title: Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld door Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-238/96)

text:
Nr . C 269/ 12           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14 . 9 . 96
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                     kracht hebben als de vaststellingen gedaan door de bevoegde
pen, vertegenwoordigd door M. Götz zur Hausen , juridisch                 autoriteiten van elk van deze Lid-Sta ten ?
adviseur van de Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó                   (') PB nr. L 38 van 9 . 2 . 1977, blz . 1 .
mez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                    ( 2 ) PB nr. L 38 van 9 . 2 . 1977, blz . 20 .
Wagner, Kirchberg .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
1 . te verklaren dat de Bondsrepubliek Duitsland de inge                 Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld door Ierland tegen
      volge het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
      niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn
      de nodige maatregelen vast te stellen om te voldoen aan                                       ( Zaak C-238/96 )
      Richtlijn 91 / 157/EEG van de Raad van 18 maart 1991                                             ( 96/C 269/27 )
      inzake batterijen en accu 's die gevaarlijke stoffen bevat
      ten ( 1 ) en aan Richtlijn 93/86/EEG van de Commissie ( 2 )         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      tot aanpassing van voormelde richtlijn aan de technische            op 10 juli 1996 beroep tegen Commissie van de Europese
      vooruitgang;                                                        Gemeenschappen ingesteld door Ierland, vertegenwoordigd
                                                                          door M.A. Buckley, Chief State Solicitor, als gemachtigde ,
2 . de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de                        bijgestaan door M. Finlay, Senior Counsel, en D. Barniville,
      kosten .
                                                                          Barrister-at-Law, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                          burg ter Ierse ambassade, Route d'Arlon 28 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
Uit het verbindend karakter van richtlijnen ingevolge de
artikelen 189 , derde alinea , en 5 , eerste alinea , van het             1 . krachtens artikel 1 73 van het Verdrag tot oprichting van
EG-Verdrag volgt, dat de Lid-Staten , tot welke de richtlijn is                  de Europese Gemeenschap nietig te verklaren Beschik
gericht, binnen de daarin gestelde termijn de daarin                             king 96/311 /EG van de Commissie van 10 april 1996
genoemde doelstellingen moeten verwezenlijken . Deze ter                        betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
mijn is op 18 september 1992 , respectievelijk 31 december                       Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1992 hebben inge
1993 , verstreken , zonder dat verweerster tot op heden de                       diend in verband met de door het Europees Oriëntatie
vereiste omzettingsmaatregelen heeft vastgesteld .                               en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ), afdeling
                                                                                Garantie , gefinancierde uitgaven alsook voor bepaalde
(') PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .                                  uitgaven voor het begrotingsjaar 1993 ( 1 ), voor zover
( 2 ) PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51 .                              daarbij een bedrag van 26 222 656,62 Iers £ ( 10 % van
                                                                                de door Ierland voor 1990 gedeclareerde uitgaven voor
                                                                                de openbare opslag van rundvlees ) van de door Ierland
                                                                                voor 1992 gedeclareerde uitgaven voor de openbare
                                                                                opslag van rundvlees niet ten laste wordt genomen;
Verzoek van het Hof van Beroep te Bergen van 28 juni 1996                 2 . krachtens artikel 173 van het Verdrag tot oprichting van
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Minister                     de Europese Gemeenschap nietig te verklaren Beschik
van Financiën van het Koninkrijk België tegen E. Amelynck                        king 96/311 /EG van de Commissie van 10 april 1996
                                   e.a .                                         betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
                          ( Zaak C-237/96 )                                      Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1992 hebben inge
                             ( 96/C 269/26 )
                                                                                diend in verband met de door het Europees Oriëntatie
                                                                                en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ), afdeling
                                                                                Garantie , gefinancierde uitgaven alsook voor bepaalde
Het Hof van Beroep te Bergen heeft bij beschikking van                           uitgaven voor het begrotingsjaar 1993 , voor zover
28 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                    daarbij een bedrag van 24 020 455,64 Iers £ (5 % van de
op 9 juli 1996 , in het geding tussen Minister van Financiën                     door Ierland voor 1991 gedeclareerde uitgaven voor de
van het Koninkrijk België en E. Amelynck e.a ., het Hof van                      openbare opslag van rundvlees ) van de door Ierland
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                          voor 1992 gedeclareerde uitgaven voor de openbare
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :                               opslag van rundvlees niet ten laste wordt genomen;
 Zijn de Verordeningen ( EEG ) nr . 222/77 ( 1 ) en ( EEG )                3 . krachtens artikel 173 van het Verdrag tot oprichting van
 nr . 223/77 ( 2 ), waarin als regel wordt gesteld dat het bewijs                de Europese Gemeenschap nietig te verklaren Beschik
 van het communautaire karakter van een goed, voor zover                         king 96/311 /EG van de Commissie van 10 april 1996
 niet anders voorzien , uitsluitend kan worden geleverd aan                      betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
 de hand van het document voor communautair douanever                           Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1992 hebben inge
 voer T2 of T2 L, in overeenstemming met de artikelen 9 en                       diend in verband met de door het Europees Oriëntatie
 10 van het EEG-Verdrag, en zijn zij verenigbaar met de                          en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ), afdeling
 artikelen 37, lid 2 , en 39 , lid 2 , van Verordening ( EEG )                   Garantie , gefinancierde uitgaven alsook voor bepaalde
 nr. 222/77, bepalende dat de vaststellingen gedaan door de                      uitgaven voor het begrotingsjaar 1993 , voor zover
 bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat dezelfde bewijs                        daarbij een bedrag van 9 613 206,00 Iers £ van de door
 ---pagebreak--- 14 . 9 . 96             NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 269/ 13
     Ierland voor 1991 gedeclareerde uitgaven voor de                      voldaan aan de krachtens artikel 8 van Verordening
     openbare opslag van rundvlees (2 % van die uitgaven )                 ( EEG ) nr. 729/70 op hen rustende verplichtingen, levert
     niet ten laste wordt genomen;                                         schending van het Verdrag en/of van een rechtsregel
                                                                           betreffende de toepassing van het Verdrag op;
4 . krachtens artikel 1 73 van het Verdrag tot oprichting van
     de Europese Gemeenschap nietig te verklaren Beschik           4 . voor zover het door de Commissie voor 1990 en 1991
     king 96/31 1 /EG van de Commissie van 10 april 1996                   vastgestelde bedrag van de correcties meer bedraagt dan
     betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de                   het voor die jaren te verwachten verlies voor het EOGFL
     Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1992 hebben inge                  als gevolg van onregelmatigheden die te wijten waren
     diend in verband met de door het Europees Oriëntatie                 aan de gestelde omstandigheid dat de Ierse autoriteiten
     en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ), afdeling                 niet hadden voldaan aan de krachtens artikel 8 van
     Garantie, gefinancierde uitgaven alsook voor bepaalde                 Verordening ( EEG ) nr. 729/70 op hen rustende verplich
     uitgaven voor het begrotingsjaar 1993 , voor zover                    tingen, vormt het een straf en als zodanig een schending
     daarbij een bedrag van 8 862 144,00 Iers £ van de door                van het Verdrag en/of op rechtsregels betreffende de
     Ierland voor 1992 gedeclareerde uitgaven voor de                      toepassing van het Verdrag;
     openbare opslag van rundvlees (2 % van die uitgaven )
     niet ten laste wordt genomen ;                                 5 . de omstandigheid dat de Commissie zich niet heeft
                                                                           gehouden aan de gepubliceerde richtsnoeren voor de
5 . alle andere maatregelen te treffen die nodig of passend                berekening van de financiële correcties bij de voorberei
     zouden zijn voor het door Ierland met deze procedure                  ding van het besluit betreffende de goedkeuring van de
     gezochte rechtsherstel ;                                              rekeningen in verband met door het EOGFL, afdeling
                                                                           Garantie , gefinancierde uitgaven ( doe . VI/2 16/93 van
6 . de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                      3 juni 1993 — het rapport van de groep Belle ), levert
     kosten van het geding te verwijzen .                                  schending van een wezenlijk vormvoorschrift en/of
                                                                           schending van het Verdrag en/of van een rechtsregel
Middelen en voornaamste argumenten                                         betreffende de toepassing van het Verdrag op .
Schending van artikel 8 van Verordening ( EEG ) nr .
729/70 ( 2 )                                                        Schending van Verordening ( EEG ) nr . 859/89 (')
Ierland betoogt, dat de beschikking, voor zover daarbij een         Ierland betoogt, dat er in 1991 en 1992 geen communau
bedrag van 26 222 656,62 Iers £ ( 10 % van de door Ierland          taire rechtsregel in de zin van artikel 3 van Verordening
voor 1990 gedeclareerde en reeds goedgekeurde uitgaven )            ( EEG ) nr . 729/70 bestond die door Ierland zou zijn
en een bedrag van 24 020 455,64 Iers £ (5 % van de door             geschonden doordat het afzonderlijke offertes van tot
Ierland voor 1991 gedeclareerde en reeds goedgekeurde               dezelfde groep behorende vennootschappen heeft aanvaard ,
uitgaven ) van de door Ierland voor 1992 gedeclareerde              zodat de beschikking van de Commissie ongeldig is , voor
uitgaven niet ten laste worden genomen , ongeldig is op een         zover daarbij 2 % van de uitgaven voor openbare opslag in
of meer van de navolgende gronden :                                 Ierland in 1991 en 1992 niet ten laste wordt genomen .
 1 . de omstandigheid dat de Commissie geen of geen geldige         Indien het Hof van oordeel is , dat er in 1991 en 1992 een
      redenen geeft voor de omvang van de financiële correctie      dergelijke communautaire regel bestond, staan de beginse
      die zij heeft toegepast op grond van haar vaststelling dat    len van rechtszekerheid, bescherming van gewettigde ver
      de Ierse autoriteiten in de jaren 1990 en 1991 niet           wachtingen en evenredigheid alsmede de in het rapport van
      hebben voldaan aan de krachtens artikel 8 van Veror          de groep Belle genoemde criteria eraan in de weg, dat
      dening ( EEG ) nr . 729/70 op hen rustende verplichtin       genoemde 2 % van de uitgaven voor openbare opslag in
      gen, levert het niet voldoen aan een wezenlijk vormvoor      Ierland niet ten laste van het EOGFL wordt gelegd en is de
      schrift en/of schending van het Verdrag en/of van een         beschikking derhalve ongeldig .
      rechtsregel betreffende de toepassing van het Verdrag
                                                                     (') PB nr . L 117 van 14 . 5 . 1996 , blz . 19 .
      op ;
                                                                     ( 2 ) Verordening ( EEG ) nr . 729/70 van de Raad van 21 april 1970
 2 . de omstandigheid dat de Commissie geen of geen geldige                betreffende de financiering van het gemeenschappelijk land
                                                                           bouwbeleid ( PB nr . L 94 van 28 . 4 . 1970 , blz . 13 ).
      redenen geeft voor haar conclusie dat in de jaren 1990 en      ( 5 ) Verordening ( EEG ) nr . 859/89 van de Commissie van 29 maart
      1991 zeer aanzienlijke bedragen ten onrechte ten laste               1989 betreffende de wijze van toepassing van de interventie
      van het EOGFL waren gebracht omdat de Ierse autori                  maatregelen in de sector rundvlees ( PB nr . L 91 van 4 . 4 . 1989 ,
      teiten in die jaren niet hadden voldaan aan de krachtens             blz . 5 ).
      artikel 8 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 op hen
      rustende verplichtingen , levert schending van een
      wezenlijk vormvoorschrift en/of schending van het
      Verdrag en/of van een rechtsregel betreffende de toepas
      sing van het Verdrag op;                                       Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld door Verenigd Koninkrijk
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 3 . de omstandigheid dat de Commissie geen of geen
      passende raming geeft van het te verwachten verlies voor                                  ( Zaak C-239/96 )
       het EOGFL, namelijk het voor de Gemeenschapsgelden                                          ( 96/C 269/28 )
       bestaande risico als gevolg van de onregelmatigheden
       die zich in de jaren 1990 en 1991 hadden voorgedaan            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       doordat de Ierse autoriteiten in die jaren niet hadden         op 10 juli 19 96 beroep tegen Commissie van de Europese


title: Hogere voorziening, op 13 juni 1997 ingesteld door A. Schröder, J. en K.-J. Thamann, als vennoten van Zuchtschweine Epe GbR, tegen het arrest op 15 april 1997 in zaak T-390/94 tussen A. Schröder e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Zaak C-221/97 P)

text:
Nr. C 252/ 16          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        16 . 8 . 97
Bondsrepubliek Duitsland de nodige bepalingen nog steeds                        gens verzoekers, thans requiranten, geen wetgevende
niet in werking doen treden.                                                    handelingen zijn. Had het Gerecht van eerste aanleg de
                                                                                aansprakelijkheidscriteria inzake administratieve han
(') PB nr. L 35 van 12 . 2 . 1992, blz . 24 .                                   delingen toegepast, dan had het de onwettigheid van
                                                                                de maatregelen van de Commissie moeten erkennen,
                                                                                en verzoekers' aansprakelijkheidsvordering moeten
                                                                                toewijzen .
                                                                                Voorts zou het Gemeenschapsrecht in die zin zijn
Hogere voorziening, op 13 juni 1997 ingesteld door A.                           geschonden, dat het Gerecht bij zijn toetsing van een
Schröder, J. en K.-J. Thamann, als vennoten van Zucht                          eventuele schending van bepaalde grondrechten, te
schweine Epe GbR, tegen het arrest op 15 april 1997 in                          weten het eigendomsrecht en het recht op vrije
zaak T-390/94 tussen A. Schröder e.a. en Commissie van                          beroepsuitoefening, geen rekening heeft gehouden met
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                             de door het Gemeenschapsrecht verzekerde bescher
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                ming van de individuele grondrechten. Met de bestre
                           (Vijfde Kamer)                                       den beschikkingen heeft de Commissie namelijk geen
                        ( Zaak C-221/97 P)                                      algemeen geldende regelingen vastgesteld in verband
                                                                                waarmee zij aanspraak zou kunnen maken op een
                            ( 97/C 252/31 )                                     zekere beoordelingsmarge; het gaat integendeel om
                                                                                concrete maatregelen, waarvan de gevolgen niet alleen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                         duidelijk voorzienbaar, doch bewust gewild waren.
is op 13 juni 1997 hogere voorziening ingesteld door A.
Schröder, J. en K.-J. Thamann, als vennoten van Zucht                   O PB nr. C 181 van 14 . 6 . 1997, blz. 11 .
schweine Epe GbR te Neuenkirchen, vertegenwoordigd                       ( 2 ) PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 , blz . 12 .
door R. Brenken, kantoor Rentzmann en Brenken te Qua
kenbrück, advocaten aldaar, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij M. Molitor, P. Feitgen en A. Harpas,
advocaten te Luxemburg, Rue des Bains 14, tegen het
arrest op 15 april 1997 in zaak T-390/94 (') tussen A.
Schröder e.a . en Commissie van de Europese Gemeen                      Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van                          Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer ).
                                                                                ( Zaak C-225/97)
Requiranten handhaven hun in de procedure voor het                                                      ( 97/C 252/32 )
Gerecht van eerste aanleg geformuleerde vorderingen (2 ),
en concluderen dat het den Hove behage :
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
— de Commissie ter vergoeding van de door de bestreden                   is op 17 juni 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu
     beschikkingen veroorzaakte schade te veroordelen om                 bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     haar 173 174,45 DM te betalen;                                      vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                         de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                         deert dat het den Hove behage:
— Schending van hun aanspraak op rechterlijk gehoor:
     het Gerecht van eerste aanleg heeft geen kennis geno
     men van belangrijke argumenten van verzoekers, en is                — vast te stellen dat de Franse Republiek, door de tekst
     in ieder geval in het bestreden vonnis daarop niet of                       van wet nr. 93/1416 van 29 december 1993 goed te
     niet naar behoren ingegaan . Dit geldt inzonderheid                         keuren als nationale maatregel tot implementatie van
     voor het argument, dat de afbakening van de gebieden                        Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari
     waarvoor vervoersverboden golden, op basis van de                           1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech
     grenzen van de administratieve eenheden, geen pas                          telijke bepalingen betreffende de toepassing van de
     sende maatregel was en dat uitsluitend het criterium                        communautaire voorschriften inzake de procedures
     van de afstand ten opzichte van de besmettingshaarden                       voor het plaatsen van opdrachten door diensten die
     een passend criterium ter bestrijding van de epidemie                       werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorzie
     was .                                                                       ning, vervoer en telecommunicatie ('), de verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
                                                                                artikel 1 , lid 2 , en artikel 2 , leden 1 , onder c ), en 5 ,
 — Schending van het Gemeenschapsrecht: deze bestaat                             alsmede krachtens de hoofdstukken 2 en 4 van Richt
     met name hierin, dat de niet-aansprakelijkheid van de                       lijn 92/13/EEG;
     Gemeenschap die het Hof van Justitie heeft erkend in
     verband met wetgevende handelingen, is toegepast op
     de litigieuze beschikkingen van de Commissie, die vol               — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 november 2003 in zaak C-42/02 (verzoek van de Ålands förvaltningsdomstol om een prejudiciële beslissing): Diana Elisabeth Lindman ("Vrĳ verrichten van diensten — Loterĳbriefjes — Bedrag gewonnen bĳ in andere lidstaat georganiseerd kansspel — Inkomstenbelasting — Belasting op kansspelen — Bĳzondere regeling van Ålandseilanden")

text:
C 7/16                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                10.1.2004
1)    Verwerpt het beroep.                                                                       ARREST VAN HET HOF
2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
                                                                                (Zesde kamer)
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                van 6 november 2003
                                                                             in de gevoegde zaken C-78/02 tot en met C-80/02 (verzoe-
                                                                             ken van het Dioikitiko Efeteio Athinon om een prejudicië-
                                                                             le beslissing): Elliniko Dimosio tegen Maria Karageorgou
                                                                             (C-78/02), Katina Petrova (C-79/02) en Loukas Vlachos
                    ARREST VAN HET HOF                                                                    (C-80/02) (1)
                           (Vijfde kamer)
                                                                             („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 21, punt 1, sub c —
                                                                             Belastingplichtigen — Persoon die belasting op factuur
                     van 13 november 2003
                                                                             vermeldt — Belasting ten onrechte door niet-belastingplich-
                                                                               tige betaald en op door hem opgestelde factuur vermeld”)
in zaak C-42/02 (verzoek van de Ålands förvaltningsdom-
stol om een prejudiciële beslissing): Diana Elisabeth Lind-
                                man (1)                                                                  (2004/C 7/27)
(„Vrij verrichten van diensten — Loterijbriefjes — Bedrag
gewonnen bij in andere lidstaat georganiseerd kansspel —                                               (Procestaal: Grieks)
Inkomstenbelasting — Belasting op kansspelen — Bijzon-
               dere regeling van Ålandseilanden”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            (2004/C 7/26)                                                              dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Zweeds)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   In de gevoegde zaken C-78/02 tot en met C-80/02, betreffende
                          dentie van het Hof)                                verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
                                                                             Dioikitiko Efeteio Athinon (Griekenland), in de aldaar aanhan-
                                                                             gige gedingen tussen Elliniko Dimosio en Maria Karageorgou
                                                                             (C-78/02), Katina Petrova (C-79/02) en Loukas Vlachos (C-80/
In zaak C-42/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                  02), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
tens artikel 234 EG van de Ålands förvaltningsdomstol                        Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
(Finland), in de aldaar aanhangige procedure ingeleid door                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
Diana Elisabeth Lindman, om een prejudiciële beslissing over                 inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
de uitlegging van artikel 49 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer),               lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, president van                   L 145, blz. 1), en in het bijzonder van de regel van artikel 21,
de Vierde kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde                  punt 1, sub c, van deze richtlijn, dat de belasting over de
kamer, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, rechters;                      toegevoegde waarde verschuldigd is door ieder die deze
advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-             belasting op een factuur vermeldt, heeft het Hof (Zesde kamer),
ministrateur, op 13 november 2003 een arrest gewezen                         samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          R. Schintgen en V. Skouris, N. Colneric, en J. N. Cunha
                                                                             Rodrigues (rechter-rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                                                                             L. A. Geelhoed; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
Artikel 49 EG verzet zich tegen een wettelijke regeling van een              6 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
lidstaat, volgens welke prijzen van in andere lidstaten georganiseerde       luidt als volgt:
kansspelen voor de inkomstenbelasting tot het belastbaar inkomen
van de winnaar worden gerekend, terwijl prijzen van in de betrokken
lidstaat georganiseerde kansspelen vrij zijn van inkomstenbelasting.         1)    Het bedrag dat een persoon die voor de staat diensten verricht,
                                                                                als belasting over de toegevoegde waarde op een factuur
                                                                                vermeldt, moet niet als belasting over de toegevoegde waarde
(1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                                worden aangemerkt wanneer deze persoon bij vergissing denkt
                                                                                dat hij deze diensten als zelfstandige verricht, terwijl er in
                                                                                werkelijkheid een verhouding van ondergeschiktheid bestaat.


title: Zaak C-31/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 20 januari 2010 — Minerva Kulturreisen GmbH/Finanzamt Freital

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 20 januari 2010 — Minerva Kulturreisen GmbH/Finanzamt Freital
   (Zaak C-31/10)
   2010/C 100/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minerva Kulturreisen GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Freital

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is de „bijzondere regeling voor reisbureaus” van artikel 26 van richtlijn 77/388/EEG (1) ook van toepassing op de losse verkoop van operakaartjes door een reisbureau zonder bijkomende diensten?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-113/05 P: Hogere voorziening, op 4 maart 2005 ingesteld door European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 10 december 2004 in zaak T-196/03, European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/13

         Hogere voorziening, op 4 maart 2005 ingesteld door European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 10 december 2004 in zaak T-196/03, European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-113/05 P)
   (2005/C 115/24)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 maart 2005 hogere voorziening ingesteld door de European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, lawyers, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 10 december 2004 in zaak T-196/03 (1), European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie.
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2004 in zaak T-196/03 te vernietigen;

               —

               de vorderingen van rekwirant in zaak T-196/03 ontvankelijk te verklaren;

               —

               ten gronde te beslissen of, subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen voor een beslissing ten gronde; en

               —

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie in de kosten van beide instanties te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirant bestrijdt punt 16 van de litigieuze beschikking, waarin wordt afgewezen zijn verzoek om de zaak ten gronde te onderzoeken alvorens een beslissing te nemen over de ontvankelijkheid dan wel, subsidiair, elke beslissing aan te houden tot het vonnis in de hoofdzaak. Rekwirant voert aan dat deze afwijzing onrechtmatig is omdat het Gerecht van eerste aanleg artikel 114, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering verkeerd uitlegt en inbreuk maakt op het effectiviteitsbeginsel en de motiveringsplicht. Het Gerecht van eerste aanleg had artikel 114, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering ruim moeten uitleggen en naar behoren rekening moeten houden met de omstandigheden van het geval in overeenstemming met het effectiviteitsbeginsel. Rekwirant voert ook aan dat het Gerecht van eerste aanleg inbreuk op zijn motiveringsplicht heeft gemaakt door geen verdere motivering te geven voor de afwijzing dan dat „het over voldoende gegevens uit de stukken in het dossier beschikt om over de vorderingen te kunnen beslissen”.

               2.

               Rekwirant voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg het recht verkeerd heeft toegepast door de memorie van rekwirant af te wijzen en te concluderen dat:

                           a.

                           de mededingingsbeperkende gevolgen van de litigieuze maatregel voor rekwirant hem niet van andere ondernemingen onderscheiden. Rekwirant voert aan dat andere ondernemingen die niet aan de cosmeticasector leveren, of die alleen aan de cosmeticasector leveren en hun ingrediënten niet op dieren testen of geen CMR-stoffen gebruiken, zich in een andere situatie bevinden dan rekwirant. Rekwirant voert voorts aan dat het Gerecht van eerste aanleg het uit de zaak Extramet voortvloeiende beginsel verkeerd uitlegt.

                           b.

                           rekwirant niet verwees naar enige bindende bepaling die voorrang heeft boven de litigieuze maatregel en die het Parlement en de Raad had kunnen dwingen om rekening te houden met de negatieve gevolgen van de litigieuze maatregel: rekwirant voert aan dat artikel 3, lid 1, sub g, EG een bindende bepaling vormt die het Parlement en de Raad voorschrijft te verzekeren dat de mededinging binnen de interne markt niet wordt vervalst.

                           c.

                           de octrooien van rekwirant niet van dien aard zijn dat de litigieuze maatregel de commerciële toepassing daarvan direct en definitief onrechtmatig maakt, en rekwirant bijgevolg door de litigieuze maatregel „individueel geraakt” doen zijn. Rekwirant voert aan dat het feit dat hem door de litigieuze maatregel zijn octrooirechten worden ontnomen, hem volgens de zaak Codorniú individueel geraakt doet zijn.

                           d.

                           de aanspraak van rekwirant dat hij individueel is geraakt omdat hij heeft deelgenomen aan de procedure die leidde tot de vaststelling van de litigieuze maatregel op grond van artikel 13 van richtlijn 76/768 en zijn deelname in de vaststelling van de litigieuze maatregel niet kan worden aanvaard: rekwirant voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte heeft geconcludeerd dat artikel 13 alleen verwijst naar individuele maatregelen, aangezien richtlijn 76/768 niet voorziet in de mogelijkheid om dergelijke maatregelen vast te stellen.

               3.

               Bovendien beroept rekwirant zich erop dat het Gerecht van eerste aanleg inbreuk heeft gemaakt op het recht op volledige en effectieve rechterlijke bescherming en het recht om te worden gehoord. Rekwirant voert aan dat zijn recht op volledige en effectieve rechterlijke bescherming er op zijn minst in had moeten resulteren dat het Gerecht van eerste aanleg de zaak ten gronde had behandeld in plaats van rekwirant op louter formele gronden niet-ontvankelijk te verklaren.

      (1)  PB C 184, 02.08.03, blz. 50.


title: Zaak C-233/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Artikelen 18, 20 en 21 VWEU — Burgerschap van de Unie — Recht van verkeer en verblijf — Discriminatie op grond van nationaliteit — Aan nationale studenten toegekende reisvoorziening — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 24, lid 2 — Afwijking van het beginsel van gelijke behandeling — Steun voor levensonderhoud voor studies in de vorm van een studiebeurs of -lening — Draagwijdte — Vormvereisten voor het inleidend verzoekschrift — Coherente uiteenzetting van de grieven)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-233/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Artikelen 18, 20 en 21 VWEU - Burgerschap van de Unie - Recht van verkeer en verblijf - Discriminatie op grond van nationaliteit - Aan nationale studenten toegekende reisvoorziening - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 24, lid 2 - Afwijking van het beginsel van gelijke behandeling - Steun voor levensonderhoud voor studies in de vorm van een studiebeurs of -lening - Draagwijdte - Vormvereisten voor het inleidend verzoekschrift - Coherente uiteenzetting van de grieven))
   (2016/C 287/04)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. van Beek en C. Gheorghiu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman en C. Schillemans, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Gevoegde zaken C-443/14 en C-444/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 maart 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Kreis Warendorf/Ibrahim Alo (C-443/14) en Amira Osso/Region Hannover (C-444/14) (Prejudiciële verwijzing — Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951 — Artikelen 23 en 26 — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2011/95/EU — Normen voor de inhoud van de internationale bescherming — Subsidiairebeschermingsstatus — Artikel 29 — Sociale voorzieningen — Toegangsvoorwaarden — Artikel 33 — Vrij verkeer binnen de gastlidstaat — Begrip — Beperking — Woonverplichting in een bepaalde plaats — Ongelijke behandeling — Vergelijkbaarheid van situaties — Evenwichtige spreiding van de lasten over de regionale overheden — Redenen in verband met het immigratie- en integratiebeleid)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 maart 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Kreis Warendorf/Ibrahim Alo (C-443/14) en Amira Osso/Region Hannover (C-444/14)
   (Gevoegde zaken C-443/14 en C-444/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951 - Artikelen 23 en 26 - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2011/95/EU - Normen voor de inhoud van de internationale bescherming - Subsidiairebeschermingsstatus - Artikel 29 - Sociale voorzieningen - Toegangsvoorwaarden - Artikel 33 - Vrij verkeer binnen de gastlidstaat - Begrip - Beperking - Woonverplichting in een bepaalde plaats - Ongelijke behandeling - Vergelijkbaarheid van situaties - Evenwichtige spreiding van de lasten over de regionale overheden - Redenen in verband met het immigratie- en integratiebeleid))
   (2016/C 156/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kreis Warendorf (C-443/14), Amira Osso (C-444/14)

      Verwerende partijen: Ibrahim Alo (C-443/14), Region Hannover (C-444/14)

      in tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht (C-443/14 en C-444/14)

      Dictum

               1)

               Artikel 33 van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat een woonverplichting voor een persoon met de subsidiairebeschermingsstatus, zoals de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde woonverplichtingen, een beperking vormt van het door dit artikel gewaarborgde vrije verkeer, zelfs wanneer deze maatregel de betrokkene niet verbiedt om zich vrij te verplaatsen op het grondgebied van de lidstaat die deze bescherming heeft verleend, en om tijdelijk op dat grondgebied te verblijven op een andere plaats dan die welke door de woonverplichting is aangewezen.

               2)

               Artikelen 29 en 33 van richtlijn 2011/95 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een woonverplichting, zoals de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde woonverplichtingen, voor een persoon met de subsidiairebeschermingsstatus die bepaalde specifieke sociale uitkeringen ontvangt, wanneer deze verplichting is opgelegd omwille van een redelijke spreiding van de last die voortvloeit uit de betaling van deze uitkeringen over de verschillende bevoegde instanties, indien de toepasselijke nationale regeling een dergelijke maatregel niet oplegt aan vluchtelingen, onderdanen van derde landen die legaal verblijven in de betrokken lidstaat op andere dan humanitaire, politieke, of volkenrechtelijke gronden, en aan onderdanen van deze lidstaat die de bedoelde uitkeringen ontvangen.

               3)

               Artikel 33 van richtlijn 2011/95 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een woonverplichting, zoals aan de orde in de hoofdgedingen, voor een persoon met de subsidiairebeschermingsstatus die bepaalde specifieke sociale uitkeringen ontvangt, om de integratie te vergemakkelijken van de onderdanen van derde landen in de lidstaat die deze bescherming heeft verleend, wanneer de toepasselijke nationale regeling een dergelijke maatregel niet oplegt aan onderdanen van derde landen die legaal in deze lidstaat verblijven op andere dan humanitaire, politieke, of volkenrechtelijke gronden en die bedoelde uitkeringen ontvangen, indien de personen met de subsidiairebeschermingsstatus zich uit het oogpunt van deze doelstelling niet in een situatie bevinden die objectief vergelijkbaar is met die van de onderdanen van derde landen die legaal op het grondgebied van de betrokken lidstaat verblijven op andere dan humanitaire, politieke en volkenrechtelijke gronden, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om te onderzoeken of dit het geval is.

      (1)  PB C 439 van 8.12.2014.


title: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 6 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein en S.A. Hervillier (Zaak C-221/95)

text:
Nr . C 208/16        NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        12 . 8 . 95
— de conclusies in eerste aanleg te aanvaarden.                    Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
                                                                   van 14 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                        tussen A.H.M. van den Boogaard en P.M. Laumen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( Zaak C-220/95 )
                                                                                ( 95/C 208/ 32 )
Artikel 85 van het Verdrag
                                                                   De arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij
Het Gerecht heeft vastgesteld dat de overeenkomsten                beschikking van 14 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
waaraan verzoekster heeft deelgenomen, door het enkele feit        Hof van Justitie op 21 juni 1995 , in het geding tussen
dat daarin quota en prijzen werden vastgesteld , ertoe             A.H.M. van den Boogaard en P.M. Laumen, het Hof van
strekten de mededinging te beperken en de handel tussen            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Lid-Staten ongunstig te beïnvloeden . Het Gerecht heeft geen       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
rekening gehouden met de Italiaanse versie van artikel 85 ,
volgens hetwelk een mededingingsregeling niet enkel moet           Moet de beslissing van de Engelse rechter ('), die in ieder
strekken („ oggetto ") tot een verstoring van de mededinging,      geval mede betrekking heeft op een onderhoudsverplichting,
doch deze ook ten gevolge („ effeto ") moet hebben, noch met       beschouwd worden ais een uitspraak die (mede ) betrekking
de uitlegging die het Hof aan dit artikel in de andere             heeft op huwelijksgoederenrecht in de zin van artikel 1 , lid 2 ,
taalversies heeft gegeven .                                        aanhef, en onder 1 van het EEX , hoewel :
In elk geval is het volgens verzoekster willekeurig om te          a ) de inkomensbehoefte wordt gekapitaliseerd;
oordelen dat alle overeenkomsten die ertoe strekken om
prijzen te bepalen en quota vast te stellen, automatisch in        b ) overdracht van, de, volgens die uitspraak aan de man
strijd zijn met artikel 85 , lid 1 . Weliswaar strekken                   toebehorende , woning en het schilderij De Heem wordt
overeenkomsten die rechtstreeks of zijdelings prijzen bepa               bevolen;
len en die de afzet beperken, ertoe de mededinging te
verhinderen, beperken en/of te vervalsen, doch dit volstaat        c ) de Engelse rechter zelf uitdrukkelijk in zijn vonnis
niet om deze in strijd met artikel 85 te beschouwen . Zij                 overweegt dat hij de huwelijksvoorwaarden niet verbin
moeten ook de handel tussen Lid-Staten ongunstig kunnen                   dend acht;
beïnvloeden . Bovendien moet deze ongunstige beïvloeding
merkbaar zijn. Volgens verzoekster kon de gewraakte                d ) uit dat vonnis niet valt op te maken in hoeverre de
overeenkomst de handelsstromen tussen Italië en Frankrijk                 onder c ) bedoelde overweging van invloed is op zijn
niet op een relevante manier wijzigen .                                   beslissing .
                                                                    (') Partijen , beiden van Nederlandse nationaliteit, zijn in Neder
De regeling voor walsdraad                                               land gehuwd in gemeenschap van goederen . Zij hebben later
                                                                         huwelijkse voorwaarden opgemaakt, waarbij hun huwelijks
                                                                         goederenregime is gewijzigd in een algehele uitsluiting van
Volgens verzoekster heeft het Gerecht een belangrijke                    goederen ; de gemeenschap van goederen is daarbij gescheiden
rechtsvraag niet onderzocht, namelijk of een mededingings               en gedeeld . Vervolgens hebben partijen zich gevestigd te
regeling tussen producenten van een eindprodukt ( beton                 Londen .
staalmatten ) als ongeoorloofd kan worden beschouwd ,
wanneer de mededingingsregeling noodzakelijk is als uit
vloeisel van een dwingende gemeenschapsregeling die quota
en prijzen voorschrijft voor het halfprodukt ( walsdraad ).
 Artikel 15 van Verordening nr. 17                                  Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 6 juni
                                                                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                    Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstan
 Verzoekster is van mening dat het Gerecht artikel 15 van
                                                                                digen tegen C. Hervein en S.A. Hervillier
 Verordening nr . 17, volgens hetwelk de Commissie een
 geldboete kan opleggen, en dat dus een bevoegdheid verleent                                  ( Zaak C-22 1/95 )
 en niet een verplichting oplegt, verkeerd heeft uitgelegd .                                      ( 95/C 208/33
 Alle argumenten die verzoekster heeft aangevoerd om de             De Arbeidsrechtbank te Doornik heeft bij beschikking van
 onwettigheid van de mededingingsregeling uit te sluiten            6 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
 moeten in aanmerking worden genomen, althans om te                 op 26 juni 1995 , in het geding tussen Rijksinstituut voor de
 beoordelen of een geldboete gerechtvaardigd was en of de           Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein
 opgelegde geldboete in overeenstemming was met billijk            en S.A. Hervillier, het Hof van Justitie van de Europese
 heidscriteria . Het Gerecht heeft slechts enige van deze           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 argumenten onderzocht en niet het juiste gewicht toegekend         over de navolgende vraag:
 aan de belangrijkste argumenten .
                                                                     „ Heeft het begrip „werkzaamheden als zelfstandige ", met
                                                                     name bedoeld in artikel 14 bis, lid 2 , van Verordening ( EEG )
                                                                     nr . 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 (') in het bijzonder
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/ 17
betrekking op door een onderdaan van een Lid-Staat als                   door Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door
zelfstandige uitgeoefende werkzaamheden ?".                              J.-P. Jacqué , directeur van de juridische dienst, en F. Van
                                                                         Craeyenest en Y. Crétien, adviseurs , als gemachtigden,
(M PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij B. Eynard ,
                                                                         EIB, Kirchberg
Verzoek van 13 juni 1995 van het Cour de Cassation
( Commerciële, Financiële en Economische Kamer ) om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Parodi en           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
               Bank H. Albert de Bary en Co.
                        ( Zaak C-222/95 )                                — nietig te verklaren de handeling van de Voorzitter van
                           ( 95/C 208/34                                      het Europees Parlement van 26 juni 1995 , waarbij de
Het Cour de Cassation heeft bij beschikking van 13 juni                       definitieve vaststelling van de aanvullende gewijzigde
                                                                              begroting nr. 1 /1995 is geconstateerd ;
1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 juni 1 995 , in het geding tussen Société Parodi en Bank H.
Albert de Bary en Co ., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   — bijgevolg, die begroting zoals zij op die dag door het
over de navolgende vraag:                                                     Europees Parlement is vastgesteld, ongeldig te verkla
                                                                              ren ;
Op basis van deze overwegingen verwijst het Cour de
Cassation de volgende vraag naar het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen :                                                — te verstaan dat de tot de datum van de uitspraak van het
Dienen de artikelen 59 en 61 , lid 2, van het Verdrag — wat                   arrest ter uitvoering van die begroting genomen beslui
de periode betreft van vóór de inwerkingtreding van                           ten volledig zullen worden gehandhaafd ;
Richtlijn 89/646/EEG ( l ) tot coördinatie van de wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot
en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstel                — verweerder in de kosten te verwijzen.
lingen, alsmede tot wijziging van Richtlijn 77/780/EEG ( 2)
— aldus te worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een
in nationale wetgeving opgenomen vergunningsvereiste
voor het verlenen van bankdiensten, in het bijzonder voor                Middelen en voornaamste argumenten
het verstrekken van een hypothecaire lening, wanneer de in
een andere Lid-Staat gevestigde bank aldaar over een
vergunning beschikt ?                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
                                                                         in zaak C-41 /95 ( 1 ). Het beroep is slechts gericht tegen de
(!) PB nr . L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz . 1 .
C-) PB nr . L 322 van 17 . 12 . 1977, blz . 30 .
                                                                         begrotingslijnen Bl-500 ( Begeleidende maatregelen —
                                                                         Oude regeling ), Bl-5010 ( Vervroegde uittreding ) en Bl
                                                                         5012 ( Bebossing ). De Raad betoogt, dat de drie begrotings
                                                                         lijnen die de Raad door zijn stemmingen in het kader van de
Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door Raad van de Europese                begrotingsprocedure voor de aanneming van AGB nr .
                Unie tegen Europees Parlement                             1 /1995 opnieuw heeft ingedeeld, verplichte uitgaven zijn , op
                         ( Zaak C-230/95 )                               grond dat die drie lijnen ingevolge communautaire wetge
                                                                         ving onder het landbouwrichtsnoer vallen .
                            ( 95/C 208/35 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 juli 1995 beroep ingesteld tegen Europees Parlement                  (') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 , blz . 6 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 Handhaving van de samenstelling van de Kamers voor het                   vakanties de eedaflegging door de nieuwe leden van het
                  gerechtelijk jaar 1994/ 1995                            Gerecht ten overstaan van het Hof eerst zal kunnen
                            ( 95/C 208 /36 )                              plaatsvinden na afloop van het reces . Overeenkomstig
                                                                          artikel 5 , derde alinea, van 's Hofs Statuut-EG, artikel 5 ,
                                                                          derde alinea, van 's Hofs Statuut-EGA en artikel 5 , derde
 Tijdens zijn plenaire conferentie van 6 juli 1995 heeft het              alinea , van 's Hofs Statuut-EGKS blijven derhalve de
 Gerecht ter kennis genomen, dat wegens de gerechtelijke                  besluiten van 2 juni 1994 ( l ) en van 18 januari 1995 ( 2 )


title: Zaak T-652/14: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — AF Steelcase/EUIPO („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Levering en plaatsing van meubilair en toebehoren in de gebouwen van het EUIPO — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Gunningsbesluit — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Evenredigheid — Regeling van uitsluiting van offertes — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Materiële schade — Morele schade”)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/19

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — AF Steelcase/EUIPO
   (Zaak T-652/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Levering en plaatsing van meubilair en toebehoren in de gebouwen van het EUIPO - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Gunningsbesluit - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Evenredigheid - Regeling van uitsluiting van offertes - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Materiële schade - Morele schade”))
   (2016/C 287/23)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: AF Steelcase, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: S. Rodríguez Bajón en A. Gómez-Acebo Dennes, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Bambara en M. Paolacci, vervolgens N. Bambara en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, beroep op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het EUIPO van 8 juli 2014 tot afwijzing van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van een aanbesteding voor de levering en plaatsing van meubilair en toebehoren in de gebouwen van het EUIPO (PB 2014/S 023-035020) en van de met de beslissing tot afwijzing van verzoeksters offerte verknochte besluiten, waaronder, in voorkomend geval, het gunningsbesluit, alsmede verzoek tot hervatting van de aanbestedingsprocedure in het stadium na het besluit van 8 juli 2014, en, ten tweede, beroep op grond van artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AF Steelcase, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Zaak C-277/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 3 juni 2010 — Martin Luksan/Petrus van der Let

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 3 juni 2010 — Martin Luksan/Petrus van der Let
   (Zaak C-277/10)
   ()
   2010/C 246/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Luksan

      Verwerende partij: Petrus van der Let

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet het Unierecht inzake auteursrecht en naburige rechten, in het bijzonder artikel 2, leden 2, 5 en 6, van richtlijn 92/100/EEG (1), artikel 1, lid 5, van richtlijn 93/83/EEG (2), en artikel 2, lid 1, van richtlijn 2006/116/EG (3) juncto artikel 4 van richtlijn 92/100/EEG, artikel 2 van richtlijn 93/83/EEG, en artikel 2, 3 en 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG (4), aldus worden uitgelegd dat de exploitatierechten van reproductie, uitzending per satelliet en andere mededeling aan het publiek door middel van de beschikbaarstelling aan het publiek in ieder geval van rechtswege rechtstreeks (oorspronkelijk) aan de hoofdregisseur van een cinematografisch of audiovisueel werk of aan andere door de wetgever van een lidstaat vastgestelde filmauteurs toekomen en niet — rechtstreeks (oorspronkelijk) en uitsluitend — aan de filmproducent? Zijn wetgevingen van lidstaten die de exploitatierechten van rechtswege rechtstreeks (oorspronkelijk) en uitsluitend aan de filmproducent toewijzen, in strijd met het Unierecht?

         Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

               2a.

               Blijft het naar Unierecht ook met betrekking tot andere dan huur- en uitleenrechten aan de wetgevers van de lidstaten voorbehouden, met betrekking tot aan de hoofdregisseur van een cinematografisch of audiovisueel werk of aan andere door de wetgever van een lidstaat vastgestelde filmauteurs toekomende exploitatierechten in de zin van punt 1 voorbehouden te voorzien in een wettelijk vermoeden van overdracht van deze rechten aan de filmproducent en — zo ja — moet dan aan de in artikel 2, leden 5 en 6, van richtlijn 92/100/EEG juncto artikel 4 van deze richtlijn vastgestelde voorwaarden worden voldaan?

               2b.

               Is het oorspronkelijke bezit van het recht met betrekking tot de hoofdregisseur van een cinematografisch of audiovisueel werk of andere door de wetgever van een lidstaat vastgestelde filmauteurs ook van toepassing op het door de wetgever van een lidstaat toegekende recht op passende vergoeding zoals de in § 42b van het Urheberrechtsgesetz (Oostenrijkse wet op het auteursrecht; hierna: „UrhG”) bedoelde zogenaamde thuiskopievergoeding voor blanco cassettes, respectievelijk op het recht op een billijke compensatie in de zin van artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG?

         Indien vraag 2b bevestigend wordt beantwoord:

               3.

               Blijft het naar Unierecht aan de wetgevers van de lidstaten voorbehouden met betrekking tot het aan de hoofdregisseur van een cinematografisch of audiovisueel werk of aan andere door de wetgever van een lidstaat vastgestelde filmauteurs toekomende recht in de zin van punt 2 te voorzien in een wettelijk vermoeden van overdracht van dit recht op vergoeding aan de filmproducent en — zo ja — moet dan aan de in artikel 2, leden 5 en 6, van richtlijn 92/100/EEG juncto artikel 4 van deze richtlijn vastgestelde voorwaarden worden voldaan?

         Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:

               4.

               Is de wettelijke regeling van een lidstaat verenigbaar met de bovengenoemde unierechtelijke bepalingen inzake auteursrecht en naburige rechten, wanneer zij aan de hoofdregisseur van een cinematografisch of audiovisueel werk of aan andere door de wetgever van een lidstaat vastgestelde filmauteurs weliswaar een recht op de helft van het wettelijke recht op vergoeding toekent, maar dit recht door onderhandeling voor wijziging vatbaar en derhalve voor afstand vatbaar is?

      (1)  Richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 61).

      (2)  Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15).

      (3)  Richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (gecodificeerde versie) (PB L 372, blz. 12).

      (4)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-139/05: Beroep, op 29 maart 2005 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/17

         Beroep, op 29 maart 2005 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-139/05)
   (2005/C 115/30)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 maart 2005 beroep ingesteld tegen de Raad van de Europese Unie door het Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door E. Braquehais Conesa, Abogado del Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               verordening (EG) nr. 27/2005 (1) van de Raad van 22 december 2004 tot vaststelling, voor 2005, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften, nietig te verklaren, voorzover aan Spanje geen quota worden toegewezen in overeenstemming met de vangstmogelijkheden in de wateren van de Noordzee die vóór de toetreding van Spanje werden verdeeld;

               2.

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker voert dezelfde middelen en argumenten aan als in zaak C-133/04 (2).

      (1)  PB L 12 van 14.1.2005, blz. 1.

      (2)  PB C 106 van 30.4.2004, blz. 38.


title: Zaak T-183/10: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Sviluppo Globale/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verlening van technische bijstand aan de regering van Syrië — Afwijzing van inschrijving — Motiveringsplicht” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/31

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Sviluppo Globale/Commissie
   (Zaak T-183/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verlening van technische bijstand aan de regering van Syrië - Afwijzing van inschrijving - Motiveringsplicht)
   2012/C 366/59
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sviluppo Globale GEIE (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher, gemachtigde, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 februari 2010 om verzoekster niet toe te laten tot de niet-openbare aanbestedingsprocedure EUROPEAID/129038/C/SER/SYR (PB 2009/S 223-319862) betreffende de verlening van technische bijstand aan de Syrische regering om het decentralisatieproces en de lokale ontwikkeling te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van 14 februari 2010 om verzoekster niet toe te laten tot de niet-openbare aanbestedingsprocedure EUROPEAID/129038/C/SER/SYR (PB 2009/S 223-319862) betreffende de verlening van technische bijstand aan de Syrische regering om het decentralisatieproces en de lokale ontwikkeling te bevorderen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Sviluppo Globale GEIE.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-530/14 P: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 22 oktober 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Griekse casino’s — Stelsel waarbij een heffing van 80 % wordt ingesteld op toegangsbewijzen met een verschillende prijs — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt is verklaard — Begrip „staatssteun” — Voordeel — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 22 oktober 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-530/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Griekse casino’s - Stelsel waarbij een heffing van 80 % wordt ingesteld op toegangsbewijzen met een verschillende prijs - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt is verklaard - Begrip „staatssteun” - Voordeel - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond))
   (2016/C 038/21)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en P.J. Loewenthal, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en P. Mylonopoulos, gemachtigden)

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-61/02, Commerzbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Artikel 81 EG — Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta — Duitsland — Verstekprocedure)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-61/02, Commerzbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Artikel 81 EG - Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta - Duitsland - Verstekprocedure)
   (2004/C 314/37)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-61/02, Commerzbank AG, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Satzky, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland] (PB 2003, L 15, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland], wordt nietig verklaard voorzover zij verzoekster betreft.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-4/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse/Susanne Fassbender-Firman [Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Gezinsbijslagen — Regels bij cumulatie van rechten op gezinsbijslagen]

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse/Susanne Fassbender-Firman
   (Zaak C-4/13) (1)

   ([Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Gezinsbijslagen - Regels bij cumulatie van rechten op gezinsbijslagen])
   (2015/C 007/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agentur für Arbeit Krefeld — Familienkasse

      Verwerende partij: Susanne Fassbender-Firman

      Dictum

   Artikel 76, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaat van tewerkstelling machtigt om in zijn wetgeving te voorzien in een schorsing van het recht op gezinsbijslagen door de bevoegde instelling wanneer in de lidstaat van woonplaats geen aanvraag voor gezinsbijslagen wordt ingediend. In dergelijke omstandigheden, indien de lidstaat van tewerkstelling in zijn nationale wetgeving in een dergelijke schorsing van het recht op gezinsbijslagen voorziet, moet de bevoegde instelling die schorsing op grond van dat artikel 76, lid 2, toepassen voor zover is voldaan aan de in die wetgeving vastgestelde voorwaarden voor de toepassing van die schorsing, zonder dat zij dienaangaande over een beoordelingsbevoegdheid beschikt.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak T-523/11: Beschikking van de president van het Gerecht van 15 december 2011 — Maxima Grupė/BHIM — Bodegas Maximo (MAXIMA PREMIUM)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van 15 december 2011 — Maxima Grupė/BHIM — Bodegas Maximo (MAXIMA PREMIUM)
   (Zaak T-523/11) (1)

   2012/C 49/60
   Procestaal: Engels
   De president van het Gerecht heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-60/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol (Zweden) op 3 februari 2016 — Mohammad Khir Amayry/Migrationsverk

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol (Zweden) op 3 februari 2016 — Mohammad Khir Amayry/Migrationsverk
   (Zaak C-60/16)
   (2016/C 111/19)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohammad Khir Amayry

      Verwerende partij: Migrationsverk

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een asielzoeker niet in bewaring wordt gehouden op het tijdstip waarop de verantwoordelijke lidstaat zijn overname aanvaardt, maar later in bewaring wordt genomen — op grond dat slechts dan wordt geoordeeld dat er een significant risico bestaat dat de persoon zal onderduiken — moet de termijn van zes weken van artikel 28, lid 3, van verordening nr. 604/2013 (1) dan worden berekend vanaf de dag waarop de persoon in bewaring wordt genomen, of vanaf een ander tijdstip en zo ja, hetwelk?

               2)

               Staat, wanneer een asielzoeker niet in bewaring wordt gehouden op het tijdstip waarop de verantwoordelijke lidstaat zijn overname aanvaardt, artikel 28 van de verordening in de weg aan de toepassing van nationale regels, zoals de Zweedse regels, volgens welke een vreemdeling met het oog op uitvoering [van een overdracht] niet langer dan twee maanden in bewaring mag worden gehouden indien er geen ernstige redenen bestaan om hem langer in bewaring te houden, en indien dergelijke redenen bestaan, de vreemdeling maximaal drie maanden in bewaring mag worden gehouden of, indien de uitvoering waarschijnlijk langer zal duren doordat de vreemdeling niet meewerkt of het tijd kost om de nodige documenten te verkrijgen, maximaal twaalf maanden?

               3)

               Indien een nieuwe uitvoeringsprocedure begint wanneer een beroep of bezwaar niet langer een opschortende werking heeft (zie artikel 27, lid 3), vangt dan een nieuwe termijn van zes weken voor uitvoering van de overdracht aan, of moet deze worden verminderd, bijvoorbeeld, met het aantal dagen dat de persoon reeds in bewaring werd gehouden nadat de verantwoordelijke lidstaat zijn overname of terugname heeft aanvaard?

               4)

               Heeft het belang of de asielzoeker die tegen een overdrachtsbesluit beroep heeft ingesteld niet zelf heeft verzocht om opschorting van de uitvoering van het overdrachtsbesluit in afwachting van de uitkomst van het beroep [zie artikel 27, lid 3, onder c), en lid 4]?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze (PB L 180, blz. 31).


title: Zaak C-351/99 P: Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld door vennootschap Eridania SpA, vennootschap ISI - Industria Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA, vennootschap Sadam Zuccherifici afdeling van SECI - vennootschap Esercizi Commerciali Industriali SpA, vennootschap Sadam Castiglionese SpA, vennootschap Sadam Abruzzo SpA, vennootschap Zuccherificio del Molise SpA en vennootschap SFIR - Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak T-158/95 tussen Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a. en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 352/24                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
     — Schending van artikel 24 van Verordening 4253/88:               vennootschap Eridania SpA (Genua), vennootschap ISI — In-
         Het niet voldoen aan de procedurele voorwaarden voor          dustria Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA (Padua), ven-
         toepassing van deze bevoegdheid. Aan de bestreden             nootschap Sadam Zuccherifici afdeling van SECI — vennoot-
         beslissing is geen onderzoek, laat staan een passend          schap Esercizi Commerciali Industriali SpA (Bologna), ven-
         onderzoek, vooraf gegaan naar de maatregelen waar-            nootschap Sadam Castiglionese SpA (Bologna), vennootschap
         voor betaalbaarstelling van het eerste voorschot is           Sadam Abruzzo SpA (Bologna), vennootschap Zuccherificio
         verzocht. De bestreden beslissing maakt weliswaar             del Molise SpA (Termoli) en vennootschap SFIR — Società
         melding van het Controlerapport over de regio’s               Fondiaria Industriale Romagnola SpA (Cesena), waarmee inge-
         Rijnmond en Gelderland dat door DG V/G/3 is opge-             volge fusie de vennootschap Ponteco Zuccheri SpA (Cesena) is
         steld, maar dit Controlerapport heeft geen betrekking         samengesmolten, welke vennootschappen zijn vertegenwoor-
         op de acties waarvoor betaalbaarstelling van het voor-        digd door B. O’Connor, Solicitor bij de High Court of Ireland,
         schot is aangevraagd. Enerzijds betreft het rapport           en I. Vigliotti, advocaat te Genua, domicilie gekozen hebbende
         acties in het verleden terwijl het rapport anderzijds op      te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar,
         minder regio’s betrekking heeft dan de acties waarvoor        Rue Marie Adélaïde 22, L-2128 Luxemburg, tegen het arrest,
         bij brief van 16 maart 1999 het eerste voorschot werd         op 8 juli 1999 in zaak T-158/95 tussen vennootschap Eridania
         verzocht. Bovendien betreft het Controlerapport acties        SpA e.a. en Raad van de Europese Unie, ondersteund door
         met het oog op verwezenlijking van doelstelling 3             Commissie, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
         terwijl de bestreden beslissing niet slechts betrekking       de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
         heeft op acties ter verwezenlijking van doelstelling 3
         maar tevens op acties ondernomen ter realisatie van           Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
         doelstellingen 1, 2, en 5b alsmede het communautair
         initiatief Employment.                                        1) te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           waarbij niet-ontvankelijk is verklaard het beroep van
— Schending van het evenredigheidsbeginsel: De bestreden                   rekwiranten strekkende tot nietigverklaring van verorde-
     beslissing overschrijdt hetgeen noodzakelijk is voor de               ning nr. 1534/95 (1) en inzonderheid artikel 4 daarvan,
     bescherming van de financiële belangen van de Gemeen-                 nietigverklaring van verordening nr. 1101/95 (2) (voorzo-
     schap. De lasten die de bestreden beslissing meebrengt                ver bij artikel 1, punt 13, ter vervanging van artikel 46
     voor initiatiefnemers die geen voorwerp waren van de                  van verordening nr. 1785/81 (3), de Italiaanse Staat de
     inspecties en waarvan het Controlerapport constateert dat             mogelijkheid is ontnomen aan de Italiaanse suikerpro-
     nader onderzoek vereist is om te kunnen vaststellen of de             ducenten steun toe te kennen ter vergoeding van de
     gewraakte praktijken wellicht ook hen betreffen, zijn                 opslagkosten die in Italië ontstaan wegens de hoge ren-
     buiten iedere aanvaardbare proportie.                                 tevoeten), en tot vaststelling van de onwettigheid van
                                                                           verordening nr. 1785/81, inzonderheid artikel 8 daarvan,
— Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.
                                                                       2) te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg,
— Schending van artikel 253 EG (onvoldoende motivering).                   voorzover rekwiranten daarbij zijn verwezen in de kosten
                                                                           van de Raad,
(1) PB 1988, L 374, blz. 1.
                                                                       3) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg
                                                                           voor de uitspraak over het beroep in zaak T-158/95,
                                                                           strekkende tot nietigverklaring door het Gerecht van
                                                                           verordening nr. 1534/95, inzonderheid artikel 4 daarvan,
                                                                           nietigverklaring van verordening nr. 1101/95 (voorzover
                                                                           bij artikel 1, punt 13, ter vervanging van artikel 46 van
                                                                           verordening nr. 1785/81, de Italiaanse Staat de mogelijk-
Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld                         heid is ontnomen aan de Italiaanse suikerproducenten
door vennootschap Eridania SpA, vennootschap ISI — In-                     steun toe te kennen ter vergoeding van de opslagkosten
dustria Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA, vennoot-                 die in Italië ontstaan wegens de hoge rentevoeten), en
schap Sadam Zuccherifici afdeling van SECI — vennoot-                      tot vaststelling van de onwettigheid van verordening
schap Esercizi Commerciali Industriali SpA, vennoot-                       nr. 1785/81, inzonderheid artikel 8 daarvan,
schap Sadam Castiglionese SpA, vennootschap Sadam
Abruzzo SpA, vennootschap Zuccherificio del Molise                     4) indien het Hof van Justitie overeenkomstig artikel 54 van
SpA en vennootschap SFIR — Società Fondiaria Industria-                    het Statuut van het Hof zelf ten gronde uitspraak doet over
le Romagnola SpA, tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak                 het geschil dat in zaak T-158/95 aan de orde was:
T-158/95 tussen Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a.                   rekwiranten toe te laten hun schriftelijke en mondelinge
en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Com-                        verweermiddelen ter zake voor te dragen,
missie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  5) de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
                     schappen (Eerste kamer)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                        (Zaak C-351/99 P)
                                                                       Rekwiranten komen op tegen het arrest van het Gerecht:
                         (1999/C 352/37)
                                                                       — omdat het Gerecht ervan is uitgegaan, dat het beroep
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, punt 13, van
op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door                     verordening nr. 1101/95 niet-ontvankelijk is.
 ---pagebreak--- 4.12.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 352/25
— omdat het Gerecht ervan is uitgegaan, dat rekwiranten niet          Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
     individueel worden geraakt door artikel 4 van verordening
     nr. 1534/95, en aldus artikel 230, vierde alinea, EG (ex         1. te vernietigen de beslissing van het Gerecht van eerste
     artikel 173 EG-Verdrag) heeft geschonden, zoals dit in de             aanleg voorzover daarbij niet-ontvankelijk is verklaard het
     rechtspraak van het Hof van Justitie is uitgelegd.                    door verzoeksters ingestelde beroep tot nietigverklaring
                                                                           van verordening nr. 1534/95 (1), inzonderheid artikel 1,
                                                                           sub f, daarvan, alsmede tot ongeldigverklaring van verorde-
                                                                           ning nr. 1785/81 (2), inzonderheid de artikelen 3, 5 en 6
Rekwiranten stellen dat het arrest van het Gerecht van eerste              daarvan;
aanleg door onregelmatigheden is aangetast en onverenigbaar
is met de regels van het gemeenschapsrecht.                           2. nietig te verklaren de beslissing van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg voor zover verzoeksters daarbij in de kosten van de
                                                                           Raad zijn verwezen;
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 11.                                  3. de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen
(2) PB L 110 van 17.5.1995, blz. 1.                                        voor afdoening van het beroep in zaak T-168/95, strekken-
(3) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.
                                                                           de tot nietigverklaring van verordening (EEG) nr. 1534/95,
                                                                           inzonderheid artikel 1, sub f, ervan, en ongeldigverklaring
                                                                           van verordening (EEG) nr. 1785/81, inzonderheid de ar-
                                                                           tikelen 3, 5 en 6;
                                                                      4. voor het geval het Hof oordeelt dat zaak T-168/95 in staat
                                                                           van wijzen is in de zin van artikel 54 van ’s Hofs Statuut,
                                                                           de specifieke vorderingen toe te wijzen;
                                                                      5. de Raad in de kosten van het geding te verwijzen.
Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
door Società Eridania SpA, Società ISI — Industria Sac-               Middelen en voornaamste argumenten
carifera Italiana Agroindustriale SpA, Società Sadam Zuc-
cherifici Divisione della S.E.C.I. — Società Esercizi Com-
merciali Industriali SpA, Società Sadam Castiglionese                 Tot staving van hun hogere voorziening tegen het bestreden
SpA, Società Sadam Abruzzo SpA, Società Zuccherificio                 arrest stellen requiranten, dat het Gerecht van eerste aanleg op
del Molise SpA en Società S.F.I.R. — Società Fondiaria                verschillende punten het gemeenschapsrecht heeft geschonden;
Industriale Romagnola SpA tegen het arrest, op 8 juli                 inzonderheid door te oordelen dat artikel 1, sub f, van de
1999 in zaak T-168/95 tussen Eridania Zuccherifici Nazio-             bestreden verordening verzoeksters niet individueel raakt, zou
nali SpA e.a. en Raad van de Europese Unie, ondersteund               het Gerecht inbreuk hebben gemaakt op artikel 230, vierde
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, ge-                    alinea, EG (ex artikel 173 EG-Verdrag) in de uitlegging die het
wezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-                 Hof van Justitie daarvan heeft gegeven.
             pese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                      Volgens requiranten is de beslissing van het Gerecht van eerste
                                                                      aanleg ongeldig en verkeerd en daardoor onverenigbaar met
                       (Zaak C-352/99 P)                              het gemeenschapsrecht.
                        (1999/C 352/38)                               (1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 11.
                                                                      (2) PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door
Società Eridania SpA, gevestigd te Genua, Società ISI Industria
Saccarifera Italiana Agroindustriale SpA, gevestigd te Padua,
Società Sadam Zuccherifici Divisione della S.E.C.I. Società
Esercizi Commerciali Industriali SpA, gevestigd te Bologna,
Società Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bologna, Società        Beroep, op 23 september 1999 ingesteld door Commissie
Sadam Abruzzo SpA, gevestigd te Bologna, Società Zuccheri-                  van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
ficio del Molise SpA, gevestigd te Termoli, en Società S.F.I.R.
— Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, gevestigd te                                    (Zaak C-354/99)
Cesena, ook voor zover deze bij wege van fusie de vennoot-
schap Ponteco Zuccheri SpA, gevestigd te Cesena, heeft
overgenomen, alle vertegenwoordigd door B. O’Connor, So-                                       (1999/C 352/39)
licitor bij de High Court of Ireland, en I. Vigliotti, advocaat te
Genua, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie Adélaïde 22,            op 23 september 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak T-168/95 tussen              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Società Eridania SpA e.a. en Raad van de Europese Unie,               digd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als gemach-
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-               tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
pen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,
Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).                               Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-615/15 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 maart 2017 — Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI (Malaysia) Bhd/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, verdeling van de markten en de klanten, en beperking van de productie — Geldboeten — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten (2006) — Punt 13 — Vaststelling van de waarde van de verkopen die verband houden met de inbreuk)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 maart 2017 — Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI (Malaysia) Bhd/Europese Commissie
   (Zaak C-615/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt van tv- en computerbeeldbuizen - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot prijzen, verdeling van de markten en de klanten, en beperking van de productie - Geldboeten - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten (2006) - Punt 13 - Vaststelling van de waarde van de verkopen die verband houden met de inbreuk))
   (2017/C 144/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI (Malaysia) Bhd (vertegenwoordigers: M. Struys, A. Fall, L. Eskenazi en C. Erol, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, G. Meessen en H. van Vliet, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Samsung SDI Co. Ltd en Samsung SDI (Malaysia) Bhd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-271/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 juli 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG — Overheidsopdrachten voor diensten — Bedrijfspensioenvoorziening voor werknemers in gemeentelijke overheidsdienst — Rechtstreekse gunning van overeenkomsten, zonder aanbesteding op niveau van Unie, aan assuradeurs die zijn aangewezen in tussen sociale partners gesloten collectieve overeenkomst)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 juli 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-271/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 92/50/EEG en 2004/18/EG - Overheidsopdrachten voor diensten - Bedrijfspensioenvoorziening voor werknemers in gemeentelijke overheidsdienst - Rechtstreekse gunning van overeenkomsten, zonder aanbesteding op niveau van Unie, aan assuradeurs die zijn aangewezen in tussen sociale partners gesloten collectieve overeenkomst)
   2010/C 246/02
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en N. Graf Vitzthum, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: B. Weis Fogh en M. C. Pilgaard Zinglersen, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en M. A. Engman, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 8 junctis de titels III tot en met VI van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1) en van artikel 20 junctis de artikelen 23 tot en met 55 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Praktijk van gemeentelijke overheden en bedrijven om opdrachten betreffende bedrijfspensioenregelingen rechtstreeks, zonder openbare aanbestedingsprocedure, te plaatsen

      Dictum

               1.

               Voor zover in 2004 gemeentelijke overheden en bedrijven met meer dan 4 505 personeelsleden, in 2005 gemeentelijke overheden en bedrijven met meer dan 3 133 personeelsleden alsmede in 2006 en 2007 gemeentelijke overheden en bedrijven met meer dan 2 402 personeelsleden dienstenovereenkomsten inzake bedrijfspensioenvoorziening zonder aanbesteding op het niveau van de Europese Unie rechtstreeks hebben gegund aan organen of ondernemingen als bedoeld in § 6 van de collectieve overeenkomst inzake de omzetting van loon in pensioenpremies voor werknemers/werkneemsters in gemeentelijke overheidsdienst (Tarifvertrag zur Entgeltumwandlung für Arbeitnehmer/-innen im kommunalen öffentlichen Dienst), is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die tot en met 31 januari 2006 op haar rustten krachtens artikel 8 junctis de titels III tot en met VI van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, en die sinds 1 februari 2006 op haar rusten krachtens artikel 20 junctis de artikelen 23 tot en met 55 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               De Europese Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008


title: Zaak C-18/07: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 28 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätten i Jönköping — Zweden) — Mattias Jalkhed/Jordbruksverket

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/30

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 28 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätten i Jönköping — Zweden) — Mattias Jalkhed/Jordbruksverket
   (Zaak C-18/07) (1)

   (2008/C 171/50)

      Procestaal: Zweeds

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.