title: Zaak C-183/16 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2017 — Tilly-Sabco SAS/Europese Commissie, Doux SA [Hogere voorziening — Landbouw — Vlees van pluimvee — Bevroren kippen — Restituties bij uitvoer — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 die de restitutie op 0 EUR vaststelt — Rechtmatigheid — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Artikelen 162 en 164 — Voorwerp en aard van de restituties — Criteria voor de vaststelling van de bedragen ervan — Bevoegdheid van de directeur-generaal van het directoraat-generaal (DG) Landbouw en Plattelandsontwikkeling om de litigieuze verordening te ondertekenen — Misbruik van bevoegdheid — „Comitologie” — Verordening (EU) nr. 182/2011 — Artikel 3, lid 3 — Raadpleging van het beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten — Indiening van het ontwerp van uitvoeringsverordening tijdens de vergadering van dit comité — Inachtneming van de termijnen — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Nietigverklaring met handhaving van de gevolgen]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/19

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2017 — Tilly-Sabco SAS/Europese Commissie, Doux SA
   (Zaak C-183/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Landbouw - Vlees van pluimvee - Bevroren kippen - Restituties bij uitvoer - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 die de restitutie op 0 EUR vaststelt - Rechtmatigheid - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Artikelen 162 en 164 - Voorwerp en aard van de restituties - Criteria voor de vaststelling van de bedragen ervan - Bevoegdheid van de directeur-generaal van het directoraat-generaal (DG) Landbouw en Plattelandsontwikkeling om de litigieuze verordening te ondertekenen - Misbruik van bevoegdheid - „Comitologie” - Verordening (EU) nr. 182/2011 - Artikel 3, lid 3 - Raadpleging van het beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten - Indiening van het ontwerp van uitvoeringsverordening tijdens de vergadering van dit comité - Inachtneming van de termijnen - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Nietigverklaring met handhaving van de gevolgen])
   (2017/C 382/22)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Tilly-Sabco SAS (vertegenwoordigers: R. Milchior, F. Le Roquais en S. Charbonnel, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en K. Skelly, gemachtigden), Doux SA

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van 14 januari 2016, Tilly-Sabco/Commissie (T-397/13, EU:T:2016:8), wordt vernietigd.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 689/2013 van de Commissie van 18 juli 2013 tot vaststelling van de uitvoerrestituties in de sector vlees van pluimvee, wordt nietig verklaard.

               3)

               De gevolgen van uitvoeringsverordening nr. 689/2013 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding van een ter vervanging ervan vast te stellen nieuwe handeling.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-58/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — INEOS Köln GmbH / Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten — Periode 2013-2020 — Besluit 2011/278/EU — Artikel 3, onder h) — Begrip „procesemissies-subinstallatie” — Emissies uit de verbranding van onvolledig geoxideerde koolstof — Vloeibare reststoffen — Daarvan uitgesloten)

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/6

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — INEOS Köln GmbH / Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-58/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten - Periode 2013-2020 - Besluit 2011/278/EU - Artikel 3, onder h) - Begrip „procesemissies-subinstallatie” - Emissies uit de verbranding van onvolledig geoxideerde koolstof - Vloeibare reststoffen - Daarvan uitgesloten))
   (2018/C 083/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: INEOS Köln GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   Artikel 3, onder h), van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan broeikasgasemissies uit de verbranding van onvolledig geoxideerde koolstof in vloeibare toestand niet vallen onder het begrip „procesemissies-subinstallatie” in de zin van deze bepaling.

      (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak C-27/18: Beroep ingesteld op 16 januari 2018 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/17

         Beroep ingesteld op 16 januari 2018 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije
   (Zaak C-27/18)
   (2018/C 083/24)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Samnadda, Y. Marinova, G. von Rintelen)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Bulgarije de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 43, lid 1, van richtlijn 2014/26/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het collectieve beheer van auteursrechten en naburige rechten en de multiterritoriale licentieverlening van rechten inzake muziekwerken voor het online gebruik ervan op de interne markt, doordat zij niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking heeft doen treden om uiterlijk op 10 april 2016 aan deze richtlijn te voldoen, of in ieder geval de Commissie daarvan niet in kennis heeft gesteld;

               —

               de Republiek Bulgarije, wegens niet-nakoming van haar verplichting om de maatregelen ter omzetting van richtlijn 2014/26 aan de Commissie mee te delen, krachtens artikel 260, lid 3, VWEU een dwangsom opleggen van 19 121,60 EUR per dag, te rekenen vanaf het arrest houdende toewijzing van het beroep;

               —

               de Republiek Bulgarije verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Ingevolge artikel 43, lid 1, van richtlijn 2014/26 moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 10 april 2016 aan die richtlijn te voldoen, en de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen. Aangezien de nationale maatregelen ter omzetting van die richtlijn niet meegedeeld zijn, heeft de Commissie besloten om beroep in te stellen bij het Hof.

               2.

               Met haar beroep verzoekt de Commissie om de Republiek Bulgarije een dwangsom van 19 121,60 EUR per dag op te leggen. Bij de berekening van de dwangsom wordt rekening gehouden met de ernst en de duur van de inbreuk alsook met de afschrikkende werking ervan op basis van de solvabiliteit van die lidstaat.

      (1)  PB 2014, L 84, blz. 72.


title: Zaak C-704/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 15 december 2017 — D. H. / Ministerstvo vnitra

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 15 december 2017 — D. H. / Ministerstvo vnitra
   (Zaak C-704/17)
   (2018/C 083/18)
   Procestaal: Tjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: D. H.

      Verwerende partij: Ministerstvo vnitra

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moet artikel 9 van richtlijn 2013/33/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad, gelezen in samenhang met de artikelen 6 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die het voor de Nejvyšší správní soud (hoogste bestuursrechter, Tsjechië) onmogelijk maakt om een rechterlijke beslissing inzake de bewaring van een vreemdeling te toetsen nadat die vreemdeling uit bewaring is vrijgelaten?

      (1)  PB 2013, L 180, blz. 96.


title: Zaak C-415/16: Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Portugal) — David Fernando Leal da Fonseca / Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/18

         Beschikking van de president van het Hof van 8 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca do Porto — Portugal) — David Fernando Leal da Fonseca / Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA
   (Zaak C-415/16) (1)

   (2018/C 083/25)
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak C-277/17: Beschikking van de president van het Hof van 15 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Heinz-Gerhard Albrecht / TUIfly GmbH

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/18

         Beschikking van de president van het Hof van 15 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Heinz-Gerhard Albrecht / TUIfly GmbH
   (Zaak C-277/17) (1)

   (2018/C 083/27)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak T-869/16: Arrest van het Gerecht van 23 januari 2018 — Wenger/EUIPO — Swissgear (SWISSGEAR) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk SWISSGEAR — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 52, lid 1, onder a), en artikel 76 van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), en artikel 95 van verordening 2017/1001]”]

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/20

         Arrest van het Gerecht van 23 januari 2018 — Wenger/EUIPO — Swissgear (SWISSGEAR)
   (Zaak T-869/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk SWISSGEAR - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 52, lid 1, onder a), en artikel 76 van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), en artikel 95 van verordening 2017/1001]”])
   (2018/C 083/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wenger SA (Delémont, Zwitserland) (vertegenwoordigers: K. Ikas en A. Sulovsky, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Swissgear Sàrl (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Hacke, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 september 2016 (zaak R 2098/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Swissgear en Wenger

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wenger SA wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Swissgear Sàrl.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-716/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 22 december 2017 — A

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret (Denemarken) op 22 december 2017 — A
   (Zaak C-716/17)
   (2018/C 083/20)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partij in het hoofdgeding

   A

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 45 VWEU, zoals uitgelegd in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2012 in zaak C-461/11, in de weg aan een bevoegdheidsregel als de Deense regel, die tot doel heeft te waarborgen dat de rechter die een schuldsaneringszaak behandelt, op de hoogte is van, en in zijn beoordeling rekening kan houden met de specifieke sociaaleconomische situatie waarin de schuldenaar en zijn gezin zich bevinden en zich waarschijnlijk ook in de toekomst zullen bevinden, en dat de beoordeling kan worden uitgevoerd volgens vooraf bepaalde criteria die bepalen wat in het kader van de schuldsaneringsregeling een aanvaardbare bescheiden levensstandaard kan worden geacht?

         Indien het antwoord op vraag 1 luidt dat de beperking niet gerechtvaardigd kan worden geacht, wordt het Hof verzocht de volgende vraag te beantwoorden:

               2)

               Moet artikel 45 VWEU aldus worden uitgelegd dat het ook rechtstreekse werking heeft tussen particulieren in een situatie als de onderhavige, zodat particuliere schuldeisers moeten instemmen met een vermindering of volledige afschrijving van bedragen die hun zijn verschuldigd door een schuldenaar die naar een ander land is verhuisd?


title: Zaak T-862/16: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — fritz-kulturgüter/EUIPO — Sumol + Compal Marcas (fritz-wasser)

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/23

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — fritz-kulturgüter/EUIPO — Sumol + Compal Marcas (fritz-wasser)
   (Zaak T-862/16) (1)

   (2018/C 083/35)
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-463/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 18 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Stadion Amsterdam CV / Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 77/388/EEG — Artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea — Verlaagd btw-tarief — Bijlage H, categorie 7 — Eén enkele prestatie die uit twee onderscheiden elementen bestaat — Selectieve toepassing van een verlaagd btw-tarief op een van die elementen — Rondleiding „World of Ajax” — Bezoek aan het museum van AFC Ajax]

text:
               5.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/4

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 18 januari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Stadion Amsterdam CV / Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-463/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 77/388/EEG - Artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea - Verlaagd btw-tarief - Bijlage H, categorie 7 - Eén enkele prestatie die uit twee onderscheiden elementen bestaat - Selectieve toepassing van een verlaagd btw-tarief op een van die elementen - Rondleiding „World of Ajax” - Bezoek aan het museum van AFC Ajax])
   (2018/C 083/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stadion Amsterdam CV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

   De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/4/EG van de Raad van 19 januari 2001, moet aldus worden uitgelegd dat één enkele prestatie als die in het hoofdgeding, die bestaat uit twee onderscheiden elementen, waarvan het ene het hoofdelement en het andere het bijkomende element vormt, waarvoor indien zij afzonderlijk werden verricht, verschillende tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde zouden gelden, moet worden belast tegen het enkele tarief van de belasting over de toegevoegde waarde dat voor die enkele prestatie geldt en dat wordt bepaald aan de hand van het hoofdelement, ook al is het mogelijk te bepalen hoeveel de vergoeding voor elk element bedraagt binnen de door de consument voor deze prestatie betaalde totale vergoeding.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak C-570/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2017 door Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-432/16, Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik/EUIPO

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/2

         Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2017 door Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-432/16, Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik/EUIPO
   (Zaak C-570/17 P)
   (2018/C 094/03)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH (vertegenwoordiger: A. Lingenfelser, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft de hogere voorziening bij beschikking van 16 januari 2018 afgewezen en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.


title: Zaak T-24/18: Beroep ingesteld op 20 januari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/32

         Beroep ingesteld op 20 januari 2018 — adidas International Trading e.a. / Commissie
   (Zaak T-24/18)
   (2018/C 094/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: adidas International Trading BV (Amsterdam, Nederland), Gabor Footwear GmbH (Rosenheim, Duitsland), Gabor Shoes AG (Rosenheim), HR Online GmbH (Osnabrück, Duitsland), Nike European Operations Netherlands BV (Hilversum, Nederland), Timberland Europe BV (Almelo, Nederland), Wolverine Europe BV (Amsterdam,), Wolverine Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/1982 van de Commissie van 31 oktober 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door Dongguan Luzhou Shoes Co. Ltd, Dongguan Shingtak Shoes Co. Ltd, Guangzhou Dragon Shoes Co. Ltd, Guangzhou Evervan Footwear Co. Ltd, Guangzhou Guangda Shoes Co. Ltd, Long Son Joint Stock Company en Zhaoqing Li Da Shoes Co., Ltd, ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 285, blz. 1) nietig verklaren; en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Commissie was niet juridisch bevoegd om de betwiste verordening vast te stellen.

               2.

               Tweede middel: de heropening van de afgesloten procedure inzake schoeisel en de instelling met terugwerkende kracht, bij de bestreden verordening, van het vervallen antidumpingrecht:

                           (i)

                           heeft geen rechtsgrondslag, is gebaseerd op een kennelijk onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en van de basisverordening (1) en maakt inbreuk op artikel 9, lid 4, van de basisverordening;

                           (ii)

                           is in strijd met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, met het rechtszekerheidsbeginsel en met het verbod van terugwerkende kracht wat verzoeksters betreft;

                           (iii)

                           berust op een onjuiste toepassing van artikel 266 VWEU en op misbruik van bevoegdheid door de Europese Commissie en maakt inbreuk op artikel 5, lid 4, VEU.

               3.

               Derde middel: het met terugwerkende kracht instellen van het antidumpingrecht op de leveranciers van de verzoekende partijen, wat terugbetaling aan de verzoekers belet, is in strijd met het non-discriminatiebeginsel.

               4.

               Vierde middel: de Europese Commissie heeft bij de beoordeling van de verzoeken om behandeling als marktgerichte onderneming en om individuele behandeling van de leveranciers van de verzoekende partijen misbruik gemaakt van haar bevoegdheid om met terugwerkende kracht een antidumpingrecht toe te passen en heeft het non-discriminatiebeginsel geschonden; en

               5.

               Vijfde middel: de Europese Commissie is de verplichting van artikel 20, lid 5, van de basisverordening en de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht niet nagekomen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak C-713/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 21 december 2017 — Ahmad Shah Ayubi

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 21 december 2017 — Ahmad Shah Ayubi
   (Zaak C-713/17)
   (2018/C 123/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ahmad Shah Ayubi

      Betrokken instantie: Bezirkshauptmannschaft Linz-Land

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 29 van richtlijn 2011/95/EU (1), op grond waarvan een lidstaat verplicht is personen die internationale bescherming genieten (in de lidstaat die deze bescherming heeft toegekend) de nodige sociale bijstand te verlenen zoals de onderdanen van de lidstaat deze ontvangen, aldus worden uitgelegd dat het voldoet aan de door het Hof van Justitie in zijn rechtspraak ontwikkelde criteria voor rechtstreekse werking?

               2)

               Moet artikel 29 van richtlijn 2011/95/EU aldus worden uitgelegd, dat het in de weg staat aan een nationale bepaling die sociale bijstand in de vorm van een op de behoeften gebaseerd minimumniveau van bescherming uitsluitend volledig en dus in dezelfde mate als aan de eigen onderdanen van een lidstaat verleent aan asielgerechtigden met een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, maar voorziet in een verlaging van de sociale bijstandsuitkeringen verbonden aan het op de behoeften gebaseerde minimumniveau van bescherming voor asielgerechtigden aan wie slechts tijdelijk verblijf is verleend, en die hen aldus wat de hoogte van de sociale bijstand betreft, gelijkstelt met personen met de subsidiairebeschermingsstatus?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).


201805250641897342018/C 200/355542015TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180425292911Gevoegde zaken T-554/15 en T-555/15: Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Hongarije/Commissie [„Staatssteun — Steunmaatregelen verleend krachtens de Hongaarse wet XCIV van 2014 betreffende de gezondheidsbijdrage van ondernemingen in de tabaksindustrie — Steunmaatregelen als gevolg van een wijziging in 2014 van de Hongaarse wet van 2008 betreffende de voedselketen en het officiële toezicht hierop — Progressieve belastingtarieven op de jaaromzet — Besluit tot inleiding van de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU — Gelijktijdige vaststelling van een opschortingsbevel — Beroep tot nietigverklaring — Scheidbaarheid van het opschortingsbevel — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Rechten van de verdediging — Beginsel van loyale samenwerking — Artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999”]
 ---documentbreak--- C2002018NL2910120180425NL0035291291Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Hongarije/Commissie
   (Gevoegde zaken T-554/15 en T-555/15) (
         1
      )
   „[„Staatssteun — Steunmaatregelen verleend krachtens de Hongaarse wet XCIV van 2014 betreffende de gezondheidsbijdrage van ondernemingen in de tabaksindustrie — Steunmaatregelen als gevolg van een wijziging in 2014 van de Hongaarse wet van 2008 betreffende de voedselketen en het officiële toezicht hierop — Progressieve belastingtarieven op de jaaromzet — Besluit tot inleiding van de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU — Gelijktijdige vaststelling van een opschortingsbevel — Beroep tot nietigverklaring — Scheidbaarheid van het opschortingsbevel — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Rechten van de verdediging — Beginsel van loyale samenwerking — Artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999”]”2018/C 200/35Procestaal: Hongaars
      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, P.-J. Loewenthal en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van, ten eerste, besluit C(2015) 4805 final van de Commissie van 15 juli 2015 betreffende staatssteunmaatregel SA.41187 (2015/NN) — Hongarije — Gezondheidsbijdrage van ondernemingen in de tabaksindustrie (PB 2015, C 277, blz. 24) en, ten tweede, besluit C(2015) 4808 final van de Commissie van 15 juli 2015 betreffende staatssteunmaatregel SA.40018 (2015/C) (ex 2014/NN) — Wijziging van 2014 van de vergoeding voor de inspectie van de voedselketen in Hongarije (PB 2015, C 277, blz. 12)

      Dictum

            1)

            De beroepen worden verworpen.

            2)

            Hongarije wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 398 van 30.11.2015.


201805250481897162018/C 200/602452018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180416474821Zaak T-245/18: Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Benavides Torres/Raad
 ---documentbreak--- C2002018NL4710120180416NL0060471482Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Benavides Torres/Raad
   (Zaak T-245/18)2018/C 200/60Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Antonio José Benavides Torres (Venezuela) (vertegenwoordigers: L. Giuliano en F. Di Gianni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/90 van de Raad van 22 januari 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela en uitvoeringsverordening (EU) 2018/88 van 22 januari 2018 tot uitvoering van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela, voor zover de bepalingen ervan verzoeker betreffen; en

            —

            verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van verzoekers rechten van verweer en op effectieve rechterlijke bescherming, door hem niet binnen een redelijke termijn toegang te verlenen tot het bewijs dat beweerdelijk zijn opname op de lijst onderbouwt.

            2.

            Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout van de Raad, aangezien deze niet heeft aangetoond dat verzoeker, in zijn rol als Commandant-generaal van de Bolivariaanse Nationale Garde, verantwoordelijk is voor ernstige schendingen van de mensenrechten die vermeend zijn begaan door de Bolivariaanse Nationale Garde, en de rechtsstaat in Venezuela heeft ondermijnd.


201805250701897182018/C 200/367522015TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180426293022Zaak T-752/15: Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Commissie [„Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Support and consulting services for technical informatics staff IV (STIS IV) — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Motiveringsplicht — Abnormaal lage offerte — Gunningscriteria — Kennelijke beoordelingsfouten — Niet-contractuele aansprakelijkheid”]
 ---documentbreak--- C2002018NL2920120180426NL0036292302Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Commissie
   (Zaak T-752/15) (
         1
      )
   „[„Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Support and consulting services for technical informatics staff IV (STIS IV) — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Motiveringsplicht — Abnormaal lage offerte — Gunningscriteria — Kennelijke beoordelingsfouten — Niet-contractuele aansprakelijkheid”]”2018/C 200/36Procestaal: Grieks
      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude, A. Kyratsou en S. Lejeune, vervolgens S. Delaude, A. Kyratsou en A. Katsimerou, gemachtigden)

      Voorwerp

   In de eerste plaats verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 29 oktober 2015 houdende afwijzing van de offerte van verzoeksters in het kader van openbare aanbesteding nr. DIGIT/R3/PO/2015/0008, met als opschrift „Support and consulting services for technical informatics staff IV (STIS IV)”, voor perceel nr. 3 betreffende de „ontwikkeling en het uittesten van oplossingen voor de webinfrastructuur en de infrastructuur van de informatiesystemen, inclusief bijstand en engineering”, en in de tweede plaats verzoek krachtens 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden als gevolg van dat besluit.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            European Dynamics Luxembourg SA en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE worden verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 68 van 22.2.2016.


201805250541897082018/C 200/612462018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180416484811Zaak T-246/18: Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Moreno Pérez / Raad
 ---documentbreak--- C2002018NL4810120180416NL0061481481Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Moreno Pérez / Raad
   (Zaak T-246/18)2018/C 200/61Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Maikel José Moreno Pérez (Venezuela) (vertegenwoordigers: L. Giuliano en F. Di Gianni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/90 van de Raad van 22 januari 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela en uitvoeringsverordening (EU) 2018/88 van 22 januari 2018 tot uitvoering van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela, voor zover de bepalingen ervan verzoeker betreffen; en

            —

            verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de Raad heeft het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoekers rechten van verweer en op effectieve rechterlijke bescherming geschonden door hem niet binnen een redelijke termijn toegang te verlenen tot het bewijs dat beweerdelijk zijn opname op de lijst onderbouwt.

            2.

            Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout van de Raad, aangezien hij niet heeft aangetoond dat verzoeker, in zijn rol van president en voormalig vicepresident van het Hooggerechtshof van Venezuela, het optreden en het beleid van de regering waarmee de democratie en de rechtsstaat in Venezuela werd ondermijnd, heeft gesteund en vergemakkelijkt, en dat hij verantwoordelijk is voor handelingen en uitlatingen die het gezag van het nationale parlement hebben geüsurpeerd.


201805250411896982018/C 200/371332016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424303121Gevoegde zaken T-133/16 tot en met T-136/16: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence e.a./ECB [„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 4, lid 1, onder e), en lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Persoon die daadwerkelijk het beleid van de kredietinstelling bepaalt — Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2013/36/EU en artikel L. 511-13, tweede alinea, van de Franse code monétaire et financier — Beginsel dat de toezichthoudende taken behorende bij het voorzitterschap van het leidinggevend orgaan van een kredietinstelling en de functie van CEO in dezelfde instelling niet worden gecombineerd — Artikel 88, lid 1, onder e), van richtlijn 2013/36 en artikel L. 511-58 van de Franse code monétaire et financier”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3010120180424NL0037301312Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence e.a./ECB
   (Gevoegde zaken T-133/16 tot en met T-136/16) (
         1
      )
   „[„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 4, lid 1, onder e), en lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Persoon die daadwerkelijk het beleid van de kredietinstelling bepaalt — Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2013/36/EU en artikel L. 511-13, tweede alinea, van de Franse code monétaire et financier — Beginsel dat de toezichthoudende taken behorende bij het voorzitterschap van het leidinggevend orgaan van een kredietinstelling en de functie van CEO in dezelfde instelling niet worden gecombineerd — Artikel 88, lid 1, onder e), van richtlijn 2013/36 en artikel L. 511-58 van de Franse code monétaire et financier”]”2018/C 200/37Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-133/16: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence (Aix-en-Provence, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Mele en H. Savoie, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-134/16: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées (Albi, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Mele en H. Savoie, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-135/16: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Charente-Maritime Deux-Sèvres (Saintes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Mele en H. Savoie, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-136/16: Caisse régionale de crédit agricole mutuel Brie Picardie (Amiens, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Mele en H. Savoie, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: A. Karpf en C. Hernández Saseta, gemachtigden, bijgestaan door A. Heinzmann, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, K.-P. Wojcik en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoeken krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van respectievelijk de besluiten van de ECB, ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/98, ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/100, ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/101 en ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/99 van 29 januari 2016, die zijn vastgesteld op grond van artikel 4, lid 1, onder e), van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63), artikel 93 van verordening (EU) nr. 468/2014 van de ECB van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de ECB en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (PB 2014, L 141, blz. 1), en artikelen L. 511-13, L. 511-52, L. 511-58, L. 612-23-1 en R. 612-29-3 van de Franse code monétaire et financier (monetair en financieel wetboek)

      Dictum

            1)

            De beroepen worden verworpen.

            2)

            De Caisse régionale de crédit agricole mutuel Alpes Provence, de Caisse régionale de crédit agricole mutuel Nord Midi-Pyrénées, de Caisse régionale de crédit agricole mutuel Charente-Maritime Deux-Sèvres en de Caisse régionale de crédit agricole mutuel Brie Picardie zullen hun eigen kosten dragen evenals die van de Europese Centrale Bank (ECB).

            3)

            De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 175 van 17.5.2016.


201805250451897242018/C 200/381902016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180426313221Zaak T-190/16: Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Azarov/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Rechten van de verdediging — Beginsel van behoorlijk bestuur — Misbruik van bevoegdheid — Eigendomsrecht — Vrijheid van ondernemerschap — Kennelijke beoordelingsfout”)
 ---documentbreak--- C2002018NL3110120180426NL0038311322Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Azarov/Raad
   (Zaak T-190/16) (
         1
      )
   „(„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op die lijst — Rechten van de verdediging — Beginsel van behoorlijk bestuur — Misbruik van bevoegdheid — Eigendomsrecht — Vrijheid van ondernemerschap — Kennelijke beoordelingsfout”)”2018/C 200/38Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Mykola Yanovych Azarov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: G. Lansky en A. Egger, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en F. Naert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/318 van de Raad van 4 maart 2016 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 76) en van uitvoeringsverordening (EU) 2016/311 van de Raad van 4 maart 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2016, L 60, blz. 1), voor zover verzoekers naam is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Mykola Yanovych Azarov wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 222 van 20.6.2016.


201805250731897212018/C 200/467632016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412363722Zaak T-763/16: Arrest van het Gerecht van 12 april 2018 — PY / EUCAP Sahel Niger („Arbitragebeding — Personeel van internationale missies van de Europese Unie — Geschillen inzake arbeidsovereenkomsten — Interne onderzoeksprocedures — Bescherming van slachtoffers bij melding van een situatie van intimidatie — Contractuele aansprakelijkheid”)
 ---documentbreak--- C2002018NL3620120180412NL0046362372Arrest van het Gerecht van 12 april 2018 — PY / EUCAP Sahel Niger
   (Zaak T-763/16) (
         1
      )
   „(„Arbitragebeding — Personeel van internationale missies van de Europese Unie — Geschillen inzake arbeidsovereenkomsten — Interne onderzoeksprocedures — Bescherming van slachtoffers bij melding van een situatie van intimidatie — Contractuele aansprakelijkheid”)”2018/C 200/46Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: PY (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: EUCAP Sahel Niger (vertegenwoordigers: E. Raoult en M. Vicente Hernandez, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 272 VWEU, strekkende tot veroordeling van EUCAP Sahel Niger tot vergoeding van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de niet-nakoming van een contractuele verplichting door EUCAP Sahel Niger

      Dictum

            1)

            EUCAP Sahel Niger wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10000 EUR aan PY.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            EUCAP Sahel Niger wordt verwezen in haar eigen kosten en in drie vierde van de kosten van PY.

      (
         1
      )	PB C 6 van 9.1.2017.


201805250671897122018/C 200/392482016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180425323211Zaak T-248/16: Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk CHATKA — Ouder internationaal beeldmerk CHATKA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3210120180425NL0039321321Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA)
   (Zaak T-248/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk CHATKA — Ouder internationaal beeldmerk CHATKA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 64, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]”2018/C 200/39Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Walfood SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Cornu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Romanov Holding, SL (La Moraleja, Spanje) (vertegenwoordigers: S. García Cabezas en R. Fernández Iglesias, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 150/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Romanov Holding en Walfood

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Walfood SA wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 270 van 25.7.2016.


201805250231897602018/C 200/243022017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412191911Zaak C-302/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Bratislave — Slowakije) — PPC Power a.s. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Doelstellingen — Kosteloze toewijzing van emissierechten — Nationale voorschriften die overgedragen en niet-gebruikte emissierechten aan belasting onderwerpen)
 ---documentbreak--- C2002018NL1910120180412NL0024191191Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Bratislave — Slowakije) — PPC Power a.s. / Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty
   (Zaak C-302/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Doelstellingen — Kosteloze toewijzing van emissierechten — Nationale voorschriften die overgedragen en niet-gebruikte emissierechten aan belasting onderwerpen)”2018/C 200/24Procestaal: Slowaaks
      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Bratislave

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: PPC Power a.s.

      Verwerende partijen: Finančné riaditeľstvo Slovenskej republiky, Daňový úrad pre vybrané daňové subjekty

      Dictum

   Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan nationale regelgeving zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een belasting ter hoogte van 80 % van de waarde wordt geheven over kosteloos toegewezen broeikasgasemissierechten die zijn verkocht of niet zijn gebruikt door ondernemingen die aan de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten zijn onderworpen.
   (
         1
      )	PB C 269 van 14.8.2017.


201805250741897222018/C 200/478312016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424373711Zaak T-831/16: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Kabushiki Kaisha Zoom/EUIPO — Leedsworld (ZOOM) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ZOOM — Ouder Uniewoordmerk en ouder Uniebeeldmerk ZOOM — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3710120180424NL0047371371Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Kabushiki Kaisha Zoom/EUIPO — Leedsworld (ZOOM)
   (Zaak T-831/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ZOOM — Ouder Uniewoordmerk en ouder Uniebeeldmerk ZOOM — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 200/47Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Kabushiki Kaisha Zoom (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. de Arpe Tejero, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral, K. Sidat Humphreys en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Leedsworld, Inc. (New Kensington, Pennsylvania, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 7 september 2016 (zaak R 1235/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Kabushiki Kaisha Zoom en Leedsworld

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 7 september 2016 (zaak R 1235/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Kabushiki Kaisha Zoom en Leedsworld, Inc. wordt vernietigd.

            2)

            Het beroep wordt verworpen voor het overige.

            3)

            Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 22 van 23.1.2017.


201805250321897502018/C 200/253232017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412192022Zaak C-323/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — People Over Wind, Peter Sweetman / Coillte Teoranta (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Speciale beschermingszones — Artikel 6, lid 3 — Voorevaluatie om te bepalen of al dan niet een beoordeling moet worden verricht van de gevolgen van een plan of project voor een speciale beschermingszone — Maatregelen die daartoe in aanmerking kunnen worden genomen)
 ---documentbreak--- C2002018NL1920120180412NL0025192202Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — People Over Wind, Peter Sweetman / Coillte Teoranta
   (Zaak C-323/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Speciale beschermingszones — Artikel 6, lid 3 — Voorevaluatie om te bepalen of al dan niet een beoordeling moet worden verricht van de gevolgen van een plan of project voor een speciale beschermingszone — Maatregelen die daartoe in aanmerking kunnen worden genomen)”2018/C 200/25Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   High Court (Ierland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: People Over Wind, Peter Sweetman

      Verwerende partij: Coillte Teoranta

      Dictum

   Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat, om te bepalen of in een later stadium een passende beoordeling moet worden verricht van de gevolgen van een plan of project voor een betrokken gebied, in de fase van de voorevaluatie de maatregelen ter voorkoming of beperking van de nadelige gevolgen van dat plan of project voor dat gebied niet in aanmerking dienen te worden genomen.
   (
         1
      )	PB C 277 van 21.8.2017.


201805250121897542018/C 200/264412017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180417202121Zaak C-441/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 april 2018 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna — Artikel 6, leden 1 en 3 — Artikel 12, lid 1 — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van de vogelstand — Artikelen 4 en 5 — Natura 2000-gebied „Puszcza Białowieska” — Wijziging van het bosbeheerplan — Verhoging van de houtoogst — Plan of project dat niet direct nodig is voor het beheer van het gebied en significante gevolgen kan hebben voor dat gebied — Passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied — Aantasting van de natuurlijke kenmerken van het gebied — Daadwerkelijke uitvoering van de instandhoudingsmaatregelen — Effecten op de voortplantings- en rustplaatsen van beschermde soorten)
 ---documentbreak--- C2002018NL2010120180417NL0026201212Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 april 2018 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-441/17) (
         1
      )
   „(Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats en van de wilde flora en fauna — Artikel 6, leden 1 en 3 — Artikel 12, lid 1 — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van de vogelstand — Artikelen 4 en 5 — Natura 2000-gebied „Puszcza Białowieska” — Wijziging van het bosbeheerplan — Verhoging van de houtoogst — Plan of project dat niet direct nodig is voor het beheer van het gebied en significante gevolgen kan hebben voor dat gebied — Passende beoordeling van de gevolgen voor het gebied — Aantasting van de natuurlijke kenmerken van het gebied — Daadwerkelijke uitvoering van de instandhoudingsmaatregelen — Effecten op de voortplantings- en rustplaatsen van beschermde soorten)”2018/C 200/26Procestaal: Pools
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, H. Krämer, K. Herrmann en E. Kružíková)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: J. Szyszko, minister van Milieu, en B. Majczyna en D. Krawczyk, gemachtigden, bijgestaan door K. Tomaszewski, ekspert)

      Dictum

            1)

            De Republiek Polen heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens:

                     —

                     artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17/EU van de Raad van 13 mei 2013, door een bijlage vast te stellen bij het bosbeheerplan voor het bosgebied Białowieża zonder ervoor te zorgen dat de natuurlijke kenmerken van het gebied van communautair belang en de specialebeschermingszone PLC200004 Puszcza Białowieska niet worden aangetast;

                     —

                     artikel 6, lid 1, van richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, en artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, door niet de nodige instandhoudingsmaatregelen te treffen die beantwoorden aan de ecologische vereisten van (i) de typen natuurlijke habitats van bijlage I en de soorten van bijlage II bij richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, en (ii) de vogelsoorten van bijlage I bij richtlijn 2009/147, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, en de niet in die bijlage genoemde geregeld voorkomende trekvogelsoorten, waarvoor het gebied van communautair belang en de specialebeschermingszone PLC200004 Puszcza Białowieska zijn aangewezen;

                     —

                     artikel 12, lid 1, onder a) en d), van richtlijn 92/43, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, door geen strikte bescherming toe te kennen aan bepaalde in bijlage IV bij die richtlijn genoemde saproxyle kevers, namelijk de Buprestis splendens (kever uit de familie prachtkevers), de vermiljoenkever (Cucujus cinnaberinus), de Phryganophilus ruficollis (kever uit de familie springkevers) en de Pytho kolwensis (kever uit de familie glansschorskevers), dat wil zeggen door het opzettelijk doden of verstoren van deze kevers en de beschadiging of vernieling van hun voortplantingsplaatsen in het bosgebied Białowieża niet te verbieden, en

                     —

                     artikel 5, onder b) en d), van richtlijn 2009/147, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/17, door niet te zorgen voor bescherming van in artikel 1 van die richtlijn bedoelde vogelsoorten en met name de dwerguil (Glaucidium passerinum), de ruigpootuil (Aegolius funereus), de witrugspecht (Dendrocopos leucotos) en de drieteenspecht (Picoides tridactylus), namelijk door niet te waarborgen dat deze vogelsoorten niet worden gedood of gestoord gedurende de broedperiode en hun nesten en eieren niet opzettelijk worden vernield, beschadigd of weggenomen in het bosgebied Białowieża.

            2)

            De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 338 van 9.10.2017.


201805250621897412018/C 200/632482018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180416494911Zaak T-248/18: Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Cabello Rondón/Raad
 ---documentbreak--- C2002018NL4910120180416NL0063491491Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Cabello Rondón/Raad
   (Zaak T-248/18)2018/C 200/63Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Diosdado Cabello Rondón (Venezuela) (vertegenwoordigers: L. Giuliano en F. Di Gianni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/90 van de Raad van 22 januari 2018 tot wijziging van besluit (GBVB) 2017/2074 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela en uitvoeringsverordening (EU) 2018/88 van 22 januari 2018 tot uitvoering van uitvoeringsverordening (EU) 2017/2063 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Venezuela, voor zover de bepalingen ervan verzoeker betreffen; en

            —

            verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van verzoekers rechten van verweer en op effectieve rechterlijke bescherming, door hem niet binnen een redelijke termijn toegang te verlenen tot het bewijs dat beweerdelijk zijn opname op de lijst onderbouwt.

            2.

            Tweede middel: beoordelingsfout van de Raad, aangezien deze niet heeft aangetoond dat verzoeker betrokken is bij het ondermijnen van de democratie en de rechtsstaat in Venezuela.


201805250551897092018/C 200/492072017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424383922Zaak T-207/17: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk hp — Absolute weigeringsgronden — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3820120180424NL0049382392Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp)
   (Zaak T-207/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk hp — Absolute weigeringsgronden — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]”2018/C 200/49Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Senetic S.A. (Katowice, Polen) (vertegenwoordiger: M. Krekora, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: HP Hewlett Packard Group LLC (Houston, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab en C. Tenkhoff, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 februari 2017 (zaak R 1001/2016-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Senetic en HP Hewlett Packard Group

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Senetic S.A. wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 168 van 29.5.2017.


201805250561897102018/C 200/502082017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424393911Zaak T-208/17: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (HP) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk HP — Absolute weigeringsgronden — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3910120180424NL0050391391Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (HP)
   (Zaak T-208/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk HP — Absolute weigeringsgronden — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001] — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]”2018/C 200/50Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Senetic S.A. (Katowice, Polen) (vertegenwoordiger: M. Krekora, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: HP Hewlett Packard Group LLC (Houston, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab en C. Tenkhoff, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 februari 2017 (zaak R 1002/2016-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Senetic en HP Hewlett Packard Group

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Senetic S.A. wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 168 van 29.5.2017.


201805250461897142018/C 200/512132017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180425404011Zaak T-213/17: Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Romantik Hotels & Restaurants/EUIPO — Hotel Preidlhof (ROMANTIK) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk ROMANTIK — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL4010120180425NL0051401401Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Romantik Hotels & Restaurants/EUIPO — Hotel Preidlhof (ROMANTIK)
   (Zaak T-213/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk ROMANTIK — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 200/51Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Romantik Hotels & Restaurants AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Hofmann en W. Göpfert, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Lenz en D. Hanf, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Hotel Preidlhof GmbH (Naturns, Italië) (vertegenwoordiger: A. Wittwer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 februari 2017 (zaak R 1257/2016-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Hotel Preidlhof en Romantik Hotels & Restaurants

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Romantik Hotels & Restaurants AG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 168 van 29.5.2017.


201805250421896992018/C 200/522202017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180426404122Zaak T-220/17: Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Pfalzmarkt für Obst und Gemüse/EUIPO (100 % Pfalz) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk 100 % Pfalz — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2002018NL4020120180426NL0052402412Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Pfalzmarkt für Obst und Gemüse/EUIPO (100 % Pfalz)
   (Zaak T-220/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk 100 % Pfalz — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”]”2018/C 200/52Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Pfalzmarkt für Obst und Gemüse eG (Mutterstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Gehweiler en C. Weber, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 februari 2017 (zaak R 1549/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken 100 % Pfalz als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Pfalzmarkt für Obst und Gemüse eG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 178 van 6.6.2017.


201806080451931552018/C 221/02242018CJC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL201801082211Zaak C-24/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapesti II. és III. Kerületi Bíróság (Hongarije) op 8 januari 2018 — Bán István / KP 2000 Kft., Kovács Edit
 ---documentbreak--- C2212018NL210120180108NL00022121Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapesti II. és III. Kerületi Bíróság (Hongarije) op 8 januari 2018 — Bán István / KP 2000 Kft., Kovács Edit
   (Zaak C-24/18)2018/C 221/02Procestaal: Hongarije
      Verwijzende rechter

   Budapesti II. és III. Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bán István

      Verwerende partijen: KP 2000 Kft., Kovács Edit

      Prejudiciële vraag

   Roept een regeling van een lidstaat op grond waarvan een op een landbouw- of bosbouwgrond gevestigd gebruiksrecht van rechtswege — en zonder financiële compensatie — vervalt wanneer een nieuwe eigenaar in het kader van een procedure van gedwongen tenuitvoerlegging het onroerende goed waarop het gebruiksrecht rust, verwerft en de gebruiker van de grond voor het betrokken terrein geen door de Europese Unie of de nationale begroting gefinancierde landbouw- of plattelandsontwikkelingssteun heeft ontvangen, waarvoor als voorwaarde geldt dat de grond gedurende een bepaalde wettelijk bepaalde periode wordt gebruikt, een beperking in het leven die in strijd is met de artikelen 49 en 63 VWEU?


201806150391954982018/C 231/066842017CJC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL201712066722Zaak C-684/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2017 door Banca Monte dei Paschi di Siena SpA, Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 september 2017 in zaak T-83/16, Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba SpA/EUIPO
 ---documentbreak--- C2312018NL620120171206NL00066272Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2017 door Banca Monte dei Paschi di Siena SpA, Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 september 2017 in zaak T-83/16, Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba SpA/EUIPO
   (Zaak C-684/17 P)2018/C 231/06Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirantes: Banca Monte dei Paschi di Siena SpA, Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) (vertegenwoordigers: L. Trevisan, D. Contini, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 17 mei 2018 heeft het Hof van Justitie (Tiende Kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


201806150641955292018/C 231/412502018TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180423323321Zaak T-250/18: Beroep ingesteld op 23 april 2018 — RATP/Commissie
 ---documentbreak--- C2312018NL3210120180423NL0041321332Beroep ingesteld op 23 april 2018 — RATP/Commissie
   (Zaak T-250/18)2018/C 231/41Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Régie autonome des transports parisiens (RATP) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery, P. Delelis en C. Lavin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            vernietiging van het besluit van de Commissie van 21 maart 2018 tot verlening van gedeeltelijke toegang tot documenten krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie;

            —

            in ieder geval verwijzing van de Commissie in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

            2.

            Tweede middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001.

            3.

            Derde middel: schending van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening nr. 1049/2001, artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en artikel 7 van het Handvest van de grondrechten, alsook artikel 339 VWEU.

            4.

            Vierde middel: schending van de motiveringsplicht.


201806220241970142018/C 240/161572018CJC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180222131531Zaak C-157/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2018 door Tulliallan Burlington Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 december 2017 in zaak T-122/16, Tulliallan Burlington Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
 ---documentbreak--- C2402018NL1310120180222NL0016131153Hogere voorziening ingesteld op 22 februari 2018 door Tulliallan Burlington Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 december 2017 in zaak T-122/16, Tulliallan Burlington Ltd/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-157/18 P)2018/C 240/16Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Tulliallan Burlington Ltd (vertegenwoordiger: A. Norris, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Burlington Fashion GmbH

      Conclusies

            —

            vernietiging van het arrest van het Gerecht waarbij het beroep van Tulliallan Burlington Ltd (hierna: „TBL”) tegen de kamer van beroep wordt verworpen;

            —

            vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep [of subsidiair terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht om deze af te doen in overeenstemming met het arrest van het Hof van Justitie];

            —

            verwijzing van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Burlington Fashion GmbH (hierna: „BFG”) in de kosten van TBL in verband met deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante („TBL”) baseert haar hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht op de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

            1)

            Middelen inzake schending van artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001 (
                  1
               )

                     a)

                     het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door geen vaststellingen te doen inzake „verband”.

                     b)

                     voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat TBL niet het noodzakelijke bewijs had geleverd om afbreuk aan het onderscheidend vermogen of ongerechtvaardigd voordeel aan te tonen.

                     c)

                     door aldus te oordelen dat het noodzakelijke bewijs niet was geleverd, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door (i) te hoge wettelijke eisen te stellen, en (ii) geen rekening te houden met het relevante bewijs.

                     d)

                     in feite was het enige mogelijke oordeel voor het Gerecht dat er sprake was van afbreuk aan het onderscheidend vermogen of voorts of subsidiair ongerechtvaardigd voordeel.

                     e)

                     het Gerecht heeft het betoog van TBL dat de beslissing van de kamer van beroep was aangetast door het feit dat deze kennelijk geen rekening had gehouden met de voor haar aangevoerde argumenten, ten onrechte afgewezen.

            2)

            Middelen inzake schending van artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001

                     a)

                     het Gerecht heeft geweigerd vast te stellen dat de kamer van beroep had moeten verzoeken om aanvullende opmerkingen inzake artikel 8, lid 4, in omstandigheden waarin de enige manier om procedurele bescherming te bieden erin had bestaan om dergelijke opmerkingen te verzoeken of alleen te beslissen op de vraag op basis van artikel 8, lid 5 en de vraag inzake artikel 8, lid 4, terug te verwijzen naar de oppositieafdeling. Het Gerecht had de beslissing van de kamer van beroep moeten vernietigen.

                     b)

                     Het Gerecht heeft ten onrechte ingestemd met het oordeel van de kamer van beroep dat TBL niet had aangetoond dat was voldaan aan de voorwaarden voor artikel 8, lid 4. Het Gerecht had moeten vaststellen dat de kamer van beroep blijk had gegeven van een onjuiste opvatting, de vaststellingen van de kamer van beroep inzake artikel 8, lid 4, van de hand moeten wijzen en zijn eigen vaststelling dat artikel 8, lid 4, was geschonden in de plaats moeten stellen.

            3)

            Middelen inzake schending van artikel 8, lid 1, van verordening 2017/1001

                     a)

                     Het Gerecht heeft het arrest Praktiker ten onrechte toegepast, omdat dat arrest, gelet op het arrest van het Hof in de zaak EUIPO/Cactus (C-501/15 P; EU:C:2017:750), in casu niet van toepassing is op de oudere merken.

                     b)

                     Voorts of subsidiair heeft het Gerecht het arrest Praktiker ten onrechte toegepast omdat dat arrest niet van toepassing is op diensten van winkelgalerijen.

                     c)

                     Zelfs gesteld dat de oudere merken van TBL onder het begrip „detailhandelsdiensten” vielen en het arrest Praktiker dus van toepassing was, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door het arrest Praktiker aldus uit te leggen dat het noodzakelijkerwijze de vaststelling van soortgelijkheid die leidde tot verwarring uitsloot.

                     d)

                     Omdat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting inzake de toepassing van het arrest Praktiker, heeft het (i) het verwarringsgevaar niet beoordeeld en evenmin (ii) die beoordeling terugverwezen naar de kamer van beroep. In deze omstandigheden was het verplicht een van deze stappen te ondernemen.

      (
         1
      )	Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).


201806220611970232018/C 240/464262017TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180528414222Zaak T-426/17: Arrest van het Gerecht van 28 mei 2018 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EFUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2402018NL4120120180528NL0046412422Arrest van het Gerecht van 28 mei 2018 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE)
   (Zaak T-426/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EFUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 240/46Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Item Industrietechnik GmbH (Solingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en M. Vitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 april 2017 (zaak R 1881/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EFUSE als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Item Industrietechnik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 277 van 21.8.2017.


201806220831970152018/C 240/612932018TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180510525322Zaak T-293/18: Beroep ingesteld op 10 mei 2018 — Republiek Letland/Europese Commissie
 ---documentbreak--- C2402018NL5220120180510NL0061522532Beroep ingesteld op 10 mei 2018 — Republiek Letland/Europese Commissie
   (Zaak T-293/18)2018/C 240/61Procestaal: Lets
      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: I. Kucina en V. Soņeca)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            brief C(2018) 1418 final van de Commissie van 12 maart 2018, waarbij de Commissie haar standpunt heeft bepaald, nietigverklaren, en de Commissie gelasten een standpunt in te nemen dat geen ongunstige rechtsgevolgen voor Letland heeft;

            —

            de Europese Commissie verwijzen in de kosten van Letland.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de Republiek Letland aan dat de Commissie met het bepalen van haar standpunt niet alleen artikel 263 VWEU heeft geschonden, en aldus ongunstige rechtsgevolgen voor Letland heeft doen ontstaan, maar ook artikel 17, lid 1, VEU, gelezen in samenhang met artikel 3 VWEU, lid 1, onder d), en de artikelen 38 en 335 VWEU, die de Commissie ertoe verplichten te waarborgen dat Noorwegen de verbintenissen die het is aangegaan krachtens het Verdrag van Parijs (
         1
      ) correct naleeft met betrekking tot de rechten van de lidstaten van de Europese Unie op niet-discriminatoire toegang tot de visserij in de visserijzone Svalbard.
   (
         1
      )	Verdrag betreffende Spitsbergen, gesloten tussen Noorwegen, de Verenigde Staten van Amerika, Denemarken, Frankrijk, Italië, Japan, Nederland, Groot-Brittannië, Ierland, de Britse overzeese gebieden en Zweden, ondertekend te Parijs op 9 februari 1920. Beschikbaar via https://likumi.lv/ta/id/282051-par-ligumu-starp-norvegiju-amerikas-savienotajam-valstim-daniju-franciju-italiju-japanu-niderlandi-lielbritaniju-un


201806220071970782018/C 240/313032018CJC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180503272821Zaak C-303/18 P: Hogere voorziening, ingesteld op 3 mei 2018 door Jean-Marie Le Pen tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-140/16, Le Pen / Parlement
 ---documentbreak--- C2402018NL2710120180503NL0031271282Hogere voorziening, ingesteld op 3 mei 2018 door Jean-Marie Le Pen tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 maart 2018 in zaak T-140/16, Le Pen / Parlement
   (Zaak C-303/18 P)2018/C 240/31Procestaal: Frans
      Partijen

      Rekwirant: Jean-Marie Le Pen (vertegenwoordiger: F. Wagner, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

            —

            Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 7 maart 2018, T-140/16.

      Bijgevolg:

            —

            nietigverklaring van het bij brief nr. D 302191 van 5 februari 2016 ter kennis gebrachte besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 29 januari 2016, dat is vastgesteld ter uitvoering van artikel 68 van het gewijzigde besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008„houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement”, waarbij ten aanzien van rekwirant een vordering is vastgesteld van 320026,23 EUR voor ten onrechte betaalde bedragen in het kader van de assistentie aan de parlementsleden en waarbij redenen zijn gegeven voor de terugvordering ervan;

            —

            nietigverklaring van debetnota nr. 2016-195 van 4 februari 2016, waarbij rekwirant ervan in kennis is gesteld dat te zijnen aanzien een vordering is vastgesteld ten gevolge van het besluit van de secretaris-generaal van 29 januari 2016, en waarbij bedragen worden teruggevorderd die ten onrechte zijn betaald voor assistentie aan de parlementsleden;

            —

            uitspraak doen over het bedrag dat aan rekwirant dient te worden toegekend als vergoeding van zijn immateriële schade;

            —

            uitspraak doen over het bedrag dat aan rekwirant dient te worden toegekend als vergoeding van de procedurekosten;

            —

            verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

            1.

            Middel van openbare orde: schending door het Gerecht van de rechten van verdediging van rekwirant — schending van wezenlijke vormvoorschriften
            Door het Parlement niet te verplichten de artikelen 41 en 42 van het Handvest van de grondrechten na te leven, heeft het Gerecht geen loyaal en contradictoir debat mogelijk gemaakt. Het Parlement beschikt over het administratieve dossier en over het dossier van OLAF, die het in zijn voordeel kan gebruiken. Bewijzen van de arbeid kunnen zich in beide dossiers bevinden, maar blijven voor rekwirant verborgen.

            2.

            Schending van het Unierecht door het Gerecht — Onjuiste rechtsopvattingen en onjuiste kwalificatie door het Gerecht van de juridische aard van de feiten en de bewijsmiddelen — Discriminerende aard en bij uitbreiding fumus persecutionis — Schending van het vertrouwensbeginsel en van het legaliteitsbeginsel

                     a.

                     Geen initiatief ten aanzien van andere partijen
                     Het Gerecht heeft geweigerd het initiatief van Martin Schulz als discriminerend gedrag te beschouwen, terwijl het enkel tegen het Front National en niet tegen andere partijen was gericht. Identieke procedures hadden tegen alle Franse partijen, tegen andere partijen van andere lidstaten en tegen tientallen parlementsleden moeten worden geopend.

                     b.

                     Discriminatie ten gevolge van de persoonlijke situatie van Schulz en zijn gebruik van het personeel van het Parlement
                     Het gerecht heeft geweigerd Schulz en Klaus Welle te verhoren, terwijl rekwirant bewijzen van onrechtmatige gedragingen van de voormalige voorzitter van het Parlement heeft overgelegd, zonder dat hiervoor procedures tegen hem zijn geopend. Het Gerecht heeft geen gewag gemaakt van de overgelegde stukken, wat een feitelijke onjuistheid met rechtsgevolgen is.

                     c.

                     Schending van het gewettigde vertrouwen en van de gelijkheid
                     In tegenstelling tot wat het Gerecht aangeeft, zijn er talrijke gevallen waarin de uitvoeringsmaatregelen zijn geschonden en waarin het Parlement geen terugbetaling heeft gevorderd.

            3.

            Interne onrechtmatigheid van de bestreden handelingen

                     a.

                     Kennelijke beoordelingsfout van het Gerecht
                     Indien het aanhangsel een zo wezenlijk bewijs van de arbeid vormt, is het — anders dan het Gerecht verklaart — aan het Parlement om aan te tonen dat rekwirant heeft nagelaten dat aanhangsel na aanmaningen over te leggen. Het Gerecht keert aldus de bewijslast om en begaat daardoor een feitelijke vergissing met rechtsgevolgen.

                     b.

                     Te rechtvaardigen arbeidstijd en wijze van bewijsvoering
                     Het Gerecht heeft de zin van de secretaris-generaal verkeerd opgevat. Daarin eist hij dat de volledige arbeidstijd in de betreffende periode wordt gerechtvaardigd, en niet dat „het bewijs van de overeenstemming van de arbeid met de uitvoeringsmaatregelen” wordt geleverd.
                     Het Gerecht kan er niet van uitgaan dat er een verplichting bestaat, indien het Parlement erkent dat er geen verplichting bestaat, hetgeen is opgenomen in een proces-verbaal van een terechtzitting van het Gerecht, en indien geen enkel artikel van de uitvoeringsmaatregelen in een verplichting voorziet. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

                     c.

                     Verrichte arbeid
                     Rekwirant legt twee nieuwe stukken over en roept daarvoor artikel 127 van het Reglement voor de procesvoering in.

                     d.

                     Schending van het evenredigheidsbeginsel
                     Anders dan het Gerecht oordeelt, was er voor het Parlement geen enkele onvoorwaardelijke verplichting om het geheel voor de vijf jaren in te vorderen wanneer er slechts drie als litigieus werden beschouwd. Deze schending van het evenredigheidsbeginsel rechtvaardigt de vernietiging van het arrest.

                     e.

                     Externe contracten
                     Het Parlement en vervolgens het Gerecht hebben niet aangetoond dat Jean.-François Jalkh beroepsrelaties heeft onderhouden met derden die rekwirant en de waardigheid van het Parlement schade konden toebrengen of tot belangenconflicten konden leiden.


201806220061970512018/C 240/021472016CJC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL201805172211Zaak C-147/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen — België) — Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW / Susan Romy Jozef Kuijpers (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen een verkoper en een consument — Ambtshalve onderzoek door de nationale rechter of een overeenkomst binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt — Artikel 2, onder c) — Begrip „verkoper” — Hogeschool die voornamelijk met overheidsmiddelen wordt gefinancierd — Overeenkomst betreffende een renteloos afbetalingsplan voor inschrijvingsgeld en een bijdrage voor een studiereis)
 ---documentbreak--- C2402018NL210120180517NL00022121Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vredegerecht te Antwerpen — België) — Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW / Susan Romy Jozef Kuijpers
   (Zaak C-147/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen een verkoper en een consument — Ambtshalve onderzoek door de nationale rechter of een overeenkomst binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt — Artikel 2, onder c) — Begrip „verkoper” — Hogeschool die voornamelijk met overheidsmiddelen wordt gefinancierd — Overeenkomst betreffende een renteloos afbetalingsplan voor inschrijvingsgeld en een bijdrage voor een studiereis)”2018/C 240/02Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Vredegerecht te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Karel de Grote — Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen VZW

      Verwerende partij: Susan Romy Jozef Kuijpers

      Dictum

            1)

            Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet bij verstek en die op grond van de nationale procedureregels bevoegd is ambtshalve na te gaan of het beding waarop de vordering steunt in strijd is met de nationale regels van openbare orde, gehouden is ambtshalve na te gaan of de overeenkomst waarin dat beding is opgenomen binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt en, in voorkomend geval, of dat beding eventueel oneerlijk is.

            2)

            Onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties, moet artikel 2, onder c), van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd dat een vrije onderwijsinstelling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die met een van haar studenten contractueel betalingsfaciliteiten is overeengekomen voor bepaalde bedragen die deze studente verschuldigd is uit hoofde van inschrijvingsgeld en een bijdrage voor een studiereis, met betrekking tot deze overeenkomst als een „verkoper” in de zin van die bepaling moet worden aangemerkt, zodat de betrokken overeenkomst binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt.

      (
         1
      )	PB C 211 van 13.6.2016.


201806220731970872018/C 240/474272017TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180528424211Zaak T-427/17: Arrest van het Gerecht van 28 mei 2018 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk EFUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2402018NL4210120180528NL0047421421Arrest van het Gerecht van 28 mei 2018 — Item Industrietechnik/EUIPO (EFUSE)
   (Zaak T-427/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk EFUSE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 240/47Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Item Industrietechnik GmbH (Solingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en M. Vitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 april 2017 (zaak R 1882/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EFUSE als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Item Industrietechnik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 277 van 21.8.2017.


201806220801970642018/C 240/622972018TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180508535421Zaak T-297/18: Beroep ingesteld op 8 mei 2018 — Wirecard Technologies/EUIPO — Striatum Ventures (supr)
 ---documentbreak--- C2402018NL5310120180508NL0062531542Beroep ingesteld op 8 mei 2018 — Wirecard Technologies/EUIPO — Striatum Ventures (supr)
   (Zaak T-297/18)2018/C 240/62Taal van het verzoekschrift: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Wirecard Technologies GmbH (Aschheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Bayer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Striatum Ventures BV (Rosmalen, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „supr” — Uniemerk nr. 13 163 746

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 februari 2018 in zaak R 2028/2017-5

      Conclusies

            —

            de bestreden beslissing vernietigen;

            —

            het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval deze in de onderhavige zaak intervenieert, verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


201806220331970312018/C 240/033252016CJC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL201805173311Zaak C-325/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Industrias Químicas del Vallés, SA / Administración General del Estado, Sapec Agro, SA (Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Richtlijn 91/414/EEG — Richtlijn 2010/28/EU — Artikel 3, lid 1 — Procedure voor de nieuwe evaluatie door de lidstaten van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen — Termijn — Verlenging)
 ---documentbreak--- C2402018NL310120180517NL00033131Arrest van het Hof (Negende kamer) van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Industrias Químicas del Vallés, SA / Administración General del Estado, Sapec Agro, SA
   (Zaak C-325/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Richtlijn 91/414/EEG — Richtlijn 2010/28/EU — Artikel 3, lid 1 — Procedure voor de nieuwe evaluatie door de lidstaten van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen — Termijn — Verlenging)”2018/C 240/03Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Industrias Químicas del Vallés, SA

      Verwerende partijen: Administración General del Estado, Sapec Agro, SA

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2010/28/EU van de Commissie van 23 april 2010 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde metalaxyl op te nemen als werkzame stof, moet aldus worden uitgelegd dat de op 31 december 2010 verstrijkende termijn waarin die bepaling voorziet om de lidstaten de mogelijkheid te bieden de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die metalaxyl als werkzame stof bevatten, te wijzigen of in te trekken overeenkomstig richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, een dwingende termijn is die niet door de lidstaten kan worden verlengd.
   (
         1
      )	PB C 305 van 22.8.2016.


201806220471970572018/C 240/633052018TC24020180709NL01NLINFO_JUDICIAL20180516545411Zaak T-305/18: Beroep ingesteld op 16 mei 2018 — Klyuyev / Raad
 ---documentbreak--- C2402018NL5410120180516NL0063541541Beroep ingesteld op 16 mei 2018 — Klyuyev / Raad
   (Zaak T-305/18)2018/C 240/63Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, Barrister, R Gherson en T. Garner, Solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            nietig te verklaren besluit (GBVB) 2018/333 van de Raad van 5 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2018, L 63, blz. 48), en

            —

            nietig te verklaren uitvoeringsverordening (EU) 2018/326 van de Raad van 5 maart 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2018, L 63, blz. 5),

            —

            voor zover deze verzoeker betreffen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

            1.

            Eerste middel, ontleend aan beoordelingsfouten van de Raad bij de vaststelling dat is voldaan aan het criterium om verzoeker op te nemen in artikel 1, lid 1, van het bestreden besluit en in artikel 3, lid 1, van de bestreden verordening.

            2.

            Tweede middel, ontleend aan schending van de rechten die verzoeker ontleent aan artikel 6, gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3, VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat de Raad ervan is uitgegaan dat verzoekers behandeling in de Oekraïne in overeenstemming was de fundamentele rechten van de mens.

            3.

            Derde middel, ontleend aan schending door de Raad van verzoekers rechten van verdediging, van het recht op behoorlijk bestuur en van het recht op een effectieve rechterlijke bescherming.

            4.

            Vierde middel, ontleend aan het feit dat de Raad zonder rechtvaardiging en op onevenredige wijze afbreuk heeft gedaan aan verzoekers eigendomsrechten en zijn reputatie.