title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2000 in zaak T-361/99: K. L. Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
8.7.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 192/17
uitvoering van de beschikking van de Commissie van 23 de-              toepassing van de besluiten 86/283/EEG van de Raad van
cember 1997 (VI/51329), houdende afwijzing van een aan-                30 juni 1986 en 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991
vraag van verzoekster om afgifte van een invoercertificaat voor        betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee
suiker tot het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak,         met de Europese Economische Gemeenschap (respectievelijk
en anderzijds een verzoek om voorlopige maatregelen, strek-            PB L 175, blz. 1, en PB L 263, blz. 1), te eisen, heeft het
kende tot een verbod aan de Commissie om verordening                   Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
(EG) nr. 2553/97 van de Commissie van 17 december 1997                 president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
betreffende de afgifte van invoercertificaten voor bepaalde            op 10 april 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
producten van de GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704                     luidt als volgt:
met ACS/LGO-oorsprongscumulatie (PB L 349, blz. 26), en/of
artikel 108 ter van besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli         1) Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvankelijk-
1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden                    heid.
overzee met de Europese Economische Gemeenschap (PB
L 263, blz. 1), zoals gewijzigd, toe te passen, voor zover op
                                                                       2) Verzoeker zal zijn eigen kosten alsmede die van de Europese
basis van deze bepalingen de invoer in de Gemeenschap van
                                                                            Investeringsbank en de Commissie dragen.
suiker van oorsprong uit de landen en gebieden overzee, wordt
beperkt, heeft de president van het Gerecht op 6 april 2000
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       (1) PB C 79 van 18.3.2000.
1) Het verzoek dat de beslissing in onderhavige zaak in kort geding
    wordt opgeschort tot de uitspraak van het eindarrest in de
    hoofdzaak (T-44/98) wordt afgewezen.
2) De overeenkomstig het dictum van de beschikkingen van 30 april
    en 29 september 1999, Emesa Sugar/Commissie (T-44/
    98 R II), gestelde zekerheid wordt bevrijd ten gunste van de
    Gemeenschap.
                                                                       BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                  RECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 april 2000
                                                                       in zaak T-11/00 R, M. Hautem tegen Europese In-
                                                                                vesteringsbank
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                            AANLEG                                     (Procedure in kort geding — Tenuitvoerlegging van arrest
                                                                       — Bevoegdheid van rechter in kort geding — Uitlegging van
                       van 10 april 2000                                                             arrest)
in zaak T-361/99: K. L. Meyer tegen Commissie van de                                            (2000/C 192/31)
                Europese Gemeenschappen (1)
              (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                                                (Procestaal: Frans)
                        (2000/C 192/30)                                In zaak T-11/00 R, M. Hautem, personeelslid van de Europese
                                                                       Investeringsbank, vertegenwoordigd door M. Karp en J. Chou-
                                                                       croun, advocaten te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende
                        (Procestaal: Frans)                            te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemden, Grand-rue 84,
                                                                       tegen Europese Investeringsbank (gemachtigden: J.-P. Minnaert
In zaak T-361/99, K. L. Meyer, wonende te Uturoa (Eiland               en G. Vandersanden), betreffende een verzoek om voorlopige
Raiatea, Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des Ar-         maatregelen, heeft de president van het Gerecht op 7 april
cis, advocaat te Papeete, domicilie gekozen hebbende te                2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
Luxemburg ten kantore van H. Pakowski, ambassadeur van de              volgt:
Bondsrepubliek Duitsland, Avenue Emile Reuter 20-22, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
B. Martenczuk en X. Lewis) en Europese Investeringsbank
(gemachtigde: L. La Marca), betreffende een beroep tot vergoe-
                                                                       2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ding van de schade die verzoeker zou hebben geleden doordat
de Commissie en de Europese Investeringsbank hebben nagela-
ten van de plaatselijke autoriteiten van Frans-Polynesië en de
bank Socredo inachtneming van het gemeenschapsrecht en


title: Zaak T-131/09: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Farmeco/BHIM — Allergan (BOTUMAX) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BOTUMAX — Oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken BOTOX — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Afbreuk aan reputatie — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/40

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Farmeco/BHIM — Allergan (BOTUMAX)
   (Zaak T-131/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BOTUMAX - Oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken BOTOX - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Afbreuk aan reputatie - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 346/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Farmeco AE Dermokallyntika (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Lyperis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Allergan, Inc. (Irvine, Californië, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 februari 2009 (zaak R 60/2008-4), inzake een oppositieprocedure tussen Allergan Inc. en Farmeco AE Dermokallyntika

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Farmeco AE Dermokallyntika wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Zaak C-447/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 november 2014 — Riccardo Nencini/Europees Parlement (Hogere voorziening – Lid van het Europees Parlement – Vergoedingen ter dekking van kosten gemaakt in de uitoefening van parlementaire functies – Terugvordering van het onverschuldigd betaalde – Invordering – Verjaring – Redelijke termijn)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/7

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 november 2014 — Riccardo Nencini/Europees Parlement
      (Zaak C-447/13 P) (1)

      (Hogere voorziening - Lid van het Europees Parlement - Vergoedingen ter dekking van kosten gemaakt in de uitoefening van parlementaire functies - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Invordering - Verjaring - Redelijke termijn)
      (2015/C 016/09)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirant: Riccardo Nencini (vertegenwoordiger: M. Chiti, avvocato)

         Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en N. Lorenz, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Nencini/Parlement (T-431/10 en T-560/10, EU:T:2013:290) wordt vernietigd voor zover het zaak T-560/10 betreft.

                  2)

                  Het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 7 oktober 2010 betreffende de terugvordering van bepaalde bedragen die Ricardo Nencini, voormalig lid van het Europees Parlement, heeft ontvangen ter vergoeding van reiskosten en kosten van parlementaire bijstand, alsook debetnota nr. 315653 van 13 oktober 2010 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal financiën van het Europees Parlement, worden nietig verklaard.

                  3)

                  Het Europees Parlement wordt, naast in zijn eigen kosten, in drie vierde van de kosten van Ricardo Nencini in het kader van de onderhavige voorziening verwezen.

                  4)

                  Het Europees Parlement wordt verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg in zaak T-560/10.

                  5)

                  De hogere voorziening wordt verworpen voor het overige.

         (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak C-518/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 2 november 2010 — Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc/Comptroller-General of Patents

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) op 2 november 2010 — Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc/Comptroller-General of Patents
   (Zaak C-518/10)
   ()
   2011/C 13/39
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Yeda Research and Development Company Ltd, Aventis Holdings Inc

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents

      Prejudiciële vraag

   Indien de criteria om vast te stellen of een product wordt „beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi” in de zin van artikel 3, sub a, van verordening [(EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen] een beoordeling omvatten van de vraag of de levering van het product een inbreuk zou vormen op het basisoctrooi, of bestaan uit een dergelijke beoordeling, is het dan voor de analyse van belang dat het gaat om een indirecte inbreuk of inbreuk door medewerking overeenkomstig artikel 26 van [het akkoord betreffende gemeenschapsoctrooien], dat is overgenomen in section 60(2) van de Patents Act 1977 in het Verenigd Koninkrijk, en de overeenkomstige bepalingen in de wettelijke regelingen van andere lidstaten van de Gemeenschap?


title: Zaak C-98/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani (Italië) op 6 maart 2009 — Francesca Sorge/Poste Italiane SpA

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani (Italië) op 6 maart 2009 — Francesca Sorge/Poste Italiane SpA
   (Zaak C-98/09)
   2009/C 129/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trani

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francesca Sorge

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 8 van de bij richtlijn 1999/70/EG (1) uitgevoerde raamovereenkomst aldus worden uitgelegd dat deze zich verzet tegen een nationale regeling (als die vervat in de artikelen 1 en 11 van decreto legislativo 368/2001) waarbij, ter omzetting in nationaal recht van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, artikel 1, lid 2, sub b, van wet 230/1962 werd ingetrokken (volgens welke bepaling „een termijn” mocht worden gesteld „aan de duur van de arbeidsovereenkomst […] wanneer de indienstneming” had „plaatsgevonden ter vervanging van afwezige werknemers die recht op instandhouding van hun functie” behielden, „mits in de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd de naam van de vervangen werknemer en de reden voor zijn vervanging” werden „vermeld”), en vervangen door een bepaling die dergelijke specificaties niet langer verplicht stelt?

               2)

               Zo ja, dient de nationale rechter de met het gemeenschapsrecht strijdige nationale regeling buiten toepassing te laten?

      (1)  PB 1999, L 175, blz. 43.


title: Zaak F-138/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 20 juli 2016 — Polizzi/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarend besluit — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/53

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 20 juli 2016 — Polizzi/Commissie
      (Zaak F-138/14) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Voorstel voor extra pensioenjaren - Geen bezwarend besluit - Niet-ontvankelijkheid van het beroep - Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
      (2016/C 364/69)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Rosalba Polizzi (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Polizzi draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 34 van 2.2.2015, blz. 55.


title: Zaak C-392/01: Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
24.11.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331/15
ting mee om de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn na          Verzoek van het Østre Landsret bij beschikking van
te leven. Die termijn is verstreken op 1 januari 2000, zonder         26 september 2001 in het geschil tussen De Danske
dat het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld           Bilimportører en Skatteministeriet, Told- og Skat-
die nodig zijn om de in de conclusie van de Commissie                           testyrelsen, om een prejudiciële beslissing
genoemde richtlijn te volgen.
                                                                                (Zaak C-383/01)
(1) PB L 1 van 5.1.1999, blz. 1.
                                                                                (2001/C 331/25)
                                                                      Bij beschikking van 26 september 2001, ingekomen ter griffie
Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door Commissie van                van het Hof op 5 oktober 2001, verzoekt het Østre Landsret
de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                  het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in het
                                                                      geschil tussen De Danske Bilimportører en Skatteministeriet,
                                                                      Told- og Skattestyrelsen, om een prejudiciële beslissing over
                        (Zaak C-382/01)                               de volgende vragen:
                        (2001/C 331/24)                               1)    Kan een door een lidstaat geheven indirekte belasting (een
                                                                            registratiebelasting), die voor nieuwe auto’s 105 % over
                                                                            52 800 DKK en 180 % over de rest van de belastbare
                                                                            waarde bedraagt, een maatregel van gelijke werking
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  als een kwantitatieve invoerbeperking vormen en dus
op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen het Verenigd                       verboden zijn bij artikel 28 EG (zie in dit verband het
Koninkrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                   arrest van 11 december 1990, Commissie/Denemarken,
pen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson als gemachtigde,                    C-47/88, Jurispr. blz. I-4509, punt 13).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan de
                                                                            registratiebelasting dan worden gerechtvaardigd op grond
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            van overwegingen als genoemd in artikel 30, of volgt dit
                                                                            uit de rechtspraak van het Hof inzake artikel 28 (zie arrest
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de             van 20 februari 1978, Rewe Zentral, 120/78, Jurispr.
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen,         blz. 649).
      of althans aan de Commissie mee te delen, die nodig zijn
      om te voldoen aan richtlijn 98/78/EG van het Europees
      Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende
      het aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen
      in een verzekeringsgroep (1), de krachtens deze richtlijn
      op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                      Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-392/01)
Artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbindend is
ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat                                   (2001/C 331/26)
waarvoor zij is bestemd, houdt de verplichting in dat de
lidstaten de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn eerbie-
digen. Die termijn is op 5 juni 2000 verstreken, zonder dat het
Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die nodig
zijn om aan de in de conclusie van de Commissie genoemde              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
richtlijn te voldoen.                                                 op 9 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door I. Martı́nez del Peral, lid van haar juridische
(1) PB L 330, 5.12.1998, blz. 1-12.
                                                                      dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      burg bij L. Escobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische
                                                                      dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 331/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.11.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje door niet de
      nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te         —    de beschikking van de president van het Gerecht van
      nemen om te voldoen aan richtlijn 97/55/EG (1) van het               1 augustus 2001 in zaak T-132/01 R, Euroalliages
      Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot                 e.a./Commissie te vernietigen;
      wijziging van richtlijn 84/450/EEG (2) inzake misleidende
      reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen, of
      in elk geval door die maatregelen niet aan de Commissie         —    het verzoek om voorlopige maatregelen in genoemde
      mee te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van genoemde            zaak T-132/01 R af te wijzen; en,
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen.
                                                                      —    verweersters te verwijzen in de kosten van de hogere
                                                                           voorziening alsmede van het kort geding en van het
—     Het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                     verzoek tot wijziging van de beschikking.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Volgens artikel 3, lid 1, van de richtlijn moest het Koninkrijk
Spanje uiterlijk 23 april 2000 de nodige maatregelen nemen
om aan de richtlijn te voldoen en de Commissie daarvan
onverwijld in kennis te stellen. Het Koninkrijk Spanje heeft          —    In de beschikking wordt artikel 3, lid 1, van verordening
evenwel niet aan die verplichtingen voldaan, omdat zij niet de             (EG) nr. 384/96 van de Raad (1) geschonden door de
nodige maatregelen heeft genomen om die richtlijn in de                    vaststelling dat „het adjectief „aanmerkelijk” niet anders
Spaanse rechtsorde op te nemen.                                            kan worden verstaan dan als synoniem voor „ernstig””.
                                                                           Niets in de verordening laat de conclusie toe dat „aanmer-
                                                                           kelijke” schade in de zin van artikel 3 hetzelfde zou zijn
(1) PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18.                                      als „ernstige” schade zoals die in kort geding moet worden
(2) PB L 250 van 19.9.1984, blz. 17.                                       vastgesteld.
                                                                      —    Door aan te nemen dat de omstandigheden in deze zaak
                                                                           een afwijking van de vaste rechtspraak rechtvaardigen,
                                                                           wordt in de beschikking de rechtspraak inzake buiten-
                                                                           gewone omstandigheden miskend;
Hogere voorziening, op 12 oktober 2001 ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de                     —    In de beschikking wordt de rechtspraak miskend, door de
beschikking van de president van het Gerecht van eerste                    eventueel door rekwiranten te lijden schade als „onherstel-
aanleg van 1 augustus 2001 in zaak T-132/01 R, Euroallia-                  baar” aan te merken.
ges, Péchiney Électrométallurgie, Vargon Alloys A.B. en
Ferroatlantica tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                      (Subsidiair)
                     (Zaak C-404/01 P (R))
                                                                      —    Bij de afweging van betrokken belangen, wordt in de
                                                                           litigieuze beschikking:
                        (2001/C 331/27)
                                                                           een onsamenhangende redenering gevolgd, door aan te
                                                                           nemen dat registratie van invoer zonder zekerheidstelling
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 geen onomkeerbare situatie schept maar registratie mèt
op 12 oktober 2001 (fax van 11 oktober 2001) hogere                        zekerheidstelling wel;
voorziening ingesteld door Commissie van de Europese Ge-
meenschappen, vertegenwoordigd V. Kreuschitz en S. Meany
als gemachtigden, bijgestaan door Ph. Bentley, barrister, do-              het bepaalde in artikel 7 van verordening nr. 384/96
micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen de beschikking                geschonden (waarmee de verplichtingen van de Gemeen-
van de president van het Gerecht van eerste aanleg van                     schap op het gebied van anti-dumping uit hoofde van
1 augustus 2001 in zaak T-132/01 R, Euroalliages, Péchiney                 artikel 7 van de WHO-overeenkomst ten uitvoer worden
Électrométallurgie, Vargon Alloys A.B. en Ferroatlantica tegen            gelegd), door te concluderen dat registratie van invoer niet
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                  dezelfde effecten sorteert als anti-dumpingmaatregelen.


title: Zaak T-118/01: Beroep, op 31 mei 2001 ingesteld door Diputación Foral de Bizkaia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
11.8.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 227/29
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             staatssteun zijn in de zin van dat artikel. Verzoekster is
                                                                              namelijk van mening, dat in casu, althans wat betreft de
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                     aan FGV als tegenprestatie voor de dienst van zeevervoer
      verzoeker niet te bevorderen tot de rang A6 bij de                      betaalde bedragen, de steun niet de aard van selectief
      bevorderingsronde 2000;                                                 voordeel heeft dat het kenmerk van elke steunmaatregel
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 is.
                                                                        —     Onjuiste uitlegging van het begrip steun in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten                                            voormeld artikel, voorzover de Commissie stelt, dat de
                                                                              voor de vouchers betaalde bedragen niet beantwoordden
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op de in                   aan een werkelijke behoefte van verzoekster, omdat ze
artikel 25 van het Statuut neergelegde motiveringsplicht,                     ten tijde van de vaststelling van de bestreden beschikking
alsmede schending van artikel 45 van het Statuut en van het                   nog niet waren gebruikt. Verzoekster wijst in dit verband
beginsel van gelijke behandeling en het recht op ontwikkeling                 erop, dat de vouchers niet binnen een bepaalde tijd
van de loopbaan. Verzoeker baseert zich onder meer op het                     behoeven te worden gebruikt en dat de aanschaf daarvan
ontbreken van een beoordelingsrapport.                                        een normale handelstransactie vormde.
                                                                        —     Schending van het eigendomsrecht als neergelegd in
                                                                              artikel 295 EG, voorzover de bestreden beschikking de
                                                                              contractpartij die de vervoersdienst verricht, verplicht alle
                                                                              ontvangen bedragen terug te betalen op grond dat de
                                                                              vouchers niet zijn gebruikt. Verzoekster betoogt, dat het
Beroep, op 31 mei 2001 ingesteld door Diputación Foral                       opleggen van deze verplichting de facto een beperking
de Bizkaia tegen Commissie van de Europese Gemeen-                            betekent van de bevoegdheid om overeenkomsten te
                            schappen                                          sluiten, die verder gaat dan hetgeen door de communau-
                                                                              taire regelgeving inzake staatssteun is toegestaan.
                         (Zaak T-118/01)
                                                                        —     Geen of onvoldoende motivering van de beschikking
                                                                              voorzover daarbij niet wordt aangetoond, dat de overeen-
                         (2001/C 227/56)                                      komst van 1995 de mededinging en het intracommunau-
                                                                              taire handelsverkeer werkelijk beïnvloedt.
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        —     Verkeerde uitlegging van artikel 87, lid 2, sub a, EG,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     voorzover de Commissie, na de vaststelling dat de
schappen is op 31 mei 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                   begunstigden van de steunmaatregel individuele gebrui-
van de Europese Gemeenschappen door Diputación Foral de                      kers met bijzondere noden zijn waardoor hij kan worden
Bizkaia, gevestigd te Bilbao (Spanje), vertegenwoordigd door                  beschouwd als een steunmaatregel van sociale aard,
Marta Morales Isasi en Ignacio Saenz-Cortabarria Fernández.                  zonder enig bewijs daarvoor aan te voeren verklaart,
                                                                              dat niet is voldaan aan de door het Verdrag gestelde
Vezoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            voorwaarde dat geen onderscheid naar de oorsprong van
                                                                              de producten wordt gemaakt.
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      29 november 2000 betreffende de door Spanje ten
      uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de scheep-
      vaartmaatschappij Ferries Golfo de Vizcaya (PB L 89 van           Indien het Gerecht evenals de bestreden beschikking mocht
      29.3.2001, blz. 28);                                              oordelen, dat de overeenkomst van 1995 op zich beschouwd
                                                                        een steunmaatregel ten gunste van FGV is in de zin van
—     nietig te verklaren artikel 2 van voornoemde beschikking          artikel 87, lid 1, EG, stelt verzoekster subsidiair, dat het een
      voorzover       daarbij      de     terugvordering       van      rechtmatige steunmaatregel (bestaande steunmaatregel) is, daar
      985 500 000 ESP, vermeerderd met de desbetreffende                het Koninkrijk Spanje geen inbreuk heeft gemaakt op de
      rente, wordt gelast;                                              verplichting van artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88,
                                                                        lid 3, EG). Waar het om een rechtmatige steunmaatregel gaat,
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           is volgens artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 van
                                                                        de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere
                                                                        bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verdrag, de terugvordering daarvan verboden, zodat artikel 2
                                                                        van de beschikking nietig is.
Verzoekster voert voor haar beroep de volgende middelen aan:
—     Schending van artikel 87, lid 1, EG doordat de Commissie
      van het begin af ten onrechte heeft aangenomen, dat alle
      bedragen die aan Ferries Golfo de Vizcaya (FGV) zijn
      uitbetaald krachtens de overeenkomst van 1995,


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 augustus 1995 in zaak T-146/95 R, G. Bernardi tegen Europees Parlement

text:
14 . 10 . 95           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 268/23
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 aanwijzingen aan het Europees Parlement nopens het
                     VAN EERSTE AANLEG                                 verdere verloop van die procedure, heeft de President van
                         van 29 uni 1995                               het Gerecht op 18 augustus 1 995 een beschikking gegeven
                                                                       waarvan het dictum luidt als volgt:
in zaak T-6/95 : Cantine dei Colli Berici Coop. ARL tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen f 1 )                   1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van wijn
markt — Stelsel van verplichte distillatie — Ontvankelijk             2 . De beslissing over de kosten wordt aangehouden.
 heid — Verzoeker individueel door verordening geraakt)
                           ( 95/C 268/49 )
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                       Beroep, op 28 februari 1995 ingesteld door Comafrica SpA
In zaak T-6/95 , Cantine dei Colli Berici Coop . ARL,                   e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
gevestigd te Lonigo ( Italië ), vertegenwoordigd door I.                                       ( Zaak T-72/95 )
Cacciavillani , advocaat te Venetië , domicilie gekozen heb
                                                                                95/C 268/51
bende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat
aldaar, Rue Albert 1 er 5 1 , tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden : E. de March en A. Dal                                        (Procestaai: Engels)
Ferro ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EG ) nr . 3151 /94 van de        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Commissie van 21 december 1994 tot vaststelling van een                schappen is op 28 februari 1995 beroep ingesteld tegen
verdere afwijking voor het wijnoogstjaar 1993/1994 inzake              Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de levering door de producenten van de in het kader van de             Comafrica SpA, te Genua ( Italië ), en Dole Fresh Fruit
verplichte distillatie en de marktondersteuningsdistillatie te         Europe Ltd & Co, te Hamburg ( Duitsland ), vertegenwoor
leveren hoeveelheden tafelwijn ( PB 1994 , L 332, blz . 32 ),          digd door B. O'Connor, Solicitor ( Ierland ), domicilie
heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J.          gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Kronshagen, advo
Biancarelli , kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy,            caat aldaar, Boulevard de la Foire 12 .
rechters; griffier : H. Jung, op 29 juni 1 995 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                            Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                      — het beroep ontvankelijk te verklaren ;
2 . Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder                 — Verordening ( EG ) nr . 2947/94 van de Commissie van
     begrepen die welke op bet kort geding zijn gevallen.                  2 december 1994 tot vaststelling van de uniforme
                                                                           verminderingscoëfficiënt voor het bepalen van de hoe
3 . De Raad zal de kosten dragen die hij wegens indiening                  veelheid bananen die in het kader van het tariefcontin
     van zijn verzoek tot interventie heeft gemaakt.                       gent voor 1995 aan elke marktdeelnemer van de
                                                                           categorieën A en B wordt toegewezen ( PB 1994, L 310 ),
(•) PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                       nietig te verklaren voor zover zij verzoekster betreft dan
                                                                           wel , subsidiair, erga omnes;
                                                                       — de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Verzoeksters, importeurs van bananen naar de Gemeen
                                                                       schap, komen op tegen het besluit van de Commissie om de
                      van 18 augustus 1995                             voor 1995 aan hen toe te wijzen hoeveelheid bananen te
in zaak T- 1 46/95 R, G. Bernardi tegen Europees Parle                verminderen door toepassing van een in de bestreden
                                ment                                   verordening aangegeven voorlopige verminderingscoëffi
                           ( 95/C 268 /50 )                            ciënt .
                                                                       Zij stellen primair, dat de Commissie de verminderingscoëf
                        (Procestaai: Frans)                            ficiënt heeft vastgesteld op basis van onjuist berekende
                                                                       referentiehoeveelheden : in de bestreden verordening wordt
In zaak T- 1 46/94 R, G. Bernardi , gewezen ambtenaar van              immers toegegeven, dat in verscheidene Lid-Staten bepaalde
het Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen                hoeveelheden dubbel zijn geteld voor verschillende markt
woordigd door G. Lattanzi , advocaat te Massa-Carrara,                 deelnemers en dat de criteria ter bepaling van de functies op
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Rue Godchaux                  grond waarvan aanspraak kan worden gemaakt op een
33 , tegen Europees Parlement ( gemachtigden : E. Perillo en           aandeel in het tariefcontingent onjuist zijn toegepast. De
C. Pennera ), betreffende een verzoek om voorlopige maat              Commissie heeft voorts toegegeven, dat de referentiehoe
regelen, inhoudende schorsing van de procedure tot benoe              veelheden voor 1995 slechts na verdere verificaties kunnen
ming van de Europese ombudsman en bepaalde bindende                    worden bepaald . Op grond van een en ander heeft zij een


title: Zaak C-47/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 30 januari 2014 — Holterman Ferho Exploitatie BV e.a., andere partij: F.L.F. Spies von Büllesheim

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 30 januari 2014 — Holterman Ferho Exploitatie BV e.a., andere partij: F.L.F. Spies von Büllesheim
   (Zaak C-47/14)
   2014/C 102/29
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Holterman Ferho Exploitatie BV, Ferho Bewehrungsstahl GmbH, Ferho Vechta GmbH en Ferho Frankfurt GmbH

      Andere partij: F.L.F. Spies von Büllesheim

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van afdeling 5 van hoofdstuk II (artikel 18 tot en met 21) van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de rechter toepassing geeft aan artikel 5, aanhef en onder 1, punt a), dan wel aan artikel 5, aanhef en onder 3, van de verordening in een geval als het onderhavige, waarin de verweerder niet alleen in zijn hoedanigheid van bestuurder van een vennootschap door die vennootschap wordt aangesproken op grond van onbehoorlijke taakvervulling dan wel op grond van onrechtmatig handelen, maar ook afgezien van deze hoedanigheid door die vennootschap wordt aangesproken op grond van opzet of bewuste roekeloosheid bij de uitvoering van de arbeidsovereenkomst die tussen hem en die vennootschap is gesloten?

               2)

                           a)

                           Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt, moet dan het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” van artikel 5, aanhef en onder 1, punt a), van de verordening aldus worden uitgelegd dat het mede ziet op een geval als het onderhavige, waarin een vennootschap een persoon in zijn hoedanigheid van bestuurder van die vennootschap aanspreekt op grond van schending van de op hem rustende verplichting tot behoorlijke vervulling van zijn vennootschapsrechtelijke taak?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 2) a) bevestigend luidt, moet dan het begrip „plaats waar de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt, is of moet worden uitgevoerd” van artikel 5, aanhef en onder 1, punt a), van de verordening aldus worden uitgelegd dat het ziet op de plaats waar de bestuurder zijn vennootschapsrechtelijke taak heeft vervuld of had dienen te vervullen, hetgeen in de regel zal zijn de plaats van het hoofdbestuur of de hoofdvestiging van de betrokken vennootschap, een en ander als bedoeld in artikel 60, lid 1, aanhef en onder b en c, van de verordening?

               3)

                           a)

                           Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt, moet dan het begrip „verbintenissen uit onrechtmatige daad” van artikel 5, aanhef en onder 3, van de verordening aldus worden uitgelegd dat het mede ziet op een geval als het onderhavige, waarin een vennootschap een persoon in zijn hoedanigheid van bestuurder van die vennootschap aanspreekt op grond van onbehoorlijke vervulling van zijn vennootschapsrechtelijke taak dan wel onrechtmatig handelen?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 3) a) bevestigend luidt, moet dan het begrip „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen” van artikel 5, aanhef en onder 3, van de verordening aldus worden uitgelegd dat het ziet op de plaats waar de bestuurder zijn vennootschapsrechtelijke taak heeft vervuld of had dienen te vervullen, hetgeen in de regel zal zijn de plaats van het hoofdbestuur of de hoofdvestiging van de betrokken vennootschap, een en ander als bedoeld in artikel 60, lid 1, aanhef en onder b en c, van de verordening?

      (1)  Verordening van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak C-337/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 juli 2008 — X Holding BV en Staatssecretaris van Financiën

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 juli 2008 — X Holding BV en Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-337/08)
   (2008/C 272/15)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding
   X Holding BV en Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 43 EG in verbinding met artikel 48 EG aldus worden uitgelegd dat dit artikel eraan in de weg staat dat een nationale regeling van een lidstaat […], volgens welke regeling een moedervennootschap en haar dochtervennootschap ervoor kunnen kiezen dat de belasting van hen wordt geheven bij de in die lidstaat gevestigde moedervennootschap alsof er één belastingplichtige is, die keuzemogelijkheid voorbehoudt aan vennootschappen die voor de belasting van hun winst zijn onderworpen aan de fiscale jurisdictie van de betrokken lidstaat?


title: Zaak T-192/16: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2016 — NF/Europese Raad („Beroep tot nietigverklaring — Verklaring EU Turkije van 18 maart 2016 — Persmededeling — Begrip ‚internationale overeenkomst’ — Identificatie van degene die de handeling heeft verricht — Strekking van de handeling — Zitting van de Europese Raad — Bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Europese Unie in het gebouw van de Raad van de Europese Unie — Hoedanigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie tijdens een ontmoeting met de vertegenwoordiger van een derde land — Artikel 263, eerste alinea, VWEU — Onbevoegdheid”)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/30

         Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2016 — NF/Europese Raad
   (Zaak T-192/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Verklaring EU Turkije van 18 maart 2016 - Persmededeling - Begrip ‚internationale overeenkomst’ - Identificatie van degene die de handeling heeft verricht - Strekking van de handeling - Zitting van de Europese Raad - Bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Europese Unie in het gebouw van de Raad van de Europese Unie - Hoedanigheid van vertegenwoordigers van de lidstaten van de Unie tijdens een ontmoeting met de vertegenwoordiger van een derde land - Artikel 263, eerste alinea, VWEU - Onbevoegdheid”))
   (2017/C 121/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NF (vertegenwoordigers: B. Burns, solicitor, P. O’Shea en I. Whelan, barristers)

      Verwerende partij: Europese Raad (vertegenwoordigers: K. Pleśniak, Á. de Elera-San Miguel Hurtado en S. Boelaert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een overeenkomst, de „Verklaring EU Turkije, 18 maart 2016”, die naar verluidt zou zijn gesloten tussen de Europese Raad en de Republiek Turkije op 18 maart 2016

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen, wegens onbevoegdheid van het Gerecht om het te behandelen.

               2)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op de verzoeken tot interventie die zijn ingediend door NQ, NR, NS, NT, NU en NV, alsmede door het Koninkrijk België, de Helleense Republiek en de Europese Commissie.

               3)

               NF en de Europese Raad zullen hun eigen kosten dragen.

               4)

               NQ, NR, NS, NT, NU en NV, alsmede het Koninkrijk België, de Helleense Republiek en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak C-354/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Retten i Kolding, Civilretten (Denemarken) op 27 juni 2013 , FOA, namens Karsten Kaltoft/Billund Kommune

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Retten i Kolding, Civilretten (Denemarken) op 27 juni 2013, FOA, namens Karsten Kaltoft/Billund Kommune
   (Zaak C-354/13)
   2013/C 252/37
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Retten i Kolding, Civilretten

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FOA namens Karsten Kaltoft

      Verwerende partij: Billund Kommune

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met het EU-recht, zoals bijvoorbeeld artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het algemeen of in het bijzonder voor een werkgever in de overheidssector op de arbeidsmarkt te discrimineren op grond van zwaarlijvigheid?

               2)

               Is een eventueel Unierechtelijk verbod van discriminatie op grond van zwaarlijvigheid rechtstreeks van toepassing tussen een Deens staatsburger en zijn werkgever, een bestuursorgaan?

               3)

               Indien volgens het Hof een Unierechtelijk verbod van discriminatie op grond van zwaarlijvigheid op de arbeidsmarkt in het algemeen of in het bijzonder voor een werkgever in de overheidssector geldt, moet de beoordeling of in strijd met een eventueel verbod van discriminatie op grond van zwaarlijvigheid is gehandeld, in een bepaald geval dan uitgaan van een gedeelde bewijslast, zodat tot feitelijke toepassing van het verbod in gevallen waarin het bewijs van een dergelijke discriminatie is geleverd, de bewijslast bij de verwerende werkgever moet worden gelegd (zie punt 18 van de considerans van richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (1))?

               4)

               Kan zwaarlijvigheid worden beschouwd als een handicap die binnen de bescherming van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) valt, en, zo ja, welke criteria zijn in een bepaald geval beslissend ter beoordeling of de zwaarlijvigheid van een persoon concreet inhoudt dat de betrokkene is beschermd door het verbod op discriminatie op grond van een handicap in deze richtlijn?

      (1)  PB L 14, blz. 6

      (2)  PB L 303, blz. 16


title: Zaak C-394/05: Beroep, op  9 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/5

         Beroep, op 9 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-394/05)
   (2006/C 22/10)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 november 2005 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Recchia en M. Konstantinidis als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door bij wege van het decreto legislativo (wetsbesluit) nr. 209 van 24 juni 2003 de bepalingen van richtlijn 2000/53/EG (1) in het nationale recht te hebben omgezet op een wijze die niet in overeenstemming is met deze richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, punten 2 en 5, artikel 3, lid 5, artikel 4, lid 2, sub a, in samenhang met bijlage II, artikel 5, leden 1 tot en met 4, artikel 6, lid 3, sub a, en lid 4, artikel 7, leden 1 en 2, artikel 8, leden 3 en 4, artikel 10, lid 3, en artikel 12, lid 2, van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken;

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft op 7 november 2005 bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld strekkende tot vaststelling dat de Italiaanse Republiek, door niet de maatregelen te hebben genomen die nodig zijn:

               —

               om autowrakken (als afvalstoffen) en de verwerking ervan te definiëren volgens de voorschriften van de richtlijn;

               —

               om in het decreto legislativo tot implementatie van de richtlijn te bepalen dat het begrip autowrakken ook kan slaan op driewielige motorvoertuigen;

               —

               om nauwkeurig te bepalen dat alle gevaarlijke materialen en onderdelen, bedoeld in bijlage II bij de richtlijn, uit de voertuigen worden verwijderd vóór elke verdere verwerking;

               —

               om, indien dat technisch haalbaar is, te voorzien in het inzamelen in adequate centra van gebruikte onderdelen die bij reparaties van de voertuigen zijn weggenomen;

               —

               om met betrekking tot de afgifte van certificaten van vernietiging te waarborgen dat deze worden afgegeven door verwerkingscentra die een vergunning bezitten in de zin van artikel 6 van de richtlijn. De afgifte van deze certificaten blijkt voorts geen voorwaarde voor de uitschrijving van de voertuigen uit het Openbare voertuigenregister te zijn, zoals de richtlijn eist;

               —

               om ervoor te zorgen dat de producenten alle of een aanzienlijk deel van de kosten voor de uitvoering van het stelsel van kosteloze overdracht van de voertuigen voor hun rekening nemen;

               —

               om ervoor te zorgen dat de gevaarlijke onderdelen van de voertuigen vóór de verwerking ervan veilig worden opgeslagen;

               —

               om ervoor te zorgen dat aan recycling de voorkeur wordt gegeven boven andere vormen van nuttige toepassing van de voertuigen in kwestie;

               —

               om uit te sluiten dat sommige specifieke, in de richtlijn genoemde bepalingen van deze richtlijn worden geïmplementeerd door middel van convenanten in de zin van artikel 10 van deze richtlijn;

               —

               om een controle- en beoordelingssysteem tot stand te brengen om de voortgang van de verwezenlijking van de in de richtlijn genoemde doelstellingen te kunnen beoordelen, zodat deze doelstellingen uiterlijk op 1 januari 2006 worden bereikt;

               —

               om ervoor te zorgen dat de door de producenten van voertuigen en onderdelen te verstrekken informatie overeenkomt met hetgeen vereist is voor de verwerkingsinrichtingen;

               —

               voor het nakomen van de verplichting om de bereikte resultaten geregeld te controleren en deze resultaten mee te delen aan de bevoegde instanties en de Commissie, en om de bevoegde instanties de verplichting op te leggen, ervoor te zorgen dat wordt nagegaan welke vooruitgang met de convenanten wordt geboekt;

         de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, punten 2 en 5, artikel 3, lid 5, artikel 4, lid 2, sub a, in samenhang met bijlage II, artikel 5, leden 1 tot en met 4, artikel 6, lid 3, sub a, en lid 4, artikel 7, leden 1 en 2, artikel 8, leden 3 en 4, artikel 10, lid 3, en artikel 12, lid 2, van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoekt eveneens de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van het geding.

      (1)  PB L 269, van 21.10.2000, blz. 34.


title: Zaak F-121/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 juni 2007 — De Meerleer/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot schriftelijk examen — Beroepservaring — Motiveringsplicht — Mededeling van besluit van jury — Verzoek om heronderzoek)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/42

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 juni 2007 — De Meerleer/Commissie
   (Zaak F-121/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot schriftelijk examen - Beroepservaring - Motiveringsplicht - Mededeling van besluit van jury - Verzoek om heronderzoek)
   (2007/C 170/80)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Michel De Meerleer (Ophain-Bois-Seigneur-Isaac, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/A/19/04 om verzoekers sollicitatie niet in aanmerking te nemen en geen uitspraak te doen over zijn verzoek om een heronderzoek en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006, blz. 52.


title: Zaak T-163/17: Beroep ingesteld op 14 maart 2017 — Consorzio di Garanzia dell’Olio Extra Vergine di Oliva di Qualità/Commissie

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/38

         Beroep ingesteld op 14 maart 2017 — Consorzio di Garanzia dell’Olio Extra Vergine di Oliva di Qualità/Commissie
   (Zaak T-163/17)
   (2017/C 129/58)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consorzio di Garanzia dell’Olio Extra Vergine di Oliva di Qualità (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Fratini en G. Pandolfi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep toewijzen en derhalve vaststellen dat de Commissie niet-contractueel aansprakelijk is in de zin van de artikelen 268 en 340, lid 2, VWEU;

               —

               de vergoeding gelasten van de materiële (daadwerkelijke schade en winstderving) en morele schade (aan imago en reputatie) die verzoekster heeft geleden;

               —

               de betaling gelasten van vergoedende rente en vertragingsrente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige zaak vordert de vergoeding van de schade die zij heeft geleden, ten eerste, doordat de Commissie de EU-programma’s voor de bevordering van de afzet van olijfolie in derde landen op niet-gecoördineerde wijze heeft beheerd en, ten tweede, doordat de Commissie geen einde heeft gemaakt aan de schadelijke en mededingingsverstorende gevolgen van de niet-gecoördineerde overlapping van beide programmeringen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Het eerste middel betreft de onrechtmatigheden die de Commissie heeft begaan, met name de schending van het non-discriminatiebeginsel van artikel 18 VWEU en artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het beginsel van gewettigd vertrouwen, doordat zij niet heeft gezorgd voor een coherente coördinatie van de EU-programma’s voor de bevordering van de afzet van olijfolie in belanghebbende derde landen. Ook zijn het beginsel van behoorlijk bestuur en het in artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op behoorlijk bestuur geschonden, doordat de Commissie volgens verzoekster niet de nodige maatregelen heeft vastgesteld nadat zij op de hoogte was gebracht van de mededingingsverstorende gevolgen die voortvloeiden uit het gebrek aan coördinatie van de twee promotiecampagnes.

               2.

               Het tweede middel betreft de werkelijke en vaststaande schade die is geleden doordat de Commissie haar verplichtingen niet is nagekomen, waardoor verzoekster aanzienlijke schade heeft geleden (daadwerkelijke schade, inkomensderving en morele schade).

               3.

               Het derde middel betreft het bestaan van een oorzakelijk verband. Aangezien de geleden schade een voldoende rechtstreeks en onmiddellijk gevolg is van het niet-toereikende beheer van de programma’s voor de bevordering van de afzet van olijfolie in derde landen, is er een rechtstreeks oorzakelijk verband tussen de gedraging van de Commissie en de gestelde schade, die krachtens artikel 340, lid 2, VWEU moet worden vergoed.


title: Gevoegde zaken C-376/15 P en C-377/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in de gevoegde zaken T-558/12 en T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Raad van de Europese Unie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/12

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 april 2015 in de gevoegde zaken T-558/12 en T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-376/15 P en C-377/15 P)
   (2015/C 381/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Changshu City Standard Parts Factory, Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (vertegenwoordigers: R. Antonini, avvocato, E. Monard, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)

      Conclusies

               1)

               Het arrest van het Gerecht in de gevoegde zaken T-558/12 en T-559/12 Changshu City Standard Parts Factory en Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie vernietigen;

               2)

               de vordering van rekwirantes in hun beroep bij het Gerecht toewijzen en uitvoeringsverordening (EU) nr. 924/2012 van de Raad van 4 oktober 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 91/2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1) nietig verklaren, voor zover zij rekwirantes betreft;

               3)

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedures bij het Gerecht en bij het Hof, met inbegrip van de kosten van rekwirantes;

               4)

               interveniënten verwijzen in hun eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes stellen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, in het bijzonder met betrekking tot het begrip „alle vergelijkbare exporttransacties” en de verhouding tussen de betrokken bepalingen, door de artikel 2, leden 10 en 11, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (2) en de artikelen 2.4 en 2.4.2 van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 onjuist uit te leggen. Bovendien heeft het rekwirantes een onredelijke bewijslast opgelegd.
   Voorts betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 2, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap en artikel 2.4 van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 onjuist uit te leggen; bepaalde beweringen van rekwirantes niet heeft onderzocht en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de motiveringsplicht krachtens artikel 296 VWEU.

      (1)  PB L 275, blz. 1.

      (2)  PB L 343, blz. 51.


title: Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door A. Moncada tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-178/97)

text:
16 . 8 . 97          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/35
In de eerste plaats beroept zij zich op misbruik van                  Hij stelt schending van artikel 23 van het reglement van
bevoegdheid en van procedure, daar de opeenvolgende                   orde van de Commissie van 17 februari 1993 , daar hij van
arbeids- of dienstenovereenkomsten met de verschillende               rechtswege zijn hiërarchisch meerdere, die met name op
vennootschappen onwettig zijn, omdat de contractuele                  16 en 20 augustus 1996 verhinderd was, diende te vervan
voorwaarden niet op basis van de behoeften van de dienst              gen . Volgens verzoeker is het bestreden besluit dus bewust
zijn gedefinieerd, doch enkel om te ontsnappen aan de toe            vastgesteld, in weerwil van zijn pogingen om zijn rechten
passing van de bepalingen van het Statuut of de Regeling.             de doen eerbiedigen . Voorts vormt deze handelwijze een
De betrokken overeenkomsten moeten worden geacht te                   duidelijke schending van de zorgplicht van de Commissie
zijn gesloten met een onder het Statuut en/of de Regeling             jegens haar ambtenaar.
vallend personeelslid .
                                                                      Het tweede middel is ontleend aan schending van
Het tweede middel is ontleend aan schending van de zorg              artikel 25 van het Ambtenarenstatuut, daar de Commissie
plicht, de verplichting tot bijstand en het beginsel van het          verzoeker niet in kennis heeft gesteld van de motieven op
gewettigd vertrouwen, alsmede aan schending van artikel 3             grond waarvan hij de juistheid van het bestreden besluit
van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de                 kan beoordelen .
mens , daar de Commissie, door verzoekster om bijstand
verzocht, heeft geweigerd op dat verzoek in te gaan .                 Met betrekking tot het verzoek om schadevergoeding stelt
                                                                      verzoeker morele schade, daar hij sinds bijna twee jaar in
Tenslotte raamt verzoeksters de morele schade die zij ten             onzekerheid verkeert over zijn verdere loopbaan .
gevolge van voormelde schendingen heeft geleden, op één
symbolische ecu .
                                                                      Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door H. Meyer e.a.
                                                                         tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door A. Moncada tegen                                      ( Zaak T-181/97)
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                97/C 252/77 )
                        ( Zaak T-l 78/97)
                           ( 97/C 252/76 )                                                  (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Frans)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Gemeenschappen is op 17 juni 1997 beroep ingesteld
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      door H. Meyer, wonende te Mamer ( Luxemburg ), I.
Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep ingesteld
                                                                      Bruno, wonende te Luxemburg, A. Muller Di Lenardo,
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
door A. Moncada , wonende te Luxemburg, vertegenwoor
                                                                      wonende te Mersch ( Luxemburg ), M. da Paz Gomes ,
                                                                      wonende te Luxemburg en L. Araujo, wonende te Strassen
digd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advoca
                                                                       ( Luxemburg ), vertegenwoordigd door J.-N . Louis, A. Tor
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .                      nel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie geko
                                                                      zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue
                                                                      de Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— het besluit van 12 augustus 1996 waarbij een collega
     van verzoeker werd belast met de vervanging van zijn             — nietig te verklaren de besluiten tot uitdrukkelijke afwij
     hiërarchisch meerdere die op 16 en 20 augustus 1996                    zing van hun verzoek om terugbetaling van de ten
     verhinderd was, nietig te verklaren,                                   onrechte in mindering gebrachte bedragen overeenko
                                                                            mend met hun gezinstoelage,
 — de Commissie te veroordelen om aan verzoeker een
     symbolische ecu te betalen,                                       — verweerster te veroordelen om hun alle ten onrechte in
                                                                            mindering gebrachte bedragen terug te betalen, ver
 — de Commissie in de kosten te verwijzen .                                 meerderd met 8 % rente per jaar, met ingang van de
                                                                            datum van de aftrek tot de datum van terugbetaling,
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten.
 Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4, komt op tegen het
 besluit van het hoofd van zijn eenheid waarbij een collega             Middelen en voornaamste argumenten
 van verzoeker werd belast met de vervanging van het
 hoofd van afdeling E-3 tijdens diens afwezigheid op 16 en              De echtgenoten van verzoeksters werken in de Luxem
 20 augustus 1996 .                                                     burgse banksector. . Zij zetten uiteen, dat verweerster tot


title: Zaak C-83/05: Verzoek van het Amtsgericht Freiburg van 14 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bernd Voigt en Regierungspräsidium Karlsruhe-Bretten

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/25

         Verzoek van het Amtsgericht Freiburg van 14 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bernd Voigt en Regierungspräsidium Karlsruhe-Bretten
   (Zaak C-83/05)
   (2005/C 82/51)
   Procestaal: Duits
   Het Amtsgericht Freiburg heeft bij beschikking van 14 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 februari 2005, in het geding tussen Bernd Voigt en Regierungspräsidium Karlsruhe-Bretten, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet goedkeuringsrichtlijn 70/156/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/53/EEG van de Raad van 18 juni 1992 (2), die in Duits recht is omgezet bij EG-TypV (Verordnung über die EG-Typgenehmigung für Fahrzeuge und Fahrzeugteile van 9 december 1994, laatstelijk gewijzigd op 7 februari 2004), aldus worden uitgelegd, dat de bestuurder van een motorvoertuig dat ingevolge een goedkeuring op grond van de EG-typegoedkeuring als personenauto is geregistreerd, ook gerechtigd is dit voertuig als goedgekeurd type voertuig in het verkeer te brengen, en gelden, meer in het bijzonder, voor de bestuurder van dit motorvoertuig enkel de snelheidsbepalingen die op personenauto's van toepassing zijn?

               2)

               Mogen de voor de vervolging van verkeersovertredingen bevoegde instanties, bij de vaststelling van de door de bestuurder van een dergelijk type voertuig na te leven snelheidsbepalingen, een door het Kraftfahrt-Bundesamt (Duits Federaal bureau voor het motorvoertuigenverkeer) krachtens de EG-typegoedkeuring verleende goedkeuring en een door de Duitse Dienst inschrijving afgegeven inschrijvingsbewijs dat op deze EG-typegoedkeuring berust, als niet-beslissend voor de kwalificatie van het type voertuig verklaren?

      (1)  PB L 42, blz. 1.

      (2)  Richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (70/156/EEG), zoals vervangen bij wijzigingsrichtlijn 92/53/EEG van 18 juni 1992.


title: Zaak C-13/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2008 — Landbouwrechtelijke geding met als partijen: Erich Stamm, Anneliese Hauser en Regierungspräsidium Freiburg

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 januari 2008 — Landbouwrechtelijke geding met als partijen: Erich Stamm, Anneliese Hauser en Regierungspräsidium Freiburg
   (Zaak C-13/08)
   (2008/C 92/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding
   Erich Stamm, Anneliese Hauser en Regierungspräsidium Freiburg
   Prejudiciële vraag
   Moet krachtens artikel 15, lid 1, van bijlage I bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1) enkel aan zelfstandigen in de zin van artikel 12, lid 1, van bijlage I bij de Overeenkomst in het ontvangende land ten aanzien van de toegang tot en de uitoefening van werkzaamheden als zelfstandige een behandeling worden toegekend die niet minder gunstig is dan de behandeling die de eigen onderdanen genieten, of geldt dit ook voor zelfstandige grensarbeiders in de zin van artikel 13, lid 1, van bijlage I bij de Overeenkomst?

      (1)  PB L 114, blz. 6.


title: Zaak T-254/00 R: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Hôtel Cipriani/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/23

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Hôtel Cipriani/Commissie
   (Zaak T-254/00 R)
   (2008/C 247/46)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak C-527/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 21 november 2014 — Ukamaka Mary Jecinta Oruche en Nzubechukwu Emmanuel Oruche/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 21 november 2014 — Ukamaka Mary Jecinta Oruche en Nzubechukwu Emmanuel Oruche/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-527/14)
   (2015/C 026/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ukamaka Mary Jecinta Oruche, Nzubechukwu Emmanuel Oruche

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Interveniënten: burgemeester van de stad Potsdam, Emeka Emmanuel Mary Oruche

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 7, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (1) aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan een nationale regeling die voor de eerste binnenkomst van een gezinslid van een gezinshereniger als voorwaarde stelt dat het gezinslid vóór de binnenkomst bewijst dat het zich in eenvoudig Duits verstaanbaar kan maken?

      (1)  PB L 251, blz. 12.


title: Zaak T-510/12: Beroep ingesteld op 21 november 2012 — Conrad Electronic/BHIM — Sky IP International (EuroSky)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/65

         Beroep ingesteld op 21 november 2012 — Conrad Electronic/BHIM — Sky IP International (EuroSky)
   (Zaak T-510/12)
   2013/C 26/128
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Conrad Electronic SE (Hirschau, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, J. Künzel, D. Jestaedt, M. Bergermann, J. Vogtmeier en A. Kramer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sky IP International Ltd (Isleworth, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 september 2012 in zaak R 1183/2011-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EuroSky” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 539 896

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sky IP International Ltd

      Oppositiemerk of -teken: nationale en communautaire woord- en beeldmerken „SKY” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 18, 25, 28, 35, 36, 38, 41, 42, 43 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-191/06: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Lecce — Italië) — Strafzaak tegen Aniello Gallo en Gianluca Damonte (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen — Concessievereiste — Uitsluiting van ondernemers met vorm van bepaalde kapitaalvennootschappen — Vergunningvereiste — Strafsancties)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/23

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Lecce — Italië) — Strafzaak tegen Aniello Gallo en Gianluca Damonte
   (Zaak C-191/06) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Uitlegging van artikelen 43 EG en 49 EG - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen - Concessievereiste - Uitsluiting van ondernemers met vorm van bepaalde kapitaalvennootschappen - Vergunningvereiste - Strafsancties)
   (2007/C 96/41)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Lecce
   Partijen in de strafzaak
   Aniello Gallo en Gianluca Damonte
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Lecce — Uitlegging van de artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 81 EG tot en met 86 EG — Nationale wet waarbij voor het inzamelen van weddenschappen een vergunning vereist is
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling waarbij het inzamelen, het aannemen, het registreren en het verzenden van voorgestelde weddenschappen op met name sportevenementen, verboden is behoudens een door de betrokken lidstaat afgegeven concessie of vergunning, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en van het vrij verrichten van diensten van artikel 43 EG, respectievelijk artikel 49 EG.

               2)

               Het is aan de verwijzende rechter om na te gaan of de nationale regeling, voor zover deze het aantal in de kansspelsector actieve ondernemers beperkt, werkelijk beantwoordt aan het doel, voorkoming van de exploitatie van activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden.

               3)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die ondernemers met de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen zijn genoteerd op de reguliere markten, uitsluit en bovendien blijft uitsluiten van de kansspelsector.

               4)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die aan personen zoals verdachten in het hoofdgeding straf oplegt wegens de georganiseerde inzameling van weddenschappen zonder de door de nationale wettelijke regeling geëiste concessie of vergunning, wanneer deze personen die concessie of vergunning niet hebben kunnen verkrijgen doordat de lidstaat hun deze in strijd met het gemeenschapsrecht heeft geweigerd.

      (1)  PB C 165, blz. 14.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 februari 1998 in zaak T-3/97: A. M. Campogrande tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Kennisgeving van vacature - Niveau van te vervullen ambt - Aanstelling in ambt van hoofd van eenheid dat is ingedeeld in rangen A 4/A 5 - Onwettigheid van besluit van Commissie van 19 juli 1988 - Afwijzing van sollicitatie)

text:
C 113/14              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.4.98
ring van het besluit van het centrale personeelscomiteÂ van         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
de Commissie houdende verwerping van de voorstellen                      gen.
van de heer Chambellant over de aanwijzing van vertegen-
woordigers in de statutaire en administratieve organen, en          (1) PB C 74 van 8.3.1997.
voor zoveel nodig, van het uitdrukkelijke besluit tot afwij-
zing dat de Commissie in antwoord op verzoekers klacht
heeft genomen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en. J. D.
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
19 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
luidt als volgt:                                                                         van 19 februari 1998
                                                                    in zaak T-196/97: D. Continolo tegen Commissie van de
1. Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.                                    Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Kuur in badplaats Ð Artikel 59 Statuut
2. Verstaat dat de Commissie, naast haar eigen kosten, de                     Ð Ziekteverlof Ð Buitengewoon verlof)
     helft van de kosten van verzoeker zal dragen. Verzoe-                                  (98/C 113/35)
     ker zal de andere helft van zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 388 van 21.12.1996.
                                                                    In zaak T-196/97, D. Continolo, ambtenaar van de Com-
                                                                    missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                    digd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel en F. Par-
                                                                    mentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                    sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieu-
                    van 19 februari 1998                            sart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                    van het besluit van de Commissie van 24 juni 1996 om
in zaak T-3/97: A. M. Campogrande tegen Commissie van               verzoeker geen extra verlofdagen voor een kuur in een
              de Europese Gemeenschappen (1)                        badplaats toe te kennen, zoals bevestigd bij het besluit van
(Ambtenaren Ð Kennisgeving van vacature Ð Niveau van                30 januari 1997 houdende afwijzing van verzoekers
te vervullen ambt Ð Aanstelling in ambt van hoofd van               klacht, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als
eenheid dat is ingedeeld in rangen A 4/A 5 Ð Onwettig-              volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke,
heid van besluit van Commissie van 19 juli 1988 Ð Afwij-            rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 19 februari
                     zing van sollicitatie)                         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
                        (98/C 113/34)
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                                                                         gen.
In zaak T-3/97, A. M. Campogrande, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 (1) PB C 7 van 10.1.1998.
woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn,
advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van de Commissie houdende aan-              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
stelling van C. De Montis in het ambt van hoofd van een-                                  van 4 maart 1998
heid 2 (¹Andespactº) van Directoraat B (¹Latijns-Ame-
rikaº) van Directoraat-generaal IB (Buitenlandse                    in zaak T-146/96: M. De Abreu tegen Hof van Justitie
betrekkingen: Zuidelijk Middellandse-Zeegebied, het Mid-                        van de Europese Gemeenschappen (1)
den-Oosten en het nabije Oosten, Latijns-Amerika, Zuid-             (Ambtenaren op proef Ð Aanstelling van gewezen tijde-
AzieÈ en Zuidoost-AzieÈ en Noord-Zuidsamenwerking), en              lijke functionaris Ð Handhaving van salarisancieÈnniteit Ð
van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van             Beginsel van gelijke behandeling Ð Exceptie van onwettig-
verzoeksters sollicitatie naar dat ambt, heeft het Gerecht                                       heid)
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.                                    (98/C 113/36)
Mair, administrateur, op 19 februari 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-146/96, M. De Abreu, ambtenaar van het Hof
1. Verwerpt het beroep.                                             van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende


title: Beroep, op 13 februari 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-40/96)

text:
30. 3 . 96            [_NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 95/ 11
de letter en de geest van het Verdrag tot oprichting van de               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Europese Economische Gemeenschap, in de plaats wordt                      vertegenwoordigd door H. Van Lier, juridisch adviseur, en
gesteld van een heffing van gelijke werking als een douane               R. Vidal , lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
recht in de zin van het prejudiciële arrest Legros van 16 juli            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
1992 ?                                                                    haar juridische dienst, Centre Wagner .
(') PB nr . L 399 van 30 . 12 . 1989 , blz . 46 .                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje de krachtens de
                                                                                artikelen 5 en 189 van het Verdrag op hem rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door niet de wettelijke
Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
                                                                                en bestuursrechtelijke maatregelen te hebben vastge
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                       steld, althans deze niet aan de Commissie te hebben
geding tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van                       meegedeeld, die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
de Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                     bepalingen van Richtlijn 90/377/EEG van de Raad van
                Free Record Shop Holding NV                                     29 juni 1990 betreffende een communautaire procedure
                           ( Zaak C-39/96 )                                     inzake de doorzichtigheid van de prijzen van gas en
                                96/C 95/ 19 )                                   elektriciteit voor industriële eindverbruikers (');
De arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                        2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 13 februari 1996 , in het geding                  Middelen en voornaamste argumenten
tussen Koninklijke Vereeniging ter Bevordering van de                     Ingevolge het bindende karakter van artikel 189 , derde
Belangen des Boekhandels en 1 . Free Record Shop BV, 2 .                  alinea , en van artikel 5 , tweede alinea , EG-Verdrag zijn de
Free Record Shop Holding NV, het Hof van Justitie van de                  Lid-Staten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd zijn,
beslissing over de navolgende vragen :                                    voordat de daartoe in de richtlijn vastgestelde termijn is
1 . Indien een overeenkomst tussen ondernemingen of een                   verstreken . Deze termijn is reeds op 1 juli 1991 verstreken,
     besluit van een ondernemingsvereniging tot regeling van              zonder dat het Koninkrijk Spanje de noodzakelijk maatre
     de concurrentie tot stand gekomen is vóór de inwerk                 gelen betreffende de doorzichtigheid van de prijzen van gas
     ingtreding van Verordening nr . 17 ( 1 ), en tijdig bij de           heeft genomen .
     Commissie is aangemeld overeenkomstig de bepalingen
     van deze verordening, terwijl de Commissie op die                    (') PB nr . L 185 van 17 . 7 . 1990 , blz . 16 .
     aanmelding in het geheel niet heeft gereageerd , blijft de
     overeenkomst of dat besluit dan genieten van de
      „ voorlopige geldigheid " die ingevolge de jurisprudentie
     van het Hof van Justitie toekomt aan aangemelde
     kartels ?                                                            Beroep, op 14 februari 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
2 . Zo ja, blijft die „ voorlopige geldigheid " dan voor                                            ( Zaak C-43 /96 )
     onbepaalde tijd voortduren ? Zo neen, van welke
     omstandigheden hangt het einde van de „ voorlopige                                                ( 96/C 95/21 )
     geldigheid " dan af?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3 . Raakt de „ voorlopige geldigheid " alleen de overeen                 op 14 februari 1996 beroep ingesteld tegen Franse Repu
     komst of het besluit, als bedoeld in vraag 1 , in de vorm            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     waarin dit is aangemeld of treft het ook nadien tot stand            vertegenwoordigd door H. Michard en E. Traversa , leden
     gekomen overeenkomsten en besluiten, die in gewijzigde               van haar juridische dienst, als gemachtigden , domicilie
     vorm dezelfde kartelafspraken voortzetten, voorzover                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
      deze geen uitbreiding of verzwaring van de kartelafspra            Centre Wagner, Kirchberg.
      ken behelzen gezien vanuit de werking en verwezenlij
      king van de gemeenschappelijke markt ?                              De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                          deert dat het den Hove behage :
 (•) PB 1962 , blz . 204 .
                                                                           1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door de
                                                                                handhaving van een wettelijke regeling op grond waar
                                                                                van de BTW over transportmiddelen waarmee de
                                                                                belastingplichtige zijn activiteit verricht niet kan worden
Beroep, op 13 februari 1996 ingesteld door Commissie van
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                afgetrokken , de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                                haar rusten krachtens Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
                            ( Zaak C-40/96 )                                    de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                               ( 96/C 95 /20 )                                  van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbela
                                                                                sting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     toegevoegde waarde : uniforme grondslag ('), met name
 op 13 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                          artikel 17, lid 2 ;