title: Zaak C-275/04: Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/15

         Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-275/04)
   (2004/C 217/28)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 juni 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Giolito en G. Wilms als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat:

                           —

                           door de vastgestelde rechten niet binnen de gestelde termijnen in de door artikel 6, lid 3, sub a, van verordening nr. 1150/2000 (1) bedoelde boekhouding in te schrijven,
                           en

                           —

                           door niet na te gaan of zich, vanaf 1 januari 1995, bij de terbeschikkingstelling van de eigen middelen andere vertragingen hebben voorgedaan door een laattijdige inschrijving in de door artikel 6, lid 3, sub a, van verordening nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding, door de archieven met betrekking tot deze periode te vernietigen en door deze niet aan de Commissie mede te delen teneinde deze laatste in staat te stellen de volgens artikel 11 van verordening nr. 1552/89 (2) wegens een laattijdige terbeschikkingstelling van eigen middelen verschuldigde verwijlinteresten te berekenen,

                     het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 6, lid 3, 9, 10 et 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (3), waarbij verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, met hetzelfde voorwerp, met ingang van 31 mei 2000 is ingetrokken en vervangen (4), en artikel 10 van het EG-verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De niet-toepassing door het Koninkrijk België van de gemeenschapsrechtelijke bepalingen betreffende boekhoudkundige inschrijvingen heeft geleid tot vertragingen bij de terbeschikkingstelling van eigen middelen. De lidstaten zijn namelijk verplicht de bedragen van de vastgestelde, gegarandeerde en niet-betwiste rechten in de in artikel 6, lid 3, sub a, van verordening nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding („Boekhouding A”) op te nemen, terwijl de in lid 3, sub b, van deze bepaling bedoelde boekhouding („Boekhouding B”) is voorbehouden voor de vastgestelde rechten die nog niet zijn geïnd en waarvoor geen zekerheid is gesteld. De bedragen die zijn gewaarborgd door een garantie die in het kader van de procedure van de regeling extern douanevervoer (T1, TIR-boekje, ATA-boekje, enz.) is verleend, mogen slechts in een specifieke boekhouding worden ingeschreven op voorwaarde dat zij als naar behoren zijn betwist, hetgeen met name inhoudt dat de termijnen in acht zijn genomen en een schriftelijk beroep is ingesteld.
   De rechtvaardigingen die door België voor de vastgestelde onregelmatigheden en vertragingen inzake de inschrijving worden aangedragen, kunnen door de Commissie niet worden aanvaard.

      (1)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1).

      (3)  PB L 293, blz. 9.

      (4)  PB L 185, blz. 24.


title: Zaak T-16/11: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Nederland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Uitgaven verricht in kader van Europese contingenteringsregeling voor productie van aardappelzetmeel — Rechten van verdediging” )

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/25

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2014 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-16/11) (1)

   ((„EOGFL - Afdeling Garantie - ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Uitgaven verricht in kader van Europese contingenteringsregeling voor productie van aardappelzetmeel - Rechten van verdediging”))
   2014/C 282/32
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. de Ree, M. Noort, M. Bulterman en J. Langer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Kranenborg, F. Wilman en P. Rossi, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), hebben verricht (PB L 288, blz. 24), voor zover daarbij aan het Koninkrijk der Nederlanden voor de jaren 2003 tot en met 2008 een financiële correctie van in totaal 2 8 9 47  149,31 EUR wordt opgelegd in het kader van de Europese contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel

      Dictum

               1)

               Besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan het Koninkrijk der Nederlanden voor de jaren 2003 tot en met 2008 een financiële correctie wordt opgelegd in het kader van de Europese contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-517/04: Verzoek van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven, van 15 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Visserijbedrijf D.J. Koornstra & Zn. V.o.f. en het Productschap Vis

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/4

         Verzoek van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven, van 15 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Visserijbedrijf D.J. Koornstra & Zn. V.o.f. en het Productschap Vis
   (Zaak C-517/04)
   (2005/C 69/09)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroep voor het Bedrijfsleven heeft, bij arrest van 15 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 december 2004, in het geding tussen Visserijbedrijf D.J. Koornstra & Zn. V.o.f. en het Productschap Vis, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is een heffing als in geding, die een ondernemer in een lidstaat verschuldigd is over de aanvoer van garnalen met een vissersvaartuig dat in die lidstaat is geregistreerd, en die strekt ter financiering van garnalenzeven en garnalenkrakers in die lidstaat, verenigbaar met het gemeenschapsrecht, in het bijzonder de artikelen 25 en 90 EG, indien die heffing tevens is verschuldigd voor door een dergelijke ondernemer elders in de Gemeenschap aangevoerde garnalen?

               2.

               Maakt het voor de beantwoording van de voorgaande vraag verschil:

                           a.

                           waar de garnalen zijn gevangen;

                           b.

                           of de garnalen na aanvoer elders in de Gemeenschap zijn vervoerd naar de lidstaat waar het vissersvaartuig is geregistreerd;

                           c.

                           of bij aanvoer elders in de Gemeenschap ook aldaar voor het zeven en kraken van de garnalen is betaald?


title: Zaak C-91/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 februari 2015 — Kawasaki Motors Europe NV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 februari 2015 — Kawasaki Motors Europe NV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane
   (Zaak C-91/15)
   (2015/C 146/33)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Kawasaki Motors Europe NV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane

      Prejudiciële vraag

   Is verordening (EG) nr. 1051/2009 (1) van de Commissie van 3 november 2009 tot indeling van bepaalde goederen in de nomenclatuur, geldig?

      (1)  PB L 290, blz. 56.


title: Zaak C-290/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH/Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel (Artikelen 59 EEG-Verdrag (nadien artikel 59 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 49 EG) en 60 EEG-Verdrag (nadien artikel 60 EG-Verdrag, thans artikel 50 EG) — Fiscale wetgeving — Inkomstenbelasting — Diensten die door niet-ingezetene zijn verricht in kader van artistieke voorstellingen — Beginsel van bronheffing — Dienstverrichter die geen onderdaan van lidstaat is)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH/Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   (Zaak C-290/04) (1)

   (Artikelen 59 EEG-Verdrag (nadien artikel 59 EG-Verdrag, thans, na wijziging, artikel 49 EG) en 60 EEG-Verdrag (nadien artikel 60 EG-Verdrag, thans artikel 50 EG) - Fiscale wetgeving - Inkomstenbelasting - Diensten die door niet-ingezetene zijn verricht in kader van artistieke voorstellingen - Beginsel van bronheffing - Dienstverrichter die geen onderdaan van lidstaat is)
   (2006/C 294/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 59 (thans, na wijziging artikel 49 EG) en 60 EG-Verdrag (thans artikel 50 EG) — Nationale wettelijke regeling inzake inkomstenbelasting volgens welke de ingezeten afnemer van een dienst gehouden is tot inhouding van de belasting op vergoedingen die aan een niet-ingezeten dienstverrichter zijn betaald
   Dictum

               1)

               De artikelen 59 en 60 EEG-Verdrag moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen:

                           —

                           een nationale regeling waarbij een procedure van bronheffing wordt toegepast op de vergoeding van dienstverrichters die geen ingezetene zijn van de lidstaat waar de diensten zijn verricht, terwijl geen belasting wordt ingehouden op de vergoeding die wordt betaald aan dienstverrichters die wel ingezetene van deze lidstaat zijn;

                           —

                           een nationale regeling waarbij de dienstontvanger aansprakelijk kan worden gesteld wanneer hij de bronheffing waartoe hij verplicht is, niet heeft verricht.

               2)

               De artikelen 59 en 60 EEG-Verdrag moeten aldus worden uitgelegd:

                           —

                           dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die uitsluit dat de dienstontvanger, zijnde de schuldenaar van de aan een niet-ingezeten dienstverrichter betaalde vergoeding, de beroepskosten die deze dienstverrichter hem heeft gemeld en die rechtstreeks verband houden met zijn activiteiten in de lidstaat waar de dienst is verricht, aftrekt bij de bronheffing, terwijl een dienstverrichter die wel ingezetene van deze lidstaat is, slechts wordt belast op zijn netto-inkomsten, dat wil zeggen op zijn ontvangen inkomsten na aftrek van de beroepskosten;

                           —

                           dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling waarbij alleen de beroepskosten die rechtstreeks verband houden met de activiteiten waarmee de belastbare inkomsten zijn verworven in de lidstaat waar de dienst is verricht, en die de in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter aan de schuldenaar van de vergoeding heeft gemeld, worden afgetrokken bij de bronheffing, en waarbij eventuele andere kosten, die niet rechtstreeks zijn verbonden met deze economische activiteit, in voorkomend geval in aanmerking kunnen worden genomen in het kader van een latere teruggaafprocedure;

                           —

                           dat zij zich niet ertegen verzetten dat in het kader van de bronheffing door de schuldenaar van de vergoeding of van een latere vrijstellings- of teruggaafprocedure of ook in het kader van een aansprakelijkheidsvordering tegen deze laatste slechts dan een beroep kan worden gedaan op de belastingvrijstelling die krachtens de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland tot het vermijden van dubbele belasting op het gebied van belastingen van het inkomen en van het vermogen alsmede van verscheidene andere belastingen en tot het regelen van andere aangelegenheden op belastinggebied van 16 juni 1959 wordt toegekend aan een niet-ingezeten dienstverrichter die zijn activiteit in Duitsland uitoefent, wanneer door de bevoegde belastingdienst een vrijstellingsbewijs is afgegeven waaruit blijkt dat is voldaan aan de daartoe door dat verdrag gestelde voorwaarden.

               3)

               Artikel 59 EEG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat het niet kan worden toegepast ten behoeve van een dienstverrichter die onderdaan is van een derde staat.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-678/13: Beschikking van het Gerecht van 11 september 2014 — AEMN/Parlement

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/65

         Beschikking van het Gerecht van 11 september 2014 — AEMN/Parlement
   (Zaak T-678/13) (1)

   2014/C 409/87
   Procestaal: Frans
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-144/97)

text:
31 . 5 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 166/ 11
and Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                         74/EEG van de Raad (*) tot uitbreiding van het toepas
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                         singsgebied van Richtlijn 81/851/EEG (2 ) betreffende
navolgende vraag:                                                                de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                                bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vaststelling
Mag het Verenigd Koninkrijk een levering van onbebouwd                           van aanvullende bepalingen voor homeopathische ge
onroerend goed, waarop het optrekken van gebouwen op                             neesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, de
het moment van de levering krachtens een conform de                              krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
wetgeving van de lidstaat verstrekte vergunning wettelijk                        niet is nagekomen;
was toegestaan en dat het Tribunal als bouwterrein heeft
aangemerkt, vrijstellen op grond van artikel 28 , lid 3 ,                 — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
onder b ), van de zesde richtlijn ( 1 ), niettegenstaande het                    procedure .
feit dat :
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
a ) het belasten van leveringen van onroerend goed, met
      inbegrip van de leveringen van onroerend goed dat                   Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag,
      zonder enige twijfel bouwterrein is, is gewijzigd sinds             zijn de lidstaten verplicht vóór het verstrijken van de daar
      het Verenigd Koninkrijk op 17 mei 1977 de zesde                     toe gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die no
      richtlijn aanvaardde, en in het bijzonder sinds de vast            dig zijn voor het volgen van de richtlijnen die tot hen zijn
      stelling van de Finance Act 1989, die de mogelijkheid               gericht. Ofschoon de betrokken termijn op 31 december
      invoerde om voor sommige van die leveringen af te                   1993 is verstreken, heeft Frankrijk de nodige maatregelen
      zien van BTW-vrij stelling; en                                      nog steeds niet vastgesteld.
b ) het belasten van leveringen van onroerend goed dat
                                                                          (') PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992, blz . 12 .
      zonder enige twijfel bouwterrein is, is gewijzigd sinds             ( 2 ) PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
      het Verenigd Koninkrijk op 17 mei 1977 de zesde
      richtlijn aanvaardde, en in het bijzonder sinds de vast
      stelling van de Finance Act 1989, die vereiste dat som
      mige van die leveringen, die vroeger waren vrijgesteld,
      als bouwkundige werken volgens de standaard worden
      aangeslagen,                                                        Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door Commissie van
en gelet op het feit dat:                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                ( Zaak C-145/97)
de levering, indien deze had plaatsgevonden vóór 17 mei                                                   ( 97/C 166/22 )
1977, op grond van punt 1 van groep 1 van bijlage 5 bij
de Finance Act 1972, zou zijn vrijgesteld ?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(') Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref              is op 16 april 1997 beroep tegen Koninkrijk België inge
     fende de harmonisatie van de wetgeving der lidstaten inzake          steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting             vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd
     over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr. L 145       adviseur, en J.-F. Pasquier, bij de juridische dienst gedeta
     van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).                                        cheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                           Centre Wagner, Luxemburg.
                                                                          De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                           deert dat het den Hove behage :
Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door Commissie van
    de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door het be
                            ( Zaak C-144/97)                                      sluit van 9 november 1993 met betrekking tot de kwa
                               ( 97/C 166/21 )                                    liteits- en veiligheidsnormen voor de verhuring van ge
                                                                                meubelde woningen vast te stellen zonder het ontwerp
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                          ervan aan de Commissie te hebben meegedeeld, niet
 is op 16 april 1997 beroep tegen Franse Republiek inge                          heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
 steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                             krachtens artikel 8 van Richtlijn 83/189/EEG van de
                                                                                Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatie
 vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juridisch hoofd
 adviseur, en J.-F. Pasquier, bij de juridische dienst gedeta                    procedure op het gebied van normen en technische
 cheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie                          voorschriften ( 1 );
 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
 Centre Wagner, Luxemburg.                                                 — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de
                                                                                procedure .
 De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
 deert dat het den Hove behage:                                            Middelen en voornaamste argumenten
 — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de                   Volgens de Commissie bevat het omstreden besluit, bij
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                voorbeeld in de artikelen 12 ( betreffende elektrische toe
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/             stellen ), 13 ( betreffende gasinstallaties ) en 23 , onder 2 ( be


title: Zaak C-268/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Plovdiski Raïonen Sed (Bulgarije) op 10 juli 2009 — Vassil Ivanov Georgiev/Tehnicheski universitet Sofia, filial Plovdiv

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Plovdiski Raïonen Sed (Bulgarije) op 10 juli 2009 — Vassil Ivanov Georgiev/Tehnicheski universitet Sofia, filial Plovdiv
   (Zaak C-268/09)
   2009/C 220/53
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Plovdiski Raïonen Sed (Bulgarije)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vassil Ivanov Georgiev

      Verwerende partij: Tehnicheski universitet Sofia, filial Plovdiv

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) zich tegen de toepassing van een nationale wet die niet toelaat dat arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd worden gesloten met hoogleraren van 65 jaar of ouder? Zijn in dit verband en inzonderheid gelet op artikel 6, lid 1, van de richtlijn de in artikel 7, lid 1, sub 6, van de wet tot bescherming tegen discriminatie genoemde maatregelen, die leeftijdsgrenzen voor de aanwerving voor een bepaalde functie invoeren, nu de richtlijn volledig in Bulgaars recht is omgezet, objectief, geschikt en gerechtvaardigd door een rechtmatig doel, en evenredig?

               2)

               Verzet richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep zich tegen de toepassing van een nationale wet die voorziet in ambtshalve pensionering van hoogleraren die de leeftijd van 68 jaar bereiken? Is het gelet op de feiten en omstandigheden van de onderhavige zaak en ingeval de bepalingen van de richtlijn en het toepasselijke nationale recht tot omzetting ervan onverenigbaar worden geacht, mogelijk dat de uitlegging van de bepalingen van gemeenschapsrecht ertoe leidt dat het nationaal recht buiten toepassing blijft?

               3)

               Stelt het nationaal recht het bereiken van voormelde leeftijd vast als enig criterium voor de beëindiging van de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd en voor de mogelijkheid van verlenging ervan als arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd tussen dezelfde werknemer en dezelfde werkgever voor dezelfde functie? Bepaalt het nationaal recht een maximumduur en een maximumaantal verlengingen van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd met dezelfde werkgever na wijziging van de overeenkomst voor onbepaalde tijd in een overeenkomst voor bepaalde tijd, na afloop waarvan voortzetting van de arbeidsovereenkomst tussen partijen onmogelijk is?

      (1)  PB L 303 van 2 december 2000, blz. 16.


title: Zaak C-186/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 12 april 2017 — flightright GmbH/Iberia Express SA

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 12 april 2017 — flightright GmbH/Iberia Express SA
   (Zaak C-186/17)
   (2017/C 221/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: flightright GmbH

      Verwerende partij: Iberia Express SA

      Prejudiciële vraag

   Kan er ook een recht op compensatie in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) bestaan wanneer een luchtreiziger wegens een relatief geringe vertraging bij aankomst een rechtstreeks aansluitende vlucht niet haalt en dit tot een vertraging van drie uur of meer op de eindbestemming leidt, waarbij die vluchten echter door verschillende luchtvaartmaatschappijen werden uitgevoerd en de boeking werd verricht door een touroperator die de volledige vliegreis via een andere luchtvaartmaatschappij had geboekt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-19/92: Groupement d'achat Édouard Leclerc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Systeem van selectieve distributie - Luxe cosmeticaprodukten)

text:
8 . 2 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 40/ 17
( Nederland), aanvankelijk vertegenwoordigd door M. v.               R. Collin, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Empel, vervolgens door O.W. Brouwer, advocaat te Amster             Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
dam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                Rue Mathias Hardt 8—10 ; Comité de liaison des syndicats
tore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 ,                 européens de l'industrie de la parfumerie et des cosmétiques,
betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van        gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door S. Kon, solici
Beschikking 91 /50/EEG van de Commissie van 16 januari               tor, en M. Thill-Tayara , advocaat te Parijs , domicilie
1991 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Winandy
EEG-Verdrag ( IV/32.732 — IJsselcentrale ( IJC ) e.a .) ( PB nr.     en Err, advocaten aldaar, Avenue Gaston Diderich 60, en
L 28 van 2 . 2 . 1991 , blz . 32 ), heeft het Gerecht (Tweede        Fédération européenne des parfumeurs détaillants, geves
Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,          tigd te Parijs, vertegenwoordigd door R. Verniau , advocaat
kamerpresident; B. Vesterdorf, C.W. Bellamy, A. Kalogero            te Lyon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
poulos en A. Potocki, rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez,      kantore van N. Schaeffer, advocaat aldaar, Avenue de la
administrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen               Porte-Neuve 12 , betreffende een beroep , strekkende tot
waarvan het dictum luidt als volgt :                                 nietigverklaring van Beschikking 92/33/EEG van de Com
                                                                     missie van 16 december 1991 inzake een procedure op
1 . Verklaart Beschikking 91 /50/EEG van de Commissie                grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/33.242 —
     van 1 6 januari 1 991 inzake een procedure op grond van         Yves Saint Laurent Parfums ) ( PB nr. L 12 van 18 . 1 . 1992 ,
     artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/32.732 — IJssel             blz . 24 ), heeft het Gerecht ( Tweede Kamer — uitgebreid ),
     centrale (IJC) e.a.) nietig, voor zover daarin verzoek         samengesteld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident;
     sters ' klacht betreffende de gedurende de periode vóór         B. Vesterdorf, C.W. Bellamy, A. Kalogeropoulos en A. Po
     de inwerkingtreding van de Elektriciteitswet 1989               tocki , rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur,
     geldende invoerbeperkingen wordt afgewezen.                     op 12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het
                                                                     dictum luit als volgt:
2 . Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen
     dragen en hoofdelijk de helft van de kosten van de              1 . Verklaart nietig Beschikking 92/33/EEG van de Com
     Commissie en van interveniënte, die zijn gemaakt vóór                missie van 16 december 1991 inzake een procedure op
     het arrest van het Gerecht van 1 8 november 1 992 , en dat           grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/33.242
     verweerster en interveniënte elk de andere helft van hun             — Yves Saint Laurent Parfums), voor zover daarin
     kosten zullen dragen.                                                wordt beschikt, dat een bepaling op grond waarvan
                                                                           Yves Saint Laurent op verzoeken om toelating van
3 . Verstaat dat de na het arrest van het Hof van 1 9 oktober             distributeurs ongunstig mag beslissen op de enkele
     1 995 gemaakte kosten zullen worden gedragen door de                 grond, dat hun parfumerieactiviteit gering is, niet door
     Commissie, met uitzondering van de kosten van inter                 artikel 85, lid 1 , van het Verdrag wordt bestreken.
     veniënte, die haar eigen kosten zal dragen .
                                                                     2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
(>) PB nr . C 101 van 18 . 4 . 1991 .
                                                                     3.    Verstaat dat verzoeker de kosten van de Commissie en
                                                                          van interveniënte Yves Saint Laurent Parfums SA
                                                                          alsmede zijn eigen kosten zal dragen .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            4 . Verstaat dat elk der interveniënten , Fédération des
                     van 12 december 1996
                                                                          industries de la parfumerie, Comité de liaison des
                                                                          syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des
in zaak T-19/92 : Groupement d'achat Edouard Leclerc                      cosmétiques en Fédération européenne des parfumeurs
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                     détaillants , zijn eigen kosten zal dragen.
(Systeem van selectieve distributie — Luxe cosmeticapro
                               dukten)                               (') PB nr . C 90 van 10 . 4 . 1992 .
                           ( 97/C 40/43 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
In zaak T-19/92 , Groupement d'achat Edouard Leclerc ,
gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door M. Amadio en                                    van 12 december 1996
G. Parléani, advocaten te Parijs , domicilie gekozen heb            in zaak T-87/92 : Kruidvat BVBA tegen Commissie van de
bende te Luxemburg ten kantore van P. Hoss, advocaat                                   Europese Gemeenschappen (')
aldaar, Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese
                                                                     (Systeem van selectieve distributie — Luxe cosmetische
Gemeenschappen ( gemachtigden : aanvankelijk B. Lange
heine , vervolgens B.J. Drijber en H. Lehman ), ondersteund                                        produkten)
door Yves Saint Laurent Parfums SA, gevestigd te Neuilly-                                        ( 97/C 40/44 )
sur-Seine ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door D. Voillemot
en A. Michel , advocaten te Parijs , domicilie gekozen                                    (Procestaai: Nederlands)
hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch , advo
caat aldaar, Rue Goethe 11 ; Fédération des industries de la         In zaak T-87/92 , Kruidvat BVBA , gevestigd te Antwerpen
parfumerie , gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door              ( België ), vertegenwoordigd door O.W. Brouwer, advocaat


title: Zaak T-165/05: Beroep, op 21 april 2005 ingesteld door Neophytos Neophytou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/29

         Beroep, op 21 april 2005 ingesteld door Neophytos Neophytou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-165/05)
   (2005/C 155/55)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Neophytos Neophytou, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Pappas, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de beslissing van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/1/03 om zijn naam niet op te nemen in de reservelijst voor de aanwerving van adjunct-administrateurs voor onderdanen van de Republiek Cyprus.
   Ter ondersteuning van zijn beroep betoogt verzoeker dat bij de samenstelling van de jury het non-discriminatiebeginsel is geschonden, dat bij de eindselectie van de kandidaten de in de aankondiging van het algemeen vergelijkend onderzoek gestelde vereisten niet in acht zijn genomen en dat de jury zijn discretionaire bevoegdheden te buiten is gegaan door kandidaten met een rechtendiploma te aanvaarden voor een algemeen vergelijkend onderzoek op het gebied van overheidsmanagement. Voorts voert verzoeker aan dat de afwijzing van zijn klacht ontoereikend is gemotiveerd.


title: Zaak C-541/03: Verzoek van het oberste Gerichtshof (Oostenrĳk) van 18 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lambert Roodbeen en Republiek Oostenrĳk

text:
6.3.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/11
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 19 de-                 Verzoek van het oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
cember 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding            18 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het
tussen 1. ROCHE NEDERLAND B.V., 2. ROCHE DIAG-                       geding tussen Lambert Roodbeen en Republiek Oosten-
NOSTIC SYSTEMS INC., 3. N.V. ROCHE S.A., 4. HOFF-                                                    rijk
MANN-LA ROCHE ACTIEN-GESELLSCHAFT, 5. PRO-
DUITS ROCHE S.A., 6. ROCHE PRODUCTS LIMITED,
7. F. HOFFMANN-LA ROCHE A.G., 8. HOFFMANN-LA                                                  (Zaak C-541/03)
ROCHE WIEN GMBH, 9. ROCHE AB en 1. Dr. Frederick
   James PRIMUS, 2. Dr. Milton David GOLDENBERG
                                                                                (2004/C 59/19)
                       (Zaak C-539/03)
                        (2004/C 59/18)
                                                                     Het oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
                                                                     18 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                     Justitie op 23 december 2003, in het geding tussen Lambert
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 19 decem-         Roodbeen en Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de
ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
op 22 december 2003, in het geding tussen 1. ROCHE                   beslissing over de navolgende vraag:
NEDERLAND B.V., 2. ROCHE DIAGNOSTIC SYSTEMS INC.,
3. N.V. ROCHE S.A., 4. HOFFMANN-LA ROCHE ACTIEN-
GESELLSCHAFT, 5. PRODUITS ROCHE S.A., 6. ROCHE
PRODUCTS LIMITED, 7. F. HOFFMANN-LA ROCHE A.G.,                      Moeten de artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van de
8. HOFFMANN-LA ROCHE WIEN GMBH, 9. ROCHE AB                          Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor
en 1. Dr. Frederick James PRIMUS, 2. Dr. Milton David                vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien
GOLDENBERG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de             hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de
navolgende vragen:                                                   volksgezondheid (1) (hierna: „richtlijn”), aldus worden uitgelegd
                                                                     dat de administratieve instanties — ongeacht de mogelijkheid
                                                                     van administratief beroep — het besluit tot verwijdering van
A.   Bestaat tussen de rechtsvorderingen ter zake van octrooi-       het grondgebied zonder inwinning van het advies van een (in
     inbreuk die een houder van een Europees octrooi heeft           het Oostenrijkse recht niet bestaande) bevoegde instantie in de
     ingesteld tegen een in de Staat van de aangezochte rechter      zin van artikel 9, lid 1, van de richtlijn — behalve in dringende
     gevestigde verweerder enerzijds en tegen verschillende, in      gevallen — niet mogen nemen wanneer tegen hun besluit
     andere Verdragstaten dan die van de aangezochte rechter         alleen klachten bij ter zake van het staatsrecht en ad-
     gevestigde verweerders anderzijds, van wie de octrooi-          ministratiefrecht bevoegde rechterlijke instanties kunnen wor-
     houder stelt dat zij inbreuk maken op dat octrooi in een        den ingediend met de volgende beperkingen:
     of meer andere Verdragstaten, een verband als is vereist
     voor de toepasselijkheid van art. 6, aanhef en onder
     1 EEX?                                                          a)    deze klacht heeft niet automatisch opschortende werking;
B.   Indien het antwoord op vraag A niet of niet zonder meer         b)    de rechterlijke instanties mogen zich niet uitspreken over
     bevestigend luidt, onder welke omstandigheden is van                  de doelmatigheid en kunnen het bestreden besluit alleen
     zodanig verband dan sprake, en is daarbij bijvoorbeeld                nietigverklaren;
     van belang
     —    of de verweerders behoren tot één en hetzelfde             c)    voorts kan de ene gerechtelijke instantie (Verwaltungs-
          concern?                                                         gerichtshof), wat de feitelijke vaststellingen betreft, alleen
                                                                           toetsen of deze feiten de beslissing kunnen dragen,
     —    of bij de verweerders sprake is van een gezamenlijk
          handelen waaraan een gemeenschappelijk beleids-            d)    en kan de andere gerechtelijke instantie (Verfassungs-
          plan ten grondslag ligt en zo ja, of de plaats van               gerichtshof) daarnaast alleen controleren of grondwette-
          waar dat beleidsplan is uitgegaan, van belang is?                lijk gewaarborgde rechten zijn geschonden?
     —    of de beweerdelijk inbreukmakende handelingen van
          de verschillende verweerders dezelfde of nagenoeg          (1) PB L 56, blz. 850.
          dezelfde zijn?


title: Zaak T-665/14 P: Beschikking van het Gerecht van 13 mei 2015 — Klar en Fernandez Fernandez/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Personeelscomité van de Commissie — Terugroeping door de plaatselijke afdeling van één van haar vaste leden in het centraal personeelscomité — Besluit houdende weigering om de wettigheid van het besluit tot terugroeping te erkennen — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk — Niet-eerbiediging van de precontentieuze procedure — Bezwarend besluit — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/19

         Beschikking van het Gerecht van 13 mei 2015 — Klar en Fernandez Fernandez/Commissie
   (Zaak T-665/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Personeelscomité van de Commissie - Terugroeping door de plaatselijke afdeling van één van haar vaste leden in het centraal personeelscomité - Besluit houdende weigering om de wettigheid van het besluit tot terugroeping te erkennen - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk - Niet-eerbiediging van de precontentieuze procedure - Bezwarend besluit - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   (2015/C 221/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Robert Klar (Grevenmacher, Luxemburg) en Francisco Fernandez Fernandez (Steinsel, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en J. Currall, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 16 juli 2014, Klar en Fernandez Fernandez/Commissie (F-114/13, EU:F:2014:192), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Klar en Fernandez Fernandez dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Zaak C-187/06: Beschikking van de president van het Hof van 26 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/18

         Beschikking van de president van het Hof van 26 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-187/06) (1)

   (2009/C 6/31)

      Procestaal: Frans

   De president van de Grote kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak T-162/09: Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Würth en Fasteners (Shenyang)/Raad

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/13

         Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Würth en Fasteners (Shenyang)/Raad
   (Zaak T-162/09)
   2009/C 167/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adolf Würth GmbH & Co. KG (Künzelsau, Duitsland) en Arnold Fasteners (Shenyang) Co. Ltd (Shenyang, China) (vertegenwoordigers: M. Karl en M. Mayer, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig verklaren; of subsidiair

               —

               verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig verklaren voor zover verzoeksters hierdoor elk individueel worden geraakt; en

               —

               de Raad verwijzen in de in verband met dit beroep gemaakte kosten van vertegenwoordiging in rechte, andere kosten en honoraria.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op 26 januari 2009, op basis van de zogeheten antidumpingbasisverordening (1), verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (2) vastgesteld.
   Verzoeksters voeren aan dat zij door de bij deze verordening ingevoerde antidumpingrechten worden geraakt en vorderen (in zoverre) nietigverklaring van de verordening.
   Tot staving van hun beroep wijzen verzoekster met hun eerste middel op een kennelijke vormfout in de antidumpingprocedure.
   Met het tweede tot en met het zesde middel voeren verzoeksters schending van gemeenschapsrecht van hogere orde aan:

               —

               de Commissie heeft niet zorgvuldig en onpartijdig alle relevante aspecten van het concrete geval onderzocht en de feiten ontoereikend en onvolledig onderzocht, zodat de motiveringsplicht van artikel 253 EG is geschonden;

               —

               de normale waarde waarvan in verordening nr. 91/2009 is uitgegaan, is vastgesteld in strijd met artikel 2, lid 7, sub a, van verordening nr. 384/96 en geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting;

               —

               de drempels voor de ontvankelijkheid van een antidumpingprocedure als bedoeld in artikel 5, lid 4, derde volzin, van verordening nr. 384/96 zijn niet bereikt;

               —

               het begrip „soortgelijke product” in de zin van artikel 1, lid 4, van verordening nr. 384/96 is in de bestreden verordening te ver uitgerekt, omdat de in de Volksrepubliek China vervaardigde betrokken producten en de in de Gemeenschap vervaardigde producten niet vergelijkbaar en niet verwisselbaar zijn;

               —

               er is geen sprake van schade voor de gemeenschapsindustrie zoals in de artikelen 1, lid 1, en 3 van verordening nr. 384/96 is vereist voor de vaststelling van antidumpingrechten.

         Ten slotte beroepen verzoeksters zich met hun zevende middel op misbruik van de discretionaire bevoegdheid van de gemeenschapsinstellingen bij de toetsing van de criteria van schade, causaliteit en gemeenschapsbelang.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2117/2005 (PB L 340, blz. 17).

      (2)  Verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1).


title: Zaak F-145/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 mei 2008 — Pascual-García/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Vereiste beroepservaring — Weigering om op reservelijst geplaatste kandidaat aan te werven — Beoordelingsvrijheid van jury en TABG)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/71

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 mei 2008 — Pascual-García/Commissie
   (Zaak F-145/06) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Vereiste beroepservaring - Weigering om op reservelijst geplaatste kandidaat aan te werven - Beoordelingsvrijheid van jury en TABG)
   (2008/C 209/129)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cesar Pascual-García (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van het Joint Research Centre van de Commissie van 7 april 2006 om verzoekers sollicitatie naar het ambt bedoeld in kennisgeving van vacature COM/2005/2969 — B*3/B*11 — IHCP — Ispra niet in aanmerking te nemen en een opmerking te plaatsen op de reservelijst van het vergelijkend onderzoek EPSO/B/23/04 om de diensten van de Commissie ervan op de hoogte te stellen dat verzoeker niet voldoet aan de voorwaarden van de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek
   Dictum

               1)

               Het besluit van de directeur-generaal van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 7 april 2006 om de sollicitatie van Pascual-García betreffende de kennisgeving van vacature COM/2005/2969 niet in aanmerking te nemen en een opmerking op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/B/23/04 op te nemen om de diensten ervan op de hoogte te stellen dat verzoeker niet voldeed aan de toelatingsvoorwaarden van voormeld vergelijkend onderzoek, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007, blz. 42.


title: Zaak T-100/11: Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — MSE Pharmazeutika/BHIM — Merck Sharp & Dohme (SINAMIT)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/28

         Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — MSE Pharmazeutika/BHIM — Merck Sharp & Dohme (SINAMIT)
   (Zaak T-100/11)
   2011/C 145/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MSE Pharmazeutika GmbH (Bad Homburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Büttner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Merck Sharp & Dohme Corp. (New Jersey, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december 2010 in zaak R 724/2010-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 maart 2010, houdende toewijzing van oppositie nr. B 1441684, vernietigen;

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SINAMIT” voor waren van de klassen 3, 5 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 951596

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Oostenrijkse merkinschrijving nr. 57446 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Benelux-merkinschrijving nr. 320194 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Deense merkinschrijving nr. VR197302373 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Finse merkinschrijving nr. 49091 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Griekse merkinschrijving nr. 34959 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Hongaarse merkinschrijving nr. 116223 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Letse merkinschrijving nr. M18257 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5; Litouwse merkinschrijving nr. 12963 van het woordmerk „SINEMET” voor waren van klasse 5.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een aantal van de betwiste waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat tussen de conflicterende merken sprake is van gevaar voor verwarring aangezien de merken in hoge mate overeenstemmen en de door de merken aangeduide waren identiek of soortgelijk zijn.


title: Zaak F-3/09: Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Ridolfi/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/53

         Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Ridolfi/Commissie
   (Zaak F-3/09)
   (2009/C 55/98)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Roberto Ridolfi (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende weigering aan verzoeker van bijscholing en het behoud van verhoogde schooltoelagen voor zijn twee oudste kinderen
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 5 maart 2008 houdende weigering aan verzoeker van bijscholing en het behoud van verhoogde schooltoelagen voor zijn twee oudste kinderen;

               —

               nietigverklaring van elk besluit van de Commissie ter uitvoering van het reeds aangehaalde besluit van het TABG van 5 maart 2008, met name de nota van het hoofd van de eenheid „Rechten en verplichtingen van ambtenaren en arbeidscontractanten” van de directie Buitenlandse dienst van het DG RELEX van 12 december 2008 tot terugvordering van het bedrag van 1 295,38 EUR;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van de Commissie van 6 oktober 2008 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 5 juni 2008 uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-138/09: Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Muñoz Arraiza/BHIM — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (RIOJAVINA)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/40

         Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Muñoz Arraiza/BHIM — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (RIOJAVINA)
   (Zaak T-138/09)
   2009/C 153/79
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Félix Muñoz Arraiza (Logroño, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (Logroño, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 januari 2009 in zaak R 721/2008-2 vernietigen en de aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapsmerk „RIOJAVINA” (woordmerk) voor de klassen 29, 30 en 35 toewijzen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „RIOJAVINA” (aanvraagnr. 4 121 621) voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja

      Oppositiemerk of -teken: verschillende ingeschreven merken, waaronder het gemeenschapsbeeldmerk „RIOJA” (nr. 226 118) voor waren van klasse 33 en het internationale beeldmerk „RIOJA” (nr. 655 291) voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) [vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1].


title: Zaak T-689/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 september 2014 door het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 juli 2014 in zaak F-63/13, Psarras/ENISA

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/36

         Hogere voorziening ingesteld op 12 september 2014 door het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 juli 2014 in zaak F-63/13, Psarras/ENISA
   (Zaak T-689/14 P)
   (2014/C 431/59)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) (vertegenwoordigers: P. Empadinhas en C. Meidanis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Aristidis Psarras (Heraklion, Griekenland)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 juli 2014 in zaak F-63/13 volledig te vernietigen;

               —

               alle door verzoeker in eerste aanleg in zaak F-63/13 ingediende vorderingen volledig af te wijzen, en

               —

               verzoeker in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van die voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend een verkeerde opvatting van de feiten met betrekking tot de gebeurtenissen die op 4 mei 2012 en in de daarop volgende periode hebben plaatsgevonden alsmede aan een onjuiste rechtsopvatting van artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten en van artikel 47 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, in samenhang met artikel 59 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest, voor zover is geoordeeld dat, ten eerste, de vaststelling dat die bepaling is geschonden ipso jure en automatisch leidt tot de nietigverklaring van het bestreden besluit, waarbij geen rekening is gehouden met de rechtspraak op grond waarvan verzoeker eveneens had moeten aantonen dat de inhoud van het betwiste besluit bij gebreke van die schending anders zou zijn geweest, en, ten tweede, de vroegere rechtspraak die bepaling op basis van de nieuwe uitlegging „alle zin ontneemt”.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een niet-nakoming van de op het Gerecht voor ambtenarenzaken rustende verplichting om in te gaan op de grieven die de verwerende partij had ontleend aan de niet-ontvankelijkheid en een ontoereikende motivering alsmede aan schending van de verplichting om voor de indiening van een schadevordering eerste de voorafgaande procedure te volgen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de rechtspraak in die zin dat de nietigverklaring van het betwiste besluit op zich een passend herstel kan vormen, ontoereikende motivering, het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ultra vires heeft beslist en een kennelijke beoordelingsfout.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een vermeend gebrek aan onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken.


title: Arrest van het Hof van 14 juni 2001 in zaak C-191/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Kvaerner plc tegen Staatssecretaris van Financiën (Schadeverzekering — Richtlĳn 88/357/EEG — Begrippen vestiging en lidstaat waar risico gelegen is)

text:
28.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 212/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 14 juni 2001
                         van 14 juni 2001
in zaak C-178/99 (verzoek van het Bezirksgericht Bregenz
                                                                                in zaak C-191/99 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
om een prejudiciële beslissing): verzoek om inschrijving
                                                                                landen om een prejudiciële beslissing): Kvaerner plc tegen
           in het kadaster van Doris Salzmann (1)
                                                                                Staatssecretaris van Financiën (1)
(„Prejudiciële verwijzing — Inschrijving in kadaster van
onroerendgoedtransacties — Bestuurlijke, niet-rechtspreken-
             de activiteit — Onbevoegdheid Hof”)                                (Schadeverzekering — Richtlijn 88/357/EEG — Begrippen
                                                                                vestiging en lidstaat waar risico gelegen is)
                          (2001/C 212/01)
                                                                                (2001/C 212/02)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-178/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Bezirksgericht Bregenz (Oostenrijk), in het kader van het                   In zaak C-191/99, betreffende een verzoek aan het Hof
onderzoek van een verzoek om inschrijving in het kadaster                       krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden
van Doris Salzmann, om een prejudiciële beslissing over de                      (Nederland), in het aldaar aanhangige geding tussen Kvaerner
uitlegging van artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG)                    plc en Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële
en van bijlage XII, punt 1, sub e, van de Overeenkomst                          beslissing over de uitlegging van de artikelen 2, sub c en d, en
betreffende de Europese Economische Ruimte, heeft het Hof                       3 van de Tweede richtlijn (88/357/EEG) van de Raad van
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpre-                    22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-
sident, V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen                 telijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: L. A.                    met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vast-
Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 14 juni                 stelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende
                                                                                wijziging van richtlijn 73/239/EEG (PB L 172, blz. 1), heeft
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd             het Hof, samengesteld als volgt: C. Gulmann, president van de
om te antwoorden op de door het Bezirksgericht Bregenz in zijn                  Derde en de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
beschikking van 29 december 1998 gestelde vragen.                               A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en V. Skouris, kamer-
                                                                                presidenten, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón,
                                                                                R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                     generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-
                                                                                hoofd, op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan het
                                                                                dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 212/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
1)    De artikelen 2, sub c en d, laatste streepje, en 3 van de Tweede     Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger en
      richtlijn (88/357/EEG) van de Raad van 22 juni 1988 tot              S. Seam, vervolgens J.-F. Dobelle en S. Seam), betreffende een
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen      verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door aftrek
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van    van de belasting over de toegevoegde waarde over de aanschaf
      de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter    van voertuigen die door belastingplichtigen voor het geven
      bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij           van rijlessen worden gebruikt, slechts toe te staan indien deze
      verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn          voertuigen uitsluitend voor dit doel worden gebruikt, de
      73/239/EEG, staan toe, dat een lidstaat ten laste van een in         verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
      een andere lidstaat gevestigde rechtspersoon assurantiebelasting     artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG
      heft over de door deze rechtspersoon aan een eveneens in een         van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
      andere lidstaat gevestigde verzekeraar betaalde premies voor de      van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
      verzekering van bedrijfsrisico’s van haar in de heffende lidstaat    Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
      gevestigde dochter- of kleindochtervennootschap. Hetzelfde geldt     waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd
      indien de rechtspersoon die de premies heeft betaald en de           bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995 tot
      rechtspersoon waarvan de bedrijfsrisico’s zijn verzekerd, tot        wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van
      hetzelfde concern behoren en een andere band hebben dan die          nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de
      van moeder- en dochtervennootschap.                                  belasting over de toegevoegde waarde — werkingssfeer en
                                                                           praktische regeling voor de toepassing van bepaalde vrijstellin-
2)    Voor de uitlegging van de begrippen „verzekeringnemer” of            gen (PB L 102, blz. 18), heeft het Hof (Vijfde kamer),
      „lidstaat waar het risico is gelegen” in de zin van artikel 2,       samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      sub d, laatste streepje, van richtlijn 88/357 maakt het geen         D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en
      verschil hoe de op het verzekerde risico betrekking hebbende         C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      verzekeringspremie binnen een concern wordt gefactureerd of          hoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen
      betaald                                                              waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
(1) PB C 204 van 17.07.1999.
                                                                           2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           3)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                                Noord-Ierland de eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1) PB C 333 van 20.11.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          van 14 juni 2001
                                                                                (Derde Kamer)
in zaak C-345/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                                 van 14 juni 2001
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                           in zaak C-473/99: Commissie van de Europese Gemeen-
(Niet-nakoming — BTW — Artikel 17, leden 2 en 6 van de                                schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)
Zesde BTW-richtlijn — Aftrekbaarheid van belasting over
de aanschaf van voertuigen die voor het verrichten van                     (Niet-nakoming — Richtlijn 95/30/EG — Bescherming van
belastbare handelingen worden gebruikt — Beperking tot                     werknemers tegen risico’s van blootstelling aan biologische
  voertuigen die uitsluitend voor rijlessen worden gebruikt)               agentia op het werk — Niet-omzetting binnen gestelde
                                                                                termijn)
                          (2001/C 212/03)
                                                                                (2001/C 212/04)
                           (Procestaal: Frans)                                                       (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling, de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-473/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-345/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   pen (gemachtigde: W. Bogensberger) tegen Republiek Oosten-
pen (gemachtigden: E. Traversa en H. Michard) tegen Franse                 rijk (gemachtigde: C. Pesendorfer), betreffende een verzoek om


title: Zaak C-292/03: Beroep, op 4 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
C 213/18              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
Tegen de achtergrond van de uitlegging van artikel 26 van de          verkoop heeft gehaald in het betrokken boekjaar dan wel (b)
Zesde BTW-richtlijn ( 1) en van het arrest van 22 oktober 1998        van de gemiddelde opbrengst die de touroperator uit de „seat-
van het Hof van Justitie, Madgett en Baldwin, (C-308/96 en            only” verkoop in het betrokken boekjaar heeft gehaald?
C-94/97, Jurispr. blz. I-6229):
                                                                      (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
I.   Mag een touroperator die zijn BTW over een boekjaar                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
     heeft voldaan volgens de methode van de werkelijke                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
     kosten, welke de enige methode is volgens de nationale                over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
     regeling waarbij de richtlijn is omgezet, naderhand zijn              13.6.1977, blz. 1).
     BTW-schuld herberekenen gedeeltelijk overeenkomstig
     de in punt 46 van dat arrest beschreven marktwaardeme-
     thode, en zo ja, onder welke omstandigheden?
     (1) Mag een dergelijke touroperator in het bijzonder de
          marktwaarde selectief hanteren met betrekking tot
          verschillende boekjaren, en zo ja, onder welke
          omstandigheden?
                                                                      Beroep, op 4 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
     (2) Indien de touroperator sommige van de eigen
          prestaties die onderdeel van zijn pakketten vormen
          op niet-pakketbasis aan het publiek verkoopt (in                                     (Zaak C-292/03)
          casu vluchten), doch andere eigen prestaties in
          enkele van zijn pakketreizen niet op niet-pakketbasis                                (2003/C 213/31)
          verkoopt (in casu cruises en kampeerplaatsen), mag
          hij dan:
          (a)   de marktwaardemethode hanteren met betrek-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                king tot deze pakketten (het overgrote meren-         op 4 juli 2003 beroep tegen Republiek Finland ingesteld door
                deel) wanneer hij de waarde van al zijn eigen         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                prestaties (in casu vluchten) op basis van zijn       digd door M. Konstantinidis en P. Aalto, domicilie gekozen
                verkoop aan het publiek op niet-pakketbasis           hebbende te Luxemburg.
                kan bepalen;
          (b)   in de gevallen waarin het pakket eigen presta-        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                ties omvat die de touroperator niet op niet-          dat het den Hove behage:
                pakketbasis aan het publiek verkoopt (in casu
                kampeerplaatsen en cruises), mag de tourope-          1)     krachtens artikel 226 EG vast te stellen dat de Republiek
                rator dan de marktwaardemethode hanteren                     Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                om de waarde te bepalen van die eigen presta-                bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
                ties die hij aan het publiek verkoopt (in casu               van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en
                vluchten) indien het niet mogelijk was de                    de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrak-
                marktwaarde voor andere onderdelen van het                   ken (1), of althans door deze bepalingen niet aan de
                pakket te bepalen?                                           Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
                                                                             haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     (3) Moet het hanteren van de combinatie van methoden
          (a) eenvoudiger, (b) aanmerkelijk eenvoudiger, dan          2)     de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.
          wel (c) niet aanmerkelijk ingewikkelder zijn?
     (4) Moet de marktwaardemethode tot dezelfde of zeer
          soortgelijke BTW-heffing leiden als de op de kosten         Middelen en voornaamste argumenten
          gebaseerde methode?
                                                                      De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                                                                      21 april 2002.
Is het in de omstandigheden van het onderhavige geval
mogelijk om dat gedeelte van de eigen prestaties te identificeren
dat betrekking heeft op vluchten die als onderdeel van een            (1 ) PB L 269, blz. 34.
pakketvakantie worden verkocht door uit te gaan (a) van de
gemiddelde kosten van een plaats op een vlucht, vermeerderd
met de gemiddelde marge die een touroperator op „seat-only”


title: Zaak C-347/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 25 juni 2013 — Erich Pickert/Condor Flugdienst GmbH

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 25 juni 2013 — Erich Pickert/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-347/13)
   2013/C 274/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erich Pickert

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant om te spreken van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend?

               3)

               Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 van de Raad (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak T-437/10: Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2014 — Gap granen & producten/Commissie

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/17

         Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2014 — Gap granen & producten/Commissie
   (Zaak T-437/10) (1)

   2014/C 78/34
   Procestaal: Nederlands
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Arrest van het hof (Eerste kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-138/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken (Niet-nakoming — Richtlijn 83/183/EEG — Overbrenging van verblijfplaats van lidstaat naar andere lidstaat — Registratiebelasting op motorvoertuigen — Belastingvrijstelling)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-138/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 83/183/EEG - Overbrenging van verblijfplaats van lidstaat naar andere lidstaat - Registratiebelasting op motorvoertuigen - Belastingvrijstelling)
   (2005/C 217/33)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-138/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 15 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en T. Fich) tegen Koninkrijk Denemarken (gemachtigden: J. Molde en A. Rahbøl Jacobsen), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF

text:
Avis juridique important

|

E1995J1123(01)

SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF

Publicatieblad Nr. C 312 van 23/11/1995 blz. 0023 - 0023

SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF (95/C 312/12)1. Samenstelling van het HofTen gevolge van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie en volgens de overeenkomst inzake overgangsregelingen voor een periode na de toetreding van bepaalde EVA-Staten tot de Europese Unie, eindigde de functie van de door die Staten benoemde rechters op 30 juni 1995.De EER-Overeenkomst trad ten aanzien van het Vorstendom Liechtenstein in werking op 1 mei 1995. Op voordracht van de regering van Liechtenstein werd de heer Carl Baudenbacher in onderlinge overeenstemming door de drie partijen bij de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (de TA-/Hof-Overeenkomst) benoemd tot rechter in het EVA-Hof voor de periode van 6 september 1995 tot 5 september 2001. In openbare zitting van het EVA-Hof legde de heer Carl Baudenbacher op 6 september 1995 de eed af, zoals bepaald in protocol 5, artikel 2, bij de TA-/Hof-Overeenkomst.2. Verkiezing van de president van het HofNa de benoeming van de nieuwe rechter in het EVA-Hof trad de heer Bjørn Haug terug als president om alle drie de rechters in de gelegenheid te stellen aan de verkiezing deel te nemen. Vervolgens werd de heer Bjørn Haug on 6 september 1995, overeenkomstig artikel 30 van de TA-/Hof-Overeenkomst, voor de periode van 6 september 1995 tot 31 december 1996 gekozen tot president van het EVA-Hof.3. Benoeming van de griffier van het EVA-HofDe heer Per Christiansen werd, overeenkomstig protocol 5, artikel 9, bij de TA-/Hof-Overeenkomst, voor de periode van 1 september 1995 tot 31 augustus 1998 benoemd tot griffier van het EVA-Hof, ter vervanging van mevrouw Karin Høkborg. In openbare zitting van het EVA-Hof legde de heer Per Christiansen op 6 september 1995 de eed af, zoals bepaald in protocol 5, artikel 10, bij de


               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/5

         Toevoeging aan de kamers van de heer Gratsias
   2010/C 317/11
   Op 26 oktober 2010 heeft de voltallige conferentie van het Gerecht, gelet op de ambtsaanvaarding door rechter D. Gratsias, het besluit van de voltallige conferentie van 20 september 2010 inzake de toevoeging van de rechters aan de kamers gewijzigd.
   Voor de periode van 26 oktober 2010 tot de datum van de ambtsaanvaarding door het Bulgaarse lid zijn de rechters aan de kamers toegevoegd als volgt:

                     Eerste kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:

               J. Azizi, kamerpresident, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen en D. Gratsias, rechters.

                     Derde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:

               O. Czúcz, kamerpresident, E. Cremona, I. Labucka, S. Frimodt Nielsen en D. Gratsias, rechters.

                     Derde kamer, zetelend met drie rechters:

                           O. Czúcz, kamerpresident;

                           I. Labucka, rechter;

                           D. Gratsias, rechter.


title: Zaak T-235/10: Arrest van het Gerecht van 6 juli 2011 — Timehouse/BHIM (Vorm van een horloge met gekartelde randen) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag van driedimensionaal merk — Vorm van een horloge met gekartelde randen — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/16

         Arrest van het Gerecht van 6 juli 2011 — Timehouse/BHIM (Vorm van een horloge met gekartelde randen)
   (Zaak T-235/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag van driedimensionaal merk - Vorm van een horloge met gekartelde randen - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 238/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Timehouse GmbH (Eystrup, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Knies, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 maart 2010 (zaak R 0942/2009-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal merk in de vorm van een horloge als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Timehouse GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-74/11: Beroep ingesteld op 1 februari 2011 — Omnis Group/Commissie

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/10

         Beroep ingesteld op 1 februari 2011 — Omnis Group/Commissie
   (Zaak T-74/11)
   2011/C 95/16
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnis Group Srl (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: D.-A.-F. Tarara, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het onderhavige beroep tot nietigverklaring van verweersters beschikking van 1 december 2010 in zaak COMP/39.784 — Omnis/Microsoft toe te wijzen;

               —

               de zaak voor afdoening naar verweerster te verwijzen;

               —

               subsidiair, de zaak zelf af te doen en gevolg te geven aan verzoeksters klacht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster, overeenkomstig artikel 263 VWEU, nietigverklaring van verweersters beschikking van 1 december 2010 in zaak COMP/39.784 — Omnis/Microsoft tot afwijzing van verzoeksters klacht betreffende vermeend concurrentieverstorend gedrag van Microsoft.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               1)

               verweersters weigering om de misbruiken van de onderneming Microsoft op de EAS/ERP-markt (Entreprise Application Software/Entreprise Resource Planning) te onderzoeken, is onvoldoende gemotiveerd;

               2)

               verweerster heeft het belang van de zaak onjuist beoordeeld door tot de onwettige en ongegronde conclusie te komen dat het door verzoekster aan de orde gestelde onderwerp van geen belang is voor de EU;

               3)

               verweersters beschikking om geen gevolg te geven aan verzoeksters klacht is ongegrond en onwettig, aangezien zij verzoeksters rechten schendt;

               4)

               verweersters beschikking is gegeven zonder over documenten te beschikken die de beweringen van Microsoft konden aantonen, zodat met deze beschikking het in de klacht aan de orde gestelde concurrentieverstorend gedrag voortduurt, waardoor verzoeksters ontwikkeling wordt geblokkeerd.


title: Zaak C-62/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2015 door DTL Corporación, S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 december 2014 in zaak T-176/13, DTL Corporación, S.L./BHIM

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/14

         Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2015 door DTL Corporación, S.L. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 december 2014 in zaak T-176/13, DTL Corporación, S.L./BHIM
   (Zaak C-62/15 P)
   (2015/C 146/22)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: DTL Corporación, S.L. (vertegenwoordiger: A. Zuazo Araluze, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring, wat de waren en diensten van de klassen 9 en 37 betreft, van de beslissing van de vierde kamer van beroep van 24 januari 2013 in zaak R 661/2012-4 houdende verwerping van het beroep tegen de afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 830 821 „Generia”;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partijen die optreden en zich verzetten tegen deze hogere voorziening in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Schending van het Unierecht door het Gerecht: De vierde kamer van beroep is in haar beslissing van 24 januari 2013 in zaak R 661/2012-4 afgeweken van de motivering van de beslissing van de oppositieafdeling voor de afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 830 821 „Generia” voor de klassen 9 en 37. De oppositieafdeling had die afwijzing namelijk gebaseerd op de vergelijkbaarheid van de waren en diensten van de klassen 9 en 37 met de waren van klasse 7 van het oppositiemerk. De kamer van beroep heeft die afwijzing gehandhaafd, zij het wegens de vergelijkbaarheid van die waren en diensten van de klassen 9 en 37 met de diensten van klasse 40 van het oppositiemerk. Aldus heeft de beslissing van de kamer van beroep artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (1) geschonden omdat de diensten van klasse 40 van het oppositiemerk nooit zijn tegengeworpen aan de waren en diensten van de klassen 9 en 37 van het aangevraagde merk (hoewel zij wel waren tegengeworpen aan de diensten van andere klassen). Voorts heeft die beslissing artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk geschonden door rekwirante niet uit te nodigen om opmerkingen in te dienen over die motiveringswijziging. In het bestreden arrest is geoordeeld dat de procedure rechtens correct is verlopen, hetgeen schending oplevert van het Unierecht [artikelen 64, lid 1, en 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk].

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak F-105/13: Beroep ingesteld op 22 oktober 2013 — ZZ e.a./Rekenkamer

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/21

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2013 — ZZ e.a./Rekenkamer
   (Zaak F-105/13)
   2014/C 15/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 13 december 2013 om geen beroep in te stellen bij het Hof van Justitie met het verzoek om te onderzoeken of S., destijds lid van de Rekenkamer, niet langer voldeed aan de vereiste voorwaarden of aan de uit haar ambt voortvloeiende verplichtingen, zich niet uit te spreken over verzoekers’ klachten, geen enkele maatregel te treffen om publiekelijk de door hen ondervonden intimidatie en hun leed te erkennen, en om de maatregelen te treffen om hun geschonden reputatie en (geloof)waardigheid te herstellen en hen schadeloos te stellen voor de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 13 december 2012, in de hoedanigheid van TABG, om zich niet uit te spreken over verzoekers’ klachten, geen enkele maatregel te treffen om publiekelijk de door hen ondervonden intimidatie en hun leed te erkennen, en om de maatregelen te treffen om hun geschonden reputatie en (geloof)waardigheid te herstellen en hen schadeloos te stellen voor de geleden materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Rekenkamer in de kosten van de procedure.