title: Beroep, op 1 juni 1995 ingesteld door K. Fingerhut tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-124/95)

text:
12 . 8 . 95        lüL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/33
Chabert, wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoordigd         voor de terugbetaling van het onverschuldigd betaalde
door G. Vandersanden, advocaat te Brussel , domicilie             bedrag.
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
Rue Glesener 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                  Beroep, op 1 juni 1995 ingesteld door K. Fingerhut tegen
— het besluit van de Commissie van 6 oktober 1994 nietig          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
    te verklaren waarbij verzoeker is veroordeeld tot terug                             Gemeenschappen
    betaling van een bedrag van 215 354 Bfr . in maande                                 ( Zaak T-124/95 )
    lijkse termijnen, wegens onverschuldigde betaling;                                      ( 95/C 208/69 )
— de terugbetaling te gelasten van de sinds november 1994                               (Procestaai: Duits)
    ambtshalve op het salaris van verzoeker door de
     Commissie ingehouden bedragen, vermeerderd met               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    vertragingsrente van 8% per jaar; en                          schappen is op 1 juni 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                  de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                       schappen door K. Fingerhut, te Twistetal-Gembeck ( Bonds
                                                                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meiste
                                                                  rernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
Middelen en voornaamste argumenten                                Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb
                                                                  bende te Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue
Verzoeker zet uiteen, dat hij na zijn op 1 februari 1984          des Bains 14a .
uitgesproken echtscheiding de administratie had verzocht,
aan zijn voormalige echtgenote het bedrag te betalen dat          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
haar zou toekomen indien zij recht had op de kostwinners
toelage , te weten 5 % van haar basissalaris, en het verschil     1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
op verzoekers rekening over te maken; de administratie                een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
heeft zonder bezwaar te maken aan dit verzoek voldaan                 periode van 15 december 1985 tot 29 juli 1993 ten
vanaf 1 maart 1 984 . Gedurende meer dan tien jaar, namelijk           bedrage van DM 43 929,06 , met rente ad 8 % vanaf
van maart 1 984 tot oktober 1 994, heeft verzoeker aldus een           19 mei 1992, en hen hoofdelijk in de kosten te
op zijn salarisoverzicht als kostwinnerstoelage vermeld               verwijzen .
bedrag ontvangen, dat het verschil zou moeten zijn tussen de
aan zijn voormalige echtgenote betaalde kostwinnerstoe           2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
lage, overeenkomend met 5 % van haar salaris, en het aan              gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie
verzoeker toekomende restant. Nadien is gebleken, dat de               ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                       sen .
Commissie in deze periode het gedeelte van de toelage dat
aan verzoekers ex-echtgenote moest worden overgemaakt,
niet heeft aangepast aan de wijzigingen van haar salaris; de      Middelen en voornaamste argumenten
toelage werd wel aangepast aan de stijging van het salaris
van verzoekers ex-echtgenote , maar er werd haar een              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gelijkblijvend bedrag overgemaakt, zodat verzoeker een            met die in zaak T-20/94 (').
restbedrag ontving dat steeds toenam . De betalingen waren
dus wel onregelmatig, maar deze onregelmatigheid is               (') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 , blz . 20 .
volledig aan verweerster te wijten en verzoeker heeft deze
niet opgemerkt.
Verzoeker doet zijn beroep steunen op een enkel middel,
namelijk schending van artikel 85 Ambtenarenstatuut.              Beroep, op 5 juni 1995 ingesteld door H. Belhanbel tegen
Volgens verweerster zijn er in casu immers termen voor                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
terugvordering van het onverschuldigd betaalde, daar de                                  ( Zaak T-125/95 )
onregelmatigheid van de betaling „ voor de hand lag ".
Verzoeker brengt hiertegen in dat, zelfs indien hij had                                     ( 95/C 208/70 )
vastgesteld — hetgeen niet het geval is geweest — dat het
bedrag dat hem als toelage werd betaald was verhoogd , hij                              (Procestaai: Frans)
mocht aannemen, dat deze toelage meer was gestegen dan
het salaris van zijn ex-echtgenote , aangezien hij de ontwik     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
keling van dat salaris niet kende ; de fout van de admini        schappen is op 5 juni 1995 beroep ingesteld tegen Commis
stratie was derhalve niet zo voor de hand liggend, dat            sie van de Europese Gemeenschappen door H. Belhanbel,
verzoeker daarvan kennis moest dragen . Verzoeker is              wonende te Namen ( België ), vertegenwoordigd door J.-N .
bijgevolg van mening, dat verweerster artikel 85 van het          Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,
Statuut onjuist heeft toegepast en hem onwettig heeft             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
veroordeeld tot stelselmatige inhoudingen op zijn salaris         Myson Sari, Rue Glesener 1 .


title: Zaak T-207/10: Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Deutsche Telekom/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/20

         Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Deutsche Telekom/Commissie
   (Zaak T-207/10)
   2010/C 195/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Cordewener en J. Schönfeld, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2009) 8107 def. gecorr. van de Commissie van 28 oktober 2009 (in de gecorrigeerde versie van 8 december 2009) wat betreft de in artikel 1, leden 2 en 3, ten gunste van de in die bepaling nader aangegeven Spaanse investeerders neergelegde regeling inzake de bescherming van het gewettigd vertrouwen, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2009) 8107 def. gecorr. van de Commissie van 28 oktober 2009, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat de steunregeling in de vorm van een belastingmaatregel neergelegd in artikel 12, lid 5, van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting (hierna: „TRLIS”) betreffende de fiscale afschrijving van de financiële goodwill bij de verwerving van aanzienlijke deelnemingen in buitenlandse ondernemingen, met betrekking tot steun die is toegekend aan ontvangers die intracommunautaire verwervingen verrichten, onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De bestreden beschikking schrijft voor welke steun het Koninkrijk Spanje dient terug te vorderen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat het aan de toepassing van artikel 12, lid 5, TRLIS verbonden belastingvoordeel formeel onrechtmatig is verleend, aangezien het Koninkrijk Spanje de betrokken wet, in strijd met artikel 88, lid 3, eerste zin, EG (artikel 108, lid 3, eerste zin, VWEU), niet vooraf aan de Commissie heeft gemeld en, in strijd met het uitvoeringsverbod van artikel 88, lid 3, eerste zin, EG (artikel 108, lid 3, derde zin, VWEU), daadwerkelijk heeft toegepast. Voorts dient artikel 12, lid 5, TRLIS als materieel onrechtmatig te worden aangemerkt, aangezien de regeling krachtens artikel 87, lid 1, EG (artikel 107, lid 1, VWEU) onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en van goedkeuring krachtens artikel 87, lid 2 of 3, EG (artikel 107, lid 2 of lid 3, VWEU) geen sprake kan zijn.
   In de tweede plaats voert verzoekster ten aanzien van de gevolgen van de vastgestelde strijdigheid van een nationale steunmaatregel met het gemeenschapsrecht aan, dat de betrokken lidstaat dergelijke steun moet terugvorderen bij de daardoor begunstigde ontvangers. Dienaangaande wordt betoogd dat dit absolute basisbeginsel vooral in artikel 14, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 659/99 (1) concreet uitdrukking heeft gevonden.
   Tot slot voert verzoekster aan dat in casu geen uitzondering behoeft te worden gemaakt op de ongedaanmaking aangezien gewettigd vertrouwen bij de Spaanse steunontvangers ontbreekt. Dienaangaande betoogt verzoekster onder meer dat de Commissie, door voor bepaalde groepen Spaanse investeerders een uitzondering vast te stellen op grond van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, de algemene beginselen van het primaire recht alsmede artikel 14, lid 1, tweede zin, van verordening nr. 659/99 onjuist heeft toegepast. Zij betoogt enerzijds dat het vertrouwensbeginsel, wegens het ontbreken van regelmatige aanmelding door de Spaanse Staat van artikel 12, lid 5, TRLIS, niet op de steunontvangers van toepassing is. Anderzijds stelt zij dat niet aan de voorwaarden voor erkenning van een gewettigd vertrouwen ten gunste van de steunontvangers is voldaan. Voorts prevaleert het belang van de Gemeenschap bij de totstandbrenging van juiste marktverhoudingen boven het individuele belang van de ontvangers bij het behoud van het belastingvoordeel voor zowel de voorgaande als de toekomstige jaren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-340/07: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Evropaïki Dynamiki/Commissie („Arbitragebeding — Overeenkomst inzake de toekenning van gemeenschapssteun aan een project in het kader van het programma eContent — Opzegging van de overeenkomst door de Commissie — Terugbetaling van daarvoor in aanmerking komende kosten”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/31

      Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
      (Zaak T-340/07) (1)

      ((„Arbitragebeding - Overeenkomst inzake de toekenning van gemeenschapssteun aan een project in het kader van het programma eContent - Opzegging van de overeenkomst door de Commissie - Terugbetaling van daarvoor in aanmerking komende kosten”))
      (2014/C 395/35)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Manhaeve en M. Wilderspin, vervolgens M. Wilderspin, S. Delaude en L. Cappeletti en ten slotte S. Delaude en L. Cappeletti, gemachtigden, bijgestaan door D. Philippe en M. Gouden, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep gebaseerd op een arbitragebeding, dat strekt tot veroordeling van de Commissie tot betaling van enerzijds bedragen waarvan verzoekster beweert dat zij haar verschuldigd zijn, en anderzijds schadevergoeding, als gevolg van de opzegging van een overeenkomst inzake de toekenning van gemeenschapssteun aan het project „e-Content Exposure and Business Opportunities” (overeenkomst EDC-53007 EEBO/27873), gesloten in het kader van het communautaire meerjarenprogramma ter stimulering van de ontwikkeling en het gebruik van Europese digitale inhoud op de mondiale netwerken en ter bevordering van de taalkundige verscheidenheid in de informatiemaatschappij

         Dictum

                  1)

                  De Europese Commissie wordt veroordeeld om aan Evropaïki Dynamiki –Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE het bedrag van 8 843,10 euro te betalen.

                  2)

                  Het beroep wordt voor het overige verworpen.

                  3)

                  De Europese Commissie zal 5 % dragen van haar eigen kosten en van de kosten van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis, die op haar beurt 95 % zal dragen van haar eigen kosten en van de kosten van de Commissie.

         (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-192/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 24 april 2015 — T.D. Rease, P. Wullems, andere partij College bescherming persoonsgegevens

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 24 april 2015 — T.D. Rease, P. Wullems, andere partij College bescherming persoonsgegevens
   (Zaak C-192/15)
   (2015/C 236/35)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: T.D. Rease, P. Wullems

      Andere partij: College bescherming persoonsgegevens

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt het door een voor de verwerking verantwoordelijke, als bedoeld in artikel 2, aanhef en onder d, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31), buiten de EU opdrachtgeven aan een recherchebureau gevestigd binnen de EU om middelen in te zetten voor de verwerking van persoonsgegevens op het grondgebied van een lidstaat onder het gebruik maken van middelen als bedoeld in artikel 4, eerste lid, aanhef en onder c, van die richtlijn?

               2)

               Laat richtlijn 95/46/EG […], in het bijzonder artikel 28, derde en vierde lid, gelet op de doelstelling van die richtlijn, ruimte aan de nationale autoriteiten om bij handhaving van de in die richtlijn gegeven bescherming van de individuele persoon door de toezichthoudende autoriteit prioriteiten te stellen die ertoe leiden dat handhaving achterwege blijft in het geval slechts een individu of een kleine groep personen over de overtreding van die richtlijn klaagt?


title: Zaak T-432/03: Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door J. Dehon tegen Europees Parlement

text:
C 47/38                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —    nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
Verzoeker, die bij zijn indiensttreding bij de Commissie in                onderzoek COM/TB/99 om hem voor het mondeling
september 1986 in de rang A 7, salaristrap 3, werd ingedeeld,              examen een lager cijfer toe te kennen dan nodig was om
komt op tegen het door het TABG na een nieuw onderzoek                     hem op de reservelijst te plaatsen;
van deze indeling ten vervolge op het arrest van het Hof van
Justitie in de zaak C-389/98 P, Gevaert/Commissie, genomen            —    verweerster te verwijzen in de kosten.
besluit om hem in te delen in de rang A 6, salaristrap 1, in
plaats van de in de rang A 6, salaristrap 3, om zijn latere
indeling in de rang A 5, salaristrap 2, en in de rang A 4,
salaristrap 2 te herzien en daarvoor nieuwe data te bepalen, en       Middelen en voornaamste argumenten
om de geldelijke gevolgen van deze herindeling in de tijd te
beperken tot 5 oktober 1995.
                                                                      Na het arrest van het Gerecht van 13 maart 2003 in zaak
                                                                      T-364/00, Van Weyenbergh, komt verzoeker in deze zaak,
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker dat de         dezelfde als in zaak T-161/00, op tegen het besluit van de jury
Commissie inbreuk heeft gemaakt op:                                   van vergelijkend onderzoek COM/TB/99 voor de opstelling
                                                                      van een reservelijst van adjunct-assistenten, assistenten en
                                                                      hoofdassistenten in de loopbanen B5/B4, B3/B2 en B1, om
—     de besluiten van 6 juni 1973 en 1 september 1983 door           hem niet op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek te
      na te laten verzoeker extra salarisanciënniteit toe te          plaatsen omdat zijn cijfer voor het mondeling examen te laag
      kennen, en artikel 5, lid 3, van het Statuut door hem           was.
      anders te behandelen dan de ambtenaren die tot dezelfde
      categorie behoren;
                                                                      Tot staving van zijn vordering voert hij schending van het
—     de artikelen 5, lid 3, en 45 van het Statuut door te            non-discriminatiebeginsel en het beginsel van goed bestuur,
      weigeren zijn loopbaan in de rang te herstellen na zijn         alsmede het bestaan van een kennelijke beoordelingsfout aan.
      indeling in de rang A 6, en de zorgplicht;
                                                                      Verzoeker maakt bezwaar tegen de door de jury gebruikte
—     artikel 62 van het Statuut door de geldelijke werking van
                                                                      methode voor de beoordeling van zijn talenkennis en stelt in
      de herindeling in de tijd te beperken.
                                                                      het bijzonder dat hij niet in staat is geweest om na te gaan of
                                                                      de tijdens het mondeling examen gestelde vragen overeen-
                                                                      komen met het niveau van het vergelijkend onderzoek B5/B4,
                                                                      B3/B2, of B1.
Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door L. O’Bra-
daigh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door J. Dehon
                                                                                tegen Europees Parlement
                        (Zaak T-431/03)
                                                                                (Zaak T-432/03)
                         (2004/C 47/71)
                                                                                (2004/C 47/72)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 december 2003 beroep tegen Commissie                schappen is op 22 december 2003 beroep ingesteld tegen
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door L. O’Bra-               Europees Parlement door J. Dehon, wonende te Hagen (Luxem-
daigh, wonende te Mechelen (België), vertegenwoordigd door            burg), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis
S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten,          en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                              Luxemburg
 ---pagebreak--- 21.2.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 47/39
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             „G.P. Autostrada Messina-Palermo”, Aragona Favara en
                                                                              „Piana di Catania”, alsmede alle andere daaraan vooraf-
—     nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement              gaande en daarop volgende handelingen, en de Commissie
      om over te gaan tot de in artikel 29, lid 1, van het Statuut            van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de
      bedoelde aanwervingsfase, namelijk de organisatie van                   kosten.
      een intern vergelijkend onderzoek om te voorzien het
      ambt van adjunct-afdelingshoofd bij de Franse vertaalaf-
      deling (kennisgeving van vacature nr. 9192);
—     verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Regione Siciliana is bij het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                        Europese Gemeenschappen opgekomen tegen nota BUDG/C3/
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker om te beginnen           EB/WH D(2003) 10.5-191 nr. 331997 van 24 oktober 2003
schending van EG-Verdrag doordat het Parlement het arrest               van de Commissie van de Europese Gemeenschappen inzake
van het Gerecht van 15 november 2000 in zaak T-261/99,                  de „verrekening van de vorderingen en schulden van de
Dehon/Parlement, niet juist heeft uitgevoerd. Bovendien voert           Commissie”, met inbegrip van de bijgevoegde tabel betreffende
verzoeker aan dat artikel 29, lid 1, sub a, van het Statuut en          de lijst met „de verrekening van 7 november 2003”, onder
het loopbaanbeginsel zijn geschonden.                                   verwijzing naar de door het Europees Fonds voor Regionale
                                                                        Ontwikkeling (EFRO), te betalen bijdragen voor de projecten
                                                                        „G.P. Porto Empedocle”, „Diga Gibbesi”, „G.P. Autostrada
                                                                        Messina-Palermo”, Aragona Favara en „Piana di Catania”,
                                                                        alsmede alle andere daaraan voorafgaande en daarop volgende
                                                                        handelingen.
Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Regione
Siciliana tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  Tot staving van het beroep stelt Regione Siciliana:
                                 pen
                                                                        1.    schending en/of verkeerde toepassing van de artikelen 71
                         (Zaak T-435/03)                                      en 73 van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van
                                                                              25 juni 2002 (1) en van de artikelen 83 en 86 van
                                                                              uitvoeringsverordening nr. 2342/2002 van de Commissie
                          (2004/C 47/73)                                      van 23 december 2002 (2), voorzover bij de bestreden
                                                                              nota de vorderingen van de Regione Siciliana werden
                        (Procestaal: Italiaans)                               verrekend met de beweerdelijk door die Regione verschul-
                                                                              digde moratoire interessen voor perioden waarin door de
                                                                              rechtmatige en tijdige toepassing van de gemeenschaps-
                                                                              voorschriften door de Commissie geen rente had kunnen
                                                                              ontstaan;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regione                   2.    schending en/of verkeerde toepassing van de artikelen 73
Siciliana, vertegenwoordigd door Antonio Cingolo, avvocato                    en 187 van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van
dello Stato.                                                                  25 juni 2002 en van artikel 83 van uitvoeringsveror-
                                                                              dening nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 decem-
                                                                              ber 2002, met betrekking tot het tijdstip vanaf hetwelke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           de regel van de verplichte verrekening van de vorderingen
                                                                              en schulden jegens de Commissie van toepassing was;
—     nietig te verklaren nota BUDG/C3/EB/WH D(2003)
      10.5-191 nr. 331997 van 24 oktober 2003 van de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen inzake de                3.    misbruik van bevoegdheid wegens tegenstrijdigheid tus-
      „verrekening van de vorderingen en schulden van de                      sen verschillende handelingen en schending van het
      Commissie”, met inbegrip van de bijgevoegde tabel                       vertrouwensbeginsel, daar de Commissie handelt in strijd
      betreffende de lijst met „de verrekening van 7 november                 met haar eigen eerdere beslissingen, ook jegens Regione
      2003”, onder verwijzing naar de door het Europees Fonds                 Siciliana, betreffende de mogelijkheid van verrekening
      voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), te betalen bijdragen                van andere financiële verplichtingen met die van de
      voor de projecten „G.P. Porto Empedocle”, „Diga Gibbesi”,               onderhavige zaak;


title: Zaak T-104/13: Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Toshiba/Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/41

         Beroep ingesteld op 20 februari 2013 — Toshiba/Commissie
   (Zaak T-104/13)
   2013/C 114/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Toshiba Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: J. MacLennan, Solicitor, J. Jourdan, A. Schulz en P. Berghe, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 2, sub d, van het besluit van de Commissie van 5 december 2012 in zaak COMP/39.437 — TV- en computerbeeldbuizen — nietig te verklaren;

               —

               artikel 1, lid 2, sub e, van het besluit van de Commissie van 5 december 2012 in zaak COMP/39.437 — TV- en computerbeeldbuizen — nietig te verklaren;

               —

               artikel 2, lid 2, sub g, van het bestreden besluit nietig te verklaren of, subsidiair, de geldboete te verlagen in de mate die het Gerecht passend acht;

               —

               artikel 2, lid 2, sub h, van het bestreden besluit nietig te verklaren of, subsidiair, artikel 2, lid 2, sub h, nietig te verklaren voor zover Toshiba hoofdelijk aansprakelijk wordt gehouden of, meer subsidiair, de geldboete te verlagen in de mate die het Gerecht passend acht;

               —

               alle andere in de omstandigheden van de zaak passende maatregelen te gelasten;

               —

               verzoekster haar kosten toe te wijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat in het bestreden besluit ten onrechte is geoordeeld dat Toshiba Corporation aansprakelijk is voor de inbreuk op artikel 101 VWEU voor de periode van 16 mei 2000 tot 11 april 2002.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat in het bestreden besluit ten onrechte is geoordeeld dat Toshiba Corporation aansprakelijk is voor de inbreuk op artikel 101 VWEU voor de periode van 12 april 2002 tot 31 maart 2003;

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend in het bestreden besluit ten onrechte is geoordeeld dat Toshiba Corporation aansprakelijk is voor de inbreuk op artikel 101 VWEU voor de periode van 1 april 2003 tot 12 juni 2006;

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit ten onrechte is geoordeeld dat Toshiba Corporation hoofdelijk aansprakelijk is voor de deelname van Matsushita Toshiba Picture Display Co., Ltd. („MTPD”) aan de inbreuk voor de periode van 1 april 2003 tot 12 juni 2006;

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat in het bestreden besluit ten onrechte is geoordeeld dat MTPD aansprakelijk is wegens deelname aan de inbreuk voor de periode van 1 april 2003 tot 12 juni 2006;

               6)

               Het zesde middel is eraan ontleend dat bij artikel 2, lid 2, sub g en h, van het bestreden besluit ten onrechte een geldboete is opgelegd of, subsidiair, dat deze geldboeten onjuist zijn berekend.


title: Gevoegde zaken T-447/09 en T-449/09: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/27

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Gevoegde zaken T-447/09 en T-449/09) (1)

   2013/C 71/43
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 juni 2000 in zaak C-190/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Richtlĳn 96/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn)

text:
9.9.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 259/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                               van richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot
                                                                                wijziging en codificering van richtlijn 85/73/EEG om de
                                                                                financiering van de keuringen en veterinaire controles van
                           (Eerste kamer)
                                                                                levende dieren en bepaalde dierlijke producten te garanderen en
                                                                                tot wijziging van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG,
                          van 8 juni 2000                                             is Ierland de krachtens die bepaling op hem rustende verplichtin-
                                                                                gen niet nagekomen.
in zaak C-190/99: Commissie van de Europese Gemeen-                             2)    Ierland wordt in de kosten verwezen.
                     schappen tegen Ierland (1)
                                                                                (1) PB C 226 van 7.8.1999.
(Niet-nakoming — Richtlijn 96/43/EG — Niet-omzetting
                      binnen gestelde termijn)
                          (2000/C 259/01)
                          (Procestaal: Engels)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                             van 15 juni 2000
In zaak C-190/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                        in zaak C-348/97: Commissie van de Europese Gemeen-
pen (gemachtigde: P. Oliver), tegen Ierland (gemachtigde:                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
M. A. Buckley), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke             (Niet-nakoming — Handelsverkeer met Duitse Democrati-
bepalingen vast te stellen en/of aan de Commissie mee te                        sche Republiek vóór hereniging Duitsland — Verordening
delen, welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn                      (EEG) nr. 2252/90 — Afschaffing van douaneformaliteiten
96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging en                          — Niet-inning van heffingen bij invoer in kader van intern
codificering van richtlijn 85/73/EEG om de financiering van                     Duits goederenverkeer — Verzuim eigen middelen aan
de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en                                           Commissie af te dragen)
bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging
van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 162,                                                     (2000/C 259/02)
blz. 1, en rectificatie PB 1997 L 8, blz. 32), de krachtens die
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón,                                           (Procestaal: Duits)
kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 8 juni 2000
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om         In zaak C-348/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      te voldoen aan het bepaalde in artikel 4, lid 1, eerste alinea,           pen (gemachtigde: K.-D. Borchardt), tegen Bondsrepubliek


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 30 april 1998 in zaak C-230/96 (verzoek van de Cour d'appel de Douai om een prejudiciële beslissing): Cabour SA en Nord Distribution Automobile SA tegen Arnor "SOCO" SARL, in aanwezigheid van Automobiles Peugeot SA en Automobiles Citroën SA (Mededinging - Afzet van motorvoertuigen - Geldigheid van exclusieve dealer-overeenkomst - Artikel 85, leden 1 en 3, EG-Verdrag - Verordening (EEG) nr. 123/85 - Verordening (EG) nr. 1475/95)

text:
C 184/2             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.6.98
   geval blijkt te zijn, kunnen deze gegevens alsnog wor-              ringen gelden en niet van dien aard mogen zijn, dat zij
   den verlangd voorzover er wegens de bijzondere ken-                 het verkrijgen van schadevergoeding nagenoeg onmo-
   merken van het proceÂdeÂ voor de productie van de                   gelijk of uiterst moeilijk maken.
   grondstof uit de stof geen enkel ander middel is om de
   zuiverheid van de grondstof te beoordelen.                     (1) PB C 174 van 8.7.1995.
   Wanneer de bevoegde instantie krachtens artikel 9,
   punt 3, van Richtlijn 81/851/EEG gegevens verlangt
   van de aanvrager van een vergunning voor het in de
   handel brengen, zijn de bij artikel 8 van deze richtlijn
   gestelde termijnen opgeschort totdat deze inlichtingen                            ARREST VAN HET HOF
   zijn verstrekt.                                                                         (Zesde Kamer)
                                                                                van 30 april 1998
2) Voor de antwoorden op de eerste vraag heeft het geen           in zaak C-230/96 (verzoek van de Cour d'appel de Douai
   belang, of het productieproces van een geneesmiddel            om een prejudicieÈle beslissing): Cabour SA en Nord Distri-
   continu of discontinu is.                                      bution Automobile SA tegen Arnor ¹SOCOº SARL, in
                                                                  aanwezigheid van Automobiles Peugeot SA en Automobi-
                                                                                les CitroeÈn SA (1)
3) De bevoegde instantie kan de aanvrager van een ver-
   gunning voor het in de handel brengen niet vrijstellen         (Mededinging Ð Afzet van motorvoertuigen Ð Geldigheid
   van het verstrekken van een in artikel 5 van Richtlijn         van exclusieve dealer-overeenkomst Ð Artikel 85, leden 1
   81/851/EEG genoemd gegeven of bescheid, ook al                 en 3, EG-Verdrag Ð Verordening (EEG) nr. 123/85 Ð
   blijkt de verkrijging van dit gegeven in een concreet                          Verordening (EG) nr. 1475/95)
   geval nagenoeg onmogelijk.
                                                                                (98/C 184/02)
4) Bij het onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken                                (Procestaal: Frans)
   van feiten of omstandigheden die de geldigheid van
   artikel 5, tweede alinea, punten 3, 4 en 9, van Richt-
   lijn 81/851/EEG en van de punten A, B en C van                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
   deel 1 van de bijlage bij Richtlijn 81/852/EEG ten aan-                        de Jurisprudentie van het Hof)
   zien van het evenredigheidsbeginsel kunnen aantasten.
                                                                  In zaak C-230/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Cour d'appel de
5) Bij het onderzoek van de vijfde vraag is niet gebleken
                                                                  Douai (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
   van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de
                                                                  Cabour SA en Nord Distribution Automobile SA en Arnor
   Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG ten aanzien
                                                                  ¹SOCOº SARL, in aanwezigheid van Automobiles Peu-
   van de artikelen 30 tot en met 36 EG-Verdrag kunnen
                                                                  geot SA en Automobiles CitroeÈn SA, om een prejudicieÈle
   aantasten.
                                                                  beslissing over de uitlegging van artikel 85, lid 1, EG-Ver-
                                                                  drag en van sommige bepalingen van Verordening (EEG)
                                                                  nr. 123/85 van de Commissie van 12 december 1984
6) Artikel 40 van Richtlijn 81/851/EEG moet aldus wor-
                                                                  betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het
   den uitgelegd, dat een op artikel 9, punt 3, van deze
                                                                  Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkom-
   richtlijn gebaseerd verzoek om aanvullende gegevens
                                                                  sten inzake motorvoertuigen (PB L 15 van 18.1.1985,
   niet behoeft te worden gemotiveerd.
                                                                  blz. 16) en van Verordening (EG) nr. 1475/95 van de
                                                                  Commissie van 28 juni 1995 (PB L 145 van 29.6.1995,
                                                                  blz. 25), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
7) Een lidstaat moet de schade vergoeden die de aanvra-           volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen (rap-
   ger van een vergunning voor het in de handel brengen           porteur), G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,
   als gevolg van met de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/            rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: D. Lou-
   852/EEG strijdige eisen en verzoeken om gegevens               terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 30 april 1998
   heeft geleden, wanneer de geschonden Gemeenschaps-             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   regel de particulieren rechten toekent, de schending
   voldoende gekwalificeerd is en er een direct causaal
   verband bestaat tussen deze schending en de door par-          1. Artikel 5, lid 2, punt 1, onder a) en b), van Verorde-
   ticulieren geleden schade. Onder dit voorbehoud moet                ning (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
   de staat in het kader van het nationale aansprakelijk-              12 december 1984 betreffende de toepassing van
   heidsrecht de gevolgen ongedaan maken van de schade                 artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en
   die is veroorzaakt door een aan hem toe te rekenen                  klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen,
   schending van het Gemeenschapsrecht, met dien ver-                  moet aldus worden uitgelegd, dat de in de verordning
   stande dat de door de toepasselijke nationale wettelijke            voorziene vrijstelling geldt voor een beding in een
   regeling gestelde voorwaarden niet ongunstiger mogen                exclusieve dealerovereenkomst, dat enkel bepaalt dat
   zijn dan die welke voor gelijksoortige nationale vorde-             partijen objectief gerechtvaardigde redenen kunnen
 ---pagebreak--- 13.6.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 184/3
     inroepen om zich van hun wederzijdse concurrentiever-                          ARREST VAN HET HOF
     bod te bevrijden, zonder die redenen te specificeren.
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 30 april 1998
     De artikelen 3, punt 3, en 5, lid 2, van Verordening
     (EEG) nr. 123/85 moeten aldus worden uitgelegd, dat           in zaak C-24/97: Commissie van de Europese Gemeen-
     de in deze verordening voorziene vrijstelling niet geldt               schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
     voor een beding, dat de dealer verbiedt om Ð behou-
     dens objectief gerechtvaardigde redenen Ð ook in              (Niet-nakoming Ð Verblijfsrecht Ð Legitimatieplicht Ð
     andere verkoopruimten dan die waarin de contractpro-                                     Sancties)
     ducten worden aangeboden, nieuwe voertuigen van                                       (98/C 184/03)
     een ander merk te verkopen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
     De artikelen 4, lid 1, punt 3, en 5, lid 2, punten 2 en
     3, van Verordening (EEG) nr. 123/85 moeten aldus
     worden uitgelegd, dat de in de verordening voorziene
     vrijstelling geldt voor een beding, dat de dealer een          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     bepaalde verkoopdoelstelling oplegt en sancties bevat                        de Jurisprudentie van het Hof)
     Ð waaronder eventueel ook opzegging van de over-
     eenkomst Ð voor het geval die doelstelling niet wordt
     bereikt, op voorwaarde evenwel dat de vaststelling van        In zaak C-24/97, Commissie van de Europese Gemeen-
     de verkoopdoelstelling niet meer dan een inspannings-         schappen (gemachtigden: P. Hillenkamp en P. J. Kuijper)
     verbintenis inhoudt.                                          tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder),
                                                                   betreffende een verzoek om vast te stellen, dat de Bondsre-
                                                                   publiek Duitsland, door onderdanen van andere lidstaten
2. De artikelen 3, punt 3, en 5, lid 2, van Verordening            op Duits grondgebied met betrekking tot de schuldmaat-
     (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juli 1995            staf en de oplegging van geldboetes onevenredig anders te
     betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het      behandelen dan eigen onderdanen die op vergelijkbare
     Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereen-           wijze niet aan hun legitimatieplicht voldoen, niet heeft vol-
     komsten inzake motorvoertuigen moeten aldus worden            daan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     uitgelegd, dat de in deze verordening voorziene vrijstel-     de artikelen 48, 52 en 59 EG-Verdrag, artikel 4, lid 1, van
     ling niet geldt voor een beding, dat de dealer verbiedt       richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968
     om Ð behoudens objectief gerechtvaardigde redenen             inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaat-
     Ð ook in andere verkoopruimten dan die waarin de              sing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en
     contractproducten worden aangeboden, nieuwe voer-             van hun familie binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
     tuigen van een ander merk te verkopen.                        19.10.1968, blz. 13), en artikel 4, lid 1, van Richtlijn 73/
                                                                   148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de ophef-
     De artikelen 4, lid 1, punt 3, en 5, leden 2 en 3, van        fing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf
     Verordening (EG) nr. 1475/95 moeten aldus worden              van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap
     uitgelegd, dat de in de verordening voorziene vrijstel-       ter zake van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172
     ling geldt voor een beding, dat de dealer een bepaalde        van 28.6.1973, blz. 14), heeft het Hof (Zesde Kamer),
     verkoopdoelstelling oplegt en sancties bevat Ð waar-          samengesteld als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur),
     onder eventueel opzegging van de overeenkomst Ð               kamerpresident, G. F. Mancini, J. L. Murray, G. Hirsch en
     voor het geval die doelstelling niet wordt bereikt, op        K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
     voorwaarde evenwel dat de vaststelling van de ver-            griffier: R. Grass, op 30 april 1998 een arrest gewezen
     koopdoelstelling niet meer dan een inspanningsverbin-         waarvan het dictum luidt als volgt:
     tenis inhoudt en die doelstelling door partijen in onder-
     linge overeenstemming of anders door een onafhanke-
     lijke derde wordt bepaald.                                    1. Door onderdanen van andere lidstaten op Duits
                                                                       grondgebied met betrekking tot de schuldmaatstaf en
                                                                       de oplegging van geldboetes onevenredig anders te
3. Het verbod van artikel 85, lid 1, van het Verdrag is                behandelen dan eigen onderdanen die op vergelijkbare
     van toepassing op bedingen van een dealerovereen-                 wijze niet aan hun legitimatieplicht voldoen, heeft de
     komst voor motorvoertuigen die niet onder de groeps-              Bondsrepubliek Duitsland niet voldaan aan de ver-
     vrijstelling vallen, wanneer, gelet op de economisch-             plichtingen die op haar rusten krachtens de
     juridische samenhang, die bedingen ertoe strekken of               artikelen 48, 52 en 59 EG-Verdrag, artikel 4 van
     tot gevolg hebben dat de mededinging op de gemeen-                Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober
     schappelijke markt merkbaar wordt beperkt, en wan-                1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de
     neer zij de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen              verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lid-
     beïnvloeden.                                                      staten en van hun familie binnen de Gemeenschap, en
                                                                       artikel 4 van Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                            21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen
                                                                        van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van
                                                                       de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van ves-
                                                                       tiging en verrichten van diensten.


title: Zaak T-705/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2016 door WQ (*) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-1/16, WQ (*)/Parlement

text:
                  5.12.2016

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 454/29

         Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2016 door  WQ (*1) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-1/16,  WQ (*1)/Parlement
         (Zaak T-705/16 P)
         (2016/C 454/51)
         Procestaal: Frans

            Partijen

            Rekwirerende partij: WQ (*1) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

            Andere partij in de procedure: Europees Parlement

            Conclusies

         De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                     —

                     het arrest van het GVA in zaak F-1/16,  WQ (*1)/Parlement, te vernietigen;

                     —

                     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 27 maart 2015 om rekwirants naam niet op te nemen op lijst van ambtenaren die mogen deelnemen aan het opleidingsprogramma van de certificeringsronde 2014;

                     —

                     het Parlement te verwijzen in de kosten van de beide procedures.

            Middelen en voornaamste argumenten

         Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

                     1.

                     Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) bij het onderzoek van het door rekwirant in eerste aanleg aangevoerde middel ontleend aan schending van het algemene gelijkheidsbeginsel, door te oordelen dat rekwirant zich feitelijk in een situatie bevond die verschilde van die van een kandidaat met een diploma van hetzelfde niveau die een cursus van ten minste één jaar heeft gevolgd.

                     2.

                     Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting volgende uit het feit dat het GVA heeft geoordeeld dat het betwiste besluit, namelijk dat om rekwirants naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die mogen deelnemen aan het opleidingsprogramma van de certificeringsronde 2014, niet in strijd was met artikel 165 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en met de verdeling van de bevoegdheden tussen de Unie en haar lidstaten op het gebied van onderwijs.

                     3.

                     Derde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het GVA doordat het de exceptie van onwettigheid die de rekwirerende partij in eerste aanleg had aangevoerd heeft afgewezen, op grond dat het criterium van het hebben gevolgd van een cursus van ten minste één jaar gerechtvaardigd en evenredig was, gelet op de aard van de certificeringsprocedure. In dit kader wordt gesteld dat het GVA eveneens de argumenten van de rekwirerende partij verkeerd heeft opgevat, door te oordelen dat zij niet was opgekomen tegen het feit de in aanmerkingneming van het betwiste diploma tot gevolg had gehad dat haar beroepservaring bij de instellingen twee keer was gewaardeerd.

            (*1)  Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.


title: Zaak T-231/17: Beroep ingesteld op 20 april 2017 — SE/Raad

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/31

         Beroep ingesteld op 20 april 2017 — SE/Raad
   (Zaak T-231/17)
   (2017/C 213/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: SE (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de eenheid Individuele rechten van 22 juni 2016 houdende weigering om verzoekers kleindochter aan te merken als een ten laste komend kind;

               —

               voor zover nodig, nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 24 januari 2017 tot afwijzing van de klacht van 19 september 2016;

         dientengevolge,

               —

               te verklaren dat verzoekers kleindochter met ingang van 13 juni 2016 krachtens artikel 2, lid 2, derde alinea, van bijlage VII bij het Statuut moet worden aangemerkt als een hem ten laste komend kind;

               —

               te erkennen dat zijn kleindochter via hem met ingang van 13 juni 2016 is aangesloten bij het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering (RCAM);

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, beoordelingsfouten en een onjuiste uitlegging van artikel 2, lid 2, derde alinea, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut door de Raad bij de vaststelling van de bestreden besluiten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 24 van het Handvest van de grondrechten.


title: Zaak T-447/16: Beroep ingesteld op 4 augustus 2016 — Pirelli Tyre/EUIPO — Yokohama Rubber (weergave van het loopvlak van een band)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/27

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2016 — Pirelli Tyre/EUIPO — Yokohama Rubber (weergave van het loopvlak van een band)
   (Zaak T-447/16)
   (2016/C 350/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: T. Müller en F. Togo, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Yokohama Rubber Co. Ltd (Tokio, Japan)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (weergave van het loopvlak van een band) — Uniemerk nr. 2 319 176

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 in zaak R 2583/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover het Uniemerk daarbij nietig is verklaard en verzoekster is verwezen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b) en e-ii), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 1999 in zaak T-126/97: Sonasa - Sociedade Nacional de Segurança, Ld.a tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Europees Sociaal Fonds - Vermindering van financiële bijstand - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Goed bestuur - Motiveringsgebrek)

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 314/7
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                         3) Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                     van 16 september 1999
                                                                         (1) PB C 26 van 25.1.97.
in zaak T-182/96: Partex — Companhia Portuguesa de
Serviços, SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)
(„Sociale politiek — Europees Sociaal Fonds — Beroep tot
nietigverklaring — Verlaging van financiële bijstand —                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Bevestiging van feitelijke en boekhoudkundige juistheid
— Bevoegdheid ratione temporis van betrokken staat —
                                                                                van 29 september 1999
Motivering — Recht van verweer — Misbruik van recht —
gewettigd vertrouwen — Bescherming van verkregen rechten
                  — Misbruik van bevoegdheid”)                           in zaak T-126/97: Sonasa — Sociedade Nacional de Segu-
                                                                         rança, Ld.a tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
                          (1999/C 314/16)
                                                                         (Beroep tot nietigverklaring — Europees Sociaal Fonds —
                                                                         Vermindering van financiële bijstand — Gewettigd vertrou-
                                                                         wen — Rechtszekerheid — Goed bestuur — Motiverings-
                                                                                gebrek)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                (1999/C 314/17)
In zaak T-182/96, Partex — Companhia Portuguesa de                                              (Procestaal: Portugees)
Serviços, SA, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door
R. Chancerelle de Machete, P. Machete en M. Pena Machete,
advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              In zaak T-126/97, Sonasa — Sociedade Nacional de Segurança,
burg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort            Ld.a, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door N. Morais
Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    Sarmento, advocaat te Lissabon, domicilie gekozen hebbende
schappen (gemachtigde: M. T. Figueira em K. Simonsson), be-              te Luxemburg bij V. Gillen, advocaat aldaar, Rue Aldringen 13,
treffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
C (96) 1184 van de Commissie van 14 augustus 1996 houden-                tigden: M. T. Figueira en K. Simonson), betreffende een verzoek
de verlaging van de bijstand van het Europees Sociaal Fonds in           tot nietigverklaring van beschikking C(96) 3451 van de Com-
het kader van project nr. 880412/P3, heeft het Gerecht van               missie van 16 december 1996 houdende vermindering van de
eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,          door het Europees Sociaal Fonds aan verzoekster toegekende
kamerpresident; K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Pala-    financiële bijstand, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde
cio González, administrateur, op 16 september 1999 een                  kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpre-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, ad-
                                                                         ministrateur, op 29 september 1999 een arrest gewezen
                                                                         waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Beschikking C (96) 1184 van de Commissie van 14 augustus
     1996 houdende verlaging van de bijstand van het Europees            1) Verwerpt het beroep.
     Sociaal Fonds in het kader van project nr. 880412/P3 wordt
     nietig verklaard, voor zover daarbij in de subrubrieken 14.2.6,     2) Verwijst verzoekster in alle kosten.
     14.2.7, 14.3.1, sub b), 14.3.1, sub c), 14.3.7, 14.3.8 en
     14.3.15 van het onderdeel van het project betreffende Tintas
     Robbialac SA en 14.2.8, 14.3.1, sub b), 14.3.1, sub c), 14.3.7
                                                                         (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     en 14.3.11 van het onderdeel van het project betreffende Sapec
     — Produits en Engrais Chimiques du Portugal SA, een verlaging
     van de door verzoekster in haar aanvraag om betaling van het
     saldo gevorderde bedragen wordt gelast.


title: Zaak C-185/99: Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskatteverket en 1. X, 2. Y en 3. Z

text:
17.7.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/31
2) Subsidiair, moeten de artikelen 6 en 8A van het Verdrag             Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een
     en richtlijn 93/96/EEG van de Raad (2) van 29 oktober             prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-
     1993 inzake het verblijfsrecht voor studenten aldus wor-                                      ket en X
     den uitgelegd, dat zij toestaan, dat een student waaraan
     verblijfsrecht is toegekend, later wordt uitgesloten van het                              (Zaak C-186/99)
     recht op prestaties ten laste van de lidstaat van ontvangst
     die behoren tot een niet op premiebetaling berustend                                      (1999/C 204/61)
     stelsel van sociale uitkeringen, zoals het stelsel van het
     bestaansminimum, en zo ja, is deze uitsluiting algemeen           Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,
     en definitief?                                                    ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 1999,
                                                                       in het geding tussen Riksskatteverket en X, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(1) Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het        prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, PB L 257,
    blz. 2.                                                            Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet
(2) PB L 317, blz. 59.                                                 op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse
                                                                       naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
                                                                       door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere
                                                                       Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
                                                                       activa zijn en indien aannemelijk wordt gemaakt, dat het
                                                                       aanhouden van het aandelenbezit in de lijn ligt van de
                                                                       activiteit die wordt uitgeoefend door de onderneming of door
                                                                       ondernemingen die, gelet op de eigendomsverhoudingen of
Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een                   op omstandigheden van organisatorische aard, kunnen worden
prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-            geacht in nauwe relatie tot die onderneming te staan. Is het
                      ket en 1. X, 2. Y en 3. Z                        verenigbaar met het geldende gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                       heid artikel 52 junctis de artikelen 6 en 58, alsmede de
                                                                       artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag, een regeling toe te passen
                          (Zaak C-185/99)
                                                                       die inhoudt, dat een overeenkomstige belastingvrijstelling niet
                                                                       geldt voor de dividenden die worden uitgekeerd aan een
                          (1999/C 204/60)                              vennootschap die is gevestigd in een andere lidstaat en beschikt
                                                                       over een vaste inrichting in Zweden, waarop de dividenden
Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,               betrekking hebben?
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitite op 20 mei
1999, in het geding tussen Riksskatteverket en 1. X, 2. Y en
3. Z, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                                 Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van
                                                                       28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het
Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet          geding tussen Fazenda Pública en Fábrica de Queijo Eru
op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse                                   Portuguesa, Lda
naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere                                       (Zaak C-187/99)
Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
activa zijn en het totale stemmenaantal voor de aandelen die                                   (1999/C 204/62)
de onderneming in de uitkerende onderneming heeft, aan het
einde van het belastingjaar 25 % of meer van het                       Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking
stemmenaantal voor alle aandelen in de uitkerende onderne-             van 28 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
ming bedraagt. Voorts is een onderneming van een lidstaat              Justitie op 20 mei 1999, in het geding tussen Fazenda Pública
vrijgesteld van het betalen van couponbelasting over de                en Fábrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda, het Hof van
dividenden die zij van een Zweedse naamloze vennootschap               justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
ontvangt, indien zij een minimumdeelneming van 25 % in                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
het kapitaal van de uitkerende vennootschap bezit en een
vennootschap          als     bedoeld      in     de     moeder-       1) Heeft de bepaling van artikel 11 van verordening (EEG)
dochtermaatschappijrichtlijn is. Is het verenigbaar met het                nr. 1999/85 (1) van de Raad van 16 juli 1985 betrekking
geldende gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 52 junctis                op de voorwaarden (verplichtingen, regels) die in de
de artikelen 6 en 58, alsmede de artikelen 73 B en 73 D                    vergunning voor het gebruik (werking) ervan aan de
EG-Verdrag, een regeling toe te passen die inhoudt, dat een                begunstigde van de regeling zijn opgelegd?
overeenkomstige een regeling toe te passen die inhoudt, dat            2) Of heeft het artikel nu juist betrekking op de voorwaarden,
een overeenkomstige belastingvrijstelling niet geldt voor de               vereisten of omstandigheden voor de afgifte van de
dividenden die worden uitgekeerd aan een vennootschap die is               vergunning voor de regeling actieve veredeling?
gevestigd in een andere lidstaat en beschikt over een vaste
inrichting in Zweden, waarop de dividenden betrekking                  3) Kan de douaneautoriteit, na de vaststelling van het op-
hebben?                                                                    brengstpercentage, dat percentage eenzijdig wijzigen, om-
                                                                           dat de vergunninghouder bij de uitvoering van de regeling
                                                                           werkelijk een hoger opbrengstpercentage heeft behaald
                                                                           dan aanvankelijk was voorzien en goedgekeurd?


title: Zaak T-532/10: Beroep ingesteld op 13 november 2010 — Cosepuri/EFSA

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/43

         Beroep ingesteld op 13 november 2010 — Cosepuri/EFSA
   (Zaak T-532/10)
   ()
   2011/C 30/79
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cosepuri Soc. coop. p.a. (Bologna, Italië) (vertegenwoordiger: F. Fiorenza, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA)

      Conclusies

               —

               de Cosepuri op 15 september 2010 meegedeelde weigering om inzage te verlenen, vernietigen;

               —

               EFSA gelasten, de gevraagde inzage te verlenen;

               —

               EFSA in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige zaak, tevens verzoekster in zaak T-339/10 (1), Cosepuri/EFSA, komt op tegen de beschikking van de Europese autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) van 15 september 2010 inzake de in protocol CFT/EFSA/FIN/2010/01 beschreven aanbestedingsprocedure 2010/S 51-074689, betreffende het verrichten van pendeldiensten in Italië en Europa, die ertoe heeft geleid dat de opdracht aan een andere onderneming is gegund.
   Bij de bestreden beschikking heeft EFSA geweigerd, toegang te verlenen tot bepaalde stukken van de aanbesteding, inzonderheid de documenten betreffende de toelatingsvoorwaarden en de gunning aan de economisch gunstigste inschrijver.
   Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich op schending van de relevante bepalingen van de verordeningen (EG) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 (2), en (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 (3), de motiveringsplicht, het transparantiebeginsel en het recht op toegang tot documenten. Tot slot beroept verzoekster zich op misbruik van bevoegdheid.
   Verzoekster klaagt meer in het bijzonder dat verweerster niet heeft aangegeven, hoe de opdrachtnemer door de gevraagde inzage concreet zou worden benadeeld, en dat de gedeeltelijke weigering van inzage niet duidelijk is gemotiveerd. Het gaat daarbij om vergelijkende gegevens, die door de inschrijvers zijn verstrekt in de voor de aanbesteding overgelegde documenten en derhalve geen vertrouwelijke informatie bevatten. Voorts vordert verzoekster voeging van de onderhavige zaak met zaak T-339/10, thans bij het Gerecht aanhangig.

      (1)  PB C 288, blz. 47.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-420/05 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 oktober 2006 — Vischim/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Richtlijn 91/414/EEG — Nieuw verzoek — Nieuwe feiten — Spoedeisendheid — Geen )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/17

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 oktober 2006 — Vischim/Commissie
   (Zaak T-420/05 R II)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Richtlijn 91/414/EEG - Nieuw verzoek - Nieuwe feiten - Spoedeisendheid - Geen”)
   (2006/C 310/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Vischim Srl (Cesano Maderno, Italië) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en L. Parpala, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek strekkende tot opschorting van de op 31 augustus 2006 verstrijkende termijn gesteld in artikel 3 van richtlijn 2005/53/EG van de Commissie van 16 september 2005 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad ten einde chloorthalonil, chloortoluron, cypermethrin, daminozide en thiofanaat-methyl op te nemen als werkzame stof (PB L 241, blz. 51).
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-138/00: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 30 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Solida Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH, 2) Tech Gate Vienna Wissenschafts- und Technologiepark GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland

text:
24.6.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 176/11
2. Staat de functie van de door de Raad krachtens verordening           Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 30 maart
      (EEG) nr. 804/68 vastgestelde richtprijs voor melk eraan          2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      in de weg dat een lidstaat:                                       1) Solida Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH, 2) Tech
                                                                        Gate Vienna Wissenschafts- und Technologiepark GmbH
      (a) de richtprijs als een aanwijzing gebruikt van de echte        en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
           prijsbewegingen die het gevolg zijn van het gemeen-                                      Burgenland
           schappelijk landbouwbeleid;
                                                                                (Zaak C-138/00)
      (b) het feit dat een coöperatie van melkproducenten in die
           staat voor haar leden melkprijzen heeft verkregen die
           onder de richtprijs liggen, doch in een tijdvak dichter                              (2000/C 176/19)
           bij de richtprijs liggen dan in een ander, gebruikt om
           de conclusie te staven, dat de coöperatie een sterke
           marktpositie gebruikt, die hogere prijzen in de hand         Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 30 maart
           werkt, dan indien er meer concurrentie was?                  2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 april
                                                                        2000, in het geding tussen 1) Solida Raiffeisen Immobilien
3. Moeten de artikelen 28 tot en met 30 EG (ex artikelen 30,            Leasing GmbH, 2) Tech Gate Vienna Wissenschafts- und
      34 en 36) en de artikelen 49 en 55 EG (ex artikelen 59 en         Technologiepark GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien,
      66) aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan         Niederösterreich und Burgenland, het Hof van Justitie van de
      dat een lidstaat nationale wetten zoals de Fair Trading Act       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      1973 en de Competition Act 1998 aldus toepast, dat een            beslissing over de navolgende vraag:
      coöperatie van melkproducenten ten aanzien waarvan is
      vastgesteld dat zij een sterke marktpositie heeft, wordt
      belet, als een maatregel die door de coöperatie wordt             „Vormt hetgeen door degene die genotsrechten in een kapitaal-
      genomen om haar marktpositie voor eigen profijt te                vennootschap verwerft niet zelf, doch via zijn moedermaat-
      gebruiken, door haar leden geproduceerde melk te verzen-          schappij wordt betaald, een ‘inbreng van zaken van welke aard
      den om deze namens haar door opdrachtnemers te laten              ook‘ in de zin van artikel 4, lid 1, sub d, van richtlijn
      verwerken, waaronder contractanten in andere lidstaten?           (69/335/EEG) (1) van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
                                                                        indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal?”
4. Wanneer er grote verticaal geïntegreerde zuivelcoöperaties
      bestaan en deze in andere lidstaten bedrijf mogen uitoefe-
      nen, moet het algemene non-discriminatiebeginsel, op
      zichzelf dan wel als specifiek uitgewerkt in de artikelen 12      (1) PB 1969 L 249, blz. 25.
      en/of 34 EG (ex artikelen 6 en 40) dan aldus worden
      uitgelegd, dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat
      nationale wetten zoals de Fair Trading Act 1973 en de
      Competition Act 1998 aldus toepast dat een coöperatie
      van melkproducenten ten aanzien waarvan is vastgesteld
      dat zij een sterke marktpositie heeft, wordt belet:
      (a) om andere verwerkingsinstallaties voor door haar
           leden geproduceerde melk te verwerven of te bouwen,
           waardoor de coöperatie in staat zou zijn om haar
           marktpositie voor eigen profijt te blijven gebruiken; of
                                                                        Beroep, op 12 april 2000 ingesteld door Commissie van
      (b) als een maatregel die door de coöperatie wordt geno-          de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
           men om haar marktpositie voor eigen profijt te                          van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
           gebruiken, de door haar leden geproduceerde melk
           voor verwerking te haren behoeve naar opdrachtne-
                                                                                (Zaak C-140/00)
           mers te zenden zowel in de betrokken lidstaat als naar
           andere lidstaten?
                                                                                (2000/C 176/20)
( 1) Verordening (EEG) nr. 26 van de Raad inzake de toepassing van
     bepaalde regels betreffende de mededinging op de voortbrenging
     van en de handel in landbouwprodukten (PB 30, 20.04.62,            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     blz. 993 [SE SER1 (59-62) blz. 129]).                              op 12 april 2000 beroep tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-
(2) Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968           Brittannië en Noord-Ierland ingesteld door Commissie van
     houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de         de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar
     sector melk en zuivelprodukten (PB L 148, 28.06.68, blz. 13 [SE    juridisch adviseur T. van Rijn en door K. Fitch, in het kader
     SER1 68(I) blz. 176]).                                             van de regeling voor uitwisseling van nationale ambtenaren bij
                                                                        juridische dienst van de Commissie gedetacheerde ambtenaar,
                                                                        als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-427/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova — Italië) — Agenzia delle Entrate — Ufficio di Genova 1/Porto Antico di Genova SpA (Structuurfondsen — Verordening (EEG) nr. 4253/88 — Artikel 21, lid 3, tweede alinea — Verbod op inhouding — Berekening van belastbaar inkomen — Inaanmerkingneming van ontvangen communautaire subsidies)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova — Italië) — Agenzia delle Entrate — Ufficio di Genova 1/Porto Antico di Genova SpA
   (Zaak C-427/05) (1)

   (Structuurfondsen - Verordening (EEG) nr. 4253/88 - Artikel 21, lid 3, tweede alinea - Verbod op inhouding - Berekening van belastbaar inkomen - Inaanmerkingneming van ontvangen communautaire subsidies)
   (2007/C 315/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria regionale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate — Ufficio di Genova 1

      Verwerende partij: Porto Antico di Genova SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria regionale di Genova — Uitlegging van artikel 21, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 193, blz. 20) — Verenigbaarheid van nationale bepaling volgens welke ontvangen communautaire bijstand in vaststelling van belastbaar inkomen wordt opgenomen
   Dictum
   Artikel 21, lid 3, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2082/93 van de Raad van 20 juli 1993, dient aldus te worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale belastingregeling zoals artikel 55, lid 3, sub b, van decreet nr. 917 van de president van de Republiek van 22 december 1986, volgens welke bij de vaststelling van het belastbaar inkomen rekening moet worden gehouden met uit de communautaire structuurfondsen betaalde subsidies.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Gevoegde zaken C-475/13 en C-476/13: Beschikking van de president van het Hof van 21 mei 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walter Jubin (C-475/13), Heidemarie Retzlaff (C-476/13)/easyJet Airline Co. Ltd

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Beschikking van de president van het Hof van 21 mei 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walter Jubin (C-475/13), Heidemarie Retzlaff (C-476/13)/easyJet Airline Co. Ltd
   (Gevoegde zaken C-475/13 en C-476/13) (1)

   2014/C 261/34
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 359 van 07.12.2013.


title: Zaak C-323/03: Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
4.10.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 239/1
                                                                      I
                                                                (Mededelingen)
                                                     HOF VAN JUSTITIE
                                                             HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                   Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
Chancery Division van 6 juni 2003 om een prejudiciële                        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
beslissing in het geding tussen Dyson Ltd en Registrar of
                             Trade Marks
                                                                                (Zaak C-323/03)
                          (Zaak C-321/03)
                                                                                (2003/C 239/02)
                           (2003/C 239/01)
De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division
heeft bij beschikking van 6 juni 2003, ingekomen ter griffie              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen            op 24 juli 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door
Dyson Ltd en Registrar of Trade Marks, het Hof van Justitie van           de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                   woordigd door I. Martínez del Peral en K. Simonsson als
beslissing over de navolgende vraag:                                      gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
1.     Is het in een geval waarin een aanvrager een teken (dat
       geen vorm is) heeft gebruikt dat bestaat uit een functioneel
       kenmerk dat deel uitmaakt van het uiterlijk van een nieuw          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       soort waar, terwijl de aanvrager tot de datum van de
       aanvrage feitelijk een monopoliepositie met betrekking
       tot die waren heeft gehad, voor het verkrijgen van                 1.   vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje door een regeling
       onderscheidend vermogen van het teken als bedoeld in                    te handhaven:
       artikel 3, lid 3, van richtlijn 89/104/EEG ( 1) voldoende
       dat een aanzienlijk deel van het relevante publiek op de
       datum van de aanvrage om inschrijving de relevante van                  —     die gunning van de zeevervoersdiensten op de ría de
       het teken voorziene waren zijn gaan verbinden met de                          Vigo gedurende een periode van twintig jaar aan
       aanvrager en met geen andere producent?                                       één enkele exploitant toestaat en ervaring met het
                                                                                vervoer op de ría de Vigo als gunningscriterium
                                                                                stelt, wat de bestaande exploitant bevoordeelt;
2.     Wat is er, indien dat niet voldoende is, verder nodig opdat
       het teken onderscheidend vermogen krijgt, en is het
       met name noodzakelijk dat degene die het teken heeft                    —     die toestaat openbare dienstverplichtingen op te
       gebruikt, het als merk heeft gepropageerd?                                    leggen voor de vervoerdiensten in het seizoen met
                                                                                de eilanden of voor de lijndiensten tussen havens op
                                                                                het vaste land;
( 1) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
     betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten PB
     L 40 van 11.2.1989, blz. 1-7.                                             —     die toestaat, een restrictiever stelsel in te voeren dan
                                                                                het op de datum van de inwerkingtreding van
                                                                                de verordening (januari 1993) bestaande stelsel,
                                                                                namelijk de resolutie van 11 juni 1984;
 ---pagebreak--- C 239/2                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       4.10.2003
       —    die voor de vaststelling ervan nooit met de Commis-           Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
            sie is besproken,
       inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 1, 4, 7 en 9 van
                                                                          1.   de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
       verordening (EEG) nr. 3577/92 (1) en de krachtens deze
                                                                               kamer) van 28 april 2003 in zaak T-15/03 te vernietigen,
       verordening en het EG-Verdrag op hem rustende verplich-
                                                                               aangezien rekwirant een zo groot mogelijke zorgvuldig-
       tingen niet is nagekomen;
                                                                               heid en behoedzaamheid heeft betracht die normaal
                                                                               vereist is bij het verzenden van stukken aan het Gerecht
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten                         van eerste aanleg;
Middelen en voornaamste argumenten                                        2.   de onderhavige hogere voorziening tegen de beschikking
                                                                               in zaak T-15/03 ontvankelijk te verklaren en de zaak
                                                                               bijgevolg voor afdoening naar het Gerecht te verwijzen
                                                                               overeenkomstig de middelen die zijn aangevoerd in het
De ría de Vigo valt onder de territoriale werkingssfeer van
                                                                               beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van
verordening nr. 3577/92. Deze verordening heeft niet ten doel
                                                                               beroep van het BHIM van 24 oktober 2002, in zaak
om de mededinging op een bepaalde markt te regelen. De
                                                                               R 918/2001-2, met betrekking tot een oppositieprocedu-
omstandigheid dat het zeevervoer tussen de havens van de ría
                                                                               re tussen José Luis Zuazaga Meabe en Banco Bilbao
de Vigo lokaal is, sluit de toepassing van het beginsel van het
                                                                               Vizcaya Argentaria SA.
vrij verrichten van diensten niet uit.
( 1) van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het
     beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer
     binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) PB L 364 van
     12.12.1992, blz. 7.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          —    Schending van artikel 45 van ’s Hofs Statuut: rekwirant
                                                                               beroept zich op het bestaan van belemmerende omstan-
                                                                               digheden, die buiten zijn wil plaatsvonden, onvoorspel-
Hogere voorziening, op 25 juli 2003 (faxbericht van                            baar en onvoorkoombaar waren en op toeval of over-
21 juli 2003) ingesteld door D. José Luis Zuazaga Meabe                        macht wijzen. De bevestiging, bij op 7 januari 2003 aan
tegen de beschikking, op 28 april 2003 in zaak T-15/03                         de Spaanse postdiensten afgegeven aangetekende brief,
tussen D. José Luis Zuazaga Meabe en Bureau voor                               van het bij faxbericht van 3 januari 2003 bij het Gerecht
harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) gewezen                            van eerste aanleg ingestelde beroep, bleek buiten de wil
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                             van rekwirant immers te zijn mislukt. Het evenredigheids-
Gemeenschappen (Tweede kamer), andere partij bij de                            beginsel vereist dan ook een soepele behandeling door
procedure voor de kamer van beroep: Banco de Bilbao                            het Gerecht van eerste aanleg;
                      Vizcaya Argentaria SA
                         (Zaak C-325/03 P)                                —    schending van artikel 102 van het Reglement voor de
                                                                               procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg en
                          (2003/C 239/03)                                      artikel 81, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                               van het Hof van Justitie: rekwirant betoogt dat aan de
                                                                               wegens afstand met tien dagen verlengde gewone termijn
                                                                               tien bijkomende dagen kunnen worden geteld om het bij
                                                                               faxbericht verzonden verzoekschrift te bevestigen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 juli 2003 (faxbericht van 21 juli 2003) hogere
voorziening ingesteld door D. José Luis Zuazaga Meabe,
vertegenwoordigd door D. José Antonio Calderón Chavero en                 —    schending van artikel 103 van het Reglement voor de
Natalia Moya Fernández, tegen de beschikking, op 28 april                      procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg en
2003 in zaak T-15/03 tussen D. José Luis Zuazaga Meabe en                      artikel 82 van het Reglement voor de procesvoering
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                        van het Hof van Justitie: rekwirant betoogt dat het
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     evenredigheidsbeginsel kan en moet worden toegepast,
Gemeenschappen (Tweede kamer), andere partij bij de proce-                     zodat de vervaldatum voor de termijn in gevallen als het
dure voor de kamer van beroep: Banco de Bilbao Vizcaya                         onderhavige, waarin rekwirante zijn verzoekschrift door
Argentaria SA.                                                                 een faxbericht liet voorafgaan, soepel wordt gehanteerd;


title: Zaak C-287/13 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 22 mei 2014 — Bilbaína de Alquitranes, SA e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Artikel 59 en bijlage XIII — Identificatie van hogetemperatuurkoolteerpek als zeer zorgwekkende stof, ten aanzien waarvan autorisatieprocedure moet worden toegepast — Gelijkheid van behandeling]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/6

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 22 mei 2014 — Bilbaína de Alquitranes, SA e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-287/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikel 59 en bijlage XIII - Identificatie van hogetemperatuurkoolteerpek als zeer zorgwekkende stof, ten aanzien waarvan autorisatieprocedure moet worden toegepast - Gelijkheid van behandeling])
   2014/C 261/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Bilbaína de Alquitranes, SA, Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Industrial Química del Nalón, SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Rütgers Poland Sp. z o.o. (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bilbaína de Alquitranes SA, Cindu Chemicals BV, Deza a.s., Industrial Química del Nalón SA, Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd, Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV en Rütgers Poland Sp. z o.o. worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.