title: Zaak C-259/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/12

         Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-259/15 P)
   (2015/C 254/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, R. Bierwagen, C. Hipp, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia, PT, Europese Commissie, Maxcom Ltd

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 19 maart 2015 in zaak T-412/13, Chin Haur Indonesia, PT/Raad van de Europese Unie, meegedeeld aan de Raad op 23 maart 2015, vernietigen;

               —

               het verzoek in eerste aanleg van Chin Haur, PT tot nietigverklaring van de bestreden verordening (1) afwijzen, en

               —

               Chin Haur, PT verwijzen in de kosten van de Raad van beide instanties.

         Subsidiair,

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor herbeoordeling;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: het Gerecht heeft artikel 13, lid 1, van de basisverordening (2) verkeerd uitgelegd door te oordelen dat de Raad onvoldoende bewijs had om te besluiten dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading. De uitlegging die het Gerecht heeft gegeven van de voorwaarden die individuele ondernemingen moeten vervullen om te worden vrijgesteld van de uitgebreide maatregelen is tegenstrijdig met de structuur van artikel 13 van de basisverordening.
   Tweede middel: de vaststelling van het Gerecht dat de Raad op basis van het dossier geen bewijs had op basis waarvan hij in de bestreden verordening uitdrukkelijk kon besluiten dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading, is onvoldoende gemotiveerd. Voorts was de enige conclusie die door de Raad, en dus ook door het Gerecht, uit de feiten kon worden getrokken, anders dan volgt uit het arrest waartegen wordt opgekomen, dat verzoekster in eerste aanleg betrokken was bij overlading, aangezien het bestaan van overlading correct was aangetoond op nationaal niveau en het verzoek van verzoekster in eerste aanleg om vrijstelling niet gerechtvaardigd was. Door tot een ander oordeel te komen, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB L 153, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-488/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 4 november 2014 — SC Max Boegl România SRL e.a./RA Aeroportul Oradea e.a.

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea (Roemenië) op 4 november 2014 — SC Max Boegl România SRL e.a./RA Aeroportul Oradea e.a.
   (Zaak C-488/14)
   (2015/C 026/12)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SC Max Boegl România SRL, SC UTI Grup SA, Astaldi SpA, SC Construcții Napoca SA

      Verwerende partijen: RA Aeroportul Oradea, SC Porr Construct SRL, Teerag-Asdag Aktiengesellschaft, SC Col-Air Trading SRL, AVZI SA, Trameco SA, Iamsat Muntenia SA

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 1, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (1), en artikel 1, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (2), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG (3), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling die aan de toegang tot procedures van beroep tegen besluiten van aanbestedende diensten de voorwaarde verbindt dat verzoekende partijen tevoren een „zekerheid voor goed gedrag” stellen, zoals deze zekerheid is vastgesteld in de artikelen 271 bis en 271 ter van [Ordonanța de urgență a Guvernului] nr. 34/2006?

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  PB L 76, blz. 14.

      (3)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB L 335, blz. 31).


title: Zaak C-25/02: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Katharina Rinke en Ärztekammer Hamburg

text:
20.4.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 97/3
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 novem-                      met het gemeenschapsrecht geheven belastingen een
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                      vervaltermijn van 90 dagen stelt te rekenen vanaf het
    tussen Katharina Rinke en Ärztekammer Hamburg                         einde van de termijn voor vrijwillige betaling, wanneer
                                                                           daardoor de uitoefening van het recht op terugbetaling
                         (Zaak C-25/02)                                    buitensporig moeilijk wordt?
                         (2002/C 97/05)
                                                                     2.    Zo ja, wat is de minimumtermijn die als verenigbaar met
                                                                           het verbod op buitensporig moeilijke terugvordering kan
                                                                           worden beschouwd?
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 8 no-
vember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 31 januari 2002, in het geding tussen Katharina Rinke en          3.    Op basis van welke criteria moet deze termijn dan worden
Ärztekammer Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese                 vastgesteld?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
1.    Levert het in de richtlijnen 86/457/EEG (1) en
      93/16/EEG (2) neergelegde vereiste dat bepaalde delen van
      de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde tot
      verwerving van de titel „huisarts” in het kader van een
      voltijdse tewerkstelling moeten worden gevolgd, een
      indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin
      van richtlijn 76/207/EEG (3) op?
2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:           Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
                                                                     il Veneto, Sezione terza van 16 januari 2002 om een
      a)    Hoe dient het normenconflict tussen richtlijn            prejudiciële beslissing in het geding tussen Di Lenardo
            76/207/EEG enerzijds en de richtlijnen 86/457/EEG        Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport (C-38/02) tegen
            en 93/16/EEG anderzijds te worden opgelost?              ministerie van Buitenlandse Handel — Algemene directie
                                                                     voor handelspolitiek en beheer van het handelsverkeer –
      b)    Behoort het verbod van indirecte discriminatie op                                   Afdeling II
            grond van geslacht tot de gemeenschapsrechtelijke
            ongeschreven grondrechten, die voorrang hebben
            op een daarmee in strijd zijnde regel van het                             (Zaken C-37/02 en C-38/02)
            secundaire gemeenschapsrecht?
(1) PB L 267 van 19.9.1986, blz. 26.                                                          (2002/C 97/07)
(2) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
(3) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                     Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto, Sezione
                                                                     terza heeft bij beschikking van 16 januari 2002, ingekomen
Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de              ter griffie van het Hof van Justitie op 13 februari 2002, in het
Lisboa, 3o Juı́zo — 2a Secção, van 27 december 2001 om              geding tussen Di Lenardo Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Recheio             (C-38/02) tegen ministerie van Buitenlandse Handel, — Al-
— Cash & Carry, SA en Fazenda Pública/Registo Nacional              gemene directie voor handelspolitiek en beheer van het
                     de Pessoas Colectivas                           handelsverkeer – Afdeling II, het Hof van Justitie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
                         (Zaak C-30/02)                              slissing over de navolgende vragen:
                         (2002/C 97/06)                              1)    Zijn de artikelen 1, 3, 4, 5 en 31 van verordening (EG)
                                                                           nr. 896/2001 (1) in strijd met het Verdrag, met name met
                                                                           artikel 7 EG (ex artikel 4 EG-Verdrag), en met de andere
Het Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa, 3o Juı́zo —            in dit Verdrag gestelde normen of beginselen met betrek-
2a Secção, heeft bij beschikking van 27 december 2001,                    king tot de scheiding van functies en bevoegdheden
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 februari               tussen de gemeenschapsinstellingen (in het bijzonder de
2002, in het geding tussen Recheio — Cash & Carry, SA en                   Raad en de Commissie)?
Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:            2)    Zijn deze artikelen van verordening (EG) nr. 896/2001 in
                                                                           strijd met het beginsel dat de wet geen terugwerkende
1.    Staat het gemeenschapsrecht eraan in de weg, dat een                 kracht heeft en met de daarmee samenhangende begin-
      lidstaat voor de vordering tot terugbetaling van in strijd           selen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid?


title: Doorhaling van zaak C-195/94

text:
6 . 7. 96           I nl |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 197/ 17
a ) voor zover het uitvoerverbod is gebaseerd , gelijk wordt                rechtsgeldige rechtvaardiging voor een tijdelijk uitvoer
     gesteld, op de vastgestelde noodzaak om ongerustheid                   verbod vanuit het Verenigd Koninkrijk van alle in
     bij de consumenten weg te nemen, teneinde de markt                     artikel 1 van de bestreden beschikking genoemde
     voor rundvlees in de Lid-Staten in het algemeen te                    produkten, bestaat er niet langer enige rechtvaardiging
     beschermen, valt het niet binnen de bevoegdheden van                  voor de handhaving van het uitvoerverbod in zijn
     de Commissie of binnen de haar toegestane beoorde                    totaliteit dan wel voor produkten die door onafhanke
     lingsmarge;                                                            lijke wetenschappelijke instellingen zijn aangemerkt als
                                                                           veilig.
b ) gelet op in het bijzonder de andere maatregelen die in het
     Verenigd Koninkrijk en op Gemeenschapsniveau zijn              (') Beschikking 96/23 9/EG van de Commissie van 27 maart 1996
     getroffen om een oplossing te zoeken voor BSE, is en kan             inzake spoedmaatregelen ter bescherming tegen boviene spon
     het uitvoerverbod niet worden gerechtvaardigd door                   giforme encefalopathie ( PB nr . L 78 van 28 . 3 . 1996 ,
                                                                          blz . 47 ).
     enig ernstig gevaar voor de gezondheid van mens of             ( 2 ) Beschikking 94/474/EG van de Commissie van 27 juli 1994
     dier;                                                                betreffende bepaalde beschermende maatregelen ten aanzien
                                                                          van boviene spongiforme encefalopathie en tot intrekking van
c ) het vormt daarom een onwettige belemmering van het                    de Beschikkingen 89/469/EEG en 90/200/EEG ( PB nr. L 1 94
     vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap;                    van 29 . 7 . 1994 , blz. 96 ).
                                                                    ( 5 ) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989
                                                                          inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handels
d ) de vaststelling van het uitvoerverbod en de handhaving                verkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de
     ervan vormen een misbruik van bevoegdheden;                          interne markt ( PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 13 ).
                                                                    ( 4 ) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
                                                                          veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunau
e ) het uitvoerverbod is onevenredig, of het nu is opgelegd               taire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in
     of wordt gehandhaafd teneinde ongerustheid onder de                  het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
     consumenten weg te nemen of teneinde een bescherming                 ( PB nr . L 224 van 18 . 8 . 1990, blz . 29 ).
     te bieden tegen een vastgestelde bedreiging van de
     gezondheid van mens of dier;
f)   het uitvoerverbod maakt verschil tussen consumenten in
     het Verenigd Koninkrijk en consumenten in andere
     Lid-Staten en tussen producenten in het Verenigd                                 Doorhaling van de gevoegde zaken
     Koninkrijk en producenten in andere Lid-Staten, het                                 C-261/94 en C-262/94(M
     geen in strijd is met de artikelen 6 en 40, lid 3 ,                                          ( 96/C 197/35 )
     EG-Verdrag;
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
g) het uitvoerverbod is niet verenigbaar met de doelstellin        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 1996
     gen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid , zoals           de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken
     neergelegd in artikel 39 , lid 1 , EG-Verdrag;                 C-261 /94 en C-262/94 (verzoeken van de Giudice concilia
                                                                    tore di Trieste om een prejudiciële beslissing ): Centralsped
h ) de bestreden beschikking is in een aantal opzichten in          Sri tegen Amministrazione delle finanze dello Stato
     strijd met het rechtzekerheidsbeginsel, vermeldt niet de       ( C-261 /94 ) en For Trans Sri tegen Amministrazione delle
     redenen voor de vaststelling ervan en heeft, gelijk de         finanze dello Stato ( C-262/94 ).
     Commissie stelt, betrekking op produkten die, gelijk het
     Verenigd Koninkrijk stelt, buiten de bevoegdheden              (M PB nr. C 316 van 12 . 11 . 1994 .
     vallen die de Commissie zou uitoefenen;
i)   doordat zij de bestreden beschikking in stand houden,
     vertonen de bestreden handelingen dezelfde gebreken;
j ) Richtlijn 89/662/EEG ( 3 ) en Richtlijn 90/425/EEG ( 4 )                          Doorhaling van zaak C-195/94 ( 1 )
     zijn onwettig en derhalve niet van toepassing, indien en                                     ( 96/C 197/36 )
     voor zover zij bedoeld zijn om de rechtsgrondslag te
     verschaffen voor de uitbreiding van het uitvoerverbod          De president van het Hof van Justitie van de Europese
     tot produkten die buiten de bevoegdheden vallen die de         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 1996
     Commissie zou uitoefenen;                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C- 195/94
                                                                    ( verzoek van het Sozialgericht Koblenz om een prejudiciële
k ) het is duidelijk, dat het uitvoerverbod een averechtse          beslissing ): J. Oliveira-Neves tegen Bundesanstalt für
     werking heeft en had en dat het niet in het belang van         Arbeit .
     enige Lid-Staat is;
                                                                    (M PB nr . C 233 van 20 . 8 . 1994 .
1)   zelfs indien er, anders dan het Verenigd Koninkrijk
     primair betoogt, sprake was van een toereikende en


title: Zaak C-326/06: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

         Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-326/06) (1)

   (2007/C 82/61)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak T-850/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — QE/Eurojust

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/43

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — QE/Eurojust
   (Zaak T-850/16)
   (2017/C 038/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: QE (Gouvy, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en S. Cherif, advocaten)

      Verwerende partij: Eurojust

      Conclusies

               —

               alvorens recht te doen, overlegging van de minuten van de vergadering van 17 maart 2016 gelasten;

               —

               de bestreden beslissingen van 22 april 2016 en 18 mei 2016 nietig verklaren;

               —

               Eurojust veroordelen tot vergoeding van de door QE geleden schade, die, onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering tijdens de procedure, wordt geraamd op 20 000 EUR (twintigduizend euro), vermeerderd met rente vanaf de indiening van het bezwaar van 8 juli 2016, berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet die voor de betrokken periode geldt, vermeerderd met twee punten;

               —

               Eurojust verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontbreken van een rechtsgrondslag, schending van het recht om te worden gehoord en schending van het evenredigheidsbeginsel, waardoor de beslissing van 22 april 2016 gebrekkig is.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 23, lid 2, van bijlage IX bij het Statuut voor de ambtenaren van de Europese Unie, kennelijke onjuiste beoordeling, schending van het evenredigheidsbeginsel en van het zorgvuldigheidsbeginsel, waardoor de beslissing van 18 mei 2016 gebrekkig is.

               3.

               Derde middel: machtsmisbruik en belangenconflict, waardoor de twee bestreden beslissingen gebrekkig zijn.


title: Zaak C-348/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen, Münster (Duitsland) op 31 augustus 2009 — Pietro Infusino/Oberbürgermeisterin der Stadt Remscheid

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen, Münster (Duitsland) op 31 augustus 2009 — Pietro Infusino/Oberbürgermeisterin der Stadt Remscheid
   (Zaak C-348/09)
   2009/C 282/46
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen, Münster

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pietro Infusino

      Verwerende partij: Oberbürgermeisterin der Stadt Remscheid

      Prejudiciële vraag

   Omvat het begrip „dwingende redenen van openbare veiligheid” in artikel 28, lid 3, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG enkel bedreigingen van de interne en de externe veiligheid van de staat, in de zin van het voortbestaan van de staat, zijn instellingen en belangrijkste overheidsdiensten, het overleven van de bevolking, alsmede de buitenlandse betrekkingen en het vreedzaam samenleven van de volkeren? (1)

      (1)  PB L 158, blz. 77.


title: Zaak C-186/06: Beroep ingesteld op  18 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/10

         Beroep ingesteld op 18 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-186/06)
   (2006/C 154/21)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia, A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               vaststelling dat, wat het irrigatieproject voor het irrigeerbare gebied van het Canal Segarra-Garrigues betreft, het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 2, 3 en 4, leden 1 en 4, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand (1);

               —

               verwijzing van het Koninkrijk Spanje in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De lidstaten mogen zich niet beroepen op de omstandigheid dat zij in strijd met de richtlijn geen „specialebeschermingszones” (SBZ's) hebben aangewezen om in die gebieden acties te ondernemen die de doelstellingen van de richtlijn in gevaar brengen. Wanneer de lidstaat, zoals in de onderhavige zaak, geen SBZ's heeft aangewezen op plaatsen waar hij dat had moeten doen, gelden in een voor vogels belangrijk gebied de beschermingsniveau's als bedoeld in artikel 4, lid 4, van de richtlijn.
   De Commissie is bijgevolg van mening dat het Koninkrijk Spanje, door maatregelen te hebben vastgesteld en uitgevoerd die tot de goedkeuring van het irrigatieproject voor het Canal Segarra-Garrigues hebben geleid, niet heeft voldaan aan de artikelen 2, 3 en 4, leden 1 en 4, van de richtlijn.

      (1)  PB L 103, blz. 1.


title: Zaak C-448/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 augustus 2016 — Mohamed Barkan, Souad Asbai, Assia Barkan, Zakaria Barkan, Nousaiba Barkan/Air Nostrum L.A.M. S.A.

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 augustus 2016 — Mohamed Barkan, Souad Asbai, Assia Barkan, Zakaria Barkan, Nousaiba Barkan/Air Nostrum L.A.M. S.A.
   (Zaak C-448/16)
   (2016/C 428/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mohamed Barkan, Souad Asbai, Assia Barkan, Zakaria Barkan, Nousaiba Barkan

      Verwerende partij: Air Nostrum L.A.M. S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, punt 1, onder a), van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus te worden uitgelegd dat het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” ook betrekking heeft op een recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, dat wordt uitgeoefend tegen een uitvoerende luchtvaartmaatschappij die niet de medecontractant is van de betrokken passagier?

               2)

               Wanneer artikel 5, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van toepassing is:
               Dient bij personenvervoer bestaande uit twee vluchten zonder noemenswaardig oponthoud in de overstapluchthaven, de eindbestemming van de passagier ook dan als plaats van uitvoering in de zin van artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 te worden beschouwd, wanneer het met de vordering geldend gemaakte recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 wordt gebaseerd op een probleem dat zich tijdens het eerste deeltraject heeft voorgedaan en de vordering wordt gericht tegen de luchtvaartmaatschappij die de eerste vlucht heeft uitgevoerd maar niet de medecontractant van de vervoerovereenkomst is?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.

      (2)  PB 2004, L 46, blz. 1.


title: Zaak T-276/04: Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Compagnie Maritime Belge NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/32

         Beroep, op 8 juli 2004 ingesteld door Compagnie Maritime Belge NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-276/04)
   (2004/C 262/63)
   Procestaal:Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Compagnie Maritime Belge NV/SA, gevestigd te Antwerpen (België), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 30 april 2004 in de zaken COMP/D2/32.450 en 32.448, waarbij haar een geldboete is opgelegd wegens schending van artikel 82 EG, of althans die geldboete substantieel te verlagen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking 93/82/EEG van 23 december 1992 heeft de Commissie verzoekster onder meer een geldboete opgelegd in het kader van een procedure op grond van de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG). Nadat verzoekster tegen deze beschikking beroep had ingesteld, heeft het Hof van Justitie bij arrest van 16 maart 2000 (1) die beschikking nietig verklaard voorzover daarbij aan verzoekster een geldboete was opgelegd. Naar aanleiding van dit arrest heeft de Commissie de bestreden beschikking gegeven, waarbij verzoekster voor dezelfde inbreuken een geldboete van 3.400.000 euro is opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van laatstbedoelde beschikking stelt verzoekster om te beginnen dat de Commissie haar tweede beschikking buiten elke redelijke termijn heeft gegeven en derhalve haar recht heeft verwerkt om actie in te stellen. Voorts heeft de Commissie de rechten van de verdediging van verzoekster geschonden door de procedure uitsluitend met betrekking tot de kwestie van de geldboete te heropenen. De Commissie moet, wanneer zij een geldboete oplegt, de inbreuken opnieuw beoordelen op het tijdstip van haar nieuwe beschikking en kan zich niet, zoals in casu, baseren op feitelijke vaststellingen van twaalf jaar geleden. Verder is de boete ongerechtvaardigd, nu de inbreuken niet zijn aangetoond. Ten slotte is de betrokken geldboete discriminatoir, onevenredig, opgelegd in strijd met de gebruikelijke praktijk van de Commissie en vormt zij misbruik van bevoegdheid. De geldboete is haar bijna in haar geheel opgelegd wegens vermeend misbruik van machtspositie door een lijnvaartconference waarin zij enkel voor minder dan eenderde gerechtigd is.

      (1)  Gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P.


title: Zaak 79/04: Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
3.4.2004                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 85/19
a)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-       2.    Is artikel 6, sub 2, van toepassing voor het bepalen van
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  de bevoegde rechter in geval van een vordering tot
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 vrijwaring of tot tussenkomst tussen verzekeraars, en zo
      belast;                                                                ja, is er dan samenhang tussen de verschillende vorderin-
                                                                             gen in de zin van artikel 22 van het Verdrag vereist, of in
b)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-             ieder geval een voldoende band tussen deze vorderingen
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  waaruit blijkt dat er geen sprake is van onttrekking aan
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 het forum?
      vrijgesteld;
      of
c)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-
      mische activiteiten die geacht worden gedeeltelijk te zijn
      belast en gedeeltelijk te zijn vrijgesteld, naar rato van
      de respectieve waarde van de belaste terugverkoop in
      volledige eigendom en de vrijgestelde verpachting voor           Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Commissie
      een duur van 999 jaar?                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                                                                dom Luxemburg
(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                        (Zaak 79/04)
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. PB L 145 van                                 (2004/C 85/36)
    13.6.1977 blz. 1-40.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door M. Patakia en B. Schima als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend bij
arrest van de Cour de cassation (Frankrijk), Eerste burger-            De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
lijke kamer, van 20 januari 2004, in het geding tussen GIE             dat het het Hof behage:
Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,                1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich                   niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles                       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/
                  „SOPTRANS” SA, anderzijds                                  40/EG van de Commissie van 8 mei 2002 houdende
                                                                             uitvoeringsbepalingen van richtlijn 92/75/EEG van de
                          (Zaak C-77/04)                                     Raad met betrekking tot de energie-etikettering van
                                                                             elektrische ovens voor huishoudelijk gebruik (1), althans
                          (2004/C 85/35)                                     door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
                                                                             delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
Bij arrest van 20 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het
Hof op 17 februari daaraanvolgend) heeft de Cour de Cassation          2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
(Frankrijk), Eerste burgerlijke kamer, in het geding tussen                  kosten.
GIE Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles „SOP-           Middelen en voornaamste argumenten
TRANS” SA, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 december
de volgende vragen:                                                    2002 verstreken.
1.    Valt een vordering tot vrijwaring of tot tussenkomst
      tussen verzekeraars, die niet is gebaseerd op een herverze-
      keringsovereenkomst doch op een cumulatie van verze-             (1) PB L 128 van 15.5.2002, blz. 45.
      keringen of op het bestaan van medeverzekeringen, in
      verzekeringszaken onder de bepalingen van afdeling 3
      van titel II van het Verdrag van Brussel van 27 september
      1968, zoals gewijzigd bij het toetredingsverdrag van
      1978?


title: Zaak C-211/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 24 april 2017 — SC Topaz Development SRL/Constantin Juncu, Raisa Juncu, geboortenaam Cernica

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 24 april 2017 — SC Topaz Development SRL/Constantin Juncu, Raisa Juncu, geboortenaam Cernica
   (Zaak C-211/17)
   (2017/C 249/28)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Topaz Development SRL

      Verwerende partijen: Constantin Juncu, Raisa Juncu, geboortenaam Cernica

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 1, van [richtlijn 93/13/EEG] (1) aldus worden uitgelegd en toegepast dat in omstandigheden als in het hoofdgeding — zoals uiteengezet door appellante, die heeft verwezen naar de nationale rechtspraak [arrest in hogere voorziening nr. 1646 van de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie, Secția comercială (hoogste rechterlijke instantie — kamer voor handelszaken, Roemenië) van 18 april 2011 en civiel arrest in hoger beroep nr. 466 van de Curtea de Apel Bacău (rechter in tweede aanleg Bacău, Roemenië) van 6 april 2016 in zaak nr. 3364/110/2014] — namelijk wanneer het bewijs dat is onderhandeld over alle bedingen van de door partijen gesloten voorlopige koopovereenkomst, volgt uit het enkele feit dat geïntimeerden, als consumenten, hun instemming hebben betuigd met die bedingen door de ondertekening van de voorovereenkomst die van tevoren door de vastgoedontwikkelaar was opgesteld en nadien is geauthenticeerd door een notaris, het vermoeden dat niet is onderhandeld over de bedingen die van tevoren zijn opgesteld door de verkoper, in beginsel is weerlegd door bewijs van het tegendeel?

               2)

               Omvatten de in punt 1, onder d), e), f) en i), van de bijlage bij richtlijn 93/13 bedoelde bedingen in beginsel bedingen in voorlopige koopovereenkomsten die van tevoren worden opgesteld door vastgoedontwikkelaars die — zoals appellante — beroepsbeoefenaars zijn, in het bijzonder de bedingen van punten 3.2.2 en 7.1 van de door partijen bij het geding gesloten voorlopige koopovereenkomst, waarin uitsluitend ten gunste van de toekomstige verkoper wordt voorzien in een ontbindende voorwaarde van graad IV en een boetebeding?

               3)

               Moet artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 aldus worden uitgelegd en toegepast dat het, indien de tweede aan het Hof gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord, de nationale rechter niet toestaat (verbiedt) om de als oneerlijk aangemerkte bedingen aldus te wijzigen dat de ontbindende voorwaarde van graad IV in andere dan de in de voorovereenkomst uitdrukkelijk voorziene omstandigheden in werking kan treden (bijvoorbeeld niet in geval van om het even welke te late betaling of niet-betaling ongeacht het betrokken bedrag, maar alleen in geval van te late betaling of niet-betaling van een bepaald bedrag die door de rechter in het concrete geval als belangrijk wordt aangemerkt) of om het bedrag van het boetebeding te verminderen (beperken) tot de door de toekomstige koper tot de inwerkingtreding van de ontbindende voorwaarde als voorschot betaalde bedragen? Kan de nationale rechter in dat geval alleen vaststellen dat die bedingen niet van toepassing zijn op de betrokken consument?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak T-315/05: Beroep ingesteld op 11 augustus 2005 — ADOMEX International B.V./Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/24

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2005 — ADOMEX International B.V./Commissie
   (Zaak T-315/05)
   (2005/C 281/45)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: ADOMEX International B.V. [vertegenwoordigd door: G. Van der Wal, advocaat en T. Boesmans, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij(en)

               —

               De nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 16 maart 2005, C(2005) 592 fin, zaak N 372/2003;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een importbedrijf en groothandel van bloemkwekerijproducten en houdt zich voornamelijk bezig met de invoer in Nederland en de verdere verhandeling van diverse soorten snijgroen, hoofdzakelijk afkomstig uit derde landen.
   Verzoekster vecht de beslissing aan van de Commissie om geen bezwaar te maken tegen de wijziging van een steunregeling voor de bloemkwekerij die werd goedgekeurd in het kader van de dossiers N 766/95 en NN 84/00. Deze steunregeling betreft de verordening aangaande een Vakheffing Bloemkwekerijproducten, opgelegd door het Productschap Tuinbouw, een onderdeel van de Nederlandse publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster aan dat de Commissie ten onrechte niet is nagegaan of de betrokken steunregeling verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en in strijd is met artikel 23 en artikel 25 EG. Volgens verzoekster is er aldus sprake van een schending van het motiveringsvereiste in artikel 253 EG.
   Verzoekster voert verder aan dat de bestreden beschikking strijdig is met artikel 23 en artikel 25 EG. Volgens verzoekster is de door de Commissie goedgekeurde steunregeling geen binnenlandse belasting in de zin van artikel 90 EG, doch een heffing van gelijke werking als een douanerecht in de zin van artikel 23 en artikel 25 EG. Deze conclusie volgt uit het feit dat de heffing het nationale en het geïmporteerde product niet even zwaar, in dezelfde verhandelingfase en op grond van hetzelfde belastbare feit treft, en dat gelijksoortige of concurrerende nationale productie van het belaste geïmporteerde product ontbreekt, zodat niet kan worden gesproken van een stelsel van binnenlandse belastingen.
   Volgens verzoekster is de beschikking van de Commissie eveneens onbegrijpelijk, althans ontoereikend gemotiveerd, en daarmee strijdig met artikel 253 EG. Verzoekster voert aan dat de Commissie in de beschikking naar eerdere beschikkingen verwijst die ongemotiveerd zijn of waarin de Commissie haar goedkeuring geeft aan een geheel andere heffing dan degene die in de bestreden beschikking wordt beoordeeld. De Commissie geeft bovendien blijk van een kennelijke dwaling ten aanzien van de feiten, onder meer door in de beschikking te constateren dat de heffing in kwestie niet wordt gelegd op geïmporteerde producten.
   Tenslotte verklaart verzoekster dat zij als belanghebbende niet in de gelegenheid is gesteld haar opmerkingen te maken en heeft zij haar procedurele rechten uit artikel 88, lid 2, EG niet kunnen uitoefenen.


title: Zaak T-442/12: Arrest van het Gerecht van 1 juni 2017 — Changmao Biochemical Engineering/Raad [„Dumping — Invoer van wijnsteenzuur uit China — Wijziging van het definitieve antidumpingrecht — Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Behandeling als marktgerichte onderneming — Kosten van de belangrijkste productiemiddelen die hoofdzakelijk de marktwaarde weergeven — Wijziging in de omstandigheden — Motiveringsplicht — Termijn voor de vaststelling van een besluit over de behandeling als marktgerichte onderneming — Rechten van de verdediging — Artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009”]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/43

         Arrest van het Gerecht van 1 juni 2017 — Changmao Biochemical Engineering/Raad
   (Zaak T-442/12) (1)

   ([„Dumping - Invoer van wijnsteenzuur uit China - Wijziging van het definitieve antidumpingrecht - Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Behandeling als marktgerichte onderneming - Kosten van de belangrijkste productiemiddelen die hoofdzakelijk de marktwaarde weergeven - Wijziging in de omstandigheden - Motiveringsplicht - Termijn voor de vaststelling van een besluit over de behandeling als marktgerichte onderneming - Rechten van de verdediging - Artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009”])
   (2017/C 239/53)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd (Changzhou, China) (vertegenwoordigers: E. Vermulst, S. van Cutsem, F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch, advocaat, en N. Chesaites, barrister, vervolgens door G. Berrisch en B. Byrne, solicitor, en tot slot door N. Tuominen, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. França en A. Stobiecka-Kuik, vervolgens M. França en J.-F. Brakeland, gemachtigden) en Distillerie Bonollo SpA (Formigine, Italië), Industria Chimica Valenzana SpA (Borgoricco, Italië), Distillerie Mazzari SpA (Sant’Agata sul Santerno, Italië), Caviro Distillerie Srl (Faenza, Italië) en Comercial Química Sarasa, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. MacLean, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 626/2012 van de Raad van 26 juni 2012 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 349/2012 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op wijnsteenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2012, L 182, blz. 1), voor zover die op verzoekster van toepassing is

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 626/2012 van de Raad van 26 juni 2012 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 349/2012 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op wijnsteenzuur van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt nietig verklaard voor zover die op Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd van toepassing is.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal de helft van de kosten van Changmao Biochemical Engineering alsmede zijn eigen kosten dragen.

               3)

               Changmao Biochemical Engineering zal de helft van haar eigen kosten dragen.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

               5)

               Distillerie Bonollo SpA, Industria Chimica Valenzana SpA, Distillerie Mazzari SpA, Caviro Distillerie Srl en Comercial Química Sarasa, SL zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak T-366/17: Beroep ingesteld op 5 juni 2017 — Polen/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/44

         Beroep ingesteld op 5 juni 2017 — Polen/Commissie
   (Zaak T-366/17)
   (2017/C 249/60)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 23 maart 2017 houdende weigering van een financiële bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ten gunste van het grote project „Start van de productie van een nieuwe generatie dieselmotoren door Volkswagen Motor Polska”, dat onderdeel uitmaakt van het operationele programma „Innovatieve economie” dat bestreken wordt door de structurele steun in het kader van de doelstelling „Convergentie in Polen” [kennisgeving geschied op 24 maart 2017 onder nummer C(2017) 1904];

               —

               verwijzing van de Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste evaluatie van het project „Start van de productie van een nieuwe generatie dieselmotoren door Volkswagen Motor Polska” door aan te nemen dat dit project geen coherentie met de prioriteiten van het operationele programma „Innovatieve economie” (prioritaire as IV van dat programma) garandeert en dus niet voldoet aan de eisen van artikel 41, lid 1, van verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB 2006, L 210, blz. 25), wegens een gebrek aan innovatief vermogen.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006 doordat de termijn voor de beoordeling van het project ruimschoots is overschreden.


title: Zaak F-148/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — ZZ/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/52

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-148/15)
   (2016/C 059/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: P. Vanden Casteele, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/306/15 — juristen-linguïsten voor het Frans (AD 7) om verzoeker niet toe te laten tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek, omdat zijn opleidingsniveau niet zou overeenkomen met een voltooide juridische opleiding gevolgd aan een Belgische, een Franse of een Luxemburgse universiteit

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot selectie en aanstelling, genomen in het kader van de „aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/306/15 op basis van kwalificaties en toetsen” voor „juristen-linguïsten (AD 7) voor het Frans (FR)” (Publicatieblad van de EU, 21 mei 2015), daaronder het besluit, genoemd in een op 24 september 2015 aan verzoeker gerichte e-mail, dat „de jury, na onderzoek van uw sollicitatie, u niet kan toelaten tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek”.


title: Zaak F-88/09: Beroep ingesteld op 23 oktober 2009 — Z/Hof van Justitie

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/80

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2009 — Z/Hof van Justitie
   (Zaak F-88/09)
   2010/C 24/154
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij in het belang van de dienst over te plaatsen naar een andere directie en, anderzijds, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 18 december 2008 om de verzoekende partij met ingang van 1 januari 2009 over te plaatsen naar de directie bibliotheek;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het op 13 juli 2009 ontvangen besluit van 9 juli 2009 tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 50 000 EUR voor de immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-461/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Nederland) op 15 oktober 2012 — Granton Advertising BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch (Nederland) op 15 oktober 2012 — Granton Advertising BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag
   (Zaak C-461/12)
   2013/C 9/51
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te 's-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Granton Advertising BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de uitdrukking „andere waardepapieren” in artikel 13, onderdeel B, aanhef en subonderdeel d, onder [5], van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (1) (met ingang van 1 januari 2007 artikel 135, lid 1, onderdeel f, van de Achtste richtlijn 2006/112/EG (2), nadien gewijzigd) zodanig te worden uitgelegd dat daaronder valt te begrijpen een Grantoncard, zijnde een overdraagbare kaart die wordt gebruikt voor (gedeeltelijke) betaling voor goederen en diensten, en zo ja, is mitsdien de uitgifte en verkoop van een dergelijke kaart vrijgesteld van de heffing van omzetbelasting?

               2)

               Zo niet, dient de uitdrukking „andere handelspapieren” in artikel 13, onderdeel B, aanhef en subonderdeel d, onder 3, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (met ingang van 1 januari 2007 artikel 135, lid 1, onderdeel d, van de Achtste richtlijn 2006/112/EG, nadien gewijzigd) zodanig te worden uitgelegd dat daaronder valt te begrijpen een Grantoncard, zijnde een overdraagbare kaart die wordt gebruikt voor (gedeeltelijke) betaling voor goederen en diensten, en zo ja, is mitsdien de uitgifte en verkoop van een dergelijke kaart vrijgesteld van de heffing van omzetbelasting?

               3)

               Is, indien een Grantoncard een „ander waardepapier” of „ander handelspapier” in vorenbedoelde zin vormt, voor de vraag of de uitgifte en verkoop daarvan is vrijgesteld van heffing van omzetbelasting, van belang dat bij gebruik van die kaart heffing over (een evenredig deel van) de daarvoor betaalde vergoeding praktisch illusoir is?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-485/03 — C-490/03: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Steunmaatregelen van staten — Steunregeling — Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt — Termijn voor uitvoering van beschikking van Commissie — Intrekking van steunregeling — Opschorting van nog niet uitbetaalde steun — Terugvordering van ter beschikking gestelde steun — Volstrekte onmogelijkheid tot uitvoering)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/1

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Gevoegde zaken C-485/03 — C-490/03) (1)

   (Steunmaatregelen van staten - Steunregeling - Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt - Termijn voor uitvoering van beschikking van Commissie - Intrekking van steunregeling - Opschorting van nog niet uitbetaalde steun - Terugvordering van ter beschikking gestelde steun - Volstrekte onmogelijkheid tot uitvoering)
   (2006/C 331/02)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en J. L. Buendía Sierra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming Ä Verzuim om binnen daartoe gestelde termijn noodzakelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001 inzake de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de ondernemingen in Álava in de vorm van een belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is gelegd [Kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 1759] (PB 2002, L 296, blz. 1) Ä Fiscale maatregelen van Territorio Histórico de Álava Ä Verplichting tot terugvordering van reeds uitbetaalde steun en verplichting tot intrekking van toekomstige betalingen
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van elk van de beschikkingen:

                           —

                           2002/820/EG van de Commissie van 11 juli 2001 inzake de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de ondernemingen in Álava in de vorm van een belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is gelegd (zaak C-485/03);

                           —

                           2002/892/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Álava (Spanje) (zaak C-488/03);

                           —

                           2003/27/EG van de Commissie van 11 juli 2001 inzake de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de ondernemingen in Vizcaya in de vorm van een belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is gelegd (zaak C-487/03);

                           —

                           2002/806/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Vizcaya (Spanje) (zaak C-490/03);

                           —

                           2002/894/EG van de Commissie van 11 juli 2001 inzake de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de ondernemingen in Guipúzcoa in de vorm van een belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is gelegd (zaak C-486/03), en

                           —

                           2002/540/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Guipúzcoa (Spanje) (zaak C-489/03),

                     is het Koninkrijk Spanje de krachtens die beschikkingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak T-669/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 17 december 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA [„Kort geding — REACH — Aanbieden op de markt en gebruik van biociden — Opname van een vennootschap als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van 17 december 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA
   (Zaak T-669/15 R)
   ([„Kort geding - REACH - Aanbieden op de markt en gebruik van biociden - Opname van een vennootschap als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   (2016/C 059/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Berlijn, Duitsland), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim am Rhein, Duitsland), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt, Duitsland) en Diversey Europe Operations BV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard en P. Sellar, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: C. Buchanan en W. Broere, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van ECHA van 16 juli 2015 houdende opname van de vennootschap B. als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB L 167, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-68/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Aosta (Italië) op 10 februari 2014 — Equitalia Nord SpA/CLR di Camelliti Serafino & C. Snc

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Aosta (Italië) op 10 februari 2014 — Equitalia Nord SpA/CLR di Camelliti Serafino & C. Snc
   (Zaak C-68/14)
   2014/C 102/33
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Aosta

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster in bezwaar: Equitalia Nord SpA

      Verweerster in bezwaar: CLR di Camelliti Serafino & C. Snc

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de geldende Italiaanse regelgeving als vervat in artikel 3, leden 1 en 4, van decreto-legge nr. 95 van 6 juli 2012, zoals gedeeltelijk gewijzigd bij omzettingswet nr. 135 van 7 augustus 2012, in strijd met artikel 106, leden 1 en 2, VWEU, doordat op grond daarvan aan instellingen die hun activiteit onder mededingingsvoorwaarden verrichten een ongerechtvaardigd en discriminatoir voordeel kan worden verleend in vergelijking met andere marktdeelnemers die dezelfde activiteit uitoefenen maar voor die regelgeving niet in aanmerking komen, voor zover [lid 1 van] dat artikel 3 bepaalt dat ‚gelet op de uitzonderlijke economische situatie en rekening houdend met de prioritair te verwezenlijken doelstelling, de overheidsuitgaven te beperken, de huur die verschuldigd is door de overheidsdiensten waarvan de resultaten worden opgenomen in de geconsolideerde winst- en verliesrekening van de overheid, zoals die diensten overeenkomstig artikel 1, lid 3, van legge nr. 196 van 31 december 2009 door het Istituto nazionale di statistica zijn vastgesteld, en door de onafhankelijke autoriteiten, waaronder de Commissione nazionale per le società e la borsa (Consob), voor het gebruik van onroerend goed voor institutionele doeleinden, vanaf de inwerkingtreding van de onderhavige maatregel voor de jaren 2012, 2013 en 2014 niet wordt aangepast overeenkomstig de ISTAT-index, anders dan de huidige regelgeving bepaalt’, en lid 4 van datzelfde artikel dat ‚met het oog op de beperking van de overheidsuitgaven de huur die verschuldigd is door de centrale overheidsdiensten, zoals die overeenkomstig artikel 1, lid 3, van legge nr. 196 van 31 december 2009 door het [ISTAT] zijn vastgesteld, en door de onafhankelijke autoriteiten, waaronder de Commissione nazionale per le società e la borsa (Consob), in het kader van overeenkomsten voor de huur van onroerend goed voor institutionele doeleinden, vanaf 1 januari 2015 wordt verlaagd met 15 % ten opzichte van de huur die thans wordt betaald’ en ‚vanaf de datum van inwerkingtreding van de wet tot omzetting van het onderhavige decreet de in de vorige zin bedoelde verlaging in elk geval ook geldt voor huurovereenkomsten die na die datum aflopen of worden verlengd’?

               2)

               Kan die regelgeving voorts worden aangemerkt als een steunmaatregel van de Staat in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, voor zover op grond daarvan aan instellingen die hun activiteit onder mededingingsvoorwaarden verrichten een ongerechtvaardigd en discriminatoir voordeel kan worden verleend in vergelijking met andere marktdeelnemers die dezelfde activiteit uitoefenen maar voor die regelgeving niet in aanmerking komen?


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 december 2001 in zaak C-269/99 (verzoek van het Landgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Carl Kühne GmbH & Co. KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co., Ernst Nowka GmbH & Co. KG tegen Jütro Konservenfabrik GmbH & Co. KG (Landbouwproducten en levensmiddelen — Geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Vereenvoudigde registratieprocedure — Bescherming van benaming "Spreewälder Gurken")

text:
C 84/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
a)    Een uitkering als het onderhoudsvoorschot waarin het in 1985         (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Carl Kühne
      uitgevaardigde österreichische Bundesgesetz über die Gewährung       GmbH & Co. KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co., Ernst
      von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kinder (Unterhaltsvor-         Nowka GmbH & Co. KG en Jütro Konservenfabrik GmbH &
      schussgesetz) (Oostenrijkse federale wet inzake de toekenning        Co. KG, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van
      van voorschotten op het onderhoud van kinderen) voorziet, is         verordening (EG) nr. 590/1999 van de Commissie van
      een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1, sub h, van         18 maart 1999 tot aanvulling van de bijlage van verordening
      verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                (EG) nr. 1107/96 betreffende de registratie van de geografische
      1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-      aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de
      gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-         procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92
      den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals               (PB L 74, blz. 8), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
      gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van          als volgt: N. Colneric, president van de Tweede kamer,
      de Raad van 2 december 1996.                                         waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
                                                                           mann (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en V. Skouris,
b)    Een persoon, van wie een van beide ouders werknemer of               rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett,
      werkloos is, valt onder de personele werkingssfeer van verorde-      administrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen
      ning nr. 1408/71 als een gezinslid van een werknemer in de           waarvan het dictum luidt als volgt:
      zin van artikel 2, lid 1 van dezelfde verordening, gelezen in
      samenhang met artikel 1, sub f-i, van voornoemde verordening.        Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of
                                                                           omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening
c)    De artikelen 73 en 74 van verordening nr. 1408/71 moeten             (EG) nr. 590/1999 van de Commissie van 18 maart 1999 tot
      aldus worden uitgelegd dat het minderjarige kind dat met de          aanvulling van de bijlage van verordening (EG) nr. 1107/96
      ouder die het ouderlijk gezag over hem uitoefent in een andere       betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en
      dan de uitkerende lidstaat woont en wiens andere ouder, die het      oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17
      onderhoudsgeld moet betalen, werkt of werkloos is in de              van verordening (EEG) nr. 2081/92, voorzover bij deze verordening
      uitkerende lidstaat, recht heeft op een gezinsbijslag als het        de benaming „Spreewälder Gurken” wordt geregistreerd.
      onderhoudsvoorschot waarin het Unterhaltvorschussgesetz voor-
      ziet.
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(1) PB C 265 van 18.9.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 27 november 2001
                       van 6 december 2001
                                                                                in zaak C-270/99 P: Z tegen Europees Parlement (1)
in zaak C-269/99 (verzoek van het Landgericht Hamburg
om een prejudiciële beslissing): Carl Kühne GmbH & Co.                     („Hogere voorziening — Ambtenaren — Tuchtprocedure —
KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co., Ernst Nowka                             Overschrijding van in artikel 7 van bijlage IX bij Statuut van
GmbH & Co. KG tegen Jütro Konservenfabrik GmbH &                           de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen gestelde
                              Co. KG (1)                                                                termijnen”)
(Landbouwproducten en levensmiddelen — Geografische                                                   (2002/C 84/11)
aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Vereenvoudigde
registratieprocedure — Bescherming van benaming                                                      (Procestaal: Frans)
                      „Spreewälder Gurken”)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (2002/C 84/10)                                                            dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           In zaak C-270/99 P, Z, ambtenaar van het Europees Parlement,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
                          dentie van het Hof)
                                                                           advocaat, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
                                                                           het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (Eerste kamer) van 4 mei 1999, Z/Parlement (T-242/97,
In zaak C-269/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      JurAmbt. blz. I-A-77 en II-401), strekkende tot vernietiging
krachtens artikel 234 EG van het Landgericht Hamburg                       van dit arrest voorzover hierbij is verworpen het beroep van Z


title: Zaak F-57/07: Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Wiedmann/Parlement

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/45

         Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Wiedmann/Parlement
   (Zaak F-57/07)
   (2007/C 183/87)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Wiedmann (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 26 juni 2006 houdende aanstelling van verzoeker als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen, voor zover hij daarbij is ingedeeld in de rang AD6, salaristrap 1;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker middelen aan die in grote mate gelijk zijn aan die welke in zaak F-12/06 (1) zijn aangevoerd.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006, blz. 48.


title: Zaak F-13/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 mei 2010 — Peláez Jimeno/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Voorafgaande klacht — Klachttermijn — Te late indiening — Bewijs — Voormalig tijdelijk functionaris — Aanstelling als ambtenaar — Artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut — Gelijke behandeling)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/53

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 mei 2010 — Peláez Jimeno/Parlement
   (Zaak F-13/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Voorafgaande klacht - Klachttermijn - Te late indiening - Bewijs - Voormalig tijdelijk functionaris - Aanstelling als ambtenaar - Artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het Statuut - Gelijke behandeling)
   2010/C 209/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Peláez Jimeno (Relegem-Asse, België) (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Burgos en K. Zejdová, vervolgens K. Zejdová en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster als ambtenaar op proef in te delen in een lagere rang en salaristrap dan zij als tijdelijk functionaris had

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Peláez Jimeno zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009, blz. 40.


title: Zaak C-369/07: Beroep ingesteld op 3 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/22

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-369/07)
   (2007/C 269/44)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini en Ι. Chatzigiannis)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 12 mei 2005 in zaak C-415/03, betreffende de niet-nakoming door de Helleense Republiek van de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 3 van de beschikking van 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens dat arrest en artikel 228, lid 1, EG;

               —

               de Helleense Republiek te gelasten om aan de Commissie te betalen, een voorgestelde dwangsom van 53 611 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het in zaak C-415/03 gewezen arrest betreffende de beschikking van 2002, vanaf de dag waarop arrest in de onderhavige zaak zal worden gewezen tot de dag waarop het arrest in zaak C-415/03 zal zijn uitgevoerd;

               —

               de Helleense Republiek te gelasten om aan de Commissie te betalen, een forfaitaire som die wordt verkregen door het vermenigvuldigen van een dagelijks bedrag met het aantal dagen dat de niet-nakoming voortduurt, vanaf de dag waarop het arrest in zaak C-415/03 is gewezen tot de datum waarop het arrest in de onderhavige zaak zal worden gewezen wat de beschikking van 2002 betreft;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               In zijn arrest van 12 mei 2005 in zaak C-415/03 was het Hof van oordeel dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die nodig waren voor de terugvordering van de onwettig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar bevonden steun — behoudens die betreffende de bijdragen aan het nationale socialezekerheidsorgaan — overeenkomstig artikel 3 van beschikking 2003/372/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende door Griekenland aan Olympic Airways verleende steun, de krachtens dit artikel 3 op haar rustende verplichtingen niet was nagekomen.

               2.

               De Commissie heeft vastgesteld dat de Helleense Republiek geen enkele maatregel tot uitvoering van het arrest van het Hof in zaak C-415/03 ter kennis van haar diensten heeft gebracht en, hoewel zij het tegendeel beweert, de met de beschikking van 2002 onverenigbaar geachte steun nog niet heeft teruggevorderd. Zij heeft dan ook besloten zich krachtens artikel 228 EG tot het Hof van Justitie te wenden.

               3.

               Overeenkomstig artikel 228 EG en de rechtspraak van het Hof vermeldt de Commissie, wanneer zij zich tot het Hof van Justitie wendt omdat een lidstaat de nodige maatregelen ter uitvoering van een arrest van het Hof niet binnen de door de Commissie vastgestelde termijn heeft genomen, het bedrag van de door de lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom die zij in de gegeven omstandigheden passend acht. De eindbeslissing over het opleggen van de in artikel 228 EG bedoelde sancties berust bij het Hof van Justitie, dat uitspraak doet met volledige rechtsmacht.

               4.

               Zowel de dwangsom als de forfaitaire som die de Commissie in het kader van haar beroep aan het Hof voorstelt, is vastgesteld volgens de berekeningsmethode, neergelegd in de mededeling van de Commissie van 13 december 2005 betreffende de toepassing van artikel 228 EG.


title: Zaak T-237/01: Beroep, op 18 september 2001 ingesteld door Alcon Universal Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
22.12.2001            NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 369/13
     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                Middelen en voornaamste argumenten
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 9 augustus 2001                                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                         die in zaak T-216/01 (Reisebank AG/Commissie).
in zaak T-120/01 R: Carlo De Nicola tegen Europese
                        Investeringsbank
(Kort geding — Schorsing van betrokkene — Fumus boni
          juris &mdash, Spoedeisendheid — Geen)
                         (2001/C 369/20)                                 Beroep, op 18 september 2001 ingesteld door Alcon
                                                                         Universal Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Zaak T-237/01)
In zaak T-120/01 R, Carlo De Nicola, wonende te Rome,
vertegenwoordigd door L. Isola, advocaat, tegen Europese                                         (2001/C 369/22)
Investeringsbank (gemachtigden: C. Gómez de la Cruz en
C. Camilli), betreffende een verzoek om opschorting van de                                      (Procestaal: Engels)
uitvoering van verschillende besluiten van de EIB betreffende
verzoeker, heeft de president van het Gerecht op 9 augustus
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 18 september 2001 beroep ingesteld tegen het
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Alcon
                                                                         Universal Ltd., vertegenwoordigd door H. Porter van Theodore
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  Goddard, Londen (Verenigd Koninkrijk).
                                                                         Andere partij bij de procedure voor de kamer van beroep: Dr.
                                                                         Robert Winzer Pharma GmbH.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commerz-
bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                    —     de beslissing R 0273/2000-1 van de kamer van beroep
                                                                               van 18 juli 2001 te vernietigen en het Bureau te gelasten,
                                                                               de nietigverklaring van het gemeenschapsmerk te wei-
                         (Zaak T-219/01)                                       geren.
                         (2001/C 369/21)                                 —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                         (Procestaal: Duits)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Commerz-
bank AG, te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd              Houder van het gemeen-        Alcon Universal Ltd.
door H. Satzky en B. Maassen, advocaten.                                 schapsmerk:
                                                                         Betrokken         gemeen-     woordmerk „BSS” voor bepaalde
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      schapsmerk:                   waren van klasse 5 (aan-
                                                                                vraagnr. 90134)
—    de tot verzoekster gerichte beschikking van de Commissie
     van 17 augustus 2001 in zaak COMP/E-1/37.919 inzake                 Verzoeker van de nietig-      Dr. Robert      Winzer    Pharma
     de weigering van toegang tot verdere documenten nietig              verklaring:                   GmbH.
     te verklaren;
                                                                         Beslissing nietigheidsaf-     nietigverklaring van het gemeen-
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                             deling:                       schapsmerk
 ---pagebreak--- C 369/14             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22.12.2001
Beslissing kamer van be-      verwerping van het door Alcon            —     Verzoeker stelt dat de beoordeling van de zwaarte van de
roep:                         Universal Ltd. ingestelde beroep               inbreuk waartoe de Commissie krachtens artikel 12, lid 2,
                                                                             van verordening nr. 3975/87 van de Raad (1) verplicht is,
Middelen:                     de kamer van beroep heeft de                   onjuist is, en dat het daarom onjuist is om de inbreuk
                              door Alcon Universal Ltd. onder-               krachtens de richtsnoeren van de Commissie voor de
                              nomen acties om het gebruik van                berekening van geldboeten (2) als „zeer zwaar” in plaats
                              het merk door derden te beletten,              van „zwaar” te beschouwen. Hoewel de aard van de
                              miskend.                                       inbreuk als „marktverdeling” niet wordt bestreden, wordt
                                                                             de beoordeling door de Commissie van de werkelijke
                                                                             invloed en de geografische reikwijdte van die invloed wel
                                                                             betwist. De berekening van de Commissie en het gebruik
                                                                             van de term „betrokken omzet” worden eveneens be-
                                                                             streden.
                                                                       —     Verzoeker betoogt dat de Commissie niet heeft bewezen
Beroep, op 2 oktober 2001 ingesteld door Scandinavian                        dat de inbreuk de periode van 5 september 1989 tot en
Airlines System AB tegen Commissie van de Europese                           met 15 februari 2001 bestreek.
                      Gemeenschappen
                                                                       —     Met betrekking tot medewerking en verzachtende om-
                       (Zaak T-241/01)                                       standigheden voert verzoeker aan dat een aantal factoren
                                                                             waarmee de Commissie rekening had moeten houden
                       (2001/C 369/23)                                       niet in de beschikking is meegewogen of, wanneer dat
                                                                             wel is gebeurd door de Commissie onjuist is beoordeeld.
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 3975/87 van de Raad van 14 december
                                                                           1987 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  mededingingsregels op ondernemingen in de sector luchtvervoer
schappen is op 2 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                       (PB L 374, blz. 1).
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Scandina-                (2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde
vian Airlines System AB, vertegenwoordigd door M. Kofmann                  van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk
van het kantoor Kromann Reumert, Kopenhagen (De-                           artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB
nemarken).                                                                 1998, C 9, blz. 3).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de berekening van de door de Commissie aan verzoeker
      opgelegde boete rechtens te toetsen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 15 oktober 2001 ingesteld door Pierre Eveil-
                                                                        lard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het voorwerp van het beroep is de beschikking van de
Commissie C(2001) 1987 def. van 18 juli 2001 inzake
de procedure krachtens de artikelen 81 EG en 53 EER-                                            (Zaak T-258/01)
Overeenkomst (zaak COMP.D.2. 37.444-SAS/Maersk Air en
zaak COMP.D.2 37.386-Sun Air/SAS en Maersk Air). In deze
beschikking verklaart de Commissie dat verzoeker en Maersk                                      (2001/C 369/24)
Air A/S de mededingingsregels hebben geschonden door
onderling de markt te verdelen doordat Maersk Air zich
terugtrekt van de route Kopenhagen-Stockholm en doordat                                          (Procestaal: Frans)
verzoeker zich terugtrekt van de routes Kopenhagen-Venetië
en Billund-Frankfurt, waardoor de dienstverlening uitsluitend
aan de andere partij wordt overgelaten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker maakt geen bezwaar tegen de bevinding van de                 schappen is op 15 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
Commissie dat inbreuk op de mededingingsregels is gemaakt.             de Europese Gemeenschappen ingesteld door Pierre Eveillard,
Hij oefent enkel zijn recht uit om de berekening van de door           wonende te Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat,
de Commissie opgelegde boete rechtens te laten toetsen.                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-591/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 25 november 2011 — Gas Natural SDG, S.A. en Bizkaia Energía, S.L./Administración del Estado, Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Iberdrola, S.A.

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 25 november 2011 — Gas Natural SDG, S.A. en Bizkaia Energía, S.L./Administración del Estado, Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Iberdrola, S.A.
   (Zaak C-591/11)
   2012/C 39/18
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gas Natural SDG, S.A. en Bizkaia Energía, S.L.

      Andere partijen in de procedure: Administración del Estado, Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Iberdrola, S.A.

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in de onderhavige procedure en die tot doel en gevolg heeft dat de vergoeding voor elektriciteitsproductie wordt verminderd met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de broeikasgasemissierechten die tijdens de desbetreffende periode kosteloos zijn toegewezen?

      (1)  PB L 275, blz. 32.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2004 in zaak C-385/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 93/37/EEG — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Procedure van gunning via onderhandelingen zonder voorafgaande bekendmaking van uitnodiging tot inschrijving)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 september 2004
   in zaak C-385/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 93/37/EEG - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Procedure van gunning via onderhandelingen zonder voorafgaande bekendmaking van uitnodiging tot inschrijving)
   (2004/C 273/07)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-385/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 oktober 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Wiedner en R. Amorosi) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: M. Fiorilli), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), R. Schintgen en N. Colneric rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 14 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Doordat de Magistrato per il Po di Parma, het gedecentraliseerde orgaan van het ministerie van Openbare Werken (thans: ministerie van Infrastructuurvoorzieningen en van Vervoer), opdrachten betreffende de voltooiing van de bouw van een waterretentiebekken voor de bergrivier Parma te Marano (gemeente Parma), betreffende aanpassingen aan en de voltooiing van een waterretentiebekken voor de bergrivier Enza en betreffende de hoogwaterdebietregeling van de bergrivier Terdoppio ten zuidwesten van Cerano heeft geplaatst volgens de procedure van gunning via onderhandelingen zonder voorafgaande bekendmaking van een uitnodiging tot inschrijving, ofschoon de voorwaarden daarvoor niet waren vervuld, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak C-365/10: Beroep ingesteld op 22 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/19

      Beroep ingesteld op 22 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
      (Zaak C-365/10)
      ()
      (2010/C 288/32)
      Procestaal: Sloveens

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Kukovec, gemachtigden)

         Verwerende partij: Republiek Slovenië

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Republiek Slovenië de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 1999/30/EG (1) van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, die met ingang van 11 juni 2010 zijn opgenomen in artikel 13, lid 1, van richtlijn 2008/50/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, doordat verschillende achtereenvolgende jaren de grenswaarden voor de jaar- en dagconcentratie van PM10 in de lucht zijn overschreden;

                  —

                  de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Uit het door de Republiek Slovenië overgelegde jaarverslag betreffende de inachtneming van de verbindende grenswaarden voor de dag- en jaarconcentratie van PM10 in de lucht blijkt dat in Slovenië in de jaren 2005, 2006 en 2007 in de zones SI1, SI2 en SI4 en de agglomeraties SIL en SIM de grenswaarden voor de dag- en jaarconcentratie van PM10 in de lucht zijn overschreden. De Europese Commissie heeft geen enkele kennisgeving betreffende vrijstelling van de verplichting tot inachtneming van die grenswaarden op grond van artikel 22, lid 2, van richtlijn 2008/50/EG ontvangen.

         (1)  PB L 163, blz. 41.

         (2)  PB L 152, blz. 1.