title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 21 maart 2002 in zaak C-451/99 (verzoek van het Handelsgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Cura Anlagen GmbH tegen Auto Service Leasing GmbH (ASL) ("Autoverhuur — Verbod om in een lidstaat een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig langer dan gedurende een bepaalde termĳn te gebruiken — Verplichting het voertuig in de lidstaat van gebruik te laten registreren en er een op het brandstofverbruik gebaseerde belasting te betalen — Verplichting het voertuig te verzekeren bĳ een in de lidstaat van gebruik erkende verzekeraar — Verplichte technische controle — Beperkingen op het vrĳ verrichten van diensten — Rechtvaardigingsgronden")

text:
C 118/6                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                                      ARREST VAN HET HOF
1971 betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelin-
gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals                                                (Vijfde kamer)
gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van
de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), daarna gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 decem-                                        van 21 maart 2002
ber 1986 (PB L 355, blz. 5), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
N. Colneric, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
                                                                          in zaak C-451/99 (verzoek van het Handelsgericht Wien
J.-P. Puissochet (rapporteur), M. Wathelet en V. Skouris,
                                                                          om een prejudiciële beslissing): Cura Anlagen GmbH
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von
                                                                                tegen Auto Service Leasing GmbH (ASL) (1)
Holstein, adjunct-griffier, op 19 maart 2002 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          („Autoverhuur — Verbod om in een lidstaat een in een
                                                                          andere lidstaat geregistreerd voertuig langer dan gedurende
                                                                          een bepaalde termijn te gebruiken — Verplichting het
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of       voertuig in de lidstaat van gebruik te laten registreren en er
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van:                    een op het brandstofverbruik gebaseerde belasting te betalen
                                                                          — Verplichting het voertuig te verzekeren bij een in de
                                                                          lidstaat van gebruik erkende verzekeraar — Verplichte
                                                                          technische controle — Beperkingen op het vrij verrichten van
—     artikel 14 quater, lid 1, sub b, en bijlage VII bij verordening                  diensten — Rechtvaardigingsgronden”)
      (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
      de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                                  (2002/C 118/08)
      Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
      verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni
      1983;                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
—     artikel 14 quater, sub b, en bijlage VII bij deze verordening,                                 dentie van het Hof)
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3811/86 van de
      Raad van 11 december 1986.
                                                                          In zaak C-451/99, betreffende een verzoek aan het Hof
In voorkomend geval dient de nationale rechter bij wie geschillen over    krachtens artikel 234 EG van het Handelsgericht Wien (Oos-
de toepassing van deze bepalingen aanhangig zijn, evenwel na te           tenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Cura Anlagen
gaan of enerzijds de in dit kader toegepaste nationale wetgevingen in     GmbH en Auto Service Leasing GmbH (ASL), om een prejudi-
overeenstemming met de artikelen 48 en 52 van het Verdrag (thans,         ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 49 EG tot
na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) worden toegepast,                 en met 55 EG alsmede artikel 28 EG, heeft het Hof (Vijfde
inzonderheid of de nationale wetgeving waarvan de toepassingsvoor-        kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, president van de
waarden worden betwist, voor de werknemer of zelfstandige in een          Vierde kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde
sociale bescherming resulteert, en anderzijds of deze bepaling bij wijze  kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (rappor-
van uitzondering op verzoek van de betrokkene buiten toepassing           teur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal:
dient te blijven, aangezien hij door de toepassing daarvan een            F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
sociaalzekerheidsvoordeel zou verliezen dat hij aanvankelijk krachtens    21 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
een tussen twee of meer lidstaten geldend sociaalzekerheidsverdrag        als volgt:
genoot.
                                                                          De bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrij verrichten van
                                                                          diensten (artikel 49 EG tot en met 55 EG) verzetten zich tegen de
                                                                          wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding
                                                                          aan de orde is, die een in deze lidstaat gevestigde onderneming die
(1) PB C 366 van 18.12.1999.                                              een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig least, verplicht het in
                                                                          de eerste lidstaat te laten registreren om het aldaar verder te kunnen
                                                                          gebruiken na een termijn die zo kort is, in casu drie dagen, dat hij de
                                                                          nakoming van de opgelegde verplichtingen onmogelijk of overdreven
                                                                          moeilijk maakt. Deze verdragsbepalingen verzetten zich tegen de
                                                                          wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding
                                                                          aan de orde is, die een in deze lidstaat gevestigde onderneming die
 ---pagebreak--- 18.5.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 118/7
een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig least, verplicht het in                     ARREST VAN HET HOF
de eerste lidstaat te laten registreren en daaraan een of meer van de
volgende voorwaarden verbindt:
                                                                                van 19 maart 2002
—     woonplaats- of vestigingsverplichting in de lidstaat van gebruik    in zaak C-476/99 (verzoek van de Centrale Raad van
      voor de persoon op wiens naam het voertuig aldaar is                Beroep om een prejudiciële beslissing): H. Lommers tegen
      geregistreerd, voorzover de lease-onderneming daardoor wordt           Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)
      verplicht een hoofdvestiging in deze lidstaat te hebben of de
      registratie van het voertuig op naam van de huurder te
      aanvaarden met de daaruit voortvloeiende beperking van haar
      rechten op het voertuig;                                            („Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannelijke en
                                                                          vrouwelijke werknemers — Afwijkingen — Maatregelen ter
                                                                          bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen
                                                                          — Ministerie dat gesubsidieerde kinderopvangplaatsen ter
                                                                          beschikking van personeel stelt — Plaatsen uitsluitend
                                                                          voorbehouden aan kinderen van vrouwelijke werknemers,
—     de verplichting het voertuig te verzekeren bij een in de lidstaat
                                                                          tenzij zich door werkgever te beoordelen noodgeval voor-
      van gebruik erkende verzekeraar, voorzover deze verplichting
                                                                                doet”)
      impliceert dat de verzekeraar zijn hoofdvestiging in deze lidstaat
      als staat van oorsprong in de zin van de richtlijnen inzake
      schadeverzekering moet hebben en aldaar over een „officiële
      vergunning” moet beschikken;                                                                  (2002/C 118/09)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
—     de verplichte technische controle, wanneer het voertuig in de
      lidstaat van vestiging van de lease-onderneming reeds een
      technische controle heeft ondergaan, behalve wanneer deze
      verplichting ertoe strekt na te gaan of het voertuig voldoet aan
      de voor in de lidstaat van gebruik geregistreerde voertuigen
      geldende voorwaarden waarvan de naleving niet reeds is              In zaak C-476/99, betreffende een verzoek aan het Hof
      gecontroleerd in de lidstaat van vestiging van de lease-            krachtens artikel 234 EG van de Centrale Raad van Beroep
      onderneming en/of na te gaan of de staat van het voertuig           (Nederland), in het aldaar aanhangig geding tussen H. Lommers
      sedert de controle in bedoelde lidstaat niet is verslechterd indien en Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, om een
      het inmiddels aan het wegverkeer heeft deelgenomen, mits een        prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2, leden 1
      soortgelijke keuring als voorwaarde geldt voor de registratie in    en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari
      de lidstaat van gebruik van een in die staat vroeger reeds          1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
      gecontroleerd voertuig;                                             gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
                                                                          de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
                                                                          promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
                                                                          (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
—     de betaling in de lidstaat van gebruik van een op het               N. Colneric, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola
      brandstofverbruik gebaseerde belasting waarvan het bedrag niet      (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en V. Skouris,
      evenredig is aan de duur van registratie van het voertuig in deze   rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein,
      staat.                                                              adjunct-griffier, op 19 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                          het dictum luidt als volgt:
                                                                          Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
                                                                          9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel
                                                                          van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                                 toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-
                                                                          sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich niet tegen
                                                                          een regeling die door een ministerie is ingevoerd ter bestrijding van
                                                                          een situatie van zware ondervertegenwoordiging van vrouwen binnen
                                                                          dat ministerie en die, in een context die wordt gekenmerkt door een
                                                                          tekort aan geschikte en betaalbare kinderopvang, de in aantal beperkte
                                                                          gesubsidieerde kinderopvangplaatsen die het ministerie ter beschikking
                                                                          van zijn personeel stelt, uitsluitend voorbehoudt aan vrouwelijke
                                                                          werknemers, terwijl mannelijke werknemers slechts toegang tot


title: Zaak C-370/03: Beroep, op 27 augustus 2003 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.10.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 251/7
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                 Middelen en voornaamste argumenten
Chancery Division van 28 juli 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Fulcrum Electronics Ltd (in
    liquidatie) en Commissioners of Customs and Excise                  Genoemd station van de DEI valt ongetwijfeld in de categorie
                                                                        industriële inrichtingen, genoemd in bijlage I van richtlijn 84/
                           (Zaak C-355/03)                              360, en is een „bestaande inrichting” in de zin van artikel 2,
                                                                        lid 3, van de richtlijn. Derhalve is de Helleense Republiek
                           (2003/C 251/13)                              ingevolge artikel 13 van de richtlijn verplicht, een beleidslijn
                                                                        en strategie toe te passen met passende maatregelen om de
                                                                        bestaande inrichting geleidelijk aan te passen aan de beste
                                                                        beschikbare techniek. Ingevolge artikel 16 van de richtlijn
De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division           moest de richtlijn uiterlijk op 30 juni 1987 zijn uitgevoerd,
heeft bij beschikking van 28 juli 2003, ingekomen ter griffie           maar de Helleense Republiek heeft nog niet de daartoe nodige
van het Hof van Justitie op 18 augustus 2003, in het geding             beleids- en strategische maatregelen getroffen.
tussen Fulcrum Electronics Ltd (in liquidatie) en
Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de vragen welke identiek zijn aan          (1) PB L 188 van 16.7.1984, blz. 20.
die in zaak C-354/03 (1).
(1) Zie blz. 6 in het Publicatieblad.
                                                                        Beroep, op 27 augustus 2003 ingesteld door Helleense
                                                                        Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-370/03)
                                                                                (2003/C 251/15)
Beroep, op 2 augustus 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                               Republiek                                27 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek, verte-
                           (Zaak C-364/03)                              genwoordigd door G. Kanellopoulos, assessor bij de Juridische
                                                                        Raad van de Staat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                           (2003/C 251/14)                              ter Griekse ambassade, rue Marie-Adélaïde 27.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
22 augustus 2003 beroep tegen de Helleense Republiek inge-
steld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Konstantinidis            —     nietig te verklaren beschikking 2003/481/EG, meer
als gemachtigden.                                                             bepaald het hoofdstuk ervan dat betrekking heeft op het
                                                                              ten laste van de begroting van de lidstaat en niet van het
                                                                              EOGFL, afdeling Garantie, brengen van het door de
                                                                              Griekse autoriteiten niet terug te vorderen bedrag van
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                               14 272 278 DRA (41 884,90 euro);
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtin-       —     vast te stellen dat de financiële consequenties van het niet
       gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                     terugvorderen van voornoemd bedrag door de
       artikel 13 van richtlijn 84/360/EEG (1) van de Raad van                Gemeenschap moeten worden gedragen.
       28 juni 1984 betreffende de bestrijding van door
       industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreini-
       ging, door geen beleidslijnen of strategieën toe te passen       Middelen en voornaamste argumenten
       om de gas- en stoomturbines van het station van de DEI
       te Linoperamata, Kreta, geleidelijk aan te passen aan de
       beste beschikbare techniek;
                                                                        —     Schending van een wezenlijk vormvoorschrift van de
                                                                              procedure, doordat de Commissie Griekenland niet over-
                                                                              eenkomstig artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1663/95
—      de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                      voor een bespreking heeft uitgenodigd.
 ---pagebreak--- C 251/8               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                          18.10.2003
—     Schending-onjuiste toepassing van artikel 8, lid 2, van        Hogere voorziening, op 10 september 2003 ingesteld
      verordening nr. 729/70, wegens dwaling omtrent de fei-         door R. P. Escolar tegen beschikking van het Gerecht
      ten, wat de onjuiste aanrekening van onregelmatigheden         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      of nalatigheden betreft.                                       (Vierde kamer — uitgebreid) van 25 juni 2003 in zaak
                                                                     T-41/01, Commissie van de Europese Gemeenschappen/
                                                                                R. P. Escolar
—     Schending van een wezenlijk vormvoorschrift, wegens
      onvoldoende motivering (artikel 253 EG).                                              (Zaak C-379/03 P)
                                                                                (2003/C 251/17)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                     10 september 2003 hogere voorziening ingesteld door
                                                                     R. P. Escolar, vertegenwoordigd door D. F. Moreno Pardo,
                                                                     tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Commissie                 de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                    van 25 juni 2003 in zaak T-41/01, Commissie van de
                        dom Luxemburg                                Europese Gemeenschappen/R. P. Escolar.
                        (Zaak C-375/03)
                         (2003/C 251/16)                             Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
8 september 2003 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom           —    het verzoekschrift met kopieën en bijlagen ontvankelijk te
Luxemburg door de Commissie van de Europese                               verklaren en in behandeling te nemen, de hogere voorzie-
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Wils als                         ning toe te wijzen en de beschikking van het Gerecht van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                     eerste aanleg van 25 juni 2003 te vernietigen door het bij
                                                                          het Gerecht ingestelde beroep wegens nalaten ontvanke-
                                                                          lijk te verklaren en, ingeval het Hof daartoe termen aan-
                                                                          wezig acht, zelf het geschil af te doen en vast te stellen dat
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   de Commissie, door geen enkele beslissing te nemen over
dat het den Hove behage:                                                  de klacht van mijn gemachtigde van 23 februari 1999
                                                                          betreffende de staatssteun aan de Administración
                                                                          española al Banco Español de Crédito, S.A. en de Banco
1.   vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door               Santander, S.A., haar verplichtingen niet is nagekomen;
     niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-
     len te nemen ter omzetting van richtlijn 2000/30/EG van
     het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2000
     betreffende de technische controle langs de weg van             —    subsidiair, ingeval het Hof het geschil niet zelf wil beslech-
     bedrijfsvoertuigen die in de Gemeenschap deelnemen                   ten, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van
     aan het verkeer (1) en door hoe dan ook de Commissie                 eerste aanleg ter behandeling ten gronde;
     hiervan niet op de hoogte te brengen, niet heeft voldaan
     aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-
     tingen.
                                                                     —    en in elk geval de Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen te verwijzen in alle kosten van de pro-
2.   Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                      cedure in beide instanties.
     kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 10 augustus         Het Gerecht van eerste aanleg heeft het recht geschonden door
2002 verstreken.                                                     te beslissen dat rekwirant niet gelegitimeerd was om een
                                                                     beroep wegens nalaten in te stellen tegen het feit dat de
                                                                     Commissie niet op de ingediende klacht had gereageerd. Het
                                                                     Gerecht is namelijk van oordeel dat de criteria met betrekking
(1) PB L 203, blz. 1.                                                tot de actieve legitimatie in het kader van het beroep wegens
                                                                     nalaten krachtens artikel 232 EG samenvallen met die welke
                                                                     uitdrukkelijk in artikel 230 EG zijn bepaald. Deze uiterst


title: Zaak T-204/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 februari 2007 — Indorata-Serviços e Gestão/BHIM (HAIRTRANSFER) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor HAIRTRANSFER — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 februari 2007 — Indorata-Serviços e Gestão/BHIM (HAIRTRANSFER)
   (Zaak T-204/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor HAIRTRANSFER - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 82/70)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Indorata-Serviços e Gestão, Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordiger: T. Wallentin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Weberndörfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 april 2004 (zaak R 435/2003-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk HAIRTRANSFER als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Indorata-Serviços e Gestão, Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-320/14: Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Sephora/BHIM — Mayfield Trading (Weergave van twee verticale lijnen)

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/38

         Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Sephora/BHIM — Mayfield Trading (Weergave van twee verticale lijnen)
   (Zaak T-320/14)
   2014/C 212/50
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sephora (Boulogne Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Delabarre, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mayfield Trading Ltd (Las Vegas, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 24 februari 2014 in zaak R 1577/2013-4 vernietigen;

               —

               de oppositie toewijzen en de aanvraag tot inschrijving van het op 24 augustus 2011 door de onderneming Mayfield Trading Ltd aangevraagde gemeenschapsmerk nr. 1 0 2 14  773 afwijzen voor waren van klasse 03 „Parfumerieartikelen; Ontharingswas; Etherische oliën; Zepen; Cosmetica; Cosmetische crèmes; Met cosmetica gevulde etuis; Ontharingsmiddelen; Ontharingswater; Ontharingsgel; Haarlotions; Tandreinigingsmiddelen” en diensten van de klassen 35 „Handel in zeep, Parfumerieën, Crèmes, Etherische oliën, Middelen voor de toiletverzorging, Epileerwas, Ontharingswater, ontharingsgel en aanverwante producten” en 44 „Dienstverlening op het gebied van hygiëne en schoonheidsverzorging voor mensen of dieren; Ontharing en Schoonheidsbehandelingen”;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn gemaakt voor de kamer van beroep van het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Mayfield Trading Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat twee verticale lijnen weergeeft, voor waren en diensten van de klassen 3, 35 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 2 14  773

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal en internationaal beeldmerk dat een verticale lijn weergeeft, voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 75 en artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-209/99: Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 22 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. Frings en Blendermann GmbH

text:
C 204/34               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
1. Moet artikel 4, juncto artikel 1, van verordening (EEG)            Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Commissie van
     nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende             de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van                                     Luxemburg
     diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage
     in het zeevervoer) (1) aldus worden uitgelegd, dat het                                   (Zaak C-210/99)
     toestaat te verlangen dat de ondernemingen die geregelde
     maritieme lijnen verzorgen vooraf een administratieve                                    (1999/C 204/69)
     vergunning moeten verkrijgen om cabotage met de eilan-
     den te mogen verrichten?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 1 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
2. Zo de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: mag               ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     het verkrijgen en het behoud van die administratieve             vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als
     vergunning afhankelijk worden gesteld van de vervulling          gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     van andere voorwaarden dan die welke in artikel 4, lid 2,        C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     van die verordening zijn gesteld, zoals voorwaarden inzake
     de betaling van belasting- en socialezekerheidsschulden?
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
3. Moet artikel 4, lid 1, van verordening nr. 3577/92 aldus           1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     worden uitgelegd, dat die bepaling toestaat dat voor                  niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-
     dezelfde lijn of hetzelfde zeetraject aan sommige scheep-             len te treffen om te voldoen aan richtlijn 95/18/EG van de
     vaartmaatschappijen openbare-dienstverplichtingen wor-                Raad van 19 juni 1995 betreffende de verlening van
     den opgelegd en tegelijkertijd met andere scheepvaartmaat-            vergunningen aan spoorwegondernemingen (1), of althans
     schappijen openbare-dienstcontracten in de zin van arti-              door de getroffen maatregelen niet mee te delen, de
     kel 2, lid 3, van de verordening worden gesloten ter                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
     verzekering van hetzelfde geregelde vervoer naar, vanuit              niet is nagekomen;
     en tussen de eilanden?
                                                                      2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.
(1) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.                                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die
                                                                      in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
                                                                      verstreken (artikel 16, lid 2, van de richtlijn).
                                                                      (1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 70.
                                                                      (2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.
Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 22 april 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
               B. Frings en Blendermann GmbH
                                                                      Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Commissie van
                        (Zaak C-209/99)                               de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                        (1999/C 204/68)
                                                                                (Zaak C-211/99)
Het Arbeitsgericht Bonn — 3e Kamer — heeft bij beschikking
van 22 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                                      (1999/C 204/70)
Justitie op 1 juni 1999, in het geding tussen B. Frings en
Blendermann GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           op 1 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
de navolgende vraag:                                                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Is het in strijd met het gemeenschapsrechtelijk verbod van            C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
indirecte discriminatie op grond van geslacht, dat de nationale
toepassing van het ontslagsbeschermingsrecht tot gevolg heeft,        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
dat bij een door bedrijfsomstandigheden afnemende perso-
neelsbehoefte, ondanks de bereidheid van de deeltijdwerker(s)         1. vast te stellen dat het Groohertogdom Luxemburg, door
om een voltijdbaan te aanvaarden, wegens het ontbreken van                 niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-
vergelijkbaarheid geen sociale afweging tussen voltijd- en                 len te treffen om te voldoen aan richtlijn 95/19/EG van
deeltijdwerkers behoeft te worden gemaakt, indien de werkge-               de Raad van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van
ver een ondernemersbeslissing in de zin van het behoud van                 spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van ge-
de bezette voltijdbanen heeft genomen?                                     bruiksrechten voor die infrastructuur (1) of althans door de
                                                                           getroffen maatregelen niet mee te delen, de krachtens
                                                                           deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;


title: Zaak C-79/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Systeme Helmholz GmbH/Hauptzollamt Nürnberg (Richtlijn 2003/96/EG — Belasting van energieproducten en elektriciteit — Artikel 14, lid 1, sub b — Vrijstelling voor energieproducten gebruikt als brandstof voor luchtvaart — Gebruik van luchtvaartuig voor andere dan commerciële doeleinden — Draagwijdte)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Systeme Helmholz GmbH/Hauptzollamt Nürnberg
   (Zaak C-79/10) (1)

   (Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten en elektriciteit - Artikel 14, lid 1, sub b - Vrijstelling voor energieproducten gebruikt als brandstof voor luchtvaart - Gebruik van luchtvaartuig voor andere dan commerciële doeleinden - Draagwijdte)
   2012/C 32/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Systeme Helmholz GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Nürnberg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 11, lid 3, 14, lid 1, sub b en 15, lid 1, sub j, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Omvang van de belastingvrijstelling voor energieproducten die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor de luchtvaart — Nationale regeling die deze vrijstelling beperkt tot vluchten van luchtvaartmaatschappijen — Zakelijke en privévluchten, uitgevoerd met een vliegtuig toebehorend aan een onderneming die geen luchtvaartmaatschappij is

      Dictum

               1)

               Artikel 14, lid 1, sub b, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat de belastingvrijstelling voor luchtvaartbrandstof in de zin van deze bepaling niet van toepassing is op een onderneming als die in het hoofdgeding, die voor haar acquisitie een haar toebehorend vliegtuig gebruikt voor de verplaatsingen van haar personeelsleden naar klanten en beurzen, voor zover deze verplaatsingen niet rechtstreeks dienen tot de verrichting van een luchtvaartdienst onder bezwarende titel door deze onderneming.

               2)

               Artikel 15, lid 1, sub j, van richtlijn 2003/96 moet aldus worden uitgelegd dat de brandstof die door een luchtvaartuig wordt gebruikt voor retourvluchten naar een onderhoudsbedrijf in de luchtvaartsector, niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-666/14: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Monster Energy/BHIM (GREEN BEANS) („Gemeenschapsmerk — Beroepstermijn — Aanvang — Kennisgeving van de beslissing van de kamer van beroep per fax — Ontvangst van het faxbericht — Termijnoverschrijding — Geen overmacht of toeval — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/34

         Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Monster Energy/BHIM (GREEN BEANS)
   (Zaak T-666/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Beroepstermijn - Aanvang - Kennisgeving van de beslissing van de kamer van beroep per fax - Ontvangst van het faxbericht - Termijnoverschrijding - Geen overmacht of toeval - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2013 (zaak R 1530/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken GREEN BEANS als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Monster Energy Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-303/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Polyblend/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/51

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Polyblend/Commissie
   (Zaak T-303/14)
   2014/C 223/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Polyblend GmbH (Bad Sobernheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Greinacher, J. Martin en B. Scholtka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen tegen de Bondsrepubliek Duitsland — Steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) van 18 december 2013, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de EU van 7 februari 2014, C 37, blz. 73, krachtens artikel 263, lid 1, VWEU nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de bijzondere vereffeningsregeling in § § 40 en 41 EEG als staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU aanmerkt;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te gelasten om de noodzakelijk kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU
               Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte de steun voor hernieuwbare energie door middel van een heffingssysteem en een bijzondere vereffeningsregeling ter verlaging van de EEG-heffing als steunmaatregel heeft aangemerkt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure niet had mogen inleiden.

                           —

                           Verzoekster voert in dat verband aan de Commissie bij haar voorlopig onderzoek van de vraag of de bijzondere vereffeningsregeling steun vormde, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bijzondere vereffeningsregeling als uitzonderingsregeling in het kader van de EEG-heffing geen voordeel oplevert dat grootverbruikers van stroom niet onder normale marktomstandigheden hadden kunnen verkrijgen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat geen sprake is van staatsmiddelen. Aangezien reeds de inkomsten uit de EEG-heffing geen staatsmiddelen zijn, kan ook bij de uitzonderingsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen sprake zijn van staatsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling ook de mededinging niet vervalst. Zij leidt hoogstens tot herstel van de concurrentievoorwaarden zonder de EEG-heffing.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoekster betoogt dat de Commissie met de vaststelling van het besluit ook het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. De Duitse regeling ter bevordering van hernieuwbare energie is reeds uitvoerig onderzocht in het kader van een staatsteunprocedure. Aan het einde daarvan, in 2002, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat daarmee geen overdracht van staatsmiddelen was gemoeid. Aangezien de EEG 2012 op dat punt niet wezenlijk is veranderd ten opzichte van de toenmalige rechtstoestand, hadden de marktdeelnemers niet hoeven te rekenen met een nieuw onderzoek, maar hadden zij erop mogen vertrouwen dat de regeling in stand zou blijven.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid
               Tot slot is verzoekster van mening dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van de haar krachtens de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU verleende bevoegdheid. De Commissie streeft met de inleiding van de onderzoeksprocedure hoofdzakelijk als doel na om de bevordering van hernieuwbare energie volledig te harmoniseren. Deze fundamentele doelstelling is ook te zien in de nieuwe ontwerprichtsnoeren voor milieu- en energiesteun, waarin de Commissie voor het eerst gedetailleerde regels voor de bevordering van hernieuwbare energie vaststelt. Om tot harmonisatie te komen, moet de Commissie echter de procedure voor de onderlinge aanpassing van wetgeving overeenkomstig de artikelen 116 VWEU en 117 VWEU volgen.


title: Zaak T-664/13: Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2015 — Petco Animal Supplies Stores/BHIM — Gutiérrez Ariza (PETCO) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PETCO — Ouder gemeenschapsbeeldmerk PETCO — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Opschorting van de administratieve procedure — Regel 20, lid 7, onder c), en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Middel dat conclusies niet onderbouwt — Verbod om ultra petita te beslissen — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/29

         Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2015 — Petco Animal Supplies Stores/BHIM — Gutiérrez Ariza (PETCO)
   (Zaak T-664/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PETCO - Ouder gemeenschapsbeeldmerk PETCO - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Opschorting van de administratieve procedure - Regel 20, lid 7, onder c), en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Middel dat conclusies niet onderbouwt - Verbod om ultra petita te beslissen - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 406/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Petco Animal Supplies Stores, Inc. (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Domingo Gutiérrez Ariza (Malaga, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 oktober 2013 (zaak R 347/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Domingo Gutiérrez Ariza en Petco Animal Supplies Stores, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Petco Animal Supplies Stores, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-286/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Tankstation en Automobielbedrijf Tromp/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Tankstation en Automobielbedrijf Tromp/Commissie
   (Zaak T-286/99) (1)

   (2006/C 310/59)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-177/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 april 2015 — Nelsons GmbH/Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 21 april 2015 — Nelsons GmbH/Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd
   (Zaak C-177/15)
   (2015/C 213/28)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot „Revision”: Nelsons GmbH

      Verweersters in „Revision”: Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn als gedistilleerde dranken aangeduide vloeistoffen met een alcoholgehalte van 27 volumeprocent die via apotheken in druppelbuisjes met een inhoud van 10 of 20 ml en als vernevelaar worden verkocht, dranken met een alcoholgehalte van meer dan 1,2 volumeprocent als bedoeld in artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1), wanneer volgens de aanwijzingen voor de dosering op hun verpakking

                           a)

                           vier druppels van de vloeistof in een glas water dienen te worden gedaan en over de dag verspreid dienen te worden gedronken, of indien nodig, vier druppels onverdund dienen te worden ingenomen, respectievelijk

                           b)

                           twee pufjes van de als vernevelaar verkochte vloeistof op de tong dienen te worden aangebracht?

               2)

               Ingeval de vragen 1a en 1b ontkennend dienen te worden beantwoord:
               Moeten ook bij verwijzingen naar algemene, niet-specifieke voordelen als bedoeld in artikel 10, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 bewijzen in de zin van artikel 5, lid 1, onder a), en artikel 6, lid 1, van die verordening bestaan?

               3)

               Is artikel 28, lid 2, eerste zinsdeel, van verordening (EG) nr. 1924/2006 eveneens van toepassing wanneer het betrokken product onder zijn merknaam vóór 1 januari 2005 niet als levensmiddel, maar als geneesmiddel in de handel werd gebracht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1047/2012 van de Commissie van 8 november 2012 (PB L 310, blz. 36).


title: Zaak F-21/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Pirri/Commissie (Openbare dienst — Persoon die aanspraak maakt op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie — Beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/31

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Pirri/Commissie
   (Zaak F-21/11)
   (Openbare dienst - Persoon die aanspraak maakt op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie - Beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van precontentieuze procedure)
   2012/C 138/71
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Antonio Gerardo Pirri (Travedona Monate, Italië) (vertegenwoordiger: S. Costantino, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om erkenning dat verzoeker de hoedanigheid van personeelslid van de Europese Unie heeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Pirri zal zijn eigen kosten dragen.


title: Zaak C-152/14: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autorità per l’energia elettrica e il gas/Antonella Bertazzi e.a. (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst van EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector — Consolideringsprocedure — Aanstelling van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als statutair ambtenaar zonder openbaar vergelijkend examen — Bepaling van de anciënniteit — Geheel buiten beschouwing laten van tijdvakken van dienst vervuld in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Discriminatieverbod)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/26

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autorità per l’energia elettrica e il gas/Antonella Bertazzi e.a.
   (Zaak C-152/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst van EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in de overheidssector - Consolideringsprocedure - Aanstelling van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd als statutair ambtenaar zonder openbaar vergelijkend examen - Bepaling van de anciënniteit - Geheel buiten beschouwing laten van tijdvakken van dienst vervuld in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Discriminatieverbod))
   2014/C 409/38
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Autorità per l’energia elettrica e il gas

      Verwerende partijen: Antonella Bertazzi, Annalise Colombo, Maria Valeria Contin, Angela Filippina Marasco, Guido Guissani, Lucia Lizzi, Fortuna Peranio

      Dictum

               1)

               Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, die volledig uitsluit dat een overheidsorgaan dat een werknemer met een overeenkomst voor bepaalde tijd in vaste dienst aanstelt als statutair ambtenaar in het kader van een specifieke procedure voor consolidering van de arbeidsverhouding van die werknemer, voor de vaststelling van diens anciënniteit rekening houdt met tijdvakken waarin hij bij dat orgaan op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd in dienst is geweest, indien de in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd verrichte taken overeenstemmen met die welke worden verricht door een statutair ambtenaar van de relevante categorie van dit orgaan, tenzij die uitsluiting gerechtvaardigd is om „objectieve redenen” in de zin van de punten 1 en/of 4 van die clausule; het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan. Het enkele feit dat de werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd gedurende die tijdvakken in dienst is geweest op basis van een arbeidsovereenkomst of -verhouding voor bepaalde tijd, vormt geen dergelijke objectieve reden.

               2)

               Het doel om omgekeerde discriminatie van statutaire ambtenaren die zijn aangesteld na te zijn geslaagd voor een algemeen vergelijkend examen te vermijden, kan geen „objectieve reden” in de zin van clausule 4, punten 1 en/of 4, van de raamovereenkomst zijn, indien de betrokken nationale regeling, zoals in het hoofdgeding, volledig en in alle omstandigheden uitsluit dat de tijdvakken waarin werknemers in dienst zijn geweest in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, in aanmerking worden genomen voor de bepaling van hun anciënniteit bij hun aanstelling in vaste dienst en daarmee van de hoogte van hun bezoldiging.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-398/05: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van  2 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH en Hauptzollamt Aachen

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/7

         Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 2 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH en Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-398/05)
   (2006/C 22/12)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 2 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 november 2005, in het geding tussen AGST Draht- und Biegetechnik GmbH en Hauptzollamt Aachen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is verordening (EG) nr. 1599/1999 van de Raad van 12 juli 1999 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit de Republiek Korea (1), ongeldig voorzover op grond hiervan over het door Venus Wire Industries Ltd, gevestigd te Mumbai/India, geproduceerd draad van postonderverdeling 7223 00 19 van de gecombineerde nomenclatuur een compenserend recht moet worden geheven?

      (1)  PB L 189, blz. 1.


title: Zaak T-281/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Fels-Werke/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/32

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Fels-Werke/Commissie
   (Zaak T-281/14)
   2014/C 223/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fels-Werke GmbH (Goslar, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Arhold, N. Wimmer, F. Wesche, L. Petersen en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in de zaak betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU door de onjuiste kwalificatie van de bijzondere vereffeningsregeling

                           —

                           Verzoekster stelt dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in strijd is met de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108 VWEU en met artikel 13 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing niet met staatsmiddelen is bekostigd en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen niet inhoudt dat wordt afgezien van staatsmiddelen.

                           —

                           Zij betoogt in dit verband dat de Commissie heeft getoetst aan de hand van nieuwe afbakeningscriteria die onverenigbaar zijn met de tot nog toe in de rechtspraak ontwikkelde beginselen. Meer bepaald heeft zij in het geheel geen rekening gehouden met het volgens vaste rechtspraak voor de kwalificatie als staatsmiddel noodzakelijke criterium dat de overheidsinstanties concrete beschikkingsbevoegdheid moeten hebben. Voor haar volstond het dat de wetgever invloed had gehad op betalingsstromen tussen privaatrechtelijke personen en regelgevende instanties toezicht hebben gehouden op de naleving van de bij wet gestelde voorwaarden door deze privaatrechtelijke personen.

                           —

                           Voorts is de Commissie gebonden aan haar besluit om de EEG 2000 niet als staatsteun te kwalificeren, omdat geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden, en heeft zij er dus een onjuiste rechtsopvatting op na gehouden door de EEG 2012 als een nieuwe, onrechtmatige steunmaatregel te kwalificeren.

                           —

                           Daarenboven is de toetsing door de Commissie ontoereikend geweest, waardoor zij niet heeft onderkend dat de uitzonderingen voor energie-intensieve ondernemingen naar het doel, de aard c.q. de opzet van de EEG 2012 gerechtvaardigd zijn en daarom geen selectief voordeel hebben kunnen opleveren.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 18 en 19 van verordening nr. 659/1999 door het verzuim om een voorstel voor dienstige maatregelen te doen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dit verband dat de Commissie voor de toetsing van de EEG 2012 hoe dan ook de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 108, lid 1, VWEU en de artikelen 17-19 van verordening nr. 659/1999 had moeten inleiden en Duitsland een voorstel voor dienstige maatregelen had moeten doen voordat de formele onderzoeksprocedure werd ingeleid, in plaats van de marktdeelnemers door de kwalificatie van de EEG 2012 als nieuwe, niet-aangemelde steun aan aanzienlijke economische risico’s bloot te stellen.

               3.

               Derde middel: schending van het recht om te worden gehoord

                           —

                           Verzoekster verwijt de Commissie bovendien dat zij haar in ieder geval had moeten horen alvorens een besluit met dergelijke belastende rechtsgevolgen vast te stellen.

               4.

               Vierde middel: ontoereikende motivering

                           —

                           Tot slot voert verzoekster aan dat het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure op wezenlijke punten ontoereikend is gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-122/03

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/40

         Doorhaling van zaak T-122/03 (1)

   (2005/C 115/71)

      (Procestaal: Duits)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-122/03: AGA AB tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-258/13: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de 5 a Vara Cível de Lisboa — Portugal) — Sociedade Agrícola e Imobiliária da Quinta de S. Paio, Lda/Instituto da Segurança Social, IP (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Rechtspersonen met winstoogmerk — Rechtsbijstand — Geen band met het recht van de Unie — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/12

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de 5a Vara Cível de Lisboa — Portugal) — Sociedade Agrícola e Imobiliária da Quinta de S. Paio, Lda/Instituto da Segurança Social, IP
   (Zaak C-258/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Rechtspersonen met winstoogmerk - Rechtsbijstand - Geen band met het recht van de Unie - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   2014/C 102/15
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   5a Vara Cível de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sociedade Agrícola e Imobiliária da Quinta de S. Paio, Lda

      Verwerende partij: Instituto da Segurança Social, IP

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varas Cíveis de Lisboa — Uitlegging van de artikelen 6 VWEU en 267 VWEU en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2000, C 364, blz. 1) — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Nationale regeling waarbij rechtspersonen met winstoogmerk geen toegang hebben tot gratis rechtsbijstand — Vrijstelling van de kosten van gerechtelijke procedures voor dergelijke rechtspersonen in geval van insolventie of sanering van ondernemingen

      Dictum

   Het Hof is kennelijk onbevoegd om de door de 5.a Vara Cível de Lisboa (Portugal) in haar beslissing van 13 maart 2013 gestelde prejudiciële vragen te beantwoorden (zaak C-258/13).

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


title: Zaak C-567/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 3 december 2010 — vzw Inter-Environnement Bruxelles, vzw Pétitions-Patrimoine, vzw Atelier de Recherche et d’Action Urbaines/Brusselse Hoofdstedelijke Regering

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 3 december 2010 — vzw Inter-Environnement Bruxelles, vzw Pétitions-Patrimoine, vzw Atelier de Recherche et d’Action Urbaines/Brusselse Hoofdstedelijke Regering
   (Zaak C-567/10)
   2011/C 63/39
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: vzw Inter-Environnement Bruxelles, vzw Pétitions-Patrimoine, vzw Atelier de Recherche et d’Action Urbaines

      Verwerende partij: Brusselse Hoofdstedelijke Regering

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de definitie van de „plannen en programma’s” van artikel 2, sub a, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (1) aldus te worden uitgelegd dat zij een procedure voor de volledige of gedeeltelijke opheffing van een plan, zoals de procedure voor de volledige of gedeeltelijke opheffing van een bijzonder bestemmingsplan geregeld bij de artikelen 58 tot 63 van het Brussels Wetboek van Ruimtelijke Ordening, van het toepassingsgebied van die richtlijn uitsluit?

               2)

               Dient het woord „voorgeschreven” in artikel 2, sub a, van dezelfde richtlijn aldus te worden begrepen dat het plannen waarin wetsbepalingen weliswaar voorzien, maar waarvan de aanneming niet verplicht is, zoals de bijzondere bestemmingsplannen bedoeld in artikel 40 van het Brussels Wetboek van Ruimtelijke Ordening, uitsluit van de definitie van de „plannen en programma’s”?

      (1)  PB L 197, blz. 30.


title: Zaak F-89/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 september 2011 — Bovagnet/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Schoolkosten — Begrip)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/25

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 september 2011 — Bovagnet/Commissie
   (Zaak F-89/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Schooltoelage - Schoolkosten - Begrip)
   2012/C 138/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: François-Carlos Bovagnet (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Korving, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om de schoolkosten van verzoekers kinderen niet volledig te vergoeden

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 17 december 2009 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij wordt geweigerd om Bovagnet het deel van de door hem gedragen schoolkosten te vergoeden die verband houden met de bijdrage aan het investeringsfonds en werkkapitaal van de school die zijn twee kinderen bezoeken.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld om Bovagnet het verschil te betalen tussen het bedrag van de toegekende schooltoelage en het bedrag dat volgt uit de berekening van die toelage met inbegrip van de kosten die zijn gemaakt voor de bijdrage aan het investeringsfonds en het werkkapitaal van de school die zijn kinderen bezoeken, onder voorbehoud van eerbiediging van het maximumbedrag vastgesteld bij artikel 3 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010, blz. 61.


title: Zaak T-273/14: Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Lithomex/BHIM — Glaubrecht Stingel (LITHOFIX)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/33

         Beroep ingesteld op 30 april 2014 — Lithomex/BHIM — Glaubrecht Stingel (LITHOFIX)
   (Zaak T-273/14)
   2014/C 253/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lithomex ApS (Langeskov, Denemarken) (vertegenwoordiger: L. Ullmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Glaubrecht Stingel GmbH & Co.KG (Wendlingen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               beslissing R 2280/2012-5 van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 februari 2014 vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing aldus wijzigen dat het beroep tegen beslissing nr. 5589 C van de nietigheidsafdeling van 21 november 2012 wordt verworpen;

               —

               interveniënte verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk LITHOFIX voor waren van de klassen 19 en 31 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 7 5 04  368

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikel 53, lid 1, sub a, en artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 — Internationale en nationale woordmerken „LITHOFIN” voor waren van klasse 1

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor alle waren van klasse 19

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-456/01 P: Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld door Henkel KGaA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99, Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 84/40              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.4.2002
van gemeenschapsrecht. Zo kan niet worden gesteld, dat               Middelen en voornaamste argumenten
dienstorder nr. 57/2000 van 4 augustus 2000 van de Comando
del Corpo delle Capitanerie di porto wijziging brengt in decreet
347/94, dat de bestreden bepalingen bevat.                           Schending van artikel 7, lid 1, van verordening (EG)
                                                                     nr. 40/94 (2) van de Raad van 20 december 1993 inzake het
                                                                     gemeenschapsmerk: Het Gerecht is ten onrechte van oordeel
                                                                     dat het aangevraagde merk een concreet onderscheidend
Volgens de Commissie zijn de Italiaanse autoriteiten zich ook        vermogen mist. Ten tijde van de indiening van de aanvraag
van dit laatste bewust. Tot op heden heeft Italië echter nog niet    was zowel de gekozen tabletvorm als de gekozen kleurencom-
voldaan aan de verplichting, in DPR 347/94 de wijzigingen            binatie, in het bijzonder echter de combinatie van beide,
aan te brengen die noodzakelijk zijn om de nationale wetgeving       atypisch voor een wasmiddel en al helemaal niet technisch
in overeenstemming te brengen met de beginselen van gemeen-          noodzakelijk.
schapsrecht.
                                                                     Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, is er geen principiële
                                                                     reden waarom het aandachtsniveau van de consument bij
                                                                     dagelijkse verbruiksgoederen minder hoog zou zijn; eerder het
                                                                     tegendeel is waar.
                                                                     Subsidiair: Zelfs wanneer het tijdstip van indiening van de
                                                                     aanvraag beslissend zou zijn, kan een geschiktheid van de
                                                                     betrokken merkaanvragen als herkomstaanduiding niet wor-
Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld                    den uitgesloten. Het is namelijk onjuist om voor de afbakening
door Henkel KGaA tegen het arrest van het Gerecht van                van de kring van soortgelijke waren als criterium te hanteren
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                 of wegens eventuele overeenkomsten met die waren een
kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99, Henkel                onderscheidend vermogen zou kunnen ontbreken — daarmee
KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                wordt de vraag van de vatbaarheid voor inschrijving op
          markt (merken, tekeningen en modellen)                     ongeoorloofde wijze vermengd met de vraag van de bescher-
                                                                     mingsomvang resp. van de kans op verwarring. Indien sprake
                                                                     is van een overeenstemming die tot verwarring aanleiding kan
                      (Zaak C-456/01 P)                              geven, is het aan de houder van het oudere merk om op de
                                                                     voet van artikel 8 van verordening nr. 40/94 doorhaling van
                                                                     het jongere merk te vorderen.
                        (2002/C 84/69)
                                                                     (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                     (2) PB L 11, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
Henkel KGaA, vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
Chr. Osterrieth, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                 Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld
kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99, Henkel                door Henkel KGaA tegen het arrest van het Gerecht van
KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
markt (merken, tekeningen en modellen) (1).                          kamer) van 19 september 2001 in zaak T-336/99, Henkel
                                                                     KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                               markt (merken, tekeningen en modellen)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-457/01 P)
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede                                     (2002/C 84/70)
     kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99,
     betekend op 1 oktober 2001, gedeeltelijk te vernietigen;
     de beslissing van de derde kamer van beroep van het             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
     (merken, tekeningen en modellen) van 21 september               Henkel KGaA, vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
     1999 (zaak R 71/1999-3) met betrekking tot merkaan-             Chr. Osterrieth, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
     vraagnr. 703 231 nietig te verklaren;                           hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                     kamer) van 19 september 2001 in zaak T-336/99, Henkel
—    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in         KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
     de kosten te verwijzen.                                         markt (merken, tekeningen en modellen) (1).


title: Zaak C-23/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 25 januari 2007 — Confcooperative Friuli Venezia Giulia, Luigi Soini, Azienda Agricola Vivai Pinat Mario e figlio/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 25 januari 2007 — Confcooperative Friuli Venezia Giulia, Luigi Soini, Azienda Agricola Vivai Pinat Mario e figlio/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   (Zaak C-23/07)
   (2007/C 82/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confcooperative Friuli Venezia Giulia, Luigi Soini, Azienda Agricola Vivai Pinat Mario e figlio

      Verwerende partijen: Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Hongarije tot de Europese Unie (PB L 236 van 23 september 2003) aldus worden uitgelegd dat, wat de aanduiding van in Hongarije en de Europese Gemeenschap geproduceerde wijnen betreft, met ingang van 1 mei 2004 uitsluitend de communautaire voorschriften gelden die zijn opgenomen in verordening nr. 1493/1999 (1) en verordening nr. 753/2002 (2), zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004 (3)?

               2)

               Kan de Europese Commissie op grond van artikel 52 van verordening nr. 1493/1999 een wijnbenaming (in casu: „Tocai friulano”) schrappen die is afgeleid van een wijnstokras dat naar behoren in de desbetreffende registers van de Italiaanse Staat is opgenomen en in de relevante gemeenschapsrechtelijke verordeningen is vermeld?

               3)

               Behelst artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, op grond waarvan elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van landbouwproducten binnen de Europese Gemeenschap verboden is, een verbod om de producenten en de gebruikers van één van de 122 benamingen die in bijlage I bij verordening nr. 753/2002 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004) zijn vermeld, namelijk die betreffende de „Tocai friulano”-wijn, in die zin te discrimineren dat die naam na 31 maart 2007 niet meer mag worden gebruikt?

               4)

               Moet artikel 19, lid 2, van verordening nr. 753/2002 van de Commissie, op grond waarvan de in bijlage I bij die verordening (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1429/2004) vermelde benamingen van wijnstokrassen rechtmatig kunnen worden gebruikt, aldus worden uitgelegd dat het bestaan van gevallen van gelijkluidendheid tussen namen van wijnstokrassen en geografische aanduidingen betreffende in de Europese Gemeenschap geproduceerde wijnen mogelijk en rechtens toelaatbaar dient te worden geacht?

               5)

               Bij een bevestigend antwoord op de vorige, vierde vraag: houdt artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, op grond waarvan elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van landbouwproducten binnen de Europese Gemeenschap verboden is, voor de Commissie het verbod in om in haar eigen verordening (nr. 753/2002) het gelijknamigheidscriterium toe te passen op de wijze die voortvloeit uit bijlage I bij die verordening, waarbij voor tal van benamingen van wijnstokrassen waarvan de naam geheel of gedeeltelijk overeenstemt met evenveel geografische aanduidingen, wordt erkend dat zij rechtsgeldig kunnen worden gebruikt, terwijl dit wordt uitgesloten voor één enkele benaming van een wijnstokras („Tocai friulano”), die reeds eeuwenlang rechtmatig op de Europese markt wordt gebruikt?

               6)

               Moet artikel 50 van verordening nr. 1493/99 aldus worden uitgelegd dat de ministerraad en de lidstaten (en a fortiori de Europese Commissie) bij de toepassing van de artikelen 23 en 24 van de TRIPs-overeenkomst, en met name van artikel 24, lid 6, van die overeenkomst, betreffende de gelijknamigheid van wijnen, geen maatregelen mogen vaststellen of goedkeuren, zoals verordening nr. 753/2002 van de Commissie, waarbij, wat gelijkluidende namen betreft, wijnbenamingen die vanuit het oogpunt van de gelijknamigheid dezelfde kenmerken vertonen, verschillend worden behandeld?

               7)

               Heeft artikel 24, lid 6, van de TRIPs-overeenkomst, op grond waarvan de staten die bij die overeenkomst partij zijn, het recht hebben om gelijkluidende benamingen te beschermen, gelet op de rechtspraak van het Hof van Justitie, rechtstreekse werking in de communautaire rechtsorde ingevolge de uitdrukkelijke verwijzing naar de artikelen 23 en 24 van de TRIPs-overeenkomst in punt 56 van de considerans en artikel 50 van verordening nr. 1493/1999?

      (1)  PB L 179, blz. 1.

      (2)  PB L 118, blz. 1.

      (3)  PB L 263, blz. 11.


title: Zaak C-145/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione Tributaria di secondo grado di Trento op  17 maart 2006  — Fendt Italiana SRL tegen Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trento

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione Tributaria di secondo grado di Trento op 17 maart 2006 — Fendt Italiana SRL tegen Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trento
   (Zaak C-145/06)
   (2006/C 143/40)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione Tributaria di secondo grado di Trento
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Fendt Italiana SRL

      Verweerster: Agenzia Dogane Ufficio delle Dogane di Trento
   Prejudiciële vraag
   Is de belastingregeling van artikel 62 van decreto legislativo nr. 504/95 verenigbaar met richtlijn 2003/96 (1), die een herstructurering van het gehele communautaire kader voor de belastingheffing op energieproducten inhoudt, in het geval dat deze voor andere doeleinden dan als motorbrandstof of brandstof voor verwarming worden gebruikt?

      (1)  PB L 283, blz. 51


title: Zaak C-368/07: Beroep ingesteld op 2 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/8

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-368/07)
   (2007/C 223/10)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson, E. Montaguti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet voor elke Italiaanse haven plannen voor ontvangst en verwerking van afval uit te werken en vast te stellen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (1);

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2000/59/EG in nationaal recht is op 28 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 332, blz. 81.


title: Zaak T-135/15: Beroep ingesteld op 26 maart 2015 — Italië/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/36

         Beroep ingesteld op 26 maart 2015 — Italië/Commissie
   (Zaak T-135/15)
   (2015/C 155/43)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: C. Colelli, staatsadvocaat, en G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2015/103 van de Europese Commissie van 16 januari 2015 [kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 53 final] houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover het voorwerp is van het onderhavige beroep;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partij komt met name op tegen:

               (a)

               het onderdeel van het besluit waarin naar aanleiding van onderzoek EX/2010/010 met betrekking tot de suikersector een financiële correctie van 9 0 4 98  735,16 EUR is opgelegd voor de begrotingsjaren 2007, 2008 en 2009 op basis van een vermeende „incorrecte interpretatie van de suikerproductie”;

               (b)

               het onderdeel van het besluit waarin naar aanleiding van onderzoek CEB/2011/090 met betrekking tot afzetbevorderingsmaatregelen onder meer een financiële correctie van 1 6 07  275,90 EUR is opgelegd voor het begrotingsjaar 2010 wegens „laattijdige betalingen”;

               (c)

               het onderdeel van het besluit waarin naar aanleiding van onderzoek LA/2009/006 met betrekking tot „voorlichtings- en afzetbevorderingsacties voor landbouwproducten op de binnenmarkt en in derde landen” onder meer een financiële correctie van 1 1 98  831,03 EUR is opgelegd wegens „laattijdige betalingen”;

         Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 31, lid 4, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1) en van het recht van verweer van de lidstaat.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 11 van verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 60); schending van de verordeningen (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 58, blz. 42), en nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap (PB L 176, blz. 32), en schending van het arrest van het Hof van Justitie van 14 november 2013, gevoegde zaken C-187/12, C-188/12 en C-189/12, SFIR e.a. (EU:C:2013:737).

               3.

               Derde middel: schending van het vertrouwensbeginsel, het beginsel ne bis in idem en de verplichting tot loyale samenwerking.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 31, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 1290/2005; schending van artikel 11, lid 3, tweede alinea, en hoofdstuk 3 van verordening nr. 885/2006, en schending van de richtsnoeren van de Commissie in document nr. VI/5330/97.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 9, lid 3, van verordening nr. 883/2006, ongelijke behandeling en verdraaiing van de feiten.

               6.

               Zesde middel: schending van artikel 20 van verordening nr. 501/2008, het vertrouwensbeginsel en het beginsel van de toerekenbaarheid van de financiële correcties aan de lidstaten.


title: Zaak C-657/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 19 december 2016 — Bluebell Partners Limited/Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 19 december 2016 — Bluebell Partners Limited/Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Zaak C-657/16)
   (2017/C 121/16)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bluebell Partners Limited

      Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 5, lid 4, eerste en tweede alinea, van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod (1), gelezen in samenhang met de algemene beginselen die zijn neergelegd in artikel 3, lid 1, van die richtlijn, alsook met de algemene Unierechtelijke beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen, evenredigheid, redelijkheid, transparantie en non-discriminatie, in de weg aan een nationale regeling als artikel 106, lid 3, onder d), punt 2, van wetsbesluit nr. 58 van 24 februari 1998 (geconsolideerde voorschriften op het gebied van financiële bemiddeling, in de zin van de artikelen 8 en 21 van wet nr. 52 van 6 februari 1996), zoals herhaaldelijk gewijzigd, en artikel 47 octies van besluit nr. 11971 van de Commissione Nazionale per le Società e la Borsa — Consob van 14 mei 1999 (verordening tot uitvoering van wetsbesluit nr. 58 van 24 februari 1998 inzake de emittenten), zoals herhaaldelijk gewijzigd, voor zover die bepalingen, die de Consob toestaan de prijs van het openbare overnamebod als bedoeld in dat artikel 106 te verhogen wanneer er sprake is van samenspanning tussen de bieder of in onderling overleg met hem handelende personen en één of meer verkopers, enkel verwijzen naar het criterium van de „vastgestelde prijs” zonder te specificeren op basis van welke parameters en criteria die prijs is vastgesteld?

      (1)  PB L 142, blz. 12.


title: Zaak T-123/13: Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/20

         Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Laboratoires Polive/BHIM — Arbora & Ausonia (dodie)
   (Zaak T-123/13)
   2013/C 123/34
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires Polive (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arbora & Ausonia, SL (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van 28 november 2012 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „dodie” voor waren van de klassen 3, 5, 8, 9, 10, 11, 16, 18, 21, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 037 821

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse en Portugese merken van het woordmerk „DODOT” voor waren van de klassen 3, 5, 10, 12, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing, toewijzing van de oppositie en weigering van het aangevraagde merk voor bepaalde waren van de klassen 3, 5, 8, 10, 11, 16, 18, 21, 25 en 28

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.