title: Beschikking van de President van het Gerecht van eerste aanleg van 19 oktober 2000 in zaak T-141/00 R, Laboratoires pharmaceutiques Trenker SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — intrekking van de vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselĳk gebruik die de stof "amfepramone" bevatten — Richtlĳn 75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)

text:
24.3.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 95/13
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                     semann, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt,
                               AANLEG                                      M. van de Velde, personeelslid van de ECB, wonende te
                                                                           Usingen-Kransberg (Duitsland), M. C. Cerafogli, personeelslid
                      van 17 november 2000                                 van de ECB, wonende te Frankfurt am Main, vertegenwoordigd
                                                                           door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten te
in zaak T-200/99: A. Martinelli tegen Commissie van de                     Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                 Europese Gemeenschappen (1)                               ten kantore van A. Schiltz, Association Luxembourgeoise des
                                                                           Employés de Banque et d’Assurance, Avenue Monterey 29,
(Ambtenaren — Ontbreken van beoordelingsrapport —                          tegen Europese Centrale Bank (ECB) (gemachtigden: C. Zilioli
Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid —                           en J. M. Fernándes-Martin), betreffende een krachtens ar-
Stilzwijgende afwijzing van verzoek, waartegen niet tijdig is              tikel 236 EG en artikel 36 van het Protocol betreffende de
opgekomen — Uitdrukkelijke bevestigende afwijzing —                        statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van
                                Schade)                                    de Europese Centrale Bank, ingesteld beroep tot nietigverkla-
                                                                           ring van administratieve circulaire nr. 11/98 van 12 november
                                                                           1998 tot regeling van het gebruik van Internet bij het Europese
                           (2001/C 95/24)
                                                                           Centrale Bank, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura-
                         (Procestaal: Italiaans)                           Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 24 oktober 2000 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-200/99, A. Martinelli, voormalig ambtenaar van de
                                                                           1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
München (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Marchesini,                  2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
advocaat bij de Corte suprema di cassazione, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de                     (1) PB C 135 van 13.5.2000.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot vergoeding van de
morele schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg
van het ontbreken van beoordelingsrapporten over de referen-
tieperioden 1993-1995 en 1995-1997, heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
17 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het                                       RECHT VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 oktober 2000
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                           in zaak T-141/00 R, Laboratoires pharmaceutiques Tren-
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         ker SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                           (Procedure in kort geding — intrekking van de vergunningen
                                                                           voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor
                                                                           menselijk gebruik die de stof „amfepramone” bevatten —
                                                                           Richtlijn 75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van
                                                                                belangen)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                (2001/C 95/26)
                               AANLEG
                       van 24 oktober 2000                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-27/00: Personeelscomité van de Europese Cen-                     In zaak T-141/00 R, Laboratoires pharmaceutiques Trenker
   trale Bank e.a. tegen Europese Centrale Bank (ECB) (1)                  SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door X. Leurquin
                                                                           en L. Defalque, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
(Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Administra-                  hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat
tieve circulaire — Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid)                 aldaar, Val Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägen-
                           (2001/C 95/25)                                  baur), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuit-
                                                                           voerlegging van de beschikking van de Commissie van 9 maart
                                                                           2000 inzake de intrekking van de vergunningen voor het in
                          (Procestaal: Engels)                             de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
                                                                           die „amfepramone” bevatten [C(2000)453], heeft de president
In zaak T-27/00, Personeelcomité van de Europese Centrale                  van het Gerecht op 19 oktober 2000 een beschikking gegeven
Bank, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), J. Prie-                 waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 95/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.3.2001
1)    Ten aanzien van de verzoekende partij wordt de tenuitvoerleg-       Beroep, op 20 december 2000 ingesteld door F.-M. Was-
      ging van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000           meier tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      inzake de intrekking van de vergunningen voor het in de                                            pen
      handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die
      „amfepramone” bevatten [C(2000)453] opgeschort.
                                                                                (Zaak T-381/00)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (2001/C 95/28)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 20 december 2000 beroep tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen ingesteld door F.-M. Was-
                                                                          meier, wonende te München (Duitsland), vertegenwoordigd
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    door G. Maier van het advocatenkantoor Kalaitzis, Türck &
                               AANLEG                                     Maier te Bernau am Chiemsee (Duitsland).
                      van 15 november 2000                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
 in zaak T-157/00: N. Robert tegen Europees Parlement (1)                 —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               24 september 1999 betreffende verzoekers indeling in de
                                                                               rang A 7, alsmede het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Voorafgaande administratieve klacht —                            7 september 2000 betreffende verzoekers klacht;
Termijnen — Beroep ingesteld vóór afwijzing van klacht —
                       Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          —    de Commissie te gelasten een nieuw besluit betreffende
                                                                               verzoekers indeling in rang vast te stellen en dat besluit
                            (2001/C 95/27)                                     volledig met redenen te omkleden;
                                                                          —    de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-157/00, N. Robert, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Strassen (Luxemburg), vertegenwoor-
digd door A. Lorang, advocaat te Luxemburg, domicilie                     Verzoeker, die voor een algemeen vergelijkend onderzoek was
gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore, Rue des                   geslaagd, werd aangesteld als ambtenaar bij de Commissie en
Dahlias 2, tegen Europees Parlement (gemachtigden: Y. Pantalis            ingedeeld in de rang A 7, salaristrap 1. Tegen dat besluit diende
en D. Moore), betreffende een beroep tot nietigverklaring                 hij een klacht in, waarin hij om indeling in de rang A 6
van het besluit van het Parlement om verzoekster bij de                   verzocht.
bevorderingsronde 1999 niet tot de rang B 1 te bevorderen,
alsmede van de besluiten houdende bevordering van andere
ambtenaren bij die bevorderingsronde, heeft het Gerecht                   Het beroep is gericht tegen het besluit waarbij de Commissie
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president,              die klacht heeft afgewezen. Verzoeker stelt onder meer:
R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung,
op 15 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                   —    dat het besluit van de Commissie onderzoeks- en beoorde-
                                                                               lingsfouten bevat;
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          —    dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten alle
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                             kwalificaties van verzoeker te beoordelen;
                                                                          —    dat het vertrouwensbeginsel en het beginsel van gelijke
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                    behandeling zijn geschonden.


title: Zaak C-540/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Daniel Levy, Carine Sebbag/Belgische Staat (Vrij verkeer van kapitaal — Directe belastingen — Dividendbelasting — Bilateraal verdrag tot voorkoming van dubbele belasting — Latere wijziging die een van twee verdragsluitende lidstaten in zijn nationale wetgeving aanbrengt, zodat dubbele belasting opnieuw wordt ingevoerd — Verplichtingen voor lidstaten uit hoofde van artikelen 10 EG en 293 EG)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Daniel Levy, Carine Sebbag/Belgische Staat
   (Zaak C-540/11) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Dividendbelasting - Bilateraal verdrag tot voorkoming van dubbele belasting - Latere wijziging die een van twee verdragsluitende lidstaten in zijn nationale wetgeving aanbrengt, zodat dubbele belasting opnieuw wordt ingevoerd - Verplichtingen voor lidstaten uit hoofde van artikelen 10 EG en 293 EG)
   2013/C 101/05
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Daniel Levy, Carine Sebbag

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van de artikelen 10, 57, lid 2, en 293 van het EG-Verdrag — Toelaatbaarheid van nationale wettelijke regeling die dubbele belasting toestaat ondanks een bilateraal verdrag tot voorkoming van deze belasting — Wijziging van nationale wetgeving nadat dit verdrag is gesloten — Afbreuk aan een verworven recht — Belemmering van het vrije verkeer van kapitaal

      Dictum

   Aangezien het gemeenschapsrecht, zoals van toepassing op de datum van de feiten in het hoofdgeding, geen algemene criteria stipuleert voor de verdeling van de bevoegdheden tussen de lidstaten inzake de afschaffing van dubbele belasting binnen de Europese Gemeenschap, moet artikel 56 EG, gelezen in samenhang met de artikelen 10 EG en 293 EG, aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een situatie waarin de lidstaat, die zich in een bilateraal verdrag tot voorkoming van dubbele belasting ertoe heeft verbonden een mechanisme tot afschaffing van een dubbele dividendbelasting in te voeren, vervolgens via een wetswijziging dat mechanisme afschaft, zodat opnieuw een dubbele belasting wordt ingevoerd.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-110/06: Beroep, op  23 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/22

         Beroep, op 23 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-110/06)
   (2006/C 86/44)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 februari 2006 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlĳn 90/313/EEG van de Raad (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlĳn 2003/4/EG in nationaal recht is op 14 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 41, blz. 26.


title: Zaak C-593/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — Masco Denmark ApS, Damixa ApS/Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving inzake onderkapitalisatie van dochterondernemingen — Opnemen van door een kredietnemende niet-ingezeten dochteronderneming betaalde rente in de belastbare winst van een kredietverstrekkende vennootschap — Vrijstelling van rente betaald door een kredietnemende ingezeten dochteronderneming — Billijke verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten — Noodzaak het gevaar van belastingontwijking te voorkomen)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — Masco Denmark ApS, Damixa ApS/Skatteministeriet
   (Zaak C-593/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Belastingwetgeving inzake onderkapitalisatie van dochterondernemingen - Opnemen van door een kredietnemende niet-ingezeten dochteronderneming betaalde rente in de belastbare winst van een kredietverstrekkende vennootschap - Vrijstelling van rente betaald door een kredietnemende ingezeten dochteronderneming - Billijke verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten - Noodzaak het gevaar van belastingontwijking te voorkomen))
   (2017/C 053/04)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Masco Denmark ApS, Damixa ApS

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Dictum

   Artikel 49 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 54 VWEU, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat, zoals in het hoofdgeding aan de orde, die een ingezeten vennootschap een belastingvrijstelling toekent voor de door een ingezeten dochteronderneming betaalde rente voor zover deze dochteronderneming de overeenkomstige rentelasten niet heeft kunnen aftrekken als gevolg van de regeling die het recht op aftrek van betaalde rente in geval van onderkapitalisatie beperkt, maar de vrijstelling die zou volgen uit de toepassing van zijn eigen wettelijke regeling inzake onderkapitalisatie uitsluit indien de dochteronderneming is gevestigd in een andere lidstaat.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-532/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 augustus 2014 — Alsharghawi/Raad ( „Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië — Lijst van personen en entiteiten voor wie deze beperkende maatregelen gelden — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/10

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 augustus 2014 — Alsharghawi/Raad
   (Zaak T-532/14 R)
   ((„Kort geding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië - Lijst van personen en entiteiten voor wie deze beperkende maatregelen gelden - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging”))
   2014/C 361/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Johannesburg, Zuid-Afrika) (vertegenwoordiger: E. Moutet, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit 2011/137/GBVB van de Raad van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (PB L 58, blz. 53) en van besluit 2011/178/GBVB van de Raad van 23 maart 2011 tot wijziging van besluit 2011/137/GBVB (PB L 78, blz. 24), voor zover zij betrekking hebben op verzoeker

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-342/17: Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Deutsche Lufthansa e.a./Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/63

         Beroep ingesteld op 30 mei 2017 — Deutsche Lufthansa e.a./Commissie
   (Zaak T-342/17)
   (2017/C 239/75)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Deutsche Lufthansa AG (Keulen, Duitsland), Lufthansa Cargo AG (Frankfurt am Main, Duitsland), Swiss International Air Lines AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: S. Völcker, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten, waaronder de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend het bestreden besluit lijdt aan een ontoereikende motivering, aangezien de geografische omvang van de inbreuk noch in het dispositief noch in de motivering eenduidig is vastgesteld.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit artikel 11 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer heeft geschonden omdat het steunt op contacten tussen concurrenten die hebben plaatsgevonden in Zwitserland en die voornamelijk invloed hadden op luchtvrachttransport tussen Zwitserland en derde landen.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat met het bestreden besluit het verbod van terugwerkende kracht is geschonden door te steunen op contacten die plaatsvonden voordat verordening 1/2003 (1) in werking trad en die alleen invloed hadden op routes buiten de EER.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer heeft geschonden door zonder behoorlijk onderzoek contacten die buiten de EER hebben plaatsgevonden, alsmede contacten met betrekking tot de WOW-alliantie (een alliantie van Japan Airlines Cargo, Lufthansa Cargo, SAS Cargo en Singapore Airlines Cargo), alsmede contacten met betrekking tot de betaling van commissie over toeslagen, aan te merken als onderdelen van dezelfde enkele en voortdurende inbreuk die ook contacten tussen concurrenten op directieniveau omvat.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst heeft geschonden voor zover het uitgaat van de opvatting dat contacten tussen concurrenten die plaatsvonden buiten de EER schendingen van artikel 101 VWEU of artikel 53 van de EER-Overeenkomst vormen. Volgens verzoeksters beperken overeenkomsten of onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot naar de EER inkomend vrachtvervoer de mededinging binnen de EER niet, en hebben zij evenmin invloed op de handel tussen de lidstaten. Bovendien wordt volgens verzoekster in het bestreden besluit het verkeerde rechtskader toegepast om te bepalen of overheidsinmenging in de rechtsordes van een aantal hier relevante landen toepassing van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst uitsluit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-492/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 14 september 2016 — Incyte Corporation/Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 14 september 2016 — Incyte Corporation/Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala
      (Zaak C-492/16)
      (2016/C 454/30)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Törvényszék

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Incyte Corporation

         Verwerende partij: Szellemi Tulajdon Nemzeti Hivatala

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 17, lid 2, van verordening (EG) nr. 1610/96 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen (1), aldus worden uitgelegd dat wanneer in een aanvraag voor een aanvullend beschermingscertificaat krachtens die verordening of krachtens verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (2), „de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Europese Unie” is vastgesteld in strijd met de juridische uitlegging in het arrest van het Europees Hof van Justitie in zaak C-471/14, deze datum onjuist is, zodat moet worden overgegaan tot rectificatie van de datum waarop het aanvullende beschermingscertificaat vervalt, zelfs indien het besluit tot afgifte van voornoemd certificaat werd genomen vóór de uitspraak van dat arrest en de termijn voor indiening van een beroep tegen dat besluit reeds is verstreken?

                  2)

                  Is de tot afgifte van het aanvullende beschermingscertificaat bevoegde autoriteit van een lidstaat op het gebied van industriële eigendom verplicht om de datum van afgifte van voornoemd certificaat ambtshalve te rectificeren, teneinde deze in overeenstemming te brengen met de juridische uitlegging in het arrest dat is gewezen in zaak C-471/14?

         (1)  PB 1996, L 198, blz. 30.

         (2)  PB 2009, L 152, blz. 1.


title: Zaak T-147/12: Beroep ingesteld op 30 maart 2012 — Wünsche Handelsgesellschaft International/Commissie

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/29

         Beroep ingesteld op 30 maart 2012 — Wünsche Handelsgesellschaft International/Commissie
   (Zaak T-147/12)
   2012/C 165/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wünsche Handelsgesellschaft International mbH & Co KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Landry en G. Schwendinger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               beschikking REM 02/09 van de Commissie van 16 september 2011 [C(2011) 6393 def.] nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert de nietigverklaring van beschikking REM 02/09 van de Commissie van 16 september 2011 [C(2011) 6393 def.], waarbij wordt vastgesteld dat de kwijtschelding van de invoerrechten niet gerechtvaardigd is in een bepaald geval dat betrekking heeft op de invoer van conserven van paddenstoelen van het geslacht „Agaricus” van oorsprong uit China, die verzoekster in 2004 en 2006 heeft verricht.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 220, lid 2, sub b, van het douanewetboek:

                           —

                           Verzoekster stelt de beoordeling van de Commissie, volgens welke de Duitse douaneautoriteiten zich in casu hebben vergist, ter discussie.

                           —

                           Verzoekster kon althans de (vermeende) vergissing niet ontdekken. Aan verzoekster, die te goeder trouw is en veel ervaring heeft, kan geen schending van de zorgvuldigheidsplicht worden verweten. Gelet op de ingewikkelde juridische situatie en op de jarenlange praktijk van de Duitse autoriteiten, kan zij zich op de bescherming van het gewettigd vertrouwen beroepen.

               2)

               Schending van artikel 239 van het douanewetboek:

                           —

                           De Commissie heeft het formele recht geschonden, aangezien zij louter op basis van de vaststelling dat artikel 220, lid 2, sub b, van het douanewetboek niet kon worden toegepast, zonder meer ook heeft geweigerd om de invoerrechten op grond van artikel 239 van het douanewetboek kwijt te schelden, zonder het verzoek tot kwijtschelding afzonderlijk aan deze bepaling te toetsen.

                           —

                           Bovendien heeft de Commissie ook het materiële recht geschonden, aangezien zij niet in aanmerking heeft genomen dat er in casu sprake is van „bijzondere omstandigheden” in de zin van artikel 239 van het douanewetboek en dat de voorwaarden voor kwijtschelding op grond van dit voorschrift waren vervuld.

               3)

               Schending van algemene rechtsbeginselen
               Verzoekster verwijt de Commissie daarenboven met de bestreden beschikking het primairrechtelijke vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en het beginsel van gelijke behandeling te hebben geschonden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2003 in zaak T-134/02: Miguel Tejada Fernández tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevordering — Vergelĳking van verdiensten — Beroep tot nietigverklaring)

text:
C 135/28                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                            7.6.2003
bourg, advocaten, betreffende een beroep tot nietigverklaring                K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
van beschikking SG (2002) D/228078 van 8 januari 2002                        griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 9 april 2003 een arrest
waarbij de Commissie heeft besloten zich niet te verzetten                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
tegen de concentratie tussen SEB en Moulinex en deze
concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en                  1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie om verzoeker bij
met de Overeenkomst betreffende de Europese Economische                             de bevorderingsronde 2001 niet tot de rang B 2 te bevorderen.
Ruimte te verklaren op voorwaarde dat de voorgestelde
verbintenissen worden nagekomen (zaak COMP/M.2621 —                          2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
SEB/Moulinex), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,               (1 ) PB C 156 van 29 juni 2002.
rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op
3 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1)     Verklaart beschikking SG (2002) D/228078 van 8 januari
       2002 waarbij de Commissie heeft besloten zich niet te                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
       verzetten tegen de concentratie tussen SEB en Moulinex en deze                                       AANLEG
       concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en
       met de Overeenkomst betreffende de Europese Economische
                                                                                van 1 april 2003
       Ruimte te verklaren op voorwaarde dat de voorgestelde verbin-
       tenissen worden nagekomen (zaak COMP/M.2621 — SEB/
       Moulinex), nietig voorzover zij betrekking heeft op de Italiaanse,    in zaak T-11/01: Catherine Mascetti tegen Commissie van
       de Spaanse, de Finse en de Ierse markt en op de markt van het                         de Europese Gemeenschappen ( 1)
       Verenigd Koninkrijk.
                                                                             (Overeenkomst van tijdelijk functionaris — Ontvankelijk-
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                 heid — Bezwarende handeling — Inachtneming van
                                                                             statutaire termijnen — Tweede verlenging van overeenkomst
3)     Verstaat dat verzoekster en de Commissie elk hun eigen kosten         van tijdelijk functionaris — Artikelen 2, sub d), 8 en 47
       zullen dragen.                                                                                RAP)
4)     Verstaat dat SEB SA en De’Longhi SpA hun eigen kosten                                            (2003/C 135/45)
       zullen dragen.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
( 1) PB C 144 van 15 juni 2002.
                                                                             In zaak T-11/01, Catherine Mascetti, voormalig tijdelijk func-
                                                                             tionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                             wonende te Leggiuno (Italië), vertegenwoordigd door B. Nas-
                                                                             cimbene en M. Condinanzi, advocaten, domicilie gekozen
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en
                           van 9 april 2003                                  A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                             het besluit van 28 september 2000 waarbij het tot het aangaan
                                                                             van overeenkomsten bevoegd gezag afwijzend heeft beslist op
in zaak T-134/02: Miguel Tejada Fernández tegen Commis-
            sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                          verzoeksters klacht die ertoe strekte te doen vaststellen dat
                                                                             haar arbeidsverhouding met de Commissie een verhouding
                                                                             voor onbepaalde tijd op grond van een overeenkomst van
(Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-                        tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub d), van de
                sten — Beroep tot nietigverklaring)                          Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden
                                                                             van de Europese Gemeenschappen is, die meer dan een keer is
                           (2003/C 135/44)                                   verlengd met alle gevolgen die artikel 8, laatste alinea, van die
                                                                             regeling daaraan verbindt, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
                           (Procestaal: Frans)                               samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,
                                                                             P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 1 april
                                                                             2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
In zaak T-134/02, Miguel Tejada Fernández, ambtenaar van de                  volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Sint-Stevens-Woluwe (België), vertegenwoordigd door L. Vo-                   1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
gel, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                      2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
tigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van de Commissie om verzoeker bij de                 (1 ) PB C 95 van 24 maart 2001.
bevorderingsronde 2001 niet tot de rang B 2 te bevorderen,
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van  22 juni 2005  in zaak C-190/04 P, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton tegen Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, John Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait (Hogere voorziening — Beroep tot schadevervoeding — Ongemotiveerde weigering van in laatste aanleg rechtsprekende instantie van het Verenigd Koninkrijk, het Hof om een prejudiciële beslissing te verzoeken — Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen te treffen — Niet-contractuele aansprakelijkheid Gemeenschap — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/8

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 22 juni 2005
   in zaak C-190/04 P, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton tegen Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, John Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevervoeding - Ongemotiveerde weigering van in laatste aanleg rechtsprekende instantie van het Verenigd Koninkrijk, het Hof om een prejudiciële beslissing te verzoeken - Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen te treffen - Niet-contractuele aansprakelijkheid Gemeenschap - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 296/16)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-190/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 23 april 2004, Graham French, John Steven Neiger, Michael Leighton (advocaat: J. Barnett), andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Sims en M. Bauer), Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Docksey en M. Shotter), John Pascoe, Richard Micklethwait, Ruth Margaret Micklethwait, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet en U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizanno; griffier: R. Grass, op 22 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2.

               French, Neiger en Leighton worden in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.


title: Zaak C-286/04 P: Hogere voorziening, op 5 juli 2004 ingesteld door Eurocermex SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in zaak T-399/02, Eurocermex SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/17

         Hogere voorziening, op 5 juli 2004 ingesteld door Eurocermex SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in zaak T-399/02, Eurocermex SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-286/04 P)
   (2004/C 217/32)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 5 juli 2004 (fax: 29.06.2004) hogere voorziening ingesteld door Eurocermex SA, vertegenwoordigd door A. Bertrand, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 29 april 2004 in zaak T-399/02, Eurocermex SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2004 te wijzigen;

               —

               de in eerste aanleg bestreden beslissing te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft de verschillende bestanddelen van het aangevraagde merk los van elkaar geanalyseerd en het heeft de beslissing van de kamer van beroep bevestigd door te oordelen dat deze bestanddelen onderscheidend vermogen missen zodat de consument aan de hand daarvan de herkomst van de waar niet kan identificeren. Op die manier heeft het Gerecht de verschillende bestanddelen van elkaar gescheiden om deze afzonderlijk te vatten en aldus het aangevraagde merk elk onderscheidend vermogen te ontzeggen. Het betreft hier een ernstige beoordelings- en juridische fout, aangezien het onderzoek betrekking dient te hebben op de wijze waarop het teken, zoals aangevraagd, globaal wordt opgevat, en niet op de verschillende bestanddelen van het teken afzonderlijk beschouwd.
   In elk geval heeft het merk onderscheidend vermogen verkregen door het algemeen geworden gebruik ervan als herkenningsteken van een waar en/of een onderneming.


title: Zaak C-92/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/26

         Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-92/05)
   (2005/C 82/53)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Stromsky en B. Schima als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/32/EG van de Commissie van 23 april 2003 tot vaststelling van nadere specificaties inzake de in richtlijn 93/42/EEG van de Raad vastgelegde eisen betreffende medische hulpmiddelen die zijn vervaardigd met gebruikmaking van weefsel van dierlijke oorsprong (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               subsidiair, vast te stellen dat de Franse Republiek, door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens genoemde richtlijn 2003/32/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               3.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 105 van 26.4.2003, blz. 18.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 september 1998 in de gevoegde zaken T-126/96 en T-127/96: Breda Fucine Meridionali SpA (BFM) en Ente partecipazioni e finanziamento industria manifatturiera (EFIM) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van staten - Artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag - Mededeling van inleiding van procedure - Niet uitdrukkelijk vermelde steunmaatregelen - Steun aan ondernemingen in achtergebleven gebieden - Herstructurering - Terugvordering van steun - Verjaringstermijn)

text:
C 340/18             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 7.11.98
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te                  partecipazioni e finanziamento industria manifatturiera
Luxemburg ten kantore van C. A. QuinÄones, advocaat                (EFIM), gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A.
aldaar, rue Gabriel Lippmann 2, tegen Commissie van de             Tizzano en G. M. Roberti, advocaten te Napels, Grote
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk                Zavel 36, Brussel, tegen Commissie van de Europese
G. Rozet en F. Castillo de la Torre, vervolgens door G.            Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk P. Nemitz,
Rozet en J. Guerra FernaÂndez), ondersteund door Franse            L. Gussetti en E. Altieri, vervolgens P. Nemitz en P. Stan-
Republiek (gemachtigden: C. de Salins en G. Mignot),               canelli), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
betreffende, primair, een beroep krachtens artikel 175 van         den: C. de Salins, K. Rispal-Bellanger, J. M. Belorgey, F.
het EG-Verdrag tot vaststelling dat de Commissie de                Million en G. Mignot) en Manoir industries SA, gevestigd
krachtens het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet         te Parijs, vertegenwoordigd door B. van de Walle de
is nagekomen, in de eerste plaats door geen beslissing te          Ghelcke, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
nemen over verzoeksters klachten tegen het Koninkrijk              te Luxemburg ten kantore van F. Brausch, advocaat aldaar,
Spanje wegens schending van artikel 92 van dit Verdrag,            rue Goethe 11, betreffende een beroep tot nietigverklaring
en in de tweede plaats door de procedure van artikel 93,           van Beschikking 96/614/EG van de Commissie van 29 mei
lid 2, van dit Verdrag niet in te leiden, en, subsidiair, een      1996 betreffende overheidsmaatregelen van ItalieÈ ten gun-
beroep krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag tot nie-           ste van Breda Fucine Meridionali SpA (PB L 272 van
tigverklaring van het beweerdelijk in een brief van                25.10.1996, blz. 46), waarbij de door de Italiaanse rege-
20 februari 1996 vervatte besluit van de Commissie, heeft          ring aan de vennootschap Breda Fucine Meridionali SpA
het Gerecht (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als           toegekende staatssteun onverenigbaar met de gemeen-
volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt, K. Lenaerts, A.     schappelijke markt en onwettig is verklaard, heeft het
Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op            Gerecht (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
15 september 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-              volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt, K. Lenaerts,
tum luidt als volgt:                                               A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                   GonzaÂlez, administrateur, op 15 september 1998 een arrest
1. Verstaat dat de Commissie de krachtens het EG-Ver-              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
     men door niet te beschikken op de twee op 2 maart             1. Verwerpt de beroepen.
     1992 en 12 november 1993 door verzoekster inge-
     diende klachten.                                              2. Verwijst verzoeksters hoofdelijk in de kosten van de
                                                                        Commissie en van Manoir industries SA.
2. Verwijst de Commissie in de door verzoekster
     gemaakte kosten, met uitsluiting van de kosten terzake        3. Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal
     van de interventie van de Franse Republiek.                        dragen.
3. Verwijst de Franse Republiek in haar eigen kosten en            (1) PB C 318 van 26.10.1996.
     in de wegens haar interventie door verzoekster
     gemaakte kosten.
(1) PB C 247 van 24.8.1996.
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 september 1998
                                                                   in de gevoegde zaken T-180/96 en T-181/96, Mediocurso
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Ð Estabelecimento de ensino particular, Lda. tegen Com-
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                   van 15 september 1998
                                                                   (Europees Sociaal Fonds Ð Goedkeuringsbesluit Ð Ver-
in de gevoegde zaken T-126/96 en T-127/96: Breda Fucine
                                                                   mindering van financieÈle bijstand Ð Vooraf horen van
Meridionali SpA (BFM) en Ente partecipazioni e finanzia-
                                                                   begunstigde Ð Raadpleging van lidstaat Ð Bescherming
mento industria manifatturiera (EFIM) tegen Commissie
                                                                   van gewettigd vertrouwen Ð Rechtszekerheid Ð Motive-
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                              ring Ð Kennelijk onjuiste beoordeling)
(Steunmaatregelen van staten Ð Artikel 93, lid 2, van het
                                                                                (98/C 340/33)
EG-Verdrag Ð Mededeling van inleiding van procedure Ð
Niet uitdrukkelijk vermelde steunmaatregelen Ð Steun
aan ondernemingen in achtergebleven gebieden Ð Her-                                   (Procestaal: Portugees)
structurering Ð Terugvordering van steun Ð Verjarings-
                           termijn)                                In de gevoegde zaken T-180/96 en T-181/96, Mediocurso
                                                                   Ð Estabelecimento de ensino particular, Lda., gevestigd te
                        (98/C 340/32)
                                                                   Lissabon, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en P.
                                                                   Moura Pinheiro, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen
                    (Procestaal: Italiaans)                        hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar,
                                                                   Grand-rue 31, tegen Commissie van de Europese
In de gevoegde zaken T-126/96 en T-127/96, Breda Fucine            Gemeenschappen (gemachtigden: M. T. Figueira en K.
Meridionali SpA (BFM), gevestigd te Bari (ItalieÈ), en Ente        Simonsson), betreffende een verzoek om nietigverklaring


title: Zaak T-438/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2009 — Spa Monopole/BHIM — De Francesco Import (SpagO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SpagO — Ouder nationaal woordmerk SPA — Relatieve weigeringsgrond — Geen afbreuk aan reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2009 — Spa Monopole/BHIM — De Francesco Import (SpagO)
   (Zaak T-438/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SpagO - Ouder nationaal woordmerk SPA - Relatieve weigeringsgrond - Geen afbreuk aan reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2010/C 11/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu, É. De Gryse, D. Moreau, J. Pagenberg, A. von Mühlendahl en S. Abel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: De Francesco Import GmbH (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Terheggen en H. Linder, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 september 2007 (zaak R 1285/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen De Francesco Import GmbH en Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-107/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2011 door de Europese Stichting voor Opleiding (ETF) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 december 2010 in zaak F-87/08, Schuerings/ETF

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/21

         Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2011 door de Europese Stichting voor Opleiding (ETF) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 december 2010 in zaak F-87/08, Schuerings/ETF
   (Zaak T-107/11 P)
   2011/C 139/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Stichting voor Opleiding (ETF) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Gisela Schuerings (Nice, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 9 december 2010 in zaak F-87/08;

               —

               dientengevolge, verwerping van het beroep in eerste aanleg en, derhalve,

               —

               verwijzing van verweerster in de hogere voorziening in alle kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan:

               1)

               Eerste middel: miskenning door het Gerecht voor ambtenarenzaken van de begrippen belang van de dienst en van het ambt alsmede van de artikelen 2 en 47 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie en van de motiveringsplicht, daar dat Gerecht in punt 62 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat „alvorens een agentschap een functionaris met een overeenkomst voor onbepaalde tijd ontslaat op grond dat de taken van die functionaris zijn opgeheven of zijn overgedragen aan een andere instantie, het betrokken agentschap moet onderzoeken of de betrokkene niet kan worden tewerkgesteld in een ander bestaand ambt of in een ambt dat binnenkort zal worden gecreëerd na de toewijzing van nieuwe bevoegdheden aan het betrokken agentschap”.

               2)

               Tweede middel: schending van de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken in punt 63 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat de administratie bij het onderzoek van de mogelijkheden van overplaatsing, „het belang van de dienst, dat vereist dat de persoon wordt aangeworven die het meest geschikt is om het bestaande ambt of het binnenkort te creëren ambt te vervullen, moet afwegen tegen het belang van de functionaris die zal worden ontslagen. Hierbij moet zij rekening houden […] met verschillende criteria, waaronder de vereisten van het ambt ten opzichte van de kwalificaties en de mogelijkheden van de functionaris […], alsmede zijn leeftijd, anciënniteit in de dienst en het aantal jaren dat hij nog bijdragen moet betalen alvorens zijn pensioenrechten geldend te kunnen maken”.

               3)

               Derde middel: schending van de regel om niet ultra vires of ultra petita te beslissen alsmede van de procedureregels verband houdende met het beginsel van hoor en wederhoor, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken:

                           —

                           zich heeft gebaseerd op een betoog dat door partijen niet is besproken,

                           —

                           een ander middel heeft aanvaard dan Schuerings heeft aangevoerd en

                           —

                           de ETF heeft gelast om Schuerings opnieuw in dienst te nemen, ofschoon laatstgenoemde dit niet had gevorderd.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 266 VWEU en van de motiveringsplicht, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken de bevoegdheid die de ETF bij de uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring toekomt en de vaste rechtspraak ter zake heeft miskend, door de herplaatsing van de betrokkene te gelasten in plaats van een geldelijke vergoeding in geval van nietigverklaring van het ontslagbesluit.


title: Zaak C-526/09: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 december 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikel 11, leden 1 en 2 — Lozing van industrieel afvalwater in opvangsystemen en stedelijke waterzuiveringsinstallaties — Onderwerping aan vooraf vast te stellen voorschriften en/of te verstrekken bijzondere vergunningen — Geen vergunning)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 december 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-526/09) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikel 11, leden 1 en 2 - Lozing van industrieel afvalwater in opvangsystemen en stedelijke waterzuiveringsinstallaties - Onderwerping aan vooraf vast te stellen voorschriften en/of te verstrekken bijzondere vergunningen - Geen vergunning)
   2011/C 30/13
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Vergunning voor lozen van afvalwater — „Estação de Serviço Sobritos”

      Dictum

               1)

               Door het lozen van industrieel afvalwater door de industriële eenheid Estação de Serviço Sobritos Lda, gelegen in het stedelijk gebied Matosinhos, toe te staan zonder dat daartoe een passende vergunning is afgeleverd, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.02.2010.


title: Zaak T-658/11: Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2014 — Commissie/BHIM — Ten ewiv (TEN)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/18

         Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2014 — Commissie/BHIM — Ten ewiv (TEN)
   (Zaak T-658/11) (1)

   2014/C 78/35
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak F-113/11: Beroep ingesteld op 25 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/69

      Beroep ingesteld op 25 oktober 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-113/11)
      (2012/C 25/134)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek om betaling van het achterstallige salaris over augustus 2010

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van — of in elk geval toe te schrijven aan — de Commissie, waarbij de vorderingen uiteengezet in het verzoek van 30 augustus 2010 geheel of ten dele zijn afgewezen;

                  —

                  verklaring dat nota Ares(2011)217354 juridisch non-existent is dan wel nietigverklaring van die maatregel (in beide gevallen, quatenus opus est);

                  —

                  nietigverklaring van het besluit waarbij de Commissie de vorderingen uiteengezet in de klacht van 14 maart 2011 heeft afgewezen;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-16/03: Verzoek van het Hovrätt över Skåne och Blekinge van 19 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Peak Holding AB en Axolin-Elinor AB (vroeger Handelskompanie Factory Outlet i Löddeköpinge AB)

text:
C 55/16                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                           b)   te koop is aangeboden in eigen winkels van de
                                                                                merkhouder of in winkels van een gelieerde ven-
De Republiek Oostenrijk heeft noch het voorrangsbeginsel van                      nootschap in de gemeenschappelijke markt zonder
                                                                                dat de waar werd verkocht?
artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG, zoals gewijzigd door
richtlijn 87/101/EEG (2), in nationaal recht omgezet, noch
aangetoond dat beperkingen van technische, economische of              2.    Kan een merkhouder, ingeval een waar in een van
organisatorische aard zich tegen een dergelijke voorrang                     voormelde gevallen in de handel is gebracht en het
verzetten.                                                                   merkrecht daardoor is uitgeput zonder dat de waar is
                                                                             verkocht, de uitputting ongedaan maken door de waar
                                                                             naar de opslagplaats terug te brengen?
Uit de Oostenrijkse wetgeving kan niet worden afgeleid
dat „regeneratie” of (volgens de Oostenrijkse terminologie)
„stoffelijke verwerking” voorrang dient te genieten op „verbran-       3.    Wordt een waar wanneer deze door de merkhouder
ding” of (volgens de Oostenrijkse terminologie) „energiewin-                 aan een andere vennootschap op de interne markt is
ning”. In de wetgeving worden stoffelijke verwerking en                      overgedragen, geacht in de handel te zijn gebracht ingeval
energiewinning veeleer in één adem genoemd, zonder dat er                    de merkhouder de waar aan de koper heeft overgedragen
sprake is van voorrang van de ene behandelingswijze op de                    onder het voorbehoud dat de koper de waar niet op de
andere.                                                                      interne markt mag wederverkopen?
De argumenten die de Republiek Oostenrijk aanhaalt om aan              4.    Is het voor het antwoord op de derde vraag relevant dat
te tonen dat er technische, economische en organisatorische                  de merkhouder bij de overdracht van de warenpartij
beperkingen zijn die zich tegen deze voorrang verzetten,                     waartoe de waar behoort, de koper toestemming gaf om
namelijk dat regeneratie in Oostenrijk wegens de beperkte                    een gering aandeel van de waren in de interne markt
hoeveelheid afgewerkte olie niet economisch verantwoord is,                  weder te verkopen zonder aan te geven voorwelke
dat stoffelijke verwerking uit ecologisch oogpunt geen eendui-               individuele waren de toestemming geldt?
dig voordeel oplevert en dat er geen regeneratievoorzieningen
voor afgewerkte olie zijn in Oostenrijk, zijn volgens de
Commissie niet overtuigend, aangezien zij er uitsluitend toe
strekken de bestaande toestand in Oostenrijk te bestendigen
en geenszins blijk geven van een inspanning om de doelstellin-
gen van de richtlijn na te komen.
( 1) PB 1975, nr. L 194, blz. 31.                                      Verzoek van Raad van State (België), afdeling administra-
( 2) PB 1987, nr. L 42, blz. 43.                                       tie van 27 december 2002 om een prejudiciële beslissing
                                                                          in het geding tussen Fabricom SA en Belgische Staat
                                                                                (Zaak C-21/03)
Verzoek van het Hovrätt över Skåne och Blekinge van
                                                                                (2003/C 55/29)
19 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Peak Holding AB en Axolin-Elinor AB
(vroeger Handelskompanie Factory Outlet i Löddeköpin-
                                 ge AB)
                                                                       De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
                           (Zaak C-16/03)                              beschikking van 27 december 2002, ingekomen ter griffie van
                                                                       het Hof van Justitie op 22 januari 2003, in het geding tussen
                           (2003/C 55/28)                              Fabricom SA en Belgische Staat, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
Het Hovrätt över Skåne och Blekinge heeft bij beschikking van
19 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                1.    Verzetten richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni
Justitie op 15 januari 2003, in het geding tussen Peak Holding               1993 houdende coördinatie van de procedures voor
AB en Axolin-Elinor AB (vroeger Handelskompanie Factory                      het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en
Outlet i Löddeköpinge AB), het Hof van Justitie van de                       energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (1), met
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-                     name artikel 4, lid 2, ervan, en richtlijn 98/4/EG van het
slissing over de navolgende vragen:                                          Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998
                                                                             tot wijziging van voormelde richtlijn 93/38/EEG (2), in
1.     Moet een waar worden geacht in de handel te zijn                      samenhang met het evenredigheidsbeginsel, de vrijheid
       gebracht wanneer deze door de merkhouder                              van handel en nijverheid en de eerbiediging van het
                                                                             eigendomsrecht, zoals met name gewaarborgd door het
       a)   in de gemeenschappelijke markt is ingevoerd en                   aanvullend protocol van 20 maart 1952 bij het verdrag
            ingeklaard met het doel deze aldaar te verkopen?                 tot bescherming van de rechten van de mens en de


title: Zaak C-496/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2008 door Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau en Francisco Javier Solana Ramos tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 18 september 2008 in zaak T-47/05, Angé Serrano e.a./Parlement

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/27

         Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2008 door Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau en Francisco Javier Solana Ramos tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 18 september 2008 in zaak T-47/05, Angé Serrano e.a./Parlement
   (Zaak C-496/08 P)
   (2009/C 44/46)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwiranten: Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren, en bijgevolg

                           —

                           met betrekking Angé Serrano, Bras en Orcajo Teresa het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin enerzijds is geoordeeld dat op de eerste vordering van deze partijen niet behoeft te worden beslist, en anderzijds hun vordering tot schadevergoeding is afgewezen;

                           —

                           met betrekking tot Decoutere, Hau en Solana Ramos de punten 2 en 4 van het dictum van het bestreden arrest en de desbetreffende rechtsoverwegingen vernietigen;

               —

               de zaak zelf afdoen en het aanvankelijke beroep van de verzoekers in zaak T-47/05 toewijzen door

                           —

                           de besluiten houdende indeling in de rang van verzoekers na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut, nietig te verklaren;

                           —

                           het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van schadevergoeding die ex aequo et bono wordt geraamd op 60 000 EUR voor iedere verzoeker;

               —

               in elk geval, de verwerende partij verwijzen in de kosten van beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het bestreden arrest heeft het Gerecht uitspraak gedaan op de beroepen die waren ingesteld door de zes rekwiranten, allen ambtenaren van het Europees Parlement die waren geslaagd voor een intern vergelijkend onderzoek dat onder vigeur van het oude Statuut had plaatsgevonden, maar wier indeling was gewijzigd na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut.
   De eerste drie rekwiranten voeren twee middelen aan ter ondersteuning van hun hogere voorziening.
   Als eerste middel voeren zij aan dat het Gerecht, door te oordelen dat op een van hun vorderingen niet behoeft te worden beslist, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zijn motiveringsplicht niet is nagekomen. Rekwiranten hebben immers nog steeds procesbelang bij de vordering tot nietigverklaring van de bestreden indelingsbesluiten, ook al zijn deze vervangen door de latere individuele besluiten van 20 maart 2006, aangezien het Gerecht zelf heeft geoordeeld dat deze nieuwe besluiten de bezwaren van rekwiranten niet volledig wegnemen omdat zij de indeling in de hogere rang niet herstellen. Bovendien zijn de bestreden besluiten gebaseerd op de artikelen 2 en 8 van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut, waarvan de rechtmatigheid volgens hen voor betwisting vatbaar is.
   Als tweede middel voeren diezelfde rekwiranten aan dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door hun vordering tot schadevergoeding af te wijzen ofschoon de indeling in de rang volgens het nieuwe Statuut hen op hetzelfde niveau plaatst als hun collega's die niet zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor overgang naar een hogere categorie, en hun in dat opzicht dus ernstige schade berokkent.
   De laatste drie rekwiranten voeren een enkel middel aan ter ondersteuning van hun hogere voorziening, namelijk de onrechtmatigheid van de artikelen 2 en 8 van bijlage XIII bij het nieuwe Ambtenarenstatuut.
   Zij stellen in dit verband allereerst dat het Gerecht verkregen rechten alsmede het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden door te oordelen dat de indeling in een hogere rang na te zijn geslaagd voor een vergelijkend onderzoek dat onder vigeur van het oude Statuut heeft plaatsgevonden, geen verkregen recht is en dus geen legitieme verwachting in het leven kon roepen.
   Ter ondersteuning van dit middel voeren deze rekwiranten in de tweede plaats aan dat het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden voor zover zij door de herindeling in de rang volgens het nieuwe Statuut op dezelfde wijze worden behandeld als hun collega's die niet voor dezelfde vergelijkende onderzoeken zijn geslaagd. Bovendien heeft het Gerecht identieke situaties verschillende behandeld door te oordelen dat degenen die voor eenzelfde vergelijkend onderzoek zijn geslaagd, niet een enkele categorie vormen daar de indelingsregels zijns inziens verschillen naargelang van de datum waarop de indeling heeft plaatsgevonden. De toepassing van verschillende bepalingen, te weten artikel 2, lid 1, en artikel 5, lid 4, van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut, op personen die voor eenzelfde vergelijkend onderzoek zijn geslaagd, is volgens hen dus in strijd met het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak T-764/14: Beroep ingesteld op 14 november 2014 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/38

         Beroep ingesteld op 14 november 2014 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-764/14)
   (2015/C 026/49)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Luxemburg, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Sfyri en I. Ampazis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit Ares(2014) 2903214 van 5 september 2014 van de Europese Commissie, waarbij verzoeksters’ offerte in het kader van besloten aanbesteding EuropeAid/135040/C/SER/MULTI terzijde is gelegd;

               —

               herstel van de status quo ante gelasten;

               —

               de Commissie in alle kosten van verzoeksters verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters het volgende aan.
   Het bestreden besluit moet op de volgende gronden overeenkomstig artikel 263 VWEU nietig worden verklaard:

               In de eerste plaats is de ervaring van de deelnemers beoordeeld in de loop van de gunningprocedure, terwijl zij al in de fase van de voorselectie was onderzocht.

               In de tweede plaats heeft de Commissie niet voldaan aan de verplichting, haar besluit te motiveren, daar zij onvoldoende uitleg over de indeling van de technische offerte van verzoeksters heeft verstrekt en heeft verzuimd de samenstelling van het consortium waaraan de opdracht is gegund en de voornaamste kenmerken van de financiële offerte mee te delen.

               In de derde plaats heeft de Commissie zich schuldig gemaakt aan een reeks kennelijk onjuiste beoordelingen met betrekking tot de technische offerte van verzoeksters en daarbij het beginsel van gelijke behandeling van alle inschrijvers geschonden.

               In de vierde plaats heeft de Commissie het financieel reglement en het daarin vastgelegde transparantiebeginsel geschonden.


title: Zaak T-20/14: Beroep ingesteld op 8 januari 2014 — Nguyen/Parlement en Raad

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/42

         Beroep ingesteld op 8 januari 2014 — Nguyen/Parlement en Raad
   (Zaak T-20/14)
   2014/C 112/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Huynh Duong Vi Nguyen (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               bepalingen nietig te verklaren waaronder artikel 7 (reisdagen) van bijlage V bij het Statuut alsmede artikel 8 (reiskosten) van bijlage VII bij het Statuut, zoals gewijzigd bij verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, bekendgemaakt in Publicatieblad nr. L 287 van 29 oktober 2013, voor zover het recht op reiskosten en reisdagen verbonden is aan de ontheemdingstoelage of de toelage voor verblijf in het buitenland;

               —

               veroordeling van de verwerende partijen tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 169 051,96 EUR voor de geleden materiële schade en een bedrag van 40 000 EUR voor de geleden immateriële schade;

               —

               veroordeling van de verwerende partijen tot betaling van 6,75 % vertragings- en compensatierente voor de geleden materiële en immateriële schade;

               —

               veroordeling van de verwerende partijen tot betaling van de kosten die de verzoekende partij in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van het beroep voert de verzoekende partij — die afkomstig is uit New York, maar geen ontheemdingstoelage of de toelage voor verblijf in het buitenland geniet, zodat zij na de hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, het recht verliest op forfaitaire betaling van de reiskosten en op vermeerdering van het jaarlijks verlof door extra verlofdagen als reisdagen — vijf middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van wezenlijke vormvoorschriften en van artikel 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie betreffende het recht op informatie en raadpleging van werknemers, daar het comité van het Statuut bij de herziening van het Ambtenarenstatuut buiten spel is gezet;

               —

               schending van het beginsel van eerbiediging van verworven rechten, van de beginselen op het gebied van het intertemporeel recht en van het rechtszekerheidsbeginsel;

               —

               schending van het gewettigd vertrouwen;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-559/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Onix Asigurări SA/Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 73/239/EEG — Richtlijn 92/49/EEG — Beginsel van één enkele vergunning — Beginsel van toezicht door de lidstaat van herkomst — Artikel 40, lid 6 — Begrip „onregelmatigheden” — Reputatie van de aandeelhouders — Verbod voor een in een lidstaat gevestigde verzekeringsmaatschappij om nieuwe overeenkomsten te sluiten op het grondgebied van een andere lidstaat)

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Onix Asigurări SA/Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)
   (Zaak C-559/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 73/239/EEG - Richtlijn 92/49/EEG - Beginsel van één enkele vergunning - Beginsel van toezicht door de lidstaat van herkomst - Artikel 40, lid 6 - Begrip „onregelmatigheden” - Reputatie van de aandeelhouders - Verbod voor een in een lidstaat gevestigde verzekeringsmaatschappij om nieuwe overeenkomsten te sluiten op het grondgebied van een andere lidstaat))
   (2017/C 202/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Onix Asigurări SA

      Verwerende partij: Istituto per la Vigilanza Sulle Assicurazioni (IVASS)

      Dictum

   Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn „schadeverzekering”), in het bijzonder artikel 40, lid 6, ervan, moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de toezichthoudende autoriteiten van een lidstaat in dringende gevallen jegens een onderneming die in het kader van het vrij verrichten van diensten op het grondgebied van deze lidstaat werkzaam is in het verzekeringsbedrijf anders dan de levensverzekeringsbranche, ter bescherming van de belangen van de verzekerden en van de andere personen die in aanmerking komen voor dekking door afgesloten verzekeringen, maatregelen, zoals het verbod om op het grondgebied van deze staat nieuwe verzekeringsovereenkomsten te sluiten, treffen op grond van het discretionaire oordeel dat van meet af aan niet was voldaan, of thans niet meer wordt voldaan, aan een subjectief vereiste voor het verlenen van de vergunning om verzekeringswerkzaamheden te verrichten, zoals het reputatievereiste. Deze richtlijn verzet zich echter niet ertegen dat deze lidstaat in het kader van de uitoefening van de bevoegdheden die hij in dringende gevallen heeft, uitmaakt of bepaalde tekortkomingen of onzekerheden betreffende de goede reputatie van de bestuurders van de betrokken verzekeringsonderneming wijzen op een daadwerkelijk en dreigend gevaar dat onregelmatigheden worden begaan ten nadele van de belangen van de verzekerden of van de andere personen die voor dekking door afgesloten verzekeringen in aanmerking komen, en indien dat het geval is, onmiddellijk passende maatregelen treft, zoals in voorkomend geval, het opleggen van een verbod om op zijn grondgebied nieuwe overeenkomsten te sluiten.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak T-229/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 januari 2007 — Kretschmer/Parlement

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 januari 2007 — Kretschmer/Parlement
   (Zaak T-229/06) (1)

   (2007/C 56/73)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak T-534/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Murnauer Markenvertrieb/BHIM — Bach Flower Remedies (MURNAUERS Bachblüten)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/13

         Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — Murnauer Markenvertrieb/BHIM — Bach Flower Remedies (MURNAUERS Bachblüten)
   (Zaak T-534/14)
   2014/C 351/15
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Murnauer Markenvertrieb GmbH (Egelsbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Traub en H. Daniel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bach Flower Remedies Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 mei 2014 in zaak R 2041/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „MURNAUERS Bachblüten”, voor waren van de klassen 3, 5 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 7 49  847

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Bach Flower Remedies Ltd

      Oppositiemerk of -teken: nationale en gemeenschapsbeeldmerken met het woordelement „Bach”, nationaal woordmerk „Bach”, en het in het economische verkeer gebruikte niet-ingeschreven merk „BACH”, voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 42 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-634/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 september 2015 — Total Marketing Services SA, rechtsopvolger van Total Raffinage Marketing/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Markt voor paraffinewas — Markt voor „slack wax” — Duur van de deelname aan een onrechtmatige mededingingsregeling — Beëindiging van de deelname — Onderbreking van de deelname — Geen bewijs van heimelijke contacten gedurende een bepaalde periode — Voortzetting van de inbreuk — Bewijslast — Publieke distantiëring — Perceptie van de overige karteldeelnemers van de bedoeling om zich te distantiëren — Motiveringsplicht — Beginselen van vermoeden van onschuld, gelijke behandeling, effectieve rechterlijke bescherming en het persoonlijke karakter van straffen)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 september 2015 — Total Marketing Services SA, rechtsopvolger van Total Raffinage Marketing/Europese Commissie
   (Zaak C-634/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Markt voor paraffinewas - Markt voor „slack wax” - Duur van de deelname aan een onrechtmatige mededingingsregeling - Beëindiging van de deelname - Onderbreking van de deelname - Geen bewijs van heimelijke contacten gedurende een bepaalde periode - Voortzetting van de inbreuk - Bewijslast - Publieke distantiëring - Perceptie van de overige karteldeelnemers van de bedoeling om zich te distantiëren - Motiveringsplicht - Beginselen van vermoeden van onschuld, gelijke behandeling, effectieve rechterlijke bescherming en het persoonlijke karakter van straffen))
   (2015/C 371/07)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Total Marketing Services SA, rechtsopvolger van Total Raffinage Marketing (vertegenwoordigers: A. Vandencasteele, C. Lemaire en S. Naudin, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en A. Biolan, gemachtigden, bijgestaan door N. Coutrelis, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Total Marketing Services SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak T-405/06: Beroep ingesteld op 27 december 2006 — Arcelor e.a./Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/37

         Beroep ingesteld op 27 december 2006 — Arcelor e.a./Commissie
   (Zaak T-405/06)
   (2007/C 42/65)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Arcelor Luxembourg (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg), Arcelor Profil Luxembourg SA (Esch-sur-Alzette, Groothertogdom Luxemburg) en Arcelor International (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Vandencasteele, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 8 november 2006 in zaak COMP/F/38.907 — Stalen balken — C(2006) 5342 def. nietig te verklaren;

               —

               althans artikel 2 van de beschikking, waarbij verzoeksters een geldboete wordt opgelegd, nietig te verklaren of deze geldboete drastisch te verlagen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep van verzoeksters strekt tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5342 def. van de Commissie van 8 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 65 EGKS (zaak COMP/F/38.907 — Stalen balken) betreffende overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen van Europese balkenproducenten bestaande in de vaststelling van prijzen, toekenning van quota en uitwisseling van informatie op de markt van balken in de Gemeenschap. Subsidiair vorderen zij dat de bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete wordt nietig verklaard of wezenlijk verlaagd.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters verschillende middelen aan.
   Het eerste middel betreft schending van artikel 97 EGKS en misbruik van bevoegdheid doordat in de bestreden beschikking artikel 65 EGKS wordt toegepast na het aflopen van het EGKS-Verdrag zoals voorzien in artikel 97 ervan.
   In de tweede plaats voeren verzoeksters schending van verordening nr. 1/2003 (1) en misbruik van bevoegdheid aan doordat de Commissie haar bevoegdheid om een EGKS-beschikking vast te stellen, baseert op een verordening die haar enkel bevoegdheden ter uitvoering van de artikelen 81 en 82 EG verleent.
   Het derde middel betreft schending van het recht en van de rechten van de verdediging doordat de beschikking drie dochterondernemingen aansprakelijk stelt voor een gedraging waaraan slechts één heeft deelgenomen.
   Verder betogen verzoeksters dat de Commissie door de vaststelling van de bestreden beschikking de rechtsregels inzake verjaring heeft geschonden.
   Ten slotte voeren zij aan dat de bestreden beschikking hun rechten van de verdediging schendt doordat deze beschikking is vastgesteld 15 jaar na de feiten, op basis van een aansprakelijkheidstheorie die de Commissie heeft ontwikkeld in de punten van bezwaar van maart 2006. Volgens verzoeksters was dit voor het eerst en is dus te veel tijd verstreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB 2003, L 1, blz. 1.