title: Zaak T-172/16: Arrest van het Gerecht van 26 januari 2018 — Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni / Commissie („Staatssteun — Kortingen van belastingen en premies die zijn verschuldigd door de ondernemingen die zijn gevestigd in de gebieden in Italië die door natuurrampen zijn getroffen — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Beroep tot nietigverklaring — Potentiële begunstigde die houder van een verworven recht is — Rechtstreekse en individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Gelijke behandeling — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/19

         Arrest van het Gerecht van 26 januari 2018 — Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni / Commissie
   (Zaak T-172/16) (1)

   ((„Staatssteun - Kortingen van belastingen en premies die zijn verschuldigd door de ondernemingen die zijn gevestigd in de gebieden in Italië die door natuurrampen zijn getroffen - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Beroep tot nietigverklaring - Potentiële begunstigde die houder van een verworven recht is - Rechtstreekse en individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Gelijke behandeling - Gewettigd vertrouwen”))
   (2018/C 094/24)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centro Clinico e Diagnostico G.B. Morgagni Srl (Catania, Italië) (vertegenwoordiger: E. Castorina, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Stancanelli en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair verzoek tot „verzoenende uitlegging” van besluit (EU) 2016/195 van de Commissie van 14 augustus 2015 betreffende de steunmaatregelen SA.33083 (12/C) (ex 12/NN) door Italië ten uitvoer gelegd en betreffende belasting- en premiekortingen in verband met natuurrampen (in alle sectoren met uitsluiting van de landbouw) en SA.35083 (12/C) (ex 12/NN) door Italië ten uitvoer gelegd en betreffende belasting- en premiekortingen in verband met de aardbeving van 2009 in de Abruzzen (in alle sectoren met uitsluiting van de landbouw) (PB 2016, L 43, blz. 1), en subsidiair verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van dat besluit.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Centro Clinico e Diagnostico G. B. Morgagni Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-692/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 11 december 2017 — Paulo Nascimento Consulting — Mediação Imobiliária Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 11 december 2017 — Paulo Nascimento Consulting — Mediação Imobiliária Lda / Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-692/17)
   (2018/C 094/10)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paulo Nascimento Consulting — Mediação Imobiliária Lda

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Prejudiciële vraag

   Omvatten, voor de toepassing van de vrijstelling voorzien in artikel 135, lid 1, onder b), van de btw-richtlijn (1), de begrippen „verlening”, „bemiddeling” en „beheer van kredieten”, ook de overdracht onder bezwarende titel aan een derde van de procedurele positie die door een btw-belastingplichtige wordt ingenomen in het kader van de executie van een uit een overeenkomst inzake vastgoedbemiddeling voortvloeiende, en op grond van een gerechtelijke beslissing erkende schuldvordering — te vermeerderen met de btw tegen het tarief dat geldt op de datum van betaling, alsmede de reeds ontstane vertragingsrente en de rente die loopt tot aan de volledige betaling?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak T-610/16: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — PC/EASO

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — PC/EASO
   (Zaak T-610/16) (1)

   (2018/C 094/47)
   Procestaal: Fins
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak C-36/18: Beroep ingesteld op 18 januari 2018 — Europese Commissie / Helleense Republiek

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/14

         Beroep ingesteld op 18 januari 2018 — Europese Commissie / Helleense Republiek
   (Zaak C-36/18)
   (2018/C 094/17)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, M. Morales Puerta en G. von Rintelen)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2014/89/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning (1) of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek veroordelen tot betaling van een dwangsom van 31 416 EUR per dag vertraging vanaf de dag van de uitspraak van het arrest van het Hof;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Overeenkomstig artikel 15 van de richtlijn moesten de lidstaten de richtlijn tot vaststelling van een kader voor maritieme ruimtelijke planning uiterlijk op 18 september 2016 in hun nationaal recht omzetten en de Commissie daarover inlichten. De Commissie heeft echter geen antwoord ontvangen op de aanmaningsbrief of op het aan de Helleense Republiek gezonden met redenen omkleed advies en verzoekt dan ook dat overeenkomstig artikel 258 VWEU de niet-nakoming wordt vastgesteld wegens het niet omzetten van een bindende richtlijn.

               —

               Met het oog op het invoeren van een procedure aan de hand waarvan de autoriteiten van elke lidstaat de menselijke activiteiten in maritieme gebieden die onder hun bevoegdheid vallen, kunnen beoordelen en organiseren om de ecologische, economische en sociale doelstellingen te bereiken, verzoekt de Commissie, in overeenstemming met haar mededeling met betrekking tot de toepassing van artikel 260, lid 3, VWEU (2), voorts dat een dwangsom van 31 416 EUR wordt opgelegd, gelet in het bijzonder op de ernst van de niet-nakoming (dat wil zeggen gelet op de doelstellingen van de richtlijn inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, het zeevervoer, het behoud en de bescherming van het milieu en energie, maar ook de impact op de belanghebbende marktdeelnemers)

      (1)  PB 2014, L 25, blz. 135.

      (2)  PB 2011, C 12, blz. 1.


title: Zaak T-367/16: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Brunner/EUIPO — CBM (H HOLY HAFERL HAFERL SHOE COUTURE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk H HOLY HAFERL HAFERL SHOE COUTURE — Ouder Uniewoordmerk HOLY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/20

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Brunner/EUIPO — CBM (H HOLY HAFERL HAFERL SHOE COUTURE)
   (Zaak T-367/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk H HOLY HAFERL HAFERL SHOE COUTURE - Ouder Uniewoordmerk HOLY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 094/25)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gerd Brunner (Moosthenning, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Maenz en D. Oerter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 10 mei 2016 (zaak R 2943/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen CBM en Brunner

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gerd Brunner wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Zaak T-820/17: Beroep ingesteld op 15 december 2017 — Frinsa del Noroeste/EUIPO — Alimentos Friorizados (Alfrisa)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/28

         Beroep ingesteld op 15 december 2017 — Frinsa del Noroeste/EUIPO — Alimentos Friorizados (Alfrisa)
   (Zaak T-820/17)
   (2018/C 094/38)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Frinsa del Noroeste, SA (Santa Eugenia de Ribeira, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alimentos Friorizados, SA (Barberá del Vallés, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Alfrisa” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 899 223

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 september 2017 in zaak R 956/2017-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissingen van het EUIPO tot afwijzing van de oppositie en verwerping van het beroep, ingesteld door deze partij, met betrekking tot gemeenschapsmerk nr. 14 899 223 „Alfrisa” voor waren en diensten van de klassen 29 en 35;

               —

               verwijzing van de aanvrager van het litigieuze merk in de kosten, overeenkomstig de bepalingen van artikel 85 van verordening nr. 207/2009 en regel 94 van verordening nr. 2868/1995.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-561/16: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Galocha / Gemeenschappelijke Onderneming Fusion for Energy („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Selectieprocedure voor de Gemeenschappelijke Onderneming Fusion for Energy — Reservelijsten — Onregelmatigheid van de selectieprocedure — Daaropvolgende handelingen bestemd voor derden — Belang van derden — Dienstbelang”)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/20

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Galocha / Gemeenschappelijke Onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-561/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Selectieprocedure voor de Gemeenschappelijke Onderneming Fusion for Energy - Reservelijsten - Onregelmatigheid van de selectieprocedure - Daaropvolgende handelingen bestemd voor derden - Belang van derden - Dienstbelang”))
   (2018/C 094/26)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Yosu Galocha (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Asmaryan Degtyareva en R.-B. Dan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (vertegenwoordigers: R. Hanak, G. Poszler en S. Bernal Blanco, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, met name strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het selectiecomité, meegedeeld bij e-mail van het hoofd van de eenheid Human Resources van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 4 juni 2015, om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijsten van de selectieprocedure F4E/CA/ST/FGIV/2015/001, tot nietigverklaring van die reservelijsten en tot nietigverklaring van de besluiten tot aanwerving van de geslaagde kandidaten die op die lijsten voorkwamen

      Dictum

               1)

               Het besluit van het selectiecomité, waarvan is kennisgegeven bij e-mail van het hoofd van de eenheid Human Resources van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 4 juni 2015, om de naam van Yosu Galocha niet op te nemen op de reservelijsten van selectieprocedure F4E/CA/ST/FGIV/2015/001 wordt nietig verklaard.

               2)

               De reservelijsten van selectieprocedure F4E/CA/ST/FGIV/2015/001 worden nietig verklaard.

               3)

               De besluiten van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie tot aanwerving van de geslaagde kandidaten die voorkwamen op de reservelijsten van selectieprocedure F4E/CA/ST/FGIV/2015/001, worden nietig verklaard.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke in het kader van de procedure in kort geding zijn gemaakt.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-117/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-642/16: Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2018 — Iame / EUIPO — Industrie Aeronautiche Reggiane (Parilla)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2018 — Iame / EUIPO — Industrie Aeronautiche Reggiane (Parilla)
   (Zaak T-642/16) (1)

   (2018/C 094/48)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak C-59/18: Beroep ingesteld op 30 januari 2018 — Italiaanse Republiek / Raad van de Europese Unie

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/15

         Beroep ingesteld op 30 januari 2018 — Italiaanse Republiek / Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-59/18)
   (2018/C 094/18)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, S. Fiorentino en C. Colelli, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit dat is vastgesteld in de marge van de bijeenkomst van 20 november 2017 — 14559/17 van de Raad van de Europese Unie „Algemene Zaken”, dat is openbaar gemaakt via een perscommuniqué dat de samenvatting ervan bevat [Outcome of the Council Meeting (3579th Council meeting)], nietig verklaren voor zover in dat besluit is vastgesteld dat de nieuwe vestigingsplaats voor het Europees Geneesmiddelenbureau Amsterdam is en dientengevolge bepalen dat de nieuwe vestigingsplaats de stad Milaan is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse regering is bij het Hof van Justitie van de Europese Unie opgekomen tegen het besluit, dat is vastgesteld in de marge van de bijeenkomst van 20 november 2017 — 14559/17 van de Raad van de Europese Unie „Algemene Zaken” en dat is openbaar gemaakt via een perscommuniqué dat de samenvatting ervan bevat [Outcome of the Council Meeting (3579th Council meeting)], voor zover in dat besluit is vastgesteld dat de nieuwe vestigingsplaats voor het Europees Geneesmiddelenbureau Amsterdam is. Ter ondersteuning van haar beroep heeft de Italiaanse regering een enig middel aangevoerd, dat is ontleend aan misbruik van bevoegdheid wegens ontoereikend onderzoek en onjuiste opvatting van de feiten, omdat de feitelijke situatie van de vestigingsplaats van Amsterdam niet overeenstemt met de in het kader van de offerte verstrekte gegevens.


title: Zaak T-8/18: Beroep ingesteld op 11 januari 2018 — easyJet Airline / Commissie

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/29

         Beroep ingesteld op 11 januari 2018 — easyJet Airline / Commissie
   (Zaak T-8/18)
   (2018/C 094/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: easyJet Airline Co. Ltd (Luton, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Willis, solicitor, en E. Bourtzalas, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit (EU) 2017/1861 (1) van de Commissie in zijn geheel nietig te verklaren, en in elk geval nietig te verklaren wat de beweerdelijk aan verzoekster verleende onrechtmatige staatssteun betreft;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Ten eerste berust het bestreden besluit volgens verzoekster op een feitelijk en rechtens kennelijk onjuiste beoordeling voor zover daarin wordt geconcludeerd dat de luchthavenexploitanten als loutere „tussenpersonen” van de regio Sardinië optraden en dat de financiering die zij aan verzoekster verstrekten bijgevolg met staatsmiddelen was bekostigd en toerekenbaar was aan de staat.

               2.

               Ten tweede berust het bestreden besluit op een feitelijk en rechtens kennelijk onjuiste beoordeling voor zover daarin wordt geconcludeerd dat de door de luchthavenexploitanten aan verzoekster verstrekte financiering haar een onterecht voordeel opleverde. In het bijzonder heeft de Commissie volgens verzoekster het beginsel van de marktdeelnemer handelend in een markteconomie onjuist toegepast.

               3.

               Ten derde berust het bestreden besluit op een feitelijk en rechtens kennelijk onjuiste beoordeling voor zover daarin wordt geconcludeerd dat de financiering van de betrokken luchtvaartmaatschappijen de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt.

               4.

               Ten vierde berust het bestreden besluit op een feitelijk en rechtens kennelijk onjuiste beoordeling voor zover daarin wordt geconcludeerd dat de vermeende steun die volgens de Commissie aan verzoekster werd verleend, niet verenigbaar met de interne markt kon worden verklaard op grond van een van de uitzonderingen van artikel 107, lid 3, VWEU.

               5.

               Ten vijfde berust het bestreden besluit op een feitelijk en rechtens kennelijk onjuiste beoordeling doordat de Commissie het vertrouwensbeginsel heeft geschonden, aangezien verzoekster de legitieme verwachting mocht hebben dat haar regelingen met de luchthavenexploitanten geen staatssteun behelsden.

               6.

               Ten zesde is het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd ter zake van: (a) de conclusie dat de luchthavenexploitanten als loutere „tussenpersonen” van de regio Sardinië optraden en dat de financiering die zij aan verzoekster verstrekten bijgevolg met staatsmiddelen was bekostigd en toerekenbaar was aan de staat, en (b) de toepassing van het beginsel van de marktdeelnemer handelend in een markteconomie, teneinde na te gaan of verzoekster een onterecht voordeel ontving.

      (1)  Besluit (EU) 2017/1861 van de Commissie van 29 juli 2016 inzake staatssteun SA.33983 (2013/C) (ex 2012/NN) (ex 2011/N) — Italië — Compensatie voor Sardijnse luchthavens voor openbaredienstverplichtingen (DAEB) (PB 2017, L 268, blz. 1).


title: Zaak T-818/14: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — BSCA/Commissie („Staatssteun — Door België aan BSCA toegekende steun — Besluit waarbij de steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Juridisch bindende handeling — Verjaringstermijn — Economische aard van het ILS — Mate waarin de installaties voor economische doeleinden worden benut — Onjuiste cijfers — Verzoek om aanpassing — Vaststelling van de netto contante waarden — Motiveringsplicht — Concurrentieverstoringen — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/16

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — BSCA/Commissie
   (Zaak T-818/14) (1)

   ((„Staatssteun - Door België aan BSCA toegekende steun - Besluit waarbij de steun gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Juridisch bindende handeling - Verjaringstermijn - Economische aard van het ILS - Mate waarin de installaties voor economische doeleinden worden benut - Onjuiste cijfers - Verzoek om aanpassing - Vaststelling van de netto contante waarden - Motiveringsplicht - Concurrentieverstoringen - Gewettigd vertrouwen”))
   (2018/C 094/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Brussels South Charleroi Airport (BSCA) (Charleroi, België) (vertegenwoordigers: P. Frühling, S. Golinvaux, H. Tacheny en J. Delarue, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë, R. Sauer en B. Stromsky, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Société wallonne des aéroports SA (Sowaer) (vertegenwoordigers: A. Lepièce en H. Baeyens, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Brussels Airport Company SA (vertegenwoordigers: T. Janssens, F. Hoseinian en T. Oeyen, advocaten) en Brussels Airlines SA/NV (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Derenne, J. Blockx, D. Vallindas en D. Dauchez, vervolgens J. Derenne en D. Vallindas, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de artikelen 3 tot en met 6 van besluit C(2014) 6849 final van de Commissie van 1 oktober 2014 betreffende de maateregelen SA. 14093 (76/2002) door België ten uitvoer gelegd ten faveure van BSCA en Ryanair

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van Brussels South Charleroi Airport (BSCA) dragen.

               3)

               De Société wallonne des aéroports SA (Sowaer), Brussels Airport Company SA en Brussels Airlines SA/NV zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-13/18: Beroep ingesteld op 15 januari 2018 — Crédit mutuel Arkéa/EUIPO — Confédération nationale du Crédit mutuel (Crédit Mutuel)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/30

         Beroep ingesteld op 15 januari 2018 — Crédit mutuel Arkéa/EUIPO — Confédération nationale du Crédit mutuel (Crédit Mutuel)
   (Zaak T-13/18)
   (2018/C 094/40)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crédit mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Casalonga, F. Codevelle en C. Bercial Arias, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Confédération nationale du Crédit mutuel (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Crédit Mutuel” — Uniemerk nr. 9 943 135

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 8 november 2017 in zaak R 1724/2016-5

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beslissing voor zover daarbij is erkend dat Uniemerk nr. 9 943 135 „Crédit Mutuel” onderscheidend vermogen heeft verkregen door het gebruik ervan voor bepaalde waren van de klassen 9,35 en 36;

               —

               nietigverklaring van de bestreden beslissing voor zover daarbij is erkend dat Uniemerk nr. 9 943 135 „Crédit Mutuel” onderscheidend vermogen heeft voor bepaalde waren van de klassen 9, 16, 36, 38, 42 et 45;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-196/15 P: Arrest van het Gerecht van 31 januari 2018 — Gyarmathy / FRA („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie — Verloop van de selectieprocedure — Onjuiste opvatting van de bewijselementen — Motiveringsplicht — Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht — Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken”)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/17

         Arrest van het Gerecht van 31 januari 2018 — Gyarmathy / FRA
   (Zaak T-196/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie - Verloop van de selectieprocedure - Onjuiste opvatting van de bewijselementen - Motiveringsplicht - Regel van overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht - Onpartijdigheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken”))
   (2018/C 094/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Valéria Anna Gyarmathy (Györ, Hongarije) (vertegenwoordiger: A. Cech, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) (vertegenwoordigers: C. Manolopoulos, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 5 maart 2015, Gyarmathy/FRA (F-97/13, EU:F:2015:7), strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Valéria Anna Gyarmathy wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak T-181/17: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — PC / EASO

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — PC / EASO
   (Zaak T-181/17) (1)

   (2018/C 094/49)
   Procestaal: Fins
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 357 van 23.10.2017.


title: Zaak T-625/16: Arrest van het Gerecht van 30 januari 2018 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA („REACH — Vergoeding voor de registratie van een stof — Verlaagd tarief voor kleine en middelgrote ondernemingen — Onjuiste opgave van de grootte van de onderneming — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd — Beëindiging van de productie van de stof — Criteria voor de berekening van het bedrag van de administratieve kosten — Aanbeveling 2003/361/EG — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid — Gelijke behandeling”)

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/21

         Arrest van het Gerecht van 30 januari 2018 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA
   (Zaak T-625/16) (1)

   ((„REACH - Vergoeding voor de registratie van een stof - Verlaagd tarief voor kleine en middelgrote ondernemingen - Onjuiste opgave van de grootte van de onderneming - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd - Beëindiging van de productie van de stof - Criteria voor de berekening van het bedrag van de administratieve kosten - Aanbeveling 2003/361/EG - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Gelijke behandeling”))
   (2018/C 094/27)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o. (Grajewo, Polen) (vertegenwoordiger: T. Dobrzyński, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Maurage, J.-P. Trnka en M. Heikkilä, vervolgens J.-P. Trnka en M. Heikkilä, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit SME (2016) 2851 van het ECHA van 23 juni 2016 waarbij is vastgesteld dat de verzoekende partij niet voldeed aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor het verlaagde tarief voor het middenbedrijf en haar een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd; ten tweede, de facturen nr. 10058238 en nr. 10058239 van het ECHA, gehecht aan besluit SME (2016) 2851, en, ten derde, besluit MB/43/2014 van de raad van bestuur van het ECHA van 4 juni 2015, houdende wijziging van besluit MB/D/29/2010, zoals gewijzigd door besluit MB/21/2012, betreffende de classificatie van de diensten waarvoor rechten worden geïnd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt afgewezen.

               2)

               Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten in kort geding.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak T-281/17: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Commissie

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2018 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki / Commissie
   (Zaak T-281/17) (1)

   (2018/C 094/50)
   Procestaal: Engels
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak T-765/16: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Grupo Ganaderos de Fuerteventura/EUIPO (EL TOFIO El sabor de CANARIAS) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk EL TOFIO El sabor de CANARIAS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/22

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — Grupo Ganaderos de Fuerteventura/EUIPO (EL TOFIO El sabor de CANARIAS)
   (Zaak T-765/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk EL TOFIO El sabor de CANARIAS - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 094/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Ganaderos de Fuerteventura, SL (Puerto del Rosario, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en J. García Murillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2016 (zaak R 1404/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken EL TOFIO El sabor de CANARIAS als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 28 juli 2016 (zaak R 1404/2015-5) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Grupo Ganaderos de Fuerteventura, SL.

      (1)  PB C 6 van 9.1.2017.


title: Zaak T-808/16: Arrest van het Gerecht van 30 januari 2018 — Jean Patou Worldwide/EUIPO — Emboga (HISPANITAS JOY IS A CHOICE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk HISPANITAS JOY IS A CHOICE — Ouder Uniewoordmerk JOY — Normaal gebruik van het oudere merk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/22

         Arrest van het Gerecht van 30 januari 2018 — Jean Patou Worldwide/EUIPO — Emboga (HISPANITAS JOY IS A CHOICE)
   (Zaak T-808/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk HISPANITAS JOY IS A CHOICE - Ouder Uniewoordmerk JOY - Normaal gebruik van het oudere merk - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 094/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean Patou Worldwide Ltd (Watford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Baran, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Frydendahl, A. Folliard-Monguiral en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Emboga, SA (Petrel, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 23 juni 2016 (zaak R 235/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen Jean Patou Worldwide en Emboga

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jean Patou Worldwide Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak T-866/16: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — SilverTours/EUIPO (billiger-mietwagen.de) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk billiger-mietwagen.de — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/23

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2018 — SilverTours/EUIPO (billiger-mietwagen.de)
   (Zaak T-866/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk billiger-mietwagen.de - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 094/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SilverTours GmbH (Freiburg im Breisgau, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Neuwald, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 november 2016 (zaak R 206/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken billiger-mietwagen.de als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SilverTours GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 53 van 20.2.2017.


title: Arrest van het Hof van 14 november 2017 in de gevoegde zaken E-2/17 en E-3/17 — Toezichthoudende autoriteit van de EVA tegen IJsland (Richtlijn 89/662/EEG — Veterinaire controles – Invoerbeperkingen – Rauw en verwerkt vlees, eieren en melk)

text:
               15.3.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 97/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 14 november 2017
   in de gevoegde zaken E-2/17 en E-3/17
   Toezichthoudende autoriteit van de EVA tegen IJsland

      (Richtlijn 89/662/EEG — Veterinaire controles – Invoerbeperkingen – Rauw en verwerkt vlees, eieren en melk)

   (2018/C 97/05)
   In de gevoegde zaken E-2/17 en E-3/17 Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEKEN om vast te stellen dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van deel 1.1 van hoofdstuk I van bijlage I bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt), zoals gewijzigd en aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarvan en bij de sectorale aanpassingen in bijlage I, en met name uit hoofde van artikel 5 van het besluit, niet is nagekomen door het handhaven van:

               i)

               een vergunningenstelsel voor de invoer van vers vlees en vleesproducten, zoals vastgesteld in artikel 10 van de IJslandse wet nr. 25/1993 en de artikelen 3 tot en met 5 van de IJslandse verordening nr. 448/2012;

               ii)

               een vergunningenstelsel voor de invoer van rauwe eieren en producten op basis van rauwe eieren, zoals vastgesteld in artikel 10 van de IJslandse wet nr. 25/1993 en de artikelen 3, onder e), en artikel 4 van de IJslandse verordening nr. 448/2012;

               iii)

               een vergunningenstelsel voor de invoer van niet-gepasteuriseerde melk en zuivelproducten verkregen uit niet-gepasteuriseerde melk en bijkomende vereisten, zoals vastgesteld in artikel 10 van de IJslandse wet nr. 25/1993 en artikel 3, onder f), en de artikelen 4 en 5 van de IJslandse verordening nr. 448/2012, en een verbod op het in de handel brengen van ingevoerde zuivelproducten verkregen uit niet-gepasteuriseerde melk, zoals vastgesteld in artikel 7 bis van de IJslandse verordening nr. 104/2010, en

               iv)

               een administratieve praktijk waarbij importeurs worden verplicht aangifte te doen van en goedkeuring te verkrijgen voor de invoer van producten op basis van behandelde eieren en zuivelproducten, zoals die welke is vastgesteld in het kader van de toepassing van de IJslandse verordening nr. 448/2012,

         heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 14 november 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               vastgesteld dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 5 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van deel 1.1 van hoofdstuk I van bijlage I bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt), zoals gewijzigd en aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 en bijlage I daarbij, niet is nagekomen door het handhaven van:

                           i)

                           het vergunningenstelsel voor de invoer van vers vlees en vleesproducten, zoals vastgesteld in artikel 10 van de IJslandse wet nr. 25/1993 en artikel 3 bis en de artikelen 4 en 5 van de IJslandse verordening nr. 448/2012;

                           ii)

                           het vergunningenstelsel voor de invoer van rauwe eieren en producten op basis van rauwe eieren, zoals vastgesteld in artikel 10 van de IJslandse wet nr. 25/1993 en artikel 3, onder e), en artikel 4 van de IJslandse verordening nr. 448/2012;

                           iii)

                           het vergunningenstelsel voor de invoer van niet-gepasteuriseerde melk en zuivelproducten verkregen uit niet-gepasteuriseerde melk, zoals vastgesteld in artikel 3, onder f), en artikel 4 van de IJslandse verordening nr. 448/2012, en de bijkomende vereisten betreffende bepaalde kazen, zoals vastgesteld in artikel 5, lid 3, van de IJslandse verordening nr. 448/2012, en

                           iv)

                           een administratieve praktijk waarbij importeurs van behandelde eieren en zuivelproducten worden verplicht gegevens te verstrekken aan de bevoegde nationale autoriteit waaruit blijkt dat de producten zijn behandeld in overeenstemming met de nationale wetgeving.

               2.

               Verwerpt het verzoek voor het overige.

               3.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-22/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Darmstadt (Duitsland) op 11 januari 2018 — TopFit e.V., Daniele Biffi / Deutscher Leichtathletikverband e.V.

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Darmstadt (Duitsland) op 11 januari 2018 — TopFit e.V., Daniele Biffi / Deutscher Leichtathletikverband e.V.
   (Zaak C-22/18)
   (2018/C 123/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Darmstadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: TopFit e.V., Daniele Biffi

      Verwerende partij: Deutscher Leichtathletikverband e.V.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 18, 21 en 165 VWEU aldus te worden uitgelegd dat een bepaling van het reglement van een nationale atletiekbond die de deelname aan nationale kampioenschappen ervan afhankelijk stelt dat de betrokkene de nationaliteit van die lidstaat bezit, moet worden beschouwd als verboden discriminatie?

               2)

               Dienen de artikelen 18, 21 en 165 VWEU aldus te worden uitgelegd dat een bond van een lidstaat zich schuldig maakt aan verboden discriminatie door amateursporters die niet de nationaliteit van die lidstaat bezitten weliswaar de mogelijkheid te bieden om aan nationale kampioenschappen deel te nemen, hen echter alleen maar „buiten” of „zonder mededinging” laat starten en niet laat deelnemen aan finales van races en wedstrijden?

               3)

               Dienen de artikelen 18, 21 en 165 VWEU aldus te worden uitgelegd dat een bond van een lidstaat zich schuldig maakt aan verboden discriminatie door amateursporters die niet de nationaliteit van die lidstaat bezitten uit te sluiten van de toekenning van nationale titels respectievelijk plaatsing in de ranglijst?


title: Zaak T-45/17: Arrest van het Gerecht van 20 februari 2018 — Kwang Yang Motor/EUIPO — Schmidt (CK1) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk CK1 — Ouder Uniebeeldmerk CK — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/18

         Arrest van het Gerecht van 20 februari 2018 — Kwang Yang Motor/EUIPO — Schmidt (CK1)
   (Zaak T-45/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk CK1 - Ouder Uniebeeldmerk CK - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 123/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kwang Yang Motor Co., Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (vertegenwoordigers: A. González Hähnlein en A. Kleinheyer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Udo Schmidt (Reken, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Rother en J. Vogtmeier, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 november 2016 (zaak R 2193/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen U. Schmidt en Kwang Yang Motor

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kwang Yang Motor Co., Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak T-88/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Gruppo Armonie/EUIPO (ARMONIE)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/29

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Gruppo Armonie/EUIPO (ARMONIE)
   (Zaak T-88/18)
   (2018/C 134/41)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gruppo Armonie SpA (Casalgrande, Italië) (vertegenwoordiger: G. Medri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ARMONIE” — inschrijvingsaanvraag nr. 16 430 068

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 2063/2017-5

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beslissing.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-557/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure die is ingeleid door Astellas Pharma GmbH (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2001/83/EG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Artikelen 28 en 29 — Gedecentraliseerde procedure voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel — Artikel 10 — Generiek geneesmiddel — Periode van gegevensbescherming van het referentiegeneesmiddel — Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten om de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming te bepalen — Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de betrokken lidstaten om de vaststelling van de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming te toetsen — Doeltreffende rechterlijke bescherming — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47)

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure die is ingeleid door Astellas Pharma GmbH
   (Zaak C-557/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2001/83/EG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Artikelen 28 en 29 - Gedecentraliseerde procedure voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel - Artikel 10 - Generiek geneesmiddel - Periode van gegevensbescherming van het referentiegeneesmiddel - Bevoegdheid van de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten om de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming te bepalen - Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de betrokken lidstaten om de vaststelling van de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming te toetsen - Doeltreffende rechterlijke bescherming - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47))
   (2018/C 166/16)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astellas Pharma GmbH

      In tegenwoordigheid van: Helm AG, Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus (Fimea)

      Dictum

               1)

               Artikel 28 en artikel 29, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2012/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012, moeten aldus worden uitgelegd dat in het kader van een gedecentraliseerde procedure voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel, de bevoegde autoriteit van een bij die procedure betrokken lidstaat bij het nemen van haar beslissing over het in de handel brengen van dat generieke geneesmiddel in die lidstaat overeenkomstig artikel 28, lid 5, van die richtlijn, de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming van het referentiegeneesmiddel niet zelf kan bepalen.

               2)

               Artikel 10 van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2012/26, gelezen in samenhang met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een rechterlijke instantie van een bij een gedecentraliseerde procedure voor het verlenen van een vergunning voor het in de handel brengen betrokken lidstaat, waarbij door de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van het referentiegeneesmiddel beroep is ingesteld tegen de beslissing van de bevoegde autoriteit van die lidstaat om een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel in die lidstaat, bevoegd is om de vaststelling van de aanvangsdatum van de periode van gegevensbescherming van het referentiegeneesmiddel te toetsen. Die rechterlijke instantie is daarentegen niet bevoegd om na te gaan of de in een andere lidstaat afgegeven oorspronkelijke vergunning voor het in de handel brengen van het referentiegeneesmiddel in overeenstemming met die richtlijn werd verleend.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-202/18: Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Bruel / Commissie

text:
               14.5.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 166/45

         Beroep ingesteld op 23 maart 2018 — Bruel / Commissie
   (Zaak T-202/18)
   (2018/C 166/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Damien Bruel (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Hansen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige verzoek ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         bijgevolg:

               —

               het besluit van 18 januari 2018, getiteld „besluit van de secretaris-generaal overeenkomstig artikel 4 van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1049/2001” nietig te verklaren wegens schending van de artikelen 4, 6 en 9 van verordening nr. 1049/2001, artikel 47 van het Handvest, artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en het algemene beginsel van equality of arms en de motiveringsplicht;

         in elk geval:

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten;

               —

               verzoeker alle andere rechten, aanspraken, middelen en rechtsvorderingen voor te behouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 4 en 9 van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 6 van verordening nr. 1049/2001.

               3.

               Derde middel: schending van het algemene beginsel van equality of arms, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht.


201805250691897372018/C 200/532212017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424414111Zaak T-221/17: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Mémora Servicios Funerarios/EUIPO — Chatenoud (MEMORAME) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MEMORAME — Ouder Uniebeeldmerk mémora en oudere nationale woordmerken MÉMORA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL4110120180424NL0053411411Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — Mémora Servicios Funerarios/EUIPO — Chatenoud (MEMORAME)
   (Zaak T-221/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MEMORAME — Ouder Uniebeeldmerk mémora en oudere nationale woordmerken MÉMORA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 200/53Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Mémora Servicios Funerarios SLU (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Marí Aguilar en J. Gallego Jiménez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Georges Chatenoud (Thiviers, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2017 (zaak R 1308/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Mémora Servicios Funerarios en Chatenoud

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Mémora Servicios Funerarios SLU wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 239 van 24.7.2017.


201805250031897132018/C 200/021912016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804102211Zaak C-191/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — Romano Pisciotti / Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Uitlevering aan de Verenigde Staten van Amerika van een onderdaan van een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer — Uitleveringsovereenkomst tussen de Europese Unie en die derde staat — Werkingssfeer van het Unierecht — Verbod van uitlevering dat alleen wordt toegepast wanneer het eigen onderdanen betreft — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid — Op de hoogte brengen van de lidstaat van herkomst van de burger van de Unie)
 ---documentbreak--- C2002018NL210120180410NL00022121Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin — Duitsland) — Romano Pisciotti / Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-191/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Uitlevering aan de Verenigde Staten van Amerika van een onderdaan van een lidstaat die gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer — Uitleveringsovereenkomst tussen de Europese Unie en die derde staat — Werkingssfeer van het Unierecht — Verbod van uitlevering dat alleen wordt toegepast wanneer het eigen onderdanen betreft — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid — Op de hoogte brengen van de lidstaat van herkomst van de burger van de Unie)”2018/C 200/02Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Romano Pisciotti

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

            1)

            Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat in een geval als in het hoofdgeding, waarin een burger van de Unie die het voorwerp is geweest van een verzoek tot uitlevering naar de Verenigde Staten van Amerika, in een andere lidstaat dan die waarvan hij onderdaan is, is aangehouden met het oog op de eventuele uitvoering van dat verzoek, de situatie van die burger binnen de werkingssfeer van dat recht valt, aangezien die burger heeft gebruikgemaakt van zijn recht om vrij in de Europese Unie te reizen en dit uitleveringsverzoek is ingediend in het kader van de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika van 25 juni 2003.

            2)

            In een geval als in het hoofdgeding, waarin een burger van de Unie die het voorwerp is geweest van een verzoek tot uitlevering naar de Verenigde Staten van Amerika in het kader van de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika van 25 juni 2003, in een andere lidstaat dan die waarvan hij onderdaan is, is aangehouden met het oog op de eventuele uitvoering van dat verzoek, moeten de artikelen 18 en 21 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzetten dat de aangezochte lidstaat op basis van een grondwettelijke norm onderscheid maakt tussen zijn eigen onderdanen en de onderdanen van andere lidstaten en dat hij die uitlevering toestaat, terwijl hij de uitlevering van zijn eigen onderdanen niet toestaat, voor zover hij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waarvan die burger onderdaan is, vooraf in de gelegenheid heeft gesteld om op grond van een Europees aanhoudingsbevel om de overlevering van die burger te verzoeken en deze laatste lidstaat geen maatregelen in die zin heeft genomen.

      (
         1
      )	PB C 270 van 25.7.2016.


201805250191897592018/C 200/146452016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180419121211Zaak C-645/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Conseils et mise en relations (CMR) SARL / Demeures terre et tradition SARL (Prejudiciële verwijzing — Zelfstandige handelsagenten — Richtlijn 86/653/EEG — Recht van de handelsagent op een vergoeding of herstel van het nadeel na beëindiging van de agentuurovereenkomst — Artikel 17 — Uitsluiting van het recht op vergoeding in geval van opzegging van de overeenkomst tijdens de in de overeenkomst bedongen proeftijd)
 ---documentbreak--- C2002018NL1210120180419NL0014121121Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Conseils et mise en relations (CMR) SARL / Demeures terre et tradition SARL
   (Zaak C-645/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Zelfstandige handelsagenten — Richtlijn 86/653/EEG — Recht van de handelsagent op een vergoeding of herstel van het nadeel na beëindiging van de agentuurovereenkomst — Artikel 17 — Uitsluiting van het recht op vergoeding in geval van opzegging van de overeenkomst tijdens de in de overeenkomst bedongen proeftijd)”2018/C 200/14Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Conseils et mise en relations (CMR) SARL

      Verwerende partij: Demeures terre et tradition SARL

      Dictum

   Artikel 17 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moet aldus worden uitgelegd dat de vergoedings- en herstelregelingen waarin dat artikel respectievelijk in de leden 2 en 3 voorziet in geval van beëindiging van de agentuurovereenkomst, toepasselijk zijn wanneer die beëindiging plaatsvindt tijdens de in die overeenkomst bedongen proeftijd.
   (
         1
      )	PB C 70 van 6.3.2017.


201805250271897472018/C 200/032582016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804123311Zaak C-258/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Finnair Oyj / Keskinäinen Vakuutusyhtiö Fennia (Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verdrag van Montreal — Artikel 31 — Aansprakelijkheid van luchtvervoerders voor wat betreft aangegeven bagage — Vereisten met betrekking tot de vorm en inhoud van het bij de luchtvervoerder ingebrachte schriftelijke protest — Protest dat langs elektronische weg is ingediend en in het IT-systeem van de luchtvervoerder is geregistreerd — Protest dat door een hulppersoon van de luchtvervoerder in naam van de geadresseerde is ingediend)
 ---documentbreak--- C2002018NL310120180412NL00033131Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Finnair Oyj / Keskinäinen Vakuutusyhtiö Fennia
   (Zaak C-258/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verdrag van Montreal — Artikel 31 — Aansprakelijkheid van luchtvervoerders voor wat betreft aangegeven bagage — Vereisten met betrekking tot de vorm en inhoud van het bij de luchtvervoerder ingebrachte schriftelijke protest — Protest dat langs elektronische weg is ingediend en in het IT-systeem van de luchtvervoerder is geregistreerd — Protest dat door een hulppersoon van de luchtvervoerder in naam van de geadresseerde is ingediend)”2018/C 200/03Procestaal: Fins
      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finnair Oyj

      Verwerende partij: Keskinäinen Vakuutusyhtiö Fennia

      Dictum

            1)

            Artikel 31, lid 4, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2001/539/EG van de Raad van 5 april 2001, moet aldus worden uitgelegd dat het protest, op straffe van niet-ontvankelijkheid van elke rechtsvordering tegen de vervoerder, binnen de in lid 2 van dit artikel voorgeschreven termijnen schriftelijk moet worden ingebracht overeenkomstig lid 3 van dat artikel.

            2)

            Een protest als aan de orde in het hoofdgeding, dat in het IT-systeem van de luchtvervoerder is geregistreerd, voldoet aan het vereiste van een schriftelijke vorm als vervat in artikel 31, lid 3, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten.

            3)

            Artikel 31, leden 2 en 3, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat aan het vereiste van een schriftelijke vorm wordt geacht te zijn voldaan wanneer een vertegenwoordiger van de luchtvervoerder, met medeweten van de passagier, de schademelding in schriftelijke vorm, op papier of elektronisch, in het IT-systeem van deze vervoerder invoert, voor zover de betrokken passagier kan nagaan of het protest, zoals het in schriftelijke vorm is opgesteld en in dat systeem is ingevoerd, exact zijn mondelinge verklaring weergeeft en het protest, in voorkomend geval, kan wijzigen, aanvullen of zelfs vervangen vóór de in artikel 31, lid 2, van het Verdrag van Montreal voorgeschreven termijn verstrijkt.

            4)

            Artikel 31 van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, dat op 28 mei 1999 te Montreal is gesloten, moet aldus worden uitgelegd dat in dit artikel geen andere inhoudelijke eisen aan het protest worden gesteld dan dat de luchtvervoerder in kennis wordt gesteld van de veroorzaakte schade.

      (
         1
      )	PB C 260 van 18.7.2016.


201805250511897052018/C 200/402882016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180426323322Zaak T-288/16: Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Convivo/EUIPO — Porcesadora Nacional de Alimentos (M’Cooky) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk M’Cooky — Ouder nationaal beeldmerk MR.COOK — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Verwarringsgevaar”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3220120180426NL0040322332Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Convivo/EUIPO — Porcesadora Nacional de Alimentos (M’Cooky)
   (Zaak T-288/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk M’Cooky — Ouder nationaal beeldmerk MR.COOK — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001] — Verwarringsgevaar”]”2018/C 200/40Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Convivo GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: C. Düchs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Rampini en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Porcesadora Nacional de Alimentos C.A. Pronaca (Quito, Ecuador)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 7 maart 2016 (zaak R 1039/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Porcesadora Nacional de Alimentos C. A. Pronaca en Convivo

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Convivo GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (
         1
      )	PB C 260 van 18.7.2016.


201805250181897442018/C 200/1582017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412121322Zaak C-8/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Biosafe — Indústria de Reciclagens SA / Flexipiso — Pavimentos SA [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 63, 167, 168, 178, 179, 180, 182 en 219 — Beginsel van fiscale neutraliteit — Recht op btw-aftrek — Door de nationale wettelijke regeling voorgeschreven termijn om dit recht uit te oefenen — Aftrek van een extra btw-bedrag dat aan de staat is afgedragen en waaromtrent documenten zijn opgesteld om de oorspronkelijke facturen naar aanleiding van een belastingnavordering te corrigeren — Tijdstip waarop de termijn ingaat]
 ---documentbreak--- C2002018NL1220120180412NL0015122132Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — Biosafe — Indústria de Reciclagens SA / Flexipiso — Pavimentos SA
   (Zaak C-8/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 63, 167, 168, 178, 179, 180, 182 en 219 — Beginsel van fiscale neutraliteit — Recht op btw-aftrek — Door de nationale wettelijke regeling voorgeschreven termijn om dit recht uit te oefenen — Aftrek van een extra btw-bedrag dat aan de staat is afgedragen en waaromtrent documenten zijn opgesteld om de oorspronkelijke facturen naar aanleiding van een belastingnavordering te corrigeren — Tijdstip waarop de termijn ingaat]”2018/C 200/15Procestaal: Portugees
      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Biosafe — Indústria de Reciclagens SA

      Verwerende partij: Flexipiso — Pavimentos SA

      Dictum

   De artikelen 63, 167, 168, 178, 179, 180, 182 en 219 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en het beginsel van fiscale neutraliteit moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke in omstandigheden als die aan de orde in het hoofdgeding, waarin naar aanleiding van een belastingnavordering een extra bedrag aan belasting over de toegevoegde waarde (btw) aan de staat is afgedragen, waarvoor verschillende jaren na de levering van de betrokken goederen documenten zijn opgesteld om de oorspronkelijke facturen te corrigeren, het recht op btw-aftrek wordt ontzegd op grond dat de door die wettelijke regeling voorgeschreven termijn om dit recht uit te oefenen was ingegaan bij de uitreiking van die oorspronkelijke facturen en is verstreken.
   (
         1
      )	PB C 95 van 27.3.2017.


201805250071897482018/C 200/043162016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804174521Gevoegde zaken C-316/16 en C-424/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 april 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg en de Supreme Court of the United Kingdom — Duitsland, Verenigd Koninkrijk) — B / Land Baden-Württemberg (C-316/16), Secretary of State for the Home Department / Franco Vomero (C-424/16) [Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 28, lid 3, onder a) — Verhoogde bescherming tegen verwijdering — Voorwaarden — Duurzaam verblijfsrecht — Verblijf in het gastland gedurende de tien jaar voorafgaande aan het besluit tot verwijdering van het grondgebied van de betrokken lidstaat — Periode van gevangenschap — Gevolgen met betrekking tot het ononderbroken karakter van het verblijf van tien jaar — Verband met de algehele beoordeling van een band van integratie — Tijdstip waarop die beoordeling plaatsvindt en de criteria waarmee daarbij rekening moet worden gehouden]
 ---documentbreak--- C2002018NL410120180417NL00044152Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 april 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg en de Supreme Court of the United Kingdom — Duitsland, Verenigd Koninkrijk) — B / Land Baden-Württemberg (C-316/16), Secretary of State for the Home Department / Franco Vomero (C-424/16)
   (Gevoegde zaken C-316/16 en C-424/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 28, lid 3, onder a) — Verhoogde bescherming tegen verwijdering — Voorwaarden — Duurzaam verblijfsrecht — Verblijf in het gastland gedurende de tien jaar voorafgaande aan het besluit tot verwijdering van het grondgebied van de betrokken lidstaat — Periode van gevangenschap — Gevolgen met betrekking tot het ononderbroken karakter van het verblijf van tien jaar — Verband met de algehele beoordeling van een band van integratie — Tijdstip waarop die beoordeling plaatsvindt en de criteria waarmee daarbij rekening moet worden gehouden]”2018/C 200/04Procestalen: Duits en Engels
      Verwijzende rechters

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg, Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: B (C-316/16), Secretary of State for the Home Department (C-424/16)

      Verwerende partijen: Land Baden-Württemberg (C-316/16), Franco Vomero (C-424/16)

      Dictum

            1)

            Artikel 28, lid 3, onder a), van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG dient aldus te worden uitgelegd dat als voorwaarde voor de in die bepaling bedoelde bescherming tegen verwijdering van het grondgebied geldt dat de betrokkene over een duurzaam verblijfsrecht in de zin van artikel 16 en artikel 28, lid 2, van deze richtlijn beschikt.

            2)

            Artikel 28, lid 3, onder a), van richtlijn 2004/38 dient aldus te worden uitgelegd dat in het geval van een Unieburger die een vrijheidsstraf uitzit en jegens wie een besluit tot verwijdering is vastgesteld, aan de in die bepaling vermelde voorwaarde dat de betrokkene „de laatste tien jaar in het gastland [heeft] verbleven” kan zijn voldaan wanneer een algehele beoordeling van de situatie van de betrokkene die rekening houdt met alle relevante aspecten tot de conclusie leidt dat niettegenstaande die detentie de integratiebanden tussen de betrokkene en het gastland niet zijn verbroken. Deze aspecten omvatten met name de sterkte van de met het gastland opgebouwde integratiebanden voordat de betrokkene in detentie is geplaatst, de aard van het strafbare feit dat de opgelegde detentieperiode heeft gerechtvaardigd en de omstandigheden waaronder dit feit is gepleegd alsmede het gedrag van de betrokkene gedurende de detentieperiode.

            3)

            Artikel 28, lid 3, onder a), van richtlijn 2004/38 dient aldus te worden uitgelegd dat de vraag of een persoon voldoet aan de voorwaarde dat hij „de laatste tien jaar in het gastland [heeft] verbleven” in de zin van die bepaling, moet worden beoordeeld op de datum waarop het aanvankelijke besluit tot verwijdering is vastgesteld.

      (
         1
      )	PB C 343 van 19.9.2016.

      PB C 350 van 26.9.2016.


201805250141897552018/C 200/16132017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412131311Zaak C-13/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Fédération des entreprises de la beauté / Ministre des Affaires sociales, de la Santé et des Droits des femmes, Ministre de l’Éducation nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre de l’Économie et des Finances, voorheen Ministre de l’Économie, de l’Industrie et du Numérique [Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Cosmetische producten — Verordening (EG) nr. 1223/2009 — Artikel 10, lid 2 — Beoordeling van de veiligheid van het cosmetisch product — Kwalificatie van de veiligheidsbeoordelaar — Erkenning van de gelijkwaardigheid van opleidingen — Gelijksoortige studierichtingen aan de opleidingen farmacie, toxicologie of geneeskunde — Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten]
 ---documentbreak--- C2002018NL1310120180412NL0016131131Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Fédération des entreprises de la beauté / Ministre des Affaires sociales, de la Santé et des Droits des femmes, Ministre de l’Éducation nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre de l’Économie et des Finances, voorheen Ministre de l’Économie, de l’Industrie et du Numérique
   (Zaak C-13/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Cosmetische producten — Verordening (EG) nr. 1223/2009 — Artikel 10, lid 2 — Beoordeling van de veiligheid van het cosmetisch product — Kwalificatie van de veiligheidsbeoordelaar — Erkenning van de gelijkwaardigheid van opleidingen — Gelijksoortige studierichtingen aan de opleidingen farmacie, toxicologie of geneeskunde — Beoordelingsbevoegdheid van de lidstaten]”2018/C 200/16Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fédération des entreprises de la beauté

      Verwerende partijen: Ministre des Affaires sociales, de la Santé et des Droits des femmes, Ministre de l’Éducation nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre de l’Économie et des Finances, voorheen Ministre de l’Économie, de l’Industrie et du Numérique

      Dictum

            1)

            Artikel 10, lid 2, van verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling bedoelde erkenning van gelijkwaardigheid van opleidingen betrekking kan hebben op andere opleidingen dan die welke in derde landen worden gegeven.

            2)

            Artikel 10, lid 2, van verordening nr. 1223/2009 moet aldus worden uitgelegd dat het elke lidstaat de bevoegdheid verleent om studierichtingen te bepalen die „gelijksoortig” zijn aan farmacie, toxicologie of geneeskunde, alsook het niveau van de kwalificatie die aan de vereisten van deze verordening voldoet, op voorwaarde dat de doelstellingen van die verordening in acht worden genomen en met name wordt gewaarborgd dat de persoon die de veiligheid van cosmetische producten moet beoordelen over een kwalificatie beschikt waarmee hij een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid kan verzekeren.

      (
         1
      )	PB C 95 van 27.3.2017.


201805250161897562018/C 200/271242018CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180215212221Zaak C-124/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2018 door Red Bull GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 november 2017 in de gevoegde zaken T-101/15 en T-102/15, Red Bull GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
 ---documentbreak--- C2002018NL2110120180215NL0027211222Hogere voorziening ingesteld op 15 februari 2018 door Red Bull GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 november 2017 in de gevoegde zaken T-101/15 en T-102/15, Red Bull GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-124/18 P)2018/C 200/27Procestaal: Engels
      Partijen

      Rekwirante: Red Bull GmbH (vertegenwoordigers: A. Renck, Rechtsanwalt, S. Petivlasova, abogada)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Marques, Optimum Mark sp. z o.o.

      Conclusies

            —

            vernietiging van het bestreden arrest van 30 november 2017 in de gevoegde zaken T-101/15 en T-102/15,

            —

            vernietiging van de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2014 in de zaken R 2037/2013-1 en R 2036/2013-1, en

            —

            verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar eerste middel voert rekwirante aan dat de wijze waarop het Gerecht artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 4 van verordening 2017/1001 (
         1
      ) in de context van merken bestaande in een kleurencombinatie heeft uitgelegd, de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid schendt. Het Gerecht heeft ten onrechte een nieuw en onevenredig vereiste voor de grafische voorstelling van merken bestaande in een kleurencombinatie opgelegd, dat is gebaseerd op de onjuiste aanname dat dergelijke merken inherent minder nauwkeurig van aard zijn. Ten eerste bestaat hiervoor geen rechtsgrondslag, voldoet deze aanname niet aan de doelstellingen die zijn neergelegd in de wetgeving, en worden merken bestaande in een kleurencombinatie hierdoor op onrechtmatige en onevenredige wijze gediscrimineerd ten opzichte van alle andere soorten merken, zoals merken bestaande in één kleur, woordmerken, grafische merken en andere merken. Ten tweede gaat het criterium dat is gehanteerd in het bestreden arrest in tegen de aard van merken bestaande in een kleurencombinatie als zodanig, die, zoals duidelijk erkend door het Hof in het arrest Libertel (
         2
      ), geen bepaalde omtrek hebben. Het bestreden arrest beperkt merken bestaande in een kleurencombinatie als zodanig in feite tot beeldmerken, positiemerken of merken bestaande in een gekleurd patroon. Ten derde leidt het bestreden arrest mogelijk tot de nietigheid van meer dan 85 % van de in verweerders register ingeschreven merken bestaande in kleurencombinaties van het type van de litigieuze merken.
   Met haar tweede middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 4 van verordening 2017/1001 heeft geschonden vanwege een onjuiste en ontoelaatbare uitlegging van het arrest Heidelberger Bauchemie (
         3
      ), doordat het drie cumulatieve vereisten voor de grafische voorstelling van merken bestaande in kleurencombinaties heeft opgelegd, te weten (i) de exacte tinten van de desbetreffende kleuren, (ii) de verhoudingen van die kleuren en (iii) de schikking ervan in de ruimte. Deze vereisten waren niet wezenlijk in dat arrest en hebben enkel een onevenredig zwaar effect op de categorie of klasse van merken of tekens bestaande in kleurencombinaties of in een kleur als zodanig. Bovendien zou het derde — en nieuw opgelegde — cumulatieve vereiste gerechtvaardigd zijn door het vermeende „beperkte intrinsieke vermogen van kleuren om specifieke betekenis over te brengen”. Dit laatste werd echter tot op heden beoordeeld in het kader van het onderzoek of een merk onderscheidend vermogen heeft om te kunnen worden ingeschreven, en niet in de context van het vereiste van grafische voorstelling. Dit betekent dat dit vereiste van meet af aan resulteert in de nietigheid van een inschrijving, zonder dat door gebruik verkregen onderscheidend vermogen kan worden aangetoond, of op een andere wijze de nietigheid kan worden opgeheven. Het bestreden arrest schendt tevens artikel 4 van verordening 2017/1001 door voor dit soort merken een „uitdrukkelijke” beschrijving te vereisen en door de wezenlijke definitie van zulke merken te beperken tot merken die één ruimtelijke (met andere woorden beeldende) schikking hebben die overeenkomt met het vermeende daadwerkelijke hierop volgende gebruik van het merk.
   Met haar derde middel voert rekwirante aan dat het Gerecht het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen heeft geschonden door in zijn arrest niet te beoordelen en in aanmerking te nemen dat de aanvraag voor het eerste litigieuze merk vóór het arrest Heidelberger Bauchemie was ingediend, en door aldus voorbij te gaan aan de mogelijke toepassing van de beginselen die zijn uiteengezet in de arresten van het Hof in de zaken Lambretta (
         4
      ) en Cactus (
         5
      ). Het Gerecht heeft dit beginsel eveneens geschonden door geen algemene beoordeling te verrichten van toegestane en betrouwbare bronnen, van het toepasselijke recht, de Unierechtspraak en verweerders richtsnoeren om vast te stellen of alle relevante omstandigheden van het onderhavige geval in samenhang bezien kunnen leiden tot de vaststelling dat verweerder rekwirante nauwkeurige, onvoorwaardelijke en onderling overeenstemmende toezeggingen heeft gedaan, waarop zij vertrouwde door te voldoen aan diens vereisten en wat bij rekwirante leidde tot een rechtsgeldig gewettigd vertrouwen.
   Met haar vierde middel voert rekwirante aan dat het Gerecht het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, door de onevenredigheid van de nietigverklaring van beide litigieuze merken in de uitzonderlijke omstandigheden van het onderhavige geval niet in aanmerking te nemen. Het Gerecht heeft in het bijzonder nagelaten rekening te houden met het feit dat de doelstellingen van duidelijkheid en nauwkeurigheid, evenals rechtszekerheid, op legitieme wijze konden worden geëerbiedigd indien rekwirante de gelegenheid had gekregen om de beschrijvingen van beide merken te verduidelijken zodat deze ingeschreven konden blijven in plaats van te worden nietig verklaard.
   Met haar vijfde middel voert rekwirante aan dat het Gerecht zijn Reglement voor de procesvoering heeft geschonden door artikel 134, lid 1, ervan onjuist toe te passen en rekwirante te verwijzen in de kosten van de procedure. De uitzonderlijke omstandigheden van het onderhavige geval en de billijkheid vereisen overeenkomstig artikel 135, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering dat rekwirante niet wordt verwezen in de kosten van de procedure (en dat deze worden gedragen door verweerder).
   (
         1
      )	Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).
   (
         2
      )	Arrest van 6 mei 2003, Libertel, C-104/01, EU:C:2003:244.
   (
         3
      )	Arrest van 24 juni 2004, Heidelberger Bauchemie, C-49/02, EU:C:2004:384.
   (
         4
      )	Arrest van 16 februari 2017, Brandconcern BV/EUIPO en Scooters India (Lambretta), C-577/14 P, EU:C:2017:122.
   (
         5
      )	Arrest van 11 oktober 2017, EUIPO/Cactus (Cactus), C-501/15 P, EU:C:2017:750.


201805250101897532018/C 200/053202016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804105511Zaak C-320/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Lille — Frankrijk) — Strafzaak tegen Uber France SAS (Prejudiciële verwijzing — Diensten op het gebied van vervoer — Richtlijn 2006/123/EG — Diensten op de interne markt — Richtlijn 98/34/EG — Diensten van de informatiemaatschappij — Regel betreffende diensten van de informatiemaatschappij — Begrip — Bemiddelingsdienst waardoor met behulp van een smartphone-applicatie niet-professionele chauffeurs die hun eigen voertuig gebruiken tegen betaling in contact kunnen worden gebracht met personen die een stadstraject wensen af te leggen — Strafsancties)
 ---documentbreak--- C2002018NL510120180410NL00055151Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Lille — Frankrijk) — Strafzaak tegen Uber France SAS
   (Zaak C-320/16) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Diensten op het gebied van vervoer — Richtlijn 2006/123/EG — Diensten op de interne markt — Richtlijn 98/34/EG — Diensten van de informatiemaatschappij — Regel betreffende diensten van de informatiemaatschappij — Begrip — Bemiddelingsdienst waardoor met behulp van een smartphone-applicatie niet-professionele chauffeurs die hun eigen voertuig gebruiken tegen betaling in contact kunnen worden gebracht met personen die een stadstraject wensen af te leggen — Strafsancties)”2018/C 200/05Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Lille

      Partij in de strafzaak

   Uber France SAS,

      In tegenwoordigheid van: Nabil Bensalem

      Dictum

   Artikel 1 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, en artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke regeling die strafsancties stelt op het organiseren van een systeem waarbij klanten in contact worden gebracht met personen die tegen betaling personenvervoer over de weg verrichten met behulp van voertuigen met minder dan tien plaatsen, zonder daartoe over een vergunning te beschikken, een „dienst op het gebied van vervoer” betreft voor zover zij van toepassing is op een bemiddelingsdienst die wordt aangeboden door middel van een smartphone-applicatie en die deel uitmaakt van een dienstenpakket waarvan het voornaamste aspect de vervoersdienst is. Een dergelijke dienst is uitgesloten van de werkingssfeer van die richtlijnen.
   (
         1
      )	PB C 296 van 16.8.2016.


201805250441897012018/C 200/542972017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180424424211Zaak T-297/17: Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — VSM/EUIPO (WE KNOW ABRASIVES) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk WE KNOW ABRASIVES — Merk bestaande in een reclameslogan — Bevoegdheid van de kamer van beroep in geval van een beroep dat beperkt is tot een deel van de door de merkaanvraag aangeduide diensten — Artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 71, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL4210120180424NL0054421421Arrest van het Gerecht van 24 april 2018 — VSM/EUIPO (WE KNOW ABRASIVES)
   (Zaak T-297/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk WE KNOW ABRASIVES — Merk bestaande in een reclameslogan — Bevoegdheid van de kamer van beroep in geval van een beroep dat beperkt is tot een deel van de door de merkaanvraag aangeduide diensten — Artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 71, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001] — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]”2018/C 200/54Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: VSM.Vereinigte Schmirgel- und Maschinen-Fabriken AG (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Horak, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en A. Söder, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 maart 2017 (zaak R 1595/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken WE KNOW ABRASIVES als Uniemerk

      Dictum

            1)

            De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 6 maart 2017 (zaak R 1595/2016-4) wordt vernietigd voor zover daarbij de inschrijving van het woordteken WE KNOW ABRASIVES is geweigerd voor de diensten van klasse 35 die als volgt zijn omschreven: „Reclame; beheer van commerciële zaken; administratieve diensten; groothandelsdiensten op het gebied van metaalwaren voor de bouw; zakelijke administratie”.

            2)

            De overige vorderingen van VSM.Vereinigte Schmirgel- und Maschinen-Fabriken AG worden verworpen.

            3)

            VSM.Vereinigte Schmirgel- und Maschinen-Fabriken en het EUIPO dragen elk hun eigen kosten.

      (
         1
      )	PB C 231 van 17.7.2017.


201805250601897322018/C 200/413122016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180425333311Zaak T-312/16: Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk CHATKA — Ouder internationaal beeldmerk CHATKA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3310120180425NL0041331331Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA)
   (Zaak T-312/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk CHATKA — Ouder internationaal beeldmerk CHATKA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 47, leden 2 en 3, van verordening 2017/1001)”]”2018/C 200/41Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Walfood SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Cornu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Romanov Holding, SL (La Moraleja, Spanje) (vertegenwoordigers: S. García Cabezas en R. Fernández Iglesias, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 (zaak R 2780/8014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Romanov Holding en Walfood

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Walfood SA wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 305 van 22.8.2016.


201805250211897262018/C 200/292082018CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180323232421Zaak C-208/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechië) op 23 maart 2018 — Jana Petruchová / FIBO Group Holdings Limited
 ---documentbreak--- C2002018NL2310120180323NL0029231242Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechië) op 23 maart 2018 — Jana Petruchová / FIBO Group Holdings Limited
   (Zaak C-208/18)2018/C 200/29Procestaal: Tsjechisch
      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jana Petruchová

      Verwerende partij: FIBO Group Holdings Limited

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 17, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 (
         1
      ) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus worden uitgelegd dat een persoon, zoals verzoekster in het hoofdgeding, die handelt op FOREX, de internationale valutawisselmarkt, vanwege het actief plaatsen van zijn eigen orders, zij het via een derde die zich beroepsmatig met die handel bezighoudt, op grond van die bepaling als consument moet worden beschouwd?
   (
         1
      )	PB 2012, L 351, blz. 1.