title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2001 in zaak C-230/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 75/442/EEG, 76/464/EEG, 80/68/EEG, 84/360/EEG en 85/337/EEG — Verontreiniging en hinder — Afvalstoffen — Gevaarlĳke stoffen — Verontreiniging van aquatisch milieu — Luchtverontreiniging)

text:
28.7.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 212/5
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te  —     76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 1, sub c,          verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
      2, leden 1 en 2, 2 bis, 3 bis, lid 3, en 10, leden 1, 3 en 4,            stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
      artikel 12, voorzover dit artikel telewinkelen regelt, en de             worden geloosd (PB L 129, blz. 23),
      artikelen 13 en 16, lid 2, van richtlijn 89/552/EEG van de
      Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van             —     80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffen-
      bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de              de de bescherming van het grondwater tegen verontreini-
      lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,        ging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke
      in de versie die voortvloeit uit richtlijn 97/36/EG van het              stoffen (PB 1980, L 20, blz. 43),
      Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, is de
                                                                         —     84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de
      Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                               bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte
      verplichtingen niet nagekomen.
                                                                               luchtverontreiniging (PB L 188, blz. 20), en
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.               —     85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                                                                               de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
                                                                               particuliere projecten (PB L 175, blz. 40),
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                         de krachtens de artikelen 9 van richtlijn 75/442, 3, 4, 5 en 7
                                                                         van richtlijn 76/464, 3, 4, 5, 7 en 10 van richtlijn 80/68, 3, 4,
                                                                         9 en 10 van richtlijn 84/360, 2 en 8 van richtlijn 85/337 en
                                                                         artikel 189 EG-Verdrag (thans artikel 249 EG) op hem rustende
                                                                         verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puis-
                                                                         sochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; ad-
                                                                         vocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001
                                                                         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                         1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                               stellen die nodig zijn voor de volledige uitvoering van de
                           (Derde kamer)                                       richtlijnen
                                                                               —      75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
                         van 14 juni 2001                                             afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG
                                                                                van de Raad van 18 maart 1991,
                                                                               —      76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende
in zaak C-230/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke
              schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap
                                                                                worden geloosd,
(Niet-nakoming         —       Niet-omzetting        van     richtlijn         —      80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979
75/442/EEG, 76/464/EEG, 80/68/EEG, 84/360/EEG en                                      betreffende de bescherming van het grondwater tegen
85/337/EEG — Verontreiniging en hinder — Afvalstoffen                                 verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde
— Gevaarlijke stoffen — Verontreiniging van aquatisch                                 gevaarlijke stoffen,
                  milieu — Luchtverontreiniging)
                                                                               —      84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende
                                                                                de bestrijding van door industriële inrichtingen veroor-
                          (2001/C 212/08)                                             zaakte luchtverontreiniging, en
                                                                               —      85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                                                                                de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
                       (Procestaal: Nederlands)                                       particuliere projecten,
                                                                               is het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 9 van richtlijn
In zaak C-230/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                       75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, 3, 4, 5 en 7
pen (gemachtigde: H. van Lier, bijgestaan door M. H. van der                   van richtlijn 76/464, 3, 4, 5, 7 en 10 van richtlijn 80/68, 3,
Woude en T. E. M. Chellingsworth) tegen Koninkrijk België                      4, 9 en 10 van richtlijn 84/360 alsmede 2 en 8 van richtlijn
(gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te                   85/337 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn            2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
voor de volledige uitvoering van de richtlijnen
—     75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij
      richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991
      (PB L 78, blz. 32),


title: Zaak T-40/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Latam Airlines Group en Lan Cargo/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/34

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Latam Airlines Group en Lan Cargo/Commissie
   (Zaak T-40/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Latam Airlines Group SA, voorheen Lan Airlines SA (Santiago, Chili), en Lan Cargo SA (Santiago) (vertegenwoordigers: B. Hartnett, barrister, en O. Geiss, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Noë, N. von Lingen en G. Koleva, vervolgens G. Koleva en A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door G. Peretz, barrister)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), voor zover dit is gericht tot verzoeksters, en, subsidiair, tot verlaging van de geldboete die aan deze laatsten is opgelegd

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Latam Airlines Group SA, voorheen Lan Airlines SA, en Lan Cargo SA.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Latam Airlines Group en Lan Cargo.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak C-264/06: Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/12

         Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-264/06)
   (2006/C 190/20)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani en R. Vidal Puig als gemachtigden)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door geen sancties voor overtreding van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (1) vast te stellen, de krachtens artikel 16, lid 3, van deze verordening op hem rustende verplichting niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 16, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 bepaalt: „De door de lidstaten vastgestelde sancties voor overtreding van deze verordening moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.” Artikel 19 bepaalt dat deze verordening op 17 februari 2005 in werking treedt. Volgens de inlichtingen waarover de Commissie beschikt, heeft het Groothertogdom Luxemburg nog niet voldaan aan de verplichting om voor overtreding van de verordening sancties vast te stellen die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 23 september 2003 in zaak C-109/01 (verzoek van het Immigration Appeal Tribunal om een prejudiciële beslissing): Secretary of State for the Home Department tegen Hacene Akrich ("Vrĳ verkeer van werknemers — Onderdaan van derde land die gehuwd is met onderdaan van lidstaat — Echtgenoot waarvoor verbod van binnenkomst en verblĳf in die lidstaat geldt — Tĳdelĳke vestiging van echtpaar in andere lidstaat — Vestiging met de bedoeling dat echtgenoot krachtens gemeenschapsrecht recht op binnenkomst en verblĳf in eerste lidstaat verkrĳgt — Misbruik")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 275/9
3)    De artikelen 454 en 455 van verordening nr. 2454/93                     derde land die gehuwd is met een onderdaan van een lidstaat,
      verplichten een lidstaat die een overtreding of onregelmatigheid        heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
      in verband met vervoer onder geleide van een carnet TIR                 president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen en
      vaststelt, niet om buiten de in artikel 455, lid 1, van de              C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
      verordening bedoelde mededelingen en een opsporingsbericht              A. La Pergola, P. Jann, F. Macken, N. Colneric (rapporteur) en
      aan het douanekantoor van bestemming, ook nog te onderzoe-              S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed;
      ken waar de overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk            griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 23 september
      is begaan en wie de schuldenaren van de douanerechten zijn,             2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      door een andere lidstaat om administratieve bijstand bij de
      opheldering van de feiten te verzoeken.
                                                                              1)    Om in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde
                                                                                is, aanspraak te kunnen maken op de rechten bedoeld in
(1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                artikel 10 van verordening nr. 1612/68 van de Raad van
                                                                                15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
                                                                                binnen de Gemeenschap, moet de onderdaan van een derde land
                                                                                die met een burger van de Unie gehuwd is, wettig in een lidstaat
                                                                                verblijf houden wanneer hij zich begeeft naar een andere
                                                                                lidstaat, waarnaar de burger van de Unie emigreert of is
                                                                                geëmigreerd.
                                                                              2)    Artikel 10 van verordening nr. 1612/68 is niet van toepassing
                     ARREST VAN HET HOF                                             wanneer de onderdaan van een lidstaat en de onderdaan van
                                                                                een derde land een schijnhuwelijk hebben gesloten teneinde de
                                                                                bepalingen inzake binnenkomst en verblijf van onderdanen van
                      van 23 september 2003                                         derde landen te omzeilen.
in zaak C-109/01 (verzoek van het Immigration Appeal                          3)    In geval van een authentiek huwelijk tussen een onderdaan van
Tribunal om een prejudiciële beslissing): Secretary of                              een lidstaat en een onderdaan van een derde land, is de
 State for the Home Department tegen Hacene Akrich (1)                              omstandigheid dat de echtgenoten zich in een andere lidstaat
                                                                                hebben gevestigd om bij terugkeer naar de lidstaat waarvan
                                                                                eerstgenoemde persoon onderdaan is, aanspraak te kunnen
                                                                                maken op de door het gemeenschapsrecht toegekende rechten,
(„Vrij verkeer van werknemers — Onderdaan van derde land
                                                                                niet van belang voor de beoordeling van hun rechtssituatie door
die gehuwd is met onderdaan van lidstaat — Echtgenoot                               de bevoegde autoriteiten van deze laatste staat.
waarvoor verbod van binnenkomst en verblijf in die lidstaat
geldt — Tijdelijke vestiging van echtpaar in andere lidstaat
— Vestiging met de bedoeling dat echtgenoot krachtens
gemeenschapsrecht recht op binnenkomst en verblijf in eerste                  4)    Wanneer een onderdaan van een eerste lidstaat die gehuwd is
                 lidstaat verkrijgt — Misbruik”)                                    met een onderdaan van een derde land, waarmee hij in een
                                                                                tweede lidstaat samenwoont, terugkeert naar de lidstaat waar-
                                                                                van hij onderdaan is om aldaar arbeid in loondienst te verrichten
                          (2003/C 275/15)                                           en zijn echtgenoot op dat moment niet de rechten bedoeld in
                                                                                artikel 10 van verordening nr. 1612/68 geniet omdat hij niet
                                                                                wettig op het grondgebied van een lidstaat verblijf heeft
                                                                                gehouden, moeten de bevoegde autoriteiten van de eerste lidstaat
                          (Procestaal: Engels)                                      niettemin bij de beoordeling van het verzoek van de echtgenoot
                                                                                om hun grondgebied binnen te mogen komen en daar te
                                                                                verblijven, rekening houden met het recht op eerbiediging van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          het gezinsleven in de zin van artikel 8 van het op 4 november
                          dentie van het Hof)                                       1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming
                                                                                van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, mits
                                                                                het huwelijk authentiek is.
In zaak C-109/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Immigration Appeal Tribunal                  (1) PB C 150 van 19.5.2001.
(Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
Secretary of State for the Home Department en Hacene Akrich,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van het
gemeenschapsrecht op het gebied van het vrije verkeer van
personen en het verblijfsrecht van een onderdaan van een


title: Zaak C-127/99: Beroep, op 14 april 1999 ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 204/22                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      17.7.1999
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                   „Moet artikel 79 van verordening (EEG) nr. 259/68 (1), zoals
                                                                           gewijzigd, waar het bepaalt dat de arbeidsvoorwaarden van
                         van 21 april 1999                                 plaatselijke functionarissen, inzonderheid ter zake van:
in de gevoegde zaken C-28/98 en C-29/98 (verzoeken van                     a) aanstelling en ontslag,
het Tribunal de grande instance de Thionville om een
prejudiciële beslissing): M. Charreire (C-28/98), J. Hirts-                b) verloven,
mann (C-29/98) tegen Directeur des services fiscaux de la
                              Moselle (1)
                                                                           c) bezoldiging,
     („Prejudiciële verzoeken — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                           door elk instelling [worden] vastgesteld aan de hand van de
                                                                           voorschriften en gebruiken ter plaatse waar de functionaris
                          (1999/C 204/42)                                  zijn werkzaamheden moet verrichten, aldus worden begrepen,
                                                                           dat het de Europese instelling is toegestaan, van de nationale
                                                                           wetgeving af te wijken, met het gevolg dat uitsluitend de
                           (Procestaal: Frans)                             regeling van communautaire oorsprong geldt, of legt het toch
                                                                           de verplichting op, de nationale wet in acht te nemen, vooral
                                                                           wanneer zij een dwingend en bindend karakter heeft?”
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (1) Verordening van de Raad van 29.2.1968 (PB L 56, van 4.3.1969,
In de gevoegde zaken C-28/98 en C-29/98, elk betreffende een                   blz. 1).
verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het
Tribunal de grande instance de Thionville (Frankrijk), in de
aldaar aanhangige gedingen tussen M. Charreire (C-28/98),
J. Hirtsmann (C-29/98) en Directeur des services fiscaux de la
Moselle, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 95 EG-Verdrag, heeft het Hof samengesteld als volgt:
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P.
Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F.
Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet                    Beroep, op 14 april 1999 ingesteld tegen Italiaanse Repu-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:          bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen
R. Grass, op 21 april 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Zaak C-127/99)
De verzoeken om een prejudiciële beslissing, bij vonnissen van
21 maart 1997 ingediend door het Tribunal de grande instance de                                     (1999/C 204/44)
Thionville, zijn niet-ontvankelijk.
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                                 op 14 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als
                                                                           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                           C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van de Pretura circondariale di Torino van
30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het                        — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan
geding tussen R. Vitari en European Training Foundation                         aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens het
                                                                                gemeenschapsrecht, door na te laten overeenkomstig de
                                                                                daartoe gestelde voorwaarden een of meer actieprogram-
                          (Zaak C-126/99)                                       ma’s op te stellen als bedoeld in artikel 5 van richtlijn
                                                                                91/676/EEG (1) van de Raad van 12 december 1991 inzake
                          (1999/C 204/43)                                       de bescherming van water tegen verontreiniging door
                                                                                nitraten uit agrarische bronnen, door de in artikel 6 van
                                                                                die richtlijn voorgeschreven controles niet volledig en
De Pretura circondariale di Torino heeft bij beschikking van
                                                                                correct uit te voeren en door na te laten, een volledig
30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                                verslag in de zin van artikel 10 van de richtlijn op te stellen
op 14 april 1999, in het geding tussen R. Vitari en European
                                                                                en in te dienen;
Training Foundation, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                       — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 17.7.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 204/23
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — de beschikkingen van de Commissie 1999/186/EG (1) en
Schending          van      artikel     10   van     richtlijn            1999/187/EG (2), van 3 februari 1999 nietig te verklaren,
91/676                                                                    wat de financiële correcties ten aanzien van het Koninkrijk
                                                                          Spanje betreft, en
De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de in artikel 10       — verweerster te verwijzen in de kosten.
van richtlijn 91/676 neergelegde specifieke verplichting met
betrekking tot de opstelling en de indiening bij de Commissie
van het verslag over de periode tussen 20 december 1991 en            Middelen en voornaamste argumenten
20 december 1995, dat wil zeggen de eerste periode van vier
jaar na de kennisgeving van de richtlijn, welk verslag alle in
bijlage V bij de richtlijn bedoelde informatie moest bevatten.        Het Koninkrijk Spanje komt op tegen
                                                                      — de beschikking van de Commissie van 3 februari 1999
Schending           van     artikel      5   van     richtlijn            houdende weigering van de communautaire financiering
91/676                                                                    van bepaalde uitgaven van de lidstaten (1999/186/EG), en
                                                                      — de beschikking van de Commissie van 3 februari 1999
Ingevolge artikel 5 dienden de lidstaten actieprogramma’s voor            betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
de kwetsbare zones op te stellen binnen een termijn van twee              lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
jaar na de eerste aanwijzing van die zones of binnen een                  in verband met de door het Europees Oriëntatie- en
termijn van één jaar ingeval van aanwijzing na het vierjaarlijkse         Garantiefonds voor de landbouw, afdeling Garantie, gefi-
heronderzoek van de situatie in de zin van artikel 3, lid 4.              nancierde uitgaven (1999/187/EG),
                                                                      en wel met betrekking tot de financiële correcties in de
In strijd met artikel 5 zijn de Italiaanse autoriteiten nog niet      navolgende sectoren:
overgegaan tot de vaststelling van een of meer volledige,
samenhangende actieprogramma’s waarmee de specifieke doel-
einden van de richtlijn binnen een periode van vier jaar kunnen
                                                                      a) akkerbouwgewassen
worden bereikt.
                                                                      — 1 471 398 749 PTA, zijnde 5 % van de uitgaven van de
                                                                          Autonome Gemeenschap Aragon betreffende bepaalde
Schending           van     artikel      6   van     richtlijn
                                                                          aspecten van de controles op het gebied van de steunaan-
91/676
                                                                          vragen „oppervlakten” onder beheer van deze Autonome
                                                                          Gemeenschap.
Volgens de Commissie heeft de Italiaanse Republiek evenmin
voldaan aan de krachtens artikel 6 van de richtlijn op haar               Het minimumpercentage van 5 % controles betreffende de
rustende verplichting, door geen volledige correcte controles             steunaanvragen, die ter plaatse moeten worden verricht,
op de nitraatconcentratie in zoet water te verrichten, ten einde          moet op het niveau van de lidstaat worden berekend en
de verontreinigde wateren te bepalen met het oog op de                    niet op dat van de provincie, of zelfs op het niveau van de
aanwijzing van de kwetsbare zones.                                        Autonome Gemeenschap, zoals blijkt uit artikel 6, lid 3,
                                                                          van verordening 3887/92/EEG van de Commissie. (3) De
                                                                          Autonome Gemeenschap Aragon heeft adequate controles
(1) PB L 375, van 31.12.1991, blz. 1.                                     verricht, die in overeenstemming waren met de gemeen-
                                                                          schapsbepalingen, en zowel het percentage controles als
                                                                          de gecontroleerde oppervlakten zijn hoger dan de commu-
                                                                          nautaire eisen. In feite is namelijk een totaal van 3 024 be-
                                                                          drijven (7,4 % van het totaal van de aanvragen) gecontro-
                                                                          leerd op basis van een criterium dat vergelijkbaar is
                                                                          met dat van de teledetectie (ten minste 80 % van de
                                                                          landbouwoppervlakten in de gecontroleerde zone). In
                                                                          termen van gecontroleerde oppervlakten dekten de contro-
Beroep, op 15 april 1990 ingesteld door Koninkrijk Spanje                 les in totaal ongeveer 11 500 ha (8,7 % van de totale
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend).
                                                                          De gevallen waarin tijdens de controles „ter plaatse” door
                         (Zaak C-130/99)                                  de controleurs van het EOGFL een gebrek aan grondigheid
                                                                          zou zijn vastgesteld, moeten op hun juiste waarde worden
                         (1999/C 204/45)                                  geschat.
                                                                      — 215 011 390 PTA: de financiële correctie is door de Com-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                missie bepaald op basis van het feit dat Spanje niet de
op 15 april 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de                  nodige zorgvuldigheid aan de dag zou hebben gelegd bij
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                 de administratieve controles of de controles ter plaatse om
woordigd door M. López-Munı́z Gallego, Abogado del Estado                zich te vergewissen van de betrouwbaarheid van de
voor het Hof van Justitie, domicilie gekozen hebbende te                  opgegeven ramingen van de opbrengst en de juistheid van
Luxemburg ter Spaanse Ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.                de behaalde feitelijke opbrengst.


title: Zaak T-452/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 november 2009 door Eckehard Rosenbaum tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 september 2009 in zaak F-9/08, Rosenbaum/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/35

         Hogere voorziening ingesteld op 11 november 2009 door Eckehard Rosenbaum tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 september 2009 in zaak F-9/08, Rosenbaum/Commissie
   (Zaak T-452/09 P)
   2010/C 11/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Eckehard Rosenbaum (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Rüber, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 september 2009 in de zaak Rosenbaum/Commissie vernietigen;

               —

               het besluit van 13 februari 2007 houdende indeling van verzoeker nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij gelasten, verzoeker zonder discriminatie en in overeenstemming met zijn beroepservaring in te delen alsmede alle andere maatregelen te treffen die ter uitvoering van het arrest noodzakelijk zijn;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 september 2009 in de zaak F-9/08, Rosenbaum/Commissie, waarbij rekwirants beroep is verworpen.
   Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant in de eerste plaats dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het eerste middel onvoldoende heeft onderzocht. Voorts betoogt hij dat voormeld Gerecht van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan door drie andere middelen af te wijzen, aangezien die middelen, in tegenstelling tot het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken, tot de nietigverklaring van de betwiste maatregel kunnen leiden. Ten slotte is hij van mening dat het ontbreken van hoogwaardiger selectiemethoden relevant is voor de kwestie van de wettigheid van het bestreden arrest en dat de afwijzing van het in verband daarmee overgelegde bewijsmateriaal om die reden onrechtmatig is.


title: Gevoegde zaken C-422/11 P en C-423/11 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2012 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Republiek Polen/Europese Commissie (Hogere voorzieningen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid van beroep — Vertegenwoordiging voor Unierechter — Advocaat — Onafhankelijkheid)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2012 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Republiek Polen/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-422/11 P en C-423/11 P) (1)

   (Hogere voorzieningen - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid van beroep - Vertegenwoordiging voor Unierechter - Advocaat - Onafhankelijkheid)
   2012/C 355/11
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwiranten: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (vertegenwoordigers: D. Dziedzic-Chojnacka en D. Pawłowska, radcowie prawni), Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, A. Kraińska en D. Lutostańska, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorzieningen tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 23 mei 2011, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej/Commissie (T-226/10), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep van de Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej tot nietigverklaring van de overeenkomstig artikel 7, lid 4, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 108, blz. 33) vastgestelde beschikking C(2010) 1234 van de Commissie van 3 maart 2010 waarmee de Poolse regelgevende autoriteit op het gebied van elektronische communicatie en postdiensten wordt bevolen, twee meegedeelde ontwerpmaatregelen inzake de nationale wholesalemarkt voor de uitwisseling van IP-gegevensverkeer (IP-transit) (zaak PL/2009/1019) en de wholesalemarkt voor IP-peering met het netwerk van Telekomunikacja Polska S.A. (TP) (zaak PL/2009/1020) in te trekken — Onjuiste uitlegging van artikel 19, derde en vierde alinea, van het Statuut van het Hof junctis artikel 53, eerste alinea, van het Statuut van het Hof, artikel 254, zesde alinea, VWEU, en artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering — Schending van artikel 67, lid 1, VWEU juncto artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering — Schending van artikel 5, leden 1 en 2, VEU junctis artikel 4, lid 1, VEU en artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering — Schending van artikel 5, lid 4, VEU juncto artikel 113 van het Reglement voor de procesvoering — Ontoereikende motivering — Niet-ontvankelijkheid van het beroep in geval van vertegenwoordiging door advocaten die in dienstbetrekking zijn bij de partij

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               De Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej en de Republiek Polen worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Zaak T-183/05: Beroep, op 4 mei 2005 ingesteld door Julie Samnadda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/33

         Beroep, op 4 mei 2005 ingesteld door Julie Samnadda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-183/05)
   (2005/C 171/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 mei 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Julie Samnadda, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit waarbij zij als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen is aangesteld, nietig te verklaren voorzover haar rang bij aanwerving daarbij is vastgesteld met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in de zaken T-130/05, T-160/05, T-162/05 en T-170/05 en nagenoeg dezelfde als die in de zaken T-58/05 en T-164/05.


title: Zaak F-105/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 november 2015 — FM en FO/CEPOL

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 november 2015 — FM en FO/CEPOL
   (Zaak F-105/15) (1)

   (2015/C 429/44)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015, blz. 53.


title: Zaak T-604/15: Beroep ingesteld op 27 oktober 2015 — Ertico — Its Europe/Commissie

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/38

         Beroep ingesteld op 27 oktober 2015 — Ertico — Its Europe/Commissie
   (Zaak T-604/15)
   (2015/C 414/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Road Transport Telematics Implementation Coordination Organisation — Intelligent Transport Systems & Services Europe (Ertico — Its Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Wellinger en K. T’Syen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het validatiepanel van de Europese Commissie van 18 augustus 2015 waarbij wordt verklaard dat verzoekster niet behoort tot de categorie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124, blz. 36); en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit schendt artikel 22, lid 1, derde streepje, van verordening nr. 58/2003 (1) doordat het validatiepanel het bestreden besluit heeft genomen meer dan 2 maanden na het instellen van de procedure bij het validatiepanel.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit schendt (i) artikel 22, lid 1 verordening nr. 58/2003; (ii) verzoeksters rechten van verdediging; en (iii) het beginsel van behoorlijk bestuur, doordat het validatiepanel geen kennis heeft genomen van de argumenten van verzoekster alvorens het bestreden besluit te nemen.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit schendt de beginselen van (i) rechtszekerheid; (ii) behoorlijk bestuur; (iii) de bescherming van verzoeksters gewettigd vertrouwen; en (iv) van gezag van gewijsde, doordat het validatiepanel erkende dat de door verzoekster op 7 februari 2014 aangevoerde argumenten juist zijn, maar desondanks zijn initiële motivering heeft vervangen door een geheel nieuwe motivering, zonder dat er nieuwe en wezenlijke feiten waren.

               4.

               Vierde middel: het bestreden besluit schendt aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (hierna „KMO-aanbeveling”), doordat de vaststelling dat verzoekster niet kan worden aangemerkt als een onderneming, is gebaseerd op criteria die niet zijn voorzien in de KMO-aanbeveling, maar wel in afdeling 1.1.3.1, punt 6, onder c), van besluit 2012/838/EU (2) van de Commissie.

               5.

               Vijfde middel: de vaststelling in het bestreden besluit dat verzoekster niet kan worden aangemerkt als een KMO, houdt geen rekening met de duidelijke en ondubbelzinnige bewoordingen van de KMO-aanbeveling en is gebaseerd op een arbitraire en zuiver subjectieve uitlegging van de KMO-aanbeveling.

               6.

               Zesde middel: het bestreden besluit stelt ten onrechte vast dat verzoekster niet kan worden aangemerkt als een KMO in de zin van KMO-aanbeveling. Verzoekster is immers een „onderneming” en verzoekster is „zelfstandig” in de zin van de bijlage bij de KMO-aanbeveling.

               7.

               Zevende middel: het bestreden besluit schendt het beginsel van de gunstigste behandeling neergelegd in besluit 2012/838/EU van de Commissie, en de overeenkomstige bepaling neergelegd in het Horizon 2020-programma

               8.

               Achtste middel: het bestreden besluit berust op een tegenstrijdige en niet-afdoende motivering doordat het panel zijn plicht om zijn besluit afdoende te motiveren niet is nagekomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma’s worden gedelegeerd (PB 2003, L 11, blz. 1).

      (2)  Besluit 2012/838/EU van de Commissie van 18 december 2012 inzake het vaststellen van de regels om consistente verificatie te verzekeren van het bestaan en de rechtspositie, alsmede van het operationele en financiële vermogen, van deelnemers aan acties onder contract ondersteund door een subsidie in het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, en in het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie voor onderzoeks- en opleidingsactiviteiten inzake kernenergie (PB 2012, L 359, blz. 45).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  2 februari 2006  in zaak C-143/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/84/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 2 februari 2006
   in zaak C-143/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/84/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 96/01)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-143/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 maart 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Simonsson en W. Wils) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: M. Wimmer), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Schintgen en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 2 februari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 houdende wĳziging van de richtlĳnen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-536/14: Beroep ingesteld op 25 november 2014 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/14

         Beroep ingesteld op 25 november 2014 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-536/14)
   (2015/C 034/16)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux, L. Nicolae, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg

                           —

                           door de analyses van de markten 7 en 14 genoemd in aanbeveling 2003/311/EG (1) en de markten 1 en 6 genoemd in aanbeveling 2007/879/EG (2) niet uit te voeren en mee te delen binnen drie jaar na de aanneming van eerdere maatregelen met betrekking tot de bewuste markten, en door bij de Commissie geen gemotiveerd verzoek tot verlenging van deze termijn in te dienen,

                           —

                           en door BEREC niet om bijstand te verzoeken bij de voltooiing van de analyses van de bewuste markten,

                     de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 16, leden 6 en 7, van richtlijn 2002/21/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert in de eerste plaats aan dat het Groothertogdom Luxemburg heeft nagelaten analyses van de markten 7 en 14 genoemd in aanbeveling 2003/311/EG en van de markten 1 en 6 genoemd in aanbeveling 2007/879/EG uit te voeren en mee te delen binnen drie jaar na de aanneming van de eerdere maatregelen met betrekking tot de bewuste markten.
   De Commissie voert in de tweede plaats aan dat het Groothertogdom Luxemburg heeft nagelaten BEREC binnen de vastgestelde termijnen om bijstand te verzoeken bij de voltooiing van de analyses van de relevante markten en bij de vaststelling van geboden reguleringsmaatregelen.

      (1)  Aanbeveling 2003/311/EG van de Commissie van 11 februari 2003 betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronischecommunicatiesector die overeenkomstig richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen (PB L 114, blz. 45).

      (2)  Aanbeveling 2007/879/EG van de Commissie van 17 december 2007 betreffende relevante producten- en dienstenmarkten in de elektronischecommunicatiesector die overeenkomstig richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen (PB L 344, blz. 65).

      (3)  PB L 108, blz. 33.

      (4)  PB L 337, blz. 37.


title: Zaak C-272/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Angers (Frankrijk) op 26 juni 2006 — EARL Mainelvo/Denkavit France SARL

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel d'Angers (Frankrijk) op 26 juni 2006 — EARL Mainelvo/Denkavit France SARL
   (Zaak C-272/06)
   (2006/C 212/30)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour d'appel d'Angers
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: EARL Mainelvo

      Verweerster: Denkavit France SARL
   Prejudiciële vraag
   „Is de onmiddellijke overdracht van 67,63 tot 71,35 % van de bij verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 (1) ingestelde slachtpremie door de veehouder, ter uitvoering van een integratieovereenkomst met een Franse vennootschap, dochteronderneming van een internationale groep die voeder voor kalveren produceert en levert, binnen de grenzen van een interne interprofessionele overeenkomst tussen de representatieve nationale beroepsorganisaties van de integraties en de kalverhouders, verenigbaar met de in die verordening gestelde doelen van marktregulering en van verzekering van een redelijke levensstandaard voor de landbouwbevolking, en met de daartoe in die verordening vastgestelde maatregelen inzake de interne markt, die in verordening (EG) nr. 2342/1999 van de Commissie van 28 oktober 1999 (2) zijn gepreciseerd?”

      (1)  Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2342/1999 van de Commissie van 28 oktober 1999 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees met betrekking tot de premieregelingen (PB L 281, blz. 30).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 26 september 2000 in zaak C-408/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Richtlĳnen 94/55/EG en 96/86/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn)

text:
C 335/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                    4)    Artikel 10 van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                85/303, verleent rechten waarop particulieren zich voor de
                            (Vijfde kamer)                                       nationale rechter kunnen beroepen.
                      van 26 september 2000                                (1) PB C 188 van 3.7.1999.
in zaak C-134/99 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): IGI —
 Investimentos Imobiliários SA tegen Fazenda Pública (1)
(Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-
brengen van kapitaal — Kosten voor inschrijving in natio-
naal register van rechtspersonen — Rechten met karakter                                         ARREST VAN HET HOF
                            van vergoeding)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (2000/C 335/26)
                                                                                van 26 september 2000
                         (Procestaal: Portugees)
                                                                           in zaak C-408/99: Commissie van de Europese Gemeen-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                      schappen tegen Ierland (1)
                           dentie van het Hof)
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijnen 94/55/EG en 96/86/EG —
In zaak C-134/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                   Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal), in het aldaar                                        (2000/C 335/27)
aanhangig geding tussen IGI — Investimentos Imobiliários
SA en Fazenda Pública in tegenwoordigheid van: Ministério
Público, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                                      (Procestaal: Engels)
de artikelen 4, 10 en 12, lid 1, van richtlijn 69/335/EEG van
de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen
op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni                                           dentie van het Hof)
1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Vijfde kamer), samen-
gesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón,
                                                                           In zaak C-408/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
P. Jann, H. Ragnemalm (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
                                                                           pen (gemachtigde: M. Wolfcarius, tegen Ierland (gemachtigde:
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 26 septem-
                                                                           M. A. Buckley), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
ber 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
volgt:
                                                                           bepalingen vast te stellen, die nodig zijn om te voldoen aan
1)    Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969                    richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994
      betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van        betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
      kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de            lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de
      Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd, dat de           weg (PB L 319, blz. 7) en richtlijn 96/86/EG van de Commissie
      heffing van rechten voor de inschrijving van een vermeerdering       van 13 december 1996 tot aanpassing aan de technische
      van het maatschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap        vooruitgang van richtlijn 94/55 (PB L 335, blz. 43), of althans
      in een nationaal register van rechtspersonen, een belasting is in    door de Commissie niet van dergelijke bepalingen in kennis
      de zin van deze richtlijn.                                           te stellen, de krachtens die richtlijnen op hem restende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
2)    Rechten die verschuldigd zijn voor de inschrijving van een           samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,
      vermeerdering van het maatschappelijk kapitaal van een ka-           L. Sevón, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm (rapporteur) en
      pitaalvennootschap in een nationaal register van rechtspersonen      M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
      zijn in beginsel verboden op grond van artikel 10, sub c, van        R. Grass, op 26 september 2000 een arrest gewezen waarvan
      richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303, wanneer      het dictum luidt als volgt:
      zij een belasting in de zin van deze richtlijn vormen.
                                                                           1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
3)    Rechten die worden geheven voor de inschrijving van een                    rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      vermeerdering van het maatschappelijk kapitaal van een ka-                 aan richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994
      pitaalvennootschap, zoals de in het hoofdgeding aan de orde                betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
      zijnde rechten, waarvan het bedrag onbeperkt recht evenredig is            lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de
      aan het geplaatste maatschappelijk kapitaal, hebben niet het               weg en richtlijn 96/86/EG van de Commissie van 13 december
      karakter van een vergoeding in de zin van artikel 12, lid 1,               1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
      sub e, van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd bij richtlijn                 richtlijn 94/55, is Ierland de krachtens die richtlijnen op hem
      85/303.                                                                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
 ---pagebreak--- 25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/15
2)    Ierland wordt in de kosten verwezen.                                                      ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                                               (Vierde kamer)
                                                                                van 3 oktober 2000
                                                                           in zaak C-371/97 (Verzoek van Tribunale civile e penale
                                                                           di Venezia om een prejudiciële beslissing): C. Gozza e.a.
                                                                                tegen Università degli Studi di Padova e.a. (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Recht van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
                           (Eerste kamer)
                                                                           Artsen — Medische specialismen — Opleidingsperioden —
                                                                                Bezoldiging — Rechtstreekse werking)
                      van 28 september 2000
                                                                                (2000/C 335/29)
in zaak C-193/99 (Verzoek van het Sedgefield Magistrates’
Court om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen
                            G. E. Hume (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer —
              Wekelijkse rusttijd — Verschuiving)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2000/C 335/28)                                                             dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)                             In zaak C-371/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Tribunale civile e penale di Venezia (Italië), in het aldaar
                                                                           aanhangig geding tussen C. Gozza e.a. tegen Università degli
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Studi di Padova e.a., om een prejudiciële beslissing over de
                          dentie van het Hof)
                                                                           uitlegging van richtlijn 82/76/EEG van de Raad van 26 januari
                                                                           1982 tot wijziging van richtlijn 75/362/EEG inzake de onder-
In zaak C-193/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      linge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels
krachtens artikel 234 EG van de Sedgefield Magsitrates’ Court              van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelij-
(Verenigd Koninkrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen               king van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van
G. E. Hume, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging              vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn
van artikel 8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de             75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en
Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde                    bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden
voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370,              van de arts (PB L 43, blz. 21), heeft het Hof (Vierde kamer),
blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:             samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamer-
L. Sevón, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet,            president, A. La Pergola en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op              generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
28 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                    3 oktober 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
luidt als volgt:                                                           als volgt:
Artikel 8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad            Artikel 2, lid 1, sub c, alsmede punt 1 van de bijlage bij richtlijn
van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften           75/363/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de coördinatie
van sociale aard voor het wegvervoer, moet aldus worden uitgelegd,         van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
dat een chauffeur die verkiest zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven     werkzaamheden van de arts, zoals gewijzigd bij richtlijn 82/76/EEG
naar de daaropvolgende week, in die volgende week twee opeenvolgen-        van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van richtlijn
de wekelijkse rusttijden moet nemen zonder onderbreking daartussen.        75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s,
                                                                           certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen
                                                                           tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                van vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn
                                                                           75/363, en artikel 3, lid 2, alsmede punt 2 van de bijlage bij
                                                                           richtlijn 75/363, zoals gewijzigd bij richtlijn 82/76, moeten worden
                                                                           uitgelegd als volgt:


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 3 april 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen A. Alari (Zaak C-190/96)

text:
Nr . C 210/ 10        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     20 . 7 . 96
uit het Verdrag voortvloeiende fundamentele vrijheden niet                   deze vragen of van sommige van deze vragen, hetzij van
mogen belemmeren .                                                           deze modelantwoorden en van deze vragen, hoewel
                                                                             zulks duidelijk was . Er kan geen beroep worden gedaan
Ten slotte betreft de onderhavige zaak volgens de Commis                    op de beginselen van het recht van verweer dat niemand
sie niet de toegang tot overheidsbetrekkingen, maar de                       verplicht is zichzelf te beschuldigen, teneinde een volko
inachtneming van de beginselen van vrij verkeer en gelijke                   men gebrek aan medewerking bij het achterhalen van de
behandeling inzake de voorwaarden voor tewerkstelling en                     waarheid te rechtvaardigen;
arbeid, en valt zij dus niet onder de uitzondering van
artikel 48 , lid 4 .                                                   — de voor de vaststelling van een tuchtrechtelijk strafbaar
                                                                             vergrijp vereiste mate van bewijs verkeerd beoordeelt:
(M PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              het bestreden arrest komt erop neer, dat de in tuchtrech
                                                                             telijke aangelegenheden bevoegde gezagsorganen de
                                                                             mogelijkheid wordt ontzegd om de juistheid van een feit
                                                                             vast te stellen door zich te baseren op een complex van
                                                                             overeenstemmende en relevante aanwijzingen die zijn
Hogere voorziening, op 3 juni 1996 ingesteld door Com                       vergaard aan het einde van een nauwkeurig uitgevoerd
missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,                      tuchtrechtelijk onderzoek .
op 28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph. Guebels en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       ( 1 ) PB nr . C 133 van 1 . 5 . 1996 , blz . 22 .
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
               Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                      ( Zaak C-l 88/96 P)
                         ( 96/C 210/22 )
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             distaccata di Tivoli — van 20 maart 1996 om een
op 3 juni 1 996 hogere voorziening ingesteld door Commis
                                                                       prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen R. Mar
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd                                                     chionne
door A. M. Alves Vieira en D. Waelbroeck, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                                            ( Zaak C-189/96 )
juridische dienst van de Commissie van de Europese                                                   ( 96/C 210/23 )
Gemeenschappen, Centre Wagner, tegen het arrest, op
28 maart 1996 in zaak T-40/95 tussen Ph . Guebels en de
                                                                       De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       Tivoli — heeft bij beschikking van 20 maart 1996 ,
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni
Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).                                         1996 , in de strafzaak tegen R. Marchionne , het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                        vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaak
                                                                       C-58/95 e .a . ( M.
1 , het arrest op 28 maart 1996 door het Gerecht van eerste
     aanleg (Vijfde Kamer ) gewezen in zaak T-40/95 (^
     tussen Ph . Guebels en Commissie van de Europese                  (») PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
     Gemeenschappen, te vernietigen;
2,   te beslissen over de kosten naar recht .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
Schending van het Gemeenschapsrecht voor zover het                     distaccata di Tivoli — van 3 aprii 1996 om een prejudiciële
bestreden arrest :                                                                   beslissing in de strafzaak tegen A. Alari
— de omvang van de motiveringsplicht verkeerd beoor                                              ( Zaak C- 1 90/96 )
    deelt;                                                                                ( 96/C 210/24 )
— een verkeerde juridische kwalificatie bevat van de feiten            De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
    die door het tot aanstelling bevoegde gezag als verzwa            Tivoli — heeft bij beschikking van 3 april 1996 , ingekomen
    rend worden aangemerkt, stellende dat deze geen                    ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 1996, in de
    zwaardere tuchtmaatregel konden rechtvaardigen dan                 strafzaak tegen A. Alari, het Hof van Justitie van de
    die welke door de tuchtraad was aanbevolen; het
                                                                       Europese Gemeenschappen prejudiciële vragen gesteld die
     Gerecht ziet ten onrechte geen verzwarende omstandig             identiek zijn aan die in gevoegde zaak C-58/95 e.a .^).
    heid in de houding van verzoeker, die, in plaats van een
    geloofwaardig verweer te voeren, slechts heeft ontkend
    vooraf kennis te hebben gehad van de modelantwoorden               (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
    op de vragen betreffende boekhouding en wellicht die
    betreffende accountantscontrole, hetzij van de tekst van


title: Doorhaling van zaak C-433/99)

text:
13.10.2001            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 289/19
              Doorhaling van zaak C-433/99) (1)                      om een prejudiciële beslissing): M. Petersilge-Lackner tegen
                                                                     Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft.
                       (2001/C 289/37)
                                                                     (1) PB C 63 van 4.3.2000.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-433/99 (verzoek
van de Commissione Tributaria regionale di primo grado di
Trento om een prejudiciële beslissing): Panarotta 2002 Srl
tegen Ufficio delle Imposte Dirette di Trento.
                                                                                Doorhaling van zaak C-4/00 (1)
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                (2001/C 289/41)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-4/00: Commissie
              Doorhaling van zaak C-434/99) (1)                      van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
                       (2001/C 289/38)
                                                                     (1) PB C 122 van 29.4.2000.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-434/99 (verzoek
van de Commissione Tributaria regionale di primo grado di
Trento om een prejudiciële beslissing): NTB SpA tegen Ufficio
delle Imposte Dirette di Trento.
                                                                                Doorhaling van zaak C-82/00 (1)
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                (2001/C 289/42)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 mei 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-82/00: Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-
              Doorhaling van zaak C-501/99) (1)                      landen.
                       (2001/C 289/39)
                                                                     (1) PB C 176 van 24.6.2000.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-501/99: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-130/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/43)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juli 2001 de
              Doorhaling van zaak    C-511/99) (1)
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-130/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                       (2001/C 289/40)                               Duitsland.
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van             (1) PB C 163 van 10.6.2000.
25 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
511/99 (verzoek van het Oostenrijkse Oberste Gerichtshof


title: Zaak T-327/07: Beroep ingesteld op 29 augustus 2007 — Patrick Holding/BHIM — Cassera (PATRICK EXCLUSIVE)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/39

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2007 — Patrick Holding/BHIM — Cassera (PATRICK EXCLUSIVE)
   (Zaak T-327/07)
   (2007/C 247/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Denemarken) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cassera SpA (Milaan, Italië)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juni 2007 in zaak R 727/2006-2 te vernietigen en verweerder te gelasten, het litigieuze merk in te schrijven;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „PATRICK EXCLUSIVE” voor waren van klasse 25 — aanvraagnr. 3 063 427

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Cassera SpA

      Oppositiemerk of -teken: communautaire, nationale en internationale beeldmerken en woordmerken „G. PATRICK” voor waren van de klassen 24 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak C-358/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juni 2016 — UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin, Holzem, e.a.

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/38

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juni 2016 — UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin, Holzem, e.a.
   (Zaak C-358/16)
   (2016/C 335/51)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin, Holzem, e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de uitzondering voor „gevallen die onder het strafrecht […] vallen”, die zowel is opgenomen in artikel 54, lid 1, in fine, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (1) als in lid 3 van ditzelfde artikel — meer in het bijzonder tegen de achtergrond van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (‚Handvest’), waarin het beginsel van behoorlijk bestuur is verankerd — van toepassing op een geval waarin een sanctie is opgelegd die volgens het nationale recht administratief van aard is maar uit het oogpunt van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) moet worden geacht onder het strafrecht te vallen, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde sanctie, die door de nationale regelgevende instantie (de toezichthouder) is opgelegd en die bestaat in een verbod voor een lid van de nationale balie om binnen een onder het toezicht van deze regelgevende instantie staande entiteit nog langer een bestuursfunctie of een andere aan goedkeuring onderworpen functie uit te oefenen alsook in een bevel aan diezelfde persoon om al zijn functies van dien aard zo snel mogelijk neer te leggen?

               2)

               Voor zover de voornoemde sanctie, die in het nationale recht wordt aangemerkt als administratieve sanctie, in het kader van een administratieve procedure is opgelegd, in welke mate wordt de verplichting tot bewaring van het beroepsgeheim waarop een nationale toezichthouder zich kan beroepen uit hoofde van artikel 54 van de voornoemde richtlijn 2004/39/EG, dan beïnvloed door de vereisten van een eerlijk proces (met inbegrip van een doeltreffende voorziening in rechte), zoals deze voortvloeien uit artikel 47 van het Handvest, bezien in de verhouding tot de vereisten die parallel voortvloeien uit de artikelen 6 en 13 EVRM inzake een eerlijk proces en daadwerkelijke rechtsmiddelen, alsook tot alle waarborgen van artikel 48 van het Handvest, meer in het bijzonder in het licht van de volledige toegang van de bestrafte burger — met het oog op de verdediging van zijn belangen en burgerrechten — tot het administratieve dossier van de instantie die een administratieve sanctie heeft opgelegd en die tevens de nationale toezichthouder is?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-559/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Ackermann Saatzucht e.a./Parlement en Raad

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/18

         Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Ackermann Saatzucht e.a./Parlement en Raad
   (Zaak T-559/14)
   2014/C 388/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ackermann Saatzucht GmbH & Co. KG (Irlbach, Duitsland); Böhm-Nordkartoffel Agrarproduktion GmbH & Co. OHG (Hohenmocker, Duitsland); Deutsche Saatveredelung AG (Lippstadt, Duitsland); Ernst Benary, Samenzucht GmbH, (Hann. Münden, Duitsland); Freiherr Von Moreau Saatzucht GmbH (Osterhofen, Duitsland); Hybro Saatzucht GmbH & Co. KG (Kleptow, Duitsland); Klemm + Sohn GmbH & Co. KG (Stuttgart, Duitsland); KWS Saat AG (Einbeck, Duitsland); Norddeutsche Pflanzenzucht Hans-Georg Lembke KG (Hohenlieth, Duitsland); Nordsaat Saatzuchts GmbH (Halberstadt, Duitsland); Peter Franck-Oberaspach (Schwäbisch Hall, Duitsland); P.H. Petersen Saatzucht Lundsgaard GmbH (Grundhof, Duitsland); Saatzucht Streng — Engelen GmbH & Co. KG (Uffenheim, Duitsland); Saka Pflanzenzucht GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland); Strube Research GmbH & Co. KG (Söllingen, Duitsland); Gartenbau und Spezialkulturen Westhoff GbR (Südlohn-Oeding, Duitsland); en W. von Borries-Eckendorf GmbH & Co. KG (Leopoldshöhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. de Jong, P. Vlaemminck en B. Van Vooren, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de vordering tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 511/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende voor gebruikers bestemde nalevingsmaatregelen uit het Protocol van Nagoya inzake toegang tot genetische rijkdommen en de eerlijke en billijke verdeling van voordelen voortvloeiende uit hun gebruik in de Unie (PB L 150, blz. 59) nietig verklaren; en

               —

               het Europees Parlement en de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de EU is een contractspartij bij het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekproducten, dat in de EU is uitgevoerd bij de verordening inzake het communautaire kwekersrecht (1). Artikel 15, sub c, van die verordening erkent de zogeheten kwekersuitzondering, namelijk dat de werkingssfeer van het kwekersrecht zich niet uitstrekt tot „handelingen met als doel het kweken of ontdekken en ontwikkelen van andere rassen”. De betreden maatregel vormt een ernstige beperking van de kwekersuitzondering en schendt aldus de bindende en rechtstreeks toepasselijke internationale verplichting van de Unie. Voorts is de kwekersuitzondering ook aanvaard in artikel 27 van de overeenkomst betreffende een eengemaakt octrooigerecht (unified patent court) (UPCA). Hoewel de Unie geen partij is bij die overeenkomst, impliceert de bestreden maatregel in wezen dat de lidstaten hun uit de UPCA voortvloeiende internationale verplichtingen schenden.

               2.

               Tweede middel: als contractspartij bij het Verdrag inzake biologische diversiteit en ingevolge artikel 3, lid 5, VEU is de Europese Unie gehouden de bescherming van de biodiversiteit van de aarde te ondersteunen. De bestreden verordening zal een sterk afschrikkende werking hebben voor alle inspanningen ter bescherming van de biodiversiteit van planten en druist aldus in tegen deze internationale verplichting.

               3.

               Derde middel: de bestreden maatregel is enkel gebaseerd op artikel 192, lid 1, VWEU. Volgens vaste rechtspraak moet de rechtsgrondslag van een maatregel berusten op objectieve gegevens die voor rechterlijke toetsing vatbaar zijn. Voor zover de maatregel ertoe strekt voor gebruikers op de interne markt van de Unie bestemde nalevingsmaatregelen in te stellen, had de verordening moeten worden gebaseerd op artikel 114 VWEU. De keuze van de rechtsgrondslag heeft juridische gevolgen voor de inhoud van de handeling, omdat de doelstellingen waarvoor de rechtsgrondslag kan worden gebruikt volledig anders zijn, zodat het wetgevingsproces daardoor dus wezenlijk wordt beïnvloed.

               4.

               Vierde middel: de verordening schendt kennelijk het in artikel 5, lid 4, VEU vervatte evenredigheidsbeginsel aangezien: ten eerste, de effectbeoordeling geen blijk gaf van een verband tussen kwantitatieve gegevens en de conclusies die op louter kwalitatieve argumenten waren gebaseerd; ten tweede, er kennelijk geen rekening mee is gehouden dat de plantkweeksector ernstig en specifiek wordt geraakt vanwege het feit dat genetische rijkdommen de kern van die sector zijn en niet enkel een bijkomstig onderdeel van de activiteiten ervan; ten derde, artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie door de verordening op kennelijk onevenredige wijze wordt beperkt; ten vierde, daarbij de facto een eeuwigdurende verplichting wordt opgelegd aan de plantkweeksector om informatie over hun activiteiten te registreren en te bewaren; ten slotte, er minder bezwarende maatregelen mogelijk zijn zoals blijkt uit het Internationaal Verdrag inzake plantgenetische hulpbronnen voor voedsel en landbouw.

               5.

               Vijfde middel: de bestreden verordening creëert duidelijk een situatie van rechtsonzekerheid voor plantkwekers voor zover: ten eerste, haar werkingssfeer ervan afhankelijk is of de staten er al dan niet voor hebben gekozen hun soevereiniteit over genetische rijkdommen uit te oefenen; ten tweede, zij berust op open definities waarmee niet kan worden bepaald of een genetische rijkdom wordt geacht te zijn „gebruikt”; ten derde, de open uitlegging ervan tot een mogelijke de facto toepassing met terugwerkende kracht leidt; ten slotte, de aan de bestreden maatregel onderworpen gebruiker bij de ontwikkeling van beste praktijken enkel „mogelijk” een lager risico op niet-naleving loopt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).


title: Zaak C-393/00: Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 355/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9.12.2000
Middelen en voomaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     Schending van wezenlijke vormvoorschriften: de bestre-
      den besluiten zijn op een onjuiste rechtsgrondslag geba-
      seerd. Sinds het recht van toegang tot documenten van            1.    vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      het Parlement, de Raad en de Commissie bij artikel 255                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      EG voor het eerst in het primaire recht is neergelegd, is              die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 97/79/EG van
      de Raad niet langer gemachtigd deze materie te regelen                 de Raad van 18 december 1997 tot wijziging van de
      in het kader van zijn bevoegdheid tot interne organisatie.             richtlijnen 71/118/EEG, 72/462/EEG, 85/73/EEG,
      Artikel 28, lid 1, en artikel 41, lid 1, van het Verdrag               91/67/EEG, 91/492/EEG, 91/493/EEG, 92/45/EEG en
      betreffende de Europese Unie bepalen uitdrukkelijk, dat                92/118/EEG met betrekking tot de organisatie van de
      het recht van toegang ook geldt voor documenten op                     veterinaire controles voor producten die uit derde landen
      het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en                    in de Gemeenschap worden binnengebracht (1), en richt-
      veiligheidsbeleid en de politiële en justitiële samenwer-              lijn 98/46/EG van de Raad van 24 juni 1998 houdende
      king in strafzaken.                                                    wijziging van bijlage A, bijlage D, hoofdstuk I, en bijlage F,
                                                                             bij richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke
      Weliswaar dient aan de verplichting om de algemene                     vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
      beginselen en beperkingen betreffende het recht op                     handelsverkeer in runderen en varkens (2), de krachtens
      toegang volgens de medebeslissingsprocedure vast te                    het Verdrag en die richtlijnen op haar rustende verplich-
      stellen (artikel 255, lid 2), binnen een periode van twee              tingen niet is nagekomen;
      jaar concrete invulling te worden gegeven, maar die
      verplichting is reeds ingegaan bij de inwerkingtreding van
      het Verdrag van Amsterdam, hetgeen noodzakelijkerwijze           2.    de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
      uitsluit dat die algemene beginselen en beperkingen bij
      eenzijdige handelingen worden vastgesteld.
—     Schending van de verplichting tot loyale samenwerking
      (artikel 10 EG): terwijl de Commissie een voorstel-              Middelen en voomaamste argumenten
      verordening had ontworpen, overeenkomstig artikel 255,
      lid 2, EG, en het Parlement zich opmaakte voor nauwe
      samenwerking met de Raad en de Commissie in het kader
      van de medebeslissingsprocedure, heeft de Raad buiten            Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
      medeweten van het Parlement de litigieuze handelingen            oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
      vastgesteld.                                                     verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
                                                                       lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
—     Schending van het beginsel van het institutionele even-
      wicht: door de eenzijdige vaststelling van zijn besluit
      zonder inachtneming van de in het Verdrag voorgeschre-
      ven procedures, heeft de Raad tevens inbreuk gemaakt op          Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
      het beginsel van het institutionele evenwicht.                   treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                       welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
(1) PB L 212 van 23.8.2000, blz. 9.                                    uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
(2) PB L 239 van 23.8.2000, blz. 1.                                    voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
                                                                       Door de Helleense Republiek wordt niet betwist, dat zij
                                                                       maatregelen moet treffen om aan de voornoemde richtlijnen
                                                                       te voldoen.
Beroep, op 25 oktober 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                            Republiek                                  De Commissie constateert, dat de Helleense Republiek tot
                                                                       nog toe geen passende maatregelen heeft getroffen om de
                         (Zaak C-393/00)                               betrokken richtlijnen in Grieks recht om te zetten.
                         (2000/C 355/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 31.
op 25 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-              (2) PB L 198 van 15.7.1998, blz. 22.
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-545/12: Beroep ingesteld op 17 december 2012 — Mory e.a./Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/23

         Beroep ingesteld op 17 december 2012 — Mory e.a./Commissie
   (Zaak T-545/12)
   2013/C 71/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mory SA (Pantin, Frankrijk) Mory Team (Pantin); en Compagnie française superga d’investissement dans le service (CFSIS) (Miraumont, Frankrijk) (vertegenwoordigers: B. Vatier en F. Loubières, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partijen voeren vijf middelen aan ter ondersteuning van hun beroep tegen besluit C(2012) 2401 def. van de Commissie van 4 april 2012, waarbij de Commissie preciseert dat de uit artikel 2 van het besluit C(2012) 1616 def. van de Commissie van 9 maart 2012 voortvloeiende verplichting voor de Sernam-vennootschappen om staatssteun terug te betalen zich niet uitstrekt tot de potentiële overnemers van de activa van het Sernam-concern. (1)

               1)

               Eerste middel, ontleend aan onbevoegdheid van de Commissie om het bestreden besluit vast te stellen en dus misbruik van bevoegdheid, aangezien de Commissie niet bevoegd is om zonder een nieuw grondig onderzoek een besluit vast te stellen waarbij wordt geconstateerd dat de ter uitvoering van het besluit van 9 maart 2012 gevolgde procedure geen omzeiling van dat besluit vormt.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van de verplichting om in het kader van de staatssteuncontrole bij ernstige twijfelgevallen de formele onderzoeksprocedure te gebruiken.

               3)

               Derde middel, ontleend aan tegenstrijdigheid tussen het voorwerp en de motivering van het besluit, voor zover, enerzijds, het door de Commissie aangevoerde voorwerp van het besluit en de werkelijke inhoud ervan niet met elkaar overeenstemmen en, anderzijds, het besluit, wat de beoordeling betreft of er tussen de gesteunde activiteiten en de overnemer van deze activiteiten geen economische continuïteit bestaat, tegenstrijdige criteria bevat.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordelingen aangaande (i) het voorwerp van de verkoop, (ii) de overdrachtprijs, (iii) het tijdstip van de overdracht, (iv) de mate van onafhankelijkheid van de nieuwe eigenaars en aandeelhouders en (v) de financiële logica van de operatie.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor zover het besluit is vastgesteld zonder dat is nagegaan of de activa tegen hun marktwaarde zijn overgedragen en zonder dat is onderzocht wat de gevolgen zijn van de omstandigheid dat de overnemer tot de groep behoort die ook de onrechtmatige steun heeft verleend.

      (1)  Staatssteun nr. SA.34547 (2012/N) — Frankrijk, gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (PB 2012, C 305, blz. 10).