title: Zaak T-641/13: Beroep ingesteld op 3 december 2013 — Gemeente Bergen op Zoom/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/18

         Beroep ingesteld op 3 december 2013 — Gemeente Bergen op Zoom/Commissie
   (Zaak T-641/13)
   2014/C 31/30
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Gemeente Bergen op Zoom (Bergen op Zoom, Nederland) (vertegenwoordigers: T. Hovius en R. Pasma, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt in beroep tegen het besluit van de Commissie van 2 oktober 2013 (1) waarbij de Commissie heeft bepaald dat de aankoop door de gemeente Bergen op Zoom van het bedrijfsterrein van Koninklijke Nedalco BV en Nedalco International BV geen staatsteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 107 en/of artikel 108 VWEU omdat de Commissie heeft nagelaten het beginsel van de particuliere investeerder toe te passen, althans de Commissie heeft het beginsel van de particuliere investeerder onjuist toegepast, daaraan niet de juiste feiten ten grondslag gelegd en/of de toepassing daarvan ontoereikend gemotiveerd.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 107 en/of artikel 108 VWEU omdat de Commissie de feiten en/of het recht onjuist heeft beoordeeld en er een kennelijk onjuiste beoordeling is geweest in de vaststelling van het oordeel dat aan Nedalco geen (selectief) voordeel is verleend dat Nedalco niet langs normale commerciële weg zou hebben kunnen verkrijgen.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een schending van de beginselen van zorgvuldigheid en motivering omdat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten de door de gemeente aangedragen feiten te onderzoeken en/of de beschikking van een deugdelijke motivering te voorzien.

      (1)  PB C 335, blz. 1.


title: Zaak C-187/99: Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van 28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Pública en Fábrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda

text:
17.7.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/31
2) Subsidiair, moeten de artikelen 6 en 8A van het Verdrag             Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een
     en richtlijn 93/96/EEG van de Raad (2) van 29 oktober             prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-
     1993 inzake het verblijfsrecht voor studenten aldus wor-                                      ket en X
     den uitgelegd, dat zij toestaan, dat een student waaraan
     verblijfsrecht is toegekend, later wordt uitgesloten van het                              (Zaak C-186/99)
     recht op prestaties ten laste van de lidstaat van ontvangst
     die behoren tot een niet op premiebetaling berustend                                      (1999/C 204/61)
     stelsel van sociale uitkeringen, zoals het stelsel van het
     bestaansminimum, en zo ja, is deze uitsluiting algemeen           Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,
     en definitief?                                                    ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 1999,
                                                                       in het geding tussen Riksskatteverket en X, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(1) Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het        prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, PB L 257,
    blz. 2.                                                            Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet
(2) PB L 317, blz. 59.                                                 op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse
                                                                       naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
                                                                       door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere
                                                                       Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
                                                                       activa zijn en indien aannemelijk wordt gemaakt, dat het
                                                                       aanhouden van het aandelenbezit in de lijn ligt van de
                                                                       activiteit die wordt uitgeoefend door de onderneming of door
                                                                       ondernemingen die, gelet op de eigendomsverhoudingen of
Verzoek van Regeringsrätten van 16 april 1999 om een                   op omstandigheden van organisatorische aard, kunnen worden
prejudiciële beslissing in het geding tussen Riksskattever-            geacht in nauwe relatie tot die onderneming te staan. Is het
                      ket en 1. X, 2. Y en 3. Z                        verenigbaar met het geldende gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                       heid artikel 52 junctis de artikelen 6 en 58, alsmede de
                                                                       artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag, een regeling toe te passen
                          (Zaak C-185/99)
                                                                       die inhoudt, dat een overeenkomstige belastingvrijstelling niet
                                                                       geldt voor de dividenden die worden uitgekeerd aan een
                          (1999/C 204/60)                              vennootschap die is gevestigd in een andere lidstaat en beschikt
                                                                       over een vaste inrichting in Zweden, waarop de dividenden
Regeringsrätten heeft bij beschikking van 16 april 1999,               betrekking hebben?
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitite op 20 mei
1999, in het geding tussen Riksskatteverket en 1. X, 2. Y en
3. Z, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:                                                                 Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van
                                                                       28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het
Ingevolge § 7, lid 8, van de Lag om statlig inkomstskatt (wet          geding tussen Fazenda Pública en Fábrica de Queijo Eru
op de nationale inkomstenbelasting, 1947:576) is een Zweedse                                   Portuguesa, Lda
naamloze vennootschap geen belasting verschuldigd over de
door haar ontvangen dividenden op aandelen in een andere                                       (Zaak C-187/99)
Zweedse vennootschap, indien de aandelen geen vlottende
activa zijn en het totale stemmenaantal voor de aandelen die                                   (1999/C 204/62)
de onderneming in de uitkerende onderneming heeft, aan het
einde van het belastingjaar 25 % of meer van het                       Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking
stemmenaantal voor alle aandelen in de uitkerende onderne-             van 28 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
ming bedraagt. Voorts is een onderneming van een lidstaat              Justitie op 20 mei 1999, in het geding tussen Fazenda Pública
vrijgesteld van het betalen van couponbelasting over de                en Fábrica de Queijo Eru Portuguesa, Lda, het Hof van
dividenden die zij van een Zweedse naamloze vennootschap               justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
ontvangt, indien zij een minimumdeelneming van 25 % in                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
het kapitaal van de uitkerende vennootschap bezit en een
vennootschap          als     bedoeld      in     de     moeder-       1) Heeft de bepaling van artikel 11 van verordening (EEG)
dochtermaatschappijrichtlijn is. Is het verenigbaar met het                nr. 1999/85 (1) van de Raad van 16 juli 1985 betrekking
geldende gemeenschapsrecht, inzonderheid artikel 52 junctis                op de voorwaarden (verplichtingen, regels) die in de
de artikelen 6 en 58, alsmede de artikelen 73 B en 73 D                    vergunning voor het gebruik (werking) ervan aan de
EG-Verdrag, een regeling toe te passen die inhoudt, dat een                begunstigde van de regeling zijn opgelegd?
overeenkomstige een regeling toe te passen die inhoudt, dat            2) Of heeft het artikel nu juist betrekking op de voorwaarden,
een overeenkomstige belastingvrijstelling niet geldt voor de               vereisten of omstandigheden voor de afgifte van de
dividenden die worden uitgekeerd aan een vennootschap die is               vergunning voor de regeling actieve veredeling?
gevestigd in een andere lidstaat en beschikt over een vaste
inrichting in Zweden, waarop de dividenden betrekking                  3) Kan de douaneautoriteit, na de vaststelling van het op-
hebben?                                                                    brengstpercentage, dat percentage eenzijdig wijzigen, om-
                                                                           dat de vergunninghouder bij de uitvoering van de regeling
                                                                           werkelijk een hoger opbrengstpercentage heeft behaald
                                                                           dan aanvankelijk was voorzien en goedgekeurd?
 ---pagebreak--- C 204/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      17.7.1999
4) Is het op grond van het rechtszekerheidsbeginsel en de                 Verzoek van de Sedgefield Magistrates’ Court van 21 mei
     bepalingen van de regeling actieve veredeling toegestaan,            1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     dat de bevoegde douaneautoriteit het in de vergunning                               Vehicle Inspectorate en G. E. Hume
     vastgestelde opbrengstpercentage eenzijdig wijzigt, wan-
     neer vaststaat, dat die douaneautoriteit het functioneren                                      (Zaak C-193/99)
     van de betrokken onderneming vanaf het begin van de
     inwerkingtreding van de regeling in Portugal (in 1986)
     begeleidde en controleerde?                                                                    (1999/C 204/64)
                                                                          De Sedgefield Magistrates’ Court heeft bij beschikking van
                                                                          21 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
(1) Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985            25 mei 1999, in het geding tussen Vehicle Inspectorate en G. E.
    betreffende de regeling actieve veredeling (PB L 188 van              Hume, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    20.7.1985, blz. 1) (speciale Portugese uitgave: 02.14, blz. 35).      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vragen:
                                                                          1. Indien een daartoe gerechtigd bestuurder krachtens artikel
                                                                               8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 (1) ervoor
                                                                               kiest, zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven naar de daarop
                                                                               volgende week, moet hij in die volgende week dan
                                                                               twee aaneensluitende wekelijkse rusttijden nemen zonder
                                                                               onderbreking daartussen?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 19 mei                       2. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet die
1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kvaerner                        bestuurder in de volgende week dan toch twee wekelijkse
Plc (voorheen: Trafalgar House Plc) en Staatssecretaris                        rusttijden nemen, of mag hij de wekelijkse rusttijd voor die
                           van Financiën                                       tweede week ook verschuiven naar de daarop volgende
                                                                               week?
                          (Zaak C-191/99)
                                                                          (1) Richtlijn 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
                                                                              harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor
                          (1999/C 204/63)                                     het wegvervoer (PB L 370, 31.12.1985, blz. 1).
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 19 mei
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei
1999, in de zaak Kvaerner Plc (voorheen: Trafalgar House Plc)
en Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de vragen:                                                Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door
                                                                          British Steel plc tegen het arrest, op 11 maart 1999 in
                                                                          zaak T-151/94 tussen haar en de Commissie van de
1. Laten de artikelen 2, onderdelen c en d, en 3 van Richtlijn            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     nr. 88/357 EEG van 22 juni 1988 toe dat een Lid-Staat                van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     ten laste van een in een andere Lid-Staat gevestigde                                   (Tweede kamer — uitgebreid)
     rechtspersoon assurantiebelasting heeft over de door deze
     aan een eveneens in een andere Lid-Staat gevestigde
                                                                                (Zaak C-199/99P)
     verzekeraar betaalde premies voor de verzekering van
     bedrijfsrisico’s van de in de heffende Lid-Staat gevestigde
     (klein)dochtervennootschap?                                                                    (1999/C 204/65)
2. Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 verschil of                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     de verzekeringnemer niet de (groot)moedervennootschap                op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door British
     is, maar een willekeurige andere vennootschap van het                Steel plc, een vennootschap naar het recht van Engeland en
     concern (bijvoorbeeld een „captive insurance company”)?              Wales, vertegenwoordigd door P. G. H. Collins en M. L.
                                                                          Levitt, Solicitors, van Lovell White Durrant, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolter, advocaten aldaar,
3. Maakt het voor de beantwoording van de vragen 1 en 2                   Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 11 maart 1999 in zaak
     dan wel voor de uitlegging van de begrippen „verzekering-            T-151/94 tussen haar en de Commissie van de Europese
     nemer” of „Lid-Staat waar het risico is gelegen” verschil            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     of de op het verzekerde risico betrekking hebbende                   van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitge-
     verzekeringspremie al dan niet (geheel of gedeeltelijk) aan          breid).
     de (klein)dochtervennootschap wordt doorberekend?
                                                                          Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          (a) het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak
                                                                               T-151/94, British Steel plc/Commissie, te vernietigen;


title: Zaak C-182/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — procedure tot uitlevering van Aleksei Petruhhin (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Uitlevering, aan een derde land, van een onderdaan van een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer — Werkingssfeer van het Unierecht — Bescherming van onderdanen van een lidstaat tegen uitlevering — Geen bescherming van onderdanen van andere lidstaten — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid — Verificatie van de inachtneming van de waarborgen van artikel 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — procedure tot uitlevering van Aleksei Petruhhin
   (Zaak C-182/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Europese Unie - Uitlevering, aan een derde land, van een onderdaan van een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer - Werkingssfeer van het Unierecht - Bescherming van onderdanen van een lidstaat tegen uitlevering - Geen bescherming van onderdanen van andere lidstaten - Beperking van het vrije verkeer - Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid - Evenredigheid - Verificatie van de inachtneming van de waarborgen van artikel 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie))
   (2016/C 402/10)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

   Aleksei Petruhhin

      Dictum

               1)

               De artikelen 18 en 21 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat, indien een derde land een lidstaat waarnaar een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat, zich heeft begeven, om uitlevering verzoekt, en er tussen het derde land en de aangezochte lidstaat een uitleveringsverdrag bestaat, de aangezochte lidstaat de lidstaat waarvan deze onderdaan de nationaliteit heeft op de hoogte dient te brengen en deze onderdaan in voorkomend geval op verzoek van deze laatste lidstaat aan hem dient over te leveren overeenkomstig kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, op voorwaarde dat deze laatste lidstaat ingevolge zijn nationale recht bevoegd is om deze persoon te vervolgen voor buiten zijn nationale grondgebied gepleegde feiten.

               2)

               In het geval waarin een derde land een lidstaat verzoekt om uitlevering van een onderdaan van een andere lidstaat, moet deze eerste lidstaat nagaan of de uitlevering geen afbreuk doet aan de in artikel 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde rechten.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak C-33/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 21 januari 2011 — A Oy

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 21 januari 2011 — A Oy
   (Zaak C-33/11)
   2011/C 89/21
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A Oy

      Verwerende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 15, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) aldus te worden uitgelegd dat met „luchtvaartmaatschappijen welke zich hoofdzakelijk toeleggen op het betaalde vervoer” ook luchtvaartmaatschappijen worden bedoeld die tegen betaling internationale chartervluchten verrichten voor de behoeften van ondernemingen en particulieren?

               2)

               Dient artikel 15, lid 6, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de daarin neergelegde vrijstelling alleen geldt voor de levering van een luchtvaartuig die rechtstreeks geschiedt aan een luchtvaartmaatschappij welke zich hoofdzakelijk toelegt op het betaalde internationale vervoer, of geldt de vrijstelling ook voor de levering van een luchtvaartuig aan een ondernemer die zelf geen betaald internationaal luchtvervoer verricht, maar het luchtvaartuig ter beschikking stelt aan een ondernemer die in deze sector actief is?

               3)

               Is het voor de beantwoording van de tweede vraag van belang dat de eigenares van de luchtvaartuigen het gebruik van de luchtvaartuigen in rekening brengt aan een particulier die haar aandeelhouder is en die de verworven luchtvaartuigen hoofdzakelijk gebruikt voor zijn eigen zakelijke en/of particuliere doeleinden, in aanmerking genomen dat de luchtvaartmaatschappij de luchtvaartuigen ook kan inzetten voor andere vluchten?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag


title: Zaak T-118/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — LDC Argentina/Raad [„Dumping — Invoer van biodiesel van oorsprong uit Argentinië — Definitief antidumpingrecht — Artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 — Normale waarde — Productiekosten”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/31

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — LDC Argentina/Raad
   (Zaak T-118/14) (1)

   ([„Dumping - Invoer van biodiesel van oorsprong uit Argentinië - Definitief antidumpingrecht - Artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 - Normale waarde - Productiekosten”])
   (2016/C 402/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LDC Argentina SA (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, R. Luff en G. Bathory, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en B. Driessen, vervolgens H. Marcos Fraile, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden) en European Biodiesel Board (EBB) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: O. Prost en M.-S. Dibling, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB 2013, L 315, blz. 2), voor zover daarbij een antidumpingrecht wordt opgelegd aan verzoekster

      Dictum

               1)

               De artikelen 1 en 2 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op LDC Argentina SA.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van LDC Argentina SA.

               3)

               De Europese Commissie en de European Biodiesel Board (EBB) dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Zaak T-11/07: Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Frucona Košice/Commissie ( Staatssteun — Gedeeltelijke kwijtschelding van belastingschuld in kader van crediteurenakkoord — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Criterium van particuliere schuldeiser in markteconomie )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/33

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2010 — Frucona Košice/Commissie
   (Zaak T-11/07) (1)

   (Staatssteun - Gedeeltelijke kwijtschelding van belastingschuld in kader van crediteurenakkoord - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Criterium van particuliere schuldeiser in markteconomie)
   2011/C 30/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Frucona Košice a.s. (Košice, Slowakije) (vertegenwoordigers: B. Hartnett, barrister, O.H. Geiss en A. Barger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en K. Walkerová, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: St. Nicolaus-trade a.s. (Bratislava, Slowakije) (vertegenwoordiger: N. Smaho, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking 2007/254/EG van de Commissie van 7 juni 2006 inzake staatssteun nr. C 25/2005, (ex NN/2005) van Slowakije aan Frucona Košice a.s. (PB L 112, blz. 14)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Frucona Košice a.s. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak F-157/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juni 2014 — BN/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren— Beroep tot nietigverklaring — Ambtenaar van de rang AD 14 die tijdelijk een ambt van adviseur bij een directeur vervult — Bewering van psychisch geweld door directeur-generaal — Langdurig ziekteverlof — Besluit tot aanstelling in een ambt van adviseur in een ander directoraat-generaal — Zorgplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Dienstbelang — Regel van overeenstemming tussen rang en ambt — Beroep tot schadevergoeding — Schade voortvloeiende uit een gedraging die geen besluit inhoudt)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juni 2014 — BN/Parlement
   (Zaak F-157/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Ambtenaar van de rang AD 14 die tijdelijk een ambt van adviseur bij een directeur vervult - Bewering van psychisch geweld door directeur-generaal - Langdurig ziekteverlof - Besluit tot aanstelling in een ambt van adviseur in een ander directoraat-generaal - Zorgplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Dienstbelang - Regel van overeenstemming tussen rang en ambt - Beroep tot schadevergoeding - Schade voortvloeiende uit een gedraging die geen besluit inhoudt))
   2014/C 421/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BN (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau en V. Montebello-Demogeot, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot overplaatsing van de verzoekende partij en van het stilzwijgend besluit tot beëindiging, met terugwerkende kracht, van haar functie van adviseur van de directeur van een directoraat van het Europees Parlement alsmede verzoek om vergoeding van de geleden schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Europees Parlement zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van BN.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013, blz. 13.


title: Zaak T-214/13: Beroep ingesteld op 15 april 2013 — Typke/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/35

         Beroep ingesteld op 15 april 2013 — Typke/Commissie
   (Zaak T-214/13)
   2013/C 171/65
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rainer Typke (Hasbergen, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Cortese en A. Salerno, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               in de procedure GESTDEM 2012/3258, het besluit van de Commissie van 5 februari 2013 tot afwijzing van het door verzoeker ingediende bevestigende verzoek om krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) toegang tot documenten te verkrijgen, nietig te verklaren;

               —

               in de procedure GESTDEM 2013/0068, het impliciete besluit van de Commissie van 13 maart 2013 tot afwijzing van het door verzoeker ingediende bevestigende verzoek om krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 toegang tot documenten te verkrijgen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan dat is ontleend aan schending van de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1049/2001 en andere bepalingen van voormelde verordening:

               —

               de Commissie haar veronderstelling dat verzoeksters verzoek niet binnen de werkingssfeer van verordening 1049/2001 zou vallen, waarmee zij impliceert dat een nieuw document moet worden opgesteld in de plaats van het verkrijgen van toegang tot bestaande documenten, is ongegrond;

               —

               de Commissie haar veronderstelling dat, zelfs indien de mogelijkheid werd overwogen tot het verlenen van gedeeltelijke toegang, verzoeksters verzoeken onevenredig en daarom niet-ontvankelijk zouden zijn, is ongegrond;

               —

               de Commissie haar veronderstelling dat de geheimhouding van persoonsgegevens van derden in de weg staat aan verzoeksters verzoeken is ongegrond; en

               —

               de Commissie haar veronderstelling dat het behoud van de vertrouwelijkheid van de werkzaamheden en de bescherming van het besluitvormingsproces van de jury in de weg staat aan verzoeksters verzoeken, is ongegrond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-62/02: Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 109/30               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
—     door te weigeren verzoekster dezelfde boeteverlaging toe        Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie
      te staan als aan de andere deelnemers werd toegestaan           van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      omdat verzoekster haar deelneming aan de inbreuk                      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      heeft ontkend, heeft het Gerecht fundamentele, in de
      rechtspraak van het Hof van Justitie erkende rechtsbegin-
      selen (recht van verweer) geschonden.                                                    (Zaak C-62/02)
                                                                                (2002/C 109/52)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Commissie                  op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
                             Spanje                                   van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                      M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg.
                         (Zaak C-58/02)
                        (2002/C 109/51)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                       1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van
vertegenwoordigd door Gregorio Valero Jordana en Michael                    consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
Shotter als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                     CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe
Luxemburg ten kantore van Luis Escobar Guerrero, Centre                     personenauto’s (1), althans die bepalingen niet ter kennis
Wagner C 254.                                                               van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
                                                                            verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 12,
                                                                            leden 1 en 2, van deze richtlijn.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 20 november
      1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten              Middelen en voornaamste argumenten
      gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang(1),
      of althans de Commissie niet van deze bepalingen in
      kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem           Artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend zijn ten
      rustende verplichtingen niet is nagekomen.                      aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                      waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de lidstaten de in richtlij-
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                nen gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is
                                                                      die termijn verstreken op 18 januari 2001 zonder dat het
                                                                      Verenigd Koninkrijk de Commissie in kennis heeft gesteld van
                                                                      de ter uitvoering van de richtlijn getroffen maatregelen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Nu de Commissie niet over andere gegevens beschikt die de
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die            conclusie zouden wettigen dat het Verenigd Koninkrijk de
van zaak C-44/02 (2); de omzettingstermijn is op 28 mei 2000          noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld, moet worden
verstreken.                                                           aangenomen dat het Verenigd Koninkrijk niet aan zijn ver-
                                                                      plichtingen uit hoofde van de richtlijn heeft voldaan.
(1) PB L 320, van 28.11.1998, blz. 54.
(2) PB C 97, van 20.4.2002, blz. 4.                                   (1) PB L 12, van 18.1.2000, blz. 16.


title: Zaak C-16/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 14 januari 2013 — Jürgen Langenbächer e.a./Condor Flugdienst GmbH

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 14 januari 2013 — Jürgen Langenbächer e.a./Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-16/13)
   2013/C 108/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Jürgen Langenbächer, Janet Langenbächer, Jaqueline Langenbächer

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH
   De zaak werd bij beschikking van het Hof van 30 januari 2013 uit het register van het Hof geschrapt.


title: Zaak C-192/01: Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Denemarken

text:
C 200/50               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
Justitie op 30 april 2001, in de beroepszaak Francisco Javier          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Gonzales Moreno, het Hof van Justitie van de Europese                  gen en modellen), vertegenwoordigd door V. Melgar en
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            S. Laitinen als gemachtigden, tegen het arrest, op 31 januari
de navolgende vragen:                                                  2001 in zaak T-193/99 tussen Wm. Wrigley Jr. Company en
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
1.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste
       van de Raad van 27 juli 1976 (1) betreffende de onderlinge      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
       1988 (2) en 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (3),
       met name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn              —     het bestreden arrest te vernietigen;
       84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984(4)                 —     gerekwireerde te verwijzen in de kosten van de procedure
       betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke
                                                                             voor het Gerecht van eerste aanleg en van de procedure
       en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake                in hogere voorziening.
       misleidende reclame, met name de artikelen 4 en 7 ervan,
       zich tegen een regeling van een lidstaat, op grond waarvan
       het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
       cosmetische producten — met name door het gebruik               Middelen en voornaamste argumenten
       van de aanduiding „oftalmologisch getest” — op een
       medisch rapport te wijzen?                                      Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
2.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        (merken, tekeningen, modellen) betoogt:
       van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                                                                       —     Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 7, lid 1, sub c,
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                             van verordening nr. 40/94 ten onrechte aldus uitgelegd,
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
                                                                             dat ingevolge deze bepaling een woord „uitsluitend
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december
                                                                             beschrijvend” moet zijn om te zijn uitgesloten van
       1988 en 93/35/EEG van de Raad van 14 juli 1993, met
                                                                             inschrijving als een gemeenschapsmerk krachtens die
       name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn 84/450/EEG
                                                                             bepaling, en ten onrechte geoordeeld, dat het woord
       van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader
                                                                             „Doublemint” dus niet van inschrijving is uitgesloten.
       tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame, en         —     De redenering die het Gerecht heeft gevolgd om de
       met name de artikelen 4 en 7 ervan, zich tegen een                    weigering van het woord „Doublemint” te vernietigen, is
       regeling van een lidstaat, die het gebruik van informatie             tegenstrijdig en gebaseerd op een artificiële analyse en
       in de zin van vraag 1 slechts toestaat na voorafgaande                houdt geen rekening met de commerciële realiteit en de
       toestemming van de bevoegde minister?                                 context waarin het merk moet worden gebruikt, hetgeen
                                                                             leidt tot een omkeerbare dwaling ten aanzien van het
( 1) PB 1976, L 262, blz. 169.
                                                                             recht omdat sprake is van een kennelijk onjuiste beoorde-
( 2) PB 1988, L 382, blz. 46.                                                ling.
( 3) PB 1993, L 151, blz. 32.
( 4) PB 1984, L 250, blz. 17.
                                                                       (1) PB C 333 van 20.11.1999, blz. 27.
Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
ken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op 31 ja-               Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
nuari 2001 in zaak T-193/99 (1) tussen Wm. Wrigley                     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
Jr. Company en Bureau voor harmonisatie binnen de                                                     ken
interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                            (Zaak C-192/01)
                Gemeenschappen (Tweede kamer)
                                                                                (2001/C 200/91)
                        (Zaak C-191/01 P)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2001/C 200/90)
                                                                       op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Denemarken
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             woordigd door Hans Christian Støvlbæk als gemachtigde,
op 20 april 2001 hogere voorziening ingesteld door Bureau              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 14.7.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 200/51
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Hogere voorziening, op 7 mei 2001 ingesteld door
                                                                     A. N. Pitsiorlas tegen de beschikking, op 14 februari 2001
                                                                     in zaak T-3/00 tussen A. N. Pitsiorlas en Raad van de
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken in de zin
                                                                     Europese Unie en Europese Centrale Bank gegeven door
      van artikel 226 EG niet heeft voldaan aan de ingevolge
                                                                     het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen, door een
                                                                                schappen (Eerste kamer)
      administratieve praktijk toe te passen die ertoe leidt, dat
      in andere lidstaten wettig in het verkeer gebrachte en
      vervaardigde verrijkte levensmiddelen in Denemarken
      slechts op de markt mogen worden gebracht indien bij                                  (Zaak C-193/01 P)
      de Deense bevolking een bewezen behoefte aan verrijking
      van voedingsmiddelen bestaat;
                                                                                (2001/C 200/92)
—     het Koninkrijk Denemarken in de kosten van de onderha-
      vige procedure te verwijzen.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 7 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door A. N. Pitsior-
                                                                     las tegen de beschikking, op 14 februari 2001 in zaak T-3/00
                                                                     tussen A. N. Pitsiorlas en Raad van de Europese Unie en
                                                                     Europese Centrale Bank gegeven door het Gerecht van eerste
Middelen en voornaamste argumenten                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
                                                                     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
De door de Deense autoriteiten krachtens § 3 levensmiddel-
loven (Deense levensmiddelenwet) toegepaste administratieve
praktijk vormt onweersproken een met artikel 28 strijdige            —     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verk-
handelsbelemmering, daar in andere lidstaten wettig in de                  laren;
handel gebrachte voedingsmiddelen in Denemarken niet op de
markt kunnen worden gebracht. Deze handelsbelemmering
                                                                     —     de op 14 februari 2001 gegeven beschikking in zaak
kan volgens de Commissie niet worden gerechtvaardigd met
                                                                           T-3/00 te vernietigen;
een beroep op de volksgezondheid in de zin van artikel 30 EG.
                                                                     —     het door requirante in eerste aanleg gevorderde integraal
                                                                           toe te wijzen, subsidiair de zaak naar het Gerecht terug te
Algemene overwegingen betreffende de wenselijke samenstel-                 verwijzen;
ling van voedingsmiddelen vormen geen wettige grond voor
handelsbeperkingen. Voor een beroep op artikel 30 is vereist         —     de Raad te verwijzen in de kosten van beide instanties.
dat een lidstaat in ieder afzonderlijk geval kan aantonen, dat
belemmering van de handel noodzakelijk is ter bescherming
van de volksgezondheid.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie geeft toe, dat het bij gebreke van harmonisatie
in beginsel aan de lidstaten staat, het beschermingsniveau           1.    Schending van artikel 114, lid 3, van het Reglement voor
vast te stellen dat in het belang van de volksgezondheid                   de procesvoering van het Gerecht;
noodzakelijk wordt geacht. De beoordelingsvrijheid waarover
de lidstaten bij de bepaling van dat beschermingsniveau
                                                                     2.    Schending van het beginsel van gelijkheid van partijen;
beschikken, dient evenwel te worden uitgeoefend met inacht-
neming van het evenredigheidsbeginsel, en de getroffen maat-
regelen moeten noodzakelijk zijn ter bereiking van het gestelde      3.    Onjuiste uitlegging van het besluit van de Raad;
doel. De lidstaten moeten de gevaren voor de volksgezondheid
beoordelen op basis van concrete wetenschappelijke bewijzen.         4.    Onjuiste, selectieve en daardoor gebrekkige vaststelling
De Deense administratieve praktijk berust op de Codex                      van de feiten, neerkomende op schending van artikel 42
Alimentarius, die algemene aanwijzingen voor de toevoeging                 van ’s Hofs Statuut-EG;
van vitamines aan voedingsmiddelen bevat. Die aanwijzingen
vormen geen zelfstandige grondslag voor de invoering van een
verbod op verrijking van voedingsmiddelen met vitaminen.             5.    Niet-toepassing of, subsidiair, overdreven strikte toepas-
                                                                           sing van de rechtspraak inzake verschoonbare dwaling.


title: Zaak T-787/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2014 door de Europese Centrale Bank tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 september 2014 in zaak F-26/12, Cerafogli/ECB

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/56

         Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2014 door de Europese Centrale Bank tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 september 2014 in zaak F-26/12, Cerafogli/ECB
   (Zaak T-787/14 P)
   (2015/C 046/72)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: E. Carlini en M. López Torres, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Maria Concetta Cerafogli (Rome, Italië)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van 18 september 2014 in zaak F-26/12, Cerafogli/ECB, te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg door haar geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               te oordelen dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat de rechtspraak in de zaak Grolsch ten onrechte is toegepast op ambtenarenzaken, waarbij is voorbijgegaan aan het beginsel van een doeltreffende rechterlijke bescherming, gelet op artikel 47 van het Handvest en de onjuistheid van de aangevoerde gronden.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat geen rekening is gehouden met de rechten van verweer van de instelling noch met het doel van de precontentieuze procedure noch met de relevante feiten alsmede aan een verkeerde uitlegging van het beginsel van rechtszekerheid.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het feit dat verkeerde conclusies zijn getrokken uit het karakter van een exceptie van onwettigheid, verkeerde uitlegging van artikel 277 VWEU en het beginsel van rechtszekerheid.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde uitlegging van het beginsel van een doeltreffende rechterlijke bescherming, het feit dat geen rekening is gehouden met de feiten van de onderhavige zaak en een schending van het evenredigheidsbeginsel.


title: Doorhaling van zaak C-515/04

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/34

         Doorhaling van zaak C-515/04 (1)

   (2005/C 217/76)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-515/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak C-32/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Nürnberg (Duitsland) op 22 januari 2013 — Petra Würker/Familienkasse Nürnberg

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Nürnberg (Duitsland) op 22 januari 2013 — Petra Würker/Familienkasse Nürnberg
   (Zaak C-32/13)
   2013/C 147/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Sozialgericht Nürnberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Petra Würker

      Verwerende partij: Familienkasse Nürnberg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 77 of 78 van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer een „Erziehungsrente” (Duits kinderpensioen) wordt ontvangen, dit jegens de lidstaat die het pensioen betaalt, het recht doet ontstaan?

               2)

               Zijn er vanaf 1 mei 2010 door de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 883/2004 (2) wijzigingen geweest en moet artikel 67 van verordening (EG) nr. 883/2004 aldus worden uitgelegd dat elk soort pensioen (ook een Duits kinderpensioen) het recht doet ontstaan?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).


title: Zaak C-91/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp. j. tegen het arrest van het Gerecht van 11 december 2013 in zaak T-591/11, Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Henkel

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/11

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp. j. tegen het arrest van het Gerecht van 11 december 2013 in zaak T-591/11, Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Henkel
   (Zaak C-91/14 P)
   (2014/C 462/17)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja sp. j. (vertegenwoordigers: M. Konieczyński en I. Kubiec, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Henkel Corp.
   Bij beschikking van 2 oktober 2014 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening volledig afgewezen en Przedsiębiorstwo Handlowe Medox Lepiarz Jarosław Lepiarz Alicja Sp.j. verwezen in de kosten.


title: Zaak T-213/09: Arrest van het Gerecht van 15 februari 2011 — Yorma’s/BHIM — Norma Lebensmittelfilialbetrieb (YORMA’S) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat het woord „yorma’s” bevat — Ouder gemeenschapswoordmerk NORMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/7

         Arrest van het Gerecht van 15 februari 2011 — Yorma’s/BHIM — Norma Lebensmittelfilialbetrieb (YORMA’S)
   (Zaak T-213/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat het woord „yorma’s” bevat - Ouder gemeenschapswoordmerk NORMA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 95/11
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Yorma’s AG (Deggendorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Weiß, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH Co. KG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. von Welser, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 februari 2009 (zaak R 1879/2007-1), inzake een oppositieprocedure tussen Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH Co. KG en Yorma’s AG.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Yorma’s AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-57/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Antwerpen — België) — United Video Properties Inc./Telenet NV (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele-eigendomsrechten — Richtlijn 2004/48/EG — Artikel 14 — Proceskosten — Advocaatkosten — Forfaitaire vergoeding — Maximumbedragen — Kosten van een technisch raadgever — Vergoeding — Vereiste van een fout van de verliezende partij)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Antwerpen — België) — United Video Properties Inc./Telenet NV
   (Zaak C-57/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele-eigendomsrechten - Richtlijn 2004/48/EG - Artikel 14 - Proceskosten - Advocaatkosten - Forfaitaire vergoeding - Maximumbedragen - Kosten van een technisch raadgever - Vergoeding - Vereiste van een fout van de verliezende partij))
   (2016/C 350/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: United Video Properties Inc.

      Verwerende partij: Telenet NV

      Dictum

               1)

               Artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan de verliezende partij in de proceskosten van de in het gelijk gestelde partij wordt verwezen, die de rechter die deze verwijzing in de kosten moet uitspreken de mogelijkheid biedt om rekening te houden met de specifieke kenmerken van de bij hem aanhangige zaak en die een systeem van forfaitaire tarieven behelst voor vergoeding van de kosten voor de bijstand van een advocaat, mits die tarieven waarborgen dat de kosten die de verliezende partij moet dragen, redelijk zijn, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. Artikel 14 van deze richtlijn verzet zich echter tegen een nationale regeling met forfaitaire tarieven die, wegens te lage maximumbedragen, niet waarborgen dat minstens een significant en passend deel van de redelijke kosten van de in het gelijk gestelde partij door de verliezende partij wordt gedragen.

               2)

               Artikel 14 van richtlijn 2004/48 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale voorschriften op grond waarvan de kosten van een technisch raadgever slechts worden vergoed in geval van een fout van de verliezende partij, voor zover die kosten rechtstreeks en nauw verbonden zijn met een vordering in rechte die ertoe strekt de eerbiediging van een intellectuele-eigendomsrecht te waarborgen.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak T-420/12: Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — VHV/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/59

         Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — VHV/Commissie
   (Zaak T-420/12) (1)

   2014/C 292/75
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 373 van 1.12.2012.


title: Zaak C-97/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Palermo — Italië) — Amia Spa, in liquidatie/Provincia Regionale di Palermo (Milieu — Storten van afvalstoffen — Richtlijn 1999/31/EG — Bijzondere heffing voor storten van vaste afvalstoffen — Toepassing van deze heffing op stortplaatsexploitant — Werkingskosten van stortplaats — Richtlijn 2000/35/EG — Vertragingsrente — Verplichtingen van nationale rechter)

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Palermo — Italië) — Amia Spa, in liquidatie/Provincia Regionale di Palermo
   (Zaak C-97/11) (1)

   (Milieu - Storten van afvalstoffen - Richtlijn 1999/31/EG - Bijzondere heffing voor storten van vaste afvalstoffen - Toepassing van deze heffing op stortplaatsexploitant - Werkingskosten van stortplaats - Richtlijn 2000/35/EG - Vertragingsrente - Verplichtingen van nationale rechter)
   2012/C 200/03
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Palermo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Amia Spa, in liquidatie

      Verwerende partij: Provincia Regionale di Palermo

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione Tributaria Provinciale di Palermo — Uitlegging van artikel 10 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182, blz. 1) en van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB L 200, blz. 35) — Nationale wettelijke regeling die een bijzondere belasting op het storten van vaste afvalstoffen in een stortplaats invoert en de exploitant van de stortplaats verplicht tot vooruitbetaling van die belasting, die wordt vastgesteld op basis van de hoeveelheid gestorte afvalstoffen en verschuldigd is door de storter van de afvalstoffen

      Dictum

   In omstandigheden als die van het hoofdgeding:

               —

               staat het aan de verwijzende rechter om eerst, alvorens hij de relevante bepalingen van wet nr. 549 van 28 december 1995 houdende rationaliseringsmaatregelen voor de openbare financiën buiten toepassing laat, na te gaan of het, gelet op het gehele interne materiële recht en procesrecht, volstrekt onmogelijk is zijn nationale recht aldus uit te leggen dat het hoofdgeding kan worden opgelost op een wijze die in overeenstemming is met de bewoordingen en het doel van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, en van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties,

               —

               staat het, indien een dergelijke uitlegging niet mogelijk is, aan de verwijzende rechter om in het hoofdgeding alle nationale bepalingen buiten toepassing te laten die in strijd zijn met artikel 10 van richtlijn 1999/31, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, en met de artikelen 1 tot en met 3 van richtlijn 2000/35.

      (1)  PB C 238 van 13.08.2011.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 15 april 1997 in zaak C-22/94 (verzoek van de High Court of Ireland om een prejudiciële beslissing): The Irish Farmers Association e.a. tegen Minister for Agriculture, Food and Forestry, Ierland en Attorney General (Extra heffing op melk - Referentiehoeveelheid - Tijdelijke schorsing - Omzetting - Definitieve verlaging - Verlies van schadevergoeding)

text:
31 . 5 . 97             NL                 Tublikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 166/ 1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                  ( PB 1993 , L 154, blz. 30 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
                          ( Zesde Kamer)                               samengesteld als volgt: J. L, Murray, president van de
                                                                       Vierde Kamer, waarnemend voor de president van de
                         van 15 april 1997                             Zesde Kamer, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn , G. Hirsch
in zaak C-22/94 (verzoek van de High Court of Ireland                  ( rapporteur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-gene
om een prejudiciële beslissing ): The Irish Farmers
                                                                       raal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein,
Association e.a. tegen Minister for Agriculture, Food and              adjunct-griffier, op 15 april 1997 een arrest gewezen waar
            Forestry, Ierland en Attorney General (')                  van het dictum luidt als volgt:
(Extra heffing op melk — Referentiehoeveelheid — Tijde
lijke schorsing — Omzetting — Definitieve verlaging —                  Voorzover de tijdelijke schorsing van een percentage van
                  Verlies van schadevergoeding)                        de referentiehoeveelheid in de zin van Verordening (EEG)
                           ( 97/C 166/01 )                             nr. 775/87 van de Raad van 16 maart 1987 betreffende de
                                                                       tijdelijke schorsing van een deel van de referentiehoeveel
                                                                       heden bedoeld in artikel 5 quater, lid 1 , van Verordening
                        (Procestaai: Engels)                           (EEG) nr. 804/68 houdende een gemeenschappelijke orde
                                                                       ning der markten in de sector melk en zuivelproducten, bij
                                                                       die bepalingen is omgezet in een definitieve verlaging zon
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         der vergoeding, blijkt bij toetsing ervan aan de algemene
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        beginselen van het Gemeenschapsrecht zoals het vertrou
                                                                       wensbeginsel, het discriminatieverbod, het evenredigheids
In zaak C-22/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                  beginsel, en het fundamentele eigendomsrecht, niet van fei
                                                                       ten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High
Court of Ireland in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                       van artikel 5 quater, lid 3 onder g), van Verordening
The     Irish  Farmers     Association   e.a . en   Minister  for      (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende
                                                                       een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
Agriculture, Food and Forestry, Ierland en Attorney
                                                                       melk en zuivelproducten, ingevoegd bij artikel 1 , lid 3 ,
General , om een prejudiciële beslissing over de geldigheid
                                                                       van Verordening (EEG) nr. 816/92 van de Raad van
van artikel 5 quater, lid 3 , onder g ), van Verordening
( EEG ) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 , hou                 31 maart 1992 tot wijziging van Verordening (EEG)
                                                                       nr. 804/68, en van artikel 3 van Verordening (EEG)
dende een gemeenschappelijke ordening der markten in de                nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instel
sector melk en zuivelproducten ( PB 1968 , L 148 , blz . 13 ),
                                                                       ling van een extra heffing in de sector melk en zuivelpro
ingevoegd bij artikel 1 , lid 3 , van Verordening ( EEG )
                                                                       ducten, in de versie van artikel 1 van Verordening (EEG)
nr. 816/92 van de Raad van 31 maart 1992 tot wijziging
                                                                       nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993 houdende wij
van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ( PB 1992, L 86 ,
                                                                       ziging van Verordening (EEG) nr. 3950/92 .
blz . 83 ), en van artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 3950/
92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van
een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten ( PB            (') PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .
1992, L 405 , blz . 1 ), in de versie van artikel 1 van Veror
dening ( EEG ) nr. 1560/93 van de Raad van 14 juni 1993
houdende wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 3950/92


title: Zaak T-429/10: Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Global Steel Wire/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/62

         Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Global Steel Wire/Commissie
   (Zaak T-429/10)
   ()
   2010/C 301/99
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Global Steel Wire, SA (Cerdanyola del Vallés, Spanje) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en A. Tresandí Blanco, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 in zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal, overeenkomstig artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bij die beschikking opgelegde geldboete overeenkomstig artikel 261 VWEU nietig verklaren of verminderen, en

               —

               in elk geval, de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige procedure wordt opgekomen tegen dezelfde beschikking als die in zaak T-426/10, Moreda-Riviere Trefilerías/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in voornoemde zaak.
   In het bijzonder wijst verzoekster erop dat de Europese Commissie niet de gebruikelijke bewijzen heeft geleverd die in de communautaire rechtspraak worden verlangd om de verantwoordelijkheid van GSW voor het gedrag van haar dochterondernemingen vast te stellen. De Europese Commissie heeft niet aangetoond dat GSW beslissende invloed heeft kunnen uitoefenen op het gedrag van de ondernemingen waarin zij participeert.


title: Zaak T-216/16: Beroep ingesteld op 11 mei 2016 – Vignerons de la Méditerranée/EUIPO – Bodegas Grupo Yllera (LE VAL FRANCE)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/42

         Beroep ingesteld op 11 mei 2016 – Vignerons de la Méditerranée/EUIPO – Bodegas Grupo Yllera (LE VAL FRANCE)
   (Zaak T-216/16)
   (2016/C 243/46)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vignerons de la Méditerranée (Narbonne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Karsenty-Ricard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Grupo Yllera SL (Rueda, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „LE VAL FRANCE” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 162 921

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 maart 2016 in zaak R 427/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van oppositie nr. B 2 307 737, ingesteld door de onderneming Bodegas Grupo Yllera SL tegen Uniemerkaanvraag nr. 12 162 921 van de onderneming Vignerons de la Méditerranée;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-130/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 maart 2013 — Datema Hellman Worldwide Logistics BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 maart 2013 — Datema Hellman Worldwide Logistics BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-130/13)
   2013/C 171/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Datema Hellman Worldwide Logistics BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Leent het Europeesrechtelijke beginsel van eerbiediging door de administratie van de rechten van de verdediging zich voor rechtstreekse toepassing door de nationale rechter?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           moet het Europeesrechtelijke beginsel van eerbiediging door de administratie van de rechten van de verdediging aldus worden geïnterpreteerd dat het beginsel is geschonden indien de adressaat van een voorgenomen beslissing weliswaar niet is gehoord voordat de administratie jegens hem een bezwarende maatregel nam maar in een nadien volgende bestuurlijke (bezwaar)fase, die voorafgaat aan een rechtsingang bij de nationale rechter, alsnog in de gelegenheid is gesteld te worden gehoord?

                           b)

                           worden de rechtsgevolgen van schending door de administratie van het Europeesrechtelijke beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging bepaald door het nationale recht?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2) b. ontkennend is: welke omstandigheden kan de nationale rechter bij het bepalen van de rechtsgevolgen in aanmerking nemen, en met name kan hij in aanmerking nemen dat de procedure zonder de schending door de administratie van het Europeesrechtelijke beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging een andere afloop zou hebben gehad?


title: Verkiezing van de kamerpresidenten

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/12

         Verkiezing van de kamerpresidenten
   (2004/C 251/22)
   Op 10 en 13 september 2004 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 15 van het Reglement voor de procesvoering M. Jaeger, J. Pirrung, M. Vilaras en H. Legal tot president van de kamers bestaande uit vijf rechters gekozen voor de periode van 10 september 2004 tot en met 31 augustus 2007, en M. Jaeger, J. Pirrung, M. Vilaras, H. Legal en J. D. Cooke tot president van de kamers bestaande uit drie rechters voor de periode van 13 september 2004 tot en met 30 september 2005.


title: Zaak T-472/16: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Marsh/EUIPO (LegalPro) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk LegalPro — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/24

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Marsh/EUIPO (LegalPro)
   (Zaak T-472/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk LegalPro - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 221/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Marsh GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 17 juni 2016 (zaak R 146/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken LegalPro als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marsh GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak F-51/07: Beroep ingesteld op 30 mei 2007 — Bui Van/Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/43

         Beroep ingesteld op 30 mei 2007 — Bui Van/Commissie
   (Zaak F-51/07)
   (2007/C 170/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Bui Van (Hettange Grande, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en R. Albelice, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 5 maart 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van 4 oktober 2006, voor zover verzoeker daarbij is ingedeeld in de rang AST 3, salaristrap 2, terwijl hij aanvankelijk was ingedeeld in de rang AST 4, salaristrap 2;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten en, in het bijzonder, de indeling in de rang AST 4, salaristrap 2, de terugwerkende kracht van de aanstelling in de rang AST 4, salaristrap 2, vanaf de datum van indiensttreding, de gevolgen in termen van het verschil in bezoldiging en vertragingsrente voor de betaling van dit verschil alsmede de gevolgen in termen van bevordering;

               —

               verzoeker een symbolische vergoeding van 1 EUR toe te kennen voor de geleden immateriële schade;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die is geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/B/23/04 (1) voor de vorming van een aanwervingreserve van technisch beambten van de rang B5/B4, is aangesteld als ambtenaar op proef na de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (2). Een eerste besluit van 28 juni 2006 om hem in de rang AST 4 aan te stellen is ingetrokken en vervangen door het bestreden besluit waarbij hij in de rang AST 3 is ingedeeld.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker in de eerste plaats dat de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie zijn geschonden, aangezien sommige collega's die eveneens in rang waren teruggezet na de precontentieuze procedure weer de rang AST 4 hebben gekregen.
   Voorts stelt verzoeker dat er sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling alsmede van schending van de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen. Hij stelt met name dat het besluit van 28 juni 2006 niet binnen een redelijke termijn is ingetrokken.

      (1)  PB C 81 A van 31 maart 2004, blz. 17.

      (2)  PB L 124 van 27 april 2004, blz. 1.


title: Zaak C-612/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 29 december 2014 — Stephan Naumann/Austrian Airlines AG

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 29 december 2014 — Stephan Naumann/Austrian Airlines AG
   (Zaak C-612/14)
   (2015/C 089/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stephan Naumann

      Verwerende partij: Austrian Airlines AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het recht op compensatie in de zin van artikel 7 (Recht op compensatie) van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (1) worden opgevat als een recht op een vaste schadevergoeding, als een contractuele boete, als een recht op schadevergoeding met het karakter van een straf („punitive damage”), als een recht dat de verbintenis wordt uitgevoerd en gegarandeerd, dan wel als een recht sui generis?

               2)

               Moet het in artikel 12 (Verdere compensatie), lid 1, tweede zin, van de verordening bepaalde dat de uit hoofde van deze verordening toegekende compensatie op eventuele verdere compensatie in mindering kan worden gebracht, aldus worden uitgelegd dat de passagier alleen op verdere compensatie van de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoerde, of ook op een verdere compensatie van de touroperator gerechtigd is?

               3)

               Moet het recht van de passagier op verdere compensatie in de zin van artikel 12 (Verdere compensatie) van de verordening aldus worden uitgelegd dat het ook het recht op een prijsvermindering (garantie) wegens vluchtvertraging naar nationaal recht omvat?

               4)

               Kan een naar nationaal recht aan de passagier door de touroperator verleend recht op prijsvermindering (garantie) en/of een recht op compensatie voor vluchtvertraging in mindering worden gebracht (artikel 12 van de verordening) op een door de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, overeenkomstig artikel 7 (Recht op compensatie) van de verordening te verlenen recht op compensatie wegens dezelfde vertraging?

               5)

               Voor zover in mindering kan worden gebracht: kan de luchtvaartmaatschappij dit steeds doen of hangt dit af van de vraag in hoeverre het nationaal recht ze toestaat of de rechter ze als passend beschouwt?

               6)

               Voor zover nationaal recht beslissend is of het ter beoordeling van de rechter staat: moeten door de betaling van de compensatie volgens artikel 7 van de verordening alleen het ongemak en het tijdverlies voor de passagier als gevolg van de vertraging dan wel ook de materiële schade worden vergoed?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-402/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 september 2006 — Op- en Overslagbedrijf Van der Vaart B.V. tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 september 2006 — Op- en Overslagbedrijf Van der Vaart B.V. tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-402/06)
   (2006/C 310/08)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Op- en Overslagbedrijf Van der Vaart B.V.

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet post 0406 van de GN zo worden uitgelegd dat daaronder kan worden ingedeeld een door het stremmen van melk en het verwijderen van (een groot deel van) de wei verkregen product waarin tot 2 gewichtspercenten wei-eiwit voorkomt en waarvan tijdens een drogingproces van 24 tot 36 uren eiwitten door de werking van een toegevoegd enzym zijn afgebroken?
               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:

               2.

               Aan de hand van welke criteria met betrekking tot het vetgehalte en de verschijningsvorm moet worden bepaald of een product als geraspte kaas of kaas in poedervorm kan worden ingedeeld onder postonderverdeling 0406 20, anders gezegd:

                           a.

                           Kan een product dat vetvrij of nagenoeg vetvrij is, worden ingedeeld onder deze postonderverdeling?

                           b.

                           Kan een product, bestaande uit caseïne en meer dan 50 % vocht (wei) en aangeboden in de vorm van regelmatige korrels van 2 tot 4 mm, worden ingedeeld onder deze postonderverdeling?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 januari 2000 in zaak T-86/98: D. Gouloussis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevordering — Ambt van rang A 2 — Beroep tot nietigverklaring)

text:
18.3.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 79/23
1) Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 18 juli         aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
     1997 houdende weigering om verzoeker te erkennen als belang-       president, R. Garcı́a-Valdecases en P. Lindh, rechters; griffier:
     hebbende in de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van  A. Mair, administrateur, op 18 januari 2000 een arrest gewe-
     verordening (EG) nr. 773/98 van 7 april 1998 tot instelling        zen waarvan het dictum luidt als volgt:
     van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte
     kantoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China,      1) Verwerpt het beroep.
     Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije.
                                                                        2) Verwijst verzoekster in de kosten.
2) Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                        (1) PB C 7 van 10.1.98.
3) Verwijst de Commissie in de kosten, daaronder begrepen die welke
     op haar verzoek om afdoening zonder beslissing zijn gevallen.
4) Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
     Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 7 van 10.1.97.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 januari 2000
                                                                        in zaak T-86/98: D. Gouloussis tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Bevordering — Ambt van rang A 2 —
                                                                                Beroep tot nietigverklaring)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2000/C 79/51)
                       van 18 januari 2000
in zaak T-290/97: Mehibas Dordtselaan BV tegen Commis-                                           (Procestaal: Grieks)
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-86/98, D. Gouloussis, ambtenaar van de Commissie,
(Beroep tot nietigverklaring — Importen van pluimvee —                  wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Metaxaki en
Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 — Beschik-                 P. Giatagantzidis, advocaten te Athene, domicilie gekozen
king van de Commissie waarbij teruggave van landbouwhef-                hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Thill-Kamitaki,
fingen wordt geweigerd — Intrekking van beschikking —                   advocaat aldaar, Rue de l’Avenir 4, tegen Commissie van
„Dossierverklaring” — Geoorloofd karakter — Gewettigd                   de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia,
vertrouwen — Rechtszekerheid — Kennelijke beoordelings-                 J. Currall en P. Anestis), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                   fouten — Motiveringsplicht)                          ring van het besluit van de Commissie waarbij A. Caeiro is
                                                                        aangesteld als juridisch hoofdadviseur, het besluit houdende
                                                                        afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt, en het
                          (2000/C 79/50)                                door de Commissie stilzwijgend genomen besluit houdende
                                                                        afwijzing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Tweede
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki, president, J. Pirrung
                       (Procestaal: Nederlands)                         en A. W. H. Meij, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
                                                                        26 januari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                        als volgt:
In zaak T-290/97, Mehibas Dordtselaan BV, gevestigd te
Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd door P.V.F. Bos, N.J.
                                                                        1) Verwerpt het beroep.
Helder en M.M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
advocaat aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van de                  2) Verwijst de Commissie in de kosten.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Lier en
J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
beschikking C (97) 2331 van de Commissie van 22 juli 1997               (1) PB C 327 van 24.10.1998.
houdende afwijzing van het door het Koninkrijk der Nederlan-
den ingediende verzoek om terugbetaling van landbouwheffin-
gen ten gunste van verzoekster, heeft het Gerecht van eerste