title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 23 januari 1997 in zaak C-29/95 (verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): E. Pastoors en Trans-Cap GmbH tegen Belgische staat (Wegvervoer - Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad - Nationale uitvoeringsbepalingen)

text:
 8 . 3 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr. C 74/5
 De in 1 984 door een lidstaat aan een producent in het ka            een bepaald bedrag als waarborgsom in consignatie te ge
 der van de regeling inzake de extra heffing toegekende re            ven, dat hoger is dan het bij onmiddellijke betaling ver
ferentiehoeveelheid is gekoppeld aan het geheel van de ei             schuldigde bedrag.
gen of gepachte percelen die door de producent worden
 beheerd met het oog op de melkproductie, zelfs wanneer                 (M PB nr. C 87 van 8 . 4. 1995 .
 een gedeelte van die percelen in een andere lidstaat is gele
gen. Bij het einde van een pacht valt de referentiehoeveel
 heid weer toe aan de verpachter, indien de voormalige
pachter niet voornemens is de melkproductie voort te zet
 ten .
 (') PB nr. C 43 van 12 . 2 . 1994 .                                                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vierde Kamer)
                                                                                van 23 januari 1997
                                                                       in zaak C-153/95 ( verzoek van de Raad van State van
                                                                       België om een prejudiciële beslissing ): NV ANDRE en Co.
                   ARREST VAN HET HOF                                                      tegen Belgische staat (')
                           ( Zesde Kamer)                                  (Monetaire compenserende bedragen — Vrijstelling)
                      van 23 januari 1997                                                          ( 97/C 74/09 )
in zaak C-29/95 (verzoek van de rechtbank van eerste
aanleg te Antwerpen om een prejudiciële beslissing):                                      (Procestaai: Nederlands)
  E. Pastoors en Trans-Cap GmbH tegen Belgische staat (')
 (Wegvervoer — Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en
 (EEG) nr. 3821/85 van de Raad — Nationale uitvoerings                In zaak C-153/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                               bepalingen)                             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Raad
                                                                       van State van België, in het aldaar aanhangig geding tussen
                             ( 97/C 74/08 )                            NV ANDRE en Co . en Belgische staat, betreffende een
                                                                       prejudiciële beslissing over de uitlegging van Verordening
                                                                       ( EEG ) nr. 926/80 van de Commissie van 15 april 1980 in
                    (Procestaai: Nederlands)                           zake de vrijstelling, in bepaalde gevallen, van toepassing
                                                                       van de monetaire compenserende bedragen ( PB nr. L 99
                                                                       van 17. 4.1980 , blz . 15 ), heeft het Hof (Vierde Kamer), sa
In zaak C-29/95, betreffende een verzoek aan het Hof                  mengesteld als volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), waar
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de recht                 nemend voor de kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H.
bank van eerste aanleg te Antwerpen ( België ), in het aldaar          Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola;
aanhangig geding tussen E. Pastoors en Trans-Cap GmbH,                griffier: L. Hewlett, administrateur, op 23 januari 1997
enerzijds, en Belgische staat, anderzijds, om een prejudicië         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
le beslissing over de uitlegging van artikel 6 van het EG
Verdrag en van het in het Gemeenschapsrecht verankerde
algemene gelijkheidsbeginsel, heeft het Hof ( Zesde Ka                1 . Artikel 8, lid 2, onder b), van Verordening (EEG)
mer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresi                    nr. 926/80 van 15 april 1980 inzake de vrijstelling, in
dent, J. L. Murray, C. N. Kakouris ( rapporteur), P. J. G.                  bepaalde gevallen, van toepassing van de monetaire
Kapteyn en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G. Te                 compenserende bedragen, moet aldus worden uitge
sauro; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 23 januari                 legd, dat deze bepaling eveneens geldt ingeval een uit
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                       gevoerd product voordien, in de loop van de zes maan
volgt:                                                                     den voorafgaand aan de uitvoer ervan, was ingevoerd.
Artikel 6 van het EG-Verdrag verzet zich tegen een natio
                                                                      2 . Artikel 8, lid 2, onder b), van Verordening (EEG)
nale regeling die is vastgesteld ter uitvoering van Verorde
                                                                           nr. 926/80 moet aldus worden uitgelegd, dat het voor
ning (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december
                                                                           de weigering vqn de vrijstelling van de heffing van mo
1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van so
                                                                           netaire compenserende bedragen volstaat, dat hetzelfde
ciale aard voor het wegvervoer en van Verordening (EEG)
                                                                           product wordt uitgevoerd binnen zes maanden nadat
nr. 3821 /85 van de Raad van 20 december 1985 betref
                                                                           het is ingevoerd, ongeacht of het door dezelfde dan
fende het controleapparaat in het wegvervoer, en die uit
                                                                           wel door een andere marktdeelnemer was ingevoerd.
sluitend de niet-ingezetenen, die bij een overtreding niet
voor de onmiddellijke betaling van het als sanctie voorge
schreven bedrag opteren, maar voor de voortzetting tegen              (') PB nr. C 189 van 22 . 7 . 1995 .
hen van de gewone strafrechtelijke procedure, verplicht,
op straffe van inhouding van hun voertuig, per overtreding


title: Zaak T-4/05: Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door Guido Strack tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/39

         Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door Guido Strack tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-4/05)
   (2005/C 57/65)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Guido Strack, wonende te Wasserliesch (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Schmitt, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 5 februari 2004 betreffende het afsluiten van OLAF onderzoek OF/2002/0356 en het daaraan ten grondslag liggende Final Case Report (Az.:NT/sr D(2003)-AC-19723-01687 05.02.2004);

               —

               verweerster te veroordelen om dit onderzoek te heropenen en een nieuw Final Case Report op te stellen en haar te verwijzen in alle gerechts- en andere kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie, heeft de directeur-generaal van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) ervan in kennis gesteld dat hij door zijn betrekking bij het Publicatiebureau kennis had genomen van feiten die deden vermoeden dat er sprake was van ernstige misstanden. Het naar aanleiding daarvan door het OLAF ingestelde onderzoek werd bij het bestreden besluit afgesloten.
   Verzoeker betoogt om te beginnen dat zijn beroep ontvankelijk is omdat het bestreden besluit ook voor hem bindende rechtsgevolgen heeft voorzover hem daarmee de juridische status van „klokkenluider” (in het Engels „whistleblower”) wordt ontzegd.
   Tot staving van zijn beroep voert hij aan dat het OLAF de feiten die hij had meegedeeld niet diepgaand heeft onderzocht en een willekeurige beslissing heeft genomen.


title: Zaak C-560/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Parma (Italië) op 7 november 2011 — Danilo Debiasi/Agenzia delle Entrate — Ufficio di Parma

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/34

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Parma (Italië) op 7 november 2011 — Danilo Debiasi/Agenzia delle Entrate — Ufficio di Parma
      (Zaak C-560/11)
      (2012/C 25/64)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Commissione Tributaria Provinciale di Parma

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Danilo Debiasi

         Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Ufficio di Parma

         Prejudiciële vraag

      Is sprake van strijd tussen de nationale regelgeving en het gemeenschapsrecht, meer bepaald tussen de artikelen 19, lid 5, en 19 bis van DPR nr. 663/72 enerzijds en artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 77/388/EEG (1) anderzijds, COM (2001) 260 def. van 23 mei 2001 en COM (2000) 348 def. van 7 juni 2000, alsook „verschil in behandeling” op btw-gebied tussen de verschillende lidstaten van de Europese Unie, gelet op het feit dat voor dezelfde prestaties in de zorg verschillende btw-tarieven worden gehanteerd?

         (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-192/04: Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door Flex Equipos de Descanso S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/23

         Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door Flex Equipos de Descanso S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-192/04)
   (2004/C 217/43)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 mei 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Flex Equipos de Descanso S.A., gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door R. Ocquet, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Legget & Platt Incorporated.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 18 maart 2004 in zaak R 333/2003-1 te vernietigen en te wijzigen voorzover het door opposante overgelegde bewijsmateriaal niet werd aanvaard en voorzover oppositie B-386088 werd afgewezen;

               —

               de zaak terug te wijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt en dit Bureau te gelasten, de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1607167 voor „LURA-FLEX” te weigeren voor alle aangevraagde waren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Legget & Platt Inc.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „LURA-FLEX” voor waren van de klassen 6 en 20 (veerassemblages voor in meubelen, bedden, matrassen en zitmeubelen; meubelen, bedden, beddengoed, matrassen, …) (aanvraagnr. 1607167)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Flex Equipos de Descanso S.A. (voorheen Fabricas Lucia Antonio Betere S.A.)

               Oppositiemerk of -teken:

               Spaanse merkinschrijvingen voor het beeldmerk „FLEX” voor waren van de klassen 6 en 20 (materiaal voor metalen constructies, metalen bedarmaturen; bedden, gemengde matrassen met metalen veren, meubelen, …), alsmede de reputatie van deze tekens met betrekking tot alle soorten bedden, matrassen en hoofdkussens

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het door Flex Equipos de Descanso ingestelde beroep

               Middelen:

               schending van de regels 18, lid 2, en 22, lid 4, van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie en schending van het recht van opposante om te worden gehoord overeenkomstig regel 18 van de verordening, alsmede schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 (2) van de Raad.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-607/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Genova (Italië) op 24 december 2012 — Dresser Rand SA/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Genova (Italië) op 24 december 2012 — Dresser Rand SA/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli
   (Zaak C-607/12)
   2013/C 101/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dresser Rand SA

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale Ufficio Controlli

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de overbrenging van goederen van een lidstaat naar Italië, zodat aldaar kan worden gecontroleerd of zij kunnen worden aangepast aan andere in Italië verkregen goederen, zonder dat de in Italië binnengebrachte goederen worden bewerkt, onder de uitdrukking „werkzaamheden betreffende dat goed” van artikel 17, lid 2, sub f, van richtlijn 2006/112/EG (1), en is het in dit verband dienstig de aard van de handelingen tussen F.B. ITMI en DR-IT te beoordelen?

               2)

               Moet artikel 17, lid 2, sub f, van richtlijn 2006/112/EG aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de mogelijkheid ontneemt om in hun wettelijke regeling of praktijken te bepalen dat de verzending of het vervoer van goederen slechts als een overbrenging naar een andere lidstaat wordt gekwalificeerd indien de goederen terugkeren naar de lidstaat waarvandaan zij oorspronkelijk waren verzonden of vervoerd?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-52/94

text:
3 . 6 . 95              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 137/ 15
middelen of, zoals in casu, van een bril uit andere Lid                                 Doorhaling van zaak C-4 15/92 r )
Staten ?"
                                                                                ( 95/C 137/33 )
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari
                                                                           1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-4 15/92 :
Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door Commissie van de                   Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                      Gemeenschappen .
                         ( Zaak C-125/95 )
                                                                           (') PB nr. C 33 van 5 . 2 . 1993 .
                            ( 95/C 137/32 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs J.L. Iglesias
Buhigues en S. de Carvalho als gemachtigden, domicilie                                   Doorhaling van zaak C-397/93 (')
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G.                                                     ( 95/C 137/34 )
Kremlis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-397/93
                                                                           ( verzoek van de Pretura circondariale di Genova om een
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
      binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die
                                                                           prejudiciële beslissing ): Voltri Terminal Europa SpA en
                                                                           Giorgio Donati e.a .
      noodzakelijk zijn om volledig uitvoering te geven aan:
      — Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari                    (') PB nr . C 277 van 15 . 10 . 1993 .
          1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
          het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
          aquicultuurprodukten (');
      — Richtlijn 91 /492/EEG van de Raad van 15 juli 1991
          tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
          de produktie en het in de handel brengen van levende                            Doorhaling van zaak C-52/94 (')
          tweekleppige weekdieren ( 2 );                                                              ( 95/C 137/35 )
      — Richtlijn 91 /493/EEG van de Raad van 22 juli 1992
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
          tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari
          de produktie en het in de handel brengen van                     1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-52/94 :
          visserij produkten ( 3 );
                                                                           Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
      — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992                   Gemeenschappen.
          tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
          onder a ), van Richtlijn 91 /493/EEG, van de minimale            (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
          hygiënische voorschriften die van toepassing zijn op
          visserij produkten die zijn verkregen aan boord van
          bepaalde vissersvaartuigen (4 );
— niet heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar
      rustende verplichtingen;
                                                                                Doorhaling van zaak C-89/94 (')
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                                                  ( 95/C 137/36 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting van de richtlijn               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 maart 1995 de
verstreek op 1 januari 1993 .                                              doorhaling in het register gelast van zaak C-89/94 : Com
                                                                           missie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
(') PB nr . L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 .                              Republiek .
( 2 ) PB nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 1 .
( ? ) PB nr. L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 15,
(4 ) PB nr . L 187 van 7 . 7 . 1992 , blz . 41 .                            (') PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .


title: Zaak C-17/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) — B. F. Cadman/Health & Safety Executive (Sociale politiek — Artikel 141 EG — Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Anciënniteit mede bepalend voor vaststelling van beloningen — Objectieve rechtvaardiging — Bewijslast)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal — England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) — B. F. Cadman/Health & Safety Executive
   (Zaak C-17/05) (1)

   (Sociale politiek - Artikel 141 EG - Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Anciënniteit mede bepalend voor vaststelling van beloningen - Objectieve rechtvaardiging - Bewijslast)
   (2006/C 294/17)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: B. F. Cadman

      Verwerende partij: Health & Safety Executive

      Interveniente: Equal Opportunities Commission
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (Civil Division) — Uitlegging van artikel 141 EG — Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Anciënniteit als criterium voor vaststelling van beloning, met ongelijke gevolgen al naargelang het geslacht van werknemers
   Dictum
   Artikel 141 EG moet aldus worden uitgelegd dat in het geval waarin de toepassing van het criterium anciënniteit als element voor de vaststelling van de beloningen, leidt tot verschillen in beloning, voor gelijke of gelijkwaardige arbeid, tussen de in de vergelijking te betrekken mannelijke en vrouwelijke werknemers:

               —

               de werkgever, omdat de toepassing van het criterium anciënniteit in de regel geschikt is ter bereiking van het legitieme doel, beroepservaring die de werknemer in staat stelt zijn werkzaamheden beter te verrichten, te belonen, niet speciaal hoeft aan te tonen dat toepassing van dit criterium geschikt is om dit doel te bereiken met betrekking tot een bepaalde functie, tenzij de werknemer gegevens verschaft die dienaangaande ernstige twijfel kunnen doen ontstaan;

               —

               het niet nodig is om, wanneer voor de vaststelling van de beloning gebruik wordt gemaakt van een systeem van werkclassificatie dat is gebaseerd op een waardering van het te verrichten werk, aan te tonen dat een werknemer, individueel beschouwd, gedurende de relevante periode ervaring heeft opgedaan die hem in staat heeft gesteld om zijn werkzaamheden beter te verrichten.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak T-89/06: Beroep ingesteld op  15 maart 2006  — Lebard tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/42

         Beroep ingesteld op 15 maart 2006 — Lebard tegen Commissie
   (Zaak T-89/06)
   (2006/C 131/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Daniel Lebard (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. de Guillenschmidt, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               het in de tot Lebard gerichte brief van 16 januari 2006 vervatte besluit om namens de Commissie het verzoek tot intrekking van besluit IV/M.1517 af te wijzen, nietig te verklaren;

               —

               derhalve het besluit van de Commissie tot sluiting van het dossier van de concentraties Rhodia/Albright & Wilson en Hoechst/Rhône-Poulenc, voorzover die concentraties onderling verbonden zijn, nietig te verklaren;

               —

               bijgevolg ook besluit IV/M.1378 van 2004 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te veroordelen om aan Lebard een schadevergoeding van één euro te betalen, het arrest van het Gerecht waarbij zij wordt veroordeeld op haar kosten in door verzoeker gekozen kranten te doen publiceren, en haar te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij besluit nr. IV/M.1517 van 13 juli 1999 keurde de Commissie een concentratie goed waarbij Rhodia SA de algehele controle zou overnemen van de vennootschap Albright & Wilson, waarvan verzoeker van 28 juli 1999 tot en met 14 oktober 1999 voorzitter was. Bij besluit nr. IV/M.1378 van 9 augustus 1999 keurde de Commissie ook de concentratie goed tussen Hoechst en Rhône-Poulenc; deze laatste bezat 67,35 % van Rhodia. Rhône-Poulenc is met betrekking tot Rhodia een aantal verbintenissen aangegaan (afstoten van participaties van Rhône-Poulenc in Rhodia, handhaving van een onafhankelijk bestuur van de twee ondernemingen), die aan besluit nr. IV/M.1378 zijn gehecht, teneinde ervoor te zorgen dat de concentraties geen mededingingsverstoring tot gevolg zouden hebben. Verzoeker heeft de Commissie verschillende brieven gezonden waarin hij haar meedeelde dat de in het kader van zaak IV/M.1378 aangegane verbintenissen niet werden nagekomen, en heeft verzocht om intrekking van besluit nr. IV/M.1517. Bij brief van 7 oktober 2005 deelde de Commissie hem mee dat zij niet voornemens was enig initiatief te nemen op grond van de haar door verzoeker ter kennis gebrachte feiten, en dat zij had beslist het dossier te sluiten. In antwoord op een brief van verzoeker zond het kabinet van de voorzitter van de Commissie hem op 16 januari 2006 een brief waarin het eerder in de brief van 7 oktober 2005 ingenomen standpunt werd herhaald, namelijk afwijzing van het verzoek tot intrekking van het besluit van de Commissie in zaak IV/M.1517. Met dit beroep wordt opgekomen tegen een gesteld besluit in de brief van de Commissie van 16 januari 2006.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker verschillende middelen aan.
   Wat de ontvankelijkheid betreft, stelt hij in de eerste plaats dat hij rechtstreeks procesbelang heeft als geadresseerde van de bestreden brief, die hem individueel en rechtstreeks schade berokkent. Hij stelt eveneens dat de brief van 16 januari 2006, die in dit beroep aan de orde is, niet kan worden beschouwd als een loutere bevestiging van de brief van 7 oktober 2005, omdat intussen een nieuw element bekend is geworden dat de omstandigheden en voorwaarden van de vaststelling van de eerdere handeling wezenlijk kon veranderen in de zin van de communautaire rechtspraak. Verzoeker alludeert daarmee op een brief van mevrouw Kroes van 12 januari 2006 aan de leden van het Europees Parlement betreffende de betrokken concentraties.
   In de tweede plaats voert verzoeker middelen aan tot staving van zijn vordering ten gronde. Met het eerste, ontleend aan schending van de materiële en procedurele regels inzake mededinging, verwijt hij de Commissie dat zij het dossier niet opnieuw onderzoekt en haar bevoegdheid om haar eerdere besluit in te trekken niet uitoefent. Met zijn tweede middel stelt verzoeker misbruik van bevoegdheid, nu de Commissie geen strikt toezicht heeft gehouden tijdens de verwezenlijking van de eerder goedgekeurde concentraties.
   Ten slotte voert verzoeker een middel aan dat is ontleend aan de rechtsbescherming die zijns inziens verschuldigd is aan de partijen bij een concentratie en met name aan de bestuurders van een bij een concentratie betrokken onderneming.


title: Zaak C-299/99: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) van 5 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Philips Electronics NV en Remington Consumer Products Ltd

text:
16.10.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/13
— Artikel 14 van de richtlijn, houdende een specifieke bepa-            op 9 augustus 1999, in het geding tussen Philips Electronics
      ling voor door de autoriteiten van de ex-DDR afgegeven            NV en Remington Consumer Products Ltd, het Hof van
      diploma’s, is niet omgezet.                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
— Artikel 7 is slechts gedeeltelijk omgezet, en artikel 11 is
      niet volledig omgezet, nu geen rekening is gehouden met           1. Is er een categorie merken die niet van inschrijving is
      de rectificatie in PB L 87 van 2 april 1986.                          uitgesloten op grond van artikel 3, van richtlijn
                                                                            89/104/EEG (1) van de Raad (hierna: „richtlijn”), doch
                                                                            niettemin niet kan worden ingeschreven op grond van
Onjuiste omzetting van de richtlijn                                         artikel 3, lid 1, sub a, van de richtlijn (daar zij de waren
                                                                            van de merkgerechtigde niet kunnen onderscheiden van
a) De vestiging als architect                                               die van andere ondernemingen)?
      Artikel 4.2, sub a, van decreet nr. 129/92 schrijft in het        2. Kan de vorm (of een gedeelte van de vorm) van een
      algemeen de overlegging voor van het origineel diploma                product (waarvoor het merk wordt ingeschreven) de waren
      of van een gewaarmerkte kopie van het diploma van de                  alleen onderscheiden in de zin van artikel 2, indien de
      architect die om inschrijving verzoekt. Dit vereiste zou              vorm een willekeurige toevoeging (een verfraaiing zonder
      moeten beperkt blijven tot de gevallen waarin twijfels                functioneel doel) omvat?
      bestaan over de echtheid van de titel, en is in strijd met
      artikel 27 van de richtlijn voor zover in het algemeen een        3. Indien een bedrijf de enige leverancier is van bepaalde
      bijkomende voorwaarde wordt opgelegd die onevenredig                  waren, is uitgebreid gebruik van een teken dat bestaat uit
      is en ongerechtvaardigd met het oog op de uitoefening van             de vorm (of een gedeelte van de vorm) van die waren en
      het recht van vestiging. Zulks geldt eveneens in verband              dat geen willekeurige toevoeging omvat, dan voldoende
      met het in artikel 4.3 van het decreet gestelde algemeen              om het teken onderscheidend vermogen te verlenen in de
      vereiste van officiële vertaling van de door de aanvragende           zin van artikel 3, lid 3, wanneer als gevolg van dit gebruik
      architect overgelegde documenten.                                     een aanmerkelijk deel van de betrokken handel en het
                                                                            betrokken publiek
b) Dienstverrichtingen
                                                                            i) de vorm enkel met dat bedrijf associeert;
      Artikel 9.3 van decreet nr. 129/92 verplicht de dienstver-            ii) meent dat waren met die vorm van dat bedrijf afkom-
      richters zich te laten inschrijven in de registers van de                  stig zijn, tenzij anders is vermeld?
      provinciale en de nationale raad van architecten, en treedt
      duidelijk buiten de door de richtlijn gestelde grenzen, zodat     4. i)    Kan de beperking die is gelegen in de woorden „die
      het een ongerechtvaardigde belemmering vormt van de                        uitsluitend bestaan uit de vorm van de waar die
      mogelijkheid om op Italiaans grondgebied occasioneel                       noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrij-
      diensten te verrichten.                                                    gen”, in artikel 3, lid 1, sub e, tweede streepje, worden
                                                                                ondervangen door het bewijs, dat er nog andere
      Artikel 9.1 van voormeld decreet verbiedt de architect die                 vormen zijn waarmee hetzelfde technische resultaat
      diensten verricht in Italië, aldaar over een permanente                    kan worden verkregen, of
      vestiging te beschikken. Een dergelijk algemeen en zonder
      onderscheid toegepast verbod kan niet worden gerecht-                 ii) kan de vorm op grond daarvan niet worden ingeschre-
      vaardigd op basis van enige bepaling van de richtlijn                      ven, indien wordt aangetoond, dat de wezenlijke
      betreffende het vrij verrichten van diensten. Bovendien is                 kenmerken van de vorm uitsluitend aan het technische
      dit voorschrift in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans,                resultaat zijn toe te schrijven, of
      na wijziging, artikel 49 EG).
                                                                            iii) behoort een andere toetsing, en zo ja, welke, te worden
                                                                                verricht om uit te maken of deze beperking van
( 1) PB L 223, van 21.08.1985, blz. 15.
                                                                                toepassing is?
                                                                        5. Artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn betreft „merken die
                                                                            uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in de
                                                                            handel kunnen dienen tot aanduiding van soort, hoedanig-
                                                                            heid, hoeveelheid, bestemming (…) van de waren of
                                                                            diensten”. Artikel 6, lid 1, sub b, van de richtlijn betreft het
                                                                            gebruik door derden van „aanduidingen inzake soort,
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) van                        kwaliteit, hoeveelheid bestemming (…) van de waren of
5 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                     diensten”. Het oord „uitsluitend”, dat wel voorkomt in
tussen Philips Electronics NV en Remington Consumer                         artikel 3, lid 1, sub c, ontbreekt dus in artikel 6, lid 1,
                             Products Ltd                                   sub b, van de richtlijn. Betekent dit, dat de richtlijn aldus
                                                                            moet worden uitgelegd, dat ook indien een merk bestaande
                           (Zaak C-299/99)                                  uit de vorm van waren geldig is ingeschreven, er geen
                                                                            sprake kan zijn van een inbreuk, gelet op artikel 6, lid 1,
                                                                            sub b, wanneer
                           (1999/C 299/13)
                                                                            i) het gelaakte gebruikt van de vorm van waren een
De Court of Appeal (England & Wales) heeft bij beschikking                       aanduiding inzake de soort of bestemming van de
van 5 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   waren is en als zodanig zou worden opgevat, en
 ---pagebreak--- C 299/14                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.10.1999
     ii) een aanmerkelijk deel van de betrokken handel en het          — Het beroep wegens nalaten van TF1 niet-ontvankelijk te
         betrokken publiek meent dat waren met die vorm van                 verklaren, voor zover het is gericht tegen het verzuim van
         de merkgerechtigde afkomstig zijn, tenzij anders is                de Commissie om maatregelen te nemen uit hoofde van
         vermeld?                                                           artikel 90 EG-Verdrag;
6. Staat het ingevolge artikel 5, lid 1, verleende uitsluitend         — TF1 te verwijzen in de kosten van de procedure voor het
     recht de merkgerechtigde mede toe, derden het gebruik                  Hof en opnieuw uitspraak te doen over de kosten van de
     van identieke of overeenstemmende tekens te verbieden                  procedure voor het Gerecht van eerste aanleg, teneinde de
     wanneer dat gebruik niet was bedoeld om de herkomst                    verwijzing van de Commissie in de kosten te beperken
     aan te duiden, of kan hij dit slechts verbieden voor zover             naar verhouding van de uitslag van de onderhavige hogere
     het gebruik geheel of ten dele de herkomst aanduidt?                   voorziening.
7. Moet het gebruik van een beweerdelijk inbreuk makende
     vorm van waren die een aanduiding inzake de soort of              Middelen en voornaamste argumenten
     bestemming van de waren is en als zodanig zou worden
     opgevat, niettemin als aanduiding van de herkomst worden          Onjuiste toepassing van artikel 90 EG-Verdrag (thans ar-
     aangemerkt, indien een aanmerkelijk deel van de betrokken         tikel 86 EG) door het Gerecht: ten onrechte poneert het
     handel en het betrokken publiek meent, dat waren met de           Gerecht, enigszins dogmatisch, het beginsel dat de door
     gelaakte vorm van de merkgerechtigde afkomstig zijn,              artikel 90 EG-Verdrag aan de Commissie toegekende bevoegd-
     tenzij anders is vermeld?                                         heid tot doel heeft de rechten van de particulieren te bescher-
                                                                       men. Uitgaand van dit beginsel, stelt het Gerecht in het
                                                                       algemeen, dat voor de particulier een daadwerkelijk beroep op
(1) Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988       de rechter open dient te staan tegen besluiten die een door de
    betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
    L 40 van 11.02.1989, blz. 1).                                      verdragen erkend recht kunnen aantasten. Waar het Gerecht
                                                                       te verstaan geeft dat een beroep wegens nalaten moet worden
                                                                       ingesteld ter verzekering van het beginsel van het daadwerkelijk
                                                                       beroep op de rechter, hoewel artikel 90, lid 1, EG-Verdrag
                                                                       rechtstreekse werking heeft en dus voor de nationale rechter
                                                                       kan worden aangevoerd om onder dat artikel vallende over-
                                                                       heidsmaatregelen buiten toepassing te doen verklaren, geeft
                                                                       het Gerecht een onjuiste uitlegging van dit artikel.
Hogere voorziening, op 10 augustus 1999 ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
arrest, op 3 juni 1999 in zaak T-17/96 tussen Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Franse Republiek, en Télévision française 1 SA (TF1)
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
 Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)                    Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 15 juli 1999
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen OGT
                                                                       Fruchthandelsgesellschaft mbH en Hauptzollamt Ham-
                         (Zaak C-302/99 P)
                                                                                burg-St. Annen
                          (1999/C 299/14)                                                       (Zaak C-307/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (1999/C 299/15)
op 10 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door G. Marenco, juridisch hoofdadviseur, en K. Wiedner,          Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 15 juli
lid van juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Luxemburg, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op              13 augustus 1999, in het geding tussen OGT Fruchthandels-
3 juni 1999 in zaak T-17/96 tussen Commissie van de                    gesellschaft mbH en Hauptzollamt Hamburg-St. Annen, het
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Repu-                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
bliek, en Télévision française 1 SA (TF1) gewezen door het             om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Derde kamer — uitgebreid).                                            Is artikel 18, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG)
                                                                       nr. 404/93 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                        nr. 1637/98 (2), niet van toepassing wegens schending van de
                                                                       artikelen I en XIII van het GATT (1994), en kan een particulier
                                                                       zich daarop in rechte beroepen?
— te vernietigen het arrest van 3 juni 1999 van het Gerecht
     van eerste aanleg in zaak T-17/96, Télévision française 1
     SA „TF1”/Commissie, voor zover daarbij het beroep we-             (1) PB 1993, L 47, blz. 1.
     gens nalaten van TF1 ontvankelijk is verklaard, welk              (2) PB 1998, L 210, blz. 28.
     beroep gericht is tegen het verzuim van de Commissie
     om maatregelen te nemen uit hoofde van artikel 90
     EG-Verdrag (thans artikel 86 EG);


title: Zaak T-82/15: Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — InAccess Networks Integrated Systems/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/28

         Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — InAccess Networks Integrated Systems/Commissie
   (Zaak T-82/15)
   (2015/C 155/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: InAccess Networks Integrated Systems — Applications Services for Telecommunication and Related Equipment Commercial and Industrial Co. SA (Amarousio, Griekenland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler en G. Pandey, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de volgende handelingen, voor zover het Gerecht van oordeel is dat zij rechtsgevolgen hebben en voor zover in deze handelingen is geweigerd om als subsidiabel aan te merken de vorderingen die verzoekster heeft ingediend uit hoofde van de subsidieovereenkomst met kenmerk „project 216837 ATRACO”, gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), en verzoekster verplicht wordt ontvangen bedragen terug te betalen en schadevergoeding te betalen:

                           —

                           het besluit van de Commissie vervat in de brief van 11 december 2014 met kenmerk ARES (2014) 4162021;

                           —

                           het besluit van de Commissie vervat in de debetnota van 23 oktober 2012 met kenmerk ARES (2012) 1248814;

                           —

                           het besluit van de Commissie vervat in de brief van 7 december 2012 zonder kenmerk.

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 41, leden 1 en 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van het recht te worden gehoord.
               Verzoekster voert aan dat de Commissie heeft erkend dat haar recht te worden gehoord in de oorspronkelijke auditprocedure is geschonden, en dat zij op grond daarvan heeft besloten de zaak te heropenen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van het gewettigd vertrouwen van verzoekster.
               Verzoekster voert aan dat de beslissing om de auditprocedure te heropenen het gewettigd vertrouwen heeft gewekt dat een nieuwe beslissing zou worden gebaseerd op feiten die de inhoud van de audit betroffen, en niet op de procedurele regels die van toepassing zouden zijn geweest op de indiening van stukken in de oorspronkelijke auditprocedure.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie wegens ontoereikende motivering.
               Verzoekster voert aan dat de door de Commissie in haar herbeoordelingsbeslissing gegeven motivering ontoereikend was omdat hierin enkel is ingegaan op één van de twee in geschil zijnde punten en omdat hierin enkel oppervlakkig is opgemerkt dat de ingediende bewijsstukken onvoldoende waren.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.
               Ten slotte voert verzoekster aan dat, nu gegevens over de uitkomst van de heropende auditprocedure ontbraken en verzoekster dus niet de mogelijkheid heeft gehad om haar zaak te bepleiten alvorens een herziene beslissing werd genomen, moet worden aangenomen dat de herbeoordelingsbeslissing van de Commissie, en bijgevolg de oorspronkelijke auditbeslissing, uitvloeisel zijn van een kennelijke beoordelingsfout en zijn genomen in strijd met het recht van verzoekster om te worden gehoord.


title: Zaak T-638/15: Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Alcohol Countermeasure Systems (International)/BHIM — Lion Laboratories (ALCOLOCK)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/50

         Beroep ingesteld op 12 november 2015 — Alcohol Countermeasure Systems (International)/BHIM — Lion Laboratories (ALCOLOCK)
   (Zaak T-638/15)
   (2016/C 016/60)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: E. Baud en P. Marchiset, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lion Laboratories Ltd (Barry, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „ALCOLOCK” — gemeenschapsmerk nr. 8 443 301

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 11 augustus 2015 in zaak R 1323/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               nietigverklaring van het gemeenschapsmerk waarvan Alcohol Countermeasure Systems (International), Inc. houder is en dat op naam van Alcohol Countermeasure Systems (International), Inc. is ingeschreven;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 8, lid 2, en 15, lid 2, van verordening nr. 207/2009, van artikel 10, lid 2, van richtlijn 2008/95 en van artikel 19, lid 2, van de TRIPs-overeenkomst; ontbreken van motivering en onjuiste opvatting van de feiten;

               —

               schending van artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 en ontoereikende motivering;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en van artikel 296 VWEU en schending van de definitie van „normaal gebruik” krachtens verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-345/99: Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
20.11.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 333/19
Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Commissie                Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                               bliek                                                          dom Luxemburg
                        (Zaak C-345/99)                                                       (Zaak C-346/99)
                                                                                (1999/C 333/41)
                         (1999/C 333/40)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           17 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
op 17 september 1999 beroep ingesteld tegen Franse Repu-             Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 pen, vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, bijzonder juri-
vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en            disch raadadviseur, en O. Couvert-Castéra, ter beschikking
H. Michard, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,        van de juridische dienst gesteld nationaal ambtenaar, als
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la          gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                      C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     — vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door te bepalen dat            niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     voor voertuigen die door belastingplichtige rij-instructeurs         stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/65/EG
     worden gebruikt, slechts recht op aftrek van de bij de               van de Commissie van 11 oktober 1996 tot vierde aanpas-
     verkrijging van die voertuigen geheven BTW bestaat, indien           sing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn
     de voertuigen uitsluitend voor het geven van rijlessen               88/379/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aan-
     bestemd zijn, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die           passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     op haar rusten krachtens artikel 17, lid 2, van de Zesde             van de lidstaten inzake de indeling, de verpakking en het
     richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (1);                           kenmerken van gevaarlijke preparaten en tot wijziging van
                                                                          richtlijn 91/442/EEG betreffende gevaarlijke preparaten
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                          waarvan de verpakking van een kinderveilige sluiting moet
                                                                          zijn voorzien (1), of althans door de Commissie niet van de
                                                                          vastgestelde bepalingen op de hoogte te stellen, de krach-
                                                                          tens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          nagekomen;
Ingevolge artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn kunnen de        — het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.
lidstaten elke uitsluiting van aftrekbaarheid van belasting
handhaven waarin hun wetgeving ten tijde van de inwerking-
treding van de richtlijn voorzag. Op bedoeld tijdstip sloot de       Middelen en voornaamste argumenten
Franse wetgeving alle personenvoertuigen van het recht op
aftrek uit, met uitzondering van voertuigen die gebruikt             Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 31 mei 1998
werden voor openbaar personenvervoer.                                had het Groothertogdom Luxemburg nog niet de nodige
                                                                     bepalingen in werking doen treden om aan de richtlijn te
                                                                     voldoen.
Vanaf 1 juli 1993 heeft de Franse wetgeving een recht op
aftrek geopend voor vervoermiddelen die voor het geven van
rijlessen worden gebruikt. Het recht op aftrek is evenwel            (1) PB L 265 van 18.10.1996, blz. 15.
beperkt tot voertuigen die uitsluitend voor die activiteit worden
gebruikt.
Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de richtlijn moet recht
op aftrek bestaan wanneer het betrokken goed wordt gebruikt
voor door de belastingplichtige verrichte belastbare handelin-       Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie
gen, zonder dat dit recht kan worden beperkt tot goederen die              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
uitsluitend voor desbetreffende handelingen worden gebruikt.
                                                                                (Zaak C-347/99)
Een lidstaat mag niet de draagwijdte van een nationale
uitsluiting van het recht op aftrek beperken en daardoor nadere                               (1999/C 333/42)
criteria voor de toepassing van de aftrek vaststellen.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 20 september 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door
(1) Richtlijn 77/388/EG van de Raad van 17.5.1977, PB L 145 van      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
    13.6.1977, blz. 1.                                               digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                     Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg, Luxemburg.


title: Zaak T-161/13: Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — First Islamic Investment Bank/Raad

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — First Islamic Investment Bank/Raad
   (Zaak T-161/13)
   2013/C 141/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: First Islamic Investment Bank Ltd (Labuan, Maleisië) (vertegenwoordigers: B. Mettetal en C. Wucher-North, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt I.I.10 van de bijlage bij besluit 2012/829/GBVB van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               punt I.I.10 van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               verweerder verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Verzoekster helpt de betrokken entiteiten niet om de Unierechtelijke bepalingen betreffende Iran te schenden en verleent geen financiële steun aan de Iraanse regering. Verzoekster fungeert evenmin als doorgeefluik voor tegoeden die verband houden met olie. Bijgevolg is niet voldaan aan de materiële voorwaarden voor verzoeksters opname in de bestreden bijlagen bij besluit 2012/829/GBVB van 21 december 2012 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 en/of heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de beoordeling of al dan niet aan deze voorwaarden was voldaan. De Raad heeft bovendien niet de juiste toetsing toegepast.

               2)

               De Raad schendt de procedurevereisten, te weten het vereiste om de bijlagen bij besluit 2012/829/GBVB en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad afdoende te motiveren en het vereiste om de rechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming te eerbiedigen.

               3)

               Verzoeksters opname op de lijst schendt het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak T-207/09: Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — El Jirari Bouzekri/BHIM — Nike International (NC NICKOL) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk NC NICKOL — Ouder gemeenschapsbeeldmerk NIKE — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/18

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — El Jirari Bouzekri/BHIM — Nike International (NC NICKOL)
   (Zaak T-207/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk NC NICKOL - Ouder gemeenschapsbeeldmerk NIKE - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94)
   2011/C 331/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mustapha El Jirari Bouzekri (Malaga, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Ragot, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nike International Ltd (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 februari 2009 (zaak R 554/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Nike International Ltd en M. Mustapha El Jirari Bouzekri

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep de het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 25 februari 2009 (zaak R 554/2008-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen, alsmede die van Mustapha El Jirari Bouzekri. Nike International Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-367/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 331/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.11.2001
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van                    Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
5 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het                      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
geding tussen de erven van H. Barbier en het Hoofd van
de eenheid Particulieren/Ondernemingen buitenland te                                           (Zaak C-366/01)
              Heerlen van de rijksbelastingdienst
                                                                                (2001/C 331/19)
                         (Zaak C-364/01)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                         (2001/C 331/18)                               digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
                                                                             bestuurserchtelijke maatregelen vast te stellen die nodig
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft bij uitspraak van                  zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/48/EG (1) van de
5 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                      Commissie van 21 mei 1999 houdende tweede aanpas-
Justitie op 24 september 2001, in het geding tussen de erven                 sing aan de technische vooruitgang van richtlijn 96/49/EG
van H. Barbier en het Hoofd van de eenheid Particulieren/On-                 van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van
dernemingen buitenland te Heerlen van de rijksbelastingdienst,               de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                     gevaarlijke goederen per spoor, althans door de Commis-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      sie niet van deze maatregelen op de hoogte te brengen,
vragen:                                                                      de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
                                                                             gen niet is nagekomen;
1.    Is thans voor toegang tot het gemeenschapsrecht nog een          2)    Ierland te verwijzen in de kosten.
      grensoverschrijdende economische activiteit vereist?
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
2.    Verzet het Gemeenschapsrecht zich ertegen dat een
      lidstaat (de situsstaat) terzake van de erfrechtelijke ver-
      krijging van een onroerende zaak, gelegen in de situsstaat,      Artikel 249 EG, bepalende dat een richtlijn verbindend is ten
      een belasting heft over de waarde van die onroerende             aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
      zaak, waarbij de waarde van de leveringsplicht van die           waarvoor zij bestemd is, impliceert dat de betrokken lidstaat
      onroerende zaak wel door de situsstaat in aftrek wordt           de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn moet naleven.
      toegelaten indien de erflater ten tijde van het overlijden       Die termijn is verstreken op 1 juli 1999, zonder dat Ierland de
      in de situsstaat woonde, doch niet indien de erflater            bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan
      ten tijde van het overlijden in een andere lidstaat (de          de betrokken richtlijn.
      woonstaat) woonde?
                                                                       (1) PB L 169, 5.7.1999, blz. 58.
3.    Maakt het voor het antwoord op de onder 2 gestelde
      vraag verschil of de erflater ten tijde van de verwerving
      van die onroerende zaak niet meer in de situsstaat
      woonde?
                                                                       Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
4.    Is voor het antwoord op de onder 2 gestelde vraag de                                            bliek
      verdeling van het kapitaal van de erflater over de situs-
      staat, zijn woonstaat en eventuele andere staten van                                     (Zaak C-367/01)
      belang?
                                                                                (2001/C 331/20)
5.    Zo ja in welke staat is kapitaal belegd in een vordering in
      rekening-courant op een besloten vennootschap als de             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      [in casu] bedoelde belegd?                                       op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door A. Caeiros, juridisch adviseur, en
                                                                       P. Panagiotopoulos, bij de juridische dienst gedetacheerd
                                                                       ambtenaar van een lidstaat.
 ---pagebreak--- 24.11.2001            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331/13
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                    van de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der
                                                                     Nederlanden, vertegenwoordigd door H.G. van Sevenster en
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet          S. Terstal, als gemachtigden.
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
      telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
      Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen           Verzoeker concludeert tot:
      aan richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en
      de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur
      en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse           1.   Vernietiging van het Besluit van de Commissie van
      erkenning van hun conformiteit (1), de krachtens het                11 juli 2001 kenmerk SG (2001) D/289751, betreffende
      Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen            Steunmaatregel nr. C 56/2001 houdende Verlening van
      niet is nagekomen;                                                  overheidssteun voor het zeevervoer aan de activiteiten
                                                                          van Nederlandse sleepboten op binnenwateren en zee-
—     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                   havens in de EU [met die de Commissie Nederland ervan
                                                                          in kennis stelt dat zij besloten heeft de procedure van
                                                                          artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden];
Middelen en voornaamste argumenten                                   2.   Verordening van de Commissie in de kosten.
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke       Middelen en voornaamste argumenten
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
                                                                     —    Strijd met artikel 88 EG en Verordening 659/99/EG: De
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag                 Commissie komt niet de bevoegdheid toe om een eenmaal
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen              goedgekeurde maatregel alsnog als een nieuwe
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of              steunmaatregel te kwalificeren. Wanneer de Commissie
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap                    bij de uitoefening van haar taak betreffende de voortdu-
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                              rende controle van bestaande steunmaatregelen ambtshal-
                                                                          ve of naar aanleiding van een klacht een dergelijke
                                                                          steunmaatregel alsnog en met terugwerkende kracht zou
De Helleense Republiek betwist niet dat zij maatregelen moet              kunnen kwalificeren als een nieuwe steunmaatregel is dat
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                           in strijd met het systeem dat in artikel 88 en Verordening
                                                                          659/1999/EG is neergelegd.
De Commissie stelt vast dat de Helleense Republiek tot nog                Op generlei wijze heeft de Commissie vastgesteld dat de
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de                    toepassing van de „fiscale faciliteit” en de „tonnagebe-
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.                lasting” op sleepbootactiviteiten in havens en op binnen-
                                                                          wateren in de Europese Unie niet door haar beschikking
                                                                          tot goedkeuring van de steunmaatregel wordt gedekt,
(1) PB L 91 van 7.4.1999, blz. 10.                                        zodat de Commissie thans niet kan overgaan tot het
                                                                          beschouwen van deze toepassing als een nieuwe
                                                                          steunmaatregel. De redenering van de Commissie dat er
                                                                          van nieuwe steun sprake is nu zij, op grond van het
                                                                          feit dat de Nederlandse regering formeel zou hebben
                                                                          ingestemd met het voorstel van de Commissie om binnen
                                                                          de daartoe gestelde termijn van uiterlijk 5 januari 1999
                                                                          passende maatregelen te nemen om de bestaande steun-
                                                                          maatregelen aan te passen aan de Richtsnoeren, ervan uit
Beroep, op 25 september 2001 ingesteld door het Konink-                   mocht gaan dat de Nederlandse steunregelingen, zoals
rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese                   deze waren goedgekeurd, waren aangepast aan de Richt-
                       Gemeenschappen                                     snoeren en daarmee verenigbaar waren, vindt geen grond-
                                                                          slag in artikel 88 en Verordening 659/1999/EG.
                       (Zaak C-368/01)
                                                                          Deze redenering van de Commissie ontbeert ook iedere
                                                                          logica. Aangenomen dat de Nederlandse regering zou
                        (2001/C 331/21)                                   hebben willen mededelen dat de betrokken Nederlandse
                                                                          steunregelingen waren aangepast aan en dus verenigbaar
                                                                          waren met de in de Richtsnoeren neergelegde voorwaar-
                                                                          den, dan zou dit uiteraard het geval zijn geweest met de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                kennis van de Nederlandse regering van de interpretatie
op 25 september 2001 beroep ingesteld tegen de Commissie                  van de Richtsnoeren van dat moment.


title: Zaak T-543/13: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Three-N-Products/BHIM — Munindra (PRANAYUR) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk PRANAYUR — Ouder gemeenschapswoordmerk AYUR en oudere gemeenschapsbeeldmerken Ayur, Ayur Naturals Herbals en Aanb — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/24

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2015 — Three-N-Products/BHIM — Munindra (PRANAYUR)
   (Zaak T-543/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk PRANAYUR - Ouder gemeenschapswoordmerk AYUR en oudere gemeenschapsbeeldmerken Ayur, Ayur Naturals Herbals en Aanb - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 127/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Three-N-Products Private Ltd (New Delhi, Indië) (vertegenwoordiger: N. Colombo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Munindra Holding BV (Lelystad, Nederland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 juli 2013 (zaak R 638/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Three-N-Products Private Ltd en Munindra Holding BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Three-N-Products Private Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Gevoegde zaken C-488/12–C-491/12 en C-526/12: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 10 oktober 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Nagy Sándor (C-488/12)/Hajdú-Bihar Megyei Kormányhivatal, Lajos Tiborné Böszörményi (C-489/12), Róbert Gálóczhi-Tömösváry (C-490/12), Magdolna Margit Szabadosné Bay (C-491/12)/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal en Józsefné Ványai (C-526/12)/Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal (Prejudiciële verwijzing — Artikel 30 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Tenuitvoerlegging van Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/3

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 10 oktober 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Nagy Sándor (C-488/12)/Hajdú-Bihar Megyei Kormányhivatal, Lajos Tiborné Böszörményi (C-489/12), Róbert Gálóczhi-Tömösváry (C-490/12), Magdolna Margit Szabadosné Bay (C-491/12)/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal en Józsefné Ványai (C-526/12)/Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal
   (Gevoegde zaken C-488/12–C-491/12 en C-526/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 30 van Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Tenuitvoerlegging van Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van Hof))
   2014/C 102/03
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nagy Sándor (C-488/12), Lajos Tiborné Böszörményi (C-489/12), Róbert Gálóczhi-Tömösváry (C-490/12), Magdolna Margit Szabadosné Bay (C-491/12), Józsefné Ványai (C-526/12)

      Verwerende partijen: Hajdú-Bihar Megyei Kormányhivatal (C-488/12), Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal (C-489/12, C-490/12, C-491/12), Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal (C-526/12)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Debreceni Munkaügyi Bíróság — Uitlegging van artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Kennelijk onredelijk ontslag — Ontslag zonder opgave van redenen — Ambtenaar van een overheidsdienst die is ontslagen op grond van een bepaling van de nationale wet houdende het ambtenarenstatuut

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door de Debreceni Munkaügyi Bíróság (Hongarije) gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak T-605/11: Beroep ingesteld op 29 november 2011 — Novartis/BHIM — Organic (BIOCERT)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/31

         Beroep ingesteld op 29 november 2011 — Novartis/BHIM — Organic (BIOCERT)
   (Zaak T-605/11)
   2012/C 32/65
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Dr. Organic Ltd (Swansea, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 september 2011 in zaak R 1030/2010-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „BIOCERT” voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 5, 29, 30, 31, 32, 35 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7134984

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Oostenrijkse merkinschrijving nr. 136273 van het woordmerk „BIOCEF” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep: (i) door de rechter van de Unie ontwikkelde algemene rechtsbeginselen onjuist heeft uitgelegd en ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake was van gevaar voor verwarring tussen de merken „BIOCEF” en „BIOCERT”; (ii) haar beslissing ten onrechte heeft gebaseerd op feiten die niet door partijen in de procedure zijn aangevoerd.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 13 juli 1995 in zaak C-216/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Richtlijn 89/48/EEG - Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten)

text:
 Nr . C 268/4           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                14 . 10 . 95
 beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                                ARREST VAN HET HOF
 de arbeidsvoorwaarden .
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 11 augustus 1995
 (M PB nr . C 174 van 26 . 6 . 1994 .
                                                                       in de gevoegde zaken C-367/93 tot en met C-377/93
                                                                       ( verzoeken van de Tariefcommissie om een prejudiciële
                                                                       beslissing ): F. G. Roders BV e. a. tegen Inspecteur der
                                                                                Invoerrechten en Accijnzen (')
                                                                       (Wijnaccijns — Discriminerende binnenlandse belastingen —
                                                                                Beneluxregeling)
                   ARREST VAN HET HOF                                                           ( 95/C 268 /08 )
                          ( Zesde Kamer )
                         van 13 juli 1995                                                 (Procestaai: Nederlands)
in zaak C-216/94 : Commissie van de Europese Gemeen
             schappen tegen Koninkrijk België (')
                                                                      In de gevoegde C-367/93 tot en met C-377/93 , betreffende
 (Niet-nakoming — Richtlijn 89/48/EEG — Erkenning van                 elf verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EEG
hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen
                                                                      Verdrag van de Tariefcommissie ( Nederland ) in de aldaar
         van ten minste drie jaar worden afgesloten)
                                                                      aanhangige gedingen tussen F. G. Roders BV ( zaken
                           ( 95/C 268 /07 )                            C-367/93 tot en met C-370/93 ), RSK Internationale Expe
                                                                      ditie- en Vervoeronderneming BV ( zaken C-371 /93 en
                                                                       C-372/93 ), Damco van Swieten BV ( zaken C-373/93 en
                        (Procestaal: Frans)
                                                                      C-377/93 ), VGL Internationale Expeditie BV ( zaken C
                                                                      374/93 en C-375/93 ), Zaans Veem BV ( zaak C-376/93 ),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         enerzijds, en Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen ,
                de Jurisprudentie van het Hof)                        anderzijds, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van artikel 95 EEG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
                                                                      samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident,
In zaak C-216/94 , Commissie van de Europese Gemeen                  P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini , C N. Kakouris en J. L.
schappen ( gemachtigde : M. -J. Jonczy ) tegen Koninkrijk             Murray ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : G.
België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek         Tesauro; griffier : H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,              11 augustus 19 95 een arrest gewezen waarvan het dictum
door niet binnen de voorgeschreven termijn de nodige                  luidt als volgt:
maatregelen vast te stellen om uitvoering te geven aan
Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988
houdende een algemeen stelsel van erkenning van hoger                 1 . Een Lid-Staat kan zich niet met een beroep op arti
onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten                       kel 233 EEG-Verdrag onttrekken aan de verplichtingen
minste drie jaar worden afgesloten ( PB 1989 , L 19 , blz . 16 ),          die op hem rusten krachtens artikel 95 van het Verdrag,
en, subsidiair, door deze maatregelen niet aan de Commissie                wanneer dat niet noodzakelijk is voor de goede werking
mee te delen , de verplichtingen niet is nagekomen die                     van de Beneluxregeling.
krachtens het EG-Verdrag op hem rusten, heeft het Hof
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt : F. A. Schockweiler,
kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini , J. L.               2 . Artikel 95, eerste alinea, EEG-Verdrag moet aldus
Murray ( rapporteur ) en H. Ragnemalm, rechters ; advocaat                worden uitgelegd, dat het aan de nationale rechter staat
generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass , op 13 juli 1995 een            om aan de hand van de door het Hof ontwikkelde
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         criteria te beoordelen of:
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatre                 — produkten als rode tafelwijn, in bepaalde gebieden
     gelen vast te stellen om uitvoering te geven aan Richtlijn                 voortgebrachte rode kwaliteitswijn, sherry, madeira
     89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988                                 en vermouth enerzijds en niet-mousserende vruch
     houdende een algemeen stelsel van erkenning van                            tenwijn met een alcoholgehalte van niet meer dan 15
     hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidin                          volumeprocenten anderzijds, gelijksoortig zijn ;
     gen van ten minste drie jaar worden afgesloten, is het
     Koninkrijk België de krachtens het EG-Verdrag op hem                  — produkten als champagne en mousserende vruchten
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    wijn met een alcoholgehalte van niet meer dan 15
                                                                                volumeprocenten gelijksoortig zijn.
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
                                                                      3 . Artikel 95, tweede alinea, EEG-Verdrag moet aldus
(') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .                                      worden uitgelegd, dat de vraag of een fiscale last
                                                                           daarmee verenigbaar is, moet worden beantwoord met
                                                                           inachtneming van de gevolgen van die last voor de
                                                                           mededingingsverhouding tussen de betrokken produk


title: Zaak F-6/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 december 2012 — Bourtembourg/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Begrip gewone verblijfplaats — Permanente of gewone centrum van belangen — Tijdelijk verblijf voor studie — Plaats van uitoefening van beroepsactiviteit — Arbeidsverhouding voor bepaalde tijd)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/32

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 december 2012 — Bourtembourg/Commissie
   (Zaak F-6/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Ontheemdingstoelage - Begrip gewone verblijfplaats - Permanente of gewone centrum van belangen - Tijdelijk verblijf voor studie - Plaats van uitoefening van beroepsactiviteit - Arbeidsverhouding voor bepaalde tijd)
   2013/C 38/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Julien Bourtembourg (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Dony, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en V. Joris, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 24 mei 2011 houdende weigering om Bourtembourg de ontheemdingstoelage toe te kennen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Bourtembourg.

      (1)  PB C 184 van 23.6.12, blz. 22.