title: Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 12 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Burgemeester en Wethouders van Haarlemmerliede en Spaarnwoude en anderen en Gedeputeerde Staten van Noord-Holland (Zaak C-81/96)

text:
Nr. C 133/18          NL J                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 5 . 96
Verzoek van het Tribunale di Trento ( Sezione civile ) van              Beroep, op 19 maart 1996 ingesteld door Koninkrijk der
15 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding           Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen
 tussen Grundig Italiana Spa en Ministerie van Financiën                                               schappen
                        ( Zaak C-68/96 )                                                         ( Zaak C-84/96 )
                          ( 96/C 133/37)                                                           ( 96/C 133/39
Het Tribunale di Trento ( Seziorte civile ) heeft bij beschik          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kingvan 15 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof            op 19 maart 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
van Justitie op 14 maart 1 996 , in het geding tussen Grundig           Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlan
Italiana Spa en Ministerie van Financiën, het Hof van                   den, vertegenwoordigd door Mr. J. S. van den Oosterkamp
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                 en Mr . Drs . M. A. Fierstra, als gemachtigden, domicilie
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       gekozen hebbende te Luxemburg bij de Nederlandse
                                                                        Ambassade, 5 rue C. M. Spoo .
Moet artikel 95 van het EEG-Verdrag aldus worden
uitgelegd, dat het de Lid-Staten verbiedt een verbruiksbelas           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
ting in te stellen en te innen zoals die welke is ingesteld bij
artikel 4 van het decreet van 30 december 1982 , omgezet bij            — de debetnota van 15 januari 1996 alsmede de besluiten
wet nr . 53 van 28 februari 1983 , en ten uitvoer gelegd bij                  van de Commissie van 16 februari 1996 betreffende de
besluit van 23 maart 1983 van de Minister van Financiën,                      afsluiting van de projecten EFRO nr. 80.07.03.002
waarbij een verschillende belastbare waarde is vastgesteld                    (Veendam-Musselkanaal ) en EFRO nr. 84.07.03.004
voor nationale en voor uit andere Lid-Staten ingevoerde                       (Weg Veendam ) die vóór 1989 werden medegefinan
produkten, en voor de inning van de belasting over die                        cierd door het Europees Fonds voor Regionale Ontwik
produkten verschillende regels zijn vastgesteld ?                             keling, nietig te verklaren;
                                                                        — verweerster te veroordelen             in de kosten van het
                                                                              geding.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 12 maart
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
Burgemeester en Wethouders van Haarlemmerliede en                       die in zaak C 308/95 ( M.
Spaarnwoude en anderen en Gedeputeerde Staten van
                         Noord-Holland
                                                                        ( 1 ) PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz . 13 .
                        ( Zaak C-81/96 )
                          ( 96/C 133/38 )
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
12 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 18 maart 1996 , in het geding tussen Burgemeester           Verzoeken van het Tribunale di Genova ( le burgerlijke
en Wethouders van Haarlemmerliede en Spaarnwoude en                     kamer ) bij beschikkingen van 1 februari 1996 en 7 maart
anderen en Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, het                   1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                gedingen tussen 1 . Palmera SA, 2 . Cesare Rognoli & Figlio
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                Sri en 3 . Igino Mazzola en Ministero delle Finanze dello
                                                                                Stato
Laat Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985                               ( Zaken C-86/96, C-87/96 en C-88/96 )
betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde open
                                                                                ( 96/C 133/40 )
bare en particuliere projecten (') toe dat een vergunning
wordt verleend voor een in bijlage I van de richtlijn genoemd
project, zonder dat bij de voorbereiding van die vergunning             Bij beschikkingen van 1 februari 1 996 en 7 maart 1 996 ,
 een milieu-effectrapportage zoals bedoeld in de richtlijn               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 maart
 heeft plaatsgevonden, in een geval dat die vergunning                   1996 , heeft het Tribunale di Genova ( le burgerlijke kamer )
 betrekking heeft op een project waarvoor reeds vóór 3 juli              in de aldaar aanhangige gedingen tussen 1 . Palmera SA,
 1988 vergunning was verleend, terwijl van laatstgenoemde                2 . Cesare Rognoli & Figlio Sri en 3 . Igino Mazzola en
 vergunning geen gebruik is gemaakt en bij de voorbereiding              Ministero delle Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van
 van laatstgenoemde vergunning geen milieu-effectrappor                 de Europese Gemeenschappen prejudiciële vragen gesteld
 tage heeft plaatsgevonden die voldoet aan de eisen die de               die identiek zijn aan die in de gevoegde zaak C-47/95
 richtlijn daaraan stelt ?
 (M PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985 , blz . 40 .                          (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 5 .


title: Zaak T-331/01: Beroep, op 18 december 2001 ingesteld door Huntstown Air Park Limited en Omega Aviation Services Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/46                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
de te Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtig-              houdende afwijzing van verzoekers’ klacht, en anderzijds,
den: T. Blanchet en G. Ramos Ruano), betreffende een verzoek              vaststelt dat de ECB het personeelscomité had moeten raadple-
om nietigverklaring van het besluit van de Raad van 13 au-                gen alvorens administratieve circulaire nr. 01/2000 vast te
gustus 1996 houdende afwijzing van het verzoek van verzoe-                stellen en niet het recht heeft de wijzigingen van de arbeids-
ker om herziening van zijn indeling in rang, heeft het Gerecht            voorwaarden of van de personeelsverordeningen en -regelin-
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,         gen eenzijdig in de overeenkomsten tussen verzoekers en
N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op                haarzelf in te voegen of toe te passen, heeft het Gerecht (Derde
11 december 2001 een beschikking gegeven waarvan het                      kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts
dictum luidt als volgt:                                                   en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 11 december 2001
                                                                          een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2.    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                      1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.                                               2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          (1) PB C 108, van 7.4.2001.
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG
                      van 11 december 2001
in zaak T-20/01: Maria Concetta Cerafogli en anderen
               tegen Europese Centrale Bank (1)                           Beroep, op 18 december 2001 ingesteld door Huntstown
                                                                          Air Park Limited en Omega Aviation Services Limited
                                                                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Wijziging van arbeidsvoorwaarden voor personeel van Euro-
pese Centrale Bank — Beroep tot nietigverklaring — Niet-
                          ontvankelijkheid)                                                         (Zaak T-331/01)
                          (2002/C 109/92)                                                           (2002/C 109/93)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-20/01, Maria Concetta Cerafogli, wonende te
Frankfurt am Main (Duitsland), Monika Esch-Leonhardt, wo-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
nende te Frankfurt am Main, Marco Luigi Fassetta, wonende te              schappen is op 18 december 2001 beroep ingesteld tegen
Wiesbaden (Duitsland), Tillmann Frommhold, wonende te                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hunts-
Karben (Duitsland), Johannes Priesemann, wonende te Frank-                town Air Park Limited en Omega Aviation Services Limited,
furt am Main, en Marc van de Velde, wonende te Usingen                    vertegenwoordigd door J. O’Reilly, SC, en C. A. Kelly, solicitor
(Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en              van Douglas Kelly & Son, te Swinford (Ierland).
S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, ondersteund door International and European
Public Services Organisation (IPSO), vertegenwoordigd door
B. Karthaus, M. Roth en C. Roth, advocaten, domicilie gekozen             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
hebbende te Luxemburg, tegen Europese Centrale Bank (ge-
machtigden: C. Zilioli, M. López Torres en B. Wägenbaur),
betreffende een beroep ertoe strekkende dat het Gerecht,                  —     nietig te verklaren de tweede alinea van deel 6 van
enerzijds, nietig en/of niet-toepasselijk verklaart de artike-                  beschikking C(2001)2967 van de Commissie van 5 ok-
len 7.2.0 en 8.1.0 van de personeelsverordeningen en regelin-                   tober 2001 betreffende staatssteun NN 86/2001 — Aer
gen, administratieve circulaire nr. 01/2000 betreffende de                      Rianta — Ierland;
reiskosten, de in verzoekers’ aanstellingsovereenkomsten inge-
voegde clausule van automatische aanpassing, en het besluit
van de president van de ECB van 27 november 2000                          —     de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.
 ---pagebreak--- 4.5.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/47
Middelen en voornaamste argumenten                                       Creation AG, vertegenwoordigd door A. Kockläuner van
                                                                         Meissner Bolte & Partner, te München (Duitsland).
Verzoeksters maken beide deel uit van de Omegagroep, die
zich hoofdzakelijk bezighoudt met luchtvaart en het verrichten
van daarmee verband houdende diensten zowel binnen als                   Andere partij voor de kamer van beroep: Jesmar S.A.
buiten de Europese Gemeenschap. De Omegagroep heeft het
voornemen, op de luchthaven van Dublin een tweede terminal
te bouwen en te exploiteren, die rechtstreeks zou concurreren
met de bestaande terminal die wordt geëxploiteerd door Aer               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Rianta, de Ierse overheidsmaatschappij die de luchthavens van
Dublin, Cork en Shannon in eigendom heeft en exploiteert.
                                                                         —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                                                                               beroep van 17 oktober 2001 in zaak R 1123/2000-1
Bij brief van 4 december 1998 dienden verzoeksters bij de                      over oppositieprocedure nr. B 68587 en gemeenschaps-
Commissie klacht in over gestelde staatssteun ten gunste van                   merkaanvraag nr. 50252 voor „Colette Zapf Creation”.
Aer Rianta. Staatssteun zou met name zijn verleend door een
overdracht van activa van de minister van Financiën aan Aer
Rianta tegen een veel te lage prijs. Op 5 oktober 2001 gaf de
Commissie een beschikking over de klacht. In de tweede alinea
van deel 6 van die beschikking verklaarde de Commissie dat
de betwiste overdracht van activa geen steunverlening was.               Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters betwisten de wettigheid van die beschikking op              Aanvrager van het ge-         Zapf Creation AG
drie gronden:                                                            meenschapsmerk:
—     de Commissie had de formele onderzoeksprocedure                    Betrokken         gemeen-     beeldmerk „Colette Zapf Creation”
      overeenkomstig artikel 4, lid 4, van verordening (EEG)             schapsmerk:                   voor bepaalde waren van klas-
      nr. 659/1999 moeten inleiden;                                                                    se 28
—     de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste
                                                                         Houder van het oppo-          Jesmar S.A.
      rechtsopvatting door vast te stellen dat de overdracht van
                                                                         sitiemerk of -teken in de
      activa tegen een te lage prijs geen staatssteun in de zin
                                                                         oppositie-procedure:
      van artikel 87, lid 1, EG was;
—     in strijd met de eisen van artikel 253 EG, heeft de                Oppositiemerk            of   Spaans woordmerk „Colette” voor
      Commissie een onvoldoende motivering gegeven.                      -teken:                       bepaalde waren van klasse 28
                                                                         Beslissing oppositie-af-      afwijzing van de door Jesmar S.A.
                                                                         deling:                       ingestelde oppositie
                                                                         Beslissing kamer van be-      toewijzing van het door Jesmar
                                                                         roep:                         S.A. ingestelde beroep
Beroep, op 14 januari 2002 ingesteld door Zapf Creation                  Middelen:                     schending van artikel 43, lid 2,
AG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                                van verordening nr. 40/94 (1),
                               markt                                                                   aangezien onvoldoende is bewe-
                                                                                zen dat het oppositiemerk nor-
                                                                                maal is gebruikt, en schending
                           (Zaak T-7/02)
                                                                                van artikel 8, lid 1, sub b, van
                                                                                verordening nr. 40/94 aangezien
                         (2002/C 109/94)                                                               er geen verwarringsgevaar is.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                             inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 januari 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Zapf


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 november 1997 in zaak T-223/95: L. Ronchi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Artikel 90, lid 1, van het Statuut - Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van verzoek - Artikel 24 van het Statuut - Bijstandsplicht)

text:
C 387/ 18            I NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20 . 12 . 97
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A.                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende                                    van 6 november 1997
te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue de Ces
sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen                     in zaak T-15/96: L. Liao tegen Raad van de Europese
schappen (gemachtigden: J. Currall en F. Clotuche ), betref                                           Unie (')
fende een beroep tot nietigverklaring van een besluit van
de Commissie van 9 oktober 1996 houdende afwijzing van                (Ambtenaren — Beroep tot■ nietigverklaring — Te Iaat
een verzoek om herziening van het besluit van 14 mei                  opgesteld beoordelingsrapport — Beroep tot schadevergoe
1996 waarbij verzoekster in de rang is ingedeeld, heeft het                        ding — Ontvankelijkheid — Schade)
Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio,                                      ( 97/C 387/32 )
president; B. Vesterdorf en J. Pirrung, rechters; griffier: H.
Jung, op 5 november 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . Verwerpt bet beroep.
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            In zaak T-15/96 , L. Liao, ambtenaar van de Raad van de
     gen .                                                            Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                      door P.-P. Van Gehuchten en C. Nikis, advocaten te Brus
(') PB C 94 van 22 . 3 . 1997 .                                       sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                      van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2,
                                                                      tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigden: D.
                                                                      Canga Fano en M.-J. Vernier), betreffende een beroep tot
                                                                      nietigverklaring van het op 6 november 1995 gedateerde
                                                                      definitieve beoordelingsrapport over de periode van 1 juli
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      1991 tot en met 30 juni 1993 , dat verzoeker op 9 novem
                      van 6 november 1997                             ber 1995 ter kennis is gebracht, alsmede tot toekenning
in zaak T-223/95 : L. Ronchi tegen Commissie van de                   van schadevergoeding, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                        samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, president; A. Kalo
                                                                      geropoulos en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: A.
 (Ambtenaren — Artikel 90, lid 1, van het Statuut — Stil             Mair, administrateur, op 6 november 1997 een arrest
zwijgend genomen besluit tot afwijzing van verzoek —                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
         Artikel 24 van het Statuut — Bijstandsplicht)
                           ( 97/C 387/31 )
                                                                       1 . Verwerpt het beroep.
                         (Procestaai: Frans)
In zaak T-223/95 , L. Ronchi, gewezen ambtenaar van de
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
                                                                            gen .
 Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
 seure, V. Leclercq en A. Tornel, advocaten te Brussel,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fidu                  (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
ciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G. Val
 sesia en J. Currall ), betreffende een beroep tot, enerzijds,
 nietigverklaring van een door de Commissie stilzwijgend
 genomen besluit tot afwijzing van een door verzoeker op
 30 januari 1995 ingediend verzoek om bijstand en, ander
 zijds, toekenning van het symbolische bedrag van 1 ECU                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ter vergoeding van de morele schade die verzoeker stelt te
 hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ),                                         van 6 november 1997
 samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, president; A. Kalo
 geropoulos en M. Jaeger, rechters; griffier: A. Mair, admi           in zaak T-71 /96: S. E. Berlingieri Vinzek tegen Commissie
 nistrateur, op 6 november 1997 een arrest gewezen waar                           van de Europese Gemeenschappen (')
 van het dictum luidt als volgt:                                       (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek op grondslag van
                                                                       schriftelijke bewijsstukken en examen — Niet-toelating tot
 1 . Verklaart nietig het door de Commissie stilzwijgend
                                                                                mondeling examen)
      genomen besluit tot afwijzing van het door verzoeker
      op 30 januari 1995 ingediende verzoek om bijstand.                                           ( 97/C 387/33 )
 2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (Procestaai: Frans)
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten.
 (■) PB C 46 van 17 . 2 . 1996 .
                                                                       In zaak T-71 /96 , S. E. Berlingieri Vinzek, ambtenaar op
                                                                       proef van de Commissie van de Europese Gemeenschap


title: Zaak C-306/00: Beroep, op 9 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden

text:
C 285/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.10.2000
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),              Beroep, op 9 augustus 2000 ingesteld door Commissie
Queen’s Bench Division (Crown Office), van 26 januari                van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding Regina                                         Nederlanden
tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd en J. A. Gagg & Sons                                        (Zaak C-306/00)
                      (een onderneming)
                                                                                (2000/C 285/11)
                        (Zaak C-304/00)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        (2000/C 285/10)                              op 9 augustus 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
                                                                     Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door Chr. Van der Hauwaert, lid van
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench            haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 26 januari        hebben te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz,
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              eveneens lid van haar dienst, Centre Wagner.
10 augustus 2000, in het geding Regina tegen Ministry of
Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: W. H. Strawson            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage als volgt te
(Farms) Ltd en J. A. Gagg & Sons (een onderneming), het Hof          beslissen:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                —      vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden door
                                                                            niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
„Wanneer                                                                    bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
                                                                            om gevolg te geven aan de bepalingen van Richtlijn
(i)   een controle door de bevoegde instantie aantoont, dat                 97/76/EG (1) van de Raad van 16 december 1997 houden-
      iemand die een steunaanvraag in het kader van het                     de wijziging van Richtlijn 77/99/EEG en Richtlijn
      Arable Area Payments Scheme heeft ingediend, zich (niet               72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt
      opzettelijk of uit grove nalatigheid) heeft vergist, zodat            vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van
      een te grote oppervlakte in de steunaanvraag is aange-                dierlijke oorsprong, niet heeft voldaan aan de krachtens
      geven;                                                                het Verdrag op hem rustende verplichtingen;
(ii) en de bevoegde instantie op basis van die en andere             —      het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten
      controles aanneemt, dat verzoeker in eerdere jaren dezelf-            van deze procedure.
      de vergissing beging zodat in al die jaren een te grote
      oppervlakte in de steunaanvraag is aangegeven,                 Middelen en voornaamste argumenten
moet de bevoegde nationale instantie dan voor de berekening
                                                                     Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249, derde
van de voor de eerdere jaren verschuldigde steun de bij
de controle werkelijk geconstateerde oppervlakte verlagen            alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG-Verdrag zijn de Lid-
                                                                     Staten verplicht, de nodige maatregelen vast te stellen om te
krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/
                                                                     voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd zijn, en wel
92 (1) van de Commissie?”
                                                                     vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen gestelde termijn.
                                                                     De in artikel 4 van richtlijn 97/76/EG gestelde termijn is op
(1) van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake       1 januari 1999 verstreken zonder dat Nederland, behoudens
    het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde      de reeds bestaande „Regeling keuring en handelsverkeer vlees-
    communautaire steunregelingen (PB L 391 van 31.12.1992,          producten 1993”, de noodzakelijke bepalingen heeft vastge-
    blz. 36).                                                        steld.
                                                                     (1) PB 1998, L 10, blz. 25.


title: Zaak T-21/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — Duitsland/Commissie ( Staatssteun — Digitale terrestrische televisie — Steun die Duitse autoriteiten hebben verleend aan omroepen die gebruik maken van net van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in regio Berlijn-Brandenburg — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Beginselen van goed bestuur en evenredigheid — Rechten van verdediging )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-21/06) (1)

   („Staatssteun - Digitale terrestrische televisie - Steun die Duitse autoriteiten hebben verleend aan omroepen die gebruik maken van net van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in regio Berlijn-Brandenburg - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Beginselen van goed bestuur en evenredigheid - Rechten van verdediging”)
   2009/C 282/72
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden, bijgestaan door G. Quardt, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Gross, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/513/EG van de Commissie van 9 november 2005 betreffende de steunmaatregelen die de Bondsrepubliek Duitsland voor de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn en Brandenburg heeft verleend (PB 2006, L 200, blz. 14)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2008.


title: Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door H. Meyer e.a. tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-181/97)

text:
16 . 8 . 97          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/35
In de eerste plaats beroept zij zich op misbruik van                  Hij stelt schending van artikel 23 van het reglement van
bevoegdheid en van procedure, daar de opeenvolgende                   orde van de Commissie van 17 februari 1993 , daar hij van
arbeids- of dienstenovereenkomsten met de verschillende               rechtswege zijn hiërarchisch meerdere, die met name op
vennootschappen onwettig zijn, omdat de contractuele                  16 en 20 augustus 1996 verhinderd was, diende te vervan
voorwaarden niet op basis van de behoeften van de dienst              gen . Volgens verzoeker is het bestreden besluit dus bewust
zijn gedefinieerd, doch enkel om te ontsnappen aan de toe            vastgesteld, in weerwil van zijn pogingen om zijn rechten
passing van de bepalingen van het Statuut of de Regeling.             de doen eerbiedigen . Voorts vormt deze handelwijze een
De betrokken overeenkomsten moeten worden geacht te                   duidelijke schending van de zorgplicht van de Commissie
zijn gesloten met een onder het Statuut en/of de Regeling             jegens haar ambtenaar.
vallend personeelslid .
                                                                      Het tweede middel is ontleend aan schending van
Het tweede middel is ontleend aan schending van de zorg              artikel 25 van het Ambtenarenstatuut, daar de Commissie
plicht, de verplichting tot bijstand en het beginsel van het          verzoeker niet in kennis heeft gesteld van de motieven op
gewettigd vertrouwen, alsmede aan schending van artikel 3             grond waarvan hij de juistheid van het bestreden besluit
van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de                 kan beoordelen .
mens , daar de Commissie, door verzoekster om bijstand
verzocht, heeft geweigerd op dat verzoek in te gaan .                 Met betrekking tot het verzoek om schadevergoeding stelt
                                                                      verzoeker morele schade, daar hij sinds bijna twee jaar in
Tenslotte raamt verzoeksters de morele schade die zij ten             onzekerheid verkeert over zijn verdere loopbaan .
gevolge van voormelde schendingen heeft geleden, op één
symbolische ecu .
                                                                      Beroep, op 17 juni 1997 ingesteld door H. Meyer e.a.
                                                                         tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door A. Moncada tegen                                      ( Zaak T-181/97)
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                97/C 252/77 )
                        ( Zaak T-l 78/97)
                           ( 97/C 252/76 )                                                  (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Frans)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Gemeenschappen is op 17 juni 1997 beroep ingesteld
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      door H. Meyer, wonende te Mamer ( Luxemburg ), I.
Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep ingesteld
                                                                      Bruno, wonende te Luxemburg, A. Muller Di Lenardo,
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
door A. Moncada , wonende te Luxemburg, vertegenwoor
                                                                      wonende te Mersch ( Luxemburg ), M. da Paz Gomes ,
                                                                      wonende te Luxemburg en L. Araujo, wonende te Strassen
digd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advoca
                                                                       ( Luxemburg ), vertegenwoordigd door J.-N . Louis, A. Tor
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .                      nel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie geko
                                                                      zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue
                                                                      de Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— het besluit van 12 augustus 1996 waarbij een collega
     van verzoeker werd belast met de vervanging van zijn             — nietig te verklaren de besluiten tot uitdrukkelijke afwij
     hiërarchisch meerdere die op 16 en 20 augustus 1996                    zing van hun verzoek om terugbetaling van de ten
     verhinderd was, nietig te verklaren,                                   onrechte in mindering gebrachte bedragen overeenko
                                                                            mend met hun gezinstoelage,
 — de Commissie te veroordelen om aan verzoeker een
     symbolische ecu te betalen,                                       — verweerster te veroordelen om hun alle ten onrechte in
                                                                            mindering gebrachte bedragen terug te betalen, ver
 — de Commissie in de kosten te verwijzen .                                 meerderd met 8 % rente per jaar, met ingang van de
                                                                            datum van de aftrek tot de datum van terugbetaling,
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten.
 Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4, komt op tegen het
 besluit van het hoofd van zijn eenheid waarbij een collega             Middelen en voornaamste argumenten
 van verzoeker werd belast met de vervanging van het
 hoofd van afdeling E-3 tijdens diens afwezigheid op 16 en              De echtgenoten van verzoeksters werken in de Luxem
 20 augustus 1996 .                                                     burgse banksector. . Zij zetten uiteen, dat verweerster tot
 ---pagebreak--- Nr. C 252/36          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
juni 1996 op de gezinstoelagen waarop zij recht hadden,             BP Chemicals Limited, vertegenwoordigd door J. Flynn,
overeenkomstig artikel 67, lid 2 , van het Ambtenarensta           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
tuut de aan hun echtgenoten toegekende gezinstoelage in             van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11 .
mindering bracht. In juli 1996 is hun meegedeeld dat de
administratie naar aanleiding van het arrest van het                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Gerecht van 11 juni 1996 in zaak T-147/95 , Pavan/Parle
ment, en na een onderzoek van de toekenningsvoorwaar               — nietig te verklaren Beschikking 941 /96 van de Com
den van voormelde toelage, tot de conclusie was gekomen                 missie van 28 april 1997 houdende goedkeuring van
dat zij niet langer kon worden beschouwd als een soortge               door Frankrijk verleende overheidssteun;
lijke toelage als de kostwinnerstoelage in de zin van
artikel 1 van bijlage VII bij het Statuut, zodat werd beslo        — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
ten deze toelage niet langer in mindering te brengen op de               zen .
bedragen van de aan verzoeksters toegekende kostwinners
toelage. Daarop hebben verzoeksters met terugwerkende               Middelen en voornaamste argumenten
kracht de terugbetaling gevraagd van alle in mindering
gebrachte bedragen, vermeerderd met moratoire interes              Bij het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigver
sen . Verweerster heeft deze verzoeken afgewezen, op grond          klaring van het besluit houdende goedkeuring van een
dat verzoeksters niet binnen de gestelde termijnen waren            Franse steunregeling die vooral bestaat in het verlenen van
opgekomen tegen het bezwarend besluit, in casu de salaris          belastingvrijstelling aan producenten van bepaalde bio
stroken waarop de betwiste aftrek was vermeld .                     brandstoffen teneinde dezen ertoe aan te zetten bepaalde
                                                                    componenten van landbouwproducten te kopen (de Rege
Verzoeksters stellen in de eerste plaats, dat zij de vergoe        ling 1997 ).
ding vorderen van de schade voortvloeiend uit een
onrechtmatige handeling van de administratie, en niet de            Verzoekster komt in het onderhavige beroep vooral op
nietigverklaring van een bezwarend besluit, zodat hun               tegen die onderdelen van het bestreden besluit die de pro
beroep is te zien in het kader van artikel 179 van het EG          ductie van ethyl-tert-butylether ( ETBE ) en de ethanol
Verdrag en van de artikelen 90 en 91 van het Statuut. Zij           markt raken . Dienaangaande wordt betoogd, dat de
zijn derhalve van mening, dat de door hen gevolgde proce           bestreden beschikking met name op drie gronden nietig
dure in overeenstemming is met het Statuut en met de                moet worden verklaard .
rechtspraak, en dat hun beroep ontvankelijk is .
                                                                    Ten eerste heeft de Commissie in drie opzichten haar
Ten gronde stellen verzoeksters, dat de administratie inge         marge van discretionaire bevoegdheid overschreden . Zij
volge artikelen 67, lid 2 , van het Statuut en 1 , 2 en 3 van       heeft een steun goedgekeurd zonder financiële beperkingen
bijlage VII daarbij , gehouden is de door de ambtenaren             of beperkingen van de omvang van de productie of de
gedeclareerde toelagen te onderzoeken en uit te maken               duur van de Regeling 1997 te eisen . Zij heeft geen enkel
wat de aard van die toelage is, met het oog op de toepas           onderzoek ingesteld naar de gevolgen van de regeling voor
sing van anticumulatieregels, en dat zij in het kader van           de ethanolmarkt en heeft zich er derhalve niet van verge
dit onderzoek niet over enige beoordelingsmarge beschikt.           wist, dat de voorwaarden waaronder het handelsverkeer
Dat de administratie ten onrechte de aan de Luxemburgse             plaatsvindt, daardoor niet zodanig worden veranderd dat
bankbedienden toegekende gezinstoelagen heeft gekwalifi            het gemeenschappelijk belang wordt geschaad , zoals door
ceerd als een soortgelijke toelage als de aan de ambtenaren         artikel 92, lid 3 , onder c ), wordt geëist. De ter ondersteu
toegekende gezinstoelage, is dus volgens verzoeksters een           ning van de regeling aangevoerde milieuvoordelen zijn op
dienstfout . Zij leiden hieruit af, dat de administratie de ten     zijn zachtst gezegd onbeduidend en konden met veel min
onrechte ingehouden bedragen moet terugbetalen vanaf                der dure en minder discriminerende maatregelen worden
het eerste besluit, aangezien ingevolge de artikelen 179 en         verwezenlijkt .
215 van het EG-Verdrag en de rechtspraak een verplich
ting tot volledige vergoeding van de schade bestaat indien          Ten tweede heeft de Commissie Richtlijn 92/81 /EEG van
                                                                    de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van
het bestaan van een dienstfout, van schade en van een oor
zakelijk verband is aangetoond .                                    de accijns op minerale oliën ( PB nr. L 316 van 31 . 10 .
                                                                    1992, blz . 12 ) verkeerd toegepast. De enige rechtsgrond
                                                                    waarop de Regeling 1997 in aanmerking kon komen voor
                                                                    een afwijking van de bij die richtlijn opgelegde verplich
                                                                    ting om accijns te heffen , is een met eenparigheid van
                                                                    stemmen genomen besluit van de Raad krachtens artikel 8 ,
Beroep, op 20 juni 1997 ingesteld door BP Chemicals                 lid 4, van de richtlijn . De suggestie dat de Regeling 1997
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                in aanmerking kan komen voor de afwijking voor proef
                               pen
                                                                    projecten bedoeld in artikel 8 , lid 2 , onder d ), van de
                                                                    richtlijn, is rechtens verkeerd en in strijd met het stand
                       ( Zaak T-l 84/97)                            punt dat de Commissie in december 1996 heeft ingenomen
                         ( 97/C 252/78 )                            toen zij verklaarde, dat de maatregelen van de aan de
                                                                    Regeling 1997 voorafgaande regeling onwettig en onvere
                      (Procestaai: Engels)                          nigbaar met de gemeenschappelijke markt waren , en uit
                                                                    drukkelijk stelde, dat die maatregelen niet in aanmerking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   konden komen voor de afwijking voor „ proefprojecten ".
 Gemeenschappen is op 20 juni 1997 beroep tegen Com                Sedertdien hebben zich geen nieuwe ontwikkelingen voor
 missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door               gedaan die een dergelijke ommekeer rechtvaardigen .


title: Gevoegde zaken C-131/04 en C-257/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  16 maart 2006  (verzoeken van de Court of Appeal, Employment Tribunal, om een prejudiciële beslissing) — C. D. Robinson-Steele tegen R. D. Retail Services Ltd (C-131/04), Michael Jason Clarke tegen Frank Staddon Ltd (C-257/04) en J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes tegen Hanson Clay Products Ltd, voorheen Marshalls Clay Products Ltd (C-257/04) (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 93/104/EG — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Betaling van loon voor jaarlijkse vakantie opgenomen in uur- of dagloon (, rolled-up holiday pay )

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 maart 2006 (verzoeken van de Court of Appeal, Employment Tribunal, om een prejudiciële beslissing) — C. D. Robinson-Steele tegen R. D. Retail Services Ltd (C-131/04), Michael Jason Clarke tegen Frank Staddon Ltd (C-257/04) en J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes tegen Hanson Clay Products Ltd, voorheen Marshalls Clay Products Ltd (C-257/04)
   (Gevoegde zaken C-131/04 en C-257/04) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 93/104/EG - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Betaling van loon voor jaarlijkse vakantie opgenomen in uur- of dagloon (,„rolled-up holiday pay”)
   (2006/C 143/14)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal, Employment Tribunal
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: C. D. Robinson-Steele (C-131/04), Michael Jason Clarke (C-257/04), J. C. Caulfield, C. F. Caulfield, K. V. Barnes (C-257/04)

      Verweersters: R. D. Retail Services Ltd (C-131/04), Frank Staddon Ltd (C-257/04), Hanson Clay Products Ltd, voorheen Marshalls Clay Products Ltd (C-257/04)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Employment Tribunal — Uitlegging van artikel 7 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18) — Verenigbaarheid van nationale regeling op grond waarvan loon voor jaarlijkse vakantie in uurloon van werknemer mag worden opgenomen en mag worden uitbetaald als deel van loon voor verrichte arbeid, en op grond waarvan het is toegestaan dat loon betreffende periode waarin daadwerkelijk vakantie wordt opgenomen niet wordt uitbetaald („rolled up holiday pay”)
   Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, verzet zich ertegen dat een deel van het aan de werknemer voor verrichte arbeid betaalde loon de betaling van vakantieloon vertegenwoordigt, zonder dat de werknemer voor de jaarlijkse vakantie een betaling ontvangt bovenop die voor verrichte arbeid. Van dit recht kan niet bij overeenkomst worden afgeweken.

               2)

               Artikel 7 van richtlijn 93/104 verzet zich ertegen dat de betaling van het loon voor de minimale jaarlijkse vakantie in de zin van deze bepaling geschiedt in gedeelten die, verspreid over het betrokken arbeidsjaar, samen met het loon voor verrichte arbeid worden uitgekeerd, en niet als uitkering uit hoofde van een bepaalde periode waarin de werknemer daadwerkelijk vakantie opneemt.

               3)

               Artikel 7 van richtlijn 93/104 verzet zich er in beginsel niet tegen dat bedragen die op transparante en begrijpelijke wijze als loon voor de minimale jaarlijkse vakantie in de zin van die bepaling in de vorm van uitkeringen in gedeelten, verspreid over het betrokken arbeidsjaar, worden uitbetaald samen met het loon voor verrichte arbeid, worden verrekend met het loon voor een bepaalde vakantie die de werknemer daadwerkelijk opneemt.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.

      PB C 217 van 28.8.2004.


title: Doorhaling van zaak T-159/02

text:
10.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 7/43
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                     Doorhaling van zaak T-131/02 (1)
—     nietig te verklaren het stilzwijgende afwijzende besluit dat                               (2004/C 7/80)
      het TABG eventueel kan worden geacht te hebben
      genomen op verzoekers klacht van 29 oktober 2002,
      waarbij hij verzocht om intrekking van een besluit                                       (Procestaal: Engels)
      van 6 augustus 2002 houdende afwijzing van een op
      24 januari 2002 op basis van artikel 24 en artikel 90,
      lid 1, van het Statuut ingediend verzoek om bijstand en           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
      vergoeding;                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 2 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
—     voorzover nodig, ook dit besluit van 6 augustus 2002              zaak T-131/02: Travelex Global and Financial Services Ltd en
      nietig te verklaren, waartegen voormelde klacht van               Interpayment Services Ltd tegen Commissie van de Europese
      29 oktober 2002 was gericht;                                      Gemeenschappen.
—     verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
      ding van 50 000 euro, onder uitdrukkelijk voorbehoud              (1) PB C 169 van 13.7.2002.
      van verhoging, verlaging of latere nadere precisering;
—     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding en
      in de voor de procedure gemaakte onontbeerlijke kosten,
      met name de kosten van domiciliëring, verplaatsing en
      verblijf alsook het honorarium van de advocaat.
                                                                                Doorhaling van zaak T-159/02 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (2004/C 7/81)
Verzoeker heeft bij de Commissie een verzoek ingediend tot                                     (Procestaal: Engels)
bijstand en opening van een onderzoek over en betaling van
schadevergoeding wegens pesten op het werk waarvan hij het
slachtoffer was binnen Eurostat.
                                                                        De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoeker baseert zijn vordering op een kennelijke beoorde-             van 15 september 2003 de doorhaling in het register gelast
lingsfout in het besluit tot afwijzing van zijn verzoek,                van zaak T-159/02: Masdar (UK) Ltd tegen Commissie van de
schending van het vertrouwensbeginsel en van de zorgplicht              Europese Gemeenschappen.
en ten slotte schending van het beginsel van gelijke behandeling
en van het recht op een normale ontwikkeling van een
loopbaan.                                                               (1) PB C 202 van 24.8.2002.
                Doorhaling van zaak T-68/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-162/03 (1)
                           (2004/C 7/79)
                                                                                (2004/C 7/82)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 15 september 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van zaak T-68/02: Masdar (UK) Ltd. tegen Commissie van de
                                                                        van 30 september 2003 de doorhaling in het register gelast
Europese Gemeenschappen.
                                                                        van zaak T-162/03: Pascal Millot tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                        (1) PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-84/04: Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/26

         Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-84/04)
   (2004/C 94/56)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Portugese regering, door de invoering door het IFADAP en de handhaving van een procedure voor de verlening van financiële bijstand uit de communautaire Structuurfondsen toe te laten die voorziet in wezenlijke vormvoorschriften die de betaling impliceren van rechten die vrijwillig noch facultatief zijn en evenmin een vergoeding voor diensten vormen, maar die dienen ter financiering van taken die de Portugese Staat met name op grond van het gemeenschapsrecht dient te verrichten, de krachtens verordening (EEG) nr. 4253/88 (1) en artikel 10 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Portugese autoriteiten verplichten de ontvangers van bijstand van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Oriëntatie”, tot betaling van de kosten in verband met de overheidstaken die de lidstaten dienen te verrichten in geval van „indirect” beheer van de financieringsinstrumenten, waarbij het aan de betrokken lidstaten staat om de projecten te selecteren, de voor vergoeding in aanmerking komende kosten te betalen en deze bij de Commissie te declareren.
   Artikel 21, lid 5, van verordening (EEG) nr. 4253/88, zoals gewijzigd, bepaalt evenwel duidelijk dat de betrokken lidstaten erop moeten toezien dat de begunstigden de bedragen van de voorschotten en van de betalingen ontvangen zonder enige aftrek van of inhouding op de aan de begunstigden betaalde steun. De termen „inhouding” en „aftrek” dienen gelet op het beslissend element, namelijk het resultaat ervan, ruim te worden uitgelegd.
   Aangezien de privaatrechtelijke overeenkomst voor het verrichten van diensten die de begunstigden met het IFADAP (Instituto de Financiamento e Apoio ao Desinvolvimento da Agricultura e Pesca; Instituut voor de Financiering en Ondersteuning van de Ontwikkeling van de Landbouw en de Visserij) hebben gesloten, samenhangt met en ondergeschikt is aan het bij de „overeenkomst inzake steunverlening” gevoegde formulier waarbij de begunstigde toestemming verleent om zijn rekening ten gunste van het IFADAP te debiteren voor de in het kader van de steunovereenkomst verrichte diensten, lijdt het nauwelijks twijfel dat de begunstigde geen vrije keuze heeft, temeer omdat hij weet dat het IFADAP het investeringsproject begeleidt en de uitvoering ervan controleert.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 september 2001 in zaak C-263/98: Koninkrĳk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1994 — Graan en rundvlees")

text:
C 3/2                    NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.1.2002
      van de eerste lidstaat hun een reëel voordeel brengt dat in                             ARREST VAN HET HOF
      aanzienlijke mate bijdraagt tot hun sociale bescherming, en
      anderzijds dat de toepassing van die regeling van de eerste
      lidstaat evenredig is aan het nagestreefde doel van algemeen
      belang.                                                                                (Zesde kamer)
2)    a)    De artikelen 59 en 60 van het Verdrag verzetten zich er                           van 20 september 2001
            niet tegen dat de regeling van een lidstaat die in een
            langere vakantie met behoud van loon voorziet dan
            richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november
                                                                          in zaak C-263/98: Koninkrijk België tegen Commissie van
            1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
            van de arbeidstijd, gedurende de detacheringsperiode ook
            wordt toegepast op de werknemers die door in andere
            lidstaten gevestigde dienstverrichters in die lidstaat zijn
            gedetacheerd.                                                 („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                                                                                1994 — Graan en rundvlees”)
      b)    Voorzover zulks gerechtvaardigd is door objectieve ver-
            schillen tussen de in de Bondsrepubliek Duitsland ge-                                    (2002/C 3/02)
            vestigde ondernemingen en de in de andere lidstaten
            gevestigde ondernemingen, verzetten de artikelen 59 en
            60 van het Verdrag zich er niet tegen dat een nationale
            regeling eerstbedoelde ondernemingen een vergoe-                                    (Procestaal: Nederlands)
            dingsaanspraak jegens het fonds geeft van de wegens
            vakantie-uitkeringen en vakantiegeld gedane uitgaven,
            terwijl die regeling voor laatsbedoelde ondernemingen niet
            in een dergelijke aanspraak voorziet, doch in de plaats
            daarvan aan de uitgezonden werknemers een rechtstreekse
            aanspraak geeft jegens dat fonds.
                                                                          In zaak C-263/98, Koninkrijk België (gemachtigden: J. Devad-
                                                                          der en vervolgens A. Snoecx, bijgestaan door H. Gilliams) tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
      c)    Het staat aan de verwijzende rechter, rekening houdend        H. van Vliet), betreffende een verzoek tot gedeeltelijke nietig-
            met het evenredigheidsbeginsel, vast te stellen welk soort    verklaring van beschikking 98/358/EG van de Commissie van
            documenten de Duitse autoriteiten rechtmatig van de           6 mei 1998 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die
            buiten Duitsland gevestigde dienstverrichters kunnen ver-     de lidstaten voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend in
            langen. Daartoe moet de verwijzende rechter beoordelen        verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
            of de objectieve verschillen tussen de situatie van de in     voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
            Duitsland gevestigde ondernemingen en die van buiten          uitgaven (PB L 163, blz. 28), voorzover daarbij uitgaven ten
            Duitsland gevestigde ondernemingen het objectief gezien       bedrage van 382 208 436 BEF die de verzoekende lidstaat in
            noodzakelijk maken dat van laatstbedoelde ondernemin-         het kader van de vooruitbetaling van uitvoerrestituties heeft
            gen extra gegevens worden verlangd.                           gedaan, van communautaire financiering worden uitgesloten,
                                                                          heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
                                                                          mann, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Mac-
                                                                          ken (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
3)    De artikelen 59 en 60 van het Verdrag verzetten zich ertegen        generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
      dat een regeling van een lidstaat inzake vakantie met behoud        20 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
      van loon wordt toegepast op alle in andere lidstaten gevestigde     luidt als volgt:
      ondernemingen die op het grondgebied van de eerste lidstaat
      diensten verrichten in de bouwsector, wanneer niet alle in de
      eerste lidstaat gevestigde ondernemingen die slechts een deel van
      hun activiteiten in de bouwsector uitoefenen, daaronder vallen      1)    Verwerpt het beroep.
      voor hun in die sector tewerkgestelde werknemers.
                                                                          2)    Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
(1) PB C 137 van 2.5.1998; PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.


title: Arrest van het Hof van 11 februari 2003 in de gevoegde zaken C-187/01 en C-385/01 (verzoek van het Oberlandesgericht Köln en de Rechtbank van eerste aanleg te Veurne om een prejudiciële beslissing): Hüseyin Gözütok (C-187/01) en Klaus Brügge (C-385/01) ("Overeenkomst ter uitvoering van het Schengen-akkoord — Beginsel ne bis in idem — Toepassingsgebied — Besluiten waarmee openbaar ministerie strafvervolging zonder rechterlĳke tussenkomst definitief beëindigt nadat verdachte aan bepaalde voorwaarden heeft voldaan")

text:
5.4.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 83/5
                    ARREST VAN HET HOF                                   nadat de verdachte heeft voldaan aan bepaalde voorwaarden en met
                                                                         name een door het openbaar ministerie vastgestelde geldsom heeft
                                                                         betaald.
                      van 11 februari 2003
                                                                         (1 ) PB C 212 van 28.7.2001, PB C 348 van 8.12.2001.
in de gevoegde zaken C-187/01 en C-385/01 (verzoek van
het Oberlandesgericht Köln en de Rechtbank van eerste
aanleg te Veurne om een prejudiciële beslissing): Hüseyin
     Gözütok (C-187/01) en Klaus Brügge (C-385/01) ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Overeenkomst ter uitvoering van het Schengen-akkoord
— Beginsel ne bis in idem — Toepassingsgebied — Besluiten                                            (Tweede kamer)
waarmee openbaar ministerie strafvervolging zonder rechter-
lijke tussenkomst definitief beëindigt nadat verdachte aan                                       van 13 februari 2003
             bepaalde voorwaarden heeft voldaan”)
                                                                         in zaak C-85/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                          (2003/C 83/08)
                                                                         („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 91/439/
                                                                                EEG”)
                 (Procestalen: Duits en Nederlands)
                                                                                (2003/C 83/09)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In de gevoegde zaken C-187/01 en C-385/01, betreffende                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 35 EU van respectieve-                                       dentie van het Hof)
lijk het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) en de Rechtbank
van eerste aanleg te Veurne (België), in de aldaar dienende
strafzaken tegen Hüseyin Gözütok (C-187/01) en Klaus Brügge
(C-385/01), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging            In zaak C-85/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
van artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het                pen (gemachtigde: M. Wolfcarius) tegen Franse Republiek
tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economi-               (gemachtigden: G. de Bergues en S. Pailler), betreffende een
sche Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek            verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek,
op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de              door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschap-            te stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II
pelijke grenzen (PB 2000, L 239, blz. 19), ondertekend te                bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991
Schengen (Luxemburg) op 19 juni 1990, heeft het Hof,                     betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), of althans door die
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,             bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en              die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La                 heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von             R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en
Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:              N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                   R. Grass, op 13 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het
ministrateur, op 11 februari 2003 een arrest gewezen waarvan             dictum luidt als volgt:
het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II
Het beginsel ne bis in idem, verankerd in artikel 54 van de                     bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991
Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de                 betreffende het rijbewijs, is de Franse Republiek de krachtens die
staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duits-                richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
land en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten
akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan     2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni
1990, is mede toepasselijk op procedures tot beëindiging van
strafvervolging zoals die aan de orde in de hoofdzaken, waarbij het      (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.
openbaar ministerie van een lidstaat zonder rechterlijke tussenkomst
een einde maakt aan een in die lidstaat ingeleide strafprocedure,


title: Zaak T-638/16: Beroep ingesteld op 7 september 2016 — Deichmann/EUIPO — Vans (Weergave van een streep op de zijkant van een schoen)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/48

         Beroep ingesteld op 7 september 2016 — Deichmann/EUIPO — Vans (Weergave van een streep op de zijkant van een schoen)
   (Zaak T-638/16)
   (2016/C 392/63)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deichmann SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vans, Inc. (Cypress, California, Verenigde Staten van Amerika)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniemerk (Weergave van een streep op de zijkant van een schoen) — inschrijvingsaanvraag nr. 10 263 895

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 juli 2016 in zaak R 408/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing aldus herzien dat de beslissing van de oppositieafdeling van 23 december 2014 wordt vernietigd, oppositie B 001919210 wordt toegewezen en Uniemerkaanvraag nr. 10 263 895 wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de vierde kamer van beroep van 6 juli 2016 in zaak R 408/2015-4 vernietigen;

               —

               het EUIPO in de kosten verwijzen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de regels 19, lid 2, en 20, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 2868/95, van artikel 151, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009, van het beginsel van rechtszekerheid en van het verbod van retroactiviteit.


title: Zaak T-685/16: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Jiménez Gasalla/EUIPO (B2B SOLUTIONS) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk B2B SOLUTIONS — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/26

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Jiménez Gasalla/EUIPO (B2B SOLUTIONS)
   (Zaak T-685/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk B2B SOLUTIONS - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 256/30)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Javier Jiménez Gasalla (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2016 (zaak R 244/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken B2B SOLUTIONS als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Carlos Javier Jiménez Gasalla wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak C-137/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 20 maart 2017 — Strafzaak tegen Van Gennip BVBA e.a.

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 20 maart 2017 — Strafzaak tegen Van Gennip BVBA e.a.
   (Zaak C-137/17)
   (2017/C 178/10)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

   Van Gennip BVBA, Antonius Johannes Maria ten Velde, Original BVBA, Antonius Cornelius Ignatius Maria van der Schoot

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kwalificeren de volgende inbreuken op de Belgische regelgeving inzake pyrotechnische artikelen als „ernstige overtredingen” in de zin van artikel 45 van richtlijn 2013/29/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van pyrotechnische artikelen:

                           a.

                           het verkopen van pyrotechnische artikelen ten belope van 2,666 kg pyrotechnische sas (kortweg „PTS”), zijnde een inbreuk op de artikelen 265,7o en 257 van het Koninklijk besluit van 23 september 1958 houdende algemeen reglement betreffende het fabriceren, opslaan, onder zich houden, verkopen, vervoeren en gebruiken van springstoffen, dat de verkoop verbiedt van pyrotechnische artikelen in een hoeveelheid groter dan 1 kg PTS, indien de consument niet beschikt over een individueel bekomen administratieve vergunning om een grotere hoeveelheid pyrotechnische artikelen onder zich te houden;

                           b.

                           het overschrijden van de afgebakende opslaglimiet en het niet respecteren van de opslaglocaties voorzien in een federale vuurwerkvergunning, terwijl er reeds een gewestelijke milieuvergunning voorhanden was voor de opslag van de effectief betrokken hogere hoeveelheden, in de betrokken locaties;

                           c.

                           het zeer tijdelijk opslaan van zeer geringe hoeveelheden pyrotechnische artikelen op verschillende niet specifiek voor de opslag vergunde locaties, binnen de perimeter van een detailhandelszaak in pyrotechnische artikelen, beschikkende over zowel een federale vuurwerkvergunning als een gewestelijke milieuvergunning?

               2)

               Verzet het beginsel van vrij verkeer van pyrotechnische artikelen zoals voorzien in artikel 6, § 1, van richtlijn 2007/23/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 mei 2007 betreffende het in handel brengen van pyrotechnische artikelen (nu artikel 4, § 1, van richtlijn 2013/29/EU […]), desgevallend samen gelezen met artikel 10 van richtlijn 2006/123/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, zich tegen een nationale regeling die de opslagplaatsen van richtlijnconforme pyrotechnische artikelen, verbonden aan de kleinhandel, onderwerpt aan de dubbele vereiste van het beschikken over enerzijds een vergunning afgeleverd in het kader van de wetgeving betreffende het fabriceren, opslaan, onder zich houden, verkopen, vervoeren en gebruiken van springstoffen en anderzijds een vergunning afgeleverd in het kader van de wetgeving betreffende de milieuvergunningen voor hinderlijke inrichtingen, terwijl beide vergunningsregimes in wezen hetzelfde doel beogen (het preventief beogen van veiligheidsrisico's), en één van deze twee vergunningsregimes (in casu dit betreffende de springstoffen) een (zeer) lage maximumgrens voor de opslag van feestvuurwerk (ten belope van 50kg pyrotechnisch sas (d.i. de actieve stof) vooropstelt?

               3)

               Verzet het beginsel van het vrije verkeer van pyrotechnische artikelen, zoals voorzien in artikel 4, § 1, van richtlijn 2013/29/[…] en artikel 6, § 2, van richtlijn 2007/23/EG […] (desgevallend samen gelezen met de artikelen 34, 35 en 36 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie) en jo. het proportionaliteitsbeginsel, zich tegen een nationale regeling die het bezit of gebruik door en verkoop aan consumenten verbiedt van feestvuurwerk (vuurwerk van categorieën 2 en 3 sensu richtlijn 2007/23/EG) bevattende meer dan 1 kg pyrotechnische sas?

      (1)  PB 2013, L 178, blz. 27

      (2)  PB 2007, L 154, blz. 1

      (3)  PB 2006, L 376, blz. 36


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-303/04 (verzoek van het Tribunale di Voghera om een prejudiciële beslissing): Lidl Italia Srl tegen Comune di Stradella (Normen en technische voorschriften — Richtlijn 98/34/EG — Begrip „technisch voorschrift” — Niet-biologisch afbreekbare wattenstaafjes)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-303/04 (verzoek van het Tribunale di Voghera om een prejudiciële beslissing): Lidl Italia Srl tegen Comune di Stradella (1)

   (Normen en technische voorschriften - Richtlijn 98/34/EG - Begrip „technisch voorschrift” - Niet-biologisch afbreekbare wattenstaafjes)
   (2005/C 281/08)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-303/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale di Voghera (Italië) bij beslissing van 1 juli 2004, ingekomen bij het Hof op 16 juli 2004, in de procedure Lidl Italia Srl tegen Comune di Stradella, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 1, sub 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale wettelijke bepaling als artikel 19 van wet nr. 93 van 23 maart 2001 een technisch voorschrift vormt voorzover zij het verhandelen verbiedt van wattenstaafjes die niet van biologisch afbreekbare materialen zijn vervaardigd volgens een nationale norm.

               2)

               Artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 98/34, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale bepaling die een technisch voorschrift vormt, zoals artikel 19 van wet nr. 93 van 23 maart 2001, voorafgaand aan de vaststelling ervan de Commissie van de Europese Gemeenschappen moet worden meegedeeld.

               3)

               Artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 98/34, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48, moet aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat, een nationale bepaling die een technisch voorschrift vormt, zoals artikel 19 van wet nr. 93/2001, buiten toepassing te laten wanneer zij niet voorafgaand aan de vaststelling ervan aan de Commissie is meegedeeld.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak C-335/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) op 6 juni 2017 — Neli Valcheva/Georgios Babanarakis

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven kasatsionen sad (Bulgarije) op 6 juni 2017 — Neli Valcheva/Georgios Babanarakis
   (Zaak C-335/17)
   (2017/C 269/15)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven kasatsionen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster in cassatie: Neli Valcheva

      Verweerder in cassatie: Georgios Babanarakis

      Prejudiciële vraag

   Moet het in artikel 1, lid 2, onder a), en artikel 2, punt 10, van verordening (EG) nr. 2201/2003 (1) van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid gebruikte begrip „omgangsrecht” aldus worden uitgelegd dat het niet alleen ziet op de omgang tussen de ouders en het kind, maar ook op de omgang met andere verwanten dan de ouders, namelijk de grootouders?

      (1)  PB 2003, L 338, blz. 1.


title: Zaak C-6/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 januari 2013 door het IDT Biologika GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2012 in zaak T-503/10, IDT Biologika GmbH/Europese Commissie

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/14

         Hogere voorziening ingesteld op 4 januari 2013 door het IDT Biologika GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2012 in zaak T-503/10, IDT Biologika GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-6/13 P)
   2013/C 108/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: IDT Biologika GmbH (vertegenwoordigers: R. Gross en T. Kroupa, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012, dat rekwirante per fax is betekend op 26 oktober 2012, te vernietigen;

               —

               de beslissing van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië van 1 september 2010 tot afwijzing van de door IDT Biologica GmbH ingediende offerte in het kader van perceel nr. 1 van de aanbesteding met referentie EuropeAid/129809/C/SUP/RS voor de levering van een vaccin tegen hondsdolheid aan het begunstigde ministerie van Landbouw, Bosbouw en Waterbeheer van de Republiek Servië en tot gunning van de betreffende opdracht aan een samenwerkingsverband van verscheidene ondernemingen onder leiding van „Bioveta a.s.”, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de bestreden beslissing heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het verzoek van rekwirante af te wijzen.
   De door verweerster, de Europese Commissie, te nemen discretionaire beslissing in het kader van de litigieuze aanbestedingsprocedure is vanuit feitelijk en vakinhoudelijk oogpunt onjuist genomen.
   In het bijzonder heeft het Gerecht ten onrechte aangenomen dat Bioveta a.s., in het kader van de litigieuze aanbestedingsprocedure, de veiligheid van de aangeboden producten kon bewijzen aan de hand van nationale toelatingen en dat afzonderlijke proeven welke aantonen dat het aangeboden product non-virulent is voor mens en primaten niet vereist waren.
   Bovendien heeft Bioveta a.s. niet aangetoond dat hun vaccin niet op een origineel, maar op een gemodificeerde virusstam SAD-Bern is gebaseerd.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2002 in zaak C-258/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Vaststelling van door verontreiniging beïnvloede wateren — Aanwĳzing van kwetsbare zones")

text:
10.8.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 191/5
2)      Richtlijn 89/665/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/             1)    Verwerpt het beroep.
        50/EEG, verzet zich ertegen dat een nationale regeling de
        wettigheidstoetsing van de intrekking van een aanbesteding          2)    Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten.
        beperkt tot een onderzoek van de enkele vraag of dit besluit al
        dan niet arbitrair is.
3)      Het tijdstip waarvan moet worden uitgegaan voor de beoorde-         (1) PB C 247 van 26.8.2000.
        ling van de wettigheid van het besluit van de aanbestedende
        dienst tot intrekking van een aanbesteding, moet door het
        nationale recht worden bepaald, met dien verstande dat de
        toepasselijke nationale voorschriften niet ongunstiger mogen
        zijn dan die welke voor soortgelijke vorderingen krachtens
        nationaal recht gelden en de uitoefening van de door de
        communautaire rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet
        onmogelijk of uiterst moeilijk mogen maken.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( 1)  PB C 149 van 27.5.2000.
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 27 juni 2002
                      ARREST VAN HET HOF                                    in zaak C-258/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                            van 18 juni 2002
                                                                            („Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming
in zaak C-242/00: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
                                                                            van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
           missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            bronnen — Vaststelling van door verontreiniging beïnvloede
                                                                                wateren — Aanwijzing van kwetsbare zones”)
(„Staatssteunmaatregelen — Voorgenomen steunmaatrege-
len — Beschikking van Commissie waarbij wordt vastgesteld
dat steunmaatregel verenigbaar is met gemeenschappelijke                                              (2002/C 191/08)
markt — Niet-bezwarend besluit — Regionale steunmaatre-
     gelen — Definitie van in aanmerking komende regio’s”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                             (2002/C 191/07)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                             (Procestaal: Duits)                                                      dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                             dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-258/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-
In zaak C-242/00, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:                    tigden: J.-F. Dobelle en D. Colas, vervolgens G. de Bergues en
W.-D. Plessing, bijgestaan door R. M. Bierwagen) tegen Com-                 D. Colas), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde:
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                        S. Ortiz Vaamonde), betreffende een verzoek om vast te stellen
K.-D. Borchardt en J. Macdonald Flett), betreffende een beroep              dat de Franse Republiek, door te verzuimen overeenkomstig
tot nietigverklaring van beschikking 2001/272/EG van de                     artikel 3 en bijlage I van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
Commissie van 14 maart 2000 betreffende de nieuwe afba-                     12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen
kening van steungebieden van het gemeenschappelijk actiepro-                verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375,
gramma „Verbetering van de regionale economische structuur”                 blz. 1; hierna: „richtlijn”), op passende wijze de wateren vast te
in Duitsland voor de periode van 1 januari 2000 tot en met                  stellen die door verontreiniging worden beïnvloed en, bijge-
31 december 2003 voor West-Duitsland en Berlijn (PB 2001,                   volg, niet de kwetsbare zones aan te wijzen, de krachtens deze
L 97, blz. 27), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-            richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
drı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en N. Colneric,            heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puis-                  (rapporteur), kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann,
sochet (rapporteur), M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris en               R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;                generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, administrateur,
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 18 juni 2002 een              op 27 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          als volgt:
 ---pagebreak--- C 191/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
1)    Door te verzuimen overeenkomstig artikel 3 en bijlage I van           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991
      inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door            2)    Verwijst Simon in de kosten.
      nitraten uit agrarische bronnen, op passende wijze de wateren
      vast te stellen die door verontreiniging worden beïnvloed en,
      bijgevolg, niet de kwetsbare zones aan te wijzen, is de               (1) PB C 233 van 12.8.2000.
      Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende
      verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
3)    Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 20 juni 2002
                                                                            in zaak C-287/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            („Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2,
                                                                            punt 1, en 13, A, lid 1, sub i — Onder bezwarende titel
                           (Zesde kamer)
                                                                            verrichte onderzoeksactiviteiten van openbare instellingen
                                                                                voor hoger onderwijs — Vrijstelling”)
                         van 27 juni 2002
                                                                                (2002/C 191/10)
in zaak C-274/00 P: Odette Simon tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)                                                        (Procestaal: Duits)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Aanspraak op                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
status van tijdelijk functionaris — Verzoek niet tijdig                                               dentie van het Hof)
ingediend — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Hogere
voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kenne-
                          lijk ongegrond”)
                                                                            In zaak C-287/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (2002/C 191/09)                                   pen (gemachtigden: G. Wilms en K. Gross) tegen Bondsrepu-
                                                                            bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en T. Jürgensen),
                                                                            betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsrepu-
                          (Procestaal: Frans)                               bliek Duitsland, door bij § 4, punt 21a, van het Umsatzsteuer-
                                                                            gesetz (wet op de omzetbelasting) van 27 april 1993 (BGBl.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  1993 I, blz. 565), zoals gewijzigd bij § 4, lid 5, van het
                          dentie van het Hof)                               Umsatzsteuergesetz-Änderungsgesetz van 12 december 1996
                                                                            (BGBl. 1996 I, blz. 1851), de onderzoeksactiviteiten van
                                                                            openbare instellingen voor hoger onderwijs van de belasting
                                                                            over de toegevoegde waarde vrij te stellen, de verplichtingen
In zaak C-274/00 P: Odette Simon, Luxemburg, aanvankelijk                   niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, vervolgens door L. Misson,               de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
avocats, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffen-                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
de hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (enkelvoudige                  lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
kamer) van 10 mei 2000, Simon/Commissie (T-177/97,                          L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
JurAmbt., blz. I-A-75 en II-319), strekkende tot vernietiging               volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur),
van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie                   D. A. O. Edward, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall,                    rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op
bijgestaan door D. Waelbroeck), heeft het Hof (Zesde kamer),                20 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric              volgt:
(rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:             1)    Door bij § 4, punt 21a, van het Umsatzsteuergesetz (wet op de
L. Hewlett, administrateur, op 27 juni 2002 een arrest gewezen                    omzetbelasting) van 27 april 1993, zoals gewijzigd bij
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               artikel 4, lid 5, van het Umsatzsteuergesetz-Änderungsgesetz


title: Zaak T-445/09 en T-448/09: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/27

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Zaak T-445/09 en T-448/09) (1)

   2013/C 71/42
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak T-11/14: Arrest van het Gerecht van 21 januari 2015 — Grundig Multimedia/BHIM (Pianissimo) („Gemeenschapsmerk – Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Pianissimo – Merk bestaande uit een reclameslogan – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 – Gelijke behandeling”)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/29

      Arrest van het Gerecht van 21 januari 2015 — Grundig Multimedia/BHIM (Pianissimo)
      (Zaak T-11/14) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Pianissimo - Merk bestaande uit een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gelijke behandeling”)
      (2015/C 073/38)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Grundig Multimedia AG (Stansstad, Zwitserland) (vertegenwoordiger: S. Walter, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Bonne en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2013 (zaak R 441/2013-4) waarbij de afwijzing van de aanvraag tot inschrijving van het woordteken Pianissimo als gemeenschapsmerk is bevestigd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Grundig Multimedia AG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 135 van 5.5.2014.