title: Zaak C-154/03: Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 146/28               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.6.2003
4)     Het Gerecht heeft het recht op daadwerkelijke rechtsbe-       echtgenote Schwartz, het Hof van Justitie van de Europese
       scherming geschonden.                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                     de navolgende vragen:
( 1) PB C 79, blz. 23.
( 2) PB C 79, blz. 24.                                               1.     Moet artikel 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
( 3) PB C 3, blz. 39.                                                       de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
( 4) PB C 3, blz. 45.
                                                                            van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
                                                                            zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                            binnen de Gemeenschap (1) verplaatsen, aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het alleen geldt voor het geval dat de
                                                                            migrerende werknemer recht heeft op gezinsbijslagen
                                                                            krachtens de wetgeving van de werkstaat én krachtens de
                                                                            wetgeving van de woonstaat van zijn gezinsleden?
Verzoek van het Oberlandesgericht München — Zivil-
senate in Augsburg van 27 maart 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Nürnberger Allgemeine                2.     Zo ja, kunnen de organen van de werkstaat het recht op
Versicherungs AG en Portbridge Transport International                      gezinsbijslagen schorsen indien zij van mening zijn dat
                               BV                                           de weigering om gezinsbijslagen toe te kennen in de
                                                                            woonstaat niet in overeenstemming is met het gemeen-
                                                                            schapsrecht?
                        (Zaak C-148/03)
                        (2003/C 146/46)                              3.     Zo niet, kan de werkstaat ingevolge voormeld artikel 76
                                                                            de regel van non-cumulatie van uitkeringen toepassen
                                                                            ingeval de echtgenoot van de migrerende werknemer
                                                                            krachtens de wet van de woonstaat van de gezinsleden
Het Oberlandesgericht München — Zivilsenate in Augsburg                     gezinsbijslagen van dezelfde aard ontvangt of daarop
heeft bij beschikking van 27 maart 2003, ingekomen ter griffie              aanspraak heeft?
van het Hof van Justitie op 31 maart 2003, in het geding
tussen Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG en Portbridge
Transport International BV, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 (1 ) (EEG) nr. 2001/83 Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6).
beslissing over de navolgende vraag:
Hebben de bevoegdheidsregels van andere verdragen ook
voorrang ten aanzien van de algemene bevoegdheidsregels van
het Executieverdrag, wanneer de verweerder met woonplaats
op het grondgebied van een partij bij het Executieverdrag voor
een rechterlijke instantie in een andere partij bij dit Verdrag
wordt opgeroepen en niet verschijnt?
                                                                     Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Verzoek van de Cour de cassation van het Groothertog-
dom Luxemburg van 6 maart 2003 om een prejudiciële                                            (Zaak C-154/03)
beslissing in het geding tussen Caisse nationale des
  prestations familiales en U. Weide, echtgenote Schwartz
                                                                                (2003/C 146/48)
                        (Zaak C-153/03)
                        (2003/C 146/47)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Cour de cassation van het Groothertogdom Luxemburg                op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
heeft bij beschikking van 6 maart 2003, ingekomen ter griffie        Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
van het Hof van Justitie op 3 april 2003, in het geding tussen       digd door Karen Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
Caisse nationale des prestations familiales en U. Weide,             hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 21.6.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 146/29
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en         —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig             2003 in zaak T-147/00, Servier, te vernietigen;
       zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/36/EG van de Raad
       van 29 april 1999 betreffende vervoerbare drukappara-
       tuur ( 1) en richtlijn 2001/2/EG van de Commissie van           —    verweerder te verwijzen in de kosten.
       4 januari 2001 houdende aanpassing aan de technische
       vooruitgang van voornoemde richtlijn (2), of althans door
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
       niet is nagekomen;                                              Middelen en voornaamste argumenten
2.     Ierland in de kosten van dit geding te verwijzen.               a)   Fundamenteel onjuiste opvatting van de bevoegdheids-
                                                                            verdeling
                                                                            Rekwirante betoogt in de eerste plaats dat uit het
Middelen en voornaamste argumenten                                          bestreden arrest blijkt dat het Gerecht de bevoegdheids-
                                                                            verdeling tussen de Gemeenschap en de lidstaten met
                                                                            betrekking tot de harmonisering betreffende geneesmid-
Artikel 249 EG, dat bepaalt dat een richtlijn verbindend is ten             delen die zijn bestemd voor menselijk gebruik in het
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat                    algemeen en met betrekking tot hoofdstuk III van richtlijn
waarvoor zij bestemd is, brengt voor lidstaten de verplichting              75/319 ( 2) in het bijzonder, fundamenteel onjuist heeft
met zich om de bij de richtlijn gestelde omzettingstermijn                  uitgelegd.
in acht te nemen. Deze termijn is op 1 december 2000,
respectievelijk 1 juli 2001 verstreken, zonder dat Ierland de               Het Gerecht stelt, onder verwijzing naar het arrest in zaak
nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de conclusies              T-74/00, Artegodan e.a., dat hoofdstuk III zowel voorziet
van de Commissie genoemde richtlijnen te voldoen.                           in een „uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten” als in
                                                                            een „uitsluitende bevoegdheid van de Commissie”, en dat
                                                                            derhalve moet worden nagegaan of er „[een overdracht]
( 1) PB L 138, blz. 20.                                                     van bevoegdheid van de betrokken lidstaten aan de
( 2) PB L 5, blz. 4.                                                        Gemeenschap” heeft plaatsgevonden.
                                                                            Door zich op dit standpunt te stellen, miskent het Gerecht
                                                                            van eerste aanleg dat de bepalingen van hoofdstuk III van
                                                                            richtlijn 75/319, waaronder met name de hier aan de
                                                                            orde zijnde artikelen 12 en 15a, alle berusten op een
                                                                            stelsel van bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten en
                                                                            de Gemeenschap. Hoofdstuk III geeft de lidstaten het
                                                                            recht om bepaalde procedures in te leiden met het
Beroep, op 4 april 2003 ingesteld door de Commissie van                     oog op de toekenning, wijziging en intrekking van
de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het                         vergunningen voor het in de handel brengen, en legt de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                      Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, de
pen (Tweede kamer — uitgebreid) van 28 januari 2003 in                      plicht op om harmonisatie tot stand te brengen door
zaak T-147/00, Les Laboratoires Servier tegen Commissie                     middel van beschikkingen die vervolgens door de lid-
                van de Europese Gemeenschappen                              staten moeten worden uitgevoerd.
                         (Zaak C-156/03 P)                             b)   Juridische beoordeling gebaseerd op een beschikking van
                                                                            de Commissie waarop het geschil geen betrekking had
                           (2003/C 146/49)                                  Rekwirante wijst er — nog steeds bij wijze van inleidende
                                                                            opmerking — op, dat de beschikking [C(2000)573] van
                                                                            de Commissie van 9 maart 2000 (hierna: „beschikking
                                                                            van 2000”), dat het voorwerp vormde van het beroep in
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  eerste aanleg, is gebaseerd op artikel 15a, lid 1, van
op 4 april 2003 hogere voorziening ingesteld door de                        richtlijn 75/319. In plaats van een rechtstreekse en
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     specifieke uitlegging te geven van deze rechtsgrondslag,
digd door R. Wainwright en H. Støvlbæk als gemachtigden,                    heeft het Gerecht zich echter veeleer beperkt tot een
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest                   onderzoek van beschikking C(96)3608 def./1 van de
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   Commissie van 9 december 1996 (hierna: „beschikking
schappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 28 januari 2003                    van 1996”), alsmede van andere bepalingen van richtlijn
in zaak T-147/00 ( 1), Les Laboratoires Servier tegen Commissie             75/319, teneinde artikel 15a enkel via de weg van
van de Europese Gemeenschappen.                                             deductie uit te leggen.


title: Zaak C-235/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Safe Interenvios, SA/Liberbank, SA, Banco de Sabadell, SA, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Prejudiciële verwijzing — Voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme — Richtlijn 2005/60/EG — Klantenonderzoeksmaatregelen — Richtlijn 2007/64/EG — Betalingsdiensten in de interne markt)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Safe Interenvios, SA/Liberbank, SA, Banco de Sabadell, SA, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
   (Zaak C-235/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme - Richtlijn 2005/60/EG - Klantenonderzoeksmaatregelen - Richtlijn 2007/64/EG - Betalingsdiensten in de interne markt))
   (2016/C 156/05)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Safe Interenvios, SA

      Verwerende partijen: Liberbank, SA, Banco de Sabadell, SA, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

      Dictum

               1)

               De artikelen 5, 7, 11, lid 1, en 13 van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde is, die enerzijds een standaardklantenonderzoek toestaat voor zover de cliënten financiële instellingen zijn die onderworpen zijn aan toezicht op de naleving van klantenonderzoeksmaatregelen, wanneer een vermoeden van witwassen van geld of financiering van terrorisme in de zin van artikel 7, onder c), van deze richtlijn bestaat, en anderzijds verlangt dat de onder deze richtlijn vallende instellingen en personen, naargelang van hun risicobeoordeling, een verscherpt klantenonderzoek verrichten in situaties die naar hun aard een hoger risico op witwassen van geld en financiering van terrorisme in de zin van artikel 13, lid 1, van deze richtlijn kunnen vormen, zoals het overmaken van geld.
               Bovendien staat artikel 5 van richtlijn 2005/60, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/78, de lidstaten toe om strengere bepalingen aan te nemen of te handhaven, wanneer deze bepalingen de bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme beogen te versterken, zelfs wanneer er geen dergelijk vermoeden of risico bestaat.

               2)

               Richtlijn 2005/60, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/78, moet aldus worden uitgelegd dat de onder deze richtlijn vallende instellingen en personen geen afbreuk mogen doen aan de toezichthoudende taken die de bevoegde autoriteiten ingevolge artikel 21 van richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van richtlijn 97/5/EG, zoals gewijzigd door richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009, ten aanzien van betalingsinstellingen moeten uitoefenen, en zich niet in de plaats mogen stellen van deze autoriteiten. Richtlijn 2005/60, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/78, moet aldus worden uitgelegd dat een financiële instelling weliswaar in het kader van haar verplichting om toezicht uit te oefenen op haar cliënten, rekening kan houden met de onderzoeksmaatregelen die een betalingsinstelling ten aanzien van haar eigen cliënten heeft toegepast, maar dat alle onderzoeksmaatregelen die zij treft afgestemd moeten zijn op het risico van witwassen van geld en financiering van terrorisme.

               3)

               De artikelen 5 en 13 van richtlijn 2005/60, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/78, moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke regeling zoals in het hoofdgeding aan de orde is, die is vastgesteld in het kader van de beoordelingsmarge die door artikel 13 van richtlijn 2005/60, zoals gewijzigd door richtlijn 2010/78, aan de lidstaten wordt gelaten, of krachtens de in artikel 5 van deze richtlijn bedoelde bevoegdheid, verenigbaar moet zijn met het Unierecht, met name met de door de Verdragen gewaarborgde fundamentele vrijheden. Ook al streeft een dergelijke nationale wettelijke regeling ter bestrijding van het witwassen van geld of de financiering van terrorisme een legitiem doel na dat een beperking van de fundamentele vrijheden kan rechtvaardigen, en kan de verwezenlijking van dit doel worden gewaarborgd door a priori ervan uit te gaan dat de overmaking van geld door een onder deze richtlijn vallende instelling naar andere lidstaten dan die waar zij is gevestigd, steeds een hoger risico op witwassen van geld of financiering van terrorisme vormt, dit neemt niet weg dat deze wettelijke regeling verder gaat dan wat nodig is om het beoogde doel te bereiken, aangezien het vermoeden waarin zij voorziet, op elke geldovermaking van toepassing is, zonder dat het kan worden weerlegd voor geldovermakingen die objectief gezien niet een dergelijk risico vormen.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Arrest van het Hof van 2 augustus 2016 in zaak E-33/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2012/26/EU tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft)

text:
               13.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/22

         ARREST VAN HET HOF
   van 2 augustus 2016
   in zaak E-33/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2012/26/EU tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft)
   (2017/C 120/10)
   In zaak E-33/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennisgeven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft), aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter (rechter-rapporteur), Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 2 augustus 2016, een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               stelt vast dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen in punt 15q van hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG, wat de geneesmiddelenbewaking betreft), aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-626/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/9

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-626/16)
   (2017/C 078/13)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Sanfrutos Cano en A. Tokár, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

   Verzoekende partij verzoekt het Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Slowaakse Republiek, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, waarin het Hof heeft verklaard dat deze lidstaat de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, onder a) tot en met c), van richtlijn 1999/31/EG (1) van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, de krachtens artikel 260, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               de Slowaakse Republiek te veroordelen om op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” de hierna volgende bedragen te betalen aan de Europese Commissie:

                           a)

                           een dwangsom van 6 793,80 EUR per dag vertraging in de uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot de volledige uitvoering van dat arrest;

                           b)

                           een vast dagbedrag van 743,60 EUR, en in totaal hoe dan ook minimaal 939 000 EUR, per dag vertraging in de uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, te rekenen vanaf 25 april 2013, de datum waarop dat arrest is gewezen:

                                       —

                                       tot de datum waarop uitspraak wordt gedaan in de onderhavige zaak, of

                                       —

                                       tot de datum waarop de Slowaakse Republiek de maatregelen vaststelt die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, indien dit geschiedt voordat uitspraak wordt gedaan in de onderhavige zaak, en

               3.

               de Slowaakse Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op 25 april 2013 heeft het Hof uitspraak gedaan in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, en het heeft in dat arrest geoordeeld dat de Slowaakse Republiek, door de exploitatie van de afvalstortplaats Žilina — Považský Chlmec te hebben toegestaan, terwijl er geen aanpassingsplan voor de stortplaats voorhanden was en er geen definitieve beslissing was genomen over de vraag of deze stortplaats haar activiteit kon voortzetten op basis van een goedgekeurd aanpassingsplan, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 14, onder a), b) en c), van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen.
   De Slowaakse Republiek heeft tijdens de precontentieuze procedure verklaard dat zij zich zou voegen naar het arrest van het Hof in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, door de afvalstortplaats Žilina — Považský Chlmec te zullen sluiten, en dat zij via een aantal voorbereidende verrichtingen reeds een aanvang daarmee had genomen.
   De Europese Commissie heeft evenwel geconstateerd dat — in weerwil van die verklaringen van de Slowaakse Republiek — geen maatregelen ter uitvoering van het arrest van het Hof in zaak C-331/11, Commissie/Slowakije, waren vastgesteld. De Europese Commissie heeft dan ook besloten om beroep in te stellen volgens artikel 260 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

      (1)  PB 1999, L 182, blz. 1.


title: Zaak C-241/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht (Duitsland) op 30 mei 2006 — Lämmerzahl GmbH/Freie Hansestadt Bremen

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht (Duitsland) op 30 mei 2006 — Lämmerzahl GmbH/Freie Hansestadt Bremen
   (Zaak C-241/06)
   (2006/C 212/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Hanseatische Oberlandesgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Lämmerzahl GmbH

      Verweerster: Freie Hansestadt Bremen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het met richtlijn 89/665/EEG, van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, in de versie van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (1), inzonderheid met artikel 1, leden 1 en 3, ervan, verenigbaar dat een inschrijver algemeen het recht wordt ontzegd om beroep in te stellen tegen het besluit van de aanbestedende dienst inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, omdat de inschrijver door eigen nalatigheid niet binnen de in het nationale recht voorgeschreven bezwaartermijn is opgekomen tegen een inbreuk op de aanbestedingsregels die betrekking heeft op:

                           a)

                           de gekozen vorm van de aanbesteding
                           of

                           b)

                           de juiste vaststelling van de waarde van de opdracht (duidelijk onjuiste raming of ontoereikende doorzichtigheid van de vaststelling),
                           en in de context van de juist vastgestelde of juist vast te stellen waarde van de opdracht andere inbreuken op de aanbestedingsregels, waarvoor er — op zichzelf beschouwd — geen verval van recht is, zouden kunnen worden getoetst?

               2)

               Dienen in voorkomend geval bijzondere eisen te worden gesteld aan de voor de vaststelling van de waarde van de opdracht relevante informatie in de aankondiging van de opdracht, om ook dan uit de inbreuken op de aanbestedingsregels die betrekking hebben op de raming van de waarde van de opdracht een algemene uitsluiting van de primaire rechtsbescherming te kunnen afleiden wanneer de juist geschatte of te schatten waarde van de opdracht de beslissende drempelwaarde overschrijdt?

      (1)  PB L 209, blz. 1.


title: Zaak T-27/15 P: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — EMA/Hristov („Hogere voorziening — Openbare dienst — Benoeming — Procedure voor de selectie en benoeming van de uitvoerend directeur van een regelgevend agentschap — EMA — Voorselectie door een voorselectiecomité — Benoeming door de raad van bestuur van het EMA — Samenstelling van het voorselectiecomité — Cumulatie van de functie van lid van het voorselectiecomité en die van lid van de raad van bestuur van het EMA — Onpartijdigheid”)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/21

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — EMA/Hristov
   (Zaak T-27/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Benoeming - Procedure voor de selectie en benoeming van de uitvoerend directeur van een regelgevend agentschap - EMA - Voorselectie door een voorselectiecomité - Benoeming door de raad van bestuur van het EMA - Samenstelling van het voorselectiecomité - Cumulatie van de functie van lid van het voorselectiecomité en die van lid van de raad van bestuur van het EMA - Onpartijdigheid”))
   (2016/C 314/29)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Rekwirant: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall, N. Nikolova en S. Petrova, vervolgens N. Nikolova en S. Petrova, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Emil Hristov (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordigers: M. Ekimdzhiev, K. Boncheva en G. Chernicherska, advocaten) (verzoeker in eerste aanleg), en Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall, N. Nikolova en S. Petrova, vervolgens N. Nikolova en S. Petrova, gemachtigden) (verweerster in eerste aanleg)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 november 2014, Hristov/Commissie en EMA (F-2/12, EU:F:2014:245), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 november 2014, Hristov/Commissie en EMA (F-2/12), wordt ten dele vernietigd, voor zover daarbij nietig is verklaard het besluit van de raad van bestuur van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) van 6 oktober 2011 tot benoeming van de uitvoerend directeur van EMA.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 november 2014, Hristov/Commissie en EMA (F-2/12), voor zover daarbij nietig is verklaard het besluit van de Europese Commissie van 20 april 2011, waarbij zij de raad van bestuur van EMA een lijst voorstelde van vier kandidaten die door het voorselectiecomité werden aanbevolen en werden bevestigd door het adviescomité benoemingen.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken voor een uitspraak over de vordering tot nietigverklaring van het besluit van de raad van bestuur van EMA van 6 oktober 2011 tot benoeming van de uitvoerend directeur van EMA in het licht van de door Hristov aangevoerde grieven en middelen waarover het Gerecht voor ambtenarenzaken zich nog niet heeft uitgesproken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak C-174/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Steglitz/Ines Zimmermann (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, A, lid 1, sub g, en lid 2 — Prestaties die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met sociale zekerheid en die worden verricht door publiekrechtelijke lichamen of door andere organisaties die als instellingen van sociale aard zijn erkend — Erkenning — Voorwaarden die niet van toepassing zijn op andere dan publiekrechtelijke instellingen — Beoordelingsbevoegdheid van lidstaten — Grenzen — Beginsel van fiscale neutraliteit)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Steglitz/Ines Zimmermann
   (Zaak C-174/11) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, A, lid 1, sub g, en lid 2 - Prestaties die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met sociale zekerheid en die worden verricht door publiekrechtelijke lichamen of door andere organisaties die als instellingen van sociale aard zijn erkend - Erkenning - Voorwaarden die niet van toepassing zijn op andere dan publiekrechtelijke instellingen - Beoordelingsbevoegdheid van lidstaten - Grenzen - Beginsel van fiscale neutraliteit)
   2013/C 9/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Steglitz

      Verwerende partij: Ines Zimmermann

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub g, en lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling van prestaties die nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met sociale zekerheid en die worden verricht door publiekrechtelijke lichamen of door andere organisaties die als instellingen van sociale aard zijn erkend — Nationale regeling die aan de vrijstelling van ambulante zorgprestaties bepaalde voorwaarden verbindt, die evenwel niet gelden wanneer de betrokken prestaties worden verstrekt door bepaalde door de staat erkende verenigingen of door de leden ervan

      Dictum

   Artikel 13, A, lid 1, sub g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, uitgelegd in het licht van het beginsel van fiscale neutraliteit, verzet zich ertegen dat aan de vrijstelling van ambulante zorgprestaties van commerciële verstrekkers van de belasting over de toegevoegde waarde een voorwaarde wordt verbonden als in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke de kosten van deze zorgprestaties in het voorgaande kalenderjaar in ten minste twee derde van de gevallen geheel of grotendeels moeten zijn gedragen door de wettelijke instellingen van sociale verzekering of sociale bijstand, wanneer deze voorwaarde geen gelijke behandeling kan verzekeren, voor zover het gaat om de erkenning van andere dan publiekrechtelijke instellingen als instellingen van sociale aard in de zin van deze bepaling.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Zaak F-112/13: Beroep ingesteld op 27 november 2013 — ZZ/ENISA

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/26

         Beroep ingesteld op 27 november 2013 — ZZ/ENISA
   (Zaak F-112/13)
   2014/C 85/45
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de uitvoerend directeur van ENISA tot beëindiging van verzoekers arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers administratieve klacht alsmede van elke eerdere onwettige handeling, daaronder begrepen het besluit waarbij ENISA verzoeker heeft ontslagen;

               —

               veroordeling van ENISA tot betaling van het bedrag van 50 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de door hem geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van ENISA in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-452/98: Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Nederlandse Antillen tegen de Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen en Koninkrijk Spanje

text:
C 188/6              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Antillean Rice             Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
Mills NV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden                Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door                                               schappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen, Konink-
   rijk Spanje, Franse Republiek en Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-99/99)
                       (Zaak C-451/98)                                                       (1999/C 188/13)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                       (1999/C 188/11)                               op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                     genwoordigd door Prof. U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
op 9 december 1998 een beroep aanhangig gemaakt, dat                 hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Antillean Rice Mills NV bij het Gerecht van eerste aanleg had        Adelaïde 5.
ingesteld. Dat beroep, ingeschreven onder no T-41/97, heeft
tot niet-ontvankelijkverklaring geleid en het Gerecht van eerste
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
aanleg heeft de zaak verwezen naar het Hof, opdat dit zich
over het verzoek om nietigverklaring kan uitspreken.
                                                                     — nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2815/98 van
                                                                          de Commissie van 22 december 1998 (1), subsidiair de
                                                                          artikelen 1, 2, leden 1 en 2, derde alinea, 3, lid 2, derde
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergegeven in een             alinea, en lid 3;
mededeling in Publicatieblad no C 108 van 5 april 1997,
blz. 23.
                                                                     — de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     1.     In de verordening is niet gepreciseerd welke regels de
                                                                     rechtsgrondslag ervan vormen.
                                                                     2.     De verordening voorziet alleen in de bescherming van
                                                                     extra olijfolie verkregen bij de eerste persing en olijfolie
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Nederlandse
                                                                     verkregen bij de eerste persing. Deze beperking is ongerecht-
Antillen tegen de Raad van de Europese Unie, onder-
                                                                     vaardigd en onaanvaardbaar. Ook olijfolie (andere dan extra
steund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     olijfolie of olijfolie verkregen bij de eerste persing) kan
                  pen en Koninkrijk Spanje
                                                                     verschillende hoedanigheden bezitten naar gelang van de
                                                                     geografische oorsprong. Een gezonde en juiste bescherming
                                                                     van het product en van de consument verlangen dat de
                       (Zaak C-452/98)                               aanduiding van de oorsprong op dergelijke producten kan
                                                                     worden aangeduid.
                       (1999/C 188/12)
                                                                     3.     Het criterium dat wordt toegepast om het gebied van
                                                                     oorsprong van het product te bepalen, is onaanvaardbaar.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Uitgegaan wordt namelijk van de plaats waar de persing
op 9 december 1998 een beroep aanhangig gemaakt, dat de              plaatsvindt, ongeacht de plaats waar de olijven zijn geprodu-
Nederlandse Antillen bij het Gerecht van eerste aanleg hadden        ceerd.
ingesteld. Onderhavig beroep, ingeschreven onder no T-
179/97, heeft tot niet-ontvankelijkverklaring geleid en het
Gerecht van eerste aanleg heeft de zaak verwezen naar het            4.     De verordening voorziet in een afwijking voor merk-
Hof, opdat deze zich over het verzoek om nietigverklaring kan        namen of bedrijfsnamen waarvoor de registratieaanvraag vóór
uitspreken.                                                          1 januari 1999 is ingediend, overeenkomstig de richtlijn. Niet
                                                                     alleen wordt, in strijd met de richtlijn, niet verwezen naar de
                                                                     goede trouw, doch er wordt voorzien in de mogelijkheid
                                                                     aanvragen ook na de publicatie van de verordening te registre-
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergegeven in een        ren, zodat misbruiken in de hand worden gewerkt.
mededeling in Publicatieblad nr. C 228 van 26 juli 1997,
blz. 25.
                                                                     (1) PB L 349, van 24 december 1998, blz. 56.


title: Zaak T-352/16: Beroep ingesteld op 29 juni 2016 — Ville De Bruxelles/Commissie

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/30

         Beroep ingesteld op 29 juni 2016 — Ville De Bruxelles/Commissie
   (Zaak T-352/16)
   (2016/C 314/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ville De Bruxelles (België) (vertegenwoordigers: M. Uyttendaele en S. Kaisergruber, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               haar beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         en bijgevolg:

               —

               verordening (EU) nr. 2016/646 van de Commissie van 20 april 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 692/2008 wat de emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 6) betreft, nietig te verklaren;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Met haar eerste middel stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op de artikelen 37 en 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de overwegingen 5 en 6 van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (PB L 171, blz. 1) en bijlage I bij deze verordening, en dat de Europese Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan overschrijding en misbruik van bevoegdheid.

               2.

               Met haar tweede middel stelt verzoekster dat inbreuk is gemaakt op artikel 5bis, lid 3, van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23), overweging 3 van besluit 2006/512/EG van de Raad van 17 juli 2006 tot wijziging van besluit 1999/468/EG tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 200, blz. 11), overweging 25 van verordening (EG) nr. 715/2007 en artikel 5, lid 3, van deze verordening, alsook dat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden verordening vast te stellen en haar bevoegdheid heeft overschreden.


title: Zaak T-155/09: Beroep ingesteld op 15 april 2009 — Maxcom/BHIM — Maxdata Computer (maxcom)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/42

         Beroep ingesteld op 15 april 2009 — Maxcom/BHIM — Maxdata Computer (maxcom)
   (Zaak T-155/09)
   2009/C 153/83
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Maxcom sp. z o.o. (Tychy, Polen) (vertegenwoordiger: P. Kral, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Maxdata Computer GmbH & Co. KG (Marl, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2009 in zaak R 1019/2009-2, waarvan kennis is gegeven aan verzoekster op 16 februari 2009, vernietigen;

               —

               het BHIM en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „maxcom” voor waren van de klassen 9 en 11

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Maxdata Computer GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „max” dat in Duitsland is ingeschreven voor diensten van de klassen 48 en 42 en bepaalde waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie met betrekking tot de waren van klasse 9

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het door verzoekster ingestelde beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1))

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-275/13: Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Italië/Commissie [„Taalregeling — Aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van administrateurs — Keuze van de tweede taal uit drie talen — Taal voor de communicatie met de kandidaten van het vergelijkend onderzoek — Verordening nr. 1 — Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27, eerste alinea, en 28, sub f), van het Statuut — Beginsel van non-discriminatie — Evenredigheid”]

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/13

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Italië/Commissie
   (Zaak T-275/13) (1)

   ([„Taalregeling - Aankondiging van een algemeen vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van administrateurs - Keuze van de tweede taal uit drie talen - Taal voor de communicatie met de kandidaten van het vergelijkend onderzoek - Verordening nr. 1 - Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27, eerste alinea, en 28, sub f), van het Statuut - Beginsel van non-discriminatie - Evenredigheid”])
   (2016/C 059/13)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili en S. Fiorentino, avoocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, B. Eggers en G. Gattinara, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. García-Valdecasas Dorrego, abogado del Estado)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en B. Beutler, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/249/13 voor de vorming van twee reservelijsten voor de aanwerving van administrateurs op de vakgebieden macro-economie en financiële economie (PB 2013, C 75 A, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/249/13 voor de vorming van twee reservelijsten voor de aanwerving van administrateurs op de vakgebieden macro-economie en financiële economie, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van de Italiaanse Republiek.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Bondsrepubliek Duitsland dragen hun eigen kosten in verband met de interventie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-517/14 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V./Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Nederlandse Zuivelorganisatie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Landbouw — Verordening (EG) nr. 510/2006 — Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen — Registratie van de benaming „Edam Holland” — Producenten die gebruik maken van de naam „edam” — Ontbreken van procesbelang]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/14

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 — Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V./Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Nederlandse Zuivelorganisatie
   (Zaak C-517/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Landbouw - Verordening (EG) nr. 510/2006 - Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen - Registratie van de benaming „Edam Holland” - Producenten die gebruik maken van de naam „edam” - Ontbreken van procesbelang])
   (2016/C 038/19)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. (vertegenwoordigers: M. Loschelder en V. Schoene, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Schima, J. Guillem Carrau en G. von Rintelen, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: B. Koopman en M. Bulterman, gemachtigden), Nederlandse Zuivelorganisatie (vertegenwoordigers: P. van Ginneken en G. Béquet, advocaten)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Nederlandse Zuivelorganisatie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak T-90/00: Beroep, op 18 april 2000 ingesteld door L. B. Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 163/32             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.6.2000
Middelen:                    — voeging van vijf procedures in          Zij voert het volgende aan:
                                 beroep door de kamer van
                                 beroep zonder toestemming
                                                                       — De Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij
                                 van betrokkenen;
                                                                            het bepalen van de datum voor de retroactieve toepassing
                             — onjuiste toepassing van ar-                  van de verordening. Zoals vermeld wordt in punt 134 van
                                 tikel 4 van verordening (EG)               de verordening, is de antidumpingprocedure beëindigd om
                                 nr. 40/94;                                 de invoer uit andere derde landen niet te discrimineren.
                             — onjuiste toepassing van ar-                  Deze discriminatie bestond evenwel vanaf 4 december
                                 tikel 7, lid 1, sub b, van veror-          1997, toen de oorspronkelijke maatregelen tegen Japan
                                 dening (EG) nr. 40/94;                     afliepen. De procedure had derhalve vanaf deze datum
                                                                            moeten worden beëindigd.
                             — onjuiste toepassing van ar-
                                 tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
                                 dening (EG) nr. 40/94.                — De Raad heeft de keuze van de datum vanaf welke de
                                                                            verordening van toepassing behoort te worden, onvol-
                                                                            doende gemotiveerd.
                                                                       (1) PB L 22, blz. 1.
Beroep, op 14 april 2000 ingesteld door Europe Chemi-
Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese
                             Unie
                        (Zaak T-89/00)
                                                                       Beroep, op 18 april 2000 ingesteld door L. B. Rasmussen
                       (2000/C 163/63)
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      (Procestaal: Engels)                                                       (Zaak T-90/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (2000/C 163/64)
schappen is op 14 april 2000 beroep tegen Raad van de
Europese Unie ingesteld door Europe Chemi-Con (Deutsch-
land) GmbH, te Neurenberg (Duitsland), vertegenwoordigd
door K. Adamantopoulos en J. J. Gutiérrez Gisbert van Ham-                                      (Procestaal: Frans)
mond Suddards, advocaten te Brussel.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    schappen is op 18 april 2000 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door L.B. Rasmussen,
— artikel 3, tweede alinea, van verordening (EG)                       wonende te Dalheim (Groothertogdom Luxemburg), vertegen-
     nr. 173/2000 van de Raad nietig te verklaren voorzover            woordigd door M. Karp en J. Choucroun, advocaten te Luxem-
     daarbij de verordening niet met terugwerkende kracht              burg.
     vanaf 4 december 1997 van toepassing is verklaard;
— de Raad in de kosten te veroordelen.                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                          2 augustus 1999 houdende toepassing van artikel 85 van
                                                                            het Statuut op de dienstreis die verzoeker van 7 tot
                                                                            11 maart 1998 te Dublin had verricht;
Verzoekster vordert nietigverklaring van artikel 3 van verorde-
ning (EG) nr. 173/2000 van de Raad van 24 januari 2000 tot
                                                                       — verweerster te veroordelen tot betaling van het symbolische
beëindiging van de antidumpingprocedures met betrekking tot
                                                                            bedrag van één frank ter vergoeding van de morele schade
de invoer van grote elektrolytische aluminiumcondensatoren
                                                                            die hij heeft geleden;
uit Japan, de Republiek Korea en Taiwan (1). Zij komt op tegen
de datum die de Raad voor de retroactive toepassing van de
verordening heeft bepaald, namelijk 28 februari 1999.                  — verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
 ---pagebreak--- 10.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 163/33
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door T. Zaur-Gora
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij het TABG
de dagvergoeding voor een dienstreis naar Dublin heeft                                            (Zaak T-95/00)
verminderd.
                                                                                (2000/C 163/66)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker twee mid-
delen aan:
                                                                                (Procestaal: Frans)
— schending van artikel 85 van het Statuut, betreffende de
     terugvordering van hetgeen onverschuldigd is betaald. Het
     TABG heeft niet aangetoond, dat verzoeker kennis had van           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     enige onregelmatigheid in de afrekening van zijn dienstreis;       schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door T. Zaur-Gora,
— verkeerde uitlegging van punt VIII van de Gids voor                   wonende te Lodelinsart (België), vertegenwoordigd door
     dienstreizen.                                                      J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
                                                                        behage:
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                             onderzoek COM/2/99 tot afwijzing van de sollicitatie van
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Territorio                           verzoekster;
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  — verweerster te veroordelen in de kosten.
                            schappen
                          (Zaak T-92/00)                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (2000/C 163/65)                                Verzoekster heeft vanaf 1 oktober 1997 voor de Commissie
                                                                        gewerkt, achtereenvolgens als hulpfunctionaris, tijdelijk func-
                        (Procestaal: Spaans)                            tionaris en opnieuw als hulpfunctionaris. Gedurende de perio-
                                                                        de dat zij in dienst was als tijdelijk functionaris heeft zij zich
                                                                        aangemeld voor deelname aan het algemeen vergelijkend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               onderzoek COM/C/C/99. In de bijlage bij de kennisgeving van
schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-             het onderzoek werd vermeld dat de gestelde leeftijdsgrens
sie van de Europese Gemeenschappen door Territorio Histórico           niet gold voor kandidaten die op de sluitdatum van de
de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de                  sollicitatietermijn sinds één jaar en zonder onderbreking de
Alava, gevestigd te Vitoria (Spanje), vertegenwoordigd door de          hoedanigheid hadden van ambtenaar of personeelslid van de
advocaten A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente.                     Europese Gemeenschappen. Op die grond werd haar sollicitatie
                                                                        afgewezen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
behage:
                                                                        Verzoekster staaft haar vordering met de volgende middelen:
— de beschikking van de Commissie van 22 december 2000
     nietig te verklaren, voor zover daarin de fiscale voordelen        — Schending van het beginsel van goed bestuur en goed
     in de Normas Forales de Alava nr. 22/1994 en 24/1996                    personeelsbeheer.
     onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden
     verklaard en van de Spaanse Staat wordt verlangd dat hij           — De aanwezigheid van een klaarblijkelijke beoordelingsfout
     deze terugvordert;                                                      alsmede misbruik van procedure.
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.                             Volgens verzoekster moeten haar functies gezien worden als
                                                                        een ononderbroken werkzaamheid in dienst van de Gemeen-
                                                                        schappen, zonder dat de formele aard en de kwalificatie van
Middelen en voornaamste argumenten                                      partijen aan haar overeenkomsten met de Commissie van
                                                                        enige invloed zijn op de feitelijke omstandigheden. Daarom
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                moeten de sinds 22 mei 1997 gesloten contracten volgens
met die in zaak T-127/99; Diputación Foral de Alava/Com-               verzoekster worden beschouwd als overeenkomsten met een
missie (1).                                                             tijdelijk functionaris, gelet op de aard van de werkzaamheden
                                                                        en op de omstandigheden waarin zij haar functies sinds die
(1) PB C 226 van 7.8.1999, blz. 41.                                     datum heeft uitgeoefend.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2002 in zaak T-291/01, Dessauer Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft mbH en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep wegens nalaten — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing omtrent de kosten)

text:
22.2.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 44/29
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                               AANLEG                                                                  AANLEG
                                                                                van 18 november 2002
                        van 4 november 2002
                                                                          in zaak T-190/99 DEP, Sniace SA tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-90/99, Salzgitter AG tegen Commissie van de                                         (Begroting van kosten)
                   Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 44/57)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(EGKS — Steunmaatregelen van de staten — Besluit om
procedure van artikel 6, lid 5, van beschikking nr. 2496/96/
       EGKS in te leiden — Afdoening zonder beslissing)
                                                                          In zaak T-190/99 DEP, Sniace SA, gevestigd te Madrid,
                                                                          vertegenwoordigd door J. L. Baró Fuentes, M. A. Gómez de
                                                                          Liaño Botella en F. Rodríguez Carretero, advocaten, tegen
                            (2003/C 44/56)                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          G. Rozet en J. L. Buendia Sierra), betreffende een verzoek tot
                                                                          begroting van de kosten die verweerster aan verzoekster moet
                                                                          terugbetalen ten gevolge van de beschikking van de president
                           (Procestaal: Duits)                            van de Vijfde kamer — uitgebreid van het Gerecht van 4 april
                                                                          2001, Sniace/Commissie, T-190/99, heeft het Gerecht (Vijfde
                                                                          kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. García-
                                                                          Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, R. M. Moura Ramos,
                                                                          J. D. Cooke en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                          18 november 2002 een beschikking gegeven waarvan het
In zaak T-90/99, Salzgitter AG, gevestigd te Salzgitter (Duits-           dictum luidt als volgt:
land), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                     Het totale bedrag van de kosten die de Commissie aan verzoekster
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Triantafyllou                   moet terugbetalen in zaak T-190/99 wordt vastgesteld op
en P. Nemitz), betreffende een beroep tot nietigverklaring van            14 300 euro.
beschikking SG(99) D/1542 van de Commissie van 3 maart
1999 tot inleiding van de procedure van artikel 6, lid 5,                 (1 ) PB C 333.
van beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van
18 december 1996 houdende communautaire regels voor
steun aan de ijzer- en staalindustrie (PB L 338, blz. 42) met
betrekking tot steun die op grond van de Duitse wet ter
bevordering van de ontwikkeling van de grensgebieden is
verleend aan Salzgitter AG, Preussag Stahl AG en dochteron-                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
dernemingen van de groep, verschillende ondernemingen die                                              AANLEG
thans zijn gegroepeerd onder de naam „SAG — Stahl und
Technologie” (PB C 113, blz. 9), heeft het Gerecht (Vierde                                   van 27 november 2002
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpre-
sident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en M. Vilaras,
                                                                          in zaak T-291/01, Dessauer Versorgungs- und Verkehrs-
rechters; griffier: H. Jung, op 4 november 2002 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                               gesellschaft mbH en anderen tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Beroep wegens nalaten — Beroep zonder voorwerp geraakt
1.     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.                 — Afdoening zonder beslissing — Beslissing omtrent de
                                                                                kosten)
2.     Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                                    (2003/C 44/58)
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 174.
                                                                          In zaak T-291/01, Dessauer Versorgungs- und Verkehrsgesell-
                                                                          schaft mbH, gevestigd te Dessau (Duitsland), Neubrandenbur-
                                                                          ger Stadtwerke GmbH, gevestigd te Neubrandenburg (Duits-
                                                                          land), Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, gevestigd te Schwä-
 ---pagebreak--- C 44/30                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.2.2003
bisch Hall (Duitsland), Stadtwerke Tübingen GmbH, gevestigd               Beroep, op 18 november 2002 ingesteld door Duarte y
te Tübingen (Duitsland), en Stadtwerke Uelzen GmbH, ge-                   Beltrán S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
vestigd te Uelzen (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Fou-                                  de interne markt (BHIM)
quet, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en J. L. Buendia Sierra),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Commissie                                        (Zaak T-353/02)
ten onrechte heeft nagelaten de door de Bondsrepubliek
Duitsland niet aangemelde steun voor de exploitanten van
kerncentrales te onderzoeken, heeft het Gerecht (Eerste kamer
                                                                                (2003/C 44/60)
— uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
J. Azizi, R. M. Moura Ramos, M. Jaeger en H. Legal, rechters;
griffier: H. Jung, op 27 november 2002 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                               (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                          Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Spaans)
1)     Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
2)     Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
( 1) PB 2002, C 44.                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 18 november 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                          door Duarte y Beltrán S.A., te Santander (Spanje), vertegen-
                                                                          woordigd door N. Moya Fernández, advocaat.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
        VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                        van 6 december 2002                                     beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt (BHIM) van 6 augustus 2002 in zaak
                                                                                R-407/2001 en het corrigendum van 16 september 2002
   in zaak T-275/02 R: D tegen Europese Investeringsbank                        daaraanvolgend;
(Procedure in kort geding — Verlenging van proeftijd —                    —     de oppositie in procedure B35073 in haar geheel af te
Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak — Spoedeisend-                         wijzen;
                             heid — Geen)
                                                                          —     verzoeksters vordering toe te wijzen in de zin dat
                            (2003/C 44/59)                                      de desbetreffende oppositieafdeling van het BHIM het
                                                                                betrokken merk dient in te schrijven;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          —     verweerder te verwijzen in de kosten.
In zaak T-275/02 R, D, personeelslid van de Europese
Investeringsbank, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd
door J. Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Europese Investeringsbank (gemachtigden:                 Middelen en voornaamste argumenten
J.-P. Minnaert en P. Mousel), betreffende een verzoek om
opschorting van de tenuitvoerlegging van de besluiten van de
Europese Investeringsbank houdende, respectievelijk, verlen-              Aanvrager van het ge-          Duarte y Beltrán S.A.
ging van verzoekers proeftijd, en ontslag van verzoeker, heeft            meenschapsmerk:
de president van het Gerecht op 6 december 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          Betrokken         gemeen-      woordmerk INTEA — aan-
                                                                          schapsmerk:                    vraagnr. 99747 voor bepaalde
1)     Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                                                       waren van de klassen 3, 16 en 21
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                          Houder van het oppo-           MIRATO S.p.A.
                                                                          sitiemerk of -teken in de
                                                                          oppositieprocedure:


title: Zaak T-390/16: Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — Grupo Osborne/EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/15

      Beroep ingesteld op 22 juli 2016 — Grupo Osborne/EUIPO — Ostermann (DONTORO dog friendship)
      (Zaak T-390/16)
      (2016/C 364/11)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Iglesias Monravá, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Daniel Ostermann (Leipzig, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: beeldmerk met de woordelementen „DONTORO dog friendship” — aanvraag voor Uniemerk nr. 11 112 381

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 in zaak R 2002/2015-1

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing, waarbij het Uniemerk nr. 11 112 381„DONTORO dog friendship” (afbeelding) is verleend voor de klassen 18, 20 en 35, vernietigen;

                  —

                  de inschrijving weigeren van het Uniemerk nr. 11 112 381„DONTORO dog friendship” (afbeelding) in klasse 35 voor „groothandel- en detailhandelverkoop, ook via internet, kledingstukken, schoenen en textielproducten” en bijgevolg de inschrijving ervan weigeren in de klassen 25 en 35 voor die diensten;

                  —

                  eenieder die zich verzet tegen dit beroep verwijzen in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-76/11 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 29 november 2011 — Tresplain Investments Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Hoo Hing Holdings Ltd (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 8, lid 4, en 52, lid 1, sub c — Gemeenschapsbeeldmerk Golden Elephant Brand — Vordering tot nietigverklaring op basis van niet-ingeschreven nationaal beeldmerk GOLDEN ELEPHANT — Verwijzing naar nationaal recht betreffende ouder merk — Regeling van common law-vordering wegens misbruik ( „action for passing off” ))

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/4

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 29 november 2011 — Tresplain Investments Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Hoo Hing Holdings Ltd
   (Zaak C-76/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 8, lid 4, en 52, lid 1, sub c - Gemeenschapsbeeldmerk Golden Elephant Brand - Vordering tot nietigverklaring op basis van niet-ingeschreven nationaal beeldmerk GOLDEN ELEPHANT - Verwijzing naar nationaal recht betreffende ouder merk - Regeling van common law-vordering wegens misbruik („action for passing off”))
   2012/C 109/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tresplain Investments Ltd (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), Hoo Hing Holdings Ltd (vertegenwoordiger: M. Edenborough QC)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2010, Tresplain Investments/BHIM — Hoo Hing (T-303/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld door de houder van het gemeenschapsbeeldmerk „Golden Elephant Brand” voor waren van klasse 30 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 889/2007-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 7 mei 2008 houdende vernietiging van de afwijzing door de nietigheidsafdeling van de vordering tot nietigverklaring van dit merk, ingediend door de houder van het niet-ingeschreven nationale beeldmerk „GOLDEN ELEPHANT” voor waren van klasse 30 — Uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009]

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Tresplain Investments Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 120 van 16.4.2011.


title: Zaak C-501/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 19 oktober 2010 — Strafzaak tegen Raffaele Russo

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 19 oktober 2010 — Strafzaak tegen Raffaele Russo
   (Zaak C-501/10)
   ()
   2010/C 346/60
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Santa Maria Capua Vetere

      Partij in de strafzaak

   Raffaele Russo

      Prejudiciële vraag

   Kunnen aan de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten beperkingen worden verbonden in een nationaal stelsel dat is gebaseerd op de afgifte van een beperkt aantal concessies en daarmee samenhangende vergunningen ter bescherming van de openbare veiligheid, en waarin onder meer zijn neergelegd:

               1)

               een algemene tendens tot bescherming van de houders van concessies die eerder waren afgegeven in het kader van een procedure die een deel van de inschrijvers ten onrechte had uitgesloten;

               2)

               bepalingen die in de praktijk het behoud van verworven handelsposities waarborgen (verbod voor nieuwe concessiehouders om hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van bestaande verkooppunten te openen);

               3)

               regels betreffende het verval van concessies, onder meer in het geval waarin de concessiehouder al dan niet rechtstreeks grensoverschrijdende activiteiten op het gebied van kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met die waarop de concessie betrekking heeft, met als gevolg verbeurdverklaring van hoge borgsommen?


title: Zaak T-74/15: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure van de Unie — Diensten in verband met ontwikkeling, onderzoek en ondersteuning van informatiesystemen (ESP-DESIS III) — Verzoeken om verrichting van een dienst in het kader van hetzelfde perceel — Mechanisme van hernieuwde oproep tot mededinging — Afwijzing van offertes — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Abnormaal lage offerte — Verzoek om schadevergoeding”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/23

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-74/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure van de Unie - Diensten in verband met ontwikkeling, onderzoek en ondersteuning van informatiesystemen (ESP-DESIS III) - Verzoeken om verrichting van een dienst in het kader van hetzelfde perceel - Mechanisme van hernieuwde oproep tot mededinging - Afwijzing van offertes - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Abnormaal lage offerte - Verzoek om schadevergoeding”])
   (2017/C 078/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Ampazis en M. Sfyri, vervolgens M. Sfyri, C.-N. Dede en D. Papadopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Cappelletti en F. Moro, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten, vervolgens F. Moro, gemachtigde, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten, en tenslotte F. Moro en S. Delaude, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie tot afwijzing van de door verzoeksters ingediende offertes voor DESIS III-000455-600049078-REQ-01 inzake de ontwikkeling van een prototype van een interactief profileringsinstrument en voor DESIS III-000485-6000494078-REQ-01 inzake de ontwikkeling van de module voor het repertorium EuroGroups in het kader van perceel nr. 4 van de aanbesteding DIGIT/R2/PO/2013/029 (PB 2013/S 219-380314), en voorts een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van het verlies van een kans om de tweede betrokken overeenkomst uit te voeren

      Dictum

               1)

               Het in de brief van 8 december 2014 vervatte besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters’ offerte voor DESIS III-000455-6000494078-REQ-01 inzake de ontwikkeling van een prototype van een interactief profileringsinstrument, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak F-98/09: Beroep ingesteld op 20 november 2009 — Whitehead/Europese Centrale Bank

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/82

         Beroep ingesteld op 20 november 2009 — Whitehead/Europese Centrale Bank
   (Zaak F-98/09)
   2010/C 24/157
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sarah Whitehead (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi, M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Beroep tegen het op 15 januari 2009 ontvangen besluit van 8 januari 2009 om verzoekster met het oog op de Annual Salary and Bonus Review (ASBR) voor 2008 een salarisverhoging van 2 punten te geven alsmede tegen de salarisafrekening van 15 januari 2009 waarbij uitvoering wordt gegeven aan dat besluit

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de Europese Centrale Bank van 8 januari 2009 betreffende verzoeksters ASBR 2008, dat haar op 13 of 14 januari 2009 (gedurende haar afwezigheid) is betekend, nietig verklaren;

               —

               verzoeksters salarisafrekening van 15 januari 2009 waarbij uitvoering wordt gegeven aan dat besluit, nietig verklaren;

               —

               derhalve, betaling gelasten van het bedrag van haar salaris dat overeenkomt met het verschil tussen de betwiste ASBR 2008 en de ASBR die haar had moeten worden verleend, vanaf 15 januari 2009 tot aan de volledige betaling, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank gedurende de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 3 punten;

               —

               voor het geval de organisatie van een nieuwe ASBR 2008 procedure bijzondere problemen oplevert, de toekenning gelasten van 3 salarispunten ter compensatie van de materiële schade;

               —

               in elk geval, de vergoeding gelasten van de immateriële schade welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt geraamd;

               —

               de Europese Centrale Bank verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-303/05: Verzoek van het Arbitragehof (België)van 13 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen v.z.w. Advocaten voor de wereld en de Ministerraad

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/14

         Verzoek van het Arbitragehof (België)van 13 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen v.z.w. Advocaten voor de wereld en de Ministerraad
   (Zaak C-303/05)
   (2005/C 271/26)
   Procestaal: Nederlands
   Het Arbitragehof (België) heeft, bij arrest van 13 juli 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2005, in het geding tussen v.z.w. Advocaten voor de wereld en de Ministerraad, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie 2002/584/JBZ (1) van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, in overeenstemming met artikel 34, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de Europese Unie, volgens hetwelk kaderbesluiten enkel kunnen worden anngenomen voor de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechterlijke bepalingen van de lidstaten ?

               2.

               Is artikel 2, lid 2, van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie 2002/584/JBZ van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, in zoverre het toetsing van de vereiste van dubbele incriminatie afschaft voor de erin vermelde strafbare feiten, in overeenstemming met artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, meer specifiek met het door die bepaling gewaarborgde legaliteitsbeginsel in strafzaken en met het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie ?

      (1)  PB L 190, blz 1.


title: Zaak C-349/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2010 door Claro, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 april 2010 in zaak T-225/09, Claro, S.A./BHIM en Telefónica, S.A.

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/29

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2010 door Claro, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 april 2010 in zaak T-225/09, Claro, S.A./BHIM en Telefónica, S.A.
   (Zaak C-349/10 P)
   ()
   2010/C 234/48
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Claro, S.A. (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne Marka (merken, tekeningen en modellen) en Telefónica, S.A.

      Conclusies

   Rekening houden met de indiening van het schrijven en de daarbij gevoegde stukken, verklaren dat de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 28 april 2010 in zaak T-225/09 tijdig en volgens de vormvereisten is ingesteld en, volgens de passende procedure, het bestreden arrest vernietigen en de vorderingen van Claro, S.A., toewijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Onjuiste uitlegging door het Gerecht van het bepaalde in artikel 59 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk. Anders dan het Gerecht (en daarvoor de kamer van beroep) stellen, vormt de indiening van de schriftelijke uiteenzetting van de beroepsgronden geen voorwaarde voor de ontvankelijkheid van het beroep, maar louter een voorwaarde voor de behandeling daarvan. Door die onjuiste uitlegging door het Gerecht (en daarvoor de kamer van beroep) is het in artikel 62, lid 1, van verordening nr. 40/94 (1) neergelegde beginsel van de functionele continuïteit tussen de verschillende instanties van het BHIM geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-158/01: Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Alexandre Tilgenkamp tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/27
Volgens verzoekster leidt de beschikking ertoe, dat in Duitsland       kamp, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door
in de toekomst nagenoeg elke verkoopverpakking van haar                É. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
merkteken zal worden voorzien, zodat verzoekster en haar               burg.
partners de kosten zullen dragen voor de verwerking van
verpakkingen waarvoor zij geen licentievergoeding ontvangt.
Dat nagenoeg alle verpakkingen in Duitsland zonder onder-              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
scheid van het merkteken „Der Grüne Punkt” worden voorzien,
verstoort zowel de functie van herkomstaanduiding als de
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 13 sep-
lokfunctie van dat merkteken, en brengt daarmee de leefbaar-
                                                                             tember 2000 houdende voorziening in het A 1-ambt van
heid van verzoeksters systeem in gevaar. Bijna gelijktijdig zal              adjunct-directeur-generaal belast met de coördinatie van
het merkteken geheel verwateren, en de erkende signaalwer-
                                                                             de directoraten C, D en E van directoraat-generaal Land-
king ervan zal binnen de kortste keren worden verstoord.
                                                                             bouw (COM/094/00);
Verzoekster stelt, dat de volledige verwatering van het merk-
teken de erkenning voor haar systeem in gevaar brengt, en
vordert bescherming tegen de intrekking van die erkenning.             —     nietig te verklaren de aanstelling van een andere persoon
                                                                             in het ambt van adjunct-directeur-generaal belast met de
                                                                             coördinatie van de directoraten C, D en E van DG
                                                                             Landbouw (COM/094/00), die onder meer de afwijzing
Van schending van artikel 82 EG is volgens verzoekster geen                  van verzoeksters sollicitatie naar het vacante ambt impli-
sprake, daar de voorwaarden voor de wettelijke uitzondering                  ceerde;
van artikel 86, lid 2, EG zijn vervuld. Verzoekster is belast met
het beheer van een dienst van algemeen economisch belang,
                                                                       —     nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit tot
en de mededingingsregels, met inbegrip van artikel 82 EG,
                                                                             afwijzing van verzoekers klacht;
gelden derhalve voor haar slechts voorzover de toepassing
daarvan de vervulling van de haar toevertrouwde bijzondere
taak onder economisch aanvaardbare omstandigheden niet                 —     verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten en in
verhindert. De beschikking leidt vooral door de verstoring van               kosten en honoraria van de raadsman die verzoeker met
de signaalwerking van het merkteken „Der Grüne Punkt” tot                    het oog op de instelling van het onderhavige beroep heeft
een dergelijke bedreiging van de leefbaarheid van haar systeem.              geconsulteerd.
Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 3 van
verordening nr. 17. Zij voert o.m. aan, dat een verplichting als       Middelen en voornaamste argumenten
die van de artikelen 3 en 4 van de bestreden beschikking,
volgens welke zij zonder licentievergoeding dwanglicenties
van onbepaalde tijd voor het gebruik van het merkteken „Der            Volgens verzoeker heeft de Commissie de nationaliteit van de
Grüne Punkt” moet verlenen, onevenredig is en indruist tegen           kandidaten voor het ambt van adjunct-directeur-generaal in
de rechtspraak van het Hof.                                            aanmerking genomen en daardoor de artikelen 7, 25, 27, 29
                                                                       en 45, lid 1, van het Statuut geschonden.
                                                                       Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Léon Rappe tegen
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Alexandre Tilgen-                      Commissie van de Europese Gemeenschappen
kamp tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen
                                                                                (Zaak T-160/01)
                        (Zaak T-158/01)
                                                                                (2001/C 289/65)
                        (2001/C 289/64)                                                         (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 17 juli 2001 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Léon Rappe,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              wonende te Orp-Jauche (België), vertegenwoordigd door
schappen is op 12 juli 2001 beroep tegen Commissie van de              J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
Europese Gemeenschappen ingesteld door Alexandre Tilgen-               te Luxemburg.


title: Zaak T-176/15: Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2016 — Golparvar/Raad

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/35

         Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2016 — Golparvar/Raad
   (Zaak T-176/15) (1)

   (2016/C 314/49)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015.


title: Zaak F-92/08: Beroep ingesteld op 4 november 2008 — Bertolete e.a./Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/75

         Beroep ingesteld op 4 november 2008 — Bertolete e.a./Commissie
   (Zaak F-92/08)
   (2009/C 44/133)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Marli Bertolete (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) en anderen (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit houdende nieuwe berekening van verzoekers' bezoldigingen ter uitvoering van de arresten van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 juli 2007 in de zaken F-24/06, F-25/06 en F-26/06
   Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAVABG van 18 juli 2008 houdende afwijzing van verzoekers' klachten tegen een besluit van 23 januari 2008 waarbij hun bezoldiging, ter uitvoering van drie arresten die het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie op 5 juli 2007 in door hen ingestelde beroepen heeft gewezen, opnieuw is vastgesteld, alsmede tegen de vele wijzigingen die daarin later zijn aangebracht en de salarisafrekeningen die verzoekers krachtens het besluit van 23 januari 2008 over de maanden februari, maart en april 2008 hebben ontvangen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten waartegen verzoekers' klachten waren gericht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.