title: Zaak T-153/03: Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door Inex NV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
C 171/36             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           19.7.2003
Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door Inex NV tegen                Beslissing van de kamer         verwerping van het beroep van
     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                van beroep:                     verzoekster
                       (Zaak T-153/03)                               Middelen:                       schending van het begrip gevaar
                                                                                voor verwarring, zoals uitgelegd
                                                                                door het Hof van Justitie, gelet op
                       (2003/C 171/60)                                                               het feit
                                                                                —      dat het gaat om dezelfde
                       (Procestaal: Frans)                                                                  waren;
                                                                                —      dat het oppositiemerk gelij-
                                                                                kenis vertoont met het do-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                   minerende en onderschei-
schappen is op 18 april 2003 beroep tegen Bureau voor                                                       dende bestanddeel van het
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Inex NV,                                                eerste merk;
gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door T. van Innis,
                                                                                —      dat het gaat om producten
advocaat.
                                                                                voor dagelijks gebruik
Andere partij bij de procedure voor de tweede kamer van
beroep: Robert Wiseman & Sons Limited, Glasgow (Verenigd
Koninkrijk).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van
      verweerder van 4 februari 2003 in zaak R 106/2001-2 te         Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Michael Cwik
      vernietigen;                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-155/03)
                                                                                (2003/C 171/61)
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-        Robert Wiseman & Sons Limited                                     (Procestaal: Frans)
meenschapsmerk:
Betrokken        gemeen-     beeldmerk bestaande in de grafi-
schapsmerk:                  sche weergave van een zwartwitte
                             koeienhuid       —       aanvraag       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             nr. 132 134 ingediend voor wa-          schappen is op 24 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                             ren en diensten van de klassen 29,      sie van de Europese Gemeenschappen door Michael Cwik,
                             32 en 39 (met name: melk, melk-         wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door Nicolas
                             dranken, melkproducten, zuivel-         Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                             producten, room en yoghurt)
Houder van het oppo-         verzoekster                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                     —     het besluit van de secretaris-generaal van 13 juni 2002
Oppositiemerk of -te-        samengesteld        Benelux-merk              dat verzoekers beoordelingsrapport over de periode van
ken:                         nr. 580 538 ten dele bestaande in             1 juli 1995 tot en met 30 juni 1997 ongewijzigd
                             een grafische weergave van een                bevestigt, nietig te verklaren;
                             zwartwitte koeienhuid, ingeschre-
                             ven voor de waren van de klas-
                                                                     —     verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
                             sen 29 en 30
                                                                           ding van 15 000 euro;
Beslissing van de oppo-      afwijzing van de oppositie
sitieafdeling:                                                       —     verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-523/08: Beroep ingesteld op 1 december 2008 — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat/BHIM — Mary Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/46

         Beroep ingesteld op 1 december 2008 — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat/BHIM — Mary Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)
   (Zaak T-523/08)
   (2009/C 32/88)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Bercovitz Álvarez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mary Quant Cosmetics Japan Ltd (Tokyo, Japan)
   Conclusies

               —

               de punten 1 en 3 van de bestreden beslissing vernietigen en vervangen door een nieuwe beslissing waarbij de inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 3.291.234 wordt toegestaan voor alle aangevraagde waren van klasse 3 van de Overeenkomst van Nice (onder meer „zepen, parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, haarlotions”) en MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd wordt verwezen in de kosten van de oppositieprocedure, en

               —

               verweerder en eventuele interveniënten verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een roze bloem met gele kern op een lichtgroene achtergrond met de vermelding AGATHA RUIZ DE LA PRADA (aanvraagnr. 3.291.234) voor waren van onder meer de klassen 3, 5, 14 en 21

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een zwarte bloem met een zwarte kern die is omgeven door een witte rand: Britse merken voor waren van de klassen 3 en 5, en gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 3 en 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 1 oktober 2004 in zaak C-480/03 (verzoek van het Arbitragehof om een prejudiciële beslissing): Hugo Clerens, b.v.b.a. Valkeniersgilde, tegen Waalse Regering, Ministerraad (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — In gevangenschap geboren en opgekweekte soorten)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 1 oktober 2004
   in zaak C-480/03 (verzoek van het Arbitragehof om een prejudiciële beslissing): Hugo Clerens, b.v.b.a. Valkeniersgilde, tegen Waalse Regering, Ministerraad (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - In gevangenschap geboren en opgekweekte soorten)
   (2005/C 6/43)
   Procestalen: Frans en Nederlands
   In zaak C-480/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbitragehof (België) bij arrest van 29 oktober 2003, ingekomen bij het Hof op 18 november 2003, in de procedure: Hugo Clerens, b.v.b.a. Valkeniersgilde, tegen Waalse Regering, Ministerraad, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur) en J. Makarczyk, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 1 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand moet aldus worden uitgelegd dat zij niet van toepassing is op in gevangenschap geboren en opgekweekte vogels en dat de lidstaten derhalve, bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht, bevoegd blijven om dienaangaande een regeling te treffen, onverminderd de artikelen 28 EG tot en met 30 EG.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak T-321/09: Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — skytron energy/BHIM (arraybox)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/68

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — skytron energy/BHIM (arraybox)
   (Zaak T-321/09)
   2009/C 267/123
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: skytron energy GmbH & Co. KG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Omsels, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 4 juni 2009 in zaak R 1680/2008-1 vernietigen;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „arraybox” voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38 en 42 (aanvraagnr. 6 710 479)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 (1), aangezien het aangevraagde teken niet beschrijvend is en het vereiste onderscheidend vermogen heeft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-395/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Elti/Delegatie van de Europese Unie in Montenegro ( „Kort geding — Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Afwijzing van offerte — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 30 september 2011 — Elti/Delegatie van de Europese Unie in Montenegro
   (Zaak T-395/11 R)
   (Kort geding - Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedure - Afwijzing van offerte - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 347/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elti d.o.o. (Gornja Radgona, Slovenië) (vertegenwoordiger: N. Zidar Klemenčič, advocaat)

      Verwerende partij: Delegatie van de Europese Unie in Montenegro (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Bertolini, gemachtigde, vervolgens J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van Delegatie van de Europese Unie in Montenegro van 21 maart 2011, waarbij de door verzoekster in het kader van de openbare aanbestedingsprocedure EuropeAid/129435/C/SUP/ME-NP ingediende offerte werd afgewezen en werd meegedeeld dat die opdracht aan een andere inschrijver was gegund

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-92/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 mei 2007 — Antas/Raad

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/45

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 mei 2007 — Antas/Raad
   (Zaak F-92/06) (1)

   (2007/C 155/84)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 21.


title: Zaak C-158/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV/Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit [Prejudiciële verwijzing — Luchtverontreiniging — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Richtlijn 2003/87/EG — Begrip installatie — Opslaglocatie van de brandstof daaronder begrepen — Verordening (EU) nr. 601/2012 — Begrip brandstof die de installatie verlaat]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV/Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit
   (Zaak C-158/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Luchtverontreiniging - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Richtlijn 2003/87/EG - Begrip installatie - Opslaglocatie van de brandstof daaronder begrepen - Verordening (EU) nr. 601/2012 - Begrip brandstof die de installatie verlaat])
   (2016/C 296/19)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV

      Verwerende partij: Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

      Dictum

               1)

               Een opslaglocatie voor de brandstof van een kolencentrale zoals in het hoofdgeding aan de orde en zoals beschreven door de verwijzende rechter maakt deel uit van een „installatie” in de zin van artikel 3, onder e), van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG, zoals gewijzigd bij besluit nr. 1359/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013.

               2)

               Artikel 27, lid 2, eerste alinea, van verordening (EU) nr. 601/2012 van de Commissie van 21 juni 2012 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig richtlijn 2003/87, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 206/2014 van de Commissie van 4 maart 2014, moet aldus worden uitgelegd dat steenkool die verloren gaat door broei tijdens de opslag ervan op een locatie die deel uitmaakt van een installatie in de zin van artikel 3, onder e), van richtlijn 2003/87, niet kan worden beschouwd als steenkool die deze installatie verlaat.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak T-39/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Cargolux Airlines/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/26

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Cargolux Airlines/Commissie
   (Zaak T-39/11)
   2011/C 80/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cargolux Airlines International SA (Sandweiler, Luxemburg) (vertegenwoordigers: J. Joshua, Barrister, en G. Goeteyn, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 tot en met 4 geheel of gedeeltelijk nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               de bij artikel 5 aan verzoekster opgelegde geldboete intrekken;

               —

               subsidiair, de geldboete aanzienlijk verminderen met gebruikmaking van de volledige rechtsmacht van het Hof;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking nr. C(2010) 7694 def. van de Commissie van 9 november 2010 in zaak COMP/39.258 — Luchtvracht, voor zover deze vaststelt dat verzoekster artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst heeft geschonden door haar prijsbeleid voor luchtvrachtdiensten met betrekking tot (i) brandstoftoeslagen, (ii) veiligheidstoeslagen en (iii) het niet-betalen van commissies op toeslagen, af te stemmen met andere transportondernemingen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan:

               1)

               Kennelijke beoordelingsfout, aangezien de Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat het gedrag ertoe strekte de mededinging te beperken en geen mededingingsbeperkend gevolg heeft aangetoond. In dit verband betoogt verzoeker dat:

                           —

                           het bestaan van het concept „ertoe strekken de mededinging te beperken” de Commissie niet bevrijdt van de verplichting om een zekere beoordeling uit te voeren, wat zij in casu niet heeft gedaan;

                           —

                           de beschikking niet aangeeft op welke manier er schade is geleden, in het bijzonder gelet op het feit dat alle klachten inzake de vaststelling van onderliggende tarieven zijn ingetrokken.

               2)

               Schending van essentiële procedurele vereisten, ontbreken van motivering, schending van het recht van verdediging en kennelijke beoordelingsfout, aangezien de Commissie heeft nagelaten om met de vereiste nauwkeurigheid de omvang en de parameters vast te stellen van het gedrag dat zogenaamd de enkele voortdurende inbreuk uitmaakt.

               3)

               Kennelijke beoordelingsfout, aangezien de Commissie heeft nagelaten om haar conclusie te staven met betrouwbaar bewijsmateriaal en om de feiten waarop zij haar bevindingen heeft gebaseerd rechtens genoegzaam te bewijzen. In dit verband betoogt verzoekster dat:

                           —

                           de fouten in de mededeling van punten van bezwaar, waarop de Commissie toen nochtans attent is gemaakt, in de beschikking niet zijn rechtgezet;

                           —

                           de Commissie het concept „enkele voortdurende inbreuk” heeft misbruikt door vol te houden dat volstrekt onschuldig gedrag deel kan uitmaken van de onrechtmatige gedraging, en dat zij de term „globaal kartel” heeft gebruikt als een voorwendsel om geen neutraal en relevant bewijsmateriaal aan te voeren.

               4)

               De Commissie gaf blijk van een onjuiste rechtsopvatting door zich ten onrechte territoriaal bevoegd te verklaren voor de gestelde mededingingsbeperkende afstemming inzake vluchten van luchthavens in derde landen naar luchthavens binnen de EER („inkomende vluchten”). Verzoekster is van mening dat dergelijke activiteiten buiten de territoriale werkingssfeer van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst vallen.

               5)

               Kennelijke beoordelingsfout en schending van het evenredigheidsbeginsel, aangevoerd in het kader van de herziening van de geldboete op grond van de volledige rechtsmacht van het Hof. In dit verband betoogt verzoekster dat:

                           —

                           de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 onverenigbaar zijn met de vereiste van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) om de geldboete te baseren op de zwaarte en de duur;

                           —

                           de Commissie de algemene zwaarte van de gestelde inbreuk zwaar heeft overschat. Noch het percentage (16 % van de waarde van de verkopen), noch het extra bedrag zijn in casu gerechtvaardigd;

                           —

                           de Commissie ten aanzien van verzoekster de duur van de inbreuken onjuist heeft beoordeeld, de verzachtende omstandigheden ten onrechte heeft afgewezen en heeft nagelaten alle relevante omstandigheden in aanmerking te nemen, waaronder de algemene billijkheid van de sancties en verzoeksters economische situatie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-462/12: Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Pilkington Group/Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/30

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2012 — Pilkington Group/Commissie
   (Zaak T-462/12)
   2012/C 379/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pilkington Group Ltd (St. Helens, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Scott, S. Wisking en K. Fountoukakos-Kyriakakos, Solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 6 augustus 2012 houdende afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling [Besluit C(2012) 5718 definitief] (Zaak COMP/39.125 — Autoglas) (en meer bepaald artikel 4 ervan) krachtens artikel 263 VWEU nietig te verklaren; en

               —

               verweerster te verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat verweerster artikel 296 VWEU, artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur (1) en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door verzoeksters gedetailleerde argumenten niet naar behoren te onderzoeken en haar benadering ontoereikend te motiveren.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat verweerster het Unierecht heeft geschonden [meer bepaald artikel 339 VWEU, artikel 28 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (2), artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur] door te beslissen tot publicatie van informatie die, indien daarop de juiste juridische toets en de juiste beoordeling zou zijn toegepast, moet worden geacht binnen de geheimhoudingsplicht te vallen, nu de Commissie:

                           —

                           een onjuist juridische toets heeft toegepast;

                           —

                           onjuist heeft beoordeeld of de informatie in kwestie een zakengeheim of overige vertrouwelijke informatie vormt;

                           —

                           irrelevante criteria heeft gebruikt, zoals dat het bij de informatie om materiële feiten van de beweerde inbreuk gaat;

                           —

                           onjuist heeft beoordeeld of er dwingende redenen waren die openbaarmaking toestonden, meer bepaald gezien de eigen benadering van de Commissie om toegang tot documenten die vergelijkbare informatie bevatten te weigeren en de rechtspraak van het Hof die een algemene aanname in het leven roept dat dergelijke informatie vertrouwelijk is en niet algemeen openbaar mag worden gemaakt.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat verweerster het Unierecht heeft geschonden door in strijd te handelen met het beginsel van gelijke behandeling, nu zij in het geval van verzoekster een ongunstige benadering heeft gekozen in vergelijking met ondernemingen die zich in andere recente of gelijktijdig lopende procedures in een vergelijkbare situatie bevonden.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verweerster het Unierecht heeft geschonden door in strijd te handelen met het beginsel van gewettigd vertrouwen, nu zij verzoeksters gewettigd vertrouwen heeft geschonden dat de door de Commissie verkregen of de aan haar overgelegde vertrouwelijke informatie in de context van mededingingsprocedures tegen openbaarmaking was beschermd.

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat verweerster het Unierecht heeft geschonden [meer bepaald artikel 339 VWEU, artikel 28 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad, artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur] door te beslissen tot publicatie van informatie aan de hand waarvan specifieke personen kunnen worden herkend.

               6)

               Het zesde middel is eraan ontleend dat verweerster het evenredigheidsbeginsel en verordening (EG) nr. 1049/2001 (3) (meer bepaald artikel 4, lid 2, ervan) heeft geschonden door de informatie in kwestie op onevenredige wijze openbaar te maken en de beginselen en de procedures van deze verordening te omzeilen.

      (1)  Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB 2011, L 275, blz. 29).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-524/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 1 oktober 2015 — Strafzaak tegen Luca Menci

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bergamo (Italië) op 1 oktober 2015 — Strafzaak tegen Luca Menci
   (Zaak C-524/15)
   (2015/C 414/27)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partij in de strafzaak

   Luca Menci

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, uitgelegd in het licht van artikel 4, Protocol nr. 7, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en de relevante rechtspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens in de weg aan een strafrechtelijke procedure wegens een feit (verzuim de btw te storten) waarvoor de verdachte al een onherroepelijke bestuurlijke sanctie is opgelegd?


title: Zaak T-74/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2009 — Duitsland/Commissie ( EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Wijziging van financieringsplan zonder goedkeuring van Commissie — Maximale financieringspercentages voor specifieke maatregelen — Begrip belangrijke wijziging — Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Motiveringsplicht — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2009 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-74/07) (1)

   („EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Wijziging van financieringsplan zonder goedkeuring van Commissie - Maximale financieringspercentages voor specifieke maatregelen - Begrip belangrijke wijziging - Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 - Motiveringsplicht - Beroep tot nietigverklaring’)
   (2009/C 69/83)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Blaschke, gemachtigden, bijgestaan door C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 7271 van de Commissie van 27 december 2006 betreffende de vermindering van de uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekende financiële bijstand voor het operationele programma in het kader van het communautaire initiatief Interreg II in de regio's Saarland, Lothringen en Westpfalz.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 95 van 27.4.2007.


title: Zaak F-36/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 oktober 2006 — Martin Magone/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/69

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 oktober 2006 — Martin Magone/Commissie
   (Zaak F-36/06) (1)

   (2006/C 294/135)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006, blz. 52.


title: Zaak F-7/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 oktober 2013 — Aristidis Psarras/ENISA (Openbare dienst — Tijdelijke functionaris — Beoordeling — Beoordelingsjaar 2009 — Loopbaanontwikkelingsrapport — Verzoek om nietigverklaring van loopbaanontwikkelingsrapport — Bezwarende besluit — Beroep kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 oktober 2013 — Aristidis Psarras/ENISA
   (Zaak F-7/12) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionaris - Beoordeling - Beoordelingsjaar 2009 - Loopbaanontwikkelingsrapport - Verzoek om nietigverklaring van loopbaanontwikkelingsrapport - Bezwarende besluit - Beroep kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 9/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aristidis Psarras (Heraklion, Griekenland) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) (vertegenwoordigers: E. Maurage, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2009, van het besluit tot opstelling van de in 2010 bevorderde ambtenaren en, indien nodig, van het besluit tot afwijzing van zijn klacht van 17 oktober 2011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Psarras.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012, blz. 20.


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 6 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen BV Maatschappij Drijvende Bokken, voorheen Bonn & Mees en Stichting Pensioenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven (Zaak C-219/97)

text:
26 . 7 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228 / 11
1997 in zaak T-80/96 tussen de Raad van de Europese                  12 juni 1997, in het geding tussen BV Maatschappij Drij
Unie en A. M. Fernandes Leite Mateus gewezen door het                vende Bokken, voorheen Bonn & Mees en Stichting Pensi
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               oenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven, het Hof
pen ( Eerste Kamer ).                                                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
Requirant concludeert dat het het Hof behage :
                                                                     a ) Moet een bedrijfspensioenfonds als de Stichting Pensi
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                       oenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven waarin
     16 april 1997 in zaak T-80/96 ( A. M. Fernandes Leite               krachtens en overeenkomstig de WBPF (Wet betref
     Mateus/Raad van de Europese Unie ) te vernietigen;                  fende verplichte deelneming in een bedrijfspensioen
                                                                         fonds ) het deelnemen voor alle of één of meer
— de vordering van de Raad in eerste aanleg toe te wij                  bepaalde groepen van bedrijfsgenoten verplicht is
     zen, namelijk:                                                      gesteld, worden aangemerkt als een onderneming in de
                                                                         zin van de artikelen 85 , 86 of 90 van het EG-Verdrag ?
     — het beroep te verwerpen, en
                                                                     b ) Wanneer een aantal organisaties, die vervolgens door
     — verzoeksters in de kosten te verwijzen;
                                                                         de minister zijn aangemerkt als een voldoende repre
                                                                         sentatieve vertegenwoordiging van het georganiseerde
— over de kosten in de procedure voor het Hof van Justi                 bedrijfsleven in de zin van het eerste lid van artikel 3
     tie te beslissen als naar recht .
                                                                         WBPF, op grond van deze wetsbepaling aan de minis
                                                                         ter verzoekt het deelnemen in een bepaald pensioen
Middelen en voornaamste argumenten                                       fonds in de zin van deze wet verplicht te stellen, is dit
                                                                         gezamenlijk optreden van die organisaties dan aan te
Het bestreden arrest schendt het in de aankondiging van                  merken als een overeenkomst tussen ondernemingen
het vergelijkend onderzoek vastgestelde rechtskader:                     dan wel als een besluit van ondernemersverenigingen
                                                                         dan wel als een onderling afgestemde feitelijke gedra
— Schending van de bijzondere voorwaarden voor toela                    ging in de zin van artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag die —
     ting tot het vergelijkend onderzoek: zoals bij lezing               in de zin van deze verdragsbepaling — ( 1 ) de handel
     van het bestreden arrest blijkt, heeft verzoekster in               tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden en ( 2 )
     zaak T-80/96 als bewijs van haar beroepservaring                    ertoe strekt of ten gevolge kan hebben dat de mededin
     enkel een getuigschrift overgelegd, en geen arbeids                ging binnen de gemeenschappelijke markt wordt ver
     overeenkomst of aanstellingsbrief zoals in de aankon               hinderd, beperkt of vervalst ?
     diging van het vergelijkend onderzoek (geciteerd in
     rechtsoverweging 3 van het arrest ) werd vereist. Dit           c ) Is verplichtstelling als voormeld aan te merken als een
     argument is bij de schriftelijke behandeling aangevoerd             maatregel die het nuttig effect van de op de onderne
     en is ter terechtzitting bij herhaling beklemtoond,                 mingen toepasselijke mededingingsregels ongedaan kan
     maar wordt in het bestreden arrest genegeerd .                      maken, althans als een maatregel waarbij een lidstaat
                                                                         het tot stand komen van met artikel 85 strijdige
— ( Subsidiair ) Schending van het recht met betrekking                  afspraken oplegt of begunstigt dan wel de werking
     tot de strekking van het begrip „ eerste Escrituraria ".            ervan versterkt, of is zulks slechts onder bepaalde
                                                                         omstandigheden het geval en, indien dit laatste, onder
— ( Subsidiair ) Schending van het recht bij de uitlegging               welke ?
     van het sollicitatieformulier.
                                                                     d ) Indien de laatste vraag ontkennend moet worden
— ( Subsidiair) In het bestreden arrest wordt ten onrechte               beantwoord, kunnen dan andere omstandigheden ertoe
     gesteld, dat de jury van het vergelijkend onderzoek in              leiden dat de verplichtstelling onverenigbaar is met het
     verband met de beroepservaring een kennelijke beoor                bepaalde in artikel 90 van het EG-Verdrag en, zo ja,
     delingsfout heeft begaan.                                           welke ?
                                                                     e ) Kan de verplichtstelling worden aangemerkt als de ver
                                                                         lening aan een bedrijfspensioenfonds van een uitslui
                                                                         tend recht in de zin van artikel 90, lid 1 , van het EG
                                                                         Verdrag, en wordt aldus aan een dergelijk pensioen
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 6 juni                      fonds een machtspositie verschaft, waarvan het door
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 de enkele uitoefening van het toegekende uitsluitend
BV Maatschappij Drijvende Bokken, voorheen Bonn &                        recht misbruik maakt, met name omdat door de ver
Mees en Stichting Pensioenfonds voor de Vervoer- en                      plichtstelling de handel tussen de lidstaten ongunstig
                           Havenbedrijven                                kan worden beïnvloed om omdat in strijd met
                         ( Zaak C-2 19/97 )                              artikel 86 , lid 2, onder b, de dienstverlening wordt
                            ( 97/C 228/23
                                                                         beperkt ten nadele van de verplicht aangesloten onder
                                                                         nemingen casu quo werknemers ? Of kan de verplicht
                                                                         stelling een situatie in het leven roepen, waarbij een
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 6 juni                 pensioenfonds tot een dergelijk misbruik wordt
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 gebracht, althans in een situatie wordt geplaatst
 ---pagebreak--- Nr. C 228/ 12         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
    waarin het zichzelf niet zou kunnen plaatsen zonder                   eenkomst      die  voldoet  aan    de  voorwaarden       van
    daarbij artikel 86 te schenden, terwijl aldus in ieder                artikel 1 , sub a, van Richtlijn 92/50/EEG (')?
    geval niet een stelsel van onvervalste mededinging is
    gegarandeerd ?                                                    2 . Is een dergelijke vorm van dienstverleningsverhoudin
                                                                          gen in het licht van artikel 3 , sub f, EG-Verdrag,
f)  Indien de verplichtstelling strijdig is met het Gemeen               artikel 5 EG-Verdrag of andere bepalingen van het
     schapsrecht, brengt zulks dan mee dat de verplichtstel              Verdrag toegestaan, wanneer daardoor de mededinging
     ling niet rechtsgeldig is ?                                          op een relevante markt voor geruime tijd wordt uitge
                                                                          sloten, voor zover voor de dienstverrichting geen uit
                                                                          drukkelijk wettelijk vastgestelde dienstverleningsmono
                                                                          polies bestaan ?
                                                                      3 . Kan uit deze of andere bepalingen van Richtlijn 89/
                                                                          665/EEG van de Raad houdende de coördinatie van de
Verzoek van het Oberste Gerichtshof te Wien van 27 mei
                                                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  de toepassing van de beroepsprocedures inzake het
                   M. Trummer en P. Mayer                                 plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en
                        ( Zaak C-222/97 )                                 voor de uitvoering van werken, een individueel recht
                                                                          worden afgeleid op inleiding van een beroepsprocedure
                           ( 97/C 228/24 )
                                                                          bij autoriteiten of gerechten die aan de bepalingen van
                                                                          artikel 2, lid 8 , van Richtlijn 89/665/EEG ( 2 ) voldoen,
Het Oberste Gerichtshof te Wien heeft bij beschikking van                 dat zo volledig duidelijk en concreet is, dat een parti
27 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                 culier in geval van niet-omzetting van de betrokken
tie op 13 juni 1997, in het geding tussen M. Trummer en                   richtlijn door de lidstaat zich in een procedure met
P. Mayer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                    goed gevolg tegenover de lidstaat op dat recht kan
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  beroepen ?
navolgende vraag:
                                                                      4 . Moet een nationale rechter met de hoedanigheid van
                                                                          het Bundesvergabeamt, wanneer wordt aangenomen
Is de weigering van een hypothecaire inschrijving voor een                dat een particulier een op artikel 41 van Richtlijn 92/
schuld in een vreemde munt ( in casu Duitse mark ) een met                50/EEG juncto Richtlijn 89/665/EEG berustend recht
artikel 73 B EG-Verdrag verenigbare beperking van het                     op inleiding van een beroepsprocedure heeft, bepalin
kapitaal - en betalingsverkeer ?                                          gen van nationaal recht zoals § 91 , leden 2 en 3 ,
                                                                          BVergG, waarin het Bundesvergabeamt enkel bevoegd
                                                                          wordt verklaard bij schending van het Bundesvergabe
                                                                          gesetz en de daartoe vastgestelde verordeningen, in een
                                                                          beroepsprocedure buiten beschouwing laten, omdat die
                                                                          bepalingen de inleiding van een beroepsprocedure vol
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 15 mei 1997 om                       gens het Bundesvergabegesetz voor het plaatsen van
een prejudiciële beslissing in het geding tussen HDM                      opdrachten voor dienstverlening beletten , en moet hij
Flugservice Gesellschaft mbH, verzoekster, en Hauptver                   een beroepsprocedure volgen naar het vierde deel van
band der österreichischen Sozialversicherungstrager, ver                 het Bundesvergabegesetz ?
                               weerder
                        ( Zaak C-223/97)                              5 . a ) Moeten de feitelijk genoemde diensten (gelet op
                                                                               artikel 10 van Richtlijn 92/50/EEG ) als dienstverle
                           ( 97/C 228/25 )                                     ning in de zin van bijlage IA van Richtlijn 92/50/
                                                                               EEG, categorie 3 ( diensten voor luchtvervoer van
                                                                               passagiers en vracht ) worden beschouwd en moe
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 15 mei                          ten opdrachten voor dergelijke diensten dus over
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                        eenkomstig de bepalingen van de titels III en IV
13 juni 1997, in het geding tussen HDM Flugservice                             van de richtlijn worden geplaatst, of moeten zij
Gesellschaft mbH, verzoekster, en Hauptverband der öster                      worden beschouwd als dienstverlening in de zin
reichischen Sozialversicherungstrager, verweerder, het Hof                     van bijlage IB van Richtlijn 92/50/EEG ( gezond
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                           heidszorg ) en moeten opdrachten voor dergelijke
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                      diensten dus overeenkomstig de artikel 13 en 14
                                                                               worden geplaatst, respectievelijk vallen de
1 . Gaat het bij een rechtsbetrekking, zoals in geding, die                    genoemde diensten helemaal niet onder het toepas
     op grond van een privaatrechtelijke, niet financiële,                     singsgebied van Richtlijn 92/50/EEG ?
     statelijke dienstverleningsovereenkomst een overheids
     instantie verplicht tot dienstverlening onder bezwa             5 . b ) Voldoen de bepalingen van de artikelen 1 tot en
     rende titel, waarbij de kosten door een derde die zelf                    met 7 van Richtlijn 92/50/EEG aan de in rechts
     eveneens een aanbestedende overheidsdienst is, krach                     overweging 12 in het arrest in zaak 41 /74 ( 3 ) ( van
     tens een wettelijke betalingsverplichting moeten wor                     Duyn ) gestelde voorwaarden voor rechtstreekse
     den , gedragen voor een bedrag dat bij een privaatrech                   toepassing van een communautaire richtlijn, zodat
     telijke kostenovereenkomst is vastgesteld, om een over                   dienstverlening in de zin van bijlage IB van de


title: Zaak T-263/13: Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — Lausitzer Früchteverarbeitung/BHIM — Rivella International (holzmichel)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/43

         Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — Lausitzer Früchteverarbeitung/BHIM — Rivella International (holzmichel)
   (Zaak T-263/13)
   2013/C 207/73
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lausitzer Früchteverarbeitung GmbH (Sohland, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Weiß, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rivella International AG (Rothrist, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 februari 2013 in zaak R 1968/2011-1 vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie van de opposant wordt afgewezen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen, of interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „holzmichel” bevat voor waren en diensten van de klassen 21, 24, 32, 33 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 904 278

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Rivella International AG

      Oppositiemerk of -teken: internationale inschrijving van de beeldmerken die de woordelementen „Michel” en „Michel POWER” bevatten voor waren van de klassen 29, 30, 32 en 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof van 24 september 2014 in zaak E-1/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2006/38/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen)

text:
               16.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 122/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 24 september 2014
   in zaak E-1/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2006/38/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen)
   (2015/C 122/05)
   In zaak E-1/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren en/of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 18a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, te weten Richtlijn 2006/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 24 september 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 18a van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2006/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-218/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken (Duitsland) op 10 mei 2012 — Lokman Emrek/Vlado Sabranovic

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken (Duitsland) op 10 mei 2012 — Lokman Emrek/Vlado Sabranovic
   (Zaak C-218/12)
   2012/C 243/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Saarbrücken

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lokman Emrek

      Verwerende partij: Vlado Sabranovic

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer de website van een ondernemer voldoet aan de voorwaarde van het gericht zijn, is dan voor de toepassing van artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening (1) op grond van een ongeschreven voorwaarde ook vereist dat de consument door de website van de ondernemer werd aangezet tot het sluiten van de overeenkomst, dus dat er een causaal verband bestaat tussen de website en het sluiten van de overeenkomst?

               2)

               Indien de voorwaarde van het gericht zijn in causaal verband moet staan tot het sluiten van de overeenkomst, is dan voor de toepassing van artikel 15, lid 1, sub c, van de EG-executieverordening bovendien vereist dat de overeenkomst door middel van technieken voor verkoop op afstand wordt gesloten?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlĳke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlĳke en handelszaken (PB L 12, blz. 1)


title: Zaak T-454/11: Beroep ingesteld op 11 augustus 2011 — Luna International/BHIM — Asteris (Al bustan)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/22

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2011 — Luna International/BHIM — Asteris (Al bustan)
   (Zaak T-454/11)
   2011/C 319/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Luna International Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Asteris Industrial and Commercial Company SA (Athene, Griekenland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2011 in zaak R 1358/2008-2;

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partij in de procedure in hun eigen kosten alsmede in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk „Al bustan” voor waren van de klassen 29, 30, 31 en 32 — gemeenschapsmerk nr. 3540846

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: artikelen 51, lid 1, sub b, en 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 en het bestaan van het oudere Griekse beeldmerk „AL BUSTAN”, ingeschreven onder nr. 137497 voor waren van klasse 29

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor een deel van de betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 53, lid 1, 57, lid 2, en 57, lid 3, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat door de houder van het oudere nationale merk was bewezen dat gedurende vijf jaar vóór indiening van de vordering tot nietigverklaring van het oudere merk normaal gebruik was gemaakt in de lidstaat van inschrijving voor de waren waarvoor dat merk was ingeschreven, of dat geldige redenen bestonden voor niet-gebruik ervan. Bovendien heeft de kamer van beroep onaanvaardbare deducties gemaakt uit stukken die geen of slechts weinig bewijskracht hebben.


title: Zaak C-448/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — cp-Pharma Handels GmbH/Bondsrepubliek Duitsland (Prejudiciële verwijzing — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1873/2003 — Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik — Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong — Progesteron — Beperking van gebruik — Richtlijn 96/22/EG)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — cp-Pharma Handels GmbH/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-448/06) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geldigheid van verordening (EG) nr. 1873/2003 - Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Verordening (EEG) nr. 2377/90 - Maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong - Progesteron - Beperking van gebruik - Richtlijn 96/22/EG)
   (2008/C 223/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Köln
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: cp-Pharma Handels GmbH

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Köln — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1873/2003 van de Commissie van 24 oktober 2003 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 275, blz. 9), voor zover hierin wordt bepaald dat progesteron als werkzame stof van diergeneeskundige geneesmiddelen enkel intravaginaal mag worden toegediend, waardoor de mogelijkheid van toediening van deze stof door middel van intramusculaire injectie wordt uitgesloten — Bevoegdheid van de Commissie om deze beperking te stellen, gelet op de artikelen 1, sub a, en 3 van verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 224, blz. 1), gelezen in samenhang met artikel 4, punt 1, van richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van ß-agonisten en tot intrekking van de richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG (PB L 125, blz. 3)
   Dictum
   Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 1873/2003 van de Commissie van 24 oktober 2003 tot wijziging van bijlage II bij verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-13/14: Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Hongarije/Commissie

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/25

      Beroep ingesteld op 7 januari 2014 — Hongarije/Commissie
      (Zaak T-13/14)
      (2014/C 71/48)
      Procestaal: Hongaars

         Partijen

         Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  uitvoeringsbesluit C(2013) 7136 final van de Commissie van 31 oktober 2013 inzake de gedeeltelijke vergoeding van de nationale financiële steun die aan de producentenorganisaties is verleend voor de operationele programma’s die in 2011 in Hongarije zijn uitgevoerd, nietig te verklaren;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat de Commissie haar bevoegdheden heeft overschreden en de toepasselijke bepalingen van Unierecht heeft geschonden bij de vaststelling van het bedrag dat aan Hongarije verschuldigd is in het kader van de gedeeltelijke vergoeding van de nationale financiële steun die aan de organisaties van fruit- en groentelers is verleend voor de operationele programma’s die in 2011 in Hongarije zijn uitgevoerd.
      Volgens verzoeker biedt het Unierecht de Commissie niet de mogelijkheid om in het besluit betreffende de door de Gemeenschap te betalen gedeeltelijke vergoeding van de nationale financiële steun die overeenkomstig artikel 103 sexies van verordening nr. 1234/2007 van de Raad (1) aan de organisaties van fruit- en groentelers is verleend, slechts terugbetaling toe te staan ten belope van de bedragen die Hongarije als „geschatte” of „geraamde” steunbedragen heeft opgegeven op het ogenblik waarop het verzocht om nationale steun te mogen verlenen.
      Ingevolge artikel 103 sexies van verordening nr. 1234/2007 heeft de toestemming die de Commissie geeft voor het verlenen van nationale steun slechts betrekking op de toekenning van de steun, en kan de Commissie daarentegen niet het plafond vaststellen van de steun die kan worden verleend. Dit plafond is duidelijk vastgesteld in verordening nr. 1234/2007, volgens welke de nationale steun niet meer mag bedragen dan 80 % van de financiële bijdrage van de producentenorganisatie of de leden ervan aan het actiefonds. Volgens de regels betreffende de gedeeltelijke vergoeding van de nationale financiële steun door de Gemeenschap kan de Commissie, wanneer zij instemt met een gedeeltelijke vergoeding, het plafond van de vergoeding niet vaststellen op het bedrag dat de lidstaat in zijn verzoek om toestemming aan de Commissie heeft meegedeeld, ongeacht of het gaat om het totale steunbedrag of om het steunbedrag dat aan elke productenorganisatie is betaald. Dit geldt temeer daar de Hongaarse regering bij de mededeling van deze bedragen heeft gepreciseerd dat het slechts om verwachte of geschatte bedragen ging.
      Voorts betoogt verzoeker dat de Commissie het recht heeft om na te gaan of het bedrag van de daadwerkelijk betaalde steun bovengenoemd plafond van 80 % niet overschrijdt, dan wel of de gevraagde terugbetaling niet meer bedraagt dan 60 % van de betaalde steun, maar dat zij niet gerechtigd is om de in het verzoek genoemde bedragen als bovengrens vast te stellen, in het bijzonder wanneer in het verzoek is vermeld dat het om geschatte of geraamde bedragen gaat. Indien het bedrag van de aan de producentenorganisaties betaalde nationale steun om bepaalde redenen in de loop van het jaar zou wijzigen, moet de gedeeltelijke vergoeding door de Gemeenschap worden afgestemd op het bedrag van de daadwerkelijk betaalde nationale steun, voor zover is voldaan aan de Unierechtelijke voorwaarden.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (PB L 299, blz. 1).


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 maart 2005 in zaak T-184/01, IMS Health, Inc., tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Opschorting van tenuitvoerlegging gevolgd door intrekking van bestreden beschikking tijdens geding — Afdoening zonder beslissing)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/20

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 maart 2005
   in zaak T-184/01, IMS Health, Inc., tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Opschorting van tenuitvoerlegging gevolgd door intrekking van bestreden beschikking tijdens geding - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 155/40)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-184/01, IMS Health, Inc., gevestigd te Fairfield, Connecticut (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door N. Levy, J. Temple-Lang, solicitors, en R. O'Donoghue, barrister, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk A. Whelan, É. Gippini Fournier en F. Siredey-Garnier, daarna A. Whelan, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door NDC Health Corp., voorheen National Data Corp., gevestigd te Atlanta, Georgia (Verenigde Staten van Amerika) (aanvankelijk vertegenwoordigd door I. Forrester, QC, F. Fine, solicitor, C. Price en A. Gagliardi, advocaten, vervolgens door C. Price, J. Bourgeois, advocaten, en F. Fine, ten slotte door F. Fine), NDC Health GmbH & Co. KG, gevestigd te Bad Camberg (Duitsland) (aanvankelijk vertegenwoordigd door I. Forrester, QC, F. Fine en M. Powell, solicitors, C. Price en A. Gagliardi, advocaten, vervolgens door F. Fine, C. Price en J. Bourgeois, advocaten, ten slotte door F. Fine), en AzyX Deutschland GmbH Geopharma Information Services, gevestigd te Neu-Isenburg (Duitsland) (aanvankelijk vertegenwoordigd door GK Vandersanden, L. Levi en D. Dugois, advocaten, vervolgens door GK Vandersanden en L. Levi), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2002/165/EG van de Commissie van 3 juli 2001 inzake een procedure op grond van artikel 82 EG (zaak COMP D3/38.044 NDC Health/IMS Health: voorlopige maatregelen) (PB 2002, L 59, blz. 18), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 10 maart 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2

               Elke partij draagt haar eigen kosten, ook die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 303, van 27.10.2001.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2003 in zaak T-307/00: C tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Wezenpensioen — Artikel 80, vierde alinea, Ambtenarenstatuut — Burgerlĳke staat van ouders — Gelĳke behandeling)

text:
5.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 83/19
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            2)     In zaak T-303/00:
                                                                             —    verklaart nietig het in de nota van 13 december 1999
                      van 30 januari 2003                                         besloten liggende besluit van de Commissie betreffende de
                                                                                pensioenrechten van verzoeker;
in de gevoegde zaken T-303/00, T-304/00 en T-322/00:                         —    verwerpt het beroep voor het overige;
Manuel Francisco Caballero Montoya en anderen tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                           —    verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                      3)     In zaak T-304/00:
(Ambtenaren — Overschrijving van krachtens nationaal
                                                                             —    verklaart nietig het in de nota van 15 december 1999
socialezekerheidsstelsel verkregen pensioenrechten naar pen-
sioenstelsel van Gemeenschappen — Tardieve overschrijving                         besloten liggende besluit van de Commissie betreffende de
                                                                                pensioenrechten van verzoekster;
— Interesten die na overschrijving zijn betaald — Weigering
van Commissie, berekening van pensioenrechten van betrok-                    —    verwerpt het beroep voor het overige;
ken ambtenaren te herzien en deel van deze interesten aan
                          hen te betalen)                                    —    verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                      4)     In zaak T-322/00:
                         (2003/C 83/44)
                                                                             —    verklaart nietig de in de nota’s van 15 december 1999
                                                                                besloten liggende besluiten van de Commissie betreffende
                   (Procestaal: Spaans en Frans)                                  de pensioenrechten van verzoekers;
                                                                             —    verwijst de Commissie in de kosten.
In de gevoegde zaken T-303/00, T-304/00 en T-322/00,                  (1 ) PB C 372 van 23 december 2000, C 355 van 9 december 2000,
                                                                           en C 335 van 25 november 2000.
Manuel Francisco Caballero Montoya, voormalig ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Brussel, María Jesús Saez Acevedo, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Brussel, vertegenwoordigd door J. Iturriagagoitia Bassas, ad-
vocaat, Cecilio Alonso de Miguel, wonende te Bornem-Wintam
                                                                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(België), Miguel Baena Durán, wonende te Torrelodones (Span-
je), Lucrecio Blázquez Rubia, Juan Antonio Campos Morales,
                                                                                van 30 januari 2003
Jaime Cavanillas Junquera, Carlos Fernández Liébana, Ricardo
García Ayala, Luis García Collados, Pilar Gil Soria, Joaquín
López Madruga, Martín Minguella Giné, Ramón Oviedo Bus-               in zaak T-307/00: C tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( 1)
sells, Giovanni Ouzounoff Popoff, Raquel Sevilla García,
Alfonso Solloa Inchaurtieta, José Trimiño Pérez, wonende te
Brussel, Juan Cornet Prat, wonende te Overijse (België), José         (Ambtenaren — Wezenpensioen — Artikel 80, vierde alinea,
Luis Gallego LaPeña, Manuel Puerta García, wonende te                 Ambtenarenstatuut — Burgerlijke staat van ouders —
Kraainem (België), Lorenzo Sánchez García, wonende te Algiers                                 Gelijke behandeling)
(Algerije), en Kaethe Sommerau Roschinksky, wonende te
Buenos Aires (Argentinië), ambtenaren of voormalige amb-                                          (2003/C 83/45)
tenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,                                        (Procestaal: Frans)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall,
J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert), betreffende beroepen        In zaak T-307/00, C, ambtenaar van de Commissie van de
tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie hou-           Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
dende weigering om de berekening van hun pensioenrechten              woordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie
te herzien, welke besluiten besloten liggen in de nota van            gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
13 december 1999 betreffende verzoeker in zaak T-303/00 en            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
in de nota’s van 15 december 1999 betreffende de verzoekers           en D. Martin), ondersteund door Raad van de Europese Unie
in de zaken T-304/00 en T-322/00, heeft het Gerecht (Derde            (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette), betreffende een beroep
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts     tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
en J. Azizi, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op      25 november 1999 houdende weigering om verzoeksters
30 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           dochter een wezenpensioen toe te kennen, heeft het Gerecht
als volgt:                                                            (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
                                                                      president, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en A. W. H. Meij,
                                                                      rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op
1)    Voegt de zaken T-303/00, T-304/00 en T-322/00 voor het          30 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      arrest.                                                         als volgt:
 ---pagebreak--- C 83/20                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         5.4.2003
1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 25 november       Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Colette Di
       1999 houdende weigering om verzoeksters dochter een wezen-          Marzio tegen Commissie van de Europese Gemeen-
       pensioen toe te kennen.                                                                         schappen
2)     Verwijst de Commissie in de kosten, met uitsluiting van die
       welke door de Raad van de Europese Unie zijn gemaakt en van                                  (Zaak T-14/03)
       die welke verzoekster door de interventie van de Raad zijn
       opgekomen.
                                                                                (2003/C 83/47)
3)     Verwijst de Raad in zijn eigen kosten.
( 1) PB C 335 van 23 november 2000.                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Colette Di
                                                                           Marzio, wonende te Ginasservis (Frankrijk), vertegenwoordigd
                        van 28 januari 2003                                door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
in zaak T-138/01: F tegen Rekenkamer van de Europese
                        Gemeenschappen ( 1)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
(Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Gewettigd ver-
trouwen — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoe-                 —    nietig te verklaren het besluit van het TABG om op
                                  ding)                                         verzoeksters salaris een bedrag in te houden dat overeen-
                                                                                komt met de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk en met
                            (2003/C 83/46)                                      de ontheemdingsvergoeding voor de maanden oktober,
                                                                                november en december 2001;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           —    nietig te verklaren het besluit van onbekende datum,
                                                                                waarbij verzoeksters recht op de vaste vergoeding (secre-
                                                                                tariaatsvergoeding) als bedoeld in artikel 4 bis van
In zaak T-138/01, F, ambtenaar van de Rekenkamer van de                         bijlage VII bij het Statuut met ingang van oktober 2000
Europese Gemeenschappen wonende te Luxemburg, vertegen-                         wordt ingetrokken;
woordigd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg tegen Rekenkamer van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en                  —    nietig te verklaren het besluit van onbekende datum,
B. Schäfer), betreffende een beroep strekkende tot, enerzijds,                  waarbij verzoeksters recht op de jaarlijkse reis-
nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van                          kostenvergoeding als bedoeld in artikel 8 van bijlage VII
4 december 2000 waarbij verzoekster bij de Vertaaldienst                        bij het Statuut voor 2001 wordt ingetrokken;
werd tewerkgesteld, en anderzijds, vergoeding van de morele
schade die verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                —    verzoekster haar volledige bezoldiging uit te betalen,
Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:              hetgeen inhoudt de betaling van de aanpassingscoëfficiënt
J. Plingers, administrateur, op 28 januari 2003 een arrest                      voor Frankrijk en de ontheemdingsvergoeding voor de
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     maanden oktober, november en december 2001, de
                                                                                betaling van de vaste vergoeding (zogenoemde secre-
                                                                                tariaatsvergoeding) van artikel 4 bis van bijlage VII bij het
1)     Verklaart nietig het besluit van de Rekenkamer van 4 december            Statuut voor de periode vanaf 1 januari 2001, de betaling
       2000 waarbij verzoekster bij de Vertaaldienst werd tewerkge-             van de jaarlijkse reiskostenvergoeding als bedoeld in
       steld.                                                                   artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut voor het gehele
                                                                                jaar 2001, waarbij de verschuldigde bedragen dienen te
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                    worden vermeerderd met 5,25 % rente per jaar tot
                                                                                volledige betaling daarvan;
3)     Verwijst de Rekenkamer in de kosten, daaronder begrepen die
       betreffende de kortgedingprocedure in zaak T-138/01 R.
                                                                           —    verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
                                                                                ding die ex aequo et bono op 10 000 euro is geraamd;
( 1) PB C 259 van 15 september 2001.
                                                                           —    verweerster in alle kosten te verwijzen.


title: Zaak T-43/12: Arrest van het Gerecht van 13 november 2014 — Hamcho en Hamcho International/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Procesbelang — Bewijslast — Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring” )

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/28

         Arrest van het Gerecht van 13 november 2014 — Hamcho en Hamcho International/Raad
   (Zaak T-43/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Procesbelang - Bewijslast - Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”))
   (2015/C 007/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mohamad Hamcho (Damascus, Syrië) en Hamcho International (Damascus) (vertegenwoordigers: M. Ponsard, D. Amaudruz en A. Boesch, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Étienne en S. Kyriakopoulou, vervolgens G. Étienne, S. Kyriakopoulou en B. Driessen en ten slotte G. Étienne en S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 121, blz. 11), verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 121, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2011/302/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 136, blz. 91), uitvoeringsverordening (EU) nr. 504/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 136, blz. 45), uitvoeringsbesluit 2011/367/GBVB van de Raad van 23 juni 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 164, blz. 14), uitvoeringsverordening (EU) nr. 611/2011 van de Raad van 23 juni 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 164, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2011/488/GBVB van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 199, blz. 74), uitvoeringsverordening (EU) nr. 755/2011 van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 199, blz. 33), uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 218, blz. 20), uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 218, blz. 1), besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 228, blz. 16), verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 228, blz. 1), besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 247, blz. 17), verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 247, blz. 3), besluit 2011/684/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 269, blz. 33), verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 269, blz. 18), besluit 2011/735/GBVB van de Raad van 14 november 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 296, blz. 53), uitvoeringsbesluit 2011/736/GBVB van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 296, blz. 55), verordening (EU) nr. 1150/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 296, blz. 1), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1151/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 296, blz. 3), besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273 (PB L 319, blz. 56), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1244/2011 van de Raad van 1 december 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 319, blz. 8), verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 19, blz. 33), uitvoeringsverordening (EU) nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van artikel 33, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 19, blz. 6), uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 87, blz. 103), uitvoeringsverordening (EU) nr. 266/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 87, blz. 45), besluit 2012/206/GBVB van de Raad van 23 april 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 110, blz. 36), uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 126, blz. 9), uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 126, blz. 3), verordening (EU) nr. 509/2012 van de Raad van 15 juni 2012 tot wijziging van verordening nr. 36/2012 (PB L 156, blz. 10), besluit 2012/322/GBVB van de Raad van 20 juni 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 165, blz. 45), uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 165, blz. 80), uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 165, blz. 20), verordening (EU) nr. 545/2012 van de Raad van 25 juni 2012 tot wijziging van verordening nr. 36/2012 (PB L 165, blz. 23), besluit 2012/420/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 196, blz. 59), uitvoeringsbesluit 2012/424/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 196, blz. 81), uitvoeringsverordening (EU) nr. 673/2012 van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 196, blz. 8), besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782 (PB L 330, blz. 21), uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739 (PB L 111, blz. 77), uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB L 111, blz. 1), en besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover die handelingen verzoekers betreffen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens tardiviteit voor zover het strekt tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/302/PESC van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2011/367/GBVB van de Raad van 23 juni 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 504/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 611/2011 van de Raad van 23 juni 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië.

               2)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2011/488/GBVB van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, uitvoeringsverordening (EU) nr. 755/2011 van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/684/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/735/GBVB van de Raad van 14 november 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, uitvoeringsbesluit 2011/736/GBVB van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 1150/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1151/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1244/2011 van de Raad van 1 december 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van artikel 33, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, besluit 2012/206/GBVB van de Raad van 23 april 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, verordening (EU) nr. 509/2012 van de Raad van 15 juni 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, besluit 2012/322/GBVB van de Raad van 20 juni 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012 van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, verordening (EU) nr. 545/2012 van de Raad van 25 juni 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, besluit 2012/420/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2012/424/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 673/2012 van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, aangezien die handelingen geen betrekking hebben op Mohamad Hamcho en Hamcho International.

               3)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen de brief die de Raad van de Europese Unie op 21 december 2011 tot Hamcho en Hamcho International had gericht.

               4)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist voor zover het strekt tot nietigverklaring van besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273, uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782, besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782, en uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739, aangezien die handelingen zijn ingetrokken en vervangen.

               5)

               De volgende handelingen worden nietig verklaard, voor zover zij Hamcho en Hamcho International betreffen:

                           —

                           verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening nr. 442/2011;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 266/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012;

                           —

                           besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië.

               6)

               De gevolgen van de nietigverklaarde besluiten en verordeningen worden ten aanzien van Hamcho en Hamcho International gehandhaafd tot de datum waarop de termijn voor een verzoek om hogere voorziening verstrijkt of, indien binnen die termijn een hogere voorziening is ingesteld, totdat deze eventueel is afgewezen.

               7)

               De Raad zal zijn eigen kosten dragen en een derde van de kosten van Hamcho en Hamcho International.

               8)

               Hamcho en Hamcho International zullen twee derde van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.