title: Zaak C-115/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz — Oostenrijk) — Land Oberösterreich/ČEZ as (Vordering tot beëindiging van hinder of gevaar voor hinder voor onroerend goed door kerncentrale op grondgebied van andere lidstaat — Verplichting tot dulden van hinder en mogelijke hinder door installaties waarvoor in forumstaat vergunning is verleend — Geen inaanmerkingneming van vergunningen die in andere lidstaten zijn afgegeven — Gelijke behandeling — Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit binnen werkingssfeer van EGA-Verdrag)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz — Oostenrijk) — Land Oberösterreich/ČEZ as
   (Zaak C-115/08) (1)

   (Vordering tot beëindiging van hinder of gevaar voor hinder voor onroerend goed door kerncentrale op grondgebied van andere lidstaat - Verplichting tot dulden van hinder en mogelijke hinder door installaties waarvoor in forumstaat vergunning is verleend - Geen inaanmerkingneming van vergunningen die in andere lidstaten zijn afgegeven - Gelijke behandeling - Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit binnen werkingssfeer van EGA-Verdrag)
   2009/C 312/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Linz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Oberösterreich

      Verwerende partij: ČEZ as

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Linz (Oostenrijk) — Uitlegging van de beginselen van vrij verkeer van goederen, vrije vestiging, non-discriminatie op grond van nationaliteit en loyale samenwerking — Nationale regeling op basis waarvan een schadevordering enkel mogelijk is bij hinder die is veroorzaakt door installaties waarvoor een administratieve vergunning is afgegeven — Beperking van de toepassing van die regeling tot vergunningen die door de nationale autoriteiten zijn afgegeven, zodat een civielrechtelijke vordering tot beëindiging kan worden ingesteld bij hinder die afkomstig is van een op het grondgebied van een andere lidstaat gelegen installatie — Kerncentrale van Temelin

      Dictum

               1)

               Het binnen de werkingssfeer van het EGA-Verdrag geldende verbod van discriminatie op grond van nationaliteit verzet zich tegen de toepassing van een regeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op basis waarvan tegen een onderneming die over de vereiste vergunningen beschikt om een in een andere lidstaat gelegen kerncentrale te exploiteren, een rechtsvordering kan worden ingesteld tot beëindiging van de hinder die naburige terreinen van deze installatie ondervinden of kunnen ondervinden, terwijl tegen ondernemingen met een industriële installatie die in de forumlidstaat is gelegen en daar over een vergunning beschikt, geen dergelijke vordering kan worden ingesteld, maar slechts een vordering ter vergoeding van de door een naburig terrein geleden schade.

               2)

               Het staat aan de nationale rechter om de nationale bepalingen die hij moet toepassen, zo veel mogelijk in overeenstemming met de eisen van het gemeenschapsrecht uit te leggen. Indien een dergelijke conforme toepassing onmogelijk is, is de nationale rechter gehouden om het gemeenschapsrecht in volle omvang toe te passen en de door dit recht aan particulieren toegekende rechten te beschermen, waarbij hij zo nodig de nationale bepalingen buiten toepassing moet laten indien de toepassing daarvan in het betrokken geval tot een met het gemeenschapsrecht strijdig resultaat zou leiden.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak T-524/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juni 2009 — AVLUX/Parlement ( Beroep tot nietigverklaring — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbesteding voor uitbreiding en modernisering van Konrad Adenauer-gebouw te Luxemburg — Afwijzing van offerte van inschrijver — Nietigverklaring van procedure voor plaatsen van opdracht — Afdoening zonder beslissing )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/22

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juni 2009 — AVLUX/Parlement
   (Zaak T-524/08) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbesteding voor uitbreiding en modernisering van Konrad Adenauer-gebouw te Luxemburg - Afwijzing van offerte van inschrijver - Nietigverklaring van procedure voor plaatsen van opdracht - Afdoening zonder beslissing”)
   2009/C 193/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AIB-Vinçotte Luxembourg (AVLUX ASBL) (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Adam, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Ecker en D. Petersheim, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 2 oktober 2008 waarbij verzoeksters offerte in het kader van een openbare aanbesteding voor de uitbreiding en modernisering van het Konrad Adenauer-gebouw te Luxemburg (PB 2008, S 193-254240) is afgewezen

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Europees Parlement wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-101/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2015 door Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH en Pilkington Italia SpA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 december 2014 in zaak T-72/09, Pilkington Group Limited e.a./Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/45

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2015 door Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH en Pilkington Italia SpA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 december 2014 in zaak T-72/09, Pilkington Group Limited e.a./Commissie
   (Zaak C-101/15 P)
   (2015/C 138/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH en Pilkington Italia SpA (vertegenwoordigers: S. Wisking en K. Fountoukakos-Kyriakakos, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest in zaak T-72/09 vernietigen voor zover het beroep tegen artikel 2, onder c), van de beschikking daarbij is afgewezen;

               —

               de in artikel 2, onder c), van de beschikking aan rekwirantes opgelegde geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die rekwirantes in deze procedures zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes betogen dat het arrest op de volgende gronden dient te worden vernietigd.

               Ten eerste heeft het Gerecht bij de uitlegging van punt 13 van de Richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten (1) blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie voor het bepalen van de relevante waarde van de verkopen rekening mocht houden met verkopen die waren verricht op basis van vóór de inbreukperiode gesloten overeenkomsten waarover tijdens de inbreukperiode niet opnieuw was onderhandeld. Aangezien dergelijke verkopen niet kunnen zijn beïnvloed door de inbreuk, was het juridisch niet correct daarmee rekening te houden voor het bepalen van het basisbedrag van de geldboete.

               Ten tweede heeft het Gerecht bij de uitlegging van 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting (2) door te oordelen dat het eindbedrag van de geldboete het wettelijk bepaalde maximum van 10 % niet overschreed. De passende wisselkoers voor de berekening van het maximum van 10 % is niet de gemiddelde wisselkoers die door de ECB werd gehanteerd in het boekjaar voorafgaand aan het jaar van de vaststelling van de beschikking, maar de door de ECB vastgestelde wisselkoers die van toepassing is op de dag waarop de beschikking werd vastgesteld.

               Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de regels inzake gelijke behandeling en evenredigheid onjuist toe te passen en door zijn volle rechtsmacht niet aan wenden in de mate die door de rechtspraak van het Hof van Justitie wordt geëist.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd, PB 2006, C 210, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (thans de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU), PB 2003, L 1, blz. 1.


title: Zaak T-807/16: Beroep ingesteld op 17 november 2016 — MIP Metro/EUIPO — Afnor (N & NF TRADING)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/48

         Beroep ingesteld op 17 november 2016 — MIP Metro/EUIPO — Afnor (N & NF TRADING)
   (Zaak T-807/16)
   (2017/C 022/65)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Association française de normalisation (Afnor) (La Plaine Sant-Denis, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houdster van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving van het merk „N & NF TRADING” met aanduiding van de Europese Unie — internationale inschrijving nr. 1 086 884 met aanduiding van de Europese Unie

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2016 in zaak R 1109/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-227/10: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 10 maart 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 10 maart 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-227/10) (1)

   2011/C 211/40
   Procestaal: Ests
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-375/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2008 door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2008 in zaak F-108/07, Nijs/Rekenkamer

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/46

         Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2008 door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2008 in zaak F-108/07, Nijs/Rekenkamer
   (Zaak T-375/08 P)
   (2008/C 301/78)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Rollinger en A. Hertzog, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               de hogere voorziening gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de beschikking van 26 juni 2008 in zaak F-108/07, Bart Nijs/Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in zaak T-371/08 P zijn aangevoerd.


title: Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 30 november 1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Süzen en Firma Zehnacker Gebäudereinigung GmbH Krankenhausservice, in vrijwaring geroepen partij: Firma Lefarth GmbH (Zaak C-13/95)

text:
Nr. C 54/12         | NL [                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4 . 3 . 95
richtlijn wat alcoholhoudende dranken betreft met een                        — Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992
alcoholgehalte van minder dan 10% .                                               tot vaststelling van communautaire maatregelen
                                                                                voor de bestrijding van aviaire influenza (*); en
(!) PB nr . L 298 van 17. 10 . 1989 , blz . 23 .
                                                                             — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992
                                                                                tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
                                                                                onder a ) i ), van Richtlijn 91/493/EEG, van de
                                                                                minimale hygiënische voorschriften die van toepas
                                                                                sing zijn op visserij produkten die zijn verkregen aan
Verzoek van het Arbeitsgericht Bonn van 30 november                               boord van bepaalde vissersvaartuigen (2),
1994 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.                  en/of deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
Süzen en Firma Zehnacker Gebaudereinigung GmbH Kran                          delen, de krachtens het voorlaatste artikel van die
kenhausservice, in vrijwaring geroepen partij : Firma Lefarth                richtlijnen alsmede het EG-Verdrag op hem rustende
                                GmbH
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
                        ( Zaak C- 13/95 )
                                                                        2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de
                            ( 95/C 54/19 )                                   procedure .
Het Arbeitsgericht Bonn heeft bij beschikking van 30 no                Middelen en voornaamste argumenten
vember 1994, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 18 januari 1995 , in het geding tussen A. Süzen en Firma             Ingevolge het dwingende karakter van de artikelen 189 ,
Zehnacker Gebaudereinigung GmbH Krankenhausservice,                     derde alinea, en 5 , eerste alinea, EG-Verdrag zijn de
in vrijwaring geroepen partij : Firma Lefarth GmbH, het Hof             Lid-Staten verplicht de maatregelen te nemen die noodza
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 kelijk zijn om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                   gestelde termijnen uit te voeren.
                                                                        De omzettingstermijn is verstreken op 1 januari 1993 ,
1 . Vindt, gelet op de arresten van het Hof van 14 april 1 994          zonder dat het Koninkrijk België de nodige bepalingen heeft
     (zaak C-392/92, Schmidt, Jurispr. 1994, blz. 1-1311 ) en           vastgesteld .
     19 mei 1992 (zaak C-29/91 , Redmond Stichting,
     Jurispr. 1992, blz. 1-3189 ), Richtlijn 77/187/EEG O               (M PB nr . L 167 van 22 . 6 . 1992, blz . 1 .
     ook dan toepassing, wanneer een onderneming de                     (2 ) PB nr . L 187 van 7. 7. 1992, blz . 41 .
     aannemingsverhouding met een andere onderneming
     opzegt om deze vervolgens over te dragen op een derde
     onderneming ?
                                                                        Verzoek van het Tribunal de Grande Instance de Morlaix
2 . Is er ook dan sprake van overdracht bij overeenkomst in             van 14 december 1994 om een prejudiciële beslissing in het
     de zin van de richtlijn bij een in vraag 1 beschreven gang         geding tussen E.A.R.L. de Kerlast en 1 . Union Régionale de
     van zaken, wanneer er geen materiële of immateriële                Coopératives Agricoles ( Unicopa) en 2 . Coopérative du
     bedrijfsmiddelen worden overgedragen ?                                                              Trieux
                                                                                ( Zaak C-15/95 )
(M PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                                ( 95/C 54/21)
                                                                        Het Tribunal de Grande Instance de Morlaix heeft bij
                                                                        beschikking van 14 december 1994, ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 18 januari 1995 , in het geding
Beroep, op 17 januari 1995 ingesteld door Commissie van                 tussen E.A.R.L. de Kerlast en 1 . Union Régionale de
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Coopératives Agricoles (Unicopa ) en 2 . Coopérative du
                                                                        Trieux, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                        ( Zaak C-14/95 )                                pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                            ( 95/C 54/20 )                              gende vragen:
                                                                        1 . Kan artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 ( J )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             aldus worden uitgelegd, dat het de oprichting van stille
op 17 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                             maatschappen („ sociétés en participation " die naar hun
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                             aard geen rechtspersoonlijkheid bezitten, geen derden
genwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet, domi
                                                                             werking hebben en waarvan naar buiten niet blijkt) door
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
Wagner, Kirchberg.
                                                                             producenten verbiedt, wanneer zij neerkomen op een
                                                                             verkapte verhuur van quota, of moeten deze als toelaat
                                                                              baar worden beschouwd, op grond dat zij een noodza
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             kelijke structurele aanpassing vormen in de zin van
                                                                             artikel 1 van Verordening ( EEG) nr. 856/84 (2 )?
1 . vast te stellen, dat het Koninkrijk België, door niet de
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast           2 . Moeten artikel 12, onder c ), van Verordening ( EEG)
     te stellen om zich te voegen naar                                       nr. 857/94 en artikel 3 bis van Verordening ( EEG)


title: Zaak C-190/09: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 7 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/27

      Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 7 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
      (Zaak C-190/09) (1)

      ()
      (2010/C 288/47)
      Procestaal: Grieks
      De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


               25.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/22

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Konkurrenten.no AS op 2 september 2010
   (Zaak E-14/10)
   2010/C 320/11
   Op 2 september 2010 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Konkurrenten.no AS, vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advocaat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, 0151 Oslo, NORWAY.
   Verzoekster verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 254/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 juni 2010 (AS Oslo Sporveier en AS Sporveisbussene) nietig te verklaren;

               2.

               verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster, Konkurrenten.no AS, is een particuliere exploitant op de Noorse markt van expresbussen.

               —

               Op 11 augustus 2006 heeft verzoekster bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een klacht ingediend volgens welke de stad Oslo steun zou hebben verleend aan AS Oslo Sporveier (thans: Ruter AS) en haar dochteronderneming, AS Sporveisbussene (thans: Unibuss AS), hetgeen in strijd zou zijn met artikel 61 van de EER-Overeenkomst.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft met het bestreden besluit de zaak gesloten. Zij was van oordeel dat staatssteun was verleend in strijd met artikel 61, lid 1, en artikel 49 van de EER-Overeenkomst en Verordening (EG) nr. 1370/2007. Zij was voorts van oordeel dat de steun bestaande steun vormde overeenkomstig artikel 1, lid b), onder i) en v), van deel II van Protocol 3 bij de overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en dat deze in 2008 werd stopgezet. Zij kwam tot de conclusie dat geen verdere maatregelen nodig waren.

               —

               Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           er ten onrechte van uit is gegaan dat de tussen 2000 en 2008 verleende steun bestaande steun is, aangezien eind 1999 een nieuwe licentie voor de exploitatie van het lokale busvervoer in de stad Oslo werd verleend, en dat zij haar plicht om de formele onderzoekprocedure in te leiden, heeft geschonden;

                           —

                           er ten onrechte van uit is gegaan dat de tussen 1997 en 2000 verleende steun bestaande steun is, gezien de liberalisering van de busvervoermarkt, en dat zij haar plicht om de formele onderzoekprocedure in te leiden, heeft geschonden;

                           —

                           haar besluit niet voldoende heeft gemotiveerd.


title: Zaak T-166/09 P: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2010 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beschikking houdende verwijzing — Beslissing niet vatbaar voor hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Precontentieuze procedure — Procedurefouten — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/36

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-166/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beschikking houdende verwijzing - Beslissing niet vatbaar voor hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Precontentieuze procedure - Procedurefouten - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 234/65
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 februari 2009, Marcuccio/Commissie (F-70/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 november 2004 in zaak C-457/02: Strafzaak tegen Antonio Niselli (Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstoffen — Productie- of consumptieresiduen die kunnen worden hergebruikt — IJzerschroot)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 11 november 2004
   in zaak C-457/02: Strafzaak tegen Antonio Niselli (1)

   (Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip afvalstoffen - Productie- of consumptieresiduen die kunnen worden hergebruikt - IJzerschroot)
   (2005/C 6/17)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-457/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale penale di Terni (Italië), bij beschikking van 20 november 2002, ingekomen bij het Hof op 18 december 2002, in de strafzaak tegen Antonio Niselli, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann en J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 11 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De omschrijving van afvalstof in artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van 24 mei 1996, kan niet aldus worden uitgelegd dat zij uitsluitend betrekking heeft op stoffen of voorwerpen die bestemd zijn voor of onderworpen worden aan de in de bijlagen II A en II B bij deze richtlijn of in gelijkwaardige lijsten genoemde handelingen van verwijdering of nuttige toepassing, of die de houder ervan daartoe wil of moet bestemmen.

               2)

               Het begrip afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156 en bij beschikking 96/350, moet niet aldus worden uitgelegd dat het alle productie- of consumptieresiduen uitsluit die kunnen worden of daadwerkelijk worden hergebruikt in een productie- of consumptiecyclus, zonder dat zij een voorafgaande bewerking ondergaan en zonder dat zij schade aan het milieu berokkenen, dan wel nadat zij een voorafgaande bewerking hebben ondergaan doch zonder dat enige handeling van nuttige toepassing in de zin van bijlage II B bij deze richtlijn noodzakelijk is.

      (1)  PB C 31 van 8.2.2003.


title: Doorhaling van zaak C-387/00

text:
C 144/30              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-425/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-369/00 (1)
                       (2002/C 144/53)                                                       (2002/C 144/56)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2001             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
de doorhaling in het register gelast van zaak C-425/99 (verzoek       doorhaling in het register gelast van zaak C-369/00: Koninkrijk
van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):          der Nederlanden tegen Raad van de Europese Unie.
Akhtar Seyed Abbasy tegen Landeskreditbank Baden-Würt-
temberg — Förderbank.
                                                                      (1) PB C 316 van 4.11.2000.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-387/00 (1)
               Doorhaling van zaak     C-29/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/57)
                       (2002/C 144/54)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002              doorhaling in het register gelast van zaak C-387/00: Europees
de doorhaling in het register gelast van zaak C-29/00: Commis-        Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-393/00 (1)
              Doorhaling van zaak C-321/00 (1)
                                                                                (2002/C 144/58)
                       (2002/C 144/55)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 januari 2002
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002                de doorhaling in het register gelast van zaak C-393/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-321/00:               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese              Republiek.
Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak T-199/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 december 2014 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie ( „Kort geding — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van diensten bestaande in de verzekering van goederen en personen — Afwijzing van de offerte van een inschrijver — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 december 2014 — Vanbreda Risk & Benefits/Commissie
   (Zaak T-199/14 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van diensten bestaande in de verzekering van goederen en personen - Afwijzing van de offerte van een inschrijver - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging”))
   (2015/C 056/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vanbreda Risk & Benefits (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: P. Teerlinck en P. de Bandt, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en L. Cappelletti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen strekkende tot, in wezen, opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van 30 januari 2014 waarbij de Commissie de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van een openbare aanbesteding betreffende de verzekering van goederen en personen, heeft afgewezen en de opdracht aan een andere vennootschap heeft gegund

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 30 januari 2014 waarbij de offerte die Vanbreda Risk & Benefits had ingediend in het kader van een openbare aanbesteding voor een opdracht bestaande in de verzekering van goederen en personen, is afgewezen en deze opdracht aan een andere vennootschap is gegund, wordt geschorst met betrekking tot de gunning van perceel 1.

               2)

               De gevolgen van dat besluit van de Commissie van 30 januari 2014 blijven gehandhaafd tot het verstrijken van de termijn van hogere voorziening tegen de onderhavige beschikking.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main van 25 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsche Post AG en GZS Gesellschaft für Zahlungssysteme mbH (Zaak C-147/97)

text:
Nr. C 181 /6           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
     standhouding van de natuurlijke habitats en de wilde                 Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main
     flora en fauna ('), de krachtens die richtlijn op haar               van 25 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                           geding tussen Deutsche Post AG en GZS Gesellschaft für
                                                                                Zahlungssysteme mbH
                                                                                ( Zaak C-147/97)
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
     de procedure .                                                                                ( 97/C 181 / 12 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij be
                                                                          schikking van 25 maart 1997, ingekomen ter griffie van
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                 het Hof van Justitie op 17 april 1997, in het geding tussen
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken               Deutsche Post AG en GZS Gesellschaft für Zahlungssy
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn                steme mbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
termijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op 5 juni                navolgende vragen:
1992 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek de nodige
bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de
Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.                 1 . Moet artikel 90 van het EG-Verdrag aldus worden uit
                                                                               gelegd, dat een wet tot goedkeuring van de verdragen
(') PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992 , blz . 71 .                                 van de Wereldpostvereniging van 14 december 1989
                                                                               een overheidsmaatregel vormt, waarmee in strijd met
                                                                               artikel 90, lid 1 , van het EG-Verdrag een met artikel 86
                                                                               van het EG-Verdrag strijdige maatregel is getroffen die
                                                                               niet onder de uitzondering van artikel 90, lid 2, van
                                                                               het EG-Verdrag valt, voorzover bij die wet de post
                                                                               dienst van lidstaat A het recht wordt verleend, binnen
                                                                               landse tarieven te vragen voor de bestelling van in
Verzoek van het Arbeidshof te Luik van 28 maart 1997
                                                                               lidstaat B afgegeven post, of de bestelling te weigeren
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijks                     ingeval de binnenlandse tarieven niet worden betaald,
    dienst voor werknemerspensioenen ( RWP) en F. Conti                        wanneer de inhoud van de brieven wordt vastgesteld
                         ( Zaak C-143/97)                                      door een onderneming in lidstaat A en via elektroni
                                                                               sche datatransmissie wordt doorgegeven aan een in
                            ( 97/C 181 / 11 )                                  lidstaat B gevestigde onderneming, alwaar zij worden
                                                                               geprint, verzendklaar worden gemaakt en bij de plaat
                                                                               selijke postdienst worden afgegeven ?
Het Arbeidshof te Luik heeft bij beschikking van 28 maart
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 16 april 1997, in het geding tussen Rijksdienst voor werk               2.   Dienen de artikelen 30 e.v. en 59 e.v. van het EG-Ver
nemerspensioenen en F. Conti, het Hof van Justitie van de                      drag aldus te worden uitgelegd, dat de bevoegdheid
 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                          van de postdienst van lidstaat A om binnenlandse ta
 beslissing over de navolgende vraag:                                          rieven te vragen voor de bestelling van in lidstaat B af
                                                                               gegeven post aan in lidstaat A woonachtige ontvan
                                                                               gers, of de bestelling te weigeren ingeval de binnen
 Moet het begrip bepaling inzake vermindering in de                            landse tarieven niet worden betaald, in strijd is met de
 artikelen 12, lid 2, 46 , lid 3 , en 46 ter van Verordening                   waarborg van het vrije verkeer van goederen, wanneer
 ( EEG ) nr. 1408/71 (') aldus worden uitgelegd, dat dit be                   de inhoud van de brieven wordt vastgesteld door een
 grip een wettelijke bepaling van een lidstaat omvat, inhou                   onderneming in lidstaat A en via elektronische data
 dende dat het bedrag van het rustpensioen van de werkne                      transmissie wordt doorgegeven aan een in lidstaat B
 mer die geen 30, doch ten minste 25 kalenderjaren tewerk                     gevestigde onderneming, alwaar zij worden geprint,
 gesteld is geweest, met een supplement wordt verhoogd,                        verzendklaar worden gemaakt en bij de plaatselijke
 en dat dit supplement gelijk is aan het verschil tussen het                   postdienst worden afgegeven ?
 bedrag van het rustpensioen dat hij zou bekomen hebben
 indien hij daadwerkelijk gedurende 30 kalenderjaren zou
 hebben gewerkt, en het globale bedrag van de rustpensioe
 nen waarop hij krachtens een nationale regeling of een re                3 . Voor het geval dat uit het antwoord op bovenstaande
 geling van een andere lidstaat aanspraak kan maken ?                           prejudiciële vragen volgt, dat er enkel sprake is van
                                                                                schending van het Gemeenschapsrecht op grond dat de
                                                                                postdienst van lidstaat A boven de in lidstaat B be
 (') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .                                  taalde posttarieven of boven de op grond van het We
                                                                                reldpostverdrag en/of de CEPT-overeenkomst ontvan
                                                                               gen eindkosten, binnenlandse tarieven ontvangt of
                                                                                door weigering van de bestelling kan afdwingen:
 ---pagebreak--- 14 . 6 . 97          I NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 /7
     Moet artikel 5 , tweede alinea, van het EG-Verdrag al             van de postdienst van lidstaat A om binnenlandse ta
     dus worden uitgelegd, dat een wet van lidstaat A tot               rieven te vragen voor de bestelling van in lidstaat B af
     goedkeuring van de verdragen van de Wereldpostver                 gegeven post aan in lidstaat A woonachtige ontvan
     eniging van 14 december 1989, in haar geheel buiten                gers, of de bestelling te weigeren ingeval de binnen
     toepassing blijft, of enkel voorzover betaling van bin            landse tarieven niet worden betaald, in strijd is met de
     nenlandse tarieven boven de in lidstaat B betaalde                 waarborg van het vrije verkeer van goederen, wanneer
     posttarieven en/of boven de op grond van het Wereld               de inhoud van de brieven wordt vastgesteld door een
     postverdrag of de CEPT-overeenkomst ontvangen eind                onderneming in lidstaat A en via elektronische data
     kosten, kan worden gevraagd of door weigering van                  transmissie wordt doorgegeven aan een in lidstaat B
     de bestelling kan worden afgedwongen ?                             gevestigde onderneming, alwaar zij worden geprint,
                                                                        verzendklaar worden gemaakt en bij de plaatselijke
                                                                        postdienst worden afgegeven ?
                                                                    3 . Voor het geval dat uit het antwoord op bovenstaande
                                                                        prejudiciële vragen volgt, dat er enkel sprake is van
                                                                        schending van het Gemeenschapsrecht op grond dat de
Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main                     postdienst van lidstaat A boven de in lidstaat B be
van 25 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het                 taalde posttarieven of boven de op grond van het We
geding tussen Deutsche Post AG en Citicorp Kartenservice                reldpostverdrag en/of de CEPT-overeenkomst ontvan
                               GmbH                                     gen eindkosten, binnenlandse tarieven ontvangt of
                                                                        door weigering van de bestelling kan afdwingen :
                         ( Zaak C-148/97 )
                            97/C 181 /13
                                                                        Moet artikel 5, tweede alinea, van het EG-Verdrag al
                                                                        dus worden uitgelegd, dat een wet van lidstaat A tot
                                                                        goedkeuring van de verdragen van de Wereldpostver
Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij be
                                                                        eniging van 14 december 1989, in haar geheel buiten
schikking van 25 maart 1997, ingekomen ter griffie van                  toepassing blijft, of enkel voorzover betaling van bin
het Hof van Justitie op 17 april 1997, in het geding tussen             nenlandse tarieven boven de in lidstaat B betaalde
Deutsche Post AG en Citicorp Kartenservice GmbH, het
                                                                        posttarieven en/of boven de op grond van het Wereld
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                    postverdrag of de CEPT-overeenkomst ontvangen eind
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 kosten, kan worden gevraagd of door weigering van
vragen :
                                                                        de bestelling kan worden afgedwongen ?
1 . Moet artikel 90 van het EG-Verdrag aldus worden uit
     gelegd, dat een wet tot goedkeuring van de verdragen           4 . Luidt het antwoord op de prejudiciële vragen 1 tot en
     van de Wereldpostvereniging van 14 december 1989                   met 3 anders, indien de in lidstaat B gevestigde onder
     een overheidsmaatregel vormt, waarmee in strijd met                neming die de brieven print, verzendklaar maakt en bij
     artikel 90, lid 1 , van het EG-Verdrag een met artikel 86          de plaatselijke postdienst afgeeft, deel uitmaakt van
     van het EG-Verdrag strijdige maatregel is getroffen die            hetzelfde concern als de onderneming in lidstaat A die
     niet onder de uitzondering van artikel 90, lid 2, van              de inhoud van de poststukken vaststelt ?
     het EG-Verdrag valt, voorzover bij die wet de post
     dienst van lidstaat A het recht wordt verleend, binnen
     landse tarieven te vragen voor de bestelling van in
     lidstaat B afgegeven post, of de bestelling te weigeren
     ingeval de binnenlandse tarieven niet worden betaald,
                                                                    5 . Maakt het voor het antwoord op de prejudiciële
     wanneer de inhoud van de brieven wordt vastgesteld                 vragen 1 tot en met 3 verschil, of de in lidstaat B ge
     door een onderneming in lidstaat A en via elektroni
                                                                        vestigde onderneming die de brieven print, verzend
     sche datatransmissie wordt doorgegeven aan een in                  klaar maakt en bij de plaatselijke postdienst afgeeft,
     lidstaat B gevestigde onderneming, alwaar zij worden
                                                                        enkel voor de onderneming in lidstaat A die de inhoud
     geprint, verzendklaar worden gemaakt en bij de plaat              van de poststukken vaststelt, dan wel daarnaast voor
     selijke postdienst worden afgegeven ?                              meerdere soortgelijke opdrachtgevers werkzaam is ?
2.   Dienen de artikelen 30 e.v. en 59 e.v. van het EG-Ver
     drag aldus te worden uitgelegd, dat de bevoegdheid


title: Zaak C-356/00: Verzoek van Tribunale amministrativo regionale per la Toscana van 18 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Testa en L. Lazzeri, enerzĳds, en Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (CONSOB) en met interventie van Banco Fideuram SpA, anderzĳds

text:
9.12.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 355/9
2)   Zo ja, moet artikel 46, lid 2, sub b, van Verordening              Schending van artikel 253 EG (ex arti-
     nr. 1408/71 dan aldus worden uitgelegd, dat „de duur               kel 190 van het EG-Verdrag)
     van de tijdvakken van verzekering of van wonen, welke
     vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krach-           Verordening nr. 1364/00 bevat geen motivering waarom voor
     tens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn                  vijf andere lidstaten, maar niet voor Italië, een afgeleide
     vervuld”, mede omvat de tijdvakken van fictieve premie-            interventieprijs wordt vastgesteld. Verordening nr. 1363/00
     betaling die overeenkomen met tijdvakken vóór het                bevat evenmin enige motivering voor wat betreft de vaststelling
     intreden van de verzekerde gebeurtenis, die volgens de             van de interventieprijs. Aldus kan de Italiaanse regering haar
     wetgeving van die lidstaat als tijdvakken van premiebeta-          recht van verdediging niet uitoefenen en is eveneens een
     ling in aanmerking moeten worden genomen voor de                   rechterlijke toetsing van de bestreden handelingen uitgesloten.
     vaststelling van het bedrag van het ouderdomspensioen?
                                                                        Schending van het beginsel van gelijke be-
                                                                        handeling
                                                                        In artikel 1 van Verordening nr. 1364/00 is geen afgeleide
                                                                        interventieprijs voor witte suiker vastgesteld voor Italië, maar
                                                                        wel voor vijf andere lidstaten.
                                                                        Aangezien Italië niet weet, op welke gronden voor Italië geen
Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door Italiaanse                  en voor vijf andere lidstaten wel een afgeleide interventieprijs
        Republiek tegen Raad van de Europese Unie                       is vastgesteld, ziet Italië zich genoopt schending van het
                                                                        beginsel van gelijke behandeling te stellen.
                        (Zaak C-352/00)
                                                                        (1) PB L 156 van 29.6.2000, blz. 3.
                                                                        (2) PB L 156 van 29.6.2000, blz. 1.
                         (2000/C 355/15)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 september 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd
door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door D. del                 Verzoek van Tribunale amministrativo regionale per la
Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te              Toscana van 18 januari 2000 om een prejudiciële beslis-
Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-Adélaïde 5.               sing in het geding tussen A. Testa en L. Lazzeri, enerzijds,
                                                                        en Commissione Nazionale per le Società e la Borsa
                                                                        (CONSOB) en met interventie van Banco Fideuram SpA,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                    anderzijds
—    nietig te verklaren artikel 1 van Verordening (EG)                                          (Zaak C-356/00)
     nr. 1364/00 (1) van de Raad, voorzover daarin geen
     afgeleide interventieprijs is vastgesteld voor witte suiker                                 (2000/C 355/16)
     en voor alle gebieden van Italië voor het verkoopjaar
     1998/1999; in voorkomend geval, tevens nietig te verkla-           Het Tribunale amministrativo regionale per la Toscana heeft
     ren artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1363/00 (2)         bij beschikking van 18 januari 2000, ingekomen ter griffie van
     van de Raad, voorzover daarin ook voor Italië de                   het Hof van Justitie op 25 september 2000, in het geding
     interventieprijs is vastgesteld;                                   tussen A. Testa en L. Lazzeri, enerzijds, en Commissione
                                                                        Nazionale per le Società e la Borsa (CONSOB) en met
                                                                        interventie van Banco Fideuram SpA, anderzijds, het Hof van
—    de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        1)    Moet deel A, punt 3, van de bijlage bij Richtlijn 93/22
Middelen en voornaamste argumenten                                            van de Raad (1) van 10 mei 1993 (betreffende het
                                                                              verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in
                                                                              effecten), waarin als definitie wordt gegeven: „het per
Schending van artikel 3, leden 4 en 5, van                                    cliënt op discretionaire basis beheren van beleggings-
de basisVerordening nr. 2038/99                                               portefeuilles op grond van een door de beleggers gegeven
                                                                              opdracht (...)”, aldus worden uitgelegd, dat daarmee niet
                                                                              verenigbaar is een nationale regeling die daarvan afwijkt
De Raad heeft het bepaalde in artikel 3, leden 4 en 5, van de                 en met name niet verlangt, dat het beheer van beleggings-
basisverordening geschonden door de interventieprijzen (ook                   portefeuilles geschiedt „per cliënt op discretionaire basis”
de afgeleide) vast te stellen in juni/juli 2000; dit had eerder, in           en „op grond van een door de beleggers gegeven op-
augustus 1999, moeten geschieden.                                             dracht”?
 ---pagebreak--- C 355/10                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.12.2000
2)    Is daarentegen ook een nationale regeling die bij de              Verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf van
      uitvoering van een „harmonisatie”-richtlijn bovenge-              2 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het
      noemde vereisten niet stelt, verenigbaar met de gemeen-           geding tussen Buchhändler-Vereinigung GmbH en 1) Saur
      schapsregeling?                                                     Verlag GmbH & Co. KG en 2) Die Deutsche Bibliothek
                                                                                (Zaak C-358/00)
(1) PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27.                                                             (2000/C 355/18)
                                                                        Het Oberlandesgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van
                                                                        2 augustus 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 27 september 2000, in het geding tussen Buchhändler-
                                                                        Vereinigung GmbH en 1) Saur Verlag GmbH & Co. KG en 2)
                                                                        Die Deutsche Bibliothek, de volgende prejudiciële vraag gesteld
                                                                        ter uitlegging van de artikelen 1 en 8 van Richtlijn
                                                                        92/50/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                                                                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                        overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd
                                                                        bij Richtlijn 97/52/EG (2) van 13 oktober 1997 (hierna:
                                                                        „dienstenrichtlijn”):
Verzoek van het Verwaltungsgericht Bremen van 22 mei
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                Is de dienstenrichtlijn ook van toepassing op een overeenkomst
             F. Akdenk en Stadtgemeinde Bremen
                                                                        a)    waarbij de openbare opdrachtgever de opdrachtnemer
                                                                              het uitsluitende recht tot het uitgeven (reproduceren en
                         (Zaak C-357/00)                                      verspreiden) van een door de opdrachtgever opgestelde
                                                                              bibliografie — in casu de Deutsche Nationalbibliographie
                                                                              — toekent,
                         (2000/C 355/17)
                                                                        b)    die de opdrachtnemer verplicht, de bibliografie voor
                                                                              eigen rekening te reproduceren en te verkopen en de
Het Verwaltungsgericht Bremen heeft bij beschikking van                       opdrachtgever voor elk verkocht exemplaar een passende
22 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                vergoeding op basis van de met de uitgave behaalde winst
27 september 2000, in het geding tussen F. Akdenk en                          te betalen, en
Stadtgemeinde Bremen, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             c)    waarbij de openbare opdrachtgever zich met betrekking
de navolgende vragen:                                                         tot de reproductie en verspreiding van de bibliografie een
                                                                              recht van toezicht en van inspraak voorbehoudt?
1.    Heeft een gezinslid in de zin van artikel 7, eerste alinea,       (1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
      eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad       (2) PB L 328 van 28.11.1997, blz. 1.
      EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de Associa-
      tie (hierna: „besluit nr. 1/80”) nog steeds recht op toegang
      tot de arbeidsmarkt wanneer hij op een bepaalde tijd
      voldeed aan de voorwaarden van artikel 7, eerste alinea,
      van besluit nr. 1/80, doch nadien is veroordeeld tot een
      vrijheidsstraf van 7 jaar en 6 maanden, waarvan hij ten
      minste de helft of tweederde moet uitzitten?                      Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 maart 2000
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land
                                                                        Hessen en G. Ricordi & Co. Bühnen- und Musikverlag
2.    Bestaat er ook recht op toegang tot de arbeidsmarkt                                            GmbH
      overeenkomstig artikel 7, eerste alinea, van besluit
      nr. 1/80 ondanks een langdurige gevangenisstraf, wan-
      neer het gezinslid van de Turkse werkneemster het                                          (Zaak C-360/00)
      recht om te reageren op elk arbeidsaanbod enkel heeft
      verworven onder voorbehoud dat niet aan werknemers                                         (2000/C 355/19)
      uit de lidstaten voorrang moet worden verleend (artikel 7,
      eerste alinea, eerste streepje)?                                  Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 30 maart
                                                                        2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        28 september 2000, in het geding tussen Land Hessen en
                                                                        G. Ricordi & Co. Bühnen- und Musikverlag GmbH, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                        een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-609/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2011 door Centrotherm Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 september 2011 in zaak T-427/09, centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/6

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2011 door Centrotherm Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 september 2011 in zaak T-427/09, centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-609/11 P)
   2012/C 80/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Centrotherm Systemtechnik GmbH (vertegenwoordigers: A. Schulz en C. Onken, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 september 2011 in zaak T-427/09 vernietigen;

               —

               het beroep van centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 augustus 2009 in zaak R 6/2008-4 verwerpen;

               —

               centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij het beroep van rekwirante tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 augustus 2009 betreffende een procedure inzake vervallenverklaring tussen centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG en Centrotherm Systemtechnik GmbH is verworpen.
   Rekwirante voert de volgende middelen aan:

               1)

               Het bestreden arrest schendt artikel 65 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) en artikel 134, leden 2 en 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht. Volgens die bepalingen moest het Gerecht alle middelen van rekwirante onderzoeken.

               2)

               Voorts is het bestreden arrest in strijd met de artikelen 51, lid 1, sub a, en 76 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk. Het arrest vertrekt van het onterechte uitgangspunt dat rekwirante het rechtsinstandhoudende gebruik van het bestreden merk moet bewijzen. In de procedure inzake vervallenverklaring op grond van artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk geldt namelijk overeenkomstig artikel 76, lid 1, van deze verordening het beginsel van ambtshalve onderzoek. Bovendien blijkt uit de bepalingen en de opzet van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, in het bijzonder uit een vergelijking van de voorschriften inzake de vervallenverklaring met de voorschriften over de oppositie en de nietigheid wegens relatieve weigeringsgronden, dat het in de procedure inzake vervallenverklaring in beginsel niet de houder van het bestreden merk is die het gebruik moet bewijzen.
               Daaruit volgt in het bijzonder dat het BHIM bewijsmiddelen onterecht niet in aanmerking heeft genomen op grond dat zij te laat waren overgelegd.

               3)

               Het Gerecht heeft artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk onjuist uitgelegd doordat het in strijd met de rechtspraak van het Hof ten onrechte heeft geoordeeld dat een louter minimaal gebruik geen normaal gebruik is.

               4)

               Tot slot is de door het Gerecht niet aan de orde gestelde stelling van het BHIM dat de verklaring op erewoord van de zaakvoerder van rekwirante niet toegelaten is als bewijsmiddel in de zin van artikel 78, lid 1, sub f, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, onjuist en in strijd met de rechtspraak van het Gerecht zelf.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-381/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 25 september 2009 — Gennaro Curia/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 25 september 2009 — Gennaro Curia/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-381/09)
   2009/C 282/53
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gennaro Curia

      Verwerende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Prejudiciële vraag

   Kunnen op grond van de in de Zesde richtlijn neergelegde gemeenschapsrechtelijke beginselen van de fiscale neutraliteit van de btw en van de vrijstelling van belastingen, onder de voorwaarden die door de lidstaten zijn vastgesteld voor de verlening van kredieten en de bemiddeling inzake kredieten alsmede het beheer van kredieten door degene die ze heeft verleend, aan belasting worden onderworpen in de nationale rechtsorde strafbaar gestelde woekerleningen, die op economisch vlak kunnen worden geacht in zekere mate in concurrentie te staan met de corresponderende legale activiteit van de verstrekking van geldleningen, die binnen de werkingssfeer van de nationale btw-regelgeving valt maar door diezelfde nationale regelgeving van btw wordt vrijgesteld wanneer zij als een „financieringsoperatie” kan worden beschouwd?


title: Zaak C-120/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Satversmes tiesa (Letland) op 7 maart 2017 — Administratīvā rajona tiesa/Ministru kabinets

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Satversmes tiesa (Letland) op 7 maart 2017 — Administratīvā rajona tiesa/Ministru kabinets
   (Zaak C-120/17)
   (2017/C 168/31)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Satversmes tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Administratīvā rajona tiesa

      Verwerende partij: Ministru kabinets

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen gelet op de gedeelde bevoegdheden van de Europese Unie en de lidstaten op het gebied van de landbouw, de bepalingen van verordening nr. 1257/1999 (1) in het licht van een van de doelstellingen ervan — bevordering van de deelname van landbouwers aan de maatregel inzake vervroegde uittreding uit de landbouw — aldus te worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat in het kader van de uitvoeringsmaatregelen van die verordening een regeling vaststelt die de vererving van de steun voor vervroegde uittreding toestaat?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, dit wil zeggen, de vraag of de bepalingen van verordening nr. 1257/1999 het erven van de steun voor vervroegde uittreding uitsluiten, kan dan in een situatie waarin een wettelijke regeling van een lidstaat door de Europese Commissie overeenkomstig de bepalingen van verordening nr. 1257/1999 volgens de geëigende procedure is beoordeeld en landbouwers hebben deelgenomen aan de maatregel inzake vervroegde uittreding volgens de nationale praktijk, een subjectief recht zijn verkregen op het erven van de in het kader van die maatregel toegekende steun?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, dit wil zeggen, de vraag of een dergelijk subjectief recht kan zijn verkregen, kan dan worden aangenomen dat de conclusie van de vergadering van het Comité voor plattelandsontwikkeling van de Europese Commissie van 19 oktober 2011 dat de steun voor vervroegde uittreding niet aan de erfgenamen van de cedent van het landbouwbedrijf kan worden overgedragen, een grondslag biedt voor de voortijdige beëindiging van het eerdergenoemde verkregen subjectieve recht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (PB 1999, L 160, blz. 80).


title: Zaak F-13/06: Beroep ingesteld op  9 februari 2006  — Zuleta de Reales Ansaldo tegen Hof van Justitie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/36

         Beroep ingesteld op 9 februari 2006 — Zuleta de Reales Ansaldo tegen Hof van Justitie
   (Zaak F-13/06)
   (2006/C 96/57)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Leticia Zuleta de Reales Ansaldo (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

      Verweerder: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van het besluit van 4 mei 2005 van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van het Hof van Justitie houdende aanstelling van verzoekster in de rang A*7, salaristrap 2;

               —

               plaatsing van verzoekster in de rang (A*10, salaristrap 2) waarin zij volgens de aankondiging van het vergelijkend onderzoek CJ/LA/25 waarvoor zij geslaagd is, normaal had moeten ingedeeld zijn;

               —

               verzekering van de volledige reconstructie van verzoeksters loopbaan met terugwerkende kracht tot de datum van haar aldus gecorrigeerde rangindeling en salaristrap, met vergoeding van vertragingsrente;

               —

               bijgevolg, toekenning aan verzoekster van de bezoldiging behorende bij de rang A*10, salaristrap 2, sinds haar benoeming en van haar pensioenrechten, de voordelen en de vergoedingen waarop zij recht heeft, alsmede verzekering van haar rechten op bevordering vanaf die datum,

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft deelgenomen aan vergelijkend onderzoek CJ/LA/25 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van Spaanstalige juristen-vertalers in de rangen LA7/LA6.
   Nadat zij was geslaagd voor het vergelijkend onderzoek, is verzoekster ervan in kennis gesteld dat zij vanaf 16 mei 2005 was aangesteld als ambtenaar op proef bij de vertaaldirectie van het Hof van Justitie en was ingedeeld in de rang A*7, salaristrap 2.
   In haar beroep betwist verzoekster het feit dat zij in een minder hoge rang is ingedeeld op grond van de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen. (1)

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan. Het eerste middel bestaat in een exceptie van onwettigheid van de artikelen 12, lid 3, en 13, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut. Het tweede middel berust op schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, de zorgplicht, het beginsel van doorzichtigheid, het beginsel van de goede trouw, het gelijkheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel.

      (1)  PB L 124, van 27. 4.2004, blz. 1.


title: Zaak C-320/03: Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 226/10               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         20.9.2003
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                         1.   vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door het
                                                                                uitvaardigen van een verbod om met vrachtwagens van
                                                                                meer dan 7,5 ton totaal gewicht bepaalde goederen te
De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op                    vervoeren over een traject van de A 12 Inntalautobahn
30 juni 2002.                                                                   tussen kilometer 20,359 op het grondgebied van de
                                                                                gemeente Kundl en kilometer 66,780 op het grondgebied
                                                                                van de gemeente Ampass, de krachtens de artikelen 1 en 3
                                                                                van verordening (EEG) nr. 881/92 van de Raad (1), de
                                                                                artikelen 1 en 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 van
(1) PB L 167, blz. 33.                                                          de Raad (2), en de artikelen 28 EG tot en met 30 EG op
                                                                                haar rustende verplichtingen niet nakomt;
                                                                           2.   de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten van de
                                                                                procedure.
Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 juli
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
S. Briheche en ministerie van Binnenlandse zaken, binnen-                  Middelen en voornaamste argumenten
              landse veiligheid en lokale vrijheden
                                                                           Op grond van het Oostenrijkse Immissionsschutzgesetz-Luft
                         (Zaak C-319/03)                                   (wet betreffende de bescherming tegen immissies in de lucht)
                                                                           heeft de Landeshauptmann (minister-president) van de deelstaat
                         (2003/C 226/16)                                   Tirol op 27 mei 2003 een verbod uitgevaardigd om met zware
                                                                           vrachtwagens bepaalde goederen te vervoeren over een 46 km
Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van 3 juli            lang traject van de A 12 Inntalautobahn. Dit absolute rijverbod
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 juli            geldt voor de betrokken voertuigen vanaf 1 augustus 2003
2003, in het geding tussen S. Briheche en ministerie van                   voor onbepaalde tijd.
Binnenlandse zaken, binnenlandse veiligheid en lokale vrijhe-
den het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Volgens de Commissie komt de Republiek Oostenrijk door het
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 uitvaardigen van dit verbod de krachtens het genoemde pri-
vraag:                                                                     maire en afgeleide recht op haar rustende verplichtingen niet
                                                                           na.
Staan de bepalingen van richtlijn 76/207/EEG van 9 februari                Het rijverbod of de „de gedwongen overschakeling op het
1976 (1) eraan in de weg dat Frankrijk de bepalingen van                   vervoer per spoor” kost de betrokken vervoerders of onderne-
artikel 8 van wet nr. 75-3 van 3 januari 1975, gewijzigd bij               mingen extra geld en tijd. Er is dus duidelijk sprake van een
wet nr. 79-569 van 7 juli 1979 en bij wet nr. 2001-397 van                 belemmering van het vrije verkeer van goederen. De keuze van
9 mei 2001, over „niet-hertrouwde weduwen” handhaaft?                      de Republiek Oostenrijk om dit verbod om te beginnen
                                                                           alleen voor het transitoverkeer uit te vaardigen — dat voor
                                                                           ongeveer 80 % door buitenlandse expediteurs wordt verricht —
                                                                           levert een voorkeursbehandeling van het nationale/lokale
(1) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende       goederenvervoer, of met andere woorden een indirecte discri-
    de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van      minatie van het buitenlandse goederenvervoer, op. Deze keuze
    mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeids-          kan niet worden gerechtvaardigd met een beroep op milieube-
    proces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien        scherming. Alleen om deze reden al moet worden vastgesteld
    van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40).            dat de Republiek Oostenrijk artikel 28 EG schendt.
                                                                           Subsidiair, voor het geval dat zou worden geoordeeld dat de
                                                                           maatregel geen discriminatie oplevert, kan het argument van de
                                                                           milieubescherming niet slagen omdat de Oostenrijkse maatre-
                                                                           gel in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. Er bestaan min-
Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Commissie van de                    der ingrijpende maatregelen, dat wil zeggen maatregelen
  Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                       waarmee het nagestreefde doel evengoed kan worden bereikt,
                                                                           maar die het verkeer van goederen minder belemmeren.
                         (Zaak C-320/03)                                   Aangezien ook de bescherming van het milieu de maatregel
                                                                           niet kan rechtvaardigen, is die maatregel alles bij elkaar geno-
                         (2003/C 226/17)                                   men in strijd met artikel 28 EG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              Uit de verordeningen (EEG) nrs. 881/92 en 3118/93 kan
24 juli 2003 beroep tegen Republiek Oostenrijk ingesteld door              worden afgeleid dat andere voorwaarden voor een vrij verkeer
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    van goederen in de Gemeenschap dan die welke in deze
digd door C. Schmidt, lid van haar juridische dienst, als                  verordeningen worden genoemd, in beginsel niet zijn toege-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                      staan. Er is niet voorzien in een uitzondering die dit beginsel
 ---pagebreak--- 20.9.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 226/11
kan beperken. Derhalve is er sprake van schending van de               Beroep, op 25 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
artikelen 1 en 3 van verordening nr. 881/92. Hetzelfde geldt             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
voor de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 3118/93.
                                                                                (Zaak C-326/03)
                                                                                (2003/C 226/19)
(1) PB L 95, blz. 1.
(2) PB L 279, blz. 1.                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                       25 juli 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door M.-J. Jonczy, lid van haar juridische dienst.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                         (Zaak C-324/03)                                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                         (2003/C 226/18)                                     1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                                                                             overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders
24 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                      van de Europese Gemeenschap en de Federatie van de
Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek,                        bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese
vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-                Unie (1), en in ieder geval door de Commissie niet
staan door A. Cingolo, avvocato dello Stato.                                 van die bepalingen op de hoogte te brengen, niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              verplichtingen;
—     nietig te verklaren nota nr. 26777 van 14 mei 2003 van           —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
      het lid van de Europese Commissie Barnier, ontvangen op
      20 mei 2003, voorzover daarin wordt geweigerd de
      voorschotten die in verband met staatssteun van de lidsta-       Middelen en voornaamste argumenten
      ten na 19 februari 2003 zijn toegekend, als subsidiabel te
      aanvaarden, alsook alle handelingen die daaraan ten              De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;                      30 juni 2002.
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in te
      kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1) PB L 167, van 2.7.1999, blz. 33.
Verzoekster stelt dat de bestreden handeling kennelijk in strijd
is met artikel 32 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) en
regel nr. 1, punten 1 en 2 van de bijlage bij verordening (EG)
nr. 1685/2000 van de Commissie (2). Volgens haar hecht geen
van de in genoemde verordeningen vervatte bepalingen, voor             Verzoek van Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-
de subsidiabiliteit van de bedragen die aan de eindbegunstigde         Administrativo sección tercera van 21 juli 2003 om
van de financiering op basis van een staatssteunmaatregel zijn         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Colegio
toegekend, belang aan de daadwerkelijk met de financiering             de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos en
verrichte werkzaamheden. Integendeel, het in de betrokken              Administratión del Estado; andere partij bij de procedure:
verordeningen omschreven stelsel hecht uitsluitend belang                                          G.M. Imo
aan de door de lidstaat als eindbegunstigde verrichte betalingen,
onder de enkele voorwaarde dat daarin de uitgaven zijn gespe-                                   (Zaak C-330/03)
cificeerd die daadwerkelijk door de eindbegunstigde zelf zijn
gedaan.                                                                                (2003/C 226/20)
Verzoekster betoogt voorts dat de bestreden handeling onwet-           Het Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-Administrativo
tig is wegens ontoereikende en tegenstrijdige motivering.              sección tercera heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingeko-
                                                                       men ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2003, in het
                                                                       geding tussen Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y
                                                                       Puertos en Administratión del Estado; andere partij bij de
(1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.                                 procedure: G.M. Imo, het Hof van Justitie van de Europese
(2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.                                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vraag:


title: Zaak F-87/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 9 december 2010 — Schuerings/Europese Stichting voor Opleiding (ETF) (Openbare dienst — Personeel van de Europese Stichting voor Opleiding — Tijdelijk functionaris — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Ontslag — Vereiste van een geldige reden — Opheffing van ambt — Zorgplicht — Herplaatsing)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/59

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 9 december 2010 — Schuerings/Europese Stichting voor Opleiding (ETF)
   (Zaak F-87/08) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de Europese Stichting voor Opleiding - Tijdelijk functionaris - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Ontslag - Vereiste van een geldige reden - Opheffing van ambt - Zorgplicht - Herplaatsing)
   2011/C 30/110
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gisela Schuerings (Nice, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Lhoest en L. Delhaye, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Stichting voor Opleiding (ETF) (vertegenwoordigers: T. Ciccarone, gemachtigde, bijgestaan door L. Levi, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoekster te ontslaan alsmede veroordeling van de Europese Stichting voor Opleiding tot vergoeding van verzoeksters materiële en immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit van 23 oktober 2007 om Schuerings te ontslaan wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Stichting voor Opleiding (ETF) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008, blz. 43.


title: Zaak C-12/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Luik (België) op 11 januari 2008 — Mono Car Styling SA, in liquidatie/Dervis Odemis, Marc Bayard, Pietro Dimola, Danielle Marra, Youssef Belkaid, Marie-Christine Henri, Philippe Tistaert, Richard Toussaint, Alexandre Van Rutten, François Cristantielli, Khalid Zari, Isabelle Longaretti, Luigi Deiana, Vincent Hellinx, Christophe Novelli, Domenico Castronovo, Rachid Hitti, Alberto D'Errico, Marco Quaranta, Primo Pecci, Giuseppe Montaperto

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Luik (België) op 11 januari 2008 — Mono Car Styling SA, in liquidatie/Dervis Odemis, Marc Bayard, Pietro Dimola, Danielle Marra, Youssef Belkaid, Marie-Christine Henri, Philippe Tistaert, Richard Toussaint, Alexandre Van Rutten, François Cristantielli, Khalid Zari, Isabelle Longaretti, Luigi Deiana, Vincent Hellinx, Christophe Novelli, Domenico Castronovo, Rachid Hitti, Alberto D'Errico, Marco Quaranta, Primo Pecci, Giuseppe Montaperto
   (Zaak C-12/08)
   (2008/C 79/30)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Luik
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mono Car Styling SA, in liquidatie

      Verwerende partijen: Dervis Odemis, Marc Bayard, Pietro Dimola, Danielle Marra, Youssef Belkaid, Marie-Christine Henri, Philippe Tistaert, Richard Toussaint, Alexandre Van Rutten, François Cristantielli, Khalid Zari, Isabelle Longaretti, Luigi Deiana, Vincent Hellinx, Christophe Novelli, Domenico Castronovo, Rachid Hitti, Alberto D'Errico, Marco Quaranta, Primo Pecci, Giuseppe Montaperto
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1), dat bepaalt dat:
               „De lidstaten dragen er zorg voor dat de vertegenwoordigers van de werknemers en/of de werknemers over administratieve en/of gerechtelijke procedures beschikken om de verplichtingen waarin deze richtlijn voorziet, te doen naleven”,
               aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling zoals artikel 67 van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling, volgens welke een werknemer de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure niet meer kan betwisten,

                           —

                           behalve op de grond dat de werkgever de voorwaarden, bedoeld in artikel 66, § 1, tweede lid, van dezelfde wet niet heeft nageleefd,

                           —

                           en voor zover de vertegenwoordigers van het personeel in de ondernemingsraad of, bij ontstentenis ervan, de leden van de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis ervan, de werknemers die dienden geïnformeerd en geraadpleegd te worden, bij de werkgever bezwaar hebben gemaakt betreffende de naleving van één of meer van de voorwaarden, bedoeld in artikel 66, § 1, tweede lid, binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de dag van de aanplakking bedoeld in artikel 66, § 2, tweede lid,

                           —

                           en de ontslagen werknemer bij een ter post aangetekende brief aan de werkgever heeft laten weten dat hij de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure betwistte en dat hij dringend verzocht om herstel in zijn functie, en wel binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de dag van zijn ontslag of vanaf de dag waarop de ontslagen het karakter van een collectief ontslag hebben gekregen?

               2)

               Indien artikel 6 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, aldus kan worden uitgelegd dat het een lidstaat toestaat een nationale bepaling vast te stellen zoals artikel 67 van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling, volgens welke een werknemer de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure niet meer kan betwisten dan op de grond dat de werkgever de voorwaarden, bedoeld in artikel 66, § 1, tweede lid, van dezelfde wet niet heeft nageleefd, en voor zover de vertegenwoordigers van het personeel in de ondernemingsraad of, bij ontstentenis ervan, de leden van de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis ervan, de werknemers die dienden geïnformeerd en geraadpleegd te worden, bij de werkgever bezwaar hebben gemaakt betreffende de naleving van één of meer van de voorwaarden, bedoeld in artikel 66, § 1, tweede lid, binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de dag van de aanplakking bedoeld in artikel 66, § 2, tweede lid, en de ontslagen werknemer bij een ter post aangetekende brief aan de werkgever heeft laten weten dat hij de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure betwistte en dat hij dringend verzocht om herstel in zijn functie, en wel binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de dag van zijn ontslag of vanaf de dag waarop de ontslagen het karakter van een collectief ontslag hebben gekregen,
               is een dergelijk systeem verenigbaar met de fundamentele rechten van het individu die integrerend deel uitmaken van de algemene rechtsbeginselen waarvan de communautaire rechter de handhaving waarborgt, meer in het bijzonder met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

               3)

               Kan een nationale rechter bij wie een geding aanhangig is tussen twee particulieren, in casu tussen een werknemer en zijn voormalige werkgever, een bepaling van nationaal recht die in strijd is met de bepalingen van een communautaire richtlijn, zoals artikel 67 van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling, buiten toepassing laten teneinde andere bepalingen van nationaal recht toe te passen die waarschijnlijk een juiste omzetting vormen van een communautaire richtlijn, zoals de bepalingen in de collectieve arbeidsovereenkomst nr. 24 van 2 oktober 1975, verbindend verklaard bij koninklijk besluit van 21 januari 1976, maar waarvan de daadwerkelijke toepassing wordt verhinderd door de met een communautaire richtlijn strijdige bepaling van nationaal recht, in casu artikel 67 van de wet van 13 februari 1998?

               4)

                           1)

                           Moet artikel 2 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998, met name de leden 1, 2 en 3 daarvan, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling zoals artikel 66, § 1, van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling, volgens welke de werkgever die wil voldoen aan de aan hem opgelegde verplichtingen in het kader van een collectief ontslag, enkel behoeft aan te tonen dat hij heeft voldaan aan de volgende voorwaarden, te weten dat hij

                                       1.

                                       aan de ondernemingsraad of, bij ontstentenis ervan, aan de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis ervan, aan de werknemers, een schriftelijk verslag heeft voorgelegd waarin hij zijn voornemen te kennen geeft om over te gaan tot een collectief ontslag;

                                       2.

                                       het bewijs kan leveren dat hij omtrent het voornemen om over te gaan tot een collectief ontslag met de ondernemingsraad heeft vergaderd of, bij ontstentenis ervan, dat hij met de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis ervan, met de werknemers heeft vergaderd;

                                       3.

                                       de leden die het personeel vertegenwoordigen in de ondernemingsraad of, bij ontstentenis ervan, de leden van de vakbondsafvaardiging of, bij ontstentenis ervan, de werknemers, de mogelijkheid heeft geboden om vragen te stellen in verband met het voorgenomen collectief ontslag en om in dat verband argumenten te formuleren of tegenvoorstellen te doen;

                                       4.

                                       de in 3o bedoelde vragen, argumenten en tegenvoorstellen heeft onderzocht en beantwoord?

                           2)

                           Moet ditzelfde artikel aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling zoals artikel 67, tweede alinea, van de wet van 13 februari 1998 houdende bepalingen tot bevordering van de tewerkstelling, volgens welke de ontslagen werknemer de naleving van de informatie- en raadplegingsprocedure enkel kan betwisten op de grond dat de werkgever de voorwaarden van artikel 66, § 1, tweede lid, niet heeft nageleefd, die zijn genoemd in punt 1 hierboven?

      (1)  PB L 225, blz. 16.