title: Zaak C-4/04: Beroep, op 8 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 47/25
Verzoek van de Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia van             2.    Welke plaats moet worden aangemerkt als de plaats waar
27 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het                      of van waaruit deze werknemer feitelijk het belangrijkste
geding tussen Azienda Agricola Tomadin Silvano en                           deel van zijn verplichtingen jegens zijn werkgever vervult,
                              AGEA                                          wanneer de uit deze arbeidsovereenkomst voortvloeiende
                                                                            verplichtingen gedeeltelijk op de grond (luchthaven)
                        (Zaak C-554/03)                                     van een verdragsluitende Staat worden uitgevoerd en
                                                                            gedeeltelijk aan boord van een vliegtuig met de nationali-
                                                                            teit van een andere verdragsluitende Staat die bovendien
                         (2004/C 47/41)                                     deze werknemer heeft aangesteld?
De Ufficio del Giudice di Pace di Gorizia heeft bij beschikking       (1) PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.
van 27 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 29 december 2003, in het geding tussen Azienda
Agricola Tomadin Silvano en AGEA, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening          Beroep, op 8 januari 2004 ingesteld door Commissie van
(EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden               de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als                                                rijk
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                                        (Zaak C-4/04)
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
hebben overschreden?
                                                                                (2004/C 47/43)
(1) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.
(2) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door K. Banks en C. Schmidt, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg.
Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Charleroi van 15 de-
cember 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Magali Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         naar Iers recht
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                        (Zaak C-555/03)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 98/44/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
                         (2004/C 47/42)                                     betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
                                                                            uitvindingen (1), of althans de Commissie hiervan niet in
                                                                            kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
De Arbeidsrechtbank te Charleroi heeft bij beschikking van                  richtlijn op haar rustende verplichtingen;
15 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 24 december 2003, in het geding tussen Magali             2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Warbecq en Ryanair Ltd, vennootschap naar Iers recht, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    Wat zijn voor de toepassing van artikel 19, lid 2, van
      verordening nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
      2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erken-         De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juli
      ning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-     2000 verstreken.
      ke en handelszaken (1), de relevante criteria om vast te
      stellen op het grondgebied van welke verdragsluitende
      Staat de werknemer gewoonlijk werkt wanneer deze                (1) PB L 213, blz. 13.
      werknemer als lid van het cabinepersoneel in dienst is
      van een onderneming die internationaal passagierslucht-
      vervoer verricht?


title: Zaak F-65/07: Beroep ingesteld op 29 juni 2007 — Aayhan e.a./Parlement

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/70

         Beroep ingesteld op 29 juni 2007 — Aayhan e.a./Parlement
   (Zaak F-65/07)
   (2007/C 269/127)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Laleh Aayhan (Straatsburg, Frankrijk) en anderen (vertegenwoordiger: R. Blindauer, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van het Parlement van 20 april 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 19 december 2006;

               —

               herkwalificatie van alle overeenkomsten voor bepaalde tijd tussen verzoekers en het Europees Parlement als één overeenkomst voor onbepaalde tijd;

               —

               vaststelling dat het Parlement verplicht is, al die personeelsleden op te nemen in een overeenkomst voor onbepaalde tijd;

               —

               vaststelling dat de zogenoemde hulpfunctionarissen voor de zittingen van het Parlement voor alle periodes die zij vanaf het begin van hun tewerkstelling hebben gewerkt, recht hebben op een vergoeding voor het recht op betaald verlof dat zij door hun werk hebben verworven;

               —

               veroordeling van het Parlement tot betaling aan elke verzoeker van het bedrag van 2 000 EUR aan eenmalig proceskosten;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn hulpfunctionarissen voor de zittingen die het Parlement bij zijn voltallige zittingen te Straatsburg, dat wil zeggen 12 voltallige zittingen per jaar, heeft aangesteld.
   Ter onderbouwing van hun vorderingen beroepen zij zich allereerst op de onwettigheid van artikel 78 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, aangezien deze bepaling tot gevolg heeft dat de categorie hulpfunctionarissen voor de zittingen wordt uitgesloten van de werkingssfeer van elke bron van gemeenschapsrecht of van nationaal recht.
   Voorts stellen verzoekers dat er sprake is van schending van het beginsel van non-discriminatie zoals onder meer neergelegd in het Europees Sociaal Handvest en in verdrag C 111 van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) met betrekking tot de discriminatie ten aanzien van werkgelegenheid en beroep. Ook heeft het Parlement het beginsel geschonden dat elke werkgever verplicht is een ontslagbesluit te motiveren, welk beginsel onder meer is neergelegd in artikel 4 van verdrag C 158 van de IAO betreffende de beëindiging van de arbeidsverhouding op initiatief van de werkgever.
   Ten slotte stellen verzoekers dat de normale arbeidsverhouding de overeenkomst voor onbepaalde tijd is, zoals met name is voorzien in richtlijn 1999/70 (1).

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak F-72/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2016 – Glowacz-De-Chevilly/Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 april 2016 – Glowacz-De-Chevilly/Commissie
   (Zaak F-72/15) (1)

   (2016/C 191/80)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015, blz. 55.


title: Zaak T-149/15: Beroep ingesteld op 26 maart 2015 — Ben Ali/Raad

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/27

         Beroep ingesteld op 26 maart 2015 — Ben Ali/Raad
   (Zaak T-149/15)
   (2015/C 262/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sirine (Cyrine) Bent Zine El Abidine Ben Haj Hamda Ben Ali (Tunis, Tunesië) (vertegenwoordiger: S. Maktouf, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 62) en verordening (EU) nr. 101/2011 van de Raad van 4 februari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 31, blz. 1), zoals regelmatig verlengd (1) en gewijzigd (2) (hierna: „bestreden besluiten”), nietig verklaren, voor zover verzoekster daarbij op een lijst wordt geplaatst,

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling
               Verzoekster voert aan dat, gelet op de gewijzigde politieke situatie in Tunesië, de redenen voor de vaststelling van de maatregelen achterhaald zijn.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling
               Verzoekster voert aan dat zodanig is getalmd bij de uitvoering van de in Tunesië tegen haar ingestelde strafvervolging dat niet kan worden gesteld dat jegens haar een „werkelijk” onderzoek loopt wegens de strafbare feiten die de vaststelling van de maatregelen rechtvaardigen.

               3.

               Derde middel: ontoereikende motivering
               Volgens verzoekster wordt in de motivering die de Raad voor haar plaatsing op een lijst heeft verstrekt, enkel de aan de maatregelen ten grondslag liggende motivering herhaald.

               4.

               Vierde middel: schending van de grondrechten
               Verzoekster betoogt dat ten aanzien van haar op willekeurige wijze maatregelen zijn vastgesteld die erop waren gericht de toekomstige inbeslagneming van haar tegoeden te vergemakkelijken. Bijgevolg zijn verzoeksters eigendomsrecht en haar recht op vermoeden van onschuld geschonden.

               5.

               Vijfde middel: kennelijk onjuiste beoordeling
               Verzoekster voert aan dat de door de Raad verstrekte motivering en de bepalingen van nationaal recht waarop die motivering is gebaseerd, niet overeenstemmen met de aan de maatregelen ten grondslag liggende motivering.

      (1)  Besluit 2012/50/GBVB van de Raad van 27 januari 2012 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 27, blz. 11) en besluit 2013/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2013 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 32, blz. 20).

      (2)  Besluit 2014/49/GBVB van de Raad van 30 januari 2014 tot wijziging van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 38) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 81/2014 van de Raad van 30 januari 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 101/2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB L 28, blz. 2).


title: Zaak C-638/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Eko-Tabak s.r.o./Generální ředitelství cel [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2011/64/EU — Artikel 2, lid 1, onder c) — Artikel 5, lid 1, onder a) — Begrippen rooktabak”, „gesneden of op andere wijze versnipperde tabak” en „industriële verwerking”)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/13

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Eko-Tabak s.r.o./Generální ředitelství cel
   (Zaak C-638/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2011/64/EU - Artikel 2, lid 1, onder c) - Artikel 5, lid 1, onder a) - Begrippen rooktabak”, „gesneden of op andere wijze versnipperde tabak” en „industriële verwerking”))
   (2017/C 168/15)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eko-Tabak s.r.o.

      Verwerende partij: Generální ředitelství cel

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, onder c), en artikel 5, lid 1, van richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten, moeten aldus worden uitgelegd dat gedroogde, platte, onregelmatige, gedeeltelijk gestripte tabaksbladeren die een primaire droging hebben ondergaan en gecontroleerd zijn bevochtigd, die glycerinesporen bevatten en die na gewone voorbereiding (malen of met de hand versnijden) geschikt zijn om te worden gerookt, onder het begrip „rooktabak” in de zin van die bepalingen vallen.

      (1)  PB C 98 van 14.3.2016.


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Consorzio Caseifici Altopiano di Asagio en Regione Veneto (Zaak C-288/97)

text:
C 295/22                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27 . 9 . 97
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen                         Moeten de artikelen 9 en 2 van Verordening ( EEG )
schappen, vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid                  nr. 3950/92 (') van 28 december 1992 aldus worden uitge
van haar juridische dienst, als gemachtigde , domicilie                  legd dat als „ koper " die gehouden is de extra heffing te
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                   betalen, kan worden aangemerkt elke leverancier van
Centre Wagner, Kirchberg.                                                melk, ongeacht de aard van de rechtsbetrekking waarin de
                                                                         levering is verricht, en in het bijzonder, dat als zodanig
                                                                         kan worden aangemerkt de groepering van coöperatieve
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                        verenigingen met betrekking tot de melk die door de leden
                                                                         van de coöperatie daarin is ingebracht en niet daaraan is
                                                                         verkocht ?
— te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te               (') PB L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
       lijn 94/63/EG (') van het Europees Parlement en de
       Raad van 20 december 1994 betreffende de beheersing
       van de uitstoot van vluchtige organische stoffen ( VOS )
       als gevolg van de opslag van benzine en de distributie
      van benzine vanaf terminals naar benzinestations , niet
       heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
       krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver              Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del
       drag en artikel 10, lid 1 , van Richtlijn 94/63/EG ;              Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in
                                                                         het geding tussen Consorzio Caseifici Altopiano di Asagio
                                                                                en Regione Veneto
— subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek,
       door de Commissie niet onverwijld van die maatrege                                        ( Zaak C-288/97)
       len in kennis te stellen, de krachtens voornoemde
                                                                                ( 97/C 295/37 )
       bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is
       nagekomen;
                                                                         De Pretura Circondariale di Bassano del Grappa heeft bij
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                      beschikking van 17 juli 1997, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
                                                                         Consorzio Caseifici Altopiano di Asagio en Regione
Middelen en voornaamste argumenten                                       Veneto, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen :
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak C-282/97 ( 2 ); de termijn voor omzetting van de
richtlijn verstreek op 31 december 1995 .
                                                                         1 . Moeten de artikelen 9 en 2 van Verordening ( EEG )
                                                                               nr. 3950/92 (') van 28 december 1992 aldus worden
(') PB L 365 van 31 . 12 . 1994 , blz . 24 .                                   uitgelegd dat als „ koper " die gehouden is de extra hef
( 2 ) Zie bladzijde 20 van dit Publicatieblad .                                fing te betalen , kan worden aangemerkt elke leveran
                                                                               cier van melk , ongeacht de aard van de rechtsbetrek
                                                                               king waarin de levering is verricht, en in het bijzonder,
                                                                               dat als zodanig kan worden aangemerkt de groepering
                                                                               van coöperatieve verenigingen met betrekking tot de
                                                                               melk die door de leden van die coöperatie daarin is
                                                                               ingebracht en niet daaraan is verkocht ?
Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del
Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen C. Matteazzi en Caseificio Sociale                  2 . Moet artikel 2 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 3950/
                            S. Rocco Scarl
                                                                               92 aldus worden uitgelegd, dat de inhouding van het
                          ( Zaak C-287/97 )                                    als extra heffing verschuldigde bedrag op het aan de
                                                                               producenten betaalde bedrag voor de koper een echte
                             ( 97/C 295/36 )                                   en eigen verplichting vormt, of gaat het daarin enkel
                                                                               om een bevoegdheid in het belang van de koper waar
                                                                               van de niet-uitoefening niet kan worden gestraft ?
De Pretura Circondariale di Bassano del Grappa heeft bij
beschikking van 17 juli 1997, ingekomen ter griffie van                   (') PB L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
C. Matteazzi en Caseificio Sociale S. Rocco Scarl , het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Beroep, op 11 augustus 1997 ingesteld door G. Ouzounoff Popoff tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-236/97)

text:
 18 . 10 . 97              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 318/33
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
door E Campoli, wonende te Brussel, rue Belliard 205,
vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat te Cagliari .
                                                                          1 . nietig te verklaren de afwijzing door de Commissie
                                                                                van zijn verzoek om verhoging van het bedrag in
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                               Deense kroon dat wordt overgeschreven naar zijn
                                                                                woonspaarrekening;
— nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling                2 . de Europese Commissie te veroordelen tot betaling
       bevoegd gezag houdende afwijzing van zijn verzoek                        van :
       om bij zijn indiensttreding in de rang A 7 te worden
       ingedeeld;
                                                                                — 3 ecu per dag met ingang van 28 augustus 1996,
                                                                                ter vergoeding van de aan verzoeker veroorzaakte
                                                                                morele schade,
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
       kosten te verwijzen .
                                                                                — de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                  Het beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van
in zaak T- 16/97, Chauvin/Commissie 0 ).                                 de Commissie tot afwijzing van zijn verzoek om het
                                                                         bedrag in Deense kroon dat maandelijks naar zijn woon
                                                                         spaarrekening wordt overgeschreven , op te trekken tot
Verzoeker betoogt, dat het arrest in de zaak Alexopou                   15 000 kroon .
lou ( 2) en de door de Commissie van de Europese Gemeen
schappen in maart 1996 bekendgemaakte beslissing
nieuwe feiten opleveren, althans een uitdrukking zijn van                Verzoeker preciseert in dit verband, dat zijn beroep voort
de wil van de administratie om een ten onrechte buiten                   vloeit uit het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
toepassing gelaten bepaling van het Statuut ( artikel 31 ,               de Europese Gemeenschappen van 11 juni 1996, waarin
lid 2 ) opnieuw toe te passen. Dienaangaande zij opge                   het beroep in zaak T-l 11/94 ( J ) niet-ontvankelijk is ver
merkt, dat verweerster bij de correctie van haar eigen                   klaard omdat niet vooraf alle administratieve mogelijkhe
onrechtmatig gedrag, zoals dat in voormelde zaak is vast                den waren uitgeput, er geen bezwarend besluit bestond, er
gesteld, artikel 31 , lid 2, van het Statuut had moeten toe             geen verzoek was ingediend om een handeling vast te stel
                                                                         len .
passen zonder beperking in de tijd op de datum van het
arrest in die zaak .
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen in wezen
(M PB C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                   overeen met die in de zaken T-l 10/94 ( 2 ) en T-l 11/94 ( 3 ):
( 2 ) Zaak T-l 7/95 , Jurisprudentie JurAmbt 1995 , blz . 11-683 .       dwaling bij de beoordeling van de voorwaarden die in de
                                                                         terzake geldende regeling zijn vastgesteld om in aanmer
                                                                         king te komen voor een verhoging van het overgemaakte
                                                                         bedrag, en schending van de motiveringsverplichting.
                                                                         (') JurAmbt., blz. 11-819 .
                                                                         ( 2 ) PB C 120 van 30 . 4 . 1994, blz. 27.
Beroep, op 11 augustus 1997 ingesteld door G. Ou                        ( 3 ) PB C 120 van 30 . 4 . 1994, blz . 28 .
zounoff Popoff tegen Commissie van de Europese
                           Gemeenschappen
                            ( Zaak T-236/97)
                              ( 97/C 318/63 )
                                                                         Beroep, op 14 augustus 1997 ingesteld door Comunidad
                          (Procestaai: Spaans)                           Autónoma de Cantabria tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-238/97)
                                                                                ( 97/C 318/64
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 11 augustus 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                              (Procestaai: Spaans)
G. Ouzonoff Popoff, wonende te Brussel, vertegenwoor
digd door D. A. Creus Carreras en D. A. Subirachs Amigó,
advocaten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Brussel, Oudergemselaan 78 .                                             Gemeenschappen is op 14 augustus 1997 beroep ingesteld


title: Zaak C-503/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Alexander Wieland/Land Berlin

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Alexander Wieland/Land Berlin
   (Zaak C-503/12)
   2013/C 26/55
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alexander Wieland

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van deelstaatambtenaren?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een ambtenaar bij het ontstaan van de ambtenarenbetrekking in grote mate afhankelijk is van diens leeftijd en daarna vooral stijgt naarmate van de duur van de ambtenarenbetrekking, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring te belonen?

               4)

               Ingeval ook vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de gediscrimineerden met terugwerkende kracht te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

               5)

               Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht in de weg aan een nationale maatregel die het recht op (na)betaling of schadevergoeding afhankelijk stelt van de omstandigheid dat de ambtenaar dit recht onverwijld geldend heeft gemaakt?

               6)

               Ingeval de vragen 1 tot en met 3 bevestigend worden beantwoord: Volgt uit de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht dat een overgangswet volgens welke de zittende ambtenaren uitsluitend volgens het bedrag van hun overeenkomstig het oude (discriminerende) bezoldigingsrecht op de peildatum voor de overgang verworven basissalaris in een trap van het nieuwe stelsel worden ingedeeld, en de overgang naar de hogere trappen vervolgens los van het absolute tijdvak van ervaring van de ambtenaar, maar slechts volgens de sinds de inwerkingtreding van de overgangswet vervulde tijdvakken van ervaring wordt bepaald, een — tot aan het bereiken van de hoogste salaristrap voortdurende — bestendiging van de bestaande discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               7)

               Ingeval ook vraag 6 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht eraan in de weg dat dit onbeperkt voortdurend verschil in behandeling door de wetgever aldus wordt gerechtvaardigd dat de overgangswet niet (slechts) de op de peildatum voor de overgang verworven rechten, maar (ook) het volgens het oude bezoldigingsrecht te verwachten levensinkomen in elke salarisgroep beoogt te beschermen?
               Kan de voortdurende discriminatie van de zittende ambtenaren worden gerechtvaardigd door de overweging dat de alternatieve regeling (ook de zittende ambtenaren individueel volgens de tijdvakken van ervaring in te delen) meer bestuurlijke rompslomp meebrengt?

               8)

               Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 7 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende ambtenaren geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de zittende ambtenaren met terugwerkende kracht en doorlopend te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 januari 2000 in zaak T-256/97: Europees bureau van consumentenverenigingen (BEUC) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Antidumpingprocedure — Consumentenvereniging — Weigering van erkenning als belanghebbende — Overeenkomst inzake toepassing van artikel VI van GATT 1994 — Artikelen 6, lid 7, en 21 van verordening (EG) nr. 384/96")

text:
C 79/22                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        18.3.2000
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               3) Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede in de door
                                                                              verweerster gemaakte kosten, met uitsluiting van de kosten die
                                                                              door de interventie van de Bondsrepubliek Duitsland aan de
                     van 15 december 1999                                     Commissie zijn opgekomen. Verstaat dat de Bondsrepubliek
                                                                              Duitsland haar eigen kosten alsmede de door de Commissie
                                                                              wegens haar interventie gemaakte kosten zal dragen. Verstaat
in de gevoegde zaken T-132/96 en T-143/96, Freistaat                          dat het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten zal dragen.
Sachsen e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen (1)                                (1) PB C 336 van 9.11.1996.
(Staatssteun — Compensatie van door deling van Duitsland
berokkende economische nadelen — Ernstige verstoring
in economie van een lidstaat — Regionale economische
ontwikkeling — Communautaire kaderregeling inzake
            staatssteun aan de automobielindustrie)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                           (2000/C 79/48)                                                       van 27 januari 2000
                                                                         in zaak T-256/97: Europees bureau van consumentenvere-
                                                                         nigingen (BEUC) tegen Commissie van de Europese
                          (Procestaal: Duits)                                                   Gemeenschappen (1)
In de gevoegde zaken T-132/96 en T-143/96, Freistaat Sach-               („Antidumpingprocedure — Consumentenvereniging —
                                                                         Weigering van erkenning als belanghebbende — Overeen-
sen, vertegenwoordigd door K. Pfeiffer en J. Sedemund, advoca-
                                                                         komst inzake toepassing van artikel VI van GATT 1994 —
ten te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, en                     Artikelen 6, lid 7, en 21 van verordening (EG) nr. 384/96”)
Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH, respectievelijk
gevestigd te Wolfsburg en Mosel (Duitsland), vertegenwoor-                                         (2000/C 79/49)
digd door M. Schütte, advocaat te Berlijn, en M. Maier, advocaat
te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Bonn & Smitt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume                                       (Procestaal: Engels)
62, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtig-
den: aanvankelijk E. Röder, vervolgens W.-D. Plessing en T.              In zaak T-256/97, Europees bureau van consumentenvereni-
Oppermann), tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      gingen (BEUC), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door
schappen (gemachtigden: aanvankelijk P. Nemitz en A. Jessen,             B. O’Connor, solicitor, bijgestaan door B. Garcı́a Porras, advo-
vervolgens P. Nemitz, H.-J. Rabe, G. Berrisch en M. Nuñez               caat te Salamanca, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Müller), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-            ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Avenue
tannië en Noord-Ierland (gemachtigden: J. Collins en S. Moore),          Marie-Adélaïde 22, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van            Groot-Brittannië en Noord-Ierland, (gemachtigden: M. Ewing
beschikking 99/666/EG van de Commissie van 26 juni 1996                  en D. Anderson, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
betreffende steun van Duitsland aan het Volkswagen-concern               schappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan, betreffende
voor de fabrieken in Mosel en in Chemnitz (PB L 308, blz. 46),           verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de
heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid), samengesteld              Commissie van 18 juli 1997 houdende weigering om verzoe-
als volgt: A. Potocki, kamerpresident, K. Lenaerts, C. W. Bel-           ker in de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van
lamy, J. Azizi en A. W. H. Meij, rechters; griffier: A. Mair,            verordening (EG) nr. 773/98 van 7 april 1998 tot instelling van
administrateur, op 15 december 1999 een arrest gewezen                   een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      katoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China,
                                                                         Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije (PB L 111,
1) Verleent verzoeksters in zaak T-143/96 akte dat zij afstand doen      blz. 19), te erkennen als belanghebbende in de zin van
    van instantie voor zover hun beroep strekt tot nietigverklaring van  verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december
    artikel 2, eerste streepje, van beschikking 99/666/EG van de         1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met
    Commissie van 26 juni 1996 betreffende steun van Duitsland           dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese
    aan het Volkswagen-concern voor de fabrieken in Mosel en             Gemeenschap (PB L 56, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste
    in Chemnitz.                                                         aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt;
                                                                         J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh,
                                                                         J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: A. Mair, op 27 januari
2) Verwerpt de beroepen voor het overige.                                2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 18.3.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 79/23
1) Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 18 juli         aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
     1997 houdende weigering om verzoeker te erkennen als belang-       president, R. Garcı́a-Valdecases en P. Lindh, rechters; griffier:
     hebbende in de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van  A. Mair, administrateur, op 18 januari 2000 een arrest gewe-
     verordening (EG) nr. 773/98 van 7 april 1998 tot instelling        zen waarvan het dictum luidt als volgt:
     van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte
     kantoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek China,      1) Verwerpt het beroep.
     Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije.
                                                                        2) Verwijst verzoekster in de kosten.
2) Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                        (1) PB C 7 van 10.1.98.
3) Verwijst de Commissie in de kosten, daaronder begrepen die welke
     op haar verzoek om afdoening zonder beslissing zijn gevallen.
4) Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
     Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 7 van 10.1.97.                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 januari 2000
                                                                        in zaak T-86/98: D. Gouloussis tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Bevordering — Ambt van rang A 2 —
                                                                                Beroep tot nietigverklaring)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2000/C 79/51)
                       van 18 januari 2000
in zaak T-290/97: Mehibas Dordtselaan BV tegen Commis-                                           (Procestaal: Grieks)
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-86/98, D. Gouloussis, ambtenaar van de Commissie,
(Beroep tot nietigverklaring — Importen van pluimvee —                  wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Metaxaki en
Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 1430/79 — Beschik-                 P. Giatagantzidis, advocaten te Athene, domicilie gekozen
king van de Commissie waarbij teruggave van landbouwhef-                hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Thill-Kamitaki,
fingen wordt geweigerd — Intrekking van beschikking —                   advocaat aldaar, Rue de l’Avenir 4, tegen Commissie van
„Dossierverklaring” — Geoorloofd karakter — Gewettigd                   de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia,
vertrouwen — Rechtszekerheid — Kennelijke beoordelings-                 J. Currall en P. Anestis), betreffende een beroep tot nietigverkla-
                   fouten — Motiveringsplicht)                          ring van het besluit van de Commissie waarbij A. Caeiro is
                                                                        aangesteld als juridisch hoofdadviseur, het besluit houdende
                                                                        afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt, en het
                          (2000/C 79/50)                                door de Commissie stilzwijgend genomen besluit houdende
                                                                        afwijzing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Tweede
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki, president, J. Pirrung
                       (Procestaal: Nederlands)                         en A. W. H. Meij, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
                                                                        26 januari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                        als volgt:
In zaak T-290/97, Mehibas Dordtselaan BV, gevestigd te
Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd door P.V.F. Bos, N.J.
                                                                        1) Verwerpt het beroep.
Helder en M.M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
advocaat aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van de                  2) Verwijst de Commissie in de kosten.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Lier en
J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
beschikking C (97) 2331 van de Commissie van 22 juli 1997               (1) PB C 327 van 24.10.1998.
houdende afwijzing van het door het Koninkrijk der Nederlan-
den ingediende verzoek om terugbetaling van landbouwheffin-
gen ten gunste van verzoekster, heeft het Gerecht van eerste


title: Zaak C-127/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 — Guido Strack/Europese Commissie (Hogere voorziening — Recht om te worden gehoord — Recht op de wettelijke rechter — Toegang tot de documenten van de instellingen — Gedeeltelijke weigering om rekwirant toegang te verstrekken tot de betrokken documenten — Aanvankelijk weigeringsbesluit — Totstandkoming van een stilzwijgend weigeringsbesluit — Vervanging van een stilzwijgend weigeringsbesluit door uitdrukkelijke besluiten — Procesbelang na vaststelling van uitdrukkelijke weigeringsbesluiten — Uitzonderingen op de toegang tot documenten — Vrijwaring van het belang van een behoorlijk bestuur — Bescherming van persoonsgegevens en commerciële belangen)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 2 oktober 2014 — Guido Strack/Europese Commissie
   (Zaak C-127/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Recht om te worden gehoord - Recht op de wettelijke rechter - Toegang tot de documenten van de instellingen - Gedeeltelijke weigering om rekwirant toegang te verstrekken tot de betrokken documenten - Aanvankelijk weigeringsbesluit - Totstandkoming van een stilzwijgend weigeringsbesluit - Vervanging van een stilzwijgend weigeringsbesluit door uitdrukkelijke besluiten - Procesbelang na vaststelling van uitdrukkelijke weigeringsbesluiten - Uitzonderingen op de toegang tot documenten - Vrijwaring van het belang van een behoorlijk bestuur - Bescherming van persoonsgegevens en commerciële belangen))
   2014/C 421/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Guido Strack (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Conte en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Strack/Commissie (T-392/07, EU:T:2013:8) wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij het besluit van de Europese Commissie van 24 juli 2007 nietig heeft verklaard.

               2)

               De incidentele hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               4)

               Het beroep tot nietigverklaring wordt verworpen voor zover het is gericht tegen het besluit van de Europese Commissie waarbij de toegang is geweigerd tot het uittreksel uit het register betreffende de besluiten tot afwijzing van confirmatieve verzoeken om toegang tot documenten.

               5)

               G. Strack zal zijn eigen kosten van de onderhavige procedure dragen alsook een derde van de kosten van de Europese Commissie.

               6)

               De Europese Commissie zal twee derden van haar kosten van de onderhavige procedure dragen.

               7)

               De kosten van de procedure in eerste aanleg, die heeft geleid tot het arrest Strack/Commissie (T-392/07, EU:T:2013:8), worden gedragen overeenkomstig het bepaalde in punt 7 van het dictum van dat arrest.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-291/10: Beschikking van de president van het Hof van 10 januari 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/9

         Beschikking van de president van het Hof van 10 januari 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-291/10) (1)

   2011/C 120/22
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak C-143/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 24 maart 2011 — Jörg-Detlef Müller/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 24 maart 2011 — Jörg-Detlef Müller/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-143/11)
   2011/C 269/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jörg-Detlef Müller

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vraag

   Is richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) van toepassing op nationale bepalingen houdende toekenning van steun aan ambtenaren in geval van ziekte?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-15/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Etimine SA/Secretary of State for Work and Pensions (Milieu en bescherming van menselijke gezondheid — Richtlijn 67/548/EEG — Verordening (EG) nr. 1272/2008 — Boraatverbindingen — Indeling als voor voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2 — Richtlijn 2008/58/EG en verordening (EG) nr. 790/2009 — Aanpassing van deze indelingen aan vooruitgang van techniek en wetenschap — Geldigheid — Methodes van beoordeling van intrinsieke eigenschappen van deze verbindingen — Kennelijk onjuiste beoordeling — Rechtsgrondslag — Motiveringsplicht — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Etimine SA/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-15/10) (1)

   (Milieu en bescherming van menselijke gezondheid - Richtlijn 67/548/EEG - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Boraatverbindingen - Indeling als voor voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2 - Richtlijn 2008/58/EG en verordening (EG) nr. 790/2009 - Aanpassing van deze indelingen aan vooruitgang van techniek en wetenschap - Geldigheid - Methodes van beoordeling van intrinsieke eigenschappen van deze verbindingen - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Evenredigheidsbeginsel)
   2011/C 269/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Etimine SA

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      in tegenwoordigheid van: Borax Europe Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Geldigheid van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 235, blz. 1) wat betreft de indelingen van boraten als voor de voortplanting vergiftige stoffen — Onjuiste beoordeling van het volgens bijlage VI bij richtlijn 67/548/EEG vereiste bestaan van een risico bij normaal gebruik

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten enerzijds van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en anderzijds van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, voor zover deze richtlijn en deze verordening bepaalde boraatverbindingen hebben ingedeeld als voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-589/15: Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Eurorail/Commissie en INEA

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/61

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Eurorail/Commissie en INEA
   (Zaak T-589/15)
   (2016/C 027/78)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eurorail NV (Aalst, België) (vertegenwoordigers: J. Derenne, N. Pourbaix en M. Domecq, advocaten)

      Verwerende partijen: Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA) en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vast te stellen, krachtens artikel 272 VWEU, dat het besluit van het INEA van 17 juli 2015 om een einde te stellen aan de Grant Agreement (1) en een deel van de aan verzoekster betaalde voorschotten terug te vorderen, ongeldig is en niet kan worden tegengeworpen, en dat het definitieve aan verzoekster verschuldigde subsidiebedrag 951 813,00 EUR bedraagt;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de Commissie en het INEA contractueel aansprakelijk zijn voor het door verzoekster geleden verlies als gevolg van het besluit en een schadevergoeding van 581 770,00 EUR (vermeerderd met de rente) te bevelen;

               —

               meer subsidiair, te bevelen dat het INEA/de Commissie het besluit intrekken, en;

               —

               het INEA/de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster 3 middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending door het INEA en de Commissie van hun verbintenissen in het kader van de Grant Agreement. Aldus voert verzoekster aan dat zij onrechtmatig de Grant Agreement hebben beëindigd en de invordering van een deel van de aan verzoekster betaalde voorschotten hebben gelast.

               2.

               Tweede middel: het INEA en de Commissie hebben het beginsel van de uitvoering te goeder trouw van overeenkomsten geschonden.

               3.

               Derde middel: het INEA en de Commissie hebben verzoeksters gewettigd vertrouwen geschonden.

      (1)  Grant Agreement MPO/09/058/SI1.5555667 „RAIL2” (Marco Polo II Call 2009).


title: Zaak C-247/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Gaz de France — Berliner Investissement SA/Bundeszentralamt für Steuern (Vrij verkeer van kapitaal — Vrijstelling in lidstaat van dochtermaatschappij van bronbelasting over aan moederonderneming uitgekeerde winsten — Begrip vennootschap van lidstaat — Société par actions simplifiée naar Frans recht)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln — Duitsland) — Gaz de France — Berliner Investissement SA/Bundeszentralamt für Steuern
   (Zaak C-247/08) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Vrijstelling in lidstaat van dochtermaatschappij van bronbelasting over aan moederonderneming uitgekeerde winsten - Begrip „vennootschap van lidstaat” - „Société par actions simplifiée” naar Frans recht)
   2009/C 282/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gaz de France — Berliner Investissement SA

      Verwerende partij: Bundeszentralamt für Steuern

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Köln (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 43, 48, 56, lid 1, en 58, lid 1, sub a, en lid 3, EG-Verdrag alsmede van artikel 2, sub a, en van de bijlage, sub f, bij richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6) — Begrip „vennootschap van een lidstaat” — Weigering, in de lidstaat van dochteronderneming, om vrijstelling van bronbelasting over winst te verlenen aan een moedermaatschappij die is opgericht in de vorm van een „société par actions simplifiée” naar Frans recht, een vennootschapsvorm die ten tijde van de feiten nog niet voorkwam op de lijst in de bijlage bij de richtlijn

      Dictum

               1.

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, gelezen in samenhang met punt f van de bijlage bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat een vennootschap naar Frans recht die de vorm heeft van een société par actions simplifiée niet reeds vóór de wijziging van deze richtlijn bij richtlijn 2003/123/EG van de Raad van 22 december 2003 als een „vennootschap van een lidstaat” in de zin van deze richtlijn kon worden beschouwd.

               2.

               Het onderzoek van de tweede vraag heeft geen elementen aan het licht gebracht die de geldigheid van artikel 2, sub a, van richtlijn 90/435, gelezen in samenhang met punt f van de bijlage bij deze richtlijn en met artikel 5, lid 1, van deze richtlijn, kunnen aantasten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-347/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Gollnisch/Parlement ( „Kort geding — Afwijzing van verzoek om verdediging van de immuniteit van een lid van het Europees Parlement — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Gollnisch/Parlement
   (Zaak T-347/11 R)
   (Kort geding - Afwijzing van verzoek om verdediging van de immuniteit van een lid van het Europees Parlement - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 347/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Limonest, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Dubois, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, D. Moore en K. Zejdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2001 om verzoekers immuniteit en voorrechten niet te verdedigen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-233/06: Beroep ingesteld op 26 augustus 2006 — Casa Editorial El Tiempo/BHIM — Instituto Nacional de Meteorología (EL TIEMPO)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/23

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2006 — Casa Editorial El Tiempo/BHIM — Instituto Nacional de Meteorología (EL TIEMPO)
   (Zaak T-233/06)
   (2006/C 261/43)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Casa Editorial El Tiempo, S.A. (Bogotá, Colombia) (vertegenwoordiger: A. Fernández Lerroux, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Instituto Nacional de Meteorología
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2006 in zaak R-0760/2005-4 te vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Casa Editorial El Tiempo, S.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EL TIEMPO” (aanvraagnr. 1.685.056) voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 38 en 41

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: INSTITUTO NACIONAL DE METEOROLOGÍA

      Oppositiemerk of -teken: nationale woordmerken „EL TIEMPO” voor publicaties (niet-ingeschreven, maar bekend), „TELETIEMPO” voor waren van klasse 16 (nr. 1.902.923) en diensten van klasse 38 (nr. 2.217.494) en „TELETIEMPO INSTITUTO NACIONAL DE METEOROLOGÍA” voor diensten van de klassen 35 (nr. 2.217.493) en 41 (nr. 2.217.492)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie voor de diensten „reclame; beheer van commerciële zaken; zakelijke administratie; administratieve diensten” (klasse 35) en „ontspanning; sportieve en culturele activiteiten” (klasse 41)

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-200/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Patrizia De Luca tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 januari 2013 in zaak F-20/06 RENV, De Luca/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/32

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Patrizia De Luca tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 januari 2013 in zaak F-20/06 RENV, De Luca/Commissie
   (Zaak T-200/13 P)
   2013/C 171/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Patrizia De Luca (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 30 januari 2013, De Luca/Commissie (F-20/06 RENV, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd;

               —

               opnieuw uitspraak te doen en,

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie van 23 februari 2005 om rekwirante aan te stellen als administrateur wordt nietig verklaard, voor zover zij daarbij wordt ingedeeld in de rang A*9, salaristrap 2;

                           —

                           de Commissie wordt verwezen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante een aantal grieven aan ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting:

               —

               aangezien het GVA het arrest van het Gerecht van 14 december 2011 in zaak T-563/10 P, De Luca/Commissie, aldus heeft uitgelegd dat het het onderzoek van de wettigheid van het in eerste aanleg bestreden besluit beperkt tot de gevolgen van de overeenkomstige toepassing van de aanwervingsregels, zonder er rekening mee te houden dat de bepalingen op het gebied van het normale loopbaanverloop superieur zijn;

               —

               aangezien het GVA heeft geoordeeld dat artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie naar analogie van toepassing kon zijn, ofschoon het vaststelde dat dit voor rekwirante geen enkel voordeel had in termen van loopbaan en dat het beperkte voordeel in termen van bezoldiging op termijn zou verdwijnen;

               —

               aangezien het GVA niet de wettigheid heeft onderzocht van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut en van de overeenkomstige toepassing ervan op rekwirante, daarbij rekening houdend met het beginsel van gelijke behandeling en het recht op ontwikkeling van loopbaan;

               —

               aangezien de kennelijke ongeschiktheid van de toepassing van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut door het GVA moet worden nagegaan en niet door rekwirante moet worden aangetoond;

               —

               aangezien het GVA van meet af aan, zonder grondig onderzoek, het argument heeft afgewezen dat rekwirante had ontleend aan schending van de gelijke behandeling, voortvloeiende uit het feit dat ambtenaren, ondanks de statutaire wijzigingen, nog steeds in aanmerking komen voor bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut, terwijl dit voor rekwirante, wegens de toepassing van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut, niet het geval zou zijn.


title: Zaak C-495/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento (Italië) op 6 november 2014 — Antonio Tita e.a./Ministero della Giustizia e.a.

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento (Italië) op 6 november 2014 — Antonio Tita e.a./Ministero della Giustizia e.a.
   (Zaak C-495/14)
   (2015/C 026/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Antonio Tita, Alessandra Carlin, Piero Constantini

      Verwerende partijen: Ministero della Giustizia, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Segretario Generale del Tribunale Regionale di Giustizia Amministrativa di Trento (TRGA)

      Prejudiciële vraag

   Staan de beginselen vastgesteld in richtlijn 2007/66/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, richtlijn 89/665/EEG (2) van de Raad en richtlijn 92/13/EEG (3) van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten in de weg aan een Italiaanse nationale regeling zoals die over de bijdrage voor de gerechtskosten neergelegd in de artikelen 9, 13, leden 6 bis en 6 bis, punt 1, en 14, lid 3 ter, van decreto del presidente della Repubblica nr. 115 van 30 mei 2002 (zoals gewijzigd bij latere wetgevende bepalingen) en artikel 1, lid 27, van wet nr. 228 van 24 december 2012, waarbij hoge bijdragen zijn vastgesteld voor de toegang tot de rechterlijke instanties bevoegd voor bestuursrechtelijke zaken op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten?

      (1)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB L 335, blz. 31).

      (2)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).

      (3)  Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14).


title: Zaak T-4/11: Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Export Development Bank of Iran/Raad

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/22

         Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Export Development Bank of Iran/Raad
   (Zaak T-4/11)
   2011/C 72/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Export Development Bank of Iran (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               verordening nr. 961/2010 van de Raad nietig te verklaren, voor zover ze haar betreft;

               —

               besluit 2010/413/GBVB op verzoekster niet-toepasselijk te verklaren;

               —

               de artikelen 16, lid 2, sub a en b, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               het besluit van de Raad om verzoekster op te nemen op de lijst in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad nietig te verklaren

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vordering voert verzoekster zeven middelen aan:

               1)

               Eerste middel: ontbreken van rechtsgrondslag van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (1) en/of van artikel 16, lid 2, sub a en b, ervan:

                           —

                           als eerste onderdeel van dit middel voert verzoekster aan dat artikel 215 VWEU niet als rechtsgrondslag voor verordening nr. 961/2010 kan dienen aangezien dat niet is bepaald in besluit 2010/413/GBVB

                           —

                           als tweede onderdeel van dit middel voert verzoekster aan dat artikel 215 VWEU niet als rechtsgrondslag voor verordening nr. 961/2010 kan dienen aangezien besluit 2010/413/GBVB niet is vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel V van het VEU. Dit besluit is dus niet van toepassing op onderhavig geval.

               2)

               Tweede middel: artikel 16, lid 2, sub a en b, van verordening nr. 961/2010 schendt het internationaal recht voor zover deze bepalingen niet de tenuitvoerlegging zijn van een besluit van de Veiligheidsraad en het naar het internationaal recht geldende beginsel van niet-inmenging schenden.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 215 VWEU aangezien de procedure van opname op de lijst van bijlage VIII in strijd is met de in artikel 215 VWEU bedoelde procedure.

               4)

               Vierde middel: schending van het recht van verdediging, het recht op behoorlijk bestuur en het recht op een effectieve rechterlijke bescherming, voor zover de Raad verzoeksters recht om te worden gehoord niet heeft geëerbiedigd, haar beslissingen niet afdoende heeft gemotiveerd en verzoekster geen toegang tot het dossier heeft gegeven.

               5)

               Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel:

                           —

                           verzoekster voert vooreerst aan dat de bestreden beslissingen ongeschikt zijn voor zover het bevriezen van tegoeden en andere door verzoekster beheerde middelen zou neerkomen op het bevriezen van tegoeden en middelen waarover zij niet vrij kan beschikken en die aan haar klanten toebehoren;

                           —

                           verzoekster voert vervolgens aan dat de haar opgelegde sanctie niet-evenredig is met de haar verweten feiten en dat zij steunt op oude en niet-bewezen feiten.

               6)

               Zesde middel: schending van het eigendomsrecht aangezien de beperking van haar eigendomsrecht niet-evenredig is voor zover haar recht van verdediging tijdens de procedure niet werd geëerbiedigd.

               7)

               Zevende middel: schending van het beginsel van non-discriminatie, voor zover aan verzoekster sancties werden opgelegd zonder dat vaststond dat zij bewust heeft deelgenomen aan activiteiten die het omzeilen van beperkende maatregelen tot doel of tot gevolg hebben.

      (1)  PB L 281, blz. 1.


title: Zaak C-534/08: Beschikking van de president van het Hof van 18 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — KLG Europe Eersel BV/Reedereikontor Adolf Zeuner GmbH

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/31

         Beschikking van de president van het Hof van 18 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — KLG Europe Eersel BV/Reedereikontor Adolf Zeuner GmbH
   (Zaak C-534/08) (1)

   2009/C 220/63

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-834/14: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2016 — Forbruger-Kontakt/Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/45

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2016 — Forbruger-Kontakt/Commissie
   (Zaak T-834/14) (1)

   (2016/C 191/60)
   Procestaal: Deens
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Beroep, op 21 mei 1997 ingesteld door L. M. Chaves Fonseca Ferrão tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Zaak T-159/97)

text:
12 . 7 . 97          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 212/31
Beroep, op 21 mei 1997 ingesteld door L. M. Chaves                   door hun slechts drie dagen te gunnen voor het maken van
Fonseca Ferrao tegen Bureau voor harmonisatie binnen de              opmerkingen, heeft de voorzitter van het Bureau niet de
       interne markt (merken, tekeningen en modellen)                wezenlijke vormvoorschriften in acht genomen, welke
                       ( Zaak T-159/97)                              voor de vaststelling van een dergelijke maatregel zouden
                                                                     moeten gelden.
                         ( 97/C 212/61 )
                                                                     Tenslotte is de noodzaak van het bestreden besluit, welke
                      (Procestaai: Frans)                            een voorwaarde is voor de uitoefening van de bij
                                                                     artikel 119 , lid 2, onder a ), van de verordening verleende
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    bevoegdheden, niet gerechtvaardigd met betrekking tot de
Gemeenschappen is op 21 mei 1997 beroep ingesteld tegen              hiërarchische ondergeschiktheid van de leden aan de voor
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ( mer
                                                                     zitters van de Kamers van beroep en van hen aan de vice
ken, tekeningen en modellen ) door L. M. Chaves Fonseca              voorzitter voor Juridische zaken van het Bureau, waardoor
Ferrao, woonachtig te Alicante ( Spanje ), vertegenwoordigd          dit besluit nietig is wegens schending van wezenlijke vorm
door R. Assa, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen               voorschriften als gevolg van een motiveringsgebrek.
hebbende te Luxemburg te zijnen kantore, rue Jean-Pierre
Brasseur 1 .
                                                                     (') PB nr. L 11 van 14 . 1 . 1994 , blz . 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— de wettigheid van besluit ADM-97-3 van de voorzitter
     van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
     markt van 21 februari 1997, in het bijzonder artikel 2          Beroep, op 26 mei 1997 ingesteld door de Nederlandse
     daarvan, te toetsen uit hoofde van artikel 179 van het          Antillen tegen Commissie van de Europese Gemeen
     Verdrag, juncto artikel 91 , lid 1 , van het Ambtenaren                   schappen en Raad van de Europese Unie
     statuut,                                                                                ( Zaak T-163/97)
— dit besluit, in het bijzonder artikel 2 daarvan, nietig te                                     ( 97/C 212/62 )
     verklaren, voorzover daarin een dubbele relatie van
     hiërarchische ondergeschiktheid tot stand wordt                                     (Procestaai: Nederlands)
     gebracht tussen de leden en de voorzitters van de
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     Kamers van beroep, alsmede tussen hen en de vice
                                                                     Gemeenschappen is op 26 mei 1997 beroep ingesteld tegen
     voorzitter voor Juridische zaken van het Bureau, en
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad
— het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt               van de Europese Unie door de Nederlandse Antillen, verte
     ( merken, tekeningen en modellen ) te verwijzen in de           genwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slotboom, advo
     kosten .                                                        caten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Lu
                                                                     xemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
Middelen en voornaamste argumenten                                   aldaar, rue Goethe 11 .
Verzoeker, lid van de Eerste Kamer van beroep van het                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ( mer
ken, tekeningen en modellen ) komt op tegen bovenge                 1 . Verordening ( EG ) nr. 764/97 van de Commissie van
noemd besluit, op grond dat de hiërarchische onderge                     23 april 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatrege
schiktheid van de leden van de Kamers van beroep aan de                   len ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
vice-voorzitter voor Juridische zaken, als voorzien in                    uit de landen en gebieden overzee ( ! ) nietig te verkla
artikel 2 van het bestreden besluit, niet verenigbaar is met              ren ,
de onafhankelijkheid welke zij ontlenen aan artikel 131 ,
lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 40/94 van de Raad van              2 . de Gemeenschap te veroordelen tot vergoeding van
                                                                          schade ex aequo et bono door het Gerecht vast te stel
20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk ( ] ). Deze
relatie van ondergeschiktheid van de leden aan de voorzit                len, te vermeerderen met toepasselijke rente vanaf
ters van de Kamers van beroep en van hen aan de vice                     heden (22 mei 1997) tot aan de dag van algehele vol
voorzitter voor Juridische zaken tast het interne institutio
                                                                          doening,
nele evenwicht dat voortvloeit uit de verdeling van de               3 . de Commissie respectievelijk de Raad respectievelijk
bevoegdheden tussen de verschillende besluitvormende                      de Gemeenschap te veroordelen in de kosten van dit
instanties aan .
                                                                          geding.
Bijgevolg is het bestreden besluit in strijd met de verorde         Middelen en voornaamste argumenten
ning, in het bijzonder met de artikelen 112 en 131 daar
van, en met de ter uitvoering daarvan vastgestelde voor             Schending van het Verdrag of enige uitvoeringsregeling
schriften, alsmede met de terzake toepasselijke algemene             daarvan en/of schending van algemene beginselen van het
rechtsbeginselen .                                                   Gemeenschapsrecht, in het bijzonder:
Bovendien verleent artikel 119 van de verordening de                  1 . misbruik van bevoegdheid: de Commissie gebruikt
voorzitter van het Bureau niet de bevoegdheid om de posi                 haar bevoegdheden krachtens artikel 109 van het
tie van de leden van de Kamers van beroep te wijzigen op                  LGO-besluit om de toepassing van de herzieningspro
een wijze die niet verenigbaar is met hun onafhankelijk                  cedure van het LGO-besluit ( artikel 240 van het LGO
heid en collegialiteit. Door het bestreden besluit vast te                besluit, juncto artikel 136 van het EG-Verdrag ) te ont
stellen zonder de leden van de Kamers te raadplegen en                    gaan ,


title: Zaak F-45/12: Beroep ingesteld op 10 april 2012 — ZZ/Commissie

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/21

         Beroep ingesteld op 10 april 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-45/12)
   2012/C 200/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: N. Visan, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het besluit van de delegatie van de EU in de Republiek Moldavië van 27-28 juli 2011 om verzoeksters arbeidsovereenkomst niet te verlengen en het besluit van DG HR.D.2 van de Europese Commissie van 16 januari 2012 tot afwijzing van klacht nr. R1687/11 die verzoekster op grond van artikel 90, lid 2, had ingediend;

               —

               de Commissie gelasten om verzoekster op te nemen in een andere delegatie van de EU zodat zij de rechten kan behouden die zij heeft verworven gedurende de uitvoering van haar arbeidsovereenkomst bij de delegatie van de EU in Moldavië van 2008 tot 2011 (afgelegde proeftijd, salaristrap, bevorderingspunten), en wel in een post die verenigbaar is met de EPSO/CAST selectietoetsen die zij in 2007 heeft afgelegd;

               —

               de verwerende partij gelasten om publiekelijk te erkennen dat de delegatie van de EU in de Republiek Moldavië een fout heeft gemaakt op het moment dat haar een post van „adjunct speciaal afgezant” werd voorgesteld, welke fout tot gevolg heeft gehad dat het onmogelijk werd om de toepassing te garanderen van de in artikel 4, lid 2, van haar arbeidsovereenkomst opgenomen verlengingsclausule en wel vanaf de eerste dag van de overeenkomst, dat zij te laag werd ingedeeld en dat zij van 2008 tot 2011 taken kreeg toegewezen die niet voldeden aan het niveau van haar werkomschrijving;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot een vergoeding voor de immateriële schade die zij van 2008 tot 2011 heeft geleden als gevolg van de bovengenoemde onregelmatigheden, welke op maandelijkse basis moet worden vastgesteld en bestaat in het verschil tussen verzoeksters salaris en dat van een plaatselijk functionaris voor de gehele periode van 2008 tot 2011, en wel omdat de delegatie: a) verzoekster willens en wetens dezelfde taken heeft opgedragen als die welke aan de plaatselijk functionaris waren opgedragen, en dit ondanks hun verschillende werkomschrijvingen; b) alles heeft gedaan om te verhinderen dat verzoekster haar taken kon vervullen en werkzaamheden kon uitoefenen die daadwerkelijk overeenkwamen met haar werkomschrijving; c) steeds heeft ontkend dat haar post eveneens inhield dat zij optrad als waarnemer van het hoofd van de afdeling FCA;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding, over de periode van „10 november 2011 en tot de nieuwe tewerkstelling in een post bij een andere delegatie of instelling van de EU”, van de materiële en immateriële schade die verzoekster heeft geleden door het besluit van 27-28 juli van de delegatie van de EU in de Republiek Moldavië om haar overeenkomst van arbeidscontractante van de categorie artikel 3 bis niet te verlengen. De schadevergoeding dient te worden berekend op basis van haar maandelijkse bezoldiging voor de gehele periode vanaf 10 november 2011 en tot aan haar nieuwe tewerkstelling;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.


title: Zaak T-70/09: Beroep ingesteld op 19 februari 2009 — Nederland/Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/34

         Beroep ingesteld op 19 februari 2009 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-70/09)
   2009/C 90/52
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en M. Noort, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Gedeeltelijke nietigverklaring van Beschikking nr. C(2008)8355 van de Commissie van 11 december 2008 inzake de vermindering van de bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor het enig programmeringsdocument voor de onder doelstelling 2 vallende regio Groningen-Drenthe — nr. 97.07.13.003, overeenkomstig Beschikking C(1997)1362 van de Commissie van 26 mei 1997, voor zover de Beschikking betrekking heeft op de 2 % forfaitaire correctie ter grootte van 1 139 346,24 EUR die is toegepast en de uitgaven met een totaalbedrag van 1 160 456 NLG die niet subsidiabel zijn verklaard; en

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argument

   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept Nederland ten eerste een schending in van het rechtszekerheidsbeginsel, doordat een lidstaat verplichtingen worden opgelegd met een beroep op rechtspraak van het Hof die dateert van na het opleggen van deze verplichtingen en die op dat moment voor de lidstaat niet duidelijk, nauwkeurig en voorzienbaar waren.
   Subsidiair roept Nederland een schending in van het motiveringsbeginsel, doordat niet nader gemotiveerd werd waarin het grensoverschrijdend belang is gelegen per betrokken project dat onderhands is gegund en waarvan de waarde onder de drempels van de richtlijnen betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten lag.
   Tenslotte roept Nederland een schending in van artikel 211 EG, doordat de Commissie een forfaitaire korting van 2 % heeft toegepast voor de vermeende niet-naleving van de nationale projectvoorwaarden, terwijl de Commissie enkel bevoegdheid heeft ten aanzien van de naleving van de communautaire voorwaarden.


title: Zaak T-328/13: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou/Commissie en ECB ( „Beroep tot nietigverklaring — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus — Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus — Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/22

         Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou/Commissie en ECB
   (Zaak T-328/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus - Verklaring van de Eurogroep betreffende de herstructurering van de banksector te Cyprus - Onjuiste aanduiding van de verwerende partij in het verzoekschrift - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2014/C 448/29)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: A. Sáinz de Vicuña Barroso, N. Lenihan en F. Athanasiou, gemachtigden, bijgestaan door W. Bussian, W. Devroe en D. Arts, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de verklaring van de Eurogroep van 25 maart 2013 betreffende met name de herstructurering van de banksector te Cyprus

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-327/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2014 door Galina Meister tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 5 december 2013 in zaak T-390/13, Galina Meister/Europese Commissie

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/14

      Hogere voorziening ingesteld op 2 juli 2014 door Galina Meister tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 5 december 2013 in zaak T-390/13, Galina Meister/Europese Commissie
      (Zaak C-327/14 P)
      (2015/C 107/19)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Galina Meister (vertegenwoordiger: W. Becker, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie
      Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zesde Kamer) heeft bij beschikking van 12 februari 2015 de hogere voorziening afgewezen en rekwirante in haar eigen kosten verwezen.


title: Zaak C-415/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Galina Meister/Speech Design Carrier Systems GmbH (Richtlijnen 2000/43/EG, 2000/78/EG en 2006/54/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Werknemer die aannemelijk maakt dat hij voldoet aan in vacature vermelde voorwaarden — Recht van deze werknemer om te vernemen of werkgever andere sollicitant in dienst heeft genomen)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Galina Meister/Speech Design Carrier Systems GmbH
   (Zaak C-415/10) (1)

   (Richtlijnen 2000/43/EG, 2000/78/EG en 2006/54/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Werknemer die aannemelijk maakt dat hij voldoet aan in vacature vermelde voorwaarden - Recht van deze werknemer om te vernemen of werkgever andere sollicitant in dienst heeft genomen)
   2012/C 165/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Galina Meister

      Verwerende partij: Speech Design Carrier Systems GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesarbeitsgericht — Uitlegging van artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23), artikel 8, lid 1, van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22), en artikel 10, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Bewijslast — Recht van een persoon wiens sollicitatie voor een betrekking in een particuliere onderneming is afgewezen om alle inlichtingen met betrekking tot de selectieprocedure te ontvangen om een eventuele discriminatie te kunnen aantonen

      Dictum

   Artikel 8, lid 1, van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, artikel 10, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, en artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij een werknemer die aannemelijk maakt dat hij voldoet aan de voorwaarden van een vacature en die niet is geselecteerd, niet het recht geven om te vernemen of de werkgever aan het einde van de wervingsprocedure een andere sollicitant in dienst heeft genomen.
   Toch kan niet worden uitgesloten dat de weigering van een verwerende partij om toegang te verlenen tot informatie, een van de factoren kan vormen waarmee rekening moet worden gehouden in het kader van de vaststelling van feiten die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden. Het staat aan de verwijzende rechter om op grond van alle omstandigheden van het voor hem aanhangige geding na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-581/14: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2015 — Vierling/BHIM — IP Leanware (BRAINCUBE) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/33

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2015 — Vierling/BHIM — IP Leanware (BRAINCUBE)
   (Zaak T-581/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 205/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yvonne Vierling (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt en D. Kipping, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: IP Leanware (Issoire, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 april 2014 (zaak R 1486/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Yvonne Vierling en IP Leanware

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               Yvonne Vierling wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het BHIM.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.