title: Beroep, op 25 mei 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-202/98)

text:
C 258/22              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.8.98
Beroep, op 25 mei 1998 ingesteld door Commissie van de             den krachtens artikel 3 van de verordening te worden
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem-                afgeschaft of aangepast in overeenstemming met artikel 4.
                             burg
                       (Zaak C-202/98)
                        (98/C 258/35)                              Met betrekking tot de aanpassing voor het aan de
                                                                   Gedragscode voor lijnvaartconferences gebonden verkeer,
                                                                   als bedoeld in artikel 4, lid 1, onder a), van de verordening
                                                                   is in geen enkel uitstel voorzien. Met betrekking tot ander
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            verkeer is de bij artikel 4, lid 1, onder b), gestelde aanpas-
is op 25 mei 1998 beroep ingesteld tegen Groothertogdom            singstermijn sinds 1 januari 1993 verstreken. Ongeacht of
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen-                   het verkeer onder artikel 4, lid 1, onder a) of b), viel, is de
schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur            aanpassingstermijn reeds lang verstreken. De Commissie
F. Benyon en B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als        beschikt niet over informatie waaruit zij kan opmaken dat
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              het Groothertogdom Luxemburg de vrachtverdelingsrege-
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                 lingen in de overeenkomsten met Senegal en Ivoorkust
                                                                   heeft aangepast of afgeschaft.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het het Hof behage:
                                                                   Artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 4055/86 betreft over-
                                                                   eenkomsten die zijn gesloten door de lidstaten. Ofschoon
                                                                   Luxemburg stelt, dat die overeenkomsten niet zijn bekend-
Ð vast te stellen, dat het Groothertogdom Luxemburg,               gemaakt, lijkt het niet te betwisten dat die overeenkomsten
    door met Mali en Togo overeenkomsten met vrachtver-            op geldige wijze door BelgieÈ namens de BLEU zijn gesloten
    delingsregelingen te sluiten en te handhaven en door           krachtens artikel 31, lid 1, van het BLEU-Verdrag, en dat
    de overeenkomsten met Senegal en Ivoorkust niet                Luxemburg dus jegens derde landen verbonden is. Artikel 3
    aldus aan te passen, dat Gemeenschapsonderdanen een            van de verordening bepaalt vervolgens dat de regelingen
    billijke, vrije en niet-discriminerende toegang hebben         worden afgeschaft of aangepast; het bevat geen verzoek
    tot de vracht die aan Luxemburg toekomt, of die over-          aan de lidstaten om daarover te onderhandelen, maar legt
    eenkomsten niet op te zeggen, de verplichtingen niet is        hun een dwingende resultaatsverbintenis op.
    nagekomen die op hem rusten krachtens Verordening
    (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december
    1986 houdende toepassing van het beginsel van het
    vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen          De weigering van Luxemburg om de overeenkomsten op
    de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde         te zeggen, op grond dat zij andere belangrijke bepalingen
    landen (1), met name artikel 3 en artikel 4, lid 1, wat        bevatten die met het Gemeenschapsrecht stroken, kan niet
    Senegal en Ivoorkust betreft, en artikel 5 wat Mali en         worden aanvaard. Een dergelijk standpunt komt erop neer,
    Togo betreft;                                                  dat het beginsel van de voorrang van het Gemeenschaps-
                                                                   recht op het nationale recht met betrekking tot de vrijheid
                                                                   van dienstverrichting, elk rechtsgevolg verliest. De opzeg-
Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                ging van tegen het Gemeenschapsrecht indruisende bilate-
    wijzen.                                                        rale overeenkomsten belet niet, dat Luxemburg over de
                                                                   niet onder het Gemeenschapsrecht vallende aangelegenhe-
                                                                   den nieuwe overeenkomsten sluit.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Het argument dat de overeenkomsten in zeer grote mate
De bestaande overeenkomsten (BLEU-Ivoorkust, BLEU-                 niet op Luxemburg van toepassing zijn, of dat niet is aan-
Senegal)                                                           getoond, dat Luxemburgse rederijen daarbij betrokken zijn
                                                                   geweest, is niet relevant voor artikel 3 of artikel 5 van Ver-
                                                                   ordening (EEG) nr. 4055/86, die betrekking hebben op
                                                                   ¹vrachtverdelingsregelingen in overeenkomstenº; ook als
De overeenkomsten met Senegal en Ivoorkust zijn in wer-            Luxemburgse ondernemingen van die rechten geen gebruik
king getreden op 3 september 1984 en 25 oktober 1979,              hebben gemaakt, is hun loutere bestaan en het daaruit
dus vóór de inwerkingtreding van Verordening (EEG)                 voortvloeiende feit dat onderdanen van andere lidstaten
nr. 4055/86. Als bestaande overeenkomsten vallen zij               daarvan geen gebruik kunnen maken, beslissend.
onder de artikelen 3 en 4 van de verordening.
Deze overeenkomsten bevatten vrachtverdelingsregelingen            De Commissie meent derhalve, dat Luxemburg de ver-
die 40 % van het vervoer voorbehouden aan Belgische of             plichtingen die met betrekking tot bestaande overeenkom-
Luxemburgse rederijen, met uitsluiting van rederijen uit           sten op hem rusten krachtens Verordening (EEG) nr. 4055/
andere lidstaten van de Gemeenschap. De regelingen dien-           86, niet is nagekomen.
 ---pagebreak--- 15.8.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 258/23
De na de inwerkingtreding van Verordening (EEG)                   vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door artikel 2 van
nr. 4055/86 gesloten overeenkomsten (BLEU-Mali, BLEU-             de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verze-
Togo)                                                             keringsondernemingen, zoals gewijzigd bij het koninklijk
                                                                  besluit van 12 augustus 1994, vast te stellen en te handha-
                                                                  ven, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rus-
Het verbod op ¹vrachtverdelingsregelingen in toekomstige          ten krachtens het EG-Verdrag en krachtens Richtlijn 92/
overeenkomstenº (artikel 5 van de verordening) beoogt de          49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van
ernstige juridische gevolgen van dergelijke overeenkomsten        de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
te vermijden, die afbreuk doen aan de toepassing van het          het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de
beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeever-      levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de
voer in de zin van Verordening (EEG) nr. 4055/86. Om              Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
het nuttig effect van het verbod te waarborgen, mogen de          schadeverzekering) (1).
lidstaten bij de onderhandelingen over nieuwe overeen-
komsten met derde landen geen vrachtverdelingsregelingen
invoegen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
De overeenkomsten met Mali en Togo bevatten vrachtver-
delingsregelingen die, nu het om toekomstige overeenkom-
sten gaat, slechts zijn toegestaan onder de in artikel 5,         Artikel 2 van de Belgische wet van 9 juli 1975, zoals
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4055/86 bedoelde uitzon-         gewijzigd bij het koninklijk besluit van 12 augustus 1994,
derljke omstandigheden, namelijk wanneer lijnvaartonder-          is niet in overeenstemming met Richtlijn 92/49/EEG omdat
nemingen van de Gemeenschap anders geen daadwerke-                het verzekeringskassen of -ondernemingen die de arbeids-
lijke gelegenheid zouden hebben lijndiensten van en naar          ongevallenverzekering uitoefenen, van de werkingssfeer
het betrokken derde land te onderhouden, en overeenkom-           van de nationale omzettingswet uitsluit, zelfs wanneer het
stig artikel 6 van de verordening, dat voorziet in een voor-      gaat om ondernemingen met winstoogmerk die voor eigen
stel van de Commissie aan de Raad. In dit geval zijn die          risico optreden. De Commissie betwist niet, dat de Belgi-
omstandigheden niet voorhanden en is die procedure niet           sche basisregeling inzake arbeidsongevallen onder de uit-
gevolgd. De betrokken overeenkomsten reserveren het ver-          zondering voor sociale zekerheid valt. Wanneer verrichtin-
voer tussen partijen voor schepen die hun vlag voeren of          gen die onder de verplichte sociale zekerheid vallen, vol-
worden geeÈxploiteerd door ¹nationale rederijenº. Vervoer         gens de wettelijke regeling van een lidstaat kunnen worden
met door onderdanen van andere lidstaten geeÈxploiteerde          uitgeoefend door verzekeringsondernemingen met een
schepen is derhalve niet mogelijk.                                winstoogmerk die voor eigen risico optreden, zoals in Bel-
                                                                  gieÈ, vallen die verrichtingen binnen de werkingssfeer van
                                                                  Richtlijn 92/49/EEG.
Het Groothertogdom Luxemburg heeft niet aangetoond,
dat die overeenkomsten zijn opgezegd.
                                                                  De enige uitlegging van Richtlijn 92/49/EEG waarbij
(1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.                              artikel 2, lid 2, in overeenstemming kan worden gebracht
                                                                  met artikel 55, bestaat hierin dat de richtlijn aldus wordt
                                                                  uitgelegd, dat zij ook van toepassing is op de arbeidsonge-
                                                                  vallenverzekering uitgeoefend door een verzekeringsonder-
                                                                  neming met winstoogmerk die voor eigen risico optreedt.
Beroep, op 2 juni 1998 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ             De bij de vaststelling van Richtlijn 88/357/EEG als bijlage
                                                                  bij de notulen van de Raad gevoegde gemeenschappelijke
                      (Zaak C-206/98)                             verklaring van de Raad en de Commissie heeft betrekking
                        (98/C 258/36)                             op artikel 12, lid 2, tweede alinea, van die richtlijn, dat bij
                                                                  artikel 37 van Richtlijn 92/49/EEG per 1 juli 1994 is
                                                                  geschrapt; die verklaring kan geen voorrang hebben boven
                                                                  de duidelijke bepalingen van een latere richtlijn tot wijzi-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           ging van de richtlijn waarop de verklaring betrekking had.
is op 2 juni 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door haar juridisch adviseur C. Tufvesson en
door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als               Tenslotte beroept de Belgische regering zich ten onrechte
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             op artikel 55 van het EG-Verdrag. Richtlijn 92/49/EEG is
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                juridisch op artikel 57, lid 2, en artikel 66 van het EEG-
                                                                  Verdrag gebaseerd en heeft doel, de interne markt in de
                                                                  sector schadeverzekering zowel uit het oogpunt van de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-               vrijheid van vestiging als uit dat van het vrij verrichten
deert dat het den Hove behage:                                    van diensten te voltooien. Bijgevolg gelden voor de bij


title: Zaak T-121/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Versus Bank/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/18

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Versus Bank/Raad
   (Zaak T-121/11)
   2011/C 130/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Versus Bank (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak T-706/15: Beroep ingesteld op 2 december 2015 — Makhlouf/Raad

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/73

         Beroep ingesteld op 2 december 2015 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-706/15)
   (2016/C 038/98)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ehab Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van alle door verzoeker geleden schade ten belope van een door het Gerecht naar billijkheid te bepalen bedrag;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één middel aan, dat is ontleend aan de schade die verzoeker zou hebben geleden en die aan de Raad van de Europese Unie zou zijn toe te rekenen. Het middel bestaat uit drie onderdelen.

               —

               Het eerste onderdeel is ontleend aan de onrechtmatigheid van de handelingen van de Raad, aangezien de beperkende maatregelen niet-gerechtvaardigd en onevenredig zijn en zij voorts verzoekers recht op behoorlijk bestuur, zijn recht op goede naam en zijn eigendomsrecht schenden.

               —

               Het tweede onderdeel is ontleend aan de morele schade die verzoeker heeft geleden wegens zijn opname op de lijst van personen en entiteiten waarop de sancties tegen Syrië van toepassing zijn.

               —

               Het derde onderdeel is ontleend aan de aansprakelijkheid zonder schuld van de Europese Unie, aangezien de jegens verzoeker vastgestelde maatregelen zijn grondrechten op abnormale wijze beperken.


title: Zaak T-244/12: Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Unister/BHIM (fluege.de)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/28

         Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Unister/BHIM (fluege.de)
   (Zaak T-244/12)
   2012/C 217/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Unister GmbH (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hug en A. Kessler-Jensch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 maart 2012 in zaak R 2149/2011-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „fluege.de” voor waren van de klassen 25, 28, 35, 39, 41 en 43

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub en c, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak C-99/95

text:
20 . 7 . 96            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 21 0/ 1 1
Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 8 mei 1996                                Doorhaling van zaak C- 174/94 (*)
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma                                         ( 96/C 210/26 )
     Richard Buchen GmbH en Bezirksregierung Köln
                        ( Zaak C-193/96 )
                                                                        De President van het Hof van Justitie van de Europese
                           ( 96/C 210/25 )
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
                                                                        de doorhaling in het register gelast van zaak C- 1 74/94 :
Het Verwaltungsgericht Köln — Vierde Kamer — heeft bij
beschikking van 8 mei 1996 , ingekomen ter griffie van het              Franse Republiek tegen Commissie van de Europese
Hof van Justitie op 6 juni 1 996 , in het geding tussen Firma           Gemeenschappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk
                                                                        van Groot-Brittannië en Noord-Ierland .
Richard Buchen GmbH en Bezirksregierung Köln, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                 (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
1 . Is voor de overbrenging van voor nuttige toepassing
     bestemde afvalstoffen zoals bedoeld in bijlage III van
     Verordening ( EEG ) nr . 259/93 van de Raad van
     1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
     overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de
     Europese Gemeenschap ('), overeenkomstig hoofd
     stuk B van de verordening de uitdrukkelijke of stilzwij                          Doorhaling van zaak C-99/95 ( ] )
     gende toestemming nodig van de bevoegde autoriteit
     van verzending ?                                                                             ( 96/C 210/27)
2 . Zo ja : wordt, wanneer deze autoriteit bezwaren maakt,
     tegelijkertijd de toestemming geweigerd of de beslissing           De President van het Hof van Justitie van de Europese
     uitgesteld ?                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1996 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-99/95 (verzoek
3 . In geval van een ontkennend antwoord op de vragen 1                 van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële
     en 2 : mogen, voor zover de bevoegde autoriteit van                beslissing ): Saueressig GmbH & Co . tegen Forbo-Kromme
     bestemming geen bezwaar heeft gemaakt, of zij toestem             nie BV .
     ming heeft gegeven voor de overbrenging, de afvalstof
     fen niettegenstaande de door de bevoegde autoriteit van
                                                                        (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
     verzending gemaakte bezwaren na verstrijken van de in
     artikel 7, lid 2 , van Verordening ( EEG ) nr . 259/93
     genoemde termijn worden overgebracht, wanneer een
     tegen die bezwaren ingesteld rechtsmiddel naar natio
     naal recht schorsende werking heeft ?
4 . Mag de overbrenging van de in vraag 1 bedoelde
     afvalstoffen plaatsvinden, ondanks de door de bevoegde
     autoriteit van verzending gemaakte bezwaren, wanneer                             Doorhaling van zaak C-350/95 ( )
     de bevoegde autoriteit van bestemming het begeleidend                                         ( 96/C 210/28 )
     document heeft afgestempeld, en met name ook wan
     neer die bezwaren zijn gebaseerd op het argument dat de
     afvalstoffen niet voor nuttige toepassing, maar ter                De President van het Hof van Justitie van de Europese
     verwijdering worden overgebracht ( bezwaar overeen                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 april 1996 de
     komstig artikel 7, lid 4 , sub a ), eerste of vijfde streepje,     doorhaling in het register gelast van zaak C-350/95 :
     van Verordening ( EEG ) nr . 259/93 )?                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot
                                                                        hertogdom Luxemburg.
(M PB nr . L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .
                                                                        (') PB nr. C 351 van 30 . 12 . 1995 .


title: Zaak C-236/00: Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
12.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/21
      of beschikbaarstelling „in het algemeen afbreuk zou doen         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni 2000,
      aan door de wet beschermde geheimen”. Dit begrip komt            in het geding tussen The Commissioners of Customs & Excise
      evenwel niet voor in de limitatieve opsomming van                en CSC Financial Services Ltd [voorheen Continuum (Europe)
      uitzonderingen in artikel 3, lid 2, van richtlijn                Ltd], het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      90/313/EEG. Het komt niet overeen met het begrip „het            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
      vertrouwelijk karakter van gegevens” in de richtlijn en is       vragen:
      ook inhoudelijk niet minder ruim. De nationale autoritei-
      ten zijn weliswaar verplicht de nationaalrechtelijke bepa-       Hoe moet de bij artikel 13 B, sub d, punt 5 (1), voor „handelin-
      lingen aldus uit te leggen, dat het gemeenschapsrecht            gen inzake waardepapieren” verleende vrijstelling worden
      wordt geëerbiedigd, doch gelet op de bewoordingen van            uitgelegd? Is het in het bijzonder zo, dat:
      de Franse wet kan objectief niet worden uitgesloten dat          1)    het begrip „handeling inzake waardepapieren” uitsluitend
      er sprake is van afwijzingen die op grond van de richtlijn             geldt voor een handeling waardoor de wettelijke rechten
      niet zijn te rechtvaardigen; hierdoor ontstaat — in strijd             of verplichtingen van partijen met betrekking tot het
      met de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen —                waardepapier worden gewijzigd?
      een ontoelaatbare rechtsonzekerheid.
                                                                       2)    de woorden „handelingen, bemiddeling daaronder begre-
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 2, laatste alinea (gedeelte-         pen, inzake waardepapieren” van toepassing zijn op een
      lijk verstrekken van informatie): een door de Franse                   dienst bestaande in het verstrekken van informatie aan
      „Commission d’accès aux documents administratifs” ont-                 potentiële beleggers en de ontvangst en verwerking
      wikkelde doctrine kan niet in de plaats treden van een                 van aanvragen van beleggers voor de uitgifte van een
      juiste omzetting van een richtlijn die subjectieve rechten             waardepapier (maar uitgezonderd de voorbereiding en
      verleent.                                                              verzending van het eigendomsbewijs van het waardepa-
                                                                             pier), indien die dienst wordt verricht door een persoon
                                                                             die aan dat waardepapier geen wettelijke rechten of
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 3 (afwijzing van verzoe-
                                                                             verplichtingen ontleent, maar ten behoeve van een per-
      ken die kennelijk onredelijk zijn of inhouden dat onvol-
                                                                             soon die aan dat waardepapier wel wettelijke rechten of
      tooide of interne documenten beschikbaar moeten wor-
                                                                             verplichtingen ontleent?
      den gesteld): artikel 3, lid 3, van de richtlijn betreft
      weliswaar een mogelijkheid voor de lidstaten, en geen            (1) van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      verplichting, doch het blijkt dat de Franse autoriteiten in          betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      de praktijk ten aanzien van bepaalde verzoeken van deze              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
      afwijzingsmogelijkheid gebruik maken, en dat particulie-             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
      ren niet in staat zijn om met de vereiste duidelijkheid te           13.6.1977, blz. 1).
      bepalen, waar de grenzen van hun recht op toegang tot
      informatie liggen, aangezien de uitzonderingsmogelijkhe-
      den slechts per concreet geval door de bestuursrechter
      wordt getoetst.
                                                                       Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van
—     Onjuiste omzetting van artikel 3, lid 4 (stilzwijgende           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
      afwijzing zonder motivering).                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-236/00)
(1) PB L 158 van 23.06.1990, blz. 56.                                                            (2000/C 233/40)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van haar juridische
                                                                       dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                       Wagner, Kirchberg.
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
Queen’s Bench Division (Crown Office) van 1 juni 2000                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The                dat het den Hove behage:
Commissioners of Customs & Excise en CSC Financial                     —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     Services Ltd [voorheen Continuum (Europe) Ltd]                          door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                        (Zaak C-235/00)                                      zijn voor het volgen van:
                                                                             —     richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli
                        (2000/C 233/39)                                            1998 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering
                                                                                van richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende
                                                                                vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                          de erkenning en de registratie van bedrijven en
Division (Crown Office) heeft bij beschikking van 1 juni 2000,                     tussenpersonen in de sector diervoeding (1), en
 ---pagebreak--- C 233/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12.8.2000
      —     richtlijn 98/67/EG van de Commissie van 7 septem-          Middelen en voornaamste argumenten
            ber 1998 houdende wijziging van de richtlijne-
            n 80/511/EEG, 82/475/EEG, 91/357/EEG en richt-             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
            lijn 96/25/EG van de Raad en tot intrekking van            in zaak C-236/00 (2); de omzettingstermijn is verstreken op
            richtlijn 92/87/EEG (2),                                   30 juni 1998.
      de krachtens artikel 10 van richtlijn 98/51/EG en artikel 7
      van richtlijn 98/67/EG op hem rustende verplichtingen            (1) PB L 46, van 17.2.1997, blz. 25.
      niet is nagekomen;                                               (2) Zie bladzijde 21 van dit Publicatieblad.
—     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
      kosten van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Hogere voorziening, op 14 juni 2000 ingesteld door
Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, eerste alinea,     P. Reichert tegen het arrest, op 13 april 2000 in zaak
EG zijn de lidstaten verplicht binnen de daartoe gestelde              T-18/98 tussen P. Reichert en Europees Parlement gewe-
termijn de maatregelen te treffen die nodig zijn om de                 zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
richtlijnen in de interne rechtsorde om te zetten. De betrokken                   Gemeenschappen (Enkelvoudige kamer)
termijn is op 31 december 1998 verstreken zonder dat
het Groothertogdom Luxemburg de nodige maatregelen had
                                                                                (Zaak C-238/00)
getroffen.
                                                                                (2000/C 233/42)
(1) PB L 208, van 24.7.1998, blz. 43.
(2) PB L 261, van 24.9.1998, blz. 10.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 juni 2000 hogere voorziening ingesteld door P. Reichert,
                                                                       vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel,
                                                                       Eicklöhken 19, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                       Decker, Braun & Wagner, advocaten aldaar, Postbus 335,
                                                                       tegen het arrest, op 13 april 2000 in zaak T-18/98 tussen
                                                                       P. Reichert en Europees Parlement gewezen door het Gerecht
Beroep, op 14 juni 2000 ingesteld door Commissie van                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Enkel-
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Lu-                       voudige kamer).
                             xemburg
                                                                       Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-237/00)
                                                                       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 april
                         (2000/C 233/41)                                     2000 in zaak T-18/98 te vernietigen;
                                                                       —     zelf vast te stellen dat rekwirant recht heeft op behoud
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   van de ontheemdingstoelage, of de zaak voor nieuwe
op 14 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                        behandeling en afdoening naar het Gerecht terug te
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     verwijzen;
vertegenwoordigd door B. Mongin, lid van haar juridische
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-          —     verweerder in hogere voorziening, het Europees Parle-
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre                    ment, in de kosten van de hele procedure te verwijzen.
Wagner, Kirchberg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage:
                                                                       —     Het in het bestreden arrest als grond voor de ontzegging
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                      van de ontheemdingstoelage aangevoerde dienstverband
      door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  als correspondent bij de Brusselse redactie van de VWD
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te               duurde slechts 20 maanden, dus geenszins een belangrijk
      delen die nodig zijn voor het volgen van richt-                        deel van de in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het
      lijn 96/98/EG van de Raad van 20 december 1996 inzake                  Ambtenarenstatuut bedoelde periode van 66 maanden.
      uitrusting van zeeschepen (1), de krachtens artikel 20
      van die richtlijn en het EG-Verdrag op hem rustende              —     Het Gerecht heeft niet onderzocht, welke beroepsbezighe-
      verplichtingen niet is nagekomen;                                      den rekwirant tijdens de rest van die periode verrichte
                                                                             (namelijk correspondent te Brussel voor de krant „Wirt-
—     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                        schaftswoche”, waarvan de redactie te Düsseldorf is
      kosten van de procedure.                                               gevestigd);


title: Zaak C-520/04: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 20 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding ingeleid door Pirkko Marjatta Turpeinen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/17

         Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 20 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding ingeleid door Pirkko Marjatta Turpeinen
   (Zaak C-520/04)
   (2005/C 57/32)
   Procestaal: Fins
   De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 20 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 december 2004, in het geding ingeleid door Pirkko Marjatta Turpeinen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moeten artikel 18 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, betreffende het recht van iedere burger van de Unie om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven, en 39 van dit verdrag, betreffende de waarborging van het vrije verkeer van werknemers, aldus worden uitgelegd dat die artikelen, of een ervan, in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling volgens welke de bronbelasting op het uit een lidstaat afkomstige, op een publiekrechtelijke dienstbetrekking gebaseerde belastbare pensioen van een niet-ingezetene die beperkt belastingplichtig is in die lidstaat, meer bedraagt dan de belasting die van die belastingplichtige zou worden geheven indien hij in die lidstaat woonachtig en aldaar derhalve onbeperkt belastingplichtig zou zijn?

               2.

               Moet richtlijn 90/365/EG (1) van de Raad betreffende het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling zoals die welke in vraag 1 is omschreven?

      (1)  van de Raad van 28 juni 1990, PB L 180 van 13.7.1990, blz. 28.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 juni 2004 in zaak T-307/01, Jean-Paul François tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tuchtregeling — Plaatsing in lagere salaristrap — Overeenkomst inzake bewaking van gebouwen van Commissie — Redelijke termijn — Strafprocedure — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/37

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 juni 2004
   in zaak T-307/01, Jean-Paul François tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Tuchtregeling - Plaatsing in lagere salaristrap - Overeenkomst inzake bewaking van gebouwen van Commissie - Redelijke termijn - Strafprocedure - Beroep tot schadevergoeding)
   (2004/C 228/82)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-307/01, Jean-Paul François, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Wavre (België), vertegenwoordigd door A. Colson, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 5 april 2001 waarbij verzoeker bij wege van tuchtmaatregel een salaristrap lager werd geplaatst, en anderzijds vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 10 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Verklaart nietig het besluit van 5 april 2001 waarbij verzoeker bij wege van tuchtmaatregel een salaristrap lager werd geplaatst.

               2.

               Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 8 000 euro ter vergoeding van de immateriële schade die deze heeft geleden.

               3.

               Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.

      (1)  PB C 56 van 2.3.2002.


title: Zaak C-427/01: Verzoek van het Bundessozialgericht van 2 augustus 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dülger Trans Uluslararasi Tazimacilik Ltd. Sti. en Bundesanstalt für Arbeit

text:
C 3/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.1.2002
Vraag 1                                                                  Dienen de richtlijnen van de Raad van 22 december 1986
                                                                         (87/102/EEG (1)) en 22 februari 1990 (90/88/EEG) (2) aldus te
Is de voor beroepsprocedures verantwoordelijke instantie als             worden uitgelegd, dat zij enkel de bescherming van de
bedoeld in artikel 2, lid 8, van richtlijn 89/665/EEG van                consumenten ten doel hebben, dan wel dat zij daarnaast de
21 december 1989 (1) van de Raad van 21 december 1989                    interne kredietmarkt beogen te organiseren en te reguleren?
houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor                 Moet een nationale rechter ten aanzien van een vordering tot
leveringen en voor de uitvoering van werken, in de versie van            betaling die bij hem is ingesteld door een kredietinstelling,
richtlijn 95/50/EEG van 18 juni 1992 (2), verplicht om bij               gelet op het vereiste van een uitlegging in overeenstemming
de in artikel 2, lid 4, van richtlijn 89/665/EEG bedoelde                met het doel van deze richtlijnen — in elk geval de bescherming
belangenafweging bij de beslissing omtrent een gevorderde                van de consument — de voorkeur geven aan de uitlegging
voorlopige maatregel, rekening te houden met het uitzicht op             van zijn recht die hem toestaat onregelmatigheden in een
succes van een vordering tot nietigverklaring van een onwettige          consumentenkredietovereenkomst, zoals het ontbreken van de
beslissing van de aanbestedende dienst als bedoeld in artikel 2,         schriftelijke vermelding van het feitelijke kostenpercentage,
lid 1, sub b, van genoemde richtlijn?                                    ambtshalve aan te voeren?
Vraag 2
                                                                         (1) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
Zo neen, is de voor beroepsprocedures verantwoordelijke                      betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte-
instantie als bedoeld in artikel 2, lid 8, van richtlijn 89/665/EEG          lijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB
van 21 december 1989 van de Raad van 21 december 1989                        L 42 van 12.2.1987, blz. 48).
houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-             (2) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot
lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-                wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie
cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor                     van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
leveringen en voor de uitvoering van werken, in de versie van                inzake het consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
richtlijn 92/50/EEG van 18 juni 1992, bevoegd om bij de in
artikel 2, lid 4, van richtlijn 89/665/EEG bedoelde belangenaf-
weging bij de beslissing omtrent een gevorderde voorlopige
maatregel, rekening te houden met het uitzicht op succes van
een vordering tot nietigverklaring van een onwettige beslissing
van de aanbestedende dienst als bedoeld in artikel 2, lid 1,
sub b, van genoemde richtlijn?
                                                                         Verzoek van het Bundessozialgericht van 2 augustus 2001
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dülger
                                                                         Trans Uluslararasi Tazimacilik Ltd. Sti. en Bundesanstalt
                                                                                für Arbeit
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
(2) PB 1992, L 209, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-427/01)
                                                                                (2002/C 3/28)
                                                                         Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 2 augustus
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
19 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het                    30 oktober 2001, in het geding tussen Dülger Trans Uluslara-
         geding tussen SA Accea Finance en C. Giner                      rasi Tazimacilik Ltd. Sti. en Bundesanstalt für Arbeit, het Hof
                                                                         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                         (Zaak C-426/01)                                 een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         1.     Moet artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol bij de
                           (2002/C 3/27)                                        Overeenkomst van 23 november 1970 waarbij een
                                                                                Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                                Economische Gemeenschap en Turkije, aldus worden
                                                                                uitgelegd,d at er ook sprake is van een beperking van de
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij beschikking van                     vrijheid van dienstverrichting, wanneer ene lidstaat van
19 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                          de Gemeenschap een tot dusverre geldende vrijstelling
Justitie op 29 oktober 2001, in het geding tussen SA Accea                      van arbeidsvergunning voor Turkse chauffeurs in het
Finance en C. Giner, het Hof van Justitie van de Europese                       internationale goederenverkeer die bij een in Turkije
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                     gevestigde (Turkse) werkgever zijn tewerkgesteld, af-
de navolgende vragen:                                                           schaft?
 ---pagebreak--- 5.1.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 3/19
2.     Heeft een dergelijke beperking enkel betrekking op de           2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan die
       vrijheid van dienstverrichting, of betreft zij ook of                 overgangsregeling, gelet op de overwegingen van deze
       uitsluitend de toegang tot de werkgelegenheid in de zin               beschikking, binnen de werkingssfeer van artikel 87, lid 3,
       van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             sub b, EG vallen?
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                 3)    Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord, kan die
       19 september 1980?                                                    overgangsregeling, gelet op de algemene beginselen van
                                                                             het gemeenschapsrecht en inzonderheid die welke in de
3.     Moet artikel 13 va besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             motivering van de beschikking zijn genoemd, verenigbaar
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de               worden geacht met het EG-Verdrag en het communautai-
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                       re rechtsstelsel?
       19 september 1980 ook worden toegepast op werk-
       nemers van een in Turkije gevestigde werkgever, die als
       vrachtwagenchauffeurs belast met grensoverschrijdend
       goederenvervoer regelmatig een lidstaat van de Gemeen-
       schap doorrijden, zonder dat zij deel uitmaken van de
       (legale) arbeidsmarkt van die lidstaat?
4.     Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
                                                                       Verzoek van het Hof van beroep te Bergen (Zesde
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van
                                                                       fiscale kamer) van 2 november 2001 om een prejudiciële
       19 september 1980 aldus worden uitgelegd, dat het een           beslissing in het geding tussen Philippe Mertens en
       lidstaat van de Gemeenschap algemeen verboden is
                                                                                Belgische Staat
       nationale voorschriften vast te stellen die, in vergelijking
       met de nationale rechtstoestand op 1 december 1980,
       voor Turkse werknemers nieuwe beperkingen met betrek-                                   (Zaak C-431/01)
       king tot de toegang tot de arbeidsmarkt invoeren, of
       verbiedt deze bepaling de invoering van nieuwe bepalin-
       gen enkel voor de tewerkstelling, respectievelijk de ver-                                 (2002/C 3/30)
       dere tewerkstelling van werknemers die reeds voor de
       inwerkingtreding van de nieuwe beperking legaal in
       Duitsland verbleven en tewerkgesteld waren?
                                                                       Het Hof van beroep te Bergen (Zesde fiscale kamer) heeft bij
                                                                       beschikking van 2 november 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                       het Hof van Justitie op 7 november 2001, in het geding tussen
                                                                       Philippe Mertens en Belgische Staat, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van Tribunale di Catania, sezione quarta civile,
van 15 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
    geding tussen F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A             Verzetten de artikelen 39 en/of 43 van het Verdrag tot
                                                                       oprichting van de Europese Gemeenschap zich tegen een
                                                                       wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke voor de
                        (Zaak C-428/01)                                aanslagen in de personenbelasting, het in een vorig belastbaar
                                                                       tijdperk in deze lidstaat geleden beroepsverlies van een in deze
                          (2002/C 3/29)                                lidstaat verblijvende natuurlijk persoon slechts van de winst
                                                                       van deze natuurlijke persoon in een later belastbaar tijdperk
                                                                       kan worden afgetrokken, voorzover dit beroepsverlies niet in
                                                                       mindering kan worden gebracht op de bezoldigingen van dit
                                                                       vorig belastbaar tijdperk die zijn behaald uit een in een andere
Het Tribunale di Catania, sezione quarta civile, heeft het             lidstaat uitgeoefende dienstbetrekking, en dit tot gevolg heeft
beschikking van 15 oktober 2001, ingekomen ter griffie van             dat het aldus in mindering gebrachte beroepsverlies met het
het Hof van Justitie op 31 oktober 2001, in het geding tussen          oog op de aanslag in de personenbelasting noch in deze
F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A., het Hof van Justitie van    lidstaat noch in de andere lidstaat kan worden afgetrokken van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                het belastbaar inkomen van deze natuurlijke persoon, terwijl
beslissing over de navolgende vragen:                                  indien de natuurlijke persoon zijn dienstbetrekking in dezelfde
                                                                       lidstaat had uitgeoefend als waarin hij zijn zelfstandige werk-
1)     Moeten de artikelen 87 en volgende EG aldus worden              zaamheid uitoefent, de vermelde beroepsverliezen wel in
       uitgelegd dat een regeling als de in artikel 106 van            mindering zouden kunnen worden gebracht op het belastbaar
       wetgevend decreet nr. 270/99 neergelegde overgangs-             inkomen van deze natuurlijke persoon?
       regeling, een nieuwe steunmaatregel van de staat kan
       vormen die binnen de werkingssfeer van het in artikel 87
       EG neergelegde verbod valt?


title: Doorhaling van zaak T-243/03

text:
C 35/20               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     7.2.2004
              Doorhaling van zaak T-124/03 (1)                     van 4 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-161/03: Cascades SA tegen Commissie van de Europese
                         (2004/C 35/37)                            Gemeenschappen.
                       (Procestaal: Engels)                        (1) PB C 171 van 19.7.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-124/03: AES Drax Power Limited tegen Commissie van
                                                                                Doorhaling van zaak T-243/03 (1)
de Europese Gemeenschappen.
                                                                                (2004/C 35/40)
(1) PB C 135 van 7.6.2003.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
              Doorhaling van zaak T-127/03 (1)                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                   van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
                         (2004/C 35/38)                            zaak T-243/03: Guardant Inc. tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                   binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                     (Procestaal: Nederlands)                      (BHIM).
                                                                   (1) PB C 264 van 1.11.2003.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 7 november 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-127/03: Antoinette Pascucci tegen Europol.
(1) PB C 158 van 5.7.2003.                                                       Doorhaling van zaak T-244/03 (1)
                                                                                (2004/C 35/41)
                                                                                (Procestaal: Frans)
              Doorhaling van zaak T-161/03 (1)
                         (2004/C 35/39)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                        (Procestaal: Frans)                        van 15 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                   zaak T-244/03: Flavia Angeletti tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking        (1) PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak C-130/08: Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/32

         Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-130/08) (1)

   (2009/C 69/68)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door P. Tomarchio tegen Europese Rekenkamer (Zaak T-113/97)

text:
Nr. C 199/28         NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                   onevenredig aan elk eventueel voordeel van een weige
                                                                     ring om het product onder een van de hiervoor ge
                                                                     noemde bijlagen te brengen;
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van Dela
ware (VSA), heeft een geneesmiddel voor diergeneeskundig
gebruik ontwikkeld, genaamd Sometribove, dat wordt in           5 . De Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt, door
gedeeld als een recombinante bovine somatotropine. Om                haar beschikking te baseren op niet relevante overwe
dit product in de handel te kunnen brengen, diende ver              gingen en motieven van politieke aard;
zoekster een vergunning te verkrijgen van het EG-Comité
voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik . Voor
zij de vergunning verkreeg, werd Verordening ( EEG )             6 . Tenslotte is de beschikking van de Commissie in strijd
nr. 2377/90 van de Raad vastgesteld, houdende een com               met een aantal overeenkomsten die de Europese Ge
munautaire procedure tot vaststelling van maximumwaar               meenschap op grond van de Slotakte van de Uruguay
den voor residuen ( MRL ) van geneesmiddelen voor dierge            ronde heeft goedgekeurd . De beschikking van de Com
neeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oor              missie kan aan die normen worden getoetst en bij een
sprong .
                                                                     dergelijke toetsing blijkt dat de beschikking zelf in
                                                                     strijd is met de bewoordingen van het GATT 1994 en
                                                                     de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire
Na de vaststelling van deze verordening, moest Sometri              maatregelen ( SPS-Overeenkomst).
bove worden opgenomen in een van de bijlagen bij Veror
dening ( EEG ) nr. 2377/90 van de Raad, voordat verzoek
ster vergunning kon worden verleend om het product op
de markt te brengen . Door verzoekster werd via de bij die
verordening vastgestelde procedure een aanvraag voor de
vaststelling van een MRL ingediend. Bij beschikking van
14 januari 1997 wees de Commissie verzoeksters verzoek           Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door P. Tomarchio
om de zaak te verwijzen naar het Comité voor de aanpas                           tegen Europese Rekenkamer
sing aan de technische vooruitgang af, op grond dat BST                                   ( Zaak T-l 13/97 )
niet op de markt mocht worden gebracht of aan melkkoei
en mocht worden toegediend krachtens Beschikking 94/                                         ( 97/C 199/74 )
936/EG van de Raad, zodat verzoekster geen belang had
bij de vaststelling van een MRL. Het bij Beschikking 94/                                 (Procestaai: Frans)
936/EG van de Raad ingevoerde moratorium was de voor
naamste reden voor de beslissing van de Commissie .
                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                 meenschappen is op 15 april 1997 beroep ingesteld tegen
Volgens verzoekster dient de beschikking van de Commis          Europese Rekenkamer door P. Tomarchio, wonende te
sie nietig te worden verklaard op de volgende gronden :          Luxemburg, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
                                                                 te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                 Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .
 1 . De Commissie heeft de communautaire procedure
     voor de vaststelling van MRL's niet in acht genomen,
     toen zij verzoeksters aanvraag om Sometribove op te         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     nemen in een van de bijlagen bij Verordening ( EEG )
     nr. 2377/90 van de Raad afwees;
                                                                 — nietig te verklaren het besluit van 21 juni 1996 tot af
                                                                     wijzing van zijn verzoek om de toepassing van
2 . Door de beschikking vast te stellen heeft de Commissie           artikel 31 , lid 2 , van het Statuut te overwegen;
     in strijd gehandeld met de beginselen van het moratori
     um . In het bijzonder belet de beschikking verzoekster
     om beperkte praktische proeven betreffende de wer          — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van
     king van BST-producten te verrichten;                           27 december 1996 tot afwijzing van zijn klacht;
                                                                 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
 3 . De Commissie heeft haar beschikking vastgesteld in
     strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en daarbij in
     breuk gemaakt op verzoeksters gewettigde verwachting        Middelen en voornaamste argumenten
     dat de voorwaarden voor de vaststelling van een MRL
     gebaseerd zouden worden op een wetenschappelijke
     beoordeling van het product;                                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                  met die in zaak T-l 6/97 (*).
 4 . Door de vaststelling van de beschikking heeft de Com        O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
     missie in strijd met het evenredigheidsbeginsel gehan^
     deld. De ingreep in verzoeksters commerciële activitei
     ten als gevolg van de beschikking van de Commissie is


title: Zaak C-278/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — SC Enterprise Focused Solutions SRL/Spitalul Județean de Urgență Alba Iulia (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Leveringen — Technische specificaties — Beginsel van gelijke behandeling en verbod van discriminatie — Transparantieverplichting — Verwijzing naar een product van een bepaald merk — Beoordeling van de gelijkwaardigheid van het door een inschrijver aangeboden product — Beëindiging van de productie van het referentieproduct)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia — Roemenië) — SC Enterprise Focused Solutions SRL/Spitalul Județean de Urgență Alba Iulia
   (Zaak C-278/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Leveringen - Technische specificaties - Beginsel van gelijke behandeling en verbod van discriminatie - Transparantieverplichting - Verwijzing naar een product van een bepaald merk - Beoordeling van de gelijkwaardigheid van het door een inschrijver aangeboden product - Beëindiging van de productie van het referentieproduct))
   (2015/C 198/19)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Alba Iulia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Enterprise Focused Solutions SRL

      Verwerende partij: Spitalul Județean de Urgență Alba Iulia

      Dictum

   Artikel 23, lid 8, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1251/2011 van de Commissie van 30 november 2011, is niet van toepassing op een overheidsopdracht waarvan de waarde lager is dan de in deze richtlijn neergelegde toepassingsdrempel. In het kader van een overheidsopdracht waarop deze richtlijn niet van toepassing is maar die een duidelijk grensoverschrijdend belang vertoont, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan, moeten de fundamentele regels en de algemene beginselen van het VWEU, in het bijzonder het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie, alsook de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting, aldus worden uitgelegd dat de aanbestedende dienst een inschrijving die voldoet aan de in de aankondiging van de opdracht vermelde eisen, niet mag afwijzen op gronden die niet in die aankondiging staan.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-236/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — Landtag Schleswig-Holstein/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Regionaal parlement — Ontbreken van procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 april 2008 — Landtag Schleswig-Holstein/Commissie
   (Zaak T-236/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Regionaal parlement - Ontbreken van procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 142/45)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Landtag Schleswig-Holstein (Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Laskowski en J. Caspar)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en C. Ladenburger, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie van 10 maart en 23 juni 2006 houdende weigering om verzoeker toegang te verlenen tot document SEC(2005) 420 van 22 maart 2005, dat een juridische analyse bevat van het ter bespreking in de Raad voorliggende ontwerpkaderbesluit over de bewaring van gegevens die zijn verwerkt en opgeslagen in verband met het aanbieden van voor het publiek toegankelijke elektronische-communicatiediensten, of die via openbare communicatienetwerken worden doorgegeven, met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten, daaronder begrepen terrorisme
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot tussenkomst hoeft niet te worden beslist.

               3)

               De Landtag Schleswig-Holstein zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie, met uitzondering van de kosten in verband met de verzoeken tot tussenkomst.

               4)

               De Landtag Schleswig-Holstein, de Commissie, de Republiek Finland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen in verband met de verzoeken tot tussenkomst.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006.


title: Zaak C-280/01: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 27 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brian Watson (een patiënt, vertegenwoordigd door zĳn moeder en bĳgestaan door Julie Watson) en 1) First Choice Holidays & Flights Ltd, 2) Aparta Hotels Caledonia SA

text:
C 289/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13.10.2001
„Kan het door de eigenaar van een gebouw (hierna: „eigenaar”)                uitspraken het gevolg is van eventuele uiteenlopende
aan de eigenaar van een sigarettenautomaat verleende recht                   feitelijke vaststellingen of zijn enkel eventuele onverenig-
om de automaat voor een periode van twee jaar in het gebouw                  bare juridische beoordelingen relevant?
te plaatsen, te exploiteren en te onderhouden op een door de
eigenaar aangeduide plaats, waarvoor hij als tegenprestatie een
percentage ontvangt van de bruto opbrengst van de verkoop              3)    Indien voor een gerecht van een verdragsluitende staat
van sigaretten en andere tabaksfabrikanten in het gebouw,                    een verweerder die woonplaats heeft op het grondgebied
zonder dat andere rechten van betekenis dan de in de                         van die staat, is opgeroepen ten aanzien van een verbin-
schriftelijke overeenkomst tussen partijen vastgelegde bezits-               tenis uit overeenkomst, kan de verzoeker dan op grond
of controlerechten worden verleend, worden gelijkgesteld met                 van artikel 6, sub 1, een tweede verweerder oproepen die
de verhuur van onroerende goederen in de zin van artikel 13 B,               in een andere verdragsluitende staat zijn woonplaats
sub b, van richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei                   heeft, wanneer zijn vordering tegen laatstgenoemde een
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                      verbintenis uit onrechtmatige daad betreft, doch niet een
lidstaten inzake omzetbelasting; en op basis van welke begin-                verbintenis uit overeenkomst, indien (tenzij een dergelijke
selen kan worden uitgemaakt of een overeenkomst met de                       conclusie uitgesloten is wegens het onderscheid in juri-
verhuur van onroerende goederen in deze zin kan worden                       disch karakter van beide vorderingen) het nationale
gelijkgesteld?”                                                              gerecht van oordeel is dat de connexiteit tussen de
                                                                             vorderingen tegen de twee verweerders van dien aard is
                                                                             dat er termen aanwezig zijn om beide vorderingen
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                          tezamen te beslissen om het risico van onverenigbare
                                                                             uitspraken als gevolg van aparte procedures te vermijden?
                                                                       4)    Mag verzoeker de tweede verweerder in de in de derde
                                                                             vraag beschreven omstandigheden, op grond van ar-
                                                                             tikel 6, sub 1, oproepen indien
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
Division) van 27 juni 2001 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Brian Watson (een patiënt, vertegen-                    a)     de eerste vordering voortvloeit uit een overeenkomst
woordigd door zijn moeder en bijgestaan door Julie                                  inzake een vakantiepakket, op grond waarvan de
Watson) en 1) First Choice Holidays & Flights Ltd,                                  eerste verweerder, de reisorganisator of het reis-
                 2) Aparta Hotels Caledonia SA                                      bureau, aansprakelijk is voor lichamelijk letsel dat
                                                                                verzoeker lijdt ten gevolge van een nalaten of
                                                                                nalatigheid van de vertegenwoordigers, leveranciers,
                         (Zaak C-280/01)
                                                                                onderaannemers en werknemers van de eerste ver-
                                                                                weerder in de uitoefening van hun werkzaamheden,
                         (2001/C 289/23)                                            en
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft
bij beschikking van 27 juni 2001, ingekomen ter griffie van                  b)     de tweede vordering voortvloeit uit een onrechtma-
het Hof van Justitie op 16 juli 2001, in het geding tussen Brian                    tige daad wegens nalatigheid van de tweede verweer-
Watson (een patiënt, vertegenwoordigd door zijn moeder en                           der, die één van de vertegenwoordigers, leveranciers
bijgestaan door Julie Watson) en 1) First Choice Holidays &                         of onderaannemers van de eerste verweerder is, en
Flights Ltd, 2) Aparta Hotels Caledonia SA, het Hof van                             de vordering is gebaseerd op de nalatigheid die één
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                             of meer van de werknemers van tweede verweerder
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                  hebben begaan in de uitoefening van hun werkzaam-
                                                                                heden?
1)    Is er enkel sprake van een connexiteit van vorderingen
      die volstaat om de toepassing van artikel 6, sub 1, van
      het Executieverdrag (1) te rechtvaardigen, wanneer het
      risico van onverenigbare uitspraken volledig kan worden          (1) Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
      vermeden, of kan deze connexiteit ook bestaan wanneer                bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-
      dit risico door toepassing van artikel 6, sub 1, kan worden          ke en handelszaken (PB 1975, L 204, blz. 28), zoals gewijzigd bij
      vermeden met betrekking tot uitspraken die gevolgen                  het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
      hebben voor de partijen in gedingen waarop artikel 6,                Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB 1978, L 304, blz. 1 en —
      sub 1, van toepassing zou zijn, hoewel enig risico                   gewijzigde tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982
      van onverenigbare uitspraken zou blijven bestaan met                 inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB 1982, L 388,
      betrekking tot die gedingen enerzijds en een vordering of            blz. 1) en bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding
      vorderingen van één of meer van deze partijen tegen één              van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB 1989,
      of meer andere partijen anderzijds?                                  L 285, blz. 1).
2)    Kan er sprake zijn van een connexiteit van vorderingen
      die volstaat om de toepassing van artikel 6, sub 1, te
      rechtvaardigen wanneer het risico van onverenigbare


title: Zaak T-303/14: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Polyblend/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/39

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Polyblend/Commissie
   (Zaak T-303/14) (1)

   (2015/C 155/52)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Beroep, op 20 juli 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-276/98)

text:
C 278/30               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
Ð Heeft artikel 2, lid 2, van Richtlijn 93/36/EEG van de                  ratie van alternatieve energiebronnen, de tolheffingen
     Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van                 op de brug over de Taag te Lissabon en, tenslotte,
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-                landbouwwerktuigen, niet heeft voldaan aan het
     ten voor leveringen (1) sedert de vaststelling van Richt-            bepaalde in artikel 12 en artikel 28, lid 2, van Richt-
     lijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betref-                  lijn 77/388/EEG van de Raad (1) (Zesde BTW-richtlijn),
     fende de coördinatie van de procedures voor het plaat-               zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/77/EEG (2), betreffende
     sen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (2)                 de onderlinge aanpassing van de BTW-tarieven;
     (beide gewijzigd bij Richtlijn 97/52/EG van het Euro-
     pees Parlement en de Raad (3)), nog steeds een zelfstan-
     dige betekenis?
                                                                     Ð de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
Ð Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt
     beantwoord, impliceert die bepaling dan dat ingeval
     een aanbestedende dienst het beheer van een regeling            Middelen en voornaamste argumenten
     voor oormerken voor varkens opdraagt aan een parti-
     culiere onderneming die geen aanbestedende dienst is,
     de aanbestedende dienst, hetzij bepaalt dat deze onder-
     neming bij de opdrachten voor leveringen die zij bij            Ingevolge artikel 12, lid 3, onder a), van Zesde Richtlijn
     derden plaatst, het beginsel van non-discriminatie op           77/388/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 92/77/EEG, die-
     grond van de nationaliteit in acht neemt, hetzij bepaalt        nen de lidstaten een normaal tarief toe te passen, dat niet
     dat het plaatsen van de opdrachten voor de levering             lager mag zijn dan 15 %. Blijkens het bepaalde in
     van goederen waarop de regeling betrekking heeft, in            artikel 12, lid 3, onder a) en b), kunnen de lidstaten een of
     de vorm van een openbare aanbesteding gebeurt wan-              twee verlaagde tarieven toepassen op de in bijlage H van
     neer de waarde van die goederen de in Richtlijn 93/36/          Richtlijn 92/77/EEG genoemde goederen en diensten.
     EEG bepaalde drempelwaarde overschrijdt?                        Door verlaagde tarieven toe te passen op goederen die in
                                                                     bijlage H niet worden genoemd (wijn, machines en uitrus-
                                                                     tingen bestemd voor de exploratie van alternatieve energie-
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.
                                                                     vormen, landbouwwerktuigen), heeft de Portugese Repu-
(2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
(3) Richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                     bliek inbreuk gemaakt op artikel 12.
    van 13 oktober 1997 tot wijziging van de Richtlijnen 92/50/
    EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van
    de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
    dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen respectie-  Wat de tolheffing op de brug over de Taag betreft is het,
    velijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB     anders dan de Portugese autoriteiten betogen, in strijd met
    L 328 van 28.11.1997, blz. 1).                                   artikel 28, lid 2, onder e) juncto onder d), om na 1 januari
                                                                     1991 een nieuw verlaagd tarief in te voeren, wanneer het
                                                                     op die datum geldende verlaagde tarief nadien was afge-
                                                                     schaft.
                                                                     (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Beroep, op 20 juli 1998 ingesteld door Commissie van de              (2) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 1.
   Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                         (Zaak C-276/98)
                          (98/C 278/56)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 juli 1998 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-
                                                                     Beroep, op 21 juli 1998 ingesteld door Franse Republiek
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
vertegenwoordigd door T. Figueira en E. Traversa, leden
van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                                     (Zaak C-277/98)
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                    (98/C 278/57)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ð te verklaren dat de Portugese Republiek, door een ver-             is op 21 juli 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
     laagd BTW-tarief van 5 % te handhaven of in te voe-             de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, ver-
     ren voor de producten vermeld onder de punten 1.8,              tegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur
     2.11, 2.19 en 3.8 van bijlage I van de Código do IVA            internationaal economisch recht en Gemeenschapsrecht bij
     (Decreto-Lei nr. 394-B/84 van 26 december, zoals                het Ministerie van Buitenlandse Zaken, en C. Vasak,
     gewijzigd bij wet nr. 2/92 van 9 maart en wet nr. 39-B/         adjunct-secretaris Buitenlandse Zaken, als gemachtigden,
     94 van 27 december), betreffende, respectievelijk,              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
     wijn, machines en uitrustingen bestemd voor de explo-           Ambassade, boulevard Joseph II 8 B.


title: Zaak T-115/12: Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — Buzil-Werk Wagner/BHIM — Roca Sanitario (Roca)

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/7

         Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — Buzil-Werk Wagner/BHIM — Roca Sanitario (Roca)
   (Zaak T-115/12)
   2012/C 157/12
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Buzil-Werk Wagner GmbH & Co. KG (Memmingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Waldhauser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Roca Sanitario, SA (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

   Vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 9 januari 2012 (zaak R 1907/2010-4) en afwijzing van de oppositie van Roca Sanitario, SA, Av. Diagonal, 513, E-08029 Barcelona (Spanje)

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Roca” voor waren van klasse 3 (aanvraag nr. 6 800 726)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Roca Sanitario, SA

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse merken „Roca” (merken nr. 1 020 043, nr. 2 543 451, nr. 424 875 en nr. 915 635) voor bepaalde waren van de klassen 19 en 21 en internationaal merk „Roca” (merk nr. 905 212) voor bepaalde waren van de klassen 11, 19, 20 en 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor alle aangevraagde waren

      Aangevoerde middelen: er is geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken.


title: Zaak F-53/06: Beroep ingesteld op  12 mei 2006  — Gualtieri tegen Commissie

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/27

         Beroep ingesteld op 12 mei 2006 — Gualtieri tegen Commissie
   (Zaak F-53/06)
   (2006/C 154/63)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Claudia Gualtieri (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Gualtieri en M. Gualtieri, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal Personeel en administratie van 30 januari 2006 houdende afwijzing van de op 17 oktober 2005 ingeschreven klacht R/783/05, die strekte tot nietigverklaring van het besluit van het DG ADMIN, meegedeeld op 5 september 2005, waarbij werd geweigerd om aan verzoekster de dagvergoeding tegen het volle tarief toe te kennen;

               —

               het op 5 september 2005 meegedeelde besluit nietig te verklaren;

               —

               nietig te verklaren alle maandelijks ontvangen mededelingen van verweerster betreffende de vaststelling van de betrokken vergoeding;

               —

               verweerster te veroordelen om aan verzoekster te betalen, vanaf 1 januari 2004 tot 31 december 2005, de dagvergoeding en de maandelijkse vergoeding bedoeld in het besluit van de Commissie betreffende de gedetacheerde nationale deskundigen (GND);

               —

               subsidiair, verweerster te veroordelen om aan verzoekster de genoemde bijdragen te betalen vanaf 2 februari 2005, datum van de feitelijke scheiding van verzoekster en haar echtgenoot en de beëindiging van de samenwoning, of, meer subsidiair, vanaf 4 juli 2005, datum van de neerlegging van de echtscheidingsovereenkomst bij de rechtbank te Brussel, tot 31 december 2005;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een bij de Commissie gedetacheerde nationale deskundige, betwist de geldigheid van de verlaging van de dagvergoeding tot 25 % van het volle tarief dat is vermeld in de bepalingen betreffende de GND, alsook de niet-betaling van de door diezelfde bepalingen ingevoerde maandelijkse vergoeding.
   Zij betoogt allereerst, dat in de voorbereidende handelingen voor haar infunctietreding de betrokken vergoeding, die een bezoldigend karakter heeft, uitdrukkelijk tegen het volle tarief was vermeld, ofschoon zij had verklaard gehuwd te zijn met een te Brussel verblijvende ambtenaar van de Europese Unie. Zij voegt daaraan toe, dat de arbeidsverhouding op 7 januari 2004 op die grondslagen was vastgesteld en de economische voorwaarden niet eenzijdig konden worden gewijzigd.
   Zij beroept zich ook op artikel 241 EG om de geldigheid van artikel 20, lid 3, van het besluit over de GND te betwisten. Deze bepaling zou immers enerzijds de leden van een wettelijke familie discrimineren ten opzichte van degenen die voor een feitelijke eenheid kiezen. Anderzijds zou zij tot een verschil in behandeling leiden, door verzoekster het recht te ontzeggen om de aanvullende vergoedingen te ontvangen in dezelfde mate als andere GND, gehuwd of niet. De betrokken bepaling zou in strijd zijn met artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, de artikelen 2,3, 13 en 141 EG en richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1).

      (1)  PB L 180 van 1.7.2000, blz. 22.


title: Zaak T-300/11: Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Otto/BHIM — Nalsani (TOTTO)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/27

         Beroep ingesteld op 10 juni 2011 — Otto/BHIM — Nalsani (TOTTO)
   (Zaak T-300/11)
   2011/C 238/48
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Otto GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Schäuble en S. Müller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nalsani, SA (Bogota, Colombia)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 maart 2011 in zaak R 1291/2010-2,

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Nalsani, SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk TOTTO voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18 en 25 — aanvraag nr. 6212451

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk OTTO voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat. De kamer van beroep heeft bij de beoordeling van de visuele overeenstemming van de tekens ten onrechte aan bepaalde elementen belang gehecht.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 september 1999 in zaak T-182/98: UPS Europe SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Brief van Commissie aan klager - Voor beroep vatbare handeling - Niet-onvankelijkheid)

text:
18.12.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 366/27
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                 LEG                                                                        LEG
                     van 30 september 1999                                                     van 15 september 1999
                                                                          in zaak T-11/99, Firma Léon Van Parys NV en anderen
in zaak T-182/98: UPS Europe SA tegen Commissie van
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —
(Staatssteun — Brief van Commissie aan klager — Voor                      Bananen — Beroep tot nietigverklaring — Individueel
      beroep vatbare handeling — Niet-onvankelijkheid)                    geraakt — Besloten groep van marktdeelnemers — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid)
                          (1999/C 366/58)
                                                                                (1999/C 366/59)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak T-182/98, UPS Europe SA, gevestigd te Brussel,                    In zaak T-11/99, Firma Léon Van Parys NV, gevestigd te
vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger, advocaat te Rotter-              Antwerpen (België), Pacific Fruit Company NV, gevestigd te
dam, en D. Arts, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                   Antwerpen, Pacific Fruchtimport GmbH, gevestigd te Hamburg
hebbende te Luxemburg ten kantore van Loeff, Claeys en                    (Duitsland) en Pacific Fruit Company Italy SpA, gevestigd te
Verbeke, advocaten aldaar, Rue Charles Martel 5, tegen Com-               Rome, vertegenwoordigd door Ph. Vlaemminck, L. Van Den
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                       Hende en J. Holmens, advocaten te Gent, domicilie gekozen
J. Flett), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de brief       hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
van de Commissie van 2 oktober 1998 (ref. D/54021), heeft                 advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van
het Gerecht (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als                 de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Vliet),
volgt: R. M. Moura-Ramos, president, R. Garcı́a-Valdecasas,               betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening
V. Tiili, P. Lindh en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op        (EG) nr. 2362/98 van de Commissie van 28 oktober 1998
30 september 1999 een beschikking gegeven waarvan het                     houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG)
dictum luidt als volgt:                                                   nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de invoer
                                                                          van bananen in de Gemeenschap, heeft het Gerecht (Vijfde
                                                                          kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident,
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                          R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                          15 september 1999 een beschikking gegeven waarvan het
                                                                          dictum luidt als volgt:
2) Het op 18 februari ter griffie van het Gerecht neergelegde,
     als bijlage bij verzoeksters opmerkingen over de exceptie van
     niet-ontvankelijkheid gevoegde stuk wordt uit het procesdossier      1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
     van zaak T-182/98 verwijderd.
                                                                          2) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen alsmede, hoofdelijk,
                                                                               de kosten van de Commissie, daaronder begrepen die welke op
3) De tussenvordering wordt afgewezen voor het overige.
                                                                               het kort geding zijn gevallen.
4) De Commissie wordt in haar eigen kosten alsmede in een derde           3) Op de door het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek
     van de kosten van verzoekster verwezen.                                   ingediende verzoeken tot tussenkomst behoeft niet te worden
                                                                               beslist.
5) Verzoekster zal twee derden van haar eigen kosten dragen.
                                                                          4) Het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek zullen de kosten
                                                                               dragen die hun in het kort geding zijn opgekomen.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.
                                                                          (1) PB C 71 van 13.3.1999.