title: Beroep, op 17 september 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-325/97)

text:
1 . 11 . 97             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 331 / 15
Middelen en voornaamste argumenten                                      van de in de conclusies van de Commissie genoemde richt
                                                                        lijn.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     H PB L 168 van 18 . 7. 1995 , blz. 14 .
met die in zaak C-320/97 (2 ); de bij de richtlijn vastge              ( 2 ) PB L 384 van 31 . 12 . 1986, blz. 1 .
stelde termijn is verstreken op 31 december 1995 .
H PB L 368 van 31 . 12 . 1994, blz . 38 .
(2 ) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad .
                                                                        Beroep, op 17 september 1997 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
                                                                                ( Zaak C-325/97)
                                                                                ( 97/C 331/29 )
Beroep, op 17 september 1997 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                bliek H                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 17 september 1997 beroep ingesteld tegen Bondsre
                         ( Zaak C-324/97 )
                                                                        publiek Duitsland door Commissie van de Europese
                            ( 97/C 331/28 )                             Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Bor
                                                                        chardt, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                        haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Luxemburg.
is op 17 september 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
schappen, vertegenwoordigd door R Stancanelli, lid van
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                    1 . vast te stellen dat het de Bondsrepubliek Duitsland,
Wagner, Kirchberg.                                                              door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wet
                                                                               telijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                om te voldoen aan de Richtlijnen 94/39/EG (') en 95/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                10/EG (2 ), de krachtens het EG-Verdrag en deze richt
                                                                                lijnen op haar rustende verplichtingen niet is nageko
                                                                                men ;
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te               2 . verweerster te verwijzen in de kosten .
      stellen en/of mee te delen die noodzakelijk zijn om uit
      voering te geven aan Richtlijn 95/27/EG van het Euro              Middelen en voornaamste argumenten
      pees Parlement en de Raad (*) tot wijziging van Richt
      lijn 86/662/EEG van de Raad ( 2) betreffende de beper
      king      van     geluidsemissies        van     hydraulische      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
      graafmachines, kabelgraafmachines, dozers, laders en               met die in zaak C-320/97 (3 ); de omzettingstermijn is ver
      graaflaadmachines, niet heeft voldaan aan de krach                streken op 30 juni 1995 .
      tens voornoemde richtlijn en het Verdrag op haar rus
      tende verplichtingen;                                               (') PB L 207 van 10 . 8 . 1994, blz. 20 .
                                                                         (2 ) PB L 91 van 22 . 4 . 1995, blz. 39.
                                                                         ( 3 ) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad .
 — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Beroep, op 17 september 1997 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
 Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen
 verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor                                          ( Zaak C-326/97)
 elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Bijgevolg zijn de                                            ( 97/C 331 /30 )
 lidstaten verplicht, de voor de omzetting van richtlijnen
 gestelde termijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op
 31 december 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 Republiek de maatregelen heeft getroffen ter uitvoering                  is op 17 september 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk


title: Zaak C-394/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 14 juli 2016 — FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 14 juli 2016 — FMS Wertmanagement AöR/Heta Asset Resolution AG
   (Zaak C-394/16)
   (2016/C 419/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FMS Wertmanagement AöR

      Verwerende partij: Heta Asset Resolution AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (1), in het bijzonder artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1 punten 2 en 23, juncto artikel 4, lid 1, punt 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen (2), aldus worden uitgelegd dat zij ook van toepassing is op een sterfhuis (afwikkelingsmaatschappij), dat bij de inwerkingtreding van de richtlijn op 2 juli 2014 nog een kredietinstelling in de zin van artikel 4, lid 1, punt 1, van verordening (EU) nr. 575/2013 was (CRR-instelling) maar deze hoedanigheid al heeft verloren vóór het verstrijken op 31 december 2014 van de termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht, dat niet meer beschikt over een vergunning voor het uitoefenen van bankactiviteiten en nog slechts op grond van een wettelijke vergunning (bank)activiteiten mag verrichten die dienen tot liquidatie van de portefeuille?

               2)

               Moet richtlijn 2014/59/EU, met name artikel 43, lid 2, onder b), en artikel 37, lid 6, ervan aldus worden uitgelegd dat een maatregel overeenkomend met het instrument van bail-in van artikel 43 van de richtlijn ook dan onder haar materiële werkingssfeer valt, indien de maatregel als gevolg van een nationale bepaling van de lidstaat van herkomst wordt toegepast in een geval waarin geen reëel uitzicht meer bestaat op herstel van de levensvatbaarheid van het sterfhuis, dat zijn voort te zetten onderdelen reeds na inwerkingtreding van de richtlijn op 2 juli 2014 maar vóór het verstrijken van de omzettingstermijn op 31 december 2014 heeft verkocht, en waarin geen systeemkritische diensten aan een overbruggingsinstelling worden verkocht en ook geen andere bedrijfsonderdelen van de instelling worden verkocht of overgedragen, maar dit sterfhuis uitsluitend dient tot het beheer van activa, rechten en verplichtingen met als doel een gestructureerde, actieve en optimale tegeldemaking van deze afzonderlijke activa, rechten en verplichtingen (liquidatie van de portefeuille)?

               3)

               Moet artikel 3, lid 2, van richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (3) (zoals gewijzigd door artikel 117 van richtlijn 2014/59/EU) aldus worden uitgelegd dat een door een administratieve instantie van de lidstaat van herkomst van het sterfhuis vastgestelde verlaging van de verplichtingen van het sterfhuis, welke verplichtingen aan het recht van een andere staat zijn onderworpen, evenals de verlaging van de rentevoet en de opschorting van verplichtingen in [Or. 3] de lidstaat waar de desbetreffende schuldeiser is gevestigd en aan welks recht de verplichtingen zijn onderworpen, zonder verdere formaliteiten volledige rechtswerking hebben, of is vereist daarvoor dat het sterfhuis (de afwikkelingsmaatschappij) onder de personele werkingssfeer van richtlijn 2014/59/EU (overeenkomstig de eerste prejudiciële vraag) en de vastgestelde maatregel onder de materiële werkingssfeer van richtlijn 2014/59/EU valt?
               Betekent „zonder verdere formaliteiten volledige rechtswerking hebben” dat een rechterlijke instantie van een lidstaat, die binnen het kader van het op de verplichtingen toepasselijke recht moet oordelen over de erkenning van de naar het recht van de lidstaat van herkomst vastgestelde maatregelen, geen toetsingsbevoegdheid heeft ten aanzien van de verenigbaarheid van de genoemde maatregelen met richtlijn 2014/59/EU?

      (1)  Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2001/24/EG, 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad, PB L 173, blz. 190.

      (2)  Verordening (EU) Nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012, PB L 176, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen, PB L 125, blz. 15.


title: Zaak C-143/01: Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 150/18                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.5.2001
—     Het Gerecht heeft gemeend zich te kunnen uitspreken              Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Commissie van
      over de ontvankelijkheid van het beroep zonder alle in             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
      geding gebrachte feitelijke en juridische gegevens te
      beoordelen;
                                                                                (Zaak C-143/01)
—     De beschikking van het Gerecht komt neer op rechtswei-
      gering jegens rekwirante, omdat geen rekening is gehou-                                   (2001/C 150/34)
      den met de mogelijkheid dat een partij niet tijdig over de
      nodige in geding te brengen gegevens kan beschikken,
      hetgeen in dit geval tot 10 mei 1995 onmogelijk is               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      geweest wegens objectieve omstandigheden alsmede door            op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
      de houding van de Gemeenschap, dan wel, anders                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      geformuleerd, is de verjaringstermijn ten onrechte inge-         woordigd door M. Dı́az-Llanos La Roche en C. Gómez de la
      kort, hoewel daarvan volgens de betrokken bepaling niet          Cruz Talegón, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
      kan worden afgeweken.                                            C. Gómez de la Cruz, Bâtiment Wagner C2/254, Plateau de
                                                                       Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       —     te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door een verlaagd
                                                                             BTW-tarief toe te passen op de leveringen, intracommu-
Beroep, op 28 maart 2001 ingesteld door Commissie van                        nautaire aankopen of importen van vloeibaar petroleum-
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                        gas, niet de verplichtingen is nagekomen die op hem
                                                                             rusten krachtens artikel 12 van de Zesde BTW-richtlijn
                          (Zaak C-142/01)                                    77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977;
                          (2001/C 150/33)                              —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Italiaanse                  Middelen en voornaamste argumenten
Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door M. Patakia en A. Arsu, als
gemachtigden.                                                          De Commissie kan zich niet aansluiten bij de zienswijze
                                                                       van de Spaanse autoriteiten, volgens welke butaangas een
                                                                       vergelijkbare brandstof is als aardgas, waarvoor dezelfde
Verzoekster vordert dat het Hof:
                                                                       belastingregels zouden dienen te gelden. Artikel 12, lid 3,
                                                                       sub b, van de Zesde BTW-richtlijn is een uitzonderingsbepaling
—     vaststelt dat de Italiaanse Republiek, door artikel 12, lid 1,
                                                                       en kan dus niet bij analogie worden toegepast.
      van wet nr. 81 van 8 maart 1991, waarin de voorwaarde
      van wederkerigheid wordt gesteld voor de erkenning
      van het diploma van skileraar, in stand te laten, de             Wat butaangas betreft, is dit de brandstof die bij voorkeur
      verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten              wordt gebruikt door bevolkingsgroepen met geringe inkom-
      krachtens richtlijn 92/51/EEG (1) van de Raad van 18 juni        sten, zodat de levering van dit product zou kunnen worden
      1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erken-          geacht te behoren tot de dienstverrichtingen van culturele of
      ning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn        sociale aard in de zin van bijlage H, waar artikel 12, lid 3,
      89/48/EEG (2).                                                   sub a, naar verwijst met betrekking tot de toepassing van een
                                                                       verlaagd BTW-tarief; doch voor de toepassing van een dergelijk
—     de Italiaanse Republiek in de kosten verwijst.                   tarief op de betrokken leveringen ontbreekt elke rechtsgrond-
                                                                       slag. Punt 14 van bijlage H van de richtlijn bepaalt namelijk,
                                                                       dat zulke leveringen van goederen of dienstverrichtingen
Middelen en voornaamste argumenten                                     moeten worden verricht door „organisaties die door de lid-
                                                                       staten als liefdadige instellingen zijn erkend en die betrokken
Artikel 12, lid 1, van wet nr. 81/91 is onverenigbaar met              zijn bij activiteiten op het gebied van bijstand en sociale
richtlijn 92/51/EEG, aangezien daarin voor de erkenning van            zekerheid”.
het diploma van skileraar, verkregen in een andere lidstaat, een
voorwaarde van wederkerigheid wordt gesteld en aldus een
voorwaarde wordt gesteld die de richtlijn niet kent.                   (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                           inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                           over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, van
(1) PB L 209, blz. 25.                                                     13.06.1977, blz. 1).
(2) PB L 19, blz. 16.


title: Zaak C-15/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 september 2013 — Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad en Commissie (Hogere voorziening — Dumping — Verordening (EG) nr. 826/2009 — Invoer van bepaalde magnesiabriketten uit China — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 2, lid 10, sub b — Billijke vergelijking — Artikel 11, lid 9 — Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Verplichting om zelfde methode toe te passen als bij onderzoek dat tot oplegging van recht heeft geleid — Wijziging van omstandigheden)

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 september 2013 — Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad en Commissie
   (Zaak C-15/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 826/2009 - Invoer van bepaalde magnesiabriketten uit China - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 2, lid 10, sub b - Billijke vergelijking - Artikel 11, lid 9 - Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Verplichting om zelfde methode toe te passen als bij onderzoek dat tot oplegging van recht heeft geleid - Wijziging van omstandigheden)
   2013/C 336/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en R. Luff)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, Rechtsanwalt, en N. Chesaites, barrister), Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier en H. van Vliet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials/Raad (T-423/09), waarbij het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 826/2009 van de Raad van 7 september 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1659/2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van bepaalde magnesiabriketten uit de Volksrepubliek China (PB L 240, blz. 7) heeft afgewezen — Vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs — Inaanmerkingneming van de belasting over de toegevoegde waarde van het land van oorsprong — Toepassing van een andere methode dan bij het oorspronkelijke onderzoek — Onjuiste rechtsopvattingen

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd wordt verwezen in de kosten van het onderhavige geding.

               3.

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak C-193/09 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 maart 2010 — Kaul GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Bayer AG (Hogere voorziening — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARCOL — Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerk CAPOL — Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van een van zijn kamers van beroep — Recht om te worden gehoord — Verwarringsgevaar — Minimaal vereiste mate van overeenstemming van merken — Afwijzing wegens kennelijke niet-relevantie van voor kamer van beroep overgelegde nieuwe gegevens — Artikelen 8, lid 1, sub b, 61, lid 2, 63, lid 6, 73, tweede volzin, en 74, lid 2, van verordening nr. 40/94)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/18

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 maart 2010 — Kaul GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Bayer AG
   (Zaak C-193/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARCOL - Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerk CAPOL - Uitvoering door BHIM van arrest tot vernietiging van beslissing van een van zijn kamers van beroep - Recht om te worden gehoord - Verwarringsgevaar - Minimaal vereiste mate van overeenstemming van merken - Afwijzing wegens kennelijke niet-relevantie van voor kamer van beroep overgelegde nieuwe gegevens - Artikelen 8, lid 1, sub b, 61, lid 2, 63, lid 6, 73, tweede volzin, en 74, lid 2, van verordening nr. 40/94)
   2010/C 234/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Kaul GmbH (vertegenwoordiger: R. Kunze, Rechtsanwalt en solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider, gemachtigde), Bayer AG

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 25 maart 2009, Kaul/BHIM (T-402/07), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van het gemeenschapswoordmerk „CAPOL” voor waren van klasse 1 en strekkende tot vernietiging van beslissing R 782/2000-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 1 augustus 2007 waarbij voor de tweede keer is verworpen het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling met betrekking tot de aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapswoordmerk „ARCOL” voor waren van de klassen 1, 17 en 20, na de vernietiging van de oorspronkelijke beslissing tot afwijzing van de oppositie van de derde kamer van beroep bij arrest C-29/05 P, BHIM/Kaul

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Kaul GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak T-426/16: Beroep ingesteld op 2 augustus 2016 — Perfumes y Aromas Artesanales/EUIPO — Aromas Selective (Aa AROMAS artesanales)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/21

      Beroep ingesteld op 2 augustus 2016 — Perfumes y Aromas Artesanales/EUIPO — Aromas Selective (Aa AROMAS artesanales)
      (Zaak T-426/16)
      (2016/C 364/21)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Perfumes y Aromas Artesanales, SL (Arganda del Rey, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aromas Selective, SL (Dos Hermanas, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Aa AROMAS artesanales” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 215 018

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 mei 2016 in zaak R 766/2015-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  Bestaan van prioritaire rechten en vreedzame co-existentie van de vermeend conflicterende merken op de markt en in het register.

                  —

                  Zwak onderscheidend vermogen van de term AROMAS.

                  —

                  Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-508/03: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  4 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Voorwerp van geschil — Bevoegdheid van nationale rechterlijke instanties — Beroep zonder voorwerp — Rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen van opdrachtgevers — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Project  White City  — Project  Crystal Palace  — Projecten vallend onder bijlage II bij richtlijn 85/337 — Verplichting om projecten die aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, aan beoordeling te onderwerpen — Bewijslast — Omzetting van richtlijn 85/337 in nationaal recht — Vergunning in verschillende fasen)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-508/03) (1)

   (Niet-nakoming - Ontvankelijkheid - Voorwerp van geschil - Bevoegdheid van nationale rechterlijke instanties - Beroep zonder voorwerp - Rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen van opdrachtgevers - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Project „White City” - Project „Crystal Palace” - Projecten vallend onder bijlage II bij richtlijn 85/337 - Verplichting om projecten die aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, aan beoordeling te onderwerpen - Bewijslast - Omzetting van richtlijn 85/337 in nationaal recht - Vergunning in verschillende fasen)
   (2006/C 165/05)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: K. Manji, gemachtigde, D. Elvin, QC en J. Maurici, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onjuiste implementatie van artikelen 2, lid 1 en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Achterwege laten van milieu-effectbeoordeling voor stadsontwikkelingsprojecten te White City en Crystal Palace
   Dictum

               1)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen niet nagekomen door de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, onjuist in nationaal recht om te zetten bij wege van een nationale regeling volgens welke met betrekking tot bouwvergunningen op voorontwerp met latere goedkeuring van de voorbehouden punten een beoordeling uitsluitend in de eerste fase, namelijk die van de afgifte van deze vergunning, kan worden verricht, en niet meer in de latere fase van de goedkeuring van de voorbehouden punten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de regering van het Verenigd Koninkrijk dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak C-377/17: Beroep ingesteld op 23 juni 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/13

         Beroep ingesteld op 23 juni 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-377/17)
   (2017/C 269/19)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, H. Tserepa-Lacombe en L Malferrari, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               1.

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de in de Honorarordnung für Architekten und Ingenieure (honorariumregeling voor architecten en ingenieurs; hierna: „HOAI”) vastgelegde bindende honoraria van architecten en ingenieurs te handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten uit hoofde van artikel 15, lid 1, lid 2, onder g), en lid 3, van richtlijn 2006/123/EG en artikel 49 VWEU;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De HOAI omvat een systeem van minimum- en maximumprijzen voor door die beroepsgroepen geleverde diensten. Volgens verzoekster maakt dat systeem het voor architecten en ingenieurs die de concurrentie met bestaande aanbieders willen aangaan door offertes te doen die buiten de minimaal en maximaal toegestane prijzen vallen, moeilijk om zich te vestigen. Verzoekster stelt dat die aanbieders worden verhinderd diensten van dezelfde kwaliteit tegen lagere prijzen en diensten van hogere kwaliteit tegen hogere prijzen te bieden.
   Dat komt volgens verzoekster neer op een beperking van de vrijheid van vestiging, zowel voor de toepassing van artikel 15, lid 1, lid 2, onder g), en lid 3, van richtlijn 2006/123/EG als voor de toepassing van artikel 49 VWEU.
   Verzoekster betoogt dat die beperking niet gerechtvaardigd is, met name niet uit hoofde van de handhaving van de kwaliteit van de geleverde diensten, aangezien er geen direct verband is met de prijs.


title: Zaak T-141/16: Arrest van het Gerecht van 8 juni 2017 — Commissie/IEM [„Arbitragebeding — Overeenkomst FAIR-CT98-9544 gesloten in het kader van het vierde kaderprogramma van communautaire werkzaamheden op het gebied van onderzoek, technische ontwikkeling en demonstratie (1994-1998) — Beëindiging van de overeenkomst — Terugbetaling van de voorgeschoten bedragen — Vertragingsrente — Verstekprocedure”]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/25

         Arrest van het Gerecht van 8 juni 2017 — Commissie/IEM
   (Zaak T-141/16) (1)

   ([„Arbitragebeding - Overeenkomst FAIR-CT98-9544 gesloten in het kader van het vierde kaderprogramma van communautaire werkzaamheden op het gebied van onderzoek, technische ontwikkeling en demonstratie (1994-1998) - Beëindiging van de overeenkomst - Terugbetaling van de voorgeschoten bedragen - Vertragingsrente - Verstekprocedure”])
   (2017/C 249/38)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Katsimerou en S. Lejeune, gemachtigden, bijgestaan door O. Lytra, advocaat)

      Verwerende partij: IEM — Erga — Erevnes — Meletes perivallontos kai chorotaxias AE (Athene, Griekenland)

      Voorwerp

   Verzoek gebaseerd op artikel 272 VWEU en strekkende tot verkrijging van de veroordeling van IEM — Erga — Erevnes — Meletes perivallontos kai chorotaxias tot terugbetaling van de door de Commissie in het kader van de overeenkomst FAIR-CT98-9544 betaalde voorschotten, vermeerderd met vertragingsrente

      Dictum

               1)

               IEM — Erga — Erevnes — Meletes perivallontos kai chorotaxias AE wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van het bedrag van 75 728,33 EUR, vermeerderd met vertragingsrente ter hoogte van 3 % te rekenen vanaf 4 september 2010 tot de dag van volledige voldoening.

               2)

               IEM wordt veroordeeld in de kosten.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-479/01: Beroep, op 11 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 84/46                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
Beroep, op 11 december 2001 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 13 december 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                         van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                               België                                                              Republiek
                         (Zaak C-479/01)
                                                                                (Zaak C-483/01)
                          (2002/C 84/79)
                                                                                (2002/C 84/80)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 december 2001 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
woordigd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie                  op 13 december 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
gekozen hebbende te Luxemburg.                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door R. Tricot als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen betoogt dat
het het Hof behage:
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat België, door niet de wettelijke en
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/19/EG van de                —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
      Commissie van 18 maart 1999 tot wijziging van richtlijn                 wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen
      97/70/EG van de Raad van 11 december 1997(1) betref-                    die noodzakelijk zijn voor het volgen van richtlijn
      fende de veiligheidsnormen voor nieuwe of bestaande                     96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot
      vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer                        vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van
      bedraagt, of althans deze bepalingen niet aan de Commis-                de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan
      sie mee te delen, de krachtens deze richtlijn en het EG-                ioniserende straling verbonden gevaren (1), althans die
      Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-                    maatregelen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
      komen.                                                                  niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar
                                                                              rustende verplichtingen;
2.    België te verwijzen in de kosten.
                                                                        —     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
dezelfde als die welke in zaak C-466/01 zijn aangevoerd; de in          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
de richtlijn gestelde termijn is op 31 mei 2000 verstreken.             in zaak C-389/01 (2); ondanks het verstrijken van de gestelde
                                                                        termijn (13 mei 2000) heeft Frankrijk het merendeel van de
                                                                        voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn noodzakelijke
                                                                        bepalingen niet vastgesteld.
(1) Richtlijn 1999/19/EG van de Commissie van 18 maart 1999 tot
    wijziging van richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de
    invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vis-
    sersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt (PB L 83,    (1) PB L 314, van 4.12.1996, blz. 20.
    blz. 48).                                                           (2) PB C 348, van 8.12.2001, blz. 16.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 maart 2002 in zaak T-212/99: Intervet International BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Diergeneesmiddelen — Verzoek altrenogest op te nemen op de lĳst van stoffen waarvoor een voorlopige maximumwaarde voor residuen kan worden vastgesteld — Advies van het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (CGD) — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing")

text:
29.6.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 156/17
het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld als                  2)    Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan over de
volgt: J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts, V. Tiili, R. M. Moura             vordering wegens nalaten.
Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
ministrateur, op 6 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                  3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft van
het dictum luidt als volgt:                                                     de kosten van verzoekster.
1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          (1) PB C 352 van 4.12.1999.
2)    Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                       van 28 februari 2002
                        van 7 maart 2002                                  in de gevoegde zaken T-227/99 en T-134/00: Kvaerner
                                                                          Warnow Werft GmbH tegen Commissie van de Europese
in zaak T-212/99: Intervet International BV tegen Com-                                           Gemeenschappen (1)
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Staatssteun — Scheepsbouw — Voormalige DDR —
(„Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Diergeneesmiddelen —                    Richtlijnen 90/684/EEG en 92/68/EEG — Capaciteitspla-
Verzoek „altrenogest” op te nemen op de lijst van stoffen                 fond — Op non-actief stellen van lid van Commissie —
waarvoor een voorlopige maximumwaarde voor residuen                        Verkiezing van lid van Commissie in Europees Parlement”)
kan worden vastgesteld — Advies van het Comité voor
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (CGD) —                                                (2002/C 156/32)
Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid —
Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten
           beëindigt — Afdoening zonder beslissing”)                                                (Procestaal: Duits)
                         (2002/C 156/31)
                                                                          In de gevoegde zaken T-227/99 en T-134/00, Kvaerner
                         (Procestaal: Engels)                             Warnow Werft GmbH, gevestigd te Rostock-Warnemünde
                                                                          (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Schütte, advocaat,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
In zaak T-212/99, Intervet International BV, voorheen Hoechst             van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K.-D. Bor-
Roussel Vet GmbH, gevestigd te Boxmeer (Nederland), verte-                chardt), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
genwoordigd door D. Waelbroek en D. Brinckman, advocaten,                 beschikking 1999/675/EG van de Commissie van 8 juli 1999,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                  zoals gewijzigd, en van beschikking 2000/336/EG van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Chri-                    Commissie van 15 februari 2000, betreffende de steunmaatre-
stoforou, H. Stolvlbaek en F. Ruggeri-Laderchi), betreffende,             gelen van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van
primair, een verzoek tot nietigverklaring van de vermeende                Kvaerner Warnow Werft GmbH (respectievelijk PB L 274,
beschikking van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters               blz. 23 en PB L 120, blz. 12), heeft het Gerecht (Vierde
verzoek om de stof „altrenogest” op te nemen in bijlage III van           kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990                kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura
houdende een communautaire procedure tot vaststelling van                 Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen,
maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor                      administrateur, op 28 februari 2002 een arrest gewezen
diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke                  waarvan het dictum luidt als volgt:
oorsprong (PB L 224, blz. 1) en, subsidiair, een verzoek tot
vaststelling dat de Commissie onwettig heeft gehandeld door               1)    Verklaart nietig beschikking 1999/675/EG van de Commissie
geen ontwerp van de met het oog op deze opneming te nemen                       van 8 juli 1999 betreffende de steunmaatregel van de Bonds-
maatregelen op te stellen en niet de in artikel 8 van deze                      republiek Duitsland ten gunste van Kvaerner Warnow Werft
verordening bedoelde procedure aan te vangen, heeft het                         GmbH, zoals gewijzigd bij beschikking 2000/416/EG van de
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                     Commissie van 29 maart 2000 betreffende de steunmaatrege-
Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;                   len van Duitsland ten behoeve van Kvaerner Warnow Werft
griffier: H. Jung, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                   GmbH (1999), en beschikking 2000/336/EG van de Com-
het dictum luidt als volgt:                                                     missie van 15 februari 2000 betreffende de steunmaatregelen
                                                                                van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van Kvaerner
1)    Verklaart de vordering tot nietigverklaring niet-ontvankelijk.            Warnow Werft GmbH.


title: Zaak T-17/02: Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Fred Olsen SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 97/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       20.4.2002
Verzoeker stelt dat de afwijzing in strijd is met artikel 5, lid 2,   Middelen:                      —     verkeerde toepassing van de
van bijlage VII, omdat aan de voorwaarden voor verlening                                                   bepalingen van verordening
van inrichtingsvergoeding is voldaan, en dat het Europees                                                  (EG) nr. 40/94 (1) en veror-
Parlement zich niet op de in artikel 5, lid 4, van bijlage VII                                             dening (EG) nr. 2868/95 (2);
neergelegde uitsluitingsgrond kan beroepen.
                                                                                —     verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b en c, van
                                                                                verordening (EG) nr. 40/94;
                                                                                —     verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 3, van verorde-
                                                                                ning (EG) nr. 40/94.
Beroep, op 30 januari 2002 ingesteld door Audi AG tegen
het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                  (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
             (merken, tekeningen en modellen)                              inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 decem-
                                                                           ber 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de
                        (Zaak T-16/02)                                     Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                        (2002/C 97/25)
                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 januari 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Audi AG, te Ingolstadt (Duits-           Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Fred Olsen SA
land), vertegenwoordigd door L. von Zumbusch, advocaat.                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-17/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van                                      (2002/C 97/26)
      beroep van 8 november 2001 in de beroepsprocedure
      R 0652/2000-1;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                    schappen is op 29 januari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fred
                                                                      Olsen SA, gevestigd te Santa Cruz de Tenerife (Spanje), verte-
Betrokken        gemeen-     woordmerk „TDI”           —      aan-    genwoordigd door Rafael Marı́n Correa, advocaat.
schapsmerk:                  vraagnr. 19752
Waren of diensten:           waren en diensten van de klas-
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                             sen 12 en 37 (automobielen en de
                             onderdelen die verband houden
                             met de bouw ervan alsmede re-            —      de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001 nietig
                             paratie en onderhoud van au-                    te verklaren;
                             tomobielen)
                                                                      —      de Commissie te gelasten, de procedure in te leiden om te
Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de
                                                                             onderzoeken of de steunmaatregelen verenigbaar zijn
roep aangevochten be-        onderzoeker
                                                                             met de EG-Verdrag en deze af te wikkelen overeenkomstig
slissing:
                                                                             hetgeen in het arrest zal worden bepaald;
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
roep:                                                                 —      verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 20.4.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 97/13
Middelen en voornaamste argumenten                                   —    inbreuk maakt op artikel 86, lid 2, EG, alsmede op de
                                                                          algemene mededelingen inzake de diensten van openbaar
                                                                          belang en op de specifieke mededelingen betreffende
Verzoekster, een Spaanse scheepvaartonderneming met welis-                overheidssteun voor het zeevervoer, daar in die beschik-
waar voornamelijk Nederlands kapitaal, die al geruime tijd                king in duidelijke tegenspraak met het in deze artikelen
verschillende scheepvaartroutes tussen de eilanden van de                 bepaalde wordt aangenomen, dat de steun verenigbaar is
Canarische archipel exploiteert, komt op tegen het besluit van            met artikel 86, lid 2, EG. Verzoekster wijst in dit verband
de Commissie,                                                             erop:
                                                                          a)    dat er geen sprake is van een overheidshandeling
a)   zich niet te verzetten tegen de betaling aan de Compañia                  waarbij de inhoud van de diensten van openbaar
     Transmediterránea SA van een bedrag van                                   belang wordt omschreven en het verrichten daarvan
     15 560 625 000 PTA, dat enerzijds dient om de verliezen                    aan Transmediterránea wordt opgedragen;
     als gevolg van het verrichten van cabotagediensten in
     1997 te dekken, en anderzijds om de rechten en verplich-
     tingen van de staat af te wikkelen, die rechtstreeks                 b)    dat het niet noodzakelijk was, de scheepvaartroutes
     verband houden met het openbare-dienstcontract dat in                      tussen de Canarische eilanden tot dienst van open-
     1997 tussen Transmediterránea en de Spaanse staat is                      baar belang te verklaren; en
     gesloten, en
                                                                          c)    dat deze routes niet bij openbare aanbesteding
                                                                                werden gegund.
b)   geen bezwaar te maken tegen de steun ten belope van
     1 650 000 000 PTA die aan Transmediterránea is betaald
     als compensatie wegens de openbare diensten die deze
     onderneming in de vorm van cabotage in het zeevervoer
     in 1998 in de Canarische archipel heeft verricht.
Wat het eerste aspect betreft, namelijk de bedragen die aan
Transmediterránea als afrekening van het begrotingsjaar 1998        Beroep, op 8 februari 2002 ingesteld door Daiichi Phar-
en voor de uitvoering van het contract zijn betaald, en waarbij      maceutical Co. Ltd. tegen Commissie van de Europese
het volgens de Commissie om bestaande — van vóór de                                        Gemeenschappen
toetreding van Spanje daterende — steunmaatregelen gaat,
daar zij rechtstreeks voortvloeien uit de toepassing van het in                                (Zaak T-26/02)
1977 gesloten contract, stelt verzoekster dat de bestreden
beschikking een beoordelingsfout bevat:
                                                                                (2002/C 97/27)
—    daar wordt aanvaard dat bepaalde kosten inzake de
     personeelsreorganisatie op het begrotingsjaar 1997 en op                                 (Procestaal: Engels)
     de afrekening worden afgeboekt; en
—    daar de volledige betaling van het bedrag voor de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     uitvoering van het contract wordt aanvaard, zonder dat          schappen is op 8 februari 2002 beroep ingesteld tegen de
     dit ten laste wordt gebracht van de begrotingsjaren waarin      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daiichi
     de voldane verplichtingen zouden zijn ontstaan en zonder        Pharmaceutical Co. Ltd., vertegenwoordigd door J. Buhart en
     dat dit met eventuele batige saldi wordt verrekend.             P.-M. Louis van het kantoor Coudert Brothers LLP, Brussel
                                                                     (België).
Wat het tweede aspect betreft, te weten de steun die als
compensatie is betaald voor de uitvoering van de scheepvaart-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
routes tussen de Canarische eilanden in 1998, en die de
Commissie als nieuwe steunmaatregel kwalificeert, stelt ver-         —    artikel 3, sub f, van de beschikking van de Commissie van
zoekster dat de bestreden beschikking:                                    21 november 2001 inzake een procedure op grond van
                                                                          artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 51 van de EER-
                                                                          Overeenkomst (zaak COMP/E-1/37.512 — Vitamines)
—    in strijd is met artikel 88 EG, daar de bevoegde Spaanse             nietig te verklaren;
     autoriteiten met de toekenning van de steun niet hebben
     voldaan aan de verplichtingen uit hoofde van de aanbeve-
     ling die de Commissie krachtens voormeld artikel heeft          —    subsidiair de aan verzoekster opgelegde boete substantieel
     gegeven met betrekking tot de handhaving en de organisa-             te verlagen;
     tie van de op de Compañı́a Transmediterránea toepasselij-
     ke steunregeling;                                               —    de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-4/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Argos Supply Trading BV [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Gemeenschappelijk douanetarief — Economische douaneregelingen — Passieve veredeling — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 148, onder c) — Afgifte van een vergunning — Economische voorwaarden — Ontbreken van ernstige schade voor de wezenlijke belangen van communautaire veredelaars — Begrip „communautaire veredelaars”]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Argos Supply Trading BV
   (Zaak C-4/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Economische douaneregelingen - Passieve veredeling - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 148, onder c) - Afgifte van een vergunning - Economische voorwaarden - Ontbreken van ernstige schade voor de wezenlijke belangen van communautaire veredelaars - Begrip „communautaire veredelaars”])
   (2016/C 343/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Argos Supply Trading BV

      Dictum

   Artikel 148, onder c), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat, om in het kader van een verzoek om een vergunning voor gebruikmaking van de regeling passieve veredeling te beoordelen of is voldaan aan de economische voorwaarden voor gebruikmaking van die regeling, niet alleen rekening moet worden gehouden met de wezenlijke belangen van communautaire producenten van soortgelijke producten als het eindproduct dat uit de voorgenomen veredelingshandelingen zou ontstaan, maar ook met die van communautaire producenten van soortgelijke producten als de niet-communautaire grondstoffen of halffabricaten die bestemd zijn om tijdens deze handelingen te worden vermengd met tijdelijk uitgevoerde communautaire goederen.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Doorhaling van zaak C413/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/37

         Doorhaling van zaak C413/03 (1)

   (2004/C 94/109)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C413/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak T-258/17: Beroep ingesteld op 3 mei 2017 — Arbuzov/Raad

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/35

         Beroep ingesteld op 3 mei 2017 — Arbuzov/Raad
   (Zaak T-258/17)
   (2017/C 213/47)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergej Arbuzov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: M. Mleziva, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, nietig verklaren, voor zover het Sergej Arbuzov betreft;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in zijn eigen kosten en in die van Sergej Arbuzov;

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur

                           —

                           Verzoeker voert met name aan dat de Raad van de Europese Unie bij de vaststelling van besluit (GBVB) 2017/381 van 3 maart 2017 niet de nodige zorgvuldigheid aan de dag heeft gelegd, aangezien hij, alvorens het bestreden besluit vast te stellen, niet heeft geantwoord op verzoekers argumenten en op de bewijzen die deze ter ondersteuning van zijn standpunt had aangedragen, en zich voornamelijk heeft gebaseerd op een summiere samenvatting van de procureur-generaal van Oekraïne zonder te verzoeken om bijkomende informatie over de voortgang van het onderzoek in Oekraïne.

               2.

               Tweede middel: schending van verzoekers recht op eigendom

                           —

                           In dit verband voert verzoeker aan dat de jegens hem vastgestelde beperkingen onevenredig en niet noodzakelijk zijn en indruisen tegen de internationale waarborgen inzake de bescherming van zijn recht op eigendom.


title: Zaak F-38/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — Coedo Suárez/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Ontslag met vermindering van de invaliditeitstoelage — Evenredigheid van de sanctie — Kennelijke beoordelingsfout — Begrip gedrag van de ambtenaar gedurende zijn loopbaan — Inachtneming van werktijden)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak F-38/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Ontslag met vermindering van de invaliditeitstoelage - Evenredigheid van de sanctie - Kennelijke beoordelingsfout - Begrip gedrag van de ambtenaar gedurende zijn loopbaan - Inachtneming van werktijden))
   (2015/C 155/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ángel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van de Raad om de sanctie van ontslag met 15 % vermindering van de invaliditeitstoelage tot aan de pensioenleeftijd op te leggen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Coedo Suárez draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014, blz. 45.


title: Doorhaling van zaak C-443/00

text:
C 348/22              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             8.12.2001
              Doorhaling van zaak C-249/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-443/00 (1)
                       (2001/C 348/39)                                                   (2001/C 348/42)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2001          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
de doorhaling in het register gelast van zaak C-249/00:           2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          C-443/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Republiek.                                                        tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                       (1) PB C 45 van 10.2.2001.
              Doorhaling van zaak C-272/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-132/01 (1)
                       (2001/C 348/40)                                                   (2001/C 348/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-272/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-132/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Republiek.                                                        Oostenrijk.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.                                        (1) PB C 161 van 2.6.2001.
              Doorhaling van zaak C-354/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-133/01 (1)
                       (2001/C 348/41)                                                   (2001/C 348/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-354/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-133/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
rijk Spanje.                                                      Oostenrijk.
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                       (1) PB C 161 van 2.6.2001.


title: Zaak C-214/03: Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
5.7.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 158/19
1.   Heeft artikel 6, lid 3, van het Protocol van Athene van                   2.   de definities van „nieuwe installatie” en „bestaande
     17 mei 1980 inzake de bescherming van de Middellandse                          installatie” overeenkomstig artikel 2, punt 9 en
     Zee tegen verontreiniging vanaf het land (Verdrag van                          punt 10, van de richtlijn niet in de relevante
     Barcelona), thans in de gewijzigde versie artikel 6, lid 1,                    Oostenrijkse wettelijke bepalingen [Luftreinhaltege-
     rechtstreekse werking zodat elke belanghebbende zich                           setz für Kesselanlagen (wet inzake bescherming
     daarop tegenover de nationale rechter kan beroepen tot                         tegen luchtverontreiniging door ketelinstallaties,
     staving van een beroep tot staking van het lozen van                           LRG-K) en LRV-K] om te zetten,
     afvalwater waarvoor geen vergunning is afgegeven vol-
     gens de in het Protocol voorziene procedure en criteria?                  3.   de in artikel 4, lid 1, juncto de bijlagen III tot en
                                                                                met VII, voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof
2.   Dient deze bepaling, gelet op de bepalingen van voor-                          vastgestelde emissiegrenswaarden onvolledig in het
                                                                                relevante recht inzake bescherming tegen luchtver-
     noemd Protocol en bijlage III C (thans bijlage II) daarbij,
     aldus te worden uitgelegd dat zij eenieder verbiedt in                         ontreiniging over te nemen, in het bijzonder als
                                                                                gevolg van het feit dat de Oostenrijkse definitie van
     een zoutwatermoeras dat met de Middellandse Zee in
     verbinding staat stoffen te lozen die, hoewel zij niet giftig                  „brandstof” afwijkt van artikel 2, punt 6, van de
     zijn, een ongunstig effect op het zuurstofgehalte van                          richtlijn,
     het mariene milieu hebben, zonder dat daarvoor een
                                                                               4.   artikel 9, leden 2 en 3, van de richtlijn inzake de
     vergunning van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten
                                                                                berekening van de emissiegrenswaarden bij stookin-
     is verkregen?
                                                                                stallaties die distillatie- en omzettingsresiduen af-
                                                                                komstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen
                                                                                of in combinatie met andere brandstoffen, zelf
                                                                                verbruiken, niet correct in het LRG-K en de LRV-K
                                                                                om te zetten.
                                                                        II.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Beroep, op 19 mei 2003 ingesteld door Commissie van de
 Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De Commissie stelt vast dat de Republiek Oostenrijk de op
                          (Zaak C-214/03)                               haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, aangezien zij
                                                                        het nationale recht niet aan de richtlijn heeft aangepast, zodat
                                                                        deze niet correct en niet volledig is uitgevoerd, doordat zij
                          (2003/C 158/31)
                                                                        —      artikel 2, punt 8, van de richtlijn met betrekking tot de
                                                                               definitie van „gemengde stookinstallatie” niet correct
                                                                               heeft omgezet, nu zij, anders dan in de richtlijn bedoeld,
                                                                               enkel installaties onder deze definitie brengt waarin het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     aandeel van de andere brandstoffen aan de door de
op 19 mei 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk                     brandstoffen geleverde warmte ten minste 20 % bedraagt,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       en derhalve het toepassingsgebied van de richtlijn op dit
woordigd door J. C. Schieferer en G. Valero Jordana, leden van                 punt inperkt,
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                  —      artikel 2, punt 9 en punt 10, van de richtlijn met
                                                                               betrekking tot de definities van „nieuwe installatie” en
                                                                               „bestaande installatie” niet heeft omgezet,
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                        —      de in artikel 4, lid 1, juncto de bijlagen III tot en met VII,
                                                                               voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof vastgestelde
I.   vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-               emissiegrenswaarden onvolledig heeft omgezet, in het
     gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                        bijzonder gelet op het feit dat de definitie van „brandstof”
     artikel 2, punten 6, 8, 9 en 10, artikel 4, lid 1, juncto de              in de Oostenrijkse wettelijke bepalingen is beperkt tot
     bijlagen III tot en met VII, en artikel 9, leden 2 en 3, van              „conventionele brandstoffen”, zodat slechts een deel van
     richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november                          het toepassingsgebied van de richtlijn is omgezet,
     1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde
     verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookin-           —      artikel 9, leden 2 en 3, van de richtlijn met betrekking tot
     stallaties (1), zoals gewijzigd, door                                     de berekening van de grenswaarden voor gemengde
                                                                               stookinstallaties van raffinaderijen niet correct heeft om-
     1.    in § 22, lid 1, van de Luftreinhalteverordnung                      gezet.
           für Kesselanlagen (verordening inzake bescherming
           tegen luchtverontreiniging door ketelinstallaties,
           LRV-K) een van artikel 2, punt 8, van de richtlijn           (1 ) PB L 336, blz. 1.
           afwijkende definitie van „gemengde stookinstallatie”
           vast te leggen,


title: Zaak C-98/03: Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 124/4                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          24.5.2003
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie                   Middelen en voornaamste argumenten
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                            Duitsland
                                                                       —      Bij de beoordeling van de regelingen tot omzetting van
                                                                              artikel 6, lid 3, van de richtlijn moet worden nagegaan of
                          (Zaak C-98/03)
                                                                              zij voor alle projecten met mogelijke significante gevolgen
                                                                              voor speciale beschermingszones in een effectbeoordeling
                         (2003/C 124/07)                                      voorzien. Ter beantwoording van de vraag of bepaalde
                                                                              gevolgen significant kunnen zijn, mag niet enkel het
                                                                              project in ogenschouw worden genomen, maar moet
                                                                              uitsluitend rekening worden gehouden met de instand-
                                                                              houdingsdoelstellingen van de eventueel getroffen be-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    schermingszones en met de eventuele aanwezigheid van
op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                     habitats en soorten in de zones. In de omschrijving van
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      de „projecten” in § 10, lid 1, nr. 11, sub b en c, van het
vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de                    Bundesnaturschutzgesetz (federale wet inzake natuurbe-
Commissie, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                     scherming), is echter geen sprake van beschermingszones
Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid van haar juridische                    waarmee rekening dient te worden gehouden. Zelfs indien
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                             in abstracto kon worden bewezen dat deze omschrijving,
                                                                              ondanks de erin opgenomen beperkingen, in feite alle
                                                                              mogelijke projecten omvat die significante gevolgen voor
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              speciale beschermingszones kunnen hebben, is nog niet
                                                                              gegarandeerd dat daartoe ook de projecten behoren met
                                                                              atypische en in beginsel niet echt voor de hand liggende
1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet                     gevolgen, wanneer deze gevolgen in een concreet geval
     heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten                   significant kunnen zijn. Met name kleine habitats met
     krachtens de artikelen 6, leden 3 en 4, 12, 13 en 16 van                 een buitengewone rijkdom aan soorten, kunnen veel
     richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake                   gevoeliger op invloeden reageren dan in gestandaardiseer-
     de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde                de regelgeving over projecten kan worden voorzien.
     flora en fauna (1), door
     —     voor bepaalde projecten buiten speciale bescher-            —      Het uit § 36 van het Bundesnaturschutzgesetz blijkende
           mingszones als bedoeld in artikel 4, lid 1, van de                 verzuim om de materiële overlast buiten het (onduidelijk
           richtlijn, waarvoor krachtens artikel 6, leden 3 en 4,             omschreven) gebied waar de invloed van een project
           van de richtlijn een effectbeoordeling vereist is,                 merkbaar is, in aanmerking te nemen, is in strijd met
           een dergelijke beoordeling niet voor te schrijven,                 artikel 6, leden 3 en 4, van de richtlijn.
           ongeacht of de projecten significante gevolgen kun-
           nen hebben voor een speciale beschermingszone;
                                                                       —      De beperking van de bescherming van nest-, broed-,
     —     emissies in een speciale beschermingszone toe te                   woon- of toevluchtsplaatsen van dieren tot opzettelijke
           laten, ongeacht of deze significante gevolgen kunnen               verstoringen (§ 43, lid 4, Bundesnaturschutzgesetz) is in
           hebben voor deze zone;                                             strijd met artikel 12, lid 1, sub d, van de richtlijn,
                                                                              aangezien volgens de duidelijke bewoordingen daarvan
     —     sommige onopzettelijke verstoringen van bescherm-                  elke beschadiging of vernieling van voortplantings- of
           de dieren uit te sluiten van de werkingssfeer van de               rustplaatsen verboden is, zonder dat hiervoor enig opzet
           voorschriften inzake bescherming van de soorten;                   vereist is.
     —     ten aanzien van bepaalde activiteiten die met de
           zonebescherming verenigbaar moeten zijn, niet te            —      § 43, lid 4, van het Bundesnaturschutzgesetz voorziet
           garanderen dat slechts afwijkingen worden toege-                   ook in uitzonderingen op de voorschriften tot bescher-
           staan in de uitzonderingsgevallen van artikel 16 van               ming van de soorten voor reeds toegestane ingrepen
           de richtlijn;                                                      of maatregelen, zonder rekening te houden met de
                                                                              mogelijkheid dat ten tijde van de toelating nog niet
                                                                              bekend was dat het ging om een beschermde soort.
     —     het gebruik van plantenbeschermingsmiddelen te
           regelen op een wijze die onvoldoende rekening
           houdt met de bescherming van de soorten;
                                                                       (1 ) PB 1992, L 206, blz. 7.
     —     voorschriften inzake de visvangst niet aan te melden
           en/of daarin geen toereikend vangstverbod op te
           nemen;
2.   de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-3/06 P: Hogere voorziening, op  4 januari 2006  ingesteld door Groupe Danone tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van  25 oktober 2005  in zaak T-38/02, Groupe Danone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/19

         Hogere voorziening, op 4 januari 2006 ingesteld door Groupe Danone tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-38/02, Groupe Danone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-3/06 P)
   (2006/C 48/37)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 januari 2006 hogere voorziening ingesteld door Groupe Danone, vertegenwoordigd door A. Winckler en S. Sorinas, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 25 oktober 2005 in zaak T-38/02, Groupe Danone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 oktober 2005 in zaak T-38/02, Groupe Danone/Commissie van de Europese Gemeenschappen, op grond van artikel 225, lid 1, EG en artikel 61 van het Statuut gedeeltelijk te vernietigen, voorzover (i) daarin het middel dat de verzwarende omstandigheid van recidive jegens haar ten onrechte in aanmerking is genomen, is afgewezen, en (ii) de door de Commissie gehanteerde wijze van berekening van de boete is gewijzigd;

               —

               de vorderingen van Groupe Danone in eerste aanleg toe te wijzen wat betreft het middel dat de verzwarende omstandigheid van recidive ten onrechte in aanmerking is genomen, en bijgevolg op grond van artikel 229 EG en artikel 17 van verordening nr. 17 (1) de door de Commissie opgelegde boete te verlagen;

               —

               op grond van artikel 229 EG en artikel 17 van verordening nr. 17 het bedrag van de boete te verlagen naar evenredigheid van de reductie van de verlaging wegens verzachtende omstandigheden waartoe het Gerecht heeft besloten;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan tot gedeeltelijke vernietiging van het bestreden arrest. Die middelen houden verband met een onjuiste beoordeling van het begrip „recidive” door het Gerecht en met de kennelijke onwettigheid van de wijziging van de wijze van berekening van de boete die heeft geleid tot een reductie van de verlaging van de boete die was toegekend wegens verzachtende omstandigheden en dus tot een verhoging van het bedrag van de boete vergeleken met het bedrag dat zou zijn vastgesteld indien het Gerecht de verhoging wegens verzwarende omstandigheden van 50 naar 40 % had verlaagd zonder de door de Commissie gehanteerde methode voor de berekening van de boete te wijzigen.
   Om haar argumenten inzake onjuiste beoordeling van het begrip recidive kracht bij te zetten, voert rekwirante drie afzonderlijke middelen aan.

               —

               Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht het legaliteitsbeginsel ter zake van strafbare feiten en straffen, en het rechtstreekse uitvloeisel daarvan, het verbod van terugwerkende kracht van strengere strafbepalingen, heeft geschonden door de verhoging van rekwirantes boete wegens de verzwarende omstandigheid van recidive te bevestigen zonder duidelijke en voldoende voorzienbare rechtsgrondslag.

               —

               Volgens het tweede middel heeft het Gerecht het rechtszekerheidsbeginsel onjuist toegepast door in strijd met de rechtspraak van het Hof te weigeren de toepassing van de recidive in de tijd te beperken.

               —

               Ten slotte stelt rekwirante met haar derde middel dat het arrest mank gaat aan een tegenstrijdige motivering, wat een motiveringsgebrek oplevert betreffende de beoordeling van de band tussen de recidive en de noodzaak om te verzekeren dat van de boetes een voldoende afschrikwekkende werking uitgaat.

         Rekwirante voert vervolgens twee middelen aan ter ondersteuning van haar argumenten inzake de kennelijke onwettigheid van de verhoging van het bedrag van de boete waartoe het Gerecht heeft besloten ten gevolge van de gewijzigde toepassing van de correctiecoëfficiënt wegens verzachtende omstandigheden. Het primaire middel ziet op bevoegdheidsoverschrijding, onbevoegdheid en schending van de artikelen 229 EG en 230 EG door het Gerecht. Het middel valt uiteen in twee onderdelen:

               —

               Het eerste onderdeel houdt verband met het feit dat het Gerecht de grenzen van zijn bevoegdheid op grond van de artikelen 229 EG en 230 EG heeft overschreden door het besluit van de Commissie inzake de berekeningswijze van de boete te wijzigen.

               —

               In het tweede onderdeel klaagt rekwirante dat het Gerecht ultra petita heeft beslist door het verlagingspercentage wegens verzachtende omstandigheden anders toe te passen, en bijgevolg het bedrag van de aan rekwirante opgelegde boete te verhogen.

         Subsidiair voert rekwirante een tweede middel aan, schending van de rechten van de verdediging en van het verbod van terugwerkende kracht van straffen. Door zijn voornemen tot wijziging van de berekeningswijze van de boete en tot verhoging van het bedrag van de boete, niet tot voorwerp van het contradictoire debat te maken, heeft het Gerecht namelijk een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht geschonden dat concreet van invloed is op rekwirantes mogelijkheden om verweer te voeren. Het Gerecht heeft eveneens op de „Belgisch bier”-beschikking van 2001 met terugwerkende kracht rechtspraak uit 2003 toegepast, toen het de wijze van toepassing van de coëfficiënt wegens verzachtende omstandigheden bij de wijze van berekening van de boete heeft verduidelijkt.

      (1)  Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).


title: Zaak C-311/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 mei 2016 door Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 maart 2016 in zaak T-817/14, Zoofachhandel Züpke GmbH e.a./Europese Commissie

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/23

         Hogere voorziening ingesteld op 20 mei 2016 door Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 17 maart 2016 in zaak T-817/14, Zoofachhandel Züpke GmbH e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-311/16 P)
   (2016/C 343/35)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Zoohaus Bürstadt, Helmut Ofenloch GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: E. Hauk, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   De zaak is bij beschikking van het Hof van 20 juli 2016 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Doorhaling van zaak T-554/93

text:
20.2.1999                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/31
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                 Doorhaling van zaak T-357/93 (1)
                                                                                (1999/C 48/65)
Ð de beschikking van de Commissie van 14 oktober
     1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
     van het EG-Verdrag (zaak IV/F-3/33.310) nietig te ver-                                 (Procestaal: Engels)
     klaren, voorzover zij betrekking heeft op Napier
     Brown;
                                                                      De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
Ð de bij de beschikking aan Napier Brown opgelegde
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
     geldboete in te trekken of te verlagen;
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-357/93: W. J. Wyness
                                                                      and Sons tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten;                             van de Europese Gemeenschappen.
Ð de Commissie te gelasten om verzoekster haar onkos-                 (1) PB C 189 van 13.7.1993.
     ten in verband met het stellen van een zekerheid voor
     de betaling van de geldboete te vergoeden.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking                             Doorhaling van zaak T-525/93 (1)
van de Commissie van 14 oktober 1998 inzake een proce-                                        (1999/C 48/66)
dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (1).
In het verzoekschrift wordt de vaststelling van de Commis-                                  (Procestaal: Engels)
sie betwist, dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op
artikel 85, lid 1, door ¹deel te nemen aan een overeen-
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedraging,                De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
welke ten doel had de mededinging te beperken door het                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
prijsbeleid van partijen op de markt voor industriesuiker             pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
in Groot-BrittannieÈ te coördinerenº, op grond dat de                 ling in het register gelast van zaak T-525/93: P. Griffin
Commissie geen of althans geen genoegzaam bewijs heeft                tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
geleverd van een aan verzoekster toerekenbaar, mededin-               Europese Gemeenschappen.
gingsverstorend ¹doelº en geen op een heimelijke ver-
standhouding gebaseerd marktgedrag heeft aangetoond.
                                                                      (1) PB C 328 van 4.12.1993.
Ook heeft de Commissie het recht niet correct toegepast
op de feiten en is zij op basis van een tegenstrijdige rede-
nering tot haar beslissing gekomen.
Verzoekster stelt eveneens, dat de Commissie bij de vast-
stelling van de hoogte van de aan verzoekster opgelegde                             Doorhaling van zaak T-554/93 (1)
geldboete haar bevoegdheden krachtens artikel 15 van Ver-                                     (1999/C 48/67)
ordening nr. 17 heeft misbruikt, haar eigen richtsnoeren
voor de berekening van geldboeten (2) verkeerd heeft toe-
gepast en algemene beginselen van Gemeenschapsrecht, in                                     (Procestaal: Engels)
het bijzonder het algemene evenredingsheidsbeginsel, heeft
geschonden. De geldboete van 1 800 000 ECU is volstrekt
ongerechtvaardigd en in elk geval te hoog. Op grond daar-
van vordert verzoekster daarnaast, dat de geldboete dient             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
te worden ingetrokken of althans te worden verlaagd.                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen heeft bij beschikking van 7 december 1998 de doorha-
                                                                      ling in het register gelast van zaak T-554/93: A. T. Edward
(1) Zie eveneens de zaken T-202/98, Tate & Lyle/Commissie, en         Saint en C. Murray tegen Raad van de Europese Unie en
    T-204/98, British Sugar/Commissie.
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(2) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit
    hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectie-
    velijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opge-       (1) PB C 338 van 15.12.1993.
    legd (PB C 9 van 14.1.1998, blz. 3).