title: Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-237/95)

text:
Nr . C 229/14          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2 . 9 . 95
Middelen en voornaamste argumenten:                                     Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Ingevolge het verbindend karakter van artikel 1 89, lid 3 , van                                  ( Zaak C-237/95 )
het EG-Verdrag zijn de Lid-Staten gehouden, de voor de                                              ( 95/C 229/29 )
omzetting van richtlijnen gestelde termijnen te eerbiedigen .
De in artikel 44 van Richtlijn 92/50/EEG gestelde termijn is
op 1 juli 1993 verstreken zonder dat de Franse Republiek de             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
nodige maatregelen had getroffen.                                       op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(M PB nr. L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                           genwoordigd door L. Pignataro en M. Condou Durande,
                                                                        leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                        Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van de Cour d'appel de Douai van 27 januari 1995 ,              — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , om een prejudiciële               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
beslissing in het geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en                  stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van
F. Dumon en Maïtre Froment, curator van de ETS Pierre                         Richtlijn 89/369/EEG van de Raad ( ! ) ter voorkoming
                                Gilson
                                                                              van door nieuwe installaties voor de verbranding van
                        ( Zaak C-235/95 )                                     stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging en van
                           ( 95/C 229/28 )                                    Richtlijn 89/429/EEG van de Raad ( 2 ) ter vermindering
                                                                              van door bestaande installaties voor de verbranding van
                                                                              stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging, de
De Cour d'appel de Douai heeft bij arrest van 27 januari                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin
1995 , gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , ingekomen                  gen niet is nagekomen;
ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 1995 , in het
geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en F. Dumon en                  — De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Maïtre Froment, curator van de Ets . Pierre Gilson, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Middelen en voornaamste argumenten:
1 . Is artikel 4 van Richtlijn 80/987/EEG (*) betreffende de            Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid                  een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
     Staten inzake de bescherming van de werknemers bij                 resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
     insolventie van de werkgever, van algemene strekking en            in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
     verbindend, en heeft deze bepaling dientengevolge                  casu is de omzettingstermijn op 1 december 1990 verstre
     rechtstreekse werking in het nationale recht ?                     ken, zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatre
                                                                        gelen voor de omzetting van de in de conclusies van de
                                                                        Commissie genoemde richtlijnen had vastgesteld .
2 . Is artikel D. 143-2 van de Franse Code du travail
     verenigbaar met deze richtlijn bij ontbreken van een
                                                                        (') PB nr . L 163 van 14 . 6 . 1989 , blz . 32 .
     mededeling aan de Commissie volgens de voorwaarden
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 203 van 15 . 7 . 1989 , blz . 50 .
     van artikel 11 van Richtlijn 80/987/EEG ( artikel D.143
     2 bepaalt dat het maximumbedrag van de waarborg van
     artikel L.143-11-8 van de Code du travail wordt
     vastgesteld op het dertienvoudige van het bij de bereke
     ning van de bijdragen aan de werkloosheidsverzekering
     gehanteerde maandelijkse plafond, indien de aanspra
     ken voortkomen uit wettelijke of bestuursrechtelijke
     bepalingen van reglementen, of uit bedingen van een                Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
     collectieve overeenkomst, en zijn ontstaan uit een                      Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
     arbeidsovereenkomst die meer dan zes maanden vóór de                                         ( Zaak C-238/95 )
     beslissing waarbij het gerechtelijk herstel („ redresse                                        ( 95/C 229/30 *
     ment judiciaire ") is uitgesproken, is gesloten, en dat het
     bedrag van deze waarborg in andere gevallen is beperkt
     tot het viervoudige van het hierboven vermelde pla                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     fond )?                                                             op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 (!) PB nr. L 283 , van 20 . 10 . 1980, blz . 23 .                       genwoordigd door L. Pignatoro en M. Condou Durande,
                                                                         leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                         Centre Wagner, Kirchberg.


title: Gevoegde zaken T-109/05 en T-444/05: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — NLG/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende uit openbaredienstverplichtingen voortvloeiende kostenelementen inzake staatssteun — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde — Geheimhoudingsplicht — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Van lidstaat afkomstige documenten” )

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/20

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — NLG/Commissie
   (Gevoegde zaken T-109/05 en T-444/05) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende uit openbaredienstverplichtingen voortvloeiende kostenelementen inzake staatssteun - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde - Geheimhoudingsplicht - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Van lidstaat afkomstige documenten)
   2011/C 204/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Navigazione Libera del Golfo Srl (NLG), voorheen Navigazione Libera del Golfo SpA (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: S. Ravenna en A. Abate, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Braguglia, gemachtigde, en M. Fiorilli, avvocato dello Stato, vervolgens M. Fiorilli en R. Adam, gemachtigde, en ten slotte I. Bruni, avvocato dello Stato); Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden) (zaak T-444/05); Caremar SpA (Napels) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. M. Roberti, A. Franchi en G. Bellitti, vervolgens G. M. Roberti, G. Bellitti en I. Perego, advocaten) (zaken T-109/05 en T-444/05)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikkingen D(2005) 997 van 3 februari 2005 en D(2005) 9766 van 12 oktober 2005 van de Commissie waarbij verzoekster toegang tot bepaalde gegevens is geweigerd, die niet zijn weergegeven in de gepubliceerde versie van beschikking 2005/163/EG van de Commissie van 16 maart 2004 betreffende staatssteun van Italië aan de scheepvaartmaatschappijen Adriatica, Caremar, Siremar, Saremar en Toremar (Gruppo Tirrenia) (PB 2005, L 53, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Beschikking D(2005) 997 van de Commissie van 3 februari 2005 wordt nietig verklaard voor zover zij de weigering van toegang tot de gedetailleerde elementen van de jaarlijks door Caremar SpA gedragen meerkosten voor de diensten van passagiersvervoer op de lijn Napels-Beverello/Capri zowel per ferry als met snelle schepen betreft.

               2)

               Het beroep in zaak T-109/05 wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Commissie zal een derde van haar eigen kosten en een derde van de kosten van Navigazione Libera del Golfo Srl (NLG) dragen, terwijl deze laatste twee derde van haar kosten en twee derde van de kosten van de Commissie in zaak T-109/05 zal dragen.

               4)

               Caremar zal haar eigen kosten in zaak T-109/05 dragen.

               5)

               Beschikking D(2005) 9766 van de Commissie van 12 oktober 2005 wordt nietig verklaard.

               6)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten in zaak T-444/05 dragen.

               7)

               De Italiaanse Republiek, de Raad van de Europese Unie en Caremar zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


               19.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 41/31

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 3 februari 2009
   (Zaak E-1/09)
   (2009/C 41/09)
   Op 3 februari 2009 werd bij het EVA-Hof tegen het Vorstendom Liechtenstein beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Bjørnar Alterskjær en Florence Simonetti, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof te verklaren dat:

               1.

                  het Vorstendom Liechtenstein, door de leden van de raad van bestuur en van de directie van in Liechtenstein gevestigde banken te verplichten een verblijfplaats te hebben waardoor zij hun functies werkelijk en probleemloos kunnen uitoefenen en hun taken uitvoeren, de krachtens de EER-Overeenkomst, en met name de artikelen 28 en 31, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

                  het Vorstendom Liechtenstein, door advocaten, octrooigemachtigden, auditeurs en trustees te verplichten een verblijfplaats te hebben van waaruit zij hun taken effectief en regelmatig kunnen uitvoeren, de krachtens de EER-Overeenkomst, en met name artikel 31, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               3.

                  het Vorstendom Liechtenstein wordt verwezen in de kosten van deze procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               deze zaak betreft verblijfsverplichtingen naar Liechtensteins recht voor leden van de raad van bestuur en van de directie van in Liechtenstein gevestigde banken en voor advocaten, octrooigemachtigden, auditeurs en trustees;

               —

               artikel 28 EER waarborgt het vrij verkeer van EER-onderdanen en schaft de discriminatie op grond van nationaliteit in de EER af, onder meer op het gebied van werkgelegenheid;

               —

               artikel 31 EER vereist de gelijke behandeling van EER-onderdanen die zich beroepen op de vrijheid van vestiging en onderdanen van het land van vestiging.


title: Zaak C-472/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pest Megyei Bíróság — Hongarije) — Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság/Invitel Távközlési Zrt (Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 3, leden 1 en 3 — Artikelen 6 en 7 — Consumentenovereenkomsten — Oneerlijke bedingen — Eenzijdige wijziging van voorwaarden van overeenkomst door verkoper — Namens consument door bij nationale regeling aangewezen instantie ingestelde verbodsactie in algemeen belang — Vaststelling van oneerlijk karakter van beding — Rechtsgevolgen)

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pest Megyei Bíróság — Hongarije) — Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság/Invitel Távközlési Zrt
   (Zaak C-472/10) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 3, leden 1 en 3 - Artikelen 6 en 7 - Consumentenovereenkomsten - Oneerlijke bedingen - Eenzijdige wijziging van voorwaarden van overeenkomst door verkoper - Namens consument door bij nationale regeling aangewezen instantie ingestelde verbodsactie in algemeen belang - Vaststelling van oneerlijk karakter van beding - Rechtsgevolgen)
   2012/C 174/08
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Pest Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság

      Verwerende partij: Invitel Távközlési Zrt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Pest Megyei Bíróság — Uitlegging van artikel 3, lid 1, juncto de punten 1, sub j, en 2, sub d, van de bijlage, en artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Beding op grond waarvan de verkoper de voorwaarden van de overeenkomst eenzijdig kan wijzigen zonder geldige reden en zonder expliciete beschrijving van de wijze waarop de prijs wordt aangepast — Oneerlijke karakter van het beding — Rechtsgevolgen van de vaststelling van het oneerlijke karakter van het beding in het kader van een actio popularis

      Dictum

               1)

               Het staat aan de verwijzende rechter om, in het kader van een verbodsactie in het algemeen belang die namens de consumenten is ingesteld door een bij de nationale wettelijke regeling aangewezen instantie, gelet op artikel 3, leden 1 en 3, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, het oneerlijke karakter te beoordelen van een beding in de algemene voorwaarden van consumentenovereenkomsten waarin een verkoper in een eenzijdige wijziging voorziet van de met de te verstrekken dienst verbonden kosten zonder duidelijk de wijze van vaststelling van die kosten, noch een geldige reden voor die wijziging te specificeren. In het kader van die beoordeling dient de verwijzende rechter met name na te gaan of, in het licht van alle bedingen in de algemene voorwaarden van de consumentenovereenkomsten waarvan het betrokken beding deel uitmaakt, alsook in het licht van de nationale wettelijke regeling die de rechten en plichten bepaalt welke eventueel bovenop de rechten en plichten in de betrokken algemene voorwaarden gelden, de redenen waarom of de wijze waarop de met de te vestrekken dienst verbonden kosten worden aangepast, op een duidelijke en begrijpelijke manier zijn gespecificeerd en of de consumenten, in voorkomend geval, het recht hebben om de overeenkomst te beëindigen.

               2)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13, juncto artikel 7, leden 1 en 2, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich er niet tegen verzet dat de vaststelling van de nietigheid van een oneerlijk beding in de algemene voorwaarden van consumentenovereenkomsten in het kader van een in artikel 7 van de genoemde richtlijn bedoelde verbodsactie in het algemeen belang, die namens de consumenten door een bij de nationale wettelijke regeling aangewezen instantie tegen een verkoper is ingesteld, overeenkomstig de genoemde regeling gevolgen heeft ten aanzien van alle consumenten die een overeenkomst met de betrokken verkoper hebben gesloten waarop dezelfde algemene voorwaarden van toepassing zijn, daaronder begrepen de consumenten die geen partij waren bij de verbodsactie;

                           —

                           wanneer het oneerlijke karakter van een beding in de algemene voorwaarden van overeenkomsten is erkend in het kader van een dergelijke procedure, de nationale rechter daaruit, ook in de toekomst, ambtshalve alle door het nationale recht bepaalde consequenties dient te trekken opdat dit beding de consumenten die een overeenkomst met de betrokken verkoper hebben gesloten waarop dezelfde algemene voorwaarden van toepassing zijn, niet bindt.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-117/12: Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — ANKO/Commissie ( „Arbitragebeding — Zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Overeenkomsten betreffende projecten Perform en Oasis — Opschorting van betalingen — Onregelmatigheden die in kader van audits inzake andere projecten zijn vastgesteld — Vertragingsrente” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/17

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-117/12) (1)

   (Arbitragebeding - Zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Overeenkomsten betreffende projecten Perform en Oasis - Opschorting van betalingen - Onregelmatigheden die in kader van audits inzake andere projecten zijn vastgesteld - Vertragingsrente)
   2014/C 39/28
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en B. Conte, gemachtigden, bijgestaan door S. Drakakakis, advocaat)

      Voorwerp

   Krachtens artikel 272 VWEU ingesteld beroep, waarmee verzoekster het Gerecht verzoekt ten eerste vast te stellen dat de Commissie inbreuk maakt op haar contractuele verplichtingen door de betaling op te schorten van de kosten die verzoekster heeft gemaakt ingevolge de overeenkomsten inzake de projecten Perform en Oasis, die zijn afgesloten in het kader van het Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), en ten tweede deze instelling te gelasten om haar 637 117,17 EUR uit te keren voor het Perform-project, vermeerderd met vertragingsrente, en voorts om vast te stellen dat verzoekster het bedrag van 56 390 EUR dat haar is uitgekeerd voor het Oasis-project, niet hoeft terug te betalen

      Dictum

               1.

               De Europese Commissie wordt ertoe veroordeeld aan ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias de bedragen uit te keren waarvan de betaling is opgeschort op basis van artikel II.5, lid 3, sub d, van de algemene voorwaarden die als bijlage zijn gehecht aan de subsidieovereenkomsten inzake de projecten Oasis en Perform, die zijn gesloten in het kader van het Zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), zonder dat die betaling vooruitloopt op de subsidiabiliteit van de door ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias gedeclareerde uitgaven en de tenuitvoerlegging van de bevindingen van het definitieve auditverslag 11-INFS-0035 door de Commissie. De uit te keren bedragen moeten binnen de grenzen blijven van het saldo van de financiële bijdrage dat op het ogenblik van de opschorting van de betalingen beschikbaar was en deze bedragen moeten worden vermeerderd met vertragingsrente, die voor elk tijdvak begint te lopen vanaf het verstrijken van de betalingstermijn van 105 dagen na ontvangst van de overeenkomstige verslagen door de Commissie. Het verhogingspercentage voor de interesten is het percentage dat gold op de eerste dag van de maand waarin de betalingstermijn is verstreken, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias draagt een derde van haar eigen kosten.

               4.

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en twee derde van de kosten van ANKO Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak T-115/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2006 — Laroche/Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsronde 2001/2002 — Sluiting — Termijn voor betwisting — Berekening )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2006 — Laroche/Commissie
   (Zaak T-115/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsronde 2001/2002 - Sluiting - Termijn voor betwisting - Berekening”)
   (2006/C 281/50)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Yvonne Laroche (Brussel, België) (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van de beslissing van de Commissie van 11 juni 2003, verzoeksters loopbaanontwikkelingsrapport voor de beoordelingsronde 2001/2002 te sluiten.
   Dictum

               1)

               De beslissing van de Commissie van 11 juni 2003, verzoeksters loopbaanontwikkelingsrapport voor de beoordelingsronde 2001/2002 te sluiten, wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-167/11: Beroep ingesteld op 15 maart 2011 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/34

         Beroep ingesteld op 15 maart 2011 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Zaak T-167/11)
   2011/C 145/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centre national de la recherche scientifique (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lenoir, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen tot terugbetaling van de beweerde schuldvordering van 20 989,82 EUR, die zij op grond van de overeenkomst in haar debetnota nr. 2010-1232 van 26 oktober 2010 heeft opgeëist en die aanleiding heeft gegeven tot de verrekening van 17 december 2010 [ref. BUDG/C3 D(2010) B.2 — 1232], vermeerderd met de vertragingsrente tegen het wettelijk tarief, volgens het op de overeenkomst toepasselijke Belgische recht;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               1)

               Schending van artikel II.19, lid 1, van de algemene voorwaarden van overeenkomst LSHB-CT-2004-503319 inzake het „ALLOSTEM”-project, dat onder het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2002-2006) (hierna: „ALLOSTEM-Overeenkomst”) valt, aangezien de Commissie het voor verzoeker moeilijk, en zelfs onmogelijk, heeft gemaakt om het bewijs van de goede uitvoering van de overeenkomst te leveren wat het in aanmerking komen van personeelsuitgaven betreft, doordat zij de criteria voor de vaststelling van in aanmerking komende kosten niet heeft nageleefd.

               2)

               Schending van de contractuele verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen II.19 en II.20 van de algemene voorwaarden van de ALLOSTEM-Overeenkomst, aangezien de Commissie heeft uitgesloten dat de uitgaven inzake de „voorziening voor verlies van betrekking” en inzake het zwangerschapsverlof van een biologe die in dienst was op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, in aanmerking kwamen.

               3)

               Schending van artikel 12 van de ALLOSTEM-Overeenkomst, dat de beoordeling van het vaststaand karakter van op deze overeenkomst gebaseerde schuldvorderingen aan Belgisch recht onderwerpt. Verzoeker betoogt:

                           —

                           dat de Commissie zich enkel op Unierecht en niet op Belgisch recht heeft gesteund om te beoordelen of de opgeëiste schuldvordering vaststond, en

                           —

                           dat de schuldvordering ernstig wordt betwist en dus niet vaststaat.


title: Zaak C-415/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca do Porto (Portugal) op 27 juli 2016 — David Fernando Leal da Fonseca/Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca do Porto (Portugal) op 27 juli 2016 — David Fernando Leal da Fonseca/Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA
   (Zaak C-415/16)
   (2016/C 392/09)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Fernando Leal da Fonseca

      Verwerende partij: Varzim Sol — Turismo, Jogo e Animação, SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet, gelet op artikel 5 van richtlijn 93/104/EG (1) van de Raad van 23 november 1993 en van richtlijn 2003/88/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003, alsmede gelet op artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het geval van werknemers die in ploegen en met wisselende rustperioden werken in een vestiging waar elke weekdag doch niet doorlopend gedurende 24 uur per dag wordt gewerkt, de verplichte rustdag waarop de werknemer recht heeft, noodzakelijk worden toegekend in elke periode van zeven dagen, zijnde ten minste op de zevende dag die volgt op zes opeenvolgende werkdagen?

               2)

               Is de uitlegging volgens welke het de werkgever vrij staat om voor dergelijke werknemers te kiezen op welke dagen hij de werknemer voor elke week de rusttijd toekent waarop deze recht heeft, waarbij het mogelijk is dat de werknemer verplicht is, zonder vergoeding voor overwerk, tot tien opeenvolgende dagen te werken, in overeenstemming met deze richtlijnen en voorschriften?

               3)

               Is de uitlegging volgens welke de ononderbroken periode van 24 uur rust kan vallen op om het even welke kalenderdag van een bepaalde periode van zeven kalenderdagen en de daaropvolgende ononderbroken periode van 24 uur rust (waarbij de 11 uur dagelijkse rust komen) eveneens kan vallen op om het even welke kalenderdag van de periode van zeven kalenderdagen die onmiddellijk aansluit op de vorige, in overeenstemming met deze richtlijnen en voorschriften?

      (1)  Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB 1993, L 307, blz. 18).

      (2)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB 2003, L 299, blz. 9).


title: Zaak T-276/08: Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Al-Aqsa/Raad

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/15

         Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Al-Aqsa/Raad
   (Zaak T-276/08)
   (2008/C 236/25)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Al-Aqsa (Heerlen, Nederland) (vertegenwoordiger(s): J. Pauw en M. Uiterwaal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Het Gerecht wordt verzocht te beslissen dat de Raad jegens verzoekster gehouden is tot vergoeding van de door verzoekster geleden schade, ad 10 600 000 EUR, vermeerderd met de rente tot op de dag van het in deze te wijzen arrest, althans zodanige schadevergoeding als het Gerecht zal vaststellen;

               —

               Verzoekster verzoekt het gerecht de Raad te veroordelen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vraagt vergoeding van de schade die zij beweerd te hebben geleden doordat zij bij Besluit 2003/480/EG van de Raad van 27 juni 2003 (1) op de lijst van personen waarop Verordening 2001/2580/EG (2) van toepassing is. Nadien werd de plaatsing van verzoekster bij elke herziening van de lijst gehandhaafd.
   Verzoekster voert aan dat deze besluiten op verschillende gronden onrechtmatig zijn. Verzoekster wijst er ten eerste op dat het Besluit 2006/379/EG van 29 mei 2006 (3) door het Gerecht is vernietigd wegens strijd met de vereiste van een deugdelijke motivering (4). Verzoekster voert verder aan dat er verscheidene inhoudelijke gebreken kleven aan de besluiten. Zij verwijst hierbij naar de middelen die zij heeft ingeroepen in de zaken T-327/03 en T-348/07, Al-Aqsa/Raad (5)

   Het betreft volgens verzoekster voldoende gekwalificeerde schendingen van rechten verleend aan individuen die zodoende de toekenning van schadevergoeding rechtvaardigen. De schade geleden door verzoekster betreft reputatieschade evenals immateriële schade, waarvoor de Raad verantwoordelijk is sinds 28 juni 2003, datum van de inwerkingtreding van de Europese maatregelen.

      (1)  2003/480/EG: Besluit van de Raad van 27 juni 2003 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/974/EG (PB L 160, blz. 81).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).

      (3)  2006/379/EG: Besluit van de Raad van 29 mei 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2005/930/EG (PB L 144, blz. 21).

      (4)  Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007, Al-Aqsa/Raad, T-327/03, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

      (5)  PB 2003 C 289, blz. 30 et PB 2007 C 269, blz. 61.


title: Zaak T-212/06: Beroep ingesteld op 11 augustus 2006 — Bowland Dairy Products/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/10

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2006 — Bowland Dairy Products/Commissie
   (Zaak T-212/06)
   (2006/C 237/19)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Bowland Dairy Products Limited (Nelson, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Milligan, Solicitor)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van schadevergoeding ten belope van het verlies dat verzoekster ten gevolge van de bestreden beschikking heeft geleden, verhoogd met rente;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van een beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen die is vervat in een e-mail aan het Foods Agency van het Verenigd Koninkrijk van 20 juli 2006, die aan verzoekster is doorgestuurd op 21 juli 2006, waarbij werd geweigerd om via het systeem voor snelle waarschuwingen in verband met levensmiddelen en diervoeders, dat is ingesteld bij verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 (PB L 31, blz. 1), een aanvullende kennisgeving te verspreiden volgens welke de Food Security Agency (FSA) het ermee eens was dat verzoeksters platte kaas op de markt mocht worden gebracht, tenzij werd voldaan aan door de Commissie gestelde voorwaarden.
   Volgens verzoekster is de Commissie niet bevoegd om voorwaarden op te leggen voor het verspreiden van een aanvullende kennisgeving van een bevoegde nationale instantie in de zin van artikel 50 van verordening (EG) nr. 178/2002.
   Verder stelt verzoekster dat de Commissie met deze voorwaarden de toepasselijke verordeningen, zowel wat antibiotische als waterige melk betreft, onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak T-143/03: Beroep, op 29 april 2003 ingesteld door Elisabeth Saskia Smit tegen Europol

text:
C 213/36              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               3)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     ding aan verzoekster waaronder in ieder geval begrepen
                                                                             de kosten van dit geding.
                        van 25 juni 2003
in zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt tegen Europees                     Middelen en voornaamste argumenten
                 Bureau voor wederopbouw
                                                                       Verzoekster werkt sinds 1 juli 1999 voor verweerster. Op
       (Procedure in kort geding — Ontvankelijkheid)
                                                                       1 juli 2003 loopt haar contract af. Verzoekster vraag om haar
                                                                       contract te verlengen werd echter afgewezen door verweerster.
                        (2003/C 213/71)                                Deze beslissing wordt door verzoekster aangevochten.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                       Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster
                                                                       in de eerste plaats een schending van het motiveringsbeginsel
                                                                       aan.
In zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt, wonende te Köllerbach
(Duitsland), vertegenwoordigd door L. Polanz, advocaat, tegen
                                                                       Verzoekster beweert vervolgens dat verweerster haar beleids-
Europees Bureau voor wederopbouw (gemachtigde: C. Ma-                  vrijheid heeft overschreden. Verweerster heeft uitgangspunten,
nolopoulos), betreffende een verzoek tot opschorting van de            beleidsregels en een stappenplan uitgevaardigd om ervoor te
tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Bureau
                                                                       zorgen dat de verlengingen van contracten op een eenduidige
voor wederopbouw om verzoekers arbeidsovereenkomst op te               en transparante wijze zouden plaatsvinden. Volgens verzoek-
zeggen, heeft de president van het Gerecht, op 25 juni 2003
                                                                       ster heeft verweerster haar discretionaire vrijheid bij de toepas-
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:            sing van deze regels overschreden.
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                       Verzoekster voert tenslotte een schending van de zorgplicht,
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                evenals een schending van het gelijkheidsbeginsel aan.
                                                                       Verzoekster beweert tenslotte dat verweerster misbruik van
                                                                       heer bevoegdheid heeft gemaakt. Verzoekster verklaart dat de
                                                                       Nederlandse minister van Binnenlandse zaken op verzoek van
                                                                       verweerster een veiligheidsonderzoek betreffende verzoekster
                                                                       heeft uitgevoerd. Dit onderzoek heeft geen enkel nadelig feit
Beroep, op 29 april 2003 ingesteld door Elisabeth Saskia               ten aanzien van verzoekster opgeleverd. Volgens verzoekster
                      Smit tegen Europol                               is echter het enkele feit dat er een veiligheidsonderzoek is
                                                                       gevoerd, de werkelijke reden voor de weigering van een
                        (Zaak T-143/03)                                contractsverlenging.
                        (2003/C 213/72)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Jose Maria Sison
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                            tegen Raad van de Europese Unie
schappen is op 29 april 2003 beroep ingesteld tegen Europol
door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door                                             (Zaak T-150/03)
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.
                                                                                (2003/C 213/73)
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)   de afwijzing door Europol d.d. 25 februari 2003 van de
     klacht van verzoekster tegen het besluit van 30 september
     2002 te vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van
     het besluit van 30 september 2002;                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
2)   Europol te veroordelen het arbeidscontract van verzoek-           van de Europese Unie door Jose Maria Sison, wonende
     ster te verlengen tot 1 juli 2007, dan wel een ander door         te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon,
     het Gerecht te bepalen tijdstip;                                  A. Comte, E. Schultz en D. Gurses, advocaten.


title: Zaak T-215/16: Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Cop/EUIPO – Conexa (AMPHIBIAN)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/37

         Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Cop/EUIPO – Conexa (AMPHIBIAN)
   (Zaak T-215/16)
   (2016/C 251/43)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cop Vertriebs-GmbH (Aresing, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Hofmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Conexa LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie, van het merk „AMPHIBIAN” – internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 359 251

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 maart 2016 in zaak R 1984/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging of wijziging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging of wijziging van de beslissing van 14 september 2015 van de nietigheidsafdeling van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) in nietigheidsprocedure nr. 9736 C;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten;

               —

               bepaling van een datum voor de pleitzitting.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c) en bijgevolg onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-380/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2013 door Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 april 2013 in zaak T-52/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/33

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2013 door Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 april 2013 in zaak T-52/11, Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops)/Commissie
   (Zaak C-380/13 P)
   2013/C 260/60
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Associação de Empresas de Construção e Obras Públicas e Serviços (Aecops) (vertegenwoordigers: N. Morais Sarmento en L. Pinto Monteiro, advogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen;

               —

               het litigieuze besluit in zijn geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van rekwirante.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Schending van de redelijke termijn voor het vaststellen van een besluit

   i)   Verjaring van de vervolging
   Volgens rekwirante werd het bestreden besluit vastgesteld na het verstrijken van de voor de verjaring van de vervolging geldende termijn van vier jaar als bedoeld in artikel 3 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (1). Ook al zou de verjaring van de vervolging zijn gestuit, ook het dubbele van de verjaringstermijn werd overeenkomstig het bepaalde in lid 1, vierde alinea, van dat artikel overschreden zonder dat een besluit werd vastgesteld. Aangezien het desbetreffende recht was verjaard, moet het litigieuze besluit onrechtmatig en niet uitvoerbaar worden verklaard.
   ii)   Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
   Rekwirante stelt dat de Commissie het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij meer dan twintig jaar heeft laten verstrijken tussen de vermeende onregelmatigheden en de vaststelling van het litigieuze besluit. Krachtens dit fundamentele beginsel van het recht van de Europese Unie heeft eenieder er recht op dat de instellingen van de Unie zijn zaak binnen een redelijke termijn behandelen.
   iii)   Schending van de rechten van de verdediging
   Rekwirante betoogt dat zij in haar rechten van verdediging is geschaad doordat, gelet op het feit dat meer dan twintig jaar is verstreken tussen de vermeende onregelmatigheden en de vaststelling van het uiteindelijke besluit, haar het recht is ontnomen om op een relevant moment opmerkingen te maken, namelijk toen zij nog beschikte over documenten waarmee de kosten konden worden verantwoord die volgens de Commissie niet in aanmerking kwamen.

      (1)  Verordening van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak T-475/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juni 2011 in zaak F-67/10, Marcuccio/Commissie

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/46

         Hogere voorziening ingesteld op 5 september 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juni 2011 in zaak F-67/10, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-475/11 P)
   2011/C 311/85
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant vraagt om de onderhavige hogere voorziening met alle daaruit voortvloeiende rechtsgevolgen toe te wijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juni 2011, waarbij is verworpen het beroep strekkende tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding aan rekwirant van de schade die hij heeft geleden door de weigering van de Commissie om hem de invorderbare kosten te betalen die in het kader van de bij het arrest van 4 november 2008 afgesloten zaak F-41/06, Marcuccio/Commissie, zouden zijn gemaakt.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.

               1)

               Onrechtmatigheid van de afwijzing, op grond van niet-ontvankelijkheid, van het „derde onderdeel van de vordering” (tussen de punten 13 en 14 van de bestreden beschikking) van verzoeker in eerste aanleg alsmede van het „vierde onderdeel van het beroep” (tussen de punten 19 en 20 van de bestreden beschikking) van verzoeker in eerste aanleg, wegens a) onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van het begrip verzoek in de zin van artikel 90 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van artikel 91 daarvan alsmede ongemotiveerde en onlogische afwijking van de relevante rechtspraak; b) volledig ontbreken van motivering, verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten, apodictische uitspraken, willekeur, onlogica, irrationaliteit en onredelijkheid.

               2)

               Verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten en het volledig ontbreken van een onderzoek.

               3)

               Verzuim om uitspraak te doen over een intra litem geformuleerde vordering van verzoeker in eerste aanleg, waardoor zijn rechten van verdediging zijn geschonden.


title: Zaak C-267/11 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 — Europese Commissie/Republiek Letland, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Hogere voorziening — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Toewijzing van emissierechten voor Republiek Letland — Periode 2008-2012)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 — Europese Commissie/Republiek Letland, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-267/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Toewijzing van emissierechten voor Republiek Letland - Periode 2008-2012)
   2013/C 344/07
   Procestaal: Lets

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Rubene en E. White, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Republiek Letland (vertegenwoordiger: I. Kalniņš, gemachtigde), Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Interveniënte aan de zijde van de Republiek Letland: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en D. Hadroušek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 22 maart 2011 — Letland/Commissie (T-369/07), waarbij het Gerecht nietig heeft verklaard besluit C(2007) 3409 van de Commissie van 13 juli 2007 betreffende de wijziging van het nationale plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door de Republiek Letland voor de periode 2008-2012 was meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Onjuiste uitlegging van de procedure als voorzien in artikel 9, lid 3, van de richtlijn — Onjuiste toepassing van de termijn van drie maanden die is vastgesteld voor de aanvankelijke besluiten inzake nieuwe nationale plannen voor toewijzing van broeikasgasemissierechten (NPT’s) die worden meegedeeld, op een besluit van de Commissie houdende aanvaarding van de wijzigingen aan een meegedeeld NPT nadat de Commissie het oorspronkelijke NPT had verworpen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie, de Republiek Letland en de Tsjechische Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2000 in zaak T-96/98, Europees Bureau voor Consumentenunies (EBCU) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Antidumpingprocedure — Consumentenvereniging — Weigering van erkenning als belanghebbende — Beroep tot nietigverklaring — Niet-vaststelling van definitieve verordening — Afdoening zonder beslissing)

text:
24.6.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 176/21
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 mei 2000
                          van 6 april 2000
                                                                           in zaak T-34/99: Ph. Pipeaux tegen Europees Parlement (1)
in zaak T-188/98: A. Kuijer tegen Raad van de Europese
                                                                           (Ambtenaren — Thalassotherapiekuur — Weigering van
                                Unie (1)                                              voorafgaande goedkeuring — Motivering)
(„Doorzichtigheid — Besluit 93/731/EG van de Raad inzake                                           (2000/C 176/36)
de toegang van het publiek tot documenten van de Raad —
Afwijzing van verzoek om toegang — Bescherming van                                                  (Procestaal: Frans)
algemeen belang — Internationale betrekkingen — Motive-
              ringsplicht — Gedeeltelijke toegang”)
                                                                           In zaak T-34/99, Ph. Pipeaux, ambtenaar van het Europees
                                                                           Parlement, wonende te Mensdorf (Luxemburg), vertegenwoor-
                          (2000/C 176/35)                                  digd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
                                                                           aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Europees Parlement
                                                                           (gemachtigde: M. Moore), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van het besluit van het afwikkelingsbureau Luxemburg
                          (Procestaal: Engels)                             van 6 maart 1998 houdende afwijzing van verzoekers verzoek
                                                                           om voorafgaande goedkeuring van een kuur in een badplaats,
                                                                           heeft het Gerecht (A. Potocki, alleensprekend rechter); griffier:
In zaak T-188/98, A. Kuijer, woonachtig te Utrecht (Neder-                 J. Palacio González, administrateur, op 11 mei 2000 een arrest
land), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en F. P. Louis,                 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaten te Brussel, bijgestaan door D. Curtin, hoogleraar
aan de Universiteit Utrecht, domicilie gekozen hebbende te                 1) Verwerpt het beroep.
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
Goethe 11, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
M. Bauer en M. Bishop), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van de Raad van 28 september 1998,
zoals gewijzigd bij besluit van 18 mei 1999, houdende weige-               (1) PB C 136 van 15.5.1999.
ring om verzoeker toegang te verlenen tot bepaalde documen-
ten, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili
en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
ministrateur, op 6 april 2000 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
1) Verklaart nietig het besluit van de Raad van 28 september
     1998, zoals gewijzigd bij het besluit van 18 mei 1999,                                      van 28 januari 2000
     houdende weigering om verzoeker toegang te verlenen tot
     bepaalde rapporten opgesteld door het Centrum voor informatie,
     beraad en gegevensuitwisseling inzake asielaangelegenheden, tot       in zaak T-96/98, Europees Bureau voor Consumenten-
     bepaalde aan dit Centrum verstrekte rapporten van gemeenschap-        unies (EBCU) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     pelijke missies of missies uitgevoerd door lidstaten, en tot de lijst                            schappen (1)
     van contactpersonen die zich in de lidstaten met asielzaken
     bezighouden.                                                          (Antidumpingprocedure — Consumentenvereniging — Wei-
                                                                           gering van erkenning als belanghebbende — Beroep tot
                                                                           nietigverklaring — Niet-vaststelling van definitieve verorde-
2) Verwijst de Raad in zijn eigen kosten, alsmede in de kosten van                      ning — Afdoening zonder beslissing)
     verzoeker.
                                                                                (2000/C 176/37)
(1) PB C 71 van 13.3.99.                                                                           (Procestaal: Engels)
                                                                           In zaak T-96/98, Europees Bureau voor Consumentenunies
                                                                           (EBCU), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door B. O’Con-
                                                                           nor, solicitor, en B. Garciá Porras, advocaat te Salamanque
                                                                           (Spanje), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
 ---pagebreak--- C 176/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.6.2000
kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
Adélaïde 22, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                                                AANLEG
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: M. Ewing),
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                                        van 23 maart 2000
tigden: N. Khan en F. Randolph), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 773/98 van de                  in zaak T-234/99, P. Monod-Gayraud tegen Commissie
Commissie van 7 april 1998 tot instelling van een voorlopig                           van de Europese Gemeenschappen (1)
antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte katoenen
weefsels uit respectievelijk de Volksrepubliek China, Egypte,            (Beroepen tot nietigverklaring en tot schadevergoeding —
India, Indonesië, Pakistan en Turkije (PB L 111, blz. 19), heeft         Bij Commissie gedetacheerd nationaal deskundige — Kosten
het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als                voor huisvesting — Beroepstermijn — Te late instelling van
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,                               beroep — Niet-ontvankelijkheid)
P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op
28 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                       (2000/C 176/39)
luidt als volgt:
1) Op onderhavig beroep behoeft niet te worden beslist.                                          (Procestaal: Frans)
2) Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                                                                         In zaak T-234/99, P. Monod-Gayraud, bij Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen gedetacheerd nationaal deskun-
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                              dige, wonende te Warschau (Polen), vertegenwoordigd door
                                                                         H. Masse-Dessen, advocaat bij de Conseil d’État en de Cour de
                                                                         cassation, en V. Ecker, advocaat te Luxemburg, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatst-
                                                                         genoemde, Boulevard Grande-Duchesse Charlotte 77, tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   J. Currall en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een verzoek
                              AANLEG                                     tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                         29 juni 1999 betreffende de weigering om op te komen voor
                        van 30 maart 2000                                de kosten van verzoekers huisvesting, alsook een verzoek tot
                                                                         vergoeding van de daaruit voortvloeiende schade, heeft het
in zaak T-33/99, E. Méndez Pinedo tegen Europese Centra-                 Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
                             le Bank (1)                                 Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
                                                                         griffier: H. Jung, op 23 maart 2000 een beschikking gegeven
(Oproep tot sollicitatie voor posten in de juridische dienst             waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Europese Centrale Bank — Beroepen tot nietigverkla-
    ring en tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid)                1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                         2) Verzoeker wordt verwezen in alle kosten.
                          (2000/C 176/38)
                                                                         (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                         (Procestaal: Spaans)
In zaak T-33/99, E. Méndez Pinedo, wonende te Madrid,
vertegenwoordigd door A. Méndez Garcı́a, advocaat te Madrid,
Calle Bravo Murillo nr. 36, 2e, tegen Europese Centrale Bank
(gemachtigden: A. Sàiñz de Vicuña en C. Zilioli), betreffende
een verzoek tot nietigverklaring van de oproep tot sollicitatie          Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door ACA — Associação
voor posten in de juridische dienst van de Europese Centrale             Comercial de Aveiro, tegen Commissie van de Europese
Bank, bekendgemaakt in Publicatieblad C 159 A van 26 mei                                        Gemeenschappen
1998, alsmede een verzoek tot schadevergoeding, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung,                                       (Zaak T-80/00)
kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
H. Jung, op 30 maart 2000 een beschikking gegeven waarvan                                        (2000/C 176/40)
het dictum luidt als volgt:
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                               (Procestaal: Portugees)
2) Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afgewezen.              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen de
3) Elke partij zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door ACA —
                                                                         Associação Comercial de Aveiro, bedrijfsvereniging zonder
(1) PB C 121 van 1.5.1999.                                               winstoogmerk, gevestigd te Aveiro (Portugal), vertegenwoor-
                                                                         digd door J. Amaral en A. en B. Diniz de Ayala, advocaten te
                                                                         Lissabon.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 maart 1997 om een prejudciële beslissing in het geding tussen Eco Swiss China Time Ltd en Benetton International NV (Zaak C-126/97)

text:
31 . 5 . 97               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 166/9
          spelwinst is die uit de speelautomaten kan worden                    indien in een geschil met betrekking tot een privaat
          gehaald en of de winstmogelijkheid daarbij op toe                   rechtelijke overeenkomst, dat niet door de nationale
          val dan wel op handigheid berust ?                                   rechter maar door arbiters wordt beslecht, partijen
                                                                              geen beroep doen op artikel 85 van het EG-Verdrag en
(') Jurispr. 1994 , blz . 1-1039 .                                             arbiters naar de voor hen geldende regels van natio
(2) Jurispr. 1982, blz. 3415 .                                                 naal procesrecht geen vrijheid hebben die bepalingen
                                                                               ambtshalve toe te passen ?
                                                                          2.   Dient de Nederlandse rechter in weerwil van de . . . re
                                                                               gels van Nederlands procesrecht een — overigens aan
                                                                               de wettelijke vereisten beantwoordende — vordering
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Alkmaar van
                                                                              tot vernietiging van een arbitraal vonnis op grond van
18 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding                     strijd van dat vonnis met artikel 85 van het EG-Ver
tussen A.G.R. Regeling en Bestuur van de Bedrijfsvereni                       drag toe te wijzen , indien hij oordeelt dat de gestelde
                  ging voor de Metaalnijverheid                                strijd zich inderdaad voordoet ?
                            ( Zaak C-125/97)
                               ( 97/C 166/15 )                            3 . Is, in weerwil van de . . . regels van Nederlands proces
                                                                               recht, de rechter hiertoe ook gehouden, indien in de ar
                                                                               bitrale procedure de toepasselijkheid van artikel 85
De arrondissementsrechtbank te Alkmaar heeft bij be
                                                                              van het EG-Verdrag buiten de grenzen van de rechts
schikking van 18 maart 1997, ingekomen ter griffie van                         strijd is gebleven en arbiters daarover dan ook geen
het Hof van Justitie op 26 maart 1997, in het geding tus                      beslissing hebben gegeven ?
sen A.G.R. Regeling en Bestuur van de Bedrijfsvereniging
voor de Metaalnijverheid, het Hof van Justitie van de Eu
ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be                    4 . Moet ingevolge het gemeenschapsrecht [een] . . . regel
slissing over de navolgende vraag :                                            van Nederlands procesrecht buiten toepassing worden
                                                                               gelaten indien dit nodig is om in de vernietigingsproce
Is aan de verplichtingen van richtlijn 80/987 (') geheel vol                  dure, gericht tegen het latere arbitrale vonnis, te kun
daan met een nationale wettelijke regeling, welke er toe                       nen onderzoeken of een overeenkomst, waarvan in het
kan leiden dat de in die richtlijn voorgeschreven honore                      arbitrale tussenvonnis met gezag van gewijsde is beslist
ring van een loonaanspraak slechts plaatsvindt indien en                       dat zij rechtsgeldig is, wellicht toch nietig is wegens
voor zover die loonaanspraak over de in die richtlijn ver                     strijd met artikel 85 van het EG-Verdrag ?
melde periode een groter bedrag betreft dan het bedrag
aan loon dat de werknemer in die zelfde periode heeft ont
                                                                          5 . Of moet in een geval als in vraag 4 omschreven buiten
vangen doch dat, volgens het nationale civiele recht, toege
                                                                               toepassing blijven de regel dat van het arbitrale tussen
rekend wordt aan een loonaanspraak, ontstaan in een
                                                                               vonnis, voorzover dit het karakter van eindvonnis
voor die periode gelegen tijdvak.
                                                                               draagt, niet tegelijk met het latere arbitrale vonnis de
                                                                               vernietiging kan worden gevorderd ?
(') PB nr. L 283 van 28 . 10 . 1980, blz . 23 .
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 maart                     Verzoek van het Pretura Circondariale di Bologna — Se
1997 om een prejudciële beslissing in het geding tussen                   zione controversie del lavoro —van 2 december 1996 om
 Eco Swiss China Time Ltd en Benetton International NV                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Carbona
                                                                          ri Annalisa en 121 andere verzoekers enerzijds en 1 ) Uni
                            ( Zaak C-126/97)
                                                                          versita degli Studi di Bologna, 2 ) Ministerie van Volksge
                               ( 97/C 166/16 )                            zondheid, 3 ) Ministerie van Universitair onderwijs en We
                                                                          tenschappelijk onderzoek en 4 ) Ministerie van Financiën
                                                                                anderzijds
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
21 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus                                         ( Zaak C-131/97)
titie op 27 maart 1997, in het geding tussen Eco Swiss                                               ( 97/C 166/ 17 )
China Time Ltd en Benetton International NV, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                Het Pretura Circondariale di Bologna — Sezione contro
                                                                          versie del lavoro — heeft bij beschikking van 2 december
1 . In hoeverre zijn de door het Hof van Justitie in de ge               1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     voegde zaken C-430/93 en C-431 /93 (Van Schijndel en                 2 april 1997, in het geding tussen A. Carbonari Annalisa
     Van Veen/Stichting Pensioenfonds voor Fysiotherapeu                 en 121 andere verzoekers enerzijds en l)Universita degli
     ten ) bij zijn arrest van 14 december 1995 gegeven ver              Studi di Bologna, 2 ) Ministerie van Volksgezondheid,
     klaringen voor recht van overeenkomstige toepassing                  3 ) Ministerie van Universitair onderwijs en Wetenschappe


title: Zaak T-591/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 9 maart 2011 — Castiglioni/Commissie ( „Kort geding — Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Afwijzing van offerte — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/12

         Beschikking van de president van het Gerecht van 9 maart 2011 — Castiglioni/Commissie
   (Zaak T-591/10 R)
   (Kort geding - Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedure - Afwijzing van offerte - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 120/30
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Castiglioni Srl (Busto Arsizio, Italië) (vertegenwoordiger: G. Turri, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan door D. Gullo, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen in het kader van de aanbestedingsprocedure betreffende een meervoudige raamovereenkomst voor bouw-, verbouwings- en onderhoudswerken van gebouwen en infrastructuren op de standplaats Ispra van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Europese Commissie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2000 in zaak T-87/99: M. Hendrickx tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (Ambtenaren — Niet-verlenging van overeenkomst — Afwĳzing van sollicitatie naar twee posten — Ontvankelĳkheid — Bevoegdheid — Wettigheid van kennisgevingen van vacature — Aanwervingsprocedure)

text:
9.9.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 259/19
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               vertegenwoordigd door J.-N. Louis, F. Parmentier en V. Peere,
                                                                         advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                          van 14 juli 2000                               burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-
                                                                         4, tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
in zaak T-82/99: M. Cwik tegen Commissie van de Euro-                    beroepsopleiding (Cedefop) (gemachtigde: B. Wägenbaur), be-
                    pese Gemeenschappen (1)                              treffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
                                                                         van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
(Ambtenaren — Machtiging tot publicatie — Artikel 17,                    beroepsopleiding van 3 juni 1998 houdende afwijzing van
tweede alinea, Statuut — Belangen van Gemeenschappen —                   verzoekers sollicitatie naar het ambt van verantwoordelijke
                Kennelijk verkeerde beoordeling)                         Algemene ondersteuning (administratie) in de rang A 7/A 5 en
                                                                         naar het ambt van hoofd Administratie in de rang A 5/A 4, en
                                                                         niet-verlenging van zijn overeenkomst van tijdelijke functiona-
                          (2000/C 259/31)
                                                                         ris na 30 juni 1998, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samenge-
                                                                         steld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en
                          (Procestaal: Frans)                            J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
                                                                         ministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het
In zaak T-82/99, M. Cwik, ambtenaar van de Commissie van                 dictum luidt als volgt:
de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren (België),
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domici-            1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voorzover het betrekking
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Becker                     heeft op het besluit om verzoekers overeenkomst niet te verlengen
en Cahen, Rue des Foyers 3, tegen Commissie van de Europese                    na 30 juni 1998.
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie             2)    Verklaart het bestreden besluit nietig voorzover het betrekking
van 10 juli 1998 houdende weigering om verzoeker te                            heeft op de afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt
machtigen de tekst van zijn op 30 oktober 1997 gegeven                         van hoofd Administratie.
lezing te publiceren, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
gesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos en             3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op
14 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als             4)    Verstaat dat Cedefop zijn eigen kosten en de helft van die van
volgt:                                                                         verzoeker zal dragen. Verstaat dat verzoeker de helft van zijn
                                                                               eigen kosten zal dragen.
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 10 juli 1998
      houdende weigering om verzoeker te machtigen de tekst van zijn     (1) PB C 174 van 19.6.1999.
      op 30 oktober 1997 gegeven lezing te publiceren.
2)    Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
(1) PB C 174 van 19.6.1999.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 juli 2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         in zaak T-134/99: A. Skrzypek tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                          van 13 juli 2000
                                                                         (Ambtenaren — Gezinstoelagen — Wezenpensioen — Voor-
in zaak T-87/99: M. Hendrickx tegen Europees Centrum
                                                                           waarden voor toekenning — Feitelijk onderhoud van kind)
voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Ce-
                               defop) (1)
                                                                                (2000/C 259/33)
(Ambtenaren — Niet-verlenging van overeenkomst — Af-
wijzing van sollicitatie naar twee posten — Ontvankelijkheid
— Bevoegdheid — Wettigheid van kennisgevingen van                                                   (Procestaal: Frans)
              vacature — Aanwervingsprocedure)
                                                                         In zaak T-134/99, A. Skrzypek, wonende te Brussel, vertegen-
                          (2000/C 259/32)                                woordigd door E. Causin en I. Jiménez Rojas, advocaten te
                                                                         Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                         van D. Phong, advocaat aldaar, Avenue Gaston Diderich, tegen
                          (Procestaal: Frans)                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                         F. Clotuche-Duvieusart), betreffende, primair, een beroep tot
In zaak T-87/99, M. Hendrickx, ambtenaar van de Raad van                 nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 9 maart
de Europese Unie, wonende te Ambelokipon (Griekenland),                  1999 houdende weigering om verzoekster voor haarzelf


title: Zaak C-513/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 november 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 september 2014 in zaak T-687/13, Unibail/BHIM

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/25

         Hogere voorziening ingesteld op 14 november 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 september 2014 in zaak T-687/13, Unibail/BHIM
   (Zaak C-513/14 P)
   (2015/C 138/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Unibail Management

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               afdoening van de zaak overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, tweede zin, van het Statuut, en

               —

               verwijzing van de verzoekende partij voor het Gerecht in de kosten van het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert één middel aan ter ondersteuning van zijn hogere voorziening. Het BHIM is namelijk van mening dat het Gerecht artikel 75, eerste zin, juncto artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden. Volgens het BHIM heeft het Gerecht niet alleen de strekking van het begrip „algehele motivering” maar ook zijn eigen rechtspraak onjuist uitgelegd. Tot slot verwijt rekwirant het Gerecht de bewijslast te hebben omgekeerd.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak T-68/00: Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Nippon Steel Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.5.2000
— Kennelijke beoordelingsfout.                                              de EER-Overeenkomst ambtenaren van de Commissie
                                                                            machtigde een eigen onderzoek te verrichten terwijl werd
                                                                            erkend dat alleen de Toezichthoudende Autoriteit van de
                                                                            EVA bevoegd was. De op basis van een onrechtmatige
                                                                            beschikking verkregen bewijsstukken hadden in de proce-
Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Nippon Steel                        dure niet mogen worden gebruikt. Bovendien had de
Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         Commissie de aan haar beschikking ten grondslag liggende
                            schappen                                        bewijsstukken niet mogen gebruiken aangezien deze waren
                                                                            verkregen namens de Toezichthoudende Autoriteit van de
                                                                            EVA, die een onderzoek verrichtte dat een ander doel had
                         (Zaak T-68/00)                                     dan de door de Commissie gevoerde procedure;
                        (2000/C 135/52)                                 — subsidiair dient de geldboete nietig te worden verklaard of
                                                                            althans aanzienlijk te worden verminderd, onder meer
                                                                            omdat de Commissie de duur van inbreuk feitelijk verkeerd
                        (Procestaal: Engels)                                heeft berekend. De Commissie stelt, dat zij, gelet op de
                                                                            tussen de EG en Japan gesloten overeenkomsten inzake
                                                                            vrijwillige beperking, heeft aangenomen dat de inbreuk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   pas vanaf 1990 is begonnen. De feitelijke vergissing van
schappen is op 23 maart 2000 beroep tegen Commissie van                     de Commissie bestaat hierin, dat de overeenkomsten
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Nippon Steel                      inzake vrijwillige beperking pas eindigden op 31 december
Corporation (Tokyo), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en                  1990 en dus het hele jaar 1990 bestreken.
K. Van Hove.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de beschikking van de Commissie van 8 december 1999
     betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG
     (Zaak IV/E-1/35.860-B — naadloze stalen buizen), nietig            Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door Fiamm SpA
     te verklaren voorzover zij betrekking heeft op verzoekster;        en Fiamm Technologies Inc. tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese
— de aan verzoekster opgelegde geldboete nietig te verklaren,                                          Unie
     althans het bedrag ervan te verminderen;
                                                                                (Zaak T-69/00)
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (2000/C 135/53)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij beschikking van 8 december 1999 legde de Commissie
verzoekster een geldboete op wegens deelneming aan een                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
gestelde afspraak om in strijd met artikel 81, lid 1, EG zich te        schappen is op 23 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
onthouden van de verkoop van naadloze standaard OCGT-                   missie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de
buizen in Duitsland, Italië, Frankrijk en het Verenigd Konink-          Europese Unie door Fiamm SpA en Fiamm Technologies
rijk. Verzoekster voert de volgende drie grieven aan:                   Inc., vertegenwoordigd door I. Van Bael, advocaat te Brussel,
                                                                        A. Cevese, advocaat te Vicenza en F. Di Gianni, advocaat te
— de Commissie heeft, wat verzoekster betreft, de gestelde              Rome.
     inbreuk niet aangetoond. Het door de Commissie verrichte
     onderzoek staat op losse schroeven omdat geen rekening             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
     is gehouden met de sterke mededinging van verzoekster
     op de off-shore markt in het Verenigd Koninkrijk en met            — vast te stellen dat Fiamm recht heeft op schadevergoeding
     de hoge drempels voor de toegang van Japanse leveringen                lastens de Europese Gemeenschap, en het bedrag daarvan
     van de betrokken producten op de Europese on-shore                     vast te stellen op 20 835 811 027,16 ITL, of enige andere
     markten. Bovendien bieden de bewijsstukken waarop de                   redelijke maatregel vast te stellen, onder voorbehoud van
     Commissie zich heeft gebaseerd, geen steun voor haar                   precisering van de nog te verwachten schade, vermeerderd
     conclusie dat de afspraak bestond en dat nog minder voor               met interessen volgens de Italiaanse wettelijke rentevoet
     de conclusie dat verzoekster daarbij partij was;                       vanaf het tijdstip van daadwerkelijke betaling door Fiamm
                                                                            aan de Amerikaanse douane van het invoerrecht van
— de bestreden beschikking is onwettig omdat de Commissie                   96,5 %, vermeerderd met moratoire interessen op de
     zich daarvoor op onrechtmatig verkregen bewijsstukken                  voet van 8 % ’s jaars tot de betaling, conform de vaste
     heeft gebaseerd. In de eerste plaats was de beschikking van            rechtspraak van de gemeenschapsrechter, in geval van
     25 november 1994 waarbij machtiging werd verleend om                   vertraging bij de betaling van de gevorderde som na
     op 1 en 2 december 1994 verificaties ter plaatste te                   de uitspraak van het arrest houdende veroordeling tot
     verrichten, onrechtmatig zij in strijd met artikel 56 van              vergoeding van de schade;


title: Zaak T-131/13: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Lardini/BHIM (Op kraag aangebrachte bloem) [ „Gemeenschapsmerk  — Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in op kraag aangebrachte bloem  — Absolute weigeringsgrond  — Geen onderscheidend vermogen  — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/33

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Lardini/BHIM (Op kraag aangebrachte bloem)
   (Zaak T-131/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk bestaande in op kraag aangebrachte bloem - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 135/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lardini Srl (Filottrano, Italië) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van het BHIM van 13 december 2012 (zaak R 2578/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een op een kraag aangebrachte bloem als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lardini Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak C-321/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2007/2/EG — Milieubeleid — Infrastructuur voor ruimtelijke informatie in Europese Gemeenschap (INSPIRE) — Uitwisseling en actualisering van gegevens in elektronisch formaat — Onvolledig uitvoering)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-321/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2007/2/EG - Milieubeleid - Infrastructuur voor ruimtelijke informatie in Europese Gemeenschap (INSPIRE) - Uitwisseling en actualisering van gegevens in elektronisch formaat - Onvolledig uitvoering)
   2011/C 103/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Sénéchal, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: T. Materne en M. Jacobs, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE) (PB L 108, blz. 1), of om die maatregelen mee te delen

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (INSPIRE), is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2001 in de gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98: Tate & Lyle plc e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Suikermarkt — Inbreuk op artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Geldboeten")

text:
5.1.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 3/21
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 5)    Verstaat dat verzoekster in zaak T-204/98 haar eigen kosten
                                                                                zal dragen, alsmede de door de Commissie in deze zaak
                                                                                gemaakte kosten, daaronder begrepen die van het kort geding.
                           van 12 juli 2001
                                                                           6)    Verstaat dat verzoekster in zaak T-207/98 haar eigen kosten
in de gevoegde zaken T-202/98, T-204/98 en T-207/98:                             zal dragen, alsmede de door de Commissie in deze zaak
Tate & Lyle plc e.a. tegen Commissie van de Europese                             gemaakte kosten.
                        Gemeenschappen (1)
                                                                           (1) PB C 48 van 20.2.1999.
(„Mededinging — Suikermarkt — Inbreuk op artikel 85 EG-
        Verdrag (thans artikel 81 EG) — Geldboeten”)
                             (2002/C 3/32)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 juli 2001
In de gevoegde zaken T-202/98, Tate & Lyle plc, vertegenwoor-
digd door R. Fowler, QC, en A. L. Morris, solicitor, domicilie             in zaak T-2/99: T. Port GmbH & Co. KG tegen Raad van
gekozen hebbende te Luxemburg, T-204/98, British Sugar plc,                                       de Europese Unie (1)
vertegenwoordigd door T. Sharpe, QC, D. Jowell, barrister,
L. R. Lindsay en A. Nourry, solicitors, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, en T-207/98, Napier Brown                           [Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
& Co. Ltd, vertegenwoordigd door D. Guy, solicitor, domicilie              Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelijk-
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                      heid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty en                       EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste alinea,
K. Wiedner), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                             EG) — Beroep tot schadevergoeding]
beschikking 1999/210/EG van de Commissie van 14 oktober
1998 betreffende een procedure krachtens artikel 85 van het                                            (2002/C 3/33)
EG-Verdrag (Zaak nr. IV/F-3/33.708 — British Sugar plc, zaak
nr. IV/F-3/33.709 — Tate & Lyle plc, zaak nr. IV/F-3/33.710
— Napier Brown & Company Ltd, zaak nr. IV/F-3/33.711 —                                               (Procestaal: Duits)
James Budgett Sugars Ltd) (PB 1999, L 76, blz. 1), heeft het
Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 12 juli       In zaak T-2/99, T. Port GmbH & Co. KG, gevestigd te Hamburg
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat, tegen
                                                                           Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en
                                                                           J.-P. Hix), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:
1)    Verklaart nietig artikel 3 van beschikking 1999/210/EG van           K. Rispal-Bellanger, C. Vasak, S. Seam en F. Million) en door
      de Commissie van 14 oktober 1998 betreffende een procedure           Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
      krachtens artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak nr. IV/F-              K.-D. Borchardt), betreffende een beroep tot vergoeding van
      3/33.708 — British Sugar plc, zaak nr. IV/F-3/33.709 —               de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de
      Tate & Lyle plc, zaak nr. IV/F-3/33.710 — Napier Brown               Raad in het kader van zijn verordening (EEG) nr. 404/93 van
      & Company Ltd, zaak nr. IV/F-3/33.711 — James Budgett                13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening
      Sugars Ltd), voorzover het betrekking heeft op verzoekster in        der markten in de sector bananen (PB L 47, blz. 1), bepalingen
      zaak T-202/98.                                                       heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd zijn met de
                                                                           artikelen I, lid 1, en XIII van de Algemene Overeenkomst
                                                                           betreffende Tarieven en Handel (GATT), heeft het Gerecht van
2)    Bepaalt het bedrag van de in artikel 3 van beschikking               eerste aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
      1999/210 aan verzoekster in zaak T-202/98 opgelegde                  kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters;
      geldboete op 5 600 000 euro.                                         griffier: G. Herzig, administrateur, op 12 juli 2001 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
3)    Verstaat dat de Commissie in zaak T-202/98 haar eigen
      kosten alsook die van verzoekster zal dragen.                        1)    Verwerpt het beroep.
4)    Verwerpt de beroepen in de zaken T-204/98 en T-207/98.               2)    Verwijst verzoekster in de kosten.