title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 mei 2003 in zaak T-250/01, Dresdner Bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om toegang tot documenten — Besluit van raadadviseur-auditeur — Ontvankelĳkheid)

text:
18.10.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 251/11
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    M. Hirsch, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                              AANLEG                                      Gemeenschappen (gemachtigde: S. Rating), betreffende een
                                                                          verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de raadadvi-
                          van 9 mei 2003                                  seur-auditeur van 16 augustus 2001 houdende weigering om
                                                                          verzoekster toegang te verlenen tot bepaalde documenten
in zaak T-219/01, Commerzbank AG tegen Commissie                          betreffende de beëindiging van de tegen andere banken inge-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           leide procedure in zaak COMP/E-1/37/.919 — bankkosten
                                                                          voor wisselen van valuta's in eurozone, heeft het Gerecht
(Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om toegang tot docu-               (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas,
menten — Besluit van raadadviseur-auditeur —                              kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
                         Ontvankelijkheid)                                H. Jung, op 9 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan
                                                                          het dictum luidt als volgt:
                          (2003/C 251/21)
                          (Procestaal: Duits)                             1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-219/01, Commerzbank AG, gevestigd te Frankfurt-                 2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van ver-
am-Main (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Satzki en                         weerster dragen.
B. Maassen, advocaten, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: S. Rating), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de raadadvi-             (1) PB C 3 van 5 januari 2002.
seur-auditeur van 17 augustus 2001 houdende weigering om
verzoekster toegang te verlenen tot bepaalde documenten
betreffende de beëindiging van de tegen andere banken inge-
leide procedure in zaak COMP/E-1/37.919 — bankkosten
voor wisselen van valuta's in eurozone, heeft het Gerecht
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas,
kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:              BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                             HET
H. Jung, op 9 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 5 augustus 2003
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                       in zaak T-158/03 R, Industrias Químicas des Vallés SA
                                                                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van ver-
      weerster dragen, daaronder begrepen die welke op de procedure in    (Procedure in kort geding — Verzoek tot opschorting van
      kort geding in zaak T-219/01 R zijn gevallen.                       tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Spoedeisendheid
                                                                                — Afweging van belangen)
(1) PB C 369 van 22 december 2001.                                                                  (2003/C 251/23)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                          In zaak T-158/03 R, Industrias Químicas des Vallés SA,
                                                                          gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
                                                                          C. Fernández Vicién, P. González-Espejo en J. Sabater
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    Marotias, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                              AANLEG                                      Gemeenschappen (gemachtigden: B. Doherty en S. Pardo
                                                                          Quintillán), betreffende een verzoek tot opschorting van de
                          van 9 mei 2003                                  tenuitvoerlegging van beschikking 2003/308/EG van de
                                                                          Commissie van 2 mei 2003 betreffende de niet-opneming
in zaak T-250/01, Dresdner Bank AG tegen Commissie                        van metalaxyl in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de
             van de Europese Gemeenschappen (1)                           Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbescher-
                                                                          mingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten (PB L 113,
(Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om toegang tot docu-               blz. 8), heeft de president van het Gerecht op 5 augustus 2003
menten — Besluit van raadadviseur-auditeur —                              een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         Ontvankelijkheid)
                          (2003/C 251/22)                                 1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Duits)                             2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-250/01, Dresdner Bank AG, gevestigd te Frankfurt-
am-Main (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Bosch en


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 februari 1999 in zaak C-366/97 (verzoek van het Tribunale civile e penale di Firenze om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen M. Romanelli en P. Romanelli (Vrij verrichten van diensten - Kredietinstellingen - Terugbetaalbare gelden)

text:
10.4.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 100/7
richt Nordhorn (Duitsland), in de aldaar dienende straf-             nale civile e penale di Firenze (ItalieÈ), in de aldaar die-
zaak tegen A. van der Laan, betreffende een prejudicieÈle            nende strafzaak tegen M. Romanelli en P. Romanelli, om
beslissing over de uitlegging van artikel 30 van het EG-             een prejudicieÈle beslisssing over de uitlegging van artikel 3
Verdrag, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als              van Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad van
volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, D. A. O.                15 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke en
Edward en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: J.               bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot
Mischo; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietin-
9 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                stellingen, alsmede tot wijziging van Richtlijn 77/780/EEG
luidt als volgt:                                                     (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
                                                                     kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn (rappor-
                                                                     teur), kamerpresident, G. Hirsch, J. L. Murray, H. Ragne-
Artikel 30 van het EG-Verdrag verzet zich tegen een natio-           malm en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: N.
nale regeling die het in de handel brengen van in een                Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en in de handel              11 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
gebrachte producten verbiedt om redenen in verband met               luidt als volgt:
de bescherming van de consument, wanneer deze bescher-
ming wordt gewaarborgd door middel van een etikettering
die in overeenstemming is met de bepalingen van Richtlijn            De uitdrukking ¹andere terugbetaalbare geldenº in
79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betref-                  artikel 3 van Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad
fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                van 15 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke
lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmid-          en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang
delen alsmede de daarvoor gemaakte reclame, met name                 tot en de uitoefening van de werkzaamheden van krediet-
de bepalingen inzake de benaming waaronder het product               instellingen, alsmede tot wijziging van Richtlijn 77/780/
wordt verkocht en de lijst van ingredieÈnten.                        EEG, doelt niet alleen op financieÈle instrumenten die de
                                                                     intrinsieke eigenschap hebben terugbetaalbaar te zijn,
                                                                     maar eveneens op instrumenten die deze intrinsieke eigen-
Het gebruik van een verkoopbenaming waaruit de koper                 schap missen, doch ten aanzien waarvan de terugbetaling
in de staat waar het wordt verkocht, niet de werkelijke              van de ingelegde gelden contractueel is overeengekomen.
aard van het product kan opmaken, is in strijd met
artikel 2 en artikel 5, lid 1, van Richtlijn 79/112/EEG.             (1) PB C 370 van 6.12.1997.
Wanneer de hoeveelheid toegevoegd water in gewicht
meer dan 5 % van het eindproduct uitmaakt, wordt
artikel 3, lid 1, juncto artikel 6, lid 5, onder a), van Richt-
lijn 79/112/EEG gschonden, indien in de lijst van ingre-
dieÈnten niet de vermelding ¹waterº voorkomt.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                 van 23 februari 1999
                                                                     in zaak C-42/97: Europees Parlement tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
                                                                     (Beschikking 96/664/EG van de Raad Ð Bevordering van
                                                                     taalverscheidenheid in Gemeenschap in informatiemaat-
                                                                                schappij Ð Rechtsgrondslag)
                   ARREST VAN HET HOF                                                       (1999/C 100/11)
                         (Zesde kamer)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     van 11 februari 1999
in zaak C-366/97 (verzoek van het Tribunale civile e
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
penale di Firenze om een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
           tegen M. Romanelli en P. Romanelli (1)
(Vrij verrichten van diensten Ð Kredietinstellingen Ð                In zaak C-42/97, Europees Parlement (gemachtigden: J.
                    Terugbetaalbare gelden)                          Schoo en N. Lorenz) tegen Raad van de Europese Unie
                       (1999/C 100/10)                               (gemachtigden: B. Hoff-Nielsen en F. Anton), betreffende
                                                                     een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 96/664/
                                                                     EEG van de Raad van 21 november 1996 tot vaststelling
                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                     van een meerjarenprogramma ter bevordering van de taal-
                                                                     verscheidenheid in de Gemeenschap in de informatiemaat-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       schappij (PB L 306 van 28.11.1996, blz. 40), heeft het
                de Jurisprudentie van het Hof)                       Hof, samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, president
                                                                     van de Vierde en de Zesde kamer, waarnemend voor de
                                                                     president, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F.
In zaak C-366/97, betreffende een verzoek aan het Hof                Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-              Murray, L. Sevón (rapporteur), M. Wathelet, R. Schintgen


title: Zaak C-662/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Surgicare — Unidades de Saúde SA/Fazenda Pública (Prejudiciële verwijzing — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Aftrek van de voorbelasting — Handelingen die misbruik vormen — Nationaal belastingrecht — Bijzondere nationale procedure in geval van vermoedens dat sprake is van fiscaal misbruik — Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/9

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Surgicare — Unidades de Saúde SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-662/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Aftrek van de voorbelasting - Handelingen die misbruik vormen - Nationaal belastingrecht - Bijzondere nationale procedure in geval van vermoedens dat sprake is van fiscaal misbruik - Beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid))
   (2015/C 118/12)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Surgicare — Unidades de Saúde SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan de verplichte voorafgaande toepassing van een nationale administratieve procedure zoals die van artikel 63 van het wetboek fiscaal procesrecht (Código de Procedimento e de Processo Tributário) indien de belastingadministratie vermoedt dat misbruik is gepleegd.

      (1)  PB C 78 van 15.3.2014.


title: Zaak C-78/15: Beschikking van de president van het Hof van 21 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Colena AG/Deiters GmbH

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/46

         Beschikking van de president van het Hof van 21 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Colena AG/Deiters GmbH
   (Zaak C-78/15) (1)

   (2016/C 038/58)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 7 juli 1998 in de gevoegde zaken C-405/96 tot en met C-408/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal d'instance de Saint-Denis de la Réunion): Société Beton Express e.a. tegen Direction régionale des douanes de la Réunion (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Kennelijk identieke vraag)

text:
5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 278/11
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Beroep, op 7 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                        van 7 juli 1998
                                                                                (Zaak C-169/98)
in de gevoegde zaken C-405/96 tot en met C-408/96 (ver-
zoek om een prejudicieÈle beslissing van het Tribunal d'in-                                (98/C 278/20)
stance de Saint-Denis de la ReÂunion): SocieÂteÂ Beton
Express e.a. tegen Direction reÂgionale des douanes de la
                           ReÂunion (1)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de proces-             is op 7 mei 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
            voering Ð Kennelijk identieke vraag)                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                   genwoordigd door haar juridisch adviseur P. Hillenkamp,
                         (98/C 278/19)                             en door H. Michard, lid van haar juridische dienst, als
                                                                   gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door de veral-
                                                                       gemeende sociale bijdrage (contribution sociale geÂneÂra-
                                                                       liseÂe; CSG) toe te passen op de arbeids- en vervan-
In de gevoegde zaken C-405/96 tot en met C-408/96,                     gingsinkomsten van werknemers die in Frankrijk
betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177              wonen, maar volgens Verordening (EEG) nr. 1408/71
van het EG-Verdrag van het Tribunal d'instance de Saint-               van de Raad (1) niet aan de Franse socialezekerheids-
Denis de la ReÂunion (Frankrijk), in de aldaar aanhangige              wetgeving onderworpen zijn, de krachtens de
gedingen tussen SocieÂteÂ Beton Express (C-405/96), SocieÂteÂ          artikelen 48 tot en met 52 van het EG-Verdrag en
nouvelle de concassage (C-406/96), SocieÂteÂ Bourbon                   artikel 13 van die verordening op haar rustende ver-
LumieÁre (C-407/96), SocieÂteÂ Ouest Concassage (C-408/96)             plichtingen niet is nagekomen;
en Direction reÂgionale des douanes de la ReÂunion, in aan-
wezigheid van ReÂgion ReÂunion, om een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van de artikelen 9, 12 en 95 van           Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                 verwijzen.
G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
nemalm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten,
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, (rapporteur), J.-P.           Middelen en voornaamste argumenten
Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou,
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass,
op 7 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-            Volgens de Commissie vormt de heffing van de veralge-
tum luidt als volgt:                                               meende sociale bijdrage (hierna: ¹CSGº) over de arbeids-
                                                                   en vervangingsinkomsten die werknemers halen uit
                                                                   beroepswerkzaamheden die zij in een andere lidstaat ver-
                                                                   richten, een dubbele sociale heffing die niet alleen in strijd
Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december                 is met Verordening (EEG) nr. 1408/71, inzonderheid
1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse over-        artikel 13 daarvan, maar ook met de artikelen 48 en 52
zeese departementen, op over zee aangevoerde goederen              van het Verdrag, die betrekking hebben op het vrije ver-
(¹octroi de merº), moet aldus worden uitgelegd, dat zij            keer van werknemers in de Gemeenschap.
zich verzet tegen vrijstellingen die van algemene of syste-
matische aard zijn en die derhalve kunnen leiden tot de
herinvoering van een heffing van gelijke werking als een
douanerecht. Beschikking 89/688/EEG staat echter wel               De Commissie herinnert eraan, dat volgens vaste recht-
noodzakelijke, evenredige en nauwkeurig bepaalde vrijstel-         spraak van het Hof, de kwalificatie van een belasting,
lingen toe die in overeenstemming zijn met de strenge              taks, heffing, bijdrage of retributie moet worden onder-
voorwaarden van artikel 2, lid 3, van deze beschikking,            zocht aan de hand van de objectieve kenmerken van de
uitgelegd in het licht van de in artikel 226 van het EG-Ver-       betrokken heffing, onafhankelijk van de wijze waarop die
drag genoemde beperkingen.                                         heffing door de betrokken lidstaat is gekwalificeerd.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                   In het onderhavige geval dienen primair het doel en de
                                                                   bestemming van de heffing en subsidiair de wijze van
                                                                   inning en toerekening van de betrokken bijdrage in aan-
                                                                   merking te worden genomen.


title: Arrest van het Hof van 2 augustus 2016 in zaak E-35/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming door een EVA-staat van zijn verplichtingen — Richtlijn 2000/59/EG betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen)

text:
               13.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/24

         ARREST VAN HET HOF
   van 2 augustus 2016
   in zaak E-35/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-nakoming door een EVA-staat van zijn verplichtingen — Richtlijn 2000/59/EG betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen)
   (2017/C 120/12)
   In zaak E-35/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56i van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen) door: i) niet voor elke haven een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval uit te werken en vast te stellen, zoals voorgeschreven door artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2000/59/EG, ii) niet de afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen te evalueren en goed te keuren, niet toe te zien op de uitvoering daarvan en niet ervoor te zorgen dat zij ten minste om de drie jaar opnieuw worden goedgekeurd, zoals voorgeschreven door artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2000/59/EG, en iii) niet te zorgen voor de beschikbaarheid van havenontvangstvoorzieningen in alle havens in Noorwegen die toereikend zijn voor de behoeften van de schepen welke de havens gewoonlijk aandoen, zonder onnodig oponthoud van de schepen te veroorzaken, zoals voorgeschreven door artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2000/59/EG, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 2 augustus 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen niet binnen de gestelde termijn heeft voldaan aan zijn verplichting uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56i van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen) door:

                           a)

                           niet voor elke haven in Noorwegen een passend plan voor ontvangst en verwerking van scheepsafval uit te werken en vast te stellen, zoals voorgeschreven door artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2000/59/EG;

                           b)

                           niet de afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen voor alle havens in Noorwegen te evalueren en goed te keuren, niet toe te zien op de uitvoering daarvan en niet ervoor te zorgen ervoor dat zij ten minste om de drie jaar opnieuw worden goedgekeurd, zoals voorgeschreven door artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2000/59/EG, en

                           c)

                           niet te zorgen voor de beschikbaarheid van havenontvangstvoorzieningen in alle havens in Noorwegen die toereikend zijn voor de behoeften van de schepen welke de havens gewoonlijk aandoen, zonder onnodig oponthoud van de schepen te veroorzaken, zoals voorgeschreven door artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2000/59/EG;

               2.

               verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-382/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2012 door MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc., MasterCard Europe tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 mei 2012 in zaak T-111/08, Mastercard, Inc. e.a./Europese Commissie

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/4

         Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2012 door MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc., MasterCard Europe tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 mei 2012 in zaak T-111/08, Mastercard, Inc. e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-382/12 P)
   2012/C 319/05
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: MasterCard, Inc., MasterCard International, Inc., MasterCard Europe (vertegenwoordigers: V. Brophy, E. Barbier de La Serre, B. Amory, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Banco Santander, SA, Royal Bank of Scotland plc, HSBC Bank plc, Bank of Scotland plc, Lloyds TSB Bank plc, MBNA Europe Bank Ltd, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, British Retail Consortium, EuroCommerce AISBL

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 24 mei 2012 in zaak T-111/08, Mastercard, Inc. e.a./Commissie, te vernietigen;

               —

               beschikking C(2007) 6474 def. van de Commissie van 19 december 2007 in zaken COMP/34.579 — Mastercard, COMP/36.518 — EuroCommerce, COMP/38.580 — Commercial Cards (1) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure, daaronder begrepen de kosten die voor rekwirante bij dit Hof en bij het Gerecht zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest om de volgende redenen zou moeten worden vernietigd:

                     Eerste middel
                  : het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven en/of een ontoereikende motivering aangereikt ten aanzien van de beoordeling van de objectieve noodzakelijkheid van de vermeende beperking van de mededinging. Meer bepaald heeft het Gerecht het vaste criterium van de objectieve noodzakelijkheid onjuist toegepast. In plaats van het juiste criterium toe te passen, inhoudende dat de beperking objectief noodzakelijk is wanneer de primaire transactie niet of
                     moeilijk
                   kan worden gerealiseerd zonder haar, heeft het Gerecht een onvolledig criterium gebruikt, volgens welk een beperking slechts objectief noodzakelijk is wanneer de primaire transactie zonder haar
                     niet kan
                   functioneren. Bovendien heeft het Gerecht: (i) verzuimd om de vermeende beperking, en dus haar objectieve noodzakelijkheid, binnen de juiste context te beoordelen; (ii) ten onrechte zijn eigen beoordeling in plaats van die van de Commissie gesteld; en (iii) verzuimd om de juiste toetsingsmaatstaf te hanteren.

                     Tweede middel
                  : het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven en/of een ontoereikende motivering aangereikt ten aanzien van de beoordeling of MasterCard een ondernemersvereniging is. Meer bepaald heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te oordelen dat de vermeende gemeenschappelijke belangen tussen de banken en MasterCard, en ook de overgebleven beslissingbevoegdheden van de banken na de beursgang, die losstond van de multilaterale afwikkelingsvergoeding („MAV”), volstonden om MasterCard te kwalificeren als een ondernemersvereniging bij de besluitvorming over de MAV. In ieder geval zijn de beslissingsbevoegdheden van de banken na de beursgang, en de vermeende gemeenschappelijke belangen tussen de banken en MasterCard, irrelevant om te bepalen of MasterCard een ondernemersvereniging is bij de besluitvorming over de MAV.

                     Derde middel
                  : het Gerecht heeft blijken van een onjuiste rechtsopvatting gegeven ten aanzien van de ontvankelijkheid van meerdere bijlagen bij het verzoekschrift. Er was geen rechtsgrondslag voor de beperking van het recht op toegang tot de rechter die het Gerecht daarmee heeft aangebracht. Ook als het Gerecht over dergelijke bevoegdheden zou beschikken, dan nog heeft het ten onrechte geoordeeld dat deze beperking in de onderhavige zaak zou moeten gelden.

      (1)  PB C 264, 6.11.2009, blz. 8.


title: Zaak T-632/16: Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Haeberlen/ENISA

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/22

         Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Haeberlen/ENISA
   (Zaak T-632/16)
   (2016/C 410/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Haeberlen (Swisttal, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor netwerk- en informatiebeveiliging

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         en bijgevolg

               —

               het besluit van 21 oktober 2015 nietig te verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van 20 mei 2016 tot afwijzing van het bezwaar, dat is ontvangen op 23 mei 2016, nietig te verklaren;

               —

               de vergoeding van verzoekers immateriële schade, die wordt geraamd op 3 000 EUR, te gelasten;

               —

               verweerder te verwijzen in kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onwettigheid van verordening (EU) nr. 422/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2011 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB 2014, L 129, blz. 5) en van verordening (EU) nr. 423/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2012 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB 2014, L 129, blz. 12) (hierna: „bestreden verordeningen”). In het bijzonder gaat de vaststelling van de bestreden verordeningen mank aan een aantal schendingen, en met name schending van wezenlijke vormvoorschriften, van de motiveringsplicht, van artikel 10 van bijlage XI bij het statuut dat van toepassing was vóór de inwerkingtreding van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB 2013, L 287, blz. 15), schending van de artikelen 10, 11 et 65 van het Statuut, van de beginselen van verworven rechten, evenredigheid, en bescherming van het gewettigde vertrouwen, en van de regels van de sociale dialoog.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van de motiveringsplicht en van de zorgplicht.


title: Zaak C-81/08 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 november 2008 — Miguel Cabrera Sánchez/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Industrias Cárnicas Valle SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Gevaar voor verwarring — Samengesteld woord- en beeldmerk — Oppositie door houder van ouder merk)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/14

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 november 2008 — Miguel Cabrera Sánchez/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Industrias Cárnicas Valle SA
   (Zaak C-81/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Gevaar voor verwarring - Samengesteld woord- en beeldmerk - Oppositie door houder van ouder merk)
   (2009/C 69/24)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirant: Miguel Cabrera Sánchez (vertegenwoordiger: J. Calderón Chavero, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde), Industrias Cárnicas Valle SA
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 13 december 2007, Cabrera Sánchez/BHIM — Industrias Cárnicas Valle (T-242/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 juni 2006 (zaak R 790/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Cabrera Sánchez en Industrias Cárnicas Valle, SA
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               M. Cabrera Sánchez wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Beroep, op 16 juli 1997 ingesteld door de vennootschap onder firma E-Quattro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-10/98)

text:
28.3.98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 94/31
    ingevoerd met betrekking tot artikel 23 van het perso-        Ð de Commissie eveneens te veroordelen tot vergoeding
    neelsreglement; die regel verbindt de ontwikkeling van             van de schade die zij heeft geleden ten gevolge van de
    de loopbaan van een functionaris aan de resultaten                 ongemotiveerde en te laat meegedeelde opzegging van
    van de dienst waarbij hij is tewerkgesteld; daardoor               de rechtsverhouding;
    worden de functionarissen die administratieve taken
    verrichten, bevoordeeld ten opzichte van degenen die
                                                                  Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
    in operationele eenheden met een hoog beroepsrisico
    zijn tewerkgesteld; bovendien zijn verzoekers werk-
    zaamheden in het onderhavige geval steeds beoordeeld          Middelen en voornaamste argumenten
    door hieÈrarchieke meerderen op wie hij voortdurend
    kritiek had geleverd, terwijl een gezonde administratie       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
    eist, dat controleurs en gecontroleerden niets met el-        met die in zaak C-257/97 (1).
    kaar te maken hebben;
                                                                  (1) PB C 271 van 6.9.1997, blz. 9.
Ð verdraaiing van de feiten en misbruik van bevoegd-
    heid; ofschoon verzoekers jaarlijkse beoordeling voor
    1996 veel gunstige uitspraken bevat, blijft verweerster
    de ontwikkeling van zijn loopbaan binnen de afdeling
    Thesaurie blokkeren; de jaarlijkse beoordeling wordt
    stelselmatig gebruikt voor andere doelstellingen dan
    die waarvoor zij is ingesteld;                                Beroep, op 9 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
                                                                  Argon SRL e. a. tegen Raad van de Europese Unie en
Ð kennelijke inconsistentie en tegenstrijdigheid van het                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
    weigeringsbesluit; het bestreden besluit spoort niet met
                                                                                (Zaak T-12/98)
    de omstandigheid, dat verzoeker in 1996 rechtstreeks
    verantwoordelijk was voor het portefeuillebeheer en                                    (98/C 94/77)
    het garantiefonds; bovendien stelt artikel 23 van ver-
    weersters personeelsreglement geen perken aan de                                  (Procestaal: Italiaans)
    bevorderingen naar D-ambten; indien verzoeker eigen-
    lijk niet kon worden bevorderd omdat de eenheid Por-
    tefeuillebeheer minder mogelijkheden bood, had het            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    probleem dus eenvoudig kunnen worden opgelost door            Gemeenschappen is op 9 januari 1998 beroep ingesteld
    hem naar een andere operationele eenheid over te              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
    plaatsen.                                                     Europese Gemeenschappen door de vennootschappen
                                                                  Argon SRL, Berca SRL, Bonaldi SNC di Guidetti & Co.,
                                                                  Camasped di Cassini Marco, Carioni Spedizioni Interna-
                                                                  zionali SRL, Centro Servizi Doganali SRL, Comimpex
                                                                  SRL, EIR Casa di spedizioni SNC di Brassanelli Eligio &
                                                                  Co., Emmedue SAS di Felisati & Co. in liquidatie, Errek
Beroep, op 16 juli 1997 ingesteld door de vennootschap            SAS, F.lli Colli SRL, F.lli Ramella SRL, Greco Umberto di
onder firma E-Quattro tegen Commissie van de Europese             Umberto Greco SNC, Lurasped di Luerti G. & C. SAS in
                     Gemeenschappen                               liquidatie, Monterisi SAS di Monterisi Giuseppe & Co.,
                                                                  Rossi Sergio & Co. SNC, Servizi Doganali di Piras Giorgio
                      (Zaak T-10/98)
                                                                  & Co. SNC, Spedizioni ST1 SRL, Toccafondi Claudio Spe-
                        (98/C 94/76)                              dizioniere Doganale SRL in liquidatie, Tre Esse SNC di
                                                                  Torresani F.lli e Crescini Leandro, Unisped SRL, Vergani
                   (Procestaal: Italiaans)                        Spedizioni SRL in liquidatie, vertegenwoordigd door G.
                                                                  Leone en M. Clough, advocaten te Milaan en te Londen,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,
is op 16 juli 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van           advocaat aldaar, Grand-rue 31.
de Europese Gemeenschappen door vennootschap onder
firma E-Quattro, vertegenwoordigd door G. Marchesini,
advocaat te Vicenza, domicilie gekozen hebbende te                Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, rue Mathias
Hardt 8Ð10. Bij beschikking van het Hof van Justitie van          Ð te verklaren dat verweerders jegens verzoeksters hoof-
9 december 1997 is dit beroep vervolgens wegens onbe-                  delijk aansprakelijk zijn in de zin van artikel 215,
voegdheid van het Hof verwezen naar het Gerecht van eer-               tweede alinea, van het Verdrag voor de schade die aan
ste aanleg.                                                            hun werkzaamheid van douane-expediteur is toege-
                                                                       bracht ten gevolge van de maatregelen die de Raad
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    heeft getroffen ter organisatie van het vrije verkeer van
                                                                       goederen binnen de ruimte zonder binnengrenzen die
Ð de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                    per 1 januari 1993 tot stand moest worden gebracht,
    schade die zij heeft geleden en nog steeds lijdt ten               zonder de maatregelen te treffen die noodzakelijk
    gevolge van de voortdurende vertraging bij de betaling             waren om de belangen van verzoeksters te beschermen;
    van het saldo van de diensten die zijn beschreven in de            dergelijke maatregelen zijn door de Commissie niet
    onbetaalde factuur;                                                voorgesteld en door de Raad niet getroffen;


title: Zaak C-235/06: Beroep ingesteld op  24 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/22

         Beroep ingesteld op 24 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-235/06)
   (2006/C 165/41)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun, R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verweerster: Republiek Oostenrijk
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet aan haar verplichtingen heeft voldaan door geen sancties vast te leggen in de zin van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1);

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 16 van verordening nr. 261/2004 bepaalt dat sancties voor de luchtvaartmaatschappijen moeten worden vastgelegd voor het geval geen compensatie wordt betaald, geen ander vervoer wordt aangeboden dan wel geen terugbetaling wordt gewaarborgd. Deze door de lidstaten voor overtredingen van de verordening vast te leggen sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.
   Volgens informatie waarover de Commissie beschikt heeft Oostenrijk nog geen sancties voor overtredingen van de verordening vastgelegd die doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

      (1)  PB L 46 van 17.2.2004, blz. 1.


title: Zaak T-635/16: Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2017 — IPA/Commissie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/51

         Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2017 — IPA/Commissie
   (Zaak T-635/16) (1)

   (2017/C 112/71)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-304/95)

text:
Nr . C 299/ 12          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
    — niet voor alle in bijlage II bij de richtlijn genoemde             Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door Commissie
         projecten voor te schrijven, dat moet worden onder             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu
         zocht of deze een aanzienlijk milieu-effect kunnen                                                  bliek
         hebben;                                                                                ( Zaak C-304/95 )
    — niet de maatregelen te treffen die nodig zijn om te                                               ( 95/C 299/ 19 )
         voldoen aan artikel 5 , lid 2 , van de richtlijn ,
    — buiten de door de richtlijn voorgeschreven proce                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         dure om vergunning te verlenen voor de aanleg van               op 25 september 1995 beroep in gesteld tegen Helleense
         een stortplaats voor speciaal afval te Mainhausen en            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
         van een autosnelweg bij Lüneburg;                               pen , vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
                                                                         haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten                Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
    van de procedure .                                                   Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— Ofschoon de termijn voor omzetting van de richtlijn op
    3 juli 1988 is verstreken , heeft verweerster pas maatre            1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
    gelen getroffen bij wet van 12 januari 1990 ( UVP                        binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
    Gesetz ).                                                                 bestuursrechtelijke maatregelen te hebben getroffen, of
                                                                              althans deze niet aan de Commissie te hebben medege
— De in artikel 12, lid 2 , van de richtlijn geformuleerde                    deeld , om te voldoen aan Richtlijn 92/5/EEG van de
    verplichting tot kennisgeving aan de Commissie , heeft                    Raad van 10 februari 1992 tot wijziging en bijwerking
    ook betrekking op bepalingen van de Lander en op                          van Richtlijn 77/99/EEG inzake gezondheidsvraagstuk
    bepalingen die reeds vóór de vaststelling van de richtlijn                ken op het gebied van het intracommunautaire handels
    golden; uit § 4 van het UVP-Gesetz blijkt, dat verweer                   verkeer in vleesprodukten alsmede tot wijziging van
    ster ervan uitgaat dat de Lander bepalingen kunnen                        Richtlijn 64/433/EEG (') de krachtens het Verdrag en
    vaststellen ter zake van materies die binnen de werkings                 voormelde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
    sfeer van de richtlijn vallen .                                           is nagekomen ;
— § 22 van het UVP-Gesetz bepaalt, dat reeds ingeleide
    procedures slechts dan volgens de bepalingen van deze                2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
    wet moeten worden afgewikkeld , wanneer zij nog niet
    openbaar zijn gemaakt.                                               Middelen en voornaamste argumenten:
— Volgens de Commissie moeten alle projecten die in
    bijlage II bij de richtlijn onder de verschillende letters van       Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 zijn de
    de cijfers 1 tot en met 11 worden genoemd , als                      Lid-Staten verplicht de noodzakelijke maatregelen te treffen
    „ categorieën " in de zin van artikel 4 van de richtlijn             ter omzetting van de tot hen gerichte richtlijnen in hun
    worden beschouwd . § 3 van het UVP-Gesetz stelt voor                 nationale recht, en wel voor het verstrijken van de daartoe
    enkele, doch niet voor alle aldus begrepen categorieën,              gestelde termijn, en dienen zij deze maatregelen onmiddel
    drempelwaarden of criteria vast; voor de andere catego              lijk aan de Commissie mede te delen . Deze termijn is in casu
    rieën bevat de wet geen bepaling die een beoordeling van             verstreken op 1 januari 1993 , zonder dat de Helleense
    concrete projecten voorschrijft.                                     Republiek de nodige maatregelen heeft genomen of deze aan
                                                                         de Commissie heeft meegedeeld .
— Verweerster heeft weliswaar overeenkomstig de richtlijn
    bepaald , welke documenten de opdrachtgever moet
                                                                         (') PB nr . L 57, blz . 1 .
    overleggen , doch deze bepalingen zijn slechts van
    toepassing, „ voor zover dienaangaande geen bijzondere
    bepaling bestaat ". De Commissie is het niet eens met
    verweersters stelling, dat het UVP-Gesetz slechts aldus
    kan worden uitgelegd, dat de bepalingen van de speci
    fieke wetten slechts van toepassing zijn indien de daarin
    gestelde eisen op zijn minst even streng zijn als die van
    het UVP-Gesetz .                                                     Verzoek van 21 september 1995 van het Arbeidshof
                                                                         te Bergen om een prejudiciële beslissing in het geding
— Uit de voor verweerster overgelegde stukken kan niet                   tussen Université Catholique de Louvain en F. Plapied en
    worden opgemaakt, of voor de projecten te Mainhausen                                                   D. Gallez
    en Lüneburg de uit de artikelen 2 , 3 , 5 , lid 2 , 6 , lid 2 , 8 en
    9 van de richtlijn voortvloeiende verplichtingen zijn                                            ( Zaak C-305 /95 )
    nagekomen .                                                                                ( 95/C 299/20 )
(') PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985 , blz . 40 .
                                                                         Het Arbeidshof te Bergen heeft bij beschikking van 21 sep
                                                                         tember 1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie


title: Zaak T-596/11: Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — Bricmate/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Invoer van keramische tegels van oorsprong uit China — Definitief antidumpingrecht — Niet individueel geraakt — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen meebrengt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/11

         Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — Bricmate/Raad
   (Zaak T-596/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Invoer van keramische tegels van oorsprong uit China - Definitief antidumpingrecht - Niet individueel geraakt - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen meebrengt - Niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 78/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bricmate AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: C. Dackö, A. Willems en S. De Knop, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en A. Polcyn, vervolgens door A. Polcyn, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. França en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden); Cerame-Unie AISBL (Brussel, België); Asociación Española de Fabricantes de Azulejos y Pavimentos Cerámicos (ASCER) (Castellón de la Plana, Spanje); Confindustria Ceramica (Sassuolo, Italië); Casalgrande Padana SpA (Casalgrande, Italië), en Etruria Design Srl (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: V. Akritidis en Y. Melin, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 238, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Bricmate AB zal haar eigen kosten dragen alsook de kosten die zijn opgekomen aan de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

               4)

               Cerame-Unie AISBL, Asociación Española de Fabricantes de Azulejos y Pavimentos Cerámicos (ASCER), Confindustria Ceramica, Casalgrande Padana SpA en Etruria Design Srl zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-152/08: Beroep ingesteld op 21 april 2008 — Kido Industrial/BHIM — Amberes (SCORPIONEXO)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/20

         Beroep ingesteld op 21 april 2008 — Kido Industrial/BHIM — Amberes (SCORPIONEXO)
   (Zaak T-152/08)
   (2008/C 158/34)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Kido Industrial Ltd (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Mall, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Amberes, SA
   Conclusies

               —

               beslissing R 0287/2007-1 van de kamer van beroep van het BHIM en beslissing B 855 728 van de oppositieafdeling volledig te vernietigen, en

               —

               Amberes te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SCORPIONEXO” (aanvraag nr. 3.886.249) voor waren van de klassen 9 en 28

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Amberes, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse (nr. 339.142, nr. 499.599, nr. 499.600 en nr. 339.140) en internationale (nr. 206.436 en nr. 206.437) beeldmerken bestaande in de tekening van een schorpioen en de vermelding „ESCORPION” voor waren van de klassen 6, 8, 12, 16, 20, 21 en 28, respectievelijk 22, 24, 25 en 26; Spaans woordmerk „ESCORPION” (nr. 555.764) voor waren van klasse 25; gemeenschapswoordmerk „ESCORPION” (nr. 778.217) voor waren van de klassen 22, 24, 25 en 26

      Beslissing van de oppositieafdeling: de oppositieafdeling heeft uitsluitend op basis van het oudere Spaanse beeldmerk nr. 339.142 de oppositie toegewezen voor de waren van de klassen 9 en 28 door de inschrijvingsaanvraag voor deze waren volledig af te wijzen

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-285/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 8 juni 2011 — Bonik EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” , grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (directeur van het directoraat „Betwisting en beheer van de uitvoering” te Varna bij het centraal bestuur van het nationale agentschap voor inkomsten)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 8 juni 2011 — Bonik EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (directeur van het directoraat „Betwisting en beheer van de uitvoering” te Varna bij het centraal bestuur van het nationale agentschap voor inkomsten)
   (Zaak C-285/11)
   2011/C 238/13
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bonik EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, grad Varna, pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (directeur van het directoraat „Betwisting en beheer van de uitvoering” te Varna bij het centraal bestuur van het nationale agentschap voor inkomsten)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan uit de bepalingen van de artikelen 178, sub a en b, 14, 62, 63, 167 en 168 van richtlijn 2006/112 (1) het begrip „Ontbreken van daadwerkelijke levering” interpretatief worden afgeleid en, zo ja, stemt het begrip „Ontbreken van daadwerkelijke levering” definitorisch overeen met het begrip „fraude” of is het in dat begrip vervat? Wat omvat in de zin van de richtlijn het begrip„fraude”?

               2)

               Vereist de richtlijn tegen de achtergrond van de definitie van het begrip „fraude” alsook de punten 26 en 59 van de considerans juncto artikel 178, sub b, dat de formaliteiten uitdrukkelijk in de vorm van wetgeving door een handeling van het hoogste wetgevende orgaan van de lidstaat worden vastgesteld, of staat zij toe dat deze formaliteiten niet in de vorm van wetgeving worden vastgesteld, maar voortvloeien uit een administratieve praktijk (en een praktijk bij belastingcontrole) alsook uit de rechtspraak? Mogen formaliteiten door een regelgevende handeling van de administratie en/of door instructies van de administratie worden ingevoerd?

               3)

               Vormt het„Ontbreken van daadwerkelijke levering”, ingeval het gaat om een begrip dat zich onderscheidt van„fraude” en niet door de definitie ervan wordt omvat, een formaliteit krachtens artikel 178, sub b, of een maatregel krachtens punt 59 van de considerans van de richtlijn, waarvan de invoering het verlies van het recht op aftrek van voorbelasting tot gevolg heeft en afbreuk doet aan de neutraliteit van de belasting over de toegevoegde waarde als wezenlijk beginsel van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, dat door het desbetreffende gemeenschapsrecht is ingevoerd?

               4)

               Mogen de belastingplichtigen formaliteiten worden opgelegd waarbij zij de leveringen moeten aantonen die zijn voorafgegaan aan de levering tussen hen (de laatste ontvanger en zijn leverancier), zodat die levering als daadwerkelijk verricht geldt, voor zover de administratie niet betwist dat de betrokkenen (de laatste leverancier) navolgende leveringen met dezelfde goederen in dezelfde hoeveelheden aan navolgende ontvangers verricht hebben?

               5)

               Is in het kader van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en de bepalingen van de artikelen 168 en 178 van richtlijn 2006/112 het recht van de marktdeelnemer op erkenning van de betalingen in de belasting over de toegevoegde waarde over een bepaalde handeling te beoordelen:

                           a)

                           alleen met betrekking tot de concrete handeling waaraan de marktdeelnemer deelneemt, rekening houdend met de intentie van de marktdeelnemer om aan deze handeling deel te nemen, en/of

                           b)

                           met inachtneming van alles wat eraan voorafging, met inbegrip van vorige en volgende handelingen die een leveringsketen vormen, waartoe de betrokken handeling behoort, rekening houdend met de intenties van de overige deelnemers in de keten, die de marktdeelnemer niet kent en/of niet kan kennen, respectievelijk de handelingen en/of verzuimen van de opsteller van de factuur en de overige deelnemers in de keten, namelijk zijn leveranciers in een eerder stadium die de ontvanger van de levering niet kan controleren en van wie hij niet een bepaald gedrag kan eisen, en/of

                           c)

                           met inachtneming van frauduleuze handelingen en intenties van andere deelnemers in de keten, van wier deelneming de marktdeelnemer geen kennis had en met betrekking tot wier handelingen of intenties niet kan worden vastgesteld of hij er weet van kon hebben, en wel onafhankelijk van de vraag of deze handelingen en intenties vóór of na een gegeven handeling liggen?

               6)

               Afhankelijk van het antwoord op de vijfde vraag: zijn handelingen als die in het hoofdgeding te beschouwen als leveringen onder bezwarende titel in de zin van artikel 2 van richtlijn 2006/112 respectievelijk als deel van de economische activiteit van de belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van de richtlijn?

               7)

               Is het toelaatbaar dat door de leverancier ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde naar behoren gedocumenteerde en bewezen handelingen als in het hoofdgeding, waarvoor de ontvanger daadwerkelijk het eigendomsrecht van de gefactureerde goederen heeft verworven en er geen aanwijzingen zijn of hij de goederen daadwerkelijk heeft verworven van een andere persoon dan de opsteller van de factuur niet als leveringen onder bezwarende titel in de zin van artikel 2 van richtlijn 2006/112 worden beschouwd, alleen omdat de leverancier niet werd aangetroffen op het aangegeven adres en niet de in het kader van de belastingcontrole verlangde documenten heeft overgelegd of bij de belastingdienst niet alle omstandigheden heeft bewezen waarin de leveringen werden verricht, waaronder de oorsprong van de verkochte goederen?

               8)

               Is het tot verzekering van de belastinginning en fraudebestrijding een toelaatbare maatregel om het recht op aftrek van voorbelasting afhankelijk te stellen van het gedrag van de leverancier en/of van zijn leveranciers in een eerder stadium?

               9)

               Afhankelijk van het antwoord op de tweede, de derde en de vierde vraag: schenden maatregelen van de belastingdienst als die in het hoofdgeding, die leiden tot uitsluiting van de regeling van de belasting over de toegevoegde waarde ten aanzien van de door een marktdeelnemer te goeder trouw gesloten transacties, de gemeenschapsrechtelijke beginselen van evenredigheid, gelijke behandeling en rechtszekerheid?

               10)

               Afhankelijk van het antwoord op de vorige vragen: heeft in omstandigheden als die in het hoofdgeding de ontvanger van leveringen een recht op aftrek van de hem door de leverancier gefactureerde belasting?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-286/01: Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 245/18              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        1.9.2001
Ingevolge artikel 12, lid 4, moeten de lidstaten een systeem            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
instellen van toezicht op het bij toeval vangen en doden van
de diersoorten, genoemd in bijlage IV, sub a. De Zweedse                —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
wettelijke regeling geldt niet voor alle diersoorten van bijla-               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
ge IV, sub a.                                                                 die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/18/EG van
                                                                              de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschrif-
                                                                              ten en -normen voor passagiersschepen (1), de krachtens
Ingevolge artikel 15 verbieden de lidstaten het gebruik van                   artikel 249, lid 3, EG en artikel 14 van richtlijn 98/18/EG
middelen voor en elke vorm van vangen enz. die worden                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
genoemd in bijlage VI, van in bijlage V, sub a, genoemde
diersoorten, en in gevallen waarin overeenkomstig artikel 16            —     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door
afwijkingen worden toegepast, van de in bijlage IV, sub a,                    de Commissie niet onverwijld van die bepalingen in
genoemde soorten. Het recht om af te wijken van het verbod                    kennis te stellen, niet aan de ingevolge voormelde bepalin-
van artikel 15, is beperkt tot de in artikel 16 vermelde situaties.           gen op haar rustende verplichtingen heeft voldaan.
Naar Zweeds recht hebben de regering en de autoriteiten
echter in bepaalde gevallen beoordelingsvrijheid wanneer                —     de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
het erom gaat afwijkingen van de in artikel 15 genoemde
verbodsbepalingen toe te staan.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
In artikel 16, lid 1, wordt aangegeven in welke situaties mag
worden afgeweken van het bepaalde in de artikelen 12, 13, 14
                                                                        Ingevolge artikel 249 EG zijn de lidstaten verplicht, de
en 15, sub a en b. Een algemene voorwaarde om te mogen
                                                                        maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te
afwijken, is dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat
                                                                        geven aan richtlijnen die voor hen bestemd zijn. Ondanks het
en de afwijking geen afbreuk doet aan het streven de populaties
                                                                        verstrijken van de in artikel 14, lid 1, van richtlijn 98/18/EG
van de betrokken soort in hun natuurlijke verspreidingsgebied
                                                                        gestelde termijn, en ondanks de bijzondere kennisgeving
in een gunstige staat van instandhouding te laten voortbestaan.
                                                                        bedoeld in artikel 4, lid 2, van de richtlijn, heeft Portugal de ter
Bovendien moet er sprake zijn van een van de in de punten
                                                                        uitvoering van de richtlijn noodzakelijke bepalingen nog niet
sub a tot en met e genoemde redenen. Om redenen van
                                                                        vastgesteld en nog niet ter kennis van de Commissie gebracht.
rechtszekerheid is vereist, dat de situaties en het vereiste, dat
in een afwijkingsbepaling als artikel 16 wordt geformuleerd,
in nationale bepalingen letterlijk worden omschreven of dat             (1) PB L 144 van 15.5.1998, blz. 1.
rechtstreeks naar de richtlijn wordt verwezen. Volgens de
Zweedse wettelijke regeling mag de regering afwijkingen in
verschillende opzichten toestaan. De Zweedse afwijkingsbepa-
lingen stroken echter niet met artikel 16, lid 1, en zij verwijzen
evenmin naar die bepaling van de richtlijn.
                                                                        Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door de Commissie van
(1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
(2) PB L 305 van 8.11.1997, blz. 42.
                                                                                (Zaak C-286/01)
                                                                                (2001/C 245/32)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 juli 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Commissie van de                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
  Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                     digd door P. Nemitz en B. Mongin als gemachtigden, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (Zaak C-282/01)
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                        (2001/C 245/31)                                 dat het den Hove behage:
                                                                        —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
op 17 juli 2001 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      98/10/EG (1), in het bijzonder artikel 6, leden 3 en 4, en
woordigd door B. Mongin en F. de Sousa Fialho als gemachtig-                  de artikelen 10, 21 en 26, niet heeft voldaan aan de
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar                   krachtens artikel 32 van die richtlijn en artikel 249 EG
Guerrero, Centre Wagner, Kirchberg.                                           op haar rustende verplichtingen;
 ---pagebreak--- 1.9.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 245/19
—     de Franse regering te verwijzen in de kosten.                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door P. Nemitz en B. Mongin als gemachtigden, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         dat het den Hove behage:
                                                                         —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
Ingevolge artikel 32 van richtlijn 98/10/EG dienden de lid-                    de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke
staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                  bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn
in werking te doen treden om uiterlijk vóór 30 juni 1998 aan                 om uitvoering te geven aan richtlijn 97/51/EG (1), de
deze richtlijn te voldoen en de Commissie daarvan onverwijld                   krachtens artikel 3 van die richtlijn en artikel 249 EG op
in kennis te stellen.                                                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                         —     de Franse regering te verwijzen in de kosten.
In casu wordt niet betwist, dat de Franse autoriteiten nog
de bepalingen moeten vaststellen die noodzakelijk zijn om
uitvoering te geven aan de artikelen 6, leden 3 en 4, 10, 21 en
26 van de richtlijn.                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Artikel 3 van richtlijn 97/51/EG bepaalt, dat de lidstaten de
                                                                         nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking
(1) Richtlijn 98/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van         doen treden om uiterlijk vóór 31 december 1997 aan de
    26 februari 1998 inzake de toepassing van Open Network               richtlijn te voldoen, en dat zij de Commissie daarvan onver-
    Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele
    telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt           wijld in kennis stellen.
    klimaat (PB L 101 van 1.4.1998, blz. 24).
                                                                         Niet betwist wordt, dat de Franse autoriteiten de bepalingen
                                                                         moeten vaststellen die nodig zijn om te voldoen aan de
                                                                         artikelen 4, tweede streepje, eerste alinea, 6, leden 1 en 3,
                                                                         sub a, en 10, lid 4, van richtlijn 92/44/EEG van de Raad van
                                                                         5 juni 1992 betreffende de toepassing van Open Network
                                                                         Provision (ONP) op huurlijnen (2), zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                         97/51/EG.
Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door de Commissie van                  De Commissie is nog niet in kennis gesteld van de daartoe
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                      door de Franse autoriteiten vastgestelde maatregelen.
                        (Zaak C-287/01)
                        (2001/C 245/33)                                  (1) Richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                             6 oktober 1997 tot wijziging van de richtlijnen 90/387/EEG en
                                                                             92/44/EEG van de Raad met het oog op de aanpassing aan een
                                                                             door concurrentie gekenmerkte context in de telecommunicatie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   (PB L 295, blz. 23).
op 19 juli 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door              2
                                                                         ( ) PB L 165, blz. 27.


title: Zaak C-253/10: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 19 mei 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/27

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 19 mei 2011 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-253/10) (1)

   2011/C 252/54
   Procestaal: Slowaaks
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-530/10: Beroep ingesteld op 15 november 2010 — Reber/BHIM — Klusmeier (Wolfgang Amadeus Mozart PREMIUM)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/42

         Beroep ingesteld op 15 november 2010 — Reber/BHIM — Klusmeier (Wolfgang Amadeus Mozart PREMIUM)
   (Zaak T-530/10)
   ()
   2011/C 30/77
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Reber Holding GmbH & Co. KG (Bad Reichenhall, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Anna Klusmeier (Bielefeld, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 september 2010 in zaak R 363/2008-4 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: rechtsvoorganger van Anna Klusmeier

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Wolfgang Amadeus Mozart PREMIUM” voor waren van de klassen 30 en 32

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duitse beeldmerken die het woordelement „W. Amadeus Mozart” bevatten, voor de volgende waren en diensten: banketbakkerswaren, suikerbakkerswaren, chocolade- en suikerwaren, restauratie in het kader van de exploitatie van een tearoom

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, lid 2, eerste zin, juncto lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien de door verzoekster voorgelegde bewijsstukken inzake het gebruik een concrete aanwijzing van de gebruiksvorm van de oppositiemerken „W. Amadeus Mozart” vormden, alsmede schending van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009, aangezien is aangetoond dat de oppositiemerken ondubbelzinnig als merk werden gebruikt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-356/06: Beroep ingesteld op 29 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/7

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-356/06)
   (2006/C 249/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima, gevolmachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2003 tot wijziging van richtlijn 96/82/EG van de Raad betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn 2003/35/EG in nationaal recht is op 1 juli 2005 verstreken.

      (1)  PB L 345, blz. 97.


title: Zaak C-489/04: Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van 28 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexander Jehle, Weinhaus Kiderlen, en Land Baden-Württemberg

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/12

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van 28 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexander Jehle, Weinhaus Kiderlen, en Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-489/04)
   (2005/C 45/25)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Sigmaringen heeft bij beschikking van 28 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 november 2004, in het geding tussen Alexander Jehle, Weinhaus Kiderlen, en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dienen de artikelen 1 tot en met 12 van verordening (EG) nr. 1019/2002 (1) van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie (PB L 155, blz. 27), […], zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1176/2003 van de Commissie van 1 juli 2003 (PB L 164, blz. 12), aldus te worden uitgelegd dat de bepalingen ervan eveneens van toepassing zijn op regelingen betreffende het aan de eindverbruiker te koop aanbieden van niet-verpakte olijfolie en olie uit afvallen van olijven?

               2.

               Dient artikel 2, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1019/2002 van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie (PB L 155, blz. 27), […], zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1176/2003 van de Commissie van 1 juli 2003 (PB L 164, blz. 12), aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling het aan de eindverbruiker te koop aanbieden van niet-verpakte olijfolie en olie uit afvallen van olijven verbiedt?

               3.

               Dient in voorkomend geval artikel 2, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1019/2002 van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie (PB L 155, blz. 27), […], zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1176/2003 van de Commissie van 1 juli 2003 (PB L 164, blz. 12), op zodanig restrictieve wijze te worden uitgelegd dat deze bepaling weliswaar het aan de eindverbruikers te koop aanbieden van niet-verpakte olijfolie en olie uit afvallen van olijven verbiedt, doch dat dit verbod niet van toepassing is op de verkoop van niet-verpakte olijfolie en olie uit afvallen van olijven via het „bag in the box- procédé”?

      (1)  PB L 155, blz. 27.


title: Doorhaling van zaak C-414/96

text:
C 94/16               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
             Doorhaling van zaak C-120/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-79/97 (1)
                        (98/C 94/33)                                                       (98/C 94/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-79/97
96 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een pre-         (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudi-
judicieÈle beslissing): FRUKO-Handelsgesellschaft mbH            cieÈle beslissing): Happy Sports Michl OHG tegen Finanz-
tegen Hauptzollamt Emmerich.                                     amt Landshut.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                      (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-300/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-99/97 (1)
                        (98/C 94/34)                                                       (98/C 94/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-300/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-99/97
96 (verzoek van het Schleswig-Holsteinisches Verwaltungs-        (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudi-
gericht om een prejudicieÈle beslissing): E. Reimer tegen        cieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
Amt für Land- und Wasserwirtschaft Flensburg.                    werbs im Medienwesen tegen TV Spielfilm Verlag Gesell-
                                                                 schaft mbH.
(1) PB C 336 van 9.11.1996.
                                                                 (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-345/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-135/97 (1)
                        (98/C 94/35)
                                                                                (98/C 94/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen           97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een preju-
om een prejudicieÈle beslissing): Landeshauptstadt Hanno-        dicieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
ver tegen A. Sattler.                                            werbs im Medienwesen tegen MVF Magazin-Verlag am
                                                                 Fleetrand Gesellschaft mbH.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                 (1) PB C 166 van 31.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-414/96 (1)
                        (98/C 94/36)                                            Doorhaling van zaak C-223/97 (1)
                                                                                (98/C 94/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
96 (verzoek van het Sozialgericht Hamburg om een pre-            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-223/
judicieÈle beslissing): M. Kehrl tegen Allgemeine Orts-          97 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudi-
krankenkasse Hamburg, intervenieÈnte: Bundesanstalt für          cieÈle beslissing): HDM Flugservice GesmbH tegen Haupt-
Arbeit.                                                          verband der Österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.                                      (1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Zaak T-61/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 juni 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie ( „Kort geding — Verzoek om voorlopige maatregelen — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/46

         Beschikking van de president van het Gerecht van 30 juni 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie
   (Zaak T-61/10 R)
   (Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 221/76
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Domínguez Varela, vervolgens P. Suarez Plácido, advocaten)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz, N. Görlitz en P. López-Carceller, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en I. Martínez del Peral, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen ter waarborging van de gevaar lopende lichamelijke integriteit van verzoeker, diens grondrechten en die van de Europese burgers

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-115/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Apelacyjny w Warszawie — Polen) — Format Urządzenia i Montaże Przemysłowe Sp. z o.o./Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Sociale zekerheid — Vaststelling van toepasselijke wetgeving — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 14, lid 2, sub b — Persoon die op grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt uit te oefenen — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten — In lidstaat van normale verblijfplaats van werknemer gevestigde werkgever — Uitsluitend in andere lidstaten verrichte werkzaamheden in loondienst)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Apelacyjny w Warszawie — Polen) — Format Urządzenia i Montaże Przemysłowe Sp. z o.o./Zakład Ubezpieczeń Społecznych
   (Zaak C-115/11) (1)

   (Sociale zekerheid - Vaststelling van toepasselijke wetgeving - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 14, lid 2, sub b - Persoon die op grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt uit te oefenen - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten - In lidstaat van normale verblijfplaats van werknemer gevestigde werkgever - Uitsluitend in andere lidstaten verrichte werkzaamheden in loondienst)
   2012/C 366/17
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Apelacyjny w Warszawie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Format Urządzenia i Montaże Przemysłowe Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Zakład Ubezpieczeń Społecznych

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Apelacyjny w Warszawie — Uitlegging van artikel 14, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd — Afbakening van de begrippen „degene die op het grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt uit te oefenen” en „gedetacheerde werknemer” — Werknemer die is tewerkgesteld door een in zijn lidstaat van oorsprong gevestigde onderneming en zijn arbeid uitsluitend verricht in andere lidstaten van de Unie, doch zijn woonplaats en het centrum van zijn wezenlijke belangen in zijn staat van oorsprong behoudt

      Dictum

   Artikel 14, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden zoals in het hoofdgeding een persoon die in het kader van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten die het grondgebied van meerdere lidstaten als plaats van de werkzaamheden vermelden, feitelijk voor de duur van elke overeenkomst telkens slechts op het grondgebied van een van die staten werkt, niet onder het begrip „degene die op het grondgebied van twee of meer lidstaten werkzaamheden in loondienst pleegt uit te oefenen” in de zin van die bepaling kan vallen.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-406/06: Beroep ingesteld op 1 september 2006 — Landtag Schleswig-Holstein/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/33

         Beroep ingesteld op 1 september 2006 — Landtag Schleswig-Holstein/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-406/06)
   (2006/C 294/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Landtag Schleswig-Holstein (vertegenwoordiger: S. Laskowski en J. Caspar)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Hof bevoegd is kennis te nemen van het beroep en dit beroep ontvankelijk te verklaren; zo niet, de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               de besluiten van de Commissie van 10 maart 2006 (JUR(2006)55023) en 23 juni 2006 (SG/E/3MM/flD(2006)6175) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen het besluit van de Commissie van 10 maart 2006 en het op 26 juni 2006 verzonden besluit van 23 juni 2006 waarbij het verzoek van de Landtag Schleswig-Holstein om volledige toegang te krijgen tot intern document SEC (2005) 420 van de Commissie van 22 maart 2005 is afgewezen. Document (2005) 420 bevat de juridische motivering van de keuze van artikel 95 EG als rechtsgrondslag voor richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (1), waarnaar in de motivering voor richtlijnvoorstel COM (2005) 438 def. van de Commissie (blz. 7) wordt verwezen. De onderzoeksdienst van de Landtag Schleswig-Holstein had dit verzoek ingediend om een juridisch advies te kunnen formuleren over de mogelijke gevolgen van richtlijn 2006/24/EG voor de immuniteit van de parlementsleden.
   Verzoeker betoogt dat de afwijzende besluiten en de weigering om volledige toegang te verlenen tot het betrokken document SEC (2005) 420 op de volgende in artikel 230, lid 2, EG genoemde gronden nietig zijn:

               —

               niet-nakoming van de verplichting tot loyale samenwerking in de zin van artikel 10 EG juncto artikel 1, lid 2, EU en schending van het recht op toegang tot documenten in de zin van artikel 255 EG en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten, junctis artikel 10 EG en artikel 1, lid 2, EU, alsook

               —

               misbruik van bevoegdheid.

         De Commissie is krachtens artikel 10 EG juncto artikel 1, lid 2, EU verplicht de Landtag Schleswig-Holstein als instelling van een lidstaat in het kader van de wederzijdse plicht tot loyale samenwerking en met inachtneming van het transparantiebeginsel toegang tot het betrokken document te verschaffen, aangezien het publiek en het parlement groot belang hebben bij de volledige openbaarmaking ervan.
   Verzoeker baseert zijn verzoek om volledige toegang tot het betrokken document te krijgen aanvullend op artikel 255 EG en artikel 2, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten, junctis artikel 10 EG en artikel 1, lid 2, EU en stelt dat de Commissie de weigering om toegang te verlenen tot het document ten onrechte op artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 heeft gebaseerd en een beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de openbaarmaking van het document niet zou leiden tot ondermijning van de bescherming van de juridische adviezen van de Commissie.

      (1)  PB L 105, blz. 54.