title: Zaak T-68/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — SGL Carbon/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten — Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Evenredigheidsbeginsel — Beginsel van gelijke behandeling — Bovengrens van 10 % van omzet — Moratoire intresten )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — SGL Carbon/Commissie
   (Zaak T-68/04) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten - Richtsnoeren voor berekening van bedrag van geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Evenredigheidsbeginsel - Beginsel van gelijke behandeling - Bovengrens van 10 % van omzet - Moratoire intresten’)
   (2008/C 301/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: SGL Carbon AG (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Klusmann en A. von Bonin, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en W. Mölls, gemachtigden, bijgestaan door H.-J. Freund, advocaat)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2004/420/EG van de Commissie van 3 december 2003 in een procedure op grond van artikel 81 (EG) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak nr. C.38.359 — Elektrische en mechanische koolstof- en grafietproducten) en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van de bij deze beschikking aan verzoekster opgelegde boete
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SGL Carbon AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 1999 in zaak T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG - Verordening (EG) nr. 2553/97 - Procedure in kort geding - Verlenging van voorlopige maatregelen")

text:
4.12.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 352/35
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Duvieusart-                    (T-44/98 R II, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en
Clotuche en C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot                 overeenkomstig punt 1 van het dictum van die beschikking wordt
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 17 ok-                de uitvoering van artikel 108 ter van besluit 91/482/EEG van
tober 1997 houdende vergoeding van de kosten die verzoeker                  de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de
zijn opgekomen bij een dienstreis naar Ispra (Italië) van                   landen en gebieden overzee met de Europese Economische
16 september 1997 tot 20 september 1997, heeft het Gerecht                  Gemeenschap, van verordening (EG) nr. 2553/97 van de
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos,                  Commissie van 17 december 1997 betreffende de afgifte van
president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair,            invoercertificaten voor bepaalde producten van de GN-codes
administrateur, op 7 oktober 1999 een arrest gewezen waar-                  1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-oorsprongscumu-
van het dictum luidt als volgt:                                             latie, en van de beschikking van de Commissie van 23 december
                                                                            1997 (VI/51329) opgeschort wat Emesa Sugar (Free Zone)
1. Verwerpt het beroep.                                                     NV betreft.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                        2. Emesa Sugar (Free Zone) NV wordt toegestaan, gemalen suiker
                                                                            van oorsprong uit de landen en gebieden overzee (LGO-suiker),
(1) PB C 312 van 10.10.1998.                                                in de Gemeenschap in te voeren op basis van artikel 6 van
                                                                            bijlage II bij besluit 91/482 en overeenkomstig de voorwaarden
                                                                            die in dit besluit zijn vastgesteld zoals het gold tot en met
                                                                            30 november 1997, en wel onder de navolgende voorwaarden
                                                                            en beperkingen:
                                                                            — op de aldus toegestane invoer zijn de voorschriften van besluit
                                                                                91/482 van toepassing, die golden vóór de inwerkingtreding
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET                van besluit 97/803/EG van de Raad van 24 november
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                           1997 tot tussentijdse herziening van besluit 91/482, en in
                                                                                het bijzonder het vereiste van een invoercertificaat van
                    van 29 september 1999                                        artikel 5, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3719/88 van de
                                                                                Commissie van 16 november 1988 houdende gemeenschap-
                                                                                pelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-,
in zaak T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen                           uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten,
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                  het vereiste van een EUR-I certificaat en het stellen van een
                                                                                zekerheid van 3 euro/ton, die wordt terugbetaald indien
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —                            conform het invoercertificaat wordt ingevoerd;
Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG — Verordening (EG)
nr. 2553/97 — Procedure in kort geding — Verlenging van
                   voorlopige maatregelen”)                                 — de invoer wordt toegestaan tot een maximum van 7 500 ton
                                                                                voor de periode van 31 oktober 1999 tot en met 29 februari
                                                                                2000. Na 29 februari 2000 kan Emesa Sugar (Free Zone)
                        (1999/C 352/63)                                          NV de suiker die vóór deze datum aan haar (fob) zal zijn
                                                                                geleverd, in de Gemeenschap blijven importeren i) tot
                                                                                een maximum van 7 500 ton en ii) overeenkomstig de
                      (Procestaal: Nederlands)                                   voorwaarden welke zijn vermeld in dit punt van het dictum;
In zaak T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd                 — de in de Gemeenschap ingevoerde LGO-suiker dient te
te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,                     worden verkocht tegen een prijs die ten minste gelijk is aan
advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen                     de interventieprijs bedoeld in artikel 3, lid 1, sub a, van
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                           verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni
aldaar, Grand-Rue 31, ondersteund door Regering van Aruba,                       1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der mark-
vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. Slotboom, advoca-                       ten in de sector suiker;
ten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                      — Emesa Sugar (Free Zone) NV kan de LGO-suiker in de
T. van Rijn), ondersteund door Raad van de Europese Unie                         Gemeenschap invoeren op voorwaarde dat zij een zekerheid
(gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), Koninkrijk Spanje                       in de vorm van een bankgarantie stelt van 28 USD per ton
(gemachtigde: M. López-Monis Gallego) en Franse Republiek                       suiker die zij overeenkomstig deze beschikking wenst in te
(gemachtigde: C. Chavance), betreffende een verzoek om ver-                      voeren. Deze zekerheid dient te worden gesteld uiterlijk op de
lenging van de voorlopige maatregelen die de president van                       dag dat de suiker aan de douane voor invoeraangifte wordt
het Gerecht ten gunste van verzoekster heeft gelast bij                          aangeboden en voor het aangeboden tonnage. De hoogte van
zijn beschikking van 30 april 1999, Emesa Sugar/Commissie                        het bedrag van de zekerheid per ton suiker zal worden
(T-44/98 R II, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), heeft                verhoogd, respectievelijk verlaagd overeenkomstig zowel:
de president van het Gerecht op 29 september 1999 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                — de verhoging, respectievelijk verlaging van de interventie-
1. Om de redenen, uiteengezet in de beschikking van de president                      prijs bedoeld in artikel 3, lid 1, sub a, van verordening
     van het Gerecht van 30 april 1999, Emesa Sugar/Commissie                         nr. 1785/81;
 ---pagebreak--- C 352/36                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.12.1999
        — de verlaging, respectievelijk verhoging van de garantie-         P. E. Hoyer, wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd
             prijs bedoeld in artikel 5, lid 4, van protocol nr. 8 bij de  door G. van der Wal, advocaat te ’s Gravenhage, domicilie
             op 15 december 1989 te Lomé ondertekende Vierde               gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar.
             ACS-EG-overeenkomst.
                                                                           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
        Uitgangspunt voor de verlaging of verhoging van het bedrag
        van de zekerheid is de interventieprijs of de garantieprijs op     — het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
        de datum van 31 oktober 1999;
                                                                           — het besluit van verweerster van 15 juli 1999 te vernietigen;
    — het totaalbedrag van de gestelde zekerheid zal op bevel van
        de rechter in kort geding ten gunste van de Gemeenschap            — de hiervoor omschreven vordering tot schadevergoeding
        worden bevrijd, indien het Hof gedurende de periode van                 toe te wijzen en verweerster te veroordelen aan verzoeker
        31 oktober 1999 tot en met 29 februari 2000 in het arrest               te betalen een bedrag van BF 7 323 594 althans een door
        dat het zal wijzen in zaak C-17/98, verklaart dat artikel 108           het Gerecht in goede justitie te bepalen bedrag;
        ter niet ongeldig is;
                                                                           — verweerster te veroordelen in de kosten van deze proce-
    — tijdens de duur van de gelaste voorlopige voorziening zal                 dure.
        Emesa Sugar (Free Zone) NV geen invoercertificaat kunnen
        aanvragen op grond van verordening nr. 2553/97.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
3. Indien gedurende de periode vanaf 31 oktober 1999 tot en met
    29 februari 2000 het Hof arrest wijst in zaak C-17/98:                 Verzoeker, destijds tijdelijk functionaris (tolk) van de Commis-
                                                                           sie, slaagde niet voor vergelijkend onderzoek COM/LA/2/89
    — zal onderhavige procedure in kort geding (ingeschreven onder         en werd ontslagen.
        nummer T-44/98 R II) worden hervat, indien het Hof
        artikel 108 ter van besluit 91/482 niet ongeldig verklaart,        Zijn beroep tegen het jurybesluit werd toegewezen (zaak
        en zal partijen worden verzocht hun opmerkingen betreffende        T-43/91). Het ontslagbesluit werd nietigverklaard op grond
        het arrest van het Hof in te dienen. Het gevolg dat de             dat het gebaseerd was op een onwettig jurybesluit (zaak
        rechter in kort geding aan onderhavige procedure zal willen        T-51/91).
        verbinden, zal worden vastgesteld in een nieuwe beschikking,
        met dien verstande dat Emesa Sugar (Free Zone) NV de
        suiker die vóór de datum van uitspraak van het arrest van        Het Gerecht heeft het vergelijkend onderzoek als zodanig niet
        het Hof aan haar (fob) zal zijn geleverd, in de Gemeenschap        nietig verklaard, maar in punt 65 van zijn arrest in zaak
        kan blijven importeren i) tot een maximum van 7 500 ton,           T-43/91 gesteld, dat de rechten van Hoyer afdoende worden
        ii) gedurende de periode welke op 29 februari 2000 verstrijkt,     beschermd „indien het tot aanstelling bevoegde gezag voor
        en iii) overeenkomstig de voorwaarden welke zijn vermeld in        hem een billijke oplossing zoekt”.
        punt 2 van het dictum;
                                                                           Ten gevolge van het door het Gerecht vernietigde ontslagbe-
    — deze beschikking zal tot en met 29 februari 2000 effect              sluit heeft verzoeker zowel materiële als immateriële schade
        blijven sorteren, indien het Hof verklaart dat artikel 108 ter     geleden. Bij brief van 28 mei 1998 heeft verzoekers raadsman
        van besluit 91/482 ongeldig is, en indien het Gerecht in de        verweerster erop gewezen dat over, onder andere, deze kwestie
        hoofdzaak (ingeschreven onder nummer T-44/98) niet heeft           nog altijd geen overeenstemming tussen verzoeker en verweer-
        beslist.                                                           ster was bereikt, en verweerster verzocht te dien aanzien een
                                                                           besluit te nemen in de zin van artikel 90, lid 1, van het
4. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                      Ambtenarenstatuut.
                                                                           Bij brief van 1 oktober 1998 nam verweerster een dergelijk
                                                                           standpunt in. Vervolgens heeft verzoeker bij brief van 31 de-
                                                                           cember 1998 een klacht ingediend in de zin van artikel 90,
                                                                           lid 2, van het Statuut. Bij brief van 15 juli 1999 heeft
                                                                           verweerster de klacht afgewezen.
Beroep, op 17 september 1999 ingesteld door P. E. Hoyer                    Naar aanleiding van vorenbedoelde arresten van het Gerecht
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                          van 17 maart 1994 is tussen partijen een onderhandelingspro-
                                                                           ces begonnen, waaruit verweerster zich, op een groot aantal
                                                                           punten, eenzijdig heeft teruggetrokken, welk eenzijdig terug-
                          (Zaak T-209/99)                                  trekken zij thans wenst te betitelen als „bezwarend besluit”, en
                                                                           waarop zij zich beroept ten betoge dat het verzoek dat de
                          (1999/C 352/64)                                  onderhavige procedure heeft ingeleid, een „nieuw verzoek”
                                                                           betreft, zodat verzoeker te laat is met zijn vordering tot
                                                                           schadevergoeding. Volgens verzoeker tracht verweerster ten
                       (Procestaal: Nederlands)                            onrechte te ontkomen aan vergoeding van de schade die hij
                                                                           heeft geleden ten gevolge van de in de zaken T-43/91 en
                                                                           T-51/91 vernietigde besluiten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 september 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door


title: Beroep, op 19 maart 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-114/97)

text:
31 . 5 . 97             NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 166/5
     staat, een bekendheid bij meer dan 50 % van de be                 Dit specifiek verbod is in strijd met artikel 4 van Richtlijn
     trokken handelskringen vereist en te bewijzen is, ver             90/396/EEG, voor zover het een belemmering vormt voor
     enigbaar met die bepaling ?                                        de ingebruikneming van toestellen waarop de richtlijn van
                                                                        toepassing is en die aan de daarin gestelde essentiële voor
     Stelt die bepaling eisen aan de aard en de wijze waar             schriften voldoen .
     op het door het gebruik verkregen onderscheidend ver
     mogen moet worden vastgesteld ?                                    De redenering dat artikel 5 , punt 10, van DPR 412/93 ver
                                                                        enigbaar is met Richtlijn 90/396/EEG, wegens de daaraan
(') Eerste Richtlijn ( 89/ 104/EEG ) van de Raad van 21 december
    1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lid
                                                                        ten grondslag liggende veiligheidseisen, is ongegrond . De
    staten ( PB 1989 , L 40, blz . 1 ).                                 door de richtlijn vastgestelde essentiële eisen inzake de in
                                                                        stallatie en het gebruik van gastoestellen — ook die van
                                                                        het „ open " type — zijn namelijk exhaustief opgesomd,
                                                                        aangezien daarmee aan alle relevante veiligheidsvoorwaar
                                                                        den is voldaan, zodat bedoelde eisen een dwingend karak
                                                                        ter hebben . In de onderhavige zaak hebben de nationale
Beroep, op 18 maart 1997 ingesteld door Commissie van                   instanties niet langer de mogelijkheid om nationale bepa
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 lingen in stand te laten of vast te stellen, die de eerbiedi
                          ( Zaak C-l 12/97)                             ging van bijkomende eisen voorschrijven, zoniet zouden
                                                                        op onrechtmatige wijze belemmeringen worden opgewor
                             ( 97/C 166/08 )                            pen voor de toepassing en de werking van de interne
                                                                        markt .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 18 maart 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Re               Eveneens ongegrond is het argument dat artikel 5 , punt 10,
publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                     van DPR 412/93 moet worden beschouwd als een recht
pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli en H. Stovl                  matige afwijking van het beginsel van vrij verkeer van goe
baek, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,               deren, gebaseerd op de artikelen 36 en 100 A, lid 4, dan
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                    wel op artikel 129 A van het EG-Verdrag.
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         (!) PB nr. L 196 van 26 . 7. 1990, blz . 15 .
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een re
      geling in te stellen en in stand te laten ingevolge welke
      in bewoonde lokalen alleen„gesloten " verwarmingstoe
      stellen mogen worden geplaatst, wat een impliciet ver
      bod inhoudt op de installatie van verwarmingstoestel              Beroep, op 19 maart 1997 ingesteld door Commissie van
      len van een ander type, die in overeenstemming zijn                   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
      met Richtlijn 90/396/EEG ('), de ingevolge het Ge
                                                                                ( Zaak C-114/97)
      meenschapsrecht op haar rustende verplichtingen niet
      is nagekomen;                                                                                ( 97/C 166/09 )
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de proceskos
      ten .                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 19 maart 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 Middelen en voornaamste argumenten                                      Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen, vertegenwoordigd door A. Caeiro en F. Castillo de la
 Artikel 5 , punt 10, van het Decreet van de President van               Torre, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
 de Republiek van 26 augustus 1993 ( hierna " „ DPR 412/                 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
 93 "), bepaalt dat bij het plaatsen van nieuwe installaties             sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 of de aanpassing van verwarmingsinstallaties waarbij af
 zonderlijke verwarmingstoestellen worden geplaatst, be                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 houdens de gevallen waarin men zich beperkt tot de ver
 vanging van toestellen, verwarmingstoestellen kunnen wor
 den geplaatst die geïsoleerd zijn ten opzichte van de                   — vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje zijn verplich
 bewoonde lokalen, dan wel toestellen van eender welk                         tingen krachtens het Verdrag, in het bijzonder de
 type, voor zover zij buiten, of in passende technische loka                 artikelen 48 , 52 en 59, niet is nagekomen , door de
 len zijn geplaatst.                                                          artikelen 7, 8 en 10 van Ley 23/1992 (') van 30 juli
                                                                              1992 te handhaven, voorzover daarin voor de verle
 Weliswaar verbiedt artikel 5 , punt 10, van DPR 412/93                       ning van een vergunning voor de uitoefening van parti
 niet de verkoop van niet-geïsoleerde verwarmingstoestellen                   culiere veiligheidsdiensten met betrekking tot de zoge
 ( van het „ open " type ), en bevat deze bepaling ook geen al               noemde „ veiligheidsondernemingen " als voorwaarde
 gemeen verbod op de plaatsing van die toestellen, doch                       het bezit van de Spaanse nationaliteit wordt gesteld,
 daartegenover staat dat deze bepaling specifiek, zij het im                 alsmede dat de bestuurders en directeuren in Spanje
 pliciet, de installatie van dergelijke verwarmingstoestellen                 wonen, en met betrekking tot het „veiligheidsperso
 verbiedt in bewoonde lokalen, wanneer het gaat om het                        neel ", dat het de Spaanse nationaliteit heeft;
 aanbrengen van een nieuwe installatie of om de aanpassing
 van een bestaande verwarmingsinstallatie .                               — verweerder in de kosten te verwijzen .
 ---pagebreak--- Nr. C 166/6            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                 paalde omstandigheden is iedere burger daartoe verplicht.
                                                                   Bovendien kan een assistentie verlenende of voorberei
Vrijheid van vestiging :                                           dende deelneming aan de uitoefening van het openbaar ge
                                                                   zag niet een rechtstreekse en specifieke uitoefening aan de
De voorwaarde dat de bestuurders van een venootschap
                                                                   uitoefening van dit gezag opleveren in de zin van artikel 55
woonplaats moeten hebben in de lidstaat waarin de ven             van het Verdrag.
nootschap is gevestigd ( artikel 8 van de wet), komt neer
op een discriminatie op grond van nationaltiteit.                  De mogelijkheid om wapens te dragen is, hoewel uitzon
Het aan de ondernemingen gestelde vereiste, dat zij de             derlijk, niet een uitsluitende bevoegdheid van de politie of
Spaanse nationaliteit moeten bezitten ( artikel 7 van de           een andere overheidsinstantie en ,op die grond kan niet
wet), is duidelijk discriminerend en beperkt het — uitdruk        worden gesteld dat wanneer het veiligheidspersoneel der
kelijk in artikel 52 van het EG-Verdrag neergelegde —              gelijke wapens mag dragen, zulks op zich erop duidt dat
recht van de ondernemingen om hun activiteiten uit te oe          wordt deelgenomen aan de uitoefening van het openbaar
fenen door middel van een filiaal of een dochteronderne           gezag. Het bij Real Decreto 137/1993 van 29 januari
                                                                   1993 goedgekeurde Reglamento de Armas voorziet in de
ming.
                                                                   mogelijkheid dat in omstandigheden waarin zulks gerecht
Wanneer het veiligheidspersoneel zijn werkzaamheden an            vaardigd is, wapenvergunningen aan particulieren, met in
ders dan in loondienst uitoefent, is het in artikel 10 , lid 3 ,   begrip van onderdanen van een andere lidstaat, kunnen
van de wet neergelegde nationaliteitsvereiste eveneens in          worden verleend . Het is duidelijk dat het veiligheidsperso
strijd met artikel 52 van het Verdrag.                             neel een wapenvergunning moet hebben om zijn diensten
                                                                   te kunnen verrichten, zoals iedere andere burger.
Vrij verrichten van diensten :
                                                                   Artikel 56 van het EG-Verdrag :
Het in artikel 7 vervatte nationaliteitsvereiste voor de on
derneming en het in artikel 8 van de wet vervatte woon            De Commissie is van mening, dat niet duidelijk is waarom
plaatsvereiste voor de bestuurders leiden ertoe, dat niet in       het feit dat een detective of een veiligheidsagent ( die zijn
Spanje gevestigde veiligheidsondernemingen of niet in              werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefent) niet
Spanje woonachtig veiligheidspersoneel geen particuliere           de Spaanse nationaliteit, doch de nationaliteit van een an
veiligheidsdiensten kunnen verrichten . Dit vereiste levert        dere lidstaat heeft, een reële, feitelijke en voldoende ern
een discriminerende belemmering van het vrij verrichten            stige bedreiging vormt voor de fundamentele belangen van
van diensten op .                                                  de maatschappij .
Artikel 55 van het EG-Verdrag                                      De uitsluiting van alle ondernemingen waarvan de bestuur
                                                                   ders of directeuren niet in Spanje wonen, en van alle on
De Commissie is van mening, dat het feit dat particuliere          derdanen van andere lidstaten lijkt vooral ingegeven door
ondernemingen met bepaalde veiligheidsdiensten zijn be            administratieve overwegingen .
last, die aldus grotendeels aan de staatssfeer zijn onttrok
ken, op zich de conclusie uitsluit, dat „ de particuliere vei     Het vrije verkeer van werknemers :
ligheid [. . .] functioneel deel uitmaakt van het aan de staat
toekomende veiligheidsmonopolie ". Bovendien wordt in              Wanneer het veiligheidspersoneel niet de status van over
de tekst zelf van de wet gespecificeerd, dat de diensten van       heidsambtenaar heeft, lijkt het bepaalde in artikel 48 , lid 4,
de veiligheidsondernemingen en het veiligheidspersoneel de         niet van toepassing te kunnen zijn .
openbare veiligheidsondernemingen en het openbare veilig
heidspersoneel aanvullen en daaraan ondergeschikt zijn,            De in artikel 48 , lid 3 , erkende redenen van openbare
zonder dat daarnaast wordt gezegd dat zij deel uitmaken            orde, openbare veiligheid en volksgezondheid staan niet
van de openbare veiligheid.                                        toe , dat een gehele sector van werkzaamheden van het
                                                                   vrije verkeer van werknemers en de toegang tot arbeid
De deelneming aan de uitoefening van openbaar gezag                wordt onttrokken .
wordt niet bepaald door het effect of het doel van be
paalde activiteiten, doch door de bevoegdheden welke aan           (') Boletín Oficial del Estado van 4 augustus 1992 .
de desbetreffende ondernemingen of het desbetreffende
personeel zijn toegekend. Het voorkomen van strafbare
feiten onderstelt niet een prerogatief van het openbaar ge
zag, aangezien particulieren in bepaalde omstandigheden
kunnen optreden ter voorkoming van strafbare feiten . Bo
vendien is de voorkoming van strafbare feiten niet speci          Verzoek van de Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta
fiek in het algemeen aan de veiligheidsondernemingen en            van 12 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in de
het veiligheidspersoneel opgfedragen, doch enkel wanneer           zaak L. Pitkaranta, vertegenwoordigd door haar wettelijke
bescherming het is .                                                                      voogd A. Pitkaranta.
                                                                                ( Zaak C-118/97 )
Evenmin kan op grond van de bijzondere verplichting van
de veiligheidsondernemingen en het veiligheidspersoneel                                        ( 97/C 166/10 )
om in de uitoefening van hun functie de politie ( Fuerzas
en Cuerpos de Seguridad ) bij te staan, met hen samen te            De Maaseutuelinkeinojen valituslautakunta heeft bij be
werken en hun instructies, voor zover deze de veiligheid            schikking van 12 maart 1997, ingekomen ter griffie van
beogen, op de volgen worden geconcludeerd dat zij deelne           het Hof van Justitie op 20 maart 1997, in de zaak L. Pit
men aan de deelneming van het openbaar gezag . In be               karanta, vertegenwoordigd door haar wettelijke voogd A.


title: Zaak C-285/05: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoikes grammes, N.E. Lésvou, Blue Star Ferries/Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Cabotage in het zeevervoer — Overgangsperiode — Rechtstreekse toepasselijkheid — Richtlijn 98/18/EG — Veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen — Verenigbaarheid van nationale regelgeving die diensten op gebied van zeevervoer door schepen die bepaalde leeftijd hebben bereikt verbiedt)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/23

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoikes grammes, N.E. Lésvou, Blue Star Ferries/Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou
   (Zaak C-285/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Cabotage in het zeevervoer - Overgangsperiode - Rechtstreekse toepasselijkheid - Richtlijn 98/18/EG - Veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen - Verenigbaarheid van nationale regelgeving die diensten op gebied van zeevervoer door schepen die bepaalde leeftijd hebben bereikt verbiedt)
   (2006/C 326/45)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoïkes Grammes, N.E. Lesvou, Blue Star Ferries

      Verwerende partij: Ypourgos Emporikis Naftilias, Ypourgos Aigaiou
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, 4 en 6, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Mogelijkheid voor particulieren, met een beroep op de verordening de geldigheid aan de orde te stellen van een vóór het einde van de in de verordening neergelegde uitzonderingsregeling vastgestelde nationale regeling — Uitlegging van de artikelen 5, lid 2, 6, lid 3, sub a, b, c, f en g, van richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (PB L 144, blz. 1) — Verenigbaarheid van nationale regelgeving die diensten op gebied van zeevervoer door schepen die bepaalde leeftijd hebben bereikt verbiedt
   Dictum

               1)

               Gelet op het bepaalde in artikel 6, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer), moet deze verordening aldus worden uitgelegd dat zij particulieren vóór 1 januari 2004 geen rechten kan toekennen op het gebied van cabotage met de Griekse eilanden voor geregelde passagiers- en veerdiensten en voor diensten met schepen van minder dan 650 bruto ton.

               2)

               De artikelen 5, lid 2, en 6, lid 3, sub a tot en met c, f en g, van richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regelgeving als die aan de orde in het hoofdgeding, die in absolute termen verbiedt dat schepen die een bepaalde leeftijd hebben bereikt voor binnenlandse reizen worden gebruikt, wanneer de betrokken lidstaat geen maatregelen heeft getroffen ter verbetering van de veiligheidsvoorschriften volgens de procedure van artikel 7, lid 4, van deze richtlijn.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste Aanleg van 19 oktober 2000 in zaak T-58/00, Bond van de Febarbel-Beroepsverenigingen en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 108/20                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.4.2001
te Amsterdam, S. B. Noë, advocaat te Den Haag, en M. S. H. de            1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Ranitz, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue             2)    Verwijst verzoekers in de kosten.
Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: W. Wils), betreffende een verzoek om
gedeeltelijke opschorting van de tenuitvoerlegging van be-               (1) PB C 149 van 27.5.00.
schikking 2000/117/EG van de Commissie van 26 oktober
1999 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van
het EG-Verdrag [zaak IV/33.884 — Nederlandse Federatieve
Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied
en Technische Unie (FEG en TU)] (PB 2000, L 39, blz. 1), heeft
de president van het Gerecht op 14 december 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
1)    CEF City Electrical Factors BV en CEF Holdings Ltd worden                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      toegelaten tot interventie ter ondersteuning van de conclusies
      van verweerster in de procedure in kort geding.
                                                                                van 31 oktober 2000
2)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         in zaak T-76/00 R, Bruno Farmaceutici SpA en anderen
3)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Procedure in kort geding — Intrekking van toelating om
                                                                         voor menselijk gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt
                                                                         te brengen die de stof „amfepramon” bevatten — Richtlijn
                                                                         75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                         (2001/C 108/37)
                              AANLEG
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       van 19 oktober 2000
                                                                         In zaak T-76/00 R, Bruno Farmaceutici SpA, gevestigd te
in zaak T-58/00, Bond van de Febarbel-Beroepsverenigin-                  Rome, Essential Nutrition Ltd, gevestigd te Brough (Verenigd
gen en anderen tegen Commissie van de Europese Ge-                       Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel Ltd, gevestigd te Uxbridge
                         meenschappen (1)                                (Verenigd Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel NV, gevestigd
                                                                         te Brussel, Marion Merrell SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk),
(Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG)                          Marion Merrell SA, gevestigd te Barcelona (Spanje), Sanova
nr. 2790/1999 van de Commissie — Niet-ontvankelijkheid)                  Pharma GmbH, gevestigd te Wenen, Temmler Pharma GmbH
                                                                         & Co. KG, gevestigd te Marburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                         door B. Sträter, advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende
                          (2001/C 108/36)                                te Luxemburg ten kantore van Bonn en Schmidt, advocaten
                                                                         aldaar, Val Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägen-
                       (Procestaal: Nederlands)                          baur), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuit-
                                                                         voerlegging van de beschikking van de Commissie van 9 maart
In zaak T-58/00, Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen,               2000 betreffende de intrekking van de toelating om voor
gevestigd te Brussel, J. Appeltants, wonende te Grâce-Hollogne           menselijk gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt te
(België), B. Corbeels, wonende te Leuven (België), vertegen-             brengen die de stof „amfepramon” bevatten [C(2000) 453],
woordigd door J. Van Hoof, advocaat te Brussel, domicilie                heeft de president van het Gerecht op 31 oktober 2000 een
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Brouxel,                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaat aldaar, rue Zithe 6, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils), betreffende een                   1)    Wat verzoeksters betreft, wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG)                               van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000
nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999                            betreffende de intrekking van de toelating om voor menselijk
betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag               gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt te brengen die de
op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde                    stof „amfepramon” bevatten [C(2000) 453].
feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21), heeft het Gerecht
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,         2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
19 oktober een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:


title: Zaak T-278/17: Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Bank of New York Mellon/EUIPO — Nixen Partners (NEXEN)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/36

         Beroep ingesteld op 10 mei 2017 — Bank of New York Mellon/EUIPO — Nixen Partners (NEXEN)
   (Zaak T-278/17)
   (2017/C 213/49)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Bank of New York Mellon Corp. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Klett en K. Schlüter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nixen Partners (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „NEXEN” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 374 152

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2017 in zaak R 1570/2016-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en de oppositie afwijzen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van deze procedure en de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieafdeling, met inbegrip van alle kosten die verzoekster in het kader van deze procedures heeft moeten maken.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-597/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 23 november 2016 — Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)/Antonio Zecca

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 23 november 2016 — Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)/Antonio Zecca
   (Zaak C-597/16)
   (2017/C 063/21)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      Verwerende partij: Antonio Zecca

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in die zin worden uitgelegd dat wanneer onherroepelijk is vastgesteld dat de handelwijze die het strafrechtelijke feit oplevert, niet is bewezen, het dan uitgesloten is, zonder dat de nationale rechter een verdere beoordeling hoeft te verrichten, dat nog een procedure wordt ingeleid en gevoerd voor dezelfde feiten teneinde sancties op te leggen die naar de aard en zwaarte ervan als strafrechtelijk moeten worden aangemerkt?

               2)

               Moet de nationale rechter bij de beoordeling of de sancties doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn, teneinde vast te stellen of het in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vervatte beginsel ne bis in idem is geschonden, rekening houden met de bij richtlijn 2014/57/EU (1) gestelde strafgrenzen?

      (1)  Richtlijn 2014/57/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende strafrechtelijke sancties voor marktmisbruik (richtlijn marktmisbruik), PB 2014, L 173, blz. 179.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 2 april 2004 in zaak T-231/02, Piero Gonnelli en Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke of rechtspersonen — Handelingen die hen individueel raken — Verordening — Handelsnormen voor olijfolie — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/41

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 2 april 2004
   in zaak T-231/02, Piero Gonnelli en Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke of rechtspersonen - Handelingen die hen individueel raken - Verordening - Handelsnormen voor olijfolie - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 118/88)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-231/02, Piero Gonnelli, wonende te Reggello (Italië), en Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO), gevestigd te Rome (Italië), vertegenwoordigd door U. Scuro, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Cattabriga en C. Loggi), betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1019/2002 van de Commissie van 13 juni 2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie (PB L 155, blz. 27), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 2 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters dragen hun eigen kosten alsmede die van verweerster.

      (1)  PB C 331 van 24.11.01.


title: Zaak C-572/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Frankrijk) op 8 december 2010 — Clément Amedee/Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés (minister van Justitie), Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État (minister van Begroting, Overheidsrekeningen, Ambtenarenzaken en Staatshervorming)

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion (Frankrijk) op 8 december 2010 — Clément Amedee/Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés (minister van Justitie), Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État (minister van Begroting, Overheidsrekeningen, Ambtenarenzaken en Staatshervorming)
   (Zaak C-572/10)
   2011/C 72/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Saint-Denis de la Réunion

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Clément Amedee

      Verwerende partijen: Garde des sceaux, Ministre de la justice et des libertés (minister van Justitie), Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’État (minister van Begroting, Overheidsrekeningen, Ambtenarenzaken en Staatshervorming)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de wettelijke regeling die tot stand werd gebracht door artikel L.12 b) van het wetboek inzake burgerlijke en militaire rustpensioenen, gewijzigd bij de bepalingen van artikel 48 van de wet van 21 augustus 2003, en bij artikel R.13 van hetzelfde wetboek, gewijzigd bij de bepalingen van artikel 6 van het decreet van 26 december 2003, worden geacht een indirecte discriminatie teweeg te brengen in de zin van artikel 157 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, ten voordele van de ouders van biologische kinderen, gelet op het aantal mannen dat zou kunnen voldoen aan de voorwaarde van de voortdurende onderbreking van de beroepsactiviteit gedurende ten minste twee maanden, en dit in het bijzonder wegens het ontbreken van een wettelijk kader dat deze laatsten toelaat aan deze voorwaarde te voldoen bij wege van een betaald verlof;

               2)

               indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, kan de aldus teweeggebrachte indirecte discriminatie worden gerechtvaardigd door de bepalingen van paragraaf 3 van artikel 6 van het akkoord gehecht aan het protocol no 14 over de sociale politiek;

               3)

               indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, verzetten de bepalingen van richtlijn 79/7/EEG (1) zich tegen de handhaving van de bepalingen van artikelen L.12 b) en R. 13 van het wetboek inzake burgerlijke en militaire rustpensioenen, en tot slot,

               4)

               in geval van een positief antwoord op de eerste vraag en van een negatief antwoord op de tweede en de derde vraag, kan tegen de voorschriften van de voormelde artikels alleen worden opgekomen voor zover zij de daardoor teweeggebrachte discriminatie betreffen of brengt dit de onmogelijkheid mee voor de ambtenaren van beide geslachten om voor de toepassing ervan in aanmerking te komen?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 april 2004 in zaak T-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure — Begroting van kosten)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/39

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 19 april 2004
   in zaak T-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Procedure - Begroting van kosten)
   (2004/C 118/85)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-321/00 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV, gevestigd te Rosbach (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Kaltenecker, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en S. Fries), betreffende een verzoek om begroting van de kosten ten vervolge op het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2003, Internationaler Hilfsfonds/Commissie (T-321/01, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 19 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het totaalbedrag van de door de Commissie aan verzoeker in zaak T-321/01 te vergoeden kosten wordt vastgesteld op 6 750 euro.

      (1)  PB C 56, van 2.3.2002.


title: Zaak T-14/09: Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Vanhecke/Parlement

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/47

         Beroep ingesteld op 16 januari 2009 — Vanhecke/Parlement
   (Zaak T-14/09)
   (2009/C 69/104)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Frank Vanhecke (Brugge, België) (vertegenwoordigers: R. Tournicourt en B. Siffert, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing van het Europees Parlement van 18 november 2008, betekend aan verzoeker op 30 november 2008, waarbij de parlementaire onschendbaarheid van verzoeker werd opgeheven;

               —

               Tenlastelegging van de kosten aan verwerende partij.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Minister van Justitie van België heeft per brief, gericht aan de voorzitter van het Europees Parlement, verzocht om de parlementaire onschendbaarheid van verzoeker op te heffen. Dit verzoek gebeurde volgens verzoeker op vraag van het parket van de stad Dendermonde dat verzoeker wilde vervolgen wegens de inhoud van een artikel, gepubliceerd in een lokaal partijblad in de stad Sint-Niklaas, waarvoor verzoeker de verantwoordelijke uitgever was.
   Het Europees Parlement heeft hierop besloten de parlementaire onschendbaarheid van verzoeker op te heffen.
   Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift roept verzoeker ten eerste in dat, overeenkomstig artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese gemeenschappen, de leden van het Europees parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend. Volgens verzoeker vloeit hieruit voort dat om de opheffing van de immuniteit van een Europees parlementslid enkel kan verzocht worden door het orgaan dat volgens de nationale wet bevoegd is om de opheffing van de onschendbaarheid van een nationaal lid van de volksvertegenwoordiging te verzoeken. Bijgevolg dient het verzoek om de procedure strekkende de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid, gericht aan de Minister van Justitie uit te gaan van het parket-generaal zoals dit bestaat op het niveau van het Hof van beroep en niet zoals in casu is gedaan door een lokaal parket, georganiseerd op arrondissementeel niveau.
   Het tweede middel heeft betrekking op de besluitvorming in de commissie Juridische Zaken van het Europees Parlement. Verzoeker voert aan dat de leden van de commissie die beslisten over het verzoek tot opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van verzoeker ofwel aanwezig moesten zijn op de hoorzitting waar verzoeker werd gehoord, ofwel over een degelijk verslag moesten beschikken met een uiteenzetting van de argumentatie. Volgens verzoeker was dit niet het geval.
   Ten derde roept verzoeker een schending in van de vertrouwelijkheid en de geheimhoudingsplicht. Verzoeker voert in dit verband aan dat voor de eindstemming van de commissie Juridische zaken het verslag van de commissievoorzitter reeds beschikbaar was voor de pers.
   Ten vierde voert verzoeker een schending aan van artikel 7 van het Reglement van het Europees parlement, doordat elk debat in de plenaire vergadering onmogelijk zou zijn gemaakt.
   Ten vijfde roept verzoeker een gebrek aan motivering in, doordat de bestreden beschikking zich beperkt tot een verwijzing naar het verslag van de commissie Juridische Zaken.
   Ten zesde bestrijdt verzoeker de motivering, die gebruikt werd door de commissie Juridische Zaken dat „het niet tot de taken van een afgevaardigde van het Europees parlement behoort om als verantwoordelijke uitgever van een krant van een nationale politieke partij te fungeren”. Volgens verzoeker is het de taak van een politicus om een politieke mening te verkondigen en te verspreiden en is het uitgeven en fingeren als verantwoordelijke uitgever van politieke geschriften bij uitstek een deel van de taak van een Europees parlementslid.


title: Zaak C-65/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 februari 2009 — Gebr. Weber GmbH/Jürgen Wittmer

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 februari 2009 — Gebr. Weber GmbH/Jürgen Wittmer
   (Zaak C-65/09)
   2009/C 90/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gebr. Weber GmbH

      Verwerende partij: Jürgen Wittmer

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van artikel 3, lid 3, eerste en tweede alinea, van richtlijn 1999/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling volgens welke de verkoper in geval van niet-conformiteit van het afgeleverde consumptiegoed de door de consument verlangde vorm van genoegdoening ook kan weigeren indien deze voor hem kosten zou meebrengen die, vergeleken met de waarde die het goed zonder het gebrek aan overeenstemming zou hebben, en gelet op de ernst van het gebrek aan overeenstemming, onredelijk (absoluut onevenredig verhouding) zijn?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: moeten de bepalingen van artikel 3, leden 2 en 3, derde alinea, van voormelde richtlijn aldus worden uitgelegd dat wanneer het niet-conforme consumptiegoed door vervanging in overeenstemming wordt gebracht, de kosten die moeten worden gemaakt om het door de consument overeenkomstig zijn aard en bestemming aangebrachte niet-conforme goed te demonteren, voor rekening van de verkoper komen?

      (1)  PB L 171, van 7.7.1999, blz. 12.


title: Zaak C-49/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena — Spanje) — Finanmadrid EFC, S.A./Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano en Miriam Elisabeth Caicedo Merino (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Betalingsbevelprocedure — Gedwongen executie — Bevoegdheid van de nationale executierechter om de nietigheid van een oneerlijk beding ambtshalve op te werpen — Beginsel van het gezag van gewijsde — Doeltreffendheidsbeginsel — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Rechterlijke bescherming)

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena — Spanje) — Finanmadrid EFC, S.A./Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano en Miriam Elisabeth Caicedo Merino
   (Zaak C-49/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen - Betalingsbevelprocedure - Gedwongen executie - Bevoegdheid van de nationale executierechter om de nietigheid van een oneerlijk beding ambtshalve op te werpen - Beginsel van het gezag van gewijsde - Doeltreffendheidsbeginsel - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Rechterlijke bescherming))
   (2016/C 145/04)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia de Cartagena

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanmadrid EFC, S.A.

      Verwerende partijen: Jesús Vicente Albán Zambrano, María Josefa García Zapata, Jorge Luis Albán Zambrano en Miriam Elisabeth Caicedo Merino

      Dictum

   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, waarbij de rechter die verzocht is om executie van een betalingsbevel niet ambtshalve kan beoordelen of een beding in een consumentenovereenkomst oneerlijk is, en de instantie waarbij het verzoek om een betalingsbevel is ingediend niet bevoegd is om tot een dergelijke beoordeling over te gaan.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Torino bij beschikking van 18 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Battital Srl en Regione Piemonte (Zaak C-14/98)

text:
7.3.98                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 72/13
Verzoek van de Pretura Circondariale di Torino bij                   1. vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
beschikking van 18 december 1997 om een prejudicieÈle                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
beslissing in het geding tussen Battital Srl en Regione                   zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/28/EG (1) van de
                            Piemonte                                      Raad van 23 juni 1994 tot vaststelling van de beginse-
                        (Zaak C-14/98)                                    len inzake de zoötechnische en genealogische voor-
                                                                          schriften voor de invoer uit derde landen van dieren,
                          (98/C 72/24)                                    alsmede van sperma, eicellen en embryo's en tot wijzi-
                                                                          ging van Richtlijn 77/504/EEG (2) betreffende raszui-
                                                                          vere fokrunderen, de ingevolge deze richtlijn en het
De Pretura Circondariale di Torino heeft bij beschikking                  Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
van 18 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                   komen; en
van Justitie op 22 januari 1998, in het geding tussen Batti-
tal Srl en Regione Piemonte, het Hof van Justitie van de             2. Ierland in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
beslissing over de navolgende vragen:                                Middelen en voornaamste argumenten
1. Geldt ingevolge artikel 1 van Richtlijn 95/40/EG (1)              Volgens artikel 189 van het EG-Verdrag is een richtlijn
     van de Commissie van 19 juli 1995, artikel 2 van                verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
     Richtlijn 96/14/EG (2) van de Commissie van 12 maart            elke lidstaat. Dit betekent ook, dat de lidstaten verplicht
     1996, en artikel 1 van Richtlijn 96/15/EG (3) van de            zijn de in de richtlijn voor de uitvoering daarvan gestelde
     Commissie van 14 maart 1996, in ItalieÈ (of in Itali-           termijn in acht te nemen. Deze termijn is op 1 juli 1995
     aanse regio's) nog een verbod op het binnenbrengen              verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft vastge-
     van organismen van de soort Citrus?                             steld die nodig zijn voor de omzetting van de in de conclu-
                                                                     sies van de Commissie bedoelde richtlijn in nationaal
                                                                     recht.
2. Is dit verbod per 1 april 1996 opgeheven?
                                                                     (1) PB L 178 van 12.7.1994, blz. 66.
                                                                     (2) PB L 206 van 12.8.1977, blz. 8.
3. Is het besluit van 31 januari 1996 van het Ministero
     delle Risorse Agricole, waarbij Richtlijn 95/40/EG is
     omgezet, onverenigbaar, wat de relevante bepalingen
     betreft, met de opheffing van het verbod op de invoer
     op Italiaans grondgebied (of een deel daarvan) van
     plantaardige organismen van de soort Citrus, zoals die
     lijkt voort te vloeien uit Richtlijn 95/40/EG van 19 juli       Beroep, op 28 januari 1998 ingesteld door Commissie van
     1995, juncto artikel 2 van Richtlijn 96/14/EG van                        de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
     12 maart 1996 en artikel 1 van Richtlijn 96/15/EG                                      (Zaak C-24/98)
     van 14 maart 1996?
                                                                                (98/C 72/26)
(1) PB L 182 van 2.8.1995, blz. 14.
(2) PB L 68 van 19.3.1996, blz. 24.                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(3) PB L 70 van 20.3.1996, blz. 35.                                  is op 28 januari 1998 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, en
                                                                     M. Shotter, in het kader van de uitwisseling van ambtena-
                                                                     ren bij de Commissie gedetacheerd nationaal ambtenaar,
                                                                     als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst
Beroep, op 26 januari 1998 ingesteld door Commissie van              van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
          de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                        (Zaak C-21/98)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (98/C 72/25)
                                                                     Ð vast te stellen dat Ierland, door geen mededeling te
                                                                          doen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
                                                                          gen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/22/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
is op 26 januari 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                          30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het ver-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          lenen en het gebruik maken van vergunningen voor de
woordigd door J. Macdonald Flett, lid van haar juridische
                                                                          prospectie, de exploratie en de productie van koolwa-
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          terstoffen, of door niet de ter uitvoering daarvan nood-
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van
                                                                          zakelijke maatregelen vast te stellen, niet aan de krach-
haar juridische dienst, Centre Wagner.
                                                                          tens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                          heeft voldaan;
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het het Hof behage:                                        Ð Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-75/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — SEK Zollagentur GmbH/Hauptzollamt Gießen (Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Onttrekking aan douanetoezicht van aan rechten bij invoer onderworpen goederen — Ontstaan van douaneschuld)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — SEK Zollagentur GmbH/Hauptzollamt Gießen
   (Zaak C-75/13) (1)

   ((Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Onttrekking aan douanetoezicht van aan rechten bij invoer onderworpen goederen - Ontstaan van douaneschuld))
   2014/C 282/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SEK Zollagentur GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Gießen

      Dictum

               1)

               De artikelen 50 en 203 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moeten in die zin worden uitgelegd dat een in tijdelijke opslag geplaatst goed moet worden geacht aan het douanetoezicht te zijn onttrokken indien het voor de regeling extern communautair douanevervoer is aangegeven, maar de opslag niet verlaat en niet wordt aangebracht bij het douanekantoor van bestemming, terwijl de documenten voor douanevervoer daar wel zijn aangebracht.

               2)

               Artikel 203, lid 3, vierde streepje, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, moet in die zin worden uitgelegd dat in geval van onttrekking van een goed aan het douanetoezicht, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, de persoon die als toegelaten afzender dat goed onder de regeling extern communautair douanevervoer heeft geplaatst, krachtens die bepaling schuldenaar is.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


20150731035616932015/C 270/306572013TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150702242522Zaak T-657/13: Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — BH Stores/BHIM — Alex Toys (ALEX) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALEX — Nationale woord- en beeldmerken ALEX — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Ontbreken van soortgelijkheid tussen de waren en de diensten die worden aangeduid door de conflicterende merken — Geen verwarringsgevaar”]
 ---documentbreak--- C2702015NL2420120150702NL0030242252Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — BH Stores/BHIM — Alex Toys (ALEX)
   (Zaak T-657/13) (
         1
      )
   „[„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALEX — Nationale woord- en beeldmerken ALEX — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Ontbreken van soortgelijkheid tussen de waren en de diensten die worden aangeduid door de conflicterende merken — Geen verwarringsgevaar”]”2015/C 270/30Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: BH Stores BV (Curaçao, autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden) (vertegenwoordigers: T. Dolde, advocaat, en M. Hawkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Alex Toys, LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Macías Bonilla, P. López Ronda, G. Marín Raigal en E. Armero, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 september 2013 (zaak R 1950/2012-2), inzake een oppositieprocedure tussen BH Stores BV en Alex Toys LLC

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            BH Stores BV wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de door Alex Toys LLC in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) gemaakte noodzakelijke kosten.

      (
         1
      )	PB C 61 van 1.3.2014.


title: Verzoek van het Diikitiko Protodikio Athinas van 24 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen P. Moskof en Ethnikos Organismos Kapnou (Zaak C-244/95)

text:
Nr . C 268 / 10         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 10 . 95
L 126 , blz . 11 ), de verplichtingen niet is nagekomen die op        1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
hem rusten krachtens artikel 12 , lid 1 , respectievelijk                  lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
artikel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijnen en artikel 189              te voldoen aan Richtlijn 9 1 /263/EEG van de Raad van
EG-Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als               29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de
volgt: C. Gulmann, kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho                 wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur
de Almeida , D. A. O. Edward en L. Sevón ( rapporteur ),                   voor telecommunicatie en de onderlinge erkenning van
rechters ; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier : R. Grass,             de conformiteit van de apparatuur, is de Helleense
op 11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het                         Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar
dictum luidt als volgt:                                                    rustende verplichtingen niet nagekomen.
1 . Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin           2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de
                                                                           kosten .
     gen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
     Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin            (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
     gen van de Lid-Staten inzake elektromagnetische com
     patibiliteit en Richtlijn 92/31 /EEG van de Raad van
     28 april 1 992 tot wijziging van Richtlijn 89/336/EEG , is
     Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem
     rusten krachtens artikel 12 , lid 1 , respectievelijk arti      Beroep, op 2 juli 1995 ingesteld door G. Bernardi tegen
     kel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijnen en artikel 189                              Europees Parlement
     EG-Verdrag.
                                                                                ( Zaak C-228/95 )
2.    Ierland wordt verwezen in de kosten .                                                     ( 95/C 268/21 )
(') PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 2 juli 1995 beroep ingesteld tegen Europees Parlement
                                                                      door G. Bernardi , vertegenwoordigd door G. Lattanzi,
                                                                      advocaat te Massa-Carrara ( Italië ), domicilie gekozen heb
                                                                      bende te Luxembourg, Rue Godchaux 33 .
                     ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer )                             Verzoeker concludeert met name tot nietigverklaring van de
                                                                      mededeling „ Oproep van kandidaten met het oog op de
                       van 11 augustus 1995                           benoeming van een Europese ombudsman " ( 1 ), alsmede van
in zaak C-260/94 : Commissie van de Europese Gemeen                  alle verknochte latere handelingen .
            schappen tegen Helleense Republiek ( 1 )
(Niet-nakoming — Richtlijn 91/263/EEG — Niet-omzet                   Bij beschikking van 11 juli 1995 heeft het Hof krachtens
                                 ting)                                artikel 47 van zijn Statuut-EG het beroep naar het Gerecht
                           ( 95/C 268/20 )                            van eerste aanleg verwezen .
                        (Procestaai: Grieks)                          (') PB nr . C 127 van 23 . 5 . 1995 , blz . 4 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-260/94 , Commissie van de Europese Gemeen                  Verzoek van het Diikitiko Protodikio Athinas van 24 mei
schappen ( gemachtigden : D. Gouloussis en A. C. Jessen )              1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige
tegen Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopou                geding tussen P. Moskof en Ethnikos Organismos
los en L Kiki ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat                                      Kapnou
de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn                                  ( Zaak C-244/95 )
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /263/EEG van de                                        ( 95/C 268/22 )
Raad van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van
de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur               Bij beschikking van 24 mei 1995 ( ingekomen ter griffie van
voor telecommunicatie en de onderlinge erkenning van de                het Hof van Justitie op 12 juli 1995 ) heeft het Diikitiko
conformiteit van de apparatuur ( PB 1991 , L 128 , blz . 1 ), en,      Protodikio Athinas in het aldaar aanhangige geding tussen
 subsidiair, de Commissie niet binnen de gestelde termijn              P. Moskof en Ethnikos Organismos Kapnou, het Hof van
 daarvan in kennis te stellen, de krachtens het EG-Verdrag op         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het             prejudiciële beslissing over de geldigheid van Verordening
 Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: F. A. Schock            ( EG ) nr . 3477/93 ( PB 1993 , L 317, blz . 30 ) van de
 weiler, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini               Commissie, voorzover het de landbouwomrekeningskoers
 ( rapporteur), C. N. Kakouris en G. Hirsch, rechters;                 betreft voor de premie voor tabak van de oogst van 1992 en
 advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass , op               daarvóór, die na 1 juli 1993 de controle verlaat. Omtrent de
 11 augustus 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                geldigheid van deze verordening is om de volgende redenen
 luidt als volgt:                                                      twijfel gerezen :
 ---pagebreak--- 14 . 10 . 95          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 268/ 1 1
A. Verordening ( EEG ) nr . 3477/93 werd door de Commis             3 . Bij een ontkennend antwoord op ook deze vraag: kan
     sie niet aan het Comité van beheer voor tabak voorge               een publiekrechtelijk lichaam zich met een rechtstreeks
     legd als ontwerp voor een regeling met terugwerkende                beroep op artikel 4 , leden 1 en 2 juncto lid 5 , van
     kracht .                                                            Richtlijn 77/338/EEG teweerstellen tegen toepassing
                                                                         van een nationale bepaling, ook wanneer toepassing van
B. Schending van Verordening ( EEG ) nr . 3813/92 van de                 de regeling in die richtlijn wegens de aftrek van
     Raad en onvoldoende motivering van Verordening                      voorbelasting indirect een gunstig, maar voor het
     ( EEG ) nr. 3477/93 van de Commissie.                               overige een nadelig effect heeft ?
C. Schending van artikel 3 , lid 1 , tweede alinea , sub IV, van
     Verordening ( EEG ) nr. 727/70 van de Raad, zoals
     gewijzigd bij artikel 1 van Verordening 1329/90 van de
     Raad .
D. Schending van artikel 39 , lid 1 , sub c , EG-Verdrag.
                                                                     Hogere voorziening, op 24 juli 1995 ingesteld door Euro
E. Schending van het beginsel, dat de handelingen van de             pees Parlement tegen het arrest, op 30 mei 1995 in zaak
     Gemeenschappen geen terugwerkende kracht hebben .               T-289/94 tussen A. Innamorati en Europees Parlement
                                                                     gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
F. Schending van het beginsel van gerechtvaardigd ver                             Gemeenschappen ( Derde Kamer)
     trouwen .                                                                            ( Zaak C-254/95 P)
                                                                                ( 95/C 268/24 )
G. Schending van het beginsel van gelijke behandeling van
     ondernemingen van de Gemeenschap .
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
H. Misbruik van bevoegdheid .                                        op 24 juli 1 995 hogere voorziening ingesteld door Europees
                                                                     Parlement, vertegenwoordigd door M. Peter en J. L. Rufas
                                                                     Quintana als gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te
                                                                     Luxemburg op het secretariaat-generaal van het Europees
                                                                     Parlement, Kirchberg, tegen het arrest, op 30 mei 1 995 in
Verzoek van het Bundesfinanzhof — Elfde Senat — van                  zaak T-289/94 tussen A. Innamorati en Europees Parlement
21 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
aanhangige geding tussen Finanzamt Augsburg-Stadt en                 Gemeenschappen ( Derde Kamer ).
                   Marktgemeinde Welden
                       ( Zaak C-247/95 )                             Requirant concludeert dat het den Hove behage :
                          ( 95/C 268/23 )
                                                                     — te vernietigen het arrest door het Gerecht van eerste
Bij beschikking van 21 maart 1995 (ingekomen ter griffie                 aanleg op 30 mei 1995 in zaak T-289/94 tussen A.
van het Hof van Justitie op 17 juli 1995 ) heeft het                     Innamorati en Europees Parlement gewezen (');
Bundesfinanzhof — Elfde Senat — in het aldaar aanhangige
geding tussen Finanzamt Augsburg-Stadt en Marktge                   — de door het Europees Parlement in eerste aanleg gefor
meinde Welden, het Hof van Justitie van de Europese                       muleerde vorderingen , te weten :
 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de volgende vragen :                                                — het beroep ongegrond te verklaren ,
                                                                          — kosten rechtens,
 1 . Staat artikel 4, lid 5 , vierde alinea , van Richtlijn
      77/388/EEG ( PB 1977 , L 145 , blz . 1 ) de Lid-Staten toe ,    — toe te wijzen en over de voor het Hof opgekomen kosten
     werkzaamheden die van belasting zijn vrijgesteld, maar               naar wijsheid te beslissen .
      waarbij keuze voor belastingheffing mogelijk is, in het
      geval van publiekrechtelijke lichamen te behandelen als
      werkzaamheden die zij „ als overheid " verrichten, hoe         Middelen en voornaamste argumenten :
      wel zij die werkzaamheden uitoefenen onder dezelfde
      juridische voorwaarden en op dezelfde wijze als parti          Schending van het gemeenschapsrecht, inzonderheid mis
      culiere economische subjecten ?                                 kenning of verkeerde uitlegging van de rechtspraak van het
                                                                      Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg ter zake van
 2 . Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: kan het          de motivering van administratieve besluiten; een jury van
      in artikel 13 , C, tweede alinea , van Richtlijn 77/            een vergelijkend onderzoek is niet verplicht mededeling te
      388/EEG bedoelde recht om voor belastingheffing te              doen van de „ criteria " of parameters die zij voor de
      kiezen, zodanig worden beperkt dat handelingen in de            verbetering van een schriftelijke proef mocht vaststellen.
      zin van artikel 13 , C, eerste alinea , van Richtlijn
      77/388/EEG wanneer zij door publiekrechtelijke licha           (M PB nr . C 189 van 22 . 7 . 1995 , blz . 15 .
      men worden verricht, alleen onder bepaalde voorwaar
      den als handelingen van een ondernemer worden
       behandeld ?


title: Zaak T-122/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Yao N’Dré/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/18

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Yao N’Dré/Raad
   (Zaak T-122/11)
   2011/C 130/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paul Yao N’Dré (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoeker;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak T-166/16: Beroep ingesteld op 13 april 2016 — Panzeri/Parlement

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/32

         Beroep ingesteld op 13 april 2016 — Panzeri/Parlement
   (Zaak T-166/16)
   (2016/C 200/45)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pier Antonio Panzeri (Calusco d’Adda, Italië) (vertegenwoordiger: C. Cerami, avvocato)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep toewijzen en de bestreden maatregelen derhalve nietig verklaren wegens onrechtmatigheid;

               —

               het Europees Parlement bijgevolg veroordelen tot terugbetaling van 12 000 EUR, vermeerderd met rente en geherwaardeerd, dan wel het eventuele hogere bedrag dat in de loop van het geding zal worden uitbetaald op grond van het bestreden bevel;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft nota nr. D 302681 van 11 februari 2016 van de Secretaris-generaal van het Europees Parlement, waarin de motivering van de als bijlage toegevoegde debetnota nr. 2016-207 van dezelfde datum is opgenomen, die ziet op de terugvordering van bedragen die ten onrechte zouden zijn ontvangen als vergoeding voor parlementaire medewerkers.
   In deze zaak worden dezelfde middelen en voornaamste argumenten aangevoerd als in zaak T-677/15, Panzeri/Parlement en Commissie (PB 2016, C 27, blz. 74).


title: Doorhaling van zaak C-84/05

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/13

         Doorhaling van zaak C-84/05 (1)

   (2005/C 330/32)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2003 in zaak C-14/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht Hannover om een prejudiciële beslissing): Molkerei Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG tegen Bezirksregierung Hannover ("Gemeenschappelĳke ordening der markten — Melk en zuivelproducten — Steunregeling voor ondermelk — Geldigheid van verordening (EG) nr. 2799/1999 — Bevoegdheid van Commissie [artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 1255/1999] — Discriminatieverbod (artikel 34, lid 2, EG) — Rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel")

text:
C 101/6                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                26.4.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                           van 25 februari 2003
                         van 6 maart 2003
                                                                             in zaak C-59/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
in zaak C-14/01 (verzoek van het Verwaltungsgericht
Hannover om een prejudiciële beslissing): Molkerei Wa-
genfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG tegen Bezirks-                            („Niet-nakoming — Richtlijn 92/49/EEG — Tariefvrijheid
                     regierung Hannover (1)                                  en afschaffing van preventief of stelselmatig toezicht op
                                                                                tarieven en contracten — Inzameling van gegevens”)
(„Gemeenschappelijke ordening der markten — Melk en
zuivelproducten — Steunregeling voor ondermelk — Geldig-                                               (2003/C 101/11)
heid van verordening (EG) nr. 2799/1999 — Bevoegdheid
van Commissie [artikel 11, lid 1, van verordening (EG)
nr. 1255/1999] — Discriminatieverbod (artikel 34, lid 2,                                             (Procestaal: Italiaans)
      EG) — Rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2003/C 101/10)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   In zaak C-59/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                                pen (gemachtigden: C. Tufvesson en A. Aresu) tegen Italiaanse
                                                                             Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door G. de
                                                                             Bellis), betreffende een beroep tot vaststelling dat de Italiaanse
                                                                             Republiek, door een systeem te hebben ingevoerd en te
                                                                             handhaven tot bevriezing van de tarieven voor alle contracten
In zaak C-14/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                  voor wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering voor motor-
tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Hannover                      rijtuigen tegen op Italiaans grondgebied gelegen risico’s, zonder
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Molkerei                 onderscheid tussen in Italië gevestigde verzekeringsmaatschap-
Wagenfeld Karl Niemann GmbH & Co. KG en Bezirksregierung                     pijen en die welke aldaar hun activiteiten uitoefenen via
Hannover, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid                  bijkantoren dan wel in het kader van het vrij verrichten van
van verordening (EG) nr. 2799/1999 van de Commissie                          diensten, zulks in strijd met:
van 17 december 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van
verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad ten aanzien van
de toekenning van steun voor ondermelk en mageremelkpoe-                     a)    het beginsel van vrije tariefbepaling en afschaffing van
der voor voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd                              preventief of stelselmatig toezicht op tarieven en contrac-
mageremelkpoeder (PB L 340, blz. 3), heeft het Hof (Zesde                          ten, bedoeld in de artikelen 6, 29 en 39 van richtlijn 92/
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de                     49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie
Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde                            van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betref-
kamer, V. Skouris (rapporteur), F. Macken, N. Colneric en                          fende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                      van de levensverzekeringbranche, en houdende wijziging
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 6 maart 2003                       van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             richtlijn „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1);
                                                                             b)    de in artikel 44 van deze richtlijn vervatte regeling voor
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of                 de inzameling van gegevens omtrent de premies, de
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening                  schadegevallen en de provisies, de frequentie en de
(EG) nr. 2799/1999 van de Commissie van 17 december 1999                           gemiddelde kosten van de schadegevallen, alsmede voor
houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1255/                      de uitwisseling van die gegevens tussen de toezichthou-
1999 van de Raad ten aanzien van de toekenning van steun voor                      dende autoriteiten van de lidstaat van herkomst en die
ondermelk en mageremelkpoeder voor voederdoeleinden en de verkoop                  van de lidstaat van ontvangst,
van voornoemd mageremelkpoeder.
                                                                             de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens genoemde
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.                                                  richtlijn op haar rusten, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                             G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
                                                                             en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
                                                                             P. Jann, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha