title: Zaak T-745/15: Arrest van het Gerecht van 14 december 2016 — Scorpio Poland/EUIPO — Eckes-Granini Group (YO!) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk YO! — Ouder nationaal woordmerk YO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/46

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2016 — Scorpio Poland/EUIPO — Eckes-Granini Group (YO!)
   (Zaak T-745/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk YO! - Ouder nationaal woordmerk YO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 030/52)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Scorpio Poland, voorheen FH Scorpio (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Schifko en E. Śliwińska, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Eckes-Granini Group GmbH (Nieder-Olm, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 oktober 2015 (zaak R 1546/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Eckes-Granini Group en FH Scorpio

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Scorpio Poland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak T-562/10: Beroep ingesteld op 16 december 2010 — HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping/Raad

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/14

         Beroep ingesteld op 16 december 2010 — HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping/Raad
   (Zaak T-562/10)
   2011/C 46/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HTTS Hanseatic Trade Trust & Shipping GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Kienzle en M. Schlingmann, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure, inzonderheid verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan:

               1)

               Eerste middel: schending van verzoeksters rechten van de verdediging

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat de Raad haar recht op effectieve rechtsbescherming en met name het motiveringsvereiste heeft geschonden, nu hij niet afdoende heeft gemotiveerd waarom zij is opgenomen in bijlage VIII bij de bestreden verordening.

                           —

                           Verder stelt verzoekster dat de Raad heeft verzuimd op haar uitdrukkelijke verzoek redenen of opvattingen te noemen en de relevante bewijzen over te leggen die haar opneming in bijlage VIII bij de bestreden verordening rechtvaardigen.

                           —

                           Ten slotte wordt in het kader van het eerste middel aangevoerd dat de Raad verzoeksters recht om te worden gehoord heeft geschonden, nu hij verzoekster niet de in artikel 36, leden 3 en 4, van de bestreden verordening voorziene mogelijkheid heeft geboden om opmerkingen in te dienen over haar opneming in de sanctielijst, hetgeen tot een toetsing door de Raad had moeten leiden.

               2)

               Tweede middel: schending van verzoeksters grondrecht van eerbiediging van haar eigendom

                           —

                           Verzoekster stelt dienaangaande dat haar opneming in bijlage VIII bij de bestreden verordening een niet-gerechtvaardigde inmenging in haar grondrecht op eigendom inhoudt, daar zij wegens de ontoereikende motivering door de Raad niet kan uitmaken waarom zij is opgenomen in de lijst van personen waarop de sancties in de zin van artikel 16, lid 2, van de bestreden verordening betrekking hebben.

                           —

                           Verder stelt verzoekster dat haar opneming in bijlage VIII bij de bestreden verordening berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van haar situatie en haar activiteiten door de Raad.

                           —

                           Ten slotte wordt in het kader van het tweede middel gesteld dat de opneming van verzoekster in bijlage VIII bij de bestreden verordening duidelijk niet geschikt is voor het bereiken van de met de verordening nagestreefde doelen en bovendien een onevenredige schending van haar eigendomsrecht oplevert.


title: Zaak C-449/00: Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
10.2.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 45/11
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
—    Schending van het gemeenschapsrecht, inzonderheid
     artikel 33 van ’s Hofs Statuut:                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                       die in zaak C-443/00 (2).
     —     onjuiste rechtsopvatting en tegenstrijdigheid in de
           motivering doordat het Gerecht het middel inzake
           schending van artikel 24, derde en vierde alinea,           (1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
                                                                       (2) Zie blz. 8 van dit Publicatieblad.
           Ambtenarenstatuut niet-ontvankelijk heeft ver-
           klaard;
     —     tegenstrijdigheid in de motivering en onjuiste rechts-
           opvatting doordat in het bestreden arrest niet wordt
           geoordeeld dat de Commissie een kennelijk verkeer-
           de beoordeling heeft verricht;
     —     tegenstrijdigheid in de motivering en onjuiste recht-
           sopvatting doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat         Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door Commissie
           verzoeker geen enkele kennelijk verkeerde beoorde-          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
           ling bij de vergelijking van zijn verdiensten met die                                 dom Luxemburg
           van andere ambtenaren, in casu de heer G., heeft
           aangetoond;                                                                           (Zaak C-450/00)
     —     onjuiste rechtsopvatting en tegenstrijdigheid in de
           motivering doordat het Gerecht heeft geoordeeld,                                       (2001/C 45/22)
           dat er in dit geval geen sprake was van schending van
           de beginselen van gelijke behandeling en billijkheid.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 6 december 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door X. Lewis, lid van de juridische
                                                                       dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre
Beroep, op 6 december 2000 ingesteld door Commissie                    Wagner, Kirchberg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                bliek                                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-449/00)
                                                                       1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                          (2001/C 45/21)                                     door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
op 6 december 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van
woordigd door X. Lewis, lid van de juridische dienst, als                    natuurlijke personen in verband met de verwerking van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                     persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die
C. Gómez de la Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner,                gegevens (1), de krachtens artikel 32 van die richtlijn op
Kirchberg.                                                                   haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
dat het den Hove behage:                                                     kosten.
1.   vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke          Middelen en voornaamste argumenten
     bepalingen in samenwerking te doen treden die eventuele
     sancties bevatten welke nodig zijn om uitvoering te geven
     aan richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
     Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming               die in zaak C-443/00 (2).
     van natuurlijke personen in verband met de verwerking
     van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer
     van die gegevens (1), de krachtens artikel 32 van die             (1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
     richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-           (2) Zie blz. 8 van dit Publicatieblad.
     komen;
2.   de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 september 2005 in de gevoegde zaken C-544/03 en C-545/03 (verzoeken van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Mobistar NV tegen Commune de Fléron en Belgacom Mobile NV tegen Gemeente Schaarbeek (Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) — Telecommunicatiediensten — Richtlijn 90/388/EEG — Artikel 3 quater — Opheffing van alle beperkingen — Gemeentebelastingen op pylonen, masten en antennes voor GSM-ontvangst)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 8 september 2005
   in de gevoegde zaken C-544/03 en C-545/03 (verzoeken van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Mobistar NV tegen Commune de Fléron en Belgacom Mobile NV tegen Gemeente Schaarbeek (1)

   (Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) - Telecommunicatiediensten - Richtlijn 90/388/EEG - Artikel 3 quater - Opheffing van alle beperkingen - Gemeentebelastingen op pylonen, masten en antennes voor GSM-ontvangst)
   (2005/C 271/11)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken C-544/03 en C-545/03, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (België) bij beslissingen van 8 december 2003, ingekomen bij het Hof op 23 december 2003, in de procedures Mobistar NV (C-544/03) tegen Commune de Fléron, en Belgacom Mobile NV (C-545/03) tegen Gemeente Schaarbeek, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, N. Colneric (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) dient aldus te worden uitgelegd dat het er zich niet tegen verzet dat een nationale autoriteit of een plaatselijke overheid bij reglement een belasting instelt op de infrastructuur voor mobiele en persoonlijke communicatie die bij de exploitatie van de in de vergunningen en machtigingen bepaalde werkzaamheden wordt gebruikt, die zonder onderscheid van toepassing is op binnenlandse dienstverrichters en dienstverrichters uit andere lidstaten, en die het verrichten van diensten binnen één lidstaat en het verrichten van diensten tussen lidstaten gelijkelijk raakt.

               2)

               Maatregelen van fiscale aard die van toepassing zijn op infrastructuur voor mobiele communicatie vallen niet onder artikel 3 quater van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd, met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996, tenzij die maatregelen rechtstreeks of onrechtstreeks exploitanten die over bijzondere of uitsluitende rechten beschikken of hebben beschikt, bevoordelen ten nadele van nieuwe exploitanten, en zij de mededingingssituatie merkbaar aantasten.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-490/11: Beroep ingesteld op 15 september 2011 — Bena Properties/Raad

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

         Beroep ingesteld op 15 september 2011 — Bena Properties/Raad
   (Zaak T-490/11)
   2011/C 331/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bena Properties Co. SA (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/273/GBVB van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover zij op verzoekster betrekking hebben en de daaruit volgende uitvoeringsbesluiten 2011/302/GBVB van 23 mei 2011 en 2011/367/GBVB van 23 juni 2011, voor zover zij haar naam opnieuw opnemen op de lijst van de in de artikelen 3 en 4 van besluit 2011/273/GBVB van 9 mei 2011 bedoelde personen en entiteiten, nietig verklaren;

               —

               verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en de daaruit volgende uitvoeringsverordeningen nr. 504/2011 van 23 mei 2011 en rectificatie [rectificatie van uitvoeringsverordening (EU) nr. 504/2011 gepubliceerd op 24 juni 2011] nietig verklaren, voor zover die handelingen betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-433/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB C 290 van 01.10.2011, blz. 14.


title: Zaak F-94/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 december 2015 — Bowles/ECB (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Leden van het personeelscomité — Bezoldiging — Salaris — Extra salarisverhoging — Voorwaarde om in aanmerking te komen)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/92

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 17 december 2015 — Bowles/ECB
   (Zaak F-94/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van de ECB - Leden van het personeelscomité - Bezoldiging - Salaris - Extra salarisverhoging - Voorwaarde om in aanmerking te komen))
   (2016/C 048/103)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Bowles (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: E. Carlini, S. Camilleri en M. López Torres, gemachtigden, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directie van de ECB om verzoeker in het kader van de procedure voor de jaarlijkse herziening van salarissen en bonussen voor 2014 geen „ESV” (extra salarisverhoging) te geven

      Dictum

               1)

               Het besluit van de directie van de Europese Centrale Bank van 25 februari 2014 om Bowles voor 2014 geen extra salarisverhoging te geven wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Centrale Bank draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Bowles.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 49.


title: Zaak T-490/10 R: Beschikking van de president van 17 februari 2011 — Endesa en Endesa Generación/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Compensatie van extra productiekosten van aantal elektriciteitscentrales die gevolg zijn van algemenedienstverplichting om bepaalde hoeveelheden elektriciteit met in eigen land gewonnen steenkool te produceren, en invoering van „mechanisme van prioritaire inschakeling” van deze centrales — Beschikking om geen bezwaar te maken — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Ontbreken van spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/23

         Beschikking van de president van 17 februari 2011 — Endesa en Endesa Generación/Commissie
   (Zaak T-490/10 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Compensatie van extra productiekosten van aantal elektriciteitscentrales die gevolg zijn van algemenedienstverplichting om bepaalde hoeveelheden elektriciteit met in eigen land gewonnen steenkool te produceren, en invoering van „mechanisme van prioritaire inschakeling” van deze centrales - Beschikking om geen bezwaar te maken - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Ontbreken van spoedeisendheid - Belangenafweging)
   2011/C 152/42
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Endesa SA (Madrid, Spanje) en Endesa Generación SA (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Merola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en C. Urraca Caviedes)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen dat in wezen strekt tot opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4499 van de Commissie van 29 september 2010 betreffende de door het Koninkrijk Spanje aangemelde steunmaatregel N 178/2010, die de vorm aanneemt van compensatie voor een openbaredienstverplichting in combinatie met een mechanisme van prioritaire inschakeling van elektriciteitscentrales die in eigen land gewonnen steenkool gebruiken

      Dictum

               1)

               E.ON Generación SL, Hidroeléctrica del Cantábrico SA en Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón worden toegelaten tot interventie aan de zijde van de Europese Commissie.

               2)

               De beschikking van de president van het Gerecht van 3 november 2010, Endesa en Endesa Generación/Commissie (T-484/10 R, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) wordt ingetrokken.

               3)

               Aan Endesa SA en Endesa Generación SA, aan de Commissie en aan het Koninkrijk Spanje zal een termijn worden verleend om te verzoeken dat bepaalde vertrouwelijke gegevens van het dossier en van de onderhavige beschikking worden weggelaten uit de mededeling aan de in punt 1 van dit dictum vermelde partijen, en om ten behoeve van deze mededeling een niet-vertrouwelijke versie van de processtukken en van de onderhavige beschikking over te leggen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-313/05: Verzoek van de Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maciej Brzeziński en Direktor Izby Celnej w Warszawie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/5

         Verzoek van de Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maciej Brzeziński en Direktor Izby Celnej w Warszawie
   (Zaak C-313/05)
   (2005/C 281/10)
   Procestaal: Pools
   De Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie (Polen) heeft bij beschikking van 22 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 augustus 2005, in het geding tussen Maciej Brzeziński en Direktor Izby Celnej w Warszawie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Staat artikel 25 EG, dat in- en uitvoerrechten en heffingen van gelijke werking tussen de lidstaten verbiedt, eraan in de weg dat een lidstaat toepassing maakt van artikel 80 van de accijnswet van 23 januari 2004 (Dz.U. Nr. 29, poz. 257, zoals gewijzigd), wanneer de accijns bij iedere verwerving van een voertuig wordt geheven, ongeacht de plaats waar het voertuig zich vóór de eerste inschrijving op het nationale grondgebied bevond?

               2.

               Strookt het met artikel 90, eerste alinea, EG, volgens hetwelk de lidstaten op producten van de overige lidstaten, al dan niet rechtstreeks, geen hogere binnenlandse belastingen van welke aard ook heffen dan die welke, al dan niet rechtstreeks, op soortgelijke nationale producten worden geheven, dat een lidstaat accijnzen heft over uit andere lidstaten ingevoerde gebruikte voertuigen, zonder dat deze belasting wordt geheven over de verkoop van reeds in Polen ingeschreven voertuigen, wanneer krachtens artikel 80 van de Poolse accijnswet alle niet in Polen ingeschreven voertuigen worden belast?

               3.

               Strookt het met artikel 90, tweede alinea, EG, volgens hetwelk de lidstaten op de producten van de overige lidstaten geen zodanige binnenlandse belastingen heffen dat daardoor andere producties zijdelings worden beschermd, dat een lidstaat accijnzen heft over uit andere lidstaten ingevoerde gebruikte voertuigen met toepassing van een volgens de ouderdom van het voertuig en de cilinderinhoud gedifferentieerd tarief, dat is neergelegd in het Poolse uitvoeringsbesluit (§ 7 van het besluit van de minister van Financiën van 22 april 2004 betreffende de vermindering van de accijnstarieven — Dz.U. Nr. 87, poz. 825, zoals gewijzigd), wanneer de belasting over de aan de eerste inschrijving in het binnenland voorafgaande verkoop van gebruikte voertuigen volgens een soortgelijke formule wordt berekend en deze belasting vervolgens de prijs bij de wederverkoop van het betrokken voertuig beïnvloedt?

               4.

               Verzet artikel 28 EG, dat kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten verbiedt, juncto artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zich ertegen dat een lidstaat artikel 81 van de Poolse accijnswet handhaaft, volgens hetwelk personen die zich in de Gemeenschap een personenwagen aanschaffen die niet overeenkomstig het verkeersreglement in Polen is ingeschreven, na de invoer in Polen binnen vijf dagen na de dag van de aanschaf in de Gemeenschap, bij de directeur van het bevoegde douanekantoor een vereenvoudigde verklaring moeten indienen?


title: Zaak T-235/17: Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Dometic Sweden/EUIPO (MOBILE LIVING MADE EASY)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/39

         Beroep ingesteld op 20 april 2017 — Dometic Sweden/EUIPO (MOBILE LIVING MADE EASY)
   (Zaak T-235/17)
   (2017/C 195/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dometic Sweden AB (Solna, Zweden) (vertegenwoordigers: R. Furneaux en E. Humphreys, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MOBILE LIVING MADE EASY” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 952 592

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 februari 2017 in zaak R 1832/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing met betrekking tot de waren en diensten waarop de aanvraag betrekking had en waarvoor de beslissing werd bevestigd;

               —

               vernietiging van het onderzoek van het EUIPO van 10 augustus 2016 of de aanvraag kon worden ingeschreven;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO voor wijziging van zijn beslissing;

               —

               beslissing over de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en het Gerecht.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 75 en artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-397/06: Beschikking van de president van het Hof van 24 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/29

         Beschikking van de president van het Hof van 24 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-397/06) (1)

   (2007/C 183/55)

      Procestaal: Ests

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 1999 in zaak T-27/98: A. Nardone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest en andere stoffen — Percentage blĳvende gedeeltelĳke invaliditeit — Onregelmatigheid van advies van medische commissie)

text:
8.4.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 102/21
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 februari 2000
                      van 15 december 1999
                                                                         in de gevoegde zaken T-32/98 en T-41/98: Regering
in zaak T-27/98: A. Nardone tegen Commissie van de                       van de Nederlandse Antillen tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                                              Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Associatie van landen en gebieden overzee met de Gemeen-
(Ambtenaren — Beroepsziekte — Blootstelling aan asbest                   schap — Verordening (EG) nr. 2352/97 — Verordening
en andere stoffen — Percentage blijvende gedeeltelijke inva-             (EG) nr. 2494/97 — Beroep tot nietigverklaring — Ontvan-
liditeit — Onregelmatigheid van advies van medische com-                 kelijkheid — LGO-besluit — Vrijwaringsmaatregel — Oor-
                               missie)                                                            zakelijk verband”)
                          (2000/C 102/41)                                                          (2000/C 102/42)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In de gevoegde zaken T-32/98 en T-41/98, Regering van
In zaak T-27/98, A. Nardone, voormalig ambtenaar van de                  de Nederlandse Antillen (gemachtigden: M. M. Slotboom en
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                     P. V. F. Bos) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Piétrain (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en              pen (gemachtigden: T. Van Rijn en P. J. Kuyper), ondersteund
L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te             door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betref-
Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire S.à.r.l., Rue Beck        fende, in zaak T-32/98, een beroep tot nietigverklaring van
2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      verordening (EG) nr. 2352/97 van de Commissie van 27 no-
(gemachtigden: J. Currall en J.-L. Fagnart), betreffende een             vember 1997 tot vaststelling van specifieke maatregelen ten
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie             aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de landen en
van 29 mei 1997 betreffende het verzoek om verzoekers ziekte             gebieden overzee (PB L 326, blz. 21), en, in zaak T-41/98, een
als beroepsziekte te erkennen, waarbij verzoekers blijvende              beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2494/97
gedeeltelijke invaliditeit op 6 % is bepaald, heeft het Gerecht          van de Commissie van 12 december 1997 betreffende de
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki, president,           afgifte van invoercertificaten voor rijst van GN-code 1006 van
C. W. Bellamy en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op          oorsprong uit de landen en gebieden overzee, in het kader van
15 december 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                   de bij verordening (EG) nr. 2352/97 vastgestelde specifieke
luidt als volgt:                                                         maatregelen (PB L 343, blz. 17), heeft het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg (Derde kamer) samengesteld als volgt: M. Jaeger,
                                                                         kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
                                                                         A. Mair, administrateur, op 10 februari 2000 een arrest gewe-
1) Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 29 mei 1997         zen waarvan het dictum luidt als volgt:
     betreffende het verzoek om verzoekers ziekte als beroepsziekte te
     erkennen.
                                                                         1) Voegt de zaken T-32/98 en T-41/98 voor het arrest.
2) Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                         2) Verklaart nietig verordening (EG) nr. 2352/97 van de Commis-
                                                                             sie van 27 november 1997 tot vaststelling van specifieke
                                                                             maatregelen ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
                                                                             uit de landen en gebieden overzee.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                         3) Verklaart nietig verordening (EG) nr. 2494/97 van de Commis-
                                                                             sie van 12 december 1997 betreffende de afgifte van invoercertifi-
                                                                             caten voor rijst van GN-code 1006 van oorsprong uit de landen
                                                                             en gebieden overzee, in het kader van de bij verordening (EG)
                                                                             nr. 2352/97 vastgestelde specifieke maatregelen.


title: Gevoegde zaken T-50/06 RENV, T-56/06 RENV, T-60/06 RENV, T-62/06 RENV en T-69/06 RENV: Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Ierland e.a./Commissie ( „Staatssteun — Richtlijn 92/81/EEG — Accijns op minerale oliën ﾔ Bij productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën — Accijnsvrijstelling — Overeenstemming van vrijstelling met goedkeuringsbeschikking van Raad overeenkomstig artikel 8, lid 4, van richtlijn 92/81 — Vermoeden van rechtmatigheid van Uniehandelingen — Rechtszekerheid — Behoorlijk bestuur” )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/21

         Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Ierland e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-50/06 RENV, T-56/06 RENV, T-60/06 RENV, T-62/06 RENV en T-69/06 RENV) (1)

   (Staatssteun - Richtlijn 92/81/EEG - Accijns op minerale oliën - Bij productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën - Accijnsvrijstelling - Overeenstemming van vrijstelling met goedkeuringsbeschikking van Raad overeenkomstig artikel 8, lid 4, van richtlijn 92/81 - Vermoeden van rechtmatigheid van Uniehandelingen - Rechtszekerheid - Behoorlijk bestuur)
   2012/C 133/39
   Procestaal: Engels, Frans en Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. O’Hagan, vervolgens E. Creedon, gemachtigden, bijgestaan door P. McGarry, barrister) (zaak T-50/06 RENV); Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden) (zaak T-56/06 RENV); Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Aiello, G. De Bellis en S. Fiorentino, avvocati dello Stato) (zaak T-60/06 RENV); Eurallumina SpA (Portoscuso, Italië) (vertegenwoordigers: R. Denton en L. Martin Alegi, solicitors) (zaak T-62/06 RENV); en Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Handoll en C. Waterson, solicitors) (zaak T-69/06 RENV)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, N. Khan, D. Grespan en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (PB L 119, blz. 12)

      Dictum

               1)

               Beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, wordt nietig verklaard, voor zover hierin wordt vastgesteld, of zij op de vaststelling berust, dat de door de Franse Republiek, Ierland en de Italiaanse Republiek tot en met 31 december 2003 verleende accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide als brandstof gebruikte minerale oliën staatssteun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, EG, en voor zover hierbij de Franse Republiek, Ierland en de Italiaanse Republiek wordt gelast alle nodige maatregelen te nemen om deze vrijstellingen van de begunstigden terug te vorderen, voor zover laatstgenoemden geen accijns van minstens 13,01 EUR per 1 000 kg zware stookolie betaalden.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsmede die van Ierland in zaak T-50/06 RENV, de Franse Republiek in zaak T-56/06 RENV, de Italiaanse Republiek in zaak T-60/06 RENV, Eurallumina SpA in zaak T-62/06 RENV en Aughinish Alumina Ltd in zaak T-69/06 RENV, daaronder begrepen de kosten van het kort geding in zaak T-69/06 R.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-189/00: Verzoek van het Sozialgericht Trier van 17 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen U. Ruhr en Bundesanstalt für Arbeit

text:
12.8.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 233/15
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil                 5.    Is de omstandigheid dat twee in verschillende verdragslu-
Division) van 18 november 1997 om een prejudiciële                            itende staten geregistreerde octrooien uit een en dezelfde
beslissing in het geding tussen 1) Boston Scientific Ltd,                     Europese octrooiaanvrage voortvloeien, voldoende om
2) Boston Scientific International B.V., 3) Scimed Life                       krachtens artikel 6 competentie te scheppen ten aanzien
Systems Inc. en 1) Cordis Corperation, 2) Cordis (UK) Ltd                     van een persoon die niet zijn woonplaats heeft in de
                                                                              staat waar een geding aanhangig is tegen een aldaar
                                                                              woonachtige gedaagde, wanneer dat geding betrekking
                         (Zaak C-186/00)                                      heeft op:
                                                                              a)    inbreuk door de in die staat woonachtige persoon
                         (2000/C 233/27)                                            op beide octrooien; of
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft                   b)    inbreuk door de in die staat woonachtige persoon
bij beschikking van 18 november 1997, ingekomen ter griffie                         op alleen het octrooi dat in de staat waar het geding
van het Hof van Justitie op 18 mei 2000, in het geding tussen                       aanhangig is, is geregistreerd, terwijl de persoon die
1) Boston Scientific Ltd, 2) Boston Scientific International B.V.,                  daar niet zijn woonplaats heeft, wordt beschuldigd
3) Scimed Life Systems Inc. en 1) Cordis Corperation, 2) Cordis                     van inbreuk op het andere octrooi?
(UK) Ltd; het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende          6.    Maakt het voor het antwoord op een van de voorgaande
vragen:                                                                       vragen verschil (en zo ja, in hoeverre), indien het geding
                                                                              een kortgedingprocedure in Nederland betreffende een
                                                                              Europees octrooi is en de aangewezen staat een andere
1.    Zijn de bepalingen van de artikelen 2 en/of 64 van het                  staat dan Nederland is?
      Europees Octrooiverdrag, met betrekking tot octrooien
      verleend op Europese aanvragen krachtens het Europees
      Octrooiverdrag, bepalingen die voor bijzondere onder-
      werpen (in casu geschillen ter zake van inbreuk op die
      octrooien) de rechterlijke bevoegdheid regelen in de zin
      van artikel 57 Executieverdrag?
2.    Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend                Verzoek van het Sozialgericht Trier van 17 mei 2000 om
      luidt, betekent dit dan dat, ongeacht elke andersluidende         een prejudiciële beslissing in het geding tussen U. Ruhr
      bepaling van het Executieverdrag, een rechtsvordering                               en Bundesanstalt für Arbeit
      wegens inbreuk op een octrooi dat is verleend op een
      Europese aanvraag, uitsluitend kan worden ingesteld
      voor de gerechten van het land waar het octrooi is                                         (Zaak C-189/00)
      geregistreerd?
                                                                                (2000/C 233/28)
3.    Indien volgens het nationale recht van de staat van
      inschrijving van het octrooi de vraag naar de inbreuk op          Het Sozialgericht Trier heeft bij beschikking van 17 mei 2000,
      het octrooi afhangt van de geldigheid van het octrooi             ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 mei 2000,
      (zodat, wanneer de geldigheid wordt betwist, de vragen            in het geding tussen U. Ruhr en Bundesanstalt für Arbeit, het
      naar de inbreuk en de geldigheid gezamenlijk worden               Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      behandeld door het gerecht van die staat):                        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      a)    is dan het gerecht van de staat van inschrijving van        Is de door het Hof in zijn arrest van 23 november 1976 (1)
            het octrooi krachtens de artikelen 16, punt 4, en/of        (Kermaschek, 40/76, Jurispr. blz. 1669) gegeven uitlegging
            19 Executieverdrag bij uitsluiting bevoegd kennis te        van artikel 2, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
            nemen van beide vragen?                                     Raad (2) van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                        socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                        alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
      b)    behoort dan het gerecht van de staat waar het               verplaatsen (PB L 149, blz. 2), nog steeds maatgevend, indien
            octrooi niet is geregistreerd, zich onbevoegd verkla-       daardoor ook het vrije verkeer van een onderdaan van een
            ren ingevolge artikel 19?                                   lidstaat indirect wordt belemmerd?
4.    Kan een gerecht dat niet anderszins bevoegd is in een             (1) Zaak 40/76 (Kermaschek/Bundesanstalt für Arbeit, Jurispr. 1976,
      zaak, op grond van artikel 24 een voorlopige voorziening              blz. 1669).
      treffen in omstandigheden waarin geen bodemprocedure              (2) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
      aanhangig is of zal worden gemaakt voor een gerecht dat
      krachtens het Executieverdrag bevoegd is kennis te nemen
      van het bodemgeschil?


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the Home Department, ex parte: A. Radiom (Zaak C-111/95)

text:
24 . 6 . 95              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/ 17
Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division,                  Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Patents Court van 31 oktober 1994 om een prejudiciële                     Division, van 3 februari 1995 om een prejudiciële beslissing
beslissing in het geding tussen Yamanouchi Pharmaceutical                 in het geding tussen The Queen en Secretary of State for the
Co . Ltd en Comptroller-General of Patents, Designs and                             Home Department, ex parte: A. Radiom
                               Trade Marks
                                                                                ( Zaak C-l 11/95 )
                            ( Zaak C-l 10/95 )                                                       ( 95/C 159/33 )
                               ( 95/C 159/32 )
                                                                          De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij
                                                                          beschikking van 3 februari 1995 , ingekomen ter griffie van
De High Court of Justice, Chancery Division, Patents Court                het Hof van Justitie op 3 april 1995 , in het geding tussen The
heeft bij beschikking van 31 oktober 1994, ingekomen ter                  Queen en Secretary of State for the Home Department, ex
griffie van het Hof van Justitie op 3 april 1 995 , in het geding         parte : A. Radiom, het Hof van Justitie van de Europese
tussen Yamanouchi Pharmaceutical Co . Ltd en Comptrol                    Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
ler-General of Patents, Designs and Trade Marks, het Hof                  over de navolgende vragen :
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     1. (1)       Hebben de woorden „ de mogelijkheden van
                                                                               beroep die openstaan voor de eigen onderdanen tegen
Wanneer in een bepaalde Lid-Staat ( in casu het Verenigd                       bestuursrechtelijke besluiten " in artikel 8 van Richtlijn
                                                                               64/221 /EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de
Koninkrijk ) een aanvraag voor een certificaat als bedoeld in
Verordening ( EEG ) nr . 1768/92 van de Raad ( J ) van 18 juni                 coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzon
1992 betreffende de invoering van een aanvullend bescher                      dere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en
mingscertificaat voor geneesmiddelen (') wordt ingediend                       verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
en
                                                                               openbare orde , de openbare veiligheid en de volksge
                                                                               zondheid f 1 ) betrekking op ( a ) specifieke beroepsmoge
                                                                               lijkheden die openstaan tegen beslissingen betreffende
— met betrekking tot het geneesmiddel ( op 2 januari 1993 )                    de toegang tot het land van eigen onderdanen van de
      een eerste vergunning voor het in de handel brengen in de                betrokken Staat ( in casu, een beroep bij een „ immigra
      Gemeenschap ( in casu in Frankrijk ) was afgegeven,                      tion adjudicator "), dan wel ( b ) uitsluitend op beroeps
      welke vergunning ingevolge Richtlijn 65/65/EEG van de                    mogelijkheden die openstaan tegen handelingen van de
      Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van                   administratie in het algemeen ( in casu, een verzoek om
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake                   beroep in rechte — „ judicial review " — te mogen
      farmaceutische specialiteiten ( 2 ) (zoals gewijzigd ) was               instellen )?
      verkregen na 1 januari 1985 ;
                                                                               (2)     Indien op vraag ( 1 ) moet worden geantwoord
— het geneesmiddel ( op 2 januari 1993 ) werd beschermd                        met antwoord ( a ), betreft het citaat uit artikel 8 van
      door een van kracht zijnd basisoctrooi in de Lid                        Richtlijn 64/221/EEG dan uitsluitend de beroepsmoge
      Staat;                                                                   lijkheden die openstaan voor de eigen onderdanen van
                                                                               de betrokken Staat in identieke omstandigheden ( in
                                                                               casu, weigering van toegang om redenen van nationale
— op de datum van indiening van die aanvraag nog een                           veiligheid ), of betreffen zij eveneens de specifieke
      vergunning voor het in de handel brengen in de Lid-Staat                 beroepsmogelijkheden die in analoge of soortgelijke
      moest worden verkregen;                                                  omstandigheden openstaan voor de eigen onderdanen
                                                                               van de betrokken Staat; zo ja, in hoeverre moeten de
— de aanvraag voor een certificaat als bedoeld in artikel 19 ,                 omstandigheden gelijksoortig of analoog zijn ?
      lid 1 , binnen zes maanden na 2 januari 1993 bij de
      bevoegde nationale instantie ( te weten het United                  2 . Gelet op het antwoord op vraag 1 , wanneer een
      Kingdom Patent Office ) werd ingediend, zoals voorge                    Gemeenschapsonderdaan de toegang tot het Verenigd
      schreven door artikel 19 , lid 2;                                        Koninkrijk wordt geweigerd om redenen van nationale
                                                                               veiligheid, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan inge
moet Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de Raad, en in het                    volge artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG een recht van
bijzonder artikel 19 daarvan, dan aldus worden uitgelegd ,                     beroep bij de „ immigration adjudicator " voor zover de
dat het is toegestaan een aanvullend beschermingscertificaat                   relevante bepalingen van het nationale recht aldus
te verlenen aan de octrooihouder in die Lid-Staat, of moeten                   moeten worden uitgelegd , dat een Brits onderdaan die
tevens zijn voldaan de voorwaarden van de artikelen 3 ,                        de toegang tot het Verenigd Koninkrijk wordt gewei
onder b ), 8 en 9 betreffende een van kracht zijnde                            gerd om redenen van nationale veiligheid, een recht heeft
vergunning voor het in de handel brengen in de Lid                            om beroep in te stellen teneinde het bewijs van zijn Britse
Staat ?                                                                        nationaliteit te leveren, zodat hij het recht heeft het
                                                                               Verenigd Koninkrijk binnen te komen, ook wanneer zijn
                                                                               aanwezigheid aldaar om redenen van nationale veilig
(') PB nr . L 182 van 2 . 7. 1992 , blz . 1 .                                  heid ongewenst is ?
( 2 ) PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .
                                                                           3 . Is het eerste zinsdeel van artikel 9 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                               64/221 /EEG ( Bij ontstentenis van mogelijkheden van
                                                                               gerechtelijk beroep of indien dit beroep slechts betrek
 ---pagebreak--- Nr. C 159/18         | N lTJ                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24 . 6 . 95
     king heeft op de wettigheid van het besluit of indien dit               legd, dat een „ basismoduul ", uitgerust om tot gegevens
     beroep geen opschortende werking heeft) eveneens van                    verwerkende machine te worden uitgebouwd en
     toepassing op artikel 9 , lid 2 ?                                       bestaande uit een behuizing met voornamelijk twee
                                                                             diskdrives — zoals uitvoeriger beschreven in de motive
4 . Wanneer is besloten een Gemeenschapsonderdaan de                         ring —, met het oog op de daarin opgenomen diskdrives
     toegang tot het grondgebied van een andere dan zijn                     rechtstreeks of door toepassing van algemene regel 3 b
     eigen Lid-Staat te ontzeggen om redenen van openbare                    moet worden ingedeeld als „geheugeneenheid " bedoeld
     orde of openbare veiligheid, en de Gemeenschapsonder                   bij postonderverdeling 8471 93 59 ?
     daan dat grondgebied heeft verlaten zonder aldaar
     beroep in rechte te hebben ingesteld of om een advies               2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, volgt
     van de bevoegde instantie te hebben verzocht overeen                   dan uit de uitlegging van het douanetarief, dat een
     komstig artikel 8 of 9 van Richtlijn 64/22 1 /EEG van de                produkt van de hierboven omschreven aard als „ deel "
     Raad, heeft die Gemeenschapsonderdaan dan het recht                     (van een gegevensverwerkende machine ) onder poston
     de zaak voor te leggen aan de onafhankelijke bevoegde                   derverdeling 8473 30 90 moet worden ingedeeld ?
     instantie als bedoeld in artikel 9 , lid 2, wanneer hij de
     betrokken Lid-Staat naderhand opnieuw binnenkomt of
     wil binnenkomen, wat een van de volgende punten
     betreft:
                                                                         Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 9 december
     a ) de afwijzing van een verzoek om een verblijfsver               1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.
         gunning;
                                                                         Hallouzi-Choho en Bestuur van de Sociale Verzekerings
         of                                                                                bank
     b ) de afwijzing van een verzoek om toelating tot het                                       ( Zaak C-126/95 )
         land;                                                                                ( 95/C 159/35 )
         of
                                                                         De Centrale Raad van Beroep heeft bij bevel van 9 december
     c ) een beslissing tot verwijdering van het grondge                1994, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
         bied ?                                                          13 april 1995 , in het geding tussen A. Hallouzi-Choho en
                                                                         Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, het Hof van
5 . Zijn de antwoorden op vraag 4 verschillend naarge                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij wijze
     lang:                                                               van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de
     a ) de aanvrager de betrokken Lid-Staat is binnengeko              volgende vraag:
         men alvorens om een verblijfsvergunning te verzoe
         ken;                                                            Dient artikel 41 , lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst
                                                                         tussen de Europese Gemeenschap en Marokko zo te worden
     b ) de aanvrager van het grondgebied is verwijderd                  uitgelegd, dat deze bepaling in de weg staat aan het stellen
         vooraleer hij om een verblijfsvergunning had ver               van de voorwaarde inzake het bezit van de Nederlandse
         zocht, dan wel nooit om een verblijfsvergunning                 nationaliteit aan de echtgenote — gezinslid in de zin van
         heeft verzocht;                                                 artikel 41 , lid 1 , van die Overeenkomst — van een
     c ) het voortijdig vertrek het gevolg was van een bevel             Marokkaanse werknemer, ter verkrijging van de aanspraak
         tot verwijdering van het grondgebied, dan wel van               op overgangsvoordelen in de zin van de Nederlandse
         een bedreiging met arrestatie of verwijdering, en is            Algemene Ouderdomswet ?
         gevolgd door een besluit om hem de toegang tot het
         land te ontzeggen ?
(!) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 850/64 .
                                                                         Verzoek van het Tribunal de Commerce de Lyon, ingediend
                                                                         bij vonnis van 2 januari 1995 , verbeterd bij vonnis van
                                                                         7 februari 1995 , om een prejudiciële beslissing in het geding
Verzoek van 16 maart 1995 van het Bundesfinanzhof om                     tussen Fontaine SA en anderen en Acqueducs Automobiles
                                                                                Sàrl
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vobis
   Microcomputer AG en Oberfinanzdirektion München                                               ( Zaak C-128/95 )
                          ( Zaak C-121/95 )                                                         ( 95/C 159/36 )
                             ( 95/C 159/34 )
                                                                         Het Tribunal de Commerce de Lyon heeft bij vonnis van
Het Bundesfinanzhof — Zevende Senat — heeft bij beschik                 2 januari 1995 , verbeterd bij vonnis van 7 februari 1995 ,
king van 16 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 april
van Justitie op 10 april 1995 , in het geding tussen Vobis               1995 , in het geding tussen 1 . Fontaine SA, 2 . Garage Laval
Microcomputer AG en Oberfinanzdirektion München, het                     SA, 3 . Fahy SA, 4 . Renault Lyon Ouest FLB Automobiles
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 SA, 5 . Société de diffusion Vallis Auto SA — SDV, 6 . Ho
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                rizon Sud SA enerzijds en Aqueducs Automobiles Sari
                                                                         anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
1 . Dient het gemeenschappelijk douanetarief — gecombi                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
    neerde nomenclatuur 1993 — aldus te worden uitge                    navolgende vragen:


               30.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/28

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 12 april 2005
   (Zaak E-3/05)
   (2005/C 159/10)
   Op 12 april 2005 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit, vertegenwoordigd door de heer Niels Fenger en Arne Torsten Andersen, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen — door te bepalen dat alleen zij die in de provincie Finnmark of in zeven welbepaalde gemeenten van de provincie Troms wonen, aanspraak kunnen maken op het Finnmark-supplement op de gezinstoeslagen — niet de verplichting is nagekomen die op hem rust krachtens artikel 73 van het in punt 1 van bijlage VI bij de EER-Overeenkomst vermelde besluit (Verordening (EEG) Nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 van diezelfde Overeenkomst; of subsidiair/anders
               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen — door het hanteren van dit woonplaatsvereiste — niet de verplichting is nagekomen die op hem rust krachtens artikel 7, lid 2 van het in punt 2 van bijlage V vermelde besluit (Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 van diezelfde Overeenkomst; en

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure verwijst.

         Feiten en argumenten:

               —

               De zaak heeft betrekking op een regionaal supplement op de Noorse gezinstoeslagen, welke verleend wordt aan personen die verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van kinderen die woonachtig zijn in het genoemde gebied.

               —

               Op grond van de Noorse wetgeving dient de begunstigde van het supplement, samen met zijn of haar kind, woonachtig te zijn in het bedoelde gebied. Het supplement wordt niet afhankelijk gesteld van de plaats waar de begunstigde werkt.

               —

               Artikel 29 van de EER-Overeenkomst voorziet in de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels teneinde het vrije verkeer van werknemers en zelfstandigen binnen de EER te verzekeren.

               —

               In artikel 73 van Verordening 1408/71 wordt bepaald dat een werknemer of zelfstandige op wie de wettelijke regeling van een EER-staat van toepassing is en die in een andere EER-staat woont, recht heeft op de gezinsbijslagen waarin de eerste EER-staat voorziet, alsof hij/zij op het grondgebied van deze Staat woonde.

               —

               In artikel 7, lid 2, van Verordening 1612/68 wordt bepaald dat een migrerende werknemer dezelfde sociale en fiscale voordelen geniet als de nationale werknemers.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 21 juli 1999 in zaak T-191/98 R: DSR-Senator Lines GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Betaling van geldboete - Bankgarantie - Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Geen)

text:
C 299/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET       Duitsland), HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungs-
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  gesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, gevestigd te Rosen-
                                                                        heim, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
                        van 21 juli 1999                                gevestigd te Rosenheim, Isoplus Fernwärmetechnik Gesell-
                                                                        schaft mbH, gevestigd te Hohenberg (Oostenrijk) en Isoplus
                                                                        Fernwärmetechnik GmbH, gevestigd te Sondershausen (Duits-
in zaak T-191/98 R: DSR-Senator Lines GmbH tegen
                                                                        land), vertegenwoordigd door P. Krömer en F. Nusterer, ad-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        vocaten te Sankt Pölten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen
(Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
— Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging —                     E. Gippini Fournier en W. Mölls), betreffende een verzoek om
                  Spoedeisendheid — Geen)                               opschorting van de tenuitvoerlegging dan wel schorsing van
                                                                        de executie van de artikelen 3, sub d, en 4 van beschikking
                        (1999/C 299/32)                                 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake
                                                                        een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
                                                                        (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) (PB
                        (Procestaal: Engels)                            1999, L 24, blz. 1), zoals gerectificeerd bij een beschikking
                                                                        van 6 november 1998, voor zover verzoeksters bij die bepalin-
In zaak T-191/98 R, DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te                gen een geldboete is opgelegd die binnen drie maanden te
Bremen (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,                rekenen vanaf de kennisgeving van de beschikking moet
advocaat te Brussel, U. Zinsmeister, advocaat te Düsseldorf, en         worden betaald, heeft de president van het Gerecht van eerste
J. Pheasant, N. Bromfield en M. Levitt, solicitors, domicilie           aanleg op 9 juli 1999 een beschikking gegeven waarvan het
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                 dictum luidt als volgt:
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, ondersteund door
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessingen                1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
en C.-D. Quassowski), tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), betreffende een ver-             2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
zoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking
1999/243/EG van de Commissie van 16 september 1998
inzake een procedure op grond van de artikelen 85 en 86 van
het EG-Verdrag (Zaak IV/35.134 — Trans-Atlantic Conference
Agreement) (PB 1999, L 95, blz. 1), voor zover bij de
artikelen 8 en 10 van die beschikking aan verzoekster een
geldboete van 13 750 000 euro is opgelegd, heeft de president
van het Gerecht op 21 juli 1999 een beschikking gegeven                 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                          HET
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                                                  van 30 juni 1999
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                            in zaak T-13/99 R, Pfizer Animal Health tegen Raad
                                                                        (Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging van
                                                                        verordening (EG) nr. 2821/98 — Schrapping van virginia-
                                                                        mycine van de lijst van toegelaten toevoegingsmiddelen —
                                                                        Richtlijn 70/524/EEG — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                                                                                weging)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (1999/C 299/34)
                         van 9 juli 1999
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak T-9/99 R, HFB Holding für Fernwärmetechnik
Beteiligungsgesellschaft mbH & Co KG e.a. tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen                           In zaak T-13/99 R, Pfizer Animal Health SA/NV, gevestigd te
                                                                        Louvain-la-Neuve (België), vertegenwoordigd door I. S. For-
                                                                        rester, QC, E. Wright, Barrister, en M. Powell, Solicitor,
(Mededinging — Betaling van geldboete — Kort geding                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— Opschorting van tenuitvoerlegging — Schorsing van                     A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, ondersteund door
                             executie)                                  Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino en
                                                                        Asociación Española de Criadores de Vacuno de Carne,
                        (1999/C 299/33)                                 gevestigd te Madrid en te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd
                                                                        door J. Folguera Crespo en A. Guttiérrez Hernández, advocaten
                                                                        te Madrid, J. Massaguer Fuentes en E. Navarro Varona,
                         (Procestaal: Duits)                            advocaten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        burg ten kantore van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Val
In zaak T-9/99 R, HFB Holding für Fernwärmetechnik Betei-               Sainte-Croix 7, Fédération européenne de la santé animale
ligungsgesellschaft mbH & Co KG, gevestigd te Rosenheim                 (Fedesa) en Fédération européenne des fabricants d’adjuvants


title: Zaak T-28/12: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — PT Ecogreen Oleochemicals e.a./Raad ( „Dumping — Invoer van bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië — Definitief antidumpingrecht — Vaststelling van nieuwe verordening — Verlies van procesbelang — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/17

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — PT Ecogreen Oleochemicals e.a./Raad
   (Zaak T-28/12) (1)

   (Dumping - Invoer van bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië - Definitief antidumpingrecht - Vaststelling van nieuwe verordening - Verlies van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 164/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: PT Ecogreen Oleochemicals (Kabil-Batam, Indonesië), Ecogreen Oleochemials (Singapore), Pte Ltd (Singapore; Republiek Singapore), en Ecogreen Oleochemicals GmbH (Dessau-Rosslau, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en N. Chesaites, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië (PB L 293, blz.1), voor zover zij een antidumpingrecht oplegt aan PT Ecogreen Oleochemicals.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van Sasol Olefins & Surfactants GmbH en Sasol Germany GmbH behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal, naast haar eigen kosten, ook de kosten van PT Ecogreen Oleochemicals, Ecogreen Oleochemials (Singapore) Pte Ltd en Ecogreen Oleochemicals GmbH dragen.

               4)

               Sasol Olefins & Surfactants en Sasol Germany zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak C-77/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo del Lazio (Italië) op 20 februari 2009 — Gowan Comercio Internacional e servicos limitada / Ministero della Salute

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo del Lazio (Italië) op 20 februari 2009 — Gowan Comercio Internacional e servicos limitada / Ministero della Salute
   (Zaak C-77/09)
   2009/C 102/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo del Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gowan Comercio Internacional e servicos limitada

      Verwerende partij: Ministero della Salute

      Prejudiciële vraag

   Is richtlijn 2006/134, waarbij het gebruik van fenarimol aanzienlijk is beperkt, geldig, gelet op de uitkomst van het door de rapporterende lidstaat verrichte technisch-wetenschappelijke onderzoek waarvan de conclusie lijkt te zijn dat het uit dit gebruik voortvloeiende risico aanvaardbaar is?


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 april 2004 in zaak C-389/02 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft eG tegen Hauptzollamt Kiel (Accijns — Vrijstelling van belasting op minerale oliën — Richtlijn 92/81/EEG — Artike 8, lid 1, sub c — Begrip „scheepvaart”)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-389/02 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft eG tegen Hauptzollamt Kiel (1)

   (Accijns - Vrijstelling van belasting op minerale oliën - Richtlijn 92/81/EEG - Artike 8, lid 1, sub c - Begrip „scheepvaart”)
   (2004/C 106/23)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-389/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Hamburg (Duitsland), in het geding tussen Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft eG en Hauptzollamt Kiel, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 8, lid 1, sub c, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316, blz. 12), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta (rapporteur) en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 8, lid 1, sub c, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, moet aldus worden uitgelegd dat de woorden „vaart op communautaire wateren (met inbegrip van visserij), […] niet […] aan boord van particuliere pleziervaartuigen […]”, betrekking hebben op elke vorm van scheepvaart, ongeacht het doel van de tocht, wanneer zij voor commerciële doeleinden plaatsvindt.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003


title: Hogere voorziening, op 3 december 1998 ingesteld door Industria del Frío Auxiliar Conservera SA tegen de beschikking, op 15 september 1998 in zaak T-136/95 tussen Industria del Frío Auxiliar Conservera SA en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-437/98 P)

text:
23.1.1999            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/27
Jouhki heeft de in de aankondiging vervatte regels voor          Ð in deze zaak definitief uitspraak te doen en:
het vergelijkend onderzoek in acht genomen door aan de
hand van haar diploma van verpleegkundige het gevraagde
bewijs van lagereschoolopleiding en beroepsschooloplei-              a) nietig te verklaren Beschikking 95/119/EG van de
ding te leveren. Zij had derhalve het recht te worden toe-               Commissie van 7 april 1995 houdende bescher-
gelaten tot vergelijkend onderzoek COM/B/973.                            mende maatregelen ten aanzien van visserijproduc-
                                                                         ten van oorsprong uit Japan (PB L 80 van
                                                                         8.4.1995, blz. 56), voorzover zij gevolgen heeft
                                                                         voor de producenten van visserijproducten die op
De aankondiging van het vergelijkend onderzoek wordt                     het tijdstip van de publicatie ervan onderweg
door de Commissie alleen opgesteld en de sollicitanten                   waren naar de Gemeenschap,
hebben niet de mogelijkheid invloed uit te oefenen op de
inhoud ervan of op de daarin gebruikte begrippen en uit-
drukkingen.                                                          b) de Europese Gemeenschap te veroordelen tot ver-
                                                                         goeding van de veroorzaakte schade aan rekwi-
                                                                         rante overeenkomstig het gevorderde in punt 2 van
Als Finse sollicitant mocht Jouhki erop vertrouwen, dat                  haar beroep tot nietigverklaring en schadevergoe-
ook de inhoud en de uitlegging van de Finse taalversie van               ding voor het Gerecht van eerste aanleg (1),
de aankondiging in overeenstemming is met het Fins. Dat
vertrouwen dient te worden beschermd.
                                                                     c) de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwi-
                                                                         rante zowel voor het Gerecht van eerste aanleg als
                                                                         voor het Hof van Justitie;
Volgens de algemene rechtsbeginselen dient de aankondi-
ging te worden uitgelegd ten nadele van de Commissie, die
ze heeft opgesteld.                                              Ð zo niet: indien de zaak niet definitief wordt beslecht
                                                                     overeenkomstig het hierboven gevorderde, omdat de
                                                                     stand van het geding zulks niet toelaat:
                                                                     a) de bestreden beschikking nietig te verklaren over-
                                                                         eenkomstig het hierboven onder a) gevorderde,
Hogere voorziening, op 3 december 1998 ingesteld door
Industria del Frío Auxiliar Conservera SA tegen de                   b) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste
beschikking, op 15 september 1998 in zaak T-136/95                       aanleg met het oog op de voortzetting van de
tussen Industria del Frío Auxiliar Conservera SA en                      behandeling van de schadevordering,
Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
             Gemeenschappen (Tweede Kamer)                           c) de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwi-
                     (Zaak C-437/98 P)                                   rante zowel voor het Gerecht van eerste aanleg als
                                                                         voor het Hof van Justitie, wat het beroep tot nie-
                       (1999/C 20/45)                                    tigverklaring betreft, en voor het overige de beslis-
                                                                         sing over te laten aan het Gerecht van eerste aan-
                                                                         leg, wat de schadevordering betreft;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 3 december 1998 hogere voorziening ingesteld door          Ð Meer subsidiair: voorzover het geding niet definitief
Industria del Frío Auxiliar Conservera SA, een vennoot-              wordt beslecht overeenkomstig het hierboven gevor-
schap naar Spaans recht, vertegenwoordigd door I. SaÂenz-            derde, omdat de stand van het geding zulks niet toe-
Cortabarría FernaÂndez en door M. Morales Isasi, advoca-             laat, de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste
ten te Vizcaya, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              aanleg, met het oog op de voortzetting ervan zowel
bij G. Harles, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10,              wat het beroep tot nietigverklaring als de schadevorde-
tegen de beschikking, op 15 september 1998 in zaak                   ring betreft.
T-136/95 tussen Industria del Frío Auxiliar Conservera SA
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Tweede Kamer).                                   Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 Ð Dwaling ten aanzien van het recht, bij de uitlegging
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     van een prejudicieÈle beslissing van het Hof van Justitie,
                                                                     waar ervan wordt uitgegaan dat de afwijzing van de
                                                                     middelen tot nietigverklaring tevens meebrengt dat de
Ð te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eer-             andere vorderingen van rekwirante moeten worden
    ste aanleg van 15 september 1998 in zaak T-136/95;               afgewezen zonder voortzetting van de procedure. Het
 ---pagebreak--- C 20/28                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.1.1999
     arrest van het Hof van Justitie naar aanleiding van een           Beroep, op 3 december 1998 ingesteld door Commissie
     prejudicieÈle vraag (2), waarbij de vordering tot nietig-         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
     verklaring is afgewezen brengt stricto senso niet mee                                         Luxemburg
     dat de Gemeenschapshandeling geldig Ð dit wil zeg-                                         (Zaak C-438/98)
     gen in overeenstemming met het EG-Verdrag Ð wordt
     verklaard; waar er geen grond is om de Gemeen-                                              (1999/C 20/46)
     schapshandeling nietig te verklaren; beperkt het
     Gerecht zich tot de vaststelling, dat ¹niet is gebleken
     van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     kunnen aantastenº, wat betekent dat niets zich ertegen            is op 3 december 1998 beroep ingesteld tegen Groother-
     verzet dat in een later arrest, op andere gronden, de             togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
     beschikking weÂl nietig wordt verklaard.                          Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Aresu, lid
                                                                       van haar juridische dienst, en N. Yerrell, ter beschikking
                                                                       van de juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als
Ð Schending van de rechten van de verdediging en van                   gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     het recht op effectieve rechtsbescherming, voorzover              bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     het Gerecht van eerste aanleg onvoldoende rekening
     heeft gehouden met, en in ieder geval onvoldoende                 De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
     diep is ingegaan op, alle argumenten van rekwirante in            deert dat het den Hove behage:
     het licht van de nieuwe beoordelingselementen die na
     de schriftelijke behandeling zijn voorgelegd; kennelijk
     onjuiste beoordeling van deze bewijselementen: met                Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     haar Beschikkingen 97/513/EG (3), 97/515/EG (4) en                     door na te laten de wettelijke en bestuursrechtelijke
     97/516/EG (5), heeft de Commissie erkend dat een                       maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn
     alternatieve maatregelen ter bescherming van de kwali-                 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 tot wij-
     teit van de handelswaar tijdens het vervoer geen risico                ziging van Richtlijn 86/378/EEG betreffende de tenuit-
     vormt voor de volksgezondheid, wanneer het invoer-                     voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
     verbod in werking treedt tijdens het transport; in                     van mannen en vrouwen in ondernemings- en secto-
     bedoeld geval was beslist dat de waar aan specifieke                   rieÈle regelingen inzake sociale zekerheid (1), vast te stel-
     onderzoeken moest worden onderworpen.                                  len of ter kennis van de Commissie te brengen, de
                                                                            krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplich-
                                                                            tingen niet is nagekomen;
Ð Schending van de procedureregels: tijdens de voltallige
     zitting van 11 januari 1996 werd de zaak toegewezen               Ð het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
     aan een kamer bestaande uit vijf rechters. De beschik-                 kosten.
     king van 2 mei 1996, waarbij werd beslist de door de
     Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijk-
     heid samen met de zaak ten gronde te behandelen,                  Middelen en voornaamste argumenten
     werd gegeven door de Tweede Kamer (uitgebreid).
     Rekwirante heeft uitdrukking gegeven aan haar ver-                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     bazing over het voornemen om de zaak toe te wijzen                met die in zaak C-429/98 (2); de in de richtlijn vastgestelde
     aan een kamer bestaande uit drie rechters, doch heeft             termijn is verstreken op 1 juli 1997.
     zich daartegen niet verzet. Zij is evenwel van mening,
     dat de Tweede Kamer, bestaande uit drie rechters, niet
                                                                       (1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 20.
     bevoegd is om de bestreden beschikking te geven,
                                                                       (2) Zie bladzijde 23 van dit Publicatieblad.
     omdat daarmee de zaak wordt beeÈindigd en de beroe-
     pen tot nietigverklaring en schadevergoeding worden
     verworpen.
(1) PB C 229 van 2.9.1995, blz. 24.
(2) Arrest van het Hof van Justitie van 17 juli 1997, zaak
    C-183/95, Affish, Jurispr. blz. I-4315.                                            Doorhaling van zaak C-278/97 (1)
(3) Beschikking 97/513/EG van de Commissie van 30 juli 1997                                      (1999/C 20/47)
    houdende beschermende maatregelen ten aanzien van visserij-
    producten van oorsprong uit Bangladesh (PB L 214 van
    6.8.1997, blz. 46).
(4) Beschikking 97/515/EG van de Commissie van 1 augustus              De president van het Hof van Justitie van de Europese
    1997 houdende beschermende maatregelen ten aanzien van             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
    visserijproducten van oorsprong uit India (PB L 214 van            1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
    6.8.1997, blz. 52).                                                C-278/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
(5) Beschikking 97/516/EG van de Commissie van 1 augustus              prejudicieÈle beslissing): Wrangler Germany GmbH tegen
    1997 houdende beschermende maatregelen ten aanzien van             Metro Selbstbedienungs-Grosshandel GmbH.
    visserijproducten van oorsprong uit Madagaskar (PB L 214
    van 6.8.1997, blz. 53).
                                                                       (1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2002 in zaak C-47/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlĳn 96/59/EG betreffende de verwĳdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB's/PCT's)")

text:
23.11.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 289/3
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                                          ARREST VAN HET HOF
artikelen 1, sub r en s, en 46, lid 2, van verordening (EEG)
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                                (Vierde kamer)
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en                                              van 3 oktober 2002
bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft het
                                                                          in zaak C-47/01: Commissie van de Europese Gemeen-
Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,                                     schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1)
kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur) en A. Rosas,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl,
hoofdadministrateur, op 3 oktober 2002 een arrest gewezen                 („Niet-nakoming — Artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       96/59/EG betreffende de verwijdering van polychloorbifeny-
                                                                                len en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s)”)
                                                                                (2002/C 289/05)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
1)     Artikel 1, sub r, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
       de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
       socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                                    dentie van het Hof)
       verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
       (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, moet
       aldus worden uitgelegd, dat bonificatietijdvakken als bedoeld
       in de Spaanse wetgeving, die in het kader van de vaststelling      In zaak C-47/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       van pensioenrechten worden toegekend om rekening te houden         pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
       met rechten in wording uit hoofde van oude, thans afgeschafte      (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betreffende een verzoek
                                                                          om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door het plan, het
       stelsels van ouderdomsverzekering, moeten worden beschouwd
                                                                          schema en de samenvatting van de inventaris, bedoeld in de
       als tijdvakken van verzekering in de zin van deze verordening.     artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn 96/59/EG van de Raad
                                                                          van 16 september 1996 betreffende de verwijdering van
                                                                          polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s),
                                                                          niet vast te stellen, of ze althans niet aan de Commissie mee te
                                                                          delen, de krachtens die bepalingen van deze richtlijn op haar
2)     Artikel 46, lid 2, sub b, van verordening nr. 1408/71,             rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
       zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97,          (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpre-
                                                                          sident, D. A. O. Edward en A. La Pergola (rapporteur), rechters;
       moet aldus worden uitgelegd, dat bonificatietijdvakken als
                                                                          advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 3 oktober
       bedoeld in de Spaanse wetgeving, die in het kader van de           2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       vaststelling van pensioenrechten worden toegekend om
       rekening te houden met rechten in wording uit hoofde van
       oude, thans afgeschafte stelsels van ouderdomsverzekering, in      1)     Door niet binnen de gestelde termijn een samenvatting te maken
       aanmerking moeten worden genomen voor de berekening van                   van de inventarissen van apparaten die meer dan 5 dm 3
       het werkelijke bedrag van het pensioen.                                   PCB’s bevatten, en evenmin een plan voor de reiniging en/of
                                                                                verwijdering van geïnventariseerde apparaten en de daarin
                                                                                aanwezige PCB’s, of een schema voor de inzameling en latere
                                                                                verwijdering van de apparaten die niet behoeven te worden
                                                                                geïnventariseerd, als bedoeld in de artikelen 4, lid 1, en 11 van
                                                                                richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996
                                                                                betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en poly-
                                                                                chloorterfenylen (PCB’s/PCT’s), is het Koninkrijk Spanje de
( 1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                     krachtens die bepalingen van deze richtlijn op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                          2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                          (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.