title: Zaak C-201/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Holger Schlosser en Nicole Schlosser/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Holger Schlosser en Nicole Schlosser/TUIfly GmbH
   (Zaak C-201/17)
   (2017/C 231/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Holger Schlosser, Nicole Schlosser

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-417/04: Beroep, op 15 oktober 2004 ingesteld door Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/52

         Beroep, op 15 oktober 2004 ingesteld door Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-417/04)
   (2004/C 300/102)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia, vertegenwoordigd door E. Bevilacqua en F. Capelli, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de verklarende noot bij punt 103 van bijlage I bij verordening nr. 1429/2004 van de Commissie betreffende de beperking van het gebruik van de aanduiding „Tocai friulano” tot 31 maart 2007, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Krachtens artikel 1, punt 5, van verordening nr. 1429/2004 (1) van de Commissie tot wijziging van verordening nr. 753/2002 van de Commissie, wordt bijlage II bij de gewijzigde verordening nr. 753/2002 vervangen door een nieuwe bijlage (bijlage I), waardoor voor wijn afkomstig van het druivenras „Tocai friulano” (punt 103 van de nieuwe bijlage I), op basis van de bijgevoegde verklarende noot, de beperking in de tijd van het gebruik van de desbetreffende aanduiding gehandhaafd blijft tot 31 maart 2007, een voorschrift dat reeds in bijlage II bij verordening nr. 753/2002 vervat was. Met dit beroep wordt verzocht om nietigverklaring van de verklarende nota met betrekking tot het gebruik van de aanduiding „Tocai friulano”.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster volgende middelen aan:

               —

               op basis van artikel 59, lid 1, van het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht en de uitlegging van verdragen zijn met de inwerkingtreding van het toetredingsverdrag van Hongarije en andere lidstaten op 1 mei 2004 alle bepalingen in de vroegere overeenkomsten tussen Hongarije en de Europese Gemeenschap die niet uitdrukkelijk in het toetredingsverdrag zelf zijn opgenomen, vervallen;

               —

               onbevoegdheid van de Commissie om binnen de werkingssfeer van verordening nr. 753/2000 rechten in te trekken. Zo de Commissie op basis van artikel 53 van basisverordening nr. 1493/1999 kon voorschrijven in welk land een bepaald druivenras mocht wordt geteeld, heeft zij geen bevoegdheid om het gebruik van een sinds lang in een lidstaat geteeld druivenras af te schaffen, aangezien enkel de lidstaten een dergelijk besluit kunnen nemen.

               —

               schending van het in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG neergelegde discriminatieverbod. Dit verbod, dat vóór de toetreding van Hongarije niet ten aanzien van dit land kon worden toegepast, is daarentegen ten volle van toepassing sinds het lid van de Gemeenschap is geworden.

               —

               ten slotte beroep verzoekster zich op schending van het evenredigheidsbeginsel en van de eigendomsrechten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1429/2004 van de Commissie van 9 augustus 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 263, van 10.08.2004, blz. 11).


title: Zaak C-266/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2006 door Degussa AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 5 april 2006 in zaak T-279/02, Degussa AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/12

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2006 door Degussa AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 5 april 2006 in zaak T-279/02, Degussa AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-266/06 P)
   (2006/C 190/21)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Degussa AG (vertegenwoordigers: R. Bechtold, M. Karl, C. Steinle, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie
   Conclusies van rekwirante

               1)

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 5 april 2006 (in zaak T-279/02) (1) te vernietigen voorzover het voor rekwirante bezwarend is;

               2)

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 2 juli 2002 (zaak C.37.519 — Methionine), voorzover zij betrekking heeft op rekwirante;
               subsidiair, de in artikel 3 van die beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete in te trekken of te verminderen;

               3)

               meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof;

               4)

               in ieder geval, de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan:

               —

               In de eerste plaats heeft het Gerecht de vereisten die ingevolge het zekerheidsbeginsel (nulla poena sine lege certa) gelden voor bepalingen die voorzien in sancties onjuist beoordeeld, zodat het ten onrechte heeft vastgesteld dat artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 niet onwettig is.

               —

               In de tweede plaats heeft het Gerecht bij de beoordeling van de duur van de inbreuk de feiten onjuist voorgesteld en inbreuk gemaakt op het beginsel van het vermoeden van onschuld (in dubio pro reo) en op het fundamentele recht op een eerlijk proces.

               —

               In de derde plaats heeft het Gerecht inbreuk gemaakt op het evenredigheidsbeginsel, zoals dit tot uitdrukking komt in het beginsel dat de straf in verhouding moet staan tot de schuld, waar het het uitgangsbedrag van de geldboete op 30 miljoen EUR heeft vastgesteld, hoewel de invloed van de inbreuk op de methionineprijs zeer gering was. Voorts heeft het Gerecht door tegenstrijdige motivering zijn motiveringsplicht geschonden.

               —

               In de vierde plaats heeft het Gerecht de verhoging van het uitgangsbedrag van de geldboete, om daarvan een voldoende afschrikkende werking te doen uitgaan, niet beperkt in het licht van het verschil in omvang tussen rekwirante en Aventis, zodat inbreuk is gemaakt op het beginsel van gelijke behandeling.

      (1)  PB C 131, blz. 37.


title: Zaak T-778/15: Beroep ingesteld op 28 december 2015 — It Works/BHIM — KESA Holdings Luxembourg (IT it WORKS)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/21

         Beroep ingesteld op 28 december 2015 — It Works/BHIM — KESA Holdings Luxembourg (IT it WORKS)
   (Zaak T-778/15)
   (2016/C 090/29)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: It Works S.A. (Krakau, Polen) (vertegenwoordiger: J. Aftyka, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: KESA Holdings Luxembourg Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „IT it WORKS” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 359 222

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 oktober 2015 in zaak R 2106/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor de diensten waarvoor de oppositie is toegewezen;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 17 juni 2014 (zaak nr. B 001988727) voor de diensten waarvoor de oppositie is toegewezen;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het BHIM voor herziening van de beslissing ten gronde en inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 010359222 voor alle betrokken diensten, onverminderd de diensten waarvoor geen bezwaar is gemaakt;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling, de kamer van beroep en het Gerecht.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-19/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Verband Sozialer Wettbewerb eV/Innova Vital GmbH [Prejudiciële verwijzing — Consumentenbescherming — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Artikel 1, lid 2 — Toepassingsgebied — Levensmiddelen die bestemd zijn om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd — Claims in commerciële mededelingen die uitsluitend aan beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg zijn gericht]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Verband Sozialer Wettbewerb eV/Innova Vital GmbH
   (Zaak C-19/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Artikel 1, lid 2 - Toepassingsgebied - Levensmiddelen die bestemd zijn om als zodanig aan de eindverbruiker te worden geleverd - Claims in commerciële mededelingen die uitsluitend aan beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg zijn gericht])
   (2016/C 335/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verband Sozialer Wettbewerb eV

      Verwerende partij: Innova Vital GmbH

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1047/2012 van de Commissie van 8 november 2012, moet aldus worden uitgelegd dat de voedings- of gezondheidsclaims die worden gedaan in een commerciële mededeling betreffende een levensmiddel dat bestemd is om als zodanig aan de eindgebruiker te worden geleverd, binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen wanneer deze mededeling niet aan de eindgebruiker maar uitsluitend aan beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg is gericht.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak C-379/99: Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 23 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pensionskasse für die Angestellten der Barmer Ersatzkasse VVaG en H. Menauer

text:
18.12.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 366/19
     uitgaven voor de posten 2 1 1 1, 2 1 1 2 en 2 1 1 3.             Middelen en voornaamste argumenten
     Aangezien evenwel de door Spanje in de post 2 1 1 3
     gedeclareerde uitgaven negatief waren, nam zij aan dat de
     diensten van de Commissie daarmede geen rekening                 Het beroep strekt tot nietigverklaring van de bestreden beschik-
     zouden houden voor de berekening van het totaalbedrag            king voor zover daarbij voor het begrotingsjaar 1995 met
     van de financiële correctie. De door de diensten van             betrekking tot Mecklenburg-Vorpommern voor de sector
     de Commissie toegepaste financiële correctie betreffende         akkerbouwgewassen een financiële correctie van 5 % in plaats
     post 2 1 1 3 correspondeert evenwel enkel met het bedrag         van 2 % is toegepast en daardoor in plaats van 12 157 646,13
     van de aankopen en niet met het totaal van de door Spanje        DEM een bedrag van 18 236 469,20 DEM ten laste van de
     in verband met die post voor het gehele begrotingsjaar           Bondsrepubliek Duitsland is gelaten.
     gedeclareerde uitgaven, waardoor de voorgestelde correctie
     veel hoger uitvalt en afwijkt van de tekst van de officiële      De Commissie heeft in het aanhangsel bij het resumerend
     mededeling.                                                      rapport niet op begrijpelijke wijze en met bewijzen aanneme-
                                                                      lijk weten te maken, dat de gehele „controle ter plaatse” in
C) De verschillen in de voorafgaande inspectie waarop het             Mecklenburg-Vorpommern gebreken vertoonde en dat het
     syntheseverslag doelt, zijn vergelijkbaar met die welke in       EOGFL door al die gebreken samen aanzienlijke verliezen
     andere lidstaten zijn vastgesteld, ten aanzien waarvan           dreigde te lijden, hetgeen een correctie ten belope van 5 % zou
     evenwel slechts een 2 % financiële correctie is toegepast in     rechtvaardigen. Met name heeft zij op basis van de controle
     plaats van de 5 % ten aanzien van Spanje.                        die de diensten van de Commissie in 1998 in Mecklenburg-
                                                                      Vorpommern hebben verricht, geen nieuwe feiten kunnen
                                                                      aandragen die deze opvatting zouden hebben kunnen onder-
(1) PB L 182 van 16.7.1994, blz. 45.                                  steunen.
                                                                      Door de financiële correctie van 2 op 5 % te brengen heeft de
                                                                      Commissie onrechtmatig gehandeld omdat zij het beginsel dat
                                                                      het bestuur aan het door hem geformuleerde voorbehoud is
                                                                      gebonden, en omdat daarbij de procedureregels betreffende de
                                                                      goedkeuring van de rekeningen, inzonderheid betreffende de
                                                                      bemiddeling, niet in acht zijn genomen. Verder heeft de
                                                                      Commissie haar discretionaire bevoegdheid ter zake van de
Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek               beoordeling van de vastgestelde gebreken verkeerd uitgeoe-
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     fend.
                           schappen
                                                                      Kortom, de Commissie heeft niet overtuigend aangetoond,
                        (Zaak C-377/99)                               waarom zij bij de definitieve vaststelling van de financiële
                                                                      correctie is afgeweken van de door haarzelf aanvankelijk
                        (1999/C 366/30)                               overwogen en door het bemiddelingsorgaan voorgestelde
                                                                      correctie en maximaal 2 %.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 oktober 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het
Bundesministerium der Finanzen te Bonn, Graurheindorfer
Straße 108, en C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor bij het-
zelfde ministerie.
                                                                      Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 23 maart 1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pen-
                                                                      sionskasse für die Angestellten der Barmer Ersatzkasse
                                                                                VVaG en H. Menauer
— beschikking C(1999) 2476 def. van de Commissie van
     28 juli 1999 houdende wijziging van beschikking
     1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekenin-                                   (Zaak C-379/99)
     gen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben
     ingediend in verband met de door het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling                                      (1999/C 366/31)
     Garantie, gefinancierde uitgaven, nietig te verklaren voor
     zover overeenkomstig artikel 2 daarvan een bedrag van            Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 23 maart
     18 236 469,20 DEM niet door het EOGFL wordt vergoed,             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     maar ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland wordt             7 oktober 1999, in het geding tussen Pensionskasse für die
     gelaten;                                                         Angestellten der Barmer Ersatzkasse VVaG en H. Menauer, het
                                                                      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
— verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 366/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.12.1999
Moet artikel 119 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat               Middelen en voornaamste argumenten
pensioenfondsen als werkgever moeten worden aangemerkt
en verplicht zijn om mannen en vrouwen bij uitkeringen                Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, is elke lidstaat verplicht
krachtens de bedrijfsouderdomsverzekering gelijk te behan-            de voor hem bestemde richtlijnen binnen de gestelde termijn
delen, ofschoon de benadeelde werknemers ten opzichte                 aldus in nationaal recht om te zetten, dat het met de richtlijnen
van degenen die de uitkering rechtstreeks verschuldigd zijn,          beoogde resultaat wordt verwezenlijkt. De in artikel 3 van de
namelijk de werkgevers als partij bij de arbeidsovereenkomst,         richtlijn vastgestelde termijn is verstreken op 31 mei 1998,
een tegen insolventie beschermde aanspraak hebben die discri-         zonder dat Duitsland de noodzakelijke bepalingen heeft vastge-
minatie uitsluit?                                                     steld.
                                                                      (1) PB L 265 van 18.10.1996, blz. 17.
                                                                      Beroep, op 8 oktober 1999 ingesteld door Commissie
Beroep, op 8 oktober 1999 ingesteld door Commissie                    van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                              Duitsland
                            Duitsland
                                                                                (Zaak C-387/99)
                        (Zaak C-386/99)
                                                                                (1999/C 366/33)
                         (1999/C 366/32)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschapen,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridische
op 8 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek               dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              burg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van de juridische
vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van de juridische               dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
dienst van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
domicilie gekozen hebbenden te Luxemburg bij C. Gómez de la          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Cruz, lid van de juridische dienst van de Europese Commissie,
Centre Wagner C 254, Kirchberg, Luxemburg.                            1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
                                                                           voldaan aan de krachtens artikel 28 EG-Verdrag op haar
                                                                           rustende verplichtingen, door in andere lidstaten rechtma-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           tig vervaardigde en in het verkeer gebrachte vitamine- en
                                                                           mineraalpreparaten als geneesmiddel in te delen wanneer
1) vast te stellen dat Bondsrepubliek Duistland, door niet de              zij het drievoud van de (door de Duitse Gesellschaft für
    vereiste bepalingen vast te stellen om te voldoen aan                  Ernährung aanbevolen) dagelijkse dosis overschrijden.
    richtlijn 96/65/EG van de Commissie (1) van 11 oktober
                                                                      2. verweerster in de kosten te verwijzen.
    1996 tot vierde aanpassing aan de vooruitgang van de
    techniek van richtlijn 88/379/EEG van de Raad betreffende
    de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs-           Middelen en voornaamste argumenten
    rechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de indeling,
    de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke prepa-             Schending van artikel 28 EG-Verdrag: De uit de Duitse admi-
    raten en tot wijziging van richtlijn 91/442/EEG betreffende       nistratieve en rechterlijke praktijk voortvloeiende handels-
    gevaarlijke preparaten waarvan de verpakking van een              belemmering kan niet worden gerechtvaardigd met een beroep
    kinderveilige sluiting moet zijn voorzien, de krachtens           op de volksgezondheid of de consumentenbescherming, daar
    artikel 249, lid 3, EG in samenhang met artikel 3, lid 1,         die praktijk niet strookt met het evenredigheidsbeginsel. Het is
    van voormelde richtlijn op haar rustende verplichtingen           wetenschappelijk aangetoond, dat de schadelijkheidsdrempel
    niet is nagekomen;                                                van vitaminen bij stijgende doses niet bij alle vitaminen even
                                                                      snel wordt bereikt. Een algemene, abstracte beschouwing
2) subsidiair, vast te stellen dat de Bonsrepubliek Duitsland         van alle vitaminen, waarbij noodzakelijkerwijs de strengste
    de op haar rustende verplichting om de Commissie                  maatstaf moet worden toegepast, gaat derhalve voorbij aan het
    onverwijld te informeren over de ter omzetting van de             gemeenschapsrechtelijk toelaatbare doel van de bescherming
    richtlijn vastgestelde maatregelen, niet is nagekomen;            van de gezondheid „voor zover noodzakelijk”: zij is oneven-
                                                                      redig.
3) de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
    het geding.


title: Zaak T-220/15: Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — Beele Engineering/BHIM (WE CARE)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/19

         Beroep ingesteld op 4 mei 2015 — Beele Engineering/BHIM (WE CARE)
   (Zaak T-220/15)
   (2015/C 228/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Beele Engineering BV (Aalten, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Ring, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: beeldmerk met de woordelementen „WE CARE” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 610 143

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 15 januari 2015 in zaak R 1424/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-542/09: Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/31

         Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-542/09)
   2010/C 63/50
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekster: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en M. van Beek, gemachtigden)

      Verweerster: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               1)

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door te verlangen dat migrerende werknemers en hun gezinsleden in het onderhoud waarvan zij blijven voorzien, voldoen aan een woonplaatsvereiste, de zogenaamde „3 uit 6-regel”, om in het kader van de WSF (1) in aanmerking te komen voor studiefinanciering voor een opleiding in het buitenland, de krachtens artikel 45 VWEU en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 (2) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2)

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Aangezien Nederland tot op heden nog niet alle maatregelen heeft genomen om een eind te maken aan de toepassing van een woonplaatsvereiste, de zogenaamde „3 uit 6-regel”, waaraan migrerende werknemers en hun gezinsleden in het onderhoud waarvan zij blijven voorzien, moeten voldoen om in het kader van de WSF in aanmerking te komen voor studiefinanciering voor een opleiding in het buitenland, trekt de Commissie de conclusie dat Nederland niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 45 VWEU en verordening nr. 1612/68 op hem rustende verplichtingen.

      (1)  Wet Studiefinanciering 2000.

      (2)  Verordening van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).


title: Beroep, op 7 maart 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-61/97)

text:
Nr. C 166/ 14        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      31 . 5 . 97
Beroep, op 28 februari 1997 ingesteld door G. Lebedef te            Montreuil-Bellay ( Frankrijk), Sobeval Viande gevestigd te
     gen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    Périgueux ( Frankrijk ), Serval, gevestigd te Sainte Eanne
                       ( Zaak T-42/97)                               ( Frankrijk ), Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre
                                                                     ( Frankrijk ), Sovida, gevestigd te Chateaubriand ( Frank
                         ( 97/C 166/31 )                             rijk ), Sica Ouest Elevage, gevestigd te Ploudaniel ( Frank
                                                                     rijk ), Guinde, gevestigd te Montauban de Bretagne ( Frank
                     (Procestaai: Frans)
                                                                     rijk ), Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve sur Lot ( Frank
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                rijk ), Mamellor, gevestigd te Charnay les Macon
meenschappen is op 28 februari 1997 beroep ingesteld te             ( Frankrijk ), Coopagri Bretagne, gevestigd te Landerneau
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.                 ( Frankrijk ), Collet et Compagnie, gevestigd te Chateau
Lebedef, wonende te Senningerberg ( Luxemburg ), verte              bourg ( Frankrijk ), Kermene SA, gevestigd te Saint Jacut
genwoordigd door G. Bounéou, advocaat te Luxemburg,                  du Mene ( Frankrijk ), en Vals, gevestigd te Champagne
domicilie gekozen hebbende te zijnen kantore, avenue du              ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door D. Kryvian, advocaat
Bois 15 .                                                            te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                     kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— primair, nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot
    afwijzing van zijn verzoek om in aanmerking te komen             — nietig te verklaren Verordening nr. 18/97 van de Com
    voor een detachering als vertegenwoordiger van een                       missie van 8 januari 1997;
    vakorganisatie;
                                                                     — de Commissie te verwijzen in de kosten.
— subsidiair, en voor zover nodig,
    — de onregelmatigheid vast te stellen van de proce              Middelen en voornaamste argumenten
         dure van „ détachement syndical " ( detachering als
         vertegenwoordiger van een vakorganisatie );                 Verzoeksters, Franse vennootschappen die kalfsvlees pro
                                                                     duceren, zijn eerder reeds voor het Gerecht opgekomen te
    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie               gen Verordening nr. 2222/96 van de Raad ( 1 ) en tegen Ver
         om geen einde te maken aan alle in het verleden             ordening nr. 2311/96 van de Commissie ( 2 ); in de onderha
         reeds toegekende detacheringen van vertegenwoor            vige zaak vorderen zij de nietigverklaring van Verordening
         digers van vakorganisaties;                                 ( EG ) nr. 18/97 van de Commissie van 8 januari 1997 hou
    — de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge             dende wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 3886/92 tot
         ding.                                                       vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de pre
                                                                     mieregelingen in de sector rundvlees ( ? ), op grond dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                   verordening voor Duitsland het referentiegewicht van het
                                                                     geslachte dier van 103 op 112 kilogram brengt.
Verzoeker is lid van de vakorganisatie „ Action & Défense
— Luxembourg ", en is van mening dat de weigering van                Verzoekster's bezwaren zijn gericht tegen de ongelijkheid
de Commissie om hem in aanmerking te laten komen voor                van behandeling en tegen discriminatie die de mededinging
een detachering als vertegenwoordiger van voormelde vak             verstoort. Volgens hen is de vaststelling van een hoger refe
organisatie, alsmede de weigering om uitspraak te doen               rentiegewicht voor geslachte dieren uit Duitsland dan voor
over de wettigheid en de geldigheid van in het verleden              dieren uit Frankrijk, zonder dat de Franse bevoegde in
toegekende detacheringen van vertegenwoordigers van                  stanties een beoordelingsmarge wordt gelaten, een factor
vakorganisaties, een schending vormt van de artikelen 24             die bijdraagt tot de in de eerdere zaken reeds ter discussie
bis, 25 , 37, 38 en 39 van het Ambtenarenstatuut, van de             gestelde verstoring van de mededinging ten gunste van de
kaderovereenkomst betreffende de verhouding tussen de                Duitse producenten .
instelling en de vak- en beroepsorganisaties, en van Over
eenkomst nr. 151 van de Internationale Arbeidsorganisatie             H Zaken T- 14/97 ( PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997 ) en T-15/97 ( PB
inzake de arbeidsverhoudingen in overheidsdienst, in wer                   nr. C 94 van 22 . 3 . 1997 ).
king getreden op 25 februari 1981 .                                   ( 2 ) Zaak T-20/97 ( PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997 ).
                                                                      ( 3 ) PB nr. L 5 van 9 . 1 . 1997, blz . 17 .
Beroep, op 7 maart 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-61/97)                              Beroep, op 10 maart 1997 ingesteld door Société Générale
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( 97/C 166/32 )
                                                                                ( Zaak T-62/97)
                      (Procestaai: Frans)                                                              97/C 166/33 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                                             (Procestaai: Frans)
meenschappen is op 7 maart 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sofivo,                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
gevestigd te Condé sur Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production,         meenschappen is op 10 maart 1997 beroep ingediend te
gevestigd te Brece ( Frankrijk ), Sovinor, gevestigd te Condé         gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
sur Vire ( Frankrijk ), Denkavit France, gevestigd te                 Société Générale, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd


title: Zaak C-397/99: Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
18.12.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 366/21
Verzoeken van de Arbeidsrechtbank te Doornik (Afdeling               Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
Moeskroen) van 5 oktober 1999 om een prejudiciële                    van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
beslissing in de gedingen tussen: Rijksinstituut voor de                                            bliek
Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein
en Hervillier SA en Rijksinstituut voor de Sociale Verze-
keringen der Zelfstandigen tegen G. Lorthiois en Comtex-                                       (Zaak C-397/99)
                             bel SA
                                                                                (1999/C 366/35)
               (Zaak C-393/99 en zaak C-394/99)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Helleense
                        (1999/C 366/34)                              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en B. Doherty,
                                                                     leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
De Arbeidsrechtbank te Doornik (Afdeling Moeskroen) heeft            te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
bij beschikking van 5 oktober 1999, ingekomen ter griffie van        dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
het Hof van Justitie op 13 oktober 1999, in de gedingen tussen
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert, dat
— Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandi-
                                                                     het Hof
     gen en C. Hervein en Hervillier SA
                                                                     — zal vaststellen, dat de Helleense Republiek, door niet
— Rijksinstituut voor de Sociale Verzekering der Zelfstandi-              binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechte-
     gen en G. Lorthiois en Comtexbel SA,                                 lijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 2,
                                                                          lid 2, van richtlijn 96/2/EG met betrekking tot mobiele en
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                  persoonlijke communicatie (1), gelezen in samenhang met
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                   artikel 3 bis, tweede en derde alinea, van richtlijn
vragen:                                                                   90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten
                                                                          voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd bij richt-
                                                                          lijn 96/2, de ingevolge het Verdrag en deze richtlijnen op
1) Moeten artikel 14 quater, lid 1, sub b, van verordening                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     (EGG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-
     fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
     werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,        — de Helleense Republiek in de kosten zal verwijzen.
     die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-
     zigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 (1)
     van de Raad van 2 juni 1983, en bijlage VII bij genoemde        Middelen en voornaamste argumenten
     verordening nr. 1408/71 al dan niet ongeldig worden
     verklaard uit het oogpunt van de artikelen 48 en 52 van
     het Verdrag, voor zover zij bepalen dat op degene die           Het bindend karakter van de artikelen 249, derde alinea, en
     werkzaamheden in loondienst op het grondgebied van een          10 EG (voorheen artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) houdt voor
     lidstaat en werkzaamheden anders dan in loondienst op           de lidstaten de verplichting in, de maatregelen vast te stellen
     het grondgebied van een andere lidstaat uitoefent, de           die nodig zijn voor het omzetten van richtlijnen in nationaal
     wetgeving van elke van deze lidstaten van toepassing is?        recht vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn, en deze
                                                                     maatregelen onverwijld ter kennis van de Commissie te
2) Kan die ongeldigheid al dan niet worden aangevoerd om             brengen.
     de aansluiting en de krachtens de ongeldig verklaarde
     bepaling verschuldigde bijdragen voor perioden die vooraf-
                                                                     Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de nodige
     gaan aan de uitspraak van het arrest dat de ongeldigheid        maatregelen getroffen om uitvoering te geven aan artikel 2,
     uitspreekt, te betwisten, onder voorbehoud — indien
                                                                     lid 2, van richtlijn 96/2/EG en artikel 3 bis, tweede en derde
     hierop ontkennend wordt geantwoord — van het geval
                                                                     alinea, van richtlijn 90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
     van de werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die      96/2, die uiterlijk 15 februari 1998 in nationaal recht hadden
     datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een klacht
                                                                     moeten worden omgezet, zodat zij de ingevolge het Verdrag
     hebben ingediend volgens het toepasselijke nationale
                                                                     en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is
     recht?                                                          nagekomen.
(1) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.
                                                                     (1) L 20, blz. 59.


title: Zaak C-587/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)/Finanzamt Plauen (Fiscale bepalingen — Belasting over toegevoegde waarde — Goederenleveringen — Belasting van ketentransacties — Weigering van vrijstelling wegens ontbreken van btw-identificatienummer van afnemer)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)/Finanzamt Plauen
   (Zaak C-587/10) (1)

   (Fiscale bepalingen - Belasting over toegevoegde waarde - Goederenleveringen - Belasting van ketentransacties - Weigering van vrijstelling wegens ontbreken van btw-identificatienummer van afnemer)
   2012/C 366/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)

      Verwerende partij: Finanzamt Plauen

      in tegenwoordigheid van: Bundesministerium der Finanzen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Levering van goederen — Belasting van kettingtransacties — Verwerving van goederen door een in een lidstaat gevestigde onderneming bij een andere, in een derde staat gevestigde en btw-rechtelijk niet geregistreerde onderneming, die de goederen van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming betrekt, waarbij de goederen door de leverancier rechtstreeks aan de verwervende onderneming worden gezonden — Situatie waarin de leverancier het btw-identificatienummer van de afnemer vermeldt

      Dictum

   Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/80/EG van de Raad van 12 oktober 1998, dient aldus te worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de belastingdienst van een lidstaat als voorwaarde voor de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde van een intracommunautaire levering stelt dat de leverancier het identificatienummer van de belasting over de toegevoegde waarde van de afnemer opgeeft, evenwel mits deze vrijstelling niet louter wegens niet-naleving van deze verplichting wordt geweigerd wanneer de leverancier, te goeder trouw handelend en na alles te hebben gedaan wat redelijkerwijs van hem kan worden verlangd, dit identificatienummer niet kan opgeven en bovendien aanwijzingen verstrekt waaruit op afdoende wijze kan blijken dat de afnemer een belastingplichtige is die bij de betrokken handeling als zodanig handelt.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak F-96/10: Beroep ingesteld op 5 oktober 2010 — Andrecs e. a./Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/63

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2010 — Andrecs e. a./Commissie
   (Zaak F-96/10)
   ()
   2011/C 30/123
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stefan Robert Andrecs (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het op verzoekers’ salarisafrekeningen overgenomen besluit van de verwerende partij houdende aanpassing van hun bezoldigingen, pensioenen en andere toelagen met ingang van 1 juli 2009, in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit waarbij het TABG het nieuwe bedrag van verzoekers’ bezoldigingen, pensioenen en andere statutaire toelagen heeft vastgesteld, zoals dat met name tot uitdrukking komt in hun salarisafrekeningen R 6/2009 en 01/2010, alsmede nietigverklaring van het besluit van het TABG van 24 juni 2010 tot afwijzing van verzoekers’ klacht van 29 maart 2010, voor zover verzoekers daarbij een verhoging van hun bezoldiging, pensioen en statutaire toelagen van 3,7 % van het oorspronkelijke bedrag ervan wordt geweigerd en wordt afgewezen, hun verzoek om betaling van rente over de aan hen verschuldigde bedragen, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, vanaf de datum van opeisbaarheid van de betrokken bedragen en tot de volledige betaling ervan;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-92/02: Verzoek van de Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren van 11 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nina Kristiansen tegen Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening

text:
C 118/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.5.2002
Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
10 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Erika Steinicke en Bundesanstalt für Arbeit             —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                            binnen de gestelde termijn (16 september 1999) de in
                                                                            artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van
                           (Zaak C-77/02)                                   de Raad (1) van 16 september 1996 betreffende de
                                                                            verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorter-
                                                                            fenylen (PCB’s/PCT’s) voorgeschreven plannen, algemene
                         (2002/C 118/28)                                    oriënteringen en samenvattingen op te stellen respectieve-
                                                                            lijk aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
                                                                            aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                            verplichtingen;
                                                                      —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Het Verwaltungsgericht Sigmaringen heeft bij beschikking van
10 december 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 7 maart 2002, in het geding tussen Erika Steinicke
en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de              Middelen en voornaamste argumenten
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
                                                                      ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
Staan artikel 141 EG, de richtlijnen 75/117/EEG (1), 76/207/          waarvoor zij bestemd is.
EEG (2) en/of richtlijn 97/81/EG (3) in de weg aan de regeling
van § 72, sub b, lid 1, eerste volzin, sub 2, Bundesbeamten-
gesetz in de tot 30 juni 2000 geldende versie van 31 maart            Volgens artikel 10, eerste alinea, EG treffen de lidstaten alle
1999, op grond waarvan deeltijd voor ouderen enkel kan                algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de
worden toegekend aan een ambtenaar die vóór de aanvang              nakoming van de uit het Verdrag en uit handelingen van de
van de deeltijdarbeid in totaal minstens drie jaren voltijds heeft    instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtin-
gewerkt, wanneer aanzienlijk meer vrouwen dan mannen                  gen te verzekeren.
deeltijds werken en derhalve op grond van dit voorschrift
uitgesloten zijn van het recht op deeltijd voor ouderen?
                                                                      De Helleense Republiek bestrijdt niet dat zij maatregelen moet
                                                                      nemen om aan de richtlijn te voldoen.
(1) PB L 45, blz. 19.
(2) PB L 39, blz. 40.                                                 De Commissie stelt vast dat Helleense Republiek tot op heden
(3) PB 1998, L 14, blz. 9.                                            niet de geschikte maatregelen heeft genomen voor de volledige
                                                                      omzetting van de richtlijn in nationaal recht.
                                                                      (1) PB L 243, blz. 31.
Beroep, op 12 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 Verzoek van de Arbeidsrechtbank van het Arrondisse-
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  ment Tongeren van 11 maart 2002 om een prejudiciële
                                                                      beslissing in het geding tussen Nina Kristiansen tegen
                                                                                Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening
                           (Zaak C-83/02)
                                                                                (Zaak C-92/02)
                         (2002/C 118/29)
                                                                                (2002/C 118/30)
                                                                      De Arbeidsrechtbank van het Arrondissement Tongeren heeft
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            bij vonnis van 11 maart 2002, ingekomen ter griffie van het
op 12 maart 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek           Hof van Justitie op 15 maart 2002, in het geding tussen Nina
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-              Kristiansen en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof
genwoordigd door H. Stovlbaek en M. Konstandinidis, juri-             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
disch adviseurs.                                                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 18.5.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 118/19
1.    Beletten de bepalingen van de Verordening nr. 1408/             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      71 (1) — voor tijdelijke functionarissen van de EEG die,
      na het einde van hun diensten bij de EEG. in België             —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
      wonen, voor wie geen bijdragen voor de sociale zekerheid              binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
      werden afgehouden, die recht hebben op een door de                    noodzakelijk zijn voor de terugvordering van de steun die
      EEG betaalde werkloosheidsuitkering — dat de nationale                onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke
      wetgeving op hen volledig wordt toegepast, met inachtne-              markt is verklaard bij beschikking 2000/128/EG (1) van
      ming van de nationale antikumulregel waarin is gesteld                de Commissie van 11 mei 1999 betreffende de steun
      dat volgens de voorwaarden voor de toekenning van de                  verleend door Italië voor maatregelen ten behoeve van de
      werkloosheidsuitkering de werknemer zonder werk en                    werkgelegenheid (kennisgeving op 4 juni 1999 geschied
      zonder loon moet zijn, waarbij inzonderheid als loon                  onder nummer C (1999) 1364, PB L 42 van 15.2.2000,
      wordt aangemerkt : opzeggingsvergoeding of schadever-                 blz. 1), en door de Commissie niet van die maatregelen
      goeding wegens beëindiging van de arbeidsovereenkomst,                in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de verplichtin-
      waarop de werknemer eventueel recht heeft, met uitzon-                gen die op haar rusten krachtens de artikelen 3 en 4 van
      dering van die welke de morele schade dekt.?                          die beschikking en krachtens het EG-Verdrag;
                                                                      —     verweerster te veroordelen in de kosten.
2.    Is het in strijd met de EG Verordening 1612/68 (2) (Raad
      15 oktober 1968, titel II, art. 7 lid 4 ) waarin is gesteld
      dat eenvormigheid op het vlak van de sociale zekerheid
      dient te worden nagestreefd en er geen discriminatie            Middelen en voornaamste argumenten
      wordt gewenst, dat (volgens eiseres) er ongelijkheid is in
      het sociaal statuut van een postdoc binnen de EER; dat in
      verschillende lidstaten van de EER een postdoc als een          De beschikking van de Commissie verplicht Italië tot het
      beroepsactiviteit wordt beschouwd, al dan niet onderwor-        treffen van „alle nodige maatregelen om de reeds onwettig
      pen aan de sociale zekerheid, en in België een postdoc          toegekende steun die niet voldoet aan de in de artikelen 1 en 2
      (volgens eiseres, ten onrechte) wordt beschouwd als een         genoemde voorwaarden, van de ontvangers terug te vorderen”.
      stagiair-beursstudent en een postdoc fellow zichzelf moet
      verzekeren in het Belgisch nationaal systeem, terwijl dit
      op vrijwillige basis (alleszins voor de sector werkloos-        Voorts dient Italië de Commissie binnen twee maanden na de
      heidsverzekering) niet mogelijk is?                             bekendmaking van de beschikking in kennis te stellen van „de
                                                                      maatregelen (...) die het heeft getroffen om hieraan te voldoen”.
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.                                           Bij het verstrijken van de gestelde termijn had de Italiaanse
(2) PB 1968, L 257, blz. 2.                                           Republiek de Commissie nog niet in kennis gesteld van de
                                                                      maatregelen die zij had getroffen om de onwettig verleende
                                                                      steun terug te vorderen.
                                                                      Tegen een beroep wegens niet-uitvoering van een beschikking
                                                                      waarbij terugvordering van steun wordt gelast, kan een lidstaat
                                                                      alleen aanvoeren dat die uitvoering absoluut onmogelijk is.
                                                                      Aan deze voorwaarde is in casu niet voldaan, aangezien de
                                                                      Italiaanse regering enkel wijst op de juridische, politieke of
                                                                      praktische problemen in verband met de tenuitvoerlegging van
                                                                      de beschikking, zonder tegen de ontvangers van de steun
Beroep, op 15 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 stappen te ondernemen om de steun terug te vorderen en
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 zonder ter uitvoering van de beschikking andere maatregelen
                                                                      voor te stellen waarmee de gestelde moeilijkheden zouden
                                                                      kunnen worden overwonnen.
                          (Zaak C-99/02)
                                                                      De Italiaanse autoriteiten hebben nooit gesteld dat uitvoering
                                                                      absoluut onmogelijk was en hebben evenmin officieel verzocht
                         (2002/C 118/31)                              om verlenging van de termijn voor terugvordering, noch om
                                                                      opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking.
                                                                      Evenmin hebben zij voorstellen gedaan voor andere wijzen
                                                                      van uitvoering van de beschikking, waarmee de gestelde
                                                                      moeilijkheden hadden kunnen worden overwonnen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 maart 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek          (1) PB L 42 van 15.2.2000, blz. 1.
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door V. Di Bucci als gemachtigde.


title: Zaak C-267/07: Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/18

         Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië
   (Zaak C-267/07)
   (2007/C 170/32)
   Procestaal: Sloveens
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Slovenië, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/50/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG van de Raad en het Europees Parlement betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Slovenië te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/50/EG in nationaal recht is op 29 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 164, blz. 114.


title: Zaak C-346/10: Beschikking van de president van het Hof van 4 augustus 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/14

         Beschikking van de president van het Hof van 4 augustus 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-346/10) (1)

   2011/C 340/24
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Gevoegde zaken C-187/05 tot en met C-190/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — G. Agorastoudis/Goodyear Hellas ABEE (Collectief ontslag — Richtlijn 75/129/EEG — Artikel 1, lid 2, sub d — Beëindiging van activiteiten van plaatselijke eenheid na rechterlijke beslissing — Beëindiging van activiteiten van plaatselijke eenheid uitsluitend omdat werkgever dit wenst)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Areios Pagos — Griekenland) — G. Agorastoudis/Goodyear Hellas ABEE
   (Gevoegde zaken C-187/05 tot en met C-190/05) (1)

   (Collectief ontslag - Richtlijn 75/129/EEG - Artikel 1, lid 2, sub d - Beëindiging van activiteiten van plaatselijke eenheid na rechterlijke beslissing - Beëindiging van activiteiten van plaatselijke eenheid uitsluitend omdat werkgever dit wenst)
   (2006/C 326/20)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Areios Pagos
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georgios Agorastoudis e.a. (C-187/05), Ioannis Pannou e.a. (C-188/05), Kostandinos Kotsabougioukis e.a. (C-189/05), Georgios Akritopoulos e.a. (C-190/05)

      Verwerende partij: Goodyear Hellas ABEE

      Interveniënten: Geniki Synomospondia Ergaton Elladas (GSEE), Ergatoypalliliko kentro Thessalonikis (C-187/05 en C-189/05)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Areios Pagos — Uitlegging van artikel 1, lid 2, van richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 48, van 1975, blz. 29) — Niet-toepasselijkheid van de richtlijn op werknemers die worden getroffen door het beëindigen van de werkzaamheden van de plaatselijke eenheid dat voortvloeit uit een rechterlijke beslissing — Draagwijdte
   Dictum
   Richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is in geval van collectief ontslag dat het gevolg is van de definitieve beëindiging van de werkzaamheden van een onderneming of een plaatselijke eenheid, waartoe uitsluitend op initiatief van de ondernemer is besloten en waaraan geen rechterlijke beslissing is voorafgegaan, zonder dat de toepassing van deze richtlijn kan worden uitgesloten op grond van de in artikel 1, lid 2, sub d, van die richtlijn neergelegde uitzondering.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


               18.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/21

         Toevoeging van een nieuwe rechter aan de kamers
   (2006/C 42/07)
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft ter vergadering van 17 januari 2006 besloten L. Bay Larsen toe te voegen aan de Tweede en de Vijfde kamer.
   Bijgevolg zijn de Tweede en de Vijfde kamer samengesteld als volgt:
   Tweede kamer:
   C. W. A. Timmermans, kamerpresident,
   J. Makarczyk, R. Schintgen, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris, G. Arestis, J. Klučka en L. Bay Larsen, rechters.
   Vijfde kamer:
   J. Makarczyk, kamerpresident,
   R. Schintgen, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris, G. Arestis, J. Klučka en L. Bay Larsen, rechters.


title: Zaak T-721/14: Beschikking van het Gerecht van 27 oktober 2015 — België/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Onlinegokdiensten — Bescherming van consumenten en spelers en voorkoming van onlinegokken door minderjarigen — Aanbeveling van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/25

         Beschikking van het Gerecht van 27 oktober 2015 — België/Commissie
   (Zaak T-721/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Onlinegokdiensten - Bescherming van consumenten en spelers en voorkoming van onlinegokken door minderjarigen - Aanbeveling van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 429/32)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck en M. Jacobs, gemachtigden, bijgestaan door P. Vlaemminck en B. Van Vooren, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa Lacombe en F. Wilman, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van aanbeveling 2014/478/EU van de Commissie van 14 juli 2014 betreffende beginselen ter bescherming van consumenten en gebruikers van onlinegokdiensten en ter voorkoming van onlinegokken door minderjarigen (PB L 214, blz. 38)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van de Helleense Republiek en de Portugese Republiek hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Het Koninkrijk België draagt zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               4)

               Het Koninkrijk België, de Helleense Republiek, de Portugese Republiek en de Commissie dragen hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak C-4/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 6 januari 2014 — Christophe Bohez/Ingrid Wiertz

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/12

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 6 januari 2014 — Christophe Bohez/Ingrid Wiertz
      (Zaak C-4/14)
      (2014/C 71/21)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein oikeus

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Christophe Bohez

         Verwerende partij: Ingrid Wiertz

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 1, lid 2, van de Brussel I (1)-verordening aldus worden uitgelegd dat zaken waarin het gaat om de tenuitvoerlegging van een dwangsom die in een geschil betreffende het ouderlijk gezag en het omgangsrecht is bepaald ter verzekering van de nakoming van de hoofdverplichting, niet binnen de werkingssfeer van de verordening vallen?

                  2)

                  Indien voornoemde zaken binnen de werkingssfeer van de Brussel I-verordening vallen, moet dan artikel 49 van deze verordening aldus worden uitgelegd dat een telkens op één dag bepaalde dwangsom die in de lidstaat van herkomst op zichzelf voor de vastgestelde hoogte ervan uitvoerbaar is, maar waarvan de definitieve hoogte door een verzoek of verweer van de schuldenaar wijziging kan ondergaan, in een lidstaat pas dan uitvoerbaar is wanneer de hoogte ervan in de lidstaat van herkomst in een afzonderlijke procedure definitief is vastgesteld?

                  3)

                  Indien voornoemde rechtszaken niet binnen de werkingssfeer van de Brussel I-verordening vallen, moet artikel 47, lid 1, van de Brussel II (2) bis-verordening dan aldus worden uitgelegd, dat handhavings- en zekerheidsmaatregelen die betrekking hebben op het ouderlijk gezag en het omgangsrecht, onder de procedure van tenuitvoerlegging als bedoeld in deze bepaling vallen, ten aanzien waarvan het recht van de lidstaat van tenuitvoerlegging doorslaggevend is, of kunnen zij deel uitmaken van de beslissing inzake het ouderlijk gezag en het omgangsrecht die ingevolge de Brussel II bis-verordening in de andere lidstaat ten uitvoer moet worden gelegd?

                  4)

                  Wanneer om de tenuitvoerlegging van een dwangsom in een andere lidstaat wordt verzocht, kan dan als voorwaarde worden gesteld dat de hoogte van de ten uitvoer te leggen dwangsom in de lidstaat waar de beslissing is gegeven, apart en definitief is vastgesteld, ook wanneer bij de tenuitvoerlegging de Brussel I-verordening niet van toepassing is?

                  5)

                  Wanneer een tot naleving van het ouderlijk omgangsrecht vastgestelde dwangsom in een andere lidstaat uitvoerbaar is zonder dat de hoogte van de ten uitvoer te leggen dwangsom in de lidstaat van herkomst apart en definitief is vastgesteld:

                              a)

                              vereist de tenuitvoerlegging van de dwangsom dan toch dat wordt nagegaan of de uitoefening van het omgangsrecht is verhinderd om redenen die ten behoeve van de bescherming van de rechten van het kind absoluut in aanmerking moesten worden genomen, en

                              b)

                              welke rechter is dan voor de toetsing van deze omstandigheden bevoegd, preciezer gezegd:

                                          i)

                                          is de bevoegdheid van de rechter van de staat van tenuitvoerlegging steeds beperkt tot de vraag of de beweerde verhindering van de uitoefening van het ouderlijk omgangsrecht berust op een grond die uitdrukkelijk blijkt uit de beslissing in de hoofdzaak, of

                                          ii)

                                          vloeit uit de door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde rechten van het kind voort dat de rechter van de staat van tenuitvoerlegging een ruimere bevoegdheid of verplichting heeft om na te gaan of de uitoefening van het omgangsrecht is verhinderd om redenen die ten behoeve van de bescherming van de rechten van het kind absoluut in aanmerking moesten worden genomen?

         (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak T-386/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — FIH Holding en FIH Erhvervsbank/Commissie („Staatssteun — Banksector — Steun verleend aan de Deense bank FIH in de vorm van de overdracht van haar aan waardevermindering onderhevige activa aan een nieuwe dochteronderneming en de daaropvolgende overname ervan door de Deense instantie die tot taak heeft de financiële stabiliteit te verzekeren — Staatssteun aan banken in een crisisperiode — Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Begrip steunmaatregel — Criterium van de particuliere investeerder — Criterium van de particuliere schuldeiser — Berekening van het steunbedrag — Motiveringsplicht”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/37

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — FIH Holding en FIH Erhvervsbank/Commissie
   (Zaak T-386/14) (1)

   ((„Staatssteun - Banksector - Steun verleend aan de Deense bank FIH in de vorm van de overdracht van haar aan waardevermindering onderhevige activa aan een nieuwe dochteronderneming en de daaropvolgende overname ervan door de Deense instantie die tot taak heeft de financiële stabiliteit te verzekeren - Staatssteun aan banken in een crisisperiode - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Begrip steunmaatregel - Criterium van de particuliere investeerder - Criterium van de particuliere schuldeiser - Berekening van het steunbedrag - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 402/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: FIH Holding A/S (Kopenhagen, Denemarken) en FIH Erhvervsbank A/S (Kopenhagen) (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en P.-J. Loewenthal, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2014/884/EU van de Commissie van 11 maart 2014 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.34445 (12/C) ten behoeve van de overdracht van vastgoedgerelateerde activa van FIH naar FSC (PB 2014, L 357, blz. 89)

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/884/EU van de Commissie van 11 maart 2014 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.34445 (12/C) ten behoeve van de overdracht van vastgoedgerelateerde activa van FIH naar FSC wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Doorhaling van zaak C-370/97

text:
23.1.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 20/29
              Doorhaling van zaak C-296/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-377/97 (1)
                        (1999/C 20/48)                                                     (1999/C 20/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-296/97 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das          C-377/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Land Nordrhein-Westfalen om een prejudicieÈle beslissing):        tegen Helleense Republiek.
U. Gloger tegen Bergamt Kamen, belanghebbende partij:
Vertreter des öffentlichen Interesses beim Oberverwal-            (1) PB C 7 van 10.1.1998.
tungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-239/96 en
                                                                                C-240/96 (1)
              Doorhaling van zaak C-369/97 (1)                                             (1999/C 20/52)
                        (1999/C 20/49)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 oktober
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober                1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                zaken C-239/96 en C-240/96: Verenigd Koninkrijk van
C-369/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een              Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, ondersteund door
prejudicieÈle beslissing): Schutzverband gegen unlauteren         Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Denemarken en
Wettbewerb tegen F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH.             Raad van de Europese Unie tegen Commissie van de Euro-
                                                                  pese Gemeenschappen, ondersteund door Europees Parle-
(1) PB C 370 van 6.12.1997.                                       ment.
                                                                  (1) PB C 269 van 14.9.1996.
              Doorhaling van zaak C-382/97 (1)
                        (1999/C 20/50)
                                                                                Doorhaling van zaak C-370/97 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                      (1999/C 20/53)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                De president van het Hof van Justitie van de Europese
C-382/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
prejudicieÈle beslissing): G. Köbler tegen Bondsminister          1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
voor Wetenschappen, onderzoek en kunst.                           C-370/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
                                                                  prejudicieÈle beslissing): Poloco SA tegen J. Denz.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                  (1) PB C 387 van 20.12.1997.


title: Zaak T-494/13: Beroep ingesteld op 16 september 2013 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda Holding (watt)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/60

         Beroep ingesteld op 16 september 2013 — Sales & Solutions/BHIM — Inceda Holding (watt)
   (Zaak T-494/13)
   2013/C 344/111
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sales & Solutions (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Gründig-Schnelle, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Inceda Holding (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 juli 2013 in zaak R 1193/2012-4 te vernietigen;

               —

               interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk „watt” voor diensten van de klassen 35, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 3 820 313

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Inceda Holding

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het betrokken merk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-96/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2009 — Telecom Italia Media/Commissie ( Staatssteun — Subsidies voor aanschaf van digitale decoders — Telecommunicatie — Beschikking van Commissie waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beschikking, door lidstaat tijdens procedure vastgesteld, dat steun niet wordt teruggevorderd van onderneming die tegen beschikking van Commissie is opgekomen in kader van beroep tot nietigverklaring — Verdwijnen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing )

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2009 — Telecom Italia Media/Commissie
   (Zaak T-96/07) (1)

   („Staatssteun - Subsidies voor aanschaf van digitale decoders - Telecommunicatie - Beschikking van Commissie waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beschikking, door lidstaat tijdens procedure vastgesteld, dat steun niet wordt teruggevorderd van onderneming die tegen beschikking van Commissie is opgekomen in kader van beroep tot nietigverklaring - Verdwijnen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)
   2009/C 113/72
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telecom Italia Media (TI Media) SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Bassan en S. Venturini, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini, G. Conte en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Sky Italia Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. González Díaz en D. Gerard, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2007/374/EG van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende de staatssteun C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/2004) die Italië ten uitvoer heeft gelegd met de subsidie voor de aanschaf van digitale decoders (PB L 147, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 117 van 29.5.2007.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 17 juni 1997 in zaak C-105/96 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële beslissing): Codiesel - Sociedade de Apoio Técnico à Indústria Ldª tegen Conselho Técnico Aduaneiro, in aanwezigheid van het Ministério Público (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Elektrisch toestel met systeem voor constante stroomtoevoer - Indeling in nomenclatuur van gemeenschappelijk douanetarief)

text:
Nr. C 252/6          | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16 . 8 . 97
     op een nationale regeling die alleen particuliere aanbie        1988 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG)
     ders zonder winstoogmerk toestaat om aan de uitvoe              nr. 2658/87, moet aldus worden uitgelegd, dat geraspte
     ring van een stelsel van sociale bijstand deel te nemen          kaas die door de wijze van verpakking en conservering op
     door middel van het sluiten van overeenkomsten die               het moment van invoer klonterig is geworden en na te zijn
     recht geven op vergoeding door de overheid van de                uitgepakt en aan de lucht te zijn blootgesteld, in onregel
     kosten van sociale dienstverlening op het gebied van             matige korrels uiteenvalt, onder die postonderverdeling
     de gezondheidszorg.                                              valt.
(') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                  O PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 .
                   ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                          (Vierde Kamer)                                                       ( Eerste Kamer )
                         van 17 juni 1997                                                    van 17 juni 1997
in zaak C-164/95 (verzoek van het Supremo Tribunal                    in zaak C-105/96 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fábrica de            Administrativo om een prejudiciële beslissing): Codiesel —
Queijo Eru Portuguesa Ld? tegen Alfândega de Lisboa                   Sociedade de Apoio Técnico a Indüstria Ld? tegen Con
       (Tribunal Técnico Aduaneiro de 2? Instância) (')               selho Técnico Aduaneiro, in aanwezigheid van het Minis
                                                                                tério Püblico (')
(Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling —
                           Geraspte kaas)                             (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Elek
                                                                      trisch toestel met „ systeem voor constante stroomtoevoer "
                           ( 97/C 252/10 )
                                                                      — Indeling in nomenclatuur van gemeenschappelijk doua
                                                                                netarief)
                      (Procestaai: Portugees)                                                    97/C 252/11 )
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                            (Procestaai: Portugees)
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
In zaak C- 164/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                               de Jurisprudentie van het Hof)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
Supremo Tribunal Administrativo, in het aldaar aanhangig
geding tussen Fabrica de Queijo Eru Portuguesa Ld? en                 In zaak C-105/96, betreffende een verzoek aan het Hof
Alfandega de Lisboa (Tribunal Técnico Aduaneiro de 2?                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
Instancia ), betreffende een prejudiciële beslissing over de          Supremo Tribunal Administrativo, in het aldaar aanhangig
uitlegging van postonderverdelingen 0406 20 90 en                     geding tussen Codiesel — Sociedade de Apoio Técnico a
0406 90 11 van Verordening ( EEG ) nr. 2658/87 van de                 Indüstria Ld? en Conselho Técnico Aduaneiro, in aanwe
Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en sta           zigheid van het Ministério Püblico, om een prejudiciële
tistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief             beslissing over de uitlegging van Verordening (EEG )
( PB nr. L 256 van 7. 9 . 1987, blz . 1 ), zoals gewijzigd bij        nr. 950/68 van de Raad van 28 juni 1968 betreffende het
Verordening ( EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van                   gemeenschappelijk douanetarief ( PB nr. L 172 van 22 . 7.
21 september 1988 tot wijziging van bijlage I van Verorde             1968 , blz . 1 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
ning ( EEG ) nr. 2658/87 ( PB nr. L 298 van 31 . 10 . 1988 ,          nr. 3331 /85 van de Raad van 5 december 1985 (PB nr.
blz . 1 ) en bij Verordening ( EEG ) nr. 316/91 van de Com           L 331 van 9 . 12 . 1985 , blz. 1 ), heeft het Hof ( Eerste
missie van 7 februari 1991 houdende indeling van                      Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,
bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur ( PB               D. A. O. Edward ( rapporteur ) en P. Jann, rechters; advo
nr. L 37 van 9 . 2 . 1991 , blz . 25 ), heeft het Hof (Vierde         caat-generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 17 juni
Kamer), samengesteld als volgt: J. L. Murray, kamerpresi              1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
dent, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ),                volgt:
rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H. von
Holstein, adjunct-griffier, op 17 juni 1997 een arrest gewe
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Verordening (EEG) nr. 950/68 van de Raad van 28 juni
                                                                       1968 betreffende het gemeenschappelijk douanetarief,
                                                                      zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3331 /85 van de
Postonderverdeling 0406 20 90 van Verordening (EEG)                   Raad van 5 december 1 985, moet aldus worden uitgelegd,
nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking               dat een elektrisch toestel, dat een „systeem voor constante
tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeen               stroomtoevoer " inhoudt en dat enerzijds bestaat uit een
schappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij Verordening             kast met een gelijkrichter/lader, een ondulator en een stati
 (EEG) nr. 3174/88 van de Commissie van 21 september                  sche omvormer, en anderzijds uit een kast met dichte lood
 ---pagebreak--- 16. 8 . 97           I NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 252/7
accumulatoren, moet worden ingedeeld onder postonder                                   ARREST VAN HET HOF
verdeling 85. 01 . B. II, „ transformatoren en statische omvor                                ( Zesde Kamer)
mers (geliikrichters, enz.)".
                                                                                van 25 juni 1997
(') PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .                                    in de gevoegde zaken C-304/94, C-330/94, C-342/94 en
                                                                       C-224/95 (prejudiciële verzoeken van de Pretura circonda
                                                                       riale di Terni en de Pretura circondariale di Pescara ): Straf
                                                                       zaken tegen E. Tombesi en A. Tombesi, R. Santella, G.
                                                                                Muzi e.a. en A. Savini ( l )
                                                                       (Afvalstoffen — Begrip — Richtlijnen 91/156/EEG en 91/
                                                                       689/EEG van de Raad — Verordening (EEG) nr. 259/93
                                                                                van de Raad)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 97/C 252/ 13 )
                           ( Zesde Kamer)
                         van 25 juni 1997                                                  (Procestaai: Italiaans)
in zaak C-285/94: Italiaanse Republiek tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Verordening (EG) nr. 1840/94 van de Commissie van                                    de Jurisprudentie van het Hof)
27 juli 1994 houdende vaststelling van de opbrengst aan
olijven en aan olie voor het verkoopseizoen 1993/1994 —                In de gevoegde zaken C-304/94, C-330/94, C-342/94 en
                  Beroep tot nietigverklaring)                         C-224/95, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens
                            ( 97/C 252/12 )                            artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Pretura circonda
                                                                       riale di Terni ( C-304/94 , C-330/94 en C-342/94 ) en de
                                                                       Pretura circondariale di Pescara ( C-224/95 ) ( Italië ), in de
                                                                       aldaar dienende strafzaken tegen E. Tombesi en A. Tom
                      (Procestaai: Italiaans)                          besi ( C-304/94 ), R. Santella ( C-330/94 ), G. Muzi e.a .
                                                                       ( C-342/94 ) en A. Savini ( C-224/95 ), om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de uitlegging van Richtlijn 91/ 156/EEG van
                                                                       de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         442/EEG betreffende afvalstoffen ( PB nr. L 78 van 26 . 3 .
                de Jurisprudentie van het Hof)                         1991 , blz. 32 ), Richtlijn 91 /689/EEG van de Raad van
                                                                       12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen ( PB
                                                                       nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz . 20 ), en Verordening
                                                                       (EEG ) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betref
In zaak C-285/94, Italiaanse Republiek (gemachtigde : U.               fende toezicht en controle op de overbrenging van afval
Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello Stato )            stoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         nr. L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde
(gemachtigde: E. de March, bijgestaan door A. Carnelutti ),            Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Verorde               sident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ),
ning ( EG) nr. 1840/94 van de Commissie van 27 juli 1994               rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: L. Hew
houdende vaststelling van de opbrengst van olijven en aan              lett, administrateur, op 25 juni 1997 een arrest gewezen
olie voor het verkoopseizoen 1993/1994 (PB nr. L 193 van               waarvan het dictum luidt als volgt:
28 . 7. 1994, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samen
gesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.
Murray en G. Hirsch ( rapporteur), rechters; advocaat                 Het begrip „ afvalstoffen " in artikel 1 van Richtlijn 75/
generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: D. Louterman             442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afval
Hubeau, hoofdadministrateur, op 25 juni 1997 een arrest                stoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn 91 /156/EEG van de
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            Raad van 18 maart 1991 , waarnaar artikel 1 , lid 3, van
                                                                       Richtlijn 91 /689/EEG van de Raad van 12 december 1991
                                                                       betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en artikel 2, onder a),
                                                                       van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van
1 . Verwerpt het beroep.                                               1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
                                                                       overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Euro
                                                                       pese Gemeenschap, verwijzen, moet niet aldus worden
                                                                       opgevat, dat stoffen of voorwerpen die voor economisch
2 . Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                     hergebruik geschikt zijn daar niet onder vallen, zelfs al
                                                                       kunnen de betrokken materialen worden verhandeld of
H PB nr. C 370 van 24 . 12 . 1994 .
                                                                       zijn zij in openbare of particuliere prijscouranten opgeno
                                                                       men. Inzonderheid een procédé waarbij afvalstoffen enkel
                                                                       inert en aldus onschadelijk worden gemaakt, het storten
                                                                       van afvalstoffen met het oog op het egaliseren of ophogen
                                                                       van terreinen en de verbranding van afvalstoffen, vormen