title: Zaak C-304/01: Beroep, op 2 augustus 2001 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/15
die de toegang tot of de uitoefening van een zelfstandige                  bepaling, terwijl de normatieve bevoegdheid inzake visse-
activiteit belemmert. Bijgevolg maakt het vasthouden aan de                rij in het algemeen toekomt aan de Raad, overeenkomstig
voorwaarde van een bepaalde duur van het verblijf in het                   het bepaalde in artikel 37 EG. In het onderhavige
Groothertogdom (10 jaar krachtens de wet van juli 1986 en                  geval heeft de Commissie zes maanden gewacht om
5 jaar krachtens de nieuwe wet van april 1999) voor de                     maatregelen te nemen die theoretisch spoedeisend waren,
toekenning van het gewaarborgd minimuminkomen aan                          om het hoofd te bieden aan een ernstige en onvoorziene
onderdanen van andere lidstaten, inbreuk op het beginsel van               situatie, waaruit blijkt dat het niet om spoedeisende
gelijke behandeling zoals neergelegd in artikel 7, lid 2, van              maatregelen ging, en dat de Raad tijdens die periode van
verordening (EEG) nr. 1612/68 betreffende het vrije verkeer                zes maanden de nodige bewarende maatregelen had
van werknemers binnen de Gemeenschap, en artikel 43 EG-                    kunnen nemen zonder dat de Commissie gebruik behoef-
Verdrag, dat betrekking heeft op zelfstandigen.                            de te maken van een normatieve bevoegdheid die binnen
                                                                           nauwkeurig bepaalde grenzen dient te blijven. Bovendien
                                                                           behelst de bestreden regeling bepalingen die strikt geno-
(1) PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2.                                       men geen spoedeisende en uitzonderlijke maatregelen
                                                                           zijn, zoals de grotere maaswijdte waarin artikel 2 voorziet,
                                                                           en het bepaalde in artikel 12 inzake de aanwijzing van
                                                                           havens waar de producten mogen worden aangevoerd.
                                                                           Verder bevat de bestreden verordening geen enkele
                                                                           bepaling die de toepassing ervan beperkt tot een periode
                                                                           van minder dan zes maanden, zodat de toepassing ervan
                                                                           niet in de tijd beperkt is, wat inhoudt dat zij geldt zolang
Beroep, op 2 augustus 2001 ingesteld door Koninkrijk                       er geen latere regeling is die ervan afwijkt.
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen
                                                                     —     Schending van het discriminatieverbod: Artikel 2, lid 2,
                         (Zaak C-304/01)                                   van de bestreden verordening bevat een regeling voor
                                                                           vaartuigen met een lengte over alles van minder dan
                         (2001/C 289/29)                                   12 meter die binnen 24 uur terugkeren naar de haven
                                                                           waaruit zij zijn vertrokken, welke regeling verschilt van
                                                                           die welke geldt voor de andere vaartuigen. Deze nadelige
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 maatregel treft uitsluitend of in ieder geval hoofdzakelijk
op 2 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de                 de Spaanse vloot, die in de zone waar de spoedeisende
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                  maatregelen gelden, volledig bestaat uit vaartuigen van
woordigd door R. Silva de Lapuerta, Abogado del Estado,                    meer dan 12 meter die voor langer dan één dag uitvaren,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-                 terwijl de andere lidstaten in hun vloot vaartuigen van
sade, Boulevard E. Servais 4-6.                                            minder dan 12 meter hebben die voor de uitzondering in
                                                                           aanmerking komen. Deze ongelijke behandeling van de
                                                                           Spaanse vloot is niet objectief gerechtvaardigd, nu er geen
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                             enkel verband bestaat tussen de maaswijdte en de lengte
                                                                           van het vaartuig. Bovendien zij gewezen op de omstandig-
                                                                           heid dat de kleine vaartuigen, die voor korte tijd uitvaren,
—     nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1162/2000 (1)
                                                                           in de kustwateren vissen waar hoofdzakelijk jonge vissen
      van de Commissie van 14 juni 2001 tot vaststelling van
                                                                           voorkomen, zodat deze vorm van visserij duidelijk en
      maatregelen voor het herstel van het heekbestand in
                                                                           rechtstreeks gevolgen heeft voor het behoud van de
      ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-
                                                                           bedreigde soort.
      sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende
      bepalingen inzake de controle op de activiteiten van
      vissersvaartuigen;
                                                                     —     Ontbreken van motivering: De bestreden verordening
—     de verwerende instelling in de kosten te verwijzen.                  bevat geen enkel element aan de hand waarvan duidelijk
                                                                           en ondubbelzinnig kan worden bepaald op grond van
                                                                           welke redenering de Commissie de afwijking als bedoeld
                                                                           in artikel 2, lid 2, heeft vastgesteld.
Middelen en voornaamste argumenten
—     Onjuiste rechtsgrondslag en onbevoegdheid van de Com-
      missie: De bestreden verordening heeft als rechtsgrond-
      slag artikel 15, lid 1, van verordening (EEG)                  (1) PB L 159 van 15.6.2001, blz. 4.
      nr. 3760/92 (2) van de Raad van 20 december 1992 tot           (2) PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1.
      invoering van een communautaire regeling voor de
      visserij en de aquacultuur. Deze bepaling kent de Com-
      missie een beperkte normatieve bevoegdheid toe, waarvan
      deze instelling alleen gebruik kan maken in de omstandig-
      heden en onder de voorwaarden als voorzien in deze


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 april 2003 in zaak C-217/01 P: Michel Hendrickx tegen Centre européen pour le développement de la formation professionnelle (Cedefop) ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Inrichtingsvergoeding bĳ beëindiging van dienst — Beroep dat zonder voorwerp is geraakt — Afdoening zonder beslissing")

text:
C 146/10                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.6.2003
—      zich verzet tegen de toepassing van een nationale regeling die                            ARREST VAN HET HOF
       Turkse werknemers die in de ontvangende lidstaat tot de legale
       arbeidsmarkt behoren, uitsluit van verkiesbaarheid voor de                                      (Tweede kamer)
       algemene vergadering van een instantie ter vertegenwoordiging
       en verdediging van de belangen van de werknemers, zoals de
       Kammern für Arbeiter und Angestellte in Oostenrijk.                                             van 8 mei 2003
                                                                             in zaak C-268/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht
( 1) PB C 173 van 16.6.2001.                                                 Weimar om een prejudiciële beslissing): Agrargenossen-
                                                                                schaft Alkersleben eG tegen Freistaat Thüringen ( 1)
                                                                             („Melk en zuivelproducten — Verordening (EEG) nr. 3950/
                                                                             92 — Op grondgebied van voormalige Duitse Democratische
                                                                             Republiek toepasselijke regeling — Referentiehoeveelheden
                                                                             — Begrippen, producent en bedrijf — Pachter van op
                      ARREST VAN HET HOF                                                 genoemd grondgebied gelegen bedrijf”)
                            (Zesde kamer)                                                              (2003/C 146/17)
                         van 10 april 2003                                                             (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-217/01 P: Michel Hendrickx tegen Centre
                                                                                dentie van het Hof)
européen pour le développement de la formation profes-
                       sionnelle (Cedefop) ( 1)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Inrichtingsvergoe-                       In zaak C-268/01, betreffende een verzoek aan het Hof
ding bij beëindiging van dienst — Beroep dat zonder                          krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Weimar
     voorwerp is geraakt — Afdoening zonder beslissing”)                     (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Agrargenos-
                                                                             senschaft Alkersleben eG en Freistaat Thüringen, om een
                                                                             prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 3,
                          (2003/C 146/16)                                    lid 2, 4, lid 4, 5 en 9, sub c en d, van verordening (EEG)
                                                                             nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling
                           (Procestaal: Frans)                               van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB
                                                                             L 405, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 751/
                                                                             1999 van de Commissie van 9 april 1999 (PB L 96, blz. 11),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
                          dentie van het Hof)                                R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris (rapporteur) en
                                                                             N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
                                                                             R. Grass, op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
                                                                             dictum luidt als volgt:
In zaak C-217/01 P, Michel Hendrickx (advocaten: J. -N. Louis
en V. Peere), betreffende hogere voorziening tegen de beschik-
king van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       1)   Artikel 9, sub c en d, van verordening (EEG) nr. 3950/92 van
Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 12 maart 2001, Hen-                             de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra
drickx/Cedefop (T-298/00, niet gepubliceerd in de Jurispruden-                    heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij
tie), strekkende tot vernietiging van deze beschikking, andere                    verordening (EG) nr. 751/1999 van de Commissie van 9 april
partij bij de procedure: Centre européen pour le développe-                       1999, juncto de artikelen 3, lid 2, 4, lid 4, en 5 van
ment de la formation professionnelle (Cedefop) (advocaat:                         deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat de totale
B. Wägenbaur), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                      melkproductie die een op het grondgebied van de voormalige
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken,                   Duitse Democratische Republiek gevestigde landbouwer zelf-
N. Colneric (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;                      standig heeft gerealiseerd in installaties die hij heeft gepacht en
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 10 april                    die op voormeld grondgebied zijn gelegen, maar in verschillende
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       deelstaten, moet worden toegerekend aan de hem voorlopig
                                                                                toegekende referentiehoeveelheid.
1)     Wijst de hogere voorziening af.                                       2)   Artikel 9, sub c en d, van verordening nr. 3950/92, zoals
                                                                                gewijzigd bij verordening nr. 751/1999, juncto de artikelen 3,
2)     Verwijst Hendrickx in de kosten.                                           lid 2, 4, lid 4, en 5 van deze verordening, moet aldus worden
                                                                                uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde nationale
                                                                                autoriteiten een op het grondgebied van de voormalige Duitse
( 1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                      Democratische Republiek gevestigde producent verbieden zijn
                                                                                melkproductie te verleggen naar installaties binnen een gemeente
                                                                                die weliswaar op de datum van de Duitse eenwording deel


title: Gevoegde zaken C-39/08 en C-43/08: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Bild digital GmbH & Co. KG, voorheen Bild.T-Online.de AG & Co. KG (C-39/08), ZVS Zeitungsvertrieb Stuttgart GmbH (C-43/08)/president van het Deutsche Patent- und Markenamt (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 89/104/EEG — Aanvragen om inschrijving van merk — Onderzoek van geval tot geval — Oudere beslissingen niet in aanmerking genomen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/15

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Bild digital GmbH & Co. KG, voorheen Bild.T-Online.de AG & Co. KG (C-39/08), ZVS Zeitungsvertrieb Stuttgart GmbH (C-43/08)/president van het Deutsche Patent- und Markenamt
   (Gevoegde zaken C-39/08 en C-43/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 89/104/EEG - Aanvragen om inschrijving van merk - Onderzoek van geval tot geval - Oudere beslissingen niet in aanmerking genomen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2009/C 113/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bild digital GmbH & Co. KG, voorheen Bild.T-Online.de AG & Co. KG (C-39/08), ZVS Zeitungsvertrieb Stuttgart GmbH (C-43/08)

      Verwerende partij: president van het Deutsche Patent- und Markenamt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundespatentgericht (Duitsland) — Uitlegging van artikel 3, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Onderzoek van merkaanvragen geval per geval en los van oudere beslissingen in soortgelijke gevallen — Weigering tot inschrijving van een merk van een aanvrager die houder van een reeks overeenstemmende merken is

      Dictum

   De bevoegde autoriteit van een lidstaat die zich dient uit te spreken over een aanvraag om inschrijving van een merk, is niet verplicht de weigeringsgronden van artikel 3, lid 1, sub b en c, van richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij beschikking 92/10/EEG van de Raad van 19 december 1991, buiten beschouwing te laten en deze aanvraag in te willigen op grond dat het teken waarvan de inschrijving als merk wordt aangevraagd, op dezelfde of vergelijkbare wijze is samengesteld als een teken waarvoor zij de merkaanvraag reeds heeft ingewilligd en dat betrekking heeft op dezelfde of soortgelijke waren of diensten.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Doorhaling van zaak T-124/03

text:
C 35/20               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     7.2.2004
              Doorhaling van zaak T-124/03 (1)                     van 4 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-161/03: Cascades SA tegen Commissie van de Europese
                         (2004/C 35/37)                            Gemeenschappen.
                       (Procestaal: Engels)                        (1) PB C 171 van 19.7.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-124/03: AES Drax Power Limited tegen Commissie van
                                                                                Doorhaling van zaak T-243/03 (1)
de Europese Gemeenschappen.
                                                                                (2004/C 35/40)
(1) PB C 135 van 7.6.2003.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
              Doorhaling van zaak T-127/03 (1)                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                   van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                         (2004/C 35/38)                            zaak T-243/03: Guardant Inc. tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                   binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                     (Procestaal: Nederlands)                      (BHIM).
                                                                   (1) PB C 264 van 1.11.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 7 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-127/03: Antoinette Pascucci tegen Europol.
(1) PB C 158 van 5.7.2003.                                                       Doorhaling van zaak T-244/03 (1)
                                                                                (2004/C 35/41)
                                                                                (Procestaal: Frans)
              Doorhaling van zaak T-161/03 (1)
                         (2004/C 35/39)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                        (Procestaal: Frans)                        van 15 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-244/03: Flavia Angeletti tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking        (1) PB C 200 van 23.8.2003.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 7 juli 1998 in de gevoegde zaken T-238/95, T-239/95, T-240/95, T-241/95 en T-242/95: F. Mongelli en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Pensioenen - Aanpassingscoëfficiënt - Vaststelling - Wisselkoers)

text:
15.8.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/31
Kalogeropoulos en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio        1994, van de bezoldigingen en de pensioenen van de amb-
GonzaÂlez, administrateur, op 25 juni 1998 een arrest               tenaren en andere personeelsleden der Europese Gemeen-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         schappen alsmede van de aanpassingscoeÈfficieÈnten welke
                                                                    van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen
1. Voegt de zaken T-371/94 en T-394/94 voor het arrest.             (PB L 335 van 23.12.1994, blz. 1), en anderzijds, betaling
                                                                    van de verschuldigde achterstallen vermeerderd met mora-
                                                                    toire interessen op de voet van 8 % per jaar, heeft het
2. Verklaart nietig Beschikking 94/653/EG van de Com-               Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalo-
     missie van 27 juli 1994 betreffende de aangekondigde           geropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pirrung,
     kapitaalverhoging van Air France.                              rechters; griffier: H. Jung, op 7 juli 1998 een arrest gewe-
                                                                    zen waarvan het dictum luidt als volgt:
3. Verstaat dat de Commissie de kosten zal dragen, daar-
     onder begrepen die welke de intervenieÈnten Maersk             1. Verwerpt de beroepen.
     Air I/S en Maersk Air Ltd zijn opgekomen.
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
4. Verstaat dat de Compagnie nationale Air France, de                    gen.
     Franse Republiek, het Koninkrijk Denemarken, het
     Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-            (1) PB C 64 van 2.3.1996.
     Ierland, het Koninkrijk Zweden en het Koninkrijk
     Noorwegen hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 386 van 31.12.1994, en PB C 392 van 31.12.1994.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 juni 1998
                                                                    in zaak T-116/95, Cementir Ð Cementerie del Tirreno
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        van 7 juli 1998                                                          pen (1)
in de gevoegde zaken T-238/95, T-239/95, T-240/95,                  (Niet-ontvankelijkheid Ð Bevestigende handeling Ð Litis-
T-241/95 en T-242/95: F. Mongelli en anderen tegen                                             pendentie)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (98/C 258/53)
(Ambtenaren Ð Pensioenen Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð
                  Vaststelling Ð Wisselkoers)                                            (Procestaal: Italiaans)
                         (98/C 258/52)
                                                                    In zaak T-116/95, Cementir Ð Cementerie del Tirreno
                     (Procestaal: Italiaans)                        SpA, vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te
                                                                    Rome, vertegenwoordigd door G. M. Roberti en A. Tiz-
                                                                    zano, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende te
In de gevoegde zaken T-238/95, T-239/95, T-240/95,                  Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar,
T-241/95 en T-242/95, F. Mongelli, gewezen ambtenaar                rue Albert Ier 51, tegen Commissie van de Europese
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Gemeenschappen (gemachtigde: G. Marenco), betreffende
wonende te Cecina (ItalieÈ), A. Castagnoli, gewezen ambte-          een beroep tot nietigverklaring van een brief van de Com-
naar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,               missie van 2 maart 1995 houdende afwijzing van een ver-
wonende te Segrate (ItalieÈ), E. Capuano, gewezen ambte-            zoek om vermindering van de boete aan verzoekster opge-
naar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,               legd bij Beschikking 94/815/EG van de Commissie van
wonende te Rome, V. Sadini, gewezen ambtenaar van de                30 november 1994 inzake een procedure op grond van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                artikel 85 van het EG-Verdrag (zaak IV/33.126 en 33.322
Segrate (ItalieÈ), en L. Tinelli, gewezen ambtenaar van de          Ð Cement) (PB L 343 van 30.12.1994, blz. 1), heeft het
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
Rome, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat                 volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, K.
bij de Corte suprema di cassazione, domicilie gekozen heb-          Lenaerts, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,
bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat              op 10 juni 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de              tum luidt als volgt:
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
ondersteund door Raad van de Europese Unie (gemachtig-
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
den: D. Canga Fano, M.-U. Moricca en P. M. Cossu),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van
verzoekers' pensioenafrekeningen vanaf januari 1995 voor-           2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
zover daarbij de aanpassingscoeÈfficieÈnt is toegepast die
voor ItalieÈ op 94,2 was vastgesteld bij Verordening (EG,           (1) PB C 208 van 12.8.1995.
Euratom, EGKS) nr. 3161/94 van de Raad van 19 decem-
ber 1994 houdende aanpassing, met ingang van 1 juli


title: Zaak C-243/05 P: Hogere voorziening, op 6 juni 2005 ingesteld door Agraz, SA, e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 17 maart 2005 in zaak 285/03, Agraz, SA, e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/20

         Hogere voorziening, op 6 juni 2005 ingesteld door Agraz, SA, e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 17 maart 2005 in zaak 285/03, Agraz, SA, e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-243/05 P)
   (2005/C 193/31)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 juni 2005 hogere voorziening ingesteld door Agraz, SA, e.a., vertegenwoordigd door J. L. de Cruz Vilaça en D. Choussy, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 17 maart 2005 in zaak T-285/03, Agraz, SA e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirantes concluderen dat het het Hof behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 17 maart 2005 te vernietigen voorzover daarin is geoordeeld dat de schade niet zeker was, en het beroep is verworpen; en, opnieuw rechtdoende,

               2.

               primair, vast te stellen dat de voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie in casu zijn vervuld; verweerster te veroordelen tot betaling aan elke rekwirante van het saldo van de productiesteun (zoals nader aangegeven in bijlage A.27) vermeerderd met rente op de door het Gerecht vast te stellen voet vanaf 12 juli 2000 (of, subsidiair, vanaf 13 juli 2000, of, nog meer subsidiair, vanaf 16 juli 2000) tot op de dag van de daadwerkelijke betaling, en de Commissie te verwijzen in alle kosten van beide instanties, daaronder begrepen die kosten die rekwirantes zijn opgekomen;

               3.

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht terug te wijzen voor uitspraak over de aan rekwirantes als schadevergoeding te betalen bedragen, na rekwirantes opnieuw te hebben gehoord, en de Commissie te verwijzen in de kosten (daaronder begrepen die kosten die rekwirantes zijn opgekomen) in de procedure in hogere voorziening en in de procedure in eerste aanleg voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes de volgende middelen aan:
   1ste middel: onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat de door rekwirantes geleden schade niet zeker was en derhalve geen grond voor schadeloosstelling kon vormen
   Dit middel bestaat uit twee onderdelen:
   In het eerste onderdeel stellen rekwirantes dat het Gerecht is voorbijgegaan aan de rechtspraak van de communautaire rechterlijke instanties en aan de in de rechtsorden van de lidstaten erkende beginselen inzake niet-contractuele civiele aansprakelijkheid door het begrip „zekere schade” verkeerd uit te leggen en het bepalen van de aard van de schade en de berekening van het bedrag ervan door elkaar te halen.
   In het tweede onderdeel trachten rekwirantes met argumenten aan te tonen dat het Gerecht ter zake van de erkenning van hun recht op schadevergoeding niet de nodige consequenties heeft verbonden aan de vaststelling van de onrechtmatigheid van de handelwijze van de Commissie bestaande in schending van verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit (1), niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.
   2de middel: schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van het recht van partijen om te worden gehoord
   3de middel: onjuiste opvatting van de vorderingen van rekwirantes
   4de middel: onjuiste opvatting door het Gerecht van zijn volledige rechtsmacht en van zijn verplichting om te oordelen; rechtsweigering doordat het Gerecht ter zake van de vaststelling van het bedrag van de schade niet de nodige consequenties heeft verbonden aan zijn vaststellingen.

      (1)  PB L 297, blz.29.


title: Zaak T-149/01: Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Bruno Heim en Franz Gustav Andersson tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 245/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.9.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Met dit beroep komt verzoeker op tegen de weigering van het             Aanvragers van het ge-          Bruno Heim en Franz Gustav An-
TABG om een ziekte die volgens verzoeker zelf is ontstaan ten           meenschapsmerk:                 dersson
gevolge van het feit dat hij in de uitoefening van zijn
                                                                        Betrokken         gemeen-       beeldmerk „DockerS by Gerli” —
werkzaamheden vrij zware voorwerpen moest vervoeren en
                                                                        schapsmerk:                     aanvraagnr. 22.129 voor waren
opheffen, als beroepsziekte te erkennen.
                                                                                van klasse 25
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:                 Houder van het oppo-            Levi Strauss & Co.
                                                                        sitiemerk of -teken in de
—     dat de conclusies van de medische commissie onbegrijpe-           oppositieprocedure:
      lijk zijn;
                                                                        Oppositiemerk of -te-           Frans en Zweeds woordmerk
—     dat artikel 73 van het Statuut en artikel 3, lid 2, van de        ken:                            „DOCKERS”, ingeschreven voor
      Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de                                             waren van klasse 25
      Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroeps-
      ziekten zijn geschonden, dat de zorgplicht niet is nageko-        Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de aanvraag tot in-
      men en dat inbreuk is gemaakt op het evenredigheids-              deling:                         schrijving van het gemeenschaps-
      beginsel;                                                                                merk
                                                                        Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep en
—     dat de procedure van artikel 21 van bovengenoemde
                                                                        roep:                           bevestiging van de afwijzing van
      regeling niet in acht is genomen.
                                                                                de aanvraag tot inschrijving van
                                                                                het gemeenschapsmerk
                                                                        Middelen:                       — schending van de artikelen 34
                                                                                en 35 van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1);
Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Bruno Heim en                                                     — schending van artikel 8, lid 2,
Franz Gustav Andersson tegen het Bureau voor harmoni-                                                       sub c, van verordening
             satie binnen de interne markt (BHIM)                                                           nr. 40/94 en van regel 8 van
                                                                                verordening (EG) nr. 2868/95
                                                                                tot uitvoering van voornoem-
                         (Zaak T-149/01)
                                                                                de verordening (2);
                                                                                — schending van het begrip „ver-
                         (2001/C 245/48)                                                                    warringsgevaar”.
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:              inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                               Spaans)                                  (2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
                                                                            1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) door Bruno
Heim en Franz Gustav Andersson, beide wonende in Duitsland,
vertegenwoordigd door Juan José Carreño Moreno, raadsman.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2001 ingesteld door C. Sebastiani tegen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de beslissing te vernietigen van de derde kamer van                                        (Zaak T-150/01)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                                (2001/C 245/49)
      4 april 2001 in de beroepsprocedure R 588/199-3
      waarbij hun beroep tegen de weigering tot inschrijving
      van het beeldmerk „DockerS by Gerli” als gemeenschaps-                                      (Procestaal: Frans)
      merk (aanvraagnr. 22.129) voor waren van klasse 25 van
      de internationale classificatie is verworpen;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     een nieuwe beslissing te gelasten waarbij de vorige               schappen is op 2 juli 2001 beroep tegen Commissie van
      beslissing wordt herroepen en inschrijving van het beeld-         de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Sebastiani,
      merk „DockerS by Gerli” als gemeenschapsmerk (aan-                wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
      vraagnr. 22.129) voor waren van klasse 25 van de                  V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
      internationale classificatie wordt toegestaan.                    burg.


title: Zaak C-25/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2008 door Giuseppe Gargani tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 november 2007 in zaak T-94/06, Giuseppe Gargani/Europees Parlement

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/20

         Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2008 door Giuseppe Gargani tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 november 2007 in zaak T-94/06, Giuseppe Gargani/Europees Parlement
   (Zaak C-25/08 P)
   (2008/C 79/35)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Giuseppe Gargani (vertegenwoordiger: W. Rothley, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 21 november 2007 in haar geheel te vernietigen;

               —

               de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen opdat dit opnieuw uitspraak doet;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht heeft rekwirants rechten van de verdediging geschonden door geen aandacht te schenken aan zijn argumenten, maar de partijen te vervangen en het beroep daarop niet-ontvankelijk te verklaren.
   Het beroep, dat door de voorzitter van de Commissie juridische zaken van het Europees Parlement en niet — zoals in de bestreden beschikking vermeld — door een „particulier” is ingesteld, is namelijk uitdrukkelijk gericht tegen de toenmalige voorzitter van het Europees Parlement en niet tegen het Europees Parlement zelf of een „natuurlijke persoon”. Het Gerecht ziet rekwirant als een willekeurige Italiaanse verzoekende partij, die vaststelling vordert van het onrechtmatig handelen van het Europees Parlement, en de toenmalige voorzitter van het Europees Parlement als een willekeurige Spaanse verwerende partij, aan wie het onrechtmatig handelen van de voorzitter van het Europees Parlement moet worden toegeschreven.
   Het Gerecht heeft verzuimd na te gaan of het rechterlijk stelsel voorziet in een rechtsmiddel waarmee de voorzitter van een commissie de vaststelling kan vorderen van het onrechtmatig handelen van de voorzitter van het Europees Parlement, wanneer deze de hem door het Reglement toegekende bevoegdheden overschrijdt en daardoor de participatierechten van de voorzitter van een commissie of het Parlement in hun geheel schendt.


title: Zaak C-277/01 P: Hogere voorziening, op 13 juli 2001 ingesteld door Europees Parlement tegen het arrest, op 3 mei 2001 in zaak T-99/00 tussen I. Samper en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
1.9.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 245/15
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Commissie van de                 Hogere voorziening, op 13 juli 2001 ingesteld door
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                     Europees Parlement tegen het arrest, op 3 mei 2001 in
                                                                        zaak T-99/00 tussen I. Samper en Europees Parlement
                                                                        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                         (Zaak C-274/01)                                         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-277/01 P)
                         (2001/C 245/27)
                                                                                (2001/C 245/28)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 12 juli 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen              op 13 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door Europees
hebbende te Luxemburg.                                                  Parlement, vertegenwoordigd door H. von Hertzen en
                                                                        D. Moore, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                        het arrest, op 3 mei 2001 in zaak T-99/00 tussen I. Samper en
                                                                        Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).
dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de           Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/76/EG van           —     het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen;
      de Raad van 1 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn
      96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van onderne-
      mer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over           —     de zaak definitief af te doen door het door Samper
      de weg, nationaal en internationaal, en inzake de weder-                ingestelde beroep tot nietigverklaring ongegrond te ver-
      zijdse erkenning van diploma’s, certificaten en andere                  klaren;
      titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het
      recht van vrije vestiging van bedoelde vervoeronder-
      nemers (1), de krachtens die richtlijn op hem rustende            —     subsidiair, de zaak terug naar het Gerecht te verwijzen
      verplichtingen niet is nagekomen.                                       voor een nieuwe uitspraak over het door Samper ingestel-
                                                                              de beroep tot nietigverklaring;
2.    Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                        —     kosten rechtens.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 2, lid 1, van de richtlijn bepaalt, dat de lidstaten uiterlijk  Het Parlement stelt dat het Gerecht de bewijzen heeft verdraaid
op 1 oktober 1999 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke           en de grenzen van de rechterlijke toetsing heeft overschreden.
bepalingen vaststellen om aan de richtlijn te voldoen, en de
Commissie daarvan op de hoogte brengen.
                                                                        Verdraaiing van de bewijzen:
België heeft de nodige maatregelen nog niet genomen.
                                                                        In punt 40 van het arrest stelt het Gerecht ten onrechte vast
                                                                        dat voor de bevorderingsronde 1997 het „beslissend” criterium
                                                                        volgens het besluit van het TABG het niveau van de verrichte
                                                                        taken, de persoonlijke inzet, en de volharding in de inspannin-
(1) PB L 277 van 14.10.1998, blz. 17.                                   gen voor die taken diende te zijn. Het betrokken besluit
                                                                        vermeldt evenwel geen andere elementen dan die van de
                                                                        beoordelingsrapporten en hanteert de vergelijking van de
                                                                        verrichte taken slechts als rechtvaardigingsgrond om af te
                                                                        wijken van de voorstellen van het bevorderingscomité.
 ---pagebreak--- C 245/16             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.9.2001
In punt 47 van het arrest stelt het Gerecht ten onrechte vast       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dat het bevorderingscomité bij zijn beoordeling was uitgegaan
van de opvatting dat rekwirant aanpassingsproblemen had             —     vast te stellen, dat het Koninkrijk Spanje door in strijd
gekend bij de uitoefening van zijn functie van hoofd van                  met de verplichtingen opgelegd bij artikel 4 van richtlijn
het Voorlichtingsbureau Madrid. Volgens de notulen van de                 76/160/EEG (1) betreffende de kwaliteit van het zwem-
vergadering van het comité was dit evenwel slechts het oordeel            water, niet de maatregelen te hebben vastgesteld om de
van de voorzitter van het comité, die zelfs niet deelneemt aan            kwaliteit van de zwem-binnenwateren op het Spaanse
de stemmingen in het comité.                                              grondgebied in overeenstemming te brengen met de
                                                                          grenswaarden vastgesteld in artikel 3 van bedoelde richt-
                                                                          lijn, heeft nagelaten het arrest van het Hof van Justitie van
Ten slotte stelt het Gerecht in punt 48 van het arrest ten                de Europese Gemeenschappen van 12 februari 1998 in
onrechte vast dat het bevorderingscomité zich uitsluitend heeft           zaak C-92/96 (2) uit te voeren, en bijgevolg de krachtens
gebaseerd op de cijfers van de beoordelingsrapporten. Uit de              artikel 228 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
notulen van de vergadering van het comité blijkt immers dat               niet is nagekomen;
het comité het niveau van de door rekwirant verrichte taken
                                                                    —     het Koninkrijk Spanje te gelasten aan de Commissie van
in aanmerking heeft genomen en de beoordelingscijfers van
                                                                          de Europese Gemeenschappen op de rekening „eigen
rekwirant dienovereenkomstig heeft aangepast.
                                                                          middelen van de Europese Gemeenschap” een dwangsom
                                                                          van 45 000 euro te betalen per dag vertraging bij de
                                                                          uitvoering van de nodige maatregelen om te voldoen aan
Grenzen van de rechterlijke toetsing                                      het arrest in zaak C-92/96, vanaf de dag van de uitspraak
                                                                          in de onderhavige zaak tot de dag van uitvoering van het
                                                                          arrest in zaak C-92/96;
Het Gerecht stelt zijn subjectief oordeel over de verdiensten
van rekwirant in de plaats van het oordeel van het bevor-           —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
deringscomité. Het gaat om een paritair comité dat met
algemene stemmen heeft aanbevolen rekwirant bij de bevor-
deringsronde 1997 niet te bevorderen.                               Middelen en voornaamste argumenten
In punt 52 van het arrest stelt het Gerecht ten onrechte vast       In zijn arrest van 12 februari 1998, zaak C-92/96, Europese
dat rekwirant zijn functie van hoofd van het voorlichtings-         Commissie tegen Koninkrijk Spanje, heeft het Hof van Justitie
bureau met succes heeft uitgeoefend, en het laat daarbij na een     verklaard, dat het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 4 van
objectieve vergelijking te maken tussen rekwirant en zijn           richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975
collega’s.                                                          betreffende de kwaliteit van het zwemwater op hem rustende
                                                                    verplichtingen niet is nagekomen door niet de nodige maatre-
                                                                    gelen te treffen om de kwaliteit van de zwem-binnenwateren
                                                                    op het Spaanse grondgebied in overeenstemming te brengen
In punt 53 van het arrest oordeelt het Gerecht ten onrechte         met de grenswaarden vastgesteld ingevolge artikel 3 van
dat het TABG geen waarde heeft gehecht aan de taken die             bedoelde richtlijn.
rekwirant de facto met succes heeft verricht. Op grond van dit
subjectieve oordeel kan evenwel niet worden concludeerd dat
het bevorderingscomité een kennelijke beoordelingsfout heeft        Artikel 228, lid 1, EG legt het Koninkrijk Spanje de verplichting
gemaakt.                                                            op de nodige maatregelen vast te stellen ter uitvoering van het
                                                                    arrest van het Hof.
                                                                    Vaststaat, dat het Koninkrijk Spanje sedert lang de nodige
                                                                    maatregelen had moeten vaststellen om ervoor te zorgen dat
                                                                    de kwaliteit van het zwemwater in overeenstemming werd
                                                                    gebracht met de grenswaarde als bedoeld in artikel 3 van de
                                                                    richtlijn; sedert het arrest en het met redenen omkleed advies
Beroep, op 13 juli 2001 ingesteld door Commissie van de             zijn meer dan twee jaar verstreken, en de Spaanse regering
   Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                  heeft nog steeds geen enkele maatregel vastgesteld.
                                                                    Overeenkomstig artikel 228, lid 2, EG verzoekt de Commissie
                       (Zaak C-278/01)                              het Hof het Koninkrijk Spanje te veroordelen tot betaling van
                                                                    een dwangsom van 45 000 euro per dag vertraging bij de
                       (2001/C 245/29)                              uitvoering van de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering
                                                                    van het arrest in de zaak C-92/96, vanaf de datum van de
                                                                    uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                    (1) Van de Raad van 8 december 1975, PB L 31 van 05.02.1975,
op 13 juli 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door           blz. 1.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-             (2) Jurispr. 1998, blz. I-505.
digt door G. Valero Jordana, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.


title: Zaak C-191/03: Verzoek van The Labour Court, Dublin, van 14 april 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen North Western Health Board en Margaret McKenna

text:
C 158/12             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.7.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                         Het vereiste van een betaling voor de afgifte van dit bewijs
                                                                           is bovendien een extra financiële last die onverenigbaar is
                                                                           met artikel 49 EG-Verdrag.
—   Eerste en tweede grief: verplichte vergunningen voor
    ondernemingen en hun personeel
                                                                    —      Vierde grief: erkenning van beroepskwalificaties
    Het eisen van een vergunning voor een dienstverrichting
    van een particuliere beveiligingsorganisatie die in Neder-             In de Nederlandse regelgeving wordt een diploma „Al-
    land diensten wil verrichten is gelijk aan een beperking               gemeen Beveiligingsmedewerker” van een Nederlandse
    van het vrij verrichten van diensten door de betrokken                 organisatie voor de personeelsleden van de beveiligingsor-
    ondernemingen. Een dergelijke beperking is alleen ge-                  ganisaties verplicht gesteld. Bovendien worden voor
    rechtvaardigd als er een dwingende reden van algemeen                  „alarminstallateurs” bepaalde kwalificaties vereist, zonder
    belang bestaat, als dit belang niet wordt gewaarborgd in               dat rekening wordt gehouden met in een andere Lid-Staat
    de Lid-Staat waar de onderneming is gevestigd en als de                behaalde diploma’s. Er wordt nergens uitdrukkelijk gewag
    nationale maatregel niet verder gaat dan nodig is om het               gemaakt van een procedure voor de erkenning van
    nagestreefde doel te bereiken.                                         diploma’s en kwalificaties die voor de uitoefening van de
                                                                           beroepen in kwestie in andere Lid-Staten zijn behaald.
                                                                           De betrokken regelgeving bevat, naar het schijnt, geen
    Echter, wat allereerst de geschiktheid betreft van de
                                                                           bepaling die verwijst naar de mechanismen voor de
    maatregel om het nagestreefde doel van algemeen belang
                                                                           erkenning van beroepskwalificaties, zoals die zijn opgeno-
    te bereiken, dat de bescherming van de afnemers van de
                                                                           men in de desbetreffende nationale wetgeving. Een derge-
    diensten zou kunnen vormen, zijn er geen elementen die
                                                                           lijke situatie is onverenigbaar met het acquis communau-
    toelaten te besluiten dat de vergunningsverplichting zoals
                                                                           taire, namelijk Richtlijn 89/48/EEG en Richtlijn 92/5l/
    in Nederland opgelegd een geschikte maatregel vormt.
                                                                           EEG die samen een algemeen stelsel voor de erkenning
                                                                           van in andere Lid-Staten verkregen beroepskwalificaties
    Bovendien wordt in de Nederlandse regelgeving geen                     instellen.
    rekening gehouden met de eisen waaraan de buitenlandse
    dienstverrichter al moet voldoen in zijn Lid-Staat van
    vestiging, met name als hij al over een vergunning
    beschikt om zijn activiteiten in deze Lid-Staat uit te          (1 ) PB 1989, L 19, blz. 16.
    oefenen.                                                        (2 ) PB 1992, L 209, blz. 25.
    Bovendien gaat dit vergunningenstelsel gepaard met
    onkosten voor de buitenlandse onderneming. Dit is een
    extra financiële last voor buitenlandse ondernemingen
    die al verplicht zijn om in hun land van oorsprong een
    vergunning aan te vragen en dergelijke kosten te betalen.
    Deze kosten lijken dan ook onverenigbaar met artikel 49
    EG-Verdrag.
    Net zoals de vergunningsverplichting voor de onderne-           Verzoek van The Labour Court, Dublin, van 14 april 2003,
    ming, lijkt de eis dat de leidinggevende bijzondere             om een prejudiciële beslissing in het geding tussen North
    toestemming moet verkrijgen geen geschikte maatregel te                  Western Health Board en Margaret McKenna
    vormen die zou kunnen gerechtvaardigd worden door
    een van de redenen waarop de Nederlandse autoriteiten
    zich beroepen. In elk geval, aangezien het bedrijf zelf                                    (Zaak C-191/03)
    in Nederland al aan een vergunningsverplichting moet
    voldoen, vormt de toestemmingsvereiste voor de leiding-
    gevende een dubbele maatregel, die dus zeker niet                                          (2003/C 158/21)
    noodzakelijk is. De bijzondere toestemming voor de
    leidinggevende is derhalve in strijd met het beginsel van
    evenredigheid en dus met artikel 49 EG-Verdrag.
—   Derde grief: legitimatiebewijs                                  The Labour Court, Dublin, heeft bij beschikking van 14 april
                                                                    2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 mei
                                                                    2003, in het geding tussen North Western Health Board en
    Buitenlandse ondernemingen zijn verplicht erop toe te           Margaret McKenna, het Hof van Justitie van de Europese
    zien dat hun personeel dat buiten het land van vestiging        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
    in Nederland is gedetacheerd, in het bezit is van een           de navolgende vragen:
    legitimatiebewijs dat door de Nederlandse autoriteiten is
    afgegeven. Dit geldt ook voor tijdelijke dienstverrichtin-
    gen. Aangezien het gedetacheerde personeel overeenkom-          1.     Valt de toepassing van een ziekteverlofregeling die werk-
    stig het acquis communautaire al in het bezit moet zijn                nemers die zwangerschapsgebonden ziektes en pathologi-
    van een identiteitskaart of paspoort, is het onevenredig               sche ziektes hebben, gelijk behandelt, onder richtlijn 76/
    een legitimatiebewijs te eisen.                                        207 ( 1)?
 ---pagebreak--- 5.7.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 158/13
2.     Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, verzet             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
       richtlijn 76/207 zich ertegen dat een werkgever een
       periode van afwezigheid van het werk wegens arbeidson-
       geschiktheid ten gevolge van een tijdens de zwangerschap        —      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart
       opgetreden zwangerschapsgebonden ziekte in mindering                   2003 en de bestreden beslissingen van de nietigheidsafde-
       brengt van de rechten die een werkneemster onder de                    ling van 15 december 1999 en van de eerste kamer van
       ziekteverlofregeling op haar werk geniet?                              beroep van 13 juli 2001 te vernietigen;
3.     Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, vereist
       richtlijn 76/207 dat een werkgever over een speciale            —      te beslissen over de kosten.
       regeling beschikt ter zake van afwezigheid van het werk
       wegens arbeidsongeschiktheid ten gevolge van een tijdens
       de zwangerschap opgetreden zwangerschapsgebonden
       ziekte?
4.     Valt de toepassing van een ziekteverlofregeling die werk-
       nemers die zwangerschapsgebonden ziektes en pathologi-          Middelen en voornaamste argumenten
       sche ziektes hebben, gelijk behandelt, onder artikel 141
       EG en richtlijn 75/117 (2)?
                                                                       Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg in zijn
5.     Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, verzetten          arrest van 5 maart 2003 blijk heeft gegeven van een aantal
       artikel 141 EG en richtlijn 75/117 zich ertegen dat een         onjuiste rechtsopvattingen. Zo heeft het Gerecht met name
       werkgever het loon van een vrouw vermindert nadat zij
       gedurende een bepaalde periode afwezig was van het
       werk, wanneer de afwezigheid te wijten is aan arbeidson-        (i)    de specifieke eisen van artikel 7, lid 1, sub d, van
       geschiktheid wegens een tijdens de zwangerschap opge-                  de gemeenschapsmerkverordening ter zake het in het
       treden zwangerschapsgebonden ziekte, in omstandighe-                   normale taalgebruik of in het bona fide handelsverkeer
       den waarin een niet-zwangere vrouw of een man die                      gebruikelijk zijn geworden, in het geheel of niet naar
       gedurende dezelfde periode van het werk afwezig is                     behoren in aanmerking genomen;
       wegens arbeidsongeschiktheid ten gevolge van een louter
       pathologische ziekte, dezelfde vermindering zou onder-
       gaan?                                                           (ii)   ten onrechte aangenomen dat alleen al door de vermel-
                                                                              ding in handleidingen of andere naslagwerken was vol-
( 1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40-42.                                       daan aan de eisen van artikel 7, lid 1, sub d;
( 2) PB L 45 van 19.2.1975, blz. 19-20.
                                                                       (iii) ten onrechte rekening gehouden met materiaal dat niet is
                                                                              gepubliceerd of waarvan niet is aangetoond dat het vóór
                                                                              1 april 1996 binnen de Europese Unie was gepubliceerd
                                                                              en is het daardoor voorbijgegaan aan het onderscheid
                                                                              tussen de eisen van artikel 7, lid 1, sub d, en die van
Hogere voorziening, op 12 mei 2003 ingesteld door                             artikel 50, lid 1, sub b, van de verordening, terwijl alleen
Alcon Inc., voorheen Alcon Universal Ltd, tegen het                           eerstgenoemde relevant zijn in een beroep strekkende tot
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      ongeldigverklaring;
Gemeenschappen (Tweede kamer) van 5 maart 2003 in
zaak T-237/01 (1), Alcon Inc., voorheen Alcon Universal
Ltd, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                  (iv) geen rekening heeft gehouden met het bewijs dat Alcon
      markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)                           gedurende een zeer lange periode nauwgezet toezicht
                                                                              heeft gehouden op het merk BSS;
                        (Zaak C-192/03 P)
                         (2003/C 158/22)                               (v)    subsidiair, ten onrechte het namens Alcon gevoerde
                                                                              betoog afgewezen dat het merk BSS de facto onderschei-
                                                                              dend vermogen had verkregen als gevolg van het gebruik
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    dat ervan is gemaakt, en daardoor voldeed aan de eisen
op 12 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Alcon                        van artikel 51, lid 2, van de verordening.
Inc., voorheen Alcon Universal Ltd, gevestigd te Hünenberg
(Zwitserland), vertegenwoordigd door S. Clark, solicitor en
C. Morcom, QC, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de              (1 ) PB C 369, van 22 december 2001, blz. 13.
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 5 maart 2003
in zaak T-237/01, Alcon Inc., voorheen Alcon Universal Ltd,
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
(merken, tekeningen en modellen) (BHIM).


title: Zaak T-86/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Deichmann Schuhe/BHIM — Design for Woman (DEITECH) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk DEITECH — Vroegere nationale en internationale beeldmerken DEI-tex — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van vroeger merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 2008 — Deichmann Schuhe/BHIM — Design for Woman (DEITECH)
   (Zaak T-86/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk DEITECH - Vroegere nationale en internationale beeldmerken DEI-tex - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van vroeger merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 32/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Rauscher, vervolgens O. Rauscher en A. Schulz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Design for Woman SA (Bogota, Colombia)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2007 (zaak R 791/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG en Design for Woman SA
   Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 januari 2007 (zaak R 791/2006-2) wordt gedeeltelijk vernietigd voor zover hierin wordt gesteld dat het normaal gebruik van de vroegere merken niet werd aangetoond wat betreft „schoenen” van klasse 25, waarnaar wordt verwezen in de aanvraag voor gemeenschapsmerk.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-412/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Roca/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst is vastgesteld — Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Economische crisis — Mededeling van 2002 inzake medewerking — Vermindering van bedrag van geldboete — Significante toegevoegde waarde” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/30

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Roca/Commissie
   (Zaak T-412/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst is vastgesteld - Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Economische crisis - Mededeling van 2002 inzake medewerking - Vermindering van bedrag van geldboete - Significante toegevoegde waarde)
   2013/C 325/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roca (Saint Ouen L’Aumone, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Vidal Martínez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre, A. Antoniadis en F. Castilla Contreras, vervolgens F. Castillo de la Torre, A. Antoniadis en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2010) 4185 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair) en verzoek tot verlaging van de geldboete die verzoekster bij dat besluit is opgelegd.

      Dictum

               1.

               Artikel 2, lid 4, sub b, van besluit C(2010) 4185 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair) wordt nietig verklaard voor zover de Europese Commissie het bedrag van de hoofdelijk aan Roca opgelegde geldboete heeft vastgesteld zonder rekening te houden met haar medewerking.

               2.

               De aan Roca bij artikel 2, lid 4, sub b, van besluit C(2010) 4185 definitief opgelegde geldboete bedraagt 6 298 000 EUR.

               3.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en een derde van de kosten van Roca dragen.

               5.

               Roca zal twee derde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-38/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2007 door Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (derde kamer) van 30 november 2006 in zaak T-382/04, Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/18

         Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2007 door Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (derde kamer) van 30 november 2006 in zaak T-382/04, Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-38/07 P)
   (2007/C 82/32)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirant: Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading (vertegenwoordiger: H. de Bie, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (derde kamer) van 30 november 2006 in de zaak met nummer T-382/04 te vernietigen;

               —

               De beschikking van de Europese Commissie van 17 juni 2004 (REM 19/2002), waarin de Commissie vaststelt dat de kwijtschelding van invoerrechten in casu niet gerechtvaardigd was, nietig te verklaren;

               —

               De Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant vecht het bestreden arrest aan op basis van de volgende gronden:

               Schending van artikel 239, douanewetboek (1) juncto de artikelen 899 tot en met 909 van verordening (EEG) nr. 2454/93 (2) van de Commissie („uitvoeringsverordening”) en een onvoldoende motivering van de conclusies, althans een motivering die het conclusies niet kan dragen.

               De toetsing betreffende de aard van de vergissing, de beroepservaring van de rekwirant en de mate van de door de rekwirant betracht zorgvuldigheid dient, in zijn samenhang bezien, tot het oordeel te leiden dat kwijtschelding moet volgen. Het Gerecht baseert zijn arrest ten onrechte op het feit dat de in casu geldende regelgeving ten aanzien van de indeling van zogenaamd rijstpapier in de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, verordening (EEG) nr. 2658/87 (3) van de Raad,van 23 juli 1987, niet complex zou zijn. Rekwirant bestrijdt de indeling van ongebakken rijstpapier zoals die door het Gerecht, de Commissie en de Nederlandse douane is bepaald. Het Gerecht stelt ten onrechte dat Heuschen & Schrouff over een ruime mate van beroepservaring beschikt als het gaat om de in- en uitvoer. Daarmee merkt het Gerecht Heuschen & Schrouff ten onrechte aan als ervaren marktdeelnemer en daarmee als deskundige op het gebied van in- en uitvoerformaliteiten. Het Gerecht stelt in het bestreden arrest te hoge eisen aan de zorgvuldigheidsplicht die rust op Heuschen & Schrouff, zelfs indien het een ervaren marktdeelnemer zou betreffen. Bovendien vereenzelvigt het Gerecht Heuschen & Schrouff ten onrechte met de door rekwirant aangestelde direct vertegenwoordiger.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad, van 12 oktober 1992, tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie, van 2 juli 1993, houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad, van 23 juli 1987, met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1).


title: Zaak T-381/15: Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — IMG/Commissie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/20

         Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — IMG/Commissie
   (Zaak T-381/15)
   (2015/C 337/22)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: International Management Group (IMG) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 8 mei 2015 om over te gaan tot strengere maatregelen op het gebied van audit en monitoring, een verificatiewaarschuwing op te nemen krachtens het besluit van de Commissie van 13 november 2014 betreffende het systeem voor vroegtijdige waarschuwing dat door de ordonnateurs van de Commissie en de uitvoerende agentschappen dient te worden gebruikt, en IMG de hoedanigheid van internationale organisatie in het kader van het financieel reglement te ontzeggen;

               —

               veroordeling van verweerster tot vergoeding van de materiele en immateriele schade;

               —

               veroordeling van verweerster in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan die betrekking hebben op diverse aspecten van het bestreden besluit.

               —

               Betreffende het gehele besluit

                           1.

                           Eerste middel: schending van artikel 41 van het Handvest en van het recht te worden gehoord.

                           2.

                           Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Betreffende het besluit, verzoekster de hoedanigheid van internationale organisatie in de zin van het financieel reglement te ontzeggen

                           3.

                           Derde middel: schending van verordening (EU, EURATOM) nr. 966/2012 (1) en van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 (2), alsook kennelijk onjuiste beoordeling, daar de Commissie heeft besloten dat verzoekster niet meer kon worden beschouwd als internationale organisatie in de zin van bovengenoemde verordeningen.

                           4.

                           Vierde middel: schending van de motiveringsplicht.

                           5.

                           Vijfde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel, daar de Commissie niet aangeeft waarom zij van oordeel is dat verzoekster niet meer voldoet aan de criteria van de definitie van internationale organisatie en evenmin uitleg verschaft over de aanzienlijke wijziging die zij heeft aangebracht in de uitlegging en de toepassing van het financieel reglement ten aanzien van een feitelijke en rechtssituatie (die van verzoekster) die niet gewijzigd is.

                           6.

                           Zesde middel: schendding van het vertrouwensbeginsel, daar verzoekster de hoedanigheid van internationale organisatie plotseling, zonder overgangsperiode is ontzegd.

               —

               Betreffende het besluit een waarschuwing op te nemen in het kader van het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (SVW)

                           7.

                           Zevende middel: onrechtmatigheid van besluit 2014/792/EU (3), daar een rechtsgrondslag voor de vaststelling van dat besluit ontbrak.

                           8.

                           Achtste, subsidiaire, middel: schending van artikel 41 van het Handvest, van het recht te worden gehoord en van de motiveringsplicht, alsook kennelijk onjuiste beoordeling.

      (1)  . Verordening (EG, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1).

      (3)  Besluit 2014/792/EU van de Commissie van 13 november 2014 betreffende het systeem voor vroegtijdige waarschuwing dat door de ordonnateurs van de Commissie en de uitvoerende agentschappen dient te worden gebruikt (PB L 329, blz. 68).


title: Zaak T-236/04: Beroep, op 9 juni 2004 ingesteld door European Environmental Bureau en Stichting Natuur en Milieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/29

         Beroep, op 9 juni 2004 ingesteld door European Environmental Bureau en Stichting Natuur en Milieu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-236/04)
   (2004/C 217/52)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door European Environmental Bureau, Brussel (België), en Stichting Natuur en Milieu, Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door P. van den Biesen and B. Arentz, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de artikelen 2, lid 3, en 3, sub b, van beschikking 2004/248/EG (1) van de Commissie nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft bij de bestreden beschikking besloten „atrazin” niet in de in bijlage I bij richtlijn 91/414 (2) vastgestelde lijst van werkzame stoffen op te nemen. Artikel 4 van richtlijn 91/414 bepaalt dat de lidstaten enkel gewasbeschermingsmiddelen mogen toelaten wier werkzame stoffen in bijlage I zijn vermeld. Door atrazin niet op te nemen in bijlage I besloot de Commissie het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten niet langer toe te laten.
   Verzoekers komen niet op tegen dit deel van de beschikking maar wel tegen bepaalde overgangsbepalingen die onder op het minimaliseren van de risico's gerichte voorwaarden bepaalde beperkte vormen van gebruik van producten die atrazin bevatten tot 30 juni 2007 toelaten. In de considerans van haar beschikking voert de Commissie ter rechtvaardiging van deze overgangsmaatregelen aan dat er thans geen doeltreffende alternatieven zijn en dat tijd nodig is voor de ontwikkeling ervan.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers aan dat de bestreden bepalingen richtlijn 91/414 schenden. Artikel 8 van deze richtlijn bepaalt dat de lidstaten gedurende een periode van twaalf jaar stoffen mogen toelaten die twee jaar na de datum van kennisgeving van de richtlijn reeds op de markt waren. Een van die stoffen is atrazin. Verzoekers stellen dat, indien deze stoffen intussen niet in bijlage I zijn opgenomen, richtlijn 91/414 geen rechtsgrondslag oplevert om na het verstrijken van de overgangsperiode van 12 jaar het verdere gebruik ervan toe te laten. Verzoekers stellen derhalve dat de Commissie bij de bestreden beschikking een nieuwe grondslag voor het verdere gebruik heeft vastgesteld, hoewel zij daartoe ingevolge richtlijn 91/414 niet was gerechtigd.
   Verzoekers stellen voorts dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op richtlijn 92/43 (3), daar in de bestreden beschikking geen bijkomende beperkingen zijn opgenomen die verband houden met de speciale beschermingszones, meer in het bijzonder met het in artikel 3 van richtlijn 92/43 omschreven Natura 2000-netwerk.

      (1)  PB L 78 van 16.3.2004, blz. 54.

      (2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, PB L 230 van 19 augustus 1991, blz. 1-32.

      (3)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.07.1992, blz. 7-50.


title: Zaak T-622/14: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2017 — Lauritzen Holding/EUIPO — DK Company (IWEAR) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk IWEAR — Ouder Uniewoordmerk INWEAR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/15

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2017 — Lauritzen Holding/EUIPO — DK Company (IWEAR)
   (Zaak T-622/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk IWEAR - Ouder Uniewoordmerk INWEAR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 129/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lauritzen Holding AS (Drøbak, Noorwegen) (vertegenwoordigers: P. Walsh en S. Dunstan, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Bullock, vervolgens D. Hanf, gemachtigden)

      Interveniërende partij: DK Company A/S (Ikast, Denemarken), die werd toegestaan in de plaats te treden van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Nielsen en E. Skovbo, vervolgens E. Skovbo, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 juni 2014 (zaak R 1935/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen IC Companys A/S en Lauritzen Holding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lauritzen Holding AS wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die IC Companys A/S heeft gemaakt voor de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak F-48/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — ZZ/BHIM

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/36

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-48/15)
   (2015/C 190/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2013 alsmede van het op basis van dat rapport vastgestelde inhaalplan en verzoek om vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2013;

               —

               nietigverklaring van het op basis van het beoordelingsrapport vastgestelde inhaalplan;

               —

               veroordeling van het BHIM tot vergoeding van verzoeksters materiële schade, welke onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van de procedure op 10  000 EUR wordt geschat;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-80/08: Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Wenig/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/59

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Wenig/Commissie
   (Zaak F-80/08)
   (2008/C 313/107)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Fritz Harald Wenig (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: G.-A. Dal, D. Voillemot, D. Bosquet, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker te schorsen en om een maandelijkse inhouding van 1 000 EUR op zijn bezoldiging te gelasten
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 18 september 2008 om verzoeker te schorsen en om een maandelijkse inhouding van 1 000 EUR op zijn bezoldiging te gelasten, een en ander op grond van de artikelen 23 en 24 van bijlage IX bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak T-226/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Italië tegen Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 316/2004 — Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt — Bescherming van traditionele aanduidingen — Wijziging van indeling van bepaalde aanvullende traditionele aanduidingen — Gebruik op etikettering van wijn uit derde landen — Proceduregebrek — Evenredigheidsbeginsel — TRIPs-Overeenkomst )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Italië tegen Commissie
   (Zaak T-226/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 316/2004 - Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt - Bescherming van traditionele aanduidingen - Wijziging van indeling van bepaalde aanvullende traditionele aanduidingen - Gebruik op etikettering van wijn uit derde landen - Proceduregebrek - Evenredigheidsbeginsel - TRIPs-Overeenkomst”)
   (2006/C 108/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Nolin en V. Di Bucci, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 753/2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 55, blz. 16), voorzover deze wijziging brengt in de artikelen 24, 36 en 37 van verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 (PB L 118, blz. 1) met betrekking tot de bescherming van traditionele aanduidingen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak C-122/04: Beroep, op 5 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/32

         Beroep, op 5 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-122/04)
   (2004/C 94/73)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 5 maart 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C.-F. Durand en M. van Beek als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               nietig te verklaren artikel 17, lid 2, van verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (1); voorzover de vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen van het programma Forest Focus daarbij wordt onderworpen aan de regelgevingsprocedure van artikel 5 van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 (2);

               —

               de gevolgen van deze verordening te handhaven totdat deze verordening wordt gewijzigd, hetgeen zo snel mogelijk na het arrest van het Hof moet gebeuren;

               —

               verweerders te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden bepaling druist in tegen artikel 2 van besluit 1999/468/EG van de Raad, het tweede comitologiebesluit, dat criteria bevat voor de keuze van de verschillende soorten comités (beheer, regelgeving, raadpleging) teneinde meer consistentie en voorspelbaarheid te bereiken. De criteria van die bepaling zijn in casu niet gerespecteerd. Tenzij wordt aangetoond dat de voorgenomen uitvoeringsmaatregelen geen maatregelen inzake het beheer van een programma zijn, zijn in beginsel immers enkel de beheersprocedure of eventueel de raadplegingsprocedure van toepassing op de uitvoering van communautaire programma's.
   In casu zijn de uitvoeringsmaatregelen op grond van de verordening Forest Focus beheersmaatregelen van een actieprogramma dat slechts geringe budgettaire gevolgen heeft. De gemeenschapswetgever kon dan ook slechts kiezen voor een comité van beheer of een raadgevend comité, niet voor een regelgevend comité. De bestreden bepaling onderwerpt de vaststelling van maatregelen ter uitvoering van het programma Forest Focus aan de regelgevingsprocedure. Wanneer de gemeenschapswetgever afwijkt van de typologie van artikel 2 van het tweede comitologiebesluit, moet hij in de handeling een correcte en met de omstandigheden van de zaak overeenstemmende motivering opnemen die genoegzaam verklaart om welke bijzondere redenen van de gestelde criteria wordt afgeweken. Het Europees Parlement en de Raad hebben niet voldaan aan de verplichting om de bijzondere kenmerken van deze zaak te vermelden en de bijzondere redenen te analyseren waarom het nodig was een beroep te doen op de regelgevingsprocedure.

      (1)  PB L 324, blz. 1.

      (2)  Besluit tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).


title: Zaak C-305/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova (Italië) op 2 juli 2007 — Radiotelevisione italiana SpA (RAI)/PTV Programmazioni Televisive SpA

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Genova (Italië) op 2 juli 2007 — Radiotelevisione italiana SpA (RAI)/PTV Programmazioni Televisive SpA
   (Zaak C-305/07)
   (2007/C 211/41)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale civile di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Radiotelevisione italiana SpA (RAI)

      Verwerende partij: PTV Programmazioni Televisive SpA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de fiscale verplichting die met het oog op de financiering van de openbare omroep wordt opgelegd aan alle bezitters van een apparaat dat in staat is om omroepsignalen te ontvangen, zowel uit nationaal als uit lokaal oogpunt staatssteun in de zin van artikel 87 EG?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, is de beschikking van de Commissie die op 20 april 2005 aan de Italiaanse minister van Buitenlandse zaken is meegedeeld, dan onverenigbaar met het gemeenschapsrecht wegens feitelijke onjuistheden dan wel een onjuiste beoordeling van de feiten, nu daarin wordt vastgesteld dat de in artikel 86, lid 2, EG bedoelde afwijking van toepassing is op de omroepbijdrage voor RAI, maar daarbij niet in acht wordt genomen dat:

                           —

                           de concessiehoudende zender de openbare omroepdienst verricht op regionaal niveau, zonder dat in regionale wettelijke regelingen en specifieke dienstverleningscontracten is bepaald welke opdrachten hij moet vervullen binnen de zendtijd en het programmanet voor de uitzending van programma's op regionaal niveau;

                           —

                           nu de verplichtingen van de openbare dienst niet zijn vastgesteld, niet kan worden geverifieerd of de staatsmiddelen bestemd voor de openbare dienst op lokaal niveau daadwerkelijk uitsluitend worden aangewend voor activiteiten die met deze openbare dienst verband houden;

                           —

                           de concessiehoudende zender niet bij officieel besluit met het uitvoeren van specifieke openbaredienstverplichtingen is belast, maar enkel in het algemeen toestemming heeft gekregen om een regionale openbare dienst te verrichten?

               3)

               Verzet artikel 86 EG zich algemeen gesproken tegen een nationale regeling waarbij, op de lokale markten, de verschillende regio's de wetgevende bevoegdheid wordt toegekend tot vaststelling van verdere opdrachten van de regionale openbare dienst, die met staatsmiddelen worden gesubsidieerd, en waarbij wordt bepaald dat deze verdere opdrachten zonder openbare aanbesteding bij uitsluiting aan RAI SpA zullen worden toegewezen?