title: Zaak C-98/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Freeport plc/Olle Arnoldsson (Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 6, punt 1 — Bijzondere bevoegdheid — Pluraliteit van verweerders — Rechtsgrondslagen van vorderingen — Misbruik — Kans op toewijzing van vordering ingesteld bij rechter van staat waar een der verweerders zijn woonplaats heeft)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Freeport plc/Olle Arnoldsson
   (Zaak C-98/06) (1)

   (Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 6, punt 1 - Bijzondere bevoegdheid - Pluraliteit van verweerders - Rechtsgrondslagen van vorderingen - Misbruik - Kans op toewijzing van vordering ingesteld bij rechter van staat waar een der verweerders zijn woonplaats heeft)
   (2007/C 297/12)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta domstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Freeport plc

      Verwerende partij: Olle Arnoldsson
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta domstol — Uitlegging van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheid — Pluraliteit van verweerders — Vorderingen die bij het gerecht van de statutaire zetel van de rechtspersoon zijn ingediend zowel tegen de rechtspersoon ter zake van verplichting tot betaling als tegen de op het grondgebied van een andere lidstaat woonachtige persoon die voornoemde verplichting is aangegaan zonder gevolmachtigde noch vertegenwoordiger van de betrokken persoon te zijn — Vorderingen uit overeenkomst
   Dictum

               1)

               Artikel 6, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat de tegen meerdere verweerders gerichte vorderingen een verschillende rechtsgrondslag hebben, niet aan toepassing van deze bepaling in de weg staat.

               2)

               Artikel 6, punt 1, van verordening nr. 44/2001 vindt toepassing wanneer de tegen de verschillende verweerders gerichte vorderingen samenhangend zijn op het moment waarop zij worden ingesteld, dat wil zeggen wanneer een goede rechtsbedeling vraagt om gelijktijdige behandeling en berechting, teneinde te voorkomen dat bij afzonderlijke berechting onverenigbare beslissingen worden gegeven. Voor toepassing van voormelde bepaling hoeft niet bovendien vast te staan dat de vorderingen niet enkel zijn ingesteld om één van de verweerders te onttrekken aan de bevoegdheid van de rechter van de lidstaat waar hij zijn woonplaats heeft.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-283/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Serebryannay vek EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 2, lid 1, sub c, 26, 62 en 63 — Belastbaar feit — Wederzijdse prestaties — Handelingen onder bezwarende titel — Maatstaf van heffing van handeling wanneer tegenprestatie uit diensten bestaat — Recht om onroerende goederen te gebruiken en aan derden te verhuren dat door natuurlijke persoon aan vennootschap wordt toegekend in ruil voor diensten bestaande in verbetering en stoffering van deze goederen door die vennootschap)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/30

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Serebryannay vek EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-283/12) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 2, lid 1, sub c, 26, 62 en 63 - Belastbaar feit - Wederzijdse prestaties - Handelingen onder bezwarende titel - Maatstaf van heffing van handeling wanneer tegenprestatie uit diensten bestaat - Recht om onroerende goederen te gebruiken en aan derden te verhuren dat door natuurlijke persoon aan vennootschap wordt toegekend in ruil voor diensten bestaande in verbetering en stoffering van deze goederen door die vennootschap)
   2013/C 344/52
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Serebryannay vek EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van de artikelen 2, lid 1, sub c, 26, 62 en 63 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Wettelijke regeling volgens welke in geval van een niet-geldelijke vergoeding voor de dienstverrichter de tegenprestatie voor zijn dienstverrichting uit een andere dienstverrichting bestaat — Kwalificatie van een handeling als ruil van diensten of niet — In het ontkennende geval mogelijkheid om de verbetering en stoffering van een onroerend goed te kwalificeren als belastbare handeling — Ontstaan van belastbaar feit en regel voor vaststelling van maatstaf van heffing

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat een dienstverrichting bestaande in reparatie en stoffering van een appartement als een onder bezwarende titel verrichte dienst moet worden beschouwd wanneer de verrichter van die dienst er zich enerzijds volgens een met de eigenaar van dit appartement gesloten overeenkomst toe verbindt om deze dienst op zijn kosten te verrichten en hij anderzijds het recht verkrijgt om dat appartement gedurende de looptijd van deze overeenkomst te gebruiken voor zijn economische activiteit, zonder dat hij huur hoeft te betalen, terwijl de eigenaar het ingerichte appartement terugkrijgt aan het einde van die overeenkomst.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-209/17: Beschikking van het Gerecht van 23 augustus 2017 — ZGS/EUIPO (Schülerhilfe1)

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/22

         Beschikking van het Gerecht van 23 augustus 2017 — ZGS/EUIPO (Schülerhilfe1)
   (Zaak T-209/17) (1)

   (2017/C 338/25)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 168 van 29. 5. 2017.


title: Verzoeken van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen van 25 november 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Stöber respectievelijk J. M. Piosa Pereira en Bundesanstalt für Arbeit (Zaken C-4/95 en C-5/95)

text:
4. 3 . 95            INL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/7
Staat artikel 59 EEG-Verdrag in de weg aan een nationale                     grond van een in een derde land uitgeoefende werk
wettelijke regeling, krachtens welke het een in een andere                   zaamheid recht op werkloosheidsuitkeringen heeft,
Lid-Staat gevestigde onderneming is verboden langs gerech                   indien hij ( hypothetisch ) als onderdaan van het woon
telijke weg schuldvorderingen voor derden te innen, op                       land naar aldaar geldend recht en rekening houdend met
grond dat deze activiteit naar de nationale wettelijke                       een tussen dit land en het derde land gesloten overeen
regeling is voorbehouden aan degenen die hiervoor over een                   komst, tegenover het bevoegde orgaan van het woon
door de bevoegde autoriteit afgegeven bijzondere vergun                     land aanspraak op werkloosheidsuitkeringen zou heb
ning beschikken ?                                                             ben ?
Ingeval deze vraag bevestigend wordt beantwoord: Geldt                   b) Zijn bepalingen van een met een derde land gesloten
zulks ook wanneer op de invorderingsprocedure uitsluitend                    overeenkomst inzake sociale zekerheid, die op grond
nationaal recht van toepassing is, omdat de partijen bij de                  van de ratificatie als nationaal recht gelden, te beschou
tenuitvoerlegging op nationaal grondgebied zijn gevestigd                    wen als wetgeving in de zin van artikel 3 , lid 1 , van
en de voor tenuitvoerlegging vatbare titel eveneens op                       Verordening (EEG) nr. 1408/71 ?
nationaal grondgebied is verkregen ?
                                                                         c ) Kan uit het Gemeenschapsrecht een rechtsbeginsel
                                                                             worden afgeleid, dat dit recht niet van toepassing is op
                                                                             een werkzaamheid in een derde land ?
Verzoeken van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfa
len van 25 november 1994 om een prejudiciële beslissing in               d ) Bevat titel III, hoofdstuk 6, van Verordening ( EEG)
het geding tussen F. Stöber respectievelijk J. M. Piosa Pereira              nr. 1408/71 een volledige regeling inzake het in aanmer
                  en Bundesanstalt fiir Arbeit                               king nemen van tijdvakken van arbeid, die in zoverre
                                                                             dienaangaande toepassing van het beginsel van gelijke
                  ( Zaken C-4/95 en C-5/95 )                                  behandeling uitsluit ?
                            ( 95/C 54/12 )
                                                                         (M PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
Het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen — 13e Senat
— heeft bij beschikkingen van 25 november 1994, ingeko
men ter griffie van het Hof van Justitie op 12 januari 1995 ,
in het geding tussen F. Stöber en Bundesanstalt für Arbeit
( zaak C-4/95 ) en in het geding tussen J. M. Piosa Pereira en           Hogere voorziening, op 13 januari 1995 ingesteld door John
Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de                    Deere Ltd tegen het arrest, op 27 oktober 1994 in zaak
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     T-35/92 tussen John Deere Ltd en de Commissie van de
beslissing over de navolgende vraag:                                     Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
Is voor de betaling van kinderbijslag in de Bondsrepubliek                                             Kamer)
Duitsland „ zelfstandige " in de zin van artikel 73 van                                         (Zaak C-7/95 P)
Verordening (EEG) nr. 1408/71 (*), degene die in de
Bondsrepubliek Duitsland zelfstandig werkzaam is en als                                            ( 95/C 54/14 )
zodanig weliswaar aan de omschrijving van „zelfstandige "                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
in de zin van artikel 1 , onder a ), iv), voldoet, doch niet aan de
                                                                         op 13 januari 1995 hogere voorziening ingesteld door John
omschrijving van artikel 1 , onder a ) ii ), tweede alternatief,
                                                                         Deere Ltd, gevestigd te Edinburgh (Verenigd Koninkrijk ),
eerste subalternatief, juncto bijlage I, onderdeel I onder C,            vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer en R. Bechtold,
onder b )?                                                               advocaten van het kantoor Gleiss Lutz Hootz Hirsch en
(!) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .                            Partners te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                         burg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar,
                                                                         Rue Goethe 11 , tegen het arrest, op 27 oktober 1994 in zaak
                                                                         T-35/92 tussen John Deere Ltd en de Commissie van de
Verzoek van het Schleswig-Holsteinische Landessozialge                  Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
richt van 28 november 1994 om een prejudiciële beslissing                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
in het geding tussen A. Hantëen en Bundesanstalt für                     Kamer ).
                                Arbeit
                          ( Zaak C-6/95 )                                Requirante concludeert dat het den Hove behage :
                            (95/C 54/13 )                                1 . het op 3 november 1 994 aan requirante betekende arrest
                                                                             van het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-35/92 te
De 7e Senat van het Schleswig-Holsteinische Landessozial                    vernietigen;
gericht heeft bij beschikking van 28 november 1994,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 januari             2 . nietig te verklaren Beschikking 92/157/EEG van de
1995 , in het geding tussen A. Hanfêen en Bundesanstalt für                  Commissie van 17 februari 1992 inzake een procedure
Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                    op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                   31.370 en 31.446 — UK Agricultural Tractor Registra
gende vraag:                                                                 tion Exchange ) O , en
a ) Moet artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG) nr. 1408/            3 . de Commissie te verwijzen in de kosten die verzoekster/
     71 O aldus worden uitgelegd, dat ook een onderdaan                      requirante in de procedure voor het Gerecht en voor het
     van een Lid-Staat die in een andere Lid-Staat woont, op                 Hof heeft gemaakt.


title: Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Tours (Eerste Kamer) van 4 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Locamion en Directeur des Services Fiscaux d'Indre et Loire (Zaak C-8/96)

text:
2 . 3 . 96                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 64/9
4 . Gelet op al de andere omstandigheden, was de vaststel               — Moeten de artikelen 4 en 7 van Richtlijn 69/335/EEG
       ling van deze quota door de Raad verenigbaar met                      van de Raad van 17 juli 1969 f 1 ) aldus worden uitgelegd,
                                                                             dat deze richtlijn van toepassing is op de overnamever
         i ) het gemeenschappelijk visserijbeleid en in het bij             richtingen omschreven in de artikelen 371 tot en met
             zonder met Verordening ( EEG) nr. 3760/92 ( 2 ) van             372-2 van wet nr. 66.537 van 24 juli 1966 op de
             de Raad van 20 december 1992 tot invoering van                  handelsvennootschappen ?
             een communautaire regeling voor de visserij en de
             aquacultuur;                                                — Is de heffing door de Franse Staat van een evenredige
                                                                             belasting voor het opmaken van inschrijvingscertificaten
       ii ) het evenredigheidsbeginsel ?                                     na een overnameverrichting verenigbaar met het in
                                                                             artikel 10 van de richtlijn neergelegde verbod en zo neen,
5 . Indien de vaststelling van deze quota bij Verordening                    valt zij dan onder de bepalingen van artikel 12 ?
       ( EG ) nr. 3362/94 ongeldig is, zijn verzoekers dan
       gerechtigd schadevergoeding te eisen van verweerder en,           (') PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz. 5 .
       zo ja, wat zijn de aansprakelijkheidsvoorwaarden ?
(') PB nr. L 363 van 31 . 12 . 1993 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 389 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
                                                                         Verzoek van Raad van State, afdeling administratie, van
                                                                         10 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen 1 . VZW Koninklijk Belgisch verbond voor
                                                                         bescherming van de vogels, 2 . Asbl Société d'études orni
                                                                         thologiques AVES en het Waalse Gewest — Interveniënte:
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione                         Asbl Fédération royale ornithologique beige
distaccata di Tivoli — van 22 november 1995 om een
                                                                                ( Zaak C- 10/96 )
prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
                       S. Gallotti en F. Palermo                                                    ( 96/C 64/20 )
                     ( Zaken C-6/96 en C-7/96 )
                                96/C 64/ 18                              De Raad van State, afdeling administratie heeft bij arrest,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 januari
                                                                         1996, in het geding tussen 1 . VZW Koninklijk Belgisch
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di                 verbond voor bescherming van de vogels, 2 . Asbl . Société
Tivoli — heeft bij beschikkingen van 22 november 1995 ,                  d'études ornithologiques AVES en het Waalse Gewest —
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 1 januari            Interveniënte : Asbl Fédération royale ornithologique beige,
1 996 , in de aldaar dienende strafzaken tegen S. Gallotti en F.         het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Palermo, aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
schappen prejudiciële vragen gesteld die identiek zijn aan die           vragen :
in de gevoegde zaken C-58/95 e.a .^)
                                                                         1 . Staan de artikelen 5 , 9 en 18 van Richtlijn 79/409/EEG
(') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .                               van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de
                                                                             vogelstand ^), een Lid-Staat toe in afnemende mate en
                                                                             gedurende een bepaalde periode rekening te houden met
                                                                             het feit, dat het verbod op het vangen van vogels voor
                                                                             ontspanningsdoeleinden tal van liefhebbers ertoe zou
                                                                             verplichten hun installaties te wijzigen en bepaalde
                                                                             gewoonten op te geven, wanneer die Lid-Staat erkent,
Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Tours                         dat het kweken mogelijk is, doch om die reden nog niet
( Eerste Kamer) van 4 januari 1996 om een prejudiciële                       op grote schaal haalbaar is ?
beslissing in het geding tussen SA Locamion en Directeur des
                  Services Fiscaux d'Indre et Loire                      2 . Staan de artikelen 5 , 9 en 18 van Richtlijn 74/409/EEG
                            ( Zaak C-8/96 )                                  een Lid-Staat toe — en zo ja, in welke mate —, de vangst
                              ( 96/C 64/19 )                                 van op het Europese grondgebied natuurlijk in het wild
                                                                             levende vogels open te stellen teneinde de bezwaren te
                                                                             voorkomen van de bloedverwantschap die door teveel
Het Tribunal de Grande Instance de Tours ( Eerste kamer)                     endogene kruisingen zou ontstaan bij het kweken van
heeft bij beschikking van 4 januari 1996 , ingekomen ter                     vogels voor ontspanningsdoeleinden ?
griffie van het Hof van Justitie op 15 januari 1996 , in het
geding tussen SA Locamion en Directeur des Services                      (M PB nr. L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 .
Fiscaux d'Indre et Loire, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Beroep, op 6 april 1998 ingesteld door Sardegna Lines - Servizi Marittimi della Sardegna S.p.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-58/98)

text:
C 184/14             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.6.98
Ten slotte vordert hij andermaal vergoeding van morele en          Volgens de bestreden beschikking zou de bovenbeschreven
materieÈle schade, daar hij de dienstfout en het oorzakelijk       regeling discrimineren op grond van nationaliteit, het
verband tussen de door hem geleden schade bewezen acht.            beginsel van de vrijheid van vestiging schenden, voorzien
                                                                   in steun ter bevordering van investeringen in de vloot, die
(1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 25.                              waarschijnlijk in strijd is met de communautaire wetgeving
                                                                   inzake scheepsbouwsteun, en steun voor leasing van sche-
                                                                   pen verlenen, die door de Gemeenschapsregeling verboden
                                                                   bedrijfssteun vormt.
                                                                   Tot staving van haar aanspraken beroept verzoekster zich
Beroep, op 6 april 1998 ingesteld door Sardegna Lines Ð            op:
Servizi Marittimi della Sardegna S.p.a. tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen                       Ð schending van Richtlijn 90/684/EEG van de Raad van
                       (Zaak T-58/98)                                   21 december 1990 betreffende de steunverlening aan
                                                                        de scheepsbouw (1), die past in een sectorieel systeem
                        (98/C 184/25)                                   van stimulansen, waarmee in de betrokken procedure
                                                                        helemaal geen rekening is gehouden;
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   Ð het bestaan van een beoordelingsfout en misbruik van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       bevoegdheid, aangezien de elementen feitelijk en rech-
Gemeenschappen is op 6 april 1998 beroep ingesteld tegen                tens waarvan de bestreden beschikking uitgaat, niet
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sar-                      steekhoudend zijn. In dit verband zou de Commissie
degna Lines Ð Servizi Marittimi della Sardegna S.p.a., ver-             een duidelijke beoordelingsfout hebben gemaakt, door,
tegenwoordigd door F. Caruso, U. Iaccarino, B. Carnevale                wegens de ¹belangrijke wijzigingenº die wet nr. 11/
en C. Caruso, advocaten te Napels, domicilie gekozen heb-               1988 aan wet nr. 20/1951 zou hebben aangebracht,
bende te Brussel ten kantore van F. Caruso, Van Moer-                   het betrokken stelsel van regionale stimulansen te
straat 2A.                                                              beschouwen als ¹nieuwe steunº, onderworpen aan de
                                                                        in artikel 93, lid 3, van het Verdrag bedoelde verplich-
                                                                        ting tot voorafgaande mededeling;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð schending en onjuiste toepassing van artikel 92, lid 1,
Ð Beschikking 98/95/EG van de Commissie van 21 okto-                    van het Verdrag, daar het handelsverkeer tussen de lid-
     ber 1997 betreffende steun van de regio SardinieÈ (Ita-            staten niet ongunstig wordt beïnvloed en de mededin-
     lieÈ) aan scheepvaartondernemingen op SardinieÈ (PB                ging niet wordt vervalst;
     L 20 van 27.1.1998, blz. 30), nietig te verklaren;
                                                                   Ð vervulling van de toepassingsvoorwaarden van
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                               artikel 92, lid 3, onder a) en c), van het Verdrag, aan-
                                                                        gezien SardinieÈ een minder ontwikkelde Italiaanse
Middelen en voornaamste argumenten                                      regio is, en verweerster rekening had moeten houden
                                                                        met het insulaire en perifere karakter ervan;
Verzoekster bestrijdt verweersters beschikking van 21 okto-
ber 1997, voor zover die tot de conclusie komt, dat de             Ð schending van substantieÈle vormvoorschriften door
steunregeling van de regio SardinieÈ ten behoeve van de                 ontoereikende motivering van de beschikking.
scheepvaartsector onwettig is.
                                                                   (1) PB L 380 van 31.12.1990, blz. 27.
De als onwettig beschouwde steunregeling zou zijn inge-
voerd bij regionale wet nr. 20 van de regio SardinieÈ van
15 mei 1951, waarbij ¹ten laste van de regio, bij de auto-
nome afdeling Industrieel krediet van de Banco di Sar-
degnaº een fonds in het leven werd geroepen, dat leningen
zou toekennen aan regionale scheepvaartmaatschappijen              Beroep, op 8 april 1998 ingesteld door Volkswagen AG
die voornemens zouden zijn om handelsschepen te bou-                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
wen, te kopen, te verbouwen of te repareren. De toeken-
                                                                                (Zaak T-62/98)
ning van dergelijke leningen was onderworpen aan de
voorwaarde, dat de begunstigde ondernemingen hun wet-                                       (98/C 184/26)
telijke zetel, hun fiscale woonplaats en, wat de scheep-
vaartmaatschappijen betreft, hun thuishaven in de regio
                                                                                (Procestaal: Duits)
zouden hebben. Voorts was bepaald, dat bedoelde leningen
zouden worden toegekend aan scheepvaartmaatschappijen
van bij uitstek regionaal belang. Enkele, door verweerster         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
als belangrijk aangemerkte, wijzigingen zijn aan die steun-        Gemeenschappen is op 8 april 1998 beroep tegen Commis-
regeling aangebracht bij latere regionale wet nr. 11/88.           sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door


title: Zaak T-160/10: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — J/Parlement ( „Recht om een verzoekschrift in te dienen — Tot het Europees Parlement gericht verzoekschrift — Beslissing om verzoekschrift onbehandeld terzijde te leggen — Beroep tot nietigverklaring — Motiveringsplicht — Verzoekschrift betreft geen beleidsgebied van de Unie” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/24

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — J/Parlement
   (Zaak T-160/10) (1)

   (Recht om een verzoekschrift in te dienen - Tot het Europees Parlement gericht verzoekschrift - Beslissing om verzoekschrift onbehandeld terzijde te leggen - Beroep tot nietigverklaring - Motiveringsplicht - Verzoekschrift betreft geen beleidsgebied van de Unie)
   2012/C 355/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: J (Marchtrenk, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Auer, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz en N. Görlitz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie Verzoekschriften van het Europees Parlement van 2 maart 2010 waarbij het door verzoeker ingediende verzoekschrift (nr. 1673/2009) onbehandeld terzijde is gelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               J. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak T-146/04: Beroep, op 20 april 2004 ingesteld door Koldo Gorostiaga Atxalandabaso tegen Europees Parlement

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/9

         Beroep, op 20 april 2004 ingesteld door Koldo Gorostiaga Atxalandabaso tegen Europees Parlement
   (Zaak T-146/04)
   (2004/C 168/16)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 april 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Koldo Gorostiaga Atxalandabaso, wonende te Saint Pierre d'Irube (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Rouget, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement van 24 februari 2004 waarbij op de aan verzoeker verschuldigde vergoedingen inhoudingen worden verricht tot aan de voldoening van de schuld die deze jegens het Parlement zou hebben;

               —

               verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij het bestreden besluit heeft het Europees Parlement geoordeeld dat verzoeker, bij gebreke van bewijsstukken voor het aanwenden van de verschillende parlementaire vergoedingen, 118 360,18 euro verschuldigd was, en heeft het inhoudingen verricht op die vergoedingen.
   Verzoeker komt op tegen dit besluit en stelt daartoe dat het Parlement de Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement heeft geschonden, met name doordat het besluit is genomen door de secretaris-generaal van het Parlement en niet door het Bureau van het Parlement, zoals artikel 27 van die regeling eist. Verder stelt hij dat het bestreden besluit inbreuk maakt op de beginselen van objectiviteit, onpartijdigheid, gelijkheid en non-discriminatie alsmede op het beginsel van hoor en wederhoor en op de rechten van de verdediging. Bovendien zou het bestreden besluit ontoereikend zijn gemotiveerd en misbruik van bevoegdheid opleveren omdat het voor zuiver politieke doeleinden is vastgesteld. Ten slotte zou het Parlement een kennelijke beoordelingsfout hebben gemaakt.


title: Zaak C-449/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 26 juli 2017 — A & G Fahrschul-Akademie GmbH/Finanzamt Wolfenbüttel

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 26 juli 2017 — A & G Fahrschul-Akademie GmbH/Finanzamt Wolfenbüttel
   (Zaak C-449/17)
   (2017/C 330/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A & G Fahrschul-Akademie GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Wolfenbüttel

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt rijonderricht ter verkrijging van het rijbewijs B of C1 onder het begrip „school- of universitair onderwijs” van artikel 132, lid 1, onder i) en j), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord,
               kan de erkenning van verzoekster als organisatie met soortgelijke doeleinden in de zin van artikel 132, lid 1, onder i), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde worden afgeleid uit de regelingen ter zake van het rijinstructeursexamen, de verlening van de rijinstructeursbevoegdheid en de afgifte van de rijschoolvergunning in de Gesetz über das Fahrlehrerwesen van 25 augustus 1969 (Bundesgesetzblatt I 1969, 1336), laatstelijk gewijzigd bij wet van 28 november 2016 (Bundesgesetzblatt I 2016, 2722, Fahrlehrergesetz), alsmede uit het algemeen belang van het opleiden van rijschoolleerlingen tot veilige, verantwoordelijke en milieubewuste verkeersdeelnemers?

               3)

               Indien de tweede vraag ontkennend moet worden beantwoord,
               impliceert het begrip „particulier” van artikel 132, lid 1, onder j), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dat het bij de belastingplichtige om een eenmanszaak gaat?

               4)

               Indien de tweede en de derde vraag ontkennend moeten worden beantwoord,
               geeft een docent „particulier” les in de zin van artikel 132, lid 1, onder j), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zodra hij voor eigen rekening en op eigen verantwoordelijkheid handelt, of gelden voor het criterium „particulier” nog andere vereisten?


title: Zaak T-117/16: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Isdin/EUIPO — Spirig Pharma (ERYFOTONA ACTINICA)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/62

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Isdin/EUIPO — Spirig Pharma (ERYFOTONA ACTINICA)
   (Zaak T-117/16) (1)

   (2017/C 144/92)
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2001 in zaak T-194/99: Cristiano Sebastiani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevordering — Beoordelingsrapport — Geen — Vergelĳking van verdiensten)

text:
C 44/12                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.2.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 november 2001
                     van 15 november 2001
                                                                          in zaak T-194/99: Cristiano Sebastiani tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-128/99: Signal Communications Ltd tegen                         (Ambtenaren — Bevordering — Beoordelingsrapport —
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                                 Geen — Vergelijking van verdiensten)
           ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                                (2002/C 44/21)
(„Gemeenschapsmerk — Woord TELEYE — Aanvraag met                                                    (Procestaal: Frans)
beroep op voorrang van ouder merk TELEEYE — Verzoek tot
        verbetering — Wezenlijke wijziging van merk”)
                                                                          In zaak T-194/99, Cristiano Sebastiani, wonende te Brussel,
                                                                          vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Pee-
                           (2002/C 44/20)                                 re, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                          tigden: C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een
                                                                          beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                          (Procestaal: Engels)                            om verzoeker bij de bevorderingsronde 1998 niet tot de
                                                                          rang A 6 te bevorderen, heeft het Gerecht (P. Mengozzi,
                                                                          alleensprekend rechter); griffier: J. Palacio González, ad-
                                                                          ministrateur, op 15 november 2001 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-128/99, Signal Communications Ltd, gevestigd te                 1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie om verzoeker bij
Hong Kong (China), vertegenwoordigd door J. Grayston en                         de bevorderingsronde 1998 niet tot de rang A 6 te bevorderen.
A. Bywater, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt              2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
(merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden:
F. López de Rego en G. Humphreys), betreffende een beroep                (1) PB C 314 van 30.10.1999.
tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van
beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 maart 1999
(zaak R 219/1998-1) die op 25 maart 1999 aan verzoekster is
betekend, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident,
R. M. Moura Ramos en V. Tiili, rechters; griffier: D. Christensen,          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
administrateur, op 15 november 2001 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 15 november 2001
                                                                          in zaak T-142/00: Michel Van Huffel tegen Commissie van
1)    Vernietigt de beslissing van de eerste kamer van beroep van het                    de Europese Gemeenschappen (1)
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      tekeningen en modellen) van 24 maart 1999 (zaak                     (Ambtenaren — Toegang tot interne vergelijkende onderzoe-
      R 219/1998-1).                                                      ken — Opdrachten — Aankondiging van vergelijkend
                                                                          onderzoek — Toelatingsvoorwaarde dat sollicitant onder
                                                                             Statuut of Regeling andere personeelsleden werkzaam is)
2)    Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten alsook in die van
      verzoekster.
                                                                                (2002/C 44/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                          In zaak T-142/00, Michel Van Huffel, tijdelijke functionaris van
                                                                          de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Chaumont-Gistoux (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis


title: Zaak T-209/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Gaedertz/BHIM — Living Byte Software (GlobalRemote) ( Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing )

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Gaedertz/BHIM — Living Byte Software (GlobalRemote)
   (Zaak T-209/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing’)
   (2009/C 55/47)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Johann-Christoph Gaedertz (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. M. Gerstenberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Living Byte Software GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Freifrau von Welser, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 april 2007 (zaak R 272/2005-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Johann-Christoph Gaedertz en Living Byte Software GmbH
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De verzoekende partij en de interveniërende partij zullen de eigen kosten dragen.

               3)

               De verzoekende partij zal de kosten van de verwerende partij dragen.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-372/11: Arrest van het Gerecht van 26 juni 2014 — Basic/BHIM — Repsol YPF (basic) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk basic — Ouder gemeenschapsbeeldmerk BASIC — Relatieve weigeringsgrond — Soortgelijke diensten — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/22

         Arrest van het Gerecht van 26 juni 2014 — Basic/BHIM — Repsol YPF (basic)
   (Zaak T-372/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk basic - Ouder gemeenschapsbeeldmerk BASIC - Relatieve weigeringsgrond - Soortgelijke diensten - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 261/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Basic AG Lebensmittelhandel (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Altenburg en H. Bickel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Repsol YPF, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J.-B. Devaureix, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 maart 2011 (zaak R 1440/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Repsol YPF, SA en Basic AG Lebensmittelhandel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Basic AG Lebensmittelhandel wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak F-21/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2007 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Beweerdelijk onrechtmatige verwerking van medische gegevens — Niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van redelijke termijn voor instelling van vordering tot schadevergoeding)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/62

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 december 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-21/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Beweerdelijk onrechtmatige verwerking van medische gegevens - Niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van redelijke termijn voor instelling van vordering tot schadevergoeding)
   (2008/C 51/115)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door een reeks onrechtmatige gedragingen van sommige personeelsleden van de Commissie onder meer bij de verwerking van zijn medische gegevens
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007, blz. 20.


title: Zaak T-442/13: Beschikking van het Gerecht van 9 december 2014 — Makhlouf/Raad

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/31

         Beschikking van het Gerecht van 9 december 2014 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-442/13) (1)

   (2015/C 056/43)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak F-64/12: Beroep ingesteld op 21 juni 2012 — ZZ/EDEO

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/28

         Beroep ingesteld op 21 juni 2012 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-64/12)
   2012/C 258/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Casado Garcia-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2011 naar de rang AD 6 zijn bevorderd en veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 15 november 2011 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2011 niet te bevorderen naar de rang AD 6;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 23 maart 2011 tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de EDEO tot betaling aan verzoeker van een ex aequo et bono op 6 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van zijn beroeps- en immateriële schade, te vermeerderen met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief met ingang van de datum waarop dit bedrag opeisbaar wordt;

               —

               verwijzing van de EDEO in de kosten.


title: Zaak T-453/17: Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — TV/Raad

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/29

         Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — TV/Raad
   (Zaak T-453/17)
   (2017/C 347/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: TV (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         mitsdien,

               —

               het besluit van 19 augustus 2016 om verzoeker na afloop van zijn proeftijd, dat wil zeggen op 1 september 2016, te ontslaan nietig verklaren;

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 11 april 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht van 4 november 2016 nietig verklaren;

               —

               verzoeker een vergoeding van 20 000 EUR toekennen voor de geleden immateriële schade;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan de onwettigheid van het bestreden besluit, aangezien het de conclusie bevestigt van het advies van het beoordelingscomité (CORAP), dat zijn eigen beoordeling in de plaats van die van de beoordelaars heeft gesteld.

               3.

               Derde middel, ontleend aan kennelijke fouten feitelijk en rechtens waardoor de redenen waarop het rapport aan het einde van de proeftijd berust ongeldig worden.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan het ontbreken van normale omstandigheden van de proeftijd.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

         De verzoekende partij is tevens van mening dat de hierboven uiteengezette onrechtmatigheden fouten van de verwerende partij vormen. Zij vraagt daarom ook om vergoeding van de immateriële schade die de betwiste besluiten hebben veroorzaakt.


title: Zaak C-208/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Stock ‘94 Szolgáltató Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Samenwerking op basis van integratie — Verstrekking van financiering en levering van vlottende activa die benodigd zijn voor de productie van landbouwproducten — Eén enkele, complexe prestatie — Afzonderlijke en zelfstandige prestaties — Ondergeschikte prestatie en hoofdprestatie)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Stock ‘94 Szolgáltató Zrt./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-208/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Samenwerking op basis van integratie - Verstrekking van financiering en levering van vlottende activa die benodigd zijn voor de productie van landbouwproducten - Eén enkele, complexe prestatie - Afzonderlijke en zelfstandige prestaties - Ondergeschikte prestatie en hoofdprestatie))
   (2017/C 038/03)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stock ‘94 Szolgáltató Zrt.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               een samenwerking in de landbouw op basis van integratie waarbij een marktdeelnemer goederen levert aan een landbouwer en hem een lening verstrekt voor het aankopen van die goederen, één enkele handeling is in de zin van die richtlijn, waarbinnen de levering van de goederen de hoofdprestatie is. De maatstaf van heffing voor die ene handeling omvat zowel de prijs van die goederen als de rente die de landbouwers op de hun verstrekte leningen betalen;

               —

               het feit dat een integrator nog andere diensten kan verrichten voor de landbouwers of de door hen geproduceerde landbouwproducten kan kopen, niet van invloed is op de kwalificatie van de betrokken handeling als één enkele handeling voor de toepassing van richtlijn 2006/112.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak T-541/11: Arrest van het Gerecht van 26 juni 2014 — Fundação Calouste Gulbenkian/BHIM — Gulbenkian (GULBENKIAN) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GULBENKIAN — Bekend nationaal merk, handelsnaam en oudere nationale logo’s Fundação Calouste Gulbenkian — Relatieve weigeringsgronden — Bewijs van bestaan van oudere rechten — Artikel 8, leden 1, sub b, 4 en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 90, sub a, van het Reglement voor de procesvoering” ]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/23

         Arrest van het Gerecht van 26 juni 2014 — Fundação Calouste Gulbenkian/BHIM — Gulbenkian (GULBENKIAN)
   (Zaak T-541/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GULBENKIAN - Bekend nationaal merk, handelsnaam en oudere nationale logo’s Fundação Calouste Gulbenkian - Relatieve weigeringsgronden - Bewijs van bestaan van oudere rechten - Artikel 8, leden 1, sub b, 4 en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 90, sub a, van het Reglement voor de procesvoering”])
   2014/C 261/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fundação Calouste Gulbenkian (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal, P. López Ronda en G. Macias Bonilla, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Micael Gulbenkian (Oeiras, Portugal) (vertegenwoordigers: J. Pimenta en A. Sebastião, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 juli 2011 (zaak R 1436/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Fundação Calouste Gulbenkian en Micael Gulbenkian

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Fundação Calouste Gulbenkian wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Micael Gulbenkian wordt veroordeeld om, overeenkomstig artikel 90, sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, aan het Hof van Justitie van de Europese Unie een bedrag van 1  807,48 EUR terug te betalen.

      (1)  PB C 362 van 10.12.2011.


title: Zaak C-356/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Nationale regeling krachtens welke in Oberösterreich gevestigde artsen bankrekening bij bepaalde bank moeten openen)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-356/08) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Nationale regeling krachtens welke in Oberösterreich gevestigde artsen bankrekening bij bepaalde bank moeten openen)
   2009/C 205/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa, gemachtigde, A. Böhlke, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG — Nationale regeling krachtens welke in het Land Oberösterreich gevestigde artsen een bankrekening bij de Oberösterreichische Landesbank moeten openen

      Dictum

               1)

               Door van elke arts die zich in Oberösterreich vestigt, te verlangen dat hij bij de Oberösterreichische Landesbank te Linz een bankrekening opent waarop de in het kader van de uitoefening van zijn beroepsactiviteit van de ziekenfondsen ontvangen honoraria voor verstrekkingen in natura moeten worden overgemaakt, is de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak T-147/13: Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Zhejiang Yuhui Solar Energy Source/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/25

         Beroep ingesteld op 13 maart 2013 — Zhejiang Yuhui Solar Energy Source/Commissie
   (Zaak T-147/13)
   2013/C 123/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zhejiang Yuhui Solar Energy Source Co. Ltd (Jiashan, China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, het bij brief van 3 januari 2013 met nr. H4/JN/Ref.t13.000011 meegedeelde besluit van de Europese Commissie, waarbij verzoekster ervan in kennis werd gesteld dat de Commissie niet zal overgaan tot onderzoek van het door haar krachtens artikel 2, lid 7, sub b, van verordening nr. 1225/2009 van de Raad gedane verzoek om als marktgerichte onderneming te worden erkend in het kader van de op 6 september 2012 (AD 590) ingeleide antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan van oorsprong uit de Volksrepubliek China, nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie te verklaren dat verordening (EU) nr. 1168/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 344, blz. 1), op verzoekster niet toepasselijk is in het kader van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               dientengevolge de Commissie en eventuele interveniënten te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, hetzelfde als in zaak T-143/13, Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie.


title: Zaak C-261/11: Beroep ingesteld op 26 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/5

         Beroep ingesteld op 26 mei 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-261/11)
   2011/C 238/09
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, N. Fenger, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Denemarken, door een wetgeving inzake rechtstreekse exitheffing bij overbrenging van de activa van vennootschappen naar een andere lidstaat in te voeren en te handhaven zonder overeenkomstige overbrengingen van activa binnen Denemarken te belasten, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 31 van de EER-Overeenkomst;

               —

               het Koninkrijk Denemarken verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Deense wetgeving is de overbrenging van de activa van een bedrijf tot gebruik buiten Denemarken een verkoop en wordt zij dienovereenkomstig belast terwijl het bedrijf in Denemarken eerst wordt geacht op te houden wanneer de betrokken activa zuiver feitelijk zijn verkocht. Een bedrijf dat activa tussen verschillende inrichtingen binnen Denemarken overdraagt, wordt bij een dergelijke overdracht dus niet belast over de waarde van deze activa. Wanneer hetzelfde bedrijf daarentegen activa aan een vaste inrichting buiten Denemarken overdraagt, wordt de waarde van de activa belast op dezelfde wijze alsof zij werden verkocht.
   Volgens de Commissie vormt deze ongelijke behandeling een belemmering van de vrijheid van vestiging in strijd met artikel 49 VWEU. De Commissie betwist niet dat Denemarken waardestijgingen mag belasten die bij een bedrijf ontstaan terwijl het in Denemarken is gevestigd. Zij is evenwel van mening dat de omstandigheden waarin de belastingplicht ontstaat, dezelfde moeten zijn, namelijk de realisering van activa of een andere factor waarmee de afschrijvingen kunnen worden aangepast, ongeacht of de betrokken vermogensbestanddelen in het buitenland worden overgedragen dan wel in Denemarken blijven.
   De Commissie acht het ongerechtvaardigd om bij een bedrijf rechtstreeks belasting te heffen op niet-gerealiseerde waardestijgingen bij het overbrengen van activa vanuit Denemarken naar een andere lidstaat, wanneer geen dergelijke belasting in overeenkomstige nationale situaties geldt. Zo zou het Koninkrijk Denemarken bijvoorbeeld de waarde van niet-gerealiseerde waardestijgingen kunnen vaststellen waarover het meent belasting te mogen heffen, zonder daarbij onmiddellijk belasting te heffen of andere voorwaarden te stellen om de belasting erover te kunnen uitstellen.


title: Zaak C-115/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 6 maart 2015 — Secretary of State for the Home Department/NA

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 6 maart 2015 — Secretary of State for the Home Department/NA
   (Zaak C-115/15)
   (2015/C 171/24)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

      Verwerende partij: NA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een uit een derde land afkomstige ex-echtgeno(o)t(e) van een burger van de Unie slechts een verblijfsrecht op grond van artikel 13, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG (1) behouden, indien hij of zij kan aantonen dat zijn of haar voormalige echtgeno(o)t(e) ten tijde van hun echtscheiding Verdragsrechten uitoefende in de gastlidstaat?

               2)

               Heeft een burger van de Unie een EU-recht om in een gastlidstaat te verblijven op grond van de artikelen 20 VWEU en 21 VWEU, wanneer het enige land binnen de EU waar hij het recht heeft te verblijven, het land is waarvan hij de nationaliteit heeft, maar een bevoegde rechter feitelijk heeft vastgesteld dat het verwijderen van de burger uit de gastlidstaat naar de staat waarvan hij de nationaliteit heeft, diens rechten op grond van artikel 8 EVRM of artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zou schenden?

               3)

               Indien de (hierboven) in de tweede vraag bedoelde burger van de Unie een kind is, heeft de ouder die als enige de zorg heeft over dat kind, een afgeleid verblijfsrecht in de gastlidstaat, als het kind met de ouder mee zou moeten wanneer de ouder uit de gastlidstaat wordt verwijderd?

               4)

               Heeft een kind een verblijfsrecht in de gastlidstaat op grond van artikel 12 van verordening nr. 1612/68/EEG (2) (huidig artikel 10 van verordening (EU) nr. 492/2011 (3)), indien de ouder van het kind die een burger van de Unie is en in de gastlidstaat heeft gewerkt, zijn of haar verblijf in de gastlidstaat heeft beëindigd voordat het kind in die staat zijn scholing heeft aangevangen?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).

      (3)  Verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (PB L 141, blz. 1).


title: Zaak C-163/07 P: Beschikking van het Hof van 27 november 2007 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi, Musa Akar/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Ontvankelijkheid — Wezenlijke vormvoorwaarden — Verplichte vertegenwoordiging van natuurlijke of rechtspersonen door advocaat die bevoegd is om op te treden voor rechterlijke instantie van lidstaat — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/30

         Beschikking van het Hof van 27 november 2007 — Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi, Musa Akar/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-163/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Ontvankelijkheid - Wezenlijke vormvoorwaarden - Verplichte vertegenwoordiging van natuurlijke of rechtspersonen door advocaat die bevoegd is om op te treden voor rechterlijke instantie van lidstaat - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   (2008/C 51/50)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwiranten: Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi, Musa Akar (vertegenwoordiger: C. Șahin, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en F. Hoffmeister, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 januari 2007 in zaak T-129/06, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret en Akar/Commissie, waarbij het Gerecht een beroep strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 december 2005 met betrekking tot de aanbesteding van de bouw van onderwijsvoorzieningen in de provincies Siirt en Diyarbakir, en strekkende tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de betrokken aanbestedingsprocedure, niet-ontvankelijk heeft verklaard — Ontbreken van informatie, in de bestreden beschikking, over de noodzaak, indien tegen de beschikking beroep wordt ingesteld, van procesvertegenwoordiging door een daartoe ten overstaan van een rechterlijke instantie van een lidstaat bevoegde advocaat — Te late indiening van het geregulariseerde verzoekschrift
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi en Musa Akar worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak C-376/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2010 door Pye Phyo Tay Za tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-181/08, Pye Phyo Tay Za/Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/11

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2010 door Pye Phyo Tay Za tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-181/08, Pye Phyo Tay Za/Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie
   (Zaak C-376/10 P)
   ()
   2010/C 260/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Pye Phyo Tay Za (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, M. Lester, barrister, en G. Martin, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen;

               —

               verordening nr. 194/2008 (1) nietig verklaren voor zover deze verordening rekwirant betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van rekwirant van zowel de onderhavige hogere voorziening als de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirant betoogt dat het arrest van het Gerecht over heel de lijn mank gaat wegens de hierna volgende fundamenteel onjuiste opvatting. Het Gerecht heeft de stelling van de Raad aanvaard dat de bevriezing van de tegoeden van rekwirant gerechtvaardigd was omdat hij een „familielid” is van een „invloedrijk bedrijfsleider”, te weten zijn vader Tay Zay. Het Gerecht heeft geoordeeld dat rekwirant derhalve niet als een individu, maar als behorende tot een categorie van personen op de lijst is opgenomen, waardoor hem elke procedurele rechtsbescherming wordt ontzegd waarop hij aanspraak had kunnen maken indien hij als individu op de lijst zou zijn vermeld, waaronder ook de verplichting dat de instellingen bewijzen dienen over te leggen om hem op deze lijst te kunnen opnemen, en waardoor hij zijn fundamentele rechten van verdediging verliest.

               2.

               Deze opvatting is volgens rekwirant feitelijk en rechtens onjuist. Rekwirant wordt niet in de verordening genoemd omdat hij tot een categorie van „familieleden” behoort. Hij staat als individu in eigen naam op de lijst, om de uitdrukkelijke reden dat hij geacht wordt zelf profijt uit het economisch beleid van de regering van Birma/Myanmar te trekken. Rekwirant heeft bijgevolg volkomen recht op bescherming van de fundamentele beginselen van het recht van de Unie.

               3.

               Rekwirant stelt dat het arrest van het Gerecht tevens op de volgende specifieke punten door een onjuiste rechtsopvatting is aangetast.

               4.

               In de eerste plaats heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de artikelen 60 en 301 EG een geschikte rechtsgrondslag voor de verordening vormden. Volgens rekwirant bestaat er een onvoldoende band tussen hem en het militaire regime van Birma/Myanmar. Hij is geen leider van Birma/Myanmar, noch een persoon die met een leider kan worden geassocieerd of direct of indirect door een leider wordt gecontroleerd. Het feit dat hij de zoon is van iemand waarvan de Raad aanneemt dat deze profijt uit dit regime heeft getrokken, volstaat niet. Het Gerecht heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat aangezien de instellingen (zijns inziens) bevoegd waren om een nog veel strikter handelsembargo op te leggen, zij a fortiori bevoegd waren om de tegoeden van een particulier te bevriezen.

               5.

               In de tweede plaats heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de bewijslast op rekwirant ligt, met dien verstande dat hij het vermoeden moet weerleggen dat hij niet van het regime profiteert. Het staat evenwel aan de Raad om het opleggen van een beperkende maatregel aan rekwirant te rechtvaardigen en om bewijzen ter rechtvaardiging daarvan over te leggen.

               6.

               In de derde plaats heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de Raad de op hem rustende verplichting om de vermelding van rekwirant in de verordening te motiveren, is nagekomen. Rekwirant is van mening dat wanneer de Raad een particulier in een verordening vermeldt om de uitdrukkelijke reden dat deze profijt uit het economisch beleid van een regime trekt, de Raad reële en bijzondere redenen voor die zienswijze met betrekking tot rekwirant zelf dient te verstrekken.

               7.

               In de vierde plaats heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de rechten van de verdediging niet golden voor rekwirant. De rechten van de verdediging, daaronder begrepen het recht op een eerlijk proces en het recht op effectieve rechterlijke bescherming, behoren tot de fundamentele rechtsbeginselen van de Europese Unie die steeds van toepassing zijn wanneer de instellingen van de Unie een maatregel opleggen die een individu rechtstreeks en ongunstig raakt. Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de rechten van verdediging van rekwirant (in de veronderstelling dat deze van toepassing zijn) niet waren geschonden aangezien het hem vooraf horen niet tot een ander resultaat had kunnen leiden, daar hij geen informatie had verstrekt die tot een andere beoordeling had kunnen leiden.

               8.

               In de vijfde plaats is het Gerecht uitgegaan van een onjuiste omvang van het rechterlijk toezicht op beslissingen waarbij een persoon wordt opgenomen in een bijlage bij een verordening houdende bevriezing van tegoeden. Het rechterlijk toezicht op de rechtmatigheid van een dergelijke maatregel strekt zich uit tot de beoordeling van de ter rechtvaardiging daarvan aangevoerde feiten en omstandigheden en tot het bewijsmateriaal en de informatie op basis waarvan die beoordeling is verricht.

               9.

               Ten slotte is het Gerecht ten onrechte voorbij gegaan aan de argumenten van rekwirant volgens welke zijn eigendomsrecht was geschonden en de verordening — zoals op hem toegepast — ongerechtvaardigd en onevenredig was.

      (1)  Verordening (EG) nr. 194/2008 van de Raad van 25 februari 2008 tot verlenging en verscherping van de beperkende maatregelen tegen Birma/Myanmar en tot intrekking van verordening (EG) nr. 817/2006 (PB L 66, blz. 1).


title: Zaak T-356/05: Beroep ingesteld op  19 september 2005  — Zelenkovà/Parlement

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/32

         Beroep ingesteld op 19 september 2005 — Zelenkovà/Parlement
   (Zaak T-356/05)
   (2005/C 296/68)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Martina Zelenkovà (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): G. Vandersanden, L. Levi, C. Ronzi, advocaten]

      Verwerende partij(en): Europees Parlement
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               toe te wijzen verzoeksters vorderingen, te weten nietig te verklaren het aanwervingsbesluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (het Parlement) van 16 november 2004, dat per 1 december 2004 in werking zou treden, voorzover verzoekster daarbij is ingedeeld in de rang A*5, salaristrap 2, en verzoekster bijgevolg te herstellen in alle rechten die uit een wettige en regelmatige aanstelling voortvloeien, te weten een wettige en regelmatige indeling vanaf 1 december 2004, namelijk een indeling in de vroegere rang LA 8 of de rang die volgens de artikelen 1-11 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut daarmee overeenstemt (A*7, met de salaristrap bepaald volgens de regels die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren);

               —

               toe te kennen (i) een bedrag vermeerderd met „vertragingsrente” ter vergoeding van de schade aan verzoeksters loopbaan, en (ii) een andere vergoeding in de vorm van een wettelijke en regelmatige bezoldiging, met name toepassing van de per 1 mei 2004 van kracht zijnde overgangsbepaling van artikel 21 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut, of, subsidiair, verlaging van de bijdrage aan de pensioenregeling overeenkomstig het beginsel van gelijke bezoldiging. Deze rechten zullen later naar behoren moeten worden becijferd en worden thans voorlopig en ex aequo et bono geraamd op minimaal 5 000 EUR per jaar;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een ambtenaar aangesteld na de inwerkingtreding van het nieuwe Ambtenarenstatuut op 1 mei 2004, maar uit een lijst van geschikte kandidaten vastgesteld op basis van een voor die datum georganiseerd vergelijkend onderzoek, komt op het feit dat zij bij haar aanwerving door het Parlement overeenkomstig de nieuwe regeling is ingedeeld in de rang A*5. Haar middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die van de verzoekers in zaak T-58/05 (1).

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005, blz. 38.


title: Zaak T-331/09: Beroep ingesteld op 25 augustus 2009 — Novartis/BHIM — Sanochemia Pharmazeutika (TOLPOSAN)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/70

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2009 — Novartis/BHIM — Sanochemia Pharmazeutika (TOLPOSAN)
   (Zaak T-331/09)
   2009/C 267/128
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sanochemia Pharmazeutika AG

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 18 juni 2009 in zaak R 1601/2007-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Sanochemia Pharmazeutika AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TOLPOSAN” voor waren van klasse 5 (aanvraagnr. 4 134 383)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijving van het woordmerk „TONOPAN” voor waren van klasse 5 (nr. 227 508)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-104/01: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 23 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Libertel Groep B.V. en Benelux-Merkenbureau

text:
C 200/38                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                3.    Dient bij de beoordeling van het onderscheidend vermo-
pen (Derde kamer) van 11 juli 2000, Fédération nationale                        gen van een bepaalde kleur als merk nagegaan te worden
d’agriculture biologique des régions de France e.a./Raad                        of er met betrekking tot die kleur een algemeen belang
(T-268/99, Jurispr. blz. II-2893), en strekkende tot vernietiging               bij vrijhouding bestaat, zoals dat kan bestaan ten aanzien
van die beschikking, andere partij bij de procedure: Raad van                   van tekens die een geografische herkomst aanduiden?
de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en J. Monteiro),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La               4.    Dient het BMB, bij de beoordeling van de vraag of een als
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward                           merk gedeponeerd teken het in art. 3, eerste lid, aanhef
(rapporteur), S. von Bahr en C. W A. Timmermans, rechters;                      en onder b, van de Richtlijn bedoelde onderscheidend
advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 10 mei                 vermogen bezit, zich te beperken tot een beoordeling in
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                       abstracto van het onderscheidend vermogen of moet het
volgt:                                                                          rekening houden met alle concrete omstandigheden van
                                                                                het geval, waaronder begrepen het gebruik dat van het
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                                    teken wordt gemaakt en de wijze waarop het teken wordt
                                                                                gebruikt?
2)    Op de interventieverzoeken behoeft niet te worden beslist.
3)    De Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
      France (FNAB), het Syndicat européen des transformateurs et         (1) PB 1989, L 40, blz. 1.
      distributeurs de produits de l’agriculture biologique (Setrab) en
      Est Distribution Biogam SARL worden verwezen in de kosten.
4)    CLESA SA, Danone SA en Compagnie Gervais Danone SA
      zullen hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                          Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 29 maart
                                                                          2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Cookies World Vertriebsges.m.b.H. i.L. en Finanzlandes-
                                                                                direktion für Tirol
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 23 fe-
bruari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                                           (Zaak C-155/01)
   tussen Libertel Groep B.V. en Benelux-Merkenbureau
                          (Zaak C-104/01)                                                          (2001/C 200/70)
                          (2001/C 200/69)                                 Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 29 maart
                                                                          2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 april
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 23 februari             2001, in het geding tussen Cookies World Vertriebsges.m.b.H.
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart           i.L. en Finanzlandesdirektion für Tirol, het Hof van Justitie van
2001, in het geding tussen Libertel Groep B.V. en Benelux-                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                beslissing over de navolgende vraag:
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1.    Is het mogelijk dat aan een enkele, specifieke kleur,               Is het verenigbaar met de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
                                                                          Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
      die als zodanig is afgebeeld of met een internationaal
                                                                          wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
      toegepaste code is aangeduid, onderscheidend vermogen
      toekomt voor bepaalde waren of diensten in de zin van               schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
                                                                          uniforme grondslag (1), in het bijzonder met de artikelen 5
      art. 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Richtlijn
                                                                          en 6 daarvan, dat een lidstaat het maken van uitgaven met
      89/104/EEG van 21 december 1988 (1)?
                                                                          betrekking tot diensten in het buitenland die, waren zij in het
2.    Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:                   binnenland ten behoeve van de ondernemer verricht, deze
                                                                          geen recht op aftrek gaven, als belastbare handeling behandelt?
      a)    Onder welke omstandigheden mag worden aange-
            nomen dat een enkele, specifieke kleur onderschei-
            dend vermogen in eerdergenoemde zin bezit?
                                                                          (1) PB L 145, blz. 1.
      b)    Maakt het daarbij enig verschil of de inschrijving is
            verzocht voor een grote reeks van waren en/of
            diensten, dan wel voor een specifieke waar of dienst,
            onderscheidenlijk groep van waren of diensten?


title: Zaak C-220/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 27 april 2017 — Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG/Land Berlin

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 27 april 2017 — Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG/Land Berlin
   (Zaak C-220/17)
   (2017/C 239/31)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Zijn de leden 1 en 7 van artikel 7 van richtlijn 2014/40/EU (1) juncto lid 14 van artikel 7 van richtlijn 2014/40/EU ongeldig wegens schending van het rechtszekerheidsbeginsel, omdat zij aan de lidstaten opdragen het in de handel brengen van bepaalde tabaksproducten te verbieden, zonder dat duidelijk is welke van deze tabaksproducten reeds vanaf 20 mei 2016 en welke pas vanaf 20 mei 2020 verboden moeten zijn?

                           b)

                           Zijn de leden 1 en 7 van artikel 7 van richtlijn 2014/40/EU juncto lid 14 van artikel 7 van richtlijn 2014/40/EU ongeldig wegens schending van het beginsel van gelijke behandeling, omdat zij ten aanzien van de door de lidstaten vast te stellen verboden een onderscheid maken op grond van verkoopvolumes, zonder dat daarvoor een rechtvaardigingsgrond bestaat?

                           c)

                           Zijn de leden 1 en 7 van artikel 7 van richtlijn 2014/40/EU ongeldig wegens schending van het evenredigheidsbeginsel en/of van artikel 34 VWEU, omdat zij aan de lidstaten opdragen het in de handel brengen van tabaksproducten met een kenmerkend aroma waarvan het verkoopvolume in de gehele Unie minder dan 3 % van een bepaalde productcategorie vertegenwoordigt, reeds vanaf 20 mei 2016 te verbieden?

                           d)

                           Ingeval de vragen 1. a) tot en met 1. c) ontkennend worden beantwoord: hoe moet dan het begrip „productcategorie” in artikel 7, lid 14, van richtlijn 2014/40/EU worden opgevat? Dient de onderverdeling in „productcategorieën” te worden gebaseerd op het kenmerkende aroma, op de aard van het (gearomatiseerde) tabaksproduct of op een combinatie van deze twee criteria?

                           e)

                           Ingeval de vragen 1. a) tot en met 1. c) ontkennend worden beantwoord: hoe moet dan worden vastgesteld of ten aanzien van een bepaald tabaksproduct de 3 %-grens zoals bedoeld in artikel 7, lid 14, van richtlijn 2014/40/EU is bereikt, zolang hiervoor geen officiële en voor het publiek toegankelijke cijfers en statistieken bestaan?

               2.

                           a)

                           Mogen de lidstaten bij de omzetting van de artikelen 8 tot en met 11 van richtlijn 2014/40/EU in nationaal recht, aanvullende overgangsregelingen treffen?

                           b)

                           Ingeval de prejudiciële vraag 2. a) ontkennend wordt beantwoord:

                                       (1)

                                       Zijn artikel 9, lid 6, en artikel 10, lid 1, tweede zin, onder f), van richtlijn 2014/40/EU ongeldig wegens schending van het evenredigheidsbeginsel en/of van artikel 34 VWEU, omdat zij de vastlegging van bepaalde etiketterings- en verpakkingsvoorschriften aan de Commissie delegeren, zonder hiervoor een termijn vast te stellen en zonder te voorzien in verdergaande overgangsregelingen of -termijnen die waarborgen dat de betrokken ondernemingen voldoende tijd hebben om te voldoen aan de voorschriften van de richtlijn?

                                       (2)

                                       Zijn artikel 9, lid 1, tweede zin (tekst van de waarschuwing), en lid 4, onder a), tweede zin (lettergrootte), artikel 10, lid 1, tweede zin, onder b) (informatie over het stoppen met roken) en onder e) (positie van de waarschuwingen) alsmede artikel 11, lid 1, eerste zin (etikettering), van richtlijn 2014/40/EU ongeldig wegens schending van het evenredigheidsbeginsel en/of van artikel 34 VWEU, omdat zij de lidstaten verschillende keuze- en regelgevingsrechten verlenen, zonder daarvoor een termijn vast te stellen en zonder te voorzien in verdergaande overgangsregelingen en -termijnen die waarborgen dat de betrokken ondernemingen voldoende tijd hebben om te voldoen aan de voorschriften van de richtlijn?

               3.

                           a)

                           Dient artikel 13, lid 1, onder c), juncto lid 3 van richtlijn 2014/40/EU aldus te worden uitgelegd dat het de lidstaten gebiedt het gebruik van informatie die verwijst naar een smaak, naar geur- of smaakstoffen of naar andere additieven, ook te verbieden wanneer het niet om reclame-uitingen gaat en het gebruik van de ingrediënten nog is toegestaan?

                           b)

                           Is artikel 13, lid 1, onder c), van richtlijn 2014/40/EU ongeldig, omdat dit artikel inbreuk maakt op artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

      (1)  Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van Richtlijn 2001/37/EG (PB 2014, L 127, blz. 1).


title: Zaak T-495/15: Arrest van het Gerecht van 16 maart 2017 — Sociedad agraria de transformación n° 9982 Montecitrus/EUIPO — Spanish Oranges (MOUNTAIN CITRUS SPAIN) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk MOUNTAIN CITRUS SPAIN — Ouder Uniebeeldmerk monteCitrus — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Dezelfde waren — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/38

         Arrest van het Gerecht van 16 maart 2017 — Sociedad agraria de transformación no 9982 Montecitrus/EUIPO — Spanish Oranges (MOUNTAIN CITRUS SPAIN)
   (Zaak T-495/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk MOUNTAIN CITRUS SPAIN - Ouder Uniebeeldmerk monteCitrus - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Dezelfde waren - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 144/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedad agraria de transformación no 9982 Montecitrus (Pulpí, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Schifko en K. Sidat Humphreys, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Spanish Oranges, SL (Castellón, Spanje) (vertegenwoordiger: F. Perez Arnau, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 juni 2015 (zaak R 871/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Sociedad agraria de transformación no 9982 Montecitrus en Spanish Oranges

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sociedad agraria de transformación no 9982 Montecitrus wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.