title: Zaak T-103/07: Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Fratex Indústria e Comércio/BHIM — USA Track & Field (TRACK & FIELD USA)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/25

         Beroep ingesteld op 2 april 2007 — Fratex Indústria e Comércio/BHIM — USA Track & Field (TRACK & FIELD USA)
   (Zaak T-103/07)
   (2007/C 140/44)
   Taal van het verzoekschrift: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Fratex Indústria e Comércio, Lda. (São Paulo, Brazilië) (vertegenwoordiger: B. Braga da Cruz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: USA Track & Field, Inc.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 januari 2007 in zaak R 1061/2005-4 te vernietigen;

               —

               bijgevolg het BHIM te gelasten de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 168088 voor waren van klasse 25 te weigeren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: USA Track & Field, Inc.

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemengd merk USA TRACK & FIELD

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: TRACK & FIELD

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep van USA Track & Field, Inc.

      Aangevoerde middelen: Volgens verzoekster is de bestreden beslissing in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1), aangezien er verwarringsgevaar bestaat voor de consumenten indien de betrokken tekens op de markt tegenover elkaar komen te staan, aangezien beide de uitdrukking TRACK & FIELD bevatten. De door de betrokken merken aangeduide waren zijn immers identiek, en hoewel er geen verwarringsgevaar stricto sensu bestaat, is er nog altijd een gevaar van associatie in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, in fine, van deze verordening, dat in eerstgenoemd gevaar vervat zit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-578/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 november 2015 door Mansour Dairek Attoumi tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-278/14, Dairek Attoumi/BHIM - Diesel

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/3

         Hogere voorziening ingesteld op 9 november 2015 door Mansour Dairek Attoumi tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-278/14, Dairek Attoumi/BHIM - Diesel
   (Zaak C-578/15 P)
   (2016/C 251/03)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Mansour Dairek Attoumi (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. M. Manresa Medina, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en Diesel, S.PA
   Bij beschikking van 26 mei 2016 heeft het Hof (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen en Mansour Dairek Attoumi verwezen in de kosten.


title: Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van 16 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen P. Denuit (burgerlijke partij: Belgische Staat, in de persoon van de Vice-Eerste Minister en Minister van Verkeerswezen en Overheidsbedrijven en de Minister van Wetenschapsbeleid) (Zaak C-14/96)

text:
  Nr . C 64/ 10            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2 . 3 . 96
  Verzoek om een prejudiciële beslissing bij arrest van de                         nationale rechter overigens vaststelt dat de betrokken
  Belgische Raad van State van 4 december 1995 , in het                            organisatie haar zetel op het grondgebied van deze
  geding tussen Bic Benelux SA en de Belgische Staat,                              Lid-Staat heeft en dat daadwerkelijk regie-, samenstel
        vertegenwoordigd door de Minister van Financiën                            lings- of montagewerkzaamheden voor het programma
                             ( Zaak C- 13/96 )                                     op dat grondgebied worden verricht ?
                                ( 96/C 64/21 )
                                                                              2 . Gesteld dat uitzendingen van een televisie-omroeporga
                                                                                nisatie die een vergunning heeft van een Lid-Staat, niet
  De Belgische Raad van State heeft bij arrest van 4 december                      moeten worden beschouwd als uitzendingen van een
  1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         televisie-omroeporganisatie die onder de bevoegdheid
  19 januari 1996 , in het geding tussen Bic Benelux SA en de                      van een Lid-Staat valt in de zin van deze richtlijn, kan een
 Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van                            andere Lid-Staat dan de doorgifte van de uitzendingen
  Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                          op een grondgebied verbieden of beperken, en zo ja,
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing.                                 onder welke voorwaarden, in het bijzonder gelet op de
                                                                                artikelen 59 en volgende van het Verdrag ?
 De volgende prejudiciële vraag wordt door de Raad van
 State aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                       3 . Moet artikel 2 van diezelfde richtlijn aldus worden
 schappen gesteld :                                                                uitgelegd dat, indien een televisie-omroeporganisatie
                                                                                onder de bevoegdheid van een Lid-Staat valt, een andere
  „ Zijn de verplichting om op produkten die aan een taks zijn                     Lid-Staat zich niet tegen de doorgifte op zijn grondge
 onderworpen omdat zij milieubelastend worden geacht,                              bied van televisie-uitzendingen van die omroeporgani
 vóór uitslag voor de verkoop aan de consument een bepaald                         satie kan verzetten, zelfs wanneer de voorschriften van
 kenteken aan te brengen en de verplichting om op deze                             de" artikelen 4 en 5 van diezelfde richtlijn niet worden
 produkten een ander kenteken aan te brengen wanneer zij                           geëerbiedigd ?
 met vrijstelling van deze taks worden geleverd in het kader
 van diplomatieke vrijstellingen, „ technische specificaties " in             (M PB nr . L 298 van 17 . 10 . 1989 , blz . 23 .
 de zin van artikel 1 , punt 1 , van Richtlijn 83/189/EEG van de
 Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieproce
 dure op het gebied van normen en technische voorschrif
ten ('), gewijzigd bij Richtlijn 88/ 182/EEG van 22 maart
 1988 ( 2 ), of zijn zij „ technische voorschriften " in de zin van          Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 1 december
 artikel 1 , punt 5 , van deze richtlijn ?"                                   1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                             K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
 (>) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
                                                                                Hamburg
 ( 2 ) PB nr . L 81 van 26 . 3 . 1988 , blz . 95 .
                                                                                ( Zaak C-15/96 )
                                                                                ( 96/C 64/23 )
                                                                             Het Arbeitsgericht Hamburg — 3e Kamer — heeft bij
Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van                    beschikking van 1 december 1995 , ingekomen ter griffie van
 16 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de                        het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding tussen
strafzaak tegen P. Denuit ( burgerlijke partij : Belgische Staat,            K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
in de persoon van de Vice-Eerste Minister en Minister van                    Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
Verkeerswezen en Overheidsbedrijven en de Minister van                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                         Wetenschapsbeleid )                                 navolgende vragen :
                            ( Zaak C-14/96 )
                                                                             1 . Is er sprake van schending van artikel 48 van het
                               ( 96/C 64/22 )                                     EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en 4 , van Verordening
                                                                                ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad betreffende het vrije
De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij vonnis                        verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ('),
van 16 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       wanneer een cao voor de openbare dienst enkel voorziet
Justitie op 19 januari 1996 , in de strafzaak tegen P. Denuit                     in overgang naar een hogere salarisgroep na acht jaar
( burgerlijke partij : Belgische Staat, in de persoon van de                      werkzaamheid in een bepaalde salarisgroep van de voor
Vice-Eerste Minister en Minister van Verkeerswezen en                             alle personeelsleden van de openbare dienst van de
Overheidsbedrijven en de Minister van Wetenschapsbeleid ),                        Bondsrepubliek Duitsland geldende cao ( Bundes-Ange
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                               stelltentarifvertrag — BAT), en een vergelijkbare werk
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                        zaamheid in de openbare dienst van een andere Lid-Staat
vragen :                                                                          van de Gemeenschap dus buiten beschouwing blijft ?
1 . Onder welke voorwaarden wordt een televisie-omroep                      2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
       organisatie geacht, onder de bevoegdheid van een
       Lid-Staat te vallen in de zin van artikel 2 , lid 1 , van                  Vereist artikel 48 juncto Verordening ( EEG ) nr. 1612/
       Richtlijn 89/552/EEG van de Raad ('). In hoeverre is de                    68 van de Raad betreffende het vrije verkeer van
       niet-Europese herkomst van een relatief groot deel van                     werknemers binnen de Gemeenschap, dat tijdvakken die
       de uitgezonden programma's van belang, indien de                           artsen in de openbare dienst van een andere Lid-Staat


title: Zaak C-366/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — ABBOT SpA/Ministero della Salute en Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 2 augustus 2007 — ABBOT SpA/Ministero della Salute en Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   (Zaak C-366/07)
   (2007/C 247/18)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ABBOT SpA

      Verwerende partijen: Ministero della Salute en Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is toegestaan, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de zinsnede „verminderingen die eventueel worden aangebracht” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het toegestaan maatregelen vast te stellen in de zin van artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren”, die verwijzen naar geraamde in plaats van vastgestelde economische waarden van de uitgaven (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Is aan de eis van objectieve criteria die zodanig transparant zijn dat de handelwijze van de ter zake bevoegde autoriteiten (met betrekking tot de periode tot en met 31 december 2006) en de wetgever (met ingang van 1 januari 2007) verifieerbaar wordt, volledig voldaan door het vaststellen van het plafond voor geneesmiddelenuitgaven waartoe elke lidstaat bevoegd is, de beheersing ervan en, met name, door de gegevens over de totale uitgaven voor de gezondheidszorg of, meer bepaald, door de gegevens over de uitgaven voor geneesmiddelen?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak T-164/17: Beroep ingesteld op 14 maart 2017 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/EUIPO — Pink Lady America (WILD PINK)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/55

         Beroep ingesteld op 14 maart 2017 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/EUIPO — Pink Lady America (WILD PINK)
   (Zaak T-164/17)
   (2017/C 144/75)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Apple and Pear Australia Ltd (Victoria, Australië), Star Fruits Diffusion (Caderousse, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pink Lady America (Yakima, Washington, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „WILD PINK” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 701 216

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 in zaak R 87/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoeksters hebben gemaakt voor de vierde kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en de rechten van de verdediging;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en van artikel 296 VWEU;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en/of artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-153/13: Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — Et Solar Industry e.a./Commissie

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/44

         Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — Et Solar Industry e.a./Commissie
   (Zaak T-153/13) (1)

   2014/C 45/80
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-33/14 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie, Superga Invest/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263 VWEU — Ontvankelijkheid — Onrechtmatige en onverenigbare steun — Verplichting tot terugvordering — Besluit van de Europese Commissie om de terugvorderingsverplichting niet uit te breiden tot de overnemer van de steunontvanger — Procesbelang — Schadevordering en vordering tot terugvordering van de steun voor de nationale rechter — Procesbevoegdheid — Rekwirante niet individueel geraakt)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2015 — Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie, Superga Invest/Europese Commissie
   (Zaak C-33/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263 VWEU - Ontvankelijkheid - Onrechtmatige en onverenigbare steun - Verplichting tot terugvordering - Besluit van de Europese Commissie om de terugvorderingsverplichting niet uit te breiden tot de overnemer van de steunontvanger - Procesbelang - Schadevordering en vordering tot terugvordering van de steun voor de nationale rechter - Procesbevoegdheid - Rekwirante niet individueel geraakt))
   (2015/C 371/09)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Mory SA, in liquidatie, Mory Team, in liquidatie, Superga Invest (vertegenwoordigers: B. Vatier en F. Loubières, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en B. Stromsky, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie Mory e.a./Commissie (T-545/12, EU:T:2013:607) wordt vernietigd.

               2)

               Het door Mory SA, Mory Team en Superga Invest ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit C (2012) 2401 final van de Commissie van 4 april 2012 betreffende de overname van de activa van de Sernam-groep in het kader van de gerechtelijke vereffening daarvan, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Mory SA, Mory Team, Superga Invest en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de procedure in hogere voorziening.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door D. Callebaut tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-97/97)

text:
Nr. C 166/26            NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    31 . 5 . 97
Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende                 — voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl, rue de Cessange                      sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
30 .                                                                         wijzing van zijn klacht;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  Middelen en voornaamste argumenten
     21 juni 19 96 tot afwijzing van haar verzoek om de                 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
     toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het            in zaak T-16/97 ( J ).
     Statuut;
                                                                        (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
— voorzover nodig nietig te verklaren het expliciete be
     sluit van de Commissie van 27 december 1996 tot af
     wijzing van haar klacht;
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door D. Callebaut tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                                            ( Zaak T-97/97 )
in zaak T-16/97 (').                                                                                ( 97/C 166/56 )
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                                     (Procestaai: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door D.
                                                                        Callebaut, wonende te Mondorf-les-Bains ( Luxemburg ),
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door L. Rappe tegen                   vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel,
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
                                                                        Myson Sari, rue de Cessange 30 .
                           ( Zaak T-96/97 )
                             ( 97/C 166/55 )                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaai: Frans)                             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             18 juli 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                       tuut;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.
                                                                        — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
Rappe, wonende te Hoegaarden ( België ), vertegenwoor                       Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue                     kelijke afwijzing van zijn klacht;
de Cessange 30 .                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe             met die in zaak T-16/97 (').
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                             O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.


title: Zaak T-450/09: Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Simba Toys/BHIM — Seven Towns (Vorm van kubus met vlakken die roosterstructuur hebben) („Gemeenschapsmerk – Nietigheidsprocedure – Driedimensionaal gemeenschapsmerk – Kubus met vlakken die roosterstructuur hebben – Absolute weigeringsgronden – Artikel 76, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009 – Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen – Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 207/2009) – Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald – Artikel 7, lid 1, sub e-i, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-i, van verordening nr. 207/2009) – Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft – Artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 207/2009) – Onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) – Geen beschrijvend karakter – Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009) – Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik – Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009) – Motiveringsplicht – Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/26

      Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Simba Toys/BHIM — Seven Towns (Vorm van kubus met vlakken die roosterstructuur hebben)
      (Zaak T-450/09) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Kubus met vlakken die roosterstructuur hebben - Absolute weigeringsgronden - Artikel 76, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen - Artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 207/2009) - Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald - Artikel 7, lid 1, sub e-i, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-i, van verordening nr. 207/2009) - Geen teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft - Artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub e-iii, van verordening nr. 207/2009) - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009) - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”)
      (2015/C 016/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Ruhl, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Seven Towns Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Edenborough, QC, en B. Cookson, solicitor, vervolgens K. Szamosi en M. Borbás, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2009 (zaak R 1526/2008-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Simba Toys GmbH & Co. KG en Seven Towns Ltd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Simba Toys GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-155/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — George Karim/Migrationsverket [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend — Artikel 18 — Terugname van een asielzoeker wiens verzoek in behandeling is — Artikel 19 — Beëindiging van de verantwoordelijkheid — Afwezigheid van ten minste drie maanden uit het grondgebied van de lidstaten — Nieuwe procedure ter bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is — Artikel 27 — Rechtsmiddelen — Omvang van de rechterlijke toetsing]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/14

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — George Karim/Migrationsverket
   (Zaak C-155/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een derdelander bij een van de lidstaten wordt ingediend - Artikel 18 - Terugname van een asielzoeker wiens verzoek in behandeling is - Artikel 19 - Beëindiging van de verantwoordelijkheid - Afwezigheid van ten minste drie maanden uit het grondgebied van de lidstaten - Nieuwe procedure ter bepaling welke lidstaat verantwoordelijk is - Artikel 27 - Rechtsmiddelen - Omvang van de rechterlijke toetsing])
   (2016/C 296/18)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: George Karim

      Verwerende partij: Migrationsverket

      Dictum

               1)

               Artikel 19, lid 2, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet in die zin worden uitgelegd dat deze bepaling, met name de tweede alinea ervan, van toepassing is op een derdelander die, na een eerste asielverzoek in een lidstaat te hebben ingediend, het bewijs levert dat hij het grondgebied van de lidstaten ten minste drie maanden heeft verlaten alvorens een nieuw asielverzoek in te dienen in een andere lidstaat.

               2)

               Artikel 27, lid 1, van verordening nr. 604/2013, gelezen in het licht van overweging 19 ervan, moet in die zin worden uitgelegd dat in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding een asielzoeker zich er in het kader van een rechtsmiddel tegen een jegens hem genomen overdrachtsbesluit op kan beroepen dat de in artikel 19, lid 2, tweede alinea, van deze verordening geformuleerde regel verkeerd is toegepast.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-568/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürtingen (Duitsland) op 10 september 2016 — Strafzaak tegen Faiz Rasool

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürtingen (Duitsland) op 10 september 2016 — Strafzaak tegen Faiz Rasool
   (Zaak C-568/16)
   (2017/C 022/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Nürtingen

      Partijen in de strafzaak

   Faiz Rasool, Rasool Entertainment GmbH, Staatsanwaltschaft Stuttgart

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 3, onder o), van richtlijn 2007/64/EG betreffende betalingsdiensten in de interne markt in die zin worden uitgelegd dat het feit dat in een speelhal waaraan door de overheid een concessie is verleend, met een pinpas contant geld kan worden opgenomen uit een pinautomaat, die tegelijkertijd een geldwisselaar is, waarbij de bank- en rekening-technische afwikkeling wordt verricht door een externe dienstverlener („netwerkexploitant”) en de uitbetaling aan de klant pas plaatsvindt wanneer de netwerkexploitant, na controle van de banktegoeden, een autorisatiecode aan de pinautomaat zendt, terwijl de speelhalexploitant alleen de multifunctionele geldwisselaar met contant geld vult en van de bank die de rekening houdt van de klanten die geld opnemen, een creditering ter hoogte van het opgenomen bedrag ontvangt, een activiteit in de zin van artikel 3, onder o), vormt, waarvoor dus geen toestemming hoeft te worden verkregen?

               2.

               Indien de in de eerste vraag omschreven activiteit geen activiteit in de zin van artikel 3, onder o), is:
               moet artikel 3, onder e), van richtlijn 2007/64/EG dan in die zin worden uitgelegd dat de in de eerste vraag omschreven mogelijkheid om met een pinpas contant geld op te nemen een activiteit in de zin van deze bepaling is, wanneer tegelijkertijd met het opnemen van het contante geld een speeltegoed ter waarde van 20 EUR wordt gegenereerd dat bij de toezichthouder op de speelhal kan worden ingewisseld, waarna de toezichthouder van de hal een speelautomaat met munten vult?

         Indien de in de eerste en de tweede vraag omschreven activiteit geen activiteit is die op grond van artikel 3, onder o) en/of e), van de werkingssfeer van de richtlijn is uitgesloten:

               3a.

               moet punt 2 van de bijlage bij richtlijn 2007/64/EG dan in die zin worden uitgelegd dat de in de eerste en de tweede vraag omschreven activiteit van de speelhalexploitant een betalingsdienst vormt waarvoor toestemming moet worden verkregen, hoewel de speelhalexploitant geen rekening aanhoudt van de klant die geld opneemt?

               3b.

               moet artikel 4, punt 3, van richtlijn 2007/64 dan in die zin worden uitgelegd dat de in de eerste en de tweede vraag omschreven activiteit van de speelhalexploitant een betalingsdienst in de zin van deze regeling vormt wanneer de speelhalexploitant de service gratis aanbiedt?

         Voor het geval het Hof zou oordelen dat voor de beschreven activiteit toestemming vereist is:

               4.

               moeten het Unierecht en de richtlijn betreffende betalingsdiensten in de interne markt in die zin worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat het exploiteren van een pinautomaat strafrechtelijk wordt bestraft in een geval met de bijzonderheden als in casu, wanneer in een groot aantal speelhallen met een door de overheid verleende concessie alsmede in casino’s met een door de overheid verleende concessie die ten dele ook door de overheid worden geëxploiteerd, soortgelijke pinautomaten zonder toestemming worden of werden geëxploiteerd en de voor de toelating en het toezicht bevoegde autoriteit geen bezwaren maakt?

         Indien ook de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord:

               5.

               moeten de richtlijn betreffende betalingsdiensten en de Unierechtelijke beginselen van rechtszekerheid en rechtsduidelijkheid alsmede artikel 17 van het Handvest in die zin worden uitgelegd dat zij in een geval met de bijzonderheden als in casu, in de weg staan aan een bestuurlijke en rechterlijke praktijk op grond waarvan de geldbedragen die de speelhalexploitant middels een dienstverlening van de netwerkexploitant heeft ontvangen van de bankklanten die met een pinpas het door hem in de pinautomaat gestopte contante geld en/of de speeltegoeden voor de speelautomaten hebben opgenomen, aan de staat vervallen (voordeelsontneming), hoewel alle crediteringen enkel overeenkomen met de bedragen die de klanten aan contant geld en speeltegoeden via de pinautomaten hebben ontvangen?


title: Zaak T-337/11: Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Italiana Calzature/BHIM — Vicini (Giuseppe BY GIUSEPPE ZANOTTI)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/38

         Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Italiana Calzature/BHIM — Vicini (Giuseppe BY GIUSEPPE ZANOTTI)
   (Zaak T-337/11)
   2011/C 252/86
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Società Italiana Calzature SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Rapisardi en C. Ginevra, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vicini SpA (San Mauro Pascoli, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van 8 april 2011 in zaak R 0918/2010-2 en bevestiging van de beslissing, en bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 30 april 2010 inzake nr. 992653;

               —

               verwijzing van het BHIM in alle kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: VICINI S.p.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „Giuseppe BY GIUSEPPE ZANOTTI” (ingeschreven onder nr. 992653) voor waren de klassen 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: ouder gemeenschapswoordmerk „ZANOTTI” (nr. 244.277), voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 2, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-308/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Italië/Commissie ( Structuurfondsen — Medefinanciering — Verordeningen (EG) nrs. 1260/1999 en 448/2004 — Voorwaarden voor inaanmerkingneming van door nationale instanties in kader van staatssteunverlening of in verband met steunverlening betaalde voorschotten — Bewijs van gebruik van fondsen door eindbegunstigden — Beroep tot nietigverklaring — Handeling waartegen kan worden opgekomen )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/42

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-308/05) (1)

   („Structuurfondsen - Medefinanciering - Verordeningen (EG) nrs. 1260/1999 en 448/2004 - Voorwaarden voor inaanmerkingneming van door nationale instanties in kader van staatssteunverlening of in verband met steunverlening betaalde voorschotten - Bewijs van gebruik van fondsen door eindbegunstigden - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen kan worden opgekomen’)
   (2008/C 22/78)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cingolo, vervolgens P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn en M. Velardo, gemachtigden, bijgestaan door G. Faedo, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de besluiten die zouden zijn vervat in de brieven van de Commissie nr. 5272 van 7 juni 2005, nr. 5453 van 8 juni 2005, nrs. 5726 en 5728 van 17 juni 2005 en nr. 5952 van 23 juni 2005
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-6/01 (verzoek van het Tribunal Cível da Comarca de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Associação Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas (Anomar) e.a. tegen Estado português ("Vrĳ verkeer van diensten — Exploitatie van kans- of gokspelen — Speelautomaten")

text:
1.11.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/5
      Wanneer de nationale rechter tot de bevinding komt dat die              1)    Verklaart nietig artikel 2, punt 1, van verordening (EG)
      verplichting de invoer belemmert, kan deze niet uit hoofde van                nr. 2012/2000 van de Raad van 21 september 2000
      de bescherming van de gezondheid en het leven van personen in                 houdende wijziging van bijlage 4 van Protocol nr. 9 van de
      de zin van artikel 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                        Toetredingsakte van 1994 en van verordening (EG) nr. 3298/
      artikel 30 EG) worden gerechtvaardigd.                                        94 met betrekking tot het ecopuntensysteem voor in transito
                                                                                door Oostenrijk rijdende vrachtwagens.
2)    De nationale rechterlijke instanties zijn verplicht de volle
      werking van artikel 30 van het Verdrag te verzekeren door op            2)    Verklaart nietig de artikelen 1 en 2, punt 4, van deze
      eigen gezag de met dit artikel strijdige nationale bepalingen                 verordening, maar verstaat dat de gevolgen ervan als gehand-
      buiten toepassing te laten.                                                   haafd moeten worden beschouwd.
                                                                              3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                              4)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen, daaronder
                                                                                begrepen de kosten van de procedure in kort geding en van de
                                                                                procedure tot het verwijderen van een stuk uit het dossier van de
                                                                                zaak.
                                                                              5)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland, de Italiaanse Repu-
                    ARREST VAN HET HOF                                              bliek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen hun
                                                                                eigen kosten zullen dragen.
                     van 11 september 2003
                                                                              (1) PB C 45 van 10.2.2001.
in zaak C-445/00: Republiek Oostenrijk tegen Raad van
                       de Europese Unie (1)
(„Ecopuntensysteem voor in transito door Oostenrijk rijden-
de vrachtwagens — Wijziging bij verordening (EG) nr. 2012/
                     2000 — Onwettigheid”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2003/C 264/07)
                          (Procestaal: Duits)                                                            (Derde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                         van 11 september 2003
                          dentie van het Hof)
                                                                              in zaak C-6/01 (verzoek van het Tribunal Cível da Comar-
                                                                              ca de Lisboa om een prejudiciële beslissing): Associação
                                                                              Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas
In zaak C-445/00, Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dos-                             (Anomar) e.a. tegen Estado português (1)
si) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes
Sabino en G. Houttuin), ondersteund door Bondsrepubliek
Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing, bijgestaan door J. Se-                („Vrij verkeer van diensten — Exploitatie van kans- of
demund), vertegenwoordigd door Italiaanse Republiek (ge-                                       gokspelen — Speelautomaten”)
machtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fiorilli) en door
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
aanvankelijk C. Schmidt en M. Wolfcarius, vervolgens                                                    (2003/C 264/08)
C. Schmidt en W. Wils), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van verordening (EG) nr. 2012/2000 van de Raad van                                            (Procestaal: Portugees)
21 september 2000 houdende wijziging van bijlage 4 van
Protocol nr. 9 van de Toetredingsakte van 1994 en van
verordening (EG) nr. 3298/94 met betrekking tot het ecopun-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tensysteem voor in transito door Oostenrijk rijdende vrachtwa-                                          dentie van het Hof)
gens (PB L 241, blz. 18), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
en R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
ward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,             In zaak C-6/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;                  artikel 234 EG van het Tribunal Cível da Comarca de Lisboa
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen Associação
ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen                         Nacional de Operadores de Máquinas Recreativas (Anomar)
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           e.a. en Estado português, om een prejudiciële beslissing over
 ---pagebreak--- C 264/6                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
de uitlegging van de artikelen 2 EG, 28 EG, 29 EG, 31 EG en                                      ARREST VAN HET HOF
49 EG, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann en
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:                                           (Zesde kamer)
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 11 september 2003
1)    Kans- of gokspelen zijn economische activiteiten in de zin van         in zaak C-13/01 (verzoek van de Giudice di pace di
      artikel 2 EG.                                                          Genova om een prejudiciële beslissing): Safalero Srl tegen
                                                                                Prefetto di Genova (1)
2)    De exploitatie van kans- of gokautomaten moet, ongeacht of             („Richtlijn 1999/5/EG — Radioapparatuur en telecommu-
      zij kan worden gescheiden van de vervaardiging, de invoer en de        nicatie-eindapparatuur — Doeltreffende rechtsbescherming
      verspreiding van deze automaten, als dienst in de zin van het          van door communautaire rechtsorde verleende rechten —
      Verdrag worden aangemerkt en valt derhalve niet onder de               Toelaatbaarheid van administratieve sancties waarin natio-
      artikelen 28 EG en 29 EG, betreffende het vrije verkeer van            nale wettelijke regeling voorziet — Beroep tegen maatregel
      goederen.                                                                       van inbeslagneming ten aanzien van derde”)
3)    Een monopolie voor de exploitatie van kans- of gokspelen valt                                    (2003/C 264/09)
      niet binnen de werkingssfeer van artikel 31 EG.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
4)    Een nationale wettelijke regeling zoals de Portugese wettelijke
      regeling, die de exploitatie en de beoefening van kans- of             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      gokspelen alleen toestaat in casinozalen in speelzones die bij                                  dentie van het Hof)
      Decreto-Lei tijdelijk of blijvend daartoe zijn aangewezen en die
      zonder onderscheid van toepassing is op de eigen onderdanen
      en op onderdanen van andere lidstaten, belemmert het vrij
      verrichten van diensten. De artikelen 49 EG en volgende
      verzetten zich evenwel niet tegen een dergelijke wettelijke            In zaak C-13/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
      regeling, gelet op de overwegingen van sociaal beleid en               tens artikel 234 EG van de Giudice di pace di Genova (Italië),
      bestrijding van fraude waarop zij is gebaseerd.                        in het aldaar aanhangige geding tussen Safalero Srl en Prefetto
                                                                             di Genova, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                             van de beginselen van evenredigheid en doeltreffende rechtsbe-
5)    Het eventuele bestaan in andere lidstaten van wettelijke regelin-      scherming van de door de communautaire rechtsorde verleen-
      gen die minder beperkende voorwaarden voor de exploitatie en           de rechten, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
      de beoefening van kans- of gokspelen bevatten dan de Portugese         J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen, C. Gulmann,
      wettelijke regeling, heeft geen gevolg voor de verenigbaarheid         F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
      van deze laatste regeling met het gemeenschapsrecht.                   advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
6)    In het kader van een wettelijke regeling die verenigbaar is met
      het EG-Verdrag, behoort de keuze van de wijze van organisatie          Het beginsel van doeltreffende rechtsbescherming van de door de
      en controle van de exploitatie en de beoefening van kans-              communautaire rechtsorde aan de justitiabelen verleende rechten moet
      of gokspelen, zoals de sluiting van een bestuursrechtelijke            aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die van
      concessieovereenkomst met de staat of de beperking van de              het hoofdgeding niet verzet tegen een nationale regeling krachtens
      exploitatie en de beoefening van bepaalde spelen tot de                welke de importeur geen beroep in rechte kan instellen tegen een
      plaatsen die daartoe volgens de regels zijn aangewezen, tot de         maatregel van de overheid ten aanzien van een detailhandelaar
      beoordelingsbevoegdheid van de nationale autoriteiten.                 waarbij de aan hem verkochte goederen in beslag worden genomen,
                                                                             aangezien deze importeur over een rechtsgang beschikt waarmee hij
                                                                             de hem door de communautaire rechtsorde verleende rechten kan
                                                                             afdwingen.
(1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                             (1) PB C 79 van 10.3.2001.


title: Zaak C-50/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2008/1/EG — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 maart 2011 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-50/10) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/1/EG - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties)
   2011/C 152/14
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en C. Zadra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: M. Russo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) — Installaties die gevolgen kunnen hebben voor de emissies in de lucht, het water of de bodem en voor de verontreiniging — Vergunningsvoorwaarden voor bestaande installaties

      Dictum

               1)

               Door niet de nodige maatregelen te hebben vastgesteld om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten, door middel van vergunningen overeenkomstig de artikelen 6 en 8 van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (gecodificeerde versie), of op passende wijze door toetsing en, zo nodig, aanpassing van de voorwaarden, erop toezien dat de bestaande installaties in de zin van artikel 2, lid 4, van die richtlijn worden geëxploiteerd overeenkomstig de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10 en 13, artikel 14, sub a en b, en artikel 15, lid 2 daarvan, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 5, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: ARREST VAN HET HOF van 30 april 1996 in zaak C-214/94 (verzoek van het Bundesarbeitsgericht om een prejudiciële beslissing): I. Boukhalfa tegen Bondsrepubliek Duitsland (Onderdaan van Lid-Staat, woonachtig in derde land - Tewerkstelling als plaatselijk functionaris bij ambassade van andere Lid-Staat in dat derde land - Verschillende behandeling ten opzichte van plaatselijke functionarissen die onderdaan zijn van Lid-Staat van buitenlandse vertegenwoordiging - Toepasselijkheid van Gemeenschapsrecht - Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit)

text:
6 . 7. 96              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 197/3
                   ARREST VAN HET HOF                                 3 . Artikel 30 EG-Verdrag verzet zich niet tegen een
                       van 30 april 1996                                   nationale bepaling als artikel 4 van voormelde wet van
                                                                           10 april 1990.
in zaak C-l 94/94 (verzoek van de rechtbank van koophan
del te Luik om een prejudiciële beslissing): CIA Security             (») PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
   International SA tegen Signalson SA, Securitel SPRL ( J )
(Uitlegging van artikel 30 EG-Verdrag en van Richtlijn
83/189/EEG betreffende een informatieprocedure op het
gebied van normen en technische voorschriften — Nationale
wettelijke regeling op het gebied van de verkoop van
alarmsystemen en -centrales — Voorafgaande administra                                   ARREST VAN HET HOF
                        tieve goedkeuring)                                                    van 30 april 1996
                           ( 96/C 197/05 )                            in zaak C-214/94 (verzoek van het Bundesarbeitsgericht om
                                                                      een prejudiciële beslissing): I. Boukhalfa tegen Bondsrepu
                                                                                bliek Duitsland ( 1 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      (Onderdaan van Lid-Staat, woonachtig in derde land —
                                                                      Tewerkstelling als plaatselijk functionaris bij ambassade
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         van andere Lid-Staat in dat derde land — Verschillende
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       behandeling ten opzichte van plaatselijke functionarissen
                                                                      die onderdaan zijn van Lid-Staat van buitenlandse vertegen
In zaak C-l 94/94, betreffende een verzoek aan het Hof                woordiging — Toepasselijkheid van Gemeenschapsrecht —
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de rechtbank van                     Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit)
koophandel te Luik ( België ) in de aldaar aanhangige                                           ( 96/C 197/06 )
gedingen tussen CIA Security International SA en Signalson
SA, Securitel SPRL, om een prejudiciële beslissing over de                                   (Procestaai: Duits)
uitlegging van artikel 30 EG-Verdrag en van Richtlijn
83/ 189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
een informatieprocedure op het gebied van normen en                                    de Jurisprudentie van het Hof)
technische voorschriften (PB 1983 , L 109 , blz. 8 ), zoals
gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG van de Raad van                    In zaak C-214/94, betreffende een verzoek aan het Hof
22 maart 1988 ( PB 1988 , L 81 , blz. 75 ), heeft het Hof,            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesarbeits
samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,          gericht ( Bondsrepubliek Duitsland ) in het aldaar aanhangig
C. N. Kakouris, D. A. O. Edward en J.-P. Puissochet,                  geding tussen I. Boukhalfa en Bondsrepubliek Duitsland ,
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de                    om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann ( rapporteur ), J. L.           artikel 48 , lid 2, EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en 4, van
Murray, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat                 Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad van 15 okto
generaal : M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau,                ber 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
hoofdadministrateur, op 30 april 1996 een arrest gewezen              binnen de Gemeenschap ( PB 1968 , L 257, blz. 2 ), heeft het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
                                                                      president, C. N. Kakouris (rapporteur ), J.-P . Puissochet en
 1 . Een voorschrift als artikel 4 van de Belgische wet van           G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schoc
      10 april 1990 op de bewakingsondernemingen, de                  kweiler, J. C. Moitinho de Almeida , J. L. Murray, P. Jann,
     beveiligingsondernemingen en de interne bewakings               H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : P.
     diensten, is geen technisch voorschrift in de zin van            Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 30 april
     Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983               1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      betreffende een informatieprocedure op het gebied van           volgt:
     normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij
      Richtlijn 88/182/EEG van de Raad van 22 maart 1988;             Het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit,
      bepalingen als die welke zijn opgenomen in het Belgisch         vervat in artikel 48, lid 2, EG-Verdrag en artikel 7, leden 1
     koninklijk besluit van 14 mei 1991 tot vaststelling van          en 4, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van
     de procedure van de goedkeuring van de alarmsystemen             15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werkne
     en alarmcentrales, bedoeld in de wet van 1 0 april 1 990,        mers binnen de Gemeenschap, is van toepassing op een
     zijn daarentegen wel technische voorschriften, en de             onderdaan van een Lid-Staat die permanent in een derde
      kwalificatie van een voorschrift als artikel 12 van             land 'verblijft, door een andere Lid-Staat bij zijn ambassade
     voormelde wet van 10 april 1990 hangt af van de                  in dat derde land wordt tewerkgesteld, en wiens arbeids
     rechtsgevolgen ervan naar nationaal recht.                       overeenkomst ter plaatse is gesloten en aldaar duurzaam
                                                                      wordt uitgevoerd, en wel voor alle aspecten van de
2 . De artikelen 8 en 9 van Richtlijn 83/189/EEG, zoals               arbeidsverhouding die worden beheerst door de wetgeving
     gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG, moeten aldus wor            van de Lid-Staat waarbij hij in dienst is.
     den uitgelegd, dat particulieren zich daarop kunnen
      beroepen voor de nationale rechter, die een nationaal           (M PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .
     voorschrift waarvan niet overeenkomstig de richtlijn
     kennis is gegeven, buiten toepassing dient te laten.


title: Zaak C-82/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 16 februari 2012 — Transportes Jordi Besora, S.L./Tribunal Económico Administrativo Regional de Cataluña (TEARC) en Generalitat de Catalunya

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 16 februari 2012 — Transportes Jordi Besora, S.L./Tribunal Económico Administrativo Regional de Cataluña (TEARC) en Generalitat de Catalunya
   (Zaak C-82/12)
   2012/C 138/03
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Transportes Jordi Besora, S.L.

      Verwerende partijen: Tribunal Económico Administrativo Regional de Cataluña (TEARC) en Generalitat de Catalunya

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1), en met name het vereiste dat een bepaalde belasting „specifieke doeleinden” heeft,

                           a)

                           aldus worden uitgelegd dat is vereist dat het nagestreefde doel niet door middel van een andere, geharmoniseerde belasting kan worden bereikt?

                           b)

                           aldus worden uitgelegd dat sprake is van een louter begrotingstechnisch doel wanneer een bepaalde belasting is ingevoerd op hetzelfde tijdstip als waarop een aantal bevoegdheden is overgedragen naar bepaalde autonome regio’s, waaraan ook de opbrengst van de belasting wordt overgedragen om de kosten voor de uitvoering van de overgedragen bevoegdheden gedeeltelijk te dekken, en daarbij belastingtarieven kunnen worden vastgesteld die verschillen per autonome regio?

                           c)

                           Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moet het begrip „specifieke doeleinden” dan aldus worden uitgelegd dat slechts één doel wordt bedoeld of kunnen daarentegen meerdere afzonderlijke doelen worden nagestreefd, waaronder ook het louter begrotingstechnische doel om bepaalde bevoegdheden te financieren?

                           d)

                           Indien het antwoord op de vorige vraag is dat meerdere doelen kunnen worden nagestreefd, welk gewicht moet een bepaald doel overeenkomstig artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 dan hebben om te voldoen aan de voorwaarde dat de belasting „specifieke doeleinden” heeft in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie, en aan de hand van welke criteria wordt het hoofddoel van het subdoel onderscheiden?

               2)

               Moet artikel 3, lid 2 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, en met name de voorwaarde dat de uit hoofde van de accijnzen en de btw geldende voorschriften inzake belastingheffing in acht worden genomen wat de vaststelling van de verschuldigdheid betreft,

                           a)

                           aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een niet-geharmoniseerde indirecte belasting (zoals de belasting op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren) die anders dan de geharmoniseerde belasting (belasting op minerale oliën, die verschuldigd wordt wanneer de producten het laatste belastingentrepot verlaten) of de btw (die weliswaar ook verschuldigd wordt bij de verkoop aan de eindverbruiker, maar in elk stadium van het productie- en distributieproces moet worden betaald) verschuldigd wordt bij de verkoop van de brandstof aan de eindverbruiker, nu een dergelijke belasting niet — in de bewoordingen van het arrest EKW en Wein & Co (2) (punt 47) — in overeenstemming is met de algemene opzet van de ene of de andere in de communautaire regeling bepaalde heffingstechniek?

                           b)

                           Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan aan die voorwaarde reeds voldaan, zonder dat er met betrekking tot de verschuldigdheid overeenstemming hoeft te zijn, omdat de niet-geharmoniseerde indirecte belasting (in dit geval de belasting op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren) niet van invloed is op de normale werking van de verschuldigdheid van de accijnzen of de btw, in die zin dat die werking niet wordt belemmerd of bemoeilijkt?

      (1)  PB L 76, blz. 1.

      (2)  Arrest van 9 maart 2000 (C-437/97, Jurispr. blz. I-1157).


title: Zaak F-86/15: Beroep ingesteld op 9 juni 2015 — ZZ/ECB

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/61

         Beroep ingesteld op 9 juni 2015 — ZZ/ECB
   (Zaak F-86/15)
   (2015/C 279/78)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet toe te laten tot het programma „Career transition support” van de ECB en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Career Transition Support (CTS) Team van 18 augustus 2014 tot afwijzing van verzoekers aanmelding;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor de door hem geleden materiële schade bestaande in het financiële pakket van CTS, begroot op 1 01  447 EUR, vermeerderd met vertragingsrente berekend tegen de rentevoet van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met 3 punten;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor de door hem geleden immateriële schade, welke op 10  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-218/08: Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/13

         Beroep ingesteld op 22 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-218/08)
   (2008/C 197/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door geen externe noodplannen op te stellen voor alle inrichtingen waarvoor die plannen zijn vereist, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, lid 1, sub c, van richtlijn 96/82/EG (1) van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/105/EG (2);

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De richtlijn Seveso II beoogt de preventie van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken en de beperking van de gevolgen daarvan voor mens en milieu. Vanzelfsprekend is het opstellen van de externe noodplannen een fundamentele bepaling van die richtlijn: het maakt het mogelijk, bij een ongeval noodmaatregelen te treffen om de gevolgen ervan te beperken.
   Krachtens de verwijzing in artikel 9 en artikel 2 van de richtlijn, is artikel 11 van toepassing op alle inrichtingen waar gevaarlijke stoffen in hoeveelheden gelijk aan of groter dan de in bijlage I, delen 1 en 2, kolom 3, vermelde hoeveelheid aanwezig zijn.
   De Italiaanse autoriteiten bevestigen met van hen afkomstige gegevens dat niet alle inrichtingen die externe noodplannen zouden moeten hebben, daadwerkelijk van dergelijke plannen zijn voorzien.

      (1)  PB 1997, L 10, blz. 13.

      (2)  PB L 345, blz. 97.


title: Zaak C-104/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungsssenat des Landes Oberösterreich (Oostenrijk) op 6 maart 2008 — Marc André Kurt/Bürgermeister der Stadt Wels

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungsssenat des Landes Oberösterreich (Oostenrijk) op 6 maart 2008 — Marc André Kurt/Bürgermeister der Stadt Wels
   (Zaak C-104/08)
   (2008/C 142/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Verwaltungsssenat des Landes Oberösterreich
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marc André Kurt

      Verwerende partij: Bürgermeister der Stadt Wels
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met de grondbeginselen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en van het Verdrag betreffende de Europese Unie (PB C 321 E/1) alsmede met de daaruit af te leiden vrijheden, dat aan een EU-burger die op grond van zijn theoretische en praktische opleiding, zijn jarenlange beroepservaring en zijn kwalificaties formeel en praktisch gerechtigd is om in een EU-lidstaat leerling-bestuurders op theoretisch en praktisch gebied en sinds kort ook rijschoolinstructeurs op te leiden alsmede een rijschool op te richten, te exploiteren en hieraan leiding te geven, deze bevoegdheid in een bepaalde EU-lidstaat, namelijk in zijn land van herkomst, wordt ontzegd op grond van een wettelijk vastgelegd en, zoals de ervaring leert, onoverkomelijk diplomavereiste?

               2)

               Is het uit § 109, lid 1, sub e, van de Oostenrijkse motorrijtuigenwet (hierna: KFG 1967) voortvloeiende diplomavereiste in overeenstemming met de in de artikelen 16 en 20 van het Handvest van de grondrechten (PB 2007, C 303, blz. 1) neergelegde waarden inzake de vrijheid van het verrichten van economische en bedrijfsmatige activiteiten, de vrije mededinging en de gelijkheid van alle burgers?

               3)

               Dient § 109, lid 2, KFG 1967 aldus te worden uitgelegd dat ook een andere opleiding ter zake in combinatie met de desbetreffende beroepservaring als „gelijkwaardige andere schoolopleiding” kan worden erkend?


title: Zaak C-92/08: Beschikking van de president van het Hof van 19 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/28

         Beschikking van de president van het Hof van 19 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-92/08) (1)

   2009/C 113/53

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak T-345/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 16 november 2012 — Akzo Nobel e.a./Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Bekendmaking van beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Afwijzing van verzoek om vertrouwelijke behandeling van informatie die aan Commissie is verstrekt overeenkomstig haar mededeling inzake medewerking — Verzoek om voorlopige maatregelen — Spoedeisendheid — Fumus boni juris — Afweging van belangen” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/37

         Beschikking van de president van het Gerecht van 16 november 2012 — Akzo Nobel e.a./Commissie
   (Zaak T-345/12 R)
   (Kort geding - Mededinging - Bekendmaking van beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Afwijzing van verzoek om vertrouwelijke behandeling van informatie die aan Commissie is verstrekt overeenkomstig haar mededeling inzake medewerking - Verzoek om voorlopige maatregelen - Spoedeisendheid - Fumus boni juris - Afweging van belangen)
   2013/C 9/68
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV (Amsterdam, Nederland), Akzo Nobel Chemicals Holding AB (Nacka, Zweden) en Eka Chemicals AB (Bohus, Zweden) (vertegenwoordigers: C. Swaak en R. Wesseling, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, M. Kellerbauer en G. Meessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2012) 3533 van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling dat Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB en Eka Chemicals AB hadden ingediend krachtens artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (Zaak COMP/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), en een verzoek om bij wege van voorlopige maatregel de handhaving te gelasten van de vertrouwelijke behandeling die was toegekend aan bepaalde gegevens betreffende verzoeksters met betrekking tot beschikking 2006/903/EG van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst ten aanzien van Akzo Nobel, Akzo Nobel Chemicals Holding, EKA Chemicals, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret SA, Kemira OYJ, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA en Arkema SA (Zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) (PB L 353, blz. 54)

      Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van beschikking C(2012) 3533 van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van een verzoek om vertrouwelijke behandeling dat Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB en Eka Chemicals AB hadden ingediend krachtens artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (Zaak COMP/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), wordt opgeschort.

               2)

               De Commissie wordt gelast, geen versie van haar beschikking 2006/903/EG van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst ten aanzien van Akzo Nobel, Akzo Nobel Chemicals Holding, EKA Chemicals, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret SA, Kemira OYJ, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA en Arkema SA (Zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) bekend te maken die, wat Akzo Nobel, Akzo Nobel Chemicals Holding en EKA Chemicals betreft, gedetailleerder is dan haar in september 2007 op haar website bekendgemaakte versie.

               3)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof van 1 februari 2016 in zaak E-21/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/88/EU tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht)

text:
               19.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 18/27

         ARREST VAN HET HOF
   van 1 februari 2016
   in zaak E-21/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/88/EU tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht)
   (2017/C 18/11)
   In zaak E-21/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/88/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 2 van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 1 februari 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/88/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 2 van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               IJsland wordt in de kosten van de procedure verwezen.


title: Zaak T-828/16: Beroep ingesteld op 25 november 2016 — CRDO Torta del Casar/EUIPO — CRDOP „Queso de La Serena” (QUESO Y TORTA DE LA SERENA)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/54

         Beroep ingesteld op 25 november 2016 — CRDO Torta del Casar/EUIPO — CRDOP „Queso de La Serena” (QUESO Y TORTA DE LA SERENA)
   (Zaak T-828/16)
   (2017/C 022/73)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Torta del Casar (Casar de Cáceres, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Pomares Caballero en M. Pomares Caballero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Protegida „Queso de La Serena” (Castuera, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „QUESO Y TORTA DE LA SERENA” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 486 447

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2016 in zaak R 2573/2014-4

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing, in die zin dat wordt geoordeeld dat in de onderhavige zaak is voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van de relatieve weigeringsgrond van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 13, lid 1, van verordening nr. 510/2006;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing; en

               —

               in elk geval, verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster (daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep).

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 2, lid 2, en 3, lid 1, van verordening nr. 510/2006 juncto artikel 13, lid 1, van deze verordening en door de uiteindelijke verwijzing in artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 13, lid 1, van verordening nr. 510/2006 door de verwijzing in artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de algemene beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur.


title: Zaak T-488/12: Beroep ingesteld op 12 november 2012 — CITEB en Belgo-Metal/Parlement

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/42

         Beroep ingesteld op 12 november 2012 — CITEB en Belgo-Metal/Parlement
   (Zaak T-488/12)
   2013/C 9/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cit Blaton SA (CITEB) (Schaarbeek, België) en Belgo-Metal (Wetteren, België) (vertegenwoordiger: R. Simar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

               —

               het aan verzoeksters op 7 en 18 september 2012 per post meegedeelde besluit waarbij het Directoraat-generaal infrastructuur en logistiek van het Europees Parlement op 7 september 2012 verzoeksters’ offerte heeft afgewezen en de opdracht aan een andere inschrijver heeft gegund, nietig verklaren;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de artikelen 89, leden 1 en 2, en 92 van het Financieel Reglement (1), van artikel 135, leden 1 en 5, van de uitvoeringsvoorschriften (2) en van artikel 49 van richtlijn 2004/18 (3), alsook van het mededingings-, het transparantie-, het gelijkheids-, het evenredigheids-, en het nauwkeurigheidsbeginsel voor zover het bestreden besluit het door de evaluatiecommissie opgestelde rapport dat de reden vormt voor het besluit, niet bevat zodat verzoeksters niet in staat zijn om de regelmatigheid van de gekozen offerte te onderzoeken.

               2)

               Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout en schending van de motiveringsplicht, van artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement, van de aanbestedingsstukken en de bepalingen die de gunning regelen, nu het bestreden besluit niet omstandig en adequaat is gemotiveerd aangezien het de informatie uit het rapport van de evaluatiecommissie niet bevat.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak C-83/99: Beroep, op 8 maart 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
C 160/4                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
Beroep, op 8 maart 1999 ingesteld door Commissie van                   Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Londen, van
 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                    14 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Freemans plc en Commissioners of Customs
                                                                                and Excise
                          (Zaak C-83/99)
                                                                                (Zaak C-86/99)
                         (1999/C 160/07)                                                        (1999/C 160/08)
                                                                       Het VAT and Duties Tribunal, Londen, heeft bij beschikking
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             van 14 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
op 8 maart 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje               Justitie op 12 maart 1999, in het geding tussen Freemans plc
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van
woordigd door M. Dı́az-Llanos La Roche, Juridisch adviseur,            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
en door C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                    — Wat is ingevolge artikel 11, delen A en C, van de zesde
                                                                            Richtlijn (1) de maatstaf van heffing voor goederen uit een
                                                                            catalogus die op postorder worden besteld en aan de klant
                                                                            worden geleverd voor diens eigen gebruik, wanneer de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            leverancier zelf een krediet financiert en de klant op de
                                                                            catalogusprijs een korting („AOP-korting”) toekent, welke
                                                                            korting aan de klant wordt gecrediteerd gelijktijdig met
— vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door een verlaagd              de betaling van de aflossingen aan de leverancier (de
     tarief toe te passen op het verrichten van diensten bestaan-           AOP-korting kan ook worden gebruikt om een aflossing
     de in het ter beschikking van de gebruikers stellen van een            gedeeltelijk of volledig te voldoen), met dien verstande dat
     wegeninfrastructuur, niet heeft voldaan aan de verplichtin-            het saldo van de AOP-korting over verrichte betalingen
     gen die op hem rusten ingevolge artikel 12 van de Zesde                door de klant onmiddellijk kan worden opgenomen of
     BTW-richtlijn (Richtlijn 77/388/EEG) van de Raad van                   gebruikt, ook wanneer die klant in de toekomst nog
     17 mei 1977;                                                           aflossingen verschuldigd is?
                                                                       — Is de maatstaf van heffing:
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                            1. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
                                                                                te goederen na aftrek van de AOP-korting op die prijs,
                                                                                of
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            2. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
                                                                                te goederen, welk bedrag wordt verlaagd zodra de
                                                                                AOP-korting aan de klant wordt gecrediteerd, of
Het verrichten van diensten bestaande in het ter beschikking
van de gebruikers stellen van een wegeninfrastructuur, kan
niet op één lijn worden geplaatst met „vervoer van personen                 3. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
en de bagage die zij bij zich hebben”, in de zin van punt 5 van                 te goederen, die wordt verlaagd zodra de AOP-korting
bijlage H bij de Zesde Richtlijn. Het gaat om twee totaal                       door de klant wordt opgenomen of gebruikt, of
verschillende dienstverrichtingen: in het geval van het vervoer,
verbindt de dienstverrichter zich ertoe personen of goederen
ten laste te nemen en naar een andere plaats te vervoeren; in               4. enig ander bedrag, en in voorkomend geval, welk
het geval van de autowegen, stelt de concessiehouder een                        bedrag.
wegeninfrastructuur ter beschikking van de gebruiker, zodat
deze zich sneller kan verplaatsen. Voor de Commissie is niet
duidelijk, hoe Spanje zich zou kunnen beroepen op het
beginsel van niet-distorsie of neutraliteit als grondslag voor         (1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
een dermate ruime uitlegging van de tekst van bijlage H, dat               de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
de praktische gevolgen daarvan volledig worden opgeheven.                  belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
                                                                           toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                           13.6.1977, blz. 1).


title: Zaak C-336/09 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2012 — Republiek Polen/Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening van markten — Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 60/2004 houdende maatregelen in sector suiker — Beroep tot nietigverklaring — Termijn — Aanvang — Termijnoverschrijding — Niet-ontvankelijkheid — Middelen — Schending van beginselen die rechtsgemeenschap vormen en van beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juni 2012 — Republiek Polen/Europese Commissie
   (Zaak C-336/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijke ordening van markten - Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen - Verordening (EG) nr. 60/2004 houdende maatregelen in sector suiker - Beroep tot nietigverklaring - Termijn - Aanvang - Termijnoverschrijding - Niet-ontvankelijkheid - Middelen - Schending van beginselen die rechtsgemeenschap vormen en van beginsel van effectieve rechterlijke bescherming)
   2012/C 258/03
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz, vervolgens M. Szpunar, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe, A. Stobiecka-Kuik, A. Szmytkowska en T. van Rijn, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 (Eerste kamer — uitgebreid), Polen/Commissie (T-258/4), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 9, blz. 8) — Datum waarop termijn voor het instellen van beroep tot nietigverklaring begint te lopen — Onjuiste uitlegging van artikel 230, vierde alinea, EG en van verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB L 17, blz. 385) — Schending van het recht op een effectief beroep in rechte en van het solidariteitsbeginsel en het beginsel van goede trouw — Onregelmatigheden in de procedure door de weigering van het Gerecht om de middelen die verband houden met de schending van deze beginselen te aanvaarden

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 10 juni 2009, Polen/Commissie (T-258/04), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor afdoening van het verzoek van de Republiek Polen tot nietigverklaring van de artikelen 5, 6, leden 1 tot en met 3, 7, lid 1, en 8, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.