title: Beroep, op 29 december 1997 ingesteld door Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-612/97)

text:
28.3.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 94/27
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-                Middelen en voornaamste argumenten
pese Gemeenschappen ingesteld door J. Ward, B. Ward en
M. Lewis, vertegenwoordigd door R. Hutchings, Solicitor
                                                                   Verzoekster, een vennootschap die eigenaar is van het vis-
bij Dawson & Co., Londen.
                                                                   sersvaartuig Albor Uno, verwijt verweerster dat zij heeft
                                                                   nagelaten haar exclusieve bevoegdheden op het gebied van
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 de visserij uit te oefenen bij de aanhouding en opbrenging
                                                                   van dit vaartuig op 16 juli 1997 door een Marokkaans
                                                                   patrouillevaartuig, aangezien het 4,5 zeemijlen uit de kust
Ð de Raad en/of de Commissie te veroordelen tot beta-              van Marokko zou hebben gevist. Verzoekster ontkent dit
     ling van de schadevergoeding zoals gespecificeerd in          en verklaart dat het vissersvaartuig zich op het moment
     bijlage 1 bij het verzoekschrift;                             van de aanhouding 13 mijlen uit de kust bevond. Ander-
                                                                   zijds merkt zij op, dat de door de Commissie ontplooide,
                                                                   minimale activiteiten zich beperkten tot een bezoek aan
Ð de Raad en/of de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   het vissersvaartuig, het opstellen van een technisch rapport
                                                                   en een antwoord op een faxbericht van verzoekster zelf.
Middelen en voornaamste argumenten                                 Weliswaar heeft de Commissie verzocht om een bijeen-
                                                                   komst van de Gemengde Commissie EG-Marokko, die
                                                                   dient toe te zien op de naleving van de visserijovereen-
Verzoekers vorderen schadevergoeding, daar zij als SLOM            komst, doch Marokko weigerde stelselmatig aan deze ver-
III-producenten buiten de vergoedingsregeling voor SLOM            gadering deel te nemen. Het vissersvaartuig is vrijgegeven
I- en II-producenten vallen en derhalve geen vergoeding            na zware onderhandelingen die de reder zelf rechtstreeks
hebben aangeboden gekregen voor de periode waarin zij,             met de bevoegde Marokkaanse autoriteiten heeft gevoerd,
vóór de invoering van SLOM-quota, geen quotum beza-                zonder dat op enigerlei wijze officieÈle bijstand is verleend
ten.                                                               door de Spaanse of de communautaire autoriteiten.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                Volgens verzoekster is als gevolg van het stilzitten van ver-
met die in zaak T-304/97, Hilsdon/Raad en Commissie.               weerster een onderneming en een vaartuig uit de Gemeen-
                                                                   schap van rechtsbijstand en hulp verstoken gebleven,
                                                                   omdat de enige methode voor de waardering van de bewij-
                                                                   zen contact met de Marokkaanse autoriteiten was, dat er
                                                                   niet is geweest, en haar enige waarborg bijstand van de
                                                                   Gemeenschap was, die, door deze onmiddellijk te delege-
                                                                   ren aan de Spaanse autoriteiten, haar deze waarborg in
Beroep, op 10 december 1997 ingesteld door Pescados                feite heeft onthouden. Anderzijds aanvaarden de Marok-
Congelados Jogamar SL tegen Commissie van de Europese              kanen het GPS niet als bewijs voor de plaatsbepaling,
                        Gemeenschappen                             doch enkel de informaties van hun militaire radar, hetgeen
                        (Zaak T-311/97)                            ertoe leidt dat de vissersvaartuigen die met GPS zijn uitge-
                                                                   rust, weerloos zijn.
                          (98/C 94/70)
                                                                   Ten slotte verklaart zij, dat indien de Gemeenschap
                      (Procestaal: Spaans)                         bevoegd is krachtens de visserijovereenkomsten, zij de
                                                                   algehele ondoelmatigheid van een overeenkomst, die
                                                                   onderdanen en vaartuigen van de Gemeenschap weerloos
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  maakt, aan de kaak dient te stellen en alle mogelijke maat-
Gemeenschappen is op 10 december 1997 beroep ingesteld             regelen moet nemen om zulks te verhinderen of anders de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                structuur van de communautaire rechtsbronnen dient te
Pescados Congelados Jogamar SL, gevestigd te Las Palmas            corrigeren.
de Gran Canaria (Spanje), vertegenwoordigd door M. de
Cristóbal López, advocaat te Madrid, domicilie gekozen
hebbende te diens kantore, Calle Prima 15.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage onder-
havig beroep wegens nalaten ontvankelijk te verklaren,             Beroep, op 29 december 1997 ingesteld door Cordis Obst
vast te stellen dat het nalaten van de Commissie van de            und Gemüse Groûhandel GmbH tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen bij de aanhouding van de                                     Europese Gemeenschappen
Albor Uno een schending oplevert van het EEG-Verdrag
(artikelen 38 e.v.) en van Verordening (EEG) nr. 3954/92                                  (Zaak T-612/97)
van de Raad van 19 december 1992 betreffende de sluiting                                    (98/C 94/71)
van de Overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de
Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk
                                                                                (Procestaal: Duits)
Marokko op het gebied van de zeevisserij, en te verklaren
dat de Commissie verplicht is te handelen en zulks niet
kan delegeren aan de nationale visserijautoriteiten, als-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
mede de Commissie te verwijzen in de kosten.                       Gemeenschappen is op 29 december 1997 beroep tegen
 ---pagebreak--- C 94/28              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.3.98
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                Beroep, op 31 december 1997 ingesteld door Aduanas
door Cordis Obst und Gemüse Groûhandel GmbH, geves-               Pujol Rubio SA en andere Spaanse douaneagenten tegen
tigd te Ostrau (BRD), vertegenwoordigd door en domicilie          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat te Köln,                                      pese Gemeenschappen
Jakordenstraûe 10.                                                                       (Zaak T-614/97)
                                                                                (98/C 94/72)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð wegens schending van het Verdrag en misbruik van                                     (Procestaal: Spaans)
     discretionaire bevoegdheid nietig te verklaren de
     beschikking van verweerster van 24 oktober 1997 hou-
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     dende afwijzing van het verzoek van Cordis Obst und
                                                                  Gemeenschappen is op 31 december 1997 beroep ingesteld
     Gemüse Groûhandel GmbH om overgangsmaatregelen
                                                                  tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
     in het kader van de gemeenschappelijke ordening der
                                                                  Europese Gemeenschappen door Aduanas Pujol Rubio SA
     markten in de sector bananen;
                                                                  en andere Spaanse douaneagenten, vertegenwoordigd door
                                                                  S. MunÄoz Machado, advocaat te Madrid, domicilie geko-
Ð verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.           zen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Amo Qui-
                                                                  nÄones, advocaat aldaar, rue Gabriel Lippmann 2.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster is een in Sachsen, dus in het gebied van de
voormalige DDR, werkzame groothandel in fruit. Zij werd
in 1990 opgericht om delen van een voormalige DDR-                Ð de verwerende instellingen te veroordelen om verzoe-
Agrargenossenschaft van de ondergang te redden en de                   kers, wegens niet-contractuele aansprakelijkheid, de in
werknemers van dit bedrijf verder te kunnen tewerkstellen.             onderhavig beroep gestelde schade te vergoeden, die
In juli 1991 werd een rijpingsinstallatie voor bananen met             niet als een door de Spaanse staat te vergoeden schade
een jaarcapaciteit van 11 960 ton in gebruik genomen. Bij              is erkend door de nationale rechter;
de bestreden beschikking werd afwijzend beslist op het
door verzoekster krachtens artikel 30 van Verordening
                                                                  Ð verweerders te veroordelen in de kosten.
(EEG) nr. 404/93 ingediende verzoek om haar als over-
gangsmaatregel extra rijpingsvergunningen voor ten minste
5 000 ton toe te kennen ter compensatie van de buitenge-          Middelen en voornaamste argumenten
woon ongunstige situatie waarin zij als gevolg van de in
artikel 19, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 404/93
bepaalde referentieperioden buiten haar schuld was                Verzoekers verklaren, dat de in onderhavig beroep gestelde
terechtgekomen.                                                   schade niet is veroorzaakt door het verlies van zaken als
                                                                  gevolg van een geleidelijke vermindering van de douaneac-
Volgens verzoekster waren de Gemeenschapsorganen                  tiviteiten, maar door de werkelijke kosten van de omscha-
wegens het beginsel van gelijke behandeling verplicht,            keling (voornamelijk schadeloosstellingen bij ontslag) die
rekening te houden met de verschillende uitgangssituatie          zij hebben moeten ondernemen als consequentie van de
van oude en nieuwe bedrijven. De Raad had reeds een der-          algehele en onvoorziene afschaffing van de douaneformali-
gelijke uitzonderingsregeling ten gunste van de nieuwe            teiten tussen de lidstaten van de Gemeenschap. Verzoekers
bedrijven in de nieuwe Duitse Bundesländer moeten vast-           erkennen, dat deze afschaffing van de douane met het oog
stellen. Nu het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-          op de totstandbrenging van een interne markt reeds als
schappen evenwel in zijn arrest in zaak C-280/93 (1) heeft        een van de doelstellingen van de Gemeenschap was erkend
geoordeeld, dat de Raad bij zijn regelgeving terzake over         in artikel 2 van het Verdrag van Rome; zij preciseren
een ruime discretionaire bevoegdheid beschikt, mag dus            nochtans, dat de daartoe voorziene maatregelen zich
worden aangenomen, dat de Raad het aan verweerster                beperkten tot de afschaffing van de douanerechten en niet
kon overlaten te voorzien in een passende compensatie             de afschaffing van de douane inhielden. Deze laatste is een
voor de buitengewoon ongunstige situatie van de nieuwe            rechtstreeks uitvloeisel van artikel 13 van de Europese
bedrijven. Dit klemt temeer, daar artikel 30 van Verorde-         Akte. Voor de tenuitvoerlegging van de in dit artikel ver-
ning (EEG) nr. 404/93 verweerster een omvangrijke hande-          vatte taakstelling gold evenwel een ¹geleidelijkheidsbe-
lingssfeer verleent. Door met voorbijgaan van het beginsel        dingº, dat de Gemeenschapswetgever heeft geschonden.
van gelijke behandeling geen gebruik te maken van die             Dit is een eerste middel van onrechtmatigheid.
mogelijkheid tot handelen, heeft verweerster misbruik
gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid en het Ver-
                                                                  Verzoekers vorderen, dat de Gemeenschapsinstellingen
drag geschonden.
                                                                  niet-contractueel aansprakelijk worden gesteld voor de
                                                                  normatieve handelingen waarin werd voorgeschreven dat
(1) Arrest van 14 oktober 1994, Duitsland/Raad, Jurisprudentie    de bepalingen tot afschaffing van de grensformaliteiten
    blz. I-4973.
                                                                  gelijktijdig in werking zouden treden op 1 januari 1993,
                                                                  zonder behoorlijke overgangsmaatregelen vast te stellen
                                                                  voor de aanpassing van het beroep van douaneagent.


title: Zaak C-436/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 oktober 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — E/B [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikelen 8, 12 en 15 — Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Procedure betreffende het gezag over een kind dat zijn gewone verblijfplaats in de lidstaat van woonplaats van de moeder heeft — Prorogatie van rechtsmacht ten gunste van een gerecht van de lidstaat van woonplaats van de vader van dat kind — Omvang]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 oktober 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — E/B
   (Zaak C-436/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikelen 8, 12 en 15 - Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Procedure betreffende het gezag over een kind dat zijn gewone verblijfplaats in de lidstaat van woonplaats van de moeder heeft - Prorogatie van rechtsmacht ten gunste van een gerecht van de lidstaat van woonplaats van de vader van dat kind - Omvang])
   2014/C 421/19
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E

      Verwerende partij: B

      Dictum

   Wanneer krachtens artikel 12, lid 3, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, prorogatie van rechtsmacht inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid heeft plaatsgevonden ten gunste van een gerecht van een lidstaat waarbij de personen die de ouderlijke verantwoordelijkheid dragen in onderlinge overeenstemming een procedure aanhangig hebben gemaakt, dan vervalt die prorogatie van rechtsmacht wanneer in die procedure een beslissing definitief is geworden.

      (1)  PB C 298 van 12.10.2013.


title: Zaak T-275/17: Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Michela Curto/Parlement

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/49

         Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Michela Curto/Parlement
   (Zaak T-275/17)
   (2017/C 239/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Michela Curto (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: L. Levi en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit van 30 juni 2016 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om bijstand en, voor zover nodig, van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling, aan verzoekster, van het bedrag van 10 000 EUR, dan welk elk ander bedrag dat het Gerecht redelijk zal achten, ter vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden, vermeerderd met rente tegen het wettelijk percentage tot de volledige betaling ervan;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           De verwerende partij heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat het betrokken gedrag niet ongepast was en dat het niet tot gevolg had dat verzoeksters persoonlijkheid, waardigheid, fysieke of psychische gezondheid werden aangetast.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 24 van het Ambtenarenstatuut en niet-nakoming van de bijstandsplicht.

                           —

                           De verwerende partij heeft onder andere het verzoek om bijstand niet serieus en snel behandeld, zoals de rechtspraak vereist.


title: Zaak C-288/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Dendermonde (België) op 2 juni 2010 — Wamo BVBA tegen JBC NV en Modemakers Fashion NV

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Dendermonde (België) op 2 juni 2010 — Wamo BVBA tegen JBC NV en Modemakers Fashion NV
   (Zaak C-288/10)
   ()
   2010/C 246/34
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van Koophandel te Dendermonde

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekster

               :

               Wamo BVBA.

               Verweersters

               :

                           JBC NV

                           Modemakders Fashion NV

      Prejudiciële vraag

   Verzet de richtlijn (1) van 11 mei 2005 betreffende de oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten zich tegen een nationale bepaling, zoals die van artikel 53 van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelsprakijken en de voorlichtingen bescherming van de consument, die aankondigingen van prijsverminderingen en suggesties daarvangedurende welbepaaldeperiodes verbiedt?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22).


title: Zaak C-14/06: Beroep, op  11 januari 2005  ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/11

         Beroep, op 11 januari 2005 ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-14/06)
   (2006/C 86/18)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 11 januari 2005 (faxbericht van 6 januari 2006) beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Europees Parlement, vertegenwoordigd door K. Bradley, A. Neergaard en I. Klavina als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:

               1)

               beschikking 2005/717/EG van de Commissie van 13 oktober 2005 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van de bijlage bij richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, nietig te verklaren;

               2)

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Beschikking 2005/717/EG van de Commissie van 13 oktober 2005 (1) stelt decabromodiphenyl („DecaBDE”) vrij van het verhandelingsverbod van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/95/EG (2) betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. Volgens verzoeker heeft de Commissie de voorwaarden van artikel 5, lid 1, van deze richtlijn om een dergelijke vrijstelling te kunnen verlenen, niet in acht genomen en bijgevolg de grenzen van de bevoegdheden die zij aan deze bepaling ontleent, overschreden. Aangezien er wetenschappelijke onzekerheid bestaat over de gevolgen van het gebruik van DecaBDE voor de gezondheid en het milieu, heeft de Commissie bij de beoordeling van het wetenschappelijke bewijsmateriaal een kennelijke fout begaan en het voorzorgsbeginsel geschonden. Door de vrijstelling uit te breiden tot DecaBDE in alle soorten polymeertoepassingen, zonder uitzondering, heeft zij het evenredigheidsbeginsel geschonden. De Commissie heeft haar beslissing om DEcaBDE vrij te stellen niet naar behoren gemotiveerd.

      (1)  PB L 271 van 15.10.2005, blz. 48-50.

      (2)  PB L 37 van 13.02.2003, blz. 19-23.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 december 1995 in zaak C-161/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Richtlijn 90/425/EEG - Veterinaire controles - Niet-omzetting)

text:
Nr . C 64/4            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2 . 3 . 96
      organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit            zicht van de totstandbrenging van de interne markt, is
      derde landen die in de Gemeenschap worden binnenge                 Ierland de krachtens artikel 26 van die richtlijn op hem
      bracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG,              rustende verplichtingen niet nagekomen.
      90/425/EEG en 90/675/EEG, is Ierland de krachtens
     artikel 30, lid 1 , van die richtlijn op hem rustende
      verplichtingen niet nagekomen.                                 2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .
2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .                            (') PB nr. C 202 van 23 . 7. 1994 .
     PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 14 december 1995
                                                                     in de gevoegde zaken C-163/94, C-165/94 en C-250/94
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                     ( verzoeken van de Juzgado Central de lo Penal de la
                         ( Vijfde Kamer)                             Audiencia Nacional om een prejudiciële beslissing): strafza
                     van 14 december 1995                                         ken tegen L. E. Sanz de Lera e.a. (*)
in zaak C-161 /94: Commissie van de Europese Gemeen                 (Kapitaalverkeer — Derde land — Nationale vergunning
                    schappen tegen Ierland ( 1 )                                     voor uitvoer van bankbiljetten)
                                                                                ( 96/C 64/08 )
(Niet-nakoming — Richtlijn 90/425/EEG — Veterinaire
                  controles — Niet-omzetting)
                           ( 96/C 64/07 )                                                  (Procestaai: Spaans)
                       (Procestaai: Engels)                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      In de gevoegde zaken C 163/94, C-165/94 en C-250/94,
                                                                     betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
                                                                     van het EEG-Verdrag van de Juzgado Central de lo Penal de
In zaak C-161 /94, Commissie van de Europese Gemeen                 la Audiencia Nacional ( Spanje ), in de aldaar dienende
schappen ( gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en J.               strafzaken tegen L. E. Sanz de Lera, R. Dfaz Jiménez en F.
Macdonald Flett ) tegen Ierland (gemachtigde : M. A. Buck           Kapanoglu, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
ley ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen        van de artikelen 73 B, 73 C, lid 1 , en 73 D, lid 1 , onder b ),
dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke         van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te            G. C. Rodri'guez Iglesias, president, C. N. Kakouris en G.
voldoen aan Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni            Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockwei
1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het            ler, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L.
intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende               Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstand            advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: D. Louterman
brenging van de interne markt ( PB 1990, L 224 , blz. 29 ), de      Hubeau, hoofdadministrateur, op 14 december 1995 een
krachtens genoemde richtlijn, inzonderheid artikel 26 , en          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ), kamerpresident, J. C.         1 . De artikelen 73 B, lid 1 , en 73 D, lid 1 , onder b), van het
Moitinho de Almeida , C. Gulmann, L. Sevón en M.                          Verdrag verzetten zich tegen een nationale regeling die
Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier:             voor de uitvoer van geldstukken, bankbiljetten of
R. Grass, op 14 december 1995 een arrest gewezen waarvan                  cheques aan toonder in de regel een voorafgaande
het dictum luidt als volgt:                                               vergunning vereist, maar staan daarentegen niet eraan in
                                                                          de weg, dat voor een dergelijke verrichting een vooraf
                                                                         gaande aangifte wordt vereist. Een dergelijke regeling
1 . Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin             valt niet onder artikel 73 C, lid 1 , van het Verdrag.
     gen in werking te doen treden die nodig zijn om te
     voldoen aan Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van
     26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische con          2 . De bepalingen van artikel 73 B, lid 1 , junctis de
     troles in het intracommunautaire handelsverkeer in                  artikelen 73 C en 73 D, lid 1 , onder b), van het Verdrag
     bepaalde levende dieren en produkten in het vooruit                 kunnen voor de nationale rechter worden ingeroepen en


title: Zaak C-28/03: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) van 23 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Epikouriko Kefalaio Asfaliseos Efthynis ex Atychimaton Aftokiniton (Hulpfonds aansprakelĳkheidsverzekering auto-ongevallen) en de minister van Ontwikkeling

text:
22.3.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 70/11
Beroep, op 23 januari 2003 ingesteld door de Commissie               —      Het tenuitvoerleggingsprogramma voor het Brusselse
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                         Hoofdstedelijke Gewest bevat niet de informatie die op
                              België                                        grond van tabel 2.3 van de beschikking 93/481/EEG is
                                                                            vereist aangaande het aantal en de capaciteit van de
                                                                            opvangsystemen die lozen in ontvangende wateren die
                         (Zaak C-27/03)
                                                                            als „kwetsbare gebieden” worden beschouwd.
                         (2003/C 70/17)                              —      Uit het deel van het Waalse tenuitvoerleggingsprogramma
                                                                            dat betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van artikel 3
                                                                            van de richtlijn in de normale gebieden, blijkt dat de
                                                                            opvangsystemen waarop agglomeraties met meer dan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  15 000 i.e. zullen worden aangesloten hun definitieve
op 23 januari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                    capaciteit slechts op 31 december 2005 zullen bereiken,
België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    terwijl de richtlijn de termijn van 31 december 2000
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Van Beek, als                 voorschrijft. Tevens blijkt uit het deel van het Waalse
gemachtigden.                                                               programma dat betrekking heeft op tenuitvoerlegging
                                                                            van artikel 4 van de richtlijn in de normale gebieden, dat
                                                                            de waterzuiveringsinstallaties waarop agglomeraties met
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            meer dan 15 000 i.e. en minder dan 150 000 i.e. zullen
                                                                            worden aangesloten hun definitieve capaciteit slechts op
—    vast te stellen dat het Koninkrijk België,                             31 december 2005 zullen bereiken, terwijl de richtlijn de
                                                                            termijn van 31 december 2000 voorschrijft.
     in zoverre het betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Ge-
     west, het Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest, op
     31 december 1998 niet de indienststelling heeft verzekerd       (1 ) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
     van de systemen voor de opvang en zuivering van het                  behandeling van stedelijk afvalwater (PB 1991, L 135, blz. 40).
                                                                     (2 ) Beschikking 93/481/EEG van de Commissie van 28 juli 1993
     stedelijk afvalwater, conform de artikelen 3 en 5 van de
                                                                          inzake de voorbeelden voor de presentatie van nationale program-
     richtlijn 91/271/EEG (1);
                                                                          ma’s die in artikel 17 van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad zijn
                                                                          voorgeschreven (PB L 226, blz. 23).
     in zoverre het betreft het Waalse Gewest, aan de Commis-
     sie geen tenuitvoerleggingsprogramma conform ar-
     tikel 17 van de richtlijn 91/271/EEG heeft toegezonden
     dat in overeenstemming is met de richtlijn vanuit het
     oogpunt van de tenuitvoerleggingstermijnen en
     in zoverre het betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Ge-
     west, aan de Commissie geen tenuitvoerleggingsprogram-          Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad
     ma heeft toegezonden dat integraal het formaat respec-          van State) van 23 oktober 2002 om een prejudiciële
     teert dat is voorgeschreven bij beschikking 93/481/             beslissing in het geding tussen Epikouriko Kefalaio Asfali-
     EEG (2) van de Commissie van 28 juli 1993 inzake de             seos Efthynis ex Atychimaton Aftokiniton (Hulpfonds
     voorbeelden voor de presentatie van nationale program-          aansprakelijkheidsverzekering auto-ongevallen) en de mi-
     ma’s die in artikel 17 van richtlijn 91/271/EEG van de                                nister van Ontwikkeling
     Raad zijn voorgeschreven,
                                                                                (Zaak C-28/03)
—    het Koninkrijk België te veroordelen tot de kosten van
     het geding.                                                                                (2003/C 70/18)
Middelen en voornaamste argumenten                                   Het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) heeft
                                                                     bij beschikking van 23 oktober 2002, ingekomen ter griffie
—    Wat betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest en een         van het Hof van Justitie op 24 januari 2003, in het geding
     groot aantal agglomeraties van het Vlaamse Gewest is de         tussen Epikouriko Kefalaio Asfaliseos Efthynis ex Atychimaton
     datum van 31 december 1998 niet gerespecteerd voor de           Aftokiniton (Hulpfonds aansprakelijkheidsverzekering auto-
     indiensttreding van de systemen voor de opvang en               ongevallen) en de minister van Ontwikkeling, het Hof van
     zuivering van het stedelijk afvalwater. De lozingen van         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     stedelijk afvalwater uit 44 agglomeraties van meer dan          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     10 000 inwonerequivalenten op het grondgebied van het
     Waalse Gewest dragen bij tot de verontreiniging van
     Vlaanderen en Nederlands territoir en de Noordzeekusten         Kan, gezien de artikelen 15 en 16 van de Eerste richtlijn (73/
     van België en Nederland. Het Waalse Gewest had derhalve         239/EEG) (1) van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en
     artikel 5, lid 5, van de richtlijn moeten toepassen en          bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
     voorzien in een tertiaire behandeling voor de agglomera-        directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-
     ties in kwestie.                                                zekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals aangevuld
 ---pagebreak--- C 70/12                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      22.3.2003
en gewijzigd bij de Tweede richtlijn (88/357/EEG) ( 2) van de         Middelen en voornaamste argumenten
Raad en de Derde richtlijn (92/49/EEG) (3) van de Raad, alsook
de artikelen 17 en 18 van de Eerste richtlijn (79/267/
EEG) (4) van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en             Uit artikel 7 van de algemene voorwaarden van het contract
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het         volgt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
directe levensverzekeringsbedrijf, en de uitoefening daarvan,         Gemeenschappen en ingeval van een hogere voorziening het
zoals aangevuld en gewijzigd bij de Tweede richtlijn (90/619/         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, uitsluitende
EEG) (5) van de Raad en de Derde richtlijn (92/96/EEG) ( 6) van       bevoegdheid hebben in elk beroep betreffende de geldigheid,
de Raad, de nationale wetgever bepalen dat, wanneer een               de toepassing en de uitlegging van het contract.
verzekeringsonderneming zich in staat van faillissement, in
liquidatie of in een vergelijkbare toestand van insolventie           Door de haar door de Commissie uitgekeerde bedragen niet
bevindt, de vorderingen die voortvloeien uit een arbeidsver-          terug te betalen, heeft verweerster niet aan de krachtens het
houding met die onderneming, uit de activa van haar techni-           contract op haar rustende verplichting voldaan.
sche voorzieningen worden voldaan bij voorrang boven de
vorderingen van de rechthebbenden op een verzekeringsver-
goeding en hun rechtverkrijgenden onder algemene en bijzon-
dere titel?
( 1) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3.                                  Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Commissie van
( 2) PB L 172 van 4.7.1988, blz. 1.
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen ITEC — Instituto
( 3) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.
( 4) PB L 63 van 13.3.1979, blz. 1.
                                                                                Tecnológico para Europa Comunitária
( 5) PB L 330 van 29.11.1990, blz. 50.
( 6) PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1.                                                           (Zaak C-30/03)
                                                                                (2003/C 70/20)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 27 januari 2003 ingesteld door Commissie van               op 27 januari 2003 beroep ingesteld (ingekomen bij het
de Europese Gemeenschappen tegen ITEC — Instituto                     Gerecht van eerste aanleg op 17 januari 2003) tegen ITEC
             Tecnológico para Europa Comunitária                      — Instituto Tecnológico para Europa Comunitária door de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                         (Zaak C-29/03)                               digd door G. Braga da Cruz en C. Giolito als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2003/C 70/19)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage om verweer-
                                                                      ster:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            a)    te veroordelen tot betaling aan verzoekster van
op 27 januari 2003 beroep ingesteld (ingekomen bij het
                                                                            29 538,01 euro (negenentwintig duizend vijhonderach-
Gerecht van eerste aanleg op 17 januari 2003) tegen ITEC                    tendertig euro en één cent), zijnde 26 105,97 euro bij
— Instituto Tecnológico para Europa Comunitária door de
                                                                            wijze van kapitaal en 3 432,04 euro bij wijze van tot
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                     31 december 2002 verschuldigde rente, berekend tegen
digd door G. Braga da Cruz en C. Giolito als gemachtigden,                  een percentage van 5,25 %,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      b)    te veroordelen tot betaling van 3,75 euro (drie euro en
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage om verweer-                 vijfenzeventig cent) per dag bij wijze van verschuldigde
ster:                                                                       rente, berekend tegen hetzelfde percentage vanaf 31 de-
                                                                            cember 2002 tot de integrale betaling,
a)     te veroordelen tot betaling aan verzoekster van
       69 089,84 euro (negenenzestigduizend negenentachtig            c)    te verwijzen in de kosten van het geding.
       euro en vierentachtig cent), zijnde 62 236,65 euro bij
       wijze van kapitaal en 6 853,19 euro bij wijze van tot
       31 december 2002 verschuldigde rente, berekend tegen           Middelen en voornaamste argumenten
       een percentage van 6,28 %,
b)     te veroordelen tot betaling van 10,71 euro (tien euro en       Uit artikel 12, lid 2, van de algemene voorwaarden van het
       eenenzeventig cent) per dag bij wijze van verschuldigde        contract volgt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de
       rente, berekend tegen hetzelfde percentage vanaf 31 de-        Europese Gemeenschappen en ingeval van een hogere voorzie-
       cember 2002 tot de integrale betaling,                         ning het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      uitsluitende bevoegdheid hebben in elk beroep betreffende de
c)     te verwijzen in de kosten van het geding.                      geldigheid, de toepassing en de uitlegging van het contract.


title: Zaak C-459/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 juli 2010 in zaak T-396/08, Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Europese Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/23

         Hogere voorziening ingesteld op 20 september 2010 door Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 8 juli 2010 in zaak T-396/08, Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Europese Commissie
   (Zaak C-459/10 P)
   ()
   2010/C 317/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en I. Liebach, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               1)

               het arrest dat het Gerecht van de Europese Unie op 8 juli 2010 in zaak T-396/08, Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Europese Commissie, heeft gewezen op het beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/878/EG van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende de steunmaatregel die Duitsland voornemens is toe te kennen ten gunste van DHL, vernietigen en artikel 1, lid 1, van beschikking 2008/878/EG van de Commissie van 2 juli 2008 nietig verklaren;

               2)

               subsidiair, het sub 1 genoemde arrest van het Gerecht van de Europese Unie vernietigen en de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terugwijzen;

               3)

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest waarbij het Gerecht het door rekwiranten ingestelde beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/878/EG van de Commissie van 2 juli 2008 heeft verworpen. Bij deze beschikking had de Commissie een groot deel van de aangemelde opleidingssteun die Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt aan DHL wilden verlenen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard.
   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening stellen rekwiranten dat het Gerecht het recht van de Unie op de volgende punten heeft geschonden:

               —

               Het Gerecht heeft verordening nr. 68/2001, het voormalige artikel 87, lid 3, sub c, EG en het gelijkheidsbeginsel geschonden omdat ten onrechte de noodzaak van de steun is onderzocht. De schending van verordening (EG) nr. 68/2001 blijkt uit het feit dat niet de in die verordening vastgestelde inhoudelijke criteria zijn gehanteerd, wat slechts is toegestaan in uitzonderlijke gevallen waarin de bijzonderheden van het concrete geval dit rechtvaardigen. Het voormalige artikel 87, lid 3, EG is geschonden omdat het Gerecht ten onrechte niet heeft aanvaard dat opleidingssteun de doelstellingen van het voormalige artikel 87, lid 3, sub c, EG diende of kon dienen, en dat de Commissie daarmee rekening dient te houden bij de afweging die zij op grond van artikel 87, lid 3, EG verricht. Ten slotte is het gelijkheidsbeginsel geschonden omdat de Commissie in eerdere beschikkingen met betrekking tot vergelijkbare feiten de noodzaak van opleidingssteun niet heeft onderzocht of vastgesteld. Een objectieve rechtvaardigingsgrond voor deze ongelijke behandeling valt niet te ontwaren.

               —

               Zelfs wanneer dient te worden aangenomen dat het criterium van de noodzaak terecht is aangewend, is er sprake van een onjuiste rechtsopvatting. Rekwiranten stellen in dit verband dat het Gerecht verordening nr. 68/2001, de richtsnoeren van de Commissie inzake regionale steunmaatregelen en het voormalige artikel 87, lid 3, sub c, EG heeft geschonden omdat het bij het onderzoek van de noodzaak ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de stimuli die van die steun uitgaan voor de keuze van de locatie. Uit de tekst van verordening nr. 68/2001 blijkt immers dat opleidingssteun op zijn minst ook regionale aspecten kan hebben. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat slechts regionale steun mag worden gebruikt voor de subsidiëring van ondernemingen in achtergebleven gebieden en voor het aantrekken van nieuwe ondernemingen in dergelijke gebieden.

               —

               Verder heeft het Gerecht verordening nr. 68/2001, het voormalige artikel 87, lid 3, sub c, EG en het gelijkheidsbeginsel ook geschonden door ten onrechte niet ter zake dienende criteria te hanteren bij de beoordeling van de noodzaak van de steun. Enerzijds had het daarbij geen rekening mogen houden met de bedrijfspraktijk en de bedrijfsstrategie van de begunstigde van de steun omdat daardoor ondernemingen die op grond van interne normen een hoog opleidingsniveau opzetten, uit steunrechtlijk oogpunt worden benadeeld ten opzichte van ondernemingen die een minder hoog opleidingsniveau opzetten. Anderzijds had de steun niet als niet-noodzakelijk mogen worden aangemerkt op de enkele grond dat hij in nationale bepalingen was voorgeschreven. Dit heeft immers tot gevolg dat ondernemingen uit lidstaten waarin bij wet een hoog opleidingsniveau is voorgeschreven, worden benadeeld ten opzichte van ondernemingen uit lidstaten met een, relatief gezien, lager opleidingsniveau.

               —

               Ten slotte heeft het Gerecht het voormalige artikel 87, lid 3, sub c, EG ook geschonden doordat het ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de positieve externe effecten van de betrokken opleiding.


title: Zaak C-348/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Murcia (Spanje) op 30 juli 2008 — Aurelio Choque Cabrera/Delegación del Gobierno en Murcia

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Murcia (Spanje) op 30 juli 2008 — Aurelio Choque Cabrera/Delegación del Gobierno en Murcia
   (Zaak C-348/08)
   (2008/C 260/17)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Murcia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aurelio Choque Cabrera

      Verwerende partij: Delegación del Gobierno en Murcia
   Prejudiciële vraag
   „Moeten het EG-Verdrag, meer bepaald artikel 62, punten 1 en 2, sub a, en verordening nr. 562/2006 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), meer bepaald de artikelen 5, 11 en 13, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling zoals de nationale regeling en de rechtspraak die deze uitlegt, volgens welke een „onderdaan van een derde land” die niet over documenten beschikt die de toegang tot en het verblijf op het grondgebied van de Europese Unie toestaan, in de plaats van te worden uitgezet, een geldboete kan krijgen?”

      (1)  PB L 105, blz. 1.


title: Zaak T-515/12: Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2014 — El Corte Inglés/BHIM — English Cut (The English Cut) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk The English Cut — Oudere nationale en communautaire beeldmerken El Corte Inglés — Relatieve weigeringsgronden — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen gevaar voor associatie — Verband tussen de tekens — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/33

         Arrest van het Gerecht van 15 oktober 2014 — El Corte Inglés/BHIM — English Cut (The English Cut)
   (Zaak T-515/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk The English Cut - Oudere nationale en communautaire beeldmerken El Corte Inglés - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen gevaar voor associatie - Verband tussen de tekens - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 421/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela, J. L. Rivas Zurdo en I. Munilla Muñoz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The English Cut, SL (Málaga, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 september 2012 (zaak R 1673/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen El Corte Inglés, SA en The English Cut, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Doorhaling van zaak T-244/04

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/35

         Doorhaling van zaak T-244/04 (1)

   (2005/C 171/59)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-244/04: Elisabeth Saskia Smit tegen Europese Politiedienst (Europol).

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 maart 2005 in zaak T-288/00, Gardena Hotels Srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beschikking van Commissie houdende vaststelling dat onrechtmatige staatssteun onverenigbaar is met gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun — Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/20

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 maart 2005
   in zaak T-288/00, Gardena Hotels Srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Beschikking van Commissie houdende vaststelling dat onrechtmatige staatssteun onverenigbaar is met gemeenschappelijke markt en houdende bevel tot terugvordering van onverenigbare steun - Uitsluiting van nationale terugvorderingsprocedure - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 155/39)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-288/00, Gardena Hotels Srl, Principessa Srl en Comitato Venezia Vuole Vivere, beide gevestigd te Venetië (Italië), vertegenwoordigd door A. Bianchini, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50), heeft het Gerecht (Tweede kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij, N. J. Forwood, I. Pelikánová, S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 10 maart 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het is ingesteld door Gardena Hotels Srl en door het Comitato Venezia Vuole Vivere.

               2

               Gardena Hotels Srl zal haar eigen kosten dragen.

               3

               Het Comitato Venezia Vuole Vivere zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie tot op heden in verband met het beroep heeft gemaakt voorzover dit is ingesteld door het Comitato Venezia Vuole Vivere.

               4

               De Commissie zal de kosten dragen die zij tot op heden in verband met het beroep heeft gemaakt voorzover dit is ingesteld door Gardena Hotels Srl.

               5

               De beslissing omtrent de kosten wordt voor het overige aangehouden.

      (1)  PB C ,372 van 23.12.2000.


title: Zaak T-216/11: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2014 — Progust/BHIM– Sopralex & Vosmarques (IMPERIA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk IMPERIA — Ouder gemeenschapsbeeldmerk IMPERIAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Onderscheidend vermogen van ouder merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/16

      Arrest van het Gerecht van 28 januari 2014 — Progust/BHIM– Sopralex & Vosmarques (IMPERIA)
      (Zaak T-216/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk IMPERIA - Ouder gemeenschapsbeeldmerk IMPERIAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Onderscheidend vermogen van ouder merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2014/C 71/27)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Progust, SL (Girona, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. E. López Camba, J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela en I. Munilla Muñoz, vervolgens J. L. Rivas Zurdo, E. Seijo Veiguela en I. Munilla Muñoz, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sopralex & Vosmarques SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en V. Fossoul, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 januari 2011 (zaak R 1036/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Sopralex & Vosmarques SA en Progust, SL

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Progust, SL wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak T-85/03: Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door de regering van de Caymaneilanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 124/26               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.5.2003
Bovendien is de opgelegde geldboete volstrekt onevenredig            De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
aan haar economische macht en is er derhalve sprake van              in voormelde zaak. Inzonderheid betoogt verzoekster, dat één
schending van het evenredigheidsbeginsel en de richtsnoeren          onderneming Siderpotenza/Lucchini niet bestaat en dat zij zich
van de Commissie voor de berekening van geldboeten. De               niet heeft schuldig gemaakt aan de in de beschikking gestelde
Commissie heeft eveneens inbreuk gemaakt op het beginsel             inbreuken. De Commissie heeft nooit in aanmerking genomen,
van gelijke behandeling door de andere bij het kartel betrokken      dat Lucchini SpA nooit rond wapeningsstaal heeft geprodu-
distributeurs geen geldboete op te leggen en voorts de bij het       ceerd.
kartel betrokken fabrikanten geldboeten op te leggen die,
afgezet tegen de omzet van de onderneming, aanzienlijk lager
zijn dan de haar opgelegde boete. Aangezien verweerster voor
deze ongunstige behandeling geen gronden heeft aangevoerd,
is er ook sprake van schending van de motiveringsplicht ex
artikel 253 EG.
                                                                     Beroep, op 5 maart 2003 ingesteld door de regering van
                                                                     de Caymaneilanden tegen de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-85/03)
Beroep, op 3 maart 2003 ingesteld door Lucchini SpA
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                            (2003/C 124/46)
                         (Zaak T-80/03)                                                      (Procestaal: Engels)
                        (2003/C 124/45)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                       (Procestaal: Italiaans)                       schappen is op 5 maart 2003 beroep ingesteld tegen de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door de rege-
                                                                     ring van de Caymaneilanden, Grand Cayman, Caymaneilanden,
                                                                     vertegenwoordigd door E. Sharpston, QC.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
sie van de Europese Gemeenschappen door Lucchini SpA,
vertegenwoordigd door A. Santa Maria en C. Biscaretti di
                                                                     —     het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven
Ruffia, advocaten.                                                         aan het dringende verzoek van de regering van de
                                                                           Caymaneilanden om een partnerschapswerkgroep op
                                                                           te richten overeenkomstig het LGO-besluit, nietig te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        verklaren,
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van        —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
      17 december 2002, C(2002) 5087 def., in zaak COMP/
      37.956 — rond wapeningsstaal — waarbij aan Lucchini
      SpA, solidair met SP SpA, voorheen Siderpotenza SpA,
      een geldboete van 16,14 miljoen Euro is opgelegd;
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
—     subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te
      verlagen;                                                      In de onderhavige zaak wordt opgekomen tegen het besluit
                                                                     van de Commissie om geen gevolg te geven aan het dringende
—     hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.           verzoek van de regering van de Caymaneilanden om een
                                                                     partnerschapswerkgroep op te richten overeenkomstig ar-
                                                                     tikel 7 van besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november
                                                                     2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese
                                                                     Economische Gemeenschap (1). Het doel van het verzoek was
Middelen en voornaamste argumenten                                   dat de vertegenwoordigingen van de landen en gebieden
                                                                     overzee zouden worden geraadpleegd over het voorstel voor
                                                                     een richtlijn van de Raad over de belastingheffing op inkomsten
Het onderhavige beroep is tegen dezelfde beschikking gericht         uit spaargeld in de vorm van rente-inkomsten uit spaartegoe-
als het beroep in zaak T-27/03 SP/Commissie.                         den en/of automatische uitwisseling van gegevens.
 ---pagebreak--- 24.5.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 124/27
In haar verzoek verklaarde de regering van de Caymaneilanden,          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
sterk te betwijfelen of bepaalde kernbepalingen van de ont-
werprichtlijn verenigbaar waren met de in het EG-recht
verankerde grondbeginselen van non-discriminatie, gewettigd            —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 20 juni
vertrouwen en evenredigheid en of zij strookten met de                       2002 om verzoekster geen ontheemdingstoelage toe te
doelstellingen en de formulering van het LGO-besluit.                        kennen;
                                                                       —     nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van haar
Verzoekster ondersteunt haar conclusies met de volgende
                                                                             klacht van 13 december 2002;
argumenten:
—      Door geen gevolg te geven aan een dringend verzoek om           —     verweerster te veroordelen, verzoekster per 1 april 2002
       een partnerschapswerkgroep op te richten voordat de                   de ontheemdingstoelage te betalen, verminderd met de
       voorgestelde richtlijn door de ECOFIN is goedgekeurd,                 bedragen die haar op de dag van uitspraak van het arrest
       heeft de Commissie moedwillig een doeltreffende en                    aan toelage voor verblijf in het buitenland zijn betaald,
       nuttige partnerschapswerkgroep belet, waardoor de pro-                vermeerderd met interessen van 8 % per jaar, te rekenen
       cedure van artikel 7 van het bovengenoemde Raadsbesluit               vanaf de vervaldata tussen 1 april 2002 en de dag van
       zinloos wordt, en ECOFIN en de Raad in een positie                    daadwerkelijke betaling;
       komen waarin zij waarschijnlijk, onderling formele over-
       eenstemming zullen bereiken over goedkeuring van de
       voorgestelde richtlijn zonder dat verzoekster gebruik kan       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
       maken van haar recht om te worden gehoord.
—      De Commissie is formeel verplicht om verzoeken om
       partnerschapswerkgroepen die krachten artikel 7 van het
       LGO-besluit door LGO’s worden ingediend, in behande-
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
       ling te nemen. Door na drie maanden te besluiten, geen
       gevolg te geven aan het betrokken verzoek, en door geen
       afdoende redenen voor dit besluit te geven, heeft de
       Commissie haar beslissingsbevoegdheid uit hoofde van
       het LGO-besluit misbruikt en niet aan de voorschriften          Verzoekster, voormalig tijdelijk functionaris en thans ambte-
                                                                       naar op proef bij de Commissie, betoogt dat het TABG ten
       van artikel 253 EG voldaan.
                                                                       onrechte weigert haar de ontheemdingstoelage toe te kennen
                                                                       op grond dat het Europees Jongerenforum, waarbij zij van
                                                                       april 1995 tot en met januari 2000 heeft gewerkt, niet voldeed
( 1) PB 2001, L 314, blz. 1.                                           aan twee van de vijf voorwaarden van het interne richtsnoer
                                                                       van oktober 1994, dat vijf voorwaarden stelt waaronder
                                                                       organisaties kunnen worden beschouwd als „internationale
                                                                       organisaties” in de zin van artikel 4 van bijlage VII bij het
                                                                       Statuut.
                                                                       Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat het
Beroep, op 13 maart 2003 ingesteld door M. L. Atienza                  TAOBG door de niet-toekenning van de ontheemdingstoelage
Morales tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                   artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut kennelijk
                                 pen                                   onjuist heeft toegepast en uitgelegd. Haar besluit berust op een
                                                                       onjuiste motivering feitelijk en rechtens, waardoor verzoekster
                                                                       zich in een administratieve situatie bevindt die discriminerend
                           (Zaak T-99/03)                              is ten opzichte van andere ambtenaren, die zich in dezelfde
                                                                       situatie bevinden, maar wel de ontheemdingstoelage ont-
                                                                       vangen.
                          (2003/C 124/47)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                       Voorts beroept zij zich op schending van artikel 69 van het
                                                                       Statuut en op miskenning van algemene rechtsbeginselen,
                                                                       zoals die welke het TABG gebieden alle ambtenaren gelijk te
                                                                       behandelen en besluiten enkel op basis van rechtens toelaatbare
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              gronden te nemen en te motiveren.
schappen is op 13 maart 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
M. L. Atienza Morales, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
door E. Boigelot, advocaat.


title: Zaak F-94/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 maart 2013 — Brune/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Nietigverklaring van besluit tot niet-plaatsing op reservelijst — Uitvoering van gewijsde — Legaliteitsbeginsel — Exceptie van onwettigheid van besluit om procedure van vergelijkend onderzoek te heropenen)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 maart 2013 — Brune/Commissie
   (Zaak F-94/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Nietigverklaring van besluit tot niet-plaatsing op reservelijst - Uitvoering van gewijsde - Legaliteitsbeginsel - Exceptie van onwettigheid van besluit om procedure van vergelijkend onderzoek te heropenen)
   2013/C 129/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Markus Brune (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Mannes, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EPSO om de procedure van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 te heropenen en verzoeker uit te nodigen om het mondelinge examen nogmaals af te leggen alsmede nietigverklaring van het besluit om hem van dat vergelijkend onderzoek uit te sluiten, nadat hij niet bij dat examen is verschenen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Brune draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 355 van 03.12.2011, blz. 30.


title: Zaak C-437/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door Wolf Oil Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Alleensprekende rechter) van 1 juni 2016 in zaak T-34/15, Wolf Oil Corp./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/4

         Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2016 door Wolf Oil Corp. tegen het arrest van het Gerecht (Alleensprekende rechter) van 1 juni 2016 in zaak T-34/15, Wolf Oil Corp./Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-437/16 P)
   (2016/C 428/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Wolf Oil Corp. (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, J. Muyldermans, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 1 juni 2016 in zaak T-34/15;

               —

               verwijzing van het EUIPO en van interveniënte in eerste aanleg in hun eigen kosten en in die van Wolf Oil.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar hogere voorziening verzoekt verzoekster (Wolf Oil) het Hof om vernietiging van het arrest van het Gerecht van 1 juni 2016, Wolf Oil/EUIPO — SCT Lubricants (CHEMPIOIL) (T-34/15, niet gepubliceerd, EU:T:2016:330) („bestreden arrest”) houdende verwerping door het Gerecht van het beroep dat door Wolf Oil was ingesteld tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie („EUIPO”) van 31 oktober 2014 (zaak R 1596/2013-5). De hogere voorziening is gebaseerd op twee middelen.
   Met het eerste middel voert Wolf Oil aan dat het bestreden arrest niet rechtens genoegzaam is gemotiveerd en dat daarin de feiten onjuist zijn opgevat, doordat geen antwoord is verstrekt op een bepaald aantal argumenten en onsamenhangendheden die zij had aangevoerd ter onderbouwing van het middel volgens hetwelk het EUIPO het verwarringsgevaar onjuist had beoordeeld [artikel 8, lid 1, onder b), van de Uniemerkverordening (1) (zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EU) 2015/2424 (2)).
   Met het tweede middel voert Wolf Oil aan dat het bestreden arrest schending oplevert van artikel 8, lid 1, onder b), van de Uniemerkverordening, doordat daarin de algemene beginselen betreffende het verwarringsgevaar onjuist zijn toegepast. Dit middel bestaat uit drie onderdelen. De eerste twee onderdelen van het tweede middel zijn ontleend aan een onjuiste uitlegging van de in de rechtspraak van het Gerecht en het Hof algemeen erkende regel volgens welke de begripsmatige verschillen tussen twee merken in bepaalde mate kunnen opwegen tegen de overeenstemming ervan op visueel en fonetisch gebied. Met het derde onderdeel van het tweede middel wordt opgekomen tegen het bestreden arrest doordat daarin bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar geen rekening is gehouden met het reële gebruik van het merk op de markt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) 2015/2424 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2869/95 van de Commissie inzake de aan het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te betalen taksen (PB L 341, blz. 21).


title: Zaak C-29/00: Beroep, op 1 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 149/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
— Schending van artikel 109, lid 1, LGO-besluit voor wat                    Schleswig-Holstein binnen een termijn van twee maanden
     betreft mengsels van cacao en suiker (GN-code 1806 10 30               na indiening van het verzoek ofwel de verlangde informatie
     en 1806 10 90): Ook hier zijn de betrokken hoeveelheden                beschikbaar stellen, ofwel het verzoek afwijzen, de ingevol-
     uiterst beperkt; door extrapolatie van de Eurostat-cijfers             ge richtlijn 90/313/EEG (1) van de Raad van 7 juni 1990
     komt men op 15 278 ton voor het hele jaar 1999. De                     inzake de vrije toegang tot milieu-informatie, inzonderheid
     suggestie dat deze mengsels worden „ingevoerd tegen                    artikel 3, leden 1 en 4, op haar rustende verplichtingen
     prijzen die lager zijn dan die waartegen de producenten                niet is nagekomen;
     van de Gemeenschap vergelijkbare producten kunnen
     verkopen” wordt niet gestaafd met enige vorm van bewijs.          2) de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
     Dat de Commissie ook ten aanzien van de mengsels van
     cacao en suiker haar bevoegdheid heeft misbruikt, blijkt
     met name ook uit de aard van de maatregel die is                  Middelen en voornaamste argumenten
     voorzien in artikel 2 van de Verordening. Een douane-
     toezichtmechanisme als daar bedoeld, moge dan een
     betrekkelijke lichte maatregel zijn (mits zij niet door           De in het verzoekschrift beschreven praktijk voldoet naar het
     douane-autoriteiten wordt aangegrepen om belemmerende             oordeel van de Commissie niet aan de vereisten van Artikel 3
     controles uit te oefenen), het doel ervan is informatie te        van richtlijn 90/313/EEG, aangezien het begrip „antwoord” in
     verzamelen ten einde vast te stellen of de betrokken invoer       artikel 3, lid 4, eerste volzin, aldus moet worden uitgelegd,
     de markt kan verstoren. De redenering van de Commissie            dat het hetzij inzageverlening of beschikbaarstelling van de
     is gebaseerd op een petitio principii.                            informatie, hetzij een afwijzing van het verzoek omvat. Het
                                                                       tijdselement is van doorslaggevend belang voor de doeltref-
                                                                       fendheid van de gehele systematiek van de richtlijn. Zou een
— Schending van artikel 253 EG: De in de punten (1) tot en             instantie slechts verplicht zijn binnen de termijn van twee
     met (5) gegeven motivering is onvoldoende, innerlijk              maanden een voorlopige beschikking te geven, waarbij wordt
     tegenstrijdig en onbegrijpelijk.                                  medegedeeld dat op een later tijdstip toegang tot de informatie
                                                                       zal worden verleend, dan zou de regeling aan doeltreffendheid
— Schending van artikel 109, lid 2, LGO-besluit en het                 inboeten. Voorts is slechts de uitlegging van de Commissie van
     evenredigheidsbeginsel: Als er dan toch een drempelprijs          artikel 3, lid 4, van de richtlijn in overeenstemming met het
     zou moeten worden vastgesteld voor ingevoerde suiker              doel van de richtlijn en met de door de richtlijn beoogde
     afkomstig uit de LGO ware het veel logischer geweest uit          doeltreffendheid van de mogelijkheden tot rechtsbescherming
     te gaan van een minimumverkoopprijs dan van een                   voor de betrokkenen.
     minimum-cif-invoerprijs.
                                                                       (1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.
(1) PB 1999, L 294, blz. 11.
                                                                       Beroep, op 10 februari 2000 ingesteld door Koninkrijk
                                                                       Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Beroep, op 1 februari 2000 ingesteld door Commissie                                                   pen
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                             Duitsland                                                           (Zaak C-36/00)
                          (Zaak C-29/00)                                                        (2000/C 149/24)
                         (2000/C 149/23)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 10 februari 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             woordigd door S. Ortiz Vaamonde, als gemachtigde, domicilie
op 1 februari 2000 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek            gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-               Boulevard E. Servais 4-6.
pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, bij C. Gómez de
la Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                               Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1. nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                           26 oktober 1999 waarbij zij bepaalde steunmaatregelen
                                                                            ten gunste van Spaanse openbare scheepswerven onvere-
1) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door dat                nigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart en de
     zij niet waarborgt dat de autoriteiten van het Land                    verplichting oplegt deze steun terug te geven,


title: Zaak F-45/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 april 2011 — AO/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtmaatregel — Tuchtrechtelijk ontslag — Artikel 35, leden 1, sub d, en 2, sub a, van het Reglement voor de procesvoering — Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 april 2011 — AO/Commissie
   (Zaak F-45/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtmaatregel - Tuchtrechtelijk ontslag - Artikel 35, leden 1, sub d, en 2, sub a, van het Reglement voor de procesvoering - Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 160/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AO (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Schober, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van besluit CMS 07/046 van de Commissie om verzoeker met ingang van 15 augustus 2009 zonder vermindering van pensioenrechten tuchtrechtelijk te ontslaan en nietigverklaring van alle besluiten die tussen september 2003 en zijn tuchtrechtelijk ontslag jegens verzoeker zijn genomen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Verzoeker zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010, blz. 60.


title: Zaak C-148/02: Verzoek van de Raad van State (België), afdeling administratie van 21 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Carolos Garcia Avello en de Belgische Staat

text:
C 144/26               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
Vraag 2                                                              Verdrag van 25 maart 1957 tot oprichting van de Europese
                                                                     Gemeenschap, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen
Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang dat de        verzetten dat de Belgische administratieve overheid bij wie een
effectieve datum van de loonsverhoging valt:                         verzoek om naamsverandering is ingediend met betrekking tot
                                                                     minderjarige kinderen die in België verblijven en de dubbele,
(i)   vóór het begin van het zwangerschapsverlof,                  Belgisch-Spaanse, nationaliteit bezitten, — voor welk verzoek
                                                                     zonder vermelding van andere bijzondere omstandigheden als
(ii) vóór het einde van de periode waarvoor haar een               reden wordt aangevoerd dat deze kinderen de naam zouden
      inkomens-gebonden moederschapsuitkering wordt toe-             moeten dragen die zij zouden dragen op grond van het
      gekend, dan wel                                                Spaanse recht en de Spaanse gebruiken —, deze naamsverande-
                                                                     ring weigert met het betoog dat dergelijke verzoeken „gewoon-
(iii) op een andere datum en, zo ja, op welke datum?                 lijk worden afgewezen aangezien kinderen in België de naam
                                                                     van hun vader dragen”, in het bijzonder wanneer het algemeen
                                                                     door de overheid ingenomen standpunt wordt ingegeven door
                                                                     de overweging dat de toekenning van een andere naam in het
Vraag 3
                                                                     maatschappelijk leven in België vragen kan doen rijzen omtrent
                                                                     de afstamming van het betrokken kind, maar ter verlichting
In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag:            van de ongemakken in verband met de dubbele nationaliteit
                                                                     aan verzoekers die zich in een dergelijke situatie bevinden,
(i)   Op welke wijze moet bij de berekening of herberekening         wordt voorgesteld enkel de eerste naam van de vader te dragen,
      van het normale weekloon van de relevante periode              terwijl, in uitzonderlijke omstandigheden, met name indien er
      rekening worden gehouden met de loonsverhoging?                weinig aanknopingsfactoren zijn met België of indien het
                                                                     nodig blijkt een eenvormige naam tussen broer en zusters te
(ii) Moet de relevante periode worden gewijzigd?                     herstellen, het verzoek kan worden ingewilligd?
(iii) Op welke wijze, zo dit al moet, dient rekening te worden
      gehouden met andere factoren die zich voordoen in de
      periode waarop de loonsverhoging betrekking heeft,
      zoals het aantal gewerkte uren en de reden voor de
      loonsverhoging?
(iv) Volgt daaruit dat in geval van loonsverlaging na het einde
      van de relevante periode maar vóór het einde van
      het zwangerschapsverlof van de werkneemster, haar
      moederschapsuitkering moet worden berekend of herbe-           Verzoek van de Giudice di Pace di Genova van 18 april
      rekend om rekening te houden met de loonsverlaging en,         2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      zo ja, op welke wijze?                                         Valentina Neri en European School of Economics (ESE
                                                                                INSIGHT World Education System Ltd)
                                                                                (Zaak C-153/02)
Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
                                                                                (2002/C 144/45)
stratie van 21 december 2001 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Carolos Garcia Avello en de
                          Belgische Staat
                         (Zaak C-148/02)
                                                                     De Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van 18 april
                                                                     2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
                         (2002/C 144/44)                             2002, in het geding tussen Valentina Neri en European School
                                                                     of Economics (ESE INSIGHT World Education System Ltd), het
                                                                     Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
beschikking van 21 december 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 24 april 2002 in het geding tussen           1)    Zijn de beginselen van het EG-Verdrag betreffende het
Carolos Garcia Avello en de Belgische Staat, het Hof van                   vrije verkeer van personen (artikelen 39 EG en volgende),
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                    het recht van vestiging (artikelen 43 EG en volgende) en
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                          het vrij verrichten van diensten (artikelen 49 EG en
                                                                           volgende), zoals uitgelegd in de rechtspraak van het Hof,
Moeten de beginselen van gemeenschapsrecht inzake het                      verenigbaar met nationale regelingen of administratieve
Europees burgerschap en het vrije verkeer van personen, in het             praktijken, en in het bijzonder met nationale regelingen
bijzonder neergelegd in de artikelen 17 en 18 van het                      en/of administratieve praktijken, die:


title: Zaak C-490/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 14 september 2016 — A.S./Republiek Slovenië

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 14 september 2016 — A.S./Republiek Slovenië
   (Zaak C-490/16)
   (2016/C 419/44)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A.S.

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Prejudiciële vragen

               1)

               Strekt de rechterlijke bescherming van artikel 27 van verordening nr. 604/2013 zich uit tot uitlegging van de voorwaarden van het in artikel 13, lid 1, neergelegde criterium indien een lidstaat besluit om een verzoek om internationale bescherming niet te behandelen, een andere lidstaat reeds heeft erkend verantwoordelijk te zijn voor de behandeling van het verzoek van de verzoeker op dezelfde grondslag, en de verzoeker dit betwist?

               2)

               Moet de voorwaarde van illegale overschrijding in de zin van artikel 13, lid 1, van verordening nr. 604/2013 zelfstandig en autonoom worden uitgelegd, dan wel worden beschouwd in samenhang met artikel 3, punt 2, van terugkeerrichtlijn 2008/115 en artikel 5 van de Schengengrenscode, die de illegale overschrijding van een grens definiëren, en geldt deze uitlegging voor artikel 13, lid 1, van verordening nr. 604/2013?

               3)

               Gelet op het antwoord op de tweede vraag, moet het begrip illegale overschrijding zoals bedoeld in artikel 13, lid 1, van verordening nr. 604/2013 in de omstandigheden van de onderhavige zaak aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van illegale overschrijding van de grens wanneer de overheid van een lidstaat de overschrijding van de grens organiseert met het oog op een doorreis naar een andere lidstaat van de Europese Unie?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend moet worden beantwoord, moet dan worden aangenomen dat artikel 13, lid 1, van verordening nr. 604/2013 verbiedt dat een onderdaan van een derde land wordt teruggestuurd naar de staat waar hij oorspronkelijk het grondgebied van de Europese Unie is binnengekomen?

               5)

               Moet artikel 27 van verordening nr. 604/2013 aldus worden uitgelegd dat de in artikel 13, lid 1, en artikel 29, lid 2, neergelegde termijnen niet lopen wanneer de verzoeker zijn recht op rechterlijke bescherming uitoefent, a fortiori wanneer hierbij een prejudiciële vraag moet worden gesteld of wanneer de nationale rechter wacht op het antwoord van het Hof van Justitie van de Europese Unie op een dergelijke vraag die is gesteld in een andere zaak? Subsidiair: lopen de termijnen in een dergelijk geval, maar heeft de verantwoordelijke lidstaat niet het recht om de ontvangst te weigeren?