title: Zaak T-306/13: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Silicium España Laboratorios/BHIM– LLR-G5 (LLRG5) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk LLRG5 — Absolute weigeringsgrond — Kwade trouw van de houder van het gemeenschapsmerk — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/19

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Silicium España Laboratorios/BHIM– LLR-G5 (LLRG5)
   (Zaak T-306/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk LLRG5 - Absolute weigeringsgrond - Kwade trouw van de houder van het gemeenschapsmerk - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 262/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Silicium España Laboratorios, SL (Tarragona, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Sueiras Villalobos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: LLR-G5 Ltd (Castlebar, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 maart 2013 (zaak R 383/2012-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen LLR-G5 Ltd en Silicium España Laboratorios, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Silicium España Laboratorios, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak T-86/10: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — British Sugar/Commissie ( „Landbouw — Suiker — Productieheffingen — Gedeeltelijke nietig- en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/42

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — British Sugar/Commissie
   (Zaak T-86/10) (1)

   (Landbouw - Suiker - Productieheffingen - Gedeeltelijke nietig- en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 156/79
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Sugar plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Lasok, QC, G. Facenna, barrister, W. Robinson, P. Doris en D. Das, solicitors, vervolgens K. Lasok, G. Facenna, W. Robinson en D. Das)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks en P. Rossi, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Díez Moreno, vervolgens A. Rubio González, abogados del Estado), en Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: R. Janeckaitė en R. Krasuckaitė, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: K. Drēviņa en K. Krasovska, gemachtigden), en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer en S. Hathaway, vervolgens S. Behzadi-Spencer en A. Robinson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006 (PB L 321, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van British Sugar plc.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-409/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG — Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Voorwaarden voor beperking ﾔ Bijdrage van slachtoffer tot eigen schade — Risicoaansprakelijkheid — Op minderjarige derde slachtoffer van ongeval toepasselijke bepalingen)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio/Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA
   (Zaak C-409/09) (1)

   (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG - Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Voorwaarden voor beperking - Bijdrage van slachtoffer tot eigen schade - Risicoaansprakelijkheid - Op minderjarige derde slachtoffer van ongeval toepasselijke bepalingen)
   2011/C 226/06
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio

      Verwerende partij: Companhia de Seguros Fidelidade-Mundial SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supremo Tribunal de Justiça — Uitlegging van artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33) — Mate waarin derden door de verplichte verzekering zijn gedekt — Bepalingen die gelden voor minderjarige derden die het slachtoffer zijn van een ongeval

      Dictum

   Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen inzake wettelijke aansprakelijkheid krachtens welke het recht van het slachtoffer van een ongeval om te worden vergoed door de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid van het bij het ongeval betrokken motorvoertuig kan worden uitgesloten of beperkt op basis van een individuele beoordeling van de uitsluitende of gedeeltelijke bijdrage van dit slachtoffer tot de eigen schade.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak T-369/02: Beroep, op 9 december 2002 ingesteld door Wieland-Werke AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
8.3.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
—      te vernietigen de beslissing van het Bureau van 25 septem-         Betrokken        gemeen-      woordmerk „SnMIX” — aan-
       ber 2002 in beroepsprocedure R 337/2001-1;                         schapsmerk:                   vraagnr. 1422294
—      verweerder te verwijzen in de kosten.                              Waren of diensten:            waren van klasse 6 (onder meer
                                                                                halffabrikaten van metaal in de
                                                                                vorm van platen, banden, stroken,
                                                                                draden, buizen, profielen en
Middelen en voornaamste argumenten                                                                      stangen)
Betrokken          gemeen-       woordmerk „SnPUR” — aan-                 Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
                                                                          roep aangevochten be-         onderzoeker
schapsmerk:                      vraagnr. 1421775
                                                                          slissing:
Waren of diensten:               waren van klasse 6 (onder meer           Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
                                 halffabrikaten van metaal in de
                                                                          roep:
                                 vorm van platen, banden, stroken,
                                 draden, buizen, profielen en             Middelen:                     —      schending van artikel 7, lid 1,
                                 stangen)                                                                      sub b en c, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94, aangezien
Voor de kamer van be-            afwijzing van de aanvraag door de                                             het merk niet beschrijvend
roep aangevochten be-            onderzoeker                                                                   is.
slissing:
Beslissing kamer van be-         verwerping van het beroep
roep:
Middelen:                        —     schending van artikel 7, lid 1,
                                       sub b en c, van verordening        Beroep, op 12 december 2002 ingesteld door Alpenhain-
                                       (EG) nr. 40/94, aangezien          Camembert-Werk Gottfried Hain GmbH & Co. KG en 6
                                       het merk niet beschrijvend         andere ondernemingen tegen Commissie van de Europese
                                       is.                                                       Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-370/02)
                                                                                (2003/C 55/80)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Beroep, op 9 december 2002 ingesteld door Wieland-
Werke AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen)                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 12 december 2002 beroep tegen Commissie
                          (Zaak T-369/02)                                 van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Alpenhain-
                                                                          Camembert-Werk Gottfried Hain GmbH & Co. KG, te Lehen/
                           (2003/C 55/79)                                 Pfaffing (Duitsland), Bayerland eG, te Neurenberg (Duitsland),
                                                                          Bergpracht-Milchwerk GmbH & Co, te Tettnang (Duitsland),
                                                                          Hochland AG, te Heimenkirch (Duitsland), Käserei Champig-
                          (Procestaal: Duits)                             non Hofmeister GmbH & Co. KG, te Lauben (Duitsland),
                                                                          Milchwerk Crailsheim-Dinkelsbühl eG, te Crailsheim (Duits-
                                                                          land) en Rücker GmbH, te Aurich (Duitsland), vertegenwoor-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 digd door J. Salzwedel en M.J. Werner, advocaten, domicilie
schappen is op 9 december 2002 beroep ingesteld tegen het                 gekozen hebbende te Luxemburg.
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Wieland-Werke AG, te Ulm                     Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
(Duitsland), vertegenwoordigd door St. Gruber en F. Graf von
Stosch, advocaten.                                                        —     de inschrijving van de benaming „feta” (BOB) als be-
                                                                                schermde oorsprongsbenaming (BOB) in het Register
                                                                                van beschermde oorsprongsbenamingen overeenkomstig
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                             verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie
                                                                                van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij
—      te vernietigen de beslissing van het Bureau van 25 septem-               verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de
       ber 2002 in beroepsprocedure R 335/2001-1;                               benaming „feta” betreft, nietig te verklaren;
—      verweerder te verwijzen in de kosten.                              —     verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure;


title: Zaak T-206/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 januari 2008 — Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware/Raad ( Dumping — Invoer van strijkplanken van oorsprong uit Volksrepubliek China en Oekraïne — Status van marktgericht bedrijf — Recht van verweer — Artikel 2, lid 7, sub c), en artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96 )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 januari 2008 — Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware/Raad
   (Zaak T-206/07) (1)

   („Dumping - Invoer van strijkplanken van oorsprong uit Volksrepubliek China en Oekraïne - Status van marktgericht bedrijf - Recht van verweer - Artikel 2, lid 7, sub c), en artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96’)
   (2008/C 64/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd (Foshan, China) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, advocaat, en G. Vallera, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door B. O'Connor, solicitor, en P. Vergano, advocaat, vervolgens door B. O'Connor en E. McGovern, barrister)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Talabér-Ricz, gemachtigden); Vale Mill (Rochdale) Ltd (Rochdale, Verenigd Koninkrijk); Pirola SpA (Mapello, Italië); Colombo New Scal Spa (Rovagnate, Italië) (vertegenwoordigers: G. Berrisch en G. Wolf, advocaten); en Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, bijgestaan door W. Ferrante, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 452/2007 van de Raad van 23 april 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Oekraïne (PB L 109, blz. 12), voor zover zij een antidumpingrecht instelt op de invoer van de door verzoekster geproduceerde strijkplanken
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad, Vale Mill (Rochdale) Ltd, Pirola SpA en Colombo New Scal Spa.

               3)

               De Commissie en de Italiaanse Republiek zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-175/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Aydin Salahadin Abdulla/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Aydin Salahadin Abdulla/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-175/08)
   (2008/C 197/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aydin Salahadin Abdulla

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 (1) aldus worden uitgelegd dat — afgezien van artikel 1 C, sub 5, tweede zin, van het verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 (vluchtelingenverdrag van Genève) — de status van vluchteling reeds dan wordt beëindigd, wanneer de gegronde vrees van de vluchteling voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn op grond waarvan de erkenning plaatshad, niet meer bestaat en hij ook niet op andere gronden behoeft te vrezen voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn?

               2)

               Zo nee, is voor beëindiging van de vluchtelingenstatus volgens artikel 11, lid 1, sub e, van de richtlijn bovendien vereist dat in het land waarvan de vluchteling de nationaliteit bezit,

                           a)

                           een actor van bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, van de richtlijn aanwezig is, en volstaat daarbij dat de bescherming enkel mogelijk is met behulp van multinationale troepen,

                           b)

                           voor de vluchteling geen ernstige schade in de zin van artikel 15 van de richtlijn dreigt die leidt tot verlening van subsidiaire bescherming volgens artikel 18 van de richtlijn, en/of

                           c)

                           de veiligheidssituatie stabiel is en de algemene levensvoorwaarden het bestaansminimum bieden?

               3)

               Moeten in een situatie waarin de vroegere omstandigheden op grond waarvan de betrokkene als vluchteling is erkend niet meer bestaan, nieuwe tot vervolging leidende omstandigheden van andere aard

                           a)

                           worden getoetst aan het waarschijnlijkheidscriterium dat geldt voor de erkenning van vluchtelingen, of wordt ten behoeve van de betrokkene een ander criterium toegepast,

                           b)

                           worden beoordeeld aan de hand van de verlichte bewijslast volgens artikel 4, lid 4, van de richtlijn?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Zaak C-616/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank 's-Gravenhage (Nederland) op 29 december 2010 — Solvay SA tegen Honeywell Fluorine Products Europe BV e.a.

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank 's-Gravenhage (Nederland) op 29 december 2010 — Solvay SA tegen Honeywell Fluorine Products Europe BV e.a.
   (Zaak C-616/10)
   2011/C 89/17
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank 's-Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Solvay SA

      Verweersters: Honeywell Fluorine Products Europe BV e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is in een situatie, waarin twee of meer vennootschappen uit verschillende lidstaten in een procedure aanhangig voor een gerecht van een van die lidstaten, ieder afzonderlijk worden beticht van het plegen van inbreuk op hetzelfde nationale deel van een Europees octrooi zoals dat van kracht is in weer een andere lidstaat, wegens het verrichten van voorbehouden handelingen met betrekking tot hetzelfde product, sprake van de mogelijkheid van "onverenigbare beslissingen" bij afzonderlijke berechting, zoals bedoeld in artikel 6, punt 1, van de EEX-verordening? (1)

               2)

               Is artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening van toepassing in een procedure tot het verkrijgen van een voorlopige voorziening gebaseerd op een buitenlands octrooi (zoals een voorlopig grensoverschrijdend inbreukverbod), indien gedaagde bij wege van verweer aanvoert dat het ingeroepen octrooi nietig is, in aanmerking genomen dat de rechter in dat geval geen definitieve beslissing neemt over de geldigheid van het ingeroepen octrooi, maar een inschatting maakt hoe de ingevolge artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening bevoegde rechter daarover zou oordelen en de gevorderde voorlopige voorziening in de vorm van een inbreukverbod zal worden afgewezen indien naar het oordeel van de rechter een redelijke, niet te verwaarlozen kans bestaat dat het ingeroepen octrooi door de bevoegde rechter vernietigd zou worden?

               3)

               Worden voor de toepasselijkheid van artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening in een procedure als in voorgaande vraag bedoeld, vormvereisten gesteld aan het nietigheidsverweer in die zin dat artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening alleen van toepassing is indien reeds een nietigheidsvordering bij de ingevolge artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening bevoegde rechter aanhangig is of binnen een –door de rechter te stellen termijn — wordt gemaakt, althans dat terzake een dagvaarding aan de octrooihouder is of wordt uitgebracht, of volstaat het enkele opwerpen van een nietigheidsverweer en, zo ja, worden dan eisen gesteld aan de inhoud van het gevoerde verweer, in die zin dat het voldoende moet zijn onderbouwd en/of dat het voeren van het verweer niet moet worden aangemerkt als misbruik van procesrecht?

               4)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, behoudt de rechter, nadat in een procedure als in de eerste vraag bedoeld een nietigheidsverweer is aangevoerd, bevoegdheid ten aanzien van de inbreukvordering met als gevolg dat (indien de eisende partij dat wenst) de inbreukprocedure moet worden aangehouden totdat de ingevolge artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening bevoegde rechter over de geldigheid van het ingeroepen nationale deel van het octrooi heeft beslist, dan wel dat de vordering moet worden afgewezen omdat over een voor de beslissing essentieel verweer niet mag worden geoordeeld of verliest de rechter nadat een nietigheidsverweer is aangevoerd ook zijn bevoegdheid ten aanzien van de inbreukvordering?

               5)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan de nationale rechter zijn bevoegdheid om te oordelen over een vordering tot verkrijging van een voorlopige voorziening gebaseerd op een buitenlands octrooi (zoals een grensoverschrijdend inbreukverbod) en waartegen bij wege van verweer wordt aangevoerd dat het ingeroepen octrooi nietig is, dan wel (in het geval geoordeeld zou worden dat toepasselijkheid van artikel 22, punt 4, van de EEX-verordening de bevoegdheid van de rechtbank om over de inbreukvraag te oordelen onverlet laat) zijn bevoegdheid om te oordelen over een verweer inhoudende dat het ingeroepen buitenlandse octrooi nietig is, ontlenen aan artikel 31 van de EEX-verordening?

               6)

               Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, welke feiten of omstandigheden zijn dan nodig om de in rechtsoverweging 40 van het arrest Van Uden/Deco-Line (2) bedoelde reële band tussen het voorwerp van de gevraagde maatregelen en de op territoriale criteria gebaseerde bevoegdheid van de verdragsluitende staat van de aangezochte rechter te kunnen aannemen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).

      (2)  Arrest van 17 november 1998, Van Uden (C-391/95, Jurispr. blz. I-7091).


title: Zaak T-207/17: Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/31

         Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp)
   (Zaak T-207/17)
   (2017/C 168/40)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Senetic S.A. (Katowice, Polen) (vertegenwoordiger: M. Krekora, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: HP Hewlett Packard Group LLC (Houston, Texas, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de letters „hp” — Uniemerk nr. 8 579 021

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 februari 2017 in zaak R 1001/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van interveniënte en het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder a), juncto artikel 7 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-251/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  31 januari 2006  — Albrecht e.a. tegen Commissie (Veterinairrechtelijke voorschriften — Diergeneesmiddelen — Producten die benzathine-benzylpenicilline bevatten — Beschikking van de Commissie houdende schorsing van vergunningen om op de markt te brengen — Bevoegdheid)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2006 — Albrecht e.a. tegen Commissie
   (Zaak T-251/03) (1)

   (Veterinairrechtelijke voorschriften - Diergeneesmiddelen - Producten die benzathine-benzylpenicilline bevatten - Beschikking van de Commissie houdende schorsing van vergunningen om op de markt te brengen - Bevoegdheid)
   (2006/C 86/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeksters: Albert Albrecht GmbH & Co. KG (Aulendorf, Duitsland), AniMedica GmbH (Seden-Bösensell, Duitsland), Ceva Tiergensundheit GmbH (Düsseldorf, Duitsland), Fatro SpA (Bologna, Italië), Laboratorios Syva, SA (León, Spanje), Laboratorios Virbac, SA, (Barcelona, Spanje), Química Farmacéutica Bayer, SA (Barcelona, Spanje), Univete Técnica Pecuaria Comercio Industria, Lda (Lissabon, Portugal), Vétoquinol Especialidades Veterinarias, SA (Madrid, Spanje) en Virbac SA (Carros, Frankrijk) [vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, U. Zinsmeister en N. Rampal, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [gemachtigden: H. Støvlbaek en M. Shotter]

      Interveniënte aan de zijde van verzoeksters: Franse Republiek [gemachtigden: G. de Bergues en R. Loosli Surrans]

      Voorwerp van de zaak

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2003) 1404 van de Commissie van 22 april 2003 betreffende de schorsing van de vergunningen voor het in de handel brengen van diergeneesmiddelen die de stof benzathine-benzylpenicilline bevatten en die bestemd zijn om intramusculair en/of onderhuids te worden toegediend aan voedselproducerende dieren.
   Dictum van het arrest

               1)

               Beschikking C (2003) 1404 van de Commissie van 22 april 2003 betreffende de schorsing van de vergunningen voor het in de handel brengen van diergeneesmiddelen die de stof benzathine-benzylpenicilline bevatten en die bestemd zijn om intramusculair en/of onderhuids te worden toegediend aan voedselproducerende dieren, wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten en de door verzoeksters gemaakte kosten dragen.

               3)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 239 van 4.10.2003.


title: Zaak C-442/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 13 september 2010 — Churchill Insurance Company Limited, Tracy Evans/Benjamin Wilkinson, zijn vader Steven Wilkinson als zijn wettelijk vertegenwoordiger, Equity Claims Limited

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 13 september 2010 — Churchill Insurance Company Limited, Tracy Evans/Benjamin Wilkinson, zijn vader Steven Wilkinson als zijn wettelijk vertegenwoordiger, Equity Claims Limited
   (Zaak C-442/10)
   ()
   2010/C 346/47
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Churchill Insurance Company Limited, Tracy Evans

      Verwerende partijen: Benjamin Wilkinson, zijn vader Steven Wilkinson als zijn wettelijk vertegenwoordiger, Equity Claims Limited

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 12, lid 1, en 13, lid 1, van de richtlijn van 2009 (1) aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen nationale bepalingen die volgens het relevante nationale recht tot gevolg hebben dat een slachtoffer van een verkeersongeval van de verzekering wordt uitgesloten, indien:

                           a)

                           dat ongeval is veroorzaakt door een onverzekerde bestuurder;

                           b)

                           die onverzekerde bestuurder van het slachtoffer toestemming had gekregen om het voertuig te besturen;

                           c)

                           het slachtoffer ten tijde van het ongeval een inzittende van het voertuig was, en

                           d)

                           het slachtoffer verzekerd was om in het betrokken voertuig te rijden?

                     Met name:

                           i)

                           is een dergelijke nationale bepaling een bepaling waardoor „van de verzekering is uitgesloten” in de zin van artikel 13, lid 1, van de richtlijn van 2009?

                           ii)

                           is in omstandigheden als die van de onderhavige zaken een door de verzekeraar aan de niet-verzekerde persoon verleende toestemming een „uitdrukkelijke of stilzwijgende machtiging” in de zin van artikel 13, lid 1, sub a, van de richtlijn van 2009?

                           iii)

                           is het voor het antwoord op deze vraag van belang dat volgens artikel 10 van de richtlijn van 2009 nationale organen die belast zijn met de vergoeding van schade die is veroorzaakt door niet-geïdentificeerde of onverzekerde voertuigen, van vergoeding kunnen uitsluiten degenen die vrijwillig hebben plaatsgenomen in het voertuig dat de schade of het letsel heeft veroorzaakt, wanneer het orgaan kan bewijzen dat zij wisten dat het voertuig niet verzekerd was?

               2)

               Maakt het voor de beantwoording van de eerste vraag verschil of de toestemming a) was gebaseerd op de feitelijke wetenschap dat de betrokken bestuurder onverzekerd was, of b) was gebaseerd op de veronderstelling dat de bestuurder verzekerd was, dan wel c) door de verzekerde was verleend zonder zich af te vragen of de bestuurder al dan niet verzekerd was?

      (1)  Richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (Voor de EER relevante tekst) (PB L 263, blz. 11).


title: Zaak C-465/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 3 september 2015 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH/Hauptzollamt Duisburg

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 3 september 2015 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH/Hauptzollamt Duisburg
   (Zaak C-465/15)
   (2015/C 398/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Duisburg

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 2, lid 4, onder b, derde streepje, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1), met betrekking tot het hoogovenproces voor de vervaardiging van ruwijzer aldus worden uitgelegd dat ook elektriciteit voor de aandrijving van compressoren te beschouwen is als elektriciteit die voornamelijk wordt gebruikt voor chemische reductie?

      (1)  Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51).


Belangrijke juridische mededeling

|

E1998P0001

Adviesaanvraag van Borgarting Lagmannsrett gedaan bij beschikking van deze rechtbank van 13 februari 1998 in zaak Noorse regering, Ministerie van Sociale zaken en volksgezondheid tegen Astra Norge AS (Zaak E-1/98)

Publicatieblad Nr. C 263 van 20/08/1998 blz. 0007 - 0007

Adviesaanvraag van Borgarting Lagmannsrett gedaan bij beschikking van deze rechtbank van 13 februari 1998 in zaak Noorse regering, Ministerie van Sociale zaken en volksgezondheid tegen Astra Norge AS (Zaak E-1/98) (98/C 263/09)Ingevolge een beschikking van 13 februari 1998 van Borgarting Lagmannsrett (Hof van beroep van Borgarting), Noorwegen, is een aanvraag bij het EVA-Hof ingediend, welke door de griffie van het Hof op 19 februari 1998 werd ontvangen, om een advies in de zaak Noorse regering, Ministerie van Sociale zaken en volksgezondheid tegen Astra Norge AS, in verband met de volgende vragen:1. Is er sprake van een met artikel 11 van de EER-Overeenkomst strijdige maatregel van gelijke werking als een invoerbeperking die niet gerechtvaardigd is uit hoofde van bescherming van de industriële of commerciële eigendom als bedoeld in artikel 13 van de EER-Overeenkomst indien een door de inzake geneesmiddelen bevoegde autoriteit overeenkomstig Richtlijn 65/65/EEG van de Raad, inter alia gewijzigd bij artikel 4, punt 9, van Richtlijn 83/570/EEG, goedgekeurde/vastgestelde samenvatting van de kenmerken van een product beschermd wordt door de nationale wetgeving inzake auteursrecht van de invoerder (directe invoerder), met als gevolg dat de inzake geneesmiddelen bevoegde autoriteit dezelfde samenvatting van de kenmerken van een product niet mag publiceren/goedkeuren/vaststellen voor een product dat via parallelimport zonder toestemming van de directe invoerder wordt geïmporteerd?2. Staat Richtlijn 65/65/EEG, zoals gewijzigd, en met name de artikelen 4, onder a), en 5 van genoemde richtlijn, de nationale wetgeving toe het auteursrecht te beschermen van een samenvatting van de kenmerken van een product die aldus door de inzake geneesmiddelen bevoegde autoriteit is goedgekeurd/vastgesteld en met de in vraag 1 beschreven


title: Zaak T-52/02: Beroep, op 27 februari 2002 ingesteld door vennootschap Nouvelle des Couleurs Zinciques SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/64              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.5.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                     lute wanverhouding van de boete ten opzichte van onder meer
                                                                       boetes die aan andere ondernemingen in deze zaak en in
                                                                       andere recente zaken zijn opgelegd, en tevens ten opzichte van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                het wettelijk maximum van de boete zelf.
die in zaak T-49/02.
                                                                       Ten slotte stelt verzoekster schending van het discriminatie-
                                                                       verbod.
Beroep, op 27 februari 2002 ingesteld door vennootschap
Nouvelle des Couleurs Zinciques SA tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen
                                                                       Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Bayerische
                        (Zaak T-52/02)                                 Hypo- und Vereinsbank AG tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                       (2002/C 109/121)
                                                                                (Zaak T-56/02)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 109/122)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Duits)
schappen is op 27 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Société
Nouvelle des couleurs Zinciques SA, gevestigd te Bouchain
(Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben en H. Cal-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vet, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.               schappen is op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bayerische
                                                                       Hypo- und Vereinsbank AG, München (Duitsland), vertegen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    woordigd door W. Knapp, T. Müller-Ibold en B. Bergmann,
                                                                       advocaten.
—     primair artikel 3 van de beschikking van de Commissie
      van 11 december 2001 nietig te verklaren, voorzover
      daarbij een boete van 1,53 miljoen euro aan verzoekster          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      wordt opgelegd;
                                                                       —    nietig te verklaren beschikking C(2001) 3693 def. van de
—     subsidiair het bedrag van die boete zeer aanzienlijk te               Commissie van 11 december 2001 in zaak COMP/E-
      verminderen;                                                          1/37.919 (Ex 37.391) — bankkosten voor de omwisse-
                                                                            ling van valuta uit de eurozone — Duitsland, voorzover
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                               zij verzoekster betreft,
                                                                       —    subsidiair, de verzoekster opgelegde geldboete van
                                                                            28 miljoen euro in te trekken of (meer subsidiair) te
Middelen en voornaamste argumenten                                          verlagen, en
                                                                       —    de Commissie te verwijzen in de kosten.
De bestreden beschikking in de onderhavige zaak is dezelfde
als in zaak T-33/02 Britannia Alloys & Chemicals/Commissie.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die welke in die zaak zijn aangevoerd.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens verzoekster is de willekeurige vaststelling van een
uitgangsbedrag dat het wettelijke maximum ruimschoots over-            Het beweerde kartel heeft nooit bestaan. Uit de inlichtingen
schrijdt, in strijd met de artikel 15, lid 2, van verordening          van de personen die betrokken waren bij de bijeenkomst van
nr. 17/62, aangezien daardoor geen rekening kan worden                 wisselhandelaren van 15 oktober 1997 volgt, dat tijdens die
gehouden met de duur van de inbreuk en met bezwarende en               bijeenkomst gesproken is over technische aspecten van de
verzachtende omstandigheden. Bovendien miskent de bestre-              wisselhandel tussen banken en over de prijsvorming in de
den beschikking het evenredigheidsbeginsel, gelet op de abso-          wisselhandel. Daarbij zijn geen afspraken gemaakt.


title: Zaak C-265/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 juni 2015 door Vestel Iberia, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 maart 2015 in zaak T-249/12, Vestel Iberia/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/24

         Hogere voorziening ingesteld op 2 juni 2015 door Vestel Iberia, SL tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 12 maart 2015 in zaak T-249/12, Vestel Iberia/Commissie
   (Zaak C-265/15 P)
   (2015/C 294/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Vestel Iberia, SL (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in de zaak T-249/12 geheel vernietigen;

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak over de materiële beroepsgronden;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening wordt door Vestel Iberia S.L. ingesteld tegen het arrest van 12 maart 2015 in de zaak T-249/12, Vestel Iberia S.L./Commissie, waarbij het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van besluit COM (2010) 22 final van de Commissie niet-ontvankelijk heeft verklaard op de grond dat rekwirante niet rechtstreeks wordt geraakt door het besluit van de Commissie.
   Rekwirante voert aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting aangezien de Spaanse autoriteiten bij de uitvoering van het besluit van de Commissie wat betreft het resultaat geen beoordelingsbevoegdheid hebben, en het besluit van de Commissie rekwirante dus rechtstreeks raakt.
   Meer in het bijzonder voert rekwirante ter ondersteuning van haar hogere voorziening de volgende gronden aan:

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de nationale autoriteiten bij de uitvoering van het bestreden besluit ten aanzien van rekwirante over een beoordelingsmarge beschikken.

               —

               Zelfs indien de nationale autoriteiten over een beoordelingsmarge beschikken, quod non, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het enkele bestaan van beoordelingsbevoegdheid onvoldoende is om rechtstreekse geraaktheid uit te sluiten.

               —

               Het Gerecht heeft het bewijs juridisch onjuist gekwalificeerd, althans het bewijs onjuist opgevat.


title: Zaak T-189/17: Beroep ingesteld op 20 maart 2017 — EKETA/Commissie

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/43

         Beroep ingesteld op 20 maart 2017 — EKETA/Commissie
   (Zaak T-189/17)
   (2017/C 151/55)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (EKETA) (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordigers: V. Christianos en S. Paliou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de door de Europese Commissie bij debetnota nr. 3241615288/29.11.2016 gestelde eis dat EKETA van de voor het HUMABIO-project ontvangen bijstand een bedrag van 64 720,19 EUR terugbetaalt, ongegrond is ten belope van 27 830,27 EUR;

               —

               vaststellen dat het bedrag van 27 830,27 EUR subsidiabele uitgaven vertegenwoordigt en dat EKETA niet verplicht is dit bedrag aan de Europese Commissie terug te betalen, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Ethniko Kentro Erevnas kai Technologikis Anaptyxis (hierna: „EKETA”) betwist de eis die de Commissie in het kader van de uitvoering van het HUMABIO-project bij debetnota nr. 3241615288/29.11.2016 heeft gesteld. Bij die debetnota heeft de Commissie gevorderd dat EKETA de voor het HUMABIO -project ontvangen bijstand gedeeltelijk terugbetaalt, namelijk voor een bedrag van 64 720,19 EUR. Die vordering kwam er nadat de Europese Commissie een controle ter plaatse had verricht in de kantoren van verzoeker.

               2.

               Verzoeker vraagt het Gerecht in die context, overeenkomstig artikel 272 VWEU vast te stellen dat van het hierboven en in de debetnota vermelde bedrag, het bedrag van 27 830,27 EUR subsidiabele uitgaven vertegenwoordigt en dat ΕΚΕΤΑ niet verplicht is dat bedrag aan de Commissie terug te betalen.

               3.

               ΕΚΕΤΑ stelt dat het voornoemde bedrag van 27 830,27 EUR uit subsidiabele personeelskosten, uitgaven voor onderaanneming en indirecte uitgaven bestaat, die de Commissie ten onrechte als niet-subsidiabele uitgaven heeft geweigerd te aanvaarden. Dat de uitgaven van verzoeker subsidiabel zijn, wordt bevestigd door de gegevens die hij de Europese Commissie heeft verstrekt bij de controle ter plaatse en in de daaropvolgende briefwisseling, en die hij thans aan het Gerecht voorlegt.


title: Zaak T-222/05: Beroep, op 9 juni 2005 ingesteld door Francisco Rossi Ferreras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/45

         Beroep, op 9 juni 2005 ingesteld door Francisco Rossi Ferreras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-222/05)
   (2005/C 217/98)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juni 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Francisco Rossi Ferreras, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 22 juli 2004 houdende bevestiging van zijn loopbaanbeoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003, en derhalve, subsidiair, nietig te verklaren zijn loopbaanontwikkelingsrapport (REC) over de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003;

               —

               verzoeker een bedrag van 100 000 EUR (honderdduizend euro), onder voorbehoud van wijziging of vermeerdering, toe te kennen ter vergoeding van immateriële schade;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, komt op tegen zijn loopbaanbeoordelingsrapport voor 2003; hij stelt dat daarbij de artikelen 5, 7 en 43 van het Statuut zijn geschonden en een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt. Verder stelt hij dat hem door zijn hiërarchieke meerdere psychisch geweld wordt aangedaan.


title: Zaak T-361/15: Beroep ingesteld op 3 juli 2015 — Choice/BHIM (Choice chocolate & ice cream)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/81

         Beroep ingesteld op 3 juli 2015 — Choice/BHIM (Choice chocolate & ice cream)
   (Zaak T-361/15)
   (2015/C 294/98)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Choice sp. z o.o. (Legnica, Polen) (vertegenwoordiger: T. Mielke, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Choice chocolate & ice cream” — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 6 44  423

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 30 april 2015 in zaak R 2221/2014-5

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-529/11: Beroep ingesteld op 29 september 2011 — Evonik Industries/BHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/19

         Beroep ingesteld op 29 september 2011 — Evonik Industries/BHIM — Impulso Industrial Alternativo (Impulso creador)
   (Zaak T-529/11)
   2011/C 362/28
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Industries AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Impulso Industrial Alternativo, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juni 2011 in zaak R 1101/2010-2 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Impulso creador” voor diverse waren en diensten, waaronder diensten van de klassen 35, 36, 37 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6146187

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse merkinschrijving nr. 2633891 van het beeldmerk „IMPULSO” voor diensten van de klassen 35 en 42; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4438206 van het beeldmerk „IMPULSO” voor diensten van de klassen 35 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep de verschillende totaalindruk die de conflicterende merken wekken onjuist heeft beoordeeld.


title: Gevoegde zaken F-101/14, F-102/14 en F-103/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2015 — Clarke, Dickmanns en Papathanasiou/BHIM (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Personeel van het BHIM — Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule — Clausule waardoor de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de functionaris niet op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek wordt geplaatst — Datum waarop de opzeggingsclausule van kracht wordt — Algemene vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/13 en BHIM/AST/02/13)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/93

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 december 2015 — Clarke, Dickmanns en Papathanasiou/BHIM
   (Gevoegde zaken F-101/14, F-102/14 en F-103/14) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Personeel van het BHIM - Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule - Clausule waardoor de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de functionaris niet op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek wordt geplaatst - Datum waarop de opzeggingsclausule van kracht wordt - Algemene vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/13 en BHIM/AST/02/13))
   (2016/C 048/105)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nicole Clarke, Sigrid Dickmanns en Elisavet Papathanasiou (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, gemachtigde, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om in het kader van de algemene vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/13 en BHIM/AST/02/13 toepassing te geven aan de in de arbeidsovereenkomst opgenomen opzeggingsclausule die bepaalt dat de betrokken overeenkomst automatisch wordt beëindigd wanneer de betrokkene niet slaagt voor het eerste algemeen vergelijkend onderzoek met een specialisatie op het gebied van de industriële eigendom die overeenstemt met zijn functie en, anderzijds, verzoek om het BHIM te veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die de verzoekende partijen hebben geleden

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Clarke, Papathanasiou en Dickmanns dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) draagt de helft van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 50, blz. 51 en blz. 52.


title: Zaak C-9/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 22 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Volksgezondheid — Richtlijn 2004/23/EG — Vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/16

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 22 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-9/09) (1)

   (Niet-nakoming - Volksgezondheid - Richtlijn 2004/23/EG - Vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 282/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen (PB L 102, blz. 48)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels en cellen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.03.2009.


title: Zaak T-233/10: Beroep ingesteld op 20 mei 2010 — Nike International Ltd/BHIM — Intermar Simanto Nahmias (JUMPMAN)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/30

         Beroep ingesteld op 20 mei 2010 — Nike International Ltd/BHIM — Intermar Simanto Nahmias (JUMPMAN)
   (Zaak T-233/10)
   2010/C 195/47
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nike International Ltd (Beaverton, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. De Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Intermar Simanto Nahmias (Individual Company) (Istanbul, Turkije)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 maart 2010 in zaak R 738/2009-1 vernietigen voor zover beslissing nr. B 1326299 van de oppositieafdeling is bevestigd voor alle aan de orde zijnde waren;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure indien die andere partij in deze zaak mocht interveniëren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „JUMPMAN” voor waren van klasse 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk nr. 2657489 „JUMP” voor waren van klasse 25; gemeenschapswoordmerk nr. 2752145 „JUMP” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle aan de orde zijnde waren en afwijzing van de aanvraag in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 27 mei 2004 in zaak C-517/03, IAMA Consulting Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Arbitragebeding — Beroep bij Gerecht van eerste aanleg — Verzoek in reconventie — Bevoegdheid Hof van Justitie)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/18

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 27 mei 2004
   in zaak C-517/03, IAMA Consulting Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Arbitragebeding - Beroep bij Gerecht van eerste aanleg - Verzoek in reconventie - Bevoegdheid Hof van Justitie)
   (2004/C 228/35)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-517/03, IAMA Consulting Srl, gevestigd te Milaan (Italië) (avocat: V. Salvatore) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E. de March, bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende een verzoek in reconventie, door de Commissie ingediend bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen en strekkende tot terugvordering van de in het kader van de projecten REGIS 22337 en Refiag 23200 uitgekeerde steun, heeft het Hof van Justitie (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues, K. Schiemann (rapporteur), M. Ilešic en E. Levits, rechters, advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 27 mei 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De zaak wordt naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen verwezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 47 van 21.02.2004.


title: Arrest van het Hof van 15 juni 1999 in zaak C-321/97 (verzoek van het Stockholms tingsrätt om een prejudiciële beslissing ): U.-B. Andersson en S. Wåkerås-Andersson tegen Svenska staten (Zweedse Staat) (Artikel 234 EG (ex artikel 177) - EER-Overeenkomst - Bevoegdheid van Hof - Toetreding tot Europese Unie - Richtlijn 80/987/EEG - Aansprakelijkheid van staat)

text:
7.8.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 226/5
vakantiepakketten en rondreispakketten (PB L 158, blz. 59),                                    ARREST VAN HET HOF
alsmede over de voorwaarden voor de aansprakelijkheid
van de lidstaat voor ten gevolge van schendingen van het
gemeenschapsrecht aan particulieren berokkende schade, heeft                                         van 15 juni 1999
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
sidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann             in zaak C-321/97 (verzoek van het Stockholms tingsrätt
(rapporteur); L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-                om een prejudiciële beslissing ): U.-B. Andersson en
generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,            S. Wåkerås-Andersson tegen Svenska staten (Zweedse
op 15 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                                                Staat) (1)
als volgt:
1) Artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni              (Artikel 234 EG (ex artikel 177) — EER-Overeenkomst —
     1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakket-       Bevoegdheid van Hof — Toetreding tot Europese Unie —
     ten en rondreispakketten, is van toepassing op reizen die een             Richtlijn 80/987/EEG — Aansprakelijkheid van staat)
     dagblad in het kader van een naar nationaal mededingingsrecht
     onrechtmatige reclameactie uitsluitend aan zijn abonnees als
     geschenk aanbiedt en waarvoor de hoofdcontractant, zo hij                                        (1999/C 226/08)
     alleen reist, de luchthavenbelasting en de toeslag voor een
     eenpersoonskamer betaalt, dan wel, zo hij door ten minste één
     volledig betalende persoon wordt vergezeld, enkel de luchthaven-
     belasting betaalt.                                                                              (Procestaal: Zweeds)
2) Een lidstaat die op 1 januari 1995 tot de Europese Unie is
     toegetreden, heeft artikel 7 van richtlijn 90/314 niet correct
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     omgezet, indien hij een regeling heeft vastgesteld die de reizigers
                                                                                dentie van het Hof)
     beschermt die na 1 januari 1995 een pakketreis hebben geboekt,
     wanneer die bescherming beperkt is tot reizen waarvan het vertrek
     ten vroegste op 1 mei 1995 is bepaald.
                                                                           In zaak C-321/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Stockholms
3) Een omzetting van artikel 7 van richtlijn 90/314 waarbij de in          tingsrätt (Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen
     die bepaling voorgeschreven bescherming wordt beperkt tot reizen      U.-B. Andersson en S. Wåkerås-Andersson tegen Svenska
     waarvan het vertrek op een datum ten vroegste vier maanden na         staten (Zweedse staat), om een prejudiciële beslissing over de
     het verstrijken van de omzettingsdatum van de richtlijn is            uitlegging van artikel 6 van de Overeenkomst betreffende de
     bepaald, levert een voldoende gekwalificeerde schending van het       Europese Economische Ruimte, ondertekend op 2 mei 1992
     gemeenschapsrecht op, ook al heeft de lidstaat alle andere            en goedgekeurd bij besluit 94/1/EGKS, EG van de Raad en de
     bepalingen van de richtlijn wel uitgevoerd.                           Commissie van 13 december 1993 betreffende de sluiting
                                                                           van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische
                                                                           Ruimte tussen de Europese Gemeenschappen, hun lidstaten en
4) Artikel 7 van richtlijn 90/314 is niet correct omgezet, wanneer         de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek
     een nationale regeling tot dekking van het risico slechts een         Ijsland, het Vorstendom Liechtenstein, het Koninkrijk Noorwe-
     verzekeringsovereenkomst of een bankgarantie met een verzekerd        gen en het Koninkrijk Zweden (PB 1994, L 1, blz. 1), alsook
     bedrag van ten minste 5 % van de omzet uit het reisorganisatie-       van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980
     bedrijf in het overeenkomstige kwartaal van het voorafgaande          betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
     kalenderjaar vereist, en voorschrijft dat de reisorganisator in het   lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij
     eerste jaar van zijn activiteiten moet uitgaan van de geraamde        insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), heeft het
     omzet uit de voorgenomen activiteiten als reisorganisator, waarbij    Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
     geen rekening wordt gehouden met eventuele hogere omzetten            J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, J. C.
     van de organisator in het lopende jaar.                               Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O. Ed-
                                                                           ward, H. Ragnemalm, L. Sevón (rapporteur), en M. Wathelet,
                                                                           rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. von Hol-
5) Wanneer vaststaat dat er een direct causaal verband bestaat,            stein, adjunct-griffier, op 15 juni 1999 een arrest gewezen
     laten onvoorzichtige gedragingen van de reisorganisator of het        waarvan het dictum luidt als volgt:
     intreden van uitzonderlijke of onvoorzienbare gebeurtenissen de
     aansprakelijkheid van de lidstaat wegens schending van artikel 7
     van richtlijn 90/314 onverlet.                                        1) Het Hof is niet bevoegd om de eerste vraag te beantwoorden.
                                                                           2) Het gemeenschapsrecht brengt mee, dat particulieren zich na de
                                                                                toetreding van een staat van de Europese Vrijhandelsassociatie
(1) PB C 181 van 14.6.1997.                                                     tot de Europese Unie voor de rechterlijke instanties van deze
                                                                                nieuwe lidstaat kunnen beroepen op rechten die zij rechtstreeks
                                                                                ontlenen aan richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober
                                                                                1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
                                                                                der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij
                                                                                insolventie van de werkgever, noch dat deze staat aansprakelijk
 ---pagebreak--- C 226/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             7.8.1999
     kan worden gesteld voor de hun door de onjuiste uitvoering van        2) Verordening nr. 918/83 en richtlijn 69/169 staan in beginsel
     deze richtlijn berokkende schade, wanneer de gebeurtenissen die            niet in de weg aan een nationale regeling die de invoer van
     de voorwaarde zijn voor activering van de in de richtlijn voorziene        bepaalde goederen door reizigers die uit derde landen komen,
     waarborg, zich vóór de datum van de toetreding hebben                    beperkt om de handhaving van de openbare orde te verzekeren.
     voorgedaan.
                                                                           3) Verordening nr. 918/83 en richtlijn 69/169 staan niet in de
(1) PB C 331 van 1.11.1997.
                                                                                weg aan een nationale regeling die de invoer van alcoholische
                                                                                dranken, daaronder begrepen dranken met een gering alcohol-
                                                                                gehalte, door reizigers die uit derde landen komen, naar gelang
                                                                                van de duur van de reis beperkt om verstoringen van de openbare
                                                                                orde ten gevolge van alcoholverbruik te voorkomen.
                                                                           (1) PB C 41 van 7.2.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde Kamer)
                          van 15 juni 1999
in zaak C-394/97 (verzoek van de Helsingin käräjäoikeus
om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen S. Heino-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                 nen (1)
(Goederen die deel uitmaken van persoonlijke bagage van                                                (Vijfde kamer)
reizigers — Reizigers die uit derde landen komen — Vrijstel-
lingen — Invoerverbod gerelateerd aan minimumduur van                                                van 15 juni 1999
                        verblijf in buitenland)
                           (1999/C 226/09)                                 in zaak C-421/97 (verzoek van het Tribunal de grande
                                                                           instance de Meaux om een prejudiciële beslissing):
                                                                           Y. Tarantik tegen Direction des services fiscaux de Seine-
                            (Procestaal: Fins)                                                           et-Marne (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90 EG)
                          dentie van het Hof)                                       — Differentiële belasting op motorvoertuigen)
In zaak C-394, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens                                         (1999/C 226/10)
artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Helsingin käräjäoikeus
(Finland), in de aldaar dienende strafzaak tegen S. Heinonen,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van verorde-                                        (Procestaal: Frans)
ning (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983
betreffende de instelling van een communautaire regeling
inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1), en van richt-              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
lijn 69/169/EEG van de Raad van 28 mei 1969 inzake de                                                dentie van het Hof)
harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
gen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen
en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internatio-              In zaak C-421/97, betreffende een verzoek aan het Hof
nale reizigersverkeer (PB L 133, blz. 6), heeft het Hof, samenge-          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal de grande
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann (rap-           instance de Meaux (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding
porteur), J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann en M. Wathe-               tussen Y. Tarantik en Direction des services fiscaux de Seine-et-
let, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. von              Marne, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg-
Holstein, adjunct-griffier, op 15 juni 1999 een arrest gewezen             ging van artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
1) Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart                   C. Gulmann, L. Sevón en M. Wathelet (rapporteur), rechters;
     1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling         advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, ad-
     inzake douanevrijstellingen, en richtlijn 69/169/EEG van de           junct-griffier, op 15 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
     Raad van 28 mei 1969 inzake de harmonisatie van de                    dictum luidt als volgt:
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
     vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer       Een nationale regeling inzake motorvoertuigenbelasting, zoals in het
     worden geheven in het internationale reizigersverkeer, staan niet     hoofdgeding aan de orde is, heeft geen met artikel 95, eerste alinea,
     in de weg aan een nationale regeling die de invoer van bepaalde       van het Verdrag onverenigbare discriminerende of beschermende
     goederen door reizigers die uit derde landen komen, verbiedt of       werking wegens de stijging van de progressiecoëfficiënt van de
     beperkt uit hoofde van de openbare zedelijkheid, de openbare          belasting tussen de belastingschijf van 15-16 pk en de belastingschij-
     orde, de openbare veiligheid of de bescherming van de gezondheid      ven boven 18 pk, waarin uitsluitend ingevoerde voertuigen vallen,
     en het leven van personen.                                            wanneer:


title: Zaak T-455/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2007 — Beyatli en Candan/Commissie ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Kennisgeving van vergelijkend onderzoek — Termijnen — Klacht — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/40

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2007 — Beyatli en Candan/Commissie
   (Zaak T-455/04) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Kennisgeving van vergelijkend onderzoek - Termijnen - Klacht - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 95/81)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Derya Beyatli (Nicosia, Cyprus) en Armagan Candan (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordiger: A. Demetriades, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/1/03 van 5 mei 2004 waarbij verzoekers wordt meegedeeld dat zij niet zijn geslaagd voor het schriftelijk examen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak C-526/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ustavno sodišče (Slovenië) op 20 november 2014 — Tadej Kotnik e.a., Jože Sedonja e.a., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Imola, Italiaanse Republiek, Andrej Pipuš en Dušanka Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič e.a., Stajka Skrbinšek, Janez Forte e.a., Marija Pipuš, Državni svet Republike Slovenije, Varuh človekovih pravic Republike Slovenije/Državni zbor Republike Slovenije

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ustavno sodišče (Slovenië) op 20 november 2014 — Tadej Kotnik e.a., Jože Sedonja e.a., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Imola, Italiaanse Republiek, Andrej Pipuš en Dušanka Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič e.a., Stajka Skrbinšek, Janez Forte e.a., Marija Pipuš, Državni svet Republike Slovenije, Varuh človekovih pravic Republike Slovenije/Državni zbor Republike Slovenije
   (Zaak C-526/14)
   (2015/C 081/04)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Ustavno sodišče

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tadej Kotnik e.a., Jože Sedonja e.a., Fondazione cassa di risparmio di Imola, Imola, Italiaanse Republiek, Andrej Pipuš en Dušanka Pipuš, Tomaž Štrukelj, Luka Jukič, Angel Jaromil, Franc Marušič e.a., Stajka Skrbinšek, Janez Forte e.a., Marija Pipuš, Državni svet Republike Slovenije, Varuh človekovih pravic Republike Slovenije

      Verwerende partij: Državni zbor Republike Slovenije

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Moet de bankenmededeling (1), gelet op de rechtsgevolgen die zij concreet teweegbrengt, op het feit dat de Europese Unie overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), VWEU exclusief bevoegd is op het gebied van staatssteun en op het feit dat de Commissie overeenkomstig artikel 108 VWEU bevoegd is om besluiten op dat gebied vast te stellen, aldus worden uitgelegd dat zij bindend is voor lidstaten die voornemens zijn staatssteun aan kredietinstellingen te verlenen teneinde een ernstige verstoring in de economie op te heffen, nu dit soort steun permanent is en niet gemakkelijk kan worden teruggedraaid?

                           b)

                           Zijn de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling, die aan de mogelijkheid tot het verlenen van staatssteun die bedoeld is om een ernstige verstoring in de nationale economie op te heffen, de verplichting koppelen eigen vermogen, hybride kapitaal en achtergestelde schuld volledig af te schrijven en/of hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten in eigen vermogen om te zetten, zodat de steunmaatregelen — gelet op de „moral hazard” die zij kunnen doen ontstaan — tot het noodzakelijke minimum kunnen worden beperkt, in strijd met de artikelen 107 VWEU, 108 VWEU en 109 VWEU, aangezien de Commissie daarmee haar bevoegdheid overschrijdt, zoals die in de voormelde VWEU-bepalingen betreffende staatssteun is afgebakend?

                           c)

                           Indien de vraag onder b) ontkennend wordt beantwoord, zijn de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling, die aan de mogelijkheid om staatssteun te verlenen de verplichting koppelen het eigen vermogen volledig af te schrijven en/of hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten in eigen vermogen om te zetten, verenigbaar met het in het Unierecht verankerde vertrouwensbeginsel, voor zover die verplichting ziet op aandelen (kapitaal) en hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten die vóór de bekendmaking van de bankenmededeling zijn uitgegeven en die ten tijde van de uitgifte enkel bij faillissement van de bank zonder vergoeding geheel of gedeeltelijk konden worden afgeschreven?

                           d)

                           Indien de vraag onder b) ontkennend en die onder c) bevestigend wordt beantwoord, zijn de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling, die aan de mogelijkheid om staatssteun te verlenen de verplichting koppelen eigen vermogen, hybride kapitaal en achtergestelde schuldinstrumenten volledig af te schrijven en/of hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten in eigen vermogen om te zetten, zonder dat een insolventieprocedure is geopend en afgerond in het kader waarvan het vermogen van de schuldenaar wordt vereffend bij een gerechtelijke procedure waarin de houders van achtergestelde financiële instrumenten procespartij zijn, verenigbaar met het recht op eigendom als bedoeld in artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

                           e)

                           Indien de vraag onder b ontkennend en die onder c) en d) bevestigend worden beantwoord, zijn de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling, die aan de mogelijkheid om staatssteun te verlenen de verplichting koppelen eigen vermogen, hybride kapitaal en achtergestelde schuldinstrumenten volledig af te schrijven en/of hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten in eigen vermogen om te zetten, voor zover ter uitvoering van die maatregelen het kernkapitaal van de naamloze vennootschap dient te worden verlaagd en/of verhoogd op grond van een besluit van het bevoegde bestuursorgaan, en niet op grond van een besluit van de algemene vergadering van de naamloze vennootschap, in strijd met de artikelen 29, 34, 35 en 40 tot en met 42 van richtlijn 2012/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 54, tweede alinea, [VWEU], om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (2)?

                           f)

                           Kan de bankenmededeling, gelet op punt 19 ervan — met name het in dat punt gestelde vereiste de grondrechten te eerbiedigen –, alsook op punt 20 en de in de punten 43 en 44 ervan opgenomen verplichting om hybride kapitaal en achtergestelde schuldinstrumenten om te zetten of af te schrijven, in beginsel voordat staatssteun wordt verleend, aldus worden uitgelegd dat lidstaten die voornemens zijn staatssteun aan kredietinstellingen te verlenen teneinde een ernstige verstoring in de economie op te heffen, niet gehouden zijn de voornoemde omzetting of afschrijving aan die instellingen op te leggen als een voorwaarde waaronder overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder b), VWEU staatssteun kan worden verleend, dan wel aldus worden opgevat dat het voor rechtmatige staatssteun voldoende is dat de omzettings- of afschrijvingsmaatregel voor het evenredige deel wordt uitgevoerd?

               2.

               Kan artikel 2, zevende streepje, van [richtlijn 2001/24/EG (3)] aldus worden uitgelegd dat ook de in de punten 40 tot en met 46 van de bankenmededeling bedoelde maatregelen inzake lastendeling door de aandeelhouders en de achtergestelde crediteuren (afschrijving van tier 1-kernkapitaal, hybride kapitaal en achtergestelde schuldinstrumenten alsook omzetting van hybride kapitaal- en achtergestelde schuldinstrumenten in eigen vermogen) als saneringsmaatregelen kunnen worden aangemerkt?

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende de toepassing vanaf 1 augustus 2013 van de staatssteunregels op maatregelen ter ondersteuning van banken in het kader van de financiële crisis (PB C 216, blz. 1; hierna: „bankenmededeling”).

      (2)  PB L 315, blz. 74.

      (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (PB L 125, blz. 15).


title: Zaak T-86/15: Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2017 — Aston Martin Lagonda/EUIPO (Afbeelding van een radiatorgrille aan de voorkant van een auto)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/40

         Beschikking van het Gerecht van 17 juli 2017 — Aston Martin Lagonda/EUIPO (Afbeelding van een radiatorgrille aan de voorkant van een auto)
   (Zaak T-86/15) (1)

   (2017/C 293/50)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: ARREST VAN HET HOF van 28 april 1998 in zaak C-118/96 (verzoek om een prejudiciele beslissing van Länsrätten i Dalarnas län, voorheen Länsrätten i Kopparbergs län): J. Safir tegen Skattemyndigheten i Dalarnas län, voorheen Skattemyndigheten i Kopparbergs län (Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingheffing op spaartegoeden in de vorm van een levensverzekering - Wettelijke regeling van een lidstaat die verschillende belastingregelingen voorschrijft al naar gelang de plaats van vestiging van de dienstverrichtende onderneming)

text:
4.7.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 209/5
zen, die bij een opticien in een andere lidstaat is gekocht,                         ARREST VAN HET HOF
weigert omdat voorafgaande toestemming is vereist voor                                   van 28 april 1998
de aankoop van medische producten in het buitenland.
                                                                   in zaak C-158/96 (verzoek van de Cour de Cassation
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): R. Kohll tegen Union des
(1) PB C 137 van 3.6.1995.                                                              caisses de maladie (1)
                                                                   (Vrij verrichten van diensten Ð Vergoeding van in andere
                                                                   lidstaat gemaakte ziektekosten Ð Voorafgaande toestem-
                                                                       ming van bevoegd orgaan Ð Tandheelkundige zorg)
                                                                                (98/C 209/09)
                 ARREST VAN HET HOF                                                      (Procestaal: Frans)
                      van 28 april 1998
in zaak C-118/96 (verzoek om een prejudiciele beslissing            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
van Länsrätten i Dalarnas län, voorheen Länsrätten                                 de Jurisprudentie van het Hof)
i Kopparbergs län): J. Safir tegen Skattemyndigheten i
Dalarnas län, voorheen Skattemyndigheten i Kopparbergs             In zaak C-158/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                            län (1)                                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Luxem-
(Vrij verrichten van diensten Ð Vrij verkeer van kapitaal          burgse Cour de Cassation, in het aldaar aanhangig geding
Ð Belastingheffing op spaartegoeden in de vorm van een             tussen R. Kohll en Union des caisses de maladie, betref-
levensverzekering Ð Wettelijke regeling van een lidstaat           fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de
die verschillende belastingregelingen voorschrijft al naar         artikelen 59 en 60 van het EG-Verdrag, heeft het Hof,
gelang de plaats van vestiging van de dienstverrichtende           samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
                        onderneming)                               C. Gulmann, H. Ragnemalm (rapporteur) en M. Wathelet,
                                                                   kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
                        (98/C 209/08)                              Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
                                                                   J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters;
                                                                   advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: D. Louterman-
                     (Procestaal: Zweeds)                          Hubeau, hoofdadministrateur, op 28 april 1998 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     De artikelen 59 en 60 van het EG-Verdrag verzetten zich
               de Jurisprudentie van het Hof)                      tegen een nationale regeling die de vergoeding van de kos-
                                                                   ten van tandheelkundige hulp door een in een andere lid-
                                                                   staat gevestigde orthodontist volgens het tarief van de lid-
In zaak C-118/96, betreffende een verzoek aan het Hof              staat van verzekering afhankelijk stelt van de toestemming
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van Länsrätten i          van het socialezekerheidsorgaan van de verzekerde.
Dalarnas län, voorheen Länsrätten i Kopparbergs län
(Zweden), in het aldaar aanhangig geding tussen J. Safir           (1) PB C 180 van 22.6.1996.
en Skattemyndigheten i Dalarnas län, voorheen Skatte-
myndigheten i Kopparbergs län, om een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van de artikelen 6, 59, 60, 73 B en
73 D van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H.
Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-
teur), P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,                                  van 28 april 1998
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, rechters; advocaat-        in zaak C-200/96 (verzoek van het Landgericht Köln om
generaal: G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-           een prejudicieÈle beslissing): Metronome Musik GmbH
strateur, op 28 april 1998 een arrest gewezen waarvan het                      tegen Music Point Hokamp GmbH (1)
dictum luidt als volgt:
                                                                   (Auteursrecht en naburige rechten Ð Verhuur- en uitleen-
                                                                          recht Ð Geldigheid van Richtlijn 92/100/EEG)
Artikel 59 van het EG-Verdrag verzet zich tegen de toe-                                     (98/C 209/10)
passing van een nationale wettelijke regeling betreffende
de belastingheffing op levensverzekeringen in de vorm van
                                                                                (Procestaal: Duits)
kapitaalverzekeringen zoals die in het hoofdgeding aan de
orde is.
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
( ) PB C 158 van 1.6.1996.
 1
                                                                   In zaak C-200/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Land-


title: Zaak C-466/10: Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/28

         Beschikking van de president van het Hof van 16 februari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-466/10) (1)

   2011/C 252/60
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak C-445/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 november 2006 — Danske Slagterier/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 november 2006 — Danske Slagterier/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-445/06)
   (2006/C 326/77)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danske Slagterier

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verkeren varkensvleesproducenten en -handelaars ingevolge de artikelen 5, lid 1, sub o, en 6, lid 1, sub b-iii, van richtlijn 64/433/EEG (1) van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/497/EEG (2) van de Raad van 29 juli 1991 (PB L 268, blz. 69), juncto de artikelen 5, lid 1, 7 en 8 van richtlijn 89/662/EEG (3) van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB L 395, blz. 13), in een rechtspositie die, in het geval van onjuiste omzetting of toepassing ervan, een op het gemeenschapsrecht gebaseerde vordering wegens overheidsaansprakelijkheid kan doen ontstaan?

               2)

               Kunnen varkensvleesproducenten en -handelaars, ongeacht het antwoord op de eerste vraag, in het geval van een met het gemeenschapsrecht strijdige omzetting en toepassing van bedoelde richtlijnen tot staving van een op het gemeenschapsrecht gebaseerde vordering wegens overheidsaansprakelijkheid schending stellen van artikel 30 EG-Verdrag (thans artikel 28 EG)?

               3)

               Verlangt het gemeenschapsrecht dat de verjaring van een op het gemeenschapsrecht gebaseerde vordering wegens overheidsaansprakelijkheid met het oog op een niet-nakomingsprocedure in de zin van artikel 226 EG wordt onderbroken, of in ieder geval tot het einde van die procedure wordt opgeschort indien er naar nationaal recht geen doeltreffend rechtmiddel bestaat om de lidstaat te verplichten tot omzetting van een richtlijn?

               4)

               Neemt de verjaringstermijn van een recht op schadevergoeding wegens overheidsaansprakelijkheid dat op het gemeenschapsrecht, met name op de onvolledige omzetting van een richtlijn en een daarmee gepaard gaand (feitelijk) invoerverbod, is gebaseerd — ongeacht het toepasselijke nationale recht — eerst een aanvang met de volledige omzetting van die richtlijn, of kan de verjaringstermijn in overeenstemming met het nationale recht reeds aanvangen wanneer de eerste nadelige gevolgen zich hebben voorgedaan en nog meer nadelige gevolgen te voorzien zijn? Zo de volledige omzetting relevant is voor de aanvang van de verjaringstermijn, gaat het dan om een algemene regel, of om een regel die enkel toepassing vindt wanneer de richtlijn aan particulieren een recht toekent?

               5)

               Bestaat, gelet op de omstandigheid dat de voorwaarden die de lidstaten in de wettelijke regelingen ter zake van de schadeloosstelling voor op het gemeenschapsrecht gebaseerde vorderingen wegens overheidsaansprakelijkheid vaststellen, niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor gelijksoortige louter nationale vorderingen gelden, en dat het verkrijgen van schadevergoeding niet nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk mag worden gemaakt, in het algemeen bezwaar tegen een nationale regeling, op grond waarvan geen verplichting tot schadeloosstelling ontstaat wanneer de benadeelde opzettelijk of uit onachtzaamheid heeft verzuimd de schade te voorkomen door de uitoefening van een rechtsmiddel? Bestaat eveneens bezwaar tegen deze „voorrang van de primaire rechtsbescherming”, wanneer slechts voorrang moet worden gegeven indien dit redelijkerwijs van de betrokkenen kan worden gevergd? Kan, overeenkomstig het gemeenschapsrecht, reeds dan niet redelijkerwijs worden gevergd dat die voorrang wordt gegeven, wanneer de geadieerde rechter de kwestieuze vragen van gemeenschapsrecht waarschijnlijk niet kan beantwoorden zonder deze aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor te leggen, dan wel wanneer reeds een niet-nakomingsprocedure in de zin van artikel 226 EG is ingeleid?

      (1)  PB L 121, blz. 2012.

      (2)  PB L 268, blz. 69.

      (3)  PB L 395, blz. 13.