title: Zaak T-293/11: Beroep ingesteld op 9 juni 2011 — Holcim (Duitsland) en Holcim/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/24

         Beroep ingesteld op 9 juni 2011 — Holcim (Duitsland) en Holcim/Commissie
   (Zaak T-293/11)
   2011/C 238/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Holcim AG (Hamburg, Duitsland) en Holcim Ltd (Zurich, Zwitserland (vertegenwoordigers: P. Niggemann en K. Gaßner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van verweerster van 30 maart 2011 in een procedure overeenkomstig artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad, referentienummer 39520 — cement en aanverwante producten nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Geen geldige betekening van het bevel tot het geven van inlichtingen
               Verweerster heeft vóór de vaststelling van het bevel tot het geven van inlichtingen vertegenwoordigingsvolmachten ten gunste van eerste verzoekster en verklaringen inzake de taalkeuze (Engels) van alle betrokken Holcim-vennootschappen ontvangen. Het bevel tot het geven van inlichtingen is echter aan de tweede verzoekster gericht en aan de eerste verzoekster „betekend”, hoewel op geen enkel tijdstip daartoe een vertegenwoordigingsvolmacht bestond. De werktaal van Holcim Ltd. en overwegend ook van de andere hier betrokken vennootschappen van de groep Holcim, is Engels. Het is dus niet mogelijk geweest om naar behoren kennis te nemen van de beschikking.

               2)

               Tweede middel: Te korte antwoordtermijn en weigering om de termijn te verlengen
               Het bevel tot het geven van inlichtingen betreft een geheel van gedetailleerde informatie over 15 vennootschappen van de groep (bijvoorbeeld transactiegegevens, invoer/uitvoer, productiegegevens, marktaandelen, etc.) over een periode van 10 jaar. De verzoekende partijen hadden verweerster reeds vroeg — op basis van het ontwerp van de beschikking — in detail uiteengezet dat de termijn van 12 weken om het verzoek tot het geven van inlichtingen te beantwoorden duidelijk te kort was. Gelet op de omstandigheid dat de procedure reeds tweeënhalf jaar duurt, en dat de verzoekende partijen tot dan toe volledig hebben meegewerkt, was het passend geweest om de termijn te verlengen. Bovendien heeft verweerster zelf de gegevensverzameling bemoeilijkt en vertraagd. Het bevel tot het geven van inlichtingen was namelijk in strijd met het akkoord van de verzoekende partijen om Engels als proceduretaal te laten gelden, in het Duits opgesteld, zodat twee derde van de betrokken vennootschappen van de groep Holcim niet ermee konden werken.

               3)

               Derde middel: Verplichting van Holcim om gegevens en informatie mee te delen waarover Holcim in deze vorm niet beschikt
               In het bevel tot het geven van inlichtingen wordt de verstrekking bevolen van een grote hoeveelheid gegevens en informatie waarover de verzoekende partijen zo niet beschikt. Bovendien worden gegevens gevorderd die wegens de wijziging van het IT-systeem en om andere redenen alleen middels een exorbitant hoge inzet van personeel en tijd kunnen worden meegedeeld. Deze inzet van personeel en tijd wordt niet gedekt door de verplichting tot antwoord op het bevel tot het geven van inlichtingen.

               4)

               Vierde middel: Schending van de motiveringsplicht
               Het bevel tot het geven van inlichtingen bevat geen voldoende bepaalde motivering van het onderzoek of van de keuze van het onderzoeksmiddel (dat op straffe van geldboete is bevolen).

               5)

               Vijfde middel: Schending van het vereiste dat het middel noodzakelijk is
               De verzoekende partijen hebben tot nu toe alle verzoeken tot het geven van inlichtingen uitgebreid en volledig beantwoord. Er bestonden dus geen redenen om te kiezen voor het met een geldboete bestrafte bevel tot het geven van inlichtingen, en niet voor het informele verzoek tot het geven van inlichtingen.

               6)

               Zesde middel: Schending van het nauwkeurigheidsbeginsel
               Het bevel tot het geven van inlichtingen is in vele punten niet voldoende bepaald wat betreft de gegevens en informatie die worden verlangd, wat eenzijdig in het nadeel van de verzoeksters is.

               7)

               Zevende middel: Schending van het algemene evenredigheidsbeginsel
               Daar na tweeënhalf jaar procedure het verweten feit nog steeds vaag en weinig concreet is, is het onevenredig om een verzameling van gegevens en informatie die zo omvangrijk en gedetailleerd is te eisen, in het bijzonder ook indien rekening ermee wordt gehouden dat reeds meermaals vergelijkbare gegevens zijn opgevraagd onder verschillende vormen. De weigering van verweerster om de termijn te verlengen is om objectieve redenen en omdat de procedure reeds meer dan twee jaar duurt uitermate onevenredig.

               8)

               Achtste middel: Geen bevoegdheid van verweerster betreffende de vragen inzake Holcim (Česko) a.s. vóór de toetreding van de Tsjechische Republiek tot de Europese Unie
               Het is niet toegelaten om gegevens op te vragen voor de periode vóór de toetreding van een land tot de EU.


title: Zaak C-300/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães — Portugal) — Vítor Hugo Marques Almeida/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 84/5/EEG — Artikel 2, lid 1 — Richtlijn 90/232/EEG — Artikel 1 — Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde — Bijdrage van slachtoffer tot schade — Beperking van recht op schadeloosstelling)

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Guimarães — Portugal) — Vítor Hugo Marques Almeida/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel
   (Zaak C-300/10) (1)

   (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 84/5/EEG - Artikel 2, lid 1 - Richtlijn 90/232/EEG - Artikel 1 - Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde - Bijdrage van slachtoffer tot schade - Beperking van recht op schadeloosstelling)
   2012/C 399/02
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Guimarães

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vítor Hugo Marques Almeida

      Verwerende partijen: Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA, Jorge Manuel da Cunha Carvalheira, Paulo Manuel Carvalheira, Fundo de Garantia Automóvel

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal da Relação de Guimarães — Uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), van artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17) en van de artikelen 1 en 1 bis van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33) — Aanrijding tussen twee voertuigen waaraan geen van de bestuurders schuld heeft — Inzittende van een van de voertuigen die heeft bijgedragen tot het ontstaan van zijn eigen schade — Risicoaansprakelijkheid — Nationale bepalingen op grond waarvan het recht op schadevergoeding van inzittende slachtoffers die hebben bijgedragen tot het ontstaan van de schade, kan worden geweigerd of beperkt

      Dictum

   In omstandigheden als die van het hoofdgeding moeten artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale voorschriften op grond waarvan in geval van een aanrijding tussen twee motorvoertuigen waarbij lichamelijk letsel is ontstaan bij een inzittende van een van deze voertuigen zonder dat een van de bestuurders van die voertuigen ter zake schuld heeft, de wettelijke aansprakelijkheid van de verzekerden mag worden beperkt of uitgesloten.

      (1)  PB C 234 van 28.08.2010.


title: Zaak T-562/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Federcaccia Toscana e a./Commissie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/53

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Federcaccia Toscana e a./Commissie
   (Zaak T-562/15)
   (2015/C 381/64)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Federcaccia Toscana (Florence, Italië), Moreno Periccioli (Volterra, Italië), Arcicaccia Toscana (Florence, Italië), Fabio Lupi (Cascina, Italië), Associazione dei Migratoristi Italiani per la conservazione dell'ambiente naturale (ANUU) — TOSCANA (Cerreto Guidi, Italië), Franco Bindi (Cerreto Guidi, Italië) (vertegenwoordiger: A. Bruni, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het schuldig verzuim vaststellen van de Europese Commissie die heeft nagelaten de van Italië ontvangen voorlopige Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel, te onderzoeken en te vergelijken met dezelfde gegevens die zij van Frankrijk heeft ontvangen, waardoor zij bovendien niet heeft voldaan aan de verplichting om daaruit afgeleide transnationale gegevens te verwerken met betrekking tot deze drie soorten trekvogels in gebieden die geografisch en klimatologisch homogeen zijn;

               —

               het schuldig verzuim vaststellen van de Europese Commissie die heeft nagelaten de Italiaanse Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel bij te werken, door ze niet aan te passen aan en in overeenstemming te brengen met dezelfde Franse gegevens die juist en correct zijn bevonden, door het begin van de voorjaarstrek van de bedoelde drie soorten niet ook in Italië te situeren in de tweede 10-daagse periode van februari;

               —

               vaststellen dat de Europese Commissie, zonder geldige en juiste gronden, de invoering heeft geëist in Italië, en meer bepaald in Toscane, van ongerechtvaardigde beperkingen op de jacht op de houtsnip, zanglijster en kramsvogel, ten opzichte van wat toegestaan is in Frankrijk, en meer bepaald in Corsica, door de sluiting van de jacht op de bedoelde drie soorten trekvogels in Toscane te vervroegen tot 20 januari;

               —

               de onwettigheid vaststellen, wegens de ongelijke behandeling tussen lidstaten en/of regio’s van lidstaten, alsook het ontbreken van geldige gronden, van de procedure EU PILOT 6955/14/ENVI die de Europese Commissie enkel tegen de Italiaanse Staat heeft ingeleid zonder tezelfdertijd tegen Frankrijk hetzelfde initiatief te nemen en zonder enig voorafgaand onderzoek te voeren teneinde relevante gegevens te verkrijgen waaruit blijkt dat het daadwerkelijke begin van de voorjaarstrek van de houtsnip, zanglijster en kramsvogel met een maand dient te worden uitgesteld (20 februari) in Corsica, ten opzichte van het begin van dezelfde voorjaarstrek in Toscane (20 januari);

               —

               de onwettigheid vaststellen van het aanhoudende nalaten van de Europese Commissie betreffende de ingebrekestelling die de verzoekende verenigingen hebben betekend op 29 mei 2015 waarin zij tegelijkertijd de vaagheid vaststellen en aanklagen van het antwoord in brief nr. ENV.D.2/MC-GM/vf/ARES (2015) 3758354 van de Europese Commissie van 9 september 2015;

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot het aanpassen van de Italiaanse Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel aan de Franse Key Concepts-gegevens en het begin van de voorjaarstrek dus in de tweede 10-daagse periode van februari te situeren;

               —

               hoe dan ook, de Europese Commissie veroordelen tot het aanpassen van de Italiaanse Key Concepts-gegevens betreffende het begin van de voorjaarstrek in Toscane van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel aan dezelfde Franse Key Concepts-gegevens betreffende Corsica, en het begin van de voorjaarstrek dus in de tweede 10-daagse periode van februari te situeren;

               —

               de Europese Commissie veroordelen, voor haar gebrekkig en nalatig handelen, tot vergoeding van de door verzoekende jachtverenigingen geleden en nog te lijden schade, ten belope van een door het Hof ex aequo et bono te bepalen bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep heeft voornamelijk als doel het schuldig verzuim van de Commissie vast te stellen, voor zover zij heeft nagelaten te handelen overeenkomstig het verzoek van 29 mei 2015 waarbij de verzoekende verenigingen haar in gebreke hebben gesteld om over te gaan tot de aanpassing van de Italiaanse Key Concepts-gegevens en de daaruit afgeleide wijziging van de indicatie van de begindatum van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel, en het begin van de voorjaarstrek in de tweede 10-daagse periode van februari te situeren.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters de ongeldigheid, de onbetrouwbaarheid en de betwistbaarheid aan van de Key Concepts-gegevens betreffende Italië, voor zover het gaat om het begin van de voorjaarstrek van de soorten houtsnip, zanglijster en kramsvogel, die duidelijk tegenstrijdig zijn met de gegevens betreffende andere lidstaten of regio’s van lidstaten met dezelfde geografische, milieu- en klimaatomstandigheden en die ook onder het verspreidings- en overwinteringsgebied van de Middellandse Zee vallen.

               —

               Niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting om over te gaan tot de periodieke actualisering en aanpassing van de Key Concepts-gegevens, en om maatregelen te nemen ter waarborging van een eenvormige toepassing van de Verdragen op het gehele Europese grondgebied, zonder discriminatie tussen lidstaten.

               —

               Alsook verwijtbaar handelen van de Europese Commissie, aangemerkt als gebrekkig en nalatig, en bovendien schending van artikel 17, lid 1, VEU; van de artikelen 192 en 291 VWEU, van overweging 4 en de artikelen 7, 10 en 16 van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009, inzake het behoud van de vogelstand; van lid 2.5.13 van het gidsdocument voor de jacht in het kader van richtlijn 79/409/EEG (en richtlijn 2009/14/EG) inzake het behoud van de vogelstand; van verordening nr. 182/2011/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011, van de artikelen 4, lid 2, en 9 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, van artikel 18 VWEU.


title: Zaak C-279/00: Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
9.9.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/11
2.    De bestreden beschikking moet nietig worden verklaard          Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
      wegens foutieve beoordeling van feitelijke omstandighe-
      den. De in de bestreden beschikking vervatte beoordelin-
      gen zijn kennelijk onjuist                                     a)    te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door te bepalen
                                                                           dat in andere lidstaten gevestigde ondernemingen voor
      i)   voor de regelingen van artikel 32, lid 2, van wet               de terbeschikkingstelling van tijdelijke arbeidskrachten
           nr. 2008/92
      ii)  voor de regelingen        van   artikel 5   van     wet         —     hun zetel of een filiaal moeten hebben op Italiaans
           nr. 2237/94.                                                          grondgebied;
3.    De bestreden beschikking heeft artikel 87, lid 1, geschon-
      den, aangezien de betwiste regelingen, zelfs indien zij als          —     een waarborgsom van 700 miljoen LIT moeten
      steunmaatregelen van de staat zouden worden be-                            storten bij een kredietinstelling die haar zetel of een
      schouwd, de mededinging niet hebben vervalst en het                        filiaal heeft op Italiaans grondgebied, niet heeft
      handelsverkeer niet ongunstig hebben beïnvloed.                            voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                                ingevolge de artikelen 59 en 73 B EG-Verdrag (thans
4.    De motivering van de bestreden beschikking is algemeen                     artikelen 49 EG en 56 EG);
      en onbepaald, aangezien niet wordt vermeld waarom de
      betwiste regelingen van wet nr. 2237/94, wet
                                                                     b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
      nr. 2198/94 en besluit nr. 1620/89 van de Gouverneur
      van de Trapeza Ellados ontoelaatbaar zouden zijn voor
      een particuliere belegger.
5.    De bestreden beschikking is onvoldoende met redenen            Middelen en voornaamste argumenten
      omkleed, omdat artikel 88, lid 2, niet verplicht de terug-
      gave van de onwettig toegekende steun voorschrijft, en de
      Commissie niet aantoont dat de teruggave noodzakelijk is
                                                                     Een nationale bepaling op grond waarvan ondernemingen
      om de marktvoorwaarden te herstellen.
                                                                     voor de terbeschikkingstelling van tijdelijke arbeidskrachten
                                                                     hun zetel of een filiaal moeten hebben in Italië, waardoor de
6.    De bestreden beschikking, waarbij de teruggave, vermeer-       verrichting van dergelijke diensten voor in andere lidstaten
      derd met rente, van alle „steun” wordt verlangd, is in strijd  gevestigde ondernemingen geheel en al onmogelijk wordt
      met het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheids-
                                                                     gemaakt, is volstrekt in strijd met het beginsel van de vrijheid
      beginsel.                                                      van dienstverrichting binnen de Gemeenschap, neergelegd in
                                                                     artikel 59 EG-Verdrag (thans artikel 49 EG).
7.    Volgens de rechtspraak is het onmogelijk, steun die met
      inachtneming van de procedure van artikel 88 van het
      Verdrag is verleend, terug te vorderen, zeker nadat zeven
      jaren zijn verstreken.                                         De verplichting tot het storten van een waarborgsom bij een
                                                                     in Italië gevestigde bank, ook wanneer eenzelfde financiële
8.    Het is volstrekt onmogelijk, de beschikking correct uit te     waarborg of een vergelijkbare garantie wordt geëist door de
      voeren.                                                        wettelijke regeling van de lidstaat van vestiging van de
                                                                     onderneming die de dienst met gebruikmaking van de vrijheid
                                                                     van dienstverrichting wil gaan verrichten, is volgens de Com-
                                                                     missie een beperking die binnen de werkingssfeer van het
                                                                     verbod van artikel 59 van het Verdrag valt. Dit voorschrift
                                                                     betekent tevens een schending van het beginsel van het vrij
                                                                     verkeer van kapitaal (artikel 56 EG, voorheen artikel 73 B EG-
                                                                     Verdrag), neergelegd in het arrest Svensson (1), waarin het Hof
Beroep, op 13 juli 2000 ingesteld door Commissie van de              de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht onderzocht
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 van een Luxemburgse wetsbepaling waarbij de toekenning van
                                                                     een rentesubsidie afhankelijk werd gesteld van de voorwaarde
                                                                     dat de leningen voor de financiering van de bouw, de aankoop
                        (Zaak C-279/00)                              of de verbetering van een woning waren aangegaan bij een in
                                                                     Luxemburg gevestigde bank.
                         (2000/C 259/19)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juli 2000 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek       (1) Arrest van 14 november 1995 (C-484/93, Jurispr. Blz. I-3955).
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en M. Pata-
kia, lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-364/12: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC Kindii) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC Kindii — Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/28

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC Kindii)
   (Zaak T-364/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC Kindii - Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/48)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Harper Hygienics S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Rumpel, vervolgens D. Rzążewska en G. Pietras, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Clinique Laboratories, LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, A. Renck, advocaten, en K. Hughes, solicitor, vervolgens K. Hughes)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 mei 2012 (zaak R 1135/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Clinique Laboratories, LLC en Harper Hygienics S.A.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Harper Hygienics S.A. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Clinique Laboratories, LLC.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak T-125/03: Beroep, op 11 april 2003 ingesteld door Akzo Nobel Chemicals Ltd. en Akcros Chemicals Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 146/42               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      21.6.2003
Beroep, op 11 april 2003 ingesteld door Akzo Nobel                    Tot staving van hun vordering beroepen verzoeksters zich op
Chemicals Ltd. en Akcros Chemicals Ltd. tegen Commissie               schending door de Commissie van het Verdrag, de algemene
              van de Europese Gemeenschappen                          beginselen van het gemeenschapsrecht alsmede verordening
                                                                      nr. 17/62, zoals uitgelegd in de Europese rechtspraak.
                         (Zaak T-125/03)
                                                                      Meer in het bijzonder verwijten verzoeksters de Commissie
                         (2003/C 146/75)                              dat zij het beginsel van het wettelijk beroepsgeheim heeft
                                                                      geschonden door niet-naleving van de in de Europese recht-
                                                                      spraak vastgestelde procedures voor de toepassing van dit
                        (Procestaal: Engels)                          beginsel. Voorts stellen verzoeksters dat de Commissie het
                                                                      beginsel van het wettelijk beroepsgeheim heeft geschonden
                                                                      door haar ongerechtvaardigde en onmiddellijke weigering om
                                                                      het beginsel toe te passen tijdens het onderzoek ter plaatse en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             de inbeslagneming van een aantal documenten. Ten slotte
schappen is op 11 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-           betogen verzoeksters dat hun fundamentele rechten, zoals het
sie van de Europese Gemeenschappen door Akzo Nobel                    recht op privacy, door de Commissie zijn geschonden.
Chemicals Ltd., gevestigd te Hersham, Verenigd Koninkrijk,
en Akcros Chemicals Ltd., gevestigd te Hersham, Verenigd
Koninkrijk, vertegenwoordigd door C. Swaak, advocaat.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—     krachtens artikel 230 EG de beschikking op haar wettig-
      heid te toetsen, voorzover deze door de Commissie is            Beroep, op 15 april 2003 ingesteld door Paola Casini
      uitgelegd als legitimatie en/of rechtsgrondslag voor haar          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      optreden (dat niet los van de beschikking kan worden
      gezien) bij het in beslag nemen en/of verifiëren en/of
      inzien van documenten die onder het wettelijk beroeps-                                 (Zaak T-132/03)
      geheim vallen;
                                                                                (2003/C 146/76)
—     krachtens artikel 231 de beschikking nietig te verklaren
      voorzover deze door de Commissie is uitgelegd als
      legitimatie en/of rechtsgrondslag voor haar optreden (dat                               (Procestaal: Frans)
      niet los van de beschikking kan worden gezien) bij het in
      beslag nemen en/of verifiëren en/of inzien van documen-
      ten die onder het wettelijk beroepsgeheim vallen;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     de Commissie te gelasten, ter uitvoering van het arrest tot     schappen is op 15 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
      nietigverklaring van de beschikking, de onder het wettelijk     sie van de Europese Gemeenschappen door Paola Casini,
      beroepsgeheim vallende documenten terug te geven en             wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
      de inhoud daarvan op geen enkele wijze te gebruiken;            advocaat.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —    de op 18 augustus 2002 bekendgemaakte lijst van de in
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           rang A 6 bevorderde ambtenaren nietig te verklaren,
                                                                           voorzover de naam van verzoekster er niet in wordt
                                                                           vermeld;
Overeenkomstig beschikking C(2003) 559/4 van de Commis-
sie van 10 februari 2003 heeft de Commissie een onderzoek
ter plaatse verricht in verzoeksters’ bedrijfsruimten te Eccles,      —    verzoekster een vergoeding toe te kennen voor de geleden
Manchester, Verenigd Koninkrijk. Tijdens het onderzoek heeft               materiële en morele schade, voorlopig geraamd op in
de Commissie verschillende documenten ingekeken, ge-                       totaal 20 000 euro, waarbij de materiële schadevergoe-
kopieerd en in beslag genomen.                                             ding erin bestaat dat aan verzoekster vanaf de dag van
                                                                           bekendmaking van voormelde lijst het salaris wordt
                                                                           uitbetaald dat zij heeft gederfd doordat zij niet was
Over een aantal van deze documenten bestaat onenigheid                     ingedeeld in rang A ss6 (vermeerderd met 7 % moratoire
tussen verzoeksters en de Commissie. Volgens verzoeksters                  interesten op jaarbasis);
vormt de inbeslagneming van deze documenten een schending
van het algemene beginsel van het wettelijk beroepsgeheim.            —    verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-440/08: Beroep ingesteld op 1 oktober 2008 — 1-2-3.TV/BHIM — Zweites Deutsches Fernsehen en Televersal Film- und Fernseh-Produktion (1-2-3.TV)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/34

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2008 — 1-2-3.TV/BHIM — Zweites Deutsches Fernsehen en Televersal Film- und Fernseh-Produktion (1-2-3.TV)
   (Zaak T-440/08)
   (2008/C 327/62)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: 1-2-3.TV GmbH (Unterföhring, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde en E. N. Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Zweites Deutsches Fernsehen (Mainz, Duitsland) en Televersal Film- und Fernseh-Produktion GmbH (Hamburg, Duitsland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van beslissing R 1076/2007-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „1-2-3.TV” voor diensten van de klassen 35, 38 en 41 — aanvraag nr. 3 763 133

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Zweites Deutsches Fernsehen und Televersal Film- und Fernseh-Produktion GmbH

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „1, 2 ODER 3 ZDF-ORF-SFDRS” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 9, 12, 14, 16, 18, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 32, 35, 38, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat aangezien de totaalindruk van de merken verschilt.


title: Zaak T-10/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 januari 2011 door Gerhard Birkhoff tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 oktober 2010 in zaak F-60/09, Gerhard Birkhoff/Commissie

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/34

         Hogere voorziening ingesteld op 3 januari 2011 door Gerhard Birkhoff tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 oktober 2010 in zaak F-60/09, Gerhard Birkhoff/Commissie
   (Zaak T-10/11 P)
   2011/C 55/60
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Gerhard Birkhoff (Weitnau, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Inzillo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening strekt tot vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 oktober 2010 in zaak F-60/09, Birkhoff/Commissie, waarbij het beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij tot afwijzing van een verzoek om doorbetaling van de toelage voor een kind ten laste, die rekwirant sinds 1978 heeft ontvangen, is verworpen.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant zeven middelen aan.

               —

               eerste middel: schending van de genoemde bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen alsmede van het beginsel van rechtszekerheid en gelijke behandeling;

               —

               tweede middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ten onrechte aangenomen dat rekwirant in het inleidend verzoekschrift één middel heeft aangevoerd (artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij het Statuut) waardoor de grieven zijn beperkt, die in feite betrekking hadden op de onjuiste toepassing van het recht en de relevante bepalingen.

               —

               derde middel: onjuiste rechtsopvatting, motiveringsgebrek en schending van het gemeenschapsrecht, doordat het Gerecht voor ambtenarenzaken de zaak heeft beslist op basis van het beginsel van analogie en zonder daaraan een vast juridisch criterium en/of een referentiebepaling ten grondslag te leggen;

               —

               vierde middel: onjuiste rechtsopvatting, ontbrekende en ontoereikende motivering bij de beoordeling van het bewijs dat rekwirant tot staving van zijn vordering heeft overgelegd;

               —

               vijfde middel: niet-inachtneming van het algemene en onschendbare beginsel van gelijkheid en kennelijke ongegrondheid van de in casu toegepaste regelingen en/of richtsnoeren;

               —

               zesde middel: onbevoegdheid, ontoereikende motivering en misbruik van bevoegdheid bij de beslissing over de aftrekbare kosten die geheel of ten dele op de ziekte van rekwirants gezinslid zijn terug te voeren, welke beslissing het Gerecht heeft genomen op basis van een advies van de arts van de gemeenschappelijke regeling inzake ziektekostenverzekering in plaats van de administratie;

               —

               zevende middel: ontoereikende motivering op verschillende beslissende punten van het bestreden arrest die rekwirant heeft genoemd, doch waarop het Gerecht niet is ingegaan.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 juli 2004 in zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EG) nr 1829/2002 — Registratie van oorsprongsbenaming — „Feta” — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/26

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 juli 2004
   in zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Verordening (EG) nr 1829/2002 - Registratie van oorsprongsbenaming - „Feta” - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 262/51)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-370/02, Alpenhain-Camenbert-Werk, gevestigd te Lehen/Pfaffing (Duitsland), Bergpracht Milchwerk GmbH & Co KG, gevestigd te Tettnang (Duitsland), Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co KG, gevestigd te Lauben (Duitsland), Bayerland eG, gevestigd te Nuremberg (Duitsland), Hochland AG, gevestigd te Heimenkirch (Duitsland), Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, gevestigd te Crailsheim (Duitsland), Rücker GmbH, gevestigd te Aurich (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Salzwedel en J Werner, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland (gemachtigde: P. Ormond), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Iglesias Buhigues, S. Grünheid en A.-M. Rouchaud-Joët), ondersteund door Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos, I. Chalkias en M. Tassopoulou) en de vereniging van de Griekse zuivelindustrie (Sevgap), vertegenwoordigd door N. Korogiannikis, advocaat, betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming „feta” betreft (PB L 277, blz. 10), als beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H Jung, op 6 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen.

               3)

               De Helleense Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord Ierland en de vereniging van de Griekse zuivelindustrie (Sevgap) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 8 maart 2003.


title: Zaak C-287/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2015 — Società LIS Srl, Società Cerutti Lorenzo Srl/Abbanoa SpA

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2015 — Società LIS Srl, Società Cerutti Lorenzo Srl/Abbanoa SpA
   (Zaak C-287/15)
   (2015/C 302/20)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Società LIS Srl, Società Cerutti Lorenzo Srl

      Verwerende partij: Abbanoa SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met artikel 45, lid 2, onder a) en b), van richtlijn 2004/18/EG van 31 maart 2004 (1) dat louter het verzoek om surseance van betaling van de schuldenaar aan de bevoegde rechter als „aanhangige” procedure wordt aangemerkt?

               2)

               Is het verenigbaar met de voornoemde bepaling dat de bekentenis van de schuldenaar dat hij in staat van insolventie verkeert en een verzoek tot surseance van betaling „onder voorbehoud” (waarvan de kenmerken hierboven zijn beschreven) wil indienen, wordt aangemerkt als grond voor uitsluiting van de aanbesteding van de overheidsopdracht, waarmee het begrip „aanhangige” procedure als bedoeld in de communautaire (artikel 45 van de richtlijn) en nationale (artikel 38 D.Lgs. nr. 163/2006) regeling ruim wordt uitgelegd?

               3)

               Is een bepaling als het reeds geanalyseerde artikel 53, lid 3, D.Lgs. nr. 163 van 16 april 2006, volgens welke een onderneming met een „aangewezen” ontwerper die volgens de nationale rechtspraak geen beroep kan doen op de capaciteiten van derden omdat hij geen deelnemer is, verenigbaar met artikel 48 van richtlijn 2004/18/EG van 31 maart 2004?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak F-90/11: Beroep ingesteld op 26 september 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/67

      Beroep ingesteld op 26 september 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-90/11)
      (2012/C 25/127)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Pollicino, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit waarbij de Commissie heeft geweigerd om te erkennen dat verzoeker wegens een ongeval blijvend gedeeltelijk invalide is

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  het besluit van de Commissie van 19 april 2011 nietig verklaren;

                  —

                  definitief uitspraak doen en verklaren dat de gemeenschappelijke regeling van verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten „het gehele huidstelsel” dekt, en niet alleen „ernstige brandwonden en abnormale littekenvorming van de huid”;

                  —

                  de Commissie gelasten een nieuwe medische commissie in te stellen die belast is met het heronderzoek van verzoekers geval in het licht van de correcte uitlegging van de „regeling” die het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in het kader van het onderzoek van dit beroep inmiddels heeft gegeven;

                  —

                  de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-35/00: Beroep, op 23 februari 2000 ingesteld door A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                   Beroep, op 23 februari 2000 ingesteld door A. Goldstein
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— nietig te verklaren het besluit gedagtekend respectievelijk
    19 april 1999 (Páramo, Marenne, Van Lierde en Moys) en
    29 april 1999 (Sodro en Horgan), namens de juryvoorzitter                                   (Zaak T-35/00)
    ondertekend door een hoofd van een eenheid;
                                                                                (2000/C 135/31)
— nietig te verklaren het besluit, gedagtekend respectievelijk
    17 november 1999 en 12 januari 2000 (in dit laatste geval,
    wat Horgan betreft), houdende uitdrukkelijke afwijzing van
    de klacht die verzoekers hebben ingediend op 30 juni                                       (Procestaal: Engels)
    1999 (Martı́nez Páramo, Horgan en Moys) en 29 juni
    2000 (Sodro, Van Lierde en Marenne), krachtens artikel 90,
    lid 2, van het Statuut;                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 23 februari 2000 beroep ingesteld tegen de
— verweerster te veroordelen om toegang te verlenen tot en           Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
    kennis te geven van de verbeterde schriftelijke proeven van      stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor.
    de examens waaraan verzoekers hebben deelgenomen in
    het kader van respectievelijk de vergelijkende onderzoeken
    COM/TA/2/98 en COM/TB/2/98;                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— verweerster in de kosten te verwijzen.                             — te verklaren dat het reglement van orde van de Commissie
                                                                         in strijd is met artikel 218 EG;
Middelen en voornaamste argumenten                                   — het besluit van de Commissie van 21 januari 2000 nietig
                                                                         te verklaren;
Verzoekers, tijdelijk functionarissen in de categorieën A en
B, hebben deelgenomen aan de proeven van vergelijkende               — de Commissie in de kosten te verwijzen.
onderzoeken COM/TA/2/98 en COM/TB/2/98. Zij komen op
tegen de inhoud van de brief die namens de juryvoorzitter aan
hen is gericht door een hoofd van een eenheid van verweerster,
en waarbij de door de jury voor de schriftelijke proeven             Middelen en voornaamste argumenten
vastgestelde resultaten worden bevestigd. Deze brief preciseert,
dat de door de jury vastgestelde verbeteringcriteria objectief
waren vastgesteld, op basis van het inzicht van de sollicitant in    Het verzoek betreft de nietigverklaring van het besluit, vervat
de betrokken materie, de structuur van de proef, de schriftelijke    in een brief van de Commissie van 21 januari 2000 aan
uitdrukkingsvaardigheid, de argumentatie en de redeneerwijze,        Merriman White, solicitors, inzake een verzoek om informatie
waarbij is gepreciseerd dat de proeven door twee correctoren         van de Commissie ingevolge de beschikking van een nationale
autonoom en anoniem zijn verbeterd, waarna de jury op                rechterlijke instantie in het Verenigd Koninkrijk tot verlening
uniforme wijze cijfers heeft vastgesteld voor alle kandidaten.       van assistentie op grond van de Bekendmaking betreffende de
                                                                     samenwerking tussen de Commissie en de nationale rechterlij-
Tot staving van hun aanspraken voeren verzoekers de                  ke instanties voor de toepassing van de artikelen 81 en 82 van
schending aan van de aankondigingen van vergelijkend onder-          het Verdrag.
zoek, van artikel 255 van het Verdrag, de artikelen 25 en 30
van het Statuut en van bijlage III daarvan, houdende de
procedure voor een vergelijkend onderzoek, alsmede                   Het doel van het verzoek om informatie is, de nationale rechter
schending van bepaalde algemene rechtsbeginselen, zoals het          in staat te stellen, vast te stellen of is voldaan aan de wettelijke
beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van eerbiediging       voorwaarden voor de toepassing van de verboden neergelegd
van het recht van verdediging en de motiveringsplicht.               in de artikelen 10, 81 en 82 van het Verdrag op de met de
                                                                     mededinging strijdige handelwijze van de General Medical
                                                                     Council met betrekking tot de voorwaarden voor de erkenning
Huns inziens zijn zij niet in staat na te gaan of de proef           van medische kwalificaties in het Verenigd Koninkrijk.
waarvoor zij zijn gezakt, behoorlijk is verbeterd, omdat zij
geen toegang hebben tot hun persoonlijke cijfers om deze
te kunnen toetsen aan de vastgestelde beoordelingscriteria.          Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
Overigens hebben verzoekers geen toegang gekregen tot hun
verbeterde proeven, zodat zij geen vergelijking kunnen maken
en eventuele vergissingen niet kunnen onderzoeken.                   — schending van artikel 250 van het Verdrag wegens ontoe-
                                                                         reikende motivering van het bestreden besluit;
                                                                     — schending van het vertrouwensbeginsel;
 ---pagebreak--- 13.5.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 135/17
— schending van artikel 218 van het Verdrag door het                      Commissie de bestreden handeling herroepen, waardoor het
     reglement van orde van de Commissie (C(1999)4000)(1)                 beroep telkens zonder voorwerp is geraakt.
     van 18 september 1999, voor zover daarin geen sancties
     zijn opgenomen ter verzekering dat de Commissie en haar              De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
     afdelingen overeenkomstig de bepalingen van het EG-                  in genoemde zaken.
     Verdrag optreden ter bescherming van een behoorlijke
     rechtspleging. In het bijzonder handelt de Commissie in              ( 1) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.
     strijd met de verplichting, alle noodzakelijke maatregelen           ( 2) PB C 174 van 19.6.1999, blz. 11.
     te nemen en te handhaven om aan haar jurisdictie onder-              ( 3) PB C 281 van 2.10.99, blz. 28.
     worpen personen te bestraffen.                                       ( 4) PB C 63 van 4.3.00, blz. 30.
(1) PB L 252 van 25 september 1999, blz. 41.
                                                                          Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door PlantaVet
                                                                          Vertrieb biologischer Tierarzneimittel GmbH tegen Euro-
                                                                                pees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling
                                                                                (Zaak T-39/00)
Beroep, op 23 februari 2000 ingesteld door S. M. Elder en                                           (2000/C 135/33)
R. D. Elder tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                                              (Procestaal: Duits)
                           (Zaak T-36/00)                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 24 februari 2000 beroep ingesteld tegen
                                                                          Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling door
                          (2000/C 135/32)
                                                                          PlantaVet Vertrieb biologischer Tierarzneimittel GmbH, ge-
                                                                          vestigd te Bad Waldsee (BRD), vertegenwoordigd door Prof.
                                                                          Dr. R. Zuck, van het advocatenkantoor Zuck en Quaas,
                          (Procestaal: Engels)
                                                                          Stuttgart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                          kantore van L. Dupong, advocaat aldaar, Rue de la Boucherie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 4-6, Luxemburg.
schappen is op 23 februari 2000 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. M. Elder                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
en R. D. Elder, vertegenwoordigd door S. Crosby, Solicitor.
                                                                          — de beschikkingen EMEA/V/BJF/jc./38309/99 en EMEA/
                                                                                V/BJF/jc.38311/99 van het Europees Bureau voor de
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                              geneesmiddelenbeoordeling van 20 december 1999, als-
                                                                                mede de beschikkingen CVMP/543/99 en CVMP/544/99
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                       van het comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskun-
     20 januari 2000 waarbij de toegang werd geweigerd tot de                   dig gebruik nietig te verklaren;
     notulen van het BTW-Comité met betrekking tot de bij
     artikel 4, lid 4, van de Zesde BTW-richtlijn voorgeschreven          — verweerder in de kosten van de procedure te verwijzen.
     raadpleging voorafgaand aan de vaststelling door het
     Verenigd Koninkrijk van Schedule 1 bij de VAT Act 1994               Middelen en voornaamste argumenten
     en de sections 31(2) en (4) en Schedule 18, sub IV(1) van
     de Finance Act van 1997;                                             Verzoekster komt op tegen beschikkingen van het Europees
                                                                          Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling en van het comité
— verweerster krachtens artikel 87 van het Reglement voor                 voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, waarbij
     de procesvoering van het Gerecht in de kosten te verwijzen.          werd vastgesteld, dat ten aanzien van de stoffen arnica en
                                                                          symphytum geen toxicologische residubeoordeling mogelijk is.
                                                                          Dat betekent dat die stoffen niet kunnen worden opgenomen in
Middelen en voornaamste argumenten                                        de bijlagen I tot en met III van verordening (EEG) nr. 2377/90
                                                                          van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire
In deze zaak komen verzoekers op tegen verweersters weige-                procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor re-
ring toegang te verlenen tot een aantal documenten waarom                 siduen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in
zij hadden verzocht krachtens besluit 94/90/EGKS/EG/Eu-                   levensmiddelen van dierlijke oorsprong. Verzoekster brengt
ratom van de Commissie van 8 februari 1994 inzake de                      diergeneesmiddelen in de handel waarin bedoelde stoffen
toegang tot documenten van de Commissie (1).                              aanwezig zijn, en zij voelt zich door de aangevochten beschik-
                                                                          kingen benadeeld. Zij is van mening, dat zij adequate documen-
                                                                          ten voor toxicologische residubeoordeling heeft ingediend en
Verzoekers stellen in dit verband dat dit reeds het vierde                dat aan de hand van die documenten een indeling in de
beroep is dat zij tegen de Commissie hebben ingesteld, die hun            bijlagen I of II had moeten plaatsvinden.
verzoek nog altijd niet inhoudelijk heeft onderzocht. In
de zaken T-78/99 (2), T-178/99 (3) en T-356/99 (4) heeft de


title: Zaak C-20/06: Beschikking van de president van het Hof van  27 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/30

         Beschikking van de president van het Hof van 27 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-20/06) (1)

   (2006/C 178/54)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-213/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 23 april 2007 — Michaniki Α.Ε./Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε., Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 23 april 2007 — Michaniki Α.Ε./Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε., Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou
   (Zaak C-213/07)
   (2007/C 140/26)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michaniki Α.Ε.

      Verwerende partij: Ethniko Symvoulio Radiotileorasis, Interveniënten: Pantechniki Α.Ε.,
   Syndesmos Epichiriseon Periodikou Typou
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de opsomming van de gronden voor uitsluiting van een aannemer van deelneming aan een overheidsdracht, in artikel 24 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 1993, blz. 54), limitatief of niet?

               2)

               Indien deze opsomming niet limitatief is, is dan een bepaling die, ter bescherming van de transparantie van de financiële werking van de overheid, de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een mediaonderneming onverenigbaar verklaart met de hoedanigheid van eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of bestuurder van een onderneming die zich verbindt werken, leveringen of diensten uit te voeren voor de overheid of een tot de publieke sector in ruime zin behorende rechtspersoon, gericht op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel en is dit absolute verbod van aanbesteding van overheidsopdrachten aan verbonden ondernemingen verenigbaar met het communautaire evenredigheidsbeginsel?

               3)

               Indien artikel 24 van richtlijn 93/37/ΕEG aldus moet worden begrepen dat de daarin vervatte opsomming van gronden voor de uitsluiting van aannemers limitatief is, of indien de in geding zijnde nationale bepaling niet geacht kan worden gericht te zijn op een met de algemene beginselen van gemeenschapsrecht verenigbaar doel, of indien, ten slotte, het in deze bepaling neergelegde verbod niet verenigbaar is met het communautaire evenredigheidsbeginsel, maakt voornoemde richtlijn dan, door niet als grond voor de uitsluiting van een aannemer van een procedure tot aanbesteding van werken toe te staan, gevallen waarin de aannemer zelf of een bestuurder van de onderneming (zoals de eigenaar, vennoot, grootaandeelhouder of directeur) of door hen ingeschakelde tussenpersonen actief zijn in mediaondernemingen die op grond van de invloedrijke positie die zij in het algemeen innemen, ongeoorloofde invloed kunnen uitoefenen op de procedure voor de plaatsing van overheidsopdrachten, inbreuk op de algemene beginselen van bescherming van de mededinging en van de transparantie en op het in artikel 5, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap neergelegde subsidiariteitsbeginsel?


title: Zaak C-504/06: Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/11

         Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-504/06)
   (2007/C 42/19)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door artikel 3, lid 1 van richtlijn 92/57/EEG (1) van de Raad van 24 juni 1992 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor tijdelijke en mobiele bouwplaatsen (achtste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG (2)), niet correct in Italiaans recht om te zetten, de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Naar Italiaans recht vallen bouwplaatsen met een duur van minder dan 200 mandagen waar niet de in bijlage II bij de richtlijn bedoelde werkzaamheden worden verricht, uitsluitend onder de bepalingen inzake coördinatie van artikel 7 van decreet nr. 626/1994. Dat artikel legt echter slechts een algemene verplichting tot samenwerking en coördinatie op aan de werkgevers die binnen het bedrijf of de productie-eenheid werkzaamheden aan onderaannemers of zelfstandigen opdragen. De nauwkeurige en gedetailleerde bepalingen van richtlijn 92/57/EEG met betrekking tot de coördinatie tijdens de fasen van voorbereiding en verwezenlijking van het bouwwerk kunnen derhalve niet worden geacht door dat artikel van het betrokken decreet te zijn uitgevoerd.

      (1)  PB L 245, blz. 6.

      (2)  PB L 183, blz. 1.


title: Zaak C-327/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 17 juni 2013 — Burgo Group SpA/Illochroma NV, in liquidatie, Jérôme Theetten, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Illochroma NV

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 17 juni 2013 — Burgo Group SpA/Illochroma NV, in liquidatie, Jérôme Theetten, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Illochroma NV
   (Zaak C-327/13)
   (2013/C 226/17)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Burgo Group SpA

      Verwerende partij: Illochroma NV, in liquidatie, Jérôme Theetten, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Illochroma NV

      Prejudiciële vragen

   Moet verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures, inzonderheid de artikelen 3, 16, 27, 28 en 29 ervan, aldus worden uitgelegd dat:

               a)

               „vestiging” als bedoeld in artikel 3, lid 2, moet worden begrepen als een filiaal van de schuldenaar tegen wie een hoofdprocedure is ingeleid en zich ertegen verzet dat in het kader van de gelijktijdige liquidatie van verscheidene ondernemingen die deel uitmaken van dezelfde groep, deze in de lidstaat waarin zij hun maatschappelijke zetel hebben aan een secundaire procedure kunnen worden onderworpen op grond dat zij rechtspersoonlijkheid hebben?

               b)

               de persoon of autoriteit die bevoegd is om een secundaire procedure aan te vragen zijn woonplaats of zijn maatschappelijke zetel moet hebben binnen het rechtsgebied van het gerecht van de lidstaat waarbij deze procedure wordt aangevraagd, of dit recht is voorbehouden aan alle onderdanen van de Unie mits zij aantonen dat zij rechtens een band hebben met de betrokken vestiging?

               c)

               aangezien de hoofdinsolventieprocedure een liquidatieprocedure is, de inleiding van een secundaire insolventieprocedure voor een vestiging slechts kan worden gelast wanneer zij voldoet aan opportuniteitscriteria die ter beoordeling staan van het gerecht van de lidstaat waarbij de secundaire procedure is aangevraagd?


title: Zaak T-817/14: Beroep ingesteld op 18 december 2014 — Zoofachhandel Züpke e.a./Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/30

         Beroep ingesteld op 18 december 2014 — Zoofachhandel Züpke e.a./Commissie
   (Zaak T-817/14)
   (2015/C 089/36)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Zoofachhandel Züpke GmbH (Wesel, Duitsland), Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG (Bürstadt, Duitsland), Zoofachgeschäft — Vogelgroßhandel Import-Export Heinz Marche (Heinsberg, Duitsland), Rita Bürgel (Uthleben, Duitsland), Norbert Kass (Altenbeken, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Correll, advocate)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweerster veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekende partijen van 1 januari 2010 tot op heden hebben geleden door het vrijwel wereldwijd geldende verbod op de invoer in de Unie van in het wild gevangen vogels, dat is vervat in verordening (EG) nr. 318/2007 van 23 mei 2007 (PB L 84, blz. 7) en/of uitvoeringsverordening (EU) nr. 139/2013 van 7 januari 2013 (PB L 47, blz. 1);

               —

               de Commissie in de gerechtelijke en buitengerechtelijke kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen in de eerste plaats aan dat de Commissie, door het invoerverbod met zijn buitengewoon ruime geografische werkingssfeer zonder meer te handhaven, de vrijheid van verzoekende partijen om economische activiteiten te verrichten schendt, alsmede — gedeeltelijk — hun eigendomsrecht. Gelet op de ten minste sinds 2010 bestaande wetenschappelijke inzichten kan deze inbreuk niet worden gerechtvaardigd door overwegingen van hoger belang zoals de bescherming van de gezondheid.
   In de tweede plaats zijn verzoekende partijen van mening dat de Commissie door de handhaving van het invoerverbod het evenredigheidsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel heeft geschonden, omdat zij onvoldoende rekening heeft gehouden met zowel de thans beschikbare gegevens als de huidige stand van de wetenschap. Het wereldwijde verbod op de invoer van in het wild gevangen vogels is nog steeds gebaseerd op inzichten en veronderstellingen uit 2005, toen de zogenaamde vogelgriep zich voor het eerst — vanuit Azië — verbreidde naar Europa en er snel gehandeld moest worden. De gegevens waarover men in de loop van de daaropvolgende jaren beschikking heeft gekregen, rechtvaardigen volgens verzoekende partijen ten minste sinds 2010 niet langer een geografisch zo verstrekkend invoerverbod. Bovendien hadden inmiddels andere, doeltreffendere en voor de verzoekende partijen minder bezwarende middelen, zoals een consequente monitoring van trekvogels, in aanmerking kunnen en moeten worden genomen.
   In de derde plaats betogen verzoekende partijen dat zij schade hebben geleden die reëel en zeker is, en dat er een causaal verband bestaat tussen deze schade en het onrechtmatige handelen van de Commissie.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-74/95: V. Monteiro da Silva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Gewezen gedetacheerde nationale deskundige - Dagvergoeding - Inrichtingsvergoeding - Plaats van aanwerving)

text:
Nr . C 54/ 18         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 12 december 1996                                                 van 12 december 1996
in zaak T-33/95 : M.L. Lozano Palacios tegen Commissie               in zaak T-74/95 : V. Monteiro da Silva tegen Commissie van
             van de Europese Gemeenschappen ( x )                                   de Europese Gemeenschappen ( ! )
(Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun                (Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun
dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Vergoe               dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Plaats
     ding van verhuiskosten — Plaats van aanwerving)                                         van aanwerving)
                           ( 97/C 54/26 )                                                      ( 97/C 54/27 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-74/95 , V. Monteiro da Silva, ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Brussel , vertegenwoordigd door T. Demaseure en A. Tornel,
In zaak T-33/95 , M.L. Lozano Palacios, ambtenaar van de             advocaten te Brussel, en ter terechtzitting door J.-N. Louis,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te              burg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
Fiduciaire Myson Sari, 1 , Rue Glesener 1 , tegen Commissie          den : J. Currall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: J. Cur               tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
rall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, ener           6 april 1994 waarbij Brussel als verzoekers plaats van
zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van         aanwerving is genomen en waarbij aan verzoeker toeken
12 april 1994 waarbij Brussel als verzoeksters plaats van            ning van de inrichtingsvergoeding en van de dagvergoeding
aanwerving is genomen en waarbij aan verzoekster de                  is geweigerd, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samenge
toekenning van de inrichtingsvergoeding, de vergoeding van           steld als volgt: H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en
de verhuiskosten en de dagvergoeding is geweigerd, en                A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmi
anderzijds, veroordeling van de Commissie tot betaling van           nistrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen
die vergoedingen, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),                waarvan het dictum luidt als volgt:
samengesteld als volgt: H. Kirschner, president; C.W.
Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,         1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 6 april 1 994
hoofdadministrateur, op 12 december 1996 een arrest                       nietig voorzover daarbij Brussel als verzoekers plaats
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               van aanwerving is genomen en voorzover daarbij aan
                                                                          verzoeker toekenning van de in artikel 5, lid 1 , van
                                                                          bijlage Vil bij het Statuut bedoelde inrichtingsvergoe
1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 12 april                   ding en van de in artikel 10, lid 1 , van die bijlage
     1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoekster toeken               bedoelde dagvergoeding is geweigerd.
     ning van de in artikel 5, lid 1 , van bijlage VII bij het
     Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding is geweigerd.            2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                     (') PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .
2 . Veroordeelt de Commissie ertoe die vergoeding aan
     verzoekster te betalen vermeerderd met moratoire inte
     ressen op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum
     waarop zij overeenkomstig bijlage VII bij het Statuut            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     verschuldigd was.                                                                   van 12 december 1996
                                                                     in zaak T-99/95 : P.E. Stott tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( J )
3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                     (Gemeenschappelijke onderneming JET — Aanspraak op
                                                                                status van tijdelijk functionaris)
                                                                                ( 97/C 54/28
4 . Verstaat dat de Commissie de eigen kosten en een derde
     van de kosten van verzoekster zal dragen. Verstaat dat                                (Procestaai: Engels)
     verzoekster twee derden van de eigen kosten zal
     dragen.                                                         In zaak T-99/95 , P.E. Stott, vertegenwoordigd door K. Par
                                                                     ker, QC, en R. Thompson, barrister, van de balie van
                                                                     Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxem
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                     burg ten kantore van Elvinger en Hoss, advocaten aldaar,
                                                                     Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen (gemachtigden: H.G. Crosland en J. Currall ),
                                                                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
                                                                     van de Commissie van 28 december 1994, houdende


title: Zaak F-23/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 februari 2012 — AY/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2010 — Vergelijking van verdiensten — Verzuim om rekening te houden met bijscholing en certificering — Rechtsdwaling)

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/26

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 februari 2012 — AY/Raad
   (Zaak F-23/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2010 - Vergelijking van verdiensten - Verzuim om rekening te houden met bijscholing en certificering - Rechtsdwaling)
   2012/C 126/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AY (Bousval, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door É. Boigelot en S. Woog, vervolgens door É. Boigelot, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2010 naar de rang AST 9 zijn bevorderd en vergoeding van de geleden immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit waarbij de Raad van de Europese Unie heeft geweigerd om AY in het kader van de bevorderingsronde 2010 naar de rang AST 9 te bevorderen wordt nietig verklaard.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de subsidiair door AY ingediende vorderingen.

               3)

               De overige vorderingen van het beroep van AY worden afgewezen.

               4)

               De Raad van de Europese Unie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 226 van 30.07.11, blz. 31.


title: Zaak F-55/08: Beroep ingesteld op 5 juni 2008 — De Nicola/EIB

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/73

         Beroep ingesteld op 5 juni 2008 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-55/08)
   (2008/C 209/135)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Enerzijds, gedeeltelijke nietigverklaring van een besluit van het comité van beroep betreffende verzoekers beoordeling over het jaar 2006. Anderzijds, vaststelling dat verzoeker het slachtoffer is van mobbing en veroordeling van de verwerende partij tot stopzetting van die mobbing en tot betaling van schadevergoeding aan verzoeker.
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het op 17 november 2007 per e-mail en op 19 december 2007 als kopie meegedeelde besluit van het comité van beroep, voor zover daarbij de klacht is afgewezen die verzoeker had ingediend tegen het besluit van zijn meerderen betreffende het jaar 2006, voor zover daarbij wordt aangenomen dat hij zijn vorderingen met betrekking tot de fouten die in de beoordelingsprocedure 2006 zijn begaan had ingetrokken en hij het eens zou zijn met de verwijten van zijn meerderen;

               —

               nietig te verklaren de op 13 juli 2007 vastgestelde bevorderingsbesluiten, voor zover verzoeker daarbij niet in aanmerking is genomen voor de overgang van functiegroep E naar functiegroep D;

               —

               nietig te verklaren alle daarmee verband houdende, daaruit voortvloeiende en daaraan voorafgaande handelingen, waaronder verzoekers uitdrukkelijke beoordeling over het jaar 2006, ook voor zover hem daarin niet het cijfer A of B+ en zijn bevordering tot de functiegroep D worden voorgesteld, alsmede, in voorkomend geval, vast te stellen dat de (al dan niet kwantitatieve) beperkingen die hem door de aanwijzingen van de personeelsafdeling zijn opgelegd onwettig zijn en derhalve niet van toepassing;

               —

               vast te stellen dat verzoeker het slachtoffer is van mobbing;

               —

               de EIB ertoe te veroordelen de mobbing waarvan verzoeker het slachtoffer is te beëindigen en hem de reeds ontstane en toekomstige fysieke, immateriële en materiële schade te vergoeden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.