title: Zaak C-213/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 4 mei 2010 — F-Tex

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 4 mei 2010 — F-Tex
   (Zaak C-213/10)
   2010/C 195/12
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: F-Tex SIA

      Verwerende partij: UAB Jadecloud Vilma

      Prejudiciële vragen

               1.

               Gelet op de arresten Gourdain en Seagon van het Hof, moeten artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1346/2000 (1) en artikel 1, lid 2, sub b, van verordening nr. 44/2001 (2) aldus worden uitgelegd dat:

                           a)

                           een nationale rechter die een insolventieprocedure behandelt, exclusief bevoegd is om kennis te nemen van een actio Pauliana die rechtstreeks voortvloeit uit de insolventieprocedure of daar nauw mee samenhangt, en dat uitzonderingen op deze bevoegdheid alleen op andere bepalingen van verordening nr. 1346/2000 kunnen worden gebaseerd;

                           b)

                           een actio Pauliana die is ingesteld door de enige crediteur van een onderneming waartegen in een lidstaat een insolventieprocedure is ingeleid, die:

                                       —

                                       in een andere lidstaat is ingesteld,

                                       —

                                       voortvloeit uit een aan hem door de curator bij overeenkomst onder bezwarende titel gecedeerd vorderingsrecht op een derde, waardoor de omvang van de vorderingen van de curator in eerstgenoemde lidstaat wordt beperkt, en

                                       —

                                       geen aanleiding geeft tot een risico voor andere mogelijke crediteuren,

                                 moet worden gekwalificeerd als een burgerlijke en handelszaak krachtens artikel 1, lid 1, van verordening nr. 44/2001?

               2.

               Moet het recht van een verzoeker op rechtsbescherming, dat door het Hof als een algemeen beginsel van het recht van de Unie is erkend en dat door artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wordt gewaarborgd, aldus worden begrepen en uitgelegd dat:

                           a)

                           de nationale rechters die bevoegd zijn om kennis te nemen van een actio Pauliana (afhankelijk van de samenhang ervan met de insolventieprocedure), hetzij krachtens artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1346/2000, hetzij krachtens artikel 2, lid 1, van verordening nr. 44/2001, zich niet beide onbevoegd kunnen verklaren;

                           b)

                           wanneer een rechter van de ene lidstaat heeft beslist om een actio Pauliana wegens onbevoegdheid niet-ontvankelijk te verklaren, een rechter van een andere lidstaat zich, teneinde het recht van de verzoeker op toegang tot de rechter te waarborgen, ambtshalve bevoegd kan verklaren, hoewel hij krachtens het recht van de Unie inzake de vaststelling van de internationale rechterlijke bevoegdheid niet de bevoegdheid heeft aldus te beslissen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma - Sezione Distaccata di Tivoli van 9 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D. Annibaldi en Comune di Guidonia, alsmede Presidente Regione Lazio (Zaak C-309/96)

text:
9 . 11 . 96          | NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 336/21
2 . Gelet op het antwoord op de eerste vraag: zijn genoemde             Verzoek van het Finanzgericht Hamburg für die Lander
     bepalingen van toepassing op handelingen als die                   Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen und Schles
     waarom het in deze zaak gaat, waarin de eigenaars van              wig-Holstein van 12 augustus 1996 om een prejudiciële
     een hotel in het zuiden van Engeland, als onderdeel van            beslissing in het geding tussen Firma Lopex Export GmbH
     hun activiteiten als hotelhouders, de hotelgasten voor                           en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
     een vaste prijs een week verblijf in het hotel — vervoer                                    ( Zaak C-3 15/96 )
     per bus tussen het hotel en plaatsen in het noorden van
                                                                                ( 96/C 336/41 )
     Engeland en een plaatselijke rondreis per bus tijdens hun
     verblijf in het hotel daarbij inbegrepen — aanbieden
     ( waarbij de vervoerdiensten door de hoteleigenaars van
     een busverhuurmaatschappij worden gekocht )?                       De Gemeinsame Senat van het Finanzgericht Hamburg für
                                                                        die Lander Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen
                                                                        und Schleswig-Holstein — IVe Senat — heeft bij beschik
(') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                           king van 12 augustus 1996 , ingekomen ter griffie van het
                                                                        Hof van Justitie op 26 september 1 996 , in het geding tussen
                                                                        Firma Lopex Export GmbH en Hauptzollamt Hamburg
                                                                        Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                                                                        gende vragen :
                                                                        1 . Is artikel 13 , eerste volzin, eerste streepje, van Verorde^-
                                                                            ning ( EEG ) nr. 1715/90 , voor zover dit zonder een
                                                                            overgangsregeling te treffen, bepaalt, dat door de
Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione                      vaststelling van een verordening tot wijziging van de
Distaccata di Tivoli van 9 september 1996 om een prejudi                   douanenomenclatuur een bindende tariefinlichting met
ciële beslissing in het geding tussen D. Annibaldi en Comune                onmiddellijke ingang ongeldig wordt, met het Gemeen
        di Guidonia, alsmede Presidente Regione Lazio                       schapsrecht verenigbaar, gelet op de vertrouwensbe
                        ( Zaak C-309/96 )                                   scherming en de rechtszekerheid ?
                           ( 96/C 336/40 )
                                                                        2 . Zo neen, welke gevolgen heeft dit in het bijzonder indien
                                                                            er een van de gewijzigde nomenclatuur afwijkende
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione Distaccata di
                                                                            bindende tariefinlichting is verstrekt en/of een export
                                                                            vergunning met voorfixatiecertificaat is afgegeven , die
Tivoli heeft bij beschikking van 9 september 1996 , ingeko                 nog zes maanden geldig is ?
men ter griffie van het Hof van Justitie op 23 september
1996 , in het geding tussen D. Annibaldi en Comune di
Guidonia , alsmede Presidente Regione Lazio, het Hof van                    Moet de beslissing over het eventueel tijdelijk geldig
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     blijven van een bindende tariefinlichting worden geno
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                         men aan de hand van de algemene voor de vertrouwens
                                                                            bescherming ontwikkelde voorwaarden, en is met name
                                                                            daarvoor vereist dat er sprake is van een ten opzichte van
1 . Vormt een nationaalrechtelijke bepaling die in een                      het Gemeenschapsbelang te beschermen vertrouwen
     natuur- en archeologisch park gelegen ondernemingen                    van de exporteur ? Geldt dit ook met betrekking tot
     dwingt zich op het betrokken terrein te onthouden van                  artikel 14 , lid 4 , derde streepje , van Verordening ( EEG )
     welke activiteit dan ook, en daarmee een feitelijke                    nr. 1715/90 , luidens hetwelk het voorfixatiecertificaat
     onteigening inhoudt van de in dat park gelegen onder                  moet „ zijn afgegeven op de grondslag van die inlich
     nemingen zonder in enige schadeloosstelling voor de                    ting "?
     getroffen particulieren te voorzien, een schending van
     fundamentele rechten verband houdende met eigendom ,
     onderneming, en gelijke behandeling door de nationale
     overheid ?
2 . Los van het door het Hof van Justitie op de eerste vraag
     te geven antwoord : vormen de in artikel 7 van de
     betrokken regionale wet voorziene maatregelen ( voor
                                                                        Beroep, op 26 september 1996 ingesteld door Commissie
     wat toetsing door de gemeenschapsrechter betreft te
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
     vergelijken met elke andere nationale bepaling ) een                                                bliek
     schending van het gelijkheidsbeginsel en het daaraan
     verbonden discriminatieverbod van artikel 40 , lid 3 ,                                      ( Zaak C-3 16/96 )
     tweede alinea , EG-Verdrag ?                                                                   ( 96/C 336/42 )
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 26 september 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 7 december 1995 in zaak C-52/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming - Vangstquota voor ansjovisbestand - Controlemaatregelen - Verplichtingen van de Lid-Staten)

text:
17. 2 . 96           I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 46/3
                   ARREST VAN HET HOF                                 2 . Door de personen die verantwoordelijk waren voor bet
                          ( Vijfde kamer )                                 feit dat de visserij op het betrokken bestand en de
                                                                            daarmee verband houdende activiteiten na het door de
                      van 7 december 1995                                   Commissie in 1991 en 1992 uitgevaardigde vangstver
in zaak C-52/95 : Commissie van de Europese Gemeen                         bod zijn voortgezet, niet te vervolgen, is de Franse
             schappen tegen Franse Republiek ( 1 )                          Republiek de krachtens artikel 1 van Verordening
(Niet-nakoming — Vangstquota voor ansjovisbestand —                         (EEG) nr. 2241 /87 op haar rustende verplichtingen niet
Controlemaatregelen — Verplichtingen van de Lid                            nagekomen.
                                staten)
                                                                      3 . De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                            ( 96/C 46/04 )
                                                                      (M PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                        (Procestaai: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-52/95 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : G. Rozet ) tegen Franse Republiek                                   van 12 december 1995
( gemachtigden : E. Belliard, G. Mignot en I. Latournarie ),          in de gevoegde zaken C-3 19/93 , C-40/94 en C-224/94
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat           ( verzoeken van het Gerechtshof te Leeuwarden en de
de Franse Republiek, door de visserij door haar vissersvaar          Arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch om een
tuigen op het ansjovisbestand in ICES-zone VIII niet                  prejudiciële beslissing ): H. E. Dijkstra tegen Friesland ( Frico
voorlopig te verbieden teneinde de inachtneming te verze                              Domo ) Coöperatie BA e.a. ( ! )
keren van de haar in 1 99 1 en 1 992 toegekende vangstquota ,         (Mededinging — Statuten van zuivelcoöperaties — Uittre
en door de personen die verantwoordelijk waren voor het               dingsregeling — Uitlegging van artikel 2 van Verordening
feit dat de visserij op dat bestand en de daarmee verband                                             nr. 26)
houdende activiteiten na het door de Commissie in 1991 en
1992 uitgevaardigde vangstverbod zijn voortgezet, niet te                                         ( 96/C 46/05 )
vervolgen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
rusten krachtens de artikelen 1 1 , lid 2 , en 1 van Verordening                            (Procestaai: Nederlands)
( EEG ) nr. 2241 /87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende
vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de             In de gevoegde zaken C-3 19/93 , C-40/94 en C-244/94 ,
visserijactiviteiten ( PB 1987, L 207, blz. 1 ), zoals gewijzigd      betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
bij Verordening ( EEG ) nr . 3483/88 van de Raad van                  van het EEG-Verdrag van het Gerechtshof te Leeuwarden en
7 november 1988 ( PB 1988 , L 306 , blz. 2 ), junctis artikel 3       de Arrondissementsrechtbank te ' s-Hertogenbosch ( Neder
en de bijlagen van de Verordeningen ( EEG ) nr. 3926/90 van           land ) in de aldaar aanhangige gedingen tussen H. E. Dijkstra
de Raad van 20 december 1990 inzake de vaststelling van de            en Friesland ( Frico Domo ) Coöperatie BA, Cornelis van
voor 1991 geldende totaal toegestane vangsten voor                    Roessel e.a . en De coöperatieve vereniging Zuivelcoöperatie
bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, alsmede bij            Campina Melkunie BA, en tussen Willem de Bie e.a . en De
de visserij in het kader van de totaal toegestane vangsten in         Coöperatie Zuivelcoöperatie Campina Melkunie BA, om
acht te nemen voorschriften ( PB 1990, L 378 , blz . 1 ) en           een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2 ,
 ( EEG) nr. 3882/91 van de Raad van 18 december 1991                  lid 1 , van Verordening nr. 26 van de Raad van 4 april 1962
inzake de vaststelling van de voor 1992 geldende totaal               inzake de toepassing van bepaalde regels betreffende de
toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen             mededinging op de voortbrenging van en de handel in
visbestanden, alsmede bij de visserij in het kader van de              landbouwprodukten ( PB 1962 , blz . 993 ), heeft het Hof,
totaal toegestane vangsten in acht te nemen voorschriften              samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president,
 ( PB 1991 , L 367, blz. 1 ), heeft het Hof ( Vijfde kamer ),          C. N. Kakouris, D. A. O. Edward, J.-P . Puissochet en G.
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),                Hirsch, kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida
kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de                    ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P.
Almeida , C. Gulmann en M. Wathelet, rechters; advocaat              Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro;
generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 7 december              griffier : H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 december
 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
 volgt:                                                                volgt:
  1 . Door de visserij door haar vaartuigen op het ansjovis           1 . De niet-toepasselijkheid van artikel 85 van het Verdrag
      bestand in ICES-zone VIII niet voorlopig te verbieden                 op overeenkomsten, besluiten en gedragingen van land
      teneinde de inachtneming te verzekeren van de haar in                  bouwondernemers, verenigingen van landbouwonder
      1991 enl 992 toegewezen quota, is de Franse Republiek                  nemers, of verenigingen van deze verenigingen is uitslui
      de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten                    tend afhankelijk van de in artikel 2, lid 1 , tweede zin, van
      krachtens artikel 11 , lid 2, van Verordening (EEG)                    Verordening nr. 26 gestelde voorwaarden. Indien een
      nr. 2241 /87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende                     overeenkomst of besluit binnen het toepassingsgebied
      vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op                 van artikel 85, lid 1 , van het Verdrag valt, niet voldoet
      de visserijactiviteiten.                                               aan de afwijkingsvoorwaarden bedoeld in artikel 2,


title: Zaak C-189/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  13 april 2006  door TEA-CEGOS, SA, en Services techniques globaux (STG) SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van  14 februari 2006  in gevoegde zaken T-376/05 en T-383/05, TEA-CEGOS, SA, STG SA en GHK Consulting Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/13

         Hogere voorziening ingesteld op 13 april 2006 door TEA-CEGOS, SA, en Services techniques globaux (STG) SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 februari 2006 in gevoegde zaken T-376/05 en T-383/05, TEA-CEGOS, SA, STG SA en GHK Consulting Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-189/06 P)
   (2006/C 165/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirantes: TEA-CEGOS, SA, en Services techniques globaux (STG) SA (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: GHK Consulting Ltd en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirantes

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG van 14 februari 2006 in de gevoegde zaken T-376/05 en T-383/05;

               —

               bijgevolg, toewijzing van het door rekwirantes in eerste aanleg gevorderde en, derhalve;

               —

               nietigverklaring van de beschikking van 12 oktober 2005 houdende afwijzing van de kandidatuur en de offerte van het consortium TEA-CEGOS en intrekking van de beschikking tot toekenning van de kaderovereenkomst aan het consortium TEA-CEGOS, in het kader van de aanbesteding EuropeAid — 2/119860/C-Onderdeel nr. 7;

               —

               nietigverklaring van alle andere door verweerster na de beschikking van 12 oktober 2005 in het kader van deze aanbesteding gegeven beschikkingen, en, met name, van de besluiten tot gunning en de door de Commissie ter uitvoering van deze besluiten gesloten contracten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirantes baseren hun hogere voorziening op schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht en op onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht. Volgens rekwirantes heeft het Gerecht het beginsel van rechtszekerheid, zijn motiveringsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, alsmede bewijzen verkeerd opgevat.


title: Zaak T-148/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 180/26              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.7.2002
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-                   Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau                                                               sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                                          nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —      geen behoefte om het aange-
                                                                                vraagde merk van inschrij-
                       (Zaak T-148/02)                                                                      ving als merk uit te sluiten;
                                                                                —      schending van artikel 7, lid 1,
                       (2002/C 180/45)                                                                      sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94;
                                                                                —      Duitse merkinschrijvingen
                       (Procestaal: Duits)                                                                  voor een staand zakje.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.                                                            Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                      Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                      voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                      tekeningen en modellen)
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van                                    (Zaak T-149/02)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
      28 februari 2002 (zaak R 722/1999-2) over gemeen-                                        (2002/C 180/46)
      schapsmerkaanvraag nr. 573 428 voorzover deze beslis-
      sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin                                (Procestaal: Duits)
      van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
      volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
                                                                      GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                    woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
                                                                      C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
                                                                      U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
Betrokken        gemeen-     driedimensionaal merk in de              advocaten.
schapsmerk:                  vorm van een staand zakje —
                             aanvraagnr. 573 428
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Waren of diensten:           na beperking van de opgave van
                             de waren en diensten: waren van          —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                             klasse 32 (vruchtendranken en                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                             vruchtesappen)                                 interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                            28 februari 2002 (zaak R 720/1999-2) over gemeen-
Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de              schapsmerkaanvraag nr. 573 048 voorzover deze beslis-
roep aangevochten be-        onderzoeker                                    sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
slissing:                                                                   van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                            volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van
roep:                        verzoekster                              —     verweerder te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-524/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Paris — Frankrijk) — Ville de Lyon/Caisse des dépôts et consignations (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 2003/4/EG — Toegang van publiek tot milieu-informatie — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten — Verordening (EG) nr. 2216/2004 — Gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem — Toegang tot transactiegegevens met betrekking tot broeikasgasemissierechten — Weigering van mededeling — Centrale administrateur — Administrateurs van nationale registers — Vertrouwelijkheid van gegevens in registers — Afwijkingen)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Paris — Frankrijk) — Ville de Lyon/Caisse des dépôts et consignations
   (Zaak C-524/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/4/EG - Toegang van publiek tot milieu-informatie - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten - Verordening (EG) nr. 2216/2004 - Gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem - Toegang tot transactiegegevens met betrekking tot broeikasgasemissierechten - Weigering van mededeling - Centrale administrateur - Administrateurs van nationale registers - Vertrouwelijkheid van gegevens in registers - Afwijkingen)
   2011/C 63/18
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ville de Lyon

      Verwerende partij: Caisse des dépôts et consignations

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif de Paris — Uitlegging van de richtlijnen 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (PB L 41, blz. 26) en 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (PB L 275, blz. 32) en van de artikelen 9 en 10 van bijlage XVI bij verordening (EG) nr. 2216/2004 van de Commissie van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG en beschikking 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 386, blz. 1) — Toegang tot informatie betreffende transacties met broeikasgasemissierechten — Weigering om die informatie te verstrekken — Respectieve bevoegdheden van de centrale administrateur en de nationale administrateur van het register — Vertrouwelijkheid van de in de registers opgenomen gegevens en afwijkingsmogelijkheden

      Dictum

               1)

               Een verzoek om mededeling van transactiegegevens zoals die aan de orde in het hoofdgeding, betreffende de namen van de houders van rekeningen van herkomst en bestemming van overdrachten van emissierechten, de Kyoto-rechten en –eenheden die bij die transacties betrokken zijn alsmede de datum en het tijdstip van bedoelde transacties, valt uitsluitend onder de specifieke regels inzake mededeling aan het publiek en vertrouwelijkheid die zijn neergelegd in richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, in de versie die voortvloeit uit richtlijn 2004/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004, en die neergelegd in verordening (EG) nr. 2216/2004 van de Commissie van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG en beschikking 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad.

               2)

               Transactiegegevens zoals die waarom in het hoofdgeding is verzocht door een openbare instantie die opnieuw wil onderhandelen over een uitbesteding van diensten, vormen vertrouwelijke gegevens in de zin van verordening nr. 2216/2004 en kunnen, overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van deze laatste, juncto de punten 11 en 12 van bijlage XVI bij die verordening, bij gebreke van voorafgaande instemming van de houders van de betrokken rekeningen door het grote publiek slechts vrij worden geraadpleegd in de openbare afdeling van de website van het onafhankelijk transactielogboek vanaf 15 januari van het vijfde jaar (X+5) volgend op het jaar (X) waarin de transacties betreffende de overdracht van emissierechten zijn afgerond.

               3)

               Voor de tenuitvoerlegging van verordening nr. 2216/2004 is de centrale administrateur weliswaar als enige bevoegd om de in punt 12 van bijlage XVI bij die verordening vermelde gegevens aan het grote publiek mee te delen, maar de administrateur van het nationale register bij wie een verzoek om mededeling van dergelijke transactiegegevens wordt ingediend dient dat verzoek zelf af te wijzen voor zover, bij gebreke van voorafgaande instemming van de houders van de betrokken rekeningen, die administrateur de vertrouwelijkheid van bedoelde gegevens moet waarborgen zolang deze niet rechtmatig aan het grote publiek kunnen worden meegedeeld door de centrale administrateur.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Verzoek om een prejudiciële beslissing van 5 februari 1996, bij beschikking van de Vergabeüberwachungsausschuß des Bundes - 1e Kamer, in de beroepsprocedure tussen Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH, verzoekster, en Bundesbaugesellschaft Berlin mbH, aanbestedende dienst (Zaak C-54/96)

text:
Nr . C 108/6           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           13 . 4 . 96
    geschaard, betekent nog niet, dat haar besluit vrij is van           Middelen en voornaamste argumenten
    beoordelingsfouten . Voorts miskent het arrest het feit
    dat dit comité niet uit onafhankelijke technische deskun            — Verzoeker betoogt, dat het Gerecht tot een verkeerde
    digen bestaat.                                                             conclusie is gekomen door een nauwe band te leggen
                                                                               tussen het arrest Baiwir ( 2 ) en de toepasselijkheid van
— Schending van de artikelen 175 , derde alinea , 173 ,                        artikel 32 van het Statuut, betreffende de aanwerving, of
    vierde alinea , en 176 EG-Verdrag.                                         van artikel 46 , betreffende de bevordering. Volgens
                                                                               verzoeker is het beginsel dàt uit dat arrest kan worden
(') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 , blz . 18 .                                  afgeleid , evenwel dat van de gelijke behandeling van
                                                                               interne en externe geslaagde kandidaten ter zake van de
                                                                               inaanmerkingneming van de beroepservaring die zij
                                                                               vóór hun indiensttreding hebben opgedaan .
                                                                         — Het Gerecht heeft artikel 87, lid 3 , van zijn Reglement
                                                                               voor de procesvoering ten onrechte toegepast; doordat
Hogere voorziening, op 20 februari 1996 ingesteld door                         verweerster niet in staat was hem overtuigende uitleg te
N. Progoulis tegen de beschikking, op 15 december 1995                         verschaffen over zijn herindeling, is verzoeker verplicht
in zaak T-131 /95 tussen hemzelf en Commissie van de
                                                                               geweest zich tot de rechter te wenden .
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
                               kamer )                                   (') PB nr . C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                         ( 2 ) Arrest van 28 september 1993 , zaak T-103/92 , PB nr . C 287 van
                        ( Zaak C-49/96 P )                                     23 . 10 . 1993 , blz . 10 .
                           ( 96/C 108/ 10 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 februari 1996 hogere voorziening ingesteld door
N. Progoulis, vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos
en V. Akritidis , advocaten te Athene , domicilie gekozen
                                                                         Verzoek om een prejudiciële beslissing van 5 februari 1996,
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,
                                                                         bij beschikking van de Vergabeüberwachungsausschufê
advocaat aldaar, Boulevard de la Foire 12 , tegen de
                                                                         des Bundes — le Kamer, in de beroepsprocedure tussen
beschikking, op 15 december 1995 in zaak T-131 /95 tussen                Dorsch Consult Ingenieurgesellschaft mbH, verzoekster, en
hemzelf en Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bundesbaugesellschaft Berlin mbH, aanbestedende dienst
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen ( Vijfde kamer ).                                                                       ( Zaak C-54/96 )
                                                                                ( 96/C 108/11 )
Requirant concludeert dat het den Hove behage :
                                                                         De VergabeüberwachungsausschuE des Bundes — le
1 , te vernietigen de door het Gerecht van eerste aanleg van             Kamer — heeft bij beschikking van 5 februari 1996,
     de Europese Gemeenschappen op 15 december 1995 in                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 1 februari
     zaak T-131 /95 ( J ) gegeven beschikking, voor zover zijn           1996 , in de beroepsprocedure tussen Dorsch Consult
     beroep daarbij niet-ontvankelijk is verklaard en hij in             Ingenieurgesellschaft mbH, verzoekster, en Bundesbauge
     alle kosten is verwezen ;                                           sellschaft Berlin mbH, aanbestedende dienst, het Hof van
                                                                         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
2 , nietig te verklaren het bij brief van 20 maart 1995 tot              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     verzoeker gerichte besluit van verweerster houdende
     afwijzing van zijn verzoek om met terugwerkende                     Moet artikel 41 van Richtlijn 92/50/EEG ( 1 ) van de Raad
     kracht tot 1 maart 1983 te worden heringedeeld in de                van 18 juni 1992 aldus worden uitgelegd, dat na 30 juni
     rang B 1 , salaristrap 2 , en de Commissie te veroordelen            1993 de bevoegde instanties van de Lid-Staten, die overeen
     tot betaling van de financiële implicaties van de                   komstig Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 decem
     gevraagde herindeling, berekend vanaf 1 maart 1983 , te             ber 1989 zijn opgericht voor de beroepsprocedures betref
     vermeerderen met cumulatieve wettelijke interessen op               fende onder de werkingssfeer van de Richtlijnen 71 /
     de voet van 10% per jaar;                                           305/EEG en 77/62/EEG vallende procedures voor het
                                                                         plaatsen van overheidsopdrachten, ook procedures voor het
3 , krachtens artikel 45 van het Reglement voor de proces               plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening in
     voering van het Hof van Justitie de maatregelen tot                 de zin van Richtlijn 92/50/EEG kunnen toetsen op beweerde
     organisatie van de procesgang te treffen waarom requi              schendingen van het Gemeenschapsrecht op het gebied van
     rant in punt 18 van zijn hogere voorziening heeft                   overheidsopdrachten of van nationale voorschriften ter
     verzocht;                                                           uitvoering van het Gemeenschapsrecht ?
4 , verweerster te verwijzen in de kosten van de onderhavige              (!) PB nr . L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .
     aanleg alsmede in alle kosten die in zaak T- 1 31 /95 bij het
     Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     schappen zijn opgekomen.


title: Zaak C-79/01: Verzoek van de Corte d'appello di Milano om een prejudiciële beslissing — bĳ beschikking van 29 januari 2001 —, betreffende het beroep ingediend door Payroll Data Services (Italy) srl, ADP Europe SA en ADP GSI SA

text:
7.4.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 108/11
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                       —     schending van de artikelen 190 en 215 EG-Verdrag (thans
                                                                           artikelen 253 en 288 EG), en van het algemeen beginsel
                                                                           van coherentie, voorzover de uitspraak luidde, dat het
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 no-               middel ontleend aan onregelmatigheid van de bestreden
     vember 2000 in zaak T-213/97 te vernietigen voorzover                 maatregel wegens ontbreken van motivering niet kon
     het de rekwiranten betreft;                                           slagen, en voorzover het arrest bovendien inhield dat de
                                                                           Raad over een volledige handelingsvrijheid beschikte
                                                                           zonder enige beperking uit hoofde van de basisveror-
—    het besluit van de Raad houdende verwerping van het                   dening.
     voorstel voor een verordening tot instelling van een
     definitief antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte        (1) PB C 318, 18.10.1997, blz. 23.
     weefsels van katoen van oorsprong uit de Volksrepubliek
     China, Egypte, Indië, Indonesië, Pakistan en Turkije (COM
     (97) def., van 21 april 1997) te vernietigen voorzover het
     rekwiranten betreft;
—    de schadevordering van rekwiranten in zaak T-213/97             Verzoek van de Corte d’appello di Milano om een
     gegrond te verklaren en de zaak voor de vaststelling van        prejudiciële beslissing — bij beschikking van 29 januari
     het bedrag van de schadevergoeding terug te verwijzen           2001 —, betreffende het beroep ingediend door Payroll
     naar het Gerecht van eerste aanleg;                              Data Services (Italy) srl, ADP Europe SA en ADP GSI SA
                                                                                (Zaak C-79/01)
—    de Raad te verwijzen in de kosten van rekwirant in de
     onderhavige procedure en in zaak T-213/97.                                              (2001/C 108/16)
                                                                     Het Corte d’appello di Milano heeft bij beschikking van
                                                                     29 januari 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                     op 15 februari 2001, betreffende het beroep ingediend door
Middelen en voornaamste argumenten                                   Payroll Data Services (Italy) srl, ADP Europe SA en ADP GSI
                                                                     SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                     vraag:
Rekwiranten voeren de volgende schendingen van het gemeen-
schapsrecht door het Gerecht van eerste aanleg aan:                  „Verzetten de artikelen 43 en 49 EG zich tegen de toepassing
                                                                     door de nationale rechter van artikel 1 van wet nr. 12 van
                                                                     11 januari 1979, zoals gewijzigd bij artikel 58, lid 16, van wet
—    schending van artikel 173 EG-Verdrag (thans artikel 230         nr. 144 van 17 mei 1999 tot regeling van het beroep
     EG), zoals uitgelegd in de rechtspraak (en bovendien            van „consulente del lavoro”, voorzover het daarbij externe
     gezien in het licht van artikel 9.1, 6.9, 12.2 en 13 van        ondernemingen, die diensten verlenen op het gebied van
     de GATT 1994 Antidumpingcode) en het algemeen                   uitwerken en drukken van salarisstroken, volstrekt verboden is
     rechtsbeginsel van coherentie, voorzover de uitspraak           hun diensten te verrichten ten behoeve van ondernemingen
     luidde, dat tegen de bestreden maatregel geen beroep            met minder dan 250 personeelsleden?”
     openstond in de zin van artikel 173 EG-Verdrag (thans
     artikel 230 EG);
—    schending van artikel 19 van ’s Hofs Statuut-EG en
     artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van
     het Gerecht van eerste aanleg voorzover de uitspraak            Verzoek van het Tribunal d’instance de Châteauroux van
     luidde, dat verzoekers in strijd met deze bepalingen een        26 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het
     nieuwe vordering hadden ingesteld;                              geding tussen vennootschap Michel en Recettes des
                                                                                douanes
—    schending van artikel 173 EG-Verdrag (thans artikel 230                                  (Zaak C-80/01)
     EG), zoals uitgelegd in de rechtspraak (en bovendien
     gezien in het licht van de artikelen 9.1, 6.9, 12.2 en 13                               (2001/C 108/17)
     van de GATT 1994 Antidumpingcode), voorzover de
     uitspraak luidde, dat het loutere feit van het verstrijken      Het Tribunal d’instance de Châteauroux heeft bij beschikking
     van de termijn van 15 maanden als bedoeld in artikel 6,         van 26 januari 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
     lid 9, van de basisverordening niet is te beschouwen als        Justitie op 16 februari 2001, in het geding tussen vennootschap
     een besluit van de Raad waartegen beroep tot nietigverkla-      Michel en Recettes des douanes, het Hof van Justitie van de
     ring openstaat krachtens artikel 173 EG-Verdrag (thans          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     artikel 230 EG); en                                             beslissing over de navolgende vraag:


title: Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door C. Volger tegen Europees Parlement (Zaak T-176/96)

text:
Nr. C 388/ 10      1 NL [                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21 . 12 . 96
    kwaamheid die zij in het kader van haar eerdere te              weerster, dat artikel 6 van bijlage V bij het Ambtenaren
    werkstelling had verworven. Zij is ook van mening,               statuut in dit verband de uitdrukking „ kan verlenen " ge
    dat het betrokken besluit haar materiële schade heeft            bruikt, en dat aangezien deze bepaling een discretionaire
    berokkend, doordat enerzijds de overplaatsing haar be           bevoegdheid verleent, zij voor de ambtenaren geen recht
    vorderingskansen aanzienlijk heeft verminderd, en an            op buitengewoon verlof in geval van ernstige ziekte van
    derzijds bovengenoemde gezondheidsproblemen extra                een kind doet ontstaan. Ter motivering van haar weigering
    kosten meebrengen.                                               voert de Commissie ook interne richtsnoeren aan die ver
                                                                     zoekster verplichten medische attesten in te dienen waaruit
Verzoekster concludeert daaruit, dat de aansprakelijkheid            de ernst van de ziekte blijkt.
van de Commissie is aangetoond en dat deze de berok
kende schade derhalve ten volle moet vergoeden.                      Verzoekster stelt allereerst dat het Ambtenarenstatuut, be
                                                                     halve in vakantieverlof van rechtswege, ook voorziet in
Met betrekking tot de vertraging bij de opstelling van haar          buitengewoon verlof dat moet worden verkend wanneer
beoordelingsrapport over de periode 1991-1993 merkt ver             de voorwaarden daarvoor zijn vervuld en de ambtenaar
                                                                     een daartoe strekkend verzoek indient. In die zin beteke
zoekster op, dat het ontwerp van dit rapport haar pas op
13 september 1995 is voorgelegd , nadat zij het tot aanstel         nen de uitdrukkingen „ kan worden verleend " en „ kan ver
ling bevoegde gezag formeel had aangemaand zijn ver                 lenen " geenszins, dat de Instelling dienaangaande een dis
plichtingen jegens haar na te komen. Daardoor heeft het              cretionaire bevoegdheid heeft, maar enkel dat zij wettelijk
Bevorderingscomité haar niet geldig in aanmerking kunnen             bevoegd is dergelijk verlof te verlenen.
nemen bij het onderzoek van de bevorderingen naar een
hogere loopbaan voor de jaren 1994 en 1995 . De vertra              Verzoekster betwist formeel, dat de interne richtsnoeren
ging heeft derhalve afbreuk gedaan aan haar rechtmatige              tegen haar kunnen worden ingeroepen. Zij heeft immers
vooruitzichten en rechten op een bevordering en verweer             geen kennis van die richtsnoeren. De Commissie geeft
ster dient de daaruit voortvloeiende schade te vergoeden.            trouwens geen enkele aanwijzing om ze te kunnen identifi
                                                                     ceren of ernaar te verwijzen. Het is niet duidelijk, wie die
(M Zaak T-78/96 ( PB nr. C 233 van 19 . 8 . 1996, blz. 12 ).         richtsnoeren heeft uitgevaardigd en in het kader van welke
                                                                     procedure dat is gebeurd. Evenmin is duidelijk welke
                                                                     rechtskracht dergelijke bepalingen hebben.
Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door T. M. Rodri
gues Gomes De Oliveira tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                Beroep, op 4 november 1996 ingesteld door C. Volger
                                                                                tegen Europees Parlement
                       ( Zaak T-173/96 )
                                                                                ( Zaak T-176/96 )
                          96/C 388/ 19 )
                                                                                ( 96/C 388/20 )
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld te              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                    meenschappen is op 4 november 1996 beroep ingesteld te
                                                                     gen Europees Parlement door C. Volger, wonende te Hef
T. M. Rodrigues Gomes De Oliveira, wonende te Luxem
                                                                     fingen ( Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
 burg, vertegenwoordigd door A. Lorang, advocaat te
                                                                     T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
 Luxemburg, domicilie gekozen hebbende aldaar te diens
 kantore, rue Albert l er 51 .
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                     S.a r.l ., rue de Cessange 30 .
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 — het besluit van de Europese Commissie nietig te ver              — het besluit van 1 december 1995 om verzoeker vanaf
     klaren;
                                                                          30 november 1995 's avonds ter beschikking te stellen,
                                                                          alsmede alle latere daarmee verbonden besluiten, met
 — de Commissie in de kosten te verwijzen .                               name het besluit om verzoeker niet langer zijn salaris
                                                                          en de hem toekomende vergoedingen te betalen, nietig
 Middelen en voornaamste argumenten                                       te verklaren;
 Verzoekster, ambtenaar van de rang LA 6, komt op tegen               — voor zoveel nodig, het besluit van 3 september 1996
 de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag om                   waarbij de datum waarop voornoemd besluit van
 haar drie dagen buitengewoon verlof te verlenen voor de                  kracht wordt, op 1 februari 1996 wordt vastgesteld,
 periode waarin volgens drie medische attesten haar aanwe                nietig te verklaren;
 zigheid bij haar ernstig zieke kinderen noodzakelijk was .
 In het besluit waarbij dit verlof werd geweigerd, stelt ver         — verweerder in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 21 . 12 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 388 / 11
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak T-31/96 (*)
                                                                                ( 96/C 388/21 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
bevoegde gezag van 1 december 1995 dat hem ter kennis                De president van de Derde Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
is gebracht bij brief van 27 december, waarbij hij met te           recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
rugwerkende kracht tot 30 november 1995 ter beschikking              heeft bij beschikking van 6 november 1996 de doorhaling
wordt gesteld en hem de in bijlage IV bij het Ambtenaren            in het register gelast van zaak T-31 /96 : Crédit Lyonnais te
statuut bedoelde vergoeding wordt toegekend. Als daar               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
mee verbonden en daarop volgende handelingen bestrijdt
hij eveneens het bij brief van 21 februari 1996 meege               (M PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
deelde besluit om op de krachtens artikel 41 Ambtenaren
statuut toegekende vergoeding 71 484 Lfr. in te houden,
en het besluit om per 1 december 1995 zijn salaris en de
hem toekomende vergoedingen niet meer uit te betalen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-70/96 ( ' )
                                                                                ( 96/C 388/22 )
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker allereerst                                 (Procestaai: Portugees)
schending van de artikelen 25 en 41 Ambtenarenstatuut.
Zijns inziens kan de datum van inwerkingtreding van een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
communautaire handeling krachtens het rechtszekerheids              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beginsel niet worden vastgesteld op een vóór de publikatie           beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
liggend tijdstip . In casu belet de laattijdige mededeling van       register gelast van zaak T-70/96: MEDIOCURSO, Estabe
de terbeschikkingstelling het tot aanstelling bevoegde ge           lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
zag te onderzoeken, of de ambtenaar bij voorrang kan                 van de Europese Gemeenschappen.
worden herplaatst in een opengevallen of nieuw ingesteld
ambt van zijn rang waarvoor hij de vereiste geschiktheid             0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
bezit.
Bovendien maakt de motivering van het bestreden besluit
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/96 (')
het niet mogelijk, dat verzoeker of het Gerecht nagaat, of
de begrotingsautoriteit met naleving van de artikelen 203                                         96/C 388/23 )
en volgende EG-Verdrag de mogelijkheid van toepassing                                     (Procestaai: Portugees)
van artikel 41 Ambtenarenstatuut in het begrotingsjaar
 1996 heeft verlengd.                                                De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                     beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
                                                                     register gelast van zaak T-72/96: MEDIOCURSO, Estabe
Verzoeker stelt tevens schending van het zorgvuldigheids
                                                                     lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
beginsel .
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .


title: Zaak T-24/05: Beroep, op 21 januari 2005 ingesteld door Standard Commercial Corporation, Standard Commercial Tobacco Corporation en Trans-Continental Leaf Tobacco Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/38

         Beroep, op 21 januari 2005 ingesteld door Standard Commercial Corporation, Standard Commercial Tobacco Corporation en Trans-Continental Leaf Tobacco Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-24/05)
   (2005/C 82/69)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Standard Commercial Corporation en Standard Commercial Tobacco Corporation, beide gevestigd te Wilson, North Carolina (US), en Trans-Continental Leaf Tobacco Corporation, gevestigd te Vaduz (Liechtenstein), vertegenwoordigd door M. Odriozola, M. Marañón en A. Emch, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 20 oktober 2004 in zaak COMP/C.38.238/B.2 – Ruwe tabak Spanje, nietig te verklaren voorzover zij hen betreft;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking stelt de Commissie vast dat verzoeksters, naast andere ondernemingen, artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden door in de periode 1996-2001 overeenkomsten te sluiten en/of aan onderling afgestemde feitelijke gedragingen deel te nemen met het oog op de jaarlijkse vaststelling, voor elke variëteit van ruwe tabak (alle kwaliteiten), van de (maximale) gemiddelde leveringsprijs en de verdeling van de daarvan aan te kopen hoeveelheden. Tevens hebben zij volgens de Commissie voor de laatste drie jaar (1999 – 2001) per kwaliteitsklasse van elke variëteit van ruwe tabak onderling prijsmarges en andere voorwaarden afgesproken.
   Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters om te beginnen dat de Commissie, waar zij hen voor de inbreuk van hun dochteronderneming aansprakelijk acht, artikel 81, lid 1, EG en artikel 23, lid 2, van verordening 1/2003 (1) onjuist heeft toegepast. Volgens verzoeksters heeft de Commissie verder niet het bewijs geleverd dat verzoeksters, tijdens de volledige duur van de inbreuk, beslissende invloed op hun dochteronderneming konden uitoefenen noch dat zij effectief enige invloed op het beleid van hun dochteronderneming hebben gehad. Subsidiair voeren verzoeksters ook aan dat de Commissie onvoldoende duidelijk heeft uiteengezet waarom zij hen voor de inbreuk van hun dochteronderneming aansprakelijk acht.
   Verder stellen verzoeksters dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, waar zij op verzoeksters niet de criteria heeft toegepast waarvan zij was uitgegaan om de aansprakelijkheid van andere moedervennootschappen voor deelneming van hun dochterondernemingen aan de betrokken inbreuk uit te sluiten. Dit houdt onder meer in dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het feit dat één der verzoeksters in haar dochteronderneming louter een financieel belang had, terwijl zij precies op deze grond de aansprakelijkheid van een andere moedermaatschappij had uitgesloten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-463/14: Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Österreichische Post/Commissie („Richtlijn 2004/17/EG — Procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Uitvoeringsbesluit waarbij bepaalde postdiensten in Oostenrijk worden vrijgesteld van de toepassing van richtlijn 2004/17 — Artikel 30 van richtlijn 2004/17 — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout”)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/46

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Österreichische Post/Commissie
      (Zaak T-463/14) (1)

      ((„Richtlijn 2004/17/EG - Procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten - Uitvoeringsbesluit waarbij bepaalde postdiensten in Oostenrijk worden vrijgesteld van de toepassing van richtlijn 2004/17 - Artikel 30 van richtlijn 2004/17 - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”))
      (2016/C 211/57)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Österreichische Post AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Schatzmann, J. Bleckmann en M. Oder, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Tokár en C. Vollrath, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/184/EU van de Commissie van 2 april 2014 tot vrijstelling van bepaalde financiële diensten in de postsector in Oostenrijk van de toepassing van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 101, blz. 4), voor zover deze richtlijn van toepassing blijft op de gunning van opdrachten betreffende bepaalde postdiensten in Oostenrijk

         Dictum

                  1)

                  Uitvoeringsbesluit 2014/184/EU van de Commissie van 2 april 2014 tot vrijstelling van bepaalde financiële diensten in de postsector in Oostenrijk van de toepassing van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten wordt nietig verklaard voor zover daarin is aangegeven dat deze richtlijn van toepassing blijft op de markt van de postdiensten voor geadresseerde brieven tussen bedrijven en tussen bedrijven en particuliere klanten op internationaal niveau in Oostenrijk.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Österreichische Post AG draagt haar eigen kosten en acht tiende van de kosten van de Europese Commissie.

                  4)

                  De Europese Commissie draagt twee tiende van haar eigen kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-378/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Legfelsőbb Bíróság — Hongarije) — verzoek om inschrijving in het handelsregister ingediend door VALE Építési kft (Artikelen 49 VWEU en 54 VWEU — Vrijheid van vestiging — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid — Grensoverschrijdende omzetting — Weigering van inschrijving in register)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Legfelsőbb Bíróság — Hongarije) — verzoek om inschrijving in het handelsregister ingediend door VALE Építési kft
   (Zaak C-378/10) (1)

   (Artikelen 49 VWEU en 54 VWEU - Vrijheid van vestiging - Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid - Grensoverschrijdende omzetting - Weigering van inschrijving in register)
   2012/C 287/04
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Legfelsőbb Bíróság

      Partij in het hoofdgeding

   VALE Építési kft

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 48 EG — Verplaatsing van een onder het recht van een lidstaat vallende vennootschap naar een andere lidstaat met verandering van het toepasselijke nationale recht — Nationale regeling op grond waarvan het niet is toegestaan om een in een andere lidstaat opgerichte vennootschap als rechtsvoorgangster van een vennootschap in het nationale handelsregister in te schrijven

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 54 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die, terwijl zij bepaalt dat vennootschappen naar binnenlands recht mogen worden omgezet, niet op algemene wijze toestaat dat een vennootschap die onder het recht van een andere lidstaat valt, wordt omgezet in een vennootschap naar nationaal recht door een dergelijke vennootschap op te richten.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 54 VWEU moeten in het kader van een grensoverschrijdende omzetting van een vennootschap aldus worden uitgelegd dat de lidstaat van ontvangst gerechtigd is het voor deze verrichting relevante nationale recht te bepalen en aldus de bepalingen van zijn nationale recht inzake binnenlandse omzettingen toe te passen die de oprichting en de werking van een vennootschap regelen, zoals de vereisten inzake het opstellen van een balans en een inventaris van de activa. Niettemin verzetten het gelijkwaardigheidsbeginsel respectievelijk het doeltreffendheidsbeginsel zich ertegen dat de lidstaat van ontvangst

                           —

                           voor grensoverschrijdende omzettingen weigert om de vennootschap die de omzetting heeft gevraagd te vermelden als „rechtsvoorgangster”, indien een dergelijke vermelding van de rechtsvoorgangster in het handelsregister wel is voorzien voor binnenlandse omzettingen, en

                           —

                           weigert om tijdens de inschrijvingsprocedure van de vennootschap naar behoren rekening te houden met de van de autoriteiten van de lidstaat van oorsprong afkomstige documenten.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Zaak C-2/15 SA: Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag ingediend op 9 februari 2015 — ANKO AE/Europese Commissie

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/14

         Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag ingediend op 9 februari 2015 — ANKO AE/Europese Commissie
   (Zaak C-2/15 SA)
   (2015/C 118/18)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (vertegenwoordiger: B. Christianos, dikigoros)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias verlof verlenen tot het leggen van beslag op de goederen van de Commissie in Griekenland ter voldoening van de vordering ten belope van 6  752,74 EUR vermeerderd met vertragingsrente van 1 % ’s jaars vanaf 12 augustus 2010 tot en met volledige betaling;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-871/16: Beroep ingesteld op 8 december 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/INEA

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/48

         Beroep ingesteld op 8 december 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/INEA
   (Zaak T-871/16)
   (2017/C 104/68)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: Y. de Vries, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap innovatie en netwerken (INEA)

      Conclusies

               —

               Het besluit van verweerder van 17 juli 2015 tot afwijzing van verzoeksters voorstel in antwoord op de uitnodiging tot het indienen van voorstellen in het kader van de Connecting Europe Facility en op basis van het meerjarige werkprogramma als vastgesteld in 2014;

               —

               verweerder gelasten binnen drie maanden na de datum van uitspraak van het arrest van het Gerecht een nieuw besluit te nemen met inachtneming van verzoeksters voorstel, rekening houdend met dat arrest;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke fout in de beoordeling van verzoeksters voorstel

                           —

                           Volgens verzoekster was verweerders beoordeling van haar voorstel in het licht van de gunningscriteria relevantie, impact en kwaliteit, gebrekkig.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling

                           —

                           Volgens verzoekster heeft verweerder ten onrechte onderscheid gemaakt tussen haar voorstel betreffende emissiereductietechnologieën en soortgelijke voorstellen van andere indieners van voorstellen, die wel voor financiering zijn geselecteerd.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 april 2000 in zaak T-144/99 R, het Instituut van erkende gemachtigden bĳ het Europees Octrooibureau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid)

text:
C 211/20               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        22.7.2000
burg ten kantore van Arendt en Medernach, Rue Mathias                   267/EG van de Commissie van 7 april 1999 inzake een
Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak
pen (gemachtigde: V. Kreuschitz), ondersteund door Bonds-               IV/36.147 — EPI-gedragscode) (PB L 106, blz. 14) vanaf
republiek Duitsland (gemachtigde: C.-D. Quassowski) en RAG              23 april 2000 op te schorten, heeft de president van het
Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen (Duitsland), vertegen-           Gerecht op 14 april 2000 een beschikking gegeven waarvan
woordigd door M. Hansen en S. B. Völcker, advocaten te                  het dictum luidt als volgt:
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van Loesch en Wolter, Rue Goethe 11, betreffende een verzoek            1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
om vast te stellen dat de Commissie onrechtmatig heeft
nagelaten de staatssteun te onderzoeken die de Duitse autoritei-
                                                                        2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ten in het kader van de door de Commissie goedgekeurde
concentratie binnen de Duitse steenkolenindustrie zouden
hebben verleend, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitge-
breid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, president, J. Azizi,
A. Potocki, M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
H. Jung, op 5 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
1) Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
2) De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in                                       AANLEG
     de kosten die verzoekster zijn opgekomen, met uitzondering
     evenwel van de kosten in verband met de toelating van de twee                              van 12 april 2000
     interveniënten.
3) Elk van de interveniënten zal haar eigen kosten dragen.              in zaak T-328/99, A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                        (Beroep tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvanke-
                                                                               lijkheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
                                                                                (2000/C 211/42)
                                                                                (Procestaal: Engels)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG
                                                                        In zaak T-328/99, A. Goldstein, wonende te Harrow,
                                                                        Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St
                        van 14 april 2000                               John Murphy, solicitor, King’s Bench Walk 3, Inner Temple,
                                                                        Londen, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
in zaak T-144/99 R, het Instituut van erkende gemachtig-                (gemachtigde: R. Lyal), betreffende een verzoek tot vergoeding
den bij het Europees Octrooibureau tegen Commissie van                  van de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als
                 de Europese Gemeenschappen                             gevolg van de weigering van de Commissie om voorlopige
                                                                        maatregelen te nemen ten aanzien van de Orde van advocaten
                                                                        van de Balie van Engeland en Wales, heeft het Gerecht
(Mededinging — Kort geding — Opschorting van tenuit-                    (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
              voerlegging — Geen spoedeisendheid)                       R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung,
                                                                        op 12 april 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                         (2000/C 211/41)                                luidt als volgt:
                                                                        1) Het beroep wordt verworpen.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        2) Verzoeker wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de
                                                                             kosten van de procedure in kort geding voor de president van het
In zaak T-144/99 R, het Instituut van erkende gemachtigden
                                                                             Gerecht.
bij het Europees Octrooibureau, gevestigd te München (Duits-
land), vertegenwoordigd door R. Collin en M.-C. Mitchell,
advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        (1) PB C 63 van 4.3.2000.
bij Decker en Braun, advocaten aldaar, Avenue Marie-Thérè-
se 16, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: E. Gippini Fournier), betreffende een verzoek
om de tenuitvoerlegging van artikel 1 van beschikking 1999/


title: Zaak T-470/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2008 — Dow Agrosciences e.a./Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/65

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2008 — Dow Agrosciences e.a./Commissie
   (Zaak T-470/07) (1)

   (2008/C 301/127)

      Procestaal: Engels

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak C-630/10: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — University of Queensland, CSL Ltd/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvullend beschermingscertificaat — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 3 — Voorwaarden voor verkrijging van certificaat — Begrip „door van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” — Criteria — Bestaan van bijkomende of andere criteria voor geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor vaccin tegen meerdere ziekten ( „combinatievaccin” of „multivalent vaccin” ))

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/10

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — University of Queensland, CSL Ltd/Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks
   (Zaak C-630/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Voorwaarden voor verkrijging van certificaat - Begrip „door van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” - Criteria - Bestaan van bijkomende of andere criteria voor geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor vaccin tegen meerdere ziekten („combinatievaccin” of „multivalent vaccin”))
   2012/C 73/16
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: University of Queensland, CSL Ltd

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents, Designs and Trade Marks

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van artikel 3, sub a en b, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1) — Voorwaarden voor de afgifte van het certificaat — Begrip „door een van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product” — Criteria — Bestaan van bijkomende of andere criteria voor een geneesmiddel dat meer dan één werkzame stof bevat of voor een combinatievaccin („multi-disease vaccine”)?

      Dictum

               1)

               Artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de bevoegde diensten voor de industriële eigendom van een lidstaat een aanvullend beschermingscertificaat afgeven voor werkzame stoffen die niet zijn vermeld in de conclusies van het basisoctrooi waarop een beroep wordt gedaan ter ondersteuning van een aanvraag voor een dergelijk certificaat.

               2)

               Artikel 3, sub b, van verordening nr. 469/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het, mits tevens is voldaan aan de overige voorwaarden van dit artikel, niet eraan in de weg staat dat de bevoegde diensten voor de industriële eigendom van een lidstaat een aanvullend beschermingscertificaat afgeven voor een werkzame stof die is vermeld in de conclusies van het basisoctrooi waarop een beroep wordt gedaan, wanneer het geneesmiddel waarvan de vergunning voor het in de handel brengen wordt aangevoerd ter ondersteuning van de aanvraag voor een aanvullend beschermingscertificaat, niet alleen deze werkzame stof maar ook nog andere werkzame stoffen bevat.

               3)

               Wanneer een basisoctrooi betrekking heeft op een werkwijze voor de verkrijging van een product, staat artikel 3, sub a, van verordening nr. 469/2009 eraan in de weg dat een aanvullend beschermingscertificaat wordt afgegeven voor een ander product dan hetwelk in de conclusies van dit octrooi is vermeld als het product dat middels de betrokken werkwijze wordt verkregen. De vraag of deze werkwijze het mogelijk maakt het product rechtstreeks te verkrijgen, is in dit opzicht van geen belang.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak T-10/03: Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Jean-Pierre Koubi tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.3.2003
Verzoeksters concludeert dat het het Gerecht behage:                  —      Schending van de procedureregels inzake staatssteun,
                                                                             daar de bestreden beschikking is vastgesteld meer dan
                                                                             twee maanden na ontvangst van de kennisgeving.
—     krachtens artikel 230 EG onwettig te verklaren beschik-
      king 2002/229/EG van de Commissie van 13 november               —      Verzuim om de toelaatbaarheid van de steun te toetsen
      2001, bekendgemaakt in het Publikatieblad van 20 maart                 aan verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van
      2002, en deze derhalve geheel of ten dele nietig te                    17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling
      verklaren;                                                             uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                             Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van
                                                                             een aantal verordeningen (1), en aan de communautaire
—     subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding
      van de door de Sardische ondernemers geleden schade,                   richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (2).
      die minimaal 1 300 000 EUR bedraagt (de niet ontvangen
      regionale bijdrage), vermeerderd met interessen, te verde-      —      Niet-toepassing van de richtsnoeren inzake regionale
      len naar evenredigheid van de gemaakte kosten;                         steunmaatregelen (3) en van de communautaire kader-
                                                                             regeling inzake overheidssteun voor het midden- en
                                                                             kleinbedrijf (4).
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      Tot slot beroepen verzoeksters zich op een gebrek aan
                                                                      motivering alsmede onjuiste toepassing van de afwijking
                                                                      voorzien in artikel 87, lid 3, EG.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1 ) PB L 160, van 26.6.1999, blz. 80.
                                                                      (2 ) PB C 28, van 1.2.2000, blz. 2.
                                                                      (3 ) PB C 74, van 10.3.1998, blz. 9.
                                                                      (4 ) PB C 213, van 19.8.1992, blz. 20.
Verzoeksters, twee grote landbouworganisaties, komen op
tegen de beschikking waarin de Commissie onverenigbaar met
de gemeenschappelijke markt heeft verklaard de steunregeling
neergelegd in artikel 21 van de Legge regionale della Sardegna
nr. 21/2000 betreffende het behoud van de productiekosten
inzake het gebruik van andere brandstoffen dan aardgas. Deze
regeling zou tot doel hebben de extreem hoge kosten van
in Sardinië beschikbare stookolie (gasolie) te compenseren.
Volgens verzoeksters belet de bestreden beschikking het herstel       Beroep, op 13 januari 2003 ingesteld door Jean-Pierre
                                                                      Koubi tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
van een situatie van billijkheid tussen de Sardische zijde-
industrie en de nationale en de Europese industrie, waardoor                interne markt (merken, tekeningen en modellen)
vrije mededinging op de markt zou kunnen ontstaan.
                                                                                (Zaak T-10/03)
Tot staving van hun vorderingen beroepen verzoekers zich op:                                    (2003/C 55/96)
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     schending van artikel 158 EG en Verklaring nr. 30
      betreffende insulaire regio’s, gehecht aan de slotakte van
      Amsterdam.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     Schending van de artikelen 2, 3, 5, 12 en 34 EG en              schappen is op 13 januari 2003 beroep ingesteld tegen het
      miskenning van het gelijkheidsbeginsel en het evenredig-        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      heidsbeginsel. De bestreden beschikking verbiedt een            tekeningen en modellen) door Jean-Pierre Koubi, wonende te
      steunregeling die niet de mededinging vervalst, maar een        Marseille (Frankrijk), vertegenwoordigd door K. Manhaeve,
      einde dient te maken aan een situatie van ernstige              advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg. Andere
      discriminatie tussen de Sardische en de nationale en            partij voor de kamer van beroep: Fabricas Lucia Antonio Betere
      Europese zijde-industrie.                                       S.A. (Flabesa).
—     Schending van de gezamenlijke bepalingen van de artike-         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      len 32-37 EG. De Commissie was niet bevoegd een
      beschikking te geven die geen rekening hield met de             —      te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
      waarborgen die noodzakelijk zijn in een sector als de                  beroep van het Bureau van 16 oktober 2002 in zaak
      landbouwsector, waarin in beginsel de mededingingsrege-                R 542/2002-4;
      ls slechts moeten worden toegepast voorzover de Raad
      dit heeft besloten.                                             —      het Bureau te verwijzen in alle kosten.
 ---pagebreak--- 8.3.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 55/41
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-          Jean-Pierre Koubi
meenschapsmerk:                                                        Verzoekster is een belangrijke handelsmaatschappij in Japan.
                                                                       Itochu Hellas, een plaatselijke dochteronderneming van Itochu
Betrokken          gemeen-     woordmerk „conforflex” voor be-         Europe en slechts indirect een dochteronderneming van ver-
schapsmerk:                    paalde waren van klasse 20 (slaap-      zoekster, sloot een distributieovereenkomst met Nintendo.
                               kamermeubelen)         —      aan-      Volgens verzoekster was de distributie en verkoop van spelcon-
                               vraagnr. 1171172                        soles nooit een van haar kernactiviteiten en hingen die
                                                                       activiteiten uitsluitend af van de plaatselijke dochteronder-
Oppositiemerken in de          nationale merken „flex” en „flex”       nemingen, die dienaangaande een grote onafhankelijkheid
oppositieprocedure:            voor bepaalde waren van klas-           hebben.
                               se 20 (onder meer bedden, ma-
                               trassen en hoofdkussens, bedden-
                               goed)                                   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat zij niet
                                                                       aansprakelijk kan worden gesteld voor een gestelde schending
Houder van oppositie-          Fabricas Lucia Antonio Betere S.A.      van artikel 81, lid 1, EG door Itochu Hellas, en dat zij derhalve
merken:                                                                niet de juiste adressaat van de bestreden beschikking is.
                                                                       Volgens verzoekster moet de Commissie bewijzen dat een
Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie              moederonderneming beslissende invloed heeft op haar doch-
ling:                                                                  teronderneming alvorens zij haar aansprakelijk kan stellen
                                                                       voor de handelingen van die dochter.
Beslissing kamer van be-       vernietiging van de beslissing van
roep:                          de oppositieafdeling en afwijzing
                               van de aanvraag tot inschrijving        Verzoekster stelt verder dat de geldboete moet worden inge-
                               van het gemeenschapsmerk                trokken of aanmerkelijk verlaagd. Zij stelt ontoereikende
Middelen:                      schending van het begrip verwar-        motivering en schending van het evenredigheidsbeginsel en
                               ringsgevaar                             het beginsel van gelijke behandeling. De Commissie heeft
                                                                       verzoekster op dezelfde wijze behandeld als andere onderne-
                                                                       mingen, en heeft haar nooit de gelegenheid gegeven om de
                                                                       cijfers waarop de Commissie zich baseerde te onderzoeken.
                                                                       De Commissie had de geldboete niet met het oog op afschrik-
Beroep, op 16 januari 2003 ingesteld door Itochu Cor-                  king mogen verhogen, aangezien Itochu Hellas de adressaat
poration tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       van de beschikking had moeten zijn. Verhoging van de
                            schappen                                   geldboete met het oog op afschrikking wegens verzoeksters
                                                                       omvang en middelen levert schending op van het evenredig-
                         (Zaak T-12/03)                                heidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.
                         (2003/C 55/97)                                Verder stelt verzoekster een kennelijke beoordelingsfout en
                                                                       schending van het evenredigheidsbeginsel nu de geldboete is
                        (Procestaal: Engels)                           verhoogd om rekening te houden met de duur van de gestelde
                                                                       inbreuk. De Commissie had op grond van de duur een kleinere
                                                                       procentuele verhoging moeten toepassen, aangezien de deel-
                                                                       name van Itochu Hellas slechts passief was.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 januari 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Itochu
                                                                       Verzoekster betoogt verder dat de Commissie artikel 253 EG
Corporation, gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd
                                                                       en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, nu zij heeft
door Gerwin Van Gerven en Thomas Franchoo, advocaten.
                                                                       geweigerd rekening te houden met verzachtende omstandighe-
                                                                       den, zoals de zeer beperkte en louter passieve rol van Itochu
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Hellas en het feit dat Itochu Hellas de restrictieve praktijken
                                                                       niet ten uitvoer legde. Bovendien heeft de Commissie het
—     de artikelen 1, 3 en 5 van beschikking C(2002)4072 def.          beginsel van gelijke behandeling geschonden nu zij voor andere
      van 30 oktober 2002 in de zaken COMP/35.587 PO                   adressaten verzachtende omstandigheden heeft aanvaard, maar
      Video games, COMP/35.706 Nintendo Distribution en                niet voor verzoekster.
      COMP/36.321 Omega-Nintendo nietig te verklaren voor-
      zover daarbij een schending van artikel 81, lid 1, EG wordt
      vastgesteld, verzoekster een geldboete wordt opgelegd en         Ten slotte stelt verzoekster schending van artikel 15, lid 2, van
      de beschikking tot verzoekster wordt gericht, of, subsi-         verordening nr. 17 ( 1), nu de Commissie een geldboete heeft
      diair, die geldboete aanmerkelijk te verlagen;                   opgelegd die groter is dan 10 % van de omzet van Itochu
                                                                       Hellas in het voorafgaande boekjaar, en schending van haar
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                          rechten van de verdediging voorzover de Commissie de


title: Zaak T-188/10: Beroep ingesteld op 26 april 2010 — DTL/BHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/55

      Beroep ingesteld op 26 april 2010 — DTL/BHIM — Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales (Solaria)
      (Zaak T-188/10)
      (2010/C 161/86)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: DTL Corporación, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Rueda Pascual, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL (Pamplona, Spanje)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2010 in zaak R 767/2009-2 vernietigen;

                  —

                  de beslissing herzien in die zin dat de destijds door Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL ingestelde oppositie tegen gemeenschapsmerk „SOLARIA” (nr. 5153325) wordt afgewezen zodat dit gemeenschapsmerk niet alleen voor klasse 41, maar ook voor de aangevraagde diensten van de klassen 37 en 42 kan worden ingeschreven; en opposante verwijzen in de kosten van de oppositie- en beroepsprocedure voor het BHIM, en

                  —

                  het BHIM en de andere partijen die optreden en zich verzetten tegen dit beroep, verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „SOLARIA” bevat (aanvraagnr. 5 153 325) voor diensten van de klassen 37, 41 en 42

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL

         Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk dat het woordelement „SOLARTIA” bevat (nr. 2 689 747) voor diensten van de klassen 37 en 42

         Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk