title: Arrest van het Hof van 10 december 2010 in zaak E-10/10 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties)

text:
               19.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/5

         ARREST VAN HET HOF
   van 10 december 2010
   in zaak E-10/10
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties)
   (2011/C 148/05)
   In zaak E-10/10, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennisgeven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging in haar nationale wetgeving van de besluiten waarnaar is verwezen in punt 1 en in punt 1, tweede streepje, van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst, namelijk Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1430/2007 van de Commissie van 5 december 2007 tot wijziging van de bijlagen II en III van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 63, lid 1, van de richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Thorgeir Örlygsson en Henrik Bull (rechter-rapporteur), rechters, op 10 december 2010 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van bijlage VII bij de EER-Overeenkomst, namelijk Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1430/2007 van de Commissie van 5 december 2007 tot wijziging van de bijlagen II en III bij Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 63, lid 1, van de Richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-452/00: Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door het Koninkrĳk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 45/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.2.2001
Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door het Konink-                  De Franse Republiek concludeert dat het het Hof behage:
rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                       —    beschikking C(2000) 2754 def. van de Commissie van
                       (Zaak C-452/00)                                      20 september 2000 betreffende een steunmaatregel van
                                                                            Frankrijk in de wijnsector, nietig te verklaren;
                        (2001/C 45/23)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —    de Commissie in de kosten te verwijzen.
op 6 december 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der
Nederlanden, vertegenwoordigd door J. van Bakel, medewerk-
ster van de Afdeling Europees Recht van het Ministerie van
Buitenlandse Zaken.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
1.    Verordening (EG) nr. 2081/2000 (1) van de Commissie
      van 29 september 2000 tot verlenging van de toepassing           —    De Commissie mocht de bestreden beschikking niet
      van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit              baseren op verordening nr. 1493/2000 (1) van de Com-
      de landen en gebieden overzee, van producten van de                   missie. De steunmaatregel is aangemeld in februari 1999,
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO, nietig te               toen verordening nr. 822/87 (2) van kracht was. Ofschoon
      verklaren.                                                            de beschikking van de Commissie is vastgesteld in
                                                                            september 2000, toen de op 21 juli 1999 in werking
2.    De Commissie te veroordelen in de kosten van de                       getreden verordening nr. 1493/1999 (3) van kracht was,
      procedure.                                                            was voor de lidstaten verordening nr. 822/87 verbindend
                                                                            tot augustus 2000, dus gedurende nagenoeg de gehele
                                                                            periode waarop het onderzoek van de steun door de
Middelen en voornaamste argumenten                                          Commissie betrekking heeft.
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die
in zaak C-180/00 (2). Artikel 109, lid 2, van het LGO-besluit is       —    (Subsidiair) Onverenigbaarheid van de bestreden beschik-
ook geschonden nu de getroffen vrijwaringsmaatregelen niet                  king met verordening nr. 1493/2000:
geschikt zijn, om de door de Commissie aanwezig geachte
moeilijkheden te verhelpen.
                                                                            —    De Commissie stelt ten onrechte, dat de Franse
(1) PB 2000, L 246 van 30.09.2000, blz. 64.                                      steunmaatregel onverenigbaar is wegens de ontoe-
(2) PB 2000, C 211 van 22.07.2000, blz. 10.                                      reikende vermindering van de opbrengst van wijn-
                                                                                stokken van de variëteit Ugni-blanc. Anders dan de
                                                                                Commissie       stelt,   wordt      in     verordening
                                                                                nr. 1493/1999 geen verband gelegd tussen de
                                                                                omschakeling van een perceel en een verplichting
                                                                                van de lidstaten om de opbrengst, en dus de
                                                                                productie, van niet-omgeschakelde percelen te ver-
                                                                                minderen.
Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door de Franse
Republiek tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                            —    Onjuiste rechtsopvatting: de eis van de Commissie,
                       (Zaak C-456/00)                                           dan „een herstructurering van 1 000 hectare gepaard
                                                                                gaat met de rooiing van een even grote oppervlakte”,
                                                                                voegt een voorwaarde toe voor de in artikel 11 van
                        (2001/C 45/24)                                           verordening nr. 1493/1999 voorziene omschake-
                                                                                ling van wijngaarden, aangezien in dat artikel niet is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       bepaald, dat de omschakeling van een perceel ge-
op 18 december 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie                          paard moet gaan met de rooiing van een even grote
van de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek,                         oppervlakte. De beperking van het gebruik van
vertegenwoordigd door G. de Bergues, onderdirecteur bij de                       herbeplantingsrechten op omgeschakelde percelen,
directie juridische zaken van het Ministerie van Buitenlandse                    zoals voorzien in verordening nr. 1227/2000 van
zaken, en L. Bernheim, secretaris Buitenlandse zaken bij dat                     de Commissie (4), met name artikel 13, kan niet
ministerie, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                      worden gelijkgesteld met de rooiing van niet-omge-
Luxemburg ter Franse ambassade, Boulevard Joseph II 8 B.                         schakelde percelen.


title: Zaak T-582/08: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Carpent Languages/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Organisatie van bijeenkomsten en conferenties — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gunning van opdracht aan andere inschrijver — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Gelijke behandeling” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/37

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Carpent Languages/Commissie
      (Zaak T-582/08) (1)

      (Overheidsopdrachten voor diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Organisatie van bijeenkomsten en conferenties - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gunning van opdracht aan andere inschrijver - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Gelijke behandeling)
      (2010/C 288/71)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Carpent Languages (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Simon en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door F. Tulkens en V. Ost, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen het besluit van de Commissie van 30 oktober 2008 tot afwijzing van de door verzoekster ingediende offerte voor perceel nr. 4 „terbeschikkingstelling van tolkenequipes naargelang de taalbehoeften van elke gebeurtenis” van aanbesteding VT/2008/036 (Verschillende raamovereenkomsten voor diensten inzake organisatie van bijeenkomsten en conferenties), en tegen het besluit van de Commissie van 17 november 2008 tot aanwijzing van de vennootschap waaraan perceel nr. 4 is gegund, alsmede een verzoek om de Commissie te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding voor het geval het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de door verzoekster ingediende offerte mocht afwijzen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Carpent Languages SPRL wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-203/16: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — Brancheforeningen for Regulerkraft i Danmark/Commissie („Staatsteun — Klacht — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling van de Commissie die het nalaten beëindigd — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/21

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — Brancheforeningen for Regulerkraft i Danmark/Commissie
   (Zaak T-203/16) (1)

   ((„Staatsteun - Klacht - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling van de Commissie die het nalaten beëindigd - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 178/28)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Brancheforeningen for Regulerkraft i Danmark (Ikast, Denemarken) (vertegenwoordiger: N. Gade, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en S. Maaløe, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering krachtens artikel 265 VWEU tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door zich niet te houden aan de termijnen van de preliminaire procedure tot onderzoek van staatssteun en, nadat de formele procedure was ingeleid, onrechtmatig heeft gehandeld door geen besluit te nemen op de door verzoekster ingediende klacht inzake staatssteun.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Brancheforeningen for Regulerkraft i Danmark en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak T-215/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Donnici/Parlement ( Onbevoegdverklaring )

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Donnici/Parlement
   (Zaak T-215/07) (1)

   („Onbevoegdverklaring’)
   (2008/C 51/80)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Beniamino Donnici (Castrolibero, Italië) (vertegenwoordigers: M. Sanino, G.M. Roberti, I. Perego en P. Salvatore, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, N. Lorenz en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 24 mei 2007 betreffende het onderzoek van de geloofsbrieven van Beniamino Donnici [2007/2121 (REG)], waarbij het mandaat van lid van het Europees Parlement van deze laatste ongeldig is verklaard
   Dictum

               1)

               Het Gerecht verwijst zaak T-215/07 naar het Hof voor uitspraak op het beroep tot nietigverklaring.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-476/08: Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — Media-Saturn/BHIM (BEST BUY) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BEST BUY — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/35

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — Media-Saturn/BHIM (BEST BUY)
   (Zaak T-476/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BEST BUY - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 37/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Media-Saturn-Holding GmbH (Ingolstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Lewinsky, vervolgens C.-R. Haarmann en E. Warnke, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 augustus 2008 (zaak R 591/2008-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken BEST BUY als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Media-Saturn-Holding GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 juni 2000 in zaak C-237/98 P: Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Handelsembargo tegen Irak — Rechtmatig handelen — Schade)

text:
23.9.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 273/5
1)    Door een regeling te handhaven, volgens welke gemeenschap-           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      sonderdanen die als dienstverrichter in Italië de werkzaamheid
      van expediteur uitoefenen, ingeschreven moeten zijn in een           2)    Verwijst Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH in de
      bijzonder register bij de kamers van koophandel, na voorafgaan-            kosten.
      de goedkeuring van het Ministerie van Binnenlandse zaken, is
      de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 12 EG, 43
      EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF                                                               (Vijfde kamer)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                van 15 juni 2000
                          van 15 juni 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-418/97 en C-419/97 (verzoeken
in zaak C-237/98 P: Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft                   van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële
mbH tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van                       beslissing): ARCO Chemie Nederland Ltd tegen Minister
               de Europese Gemeenschappen (1)                              van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu-
                                                                           beheer (C-418/97) en Vereniging Dorpsbelang Hees e.a.
                                                                           tegen Directeur van dienst Milieu en Water van de
(Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid                                provincie Gelderland (C-419/97) (1)
— Handelsembargo tegen Irak — Rechtmatig handelen —
                                 Schade)
                                                                           (Milieu — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG —
                                                                                Begrip „afvalstof”)
                           (2000/C 273/08)
                                                                                (2000/C 273/09)
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopig vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                        (Procestaal: Nederlands)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In de gevoegde zaken C-418/97 en C-419/97, betreffende
In zaak C-237/98 P, Dorsch Consult Ingenieursgesellschaft                  verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
mbH, gevestigd te München (Duitsland), vertegenwoordigd                    (thans artikel 234 EG) van de Nederlandse Raad van State, in
door K.M. Meessen, hoogleraar, domicilie gekozen hebbende                  de aldaar aanhangige gedingen tussen Minister van Volkshuis-
te Luxemburg ten kantore van P. Kinsch, advocaat aldaar,                   vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (C-418/97) en
Boulevard de la Pétrusse 100, betreffende hogere voorziening               tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede                 Weurt+, Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur
kamer) van 28 april 1998, Dorsch Consult/Raad en Commissie                 van de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland,
(T-184/95, Jurispr. blz. II-667), strekkende tot vernietiging van          in tegenwoordigheid van: Elektriciteitsproductiemaatschappij
dat arrest en tot toewijzing van het door rekwirante in eerste             Oost- en Noord-Nederland NV (EPON) (C-419/17), om een
aanleg gevorderde, andere partijen bij de procedure: Raad van              prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en A. Tanca)                  75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afval-
en Commissie van de Europese Gemeeschappen (gemachtig-                     stoffen (PB L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn
den: A. Rosas en J. Sack), heeft het Hof (Vijfde kamer),                   91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,
samengesteld als volgt: L. Sevón, president van de Eerste kamer,          blz. 32), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P.J.G.                   D. A. O. Edward, Kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
Kapteyn (rapporteur), P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet,                L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters,
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: D. Louter-           advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau,
man-Hubeau,hoofdadministrateur, op 15 juni 2000 een arrest                 hoofdadministrateur, op 15 juni 2000 een arrest gewezen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-224/01: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 7 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Köbler en Republiek Oostenrĳk

text:
C 212/18              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.7.2001
Hogere voorziening, op 28 mei 2001 ingesteld door                           pêcheur en Factortame, C-46/93 en C-48/93, Jurispr.
J. Reyna González del Valle tegen het arrest, op 28 maart                  blz. I-1029), ook van toepassing wanneer het bij de
2001 in zaak T-130/00 tussen J. Reyna González del Valle                   beweerde met het gemeenschapsrecht strijdige gedraging
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen                              van het orgaan gaat om een uitspraak van een hoogste
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                           rechterlijke instantie van een lidstaat, zoals in casu het
         Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                             Verwaltungsgerichtshof?
                                                                       2.   Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
                       (Zaak C-219/01 P)
                                                                            Is de rechtspraak van het Hof van Justitie, volgens welke
                        (2001/C 212/31)                                     de rechtsorde van elke lidstaat de rechterlijke instantie
                                                                            moet aanwijzen die bevoegd is om kennis te nemen van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  geschillen betreffende individuele rechten die aan de
op 28 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door J. Reyna                   communautaire rechtsorde zijn ontleend (zie, onder meer,
González del Valle, vertegenwoordigd door J. M. Valoria de                 arrest Hof van 17 september 1997, Dorsch Consult,
Arana, abogado, tegen het arrest, op 28 maart 2001 in zaak                  C-54/96, Jurispr. blz. I-4961), ook van toepassing wan-
T-130/00 tussen J. Reyna González del Valle en de Commissie                neer het bij de beweerde met het gemeenschapsrecht
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                     strijdige gedraging van het orgaan gaat om de uitspraak
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                    van een hoogste rechterlijke instantie van een lidstaat,
kamer).                                                                     zoals in casu het Verwaltungsgerichtshof?
                                                                       3.   Ingeval vraag 2 bevestigend wordt beantword:
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            Is de in bovenbedoelde uitspraak van het Verwaltungs-
—     het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen en                 gerichtshof geuite rechtsopvatting dat het bij de bijzon-
                                                                            dere anciënniteitstoelage om een soort van premie voor
—     het door rekwirant in eerste aanleg gevorderde in zijn
      geheel toe te wijzen.                                                 trouwe dienst gaat, in strijd met een rechtstreeks toepasse-
                                                                            lijk voorschrift van gemeenschapsrecht, in het bijzonder
                                                                            met het verbod van indirecte discriminatie van artikel 48
Middelen en voornaamste argumenten                                          EG-Verdrag en de desbetreffende relevante en vaste
                                                                            rechtspraak van het Hof van Justitie?
Hoewel de artikelen 90 en 91 van het Ambtenarenstatuut van             4.   Ingeval vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:
de Europese Gemeenschappen geen onderscheid maken tussen
onregelmatigheden die een absolute nietigheid teweegbrengen                 Gaat het bij dit rechtstreeks toepasselijk voorschrift van
en onregelmatigheden die de relatieve nietigheid van een                    gemeenschapsrecht waarop inbreuk is gemaakt, om een
besluit tot gevolg hebben, betekent dit niet dat voor een                   voorschrift waaraan verzoeker in het hoofdgeding een
administratieve handeling die is aangetast door een onregel-                subjectief recht kan ontlenen?
matigheid die de absolute nietigheid ervan teweegbrengt, nog           5.   Ingeval vraag 4 bevestigend wordt beantwoord:
steeds de termijnen van vorenbedoelde artikelen gelden.
                                                                            Levert de inhoud van de verwijzingsbeschikking het Hof
                                                                            van Justitie alle inlichtingen op die het nodig heeft om
                                                                            zelf te kunnen beoordelen, of het Verwaltungsgerichtshof
                                                                            in het hoofdgeding de grenzen van zijn discretionaire
                                                                            bevoegdheid klaarblijkelijk en ernstig heeft miskend, of
                                                                            laat het de beantwoording van die vraag over aan de
Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen                         verwijzende Oostenrijkse rechterlijke instantie?
Wien van 7 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in
   het geding tussen G. Köbler en Republiek Oostenrijk
                        (Zaak C-224/01)
                        (2001/C 212/32)
                                                                       Beroep, op 6 juni 2001 ingesteld door Commissie van de
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
king van 7 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                                            ken
Justitie op 6 juni 2001, in het geding tussen G. Köbler en
Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese                                     (Zaak C-226/01)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                                          (2001/C 212/33)
1.    Is de rechtspraak van het Hof van Justitie Van de
      Europese Gemeenschappen, volgens welke het voor de               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      aansprakelijkstelling van de staat wegens schending van          is op 6 juni 2001 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
      het gemeenschapsrecht om het even is aan welk orgaan             Denemarken door de Commissie van de Europese Gemeen-
      van een lidstaat die schending valt toe te rekenen (zie,         schappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk als gemachtig-
      onder meer, arrest Hof van 5 maart 1996, Brasserie du            de, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-77/12: Beroep ingesteld op 16 februari 2012 — Wahl/BHIM — Tenacta Group (bellissima)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/30

         Beroep ingesteld op 16 februari 2012 — Wahl/BHIM — Tenacta Group (bellissima)
   (Zaak T-77/12)
   2012/C 109/60
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wahl GmbH (Unterkirnach, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kieser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Tenacta Group SpA (Azzano S. Paolo, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 21 november 2011 te herzien door oppositie nr. B1560781, die op 2 november 2009 op basis van gemeenschapsmerk nr. 4 534 889 is ingesteld, af te wijzen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van 21 november 2011 te herzien door oppositie nr. B1560781, die op 2 november 2009 op basis van gemeenschapsmerk nr. 4 534 889 is ingesteld, af te wijzen wat de inschrijving van het aangevraagde merk voor waren van klasse 7 betreft;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „bellissima” voor waren van de klassen 7 en 8 (aanvraag nr. 8 406 704)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Tenacta Group SpA

      Oppositiemerk of -teken: het beeldmerk „bellissima IMETEC” voor waren van de klassen 9 en 11 (gemeenschapsmerk nr. 4 534 889)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak T-219/02: Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door O. Lutz Herrera tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 233/30                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.9.2002
Middelen:                        —     het aangevraagde merk ver-         Middelen en voornaamste argumenten
                                       vult de minimale voorwaar-
                                       den voor onderscheidend
                                       vermogen (artikel 7, lid 1,        Het beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van de
                                       sub b, van verordening (EG)        jury van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 van
                                       nr. 40/94 ( 1));                   31 juli 2001, waarbij verzoekster niet is toegelaten tot
                                                                          deelneming aan bedoeld vergelijkend onderzoek, wegens over-
                                 —     de bestreden beslissing is in      schrijding van de in de aankondiging van vergelijkend onder-
                                       strijd met de rechtspraak van      zoek vastgestelde leeftijdsgrens.
                                       het Hof.
                                                                          Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster de volgende
( 1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          middelen aan:
      inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                          —     De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout
                                                                                gemaakt, nu verzoekster in haar klacht niet de nietigver-
                                                                                klaring verlangt van een van de voorwaarden van de
                                                                                aankondiging van het vergelijkend onderzoek, namelijk
                                                                                de leeftijdsgrens, maar wel van het jurybesluit om haar
                                                                                niet tot het algemeen vergelijkend onderzoek toe te laten.
                                                                          —     Schending van het gelijkheidsbeginsel, neergelegd in
                                                                                artikel 13 EG-Verdrag, dat elke discriminatie op grond
Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door O. Lutz Herrera                          van leeftijd verbiedt.
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          —     Schending van artikel 6 van het Handvest van de
                                                                                grondrechten van de Europese Unie en van artikel 14
                           (Zaak T-219/02)                                      EVRM.
                           (2002/C 233/53)
                          (Procestaal: Spaans)
                                                                          Beroep, op 23 juli 2002 ingesteld door Heron Robotunits
                                                                          GmbH tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 23 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie                                       (Zaak T-222/02)
van de Europese Gemeenschappen door O. Lutz Herrera,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door D. Ramón García-
Gallardo Gil Fournier en D. Javier Guillén Carrau, advocaten.                                      (2002/C 233/54)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—       nietig te verklaren de beschikking van de Commissie               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
        waarbij zij niet is toegelaten tot algemeen vergelijkend          schappen is op 23 juli 2002 beroep ingesteld tegen het
        onderzoek COM/A/6/01;                                             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                          tekeningen en modellen) door Heron Robotunits GmbH, te
—       nietig te verklaren de afwijzing van haar administratieve         Lustenau (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Bergermann,
        klacht tegen de niet-toelating tot voormeld algemeen              advocaat.
        vergelijkend onderzoek;
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—       elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend
        acht ter verzekering dat de Commissie de krachtens                —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
        artikel 233 EG op haar rustende verplichtingen nakomt,                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
        meer in het bijzonder, dat zij haar klacht nr. 486/01                   interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
        opnieuw onderzoekt;                                                     6 mei 2002 (zaak R 1095-2000-1);
—       de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —     verweerder te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-688/15 P: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2017 — Schönberger/Rekenkamer („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2011 — Besluit om rekwirant niet naar de rang AD 13 te bevorderen — Beroep in eerste aanleg na terugverwijzing door het Gerecht deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard — Vooruitzicht om te worden bevorderd”)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/10

         Arrest van het Gerecht van 14 februari 2017 — Schönberger/Rekenkamer
   (Zaak T-688/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2011 - Besluit om rekwirant niet naar de rang AD 13 te bevorderen - Beroep in eerste aanleg na terugverwijzing door het Gerecht deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard - Vooruitzicht om te worden bevorderd”))
   (2017/C 095/17)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Peter Schönberger (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: O. Mader, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: Í. Ní Riagáin Düro en B. Schäfer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 30 september 2015, Schönberger/Rekenkamer (F-14/12 RENV, EU:F:2015:112), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Peter Schönberger zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Rekenkamer van de Europese Unie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-339/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Strafzaak tegen Andreas Wittmann (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2006/126/EG — Onderlinge erkenning van rijbewijzen — Periode van tijdelijk verbod — Afgifte van een rijbewijs door een lidstaat voordat in de lidstaat van de gewone verblijfplaats een verbodsperiode ingaat — Redenen om in de lidstaat van de gewone verblijfplaats erkenning van de geldigheid van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te weigeren)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/19

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Strafzaak tegen Andreas Wittmann
   (Zaak C-339/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2006/126/EG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Periode van tijdelijk verbod - Afgifte van een rijbewijs door een lidstaat voordat in de lidstaat van de gewone verblijfplaats een verbodsperiode ingaat - Redenen om in de lidstaat van de gewone verblijfplaats erkenning van de geldigheid van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te weigeren))
   (2015/C 236/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Nürnberg

      Partij in de strafzaak

   Andreas Wittmann

      Dictum

   Artikel 11, lid 4, tweede alinea, van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs moet aldus worden uitgelegd dat een maatregel waarmee de lidstaat van de gewone verblijfplaats van een persoon, die het rijbewijs van deze persoon — als bestuurder van een motorvoertuig — niet meer kan intrekken aangezien dit reeds bij een eerdere beslissing is ingetrokken, gelast dat gedurende een bepaalde periode geen nieuw rijbewijs aan die persoon kan worden afgegeven, als een maatregel tot beperking, schorsing of intrekking van het rijbewijs in de zin van deze bepaling moet worden beschouwd die belet dat de geldigheid wordt erkend van elk rijbewijs dat door een andere lidstaat wordt afgegeven voordat die periode is verstreken. De omstandigheid dat het vonnis waarbij die maatregel is uitgesproken, pas onherroepelijk is geworden nadat het rijbewijs in de tweede lidstaat is afgegeven, doet dienaangaande niet ter zake, aangezien dit rijbewijs ná de uitspraak van dat vonnis is verkregen en de redenen die de betrokken maatregel rechtvaardigden, op de datum van de afgifte van dat rijbewijs reeds bestonden.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 april 2002 in zaak C-396/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 91/271/EEG — Behandeling van stedelĳk afvalwater — Stedelĳk afvalwater van de stad Milaan — Lozing in kwetsbaar gebied — Relevant afwateringsgebied")

text:
15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 144/9
vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet              M. Fiorilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke            Italiaanse Republiek, door niet ervoor te zorgen dat uiterlijk
maatregelen te nemen die nodig zijn ter omzetting van richtlijn            op 31 december 1998 de lozingen van stedelijk afvalwater van
97/70/EG van de Raad van 11 december 1997 betreffende de                   de stad Milaan in een afwateringsgebied van de Po-delta en van
invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor                 de noordwestkust van de Adriatische zee, die bij wetsdecreet
vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt                  nr. 152 van 11 mei 1999 houdende bepalingen betreffende de
(PB 1998, L 34, blz 1), de krachtens het EG-Verdrag op hem                 bescherming van water tegen verontreiniging en houdende
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                   omzetting van de richtlijnen 91/271/EEG inzake de behande-
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rappor-               ling van stedelijk afvalwater en 91/676/EEG inzake de bescher-
teur), kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola,                   ming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrari-
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op              sche bronnen (GURI van 29 mei 1999, suppl. ord), zijn
7 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 aangewezen als kwetsbare gebieden in de zin van artikel 5 van
volgt:                                                                     richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
                                                                           behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40), aan
                                                                           een behandeling worden onderworpen die verder gaat dan
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en         de in artikel 4 van deze richtlijn bedoelde secundaire of
      bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan           gelijkwaardige behandeling, de krachtens artikel 5, lid 2, van
      richtlijn 97/70/EG van de Raad van 11 december 1997                  deze richtlijn op haar rustende verplichtingen, zoals herhaald
      betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheids-        in lid 5 van hetzelfde artikel, niet is nagekomen, heeft het Hof
      regeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer       (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken (rapporteur),
      bedraagt, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze        kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann, R. Schintgen en
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.             V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
                                                                           R. Grass, op 25 april 2002 een arrest gewezen waarvan het
2)    Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.          dictum luidt als volgt:
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                           1)    Door niet ervoor te zorgen dat uiterlijk op 31 december 1998
                                                                                de lozingen van stedelijk afvalwater van de stad Milaan in
                                                                                een relevant afwateringsgebied van de Po-delta en van de
                                                                                noordwestkust van de Adriatische zee, die bij wetsdecreet
                                                                                nr. 152 van 11 mei 1999 houdende bepalingen betreffende de
                     ARREST VAN HET HOF                                          bescherming van water tegen verontreiniging en houdende
                                                                                omzetting van de richtlijnen 91/271/EEG inzake de behande-
                                                                                ling van stedelijk afvalwater en 91/676/EEG inzake de
                           (Zesde kamer)                                         bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit
                                                                                agrarische bronnen, zijn aangewezen als kwetsbare gebieden in
                                                                                de zin van artikel 5 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad
                         van 25 april 2002
                                                                                van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                                afvalwater, aan een behandeling worden onderworpen die verder
in zaak C-396/00: Commissie van de Europese Gemeen-                              gaat dan de in artikel 4 van de richtlijn bedoelde secundaire of
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                             gelijkwaardige behandeling, is de Italiaanse Republiek de
                                                                                krachtens artikel 5, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
(„Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling
van stedelijk afvalwater — Stedelijk afvalwater van de
stad Milaan — Lozing in kwetsbaar gebied — Relevant
                        afwateringsgebied”)
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                          (2002/C 144/13)
                         (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (1) PB C 28 van 27.1.2001.
                          dentie van het Hof)
In zaak C-396/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door


title: Zaak T-278/06: Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Verenigd Koninkrijk/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/60

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2006 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-278/06)
   (2006/C 294/121)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigd door E. O'Neill als gemachtigde en K. Mercer, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren artikel 1 van beschikking 2006/554/EG van de Commissie betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven, voor zover daarbij de uitgaven van het Verenigd Koninkrijk over de jaren 2001-2004 ten bedrage van 1 351 441,25 GBP in de sector „bakkersboter” wegens „ontoereikende kwaliteitscontrole van de geproduceerde hoeveelheden” zijn uitgesloten van communautaire financiering;

               —

               de Commissie te verwijzen in de door het Verenigd Koninkrijk gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/554/EG van de Commissie van 27 juli 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), afdeling Garantie, hebben verricht, en met name van het gedeelte dat betrekking heeft op het gebruik van bakkersboter in het Verenigd Koninkrijk.
   Het geding heeft betrekking op de controlemaatregelen die verzoeker heeft getroffen overeenkomstig artikel 23 van verordening (EG) nr. 2571/97 (2) van de Commissie (hierna: verordening van de Commissie), dat de controlemaatregelen omschrijft die de lidstaten moeten treffen inzake, onder andere, de vervaardiging en het gebruik van boterconcentraat, waarvoor steun kan worden verleend indien het boterconcentraat wordt gebruikt voor de vervaardiging van bepaalde banketbakkersproducten en cakes.
   Artikel 23, lid 2, van de verordening van de Commissie bepaalt dat bij de producenten van boterconcentraat, een controle „ter plaatse” moet worden verricht „bij de vervaardiging van het boterconcentraat”, op zodanige wijze dat „voor elke offerte […] ten minste één controle plaatsvindt”.
   De Commissie is van oordeel dat verzoeker heeft verzuimd essentiële controles te verrichten, aangezien de verordening van de Commissie aldus moet worden uitgelegd dat op verzoeker de verplichting rust om van alle partijen boterconcentraat per offerte fysiek de hoeveelheid te controleren nadat de vervaardiging ervan heeft plaatsgevonden. Verzoeker betoogt dat dit in feite erop neerkomt dat wordt verzekerd dat elke offerte ten minste tweemaal wordt gecontroleerd. Hij stelt dat de Commissie uitgaat van een in de verordening van de Commissie niet voorkomend concept van een „fysieke” hoeveelheidscontrole.
   Verzoeker voert twee middelen aan:

               a)

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien de bestreden beschikking onwettig was op grond van de eerste alinea van artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1258/1999 (3) van de Raad (hierna: verordening van de Raad) betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, omdat niets de conclusie rechtvaardigde dat de betrokken uitgaven niet waren gedaan in overeenstemming met de communautaire regels, neergelegd in artikel 23, lid 2, van de verordening van de Commissie; en

               b)

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien de vaststelling van het uitgesloten bedrag in strijd was met de vierde alinea van artikel 7, lid 4, van de verordening van de Raad.

      (1)  PB L 218, blz. 12.

      (2)  Verordening (EG) nr. 2571/97 van de Commissie van 15 december 1997 betreffende de verkoop van boter tegen verlaagde prijs en de toekenning van steun voor room, boter en boterconcentraat voor de vervaardiging van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere voedingsmiddelen (PB L 350, blz. 3).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).


title: Zaak T-164/08: Beroep ingesteld op 30 april 2008 — Italië/Commissie en EPSO

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/22

         Beroep ingesteld op 30 april 2008 — Italië/Commissie en EPSO
   (Zaak T-164/08)
   (2008/C 158/36)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor personeelsselectie
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/125/08 (AD 7 en AD 9) voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van respectievelijk vier (Commissie) en negen (Andere instellingen) artsen, bekendgemaakt in de Engelse, de Franse en de Duitse taalversies van het
                     Publicatieblad van de Europese Unie van 21 februari 2008, nummer C 48 A.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die in zaak T-117/08, Italië/Commissie (1).

      (1)  Nog niet bekendgemaakt in het PBEU.


title: Zaak T-231/12: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Rocket Dog Brands/BHIM — Julius-K9 (JULIUS K9) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk JULIUS K9 — Oudere gemeenschapsbeeldmerken K9 — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/21

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2013 — Rocket Dog Brands/BHIM — Julius-K9 (JULIUS K9)
   (Zaak T-231/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk JULIUS K9 - Oudere gemeenschapsbeeldmerken K9 - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 189/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rocket Dog Brands LLC (Hayward, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Julius-K9 bt (Szigetszentmiklós, Hongarije)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2008 (zaak R 1124/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Rocket Dog Brands LLC en Julius-K9 bt

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Rocket Dog Brands LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-345/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin — Duitsland) — Krzysztof Peśla/Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern (Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39 EG — Weigering van toegang tot juridische stage ter voorbereiding op uitoefening van gereglementeerde juridische beroepen — Kandidaat die rechtendiploma in andere lidstaat heeft behaald — Criteria voor onderzoek van gelijkwaardigheid van verworven kennis)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin — Duitsland) — Krzysztof Peśla/Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern
   (Zaak C-345/08) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Artikel 39 EG - Weigering van toegang tot juridische stage ter voorbereiding op uitoefening van gereglementeerde juridische beroepen - Kandidaat die rechtendiploma in andere lidstaat heeft behaald - Criteria voor onderzoek van gelijkwaardigheid van verworven kennis)
   2010/C 24/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Schwerin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Krzysztof Peśla

      Verwerende partij: Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Schwerin — Uitlegging van artikel 39 EG — Besluit waarbij een kandidaat die zijn rechtendiploma in een andere lidstaat heeft behaald, de toegang tot de juridische stage ter voorbereiding op de uitoefening van gereglementeerde juridische beroepen wordt geweigerd — Criteria voor het onderzoek van de gelijkwaardigheid van de opleidingen

      Dictum

               1)

               Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van de gelijkwaardigheid van opleidingen naar aanleiding van een verzoek om rechtstreeks, zonder de daartoe vastgestelde proeven af te leggen, te worden toegelaten tot een stage ter voorbereiding op de uitoefening van juridische beroepen, die kennis als maatstaf dient te worden genomen die blijkt uit de kwalificaties die worden vereist in de lidstaat waar de aanvrager verzoekt om tot een dergelijke stage te worden toegelaten.

               2)

               Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd dat het op zich niet vereist dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij het onderzoek van een aanvraag van een burger van een andere lidstaat om tot een praktijkopleiding te worden toegelaten met het oog op de latere uitoefening van een gereglementeerd juridisch beroep, bijvoorbeeld tot een stage ter voorbereiding op de uitoefening van juridische beroepen in Duitsland, in het kader van de door het gemeenschapsrecht vereiste gelijkwaardigheidstoetsing van de aanvrager slechts een niveau van juridische kennis verlangen dat lager is dan het niveau dat blijkt uit de kwalificaties die in deze lidstaat worden vereist om tot een dergelijke praktijkopleiding te worden toegelaten. Evenwel dient te worden gepreciseerd dat dit artikel zich evenmin tegen een versoepeling van deze kwalificatievereisten verzet en dat de mogelijkheid van een gedeeltelijke erkenning van de kennis die blijkt uit de kwalificaties waarvan de betrokkene het bewijs heeft geleverd, in de praktijk niet louter fictief mag zijn, wat door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak C-329/07: Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/29

         Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-329/07)
   (2007/C 211/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: W. Wils, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2004/48/EG in nationaal recht is op 29 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 45 en PB L 195, blz. 16 (rectificatie).


title: Zaak C-247/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2015 door Maxcom Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/8

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2015 door Maxcom Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-247/15 P)
   (2015/C 262/10)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia, PT, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het oordeel van het Gerecht over het tweede onderdeel van het eerste middel van verzoekster in eerste aanleg vernietigen;

               —

               het eerste middel van verzoekster in eerste aanleg volledig afwijzen, en

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in rekwirantes kosten van de hogere voorziening en haar interventie in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende argumenten aan:

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door te oordelen dat volgens artikel 13, lid 1, van de basisverordening (1) de Raad op basis van de feiten dat i) verzoekster in eerste aanleg geen echte Indonesische producent was en ii) geen assemblagewerkzaamheden verrichtte boven de in artikel 13, lid 2, van de basisverordening neergelegde drempels niet kon besluiten dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading.

               —

               Subsidiair: zelfs indien wordt aangenomen dat de conclusie van de Raad met betrekking tot overlading onjuist was, is het niet gerechtvaardigd verordening 501/2013 (2) nietig te verklaren voor zover zij verzoekster in eerste aanleg betreft, aangezien het Gerecht heeft erkend dat verzoekster in eerste aanleg assemblagewerkzaamheden verrichtte die de in artikel 13, lid 2, van de basisverordening neergelegde drempels niet overschreden en heeft vastgesteld dat alle andere criteria waren vervuld om verzoekster in eerste aanleg geen vrijstelling van de antiontwijkingsmaatregelen te verlenen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153, blz. 1).


title: Zaak T-412/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Bena Properties/Raad

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/19

      Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Bena Properties/Raad
      (Zaak T-412/16)
      (2016/C 364/16)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Bena Properties Co. SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep van verzoekster ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-411/16, Syriatel Mobile Telecom/Raad zijn aangevoerd.


title: Zaak C-327/99: Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) van 20 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen FILA Sport SpA en New Times International Transport Service Co. Ltd.

text:
20.11.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 333/17
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)                     — door geen bepalingen vast te stellen voor een juist
van 20 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing                           gebruik van de haar voor de vangstseizoenen 1988 en
in het geding tussen FILA Sport SpA en New Times                              1990 toegekende quota,
           International Transport Service Co. Ltd.                       — door niet op de naleving van de communautaire
                                                                              regelgeving op het gebied van het behoud van de
                                                                              visbestanden te hebben toegezien door voldoende
                        (Zaak C-327/99)                                       toezicht op de vangstactiviteiten alsmede een afdoende
                                                                              inspectie van de vissersvaartuigen en de aanvoer en de
                                                                              registratie van de vangsten, zowel voor het vangstsei-
                        (1999/C 333/36)                                       zoen 1988 als voor het vangstseizoen 1990,
                                                                          — door niet te besluiten, de visserij door onder Franse
Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-                  vlag varende of in Frankrijk geregistreerde vaartuigen
king van 20 augustus 1999, ingekomen ter griffie van het Hof                  voorlopig te verbieden ofschoon de verrichte vangsten
van Justitie op 31 augustus 1999, in het geding tussen FILA                   moesten worden geacht het desbetreffende quotum te
Sport SpA en New Times International Transport Service Co.                    hebben uitgeput en eventueel de visserij te verbieden
Ltd., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     wanneer het quotum ruim was overschreden, zulks
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    voor de vangstseizoenen 1988 en 1990,
vraag:                                                                    — door geen strafrechtelijke of administratieve maatrege-
                                                                              len te treffen tegen de kapitein of iedere andere
                                                                              persoon die verantwoordelijk was voor de vangsteen
Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad                   na uitvaardiging van de vangstverboden, zulks voor de
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om                      vangstseizoenen 1988 en 1990,
het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte               niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341               rusten krachtens (i) artikel 5, lid 2 van verordening (EEG)
van 30 december 1994), aldus worden uitgelegd, dat deze                   nr. 170/83 van 25.1.1983 (1) juncto artikel 1, lid 1, van
verordening ook moet worden toegepast op situaties, waarin                verordening (EEG) nr. 2241/87 (2), (ii) artikel 11, lid 2,
goederen als in de verordening nader omschreven, bij doorvoer             van verordening nr. 2241/87 en (iii) artikel 5, lid 2, van
(transitovervoer) uit een niet-lidstaat naar een andere niet-             verordening nr. 170/83 juncto artikel 1, lid 2, van verorde-
lidstaat, op verzoek van een in een lidstaat gevestigde rechtheb-         ning nr. 2241/87;
bende die inbreuk op zijn rechten stelt, door de douaneautori-        2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen
teiten van een lidstaat krachtens genoemde verordening in een
lidstaat voorlopig in beslag worden genomen?                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — Schending van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 170/83
                                                                          juncto artikel 1, lid 1, van verordening nr. 2241/87 (ont-
                                                                          breken van controlemaatregelen): de Franse autoriteiten
                                                                          voeren aan, dat zij reeds in 1988 nieuwe procedures voor
                                                                          de statistische verwerking hebben ingevoerd. Zij geven zelf
                                                                          toe dat die procedures niet alle verwachte resultaten
                                                                          hebben opgeleverd. Het besluit van de Franse minister van
                                                                          visserij, dat van 24 augustus 1990 dateert en derhalve te
                                                                          laat kwam, kan hoe dan ook niet als een toereikende
                                                                          maatregel worden beschouwd.
Beroep, op 9 september 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     — Schending van artikel 11, lid 2, van verordening
                                                                          nr. 2241/87 (te late stopzetting van de visserij): ingevolge
                              bliek
                                                                          artikel 11, lid 2, moet iedere lidstaat op basis van de over
                                                                          de gedane vangsten beschikbare informatie de datum
                                                                          bepalen waarop een quotum waarschijnlijk zal zijn uitge-
                        (Zaak C-333/99)                                   put en tijdig de maatregelen treffen om de visserij vanaf die
                                                                          datum te kunnen verbieden. Gedurende het vangstseizoen
                                                                          1988 is het vangstverbod telkens uitgevaardigd nadat het
                        (1999/C 333/37)                                   vastgestelde quotum reeds was overschreden. Wat het
                                                                          vangstseizoen 1990 betreft werd in de zes gevallen waarin
                                                                          overbevissing had plaatsgevonden, geen nationaal vangst-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                verbod uitgevaardigd. De door de Franse regering aange-
op 9 september 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek               voerde rechtvaardigingen (geringe capaciteit van de statisti-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                  sche instrumenten, moeilijkheden rond het beheer van
woordigd door T. Van Rijn, juridisch adviseur, en B. Mongin,              visquota van geringe omvang in geval van wijd verspreide
lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie               vissersvloot) zijn onanvaardbaar.
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.                                             — Schending van artikel 1, lid 1, van verordening
                                                                          nr. 2241/87 (ontbreken van strafrechtelijke of administra-
                                                                          tieve maatregelen): indien de Franse autoriteiten de juiste
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         controle of inspecties hadden uitgevoerd, hadden zij
                                                                          op het in de gemeenschapswetgeving voorgeschreven
                                                                          moment een vangstverbod kunnen uitvaardigen en de
1. vast te stellen dat de Franse Republiek,                               eventuele overtreders kunnen vervolgen, zulks voor de


title: Zaak C-22/04: Beroep, op 26 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 85/14                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         3.4.2004
9)    Is sprake van een schending van het communautaire                       willen intrekken en dat aan de intrekking voorafgaat
      mededingingsrecht en/of van de fundamentele beginselen                  (intrekkingsbesluit als gunningsbesluit), in ieder geval te
      van het gemeenschapsrecht (inzonderheid van de artike-                  voorzien in een beroepsprocedure waarmee de verzoeker,
      len 6, lid 1, en 13 van het Europees Verdrag tot                        onafhankelijk van de mogelijkheid om na de opheffing
      bescherming van de rechten van de mens), wanneer een                    schadevergoeding te eisen, de intrekking van het besluit
      nationale wettelijke bepaling als artikel 3, lid 2, van                 kan verkrijgen wanneer aan de daarvoor gestelde voor-
      Italiaanse wet nr. 287 van 10 oktober 1990 de consument                 waarden is voldaan?
      of in elk geval de derde die schade heeft geleden wegens
      een onrechtmatige overeenkomst die nietig is ingevolge
      artikel 81 EG of wegens een bij artikel 82 EG verboden
                                                                        (1) PB L 395, blz. 33.
      misbruik van machtspositie, verplicht zich met zijn
      schadevordering tot een andere rechter te wenden dan
      die welke territoriaal bevoegd zou zijn op grond van de
      vestigingsplaats van het verzekeringskantoor waarmee de
      gelaedeerde de overeenkomst heeft gesloten en waar hij
      zelf zijn woonplaats heeft, ook wat de verschillende
      proceskosten betreft naargelang de ene of de andere
      oplossing wordt gekozen?
                                                                        Beroep, op 26 januari 2004 ingesteld door Commissie van
10) Brengt het gemeenschapsrecht voor de nationale rechter              de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
      de verplichting mee de daarmee strijdige nationale bepa-
      lingen buiten toepassing te laten, althans ze uit te leggen                                 (Zaak C-22/04)
      conform het gemeenschapsrecht?
                                                                                (2004/C 85/22)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 26 januari 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door Thomas van Rijn en Maria Kontou-Durande,
                                                                        juridisch adviseurs bij haar juridische dienst.
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 12 januari 2004
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kop-                Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
pensteiner GmbH en Bundesimmobiliengesellschaft
                              m.b.H.                                    —     vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtin-
                                                                              gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
                          (Zaak C-15/04)                                      artikel 3 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad
                                                                              van 12 oktober 1993 (1), doordat zij niet ervoor heeft
                                                                              gezorgd dat vissersvaartuigen die haar vlag voeren en
                          (2004/C 85/21)
                                                                              moeten zijn uitgerust met een systeem voor positiebepa-
                                                                              ling via satelliet, naar gelang van het type vaartuig ook
                                                                              daadwerkelijk daarmee zijn uitgerust vanaf 30 juni 1998
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 12 januari                     of 1 januari 2000;
2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
20 januari 2004, in het geding tussen Koppensteiner GmbH                —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
en Bundesimmobiliengesellschaft m.b.H., het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
le beslissing over de navolgende vragen:                                Middelen en voornaamste argumenten
1)    Zijn de bepalingen van artikel 1, juncto artikel 2, lid 1,        De Commissie stelt dat de Helleense Republiek geen maatrege-
      sub b), van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van                  len heeft genomen om vanaf 1 juli 1998 de doeltreffende
      21 december 1989 (1) zo onvoorwaardelijk en voldoende             werking van een centrum voor controle op de visserijactivitei-
      nauwkeurig dat een particulier zich in geval van intrek-          ten te garanderen, noch maatregelen die garanderen dat alle
      king van de aanbesteding na de opening van de inschrij-           vissersvaartuigen die haar vlag voeren, vanaf 1 juli 1998
      vingen voor de nationale rechterlijke instanties recht-           of 1 januari 2000 zijn uitgerust met een systeem voor
      streeks op deze bepalingen kan beroepen en dienaangaan-           positiebepaling.
      de op geldige wijze een beroepsprocedure kan instellen?
2)    Ingeval vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord:
      Moet artikel 1, juncto artikel 2, lid 1, sub b), van richtlijn    (1) PB L 261, blz. 1.
      89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 aldus
      worden uitgelegd dat de lidstaten verplicht zijn om voor
      het aan de intrekking voorafgaande besluit waarbij de
      aanbestedende dienst te kennen geeft de aanbesteding te


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 1999 in zaak C-102/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Richtlijn 87/101/EEG - Verwijdering van afgewerkte olie - Uitvoering)

text:
4.12.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 352/3
2) Het belang van een onderzoek door de nationale autoriteiten kan,        1) Door niet de nodige maatregelen te nemen om voorrang te
     wanneer de belastingplichtige aan wie geen enkele manipulatie of           verlenen aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie,
     nalatigheid valt te verwijten, niet in kennis is gesteld van het           ofschoon er geen beperkingen van technische, economische
     verloop van het onderzoek, een bijzondere situatie opleveren in de         en organisatorische aard bestonden, heeft de Bondsrepubliek
     zin van artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1430/79               Duitsland niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
     van de Raad van 2 juli 1979 betreffende terugbetaling of                   krachtens artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de
     kwijtschelding van in- of uitvoerrechten, zoals gewijzigd bij              Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte
     verordening (EEG) nr. 3069/86 van de Raad van 7 oktober                    olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van
     1986, wanneer de omstandigheid dat de nationale autoriteiten               22 december 1986.
     in het belang van het onderzoek weloverwogen hebben toegelaten
     dat overtredingen en onregelmatigheden werden begaan waardoor         2) De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.
     voor de aangever een douaneschuld is ontstaan, laatstgenoemde
     in een uitzonderlijke situatie brengt ten opzichte van andere
     marktdeelnemers die dezelfde werkzaamheid verrichten.                 (1) PB C 142 van 10.5.1997.
3) Beschikking C(98) 372 def. van de Commissie van 18 februari
     1998 is ongeldig.
(1) PB C 113 van 11.4.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                         van 9 september 1999
                      van 9 september 1999                                 in zaak C-217/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
in zaak C-102/97: Commissie van de Europese Gemeen-
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)                       (Niet-nakoming — Richtlijn 90/313/EEG — Vrije toegang
                                                                           tot milieu-informatie — Begrip „overheidsinstanties” —
(Niet-nakoming — Richtlijn 87/101/EEG — Verwijdering                       Uitsluiting van rechterlijke instanties, Openbaar ministerie
                van afgewerkte olie — Uitvoering)                          en tuchtrechtelijke instanties — Gedeeltelijke informatiever-
                                                                           strekking — Uitsluiting van recht op informatie gedurende
                          (1999/C 352/05)                                  administratieve procedure — Bedrag en modaliteiten van
                                                                                vergoedingen)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (1999/C 352/06)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Duits)
In zaak C-102/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepubliek Duits-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
land (gemachtigden: aanvankelijk E. Röder en B. Klore, vervol-                                        dentie van het Hof)
gens E. Röder en C.-D. Quassowski), betreffende een verzoek
om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door geen
voorrang te verlenen aan de recyclage van afgewerkte olie                  In zaak C-217/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
boven de thermische verwerking ervan, ofschoon er geen                     pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepubliek Duits-
beperkingen van technische, economische en organisatorische                land (gemachtigde: E. Röder, bijgestaan door D. Sellner), betref-
aard bestaan, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op              fende een verzoek om vast te stellen, dat de Bondsrepubliek
haar rusten krachtens artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG           Duitsland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van                    rusten krachtens richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni
afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn         1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie (PB L 158,
87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 (PB 1986,                      blz. 56), met name de artikelen 2, sub b, 3, lid 2, eerste alinea,
L 42, blz. 43), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als             derde streepje, en tweede alinea, en 5 ervan, heeft het
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
de Almeida, L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;               kamerpresident, G. Hirsch en R. Schintgen (rapporteur), rech-
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau,             ters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, hoofd-
hoofdadministrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen                administrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-60/11: Beroep ingesteld op 25 mei 2011 — ZZ/ECB

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/35

         Beroep ingesteld op 25 mei 2011 — ZZ/ECB
   (Zaak F-60/11)
   2011/C 211/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de ECB tot bevestiging van het eerdere besluit om verzoeker met ingang van 5 augustus 2010 te schorsen en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de ECB van 23 november 2010 tot bevestiging van het besluit van 4 augustus 2010 om verzoeker te schorsen en, voor zover nodig, het besluit van 15 maart 2011 tot afwijzing van het bijzondere bezwaar nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, verzoeker volledig in zijn functie herstellen, met de nodige publiciteit met het oog op het herstel van zijn goede naam;

               —

               in elk geval, vergoeding gelasten van de immateriële schade die verzoeker heeft geleden, welke ex aequo et bono op 20 000 EUR wordt geschat;

               —

               de ECB verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-459/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — Veli Elshani/Hauptzollamt Linz (Communautair douanewetboek — Artikelen 202 en 233, eerste alinea, sub d — Ontstaan van douaneschuld — Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen — Inbeslagneming en verbeurdverklaring — Tenietgaan van douaneschuld — Tijdstip waarop inbeslagneming moet plaatsvinden)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Graz — Oostenrijk) — Veli Elshani/Hauptzollamt Linz
   (Zaak C-459/07) (1)

   (Communautair douanewetboek - Artikelen 202 en 233, eerste alinea, sub d - Ontstaan van douaneschuld - Op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen - Inbeslagneming en verbeurdverklaring - Tenietgaan van douaneschuld - Tijdstip waarop inbeslagneming moet plaatsvinden)
   2009/C 141/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Graz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Veli Elshani

      Verwerende partij: Hauptzollamt Linz

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Graz — Uitlegging van de artikelen 202 en 233, eerste alinea, sub d, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek — Tenietgaan van de douaneschuld bij de inbeslagneming van goederen op het ogenblik waarop deze op onregelmatige wijze worden binnengebracht — Inbeslagneming van goederen in de lidstaat van bestemming — Onttrekking van goederen — Tijdstip waarop de schuld tenietgaat

      Dictum

               1)

               De artikelen 202 en 233, eerste alinea, sub d, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000, moeten aldus worden uitgelegd dat de inbeslagneming van op onregelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap binnengebrachte goederen slechts tot het tenietgaan van de douaneschuld leidt indien zij plaatsvindt voordat die goederen het eerste douanekantoor in dat gebied zijn gepasseerd.

               2)

               De tweede vraag behoeft niet te worden beantwoord.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007


title: Zaak C-663/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 27 december 2011 — SC Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 27 december 2011 — SC Scandic Distilleries SA/Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili
   (Zaak C-663/11)
   2012/C 89/05
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Scandic Distilleries SA

      Verwerende partij: Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de weigering van de Roemeense belastingautoriteiten om een gunstig gevolg te geven aan een verzoek om teruggaaf van accijns in strijd met het Europees recht (de artikelen 7 en 22 van richtlijn 92/12/EEG alsook de overwegingen van de considerans ervan), wanneer:

                           a)

                           het bedrijf dat om teruggaaf van de accijns verzoekt, heeft bewezen dat het voldoet aan alle in de nationale wettelijke regeling gestelde technische voorwaarden voor de aanvaarding van het verzoek om teruggaaf, en met name aan de voorwaarden betreffende: (i) het bewijs dat de accijns in Roemenië is voldaan en (ii) het bewijs dat de accijnsproducten naar een andere lidstaat zijn verzonden;

                           b)

                           uit de voorschriften van de Roemeense belastingwetgeving (artikel 1926 van het belastingwetboek en punt 184 van de uitvoeringsbepalingen waarin is voorzien bij besluit nr. 44/2004 van de Roemeense regering en bijlage nr. 11 bij titel VII van het belastingwetboek) volgt dat bepaalde documenten die bij het verzoek om teruggaaf moesten worden gevoegd pas konden worden overgelegd na de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat;

                           c)

                           de Roemeense belastingwetgeving (artikel 184, lid 4, van de uitvoeringsbepalingen, waarin wordt verwezen naar artikel 135 van het wetboek fiscaal procesrecht) voorziet in een algemene termijn van vijf jaar voor elk verzoek om teruggaaf of terugbetaling?

               2)

               Moet artikel 22, lid [2], sub a, van richtlijn 92/12/EEG aldus worden uitgelegd dat een bedrijf dat in de lidstaat waarin de accijns is voldaan geen verzoek om teruggaaf van de accijns indient vóór de levering van de accijnsproducten in een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de voldane accijns?

               3)

               Is, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de oplossing waarbij het bedrijf geen aanspraak meer kan maken op teruggaaf van de accijns, waardoor dezelfde accijnsproducten dubbel worden belast (in de lidstaat waarin de accijnsproducten aanvankelijk tot verbruik zijn uitgeslagen en in de lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt), in overeenstemming met het beginsel van fiscale neutraliteit?

               4)

               Kan, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de uiterst korte termijn tussen de datum waarop de accijns is voldaan voor de in een lidstaat tot verbruik uitgeslagen producten en de datum van verzending van de accijnsproducten naar een andere lidstaat waar zij bestemd zijn om te worden verbruikt, worden geacht in overeenstemming te zijn met de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid? Is het in dit verband relevant dat de algemene termijn om te verzoeken om teruggaaf of terugbetaling van een belasting, een taks of een heffing in de betrokken lidstaat beduidend langer is?


title: Zaak T-520/14: Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — bd breyton-design/BHIM (RACE GTP) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RACE GTP — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/33

         Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — bd breyton-design/BHIM (RACE GTP)
   (Zaak T-520/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RACE GTP - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: bd breyton-design GmbH (Stockach, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Raab en H. Lauf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2014 (zaak R 1230/2013-1) betreffende een aanvraag voor inschrijving als gemeenschapsmerk van het woordteken RACE GTP

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               bd breyton-design GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.