title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 juni 1995 in zaak T-554/93, M. Aharn en 588 anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Doorhaling)

text:
Nr . C 208/24          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               12 . 8 . 95
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 veroordeling van de Commissie om een aantal materiële en
                    VAN EERSTE AANLEG                                  morele schadeposten en, subsidiair, een aantal kosten te
                         van 8 juni 1995                               vergoeden, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. Schintgen, waarnemend voor de president, R.
in zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen tegen Raad van              Garcia-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: B. Pastor,
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                  op 14 juni 1995 een beschikking gegeven waarvan het
                             schappen ( 1 )                            dictum luidt als volgt:
                            (Doorhaling)
                          ( 95/C 208/52 )                              1 ) De zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 worden
                                                                            gevoegd.
                       (Procestaai: Engels)                            2 ) Op het verzoek om wraking van een rechter behoeft niet
                                                                             te worden beslist.
In zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen ( Verenigd
Koninkrijk en Ierland ), vertegenwoordigd door E. H.                   3 ) De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                 4 ) Verzoekers worden in alle kosten verwezen.
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                       (') PB nr . C 33 van 5 . 2 . 1993 , PB nr . C 54 van 25 . 2 . 1993 en PB nr .
                                                                            C 139 van 18 . 5 . 1993 .
Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 , tegen Raad
van de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
Bishop ) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Rozet en G. Docksey ), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van artikel 8 , lid 2 , onder a ), en
artikel 14, lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan                                   VAN EERSTE AANLEG
bepaalde producenten van melk of zuivelprodukten die hun                                           van 19 juni 1995
activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, heeft de           in de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het Gerecht           T-52/91 DEP, P. E. Hoyer en C. Smets tegen Commissie van
op 8 juni 1 995 een beschikking gegeven waarvan het dictum                             de Europese Gemeenschappen f 1 )
luidt als volgt:
                                                                                (Begroting van kosten)
 1 . De naam van alle verzoekers, met uitzondering van                                                95/C 208/54 )
     A. T. E. Saint, C. Murray en M. Craig, wordt doorge
     haald in de lijst van verzoekers in zaak T-554/93 .                                    (Procestaai: Nederlands)
2.   Verzoekers worden verwezen in de kosten .
                                                                       In de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                                                                       T-52/91 DEP, P. E. Hoyer, tijdelijk functionaris van de
(•) PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Hoeilaart ( België ), en C. Smets, tijdelijk functionaris van de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Overijse ( België ), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
                                                                       advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                    VAN EERSTE AANLEG                                  advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen Commissie van de
                         van 14 uni 1995                               Europese Gemeenschappen (gemachtigden : J. Currall en H.
in de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz en V.
                                                                       van Lier ), betreffende verzoeken om begroting van kosten
                                                                       na de arresten van het Gerecht van 17 maart 1994 in de
Lenz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                      zaken T-43/91 , T-44/91 , T-51 /91 en T-52/91 , heeft het
                                pen (')
                                                                       Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca
 (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Ontvanke                 relli, kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
                   lijkheid — Beroepstermijn)                          griffier: H. Jung, op 19 juni 1995 een beschikking gegeven
                           ( 95/C 208/53 )                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        1 ) De zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                        (Procestaai: Duits)
                                                                             T-52/91 DEP worden gevoegd.
In de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz,                 2 ) De totale bedragen van de kosten die door verzoekers
gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese                           kunnen worden ingevorderd, worden bepaald op
 Gemeenschappen, en V. Lenz, zoon van eerstgenoemde,                         37 500 El., te vermeerderen met de eventueel over dat
 beiden wonende te Osnabrück ( Duitsland ), vertegenwoor                    bedrag verschuldigde BTW.
digd door J. Schacht, advocaat te Hamburg, domicilie
gekozen hebbende te Ettelbrück ( Luxemburg ) bij J.-P .                (M PB nr . C 201 van 31 . 7. 1991 en PB nr . C 205 van 6 . 8 .
 Meyer, Rue du Prince Jean 14, tegen Commissie van de                       1991 .
 Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Valsesia en
 B. Rapp-Jung), betreffende een beroep strekkende tot


title: Zaak T-261/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Crespinet/Commissie ( Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Toekenning van gratificatiepunten )

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 mei 2007 — Crespinet/Commissie
   (Zaak T-261/04) (1)

   („Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Toekenning van gratificatiepunten’)
   (2007/C 140/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alain Crespinet (Rosières, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 gratificatiepunten zijn toegekend alsmede van het besluit om verzoekers naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot de rang A5 zijn bevorderd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak F-13/08: Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Tomas/Parlement

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/39

         Beroep ingesteld op 24 januari 2008 — Tomas/Parlement
   (Zaak F-13/08)
   (2008/C 142/73)
   Procestaal: Litouws
   Partijen

      Verzoekende partij: Stanislovas Tomas (Pavlodar, Kazachstan) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om verzoeker te ontslaan en vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om verzoeker te ontslaan;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 125 000 EUR ter vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.


title: Zaak C-402/99: Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
8.1.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 6/17
Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 25 oktober 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                               België
                         (Zaak C-402/99)                                                       (Zaak C-408/99)
                          (2000/C 6/31)
                                                                                (2000/C 6/32)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 oktober 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       op 25 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
woordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen en door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
O. Couvert-Castéra, bij de juridische dienst gedetacheerde
                                                                       digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,
nationale ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die
                                                                       Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       Wagner, Kirchberg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
     maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor een volledige     — vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
     en correcte uitvoering van artikel 3, leden 2 en 4, van                bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake                om uitvoering te geven aan richtlijn 94/55/EG (1) van de
     de vrije toegang tot milieu-informatie (1), de krachtens die           Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-                 aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het
     komen;                                                                 vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, en richtlijn
                                                                            96/86/EG (2) van de Commissie tot aanpassing aan de
                                                                            technische vooruitgang van richtlijn 94/55/EG, of de
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                          Commissie in elk geval niet in kennis te stellen van
                                                                            die bepalingen, niet heeft voldaan aan de krachtens die
                                                                            richtlijnen op hem rustende verplichtingen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — Ierland in de kosten te verwijzen.
— Met betrekking tot de uitvoering van artikel 3, lid 2, van
     richtlijn 90/313/EEG is de Commissie van mening, dat
     geldende Belgische recht niet waarborgt, dat de bevoegde
     autoriteiten nooit met een beroep op de in artikel 6, § 1,
     sub 6o (bescherming van een federaal economisch of                Middelen en voornaamste argumenten
     financieel belang, de munt of het openbaar krediet) en § 2,
     sub 2o (bij wet ingestelde geheimhoudingsverplichting)
     van de federale wet van 11 april 1999 betreffende de
     openbaarheid van bestuur, toegang tot milieu-informatie           Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
     kunnen weigeren.                                                  de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
                                                                       bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn,
                                                                       rust op de lidstaten de verplichting de in een richtlijn gestelde
— Aangaande de uitvoering van artikel 3, lid 4, van richtlijn          termijn voor tenuitvoerlegging in acht te nemen. In casu is die
     90/313/EEG wijst de Commissie erop, dat het Belgische             termijn op 1 januari 1997 verstreken, zonder dat Ierland de
     recht niet duidelijk waarborgt, dat de beroepsinstantie het       nodige uitvoeringsbepalingen heeft vastgesteld.
     stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing automatisch
     onwettig zal verklaren wegens ontbreken van een formele
     motivering.
                                                                       (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 7.
                                                                       (2) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 43.
(1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.


title: Zaak T-340/07: Arrest van het Gerecht van 9 februari 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Arbitragebeding — Programma eContent — Overeenkomst betreffende project om maximale doeltreffendheid van programma en zo groot mogelijke deelneming van doelgroepen te garanderen — Niet-uitvoering van overeenkomst — Opzegging van overeenkomst )

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/23

         Arrest van het Gerecht van 9 februari 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-340/07) (1)

   („Arbitragebeding - Programma „eContent” - Overeenkomst betreffende project om maximale doeltreffendheid van programma en zo groot mogelijke deelneming van doelgroepen te garanderen - Niet-uitvoering van overeenkomst - Opzegging van overeenkomst”)
   2010/C 80/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: E. Manhaeve, gemachtigde, bijgestaan door D. Philippe en M. Gouden, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep krachtens de artikelen 235 EG, 238 EG en 288 EG dat strekt tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden doordat de Commissie haar contractuele verplichtingen in verband met de uitvoering van overeenkomst EDC-53007 EEBO/27873 voor het project „e-Content Exposure and Business Opportunities” niet is nagekomen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-172/15: Beroep ingesteld op 16 april 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/26

         Beroep ingesteld op 16 april 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-172/15)
   (2015/C 198/34)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae en J. Rius, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen, overeenkomstig artikel 258 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat het Koninkrijk Spanje, doordat het nog niet alle havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen heeft goedgekeurd voor alle Spaanse havens die binnen de werkingssfeer vallen van richtlijn 2005/65/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 2, lid 3, en de artikelen 6 en 7 van deze richtlijn, die respectievelijk bepalen dat de lidstaten voor elke haven de grenzen vaststellen en dat zij de relevante havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen goedkeuren;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Op 5 september 2014 gaf het Koninkrijk Spanje toe dat er, met betrekking tot de 67 onder de betrokken regeling vallende havens, drie havenveiligheidsbeoordelingen en 18 havenveiligheidsplannen nog op goedkeuring wachtten.
   Sindsdien hebben de Spaanse autoriteiten regelmatig informatie verstrekt over de vorderingen die werden gemaakt bij het ten uitvoer brengen van richtlijn 2005/65/EG. De Commissie heeft een laatste update dienaangaande ontvangen op 14 april 2015. Daaruit blijkt, in verband met de 67 onder de regeling in kwestie vallende havens, dat één havenveiligheidsbeoordeling en acht havenveiligheidsplannen nog moeten worden goedgekeurd.
   De Commissie stelt bijgevolg vast dat het Koninkrijk Spanje op de datum van de laatste door haar ontvangen update niet heeft voldaan aan zijn verplichting om voor elke binnen de werkingssfeer van richtlijn 2005/65/EG vallende haven de grenzen vast te stellen en evenmin aan zijn verplichting om voor alle havens waarop die richtlijn van toepassing is, een veiligheidsbeoordeling en een veiligheidsplan uit te werken en goed te keuren.

      (1)  PB L 310, blz. 28.


title: Hogere voorziening, op 10 februari 1997 ingesteld door Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Filaments Artificiels (AIUFFASS) en Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT), tegen het arrest, op 12 december 1996 in zaak T-380/94 tussen Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Filaments Artificiels (AIUFFASS) en Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT) en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-55/97 P)

text:
5 . 4 . 97              [ NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 108/ 11
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       Verzoek van de Pretura circondariale di Trento van 3 fe
vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad                    bruari 1997 om een prejudiciële beslissing in de zaken van
viseur, als gemachtigde, en J.J. Evrard, advocaat te Brussel,              1 . E. Viscido, 2 . M. Scandella e.a. en 3 . M. Terragnolo
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                                           e.a. tegen Italiaanse Post
de la Cruz, Centre Wagner, Luxemburg.                                                  ( Zaken C-52/97, C-53/97 en C-54/97)
                                                                                ( 97/C 108/19 )
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage:                                             De Pretura circondariale di Trento heeft bij beschikking
                                                                           van 3 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                           van Justitie op 7 februari 1997, in de zaken van 1 . E. Vis
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door twee cir                  cido, 2 . M. Scandella e.a . en 3 . M. Terragnolo e.a . tegen
        culaires in stand te laten op grond waarvan overschrij            de Italiaanse Post, het Hof van Justitie van de Europese
        dingen mogelijk zijn van de maximumwaarden voor                    Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
        nitraten en pesticiden zoals vastgesteld ingevolge                 over de navolgende vragen:
        artikel 7 van Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van
        15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor mense              a ) Valt onder het begrip „ steunmaatregelen van de staten
        lijke consumptie bestemd water ('), de ingevolge deze                   of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd ",
        richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage                 een wettelijke bepaling die één bepaalde openbare on
        komen;                                                                  derneming ontslaat van de naleving van de algemeen
                                                                                toepasselijke regeling inzake arbeidscontracten voor
                                                                                bepaalde duur ?
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                           b ) Zo ja, moet een dergelijke steunmaatregel worden on
                                                                                derworpen aan de procedure van voorafgaande toet
Middelen en voornaamste argumenten                                              sing van artikel 93 , lid 3 , van het Verdrag ?
                                                                           c ) Indien deze procedure niet is gevolgd, moet het verbod
                                                                                van dergelijke steunmaatregelen dan worden geacht
Richtlijn 80/778/EEG van de Raad is in het Franse recht
                                                                                rechtstreeks toepasselijk te zijn in het interne recht van
ten uitvoer gelegd bij onder meer decreet nr. 89-3 van 3 ja                    de Italiaanse staat ?
nuari 1989 betreffende het voor menselijke consumptie be
stemd water, met uitsluiting van natuurlijk mineraalwater,
zoals gewijzigd bij de decreten nrs. 90-330 en 91-257 (2 ).                d ) Zo ja, kan een dergelijk verbod worden aangevoerd in
Deze wettelijke regeling is aangevuld met twee circulaires                      een geschil tussen de openbare onderneming en een
van de minister van Solidariteit, Volksgezondheid en Soci                      particulier, die zich beklaagt over de niet-toepassing te
ale Bescherming, die zijn gericht aan alle regionale en de                     zijnen aanzien van de algemene regeling inzake arbeid
partementale prefecten ( 3 ). De inhoud van die circulaires is                  voor bepaalde duur en die de omzetting verlangt van
onverenigbaar met die van de richtlijn, nu zij een nitraat-,                    zijn arbeidsverhouding in een arbeidsverhouding voor
atrazine- en simazinegehalte toelaten dat aanzienlijk hoger                     onbepaalde duur en/of vergoeding van de schade vor
                                                                                dert ?
is dan de door de richtlijn vastgestelde maximumwaarden.
Daarbij komt nog dat de circulaires een situatie van
rechtsonzekerheid in het leven roepen wat de toepassings
voorwaarden van Richtlijn 80/778/EEG op het Franse
grondgebied betreft; zij impliceren, dat de door de richtlijn
voorgeschreven resultaten niet zijn en niet kunnen worden
bereikt, en dat noch de consumenten, noch de instanties                    Hogere voorziening, op 10 februari 1997 ingesteld door
belast met de productie en de distributie van water voor                   Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Fila
menselijke consumptie, noch de autoriteiten belast met het                 ments Artificiels ( AIUFFASS ) en Apparel, Knitting & Tex
toezicht op de kwaliteit daarvan, in staat zijn de precieze                tiles Alliance ( AKT), tegen het arrest, op 12 december
omvang van hun rechten en verplichtingen te kennen. Ten                   1996 in zaak T-3 80/94 tussen Association Internationale
slotte zijn de door de Franse regering aangevoerde argu                   des Utilisateurs de Fils de Filaments Artificiels (AIUFFASS )
menten inzake de politieke gegrondheid van de richtlijn in                   en Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT) en Com
het licht van de eisen van de volksgezondheid, irrelevant                  missie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
vanuit het oogpunt van de door artikel 189 van het EG                     door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Verdrag opgelegde verplichtingen, en feitelijk ongegrond.                  Noord-Ierland, gewezen door het Gerecht van eerste aan
                                                                           leg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer —
                                                                                uitgebreid )
 (') PB nr. L 229 van 30 . 8 . 1980 , blz. 11 .
 ( 2 ) JORF van 4 januari 1989 , 13 april 1990 en 8 maart 1991 .                                    ( Zaak C-55/97 P)
 (') DGS/PGE/ l.D.-nr. 717 — triazinegehalte van water bestemd                                          ( 97/C 108/20 )
       voor menselijke consumptie, DGS/PGE/ l.D.-nr. 1325 — ni
       traatgehalte van water bestemd voor menselijke consumptie .
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           is op 10 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door
                                                                           Association Internationale des Utilisateurs de Fils de Fila
 ---pagebreak--- Nr. C 108/12         | NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5 . 4 . 97
ments Artificiels (AIUFFASS ) en Apparel, Knitting & Tex              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
tiles Alliance ( AKT), vertegenwoordigd door M. Wael
broeck, J. Stuyck, en O. Speltdoorn, advocaten te Brussel,
                                                                       — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet bin
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                            nen de voorgeschreven termijn de wettelijke en be
van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—
                                                                            stuursrechtelijke bepalingen, met eventuele sancties,
10, tegen het arrest, op 12 december 1996 in zaak T-380/
94 tussen Association Internationale des Utilisateurs de
                                                                            vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richt
                                                                            lijn 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 in
Fils de Filaments Artificiels (AIUFFASS ) en Apparel, Knit
                                                                            zake de bescherming van dieren bij het slachten of do
ting & Textiles Alliance ( AKT) en Commissie van de Eu
                                                                            den (') en/of deze maatregelen niet mee te delen aan de
ropese Gemeenschappen, ondersteund door het Verenigd
                                                                            Commissie, de krachtens artikel 18 van Richtlijn 93/
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, gewe
                                                                            119/EG, alsmede het EG-Verdrag op haar rustende
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                            verplichtingen niet is nagekomen;
Gemeenschappen (Vijfde Kamer — uitgebreid).
                                                                       — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Eu
     ropese Gemeenschappen (Vijfde Kamer — uitgebreid )
     van 12 december 1996 in zaak T-380/94 te vernieti                Ingevolge de artikelen 189, derde alinea, en 5 , lid 1 , van
     gen ;                                                             het EG-Verdrag zijn de lidstaten verplicht de nodige maat
                                                                       regelen ter uitvoering van de richtlijnen die voor hen be
                                                                       stemd zijn, vast te stellen vóór het verstrijken van de hun
— bijgevolg, nietig te verklaren de beschikking van de                 daartoe gestelde termijn. Deze termijn is verstreken op 1 ja
     Commissie van 31 mei 1994, vervat in bekendmaking                 nuari 1995 , zonder dat de Franse Republiek de noodzake
     94/C 271 /06 van de Commissie overeenkomstig                      lijke maatregelen heeft vastgesteld .
     artikel 93 , lid 2, van het EG-Verdrag aan de overige
     lidstaten en andere belanghebbenden, betreffende steun
                                                                       (') PB nr. L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz . 21 .
     welke het Verenigd Koninkrijk heeft besloten te verle
     nen aan Hualon Corporation, Noord-Ierland;
— de Commissie te veroordelen in de kosten van de on
     derhavige procedure alsook in de kosten van de proce
     dure voor het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-380/
     94 .                                                              Beroep, op 10 februari 1997 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                ( Zaak C-57/97)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 108/22 )
Requiranten betogen, dat de Commissie geen rekening
heeft gehouden met de gevolgen van de litigieuze investe              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
ring in de subsector producten van zeer goede kwaliteit.               is op 10 februari 1997 beroep tegen Franse Republiek in
Zij zijn van oordeel, dat het Gerecht in het bestreden ar             gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
rest, bij de beoordeling van het beroep op dit punt, een               pen, vertegenwoordigd door A.X. Lewis, als gemachtigde,
onjuiste uitlegging heeft gegeven aan de beschikking van               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de Commissie en heeft nagelaten, hun argumenten vol                   de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
doende te beantwoorden .                                               Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                       1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet bin
                                                                            nen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte
Beroep, op 10 februari 1997 ingesteld door Commissie
                                                                            lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                            volgen van
                         ( Zaak C-56/97)
                           ( 97/C 108 /21 )                                 a ) Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van 24 juni
                                                                                1993 tot vaststelling van minimale communautaire
                                                                                maatregelen voor de bestrijding van bepaalde vis
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                          ziekten ('),
 is op 10 februari 1997 beroep ingesteld tegen Franse Re
publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                         b ) Richtlijn 93/113/EG van de Raad van 14 december
pen, vertegenwoordigd door A.X. Lewis, als gemachtigde,                          1993 betreffende het gebruik en het in de handel
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                             brengen van voor de diervoeding bestemde enzy
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                            men, micro-organismen en hun preparaten (2 ), en


title: Zaak C-285/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 juli 2009 — Strafzaak tegen R

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 24 juli 2009 — Strafzaak tegen R
   (Zaak C-285/09)
   2009/C 267/55
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partij in het hoofdgeding

   R

      Prejudiciële vraag:

   Moet artikel 28 quater, A, sub a, van de Zesde richtlijn (1) in die zin worden uitgelegd dat vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde voor levering van goederen moet worden geweigerd, wanneer de levering weliswaar heeft plaatsgevonden, maar op grond van objectieve feiten vaststaat dat de belastingplichtige verkoper

               a)

               wist dat hij met de levering deelnam aan een transactie van goederen die bedoeld was om de belasting over de toegevoegde waarde te ontduiken, of

               b)

               handelingen heeft verricht die tot doel hadden de identiteit van de echte koper te verbergen om deze of een derde in de gelegenheid te stellen de belasting over de toegevoegde waarde te ontduiken?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).


title: Zaak C-130/01: Beroep, op 21 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 150/16               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.5.2001
Beroep, op 21 maart 2001 ingesteld door Commissie van                   „lokale programma’s voor de vermindering van de belangrijkste
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     industriële afvalstoffen”, die ook bij deze gelegenheid werden
                                                                        overgelegd, zijn zelfs indien de latere correspondentie in
                                                                        aanmerking wordt genomen, bijzonder vaag, bevatten geen
                         (Zaak C-130/01)                                fasering of tijdschema, en betreffen niet het gehele Franse
                                                                        grondgebied.
                         (2001/C 150/30)
                                                                        Betreffende de overgelegde wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                        bepalingen, die betrekking hebben op de voorwaarden welke
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              worden gesteld bij de verlening van een voorafgaande vergun-
op 21 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek             ning waarbij emissienormen worden gesteld, is de Commissie
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                van mening dat een stelsel van voorafgaande vergunning voor
genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Adda, als gemachtig-           het lozen van gevaarlijke stoffen weliswaar onmisbaar is, maar
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           niet kan worden beschouwd als iets waardoor de in artikel 7
                                                                        van de richtlijn bedoelde programma’s overbodig worden.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert dat
het Hof:                                                                Met betrekking tot de kwaliteitsdoelstellingen voor wateren
                                                                        waarin de in lijst II bedoelde stoffen worden geloosd, hebben
—     vaststelt, dat de Franse Republiek, door in strijd met            de autoriteiten van de Franse Republiek in hun correspondentie
      artikel 7 van richtlijn 76/464/EEG (1) geen programma’s,          in toenemende mate blijk gegeven van hun weigering om
      inclusief kwaliteitsdoelstellingen, ter vermindering van de       dergelijke doelstellingen op te stellen. Wat de overgelegde
      verontreiniging op te stellen voor de in de bijlage bij die       maatregelen betreft, hebben de enige kwaliteitsdoelstellingen
      richtlijn genoemde 99 gevaarlijke stoffen, en door die            die in de correspondentie van de Franse regering worden
      programma’s en de resultaten van de toepassing ervan              genoemd betrekking op de waterlopen, maar niet op de
      niet in beknopte vorm aan de Commissie mee te delen,              binnenlandse oppervlaktewateren, het zeewater of de kust-
      de krachtens het Verdrag op haar rustende verplichtingen          wateren. Bovendien zijn de genoemde doelstellingen te ondui-
      niet is nagekomen;                                                delijk om aan de vereisten van artikel 7 van de richtlijn te
                                                                        voldoen.
—     de Franse Republiek in de kosten verwijst.
                                                                        (1) Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
                                                                            verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die
                                                                            in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (PB
Middelen en voornaamste argumenten                                          L 129, blz. 23).
Ofschoon zij wel een aantal maatregelen, gepresenteerd als
nationaal programma als bedoeld in artikel 7, lid 1, van de
richtlijn, heeft meegedeeld, bestrijdt de regering van de Franse
Republiek in de loop van haar correspondentie met toenemen-
de nadruk de verplichting om ter uitvoering van artikel 7 van
de richtlijn verminderingsprogramma’s inclusief kwaliteits-             Beroep, op 21 maart 2001 ingesteld door Commissie van
doelstellingen in te voeren voor de stoffen van lijst II van de         de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
richtlijn. De Franse Republiek heeft weliswaar ter bestrijding
van de verontreiniging door gevaarlijke stoffen enkele maatre-                                    (Zaak C-131/01)
gelen getroffen, maar deze vormen geen correcte toepassing
van artikel 7 van de richtlijn, voor zover het gaat om                                            (2001/C 150/31)
de opstelling van programma’s ter vermindering van de
verontreiniging door de relevante stoffen van lijst II, inclusief
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kwaliteitsdoelstellingen voor de wateren waarin die stoffen
                                                                        op 21 maart 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
worden geloosd.
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door B. Mongin en R. Amorosi, als gemachtigden.
Wat de opstelling van programma’s betreft, heeft de Franse
Republiek in 1991 een „nationaal programma” overgelegd, dat             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bestaat uit een reeks niet op elkaar afgestemde maatregelen
zonder doelstellingen of globale streefdata. De daarin opgeno-          —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een
men „sectorprogramma’s” zijn eigenlijk niet meer dan een                      regelgeving te handhaven volgens welke in andere lid-
overzicht van de toegepaste (of zelfs alleen voorgenomen) wet-                staten woonachtige octrooigemachtigden moeten zijn
en regelgeving, die het resultaat is van de nationale wetgeving               ingeschreven op de Italiaanse lijst van octrooigemachtig-
betreffende erkende installaties voor de bescherming van het                  den en in Italië een beroepsverblijf of -woonplaats
milieu, en bevatten geen planning, geen concrete doelstellingen               moeten hebben om diensten te kunnen verrichten bij
voor de vermindering van de verontreiniging door de gevaarlij-                het Italiaanse octrooibureau, niet heeft voldaan aan de
ke stoffen van lijst II of voor die stoffen van de lijst van                  verplichtingen die op haar rusten krachtens de artike-
99 prioritaire stoffen, die in de nationale context van de Franse             len 49 tot en met 55 EG inzake het vrij verrichten van
Republiek relevant zijn, en geen uitvoeringstermijnen. De                     diensten;


title: Zaak C-266/12 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2013 — Jarosław Majtczak/Feng Shen Technology Co. Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 51, lid 1, sub b — Kwade trouw van aanvrager bij neerlegging van aanvraag voor gemeenschapsmerk — Beeldmerk FS — Vordering tot nietigverklaring)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2013 — Jarosław Majtczak/Feng Shen Technology Co. Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-266/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 51, lid 1, sub b - Kwade trouw van aanvrager bij neerlegging van aanvraag voor gemeenschapsmerk - Beeldmerk FS - Vordering tot nietigverklaring)
   2013/C 129/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jarosław Majtczak (vertegenwoordiger: J. Radłowski, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Feng Shen Technology Co. Ltd (vertegenwoordiger: P. Rath, Rechtsanwalt), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 maart 2012, Feng Shen Technology/BHIM — Majtczak (FS) (T-227/09), waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 529/2008-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 1 april 2009 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij verzoeksters verzoek om nietigverklaring van het beeldmerk „FS”, voor waren van klasse 26, is afgewezen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Jarosław Majtczak wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 258 van 25.08.2012.


title: Zaak T-428/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Gasiber 2000/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/57

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Gasiber 2000/Commissie
   (Zaak T-428/14)
   2014/C 253/76
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gasiber 2000, SL [Alcorcón (Madrid), Spanje] (vertegenwoordigers: J. García Muñoz, J. Jiménez-Blanco en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-392/14, Gutser/Commissie.


title: Zaak T-68/16: Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — Deichmann/EUIPO — Munich (afbeelding van een kruis op de zijkant van een sportschoen)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/40

         Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — Deichmann/EUIPO — Munich (afbeelding van een kruis op de zijkant van een sportschoen)
   (Zaak T-68/16)
   (2016/C 111/49)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deichmann SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Munich, SL (Capellades, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (afbeelding van een kruis op de zijkant van een sportschoen — Uniemerk nr. 2 923 852

      Procedure voor het EUIPO: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2015 in zaak R 2345/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-384/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2016 door European Union Copper Task Force tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2016 in zaak T-310/15, European Union Copper Task Force/Europese Commissie

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/15

         Hogere voorziening ingesteld op 11 juli 2016 door European Union Copper Task Force tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2016 in zaak T-310/15, European Union Copper Task Force/Europese Commissie
   (Zaak C-384/16 P)
   (2016/C 314/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: European Union Copper Task Force (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas, C. Vila Gisbert, abogadas)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Derde kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 27 april 2016 in zaak T-310/15, European Union Copper Task Force/Europese Commissie vernietigen;

               —

               het door European Union Copper Task Force tegen uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie ingestelde beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat uitvoeringsverordening 2015/408 (1) een regelgevingshandeling is die uitvoeringsmaatregelen in de zin van artikel 263, lid 4, VWEU meebrengt.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de verwerping van het beroep van European Union Copper Task Force geen afbreuk zou doen aan zijn recht en dat van zijn leden op een doeltreffende voorziening in rechte.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat European Union Copper Task Force en zijn leden niet individueel door uitvoeringsverordening 2015/408 werden geraakt.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen (PB L 67, blz. 18).


title: Zaak C-127/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Coty Prestige Lancaster Group GmbH/Simex Trading AG (Merkenrecht — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 13, lid 1 — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 — Uitputting van rechten van merkhouder — Begrip „waar die in handel is gebracht” — Toestemming van houder — Parfumflacons, zogenoemde „testflacons” , die door houder van merk ter beschikking zijn gesteld van depositaris die deel uitmaakt van netwerk van selectieve distributie)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Nürnberg — Duitsland) — Coty Prestige Lancaster Group GmbH/Simex Trading AG
   (Zaak C-127/09) (1)

   (Merkenrecht - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 13, lid 1 - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 7, lid 1 - Uitputting van rechten van merkhouder - Begrip „waar die in handel is gebracht” - Toestemming van houder - Parfumflacons, zogenoemde „testflacons”, die door houder van merk ter beschikking zijn gesteld van depositaris die deel uitmaakt van netwerk van selectieve distributie)
   2010/C 209/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Nürnberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Coty Prestige Lancaster Group GmbH

      Verwerende partij: Simex Trading AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Nürnberg — Uitlegging van artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) en van artikel 7 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Uitputting van het aan het merk verbonden recht — Uitlegging van het begrip „waar die in de handel is gebracht” — Parfummonsters waarvan de verpakking is voorzien van de aanduiding dat de waar voor reclamedoeleinden en niet voor de verkoop is bestemd, en die ter beschikking zijn gesteld van contractueel gebonden distributeurs, tot nader order en zonder eigendomsoverdracht

      Dictum

   In omstandigheden als die van het hoofdgeding moeten artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk en artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, aldus worden uitgelegd dat er enkel sprake is van uitputting van de aan het merk verbonden rechten wanneer er op grond van een door de verwijzende rechter te verrichten beoordeling van kan worden uitgegaan dat de houder van dit merk uitdrukkelijk of impliciet heeft toegestemd tot het respectievelijk in de Europese Gemeenschap of in de Europese Economische Ruimte in de handel brengen van de waren waarvoor die uitputting wordt aangevoerd.
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding, die erin bestaan dat „parfumtestflacons” zonder eigendomsoverdracht en met een verbod op verkoop ervan ter beschikking worden gesteld van met de merkhouder contractueel gebonden tussenhandelaren opdat hun klanten de inhoud ervan voor testdoeleinden kunnen verbruiken, en waarbij de merkhouder deze waar te allen tijde kan terugroepen en de presentatie ervan zich duidelijk onderscheidt van die van de parfumflacons die de merkhouder gewoonlijk ter beschikking stelt van deze tussenhandelaren, kan er, aangezien deze testflacons parfumflacons zijn waarop de vermeldingen „demonstratie” en „mag niet worden verkocht” zijn aangebracht, bij gebreke van enig bewijselement in tegengestelde zin — waarover de verwijzende rechter dient te oordelen — niet van worden uitgegaan dat de merkhouder impliciet heeft toegestemd tot het in de handel brengen ervan.

      (1)  PB C 141 van 20.06.2009.


title: Zaak C-294/07: Beroep ingesteld op 19 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/18

         Beroep ingesteld op 19 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-294/07)
   (2007/C 211/35)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Maidani, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (1), de krachtens artikel 40 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2004/38/EG in nationaal recht is op 29 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 158, blz. 77 en — rectificaties — PB 2004, L 229, blz. 35 en PB 2005, L 197, blz. 34.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 maart 1999 in zaak C-2/98 P: H. de Compte tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Verzoek om herziening van arrest van Gerecht van eerste aanleg - Hogere voorziening bij Hof van Justitie)

text:
3.7.1999                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 188/5
1) Door in het estuarium van de Seine geen toereikende oppervlakte         2) Verklaart nietig het besluit van 21 februari 1995 waarbij X
     als speciale beschermingszone aan te wijzen en geen maatregelen            is aangesteld als afdelingshoofd bij het directoraat-generaal
     vast te stellen die de aangewezen speciale beschermingszone een            Voorlichting en public relations van het Europees Parlement en
     toereikende juridische beschermingsstatus verlenen, is de Franse           is tewerkgesteld bij het Voorlichtingsbureau van het Parlement
     Republiek de krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn              voor Spanje te Madrid.
     79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
     behoud van de vogelstand, op haar rustende verplichtingen niet        3) Verwijst het Europees Parlement in alle kosten van beide
     nagekomen.                                                                 instanties.
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                           (1) PB C 318 van 18.10.1997.
3) Elk van de partijen zal de eigen kosten dragen.
(1) PB C 212 van 12 juli 1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                      ARREST VAN HET HOF                                                           van 18 maart 1999
                            (Zesde kamer)                                  in zaak C-2/98 P: H. de Compte tegen Europees Parle-
                                                                                ment (1)
                         van 18 maart 1999
                                                                           (Ambtenaren — Verzoek om herziening van arrest van
                                                                           Gerecht van eerste aanleg — Hogere voorziening bij Hof van
in zaak C-304/97 P: F. Carbajo Ferrero tegen Europees                                                     Justitie)
                             Parlement (1)
                                                                                (1999/C 188/10)
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aanstel-
                  ling in ambt van afdelingshoofd)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (1999/C 188/09)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (Procestaal: Frans)                                                       dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-2/98 P, H. de Compte, voormalig ambtenaar van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- het Europees Parlement, vertegenwoordigd door H. Ferretti,
                           dentie van het Hof)                             advocaat te Thionville, Boulevard Jeanne d’Arc 39, F-57100
                                                                           Thionville, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
                                                                           het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-304/97 P, F. Carbajo Ferrero, ambtenaar van het                  pen (Eerste kamer) van 5 november 1997, De Compte/Parle-
Europees Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoordigd                    ment, [T-26/89 (125), JurAmbt. blz. I-A-305 en II-847],
door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,                     strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                     procedure: Europees Parlement (gemachtigden: E. Waldherr en
Myson SARL, rue de Cessange 30, betreffende hogere voorzie-                A. Neergaard), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de             volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini,
Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 12 juni 1997,                   H. Ragnemalm (rapporteur) en K. M. Ioannou, rechters;
Carbajo Ferrero/Parlement (T-237/95, JurAmbt. Blz. I-A-141                 advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 18 maart
en II-429), strekkende tot vernietiging van het arrest, andere             1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
partij bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigde:
N. Lorenz, bijgestaan door F. Herbert en D. M. Tomasevic),                 1) Wijst de hogere voorziening af.
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini,                2) Verwijst rekwirant in de kosten.
H. Ragnemalm (rapporteur) en K. M. Ioannou, rechters;
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 18 maart
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                (1) PB C 113 van 11.4.1998.
1) Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
     12 juni 1997, Carbajo Ferrero/Parlement (T-237/95).


title: Zaak C-583/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) — Verenigde Staten van Amerika/Christine Nolan (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 98/59/EG — Bescherming van werknemers — Collectief ontslag — Werkingssfeer — Sluiting van Amerikaanse militaire basis — Voorlichting en raadpleging van werknemers — Beginpunt van raadplegingsverplichting — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) — Verenigde Staten van Amerika/Christine Nolan
   (Zaak C-583/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 98/59/EG - Bescherming van werknemers - Collectief ontslag - Werkingssfeer - Sluiting van Amerikaanse militaire basis - Voorlichting en raadpleging van werknemers - Beginpunt van raadplegingsverplichting - Onbevoegdheid van Hof)
   2012/C 379/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verenigde Staten van Amerika

      Verwerende partij: Christine Nolan

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Uitlegging van de artikelen 2 en 5 van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16) — Verplichting van de werkgever om de werknemersvertegenwoordigers te informeren en te raadplegen — Bepaling van het tijdstip waarop deze verplichting ontstaat

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) bij beslissing van 6 december 2010 gestelde vraag.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-559/12 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 april 2014 — Franse Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Staatssteun in vorm van impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste vanwege status van overheidsinstelling — Bestaan van garantie — Aanwezigheid van staatsmiddelen — Voordeel — Bewijslast en bewijsvereisten)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 april 2014 — Franse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-559/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Staatssteun in vorm van impliciete onbeperkte garantie ten gunste van La Poste vanwege status van overheidsinstelling - Bestaan van garantie - Aanwezigheid van staatsmiddelen - Voordeel - Bewijslast en bewijsvereisten))
   2014/C 159/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, J. Gstalter en J. Bousin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2012, Frankrijk/Commissie (T-154/10) waarbij het Gerecht het beroep van de Franse Republiek heeft verworpen strekkende tot nietigverklaring van besluit 2010/605/EU van de Commissie van 26 januari 2010 betreffende steunmaatregel C 56/07 (ex E 15/05) die door Frankrijk is toegekend aan La Poste (PB L 274, blz. 1) — Steunmaatregel die door Frankrijk ten uitvoer zou zijn gelegd in de vorm van een onbeperkte impliciete staatsgarantie ten gunste van La Poste welke voortvloeit uit haar status van overheidsinstelling met een industrieel of commercieel karakter — Instelling die niet is onderworpen aan het gemene recht inzake schuldsanering en vereffening van ondernemingen in moeilijkheden — Bestaan van een voordeel — Bestaan van een overdracht van staatsmiddelen — Bewijslast en bewijsvereisten — Gelijkstelling van de voorwaarden voor overheidsaansprakelijkheid met een garantiemechanisme

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak C-616/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 — Productos Asfálticos (PROAS), S.A./Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Spaanse markt van wegenbouwbitumen — Marktverdeling en prijsafspraken — Onredelijk lange duur van de procedure bij het Gerecht van de Europese Unie — Onredelijk lange duur van de procedure bij de Europese Commissie — Hogere voorziening ten aanzien van de proceskosten)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 — Productos Asfálticos (PROAS), S.A./Europese Commissie
   (Zaak C-616/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Spaanse markt van wegenbouwbitumen - Marktverdeling en prijsafspraken - Onredelijk lange duur van de procedure bij het Gerecht van de Europese Unie - Onredelijk lange duur van de procedure bij de Europese Commissie - Hogere voorziening ten aanzien van de proceskosten))
   (2016/C 296/06)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Productos Asfálticos (PROAS), S.A. (vertegenwoordiger: C. Fernández Vicién, abogada)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en F. Castillo de la Torre, bijgestaan door J. Rivas Andrés, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Productos Asfálticos (PROAS), S.A. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Gevoegde zaken T-99/09 en T-308/09: Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Italië/Commissie ( „EFRO — Regionaal operationeel programma (ROP) 2000-2006 voor regio Campanië — Verordening (EG) nr. 1260/1999 — Artikel 32, lid 3, sub f — Besluit om geen tussentijdse betalingen te doen met betrekking tot ROP-maatregel inzake beheer en verwijdering van afval — Niet-nakomingsprocedure tegen Italië” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/37

         Arrest van het Gerecht van 19 april 2013 — Italië/Commissie
   (Gevoegde zaken T-99/09 en T-308/09) (1)

   (EFRO - Regionaal operationeel programma (ROP) 2000-2006 voor regio Campanië - Verordening (EG) nr. 1260/1999 - Artikel 32, lid 3, sub f - Besluit om geen tussentijdse betalingen te doen met betrekking tot ROP-maatregel inzake beheer en verwijdering van afval - Niet-nakomingsprocedure tegen Italië)
   2013/C 156/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili en, in zaak T-99/09, eveneens G. Palmieri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van de in de brieven van de Commissie van 22 december 2008, 2 en 6 februari 2009 (nrs. 012480, 000841 en 001059 — zaak T-99/09) en 20 mei 2009 (nr. 004263 — zaak T-308/99) vervatte besluiten waarbij de verzoeken van de Italiaanse autoriteiten om tussentijdse betalingen met het oog op de terugbetaling van de na 29 juni 2007 in verband met maatregel 1.7 van het operationele programma „Campanië” gedane uitgaven niet-ontvankelijk zijn verklaard krachtens artikel 32, lid 3, sub f, van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (PB L 161, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-185/04: Verzoek van Länsrätten i Stockholms län van 20 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ulf Öberg en Stockholms läns allmänna försäkringskassa

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/2

         Verzoek van Länsrätten i Stockholms län van 20 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ulf Öberg en Stockholms läns allmänna försäkringskassa
   (Zaak C-185/04)
   (2004/C 179/04)
   Länsrätten i Stockholms län heeft bij beschikking van 20 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 april 2004, in het geding tussen Ulf Öberg en Stockholms läns allmänna försäkringskassa, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               i)

               Is het vereiste van nationaal recht, dat een ouder in de lidstaat woont en ten minste 240 dagen vóór de geboorte van het kind bij de ziekteverzekering is aangesloten om gerechtigd te zijn op ouderschapstoelage overeenkomstig zijn ziekteuitkering, verenigbaar met de artikelen 12, 17, lid 2, 18 en 39 EG, artikel 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 1612/68 (1) en met richtlijn nr. 96/34 (2) betreffende de door UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof?

               ii)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, vereist het gemeenschapsrecht dan dat ter bepaling of de werknemer aan de naar nationaal recht vereiste wachttijd voor de verzekering voldoet, een tijdvak wordt meegeteld, waarin de werknemer onder het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering overeenkomstig het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen viel?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2)

      (2)  Richtlijn van de Raad van 3 juni 1996 (PB. L 145, blz. 4).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 maart 1996 in zaak T-93/94: M. Becker tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Indeling in salaristrap - Anciënniteit - Gelijke behandeling - Zorgplicht)

text:
13 . 4 . 96          1 NL j               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 108/9
3 . Verklaart nietig het op 11 februari 1994 aan verzoeker            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     ter kennis gebrachte besluit van verweerder houdende                                   van 7 maart 1996
     afwijzing van zijn sollicitatie naar de bij kennisgeving
     CJ 68/92 vacant verklaarde ambten, en verweerders               in zaak T-146/94 : C. Williams tegen Rekenkamer van de
     besluit van 27 juni 1 994, voor zover het tegen dit besluit                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
     gerichte gedeelte van de klacht Cont. 12/94-R daarbij is        (Ambtenaren — Verplichtingen — Handelingen in strijd
     afgewezen .                                                     met waardigheid van ambt — Loyaliteitsplicht — Tucht
                                                                                procedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
4 . Verwerpt het beroep voor het overige.                                                      ( 96/C 108/ 19 )
5 . Verstaat dat verweerder zijn eigen kosten alsmede een
     kwart van de kosten van verzoeker zal dragen. Verzoe                                  (Procestaai: Frans)
     ker zal drie kwart van zijn eigen kosten dragen .
                                                                     In zaak T-146/94 , C. Williams, gewezen ambtenaar van de
(M PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                     te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advo
                                                                     caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                     ten kantore van J. -P. Noesen , advcaat aldaar, Rue des
                                                                     Glacis 18 , tegen Rekenkamer van de Europese Gemeen
                                                                     schappen ( gemachtigden : J. -M. . Stenier, J. Inghelram en
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             P. Giusta ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van,
                        van 6 maart 1996                             ten eerste, het besluit van de Rekenkamer van 24 juni 1993
                                                                     waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder ver
in zaak T-93/94: M. Becker tegen Rekenkamer van de                   mindering of intrekking van zijn recht op ouderdomspen
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                       sioen, ten tweede, het op 24 januari 1994 uitdrukkelijk
(Ambtenaren — Indeling in salaristrap — Anciënniteit —               genomen besluit tot afwijzing van zijn klacht, en ten derde,
               Gelijke behandeling — Zorgplicht)                     voor zoveel nodig, het op 23 januari 1994 stilzwijgend
                          ( 96/C 108/18 )                            genomen besluit tot afwijzing van dezelfde klacht, heeft het
                                                                     Gerecht ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint
                        (Procestaai: Duits)                          gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi , rechters;
                                                                     griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 7 maart
                                                                      1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
In zaak T-93/94, M. Becker, ambtenaar van de Rekenkamer              volgt:
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
R. Nathan, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
hebbende aldaar te diens kantore , Rue des Glacis 18 , tegen          1 . Verwerpt het beroep.
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen ( gemach
tigden : J. -M. Stenier en J. Inghelram ), betreffende een           2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Rekenka               dragen.
mer van 2 december 1993 , waarbij de klacht van verzoeker
betreffende zijn indeling in salaristrap is afgewezen, heeft          (') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .
het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: A. Sag
gio , president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 6 maart 1996
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 1 . Verklaart nietig de weigering van de Rekenkamer om
      krachtens     Verordening      (EEG ,  Euratom,    EGKS)                               van 7 maart 1996
      nr. 3947/92 van de Raad van 21 december 1992 tot
                                                                      in zaak T-362/94 : J. R. De Rijk tegen Commissie van de
      wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de                              Europese Gemeenschappen ( ! )
      Europese Gemeenschappen en van de Regeling welke
      van toepassing is op de andere personeelsleden van deze         (Ambtenaren — Aanvullende ziektekostenverzekering voor
      Gemeenschappen, over te gaan tot verzoekers herinde            buiten Gemeenschappen tewerkgestelde ambtenaren —
      ling in salaristrap met ingang van 1 januari 1993 , zoals             Modaliteiten van vergoeding van ziektekosten)
      verzoeker haar bij brief van 5 februari 1993 had                                          ( 96/C 108/20 )
      verzocht, alsook het besluit van de Rekenkamer van
      2 december 1993 tot afwijzing van verzoekers klacht                                    (Procestaai: Frans)
      tegen die weigering.
                                                                      In zaak T-362/94 , J. R. De Rijk, ambtenaar van de Europese
 2 . Verstaat dat de Rekenkamer haar eigen kosten en de               Gemeenschappen, wonende te Helsinki, vertegenwoordigd
      kosten van verzoeker zal dragen.                                door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
 (') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen ( gemachtigden : G. Valsesia en J. Currall ), betref
                                                                      fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de


title: Zaak T-266/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Deutsche Post/Commissie ( Staatssteun — Maatregelen van Duitse autoriteiten ten gunste van Deutsche Post AG — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van die steun wordt gelast — Dienst van algemeen economisch belang — Compensatie voor extra kosten die voortvloeien uit beleid van verkoop met verlies in sector van deur-tot-deur-pakketvervoer — Geen voordeel )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Deutsche Post/Commissie
   (Zaak T-266/02) (1)

   („Staatssteun - Maatregelen van Duitse autoriteiten ten gunste van Deutsche Post AG - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van die steun wordt gelast - Dienst van algemeen economisch belang - Compensatie voor extra kosten die voortvloeien uit beleid van verkoop met verlies in sector van deur-tot-deur-pakketvervoer - Geen voordeel’)
   (2008/C 209/66)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en J. Flett, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W.-D. Plessing en M. Lumma, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (BIEK) (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Mitzkus, T. Wambach en R. Wojtek, advocaten), en UPS Europe NV/SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Ottervanger en A. Bijleveld, vervolgens T. Ottervanger, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2002/753/EG van de Commissie van 19 juni 2002 betreffende maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG (PB L 247, blz. 27)
   Dictum

               1)

               Beschikking 2002/753/EG van de Commissie van 19 juni 2002 betreffende maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten en die van Deutsche Post dragen.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland, het Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (BIEK) en UPS Europe NV/SA zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-371/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 2 juli 2013 — SC Schuster & Co Ecologic SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 2 juli 2013 — SC Schuster & Co Ecologic SRL/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu
   (Zaak C-371/13)
   2014/C 85/17
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Schuster & Co Ecologic SRL

      Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu
   Bij beschikking van 7 november 2013 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) zich kennelijk onbevoegd verklaard om te antwoorden op de door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) gestelde vraag.


title: Zaak T-74/10: Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Flaco Geräte/BHIM — Delgado Sánchez (FLACO)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/64

         Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Flaco Geräte/BHIM — Delgado Sánchez (FLACO)
   (Zaak T-74/10)
   2010/C 100/94
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Flaco Geräte GmbH (Gütersloh, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jesús Delgado Sánchez (Socuellamos, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 november 2009 in zaak R 86/2009-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FLACO” voor waren van de klassen 7, 8, 9 en 11

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans merk „FLACO”, voor waren van klasse 7

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke weigering van de inschrijving als gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte rekening heeft gehouden met een verkeerde vertaling van de waren waarop het oppositiemerk betrekking heeft; schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep geen rekening heeft gehouden met de door verzoekster opgeworpen exceptie van niet-gebruik.


title: Zaak C-197/99 P: Hogere voorziening, op 26 mei 1999 ingesteld door Koninkrijk België tegen het arrest, op 25 maart 1999 in zaak T-37/97 tussen Forges de Clabecq SA, ondersteund door Koninkrijk België, Waals Gewest en Société wallonne pour la sidérurgie, en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
2.10.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 281/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
Hogere voorziening, op 26 mei 1999 ingesteld door                     — verweerster in de kosten te verwijzen.
Koninkrijk België tegen het arrest, op 25 maart 1999 in
zaak T-37/97 tussen Forges de Clabecq SA, ondersteund
door Koninkrijk België, Waals Gewest en Société wallon-
ne pour la sidérurgie, en Commissie van de Europese                   Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                      Schending van het gemeenschapsrecht (verkeerde motivering
                                                                      en niet-inachtneming van het rechtszekerheidsbeginsel; ver-
                      (Zaak C-197/99 P)
                                                                      keerde kwalificatie van de in aanmerking genomen feiten):
                       (1999/C 281/01)                                — (Met betrekking tot de Belfin- en de NMKN-leningen)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 Ontoereikende motivering: al heeft het Gerecht vastgesteld,
op 26 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Koninkrijk                waarin de steun bestond — de staatsgarantie voor de
België, vertegenwoordigd door A. Snoecx, adviseur bij de                   Belfin- en de NMKN-leningen en niet de leningen zelf —,
juridische dienst van het Ministerie van buitenlandse zaken,               het heeft niet vastgesteld, welke Belfin- en NMKN-leningen,
buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking, als ge-                  inzonderheid welke NMKN-leningen, de Commissie be-
machtigde, bijgestaan door J.-M. de Backer, G. Vandersanden                doelde, ofschoon rekwirant juist de ontoereikende motive-
en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende               ring van de bestreden beschikking had gelaakt. De vaststel-
te Luxemburg ter Belgische ambassade, rue des Girondins 4,                 ling daarvan was nochtans noodzakelijk, daar aan Forges
tegen het arrest, op 25 maart 1999 in zaak T-37/97 tussen                  de Clabecq verschillende leningen waren verstrekt, zoals
Forges de Clabecq SA, ondersteund door Koninkrijk België,                  het Gerecht zelf heeft verklaard, en al deze leningen
Waals Gewest en Société wallonne pour la sidérurgie SA, en                 staatsgarantie genoten.
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-            — (Met betrekking tot de garanties voor de NMKN-leningen)
pen (Vierde kamer).
                                                                           Verkeerde kwalificatie van de feiten, waardoor het rechtsze-
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                             kerheidsbeginsel is geschonden, en ontoereikende motive-
— te vernietigen het door het Gerecht van eerste aanleg van                ring.
    de Europese Gemeenschappen op 25 maart 1999 in zaak
    T-37/97 (1) gewezen arrest waarbij om redenen betreffende         — (Met betrekking tot de Belfin-leningen)
    de grond van de zaak afwijzend is beslist op de vordering
    betreffende „de staatsgarantie voor de Belfin- en de NMKN-             Het Gerecht heeft niet geantwoord op het middel inzake
    leningen” die rekwirant ter ondersteuning van de vordering             het bestaan van een tegengarantie door de ontvangers van
    van verzoekster in eerste aanleg had geformuleerd;                     de Belfin-leningen, die bijdragen aan een „waarborgfonds”.
— bijgevolg, de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde
    vordering toe te wijzen voorzover zij betrekking heeft op
    de „staatsgarantie voor de Belfin- en de NMKN-leningen”,          (1) PB C 160 van 5.6.1999, blz. 19.
    en derhalve beschikking C-43/96, „Staal EGKS — Forges
    de Clabecq”, van de Commissie van 18 december 1996
    nietig te verklaren voorzover zij betrekking heeft op de
    „staatsgarantie voor de Belfin- en de NMKN-leningen”;


title: Arrest van het Hof van 13 juni 2013 in zaak E-11/12 — Beatrix Susanne Koch, Lothar Hummel en Stefan Müller tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG (Richtlijn 90/619/EEG — Richtlijn 92/96/EEG — Richtlijn 2002/83/EG — Richtlijn 2002/92/EG — Levensverzekering — Uitkeringen gekoppeld aan rechten van deelneming — Verplichting eerlijk advies te verstrekken — Gegevens die vóór sluiting van overeenkomst aan verzekeringnemer moeten worden meegedeeld — Gelijkwaardigheidsbeginsel — Doeltreffendheidsbeginsel)

text:
               26.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/12

         ARREST VAN HET HOF
   van 13 juni 2013
   in zaak E-11/12
   Beatrix Susanne Koch, Lothar Hummel en Stefan Müller tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG
   (Richtlijn 90/619/EEG — Richtlijn 92/96/EEG — Richtlijn 2002/83/EG — Richtlijn 2002/92/EG — Levensverzekering — Uitkeringen gekoppeld aan rechten van deelneming — Verplichting eerlijk advies te verstrekken — Gegevens die vóór sluiting van overeenkomst aan verzekeringnemer moeten worden meegedeeld — Gelijkwaardigheidsbeginsel — Doeltreffendheidsbeginsel)
   2013/C 277/10
   In zaak E-11/12 Beatrix Susanne Koch, Lothar Hummel en Stefan Müller tegen Swiss Life (Liechtenstein) AG — VERZOEK van het Fürstliche Landgericht des Fürstentums Liechtenstein (Prinselijke rechtbank, Liechtenstein) aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, betreffende de uitlegging van Richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn 79/267/EEG, Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn), Richtlĳn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering en Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 13 juni 2013 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) en Richtlĳn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering moeten aldus worden uitgelegd, dat zij verzekeringsondernemingen niet verplichten verzekeringnemers advies te verstrekken vóór de sluiting van de overeenkomst;

               2.

               Artikel 31 en de punten a11 en a12 van bijlage II A bij Richtlijn 92/96/EEG alsook artikel 36 en de punten a11 en a12 van bijlage III A bij Richtlijn 2002/83/EG moeten aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter is die, rekening houdend met alle relevante omstandigheden van de voor hem aanhangige zaak, dient te beoordelen of de schriftelijke gegevens die aan de verzekeringnemer vóór de sluiting van een overeenkomst betreffende een aan rechten van deelneming gekoppelde levensverzekering zijn meegedeeld volledig, duidelijk en nauwkeurig zijn, en

                           —

                           toereikend zijn om te bepalen aan welke rechten van deelneming de uitkeringen zijn gekoppeld, en

                           —

                           toereikend zijn wat betreft de beschrijving van de aard van de onderliggende activa,

                     zodat de toekomstige verzekeringnemer de overeenkomst kan kiezen die het beste bij zijn behoeften past;

               3.

               Zolang de gegevens volledig zijn en aan de verzekeringnemer worden meegedeeld conform het bepaalde in artikel 31 van Richtlijn 92/96/EEG en artikel 36 van Richtlijn 2002/83/EG en met inachtneming van de andere regels betreffende de mededeling van gegevens aan de verzekeringnemer, volstaat het dat de in respectievelijk bijlage II en bijlage III bedoelde gegevens aan de verzekeringnemer worden meegedeeld door een derde, bijvoorbeeld een assurantiemakelaar;

               4.

               In omstandigheden als die in de onderhavige zaak moeten de EER-Overeenkomst en Richtlijn 92/96/EEG en Richtlijn 2002/83/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een administratieve bezwaarprocedure nadat verliezen zijn geleden als gevolg van het feit dat een verzekeringsonderneming niet voldeed aan haar verplichting om de in artikel 31, lid 1, van Richtlijn 92/96/EEG en artikel 36, lid 1, van Richtlijn 2002/83/EG bedoelde gegevens mede te delen, mits

                           —

                           ten eerste het recht om te eisen dat de verzekeringsonderneming het financiële verlies vergoedt dat is geleden als gevolg van de niet-mededeling van de gegevens bedoeld in bijlage II bij Richtlijn 92/96/EEG en bijlage III bij Richtlijn 2002/83/EG niet ongunstiger is dan het recht voor soortgelijke internrechtelijke vorderingen, en

                           —

                           ten tweede de toepassing van het nationale recht het voor de verzekeringnemer in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maakt om zijn aan de richtlijnen ontleende rechten uit te oefenen.

                     De nationale rechter dient na te gaan of aan deze twee voorwaarden is voldaan.