title: Zaak F-131/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Dun/Commissie (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie — Voorstel voor extra pensioenjaren van het TAOBG dat de betrokkene niet onmiddellijk heeft aanvaard — Nieuw voorstel voor extra pensioenjaren op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen — Begrip bezwarend besluit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Dun/Commissie
   (Zaak F-131/11) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie zijn verworven in een nationale pensioenregeling - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie - Voorstel voor extra pensioenjaren van het TAOBG dat de betrokkene niet onmiddellijk heeft aanvaard - Nieuw voorstel voor extra pensioenjaren op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen - Begrip bezwarend besluit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 222/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter Dun (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, en, ten slotte, J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, en, ten slotte, G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot overdracht van de pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Commissie zijn verworven op basis van het door PMO herberekende voorstel

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Dun draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 23.


title: Zaak T-88/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/58

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie
   (Zaak T-88/08) (1)

   (2008/C 223/106)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-196/02: Verzoek van het Eirinodikeio Athinon (Vredegerecht te Athene) van 13 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. Nikoloudi en de naamloze vennootschap Organismos Tilepikoinonion Ellados A.E. (OTE)

text:
C 169/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        13.7.2002
      b)    de in artikel 13 van de richtlijn vastgestelde verplich-           a)     de krachtens artikel 2, lid 4, verplichte scheiding van
            ting voor de bevoegde instanties om de inrichtingen                       afvalstoffen niet in Oostenrijks recht heeft omgezet,
            of ondernemingen die de in de artikelen 9 tot                             en
            en met 12 genoemde maatregelen uitvoeren op
            passende wijze periodiek te controleren, niet juist                b)     de krachtens artikel 4, lid 1, op de bevoegde
            respectievelijk volledig in Oostenrijks recht heeft                       instanties rustende verplichting om producenten
            omgezet.                                                                  van gevaarlijke afvalstoffen op passende wijze perio-
                                                                                diek te controleren, en de krachtens artikel 5, lid 2 op
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                              de bevoegde instanties rustende controleverplichting
                                                                                niet volledig heeft omgezet.
                                                                         2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De definities van „verwijdering” en „nuttige toepassing” in
artikel 1, sub e en f, juncto bijlagen II A en II B, van richtlijn       In het Oostenrijkse recht bestaat geen bepaling die de verplich-
75/442/EEG zijn voor de uniforme terminologie van het                    ting krachtens artikel 2, lid 4, van de richtlijn tot scheiding van
gemeenschapsrecht betreffende afvalstoffen en de verwezenlij-            vermengde afvalstoffen duidelijk in het nationale recht omzet.
king van het communautaire afvalstoffenbeleid van centraal
belang. In het Oostenrijkse recht geldt een van de richtlijn             Bovendien betreft de in het Oostenrijkse recht vastgestelde
afwijkend begrippenstelsel voor de indeling van procedures               controleverplichting slechts de inzameling en behandeling van
die gemeenschapsrechtelijk met de definities van „verwijdering”          gevaarlijke afvalstoffen, maar strekt zij zich niet — zoals
en „nuttige toepassing” zijn geregeld.                                   richtlijn 91/689/EEG vereist — uit tot producenten van
                                                                         gevaarlijke afvalstoffen. Evenmin is er sprake van een volledige
                                                                         verplichting voor de bevoegde instanties om overeenkomstig
Bovendien stemmen de in de Gewerbeordnung 1994 betref-                   artikel 5, lid 2, van de richtlijn inrichtingen en ondernemingen
fend Betriebsanlagen opgenomen bepalingen niet in voldoende              op passende wijze periodiek te controleren.
mate overeen met de inhoud van artikel 13 van de richtlijn,
aangezien de controle niet door de bevoegde instanties dient
                                                                         (1) PB L 377, blz. 20.
te geschieden.
                                                                         (2) Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994, PB L 168,
                                                                             blz. 28.
                                                                         Verzoek van het Eirinodikeio Athinon (Vredegerecht te
Beroep, op 24 mei 2002 ingesteld door de Commissie van                   Athene) van 13 mei 2002 om een prejudiciële beslissing
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                       in het geding tussen V. Nikoloudi en de naamloze ven-
                                 rijk                                    nootschap Organismos Tilepikoinonion Ellados A.E.
                                                                                (OTE)
                          (Zaak C-194/02)
                                                                                (Zaak C-196/02)
                          (2002/C 169/46)                                                          (2002/C 169/47)
                                                                         Het Eirinodikeio Athinon (Vredegerecht te Athene) heeft bij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               beschikking van 13 mei 2002, ingekomen ter griffie van het
op 24 mei 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk               Hof van Justitie op 27 mei 2002, in het geding tussen
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 V. Nikoloudi en de naamloze vennootschap Organismos
woordigd door J.C. Schieferer, lid van haar juridische dienst,           Tilepikoinonion Ellados A.E. (OTE), het Hof van Justitie van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Guerrero, lid van de juridische dienst van de Commissie,                 beslissing over de navolgende vragen:
Centre Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.
                                                                         1.    Is het bestaan en de werking van een bestuursrechtelijke
                                                                               regeling, zoals in de onderhavige zaak de bepaling van
De Commissie concludeert dat het het Hof behage:                               artikel 24, lid 2, van het Algemeen Reglement van het
                                                                               Personeel van OTE, volgens welke met een arbeidsover-
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-              eenkomst van onbepaalde duur, met verminderde tewerk-
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de                    stelling of tewerkstelling met tussenpozen, (enkel) vrou-
      artikelen 2, lid 4, lid 1, en 5, lid 2, van richtlijn 91/689/            wen als schoonmaaksters in dienst worden genomen,
      EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende                         verenigbaar met de voorschriften van artikel 119 EEG-
      gevaarlijke afvalstoffen(1), zoals gewijzigd (2), omdat zij              Verdrag en de richtlijnen 117/75 en 207/76?
 ---pagebreak--- 13.7.2002               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 169/27
     Kan de litigieuze regeling — daar de verminderde tewerk-              Kunnen, ervan uitgaande dat de verminderde tewerkstel-
     stelling samenhangt met een verminderd loon — overeen-                ling uitsluitend of hoofdzakelijk vrouwen trof, de regelin-
     komstig de rechtspraak van het Hof van Justitie aldus                 gen waarbij de verminderde tewerkstelling helemaal niet
     worden uitgelegd, dat zij in beginsel een onrechtstreekse             (tot 1 januari 1996) of „proportioneel” met de volledige
     discriminatie op grond van geslacht oplevert, aangezien               tewerkstelling in aanmerking werd genomen (vanaf 1 ja-
     de verminderde tewerkstelling onmiddellijk en recht-                  nuari 1996) — ook in het licht van de rechtspraak van
     streeks samenhangt met het geslacht van de werknemers                 het Hof van Justitie — aldus worden uitgelegd, dat zij een
     (vrouwen), en dus enkel vrouwen in een nadelige positie               (volgens de rechtsregels van het gemeenschapsrecht)
     plaatst?                                                              verboden onrechtstreekse discriminatie op grond van
                                                                           geslacht invoeren, en dat bijgevolg de gehele periode van
                                                                           verminderde tewerkstelling voor de anciënniteit moet
2.   Is het feit dat schoonmaaksters die niet in vaste dienst zijn,        worden meegerekend?
     maar, met verminderde tewerkstelling, voor onbepaalde
     duur zijn aangenomen, worden uitgesloten van de voor-            5.   Indien de vragen 1 tot en met 4 door het Hof van Justitie
     zieningen van de tussen OTE en de Bond van Werknemers                 bevestigend worden beantwoord, in die zin dat de
     van OTE gesloten collectieve arbeidsovereenkomst van                  litigieuze bestuursrechtelijke en collectieve regelingen
     2 november 1987 over het in vaste dienst nemen van                    inderdaad de communautaire rechtsorde schenden, op
     personeel (en wel ongeacht de duur van de arbeidsover-                wie rust dan de bewijslast, wanneer een werknemer
     eenkomst met verminderde tewerkstelling), zoals in de                 aanvoert dat te zijnen nadele het beginsel van gelijke
     onderhavige zaak, op grond dat die collectieve arbeids-               behandeling is geschonden?
     overeenkomst ten minste twee jaar dienst vereiste, als
     onrechtstreekse discriminatie op grond van geslacht, in
     strijd met artikel 119 EEG-Verdrag en de voormelde
     richtlijnen of een andere regel van het gemeenschaps-
     recht, ervan uitgaande dat die regeling (ondanks haar
     schijnbaar neutrale karakter — want zij legt geen verband
     met het geslacht van de werknemers) enkel en alleen
     vrouwen-schoonmaaksters uitsloot, omdat noch bij de
     Algemene Diensten (waaronder de schoonmaaksters val-             Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van de
     len), noch bij enige andere tak van het personeel van             Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
     OTE mannen met verminderde tewerkstelling en een
     overeenkomst van onbepaalde duur in dienst waren?
                                                                                (Zaak C-209/02)
3.   Bij de toepassing van de tussen OTE en de Bond van                                       (2002/C 169/48)
     Werknemers van OTE gesloten collectieve arbeidsover-
     eenkomst van 10 mei 1991 vereiste OTE, dat los
     personeel, om voor aanstelling in vaste dienst (proeftijd)
     in aanmerking te komen, over een arbeidsovereenkomst
     van onbepaalde duur met volledige tewerkstelling moest           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     beschikken.                                                      op 4 juni 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door J.C. Schieferer, lid van de juridische dienst van
     Vormt de uitzondering voor schoonmaaksters met ver-              de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     minderde tewerkstelling (ongeacht de duur van hun                L. Escobar Guerrero, lid van de juridische dienst van de
     overeenkomst), zoals in de onderhavige zaak, een onge-           Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
     oorloofde onrechtstreekse discriminatie op grond van
     geslacht, die onder de bepalingen van het gemeenschaps-
     recht (artikel 119 en de richtlijnen 75/117 en 76/207)           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
     valt, gezien het feit dat de collectieve arbeidsovereen-
     komst enkel en alleen vrouwen-schoonmaaksters uitzon-
     derde, omdat bij geen enkele tak van het personeel van           a)   vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
     OTE mannen met verminderde tewerkstelling en een                      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
     overeenkomst van onbepaalde duur in dienst waren?                     artikel 6, leden 3 en 4, juncto artikel 7 van richtlijn 92/
                                                                           93/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
                                                                           instandhouding van de natuurlijke habitat en de wilde
4.   Overeenkomstig het bepaalde in artikel 5, lid 9, van het              flora en fauna (1), omdat het project tot uitbreiding van
     Algemeen Reglement van het Personeel van OTE, zoals                   het golfterrein in de gemeente Wörschach in Stiermarken
     het tot 1 januari 1996 gold, werd de verminderde                      is goedgekeurd ondanks negatieve resultaten van de
     tewerkstelling helemaal niet meegerekend voor de anciën-              passende beoordeling met het oog op de habitat van de
     niteit, die tot betere loonvoorwaarden leidt. Sedertdien,             kwartelkoning (Crex crex) in de aldaar gelegen speciale
     vanaf 1 januari 1996, is die regeling bij collectieve                 beschermingszone als bedoeld in artikel 4 van richt-
     arbeidsovereenkomst gewijzigd, en is bepaald dat de                   lijn 79/409/EEG (2);
     verminderde tewerkstelling wordt geacht gelijk te staan
     met de helft van de tijd van volledige tewerkstelling.           b)   de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-207/09: Beschikking van de president van het Hof van 7 december 2009 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/29

         Beschikking van de president van het Hof van 7 december 2009 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-207/09) (1)

   2010/C 51/54

      Procestaal: Slowaaks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Zaak C-226/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Expedia Inc./Autorité de la concurrence e.a. (Mededinging — Artikel 101, lid 1, VWEU — Mededingingsregeling — Merkbaarheid van beperking — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 3, lid 2 — Nationale mededingingsautoriteit — Gedraging die handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden — Vervolging en bestraffing — Marktaandelen onder drempels van „de minimis” bekendmaking — Beperkingen naar strekking)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Expedia Inc./Autorité de la concurrence e.a.
   (Zaak C-226/11) (1)

   (Mededinging - Artikel 101, lid 1, VWEU - Mededingingsregeling - Merkbaarheid van beperking - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 3, lid 2 - Nationale mededingingsautoriteit - Gedraging die handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden - Vervolging en bestraffing - Marktaandelen onder drempels van „de minimis” bekendmaking - Beperkingen naar strekking)
   2013/C 38/05
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Expedia Inc.

      Verwerende partijen: Autorité de la concurrence, Ministre de l'Économie, de l'Industrie et de l'Emploi, Société nationale des chemins de fer français (SNCF), Voyages-SNCF.Com, Agence Voyages-SNCF.Com, VFE Commerce, IDTGV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de Cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 101, lid 1, VWEU en van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) — Verhouding tussen de artikelen 101 en 102 VWEU en het nationale mededingingsrecht — Mogelijkheid, voor de nationale rechterlijke instanties en de nationale mededingingsautoriteiten, om op te treden tegen een kartel dat de handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden maar waarbij de door de Commissie vastgestelde drempels voor marktaandelen niet worden overschreden, en daarbij sancties op te leggen — Kartel met een mededingingsbeperkend doel

      Dictum

   Artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een nationale mededingingsautoriteit artikel 101, lid 1, VWEU toepast op een overeenkomst tussen ondernemingen die de handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden maar die niet de drempels bereikt die door de Europese Commissie zijn vastgesteld in haar Bekendmaking inzake overeenkomsten van geringe betekenis die de mededinging niet merkbaar beperken in de zin van artikel 81, lid 1, [EG] (de minimis), mits deze overeenkomst een merkbare beperking van de mededinging in de zin van deze bepaling vormt.

      (1)  PB C 211 van 16.07.2011.


title: Zaak C-481/15: Beroep ingesteld op 10 september 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/16

         Beroep ingesteld op 10 september 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-481/15)
   (2015/C 371/19)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, F. Wilman, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van verordening (EG) nr. 300/2008 (1) alsmede de punten 4.1, 4.2, 7.5 en 14 van bijlage II bij deze verordening, door er niet voor te hebben gezorgd dat op de vereiste schaal en met de vereiste frequentie regelmatig toezicht wordt gehouden op bepaalde gemeenschappelijke basisnormen voor de beveiliging van de luchtvaart en door niet voldoende controleurs in te zetten ter uitvoering van kwaliteitscontroles;

               —

               De Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:
   Iedere lidstaat is ingevolge artikel 11 van verordening (EG) nr. 300/2008 alsmede de punten 4.1, 4.2, 7.5 en 14 van bijlage II bij deze verordening verplicht ervoor te zorgen dat op de vereiste schaal en met de vereiste frequentie regelmatig toezicht wordt gehouden op bepaalde gemeenschappelijke basisnormen voor de beveiliging van de luchtvaart en voldoende controleurs in te zetten ter uitvoering van kwaliteitscontroles;
   Duitsland komt deze verplichting niet na.

      (1)  Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2320/2002, PB L 97, blz. 2, in de door verordening 18/2010 van de Commissie van 8 januari 2008 gewijzigde versie, PB L 7, blz. 3.


title: Zaak T-30/10: Arrest van het Gerecht van 14 mei 2014 — Reagens/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt voor thermische tinstabilisatoren — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Vaststelling van prijzen, verdeling van markten en uitwisseling van gevoelige commerciële informatie — Duur van inbreuk — Geldboeten — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten — Basisbedrag — Verzachtende omstandigheden — Financiële draagkracht — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Volledige rechtsmacht — Geschiktheid van boetebedrag” )

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/17

         Arrest van het Gerecht van 14 mei 2014 — Reagens/Commissie
   (Zaak T-30/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor thermische tinstabilisatoren - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Vaststelling van prijzen, verdeling van markten en uitwisseling van gevoelige commerciële informatie - Duur van inbreuk - Geldboeten - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten - Basisbedrag - Verzachtende omstandigheden - Financiële draagkracht - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Volledige rechtsmacht - Geschiktheid van boetebedrag”))
   2014/C 202/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Italië) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, solicitor, L. Toffoletti, E. De Giorgi en D. Gullo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Bourke, F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — warmtestabilisatoren) of, subsidiair, verzoek om wijziging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Reagens SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-473/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale pour la protection des eaux et rivières-TOS, Association OABA/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables (Verontreiniging en hinder — Richtlijn 96/61/EG — Bijlage I — Punt 6.6, sub a — Intensieve pluimveehouderij — Definitie — Begrip pluimvee — Maximumaantal dieren per installatie)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale pour la protection des eaux et rivières-TOS, Association OABA/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   (Zaak C-473/07) (1)

   (Verontreiniging en hinder - Richtlijn 96/61/EG - Bijlage I - Punt 6.6, sub a - Intensieve pluimveehouderij - Definitie - Begrip „pluimvee’ - Maximumaantal dieren per installatie)
   (2009/C 69/13)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association nationale pour la protection des eaux et rivières-TOS, Association OABA

      Verwerende partij: Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables

      In tegenwoordigheid van: Association France Nature Environnement
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26) — Werkingssfeer ratione materiae van richtlijn — Installaties voor intensieve pluimveehouderij met meer dan 40 000 plaatsen (waarvoor vergunning is vereist) (punt 6.6. a van bijlage I bij de richtlijn) — Begrippen „pluimvee” en „plaatsen” — Vallen kwartels, patrijzen en duiven binnen de werkingssfeer van de richtlijn? — Zo ja, is een nationale regeling waarbij het aantal dieren per dierplaats naar soort wordt gewogen, toelaatbaar?
   Dictum

               1)

               Het begrip „pluimvee” in punt 6.6, sub a, van bijlage I bij richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het ook betrekking heeft op kwartels, patrijzen en duiven.

               2)

               Punt 6.6, sub a, van bijlage I bij richtlijn 96/61, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, verzet zich tegen een nationale regeling, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die ertoe leidt dat de drempels voor de vergunning voor installaties van intensieve pluimveehouderij worden berekend op basis van een systeem van „dierequivalenten”, dat berust op een weging van het aantal dieren per dierplaats naar soort, om rekening te houden met de werkelijke stikstofemissies van de verschillende vogelsoorten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-460/11: Arrest van het Gerecht van 18 september 2012 — Scandic Distilleries/BHIM — Bürgerbräu, Röhm & Söhne (BÜRGER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BÜRGER — Ouder gemeenschapswoordmerk Bürgerbräu — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/23

      Arrest van het Gerecht van 18 september 2012 — Scandic Distilleries/BHIM — Bürgerbräu, Röhm & Söhne (BÜRGER)
      (Zaak T-460/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BÜRGER - Ouder gemeenschapswoordmerk Bürgerbräu - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2012/C 331/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Scandic Distilleries SA (Bihor, Roemenië) (vertegenwoordiger: Á. László, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bürgerbräu, August Röhm & Söhne KG (Bad Reichenhall, Duitsland)

         Voorwerp

      Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 mei 2011 (zaak R 1962/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Bürgerbräu, August Röhm & Söhne KG en Scandic Distilleries SA

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Scandic Distilleries SA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-172/13: Beroep ingesteld op 5 april 2013 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/3

         Beroep ingesteld op 5 april 2013 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-172/13)
   2013/C 207/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels, R. Lyal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk, door voor de grensoverschrijdende groepsaftrek voorwaarden te stellen waardoor het in de praktijk nagenoeg onmogelijk is deze aftrek te verkrijgen, en door deze aftrek te beperken tot tijdvakken na 1 april 2006, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Na het arrest in zaak C-446/03, Marks & Spencer, heeft het Verenigd Koninkrijk zijn wetgeving gewijzigd met betrekking tot de wijze waarop het verlies van een groepsvennootschap overdraagbaar is en in mindering kan worden gebracht door een andere groepsvennootschap teneinde haar belastingschuld te verlagen (regels inzake groepsaftrek). De bepalingen betreffende het verlies van niet-ingezeten vennootschappen zijn thans vervat in Part 5 van de Corporation Tax Act 2010.
   Overeenkomstig de thans geldende wetgeving van het Verenigd Koninkrijk kan een groepsvennootschap slechts een belastingkrediet voor het verlies van een niet-ingezeten groepsvennootschap verkrijgen wanneer laatstbedoelde vennootschap in haar lidstaat van vestiging geen mogelijkheid tot verliesaftrek heeft. Voor een mogelijke groepsaftrek in de toekomst is het op basis van de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk nagenoeg onmogelijk aan te tonen dat aan deze voorwaarde is voldaan, aangezien die mogelijkheid moet worden bepaald „onmiddellijk na het einde” van het belastingjaar waarin het verlies is geleden. Praktisch gezien is het onmogelijk aan deze voorwaarde te voldoen. Bijgevolg is op basis van de wetgeving elke aftrek van het verlies van een niet-ingezeten dochteronderneming uitgesloten, hetgeen in strijd is met het beginsel van de vrijheid van vestiging, zoals uitgelegd in het arrest Marks & Spencer, reeds aangehaald.
   Daarenboven gelden de nieuwe regels inzake de groepsaftrek van buitenlandse verliezen enkel wanneer het verlies na 1 april 2006 is geleden, zijnde de datum van inwerkingtreding van deze regels. Deze beperking in de tijd (waardoor aftrek van vóór die datum geleden verlies wettelijk uitgesloten is) is in strijd met de vrijheid van vestiging.


title: Zaak T-419/05: Beroep ingesteld op  18 november 2005  — Bain e.a. tegen Commissie

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/36

         Beroep ingesteld op 18 november 2005 — Bain e.a. tegen Commissie
   (Zaak T-419/05)
   (2006/C 48/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Neil Bain (Brussel, België), Obhijit Chatterjee (Brussel, België), Richard Forham (Bergen, Nederland) en Roger Hurst (Bergen, Nederland) [vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietig te verklaren de salarisafrekeningen van verzoekers voor de maanden februari, maart en april 2005, en alle daaropvolgende salarisafrekeningen, voorzover daarin toepassing is gemaakt van onwettige bepalingen van verordening nr. 723/2004 van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, van verordening nr. 856/2004 tot vaststelling van de nieuwe aanpassingscoëfficiënten en van verordening nr. 31/2005 houdende aanpassing daarvan;

               —

               voorzover nodig, nietig te verklaren de besluiten van het tot aanstelling bevoegde gezag van 29 juli 2005 houdende afwijzing van de klachten van verzoekers (R/458.14/05, R/458.5/05, R/458.12/05 en R/458.2/05);

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekers aangevoerde middelen en argumenten zijn identiek aan die welke verzoeker in zaak T-393/05 heeft aangevoerd.


title: Beroep, op 28 september 1995 ingesteld door P. Barraux, K. Kammerichs en V. Tebaldi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-177/95)

text:
Nr. C 315/20         | NL [             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                 Beroep, op 28 september 1995 ingesteld door P. Barraux, K.
                                                                   Kammerichs en V. Tebaldi tegen Commissie van de Euro
                                                                                pese Gemeenschappen
 I.     Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoor
schriften . Verzoekster heeft van het proces-verbaal van de                                 ( Zaak T- 177/95 )
hoorzitting van 23 september 1 993 geen vertaling in de voor                                   ( 95 /C 315 /39 )
haar beslissende taal, het Frans , kunnen inzien . Dit levert
een schending van artikel 3 van Verordening nr . 1 van de                                  (Procestaai: Frans)
Raad van 15 april 1958 op . Tevens wordt verzoekster
daardoor ook beperkt in haar verweer .                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 28 september 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.
II .    De op 8 oktober 1982 tussen verzoekster en BASF            Barraux, wonende te Karlsruhe ( Duitsland ), K. Kamme
Lacke + Farben gesloten overeenkomst is niet in strijd met         richs , wonende te Stutensee ( Duitsland ) en V. Tebaldi ,
artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag.                                   wonende te Marxzell-Burbach ( Duitsland ), vertegenwoor
                                                                   digd door J.-N . Louis , T. Demaseure , V. Leclerq en A.
                                                                   Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
1.   Verweerster is slechts door het volstrekt ontoereikend        Luxemburg bij Fiduciaire Myson S.a.r.l ., Rue Glesener 1 .
     onderzoek van de feiten tot de tegenovergestelde con
     clusie kunnen komen . De gedragingen van partijen
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
     vonden hun grond in de destijds bestaande leverings
     problemen en in de noodzaak te zorgen voor een                — nietig te verklaren hun salarisafrekeningen voor de
     gelijkmatige bevoorrading van alle markten waarop                  periode van l juli tot en met 31 december 1994 ;
     verzoekster aanwezig was .
                                                                   — verweerster te veroordelen hun het salaris te betalen
                                                                        waarop zij recht hebben , vermeerderd met vertragings
2 . De bewoordingen en de praktische toepassing van de
                                                                        rente op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van
     overeenkomst zouden deze uitlegging niet in de weg
                                                                        eisbaarheid tot die van betaling;
     staan . Het in de overeenkomst gebruikte begrip „ door
     geven " zou volgens de ontstaansgeschiedenis en de            — verweerster in de kosten te verwijzen .
     praktische toepassing van de overeenkomst alleen bete
     kenen , dat BASF Lacke + Farben op de hoogte wordt
     gebracht van de goederenstromen . Daar is juridisch niets     Middelen en voornaamste argumenten
     op aan te merken . Het verstrekken van die informatie is      Verzoekers, drie ambtenaren van de Commissie die tewerk
     vooral in perioden van schaarste absoluut noodzakelijk
                                                                   gesteld zijn bij het Transuraneninstituut te Karlsruhe,
     om de verschillende markten zo gelijkmatig mogelijk te
                                                                   komen op tegen de verlaging met terugwerkende kracht van
     kunnen bevoorraden en te vermijden, dat de carrosse
                                                                   hun salaris ten gevolge van de inwerkingtreding van
     riewerkplaatsen naar de concurrenten overlopen .
                                                                   Verordening ( EGKS, EG , Euratom ) nr. 3161 /94 van de
                                                                   Raad houdende aanpassing met ingang van 1 juli 1994 van
3 . Wanneer de overgelegde bewijsmiddelen tegen deze               de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en
     achtergrond worden uitgelegd , blijkt duidelijk , dat zij in  andere personeelsleden der Europese Gemeenschappen
     hun onderlinge samenhang verzoeksters opvatting               alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepas
     ondersteunen . De gedragingen van de betrokkenen              sing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen .
     vinden hun verklaring enkel en alleen in de situatie van
     schaarste en de daardoor ontstane problemen . Zij zijn        Artikel 6 , lid 1 , van deze verordening, die is vastgesteld ter
     niet het resultaat van onderlinge afstemming .                uitvoering van het arrest van het Gerecht van 27 oktober
                                                                    1 994 ( zaak T-64/92 ), waarin het Gerecht oordeelde, dat de
                                                                   Raad niet op basis van de kosten van levensonderhoud in
4 . Indien in de betrokken overeenkomst een schending van          een andere stad dan de hoofdstad een voorlopige coëfficiënt
     artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag kan worden gezien , dan       voor Duitsland mocht vaststellen , voorziet in een specifieke
     gaat het toch om een schending die geen merkbare              aanpassingscoëfficiënt voor het salaris van te Karlsruhe
     gevolgen had . Het deel van de markt dat door de              tewerkgestelde ambtenaren .
     overeenkomst en de enige niet-verrichte levering werd
     geraakt, was zo buitengewoon klein, dat er geen sprake        Verzoekers beroepen zich om te beginnen op de onwettig
     kan zijn van beïnvloeding van de marktverhoudingen .          heid van voormelde verordening . De Raad beschikt krach
                                                                   tens de artikelen 64 en 65 van het Statuut en artikel 9 van
                                                                   bijlage XI bij het Statuut immers slechts over een gebonden
5 . Verweersters stelling omtrent de duur van de overeen          bevoegdheid ter zake van de vaststelling van aanpassings
     komst is niet houdbaar . Daar hoe dan ook slechts in één      coëfficiënten . Deze gebonden bevoegdheid impliceert huns
     enkel geval levering is geweigerd , moet reeds bij de         inziens, overeenkomstig het beginsel van de gelijke behan
     beoordeling van de duur worden gedifferentieerd .             deling van ambtenaren , dat de Raad „ onmiddellijk " een
                                                                   specifieke aanpassingscoëfficiënt moet vaststellen, telkens
                                                                   wanneer een aanzienlijk verschil tussen kosten van levens
                                                                   onderhoud in een bepaalde plaats van tewerkstelling en die
                                                                   in de hoofdstad wordt geconstateerd .
 ---pagebreak--- 25 . 11 . 95          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 315/21
Voorts bepaalt artikel 65 , lid 2 , van het Statuut, dat de Raad      de kandidaat die het is geworden en die overigens al van
bij aanzienlijke wijziging van de kosten van levensonder             tevoren was verkozen . Daar de termijn voor de indiening
houd binnen een termijn van ten hoogste twee maanden                  van de sollicitaties met opzet was verkort, konden eventuele
moet beslissen, welke maatregelen tot wijziging van de                derde belanghebbenden , afkomstig van andere Gemeen
aanpassingscoëfficiënten dienen te worden getroffen .                 schapsinstellingen, pas van de betrokken kennisgeving
Bovendien heeft de Gemeenschapswetgever bepaald, dat de               kennis nemen nadat de termijn voor de indiening van de
beslissing over cle jaarlijkse salarisaanpassing vóór het einde       sollicitaties was verstreken of, in het beste geval , enkele uren
van elk jaar moet worden genomen, en dat deze moet                    voor het verstrijken van die termijn .
terugwerken tot 1 juli van dat jaar. Dusdoende heeft de
                                                                      Verzoeker stelt :
Gemeenschapswetgever het de Raad mogelijk gemaakt,
slechts tot één jaarlijkse aanpassing van de ambtenarensa            — misbruik van bevoegdheid en schending van het beginsel
larissen over te gaan, die in voorkomend geval terugwer                  van gelijke behandeling van alle ambtenaren ;
kende kracht heeft . Hij heeft de Raad daarentegen een
bijzonder korte termijn opgelegd voor de vaststelling van de          — schending van artikel 25 van het Statuut : het besluit tot
maatregelen die nodig zijn om verschillen in de koopkracht                afwijzing van verzoekers sollicitatie is weliswaar op
tussen ambtenaren weg te werken . Volgens verzoekers valt                 5 december 1994 genomen, maar verweerster heeft het
deze tolerantie te begrijpen, voor zover de betrokken                     pas meegedeeld bij een — volledig ongemotiveerde —
aanpassing krachtens artikel 85 van het Statuut en ingevolge              brief van 10 februari 1995 , die is afgestempeld op
het beginsel vari het gewettigd vertrouwen geen salarisver               13 februari en waarvan verzoeker eerst op 16 februari
laging tot gevolg mag hebben .                                            daaraanvolgend kennis heeft gekregen ;
                                                                      — schending van artikel 45 van het Statuut : het tot
Door de litigieuze verordening met terugwerkende kracht                   aanstelling bevoegd gezag heeft nagelaten de verdiensten
vast te stellen , heeft de Raad dus de beginselen van het                 van de betrokkenen met elkaar te vergelijken , zoals in
gewettigd vertrouwen , de gelijke behandeling en de verwor               deze bepaling wordt voorgeschreven .
ven rechten , alsmede het verbod van discriminatie tussen
ambtenaren geschonden .
                                                                      Beroep , op 28 september 1995 ingesteld door G. Calo tegen
                                                                                Comité van de Regio 's
Beroep, op 28 september 1995 ingesteld door S. Picciolo                                       ( Zaak T-l 79/95 )
                 tegen Comité van de Regio 's                                                    95/C 315 /41 }
                        ( Zaak T-l 78/95 )
                           ( 95/C 315/40 )                                                   (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 28 september 1995 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             Comité van de Regio's door G. Calo , wonende te Luxem
schappen is op 28 september 1995 beroep ingesteld tegen               burg, vertegenwoordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure en
Comité van de Regio 's door S. Picciolo , wonende te Itzig            A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen heb
( Luxemburg ), vertegenwoordigd door J.-N . Louis, T.                 bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.a.r.l ., Rue
                                                                      Glesener 1 .
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.a.r.l ., Rue Glesener 1 .                                           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — nietig te verklaren de besluiten waarbij verzoekers
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                        sollicitatie naar de post van directeur ( A2 ) bij de directie
                                                                          van de griffie, de administratie en de begroting van het
— nietig te verklaren de besluiten waarbij verzoekers                     Comité van de Regio 's ( Cdr/ 1 /94 ) is afgewezen en een
    sollicitatie naar de post van directeur ( A2 ) bij de directie        ander op die post is aangesteld ;
    van de griffie , de administratie en de begroting van het
    Comité van de Regio 's ( Cdr/1 /94 ) is afgewezen en een          — verweerster in de kosten te verwijzen .
    ander op die post is aangesteld ;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— verweerster in de kosten te verwijzen .
                                                                      Verzoeker, ambtenaar bij het Europees Parlement, komt op
Middelen en voornaamste argumenten                                    tegen de wijze waarop de procedure inzake de aanstelling
                                                                      van een directeur van de administratie en de griffie bij het
Verzoeker, ambtenaar bij het Europees Parlement, komt op              Comité van de Regio's is verlopen .
tegen de wijze waarop de procedure inzake de aanstelling
van een directeur van de administratie en de griffie bij het          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Comité van de Regio's is verlopen .                                   met die in zaak T-178/95 ( S. Picciolo/ Comité van de
                                                                      Regio 's ).
Hij preciseert, dat de desbetreffende kennisgeving van
vacature was opgesteld door de dienst die werd geleid door


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2000 in de gevoegde zaken T-101/98 en T-200/98: G. Stodtmeister tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken van beoordelingsrapport — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 316/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.11.2000
Instituut voor milieuzaken van het Gemeenschappelijk Cen-                 breken van een beoordelingsrapport over de periode 1993-
trum voor onderzoek te Ispra (Italië), wonende te Bodio-                  1995 bij de bevorderingsronde 1996, heeft het Gerecht
Lomnago, Varese (Italië), vertegenwoordigd door G. Marchesi-              (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
ni, advocaat bij het Italiaanse hof van cassatie, domicilie               M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 19 sep-
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                  tember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie                  volgt:
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
en A. dal Ferro), betreffende een beroep tot nietigverklaring             1)    Verklaart de in zaak T-200/98 geformuleerde vordering tot
van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van                         vergoeding van materiële schade niet-ontvankelijk.
verzoeksters sollicitatie naar een ambt van categorie A bij
het Instituut voor milieuzaken van het Gemeenschappelijk                  2)    Veroordeelt de Raad in zaak T-200/98 tot betaling aan
Centrum voor onderzoek te Ispra, tot nietigverklaring van de                    verzoekster van een bedrag van 70 000 BEF ter vergoeding van
procedure van oproep tot kennisgeving van belangstelling die                    de morele schade die deze heeft geleden.
de Commissie voor het toewijzen van een post van tijdelijke
functionaris bij dat instituut heeft gevolgd, en subsidiair, tot
                                                                          3)    Verwerpt het beroep tot nietigverklaring in zaak T-101/98.
nietigverklaring van de aanstelling van de aan het einde van
die procedure gekozen kandidaat, heeft het Gerecht (Vierde
kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura          4)    Verstaat dat in zaak T-200/98 de Raad zijn eigen kosten
Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig, ad-                        alsmede de helft van de kosten van verzoekster zal dragen.
ministrateur, op 20 september 2000 een arrest gewezen                           Verstaat dat in zaak T-101/98 elk der partijen de eigen kosten
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             zal dragen.
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998 en C 86 van 27.3.1999.
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 370 van 6.12.1997.
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 september 2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          in zaak T-20/99: Denkavit Nederland BV tegen Commissie
                     van 19 september 2000                                             van de Europese Gemeenschappen (1)
in de gevoegde zaken T-101/98 en T-200/98: G. Stodt-                      [Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom — Toegang van publiek
        meister tegen Raad van de Europese Unie (1)                       tot documenten van Commissie — Inspectierapport —
                                                                          Uitzonderingsgronden „bescherming van het algemeen be-
(Ambtenaren — Weigering van bevordering — Beroep tot                      lang (inspectie- en enquêteactiviteiten) en van geheime
nietigverklaring — Ontbreken van beoordelingsrapport —                                             handelsgegevens”]
                  Beroep tot schadevergoeding)
                                                                                (2000/C 316/42)
                          (2000/C 316/41)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          In zaak T-20/99, Denkavit Nederland BV, gevestigd te Voort-
In de gevoegde zaken T-101/98 en T-200/98, G. Stodtmeister,               huizen (Nederland), vertegenwoordigd door E. A. Buys, ad-
ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te                    vocaat te Arnhem, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Tervuren (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en               schappen (gemachtigden: P. van Nuffel, U. Wölker en W. Wils),
L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te              betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue                  de Commissie van 17 november 1998 waarbij werd geweigerd
Beck 2-4, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  verzoekster toegang te verlenen tot een rapport inzake de
M. Bauer en M.-G. Lalande), betreffende een beroep tot, ener-             bestrijding van de varkenspest in Nederland, heeft het Gerecht
zijds, nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoek-           (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
ster bij de bevorderingsronde 1997 niet tot de rang A 3 te                M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 13 sep-
bevorderen, en anderzijds, vergoeding van de schade die                   tember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van het ont-               volgt:


title: Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door A. Giannini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-21/96)

text:
4 . 5 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 133/25
93/73 1/EG en artikel 190 van het EG-Verdrag zijn weige              Hij stelt in de eerste plaats, dat nu zijn sollicitatie in strijd
ringsbesluit niet met redenen heeft omkleed .                         met artikel 7 van het ambtenarenstatuut is afgewezen ten
                                                                      voordele van een kandidaat die niet voldeed aan de
                                                                      minimumeisen inzake specifieke kennis en ervaring, de
                                                                      betrokken aanstelling niet in het belang van de dienst was .
                                                                      Bij deze aanstelling vond dus noodzakelijkerwijs misbruik
                                                                      van bevoegdheid plaats .
Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door A. Giannini                Voorts moet worden vastgesteld dat het vertrouwensbegin
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    sel is geschonden, nu — in strijd met de vaste praktijk van de
                          ( Zaak T-21/96 )                            Commissie ter zake — de omschrijving van het te bekleden
                            ( 96/C 133/57)                            ambt een belangrijke anomalie vertoonde doordat zij ,
                                                                      anders dan bij nagenoeg alle door de Commissie gepubli
                                                                      ceerde vacatures, geen gegevens bevatte over de te verrichten
                        (Procestaai: Frans)                           werkzaamheden of over de vereiste kennis en ervaring in
                                                                      verband daarmee. De handelwijze van de Commissie is in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             casu dan ook onverenigbaar met het doel van de kennisge
schappen is op 21 februari 1996 beroep ingesteld tegen                ving van vacature, namelijk de belangstellenden omstandig
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                         in te lichten over de voorwaarden om naar het betrokken
A. Giannini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                ambt te kunnen solliciteren, en met het beginsel dat een
M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel, domi               ambtenaar moet kunnen vertrouwen op een vaste praktijk
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Biver, advocaat            van de administratie .
aldaar, Côte d'Eich 7.
                                                                      Ten slotte stelt verzoeker een kennelijke beoordelingsfout,
                                                                      gebaseerd op schending van de artikelen 4, 29 , lid 1 , en 45
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    van het ambtenarenstatuut, alsmede van de kennisgeving
                                                                      van vacature . Bij onderzoek van de verdiensten van de
— het verzoeker op 28 april 1995 meegedeelde besluit van              uiteindelijk gekozen kandidaat blijkt, dat hij niet de door de
     de Commissie om zijn sollicitatie naar ambt COM/                 kennisgeving van vacature vereiste minimumkwalificaties
     151 /94 af te wijzen, nietig te verklaren;                       bezat. De persoon in kwestie heeft geen enkele ervaring in
                                                                      verband met de onderhandelingen over of het beheer van
— het verzoeker op 3 mei 1995 meegedeelde besluit van                 internationale overeenkomsten inzake textiel. Hij bezit
     verweerster om een andere kandidaat aan te stellen als           evenmin de kennis die noodzakelijk is om de aan deze
     hoofd van de eenheid „ Onderhandelingen over en                  eenheid toevertrouwde taken te verrichten . Het tot aanstel
     beheer van de textielovereenkomsten; schoeisel; diver           ling bevoegde gezag heeft de door de kennisgeving van
     sen " ( DG I/D/l ), rang A 3 , ten gevolge van kennisgeving      vacature gestelde grenzen dan ook overschreden .
     van vacature COM/151/94, nietig te verklaren;
— het verzoeker op 23 november 1995 meegedeelde besluit
     tot afwijzing van zijn klacht van 25 juli 1995 nietig te
     verklaren;
— verweerster te veroordelen tot betaling van 5 000 ecu als           Beroep, op 27 februari 1996 ingesteld door E. De Persio
      vergoeding van de door verzoeker geleden immateriële                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      schade, onder voorbehoud van vermeerdering of ver                                      ( Zaak T-23/96 )
      mindering in de loop van het geding;                                                      ( 96/C 133/58 )
 — verweerster te veroordelen tot betaling van 15000 ecu
      als vergoeding van de door verzoeker geleden economi                                (Procestaai: Italiaans)
      sche schade, onder voorbehoud van vermeerdering of
      vermindering in de loop van het geding;                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 27 februari 1996 beroep ingesteld
 — verweerster in de kosten te verwijzen .                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door E.
                                                                       De Persio, ambtenaar van de Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       door G. Petroni en F. Giampietro, advocaten te Rome,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 Verzoeker, ambtenaar van de rang A 4 bij de Commissie,                G. Bounéou, advocaat aldaar, Avenue du Bois 15 .
 komt op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie naar het ambt
 van hoofd van de eenheid „ Onderhandelingen over en
 beheer van de textielovereenkomsten; schoeisel; diversen "            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 ( DG I/D/l ), rang A 3 , met name in het licht van de
 kennisgeving van vacature op grond waarvan in het ambt is             — onwettig te verklaren het besluit waarbij haar haar post
 voorzien .                                                                 is afgenomen alsmede de op haar uitgeoefende pressie en


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 30 april 1998 in zaak C-47/97 (verzoek van de Richmond Magistrates Court om een prejudiciële beslissing) in de aldaar dienende strafzaak tegen E. Clarke & Sons (Coaches) Ltd en D. J. Ferne (Sociale bepalingen in het wegvervoer - Verplichting om tachograaf te gebruiken - Uitzondering voor voertuigen die bestemd zijn voor geregeld personenvervoer over een afstand van niet meer dan 50 km)

text:
C 209/8               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
gesteld als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamer-                luchthaven en een hotel, waarbij eventueel een toeristische
president, R. Schintgen, G. F. Mancini, J. L. Murray en             attractie wordt aangedaan, zonder terugreis en zonder dat
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:         de precieze reisweg van tevoren is vastgesteld, is geen gere-
L. Hewlett, administrateur, op 30 april 1998 een arrest             geld vervoer in de zin van artikel 4, punt 3, van Verorde-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ning (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december
                                                                    1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van
Artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG van de           sociale aard voor het wegvervoer.
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling          (1) PB C 94 van 22.3.1997.
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
nationale regeling een verschil in pensioenleeftijd tussen
mannelijke en vrouwelijke werknemers heeft gehandhaafd,
de betrokken lidstaat het bedrag van het pensioen verschil-
lend mag berekenen naar gelang van het geslacht van de
werknemer.                                                                           ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 5 mei 1998
(1) PB C 40 van 8.2.1997.
                                                                    in zaak C-157/96 (verzoek om prejudicieÈle beslissing van
                                                                    de High Court of Justice, Queen's Bench Division): The
                                                                    Queen tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food,
                                                                    Commissioners of Customs & Excise, ex parte: National
                                                                                Farmers' Union (1)
                 ARREST VAN HET HOF
                                                                    (Landbouw Ð Sanitair beleid Ð Spoedmaatregelen tegen
                        (Eerste Kamer)                              boviene spongiforme encefalopathie Ð Zogenoemde
                      van 30 april 1998                                                 ¹gekkekoeienziekteº)
in zaak C-47/97 (verzoek van de Richmond Magistrates                                        (98/C 209/16)
Court om een prejudicieÈle beslissing) in de aldaar
dienende strafzaak tegen E. Clarke & Sons (Coaches) Ltd
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       en D. J. Ferne (1)
(Sociale bepalingen in het wegvervoer Ð Verplichting om
tachograaf te gebruiken Ð Uitzondering voor voertuigen               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
die bestemd zijn voor geregeld personenvervoer over een                            de Jurisprudentie van het Hof)
             afstand van niet meer dan 50 km)
                         (98/C 209/15)
                                                                    In zaak C-157/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High
                     (Procestaal: Engels)                           Court of Justice, Queen's Bench Division (Verenigd
                                                                    Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen The
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food,
               de Jurisprudentie van het Hof)                       Commissioners of Customs & Excise, ex parte: National
                                                                    Farmers' Union, David Burnett and Sons Ltd, R. S. and E.
In zaak C-47/97, betreffende een verzoek aan het Hof                Wright Ltd, Anglo Beef Processors Ltd, United Kingdom
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Rich-               Genetics, Wyjac Calves Ltd, International Traders Ferry
mond Magistrates Court (Verenigd Koninkrijk), in de                 Ltd, MFP International Ltd, Interstate Truck Rental Ltd,
aldaar dienende strafzaak tegen E. Clarke & Sons (Coa-              Vian Exports Ltd, in aanwezigheid van: Anglo Dutch
ches) Ltd en D. J. Ferne, betreffende een prejudicieÈle             Meat Exports Ltd, Beck Food Group Ltd, First City
beslissing over de uitlegging van artikel 2 van Verordening         Trading Ltd, Weddel Swift Ltd, Carrex August Ltd,
(EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 hou-                 Meatal Supplies (Wholesale Meats) Ltd, Meat Marketing
dende gemeenschappelijke regels voor het internationaal             Services (UK) Ltd, NWL (Ireland) Ltd, Hibernia Foods
vervoer van personen met touringcars en met autobussen              plc, Duggins Ltd (D.T.), Swallow Foods International Ltd,
(PB L 74 van 20.3.1992, blz. 1), en artikel 4, punt 3, van          British Association of Sheep Exporters, om een prejudicieÈle
Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van                       beslissing over de geldigheid van artikel 1 van Beschikking
20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voor-                96/239/EG van de Commissie van 27 maart 1996 inzake
schriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370            spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene spongi-
van 31.12.1985, blz. 1), heeft het Hof (Eerste Kamer),              forme encefalopathie (PB L 78 van 28.3.1996, blz. 47),
samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P.             heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:         Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M.
S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 30 april         Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Man-
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                cini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.
volgt:                                                              Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón
                                                                    (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; grif-
Het in het kader van een groepsreservering door een reis-           fier: L. Hewlett, administrateur, op 5 mei 1998 een arrest
agent meerdere malen vervoeren van reizigers tussen een             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-276/96

text:
C 72/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  7.3.98
Middelen en voornaamste argumenten                                 verstreken zonder dat Ierland de voor het volgen van de in
                                                                   de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn nood-
                                                                   zakelijke maatregelen had getroffen.
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat een richt-
lijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
                                                                   (1) PB L 157 van 24.6.1994, blz. 33.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht de lid-      (2) PB L 43 van 20.2.1979, blz. 20.
staten, de in de richtlijn gestelde termijn voor nakoming in
acht te nemen. In casu is die termijn op 1 juli 1995 ver-
streken zonder dat Ierland de voor het volgen van de in de
conclusies van de Commissie genoemde richtlijn noodzake-
lijke maatregelen had getroffen.
(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 3.                                             Doorhaling van zaak C-276/96 (1)
                                                                                (98/C 72/28)
                                                                   De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Beroep, op 29 januari 1998 ingesteld door Commissie van            van 10 november 1997 de doorhaling in het register gelast
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                  van zaak C-276/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                        (Zaak C-26/98)                             schappen tegen Portugese Republiek.
                          (98/C 72/27)
                                                                   (1) PB C 294 van 5.10.1996.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1998 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door H. C. Stùlvbñk, lid van haar juridische
dienst, en M. Shotter, in het kader van de uitwisseling van
                                                                                Doorhaling van zaak C-170/97 (1)
ambtenaren bij de Commissie gedetacheerd nationaal amb-
tenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                                    (98/C 72/29)
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-170/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Ð vast te stellen dat Ierland, door geen mededeling te             Portugese Republiek.
     doen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
     gen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/26/       (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     EG (1) van 15 juni 1994 tot aanpassing aan de stand
     van de techniek van Richtlijn 79/196/EEG (2) van de
     Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
     vingen van de lidstaten betreffende elektrisch materieel
     bestemd voor gebruik in ¹explosieve omgevingº, dat
     aan bepaalde beveiligingswijzen voldoet, of door niet
     de ter uitvoering daarvan noodzakelijke maatregelen
                                                                                Doorhaling van zaak C-171/97 (1)
     vast te stellen, niet aan de krachtens deze richtlijn op
     haar rustende verplichtingen heeft voldaan;                                           (98/C 72/30)
Ð Ierland in de kosten te verwijzen.                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-171/
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Portugese Republiek.
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat een richt-
lijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat       (1) PB C 199 van 28.6.1997.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht de lid-
staten, de in de richtlijn gestelde termijn voor nakoming in
acht te nemen. In casu is die termijn op 31 maart 1995


title: Zaak T-148/06: Beroep ingesteld op 26 mei 2006 — Marie Claire/BHIM — Marie Claire Album (MARIE CLAIRE)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/23

         Beroep ingesteld op 26 mei 2006 — Marie Claire/BHIM — Marie Claire Album (MARIE CLAIRE)
   (Zaak T-148/06)
   (2006/C 190/42)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Marie Claire, S.A. (Castellón, Spanje) (vertegenwoordigers: T. Fernández Mateos en T. Marín Bataller, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marie Claire Album SA
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 6 maart 2006 in zaak R 530/2004-2 te vernietigen;

               —

               bijgevolg te verklaren dat het gemeenschapsmerk waarvan de inschrijving is aangevraagd, niet valt onder de weigeringsgronden van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94, aangezien de bepalingen van dit artikel in casu niet van toepassing zijn;

               —

               te verklaren dat het gemeenschapsmerk waarvan de inschrijving is aangevraagd onder nr. 77.834 „MARIE CLAIRE”, niet op ongeoorloofde wijze voordeel trekt uit of afbreuk doet aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het oudere conflicterende merk;

               —

               te verklaren dat het aangevraagde gemeenschapsmerk evenmin valt onder de weigeringsgronden van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, zoals is geoordeeld door zowel de oppositieafdeling als de tweede kamer van beroep van het BHIM in hun respectieve beslissingen;

               —

               de inschrijving toe te staan van verzoeksters gemeenschapsmerk nr. 77.834 „MARIE CLAIRE” voor de waren „badpakken, lingerie en ondergoed” van klasse 25 van de Internationale Nomenclatuur;

               —

               het BHIM en in voorkomend geval interveniënte te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MARIE CLAIRE” voor waren van klasse 25 — aanvraag nr. 77 834

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Marie Claire Album SA

      Oppositiemerk of -teken: internationale en nationale woord- en beeldmerken „MARIE CLAIRE” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 14, 16, 18, 20-22, 24-28, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en toewijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5 van verordening (EG) nr. 40/94


title: Zaak C-252/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil division) (Verenigd Koninkrijk) op 29 mei 2007 — Intel Corporation Inc./CPM United Kingdom Limited

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil division) (Verenigd Koninkrijk) op 29 mei 2007 — Intel Corporation Inc./CPM United Kingdom Limited
   (Zaak C-252/07)
   (2007/C 183/33)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Intel Corporation Inc.

      Verwerende partij: CPM United Kingdom Limited
   Prejudiciële vragen

               1.

               Gelet op artikel 4, lid 4, sub a, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 (1), en in het geval dat:

                           a)

                           het oudere merk een enorme bekendheid heeft voor bepaalde specifieke soorten waren of diensten,

                           b)

                           deze goederen of diensten niet gelijksoortig of in aanzienlijke mate niet gelijksoortig zijn aan de waren of diensten van het jongere merk,

                           c)

                           het oudere merk uniek is met betrekking tot welke waren of diensten dan ook,

                           d)

                           het oudere merk in gedachten zou komen van de gemiddelde consument, wanneer hij of zij wordt geconfronteerd met het jongere merk voor de diensten van het jongere merk,

                     zijn deze feiten op zich voldoende om i) een „verband” als bedoeld in de punten 29 en 30 van het arrest van 23 oktober 2003, Adidas-Salomon AG/Fitnessworld Trading Ltd (C-408/01, Jurispr. blz. I-12537) en/of ii) een ongerechtvaardigd voordeel en/of afbreuk als bedoeld in dat artikel vast te stellen?

               2.

               Zo niet: welke elementen dient de nationale rechter in aanmerking te nemen om te beslissen dat deze feiten voldoende zijn voor bovenbedoelde vaststelling? In het bijzonder: welke betekenis moet bij de totaalbeoordeling of er sprake is van een „verband”, worden toegekend aan de waren of diensten in de specificatie van het jongere merk?

               3.

               Wat is in het kader van artikel 4, lid 4, sub a, vereist om te voldoen aan de voorwaarde dat afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen? Meer in het bijzonder: (i) dient het oudere merk uniek te zijn, (ii) is een eerste strijdig gebruik voldoende om de afbreuk aan het onderscheidend vermogen vast te stellen, en (iii) vereist de afbreuk aan het onderscheidend vermogen van het oudere merk een beïnvloeding van het economisch gedrag van de consument?

      (1)  PB L 40, 11.2.1989, blz. 1.


title: Zaak T-341/99: Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door F. J. Rémon Galar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.3.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/29
Beroep, op 26 november 1999 ingesteld door V.O.F.                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Achten tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen                                     — nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende
                                                                             weigering verzoekers vakantie van 4 augustus tot en met
                                                                             1 september 1998 te annuleren in verband met ziekte,
                        (Zaak T-339/99)
                                                                        — verweerster in de kosten te verwijzen.
                          (2000/C 63/57)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                        Verzoeker bestrijdt het besluit van de Commissie waarbij zij
                                                                        heeft geweigerd, hem alsnog alle vakantiedagen te laten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               opnemen die overeenkomen met het tijdvak waarvoor hij
schappen is op 26 november 1999 beroep tegen Commissie                  medische verklaringen heeft overgelegd om zijn afwezigheid
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door V.O.F.                    wegens ziekte tijdens zijn vakantie te staven.
Achten, te Arcen (Nederland), vertegenwoordigd door M.J.C.
Deriks, advocaat te Rotterdam.
                                                                        Hij stelt in de eerste plaats, dat de Commissie de geldigheid
                                                                        van de overgelegde medische verklaringen heeft betwist zonder
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     tot een medisch controleonderzoek voor elk van deze verkla-
                                                                        ringen over te gaan, hetgeen in strijd is met artikel 59, leden 1
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                     en 3, Ambtenarenstatuut.
     (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
     ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de                 Hij is tevens van mening, dat de Commissie in strijd heeft
     grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren;                gehandeld met de motiveringsplicht en het recht van verweer,
                                                                        doordat zij geen medische informatie heeft verstrekt op grond
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.             waarvan verzoeker of zijn arts de redenen kon begrijpen
                                                                        en eventueel weerleggen waarom de controlerend arts de
                                                                        geldigheid van het attest van 4 augustus 1998 heeft bestreden;
Middelen en voornaamste argumenten                                      dit is het enige attest waarvan wel een medisch controleonder-
                                                                        zoek heeft plaatsgehad.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in de zaken T-273/99 tot T-278/99.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                        Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Harbinger
                                                                        Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt
                                                                                (Zaak T-345/99)
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door F. J. Rémon                                             (2000/C 63/59)
Galar tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-341/99)                                                          (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                          (2000/C 63/58)
                                                                        schappen is op 2 december 1999 beroep tegen Bureau voor
                                                                        harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Harbin-
                                                                        ger Corporation, gevestigd in de Verenigde Staten, vertegen-
                         (Procestaal: Frans)                            woordigd door R. Collin en M-C Mitchell, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij N. Decker, Avenue Marie-Thérèse
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               16.
schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. J.                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Rémon Galar, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,        — de beslissing van de kamer van beroep, inhoudende dat
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de                       het merk niet voldoet aan artikel 7, lid 1, sub b, van
Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.                                            verordening nr. 40/94, te vernietigen


title: Zaak T-649/14: Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — NTS Energie- und Transportsysteme/EUIPO — Schütz (X-Windwerk) („Uniemerk — Aanduiding van een nieuwe vertegenwoordiger — Stilzitten van de verzoekende partij — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/47

         Beschikking van het Gerecht van 10 juli 2017 — NTS Energie- und Transportsysteme/EUIPO — Schütz (X-Windwerk)
   (Zaak T-649/14) (1)

   ((„Uniemerk - Aanduiding van een nieuwe vertegenwoordiger - Stilzitten van de verzoekende partij - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 283/73)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NTS Energie- und Transportsysteme GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Mach en W. Plewinski, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Schütz GmbH & Co. KGaA (Selters, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Oerter en E. Tuchscherer, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 23 mei 2014 (zaak R 978/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Schütz en NTS Energie- und Transportsysteme

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               NTS Energie- und Transportsysteme GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en die van Schütz GmbH & Co. KGaA.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak C-533/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited/Hutchison 3G UK Limited (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1 — Uitsluitend recht van merkhouder — Gebruik, in vergelijkende reclame, van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met merk — Beperking van aan merk verbonden rechten — Vergelijkende reclame — Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG — Artikel 3 bis, lid 1 — Voorwaarden voor geoorloofdheid van vergelijkende reclame — Gebruik van merk van concurrent of van met dit merk overeenstemmend teken)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — Verenigd Koninkrijk) — O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited/Hutchison 3G UK Limited
   (Zaak C-533/06) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 5, lid 1 - Uitsluitend recht van merkhouder - Gebruik, in vergelijkende reclame, van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met merk - Beperking van aan merk verbonden rechten - Vergelijkende reclame - Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG - Artikel 3 bis, lid 1 - Voorwaarden voor geoorloofdheid van vergelijkende reclame - Gebruik van merk van concurrent of van met dit merk overeenstemmend teken)
   (2008/C 209/12)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: O2 Holdings Limited & O2 (UK) Limited

      Verwerende partij: Hutchison 3G UK Limited
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal — Uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en b, van de Eerste richtlijn (89/104/EG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) en van artikel 3 bis van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17) — Gebruik van het merk van een concurrent in een reclameboodschap om de kenmerken en inzonderheid de prijs van de door de adverteerder verkochte waren of diensten te vergelijken met die van de concurrent
   Dictum

               1)

               Artikel 5, leden 1 en 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, en artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, moeten aldus worden uitgelegd dat de houder van een ingeschreven merk niet gerechtigd is te verbieden dat een derde in vergelijkende reclame die voldoet aan alle in artikel 3 bis, lid 1, genoemde voorwaarden voor geoorloofdheid, gebruik maakt van een teken dat gelijk is aan of overeenstemt met zijn merk.
               Indien is voldaan aan alle in artikel 5, lid 1, sub b, van richtlijn 89/104 gestelde voorwaarden om het gebruik van een teken dat gelijk is aan of overeenstemt met een ingeschreven merk, te verbieden, kan de vergelijkende reclame waarin gebruik wordt gemaakt van genoemd teken, echter onmogelijk voldoen aan de in artikel 3 bis, lid 1, sub d, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, genoemde voorwaarde voor geoorloofdheid.

               2)

               Artikel 5, lid 1, sub b, van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een ingeschreven merk niet gerechtigd is te doen verbieden dat een derde in vergelijkende reclame gebruik maakt van een met dit merk overeenstemmend teken voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, indien dit gebruik niet leidt tot verwarringsgevaar bij het publiek, en dit ongeacht of de vergelijkende reclame voldoet aan alle in artikel 3 bis van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, genoemde voorwaarden voor geoorloofdheid.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak C-616/15: Beroep ingesteld op 20 november 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/17

         Beroep ingesteld op 20 november 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-616/15)
   (2016/C 098/22)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Owsiany-Hornung en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen heeft geschonden die op haar rusten krachtens artikel 132, lid 1, onder f), van de btw-richtlijn (1), doordat zij de btw-vrijstelling voor diensten die zelfstandige groeperingen van personen die een activiteit uitoefenen die is vrijgesteld of waarvoor zij niet belastingplichtig zijn, verrichten om aan hun leden de diensten te verlenen die direct nodig zijn voor de uitoefening van deze activiteit, welke vrijstelling geldt wanneer die groeperingen van hun leden enkel terugbetaling vorderen van hun aandeel in de gezamenlijke uitgaven, beperkt tot groeperingen waarvan de leden een beperkt aantal beroepen uitoefenen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster het volgende middel aan.
   De btw-vrijstelling voor diensten die zelfstandige groeperingen van personen die een activiteit uitoefenen die is vrijgesteld of waarvoor zij niet belastingplichtig zijn, verrichten om de diensten te verlenen die direct nodig zijn voor de uitoefening van deze activiteit, wordt door Duitsland beperkt tot bepaalde, specifiek genoemde beroepsgroepen. De vrijstelling waarin het Duitse recht inzake de omzetbelasting voorziet, geldt enkel voor groeperingen waarvan de leden artsen of beoefenaren van paramedische beroepen zijn dan wel ziekenhuizen of daarmee vergelijkbare instellingen.
   Dit is onverenigbaar met artikel 132, lid 1, onder f), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde. Noch de bewoordingen noch het doel noch de ontstaansgeschiedenis van deze bepaling kunnen een dergelijke beperking van de btw-vrijstelling tot bepaalde beroepsgroepen rechtvaardigen. De vrijstelling dient integendeel te worden verleend aan groeperingen van alle beroepsgroepen, voor zover deze van belasting vrijgestelde activiteiten uitoefenen.
   De beperking in het Duitse recht inzake de omzetbelasting wordt evenmin gerechtvaardigd door een eventuele algemene verstoring van de mededinging. De vraag of de toepassing van de belastingvrijstelling al dan niet leidt tot een algemene verstoring van de mededinging, kan immers uitsluitend worden beantwoord op basis van de omstandigheden van het individuele geval. Of er sprake is van mededingingsverstoringen, kan niet in algemene zin worden beoordeeld voor diensten van bepaalde beroepstakken en voor de prestaties van een groepering die daarmee rechtstreeks verband houden.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-166/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Büdingen — Duitsland) — Strafzaak tegen Guido Weber (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 89/397/EEG — Officiële controle op levensmiddelen — Recht van betrokkenen om tegenexpertise te laten uitvoeren — Begrip betrokkene)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/15

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Büdingen — Duitsland) — Strafzaak tegen Guido Weber
   (Zaak C-166/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 89/397/EEG - Officiële controle op levensmiddelen - Recht van betrokkenen om tegenexpertise te laten uitvoeren - Begrip betrokkene)
   2009/C 205/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Büdingen

      Partij in de strafzaak

   Guido Weber

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Büdingen — Uitlegging van artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (PB L 186, blz. 23) — Recht van de betrokkenen om een tegenexpertise te laten uitvoeren bij een officiële controle op levensmiddelen — Hoedanigheid van „betrokkene” van de tussenhandelaar die overeenkomstig het straf- of het bestuursrecht aansprakelijk is voor de staat en de etikettering van het levensmiddel

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen, moet aldus worden uitgelegd, dat als een „betrokkene” in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd een vennootschap die een levensmiddel heeft ingevoerd en vervolgens in de handel heeft gebracht en waarvan de directeur, op grond van de analyse van monsters van dat levensmiddel die in een detailhandel zijn genomen, voor de staat en de etikettering daarvan strafrechtelijk of door het opleggen van geldboetes aansprakelijk kan worden gesteld.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.