title: Zaak C-340/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Artikelen 4, lid 1, en 12, lid 1 — Niet-opneming binnen gestelde termijn van Meer van Paralimni als gebied van communautair belang — Systeem van bescherming van natrix natrix cypriaca (Cypriotische ringslang))

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-340/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Artikelen 4, lid 1, en 12, lid 1 - Niet-opneming binnen gestelde termijn van Meer van Paralimni als gebied van communautair belang - Systeem van bescherming van natrix natrix cypriaca (Cypriotische ringslang))
   2012/C 133/09
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: K. Lykourgos en M. Chatzigeorgiou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikelen 4, lid 1, en 12, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Verzuim om het Meer van Paralimni op te nemen op de nationale lijst van gebieden die kunnen worden aangewezen als gebieden van communautair belang — Verzuim om een systeem van bescherming van natrix natrix cypriaca (Cypriotische ringslang) in te stellen

      Dictum

               1)

               De Republiek Cyprus is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105/EG van de Raad van 20 november 2006, krachtens die richtlijn 92/43, zoals gewijzigd, en krachtens artikel 12, lid 1, van diezelfde richtlijn 92/43, zoals gewijzigd, door respectievelijk

                           —

                           het Meer van Paralimni niet op te nemen op de nationale lijst van voorgestelde gebieden van communautair belang,

                           —

                           activiteiten toe te laten die de ecologische kenmerken van het Meer van Paralimni ernstig in gevaar brengen en niet de nodige beschermingsmaatregelen te treffen voor het behoud van de populatie van de natrix natrix cypriaca (Cypriotische ringslang), door welke soort het Meer van Paralimni en de Xyliatosdam van ecologisch belang zijn, en

                           —

                           niet de nodige maatregelen te treffen om voor die soort een systeem van strikte bescherming in te stellen en toe te passen.

               2)

               De Republiek Cyprus wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak C-416/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2012 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europese Commissie (Hogere voorziening — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio — Opneming op lijst van door Koninkrijk Spanje voorgesteld gebied — Gebied waarvan wordt gesteld dat het deel van Britse territoriale wateren van Gibraltar en diepzeegebied omvat — Beroep tot nietigverklaring — Zuiver bevestigende handeling)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2012 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europese Commissie
   (Zaak C-416/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats - Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio - Opneming op lijst van door Koninkrijk Spanje voorgesteld gebied - Gebied waarvan wordt gesteld dat het deel van Britse territoriale wateren van Gibraltar en diepzeegebied omvat - Beroep tot nietigverklaring - Zuiver bevestigende handeling)
   2013/C 26/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Ossowski, gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt, QC, en V. Wakefield, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de Commissie: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: N. Díaz Abad en A. Rubio González, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 mei 2011 in zaak T-115/10, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Europese Commissie, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/45/EU van de Commissie van 22 december 2009 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van een derde bijgewerkte lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio [kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 10406], voor zover daarin is voorzien in de handhaving op de lijst van een door Spanje voorgesteld gebied „Estrecho Oriental” (ES6120032), waarvan wordt gesteld dat het een deel van de Britse territoriale wateren van Gibraltar en een diepzeegebied omvat

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak C-441/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2011 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in zaak T-210/08, Verhuizingen Coppens NV tegen Europese Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/11

         Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2011 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in zaak T-210/08, Verhuizingen Coppens NV tegen Europese Commissie
   (Zaak C-441/11 P)
   2011/C 331/18
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, S. Noë en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Verhuizingen Coppens NV

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 juni 2011, Verhuizingen Coppens/Commissie (T-210/08), te vernietigen;

               —

               het beroep tot nietigverklaring te verwerpen, dan wel artikel 1, sub i, van beschikking C(2008) 926 def. betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten) slechts nietig te verklaren, voor zover zij Verhuizingen Coppens NV verantwoordelijk houdt voor de overeenkomst over commissies;

               —

               de hoogte van de geldboete vast te stellen op het bedrag dat het Hof passend acht;

               —

               Verhuizingen Coppens NV te verwijzen in de kosten van deze hogere voorziening en het aandeel in de kosten van de procedure voor het Gerecht dat het Hof passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van oordeel dat het Gerecht het recht, in het bijzonder de artikelen 263 en 264 VWEU en het evenredigheidsbeginsel, heeft geschonden door de beschikking van de Commissie die Coppens aansprakelijk houdt voor één enkele voortgezette inbreuk, welke in de relevante periode bestond uit een overeenkomst over commissies en een overeenkomst over schaduwbestekken, in haar geheel nietig te verklaren, omdat niet bewezen was dat Coppens op de hoogte was of had moeten zijn van de overeenkomst over commissies. Mede in het belang van de goede rechtsbedeling en de effectieve handhaving van de mededingingsregels van de Unie had het Gerecht de bestreden beschikking slechts nietig kunnen verklaren voor zover deze Coppens aansprakelijk houdt voor de overeenkomst over commissies. Volledige nietigverklaring betekent immers dat Coppens' deelname aan de overeenkomst over de schaduwbestekken onbestraft blijft, tenzij de Commissie een nieuwe beschikking vaststelt ten aanzien van dat deel van de oorspronkelijke inbreuk. Dit zou echter tot een onwenselijke duplicering van administratieve en gerechtelijke procedures kunnen leiden en mogelijkerwijze zelfs op gespannen voet kunnen staan met het ne bis in idem beginsel.


title: Zaak T-476/17: Beroep ingesteld op 27 juli 2017 — Arysta LifeScience Netherlands/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/17

         Beroep ingesteld op 27 juli 2017 — Arysta LifeScience Netherlands/Commissie
   (Zaak T-476/17)
   (2017/C 357/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arysta LifeScience Netherlands BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit (1) nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten.

                           —

                           Verzoekster stelt dat verweerster meerdere kennelijke beoordelingsfouten heeft begaan; verweerster heeft in strijd met de redelijkheid gehandeld door onvoldoende en niet naar behoren gewicht te hebben toegekend aan factoren die specifiek zijn voor het unieke geval van diflubenzuron; verweerster heeft noch rekening gehouden met het tijdschema van twee regelgevingsprocedures, noch met de beschikbare en nieuwe gegevens; verweerster heeft verzuimd om alle individuele elementen en factoren van dit geval nauwgezet en onpartijdig te onderzoeken.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het recht van verdediging. Verweerster heeft niet gewaarborgd dat verzoekster haar eigen standpunten tijdens het evaluatieproces daadwerkelijk en naar behoren naar voren kon brengen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan ultra vires vaststelling van de bestreden verordening. Verweerster heeft bij de vaststelling van de bestreden verordening ultra vires gehandeld, aangezien het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) de enige autoriteit is die wettelijk verantwoordelijk is voor de indeling of herindeling van stoffen overeenkomstig verordening nr. 1272/2008 (2), en niet verweerster.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan onevenredigheid van de bestreden verordening. De bestreden verordening is onevenredig aangezien verweerster kon kiezen uit maatregelen en haar keuze voor het vaststellen van de bestreden verordening waarbij het gebruik van diflubenzuron werd beperkt tot niet-eetbare gewassen, nadelen meebrengt die buitensporig zijn in verhouding tot de nagestreefde doelen.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/855 van de Commissie van 18 mei 2017 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 wat betreft de voorwaarden voor de goedkeuring van de werkzame stof diflubenzuron (PB 2017, L 128, blz. 10).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1).


title: Zaak C-244/00: Verzoek van Bundesgerichtshof van 11 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Van Doren + Q. GmbH enerzĳds en Lifestyle sports + sportswear Handelsgesellschaft mbH en M. Orth anderzĳds

text:
26.8.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 247/21
            beleid worden overschreden. Anderzijds zouden                Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
            lidstaten met de door de Commissie op basis van de           Queen’s Bench Division (Divisional Court), van 23 mei
            objectief vastgestelde regionale dispariteiten in deze       2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
            lidstaten zelf geconstateerde behoeften inzake regio-        The Queen en Secretary of State for Trade and Industry,
            naal beleid geen rekening mogen houden. Deze                                 ex parte: Trades Union Congress
            „correcties” dragen er uiteraard toe bij, dat de
            omvang van de bevolking der voor steun in aanmer-                                     (Zaak C-243/00)
            king komende gebieden stijgt boven de door de
            Commissie als doel vooropgestelde 42,7 % van de
            bevolking van de Gemeenschap. Een objectieve                                          (2000/C 247/28)
            grond voor de beperking van de omvang van
            de Duitse steungebieden kan evenwel niet hierin              De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
            bestaan, dat de Commissie bepaalde lidstaten grotere         Division (Divisional Court), heeft bij beschikking van 23 mei
            steungebieden toekent dan ingevolge de objectieve            2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni
            regionale verschillen in deze lidstaten noodzakelijk         2000, in het geding tussen The Queen en Secretary of State
            is.                                                          for Trade and Industry, ex parte: Trades Union Congress, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      —     Het door de Commissie vastgestelde doel, dat erin
            bestaat de omvang van de regionale steungebieden
            in de lidstaten te beperken, wordt door Duitsland            „Rust krachtens de raamovereenkomst van 14 december 1995
            niet betwist. De door de Commissie ter verwezenlij-          en de tot uitvoering daarvan vastgestelde richtlijn 96/34/EG (1)
            king van dat doel vastgestelde maatregelen zijn              (zoals uitgebreid tot het Verenigd Koninkrijk bij richtlijn
            evenwel niet noodzakelijk, en staan buiten elke              97/75/EG (2)) op de lidstaten de verplichting, om het recht op
            verhouding tot dat doel. De beperking van de                 ouderschapsverlof te verlenen voor kinderen onder de daarin
            omvang van de Duitse steungebieden is niet het               vermelde leeftijd die zijn geboren of geadopteerd vóór de
            minst ingrijpende middel dat kan worden aange-               datum waarop de richtlijn in het nationaal recht van de
            wend ter verwezenlijking van het doel van een                lidstaten is geïmplementeerd, of enkel voor kinderen die na of
            beperking van de omvang van de steungebieden                 op die datum zijn geboren of geadopteerd?”
            op communautair niveau. Zo had de Commissie
            bijvoorbeeld de „correctiemaatregelen” achterwege
                                                                         (1) Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de
            kunnen laten, of aldus organiseren dat de daardoor               door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst
            veroorzaakte stijging van de bevolking van alle                  inzake ouderschapsverlof (PB L 145 van 19.6.1996, blz. 4).
            steungebieden samen geringer waren geweest. De               (2) PB L 10 van 16.1.1998, blz. 24.
            Commissie had de „correcties” aldus kunnen uitvoe-
            ren, dat een gelijkmatige vermindering plaatsvond
            bij alle lidstaten, ook bij die welke van de „correcties”
            profiteren.
—     Schending van wezenlijke vormvoorschriften: de Com-
      missie heeft de beperking van de omvang van de Duitse
                                                                         Verzoek van Bundesgerichtshof van 11 mei 2000 om een
      steungebieden als zodanig alsmede de gevolgen van de
                                                                         prejudiciële beslissing in het geding tussen Van Doren +
      ongelijke behandeling voor de communautaire handel en
                                                                         Q. GmbH enerzijds en Lifestyle sports + sportswear
      mededinging niet met redenen omkleed.
                                                                               Handelsgesellschaft mbH en M. Orth anderzijds
      Ook de in Publicatieblad C 74 van 10 maart 1998 door de                                     (Zaak C-244/00)
      Commissie gepubliceerde „Richtsnoeren inzake regionale
      steunmaatregelen” vormen geen grondslag voor de later
                                                                                (2000/C 247/29)
      genomen beslissing van de Commissie; zelfs wanneer
      dat toch het geval ware geweest, had Duitsland de
      richtsnoeren als zodanig niet kunnen betwisten.                    Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 11 mei 2000,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni 2000,
                                                                         in het geding tussen Van Doren + Q. GmbH enerzijds en
                                                                         Lifestyle sports + sportswear Handelsgesellschaft mbH en
(1) Beschikking van de Commissie van 14 maart 2000 inzake de             M. Orth anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
    nieuwe afbakening van de steungebieden in het kader van de           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
    gemeenschapsopdracht „verbetering van de regionale economi-          de navolgende vraag:
    sche structuur”in Duitsland voor de periode van 1 januari 2000
    tot 31 december 2003 — West-Duitsland en Berlijn.
                                                                         Moeten de artikelen 28 en 30 EG aldus worden uitgelegd, dat
                                                                         zij de toepassing van nationale voorschriften toestaan volgens
                                                                         welke degene die wegens de verkoop van oorspronkelijke
                                                                         waren op grond van een inbreuk op een merkrecht wordt
                                                                         aangesproken en zich op uitputting in de zin van artikel 7
 ---pagebreak--- C 247/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       26.8.2000
van de Eerste Richtlijn (89/104/EEG) (1) van de Raad van                   (e)    moet de vergoeding worden gerelateerd aan het
21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merken-                        potentiële bereik aan luisteraars of kijkers, of aan
recht der lidstaten beroept, moet aantonen en in voorkomend                       het werkelijke aantal luisteraars of kijkers, dan
geval bewijzen, dat de door hem verkochte waren voordien                          wel deels aan eerstbedoeld bereik en deels aan
reeds voor het eerst door de merkhouder zelf en met zijn                          laatstbedoeld bereik, en in dit laatste geval: in welke
toestemming in de Europese Economische Ruimte in de handel                        verhouding?
zijn gebracht?
                                                                     (III) Indien het antwoord op vraag (I) ontkennend luidt,
                                                                           betekent dit dan dat de lidstaten volledig vrij zijn in het
(1) PB L 40, blz. 1.
                                                                           vaststellen van de maatstaven waarnaar de hoogte van de
                                                                           billijke vergoeding moet worden vastgesteld? Of kent die
                                                                           vrijheid bepaalde grenzen, en zo ja, welke zijn die
                                                                           grenzen?
                                                                     (1) PB 1992 L 346, blz. 61.
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 9 juni
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
de Stichting ter Exploitatie van Naburige Rechten SENA
    en de Stichting Nederlandse Omroep Stichting (NOS)
                         (Zaak C-245/00)
                                                                     Beroep, op 22 juni 2000 ingesteld door Commissie van
                         (2000/C 247/30)                             de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 9 juni                                      (Zaak C-249/00)
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juni
2000, in het geding tussen de Stichting ter Exploitatie van
Naburige Rechten SENA en de Stichting Nederlandse Omroep                                       (2000/C 247/31)
Stichting (NOS), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
navolgende vragen:
                                                                     op 22 juni 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(I)   Is het in art. 8 lid 2 van Richtlijn 92/100/EEG van
                                                                     woordigd door M. Patakia, lid van haar juridische dienst,
      de Raad van 19 november 1992 (1) [betreffende het
                                                                     en E. Traversa, juridisch adviseur bij haar juridische dienst,
      verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rech-
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
      ten op het gebied van intellectuele eigendom] gebezigde
                                                                     Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
      begrip „billijke vergoeding” een communautair begrip dat
      in alle lidstaten van de Europese Gemeenschap op
      dezelfde wijze moet worden uitgelegd en toegepast?             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(II) Zo ja:                                                          —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de
                                                                           toepassing van een verlaagd belastingtarief bij de aankoop
      (a)  naar welke maatstaven dient de hoogte van de                    van een met vreemde valuta betaalde onroerende zaak in
           billijke vergoeding te worden vastgesteld?                      Griekenland voor te behouden aan Griekse onderdanen,
                                                                           de krachtens de artikelen 12, 39, 43 en 56 EG-Verdrag
      (b) dient aansluiting te worden gezocht bij de hoogte                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
           van vergoedingen die vóór de inwerkingtreding van
           de Richtlijn in de desbetreffende lidstaat tussen de      —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
           betrokken organisaties overeengekomen of gebrui-
           kelijk waren?
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      (c)  moet of mag rekening worden gehouden met bij de
           totstandkoming van de nationale wet ter implemen-
           tatie van de Richtlijn bij belanghebbenden ten            Volgens de Commissie houden de bepalingen van wet
           aanzien van de hoogte van de vergoeding gewekte           nr. 1521/1950, zoals gewijzigd bij wet nr. 2459/1997, die
           verwachtingen?                                            uitsluitend voor Griekse onderdanen voorzien in een verlaagd
                                                                     belastingtarief, een discriminatie op grond van nationaliteit in,
      (d) dient aansluiting te worden gezocht bij de hoogte          die in strijd is met de artikelen 12, 39, en 43 EG (ex artikelen 6,
           van vergoedingen die op grond van muziekauteurs-          48 en 52 van het Verdrag). Zij respecteert het recht van de
           recht worden betaald ter zake van uitzendingen            Griekse staat om de belasting geheven ter zake van de
           door omroeporganisaties?                                  overdracht van onroerende zaken naar eigen goeddunken in


title: Zaak T-262/16: Arrest van het Gerecht van 5 mei 2017 — Globo Media/EUIPO — Globo Comunicação e Participações (GLOBO MEDIA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk GLOBO MEDIA — Ouder nationaal beeldmerk TV GLOBO PORTUGAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/17

         Arrest van het Gerecht van 5 mei 2017 — Globo Media/EUIPO — Globo Comunicação e Participações (GLOBO MEDIA)
   (Zaak T-262/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GLOBO MEDIA - Ouder nationaal beeldmerk TV GLOBO PORTUGAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 202/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Globo Media, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Estropá Navarro en J. Calderón Chavero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en B. Uriarte Valiente, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Globo Comunicação e Participações S/A (Rio de Janeiro, Brazilië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2016 (zaak R 0561/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Globo Comunicação e Participações en Globo Media

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Globo Media, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-197/17: Beroep ingesteld op 28 maart 2017 — Abel e.a./Commissie

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/46

         Beroep ingesteld op 28 maart 2017 — Abel e.a./Commissie
   (Zaak T-197/17)
   (2017/C 151/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Marc Abel (Montreuil, Frankrijk) en 1 438 andere verzoekers (vertegenwoordiger: J. Assous, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Europese Commissie onrechtmatig heeft gehandeld;

               —

               vast te stellen dat verzoekers schade hebben geleden door de vaststelling van verordening (EU) 2016/646 van de Commissie van 20 april 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 692/2008 wat de emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 6) betreft;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van 1 000 EUR ter vergoeding van de morele schade die verzoekers door de vaststelling van voormelde verordening hebben geleden en tot betaling van 1 symbolische euro ter vergoeding van materiële schade;

               —

               de Europese Commissie te gelasten, de in verordening (EU) 2016/646 vastgelegde „definitieve conformiteitsfactor” onmiddellijk terug te brengen tot 1, en af te zien van de „tijdelijke conformiteitsfactor”2,1;

               —

               de Europese Commissie in te kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren de verzoekende partijen de volgende middelen aan:

               1.

               Verweerster heeft onjuist gehandeld bij de vaststelling van de bestreden verordening, in de uitoefening van de bevoegdheid die haar door het Europees Parlement en de Raad bij verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB 2007, L 171, blz. 1) was gedelegeerd overeenkomstig besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, meer in het bijzonder door:

                           —

                           schending van voorschriften van primair en afgeleid Unierecht op milieugebied;

                           —

                           schending van subsidiaire normen van gemeenschapsrecht, zoals de beginselen van non-regressie, voorzorg, preventie, optreden aan de bron en betaling door de vervuiler;

                           —

                           onjuiste toepassing van de procedureregels, daar de Commissie geen gebruik kon maken van de procedure van reglementering met controle om een wezenlijk onderdeel van verordening (EG) nr. 715/2007 te wijzigen;

                           —

                           schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat de bestreden verordening niet tot stand is gekomen met de democratische waarborgen die worden geboden wanneer de gewone wetgevingsprocedure van codecisie van het Europees Parlement en de Raad wordt gevolgd.

               2.

               Er is sprake van reële en zekere schade en er bestaat een rechtstreeks causaal verband tussen het gedrag van de Commissie en de beweerde schade.


title: Zaak C-22/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Finnair Oyj/Timy Lassooy (Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Compensatie voor luchtreizigers in geval van instapweigering — Begrip „instapweigering” — Uitsluiting van kwalificatie als „instapweigering” — Annulering van vlucht wegens staking in luchthaven van vertrek — Reorganisatie van vluchten volgend op geannuleerde vlucht — Recht op compensatie van passagiers van deze vluchten)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Finnair Oyj/Timy Lassooy
   (Zaak C-22/11) (1)

   (Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Compensatie voor luchtreizigers in geval van instapweigering - Begrip „instapweigering” - Uitsluiting van kwalificatie als „instapweigering” - Annulering van vlucht wegens staking in luchthaven van vertrek - Reorganisatie van vluchten volgend op geannuleerde vlucht - Recht op compensatie van passagiers van deze vluchten)
   2012/C 366/15
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finnair Oyj

      Verwerende partij: Timy Lassooy

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein oikeus — Uitlegging van de artikelen 2, sub j, 4, 5 en 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Buitengewone omstandigheden — Vlucht die is geannuleerd wegens een staking van het personeel van de luchthaven van vertrek — Reorganisatie van de vluchten om de negatieve gevolgen van de geannuleerde vlucht voor de passagiers te verminderen — Reorganisatie die doorwerkt op de vluchten die volgen op de geannuleerde vlucht — Recht van de passagiers van deze vluchten op compensatie

      Dictum

               1)

               Het begrip „instapweigering” in de zin van de artikelen 2, sub j, en 4, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, dient aldus te worden uitgelegd dat het niet enkel betrekking heeft op instapweigeringen die het gevolg zijn van overboekingen, maar ook op instapweigeringen om andere redenen, zoals operationele redenen.

               2)

               De artikelen 2, sub j, en 4, lid 3, van verordening nr. 261/2004 moeten aldus worden uitgelegd dat „buitengewone omstandigheden” die voor een luchtvaartmaatschappij aanleiding zijn om de op die omstandigheden volgende vluchten te reorganiseren, een „instapweigering” op die latere vluchten niet kunnen rechtvaardigen, en deze vervoerder niet kunnen bevrijden van zijn verplichting tot compensatie overeenkomstig artikel 4, lid 3, van die verordening van de passagier die hij niet aan boord heeft laten gaan van een van de na bedoelde omstandigheden gecharterde vluchten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-529/09: Beroep ingesteld op 31 december 2009 — In ’t Veld/Raad

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/32

         Beroep ingesteld op 31 december 2009 — In ’t Veld/Raad
   (Zaak T-529/09)
   2010/C 80/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie in ’t Veld (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad om geen volledige toegang te verlenen tot document 11897/09 nietig verklaren;

               —

               de Raad in de door verzoekster gemaakte kosten verwijzen, met inbegrip van de kosten van enige interveniënt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster de nietigverklaring van het besluit van de Raad van 8 september 2009 houdende afwijzing van haar verzoek krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) om volledige toegang tot document 11897/09, dat een advies is van de juridische dienst van de Raad betreffende de rechtsgrondslag van de „Aanbeveling van de Commissie aan de Raad om toestemming te verlenen voor het openen van onderhandelingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika om te komen tot een internationale overeenkomst inzake het beschikbaar stellen van gegevens betreffende het financiële berichtenverkeer aan het ministerie van Financiën van de Verenigde Staten voor de preventie en bestrijding van terrorisme en van de financiering ervan”. De Raad heeft verzoekster een versie van document 11897/09 verstrekt waarin de delen waren weggelaten aan de hand waarvan zij volgens haar kennis zou kunnen nemen van de inhoud van de analyse van de juridische dienst.
   Verzoekster stelt dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard omdat het in strijd is met de voorschriften van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang tot documenten.
   Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit ten onrechte is gebaseerd op artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 (bescherming van de internationale betrekkingen), aangezien de Raad niet aantoont waarom de volledige openbaarmaking van document 11897/09 nadelig zou kunnen zijn voor de bescherming van het openbaar belang inzake de bescherming van de internationale betrekkingen van de Europese Unie.
   Voorts stelt verzoekster dat het bestreden besluit berust op een onjuiste uitlegging van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening 1049/2001 (bescherming van juridisch advies), aangezien deze uitzondering niet geldt voor document 11897/09 daar de volledige openbaarmaking ervan niet nadelig zou zijn voor de bescherming van gerechtelijke procedures of juridisch advies en er een hoger openbaar belang bestaat om document 11897/09 volledig toegankelijk te maken voor het publiek.
   Subsidiair, voor het geval dat het Hof zou oordelen dat bovengenoemde uitzonderingen van toepassing zijn op document 11897/09, stelt verzoekster dat de Raad artikel 4, lid 6, van verordening 1049/2001 verkeerd heeft toegepast voor zover hij uit document 11897/09 meer informatie heeft weggelaten dan strikt noodzakelijk was.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de Raad niet heeft voldaan aan zijn verplichting tot motivering van het bestreden besluit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, PB L 145, blz. 43.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 mei 2000 in zaak T-173/99: G. Elkaïm en P. Mazuel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Algemeen vergelĳkend onderzoek op basis van schriftelĳke bewĳsstukken en examen — Schending van aankondiging van vergelĳkend onderzoek — Gelĳke behandeling van kandidaten — Beginsel van behoorlĳk bestuur — Misbruik van bevoegdheid en procedure)

text:
C 285/8                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.10.2000
de gestion fiduciaire SARL, Rue Beck 2-4, tegen Raad van de              aanleg (K. Lenaerts, alleensprekende rechter), griffier: B. Pastor,
Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt, H.-J. Rabe en                 hoofd-administrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen
G. Berrisch), ondersteund door Commissie van de Europese                 waarvan het dictum luidt als volgt:
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan)
betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening              1)    Verwerpt het beroep.
(EG) nr. 1931/97 van de Raad van 22 september 1997 tot
instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
                                                                         2)    Verklaart dat iedere partij haar eigen kosten zal dragen.
van ruw, niet-gelegeerd zink van oorsprong uit Polen en
Rusland en tot definitieve invordering van het voorlopige recht
(PB L 272, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde
                                                                         (1) PB C 281 van 2.10.1999.
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamer-
president, K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi en P. Mengozzi, rechters;
griffier: A. Mair, administrateur, op 20 juni 2000 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van
      verweerder.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 5 juli 2000
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                          in zaak T-111/99: I. Samper tegen Europees Parlement (1)
                                                                         (Ambtenaren — Publicatie van nieuwe kennisgeving van
                                                                         vacature na nietigverklaring van aanstelling — Reconstruc-
                                                                         tie van loopbaan — Zorgplicht — Dienstbelang — Misbruik
                                                                         van bevoegdheid — Weigering van tewerkstelling ad interim)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2000/C 285/16)
                         van 25 mei 2000
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-173/99: G. Elkaïm en P. Mazuel tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         In zaak T-111/99, I. Samper, ambtenaar van het Europees
                                                                         Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door É. Boi-
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek op basis                   gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
van schriftelijke bewijsstukken en examen — Schending                    Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Gelijke                    Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
behandeling van kandidaten — Beginsel van behoorlijk                     H. von Hertzen en J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot
     bestuur — Misbruik van bevoegdheid en procedure)                    nietigverklaring van kennisgeving van vacature nr. 8675 be-
                                                                         treffende een ambt van afdelingshoofd bij het Voorlichtings-
                         (2000/C 285/15)                                 bureau te Madrid, alsmede van de bij deze kennisgeving
                                                                         ingeleide procedure van voorziening in een ambt bij wege van
                                                                         bevordering of overplaatsing, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos
                         (Procestaal: Frans)
                                                                         en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
                                                                         ministrateur, op 5 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het
In zaak T-173/99, G. Elkaïm, wonende te Parijs, en P. Mazuel,            dictum luidt als volgt:
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen gede-
tacheerd nationaal ambtenaar, wonende te Brussel, vertegen-              1)    Verwerpt het beroep.
woordigd door N. Ravailhe, advocaat te Brussel, Waterkracht-
straat 6, Brussel, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         2)    Verstaat dat het Parlement zijn eigen kosten zal dragen.
schappen (gemachtigden: G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieu-
sart), betreffende nietigverklaring van vergelijkend onderzoek
COM/A/15/98, van de na dit vergelijkend onderzoek opgestel-
                                                                         (1) PB C 226 van 7.8.1999.
de lijst van geschikte kandidaten en van de eventuele aanwer-
ving op basis van deze lijst enerzijds en anderzijds, ertoe
strekkende dat de Commissie wordt gelast een nieuw vergelij-
kend onderzoek te organiseren, heeft het Gerecht van eerste


title: Doorhaling van zaak C-399/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/30

         Doorhaling van zaak C-399/04 (1)

   (2005/C 143/57)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-399/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 273, van 06.11.2004.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 26 september 2000 in zaak C-22/99 (verzoek van de Pretore di Pinerolo om een prejudiciële beslissing): C. Bertinetto tegen Biraghi SpA (Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Melk en zuivelproducten — Melkprĳs — Artikel 3 van verordening (EEG) nr. 804/68)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/13
1)    Door in artikel 3, tweede alinea, van het koninklijk besluit van                         ARREST VAN HET HOF
      4 oktober 1994 Belgische ingezetenen te verbieden schuldbewij-
      zen van een in het buitenland uitgegeven lening te verwerven, is
      het Koninkrijk België de krachtens artikel 73 B EG-Verdrag                                van 26 september 2000
      (thans artikel 56 EG) op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.                                                           in zaak C-23/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
2)    Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                           (Niet-nakoming — Vrij goederenverkeer — Procedures inza-
                                                                           ke vasthouding door douane — Doorvoergoederen — Intel-
                                                                           lectueel eigendomsrecht — Auto-onderdelen voor herstellin-
                                                                                gen)
                                                                                (2000/C 335/25)
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                            (Procestaal: Frans)
                     van 26 september 2000
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-22/99 (verzoek van de Pretore di Pinerolo om                                               dentie van het Hof)
een prejudiciële beslissing): C. Bertinetto tegen Biraghi
                                SpA (1)
                                                                           In zaak C-23/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en O. Couvert-Castéra),
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —                      tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
Melk en zuivelproducten — Melkprijs — Artikel 3 van                        R. Loosli-Surrans), betreffende een verzoek om vast te stellen,
                 verordening (EEG) nr. 804/68)                             dat de Franse Republiek de krachtens artikel 30 EG-Verdrag
                                                                           (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op haar rustende verplich-
                          (2000/C 335/24)                                  tingen niet is nagekomen door op basis van de Code de la
                                                                           propriété industrielle procedures inzake de vasthouding door
                                                                           de douane toe te passen op in een lidstaat van de Europese
                        (Procestaal: Italiaans)                            Gemeenschap rechtmatig vervaardigde goederen die bestemd
                                                                           zijn om na doorvoer over Frans grondgebied op de markt te
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- worden gebracht in een andere lidstaat, waar zij wettig kunnen
                          dentie van het Hof)                              worden verhandeld, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                           G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
                                                                           en L. Sevón, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puis-
In zaak C-22/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           sochet, P. Jann, H. Ragnemalm (rapporteur), M. Wathelet en
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                           V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
Pretore di Pinerolo (Italië), in het aldaar aanhangig geding
                                                                           D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 26 september
tussen C. Bertinetto en Biraghi SpA, om een prejudiciële
                                                                           2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
beslissing over de uitlegging van artikel 3 van verordening
(EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk                  1)    Door op basis van de Code de la propriété industrielle procedures
en zuivelproducten (PB L 148, blz. 13), heeft het Hof (Vijfde                    inzake de vasthouding door de douane toe te passen op in een
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-                       lidstaat van de Europese Gemeenschap rechtmatig vervaardigde
sident, L. Sevón, P. Jann, H. Ragnemalm (rapporteur) en                         goederen die bestemd zijn om na doorvoer over Frans grondge-
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:                    bied op de markt te worden gebracht in een andere lidstaat,
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 26 september                        waar zij wettig kunnen worden verhandeld, is de Franse
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      Republiek de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na
                                                                                wijziging, artikel 28 EG) op haar rustende verplichtingen niet
Artikel 3 van verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van                       nagekomen.
27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der mark-
ten in de sector melk en zuivelproducten, verzet zich tegen een            2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
nationale wettelijke regeling, zoals de in het hoofdgeding aan de
orde zijnde, die ertoe strekt de vaststelling van een uniforme
producentenprijs van melk te bevorderen en te begunstigen.
                                                                           (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak C-349/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Arbeidsauditeur/Bvba Yangwei (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 97/81/EG — Belemmeringen van administratieve aard waardoor mogelijkheden voor deeltijdwerk worden beperkt — Verplichte openbaarheid en bewaring van overeenkomsten en werkroosters)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/5

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Arbeidsauditeur/Bvba Yangwei
   (Zaak C-349/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Richtlijn 97/81/EG - Belemmeringen van administratieve aard waardoor mogelijkheden voor deeltijdwerk worden beperkt - Verplichte openbaarheid en bewaring van overeenkomsten en werkroosters)
   2012/C 109/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Arbeidsauditeur

      Verwerende partij: Bvba Yangwei

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Luik — Uitlegging van richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9) — Toelaatbaarheid van een nationale regeling op grond waarvan de werkgever documenten moet opstellen waarin de afwijkingen op de werkroosters worden opgetekend en op grond waarvan de overeenkomsten en de werkroosters van deeltijdwerknemers moeten worden bewaard en openbaar moeten worden gemaakt — Belemmeringen van administratieve aard waardoor de mogelijkheden voor deeltijdwerk worden beperkt

      Dictum

   Clausule 4 van de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid moet aldus worden uitgelegd dat deze zich niet verzet tegen een nationale regeling die werkgevers verplicht om de overeenkomsten en de werkroosters van deeltijdwerknemers te bewaren en openbaar te maken mits vaststaat dat deze regeling geen minder gunstige behandeling van laatstgenoemden inhoudt dan van voltijdwerknemers die zich in een vergelijkbare situatie bevinden of, in geval van een dergelijk verschil in behandeling, mits vaststaat dat dit door objectieve redenen is gerechtvaardigd en niet verder gaat dan noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de ermee nagestreefde doelstellingen. Het staat aan de verwijzende rechter om de nodige feitelijke en juridische verificaties te verrichten, met name uit het oogpunt van het toepasselijke nationale recht, teneinde te beoordelen of dit het geval is in de bij hem aanhangige zaak.
   Indien de verwijzende rechter oordeelt dat de nationale regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, onverenigbaar is met clausule 4 van de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid in bijlage bij richtlijn 97/81, dan moet clausule 5, punt 1, ervan aldus worden uitgelegd dat ook deze zich tegen een dergelijke regeling verzet.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Dutch Antillian Dairy Industry Inc. 2. Verenigde Douane-Agenten BV, interveniënt: Nederlandse Antillen en Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (Zaak C-106/97)

text:
Nr. C 142/12            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10 . 5 . 97
a ) Valt onder het begrip „ steunmaatregelen van de staten                      lid, van het EG-Verdrag en de artikelen 102 en 103
     of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd ",                       van Besluit 91/482/EG van de Raad van 25 juli 1991
      een wettelijke bepaling die één bepaalde openbare on                     betreffende associatie van de landen en gebieden
      derneming ontslaat van de naleving van de algemeen                        overzee met de Europese Economische Gemeen
      toepasselijke regeling inzake arbeidscontracten voor                      schap (2 ), geldig voorzover zij betrekking hebben op
      bepaalde duur ?                                                           de in vraag l.A bedoelde invoer ?
b ) Zo ja , moet een dergelijke steunmaatregel worden on                       Bij bevestigende beantwoording van de vragen l.A
      derworpen aan de procedure van voorafgaande toet                         en l.B :
      sing van artikel 93 , lid 3 , van het Verdrag ?
                                                                        2.      Dient artikel 23 van voormelde richtlijn aldus te
c ) Indien deze procedure niet is gevolgd, moet het verbod                      worden uitgelegd dat ter uitvoering van dat artikel
      van dergelijke steunmaatregelen dan worden geacht                         vastgestelde nationale voorschriften pas voor toepas
      rechtstreeks toepasselijk te zijn in het interne recht van                sing op een invoer als in vraag l.A bedoeld in aan
      de Italiaanse staat ?                                                     merking komen
d ) Zo ja, kan een dergelijk verbod worden aangevoerd in                        — nadat het regime voor het intracommunautaire
      een geschil tussen de openbare onderneming en een                              verkeer van de betrokken goederen, waaraan het
      particulier die zich beklaagt over de niet-toepassing te                       derde landenregime ingevolge artikel 22 van de
      zijnen aanzien van de algemene regeling inzake arbeid                          zelfde richtlijn ten minste gelijkwaardig moet
      voor bepaalde duur en die de omzetting verlangt van                            zijn, volledig in werking is getreden en
      zijn arbeidsverhouding in een arbeidsverhouding voor
      onbepaalde duur en/of vergoeding van de schade vor                        — nadat een rechtsgeldig besluit is genomen om
       dert ?                                                                        trent plaatsing van het betrokken land op de in
                                                                                artikel 23 , derde lid, eerstbedoelde lijst, alsmede
                                                                                omtrent de lijst van in dat land erkende inrichtin
                                                                                gen ?
                                                                        3.       Is Beschikking 94/70/EG van de Commissie van 31 ja
                                                                                nuari 1994 (^.geldig ?
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
 van 15 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                        H PB nr. L 268 van 14 . 9 . 1992, blz . 1 .
 geding tussen 1 . Dutch Antillian Dairy Industry Inc.
                                                                        ( 2 ) PB nr. L 263 van 19 . 9 . 1991 , blz . 1 .
 2 . Verenigde Douane-Agenten BV, interveniënt: Neder                  (') PB nr. L 36 van 8 . 2 . 1994 , blz . 5 .
 landse Antillen en Rijksdienst voor de keuring van Vee en
                                  Vlees
                          ( Zaak C- 106/97 )
                             ( 97/C 142/25 )
                                                                        Verzoek van het Tribunal de grande instance de Grasse,
 Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij be            ingediend bij vonnis van 19 juli 1996, om een prejudiciële
 schikking van 15 januari 1997, ingekomen ter griffie van               beslissing in het geding tussen Ministère public, Union
 het Hof van Justitie op 13 maart 1997, in het geding tus              fédérale des consommateurs „Que choisir ?", Organisation
 sen 1 . Dutch Antillian Dairy Industry Inc . 2 . Verenigde             générale des consommateurs „ OR.GE.CO ", burgerlijke
 Douane-Agenten BV, interveniënt: Nederlandse Antillen en                           partijen, en M. Rombi en SA Arkopharma
 Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, het Hof van
                                                                                ( Zaak C-107/97)
 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
 een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                               ( 97/C 142/26 )
  l.A. Dienen de bepalingen van hoofdstuk III van Richtlijn             Het Tribunal de grande instance de Grasse heeft bij vonnis
         92/46/EEG ('), in het bijzonder bezien in het licht            van 19 juli 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
         van de artikelen 227, alsmede 131-136 van het EG              Justitie op 14 maart 1997, in het geding tussen Ministère
         Verdrag, aldus te worden uitgelegd dat zij behoren te           public, Union fédérale des consommateurs „ Que choisir ?",
         resulteren, in de in artikel 189, derde alinea, van het         Organisation générale des consommateurs „ OR.GE.CO ",
         EG-Verdrag bedoelde zin, in nationale uitvoerings              burgerlijke partijen, en M. Rombi en SA Arkopharma, het
         voorschriften, die van toepassing zijn op de invoer in          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
         de Gemeenschap van boter van oorsprong uit de lan              zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
         den en gebieden overzee, vermeld in bijlage IV bij              vragen :
         het EG-Verdrag, als de Nederlandse Antillen ?
                                                                          1 . Kan een lidstaat de correcte omzetting van een com
         Bij bevestigende beantwoording van vraag l.A:                         munautaire richtlijn verzekeren, wanneer hij bij de na
                                                                               tionale omzettingshandeling vroegere teksten in stand
  l.B. Zijn de bepalingen van hoofdstuk III van voormelde                      laat, die zijn vastgesteld op grond van een ingetrokken
         richtlijn, in het bijzonder gelet op artikel 132, eerste              nationale tekst tot omzetting van een ingetrokken


title: Zaak T-183/09: Beroep ingesteld op 11 mei 2009 — Spa Monopole/BHIM — Club de Golf Peralada (WINE SPA)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/49

         Beroep ingesteld op 11 mei 2009 — Spa Monopole/BHIM — Club de Golf Peralada (WINE SPA)
   (Zaak T-183/09)
   2009/C 153/93
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en O. Klimis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Club de Golf Peralada, SA (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 maart 2009 in gevoegde zaken R 1231/2005-4 en R 1250/2005-4 vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „WINE SPA”, voor waren van de klassen 3, 5, 16, 24, 25 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: verschillende nationale, internationale en communautaire inschrijvingen van het merk „SPA” voor waren en diensten van respectievelijk de klassen 3, 32 en 42; Benelux- en internationale inschrijving van het merk „LES THERMES DE SPA” voor waren en diensten van de klassen 3 en 42; Duitse inschrijving van het merk „SPA MONOPOLE S.A. SPA” voor waren van klasse 3; S.A. SPA Monopole, Compagnie fermière de Spa, afgekort S.A. Spa Monopole N.V., société anonyme, in België beschermde maatschappelijke benaming; Les Thermes de Spa, Place Royale 2, 4900 Spa, België, in België beschermde maatschappelijke benaming

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijk vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 75, tweede volzin, en 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 van de Raad (1), omdat de beslissing van de kamer van beroep was genomen in strijd met het beginsel van de eerbiediging van de rechten van de verdediging en met het beginsel van hoor en wederhoor; schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad omdat de kamer van beroep zijn beoordeling van het onderscheidende vermogen van het merk „SPA” op onjuiste en onbewezen gegevens heeft gebaseerd en de gelijkenis tussen de betrokken merken niet heeft beoordeeld met betrekking tot de waren waarvoor zij zijn ingeschreven of aangevraagd. Ten slotte heeft de kamer van beroep verzuimd te onderzoeken of door het gebruik van het betrokken communautaire merk ongerechtvaardigd voordeel zou kunnen worden getrokken uit of afbreuk zou kunnen worden gedaan aan het onderscheidende vermogen of de reputatie van het oudere merk „SPA”, zodat artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad is geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-25/11: Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Germans Boada/BHIM (Handbediende keramieksnijmachine) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Handbediende keramieksnijmachine — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 — Gelijke behandeling” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/16

         Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Germans Boada/BHIM (Handbediende keramieksnijmachine)
   (Zaak T-25/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Handbediende keramieksnijmachine - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 - Gelijke behandeling)
   2013/C 71/24
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Germans Boada, SA (Rubí, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2010 in zaak R 771/2010-1, betreffende een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een keramieksnijmachine

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Germans Boada, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak C-192/07: Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/23

         Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-192/07) (1)

   (2008/C 79/43)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 117 van 26.05.2007.


title: Zaak C-479/06: Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/48

         Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-479/06)
   (2006/C 326/98)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Lawunmi)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/26/EG in nationaal recht is op 20 mei 2005 verstreken.

      (1)  PB L 146 van 30.4.2004, blz. 1.


title: Zaak C-58/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/13

         Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-58/05)
   (2005/C 93/23)
   Procestaal: Zweeds
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 februari 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Ström van Lier en N. Yerrell als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers'Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 302, 01.12.2000, blz. 57.


title: Zaak C-184/08: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 24 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 648/2004 — Artikel 18 — Markt van detergentia en oppervlakteactieve stoffen voor detergentia — Sancties voor het niet-naleven)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/11

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 24 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-184/08) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 648/2004 - Artikel 18 - Markt van detergentia en oppervlakteactieve stoffen voor detergentia - Sancties voor het niet-naleven)
   2009/C 113/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de afschrikkende, doeltreffende en evenredige sancties vast te stellen of mede te delen die van toepassing zijn in geval van schending van verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia (PB L 104, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn sancties vast te stellen als bedoeld in artikel 18 van verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens dit artikel op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 april 2003 in zaak C-144/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Matthias Hoffmann ("BTW — Zesde richtlĳn — Vrĳstelling voor bepaalde activiteiten van algemeen belang — Instelling — Begrip — Diensten van natuurlĳke persoon — Culturele diensten verricht door solist")

text:
C 146/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.6.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                              (Zesde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                            van 3 april 2003                                                           van 8 mei 2003
in zaak C-144/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       in zaak C-269/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof
      een prejudiciële beslissing): Matthias Hoffmann ( 1)                   om een prejudiciële beslissing): Wolfgang Seeling tegen
                                                                                Finanzamt Starnberg ( 1)
(„BTW — Zesde richtlijn — Vrijstelling voor bepaalde
activiteiten van algemeen belang — Instelling — Begrip —                     („Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 6, lid 2, eerste alinea,
Diensten van natuurlijke persoon — Culturele diensten                        sub a), en 13, B, sub b) — Gebruik voor privé-doeleinden
                         verricht door solist”)                              van belastingplichtige van woning in volledig tot bedrijf
                                                                             behorend gebouw — Niet-gelijkstelling met verpachting en
                                                                                verhuur van onroerende goederen”)
                             (2003/C 146/05)
                                                                                (2003/C 146/06)
                             (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-144/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-
                                                                             In zaak C-269/00, betreffende een verzoek aan het Hof
land), in de aldaar dienende strafzaak tegen Matthias Hoff-
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
mann, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 13, A, lid 1, sub n), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)            in het aldaar aanhangige geding tussen Wolfgang Seeling en
                                                                             Finanzamt Starnberg, om een prejudiciële beslissing over de
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —                     uitlegging van de artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a), 13, B,
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde                  sub b), en 17, lid 2, sub a), van de Zesde richtlijn (77/
                                                                             388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet                  harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
                                                                             belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
(rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris,
F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                      toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1),
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                     heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
                                                                             thelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Ed-
ministrateur, op 3 april 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                      ward, P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                             generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
                                                                             op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1)     Artikel 13, A, lid 1, sub n), van de Zesde richtlijn (77/             als volgt:
       388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
       de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                             De artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a), en 13, B, sub b), van de
       omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                             Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
       de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden
                                                                             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
       uitgelegd dat de uitdrukking „andere culturele instellingen die
                                                                             omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
       [...] worden erkend”, solisten die individueel optreden, niet
                                                                             toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden
       uitsluit.
                                                                             uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling
                                                                             die het gebruik van een gedeelte van een volledig tot het bedrijf
2)     Uit het opschrift zelf van artikel 13, A, van de Zesde richtlijn      behorend gebouw voor privé-doeleinden van de belastingplichtige van
       vloeien geen beperkingen van de bij die bepaling toegestane           belasting vrijstelt als zijnde een verpachting of verhuur van een
       vrijstellingen voort.                                                 onroerend goed in de zin van het genoemde artikel 13, B, sub b).
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                 (1 ) PB C 259 van 9.9.2000.


title: Zaak C-446/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — A. G. Winkel/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Rundvlees — Gemeenschappelijke ordening van markten — Verordening (EG) nr. 1254/1999 — Artikel 3, sub f) — Toekenning van zoogkoeienpremie — Voorwaarden die overeenstemmen met gangbare veeteeltpraktijk)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — A. G. Winkel/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-446/06) (1)

   (Rundvlees - Gemeenschappelijke ordening van markten - Verordening (EG) nr. 1254/1999 - Artikel 3, sub f) - Toekenning van zoogkoeienpremie - Voorwaarden die overeenstemmen met gangbare veeteeltpraktijk)
   (2008/C 107/07)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A. G. Winkel

      Verwerende partij: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub f, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21) — Verenigbaarheid van een nationale regeling die de toekenning van een zoogkoeienpremie afhankelijk stelt van vereisten verband houdend met een gangbare veeteeltmethode
   Dictum
   Artikel 3, sub f, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1512/2001 van de Raad van 23 juli 2001, staat niet in de weg aan een nationale regeling die het recht op zoogkoeienpremie afhankelijk stelt van met gangbare veeteeltpraktijken overeenstemmende voorwaarden die enerzijds voorzien in een bepaalde afkalffrequentie en anderzijds bepalen dat het kalf gedurende ten minste vier maanden na de geboorte door de moederkoe is gezoogd.

      (1)  PB C 326 van 31.12.2006.


title: Gevoegde zaken T-329/12 en T-74/13: Arrest van het Gerecht van 9 juli 2014 — Al-Tabbaa/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — In-en doorreisbeperking op grondgebied van Unie — Rechten van verdediging — Recht op doeltreffend rechtsmiddel — Motiveringsplicht — Onjuiste beoordeling” )

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/29

         Arrest van het Gerecht van 9 juli 2014 — Al-Tabbaa/Raad
   (Gevoegde zaken T-329/12 en T-74/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - In-en doorreisbeperking op grondgebied van Unie - Rechten van verdediging - Recht op doeltreffend rechtsmiddel - Motiveringsplicht - Onjuiste beoordeling”))
   2014/C 282/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mazen Al-Tabbaa (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: M. Lester, barrister, en G. Martin, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Kyriakopoulou en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van handelingen van de Raad houdende beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker, te weten, aanvankelijk, uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 126, blz. 9) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 126, blz. 3)

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, worden nietig verklaard, voor zover zij Mazen Al-Tabbaa betreffen.

               2)

               Besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1117/2012 van de Raad van 29 november 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012, worden nietig verklaard, voor zover zij Al-Tabbaa betreffen.

               3)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012, en uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739 worden nietig verklaard, voor zover zij Al-Tabbaa betreffen.

               4)

               Besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië wordt nietig verklaard, voor zover het Al-Tabbaa betreft.

               5)

               De gevolgen van besluit 2013/255 worden gehandhaafd ten aanzien van Al-Tabbaa totdat de gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 363/2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 effect sorteert.

               6)

               Op het beroep in zaak T-74/13 behoeft niet meer te worden beslist.

               7)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van verzoeker in zaak T-329/12 en drie vierde van de kosten van verzoeker in zaak T-74/13.

               8)

               Verzoeker draagt een vierde van zijn eigen kosten in zaak T-74/13.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-395/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo, Sala Primera Civil (Spanje) op 22 september 2006 — Entidad de Gestión de los Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA)/Al Rima, SA

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo, Sala Primera Civil (Spanje) op 22 september 2006 — Entidad de Gestión de los Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA)/Al Rima, SA
   (Zaak C-395/06)
   (2006/C 294/51)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo, Sala Primera Civil
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Entidad de Gestión de los Derechos de los Productores Audiovisuales (EGEDA)

      Verwerende partij: Al Rima, SA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is bij de installatie, in kamers van een hotel of van een soortgelijke inrichting, van televisietoestellen waarnaar het per satelliet of via de ether uitgezonden televisiesignaal via de kabel wordt doorgegeven, sprake van mededeling aan het publiek waarvoor de harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake bescherming van de rechten van de producenten van fonogrammen en van de producenten van de eerste vastleggingen van films in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 geldt?

               2)

               Is de kwalificatie van een kamer van een hotel of van een soortgelijke inrichting als een strikt huiselijke omgeving, zodat de mededeling via televisietoestellen waarnaar het eerder door een hotel of soortgelijke inrichting ontvangen signaal wordt doorgegeven, niet langer als mededeling aan het publiek wordt aangemerkt, in strijd met de door richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 voorgestane bescherming van de rechten van de producenten van fonogrammen en van de producenten van de eerste vastleggingen van films?

               3)

               Kan, met het oog op de door richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 verlangde bescherming van de rechten van de producenten van fonogrammen en van de producenten van de eerste vastleggingen van films, de mededeling via een televisietoestel in een kamer van een hotel of van een soortgelijke inrichting waarnaar het eerder door het hotel of soortgelijke inrichting ontvangen signaal wordt doorgegeven, als een mededeling aan het publiek worden beschouwd op grond dat een „successief publiek” toegang tot het werk heeft?

      (1)  Betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-443/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenats in Tirol (Oostenrijk) op 7 augustus 2013 — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH/Bezirkshauptmannschaft Innsbruck

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenats in Tirol (Oostenrijk) op 7 augustus 2013 — Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH/Bezirkshauptmannschaft Innsbruck
   (Zaak C-443/13)
   2013/C 344/69
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängiger Verwaltungssenats in Tirol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ute Reindl, MPREIS Warenvertriebs GmbH

      Verwerende partij: Bezirkshauptmannschaft Innsbruck

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1 van verordening (EU) nr. 1086/2011 (1) tot wijziging van verordening (EG) nr. 2073/2005 aldus worden uitgelegd, dat vers pluimveevlees in alle stadia van de distributie aan het in bijlage I, hoofdstuk 1, rij 1.28, bij verordening (EG) nr. 2073/2005 (2) genoemde microbiologische criterium moet voldoen?

               2)

               Vallen ook exploitanten van levensmiddelenbedrijven die zich bezighouden met de distributie van levensmiddelen onder de regeling van verordening (EG) nr. 2073/2005?

               3)

               Moet het in bijlage I, hoofdstuk 1, rij 1.28, bij verordening (EG) nr. 2073/2005 genoemde microbiologische criterium ook gedurende alle fasen van de distributie door exploitanten van levensmiddelenbedrijven die niet aan de productie deelnemen (uitsluitend distributiefase), worden nageleefd?

      (1)  Verordening (EU) nr. 1086/2011 van de Commissie van 27 oktober 2011 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad en van bijlage I bij verordening (EG) nr. 2073/2005 van de Commissie wat betreft salmonella in vers pluimveevlees (PB L 281, blz. 7).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2073/2005 van de Commissie van 15 november 2005 inzake microbiologische criteria voor levensmiddelen (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak T-715/16: Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Pebagua/Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/31

      Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Pebagua/Commissie
      (Zaak T-715/16)
      (2016/C 441/36)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Asociación de la pesca y acuicultura del entorno de Doñana y del Bajo Guadalquívir (Pebagua) (Isla Mayor, Spanje) (vertegenwoordiger: A. J. Uceda Sosa, abogado)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de bestreden uitvoeringsverordening nietig te verklaren;

                  —

                  subsidiair, de opneming van de soort Procambarus clarkii op de bij deze verordening vastgestelde lijst nietig te verklaren;

                  —

                  verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep is gericht tegen uitvoeringsverordening (EU) 2016/1141 van de Commissie van 13 juli 2016 tot vaststelling van een lijst van voor de Unie zorgwekkende invasieve uitheemse soorten krachtens verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2016, L 189, blz. 4).
      Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat met betrekking tot de soort Procambarus clarkii noch is voldaan aan de bij artikel 4 van verordening nr. 1143/2014 gestelde vereisten, noch de risicobeoordeling is verricht waarin artikel 5, lid 1, van deze verordening voorziet.


title: Zaak T-841/14: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Spanje/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Eigen middelen van de Unie — Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten — Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenkomt met een verlies van eigen middelen — Bedrag van de vertragingsrente — Brief van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/39

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-841/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Eigen middelen van de Unie - Financiële aansprakelijkheid van de lidstaten - Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenkomt met een verlies van eigen middelen - Bedrag van de vertragingsrente - Brief van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/45)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Gavela Llopis, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het vermeende besluit van het directoraat-generaal Begroting van de Commissie dat is vervat in brief BUDG/B/03MV D (2014) 3486706 van 21 oktober 2014, waarbij de Commissie artikel 11 van de gewijzigde verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 2007/436/EG, Euratom, betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) zou toepassen en het bedrag van de door het Koninkrijk Spanje uiterlijk op de laatste werkdag van de tweede maand na de verzending van die brief te betalen vertragingsrente op 3 1 72  388,46 EUR zou vaststellen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.