title: Zaak C-57/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 28 januari 2010 — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW tegen Belgische Staat

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 28 januari 2010 — Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW tegen Belgische Staat
   (Zaak C-57/10)
   2010/C 100/38
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 3, b), 4.2, 5 en 17, tweede lid, van de verordening 998/2003/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wijziging van richtlijn 92/65/EEG van de Raad en de artikelen en bijlagen van de beschikking 2003/803/EG (2) van de Commissie van 26 november 2003 tot vaststelling van een modelpaspoort voor het intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten eraan in de weg dat een nationale regeling inzake het paspoort voor katten en fretten verwijst naar het model en de aanvullende eisen vastgesteld bij de voormelde beschikking van de Commissie van 26 november 2003, doch bijkomend voorschrijft dat elk paspoort moet voorzien zijn van een uniek nummer, bestaande uit dertien karakters, namelijk „BE”, de ISO-code voor België, gevolgd door het erkenningsnummer van de verdeler bestaande uit twee cijfers, en een volgnummer bestaande uit negen cijfers?

               2)

               Is een nationale regeling die inzake het paspoort voor katten en fretten verwijst naar het model en de aanvullende eisen vastgesteld bij de voormelde beschikking van de Commissie van 26 november 2003, doch bijkomend voorschrijft dat elk paspoort moet voorzien zijn van een uniek nummer, bestaande uit dertien karakters, namelijk „BE”, de ISO-code voor België, gevolgd door het erkenningsnummer van de verdeler bestaande uit twee cijfers, en een volgnummer bestaande uit negen cijfers, een technisch voorschrift in de zin van artikel 1 van de richtlijn 98/34/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, die ingevolge artikel 8 van die richtlijn voor de vaststelling ervan bij de Europese Commissie moeten worden aangemeld?

      (1)  PB L 146, blz. 1.

      (2)  PB L 312, blz. 1.

      (3)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak F-66/06: Beroep ingesteld op  16 juni 2006  — Kyriazi/Commissie

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/43

         Beroep ingesteld op 16 juni 2006 — Kyriazi/Commissie
   (Zaak F-66/06)
   (2006/C 178/80)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Kalliopi Kyriazi (Clabecq, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 september 2005 houdende aanstelling van verzoekster als ambtenaar op proef in rang C*1, salaristrap 2, en van elke daaropvolgende en/of daarmee verband houdende handeling, zoals het besluit om haar secretariaatstoelage in te trekken en haar deze, na haar aanstelling in vaste dienst, niet terug toe te kennen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 6 maart 2006 houdende afwijzing van verzoeksters klacht tot nietigverklaring van voormeld besluit;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, die slaagde voor het intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie COM/PC/04, was op het ogenblik waarop zij op de lijst van geschikte kandidaten van dit vergelijkend onderzoek is geplaatst, tot en met 31 juli 2004, tijdelijk functionaris van de Commissie in rang C*2 (voorheen rang C 5). Daarna heeft zij tot en met 1 november 2004 als uitzendkracht bij dezelfde instelling gewerkt, op welke datum zij opnieuw als tijdelijk functionaris is aangeworven, en daarbij is ingedeeld in rang C*1, zonder recht op de secretariaatstoelage die zij op grond van de vorige overeenkomst had ontvangen. Op 16 april 2005 is zij in dezelfde rang aangesteld als ambtenaar op proef.
   Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de administratie de artikelen 31, lid 1, en 25, tweede alinea, van het Statuut, alsmede de artikelen 5 en 18 van bijlage XIII bij het Statuut heeft geschonden. Zij stelt tevens schending van wezenlijke procedurevoorschriften en van de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek, alsmede schending van verschillende algemene rechtsbeginselen, in het bijzonder de beginselen van gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid, behoorlijk bestuur en gelijke behandeling.
   Verder is verzoekster van mening dat verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1), onwettig is voorzover daarbij artikel 5, lid 4, van bijlage XIII van het Statuut is ingevoerd, omdat het TABG deze bepaling aldus uitlegt dat het op grond daarvan verzoekster in rang C*1, salaristrap 2, mag indelen, in strijd met het bepaalde in artikel 31 van het Statuut en verschillende rechtsbeginselen.

      (1)  PB L 124 van 27.4.2004, blz. 1.


title: Zaak T-488/07: Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Cabel Hall Citrus/BHIM — Casur (EGLÉFRUIT)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/44

         Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Cabel Hall Citrus/BHIM — Casur (EGLÉFRUIT)
   (Zaak T-488/07)
   (2008/C 64/73)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Cabel Hall Citrus Ltd (Grand Cayman, Caymaneilanden) (vertegenwoordiger: C. Rogers, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Casur S. Coop. Andaluza (Viator, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 september 2007 in zaak R 293/2007-1 te vernietigen;

               —

               de betrokken nietigheidsafdeling van het BHIM te gelasten, het gemeenschapsmerk EGLÉFRUIT (ingeschreven onder nr. 3 517 431) nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „EGLÉFRUIT” voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 31 — gemeenschapsmerk nr. 3 517 431

      Houder van het gemeenschapsmerk: Casur S. Coop. Andaluza

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: nationale en communautaire woord- en beeldmerken „UGLI” voor waren van de klassen 29, 31 en 32

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het bestaan van gevaar van verwarring van de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak T-828/14: Beroep ingesteld op 29 december 2014 — Antrax It/BHIM — Vasco Group (Radiatoren voor centrale verwarming)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/47

         Beroep ingesteld op 29 december 2014 — Antrax It/BHIM — Vasco Group (Radiatoren voor centrale verwarming)
   (Zaak T-828/14)
   (2015/C 065/64)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Antrax It Srl (Resana, Italië) (vertegenwoordiger: L. Gazzola, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vasco Group BVBA (Dilsen, België)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel voor „Radiatoren voor centrale verwarming” — gemeenschapsmodel nr. 593959-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2014 in zaak R 1272/2013-3

      Conclusies

               —

               voeging met het beroep dat verzoekster heeft ingediend tegen beslissing R 1273/2013-3 BHIM, die identiek is aan de bij dezen bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover gemeenschapsmodel nr. 593959-0001 daarin nietig wordt verklaard omdat het geen eigen karakter heeft, en dientengevolge geldigverklaring van dat model zonder de zaak voor de derde keer naar het BHIM terug te verwijzen;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover Antrax It Srl daarin wordt verwezen in de kosten;

               —

               hoofdelijke veroordeling van het BHIM en Vasco Group BVBA tot betaling aan Antrax It Srl van de kosten, vergoedingen, honoraria en bijkomende kosten overeenkomstig de wet;

               —

               veroordeling van Vasco Group BVBA tot betaling aan Antrax It Srl van de kosten, vergoedingen (waaronder technische), honoraria en bijkomende kosten overeenkomstig de wet die Antrax It Srl tijdens de procedure voor het BHIM zijn opgekomen;

               —

               verklaring voor recht dat artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96 in strijd is met artikel 41 van het Handvest van Nice.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 41, lid 1, van het Handvest van Nice-Straatsburg;

               —

               schending van de artikelen 6, 61, 62 en 63 van de verordening betreffende gemeenschapsmodellen.


title: Zaak T-702/14: Beroep ingesteld op 21 september 2014 — Hamas/Raad

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/61

      Beroep ingesteld op 21 september 2014 — Hamas/Raad
      (Zaak T-702/14)
      (2014/C 395/74)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Hamas (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: L. Glock, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  besluit 2014/483/GBVB van de Raad van 22 juli 2014 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2014/72/GBVB, nietig verklaren, voor zover dat besluit betrekking heeft op Hamas (daaronder begrepen Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

                  —

                  uitvoeringsverordening (EU) nr. 790/2014 van de Raad van 22 juli 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2011 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014, nietig verklaren, voor zover die uitvoeringsverordening betrekking heeft op Hamas (daaronder begrepen Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

                  —

                  de Raad verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Tot staving van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-531/11, Hamas/Raad (1).

         (1)  PB 2012, C 126, blz. 18.


title: Zaak C-391/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 juli 2013 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 mei 2013 in zaak T-294/11, Griekenland/Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/35

         Hogere voorziening ingesteld op 8 juli 2013 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 mei 2013 in zaak T-294/11, Griekenland/Commissie
   (Zaak C-391/13 P)
   2013/C 260/64
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: I. Chalkias, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               toewijzing van de hogere voorziening;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van de Europese Unie op de hieronder nader uiteengezette gronden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Met haar eerste middel, dat betrekking heeft op de olijfoliesector, stelt de Helleense Republiek dat het bestreden arrest rechtens onjuist is wegens een onjuiste uitlegging en toepassing van de richtsnoeren vervat in de documenten AGRI/VI/5330/1997, AGRI/17993/2000 en AGRI/61495/2002, aangezien de evidente verbetering van het controlesysteem in de olijfoliesector voor de periode 2004/2005 ten opzichte van de periode 2003/2004 is gekwalificeerd als recidive, aanhoudende niet-nakoming en aanmerkelijke verslechtering die een verhoging van de correctie voor de periode 2004/2005 rechtvaardigt, terwijl er duidelijk geen redenen zijn om de correctie van 10 % die in de periode 2003/2004 is toegepast, wegens recidive voor de periode 2004/2005 te verhogen naar 15 %, daar er belangrijke verbeteringen zijn geweest (verdere bijwerking van het Olijventeelt-GIS, verbetering van de controles ter plaatse en de gekruiste controles voor de vaststelling van onregelmatigheden en de oplegging van sancties), waardoor het controlesysteem is versterkt.

               —

               Met haar tweede middel, dat betrekking heeft op de sector akkerbouwgewassen, klaagt zij over:

                           1)

                           schending van het recht van de Unie en van het evenredigheidsbeginsel wegens een onjuiste uitlegging en toepassing van de niet meer actuele richtsnoeren die golden voor forfaitaire correcties van het oude GLB op het nieuwe GLB, aangezien de percentages van de forfaitaire correcties gebaseerd zijn op verschillende controlestelsels, en

                           2)

                           ontoereikende motivering van het arrest van het Gerecht, voor zover de vergelijking van de gegevens van het LPIS-GIS die in aanmerking zijn genomen voor het referentiejaar 2007 met de gegevens van het LPIS-GIS voor 2009, die onlangs zijn bijgewerkt, heeft uitgewezen dat de verschillen en fouten miniem zijn en niet meer dan 2,4 % bedragen. De correctie van 5 % is dus niet gerechtvaardigd, temeer daar het Gerecht is voorbijgegaan aan de inhoudelijke argumenten van de Helleense Republiek over de kwaliteit van de gekruiste administratieve controles.


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 2 juli 2004 in zaak T-422/03 R II, Enviro Tech Europe Ltd en Enviro Tech International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Richtlijnen 67/548/EEG en 2004/73/EG — Ontvankelijkheidsvoorwaarden)

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/17

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 2 juli 2004
   in zaak T-422/03 R II, Enviro Tech Europe Ltd en Enviro Tech International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Kort geding - Richtlijnen 67/548/EEG en 2004/73/EG - Ontvankelijkheidsvoorwaarden)
   (2004/C 251/31)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-422/03 R II, Enviro Tech Europe Ltd, gevestigd te Surrey (Verenigd Koninkrijk), Enviro Tech International Inc., gevestigd te Chicago (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en F. Simonetti, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, ten eerste, een verzoek tot „opschorting van de opname van n-propylbromide” in de negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 1967, 196, blz. 1), ten tweede, een verzoek tot opschorting van de uitvoering van de opname van n-propylbromide in richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548 (PB L 152, blz. 1), en, ten derde, een verzoek om andere voorlopige maatregelen te gelasten, heeft de president van het Gerecht op 2 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-363/12: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC natural beauty — Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/27

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Harper Hygienics/BHIM — Clinique Laboratories (CLEANIC natural beauty)
   (Zaak T-363/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CLEANIC natural beauty - Oudere gemeenschapswoordmerken CLINIQUE - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/47)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Harper Hygienics S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Rumpel, vervolgens D. Rzążewska en G. Pietras, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Clinique Laboratories, LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard, A. Renck, advocaten, en K. Hughes, solicitor, vervolgens K. Hughes)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 mei 2012 (zaak R 1134/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Clinique Laboratories, LLC en Harper Hygienics S.A.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Harper Hygienics S.A. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Clinique Laboratories, LLC.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Doorhaling van zaak T-89/02

text:
20.3.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 71/43
Middelen:                      Schending van de artikelen 43 en         2001 (1). Volgens verzoekster rechtvaardigt artikel 4, lid 2, van
                               15 van verordening nr. 40/94 (1).        verordening nr. 1049/2001 niet dat de memories van de
                                                                        Commissie een algemene uitzondering vormen op het beginsel
                                                                        van vrije toegang tot de documenten van de Gemeenschap, en
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993         verleent het de Commissie evenmin het recht de toegang tot
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                      haar memories te weigeren om de enkele reden dat de zaak
                                                                        zelf of daarmee verknochte procedures nog hangende zijn.
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
                                                                            de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                                                                            documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
                                                                            sie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).
Beroep, op 2 februari 2004 ingesteld door Association de
la Presse Internationale a.s.b.l. („API”) tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-36/04)                                                 Doorhaling van zaak T-89/02 (1)
                         (2004/C 71/74)                                                            (2004/C 71/75)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        van 25 november 2003 de doorhaling in het register gelast
schappen is op 2 februari 2004 beroep ingesteld tegen
                                                                        van zaak T-89/02: Check Point Software Limited tegen het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Associa-
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tion de la Presse Internationale a.s.b.l. („API”), gevestigd te
                                                                        tekeningen en modellen) (BHIM).
Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Völcker, F. Louis en
J. Heithecker, advocaten.
                                                                        (1) PB C 156 van 29.6.2002.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     beschikking D(2003) 30621 van de Commissie van
      20 november 2003 in haar geheel nietig te verklaren en;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                           Doorhaling van zaak T-307/02 (1)
                                                                                (2004/C 71/76)
Middelen en voornaamste argumenten                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster is een vereniging zonder winstoogmerk van
buitenlandse journalisten die in België werkzaam zijn. Deze             De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
vereniging heeft tot doel haar leden bij te staan wanneer zij           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
over de Europese Unie verslag uitbrengen in hun thuisland.              van 19 november 2003 de doorhaling in het register gelast
Verzoekster heeft de Commissie om toegang verzocht tot alle             van zaak T-307/02: Altana Pharma AG tegen het Bureau voor
documenten die de Commissie neerlegt in bepaalde procedures             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
voor het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg.             modellen) (BHIM).
Deze toegang werd bij de bestreden beschikking geweigerd.
                                                                        (1) PB C 305 van 7.12.2002.
Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster schending
van de artikelen 2 en 4, lid 2, van verordening nr. 1049/


title: Zaak T-360/16: Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Dimos Athinaion/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/9

         Beroep ingesteld op 27 juni 2016 — Dimos Athinaion/Commissie
   (Zaak T-360/16)
   (2016/C 371/10)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimos Athinaion (Gemeente Athene) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: G. Georgakarakos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) 2016/646 van de Commissie van 20 april 2016 tot wijziging van verordening (EG) nr. 692/2008 wat de emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 6) betreft (1) nietig verklaren en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 191 VWEU, dat de doelstellingen van het beleid van de Unie op milieugebied omschrijft.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat het recht op een hoog niveau van milieubescherming bekrachtigt.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 15 van verordening (EG) nr. 715/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie (2).

      (1)  PB 2016, L 109, blz. 1.

      (2)  PB 2007, L 171, blz. 1.


title: Zaak C-105/04 P: Hogere voorziening, op 1 maart 2004 ingesteld door de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (FEG) tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/25

         Hogere voorziening, op 1 maart 2004 ingesteld door de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (FEG) tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.
   (Zaak C-105/04 P)
   (2004/C 106/44)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 maart 2004 hogere voorziening ingesteld door de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied (FEG), vertegenwoordigd door Mrs. E.H. Pijnacker Hordijk en D.J.M. de Grave, advocaten, tegen het arrest, op 16 december 2003 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer), in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, tussen enerzijds de Nederlandse Federatieve Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied en Technische Unie BV, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door CEF City Electrical Factors BV en CEF Holding Ltd.
   Appellante concludeert dat het den Hove behage:

               a.

               het op 16 december 2003 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, althans in de zaak T-5/00, gewezen arrest te vernietigen en, opnieuw rechtdoende, de tot FEG gerichte beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 26 oktober 1999 geheel, althans gedeeltelijk, nietig te verklaren, althans te besluiten tot een substantiële verlaging van de aan FEG opgelegde boete;

               b.

               subsidiair, het op 16 december 2003 door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in de gevoegde zaken T-5/00 en T-6/00, althans in zaak T-5/00, gewezen arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               c.

               de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van het geding in beide instanties.

         Middelen en voornaamste argmunten:
   Ten eerste schendt het Gerecht algemene beginselen van Gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van de redelijke termijn, door te concluderen dat de buitensporig lange duur van de administratieve procedure niet dient te leiden tot nietigverklaring van de bestreden beschikking. Het oordeel van het Gerecht over de redelijke termijn is niet consistent met de rechtspraak van het Hof van Justitie EG en dat van het Gerecht zelf.
   Daarbij wordt door het Gerecht een onjuiste uitleg gegeven van de rechtspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens waarop het Gerecht zich beroept ter adstructie van zijn standpunt.
   Ten tweede schendt het Gerecht de algemene beginselen van Gemeenschapsrecht, in het bijzonder het beginsel van de onschuldpresumptie en het motiveringsbeginsel, door in het Arrest aan te geven dat (i) de periode voorafgaande aan de medeleding van de punten van bezwaar - en dus ook de periode tussen het toezenden van de waarschuwingsbrief van 16 september 1991 en de punten van bezwaar – buiten beschouwing moeten worden gelaten voor wat betreft de redelijkheid van de termijn en (ii) dat geen waarde wordt toegekend aan disculperend bewijs daterend van na de waarschuwingsbrief. Deze stellingen van het Gerecht zijn innerlijk tegenstrijdig zonder dat het Gerecht een deugdelijke motivering geeft voor deze tegenstrijdigheid. Daarnaast is het buiten beschouwing laten van dit disculperend bewijs zonder nadere uitleg een ernstig motiveringsgebrek van het Gerecht en een ontkrachting van het beginsel van de onschuldpresumptie.
   Ten derde schendt het Gerecht artikel 81, lid 1, EG, respectievelijk het motiveringsbeginsel, doordat het Gerecht door de Commissie gehanteerde bewijsvoering ten aanzien van de duur van de beweerdelijke collectieve exclusief-verkeersregeling aanvaardbaar heeft geacht. Hierbij is van belang dat (i) iedere inhoudelijke motivering ontbreekt, (ii) juist gelet op het ontbreken van ieder bewijs van een inbreuk in de periodes 12 maart 1986 - 28 februari 1989 en 18 november 1991 - 25 februari 1994 een bewezenverklaring van een inbreuk over diezelfde periodes aan verzwaarde motiveringsvereisten dient te worden onderworpen en (iii) het Gerecht het aspect van de duur bij de bespreking van de door de Commissie aangedragen bewijsmiddelen volledig buiten beschouwing heeft gelaten.
   Ten vierde schendt het Gerecht het motiveringsbeginsel, in het bijzonder door het onbesproken laten danwel onjuist weergeven door het Gerecht van door FEG aangevoerde argumenten. De motivering van het oordeel van het Gerecht ten aanzien van de beweerdelijke inbreuken van FEG op het vlak van prijzen vertoont zodanige ernstige gebreken dat onderdeel IId van het Arrest niet in stand kan blijven. Daarnaast heeft het Gerecht op een aantal onderdelen artikel 81, lid 1, EG geschonden door afstemming aan te merken als onderlinge afgestemde feitelijke gedragingen zonder tevens te hebben vastgesteld dat de afstemming zich had vertaald in enige daadwerkelijke gedraging.
   Ten vijfde heeft het Gerecht het Gemeenschapsrecht geschonden, althans de bestendige Europese rechtspraak foutief toegepast, door de beweerdelijke uitbreidingen van de collectieve exclusief-verkeersregeling tot leveranciers buiten de NAVEG toe te rekenen aan FEG. Het Gerecht veronachtzaamt daarbij dat FEG bij de totstandkoming van de beweerdelijke gedragingen, geen eigen, onderscheidende rol heeft gespeeld. Het oordeel van het Gerecht is daarnaast onbegrijpelijk gemotiveerd nu het FEG's rechtstreekse betrokkenheid aanneemt op basis van uiteenlopende gezamenlijke acties van uiteenlopende groepen leden, dit ondanks dat (i) FEG niet betrokken is geweest bij de totstandkoming of tenuitvoerlegging van de actie, (ii) niet is nagegaan of de eventuele instemming van FEG met de gezamenlijke actie in diens gedrag tot uitdrukking is gekomen en (iii) het Commissie-dossier expliciet tegenbewijs bevat van niet-betrokkenheid van de FEG bij de bewuste gedragingen.
   Ten zesde heeft het Gerecht het Gemeenschapsrecht geschonden en/of verkeerd toegepast, en wel in het bijzonder artikel 15, lid 2, van Verordening 17/62, althans algemeen geldende beginselen van Gemeenschapsrecht inzake motivering van (rechterlijke) beslissingen en inzake evenredigheid bij de vaststelling van de boete door te concluderen dat de argumenten die FEG en TU hebben aangevoerd tegen de vaststelling van de duur van de inbreuken door de Commissie in de Beschikking moeten worden afgewezen.
   Ten zevende heeft het Gerecht het Gemeenschapsrecht geschonden en/of verkeerd toegepast, en wel in het bijzonder artikel 15, lid 2, van Verordening 17/62, althans algemeen geldende beginselen van Gemeenschapsrecht inzake motivering van (rechterlijke) beslissingen en inzake evenredigheid bij de vaststelling van de boete door te concluderen dat verzoeksters geen enkel element hebben aangevoerd dat rechtvaardigt dat het Gerecht bij de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht zou overwegen een aanvullende verlaging van de aan FEG opgelegde geldboete toe te kennen. Het Gerecht laat echter onbesproken dat zij, anders dan de Commissie in de Beschikking, de Commissie volledig verantwoordelijk stelt voor de buitensporig lange duur van de procedure. Daarnaast doet de zeer geringe verlaging van de boete die de Commissie zelf heeft gegeven, geen recht aan de schade die FEG heeft ondervonden als gevolg van de buitensporig lange duur.


title: Zaak T-641/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Malle/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/55

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Malle/Parlement
   (Zaak T-641/15)
   (2016/C 048/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tanja Malle (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8324 C van het Europees Parlement van 14 september 2015 waarbij verzoeksters confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die betrekking hebben op informatie over reiskosten, verblijfskosten, algemene onkostenvergoedingen en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verwijzen in de kosten van verzoekster en in die van eventuele interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1) juncto artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet worden beschermd door de communautaire regelgeving;

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 juncto artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd ondanks het feit dat aan de voorwaarden voor openbaarmaking was voldaan;

               3.

               Derde middel: schending van de algemene verplichting, ingevolge de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1049/2001 juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, om elk individueel document te onderzoeken;

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang te verschaffen tot de gevraagde documenten niet gerechtvaardigd was;

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoekster is ingegaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak C-129/99: Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 188/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
2. de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                      30 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                      geding tussen J. Kappel en Pensionsversicherungsanstalt
Middelen en voornaamste argumenten                                                               der Arbeiter
Ingevolge de bindende kracht van de bepalingen van ar-                                         (Zaak C-128/99)
tikel 189, derde alinea, en van artikel 5 EG-Verdrag zijn de
lidstaten verplicht, de nodige maatregelen ter omzetting van
richtlijnen in de nationale rechtsorde te nemen vóór het                                     (1999/C 188/32)
verstrijken van de daartoe gestelde termijn en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. In casu is       Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
de omzettingstermijn verstreken op 30 juni 1996 zonder dat            30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
de Helleense Republiek de Commissie in kennis heeft gesteld           Justitie op 15 april 1999, in het geding tussen J. Kappel en
van de ter zake van deze richtlijn genomen omzettingsmaatre-          Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van Justitie
gelen.                                                                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                      le beslissing over de navolgende vraag:
(1) PB L 365, blz. 10.
                                                                      1. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG (1) aldus
                                                                           worden uitgelegd, dat de lidstaten alleen voor pensioenen
                                                                           die uitsluitend op grond van de leeftijd worden toegekend,
                                                                           een verschillende pensioengerechtigde leeftijd mogen vast-
                                                                           stellen, of heeft de uitzonderingsregel ook betrekking op
                                                                           pensioenen die niet alleen pas vanaf een zekere leeftijd
                                                                           worden toegekend, maar bovendien enkel op grond van
Hogere voorziening, op 15 april 1999 door het Koninkrijk                   een bestaande invaliditeit (verminderde arbeidsgeschikt-
Zweden tegen het arrest, op 28 januari 1999 in zaak                        heid)?
T-264/97 tussen D, ondersteund door het Koninkrijk
Zweden, en de Raad van de Europese Unie gewezen                       2. Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG aldus
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         worden uitgelegd, dat het de lidstaten toestaat de voorheen
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                geldende gelijke pensioenleeftijd (in casu het bereiken van
                                                                           de leeftijd van 55 jaar, voor zowel mannen als vrouwen)
                       (Zaak C-125/99 P)                                   na afloop van de termijn voor omzetting te veranderen in
                                                                           een verschillende pensioenleeftijd voor mannen en vrou-
                        (1999/C 188/31)                                    wen (in casu 57 jaar voor mannen en 55 jaar voor
                                                                           vrouwen)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 april 1999 hogere voorziening ingesteld door het
                                                                      (1) PB 1979, L 6, blz. 24.
Koninkrijk Zweden, vertegenwoordigd door L. Nordling, juri-
disch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
Zweedse ambassade, Rue Heine 2, tegen het arrest, op
28 januari 1999 in zaak T-264/98 tussen D, ondersteund door
het Koninkrijk Zweden, en de Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen                                     schappen
     en de beschikking van de Raad waarbij de door D geclaimde
     prestaties werden geweigerd, nietig te verklaren;                                         (Zaak C-129/99)
— de Raad te verwijzen in de door Zweden gemaakte kosten
     in verband met de procedure voor het Hof.                                                 (1999/C 188/33)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                    op 15 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
Miskenning van artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut doordat      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat, en
aan de begrippen „gehuwd” en „echtgenoot” een betekenis               C.-D. Quassowski, Regierungsdirektor, van het Bundes-
wordt toegekend die geen rekening houdt met de familierechte-         ministerium der Finanzen te Bonn, Postfach 13 08.
lijke situatie en de burgerlijke staat van de ambtenaren in de
zin van hun nationale wetgeving, en ambtaren met een
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
geregistreerd partnerschap aldus niet gelijk worden gesteld met
gehuwde ambtenaren.
                                                                      •    nietig te verklaren beschikking 1999/187/EG van de
                                                                           Commissie van 3 februari 1999 betreffende de goedkeu-
                                                                           ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings-
 ---pagebreak--- 3.7.1999               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 188/15
     jaar 1995 hebben ingediend in verband met de door het           2) Moeten de in artikel 4, lid 3, van richtlijn 69/335/EEG
     Europees Oriëntatie- en garantiefonds voor de Landbouw,              genoemde verrichtingen worden geacht te vallen onder het
     afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (kennisgeving              verbod van artikel 10 van die richtlijn, zodat daarover niet
     geschied onder nummer C(1999) 209) (1), voorzover bij                alleen geen kapitaalrecht, maar ook geen enkele andere
     artikel 2, van die beschikking een bedrag van                        belasting in welke vorm dan ook — aangeduid als heffing
     833 895,82 DM wegens „overschrijding van de betalings-               en niet als belasting — mag worden geheven?
     termijn” niet ten laste van het EOGFL is genomen en dat
     bedrag ten laste van de bondsrepubliek Duitsland blijft;        3) Moeten de bepalingen van de artikelen 10 en 12, lid 1,
                                                                          sub e, van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat zij er
•    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                aan in de weg staan, dat het bedrag van de rechten die
                                                                          verschuldigd zijn bij de wettelijke verplichte inschrijving
                                                                          in het nationale register voor rechtspersonen van kapitaal-
Middelen en voornaamste argumenten                                        verhogingen, varieert naargelang van het bedrag van die
                                                                          verhogingen?
— Er was geen rechtsgrondslag om bij de begrotingspost
     B01-2122-007 een bedrag van 2 237 238,60 DM ten laste
     te leggen in plaats van het bedrag van 140 332,78 DM dat        4) Kunnen die variaties nog worden geacht te zijn berekend
     de inaanmerkingneming van een restreserve van                        op basis van de kosten van de verleende dienst?
     2 447 802,54 DM uit 1994 en een voor het overige
     correcte berekening door de Duitse autoriteiten zou heb-        5) Omvatten die kosten de bezoldigingen van functionarissen,
     ben opgeleverd. De Commissie heeft bij de goedkeuring                gemachtigden of ambtenaren, uitgaven voor kleine gratis
     van de rekeningen voor het begrotingsjaar 1995 de                    verrichte handelingen, en een deel van de beheerskosten
     reserveregeling waarin haar werkdocument VT/458/93-                  (kantoorinrichting, computers en telefoons, electriciteit,
     Rev.4 van 30 september 1994 voorziet, niet of niet                   water en dergelijke) die aan de diensten van het register
     volledig toegepast.                                                  kunnen worden toegerekend?
— Venire contra factum proprium, schending van gewettigd
     vertrouwen: de Commissie komt in tegenspraak met haar           6) Kan, gelet op de genoemde bepalingen van de richtlijn,
     eigen handelwijze ten tijde van de goedkeuring van de                worden aangenomen, dat die aan de kapitaalverhoging
     rekeningen voor het begrotinsjaar 1994, toen zij een                 ontleende variaties normale, en als zodanig toegestane
     aanvankelijk betwist bedrag als tijdig uitbetaald heeft              rechten tot uitdrukking brengen?
     aangemerkt. Het bedrag van de restreserve dat als gevolg
     daarvan niet was opgebruikt, had zij bij de goedkeuring         7) Is het, gelet op dezelfde bepalingen van de richtlijn,
     van de rekeningen voor het begrotingsjaar 1995 niet                  toegestaan dat de rechten de kosten van de dienstverlening
     buiten beschouwing mogen laten.                                      overschrijden? Zo ja, hoeveel? Wanneer de overschrijding
                                                                          duidelijk onredelijk is, kan het bedrag van de rechten dan
— Niet-nakoming van de bij artikel 190 EG-Verdrag opgeleg-                worden verminderd overeenkomstig het billijkheids-
     de motiveringsplicht.                                                beginsel?
(1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 37.
                                                                     (1) richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
                                                                         de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, PB
                                                                         L 249, van 3.10.1969, blz. 25 (PB 09.01., blz. 22).
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a
Secção, van 17 maart 1999 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen IGI — Investimentos Imobiliários SA
                       en Fazenda Pública
                                                                     Verzoek van het Bundessozialgericht van 24 februari
                         (Zaak C-134/99)                             1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                       U. Elsen en Bundesversicherungsanstalt für Angestellte
                         (1999/C 188/34)
Het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a Secção, heeft bij                                   (Zaak C-135/99)
beschikking van 17 maart 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 19 april 1999, in het geding tussen IGI —                                 (1999/C 188/35)
Investimentos Imobiliários SA en Fazenda Pública, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                   Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 24 februari
                                                                     1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 april
1) Kan een particulier zich in zijn betrekkingen met de staat        1999, in het geding tussen U. Elsen en Bundesversicherungsan-
     op de artikelen 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1)           stalt für Angestellte, het Hof van Justitie van de Europese
     beroepen, ook wanneer die richtlijn niet in nationaal recht     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     is omgezet?                                                     de navolgende vraag:


title: Verzoek van het Højesteret van 3 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centros Limited en Erhvervs- og Selskabsstyrelsen (Zaak C-212/97)

text:
Nr. C 228/8               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
          In zaak C-300/89 heeft het Hof evenwel de moge                 Verzoek van het Landessozialgericht Niedersachsen van
          lijkheid om een handeling op een dubbele rechts                22 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
          grondslag te baseren uitgesloten, wanneer voor de               tussen P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          ene de samenwerkingsprocedure geldt ( art. 189 B                          geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland
          EG-Verdrag) en voor de andere eenstemmigheid                                             ( Zaak C-211/97)
          vereist ist, voor zover anders de samenwerkings
          procedure zinledig zou worden;                                                              ( 97/C 228/ 16 )
                                                                          Het Landessozialgericht Niedersachsen heeft bij beschik
     — de verordening regelt de noodzakelijke samenwer                   king van 22 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
          king tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten              van Justitie op 4 juni daaraanvolgend, in het geding tussen
          onderling en met de Commissie met het oog op de                 P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          werking van de interne markt;                                   geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     — het Verdrag kent geen andere specifieke rechts                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
          grondslag, hetgeen lijkt te worden bevestigd door
          het feit dat de Raad een beroep heeft gedaan op                 a ) Heeft het feit dat een lid van het bedienend personeel
          artikel 235 EG-Verdrag.                                              van een consulaire post overeenkomstig artikel 16 ,
                                                                               lid 2, eerste zin, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
                                                                               71 ( 1 ) heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
(') PB nr. L 82 van 22 . 3 . 1997, blz . 1 .                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, waarvan hij
                                                                               onderdaan is, ook gevolgen voor zijn — niet in consu
                                                                               laire dienst zijnde — echtgenoot, die eveneens onder
                                                                               daan is van de lidstaat die zendstaat is,
                                                                               of
                                                                               is de wetgeving van de lidstaat die zendstaat is, alleen
Verzoek     van het Verwaltungsgericht Köln van 6 mei 1997
om een       prejudiciële beslissing in het geding tussen H.                   dan op de echtgenoot van toepassing, indien deze zelf
Akman       en Oberkreisdirektor des Rheinisch-Bergischen                     ook voor de toepassing ervan heeft gekozen ?
Kreises,    mede gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen               b ) Indien het feit dat dein consulaire dienst zijnde onder
             Interesses beim Verwaltungsgericht Köln
                                                                               daan heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
                           ( Zaak C-2 10/97)                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, tevens gevolgen
                                                                               kan hebben voor diens echtgenoot, is daartoe dan de
                              ( 97/C 228/ 15 )                                 toestemming of medewerking van die echtgenoot ver
                                                                               eist ?
Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van                      (M PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 .
6 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 2 juni 1997, in het geding tussen H. Akman en Ober
kreisdirektor        des     Rheinisch-Bergischen-Kreises,     mede
gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen Interesses, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    Verzoek van het Hejesteret van 3 juni 1997 om een pre
vraag :                                                                    judiciële beslissing in het geding tussen Centros Limited
                                                                                en Erhvervs- og Selskabsstyrelsen
                                                                                ( Zaak C-212/97)
Verlangt het recht op verlenging van de verblijfsvergun                                                97/C 228/ 17 )
ning, dat volgens het arrest van het Hof van 5 oktober
 1994 ( zaak C-355/93 , Eroglu ) (') voor een kind van een
Turkse werknemer voortvloeit uit artikel 7, tweede alinea,                 Het Hojesteret heeft bij beschikking van 3 juni 1997, inge
van Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije                     komen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juni 1997,
 betreffende de ontwikkeling van de associatie, dat de als                 in het geding tussen Centros Limited en Erhvervs- og Sels
werknemer tewerkgestelde ouder op het tijdstip waarop                      kabsstyrelsen, het Hof van Justitie van de Europese
 het kind zijn beroepsopleiding heeft voltooid en op een                   Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 arbeidsaanbod wil ingaan, nog op het grondgebied van de                   over de navolgende vraag:
 Bondsrepubliek Duitsland verblijft, of volstaat het voor
                                                                           Is het verenigbaar met artikel 52, juncto de artikelen 56
 deze bepaling, dat de Turkse ouder op een vroeger tijdstip
 ten minste drie jaar legale arbeid heeft verricht ?                       en 58 EG-Verdrag, de inschrijving in het handelsregister te
                                                                           weigeren in geval van een filiaal van een vennootschap die
                                                                           haar zetel in een andere lidstaat heeft en die met een maat
 (') Jurispr. 1994 , blz. 1-5113 .                                         schappelijk kapitaal van 100 UKL ( circa 1 000 DKR ) in
                                                                           overeenstemming met de wetgeving van die lidstaat is
                                                                            opgericht en bestaat, wanneer de vennootschap zelf geen
                                                                            bedrijfsactiviteiten ontplooit, maar het filiaal wordt opge
 ---pagebreak--- 26 . 7 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 228/9
richt met de bedoeling dat het de volledige bedrijfsactivi          — Er zijn geen grenswaarden voor de emissienormen
teit verricht in het land waar het zal zijn gevestigd, met                  vastgesteld voor lozingen van bepaalde stoffen door
dien verstande dat deze methode wordt gebruikt in plaats                    industriële bedrijven die niet worden vermeld in
van de oprichting van een vennootschap in laatstbedoelde                    bijlage II, rubriek A, bij de richtlijn.
lidstaat, teneinde te ontkomen aan de verplichting, het
minimumbedrag aan maatschappelijk kapitaal van                       — Er is geen uitvoering gegeven aan artikel 3 , lid 5 , van
200 000 DKR, thans 125 000 DKR, te storten ?                                de richtlijn, betreffende de referentiemeetmethode voor
                                                                            het bepalen van de aanwezigheid van de in artikel 2,
                                                                            sub a, bedoelde stoffen .
                                                                     — Er is geen uitvoering gegeven aan het bepaalde onder
                                                                            punt 5 van bijlage I, rubriek A, van de richtlijn, betref
                                                                            fende de controleprocedure die moet worden ingeleid
Beroep, op 4 juni 1997 ingesteld door Commissie van de                      om na te gaan of lozingen van de in artikel 2, sub a,
                                                                            bedoelde stoffen aan de emissienormen voldoen .
   Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                        ( Zaak C-2 13/97)                            — Er is generlei specifiek programma opgesteld om ver
                                                                            vuiling als gevolg van aanzienlijke hoeveelheden stof
                           ( 97/C 228/ 18
                                                                            fen die in bijlage II uitdrukkelijk worden vermeld, te
                                                                            voorkomen of ongedaan te maken .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              Gelet op het voorgaande heeft verweerster er niet voor
is op 4 juni 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu             gezorgd, dat het nationale recht in overeenstemming is
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 met de richtlijn. De omzetting van de richtlijn is derhalve
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar               onjuist en onvolledig.
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                   (') PB nr. L 181 van 4 . 7. 1986, blz . 16 .
Wagner, Kirchberg .                                                  ( 2 ) PB nr. L 158 van 25 . 6 . 1988 , blz . 35 .
                                                                     (') PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
     alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te           Beroep, op 4 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
     treffen die nodig zijn voor een volledige en juiste ten              Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
     uitvoerlegging van Richtlijn 86/280/EEG ( 1 ) van de                                      ( Zaak C-214/97)
     Raad van 12 juni 1986 , zoals gewijzigd bij Richtlijn
                                                                                ( 97/C 228/ 19 )
     88/347/EEG ( 2 )van de Raad van 16 juni 1988 , betref
     fende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor
     lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     Richtlijn 76/464/EEG ( 3 ) vallende gevaarlijke stoffen,        is op 4 juni 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     rusten krachtens artikel 189, derde alinea , EG-Verdrag         vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar
     en krachtens de artikelen 7 en 2 van Richtlijn 86/280/          juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
     EEG respectievelijk Richtlijn 88/347/EEG;                       bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg.
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek,            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     door de Commissie niet onverwijld van die maatrege
     len in kennis te stellen, de ingevolge bovenvermelde            — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
     bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is                     alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
     nagekomen;
                                                                            treffen die nodig zijn voor een volledige en juiste uit
                                                                            voering van Richtlijn 77/440/EEG (') van de Raad van
                                                                            16 juni 1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                         oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van
                                                                            drinkwater in de lidstaten, voor zover zij geen orga
                                                                            nisch actieplan heeft vastgesteld met een tijdschema ter
Middelen en voornaamste argumenten                                          sanering van het oppervlaktewater, niet heeft voldaan
                                                                            aan de krachtens artikel 189 , derde alinea , EG-Verdrag
                                                                            en het bepaalde in Richtlijn 75/440/EEG op haar rus
— Ingevolge artikel 44, lid 3 , van Decreto-lei nr. 74/90                   tende verplichtingen;
     kan de voor de afgifte van vergunningen bevoegde
     instantie minder strenge emissienormen vaststellen dan          — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek,
     die neergelegd in de rubrieken A van de bijlage bij de                 door de Commissie niet onverwijld van die maatrege
     richtlijn . Er geldt generlei verplichting tot heronder               len in kennis te stellen, de ingevolge bovenvermelde
     zoek van die vergunningen ( schending van artikel 3 ,                  bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is
     lid 3 , van de richtlijn ).                                            nagekomen;


               10.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/9

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 3 juli 2013
   (Zaak E-14/13)
   2013/C 294/09
   Op 3 juli 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis, Gjermund Mathisen en Auður Ýr Steinarsdóttir, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door een verschil in behandeling tussen binnenlandse en grensoverschrijdende fusies te handhaven ten gevolge van de toepassing van artikel 51, lid 1, van Wet nr. 90/2003 betreffende inkomstenbelasting (lög nr. 90/2003 um tekjuskatt), haar verplichtingen uit hoofde van de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Het door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingediende verzoek heeft betrekking op de niet-nakoming door de Republiek IJsland van haar verplichtingen met betrekking tot de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van kapitaal uit hoofde van de artikelen 31 en 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-Overeenkomst), door een onmiddellijke belasting te heffen op activa en aandelen van ondernemingen die grensoverschrijdend fuseren met in de andere EER-landen gevestigde ondernemingen en op aandeelhouders van dergelijke ondernemingen, terwijl soortgelijke transacties binnen het IJslandse grondgebied geen enkel onmiddellijk fiscaal gevolg hebben

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat dit verschil in behandeling tussen binnenlandse en grensoverschrijdende fusies niet gerechtvaardigd is en bijgevolg in strijd is met de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst.


title: Zaak T-163/11: Beroep ingesteld op 17 maart 2011 — Cofra/BHIM — O2 (can do)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/27

         Beroep ingesteld op 17 maart 2011 — Cofra/BHIM — O2 (can do)
   (Zaak T-163/11)
   2011/C 139/52
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cofra Holding AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordigers: K.-U. Jonas en J. Bogatz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: O2 Holdings Ltd (Slough, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 januari 2011 in zaak R 246/2009-4 vernietigen;

               —

               verweerder en eventueel de andere partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: O2 Holdings Ltd

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „can do” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 25, 35, 36, 38 en 43

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk dat het woordelement „CANDA” bevat voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 15 en artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) en van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), daar de kamer van beroep bij de beoordeling van het bewijs van normaal gebruik te strenge maatstaven heeft gehanteerd en de bijzondere verkoopsomstandigheden in de onderneming van verzoekster ontoereikend in aanmerking heeft genomen. Voorts schending van artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009, daar de kamer van beroep ten onrechte geen rekening heeft gehouden met verschillende stukken die werden overgelegd ten bewijze van het normale gebruik van het oppositiemerk. Ten slotte schending van artikel 75, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009, daar de kamer van beroep verzoekster niet in kennis heeft gesteld van het feit dat zij de overgelegde bewijzen van gebruik ontoereikend achtte en verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden, in het kader van de mondelinge behandeling verdere bewijzen aan te voeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak T-27/11: Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/29

         Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie
   (Zaak T-27/11)
   2011/C 72/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rheinischer Sparkassen- und Giroverband (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld end I. Liebach, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 21 december 2010, C(2010) 9525 definitief, steunmaatregel MC 8/2009 en C-43/2009 — Duitsland — WestLB, gedeeltelijk nietig verklaren voorzover bij die beschikking de door Duitsland bij verzoek van 28 oktober 2010 gevraagde verlenging van de termijn voor de verkoop en beëindiging van de nieuwe activiteiten van Westdeutschen Immobilienbank AG tot na 15 februari 2011 is afgewezen;

               —

               subsidiair, de beschikking van de Commissie van 21 december 2010, C(2010) 9525 definitief, steunmaatregel MC 8/2009 en C-43/2009 — Duitsland — WestLB, gedeeltelijk nietig verklaren voorzover de Commissie daarin zonder meer heeft geconstateerd dat Duitsland slechts één verzoek om verlenging van de termijn voor de verkoop en de beëindiging van de nieuwe activiteiten van Westdeutschen Immobilienbank AG tot na 15 februari 2011 heeft ingediend, zodat over een verdere verlenging van de termijn niet hoeft te worden beslist;

               —

               De Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving zijn verzoek voert verzoeker vijf middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van de motiveringsplicht bedoeld in artikel 296, lid 2, VWEU
   verzoeker betoogt dat de Commissie niet heeft uiteengezet, waarom zij twee door Duitsland ingediende verzoeken om verlenging van de termijn tot één verzoek heeft samengevoegd;
   voorts heeft de Commissie niet uiteengezet, waarom niet zou zijn voldaan aan de voorwaarden voor een verlenging van de termijn overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de beschikking van de Commissie C(2009) 3900 van 12 mei 2009 betreffende de steunmaatregel die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de herstructurering van WestLB AG [C-43/2008 (N 390/2008)] (hierna: beschikking van 12 mei 2009);
   2)   Tweede middel: onjuiste beoordeling
   verzoeker merkt in dit verband op dat de Commissie haar beslissing over de verlenging van de termijn op een onjuiste vaststelling van de feiten beseert. Volgens verzoeker steunt de aangevochten beschikking ten onrechte enkel op een verzoek om verlenging tot 15 februari 2011 of wordt stilzwijgend vastgesteld dat over een verdergaand verzoek om een langere termijn niet meer hoeft te worden beslist;
   voorts zet verzoeker uiteen dat de Commissie geen gebruik heeft gemaakt van de in artikel 2, lid 2, van de beschikking van 12 mei 2009 uitdrukkelijk neergelegde mogelijkheid, de termijn te verlengen, ofschoon aan de daarvoor geldende voorwaarden is voldaan. In plaats daarvan heeft de Commissie zich beroepen op een ongeschreven recht op verlenging sui generis, dat rechtens geen grondslag heeft en waarvan de voorwaarden volledig onduidelijk zijn.
   3)   Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
   verzoeker betoogt in dit verband onder meer dat de beschikking van de Commissie over de beëindiging van de nieuwe activiteiten van Westdeutschen Immobilienbank AG na 15 februari 2011 niet in verhouding staat tot de daardoor veroorzaakte nadelen.
   4)   Vierde middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling
   volgens verzoeker heeft de Commissie in andere gevallen in het kader van de financiële crisis, waarin aan financiële instellingen veel hogere steun was toegekend, duidelijk langere termijnen toegekend voor de verkoop van belangen en ook onroerendgoedfinancieringsmaatschappijen.
   5)   Vijfde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het beginsel van goed bestuur
   verzoeker merkt in het kader van het vijfde middel op dat de Commissie door een lidstaat ingediende verzoeken niet in strijd met de uitdrukkelijke bewoordingen en strekking ervan mag uitleggen en afdoen.


title: Zaak C-380/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ENI SpA/Ministero Ambiente e tutela del territorio e del mare e.a.

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ENI SpA/Ministero Ambiente e tutela del territorio e del mare e.a.
   (Zaak C-380/08)
   (2008/C 301/28)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ENI SpA

      Verwerende partijen: Ministero Ambiente e tutela del territorio e del mare e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat de communautaire richtlijn betreffende het herstellen van milieuschade (richtlijn 2004/35/EG (1) van 21 april 2004), inzonderheid artikel 7 ervan en bijlage II waarnaar in dat artikel wordt verwezen, in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid als „redelijke opties voor het herstel van de milieuschade” andere werken aan de milieucomponenten (in casu „fysieke isolatie” van de bodem langs de zee) mag opleggen dan die waarvoor eerder was geopteerd aan het einde van een passend op tegenspraak gevoerd onderzoek en die reeds waren goedgekeurd en uitgevoerd of in uitvoering waren?

               2)

               Staat diezelfde richtlijn in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid dergelijke voorschriften mag uitvaardigen ex auctoritate, dat wil zeggen zonder een onderzoek te hebben ingesteld naar de specifieke situatie van het gebied, naar de kosten van uitvoering daarvan in samenhang met de redelijkerwijze voorzienbare voordelen, naar de mogelijke of waarschijnlijke nevenschade en de mogelijke of de waarschijnlijke schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid en de openbare veiligheid en naar de tijd die nodig is voor de verwezenlijking daarvan?

               3)

               Staat diezelfde richtlijn, gelet op de bijzondere situatie in het gebied van nationaal belang Priolo, in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid ex auctoritate de inachtneming van dergelijke voorschriften als voorwaarde mag stellen voor de toestemming voor rechtmatig gebruik van terreinen waarop de sanering niet rechtstreeks betrekking heeft, omdat zij reeds zijn gesaneerd of niet zijn vervuild, maar die binnen het afgebakende gebied van nationaal belang Priolo liggen?

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Doorhaling van zaak C-314/00

text:
C 289/20              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
              Doorhaling van zaak C-132/00 (1)                       van het Oostenrijkse Oberste Gerechtshof om een prejudiciële
                                                                     belissing): Kraft Jacobs Suchard Österreich GmbH tegen
                       (2001/C 289/44)                               E. Mitsche e.a.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-132/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
bliek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                        Doorhaling van zaak C-382/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/48)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-382/00 (verzoek
              Doorhaling van zaak C-191/00 (1)                       van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra om een
                                                                     prejudiciële beslissing: M.G. Abal Pombo tegen Instituto Nacio-
                       (2001/C 289/45)                               nal de la Seguridad Social en Tesorerı́a General de la Seguridad
                                                                     Social.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2001 de              (1) PB C 355 van 9.12.000.
doorhaling in het register gelast van zaak C-191/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
bliek.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-397/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/49)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-306/00 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-397/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                       (2001/C 289/46)                               bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-306/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
Nederlanden.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-401/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/50)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2001 de
              Doorhaling van zaak C-314/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-401/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                       (2001/C 289/47)                               Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-314/00 (verzoek


title: Zaak F-28/10: Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Mioni/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/58

         Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Mioni/Commissie
   (Zaak F-28/10)
   2010/C 179/102
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gaëtan Barthélémy Maxence Mioni (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de betaling van de eerder aan verzoeker toegekende ontheemdingstoelage te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAVOBG van 18 juni 2009 om de betaling van de ontheemdingstoelage, die eerder krachtens artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut aan verzoeker was toegekend, te beëindigen en van het besluit van het TAVOBG van 28 januari 2010 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 2 oktober 2009;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-266/11: Beschikking van de president van het Hof van 24 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet als lasthebber van Frank Frandsen/Cimber Air A/S

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/25

         Beschikking van de president van het Hof van 24 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Dansk Funktionærforbund, Serviceforbundet als lasthebber van Frank Frandsen/Cimber Air A/S
   (Zaak C-266/11) (1)

   2012/C 73/46
   Procestaal: Deens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Zaak C-530/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 8 oktober 2013 — Leopold Schmitzer/Bundesministerin für Inneres

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 8 oktober 2013 — Leopold Schmitzer/Bundesministerin für Inneres
   (Zaak C-530/13)
   2014/C 15/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leopold Schmitzer

      Verwerende partij: Bundesministerin für Inneres

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is er – vooralsnog onverminderd artikel 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (hierna: „richtlijn”) – sprake van (directe) discriminatie op grond van leeftijd in de zin van artikel 21 van het Handvest en artikel 2, leden 1 en 2, sub a, van de richtlijn, wanneer naar aanleiding van de invoering van een niet-discriminerend stelsel van salarisverhoging voor nieuwe ambtenaren een in de oude rechtssituatie (door niet-inaanmerkingneming van vóór de leeftijd van 18 jaar gelegen tijdvakken voor salarisverhoging) gediscrimineerde oude ambtenaar weliswaar op verzoek kan opteren voor het nieuwe stelsel en zo een op niet-discriminerende basis berekende peildatum voor salarisverhoging kan verkrijgen, maar de instemming met een dergelijk verzoek in het interne recht impliceert dat zijn bezoldigingsrechtelijke positie (en dus het hem verschuldigde salaris), gelet op de in het nieuwe stelsel voorziene langzamere verhoging, ondanks een betere peildatum voor salarisverhoging niet op zodanige wijze verbetert dat hij dezelfde bezoldigingsrechtelijke positie verwerft als een in de oude rechtssituatie op discriminerende wijze begunstigde oude ambtenaar (die vergelijkbare tijdvakken niet vóór, maar na de leeftijd van 18 jaar dient aan te tonen, welke reeds in aanmerking werden genomen in de oude rechtssituatie), die zich niet genoopt ziet om voor het nieuwe stelsel te opteren?

               2.

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een ambtenaar – bij gebreke aan een rechtvaardiging in de zin van artikel 52, lid 1, van het Handvest en artikel 6 van de richtlijn (zie vraag 3 infra) – zich ook op de rechtstreekse toepasselijkheid van artikel 21 van het Handvest en artikel 2 van de richtlijn beroepen in een procedure tot vaststelling van zijn bezoldigingsrechtelijke positie, ook al heeft hij voordien door een verzoek ter zake een verbetering van de peildatum voor salarisverhoging in het nieuwe stelsel verkregen?

               3.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, is een na de invoering van een niet-discriminerend stelsel voor nieuwe ambtenaren gehandhaafd onderscheid betreffende de bezoldigingsrechtelijke positie van begunstigde oude ambtenaren die niet opteren voor het nieuwe stelsel, enerzijds, en oude ambtenaren die nog steeds ongunstiger worden behandeld ondanks het opteren voor het nieuwe stelsel, anderzijds, gerechtvaardigd in de zin van artikel 52, lid 1, van het Handvest en artikel 6 van de richtlijn als overgangsfenomeen om redenen van proceseconomie, behoud van verworven voordelen en bescherming van het gewettigd vertrouwen, ook indien

                           a)

                           de nationale wetgever bij de regeling van het stelsel inzake salarisverhoging niet gebonden is aan de toestemming van partijen bij de collectieve arbeidsovereenkomst en uitsluitend binnen de fundamentele grenzen van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen moet blijven, waarvoor geen volledige behoud van verworven voordelen in de zin van een volledig handhaving van het oude stelsel voor begunstigde oude ambtenaren die niet opteren voor het nieuwe stelsel, vereist is.

                           b)

                           de nationale wetgever in die context ook de mogelijkheid had om de gelijke behandeling van de oude ambtenaren tot stand te brengen door eveneens tijdvakken vóór de leeftijd van 18 jaar in aanmerking te nemen met handhaving van de oude regels van salarisverhoging voor de voordien gediscrimineerde oude ambtenaren;

                           c)

                           aanzienlijke administratieve lasten weliswaar daarmee gepaard zouden gaan op grond van het te verwachten hoge aantal verzoeken, maar de kosten ervan het totaalbedrag van de inkomsten die de benadeelde ambtenaar in vergelijking met de begunstigde ambtenaar misloopt en in de toekomst zal mislopen, niet bij benadering bereiken;

                           d)

                           de overgangsperiode waarin het verschil in behandeling tussen oude ambtenaren zal voortbestaan, vele decennia zal duren en ook zeer lang (als gevolg van de principiële „wervingsstop” voor nieuwe ambtenaren in een publiekrechtelijk dienstverband) de grote meerderheid van alle ambtenaren zal betreffen;

                           e)

                           het stelsel met terugwerkende kracht werd ingevoerd, waardoor deze invoering ten nadele van de ambtenaar afbreuk deed aan de – gelet op de voorrang van het Unierecht – in elk geval tussen 1 januari en 30 augustus 2010 in te voeren gunstigere rechtssituatie voor de ambtenaar, waarvan de ambtenaar reeds voor de wetswijziging de toepassing had gevraagd?

                     Indien de vragen 1 of 2 ontkennend worden beantwoord, of vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:

               4.

                           a)

                           Vormt een wettelijke regeling die voor tijdvakken van arbeid aan het begin van de carrière een langere wachttijd voor salarisverhoging voorziet en de verhoging naar de volgende salaristrap zo moeilijker maakt, indirecte discriminatie op grond van leeftijd?

                           b)

                           Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, is deze regeling gelet op de geringe beroepservaring aan het begin van de carrière passend en noodzakelijk?

                     Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:

               5.

                           a)

                           Vormt een wettelijke regeling die „overige tijdvakken” tot en met 3 jaren volledig, en tot en met 3 bijkomende jaren voor de helft in aanmerking neemt, ook al dienden zij niet voor schoolopleiding of het opdoen van beroepservaring, discriminatie op grond van leeftijd?

                           b)

                           Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, is deze regeling gerechtvaardigd ter vermijding van een verslechtering van de bezoldigingsrechtelijke positie van ambtenaren (hiermee worden kennelijk ook nieuwe ambtenaren bedoeld) waarvoor geen tijdvakken vóór de leeftijd van 18 jaar in aanmerking kunnen worden genomen, ofschoon de inaanmerkingneming eveneens betrekking heeft op overige tijdvakken na de leeftijd van 18 jaar?

               6.

               Indien vraag 4, sub a, bevestigend en vraag 4, sub b, ontkennend wordt beantwoord, en tegelijkertijd vraag 3 bevestigend of vraag 5, sub a, bevestigend en vraag 5, sub b, ontkennend wordt beantwoord:
               Hebben de discriminerende kenmerken van de nieuwe regeling die dan bestaan, tot gevolg dat het verschil in behandeling met betrekking tot oude ambtenaren als overgangsfenomeen niet meer gerechtvaardigd is?

      (1)  Richtlinie 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-625/11 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie (Hogere voorziening — Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) — Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Artikelen 57 en 59 — Autorisatieplichtige stoffen — Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof — Opneming in lijst van kandidaatstoffen — Bekendmaking — Beroepstermijn — Artikel 102, lid 1, van Reglement voor procesvoering van Gerecht — Datum vanaf welke deze termijn moet worden berekend in geval van beroep tegen besluit dat alleen op Internet is bekendgemaakt — Rechtszekerheid — Effectieve rechterlijke bescherming)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 — Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie
   (Zaak C-625/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) - Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikelen 57 en 59 - Autorisatieplichtige stoffen - Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof - Opneming in lijst van kandidaatstoffen - Bekendmaking - Beroepstermijn - Artikel 102, lid 1, van Reglement voor procesvoering van Gerecht - Datum vanaf welke deze termijn moet worden berekend in geval van beroep tegen besluit dat alleen op Internet is bekendgemaakt - Rechtszekerheid - Effectieve rechterlijke bescherming)
   2013/C 344/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG), SNF SAS (vertegenwoordigers: R. Cana en K. Van Maldegem, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en B. Koopman, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 september 2011, PPG en SNF/ECHA (T-268/10) waarbij niet-ontvankelijk is verklaard een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 30 maart 2010 houdende identificatie van acrylamide (EG nr. 201-173-7)(CAS nr. 79 06 1) als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), en houdende opneming van acrylamide op de lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd om op termijn te worden opgenomen in bijlage XIV bij die verordening (lijst van autorisatieplichtige stoffen), overeenkomstig artikel 59 van verordening nr. 1907/2006 — Beroepstermijn — Aanvang — Handeling die alleen op internet wordt bekendgemaakt

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 21 september 2011, PPG en SNF/ECHA (T-268/10), wordt vernietigd.

               2)

               De onderhavige zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.