title: Zaak C-512/99: Beroep, op 28 december 1999 ingesteld door de Bondsrepubliek Duitsland tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Moeten de bepalingen van richtlijn 69/335/EEG van de Raad                 op een andere grondslag worden verbroken. Daar de
van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het              Bondsregering haar presentatie van de feiten met recht en
bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), inzonderheid              reden heeft afgestemd op de vereisten van artikel 100 A,
artikel 6, aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat verboden          lid 4, EG-Verdrag, moet de Commissie haar beschikking
is, bij de intrede van een GmbH als persoonlijk aansprakelijke            op die bepaling baseren. Dat artikel 100 A, lid 4, EG-Ver-
vennoot, op de inbreng van de commanditaire vennoten in                   drag geen termijn bepaalt waarbinnen de Commissie moet
een Kommandit-Erwerbgesellschaft een kapitaalrecht te heffen,             antwoorden, kan er geenszins toe leiden, dat de Commissie
wanneer het te belasten maatschappelijke kapitaal reeds aan               discretionair kan beslissen over het tijdstip waarop zij
een belasting als die van § 33, TP 16, lid 1, sub b, Gebührenge-          antwoordt. Ook hier moet het beginsel van loyale samen-
setz 1957, BGBI 267/1957, vóór de inwerkingtreding van                  werking van artikel 10 EG (ex artikel 5 EG-Verdrag)
richtlijn 69/335/EEG onderworpen was?                                     toepassing vinden.
                                                                          Artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag geldt naar de letter
                                                                          weliswaar enkel voor harmonisatiemaatregelen van de
                                                                          Raad, maar is naar de geest ook van toepassing op
                                                                          richtlijnen van de Commissie, althans op die welke zijn tot
                                                                          stand gekomen na een stemming in aanpassingscomités
Beroep, op 28 december 1999 ingesteld door de Bondsre-                    waarin de verzoekende lidstaat bij gekwalificeerde meerder-
publiek Duitsland tegen de Commissie van de Europese                      heid overstemd is.
                       Gemeenschappen
                                                                          Subsidiair: Het Duitse verzoek had moeten worden onder-
                        (Zaak C-512/99)                                   zocht op grond van artikel 95, lid 4. Het aldaar gehanteerde
                                                                          begrip „handhaven” moet aldus worden begrepen, dat
                         (2000/C 79/26)                                   het ook geldt voor maatregelen die zijn getroffen naar
                                                                          aanleiding van de omzetting van harmonisatiemaatregelen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                in nationaal recht.
op 28 december 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek                 — Schending van het recht om te worden gehoord en van de
Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerial-             samenwerkingsplicht van artikel 10 EG: De Commissie
rat, en B. Muttelsee-Schön, Regierungsdirektorin, van het                 heeft verzuimd, door het verlenen van een extra termijn de
Bondsministerie van Financiën, Graurheindorfer Str. 108,                  Bondsregering in de gelegenheid te stellen haar mededeling,
D-53117 Bonn.                                                             met inbegrip van een eventueel noodzakelijke aanvullende
                                                                          uiteenzetting van de feiten, op een nieuwe rechtsgrondslag
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                          te baseren.
1. beschikking K(1999)3490 def. (1) van de Commissie van
     26 oktober 1999 nietig te verklaren;                             — (Subsidiair) Onjuiste beoordeling van de vereisten van
                                                                          artikel 95, lid 5, EG:
2. verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                          — De Commissie ontkent ten onrechte, dat er nieuwe
                                                                               wetenschappelijke gegevens zijn over de carcinogene
Middelen en voornaamste argumenten                                             werking van bepaalde kunstmatige mineraalvezels.
— Verkeerde rechtsgrondslag: De Commissie had haar
     beschikking niet mogen baseren op artikel 95, lid 5, EG              — De Commissie ontkent ten onrechte, dat in de Bondsre-
     maar wel op artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag of artikel 95,               publiek Duitsland een specifiek probleem bestaat.
     lid 4, EG. Het verzoek van de Bondsregering kon enkel                     Duitsland heeft — wegens de klimatologische situatie
     worden gebaseerd op de vereisten die golden ten tijde van                 en een milieubeleid dat thermische isolatie bevordert
     de indiening van het verzoek. Dat de Bondsregering de                     — het hoogste verbruik van isolatiemateriaal uit kunst-
     voorschriften van het destijds geldende artikel 100 A, lid 4,             matige mineraalvezels in de EU; het aantal bedreigde
     EG-Verdrag heeft gevolgd, mag naderhand niet in haar                      werknemers en thuiswerkers is derhalve waarschijnlijk
     nadeel uitvallen.                                                         veel groter dan in ander lidstaten.
     De toepassing van artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag is ook
     qua systematiek correct. De regeling hangt nauw samen            — Onjuiste beoordeling van wetenschappelijke gegevens over
     met artikel 100 A, lid 1, EG-Verdrag. Artikel 100 A, lid 4,          kunstmatige mineraalvezels: In het technisch rapport van
     EG-Verdrag regelt de bij wet voorziene mogelijkheid van              de experts ontbreekt grontendeels een gedetailleerd onder-
     een afwijkende nationale regeling voor de lidstaat die               zoek van de door Duitsland aangevoerde wetenschappe-
     bij de vaststelling van een harmonisatiemaatregel bij                lijke gegevens. Het CSTEE-comité, op wiens advies de
     meerderheidsbeslissing in de minderheid is gesteld. De               Commissie zich beroept, had kennelijk niet de beschikking
     door de gemeenschapswetgever gewilde band tussen die                 over de wetenschappelijke evaluatie die de Bondsregering
     beide bepalingen mag naderhand niet met een beroep                   in haar verzoek heeft aangevoerd.
 ---pagebreak--- 18.3.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 79/15
     Ook als er nog geen definitieve wetenschappelijke duide-              van het Salzburger Grundverkehrgesetz 1997 in de versie LGBl
     lijkheid is, is het onrechtmatig, dat de Commissie aan                nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
     maatregelen van een lidstaat hogere eisen stelt dan aan               Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
     zichzelf. Hoe dan ook moet in een algemeen onzekere                   een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,
     situatie, waarin volgens de Commissie nog geen definitieve            waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-
     uitspraken kunnen worden gedaan over de gevaarlijkheid,               deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger is
     en waarin de aanpassingsrichtlijn zelf in een spoedig                 geschonden?
     heronderzoek voorziet, de lidstaat een discretionaire
     bevoegdheid hebben om de noodzaak van verder gaande
     nationale preventiemaatregelen te beoordelen. Dat is juist
     de betekenis van het soevereiniteitsvoorbehoud in artikel
     100 A, lid 4, EG-Verdrag, dat ook voor artikel 95, lid 5,
     EG moet gelden.
(1) Beschikking van de Commissie van 26 oktober 1999 betreffende           Verzoek van de Berufungssenat V van de Finanzlandesdi-
    de door Duitsland meegedeelde nationale bepalingen inzake              rektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland van
    minerale vezels die afwijken van richtlijn 97/69/EG tot drieëntwin-    2 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het
    tigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn     geding tussen W. Schmid en Finanzamt für den 9., 18. und
    67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de                                       19. Bezirk in Wien
    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de
    verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen.
                                                                                (Zaak C-516/99)
                                                                                (2000/C 79/28)
                                                                           De Berufungssenat V van de Finanzlandesdirektion für Wien,
                                                                           Niederösterreich und Burgenland heeft bij beschikking van
                                                                           2 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het                        Justitie op 30 december 1999, in het geding tussen W. Schmid
Land Salzburg van 22 december 1999 om een prejudiciële                     en Finanzamt für den 9., 18. und 19. Bezirk in Wien, het Hof
beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met als                   van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
partijen 1) H. Reisch en 28 anderen; 2) de burgemeester                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
van de Landeshaupstadt Salzburg; 3) de Grundverkehrs-
aufbetragte van het Land Salzburg, en 4) de Grundver-                      1) Staat artikel 73 B, lid 1, juncto artikel 73 D, lid 1, sub a en
        kehrslandeskommission van het Land Salzburg                            b, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, juncto
                                                                               artikel 58, lid 1 sub a en b, en lid 3, EG) in de weg aan een
                                                                               regeling als neergelegd in § 97 EStG 1988; BGBl 1988/400,
             (Zaken C-515/99, C-519 tot C-540/99)                              in de versie BGBl 1996/797 (gebaseerd op § 1, lid 1, 1,
                                                                               sub c, Endbesteuerungsgesetz BGBl 1993/11), krachtens
                           (2000/C 79/27)                                      welke de bevrijdende belasting van dividenden, renten en
                                                                               andere inkomsten uit buitenlandse aandelen uitgesloten
                                                                               is, met als gevolg dat voor binnenlandse aandelen een
De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg                          belastingtarief van 25 % geldt, terwijl dat voor buitenlandse
heeft bij beschikkingen van 22 december 1999, ingekomen ter                    aandelen tot 50 % kan oplopen?
griffie van het Hof van Justitie op 30 december 1999, in een
reeks gedingen in hoger beroep met als partijen 1) H. Reisch               2) Staat artikel 73 B, lid 1, juncto artikel 73 D, lid 1, sub a en
en 28 anderen; 2) de burgemeester van de Landeshaupstadt                       b, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, juncto
Salzburg; 3) de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salz-                    artikel 58, lid 1, sub a en b, en lid 3, EG) inkomsten uit
burg, en 4) de Grundverkehrslandeskommission van het Land                      kapitaal, in de weg aan een regeling als neergelegd in § 37,
Salzburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                    leden 1 en 4, EStG 1988; BGBl 1988/400, krachtens welke
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol-                     alle soorten winstaandelen uit deelneming in binnenlandse
gende vraag:                                                                   kapitaalvennootschappen in de vorm van vennootschaps-
                                                                               aandelen onderworpen zijn aan een belastingstarief dat is
                                                                               gereduceerd tot de helft van het op het totale inkomen
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden                          toegepaste gemiddelde belastingtarief, terwijl op dergelijke
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van                       winstaandelen uit deelneming in kapitaalvennootschappen
                                                                               met zetel en commerciële leiding in een andere lidstaat van
— (in de zaken C-519/99 tot en met C-526/99:) §§ 12 tot en                     de Europese Gemeenschappen of in een derde land een
     met 14, en                                                                dergelijke belastingvermindering niet wordt toegepast?
— (in de zaak C-515/99 en in de zaken C-257/99 tot en met
     C-540/99:) §§ 12, 36 en 43


title: Zaak C-542/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Codirex Expeditie BV (Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Goederen in tijdelijke opslag — Niet-communautaire goederen — Douaneregeling extern communautair douanevervoer — Tijdstip van toekenning van douanebestemming — Aanvaarding van douaneaangifte — Vrijgave van goederen — Douaneschuld)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/14

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 27 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Codirex Expeditie BV
   (Zaak C-542/11) (1)

   (Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Goederen in tijdelijke opslag - Niet-communautaire goederen - Douaneregeling extern communautair douanevervoer - Tijdstip van toekenning van douanebestemming - Aanvaarding van douaneaangifte - Vrijgave van goederen - Douaneschuld)
   2013/C 225/22
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Codirex Expeditie BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 50 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Goederen met de status in tijdelijke opslag aangegeven voor plaatsing onder de douaneregeling extern communautair douanevervoer — Tijdstip van toekenning van een douanebestemming

      Dictum

   De artikelen 50, 67 en 73 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moeten aldus worden uitgelegd dat niet-communautaire goederen met de status goederen in tijdelijke opslag waarvan de douaneaangifte voor plaatsing onder de douaneregeling extern communautair douanevervoer door de douaneautoriteiten is aanvaard, onder die douaneregeling worden geplaatst en aldus een douanebestemming verkrijgen op het tijdstip waarop de goederen worden vrijgegeven.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-54/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 7 februari 2011 — JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch, J.P. Morgan Securities Limited/Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts, Anstalt Des Öffentlichen Rechts

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 7 februari 2011 — JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch, J.P. Morgan Securities Limited/Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts, Anstalt Des Öffentlichen Rechts
   (Zaak C-54/11)
   2011/C 120/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: JPMorgan Chase Bank N.A., Frankfurt Branch, J.P. Morgan Securities Limited

      Verwerende partijen: Berliner Verkehrsbetriebe (BVG), Anstalt des öffentlichen Rechts, Anstalt des öffentlichen Rechts

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de nationale rechter bij het bepalen van het onderwerp van het geschil en van het voornaamste geschilpunt in verband met de toepassing van de artikelen 22, punt 2 en 25 van de verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) (verordening Brussel I), uitsluitend rekening houden met de vorderingen van de verzoeker(s) of ook met de verweren of argumenten van de verweerders?

               2)

               Indien een partij in de loop van het geding een onderwerp aan de orde stelt dat is genoemd in artikel 22, punt 2, van de verordening Brussel I, zoals de geldigheid van het besluit van een vennootschap of andere rechtspersoon, brengt dit dan noodzakelijkerwijs mee dat die kwestie onderwerp van geschil wordt en dat het geschil voornamelijk dit punt betreft, wanneer dit punt beslissend kan zijn voor de uitkomst van het geding, ongeacht de aard en het aantal van de andere in het geding opgeworpen punten en ongeacht of deze andere punten eveneens beslissend kunnen zijn voor de uitkomst van het geding?

               3)

               Indien het antwoord op de tweede vraag ontkennend luidt: Dient de nationale rechter ter bepaling van het onderwerp van het geschil en van het voornaamste geschilpunt het geding in zijn geheel in aanmerking te nemen en zich een algemeen oordeel over het onderwerp en het voornaamste geschilpunt ervan vormen? Zo neen, welke criteria dient de nationale rechter dan toe te passen ter bepaling van het onderwerp van het geschil en van het voornaamste geschilpunt?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-206/95

text:
8.4.2000                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 102/31
— Nietigheid van het oprichtingsbesluit en van de verorde-                              Doorhaling van zaak T-219/94 (1)
      ning:
                                                                                (2000/C 102/62)
      Verzoekers beroepen zich overeenkomstig artikel 241 EG
      op nietigheid van de aan het bestreden besluit ten grondslag
      liggende handelingen. Zowel het besluit van de Commissie
      van 28 april 1999 houdende oprichting van het OLAF (1)                                     (Procestaal: Duits)
      als verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees
      Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende                    De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
      onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrij-            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
      ding (2), zijn nietig.                                              beschikking van 27 januari 2000 de doorhaling in het register
                                                                          gelast van zaak T-219/94: H.-H. Fürstenwerth tegen Raad van
De Commissie heeft het oprichtingsbesluit gebaseerd op                    de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
artikel 162 EG-Verdrag (thans artikel 218 EG) en daarmee op               schappen.
een bepaling die de bevoegdheid op het gebied van de interne
organisatie, te weten de vaststelling van het reglement van
                                                                          (1) PB C 218 van 6.8.1994.
orde, regelt. Op die grondslag kan echter geen bureau worden
opgericht dat in werkelijkheid juridisch gescheiden is van de
diensten van de Commissie.
Met het oprichtingsbesluit heeft de Commissie zich ten
onrechte toezichthoudende bevoegdheden krachtens ar-
tikel 211 EG toegemeten. Zij heeft het OLAF bovendien
bevoegdheden gedelegeerd die zij niet bezit.                                            Doorhaling van zaak T-206/95 (1)
Tenslotte berust ook de aan het besluit ten grondslag liggende
                                                                                (2000/C 102/63)
verordening op een ontoereikende rechtsgrondslag, daar ar-
tikel 280 EG enkel de fraudebestrijding in de lidstaten omvat.
Gemeenschapsorganen vallen daar dus niet onder. Bovendien
gaan de opsporingsbevoegdheden van het OLAF verder dan                                           (Procestaal: Duits)
ter opsporing van strafbare feiten binnen het Parlement
noodzakelijk is.                                                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
(1) PB 1999 L 136 blz. 20.
(2) PB 1999 L 136 blz. 1.                                                 zaak T-206/95: J. Gierse tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1) PB C 351 van 30.12.1995.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-530/93
                                  e.a. (1)
                            (2000/C 102/61)
                                                                                Doorhaling van zaak T-15/98 (1)
                         (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 102/64)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 24 januari 2000 gelast de namen                                                   (Procestaal: Frans)
M.A.M. Nijenhuis en J.I.M. en W. Spikker door te halen op de
lijst van de verzoekers in zaak T-533/93 — gevoegde zaken                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
T-530/93 e.a., R. Bathoorn e.a. tegen Raad van de Europese                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         van 19 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-15/98: Centre d’Action Culturelle du Sart-Tilman ASBL
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 334 van 9.12.1993, C 27 van 28.1.1994, C 43 van
     12.2.1994, C 59 van 26.2.1994, C 90 van 26.3.1994, C 103 van
     11.4.1994, C 120 van 30.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 233
     van 20.8.1994 en C 370 van 24.12.1994.                               (1) PB C 94 van 28.3.1998.


               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/1

         Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof
   (2004/C 156/01)
   Bij besluit van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 1 mei 2004 (1) zijn tot rechter in het Hof benoemd:

               —

               voor de periode van 1 mei 2004 tot 6 oktober 2006,
               de heren P. Kūris, G.  Arestis, A. Borg Barthet, J. Malenovský en E. Levits,

               —

               voor de periode van 1 mei 2004 tot 6 oktober 2009,
               de heren J. Makarczyk, E. Juhász, M. Ilešič, J. Klučka en U. Lõhmus

         Op 11 mei 2004 hebben zij de eed voor het Hof afgelegd.

      (1)  PB L 169 van 1 mei 2004, blz. 22.


title: Zaak T-33/15: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2016 — Grupo Bimbo/BHIM (BIMBO) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BIMBO — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/38

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2016 — Grupo Bimbo/BHIM (BIMBO)
   (Zaak T-33/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BIMBO - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 156/50)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 november 2014 (zaak R 251/2014-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BIMBO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grupo Bimbo, SAB de CV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-215/15: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2017 — Azarov/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op eigendom — Recht om een economische activiteit uit te oefenen — Evenredigheid — Misbruik van bevoegdheid — Beginsel van behoorlijk bestuur — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/32

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2017 — Azarov/Raad
   (Zaak T-215/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op die lijst - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op eigendom - Recht om een economische activiteit uit te oefenen - Evenredigheid - Misbruik van bevoegdheid - Beginsel van behoorlijk bestuur - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2017/C 277/47)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mykola Yanovych Azarov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: G. Lansky en A. Egger, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en F. Naert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 25), en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2015, L 62, blz. 1), voor zover die handelingen verzoekers naam handhaven op de lijst van personen op wie die beperkende maatregelen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mykola Yanovych Azarov wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015.


title: Zaak T-438/11: Beroep ingesteld op 12 augustus 2011 — BelTechExport/Raad

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/15

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2011 — BelTechExport/Raad
   (Zaak T-438/11)
   2011/C 290/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BelTechExport ZAO (Minsk, Wit-Rusland) (vertegenwoordigers: V. Vaitkute Pavan, A. Smaliukas en E. Matulionyte, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 588/2011 van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 1) nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               besluit 2011/357/GBVB van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 25) nietig verklaren voor zover het verzoekster betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan:

               1)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op zijn verplichting om afdoende te motiveren waarom verzoekster is opgenomen op de lijsten van aan beperkende maatregelen onderworpen personen.

               2)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op het recht van verdediging en het recht op een eerlijk proces, als neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, aangezien:

                           —

                           hij op geen enkel tijdstip op gedetailleerde wijze heeft meegedeeld waarom verzoekster is opgenomen op de lijsten van aan beperkende maatregelen onderworpen personen; en

                           —

                           hij verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden het recht van verdediging daadwerkelijk uit te oefenen, in het bijzonder het recht om te worden gehoord en het recht op een procedure die haar in staat stelt om met succes om haar schrapping van de lijst van door de beperkende maatregelen getroffen personen te verzoeken.

               3)

               Verweerder heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt, aangezien hij in de bestreden maatregelen stelt dat verzoekster de grootste exporteur/importeur van defensiegerelateerde producten in Wit-Rusland is en dat zij derhalve op één of andere manier in verband kan worden gebracht met schendingen van verkiezingsnormen en van mensenrechten of met het hardhandig optreden tegen het maatschappelijk middenveld in Wit-Rusland.

               4)

               Verweerder heeft het fundamentele eigendomsrecht, neergelegd in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 1 van het Eerste Protocol van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, op ongerechtvaardigde en onevenredige wijze geschonden zonder overtuigend bewijs.

               5)

               Verweerder heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien hij verzoeksters grondrechten op onevenredige wijze heeft beperkt, zonder te voorzien in afdoende procedurele waarborgen en zonder overtuigend bewijs over te leggen.


title: Zaak C-349/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — T.KUP SAS/Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing — Dumping — Verordening (EG) nr. 1472/2006 — Invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit China en Vietnam — Geldigheid van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 — Procedure van nieuw onderzoek bij het vervallen van antidumpingmaatregelen — Niet-verbonden importeurs — Steekproeven — Belang van de Europese Unie]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/17

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — T.KUP SAS/Belgische Staat
   (Zaak C-349/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Dumping - Verordening (EG) nr. 1472/2006 - Invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit China en Vietnam - Geldigheid van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 - Procedure van nieuw onderzoek bij het vervallen van antidumpingmaatregelen - Niet-verbonden importeurs - Steekproeven - Belang van de Europese Unie])
   (2017/C 277/23)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T.KUP SAS

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   Bij het onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak C-116/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2008 — C. Meerts tegen Proost NV

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2008 — C. Meerts tegen Proost NV
   (Zaak C-116/08)
   (2008/C 128/43)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie van België
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: C. Meerts

      Verweerster: Proost NV
   Prejudiciële vraag
   Moeten de bepalingen van de clausule 2, punten 4, 5, 6 en 7, van de op 14 december 1995 door de algemene branche-overkoepelende organisaties UNICE, CEEP en EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, opgenomen in de bijlage van de Richtlijn 96/34/EG (1) van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, aldus worden uitgelegd dat in geval van eenzijdige beëindiging van de arbeidsovereenkomst door de werkgever tijdens het stelsel van de verminderde arbeidsprestaties, zonder dringende reden of zonder inachtneming van de wettelijk bepaalde opzeggingstermijn, de aan de werknemer verschuldigde opzeggingsvergoeding dient te worden bepaald op grond van het basisloon berekend alsof de werknemer zijn arbeidsprestaties niet had verminderd als vorm van ouderschapsverlof in de zin van punt 3.a van clausule 1 van de raamovereenkomst?

      (1)  PB L 145, blz. 4.


title: Zaak C- 4/06 P: Hogere voorziening, op  4 januari 2004  ingesteld door J. Ouariachi tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van  26 oktober 2005  in zaak T-124/04, J. Ouariachi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/20

         Hogere voorziening, op 4 januari 2004 ingesteld door J. Ouariachi tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 26 oktober 2005 in zaak T-124/04, J. Ouariachi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C- 4/06 P)
   (2006/C 48/38)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 januari 2006 hogere voorziening ingesteld door J. Ouariachi, vertegenwoordigd door L. Dupong, avocat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 26 oktober 2005 in zaak T-124/04, J. Ouariachi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               —

               de bestreden beschikking te vernietigen en daarbij:

                           —

                           maatregelen van instructie te bevelen ten bewijze van de door L. Charles gepleegde valsheid in geschrifte, alsmede diens algemene handelwijze bij de ontvoering van de kinderen van rekwirant en het verband tussen de valsheid in geschrifte en de afgifte van visa voor de kinderen van rekwirant door de Sudanese autoriteiten, die hun ontvoering mogelijk maakte, zoals

                           —

                           de persoonlijke verschijning van L. Charles;

                           —

                           een verzoek om inlichtingen aan de delegatie van de Europese Unie te Khartoem;

                           —

                           een verzoek om overlegging van het dossier dat mevrouw Ronda heeft neergelegd bij het Sudanese consulaat te Rabat ter verkrijging van visa voor haarzelf en haar kinderen;

                           —

                           elke andere maatregel te treffen die ertoe kan bijdragen dat de waarheid aan het licht komt.

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een forfaitaire schadevergoeding ten bedrage van in totaal 100 000 EUR;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant, die de Spaanse en de Marokkaanse nationaliteit heeft, verzoekt om vergoeding van de schade die hem is berokkend door L. Charles, voormalig deskundige bij de delegatie van de Europese Unie te Khartoem, als gevolg van onrechtmatige handelingen die deze tijdens de vervulling van zijn taak heeft begaan, en die met name bestaan in het plegen van valsheid in geschrifte, door een vervalste officiële uitnodiging van de delegatie van de Europese Unie te Khartoem te overleggen, waardoor het Sudanese consulaat te Rabat (Marokko) een visum heeft verstrekt aan de ex-echtgenote en de kinderen van verzoeker, hetgeen neerkomt op een internationale ontvoering van de kinderen van rekwirant.
   Rekwirant betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg zijn beroep tot schadevergoeding ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard, zonder vooraf maatregelen van instructie te bevelen en zonder opheldering te verschaffen over

               —

               de onrechtmatigheid van de handelwijze van Charles en

               —

               het rechtstreekse verband tussen de onrechtmatige handelwijze en het feit dat de Sudanese autoriteiten zijn misleid en aan kinderen een visum hebben verstrekt zonder toestemming van hun vader (rekwirant).


title: Zaak T-45/07: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Unipetrol/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Deelneming aan mededingingsregeling — Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging — Geldboeten” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/42

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Unipetrol/Commissie
   (Zaak T-45/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Deelneming aan mededingingsregeling - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging - Geldboeten)
   2011/C 269/93
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unipetrol a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: J. Matějček en I. Janda, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kellerbauer, V. Bottka en O. Weber en vervolgens M. Kellerbauer, V. Bottka en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber), voor zover deze betrekking heeft op Unipetrol a.s., of, subsidiair, tot uitoefening door het Gerecht van zijn volledige rechtsmacht

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber) wordt nietig verklaard voor zover zij betrekking heeft op Unipetrol a.s.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 maart 2001 in zaak C-17/99: Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Reddings- en herstructureringssteun — Onderzoeksprocedure inzake staatssteun — Verzuim aan lidstaat te bevelen nodige informatie mee te delen")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 200/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 22 maart 2001
                        van 22 maart 2001
                                                                           in zaak C-261/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-17/99: Franse Republiek tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)                             („Niet-nakoming — Staatssteun die onverenigbaar is met
                                                                           gemeenschappelijke markt — Terugvordering — Ontbreken
                                                                                van volstrekte onmogelijkheid tot uitvoering”)
(„Staatssteun — Reddings- en herstructureringssteun —
Onderzoeksprocedure inzake staatssteun — Verzuim aan                                                 (2001/C 200/04)
      lidstaat te bevelen nodige informatie mee te delen”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 200/03)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-261/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Rozet) tegen Franse Republiek (gemach-
                                                                           tigden: K. Rispal-Bellanger en F. Million), betreffende een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet
                          dentie van het Hof)                              binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig
                                                                           zijn om van de begunstigde de steun terug te vorderen die bij
                                                                           beschikking 1999/378/EG van de Commissie van 4 november
                                                                           1998 betreffende de steun van Frankrijk ten gunste van
In zaak C-17/99, Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-                Nouvelle Filature Lainière de Roubaix (PB 1999, L 145, blz. 18)
Bellanger en F. Million) tegen Commissie van de Europese                   onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een                    is verklaard, de krachtens artikel 189, vierde alinea, EG-
verzoek om nietigverklaring van beschikking 1999/378/EG                    Verdrag (thans artikel 249, vierde alinea, EG) en de artikelen 4
van de Commissie van 4 november 1998 betreffende de steun                  en 5 van genoemde beschikking op haar rustende verplichtin-
van Frankrijk ten gunste van Nouvelle Filature Lainière de                 gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
Roubaix (PB 1999, L 145, blz. 18), heeft het Hof (Vijfde                   steld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             (rapporteur), P. Jann, S. von Bahr en C. W. A. Timmermans,
M. Wathelet (rapporteur), L. Sevón, S. von Bahr en                        rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                22 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 22 maart 2001              als volgt:
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Door zich niet te voegen naar beschikking 1999/378/EG van
                                                                                de Commissie van 4 november 1998 betreffende de steun van
1)     Verwerpt het beroep.                                                      Frankrijk ten gunste van Nouvelle Filature Lainière de Roubaix,
                                                                                is de Franse Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar
2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten                                 rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak C-525/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 17 oktober 2011 — SIA „Mednis” /Valsts ieņēmumu dienests

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 17 oktober 2011 — SIA „Mednis”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-525/11)
   2012/C 6/08
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Mednis”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde een lidstaat toe om zonder specifieke analyse alleen op basis van een rekenkundige berekening de terugbetaling te weigeren van de te veel betaalde belasting die 18 % (algemeen btw-tarief) overschrijdt van de totale waarde van de belastbare handelingen in het betrokken maandelijkse belastingtijdvak, zolang de belastingadministratie de jaarlijkse belastingaangifte van de belastingplichtige over de belasting over de toegevoegde waarde niet heeft ontvangen?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-111/99: Beroep, op 6 mei 1999 ingesteld door I. Samper tegen Europees Parlement

text:
7.8.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 226/33
— nietig te verklaren het besluit waarbij het TABG verzoek-           Beroep, op 6 mei 1999 ingesteld door I. Samper tegen
     sters afwezigheid van 13 tot 25 november 1998 als                                       Europees Parlement
     onregelmatig heeft beschouwd en 81 arbeidsuren op haar
     vakantieverlof in mindering heeft gebracht;
                                                                                (Zaak T-111/99)
— het Europees Parlement ertoe te veroordelen, verzoekster
     een bedrag van 100 000 (honderdduizend) LUF te betalen                                    (1999/C 226/59)
     ter vergoeding van morele schade;
                                                                                (Procestaal: Frans)
— verweerder in de kosten te verwijzen;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— verzoekster het recht voor te behouden in de loop van de            schappen is op 6 mei 1999 beroep ingesteld tegen Europees
     schriftelijke behandeling om het even welk bewijs aan te         Parlement door I. Samper, wonende in Spanje, vertegenwoor-
     bieden.                                                          digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat
                                                                      aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij de ontvangst van het 28 januari 1999 gedateerde overzicht         — nietig te verklaren kennisgeving van vacature nr. 8675,
van haar vakantieverlof stelde verzoekster vast, dat 81 uren in            gedagtekend 14 april 1999, vastgesteld door de president
mindering waren gebracht op het verlof waarop zij wettelijk                van het Europees Parlement, J. M. Gil-Robles, en op
recht heeft.                                                               26 april 1999 op het mededelingenbord aangebracht,
                                                                           bepalende dat uiterlijk op 7 mei 1999 de sollicitaties
                                                                           moesten zijn ingediend voor de post van afdelingshoofd,
Volgens verweerder kunnen verzoeksters herhaalde afwezighe-                loopbaan A 3, bij het directoraat-generaal Informatie en
den niet worden gerechtvaardigd door enige ziekte, waarvan                 public relations, coördinatie van de buitenlandse vertegen-
het bestaan overigens wordt betwist. Zij heeft zich meermaals              woordigingen, publicaties en openbare plechtigheden, in-
niet aangemeld op de afspraken met de raadgevende arts en de               formatiebureau te Madrid, en nietig te verklaren de aanwer-
controlerende arts is er niet in geslaagd haar bij haar thuis aan          vingsprocedure die met deze kennisgeving van vacature is
te treffen. Omdat verweerder dit gedrag als een jegens de                  ingeleid voor een overplaatsing of een bevordering;
instelling „vijandige houding” beschouwde, heeft hij verzoek-
ster een formele waarschuwing gezonden en haar afwezigheid            — het Europees Parlement in ieder geval te verwijzen in de
tijdens de perioden van 3 tot 15 september 1998 en van 13                  kosten, daaronder begrepen die van de procedure in kort
tot 25 november 1998 als onregelmatig beschouwd.                           geding.
Verzoekster betoogt, dat zij tijdens die perioden arbeidsonge-        Middelen en voornaamste argumenten
schikt was. Wat de controles thuis betreft, voert zij aan, dat zij
op dat ogenblik op consult was bij haar behandelende arts, en
aangaande de gestelde afwezigheden die een medische controle          Verzoeker zet uiteen, dat hij op 21 februari 1995 is benoemd
hebben belet, stelt zij, dat zij tijdens de betrokken perioden        tot afdelingshoofd in de rang A 3, op de post van hoofd van
niet in staat was zich bij de medische dienst van de instelling       het informatiebureau van het Europees Parlement te Madrid.
aan te melden. Bovendien heeft zij altijd medische attesten           In zijn arrest van 18 maart 1999 heeft het Hof van Justitie
overgelegd. Zij concludeert, dat verweerders verwijten niet           geoordeeld, dat het Parlement een onregelmatigheid had
gerechtvaardigd zijn.                                                 begaan in de aanwervingsprocedure, en dat zijn benoemingsbe-
                                                                      sluit nietig moest worden verklaard. Het Parlement heeft dit
                                                                      arrest uitgevoerd bij besluit van 14 april 1999, houdende
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending van        vernietiging van het benoemingsbesluit en herplaatsing van
de rechten van de verdediging en van de artikelen 25 en 60            verzoeker in de rang A 5, de rang die hij bekleedde ten tijde
van het Statuut. Dat verweerder wegens ongerechtvaardigde             van zijn bevordering naar de betrokken post. Een kennisgeving
afwezigheden vakantiedagen in mindering heeft gebracht                van vacature voor de betrokken post is dezelfde dag opgesteld;
zonder bovengenoemde bepalingen van het Statuut in acht te            daarin werd gepreciseerd, dat alleen ambtenaren in de rang A
nemen, levert haars inziens bovendien een ernstige dienstfout         4 voor de post in aanmerking kwamen.
op die de aansprakelijkheid van de instelling meebrengt.
Daarbij komt volgens verzoekster, dat verweerder haar niet
                                                                      Verzoeker wijst erop, dat de uitvoering van het arrest van het
heeft bijgestaan bij de problemen die zij had met een persoon
                                                                      Hof voor het Parlement geenszins de verplichting inhield
wiens gedrag zij als een bedreiging ervoer. Dit zou een flagrante
                                                                      om onmiddellijk de betrokken kennisgeving van vacature te
schending van artikel 24 van het Statuut vormen.
                                                                      publiceren. Door de kennisgeving van vacature te publiceren,
                                                                      en voorwaarden en een uiterste datum voor de indiening
                                                                      van de sollicitaties vast te stellen waardoor het herstel van
                                                                      verzoekers vroegere loopbaan onmogelijk werd gemaakt, heeft
                                                                      het Parlement het voor hem onmogelijk gemaakt om naar de
 ---pagebreak--- C 226/34              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.8.1999
betrokken post te solliciteren, terwijl het, indien hij niet op         Verzoeksters zijn namelijk van mening, dat zowel de bepaling
grond van een onregelmatige procedure waarvoor hij geen                 betreffende de exclusieve uitzending van de algemene ketens
enkele verantwoordelijkheid draagt, op de betrokken post was            als de bepaling betreffende het voorkeursrecht dat TPS van
benoemd, thans in het kader van een normale procedure zou               haar vennoten heeft gekregen voor de themaketens en de
zijn ingedeeld in de rang A 4, zodat hij zich kandidaat zou             televisiediensten die nevenrestricties vormen voor de gemeen-
kunnen stellen voor de betrokken post.                                  schappelijke onderneming TPS, op dezelfde wijze dienen te
                                                                        worden behandeld als de gemeenschappelijke onderneming.
Verzoeker stelt, dat het Parlement aldus heeft gehandeld in             Door die bepalingen niet als restricties aan te merken, verplicht
strijd met artikel 233 (ex artikel 176) EG, de artikelen 4, 7,          de Commissie verzoeksters op regelmatige tijdstippen verlen-
lid 1, 29, lid 1, 45 en 46 van het Statuut en de interne                ging van de verkregen vrijstellingen te vragen, en gaat zij
uitvoeringsbepalingen van het Parlement inzake bevordering              derhalve voorbij aan artikel 81 EG (ex artikel 85) en aan het
en loopbaan, en met de beginselen van gelijkheid van behande-           rechtszekerheidsbeginsel. Subsidiair betogen verzoeksters, dat
ling, de zorgplicht, het evenredigheidsbeginsel en het vertrou-         de Commissie de in lid 3 van dat artikel 81 genoemde
wensbeginsel. Voorts stelt hij, dat de schendingen van boven-           vrijstellingscriteria verkeerd heeft toegepast en een beoorde-
bedoelde voorschriften en beginselen een misbruik van be-               lingsfout heeft gemaakt met betrekking tot de minimumduur
voegdheid opleveren, waaraan de bedoeling ten grondslag ligt            van de vrijstelling.
om op de betrokken post een kandidaat te benoemen waarvan
de keuze vooraf vaststaat.                                              Met betrekking tot de in artikel 2 van de bestreden beschikking
                                                                        bedoelde bepaling beklemtonen verzoeksters, dat de Commis-
                                                                        sie hun toezegging om zich van concurrentie te onthouden
                                                                        weliswaar als een nevenrestrictie bij de oprichting van TPS
                                                                        aanmerkt, maar zulks slechts voor drie jaar. Door die benade-
                                                                        ring zou de Commissie zich niet hebben gehouden aan de
                                                                        regels die zij zelf had geformuleerd in haar 24e Verslag over
Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Métropole Télé-                   het mededingingsbeleid (1994) en artikel 81 EG (ex artikel 85)
vision — M6, Suez-Lyonnaise des Eaux, France Télécom                    en het rechtszekerheidsbeginsel hebben geschonden.
en Télévision Française 1 — TF1 tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-112/99)
                        (1999/C 226/60)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Beroep, op 7 mei 1999 ingesteld door The Galileo Compa-
                                                                        ny en Galileo International L.L.C. tegen Raad van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         Europese Unie
schappen is op 10 mei 1999 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Métropole Télé-
vision — M6 te Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), Suez-Lyonnaise                                     (Zaak T-113/99)
des Eaux te Nanterre (Frankrijk), France Télécom te Parijs en
Télévision Française 1 — TF1 te Parijs, vertegenwoordigd door
D. Théophile, P. Dunaud en P. Elsen, advocaten te Parijs,                                        (1999/C 226/61)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
A. May, advocaat aldaar, Grand’Rue 31.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de artikelen 2 en 3 van de beschikking            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van de Commissie van 3 maart 1999 in een procedure op              schappen is op 7 mei 1999 beroep ingesteld tegen Raad van
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/36.327 —               de Europese Unie door The Galileo Company en Galileo
     TPS) (PB L 90, blz. 6);                                            International L.L.C., vertegenwoordigd door R. Plender, S.
                                                                        Masters, K. Holmes en D. Austin, domicilie gekozen hebbende
— de Commissie in alle kosten te verwijzen.                             te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen,
                                                                        advocaten aldaar, Côte d’Eich 15.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters verwijten de Commissie, dat zij met betrekking
tot enkele bepalingen van de overeenkomsten tot oprichting              — artikel 1,lid 7, sub b, tweede streepje, van verordening (EG)
van de vennootschap Télévision par satellite (TPS) slechts een               nr. 323/1999 van de Raad van 8 februari 1999 nietig te
tijdelijke negatieve verklaring voor drie jaar heeft verleend,               verklaren, voorzover deze maatregel van toepassing is op
namelijk met betrekking tot de bepaling betreffende de exclu-                exploitanten van geautomatiseerde boekingssystemen die
sieve uitzending van de vier ketens via TPS en de bepaling                   actief waren op de datum waarop de maatregel werd
betreffende de themaketens en de televisiediensten van TPS                   vastgesteld, en
(artikel 3 van de bestreden beschikking) en het non-
concurrentiebeding (artikel 2 van de bestreden beschikking).            — de Raad te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-10/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Christos Theophilou en Eleni Theophilou tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-293/13, Christos Theophilou en Eleni Theophilou/Europese Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/11

         Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Christos Theophilou en Eleni Theophilou tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-293/13, Christos Theophilou en Eleni Theophilou/Europese Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-10/15 P)
   (2015/C 171/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Christos Theophilou en Eleni Theophilou (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, A. Paschalides, dikigoros, en A. Riza, QC)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               de hogere voorziening toe te staan, de argumenten van de verwerende partijen af te wijzen, de verwerende partijen te verwijzen in de kosten van de procedure bij het Hof en die bij het Gerecht, en ervoor te zorgen dat de zaak ten gronde wordt beslecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft met zijn beoordeling van bepaalde stellingen in de bestreden beschikking het Unierecht geschonden.

                           a)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „de in het kader van het ESM-verdrag aan de Commissie [...] opgedragen taken geen enkele eigen beslissingsbevoegdheid omvatten en dat de door deze twee instellingen in het kader van dat verdrag verrichte activiteiten enkel het ESM binden” (1), zonder dat het de impact heeft beoordeeld van de juridische stelling die het in punt 48 van de bestreden beschikking klaarblijkelijk heeft aanvaard, te weten dat de Commissie „de effectieve controle van de rol die zij in het besluitvormingsproces bezit op grond van artikel 136, lid 3, VWEU, overeenkomstig de bevoegdheden die haar bij artikel 17 VEU zijn toebedeeld als instelling van de [Unie] die verantwoordelijk is voor het toezicht op de verenigbaarheid met het Unierecht van de [krachtens het ESM-verdrag vastgestelde handelingen] niet [had] overgedragen”.

                           b)

                           In het arrest Pringle (2), waarop het Gerecht zich heeft gebaseerd (3), heeft het Hof weliswaar geoordeeld dat de activiteiten van de Commissie en de ECB enkel het ESM binden (4), maar onder meer in punt 164 van dat arrest (5) heeft het Hof opgemerkt dat de „bij het ESM-verdrag aan de Commissie opgedragen taken haar in staat [stellen], zoals artikel 13, leden 3 en 4, daarvan voorziet, toe te zien op de verenigbaarheid met het Unierecht van de door het ESM gesloten memoranda van overeenstemming” en in punt 174 dat „[k]rachtens artikel 13, lid 3, van dit verdrag [...] het memorandum van overeenstemming waarover wordt onderhandeld met de lidstaat die om stabiliteitsbijstand verzoekt, volledig consistent [moet] zijn met het recht van de Unie”.

                           c)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „[e]en tegen de Unie gerichte schadevordering die louter gebaseerd is op de onrechtmatigheid van een handeling of een gedraging die niet door een instelling van de Unie of een personeelslid daarvan is verricht, [...] niet-ontvankelijk [moet] worden verklaard” (6), zonder evenwel het door rekwiranten in hun schriftelijke opmerkingen geformuleerde betoog te hebben beoordeeld dat de ECB wel als een instelling van de Unie

                                 moet

                              zijn opgetreden, aangezien het ESM geen effectieve controle kon uitoefenen van de dwingende bevoegdheid krachtens het Unierecht om het „dreigement” (de zogenaamde „unless-demand”) toe te staan en/of te uiten en/of te bevorderen. Deze dwingende bevoegdheid berust uitsluitend bij de ECB... en effectieve controle daarvan kan niet worden overgedragen krachtens het Unierecht.

                           d)

                           In punt 54 van de bestreden beschikking staat te lezen: „[rekwiranten betogen] dat een nalaten van de Commissie bij de ondertekening van het memorandum van overeenstemming aan de oorsprong ligt van de vermeende schade [...]. De vermindering van de omvang van [rekwirantens] deposito’s [...] vond echter plaats vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. Die vermindering had immers plaatsgevonden op het moment dat [de maatregelen van 29 maart 2013] in werking [waren] getreden. Bijgevolg hebben [rekwiranten] niet met de nodige zekerheid aangetoond dat de schade die zij stellen te hebben geleden, daadwerkelijk is veroorzaakt door het aan de Commissie verweten nalaten.” Die overweging negeert echter de wijze waarop rekwiranten hun stelling hadden geformuleerd. Zoals blijkt uit punt 41 van de bestreden beschikking, hadden zij immers betoogd dat „de voorwaarden van de op 26 april 2013 aan de [Republiek Cyprus] verstrekte [FBF] en de manier waarop zij zijn opgelegd door de Commissie en de ECB aan de basis liggen van de schade die [rekwiranten] hebben geleden en die zij op grond van de artikelen 268 [VWEU] en 340 VWEU vergoed wensen te zien”. De term „de manier waarop zij zijn opgelegd” omvatte het feit dat de Commissie niet had gegarandeerd dat de voorwaarden in overeenstemming waren met het Unierecht, alsook het dreigement (de zogenaamde „unless-demand”) van de ECB om geen liquiditeiten (euro’s) meer te verstrekken aan Cyprus. Het ging dus om een reeks van handelingen en gevallen van verzuim, beginnend op 15 maart 2013 en eindigend met de naleving van de voorwaarden op 29 maart 2013.

                           e)

                           De inhoud van het memorandum van overeenstemming is bestreden op grond dat daarin werd verwezen naar de eerdere naleving van voorwaarden, die per hypothese dateerden van vóór het moment waarop de omvang van rekwirantens deposito’s is verminderd, hetgeen het Gerecht niet als een integraal onderdeel van het gedrag in aanmerking heeft genomen bij zijn beoordeling.

                           f)

                           In de beschikking Portela/Commissie is geoordeeld dat „[i]nzonderheid in gevallen waarin wordt betoogd dat de gestelde schade door een nalaten is veroorzaakt, de zekerheid moet bestaan dat de schade effectief door het gelaakte nalaten is veroorzaakt en niet kon zijn veroorzaakt door andere gedragingen dan die welke de verwerende instelling ten laste worden gelegd” (7). „Zelfs indien” (8) de Commissie had gehandeld in overeenstemming met haar verplichting om te garanderen dat de voorwaarden strookten met het Unierecht, dan zou dit met andere woorden geen verschil gemaakt hebben, „[aangezien] [d]e vermindering van de omvang van [rekwirantens] deposito’s bij BoC [...] plaats[vond] vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend” (9). Ook op dit punt heeft het Gerecht rekwirantens argumenten onjuist beoordeeld: zie onder meer de punten d) en e) hierboven.

                           g)

                           Voorts moet subsidiair worden opgemerkt dat het Gerecht een feitelijke vergissing heeft begaan door te oordelen dat de omvang van de deposito’s in elk van de gevallen reeds was verminderd toen het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. In het geval van BoC deed de definitieve vermindering zich pas eind juni 2013 voor, dus na de datum waarop het memorandum van overeenstemming was ondertekend (26 april 2013).

               2)

               Indien het Hof aanvaardt dat de verwerende partijen rechtens konden optreden als instellingen van de Europese Unie, dan tast dit a fortiori ook het oordeel van het Gerecht aan met betrekking tot de tweede vordering tot nietigverklaring, die wordt behandeld in de punten [56] tot en met 60 van de bestreden beschikking.

      (1)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (2)  Arrest C-370/12 (EU:C:2012:756).

      (3)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (4)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (5)  Zie ook de punten van dat arrest 112 en 163.

      (6)  Punt 43 van de bestreden beschikking en arrest C-520/12 P.

      (7)  Beschikking T-137/07 (EU:T:2008:589, punt 80).

      (8)  Arrest T-7/96 (Perillo, EU:T:1997:94).

      (9)  Punt 54 van de bestreden beschikking.


title: Zaak C-123/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 3 april 2009 — Roecki Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 3 april 2009 — Roecki Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München
   (Zaak C-123/09)
   2009/C 129/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roecki Sporthandschuhe GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt München

      Prejudiciële vraag

   Moet postonderverdeling 3926 20 00 van de gecombineerde nomenclatuur in de versie van verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1) aldus worden uitgelegd dat hiertoe eveneens weefsels behoren die aan één kant zijn geruwd en bedekt met een kunststoflaag, maar geen verdere functie hebben dan die van drager, en waarbij het ruwen uitsluitend dient om de hechting van de kunststoflaag te verbeteren en voor de gebruiker na de voltooiing van de waar niet meer is waar te nemen (zie eveneens toelichting 56.6 op het geharmoniseerde systeem betreffende hoofdstuk 39 van de gecombineerde nomenclatuur)?

      (1)  PB L 281, blz. 1; PB L 256, blz. 1.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 december 1999 in de zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging door advocaat die directeur van verzoekende vennootschap is — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 79/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       18.3.2000
(gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigver-                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
klaring van het besluit van de Commissie van 10 oktober 1997                                VAN EERSTE AANLEG
waarbij verzoeker wegens niet-nakoming van zijn statutaire
verplichtingen bij wijze van tuchtmaatregel is teruggezet van                               van 23 november 1999
de rang D 1, salaristrap 8, in de rang D 2, salaristrap 8, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-         in zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores tegen
Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:                      Raad van de Europese Unie (1)
H. Jung, op 24 november 1999 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                    („Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                  (2000/C 79/58)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                 (Procestaal: Spaans)
(1) PB C 312 van 10.10.1998
                                                                        In zaak T-173/98, Unión de Pequeños Agricultores, gevestigd
                                                                        te Madrid, vertegenwoordigd door J. Ledesma Bartret en J. Ji-
                                                                        ménez Laiglesia y de Oñate, advocaten te Madrid, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Llasser Moyano, Rue
                                                                        Wenkelhiel 22, Dalheim, tegen Raad van de Europese Unie
                                                                        (gemachtigden: I. Dı́ez Parra en A. Tanca), betreffende een
                                                                        verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG)
                                                                        nr. 1638/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 verordening nr. 136/66/EEG houdende de totstandbrenging
                    VAN EERSTE AANLEG                                   van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                        oliën en vetten (PB L 210, blz. 32), heeft het Gerecht (Derde
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
                     van 8 december 1999                                J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 23 november
                                                                        1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
in zaak T-161/98: H. de Compte tegen Europees Parle-                    als volgt:
                              ment (1)
                                                                        1) Het beroep wordt als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.
(Ambtenaren — Nietigverklaring van tuchtmaatregel —                     2) Verzoekster zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van
Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk is — Beroep dat                       de Raad.
               kennelijk rechtens ongegrond is)
                                                                        3) De Diputación Provincial de Jaén, de Junta de Comunidades de
                          (2000/C 79/57)                                     Castilla-La Mancha, de Consejo de Gobierno de la Comunidad
                                                                             Autónoma de Andalucı́a en de Commissie zullen hun eigen
                                                                             kosten dragen.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        (1) PB C 71 van 13.3.99.
In zaak T-161/98, H. de Compte, voormalig ambtenaar
van het Europees Parlement, wonende te Longeville-lès-Metz
(Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Ferretti, advocaat te
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. Lutgen, advocaat aldaar, Rue J.-P. Brasseur 1,                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
tegen Europees Parlement (gemachtigden: M. Peter, Y. Pantalis                               VAN EERSTE AANLEG
en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
van het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement                                 van 8 december 1999
van 18 januari 1988 waarbij verzoeker bij wijze van tucht-
maatregel is teruggezet van de rang A 3, salaristrap 8, in de           in de zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise
rang A 7, salaristrap 6, heeft het Gerecht (Vierde kamer),              GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos                   markt (merken, tekeningen en modellen) (1)
en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:             (Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging door advocaat
                                                                        die directeur van verzoekende vennootschap is — Niet-ont-
1) Het beroep wordt verworpen.                                                                     vankelijkheid)
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                   (2000/C 79/59)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                                      (Procestaal: Duits)
                                                                        In zaak T-79/99, Euro-Lex European Law Expertise GmbH,
                                                                        gevestigd te Emmerich (Duitsland), vertegenwoordigd door
 ---pagebreak--- 18.3.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/27
E. Benkelberg, advocaat te Emmerich en te Kleef, domicilie               2) Op het verzoek tot tussenkomst van de Raad behoeft niet te
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Faltz en                        worden beslist.
Kremer, advocaten aldaar, Rue Heinrich Heine 6, tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-              3) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
gen en modellen) (gemachtigden: D. Schennen en E. Joly),
betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van            4) De Raad, verzoeker tot tussenkomst, zal zijn eigen kosten dragen.
de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van 26 januari 1999 (zaak R 114/1998-1), die op 1 februari               (1) PB C 160 van 5.6.1999.
1999 aan verzoekster is betekend, heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, president, A. Potocki
en A. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1999 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 204 van 17.07.99.
                                                                                van 7 december 1999
                                                                         in zaak T-108/99: G. Reggimenti tegen Europees Parle-
                                                                                ment (1)
                                                                         (Ambtenaren — Beroep — Termijnen — Van openbare orde
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 — Onderscheid tussen klacht en verzoek in zin van artikel
                     VAN EERSTE AANLEG                                   90, lid 1, van Statuut — Afwijzing van klacht — Tardief
                                                                                beroep — Niet-ontvankelijkheid)
                      van 1 december 1999
                                                                                (2000/C 79/61)
in zaak T-81/99: L. K. Schuerer tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Ambtenaren — Pensioen — Aanpassingscoëfficiënt —
Verandering van hoofdstad van lidstaat — Kennelijke                      In zaak T-108/99, G. Reggimenti, ambtenaar van het Europees
niet-ontvankelijkheid — Beroep dat kennelijk rechtens onge-              Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door C.
                              grond is)                                  Junion, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg bij C. Nabozny, Rue Mathias Tresch 3, tegen
                                                                         Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen en Y.
                           (2000/C 79/60)                                Pantalis), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                                                                         besluit van het Europees Parlement van 18 juni 1998 houdende
                                                                         wiegering om de gezinstoelagen waarop verzoekster uit hoofde
                          (Procestaal: Duits)                            van haar kind recht heeft over de periode van 29 augustus tot
                                                                         31 december 1997, voor rekening en in naam van verzoekster
                                                                         te betalen aan derden aan wie dat kind is toevertrouwd, heeft
In zaak T-81/99, L.K. Schuerer, voormalig ambtenaar van de
                                                                         het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
digd door H. J. Winzen, advocaat te München, domicilie
                                                                         7 december 1999 een beschikking gegeven waarvan het
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Steil, Rue d’Anvers
                                                                         dictum luidt als volgt:
12, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en B. Wägenbaur), betreffende
een beroep tot toekenning van een schadevergoeding van                   1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
17 677,57 DEM, te vermeerderen met rente, heeft het Gerecht
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president,           2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 1 december
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (1) PB C 226 van 7.8.1999.
1) Het beroep wordt verworpen, ten dele omdat het kennelijk
     niet-ontvankelijk is en voor het overige omdat het kennelijk
     rechtens ongegrond is.


title: Zaak C-302/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Nederland — Nederland) — Bas Jacob Adriaan Krijgsman/Surinaamse Luchtvaart Maatschappij NV [Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 5, lid 1, onder c) — Compensatie en bijstand van de passagiers bij annulering van een vlucht — Vrijstelling van de verplichting tot compensatie — Vervoersovereenkomst die is gesloten via een onlinereisagent — Luchtvaartmaatschappij die het reisbureau tijdig op de hoogte heeft gesteld van een wijziging van het vluchtschema — Reisagent die deze informatie tien dagen voor de vlucht per e-mail aan de passagier heeft doorgegeven]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/16

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Nederland — Nederland) — Bas Jacob Adriaan Krijgsman/Surinaamse Luchtvaart Maatschappij NV
   (Zaak C-302/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 5, lid 1, onder c) - Compensatie en bijstand van de passagiers bij annulering van een vlucht - Vrijstelling van de verplichting tot compensatie - Vervoersovereenkomst die is gesloten via een onlinereisagent - Luchtvaartmaatschappij die het reisbureau tijdig op de hoogte heeft gesteld van een wijziging van het vluchtschema - Reisagent die deze informatie tien dagen voor de vlucht per e-mail aan de passagier heeft doorgegeven])
   (2017/C 239/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Noord-Nederland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bas Jacob Adriaan Krijgsman

      Verwerende partij: Surinaamse Luchtvaart Maatschappij NV

      Dictum

   Artikel 5, lid 1, onder c), en artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, dienen aldus te worden uitgelegd dat de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, verplicht is de compensatie te betalen waarin bij die bepalingen is voorzien in het geval dat de vlucht wordt geannuleerd en de passagier hierover niet ten minste twee weken voor de geplande vertrektijd is geïnformeerd, ook wanneer de luchtvaartmaatschappij de reisagent via wie de vervoersovereenkomst met de betrokken passagier is aangegaan ten minste twee weken voor die tijd heeft geïnformeerd over die annulering, maar de reisagent de passagier daarover niet binnen deze termijn heeft geïnformeerd.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.