title: Zaak T-103/08: Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Polimeri Europa en Eni/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/45

         Beroep ingesteld op 20 februari 2008 — Polimeri Europa en Eni/Commissie
   (Zaak T-103/08)
   (2008/C 92/88)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Polimeri Europa SpA (Brindisi, Italië), Eni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. M. Roberti, F. Moretti, I. Perego, F. Cannizzaro, V. Ruotolo, V. Larocca en D. Durante, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking geheel of ten dele nietig te verklaren, met name wat verzoeksters betreft, met alle daaraan te verbinden gevolgen voor het bedrag van de geldboete;

               —

               subsidiair, de geldboete in te trekken of te verminderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking van 5 december 2007, C(2007) 5910 def. in zaak COMP/F/38629 — Chloropreen rubber (hierna: „CR”) — (hierna: „bestreden beschikking”), heeft de Commissie Polimeri Europa en Eni samen met andere ondernemingen aansprakelijk gesteld voor inbreuk op artikel 81 EG, wegens i) het sluiten van overeenkomsten ter verdeling en stabilisering van de markten, de marktaandelen en de verkoopquota, ii) het vaststellen en doorvoeren van prijsverhogingen voor chloropreen rubber en het vaststellen van minimumprijzen, iii) het verdelen van de klanten, en iv) het uitwisselen van gevoelige commerciële informatie.
   Ter onderbouwing van hun beroep betogen Polimeri Europa en Eni dat de bestreden beschikking inhoudelijk gebrekkig is wegens:

               —

               schending van artikel 81 EG en ontoereikende motivering van de omstandigheid dat Eni — ten onrechte — aansprakelijk is gesteld voor gedragingen van een dochteronderneming. Verzoeksters betogen dienaangaande dat de moedermaatschappij niet aansprakelijk kan worden gesteld op de enkele grond dat zij het kapitaal volledig in handen heeft, en verder dat verweerster de bewijzen van de daadwerkelijke autonomie van de dochterondernemingen ten opzichte van de moedermaatschappij onjuist heeft beoordeeld;

               —

               tegenstrijdigheid met de brief houdende afronding van de procedure tegen de onderneming die tot en met 1 januari 2002 verantwoordelijk was voor de CR-activiteiten, te weten Syndial SpA (hierna: „Syndial”), en schending van de rechten van de verdediging;

               —

               schending van artikel 81 EG en ontoereikende motivering van de omstandigheid dat Polimeri Europea — ten onrechte — aansprakelijk is gesteld voor feiten die betrekking hebben op een periode waarin niet zij, maar een andere maatschappij de CR-activiteiten beheerde;

               —

               ontoereikende en tegenstrijdige motivering, gebrekkig onderzoek en schending van artikel 81 EG bij de beoordeling van de feiten en de bewijzen;

               —

               ontoereikende en tegenstrijdige motivering van de bestreden beschikking, gebrekkig onderzoek en schending van artikel 81 EG, voor zover de inbreuk als één enkele en voortdurende inbreuk is aangemerkt;

               —

               onjuiste berekening van de duur van de inbreuk in het licht van het beschikbare bewijsmateriaal.

         Verzoeksters voeren verder aan dat de hun opgelegde geldboete onrechtmatig is wegens schending van artikel 81 EG, artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 en de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten.
   Dienaangaande stellen zij zowel schending van het evenredigheidsbeginsel als gevolg van de verhogingen die hun zijn opgelegd wegens recidive en afschrikking, als ontoereikende motivering wat de niet-erkenning betreft van verzachtende omstandigheden, te weten de passieve of onbeduidende rol die zij in het kader van de inbreuk hebben vervuld, hun beperkte deelname aan de inbreuk, de beëindiging van hun deelname daaraan en de niet-uitvoering van de overeenkomsten. Polimeri Europa en Eni betogen verder dat geen rekening is gehouden met de medewerking die Syndial en Polimeri Europa in overeenstemming met de genoemde richtsnoeren hebben verleend ter verkrijging van een verlaging van de geldboete.
   Verzoeksters stellen ten slotte schending van artikel 81 EG en van de Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken, omdat de Commissie de waarde van het door Syndial en Polimeri Europa geleverde bewijs verkeerd heeft beoordeeld en heeft geweigerd de geldboete in overeenstemming met deze mededeling te verlagen.


title: Zaak T-611/13: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Australian Gold/BHIM — Effect Management & Holding (HOT) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap — Beeldmerk HOT — Absolute weigeringsgronden — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 — Incidenteel beroep bij de kamer van beroep — Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 216/96 — Incidenteel beroep bij het Gerecht — Artikel 134, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van 2 mei 1991”]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/50

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Australian Gold/BHIM — Effect Management & Holding (HOT)
   (Zaak T-611/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap - Beeldmerk HOT - Absolute weigeringsgronden - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 - Incidenteel beroep bij de kamer van beroep - Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 216/96 - Incidenteel beroep bij het Gerecht - Artikel 134, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van 2 mei 1991”])
   (2015/C 302/64)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Australian Gold LLC (Indianapolis, Indiana, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Poch en S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Effect Management & Holding GmbH (Vöcklabruck, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Pernez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2013 (zaak R 1881/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Australian Gold LLC en Effect Management & Holding GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 10 september 2013 (zaak R 1881/2012-4) wordt vernietigd, voor zover daarbij geen uitspraak is gedaan op de vordering van Australian Gold LLC met betrekking tot „reinigings-, polijst-, ontvettings- en schuurmiddelen” van klasse 3 en „hygiënische producten voor medisch gebruik” van klasse 5, en de beslissing van de nietigheidsafdeling is vernietigd en gewijzigd voor „parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, met name shampoo, douchegel, bodylotion, gezichtscrème” van klasse 3.

               2)

               Het door Effect Management & Holding GmbH bij de kamer van beroep ingestelde beroep wordt verworpen met betrekking tot „parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, met name shampoo, douchegel, bodylotion, gezichtscrème”.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De door Effect Management & Holding ingediende vordering tot herziening wordt afgewezen.

               5)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-330/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  8 februari 2006  — Aqua-Terra Bioprodukt tegen BHIM

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/46

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2006 — Aqua-Terra Bioprodukt tegen BHIM
   (Zaak T-330/05) (1)

   (2006/C 86/85)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-136/04: Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door Domäne Vorderriss, Rasso Freiherr von Cramer-Klett en Rechtlerverband Pfronten tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/17

         Beroep, op 8 april 2004 ingesteld door Domäne Vorderriss, Rasso Freiherr von Cramer-Klett en Rechtlerverband Pfronten tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-136/04)
   (2004/C 190/28)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Domäne Vorderriss, gevestigd te Lenggries (Duitsland), Rasso Freiher von Cramer-Klett, wonende te Aschau i. Chiemgau (Duitsland), en Rechtlerverband Pfronten, gevestigd te Pfronten (Duitsland), vertegenwoordigd door Th. Schönfeld, advocaat.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 22 december 2003 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de alpiene biogeografische regio (1) nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn eigenaar van percelen bos die worden geëxploiteerd in het kader van door hen beheerde bosbouwondernemingen en die thans krachtens de bestreden beschikking tot gebieden van communautair belang voor de alpiene biogeografische regio (GCB's) zijn verklaard.
   Verzoekers stellen dat de bestreden beschikking hun grondrechten schendt, die worden gewaarborgd in het kader van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht. Deze schending van de grondrechten is formeel onrechtmatig, daar bij de vaststelling van de beschikking van de Commissie (en de omzetting van richtlijn 92/43/EEG (2)) het recht op inspraak van de betrokken eigenaars niet is geëerbiedigd.
   Verder stellen verzoekers dat de bestreden beschikking ook materieel hun eigendomsrecht schendt, daar bij de vaststelling van de GCB's geenszins rekening is gehouden met het eigendomsrecht van verzoekers (en de andere getroffenen) en derhalve ook geen afweging heeft plaatsgevonden van het belang bij de vastlegging van de GCB's en de particuliere belangen van verzoekers. De bestreden beschikking druist verder in tegen richtlijn 92/43/EEG zelf, daar de kwestie van de financiële compensatie in het geheel niet is geregeld.
   Bovendien is de bestreden beschikking volgens verzoekers onevenredig, daar zij als zodanig niet geschikt is om een coherent Europees ecologisch netwerk te creëren, en een „aparte lijst” voor slechts één biogeografische regio derhalve niet geschikt is om het met de richtlijn nagestreefde doel van bescherming te bereiken. Verder is de bestreden beschikking ongeschikt, daar de vereiste coördinatie voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap achterwege is gebleven.

      (1)  PB 2004, L 14, blz. 21.

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).


title: Zaak T-26/12: Beroep ingesteld op 20 januari 2012 — PT Musim Mas/Raad

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/22

         Beroep ingesteld op 20 januari 2012 — PT Musim Mas/Raad
   (Zaak T-26/12)
   2012/C 80/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PT Perindustrian dan Perdagangan Musim Semi Mas (PT Musim Mas) (Medan, Indonesië) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de artikelen 1 en 2, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië (PB L 293, 11.11.2011, blz. 1) (hierna: „bestreden verordening”), nietig te verklaren voor zover zij op verzoekster betrekking heeft;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het Gerecht is bevoegd te oordelen over de verenigbaarheid van de artikelen 1 en 2 van de bestreden verordening met verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) (hierna: „basisverordening”) en met de algemene rechtsbeginselen van de Europese Unie.

               2)

               Tweede middel: schending door de Raad van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, omdat

                           a)

                           hij de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld en zijn bevoegdheid heeft misbruikt door te ontkennen dat verzoekster en haar verbonden verkoopfiliaal in Singapore een „economische eenheid” vormen. Tijdens haar onderzoek heeft de Commissie bewust geen rekening gehouden met de door verzoekster aangevoerde gegevens over verbonden ondernemingen;

                           b)

                           hij niet op adequate wijze heeft aangetoond dat aan de voorwaarden van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening is voldaan. De Raad heeft ook zijn bevoegdheid misbruikt en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de toepassing van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, door zich te baseren op onjuiste of onjuist uitgelegde feiten om vast te stellen dat de voorwaarden voor toepassing van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening zijn vervuld. De Raad heeft de door verzoekster aan de Commissie meegedeelde gegevens, die de Commissie is nagegaan en niet heeft weerlegd in enige fase van het onderzoek, buiten beschouwing gelaten.

               3)

               Derde middel: schending door de Raad van artikel 2, lid 10, eerste alinea, van de basisverordening, aangezien

                           a)

                           hij de uitvoerprijs en de normale waarde niet op billijke wijze heeft vergeleken. Hij heeft onvoldoende de verschillen aangetoond in de factoren die de prijzen en prijsverschillen beïnvloeden. In tegenstelling tot bestaande rechtspraak, heeft de Raad geen asymmetrie aangetoond tussen de normale waarde en de uitvoerprijs, in het geval waar geen correctie voor betaalde commissies was toegepast. De Raad heeft geen rekening gehouden met de in verzoeksters antwoord op de vragenlijst en tijdens de controlebezoeken van de Raad aangevoerde informatie- en bewijselementen die aantoonden dat ICOF S ook verkoopt op de binnenlandse markt. De Raad heeft onvoldoende de redenen uiteengezet waarom hij geen rekening heeft gehouden met die elementen. Bijgevolg heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en zijn bevoegdheid misbruikt. Hij heeft de noodzaak van een correctie op onvoldoende wijze gemotiveerd, wat discriminerend is ten aanzien van verzoekster.

                           b)

                           de Raad een dubbele correctie bij het in mindering brengen van winsten op de uitvoerprijs niet heeft vermeden. De Raad heeft een eerste hypothetische marge van 5 % in mindering gebracht voor de winsten van ICOF E, overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de basisverordening, en een tweede hypothetische marge van 5 % voor de winsten van ICOF S, zodat een onredelijke totale hypothetische marge van 10 % in mindering is gebracht voor een verkooptransactie binnen een concern. Dit is duidelijk in strijd met de feiten en de normale praktijken bij dergelijke transacties. Als onderzoeksinstantie had de Commissie dat moeten weten. Om die redenen heeft de Raad de winsten binnen het concern kennelijk onjuist beoordeeld en heeft hij artikel 2, lid 10, van de basisverordening op een onjuiste, discriminerende en onredelijke wijze toegepast.

               4)

               Vierde middel: schending door de Raad van het beginsel van goed bestuur bij zijn beoordeling van verzoeksters situatie. Hij is voorbijgegaan aan informatie, bewijs en argumenten die aan de Commissie zijn meegedeeld tijdens het onderzoek. In de plaats daarvan heeft de Raad zich gebaseerd op formele facturen, betaalde commissies en uit hun verband gerukte contracten om verzoeksters dumpingmarge kunstmatig te vergroten. De Commissie en de Raad hadden zorgvuldiger moeten zijn en een nauwgezettere analyse moeten maken om tot hun conclusies te komen.

               5)

               Vijfde middel: de bestreden verordening is vastgesteld in strijd met de beginselen van gelijkheid en non-discriminatie. Door een correctie door te voeren van verzoeksters uitvoerprijs, heeft de Raad een asymmetrie gecreëerd tussen de uitvoerprijs en de normale waarde, uitsluitend wegens verzoeksters groeps- en belastingstructuur. Bovendien werd ten nadele van verzoekster een hypothetische winstmarge tweemaal in mindering gebracht wegens die structuur. Beide omstandigheden discrimineren verzoekster ten aanzien van de andere onderzochte ondernemingen, die vergelijkbare kosten dragen die niet zijn gecorrigeerd.

      (1)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.


title: Zaak C-33/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 26 januari 2009 — Oracle Nederland BV tegen Inspecteur der Belastingdienst Utrecht-Gooi/ kantoor Utrecht

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 26 januari 2009 — Oracle Nederland BV tegen Inspecteur der Belastingdienst Utrecht-Gooi/ kantoor Utrecht
   (Zaak C-33/09)
   2009/C 90/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Oracle Nederland BV

      Verweerder: Inspecteur der Belastingdienst Utrecht-Gooi/ kantoor Utrecht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 11, vierde lid, van de Tweede richtlijn (1) en artikel 17, zesde lid, van de Zesde richtlijn (2) zo worden uitgelegd, dat een lidstaat, die gebruik heeft willen maken van de in die artikelen geboden mogelijkheid tot (handhaving van de) uitsluiting van aftrek met betrekking tot categorieën uitgaven die worden omschreven als:

                           —

                           „het verstrekken van spijzen en dranken aan het personeel van de ondernemer”;

                           —

                           „het geven van relatiegeschenken of het doen van andere giften aan degenen bij wie, indien aan hen ter zake omzetbelasting in rekening is of zou zijn gebracht, deze in het geheel niet of hoofdzakelijk niet voor aftrek in aanmerking komt of zou komen”;

                           —

                           „het aan het personeel van de ondernemer verlenen van huisvesting”;

                           —

                           „het aan het personeel van de ondernemer geven van gelegenheid tot ontspanning”

                     voldaan heeft aan de voorwaarde een categorie van voldoende bepaalde goederen en diensten aan te wijzen?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt voor één der genoemde categorieën, bieden artikel 6, tweede lid, en artikel 17, tweede en zesde lid, van de Zesde richtlijn ruimte voor een nationale wettelijke regeling als in het geding aan de orde is, die vóór de inwerkingtreding van die richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan een belastingplichtige de omzetbelasting betaald bij de aanschaf van bepaalde goederen en diensten, omdat ter zake daarvan een vergoeding in rekening is gebracht met omzetbelasting, niet volledig in aftrek kan brengen, te weten slechts tot het bedrag van de ter zake van die prestatie verschuldigde belasting?

               3)

               Zo met betrekking tot „het verstrekken van spijzen en dranken” is voldaan aan de voorwaarde een categorie voldoende bepaalde goederen en diensten aan te wijzen, verzet artikel 17, zesde lid, van de Zesde richtlijn zich dan tegen een wijziging in een bestaande uitsluiting van de aftrek van welke wijziging aannemelijk is dat in beginsel de draagwijdte van die uitsluiting wordt beperkt, doch waarbij niet kan worden uitgesloten dat in een individueel geval in enig jaar, met name door het forfaitaire karakter van de gewijzigde regeling, de werkingssfeer van de beperking van de aftrek wordt uitgebreid?

      (1)  Tweede richtlijn 67/228/EEG van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelstel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 71, blz. 1303).

      (2)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak F-113/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — DI/EASO (Openbare dienst — Personeel van EASO — Arbeidscontractant — Proeftijd — Ontslag wegens kennelijke ongeschiktheid — Beroep tot nietigverklaring — Overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht — Geen overeenstemming — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/66

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — DI/EASO
   (Zaak F-113/13)
   ((Openbare dienst - Personeel van EASO - Arbeidscontractant - Proeftijd - Ontslag wegens kennelijke ongeschiktheid - Beroep tot nietigverklaring - Overeenstemming tussen het verzoekschrift en de klacht - Geen overeenstemming - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding))
   (2015/C 389/75)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DI (vertegenwoordiger: I. Vlaic, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (vertegenwoordigers: L. Cerdán Ortiz-Quintana, gemachtigde, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) tot beëindiging van verzoekers arbeidsovereenkomst na de proeftijd, die met drie maanden is verlengd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               DI draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken.


title: Zaak T-687/13: Beroep ingesteld op 13 december 2013 — Unibail Management/BHIM (Afbeelding van twee lijnen en vijf sterren)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/42

         Beroep ingesteld op 13 december 2013 — Unibail Management/BHIM (Afbeelding van twee lijnen en vijf sterren)
   (Zaak T-687/13)
   2014/C 52/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unibail Management (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Bénard, A. Rudoni, O. Klimis, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 september 2013 in zaak R 299/2013-2 gedeeltelijk vernietigen, voor zover daarbij is geweigerd om gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 939 981 in te schrijven voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 36, 38, 41 en 42;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande uit vijf vijfpuntige sterren, voorafgegaan en gevolgd door een horizontale lijn, voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 36, 38, 39, 41, 42 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 939 981

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, juncto artikel 75, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-345/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/61

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-345/04) (1)

   (2008/C 301/102)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 2003 in zaak T-196/01: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Intrekking van financiële bĳstand — Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Beoordelingsfout — Evenredigheidsbeginsel — Redelĳke termĳn — Motivering")

text:
C 304/24                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          13.12.2003
3)    Verstaat dat interveniënt zijn eigen kosten zal dragen.              2)    Verstaat dat elk van partijen haar eigen kosten, daaronder
                                                                                begrepen die van de procedure in kort geding zal dragen.
(1) PB C 108 van 7.4.2001.
                                                                           (1) PB C 289 van 13.10.2001.
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 30 september 2003
                                                                                van 30 september 2003
in zaak T-196/01: Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           in zaak T-203/01: Manufacture française des pneumati-
                                                                           ques Michelin tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(„EOGFL — Intrekking van financiële bijstand — Artikel 24                                              schappen (1)
van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Beoordelingsfout —
Evenredigheidsbeginsel — Redelijke termijn — Motivering”)
                                                                               („Artikel 82 EG — Kortingensystemen — Misbruik”)
                          (2003/C 304/42)
                                                                                (2003/C 304/43)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-196/01, Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis,
gevestigd te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd                  In zaak T-203/01, Manufacture française des pneumatiques
door D. Nikopoulos, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                Michelin, gevestigd te Clermont-Ferrand (Frankrijk), vertegen-
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    woordigd door J.-F. Bellis, M. Wellinger, D. Waelbroeck
pen (gemachtigde: M. Condou-Durande), betreffende een ver-                 en M. Johnsson, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
zoek tot nietigverklaring van beschikking C (2001) 1284 van                Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
de Commissie van 8 juni 2001 houdende intrekking van de                    pen (gemachtigden: R. Wainwright en A. Barav), ondersteund
bijstand die aan het Laboratorium voor bosgenetica en ter                  door Bandag Inc., gevestigd te Muscatine, Iowa (Verenigde
verbetering van de houtachtige plantensoorten van de                       Staten), vertegenwoordigd door H. Calvet en R. Saint-Esteben,
Aristoteleio Panepistimio Thessalonikis (Aristoteles-Universi-             advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betref-
teit van Thessaloniki) is toegekend bij beschikking C (96) 2542            fende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2002/
van de Commissie van 25 september 1996 betreffende de                      405/EG van de Commissie van 20 juli 2001 betreffende een
toekenning van steun uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie,                   procedure uit hoofde van artikel 82 van het EG-Verdrag
krachtens verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad, in het                (COMP/E-2/36.041/PO — Michelin) (PB 2002, L 143, blz. 1),
kader van project nr. 93.EL.06.023, getiteld „Proefproject voor            heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
een spoediger herstel van de door brand getroffen bossen in                K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
Griekenland”, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld                griffier: J. Plingers, administrateur, op 30 september 2003 een
als volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
griffier: I. Natsinas, administrateur, op 30 september 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
1)    Verklaart nietig beschikking C (2001) 1284 van de Commissie
      van 8 juni 2001 houdende intrekking van de bijstand die aan          2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
      het Laboratorium voor bosgenetica en ter verbetering van de                Commissie.
      houtachtige plantensoorten van de Aristoteleio Panepistimio
      Thessalonikis (Aristoteles-Universiteit van Thessaloniki) is toe-    3)    Verstaat dat Bandag Inc. haar eigen kosten zal dragen.
      gekend bij beschikking C (96) 2542 van de Commissie van
      25 september 1996 betreffende de toekenning van steun uit het
      EOGFL, afdeling Oriëntatie, krachtens verordening (EEG)              (1) PB C 331 van 24.11.2001.
      nr. 4256/88 van de Raad, in het kader van project
      nr. 93.EL.06.023, getiteld „Proefproject voor een spoediger
      herstel van de door brand getroffen bossen in Griekenland”.


title: Zaak T-84/17: Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Consorzio IB Innovation/Commissie

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/24

         Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Consorzio IB Innovation/Commissie
   (Zaak T-84/17)
   (2017/C 095/32)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consorzio IB Innovation (Bentivoglio, Italië) (vertegenwoordigers: A. Masutti en P. Manzini, avvocati)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, eventueel gedeeltelijk, op basis van de gegrond verklaarde middelen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van 30 november 2016 van het Directoraat-generaal Onderzoek en Innovatie van de Europese Commissie (ref. Ares 2016 — 6711369), waarbij het zich akkoord heeft verklaard met het definitieve verslag van Lubbock Fine nr. 14-BA259-027 van 21 november 2016 en vervolgens heeft geoordeeld dat IBI 294 925,43 EUR moet terugbetalen in het kader van overeenkomst nr. 261679-CONTAIN en 155 482,91 EUR in het kader van overeenkomst nr. 288383-ICARGO, alsook moet nagaan of er stelselmatige fouten zijn in het kader van een reeks daaropvolgende overeenkomsten.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste en tegenstrijdige uitlegging van de begrippen „begunstigde” en „derde partijen”, in strijd met de General Agreement (GA) en de General Conditions van bijlage II bij de GA.

                           —

                           In dit verband wordt aangevoerd dat rekening houdend met de kenmerken van het Consortium, het geheel van de consortiumleden de collectieve entiteit vormt die als begunstigde van de GA moet worden beschouwd. De consortiumleden zijn dus geen derde partijen ten aanzien van de begunstigde, maar wel zelf begunstigde. Daarom moet het personeel dat zij ter beschikking van het consortium stellen voor de in de GA voorziene activiteit, als personeel van de begunstigde worden beschouwd, en moet het niet in bijlage I worden vermeld, zoals het bestreden besluit vraagt.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit mist rechtsgrond, is tegenstrijdig gemotiveerd en schendt het beginsel van behoorlijk bestuur.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat het bestreden besluit noodzakelijkerwijs moet zijn gebaseerd op een expliciete rechtsnorm en niet, zoals in de onderhavige zaak, op een Guide on Financial issues, die afkomstig is van de diensten van de Commissie en geen juridische waarde heeft. Het schendt ook het beginsel van behoorlijk bestuur, dat de Commissie verbiedt handelingen vast te stellen die voor de geadresseerden bindend zijn, en zich daarbij te baseren op een rapport van een ten aanzien van de Commissie externe accountant, dat gebrekkig en tegenstrijdig is.

               3.

               Derde middel: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel II.15.2.c van bijlage II bij de GA’s CONTAIN en ICARGO.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat de consulenten van IBI, waarvan de terugbetaling van hun indirecte kosten is geweigerd, niet als werknemers bij een andere entiteit werkten, maar „self-employed” waren. Zij vallen dus onder geen van de twee gevallen waarvoor lid 2.c van de betrokken bepalingen de mogelijkheid tot terugbetaling van de kosten uitsluit. Als de consulenten van IBI die telewerken, onder geen van de twee uitzonderingsgevallen vallen, dan zijn zij noodzakelijkerwijs onderworpen aan de algemene regel, te weten dat hun indirecte kosten onder de 60 % flat rate-regel vallen.

               4.

               Vierde middel: schending van de regeling van het taalgebruik die in de Europese Unie geldt.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat zowel het rapport van de accountant, als het besluit van verweerster waarbij zij zich het rapport eigen maakt, in het Engels zijn opgesteld, dat wil zeggen een andere taal dan de nationale taal van IBI. Artikel 3 van verordening (EEG) nr. 1 van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap, is dus geschonden.

               5.

               Vijfde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur door een gebrek aan zorgvuldigheid en zorg bij het onderzoek van de zaak

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat wanneer de Commissie aan een externe accountant de opdracht toevertrouwt de boekhoudkundige juistheid van de projecten te onderzoeken, de zorgvuldigheidsplicht op de accountant rust. Bovendien verplicht het beginsel van behoorlijk bestuur de Commissie, nadat zij het rapport van de accountant heeft ontvangen, dit rapport met bijzondere zorg te onderzoeken en het geeft de Commissie de bevoegdheid om, indien nodig, op te treden door de inhoud van het rapport te wijzigen. De Commissie is die zorgvuldigheidsplicht niet nagekomen.


title: Zaak T-191/07: Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Anheuser-Busch/BHIM — Budějovický Budvar (BUDWEISER)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/34

         Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Anheuser-Busch/BHIM — Budějovický Budvar (BUDWEISER)
   (Zaak T-191/07)
   (2007/C 183/67)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Anheuser-Busch, Inc. (St. Louis, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Budějovický Budvar, národní podnik
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 maart 2007 in zaak R 299/2006-2 te vernietigen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 maart 2007 in zaak R 299/2006-2 te vernietigen, voor zover deze betrekking heeft op de waren „alcoholvrije dranken”;

               —

               verweerder en, in geval van hun tussenkomst, de andere partijen in de procedure voor het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BUDWEISER” voor waren van klasse 32 (aanvraagnr. 24 646)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Budějovický Budvar, národní podnik

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk „BUDWEISER” voor waren van klasse 32, internationaal beeldmerk „Budweiser Budvar” voor waren van de klassen 31 en 32 en internationaal beeldmerk „Budweiser Budvar” voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van het recht om te worden gehoord, onjuiste toepassing van artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) en schending van artikel 43, lid 2, van deze verordening; subsidiair, schending van artikel 73 van deze verordening wegens ontoereikende motivering

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-170/13: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTOBI) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk MOTOBI — Normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/30

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTOBI)
   (Zaak T-170/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk MOTOBI - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 098/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Benelli Q. J. Srl (Pesaro, Italië) (vertegenwoordigers: P. Lukácsi en B. Bozóki, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Demharter GmbH (Dillingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Kohn, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2013 (zaak R 2080/2011-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Demharter GmbH en Benelli Q. J. Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Benelli Q. J. Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak F-59/08: Beroep ingesteld op 30 juni 2008 — Klug/Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/62

         Beroep ingesteld op 30 juni 2008 — Klug/Europees Geneesmiddelenbureau
   (Zaak F-59/08)
   (2008/C 223/119)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bettina Klug (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Zickgraf, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de door de verwerende partij opgestelde beoordeling van verzoekster over de periode van 31 december 2004 tot 31 december 2006 en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor haar materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de door de verwerende partij opgestelde beoordeling van verzoekster over de periode van 31 december 2004 tot 31 december 2006 nietig is;

               —

               vast te stellen dat de niet-verlenging van verzoeksters arbeidsovereenkomst nietig is;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 200 000 EUR aan verzoekster;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding van 35 000 EUR voor verzoeksters immateriële schade;

               —

               het Europees Geneesmiddelenbureau te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-285/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Aboubacar Diakite/Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Persoon die voor subsidiaire-beschermingsstatus in aanmerking komt — Artikel 15, sub c — Ernstige en individuele bedreiging van leven of persoon van burger als gevolg van willekeurig geweld in kader van gewapend conflict — Begrip „binnenlands gewapend conflict” — Autonome uitlegging ten opzichte van internationaal humanitair recht — Beoordelingscriteria)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Aboubacar Diakite/Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen
   (Zaak C-285/12) (1)

   (Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Persoon die voor subsidiaire-beschermingsstatus in aanmerking komt - Artikel 15, sub c - Ernstige en individuele bedreiging van leven of persoon van burger als gevolg van willekeurig geweld in kader van gewapend conflict - Begrip „binnenlands gewapend conflict” - Autonome uitlegging ten opzichte van internationaal humanitair recht - Beoordelingscriteria)
   2014/C 93/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aboubacar Diakite

      Verwerende partij: Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (België) — Uitlegging van artikel 15, sub c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Weigering om vluchtelingenstatus en subsidiaire beschermingsstatus toe te kennen — Persoon die aanspraak maakt op subsidiaire beschermingsstatus — Begrip „binnenlands gewapend conflict” — Specifieke autonome uitlegging of toelaatbaarheid van een uitlegging in overeenstemming met die van het internationale humanitaire recht — Beoordelingscriteria

      Dictum

   Artikel 15, sub c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet in die zin worden uitgelegd dat een binnenlands gewapend conflict voor de toepassing van deze bepaling moet worden geacht te bestaan, wanneer de reguliere strijdkrachten van een staat confrontaties aangaan met een of meer gewapende groeperingen of wanneer twee of meer gewapende groeperingen onderling strijden, waarbij het niet noodzakelijk is dat dit conflict kan worden aangemerkt als gewapend conflict dat geen internationaal karakter draagt, in de zin van het internationale humanitaire recht, en waarbij de intensiteit van de gewapende confrontaties, het organisatieniveau van de betrokken strijdkrachten of de duur van het conflict niet los van de beoordeling van de mate van het geweld dat zich op het betrokken grondgebied voordoet, worden beoordeeld.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: Zaak C-221/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep te Brussel — België) — Strafzaak tegen Établissements Fr. Colruyt NV (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2011/64/EU — Artikel 15, lid 1 — Vrije vaststelling door fabrikanten en importeurs van maximumkleinhandelsprijzen voor tabaksfabricaten — Nationale regeling houdende een verbod op de verkoop van dergelijke producten door detailhandelaars tegen prijzen die lager zijn dan de op de fiscale zegel vermelde prijzen — Vrij verkeer van goederen — Artikel 34 VWEU — Verkoopmodaliteiten — Artikel 101 VWEU juncto artikel 4, lid 3, VEU)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/19

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep te Brussel — België) — Strafzaak tegen Établissements Fr. Colruyt NV
   (Zaak C-221/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2011/64/EU - Artikel 15, lid 1 - Vrije vaststelling door fabrikanten en importeurs van maximumkleinhandelsprijzen voor tabaksfabricaten - Nationale regeling houdende een verbod op de verkoop van dergelijke producten door detailhandelaars tegen prijzen die lager zijn dan de op de fiscale zegel vermelde prijzen - Vrij verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU - Verkoopmodaliteiten - Artikel 101 VWEU juncto artikel 4, lid 3, VEU))
   (2016/C 419/23)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partij in de strafzaak

   Établissements Fr. Colruyt NV

      Dictum

               1)

               Artikel 15, lid 1, van richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabricaten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die detailhandelaars verbiedt om tabaksproducten te verkopen tegen een eenheidsprijs die lager is dan de prijs die de fabrikant of de importeur op de fiscale zegel van die producten heeft gezet, voor zover die prijs vrijelijk is vastgesteld door de fabrikant of de importeur.

               2)

               Artikel 34 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die detailhandelaars verbiedt om tabaksproducten te verkopen tegen een eenheidsprijs die lager is dan de prijs die de fabrikant of de importeur op de fiscale zegel van die producten heeft gezet, voor zover die prijs vrijelijk is vastgesteld door de importeur.

               3)

               Artikel 101 VWEU juncto artikel 4, lid 3, VEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die detailhandelaars verbiedt om tabaksproducten te verkopen tegen een eenheidsprijs die lager is dan de prijs die de fabrikant of de importeur op de fiscale zegel van die producten heeft gezet.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Gevoegde zaken F-27/06 en F-75/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 24 mei 2007 — Lofaro/Commissie (Ambtenaren — Tijdelijk functionaris — Verlenging van proeftijd — Ontslag aan einde van proeftijd — Bezwarende besluiten — Klachttermijn — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/44

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 24 mei 2007 — Lofaro/Commissie
   (Gevoegde zaken F-27/06 en F-75/06) (1)

   (Ambtenaren - Tijdelijk functionaris - Verlenging van proeftijd - Ontslag aan einde van proeftijd - Bezwarende besluiten - Klachttermijn - Niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 155/81)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro Lofaro (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. -L. Laffineur, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden, in zaak F-27/06 bijgestaan door F. Longfils, advocate)
   Voorwerp
   In zaak F-27/06:
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende verlenging van verzoekers proeftijd en beëindiging van zijn overeenkomst aan het einde van die periode en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   In zaak F-75/06:
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 28 september 2005 om verzoeker aan het einde van zijn proeftijd te ontslaan alsmede van het rapport aan het einde van de proeftijd waarop dat besluit is gebaseerd en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  F-27/06: PB C 208 van 6.5.2006, blz. 35, en F-75/06: PB C 212 van 2.9.2006, blz. 48.


title: Doorhaling van zaak C-183/99

text:
C 302/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.10.2000
             Doorhaling van zaak C-163/98 P (1)                                     Doorhaling van zaak C-341/99 (1)
                        (2000/C 302/44)                                                       (2000/C 302/48)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 2000 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-163/98 P: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-341/99 (verzoek
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Eyckeler & Malt              van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-
AG.                                                                   sing): SEIKO Kabushiki Kaisha tegen R. Wali.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                           (1) PB C 352 van 4.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-460/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-450/99 (1)
                        (2000/C 302/45)                                                       (2000/C 302/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 mei 2000 de               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-460/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-450/99 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.                van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslis-
                                                                      sing): SEIKO Kabushiki Kaisha tegen B. Sinavere.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                      (1) PB C 34 van 5.2.2000.
               Doorhaling van zaak C-78/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-432/99 (1)
                        (2000/C 302/46)
                                                                                (2000/C 302/50)
De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juni
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-78/99:           De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 2000 de
Republiek.                                                            doorhaling in het register gelast van zaak C-432/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 160 van 5.6.1999.
                                                                      (1) PB C 20 van 22.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-183/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-452/99 (1)
                        (2000/C 302/47)
                                                                                (2000/C 302/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2000 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-183/99 (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2000 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):          doorhaling in het register gelast van zaak C-452/99: Commissie
Hugo Boss tegen Trigavina in Storitve D.O.O.                          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                           (1) PB C 34 van 5.2.2000.


title: Doorhaling van zaak C-158/95

text:
14.7.2001                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 200/55
             voorgeschreven verplichting om voormelde verkla-                          Doorhaling van zaak C-286/00 (1)
             ring in het bijgevoegde gezondheidscertificaat op te
             nemen, buiten beschouwing te laten?
                                                                                (2001/C 200/100)
(1) Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake           De president van het Hof van Justitie van de Europese
    veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
    handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46, blz. 19).              doorhaling in het register gelast van zaak C-286/00: Italiaanse
(2) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake         Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer       schappen.
    in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
    (PB L 395, blz. 13).
(3) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
    veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire
    handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het        (1) PB C 302 van 21.10.2000.
    vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB
    L 224, blz. 29).
                                                                                Doorhaling van zaak C-367/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-158/95 (1)
                                                                                (2001/C 200/101)
                           (2001/C 200/98)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-367/00: Commis-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 april 2001                   sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-158/95:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                         (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 208 van 12.8.1995.
                                                                                Doorhaling van zaak C-428/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-102/01 (1)
                                                                                (2001/C 200/102)
                           (2001/C 200/99)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-428/00 (verzoek
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 2001 de                van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen om een
doorhaling in het register gelast van zaak C-102/01: Italiaanse          prejudiciële beslissing): Merz + Co. GmbH & Co. tegen AOK-
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        Bundesverband e.a.
schappen.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              (1) PB C 79 van 10.3.2001.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-166/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Bescherming van wilde vogels en hun habitats — Specialebeschermingszones — Lagune van Messolongi)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-166/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Bescherming van wilde vogels en hun habitats - Specialebeschermingszones - Lagune van Messolongi)
   (2005/C 330/09)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-166/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 2 april 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Patakia en M. van Beek) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: E. Skandalou), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P. Kūris (rapporteur) en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn voor de vaststelling en toepassing van een coherente, concrete en volledige juridische regeling waarmee het duurzame beheer en de doeltreffende bescherming kan worden verzekerd van de specialebeschermingszone van de lagune van Messolongi, gelet op de instandhoudingsdoelstellingen van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004 .


title: Zaak C-516/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 september 2013 — Dimensione Direct Sales s.r.l., Michele Labianca/Knoll International S.p.A.

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 27 september 2013 — Dimensione Direct Sales s.r.l., Michele Labianca/Knoll International S.p.A.
   (Zaak C-516/13)
   2013/C 367/42
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerders en verzoekers tot Revision: Dimensione Direct Sales s.r.l., Michele Labianca

      Verzoekster en verweerster in Revision: Knoll International S.p.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Omvat het distributierecht bedoeld in artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG (1) het recht om het origineel of kopieën van het werk aan het publiek te koop aan te bieden?
               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:

               2)

               Omvat het recht om het origineel of kopieën van het werk aan het publiek te koop aan te bieden niet enkel voorstellen van overeenkomst, maar ook reclame?

               3)

               Wordt het distributierecht ook geschonden wanneer op grond van het aanbod geen aankoop van het origineel of van kopieën van het werk tot stand komt?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).


title: Zaken T-279 tot 284/99: Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door De Haan Minerale Oliën B.V. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.2.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/31
Foral de Bizkaia, te Bizkaia (Spanje), vertegenwoordigd door           onder meer, dat de Commissie het begrip „onderneming”on-
D. A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten te              juist heeft uitgelegd. Elk tankstation resp. elke juridische
Barcelona en Madrid, respectievelijk Brussel, domicilie gekozen        eenheid waardoor een tankstation wordt geëxploiteerd, dient
hebbende te Brussel, kantoor Cuatrecasas, Kortenberglaan 60.           als onderneming te worden beschouwd, zodat de aan elke
                                                                       aanvrager resp. elk tankstation in casu verleende steun — die
                                                                       het in de minimis-regeling genoemde bedrag niet overschrijdt
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      — niet onder artikel 87, lid 1, EG-Verdrag valt. Deze bepaling
                                                                       kan voorts reeds daarom geen toepassing vinden, omdat de
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              betrokken steun strekt tot handhaving van de mededinging.
     14 juli 1999, voorzover daarbij het belastingkrediet waarin
     is voorzien bij Norma Foral de Bizkaia nr. 7/1996 van
     26 december 1996, zoals verlengd, als steunmaatregel in
     de zin van artikel 87 EG wordt aangemerkt;                        (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
De aangevoerde middelen komen overeen met die in zaak
T-269/99.                                                              Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door De Haan
                                                                       Minerale Oliën B.V. e.a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaken T-279 tot 284/99)
                                                                                (2000/C 47/55)
Beroep, op 27 oktober 1999 ingesteld door Autoservice
J. van Deursen B.V. e.a. tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                                      (Procestaal: Nederlands)
                   (Zaken T-273 tot 278/99)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 27 oktober 1999 beroep tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen ingesteld door De Haan
                         (2000/C 47/54)                                Minerale Oliën B.V., te Alblasserdam (Nederland), e.a., verte-
                                                                       genwoordigd door M.J.C. Deriks, advocaat te Rotterdam.
                      (Procestaal: Nederlands)                         Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
schappen is op 27 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                   (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autoservice                       ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
J. van Deursen B.V., te Budel-Schoot (Nederland), e.a., vertegen-           grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren;
woordigd door M.J.C. Deriks, advocaat te Rotterdam.
                                                                       b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                    Middelen en voornaamste argumenten
     (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland
     ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
     grensstreek met Duitsland (1), nietig te verklaren;               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                       die in de zaken T-273 tot 278/99.
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                       (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
Middelen en voornaamste argumenten
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoeksters betogen


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 2 mei 1995 in de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94, NTN Corporation en Koyo Seiko Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Anti-dumpingrechten op kogellagers - Nieuw onderzoek - Verordening tot wijziging van definitief anti-dumpingrecht - Vaststelling van schade)

text:
24 . 6 . 95           1 NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/23
4. Verstaat dat alle interveniënten bun eigen kosten zullen                      zake van de interventie, die door verzoekster zullen
       dragen.                                                                   worden gedragen, en dat elk van de interveniënten baar
                                                                                eigen kosten zal dragen.
(M PB nr . C 47 van 21 . 2 . 1992 .
( 2 ) PB nr . L 254 van 11 . 9 . 1991 , blz . 14 .                        (!) PB nr. C 29 van 2 . 2 . 1993 en PB nr . C 62 van 4 . 3 . 1993 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 286 van 1 . 10 . 1992 , blz. 2 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 2 mei 1995
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
in de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94, NTN                                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Corporation en Koyo Seiko Co. Ltd tegen Raad van de                                               van 10 maart 1995
                         Europese Unie (*)
                                                                          in zaak T-395/94 R, Atlantic Container Line AB en anderen
(Anti-dumpingrechten op kogellagers — Nieuw onderzoek                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— Verordening tot wijziging van definitief anti-dumping
                 recht — Vaststelling van schade)                                                     ( 95/C 159/49 )
                            ( 95/C 159/48 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                        (Procestaai: Engels)
                                                                          In zaak T-395/94 R, Atlantic Container Line AB, gevestigd
In de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94, NTN Corpo                     te Göteborg ( Zweden), Cho Yang Shipping Company Ltd,
ration, gevestigd te Osaka (Japan ), vertegenwoordigd door                gevestigd te Seoul, DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te
J. Schwarze, en M. Sprenger, advocaat te Düsseldorf,                      Bremen (Duitsland ), Hapag Lloyd AG, gevestigd te Ham
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   burg (Duitsland ), MSC Mediterranean Shipping Company
C. Penning, advocaat aldaar, Grand-Rue 78 , en Koyo Seiko                 SA, gevestigd te Genève ( Zwitserland ), A. P. M0ller-Maersk
Co . Ltd, gevestigd te Osaka, vertegenwoordigd door J.                    Line, gevestigd te Kopenhagen, Nedlloyd Lijnen BV, geves
Buhart, advocaat te Parijs, en Ch. Kaplan, barrister,                     tigd te Rotterdam (Nederland ), Neptune Orient Lines Ltd
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   (NOL), gevestigd te Singapore, Nippon Yusen Kaisha (NYK
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                         Line ), gevestigd te Tokio, Orient Overseas Container Line
Hardt 8-10, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig                   (UK ) Ltd, gevestigd te Levington (Verenigd Koninkrijk ),
den: R. Torrent, J. Monteiro, H. -J. Rabe en G. Berrisch),                P & O Containers Ltd, gevestigd te Londen, Polish Ocearx
ondersteund door Fédération of European Bearing Manu                     Lines, gevestigd te Gdynia (Polen ), Sea-Land Service Inc .,
facturer' Associations, vertegenwoordigd door D. Ehle en                  gevestigd te Jersey City, New Jersey ( Verenigde Staten van
V. Schiller, advocaten te Keulen, domicilie gekozen heb                  Amerika ), Tecomar SA de CV, gevestigd te Mexico,
bende te Luxemburg, in zaak T-163/94 ten kantore van                      Transportación Maritima Mexicana SA, gevestigd te
Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                         Mexico, vertegenwoordigd door J. Pheasant, N. Bromfield
Hardt 8-10, en in zaak T-165/94 ten kantore van M. Lucius,                en S. Kim, solicitors, domicilie gekozen hebbende te
advocaat aldaar, Rue Michel Weiter 6 , en in zaak T-165/94                Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
tevens ondersteund door Commissie van de Europese                         aldaar, Rue Goethe 11 , ondersteund door The Japanese
Gemeenschappen (gemachtigden: E. White en C. -M.                          Shipowners' Association, gevestigd te Tokio, vertegenwoor
Happe ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                  digd door N. J. Forwood, QC, lid van de balie van Engeland
Verordening ( EEG ) nr. 2849/92 van de Raad van 28 sep                   en Wales, en P. Ruttley, soliciter, domicilie gekozen
tember 1992 tot wijziging van het bij Verordening ( EEG )                 hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en Meder
nr. 1739/85 ingestelde definitieve anti-dumpingrecht op de                nach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, en The
invoer in de Europese Gemeenschap van kogellagers met een                 European Community Shipowners' Association, gevestigd
grootste uitwendige diameter van meer dan 30 mm, van                      te Brussel, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advo
oorsprong uit Japan (2 ), heeft het Gerecht ( Derde Kamer —               caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, kamerpre           ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
sident; R. Schintgen, C. P. Briët, R. Garcia-Valdecasas en                Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen
C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op 2 mei 1995 een             schappen (gemachtigden: B. Langeheine en R. Lyal ), onder
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        steund door The Freight Transport Association Ltd, geves
                                                                          tigd te Tunbridge Wells (Verenigd Koninkrijk ), Association
 1 . Verklaart nietig artikel 1 van Verordening (EEG)                     des utilisateurs de transport de fret, gevestigd te Parijs, en
       nr. 2849/92 van de Raad van 28 september 1992 tot                  The European Council of Transport Users ASBL, gevestigd
       wijziging van het bij Verordening (EEG) nr. 1739/85                te Brussel, vertegenwoordigd door M. Clough, barrister, lid
       ingestelde definitieve anti-dumpingrecht op de invoer in           van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
       de Europese Gemeenschap van kogellagers met een                    hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
      grootste uitwendige diameter van meer dan 3 0 mm, van               aldaar, Grand-Rue 31 , betreffende een verzoek om opschor
       oorsprong uit Japan, voor zover daarbij een anti                  ting van de tenuitvoerlegging van Beschikking 94/9 8 O/EG
       dumpingrecht aan verzoeksters wordt opgelegd.                      van de Commissie van 19 oktober 1994 inzake een
                                                                          procedure betreffende de toepassing van artikel 85 van het
2. Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten en die van                      EG-Verdrag (IV/34.446 — Trans Atlantic Agreement) ( x ),
       verzoeksters zal dragen, met uitzondering van de aan               heeft de President van het Gerecht op 10 maart 1995 een
       verzoekster in zaak T-163/94 opgekomen kosten ter                  beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-48/16: Beroep ingesteld op 2 februari 2016 — Sigma Orionis/Commissie

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/59

         Beroep ingesteld op 2 februari 2016 — Sigma Orionis/Commissie
   (Zaak T-48/16)
   (2016/C 098/75)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sigma Orionis SA (Valbonne, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Voor recht verklaren dat:

               —

               de Europese Commissie haar contractuele verplichtingen uit hoofde van de FP7 en H2020 subsidie-overeenkomsten niet is nagekomen door alle aan verzoekster verschuldigde subsidies op te schorten op grond van een onrechtmatig opgesteld onderzoeksverslag van het OLAF,

               —

               de Europese Commissie haar contractuele verplichtingen uit hoofde van de FP7 en H2020 subsidie-overeenkomsten niet is nagekomen door de litigieuze subsidieovereenkomsten te beëindigen op grond van een onrechtmatig opgesteld onderzoeksverslag van het OLAF,

               —

               subsidiair, de benoeming van een deskundige bevelen om vast te stellen welke bedragen uit hoofde van de litigieuze subsidieovereenkomsten zeker aan verzoekster verschuldigd zijn.

         Bijgevolg verweerster:

               —

               veroordelen tot de betaling van de onrechtmatig opgeschorte bedragen uit hoofde van de FP7 subsidieovereenkomsten, namelijk 607 404,49 EUR, overeenkomstig artikel II.5.5 te vermeerderen met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) heeft vastgesteld voor basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met 3,5 punt, berekend vanaf de vervaldatum van de verschuldigde bedragen,

               —

               veroordelen tot de betaling van de onrechtmatig opgeschorte bedragen uit hoofde van de H2020 subsidieovereenkomsten, namelijk 226 688,68 EUR, overeenkomstig artikel 21.11.1 te vermeerderen met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) heeft vastgesteld voor basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met 3,5 punt, berekend vanaf de vervaldatum van de verschuldigde bedragen,

               —

               veroordelen tot schadeloosstelling van verzoekster voor de extra schade die zij lijdt, thans geraamd op een bedrag van 1 500 000 EUR, onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding,

               —

               verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie kan haar besluit om de aan verzoekster verschuldigde betalingen in hun geheel op te schorten niet baseren op een onderzoeksverslag dat is vastgesteld op basis van onrechtmatig verkregen bewijs. Verzoekster betoogt in die zin dat, aangezien de Commissie is uitgegaan van onrechtmatig verkregen bewijs, zowel de opschorting van de betalingen als de beëindiging van de subsidieovereenkomsten onrechtmatig is.

               2.

               Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel, omdat uit de diverse verslagen van technische audits telkens is gebleken dat verzoekster de middelen had gebruikt in overeenstemming met de beginselen van zuinigheid, efficiëntie en gezond financieel beheer. Hieruit volgt dat de Commissie niet kon beweren op goede gronden te hebben vastgesteld dat verzoekster onrechtmatigheden had begaan in het kader van andere subsidies die de beëindiging noch de opschorting van alle betalingen in de litigieuze subsidieovereenkomsten konden rechtvaardigen. Overigens vormt de deelname aan de subsidieovereenkomsten de enige bron van inkomsten voor verzoekster en leidt het uitblijven van nieuwe Europese projecten onvermijdelijk tot haar faillissement.

               3.

               Derde middel: kennelijke en ernstige schending door de Commissie van de grenzen die aan haar beoordelingsbevoegdheid zijn gesteld, hetgeen tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie kan leiden. Verzoekster heeft reputatieschade en schade aan haar orderportefeuille geleden, waardoor ieder perspectief om in de toekomst aan nieuwe Europese projecten deel te nemen sterk wordt verminderd, dan wel geheel teniet wordt gedaan. Overigens vormt de deelname aan de subsidieovereenkomsten de enige bron van inkomsten voor verzoekster en leidt het uitblijven van nieuwe Europese projecten onvermijdelijk tot haar faillissement.


title: Zaak C-208/14: Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra, Sección Tercera — Spanje) — Antonia Valdivia Reche/Banco de Valencia SA

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/24

      Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Navarra, Sección Tercera — Spanje) — Antonia Valdivia Reche/Banco de Valencia SA
      (Zaak C-208/14) (1)

      (2015/C 016/38)
      Procestaal: Spaans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-352/00: Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Raad van de Europese Unie

text:
9.12.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 355/9
2)   Zo ja, moet artikel 46, lid 2, sub b, van Verordening              Schending van artikel 253 EG (ex arti-
     nr. 1408/71 dan aldus worden uitgelegd, dat „de duur               kel 190 van het EG-Verdrag)
     van de tijdvakken van verzekering of van wonen, welke
     vóór het intreden van de verzekerde gebeurtenis krach-           Verordening nr. 1364/00 bevat geen motivering waarom voor
     tens de door dat orgaan toegepaste wetgeving zijn                  vijf andere lidstaten, maar niet voor Italië, een afgeleide
     vervuld”, mede omvat de tijdvakken van fictieve premie-            interventieprijs wordt vastgesteld. Verordening nr. 1363/00
     betaling die overeenkomen met tijdvakken vóór het                bevat evenmin enige motivering voor wat betreft de vaststelling
     intreden van de verzekerde gebeurtenis, die volgens de             van de interventieprijs. Aldus kan de Italiaanse regering haar
     wetgeving van die lidstaat als tijdvakken van premiebeta-          recht van verdediging niet uitoefenen en is eveneens een
     ling in aanmerking moeten worden genomen voor de                   rechterlijke toetsing van de bestreden handelingen uitgesloten.
     vaststelling van het bedrag van het ouderdomspensioen?
                                                                        Schending van het beginsel van gelijke be-
                                                                        handeling
                                                                        In artikel 1 van Verordening nr. 1364/00 is geen afgeleide
                                                                        interventieprijs voor witte suiker vastgesteld voor Italië, maar
                                                                        wel voor vijf andere lidstaten.
                                                                        Aangezien Italië niet weet, op welke gronden voor Italië geen
Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door Italiaanse                  en voor vijf andere lidstaten wel een afgeleide interventieprijs
        Republiek tegen Raad van de Europese Unie                       is vastgesteld, ziet Italië zich genoopt schending van het
                                                                        beginsel van gelijke behandeling te stellen.
                        (Zaak C-352/00)
                                                                        (1) PB L 156 van 29.6.2000, blz. 3.
                                                                        (2) PB L 156 van 29.6.2000, blz. 1.
                         (2000/C 355/15)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 september 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd
door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door D. del                 Verzoek van Tribunale amministrativo regionale per la
Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende te              Toscana van 18 januari 2000 om een prejudiciële beslis-
Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-Adélaïde 5.               sing in het geding tussen A. Testa en L. Lazzeri, enerzijds,
                                                                        en Commissione Nazionale per le Società e la Borsa
                                                                        (CONSOB) en met interventie van Banco Fideuram SpA,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                    anderzijds
—    nietig te verklaren artikel 1 van Verordening (EG)                                          (Zaak C-356/00)
     nr. 1364/00 (1) van de Raad, voorzover daarin geen
     afgeleide interventieprijs is vastgesteld voor witte suiker                                 (2000/C 355/16)
     en voor alle gebieden van Italië voor het verkoopjaar
     1998/1999; in voorkomend geval, tevens nietig te verkla-           Het Tribunale amministrativo regionale per la Toscana heeft
     ren artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1363/00 (2)         bij beschikking van 18 januari 2000, ingekomen ter griffie van
     van de Raad, voorzover daarin ook voor Italië de                   het Hof van Justitie op 25 september 2000, in het geding
     interventieprijs is vastgesteld;                                   tussen A. Testa en L. Lazzeri, enerzijds, en Commissione
                                                                        Nazionale per le Società e la Borsa (CONSOB) en met
                                                                        interventie van Banco Fideuram SpA, anderzijds, het Hof van
—    de Raad van de Europese Unie in de kosten te verwijzen.            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        1)    Moet deel A, punt 3, van de bijlage bij Richtlijn 93/22
Middelen en voornaamste argumenten                                            van de Raad (1) van 10 mei 1993 (betreffende het
                                                                              verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in
                                                                              effecten), waarin als definitie wordt gegeven: „het per
Schending van artikel 3, leden 4 en 5, van                                    cliënt op discretionaire basis beheren van beleggings-
de basisVerordening nr. 2038/99                                               portefeuilles op grond van een door de beleggers gegeven
                                                                              opdracht (...)”, aldus worden uitgelegd, dat daarmee niet
                                                                              verenigbaar is een nationale regeling die daarvan afwijkt
De Raad heeft het bepaalde in artikel 3, leden 4 en 5, van de                 en met name niet verlangt, dat het beheer van beleggings-
basisverordening geschonden door de interventieprijzen (ook                   portefeuilles geschiedt „per cliënt op discretionaire basis”
de afgeleide) vast te stellen in juni/juli 2000; dit had eerder, in           en „op grond van een door de beleggers gegeven op-
augustus 1999, moeten geschieden.                                             dracht”?


title: Zaak T-314/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Weghorst-Oliko/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Weghorst-Oliko/Commissie
   (Zaak T-314/99) (1)

   (2006/C 310/62)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak T-243/14: Beroep ingesteld op 17 april 2014 — The Smiley Company/BHIM (Vorm van een gezicht)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/38

         Beroep ingesteld op 17 april 2014 — The Smiley Company/BHIM (Vorm van een gezicht)
   (Zaak T-243/14)
   2014/C 282/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Smiley Company BVBA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. Freitag, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 januari 2014 in zaak R 837/2013-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk dat de vorm van een gezicht weergeeft, waren van de klassen 29 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 1 68  861

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de merkaanvraag op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak T-317/06: Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Panrico/BHIM — HDN Development (Krispy Kreme DOUGHNUTS)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/69

         Beroep ingesteld op 23 november 2006 — Panrico/BHIM — HDN Development (Krispy Kreme DOUGHNUTS)
   (Zaak T-317/06)
   (2006/C 326/144)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Panrico, S.L. (Unipersonal) (Santa Perpètua de Mogola, Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Pellisé Irquiza, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: HDN Development Corp.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau van 8 augustus 2006 in beroepsprocedure R 0194/2005-1 met betrekking tot oppositieprocedure nr. B 303 992 tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1.298.785 te vernietigen;

               —

               het Bureau en de aanvrager van gemeenschapsmerk nr. 1.298.785, HDN Development Corporation, te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: HDN Development Corporation

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woorden „KRISPY KREME DOUGHNUTS” (aanvraagnr. 1.298.785) voor waren van de klassen 25 en 30 en diensten van klasse 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse woordmerken „DOGHNUTS” (nr. 1.288.926) en „DONUT” (nr. 399.563) voor waren van klasse 30 en beeldmerk „donuts” voor waren van klasse 25 en diensten van klasse 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk. Dienaangaande wordt aangevoerd dat het hoofdbestanddeel van het in geding zijnde gemeenschapsmerk het woord „DOUGHNUTS” is, dat kan worden verward met de oppositiemerken van de familie DONUT-DONUTS-DOGHNUTS, die voor dezelfde waren en diensten worden gebruikt, waardoor er bij het Spaanse publiek een ernstig gevaar voor verwarring ontstaat.