title: Zaak T-85/02: Beroep, op 23 maart 2002 ingesteld door Pedro Díaz S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 144/51
De middelen en voornaamste argumenten in deze zaak zijn                 was gemachtigd tot het gegeven van schriftelijke berispingen
grotendeels gelijk aan die in zaak T-45/02 (DOW AgroScien-              in de zin van artikel 43, sub i, van de Conditions of
ces e.a./Parlement en Raad, nog niet gepubliceerd in het                Employment.
Publicatieblad).
(1) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad
    van .23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor
    communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB
    L 327, 22 december 2000, blz. 1).                                   Beroep, op 23 maart 2002 ingesteld door Pedro Dı́az S.A.
                                                                        tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt
                                                                                (Zaak T-85/02)
                                                                                (2002/C 144/103)
Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Stephan-Harald
              Voigt tegen Europese Centrale Bank                                               (Procestaal: Spaans)
                          (Zaak T-78/02)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 23 maart 2002 beroep ingesteld tegen het
                        (2002/C 144/102)                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                        door Pedro Dı́az S.A., te Carretera de Cartagena-La Palma, km
                                                                        2400 Cartagena (Spanje), vertegenwoordigd door P. Koch
                         (Procestaal: Duits)                            Moreno, advocaat.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 maart 2002 beroep tegen Europese Centrale             —     te vernietigen de beslissing van 16 januari 2002 van de
Bank ingesteld door Stephan-Harald Voigt, wonende te Lan-                     derde kamer van beroep van het BHIM houdende afwij-
genselbold (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger,                     zing van de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrijving
advocaat.                                                                     van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onderscheiding
                                                                              van „kazen” van klasse 29;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     toe te wijzen de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrij-
                                                                              ving van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onder-
                                                                              scheiding van „kazen” van klasse 29;
—     nietig te verklaren de schriftelijke berisping in de zin van
      artikel 43, sub i, van de Conditions of Employment die            —     verweerster en, in voorkomend geval, interveniënte te
      verweerster verzoeker bij brief van 1 maart 2002 heeft                  verwijzen in de kosten.
      gegeven;
—     verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Aanvrager van het ge-         Pedro Dı́az S.A.
Middelen en voornaamste argumenten                                      meenschapsmerk:
                                                                        Betrokken         gemeen-     woordmerk „CASTILLO” voor
                                                                        schapsmerk:                   waren van de klassen 29 en 30 —
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de                                              aanvraagnr. 199.265
schriftelijke berisping nietig is wegens schending van algemene
processuele beginselen. De berisping berust op onjuiste ver-            Houder van het oppo-          Granjas Castillo S.A.
onderstellingen en verder is verzoeker tijdens de procedure             sitiemerk of -teken in de
niet rechtens genoegzaam gehoord. Bovendien is verweersters             oppositie-procedure:
houding in strijd met de Europese bepalingen inzake gegevens-
bescherming.                                                            Oppositiemerk of -te-         Spaans woord- en beeldmerk „EL
                                                                        ken:                          CASTILLO” voor waren van klas-
                                                                                se 29 en Spaans woord- en beeld-
Voorts betwist verzoeker dat de vice-president van verweerster                                        merk „EL CASTILLO NADO 1”
bij wege van een rechtsgeldig besluit van de directie algemeen                                        voor waren van klasse 30
 ---pagebreak--- C 144/52                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de merkaanvraag            aangemerkt de vrijstelling van vennootschapsbelasting die
deling:                         voor bepaalde waren                      voortvloeit uit artikel 14 van Norma Foral 18/1993 van
                                                                         5 juli 1993 houdende dringende fiscale maatregelen inzake
Beslissing kamer van be-        gedeeltelijke vernietiging van de        investeringssteun en steun ter bevordering van het bedrijfsle-
roep:                           beslissing van de oppositie-afde-        ven (Boletı́n Oficial del Territorio Histórico de Álava nr. 79,
                                ling en afwijzing van de aanvraag        van 16.7.1993), volgens hetwelk een vrijstelling van vennoot-
                                voor een bijkomende waar („ka-           schapsbelasting geldt voor de ondernemingen die tussen de
                                zen”)                                    inwerkingtreding van deze Norma Foral en 31 december 1994
                                                                         worden opgericht, mits zij meer dan 80 miljoen peseta’s
Middelen:                       —     schending van artikel 8, lid 1,    (480 810 euro) in materiële vaste activa investeren, ten minste
                                      sub b, van verordening (EG)        tien arbeidsplaatsen creëren en hun bedrijfsactiviteit beginnen
                                      nr. 40/94;                         met een gestort kapitaal van ten minste 20 miljoen ESP
                                                                         (120 202 euro).
                                —     onjuiste uitlegging van het
                                      begrip verwarringsgevaar
                                                                         Verzoeker voert tot staving van zijn beroep vijf middelen aan:
                                                                         a)    Schending van artikel 87, lid 1, EG wegens kennelijk
                                                                               onjuiste beoordeling door de Commissie, daar zij meteen
Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio                             al van mening was dat de in geding zijnde belastingmaat-
Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen                       regel een steunmaatregel van de staat in de zin van
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                voornoemd artikel is. Zijns inziens heeft in casu het
                                                                               voordeel geen selectief karakter, dat volgens deze bepaling
                                                                               een kenmerk is van elke steunmaatregel, aangezien het
                          (Zaak T-86/02)                                       gaat om een op basis van objectieve criteria vastgestelde
                                                                               maatregel die geldt voor alle marktdeelnemers (natuurlij-
                         (2002/C 144/104)                                      ke of rechtspersonen).
                         (Procestaal: Spaans)                            b)    Subsidiair ten opzichte van het eerste middel, onjuiste
                                                                               uitlegging van het begrip bestaande steun door de
                                                                               Commissie. Verzoeker stelt dat indien het Hof mocht
                                                                               oordelen dat de in geding zijnde maatregel inderdaad is
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      aan te merken als staatssteun, het hoe dan ook zou gaan
schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen                            om een bestaande steunregeling, hetzij in de zin van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                       artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999, aange-
Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Álava                     zien de maatregel op het moment van inwerkingtreding
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabarrı́a en                      geen steun vormde, hetzij in de zin van artikel 1, sub
M. Morales Isasi, advocaten.                                                   b-ii, van voornoemde verordening daar het gaat om
                                                                               steun die destijds door de Commissie stilzwijgend is
                                                                               goedgekeurd.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van            c)    Meer subsidiair ten opzichte van het eerste middel,
      20 december 2001 betreffende de steunregeling die                        niet-naleving van de wettelijk vastgestelde procedure.
      Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal                Overeenkomstig het bepaalde in artikel 88, lid 1, EG en
      pas opgerichte ondernemingen in Álava;                                  in verordening nr. 659/1999 is de passende heronder-
                                                                               zoekprocedure voor het geval van bestaande
—     subsidiair, nietig te verklaren de eerste volzin van artikel 3           steunregelingen die van de artikelen 17, 18 en 19 van
      van de beschikking;                                                      voormelde verordening en niet de door de Commissie in
                                                                               casu gevolgde procedure die geldt voor onrechtmatige
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                  steun.
                                                                         d)    Subsidiair ten opzichte van de eerste drie middelen,
Middelen en voornaamste argumenten                                             misbruik door de Commissie van haar bevoegdheid om
                                                                               steunmaatregelen overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c,
                                                                               EG goed te keuren, daar zij de bestreden belastingmaatre-
Verzoeker komt op tegen beschikking C(2001) 4475 def. van                      gel als bedrijfssteun aanmerkt en bijgevolg verklaart
de Commissie van 20 december 2001, waarbij als met de                          dat het gaat om met de gemeenschappelijke markt
gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun wordt                       onverenigbare steunmaatregelen. De Commissie stelt wat


title: Zaak T-429/11: Beroep ingesteld op 4 augustus 2011 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/46

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2011 — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie
   (Zaak T-429/11)
   2011/C 282/85
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, advocaat, M. Núñez-Müller, advocaat, en J. Domínguez Pérez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 1, lid 1, van het besluit nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 1, leden 4 en 5, van het besluit gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het besluit nietig te verklaren of, in voorkomend geval, de werkingssfeer ervan te wijzigen, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen artikel 1, lid 1, van het besluit van de Commissie van 12 januari 2011 inzake de fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (hierna: „besluit”).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1)

               Schending van de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU, door te oordelen dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (TRLIS) (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting) staatssteun vormt, doordat het een fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in vennootschappen buiten de Gemeenschap mogelijk maakt.

               2)

               Onjuiste rechtsopvatting en schending van de procedure, door te oordelen dat het, om tot de conclusie te komen dat een maatregel staatssteun is die volledig verboden moet worden, voldoende is dat de tenuitvoerlegging ervan tot bepaalde situaties leidt die als steun worden aangemerkt.

               3)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat in het besluit wordt geconcludeerd dat: i) de maatregel in zijn geheel onrechtmatige steun is, ook met betrekking tot landen als China of India en in andere landen waar het bestaan van expliciete juridische hinderpalen voor grensoverschrijdende bedrijfscombinaties is vastgesteld of kan worden vastgesteld, en dat ii) de maatregel in zijn geheel onverenigbare staatssteun is, ook doordat die de bevoegdheid geeft om financiële goodwill met betrekking tot verwervingen van meerderheidsdeelnemingen in buitenlandse ondernemingen buiten de Europese Unie af te trekken.

               4)

               Schending van de beginselen van het gewettigd vertrouwen en van gelijke behandeling, doordat de Commissie is afgeweken van de richtsnoeren van de mededeling betreffende directe belastingen en van haar administratieve praktijk.

               5)

               Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, doordat de Commissie niet de precieze omvang van de praktische belemmeringen van de extracommunautaire handelsfusie is nagegaan.

               6)

               Onjuiste rechtsopvatting en beoordelingsfout met betrekking tot de omvang van het in het besluit erkende gewettigd vertrouwen.

               7)

               Ontoereikende motivering van het besluit.


title: Zaak T-489/15: Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2017 — LG Electronics/EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SNAP) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/16

         Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2017 — LG Electronics/EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SNAP)
   (Zaak T-489/15) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 178/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Wulff en U. Hildebrandt, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 juni 2015 (zaak R 1938/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Cyrus Wellness Consulting GmbH en LG Electronics, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               LG Electronics, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Cyrus Wellness Consulting GmbH.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-375/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Grenoble (Frankrijk) op 6 augustus 2012 — Margaretha Bouanich/Direction départementale des finances publiques de la Drôme

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Grenoble (Frankrijk) op 6 augustus 2012 — Margaretha Bouanich/Direction départementale des finances publiques de la Drôme
   (Zaak C-375/12)
   2012/C 319/03
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Grenoble

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Margaretha Bouanich

      Verwerende partij: Direction départementale des finances publiques de la Drôme

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 43, 56 en 58 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (thans de artikelen 49, 63 en 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) in de weg aan een wettelijke regeling (zoals vervat in de artikelen 1 en 1649-0 A van het algemeen belastingwetboek), die bepaalt dat ingeval een inwoner van een lidstaat van de Europese Unie als aandeelhouder van een in een andere lidstaat van de Unie gevestigde vennootschap dividenden ontvangt die in beide lidstaten worden belast en de dubbele belasting wordt vermeden door in de woonstaat (met de in deze staat verschuldigde belastingen) een belastingkrediet te verrekenen waarvan het bedrag gelijk is aan het belastingbedrag dat is betaald in de staat waar de dividenduitkerende vennootschap is gevestigd, de in de andere staat voldane belasting niet — of slechts gedeeltelijk — in aanmerking wordt genomen voor de regeling waarbij de bovengrens van de belastingen wordt beperkt tot 60 % of 50 % van de inkomsten van één jaar?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: kan een dergelijke beperking worden gerechtvaardigd door de noodzaak om de samenhang van het belastingstelsel te handhaven, of door de evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten, dan wel door om het even welke andere dwingende reden van algemeen belang?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 februari 2002 in zaak T-308/94: Cascades SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Toerekenbaarheid van onrechtmatige gedraging — Geldboete — Hogere voorziening — Verwĳzing naar Gerecht — Gelĳke behandeling — Gezag van gewĳsde")

text:
15.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 144/33
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 28 februari 2002                                                     van 28 februari 2002
in zaak T-308/94: Cascades SA tegen Commissie van de                     in zaak T-395/94: Atlantic Container Line AB e.a. tegen
                 Europese Gemeenschappen (1)                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Mededinging — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans                     („Mededinging — Lijnvaartconferences — Verordening
artikel 81, lid 1, EG) — Toerekenbaarheid van onrechtmatige              (EEG) nr. 4056/86 — Werkingssfeer — Groepsvrijstelling
gedraging — Geldboete — Hogere voorziening — Verwijzing                  — Verordening (EEG) nr. 1017/68 — Individuele onthef-
naar Gerecht — Gelijke behandeling — Gezag van gewijs-                                                 fing”)
                                 de”)
                                                                                (2002/C 144/72)
                         (2002/C 144/71)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-395/94, Atlantic Container Line AB, gevestigd te
In zaak T-308/94, Cascades SA, gevestigd te Bagnolet (Frank-             Göteborg (Zweden), Cho Yang Shipping Co. Ltd, gevestigd te
rijk), vertegenwoordigd door J.-Y. Art, advocaat, domicilie              Seoul (Zuid-Korea), DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                    Bremen (Duitsland), Hapag Lloyd AG, gevestigd te Hamburg
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en É. Gip-               (Duitsland), Mediterranean Shipping Company SA, gevestigd
pini Fournier), betreffende een beroep tot nietigverklaring van          te Genève (Zwitserland), A.P. Møller-Mærsk Line, gevestigd te
beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994                  Kopenhagen (Denemarken), Nedlloyd Lijnen BV, gevestigd te
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-                 Rotterdam (Nederland), Neptune Orient Lines Ltd, gevestigd te
Verdrag (IV/C/33.833 — Karton) (PB L 243, blz. 1), heeft het             Singapore (Singapore), Nippon Yusen Kaisha (NYK Line),
Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:             gevestigd te Tokyo (Japan), Orient Overseas Container Line
B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts, J. Pirrung, M. Vilaras en         (UK) Ltd, gevestigd te Levington (Verenigd Koninkrijk), P & O
N. J. Forwood, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,       Containers Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk),
op 28 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                Polish Ocean Lines (POL), gevestigd te Gdynia (Polen), Sea-
luidt als volgt:                                                         Land Service Inc., gevestigd te Jersey City, New Jersey (Verenig-
                                                                         de Staten van Amerika), Tecomar SA de CV, gevestigd te
                                                                         Mexico (Mexico), Transportación Marı́tima Mexicana SA
1)    Bepaalt de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij           de CV, gevestigd te Mexico, vertegenwoordigd door J. Pheasant,
      beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994            N. Bromfield en, aanvankelijk, door S. Kim en vervolgens
      inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-           door M. Levitt, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
      Verdrag (IV/C/33.833 — Karton), op 13 538 000 euro.                Luxemburg, ondersteund door The European Community
                                                                         Shipowners’ Associations ASBL, gevestigd te Brussel (België),
2)    Verwijst verzoekster in vijf zesde van de door haarzelf en door    vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advocaat, en door The
      de Commissie voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten,          Japanese Shipowners’ Association, gevestigd te Tokyo (Japan),
      met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.        aanvankelijk vertegenwoordigd door N. Forwood, QC, en
                                                                         P. Rutley, solicitor, en vervolgens door F. Murphy, advocaat,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
3)    Verstaat dat de Commissie een zesde van de door verzoekster en     van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Lan-
      door haarzelf voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten zal      geheine en R. Lyal), ondersteund door The Freight Transport
      dragen, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort        Association Ltd, gevestigd te Tunbridge Wells (Verenigd Ko-
      geding.                                                            ninkrijk), omvattend The British Shipping Council, Association
                                                                         des utilisateurs de transport de fret, gevestigd te Parijs (Frank-
                                                                         rijk), omvattend de Conseil des chargeurs français, en The
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                             European Council of Transport Users ASBL, gevestigd te
                                                                         Brussel, omvattend The European Shippers Council, vertegen-
                                                                         woordigd door M. Clough, solicitor-advocate QC, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek tot


title: Zaak T-22/07: Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — US Steel Košice s.r.o. (Košice, Slowaakse Republiek)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/38

         Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — US Steel Košice s.r.o. (Košice, Slowaakse Republiek)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-22/07)
   (2007/C 56/71)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: US Steel Košice s.r.o. (Košice, Slowaakse Republiek) (vertegenwoordigers: E. Vermulst, S. Van Cutsem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van beschikking D/59829 van de Commissie van 22 november 2006 betreffende de toepassing van het maximum voor de verkoop op Bulgarije en Roemenië.

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking D/59829 van de Commissie van 22 november 2006, waarbij de toepassing van het in titel 4, punt 2(a)(i), van bijlage XIV bij de Toetredingsakte vastgelegde maximum voor de verkoop wordt uitgebreid zodat het tevens voor Bulgarije en Roemenië geldt. In de bestreden beschikking wordt bepaald dat het maximum voor de verkoop voor 2007 en de daaropvolgende jaren moet worden herberekend aan de hand van de verkoopcijfers van 2001 voor Roemenië en Bulgarije. Daartoe wordt de Slowaakse Republiek gelast om verzoeksters verkoopcijfers van 2001 voor deze landen te verstrekken.
   Op grond van een overgangsregeling op het gebied van staatssteun ontvangt verzoekster steun in de vorm van een belastingvrijstelling die de Slowaakse Republiek mag verlenen aan één ontvanger in de staalsector.
   Tot staving van haar vorderingen betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking onwettig is voor zover verzoekster daarbij wordt verplicht om haar verkoopbeleid te wijzigen en een maximum in te stellen voor de verkoop van bepaalde staalproducten aan afnemers in Bulgarije en Roemenië, teneinde onder het gemeenschapsrecht goedgekeurde steun te ontvangen.
   Verzoekster stelt dat bij de bestreden beschikking een aanvullende voorwaarde wordt gesteld die niet bestond bij de inwerkingtreding van de Toetredingsakte en dus in strijd is met de tekst, de strekking en de algemene opzet van de Toetredingsakte. Volgens verzoekster omvat de term „uitgebreide EU” in bijlage XIV, titel 4, punt 2(a)(i), niet Roemenië en Bulgarije.
   Verzoekster stelt bovendien dat de bestreden beschikking moet worden nietig verklaard omdat de Commissie heeft opgetreden zonder daartoe bevoegd te zijn, het gewettigd vertrouwen van verzoekster heeft geschonden en het evenredigheidsbeginsel niet heeft geëerbiedigd.


title: Zaak C-419/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 30 juli 2015 — Thomas Philipps GmbH & Co. KG/Grüne Welle Vertriebs GmbH

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 30 juli 2015 — Thomas Philipps GmbH & Co. KG/Grüne Welle Vertriebs GmbH
   (Zaak C-419/15)
   (2015/C 346/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Thomas Philipps GmbH & Co. KG

      Geïntimeerde: Grüne Welle Vertriebs GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 33, lid 2, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (1) eraan in de weg dat een licentiehouder die niet is ingeschreven in het register van gemeenschapsmodellen een vordering wegens inbreuk op een ingeschreven gemeenschapsmodel instelt?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord: kan de houder van een uitsluitende licentie op een gemeenschapsmodel met toestemming van de houder van het model zelf vergoeding van de door hem geleden schade vorderen in een volgens artikel 32, lid 3, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen door hem alleen ingeleide procedure, of kan de licentiehouder overeenkomstig lid 4 van dat artikel enkel interveniëren in de procedure die de houder van het gemeenschapsmodel wegens inbreuk op zijn rechten zelf aanhangig heeft gemaakt?

      (1)  PB L 3, blz. 1.


title: Zaak C-307/06: Beroep ingesteld op 14 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/24

         Beroep ingesteld op 14 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-307/06)
   (2006/C 224/45)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)

      Verweerster: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, doordat zij op basis van de nationale regeling van het Bundeserziehungsgeldgesetz (wet opvoedingstoelage) werknemers die wonen in een andere lidstaat, de opvoedingstoelage slechts verleent, wanneer zij een arbeidsverhouding met een meer dan geringe tewerkstelling hebben, waarbij deze voorwaarde alleen voor grensarbeiders geldt, artikel 39 EG en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) schendt;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 geniet een werknemer die onderdaan is van een lidstaat, op het grondgebied van andere lidstaten dezelfde sociale en fiscale voordelen als de nationale werknemers.
   Ingevolge § 1, lid 7, van het Bundeserziehungsgesetz wordt in Duitsland aan werknemers die in een andere lidstaat wonen, de opvoedingstoelage slechts verleend, wanneer zij een arbeidsverhouding met een meer dan geringe tewerkstelling hebben. Aan deze voorwaarde moeten alleen de grensarbeiders voldoen terwijl voor werknemers die in Duitsland wonen, deze regel niet geldt: deze personen hebben recht op de opvoedingstoelage ongeacht het aantal gepresteerde uren per week of het loonniveau. Voor personen die in Duitsland wonen, vormt de geringe tewerkstelling voor de Duitse wetgever dus geen beletsel om ze als werknemer te beschouwen.
   Dit vereiste is onverenigbaar met artikel 39 EG en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad.
   Ook wanneer werknemers met een geringe tewerkstelling niet binnen de personele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 zouden vallen, wanneer in hun geval de in bijlage I C (thans D) — voor Duitsland — genoemde voorwaarden niet zijn vervuld, wettigt dit geenszins de conclusie dat verordening (EEG) nr. 1612/68 niet van toepassing is. Het Hof heeft er in zijn rechtspraak op gewezen dat de uitsluiting van uitkeringen van de werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 de lidstaten niet ontslaat van de verplichting zich ervan te vergewissen dat geen andere bepaling van gemeenschapsrecht, in het bijzonder verordening (EEG) nr. 1612/68, in de weg staat aan het stellen van een woonvereiste. Met betrekking tot de opvoedingstoelage heeft het Hof zelfs uitdrukkelijk vastgesteld dat het om een sociaal voordeel in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/86 gaat.
   Iemand met een geringe tewerkstelling kan onder het begrip werknemer in de zin van artikel 39 EG vallen. Volgens vaste rechtspraak van het Hof heeft het begrip werknemer van artikel 39 EG en verordening (EEG) nr. 1612/68 een gemeenschapsrechtelijke betekenis en dient het niet restrictief te worden uitgelegd. Het objectieve kenmerk van een arbeidsverhouding is dat iemand tijdens een bepaalde tijd voor iemand anders onder diens gezag prestaties verricht, waarvoor hij als tegenprestatie een beloning ontvangt. Het Hof kwam tot de conclusie dat deeltijdarbeid niet is uitgesloten van de werkingssfeer van de bepalingen inzake vrij verkeer van werknemers.
   Een nationaalrechtelijke bepaling die niet objectief gerechtvaardigd is en evenredig is aan het nagestreefde doel, vormt een indirecte discriminatie wanneer zij naar haar aard veeleer migrerende dan binnenlandse werknemers treft en dus het gevaar bestaat dat zij migrerende werknemers bijzonder benadeelt. Volgens de Commissie is een vereiste dat de betaling van de Duitse opvoedingstoelage aan migrerende werknemers met een geringe tewerkstelling ervan afhankelijk stelt dat zij in Duitsland wonen, niet objectief gerechtvaardigd en niet evenredig en schendt het dus artikel 39 EG en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68.

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak T-581/13: Arrest van het Gerecht van 26 maart 2015 — Royal County of Berkshire Polo Club/BHIM — Lifestyle Equities (Royal County of Berkshire POLO CLUB) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Royal County of Berkshire POLO CLUB — Oudere gemeenschapsbeeldmerken BEVERLY HILLS POLO CLUB — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/25

         Arrest van het Gerecht van 26 maart 2015 — Royal County of Berkshire Polo Club/BHIM — Lifestyle Equities (Royal County of Berkshire POLO CLUB)
   (Zaak T-581/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Royal County of Berkshire POLO CLUB - Oudere gemeenschapsbeeldmerken BEVERLY HILLS POLO CLUB - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 155/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Royal County of Berkshire Polo Club Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Maitland-Walker, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lifestyle Equities CV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Russo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 juli 2013 (zaak R 1374/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Lifestyle Equities CV en Royal County of Berkshire Polo Club Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 25 juli 2013 (zaak R 1374/2012-2) wordt vernietigd, voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9642621 voor de waren „zwepen, paardentuigen, zadelmakerswaren” is afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-470/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te Arnhem (Nederland) op 3 november 2008 — K. van Dijk tegen Gemeente Kampen

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Gerechtshof te Arnhem (Nederland) op 3 november 2008 — K. van Dijk tegen Gemeente Kampen
   (Zaak C-470/08)
   (2009/C 6/24)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Arnhem
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: K. van Dijk

      Verweerster: Gemeente Kampen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de pachter op grond van de verordeningen nrs. 1782/2003 (1) en 795/2004 (2), dan wel op grond van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking, bij het ontbreken van nationale regelingen ter zake verplicht om bij het einde van de pacht de gepachte grond met inbegrip van de daarop opgebouwde dan wel daarmee samenhangende toeslagrechten aan de verpachter op te leveren?

               2)

               In geval van bevestigende beantwoording van vraag 1: is de verpachter op grond van de verordeningen nrs. 1782/2003 en 795/2004, dan wel op grond van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking, bij het ontbreken van nationale regelingen ter zake verplicht om de pachter een vergoeding te betalen voor de aan de verpachter opgeleverde toeslagrechten, en zo ja, dient de verpachter de gehele waarde van die rechten te vergoeden of slechts een gedeelte van die waarde, en in het laatste geval, welk gedeelte?

               3)

               In geval van ontkennende beantwoording van vraag 1: is de pachter op grond van de verordeningen nrs. 1782/2003 en 795/2004, dan wel op grond van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking, bij het ontbreken van nationale regelingen ter zake verplicht om de verpachter een vergoeding te betalen voor de bij de pachter verblijvende toeslagrechten, en zo ja, dient de pachter de gehele waarde van die rechten te vergoeden of slechts een gedeelte van die waarde, en in het laatste geval, welk gedeelte?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 1).


title: Zaak C-38/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 24 januari 2017 — GT/HS

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 24 januari 2017 — GT/HS
   (Zaak C-38/17)
   (2017/C 178/02)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budai Központi Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GT

      Verwerende partij: HS

      Prejudiciële vraag

   Is het verenigbaar met
   de bevoegdheden die aan de Europese Unie zijn toegekend om een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen,
   de grondrechten van de Europese Unie met betrekking tot gelijkheid voor de wet, een doeltreffende voorziening in rechte en het recht op een eerlijk proces, evenals
   een aantal overwegingen van richtlijn 93/13/EEG (1) („[…] [o]verwegende dat in de twee Gemeenschapsprogramma’s voor een beleid inzake bescherming en voorlichting van de consument is gewezen op het belang van de bescherming van de consument op het gebied van oneerlijke bedingen in overeenkomsten; dat in deze bescherming moet worden voorzien door middel van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die hetzij op communautair niveau zijn geharmoniseerd, hetzij rechtstreeks op dat niveau zijn vastgesteld; [o]verwegende dat, overeenkomstig het beginsel dat onder het hoofd ‚bescherming van de economische belangen van de consument’ in deze twee programma’s is vastgelegd, kopers van goederen of dienstenontvangers moeten worden beschermd tegen misbruik van de machtspositie van de verkoper respectievelijk de dienstverrichter, in het bijzonder tegen toetredingsovereenkomsten en de oneerlijke uitsluiting van rechten in overeenkomsten; [o]verwegende dat [Or. 2] door het vaststellen van eenvormige voorschriften op het gebied van oneerlijke bedingen een doeltreffender bescherming van de consument kan worden bewerkstelligd; dat deze voorschriften van toepassing moeten zijn op alle overeenkomsten tussen verkopers en consumenten; dat bijgevolg met name van deze richtlijn zijn uitgesloten arbeidsovereenkomsten, overeenkomsten betreffende erfrechten, overeenkomsten met betrekking tot de gezinssituatie en overeenkomsten met betrekking tot de oprichting en de statuten van vennootschappen; [o]verwegende dat de consument in het kader van een mondelinge overeenkomst dezelfde bescherming moet genieten als in dat van een schriftelijke overeenkomst en, in dat laatste geval, ongeacht het feit dat de voorwaarden daarvan in een of in meer documenten zijn vervat; [o]verwegende evenwel dat bij de huidige stand van de nationale wetgevingen slechts een gedeeltelijke harmonisatie in aanmerking komt; dat met name alleen de bedingen in overeenkomsten waarover niet afzonderlijk is onderhandeld onder deze richtlijn vallen; dat het van belang is de lidstaten de mogelijkheid te geven met inachtneming van het Verdrag in een hoger beschermingsniveau voor de consument te voorzien door middel van nationale voorschriften die strenger zijn dan die van deze richtlijn; […] [o]verwegende dat de overeenkomsten in duidelijke en begrijpelijke bewoordingen moeten worden opgesteld; dat de consument daadwerkelijk gelegenheid moet hebben om kennis te nemen van alle bedingen en dat in geval van twijfel de voor de consument gunstigste interpretatie prevaleert; […]”) en, tenslotte,
   artikel 4, lid 2, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG,
   wanneer op grond van nationale rechtspraak met bindende kracht, (a) en/of (b)

               a)

               de partij die een overeenkomst sluit met een consument niet — als voorwaarde voor de geldigheid van de overeenkomst — de consument voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst in de gelegenheid hoeft te stellen, kennis te nemen van de, duidelijk en begrijpelijk geformuleerde, contractuele bedingen die het hoofdvoorwerp van de overeenkomst vormen — daaronder begrepen de wisselkoers die van toepassing is op de verstrekking van een lening in vreemde valuta –, teneinde nietigheid van de overeenkomst te vermijden;

               b)

               de partij die een overeenkomst sluit met een consument deze laatste pas kennis hoeft te geven van de, duidelijk en begrijpelijk geformuleerde, contractuele bedingen die het hoofdvoorwerp van de overeenkomst vormen (bijvoorbeeld door middel van een apart document) op een moment waarop de consument zich er reeds onherroepelijk toe heeft verbonden aan de overeenkomst te voldoen, zonder dat deze omstandigheid een grond voor nietigheid van de overeenkomst vormt?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak C-427/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 1 augustus 2016 — „Chez Elektro Balgaria” AD/Yordan Kotsev

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski rayonen sad (Bulgarije) op 1 augustus 2016 — „Chez Elektro Balgaria” AD/Yordan Kotsev
   (Zaak C-427/16)
   (2016/C 371/07)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski rayonen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Chez Elektro Balgaria” AD

      Verwerende partij: Yordan Kotsev

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 101, lid 1, VWEU (verbod op verhindering, beperking of vervalsing van de mededinging) in de weg aan § 36, lid 2, van de wet op de advocatuur, op grond waarvan een vereniging van ondernemingen die vrije beroepen uitoefenen (hoge raad voor de advocatuur) over de haar van overheidswege toegekende discretionaire bevoegdheid beschikt om de minimumhoogte van de prijzen voor de door deze ondernemingen verrichte prestaties (advocatenhonoraria) vooraf vast te stellen?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: is § 78, lid 5, slot, van de wet inzake burgerlijke rechtsvordering (wat betreft het gedeelte waarin deze regeling niet toestaat dat het advocatenhonorarium tot onder een voorgeschreven minimumhoogte wordt verlaagd) in strijd met artikel 101, lid 1, VWEU?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: is § 132, punt 5, van de wet op de advocatuur (wat betreft de toepassing van § 136, lid 1, van deze wet) in strijd met artikel 101, lid 1, VWEU?

               4)

               Staat artikel 56, lid 1, VWEU (verbod op beperking van het vrij verrichten van diensten) in de weg aan § 36, lid 2, van de wet op de advocatuur?

               5)

               Is § 78, lid 8, van de wet inzake burgerlijke rechtsvordering in strijd met artikel 101, lid 1, VWEU?

               6)

               Is § 78, lid 8, van de wet inzake burgerlijke rechtsvordering in strijd met richtlijn 77/249/EEG (1) (wat betreft het recht van door interne juristen vertegenwoordigde personen om een vergoeding te vorderen ter hoogte van de kosten van een advocaat)?

               7)

               Is § 2a van de aanvullende bepalingen bij verordening nr. 1 in strijd met richtlijn 2006/112/EG (2), op grond waarvan het is toegestaan de belasting over de toegevoegde waarde aan te merken als bestanddeel van de prijs voor een in de uitoefening van een vrij beroep verrichte prestatie (wat betreft de kwalificatie van belasting over de toegevoegde waarde als onderdeel van het verschuldigde advocatenhonorarium)?

      (1)  Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (PB L 78, blz. 17).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-341/01 (verzoek van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslissing): Plato Plastik Robert Frank GmbH tegen Caropack Handelsgesellschaft mbH (Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Plastic draagtassen — Nationale wetgeving inzake inzameling en terugwinning van gebruikte verpakkingen en verpakkingsafval — Inzameling en terugwinning van gebruikte verpakkingen en verpakkingsafval — Verplichting om gebruik te maken van erkende onderneming of om inzamelsysteem te organiseren — Ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/12

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-341/01 (verzoek van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslissing): Plato Plastik Robert Frank GmbH tegen Caropack Handelsgesellschaft mbH (1)

   (Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Plastic draagtassen - Nationale wetgeving inzake inzameling en terugwinning van gebruikte verpakkingen en verpakkingsafval - Inzameling en terugwinning van gebruikte verpakkingen en verpakkingsafval - Verplichting om gebruik te maken van erkende onderneming of om inzamelsysteem te organiseren - Ontvankelijkheid)
   (2004/C 118/22)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-341/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH, en Caropack Handelsgesellschaft mbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3, punt 1, van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10), en andere bepalingen van gemeenschapsrecht, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. Rosas (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 3, punt 1, van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval moet aldus worden uitgelegd dat plastic draagtassen die in een winkel gratis of tegen betaling aan een klant worden verstrekt, verpakkingen in de zin van de richtlijn zijn.

               2)

               Het begrip „producent” heeft in de context van artikel 3, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 94/62 betrekking op de producent van de goederen, met uitsluiting van de fabrikant van de verpakkingsartikelen.

      (1)  PB C 331 van 24.11.2001


title: Zaak C-449/03: Beroep, op 24 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 289/18               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         29.11.2003
Beroep, op 24 oktober 2003 ingesteld door Commissie                       Beroep, op 27 oktober 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                bliek                                                              dom Luxemburg
                         (Zaak C-449/03)                                                           (Zaak C-450/03)
                         (2003/C 289/35)                                                           (2003/C 289/36)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                op 27 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                  Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
woordigd door M. Konstantinidis en B. Stromsky als gemach-                pen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domici-
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                          lie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door te hebben
                                                                          1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      verzuimd een vergunning af te geven voor de exploitatie                   niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      van de stortplaats op het grondgebied van de gemeente                     te stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/
      Saint-Laurent du Maroni, de verplichtingen niet is nageko-
                                                                                44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli
      men die op haar rusten krachtens artikel 9 van richtlijn
                                                                                1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnolo-
      75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij                  gische uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalin-
      richtlijn 91/156/EEG (1);                                                 gen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                                artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
2.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                                gen niet is nagekomen;
      nodige maatregelen te nemen om te zorgen voor een
      nuttige toepassing of voor de verwijdering van de afval-
                                                                          2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      stoffen op deze stortplaats zonder gevaar voor de gezond-
                                                                                kosten.
      heid van de mens en zonder dat procédés of methoden
      worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu
      kunnen hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die
      op haar rusten krachtens artikel 4 van richtlijn 75/442/            Middelen en voornaamste argumenten
      EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn
      91/156/EEG;
                                                                          De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
3.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de               verstreken.
      nodige maatregelen te nemen opdat de exploitant van
      deze stortplaats zelf zorg draagt voor de nuttige toepas-
      sing of de verwijdering van de afvalstoffen of deze                 (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
      afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler, de
      verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      krachtens artikel 8 van richtlijn 75/442/EEG betreffende
      afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG;
4.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 28 oktober 2003 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                        gië
                                                                                (Zaak C-454/03)
Het bestaan van de door de gemeente Saint-Laurent du Maroni
geëxploiteerde wilde stortplaats heeft geleid tot een langdurige
achteruitgang van het milieu. De Franse Republiek heeft de                                         (2003/C 289/37)
illegale stortplaats niet gesloten en heeft de site niet gesaneerd.
Zij heeft er niet voor gezorgd dat de afvalstoffen worden
gestort op een toegestane stortplaats.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door Regione Toscana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-81/97)

text:
31 . 5 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr. C 166/21
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                        In dit verband zij eraan herinnerd, dat het verzoek om be
                                                                          taling van het saldo is gedaan bij brief van 31 maart 1995
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    van de Assessore regionale aH'Agricoltura, die van de
       18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe             Commissie nooit een antwoord heeft ontvangen . In no
       passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta         vember 1996 heeft verzoekster, aangezien zij het gevraagde
       tuut ;                                                             bedrag niet had ontvangen, de Commissie een rappel ge
                                                                          stuurd, waarop deze heeft geantwoord, dat het verzoek
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                  om betaling van het saldo voor het betrokken project vóór
       Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                   31 maart 1995 had moeten aankomen en in werkelijkheid
       kelijke afwijzing van zijn klacht;                                 vier dagen later is aangekomen, zodat de Gemeenschaps
                                                                          bijdrage ingevolge artikel 10 van Verordening nr. 4256/
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding .                  88 (') moest worden geschrapt.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Verzoekster voert in de eerste plaats schending aan van
                                                                          voormeld artikel 10 van Verordening nr. 4256/ 88 , voor
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                       zover daarin niet is bepaald dat verzoeken om betaling
met die in zaak T- 16/97 (').                                             vóór 31 maart bij de Commissie dienen aan te komen,
                                                                          doch wel dat de betrokken verzoeken vóór die datum
                                                                          moeten zijn ingediend . De brief van de Regione Toscana is
f 1 ) PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                          derhalve een correcte toepassing van voormelde verorde
                                                                          ning, waarin het gaat over de uiterste datum van verzen
                                                                          ding van het verzoek, en niet over de uiterste datum van
                                                                          aankomst daarvan .
                                                                          Tevens beroept verzoekster zich op schending van het
Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door Regione Toscana                    evenredigheidsbeginsel . Gesteld dat de Regione Toscana de
       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     regeling niet correct zou hebben toegepast, quod non,
                             ( Zaak T-81 /97)                             moet worden vastgesteld dat haar een last wordt opgelegd
                               ( 97/C 166/43 )                            die onevenredig is ten opzichte van het nagestreefde doel ,
                                                                          in die zin dat de sanctie van het automatisch verlies van de
                        (Procestaai: Italiaans)                           waarborg wordt toegepast voor een inbreuk die veel min
                                                                          der ernstig is dan de niet-uitvoering van de hoofdverbinte
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     nis, waarvoor de waarborgsom als garantie dient.
meenschappen is op 1 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regio                      Verzoekster voert ten slotte schending aan van het Ge
ne Toscana, te Firenze, vertegenwoordigd door V. Vacchi                    meenschapsrecht, in de vorm van een miskenning van het
en L. Bora, advocaten te Firenze, domicilie gekozen heb                   beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrou
bende te Luxemburg bij R Benocci , rue de Vianden 50 .                    wen. Zij wijst in dit verband op het absolute stilzwijgen
                                                                          van de Commissie van mei 1995 tot november 1996 . Dit
                                                                           stilzwijgen heeft bij de Regione Toscana het gewettigd ver
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                           trouwen doen ontstaan dat het voor het betrokken project
                                                                           bestemde bedrag zou worden betaald zodra het bewijs
— nietig te verklaren de brief van de Europese Commis                     werd geleverd van de correcte voltooiing van bedoeld pro
        sie, directoraat-generaal Landbouw, van 21 november                ject.
        1994 ( VI/040551 );
                                                                           (') Verordening ( EEG ) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december
— nietig te verklaren de nooit aan verzoekster meege                          1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van
        deelde handeling houdende schrapping door de Euro                     Verordening ( EEG ) nr. 2052/88 met betrekking tot het
        pese Commissie van de Gemeenschapsbijdrage die in                      EOGFL, Afdeling Oriëntatie ( PB nr. L 374 van 31 . 12 . 1988 ,
        het kader van het geïntegreerd mediterraan program                    blz . 25 ), zoals gewijzigd bij Verordening nr. 2085/93 van
        ma ( PIM ) was bestemd voor project nr. 88.20.IT.006.0                 20 juli 1993 ( PB nr. L 193 van 31 . 7 . 1993 , blz . 44 ).
        ( drinkwatervoorziening in Toscane );
 — nietig te verklaren de brief van 31 januari 1997 van de
        Europese Commissie, die verzoekster heeft ontvangen
        op 7 februari 1997, waarbij de Commissie haar kennis
        heeft gegeven van voormelde schrapping.                            Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door P. Rousseaux te
                                                                                gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak T-82/97)
                                                                                ( 97/C 166/44 )
 De Regione Toscana komt op tegen de handeling waarbij
 de Commissie de financiële bijdrage heeft geschrapt die in                                         (Procestaai: Frans)
 het kader van het geïntegreerd mediterraan programma
 ( PIM ) was bestemd voor een project inzake drinkwater                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 voorziening in Toscane, in totaal voor een bedrag van on                 meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
 geveer 900 000 ecu.


title: Zaak C-170/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 5 april 2013 — Huawei Technologies Co. Ltd/ZTE Corp., ZTE Deutschland GmbH

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 5 april 2013 — Huawei Technologies Co. Ltd/ZTE Corp., ZTE Deutschland GmbH
   (Zaak C-170/13)
   2013/C 215/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Huawei Technologies Co. Ltd

      Verwerende partijen: ZTE Corp., ZTE Deutschland GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Maakt de houder van een standaard-essentieel octrooi die tegenover een standaardisatieorganisatie heeft verklaard bereid te zijn elke derde een licentie te verlenen onder eerlijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden, misbruik van zijn machtspositie wanneer hij tegen een inbreukmaker een stakingsvordering heeft ingesteld, hoewel de inbreukmaker zich bereid heeft verklaard te onderhandelen over een dergelijke licentie,
               of
               is er pas sprake van misbruik van machtspositie wanneer de inbreukmaker de houder van het standaard-essentiële octrooi een ondertekeningsklaar en onvoorwaardelijk voorstel voor het afsluiten van een licentieovereenkomst heeft gedaan dat de octrooihouder niet kan afwijzen zonder de inbreukmaker op ongeoorloofde wijze te belemmeren of het discriminatieverbod te schenden, en de inbreukmaker vooruitlopend op de te verlenen licentie voor reeds gemaakt gebruik de krachtens die overeenkomst op hem rustende verplichtingen nakomt?

               2)

               Voor zover misbruik van machtspositie reeds als gevolg van de bereidheid van de inbreukmaker tot onderhandelen dient te worden aangenomen:
               Stelt artikel 102 VWEU bijzondere kwalitatieve en/of temporele eisen aan de bereidheid tot onderhandelen? Kan een dergelijke bereidheid in het bijzonder reeds worden verondersteld wanneer de inbreukmaker louter op algemene wijze (mondeling) heeft verklaard bereid te zijn te onderhandelen, of moet de inbreukmaker reeds aan het onderhandelen zijn, waarbij hij bijvoorbeeld concrete voorwaarden vermeldt waaronder hij bereid is een licentieovereenkomst af te sluiten?

               3)

               Voor zover slechts sprake is van misbruik van machtspositie wanneer een ondertekeningsklaar en onvoorwaardelijk voorstel voor het afsluiten van een licentieovereenkomst is overgelegd:
               Stelt artikel 102 VWEU bijzondere kwalitatieve en/of temporele eisen aan dit voorstel? Moet het voorstel alle bepalingen bevatten die gewoonlijk zijn opgenomen in licentieovereenkomsten op het betrokken technische gebied? Mag in het bijzonder het voorstel worden gedaan op voorwaarde dat het standaard-essentiële octrooi daadwerkelijk wordt gebruikt en/of geldig blijkt te zijn?

               4)

               Voor zover slechts sprake is van misbruik van machtspositie wanneer de inbreukmaker de verplichtingen nakomt die voor hem voortvloeien uit de te verlenen licentieovereenkomst:
               Stelt artikel 102 VWEU bijzondere eisen met betrekking tot de handelingen die worden verricht ter nakoming van die verplichtingen? Is de inbreukmaker met name gehouden, met betrekking tot vroeger gebruik inzage in de boeken te geven en/of royalty’s te betalen? Kan een verplichting tot betaling van royalty’s in voorkomend geval ook worden nagekomen door middel van het stellen van een zekerheid?

               5)

               Gelden de voorwaarden waaronder misbruik van machtspositie door de houder van een standaard-essentieel octrooi aangenomen dient te worden, ook voor het instellen van de andere vorderingen (inzage in de boeken, terugroeping van producten, schadevergoeding) wegens octrooi-inbreuk?


title: Zaak C-411/09, Zaak C-412/09, Zaak C-413/09, Zaak C-414/09, Zaak C-415/09, Zaak C-416/09, Zaak C-417/09, Asia C-418/09, Zaak C-419/09, Zaak C-420/09: Verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 28 oktober 2009 in de zaken — Tereos/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Vermandoise Industries SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries de Toury et Usines annexes SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Roquette Frères SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries & Distilleries de Souppes-Ouvré Fils SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Cristal Union, rechtsopvolgster van Sucreries et Raffineries d’Erstein en van Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Lesaffre Frères SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — SAFBA Fontaine-le-Dun SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/26

         Verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 28 oktober 2009 in de zaken — Tereos/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Vermandoise Industries SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries de Toury et Usines annexes SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Roquette Frères SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries & Distilleries de Souppes-Ouvré Fils SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Cristal Union, rechtsopvolgster van Sucreries et Raffineries d’Erstein en van Sucrerie de Bourgogne/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Lesaffre Frères SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucrerie Bourdon/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — SAFBA Fontaine-le-Dun SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers — Sucreries du Marquenterre/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   ((Zaak C-411/09) - (Zaak C-412/09) - (Zaak C-413/09) - (Zaak C-414/09) - (Zaak C-415/09) - (Zaak C-416/09) - (Zaak C-417/09) - (Asia C-418/09) - (Zaak C-419/09) - (Zaak C-420/09))
   2009/C 312/42
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nanterre

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tereos (C-411/09), Vermandoise Industries SA (C-412/09), Sucreries de Toury et Usines annexes SA (C-413/09), Roquette Frères SA (C-414/09), Sucreries & Distilleries de Souppes-Ouvré Fils SA (C-415/09), Cristal Union, rechtsopvolgster van Sucreries et Raffineries d’Erstein en van Sucrerie de Bourgogne (C-416/09) Lesaffre Frères SA (C-417/09), Sucrerie Bourdon (C-418/09), SAFBA Fontaine-le-Dun SA (C-419/09), Sucreries du Marquenterre (C-420/09)

      Verwerende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

      Prejudiciële vraag

   Is verordening nr. 164/2007 (1) ongeldig, gelet op artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad (2), omdat daarin een productieheffing voor suiker is vastgesteld die is berekend op basis van het „gemiddelde verlies” per uitgevoerde ton, zonder dat rekening wordt gehouden met de zonder restitutie uitgevoerde hoeveelheden, terwijl diezelfde hoeveelheden wel zijn inbegrepen in de totale hoeveelheid die in aanmerking wordt genomen voor de raming van het te financieren totale verlies?

      (1)  Verordening (EG) nr. 164/2007 van de Commissie van 19 februari 2007 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2005/2006 (PB L 51, blz. 17).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).


title: Beroep, op 14 juli 1997 ingesteld door S. K. Jouhki tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-215/97)

text:
C 357/28                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                22 . 11 . 97
J. Manseau, advocaat te Parijs, domicilie gekozen heb                  Middelen en voornaamste argumenten
bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de                  De door Directoraat-generaal IX (Personeelszaken en alge
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : H. van Lier),                  meen beheer) van de Europese Commissie aangewezen
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het bij                jury heeft S. K. Jouhki niet tot algemeen vergelijkend
brief van 20 januari 1997 aan verzoekster ter kennis                   onderzoek COM/8/973 toegelaten .
gebrachte besluit van de Commissie waarbij de klacht die
verzoekster wegens niet-naleving van het Gemeenschaps
recht bij het plaatsen van een opdracht voor de levering                Omdat S. K. Jouhki voldoet aan de in de aankondiging
van betonnen dwarsliggers voor de hogesnelheidstrein                   van vergelijkend onderzoek gestelde toelatingsvoorwaar
tegen de Nationale Maatschappij der Belgische spoorwe                 den en haar deelneming desondanks zonder goede gronden
gen (NMBS ) had ingediend, ad acta is gelegd, heeft het                is geweigerd, is het besluit van de jury verkeerd . Het
                                                                       besluit op S. K. Jouhki 's verzoek om haar sollicitatie door
Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio,
                                                                       de jury opnieuw te behandelen, is eveneens verkeerd, daar
president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; grif
fier: H. Jung, op 29 september 1997 een beschikking gege              het eerdere verkeerde besluit niet is rechtgezet.
ven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       De in artikel 90 van het Statuut bedoelde termijn voor het
 1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                     beantwoorden van de klacht van S. K. Jouhki is op 17 april
                                                                        1997 verstreken .
2 . Op bet verzoek tot tussenkomst behoeft niet te worden
      beslist.                                                         Op de klacht van S. K. Jouhki is niet binnen de termijn
                                                                       geantwoord. De administratie van de Europese Gemeen
3.    Verzoekster wordt in de kosten verwezen .                        schappen heeft S. K. Jouhki evenwel meegedeeld, dat een
                                                                       antwoord op haar klacht werd voorbereid en dat de klacht
                                                                       zou worden behandeld op 17 juli 1997, de dag waarop de
                                                                       termijn verstreek waarbinnen S. K. Jouhki beroep moest
(') PB C 166 van 31 . 5 . 1997.                                        instellen bij het Gerecht van eerste aanleg.
                                                                       Op bovengenoemde gronden heeft Jouhki er belang bij
                                                                       beroep in te stellen voor het geval dat op haar klacht een
                                                                       afwijzend besluit wordt genomen of dat het besluit niet
                                                                       uiterlijk op 17 juli 1997 wordt genomen.
Beroep, op 14 juli 1997 ingesteld door S. K. Jouhki tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-215/97)
                           ( 97/C 357/54
                                                                       Beroep, op 5 augustus 1997 ingesteld door New Europe
                         (Procestaai: Fins)
                                                                       Consulting Ltd en M. P. Brown tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 14 juli 1997 beroep tegen Commis                                        ( Zaak T-23 1/97)
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. K.                                         ( 97/C 357/55 )
Jouhki, wonende te Pyhajarvi ( Finland ), vertegenwoordigd
door H. Ojala, advocaat te Oulu.                                                          (Procestaai: Nederlands)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 5 augustus 1997 beroep ingesteld
— te bevestigen, dat S. K. Jouhki de nodige kwalificaties              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     bezit en derhalve het recht heeft om deel te nemen aan
                                                                       New Europe Consulting Ltd en M. P. Brown, te Dublin,
     algemeen vergelijkend onderzoek COM/8/973 en dat                  vertegenwoordigd door A. en B. De Roeck, advocaten te
     zij als sollicitant naar het vermelde ambt moet worden            Antwerpen.
     toegelaten;
— het onder het eerste streepje genoemde vergelijkend                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
     onderzoek nietig te verklaren en een nieuwe termijn
     voor deelneming aan het vergelijkend onderzoek vast              — de vordering van beide rekwirantën ontvankelijk en
     te stellen, alsmede                                                   gegrond te verklaren;
— de Europese Gemeenschap te gelasten, de in deze zaak                — de Europese Commissie, verweerster, dienaangaande te
     aan S. K. Jouhki opgekomen gerechtskosten volledig te                 veroordelen tot een schadevergoeding van in totaal
     vergoeden samen met de in artikel 4, lid 3 , van de                   1 400 000 ecu, vermeerderd met de vergoedende inte
     Finse rentewet ( korkolaki ) bedoelde moratoire interes              resten vanaf de datum van het schadeverwekkend feit,
     sen met ingang van het verstrijken van een maand na                   namelijk 12 april 1995 , en met de gerechtelijke interes
     de datum van de uitspraak op het beroep.                              ten vanaf de datum van het tussen te komen arrest;


title: Zaak T-283/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 2009 — Tailor/BHIM (Afbeelding van rechterachterzak) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat rechterachterzak afbeeldt — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Kennelijk ongegrond beroep )

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 2009 — Tailor/BHIM (Afbeelding van rechterachterzak)
   (Zaak T-283/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat rechterachterzak afbeeldt - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Kennelijk ongegrond beroep”)
   2009/C 153/76
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tom Tailor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche en F. Schiwek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 mei 2007 (zaak R 668/2006-1) betreffende de inschrijving als gemeenschapsmerk van een beeldteken dat een rechterachterzak afbeeldt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Tom Tailor GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-122/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Bevoegdheden van Commissie — Voorwaarden voor uitoefening van uitvoeringsbevoegdheden — Uitvoering van programma Forest Focus)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-122/04) (1)

   (Bevoegdheden van Commissie - Voorwaarden voor uitoefening van uitvoeringsbevoegdheden - Uitvoering van programma Forest Focus)
   (2006/C 131/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C.F. Durand en M. van Beek, gemachtigden)

      Verweerders: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Bradley en M. Gómez-Leal), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Díez Parra en M. Balta, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verweerders: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde), Republiek Finland, (vertegenwoordiger: T. Pynnä, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van artikel 17, lid 2, van verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (PB L 324, blz. 1), voorzover de vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen van het programma Forest Focus daarbij wordt onderworpen aan de regelgevingsprocedure van artikel 5 van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23) — Beperking van de keuze van de Raad tussen procedures waarin besluit 1999/468/EG voorziet
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-134/11: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Al-Faqih e.a./Commissie („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden — Grondrechten — Recht op effectieve rechterlijke bescherming”)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/14

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Al-Faqih e.a./Commissie
   (Zaak T-134/11) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Bevriezing van tegoeden - Grondrechten - Recht op effectieve rechterlijke bescherming”))
   (2015/C 429/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Al-Bashir Mohammed Al-Faqih (Birmingham, Verenigd Koninkrijk), Ghunia Abdrabbah (Birmingham), Taher Nasuf (Manchester, Verenigd Koninkrijk) en Sanabel Relief Agency Ltd (Birmingham) (vertegenwoordigers: E. Grieves, barrister en N. Garcia-Lora, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert, M. Konstantinidis, E. Paasivirta en T. Scharf, vervolgens M. Konstantinidis, E. Paasivirta en T. Scharf, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Finnegan, R. Szostak en G. Étienne, vervolgens E. Finnegan en G. Étienne, gemachtigden) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Jenkinson, vervolgens L. Christie, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1138/2010 van de Commissie van 7 december 2010 tot 140e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa‘ida-netwerk en de Taliban (PB L 322, blz. 4), en verordening (EU) nr. 1139/2010 van de Commissie van 7 december 2010 tot 141e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban (PB L 322, blz. 6), voor zover die handelingen verzoekers betreffen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Al-Bashir Mohammed Al-Faqih, Ghunia Abdrabbah en Taher Nasuf worden verwezen in hun eigen kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-132/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 89/391/EEG — Werkingssfeer — Niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst — strijdkrachten en politie — Daaronder begrepen )

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-132/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 89/391/EEG - Werkingssfeer - Niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst - strijdkrachten en politie - Daaronder begrepen )
   (2006/C 60/07)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-132/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 11 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Escobar Guerrero en H. Kreppel) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. Muñoz Pérez), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk, R. Schintgen (rapporteur), R. Silva de Lapuerta en P. Kūris, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in zijn interne rechtsorde niet volledig uitvoering te geven aan de artikelen 2, leden 1, 2 en 4, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, met betrekking tot niet-burgerlijk personeel in overheidsdienst, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-223/09: Beschikking van de president van het Hof van 11 maart 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/23

         Beschikking van de president van het Hof van 11 maart 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-223/09) (1)

   2010/C 148/38

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009.


title: Zaak C-238/16: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster — Duitsland) — X/Finanzamt I

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/13

         Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster — Duitsland) — X/Finanzamt I
   (Zaak C-238/16) (1)

   (2017/C 129/19)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak F-119/11: Beroep ingesteld op 11 november 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/71

      Beroep ingesteld op 11 november 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-119/11)
      (2012/C 25/138)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers vordering tot i) vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden als gevolg van het feit dat personeelsleden van de Commissie op 14, 16 en 19 maart 2002 zijn dienstwoning in Luanda zijn binnengekomen en ii) overhandiging aan hem van de foto’s die bij die gelegenheid zijn gemaakt en vernietiging van alle op die gebeurtenis betrekking hebbende stukken

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  het in welke vorm dan ook genomen besluit waarbij de Commissie de vordering van 6 september 2010 die aan het tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie is gezonden heeft afgewezen, juridisch non-existent dan wel, subsidiair, nietig verklaren;

                  —

                  voor zover nodig, het in welke vorm dan ook genomen besluit waarbij de Commissie verzoekers klacht tegen het besluit tot afwijzing van de vordering van 6 september 2010 en het verzoek van 20 maart 2011 om nietigverklaring van dat besluit heeft afgewezen, juridisch non-existent dan wel, subsidiair, nietig verklaren;

                  —

                  in elk geval vaststellen dat personeelsleden of vertegenwoordigers van de Commissie dan wel vertegenwoordigers van personeelsleden van de Commissie op 14, 16 en 19 maart 2002, tegen verzoekers wil en zonder hem ook maar kort daarover te hebben geïnformeerd en zonder dat hij daarvan op de hoogte was: i) bij verschillende gelegenheden zijn binnengekomen in de dienstwoning die verzoeker eerder door de Commissie ter beschikking was gesteld en welke was gelegen aan 101-103 Rua Americo Julio de Carvalho, Bairro Azul, Luanda (Angola), hetzij door inbraak hetzij door gebruik van sleutels die zij onwettig hadden verkregen en gebruikt, en ii) foto’s in die woning hebben genomen;

                  —

                  de onwettigheid van die schade veroorzakende feiten vaststellen;

                  —

                  verklaren dat elk van die schade veroorzakende feiten onwettig is;

                  —

                  de Commissie gelasten om te zorgen voor vernietiging van de foto’s;

                  —

                  de Commissie gelasten om verzoeker schriftelijk op de hoogte te stellen van de vernietiging van de foto’s, en hem de details van die vernietiging te geven, waaronder met name de datum waarop die vernietiging heeft plaatsgevonden, waar die vernietiging heeft plaatsgevonden en welke persoon die vernietiging heeft uitgevoerd;

                  —

                  de Commissie gelasten om verzoeker een schadevergoeding te betalen van 20 000 EUR, dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht voor ambtenarenzaken billijk en redelijk acht, dat wil zeggen: i) 10 000 EUR voor de schade veroorzaakt door het onrechtmatig binnentreden van zijn dienstwoning op 14, 16 en 19 maart 2002, en ii) 10 000 EUR voor de schade veroorzaakt door het onrechtmatig maken van foto’s;

                  —

                  de Commissie veroordelen om verzoeker met ingang van de dag volgende op die waarop het verzoek van 6 september 2010 bij de Commissie is binnengekomen en tot aan de dag van de daadwerkelijke betaling van het bedrag van 20 000 EUR, 10 % rente per jaar over dat bedrag te betalen en met jaarlijkse kapitalisatie;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-20/14: Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — ZZ/EESC

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/55

         Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — ZZ/EESC
   (Zaak F-20/14)
   2014/C 175/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Nikolajsen, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het EESC tot afwijzing van verzoeksters verzoek om krachtens artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut in aanmerking te komen voor vroegtijdige pensionering zonder vermindering van pensioenrechten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EESC houdende weigering om verzoekster voor het jaar 2013 in aanmerking te laten komen voor artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, in de tot en met 31 december 2013 geldende versie;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten van de procedure.