
                         (Procestaai: Duits)                            (•) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in
het register gelast van de gevoegde zaken T-144/93 en
T-145/93 : E. Theis en K. Leonhauser tegen Raad van de                                Doorhaling van zaak T-228/94 ( J )
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                                                ( 95/C 208/83 )
schappen .
                                                                                (Procestaai: Duits)
(') PB nr . C 50 van 26 . 2 . 1991 en PB nr . C 146 van 5 . 6 .
     1991 .
                                                                        De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap


title: Zaak C-6/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Medipac-Kazantzidis AE/Venizeleio-Pananeio (PE.S.Y. KRITIS) (Vrij verkeer van goederen — Richtlijn 93/42/EEG — Aankoop door ziekenhuis van medische hulpmiddelen met EG-markering — Vrijwaringsmaatregelen — Overheidsopdracht voor leveringen — Aanbesteding beneden toepassingsdrempel van richtlijn 93/36/EEG — Gelijkheidsbeginsel en transparantieplicht)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Medipac-Kazantzidis AE/Venizeleio-Pananeio (PE.S.Y. KRITIS)
   (Zaak C-6/05) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Richtlijn 93/42/EEG - Aankoop door ziekenhuis van medische hulpmiddelen met EG-markering - Vrijwaringsmaatregelen - Overheidsopdracht voor leveringen - Aanbesteding beneden toepassingsdrempel van richtlijn 93/36/EEG - Gelijkheidsbeginsel en transparantieplicht)
   (2007/C 183/02)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Medipac-Kazantzidis AE

      Verwerende partij: Venizeleio-Pananeio (PE.S.Y. KRITIS)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1), en van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1) — Afwijzing van een aanbod van producten voorzien van de EG-markering — Tekortschietende kwaliteit van die producten vanuit het oogpunt van bescherming van de volksgezondheid alsmede voor het bijzondere gebruik waarvoor ze zijn bestemd — Levering van medisch-technische producten aan een ziekenhuis
   Dictum

               1)

               Het beginsel van gelijke behandeling en de verplichting tot transparantie staan eraan in de weg dat een aanbestedende dienst die een aanbesteding heeft uitgeschreven voor de levering van medische hulpmiddelen en heeft aangegeven dat deze conform de Europese Farmacopee moeten zijn en voorzien moeten zijn van de EG-markering, rechtstreeks en buiten het kader van de vrijwaringsprocedure van de artikelen 8 en 18 van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, om redenen van bescherming van de volksgezondheid de aangeboden materialen afwijst, terwijl deze voldoen aan deze technische voorwaarde. Indien de aanbestedende dienst van mening is dat die materialen de volksgezondheid in gevaar kunnen brengen, is hij verplicht, de bevoegde nationale instantie daarvan in kennis te stellen met het oog op het in gang zetten van deze vrijwaringsprocedure.

               2)

               Een aanbestedende dienst die zich tot de bevoegde nationale instantie heeft gewend met het oog op het in gang zetten van de in de artikelen 8 en 18 van richtlijn 93/42, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, neergelegde vrijwaringsprocedure inzake medische hulpmiddelen met EG-markering, moet de aanbesteding opschorten totdat deze procedure beëindigd is, waarbij de uitkomst van de procedure voor de aanbestedende dienst bindend is. Indien het in gang zetten van een dergelijke vrijwaringsprocedure leidt tot een vertraging die nadelig is voor het functioneren van een openbaar ziekenhuis, en daarmee voor de volksgezondheid, is de aanbestedende dienst gerechtigd om alle voorlopige maatregelen te nemen die, het evenredigheidsbeginsel in aanmerking genomen, nodig zijn om de voor het goed functioneren van dit ziekenhuis noodzakelijke materialen te kunnen aanschaffen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak T-299/11: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./BHIM („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Externe dienstverlening voor programma- en projectbeheer alsook technische bijstand op IT-gebied — Rangschikking van een inschrijver in een cascadeprocedure — Gunningscriteria — Gelijke kansen — Transparantie — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verlies van een kans”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/26

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — European Dynamics Luxembourg e.a./BHIM
   (Zaak T-299/11) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Externe dienstverlening voor programma- en projectbeheer alsook technische bijstand op IT-gebied - Rangschikking van een inschrijver in een cascadeprocedure - Gunningscriteria - Gelijke kansen - Transparantie - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verlies van een kans”))
   (2015/C 398/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg), Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) en European Dynamics Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, vervolgens I. Ampazis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: N. Bambara en M. Paolacci, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het BHIM, vastgesteld in het kader van openbare aanbestedingsprocedure AO/021/10, met als opschrift „Externe dienstverlening voor programma- en projectbeheer alsook technische bijstand op IT-gebied”, en aan verzoeksters meegedeeld bij brief van 28 maart 2011, waarbij de offerte van eerste verzoekster met het oog op de gunning van een raamovereenkomst als derde is gerangschikt in het kader van het cascadesysteem en, anderzijds, verzoeken tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van het BHIM, vastgesteld in het kader van openbare aanbestedingsprocedure AO/021/10, met als opschrift „Externe dienstverlening voor programma- en projectbeheer alsook technische bijstand op IT-gebied”, en aan European Dynamics Luxembourg SA meegedeeld bij brief van 28 maart 2011, waarbij haar offerte met het oog op de gunning van een raamovereenkomst als derde is gerangschikt in het kader van het cascadesysteem en de offertes van het consortium Unisys SLU en Charles Oakes & Co. Sàrl, enerzijds, en ETIQ Consortium (by everis en Trasys), anderzijds, respectievelijk als eerste en tweede zijn gerangschikt, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Unie moet de schade vergoeden die European Dynamics Luxembourg heeft geleden door het verlies van een kans om als eerste contractant in het cascadesysteem de raamovereenkomst toegewezen te krijgen.

               3)

               Het verzoek tot schadevergoeding wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               Partijen zullen het Gerecht binnen drie maanden na de uitspraak van dit arrest het in onderlinge overeenstemming becijferde bedrag van de vergoeding meedelen.

               5)

               Bij ontbreken van overeenstemming zullen partijen binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan het Gerecht toezenden.

               6)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 november 2004 in de gevoegde zaken T-285/02 en T-395/02, Eva Vega Rodríguez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Meerkeuzevragen — Juistheid van antwoorden van correctieformulier — Rechterlijke toetsing — Grenzen)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/21

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 november 2004
   in de gevoegde zaken T-285/02 en T-395/02, Eva Vega Rodríguez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Meerkeuzevragen - Juistheid van antwoorden van correctieformulier - Rechterlijke toetsing - Grenzen)
   (2005/C 19/46)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken T-285/02 en T-395/02, Eva Vega Rodríguez, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J. Iturriagagoitia Bassas en, in zaak T-395/02, door J. Iturriagagoitia Bassas et K. Delvolvé, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, primair, verzoeken tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01, waarbij aan verzoekster te weinig puntenaantal zijn toegekend voor verdere deelneming aan het vergelijkend onderzoek, en van het besluit tot afwijzing van haar klacht, en, subsidiair, verzoeken tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 9 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Partijen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-51/00: Verzoek van het Arbeidshof (Zesde kamer) te Brussel van 14 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Temco Services Industries SA en S. Imzilyen, M. Belfarh, A. Afia-Aroussi en K. Lakhdar, in tegenwoordigheid van General Maintenance Contractors SPRL en Buyle-Medros-Vaes Associates SA

text:
29.4.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 122/13
Verzoek van het Bundessozialgericht van 16 december                         personeel ontslaat met uitzondering van vier personen,
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    terwijl nadien onderneming A de opdracht toevertrouwt
H. Gevin en Bundesanstalt für Arbeit — Kindergeldkasse                      aan onderneming D, die ingevolge een collectieve arbeids-
                                                                            overeenkomst een gedeelte van het personeel van onderne-
                                                                            ming C in dienst neemt, doch zonder enig element van de
                          (Zaak C-47/00)
                                                                            activa van laatstbedoelde onderneming over te nemen, die
                                                                            blijft bestaan en haar maatschappelijk doel blijft nastreven?
                         (2000/C 122/20)
                                                                       2. Staat voormelde richtlijn eraan in de weg dat onderne-
                                                                            ming C, indien zij als vervreemder wordt aangemerkt doch
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 16 december               blijft bestaan, sommige werknemers in dienst kan houden?
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
14 februari 2000, in het geding tussen H. Gevin en Bundesan-
stalt für Arbeit — Kindergeldkasse —, het Hof van Justitie van         (1) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-
                                                                           Staten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen
beslissing over de navolgende vraag:                                       daarvan (PB L 61, blz. 26).
Is artikel 3, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad
EEG-Turkije van 19 september 1980 betreffende de toepassing
van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Euro-
pese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsle-
den, ook toepasselijk op Turkse onderdanen die rechtmatig in           Verzoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale
een lidstaat van de Europese Unie verblijven en daar als               de Créteil bij vonnis van 11 januari 2000 om een preju-
werknemer werkzaam zijn, wanneer zij deze lidstaat niet                diciële beslissing in het geding tussen Ferring SA en
als migrerende werknemer of als diens gezinslid, maar als              Agence centrale des organismes de sécurité sociale
vluchteling uit Turkije zijn binnengekomen, doch aldaar                                             „ACOSS”
niet als vluchteling zijn erkend en pas na afloop van de
asielprocedure een arbeidsvergunning hebben gekregen?                                            (Zaak C-53/00)
                                                                                (2000/C 122/22)
                                                                       Het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Créteil heeft bij
                                                                       vonnis van 11 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                       van Justitie op 21 februari 2000, in het geding tussen Ferring
                                                                       SA en Agence centrale des organismes de sécurité sociale
Verzoek van het Arbeidshof (Zesde kamer) te Brussel van                „ACOSS”, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
14 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       vragen:
geding tussen Temco Services Industries SA en S. Im-
zilyen, M. Belfarh, A. Afia-Aroussi en K. Lakhdar, in tegen-           — Kan de bijdrage ingevoerd bij artikel L. 245-6-1 van de
woordigheid van General Maintenance Contractors SPRL                        Code de la sécurité sociale worden beschouwd als over-
             en Buyle-Medros-Vaes Associates SA                             heidssteun in de zin van artikel 87 (voorheen art. 92) van
                                                                            het Verdrag?
                          (Zaak C-51/00)
                                                                            — Zo ja, wordt zij dan gerechtvaardigd door de aard en
                                                                                de opzet van het stelsel?
                         (2000/C 122/21)
                                                                       — Zijn de groothandelaars-distributeurs belast met het beheer
                                                                            van een dienst van algemeen economisch belang in de zin
Het Arbeidshof (Zesde kamer) te Brussel heeft bij beschikking               van artikel 86, lid 2, van het Verdrag (voorheen art. 90,
van 14 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                 lid 2)?
Justitie op 17 februari 2000, in het geding tussen Temco
Services Industries SA en S. Imzilyen, M. Belfarh, A. Afia-            — Indien de betrokken heffing kan worden aangemerkt
Aroussi en K. Lakhdar, in tegenwoordigheid van General                      als overheidssteun, moet zij dan strikt de meerkosten
Maintenance Contractors SPRL en Buyle-Medros-Vaes Associa-                  compenseren die het gevolg zijn van de aan de groothan-
tes SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 delaars-distributeurs opgelegde verplichtingen, wil de uit-
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                  zondering van artikel 86, lid 2, van toepassing kunnen
vraag:                                                                      zijn?
1. Is artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van 14 februari       — Moet artikel 49 (voorheen art. 59) van het Verdrag aldus
     1977 (1) van toepassing op de situatie waarin een onderne-             worden uitgelegd, dat dit in de weg staat aan een nationale
     ming A de schoonmaak van haar industriële installaties aan             wettelijke regeling als die van de wet van 19 december
     onderneming B heeft opgedragen, die deze werkzaamheid                  1997?
     uitbesteedt aan onderneming C, welke ten gevolge van
     het feit dat onderneming B de opdracht verliest al haar


title: Zaken T-23/10 en T-24/10: Arrest van het Gerecht van 6 februari 2014 — Arkema France/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markten voor thermische tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren op basis van ESBO/esters — Beschikking tot vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Geldboeten — Duur van inbreuk — Verjaring — Gewettigd belang om inbreuk vast te stellen — Verzoek om herziening — Bedrag van geldboeten — Duur van inbreuken — Volledige rechtsmacht” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/6

         Arrest van het Gerecht van 6 februari 2014 — Arkema France/Commissie
   (Zaken T-23/10 en T-24/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markten voor thermische tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren op basis van ESBO/esters - Beschikking tot vaststelling van twee inbreuken op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Geldboeten - Duur van inbreuk - Verjaring - Gewettigd belang om inbreuk vast te stellen - Verzoek om herziening - Bedrag van geldboeten - Duur van inbreuken - Volledige rechtsmacht)
   2014/C 78/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Arkema France (Colombes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Joshua, barrister, en E. Aliende Rodríguez, advocaat, vervolgens J.-P. Gunther en C. Breuvart, advocaten) (zaak T-23/10), en CECA SA (La Garenne-Colombes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Joshua, barrister, en E. Aliende Rodríguez, advocaat, vervolgens J.-P. Gunther en C. Breuvart, advocaten) (zaak T-24/10)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mojzesowicz, F. Ronkes Agerbeek en J. Bourke, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en van artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Thermische stabilisatoren) of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Arkema France en CECA SA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-60/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa (Italië) op 9 februari 2011 — Strafzaak tegen Mohamed Mrad

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa (Italië) op 9 februari 2011 — Strafzaak tegen Mohamed Mrad
   (Zaak C-60/11)
   2011/C 113/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Ragusa

      Partij in de strafzaak

   Mohamed Mrad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 2008/115/EG (1) vanaf 25 december 2010 rechtstreeks toepasselijk in de interne Italiaanse rechtsorde?

               2)

               Is artikel 14, lid 5 ter en lid 5 quater, van decreto legislativo 286/98, zoals gewijzigd, onverenigbaar met de artikelen 15 en 16 van bovenvermelde communautaire richtlijn, met als gevolg dat het Tribunale de interne voorschriften buiten toepassing moet laten?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak C-100/04: Beroep, op 26 februari 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse Republiek

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/29

         Beroep, op 26 februari 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse Republiek
   (Zaak C-100/04)
   (2004/C 94/65)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 februari 2004 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november 2002 verstreken.

      (1)  PB L 309 van 27.11.2001, blz. 22.