title: Gevoegde zaken T-383/06 en T-71/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2008 — Icuna.Com/Parlement ( Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Afwijzing van offerte — Besluit tot annulering van aanbestedingsprocedure — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is — Afdoening zonder beslissing )

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/24

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2008 — Icuna.Com/Parlement
   (Gevoegde zaken T-383/06 en T-71/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Afwijzing van offerte - Besluit tot annulering van aanbestedingsprocedure - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 197/42)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Château, België) (vertegenwoordigers: J. Windey en P. de Bandt, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau en M. Ecker, gemachtigden)
   Voorwerp
   In zaak T-383/06, enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 1 december 2006 houdende afwijzing van de door verzoekster ingediende offerte voor perceel nr. 2 (inhoud van de uitzendingen) van aanbestedingsprocedure EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003 betreffende het creëren en opzetten van het web-tv-kanaal van het Europees Parlement, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster ten gevolge van de vaststelling van het besluit van 1 december 2006 stelt te hebben geleden, alsmede, in zaak T-71/07, enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 31 januari 2007 waarbij aanbestedingsprocedure EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003 betreffende het creëren en opzetten van het web-tv-kanaal van het Europees Parlement is geannuleerd wat perceel nr. 2 (inhoud van de uitzendingen) betreft, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster ten gevolge van de vaststelling van het besluit van 31 januari 2007 stelt te hebben geleden
   Dictum

               1)

               De zaken T-383/06 en T-71/07 worden gevoegd voor de beschikking.

               2)

               In zaak T-71/07 wordt de exceptie van niet-ontvankelijkheid gevoegd met de zaak ten gronde.

               3)

               Het beroep in zaak T-71/07 wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               4)

               Op het verzoek tot nietigverklaring in zaak T-383/06 hoeft niet meer te worden beslist.

               5)

               De vordering tot schadevergoeding in zaak T-383/06 wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               6)

               In zaak T-383/06 zal het Parlement zijn eigen kosten dragen en de helft van de kosten van Icuna.Com SCRL, met inbegrip van de kosten in verband met de procedure in kort geding. Icuna.Com zal de helft van haar eigen kosten dragen.

               7)

               In zaak T-71/07 zal Icuna.Com haar eigen kosten dragen en die van het Parlement, met inbegrip van de kosten in verband met de procedure in kort geding en de exceptie van niet-ontvankelijkheid.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-196/09: Beschikking van het Gerecht van 1 maart 2010 — TerreStar Europe/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/78

         Beschikking van het Gerecht van 1 maart 2010 — TerreStar Europe/Commissie
   (Zaak T-196/09) (1)

   2010/C 113/115

      Procestaal: Engels

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door W. Goris tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-151/97)

text:
26 . 7 . 97                                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228/ 19
Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door B. Bennett tegen                       passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                           tuut;
                         ( Zaak T-l 50/97)
                              97/C 228 /44                             — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                            Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                            lijke afwijzing van zijn klacht;
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.                       Middelen en voornaamste argumenten
Bennett, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de Ces                    met die in zaak T-l 6/97 f 1 ).
sange 30 .
                                                                       H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     12 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
     Statuut;
                                                                       Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door M. C. Martmez
                                                                       Ezquerra tegen Commissie van de Europese Gemeen
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                              schappen
     Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                                ( Zaak T-152/97)
     lijke afwijzing van haar klacht;
                                                                                ( 97/C 228/46 )
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. C.
met die in zaak T-16/97 (').
                                                                       Martmez-Ezquerra, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                       door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                            hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de
                                                                       Cessange 30 .
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door W. Goris tegen                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                           18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                            passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                         ( Zaak T-151/97)
                                                                            tuut ;
                            ( 97/C 228/45 )
                                                                       — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                        (Procestaai: Frans)                                 Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                            kelijke afwijzing van zijn klacht;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen                 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door W.
Goris, wonende te Strassen ( Luxemburg), vertegenwoor
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko              Middelen en voornaamste argumenten
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
Rue de Cessange 30 .                                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak T-16/97 (').
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe


title: Zaak T-472/12: Beroep ingesteld op 30 oktober 2012 — Novartis Europharm/Commissie

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/8

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2012 — Novartis Europharm/Commissie
   (Zaak T-472/12)
   2012/C 389/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis Europharm (Horsham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Schoonderbeek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2012) 5894 final van de Europese Commissie van 16 augustus 2012 waarbij, krachtens artikel 3 van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1), aan Teva Pharma BV een vergunning voor het in de handel brengen is verleend; en

               —

               verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, namelijk dat de bestreden beschikking onrechtmatig is omdat daarmee inbreuk wordt gemaakt op de rechten op bescherming van gegevens die Novartis Europharm Ltd voor haar product Aclasta geniet op grond van artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) gelezen in samenhang met artikel 89 van verordening (EG) nr. 726/2006. Aangezien voor Aclasta volgens de gecentraliseerde procedure een afzonderlijke, zelfstandige vergunning voor het in de handel brengen was verleend, valt de vergunning voor Aclasta, zoals voor de bescherming van de gegevens nader is aangegeven in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG (2), niet onder dezelfde algemene vergunning voor het in de handel brengen als Zometa (een ander product van Novartis Europharm Ltd).
   Bovendien is de bestreden beschikking onrechtmatig omdat daarmee inbreuk wordt gemaakt op artikel 10, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG daar de gegevensbescherming voor het referentiegeneesmiddel niet is verstreken en de voorwaarden voor het verlenen van een vergunning voor het in de handel brengen op grond van dat artikel dus niet waren vervuld.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-349/01 (verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH tegen ADS Anker GmbH (Sociale politiek — Artikelen 4 en 11 van richtlijn 94/45/EG — Europese ondernemingsraad — Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie — Verplichting van hoofdbestuur tot verstrekking van bepaalde informatie aan werknemersvertegenwoordigers)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-349/01 (verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld om een prejudiciële beslissing): Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH tegen ADS Anker GmbH (1)

   (Sociale politiek - Artikelen 4 en 11 van richtlijn 94/45/EG - Europese ondernemingsraad - Informatie en raadpleging van werknemers in ondernemingen met communautaire dimensie - Verplichting van hoofdbestuur tot verstrekking van bepaalde informatie aan werknemersvertegenwoordigers)
   (2004/C 228/03)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-349/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Arbeitsgericht Bielefeld (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Betriebsrat der Firma ADS Anker GmbH en ADS Anker GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 4 en 11 van richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (PB L 254, blz. 64), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 4, lid 1, en 11 van richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, moeten aldus worden uitgelegd dat de lidstaten een op hun grondgebied gevestigde onderneming, die het hoofdbestuur is van een concern met een communautaire dimensie in de zin van de artikelen 2, lid 1, sub e, en 3, lid 1, van de richtlijn, of het fictieve hoofdbestuur in de zin van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van de richtlijn, moeten verplichten om aan een in een andere lidstaat gevestigde andere onderneming van hetzelfde concern de informatie te verstrekken waarom haar werknemersvertegenwoordigers haar hebben verzocht, indien deze andere onderneming niet over deze informatie beschikt en deze informatie onontbeerlijk is voor de instelling van een Europese ondernemingsraad.

      (1)  PB C 369 van 22.12.2001.


title: Zaak F-27/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — ZZ/EDEO

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/43

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-27/14)
   2014/C 184/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit waarbij verzoeker met ingang van 1 februari 2014 tuchtrechtelijk ontslag is verleend zonder vermindering van pensioenrechten, na een tuchtprocedure ingeleid nadat verzoeker door de nationale autoriteiten was beschuldigd van fraude bij Europese openbare aanbesteding, bedrog en gebruik van bedrog, witwassen en corruptie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 16 januari 2014 waarbij EDEO verzoeker tuchtrechtelijk ontslag heeft verleend, zonder vermindering van pensioenrechten;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-37/07: Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/8

         Beroep ingesteld op 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-37/07)
   (2007/C 69/18)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Condou-Durande, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan 2003/109/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/109/EG in nationaal recht is op 23 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB 2004, L 16, blz. 44.


title: Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door Metsä-Serla OYJ, UPM-Kymmene OYJ (vroeger United Paper Mills Ltd), Tamrock OY (vroeger Tampella Corporation) en Kyro OYJ ABP (vroeger OY Kyro AB) tegen het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-294/98 P)

text:
26.9.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/21
acht moeten nemen. In casu zijn die termijnen verstreken          94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
zonder dat de Italiaanse Republiek de maatregelen heeft           OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlij-           pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid).
nen.
                                                                  Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
(1) PB L 148 van 30.6.1995, blz. 52.
(2) PB L 49 van 28.2.1996, blz. 29.
                                                                  Ð De op 8 augustus 1994 aan rekwiranten betekende en
                                                                       in het Publicatieblad van 19 september 1994 gepubli-
                                                                       ceerde beschikking van de Commissie van 13 juli 1994
                                                                       inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                                                                       Verdrag (IV/C 33.833 Ð Karton), nietig te verklaren
Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción              voorzover zij rekwiranten betreft.
nr. 5 de Oviedo van 1 juni 1998 om een prejudicieÈle
beslissing in het geding tussen Entidad de Gestion de Dere-       Ð Verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
chos de los Productores Audiovisuales (EGEDA) en
              Hostelería Asturiana SA (HOASA)
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
                       (Zaak C-293/98)
                        (98/C 299/32)                             Schending van het Gemeenschapsrecht: voor de hoofde-
                                                                  lijke aansprakelijkheid van rekwiranten voor de geldboete
De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de            waartoe Finnboard is veroordeeld, ontbreekt elke rechts-
Oviedo heeft bij beschikking van 1 juni 1998, ingekomen           grondslag. Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 van de
ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het      Raad levert geen grond op om ze aansprakelijk te stellen
geding tussen Entidad de Gestion de Derechos de los Pro-          voor onregelmatigheden die zijn gepleegd door anderen.
ductores Audiovisuales (EGEDA) en Hostelería Asturiana            De Commissie noch het Gerecht van eerste aanleg hebben
SA (HOASA), het Hof van Justitie van de Europese                  schendingen door rekwiranten van artikel 85, lid 1, van
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing           het EG-Verdrag vastgesteld. De vaststelling door het
over de navolgende vraag:                                         Gerecht, dat een onderneming hoofdelijk aansprakelijk
                                                                  kan worden gesteld voor de betaling van een geldboete,
Moet artikel 1, lid 2, onder a), en lid 3, van Richtlijn 93/      wanneer de Commissie in dezelfde beschikking vaststelt,
83/EEG van de Raad (1) aldus worden uitgelegd, dat de             dat de inbreuk ook bij deze onderneming vastgesteld had
ontvangst van televisiesignalen per satelliet of via de kabel     kunnen worden, is in strijd met het beginsel ¹nulla poena
door een hotelbedrijf en de doorgifte daarvan naar de             sine legeº, respectievelijk het daaruit voortvloeiende analo-
afzonderlijke hotelkamers worden beschouwd als een han-           gieverbod, alsmede het beginsel dat de onschuld wordt ver-
deling die een mededeling aan het publiek of een ontvangst        moed; de zienswijze van het Gerecht is onverenigbaar met
door het publiek vormt?                                           de beginselen van de rechtsstaat en vormt een schending
                                                                  van de fundamentele rechten van verweer van rekwiran-
(1) PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.                              ten.
                                                                  Ten onrechte beroept het Gerecht zich op de rechtspraak
                                                                  van het Hof van Justitie inzake de vaststelling van geld-
                                                                  boeten ten laste van ondernemingen die tezamen een eco-
Hogere voorziening, op 29 juli 1998 ingesteld door                nomische eenheid vormen. De hoofdelijke aansprakelijk-
Metsä-Serla OYJ, UPM-Kymmene OYJ (vroeger United                  heid kan niet worden afgeleid uit de theorie van de econo-
Paper Mills Ltd), Tamrock OY (vroeger Tampella Corpo-             mische      eenheid.     Bovendien      doen     zich   geen
ration) en Kyro OYJ ABP (vroeger OY Kyro AB) tegen                omstandigheden voor op grond waarvan het bestaan van
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            een economische eenheid zou kunnen worden vastgesteld.
94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94 tussen Metsä-Serla
OYJ e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
                      (Zaak C-294/98 P)
                        (98/C 299/33)                             Beroep, op 29 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                 (Zaak C-296/98)
is op 29 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door                                      (98/C 299/34)
Metsä-Serla OYJ e.a., vertegenwoordigd door H. Hell-
mann, advocaat te D-50933 Keulen, Am Morsdorfer Hof
16, en H.-J. Hellmann van het kantoor Schilling, Zutt &           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Anschütz, advocaten te D-68165 Mannheim, Otto-Beck-               is op 29 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
Straûe 42, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen           genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
het arrest, op 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/            door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als


title: Zaak T-384/10: Arrest van het Gerecht van 29 mei 2013 — Spanje/Commissie ( „Cohesiefonds — Verordening (EG) nr. 1164/94 — Projecten inzake watervoorziening voor bevolking in stroomgebied van Guadiana in de regio Andévalo, afvalwaterverwerking en -zuivering in stroomgebied van Guadalquivir en watervoorziening aan intergemeentelijke systemen van provincies Granada en Málaga — Gedeeltelijke intrekking van financiële bijstand — Overheidsopdrachten voor werken en diensten — Begrip werk — Opsplitsing van opdrachten — Bepaling van financiële correcties — Artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 — Evenredigheid” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/63

         Arrest van het Gerecht van 29 mei 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-384/10) (1)

   (Cohesiefonds - Verordening (EG) nr. 1164/94 - Projecten inzake watervoorziening voor bevolking in stroomgebied van Guadiana in de regio Andévalo, afvalwaterverwerking en -zuivering in stroomgebied van Guadalquivir en watervoorziening aan intergemeentelijke systemen van provincies Granada en Málaga - Gedeeltelijke intrekking van financiële bijstand - Overheidsopdrachten voor werken en diensten - Begrip werk - Opsplitsing van opdrachten - Bepaling van financiële correcties - Artikel H, lid 2, van bijlage II bij verordening nr. 1164/94 - Evenredigheid)
   2013/C 225/141
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. M. Rodríguez Cárcamo, vervolgens A. Rubio González, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Steiblytė, D. Kukovec en B. Conte, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door J. Rivas Andrés, X. García García, advocaten, en M. Vilarasau Slade, solicitor, vervolgens door J. Rivas Andrés en X. García García)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit C(2010) 4147 van de Commissie van 30 juni 2010 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende steun voor de volgende (groepen van) projecten: „Watervoorziening voor de bevolking in het stroomgebied van de Guadiana: regio Andévalo” (2000.ES.16.C.PE.133), „Afvalwaterverwerking en -zuivering in het stroomgebied van de Guadalquivir: Guadaira, Aljarafe en beschermde natuurgebieden van de Guadalquivir” (2000.16.C.PE.066) en „Watervoorziening aan de intergemeentelijke systemen van de provincies Granada en Málaga” (2002.ES.16.C.PE.061)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak F-75/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 november 2010 — Wenig/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Verzoek om bijstand — Schending van goede naam en vermoeden van onschuld)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/61

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 november 2010 — Wenig/Commissie
   (Zaak F-75/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Verzoek om bijstand - Schending van goede naam en vermoeden van onschuld)
   2011/C 30/116
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fritz Harald Wenig (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G.-A. Dal en D. Voillemot, advocaten, vervolgens G.-A. Dal, D. Voillemot, T. Bontinck en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek van 23 september 2008 om bijstand van de Europese Commissie en, anderzijds, verzoek om nietigverklaring van het afwijzende besluit van de Europese Commissie van 14 november 2008

      Dictum

               1)

               Het beroep van Wenig wordt verworpen.

               2)

               Wenig zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009, blz. 85.


title: Zaak F-106/10: Beroep ingesteld op 22 oktober 2010 — Gross e.a./Hof van Justitie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/34

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2010 — Gross e.a./Hof van Justitie
   (Zaak F-106/10)
   2011/C 72/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ivo Gross (Luxemburg, Luxemburg) en anderen (vertegenwoordiger: J. Kayser, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten zoals overgenomen op de afrekeningen betreffende de nabetaling van verzoekers’ bezoldiging over de periode juli tot en met december 2009 en op de salarisafrekeningen die sinds 1 januari 2010 zijn opgesteld in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het TABG houdende aanpassing van verzoekers’ bezoldiging, zoals deze worden weergegeven op de afrekeningen betreffende de nabetaling van bezoldiging 12/2009 die in 2010 zijn verspreid, de salarisafrekeningen 1/2010, 2/2010, 3/2010, 4/2010, 5/2010, 6/2010, 7/2010, 8/2010, 9/2010 en alle latere opgestelde salarisafrekeningen tot de datum van de eindbeslissing in deze zaak, voor zover daarbij ten onrechte een salarisverhoging van 1,85 % in plaats van 3,7 % wordt toegepast;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten.


title: Zaak C-278/05: Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Carol Marilyn Robins, 2) John Burnett en Secretary of State for Work and Pensions

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/7

         Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division van 22 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Carol Marilyn Robins, 2) John Burnett en Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-278/05)
   (2005/C 243/09)
   Procestaal: Engels
   De High Court of Justice (England and Wales), Chancery Division heeft bij beslissing van 22 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 2005, in het geding tussen 1) Carol Marilyn Robins, 2) John Burnett en Secretary of State for Work and Pensions, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 8 van richtlijn 80/987/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten verplicht om met alle benodigde middelen te verzekeren dat de uit hoofde van voor één of meer bedrijfstakken geldende aanvullende pensioenregelingen met een eindloonstelsel verworven rechten van werknemers volledig worden gefinancierd wanneer de particuliere werkgever van de werknemer insolvent is geraakt en het vermogen van hun regelingen onvoldoende is om deze uitkeringen te financieren?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: zijn dan de vereisten van artikel 8 naar behoren uitgevoerd door de hiervoor beschreven, in het Verenigd Koninkrijk geldende wettelijke regeling?

               3)

               Indien de wettelijke bepalingen van het Verenigd Koninkrijk geen uitvoering geven aan artikel 8, aan de hand van welke maatstaf moet de nationale rechter dan toetsen of de daaruit voortvloeiende schending van het gemeenschapsrecht ernstig genoeg is om aansprakelijkheid voor schade met zich te brengen? Kan met name de loutere inbreuk op het gemeenschapsrecht volstaan voor de vaststelling van een voldoende ernstige schending of moet er tevens sprake zijn van een klaarblijkelijke en ernstige miskenning door de lidstaten van de grenzen van hun regelgevende bevoegdheden, dan wel dient een andere maatstaf te worden gehanteerd, en zo ja, welke?

      (1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.


title: Zaak C-266/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — L. Kik/Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen — Onderdaan van een lidstaat, die aldaar woonachtig is en die zijn werkzaamheden in loondienst verricht aan boord van een onder de vlag van een andere derde staat varende pijpenlegger — Werknemer die eerst werkt voor een in Nederland gevestigde onderneming en nadien voor een in Zwitserland gevestigde onderneming — Arbeid die achtereenvolgens boven het continentaal plat van een derde staat, in internationale wateren en boven het continentaal plat van een aantal lidstaten wordt verricht — Personele werkingssfeer van die verordening — Vaststelling van de toe te passen wetgeving]

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — L. Kik/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-266/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen - Onderdaan van een lidstaat, die aldaar woonachtig is en die zijn werkzaamheden in loondienst verricht aan boord van een onder de vlag van een andere derde staat varende pijpenlegger - Werknemer die eerst werkt voor een in Nederland gevestigde onderneming en nadien voor een in Zwitserland gevestigde onderneming - Arbeid die achtereenvolgens boven het continentaal plat van een derde staat, in internationale wateren en boven het continentaal plat van een aantal lidstaten wordt verricht - Personele werkingssfeer van die verordening - Vaststelling van de toe te passen wetgeving])
   (2015/C 155/02)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: L. Kik

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999, moet in die zin worden uitgelegd dat een werknemer die, zoals Kik, onderdaan is van een lidstaat, waarin hij woont en waarin over zijn inkomsten belasting wordt geheven, die op verschillende plekken op de wereld, met name boven het continentaal plat van een aantal lidstaten, werkt op een onder de vlag van een derde staat varende pijpenlegger, die voorheen werkzaam was voor een in zijn woonstaat gevestigde onderneming maar van werkgever is veranderd en thans werkt voor een in Zwitserland gevestigde onderneming, doch blijft wonen in dezelfde lidstaat en blijft varen op hetzelfde schip, binnen de personele werkingssfeer van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, valt.

               2)

               De in titel II van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, vervatte bepalingen die regelen welke de toe te passen nationale wetgeving is, moeten in die zin worden uitgelegd dat de onderdaan van een lidstaat of van de Zwitserse Bondsstaat, welke staat voor de toepassing van deze verordening wordt gelijkgesteld met een lidstaat, die buiten het grondgebied van de Unie, daaronder begrepen boven het continentaal plat van een lidstaat, arbeid in loondienst verricht aan boord van een schip dat vaart onder de vlag van een derde staat, maar die in dienst is van een op het grondgebied van de Zwitserse Bondsstaat gevestigde onderneming, is onderworpen aan de wetgeving van de vestigingsstaat van zijn werkgever. Indien evenwel, in omstandigheden als die aan de orde in het hoofdgeding, de toepassing van die wetgeving volgens die verordening zou leiden tot aansluiting bij een stelsel van vrijwillige verzekering of ertoe zou leiden dat de betrokkene bij geen enkel stelsel van sociale zekerheid is aangesloten, is deze onderdaan onderworpen aan de wetgeving van zijn woonstaat.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-349/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej (Prejudiciële verwijzing — Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie — Artikel 12, tweede alinea — Belasting ten behoeve van de gemeenten geheven van personen die op het grondgebied daarvan een woning bezitten of het genot daarvan hebben — Bovengrens — Sociale maatregel — Inaanmerkingneming van de door de Europese Unie aan haar ambtenaren en andere personeelsleden betaalde salarissen, lonen en emolumenten)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/20

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Ministre délégué, chargé du budget/Marlène Pazdziej
   (Zaak C-349/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie - Artikel 12, tweede alinea - Belasting ten behoeve van de gemeenten geheven van personen die op het grondgebied daarvan een woning bezitten of het genot daarvan hebben - Bovengrens - Sociale maatregel - Inaanmerkingneming van de door de Europese Unie aan haar ambtenaren en andere personeelsleden betaalde salarissen, lonen en emolumenten))
   (2015/C 236/28)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre délégué, chargé du budget

      Verwerende partij: Marlène Pazdziej

      Dictum

   Artikel 12, tweede alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, dat als bijlage bij het VEU, het VWEU en het Euratom-Verdrag is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling, als aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke met het oog op een eventuele vermindering van een ten behoeve van de territoriale lichamen geheven woonbelasting de door de Europese Unie aan haar ambtenaren en andere personeelsleden betaalde salarissen, lonen en emolumenten in aanmerking worden genomen voor het bepalen van een bovengrens aan die belasting.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Zaak C-181/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 31 maart 2016 — Sadikou Gnandi/Belgische Staat

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 31 maart 2016 — Sadikou Gnandi/Belgische Staat
   (Zaak C-181/16)
   (2016/C 191/26)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sadikou Gnandi

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 5 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (1), dat de lidstaten verplicht om het beginsel van non-refoulement te eerbiedigen bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, alsook het recht op een doeltreffend rechtsmiddel, neergelegd in artikel 13, lid 1, van deze richtlijn en in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de vaststelling van een terugkeerbesluit, zoals bedoeld in artikel 6 van richtlijn 2008/115/EG, in artikel 52/3, § 1, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, en in artikel 75, § 2, van het koninklijk besluit van 8 oktober 1981 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, vanaf het moment van afwijzing van de asielaanvraag door de Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen en dus vóór de rechtsmiddelen tegen deze beslissing tot afwijzing kunnen worden uitgeput en vóór de asielprocedure definitief kan worden afgesloten?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak C-173/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Lyon (Frankrijk) op 9 april 2013 — Maurice Leone, Blandine Leone/Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d'appel de Lyon (Frankrijk) op 9 april 2013 — Maurice Leone, Blandine Leone/Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales
   (Zaak C-173/13)
   2013/C 171/40
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Lyon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Maurice Leone, Blandine Leone

      Verwerende partijen: Garde des Sceaux, Ministre de la Justice, Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales

      Prejudiciële vragen

               1)

               Discrimineert artikel L. 24 juncto artikel R. 37 van de code des pensions civiles et militaires de retraites, zoals gewijzigd bij wet nr. 2004/1485 van 30 december 2004 houdende rectificatie van de begrotingswet voor 2004 en bij decreet 2005-449 van 10 mei 2005, indirect tussen mannen en vrouwen in de zin van artikel 157 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?

               2)

               Discrimineert artikel 15 van decreet 2003-1306 van 26 december 2003 betreffende het pensioenstelsel voor ambtenaren aangesloten bij de Caisse nationale de retraite des agents des collectivités locales, indirect tussen mannen en vrouwen in de zin van artikel 157 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?

               3)

               Kan bij een bevestigend antwoord op een van bovenvermelde vragen een dergelijke indirecte discriminatie haar rechtvaardiging vinden in artikel 157, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?


title: Zaak T-108/08: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2011 — Zino Davidoff/BHIM — Kleinakis kai SIA (GOOD LIFE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GOOD LIFE — Ouder nationaal woordmerk GOOD LIFE — Normaal gebruik van ouder merk — Zorgvuldigheidsplicht — Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/46

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2011 — Zino Davidoff/BHIM — Kleinakis kai SIA (GOOD LIFE)
   (Zaak T-108/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GOOD LIFE - Ouder nationaal woordmerk GOOD LIFE - Normaal gebruik van ouder merk - Zorgvuldigheidsplicht - Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 269/100
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zino Davidoff SA (Fribourg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: H. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: R. Pethke en J. Laporta Insa, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: I. Kleinakis kai SIA OE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Siotou, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 november 2007 (zaak R 298/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen I. Kleinakis kai SIA OE en Zino Davidoff SA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 november 2007 (zaak R 298/2007-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede die van Zino Davidoff SA dragen.

               3)

               I. Kleinakis kai SIA OE zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 18 januari 2005 in zaak C-325/03 P: José Luis Zuazaga Meabe tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid wegens te late indiening — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/11

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 18 januari 2005
   in zaak C-325/03 P: José Luis Zuazaga Meabe tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid wegens te late indiening - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   (2005/C 106/20)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-325/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 21 juli 2003, José Luis Zuazaga Meabe, wonende te Bilbao (Spanje), (advocaten: J. A. Calderón Chavero en N. Moya Fernández), andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto en I. de Medrano Caballero) en Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA (BBVA), gevestigd te Madrid (Spanje), (advocaat: J. de Rivera Lamo de Espinosa), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 18 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Rekwirant draagt naast zijn eigen kosten ook die van Banco Bilbao Vizcaya Argentaria SA.

               3.

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 239, van 04.10.2003.


title: Zaak C-95/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel)/FS Retail, Luna srl, Gatsby srl (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van goederen — Artikel 34 VWEU tot en met artikel 36 VWEU — Maatregelen van gelijke werking — Richtlijn 94/11/EG — Artikelen 3 en 5 — Uitputtende harmonisatie — Verbod op belemmering van het verhandelen van schoeisel dat voldoet aan de etiketteringsvoorschriften van richtlijn 94/11 — Nationale wetgeving volgens welke het land van oorsprong moet worden vermeld op het etiket van in andere landen verwerkte producten die zijn voorzien van de Italiaanse aanduiding „pelle” — In het vrije verkeer gebrachte goederen)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel)/FS Retail, Luna srl, Gatsby srl
   (Zaak C-95/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU tot en met artikel 36 VWEU - Maatregelen van gelijke werking - Richtlijn 94/11/EG - Artikelen 3 en 5 - Uitputtende harmonisatie - Verbod op belemmering van het verhandelen van schoeisel dat voldoet aan de etiketteringsvoorschriften van richtlijn 94/11 - Nationale wetgeving volgens welke het land van oorsprong moet worden vermeld op het etiket van in andere landen verwerkte producten die zijn voorzien van de Italiaanse aanduiding „pelle” - In het vrije verkeer gebrachte goederen))
   (2015/C 302/07)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Unione nazionale industria conciaria (UNIC), Unione Nazionale dei Consumatori di Prodotti in Pelle, Materie Concianti, Accessori e Componenti (Unicopel)

      Verwerende partijen: FS Retail, Luna srl, Gatsby srl

      Dictum

   De artikelen 3 en 5 van richtlijn 94/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering van de in de belangrijkste onderdelen van voor de verbruiker bestemd schoeisel gebruikte materialen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan door een lidstaat vastgestelde wetgeving zoals die in het hoofdgeding, waarbij onder meer een verbod is ingesteld op het verhandelen van lederen onderdelen van schoeisel dat afkomstig is uit andere lidstaten of derde landen en dat, in dit laatste geval, reeds in een andere lidstaat of in de betrokken lidstaat in de handel is gebracht, wanneer deze producten niet zijn voorzien van een vermelding van hun land van oorsprong.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak C-165/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Stanislav Gross/Hauptzollamt Braunschweig (Fiscale bepalingen — Richtlijn 92/12/EEG — Artikelen 7 tot en met 9 — Algemene regeling voor accijnsproducten — Producten die tot verbruik zijn uitgeslagen in de ene lidstaat en voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden in een andere lidstaat — Vraag of degene die deze producten voorhanden houdt na ze in lidstaat van bestemming te hebben gekocht, accijns verschuldigd is — Aankoop nadat goederen reeds waren binnengebracht)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Stanislav Gross/Hauptzollamt Braunschweig
   (Zaak C-165/13) (1)

   ((Fiscale bepalingen - Richtlijn 92/12/EEG - Artikelen 7 tot en met 9 - Algemene regeling voor accijnsproducten - Producten die tot verbruik zijn uitgeslagen in de ene lidstaat en voor commerciële doeleinden voorhanden worden gehouden in een andere lidstaat - Vraag of degene die deze producten voorhanden houdt na ze in lidstaat van bestemming te hebben gekocht, accijns verschuldigd is - Aankoop nadat goederen reeds waren binnengebracht))
   2014/C 292/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stanislav Gross

      Verwerende partij: Hauptzollamt Braunschweig

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, gelezen in samenhang met artikel 7 van de eerstbedoelde richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding, krachtens deze bepaling een persoon die binnen het belastinggebied van die staat voor commerciële doeleinden accijnsproducten die in een andere lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen voorhanden houdt, mag aanwijzen als de schuldenaar van de accijns, hoewel die persoon niet de eerste was die deze producten in de lidstaat van bestemming voorhanden heeft gehouden.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-170/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen (Niet-nakoming — Binnenlandse belastingen — Verplichting van technische controle van ingevoerde gebruikte voertuigen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Richtlijn 96/96/EG — Erkenning van in andere lidstaten uitgevoerde technische controles)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-170/07) (1)

   (Niet-nakoming - Binnenlandse belastingen - Verplichting van technische controle van ingevoerde gebruikte voertuigen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Richtlijn 96/96/EG - Erkenning van in andere lidstaten uitgevoerde technische controles)
   (2008/C 183/06)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: E. Ośniecka-Tamecka, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 28 EG — Nationale regeling krachtens welke ingevoerde gebruikte voertuigen voor de registratie ervan aan een technische controle moeten worden onderworpen, terwijl een dergelijke verplichting niet bestaat voor nationale voertuigen met dezelfde kenmerken
   Dictum

               1)

               Door ingevoerde gebruikte voertuigen, die eerder in andere lidstaten zijn ingeschreven, voor de registratie ervan in Polen aan een technische controle te onderwerpen, is de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-96/02: Beroep, op 29 maart 2002 ingesteld door Hugh Mc Bryan tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.6.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 131/23
Beroep, op 28 maart 2002 ingesteld door Confédération                   Subsidiair stelt verzoekster dat zo er al sprake is van steunverle-
Nationale du Crédit Mutuel tegen Commissie van de                       ning, deze overeenkomstig artikel 15, lid 3, van verordening
                  Europese Gemeenschappen                               nr. 659/1999 (1) als bestaande steun moet worden beschouwd.
                          (Zaak T-93/02)
                                                                        De bevoegdheden van de Commissie om terugvordering te
                                                                        gelasten zijn sinds 1985 verjaard op grond van artikel 15
                         (2002/C 131/43)
                                                                        van genoemde verordening en de Commissie heeft in strijd
                                                                        gehandeld met het algemene beginsel van gemeenschapsrecht
                         (Procestaal: Frans)                            dat haar verplicht om binnen een redelijke termijn een
                                                                        beslissing te nemen. Bovendien wordt in de bestreden beschik-
                                                                        king niet aangetoond, dat er ten tijde van de invoering van het
                                                                        Livret bleu steun werd verleend, hetgeen logisch en juridisch
                                                                        gezien conditio sine qua non is om te kunnen stellen dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               sprake is van een nieuwe steunmaatregel.
schappen is op 28 maart 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confé-
dération Nationale du Crédit Mutuel, gevestigd te Parijs,
vertegenwoordigd door A. Carnelutti, advocaat.                          Tenslotte stelt verzoekster dat de Commissie in strijd heeft
                                                                        gehandeld met artikel 14 van verordening nr. 659/1999,
                                                                        artikel 253 EG-Verdrag en het beginsel van behoorlijk bestuur,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     onpartijdigheid en loyale samenwerking.
—     de beschikking van de Commissie van 15 januari 2002
      betreffende door de Franse Republiek aan Crédit Mutuel            (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
      verleende overheidssteun, in haar geheel nietig te ver-                tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
      klaren;                                                                artikel [88] van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
—     subsidiair artikel 2 van deze beschikking nietig te verkla-
      ren voorzover daarin de terugvordering van de daarin
      genoemde steun wordt gelast;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 29 maart 2002 ingesteld door Hugh Mc Bryan
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het Livret bleu is een voor het grote publiek bestemde
belastingvrije spaarvorm waarvan het belastingvoordeel recht-
streeks aan de consument ten goede komt. Verzoekster is sinds
1975 door de Franse autoriteiten als enige belast met de                                            (Zaak T-96/02)
verstrekking van dit spaarboekje. Bij de bestreden beschikking
heeft de Commissie geoordeeld dat verzoekster door de Franse
staat meer dan schadeloos is gesteld voor de kosten van het                                        (2002/C 131/44)
beheer van het Livret bleu, hetgeen onverenigbaar is met de
regels van het EG-Verdrag inzake overheidssteun.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster stelt dat de Commissie in strijd heeft gehandeld
met artikel 87, lid 1, EG-Verdrag door aan te nemen dat
sprake is van steunverlening. De Commissie heeft een globale
benadering gevolgd die niet gerechtvaardigd is en in het
concrete geval ook niet kan worden gerechtvaardigd, en zij
heeft staatsmiddelen onjuist gekwalificeerd. Voorts heeft zij           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
kennelijke beoordelingsfouten begaan door te weigeren re-               schappen is op 29 maart 2002 beroep ingesteld tegen
kening te houden met de naar behoren geboekstaafde gemaakte             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hugh Mc
kosten en door het standpunt van de adviseur van de                     Bryan, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Jean-Noël
Commissie te fiatteren.                                                 Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 131/24                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.6.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende
      berekening van de door verzoeker vóór zijn indiensttre-
      ding verworven en overeenkomstig artikel 11, lid 1, van             Middelen en voornaamste argumenten
      bijlage VIII bij het Statuut naar de pensioenregeling van
      de Gemeenschappen overgedragen pensioenrechten;
                                                                          Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van
                                                                          artikel 45 van het Statuut, alsook van het beginsel van gelijke
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                             behandeling en de ontwikkeling van de loopbaan. Volgens
                                                                          verzoeker zijn bij de bevorderingsronde 2001 niet al zijn
                                                                          verdiensten in aanmerking genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op
schending van de motiveringsplicht, schending van artikel 11,
lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut en de algemene uitvoerings-       Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Bollore SA tegen
bepalingen daarbij, alsmede schending van het beginsel van                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
gelijke behandeling. Volgens verzoeker had bij de berekening
moeten worden uitgegaan van de situatie op het moment
                                                                                (Zaak T-109/02)
waarop hij bij de Gemeenschappen in dienst trad als tijdelijk
functionaris, en niet van de situatie bij zijn vaste aanstelling,
negen jaar later.                                                                                (2002/C 131/46)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 11 april 2002 beroep tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennootschap
Beroep, op 2 april 2002 ingesteld door Promodros Mavri-                   Bollore SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd
 dis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       door R. Saint-Esteben en H. Calvet, advocaten, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (Zaak T-97/02)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (2002/C 131/45)                                 —     primair, de artikelen 1, 2 en 3 van de beschikking van de
                                                                                Commissie van 20 december 2001 (COMP/E-1/36212
                                                                                — Zelfkopiërend papier) betreffende een procedure op
                           (Procestaal: Frans)                                  grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst
                                                                                nietig te verklaren voorzover zij betrekking hebben op
                                                                                Bollore;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 —     subsidiair, de bij artikel 3 van die beschikking aan Bollore
schappen is op 2 april 2002 beroep ingesteld tegen de                           opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Promo-
dros Mavridis, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
J.-N. Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Met het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen de
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem             beschikking waarbij de Commissie haar deelneming aan een
      bij de bevorderingsronde 2001 niet te bevorderen tot de             door artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeen-
      rang A 5;                                                           komst verboden mededingingsregeling ten laste heeft gelegd.


title: Zaak T-393/12: Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KENZO — Ouder gemeenschapswoordmerk KENZO — Relatieve weigeringsgrond — Bekendheid — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/15

         Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Tsujimoto/BHIM — Kenzo (KENZO)
   (Zaak T-393/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KENZO - Ouder gemeenschapswoordmerk KENZO - Relatieve weigeringsgrond - Bekendheid - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Niet-tijdige overlegging van documenten - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 081/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kenzo Tsujimoto (Osaka, Japan) (vertegenwoordiger: A. Wenninger-Lenz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Kenzo (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzaretti en N. Parrotta, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 mei 2012 (zaak R 1659/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Kenzo en Kenzo Tsujimoto

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kenzo Tsujimoto wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-298/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — UAB „Borta”/Klaipėdos valstybinio jūrų uosto direkcija VĮ (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/17/EG — Opdracht met een waarde beneden de in deze richtlijn vastgestelde drempel — Artikelen 49 en 56 VWEU — Beperking van het beroep op onderaanneming — Indiening van een gezamenlijke inschrijving — Beroepsbekwaamheid van de inschrijvers — Wijzigingen van het bestek)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — UAB „Borta”/Klaipėdos valstybinio jūrų uosto direkcija VĮ
   (Zaak C-298/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/17/EG - Opdracht met een waarde beneden de in deze richtlijn vastgestelde drempel - Artikelen 49 en 56 VWEU - Beperking van het beroep op onderaanneming - Indiening van een gezamenlijke inschrijving - Beroepsbekwaamheid van de inschrijvers - Wijzigingen van het bestek))
   (2017/C 168/06)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „Borta”

      Verwerende partij: Klaipėdos valstybinio jūrų uosto direkcija VĮ

      Dictum

               1)

               Voor een overheidsopdracht die niet valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1336/2013 van de Commissie van 13 december 2013, maar een duidelijk grensoverschrijdend belang vertoont, moeten de artikelen 49 en 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een bepaling van een nationale regeling als artikel 24, lid 5, van de Lietuvos Respublikos Viešųjų pirkimų įstatymas (Litouwse wet betreffende overheidsopdrachten), waarin wordt bepaald dat indien een beroep wordt gedaan op onderaannemers om een overheidsopdracht voor werken uit te voeren, het hoofdgedeelte van de werken dat als zodanig is omschreven door de aanbestedende dienst, door de gekozen inschrijver zelf moet worden uitgevoerd.

               2)

               Voor een dergelijke overheidsopdracht moeten de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie en de transparantieverplichting, die met name voortvloeien uit de artikelen 49 en 56 VWEU, aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de aanbestedende dienst, na de publicatie van de aankondiging van de opdracht, een beding van het bestek met betrekking tot de voorwaarden en de modaliteiten voor het combineren van de beroepsbekwaamheid, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde punt 4.3, kan wijzigen, mits, ten eerste, de aangebrachte wijzigingen niet dermate wezenlijk zijn dat zij potentiële inschrijvers zouden hebben aangetrokken die zonder deze wijzigingen geen offerte zouden kunnen indienen, ten tweede, deze wijzigingen passend worden bekendgemaakt en, ten derde, deze wijzigingen vóór de indiening van de offertes door de inschrijvers worden aangebracht, de termijn voor de indiening van deze inschrijvingen wordt verlengd wanneer het om aanzienlijke wijzigingen gaat, de duur van deze verlenging afhankelijk is van het belang van deze wijzigingen, en deze duur volstaat om de belangstellende ondernemers toe te staan hun inschrijving dientengevolge aan te passen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               3)

               Artikel 54, lid 6, van richtlijn 2004/17, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1336/2013, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een beding van een bestek, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde punt 4.3, dat vereist dat wanneer een gezamenlijke offerte wordt ingediend door meerdere inschrijvers, de bijdrage van elke inschrijver om te voldoen aan de toepasselijke vereisten inzake beroepsbekwaamheid evenredig is aan het deel van de werken dat hij daadwerkelijk zal uitvoeren indien de betrokken opdracht hem wordt gegund.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-446/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 9 oktober 2008 — Société Solgar Vitamin's France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L'Arbre de Vie SARL, Société Source Claire, Nord Plantes EURL, Société RCS Distribution, Société Ponroy Santé — Interveniënt: Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Minister van Eonomische Zaken, Financien en Werkgelegenheid, Minister van Volksgezondheid, Jeugd- en Sportzaken, Minister van Landbouw en Visserij

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 9 oktober 2008 — Société Solgar Vitamin's France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L'Arbre de Vie SARL, Société Source Claire, Nord Plantes EURL, Société RCS Distribution, Société Ponroy Santé — Interveniënt: Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Minister van Eonomische Zaken, Financien en Werkgelegenheid, Minister van Volksgezondheid, Jeugd- en Sportzaken, Minister van Landbouw en Visserij
   (Zaak C-446/08)
   (2008/C 327/27)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État (Frankrijk)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Société Solgar Vitamin's France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L'Arbre de Vie SARL, Société Source Claire, Nord Plantes EURL, Société RCS Distribution, Société Ponroy Santé

      Verwerende partijen: Minister van Economische Zaken, Financien en Werkgelegenheid, Minister van Volksgezondheid, Jeugd- en Sportzaken, Minister van Landbouw en Visserij
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 2002/46/EG van 10 juni 2002 (1), in het bijzonder de artikelen 5, lid 4, en 11, lid 2, aldus worden uitgelegd dat het in beginsel aan de Commissie is om de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen in voedingssupplementen vast te stellen, maar dat de lidstaten bevoegd blijven om ter zake wetgeving aan te nemen zolang de Commissie de vereiste communautaire handeling niet heeft vastgesteld?

               2)

               Zo ja:

                           a)

                           moeten de lidstaten, die zich bij de vaststelling van die maximumhoeveelheden dienen te houden aan de uitgangspunten van de artikelen 28 en 20 van het EG-Verdrag, tevens uitgaan van de in artikel 5 van de richtlijn gedefinieerde criteria, met inbegrip van de eis van een risicobeoordeling op basis van algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens, in een branche die nog wordt gekenmerkt door betrekkelijke onzekerheid?

                           b)

                           Mag een lidstaat maxima vaststellen wanneer het, zoals in het geval van fluor, onmogelijk is om de inname van vitaminen en mineralen uit andere voedingsbronnen, met name drinkwater, nauwkeurig te berekenen per groep consumenten en per regio? Mag de lidstaat in dat geval bij gebleken risico's het maximum op nul stellen zonder de vrijwaringsprocedure van artikel 12 van de richtlijn van 10 juni 2002 te volgen?

                           c)

                           Indien het bij de vaststelling van maximumgehalten mogelijk is om rekening te houden met de variërende mate van gevoeligheid van verschillende groepen consumenten in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de richtlijn, mag een lidstaat dan in zijn beslissing betrekken dat een uitsluitend op het specifieke risicopubliek gerichte maatregel, bijvoorbeeld aangepaste etikettering, deze groep ervan zou kunnen weerhouden om een nutriënt te kiezen dat voor dit publiek in geringe doses een gunstige werking heeft? Mag deze verdiscontering van de variërende mate van gevoeligheid tot gevolg hebben dat het maximumgehalte dat geschikt is voor een kwetsbaar publiek, bijvoorbeeld kinderen, wordt toegepast op de gehele bevolking?

                           d)

                           In hoeverre mogen er maxima worden vastgesteld, wanneer er geen veiligheidslimieten zijn omdat er geen gevaar voor de gezondheid is aangetoond? Meer in het algemeen, in hoeverre en onder welke voorwaarden mag de weging van de te hanteren criteria leiden tot de vaststelling van maxima die aanzienlijk lager liggen dan de voor die nutriënten toegestane veiligheidslimieten?

      (1)  Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen (PB L 183, blz. 51).


title: Zaak C-254/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2010 door Centre de coordination Carrefour SNC tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 maart 2010 in zaak T-94/08, Centre de coordination Carrefour/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/16

         Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2010 door Centre de coordination Carrefour SNC tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 maart 2010 in zaak T-94/08, Centre de coordination Carrefour/Commissie
   (Zaak C-254/10 P)
   ()
   2010/C 246/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Centre de coordination Carrefour SNC (vertegenwoordigers: X. Clarebout, C. Docclo en M. Pittie, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren,

               —

               dientengevolge het bestreden arrest vernietigen,

               —

               dientengevolge:

                           —

                           de zaak voor beslissing terugverwijzen naar het Gerecht of;

                           —

                           de zaak zelf definitief afdoen door de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen van rekwirante toe te wijzen bij wege van nietigverklaring van de bestreden beschikking (1);

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert in haar hogere voorziening vijf middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door te oordelen dat rekwirante geen procesbelang heeft bij betwisting van de bestreden beschikking omdat zij niet over een naar Belgisch recht geldige erkenning beschikt, en voorts dat zij voor de ontvankelijkheid van haar beroep niet over een geldige erkenning moest beschikken. Die motivering is derhalve tegenstrijdig, aangezien het Gerecht niet gelijktijdig kan besluiten tot het ontbreken van procesbelang bij gebrek aan een geldige erkenning en tot de irrelevantie van deze erkenning voor de beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep.
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de hem uiteengezette feiten onjuist heeft uitgelegd door voorbij te gaan aan de structuur van de Belgische wetgeving betreffende coördinatiecentra door een onjuiste uitlegging te geven aan koninklijk besluit nr. 187 van 30 december 1982 betreffende de oprichting van coördinatiecentra (2), door de reikwijdte ervan te verdraaien en de hiërarchie van Belgische rechtsbronnen niet in acht te nemen. Het betrokken koninklijk besluit is immers een volmachtenbesluit dat in het Belgische recht dezelfde juridische waarde als een wet heeft en steeds toepasselijk is op rekwirante, die bijgevolg over een erkenning voor tien jaar beschikt.
   Met haar derde middel voert verzoekster schending door het Gerecht aan van het gezag van gewijsde van het arrest van het Hof van 22 juni 2006, België en Forum 187/Commissie (C-182/03 en C-217/03), voor zover erin wordt geoordeeld dat de vernietiging van de bestreden beschikking door dit arrest tot gevolg had dat de verlenging van de erkenningen van de coördinatiecentra werd verboden vanaf de kennisgeving van de bestreden beschikking. Bij het arrest van het Hof werd de bestreden beschikking echter juist nietig verklaard omdat zij niet voorzag in geschikte overgangsperiodes voor de coördinatiecentra waarvan de aanvraag tot verlenging van de erkenning hangende was op de datum van deze kennisgeving of waarvan de erkenning op de datum van de kennisgeving van de bestreden beschikking of korte tijd daarna verstreek.
   Met haar vierde middel verwijt rekwirante het Gerecht te zijn voorbijgegaan aan het begrip „procesbelang” door te oordelen dat de uitslag van het door rekwirante ingestelde beroep niet in haar voordeel kon zijn, omdat het niet zeker was dat de Belgische autoriteiten de handhaving van de status van coördinatiecentrum van rekwirante na 31 december 2005 zouden aanvaarden in geval van nietigverklaring van de bestreden beschikking. De Belgische autoriteiten beschikten in casu echter niet over enige beoordelingsvrijheid, aangezien de erkenning voor tien jaar moest worden verleend indien was voldaan aan de criteria van koninklijk besluit nr. 187. Voorts is het Gerecht zelf in het bestreden arrest tot de slotsom gekomen dat de Belgische autoriteiten niet hadden uitgesloten de betrokken regeling na 31 december 2005 aan rekwirante toe te kennen en dat zij hadden besloten haar geen sanctie op te leggen zolang niet onherroepelijk over haar beroep was beslist.
   Met haar vijfde en laatste middel voert rekwirante ten slotte aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat een overgangsmaatregel niet met terugwerkende kracht kan gelden. Het is immers niet ongewoon, in het bijzonder op fiscaal gebied, dat een overgangsperiode op een eerdere datum ingaat.

      (1)  Beschikking 2008/283/EG van de Commissie van 13 november 2007 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van in België gevestigde coördinatiecentra en tot wijziging van beschikking 2003/757/EG (PB 2008, L 90, blz. 7).

      (2)  Belgisch Staatsblad van 13 januari 1983, blz. 502.


title: Zaak C-172/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Pontina Ambiente Srl/Regione Lazio (Milieu — Richtlijn 1999/31/EG — Artikel 10 — Bijzondere heffing op storten van vaste afvalstoffen — Toepassing van deze heffing op stortplaatsexploitant — Werkingskosten van stortplaats — Richtlijn 2000/35/EG — Vertragingsrente)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Pontina Ambiente Srl/Regione Lazio
   (Zaak C-172/08) (1)

   (Milieu - Richtlijn 1999/31/EG - Artikel 10 - Bijzondere heffing op storten van vaste afvalstoffen - Toepassing van deze heffing op stortplaatsexploitant - Werkingskosten van stortplaats - Richtlijn 2000/35/EG - Vertragingsrente)
   2010/C 100/02
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pontina Ambiente Srl

      Verwerende partij: Regione Lazio

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Roma — Uitlegging van artikel 10 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182, blz. 1), van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB L 200, blz. 35) en van de artikelen 12, 14, 43 en 46 EG — Nationale regeling die voorziet in een bijzondere heffing op de storting van vaste afvalstoffen in een stortplaats en volgens welke de exploitant van de stortplaats verplicht is tot vooruitbetaling van deze heffing, die wordt berekend naar de hoeveelheid gestorte afvalstoffen en verschuldigd is door degene die de storting verricht

      Dictum

               1)

               Artikel 10 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarbij de stortplaatsexploitant een heffing wordt opgelegd die hem moet worden vergoed door de lokale overheid die afvalstoffen heeft gestort, en waarbij hem geldboetes kunnen worden opgelegd in geval van tardieve betaling van deze heffing, mits deze regeling gepaard gaat met maatregelen om te verzekeren dat deze heffing daadwerkelijk en binnen korte termijn wordt vergoed en alle kosten voor de invordering, in het bijzonder de kosten die voortvloeien uit de tardieve betaling van de uit dezen hoofde door deze lokale overheid aan de exploitant verschuldigde bedragen, daaronder begrepen de geldboete die hem wegens de betalingsachterstand eventueel is opgelegd, worden doorberekend in de prijs die deze overheid aan de exploitant moet betalen. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of aan deze voorwaarden is voldaan.

               2)

               De artikelen 1, 2, punt 1, en 3, van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, moeten aldus worden uitgelegd dat de bedragen die een lokale overheid die afvalstoffen heeft gestort verschuldigd is aan de exploitant van een stortplaats, zoals die welke verschuldigd zijn ter vergoeding van een heffing, binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, zodat de lidstaten overeenkomstig artikel 3 hiervan, ervoor moeten zorgen dat deze exploitant interest kan eisen bij aan deze lokale overheid toe te rekenen tardieve betaling van deze bedragen.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak T-508/13: Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Government of Malaysia/BHIM — Vergamini (HALAL MALAYSIA) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk HALAL MALAYSIA — Niet-ingeschreven ouder merk HALAL MALAYSIA — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van rechten op het oudere teken die overeenkomstig het recht van de lidstaat zijn verworven vóór de datum van indiening van de gemeenschapsmerkaanvraag — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gebruik van het oudere merk als certificaat — Regeling inzake de common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) — Ontbreken van „goodwill””]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/21

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2015 — Government of Malaysia/BHIM — Vergamini (HALAL MALAYSIA)
   (Zaak T-508/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk HALAL MALAYSIA - Niet-ingeschreven ouder merk HALAL MALAYSIA - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van rechten op het oudere teken die overeenkomstig het recht van de lidstaat zijn verworven vóór de datum van indiening van de gemeenschapsmerkaanvraag - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gebruik van het oudere merk als certificaat - Regeling inzake de common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) - Ontbreken van „goodwill””])
   (2016/C 007/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Government of Malaysia (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Volterra, solicitor, R. Miller, barrister, V. von Bomhard en T. Heitmann, advocaten, vervolgens R. Volterra, R. Miller en V. von Bomhard)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Paola Vergamini (Castelnuovo di Garfagnana, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 juni 2013 (zaak R 326/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen de Government of Malaysia en Paola Vergamini

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Government of Malaysia wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-226/09: Beroep ingesteld op 19 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/18

         Beroep ingesteld op 19 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-226/09)
   2009/C 220/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door na de voor de indiening van de offertes gestelde termijn een weging toe te kennen aan de gunningscriteria en deze na de eerste beoordeling van de ingediende offertes te wijzigen, niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen met betrekking tot de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het geval van de betrokken aanbestedingsprocedure heeft de aanbestedende dienst een bestek opgesteld waarbij redelijkerwijs kon worden verondersteld dat de gunningscriteria zouden worden toegepast in aflopende volgorde van belangrijkheid. Na de voor de indiening van de offertes gestelde termijn, besloot deze dienst om een relatieve weging toe te kennen aan de gunningscriteria. Na een eerste beoordeling van de ingediende offertes, heeft het evaluatieteam van de aanbestedende dienst de mogelijkheid besproken om van deze weging af te wijken, en deze ten slotte gewijzigd.
   De na de voor de indiening van de offertes gestelde termijn en na de eerste beoordeling toegekende relatieve weging, wijzigde het onderlinge gewicht van de gunningscriteria, en kende een relatief belang toe dat wezenlijk afweek van hetgeen een inschrijver redelijkerwijs kon opmaken uit het bestek.
   Aangezien de betrokken aanbestedingsprocedure betrekking had op diensten die niet worden opgesomd in bijlage II A bij richtlijn 2004/18/EG (1), zijn de gedetailleerde procedureregels van die richtlijn niet van toepassing. Derhalve was ook artikel 40 van de richtlijn, krachtens hetwelk de aanbestedende diensten uiterlijk in de uitnodiging tot inschrijving het relatieve gewicht van de gunningscriteria, of de afnemende volgorde van hun belangrijkheid moeten aangeven, niet van toepassing. Niettemin is de aanbestedende dienst op grond van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen gehouden om de grondbeginselen van het Verdrag in acht te nemen, met inbegrip van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie.
   De Commissie stelt dat de aanbestedende dienst, die verplicht was om de fundamentele regels en beginselen van het EG-Verdrag te eerbiedigen, de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, zoals die worden uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft geschonden, door tijdens de aanbestedingsprocedure de gunningscriteria te wijzigen.

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114)