title: Beroep, op 22 maart 1996 ingesteld door Eyckeler & Malt AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-42/96)

text:
22 . 6 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/29
1 . Verwerpt het beroep.                                                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                            VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 29 maart 1996
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
      dragen.                                                         (in zaak T-24/96 R: U tegen Europees Centrum voor de
                                                                                ontwikkeling van de beroepsopleiding )
                                                                                ( 96/C 180/77 )
(') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Duits)
                                                                      In zaak T-24/96 R, U, ambtenaar van het Europees Centrum
                                                                      voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, wonende te
                                                                      Berlijn, vertegenwoordigd door F. Montag, advocaat te
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen
                         van 21 mei 1996                              Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps
in zaak T-153/95 : R. Kaps tegen Hof van Justitie van de              opleiding ( gemachtigde : B. Wâgenbaur, advocaat ), betref
                  Europese Gemeenschappen ( 1 )                       fende een verzoek om, enerzijds , opschorting van de
                                                                      tenuitvoerlegging van verweerders besluit betreffende de
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Jury — Mon
deling examen — Besluit van jury om kandidaat niet op                 tewerkstelling van verzoeker te Thessaloniki , en anderzijds,
reservelijst teplaatsen — Draagwijdte van motiveringsplicht           voorlopige handhaving van verzoekers tewerkstelling bij het
           — Draagwijdte van rechterlijke toetsing)                   bureau van de Commissie te Berlijn, heeft de president van
                                                                      het Gerecht op 29 maart 1996 een beschikking gegeven
                           ( 96/C 180/76 )                            waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (Procestaai: Frans)                            1 . De bij beschikking van de president van het Gerecht van
                                                                           29 februari 1996 verleende opschorting van tenuitvoer
                                                                           legging wordt verlengd tot en met 1 2 april 1 996 . Tot die
In zaak T-153/95 , R. Kaps , ambtenaar van het Hof van                     datum blijft verzoeker tewerkgesteld te Berlijn.
Justitie van de Europese Gemeenschappen , wonende te
Schifflange, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Dema
seure, V. Leclerq en A. Tornel , advocaten te Brussel ,               2 . Het verzoek in kort geding wordt voor het overige
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire                  afgewezen.
Myson Sàrl, rue Glesener 1 , tegen Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : T. Millett ),
 betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten          3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 van de jury van intern vergelijkend onderzoek op de
grondslag van een examen CJ 51 /93 waarbij aan verzoeker
 voor het schriftelijk en het mondeling examen een cijfer is
 toegekend waarmee hij niet op de reservelijst kon worden
 geplaatst, en voor zoveel nodig, van verweerders besluit om
 verzoeker niet op de reservelijst van vergelijkend onderzoek
 CJ 51 /93 te plaatsen en van het besluit van het Klachten
 comité van 15 mei 1995 houdende afwijzing van verzoekers
 klacht, heeft het Gerecht (Vijfde kamer ), samengesteld als
                                                                       Beroep, op 22 maart 1996 ingesteld door Eyckeler 6c Malt
 volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en J.
                                                                        AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Azizi , rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 21 mei 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                ( Zaak T-42/96 )
 volgt:                                                                                ( 96/C 180/78 )
  1 . Verwerpt het beroep .                                                                 (Procestaai: Duits)
 2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
       dragen.                                                         schappen is op 22 maart 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eycke
                                                                       ler & Malt AG, te Hilden ( Bondsrepubliek Duitsland ),
  (') PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
                                                                       vertegenwoordigd door D. Ehle en V. Schiller, advocaten te
                                                                        Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel
                                                                       Weiter 6 .
 ---pagebreak--- Nr . C 180/30         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :               Beroep, op 26 maart 1996 ingesteld door de vennootschap
                                                                   Oleifici Italiani SpA tegen Commissie van de Europese
— de beschikking van de Commissie van 20 december 1995                                     Gemeenschappen
    (Az REM 5/95 ) nietig te verklaren;                                                     ( Zaak T-44/96 )
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                                       ( 96/C 180/79 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
Verzoekster is een vennootschap die sedert jaren rundvlees
van hoge kwaliteit ( High Quality Beef/Hilton-Beef) uit
Argentinië importeert. Zij komt op tegen de beschikking van        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
de Commissie van 20 december 1995 ( REM 5/95 ), meege             schappen is op 26 maart 1996 beroep ingesteld tegen
deeld door tussenkomst van het Hauptzollamt Düsseldorf,            Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
waarbij de Commissie de restitutie van een bedrag van              vennootschap Oleifici Italiani SpA, gevestigd te Ostuni
1 1 422 736,45 DM aan invoerheffingen over „ Hilton-Beef"          ( Italië ), vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
van oorsprong uit Argentinië heeft geweigerd .                     Roberti, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Brussel, Grote Zavel 36 .
Verzoekster stelt, dat de beschikking van de Commissie op
een onjuiste rechtsgrondslag is gebaseerd. De Commissie
had zich moeten baseren op artikel 239 van Verordening             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
( EEG ) nr . 2913/92 ( Douanewetboek ), en niet op artikel 13
van Verordening ( EEG ) nr . 1430/79 .
                                                                   — gedeeltelijk nietig te verklaren de beschikking vân de
De beschikking is aangetast door een schending van                       Commissie, vervat in de brief van de directeur van het
wezenlijke procedurevoorschriften, nu in het onderhavige                Directoraat-generaal Landbouw ( DG VI ) — directoraat
geval verzoekster, die om kwijtschelding had verzocht,                  G, Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
vanwege de Commissie niet de mogelijkheid heeft gekregen                Landbouw ( EOGFL ) — M. Jacquot, van 16 januari
om haar standpunt mee te delen en zich te verdedigen                     1996 ( nr. VI/003107 ), voor zover daarin Oleifici Italiani
( overeenkomstig de regels van een contradictoire proce                de vergoeding wordt geweigerd van een gedeelte van de
dure ).                                                                 schade voortvloeiend uit de vertraging bij de overneming
                                                                        van op basis van Verordening ( EG ) nr. 2494/94 van
Voor zover de Commissie toch op de in het verzoek                        14 oktober 1 994 ( 1 ) toegewezen partijen olijfolie;
uiteengezette argumenten is ingegaan en haar afwijzing met
redenen heeft omkleed, heeft zij bij de uitlegging en              — de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de door
toepassing van het begrip „ omstandigheden " in de zin van              haar onwettig gedrag veroorzaakte schade;
artikel 239 Douanewetboek, verschillende ernstige en ken
nelijke beoordelingsfouten gemaakt. Met name heeft de
Commissie de ernstige plichtsverzuimen van de bevoegde             — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Argentijnse instanties/regering, die tot de goede werking van
het systeem dient bij te dragen door in Argentinië verkla
ringen van echtheid af te geven en te controleren, en haar         Middelen en voornaamste argumenten
eigen ernstige plichtsverzuimen bij de toepassing en controle
van het communautair douanecontingent in de Gemeen
schap, buiten beschouwing gelaten of onjuist beoordeeld .          In het kader van de inschrijving voor de levering van olijfolie
Door deze plichtsverzuimen bestond reeds in 1991 de                aan de bevolking van Georgië en Armenië , aangekondigd bij
mogelijkheid dat verklaringen van echtheid werden vervalst.        Verordening ( EG ) 2494/94 , gunde de Commissie verzoek
Verzoekster dient als importeur geen risico's te dragen die        ster de opdracht voor de levering van drie van de bij de
juist door deze plichtsverzuimen in het leven zijn geroepen        gunning betrokken partijen olijfolie . Na de gunning voldeed
en waar zij machteloos tegenover staat.                            verzoekster aan alle met de levering verband houdende
                                                                   verplichtingen . De daarop volgende overneming van de
De beschikking is in strijd met het evenredigheidsbeginsel,        goederen liep evenwel een aantal vertragingen op als gevolg
nu de Commissie van de Raad de bevoegdheid had gekregen            van de gebrekkige organisatie van de inscheping en het
om voor de op grond van vervalste verklaringen van                 vervoer door de Commissie . Bij brief van 22 mei 1995
echtheid ingevoerde hoeveelheden ten opzichte van Argen           vorderde verzoekster vergoeding van de geleden schade
tinië tot een beperking van het contingent voor Hilton-Beef        ( stilstaan vrachtwagens, kosten in verband met opslag en
over te gaan, doch van deze mogelijkheid slechts in beperkte       verzekering, kosten bankgarantie en schade als gevolg van
mate gebruik heeft gemaakt. Het evenredigheidsbeginsel             ongebruikt laten van de overeenkomstige kredieten ), voor
staat eraan in de weg, dat de Commissie verzoekster, een           een totaalbedrag van 1 062 880 216 lire . In antwoord op dit
importeur die te goeder trouw heeft gehandeld, zonder              verzoek ontving verzoekster van de Commissie op 29 sep
rechtvaardiging of noodzaak buitensporige invoerheffingen          tember 1995 een voorschot van 444 908 307 lire . Bij brief
oplegt.                                                            van 16 januari 1996 deed de Commissie verzoekster een
                                                                   berekening toekomen van de kosten die zij bereid was te
                                                                   vergoeden .


title: Zaak T-234/07: Beroep ingesteld op 3 juli 2007 — Koninklijke Grolsch/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/39

         Beroep ingesteld op 3 juli 2007 — Koninklijke Grolsch/Commissie
   (Zaak T-234/07)
   (2007/C 211/75)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninklijke Grolsch NV (vertegenwoordigers: M.B.W. Biesheuvel, advocaat, J.K. de Pree, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Gehele dan wel gedeeltelijke vernietiging van de tot Grolsch gerichte beschikking en in elk geval voor zover tot Grolsch gericht;

               —

               Vernietiging, dan wel, subsidiair, vermindering van de aan Grolsch opgelegde boete;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking van de Commissie aan van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak nr. COMP/B-2/37.766 — Nederlandse biermarkt) waarbij aan verzoekster een boete werd opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster drie procedurele grieven aan. Ten eerste zou de procedure onredelijk lang hebben geduurd, waardoor er sprake zou zijn van een schending van de redelijke termijn. Ten tweede zouden de rechten van verdediging zijn geschonden, doordat verzoekster de toegang tot de antwoorden van de andere partijen op de Punten van bezwaar is ontzegd. Ten derde zouden de beginselen van behoorlijk bestuur, waaronder het zorgvuldigheidsbeginsel en het vermoeden van onschuld, zijn geschonden, doordat de Commissie zich bij het onderzoek partijdig heeft opgesteld, elementen à décharge buiten beschouwing heeft gelaten en onvolledig of onzorgvuldig onderzoek heeft verricht.
   Voorts voert verzoekster zes grieven aan tegen de inhoudelijke vaststellingen van de Commissie. Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 81 EG, de motiveringsvereiste en de beginselen van behoorlijk bestuur geschonden bij haar vaststellingen met betrekking tot, ten eerste het beweerde doel van de bijeenkomsten, ten tweede de gestelde incidentele toewijzing van afnemers in het horeca- en thuisverbruiksegment, ten derde de beweerde coördinatie van andere commerciële voorwaarden, ten vierde de beweerde overeenkomst en/of afstemming over prijzen en prijsverhogingen in zowel het horeca- en thuisverbruiksegment, inclusief private label bier, ten vijfde de beweerde duur van de inbreuk en ten zesde de gestelde rechtstreekse deelname van verzoekster aan de beweerde inbreuk.
   Tenslotte voert verzoekster twee grieven aan ten aanzien van de hoogte van de opgelegde boete. Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 23, tweede lid, van Verordening 1/2003 (1) geschonden door bij het toepassen van het wettelijk toegestane maximum van 10 % een omzetbegrip te hanteren dat mede accijnzen omvat. Verzoekster verzet zich eveneens tegen het buitensporige karakter van de opgelegde boete, in welk verband de Commissie de lange duur van de procedure en het contrast met de parallelle Belgische bierzaak (2) zou hebben miskend.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Zaak nr. IV/37.614/F3 PO/Interbrew en Alken-Maes (PB 2003, L 200, blz. 1).


title: Zaak C-296/12: Beroep ingesteld op 14 juni 2012 — Europese Commissie tegen Koninkrijk België

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/5

         Beroep ingesteld op 14 juni 2012 — Europese Commissie tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-296/12)
   2012/C 273/07
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de goedkeuring en instandhouding van de belastingvermindering op pensioensparen inzoverre deze slechts van toepassing is op betalingen aan Belgische instellingen en in Belgische fondsen de krachtens het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 56 en 63, de op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat het niet verlenen van een belastingvermindering voor betalingen aan instellingen die in een andere lidstaat zijn gevestigd, terwijl een belastingvermindering wordt toegestaan voor betalingen aan instellingen die in België zijn gevestigd, een belemmering vormt van het vrij verkeer van diensten voor zowel de ontvangers van deze diensten als voor de dienstverleners die niet op het Belgische grondgebied zijn gevestigd.
   Evenzo is de Commissie van mening dat het niet verlenen van een belastingvermindering voor deposito's op individuele of collectieve rekeningen of betalingen van premies voor levensverzekeringscontracten bij en aan instellingen die in een andere lidstaat gevestigd zijn, terwijl wel een belastingvermindering wordt toegestaan voor dergelijke deposito's en betalingen bij en aan instellingen die in België zijn gevestigd, een belemmering vormt van het vrij verkeer van kapitaal in die zin dat Belgische depositohouders en verzekeringnemers worden ontmoedigd om deposito's aan te houden of een levensverzekering aan te gaan bij een instelling die niet in België is gevestigd omdat deze deposito's of dit levensverzekerings-contract niet van de belastingvermindering kan genieten en bijgevolg minder voordelig is.
   Deze belemmeringen worden volgens de Commissie niet gerechtvaardigd door enige rechtvaardigingsgrond.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 oktober 2002 in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank ("Personeel van Europese Centrale Bank — Wĳziging van arbeidsovereenkomst — Beoordelingsrapport")

text:
25.1.2003               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/29
1)     Verwerpt de beroepen.                                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en T-141/00,
                                                                          Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA, gevestigd te Brussel,
2)     Verstaat dat verzoekers hun eigen kosten en die van de             vertegenwoordigd door L. Defalque en X. Leurquin, advocaten,
       Commissie zullen dragen.                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Stø-
                                                                          vlbæk, R. Wainwright en B. Wägenbaur), betreffende een
( 1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                          verzoek om nietigverklaring van de beschikkingen van de
                                                                          Commissie van 9 maart 2000 inzake de intrekking van de
                                                                          vergunning voor het in de handel brengen van de geneesmid-
                                                                          delen voor menselijk gebruik die, wat de zaken T-74/00, T-76/
                                                                          00 en T-141/00 betreft, „amfepramon” bevatten
                                                                          [C(2000) 453], wat de zaken T-83/00 tot en met T-85/
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               00 betreft, met name „norpseudoefedrine”, „clobenzorex” en
                                                                          „fenproporex” [C(2000) 608] en, wat de zaken T-132/00 en
                     van 26 november 2002                                 T-137/00 betreft, „fentermine” [C(2000) 452], heeft het Ge-
                                                                          recht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
                                                                          R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi
in de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
                                                                          en A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00: Artegodan GmbH e.a.
                                                                          ministrateur, op 26 november 2002 een arrest gewezen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Communautai-
re arbitrageprocedures — Intrekking van vergunningen                      1)     Verklaart de beschikkingen van de Commissie van 9 maart
voor in handel brengen — Bevoegdheid — Criteria voor                             2000 [C(2000) 452, C(2000) 453 en C(2000) 608]
intrekking — Anorectica: amfepramon, clobenzorex, fen-                           nietig voorzover zij betrekking hebben op de door verzoeksters
proporex, norpseudoefedrine, fentermine — Richtlijnen 65/                        verhandelde geneesmiddelen.
                    65/EEG en 75/319/EEG”)
                                                                          2)     Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen, de kosten
                           (2003/C 19/53)                                        van de procedures in kort geding daaronder begrepen.
                 (Procestalen: Duits, Engels en Frans)                    (1 ) PB C 149 van 27.5.2000, C 163 van 10.6.2000, C 192 van
                                                                               8.7.2000 en C 233 van 12.8.2000.
In de gevoegde zaken T-74/00, T-76/00, T-83/00 — T-85/
00, T-132/00, T-137/00 en T-141/00, Artegodan GmbH,
gevestigd te Lüchow (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Doepner, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg, T-76/00, Bruno Farmaceutici SpA, gevestigd te Rome
(Italië), Essential Nutrition Ltd, gevestigd te Brough (Verenigd
Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel Ltd, gevestigd te Denham                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Verenigd Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel SA, gevestigd
te Brussel (België), Marion Merell SA, gevestigd te Puteaux                                      van 22 oktober 2002
(Frankrijk), Marion Merell SA, gevestigd te Barcelona (Spanje),
Sanova Pharma GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk),
                                                                          in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00: Jan Pflugradt
Temmler Pharma GmbH & Co. KG, gevestigd te Marburg
                                                                                tegen Europese Centrale Bank (1)
(Duitsland), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambro-
sius, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
T-83/00, Schuck GmbH, gevestigd te Schwaig (Duitsland),                   („Personeel van Europese Centrale Bank — Wijziging van
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,                       arbeidsovereenkomst — Beoordelingsrapport”)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, T-84/00 en T-85/
00, Laboratórios Roussel Lda , gevestigd te Mem Martins
(Portugal), vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius,                                         (2003/C 19/54)
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Labora-
toires Roussel Diamant SARL, gevestigd te Puteaux (Frankrijk),                                       (Procestaal: Duits)
vertegenwoordigd door B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Roussel Iberica SA,
gevestigd te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
B. Sträter en M. Ambrosius, advocaten, domicilie gekozen                  In de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, Jan Pflugradt,
hebbende te Luxemburg, T-132/00, Gerot Pharmazeu-                         wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), in zaak T-178/00
tika GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoor-                 vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat, en in zaak T-341/
digd door K. Grigkar, advocaat, domicilie gekozen hebbende                00 door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten,
te Luxemburg, T-137/00, Cambridge Healthcare Supplies Ltd,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese
gevestigd te Norfolk (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd              Centrale Bank (gemachtigden: in zaak T-178/00, J. Fernández
door D. Vaughan, K. Bacon, barristers, en S. Davis, sollicitor,           Martín, V. Saintot en B. Wägenbaur, en in zaak T-341/00,
 ---pagebreak--- C 19/30                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
V. Saintot, T. Gulliams en Wägenbaur), betreffende, in zaak               gemeenschappelijke markt en de werking van de Overeen-
T-178/00, een verzoek tot nietigverklaring van het beoorde-               komst betreffende de Europese Economische Ruimte worden
lingsrapport van verzoeker voor 1999, en in zaak T-341/00,                verklaard (zaken COMP/JV40 — Canal+/Lagardère en COMP/
een verzoek tot nietigverklaring van de nota van 28 juni                  JV47 — Canal+/Lagardère/Liberty Media), heeft het Gerecht
2000 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal               (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
„Informatiesystemen” (DG IS) van de Europese Centrale Bank                kamerpresident, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, P. Lindh en
betreffende de aan verzoeker toegewezen taken, heeft het                  J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,              op 20 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
kamerpresident, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters;               luidt als volgt:
griffier: D. Christensen, administrateur, op 22 oktober 2002
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 10 juli
                                                                                2000 tot wijziging van de beschikking van de Commissie van
1)     Voegt de zaken T-178/00 en T-341/00 voor het arrest.                      22 juni 2000, waarbij concentraties verenigbaar met de
                                                                                gemeenschappelijke markt en de werking van de Overeenkomst
2)     Verwerpt de beroepen in de zaken T-178/00 en T-341/00.                    betreffende de Europese Economische Ruimte worden verklaard
                                                                                (zaken COMP/JV40 — Canal+/Lagardère en COMP/JV47
                                                                                — Canal+/Lagardère/Liberty Media).
3)     Verstaat dat partijen hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                          2)     Verwijst verweerster in de kosten.
( 1) PB C 259 van 9.9.2000 en C 4 van 6.1.2001.
                                                                          (1 ) PB C 335 van 25.11.2000.
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 20 november 2002
                                                                                van 23 oktober 2002
in zaak T-251/00, Lagardère SCA en Canal+ SA tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        in zaak T-388/00: Institut für Lernsysteme GmbH tegen
                                                                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                                                                                ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(Mededinging — Verordening nr. 4064/89 — Wijziging van
beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeen-
                                                                          („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder be-
schappelijke markt wordt verklaard — Beperkingen die
                                                                          eldmerk dat afkorting ILS omvat — Aanvraag voor inschrij-
rechtstreeks verband houden met en noodzakelijk zijn voor
                                                                          ving van woordmerk ELS als gemeenschapsmerk — Bewijs
totstandkoming van concentratie („accessoire beperkingen”)
                                                                          van gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van
— Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Voor
                                                                          verordening (EG) nr. 40/94 en regel 22 van verordening
beroep vatbare handelingen — Procesbelang — Rechtszeker-
                                                                          (EG) nr. 2868/95 — Relatieve weigeringsgrond — Verwar-
         heid — Gewettigd vertrouwen — Motivering)
                                                                          ringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 — Motivering”)
                            (2003/C 19/55)
                                                                                (2003/C 19/56)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-251/00, Lagardère SCA, gevestigd te Parijs, vertegen-
woordigd door A. Winckler, advocaat, domicilie gekozen                    In zaak T-388/00, Institut für Lernsysteme GmbH, gevestigd
hebbende te Luxemburg, Canal+ SA, gevestigd te Parijs,                    te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Schneider
vertegenwoordigd door J.-P. de La Laurencie en P.-M. Louis,               en A. Buddee, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
W. Wils en F. Lelièvre), betreffende een verzoek tot nietigverkla-        den: A. von Mühlendahl, A. di Carlo en O. Waelbroeck),
ring van de beschikking van de Commissie van 10 juli 2000                 andere partij in de procedure voor de kamer van beroep
tot wijziging van de beschikking van de Commissie van                     van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
22 juni 2000, waarbij concentraties verenigbaar met de                    (merken, tekeningen en modellen): ELS Educational Services


title: Zaak T-491/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2007 — Merant/BHIM — Focus Magazin Verlag (FOCUS) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FOCUS — Ouder nationaal beeldmerk MICRO FOCUS — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende merken — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2007 — Merant/BHIM — Focus Magazin Verlag (FOCUS)
   (Zaak T-491/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FOCUS - Ouder nationaal beeldmerk MICRO FOCUS - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende merken - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 155/39)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Merant GmbH (Ismaning, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Schulz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Schennen, vervolgens P. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Focus Magazin Verlag GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Gürtler, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2004 (zaak R 542/2002-2) betreffende een oppositieprocedure tussen Merant GmbH en Focus Magazin Verlag GmbH.
   Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 oktober 2004 (zaak R 542/2002-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van verzoekster, Merant GmbH.

               3)

               De interveniënte, Focus Magazin Verlag GmbH, zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 2 april 2005.


title: Zaak F-22/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 juni 2016 — Gyarmathy/EWDD

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 juni 2016 — Gyarmathy/EWDD
   (Zaak F-22/14) (1)

   (2016/C 287/45)
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014, blz. 34.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 januari 2001 in zaak C-113/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): H. Schmid tegen Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland (Richtlĳn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op het bĳeenbrengen van kapitaal — Minimumbelasting op kapitaalvennootschappen)

text:
19.5.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 150/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                          (Tweede kamer)                                                               (Vijfde kamer)
                                                                                van 18 januari 2001
                       van 18 januari 2001
                                                                           in zaak C-150/99 (verzoek van de Svea hovrätt om een
in zaak C-113/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                     prejudiciële beslissing): Svenska staten tegen Stockholm
hof om een prejudiciële beslissing): H. Schmid tegen                       Lindöpark AB en Stockholm Lindöpark AB tegen Svenska
Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und                                                       staten (1)
                            Burgenland (1)
                                                                           (Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen —
(Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op het                       Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
bijeenbrengen van kapitaal — Minimumbelasting op ka-                       over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn — Vrijstellingen
                      pitaalvennootschappen)                               — Verhuur van onroerende goederen — Beoefening van
                                                                                sport of lichamelijke opvoeding)
                          (2001/C 150/08)
                                                                                (2001/C 150/09)
                           (Procestaal: Duits)                                                       (Procestaal: Zweeds)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-113/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-150/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)                    krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar                 Svea hovrätt (Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen
aanhangig geding tussen H. Schmid, als curator in het faillisse-           Svenska staten en Stockholm Lindöpark AB en tussen
ment van P. P. Handels GmbH, in vereffening, en Finanzlandes-              Stockholm Lindöpark AB en Svenska staten, om een prejudicië-
direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, om een                le beslissing over de uitlegging van de artikelen 13, A, lid 1,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 10 van              sub m, en 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende              van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB             van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van              Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het                    waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                    (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,                  waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P. Jann
rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op           (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
18 januari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                cobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 18 januari
als volgt:                                                                 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    De artikelen 13, A, lid 1, sub m, en 13, B, sub b, van de
Artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli                      Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van               betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van               inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd, dat het niet eraan in de              lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, staan
weg staat dat ten laste van kapitaalvennootschappen in staat van                 in de weg aan een nationale wettelijke regeling die voorziet in
faillissement of in vereffening, die over geen inkomen beschikken of             een algemene vrijstelling van de belasting over de toegevoegde
waarvan het jaarlijkse inkomen een bepaald bedrag niet overschrijdt,             waarde voor de terbeschikkingstelling van ruimten en andere
een minimumbelasting als de in het hoofdgeding aan de orde zijnde                inrichtingen alsmede van bijkomende voorzieningen of andere
wordt geheven, die verschuldigd is voor ieder kalenderkwartaal waarin            installaties voor de beoefening van sport of voor lichamelijke
deze vennootschappen onbeperkt belastingplichtig zijn.                           opvoeding, ook indien deze diensten door instellingen met
                                                                                winstoogmerk worden verleend.
                                                                           2)    Het bepaalde in artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn
(1) PB C 160 van 5.06.1999.                                                      (77/388), gelezen in samenhang met het bepaalde in de
                                                                                artikelen 2, 6, lid 1, en 13, B, sub b, van de richtlijn, is
                                                                                voldoende duidelijk, nauwkeurig en onvoorwaardelijk, opdat een
                                                                                particulier zich daarop tegenover een lidstaat voor een nationale
                                                                                rechterlijke instantie kan beroepen.


title: Zaak T-204/04: Beroep, op 7 juni 2004 ingesteld door Indorata-Servicos e Gestao Lda tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/25

         Beroep, op 7 juni 2004 ingesteld door Indorata-Servicos e Gestao Lda tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-204/04)
   (2004/C 217/46)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 juni 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Indorata-Servicos e Gestao Lda, vertegenwoordigd door Th. Wallentin, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing tot afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag te vernietigen en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, het teken „HAIRTRANSFER” ook voor de resterende in geding zijnde waren en diensten als gemeenschapsmerk in te schrijven en te laten publiceren.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „HAIRTRANSFER” – aanvraagnr. 2 619 039

               Waren of diensten:

               waren en diensten van de klassen 8, 22, 41 en 44 (onder meer elektrische en niet-elektrische ontharingsapparaten, kunstmatig en natuurlijk haar, opleiding, in het bijzonder het organiseren en houden van seminars voor bijscholing, alsmede gezondheidszorg en schoonheidsverzorging, in het bijzonder haarverzorging en haarbehandeling)

               Voor de kamer van beroep aangevochten beslissing:

               afwijzing van de aanvraag door de onderzoeker

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               het aangevraagde merk heeft onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94;
               het aangevraagde merk is niet uitsluitend beschrijvend in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 juni 2003 in zaak C-467/01 (verzoek van de Corte d'Appello di Genova om een prejudiciële beslissing): Ministero delle Finanze, tegen Eribrand SpA, voorheen Eurico Italia SpA ("Restituties bĳ uitvoer — Artikelen 47 en 48 van verordening (EEG) nr. 3665/87 — Toekenning van bĳkomende termĳnen")

text:
C 200/6                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                23.8.2003
1)    Artikel 22, lid 1, sub c en i, van verordening (EEG) nr. 1408/        R. Schintgen (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, kamer-
      71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing             presidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
      van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-         P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en
      digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeen-         J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
      schap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van         L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
      verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983,            10 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      moet aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op          volgt:
      een rechthebbende op een pensioen of rente en zijn gezinsleden
      die wonen in een andere lidstaat dan de lidstaat die dit              Artikel 9 en bijlage II van het Statuut van de ambtenaren van de
      pensioen of deze rente verschuldigd is en die uit dien hoofde         Europese Gemeenschappen, alsmede artikel 79 van de regeling welke
      na hun inschrijving bij het orgaan van de woonplaats aanspraak        van toepassing is op de andere personeelsleden, moeten aldus worden
      kunnen maken op verstrekkingen krachtens artikel 28 van deze          uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van de in deel II
      verordening, wanneer deze sociaalverzekerden zich met het oog         van het Bundesgesetz betreffend die Arbeitsverfassung (Arbeitsverfas-
      op een medische behandeling wensen te begeven naar de lidstaat        sungsgesetz) (federale wet inzake de collectieve arbeidsbetrekkingen) van
      die het pensioen of de rente verschuldigd is.                         13 december 1973 neergelegde Oostenrijkse wettelijke regeling inzake
                                                                            de ondernemingsorganisatie op de plaatselijke functionarissen bij de
2)    Het orgaan van de woonplaats is het orgaan dat bevoegd is om          vertegenwoordiging van de Commissie van de Europese Gemeen-
      de in voormeld artikel 22, lid 1, sub c en i, bedoelde vooraf-        schappen te Wenen (Oostenrijk).
      gaande toestemming te verlenen, wanneer het verzoek om
      toestemming betrekking heeft op sociaalverzekerden die zich in
      een dergelijke situatie bevinden.                                     (1) PB C 200 van 14.7.2001.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                 (Eerste kamer)
                           van 10 juli 2003                                                           van 19 juni 2003
in zaak C-165/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                       in zaak C-467/01 (verzoek van de Corte d'Appello di
om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der Vertretung                 Genova om een prejudiciële beslissing): Ministero delle
der Europäischen Kommission in Österreich tegen Euro-                       Finanze, tegen Eribrand SpA, voorheen Eurico Italia
päische Gemeinschaften, Kommission der Europäischen                                                          SpA (1)
                          Gemeinschaften (1)
                                                                            („Restituties bij uitvoer — Artikelen 47 en 48 van verorde-
(„Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen-                         ning (EEG) nr. 3665/87 — Toekenning van bijkomende
schappen — Regeling welke van toepassing is op de andere                                                  termijnen”)
personeelsleden — Plaatselijke functionarissen — Vertegen-
woordiging van de Commissie in Oostenrijk — Toepasselijk-                                              (2003/C 200/11)
heid van nationale wetgeving inzake vertegenwoordiging en
              verdediging van werknemersbelangen”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                            (2003/C 200/10)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                                prudentie van het Hof)
                            (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                            In zaak C-467/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                         prudentie van het Hof)
                                                                            tens artikel 234 EG van de Corte d'appello di Genova (Italië),
                                                                            in het aldaar aanhangige geding tussen Ministero delle Finanze,
                                                                            en Eribrand SpA, voorheen Eurico Italia SpA, om een prejudi-
In zaak C-165/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 47 en 48
tens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk),               van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van
in het aldaar aanhangig geding tussen Betriebsrat der Vertre-               27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoerings-
tung der Europäischen Kommission in Österreich en Europäi-                  bepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-
sche Gemeinschaften, Kommission der Europäischen Gemein-                    bouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd bij verorde-
schaften, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             ning (EG) nr. 1829/94 van de Commissie van 26 juli 1994 (PB
artikel 9 en bijlage II van het Statuut van de ambtenaren van               L 191, blz. 5), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
de Europese Gemeenschappen, en van artikel 79 van de                        volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas
Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden               (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
van deze Gemeenschappen, heeft het Hof, samengesteld als                    R. Grass, op 19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet,                    dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 23.8.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/7
1)    Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van                    uitsluit in geval van vergoeding van de kosten van een medi-
      27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbe-           sche behandeling in een ander land van de Gemeenschap.
      palingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-
      bouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1829/
      94 van de Commissie van 26 juli 1994, stelt geen beperking            (1) PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.
      aan de duur van de bijkomende termijnen die krachtens
      artikel 47, lid 4, van deze verordening aan de exporteur kunnen
      worden toegestaan. Het staat aan de bevoegde nationale auto-
      riteiten om de duur van deze termijnen vast te stellen naar
      gelang van de specifieke omstandigheden van elk geval, inzon-
      derheid rekening gehouden met de inspanningen van de expor-
      teur die om een bijkomende termijn verzoekt, de aard van de
      objectieve moeilijkheden waarmee hij wordt geconfronteerd, en de      Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Ierland tegen
      periode die redelijkerwijs nodig is om deze moeilijkheden te                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
      overwinnen.
                                                                                (Zaak C-199/03)
2)    De exporteur kan niet rechtstreeks voor de nationale rechter een                               (2003/C 200/13)
      recht op een bijkomende termijn van een bepaalde duur doen
      gelden. Hij moet echter de mogelijkheid hebben van een beroep
      in rechte tegen de beslissing van de bevoegde nationale auto-
      riteiten krachtens artikel 47, lid 4, van verordening nr. 3665/       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/94. Het staat aan        op 13 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van de
      de rechtsorde van elke lidstaat om onder eerbiediging van de          Europese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd
      beginselen van doeltreffendheid en van gelijkwaardigheid zoals        door D. J. O'Hagan als gemachtigde, bijgestaan door
      omschreven door het gemeenschapsrecht, de voorwaarden en              P. Gallagher SC en P. McGarry, barrister, domicilie gekozen
      modaliteiten van dat beroep in rechte bepalen.                        hebbende te Luxemburg.
(1) PB C 44 van 16.2.2002.                                                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            1.    het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                            2.    beschikking C(2003)99 van de Commissie tot verlaging
                                                                                van de bijstand uit het Europees Sociaal Fonds die is
                                                                                toegekend bij de beschikkingen C(94)3226 van
                                                                                29 november 1994 (operationeel programma voor de
                                                                                ontwikkeling van menselijke hulpbronnen) in het kader
                                                                                van project 940002IR1; C(94)1972 van 29 juli 1994
Verzoek van Sozialgericht Stuttgart van 19 maart 2003                             (operationeel programma voor toerisme) in het kader
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                               van project 940001IR1, en C(94)2613 van 15 november
Betriebskrankenkasse der Robert Bosch GmbH en Bonds-                              1994 (operationeel programma voor industriële ontwikke-
republiek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundes-                            ling) in het kader van project 940004IR1 waarin opera-
                          versicherungsamt                                        tionele programma's onder doelstelling 1 in Ierland
                                                                                worden goedgekeurd, geheel of gedeeltelijk, of voor door
                                                                                het Hof vast te stellen periodes of bedragen, nietig te
                                                                                verklaren;
                           (Zaak C-193/03)
                                                                            3.    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                           (2003/C 200/12)
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Het Sozialgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 19 maart
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei               1.    Volgens verzoeker blijkt uit de bestreden beschikking dat
2003, in het geding tussen Betriebskrankenkasse der Robert                        de Commissie het door Ierland geleverde bewijs kennelijk
Bosch GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                          onjuist heeft beoordeeld. Uit dit bewijs bleek ondubbel-
door het Bundesversicherungsamt, het Hof van Justitie van de                      zinnig dat er in feite geen sprake was van te hoge beta-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis-                      ling of financiering van projecten die voor het ESF in
sing over de navolgende vragen:                                                   aanmerking kwamen. Door een onjuiste beoordeling van
                                                                                de door Ierland ondernomen actie om aan te tonen dat er
                                                                                geen sprake was van een te hoge betaling of financiering,
Het Hof van Justitie wordt verzocht om een prejudiciële beslis-                   en gezien haar onjuiste opvatting dat het door Ierland
sing over de vraag of artikel 34 van verordening (EEG) nr. 574/                   geleverde bewijs op een of andere wijze de financiële
72 (1) bij de tenuitvoerlegging van § 13, lid 3, SGB V een                        tabellen zou beïnvloeden, heeft de Commissie het bewijs
forfaitaire vergoeding door de verzekeringsinstantie in aanslui-                  niet naar behoren beoordeeld en uit bepaalde elementen
ting bij soortgelijke bepalingen ter zake van kleine bedragen,                    onjuiste conclusies getrokken.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 november 1997 in zaak T-101/96: M. E. Wolf tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot examen - Vereiste beroepservaring)

text:
20 . 12 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 387/ 19
pen, wonende te Sterrebeek ( België ), vertegenwoordigd               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te                                  van 7 november 1997
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30 , tegen Com                in zaak T-218/95 : Azienda Agricola „ Le Canne " Sri tegen
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                        Commissie van de Europese Gemeenschappen f )
G. Valsesia en, aanvankelijk, A. M. Alves Vieira en, ver             (Landbouw — Visserij — Aquicultuur en inrichting van
volgens, F. Clotuche ), betreffende een beroep tot nietigver         beschermde mariene zones — Communautaire financiële
klaring van het besluit van de jury van vergelijkend onder           bijstand — Verklaring dat bepaalde uitgaven niet in aan
zoek COM/A/955 van 26 maart 1996 om verzoekster niet
                                                                      merking komen — Beroep tot nietigverklaring — Beroep
tot het mondeling examen van het vergelijkend onderzoek                                    tot schadevergoeding)
toe te laten, en, voor zoveel nodig, van het aanvankelijke
besluit van dezelfde jury van 16 februari 1996 , heeft het                                       ( 97/C 387/35 )
Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: C. W.
Bellamy, president; A. Kalogeropoulos en P. Lindh, rech                                   (Procestaai: Italiaans)
ters; griffier: A. Mair, administrateur, op 6 november 1997
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      In zaak T-218/95 , Azienda Agricola „ Le Canne " Sri,
1 . Verwerpt bet beroep.                                              gevestigd te Porto Viro ( Italië ), vertegenwoordigd door G.
                                                                      Schiller, G. Carraro en F. Mazzonetto, advocaten te Padua,
1 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in een
                                                                      en G. Arendt, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
      derde van de kosten van verzoekster.
                                                                      hebbende te Luxemburg ten diens kantore, Avenue Guil
                                                                      laume 62, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen ( gemachtigden: E. de March en H. Van Vliet ),
O PB C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                                                                      betreffende een beroep tot nietigverklaring van de vermin
                                                                      dering door de Commissie van aanvankelijk toegekende
                                                                      communautaire financiële bijstand, en een verzoek tot ver
                                                                      goeding van de schade die verzoekster door die verminde
                                                                      ring zou hebben geleden, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident; C. P.
                                                                      Briët en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,
                      van 6 november 1997                             administrateur, op 7 november 1997 een arrest gewezen
in zaak T-101/96: M. E. Wolf tegen Commissie van de                   waarvan het dictum luidt als volgt:
                  Europese Gemeenschappen (')
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek —                        1 . Verwerpt het beroep.
     Niet-toelating tot examen — Vereiste beroepservaring)
                           ( 97/C 387/34 )                            2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                        (Procestaai: Frans)                           (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
In zaak T-101 /96 , M. E. Wolf, hulpfunctionaris van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
woordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue de Cessange                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 ( gemachtigden: J. Currall en B. Wagenbaur), betreffende                                  van 7 november 1997
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury           in zaak T-84/96: Cipeke — Comércio e Indüstria de Papel,
van vergelijkend onderzoek COM/A/95 om verzoekster                    Lda tegen Commissie van de Europese Gemeen
niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten, alsmede                                           schappen ( 1 )
tot toekenning van vergoeding voor de morele schade die
verzoekster haars inziens door dat besluit heeft geleden,              (Europees Sociaal Fonds — Beschikking tot vermindering
 heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt:                   van financiële bijstand — Motiveringsplicht)
 C. W. Bellamy, president; A. Kalogeropoulos en M. Jaeger,                                        ( 97/C 387/36 )
 rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 6 november
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
 volgt:                                                                                (Procestaai: Portugees)
  1 . Verwerpt het beroep.                                             In zaak T-84/96 , Cipeke — Comércio e Indüstria de Papel ,
                                                                       Lda , gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door M.
 2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            Ferrao Castelo Branco, vervolgens door J. Cani^o Gomes,
      gen .                                                            advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg bij F. Brouxel , advocaat aldaar, Rue Zithe 6 ,
 (') PB C 233 van 10 . 8 . 1996 .                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       ( gemachtigden : M. T. Figueira en K. Simonsson ), betref
                                                                       fende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-104/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 97/13/EG — Telecommunicatiediensten — Bijdrage aan onderzoek en ontwikkeling)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-104/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 97/13/EG - Telecommunicatiediensten - Bijdrage aan onderzoek en ontwikkeling)
   (2005/C 193/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-104/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J.-F. Pasquier en M. Shotter) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en S. Ramet), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, K. Schiemann en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L.A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 3, lid 2, en 8, lid 1, van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten, gelezen in samenhang met de bijlage erbij, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17 april 2004.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) 7 juli 2005 in zaak C-418/02 (verzoek van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing): Praktiker Bau- und Heimwerkermärkte AG (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Dienstmerken — Inschrijving — Diensten verricht in het kader van detailhandel — Specificatie van de inhoud van diensten — Soortgelijkheid van betrokken diensten en waren of andere diensten)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   7 juli 2005
   in zaak C-418/02 (verzoek van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing): Praktiker Bau- und Heimwerkermärkte AG (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Dienstmerken - Inschrijving - Diensten verricht in het kader van detailhandel - Specificatie van de inhoud van diensten - Soortgelijkheid van betrokken diensten en waren of andere diensten)
   (2005/C 217/08)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-418/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) bij beslissing van 15 oktober 2002, ingekomen bij het Hof op 20 november 2002, in de procedure Praktiker Bau- und Heimwerkermärkte AG, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 7 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het begrip „diensten” in de zin van de Eerste Richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, met name in artikel 2 ervan, omvat de diensten die in het kader van de detailhandel in waren worden verricht.

               2)

               Voor de inschrijving van een merk voor deze diensten is het niet noodzakelijk de betrokken dienst(en) concreet te omschrijven. Een nadere omschrijving van de waren of soorten waren waarop deze diensten betrekking hebben, is daarentegen wel noodzakelijk.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2003 in zaak C-204/02 P, Colin Joynson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/13

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 10 december 2003
   in zaak C-204/02 P, Colin Joynson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Overeenkomsten-Standaardcontracten inzake huur van drankverkooppunten - Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde hogere voorziening)
   (2004/C 94/24)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-204/02 P, Colin Joynson, wonende te Manchester (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door S. Ferdinand, advocaat, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 21 maart 2002, Joynson/Commissie (T-231/99, Jurispr. blz. II-2085), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Wiedner, gemachtigde, bijgestaan door N. Khan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Six Continents plc, voorheen Bass plc, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Block en J. Baxter, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Derde kamer, J. N. Cunha Rodrigues en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 10 december 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2

               Joynson wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 191, van 10 augustus 2002.


title: Zaak C-519/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 oktober 2011 door ThyssenKrupp Liften BV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a. tegen Europese Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/12

         Hogere voorziening ingesteld op 11 oktober 2011 door ThyssenKrupp Liften BV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a. tegen Europese Commissie
   (Zaak C-519/11 P)
   2011/C 355/20
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: ThyssenKrupp Liften BV (vertegenwoordigers: O.W. Brouwer, N. Lorjé, N. Al-Ani, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 te vernietigen voor zover het Gerecht de gronden van rekwirante in eerste aanleg heeft afgewezen;

               —

               zelf recht doende de beschikking C(2007) 512 def. (1) van de Commissie van 21 februari 2007 in zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen, op de betreffende in eerste aanleg aangevoerde gronden alsnog te vernietigen en/of de boete die aan rekwirante is opgelegd te verlagen;

               —

               subsidiair, de boete die aan rekwirante is opgelegd te verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert rekwirante vijf middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 81, lid 1, EG (thans artikel 101, lid 1, VWEU) doordat de inbreuken de handel tussen lidstaten niet merkbaar ongunstig kunnen beïnvloeden en de Commissie de procedure onrechtmatig inleidde.

               2)

               Schending van het
                     ne bis in idem
                   beginsel.

               3)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel door het vaststellen van een disproportioneel uitgangsbedrag voor de boete.

               4)

               Schending van het boetemaximum in artikel 23 van verordening 1/2003 (2), het vermoeden van onschuld dat vervat is in artikel 48, lid 1, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 2, EVRM, het
                     nulla poena sine lege
                   beginsel vervat in artikel 49, lid 1, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, het evenredigheidsbeginsel in artikel 49, lid 3, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en het beginsel van het persoonlijke karakter van, en de persoonlijke verantwoordelijkheid voor, sancties door bevestiging van de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de volledige geldboete berekend op basis van de groepsomzet.

               5)

               Verkeerde toetsing en onrechtmatige nalatigheid van het Gerecht door geen gebruik te maken van zijn volle rechtsmacht ter zake van geldboeten, met name wat betreft het uitgangsbedrag voor de boete, de afschrikkingsfactor en de medewerking buiten de mededeling inzake medewerking van 2002.

      (1)  Samenvatting in PB 2008, C 75, blz. 19.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-3/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rossano — Italië) — Franco Affatato/Azienda Sanitaria Provinciale di Cosenza (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Opeenvolgende overeenkomsten — Misbruik — Preventieve maatregelen — Sancties — Omzetting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd — Verbod — Schadevergoeding — Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rossano — Italië) — Franco Affatato/Azienda Sanitaria Provinciale di Cosenza
   (Zaak C-3/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 5 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Opeenvolgende overeenkomsten - Misbruik - Preventieve maatregelen - Sancties - Omzetting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd - Verbod - Schadevergoeding - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel)
   2011/C 30/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Rossano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Franco Affatato

      Verwerende partij: Azienda Sanitaria Provinciale di Cosenza

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Rossano — Uitlegging van clausules 2, 3, 4 en 5 van bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Verenigbaarheid van bepaalde nationale bepalingen betreffende personen die op maatschappelijk nuttige plaatsen/ten behoeve van algemeen nut te werk worden gesteld — Nationale regeling op grond waarvan het is toegestaan om oorzaak voor eerste overeenkomst voor bepaalde tijd voor werknemers in onderwijssector niet te vermelden — Begrip overheidsorgaan — Opneming van rechtssubject dat kenmerken van Poste Italiane SpA vertoont

      Dictum

               1)

               De eerste twaalf prejudiciële vragen die door het Tribunale di Rossano (Italië) bij beslissing van 21 december 2009 zijn voorgelegd, zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

               2)

               Clausule 5 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die in bijlage is gehecht aan richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           zij niet in de weg staat aan een nationale regeling als die bedoeld in artikel 36, lid 5, van wetsbesluit nr. 165 van 30 maart 2001 houdende algemene bepalingen inzake de regeling van het werk van de werknemers in overheidsdienst, die in geval van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd door een werkgever in de overheidssector, verbiedt dat deze arbeidsovereenkomsten worden omgezet in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, wanneer de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat andere maatregelen bevat waarmee in de betrokken sector misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd daadwerkelijk kan worden voorkomen en in voorkomend geval kan worden bestraft. Het staat echter aan de verwijzende rechter om te beoordelen in hoeverre de toepassingsvoorwaarden en de daadwerkelijke toepassing van de relevante bepalingen van het interne recht daarvan een maatregel maken die misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd door de overheid op adequate wijze kan voorkomen en in voorkomend geval kan bestraffen.

                           —

                           zij als zodanig op geen enkele wijze van invloed is op de politieke en constitutionele basisstructuren of de essentiële functies van de betrokken lidstaat in de zin van artikel 4, lid 2, VEU.

               3)

               Die raamovereenkomst moet aldus worden uitgelegd dat de maatregelen die een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding voorziet om misbruik als gevolg van het gebruik van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd te bestraffen, niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor soortgelijke situaties krachtens intern recht gelden en de uitoefening van de door de rechtsorde van de Unie verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk mogen maken. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen in hoeverre de bepalingen van het interne recht ter bestraffing van misbruik als gevolg van het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd door de overheid, met deze beginselen stroken.

      (1)  PB C 63 van 13.03.2010.


title: Zaak C-186/01: Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 april 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexander Dory en Bondsrepubliek Duitsland — Kreiswehrersatzamt Schwäbisch Gmünd

text:
14.7.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 200/49
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                       Wanneer een lessee de geleaste auto bij tankstations met
                                                                     benzine vult op naam en voor rekening van de lessor, is er dan
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de             sprake van levering van brandstof van de lessor aan de lessee
     Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 13 fe-               en moet deze levering voor de belasting worden aangegeven
     bruari 2001 in zaak T-166/00 (P. Hirschfeldt/Europees           op de in artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 77/388/EEG
     Milieuagentschap) te vernietigen; en dienvolgens                genoemde plaats van levering, of gaat de doorlevering op in
                                                                     de volgens artikel 9 van richtlijn 77/388/EEG te belasten
—    nietig te verklaren het bij brief van 27 september 1999         dienstverrichting van de lessor?
     aan rekwirant ter kennis gebrachte besluit om intern
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 te annuleren;
                                                                     (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
—    nietig te verklaren het besluit van 13 december 1999
     betreffende de overgang van rekwirant van de Commissie
     naar het Europees Milieuagentschap voorzover rekwirant
     daarbij per 1 november 1999 in de rang A 5, salaristrap 3,
     is ingedeeld;
—    verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
                                                                     Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 april
                                                                     2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                   Alexander Dory en Bondsrepubliek Duitsland — Kreis-
                                                                                wehrersatzamt Schwäbisch Gmünd
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
     vatting door te oordelen dat de door de Commissie geuite                               (Zaak C-186/01)
     dreiging „geen enkele overplaatsing naar het Europees
     Milieuagentschap meer te zullen toestaan” ingeval intern                                (2001/C 200/88)
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 niet wordt gean-
     nuleerd, de wijze waarop het TABG zijn discretionaire
     bevoegdheid heeft uitgeoefend door dat vergelijkend             Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
     onderzoek te annuleren, niet heeft aangetast.                   4 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                     30 april 2001, in het geding tussen Alexander Dory en
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-      Bondsrepubliek Duitsland, — Kreiswehrersatzamt Schwäbisch
     vatting door een in artikel 8, derde alinea, van het Statuut    Gmünd — het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
     niet genoemde voorwaarde van aanstelling in vaste dienst        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     te stellen en door niet na te gaan of het Europees              vraag, in het bijzonder met betrekking tot de uitlegging
     Milieuagentschap de loopbaan van rekwirant zowel met            van artikel 2 van richtlijn 76/207/EEG (1) betreffende de
     betrekking tot de rang bij de aanstelling in vaste dienst       tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
     als met betrekking tot de salarisanciënniteit had gerecon-      mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
     strueerd.                                                       arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en
                                                                     ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden:
                                                                     Is de enkel voor mannen geldende Duitse dienstplicht in strijd
                                                                     met het Europees recht?
                                                                     (1) PB L 39 van 14.02.1976, blz. 40.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 februari 2001
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Auto
       Lease Holland BV en Bundesamt für Finanzen
                       (Zaak C-185/01)
                                                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                       (2001/C 200/87)                               van 25 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                           beroepszaak Francisco Javier Gonzales Moreno
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 februari
                                                                                (Zaak C-188/01)
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 april
2001, in het geding tussen Auto Lease Holland BV en
Bundesamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese                                 (2001/C 200/89)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag betreffende de uitlegging van richtlijn          De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
77/388/EG (1):                                                       king van 25 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-15/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 mei 2010 — Noko Ngele/Commissie ( „Kort geding — Verzoek om voorlopige maatregelen — Vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/19

         Beschikking van de president van het Gerecht van 26 mei 2010 — Noko Ngele/Commissie
   (Zaak T-15/10 R)
   („Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 195/31
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mariyus Noko Ngele (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Sabakunzi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Bordes, gemachtigde)

      Voorwerp

   In wezen verzoek om een uitspraak dat de activiteiten van het Centrum voor de Ontwikkeling van het Bedrijfsleven (COB) in België onrechtmatig zijn, dat de Commissie en haar gemachtigden geen financiële betrekkingen met het COB mogen hebben of de rechtmatigheid van het COB mogen erkennen en dat de Commissie verzoeker een bedrag moet betalen indien zij deze rechtmatigheid erkent.

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-12/11: Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Iran Insurance/Raad

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/31

         Beroep ingesteld op 7 januari 2011 — Iran Insurance/Raad
   (Zaak T-12/11)
   2011/C 63/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Insurance Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB (1) van de Raad van 25 oktober 2010 en punt 21 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 (2) van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran nietig verklaren en ook het besluit vervat in de op 23 november 2010 ontvangen brief van de Raad nietig verklaren;

               —

               artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB (3) van de Raad van 26 juli 2010 en de artikelen 16, lid 2, en 26 van verordening nr. 961/2010 van de Raad op verzoekster niet-toepasselijk verklaren; en

               —

               de Raad verwijzen in verzoeksters kosten van onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster, overeenkomstig artikel 263 VWEU, nietigverklaring van punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij het besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 en van punt 21 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en van de artikelen 16, lid 2, en 26 van verordening nr. 961/2010 van 25 oktober 2010, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster, alsook nietigverklaring van het besluit dat is vervat in de brief van 28 oktober 2010 van de Raad aan verzoekster.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster volgende middelen aan:

               Ten eerste stelt verzoekster dat het Hof bevoegd is voor de toetsing van punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad en van punt 21 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 evenals van het besluit van 28 oktober 2010 en van de verenigbaarheid ervan met de algemene beginselen van Europees recht.

               Bovendien zijn de specifieke redenen voor de plaatsing van verzoekster op de lijst onjuist en is niet voldaan aan de vereisten van artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en van artikel 16, lid 2, sub a en b, van verordening nr. 961/2010 van de Raad. Deze bepalingen moeten als op verzoekster niet-toepasselijk worden beschouwd. De Raad maakte een kennelijke beoordelingsfout in feite en in rechte. Derhalve moeten punt 21 van [hoofdstuk I], afdeling B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 en punt 21 van afdeling B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 nietig worden verklaard.

               Tot staving van dit beroep wordt ook aangevoerd dat de verordening van 2010 en het besluit van 2010 een schending uitmaken van verzoeksters recht van verdediging en, in het bijzonder, van haar recht op een eerlijk proces, aangezien zij geen bewijsstukken of documenten tot staving van de aantijgingen van de Raad ontving en aangezien de aantijgingen die in het besluit en in de verordening van 2010 worden geuit, erg vaag en onduidelijk zijn en het aantoonbaar onmogelijk is voor de Iran Insurance Company om erop te antwoorden. Bovendien werd aan verzoekster toegang tot het bewijsmateriaal geweigerd alsook het recht om te worden gehoord. Dit vormt tevens een gebrek aan motivering.

               Voorts vereist artikel 24, lid 3, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad dat de Raad kennis geeft van zijn besluit alsook van de redenen voor plaatsing op de lijst, en artikel 24, lid 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad voorziet in een toetsing van het besluit indien opmerkingen worden ingediend. De Raad heeft beide bepalingen geschonden. Aangezien de artikelen 24, lid 3, en 24, lid 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad ook worden herhaald in de artikelen 36, leden 3 en 4, van verordening nr. 961/2010 van de Raad, is er eveneens sprake van een schending van laatstgenoemde verordening.

               Ook wordt gesteld dat de Raad, bij haar beoordeling van verzoeksters situatie, het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.

               Daarenboven heeft de Raad, bij haar beoordeling van verzoeksters situatie, het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden.

               Verzoekster betoogt eveneens dat de Raad verzoeksters eigendomsrecht heeft geschonden alsook het evenredigheidsbeginsel. Artikel 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van de Raad moeten op verzoekster niet-toepasselijk worden verklaard. Bovendien schenden artikel 12 van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 26 van verordening nr. 961/2010 van de Raad eveneens het evenredigheidsbeginsel, door lukraak verzekerings- of herverzekeringsovereenkomsten te verbieden aan alle Iraanse entiteiten. Derhalve moeten deze bepalingen eveneens op verzoekster niet-toepasselijk worden verklaard.

               Bovendien stelt verzoekster dat verordening nr. 961/2010 van de Raad artikel 215, leden 2 en 3, VWEU, die de rechtsgrondslag ervan vormen, schendt, evenals artikel 40 VEU.

               Ten slotte voert verzoekster aan dat bij de vaststelling van de verordening van 2010 en het besluit van 2010 de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie werden geschonden.

      (1)  Besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 281, blz. 81).

      (2)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).

      (3)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak C-209/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walter Endress/Allianz Lebensversicherungs AG (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 90/619/EEG en 92/96/EEG — Direct levensverzekeringsbedrijf — Opzeggingsrecht — Ontbreken van informatie over voorwaarden voor uitoefening van dat recht — Vervallen van opzeggingsrecht één jaar na eerste premiebetaling — Overeenstemming met richtlijnen 90/619/EEG en 92/96/EEG)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Walter Endress/Allianz Lebensversicherungs AG
   (Zaak C-209/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 90/619/EEG en 92/96/EEG - Direct levensverzekeringsbedrijf - Opzeggingsrecht - Ontbreken van informatie over voorwaarden voor uitoefening van dat recht - Vervallen van opzeggingsrecht één jaar na eerste premiebetaling - Overeenstemming met richtlijnen 90/619/EEG en 92/96/EEG)
   2014/C 52/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Walter Endress

      Verwerende partij: Allianz Lebensversicherungs AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 15, lid 1, eerste zin, van de Tweede richtlijn (90/619/EEG) van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB L 330, blz. 50) juncto artikel 31, lid 1, van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (PB L 360, blz. 1) — Pensioenverzekering — Herroepingsrecht van verzekeringnemer — Termijn — Verplichting tot verstrekking van informatie aan verzekeringnemer — Nationale wettelijke regeling krachtens welke de verzekeringnemer één jaar na de eerste premiebetaling elk recht van herroeping verliest, zelfs wanneer hij niet correct over de voorwaarden voor het uitoefenen van dat recht is geïnformeerd

      Dictum

   Artikel 15, lid 1, van de Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 juncto artikel 31, van laatstgenoemde richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer de verzekeringnemer niet over zijn opzeggingsrecht is geïnformeerd, deze bepaling in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als aan de orde in het hoofdgeding, krachtens welke dit opzeggingsrecht één jaar na de eerste premiebetaling vervalt.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.