title: Zaak C-282/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Braunschweig — Duitsland) — Queisser Pharma GmbH & Co. KG/Bundesrepublik Deutschland [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van goederen — Artikelen 34 tot en met 36 VWEU — Zuiver interne situatie — Voedselveiligheid — Verordening (EG) nr. 178/2002 — Artikel 6 — Beginsel van risicoanalyse — Artikel 7 — Voorzorgsbeginsel — Verordening (EG) nr. 1925/2006 — Wetgeving van een lidstaat waarbij de vervaardiging en het in de handel brengen van voedingssupplementen met aminozuren worden verboden — Situatie waarin een tijdelijke ontheffing van dit verbod onder de discretionaire bevoegdheid van de nationale autoriteit valt]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Braunschweig — Duitsland) — Queisser Pharma GmbH & Co. KG/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-282/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van goederen - Artikelen 34 tot en met 36 VWEU - Zuiver interne situatie - Voedselveiligheid - Verordening (EG) nr. 178/2002 - Artikel 6 - Beginsel van risicoanalyse - Artikel 7 - Voorzorgsbeginsel - Verordening (EG) nr. 1925/2006 - Wetgeving van een lidstaat waarbij de vervaardiging en het in de handel brengen van voedingssupplementen met aminozuren worden verboden - Situatie waarin een tijdelijke ontheffing van dit verbod onder de discretionaire bevoegdheid van de nationale autoriteit valt])
   (2017/C 070/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Braunschweig

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Queisser Pharma GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   De artikelen 6 en 7 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wetgeving als in het hoofdgeding, waarbij de vervaardiging, de verwerking of het in de handel brengen van om het even welk voedingssupplement met aminozuren wordt verboden, tenzij ontheffing werd verleend door een nationale autoriteit die ter zake over een discretionaire bevoegdheid beschikt, indien deze wetgeving steunt op een risicoanalyse die slechts betrekking heeft op bepaalde aminozuren, wat aan de verwijzende rechter staat om na te gaan. Deze artikelen moeten in ieder geval aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een dergelijke nationale wetgeving indien daarin is bepaald dat de ontheffingen van het in die wetgeving gestelde verbod slechts voor een welbepaalde duur kunnen worden verleend, zelfs indien de onschadelijkheid van een stof vaststaat.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-387/10: Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Goutier/BHIM — Eurodata (ARANTAX)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/45

         Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Goutier/BHIM — Eurodata (ARANTAX)
   (Zaak T-387/10)
   ()
   2010/C 301/72
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Klaus Goutier (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. E. Happe, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eurodata GmbH & Co. KG (Saarbrücken, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 juli 2010 in zaak R 126/2009-4 vernietigen, voor zover de gemeenschapsmerkaanvraag door vernietiging van de litigieuze beslissing werd afgewezen voor de volgende diensten:
               —   klasse 35— Diensten van een belastingadviseur, het opstellen van belastingaangiftes, boekhouding, diensten van een accountant, bedrijfseconomische advisering, bedrijfsadvisering;
               —   klasse 36— Het opstellen van belastingrapporten en -taxaties, fusie- en acquisitietransacties, te weten financiële advisering bij de aankoop of verkoop van bedrijven en bedrijfsparticipaties;
               —   klasse 42— Het leveren van juridische diensten, juridisch onderzoek;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ARANTAX” voor diensten van de klassen 35, 36 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Eurodate GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „ANTAX” voor diensten van de klassen 35, 36, 41, 42 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 15 en 43 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien het bewijs van gebruik niet is geleverd, alsmede schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak F-38/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 april 2011 — Vakalis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioen — Overdracht van in Griekenland verkregen pensioenrechten aan pensioenregeling van de ambtenaren van de Unie — Berekening van extra pensioenjaren — Exceptie van onwettigheid van AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut — Beginsel van gelijke behandeling — Beginsel van neutraliteit van euro)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 april 2011 — Vakalis/Commissie
   (Zaak F-38/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioen - Overdracht van in Griekenland verkregen pensioenrechten aan pensioenregeling van de ambtenaren van de Unie - Berekening van extra pensioenjaren - Exceptie van onwettigheid van AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut - Beginsel van gelijke behandeling - Beginsel van neutraliteit van euro)
   2011/C 160/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ioannis Vakalis (Luvinate, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten houdende vaststelling van verzoekers pensioenrechten in het kader van de overdracht daarvan aan de regeling van de Unie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal naast haar eigen kosten de helft van de kosten van Vakalis dragen.

               3)

               Vakalis zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010, blz. 54.


title: Zaak T-103/02: Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Ineos Phenol GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.6.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 156/33
middelen en argumenten aan als in zaak T-100/02, die op hun                De bestreden beschikking bevat volgens verzoekster een aantal
beurt dezelfde zijn als in zaak T-99/02.                                   beoordelingsfouten en juridische fouten. Ten eerste heeft de
                                                                           Commissie ten onrechte aangenomen dat de handelsaanvoer
                                                                           van cumeen naar een van verzoeksters productieinstallaties
(1) Bij de transactie die de Commissie in deze zaak heeft onderzocht,      een afzonderlijke economische markt vormt. Ten tweede heeft
    zou Deutsche Shell de exclusieve controle verkrijgen over de           de Commissie niet onderzocht of een machtspositie op
    onderneming DEA Mineraloel. De beschikking in zaak nr. COMP/           deze markt zou ontstaan en niet geconcludeerd dat een
    M. 2389-Shell/DEA door verzoekster eveneens aangevochten in            machtspositie was ontstaan. Subsidiair heeft de Commissie
    zaak T-99/02.
                                                                           geen ruimere relevante markt afgebakend voor de verkoop van
                                                                           cumeen en het ontstaan van een machtspositie op die markt
                                                                           niet geanalyseerd.
                                                                           Verzoekster stelt eveneens inbreuk op een wezenlijk vorm-
Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Ineos Phenol                        vereiste, misbruik van bevoegdheid en schending van het
GmbH & Co KG tegen Commissie van de Europese                               beginsel van goed bestuur. Volgens verzoekster had de Com-
                          Gemeenschappen                                   missie informatie bij derden moeten inwinnen met betrekking
                                                                           tot de verkoop van cumeen door BP en Veba Oel.
                           (Zaak T-103/02)
                           (2002/C 156/62)                                 Tenslotte stelt verzoekster een ontoereikende motivering van
                                                                           de bestreden beschikking, omdat de Commissie de levering
                                                                           van cumeen door BP en Veba Oel niet heeft geanalyseerd en
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           niet is ingegaan op de in dit beroep aan de orde gestelde
                                                                           punten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Ineos Phenol GmbH
& Co KG, vertegenwoordigd door J. Ellison, M. Clough QC en
M. Hall van het kantoor Ashurst Morris Crisp te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie in zaak nr. COMP/
      M.2533-BP/E.ON voorzover impliciet betrekking heb-
      bend op ruwe cumeen, krachtens artikel 230 EG nietig te              Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door SFT Gondrand
      verklaren;                                                           Frères tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-104/02)
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                                (2002/C 156/63)
Verzoekster is een belangrijke afnemer van het petrochemisch
product cumeen van BP en Veba Oel AG.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster komt op tegen de beschikking waarin de Commis-
sie een transactie waarbij BP samen met E.ON, de controle
over Veba Oel zouden verkrijgen, onder bepaalde voorwaarden
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de EER
overeenkomst verklaart. De reden waarom zij beroep heeft
ingesteld houdt verband met het verzuim van de Commissie                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
om in de beschikking rekening te houden met mededin-                       schappen is op 8 april 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
gingsproblemen die worden veroorzaakt door de combinatie                   van de Europese Gemeenschappen door SFT Gondrand Frères,
van BP en Veba Oel, voorzover het gaat om hun bevoorrading                 gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door Mireille Famchon,
met cumeen.                                                                advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-477/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 27 oktober 2014 — Pillbox 38 (UK) Limited, handelend onder de naam „Totally Wicked” /Secretary of State for Health

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 27 oktober 2014 — Pillbox 38 (UK) Limited, handelend onder de naam „Totally Wicked”/Secretary of State for Health
   (Zaak C-477/14)
   (2015/C 007/21)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pillbox 38 (UK) Limited, handelend onder de naam „Totally Wicked”

      Verwerende partij: Secretary of State for Health

      Prejudiciële vragen

   Is artikel 20 van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 (1) betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (2) in zijn geheel dan wel op een relevant onderdeel ongeldig, om één of meer van de volgende redenen:

               —

               Omdat dit artikel dan wel een relevant onderdeel ervan aan producenten en/of verkopers van elektronische sigaretten een reeks verplichtingen oplegt die het evenredigheidsbeginsel in samenhang met het rechtszekerheidsbeginsel schenden?

               —

               Omdat het, om dezelfde of soortgelijke redenen, niet in overeenstemming is met het gelijkheidsbeginsel en/of op onrechtmatige wijze de mededinging verstoort?

               —

               Omdat het niet in overeenstemming is met het subsidiariteitsbeginsel?

               —

               Omdat het inbreuk maakt op de rechten van producenten of verkopers van elektronische sigaretten op grond van de artikelen 16 en/of 17 van het Handvest van de grondrechten?

      (1)  PB L 127, blz. 1.

      (2)  PB L 194, blz. 26.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, Herbert Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling van afdelingshoofd — Dienstbelang — Gelijkwaardigheid van ambten — Vrijheid van meningsuiting — Zorgplicht — Motivering — Recht te worden gehoord — Niet-contractuele aansprakelijkheid)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/35

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 oktober 2004
   in zaak T-76/03, Herbert Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Ambtenaren - Nieuwe tewerkstelling van afdelingshoofd - Dienstbelang - Gelijkwaardigheid van ambten - Vrijheid van meningsuiting - Zorgplicht - Motivering - Recht te worden gehoord - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   (2005/C 6/68)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-76/03, Herbert Meister, ambtenaar van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), wonende te Muchamiel (Spanje), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: O. Waelbroeck), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het BHIM PERS-AFFECT-02-30 van 22 april 2002 tot aanstelling van verzoeker, in het belang van de dienst, samen met zijn ambt, als juridisch adviseur bij de ondervoorzitter belast met juridische aangelegenheden, en een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en E. Cremona, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 5 000 EUR als schadevergoeding wegens een dienstfout.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten en eenvijfde van verzoekers kosten dragen.

               4)

               Verzoeker zal viervijfde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-265/02: Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni Unite Civili — van 11 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Frahuil SA en Assitalia SpA

text:
28.9.2002                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 233/15
De bezwaren van het Gerecht inzake de omstandigheid dat de                —       In geval van ontkennend antwoord, eisen deze richtlijnen
ingevolge de communautaire rechtsorde voor de particulier                         dan dat de nationale rechter zijn recht aldus uitlegt dat
openstaande beroepsmogelijkheden niet doeltreffend zijn, zijn                     hij een bepaling van zijn nationale recht buiten toepassing
dus rechtens ongegrond.                                                           kan verklaren volgens welke de rechter na het verstrijken
                                                                                van een van het gemeenrecht afwijkende termijn niet
                                                                                meer ambtshalve of op verzoek van de consument
( 1) Verordening (EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni                  rekening kan houden met het feit dat het consumenten-
     2001 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het               krediet onregelmatig tot stand is gekomen of is ver-
     heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-           nieuwd, op grond dat deze termijn de rechten van
     sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende bepalingen              de consument om zijn middelen te doen gelden op
     inzake de controle op de activiteiten van vissersvaartuigen (PB              uitzonderlijke wijze beperkt en afbreuk doet aan de
     L 159, blz. 4).                                                              doeltreffendheid van zijn bescherming?
                                                                          (1 ) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
                                                                               betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte-
                                                                               lijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB
                                                                               L 42, blz. 483).
                                                                          (2 ) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot
                                                                               wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie
                                                                               van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van 5 juli                       inzake het consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      S.A. Cofinoga Merignac en Sylvain Sachithanathan
                            (Zaak C-264/02)
                                                                          Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni
                             (2002/C 233/23)                              Unite Civili — van 11 april 2002 om een prejudiciële
                                                                          beslissing in het geding tussen Frahuil SA en Assitalia SpA
                                                                                (Zaak C-265/02)
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij beschikking van
5 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                       (2002/C 233/24)
18 juli 2002, in het geding tussen S.A. Cofinoga Merignac en
Sylvain Sachithanathan, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                     Het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni Unite Civili —
                                                                          heeft bij beschikking van 11 april 2002, ingekomen ter griffie
                                                                          van het Hof van Justitie op 18 juli 2002, in het geding tussen
—      Eisen richtlijn 97/102/EG ( 1) van de Raad van 22 decem-           Frahuil SA en Assitalia SpA, het Hof van Justitie van de
       ber 1986 en richtlijn 90/88/EG (2) van de Raad van                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       22 februari 1990 dat de nationale rechter zijn recht               beslissing over de navolgende vraag:
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten
       verlenen, vóór elke vernieuwing van een revolving krediet          „Moet artikel 5, sub 1, van het Executieverdrag van 27 septem-
       met variabele rentevoet de kredietnemer-consument                  ber 1968, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
       schriftelijk in kennis moeten stellen van het toepasselijke        inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
       jaarlijkse kostenpercentage?                                       en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                          Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
                                                                          toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag van
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten            Spanje en de Portugese Republiek, en bij het Verdrag van
       verlenen, vóór elke verlenging van een dergelijke overeen-         29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek
       komst de consument moeten wijzen op de clausule dat                Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden
       dit jaarlijkse kostenpercentage variabel is?                       aldus worden uitgelegd dat het begrip ,verbintenissen uit
                                                                          overeenkomst zich ook uitstrekt tot de verbintenis waarvan de
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         borg, die op grond van een met de expediteur gesloten
       aldus uitlegt dat de rechter ambtshalve of op verzoek van          overeenkomst van borgtocht de douanerechten heeft betaald,
       de consument bij de beoordeling van een door de                    in rechte als gesubrogeerde van de belastingdienst bij wijze
       kredietinstelling ingestelde vordering tot betaling, zonder        van regres nakoming vordert van de derde-schuldenaar, eige-
       tijdsbeperking rekening kan houden met het feit dat het            naar van de ingevoerde goederen, die van de overeenkomst
       consumentenkrediet onregelmatig tot stand is gekomen               van borgtocht onkundig is gebleven?”.
       of is vernieuwd, bijvoorbeeld omdat de overeenkomst
       niet de opgave bevat van het jaarlijkse kostenpercentage?


title: Zaak T-113/16: Beroep ingesteld op 21 maart 2016 — Arctic Cat/EUIPO — Slazengers (afbeelding van een panter)

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/22

         Beroep ingesteld op 21 maart 2016 — Arctic Cat/EUIPO — Slazengers (afbeelding van een panter)
   (Zaak T-113/16)
   (2016/C 175/26)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arctic Cat, Inc. (Thief River Falls, Minnesota, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Hartmann en S. Fröhlich, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Slazengers Ltd (Burnham, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het beeldmerk (afbeelding van een panter) — internationale inschrijving nr. 941 684 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 11 januari 2016 in zaak R 2953/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover het beroep is verworpen en de gedeeltelijke weigering van bescherming van internationale inschrijving nr. 941 684 met betrekking tot de Europese Unie voor de gevraagde waren van klasse 25 („Kleding voor sportmotorvoertuigen, daaronder begrepen beschermende bovenkleding, bivakmutsen en gezichtsmaskers”) is bevestigd;

               —

               toekenning van de bescherming voor internationale inschrijving nr. 941 684 met betrekking tot de Europese Unie tevens aan de gevraagde waren van klasse 25 („Kleding voor sportmotorvoertuigen, daaronder begrepen beschermende bovenkleding, bivakmutsen en gezichtsmaskers”);

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure;

               —

               verwijzing van Slazengers Ltd in de kosten van de procedure voor het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-110/04: Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Paulo Sequeira Wandschneider tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/86

         Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Paulo Sequeira Wandschneider tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-110/04)
   (2004/C 106/170)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Paulo Sequeira Wandschneider, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en A. Finchelstein, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het rapport inzake zijn loopbaanontwikkeling over de referentieperiode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 nietig te verklaren;

               —

               voorzover nodig, het besluit tot verwerping van verzoekers klacht van 11 juli 2003 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die ex aequo et bono en onder voorbehoud van verhoging op 2 500 euro wordt geraamd;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   Verzoeker in de onderhavige zaak betwist de geldigheid van het rapport inzake zijn loopbaanontwikkeling over de referentieperiode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt hij:

               —

               schending van artikel 43 van het Statuut, de algemene bepalingen ter uitvoering ervan en de gids voor de beoordeling;

               —

               schending van de motiveringsplicht, een kennelijke beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid;

               —

               schending van de zorgplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur;

               —

               schending van de rechten van de verdediging en overschrijding van de in de toepasselijke bepalingen van het Statuut gestelde termijnen.


title: Zaak T-227/12: Beschikking van het Gerecht van 24 oktober 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Overheidsopdrachten voor diensten — Uitsluiting van verzoekster van aanbestedingsprocedure — Annulering van aanbestedingsprocedure na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/37

         Beschikking van het Gerecht van 24 oktober 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie
   (Zaak T-227/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Overheidsopdrachten voor diensten - Uitsluiting van verzoekster van aanbestedingsprocedure - Annulering van aanbestedingsprocedure na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 9/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrado, Servië) (vertegenwoordiger: A. Lojpur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en E. Georgieva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, vordering tot nietigverklaring van een op 3 april 2012 gepubliceerde aankondiging van een opdracht voor het opstellen van technische documentatie voor een spoorwegmoderniseringsproject, waarbij verzoekster wordt uitgesloten van deelname aan de aanbestedingsprocedure en, ten tweede, vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in de door verzoekster in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 mei 1998 in zaak T-159/96: R. Wenk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Aanwerving - Ambt van hoofd van delegatie van Commissie - Kennisgeving van vacature - Wettigheid - Besluit tot afwijzing van sollicitatie - Motivering - Vergelijking van verdiensten van kandidaten - Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling bevoegd gezag - Bescherming van gewettigd vertrouwen - Zorgplicht)

text:
C 209/38              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
pese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betref-              2. Verwerpt het beroep voor het overige.
fende een beroep tot nietigverklaring van een besluit van
20 juli 1995 tot nieuwe tewerkstelling van verzoekster, een
uitdrukkelijk besluit van 16 februari 1996 houdende afwij-          3. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dra-
zing van de klacht die verzoekster tegen dat besluit had                 gen alsmede de kosten die verzoeker zijn opgekomen
ingediend, een stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing                tot op de datum waarop hij het besluit tot afwijzing
van een door verzoekster op 19 oktober 1995 ingediend                    van zijn klacht heeft ontvangen. Verstaat dat verzoeker
verzoek tot schadevergoeding en, voor zoveel nodig, een                  de kosten draagt die hem zijn opgekomen vanaf de
besluit van 26 juni 1996 om niet volledig gevolg te geven                datum waarop hij het besluit tot afwijzing van zijn
aan de door verzoekster tegen laatstgenoemd besluit inge-                klacht heeft ontvangen.
diende klacht, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samenge-
steld als volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en       (1) PB C 40 van 8.2.1997.
M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
strateur, op 28 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt de beroepen.
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.                                                                                van 26 mei 1998
                                                                    in zaak T-177/96: M. Costacurta tegen Commissie van de
(1) PB C 233 van 10.8.1996, en C 388 van 21.12.1996.                                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Bezoldiging Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð
                                                                    Bijzondere en afwijkende bepalingen voor in derde landen
                                                                    tewerkgestelde ambtenaren Ð Schending van beginselen
                                                                    van gelijkwaardigheid van koopkracht en gelijke behande-
                                                                                ling)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (98/C 209/81)
                       van 12 mei 1998
in zaak T-159/96: R. Wenk tegen Commissie van de Euro-
                   pese Gemeenschappen (1)                                                (Procestaal: Frans)
(Ambtenaren Ð Aanwerving Ð Ambt van hoofd van dele-
gatie van Commissie Ð Kennisgeving van vacature Ð                   In zaak T-177/96, M. Costacurta, ambtenaar van de Com-
Wettigheid Ð Besluit tot afwijzing van sollicitatie Ð               missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Motivering Ð Vergelijking van verdiensten van kandidaten            Luxemburg, vertegenwoordigd door N. Decker, advocaat
Ð Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling bevoegd gezag            te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
 Ð Bescherming van gewettigd vertrouwen Ð Zorgplicht)               ten kantore van laatstgenoemde, avenue Marie-TheÂreÁse
                                                                    16, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (98/C 209/80)
                                                                    (gemachtigden: G. Valsesia en F. Clotuche), betreffende
                                                                    een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit
                      (Procestaal: Frans)                           van de Commissie van 22 juli 1996 houdende weigering
                                                                    om op verzoeker de aanpassingscoeÈfficieÈnten voor Zaïre
                                                                    toe te passen gedurende de periode waarin hij bij de dele-
In zaak T-159/96, R. Wenk, ambtenaar van de Commissie               gatie van de Commissie in dat land was tewerkgesteld, en
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Caracas,                 anderzijds, vergoeding van de daaruit voortvloeiende
vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advocaat te Brussel,              schade, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduci-              volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-
aire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Commissie                ger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Cur-               op 26 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
rall en C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot nie-        luidt als volgt:
tigverklaring van het besluit van de Commissie van 2 febru-
ari 1996 tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het
ambt van hoofd van de delegatie van de Commissie te San             1. Verwerpt het beroep.
JoseÂ, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-
ger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur,      2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
op 12 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                     gen.
luidt als volgt:
                                                                    (1) PB C 9 van 11.1.1997.
1. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
     van een bedrag van 400 ECU als schadevergoeding
     voor een dienstfout.


title: Zaak T-289/09: Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (OMNICARE CLINICAL RESEARCH) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OMNICARE CLINICAL RESEARCH — Ouder nationaal beeldmerk OMNICARE — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke diensten — Normaal gebruik van ouder merk )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/41

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (OMNICARE CLINICAL RESEARCH)
   (Zaak T-289/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OMNICARE CLINICAL RESEARCH - Ouder nationaal beeldmerk OMNICARE - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke diensten - Normaal gebruik van ouder merk)
   2011/C 311/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare, Inc. (Covington, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Astellas Pharma GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Gutiérrez Martínez, M. H. Granado Carpenter en M. Polo Carreño, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 mei 2009 (zaak R 401/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Yamanouchi Pharma GmbH en Omnicare, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Omnicare, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak T-298/13: Beroep ingesteld op 3 juni 2013 — LemonAid Beverages/BHIM — Prêt à Manger (Europe) (Lemonaid)

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/16

         Beroep ingesteld op 3 juni 2013 — LemonAid Beverages/BHIM — Prêt à Manger (Europe) (Lemonaid)
   (Zaak T-298/13)
   2013/C 215/23
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LemonAid Beverages GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Lüken en J. Natzel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Prêt à Manger (Europe) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2013 (zaak R 276/2012-2), waarbij de tweede kamer van beroep de beslissing van de nietigheidsafdeling om gemeenschapsmerk nr. 007089444 nietig te verklaren voor de betwiste waren van de klassen 32 en 33 en de daarmee overeenstemmende beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 20 december 2011 (zaak 4123 C) heeft bevestigd;

               —

               afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 007089444 in zijn geheel van 7 januari 2010;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: gemeenschapswoordmerk nr. 7289444 „Lemonaid”

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: gronden voor nietigverklaring als bedoeld in de artikelen 53, lid 1, sub c, en artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, juncto artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-362/10: Arrest van het Gerecht van 5 november 2014 — Vtesse Networks/Commissie ( „Staatssteun — Steun aan de uitbouw van een breedbandnetwerk van de laatste generatie in de regio Cornwall & Isles of Scilly — Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Artikel 107, lid 3, sub c, VWEU — Beroep tot nietigverklaring — Geen substantiële aantasting van de concurrentiepositie — Procesbevoegdheid — Procedurele rechten van de belanghebbenden — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Ontbreken van twijfels die de opening van de formele onderzoeksprocedure rechtvaardigen” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/16

         Arrest van het Gerecht van 5 november 2014 — Vtesse Networks/Commissie
   (Zaak T-362/10) (1)

   ((„Staatssteun - Steun aan de uitbouw van een breedbandnetwerk van de laatste generatie in de regio Cornwall & Isles of Scilly - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Artikel 107, lid 3, sub c, VWEU - Beroep tot nietigverklaring - Geen substantiële aantasting van de concurrentiepositie - Procesbevoegdheid - Procedurele rechten van de belanghebbenden - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Ontbreken van twijfels die de opening van de formele onderzoeksprocedure rechtvaardigen”))
   (2014/C 448/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vtesse Networks Ltd (Hertford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: H. Mercer, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en L. Armati, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Szpunar en B. Majczyna, vervolgens B. Majczyna, gemachtigden); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer en L. Seeboruth, vervolgens L. Seeboruth, J. Beeko en L. Christie, gemachtigden, bijgestaan door aanvankelijk K. Bacon, vervolgens door S. Lee, barristers); en British Telecommunications plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Nissen en J. Gutiérrez Gisbert, vervolgens M. Nissen en G. van de Walle de Ghelcke en ten slotte G. van de Walle de Ghelcke, J. Rivas Andrés, advocaten, en J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2010) 3204 van de Commissie van 12 mei 2010, waarbij de steun die de Britse autoriteiten willen toekennen ten gunste van het project „Cornwall & Isles of Scilly Next Generation Broadband”, betreffende de uitbouw van een breedbandnetwerk van de laatste generatie in de regio Cornwall & Isles of Scilly in het Verenigd Koninkrijk (steunmaatregel nr. N 461/2009), verenigbaar wordt verklaard met artikel 107, lid 3, sub c, VWEU

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vtesse Networks Ltd wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie en van British Telecommunications plc.

               3)

               De Republiek Polen en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt München en Wacker Werke GmbH & Co. KG (Zaak C-142/96)

text:
22 . 6 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/25
     van Richtlijn 77/388/EEG beroepen, wanneer het ver               Hoe moet onderverdeling 0904 20 van het gemeenschappe
     schil tussen de in het Gutschrift vermelde en de op grond         lijk douanetarief — gecombineerde nomenclatuur 1989 en
     van de aan belasting onderworpen omzet verschuldigde              1990 — worden uitgelegd ? Doelt het daar gebruikte begrip
     BTW van hem als belastingschuld wordt gevorderd ?                 „ fijngemaakt " alleen op produkten die even fijn zijn als
                                                                       gemalen produkten, of omvat het ook in stukken gesneden
(M PB 1977, L 145 , blz . 1 .                                          produkten, zoals produkten in stukken van 4 tot 8 mm ?
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                Verzoek van het Arbeidshof te Brussel van 25 april 1996 om
prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst
       München en Wacker Werke GmbH & Co . KG                                           voor pensioenen en M. Cirotti
                        ( Zaak C-142/96 )                                                      ( Zaak C-144/96 )
                           ( 96/C 180/55 )                                                        ( 96/C 180/57 )
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking               Het Arbeidshof te Brussel heeft bij beschikking van 25 april
van 7 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van              1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Hauptzollamt          daaraanvolgend, in het geding tussen Rijksdienst voor
München en Wacker Werke GmbH & Co . KG, het Hof van                    pensioenen en M. Cirotti , het Hof van Justitie van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                    beslissing over de navolgende vraag:
1 . Moet artikel 13 , lid 2 , tweede alinea , tweede variant, van      Moeten de artikelen 46 en 51 van Verordening ( EEG )
     Verordening ( EEG ) nr . 2473/86 van de Raad van 24 juli          nr . 1408/71 ( ! ) aldus worden uitgelegd, dat zij van toepas
     1986 betreffende de regeling passieve verdeling (. . .) ( PB      sing zijn in geval van cumulatie van een krachtens de
     1986 , L 212 , blz . 1 ) aldus worden uitgelegd , dat een         wettelijke regeling van een Lid-Staat betaald invaliditeits
     methode voor de berekening van veredelingskosten                  pensioen met het deel van het ouderdomspensioen van een
     alleen dan redelijk is, wanneer de daarbij verkregen              werknemer, dat ingevolge de wettelijke regeling van een
     waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen ongeveer             andere Lid-Staat toekomt en wordt uitgekeerd aan de
     overeenkomt met de door de vergunninghouder voor                  echtgenoot die feitelijk gescheiden is van die werknemer,
     passieve veredeling betaalde koopprijs of de produktie           zelfs indien als gevolg van die toepassing de migrerende
     kosten ?                                                          werknemer zou worden bevoordeeld ten opzichte van de
                                                                       niet-migrerende werknemer, terwijl artikel 3 van genoemde
                                                                       verordening bepaalt, dat alle onderdanen van de Lid-Staten
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
                                                                       gelijk moeten worden behandeld ?
     kan dan bij de berekening van de veredelingskosten ( 1 .)
     worden uitgegaan van de door de veredelaar aan de
     vergunninghouder voor passieve veredeling betaalde                (>) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
     koopprijs voor de te verwerken produkten, inclusief de
     toeslagen, en geldt dit ook in het geval van een
     tariefanomalie waarbij het douanerecht op het niet
     veredelde produkt hoger is dan het recht op het
     veredelingsprodukt ?
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
                                                                       kamer van 1 1 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Icat Food Sri en Amministrazione delle
                                                                                Finanze
                                                                                ( Zaak C-155/96 )
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                                           ( 96/C 180/58 )
prejudiciële beslissing in het geding tussen Leonhard Knub
    ben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim
                                                                       Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer heeft bij
                         ( Zaak C-143/96 )                             beschikking van 1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het
                            ( 96/C 180/56 )                            Hof van Justitie op 7 mei 1996 , in het geding tussen Icat
                                                                       Food Sri en Amministrazione delle Finanze , het Hof van
Het Bundesfinanzhof — VII . Senat — heeft bij beschikking              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
van 7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van               prejudiciële beslissing over vragen die identiek zijn met die in
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Leonhard               de gevoegde zaken C-47/95 e.a . O
 Knubben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim,
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
 vraag :


title: Zaak T-154/01: Beroep, op 9 juli 2001 ingesteld door Distilleria F. Palma SpA, in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/14              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.9.2001
Beroep, op 9 juli 2001 ingesteld door Distilleria F. Palma               deze en andere inspanningen, werd de strikte naleving van de
SpA, in liquidatie, tegen Commissie van de Europese                      door de Europese Commissie vastgestelde uitvoeringsvoor-
                       Gemeenschappen                                    waarden evenwel verhinderd door nieuwe en onvoorzienbare
                                                                         belemmeringen.
                        (Zaak T-154/01)
                                                                         Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan, dat het
                                                                         bestreden besluit in strijd is met het beginsel dat marktdeel-
                        (2001/C 259/24)                                  nemers niet aansprakelijk kunnen worden gesteld „in geval van
                                                                         overmacht”, welk beginsel uitdrukkelijk is opgenomen in
                                                                         verordening nr. 416/96 (3). Verweerster was perfect op de
                       (Procestaal: Italiaans)                           hoogte van deze omstandigheden, nu zij bij verschillende
                                                                         verordeningen de uitvoeringsbepaling betreffende bedoelde
                                                                         inschrijving heeft gewijzigd. Doch niettemin heeft de Commis-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                sie, toen omstandigheden buiten de wil van de betrokken
schappen is op 9 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie              onderneming het voor haar onmogelijk maakten de uit de
van de Europese Gemeenschappen door Distilleria F. Palma                 toewijzing van de inschrijving voortvloeiende verplichtingen
SpA, in liquidatie, vertegenwoordigd door F. Caruso, advocaat.           nauwgezet uit te voeren, onverwacht de laatstelijk bij verorde-
                                                                         ning nr. 416/96 vastgestelde voorwaarden zeer streng uitge-
                                                                         legd.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  Ten slotte blijkt het onverwacht, onredelijk en onevenredig
      schade die voortvloeit uit haar onrechtmatige handelwijze          karakter van het bestreden besluit eveneens duidelijk uit de
      die bestaat in haar brief van november 1996 aan het                reden voor de belangrijke waarborg (90 ECU/hl alcohol) die
      Ministerie van Land- en bosbouw van de Italiaanse                  verzoekster destijds heeft gesteld: verzekeren dat de alcohol
      Republiek, welke brief door dit Ministerie op 3 februari           werd afgehaald om in levensmiddelen te worden gebruikt. In
      1997 is overgemaakt aan Distilleria Palma;                         casu heeft zij zich ingespannen om het doel te bereiken ter
                                                                         garantie waarvan zij de belangrijke waarborg had gesteld, en de
                                                                         toewijzing van haar verzoek om de resterende nog opgeslagen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                            alcohol te vernietigen, kon geen enkel gevolg hebben voor de
                                                                         markt voor alcohol voor gebruik in levensmiddelen.
Middelen en voornaamste argumenten                                       (1) PB C 296, van 27 november 1990, blz. 10.
                                                                         (2) Verordening (EEG) nr. 2710/93 van de Commissie van 30 septem-
                                                                             ber 1993 betreffende de verkoop via bijzondere openbare inschrij-
                                                                             vingen en voor gebruik als motorbrandstof in de Gemeenschap,
Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen de weige-                   van alcohol uit wijnbouwproducten die in het bezit is van de
ring van de Commissie, neergelegd in de brief die op 11 novem-               interventiebureaus (PB L 245, van 1 oktober 1993, blz. 131).
ber 1995 is aangekomen bij AIMA en door AIMA op 3 februari               (3) Verordening (EG) nr. 416/96 van de Commissie van 7 maart
1997 is overgemaakt aan Distilleria Palma, om in te stemmen                  1996 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2710/93 betreffende
met de vernietiging van de resterende alcohol, die niet is                   de verkoop via bijzondere openbare inschrijvingen en voor
gebruikt volgens de voorwaarden van bericht van inschrijving                 gebruik als motorbrandstof in de Gemeenschap, van alcohol uit
                                                                             wijnbouwproducten die in het bezit is van de interventiebureaus
8/90/EG (1).                                                                 (PB L 59, van 8 maart 1996, blz. 5).
Zij stelt dat na de gunning de eerste problemen rezen met
betrekking tot het gebruik van de verwerkte alcohol binnen de
door de Commissie gestelde termijnen (boycot vanwege de
aardoliemaatschappijen, voorstel van richtlijn voor een be-
lastingvrijstelling voor biobrandstoffen), die een grote stijging        Beroep, op 9 juli 2001 ingesteld door Laboratorios R.T.B.,
van de opslagkosten hadden teweeggebracht, waardoor het                  S.L. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
moeilijk werd plaatsen te vinden voor de opslag van de                                             markt (BHIM)
alcohol die bij de interventieorganen was afgehaald, zodat het
onmogelijk werd nog verdere hoeveelheden alcohol af te halen,                                     (Zaak T-156/01)
en verzoeksters programma voor het gebruik van de producten
in de war werd gestuurd.
                                                                                (2001/C 259/25)
Ook na de vaststelling van verordening nr. 2710/93 (2), bleven
                                                                         (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
de „ernstige en permanente problemen” waarmee de markt de                Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
laatste tijd werd geconfronteerd, en de bijzondere omstandig-
                                                                                Spaans)
heden die de Commissie ertoe hadden gebracht de inschrijving
betreffende de nog niet afgehaalde partijen te annuleren, verder
bestaan. Verzoekster haalde evenwel ook de tweede partij                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
alcohol af, die sedert mei 1992 reeds was betaald. Ongeacht              schappen is op 9 juli 2001 beroep ingesteld tegen het Bureau


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-144/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 77/388/EEG — BTW — Artikel 11, A, lid 1, sub a — Maatstaf van heffing — Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs — Verordening (EG) nr. 603/95 — Steun in sector gedroogde voedergewassen)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-144/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 77/388/EEG - BTW - Artikel 11, A, lid 1, sub a - Maatstaf van heffing - Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs - Verordening (EG) nr. 603/95 - Steun in sector gedroogde voedergewassen)
   (2004/C 228/07)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-144/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa en K. Gross) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: M. Lumma), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Bygglin) en door Koninkrijk Zweden (gemachtigden: A. Kruse en A. Falk), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de belasting over de toegevoegde waarde niet toe te passen op het steunbedrag dat is uitgekeerd krachtens verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen (PB L 63, blz. 1), de krachtens artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

               3)

               Verstaat dat de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak T-89/11: Beroep ingesteld op 16 februari 2011 — Nanu-Nana Joachim Hoepp/BHIM — Vincci Hoteles (NANU)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/17

         Beroep ingesteld op 16 februari 2011 — Nanu-Nana Joachim Hoepp/BHIM — Vincci Hoteles (NANU)
   (Zaak T-89/11)
   2011/C 113/35
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nanu-Nana Joachim Hoepp GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vincci Hoteles S.A. (Alcobendas, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 november 2010 in zaak R 641/2010-1 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „NANU” voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 6, 9, 16, 18, 20, 21, 24, 26 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6218879

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „NAMMU” (gemeenschapsmerk nr. 5238704) voor waren en diensten van de klassen 3, 32 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en dus gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor de waren en diensten van de klassen 3, 4, 16, 21 en 35, en afwijzing van de oppositie voor de waren en diensten van de klassen 6, 9, 16, 18, 20, 21, 24, 26 en 35

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie voor de waren van de klassen 4, 16 en 21; verwerping van het beroep voor het overige en bevestiging van de afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor de waren en diensten van de klassen 3, 21 en 35

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat bij het relevante publiek gevaar voor verwarring bestond.


title: Zaak C-413/99: Verzoek van Immigration Appeal Tribunal, London, van 28 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Baumbast en "R" en Secretary of State for the Home Department

text:
C 6/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
Verzoek van Immigration Appeal Tribunal, London, van                     De vragen eigen aan de zaak Baumbast
28 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Baumbast en „R” en Secretary of State for the
                        Home Department                                  Derde vraag
                                                                         (a) Heeft de heer Baumbast, gelet op de feitelijke omstandighe-
                          (Zaak C-413/99)                                     den van de zaak, als burger van de Europese Unie volgens
                                                                              artikel 18 van het Verdrag van Rome (ex artikel 8 A)
                                                                              een rechtstreeks afdwingbaar verblijfsrecht in een andere
                            (2000/C 6/33)                                     lidstaat wanneer hij volgens artikel 39 van het Verdrag van
                                                                              Rome (ex artikel 48) geen verblijfsrecht meer heeft als
Immigration Appeal Tribunal, London, heeft bij beschikking                    werknemer en volgens geen enkele andere communautaire
van 28 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                        bepaling voor een verblijfsvergunning in het gastland in
Justitie op 28 oktober 1999, in het geding tussen Baumbast en                 aanmerking komt?
„R” en Secretary of State for the Home Department, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                  (b) Zo ja, hebben zijn vrouw en kinderen afgeleide verblijfs-,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        tewerkstellings- en andere rechten?
                                                                         (c) Zo ja, putten zij dat recht uit de artikelen 11 en 12 van
                                                                              verordening nr. 1612/68 of uit een andere bepaling van
Eerste vraag                                                                  gemeenschapsrecht en, in dit laatste geval, uit welke?
(a) Zijn de kinderen van een burger van de Europese Unie die             Vierde vraag
     zelf dergelijke burgers zijn en lager onderwijs hebben
     gevolgd terwijl hun vader (of ouder) zijn verblijfsrecht            (a) Ingeval het antwoord op de vorige vraag ongunstig uitvalt
     heeft uitgeoefend als werknemer in een andere lidstaat dan               voor de burger van de Europese Unie, behouden diens
     die waarvan hij de nationaliteit bezit („het gastland”),                 familieleden dan de afgeleide rechten die zij aanvankelijk
     volgens artikel 12 van verordening nr. 1612/68 van de                    bij hun vestiging met een werknemer in het Verenigd
     Raad gerechtigd om in het gastland te verblijven om er                   Koninkrijk als familieleden hebben verworven?
     algemeen onderwijs te volgen? (1)
                                                                         (b) Zo ja, aan welke voorwaarden moet dan worden voldaan?
(b) Ingeval het antwoord op die vraag verschilt naargelang
                                                                         (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
     (i) hun ouders van echt gescheiden zijn,                                1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                                                                             Gemeenschap (PB L 257, 19.10.1968, blz. 2.) (SE SERI 68(II)
     (ii) slechts één ouder burger van de Europese Unie is en                blz. 475).
           die ouder niet langer in het gastland werkt,
     (iii) de kinderen zelf geen burger van de Europese Unie
           zijn,
     welke criteria moeten de nationale autoriteiten dan han-
     teren?                                                              Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
                                                                         Chancery Division (Patent Court), van 24 juni 1999 in het
                                                                           geding tussen Zino Davidoff SA en A & G Imports Ltd
Tweede vraag
                                                                                (Zaak C-414/99)
Indien de kinderen volgens artikel 12 van verordening                                               (2000/C 6/34)
nr. 1612/68 van de Raad het recht hebben in een gastland te
verblijven om er algemeen onderwijs te volgen, moet de
verplichting van het gastland om „[de initiatieven aan te]               De High Court of Justice (England & Wales), Chancery
moedigen (...), waardoor deze kinderen dit onderwijs in zo               Division (Patent Court) heeft bij beschikking van 24 juni 1999,
gunstig mogelijke omstandigheden kunnen volgen”, dan aldus               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 oktober
worden uitgelegd, dat aan de ouder die het hoederecht heeft,             1999, in het geding tussen Zino Davidoff SA en A & G Imports
ongeacht of hij burger van de Unie is, het recht wordt verleend,         Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschapen
bij hen te verblijven om de uitoefening van dat recht te                 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vergemakkelijken, ook al:                                                vragen:
                                                                         A. Voorzover de merkenrichtlijn (1) betrekking heeft op waren
(i) zijn de ouders van echt gescheiden, of                                    die in de Gemeenschap met toestemming van de merkhou-
                                                                              der op de markt worden gebracht, moet zij aldus worden
(ii) werkt de vader, die burger van de Europese Unie is, niet                 uitgelegd dat die toestemming uitdrukkelijk dan wel impli-
     meer in het gastland?                                                    ciet of rechtstreeks dan wel indirect moet zijn gegeven?


title: Zaak C-122/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 2 april 2009 — Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoïkes Grammes, N.E./Lesbou, Blue Star Ferries/Ypourgos Emborikis Naftilias

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 2 april 2009 — Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoïkes Grammes, N.E./Lesbou, Blue Star Ferries/Ypourgos Emborikis Naftilias
   (Zaak C-122/09)
   2009/C 141/52
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoïkes Grammes, N.E.Lesbou, Blue Star Ferries

      Verwerende partij: Ypourgos Emborikis Naftilias

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 10, tweede alinea, en 249, tweede alinea, EG aldus te worden verstaan dat

                           a)

                           gedurende de bij artikel 6, lid 3, van verordening nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer), voorziene tijdelijke uitsluiting (tot 1 januari 2004) van Griekenland van deze verordening, de Griekse wetgever zich diende te onthouden van maatregelen die de volledige en effectieve toepassing van deze verordening na 1 januari 2004 ernstig in gevaar zouden brengen?

                           b)

                           particulieren een beroep kunnen doen op deze verordening teneinde de gelding te betwisten van bepalingen die de Griekse wetgever vóór 1 januari 2004 heeft vastgesteld, indien die bepalingen de volledige en effectieve toepassing van de verordening in Griekenland na 1 januari 2004 ernstig in gevaar brengen?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, wordt de volledige en effectieve toepassing van verordening nr. 3577/92 in Griekenland na 1 januari 2004 dan ernstig in gevaar gebracht doordat de Griekse wetgever vóór 1 januari 2004 bepalingen met een uitputtend en permanent karakter heeft vastgesteld die indruisen tegen de verordening, terwijl hij niet heeft voorzien in buitenwerkingtreding van deze bepalingen met ingang van 1 januari 2004?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord, staan de artikelen 1, 2 en 4 van verordening (EG) nr. 3577/92 dan nationale bepalingen toe volgens welke reders cabotagediensten slechts kunnen verrichten op bepaalde jaarlijks door de bevoegde nationale autoriteit aangewezen trajecten en na verkrijging van een voorafgaande administratieve vergunning, die verleend wordt volgens een stelsel met de volgende kenmerken: i) het omvat zonder uitzondering alle trajecten waarbij eilanden worden aangedaan, ii) de bevoegde nationale autoriteit beschikt bij de aanvaarding van een ingediende aanvraag tot het inzetten van een schip over een discretionaire bevoegdheid tot eenzijdige wijziging van onderdelen van de aanvraag die betrekking hebben op de frequentie van de dienstregeling, het tijdstip van onderbreking daarvan, en het tarief, zonder dat de daarbij gehanteerde criteria tevoren in een rechtsregel zijn gespecificeerd?

               4)

               Wanneer de eerste vraag en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord: vormt een nationale regeling die voorschrijft dat een reder aan wie door een bestuursorgaan vergunning is verleend tot het inzetten van een schip voor het onderhouden van een veerdienst op een bepaald traject (door aanvaarding van de daartoe door hem ingediende aanvraag zonder wijziging daarvan, dan wel na wijziging van die aanvraag op bepaalde onderdelen, die de reder heeft geaccepteerd), in beginsel verplicht is om de veerdienst op dat traject zonder enige onderbrekingen uit te voeren tijdens de gehele duur van het jaar waarvoor de dienst is vastgesteld, en ter verzekering van de nakoming van deze verplichting, vóór met de vaart begonnen wordt, een schriftelijke garantie dient te verstrekken die geheel of gedeeltelijk vervalt bij het niet of niet nauwgezet nakomen daarvan, een ongeoorloofde beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 EG-Verdrag?


title: Zaak C-554/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 31 oktober 2016 — EP Agrarhandel GmbH/Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 31 oktober 2016 — EP Agrarhandel GmbH/Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Zaak C-554/16)
   (2017/C 046/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot Revision: EP Agrarhandel GmbH

      Verwerende overheidsinstantie: Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 2, lid 4, van beschikking 2001/672/EG (1) van de Commissie van 20 augustus 2001 houdende vaststelling van bijzondere voorschriften voor het verplaatsen van runderen naar zomerweiden in bergstreken (hierna: „beschikking van de Commissie”), zoals gewijzigd bij besluit 2010/300/EU (2) van de Commissie van 25 mei 2010, zich tegen een nationale bepaling als § 6, lid 6, van de Verordnung des Bundesministers für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft über die Kennzeichnung und Registrierung von Rindern (Rinderkennzeichnungs-Verordnung 2008) (verordening van de bondsminister voor Land- en Bosbouw, Milieu- en Waterbeheer inzake de identificatie en registratie van runderen van 2008; BGBl II nr. 201/2008), die met betrekking tot de naleving van alle door die bepaling bestreken termijnen — en dus ook de termijn voor de melding van het verplaatsen van runderen naar zomerweiden — de datum waarop de melding is ontvangen relevant verklaart?

               2)

               Welk gevolg heeft artikel 117, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 73/2009 (3) van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, voor de toekenning van premies voor runderen waarvan de verplaatsing naar de zomerweiden te laat is gemeld in de zin van artikel 2, lid 4, van de beschikking van de Commissie?

               3)

               Dienen voor het geval dat de te late melding van het verplaatsen van de runderen naar de zomerweiden in de zin van artikel 117, tweede alinea, van verordening nr. 73/2009 geen verlies van de subsidiabiliteit tot gevolg heeft, sancties te worden opgelegd wegens deze te late melding?

      (1)  PB L 235, blz. 23.

      (2)  PB L 127, blz. 19.

      (3)  PB L 30, blz. 16.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) 14 april 2005 in zaak C-519/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof — Omzetting van ouderschapsverlof in zwangerschapsverlof — Datum vanaf wanneer individueel recht op ouderschapsverlof wordt toegekend)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   14 april 2005
   in zaak C-519/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Omzetting van ouderschapsverlof in zwangerschapsverlof - Datum vanaf wanneer individueel recht op ouderschapsverlof wordt toegekend)
   (2005/C 143/13)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-519/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 december 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), waarnemend voor de president van de Derde kamer, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door te bepalen dat het recht op zwangerschapsverlof of adoptieverlof dat tijdens het ouderschapsverlof ontstaat, in de plaats komt van laatstgenoemd verlof, dat dan moet worden afgebroken, zonder dat de ouder het gedeelte van het ouderschapsverlof dat hij niet heeft kunnen opnemen, kan uitstellen, en door het recht op ouderschapsverlof enkel toe te kennen aan ouders van kinderen die na 31 december 1998 zijn geboren of voor wie de adoptieprocedure na die datum is ingeleid, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak T-110/12: Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/23

         Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad
   (Zaak T-110/12)
   2012/C 126/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Offshore Engineering & Construction Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallona, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1 van besluit 2011/783/GBVB van de Raad nietig te verklaren voor zover dit op haar betrekking heeft en haar uit de bijlage bij dit besluit te verwijderen;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad nietig te verklaren voor zover dit op haar betrekking heeft en haar uit de bijlage bij deze verordening te verwijderen;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Onderhavige procedure is gericht tegen besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, alsmede tegen uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, voor zover de hierbij vastgestelde maatregelen onder meer gelden voor verzoekster.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: niet-naleving van de verplichting om handelingen met redenen te omkleden, aangezien de bestreden normen onjuist zijn gemotiveerd en de motivering ervan ten aanzien van verzoekster ongegrond is

               2)

               Tweede middel: schending van het recht op daadwerkelijke rechterlijke bescherming, wat de motivering van handelingen betreft, aangezien het motiveringsvereiste niet is nageleefd

               3)

               Derde middel: schending van het eigendomsrecht, omdat dit zonder werkelijke rechtvaardiging is beperkt

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien verzoekster op dezelfde wijze is behandeld als ondernemingen die werkelijk bij de nuclaire proliferatie in Iran betrokken zijn, waardoor zij ten onrechte in een zwakkere concurrentiepositie wordt geplaatst ten opzichte van de andere met haar op de verschillende markten concurrerende binnen- en buitenlandse ondernemingen

               5)

               Vijfde middel: misbruik van bevoegdheid, aangezien er objectieve, nauwkeurige en overeenstemmende aanwijzingen zijn dat met de bevriezing van de tegoeden andere dan door de Raad aangevoerde doeleinden zijn nagestreefd


title: Zaak T-284/07 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — BHIM/López Teruel ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Invaliditeit — Verzoek tot bijeenroeping van invaliditeitscommissie — Gebonden bevoegdheid van TABG )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — BHIM/López Teruel
   (Zaak T-284/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Ontvankelijkheid - Invaliditeit - Verzoek tot bijeenroeping van invaliditeitscommissie - Gebonden bevoegdheid van TABG’)
   (2009/C 19/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero en E. Maurage, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Adelaida López Teruel (Guadalajara, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en C. Ronzi, vervolgens L. Levi, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 22 mei 2007, López Teruel/BHIM (F-97/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dit arrest
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-695/15: Beroep ingesteld op 24 november 2015 — BMB/BHIM — Ferrero (containers, bonbondozen)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/70

         Beroep ingesteld op 24 november 2015 — BMB/BHIM — Ferrero (containers, bonbondozen)
   (Zaak T-695/15)
   (2016/C 038/94)
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: BMB sp. z o.o. (Grójec, Polen) (vertegenwoordiger: K. Czubkowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero (Alba, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken model: verzoekster

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 826 680 0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2015 in zaak R 1150/2012-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 61, leden 1 en 2, van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van de artikelen 62 en 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-81/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2010 door France Télécom SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 30 november 2009 in de gevoegde zaken T-427/04 en T-17/05, Franse Republiek en France Télékom/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/12

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2010 door France Télécom SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 30 november 2009 in de gevoegde zaken T-427/04 en T-17/05, Franse Republiek en France Télékom/Commissie
   (Zaak C-81/10 P)
   2010/C 148/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: France Télécom SA (vertegenwoordigers: S. Hautbourg, L. Olza Moreno, L. Godfroid en M. van der Woude, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               afdoening van de zaak ten gronde overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof en toewijzing van het door France Télécom in eerste aanleg gevorderde;

               —

               subsidiair verwijzing van de zaak naar het Gerecht, en

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Voor haar hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan:

               Met haar eerste middel stelt France Télécom schending van het begrip staatssteun door het Gerecht, daar het deze kwalificatie in casu heeft aanvaard terwijl het elders aanvaardt dat het (al dan niet) bestaan van een eventueel voordeel, in het onderhavige geval niet afhing van de eigen kenmerken van de in geding zijnde regeling, maar van buiten de regeling zelf gelegen factoren waarvan de gevolgen eerst ex post konden worden vastgesteld. Aldus heeft het Gerecht volgens rekwirante voorbijgezien aan het karakter van het in de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU neergelegde systeem van toezicht vooraf op staatssteunmaatregelen, een systeem ex ante dat berust op een objectieve analyse van de kenmerken van de regelingen op basis van voorafgaande aanmelding door de nationale autoriteiten.

               Met haar tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht het begrip voordeel onjuist heeft toegepast doordat het geen algehele analyse heeft willen uitvoeren van alle bepalingen van de afwijkende belastingregeling. Deze regeling, ingevoerd bij wet nr. 90-568, voorzag namelijk in twee specifieke vormen van belastingheffing, te weten een „forfaitaire heffing” in de jaren 1991 tot en met 1993, die had geleid tot een te hoge belasting van rekwirante in verhouding tot het gemene recht, en de normale heffing, in de periode 1994-2002, die voor haar een gunstig fiscaal effect had gehad. Door de effecten van de gehele afwijkende belastingregeling niet voor beide betrokken perioden te willen afzetten tegen de normale regeling, heeft het Gerecht op meerdere punten onrechtmatig gehandeld.

               Met haar derde middel stelt rekwirante schending van het vertrouwensbeginsel doordat het Gerecht niet heeft willen verklaren dat het stilzwijgen van de Commissie in haar beschikking van 8 februari 2005 betreffende La Poste, inzake de ingevoerde belastingregeling, bij rekwirante het vertrouwen heeft kunnen wekken dat de in geding zijnde maatregelen in overeenstemming waren met de regels op het gebied van staatssteun. Voorts heeft het Gerecht geen rekening gehouden met bepaalde aan het onderhavige geval eigen uitzonderlijke omstandigheden, die de toepassing van het vertrouwensbeginsel rechtvaardigden.

               Met haar vierde middel stelt France Télécom dat het arrest onvoldoende is gemotiveerd, doordat het Gerecht zijn eigen motivering in de plaats heeft gesteld voor die van de Commissie in antwoord op haar argumenten betreffende schending van het beginsel van verjaring van de steunregeling. Zo had de verjaringstermijn van tien jaar van artikel 15, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) volgens rekwirante moeten worden berekend vanaf 2 juli 1990, de datum waarop bij wet nr. 90-568 de in geding zijnde belastingregeling is ingevoerd, en niet vanaf de dag waarop de steun daadwerkelijk aan rekwirante is toegekend.

               Met haar vijfde en laatste middel stelt rekwirante ten slotte dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie zonder in strijd te handelen met het rechtszekerheidsbeginsel de steun kon berekenen op basis van een „marge” en terugvordering daarvan kon gelasten, terwijl het onmogelijk was, het reële voordeel dat rekwirante eventueel had genoten, te berekenen. Bovendien is het Gerecht niet op al haar argumenten betreffende schending van het rechtszekerheidsbeginsel ingegaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB, L 83, blz. 1).


title: Zaak C-54/04: Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 71/18                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
—     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-55/04)
Artikel 508 van de Código Civil Português — dat voor het                                        (2004/C 71/32)
geval van objectieve aansprakelijkheid voorziet in maximale
schadevergoedingen die lager zijn dan de minimale dekkingen
die in de Tweede richtlijn motorrijtuigenverzekering voor de
verplichte verzekering zijn vastgesteld — is niet in overeen-          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
stemming met deze richtlijn.                                           op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door A. Borde als gemachtigde, domicilie gekozen
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.
                                                                       hebbende te Luxemburg.
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                                                                       1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                          die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/11/EG
                              tenrijk                                        van de Raad van 14 februari 2002 betreffende het in
                                                                             de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor
                          (Zaak C-54/04)                                     wijnstokken en tot intrekking van richtlijn 74/649/
                                                                             EEG (1), of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
                                                                             stellen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                          (2004/C 71/31)                                     verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       2.    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               Middelen en voornaamste argumenten
woordigd door Ulrich Wölker en Gregorio Valero Jordana,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 23 februari
                                                                       2003 verstreken.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-      (1) PB L 53 van 23.2.2002, blz. 20.
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de
      emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de
      lucht door grote stookinstallaties (1), doordat zij niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft
      vastgesteld die nodig zijn om de richtlijn om te zetten, of
      die bepalingen niet aan de Commissie heeft meegedeeld;           Beroep, op 11 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                                              bliek
                                                                                (Zaak C-59/04)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 71/33)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november
2002 verstreken.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 11 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
(1) PB L 309, blz. 1.                                                  door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door K. Banks, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.


title: Zaak T-485/09: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2013 — Frankrijk/Commissie

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/20

         Beschikking van het Gerecht van 11 november 2013 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-485/09) (1)

   2014/C 15/31
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.