title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 oktober 2001 in de gevoegde zaken C-49/98, C-50/98, C-52/98 t/m C-54/98 en C-68/98 t/m C-71/98 (verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden om een prejudiciële beslissing): Finalarte Sociedade de Construção Civil Lda tegen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft, Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft tegen Amilcar Oliveira Rocha e.a., Portugaia Construções Lda tegen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft, Engil Sociedade de Construção Civil SA tegen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (Vrĳ verrichten van diensten — Tĳdelĳke detachering voor uitvoering van overeenkomst — Vakantie met behoud van loon, en vakantiegeld)

text:
5.1.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                    C 3/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Tudor Stone Ltd (C-52/98), tussen Urlaubs- und Lohnaus-
                                                                                gleichskasse der Bauwirtschaft en Tecnamb-Tecnologia do
                                                                                Ambiente Lda (C-53/98), tussen Urlaubs- und Lohnausgleichs-
                           (Vijfde kamer)
                                                                                kasse der Bauwirtschaft en Turiprata Construções Civil Lda
                                                                                (C-54/98), tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
                      van 25 oktober 2001                                       Bauwirtschaft en Duarte dos Santos Sousa (C-68/98), tussen
                                                                                Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en Santos
in de gevoegde zaken C-49/98, C-50/98, C-52/98 t/m                              & Kewitz Construções Lda (C-69/98), tussen Portugaia Con-
C-54/98 en C-68/98 t/m C-71/98 (verzoeken van het                               struções Lda en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
Arbeitsgericht Wiesbaden om een prejudiciële beslissing):                       Bauwirtschaft (C-70/98) en tussen Engil Sociedade de Con-
Finalarte Sociedade de Construção Civil Lda tegen Urlaubs-                     strução Civil SA en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der
und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft, Urlaubs- und                         Bauwirtschaft (C-71/98), om een prejudiciële beslissing over
Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft tegen Amilcar                             de uitlegging van de artikelen 48 en 59 EG-Verdrag (thans, na
Oliveira Rocha e.a., Portugaia Construções Lda tegen                           wijziging, artikelen 39 EG en 49 EG) en 60 EG-Verdrag (thans
Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft, En-                         artikel 50 EG), alsmede van artikel 3, lid 1, eerste alinea,
gil Sociedade de Construção Civil SA tegen Urlaubs- und                        tweede streepje, sub b, van richtlijn 96/71/EG van het Europees
         Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft (1)                              Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de
                                                                                terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het
                                                                                verrichten van diensten (PB 1997 L 18, blz. 1), heeft het Hof
(Vrij verrichten van diensten — Tijdelijke detachering voor                     (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
uitvoering van overeenkomst — Vakantie met behoud van                           D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
                      loon, en vakantiegeld)                                    generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
                                                                                op 25 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                            (2002/C 3/01)                                       luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                1)    Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) en
                                                                                artikel 60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) verzetten zich er
                                                                                niet tegen dat een lidstaat een in een andere lidstaat gevestigde
In de gevoegde zaken C-49/98, C-50/98, C-52/98 t/m                                    onderneming die een dienst verricht op zijn grondgebied een
C-54/98 en C-68/98 t/m C-71/98 betreffende verzoeken aan                              nationale regeling oplegt zoals die van § 1, lid 3, eerste volzin,
het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234                           Arbeitnehmerentsendegesetz (Duitse wet inzake de detachering
EG) van het Arbeitsgericht Wiesbaden (Duitsland), in de aldaar                        van werknemers), waarbij aan de daarvoor door de onderneming
aanhangige gedingen tussen Finalarte Sociedade de Construção                         gedetacheerde werknemers aanspraken op vakantie met behoud
Civil Lda en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der                                     van loon worden verzekerd, onder voorwaarde enerzijds dat de
Bauwirtschaft (C-49/98), tussen Urlaubs- und Lohnausgleichs-                          werknemers niet krachtens de wetgeving van de lidstaat van
kasse der Bauwirtschaft en Amilcar Oliveira Rocha (C-50/98),                          vestiging van hun werkgever een in wezen vergelijkbare bescher-
tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en                          ming genieten, zodat de toepassing van de nationale regeling
 ---pagebreak--- C 3/2                    NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.1.2002
      van de eerste lidstaat hun een reëel voordeel brengt dat in                             ARREST VAN HET HOF
      aanzienlijke mate bijdraagt tot hun sociale bescherming, en
      anderzijds dat de toepassing van die regeling van de eerste
      lidstaat evenredig is aan het nagestreefde doel van algemeen
      belang.                                                                                (Zesde kamer)
2)    a)    De artikelen 59 en 60 van het Verdrag verzetten zich er                           van 20 september 2001
            niet tegen dat de regeling van een lidstaat die in een
            langere vakantie met behoud van loon voorziet dan
            richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november
                                                                          in zaak C-263/98: Koninkrijk België tegen Commissie van
            1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
            van de arbeidstijd, gedurende de detacheringsperiode ook
            wordt toegepast op de werknemers die door in andere
            lidstaten gevestigde dienstverrichters in die lidstaat zijn
            gedetacheerd.                                                 („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                                                                                1994 — Graan en rundvlees”)
      b)    Voorzover zulks gerechtvaardigd is door objectieve ver-
            schillen tussen de in de Bondsrepubliek Duitsland ge-                                    (2002/C 3/02)
            vestigde ondernemingen en de in de andere lidstaten
            gevestigde ondernemingen, verzetten de artikelen 59 en
            60 van het Verdrag zich er niet tegen dat een nationale
            regeling eerstbedoelde ondernemingen een vergoe-                                    (Procestaal: Nederlands)
            dingsaanspraak jegens het fonds geeft van de wegens
            vakantie-uitkeringen en vakantiegeld gedane uitgaven,
            terwijl die regeling voor laatsbedoelde ondernemingen niet
            in een dergelijke aanspraak voorziet, doch in de plaats
            daarvan aan de uitgezonden werknemers een rechtstreekse
            aanspraak geeft jegens dat fonds.
                                                                          In zaak C-263/98, Koninkrijk België (gemachtigden: J. Devad-
                                                                          der en vervolgens A. Snoecx, bijgestaan door H. Gilliams) tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
      c)    Het staat aan de verwijzende rechter, rekening houdend        H. van Vliet), betreffende een verzoek tot gedeeltelijke nietig-
            met het evenredigheidsbeginsel, vast te stellen welk soort    verklaring van beschikking 98/358/EG van de Commissie van
            documenten de Duitse autoriteiten rechtmatig van de           6 mei 1998 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die
            buiten Duitsland gevestigde dienstverrichters kunnen ver-     de lidstaten voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend in
            langen. Daartoe moet de verwijzende rechter beoordelen        verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
            of de objectieve verschillen tussen de situatie van de in     voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
            Duitsland gevestigde ondernemingen en die van buiten          uitgaven (PB L 163, blz. 28), voorzover daarbij uitgaven ten
            Duitsland gevestigde ondernemingen het objectief gezien       bedrage van 382 208 436 BEF die de verzoekende lidstaat in
            noodzakelijk maken dat van laatstbedoelde ondernemin-         het kader van de vooruitbetaling van uitvoerrestituties heeft
            gen extra gegevens worden verlangd.                           gedaan, van communautaire financiering worden uitgesloten,
                                                                          heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
                                                                          mann, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Mac-
                                                                          ken (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
3)    De artikelen 59 en 60 van het Verdrag verzetten zich ertegen        generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
      dat een regeling van een lidstaat inzake vakantie met behoud        20 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
      van loon wordt toegepast op alle in andere lidstaten gevestigde     luidt als volgt:
      ondernemingen die op het grondgebied van de eerste lidstaat
      diensten verrichten in de bouwsector, wanneer niet alle in de
      eerste lidstaat gevestigde ondernemingen die slechts een deel van
      hun activiteiten in de bouwsector uitoefenen, daaronder vallen      1)    Verwerpt het beroep.
      voor hun in die sector tewerkgestelde werknemers.
                                                                          2)    Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
(1) PB C 137 van 2.5.1998; PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Zaak T-460/05: Beroep ingesteld op  29 december 2005  — Bang & Olufsen tegen BHIM

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/26

         Beroep ingesteld op 29 december 2005 — Bang & Olufsen tegen BHIM
   (Zaak T-460/05)
   (2006/C 74/49)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Bang & Olufsen AS (Struer, Denemarken) (vertegenwoordiger: K. Wallberg, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 oktober 2005 in zaak R 0497/2005-1 te vernietigen en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een verticale, potloodvormige luidspreker op een lage kolompoot voor waren van de klassen 9 en 20 — aanvraagnr. 3 354 371

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle waren waarvoor inschrijving is aangevraagd

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Het merk bezit in overeenstemming met artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad intrinsiek onderscheidend vermogen voor alle waren waarop de aanvraag betrekking heeft, en voorzover dit niet het geval is heeft het overeenkomstig artikel 7, lid 3, van deze verordening onderscheidend vermogen verkregen door gebruik.


title: Zaak C-521/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 5 oktober 2016 — Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter/Germanwings GmbH

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 5 oktober 2016 — Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter/Germanwings GmbH
   (Zaak C-521/16)
   (2017/C 030/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ralf-Achim Vetter, Susanne Glang-Vetter, Anna Louisa Vetter, Carolin Marie Vetter

      Verwerende partij: Germanwings GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat de vermijdbaarheid uitsluitend betrekking heeft op het zich voordoen van de buitengewone omstandigheden, of ook op de gevolgen van de buitengewone omstandigheden, namelijk de annulering of langdurige vertraging?

               2)

               Indien het Hof de eerste vraag aldus zou beantwoorden dat de vermijdbaarheid betrekking heeft op de vertraging: indien het vliegtuig dat de voorafgaande vlucht uitvoert te maken krijgt met buitengewone omstandigheden, moet de uitvoerende luchtvaartmaatschappij dan reeds na het zich voordoen van de buitengewone omstandigheden tijdens de voorafgaande vlucht zorgen voor een vervangtoestel of mag zij wachten tot vaststaat dat de buitengewone omstandigheden tot een aanzienlijke vertraging voor de daaropvolgende vlucht leiden?

               3)

               Indien het Hof de eerste vraag aldus zou beantwoorden dat de vermijdbaarheid betrekking heeft op de vertraging: is de boeking van een subcharter onredelijk als de kosten daarvan drie keer zo hoog zijn als de kosten van de eigenlijke vlucht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  1 december 2005  in zaak C-46/03: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Structuurfondsen — Annulering van bedragen — Voorwaarden — Programma Manchester/Salford/Trafford 2 ( MST 2 )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-46/03: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Structuurfondsen - Annulering van bedragen - Voorwaarden - Programma Manchester/Salford/Trafford 2 („MST 2”)
   (2006/C 36/02)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-46/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 31 januari 2003, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigden: P. Ormond, R. Caudwell en K. Manji, bijgestaan door D. Lloyd-Jones, QC, en S. Lee, barrister) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: L. Flynn), ondersteund door: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Balta, F. Florindo Gijón en J. Carbery), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, J. Makarczyk, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 1 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De in de brief van 22 november 2002 vervatte beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen waarbij het bedrag van 11 632 600 EUR voor uitgaven in het kader van het operationele programma Manchester/Salford/Trafford 2 is geannuleerd, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak T-56/06 RENV II: Arrest van het Gerecht van 22 april 2016 — Frankrijk/Commissie („Staatssteun — Richtlijn 92/81/EEG — Accijns op minerale oliën — Minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide — Accijnsvrijstelling — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Redelijke termijn”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/18

         Arrest van het Gerecht van 22 april 2016 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-56/06 RENV II) (1)

   ((„Staatssteun - Richtlijn 92/81/EEG - Accijns op minerale oliën - Minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide - Accijnsvrijstelling - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Redelijke termijn”))
   (2016/C 200/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en R. Coesme, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, N. Khan, G. Conte, D. Grespan en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 5 van beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (PB 2006, L 119, blz. 12), voor zover de Franse Republiek daarbij wordt gelast de met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun die deze tussen 3 februari 2002 en 31 december 2003 op grond van de accijnsvrijstelling voor minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide in de regio Gardanne (Frankrijk), terug te vorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten en in drie vierde van de kosten van de Europese Commissie in de zaken T-56/06, T-56/06 RENV I en T-56/06 RENV II alsmede in drie twintigste van de kosten van de Commissie in de zaken C-89/08 P en C-272/12 P.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in een vierde van haar eigen kosten in de zaken T-56/06, T-56/06 RENV I en T-56/06 RENV II alsmede in een vijfde van haar eigen kosten in de zaken C-89/08 P en C-272/12 P.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak T-697/13: Beroep ingesteld op 27 december 2013 — Kinnarps/BHIM (MAKING LIFE BETTER AT WORK)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/25

         Beroep ingesteld op 27 december 2013 — Kinnarps/BHIM (MAKING LIFE BETTER AT WORK)
   (Zaak T-697/13)
   2014/C 93/44
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Kinnarps AB (Falköping, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Wahlin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2013 in zaak R 2272/2012-2 vernietigen;

               —

               verklaren dat verzoeksters gemeenschapsmerk MAKING LIFE BETTER AT WORK voor de geclaimde waren en diensten het onderscheidend vermogen bezit dat vereist is voor inschrijving als gemeenschapsmerk;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten die verzoekster zowel voor het Gerecht als voor het BHIM zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MAKING LIFE BETTER AT WORK” voor waren en diensten van de klassen 16, 20, 35 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 887 982

      Beslissing van de onderzoekers: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-119/10: Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Nederland/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/77

         Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-119/10)
   2010/C 113/111
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, Y. de Vries en J. Langer, agenten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 10712 van de Europese Commissie van 23 december 2009 strekkende tot vermindering van de steun aan het programma IC Interreg II/C Wateroverlast Rijn-Maas in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, Het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) op grond van beschikking C(97) 3742 van de Commissie van 18 december 1997 EFRO nr. 970010008;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekende partij voert zeven middelen aan:

               —

               schending van artikel 24, lid 2, van Verordening nr. 4253/88 (1) door het op basis van extrapolatie vaststellen van financiële verminderingen, terwijl deze bepaling daar geen grondslag voor biedt;

               —

               schending van artikel 24, lid 2 en 3, van Verordening nr. 4253/88 door het opleggen van forfaitaire financiële verminderingen, terwijl deze bepaling daar geen grondslag voor biedt;

               —

               schending van het rechtszekerheidsbeginsel door een lidstaat verplichtingen op te leggen met een beroep op rechtspraak van het Hof die dateert van na het opleggen van deze verplichtingen en welke op dat moment voor de lidstaten niet duidelijk, nauwkeurig en voorzienbaar waren;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel door het opleggen van een financiële vermindering van 25 % van de gedeclareerde kosten in verband met opdrachten, waarbij algemene beginselen zoals transparantie, non-discrminatie en gelijke behandeling niet zijn gerespecteerd;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel door het opleggen van een financiële vermindering van 100 % van de gedeclareerde kosten in verband met opdrachten die de drempelwaarden van richtlijn 93/37/EEG (2), richtlijn 93/36/EEG (3) of richtlijn 92/50/EEG (4) overschrijden en zonder enige concurrentie zijn gegund;

               —

               schending van de motiveringsplicht door niet te motiveren hoe de omvang van de opgelegde forfaitaire verminderingen is bepaald;

               —

               schending van de motiveringsplicht door het opleggen van projectspecifieke verminderingen die niet toereikend zijn gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54, rect. PB 1994 L 111, blz. 115).

      (3)  Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1).

      (4)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-8/00

text:
C 118/26               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.4.2001
                 Doorhaling van zaak C-8/00 (1)                                     Doorhaling van zaak C-102/99 (1)
                        (2001/C 118/58)                                                       (2001/C 118/61)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 oktober 2000              de doorhaling in het register gelast van zaak C-102/99 (verzoek
de doorhaling in het register gelast van zaak C-8/00: Commis-
                                                                      van de Commissione Tributaria Regionale di Venezia om een
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      prejudiciële beslissing): Veneta Assicurazioni SpA tegen Ufficio
                                                                      del Registro di Padova.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                      (1) PB C 136 van 15.5.1999.
               Doorhaling van zaak C-331/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-421/99 (1)
                        (2001/C 118/59)
                                                                                (2001/C 118/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 oktober 2000
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-331/99:
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-421/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Republiek.
                                                                      Republiek.
(1) PB C 314 van 30.10.1999.
                                                                      (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                Doorhaling van zaak C-95/00 (1)                                     Doorhaling van zaak C-469/99 (1)
                        (2001/C 118/60)                                                       (2001/C 118/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-469/99:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-95/00: [verzoek
van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)] om een preju-          Commissie van de Europees Gemeenschappen tegen Italiaanse
diciële beslissing): O’Neill Incorporated tegen JOMO s.r.o.           Republiek.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                           (1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak C-28/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 18 januari 2016 — Magyar Villamos Művek Zrt. (MVM)/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 18 januari 2016 — Magyar Villamos Művek Zrt. (MVM)/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága
   (Zaak C-28/16)
   (2016/C 156/30)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Magyar Villamos Művek Zrt. (MVM)

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een holdingmaatschappij die een actieve rol speelt in het beheer van bepaalde aangelegenheden van haar dochterondernemingen of van de groep van ondernemingen als geheel, maar de kosten van de diensten die zij in het kader van haar activiteit als „moeiende” holding verricht en de btw daarover niet in rekening brengt aan die dochterondernemingen, voor die diensten worden aangemerkt als btw-plichtig?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, heeft een moeiende holdingmaatschappij recht op aftrek van de btw over de door haar afgenomen diensten die rechtstreeks verband houden met de belaste economische activiteit van bepaalde dochterondernemingen en hoe kan zij dat recht in voorkomend geval uitoefenen?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, heeft een moeiende holdingmaatschappij recht op aftrek van de btw over de door haar afgenomen diensten die in het belang zijn van de volledige groep van ondernemingen en hoe kan zij dat recht in voorkomend geval uitoefenen?

               4)

               Luidt het antwoord op de vorige vragen anders — en zo ja, in hoeverre — wanneer de moeiende holdingmaatschappij de betrokken afgenomen diensten aan haar dochterondernemingen in rekening brengt als intermediaire diensten?


title: Zaak C-77/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Raad van de Europese Unie

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/25

         Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-77/05)
   (2005/C 82/50)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, vertegenwoordigd door E. O'Neill als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 tot oprichting van een Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (1) nietig te verklaren;

               2.

               overeenkomstig artikel 233 EG vast te stellen dat, na de nietigverklaring van de verordening inzake een grensagentschap en in afwachting dat terzake een nieuwe wettelijke regeling wordt vastgesteld, de bepalingen van deze verordening gehandhaafd blijven, behalve waar zij tot gevolg hebben dat het Verenigd Koninkrijk van de toepassing van de verordening inzake een grensagentschap wordt uitgesloten;

               3.

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Verenigd Koninkrijk is het recht ontzegd deel te nemen aan de vaststelling van verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 tot oprichting van een Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (verordening inzake een grensagentschap), hoewel het had meegedeeld dit wél te willen doen krachtens artikel 5, lid 1, van het Protocol tot opneming van het Schengen-acquis in het kader van de Europese Unie (Schengenprotocol) en artikel 3, lid 1, van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Het Verenigd Koninkrijk vordert nietigverklaring van de verordening inzake een grensagentschap op grond dat de omstandigheid dat het niet mag deelnemen aan de vaststelling van deze verordening, schending oplevert van een wezenlijk vormvoorschrift en/of van het Verdrag in de zin van artikel 230, tweede lid, EG.
   Het Verenigd Koninkrijk betoogt primair dat de Raad, waar hij het Verenigd Koninkrijk uitsluit van deelneming aan de vaststelling van de verordening inzake een grensagentschap, is uitgegaan van een onjuiste uitlegging van het verband tussen artikel 5 en artikel 4 van het Schengenprotocol. Dit argument houdt meer bepaald het volgende in:

               a.

               de uitlegging van de Raad, volgens welke het recht tot deelneming van artikel 5 van het Schengenprotocol enkel geldt voor maatregelen waarmee wordt voortgebouwd op bepalingen van het Schengen-acquis waaraan het Verenigd Koninkrijk deelneemt krachtens een beslissing van de Raad op grond van artikel 4, is in tegenspraak met de structuur en formulering van deze artikelen, de aard van het mechanisme van artikel 5 en de verklaring ad artikel 5 gehecht aan de Slotakte van het Verdrag van Amsterdam;

               b.

               de uitlegging door de Raad van het Schengenprotocol is niet nodig voor het nuttig effect van de „onverlet”-regel van artikel 7 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Een dergelijke uitlegging is evenmin vereist voor de handhaving van de integriteit van het Schengen-acquis. Als een middel tot behoud van het acquis zouden de negatieve gevolgen ervan voor het Verenigd Koninkrijk immers onaanvaardbaar onevenredig zijn;

               c.

               gelet op de ruime interpretatie van maatregelen waarmee op het Schengen-acquis wordt voortgebouwd, waarvan de Raad in de praktijk uitgaat, schendt het mechanisme van artikel 5 van het Schengenprotocol, zoals uitgelegd door de Raad, het rechtszekerheidsbeginsel en de fundamentele beginselen inzake versterkte samenwerking.

         Subsidiair betoogt het Verenigd Koninkrijk dat de uitlegging door de Raad van het verband tussen artikel 5 en artikel 4 van het Schengenprotocol, ware deze juist, noodzakelijkerwijs een enge opvatting impliceert van het begrip maatregel waarmee op het Schengen-acquis wordt voortgebouwd in de zin van artikel 5, als een met het acquis onlosmakelijk verbonden maatregel; de verordening inzake een grensagentschap is evenwel niet een dergelijke maatregel.

      (1)  PB L 349, blz. 1.


title: Zaak C-27/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 — Franse Republiek/People’s Mojahedin Organization of Iran, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Verordening (EG) nr. 2580/2001 — Toepassing van bevriezing van tegoeden op groep die op door Raad van Europese Unie opgestelde, geëvalueerde en gewijzigde lijst is geplaatst — Rechten van verdediging)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 — Franse Republiek/People’s Mojahedin Organization of Iran, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-27/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB - Verordening (EG) nr. 2580/2001 - Toepassing van bevriezing van tegoeden op groep die op door Raad van Europese Unie opgestelde, geëvalueerde en gewijzigde lijst is geplaatst - Rechten van verdediging)
   2012/C 49/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A. Adam, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: People’s Mojahedin Organization of Iran (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer, advocaat, D. Vaughan, QC, en M.-E. Demetriou, barrister), Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en P. Aalto, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 4 december 2008, People’s Mojahedin Organization of Iran/Raad (T-284/08), waarbij het Gerecht besluit 2008/583/EG van de Raad van 15 juli 2008 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/868/EG (PB L 188, blz. 21) nietig heeft verklaard, wat de People’s Mojahedin Organization of Iran betreft

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak F-16/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 — de Britto Patrício-Dias/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2007 — Schending van artikel 43 van Statuut — Motivering — Kennelijk onjuiste beoordeling — Beoordeling van prestaties over een deel van de referentieperiode)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/77

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 — de Britto Patrício-Dias/Commissie
   (Zaak F-16/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2007 - Schending van artikel 43 van Statuut - Motivering - Kennelijk onjuiste beoordeling - Beoordeling van prestaties over een deel van de referentieperiode)
   2010/C 24/144
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jorge de Britto Patrício-Dias (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Massaux, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit betreffende zijn beoordeling over 2007

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Britto Patrício-Dias wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009, blz. 41.


title: Doorhaling van zaak C-458/02

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/29

         Doorhaling van zaak C-458/02 (1)

   (2005/C 143/47)

      (Procestaal: Engels)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-458/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

      (1)  PB C 55, van 08.03.2003.


title: Zaak C-582/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 17 december 2014 — Patrick Breyer/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 17 december 2014 — Patrick Breyer/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-582/14)
   (2015/C 089/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Patrick Breyer

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 2, onder a), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1) — richtlijn betreffende gegevensbescherming — aldus te worden uitgelegd dat een internetprotocoladres (IP-adres) dat een aanbieder van diensten in verband met de toegang tot zijn internetsite opslaat, voor deze aanbieder reeds dan een persoonsgegeven vormt, wanneer een derde (in casu: de aanbieder van de toegang) beschikt over de bijkomende kennis die nodig is om de betrokken persoon te identificeren?

               2)

               Verzet artikel 7, onder f), van de richtlijn betreffende gegevensbescherming zich tegen een regel van nationaal recht op grond waarvan de aanbieder van diensten persoonsgegevens van een gebruiker zonder diens toestemming enkel mag verzamelen en benutten, voor zover dit nodig is om het concrete gebruik van het telemedium door de betrokken gebruiker mogelijk te maken en te factureren en op grond waarvan de doelstelling die erin bestaat de goede werking van het telemedium in het algemeen te waarborgen, niet rechtvaardigt dat de gegevens worden benut na afloop van het betrokken gebruik?

      (1)  PB L 281, blz. 31.


title: Zaak T-750/15: Beschikking van het Gerecht van 22 september 2016 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft e.a./Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Hernieuwbare energie — Steun toegekend bij een aantal bepalingen van de gewijzigde Duitse wet betreffende hernieuwbare energiebronnen (EEG-wet van 2014) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verminderde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen — Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt — Beroep tot nietigverklaring — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/20

         Beschikking van het Gerecht van 22 september 2016 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft e.a./Commissie
   (Zaak T-750/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Hernieuwbare energie - Steun toegekend bij een aantal bepalingen van de gewijzigde Duitse wet betreffende hernieuwbare energiebronnen (EEG-wet van 2014) - Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verminderde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen - Besluit waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt - Beroep tot nietigverklaring - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 410/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH (Zeitz, Duitsland), RWE Power AG (Essen, Duitsland) en Vattenfall Europe Mining AG (Cottbus, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Karpenstein, K. Dingemann en M. Kottmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 5081 final van de Commissie van 23 juli 2014 betreffende staatssteunregeling SA.38632 (2014/N), door de Bondsrepubliek Duitsland ten uitvoer gelegd (EEG 2014 — Hervorming van de wet inzake hernieuwbare energie)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH, RWE Power AG en Vattenfall Europe Mining AG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-255/06 P: Beschikking van het Hof van 5 juli 2007 — Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Internationale overeenkomsten — Associatieovereenkomst EEG/Turkije — Douaneunie tussen Europese Unie en Turkije — Compenserende financiële steun)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/19

         Beschikking van het Hof van 5 juli 2007 — Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ/Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-255/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Internationale overeenkomsten - Associatieovereenkomst EEG/Turkije - Douaneunie tussen Europese Unie en Turkije - Compenserende financiële steun)
   (2007/C 297/31)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ (vertegenwoordiger: R. Sinner, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en D. Canga Fano, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en J. Hottiaux, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 30 maart 2006 in de zaak T 367/03, Yedas Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret/Raad en Commissie, waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep tot vergoeding van de schade die rekwirante zou hebben geleden door het niet nakomen door de verwerende instellingen van de verplichtingen die zijn neergelegd in de bepalingen inzake de douaneunie tussen de Europese Unie en Turkije, en met name van de verplichting om financiële steun te verlenen ter compensatie van de negatieve gevolgen van de douaneunie voor de Turkse economie
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Yedaș Tarim ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret AȘ wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-433/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2008 — SIAE/Commissie ( Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2008 — SIAE/Commissie
   (Zaak T-433/08 R)
   („Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2009/C 32/71)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Società Italiana degli Autori ed Editori (SIAE) (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, M. Mandel, L. Vullo en S. Valentino, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci et F. Castillo de la Torre, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van artikel 4, lid 2, van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC).
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-325/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Iliad e.a./Commissie ( „Staatssteun — Compensatie voor openbaredienstlasten in kader van project voor zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in departement Hauts-de-Seine — Beschikking houdende vaststelling dat geen sprake is van steun — Geen inleiding van formele onderzoeksprocedure — Ernstige moeilijkheden — Arrest Altmark — Dienst van algemeen economisch belang — Marktfalen — Overcompensatie” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/18

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Iliad e.a./Commissie
   (Zaak T-325/10) (1)

   (Staatssteun - Compensatie voor openbaredienstlasten in kader van project voor zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in departement Hauts-de-Seine - Beschikking houdende vaststelling dat geen sprake is van steun - Geen inleiding van formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Arrest Altmark - Dienst van algemeen economisch belang - Marktfalen - Overcompensatie)
   2013/C 336/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Iliad (Parijs, Frankrijk); Free infrastructure (Parijs), en Free (Parijs) (vertegenwoordiger: T. Cabot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en J. Gstalter, vervolgens D. Colas en J. Bousin, gemachtigden); Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Szpunar en B. Majczyna, vervolgens B. Majczyna, gemachtigden), en departement Hauts-de-Seine (Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-D. Bloch en G. O’Mahony, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2009) 7426 definitief van de Commissie van 30 september 2009 betreffende de compensatie voor openbaredienstlasten voor de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in het departement Hauts-de-Seine (steunmaatregel N 331/2008 — Frankrijk)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Iliad, Free infrastructure en Free dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3.

               Het departement Hauts-de-Seine, de Franse Republiek en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak T-338/08: Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Stichting Natuur en Milieu en Pesticide Action Network Europe/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/40

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Stichting Natuur en Milieu en Pesticide Action Network Europe/Commissie
   (Zaak T-338/08)
   (2008/C 301/69)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Natuur en Milieu (Utrecht, Nederland) en Pesticide Action Network Europe (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: B. Kloostra, advocaat, A. van den Biesen, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partijen

               —

               Nietigverklaring van de aan verzoekster gerichte beslissingen van de Commissie van 1 juli 2008;

               —

               De Commissie op te dragen de verzoeken om interne herziening alsnog inhoudelijk te beoordelen;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters hebben de Commissie verzocht om Verordening nr. 149/2008 (1) te herzien, overeenkomstig Titel IV van Verordening nr. 1367/2006 (2). Bij brieven van 1 juli 2008 heeft de Commissie deze verzoeken onontvankelijk verklaard, omdat de bestreden verordening niet als een maatregel van individuele strekking kan worden beschouwd en evenmin als een bundel beschikkingen.
   Ter ondersteuning van hun verzoekschrift roepen verzoeksters ten eerste in dat Verordening nr. 149/2008 een bundel beschikkingen bevat. Verzoeksters voeren aan dat de Verordening van toepassing is op een vastomlijnde, tevoren bepaalde groep producten en werkzame stoffen.
   Verzoeksters beroepen zich hierbij eveneens op de inhoud van Verordening nr. 396/2005 (3). Overeenkomstig artikel 6 van deze Verordening kan voor elk vastgesteld maximumresidugehalte een aparte aanvraag tot wijziging worden ingediend. Deze mogelijkheid is ook toegekend aan maatschappelijke organisaties die belang hebben bij gezondheid, zoals verzoeksters. Een beslissing over zulke aanvraag zou aldus een besluit van concrete strekking zijn ten aanzien van een bepaald product en een bepaalde werkzame stof. Dezelfde redenering dient volgens verzoeksters gevolgd te worden voor maximumresidugehalte vastgesteld door Verordening nr. 149/2008.
   Subsidiair roepen verzoeksters in dat Verordening nr. 149/2008 een besluit betreft dat valt onder artikel 6, eerste lid, van het Verdrag van Aarhus (4). Het betreft volgens verzoeksters immers een besluit dat verzoeksters rechtstreeks en individueel raakt op een wijze die voldoet aan de vereisten van artikel 230, vierde lid, EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 149/2008 van de Commissie van 29 januari 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad door vaststelling van de bijlagen II, III en IV met maximumresidugehalten voor onder bijlage I bij die verordening vallende producten (Voor de EER relevante tekst) (PB L 58, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (3)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EG van de Raad (Voor de EER relevante tekst) (PB L 70, blz. 1).

      (4)  Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden — Verklaringen (PB 2005 L 124, blz. 4).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2004 in zaak C-79/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Jacht met lijmstokken)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 9 december 2004
   in zaak C-79/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Jacht met lijmstokken)
   (2005/C 45/11)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-79/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 21 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J. Makarczyk, P. Kūris et J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door op het grondgebied van de regio Valencia de jacht met lijmstokken volgens de „parany”-methode te gedogen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 8, lid 1, en 9, lid 1, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.04.2003.


title: Zaak C-283/07: Beroep ingesteld op 12 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/22

         Beroep ingesteld op 12 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-283/07)
   (2007/C 199/34)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Zadra en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), zoals gewijzigd door richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (2), door bepalingen zoals

                           —

                           artikel 1, leden 25 tot en met 27 en 29, sub a, van wet nr. 308 van 15 december 2004 en

                           —

                           artikel 1, lid 29, sub b, van wet nr. 308 van 15 december 2004, alsook de artikelen 183, lid 1, sub s, en 229 van decreto legislativo nr. 152 van 3 april 2006

                     vast te stellen en te handhaven, waarbij respectievelijk bepaald schroot dat bestemd is om te worden gebruikt in de staal- en metaalnijverheid en brandstof die wordt gewonnen uit afval van hoge kwaliteit [refuse derived fuel (RDF)], a priori worden uitgesloten van de werkingssfeer van de Italiaanse afvalwetgeving die ter omzetting van deze richtlijn is vastgesteld;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt onder verwijzing naar de rechtspraak van het Hof dat artikel 1, leden 25 tot en met 27 en 29, van wet nr. 308 en de artikelen 183, lid 1, sub s, en 229 van decreto legislativo nr. 152, waarbij bepaald schroot dat bestemd is om te worden gebruikt in de ijzer- en staalnijverheid en brandstof die wordt gewonnen uit afval van hoge kwaliteit, stelselmatig en a priori worden uitgesloten van het begrip afvalstoffen, dit begrip, zoals gedefinieerd door richtlijn 75/442, en dus ook de werkingssfeer van deze richtlijn op ongeoorloofde wijze inperken en daardoor onvermijdelijk afbreuk doen aan de nuttige werking ervan. Deze bepalingen zijn dus in strijd met deze richtlijn. Nationale rechtsregels mogen niet afwijken van deze richtlijn, die de betrokken voorwerpen en substanties niet van haar werkingssfeer uitsluit.
   De Italiaanse wetgever sluit schroot dat bestemd is om te worden gebruikt in de ijzer- en staalnijverheid en RDF uit van het begrip afvalstoffen op grond van het onweerlegbare vermoeden dat dergelijke voorwerpen en substanties, zoals omschreven in de betrokken bepalingen, steeds als grondstoffen dienen te worden beschouwd. Een dergelijke bepaling doet onvermijdelijk afbreuk aan de dynamische en functionele definitie van de richtlijn. Zij sluit namelijk uit dat het bestaan van „afvalstoffen” in de zin van richtlijn 75/442 kan worden onderzocht in het licht van alle omstandigheden. Of er sprake is van afvalstoffen in de zin van de richtlijn, dient van geval tot geval te worden beoordeeld, rekening houdend met alle omstandigheden.
   De stelselmatige uitsluiting van bovengenoemde restmaterialen van de werkingssfeer van de richtlijn doet niet alleen afbreuk aan de nuttige werking van de richtlijn en meer bepaald van het systeem van controle van het afvalbeheer dat deze richtlijn ter bescherming van het milieu heeft ingesteld, maar heeft ook tot gevolg dat deze materialen niet onder de milieuwetgeving vallen, waarvan de werkingssfeer juist wordt bepaald onder verwijzing naar het begrip afvalstoffen in de zin van de richtlijn. De mogelijke schadelijke gevolgen voor het milieu van een dergelijke uitsluiting gaan dus nog verder dan die van de loutere niet-toepassing van de richtlijn.

      (1)  PB L 194, blz. 47.

      (2)  PB L 78, blz. 32.


title: Zaak C-53/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Ostravě (Tsjechische Republiek) op 30 januari 2013 — Strojírny Prostějov, a.s./Odvolací finanční ředitelství

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Ostravě (Tsjechische Republiek) op 30 januari 2013 — Strojírny Prostějov, a.s./Odvolací finanční ředitelství
   (Zaak C-53/13)
   2013/C 141/18
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Krajský soud v Ostravě

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Strojírny Prostějov, a.s.

      Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 56 en 57 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zich tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke, wanneer een onderneming die werknemers ter beschikking van een andere onderneming stelt, is gevestigd op het grondgebied van een andere lidstaat, de onderneming die de diensten van deze werknemers gebruikt, verplicht is de inkomstenbelasting voor deze werknemers af te trekken en te betalen aan de schatkist terwijl, wanneer de onderneming die werknemers ter beschikking stelt, is gevestigd op het grondgebied van de Tsjechische Republiek, die verplichting op laatstgenoemde onderneming rust?


title: Zaak T-630/11 P: Arrest van het Gerecht van 6 december 2012 — Strobl/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Algemeen vergelijkend onderzoek — Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op lijst van geschikte kandidaten zijn geplaatst — Kennisgeving van vacature — Aanstelling — Indeling in rang volgens nieuwe, minder gunstige regels — Artikel 12 van bijlage XIII bij Statuut — Verkeerde rechtsopvatting — Motiveringsplicht van Gerecht voor ambtenarenzaken” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/43

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2012 — Strobl/Commissie
   (Zaak T-630/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek - Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op lijst van geschikte kandidaten zijn geplaatst - Kennisgeving van vacature - Aanstelling - Indeling in rang volgens nieuwe, minder gunstige regels - Artikel 12 van bijlage XIII bij Statuut - Verkeerde rechtsopvatting - Motiveringsplicht van Gerecht voor ambtenarenzaken)
   2013/C 26/83
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Peter Strobl (Besozzo, Italië) (vertegenwoordiger: H.-J. Rüber, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Herrmann en A. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 september 2011, Strobl/Commissie (F-56/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Strobl draagt zijn eigen kosten alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak T-232/99: Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door M. M. McKenzie Campbell tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 20/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22.1.2000
Het verzoek berust op de volgende gronden:                             McKenzie Campbell, vertegenwoordigd door B. Bedford, van
                                                                       de Middle Temple, en door F. Kelly, Solicitors, 21 Bennetts
— De Commissie, die „en masse” is afgetreden, is enkel                 Hill, Birmingham, B2 5QP, Verenigd Koninkrijk.
    bevoegd lopende zaken te behandelen, waartoe de beschik-
    king niet behoort;
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— De beschikking, die is vastgesteld op basis van verordening
    nr. 17, had hooguit op basis van verordening nr. 3975/87           — de beschikking van de Commissie in zaak IV/35.992/F3 —
    mogen worden vastgesteld. Door deze niet-inachtneming                  Scottish and Newcastle, gedateerd 16 juni 1999, nietig te
    van procedurevoorschriften zijn BA de haar toekomende                  verklaren;
    procedurele waarborgen onthouden. Voorzover de be-
    schikking verbindingen tussen het Verenigd Koninkrijk en           — te verklaren dat de Commissie ingevolge artikel 233 van
    derde landen raakt, valt zij buiten de bevoegdheid van de              het Verdrag de maatregelen zal moeten nemen die noodza-
    Commissie;                                                             kelijk zijn om aan het uit te spreken arrest gevolg te geven;
— De Commissie is enkel opgetreden tegen BA, terwijl alle              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
    Europese luchtvaartmaatschappijen gelijksoortige prak-
    tijken toepassen;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
— Het vereiste verband tussen de markt waarop volgens de
    Commissie misbruik is gemaakt en de markten waarop dat
    misbruik volgens de Commissie nadelige gevolgen heeft              Verzoeker betoogt, dat de Commissie op 13 januari 1998
    gehad, ontbreekt, zodat artikel 82 geen toepassing kan             overeenkomstig artikel 19, lid 3, van verordening nr. 17/62
    vinden;                                                            van de Commissie te kennen heeft gegeven (1) dat zij voorne-
                                                                       mens was een gunstig standpunt in te nemen ten aanzien
— De markt van diensten van luchtreisagentschappen kan                 van bepaalde aan haar door Scottish and Newcastle PLC
    niet worden beschouwd als de relevante markt in de                 meegedeelde overeenkomsten, door overeenkomstig ar-
    onderhavige zaak. BA betoogt, dat die markt wordt bepaald          tikel 81, lid 3, EG met terugwerkende kracht vrijstelling te
    door de verbinding of reeks verbindingen die via het               verlenen. Bij de betrokken overeenkomsten ging het om
    reisagentschap wordt gedistribueerd. Bovendien is de re-           een standaardhuurovereenkomst die betrekking heeft op een
    levante geografische markt niet, zoals de Commissie stelt,         volledig geoutilleerde drankgelegenheid met vergunning in het
    beperkt tot het Verenigd Koninkrijk;                               Verenigd Koninkrijk, met een afnameverplichting voor bier.
                                                                       Alvorens ter zake een definitieve beschikking te geven, nodigde
— Ook indien de relevante markt juist is afgebakend, kan BA            de Commissie alle belanghebbende partijen uit hun opmerkin-
    niet worden geacht een machtspositie op die markt                  gen kenbaar te maken.
    te bezitten, aangezien zij niet onafhankelijk van haar
    leveranciers, concurrenten of klanten kan handelen;                Op 12 maart 1999 diende verzoeker bij de Commissie opmer-
                                                                       kingen in, vergezeld van een deskundigenrapport. In die
— zelfs indien BA een machtspositie bezat op een correct               opmerkingen maakte hij bezwaar tegen het voorstel Scottish
    afgebakende relevante markt, zouden haar overeenkom-               and Newcastle een vrijstelling te verlenen.
    sten en toeslagen geen misbruik van die positie opleveren.
                                                                       Op 16 juni 1999 gaf de Commissie een beschikking inzake
                                                                       een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag
                                                                       (zaak IV/35.992/F3 — Scottisch and Newcastle) (de bestreden
                                                                       beschikking). (2) In die beschikking heeft de Commissie de in
                                                                       voormelde opmerkingen gemaakte bezwaren terzijde gelegd
                                                                       en Scottish and Newastle met terugwerkende kracht vrijstelling
                                                                       verleend voor de aangemelde overeenkomsten, voor het tijdvak
Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door M. M. McKen-
                                                                       van 1 januari 1985 tot en met 31 december 2002.
zie Campbell tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                       Verzoeker verzoekt het Gerecht van eerste aanleg om nietigver-
                       (Zaak T-232/99)                                 klaring van de bestreden beschikking, op grond dat de
                                                                       Commissie, door de aangemelde overeenkomsten vrij te stellen:
                        (2000/C 20/45)                                 a) heeft nagelaten, zich een juist oordeel te vormen van de
                                                                           feiten en het recht waaruit blijkt, dat de aangemelde
                                                                           overeenkomsten niet aan de in artikel 81, lid 3, gestelde
                       (Procestaal: Engels)                                voorwaarden voldoen;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              b) heeft nagelaten, geldige redenen aan te voeren voor haar
schappen is op 12 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                      standpunt dat de aangemelde overeenkomsten aan de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. M.                        voorwaarden van artikel 81, lid 3, voldoen;
 ---pagebreak--- 22.1.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/23
c) heeft nagelaten, zich een juist oordeel te vormen over de              Beroep, op 15 oktober 1999 ingesteld door BP Nederland
      feiten en het recht waaruit blijkt, dat de aangemelde               V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V. tegen Commissie
      overeenkomsten niet voldoen aan de voorwaarden van                               van de Europese Gemeenschappen
      artikel 4, lid 2, van verordening nr. 17.
                                                                                (Zaak T-237/99)
( 1) PB 1999, C 8, blz. 4.
(2) PB 1999, L 186, blz. 28.                                                                      (2000/C 20/47)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 15 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door P. Monod-                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door BP Nederland
Gayraud tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           V.O.F., BP Direct V.O.F. en Actomat B.V., gevestigd te respectie-
                               schappen                                   velijk Rotterdam, Alphen a/d Rijn en Amsterdam (Nederland),
                                                                          vertegenwoordigd door M. van Empel en M. Smeets, advocaten
                           (Zaak T-234/99)                                te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          G. Charles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                            (2000/C 20/46)
                                                                          Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Frans)                            a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                               (C(1999) 2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                               land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                               de grensstreek met Duitsland, waarbij de staatsteun die
schappen is op 18 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                               Nederland heeft toegekend aan 450 tankstations, zou
de Europese Gemeenschappen ingesteld door P. Monod-
                                                                               moeten teruggevorderd, nietig te verklaren;
Gayraud, wonende te Warschau (Polen), vertegenwoordigd
door H. Masse-Dessen, advocaat te Parijs, en V. Ecker, advocaat           b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Boulevard Grande Duchesse Charlotte 77.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
— nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie heeft              die in zaak T-248/99.
      geweigerd voor gratis huisvesting te zorgen;
— de Commissie ertoe te veroordelen verzoek 91 200 euro                   (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
      schadevergoeding te betalen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Esso Neder-
Het beroep is gericht tegen verweersters weigering van 29 juni            land B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
1999 om de huur van een woning voor verzoeker, een Frans                                             schappen
ambtenaar die als deskundige bij de delegatie van de Commissie
in Polen is gedetacheerd, ten laste te nemen.
                                                                                (Zaak T-242/99)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker onder meer
aan, dat dit besluit in strijd is met de toezeggingen die de                                      (2000/C 20/48)
Commissie hem eerder had gedaan.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Hij voegt eraan toe, dat hem niet kan worden tegengeworpen,
dat de huur van een woning niet aan de ambtenaar kan worden
vergoed wanneer die woning, zoals in casu, eigendom is van de             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
echtgenote van die ambtenaar. Hij zou er immers nooit voor                schappen is op 19 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
hebben gekozen in een flat van zijn echtgenote te wonen als               de Europese Gemeenschappen ingesteld door Esso Nederland
de houding van de Commissie hem daartoe niet had genoopt.                 B.V., te Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door M.H.
                                                                          van der Woude en R.W. Wezenbeek-Geuke, advocaten te
                                                                          Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                          J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.


title: Zaak C-123/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 12 maart 2015 — Max-Heinz Feilen/Finanzamt Fulda

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 12 maart 2015 — Max-Heinz Feilen/Finanzamt Fulda
   (Zaak C-123/15)
   (2015/C 213/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Max-Heinz Feilen

      Verwerende partij: Finanzamt Fulda

      Prejudiciële vraag

   Staat de vrijheid van kapitaalverkeer van artikel 63, lid 1, juncto artikel 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in de weg aan een regeling van een lidstaat die, in het geval van een verkrijging bij versterf door personen van een bepaalde tariefgroep, in een vermindering van de erfbelasting voorziet indien de nalatenschap vermogensbestanddelen omvat die in de loop van een periode van tien jaar vóór de verkrijging reeds door een persoon van die tariefgroep zijn verkregen en in die lidstaat erfbelasting is geheven ter zake van deze eerdere verkrijging, terwijl een vermindering is uitgesloten wanneer ter zake van de eerdere verkrijging erfbelasting is geheven in een andere lidstaat?


title: Zaak C-393/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2013 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 april 2013 in zaak T-304/11, Alumina d.o.o./Raad en Commissie

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/10

         Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2013 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 april 2013 in zaak T-304/11, Alumina d.o.o./Raad en Commissie
   (Zaak C-393/13 P)
   2013/C 274/17
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, en G. Berrisch, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Alumina d.o.o., Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               het beroep te verwerpen;

               —

               verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Raad voert één enkel middel aan ter onderbouwing van zijn hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van 30 april 2013 in zaak T-304/11, waarbij het Gerecht uitvoeringsverordening (EU) nr. 464/2011 van de Raad van 11 mei 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op zeoliet A-poeder van oorsprong uit Bosnië en Herzegovina (1), nietig heeft verklaard.
   De Raad verwijt het Gerecht het begrip „verkopen die in het kader van normale handelstransacties hebben plaatsgevonden”, in de zin van artikel 2, leden 1 en 6, van de basisverordening (2), onjuist te hebben uitgelegd. Inzonderheid is de Raad van mening dat verkopen in het kader van „normale handelstransacties” kunnen zijn verricht, zelfs indien de verkoper zijn verkoopprijs heeft verhoogd met een risicopremie voor hij geval hij niet of tardief zou worden betaald.
   Volgens de Raad is de tegengestelde uitlegging die door het Gerecht is gehanteerd, bovendien onverenigbaar met het rechtszekerheidsbeginsel.

      (1)  PB L 125, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-35/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Grundstücksgemeinschaft Busley en Cibrian Fernandez/Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Vrij verkeer van kapitaal — Onroerende zaken — Inkomstenbelasting — Aftrekbaarheid van verliezen uit verhuur van belastbaar inkomen van belastingplichtige — Toepassing van degressieve afschrijving op aankoopprijs of bouwprijs — Fiscale behandeling die uitsluitend voor op nationaal grondgebied gelegen onroerende zaken gunstiger is)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Grundstücksgemeinschaft Busley en Cibrian Fernandez/Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
   (Zaak C-35/08) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Onroerende zaken - Inkomstenbelasting - Aftrekbaarheid van verliezen uit verhuur van belastbaar inkomen van belastingplichtige - Toepassing van degressieve afschrijving op aankoopprijs of bouwprijs - Fiscale behandeling die uitsluitend voor op nationaal grondgebied gelegen onroerende zaken gunstiger is)
   2009/C 297/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grundstücksgemeinschaft Busley en Cibrian Fernandez

      Verwerende partij: Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Baden-Württemberg — Uitlegging van de artikelen 18 EG en 56 EG — Nationale regeling inzake inkomstenbelasting op grond waarvan verliezen uit verhuur van onroerende zaken alleen mogen worden afgetrokken wanneer het gaat om op nationaal grondgebied gelegen onroerende zaken en op grond waarvan alleen voor die onroerende zaken een gunstigere afschrijving wegens waardevermindering wordt toegepast

      Dictum

   Artikel 56 EG verzet zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat inzake de inkomstenbelasting, die ingezeten en onbeperkt belastingplichtige natuurlijke personen enkel op voorwaarde dat een onroerende zaak op het grondgebied van deze lidstaat is gelegen, het recht verleent om een verlies uit verhuur en verpachting van deze onroerende zaak in het jaar waarin dat verlies is ontstaan in aftrek te brengen op de belastbare grondslag, en om bij de vaststelling van de inkomsten uit deze zaak een degressieve afschrijving toe te passen.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-298/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Erbslöh Aluminium/Commissie („Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/27

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Erbslöh Aluminium/Commissie
   (Zaak T-298/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris”))
   (2014/C 431/47)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erbslöh Aluminium GmbH (Velbert, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz en B. Wißmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-541/15: Arrest van het Gerecht van 20 juni 2017 — Industrie Aeronautiche Reggiane/EUIPO — Audi (NSU) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NSU — Ouder nationaal woordmerk NSU — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/19

         Arrest van het Gerecht van 20 juni 2017 — Industrie Aeronautiche Reggiane/EUIPO — Audi (NSU)
   (Zaak T-541/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NSU - Ouder nationaal woordmerk NSU - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 256/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrie Aeronautiche Reggiane Srl (Reggio Emilia, Italië) (vertegenwoordiger: M. Gurrado, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Audi AG (Ingolstadt, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 juli 2015 (zaak R 2132/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Audi en Industrie Aeronautiche Reggiane

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Industrie Aeronautiche Reggiane Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-140/16: Beroep ingesteld op 5 april 2016 — Le Pen/Parlement

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/37

         Beroep ingesteld op 5 april 2016 — Le Pen/Parlement
   (Zaak T-140/16)
   (2016/C 191/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Marie Le Pen (La Trinité-sur-Mer, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 29 januari 2016, waarvan kennis is gegeven bij brief nr. D 302191 d.d. 5 februari 2016, dat is vastgesteld ter uitvoering van artikel 68 van gewijzigd besluit 2009/C 159/01 van het Bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008„houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement”, waarbij ten aanzien van verzoekende partij een vordering is vastgesteld van 320 026,23 EUR voor ten onrechte betaalde bedragen in het kader van de assistentie aan de parlementsleden en waarbij redenen zijn gegeven voor de terugvordering ervan;

               —

               nietigverklaring van debetnota nr. 2016-195 van 4 februari 2016, waarbij verzoekende partij ervan op de hoogte werd gesteld dat te haren aanzien een vordering is vastgesteld ten gevolge van het besluit van de secretaris-generaal van 29 januari 2016, terugvordering van ten onrechte als assistentie aan de parlementsleden betaalde bedragen, toepassing van artikel 68 van de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden en van de artikelen 78, 79 en 80 van het Financieel Reglement;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van de procedure;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement veroordelen tot het betalen aan Jean-Marie Le Pen van het bedrag van 50 000,00 EUR als vergoeding van invorderbare kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: gebreken die leiden tot de externe onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement, en niet de secretaris-generaal, is bevoegd voor financiële besluiten die de politieke partijen, en derhalve de leden, aanbelangen.

                           —

                           Tweede middel: het Bureau van het Europees Parlement kan de aard en de reikwijdte van zijn bevoegdheid niet wijzigen. De secretaris-generaal kan geen enkele wettige volmacht van de voorzitter van het Bureau van het Parlement aantonen, die hem de bevoegdheid geeft de bestreden handelingen inzake het afwikkelen van financiële vraagstukken betreffende een lid vast te stellen en mee te delen.

               2.

               Tweede middel: gebreken die leiden tot de interne onwettigheid van de bestreden handelingen. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen.

                           —

                           Eerste onderdeel: de bestreden handelingen geven blijk van een kennelijke beoordelingsfout.

                           —

                           Tweede onderdeel: het Bureau van het Europees Parlement heeft geen enkel bewijs geleverd ter rechtvaardiging van de bestreden handelingen.

                           —

                           Derde onderdeel: de bestreden handelingen geven blijk van misbruik van bevoegdheid en van procedure.

                           —

                           Vierde onderdeel: de bestreden handelingen zijn discriminerend.


title: Zaak C-349/15: Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón — Spanje) — Banco Popular Español SA/Elena Lucaciu, Cristian Laurentiu Lucaciu

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/31

         Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Castellón — Spanje) — Banco Popular Español SA/Elena Lucaciu, Cristian Laurentiu Lucaciu
   (Zaak C-349/15) (1)

   (2017/C 112/41)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 302 van 4.9.2015.


title: Zaak T-509/12: Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Nanso Group (TEEN VOGUE)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/64

         Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Nanso Group (TEEN VOGUE)
   (Zaak T-509/12)
   2013/C 26/127
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nanso Group Oy (Nokia, Finland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 september 2012 in zaak R 147/2011-4 vernietigen en de oppositie afwijzen, en

               —

               verweerder verwijzen in de door verzoekster gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TEEN VOGUE” voor onder andere waren van klasse 25 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3529476

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Zweedse merkinschrijving nr. 126124 van het woordmerk „VOGUE” voor waren van klasse 25; Zweedse merkinschrijving nr. 43934 van het beeldteken „Vogue” voor waren van klasse 25; Finse merkinschrijving nr. T 199 803 628 van het woordmerk „VOGUE” voor waren van klasse 25; geregistreerde extra handelsnaam „VO Gue”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak C-552/12 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 19 juni 2014 — Helleense Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — EOGFL, ELGF en ELFPO — Van financiering door de Europese Unie uitgesloten uitgaven — Uitgaven door de Helleense Republiek)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/26

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 19 juni 2014 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-552/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - EOGFL, ELGF en ELFPO - Van financiering door de Europese Unie uitgesloten uitgaven - Uitgaven door de Helleense Republiek))
   2014/C 315/40
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en E. Leftheriotou, gemachtigden

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en A. Markoulli, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.