title: Gevoegde zaken C-532/14 en C-533/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden - Nederland) – Toorank Productions BV/Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefpost 2206 — Tariefpost 2208 — Door gisting verkregen en vervolgens gezuiverde alcoholhoudende dranken — Toevoeging van toevoegingsmiddelen aan door gisting verkregen en vervolgens gezuiverde alcoholhoudende dranken — Dranken die de eigenschappen van onder tariefpost 2206 vallende dranken hebben verloren)

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden - Nederland) – Toorank Productions BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-532/14 en C-533/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefpost 2206 - Tariefpost 2208 - Door gisting verkregen en vervolgens gezuiverde alcoholhoudende dranken - Toevoeging van toevoegingsmiddelen aan door gisting verkregen en vervolgens gezuiverde alcoholhoudende dranken - Dranken die de eigenschappen van onder tariefpost 2206 vallende dranken hebben verloren))
   (2016/C 243/10)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Toorank Productions BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005 en verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat een drank zoals Ferm Fruit, die is verkregen door gisting van appelconcentraat, bestemd is om als zodanig of als basisingrediënt in andere dranken te worden geconsumeerd, neutraal is wat betreft kleur, geur en smaak als gevolg van zuivering, met name ultrafiltratie, en waarvan het alcoholvolumegehalte zonder toevoeging van gedistilleerde alcohol 16 % bedraagt, valt onder GN-post 2208.

               2)

               De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1719/2005 en verordening nr. 1214/2007, moet aldus worden uitgelegd dat dranken met een alcoholvolumepercentage van 14 % die worden bereid door aan Ferm Fruit suiker, aroma’s, kleur- en smaakstoffen, verdikkingsmiddelen en conserveermiddelen, en in een enkel geval ook room, toe te voegen, en die geen gedistilleerde alcohol bevatten, vallen onder GN-post 2208.

               3)

               De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1719/2005 en verordening nr. 1214/2007, moet aldus worden uitgelegd dat een drank met een alcoholvolumepercentage van 13,4 % die wordt bereid door aan Ferm Fruit suiker, aroma’s, kleur- en smaakstoffen, verdikkingsmiddelen, conserveermiddelen en gedistilleerde alcohol toe te voegen – in die zin dat deze alcohol zowel in volume als in percentage niet meer is dan 49 % van de in de drank voorkomende alcohol en de overige 51 % is ontstaan uit een gistingsproces – valt onder GN-post 2208.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 april 2000 in zaak C-153/99 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen A. Giannini ("Hogere voorziening — Uitvoering van een arrest van het Gerecht — Misbruik van bevoegdheid")

text:
22.7.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 211/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1) Wijst de hogere voorziening af.
                                                                                2) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                           (Zesde kamer)                                             kosten van de procedure.
                        van 13 april 2000                                       (1) PB C 246 van 28.8.1999.
in zaak C-153/99 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                 schappen tegen A. Giannini (1)
(„Hogere voorziening — Uitvoering van een arrest van het
            Gerecht — Misbruik van bevoegdheid”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2000/C 211/01)                                                                  (Eerste kamer)
                                                                                van 13 april 2000
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                in zaak C-348/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                   („Niet-nakoming — Richtlijn 96/9/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn”)
In zaak C-153/99 P, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall) tegen                                                 (2000/C 211/02)
A. Giannini, ambtenaar van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel, Koninklijke                                             (Procestaal: Frans)
Prinsstraat 85, B-1050 Brussel, betreffende hogere voorziening
tegen het op 25 februari 1999 door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) in                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
zaken T-282/97 en T-57/98 (JurAmbt. 1999, blz. I-A-33                                                     dentie van het Hof)
en II-151) gewezen arrest tussen Giannini en Commissie,
strekkende tot vernietiging van dat arrest wegens rechtsdwaling                 In zaak C-348/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
omtrent het misbruik van bevoegdheid en de schending                            pen, (gemachtigden: M. Wolfcarius en M. Desantes Real) tegen
van artikel 176 EG-Verdrag (thans artikel 233 EG) door de                       Groothertogdom Luxemburg, (gemachtigde: P. Steinmetz), be-
Commissie, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                        treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann                    het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en
(rapporteur), J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters;               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 13 april                te voldoen aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescher-


title: Zaak T-53/16: Beroep ingesteld op 5 februari 2016 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/30

         Beroep ingesteld op 5 februari 2016 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie
   (Zaak T-53/16)
   (2016/C 145/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) en Airport Marketing Services Ltd (Dublin) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten, en B. Byrne, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters concluderen

               —

               tot nietigverklaring van de artikelen 1, 4, 5 en 6 van het besluit van de Commissie van 23 juli 2014 in staatssteunzaak SA.33961 (2012/C) (ex 2012/NN), houdende vaststelling dat Ryanair en Airport Marketing Services door een aantal overeenkomsten in verband met de luchthaven Nîmes-Garons onrechtmatige staatssteun hebben ontvangen die onverenigbaar is met de interne markt, en

               —

               tot verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.
   Eerste middel: het besluit is in strijd met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters’ rechten van verdediging, aangezien de Commissie verzoeksters geen toegang heeft verleend tot het dossier van het onderzoek en hen niet in de gelegenheid heeft gesteld hun standpunten daadwerkelijk kenbaar te maken.
   Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, aangezien zij de betrokken maatregelen ten onrechte heeft toegerekend aan de Staat.
   Derde middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, aangezien zij de middelen van Veolia Transport Aéroport de Nîmes (VTAN), een van de beheerders van de luchthaven, ten onrechte als staatsmiddelen heeft aangemerkt.
   Vierde middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, omdat zij de toets van de marktdeelnemer handelend in een markteconomie („Market Economy Operator Test”) onjuist heeft toegepast. De Commissie heeft ten onrechte geweigerd om zich te baseren op een vergelijkende analyse, die tot de conclusie zou hebben geleid dat aan verzoeksters geen steun is verleend. Subsidiair heeft de Commissie de marketingdiensten niet op de juiste waarde geschat, de beweegreden achter de beslissing van de luchthaven om dergelijke diensten aan te schaffen ten onrechte van tafel geschoven, ten onrechte de mogelijkheid uitgesloten dat een gedeelte van de marketingdiensten was verworven voor doeleinden van algemeen belang, ten onrechte de beheerder van de luchthaven, het Syndicat Mixte pour l’aménagement et le développement de l’aéroport de Nîmes — Alès — Camargue — Cévennes (SMAN) en de private contractpartij VTAN als één enkele entiteit beschouwd, en heeft zij haar conclusies gebaseerd op onvolledige en ongeschikte gegevens, op grond waarvan onmogelijk de winstgevendheid van de luchthaven kon worden berekend. Zij heeft voorts geen rekening gehouden met de externe netwerkeffecten die de luchthaven dankzij haar band met Ryanair naar alle waarschijnlijk zou ondervinden en zij heeft nagelaten om de gegevens die door de luchthaven zijn aangeleverd te vergelijken met de gegevens van een typische, goed beheerde luchthaven. En zelfs al zouden verzoeksters een voordeel hebben ontvangen, dan heeft de Commissie hoe dan ook niet aangetoond dat het om een selectief voordeel ging.
   Vijfde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: de Commissie heeft de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU geschonden. Zij heeft namelijk een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en het recht onjuist opgevat door vast te stellen dat de steun aan Ryanair en Airport Marketing Services gelijk was aan de gecumuleerde marginale verliezen van de luchthaven (zoals berekend door de Commissie), terwijl zij eigenlijk had moeten nagaan welk voordeel Ryanair en Airport Marketing Services in de praktijk hebben genoten. De Commissie had moeten onderzoeken in welke mate het vermeende voordeel daadwerkelijk ten goede was gekomen aan de passagiers van Ryanair. Zij heeft bovendien nagelaten om eventuele competitieve voordelen die Ryanair door de beweerdelijke steun zou hebben genoten, in cijfers uit te drukken. De Commissie heeft voorts niet naar behoren uitgelegd waarom de terugvordering van het in het besluit gespecificeerde steunbedrag noodzakelijk was om opnieuw tot de situatie te komen die bestond vóór de steunverlening.


title: Doorhaling van zaak C-156/94

text:
9 . 11 . 96           | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 336/23
           zijn onderneming of op grond van aankopen binnen                    gekomen termijn van 90 dagen moest worden
           de Gemeenschap voor zijn onderneming ?                              betaald ?
2 . Verbiedt artikel 33 van Richtlijn 77/388/EEG het innen                (') PB nr. L 82 van 27 . 3 . 1992 , blz . 1 .
       van de in vraag 1 beschreven heffing ?
f 1 ) PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-55/95 ( )
                                                                                ( 96/C 336/46 )
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo (2a                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Secção — Contencioso Tributário ), van 14 februari 1996                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 juli 1996 de
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ICT —                 doorhaling in het register gelast van zaak C-55/95 : Com
      Indústria e Comércio Têxtil, SA en Fazenda Pública                  missie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                          Spanje .
                         ( Zaak C-322/96 )
                            ( 96/C 336/45 )                               (') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Sec^ao — Con
tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 14 februari
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 oktober 19 96 , in het geding tussen ICT — Indüstria e                                 Doorhaling van zaak C- 15 6/94 ( )
Comércio Têxtil, SA en Fazenda Püblica , het Hof van
                                                                                ( 96/C 336/47 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
 1 . Is de verhoging ( met 1 % voor iedere maand die volgt op             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
       de dertigste dag na aankomst van de goederen in het                1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 56/94 :
       douanegebied van de Gemeenschap, wanneer daarvoor                  Commissie van de Europese Gemeenschappen , ondersteund
       nog niet is betaald ) als bedoeld in artikel 1 , lid 3 , van       door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
       Verordening ( EEG ) nr . 738/92 van de Raad van                    Ierland, tegen Ierland, ondersteund door Franse Repu
       23 maart 1992 tot instelling van een definitief anti              bliek .
       dumpingrecht op de invoer van garens van katoen van
       oorsprong uit Brazilië en Turkije ('), volledig van toe           (•) PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .
       passing op de prijs, franco grens Gemeenschap, onge
       acht het feit dat is overeengekomen deze prijs na die
       dertigste dag te betalen ?
2 . Wanneer het antwoord op de eerste vraag niet zonder                                  Doorhaling van zaak C-l 15/96 (')
       meer bevestigend kan zijn, omdat een onderscheid moet
       worden gemaakt, is die verhoging dan van toepassing in                                        ( 96/C 336/48 )
       een situatie als de onderhavige ( vgl . de vastgestelde
       feiten ), waarin de prijs van de ingevoerde goederen, die          De president van het Hof van Justitie van de Europese
       binnen een overeengekomen termijn van 90 dagen                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
       moest worden betaald, omstreeks 2,8 % meer bedraagt                 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 15/96
       dan de prijs bij contante betaling ?                               ( verzoek van de Tullilautakunta ( douanecommissie ) te
                                                                          Helsinki om een prejudiciële beslissing ): verzoek om een
 3 . Bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, moet                voorafgaand advies door Outokumpu Oy .
       die verhoging dan worden toegepast op de prijs bij
       contante betaling of op de prijs die binnen de overeen            (') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 30 september 1997 in zaak C-98/96 (verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt om een prejudiciële beslissing): K. Ertanir tegen Land Hessen (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit van Associatieraad - Vrij verkeer van werknemers - Begrip behoren tot legale arbeidsmarkt van lidstaat en begrip legale arbeid - Verblijfsvergunning beperkt tot tijdelijk werk als specialiteitenkok bij met name genoemde werkgever - Tijdvakken waarvoor geen arbeids- en/of verblijfsvergunning was verleend - Berekening van tijdvakken van arbeid)

text:
C 357/2              I NL |               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 11 . 97
verwaltungsgericht ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig                               ARREST VAN HET HOF
geding tussen F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S.                                       ( Zesde Kamer)
Günaydin en Freistaat Bayern, om een prejudiciële beslis
sing over de uitlegging van artikel 6, lid 1 , van Besluit                                van 30 september 1997
nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikke
ling van de Associatie, vastgesteld door de Associatieraad           in zaak C-98/96 (verzoek van het Verwaltungsgericht
die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de             Darmstadt om een prejudiciële beslissing ): K. Ertanir tegen
                                                                                Land Hessen ( l )
Europese Economische Gemeenschap en Turkije, heeft het
Hof (Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,           (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van Asso
kamerpresident, J. L. Murray, P. J. G. Kapteyn, H. Ragne            ciatieraad — Vrij verkeer van werknemers — Begrip beho
malm en R. Schintgen ( rapporteur), rechters; advocaat              ren tot legale arbeidsmarkt van lidstaat en begrip legale
generaal : M. B. Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini           arbeid — Verblijfsvergunning beperkt tot tijdelijk werk als
strateur, op 30 september 1997 een arrest gewezen waar              specialiteitenkok bij met name genoemde werkgever —
van het dictum luidt als volgt:                                      Tijdvakken waarvoor geen arbeids- en/of verblijfsvergun
                                                                     ning was verleend — Berekening van tijdvakken van
                                                                                arbeid)
                                                                                ( 97/C 357/03 )
1 . Artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van 19 september
     1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie,
     vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij                                (Procestaai: Duits)
     de Associatieovereenkomst tusssen de Europese Econo
     mische Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden
     uitgelegd, dat een Turks onderdaan die in een lidstaat           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     op legale wijze gedurende meer dan drie jaar ononder                            de Jurisprudentie van het Hof)
     broken een reële en daadwerkelijke economische acti
     viteit heeft verricht bij dezelfde werkgever, en wiens
     situatie als werknemer niet objectief verschilt van die         In zaak C 98/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
     van de andere werknemers van deze werkgever of in               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Verwal
     de betrokken sector die dezelfde of een vergelijkbare           tungsgericht Darmstadt ( Duitsland ), in het aldaar aan
     functie vervullen, tot de legale arbeidsmarkt van die           hangig geding tussen K. Ertanir en Land Hessen, om een
     lidstaat behoort en legale arbeid verricht in de zin van        prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 6 van
     die bepaling. Een dergelijke Turks onderdaan kan der           Besluit nr. 1 /80 van 19 september 1980 betreffende de ont
     halve aanspraak maken op verlenging van zijn vergun            wikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associa
     ning tot verblijf in de lidstaat van ontvangst, ook al          tieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tus
     had hij slechts vergunning verkregen tot het tijdelijk          sen de Europese Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof
     verrichten van arbeid bij een met name genoemde                 ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
     werkgever, teneinde zich vertrouwd te maken met en              kamerpresident, J. L. Murray, P. J. G. Kapteyn, H. Ragne
     zich voor te bereiden op een functie bij een van de             malm en R. Schintgen ( rapporteur ), rechters; advocaat
     dochterondernemingen van die werkgever in Turkije,              generaal: M. B. Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini
     en al had hij enkel voor dat doel een arbeids- en een           strateur, op 30 september 1997 een arrest gewezen waar
     verblijfsvergunning verkregen.                                  van het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . Artikel 6, lid 3 van Besluit nr. 1 /80 van 19 september
                                                                          1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie,
2. Het feit dat een Turkse werknemer zijn verblijf in de                  dat is vastgesteld door de Associatieraad, die is inge
     lidstaat van ontvangst wil verlengen, terwijl hij de                 steld bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot
     beperking daarvan uitdrukkelijk had aanvaard, levert                stand is gebracht tussen de Europese Economische
     geen misbruik op. De omstandigheid dat deze werkne                  Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitge
     mer had verklaard voornemens te zijn om naar Turkije                 legd, dat het een lidstaat niet toestaat een nationale
     terug te keren na in de betrokken lidstaat arbeid in                 wettelijke regeling vast te stellen die van meet af hele
     loondienst te hebben verricht om zich verder in zijn                 categorieën Turkse migrerende werknemers, zoals spe
     vak te bekwamen, ontneemt de betrokkene niet de                      cialiteitenkoks, uitsluit van de rechten die in de drie
     rechten die voortvloeien uit artikel 6, lid 1 , van Besluit          onderdelen van lid 1 van dit artikel worden verleend.
     nr. 1 /80, tenzij voor de verwijzende rechter komt vast
     te staan dat deze verklaring door de werknemer uit
     sluitend werd afgelegd om in de lidstaat van ontvangst          2 . Een Turks onderdaan die in een lidstaat gedurende
     een arbeids- en een verblijfsvergunning te verkrijgen                meer dan een jaar ononderbroken in dienst van
     zonder dat bij daar recht op had.                                   dezelfde werkgever legale arbeid als specialiteitenkok
                                                                         heeft verricht, behoort tot de legale arbeidsmarkt van
                                                                         die lidstaat en verricht legale arbeid in de zin van
(') PB C 95 van 30 . 3 . 1996 .                                          artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80. Een dergelijke
                                                                          Turkse onderdaan kan derhalve aanspraak maken op
                                                                         verlenging van zijn verblijfsvergunning in de lidstaat
                                                                          van ontvangst, ook indien hij bij de afgifte van de
                                                                         arbeidsvergunning en de verblijfsvergunning erop
 ---pagebreak--- 22 . 11 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 357/3
     attent was gemaakt, dat deze hem slechts voor ten                    van het werkrooster voor 1 996, voorzover daarin voor
     hoogste drie jaar werden verleend en uitsluitend voor                1 996 geen twaalf periodes van gewone plenaire verga
     de uitoefening van een bepaalde activiteit, zoals die                deringen te Straatsburg zijn vastgelegd.
     van specialiteitenkok, bij een met name genoemde
     werkgever.                                                      2 . Verwijst bet Parlement in de kosten.
 3 . Artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 moet aldus wor        3 . Verstaat dat het Groothertogdom Luxemburg zijn
     den uitgelegd, dat het ertoe verplicht, voor de bereke              eigen kosten zal dragen.
     ning van de in deze bepaling bedoelde tijdvakken van
     legale arbeid rekening te houden met korte tijdvakken            m PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .
     gedurende welke de Turkse werknemer in de lidstaat
     van ontvangst geen houder van een geldige verblijfs- of
     arbeidsvergunning was, welke tijdvakken niet onder
     artikel 6, lid 2, van dit besluit vallen, wanneer de
     bevoegde autoriteiten niet op die grond hebben betwist
     dat de betrokkene legaal op het nationale grondgebied                             ARREST VAN HET HOF
     verbleef, maar hem juist een nieuwe verblijfs- en
     arbeidsvergunning hebben verstrekt.                                                      ( Zesde Kamer)
                                                                                van 2 oktober 1997
(') PB C 145 van 18 . 5 . 1996 .                                     in zaak C-l/95 (verzoek van het Bayerische Verwaltungs
                                                                     gericht Ansbach om een prejudiciële beslissing): H. Gerster.
                                                                                tegen Freistaat Bayern ( ')
                                                                     (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Ambte
                                                                        naar — Deeltijdbetrekking — Anciënniteitsberekening)
                                                                                97/C 357/05 )
                  ARREST VAN HET HOF
                      van 1 oktober 1997
                                                                                (Procestaai: Duits)
in zaak C-345/95 : Franse Republiek ondersteund door
        Groothertogdom Luxemburg, tegen Europees                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           Parlement (')                                             de Jurisprudentie van het Hof)
(Zetel van de instellingen — Europees Parlement — Verga
                            derperiodes)                             In zaak C-l /95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bayeri
                          ( 97/C 357/04 )                            sche Verwaltungsgericht Ansbach ( Duitsland ), in het
                                                                     aldaar aanhangig geding tussen H. Gerster en Freistaat
                       (Procestaal: Frans)                           Bayern, betreffende een prejudiciële beslissing over de uit
                                                                     legging van artikel 119 van het EG-Verdrag, Richtlijn 75/
                                                                     117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lid
                de Jurisprudentie van het Hof)                       staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                                                                     beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB
                                                                     L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz. 19 ), en Richtlijn 76/207/EEG
In zaak C-345/95, Franse Republiek (gemachtigden : M.                van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuit
Perrin de Brichambaut en D. Wibaux ), ondersteund door               voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde N. Schmit)                     mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
tegen Europees Parlement (gemachtigde: G. Garzón Clari              arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
ana, bijgestaan door C. Pennera en H. Krück ), betreffende           en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB L 39 van
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het              14. 2 . 1976, blz. 40 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer),
Europees Parlement van 20 september 1995 houdende                    samengesteld als volgt: J. L. Murray (rapporteur), presi
vaststelling van het werkrooster van deze instelling voor           dent van de Vierde Kamer, waarnemend voor de president
1996, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodri           van de Zesde Kamer, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch, rech
guez Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de          ters; advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier: H. A.
Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten,                Rühl, hoofdadministrateur, op 2 oktober 1997 een arrest
C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne
malm ( rapporteur), M. Wathelet en R. Schintgen, rechters;           1 . Artikel 119 van het EG-Verdrag moet aldus worden
advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: H. von Holstein,               uitgelegd, dat het van toepassing is op publiekrechte
adjunct-griffier, op 1 oktober 1997 een arrest gewezen                   lijke dienstbetrekkingen.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    2 . Een nationale bepaling inhoudende dat voor de bere
1 . Verklaart nietig het besluit van het Europees Parle                 kening van de anciënniteit van de ambtenaren de
     ment van 20 september 1995 houdende vaststelling                    perioden van tewerkstelling met een arbeidsduur tus


title: Zaak T-325/14: Beroep ingesteld op 6 mei 2014 — mobile.international/BHIM — Rezon (mobile.de)

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/27

         Beroep ingesteld op 6 mei 2014 — mobile.international/BHIM — Rezon (mobile.de)
   (Zaak T-325/14)
   2014/C 235/37
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: mobile.international GmbH (Kleinmachnow, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lührig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Rezon OOD (Sofia, Bulgarije)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 januari 2014 in zaak R 922/2013-1 vernietigen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „mobile.de” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 9 3 76  989

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Rezon OOD

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal beeldmerk dat het woordelement „mobile” bevat, voor diensten van de klassen 35, 39 en 42

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en terugwijzing van de zaak naar de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 juncto regel 22, lid 2, van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 juncto regel 22, leden 3 en 4, van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 78, lid 1, sub f, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het bezwaar van rechtsmisbruik junctis artikel 56, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 en artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-277/12: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Bimbo/BHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Caffè KIMBO — Ouder nationaal woordmerk BIMBO — Relatieve weigeringsgronden — Algemeen bekend merk in zin van artikel 6 bis van Verdrag van Parijs — Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/19

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 — Bimbo/BHIM — Café do Brasil (Caffè KIMBO)
   (Zaak T-277/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Caffè KIMBO - Ouder nationaal woordmerk BIMBO - Relatieve weigeringsgronden - Algemeen bekend merk in zin van artikel 6 bis van Verdrag van Parijs - Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 129/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bimbo, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Café do Brasil SpA (Melito di Napoli, Italië) (vertegenwoordigers: M. Mostardini, G. Galimberti en F. Mellucci, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 mei 2012 (zaak R 1017/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Bimbo, SA en Café do Brasil SpA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bimbo, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak T-282/08: Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Grazer Wechselseitige Versicherung/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/16

         Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Grazer Wechselseitige Versicherung/Commissie
   (Zaak T-282/08)
   (2008/C 247/31)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Grazer Wechselseitige Versicherung AG (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt H. Wollmann)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie C(2008) 1625 def. van 30 april 2008 (nr. C 56/2006, ex NN 77/2006 — Privatisering Bank Burgenland) overeenkomstig artikel 231, lid 1, EG in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C(2008) 1625 def. van 30 april 2008, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat de steun die Oostenrijk in strijd met artikel 88, lid 3, EG aan de Versicherungsgesellschaft Grazer Wechselseitige Versicherung AG en de GW Beteiligungserwerbs- und -verwaltungs-GmbH heeft verleend in het kader van de privatisering van de HYPO Bank Burgenland AG, onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat de Commissie artikel 87, lid 1, EG in meerdere opzichten verkeerd heeft toegepast. Dienaangaande stelt zij met name dat verschillende indicatoren erop wijzen dat de marktwaarde van de geprivatiseerde bank op het ogenblik van de verkoop duidelijk onder de door verzoekster geboden koopprijs lag, zodat zij bij de verkoop niet is bevoordeeld.
   Bovendien voert verzoekster aan dat verweerster de „particuliere verkoper”-test verkeerd heeft toegepast. Verzoekster betwist in dit verband de juistheid van de stelling van de Commissie dat bij de beslissing over de toeslag geen rekening mocht worden gehouden met de dekkingsplicht van het Land Burgenland in geval van niet-vervulling van bepaalde verplichtingen van de geprivatiseerde bank. In deze context stelt verzoekster voorts dat de Commissie niet uitgaat van het criterium van een reële particuliere investeerder, maar van de fictie van een verkoper met een onbegrensde bereidheid tot het nemen van risico's.
   Verzoekster stelt tevens dat de Commissie niet heeft bewezen dat verzoeksters bod na het aanbrengen van de noodzakelijke wijzigingen nominaal lager was dan het bod van de andere bieder.
   Voor het geval er sprake zou zijn van een steunmaatregel, stelt verzoekster subsidiair dat de Commissie heeft nagelaten de verenigbaarheid van deze steunmaatregel met de gemeenschappelijke markt overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c, EG te toetsen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking een aantal motiveringsgebreken vertoont.


title: Zaak C-500/12: Beschikking van de president van het Hof van 19 februari 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/22

         Beschikking van de president van het Hof van 19 februari 2014 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-500/12) (1)

   2014/C 184/30
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-321/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Rendsburg en Detlev Harbs

text:
C 289/10             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23.11.2002
3.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/                             gens de overeenkomst een arbeidsrooster mo-
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausule 4 van                          gelijk was (potentiële arbeidstijd), en wel wan-
    de kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid aldus worden                            neer de termijn voor de aankondiging
    uitgelegd dat sprake is van een ongelijke behandeling die
    niet objectief gerechtvaardigd is, wanneer een werkgever                           a.    14 dagen bedraagt, of
    ten aanzien van deeltijdwerkers, bij wie ervan moet
    worden uitgegaan dat zij overwegend van het vrouwelijke                            b.    korter is dan wat als redelijk moet worden
    geslacht zijn (ongeveer 90 % vrouwen en 10 % mannen),                                    beschouwd?
    elke afspraak over rooster en duur van de arbeidstijd
    uitdrukkelijk uitsluit, terwijl voor voltijdwerkers, bij wie
    ervan moet worden uitgegaan dat zij niet even overwe-
    gend van het vrouwelijke geslacht zijn, de duur en, tot op
    zekere hoogte, de verdeling van de arbeidstijd reeds bij
    wet of CAO zijn vastgesteld?                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 juli 2002 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
                                                                                Rendsburg en Detlev Harbs
4.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausules 1,                                    (Zaak C-321/02)
    sub b (vergemakkelijking van de ontwikkeling van deel-
    tijdarbeid) en 4 van de kaderovereenkomst inzake deel-                                     (2002/C 289/16)
    tijdarbeid aldus worden uitgelegd dat het, ter compensatie
    van een ongelijke behandeling die niet objectief gerecht-
    vaardigd is, noodzakelijk en geoorloofd is
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 juli 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 september
    A.    voor de omvang van de arbeidstijd uit te gaan van           2002, in het geding tussen Finanzamt Rendsburg en Detlev
          een bepaalde tijdsduur en, zo ja, van                       Harbs, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vraag:
          1.   de normale arbeidstijd, of
                                                                      Mag de eigenaar van een landbouwbedrijf,
          2.   de langste feitelijke wekelijkse arbeidstijd, voor-    —     die een deel van zijn bedrijf (de volledige melkveehouderij)
               zover de werkgever niet aantoont dat deze een                afstoot en de daarvoor noodzakelijke bedrijfsgoederen
               gevolg was van een toen bestaande buiten-                    aan een andere landbouwer verpacht,
               gewone, hogere werkdruk, of
                                                                      —     en die ook nadien in niet onbelangrijke mate als landbou-
                                                                            wer werkzaam blijft,
          3.   de werkdruk die bestond toen de arbeidsover-
               eenkomst werd gesloten, of                             de omzet uit de verpachting, evenals zijn andere omzet,
                                                                      overeenkomstig de forfaitaire regeling voor landbouwpro-
                                                                      ducenten (artikel 25 van richtlijn 77/388/EEG) behandelen
          4.   de gemiddelde wekelijkse arbeidstijd, en               of dient de omzet uit de verpachting te worden belast
                                                                      overeenkomstig de algemene voorschriften?
    B.    voor het rooster van de arbeidstijd ter compensatie
          van de als gevolg van de flexibiliteit veroorzaakte
          hogere belasting voor de werknemer en het hieruit
          voor de werkgever voortvloeiende voordeel, aan de
          werknemer toe te kennen:                                    Verzoek van het Sozialgericht Augsburg van 7 maart
                                                                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      Eva-Maria Weller en Deutsche Angestellten-Krankenkasse
          1.   een in het concrete geval te bepalen „passende”
               toeslag op het uurloon, of
                                                                                (Zaak C-322/02)
          2.   een minimumtoeslag die toekomt aan voltijd-                                     (2002/C 289/17)
               werkers die meer uren dan de normale arbeids-
               tijd (8 uren per dag of 40 uren per week)
               werken, of                                             Het Sozialgericht Augsburg heeft bij beschikking van 7 maart
                                                                      2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      16 september 2002, in het geding tussen Eva-Maria Weller en
          3.   onafhankelijk van de werkelijk gepresteerde            Deutsche Angestellten-Krankenkasse, het Hof van Justitie van
               arbeidstijd een vergoeding voor de niet als            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
               arbeidstijd beloonde tijd gedurende welke vol-         beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-79/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 — Raad van de Europese Unie/Hamas, Europese Commissie [Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Strijd tegen het terrorisme — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten — Bevriezing van tegoeden — Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Artikel 1, leden 4 en 6 — Verordening (EG) nr. 2580/2001 — Artikel 2, lid 3 — Handhaving van een organisatie op de lijst van personen, groepen en entiteiten die bij terroristische daden zijn betrokken — Voorwaarden — Feitelijke grondslag van de besluiten tot bevriezing van tegoeden — Beslissing die door een bevoegde instantie is genomen — Motiveringsplicht]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juli 2017 — Raad van de Europese Unie/Hamas, Europese Commissie
   (Zaak C-79/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Strijd tegen het terrorisme - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten - Bevriezing van tegoeden - Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB - Artikel 1, leden 4 en 6 - Verordening (EG) nr. 2580/2001 - Artikel 2, lid 3 - Handhaving van een organisatie op de lijst van personen, groepen en entiteiten die bij terroristische daden zijn betrokken - Voorwaarden - Feitelijke grondslag van de besluiten tot bevriezing van tegoeden - Beslissing die door een bevoegde instantie is genomen - Motiveringsplicht])
   (2017/C 309/04)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, G. Étienne en M. Bishop, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Hamas (vertegenwoordiger: L. Glock, avocate), Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, M. Konstantinidis en R. Tricot, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, F. Fize en G. de Bergues, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 17 december 2014, Hamas/Raad (T-400/10, EU:T:2014:1095), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak C-471/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 september 2012 door Holding kompanija Interspeed a.d tegen het arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 in zaak T-587/10, Holding kompanija Interspeed a.d/Europese Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/55

         Hogere voorziening ingesteld op 17 september 2012 door Holding kompanija Interspeed a.d tegen het arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 in zaak T-587/10, Holding kompanija Interspeed a.d/Europese Commissie
   (Zaak C-471/12 P)
   2013/C 225/104
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Rekwirante: Holding kompanija Interspeed a.d (vertegenwoordigers: D. Komlensky, P. Komljenovic, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 20 juni 2013 heeft het Hof (Zevende kamer) als volgt beslist:

               1)

               Het verzoek om rechtsbijstand wordt afgewezen.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               3)

               Holding kompanija Interspeed a.d zal haar eigen kosten dragen.


title: Zaak C-287/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 23 mei 2016 — Fidelidade-Companhia de Seguros SA/Caisse Suisse de Compensation e.a.

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 23 mei 2016 — Fidelidade-Companhia de Seguros SA/Caisse Suisse de Compensation e.a.
   (Zaak C-287/16)
   (2016/C 326/17)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fidelidade-Companhia de Seguros SA

      Verwerende partijen: Caisse Suisse de Compensation, Fundo de Garantia Automóvel, Sandra Cristina Chrystello Pinto Moreira Pereira, Sandra Manuela Teixeira Gomes Seemann, Catarina Ferreira Seemann, José Batista Pereira

      Prejudiciële vraag

   Verzetten artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG (1), artikel 2, lid 1, van richtlijn 84/5/EEG (2) en artikel 1 van richtlijn 90/232/EEG (3) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zich tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke een verzekeringsovereenkomst absoluut nietig is als gevolg van valse verklaringen over de eigendom van het motorrijtuig, alsmede over de identiteit van de gebruikelijke bestuurder ervan, wanneer de overeenkomst is gesloten door een persoon die geen economisch belang heeft in de deelname van het voertuig aan het verkeer en als oorzaak heeft het bedrieglijk oogmerk van de betrokkenen (de verzekeringnemer, de eigenaar en de gebruikelijke bestuurder van het voertuig) om verzekeringsdekking tegen verkeersrisico’s te verkrijgen door (i) een verzekeringsovereenkomst te sluiten die de verzekeraar niet zou hebben gesloten indien hij de identiteit van de verzekeringsnemer had gekend en (ii) een lagere premie te betalen dan de premie die gelet op de leeftijd van de gebruikelijke bestuurder verschuldigd zou zijn geweest?

      (1)  Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB 1972, L 103, blz. 1).

      (2)  Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17).

      (3)  Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1990, L 129, blz. 33).


title: Zaak F-9/06: Beroep ingesteld op  30 januari 2006  — Canteiro Lopes tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/35

         Beroep ingesteld op 30 januari 2006 — Canteiro Lopes tegen Commissie
   (Zaak F-9/06)
   (2006/C 74/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Rui Canteiro Lopes (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 13 oktober 2005 om verzoekers naam niet te plaatsen op de lijst van meest verdienstelijk geachte ambtenaren en om hem bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A4 te bevorderen;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 21 december 2000 heeft verzoeker een klacht ingediend tegen het besluit om hem bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A4 te bevorderen. Op 2 juli 2001 heeft verweerster de klacht toegewezen en verzoeker meegedeeld dat stappen waren ondernomen om zijn beoordeling te voltooien, hetgeen echter niet is gebeurd. Daarop heeft verzoeker verzocht om informatie over het aan dit besluit van 2 juli 2001 gegeven gevolg. Nadat verweerster had erkend dat de beoordelingen 1995-1997 en 1997-1999 tot dan nog niet waren voltooid, heeft zij verzoeker voorgesteld om hem voor de periode 1997-1999 dezelfde beoordeling te geven als voor de periode 1999-2001.
   Hoewel verzoeker dit voorstel van de hand heeft gewezen, heeft verweerster zijn beoordeling voor de periode 1997-1999 toch afgesloten, en besloten zijn naam niet te plaatsen op de lijst van meest verdienstelijk geachte ambtenaren en hem bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de rang A4 te bevorderen.
   Ter onderbouwing van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen dat dit besluit gebrekkig is, aangezien het is genomen zonder dat er voor de betrokken perioden naar behoren voltooide beoordelingen voorhanden zijn. Verweerster heeft namelijk een dienstfout begaan door niet tijdig verzoekers beoordelingsrapporten voor de periode tussen 1 juli 1995 en 30 juni 1999 op te stellen.
   Verzoeker stelt eveneens dat verweerster op onjuiste wijze een vergelijkend onderzoek naar zijn verdiensten heeft verricht, aangezien zij subsidiaire criteria heeft gebruikt, zoals de leeftijd en de dienstanciënniteit, die enkel toepassing kunnen vinden in geval van gelijke verdiensten van de bevorderbare ambtenaren, welke voorwaarde in casu niet is vervuld. Het bestreden besluit is bijgevolg in strijd met artikel 45 van het Statuut en het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak F-160/12: Beroep ingesteld op 26 december 2012 — ZZ/Commissie

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/26

         Beroep ingesteld op 26 december 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-160/12)
   2013/C 63/53
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. A. Rodriguez-Gigirey Perez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/206-207/11-AD5/AD7

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verklaren dat het bij verzoekers sollicitatie gevoegde diploma voldoet aan alle eisen genoemd in de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/206-207/11- AD5/AD7-Administrateurs;

               —

               het op 29 september 2012 aan verzoeker toegezonden besluit van het bevoegde gezag tot afwijzing van zijn vordering tot erkenning van de geldigheid van zijn universiteitsdiploma met het oog op de toelating tot het algemeen vergelijkend onderzoek, nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, verklaren dat verzoeker recht heeft op plaatsing op de reservelijst met het oog op de vervulling van posten in verband met vergelijkend onderzoek EPSO/AD/206-207/11- AD5/AD7-Administrateurs, op het gebied van economie (PB C 82 A van 16 maart 2011), met een toereikende periode van geldigheid die gelijk is aan die van de kandidaten die aanvankelijk op de lijst waren geplaatst, met inbegrip van heropening van die lijst indien deze op de datum van het te wijzen vonnis niet meer geldig is;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-76/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Morningstar/Commissie [„Mededinging — Misbruik van machtspositie — Wereldmarkt van geconsolideerde realtime datafeeds — Besluit waarbij de toezeggingen van de onderneming met een machtspositie verbindend worden verklaard — Artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/25

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Morningstar/Commissie
   (Zaak T-76/14) (1)

   ([„Mededinging - Misbruik van machtspositie - Wereldmarkt van geconsolideerde realtime datafeeds - Besluit waarbij de toezeggingen van de onderneming met een machtspositie verbindend worden verklaard - Artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003”])
   (2016/C 392/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Morningstar, Inc. (Chicago, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Kinsella, K. Daly en P. Harrison, solicitors, en M. Abenhaïm, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, A. Dawes en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Thomson Reuters Corp. (Toronto, Canada) en Reuters Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Nourry, G. Olsen en C. Ghosh, solicitors)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 9635 van de Commissie van 20 december 2012 in een procedure op grond van artikel 102 VWEU en artikel 54 van de EER-Overeenkomst [zaak COMP/D2/39.654 — Reuters Instrument Codes (RIC’s)]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Morningstar, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak C-429/02: Verzoek van de Cour de cassation (Frankrĳk), chambre commerciale, financière et économique, van 19 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bacardi-Martini SAS en Télévision française TF1 SA, Groupe Jean-Claude Darmon SA en Girosport SARL

text:
25.1.2003             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 19/21
Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk), chambre                         a)    afzien van de doorgifte van televisieprogramma’s,
commerciale, financière et économique, van 19 november                              zoals met name de uitzending van sportevenemen-
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                            ten, ongeacht of deze in Frankrijk dan wel in andere
Bacardi-Martini SAS en Télévision française TF1 SA,                                 landen van de Unie plaatsvinden, wanneer daarin
   Groupe Jean-Claude Darmon SA en Girosport SARL                                   verboden reclame in de zin van de Franse Code des
                                                                                débits de boisson voorkomt;
                        (Zaak C-429/02)                                       b)    of programma’s doorgeven op voorwaarde dat hier-
                                                                                in geen verboden reclame in de zin van de Franse
                                                                                Code des débits de boisson voorkomt, waardoor de
                                                                                sluiting van reclameovereenkomsten met betrekking
                         (2003/C 19/36)                                             tot alcoholhoudende dranken, zowel van binnen-
                                                                                landse oorsprong of afkomstig uit andere lidstaten
                                                                                van de Europese Unie, wordt verhinderd?
                                                                       (1 ) Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende
De Cour de cassation (Frankrijk), chambre commerciale,                      de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke
financière et économique, heeft bij arrest van 19 november                  bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieom-
                                                                            roepactiviteiten (PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23).
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       (2 ) Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van
27 november 2002, in het geding tussen Bacardi-Martini SAS                  30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van de
en Télévision française TF1 SA, Groupe Jean-Claude Darmon                   Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en
SA en Girosport SARL, het Hof van Justitie van de Europese                  bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoe-
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 fening van televisieomroepactiviteiten (PB L 202 van 30.7.1997,
de navolgende vragen:                                                       blz. 60).
1)   Verzet richtlijn 89/552/EEG ( 1) van 3 oktober 1989, de
     zogenaamde „Televisie zonder grenzen”-richtlijn, in de
     versie van vóór die voortvloeiend uit richtlijn 97/36/
     EG ( 2) van 30 juni 1997, zich ertegen dat een nationale
     wettelijke regeling, zoals de artikelen L.17 tot en met
     L.21 van de Franse Code des débits de boissons (Wet op
     de drankgelegenheden) en artikel 8 van decreet nr. 92280          Beroep, op 28 november 2002 ingesteld door Commissie
     van 27 maart 1992, om redenen van bescherming van de              van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
     volksgezondheid en onder bedreiging van strafvervolging                                            bliek
     een verbod stelt op televisiereclame voor alcoholhouden-
     de dranken van binnenlandse oorsprong of uit andere
     lidstaten van de Unie, in de vorm van reclamespots in de                                     (Zaak C-430/02)
     zin van artikel 10 van de richtlijn dan wel indirecte
     reclame die verschijnt doordat op de televisie borden met
     reclame voor alcoholhoudende dranken te zien zijn,                                            (2003/C 19/37)
     zonder dat deze echter sluikreclame vormt zoals bedoeld
     in artikel 1, sub c, van de richtlijn?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2)   Moeten artikel 49 EG-Verdrag en het beginsel van vrij             op 28 november 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     verkeer van televisie-uitzendingen binnen de Unie aldus           Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een           vertegenwoordigd door C.-F. Durand en R. Amorosi als
     nationale wettelijke regeling, zoals die welke voortvloeit        gemachtigden,
     uit de artikelen L.17 tot en met L.21 van de Franse Code
     des débits de boisson en artikel 8 van decreet nr. 92280
     van 27 maart 1992, die om redenen van bescherming                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van de volksgezondheid en onder bedreiging van
     strafvervolging een verbod stelt op televisiereclame voor
     alcoholhoudende dranken van binnenlandse oorsprong                —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     of uit andere lidstaten van de Unie in de vorm van                       maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de
     reclamespots in de zin van artikel 10 van de richtlijn dan               regeling inzake de bij regionale wetten 31/1982 en 14/
     wel indirecte reclame die verschijnt doordat op de televisie             1966 ingestelde kwaliteitskeurmerken van de regio’s
     borden met reclame voor alcoholhoudende dranken te                       Abruzzo respectievelijk Sicilië in te trekken of te wijzigen,
     zien zijn, zonder dat deze echter sluikreclame vormt                     niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 28 EG op haar
     zoals bedoeld in artikel 1, sub c, van de richtlijn, tot                 rustende verplichtingen,
     gevolg heeft dat de met uitzending en distributie van
     televisieprogramma’s belaste omroeporganisaties:                  —      de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-91/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/58

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juni 2008 — Cyprus/Commissie
   (Zaak T-91/08) (1)

   (2008/C 223/107)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak T-361/09: Beroep ingesteld op 16 september 2009 — Centraal bureau voor de statistiek/Commissie

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/51

         Beroep ingesteld op 16 september 2009 — Centraal bureau voor de statistiek/Commissie
   (Zaak T-361/09)
   2009/C 282/98
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Centraal bureau voor de statistiek (Den Haag, Nederland) (vertegenwoordiger: R. van den Tweel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese gemeenschappen

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               De Beschikking van de Commissie van 7 juli 2009, kenmerk ESTAT/E-1/ME/ykl/eb D(2009) 10188, inzake de definitieve betaling van de bijdrage in de gemaakte kosten van de Structuurenquête 2005, ten bedrag van 546 818,77 EUR, te vernietigen;

               —

               subsidiair, de Commissie te veroordelen tot nabetaling van een bedrag van 38 295,55 EUR, te vermeerderen met de rente over dit bedrag vanaf de 45e dag na de datum van de Beschikking van 7 juli 2009 tot de dag van daadwerkelijke betaling ervan;

               —

               in beide gevallen, de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker stelt zich op het standpunt dat de bestreden Beschikking in strijd is met Verordening (EEG) nr. 571/88 van de Raad van 29 februari 1988 houdende organisatie van communautaire enquêtes inzake de structuur van de landbouwbedrijven in het tijdvak van 1988 tot en met 1997 (PB L 56, blz. 1, zoals nadien gewijzigd), met de tussen verzoeker en de Commissie gesloten overeenkomst met betrekking tot de communautaire bijdrage aan de onderzoekskosten voor de Structuur enquête 2005 in Nederland (contractnr. 62102.2005.001-2005.055), en met het rechtszekerheids-, vetrouwens- en motiveringsbeginsel, althans dat de Beschikking de vergoeding waarop verzoeker aanspraak maakt, onjuist vaststelt.
   In het eerste middel betoogt verzoeker dat de Commissie ten onrechte geen vergoeding overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Verordening nr. 571/88 heeft toegekend maar in plaats daarvan verzoeker heeft verzocht een nadere onderbouwing van de gemaakte kosten, en niet enkel van het aantal geënquêteerde bedrijven, over te leggen. Nu artikel 14 van de verordening expliciet voorziet in een vaste vergoeding per geënquêteerd bedrijf tot een maximum limiet van 700 000 EUR, zou een andere uitleg bovendien in strijd zijn met het vertrouwens- en, rechtszekerheidsbeginsel.
   Als tweede middel voert verzoeker aan dat artikel II.14.3 van de overeenkomst tussen verzoeker en de Commissie niet van toepassing is op de door het Ministerie van landbouw gefactureerde kosten. De Commissie heeft ten onrechte deze facturen niet volledig in aanmerking genomen als daadwerkelijk gemaakte, subsidiabele directe kosten, althans heeft de Commissie haar beslissing niet afdoende gemotiveerd.
   Tenslotte voert verzoeker subsidiair aan dat, indien artikel II.14.3 van de overeenkomst wel van toepassing zou zijn, de subsidiabele kosten op een onjuiste, dan wel zonder nadere motivering onbegrijpelijke wijze zijn berekend aangezien de Commissie de indirect productieve uren ten onrechte bij de herberekening van het toepasselijke uurtarief betrekt. De redenering van de Commissie komt niet duidelijk en ondubbelzinnig tot uitdrukking in de bestreden beschikking, zodat deze in elk geval in strijd met het motiveringsbeginsel is vastgesteld.


title: Zaak C-120/12 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Bariatrix Europe Inc. SAS (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 74, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea — Oppositie door houder van ouder merk — Bestaan van merk — Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep — Andersluidende bepaling — Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/24

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 — Bernhard Rintisch/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Bariatrix Europe Inc. SAS
   (Zaak C-120/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 74, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, eerste en derde alinea - Oppositie door houder van ouder merk - Bestaan van merk - Bewijzen ter staving van oppositie na verstrijken van daartoe gestelde termijn overgelegd - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsvrijheid van kamer van beroep - Andersluidende bepaling - Omstandigheden die in weg staan aan inaanmerkingneming van nieuwe of aanvullende bewijzen)
   2013/C 344/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bernhard Rintisch (vertegenwoordiger: A. Dreyer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Bariatrix Europe Inc. SAS

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 16 december 2011, Rintisch/BHIM (T-62/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van de nationale woord- en beeldmerken „PROTI”, „PROTIPOWER” en „PROTIPLUS” voor waren van de klassen 29 en 32, en van de nationale handelsnaam „PROTITOP” voor waren van de klassen 29, 30 en 32, en strekkende tot vernietiging van beslissing R 740/2008-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 15 december 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de door rekwirant ingestelde oppositie tegen de inschrijving van het woordmerk „PROTI SNACK” voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32 — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009]

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bernhard Rintisch wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak T-280/11: Beroep ingesteld op 31 mei 2011 — Ewald/BHIM — Kin Cosmetics (Keen)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/20

         Beroep ingesteld op 31 mei 2011 — Ewald/BHIM — Kin Cosmetics (Keen)
   (Zaak T-280/11)
   2011/C 238/36
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rita Ewald (Frauenwald, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Reinhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kin Cosmetics, SA (Sant Feliu de Guixols, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 3 maart 2011 in zaak R 1383/2010-1,

               —

               afwijzing van de oppositie ingesteld op 24 juli 2008 door KIN COSMETICS SA bij het BHIM onder nr. B1359944 tegen gemeenschapsmerkaanvraag EM 006498621 Keen,

               —

               subsidiair: voor het geval het Gerecht geen uitspraak overeenkomstig het tweede streepje kan doen: terugwijzing van de zaak voor verdere afdoening door verweerder,

               —

               verwijzing van verweerder en KIN COSMETICS SA, mocht zij interveniëren, in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk Keen voor waren en diensten van de klassen 3 en 44 — aanvraag nr. 6498621

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Kin Cosmetics SA

      Oppositiemerk of -teken: nationale en communautaire woord- en beeldmerken KIN, KinBooKs, KINWORKS en KINSTYLIUM voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 35 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak T-125/14: Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPol)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/40

         Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPol)
   (Zaak T-125/14)
   2014/C 142/52
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: PP Gappol Marzena Porczyńska (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Gwiazdowska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gap (ITM), Inc. (San Francisco, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 december 2013 in zaak R 686/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „GAPPol” voor waren en diensten van de klassen 20, 25 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 346 165

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerken „GAP”; gemeenschapsbeeldmerken met het woordelement „GAP”; nationale woordmerken „GAP” en nationale beeldmerken met het woordelement „GAP” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-27/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juni 2015 — CX/Commissie (Openbare dienst — Tuchtprocedure — Respectieve rol en bevoegdheden van de tuchtraad en het TABG — Tuchtmaatregel — Terugzetting in de rang gevolgd door een bevorderingsbesluit — Evenredigheid van de sanctie)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 juni 2015 — CX/Commissie
   (Zaak F-27/13) (1)

   ((Openbare dienst - Tuchtprocedure - Respectieve rol en bevoegdheden van de tuchtraad en het TABG - Tuchtmaatregel - Terugzetting in de rang gevolgd door een bevorderingsbesluit - Evenredigheid van de sanctie))
   (2015/C 245/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CX (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten om verzoeker krachtens artikel 9, lid 1, onder f, van bijlage IX bij het Statuut terug te zetten in de rang AD 8 en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CX draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 56.


title: Zaak T-379/04: Beroep, op 17 september 2004 ingesteld door J. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/27

         Beroep, op 17 september 2004 ingesteld door J. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-379/04)
   (2004/C 284/53)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door J., vertegenwoordigd door C. Fonte, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 10 juni 2004 houdende afwijzing van de klachten die verzoekster had ingediend tegen de besluiten van datzelfde gezag van 31 oktober 2003 en 10 december 2003 waarbij, respectievelijk, is vastgesteld dat zij geen recht heeft op de ontheemdingstoelage en de inrichtingsvergoeding, en de bedragen die zij uit dien hoofde had ontvangen, van haar zijn teruggevorderd omdat dit gezag van oordeel was dat artikel 85 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de artikelen 4, lid 1, sub a, laatste zin van het tweede streepje, en 5, lid 1, van bijlage VII bij dat statuut niet van toepassing zijn;

               —

               bovengenoemde besluiten van dat gezag van 31 oktober 2003 en 10 december 2003 nietig te verklaren;

               —

               elke maatregel te gelasten die geschikt is om verzoekster in haar rechten te herstellen, daaronder begrepen de betaling van moratoire interessen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster in de onderhavige zaak, die, alvorens een post van tijdelijk functionaris bij het directoraat-generaal Onderzoek van de Commissie te aanvaarden, als onderzoekster was tewerkgesteld bij de Consiglio Nazionale di Ricerca (CNR) te Brussel, komt op tegen de vaststelling door verweerster dat zijn geen recht heeft op de ontheemdingstoelage en de inrichtingsvergoeding.
   Verweerster baseert zich daarvoor op de overweging dat de CNR, die niet als een onderdeel van de overheidsadministratie kan worden aangemerkt, niet kan worden geacht activiteiten van de Italiaanse Staat te verrichten en noch de wil noch de rechtstreekse belangen van die staat vertegenwoordigt.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster allereerst verkeerde toepassing van artikel 4, lid 1, sub a, tweede streepje, en artikel 5, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut, op grond dat haar wegens haar status van nationaal ambtenaar de omstreden toelage en vergoeding hadden moeten worden toegekend. Ook het Belgisch ministerie van Buitenlandse zaken was van mening dat zij een nationale ambtenaar was, zoals blijkt het feit dat het haar de „Speciale identiteitskaart” met de vermelding „Italiaans ambtenaar met officiële zending in België” heeft afgegeven.
   In dit verband dient te worden gepreciseerd dat de CNR een publiekrechtelijke rechtspersoon is die in het kader van de staatsordening een bevoegdheidsfeer heeft (die deel uitmaakt van het centrale gezag), waaraan materiële middelen zijn toegewezen en die een organisatiestructuur heeft die juist bestaat uit overheidsambtenaren en uit de regels die op deze laatsten van toepassing zijn.
   Verder stelt verzoekster schending van artikel 85 van het Ambtenarenstatuut.


title: Zaak T-295/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Autoneum Germany/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om de conclusies te mogen aanpassen — Geen nieuw gegeven — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/23

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Autoneum Germany/Commissie
   (Zaak T-295/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot nietigverklaring - Verzoek om de conclusies te mogen aanpassen - Geen nieuw gegeven - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 245/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Autoneum Germany GmbH (Roßdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme, M. Ringel en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het verzoek om de conclusies van het onderhavige beroep zodanig te mogen aanpassen dat zij zich ook uitstrekken tot besluit C(2014) 8786 final van de Commissie van 25 november 2014 inzake steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN), ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               4)

               Autoneum Germany GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               5)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-554/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 3 december 2014 — Strafzaak tegen Atanas Ognyanov

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/11

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 3 december 2014 — Strafzaak tegen Atanas Ognyanov
      (Zaak C-554/14)
      (2015/C 073/17)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Sofiyski gradski sad

         Partijen in het hoofdgeding

         Gevonniste persoon: Atanas Ognyanov

         Andere partij in de procedure: Openbare aanklager bij de Sofiyska gradska prokuratura

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Laten de bepalingen van kaderbesluit 2008/909/JBZ het toe dat de tenuitvoerleggingsstaat in de overbrengingsprocedure de duur van de door de beslissingsstaat opgelegde sanctie „vrijheidsbeneming” als volgt verkort op grond van arbeid die is verricht gedurende het ondergaan van deze sanctie in de beslissingsstaat:

                              A)

                              De verkorting van de sanctie is het gevolg van de toepassing, op grond van artikel 17, lid 1, [van het kaderbesluit], van het recht van de tenuitvoerleggingstaat op de tenuitvoerlegging van de sanctie. Laat deze bepaling het toe dat het tenuitvoerleggingsrecht van de tenuitvoerleggingsstaat reeds in de overbrengingsprocedure wordt toegepast op omstandigheden die zich hebben voorgedaan gedurende de periode waarin de gevonniste persoon aan de rechtsmacht van de beslissingsstaat was onderworpen (namelijk op tijdens de detentie in de penitentiaire inrichting van de beslissingsstaat verrichte arbeid)?

                              B)

                              De verkorting van de sanctie vindt plaats op grond van de aftrek overeenkomstig artikel 17, lid 2, [van het kaderbesluit]. Laat deze bepaling de aftrek van een periode toe die langer is dan de volgens het recht van de beslissingsstaat vastgestelde duur van de detentie, indien het recht van de tenuitvoerleggingsstaat wordt toegepast en daardoor de omstandigheden die zich hebben voorgedaan in de beslissingsstaat (namelijk de in de penitentiaire inrichting van de beslissingsstaat verrichte arbeid) opnieuw juridisch worden beoordeeld?

                  2)

                  Ingeval deze of andere bepalingen van het kaderbesluit van toepassing zijn op de beschreven verkorting van de sanctie, moet dan de beslissingsstaat worden ingelicht over deze verkorting indien hij daar uitdrukkelijk om heeft verzocht, en dient de overbrengingsprocedure te worden gestaakt bij protest van zijn kant? Ingeval het bestaan van deze verplichting wordt bevestigd, hoe dient de beslissingsstaat dan te worden ingelicht: over het toepasselijke recht in algemene en abstracte zin, of over de concrete verkorting die de rechter bij de concreet gevonniste persoon zal toepassen?

         Aanvullende vraag:

      Mocht het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat de bepalingen vervat in artikel 17, leden 1 en 2, van kaderbesluit 2008/909/JBZ het niet toelaten dat de tenuitvoerleggingsstaat op basis van zijn nationale recht de straf (vanwege in het buitenland verrichte arbeid) verkort, is in dat geval de beslissing van de nationale rechter om desondanks zijn nationale recht toe te passen omdat dit gunstiger is dan artikel 17 van kaderbesluit 2008/909/JBZ, in overeenstemming met het Europese recht?


title: Zaak F-71/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 mei 2013 — Z/Hof van Justitie (Openbare dienst — Afdoening zonder beslissing)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 mei 2013 — Z/Hof van Justitie
   (Zaak F-71/11) (1)

   (Openbare dienst - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 252/84
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het beoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2007 alsmede verzoek om de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-71/11, Z/Hof van Justitie.

               2)

               De verzoekende partij zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011, blz. 30.


title: Zaak T-546/08: Arrest van het Gerecht van 21 september 2010 — Villa Almè/BHIM — Marqués de Murrieta (i GAI) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk i GAI — Nationaal woordmerk YGAY en gemeenschapswoordmerk en gemeenschapsbeeldmerk MARQUÉS DE MURRIETA YGAY — Relatieve weigeringsgronden — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/28

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2010 — Villa Almè/BHIM — Marqués de Murrieta (i GAI)
   (Zaak T-546/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk i GAI - Nationaal woordmerk YGAY en gemeenschapswoordmerk en gemeenschapsbeeldmerk MARQUÉS DE MURRIETA YGAY - Relatieve weigeringsgronden - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009))
   2010/C 301/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Villa Almè Azienda vitivinicola di Vizzotto Giuseppe (Mansuè, Italië) (vertegenwoordigers: G. Massa en P. Massa, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en A. Sempio, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Marqués de Murrieta, SA (Logroño, Spanje) (vertegenwoordigers: P. López Ronda en G. Macias Bonilla, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 september 2008 (zaak R 1695/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Bodegas Marqués de Murrieta, SA en Villa Almè Azienda vitivinicola di Vizzotto Giuseppe

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Villa Almè Azienda vitivinicola di Vizzotto Giuseppe wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-552/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2008 door Agrar-Invest-Tatschl GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 8 oktober 2008 in zaak T-51/07, Agrar-Invest-Tatschl GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/10

         Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2008 door Agrar-Invest-Tatschl GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 8 oktober 2008 in zaak T-51/07, Agrar-Invest-Tatschl GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-552/08 P)
   (2009/C 55/16)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Agrar-Invest-Tatschl GmbH (vertegenwoordigers: U. Schrömbges en O. Wenzlaff, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 8 oktober 2008 in zaak T-51/07, Agrar-Invest-Tatschl GmbH/Commissie, vernietigen;

               —

               overeenkomstig de eerste conclusie van het verzoekschrift van 22 februari 2007 in de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg, zaak T-51/07, artikel 1, leden 2 en 3, van beschikking C(2006) 5789 def. (REC 05/05) van de Commissie van 4 december 2006 nietig verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij het beroep van rekwirante tegen beschikking C(2006) 5789 van de Commissie van 4 december 2006 inzake de boeking achteraf van de door rekwirante verschuldigde invoerrechten voor de invoer van suiker uit Kroatië werd verworpen.
   Het Gerecht motiveerde de verwerping van het beroep van rekwirante met gebrek aan goede trouw, een van de vier cumulatieve voorwaarden waaronder niet tot boeking achteraf van invoerrechten wordt overgegaan. Volgens het Gerecht kan de belastingplichtige krachtens artikel 220, lid 2, sub b-5, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (hierna: „douanewetboek”) geen goede trouw inroepen wanneer de Commissie, zoals in casu, een bericht aan de importeurs in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen heeft bekendgemaakt, volgens hetwelk er gegronde twijfel bestaat ten aanzien van de juiste toepassing van de preferentiële regeling door het begunstigde land. Irrelevant is ook dat rekwirante gelet op de bevestiging achteraf van de authenticiteit en de juistheid van de certificaten inzake goederenverkeer te goeder trouw zou zijn geweest, daar rekwirante bij de invoer hoe dan ook niet te goeder trouw heeft gehandeld.
   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op onjuiste uitlegging van artikel 220, lid 2, sub b-5, van het douanewetboek door het Gerecht. Bij de uitlegging geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de mededeling van de Commissie in het Publicatieblad, dat twijfel bestaat ten aanzien van de juiste toepassing van de preferentiële regeling door het begunstigde land, ook leidt tot uitsluiting van goede trouw wanneer, zoals in casu, de betrokken preferentiële certificaten na de bekendmaking van de waarschuwing aan een procedure van controle achteraf zijn onderworpen waarbij de authenticiteit en de juistheid van de preferentiële certificaten werd bevestigd.
   Het Gerecht gaat eraan voorbij dat de in artikel 220, lid 2, sub b-5, van het douanewetboek vastgestelde werking van een waarschuwing wordt beperkt door het beginsel van de erkenning van de beslissingen van de douaneautoriteiten van een derde land in het kader van een systeem van administratieve samenwerking. De hier aan de orde zijnde bepaling van het douanewetboek schept een wettelijke fictie van kwade trouw die weerlegbaar is, met name zoals in casu door een procedure van controle achteraf. De goede trouw van rekwirante is aldus door de bevestiging achteraf van de authenticiteit en de juistheid van de certificaten inzake goederenverkeer hersteld, d.w.z. dat zij ervan mocht uitgaan dat de gegronde twijfel, op basis waarvan de waarschuwing van de Commissie was bekendgemaakt, in het kader van de procedure van controle achteraf werd opgeheven. De goede trouw van rekwirante vloeit dus niet voort uit de regelmatige afgifte van de betrokken certificaten inzake goederenverkeer door de Kroatische douaneautoriteiten, maar uit de regelmatige controle achteraf van deze certificaten door de douaneautoriteiten op grond van de via het bericht van de Commissie bekendgemaakte twijfel inzake de regelmatige afgifte ervan.