title: Zaak C-358/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — UBS Europe SE, voorheen UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin e.a. (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijn 2004/39/EG — Artikel 54, leden 1 en 3 — Omvang van de verplichting van nationale autoriteiten die financieel toezicht uitoefenen om het beroepsgeheim te eerbiedigen — Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er niet langer sprake is van toereikende beroepsintegriteit — Gevallen die onder het strafrecht vallen — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 47 en 48 — Rechten van de verdediging — Toegang tot het dossier)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/5

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — UBS Europe SE, voorheen UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin e.a.
      (Zaak C-358/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Richtlijn 2004/39/EG - Artikel 54, leden 1 en 3 - Omvang van de verplichting van nationale autoriteiten die financieel toezicht uitoefenen om het beroepsgeheim te eerbiedigen - Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er niet langer sprake is van toereikende beroepsintegriteit - Gevallen die onder het strafrecht vallen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 47 en 48 - Rechten van de verdediging - Toegang tot het dossier))
      (2018/C 408/03)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour administrative

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: UBS Europe SE, voorheen UBS (Luxembourg) SA, Alain Hondequin e.a.

         in tegenwoordigheid van: DV, EU, Commission de surveillance du secteur financier (CSSF), Orde van advocaten bij de balie te Luxemburg

         Dictum

      Artikel 54 van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat:

                  —

                  de in artikel 1 en 3 van dit artikel opgenomen woorden „gevallen die onder het strafrecht […] vallen” niet zien op een situatie waarin de door de lidstaten voor de vervulling van de in deze richtlijn vastgelegde taken aangewezen autoriteiten een maatregel vaststellen waarmee zij, zoals het geval is bij de maatregel die in het hoofdgeding aan de orde is, een persoon verbieden om binnen een onder toezicht staande onderneming een bestuurs- of andere functie te vervullen die alleen met goedkeuring kan worden uitgeoefend en hem bevelen om al zijn functies zo snel mogelijk neer te leggen, omdat deze persoon niet langer voldoet aan de voorwaarden inzake beroepsintegriteit van artikel 9 van deze richtlijn, welke maatregel behoort tot de maatregelen die de bevoegde autoriteiten moeten nemen bij de uitoefening van de bevoegdheden waarover zij krachtens de bepalingen van titel II van deze zelfde richtlijn beschikken. Voornoemde bepaling, waarin is bepaald dat de verplichting het beroepsgeheim te eerbiedigen bij wijze van uitzondering in een dergelijk geval buiten toepassing kan worden gelaten, heeft immers betrekking op de doorgifte of het gebruik van vertrouwelijke gegevens met het oog op overeenkomstig het nationale strafrecht ingestelde vervolgingen dan wel dienovereenkomstig opgelegde sancties;

                  —

                  de nakoming van de in lid 1 van dit artikel, gelezen in samenhang met de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, vastgelegde verplichting het beroepsgeheim te eerbiedigen, zodanig moet worden gewaarborgd en deze verplichting zodanig ten uitvoer moet worden gelegd dat de verdedigingsrechten op hiermee verenigbare wijze in acht worden genomen. Bijgevolg staat het aan de bevoegde nationale rechterlijke instantie om, wanneer een bevoegde autoriteit op grond van de genoemde verplichting weigert bij haar berustende informatie door te geven die niet is opgenomen in het dossier over de persoon tegen wie een bezwarende handeling is gericht, te toetsen of deze informatie objectief verband houdt met de tegen deze persoon geuite beschuldigingen en, indien dit zo is, het belang van de betrokken persoon om te beschikken over de noodzakelijke informatie waarmee zijn verdedigingsrechten ten volle kunnen worden uitgeoefend en de belangen verbonden aan de handhaving van de vertrouwelijkheid van informatie die valt onder de verplichting het beroepsgeheim te eerbiedigen, tegen elkaar af te wegen alvorens een besluit te nemen over de doorgifte van elk van de gevraagde gegevens.

         (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak C-373/17 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 september 2018 — Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH / Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Afwijzing van een klacht door de Europese Commissie — Geen belang van de Europese Unie)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/27

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 20 september 2018 — Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH / Europese Commissie
      (Zaak C-373/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Mededinging - Afwijzing van een klacht door de Europese Commissie - Geen belang van de Europese Unie))
      (2018/C 408/34)
      Procestaal: Pools

         Partijen

         Rekwiranten: Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o., Agria Beteiligungsgesellschaft mbH, Star Agro Analyse und Handels GmbH (vertegenwoordigers: P. Graczyk, adwokat en W. Rocławski, radca prawny)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Szczodrowski en A. Dawes, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Agria Polska sp. z o.o., Agria Chemicals Poland sp. z o.o. en Agria Beteiligungsgesellschaft mbH worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Star Agro Analyse und Handels GmbH draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak T-233/17: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Portugal / Commissie („ELGF en ELFPO — Van financiering uitgesloten uitgaven — Door Portugal verrichte uitgaven — Rechtstreekse betalingen — Posei-programma — Overschrijding van plafonds — Te late betalingen — Artikel 11, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 885/2006 — Dubbele financiële correctie — Rechten van verdediging — Evenredigheid”)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/51

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Portugal / Commissie
      (Zaak T-233/17) (1)

      ((„ELGF en ELFPO - Van financiering uitgesloten uitgaven - Door Portugal verrichte uitgaven - Rechtstreekse betalingen - Posei-programma - Overschrijding van plafonds - Te late betalingen - Artikel 11, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 885/2006 - Dubbele financiële correctie - Rechten van verdediging - Evenredigheid”))
      (2018/C 408/65)
      Procestaal: Portugees

         Partijen

         Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, D. Bianchi en B. Rechena, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2017) 766 final van de Commissie van 14 februari 2017 houdende onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarbij de uitgaven die de Portugese Republiek heeft gedeclareerd in het kader van het Posei-programma — Specifieke voorzieningsregeling — en rechtstreekse betalingen voor het seizoen 2010 van financiering worden uitgesloten

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak C-448/17: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — EOS KSI Slovensko s.r.o. / Ján Danko, Margita Danková (Prejudiciële verwijzing — Overeenkomsten met consumenten — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Artikel 4, lid 2, en artikel 5 — Verplichting om bedingen duidelijk en begrijpelijk op te stellen — Artikel 7 — Beroep op de rechter door personen of organisaties die een legitiem belang hebben bij de bescherming van consumenten tegen het gebruik van oneerlijke bedingen — Nationale regeling op grond waarvan een consumentenorganisatie slechts in de procedure kan interveniëren na instemming van de consument — Consumentenkrediet — Richtlijn 87/102/EEG — Artikel 4, lid 2 — Verplichting om het jaarlijkse kostenpercentage in de schriftelijke overeenkomst te vermelden — Overeenkomst die slechts een wiskundige formule voor de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage bevat, zonder vermelding van de voor deze berekening benodigde gegevens)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/27

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowakije) — EOS KSI Slovensko s.r.o. / Ján Danko, Margita Danková
      (Zaak C-448/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Overeenkomsten met consumenten - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen - Artikel 4, lid 2, en artikel 5 - Verplichting om bedingen duidelijk en begrijpelijk op te stellen - Artikel 7 - Beroep op de rechter door personen of organisaties die een legitiem belang hebben bij de bescherming van consumenten tegen het gebruik van oneerlijke bedingen - Nationale regeling op grond waarvan een consumentenorganisatie slechts in de procedure kan interveniëren na instemming van de consument - Consumentenkrediet - Richtlijn 87/102/EEG - Artikel 4, lid 2 - Verplichting om het jaarlijkse kostenpercentage in de schriftelijke overeenkomst te vermelden - Overeenkomst die slechts een wiskundige formule voor de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage bevat, zonder vermelding van de voor deze berekening benodigde gegevens))
      (2018/C 408/35)
      Procestaal: Slowaaks

         Verwijzende rechter

      Krajský súd v Prešove

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: EOS KSI Slovensko s.r.o.

         Verwerende partijen: Ján Danko, Margita Danková

         in tegenwoordigheid van: Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS

         Dictum

                  1)

                  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, gelezen in samenhang met het gelijkwaardigheidsbeginsel, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan een consumentenorganisatie niet in het belang van de consument kan interveniëren in een betalingsbevelprocedure betreffende een individuele consument en evenmin verzet kan aantekenen tegen een dergelijk bevel wanneer die consument het betalingsbevel niet heeft betwist, indien in die regeling aan de interventie van consumentenorganisaties in door het Unierecht beheerste geschillen daadwerkelijk voorwaarden worden gesteld die minder gunstig zijn dan die welke gelden voor uitsluitend door het nationale recht beheerste geschillen, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

                  2)

                  Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die weliswaar bij de afgifte van een betalingsbevel tegen een consument voorziet in de beoordeling van de oneerlijkheid van de bedingen in een tussen een verkoper en die consument gesloten overeenkomst, maar de bevoegdheid tot afgifte van dat betalingsbevel verleent aan een administratief functionaris van een rechterlijke instantie, die niet de hoedanigheid van rechter heeft, en voorts voorschrijft dat verzet binnen vijftien dagen moet worden aangetekend en inhoudelijk moet worden gemotiveerd, indien er van een dergelijke ambtshalve beoordeling geen sprake is bij de executie van dat bevel, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

                  3)

                  Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een consumentenkredietovereenkomst geen opgave bevat van het jaarlijks kostenpercentage, maar enkel een wiskundige vergelijking voor de berekening van dit jaarlijks kostenpercentage zonder vermelding van de voor deze berekening benodigde gegevens, en voorts de rentevoet niet vermeldt, deze omstandigheid een beslissende factor is voor de betrokken nationale rechter die beoordeelt of het in deze overeenkomst opgenomen beding betreffende de kosten van dat krediet duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd in de zin van die bepaling.

         (1)  PB C 382 van 13.11.2017.


title: Zaak C-466/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Trento — Italië) — Chiara Motter / Provincia autonoma di Trento (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Overheidssector — Docenten secundair onderwijs — Aanstelling in de openbare dienst van werknemers voor bepaalde tijd door middel van een procedure van aanwerving op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken — Bepaling van de anciënniteit — Gedeeltelijke inaanmerkingneming van de diensttijdvakken die zijn vervuld in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/28

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Trento — Italië) — Chiara Motter / Provincia autonoma di Trento
      (Zaak C-466/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, Unice en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Overheidssector - Docenten secundair onderwijs - Aanstelling in de openbare dienst van werknemers voor bepaalde tijd door middel van een procedure van aanwerving op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken - Bepaling van de anciënniteit - Gedeeltelijke inaanmerkingneming van de diensttijdvakken die zijn vervuld in het kader van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd))
      (2018/C 408/36)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale di Trento

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Chiara Motter

         Verwerende partij: Provincia autonoma di Trento

         Dictum

      Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat hij zich in beginsel niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, krachtens welke, bij de aanwerving van een werknemer als statutair ambtenaar op de grondslag van schriftelijke bewijsstukken, met het oog op diens indeling in een salarisgroep de diensttijdvakken die zijn vervuld op grond van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd tot en met het vierde jaar volledig, en na het vierde jaar gedeeltelijk, dat wil zeggen voor twee derde, in aanmerking worden genomen.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak T-328/17: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk BBQLOUMI — Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/52

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — M. J. Dairies (BBQLOUMI)
      (Zaak T-328/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk BBQLOUMI - Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 408/67)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, V. Marsland, solicitor, en S. Baran, barrister)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Rajh, D. Walicka en D. Gája, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: M. J. Dairies EOOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: D. Dimitrova, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 16 maart 2017 (zaak R 497/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en M. J. Dairies

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak C-438/16 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 — Europese Commissie / Franse Republiek, IFP Énergies nouvelles [Hogere voorziening — Staatssteun — Steunregeling die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd — Onbeperkte staatsgarantie die is verleend aan het Institut Français du Pétrole (IFP) door hieraan de rechtsvorm établissement public à caractère industriel et commercial (EPIC) toe te kennen — Besluit waarbij wordt verklaard dat deze maatregel ten dele geen staatssteun vormt en ten dele staatssteun die met de interne markt verenigbaar is, mits bepaalde voorwaarden in acht worden genomen — Begrip „steunregeling” — Vermoeden van het bestaan van een voordeel — Bewijslast en bewijsvereisten]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/6

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 — Europese Commissie / Franse Republiek, IFP Énergies nouvelles
      (Zaak C-438/16 P) (1)

      ([Hogere voorziening - Staatssteun - Steunregeling die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd - Onbeperkte staatsgarantie die is verleend aan het Institut Français du Pétrole (IFP) door hieraan de rechtsvorm établissement public à caractère industriel et commercial (EPIC) toe te kennen - Besluit waarbij wordt verklaard dat deze maatregel ten dele geen staatssteun vormt en ten dele staatssteun die met de interne markt verenigbaar is, mits bepaalde voorwaarden in acht worden genomen - Begrip „steunregeling” - Vermoeden van het bestaan van een voordeel - Bewijslast en bewijsvereisten])
      (2018/C 408/04)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en J. Bousin, gemachtigden), IFP Énergies nouvelles (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en E. Lagathu, avocats)

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 26 mei 2016, Frankrijk en IFP Énergies nouvelles/Commissie (T-479/11 en T-157/12, EU:T:2016:320), wordt vernietigd voor zover het Gerecht bij dit arrest artikel 1, leden 3 tot en met 5, en de artikelen 2 tot en met 12 van besluit 2012/26/EU van de Commissie van 29 juni 2011 betreffende steunmaatregel C 35/08 (ex NN 11/2008) door Frankrijk aan het Institut français du pétrole toegekend, nietig heeft verklaard.

                  2)

                  De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

         (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak T-457/17: Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Medisana/EUIPO (happy life) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk happy life — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/54

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2018 — Medisana/EUIPO (happy life)
      (Zaak T-457/17) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk happy life - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2018/C 408/69)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Medisana AG (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Söder en D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2017 (zaak R 1965/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken happy life als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Medisana AG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak C-176/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich — Polen) — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej/Mariusz Wawrzosek (Prejudiciële verwijzing — Consumentenbescherming — Richtlijn 93/13/EG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Richtlijn 2008/48/EG — Betalingsbevelprocedure op basis van een orderbriefje tot zekerheid van uit een consumentenkredietovereenkomst voortvloeiende verplichtingen)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/20

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich — Polen) — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej/Mariusz Wawrzosek
      (Zaak C-176/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Consumentenbescherming - Richtlijn 93/13/EG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Richtlijn 2008/48/EG - Betalingsbevelprocedure op basis van een orderbriefje tot zekerheid van uit een consumentenkredietovereenkomst voortvloeiende verplichtingen))
      (2018/C 408/24)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej

         Verwerende partij: Mariusz Wawrzosek

         Dictum

      Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, die het mogelijk maakt om een betalingsbevel uit te vaardigen op grond van een naar zijn vorm rechtsgeldig orderbriefje, dat als zekerheid dient voor een uit een consumentenkredietovereenkomst voortvloeiende vordering, wanneer het voor de ter uitvaardiging van een betalingsbevel aangezochte rechter niet mogelijk is om het eventueel oneerlijke karakter van de bedingen van deze overeenkomst te beoordelen, aangezien de modaliteiten voor de uitoefening van het recht om verzet aan te tekenen tegen een dergelijk bevel niet kunnen garanderen dat de rechten die de consument aan deze richtlijn ontleent, worden geëerbiedigd.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak C-555/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — 2M-Locatel A/S / Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Onderverdelingen 8528 71 13 en 8528 71 90 — Toestel dat kan worden gebruikt voor de ontvangst, afstelling en verwerking van televisiesignalen die rechtstreeks worden overgebracht via internetprotocoltelevisie)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/30

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — 2M-Locatel A/S / Skatteministeriet
      (Zaak C-555/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Onderverdelingen 8528 71 13 en 8528 71 90 - Toestel dat kan worden gebruikt voor de ontvangst, afstelling en verwerking van televisiesignalen die rechtstreeks worden overgebracht via internetprotocoltelevisie))
      (2018/C 408/39)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Østre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: 2M-Locatel A/S

         Verwerende partij: Skatteministeriet

         Voorwerp

      De gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006, moet aldus worden uitgelegd dat toestellen die kunnen worden gebruikt voor de ontvangst, afstelling en verwerking van televisiesignalen die rechtstreeks worden overgebracht via internetprotocoltelevisie, zoals de toestellen die in het hoofdgeding aan de orde zijn, moeten worden ingedeeld in postonderverdeling 8528 71 90 van de gecombineerde nomenclatuur, mits zij niet zijn uitgerust met een videotuner of „televisietuner”. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit laatste het geval is.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017


title: Zaak C-520/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 2 augustus 2018 — Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX / Ministerraad

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/39

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 2 augustus 2018 — Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX / Ministerraad
      (Zaak C-520/18)
      (2018/C 408/52)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Grondwettelijk Hof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Ordre des barreaux francophones et germanophone, Académie Fiscale ASBL, UA, Liga voor Mensenrechten ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, VZ, WY, XX

         Verwerende partij: Ministerraad

         Andere partij: Child Focus

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient artikel 15, lid 1, van de richtlijn 2002/58/EG, in samenhang gelezen met het recht op veiligheid, gewaarborgd bij artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en het recht op eerbiediging van de persoonsgegevens, zoals gewaarborgd bij de artikelen 7, 8 en 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die welke in het geding is, die voorziet in een algemene verplichting voor de operatoren en aanbieders van elektronische communicatiediensten om de verkeers- en locatiegegevens in de zin van de richtlijn 2002/58/EG, die door hen worden gegenereerd of verwerkt in het kader van het aanbieden van die diensten, te bewaren, nationale regeling die niet alleen ten doel heeft het onderzoeken, opsporen en vervolgen van feiten van zware criminaliteit, maar ook het waarborgen van de nationale veiligheid, de verdediging van het grondgebied en van de openbare veiligheid, het onderzoeken, opsporen en vervolgen van andere feiten dan die van zware criminaliteit of het voorkomen van een verboden gebruik van de elektronische communicatiesystemen, of de verwezenlijking van een andere doelstelling die is geïdentificeerd bij artikel 23, lid 1, van de verordening (EU) 2016/679 (1) en die bovendien onderworpen is aan nader in die regeling opgenomen waarborgen op het vlak van de bewaring van de gegevens en van de toegang ertoe?

                  2)

                  Dient artikel 15, lid 1, van de richtlijn 2002/58/EG (2), gelezen in samenhang met de artikelen 4, 7, 8, 11 en 52, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in die zin te worden geïnterpreteerd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die welke in het geding is, die voorziet in een algemene verplichting voor de operatoren en aanbieders van elektronische communicatiediensten om de verkeers- en locatiegegevens in de zin van de richtlijn 2002/58/EG, die door hen worden gegenereerd of verwerkt in het kader van het aanbieden van die diensten, te bewaren, indien die regeling mede tot doel heeft om de op de overheid rustende positieve verplichtingen ingevolge de artikelen 4 en 8 van het Handvest te bewerkstelligen om te voorzien in een wettelijk kader dat een effectief strafrechtelijk onderzoek en een daadwerkelijke bestraffing van seksueel misbruik van minderjarigen mogelijk maakt en het effectief mogelijk maakt om de pleger van het misdrijf te identificeren, ook wanneer gebruik wordt gemaakt van elektronische communicatiemiddelen?

                  3)

                  Zou het Grondwettelijk Hof, indien het op grond van het antwoord verstrekt op de eerste of de tweede prejudiciële vraag tot de conclusie zou komen dat de bestreden wet één of meer van de uit de in die vragen vermelde bepalingen voortvloeiende verplichtingen schendt, de gevolgen van de wet van 29 mei 2016 betreffende het verzamelen en het bewaren van de gegevens in de sector van de elektronische communicatie tijdelijk kunnen handhaven teneinde rechtsonzekerheid te voorkomen en het mogelijk te maken dat de voorheen verzamelde en bewaarde gegevens alsnog kunnen gebruikt worden voor de door de wet beoogde doeleinden?

         (1)  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB L 201, blz. 37).

         (2)  Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119, blz. 1).


title: Zaak C-523/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 8 augustus 2018 — Engie Cartagena S.L. / Ministerio para la Transición Ecológica (voorheen Ministerio de Industria, Energía y Turismo)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/40

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 8 augustus 2018 — Engie Cartagena S.L. / Ministerio para la Transición Ecológica (voorheen Ministerio de Industria, Energía y Turismo)
      (Zaak C-523/18)
      (2018/C 408/53)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Audiencia Nacional

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Engie Cartagena S.L.

         Verwerende partij: Ministerio para la Transición Ecológica (voorheen Ministerio de Industria, Energía y Turismo)

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Vormt het volgende voorschrift uit de derde aanvullende bepaling van Real Decreto-Ley 14/2010, met het opschrift „Financiering van plannen voor energiebesparing en -efficiëntie voor de jaren 2011, 2012 en 2013”, een openbaredienstverplichting in de zin van artikel 3, lid 2, van richtlijnen 2003/54/EG (1) en 2009/72/EG (2):

                              „1.

                              De bedragen ten laste van het elektriciteitssysteem die zijn bestemd voor de financiering van het actieplan 2008-2012, dat is goedgekeurd bij akkoord van de ministerraad van 8 juli 2005, waarmee de maatregelen worden ingevoerd van het document „Strategie voor energiebesparing en -efficiëntie in Spanje 2004-2012”, dat is goedgekeurd bij akkoord van de ministerraad van 28 november 2003, welke bedragen voor de jaren 2011 en 2012 zijn vastgesteld op respectievelijk 270 miljoen EUR en 250 miljoen EUR, moeten worden gefinancierd door middel van de bijdrage van elk van de elektriciteitsproducenten, volgens de percentages van de hiernavolgende tabel:

                                             Onderneming

                                             Percentage

                                          Endesa Generación, S.A.

                                          34,66

                                          Iberdrola Generación, S.A.

                                          32,71

                                          GAS Natural S.D.G, S.A.

                                          16,37

                                          Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A.

                                          4,38

                                          E.ON Generación, S.L.

                                          2,96

                                          AES Cartagena, S.R.L.

                                          2,07

                                          Bizkaia Energía, S.L.

                                          1,42

                                          Castelnou Energía, S.L.

                                          1,58

                                          Nueva Generadora del Sur, S.A.

                                          1,62

                                          Bahía de Bizkaia Electricidad, S.L.

                                          1,42

                                          Tarragona Power, S.L.

                                          0,81

                                          Totaal

                                          100,00 ”?

                  2)

                  Indien het daadwerkelijk een openbaredienstverplichting betreft, is zij dan duidelijk gedefinieerd, transparant, niet-discriminerend en controleerbaar?

         (1)  Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (PB 2003, L 176, blz. 37).

         (2)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB 2009, L 211, blz. 55).


title: Zaak T-488/17: Arrest van het Gerecht van 20 september 2018 — Ghost — Corporate Management/EUIPO (Dry Zone) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Dry Zone — Beroepstermijn — Overschrijding van termijn — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 68 van verordening (EU) 2017/1001] — Afwezigheid van toeval of overmacht — Verplichting tot oplettendheid en zorgvuldigheid — Gewettigd vertrouwen”]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/54

      Arrest van het Gerecht van 20 september 2018 — Ghost — Corporate Management/EUIPO (Dry Zone)
      (Zaak T-488/17) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Dry Zone - Beroepstermijn - Overschrijding van termijn - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 68 van verordening (EU) 2017/1001] - Afwezigheid van toeval of overmacht - Verplichting tot oplettendheid en zorgvuldigheid - Gewettigd vertrouwen”])
      (2018/C 408/70)
      Procestaal: Portugees

         Partijen

         Verzoekende partij: Ghost — Corporate Management SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: S. de Barros Araújo, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 juni 2017 (zaak R 683/2017-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Dry Zone als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Ghost — Corporate Management SA wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 309 van 18.9.2017.


title: Zaak C-312/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm — Duitsland) — Surjit Singh Bedi / Bundesrepublik Deutschland, Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2, lid 2 — Verbod van discriminatie op grond van handicap — Collectieve arbeidsovereenkomst inzake de sociale zekerheid — Overbruggingsuitkering voor voormalig burgerpersoneel van de geallieerde strijdkrachten in Duitsland — Stopzetting van die uitkering zodra de betrokkene volgens de wettelijke pensioenverzekeringsregeling recht krijgt op een vervroegd ouderdomspensioen voor personen met een handicap)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/23

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm — Duitsland) — Surjit Singh Bedi / Bundesrepublik Deutschland, Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland
      (Zaak C-312/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, lid 2 - Verbod van discriminatie op grond van handicap - Collectieve arbeidsovereenkomst inzake de sociale zekerheid - Overbruggingsuitkering voor voormalig burgerpersoneel van de geallieerde strijdkrachten in Duitsland - Stopzetting van die uitkering zodra de betrokkene volgens de wettelijke pensioenverzekeringsregeling recht krijgt op een vervroegd ouderdomspensioen voor personen met een handicap))
      (2018/C 408/29)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landesarbeitsgericht Hamm

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Surjit Singh Bedi

         Verwerende partijen: Bundesrepublik Deutschland, Bundesrepublik Deutschland in Prozessstandschaft für das Vereinigte Königreich von Großbritannien und Nordirland

         Dictum

      Artikel 2, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in een zaak als die in het hoofdgeding verzet tegen een regeling in een collectieve arbeidsovereenkomst die bepaalt dat een overbruggingsuitkering — die moet waarborgen dat een werknemer die zijn baan heeft verloren, naar behoren in zijn levensonderhoud kan voorzien totdat hij volgens de wettelijke pensioenverzekeringsregeling recht heeft op een ouderdomspensioen — wordt beëindigd zodra die werknemer volgens deze regeling recht krijgt op een vervroegd ouderdomspensioen voor ernstig gehandicapten.

         (1)  PB C 309 van 18.9.2017.


title: Zaak C-685/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster — Duitsland) — EV/Finanzamt Lippstadt (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 63 tot en met 65 VWEU — Vrij verkeer van kapitaal — Vermindering van belastbare winsten — Deelnemingen van een moedermaatschappij in een kapitaalvennootschap die haar bestuur en zetel in een derde land heeft — Dividend uitgekeerd aan de moedermaatschappij — Fiscale aftrekbaarheid waarvoor strengere voorwaarden gelden dan voor de vermindering van de winst uit deelnemingen in een niet-vrijgestelde binnenlandse kapitaalvennootschap)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/9

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster — Duitsland) — EV/Finanzamt Lippstadt
      (Zaak C-685/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 63 tot en met 65 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Vermindering van belastbare winsten - Deelnemingen van een moedermaatschappij in een kapitaalvennootschap die haar bestuur en zetel in een derde land heeft - Dividend uitgekeerd aan de moedermaatschappij - Fiscale aftrekbaarheid waarvoor strengere voorwaarden gelden dan voor de vermindering van de winst uit deelnemingen in een niet-vrijgestelde binnenlandse kapitaalvennootschap))
      (2018/C 408/09)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Münster

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: EV

         Verwerende partij: Finanzamt Lippstadt

         Dictum

      De artikelen 63 tot en met 65 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan nationale wetgeving als in het hoofdgeding op grond waarvan voor een vermindering van de winst uit deelnemingen in een kapitaalvennootschap die haar bestuur en zetel in een derde land heeft, strengere voorwaarden gelden dan voor de vermindering van de winst uit deelnemingen in een niet-vrijgestelde binnenlandse kapitaalvennootschap.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak C-327/18 PPU: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — Tenuitvoerlegging van Europese aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd tegen RO (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging — Artikel 50 VEU — Bevel dat wordt uitgevaardigd door de rechterlijke autoriteiten van een lidstaat die de procedure voor terugtrekking uit de Europese Unie heeft gestart — Onzekerheid over de regeling die na de terugtrekking van toepassing zal zijn op de betrekkingen tussen die lidstaat en de Unie)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/33

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court — Ierland) — Tenuitvoerlegging van Europese aanhoudingsbevelen die zijn uitgevaardigd tegen RO
      (Zaak C-327/18 PPU) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging - Artikel 50 VEU - Bevel dat wordt uitgevaardigd door de rechterlijke autoriteiten van een lidstaat die de procedure voor terugtrekking uit de Europese Unie heeft gestart - Onzekerheid over de regeling die na de terugtrekking van toepassing zal zijn op de betrekkingen tussen die lidstaat en de Unie))
      (2018/C 408/43)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      High Court (Ierland)

         Partij in het hoofdgeding

      RO

         Dictum

      Artikel 50 VEU dient aldus te worden uitgelegd dat het feit dat een lidstaat kennis heeft gegeven van zijn voornemen om zich overeenkomstig dit artikel uit de Unie terug te trekken, op zichzelf beschouwd niet tot gevolg heeft dat indien deze lidstaat een Europees aanhoudingsbevel uitvaardigt tegen een persoon, de uitvoerende lidstaat de tenuitvoerlegging van dit Europees aanhoudingsbevel moet weigeren of uitstellen in afwachting van preciseringen met betrekking tot de juridische regeling die in de uitvaardigende lidstaat van kracht zal zijn na zijn terugtrekking uit de Europese Unie. Bij gebreke van zwaarwegende en op feiten berustende gronden om aan te nemen dat de persoon tegen wie dat Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, na de terugtrekking van de uitvaardigende lidstaat uit de Europese Unie gevaar loopt dat hem de rechten worden ontnomen die zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, kan de uitvoerende lidstaat de tenuitvoerlegging van datzelfde Europees aanhoudingsbevel niet weigeren zolang de uitvaardigende lidstaat deel uitmaakt van de Europese Unie.

         (1)  PB C 349 van 16.7.2018.


title: Zaak C-241/17 P: Beschikking van het Hof (Tiende Kamer) van 12 september 2018 — Holistic Innovation Institute, SLU / Uitvoerend Agentschap Onderzoek (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Door de Europese Unie gefinancierde projecten op het gebied van onderzoek — Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling (2007-2013) — Projecten Inachus en ZONeSEC — Besluit waarbij de deelname van verzoekende partij wordt geweigerd — Beroep tot vernietiging en tot schadevergoeding)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/34

      Beschikking van het Hof (Tiende Kamer) van 12 september 2018 — Holistic Innovation Institute, SLU / Uitvoerend Agentschap Onderzoek
      (Zaak C-241/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Door de Europese Unie gefinancierde projecten op het gebied van onderzoek - Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling (2007-2013) - Projecten Inachus en ZONeSEC - Besluit waarbij de deelname van verzoekende partij wordt geweigerd - Beroep tot vernietiging en tot schadevergoeding))
      (2018/C 408/44)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Holistic Innovation Institute, SLU (vertegenwoordiger: J.J. Marín López, abogado)

         Andere partij in de procedure: Uitvoerend Agentschap Onderzoek (vertegenwoordigers: S. Payan-Lagrou, V. Canetti, gemachtigden, bijgestaan door J. Rivas Andrés, abogado)

         Dictum

                  1.

                  De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

                  2.

                  Holistic Innovation Institute SLU wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 221 van 10.07.2017


title: Zaak C-539/17 P: Beschikking van het Hof (Tiende Kamer) van 13 september 2018 — Talanton AE — Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon / Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidieovereenkomst — Niet-subsidiabele kosten — Terugvorderingsbesluit door de Europese Commissie — Beroep ingesteld door de begunstigde bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 272 VWEU — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/35

      Beschikking van het Hof (Tiende Kamer) van 13 september 2018 — Talanton AE — Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon / Europese Commissie
      (Zaak C-539/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidieovereenkomst - Niet-subsidiabele kosten - Terugvorderingsbesluit door de Europese Commissie - Beroep ingesteld door de begunstigde bij het Gerecht van de Europese Unie op grond van artikel 272 VWEU - Hogere voorziening kennelijk ongegrond))
      (2018/C 408/45)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Talanton AE — Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon (vertegenwoordiger: K. Damis, dikigoros)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Kyratsou en R. Lyal, gemachtigden)

         Dictum

                  1.

                  De hogere voorziening wordt kennelijk ongegrond verklaard.

                  2.

                  Talanton AE — Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketing kai Dioikisis Epicheiriseon wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 374 van 06.11.2017


title: Zaak C-41/17: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Isabel González Castro / Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/85/EEG — Artikelen 4, 5 en 7 — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Werkneemster tijdens de lactatie — Nachtarbeid — Ploegenarbeid die gedeeltelijk tijdens nachttijd verricht wordt — Evaluatie van de risico’s die de arbeidsplaats inhoudt — Preventieve maatregelen — Betwisting door de betrokken werkneemster — Richtlijn 2006/54/EG — Artikel 19 — Gelijke behandeling — Discriminatie op grond van geslacht — Bewijslast)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/10

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Isabel González Castro / Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
      (Zaak C-41/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/85/EEG - Artikelen 4, 5 en 7 - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Werkneemster tijdens de lactatie - Nachtarbeid - Ploegenarbeid die gedeeltelijk tijdens nachttijd verricht wordt - Evaluatie van de risico’s die de arbeidsplaats inhoudt - Preventieve maatregelen - Betwisting door de betrokken werkneemster - Richtlijn 2006/54/EG - Artikel 19 - Gelijke behandeling - Discriminatie op grond van geslacht - Bewijslast))
      (2018/C 408/11)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Superior de Justicia de Galicia

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Isabel González Castro

         Verwerende partijen: Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

         Dictum

                  1)

                  Artikel 7 van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin de betrokken werkneemster in ploegendienst werkt in het kader waarvan zij slechts een gedeelte van haar taken in nachttijd verricht.

                  2)

                  Artikel 19, lid 1, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking), moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin een werkneemster aan wie is geweigerd een medisch attest te verstrekken waarin wordt bevestigd dat haar arbeidsplaats een risico voor de lactatie inhoudt, en aan wie bijgevolg de uitkering wegens risico’s tijdens de lactatie werd geweigerd, bij de nationale rechter of enige andere bevoegde nationale instantie van de betrokken lidstaat opkomt tegen de evaluatie van de met haar arbeidsplaats verbonden risico’s, wanneer deze werkneemster feiten aandraagt die kunnen suggereren dat deze evaluatie geen specifiek onderzoek heeft omvat waarin rekening is gehouden met haar individuele situatie, en dus kan worden aangenomen dat sprake is van directe discriminatie op grond van geslacht in de zin van richtlijn 2006/54, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.
                  Het staat dan aan de verwerende partij om het bewijs te leveren dat die risico-evaluatie wel een dergelijk concreet onderzoek heeft omvat en dat het discriminatieverbod bijgevolg niet is geschonden.

         (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-51/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt / Teréz Ilyés, Emil Kiss (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de consument — Oneerlijke bedingen — Richtlijn 93/13/EEG — Werkingssfeer — Artikel 1, lid 2 — Dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen — Artikel 3, lid 1 — Begrip „beding in een overeenkomst waarover niet afzonderlijk is onderhandeld” — Beding dat na de sluiting van een overeenkomst ingevolge een tussenkomst van de nationale wetgever in de overeenkomst is opgenomen — Artikel 4, lid 2 — Duidelijke en begrijpelijke formulering van een beding — Artikel 6, lid 1 — Ambtshalve onderzoek door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een beding — Tussen verkoper en consument gesloten kredietovereenkomst in buitenlandse valuta)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/11

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla — Hongarije) — OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt / Teréz Ilyés, Emil Kiss
      (Zaak C-51/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Oneerlijke bedingen - Richtlijn 93/13/EEG - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 2 - Dwingende wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen - Artikel 3, lid 1 - Begrip „beding in een overeenkomst waarover niet afzonderlijk is onderhandeld” - Beding dat na de sluiting van een overeenkomst ingevolge een tussenkomst van de nationale wetgever in de overeenkomst is opgenomen - Artikel 4, lid 2 - Duidelijke en begrijpelijke formulering van een beding - Artikel 6, lid 1 - Ambtshalve onderzoek door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een beding - Tussen verkoper en consument gesloten kredietovereenkomst in buitenlandse valuta))
      (2018/C 408/12)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővárosi Ítélőtábla

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt

         Verwerende partijen: Teréz Ilyés, Emil Kiss

         Dictum

                  1)

                  Het begrip „beding waarover niet afzonderlijk is onderhandeld” in artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het ook ziet op een contractueel beding dat is gewijzigd door een dwingende nationale wettelijke bepaling die na de sluiting van een overeenkomst met een consument is vastgesteld ter vervanging van een nietig beding in deze overeenkomst.

                  2)

                  Artikel 1, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de werkingssfeer van deze richtlijn zich niet uitstrekt tot bedingen waarin dwingende nationale wettelijke bepalingen zijn overgenomen, die na de sluiting van een leningovereenkomst met een consument zijn ingevoegd ter vervanging van een nietig beding in deze overeenkomst, en de toepassing opleggen van een door de Nationale Bank vastgestelde wisselkoers. Een beding betreffende het wisselkoersrisico als dat in het hoofdgeding, is evenwel niet op grond van die bepaling van de werkingssfeer van de richtlijn uitgesloten.

                  3)

                  Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat financiële instellingen op grond van het vereiste dat een contractueel beding duidelijk en begrijpelijk moet zijn geformuleerd, verplicht zijn leningnemers voldoende informatie te verstrekken om hen in staat te stellen goed geïnformeerde en prudente beslissingen te nemen. In dat verband betekent dat vereiste dat een beding betreffende het wisselkoersrisico voor de consument formeel en grammaticaal begrijpelijk moet zijn, maar ook wat de praktische reikwijdte ervan betreft, zodat een gemiddelde, normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende consument niet alleen zich ervan bewust kan zijn dat de binnenlandse valuta in waarde kan verminderen ten opzichte van de vreemde valuta waarin de lening is opgesteld, maar ook de potentieel aanzienlijke economische gevolgen van een dergelijke beding voor zijn financiële verplichtingen kan beoordelen.

                  4)

                  Artikel 4 van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of de contractuele bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn, alle omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst, op het moment waarop de overeenkomst is gesloten, in aanmerking moeten worden genomen, alsmede alle andere bedingen van de overeenkomst, ook al heeft de nationale wetgever een aantal van die bedingen op een later tijdstip oneerlijk of vermoedelijk oneerlijk en bijgevolg nietig verklaard.

                  5)

                  Artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13 moeten aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat om ambtshalve — in plaats van de consument in zijn hoedanigheid van verzoekende partij — aan te voeren dat een contractueel beding mogelijkerwijs oneerlijk is, zodra hij over de daartoe noodzakelijke gegevens, feitelijk en rechtens, beschikt.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak T-558/18: Beroep ingesteld op 21 september 2018 — Lupu/EUIPO — Et Djili Soy Dzhihangir Ibryam (Djili DS)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/58

      Beroep ingesteld op 21 september 2018 — Lupu/EUIPO — Et Djili Soy Dzhihangir Ibryam (Djili DS)
      (Zaak T-558/18)
      (2018/C 408/75)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Victor Lupu (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: P. A. Acsinte, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Et Djili Soy Dzhihangir Ibryam (Dulovo, Bulgarije)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk Djili DS — inschrijvingsaanvraag nr. 8 404 551

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 juni 2018 in zaak R 2391/2017-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  toewijzing van de oppositie tegen de inschrijving van het aangevraagde merk (Uniemerkaanvraag 8 404 551) en/of nietigverklaring van de inschrijving.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 1 van het Eerste Protocol van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en van artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens;

                  —

                  schending van regel 20, lid 7, onder a) en c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk;

                  —

                  schending van artikel 53, lid 2, onder c) en d), van verordening (EG) nr. 207/2009 met betrekking tot verzoekers auteursrecht op het beeld van de verpakking „Djili” in rode letters op een blauwe verpakking met de afbeelding van een papegaai en met betrekking tot verzoekers recht op gebruik van een handelsnaam voor waren in de zin van het arrest van het Europees Hof van Justitie in zaak C-17/06, „Celine”.


title: Zaak T-571/18: Beroep ingesteld op 25 september 2018 — YR / Europese Commissie

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/60

      Beroep ingesteld op 25 september 2018 — YR / Europese Commissie
      (Zaak T-571/18)
      (2018/C 408/78)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: YR (vertegenwoordiger: N. de Montigny, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  te verklaren en vast te stellen dat het individuele besluit om haar met ingang van het schooljaar 2017/2018 niet langer de schoolkosten voor haar kind te vergoeden, dat op 13 november 2017 is behandeld en voor het eerst kenbaar is geworden op haar salarisafrekening van december 2017, nietig worden verklaard;

                  —

                  de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

                  —

                  Eerste middel: schending van artikel 3, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van de algemene uitvoeringsbepalingen voor de vergoeding van ziektekosten, aangezien de gewijzigde interpretatie van de verwerende partij in strijd is met de verworven rechten, de gewettigde verwachtingen, de rechtszekerheid en het beginsel van behoorlijk bestuur.

                  —

                  Tweede middel: schending van de rechten van het kind, van het recht op een gezinsleven en van het recht op onderwijs.

                  —

                  Derde middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het discriminatieverbod.

                  —

                  Vierde middel: ontbreken van een daadwerkelijk afweging van haar belangen en strijdigheid van het bestreden besluit met het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-98/17 P: Arrest van het Hof (Vierde Kamer) van 26 september 2018 — Koninklijke Philips NV, Philips France SAS/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt van smartcardchips — Netwerk van bilaterale contacten — Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Mededingingsbeperking „naar strekking” — Eén enkele voortdurende inbreuk — Deelname aan de inbreuk en wetenschap van een deelnemer aan een deel van de bilaterale contacten van de andere bilaterale contacten — Rechterlijke toetsing)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/15

      Arrest van het Hof (Vierde Kamer) van 26 september 2018 — Koninklijke Philips NV, Philips France SAS/Europese Commissie
      (Zaak C-98/17 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt van smartcardchips - Netwerk van bilaterale contacten - Uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Mededingingsbeperking „naar strekking” - Eén enkele voortdurende inbreuk - Deelname aan de inbreuk en wetenschap van een deelnemer aan een deel van de bilaterale contacten van de andere bilaterale contacten - Rechterlijke toetsing))
      (2018/C 408/16)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwiranten: Koninklijke Philips NV, Philips France SAS (vertegenwoordigers: J.K. de Pree, A.M. ter Haar en T.M. Snoep, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, A. Dawes en J. Norris-Usher, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Koninklijke Philips NV en Philips France SAS worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak T-146/17: Arrest van het Gerecht van 20 september 2018 — Mondi/ACER („Energie — Beslissing van de beroepscommissie van het ACER — Verwerping van het verzoek tot tussenkomst — Rechtstreeks en actueel belang bij de uitkomst van de procedure — Recht om te worden gehoord”)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/49

      Arrest van het Gerecht van 20 september 2018 — Mondi/ACER
      (Zaak T-146/17) (1)

      ((„Energie - Beslissing van de beroepscommissie van het ACER - Verwerping van het verzoek tot tussenkomst - Rechtstreeks en actueel belang bij de uitkomst van de procedure - Recht om te worden gehoord”))
      (2018/C 408/62)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Mondi AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Rajal, advocaat)

         Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) (vertegenwoordigers: P. Martinet en E. Tremmel, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

         Voorwerp

      Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot vernietiging van de beslissing van de beroepscommissie van het ACER van 17 februari 2017, waarbij verzoeksters verzoek tot tussenkomst in de zaak A-001-2017 (geconsolideerd) is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Mondi AG zal haar eigen kosten dragen alsook die van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER).

                  3)

                  De Republiek Polen zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 129 van 24.04.2017.


title: Zaak C-411/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 juni 2018 door Romantik Hotels & Restaurants AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 april 2018 in zaak T-213/17, Romantik Hotels & Restaurants AG /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/36

      Hogere voorziening ingesteld op 21 juni 2018 door Romantik Hotels & Restaurants AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 april 2018 in zaak T-213/17, Romantik Hotels & Restaurants AG /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-411/18 P)
      (2018/C 408/47)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Romantik Hotels & Restaurants AG (vertegenwoordigers: S. Hofmann, W. Göpfert, Rechtsanwälte)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Hotel Preidlhof GmbH
      Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft bij beschikking van 3 oktober 2018 de hogere voorziening gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.


title: Zaak C-343/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Fremoluc NV / Agentschap voor Grond- en Woonbeleid voor Vlaams-Brabant (Vlabinvest APB) e.a. (Prejudiciële verwijzing — Fundamentele vrijheden — Artikelen 21, 45, 49 en 63 VWEU — Richtlijn 2004/38/EG — Artikelen 22 en 24 — Voorkooprecht van een overheidsinstantie met betrekking tot in haar werkgebied gelegen gronden om er sociale woningen op te bouwen — Woningen die bij voorrang worden toegewezen aan particulieren die „een sterke maatschappelijke, economische of socio-culturele binding” hebben met het deel van het grondgebied dat overeenkomt met dat werkgebied — Situatie waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen — Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/25

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Fremoluc NV / Agentschap voor Grond- en Woonbeleid voor Vlaams-Brabant (Vlabinvest APB) e.a.
      (Zaak C-343/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Fundamentele vrijheden - Artikelen 21, 45, 49 en 63 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Artikelen 22 en 24 - Voorkooprecht van een overheidsinstantie met betrekking tot in haar werkgebied gelegen gronden om er sociale woningen op te bouwen - Woningen die bij voorrang worden toegewezen aan particulieren die „een sterke maatschappelijke, economische of socio-culturele binding” hebben met het deel van het grondgebied dat overeenkomt met dat werkgebied - Situatie waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen - Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing))
      (2018/C 408/31)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Fremoluc NV

         Verwerende partijen: Agentschap voor Grond- en Woonbeleid voor Vlaams-Brabant (Vlabinvest APB), Vlaams Financieringsfonds voor Grond- en Woonbeleid voor Vlaams-Brabant (Vlaams Financieringsfonds), Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen NV (VMSW), Christof De Knop e.a.

         Dictum

      Het door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) bij beslissing van 19 mei 2017 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

         (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak C-540/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2018 door HX tegen het arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 in zaak T-408/16, НХ/Raad van de Europese Unie

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/41

      Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2018 door HX tegen het arrest van het Gerecht van 19 juni 2018 in zaak T-408/16, НХ/Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-540/18 P)
      (2018/C 408/54)
      Procestaal: Bulgaars

         Partijen

         Rekwirant: HX (vertegenwoordiger: S. Koev, advokat)

         Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  de onderhavige hogere voorziening in haar geheel ontvankelijk en gegrond verklaren en alle daarin aangevoerde middelen steekhoudend verklaren en toewijzen;

                  —

                  vaststellen dat de bestreden beslissing van het Gerecht in haar geheel vernietigd kan worden;

                  —

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 19 juni 2018 in zaak T-408/16, HX/Raad van de Europese Unie vernietigen;

                  —

                  besluit (GBVB) 2016/850 houdende wijziging van besluit 2013/255, uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 tot uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB 2016, L 141, blz. 30), besluit (GBVB) 2017/917 houdende wijziging van besluit 2013/255 (PB 2017, L 139, blz. 62), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/907 tot uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB 2017, L 139, blz. 15) nietig verklaren, voor zover deze handelingen betrekking hebben op rekwirant;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie verwijzen in alle kosten van rekwirant alsmede in alle uitgaven, honoraria enz. die verband houden met diens vertegenwoordiging in rechte.

         Middelen en voornaamste argumenten

                  1.

                  Onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht in de vorm van schending van het Unierecht door te oordelen dat de Raad zich terecht heeft gebaseerd op het vermoeden dat rekwirant een in Syrië actieve bekende zakenman is, hoewel voor dit vermoeden geen rechtsgrondslag bestaat en dit vermoeden onevenredig is ten aanzien van het door de wet nagestreefde doel.

                  2.

                  Onjuiste rechtsopvatting in de vorm van schending van bewijsregels, aangezien er geen bewijs was om voornoemd vermoeden te staven en de toepassing van artikel 27, lid 3, en artikel 28, lid 3, van besluit 2013/255, zoals gewijzigd bij besluit 2015/1836, uit te sluiten.

                  3.

                  Onjuiste rechtsopvatting in de vorm van een procedurele fout waardoor rekwirant in zijn belangen is geschaad, aangezien nieuwe bewijzen die overeenkomstig artikel 85, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht zijn aangevoerd, niet zijn toegelaten.


title: Zaak T-581/18: Beroep ingesteld op 27 september 2018 — ND (*) en OE (*)/Commissie

text:
                  12.11.2018

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 408/62

         Beroep ingesteld op 27 september 2018 —  ND (*1) en  OE (*1)/Commissie
         (Zaak T-581/18)
         (2018/C 408/81)
         Procestaal: Frans

            Partijen

            Verzoekende partijen: ND (*1),  OE (*1) (vertegenwoordiger: A. Bove, advocaat)

            Verwerende partij: Europese Commissie

            Conclusies

                     —

                     het onderhavige verzoek tot nietigverklaring ontvankelijk verklaren;

                     —

                     het verzoek in zijn middelen gegrond verklaren en bijgevolg het besluit van de Europese Commissie, waarvan op 30 juli 2018 kennis is gegeven, op grond van verordening nr. 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 en/of artikel 9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie nietig verklaren middels het beroep als voorzien in artikel 263 VWEU, en het dossier terugverwijzen naar de bevoegde autoriteit;

                     —

                     alle ter zake voorziene wettelijke verplichtingen opleggen;

                     —

                     verwerende partij verwijzen in de kosten van het geding;

                     —

                     aan verzoekende partijen alle andere rechten, verplichtingen en rechtsvorderingen voorbehouden.

            Middelen en voornaamste argumenten

         Ter ondersteuning van haar beroep voeren verzoekende partijen twee middelen aan.

                     1.

                     Eerste middel: schending van verordening nr. 260/68 van de Raad van 29 februari 1968.

                     2.

                     Tweede middel: schending van artikel 9 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat een gelijkheid tussen alle Europese burgers instelt en dat in casu niet is geëerbiedigd.

            (*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.


title: Zaak C-546/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi — Spanje) — Montte SL/Musikene (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Bevoegdheid van het Hof — Hoedanigheid van „rechterlijke instantie” van het verwijzende orgaan — Richtlijn 2014/24/EU — Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten — Openbare procedure — Gunningscriteria — Technische beoordeling — Minimumaantal punten — Beoordeling op basis van prijs)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/7

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi — Spanje) — Montte SL/Musikene
      (Zaak C-546/16) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Bevoegdheid van het Hof - Hoedanigheid van „rechterlijke instantie” van het verwijzende orgaan - Richtlijn 2014/24/EU - Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten - Openbare procedure - Gunningscriteria - Technische beoordeling - Minimumaantal punten - Beoordeling op basis van prijs))
      (2018/C 408/06)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Montte SL

         Verwerende partij: Musikene

         Dictum

                  1)

                  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan aanbestedende diensten in het bestek van een openbare aanbestedingsprocedure minimumvereisten met betrekking tot de technische beoordeling mogen opleggen, zodat offertes die na die beoordeling niet een vooraf vastgesteld minimumaantal punten behalen, worden uitgesloten van de daaropvolgende beoordeling op basis van zowel de technische criteria als de prijs.

                  2)

                  Artikel 66 van richtlijn 2014/24 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan aanbestedende diensten in het bestek van een openbare aanbestedingsprocedure minimumvereisten met betrekking tot de technische beoordeling mogen opleggen, zodat offertes die naar aanleiding van die beoordeling niet een vooraf vastgesteld minimumaantal punten behalen, worden uitgesloten van de daaropvolgende fasen van de aanbesteding, ongeacht het aantal resterende inschrijvers.

         (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-618/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 september 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Rafal Prefeta / Secretary of State for Work and Pensions [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Artikel 45 VWEU — Toetredingsakte van 2003 — Bijlage XII, hoofdstuk 2 — Mogelijkheid voor een lidstaat om af te wijken van artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 en artikel 7, lid 3, van richtlijn 2004/38/EG — Poolse onderdaan die niet gedurende twaalf maanden geregistreerd werk heeft verricht in het gastland]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/9

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 september 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Rafal Prefeta / Secretary of State for Work and Pensions
      (Zaak C-618/16) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Artikel 45 VWEU - Toetredingsakte van 2003 - Bijlage XII, hoofdstuk 2 - Mogelijkheid voor een lidstaat om af te wijken van artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 en artikel 7, lid 3, van richtlijn 2004/38/EG - Poolse onderdaan die niet gedurende twaalf maanden geregistreerd werk heeft verricht in het gastland])
      (2018/C 408/08)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Rafal Prefeta

         Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

         Dictum

      Bijlage XII, hoofdstuk 2, bij de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat het het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland op grond daarvan was toegestaan om gedurende de daarin bepaalde overgangsperiode een Poolse onderdaan, zoals Rafal Prefeta, die niet voldeed aan de in de nationale wetgeving gestelde voorwaarde gedurende een ononderbroken aangemelde periode van twaalf maanden op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk te hebben gewerkt, uit te sluiten van de voordelen van artikel 7, lid 3, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG.

         (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak C-68/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — IR/JQ (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling — Beroepsactiviteiten van kerken of andere organisaties waarvan de grondslag op godsdienst of overtuiging is gebaseerd — Beroepsvereisten — Houding van goede trouw en loyaliteit aan de grondslag van de kerk of de organisatie — Begrip — Verschil in behandeling gebaseerd op godsdienst of overtuiging — Ontslag van een katholieke werknemer met een leidinggevende functie vanwege een tweede burgerlijk huwelijk na een echtscheiding)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/13

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — IR/JQ
      (Zaak C-68/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling - Beroepsactiviteiten van kerken of andere organisaties waarvan de grondslag op godsdienst of overtuiging is gebaseerd - Beroepsvereisten - Houding van goede trouw en loyaliteit aan de grondslag van de kerk of de organisatie - Begrip - Verschil in behandeling gebaseerd op godsdienst of overtuiging - Ontslag van een katholieke werknemer met een leidinggevende functie vanwege een tweede burgerlijk huwelijk na een echtscheiding))
      (2018/C 408/14)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesarbeitsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: IR

         Verwerende partij: JQ

         Dictum

                  1)

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat:

                              —

                              enerzijds, een kerk of een andere organisatie waarvan de grondslag op godsdienst of overtuiging is gebaseerd en die een ziekenhuis in de vorm van een privaatrechtelijke kapitaalvennootschap exploiteert, niet kan besluiten haar leidinggevende werknemers afhankelijk van hun geloofsopvatting te verplichten tot een houding van goede trouw en loyaliteit aan deze grondslag zonder dat deze beslissing in voorkomend geval onderworpen kan worden aan doeltreffend rechterlijk toezicht waarmee kan worden gewaarborgd dat is voldaan aan de criteria van artikel 4, lid 2, van die richtlijn, en

                              —

                              anderzijds, een verschillende behandeling van leidinggevende werknemers al naargelang hun geloofsopvatting, wat betreft de vereisten een houding van goede trouw en loyaliteit aan de genoemde grondslag aan te nemen, alleen dan verenigbaar is met de genoemde richtlijn indien, gelet op de aard van de betrokken beroepsactiviteiten of de context waarin deze worden uitgeoefend, het geloof of de overtuigingen, gezien de grondslag van de betrokken kerk of organisatie, een wezenlijk, legitiem en gerechtvaardigd beroepsvereiste vormen dat strookt met het evenredigheidsbeginsel, waarbij het aan de nationale rechter staat om dit te toetsen.

                  2)

                  Een nationale rechterlijke instantie waarbij een geding tussen twee particuliere partijen aanhangig is, is gehouden om, wanneer het voor haar onmogelijk is het toepasselijke nationale recht in overeenstemming met artikel 4, lid 2, van richtlijn 2000/78 uit te leggen, binnen de grenzen van haar bevoegdheden de rechtsbescherming te verzekeren die voor de justitiabelen voortvloeit uit de algemene beginselen van Unierecht, zoals het verbod van discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging dat voortaan in artikel 21 van het Handvest is neergelegd, en de volle werking van de daaruit voortvloeiende rechten te waarborgen door zo nodig elke hiermee strijdige nationale bepaling buiten toepassing te laten.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak C-518/17: Arrest van het Hof (Negende Kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Stefan Rudigier (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Openbaar personenvervoer per spoor en over de weg — Verordening (EG) nr. 1370/2007 — Artikel 5, lid 1 — Gunning van openbaredienstcontracten — Artikel 7, lid 2 — Verplichting om ten minste één jaar vóór de bekendmaking van de uitnodiging tot inschrijving in het Publicatieblad van de Europese Unie bepaalde informatie bekend te maken — Gevolgen van het achterwege blijven van deze bekendmaking — Nietigverklaring van de aanbesteding — Richtlijn 2014/24/EU — Artikel 27, lid 1 — Artikel 47, lid 1 — Richtlijn 2014/25/EU — Artikel 45, lid 1 — Artikel 66, lid 1 — Aankondiging van opdracht)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/30

      Arrest van het Hof (Negende Kamer) van 20 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Stefan Rudigier
      (Zaak C-518/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Openbaar personenvervoer per spoor en over de weg - Verordening (EG) nr. 1370/2007 - Artikel 5, lid 1 - Gunning van openbaredienstcontracten - Artikel 7, lid 2 - Verplichting om ten minste één jaar vóór de bekendmaking van de uitnodiging tot inschrijving in het Publicatieblad van de Europese Unie bepaalde informatie bekend te maken - Gevolgen van het achterwege blijven van deze bekendmaking - Nietigverklaring van de aanbesteding - Richtlijn 2014/24/EU - Artikel 27, lid 1 - Artikel 47, lid 1 - Richtlijn 2014/25/EU - Artikel 45, lid 1 - Artikel 66, lid 1 - Aankondiging van opdracht))
      (2018/C 408/38)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Stefan Rudigier

         Verwerende partij: Salzburger Verkehrsverbund GmbH

         Dictum

      Artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat:

                  —

                  de in deze bepaling neergelegde verplichting tot vooraankondiging geldt voor opdrachten voor openbaar vervoer per bus, die in beginsel worden gegund volgens de procedures van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG, of van richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van richtlijn 2004/17/EG;

                  —

                  niet-nakoming van deze verplichting tot vooraankondiging niet leidt tot nietigverklaring van de betreffende aanbesteding, voor zover het gelijkwaardigheidsbeginsel, het doeltreffendheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel worden geëerbiedigd, wat de verwijzende rechter dient na te gaan.

         (1)  PB C 392 van 20.11.2017.


title: Zaak C-175/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — X / Belastingdienst/Toeslagen (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk beleid inzake asiel en subsidiaire bescherming — Richtlijn 2005/85/EG — Artikel 39 — Richtlijn 2008/115/EG — Artikel 13 — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Beginsel van non-refoulement — Besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming en tot oplegging van een terugkeerverplichting — Nationale regeling die voorziet in rechtspraak in tweede aanleg — Schorsende werking van rechtswege die tot het beroep in eerste aanleg is beperkt)

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/19

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — X / Belastingdienst/Toeslagen
      (Zaak C-175/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk beleid inzake asiel en subsidiaire bescherming - Richtlijn 2005/85/EG - Artikel 39 - Richtlijn 2008/115/EG - Artikel 13 - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Beginsel van non-refoulement - Besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming en tot oplegging van een terugkeerverplichting - Nationale regeling die voorziet in rechtspraak in tweede aanleg - Schorsende werking van rechtswege die tot het beroep in eerste aanleg is beperkt))
      (2018/C 408/23)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: X

         Verwerende partij: Belastingdienst/Toeslagen

         Dictum

      Artikel 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus en artikel 13 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in het licht van artikel 18, artikel 19, lid 2, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die weliswaar voorziet in de mogelijkheid van hoger beroep tegen een uitspraak in eerste aanleg waarbij een besluit tot afwijzing van een verzoek om internationale bescherming en tot oplegging van een terugkeerverplichting wordt bevestigd, maar dit rechtsmiddel niet gepaard laat gaan met schorsende werking van rechtswege, ook al stelt de betrokkene dat er een ernstig risico op schending van het beginsel van non-refoulement bestaat.

         (1)  PB C 178 van 6.6.2017


title: Zaak C-516/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürnberg (Duitsland) op 6 augustus 2018 — QE / Sun Express Deutschland GmbH

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/38

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürnberg (Duitsland) op 6 augustus 2018 — QE / Sun Express Deutschland GmbH
      (Zaak C-516/18)
      (2018/C 408/51)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Amtsgericht Nürnberg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: QE

         Verwerende partij: Sun Express Deutschland GmbH
      De zaak is bij beschikking van het Hof van 22 augustus 2018 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-304/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helga Löber / Barclays Bank plc [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Bijzondere bevoegdheid — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid inzake verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen — Consument die zijn woonplaats heeft in een lidstaat en die door bemiddeling van een in deze lidstaat gevestigde bank effecten heeft aangekocht die zijn uitgegeven door een in een andere lidstaat gevestigde bank — Bevoegdheid om kennis te nemen van het rechtsmiddel dat door deze consument wegens aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad van deze bank is ingesteld]

text:
               12.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 408/23

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Helga Löber / Barclays Bank plc
      (Zaak C-304/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Bijzondere bevoegdheid - Artikel 5, punt 3 - Bevoegdheid inzake verbintenissen uit onrechtmatige daad - Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen - Consument die zijn woonplaats heeft in een lidstaat en die door bemiddeling van een in deze lidstaat gevestigde bank effecten heeft aangekocht die zijn uitgegeven door een in een andere lidstaat gevestigde bank - Bevoegdheid om kennis te nemen van het rechtsmiddel dat door deze consument wegens aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad van deze bank is ingesteld])
      (2018/C 408/28)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberster Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Helga Löber

         Verwerende partij: Barclays Bank plc

         Dictum

      Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als in het hoofdgeding, waarin een belegger tegen een bank — die een certificaat heeft uitgegeven waarin deze belegger heeft belegd — een vordering instelt wegens aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad ten gevolge van de prospectus betreffende dit certificaat, de gerechten van de woonplaats van deze belegger, als gerechten van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan in de zin van deze bepaling, bevoegd zijn om kennis te nemen van deze vordering wanneer de beweerde schade bestaat in financiële schade die zich rechtstreeks voordoet op een bankrekening van die belegger bij een in het rechtsgebied van deze gerechten gevestigde bank en de overige specifieke omstandigheden van deze situatie eveneens bijdragen tot toekenning van bevoegdheid aan die gerechten.

         (1)  PB C 269 van 14.8.2017.