title: Zaak C-477/10 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2012 — Europese Commissie/Agrofert Holding a.s., Polski Koncern Naftowy Orlen SA, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende procedure van controle op concentratie van ondernemingen — Verordening (EG) nr. 139/2004 — Weigering van toegang — Uitzonderingen met betrekking tot bescherming van doel van onderzoeken, van commerciële belangen, van juridisch advies en van besluitvormingsproces van instellingen)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2012 — Europese Commissie/Agrofert Holding a.s., Polski Koncern Naftowy Orlen SA, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-477/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende procedure van controle op concentratie van ondernemingen - Verordening (EG) nr. 139/2004 - Weigering van toegang - Uitzonderingen met betrekking tot bescherming van doel van onderzoeken, van commerciële belangen, van juridisch advies en van besluitvormingsproces van instellingen)
   2012/C 258/05
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, P. Costa de Oliveira en V. Bottka, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Agrofert Holding a.s. (vertegenwoordigers: R. Pokorný en D. Šalek, advokáti), Polski Koncern Naftowy Orlen SA (vertegenwoordigers: S. Sołtysiński, K. Michałowska en A. Krasowska Skowrońska, avocats), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: S. Juul Jørgensen, gemachtigde), Republiek Finland, Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: K. Petkovska en S. Johannesson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 7 juli 2010 — Agrofert Holding/Commissie (T-111/07), waarbij het Gerecht nietig heeft verklaard beschikking D(2007) 1360 van 13 februari 2007 waarbij de verzoekende partij toegang is geweigerd tot bepaalde niet-openbaargemaakte documenten betreffende een concentratie van ondernemingen (zaak COMP/M.3543 — PKN Orlen/Unipetrol)

      Dictum

               1)

               Punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 juli 2010, Agrofert Holding/Commissie (T-111/07), wordt vernietigd voor zover daarbij nietig wordt verklaard beschikking D(2007) 1360 van de Europese Commissie van 13 februari 2007 houdende weigering van toegang tot de tussen de Commissie en de aanmeldende partijen en tussen de Commissie en derden uitgewisselde documenten van zaak COMP/M.3543 betreffende de concentratie tussen Polski Koncern Naftowy Orlen SA en Unipetrol.

               2)

               Punt 3 van het dictum van dat arrest wordt vernietigd.

               3)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               Het beroep dat Agrofert Holding a.s. bij het Gerecht van de Europese Unie heeft ingesteld en dat strekt tot nietigverklaring van beschikking D(2007) 1360 van de Europese Commissie van 13 februari 2007 houdende weigering van toegang tot de tussen de Commissie en de aanmeldende partijen en tussen de Commissie en derden uitgewisselde documenten van zaak COMP/M.3543 betreffende de concentratie tussen Polski Koncern Naftowy Orlen SA en Unipetrol, wordt verworpen.+

               5)

               De Europese Commissie en Agrofert Holding a.s. dragen hun eigen kosten, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de onderhavige hogere voorziening.

               6)

               Polski Koncern Naftowy Orlen SA en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-141/97)

text:
14 . 6 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 181 /5
     b ) gezien de toetreding van Oostenrijk tot de Euro                 gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
          pese Unie op 1 januari 1995 ?                                   pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar ju
                                                                          ridische dienst, bijgestaan door C. Tesauro, advocaat te
                                                                          Napels, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord :
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                          Kirchberg.
4 . Levert de niet tijdige omzetting enkel van artikel 7 van
     de richtlijn op zich al grond op voor een gekwalifi                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     ceerde schending van het Gemeenschapsrecht en doet
     zij derhalve een recht op schadevergoeding voor de be
     nadeelde particulieren ontstaan, wanneer de lidstaat                 1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     binnen de gestelde termijn maatregelen tot omzetting                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     van alle andere bepalingen van de richtlijn heeft ge                      stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/
     troffen ?                                                                  1 /EG van de Commissie (*) van 6 januari 1994 hou
                                                                                dende technische aanpassing van Richtlijn 75/324/EEG
                                                                                van de Ilaad (2 ) inzake de onderlinge aanpassing van
5 . Moet artikel 7 van de richtlijn aldus worden uitgelegd,                     de wetgevingen van de lidstaten betreffende aërosols,
     dat aan de daardoor nagestreefde doelstellingen niet                       de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtin
     wordt voldaan, wanneer een nationale regeling                              gen niet is nagekomen;
     a ) tot dekking van het risico slechts een verzekerings
          overeenkomst of een bankgarantie met een verze                 2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
          kerd bedrag ( dekking) van ten minste 5 % van de                      de procedure .
          omzet uit de werkzaamheid van reisorganisator in
          het desbetreffende kwartaal van het voorafgaande                Middelen en voornaamste argumenten
          kalenderjaar vereist,
                                                                          Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     b ) de reisorganisator in het eerste jaar van zijn werk             een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
          zaamheid enkel verplicht, voor de vaststelling van              resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
          het verzekerde bedrag ( dekking) uit te gaan van de             de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet
          geraamde omzet uit de voorgenomen werkzaam                     tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
          heid van reisorganisator,                                       1 oktober 1994 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek
                                                                          de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
     c ) een omzetverhoging van de organisator in het lo                 van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
          pende jaar niet in aanmerking neemt en                          gesteld.
     d ) niet bepaalt dat de lidstaat de benodigde garanties              (') PB nr. L 23 van 28 . 1 . 1994, blz. 28 .
          moet controleren ?                                              ( z) PB nr. L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 40 .
6 . Bestaat tussen een niet tijdige of niet volledige omzet
     ting van artikel 7 van de richtlijn en een daardoor
     voor de consument ontstane schade ook dan een indi
     rect causaal verband, waardoor de lidstaat aansprake
     lijk is voor de volledige terugbetaling van de niet gega            Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door Commissie van
     randeerde, reeds voldane bedragen indien de lidstaat                   de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
     aantoont, dat onrechtmatige handelingen van de orga                                           ( Zaak C-142/97)
     nisator ( derde ) of een zeer buitengewone en onvoor
     zienbare risicoverhoging de oorzaak ( belangrijke mede                                           ( 97/C 181/10 )
     oorzaak ) van de schade zijn ?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(') PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 59 .
                                                                          is op 15 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in
                                                                          gesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur
                                                                          Hausen en door P. Stancanelli, lid van haar juridische
                                                                          dienst, als gemachtigden, bijgestaan door C. Tesauro, ad
                                                                          vocaat te Napels, domicilie gekozen hebbende te Luxem
Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door Commissie van                     burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        ( Zaak C-141/97)                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           ( 97/C 181 /09 )
                                                                          1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                         stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/
is op 15 april 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek in                       43 /EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de in


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juli 2001 in zaak T-182/00: Marco Pannella tegen Europees Parlement ("Kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement — Afwezigheid tĳdens zittingen van Parlement — Rechtvaardigingen — Afwĳzing van verzoek — Intrekking van bestreden besluit — Afdoening zonder beslissing — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
7.12.2002                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 305/23
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  digd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen
                                                                             hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                        van 24 september 2002                                Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en
                                                                             H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek om nietigverkla-
in zaak T-113/01: Veronica Sabbag tegen Commissie van                        ring van het in een brief van 14 juli 2000 vervatte besluit van
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            het selectiecomité om verzoekster niet te plaatsen op de
                                                                             reservelijst van tijdelijke functionarissen van selectieprocedure
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste
functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst                    kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
— Talenkennis van leden van selectiecomité — Gelijke                         N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González,
                               behandeling”)                                 administrateur, op 24 september 2002 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (2002/C 305/49)                                 1)     Verklaart nietig het in de aan verzoekster gerichte brief van
                                                                                14 juli 2000 vervatte besluit van het selectiecomité om
                             (Procestaal: Frans)                                    verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure
                                                                                COM/R/A/01/1999.
                                                                             2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
In zaak T-113/01, Veronica Sabbag, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                     (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-
Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek
tot nietigverklaring van het in een brief van 14 juli 2000
vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
de reservelijst te plaatsen van tijdelijke functionarissen van
de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht                                             VAN EERSTE AANLEG
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpre-                                          van 5 juli 2001
sident, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 24 september 2002 een arrest                    in zaak T-182/00: Marco Pannella tegen Europees Parle-
gewezen waarvan het dictum luidt:                                                                             ment ( 1)
1)     Verklaart nietig het in de brief van 14 juli 2000 vervatte            („Kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement
       besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op de              — Afwezigheid tijdens zittingen van Parlement — Recht-
       reservelijst te plaatsen van de selectieprocedure COM/R/A/01/         vaardigingen — Afwijzing van verzoek — Intrekking van
       1999.                                                                 bestreden besluit — Afdoening zonder beslissing — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid”)
2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (2002/C 305/51)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.                                                                            (Procestaal: Italiaans)
                                                                             In zaak T-182/00, Marco Pannella, lid van het Europees
                                                                             Parlement, wonende te Rome, vertegenwoordigd door
                                                                             P. A. M. Ferrari, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
                                                                             H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek om nietigver-
                                                                             klaring van het bij brief van 17 april 2000 aan verzoeker
                        van 24 september 2002
                                                                             meegedeelde besluit van het College van quaestoren van het
                                                                             Europees Parlement van 15 maart 2000 houdende afwijzing
in zaak T-182/01: Sophie Bachotet tegen Commissie van                        van zijn verzoek om zijn afwezigheid op de zitting van het
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            Europees Parlement van 17 tot en met 21 januari 2000 te
                                                                             mogen rechtvaardigen overeenkomstig artikel 28, lid 2, van de
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het
functionarissen — Niet-plaatsing op reservelijst — Gelijke                   Europees Parlement, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                               behandeling”)                                 gesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
                                                                             J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 5 juli 2001 een
                             (2002/C 305/50)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (Procestaal: Frans)                             Op dit beroep behoeft niet te worden beslist. Het Parlement zal zijn
                                                                             eigen kosten dragen alsmede die van verzoeker.
In zaak T-182/01, Sophie Bachotet, hulpfunctionaris bij het                  (1 ) PB C 285 van 7.10.2000.
Comité van de Regio’s, woonachtig te Brussel, vertegenwoor-


title: Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-234/95)

text:
2 . 9 . 95             | NL [                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 229/13
       een openbare of particuliere prijscourant is opgeno               Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Luik van 7 juni
      men ?                                                               1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                          B. E. Carlsen, burgerlijke partij : G. Vanhalle, voorzitter van
(M PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .                                    de Belgische Algemene Pharmaceutische Bond
( 2 ) PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz. 20 .
( 3 ) PB nr. L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .                                                   ( Zaak C-231/95 )
                                                                                ( 95/C 229/26 )
                                                                          De Correctionele Rechtbank te Luik heeft bij beschikking
Verzoeken van het Diikitiko Protodikio Athinas van                        van 7 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
30 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar                 Justitie op 5 juli 1995 , in de strafzaak tegen B. E. Carlsen,
aanhangige gedingen tussen A. Kapasakalis, D. Skiathitis en               burgerlijke partij : G. Vanhalle, voorzitter van de Belgische
                A. Kougiankas tegen Griekse Staat                         Algemene Pharmaceutische Bond, het Hc^ van Justitie van
           ( Zaken C-225/95 , C-226/95 en C-227/95 )                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vraag:
                             ( 95/C 229/24 )
Bij beschikkingen van 30 maart 1995 ( ingekomen ter griffie               Vormt het uit de artikelen 1 en 44 van het koninklijk besluit
van het Hof van Justitie op 28 juni 1995 ) heeft het Diikitiko            van 6 juni 1960 in samenhang met koninklijk besluit nr . 78
Protodikio Athinas in de aldaar aanhangige gedingen tussen                van 10 november 1967 voortvloeiend wettelijk monopolie
A. Kapasakalis, D. Skiathitis en A. Kougiankas tegen                      van de apothekers om steriele artikelen te leveren, en het
Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese                       daarmee samenhangende verbod voor de leveranciers van
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                    steriele artikelen om die produkten direkt te verkopen aan
over de volgende vragen :                                                 artsen, tandartsen, veeartsen, verloskundigen, of aan weten
                                                                          schappelijke instellingen en ziekenhuizen, met uitsluiting
1 . Heeft het in Richtlijn 89/48/EEG van de Raad ( J )                    van particulieren, een bij de artikelen 30 en 36 van het
      geregelde resultaat tot gevolg, dat rechten worden                  EG-Verdrag verboden maatregel van gelijke werking als een
       toegekend ten gunste van particulieren op wie die                  kwantitatieve beperking ?
       richtlijn betrekking heeft ?
2 . Zijn die rechten inhoudelijk zo nauwkeurig bepaald, dat
       zij binnen het kader van alleen de bepalingen van de
       richtlijn te identificeren zijn ?
3 . Bestaat er causaal verband tussen de niet-nakoming van                Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
       de verplichting die voor de Griekse Staat uit artikel 12               Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       van de richtlijn voortvloeit, en de schade die verzoeker
       beweert te hebben geleden ?                                                               ( Zaak C-234/95 )
                                                                                ( 95/C 229/27 )
(M PB nr. L 19 van 24 . 1 . 1989 , blz . 16 .
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 18 april                     woordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, als
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                      S. Moll en B. Mesghena                              C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                          ( Zaak C-229/95 )
                             ( 95/C 229/25 )                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Het Arbeitsgericht Wiesbaden heeft bij beschikking van                    — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
 1 8 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
op 3 juli 1995 , in het geding tussen S. Moll en B. Mesghena,                 stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           92/50/EEG van de Raad (*) betreffende de coördinatie
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    van de procedures voor het plaatsen van overheidsop
vraag :                                                                       drachten voor dienstverlening, niet heeft voldaan aan de
                                                                              krachtens deze richtlijn, met name artikel 44 daarvan,
 „ Kan het bij de schoonmaakopdracht voor een concreet                        op haar rustende verplichtingen;
object gaan om een onderdeel van een onderneming, in de
zin van Richtlijn 77/187/EEG (*), van een schoonmaakbe                   — subsidiair, vast te stellen dat de Franse Republiek hoe
drijf dat zich bezighoudt met de reiniging van gebou                         dan ook de krachtens die richtlijn op haar rustende
wen ?"
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
                                                                               niet van die bepalingen in kennis te stellen;
 (M PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz. 26 .
                                                                          — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
 ---pagebreak--- Nr . C 229/14          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2 . 9 . 95
Middelen en voornaamste argumenten:                                     Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Ingevolge het verbindend karakter van artikel 1 89, lid 3 , van                                  ( Zaak C-237/95 )
het EG-Verdrag zijn de Lid-Staten gehouden, de voor de                                              ( 95/C 229/29 )
omzetting van richtlijnen gestelde termijnen te eerbiedigen .
De in artikel 44 van Richtlijn 92/50/EEG gestelde termijn is
op 1 juli 1993 verstreken zonder dat de Franse Republiek de             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
nodige maatregelen had getroffen.                                       op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(M PB nr. L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                           genwoordigd door L. Pignataro en M. Condou Durande,
                                                                        leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                        Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van de Cour d'appel de Douai van 27 januari 1995 ,              — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , om een prejudiciële               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
beslissing in het geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en                  stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van
F. Dumon en Maïtre Froment, curator van de ETS Pierre                         Richtlijn 89/369/EEG van de Raad ( ! ) ter voorkoming
                                Gilson
                                                                              van door nieuwe installaties voor de verbranding van
                        ( Zaak C-235/95 )                                     stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging en van
                           ( 95/C 229/28 )                                    Richtlijn 89/429/EEG van de Raad ( 2 ) ter vermindering
                                                                              van door bestaande installaties voor de verbranding van
                                                                              stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging, de
De Cour d'appel de Douai heeft bij arrest van 27 januari                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin
1995 , gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , ingekomen                  gen niet is nagekomen;
ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 1995 , in het
geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en F. Dumon en                  — De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Maïtre Froment, curator van de Ets . Pierre Gilson, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Middelen en voornaamste argumenten:
1 . Is artikel 4 van Richtlijn 80/987/EEG (*) betreffende de            Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid                  een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
     Staten inzake de bescherming van de werknemers bij                 resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
     insolventie van de werkgever, van algemene strekking en            in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
     verbindend, en heeft deze bepaling dientengevolge                  casu is de omzettingstermijn op 1 december 1990 verstre
     rechtstreekse werking in het nationale recht ?                     ken, zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatre
                                                                        gelen voor de omzetting van de in de conclusies van de
                                                                        Commissie genoemde richtlijnen had vastgesteld .
2 . Is artikel D. 143-2 van de Franse Code du travail
     verenigbaar met deze richtlijn bij ontbreken van een
                                                                        (') PB nr . L 163 van 14 . 6 . 1989 , blz . 32 .
     mededeling aan de Commissie volgens de voorwaarden
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 203 van 15 . 7 . 1989 , blz . 50 .
     van artikel 11 van Richtlijn 80/987/EEG ( artikel D.143
     2 bepaalt dat het maximumbedrag van de waarborg van
     artikel L.143-11-8 van de Code du travail wordt
     vastgesteld op het dertienvoudige van het bij de bereke
     ning van de bijdragen aan de werkloosheidsverzekering
     gehanteerde maandelijkse plafond, indien de aanspra
     ken voortkomen uit wettelijke of bestuursrechtelijke
     bepalingen van reglementen, of uit bedingen van een                Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
     collectieve overeenkomst, en zijn ontstaan uit een                      Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
     arbeidsovereenkomst die meer dan zes maanden vóór de                                         ( Zaak C-238/95 )
     beslissing waarbij het gerechtelijk herstel („ redresse                                        ( 95/C 229/30 *
     ment judiciaire ") is uitgesproken, is gesloten, en dat het
     bedrag van deze waarborg in andere gevallen is beperkt
     tot het viervoudige van het hierboven vermelde pla                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     fond )?                                                             op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 (!) PB nr. L 283 , van 20 . 10 . 1980, blz . 23 .                       genwoordigd door L. Pignatoro en M. Condou Durande,
                                                                         leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                         Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-80/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — Bavendam e.a./Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Beschikkingen 2004/798/EG en 2004/813/EG — Lijst van gebieden van communautair belang voor continentale biogeografische regio en voor Atlantische biogeografische regio — Rechtstreeks en individueel geraakte personen — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/48

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2006 — Bavendam e.a./Commissie
   (Zaak T-80/05) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Beschikkingen 2004/798/EG en 2004/813/EG - Lijst van gebieden van communautair belang voor continentale biogeografische regio en voor Atlantische biogeografische regio - Rechtstreeks en individueel geraakte personen - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 294/101)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Hinrich Bavendam (Bremen, Duitsland); Günther Früchtnicht (Bremen); Hinrich Geerken (Bremen); Hans-Jürgen Weyhausen-Brinkmann (Bremen); Curt-Hildebrand von Einsiedel (Leipzig, Duitsland); Christina Gräfin von Schall-Riaucour (Ahlen-Vorhelm, Duitsland); Franz-Albert Metternich-Sandor, Prinz von Ratibor und Corvey (Höxter, Duitsland); Christoph Prinz zu Schleswig-Holstein (Thumby, Duitsland); en Stadt Schloß Holte-Stukenbrock, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Giesen, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en B. Schima, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2004/798/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de continentale biogeografische regio (PB L 382, blz. 1), alsmede van beschikking 2004/813/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio (PB L 387, blz. 1).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers zullen naast hun eigen kosten ook de kosten van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak T-361/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  30 november 2005  — Vanlangendonck tegen Commissie ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Schending van kennisgeving van vergelijkend onderzoek — Gelijke behandeling )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2005 — Vanlangendonck tegen Commissie
   (Zaak T-361/03) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Schending van kennisgeving van vergelijkend onderzoek - Gelijke behandeling”)
   (2006/C 36/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Philippe Vanlangendonck (Overijse, België) (vertegenwoordiger: B. Laurent, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01 om verzoeker niet op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek te plaatsen, en anderzijds, verzoek tot schadevergoeding.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Zaak C-188/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Commune de Mesquer/Total France SA, Total International Ltd (Richtlijn 75/442/EEG — Beheer van afvalstoffen — Begrip afvalstoffen — Beginsel dat vervuiler betaalt — Houder — Voorgaande houders — Producent van product dat tot ontstaan van afvalstoffen heeft geleid — Olie en zware stookolie — Schipbreuk — Verdrag inzake wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie — Internationaal fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Commune de Mesquer/Total France SA, Total International Ltd
   (Zaak C-188/07) (1)

   (Richtlijn 75/442/EEG - Beheer van afvalstoffen - Begrip afvalstoffen - Beginsel dat vervuiler betaalt - Houder - Voorgaande houders - Producent van product dat tot ontstaan van afvalstoffen heeft geleid - Olie en zware stookolie - Schipbreuk - Verdrag inzake wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie - Internationaal fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie)
   (2008/C 209/14)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commune de Mesquer

      Verwerende partijen: Total France SA, Total International Ltd
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), en van rubriek Q4 van bijlage I, en van de artikelen 1, sub b en c, en 15 van richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (PB L 114, blz. 9) — Begrip afvalstof — Moet daartoe mede worden gerekend zware stookolie, als zodanig of vermengd met water en zand? — Aansprakelijkheid van de producent en/of de houder van de afvalstof in geval van vervoer door een derde
   Dictum

               1)

               Een stof als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, zware stookolie die wordt verkocht als brandstof, is geen afvalstof in de zin van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van 24 mei 1996, wanneer zij wordt geëxploiteerd of verhandeld in economisch gunstige omstandigheden en feitelijk kan worden gebruikt als brandstof zonder dat voorafgaande bewerking noodzakelijk is.

               2)

               Olie die in zee is weggelekt na een schipbreuk en die, vermengd met water en sedimenten, is afgedreven langs en aangespoeld op de kust van een lidstaat, is een afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, wanneer die olie niet meer kan worden geëxploiteerd of verhandeld zonder voorafgaande bewerking.

               3)

               Voor de toepassing van artikel 15 van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, op het in zee weglekken van olie, waardoor de kust van een lidstaat is verontreinigd, geldt:

                           —

                           de nationale rechter kan de verkoper van die olie en bevrachter van het schip waarmee de olie wordt vervoerd, beschouwen als producent van die afvalstoffen in de zin van artikel 1, sub b, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, en daarmee als „voorgaande houder” voor de toepassing van artikel 15, tweede streepje, eerste deel, van die richtlijn, wanneer deze rechter, gelet op de feiten en omstandigheden die hij als enige in staat is te beoordelen, tot de conclusie komt dat die verkoper-bevrachter heeft bijgedragen aan het risico dat de door deze schipbreuk veroorzaakte verontreiniging optreedt, in het bijzonder indien hij heeft nagelaten maatregelen ter voorkoming van een dergelijke gebeurtenis te nemen, bijvoorbeeld ten aanzien van de keuze van het schip;

                           —

                           indien blijkt dat de kosten van de verwijdering van afvalstoffen die zijn ontstaan door het weglekken van olie in zee, niet door het internationaal fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie worden gedragen of niet door dit fonds kunnen worden gedragen omdat het maximumschadevergoedingsbedrag voor dit schadegeval is bereikt, en dat het nationale recht van een lidstaat, met inbegrip van het recht voortvloeiend uit internationale verdragen, overeenkomstig de voorziene beperkingen en/of ontheffingen van de aansprakelijkheid, belet dat die kosten worden gedragen door de eigenaar en/of de bevrachter van het schip, terwijl zij wel moeten worden beschouwd als „houders” in de zin van artikel 1, sub c, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, zal dit nationale recht het mogelijk moeten maken, teneinde een correcte omzetting van artikel 15 van die richtlijn te verzekeren, dat die kosten worden gedragen door de producent van het product dat tot ontstaan van de aldus verspreide afvalstoffen heeft geleid. Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt, kan een dergelijke producent echter alleen worden verplicht die kosten te dragen, wanneer hij door zijn activiteiten heeft bijgedragen aan het risico dat de door de schipbreuk veroorzaakte verontreiniging zou optreden.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak F-2/06: Beroep ingesteld op  5 januari 2006  — Marcuccio/Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/48

         Beroep ingesteld op 5 januari 2006 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-2/06)
   (2006/C 86/87)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: I. Cazzato, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren de beschikking om zonder beslissing af te doen de procedure betreffende de toekenning van de wettelijke waarborgen inzonderheid op grond van artikel 73 van het Statuut aan verzoeker, wegens een ongeval waarvan hij op 10 september 2003 het slachtoffer was.

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker om te beginnen aan dat de bestreden beschikking kennelijk onlogisch is en volstrekt niet met reden is omkleed. Hoewel hij meermaals heeft aangedrongen op voortzetting van de procedure over de toekenning van de in artikel 73 van het Statuut bedoelde uitkeringen, en zich ter beschikking hield van de door verweerster aangewezen arts, heeft de Commissie echter geconcludeerd dat verzoeker niet geïnteresseerd was in een voortzetting van de betrokken procedure, en de beëindiging van de procedure gelast.
   Verzoeker stelt voorts dat verweerster onrechtmatig heeft gehandeld, aangezien nergens is bepaald dat de ambtenaar die een ongeval heeft gehad, zich rechtstreeks met de door de instelling aangewezen arts in verbinding moet stellen om een afspraak te maken.
   Ten slotte verwijt verzoeker de Commissie schending van de zorgplicht als bedoeld in artikel 24 van het Statuut, aangezien zij niet naar behoren rekening heeft gehouden met verzoekers belangen en zich niet in overeenstemming met haar ambtsplicht heeft gedragen.


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
C 111/8          NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             18.4.2000
                                            HOF VAN JUSTITIE
                            AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                      (2000/C 111/07)
        Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
        Gemeenschappen C 111 A van 18.4.2000 het volgend algemeen vergelijkend onderzoek:
        Spaanse uitgave:
        CJ/LA/3 (Spaanstalige juristen-vertalers)
        Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
        Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
        De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 31.5.2000.


title: Zaak C-223/00: Verzoek van Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção — 1a Subsecção, van 10 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Director-Geral do Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (DAFSE) en Partex — Companhia Portuguesa de Serviços, SA

text:
C 233/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12.8.2000
Beroep, op 5 juni 2000 ingesteld door Commissie van de                 verband houden met het doel. De verplichting om voor
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    iedere inschrijving documenten over te leggen, waarover de
                                                                       provinciale raad van de orde reeds beschikt (bij voorbeeld zijn
                        (Zaak C-222/00)                                diploma), is echter een bijkomende last, die in strijd is met
                                                                       artikel 22, lid 4, van de richtlijn, aangezien die documenten
                                                                       minder dan 12 maanden oud zijn. Bovendien kan de Belgische
                         (2000/C 233/34)                               regeling van een in een andere lidstaat dan België gevestigde
                                                                       architect die zich in het „bijzondere register” inschrijft, geen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             inschrijvingsrecht van 6 000 BF verlangen, aangezien arti-
op 5 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door           kel 22, lid 1, derde alinea, van de richtlijn duidelijk bepaalt, dat
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                die inschrijving geen extra kosten met zich brengt. Die regeling
digd door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als               is ook in strijd met artikel 49 EG.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                       (De tweede grief, ontleend aan de toepassing van het beginsel
Wagner, Kirchberg.
                                                                       van „een enkele dienst”)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                De Belgische regering voert aan, dat dit beginsel niet meer
dat het den Hove behage:
                                                                       wordt toegepast; het staat echter vast, dat een eenvoudige
                                                                       circulaire — die overigens nooit aan de Commissie is meegede-
1.   vast te stellen dat het Koninkrijk België,                        eld — niet volstaat om een einde te maken aan de rechtsonze-
                                                                       kerheid die voortvloeit uit het ontbreken van een verbindende
     —     door een procedure te handhaven, die de inschrijving        tekst terzake.
           van de wettig in een andere lidstaat gevestigde
           architect in het in artikel 22, lid 1, van richt-
           lijn 85/384/EEG (1) bedoelde „bijzondere register”          (De derde grief, ontleend aan de weigering van de inschrijving
           van architecten die diensten verrichten, afhankelijk        wegens niet-inachtneming van het beginsel van onverenig-
           stelt van de overlegging van de in artikel 22, lid 3,       baarheid tussen het beroep van architect en dat van aannemer)
           opgesomde documenten, ook wanneer die
           documenten reeds in een versie van minder dan
                                                                       De richtlijn verzet zich niet ertegen, dat een lidstaat het beroep
           12 maanden oud zijn meegedeeld, en van de betaling
                                                                       van architect onverenigbaar verklaart met dat van aannemer
           van inschrijvingskosten;
                                                                       of handelaar in bouwmaterialen, en dat vereiste oplegt aan
                                                                       architecten die in een andere lidstaat zijn gevestigd en in de
     —     door een procedure te handhaven, die het voor in            eerste lidstaat diensten verrichten. Om aan die onverenig-
           andere lidstaten dan België gevestigde architecten          baarheid de hand te houden, beschikt de administratie echter
           onmogelijk maakt, op het Belgische grondgebied              over minder ingrijpende middelen dan een wijziging van de
           gelijktijdig verschillende dienstverrichtingen uit te       statuten van de vennootschap van de architect. Dienaangaande
           oefenen;                                                    zou het moeten volstaan, de tussen de opdrachtgever en de
                                                                       architect gesloten overeenkomst te raadplegen.
     —     door de inschrijving in het register van dienstverrich-
           tingen, van een architect die in een lidstaat is
           gevestigd en in België dienstverrichtingen wenst uit        (1) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.
           te oefenen, afhankelijk te stellen van de wijziging van
           de statuten van de aan die architect toebehorende
           vennootschap, zonder zich vooraf ervan te hebben
           verzekerd, dat die architect in staat was in België
           de Belgische regeling die de cumulatie van de
           werkzaamheden van architect en aannemer verbiedt,
           in acht te nemen,
                                                                       Verzoek van Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção
     de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen         — 1a Subsecção, van 10 mei 2000 om een prejudiciële
     niet is nagekomen;                                                beslissing in het geding tussen Director-Geral do Departa-
                                                                       mento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (DAF-
2.   het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                   SE) en Partex — Companhia Portuguesa de Serviços, SA
                                                                                (Zaak C-223/00)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2000/C 233/35)
(De eerste grief, ontleend aan het niet quasi-automatische             Het Supremo Tribunal Administrativo 1a Secção — 1a Subse-
karakter van de inschrijving)
                                                                       cção, heeft bij beschikking van 10 mei 2000, ingekomen ter
De kennisgeving van de dienstverrichting mag niet worden               griffie van het Hof van Justitie op 2 juni 2000, in het geding
onderworpen aan voorwaarden die onevenredig zijn of geen               tussen Director-Geral do Departamento para os Assuntos do
 ---pagebreak--- 12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 233/19
Fundo Social Europeu (DAFSE) en Partext — Companhia                       1)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
Portuguesa de Serviços, SA, het Hof van Justitie van de                         lijn 93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële bes-                       overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken
lissing over de uitlegging van bepalingen van gemeenschaps-                     clausules worden opgenomen die de deelneming verhin-
recht, te weten:                                                                deren van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld
—                                                                               hebben doen gaan van een motivering van de aangegeven
                                                                                prijs tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste
                                                                                aanbestedingswaarde?
      nr. artikelen
      de  2950/83 5,(1) lid
                        van4,deenRaad
                                  7, lidvan
                                          2, 17
                                             vanoktober   1983 (EEG)
                                                  verordening   hou-
      dende toepassing van besluit 83/516/EEG (2) betreffende             2)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
      de taken van het Europees Sociaal Fonds en                                lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van
—                                                                               automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
                                                                                pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die
      tober 1983
      artikel 5 vanbetreffende
                     besluit 85/516/EEG
                                 de taken vanvanhet
                                                 de Europees
                                                    Raad van Sociaal
                                                               17 ok-           gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-
      Fonds,                                                                    dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is
                                                                                deze drempel vooraf te kennen?
                                                                          3)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
DAFSE behorende
teneinde   te kunnenbevestiging
                       uitmaken ofdedeCommissie
                                         tot de bevoegdheid
                                                    belet om, van
                                                              ingeval
                                                                  het           lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd
bepaalde uitgaven onredelijk worden geacht en derhalve slechts                  contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming
een gedeelte van de uitgaven wordt bevestigd, betalingen                        die van indiening van een onregelmatige offerte wordt
betreffende uitgaven die door het bevoegde orgaan van de                        verdacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen
lidstaat niet zijn bevestigd, goed te keuren.                                   te kennen kan geven na de opening van de enveloppen
                                                                                en voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?
                                                                          4)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
(1) PB L 289 van 20.10.1983, blz. 1.                                            lijn 93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende
(2) PB L 289 van 20.10.83, blz. 38.                                             dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die
                                                                                uitsluitend betrekking hebben op de zuinigheid van het
                                                                                bouwprocédé, de gekozen technische oplossingen, of
                                                                                de uitzonderlijk gunstige omstandigheden waarvan de
                                                                                inschrijver kan profiteren?
                                                                          5)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
                                                                                lijn 93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgeslo-
                                                                                ten die betrekking hebben op factoren waarvan de
                                                                                minimumwaarde valt af te leiden uit officiële lijsten?
Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale                 (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
                                                                              de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheid-
(Sezione Quarta) van 7 maart 2000 om een prejudiciële                         sopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
beslissing in het geding tussen Cavalleri Ottavio SpA,                        9.8.1993, blz. 54).
handelend in eigen naam en als vertegenwoordigster van
haar ad hoc associatie met Anselmi Cave Ghiaia Srl tegen
ANAS — handelend in eigen naam en als vertegenwoor-
digster van de met IOS SpA gesloten ad hoc associatie
             Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA)
                          (Zaak C-225/00)                                 Beroep, op 9 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          (2000/C 233/36)                                                          (Zaak C-230/00)
De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)                                     (2000/C 233/37)
heeft bij beschikking van 7 maart 2000, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 5 juni 2000, in het geding tussen             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Cavalleri Ottavio SpA, handelend in eigen naam en als                     op 9 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
vertegenwoordigster van haar ad hoc associatie met Anselmi                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Cave Ghiaia Srl tegen ANAS — handelend in eigen naam en                   digd door H. van Lier, juridisch adviseur van haar Juridische
als vertegenwoordigster van de met IOS SpA gesloten ad hoc                Dienst, als gemachtigde, bijgestaan door de heren M.H. van
associatie Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA, het Hof van               der Woude en T.E.M. Chellingsworth, advocaten te Brussel,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-273/16: Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — Sun Media/EUIPO — Meta4 Spain (METAPORN)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/55

         Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — Sun Media/EUIPO — Meta4 Spain (METAPORN)
   (Zaak T-273/16)
   (2016/C 270/62)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun Media Ltd (Central Hong Kong, Speciale Administratieve Regio Hongkong van de Volksrepubliek China) (vertegenwoordiger: A. Schnider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Meta4 Spain, SA (Las Rozas, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „METAPORN” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 819 281

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 in gevoegde zaken R 653/2015-2 en R 674/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en, indien zij intervenieert, de andere partij in de procedure voor het EUIPO in hun eigen kosten en in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht en in de beroepsprocedure voor het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 e.v. van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de plicht van het EUIPO om zijn bevoegdheden uit te oefenen in overeenstemming met de algemene beginselen van het recht van de Europese Unie.


title: Zaak C-449/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Solvay Solexis SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt van waterstofperoxide en natriumperboraat — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Begrippen „overeenkomst” en „onderling afgestemde feitelijke gedraging” — Begrip „een enkele voortdurende inbreuk” — Berekening van geldboete)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 december 2013 — Solvay Solexis SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-449/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt van waterstofperoxide en natriumperboraat - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Begrippen „overeenkomst” en „onderling afgestemde feitelijke gedraging” - Begrip „een enkele voortdurende inbreuk” - Berekening van geldboete)
   2014/C 45/09
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Solvay Solexis SpA (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. L. Zampa en G. Barone, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L Malferrari en B. Gencarelli, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011, Solvay Solxis/Commissie (T-195/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 definitief van de Commissie van 3 mei 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), voor zover zij op Solvay Solexis betrekking heeft — Duur van de inbreuk — Begrippen „overeenkomst” en „onderling afgestemde feitelijke gedraging” — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Solvay Solexis SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


Avis juridique important

|

E1994P0001

Verzoek om een rechtskundig advies, ingediend ingevolge de beschikking van de tullilautakunta van 19 april 1994 in het beroep van Ravintoloitsijain Liiton Kustannus Oy Restamark tegen de beslissing van de Helsingin piiritullikamari (Zaak E-1/94)

Publicatieblad Nr. C 199 van 21/07/1994 blz. 0009 - 0009

Verzoek om een rechtskundig advies, ingediend ingevolge de beschikking van de tullilautakunta van 19 april 1994 in het beroep van Ravintoloitsijain Liiton Kustannus Oy Restamark tegen de beslissing van de Helsingin piiritullikamari (Zaak E-1/94) (94/C 199/08)Bij beschikking van de tullilautakunta (Commissie van beroep van de Nationale Douaneraad) van 19 april 1994, op 27 april 1994 ter Griffie van het EVA-Hof ingekomen, werd het EVA-Hof verzocht zijn advies uit te brengen in het beroep dat door Ravintoloitsijain Liiton Kustannus Oy Restamark was ingesteld tegen de beslissing van de Helsingin piiritullikamari (douanekantoor van het district Helsinki) betreffende de volgende vragen:1. Mag ervan worden uitgegaan, gezien enerzijds het wettelijke monopolie van Oy Alko Ab (de in alcoholhoudende dranken handelende onderneming) om alcoholhoudende dranken in te voeren, maar anderzijds ook de machtigingsmaatregelen die de onderneming heeft verklaard bereid te zijn te nemen om de commerciële invoer van alcohol op door de onderneming zelf vastgestelde voorwaarden mogelijk te maken, dat de commerciële invoer van alcohol uit andere overeenkomstsluitende Staten niet kwantitatief wordt beperkt of belemmerd door een met artikel 11 van de EER-Overeenkomst strijdige maatregel van gelijke werking indien de administratieve raad van beroep de beslissing van de bevoegde douanedienst bevestigt dat de ingevoerde consignatiezending alcoholhoudende drank niet in het vrije verkeer mag worden gebracht zonder toestemming van Oy Alko Ab, welke toestemming wettelijk verplicht is?2. Is het hierboven bedoelde wettelijke monopolie in strijd met artikel 16 van de Overeenkomst?Zo ja:Is dit artikel zo onvoorwaardelijk en zodanig exact dat het rechtstreekse werking heeft, en dient het invoermonopolie derhalve te worden geacht vanaf 1 januari 1994 vervallen te zijn?


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-348/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 1999/13/EG")

text:
C 275/22                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                                  (Eerste kamer)
                       van 2 oktober 2003                                                              van 2 oktober 2003
in zaak C-348/02: Commissie van de Europese Gemeen-                           in zaak C-89/03: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 1999/13/                       („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 93/15/
                                 EG”)                                                                          EEG”)
                          (2003/C 275/38)                                                                (2003/C 275/39)
                        (Procestaal: Italiaans)                                                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-348/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en R. Amorosi) tegen                     In zaak C-89/03, Commissie van de Europese Gemeenschap-
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                 pen (gemachtigden: L. Ström en B. Stromsky) tegen Groother-
M. Fiorilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de               togdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), betreffende
Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechte-              een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Groothertog-
lijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te                  dom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
voldoen aan richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart                     bepalingen in werking te hebben doen treden die noodzakelijk
1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige                         zijn om te voldoen aan richtlijn 93/15/EEG van de Raad van
organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische                 5 april 1993 betreffende de harmonisatie van de bepalingen
oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties                   inzake het in de handel brengen van en de controle op
(PB L 85, blz 1; rectificatie L 188, blz. 54), de krachtens                   explosieven voor civiel gebruik (PB L 121, blz. 20), of althans
artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen                 de Commissie van deze bepalingen niet in kennis te hebben
niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld                 gesteld, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-
als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas                   tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer),
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-              samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann
fier: R. Grass, op 2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan                  en A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
het dictum luidt als volgt:                                                   Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 2 oktober 2003 een
                                                                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/         1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
      13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking                       werking te hebben doen treden die noodzakelijk zijn om te
      van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge                   voldoen aan richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april
      van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde                     1993 betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het
      werkzaamheden en in installaties, is de Italiaanse Republiek de               in de handel brengen van en de controle op explosieven voor
      krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende                      civiel gebruik, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens
      verplichtingen niet nagekomen.                                                deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                    2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 289 van 23.11.2002.                                                  (1) PB C 101 van 26.4.2003.


title: Beschikking van de president van het Hof van 14 december 2001 in zaak C-404/01 P(R): Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Euroalliages e.a. ("Hogere voorziening — Beschikking van president van Gerecht in eerste aanleg in kort geding — Dumping — Beschikking tot afsluiting van heronderzoek van maatregelen die ten einde lopen — Spoedeisendheid — Geldelĳke schade — Onzekerheid rond latere vergoeding in kader van schadevergoedingsactie")

text:
18.5.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 118/17
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                                Verzoek van het Tribunal de paix de Luxembourg van
                                                                           28 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                           geding tussen T. Reichling en L. Wampach, in tegenwoor-
                      van 14 december 2001                                 digheid van Etablissement d’assurances contre la vieillesse
                                                                                et l’invalidité
in zaak C-404/01 P(R): Commissie van de Europese
          Gemeenschappen tegen Euroalliages e.a. (1)
                                                                                (Zaak C-69/02)
(„Hogere voorziening — Beschikking van president van
Gerecht in eerste aanleg in kort geding — Dumping —                                                (2002/C 118/27)
Beschikking tot afsluiting van heronderzoek van maatregelen
die ten einde lopen — Spoedeisendheid — Geldelijke schade
— Onzekerheid rond latere vergoeding in kader van schade-
                          vergoedingsactie”)
                                                                           Het Tribunal de paix de Luxembourg heeft bij beschikking van
                           (2002/C 118/26)                                 28 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 1 maart 2002, in het geding tussen T. Reichling
                                                                           en L. Wampach, in tegenwoordigheid van Etablissement
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           d’assurances contre la vieillesse et l’invalidité, het Hof van
                                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                           dentie van het Hof)
                                                                           1)    Moet artikel 6, sub 3, Executieverdrag aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat een vordering tot gedwongen tenuitvoerleg-
                                                                                ging van een rechterlijke beslissing, die volgens de
In zaak C-404/01 P(R), Commissie van de Europese Gemeen-                         procedureregels van het nationale recht noodzakelijk het
schappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany, bijgestaan                    optreden van een rechterlijke instantie meebrengt, kan
door A. P. Bentley, barrister), ondersteund door TNC Kaz-                        worden beschouwd als een oorspronkelijke vordering die
chrome, gevestigd te Almaty (Kazachstan) en door Alloy                           op een overeenkomst of een rechtsfeit is gegrond? Kan
2000 SA, gevestigd te Luxemburg (Luxemburg) (advocaten:                          een oorspronkelijke vordering, gegrond op de gedwongen
J. E. Flynn, barrister, J. Magnin en S. Mills, solicitors), betreffen-           tenuitvoerlegging van een vonnis waarbij een recht
de hogere voorziening tegen de beschikking van de president                      op alimentatie wordt vastgesteld en bepaald, worden
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                        beschouwd als gegrond op een overeenkomst of een
schappen van 1 augustus 2001, Euroalliages e.a./Commissie                        rechtsfeit in de zin van artikel 6, sub 3? Kan een
(T-132/01 R, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie),                        oorspronkelijke vordering tot gedwongen tenuitvoerleg-
strekkende tot vernietiging van die beschikking, andere partijen                 ging van een recht op alimentatie worden beschouwd als
bij de procedure: Euroalliages, gevestigd te Brussel (België),                   gegrond op een overeenkomst of een rechtsfeit in de zin
Péchiney électrométallurgie, gevestigd te Courbevoie (Frank-                     van artikel 6, sub 3?
rijk), Vargön Alloys AB, gevestigd te Vargön (Zweden), en
Ferroatlántica SL, gevestigd te Madrid (Spanje) (advocaten:
D. Voillemot en O. Prost), ondersteund door Koninkrijk Spanje              2)    Moet de uitdrukking „voortspruit uit de overeenkomst of
(gemachtigde: L. Fraguas Gadea), heeft de president van het                      uit het rechtsfeit” in artikel 6, sub 3, Executieverdrag
Hof op 14 december 2001 een beschikking gegeven waarvan                          worden beschouwd als restrictiever dan de uitdrukking
het dictum luidt als volgt:                                                      „samenhangende vorderingen” in artikel 22, derde alinea,
                                                                                Executieverdrag?
1)     De beschikking van de president van het Gerecht van eerste
       aanleg van de Europese Gemeenschappen van 1 augustus                3)    Wanneer de bevoegdheid van het gerecht dat is aange-
       2001, Euroalliages e.a./Commissie (T-132/01 R), wordt                     zocht om van de oorspronkelijke vordering kennis te
       vernietigd.                                                               nemen, voortvloeit uit artikel 16, sub 5, Executieverdrag,
                                                                                zonder dat die oorspronkelijke vordering bij dat gerecht
                                                                                de rechtsbetrekking tussen de gedingvoerende partijen
2)     De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van eerste
                                                                                aanhangig heeft gemaakt, staat artikel 6, sub 3, Executie-
       aanleg.
                                                                                verdrag de verweerder dan toe, bij dat gerecht een
                                                                                tegenvordering betreffende de inhoud van het recht in te
3)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                        stellen, ofschoon die vordering, indien zij als een autono-
                                                                                me vordering zou zijn ingesteld, luidens het Executiever-
                                                                                drag tot de bevoegdheid van de gerechten van een andere
                                                                                verdragsluitende staat zou hebben behoord?
(1) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Zaak T-520/16: Beschikking van het Gerecht van 24 november 2016 — ED/EUIPO („Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Telewerk — Verzoek om verlenging — Afwijzing — Beroep — Latere invaliditeitsverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/37

         Beschikking van het Gerecht van 24 november 2016 — ED/EUIPO
   (Zaak T-520/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Telewerk - Verzoek om verlenging - Afwijzing - Beroep - Latere invaliditeitsverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 022/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ED (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Voorwerp

   Krachtens artikel 270 VWEU ingediend verzoek om nietigverklaring van het besluit van het EUIPO van 15 januari 2014 tot afwijzing van verzoeksters verzoek van 26 september 2013 om tot het herstel van haar gezondheid in wezen telewerk te mogen blijven verrichten vanuit Barcelona (Spanje) en van het besluit van de president van het EUIPO van 3 juni 2014 tot afwijzing van haar klacht van 7 februari 2014

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               ED zal één derde van haar eigen kosten dragen.

               3)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zal zijn eigen kosten dragen en twee derde van de kosten van ED.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-93/14 en op 1 september 2016 verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-274/16: Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Saleh Thabet/Raad

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/56

         Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Saleh Thabet/Raad
   (Zaak T-274/16)
   (2016/C 270/63)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Suzanne Saleh Thabet (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: B. Kennelly en J. Pobjoy, barristers, en G. Martin en M. Rushton, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2016/411 van de Raad van 18 maart 2016 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2016, L 74, blz. 40) nietig verklaren, voor zover dit besluit op verzoekster van toepassing is;

               —

               vast stellen dat artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2011, L 76, blz. 63) en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB 2011, L 76, blz. 4) niet van toepassing zijn voor zover zij verzoekster betreffen, en bijgevolg besluit (GBVB) 2016/411 nietig verklaren, voor zover dit besluit op verzoekster van toepassing is,

               —

               de Raad verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft voor artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB (hierna: „besluit”) en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 (hierna: „verordening”) geen geldige rechtsgrondslag gegeven. Er is geen bewijs dat de Raad bij het nemen van het bestreden besluit de rechtsgrondslag van artikel 1, lid 1, van het besluit heeft getoetst, ook al is dit op grond van artikel 5 van het besluit uitdrukkelijk voorgeschreven. Het feit dat artikel 1, lid 1, wellicht een geldige rechtsgrondslag had toen het op 21 maart 2011 voor het eerst werd aangenomen, betekent niet dat de rechtsgrondslag van deze bepaling ook nog in 2016 of daarna geldig is.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft de rechten geschonden die verzoekster geniet uit hoofde van artikel 6 VEU, gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3 VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, door te vooronderstellen dat gerechtelijke procedures in Egypte de fundamentele mensenrechten eerbiedigen.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoekster op een lijst, vastgelegd in artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening.

               4.

               Vierde middel: de Raad is tekortschoten in zijn verplichting om de nieuwe plaatsing van verzoekster op een lijst toereikend te motiveren.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft verzoeksters recht van verdediging en het recht op behoorlijk bestuur en op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Meer in het bijzonder heeft de Raad niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht of de redenen die waren aangevoerd ter rechtvaardiging van de nieuwe plaatsing van verzoekster op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die verzoekster had gemaakt voordat zij opnieuw op een lijst werd geplaatst.

               6.

               Zesde middel: de Raad heeft, zonder rechtvaardiging of evenredigheid, verzoeksters grondrechten geschonden, daaronder begrepen haar recht op bescherming van haar eigendom en haar goede naam. Besluit (GBVB) 2016/411 van de Raad heeft vergaande gevolgen voor verzoekster, zowel wat haar eigendom als haar reputatie wereldwijd betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoeksters tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.


title: Zaak C-528/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/18

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-528/06)
   (2007/C 42/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: E. Montaguti, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/98/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2005 verstreken.

      (1)  PB L 345, blz. 90.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 16 september 1997 in zaak C-362/95 P: Blackspur DIY Ltd, vennootschap naar Engels recht, S. Kellar, J. M. A. Glancy en R. Cohen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Antidumpingrechten - Verordeningen (EEG) nr. 3052/88 van de Commissie en (EEG) nr. 725/89 van de Raad

text:
1 . 11 . 97            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 331 /3
                 ARREST VAN HET HOF                                                      ARREST VAN HET HOF
                         (Eerste Kamer)                                                       ( Zesde Kamer)
                   van 16 september 1997                                                  van 16 september 1997
                                                                     in zaak C-139/96: Commissie van de Europese Gemeen
in zaak C-362/95 P: Blackspur DIY Ltd, vennootschap                           schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (*)
naar Engels recht, S. Kellar, J. M. A. Glancy en R. Cohen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                  (Niet-nakoming — Richtlijnen 93/49/EEG, 93/49/EEG en
                Europese Gemeenschappen (')                             93/61/EEG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
(Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijk                                         ( 97/C 331/06 )
heid van Gemeenschap — Antidumpingrechten — Veror
deningen (EEG) nr. 3052/88 van de Commissie en (EEG)                                        (Procestaai: Duits)
                   nr. 725/89 van de Raad
                          ( 97/C 331/05 )                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                       (Procestaai: Engels)                          In zaak C-139/96 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen (gemachtigde : K. D. Borchardt) tegen Bondsre
                                                                     publiek Duitsland (gemachtigde: E. Röder, B. Kloke en S.
                                                                     Maass ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen
               de Jurisprudentie van het Hof)                        de gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen om te
                                                                     voldoen aan de Richtlijnen
                                                                     — 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot
In zaak C-262/95 P, Blackspur DIY Ltd, vennootschap                       vaststelling van het schema met de voorwaarden waar
naar Engels recht, gevestigd te Unsworth, Bury (Verenigd                  aan fruitgewassen die voor de fruitteelt worden
Koninkrijk ), S. Kellar, J. M. A. Glancy en R. Cohen,                     gebruikt en teeltmateriaal daarvan overeenkomstig
woonachtig te Manchester (Verenigd Koninkrijk ), verte                   Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten voldoen ( PB
genwoordigd door K. P. E. Lasok, QC, geïnstrueerd door                    L 250 van 7. 10. 1993, blz. 1 ),
C. Khan, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van M. Dennewald, advocaat aldaar,
avenue de la Porte-Neuve 12, betreffende hogere voorzie             — 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni 1993 tot
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                   vaststelling van het schema met de voorwaarden waar
van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer — uitge                     aan siergewassen en teeltmateriaal daarvan overeen
breid ) van 18 september 1995 (zaak T-l 68/94, Blackspur                  komstig Richtlijn 91/682/EEG van de Raad moeten
e.a./Raad en Commissie, Jurispr. 1995, blz . II-2627), strek             voldoen (PB L 250 van 7. 10. 1993 , blz. 9 ), alsook
kende tot vernietiging van dit arrest, en terugverwijzing
van de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg, andere               — 93/61/EEG van de Commissie van 2 juli 1993 tot vast
partijen bij de procedure : Raad van de Europese Unie                     stelling van de schema's met de eisen waaraan teeltma
(gemachtigde: Y. Crétien, bijgestaan door H.-J. Rabe en                   teriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzon
G. M. Berrisch ) en Commissie van de Europese Gemeen                     dering van zaad, overeenkomstig artikel 4 van Richt
schappen (gemachtigde: N. Khan, bijgestaan door H.-J.                     lijn 92/33/EEG van de Raad moeten voldoen ( PB L 250
Rabe en G. M. Berrisch), heeft het Hof ( Eerste Kamer),                   van 7. 10 . 1993 , blz . 19 ),
samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, D. A. O.
Edward en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat
generaal: G. Tesauro; griffier: L. Hewlett, op 16 september          de krachtens het EG-Verdrag en genoemde richtlijnen op
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
volgt:                                                               Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
                                                                     kamerpresident, J. L. Murray, C. N. Kakouris ( rappor
                                                                     teur), P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advo
                                                                     caat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                  op 16 september 1997 een arrest gewezen waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt:
2. Verwijst Blackspur DIY Ltd, alsmede S. Kellar, J. M. A.           1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maat
     Glancy en R. Cohen in hun eigen kosten, alsook in die                regelen te treffen om te voldoen aan de Richtlijnen
     van de Raad en de Commissie.
                                                                          — 93/48/EG van de Commissie van 23 juni 1993 tot
                                                                               vaststelling van het schema met de voorwaarden
(>) PB C 16 van 20. 1 . 1996 .                                                 waaraan fruitgewassen die voor de fruitteelt wor
                                                                               den gebruikt en teeltmateriaal daarvan overeen
                                                                               komstig Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten
                                                                               voldoen,


title: Doorhaling van zaak C-407/00

text:
15.6.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 144/31
              Doorhaling van zaak C-407/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-462/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                       (2002/C 144/59)                               rijk.
                                                                     (1) PB C 45 van 10.2.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-407/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
rijk.
                                                                                Doorhaling van zaak C-235/01 (1)
(1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                                (2002/C 144/63)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 januari 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-235/01: Commis-
              Doorhaling van zaak C-408/00 (1)                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                     bliek.
                       (2002/C 144/60)
                                                                     (1) PB C 245 van 1.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 februari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-408/00:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.                                                               Doorhaling van zaak C-242/01 (1)
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                                                  (2002/C 144/64)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 februari 2002
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-242/01:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
              Doorhaling van zaak C-461/00 (1)                       togdom Luxemburg.
                       (2002/C 144/61)
                                                                     (1) PB C 212 van 28.7.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-461/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-                 Doorhaling van de gevoegde zaken C-269/01 en
rijk.                                                                                C-270/01 (1)
(1) PB C 45 van 10.2.2001.                                                                  (2002/C 144/65)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-269/
                                                                     01 en C-270/01 (verzoeken van het Tribunale Civile e Penale
              Doorhaling van zaak C-462/00 (1)
                                                                     di L’Aquila om een prejudiciële beslissing): Flora Panepucci
                                                                     tegen Rina Iannarelli (C-269/01) en Attilio Maria Cecchini
                       (2002/C 144/62)                               tegen Mario Basile (C-270/01).
                                                                     (1) PB C 275 van 29.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 maart 2002 de