title: Zaak C-465/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2016 door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 in zaak T-276/13, Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad van de Europese Unie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/21

         Hogere voorziening ingesteld op 20 augustus 2016 door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 in zaak T-276/13, Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-465/16 P)
   (2016/C 402/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, N. Tuominen, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Growth Energy, Renewable Fuels Association, Europese Commissie, ePURE, de Europese Producenten Unie van Hernieuwbare Ethanol

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 juni 2016 in zaak T-276/13, Growth Energy en Renewable Fuels Association/Raad van de Europese Unie, ter kennis gebracht van de Raad op 10 juni 2016, vernietigen;

               —

               het door Growth Energy en Renewable Fuels Association in eerste aanleg ingestelde beroep tot nietigverklaring van de bestreden verordening (1) verwerpen;

               —

               Growth Energy en Renewable Fuels Association verwijzen in de kosten van de Raad in beide instanties.

         Subsidiair,

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

               —

               in het geval van terugverwijzing naar het Gerecht, de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de onderhavige hogere voorziening verzoekt de Raad om vernietiging van het bestreden arrest op de volgende gronden:
   Het oordeel van het Gerecht inzake de ontvankelijkheid van het beroep en met name de conclusies van het Gerecht inzake verzoeksters’ rechtstreekse en individuele geraaktheid, geven blijk van een onjuiste rechtsopvatting.

               a)

               Ten eerste stelt het Gerecht zich op het standpunt dat, om vast te stellen of er sprake is van rechtstreekse geraaktheid, het voldoende is dat de vier VS- steekproefproducenten producenten van biodiesel zijn. Deze conclusie met betrekking tot de rechtstreekse geraaktheid is evenwel niet verenigbaar met vaste rechtspraak, die rechtstreekse geraaktheid op basis van louter economische gevolgen afwijst.

               b)

               Ten tweede is het onduidelijk hoe het enkele feit dat de VS-producenten hun bio-ethanol hebben verkocht aan binnenlandse handelaren/mengers en deze bio-ethanol vervolgens werd doorverkocht op de binnenlandse markt of door deze handelaren, vóór de heffing van rechten, in aanzienlijke hoeveelheden werd uitgevoerd naar de Unie, hun marktpositie wezenlijk zou beïnvloeden. Om aan te tonen dat hun marktpositie door de instelling van de rechten wezenlijk is beïnvloed, hadden verzoeksters op zijn minst het effect van de rechten op de omvang van de invoer in de Unie na de oplegging van de antidumpingrechten moeten vaststellen. Verzoeksters hebben in dit opzicht evenwel geen enkele informatie verstrekt en ook het bestreden arrest bevat geen enkele conclusie op dit punt. Dit geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de individuele geraaktheid-test en vormt tevens een motiveringsgebrek.

         Wat de zaak ten principale betreft, heeft het Gerecht met betrekking tot de uitlegging van de basisverordening (2) blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Voorts heeft het met betrekking tot het WTO-recht op twee punten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               a)

               Ten eerste heeft het Gerecht de basisverordening onjuist uitgelegd, door te oordelen dat artikel 9, lid 5, van de basisverordening zowel artikel 9.2 als artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst implementeert. Enerzijds gaat, zoals ook blijkt uit het de tekst van artikel 9, lid 5, van de basisverordening, laatstgenoemde bepaling niet in op de kwestie van de steekproeftrekking. Anderzijds is artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst geïmplementeerd door artikel 17 en artikel 9, lid 6, van de basisverordening, en niet door artikel 9, lid 5, van deze verordening.

               b)

               Ten tweede heeft het Gerecht de term „leverancier” in artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst onjuist uitgelegd. Uit de logica en algemene opzet van artikel 9, lid 5, blijkt dat enkel een „bron [van waaruit] de invoer met dumping plaatsvindt en schade veroorzaakt” een leverancier kan zijn. Aangezien de VS-producenten echter geen exportprijs hadden, kon hen geen dumping worden verweten. Bijgevolg heeft het Gerecht, door hen aan te merken als „leveranciers”, in de zin van artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               c)

               Ten derde heeft het Gerecht de term „niet praktisch mogelijk” in artikel 9, lid 5, van de basisverordening en artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst onjuist uitgelegd, door zich te baseren op een onjuiste uitlegging van artikel 9, lid 5, van de basisverordening in het licht van artikel 6.10 van de antidumpingovereenkomst, alsmede op het rapport van de Beroepsinstantie in de zaak EG — Bevestigingsmiddelen (3). Laatstgenoemd rapport gaat alleen in op artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst, zodat het onderzoek van deze instantie van de term „niet praktisch mogelijk” enkel betrekking heeft op de situatie en de behandeling waarin artikel 9.2 van de antidumpingovereenkomst voorziet voor exporteurs in landen zonder markteconomie. De Beroepsinstantie heeft derhalve geen uitlegging gegeven van de term „niet praktisch mogelijk” welke kan worden overgebracht op de onderhavige procedure, die geen betrekking heeft op exporteurs in landen zonder markteconomie.

         Tot slot heeft het Gerecht feitelijk onjuiste conclusies getrokken toen het vaststelde dat de berekening van individuele rechten „praktisch mogelijk” was. Een situatie waarin de producenten van bio-ethanol geen uitvoerprijs, maar alleen een binnenlandse prijs hebben, maakt vaststelling van een individuele dumpingmarge onuitvoerbaar en onmogelijk en geeft de Commissie het recht om een voor het gehele land geldende dumpingmarge vast te stellen.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 157/2013 van de Raad van 18 februari 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bio-ethanol van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika (PB 2013, L 49, blz. 10).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).

      (3)  Europese Gemeenschappen — Definitieve antidumpingmaatregelen inzake ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen uit China — AB-2011-2 — Rapport van de Beroepsinstantie, WT/DS397/AB/R („EG — Bevestigingsmiddelen, WT/DS397/AB/R”).


title: Zaak T-764/14: Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie [„Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedures — Technische bijstand, ontwikkeling en invoering van het ASEAN Customs Transit System (ACTS) — Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver — Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Selectiecriteria — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling — Transparantie”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/43

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-764/14) (1)

   ([„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedures - Technische bijstand, ontwikkeling en invoering van het ASEAN Customs Transit System (ACTS) - Terzijdelegging van de offerte van een inschrijver - Gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Selectiecriteria - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling - Transparantie”])
   (2017/C 030/46)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Sfyri en I. Ampazis, advocaten, vervolgens M. Sfyri)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bartelt en A. Marcoulli, vervolgens S. Bartelt en M; Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op basis van artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de commissie van 5 september 2014 waarbij de offerte van verzoeksters in het kader van besloten aanbesteding EuropeAid/135040/C/SER/MULTI betreffende de ontwikkeling van een geautomatiseerd pilotsysteem voor het beheer van het ASEAN Customs Transit System terzijde is gelegd en de opdracht aan een andere inschrijver is gegund

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE worden in de kosten veroordeeld.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


Avis juridique important

|

E1994P0009

Adviesaanvrage van Markesrådet, gedaan bij beschikkingen van dat gerecht van 28 oktober en 28 december 1994 in de zaak Forbrukerombudet tegen Lego Norge A/S (Zaak E-9/94)

Publicatieblad Nr. C 398 van 31/12/1994 blz. 0019 - 0019

Adviesaanvrage van Markedsrådet, gedaan bij beschikkingen van dat gerecht van 28 oktober en 28 december 1994 in de zaak Forbrukerombudet tegen Lego Norge A/S (Zaak E-9/94) (94/C 398/07)Ingevolge beschikkingen van 28 oktober en 28 december 1994 van Markedsrådet (de Marktraad) in Noorwegen heeft de griffie van het EVA-Hof op 28 december 1994 een aanvraag ontvangen om een advies in de zaak Forburkerombudet (de consumentenombudsman) tegen Lego Norge A/S in verband met de volgende vragen:1. Dient Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten zodanig te worden uitgelegd dat zij de ontvangende Staat belet om nationale bepalingen toe te passen volgens welke het een adverteerder kan worden verboden gebruik te maken van een specifiek op kinderen gerichte reclameboodschap in een uitzending die specifiek op Noorwegen wordt gericht vanuit een andere EER-Staat?2. Dient artikel 36 van de EER-Overeenkomst betreffende het vrij verrichten van diensten zodanig te worden uitgelegd dat het de ontvangende Staat belet om nationale bepalingen toe te passen volgens welke het een adverteerder kan worden verboden gebruik te maken van een specifiek op kinderen gerichte reclameboodschap in een uitzending die specifiek op Noorwegen wordt gericht vanuit een andere EER-Staat?3. Is de toepassing van artikel 1 van de Wet ter controle op de marketing juncto artikel 3, lid 1, van de Omroepwet verenigbaar met de artikelen 11 en 13 van de EER-Overeenkomst betreffende kwantitatieve invoerbeperkingen?


title: Zaak C-125/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Prim’Awla tal-Qorti Ċivili (Malta) op 29 februari 2016 — Malta Dental Technologists Association e.a./Superintendent tas-Saħħa Pubblika, Kunsill tal-Professjonijiet Kumplimentari għall-Mediċina

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Prim’Awla tal-Qorti Ċivili (Malta) op 29 februari 2016 — Malta Dental Technologists Association e.a./Superintendent tas-Saħħa Pubblika, Kunsill tal-Professjonijiet Kumplimentari għall-Mediċina
   (Zaak C-125/16)
   (2016/C 191/13)
   Procestaal: Maltees

      Verwijzende rechter

   Prim’Awla tal-Qorti Ċivili

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Malta Dental Technologists Association e.a.

      Verwerende partijen: Superintendent tas-Saħħa Pubblika, Kunsill tal-Professjonijiet Kumplimentari għall-Mediċina

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verbod door de Maltese gezondheidsautoriteiten, of hun weigering om het beroep van klinisch tandtechnicus/tandprotheticus te erkennen, waarbij, ondanks de afwezigheid van juridische discriminatie, particulieren uit andere lidstaten die hiertoe een aanvraag hebben gedaan, zich in de praktijk niet beroepsmatig in Malta kunnen vestigen, onverenigbaar met de beginselen en de wettelijke bepalingen ter regeling van de totstandkoming van de interne markt, in het bijzonder die welke voortvloeien uit de artikelen 49, 52 en 56 VWEU, wanneer er geen risico voor de volksgezondheid bestaat?

               2)

               Moet richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, op klinische tandtechnici worden toegepast gelet op het feit dat, mocht een kunstgebit gebreken vertonen, dit slechts tot gevolg heeft dat het gebrekkige tandheelkundige apparaat bewerkt of vervangen moet worden, zonder dat zich een risico voor de patiënt voordoet?

               3)

               Kan het verbod door de Maltese gezondheidsautoriteiten, dat in de onderhavige zaak wordt betwist, dienen om het doel van een hoog beschermingsniveau van de volksgezondheid te waarborgen, ook als een gebrekkig kunstgebit vervangen kan worden zonder dat zich een risico voor de patiënt voordoet?

               4)

               Leidt de manier waarop verweerder, de Inspecteur voor de volksgezondheid, richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 uitlegt en toepast in het geval van klinische tandtechnici die om erkenning bij de Maltese gezondheidsautoriteiten hebben verzocht, tot een schending van het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).


title: Zaak T-96/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 oktober 2006 — Monte di Massima/BHIM — Höfferle Internationale (Valle della Luna) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Valle della Luna — Ouder nationaal beeldmerk VALLE DE LA LUNA — Bewijs van gebruik van ouder merk — Artikel 15, lid 2, sub a, en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 oktober 2006 — Monte di Massima/BHIM — Höfferle Internationale (Valle della Luna)
   (Zaak T-96/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Valle della Luna - Ouder nationaal beeldmerk VALLE DE LA LUNA - Bewijs van gebruik van ouder merk - Artikel 15, lid 2, sub a, en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 281/59)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Monte di Massima SAS di Pruneddu Leonardo & C. (Viddalba, Italië) (vertegenwoordigers: E. Masu en P. Pittalis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. L. Capostagno, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: J. M. Höfferle Internationale Handelsgesellschaft mbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Brugmann, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 november 2004 (zaak R 269/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Monte di Massima SAS di Pruneddu Leonardo & C. en J. M. Höfferle Internationale Handelsgesellschaft mbH.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en in die van interveniënte.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Zaak C-301/11: Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/20

         Beroep ingesteld op 16 juni 2011 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-301/11)
   2011/C 252/38
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door de goedkeuring en instandhouding van de artikelen 3.60 en 3.61 van de Wet inkomstenbelasting 2001 en de artikelen 15 c en 15 d van de Wet Vennootschapsbelasting 1969 in hun huidige vorm de krachtens het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie, en met name artikel 49, de op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat de belastingheffing van niet-gerealiseerde meerwaarden bij de overbrenging van (een gedeelte van) een onderneming naar een andere lidstaat of bij de verplaatsing van de maatschappelijke zetel of de plaats van werkelijke zetel van de vennootschap naar een andere lidstaat een met artikel 49 VWEU onverenigbare belemmering van de vrijheid van vestiging inhoudt.


title: Verzoek van het Tribunal de grande instance d'Angoulême (Eerste Kamer) van 8 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Otor Godard en Directeur des Services fiscaux de la Charente (Zaak C-5/98)

text:
C 72/10                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
prestaties anders dan in loondienst uitoefent overeenkom-               Voor het geval de tweede vraag bevestigend wordt
stig de bepalingen van de toepasselijke wetgeving, derwijze             beantwoord, worden de volgende nadere vragen
dat het de lidstaat waar tijdelijke werkzaamheden worden                gesteld:
verricht niet vrij staat om de op zijn grondgebied verrichte
prestaties als werkzaamheden in loondienst te beschou-
wen, dan wel in die zin dat het de laatstgenoemde lidstaat
vrij staat om deze prestaties als werkzaamheden in loon-           3. Valt de beslissing of de merkenwetgeving van het derde
dienst te beschouwen teneinde de betrokkene uit dien                    land of de derde landen de in vraag 2 bedoelde weder-
hoofde aan zijn eigen wetgeving voor werknemers te                      kerigheidsgarantie inhoudt onder de materieÈle wer-
onderwerpen?                                                            kingssfeer van artikel 177 van het Verdrag tot oprich-
                                                                        ting van de Europese Gemeenschap, zodat een rechter
                                                                        in een lidstaat het recht en in voorkomend geval de
                                                                        verplichting heeft het Hof daarover vragen te stellen?
                                                                        Voor het geval vraag 3 bevestigend wordt beantwoord,
                                                                        worden de volgende nadere vragen gesteld:
Verzoek van het Sù- og Handelsret van 3 december 1997
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Calvin
Klein Trademark Trust en Cowboyland A/S, Dansk Super-
marked Administration A/S, HBN Marketing ApS, Pro-                 4. Moet de merkenwetgeving van de Verenigde Staten
       gress v/Peter Jensen en Bilka Lavprisvarehus A/S                 van Amerika worden geacht de in vraag 2 genoemde
                                                                        wederkerigheidsgarantie te bevatten?
                         (Zaak C-4/98)
                          (98/C 72/17)
                                                                        Voor het geval vraag 1 ontkennend en/of vraag 2
                                                                        bevestigend wordt beantwoord, wordt ten slotte de
                                                                        volgende vraag gesteld:
Het Sù- og Handelsret heeft bij beschikking van 3 decem-
ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 12 januari 1998, in het geding tussen Calvin Klein
Trademark Trust enerzijds en Cowboyland A/S, Dansk                 5. Moet het begrip ¹gegronde redenenº in artikel 7, lid 2,
Supermarked Administration A/S, HBN Marketing ApS,                      van de richtlijn aldus worden begrepen, dat de merk-
Progress v/Peter Jensen en Bilka Lavprisvarehus A/S an-                 houder zich kan verzetten tegen het gebruik van het
derzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  merk in een lidstaat voor waren die door de merkhou-
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de               der zelf of met zijn toestemming in de handel zijn
navolgende vragen:                                                      gebracht in een derde land, indien deze waren in
                                                                        design, pasvorm, kleur, informatie op het etiket, stof-
                                                                        behandeling, snit, of anderszins verschillen van de
                                                                        overeenkomstige waren die door de merkhouder zelf
1. Staat artikel 7, lid 1, van Richtlijn 89/104/EEG van de              of met zijn toestemming in de handel zijn gebracht in
     Raad van 21 december 1988 Ð Eerste Richtlijn betref-               de betrokken lidstaat of in andere lidstaten?
     fende de aanpassing van het merkenrecht der lidsta-
     ten (1), eraan in de weg dat de individuele lidstaten in
                                                                   (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
     hun nationale merkenwetgeving een algemene regel
     handhaven, invoeren of opnieuw invoeren, volgens
     welke de houder van een merk wordt verhinderd het
     gebruik van een merk in een lidstaat te verbieden voor
     waren die door de houder zelf of met zijn toestemming
     onder dit merk in de handel zijn gebracht in een derde
     land, dat wil zeggen buiten het grondgebied van de
     Gemeenschap?
                                                                   Verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   (Eerste Kamer) van 8 januari 1998 om een prejudicieÈle
                                                                   beslissing in het geding tussen SA Otor Godard en Direc-
                                                                              teur des Services fiscaux de la Charente
2. Kunnen de rechterlijke instanties van een lidstaat de
     houder van een merk verhinderen het gebruik van het                                   (Zaak C-5/98)
     merk in de lidstaat te verbieden voor waren die door
     de merkhouder zelf of met zijn toestemming onder dit                                   (98/C 72/18)
     merk in de handel zijn gebracht in een derde land,
     indien de merkenwetgeving garandeert dat een merk-
     houder wordt verhinderd het gebruik van een merk in
     dat derde land te verbieden voor waren die door de            Het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme (Eerste
     merkhouder zelf of met zijn toestemming voor het              Kamer) heeft bij beschikking van 8 januari 1998, ingeko-
     eerst in de handel zijn gebracht in een lidstaat?             men ter griffie van het Hof van Justitie op 12 januari
 ---pagebreak--- 7.3.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/11
1998, in het geding tussen SA Otor Godard en Directeur                  schapsrecht (artikelen 5, 6, 30 e.v., 59 e.v., 85 e.v. en
des Services fiscaux de la Charente, het Hof van Justitie               het algemene gelijkheidsbeginsel)?
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                      (1) PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60.
Moeten artikel 5 van het EG-Verdrag en het rechtszeker-
heidsbeginsel aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten
tegen artikel L 190, derde alinea, van het Livre des proceÂ-
dures fiscales, waarbij de vordering tot terugbetaling van         Verzoek van het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, van
ten onrechte betaalde bedragen wordt beperkt tot een               4 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
periode na 1 januari van het vierde jaar voorafgaand aan                    geding tussen D. Krombach en A. Bamberski
het jaar waarin de niet-conformiteitsbeslissing is genomen,                                 (Zaak C-7/98)
wanneer die beslissing een arrest van het Hof van Justitie
                                                                                (98/C 72/20)
van de Europese Gemeenschappen betreft, dat is gewezen
naar aanleiding van de niet-omzetting door een lidstaat
van een rechtstreeks toepasselijke bepaling van een richt-         Het Bundesgerichtshof, IX. Zivilsenat, heeft bij beschik-
lijn die de staatsbegroting aangaat?                               king van 4 december 1997, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 14 januari 1998, in het geding tussen
                                                                   D. Krombach en A. Bamberski, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1. Kan met betrekking tot de bepalingen betreffende de
                                                                        bevoegdheid een beroep worden gedaan op de in
Verzoek van het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat,
                                                                        artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag bedoelde
van 17 december 1997 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                        openbare orde, wanneer de staat van herkomst jegens
het geding tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rund-
                                                                        een persoon die zijn woonplaats heeft op het grondge-
funkanstalten (ARD) en PRO Sieben Media AG, inter-
                                                                        bied van een andere verdragsluitende staat (artikel 2,
venieÈnten: SAT 1 Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1,
                                                                        eerste alinea, van het Executieverdrag), zijn bevoegd-
                     K 1 Fernsehen GmbH
                                                                        heid uitsluitend op de nationaliteit van het slachtoffer
                         (Zaak C-6/98)                                  (zoals in artikel 3, tweede alinea, van het Executiever-
                                                                        drag betreffende Frankrijk) heeft gebaseerd?
                          (98/C 72/19)
                                                                        Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
Het Oberlandesgericht Stuttgart, 4. Zivilsenat, heeft bij          2. Mag het gerecht van de aangezochte staat (artikel 31,
beschikking van 17 december 1997, ingekomen ter griffie                 eerste alinea, van het Executieverdrag), zich beroepend
van het Hof van Justitie op 12 januari 1998, in het geding              op de in artikel 27, punt 1, van het Executieverdrag
tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rundfunkanstalten                  bedoelde openbare orde, rekening houden met het feit,
(ARD) en PRO Sieben Media AG, intervenieÈnten: SAT 1                    dat de strafrechter in de staat van herkomst de schul-
Satellitenfernsehen GmbH, 2. Kabel 1, K 1 Fernsehen                     denaar het recht heeft ontzegd zich in een annexe
GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                      civielrechtelijke procedure door een advocaat te doen
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de               verdedigen (artikel II van het protocol van 27 septem-
navolgende vragen:                                                      ber 1968 betreffende de uitlegging van het Executiever-
                                                                        drag), omdat de in een andere verdragsluitende staat
                                                                        wonende verdachte wegens een opzettelijk gepleegd
                                                                        strafbaar feit wordt vervolgd en niet persoonlijk is ver-
1. Is in artikel 11, lid 3, van Richtlijn 97/36/EG (1) van              schenen?
     het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997
     tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG, respectievelijk            Zo ook de tweede vraag ontkennend wordt beant-
     in het identiek geformuleerde artikel 11, lid 3, van               woord:
     Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober
     1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wette-
                                                                   3. Mag het gerecht van de aangezochte staat, zich beroe-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten
                                                                        pend op de in artikel 27, punt 1, van het Executiever-
     inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,
                                                                        drag bedoelde openbare orde, rekening houden met
     het bruto- dan wel het nettobeginsel neergelegd?
                                                                        het feit, dat het gerecht van de staat van herkomst zijn
                                                                        bevoegdheid uitsluitend op de nationaliteit van het
                                                                        slachtoffer heeft gebaseerd (zie hierboven, eerste vraag)
2. Zo § 44, lid 4, Dritte Staatsvertrag zur ¾nderung                    en bovendien de verdachte het recht heeft ontzegd zich
     rundfunkrechtlicher Staatsverträge (Anl. B 33 = Bl. 437            door een advocaat te doen vertegenwoordigen (zie
     d.A.) het nettobeginsel voorschrijft, verdraagt zulks              hierboven, tweede vraag)?
     zich met artikel 11, lid 3, juncto artikel 3, lid 1, van
     Richtlijn 89/552/EEG en met het primaire Gemeen-


title: Zaak T-356/16: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Brita/EUIPO — Aquis Wasser-Luft-Systeme (maxima)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/63

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2017 — Brita/EUIPO — Aquis Wasser-Luft-Systeme (maxima)
   (Zaak T-356/16) (1)

   (2017/C 144/96)
   Procestaal: Duits
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak C-17/08 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 februari 2009 — MPDV Mikrolab GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub c — Weigering tot inschrijving — Woordmerk manufacturing score card — Beschrijvend karakter)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/15

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 februari 2009 — MPDV Mikrolab GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-17/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub c - Weigering tot inschrijving - Woordmerk manufacturing score card - Beschrijvend karakter)
   2009/C 113/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: MPDV Mikrolab GmbH (vertegenwoordiger: W. Göpfert, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 8 november 2007, MPDV Mikrolab/BHIM (manufacturing score card) (T-459/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 oktober 2005 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om „manufacturing score card” als woordmerk in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 — Onderscheidend vermogen van een merk bestaande in een woordmerk waarvan elk woord kenmerken van de betrokken waren of diensten beschrijft

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               MPDV Mikrolab GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak C-473/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Ionas Stroumsas EPE/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Ionas Stroumsas EPE/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-473/06)
   (2007/C 20/08)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ionas Stroumsas EPE

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: ARREST VAN HET HOF van 16 juni 1998 in zaak C-53/96 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Hermès International tegen FHT Marketing Choice BV (Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisatie - TRIP's - Artikel 177 van het EG-Verdrag - Bevoegdheid Hof - Artikel 50 TRIP's - Voorlopige maatregelen)

text:
15.8.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 258/9
                  ARREST VAN HET HOF                              Ð tegen deze beslissing staat hoger beroep open;
                       van 16 juni 1998
in zaak C-53/96 (verzoek van de Arrondissementsrecht-             Ð hoewel partijen steeds een bodemprocedure aanhangig
bank te Amsterdam om een prejudicieÈle beslissing): Her-               kunnen maken, aanvaarden zij de beslissing veelal als
   meÁs International tegen FHT Marketing Choice BV (1)                ¹definitieveº beslechting van hun geschil.
(Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisa-
tie Ð TRIP's Ð Artikel 177 van het EG-Verdrag Ð                   (1) PB C 95 van 30.3.1996.
Bevoegdheid Hof Ð Artikel 50 TRIP's Ð Voorlopige
                         maatregelen)
                        (98/C 258/15)
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 16 juni 1998
In zaak C-53/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arron-            in zaak C-162/96 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
dissementsrechtbank te Amsterdam, in het aldaar aan-              een prejudicieÈle beslissing): A. Racke GmbH & Co. tegen
hangig geding tussen HermeÁs International (socieÂteÂ en                               Hauptzollamt Mainz (1)
commandite par actions) en FHT Marketing Choice BV,
om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van            (Samenwerkingsovereenkomst EEG/JoegoslavieÈ Ð Schor-
artikel 50, lid 6, van de Overeenkomst inzake de handels-         sing van handelsconcessies Ð Verdrag van Wenen inzake
aspecten van de intellectuele eigendom, als bijlage 1 C                 het verdragenrecht Ð Clausule rebus sic stantibus)
gevoegd bij de Overeenkomst tot oprichting van de
Wereldhandelsorganisatie en goedgekeurd namens de                                           (98/C 258/16)
Europese Gemeenschap, voor wat betreft de onder haar
bevoegdheid vallende aangelegenheden, bij Besluit 94/800/
EG van de Raad (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 1), heeft                                  (Procestaal: Duits)
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
president, C. Gulmann, H. Ragnemalm en M. Wathelet,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward
(rapporteur), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L.           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Sevón, rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: L.                       de Jurisprudentie van het Hof)
Hewlett, administrateur, op 16 juni 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  In zaak C-162/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                  krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
Als ¹voorlopige maatregelº in de zin van artikel 50 van de        finanzhof, in het aldaar aanhangig geding tussen A. Racke
Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellec-           GmbH & Co. en Hauptzollamt Mainz, om een prejudi-
tuele eigendom, als bijlage 1 C gevoegd bij de Overeen-           cieÈle beslissing over de geldigheid van Verordening (EEG)
komst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie,             nr. 3300/91 van de Raad van 11 november 1991 houdende
moet worden aangemerkt een maatregel die een einde                schorsing van de handelsconcessies bedoeld in de samen-
beoogt te maken aan vermeende inbreuken op een merk-              werkingsovereenkomst tussen de Europese Economische
recht en die wordt getroffen in een procedure met de vol-         Gemeenschap en de Socialistische Federatieve Republiek
gende kenmerken:                                                  JoegoslavieÈ (PB L 315 van 15.11.1991, blz. 1), heeft het
                                                                  Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, pre-
                                                                  sident, C. Gulmann, H. Ragnemalm en M. Wathelet,
                                                                  kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.
Ð de maatregel wordt in het nationale recht aangemerkt            Kapteyn (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward, G.
    als ¹onmiddellijke voorziening bij voorraadº en moet          Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
    vereist zijn ¹uit hoofde van onverwijlde spoedº;              F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-
                                                                  administrateur, op 16 juni 1998 een arrest gewezen waar-
                                                                  van het dictum luidt als volgt:
Ð de wederpartij wordt gedagvaard en wordt, indien zij
    verschijnt, gehoord;
                                                                  Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van
                                                                  feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantas-
Ð de beslissing over de maatregel wordt schriftelijk en           ten van Verordening (EEG) nr. 3300/91 van de Raad van
    gemotiveerd gegeven na een inhoudelijke beoordeling           11 november 1991 houdende schorsing van de handels-
    van de zaak door de kortgedingrechter;                        concessies bedoeld in de samenwerkingsovereenkomst tus-


title: Zaak T-174/00: Beroep, op 28 juni 2000 ingesteld door Société Biret International tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 285/10               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7.10.2000
1)    Tot aan de eindbeschikkingen in de kortgedingsprocedures wordt    Beroep, op 28 juni 2000 ingesteld door Société Biret
      de tenuitvoerlegging opgeschort van de beschikking van de                International tegen Raad van de Europese Unie
      Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking van de
      vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen
      voor menselijk gebruik die de stoffen „Clobenzorex”, „Fenbut-                              (Zaak T-174/00)
      razat”, „Fenproporex”, „Mazindol”, „Mefenorex”, „Norpseudoe-
      phedrin”, „Phenmetrazin” en „Propylhexedrin” bevatten                                      (2000/C 285/21)
      [C(2000) 608].
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 28 juni 2000 beroep ingesteld tegen de
                                                                        Raad van de Europese Unie door Société Biret International,
Beroep, op 16 mei 2000 ingesteld door R. Schochaert                     gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door S. Rodrigues, ad-
               tegen Raad van de Europese Unie                          vocaat te Parijs.
                         (Zaak T-131/00)                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (2000/C 285/20)
                                                                        —     vast te stellen, dat de Europese Gemeenschap aansprake-
                                                                              lijk is voor de gerechtelijke liquidatie van Société Biret
                         (Procestaal: Frans)                                  International,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —     de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling
schappen is op 16 mei 2000 beroep tegen Raad van de                           van 87 006 000 FF schadevergoeding aan Biret Inter-
Europese Unie ingesteld door R. Schochaert, wonende te                        national,
Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat te
Brussel.                                                                —     de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling           Middelen en voornaamste argumenten
      bevoegd gezag houdende weigering om verzoeker tot de
      rang B1 te bevorderen, en te verklaren dat verzoeker, met
      terugwerkende kracht tot het bevorderingsjaar 1999, tot           Verzoekster is een vennootschap naar Frans recht, thans in
      die rang moet worden bevorderd binnen een maand na                liquidatie, die handel drijft in verschillende agro-alimentaire
      de uitspraak van het te wijzen arrest, op straffe van een         producten, met name vlees. Zij vordert vergoeding van de
      dwangsom van 5 000 BEF per dag vertraging.                        schade die zij heeft geleden door het verbod om rundvlees,
                                                                        met name uit Amerika, in te voeren in de Gemeenschap. Eén
                                                                        van de mede-eigenaars van deze vennootschap, met bijna 34 %
Middelen en voornaamste argumenten                                      van het kapitaal, is „Cargill USA”.
Verzoeker betoogt in de eerste plaats, dat de weigering om
hem te plaatsen op de lijst van voor bevordering naar de                Dat embargo is ingesteld en uitgevoerd op grond van richtlij-
rang B1 voorgedragen ambtenaren, op een onjuiste feitelijke             nen 88/146/EEG van de Raad van 7 maart 1988 tot instelling
grondslag berust, te weten dat de door hem sinds 1998 bezette           van een verbod op het gebruik van bepaalde stoffen met
functie geen verantwoordelijkheden impliceert op grond waar-            hormonale werking in de veehouderij (1), en 72/462/EEG van
van bevordering gerechtvaardigd is in vergelijking met de               de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheidsvraagstuk-
andere kandidaten voor bevordering. De door verzoeker sedert            ken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van
1998, en zeker op het moment van het bestreden besluit,                 runderen en varkens en van vers vlees uit derde landen. (2) Die
verrichte werkzaamheden, komen feitelijk en rechtens overeen            twee richtlijnen zijn vervangen door richtlijn 96/22/EG van de
met een B1-functie.                                                     Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik,
                                                                        in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale
In de tweede plaats, aldus verzoeker, kan de omstandigheid              werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking,
dat hij zestien jaar lang niet tot de rang B1 is bevorderd,             alsmede van β-agonisten en tot intrekking van de richtlijnen
ofschoon zijn niveau in zijn beoordelingsrapporten als „bijzon-         81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG. (3)
der hoog” of „uitzonderlijk hoog” is gekwalificeerd, slechts
worden toegeschreven aan een algehele vijandigheid jegens               Verzoekster stelt, dat nu de communautaire en nationale
hem op een zeker niveau van zijn hiërarchie.                            regelingen niet aldus zijn geëvolueerd, dat het verbod is
                                                                        opgeheven of een soepeler regeling is ingesteld, haar zaken
                                                                        zich niet naar verwachting hebben ontwikkeld.
 ---pagebreak--- 7.10.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 285/11
Zij betoogt allereerst, dat de twee richtlijnen het vertrouwens-         In augustus 1993 heeft verzoeker, een in de Gemeenschap
beginsel hebben geschonden. Zij mocht immers verwachten,                 erkend geneesheer-specialist reumatologie, bij de Commissie
dat het verbod op de betrokken hormonen slechts tijdelijk                overeenkomstig artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17 van de
was, zolang geen passend wetenschappelijk onderzoek was                  Raad een verzoek ingediend om vast te stellen dat de GMC
verricht naar het gevaar ervan voor de gezondheid van de                 inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 85 en 86 van het EEG-
mens, en dat de in richtlijn 88/146 voorziene uitzonderingen             Verdrag.
geleidelijk zouden worden uitgebreid en ook zouden gelden
voor de dieren die zij uit de Verenigde Staten in de Gemeen-             De middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
schap invoerde.                                                          T-286/97, Goldstein/Commissie. (1) Volgens verzoeker is aan
                                                                         de voorwaarden van artikel 232 EG voldaan, nu 80 maanden
Verzoekster stelt ook schending van de overeenkomsten tot                zijn verstreken sedert de indiening door hem op 20 september
oprichting van de WHO. De Europese Unie is wegens de                     1995 van opmerkingen over de brief van de Commissie van
vaststelling van de richtlijnen 81/602, 88/146 en 96/22                  9 februari 1995 krachtens artikel 6 van verordening nr. 99/63
veroordeeld door het Orgaan voor Geschillenbeslechting van               van de Raad.
de WHO, omdat daarmee de Overeenkomst inzake sanitaire
en fytosanitaire maatregelen is geschonden.
                                                                         (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
(1) PB L 70 van 16.3.1988, blz. 16.
(2) PB L 302 van 31.12.1972, blz. 28.
(3) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.
                                                                         Beroep, op 29 juni 2000 ingesteld door Cargill BV tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-176/00)
Beroep, op 29 juni 2000 ingesteld door A. Goldstein tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (2000/C 285/23)
                         (Zaak T-175/00)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                         (2000/C 285/22)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 29 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                         (Procestaal: Engels)                            van de Europese Gemeenschappen door Cargill BV, vennoot-
                                                                         schap naar Nederlands recht, gevestigd te Amsterdam, verte-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                genwoordigd door H. J. Bronkhorst en L. H. van Lennep, ad-
schappen is op 29 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie             vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
van de Europese Gemeenschappen door A. Goldstein, verte-                 bij M. Loesch, advocaat aldaar, rue Carlo Hemmer 4.
genwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor, van het
kantoor Merriman White, te Londen.                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        —     de tot haar gerichte beschikking van de Commissie van
                                                                               de Europese Gemeenschappen van 24 februari 2000
—     vast te stellen dat de Commissie in strijd met artikel 232               nietig te verklaren, voor zover het betreft artikel 1, lid 2,
      EG heeft nagelaten een standpunt te bepalen over de                      van deze beschikking;
      door verzoeker op 10 augustus 1993 bij de Commissie
      ingediende klacht,                                                 —     de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van
                                                                               het geding.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Bij artikel 1, lid 2, van de bestreden beschikking heeft de
Verzoeker komt op tegen het stilzitten van de Commissie met              Commissie vastgesteld, dat de kwijtschelding van de rechten
betrekking tot een klacht betreffende beweerde schendingen               bij invoer voor een bepaald bedrag niet gerechtvaardigd is.
van de mededingingsregels door de General Medical Council
(GMC), een bij wet opgerichte organisatie die de uitoefening             Verzoeksters beroep is gebaseerd op de volgende gronden:
van het medisch beroep regelt op het grondgebied van het
Verenigd Koninkrijk.                                                     a)    schending van het recht van verweer;


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 1999 in zaak C-74/98: DAT-SCHAUB amba tegen Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri ("Landbouw — Gemeenschappelĳke marktordening — Rundvlees — Restituties bĳ uitvoer — Rundvlees dat vóór binnenkomst in land van invoer be- of verwerking heeft ondergaan — Internationale overeenkomsten — Gevolgen — Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap enerzĳds en de landen die partĳ zĳn bĳ het Handvest van de Raad voor Samenwerking van de Arabische Golfstaten anderzĳds")

text:
C 63/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.3.2000
1) Door binnen de gestelde termijn in het moeras van de Poitou             Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
     geen toereikende oppervlakte als speciale beschermingszone aan        coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-
     te wijzen, geen maatregelen vast te stellen die de in het moeras      ten voor dienstverlening, moet aldus worden uitgelegd, dat een
     van de Poitou aangewezen speciale beschermingszones een               dienstverlener zich ten bewijze dat hij aan de economische, financiële
     toereikende beschermingsstatus verlenen en geen passende maat-        en technische voorwaarden voor deelneming aan een aanbestedings-
     regelen te treffen om verslechtering te voorkomen van zowel           procedure voor een overheidsopdracht voor diensten voldoet, mag
     de gebieden van het moeras van de Poitou die als speciale             beroepen op de bekwaamheden van andere entiteiten, ongeacht de
     beschermingszones zijn aangewezen, als van een aantal daarvan         juridische aard van de met hen bestaande banden, voorzover hij kan
     die als zodanig hadden moeten worden aangewezen, is de Franse         aantonen, dat hij daadwerkelijk kan beschikken over de middelen van
     Republiek de krachtens artikel 4 van richtlijn 79/409/EEG van         die entiteiten die voor de uitvoering van de opdracht noodzakelijk
     de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand,         zijn. Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen, of dit
     op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                       bewijs in het hoofdgeding is geleverd.
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                           (1) PB C 234 van 25.7.1998.
3) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                               (Eerste kamer)
                           (Vijfde kamer)                                                        van 16 december 1999
                       van 2 december 1999                                 in zaak C-74/98: DAT-SCHAUB amba tegen Ministeriet
                                                                                for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri (1)
in zaak C-176/98: (vraag om prejudiciële beslissing van
het Tribunale amministrativo regionale per la Sardegna                     („Landbouw — Gemeenschappelijke marktordening —
    (Italië): Holst Italia SpA tegen Comune di Cagliari) (1)               Rundvlees — Restituties bij uitvoer — Rundvlees dat vóór
                                                                           binnenkomst in land van invoer be- of verwerking heeft
(„Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienst-                   ondergaan — Internationale overeenkomsten — Gevolgen
verlening — Bewijs van bekwaamheid van de dienstverrich-                   — Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Econo-
ter — Mogelijkheid om beroep te doen op bekwaamheden                       mische Gemeenschap enerzijds en de landen die partij zijn
                  van een andere vennootschap”)                            bij het Handvest van de Raad voor Samenwerking van de
                                                                                Arabische Golfstaten anderzijds”)
                           (2000/C 63/03)
                                                                                (2000/C 63/04)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Deens)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-176/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                dentie van het Hof)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Tribunale amministrativo regionale per la Sardegna (Italië),           In zaak C-74/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
in het aldaar aanhangig geding tussen Holst Italia SpA en                  tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Comune di Cagliari, in tegenwoordigheid van: Ruhrwasser                    Østre Landsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding
AG International Water Management, om een prejudiciële                     tussen DAT-SCHAUB amba en Ministeriet for Fødevarer,
beslissing over de uitlegging van richtlijn 92/50/EEG van de               Landbrug og Fiskeri, om een prejudiciële beslissing over de
Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                    uitlegging van artikel 17, lid 2, van verordening (EEG)
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                  nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 hou-
dienstverlening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),          dende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stel-
samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, president               sel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB
van de Zesde kamer, waarnemend voor de president van de                    L 351, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld
Vijfde kamer, L. Sevón, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rappor-             als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en
teur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;               M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 2 december 1999 een               H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 december 1999 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 4.3.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 63/3
Artikel 17, lid 2, tweede alinea, tweede streepje, van verordening         Degene die geneesmiddel X vanuit lidstaat A wenst in te voeren en in
(EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987                    lidstaat B op de markt wenst te brengen, kan, zonder te voldoen aan
houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel          de voorwaarden van richtlijn 65/65/EEG van de Raad van
van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, moet aldus             26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en
worden uitgelegd, dat wanneer producten vóór de vervulling van de        bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten
douaneformaliteiten in één van de landen die partij zijn bij het           (PB 1965, 22, blz. 369), zoals gewijzigd bij richtlijn 93/39/EEG
Handvest van de Raad voor Samenwerking van de Arabische                    van de Raad van 14 juni 1993, van de bevoegde instantie van
Golfstaten (GCC-landen) worden be- of verwerkt en vervolgens naar          lidstaat B een vergunning voor parallelle invoer verkrijgen, indien:
andere GCC-landen worden uitgevoerd, die landen niet worden
aangemerkt als één derde land waarin alle met deze be- of verwerking
verkregen producten worden ingevoerd.
                                                                           — voor geneesmiddel X in lidstaat A een vergunning voor het in de
                                                                                handel brengen geldt en daarvoor in lidstaat B een vergunning
(1) PB C 166 van 30.5.1998.                                                     voor het in de handel brengen heeft gegolden, die evenwel
                                                                                is vervallen,
                                                                           — voor geneesmiddel Y in lidstaat B een vergunning voor het in de
                                                                                handel brengen geldt, doch daarvoor geen overeenkomstige
                    ARREST VAN HET HOF                                          vergunning voor het in de handel brengen in lidstaat A geldt,
                     van 16 december 1999
                                                                           — geneesmiddel X dezelfde actieve bestanddelen en therapeutische
in zaak C-94/98 (vraag om een prejudiciële beslissing van                       werking heeft als geneesmiddel Y, doch daarin niet dezelfde
de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s                             excipiënten worden gebruikt en dit geneesmiddel wordt vervaar-
Bench Division): The Queen ex parte: Rhône-Poulenc                              digd volgens een ander procédé, wanneer de bevoegde instantie in
Rorer Ltd, May & Baker Ltd tegen The Licensing Autho-                           lidstaat B kan nagaan, of geneesmiddel X bij normaal gebruik
rity established by the Medicines Act 1968 (vertegen-                           voldoet aan de eisen inzake kwaliteit, doeltreffendheid en onscha-
     woordigd door The Medicines Control Agency) (1)                            delijkheid, en zij voor een normale geneesmiddelenbewaking
                                                                                kan zorgen,
(„Geneesmiddelen — Vergunning voor het in de handel
                 brengen — Parallelle invoer”)
                                                                           — bovengenoemde vergunningen voor het in de handel brengen zijn
                           (2000/C 63/05)                                       afgegeven aan verschillende vennootschappen van dezelfde groep,
                                                                                waartoe ook de fabrikanten van geneesmiddel X en Y behoren, en
                          (Procestaal: Engels)
                                                                           — de vennootschappen dit tot dezelfde groef als de houder van de in
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      lidstaat B ingetrokken vergunning voor het in de handel brengen
                          dentie van het Hof)                                   voor geneesmiddel X behoren, dit geneesmiddel in andere lidsta-
                                                                                ten dan lidstaat B blijven vervaardigen en verkopen.
In zaak C-94/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding             In een dergelijke situatie dient de bevoegde instantie geen rekening te
tussen The Queen ex parte: Rhône-Poulenc Rorer Ltd, May &                  houden met de omstandigheid dat geneesmiddel Y is ontwikkeld en
Baker Ltd en The Licensing Authority established by the                    gelanceerde met het oog op een specifiek voordeel voor de volksgezond-
Medicines Act 1968 (vertegenwoordigd door The Medicines                    heid dat geneesmiddel X niet heeft, en/of met de omstandigheid dat
Control Agency), om een prejudiciële beslissing over de                    dit specifieke voordeel voor de volksgezondheid niet kon worden
uitlegging van richtlijn 65/65/EEG van de Raad van                         behaald indien de producten X en Y in lidstaat B gelijktijdig op de
26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke                markt zijn.
en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische spe-
cialiteiten (PB 1965, 22, blz. 369), zoals met name gewijzigd
bij richtlijn 93/39/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (PB
L 214, blz. 22), en van de gemeenschapsbepalingen inzake de
afgifte van vergunningen voor parallelle invoer van geneesmid-             (1) PB C 166 van 30.5.1998.
delen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen,
kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet,
G. Hirsch, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-gene-
raal: A. La Pergola; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmi-
nistrateur, op 16 december 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-41/99 P: Hogere voorziening, op 12 februari 1999 ingesteld door Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA tegen de beschikking, op 8 december 1998 in zaak T-39/88 tussen Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA en Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer - uitgebreid)

text:
10.4.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 100/11
Hogere voorziening, op 12 februari 1999 ingesteld door               Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a
Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam Castiglio-            SeccËaÄo van 13 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing
nese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise                in het geding tussen FaÂbrica de Queijos Eru Portuguesa
SpA en SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola SpA                      Lda en Tribunal TeÂcnico Aduaneiro de 2.a InstaÄncia
tegen de beschikking, op 8 december 1998 in zaak T-39/
                                                                                (Zaak C-42/99)
88 tussen Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam
Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del                                      (1999/C 100/19)
Molise SpA en SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola
SpA en Raad van de Europese Unie gegeven door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-               Het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a SeccËaÄo heeft bij
               pen (Vierde kamer Ð uitgebreid)                       beschikking van 13 januari 1999, ingekomen ter griffie
                        (Zaak C-41/99 P)                             van het Hof van Justitie op 12 februari 1999, in het
                                                                     geding tussen FaÂbrica de Queijos Eru Portuguesa Lda en
                         (1999/C 100/18)                             Tribunal TeÂcnico Aduaneiro de 2.a InstaÄncia, het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                     een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 12 februari 1999 hogere voorziening ingesteld door
Sadam Zuccherifici Divisione della Seci, Sadam Castiglio-            1. Zijn de toelichtingen op de gecombineerde nomencla-
nese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise                     tuur van de Europese Gemeenschappen (1), volgens
SpA en SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola SpA, ver-                 welke caseïne met meer dan 15 gewichtspercenten
tegenwoordigd door V. C. Irelli, G. Pittalis en G. Fanzini,               water onder post 0406 (kaas en wrongel) moet worden
advocaten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te Lux-                  ingedeeld, in tegenspraak met Verordening (EEG)
emburg bij A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-                     nr. 3174/88 van de Commissie (2), bepalende
Adelaïde 22, tegen de beschikking, op 8 december 1998 in                  (hoofdstuk IV) dat producten als ¹kaasº onder post
zaak T-39/98 tussen Sadam Zuccherifici Divisione della                    0406 worden ingedeeld voorzover zij voldoen aan de
Seci, Sadam Castiglionese SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuc-                    volgende drie criteria:
cherificio del Molise SpA en SocietaÁ Fondiaria Industriale
Romagnola SpA en Raad van de Europese Unie gegeven                        a) een vetgehalte van 5 gewichtspercenten of meer;
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Vierde kamer Ð uitgebreid).                               b) een gehalte aan droge stof van ten minste 70 doch
                                                                              niet meer dan 85 gewichtspercenten;
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage de
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van                         c) in vorm gebracht zijn of geschikt zijn om in vorm
8 december 1998 in zaak T-39/98 te vernietigen, het                           gebracht te worden?
beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak voor afdoe-
ning naar het Gerecht van eerste aanleg terug te verwijzen.
                                                                     2. Moet de ingevoerde waar (met de volgende samenstel-
                                                                          ling: 54 % water, 0,9 % vet, 5,7 % fosfor, 2 % zout en
                                                                          caseïne) gelet op Verordening (EEG) nr. 3174/88 als
Middelen en voornaamste argumenten                                        caseïne Ð andere Ð worden ingedeeld onder post
                                                                          3501 10 90 0 00 000 of, als andere kaas, onder post
                                                                          0406 90 11 01 0 000?
De bestreden verordening (1) heeft rechtstreekse, en niet
indirecte schadelijke gevolgen voor de vier in Zuid-ItalieÈ
actieve vestigingen van verzoekers.                                  (1) PB C 342 van 5.12.1994, blz. 1.
                                                                     (2) PB L 298 van 31.10.1998, blz. 1.
Deze vier vestigingen bevinden zich in een zodanige situ-
atie dat zij in werkelijkheid de enige adressaten van
artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2613/97 zijn en door
die bepaling individueel worden geraakt.
                                                                     Verzoek van de Conseil supeÂrieur des assurances sociales
Daaruit volgt, dat het beroep ontvankelijk moet worden               (Luxemburg) van 10 februari 1999 om een prejudicieÈle
verklaard.                                                           beslissing in het geding tussen G. Leclere en A. Deaco-
                                                                          nescu en Caisse nationale des prestations familiales
(1) Artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van                                (Zaak C-43/99)
    15 december 1997 houdende machtiging voor Portugal om
    steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en                                 (1999/C 100/20)
    afschaffing van alle nationale steun met ingang van het ver-
    koopseizoen 2001/2002 (PB L 353 van 24.12.1997, blz. 3).
                                                                     De Conseil supeÂrieur des assurances sociales (Luxemburg)
                                                                     heeft bij beschikking van 10 februari 1999, ingekomen ter


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 januari 1999 in zaak T-14/96: Bretagne Angleterre Irlande (BAI) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Beschikking houdende sluiting van krachtens artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag ingeleide onderzoeksprocedure - Begrip staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag)

text:
C 86/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 28 januari 1999                                                van 21 januari 1999
in zaak T-14/96: Bretagne Angleterre Irlande (BAI) tegen
                                                                   in de gevoegde zaken T-185/96, T-189/96 en T-190/96:
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   Riviera Auto Service EÂtablissements Dalmasso SA e.a.
(Staatssteun Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Beschikking              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
houdende sluiting van krachtens artikel 93, lid 2, van het
EG-Verdrag ingeleide onderzoeksprocedure Ð Begrip                  (Mededinging Ð Artikel 85 van het EG-Verdrag Ð Stan-
staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Ver-       daardcontract voor exclusieve distributie van voertuigen
                             drag)                                 Ð Groepsvrijstelling Ð Afwijzing van door voormalige
                                                                   dealers ingediende klachten Ð Rechtsdwaling Ð Kenne-
                        (1999/C 86/32)                             lijke beoordelingsfout Ð Beroep tot nietigverklaring Ð
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
                      (Procestaal: Frans)                                                  (1999/C 86/33)
In zaak T-14/96, Bretagne Angleterre Irlande (BAI), geves-
tigd te Roscoff (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-M.
Payre, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te                                 (Procestaal: Frans)
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
Grand-rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: G. Rozet en A. C. Jessen), onder-
steund door Koninkrijk Spanje (gemachtigden: tijdens de            In de gevoegde zaken T-185/96, T-189/96 en T-190/96,
schriftelijke behandeling door L. PeÂrez de Ayala Becerril         Riviera Auto Service EÂtablissements Dalmasso SA, geves-
en tijdens de mondelinge behandeling door M. Santiago              tigd te Nice (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Bour-
Ortíz Vaamonde) en Ferries Golfo de Vizcaya SA, geves-             geon, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
tigd te Bilbao (Spanje), tijdens de schriftelijke behandeling      Luxemburg bij F. Brouxel, advocaat aldaar, rue Zithe 6,
vertegenwoordigd door J. Ellison en tijdens de mondelinge          Garage des quatre valleÂes SA, gevestigd te Albertville
behandeling door J. Ellison en M. Clough, solicitors,              (Frankrijk), P. J. Tosi, wonende te Albertville, Palma SA
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                (CIA Ð Groupe Palma), gevestigd te Salon-de-Provence
van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, avenue Guillaume            (Frankrijk), C. en G. Palma, wonende te Salon-de-Pro-
62, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de            vence, vertegenwoordigd door J.-L. en G. Portolano, advo-
beschikking van de Commissie van 7 juni 1995 houdende              caten te Aix-en-Provence (Frankrijk), domicilie gekozen
sluiting van de krachtens artikel 93, lid 2, van het EG-Ver-       hebben te Luxemburg ten kantore van N. Roy, advocaat
drag ingeleide onderzoeksprocedure (staatssteun aan Fer-           aldaar, rue de Glacis 18, tegen Commissie van de Europese
ries Golfo de Vizcaya SA), waarvan aan de Spaanse rege-            Gemeenschappen (gemachtigden: G. Marenco, G. Char-
ring kennis is gegeven op 11 juli 1995 en welke is bekend-         rier, en L. GueÂrin), ondersteund door Groupe Volkswagen
gemaakt in het Publicatieblad van de Europese                      France SA, gevestigd te Villers-Gotterets (Frankrijk), ver-
Gemeenschappen (PB C 321 van 1.12.1995, blz. 4), heeft             tegenwoordigd door J. Vogel, advocaat te Parijs, domicilie
het Gerecht (Eerste kamer Ð uitgebreid), samengesteld als          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, R. M.              en Medernach, rue Mathias Hardt 8-10, betreffende ener-
Moura Ramos, J. Pirrung en P. Mengozzi, rechters; grif-            zijds, een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten
fier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 28 januari 1999           waarbij de klachten betreffende de inbreuken op artikel 85,
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             lid 1, van het EG-Verdrag zijn afgewezen (zaken T-185/96,
                                                                   T-189/96 en T-190/96) en, anderzijds, een verzoek tot ver-
                                                                   goeding van de schade die door die besluiten zou zijn ont-
1. Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van            staan (zaken T-189/96 en T-190/96), heeft het Gerecht
     7 juni 1995 houdende sluiting van de krachtens                (Derde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpre-
     artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag ingeleide onder-        sident, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: B. Pas-
     zoeksprocedure (staatssteun aan Ferries Golfo de              tor, hoofdadministrateur, op 21 januari 1999 een arrest
     Vizcaya SA), waarvan aan de Spaanse regering kennis           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     is gegeven op 11 juli 1995 en welke is bekendgemaakt
     in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschap-
     pen.
                                                                   1. Verwerpt het beroep in zaak T-185/96.
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
3. Verstaat dat het Koninkrijk Spanje en Ferries Golfo de          2. Verklaart het tweede punt van de conclusies in de
     Vizcaya SA hun eigen kosten zullen dragen.                         zaken T-189/96 en T-190/96 niet-ontvankelijk.
(1) PB C 77 van 16.3.1996.
                                                                   3. Verwerpt de beroepen in de zaken T-189/96 en
                                                                        T-190/96 voor het overige.


title: Zaak T-216/01: Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door Reisebank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.11.2001            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 331/27
Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door Reisebank                  In augustus 2001 vorderde verzoekster toegang tot het dossier
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     van de Commissie, om te kunnen uitmaken op grond van
                                                                       welke tarieven en voorwaarden de andere nationale procedures
                                                                       waren beëindigd. Bij de bestreden beschikking heeft de Com-
                        (Zaak T-216/01)                                missie dit verzoek afgewezen.
                        (2001/C 331/44)                                Tot staving van haar beroep stelt verzoekster, dat de beschik-
                                                                       king van de Commissie haar recht van verweer in aanzienlijke
                                                                       mate en onherroepelijk schendt. Indien zij geen inzage kan
                        (Procestaal: Duits)                            nemen van de dossierstukken, zal de Commissie — zoals zij in
                                                                       het vooruitzicht heeft gesteld — de procedure beëindigen met
                                                                       een beschikking waarbij verzoekster een geldboete wordt
                                                                       opgelegd. Bovendien is verzoekster ongelijk behandeld, in die
                                                                       zin dat zij in het kader van de beëindiging van de procedures
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              nog steeds niet is gehoord, en de beschikking waarmee de
schappen is op 21 september 2001 beroep ingesteld tegen                procedure wordt afgesloten zou worden vastgesteld zonder
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Reisebank                dat het adviescomité en het college van Commissieleden zich
AG, te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door            over de ongelijke behandeling hebben kunnen uitspreken.
M. Klusmann en F. Wiemer, advocaten.                                   Zelfs indien een dergelijke boetebeschikking later tijdens de
                                                                       procedure voor de gemeenschapsrechter nietig zou worden
                                                                       verklaard, zou verzoekster onherstelbare schade lijden.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster voert aan, dat de Commissie verplicht is de
—    de beschikking van de Commissie van 14 augustus                   onderneming waartegen de procedure is gericht, inzage te
     2001 in zaak COMP/E-1/37.919 — bankkosten voor de                 verlenen van alle stukken, ongeacht of zij voor haar belastend
     omwisseling van valuta van de eurozone: Duitsland                 zijn of niet. Het beginsel van „gelijkheid van wapens” brengt
     (Deutsche Verkehrsbank/Reisebank) — in haar geheel                mee, dat de Commissie onder geen beding inlichtingen voor
     nietig te verklaren;                                              zich kan houden die voor verzoekers verdediging van belang
                                                                       zijn. De documenten waarvan verzoekster de inzage heeft
—    de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.            gevraagd, zullen zeer waarschijnlijk het bewijs leveren dat
                                                                       verzoekster in vergelijking met andere banken waartegen de
                                                                       procedure was gericht, en waartegen de procedure is beëindigd,
                                                                       ongunstig is behandeld zonder dat daarvoor goede gronden
                                                                       aanwezig waren. Ten slotte kan de inzage van documenten
Middelen en voornaamste argumenten                                     haar niet worden geweigerd met het argument, dat de betrok-
                                                                       ken stukken zakengeheimen bevatten of dat het om interne
                                                                       documenten gaat.
Verzoekster koopt en verkoopt onder meer buitenlandse
betaalmiddelen aan het publiek. Begin 1999 opende de
Commissie een onderzoeksprocedure tegen ongeveer 150 ban-
ken in diverse lidstaten op verdenking dat zij naar aanleiding
van de invoering van de euro afspraken zouden hebben
gemaakt over de structuur en de hoogte van de wisseltarieven
voor eurovaluta tijdens de overgangsperiode vanaf 1 januari            Beroep, op 20 september 2001 ingesteld door SINAGA,
1999. Deze onderzoeksprocedure werd later in afzonderlijke             Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açoreanas, SA, tegen
procedures per land opgedeeld.                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-222/01)
In augustus 2000 liet de Commissie verzoekster een medede-
ling van punten van bezwaar toekomen, waarop verzoekster
heeft gereageerd.                                                                              (2001/C 331/45)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
In april en mei 2001 liet de Commissie weten, dat zij de
procedure tegen Nederlandse, Belgische en enkele Duitse
banken had beëindigd, op grond dat deze banken hun tarieven
hadden verlaagd. In mei 2001 stelde verzoekster de Commissie           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
voor de procedure in der minne te beëindigen op basis van              schappen is op 20 september 2001 beroep ingesteld tegen de
een tariefverlaging die overeenkwam met het voorstel van een           Commissie van de Europese Gemeenschappen door SINAGA,
andere bank. De Commissie wees dit voorstel af, en andere              Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açoreanas, SA, gevestigd te
pogingen om de procedure in der minne te beëindigen bleven             Ponta Delgada, Açores, Rua de Lisboa 75, vertegenwoordigd
zonder gevolg.                                                         door Mário Marques Mendes en Maria Luı́sa Duarte.


title: Zaak C-318/01: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Roma van 27 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Informatica e Telecomunicazioni I & T SpA en Direzione Regionale delle Entrate per il Lazio

text:
27.10.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 303/9
      ontbreken van een aanduiding overeenkomstig verorde-               2.    Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
      ning (EG) nr. 1139/98 (1) van de Raad van 26 mei 1998                    betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
      betreffende de verplichte opneming in de etikettering                    Europese Economische Gemeenschap en Turkije van
      van bepaalde met genetisch gemodificeerde organismen                     19 september 1980 ook worden toegepast op in Turkije
      geproduceerde levensmiddelen van andere gegevens dan                     tewerkgestelde werknemers die als vrachtwagenchauf-
      die waarin richtlijn 79/112/EEG (2) voorziet, worden                     feurs belast met grensoverschrijdend goederenvervoer
      beschouwd als „milieu-informatie” in de zin van artikel 2,               regelmatig een lidstaat van de Gemeenschap doorrijden,
      sub a, van richtlijn 90/313/EEG (3) van de Raad van 7 juni               zonder dat zij deel uitmaken van de legale arbeidsmarkt
      1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie?                      van die lidstaat?
2.    Vormen gegevens van de overheid waaruit blijkt hoe vaak            3.    Moet artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol bij de
      wegens overtreding van verordening (EG) nr. 1139/98                      Overeenkomst van 23 november 1970 waarbij een
      administratieve sancties zijn opgelegd, „milieu-informa-                 Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
      tie” in de zin van artikel 2, sub a, van richtlijn 90/313/EEG            Economische Gemeenschap en Turkije, aldus worden
      van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot                  uitgelegd,
      milieu-informatie?
                                                                               a)    dat een Turkse werknemer gerechtigd is op te komen
3.    Vormen gegevens van de overheid waaruit blijkt tegen
      welke producenten en welke producten wegens overtre-                           tegen een met het protocol strijdige beperking van
                                                                                de vrijheid van dienstverrichting, en — zo ja —
      ding van verordening (EG) nr. 1139/98 administratieve
      sancties zijn genomen, „milieu-informatie” in de zin van
      artikel 2, sub a, van richtlijn 90/313/EEG van de Raad                   b)    dat ook dan sprake is van een nieuwe beperking
      van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-                            van de vrijheid van dienstverrichting, wanneer een
      informatie?                                                                    lidstaat van de Gemeenschap vanaf het tijdstip van
                                                                                inwerkingtreding van het aanvullend protocol de
                                                                                toegang van 5 Turkse werknemers tot de arbeids-
(1) PB 1998, L 159, blz. 4.                                                          markt beperkt en aldus voor Turkse ondernemers
(2) PB 1979, L 33, blz. 1.                                                           bij wie de werknemers zijn tewerkgesteld, de uitoe-
(3) PB 1990, L 158, blz. 56.
                                                                                fening van de vrijheid van dienstverrichting moeilij-
                                                                                ker wordt gemaakt?
Verzoek van het Bundessozialgericht van 20 juni 2001
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Eran
Abatay, 2. Abdulgam Balikci, 3. Ismail Birer, 4. Refik
             Günes en het Bundesanstalt für Arbeit                       Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di
                                                                         Roma van 27 februari 2001 om een prejudiciële beslissing
                         (Zaak C-317/01)                                 in het geding tussen Informatica e Telecomunicazioni
                                                                         I & T SpA en Direzione Regionale delle Entrate per il
                         (2001/C 303/14)                                                                Lazio
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 20 juni                                         (Zaak C-318/01)
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 augustus 2001, in het geding tussen 1. Eran Abatay,
2. Abdulgam Balikci, 3. Ismail Birer, 4. Refik Günes en het                                       (2001/C 303/15)
Bundesanstalt für Arbeit het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              De Commissione Tributaria Provinciale di Roma heeft bij
de navolgende vragen:                                                    beschikking van 27 februari 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 14 augustus 2001, in het geding tussen
1.    Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad         Informatica e Telecomunicazioni I & T SpA en Direzione
      betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de            Regionale delle Entrate per il Lazio, het Hof van Justitie van de
      Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      19 september 1980 aldus worden uitgelegd, dat het een              beslissing over de navolgende vraag:
      lidstaat van de Gemeenschap verboden is nationale
      voorschriften vast te stellen die, in vergelijking met de
                                                                         Is het bij wet invoeren van een belasting op het nettovermogen
      nationale rechtstoestand op 1 december 1980, algemeen
                                                                         van kapitaalvennootschappen die economisch dezelfde gevol-
      voor Turkse werknemers nieuwe beperkingen met betrek-
                                                                         gen heeft als een indirecte belasting op inbrengen, verenigbaar
      king tot de toegang tot de arbeidsmarkt invoeren, of
                                                                         met het gemeenschapsrecht en inzonderheid met richtlijn
      verwijst dit verbod van artikel 13 van besluit nr. 1/80 op
                                                                         69/335/EEG?
      het invoeren van nieuwe beperkingen enkel naar het
      tijdstip van het eerste legale verblijf en de eerste legale
      tewerkstelling van een werknemer?