title: Zaak T-538/08: Beroep ingesteld op 9 december 2008 — Rewe-Zentral/BHIM — Kodi Diskontläden (inéa)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/29

         Beroep ingesteld op 9 december 2008 — Rewe-Zentral/BHIM — Kodi Diskontläden (inéa)
   (Zaak T-538/08)
   (2009/C 55/55)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: REWE-Zentral AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey en A. Bognár, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kodi Diskontläden GmbH (Oberhausen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 oktober 2008 in zaak R 744/2008-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „inéa” in blauw, roos en wit voor waren van de klassen 3, 5 en 16 (aanvraag nr. 4 462 826)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Kodi Diskontläden GmbH

      Oppositiemerk of -teken: merk „MINEA” ingeschreven onder nr. 303 61 428.5 voor waren van de klassen 8, 9 en 16, waarbij de oppositie is gericht tegen inschrijving van het merk voor waren voor klasse 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-96/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 maart 2011 — Anheuser-Busch, Inc./Budějovický Budvar, národní podnik, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 4 — Aanvraag voor woord- en beeldmerk BUD — Oppositie — Aanduiding van geografische herkomst „bud” — Bescherming krachtens Overeenkomst van Lissabon en bilaterale verdragen tussen twee lidstaten — Gebruik in het economisch verkeer — Teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 maart 2011 — Anheuser-Busch, Inc./Budějovický Budvar, národní podnik, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-96/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 4 - Aanvraag voor woord- en beeldmerk BUD - Oppositie - Aanduiding van geografische herkomst „bud” - Bescherming krachtens Overeenkomst van Lissabon en bilaterale verdragen tussen twee lidstaten - Gebruik in het economisch verkeer - Teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis)
   2011/C 152/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Anheuser-Busch, Inc. (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en B. Goebel, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Budějovický Budvar, národní podnik, (vertegenwoordigers: F. Fajgenbaum, T. Lachacinski, C. Petsch en S. Sculy-Logotheti, avocats), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 16 december 2008 in de gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06, Budějovický Budvar/BHIM en Anheuser-Busch, houdende vernietiging van de beslissingen R 234/2005-2, R 241/2005-2, R 802/2004-2 en R 305/2005-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) tot verwerping van de beroepen tegen de beslissingen van de oppositieafdeling waarbij de oppositie van Budějovický Budvar, národní podnik, tegen de aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „BUD” voor waren van de klassen 32 en 33 is afgewezen — Schending van art. 8, lid 4, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94

      Dictum

               1)

               Het arrest van Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 16 december 2008, Budějovický Budvar/BHIM — Anheuser-Busch (BUD) (T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij, betreffende de uitlegging van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 422/2004 van de Raad van 19 februari 2004, ten onrechte heeft geoordeeld, ten eerste, dat de betekenis van het betrokken teken, die niet louter plaatselijk mag zijn, uitsluitend dient te worden beoordeeld op basis van de omvang van het grondgebied van bescherming van dit teken, zonder rekening te houden met het gebruik ervan op dit grondgebied, ten tweede, dat het voor de beoordeling van het gebruik van dit teken relevante grondgebied niet noodzakelijkerwijs het grondgebied van bescherming ervan is, en ten derde, dat het gebruik van dat teken niet noodzakelijkerwijs hoeft te hebben plaatsgevonden vóór de datum van de indiening van de gemeenschapsmerkaanvraag.

               2)

               De hogere voorziening wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De gevoegde zaken T-225/06, T-255/06, T-257/06 en T-309/06 worden terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               4)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 113 van 16.05.2009.


title: Doorhaling van zaak T-55/98

text:
C 71/38              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.3.1999
Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door H. Drabe tegen         Zij heeft geen rekening gehouden met het belang van de
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                  betrokken ambtenaar.
                      (Zaak T-27/99)
                      (1999/C 71/70)                             Ð Schending van het evenredigheidsbeginsel
                  (Procestaal: Nederlands)
                                                                 Aangezien de overdracht niet ten laste van de Gemeen-
                                                                 schap komt, rechtvaardigt het Gemeenschapsbelang niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 25 januari 1999 beroep ingesteld            het hanteren van een vervaltermijn.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
H. Drabe, ambtenaar van de Commissie van de Europese
                                                                 Ð Schending van het rechtszekerheidsbeginsel
Gemeenschappen, wonende te Overijse (BelgieÈ), vertegen-
woordigd door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge
Raad der Nederlanden, en L. Y. J. M. Parette, advocaat te
                                                                 Het argument van de Commissie, dat verzoeker die ter-
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                 mijn moest kennen, omdat hij hem was meegedeeld toen
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31.
                                                                 hij tijdelijk functionaris werd, miskent het fundamentele
                                                                 verschil tussen de statutaire situatie van de ambtenaar en
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                die van de tijdelijke functionaris.
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie van           Ð Schending van de motiveringsplicht
    19 oktober 1998 houdende weigering om hem toe te
    laten zijn nationale pensioenrechten naar het com-
    munautaire pensioenstelsel over te dragen;                   De Commissie verwijst enkel naar het bestaan van een ver-
                                                                 valtermijn en gaat niet in op de stelling van verzoeker, dat
Ð verweerster te verwijzen in de kosten van verzoeker.           hij niet behoorlijk van de termijn in kennis is gesteld, sinds
                                                                 hij door zijn aanstelling in vaste dienst van statuut is ver-
                                                                 anderd.
Middelen en voornaamste argumenten
Ð Onrechtmatigheid van de termijn
De in het bestreden besluit gehanteerde vervaltermijn van
zes maanden heeft geen rechtsgrondslag in het Gemeen-                           Doorhaling van zaak T-55/98 (1)
schapsrecht.
                                                                                (1999/C 71/71)
Ð Schending van de informatieplicht
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker is van het bestaan van voornoemde termijn niet
op behoorlijke wijze in kennis gesteld.
                                                                 De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                                                                 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Ð Schending van de beginselen van behoorlijk bestuur en          beschikking van 14 januari 1999 de doorhaling in het
    de zorgplicht                                                register gelast van zaak T-55/98: Europese Unie van het
                                                                 ambacht en van het midden- en kleinbedrijf (UEAPME)
                                                                 tegen Raad van de Europese Unie.
De Commissie heeft de aanvraag van verzoeker geweigerd
op grond van een termijn die hem niet naar behoren was
meegedeeld.                                                      (1) PB C 184 van 13.6.1998.


title: Zaak T-224/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2008 — Otto/BHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk l'Altra Moda — Ouder nationaal beeldmerk Alba Moda — Relatieve weigeringsgrond — Geen gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 73 en artikel 74, leden 1 en 2, van verordening nr. 40/94 )

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2008 — Otto/BHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda)
   (Zaak T-224/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk l'Altra Moda - Ouder nationaal beeldmerk Alba Moda - Relatieve weigeringsgrond - Geen gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 73 en artikel 74, leden 1 en 2, van verordening nr. 40/94’)
   (2008/C 197/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Otto GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Rohnke en M. Munz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: L'Altra Moda SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina en M. Bucarelli, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2006 (zaak R 793/2005-2) inzake een oppositieprocedure tussen Otto GmbH & Co. KG en L'Altra Moda SpA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Otto GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van L'Altra Moda SpA.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak C-576/12 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 november 2013 — Ivan Jurašinović/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Uitzonderingen op recht van toegang — Artikel 4, lid 1, sub a, eerste en derde streepje — Openbare veiligheid — Internationale betrekkingen)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/16

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 november 2013 — Ivan Jurašinović/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-576/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Uitzonderingen op recht van toegang - Artikel 4, lid 1, sub a, eerste en derde streepje - Openbare veiligheid - Internationale betrekkingen)
   2014/C 45/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Ivan Jurašinović (vertegenwoordigster: N. Amara-Lebret, avocate)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Pellinghelli en B. Driessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 3 oktober 2012, Jurašinović/Raad (T-465/09), waarbij is verworpen het beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 21 september 2009 waarbij toegang is verleend tot sommige rapporten van de waarnemers van de Europese Unie die van 1 tot en met 31 augustus 1995 in Kroatië, in de regio Knin, aanwezig waren — Verzoek om toegang tot documenten die in het bezit zijn van de Raad — Schending van het recht op een eerlijk proces — Schending van de artikelen 4, lid 1, en 9, van verordening nr. 1049/2001 van het Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43) — Rapporten van waarnemers die door de Europese Unie naar Kroatië zijn gezonden — Uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten — Gevoelige documenten — Gevaar voor ondermijning van de bescherming van de internationale betrekkingen — Eerdere openbaarmaking van die documenten aan een verwerende partij in het kader van een bij het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië aanhangige strafprocedure — Ondermijning van het goede verloop van de strafprocedure

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ivan Jurašinović wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak C-47/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Timișoara (Roemenië) op 2 februari 2011 — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor CRPC ARAD TIMIȘ

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Timișoara (Roemenië) op 2 februari 2011 — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor CRPC ARAD TIMIȘ
   (Zaak C-47/11)
   2011/C 113/13
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Timișoara

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Volksbank România SA

      Verwerende partij: Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor (CRPC) ARAD TIMIȘ

      Prejudiciële vragen

               1)

               In hoeverre moet artikel 30, lid 1, van richtlijn 2008/48 (1) aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten verbiedt te bepalen dat de nationale wet tot omzetting van deze richtlijn ook van toepassing is op overeenkomsten die vóór de inwerkingtreding van de nationale bepaling zijn gesloten?

               2)

               In hoeverre moet artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48 aldus worden uitgelegd dat het op het gebied van de consumentenkredieten een maximale harmonisatie invoert die het de lidstaten niet toestaat:

                           2.1.

                           de werkingssfeer van de regels van richtlijn 2008/48 uit te breiden tot overeenkomsten die uitdrukkelijk van de werkingssfeer van deze richtlijn zijn uitgesloten (zoals hypothecaire kredieten) of

                           2.2.

                           voor de kredietinstellingen bijkomende verplichtingen in te voeren, wat betreft de soorten provisies die deze instellingen in rekening mogen brengen in consumentenkredietovereenkomsten die binnen de werkingssfeer van de nationale omzettingsbepaling vallen?

               3)

               Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: In hoeverre moeten de beginselen van het vrij verrichten van diensten en het vrije verkeer van kapitaal aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat verbieden, aan kredietinstellingen maatregelen op te leggen volgens welke zij in consumentenkredietovereenkomsten geen bankprovisies in rekening mogen brengen die niet op de lijst van de toegelaten provisies voorkomen, zonder dat deze laatste door de wetgeving van de betrokken lidstaat zijn bepaald?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Doorhaling van zaak C-256/94

text:
25 . 11 . 95         | NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 315/ 13
 Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en       de Gemeenschap schenden of het milieu op een andere wijze
 18 anderen , vertegenwoordigd door Ph . Sands en M.                schaden, lijnrecht in tegen de situatie in het nationale recht
Hoskins , Barristers bij de balie van Engeland en Wales,           van de Lid-Staten en tegen de algemene ontwikkelingen in
geïnstrueerd door Leigh , Day & Co, Solicitors, domicilie           het internationaal recht. Het verdraagt zich ook niet met de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P .                beleidsverklaringen van de Instellingen van de Gemeen
Noesen, advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen de              schap en de Regeringen van de Lid-Staten .
beschikking , op 9 augustus 1995 in zaak T-585/93 tussen
Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en
 18 anderen , en de Commissie van de Europese Gemeen
schappen , ondersteund door het Koninkrijk Spanje, gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Doorhaling van zaak C-2 14/90 ( )
Gemeenschappen ( Eerste kamer ).
                                                                                ( 95/C 315/26 )
Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
                                                                   De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie
 1 . de door het Gerecht van eerste aanleg op 9 augustus           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
     1995 in zaak T-585/93 gegeven beschikking te vernie          27 september 1995 de doorhaling in het register gelast van
     tigen ;                                                       zaak C-2 14/90 ( verzoek om een prejudiciële beslissing ):
2 . het door requiranten ingestelde beroep T-585/93 ont           Agricola d'Arsego SAS tegen Azienda di Stato per gli
     vankelijk te verklaren; en                                    interventi nel Mercato Agricolo ( AIMA ).
3 . de Commissie te verwijzen in de kosten die requiranten         (') PB nr . C 208 van 21 . 8 . 1990 .
     in deze hogere voorziening zijn opgekomen .
Middelen en voornaamste argumenten
Het Gerecht van eerste aanleg heef: artikel 1 73 EG-Verdrag
niet correct uitgelegd en toegepast en de verkeerde criteria                       Doorhaling van zaak C-438/93 ( )
gehanteerd bij bet bepalen , of requiranten door de hande                                     ( 95/C 315/27 )
lingen van de Commissie individueel werden geraakt in de
zin van artikel 173 EG-Verdrag.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Het Gerecht van eerste aanleg heeft een door het Hof van           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Justitie uitsluitend in verband met economische geschilpun        1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-438/93
ten en rechten ontwikkelde rechtspraak toegepast, volgens          ( verzoek om een prejudiciële beslissing ): Adriatica Costru
welke een particulier slechts worden geacht door een              zioni Ancona Sri tegen Ministcro dei Lavori pubblici en
                                                                   Comune di Ancona .
Gemeenschapshandeling individueel te zijn geraakt, indien
hij tot een „ besloten kring " behoort. Het Gerecht van eerste
aanleg heeft bij de toepassing van deze rechtspraak ten            (') PB nr . (.' 18 van 21 . 1 . 1994 .
onrechte geen of onvoldoende rekening gehouden met de
specifieke aard en de specifieke kenmerken van de belangen
betreffende het milieu — en niet betreffende de economie —
die aan het beroep van requiranten ten grondslag liggen .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/94 ( )
Het in de milieuzaken toepassen van de tradtitionele
                                                                                ( 95 /C 315/28 )
rechtspraak inzake het individueel geraakt worden, heeft in
de praktijk tot gevolg, dat particulieren nooit zullen kunnen
opkomen tegen communautaire maatregelen die hun milieu           De president van het Hof van Justitie van de Europese
belangen schaden . Deze zouden daardoor elke rechtsbe            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 augustus
scherming missen .                                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/94 :
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Bovendien gaai: het oordeel , dat artikel 173 EG-Verdrag          Koninkrijk Spanje .
particulieren niet het recht verleent op te komen tegen
Gemeenschapshandelingen die de milieuverplichtingen van            (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .


title: Gevoegde zaken C-430/08 en C-431/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Edinburgh, en het VAT and Duties Tribunal, Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk) — Terex Equipment Ltd (C-430/08), FG Wilson (Engineering) Ltd (C-431/08), Caterpillar EPG Ltd (C-431/08)/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Verordening (EEG) nr. 2913/92 tot vaststelling van communautair douanewetboek — Artikelen 78 en 203 — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 865 — Regeling actieve veredeling — Onjuiste code van douaneregeling — Ontstaan van douaneschuld — Herziening van douaneaangifte)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 januari 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Edinburgh, en het VAT and Duties Tribunal, Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk) — Terex Equipment Ltd (C-430/08), FG Wilson (Engineering) Ltd (C-431/08), Caterpillar EPG Ltd (C-431/08)/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Gevoegde zaken C-430/08 en C-431/08) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 2913/92 tot vaststelling van communautair douanewetboek - Artikelen 78 en 203 - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 865 - Regeling actieve veredeling - Onjuiste code van douaneregeling - Ontstaan van douaneschuld - Herziening van douaneaangifte)
   2010/C 63/17
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechters

   VAT and Duties Tribunal, Edinburgh, en VAT and Duties Tribunal, Northern Ireland — Verenigd Koninkrijk

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Terex Equipment Ltd (C-430/08), FG Wilson (Engineering) Ltd (C-431/08), Caterpillar EPG Ltd (C-431/08)

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Edinburgh Tribunal Centre, VAT and Duties Tribunal, Northern Ireland — Uitlegging van de artikelen 78, 203 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Uitlegging van artikel 865 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1) — Onder de regeling actieve veredeling in de Europese Gemeenschap binnengebrachte goederen — Abusievelijk gebruik van de onjuiste code uit de douaneregeling op aangiften bij de wederuitvoer van de goederen buiten de Gemeenschap, volgens welke die goederen bestemd zijn voor „definitieve uitvoer” in plaats van voor „wederuitvoer” — Mogelijke herziening van de aangifte om de code uit de douaneregeling te corrigeren en de situatie te regulariseren

      Dictum

               1)

               De vermelding, in de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde aangiften ten uitvoer, van code van douaneregeling 10 00 tot aanduiding van uitvoer van communautaire goederen, in plaats van code 31 51 tot aanduiding van goederen waarvoor een schorsing van rechten geldt door plaatsing onder de regeling actieve veredeling, doet een douaneschuld ontstaan overeenkomstig artikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek en artikel 865, eerste alinea, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1677/98 van de Commissie van 29 juli 1998.

               2)

               Artikel 78 van verordening nr. 2913/92 staat herziening van de aangifte ten uitvoer van goederen toe met het oog op correctie van de code van douaneregeling die de aangever eraan heeft gegeven, en de douaneautoriteiten zijn verplicht om te onderzoeken of de bepalingen betreffende de betrokken douaneregeling werden toegepast op basis van onjuiste of onvolledige gegevens en of de doelstellingen van de regeling actieve veredeling geen gevaar liepen, met name omdat de onder deze douaneregeling geplaatste goederen daadwerkelijk zijn wederuitgevoerd, en bovendien om in voorkomend geval de nodige maatregelen te nemen om een en ander recht te zetten, rekening houdend met de nieuwe gegevens waarover zij beschikken.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-139/07: Beroep ingesteld op 2 mei 2007 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/28

         Beroep ingesteld op 2 mei 2007 — Pioneer Hi-Bred International/Commissie
   (Zaak T-139/07)
   (2007/C 155/53)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Pioneer Hi-Bred International Inc. (Johnston, USA) (vertegenwoordiger: J. Temple Lang, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen overeenkomstig artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, door het regelgevend comité niet een ontwerp van de krachtens artikel 5, lid 2, van besluit 1999/468/EG van de Raad te nemen maatregelen voor te leggen.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert krachtens artikel 232 EG aan dat de Commissie in strijd met artikel 18 van richtlijn 2001/18/EG inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (1), heeft nagelaten ervoor te zorgen dat een besluit wordt genomen over verzoeksters kennisgeving voor het in de handel brengen van insectenresistent genetisch gemodificeerd maïs 1507.
   Verzoekster stelt dat de Commissie volgens de in de richtlijn uiteengezette procedure verplicht is ervoor te zorgen dat een besluit over een kennisgeving binnen de in de richtlijn voorgeschreven termijn wordt genomen en bekendgemaakt. Verzoekster stelt verder dat de Commissie, door het regelgevend comité geen ontwerp van de te nemen maatregelen voor te leggen, niet heeft verzekerd dat een dergelijk besluit werd genomen hoewel aan alle overeenkomstig de richtlijn aan verzoekster en de andere partijen gestelde eisen in overeenstemming met de richtlijn was voldaan.
   Verzoekster voert bovendien aan dat de Commissie is verzocht haar standpunt te bepalen in de zin van artikel 232 EG wat de Commissie niet heeft gedaan. Dat heeft volgens verzoekster negatieve gevolgen voor haar rechtspositie gehad.

      (1)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1).


title: Verzoek van het Tribunal administratif d'Amiens (Derde Kamer) van 22 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen Société sucrière agricole de Maizy en Société sucrière agricole de Berneuil-sur-Aisne, enerzijds, en Directeur régional des impôts, anderzijds (Zaak C-172/95)

text:
Nr . C 189/ 12            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 7 . 95
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrative van                        Hof van Justitie op 30 mei 1995 , in het geding tussen The
25 januari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding               Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
tussen Fâbrica de Queijo ERU Portuguesa Lda en Alfândega                   parte : B. L. Lay, en in het geding tussen The Queen en
                                  de Lisboa                                Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte : D. G.
                           ( Zaak C-164/95 )                               Gage en D. J. Gage , het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                              ( 95/C 189/23
                                                                           over de navolgende vragen :
Het Supremo Tribunal Administrative heeft bij beschikking                  1 . Dient een Lid-Staat bij de vaststelling van het recht van
van 25 januari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    een gedeeltelijke cessionaris op een referentiehoeveel
Justitie op 29 mei 1995 , in het geding tussen Fâbrica de                      heid uit hoofde van de artikelen 1 , lid 2, en 2 van
Queijo ERU Portuguesa Lda en Alfândega de Lisboa , het                         Verordening ( EEG ) nr . 2055/93 van de Raad van 19 juli
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                        1993 houdende toewijzing van een aanvullende speci
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                      fieke referentiehoeveelheid aan bepaalde producenten
                                                                               van melk en zuivelprodukten f 1 ), gelet op die verorde
1 . Moet, gelet op Verordening ( EEG ) nr . 316/91 van de                      ning en op de algemene Gemeenschapsrechtelijke begin
      Commissie van 7 februari 1991 O , bedoelde kaas ( 2 )                    selen van bescherming van gewettigd vertrouwen, even
      worden ingedeeld onder post 0406 20 90 als „ kaas van                    redigheid en eerbiediging van de eigendom, de referen
      alle soorten, geraspt of in poeder ", of onder post                      tiehoeveelheid te verdelen tussen de cedent en de
      0406 90 11 als „ kaas bestemd voor verwerking "?                         gedeeltelijke cessionaris, door na te gaan welk gedeelte
                                                                               van het bedrijf voor de melkproduktie werd gebruikt op
2 . Is genoemde verordening een uitleggingsverordening en                      het tijdstip dat de cedent de niet-leveringsverbintenis
       daarom met terugwerkende kracht van toepassing op de                     aanging, en vervolgens de referentiehoeveelheid tussen
       invoer van bedoelde kaas ?                                               de cedent en de cessionaris te verdelen op basis van het
                                                                                percentage van het voor de melkproduktie gebruikte
3 . In geval van een ontkennend antwoord op een van beide                       land dat aan de gedeeltelijke cessionaris is overgedra
      vragen, moeten dan in casu de Toelichtingen op de                         gen ?
       gecombineerde nomenclatuur van de Europese Gemeen
       schappen, zoals bekendgemaakt in Publikatieblad van                 2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord : Zijn de
       de Europese Gemeenschappen nr. C 263 van 18 . 10 .                       artikelen 1 , lid 2 , en 2 van Verordening ( EEG) nr . 2055/
       1990 , blz . 110 , in aanmerking worden genomen of de                    93 van de Raad ongeldig wegens schending van alge
       daaraan voorafgaande Toelichtingen ?                                     mene beginselen van Gemeenschapsrecht, in het bijzon
                                                                                der het vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel
4 . In het ene of in het andere geval , onder welk van beide                    en het beginsel van eerbiediging van de eigendom ?
       genoemde posten moet bedoelde kaas worden inge
       deeld ?
                                                                           3 . Indien de vragen 1 en 2 ontkennend worden beant
                                                                                woord : Mag een Lid-Staat bij de vaststelling van het
 (') PB nr . L 37 van 9 . 2 . 1991 , blz . 25 .                                 recht van een gedeeltelijke cessionaris op een referentie
 (2 ) Het gaat in casu om uit een andere Lid-Staat afkomstige kaas,             hoeveelheid uit hoofde van de artikelen 1 , lid 2 , en 2 van
      die door de exporteur werd aangeduid als geraspte kaas (grated
      cheese ), die was vermalen en een industriële behandeling had             Verordening ( EEG ) nr . 2055/93 van de Raad , de
      ondergaan waarbij de zuurstof met het oog op een grotere                  referentiehoeveelheid tussen de cedent en de gedeelte
      houdbaarheid van de kaas was vervangen door een ingespoten                lijke cessionaris verdelen op basis van het gedeelte van
      oplossing van nitrogeen/002 , die vervolgens in plastic zakken            het bedrijf van de cedent dat aan de cessionaris is
      was verpakt en geperst, elk met een gewicht van ongeveer 15               overgedragen ?
      kilo , die een hoog vochtigheidsgehalte had en er uitzag als een
      pasta of een compacte massa en die na te zijn uitgepakt en aan de    (M PB nr . 187 van 29 . 7 . 1993 , blz . 8 .
      buitenlucht te zijn blootgesteld in onregelmatige korrels uiteen
      viel .
                                                                           Verzoek van het Tribunal administratif d'Amiens (Derde
                                                                           Kamer ) van 22 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in
 Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                       het aldaar aanhangig geding tussen Société sucrière agricole
 Division, van 26 april 1995 om een prejudiciële beslissing in             de Maizy en Société sucrière agricole de Berneuil-sur-Aisne,
 het geding tussen The Queen en Ministry of Agriculture,                      enerzijds, en Directeur régional des impôts, anderzijds
 Fisheries and Food, ex parte: B. L. Lay, en in het geding                                            ( Zaak C-172/95 )
 tussen The Queen en Ministry of Agriculture, Fisheries and
             Food, ex parte: D. G. Gage en D. J. Gage                                                    ( 95/C 189/25 )
                            ( Zaak C-165/95 )
                                                                           Bij vonnis van 22 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
                               ( 95/C 189/24 )                             Hof van Justitie op 6 juni daaraanvolgend, heeft het
                                                                           Tribunal administratif d'Amiens (Derde Kamer ) in het
 De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij               aldaar aanhangig geding tussen Société sucrière agricole de
 beschikking van 26 april 1995 , ingekomen ter griffie van het             Maizy en Société sucrière agricole de Berneuil-sur-Aisne ,
 ---pagebreak--- 22 . 7 . 95               NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 189/ 13
enerzijds, en Directeur régional des impôts, anderzijds, het                  2 . Of, rekening, houdend met het proportionaliteitsbegin
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                          sel, het door de Commissie van de Europese Gemeen
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                         schappen in haar beschikking d. d . 6 mei 1993 toege
                                                                                paste criterium van „ technische geschiktheid voor de
— Door welk feit ontstaat de verplichting tot betaling van                        binnenvaart " dat tot gevolg heeft dat ook de schepen die
     de opslagbijdrage bedoeld in artikel 8 van Verordening                       in werkelijkheid niet gebruikt worden voor het vervoer
     ( EEG ) nr . 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981                            op het net van de met elkaar in verbinding staande
     houdende een gemeenschappelijke ordening der mark                           waterwegen van de EG-Lid-Staten onderworpen wor
     ten in de sector suiker (*), artikel 12 van Verordening                      den aan de bijdrageverplichting in het kader van de
     ( EEG ) nr. 1998/78 van de Commissie van 18 augustus                         „ oud-voor-nieuw-regeling " niet in tegenspraak is met
     1978 houdende vaststelling van de wijze van toepassing                       het doel en het opzet van Verordening ( EEG ) nr . 1101 /
     van de vereveningsregeling voor opslagkosten in de                           89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende structu
     sector suiker ( 2 ), en artikel 6 van Verordening ( EEG )                    rele sanering van de binnenvaart.
     nr . 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977 houdende de
     algemene voorschriften inzake verevening van de opslag                  3 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen
     kosten in de sector suiker ( 3 )?                                            doel en het specifiek opzet van Verordening ( EEG )
                                                                                nr. 1101/89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende
                                                                                structurele sanering van de binnenvaart, een louter
— Welke is de periode van eisbaarheid van de compensa                            theoretisch geschikt zijn van een schip voor de binnen
     tieheffingen bedoeld in artikel 32 bis van Verordening                       vaart in de zin dat het schip slechts na omslachtige en
      ( EEG ) nr. 1785/81 houdende een gemeenschappelijke                         dure ombouw en daardoor economisch onrealistisch,
     ordening der markten in de sector suiker, zoals ingelast                     zou kunnen geschikt gemaakt worden voor de binnen
     bij ) Verordening ( EEG ) nr . 934/86 van de Raad van                        vaart of dat gebruik van het schip voor het vervoer op de
     24 maart 1986 ( 4 ), en Verordening ( EEG ) nr . 1914/87                     binnenwateren economisch volledig onrendabel zou zijn
     van de Raad van 2 juli 1987 tot instelling van een                           omwille van het feit dat het schip niet is geconcipieerd of
     speciale compensatieheffing in de sector suiker voor het                     uitgerust voor de binnenscheepvaart, voldoende is voor
     verkoopseizoen 1986/1987 ?                                                   de onderwerping aan de bijdrageverplichting in het
                                                                                kader van de „ oud-voor-nieuw-regeling ".
(M   PB    nr . L 177 van 1 . 7 . 1981 , blz . 4 .
(2 ) PB    nr . L 231 van 23 . 8 . 1978 , blz . 5 .
(3 ) PB    nr . L 156 van 25 . 6 . 1977, blz . 4 .
                                                                              4 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen
(4 ) PB    nr . L 87 van 2 . 4 . 1986 , blz . 1 .                                 doel en het bijzonder opzet van Verordening ( EEG)
                                                                                nr . 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende
                                                                                de structurele sanering van de binnenvaart, de beschik
                                                                                king van de Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                pen van 6 mei 1993 m. b .t. het mts . „ Smaragd " wel voor
                                                                                geldig kan worden gehouden nu ze een schip dat
                                                                                bijzonder geconcipieerd , gebouwd en uitgerust is als
Verzoek van de rechtbank van koophandel te Antwerpen                               bunkerschip met de exclusieve bestemming van bevoor
van 6 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                       rading van zeeschepen met brandstof en niet bijzonder
                  tussen NV Wiljo en Belgische Staat                               geschikt noch bestemd voor vervoer voor derden, of
                             ( Zaak C-178/95 )                                     zelfs voor eigen rekening, van brandstofprodukten op de
                                                                                binnenwateren en daardoor de scheepsruimte of de
                                ( 95/C 189/26 )
                                                                                tonnage van de binnenvaart niet verhoogt, onderwerpt
                                                                                aan de eenmalige bijdrageverplichting in het kader van
De rechtbank van koophandel te Antwerpen heeft bij                                 de „ oud-voor-nieuw-regeling ".
beschikking van 6 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 8 juni 1995 , in het geding tussen NV                     5 . Of de toepassing door de Commissie van het criterium
Wiljo en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de                              van de technische geschiktheid i.p.v. het effectief gebruik
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                               van het schip, geen schending uitmaakt van het verbod
beslissing over de navolgende vragen :                                             op discriminatie nu, volgens het door de Commissie
                                                                                gehanteerde criterium voor de schepen in gebruik
 1 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen                         genomen in België, Nederland, Luxemburg, Duitsland
       doel en het bijzonder opzet van Verordening ( EEG )                         en Frankrijk de eenmalige bijdrage in bepaalde gevallen
       nr . 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende                     verschuldigd is zonder dat het schip effectief gebruikt
       structurele sanering van de binnenvaart, het begrip                         wordt voor de binnenscheepvaart en daardoor niet
        „ gespecialiseerde vaartuigen " uit artikel 8 , lid 3 ,                    bijdraagt aan de verhoging van de tonnage van de
       onder c ) van de betrokken verordening doelt op                             binnenscheepvaart terwijl de eenmalige bijdrage op het
       vaartuigen die door hun specifieke constructie en                           in de vaart brengen van een schip in de overige
       uitrusting of door hun specifiek gebruik de scheeps                        Lid-Staten slechts verschuldigd is indien het werkelijk
       ruimte of de tonnage van de binnenscheepvaart niet                          gebruik (op het net van de met elkaar in verbinding
       verhogen en daardoor niet van aard zijn om de                               staande waterwegen van de Gemeenschap ) daartoe
       structurele overcapaciteit van het goederenvervoer op                       aanleiding geeft.
       het net van de met elkaar in verbinding staande
       waterwegen van de EG-Lid-Staten te beïnvloeden .


title: Zaak T-104/17: Beroep ingesteld op 15 februari 2017 — Apple/EUIPO — Apo International (apo)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/23

         Beroep ingesteld op 15 februari 2017 — Apple/EUIPO — Apo International (apo)
   (Zaak T-104/17)
   (2017/C 129/36)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apple Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Olsen en P. Andreottola, solicitors, en G. Tritton, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apo International Co. Ltd (Taipei, Taiwan)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „apo” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 293 628

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 in zaak R 698/2016-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               verzoeksters beroep tegen de bestreden beslissing in zijn geheel toewijzen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het verbod van reformatio in peius door de bestreden beslissing;

               —

               onjuiste opvatting van de kamer van beroep door te oordelen dat de vordering wegens misbruik op grond van artikel 8, lid 4, niet was gestaafd.


title: Zaak C-289/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First tier Tribunal (Tax chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 24 juli 2009 — Pace plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First tier Tribunal (Tax chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 24 juli 2009 — Pace plc/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-289/09)
   2009/C 256/17
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First tier Tribunal (Tax chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pace plc

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten een set-top box met een communicatiefunctie („STB”) en een harde schijf drive („HDD”) worden ingedeeld onder postonderverdeling 8528 71 13 van de Gecombineerde Nomenclatuur, zoals vastgesteld in verordening nr. 1549/2006 (1) van de Commissie en verordening nr. 1214/2007 (2) van de Commissie tot wijziging van bijlage I van verordening nr. 2658/87 van de Raad, ondanks de door de Europese Commissie op 7 mei 2008 (2008/C113/02) vastgestelde GN-toelichtingen op GN-postonderverdelingen 8521 90 00 en 8528 71 13?

               2)

               Ingeval een STB met een HDD met de specifieke kenmerken van een STB-HDD onder GN-postonderverdeling 8521 90 00 moet worden ingedeeld, is de toepassing van een positief bedrag aan douanerechten naar gemeenschapsrecht onrechtmatig wegens schending van de verplichtingen van de Gemeenschap krachtens de overeenkomst inzake informatietechnologie en artikel II, lid 1, sub b, van de General Agreement on Tariffs and Trade 1994 of valt het betrokken product bij indeling onder post 8521 buiten de werkingssfeer van het relevante deel van de ITA?

               3)

               Moet artikel 12, lid 5, punt a i, aldus worden opgevat dat de bindende tariefinlichting van 8 april 2005 waarop Pace plc zich baseert, na 31 december 2006 automatisch haar geldigheid verloor op grond dat zij niet langer strookte met de regeling van verordening nr. 1549/2006 van de Commissie? Moet in het bijzonder artikel 12, lid 5, punt a-i, aldus worden uitgelegd dat verordening nr. 1549/2006 van de Commissie niet binnen het begrip „verordening” in het kader van dat artikel valt omdat het gaat om een jaarlijkse GN-bijwerking of omdat het geen specifieke indelingsverordening is?

               4)

               Moet artikel 12, lid 6, van het douanewetboek aldus worden opgevat dat de verkrijger van een bindende tariefinlichting na vaststelling van een jaarlijkse GN-bijwerking zonder bepaling dat een hem ter beschikking staande resterende geldigheidsduur wordt bevestigd, geen recht heeft op een dergelijke periode of moet hij krachtens het beginsel van het gewettigd vertrouwen recht hebben op de gebruikelijke resterende geldigheidsduur van zes maanden voor indelingsverordeningen van de Commissie?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 301, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 286, blz. 1).


title: Zaak C-41/05: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) van 24 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/9

         Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) van 24 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège
   (Zaak C-41/05)
   (2005/C 93/16)
   Procestaal: Frans
   De Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) heeft bij beschikking van 24 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari 2005, in het geding tussen Air Liquide Industries Belgium NV en Province de Liège, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Dient de vrijstelling van een provinciale heffing op drijfkracht, die alleen wordt verleend voor motoren die worden gebruikt in aardgasstations, met uitsluiting van motoren die worden gebruikt voor andere industriegassen, te worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 87 van de geconsolideerde versie van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?

               2)

               Ingeval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, dient de nationale rechter bij wie een beroep is ingesteld door een belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht niet heeft gekregen, de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, te veroordelen tot terugbetaling ervan aan die belastingplichtige, indien hij vaststelt dat de overheidsinstantie die deze heffing heeft geïnd, die heffing rechtens of feitelijk niet kan eisen van de belastingplichtige die de vrijstelling van de provinciale heffing op drijfkracht heeft gekregen?

               3)

               Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 25 en volgende van de geconsolideerde versie van het Verdrag verboden heffing van gelijke werking, indien blijkt dat de facto deze heffing door een provincie of een gemeente wordt geïnd wanneer industriegas buiten hun gebiedsgrenzen wordt gebracht, terwijl het vervoer van aardgas in dezelfde omstandigheden van die heffing is vrijgesteld?

               4)

               Dient een heffing op drijfkracht die wordt toegepast op motoren die worden gebruikt voor het vervoer van industriegas via leidingen onder zeer hoge druk waarvoor compressiestations noodzakelijk zijn, te worden aangemerkt als een door artikel 90 en volgende van het Verdrag verboden binnenlandse belasting, indien blijkt dat het vervoer van aardgas van deze heffing is vrijgesteld?

               5)

               Ingeval de vorige vragen bevestigend worden beantwoord, heeft de belastingplichtige die de heffing op drijfkracht heeft betaald, het recht om terugbetaling ervan te vorderen vanaf 16 juli 1992, de datum waarop het arrest Legros e.a. is gewezen?


title: Arrest van het Hof van 18 juni 2002 in zaak C-60/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳnen 89/369/EEG en 89/429/EEG — Luchtverontreiniging — Installaties voor verbranding van stedelĳk afval — Afvalverbrandingsinstallaties in Frankrĳk")

text:
C 191/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                              van 18 juni 2002
                          van 18 juni 2002                                  in zaak C-60/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-398/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                               („Niet-nakoming — Richtlijnen 89/369/EEG en 89/429/
                                                                            EEG — Luchtverontreiniging — Installaties voor verbran-
(„Staatssteun — Aangemelde steunvoornemens — Geen                           ding van stedelijk afval — Afvalverbrandingsinstallaties in
beschikking van Commissie binnen termijn van twee maan-                                                    Frankrijk”)
den — Termijn van 15 werkdagen voor inleiding van formele
onderzoeksprocedure — Berekeningswijze — Wijze waarop                                                   (2002/C 191/13)
voorafgaande kennisgeving door lidstaat plaatsvindt en
waarop beschikking van Commissie wordt betekend —
                       Verzending per fax”)                                                             (Procestaal: Frans)
                           (2002/C 191/12)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-60/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                           dentie van het Hof)                              pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en J. Adda) tegen Franse
                                                                            Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Colas, vervol-
                                                                            gens R. Abraham en D. Colas), betreffende een verzoek om vast
                                                                            te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle maatregelen te
In zaak C-398/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz                  nemen die noodzakelijk en passend zijn om ervoor te zorgen
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      dat alle afvalverbrandingsinstallaties die thans in Frankrijk
pen (gemachtigden: G. Rozet en R. Vidal), betreffende een                   in gebruik zijn, worden geëxploiteerd overeenkomstig de
verzoek tot nietigverklaring van de bij brief SG (2000) D/                  verbrandingscriteria van richtlijn 89/369/EEG van de Raad van
106322 van 22 augustus 2000 aan het Koninkrijk Spanje                       8 juni 1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor
betekende en in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-                  de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
schappen van 18 november 2000 (PB C 328, blz. 19)                           niging (PB L 163, blz. 32), en richtlijn 89/429/EEG van de
gepubliceerde beschikking van de Commissie van 17 augustus                  Raad van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande
2000 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure ten                   installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroorzaakte
aanzien van de verenigbaarheid met het EG-Verdrag van                       luchtverontreiniging (PB L 203, blz. 50), dan wel dat de
aan Santana Motor SA verleende steun (hierna: „bestreden                    exploitatie ervan tijdig werd stopgezet, dat wil zeggen vóór
beschikking”), met betrekking tot alle daarin bedoelde maatre-              1 december 1990 wat nieuwe installaties betreft en vóór
gelen, met uitzondering van de in juni 1998 verleende garantie,             1 december 1996 wat bestaande installaties betreft, de ver-
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,             plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten ingevolge
kamerpresident, J.-P. Puissochet, (rapporteur) en V. Skouris,               artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/369/EEG, de artikelen 2, eerste
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op               alinea, sub a, en 4 van richtlijn 89/429/EEG en artikel 249,
18 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                derde alinea, EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
volgt:                                                                      G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
                                                                            N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, A. La Pergola,
1)    Verklaart nietig de bij brief SG (2000) D/106322 van                  J.-P. Puissochet, M. Wathelet, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues
      22 augustus 2000 aan het Koninkrijk Spanje betekende                  en C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-
      beschikking van de Commissie van 17 augustus 2000 tot                 generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 18 juni 2002 een arrest
      inleiding van de formele onderzoeksprocedure ten aanzien van          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de verenigbaarheid met het EG-Verdrag van aan Santana
      Motor SA verleende steun, met betrekking tot alle daarin              1)     Door niet alle maatregelen te nemen die noodzakelijk en passend
      bedoelde maatregelen, met uitzondering van de in juni 1998                   zijn om ervoor te zorgen dat alle afvalverbrandingsinstallaties in
      verleende garantie.                                                          Frankrijk worden geëxploiteerd overeenkomstig de verbrandings-
                                                                                criteria van richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                   1989 ter voorkoming van door nieuwe installaties voor de
      kosten.                                                                      verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
                                                                                niging, en richtlijn 89/429/EEG van de Raad van 21 juni
                                                                                1989 ter vermindering van door bestaande installaties voor de
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                                         verbranding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontrei-
                                                                                niging, dan wel dat de exploitatie ervan tijdig werd stopgezet,
                                                                                dit wil zeggen vóór 1 december 1990 wat nieuwe installaties
 ---pagebreak--- 10.8.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 191/9
      betreft en vóór 1 december 1996 wat bestaande installaties          1)    Door de toekenning van het gegarandeerd minimuminkomen
      betreft, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen            waarin door zijn wettelijke regeling is voorzien, afhankelijk te
      die op haar rusten ingevolge artikel 4, lid 1, van richtlijn 89/            blijven stellen van de duur van het verblijf op het Luxemburgse
      369/EEG en de artikelen 2, eerste alinea, sub a, en 4 van                   grondgebied, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtin-
      richtlijn 89/429/EEG.                                                       gen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7,
                                                                                lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                            15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
                                                                                binnen de Gemeenschap, en artikel 43 EG.
(1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                  2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
                                                                            (1) PB C 289 van 13.10.2001.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Vierde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           van 20 juni 2002
                                                                                van 5 juni 2002
in zaak C-299/01: Commissie van de Europese Gemeen-
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                           in zaak C-204/00 P, Aalborg Portland A/S tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Niet-nakoming — Artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)                   („Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
nr. 1612/68 — Vrij verkeer van werknemers — Artikel 43                      tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —
EG — Vrijheid van vestiging — Sociale voordelen —                           Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en
                 Gegarandeerd minimuminkomen”)                                                 ten dele kennelijk ongegrond”)
                           (2002/C 191/14)                                                            (2002/C 191/15)
                            (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Deens)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-204/00 P, Aalborg Portland A/S, gevestigd te
In zaak C-299/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Aalborg (Denemarken), vertegenwoordigd door K. Dyekjær-
pen (gemachtigde: H. Michard) tegen Groothertogdom Luxem-                   Hansen en K. Høegh, advokaterne, betreffende hogere voorzie-
burg (gemachtigde: N. Mackel), betreffende een verzoek om                   ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door de                   Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
toekenning van het gegarandeerd minimuminkomen afhanke-                     15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./Commissie (T-25/95,
lijk te blijven stellen van de duur van het verblijf op het                 T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-T-39/95, T-42/95-
Luxemburgse grondgebied, de verplichtingen niet is nageko-                  T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95, T-68/95-T-71/95,
men die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 2, van                       T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95, Jurispr. blz. II-491),
verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober                    strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere
1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                 partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), en artikel 43 EG, heeft het                 schappen (gemachtigden: R. Lyal en H. P. Hartvig), heeft
Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,                    het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en C. W. A. Tim-               kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                    M. Wathelet en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
lomer; griffier: R. Grass, op 20 juni 2002 een arrest gewezen               Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 5 juni 2002 een
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-25/08: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2010 — Katjes Fassin/BHIM (Yoghurt-Gums)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/35

         Beschikking van het Gerecht van 11 november 2010 — Katjes Fassin/BHIM (Yoghurt-Gums)
   (Zaak T-25/08) (1)

   ()
   2011/C 13/67
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-263/06: Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Griekenland/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/41

         Beroep ingesteld op 25 september 2006 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-263/06)
   (2006/C 281/72)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, G. Kanellopoulos)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 27 juli 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, waarvan kennisgeving is geschied onder nr. C(2006) 3331 def. en die is bekendgemaakt onder nr. 2006/554EG (1);

               —

               subsidiair, ze te wijzigen zoals hierna gepreciseerd;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie, in het kader van de goedkeuring van de rekeningen overeenkomstig verordening (EEG) nr. 729/70 (2), onder meer bepaalde uitgaven in de sector maatregelen voor plattelandsontwikkeling die in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie, waren gedeclareerd, aan communautaire financiering onttrokken.
   Verzoekster voert als algemeen middel tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 3331 def. van de Commissie aan, dat wezenlijke vormvoorschriften van de procedure tot goedkeuring van de rekeningen, neergelegd in artikel 8, lid 1, derde alinea, sub a, van verordening (EG) nr. 1663/95 (3), zijn geschonden. Meer bepaald betoogt zij dat de Commissie heeft verzuimd met de Griekse autoriteiten een bilaterale bespreking aan te gaan over de ernst van de hun verweten inbreuken en de financiële schade die de Gemeenschap heeft geleden. Subsidiair beroept zij zich op onbevoegdheid ratione temporis van de Commissie om de litigieuze financiële correcties op te leggen.

      (1)  PB L 218 van 9.8.2006, blz. 12.

      (2)  Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158 van 8.7.1995, blz. 6).


title: Zaak C-290/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. [Prejudiciële verwijzing — Vervoer — Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Unie — Verordening (EG) nr. 1008/2008 — Tariefbepalingen — Artikel 22, lid 1 — Artikel 23, lid 1 — Informatie die moet worden verstrekt wanneer de tarieven voor het publiek beschikbaar worden gesteld — Verplichting om de daadwerkelijke bedragen van de belastingen, heffingen, toeslagen of vergoedingen te vermelden — Vrijheid van prijszetting — In rekening brengen van administratiekosten in geval van annulering van de boeking van een vlucht door de passagier of niet-verschijnen bij instappen — Bescherming van de consument]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.
   (Zaak C-290/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vervoer - Gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Unie - Verordening (EG) nr. 1008/2008 - Tariefbepalingen - Artikel 22, lid 1 - Artikel 23, lid 1 - Informatie die moet worden verstrekt wanneer de tarieven voor het publiek beschikbaar worden gesteld - Verplichting om de daadwerkelijke bedragen van de belastingen, heffingen, toeslagen of vergoedingen te vermelden - Vrijheid van prijszetting - In rekening brengen van administratiekosten in geval van annulering van de boeking van een vlucht door de passagier of niet-verschijnen bij instappen - Bescherming van de consument])
   (2017/C 283/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Air Berlin plc & Co. Luftverkehrs KG

      Verwerende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

      Dictum

               1)

               Artikel 23, lid 1, derde volzin, van verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap, dient aldus te worden uitgelegd dat luchtvaartmaatschappijen bij de bekendmaking van hun passagierstarieven de door de klant te betalen bedragen van de in artikel 23, lid 1, derde volzin, onder b), c) en d), van die verordening bedoelde belastingen, luchthavengelden en andere heffingen, toeslagen en vergoedingen apart moeten specificeren, en deze dus niet, ook niet gedeeltelijk, mogen verwerken in de passagierstarieven bedoeld in artikel 23, lid 1, derde volzin, onder a), van die verordening.

               2)

               Artikel 22, lid 1, van verordening nr. 1008/2008 dient aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling er niet aan in de weg staat dat de toepassing van een nationale regeling die richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten heeft omgezet, kan leiden tot nietigverklaring van een beding in de algemene voorwaarden op grond waarvan de klanten die niet zijn verschenen voor een vlucht of hun reservering hebben geannuleerd, separate forfaitaire administratiekosten in rekening kunnen worden gebracht.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak C-191/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2013 door Confindustria Venezia, voorheen Unione degli Industriali della Provincia di Venezia (Unindustria) e a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-273/00, Unindustria e.a./Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/8

         Hogere voorziening ingesteld op 15 april 2013 door Confindustria Venezia, voorheen Unione degli Industriali della Provincia di Venezia (Unindustria) e a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-273/00, Unindustria e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-191/13 P)
   2013/C 207/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Confindustria Venezia, voorheen Unione degli Industriali della Provincia di Venezia (Unindustria) e a. (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veronese, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Siram SpA, Bortoli Ettore Srl, Arsenale Venezia SpA, Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) in zaak T-273/00 vernietigen en/of herzien, met verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voeren rekwirantes aan dat er sprake is van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de beginselen die het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” heeft geformuleerd, ten eerste op het punt van de verplichting dat beschikkingen van de Commissie op het gebied van staatssteun moeten worden gemotiveerd, en, ten tweede, op het punt van de bewijslastverdeling wat de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU betreft.
   Met de beschikking waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht, heeft het Gerecht zich niet gehouden aan de uitspraak van het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” van 9 juni 2011, waarin is vastgesteld dat de beschikking van de Commissie „zelf alle wezenlijke gegevens [moet] bevatten om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd”. Hoewel de litigieuze beschikking niet de wezenlijke gegevens bevatte om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd, heeft het Gerecht geen enkele tekortkoming geconstateerd in de door de Commissie voor de vaststelling van de litigieuze beschikking gevolgde methode, hetgeen een onjuiste rechtsopvatting oplevert.
   Op basis van de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen staat het in het kader van de terugvordering aan de lidstaat — en dus niet aan de individuele begunstigde — om per geval te bewijzen dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU. In casu heeft de Commissie in de litigieuze beschikking echter verzuimd de „modaliteiten” van een dergelijke controle te verduidelijken. Daar de Italiaanse Republiek dus niet over de wezenlijke gegevens beschikte om in het kader van de terugvordering te bewijzen dat de aan de begunstigden toegekende voordelen staatssteun vormden, heeft zij — bij wet nr. 228 van 24 december 2012 (in artikel 1, leden 351 e.v.) besloten de bewijslast om te keren, in strijd met hetgeen in de communautaire rechtspraak is vastgesteld. Volgens de Italiaanse wetgever staat het, in het bijzonder, niet aan de staat, maar aan de individuele ondernemingen die de steun — in de vorm van een verlaging van de sociale bijdragen — hebben ontvangen, om te bewijzen dat de betrokken voordelen de mededinging niet vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloeden. Wordt dit bewijs niet geleverd, dan wordt verondersteld dat het toegekende voordeel de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden. Dit is kennelijk in strijd met de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen.


title: Zaak C-69/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 10 februari 2014 — Dragoș Constantin Târșia/Statul român, prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Inmatriculare a Autovehiculelor

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 10 februari 2014 — Dragoș Constantin Târșia/Statul român, prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Inmatriculare a Autovehiculelor
   (Zaak C-69/14)
   2014/C 142/20
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dragoș Constantin Târșia

      Verwerende partijen: Statul român, prin Ministerul Finanțelor și Economiei, Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Inmatriculare a Autovehiculelor

      Prejudiciële vraag

   Kunnen de artikelen 17, 20, 21 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 6 VEU, artikel 110 VWEU, het in het gemeenschapsrecht neergelegde rechtszekerheidsbeginsel en de rechtspraak van het Hof aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling zoals artikel 21, lid 2, van Legea nr. 554/2004, volgens welke alleen nationale rechterlijke beslissingen in bestuursrechtelijke geschillen kunnen worden herzien bij schending van het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht, en niet nationale rechterlijke beslissingen in andere dan bestuursrechtelijke geschillen (civielrechtelijke, strafrechtelijke) bij schending van dat beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht door laatstgenoemde beslissingen?


title: Zaak F-53/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Voltallige zitting) van 5 mei 2010 — Bouillez e.a./Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2007 — Procesbelang — Bevorderingsbesluit — Lijst van bevorderde ambtenaren — Vergelijking van verdiensten — Criterium van niveau van gedragen verantwoordelijkheden — Verzoek om nietigverklaring van bevorderingsbesluiten — Belangenafweging)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/56

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Voltallige zitting) van 5 mei 2010 — Bouillez e.a./Raad
   (Zaak F-53/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2007 - Procesbelang - Bevorderingsbesluit - Lijst van bevorderde ambtenaren - Vergelijking van verdiensten - Criterium van niveau van gedragen verantwoordelijkheden - Verzoek om nietigverklaring van bevorderingsbesluiten - Belangenafweging)
   2010/C 234/102
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vincent Bouillez (Overijse, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Interveniënten: Eliza Niniou en Maria-Béatrice Postiglione Branco, woonachtig te Schaarbeek (België) respectievelijk Kraainem (België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door T. Bontinck en S. Woog, vervolgens door T. Bontinck en S. Greco, advocaten)
   en
   Maria De Jesus Cabrita en Marie-France Liegard, ambtenaren van de Raad van de Europese Unie, woonachtig te Brusssel (België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door N. Lhoëst, vervolgens door N. Lhoëst en L. Delhaye, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2007 niet tot de rang AST 7 te bevorderen

      Dictum

               1)

               De besluiten waarbij de Raad van de Europese Unie heeft geweigerd om Bouillez, Van Neyghem en Wagner-Leclercq in het kader van de bevorderingsronde 2007 tot de rang AST 7 te bevorderen, worden nietig verklaard.

               2)

               De overige vorderingen van het beroep van Bouillez, Van Neyghem en Wagner-Lecercq worden afgewezen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008, blz. 35.


title: Zaak T-128/12: Beroep ingesteld op 21 maart 2012 — HTTS/Raad

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/8

         Beroep ingesteld op 21 maart 2012 — HTTS/Raad
   (Zaak T-128/12)
   2012/C 157/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Kienzle en M. Schlingmann, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (2) nietig te verklaren, voor zover dit besluit en deze verordening betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure, met name in de kosten die verzoekster heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van verzoeksters rechten van verdediging

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat de Raad haar recht op effectieve rechtsbescherming en met name het motiveringsvereiste heeft geschonden, aangezien hij niet afdoende heeft gemotiveerd waarom zij opnieuw is opgenomen in de lijst van personen, entiteiten en lichamen die op grond van de artikelen 19 en 20 van besluit 2010/413/GBVB (3) en artikel 16 van verordening (EU) nr. 961/2010 (4) aan beperkende maatregelen zijn onderworpen.

                           —

                           Verder stelt verzoekster dat de Raad zijn beslissing om verzoekster opnieuw in de sanctielijst op te nemen niet opnieuw heeft overwogen, ondanks haar verzoek in die zin.

                           —

                           Bovendien heeft de Raad verzoeksters recht om te worden gehoord geschonden, aangezien hij verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden om vooraf opmerkingen in te dienen over het feit dat zij opnieuw in de sanctielijst zou worden opgenomen, hetgeen de Raad ertoe genoopt zou hebben deze opmerkingen in overweging te nemen.

               2)

               Tweede middel: ontbreken van een rechtsgrondslag voor de bestreden verordening
               Volgens verzoekster ontbeert de bestreden uitvoeringsverordening om te beginnen een rechtsgrondslag, aangezien verordening nr. 961/2010 bij arrest van het Gerecht van 7 december 2011 in zaak T-562/10 nietig is verklaard voor zover zij op verzoekster betrekking heeft; ook al zijn de gevolgen van verordening nr. 961/2010 gedurende twee maanden gehandhaafd, toch kan deze verordening ten aanzien van verzoekster geen geldige rechtsgrondslag vormen voor de vaststelling van een uitvoeringsverordening.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 266 VWEU
               Verzoekster voert voorts aan dat de Raad geen maatregelen heeft genomen om het arrest van het Gerecht van 7 december 2011 in zaak T-562/10 uit te voeren, maar dat hij in plaats daarvan verzoekster, in strijd met het arrest van het Gerecht, opnieuw in de sanctielijst heeft opgenomen.

               4)

               Vierde middel: ontbreken van een rechtsgrondslag voor verzoeksters opname in de sanctielijst
               Verzoekster betoogt verder dat de redenen die de Raad heeft opgegeven om haar in de sanctielijst op te nemen grotendeels irrelevant zijn en die opname niet kunnen rechtvaardigen.

               5)

               Vijfde middel: schending van verzoeksters grondrecht op eerbiediging van haar eigendom
               Het feit dat verzoekster opnieuw is opgenomen in de sanctielijst houdt een ongerechtvaardigde inbreuk op haar fundamenteel eigendomsrecht in, aangezien verzoekster wegens de ontoereikende motivering door de Raad niet kan uitmaken waarom zij in de sanctielijst is opgenomen. Het feit dat verzoekster opnieuw is opgenomen in de sanctielijst is verder gebaseerd op een kennelijk onjuiste beoordeling van haar situatie en haar activiteiten door de Raad en vormt bovendien een buitensporige maatregel.

      (1)  Besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 19, blz. 22).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 19, blz. 1).

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).


title: Zaak C-369/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/23

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-369/08)
   (2008/C 285/37)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vaststellen dat punt 2.1 van bijlage VIIIb bij de StZVO in strijd is met artikel 43 EG juncto artikel 48 EG;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge artikel 43, eerste alinea, EG zijn alle regelingen verboden die de vrije vestiging van burgers van een lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat beperken. Uit artikel 48 EG volgt dat de verdragsbepalingen inzake de vrije vestiging van vennootschappen die hun statutaire zetel, hun hoofdbestuur of hun hoofdvestiging binnen de Gemeenschap hebben, dezelfde zijn als de bepalingen die gelden voor de natuurlijke personen die burger zijn van de lidstaten. De bepalingen inzake gelijke behandeling verbieden niet alleen openlijke discriminatie op grond van nationaliteit of, wat vennootschappen betreft, op grond van de plaats van de zetel, maar ook alle verkapte vormen van discriminatie die door toepassing van andere onderscheidingscriteria feitelijk tot hetzelfde resultaat zouden leiden.
   Op grond van punt 2.1 van bijlage VIIIb bij de Duitse Straßenverkehrszulassungsordnung (regeling inzake de toelating van motorvoertuigen tot het wegverkeer, StVZO) kan een organisatie voor de uitvoering van technische controles respectievelijk veiligheidskeuringen en inspecties van motorvoertuigen in Duitsland alleen worden erkend indien zij uitsluitend bestaat uit en in bedrijf wordt gehouden door ten minste 60 zelfstandige en in hoofdberoep werkzame motorvoertuigexperts, waarbij er in het gebied waarvoor de erkenning geldt, ten minste zoveel controletechnici van deze organisatie gevestigd moeten zijn dat er altijd één controletechnicus is, maar maximaal 30, voor elke 100 000 daar toegelaten motorvoertuigen en aanhangers.
   Volgens de Commissie vormt dit vereiste een ongeoorloofde beperking van de vrijheid van vestiging die onverenigbaar is met artikel 43 EG en in ieder geval met artikel 43 EG juncto artikel 48 EG. Het vereiste dat de organisatie uitsluitend uit een minimumaantal zelfstandige en in hoofdberoep werkzame experts bestaat, vormt een kwalitatieve beperking, aangezien een bepaalde structuur wordt opgelegd aan ondernemingen die de betrokken activiteit willen uitoefenen. Dit vereiste betekent in het bijzonder de uitsluiting van onzelfstandige werknemers die zich niet kunnen aansluiten bij een dergelijke controleorganisatie. De litigieuze bepaling vormt bovendien een kwantitatieve beperking, omdat zij deze controleorganisaties een minimumaantal leden voorschrijft. Deze vereisten voor erkenning maken het elke marktdeelnemer die in een andere lidstaat rechtmatig is gevestigd en die een andere rechtsvorm of interne structuur heeft, onmogelijk om in Duitsland technische-controlediensten aan te bieden. Tot slot vormt het vereiste dat er in het gebied waarvoor de erkenning geldt, zoveel controletechnici moeten zijn gevestigd dat er altijd één controletechnicus is voor elke 100 000 daar toegelaten motorvoertuigen en aanhangers, een met artikel 43 EG (juncto artikel 48 EG) strijdige beperking, omdat dit criterium vooral rechtspersonen benadeelt die reeds in andere lidstaten zijn gevestigd en waarvan de controletechnici niet noodzakelijkerwijs zijn gevestigd in het gebied waarvoor de erkenning geldt.
   In het onderhavige geval is artikel 45 EG noch artikel 46 EG van toepassing.
   Volgens artikel 45 EG zijn de verdragsbepalingen inzake de vrijheid van vestiging niet van toepassing op werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in een lidstaat, zelfs indien zij slechts bij gelegenheid plaatsvinden. De uit de vaste rechtspraak voortvloeiende criteria voor een rechtstreekse en specifieke uitoefening van het openbaar gezag bij werkzaamheden van controleorganisaties, in het bijzonder bij de uitvoering van technische controles, zijn echter niet vervuld. Noch het feit dat de controleorganisatie moet beslissen over de afgifte respectievelijk de inname van technische-keuringsvignetten, noch het toezicht van staatswege op deze organisaties bewijst dat zij openbare taken vervullen. Ten eerste kan het uiteindelijke besluit tot weigering van het vignet uitsluitend worden genomen door de bevoegde instantie (dat wil zeggen de tot toelating bevoegde instantie) van de desbetreffende deelstaat en niet door de controleorganisatie. De controleorganisaties vervullen tegenover de tot toelating bevoegde instantie veeleer een ondersteunende en voorbereidende rol. Ten tweede kan uit het feit dat de staat toezicht uitoefent op bepaalde instellingen, ook niet worden geconcludeerd dat alle werkzaamheden die worden uitgevoerd door dergelijke onder toezicht staande instellingen, verband houden met de uitoefening van het openbaar gezag. Al zouden werkzaamheden van de controleorganisatie incidenteel als uitoefening van het openbaar gezag moeten worden gezien, dan zou het te ver voeren om de technische voertuigcontroles uit te sluiten van de toepassing van de vrijheid van vestiging en zou het doel van de in artikel 45 EG vastgelegde uitzondering in aanzienlijke mate voorbij worden gegaan. De voertuigcontroles zijn een louter technische taak, die weliswaar publiekrechtelijke gevolgen heeft, maar niet als rechtstreekse uitoefening van het openbaar gezag kan worden behandeld.
   Aangaande artikel 46 EG, dat voorziet in de mogelijkheid om ongelijke behandeling te rechtvaardigen uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid, moet er volgens de rechtspraak van het Hof, om een beroep te kunnen doen op deze rechtvaardigingsgrond, sprake zijn van een werkelijke en voldoende ernstige bedreiging die een van de genoemde fundamentele belangen raakt. Aangezien de Duitse autoriteiten een dergelijke bedreiging niet hebben aangetoond, is niet voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de uitzonderingsregeling van artikel 46 EG. De Commissie is ervan overtuigd dat het met de litigieuze maatregel nagestreefde doel, namelijk de handhaving van de verkeersveiligheid, ook met minder beperkende maatregelen kan worden bereikt, zoals bijvoorbeeld met een passend toezichtssysteem voor alle controletechnici en controleorganisaties in Duitsland.


title: Zaak C-409/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 22 juli 2016 — Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Paideias kai Thriskevmaton/Maria-Eleni Kalliri

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 22 juli 2016 — Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Paideias kai Thriskevmaton/Maria-Eleni Kalliri
   (Zaak C-409/16)
   (2016/C 392/08)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ypourgos Esoterikon,
   Ypourgos Paideias kai Thriskevmaton

      Verwerende partij: Maria-Eleni Kalliri

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 1, lid 1, van presidentieel decreet 90/2003 tot wijziging van artikel 2, lid 1, van presidentieel decreet 4/1995, dat voor civiele gegadigden voor de gewone opleiding en de officiersopleiding aan de politieschool bepaalt dat ‚mannen en vrouwen […] een lengte [moeten] hebben van ten minste 1,70 m’, in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijnen 76/207/EEG (1), 2002/73/EG (2) en 2006/54/EG (3), die iedere indirecte discriminatie op grond van geslacht met betrekking tot de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden in de publieke sector verbieden (tenzij deze naar de uitkomst verschillende behandeling zijn rechtvaardiging vindt in objectieve factoren die niets van doen hebben met welke discriminatie op grond van geslacht dan ook, en niet verder gaat dan passend en noodzakelijk is ter verwezenlijking van het nagestreefde doel)?

      (1)  Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB 1976, L 39, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wĳziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelĳke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB 2002, L 26, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB 2006, L 204, blz. 23).