title: Zaak C-135/00: Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta) van 12 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en Lauro Cantieri Valsesia S.p.A. en Consorzio Cooperative Costruzioni

text:
24.6.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 176/9
Middelen en voornaamste argumenten                                   — die belasting, die ook verschuldigd is zonder dat inschrij-
                                                                          vingen geschieden en waarvan het bedrag even hoog is
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag                 ongeacht het aantal verrichte inschrijvingen, haar objectie-
tot oprichting van de Europese Gemeenschap (voorheen                      ve grondslag vindt in de verrichting, niet van één handeling
artikel 189 EG-Verdrag) zijn richtlijnen verbindend ten aanzien           (inschrijving van één akte), maar van een reeks handelingen
van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij             (die tot uiting komen in het houden van het register van
bestemd zijn. Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het           ondernemingen), die tot doel hebben de ondernemingen
Verdrag (voorheen artikel 5 EG-Verdrag) treffen de lidstaten              de mogelijkheid te bieden, na de inschrijving van de
alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn               oprichtingsakte de ingevolge de codice civile noodzakelijke
om de nakoming van de uit dat Verdrag of uit handelingen                  inschrijvingen te doen;
van de instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende
verplichtingen te verzekeren.                                        — het bedrag van de belasting voorts weliswaar forfaitair
                                                                          lijkt te worden berekend aan de hand van criteria van
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet             redelijkheid, maar, gezien de, ondanks de kosten van de
treffen om aan voornoemde richtlijnen te voldoen door het                 griffierechten, geringe hoogte (variërend van 750 000 tot
opstellen van de voorziene plannen voor het beheer van                    90 000 LIT, afhankelijk van de handeling), en gelet op de
afvalstoffen.                                                             objectieve grondslag, ongetwijfeld wordt berekend aan de
                                                                          hand van de kosten, niet van de individuele inschrijving
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek niet                  (die ook zou kunnen ontbreken), maar van het houden
de passende maatregelen heeft getroffen om de betrokken                   van het register van ondernemingen in zijn geheel?
richtlijnen volledig in de Griekse rechtsorde toe te passen, en
zeker geen dergelijke maatregelen aan de Commissie heeft             (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
meegedeeld.                                                          (2) Jurispr. 1993, blz. I-1915.
Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione stralcio
— van 8 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in              Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
het geding tussen Ministero delle Finanze en Merkur                  (Sezione Quarta) van 12 november 1999 om een preju-
                          Chemical srl                               diciële beslissing in het geding tussen ANAS — Ente
                                                                     Nazionale per le Strade en Lauro Cantieri Valsesia S.p.A.
                        (Zaak C-134/00)                                           en Consorzio Cooperative Costruzioni
                        (2000/C 176/15)
                                                                                (Zaak C-135/00)
Het Tribunale di Trento — Sezione stralcio — heeft bij
beschikking van 8 februari 2000, ingekomen ter griffie van                                      (2000/C 176/16)
het Hof van Justitie op 10 april 2000, in het geding tussen
Ministero delle Finanze en Merkur Chemical srl, het Hof van          Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een              heeft bij beschikking van 12 november 1999, ingekomen ter
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                    griffie van het Hof van Justitie op 10 april 2000, in het geding
                                                                     tussen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en Lauro Cantieri
Is, in het kader van een door een kapitaalvennootschap voor          Valsesia S.p.A. en Consorzio Cooperative Costruzioni, het Hof
de Italiaanse rechter ingediende vordering tot teruggaaf van de      van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
„jaarlijkse belasting” voor de inschrijving van vennootschap-        een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
pen, die de betrokken vennootschap in de jaren 1985 tot en
met 1992 heeft betaald krachtens wettelijke bepalingen die           1) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
onverenigbaar zijn met artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG                93/37/EEG (1) in de weg, dat in aankondigingen van
van de Raad van 17 juli 1969 (1) (arrest Hof van Justitie van             overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken clau-
20 april 1993, gevoegde zaken C-71/91 en C-178/91, Ponente                sules worden opgenomen die de deelneming verhinderen
Carni en Cispadana Costruzione (2)), de naderhand ingevoerde              van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld hebben
bepaling van artikel 11, eerste alinea, van wet nr. 448                   doen gaan van een motivering van de aangegeven prijs
van 23 december 1998, die met terugwerkende kracht een                    tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste
forfaitair berekende belasting (variërend van 750 000 LIT tot             aanbestedingswaarde?
90 000 LIT, afhankelijk van de vennootschapsvorm) invoert
voor de inschrijving in het register van ondernemingen van           2) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
akten van de vennootschappen, niet zijnde de oprichtingsak-               93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een methode van
ten, die krachtens de codice civile moeten worden ingeschre-              automatische vaststelling van een drempel voor schifting
ven, verenigbaar met artikel 10 van voormelde richtlijn en met            van abnormale aanbiedingen uit de op conformiteit te
de daaraan door het Hof van Justitie in voormeld arrest van               onderzoeken offertes, die gebaseerd is op een casuïstisch
20 april 1993 gegeven uitlegging, in aanmerking genomen                   criterium en een rekenkundig gemiddelde, zodat het de
dat:                                                                      aannemers niet mogelijk is deze drempel vooraf te kennen?
 ---pagebreak--- C 176/10                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.6.2000
3) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn           Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
     93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een vervroegd                Queen’s Bench Division (Crown office), van 31 maart
     contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming die               2000 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
     van indiening van een abnormale offerte wordt verdacht,              tussen The Queen en 1) The Monopolies and Mergers
     de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen te kennen              Commission 2) Secretary of State for Trade and Industry,
     kan geven na de opening van de enveloppen en voordat                 Ex parte: Milk Marque Limited en The Queen en 1) The
     het besluit tot uitsluiting wordt genomen?                           Competition Commission 2) The Secretary of State for
                                                                          Trade and Industry 3) The Director General of Fair
4) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                     Trading, Ex parte: National Farmers’ Union
     93/37/EEG in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende
     dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die uitslui-                                       (Zaak C-137/00)
     tend betrekking hebben op de zuinigheid van het bouw-
     procédé, de gekozen technische oplossingen, of de uitzon-
     derlijk gunstige omstandigheden waarvan de inschrijver                                          (2000/C 176/18)
     kan profiteren?
                                                                          De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
5) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
                                                                          Division (Crown office) heeft bij beschikking van 31 maart
     93/37/EEG in de weg, dat motiveringen worden verlangd
                                                                          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 april
     die zijn gebaseerd op factoren waarvoor minimumwaarden
                                                                          2000, in het geding tussen The Queen en 1) The Monopolies
     zijn vastgesteld bij administratiefrechtelijke bepalingen, of
                                                                          and Mergers Commission 2) Secretary of State for Trade and
     die afleidbaar zijn uit officiële lijsten?
                                                                          Industry, Ex parte: Milk Marque Limited en The Queen en 1)
                                                                          The Competition Commission 2) The Secretary of State for
(1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende          Trade and Industry 3) The Director General of Fair Trading, Ex
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-     parte: National Farmers’ Union, het Hof van Justitie van de
    opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    9.8.1993, blz. 54).                                                   beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1. Moeten de artikelen 32 tot en met 38 EG (ex artikelen 38
                                                                              tot en met 46), verordening (EEG) 26/62 (1) van de Raad
                                                                              en verordening (EEG) 804/68 (2) van de Raad, zoals
                                                                              gewijzigd, aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat geen
                                                                              nationale wetten zoals de Fair Trading Act 1973 en de
                                                                              Competition Act 1998 mag toepassen op de wijze waarop
                                                                              melkproducenten besluiten zichzelf in coöperaties te vere-
Verzoek van de Kuopion hallinto-oikeus van 22 maart                           nigen en zich gedragen met betrekking tot de verkoop en
2000 om een prejudiciële beslissing in het door R. D. Dan-                    de verwerking van hun melk:
             ner aldaar aanhangig gemaakte geding
                                                                              (a) in alle omstandigheden; of
                          (Zaak C-136/00)
                                                                              (b) wanneer het beoogde of werkelijke gevolg is, dat het
                          (2000/C 176/17)                                          deze producenten onmogelijk wordt gemaakt, de voor
                                                                                hun melk verkregen prijs te verhogen; of
Bij beschikking van 22 maart 2000 (ingekomen ter griffie van
                                                                              (c) wanneer het beoogde of werkelijke gevolg is, dat de
het Hof van Justitie op 10 april daaraanvolgend) heeft de
                                                                                prijs die de producenten voor hun melk krijgen, wordt
Kuopion hallinto-oikeus in het door R. D. Danner aldaar
                                                                                verlaagd in omstandigheden waarin die prijs reeds
aanhangig gemaakte geding het Hof van Justitie van de
                                                                                lager is dan de krachtens artikel 3 van verordening
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                                804/68 vastgestelde richtprijs; of
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                              (d) op een wijze die niet verenigbaar is met een of meer
Is de hierboven beschreven beperking van het recht om buiten                       van de volgende punten:
Finland betaalde pensioenverzekeringspremies in mindering te
brengen van het belastbaar inkomen, zoals deze beperking is
geformuleerd in § 96, negende alinea, eerste streepje, van de                      (i) de doelstellingen van artikel 33 EG-Verdrag (ex
wet betreffende de inkomstenbelasting, in strijd met het in                              artikel 39); en/of
het bezwaarschrift genoemde artikel 59 EG-Verdrag (thans
artikel 49) of met de andere in het bezwaarschrift genoemde                        (ii) het beleid, de doelstellingen of de werking van de
artikelen (6, 60, 73 D en 92) en de artikelen die daar thans                             gemeenschappelijke ordening der markten in de
mee overeenkomen (12, 50, 56, 58 en 87)?                                                 sector melk en zuivelproducten; en/of
                                                                                (iii) het beleid van artikel 36 EG-Verdrag (ex artikel 42)
                                                                                en verordening 26/62?


title: Zaak T-335/06: Beroep ingesteld op 22 november 2006 — Italië/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/79

         Beroep ingesteld op 22 november 2006 — Italië/Commissie
   (Zaak T-335/06)
   (2006/C 326/160)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vaststelling dat de Commissie nalatig is geweest doordat zij op onrechtmatige wijze heeft verzuimd, na daartoe formeel te zijn aangemaand in de zin van artikel 232 EG, om krachtens artikel 14 van verordening nr. 2777/75 buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de Italiaanse markt in de sector slachtpluimvee te nemen ten aanzien van de kuikens die zijn vernietigd omdat zij nergens konden worden ondergebracht in de door de aviaire influenza getroffen gebieden waarvoor in de periode tussen december 1999 en september 2003 veterinaire vervoersbeperkende maatregelen golden.

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De regering van de Italiaanse Republiek heeft bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen beroep wegens nalaten ingesteld omdat de Commissie geen buitengewone maatregelen heeft vastgesteld ter ondersteuning van de markt in de sector slachtpluimvee in Italië.
   Tot staving van haar beroep voert de Italiaanse regering aan:

               1)

               schending van het beginsel van non-discriminatie tussen gemeenschapsproducenten zoals neergelegd in artikel 34, lid 2, EG, voor zover buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt aan Italië enkel zijn toegekend voor de sector eieren, en analoge maatregelen voor de sector slachtpluimvee zijn geweigerd, hetgeen tot discriminatie van de Italiaanse ten opzichte van de Nederlandse pluimveeproducenten leidt en dus schending van artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG oplevert;

               2)

               misbruik van bevoegdheid en kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie die, door te weigeren de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt ook vast te stellen ten aanzien van de eendagskuikens die zijn vernietigd omdat zij nergens konden worden ondergebracht, de bevoegdheden heeft overschreden die haar zijn toegekend bij de basisverordening houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector slachtpluimvee, en een onjuiste beoordeling heeft gemaakt van de situatie van de Italiaanse pluimveemarkt alsmede van de haar ter beschikking staande gegevens over de productiestructuur;

               3)

               schending en verkeerde uitlegging van artikel 14 van verordening nr. 2777/75 voor zover de ongerechtvaardigde weigering van de Commissie om de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt vast te stellen voor de eendagskuikens die zijn vernietigd omdat zij nergens konden worden ondergebracht, het gevolg is van een onjuiste uitlegging van artikel 14 van verordening nr. 2777/75;

               4)

               schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, onpartijdigheid, billijkheid en transparantie.


title: Doorhaling van zaak C-107/02

text:
C 124/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de Europese
—      Schending van het Statuut van de ambtenaren van de               Commissie, en F. Simonetti, ter beschikking van de juridische
       Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van                 dienst van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisse-
       toepassing is op de andere personeelsleden van de                ling met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende
       Gemeenschappen                                                   te Luxemburg.
       Volgens artikel 30 van besluit 2002/187/JBZ ( 1) van de
       Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van
       criminaliteit te versterken, bestaat het personeel van           1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door de
       Eurojust uit personen die overeenkomstig de verordenin-                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn
       gen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en                    om richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot
       andere personeelsleden van de Europese Gemeenschap-                     wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-
       pen zijn aangeworven.                                                   effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
                                                                               projecten (1) voor het gebied van de Länder Burgenland
       Volgens artikel 12 van de Regeling welke van toepassing                 en Salzburg om te zetten, niet vast te stellen of aan de
       is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeen-                 Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
       schappen mogen van de kandidaten alleen een grondige                    haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       kennis van één taal en een voldoende kennis van een
       andere taal worden geëist.                                       2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
—      Schending van de regeling van het taalgebruik van
       Eurojust
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
       Artikel 31 van besluit 2002/187/JBZ bepaalt dat de
       officiële regeling van het taalgebruik van de Unie van
                                                                        Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, bepalende dat een
       toepassing is op de werkzaamheden van Eurojust. In het
                                                                        richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten aanzien van het te
       besluit wordt nergens uitdrukkelijk vastgesteld dat de
                                                                        bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht de in de richtlijn
       werktalen van Eurojust het Engels en het Frans zijn.
                                                                        gestelde omzettingstermijn in acht te nemen. Deze in artikel 3,
—      Schending van het non-discriminatiebeginsel                      lid 1, van richtlijn 97/11/EG gestelde termijn is op 14 maart
                                                                        1999 verstreken, zonder dat de Republiek Oostenrijk voor het
       Het vereiste dat een deel van de over te leggen documen-         gebied van de Länder Burgenland en Salzburg de nodige
       ten in het Engels moet zijn opgesteld, en vooral het             bepalingen heeft vastgesteld.
       vereiste van een uitstekende kennis van het Engels en het
       Frans vormen een duidelijke discriminatie op grond van
                                                                        (1 ) PB 1997, L 73, blz. 5.
       nationaliteit in strijd met artikel 12 EG.
( 1) PB L 63, blz. 1.
                                                                                Doorhaling van zaak C-107/02 ( 1)
                                                                                (2003/C 124/27)
Beroep, op 9 april 2003 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                          (Zaak C-164/03)                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de
                           (2003/C 124/26)                              doorhaling in het register gelast van zaak C-107/02: Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                        Duitsland.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 9 april 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk             (1 ) PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak T-36/16: Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Enercon/EUIPO — Gamesa Eólica (Uitvloeiende groentinten) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniemerk bestaande in uitvloeiende groentinten — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/23

         Arrest van het Gerecht van 3 mei 2017 — Enercon/EUIPO — Gamesa Eólica (Uitvloeiende groentinten)
   (Zaak T-36/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniemerk bestaande in uitvloeiende groentinten - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 195/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Enercon GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Overhage, R. Böhm en A. Silverleaf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Gamesa Eólica, SL (Sarriguren, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Sanz Cerralbo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 28 oktober 2015 (zaak R 597/2015-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gamesa Eólica en Enercon

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Enercon GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-239/17: Beroep ingesteld op 25 april 2017 — Duitsland/Commissie

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/40

         Beroep ingesteld op 25 april 2017 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-239/17)
   (2017/C 195/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: D. Klebs en T. Henze)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van artikel 1 en de bijlage bij uitvoeringsbesluit (EU) 2017/264 van de Commissie van 14 februari 2017 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarin de door het betaalorgaan Hauptzollamt Hamburg-Jonas van de Bondsrepubliek Duitsland ten laste van het ELGF betaalde bedragen ter hoogte van in totaal 1 964 861,71 EUR aan EU-financiering worden onttrokken, en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep, voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen onjuiste berekening en weergave van de rente
               Schending van artikel 31, lid 1, juncto artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005 (1) juncto artikel 6, onder h), van verordening (EG) nr. 885/2006 (2) [respectievelijk artikel 52, lid 1 juncto artikel 54, lid 2, van verordening (EU) nr. 1306/2013 (3) juncto art. 29, onder f), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 908/2014 (4)] door uitgaven aan financiering te onttrekken, ofschoon de Duitse instanties tijdig aan alle toepasselijke voorwaarden hadden voldaan, in het bijzonder aan de voorwaarde om de rente overeenkomstig de geldende voorschriften te berekenen en in tabel III van verordening (EG) nr. 885/2006 [zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1233/2007 (5)] op te nemen.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende motivering van het besluit
               Schending van artikel 296, lid 2, VWEU, omdat de Commissie ontoereikend en niet consequent heeft gemotiveerd waarom uit artikel 31, lid 1, juncto artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005 juncto artikel 6, onder h), van verordening (EG) nr. 885/2006 zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1233/2007, zou volgen dat de lidstaten reeds in de jaren 2006 tot 2008 in het kader van onregelmatigheden bij uitvoerrestituties verplicht waren terugvorderingen en de bijbehorende rente samen in een regel op te nemen in tabel III van verordening (EG) nr. 885/2006 zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1233/2007, en dat al vóór de vaststelling van de rente (waarbij de aanspraak op rente als zodanig niet wordt ontkend). Bovendien heeft de Commissie ontoereikend en niet consequent gemotiveerd, waaruit de schending van cruciale controleverplichtingen concreet zou hebben bestaan.

               3.

               Derde middel: verstrijken van de termijn van artikel 31, lid 4, van verordening (EG) nr. 1290/2005
               Schending van artikel 31, lid 4, onder a), van verordening (EG) nr. 1290/2005 en van artikel 52, lid 4, onder a), van verordening (EU) nr. 1306/2013, omdat de Commissie de gronden (berekening en weergave van de rente evenals verzuim van cruciale controleverplichtingen) waarop zij de onttrekking van de uitgaven had gebaseerd, niet binnen 24 maanden na het moment waarop die uitgaven plaatsvonden op rechtsgeldige wijze schriftelijk had medegedeeld.

               4.

               Vierde middel: buitensporig lange duur van de procedure
               Schending van artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005, evenals van artikel 11 van verordening (EG) nr. 885/2006 en van artikel 52 van verordening (EU) nr. 1306/2013, evenals van artikel 34 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 908/2014 in combinatie met het algemene rechtsbeginsel dat een bestuurlijke procedure binnen redelijke termijn moet zijn afgerond en van schending van de rechten van verdediging, aangezien de procedure voor de Commissie buitensporig lang heeft geduurd.

               5.

               Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
               Schending van artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 en artikel 52, lid 2, van verordening (EU) nr. 1306/2013 evenals van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie met de forfaitaire correctie van 5 % het karakter en de strekking van een eventuele schending niet redelijk heeft opgevat. In het bijzonder heeft de Commissie genegeerd dat de Unie geen daadwerkelijke financiële schade heeft geleden en ook nooit reëel gevaar voor schade bestond. Tevens heeft de Commissie genegeerd dat verzoekster, als zij al schuldig was, slechts lichte schuld kon worden verweten. Bovendien heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel geschonden door zonder duidelijk verband met de bestreden begrotingsjaren 2006 tot 2008 het saldo over het jaar 2010 aan te passen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 201, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB 2006, L 171, blz. 90).

      (3)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 908/2014 van de Commissie van 6 augustus 2014 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft betaalorganen en andere instanties, financieel beheer, goedkeuring van de rekeningen, voorschriften inzake controles, zekerheden en transparantie (PB 2014, L 255, blz. 59).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1233/2007 van de Commissie van 22 oktober 2007 tot wijziging van verordening (EG) nr. 885/2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB 2007, L 279, blz. 10).


title: Zaak C-447/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 augustus 2016 — Roland Becker/Hainan Airlines Co. Ltd

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 11 augustus 2016 — Roland Becker/Hainan Airlines Co. Ltd
   (Zaak C-447/16)
   (2016/C 428/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roland Becker

      Verwerende partij: Hainan Airlines Co. Ltd

      Prejudiciële vraag

   Dient bij personenvervoer bestaande uit twee vluchten zonder noemenswaardig oponthoud in de overstapluchthaven, het vertrekpunt van het eerste deeltraject ook dan als plaats van uitvoering in de zin van artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) te worden beschouwd, wanneer het met de vordering geldend gemaakte recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (2) wordt gebaseerd op een probleem dat zich tijdens het tweede deeltraject heeft voorgedaan en de vordering wordt gericht tegen de medecontractant van de vervoerovereenkomst, die de luchtvaartmaatschappij is die weliswaar de tweede maar niet de eerste vlucht moest uitvoeren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-300/11: Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2012 — Otto/BHIM — Nalsani (TOTTO)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/26

         Beschikking van het Gerecht van 18 januari 2012 — Otto/BHIM — Nalsani (TOTTO)
   (Zaak T-300/11) (1)

   2012/C 80/46
   Procestaal: Spaans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-358/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 5 augustus 2008 — Aventis Pasteur SA/OB (vertegenwoordigd door zijn moeder)

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 5 augustus 2008 — Aventis Pasteur SA/OB (vertegenwoordigd door zijn moeder)
   (Zaak C-358/08)
   (2008/C 260/19)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   House of Lords
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aventis Pasteur SA

      Verwerende partij: OB
   Prejudiciële vraag
   Is het verenigbaar met de Europese productaansprakelijkheidrichtlijn (1) dat de wettelijke regeling van een lidstaat indeplaatsstelling van een nieuwe verwerende partij toestaat met betrekking tot een vordering die in het kader van de richtlijn is ingesteld nadat de termijn van tien jaar voor het doen gelden van rechten overeenkomstig artikel 11 van de richtlijn is verstreken en de enige persoon die in de gedurende die periode van tien jaar ingestelde procedure als verweerder is opgegeven, niet onder artikel 3 van de richtlijn valt?

      (1)  Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29).


               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Toevoeging van de rechters Wahl en Prek aan de kamers
   (2006/C 261/36)
   Tijdens zijn voltallige conferentie van 9 oktober 2006 heeft het Gerecht na de ambtsaanvaarding door de rechters N. Wahl en M. Prek, besloten zijn besluit van 5 juli 2006 inzake de toevoeging van de rechters aan de kamers te wijzigen als volgt:
   Voor de periode van 9 oktober 2006 tot 31 augustus 2007 zijn de kamers samengesteld als volgt:

                  Eerste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:

                           B. Vesterdorf, president, J. D. Cooke, R. García-Valdecasas, I. Labucka en M. Prek, rechters;

                  Eerste kamer, zetelend met drie rechters:

                           J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas, I. Labucka en M. Prek, rechters;

                  Vierde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:

                           H. Legal, kamerpresident, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas, E. Moavero Milanesi en N. Wahl, rechters;

                  Vierde kamer, zetelend met drie rechters:

                           H. Legal, kamerpresident

                                       a)

                                       V. Vadapalas en N. Wahl, rechters

                                       b)

                                       I. Wiszniewska-Białecka en E. Moavero Milanesi, rechters


               19.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/20

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld op 4 oktober 2013 door de Fédération internationale de football association (FIFA)
   (Zaak E-21/13)
   (2013/C 372/09)
   Op 4 oktober 2013 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door de Fédération internationale de football association (FIFA), vertegenwoordigd door Ami Barav, Barrister van de balie van Engeland en Wales en Avocat van de balie van Parijs, Peter Dyrberg, Advokat van de Deense balie, en Damien Reymond, Avocat van de balie van Parijs, c/o Olswang, Louizalaan 326, bus 26, 1050 Brussel, België.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               i)

               het bestreden besluit nietig te verklaren voor zover daarbij de opneming van de „gewone” wedstrijden van de FIFA World CupTM in de Noorse lijst van evenementen wordt goedgekeurd;

               ii)

               de Toezichthoudende Autoriteit te verwijzen in haar eigen kosten en in de door de FIFA in het kader van deze procedure gemaakte kosten.

      Feiten en argumenten:

               —

               De verzoekster, de Fédération internationale de football association (FIFA), vordert nietigverklaring van Besluit nr. 309/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 16 juli 2013, dat is vastgesteld op grond van artikel 14, lid 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten (het bestreden besluit), voor zover daarbij de opneming van alle wedstrijden die worden gespeeld in het kader van het eindtoernooi van de FIFA World CupTM in de overeenkomstig artikel 14, lid 1, opgestelde Noorse lijst van evenementen wordt goedgekeurd, meer bepaald andere wedstrijden dan de finale, de halve finales en de door de Noorse ploeg gespeelde wedstrijden („gewone” wedstrijden);

               —

               Op 12 juli en 5 augustus 2013 heeft de FIFA het bestreden besluit bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA opgevraagd. In antwoord daarop verstrekte de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de FIFA een link naar een online-gegevensbank waarin het besluit was opgenomen;

               —

               De FIFA is de organisator en de enige oorspronkelijke houdster van de rechten voor de FIFA World CupTM, die in de Noorse lijst is opgenomen als goedgekeurd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA. De FIFA is van mening dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, door haar goedkeuring te hechten aan de opneming in die lijst van de FIFA World CupTM in zijn geheel, en met name van de in het kader van dat toernooi gespeelde „gewone” wedstrijden, een kennelijke fout heeft gemaakt en het EER-recht en de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (de Toezichtsovereenkomst) heeft geschonden.

         Verzoekster voert onder andere aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

               —

               artikel 16 van de Toezichtsovereenkomst heeft geschonden, en

               —

               artikel 14, lid 2, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten en artikel 5, lid 2, onder d), van de Toezichtsovereenkomst heeft geschonden door niet op adequate wijze te controleren of de Noorse maatregelen verenigbaar zijn met het EER-recht.


title: Beroep, op 19 oktober 1998 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Zaak C-376/98)

text:
C 378/12             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  5.12.98
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo 2.a sec-             passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
cËaÄo, van 23 september 1998 om een prejudicieÈle beslissing         lingen van de lidstaten op het gebied van reclame en
in het geding tussen MinisteÂrio PuÂblico/Fazenda PuÂblica           sponsoring voor tabaksproducten (1), nietig te verkla-
                    en Epson Europe BV                               ren;
                       (Zaak C-375/98)
                        (98/C 378/21)                            Ð verweerders in de kosten te verwijzen.
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
Het Supremo Tribunal Administrativo, 2.a seccËaÄo, heeft bij
arrest van 23 september 1998, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 19 oktober 1998, in het geding           Ð Geen bevoegdheid op grond van artikel 100 A van het
tussen MinisteÂrio PuÂblico/Fazenda PuÂblica en Epson                EG-Verdrag. De artikelen 100 en 100 A van het EG-
Europe BV, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-              Verdrag kunnen niet de rechtsgrondslag vormen voor
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de            harmonisatiemaatregelen die niet concreet en substan-
navolgende vragen:                                                   tieel bijdragen tot de verbetering van de werking van
                                                                     de interne markt. Blijkens de considerans heeft de
                                                                     richtlijn geen betrekking op de interne markt voor
Moet artikel 5, lid 4, van Richtlijn 90/435/EEG van de               tabaksproducten, maar enkel op de interne markt voor
Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke              reclamedragers en op de vrijheid van dienstverrichting
fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochter-               in de reclamesector. Aangezien tabaksreclame een zui-
ondernemingen uit verschillende lidstaten (1), voorzover             ver nationaal karakter heeft, bestaan er voor de meeste
daarin de voor Portugal geldende afwijkende maxima van               reclamedragers bij gebreke van grensoverschrijdend
15 % en 10 % worden vastgesteld, aldus worden uitgelegd,             verkeer evenwel in het geheel geen handelsbelemmerin-
dat deze maxima uitsluitend betrekking hebben op belas-              gen. Zelfs in de enige vorm van tabaksreclame waarin
tingheffing uit hoofde van de ¹imposto sobre o rendi-                er een dergelijk verkeer bestaat (drukwerk), heeft geen
mento das pessoas colectivasº (vennootschapsbelasting)?              enkel blad op de markt van een andere lidstaat een
                                                                     positie die volgens de criteria van het communautaire
                                                                     mededingingsrecht merkbaar is. Ten slotte is de richt-
Of omvat het mede een belasting op de opbrengst van aan-             lijn in feite ongeschikt ter verwezenlijking van de
delen Ð naast die op dividenden Ð, ongeacht in welke                 interne markt in de zin van artikel 7 A, tweede alinea,
wet deze is geregeld?                                                van het EG-Verdrag, doordat zij de gestelde hinderpa-
                                                                     len wil opruimen door de betrokken economische acti-
                                                                     viteit, die de basis van het economisch verkeer tussen
(1) PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.
                                                                     staten kan zijn, te verbieden.
                                                                     Verder heeft de richtlijn mededingingsbeperkende
                                                                     gevolgen buiten de tabakssector, doordat zij ook
                                                                     betrekking heeft op reclame voor andere producten die
                                                                     in de handel zijn onder een merk dat oorspronkelijk
Beroep, op 19 oktober 1998 ingesteld door Bondsrepu-                 enkel voor tabaksproducten werd gebruikt (¹koepel-
bliek Duitsland tegen Europees Parlement en Raad van de              merkº).
                        Europese Unie
                       (Zaak C-376/98)
                                                                     Uit de ontstaansgeschiedenis van de richtlijn blijkt, dat
                        (98/C 378/22)                                de bescherming van de volksgezondheid het eigenlijke
                                                                     hoofddoel van de bestreden richtlijn is. Krachtens
                                                                     artikel 129, lid 3, van het EG-Verdrag mag de Raad
                                                                     voor de verwezenlijking van dat doel Ð althans wan-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              neer dat het hoofddoel is Ð evenwel niet overgaan tot
is op 19 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Europees                harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Parlement en Raad van de Europese Unie door Bondsrepu-               bepalingen van de lidstaten.
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door C.-D. Quas-
sowski, Regierungsdirektor bij het Bondsministerie van
Economische zaken, D-53107 Bonn, en J. Sedemund,                 Ð Schending van artikel 57, lid 2, en artikel 66 van het
advocaat, Charlottenstraûe 65, D-10117 Berlin, als                   EG-Verdrag. Daar de bestreden richtlijn de activiteiten
gemachtigden.                                                        van de tabaksreclamesector zowel op nationaal als Ð
                                                                     voorzover zij bestaan Ð internationaal vlak niet ¹ver-
                                                                     gemakkelijktº, maar beperkt, komen ook deze artike-
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                      len kennelijk niet als rechtsgrondslag in aanmerking.
Ð Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de            Ð (Subsidiair) Schending van het evenredigheidsbeginsel
      Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aan-            (artikel 3 B, derde alinea, van het EG-Verdrag). Een
 ---pagebreak--- 5.12.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 378/13
    richtlijn die zoals de onderhavige in wezen enkel het         Ð Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag. De
    toekomstige verkeer belet van goederen en diensten                 considerans van de bestreden richtlijn bevat geen of
    waarin thans nog geen merkbare grensoverschrijdende                slechts een ontoereikende motivering van wezenlijke
    handel bestaat, is kennelijk niet noodzakelijk voor de             elementen van de regeling. Zij versluiert het echte doel
    interne markt.                                                     van de richtlijn (bescherming van de volksgezondheid)
                                                                       en geeft niet de echte beweegredenen van de Gemeen-
                                                                       schapsinstellingen weer. Over evenredigheid en subsidi-
Ð (Subsidiair) Schending van het subsidiariteitsbeginsel.              ariteit wordt in het geheel niets gezegd.
    De meeste vormen van tabaksreclame (affiches enz.)
    worden enkel op nationaal niveau gebruikt en ter              (1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 9.
    plaatse waargenomen; voor de weinige vormen van
    tabaksreclame die worden geeÈxporteerd (drukwerk)
    gelden in de lidstaten met een verbod op tabaks-
    reclame geen merkbare belemmeringen. Voor de
    interne markt is een ingrijpen van de Gemeenschaps-
    wetgever dan ook niet noodzakelijk. Daar de momen-
    teel althans embryonaal bestaande ¹interne markt              Beroep, op 19 oktober 1998 ingesteld door Koninkrijk der
    voor tabaksreclameproducten en -dienstenº na omzet-           Nederlanden tegen Europees Parlement en Raad van de
    ting van de richtlijn haar wettelijke grondslag zal ver-                               Europese Unie
    liezen en derhalve zal verdwijnen, is een regeling door
                                                                                (Zaak C-377/98)
    de lidstaten ook ¹beterº voor de door het Verdrag
    nagestreefde interne markt.                                                            (98/C 378/23)
Ð Schending van fundamentele rechten:                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 19 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                  Parlement en Raad van de Europese Unie door Koninkrijk
    Ð CommercieÈle reclame (artikel 10 van het EVRM).             der Nederlanden, vertegenwoordigd door Marc Fierstra en
         Wanneer zoals thans het geval is, de vrijheid van        Ivo van der Steen, beiden assistent juridisch adviseur van
         de tabaksproducenten en de tabaksreclame-indu-           het ministerie van Buitenlandse Zaken te 's-Gravenhage,
         strie om hun mening over de tabaksconsumptie te          als gemachtigden.
         uiten, aanmerkelijk wordt beperkt door een maat-
         regel die passend noch noodzakelijk is om het doel
         van de wetgever (verbetering van de interne markt)       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
         te bereiken, dan is artikel 10 van het EVRM
         geschonden. Ook met het oog op het gestelde
         nevendoel van de richtlijn, de bescherming van de        Ð Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de
         volksgezondheid, is een algeheel verbod van                   Raad (1) te vernietigen;
         tabaksreclame in het licht van de vrijheid van
         meningsuiting niet gerechtvaardigd.
                                                                  Ð gedaagden in de kosten van de procedure te veroorde-
                                                                       len.
    Ð Eigendomsrecht en vrijheid van beroepsuitoefe-
         ning. Het verbod van tabaksreclame tast het eigen-
         domsrecht en de vrijheid van beroepsuitoefening          Middelen en voornaamste argumenten
         van de tabaksreclameproducenten en van dienst-
         verrichters inzake tabaksreclame ernstig aan;
                                                                  Ð Onjuiste rechtsgrondslag: Richtlijn 98/44/EG is niet
         gespecialiseerde ondernemingen kunnen worden
                                                                       primair gericht op harmonisatie van nationale octrooi-
         gedwongen hun bedrijvigheid te staken. Ook het
                                                                       rechtelijke beginselen en gaat bovendien verder dan
         eigendomsrecht en de vrijheid van beroepsuitoefe-
                                                                       een dergelijke harmonisatie door het scheppen van
         ning van de tabaksproducenten wordt geraakt:
                                                                       nieuwe octrooirechten van communautaire oorsprong.
         door het reclameverbod verliezen zij het wezenlijke
                                                                       Met name is er een octrooi op levende voortbrengselen
         instrument voor een agressieve concurrentie.
                                                                       van biotechnologische werkwijzen geschapen, en de
                                                                       richtlijn reguleert ook de reikwijdte van deze octrooi-
                                                                       bescherming afwijkend van het huidige octrooirecht.
Ð Schending van de artikelen 30 en 36 van het EG-Ver-                  Ten onrechte stelt overweging 15 van de richtlijn dat
    drag. Het vrije verkeer van goederen kan slechts met               de octrooiering van biologisch materiaal in beginsel
    het politieke doel van bescherming van de volksge-                 door het nationale, noch door het Europees octrooiver-
    zondheid worden beperkt, wanneer voor de noodzaak                  drag wordt verboden of uitgesloten; in ieder geval gaat
    van die beperking een wetenschappelijk bewijs bestaat.             deze stelling voor Nederland niet op.
    In casu is dat bewijs er niet, en in de bestreden richt-
    lijn wordt niet eens gepoogd dat bewijs te leveren. De
    Gemeenschapswetgever heeft evenmin aangetoond, dat                 Derhalve had niet artikel 100 A van het EG-Verdrag
    minder beperkende maatregelen niet even geschikt zijn              gekozen moeten worden als rechtsgrondslag maar, zo
    om het doel inzake de volksgezondheid te bereiken.                 al zou worden gemeend dat regeling van biotechnolo-


title: Zaak C-602/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Călărași (Roemenië) op 21 december 2010 — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Călărași (Roemenië) op 21 december 2010 — SC Volksbank România SA/Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)
   (Zaak C-602/10)
   2011/C 89/13
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Călărași

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Volksbank România SA

      Verwerende partij: Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)

      Prejudiciële vragen

               1)

               In hoeverre moet artikel 30, lid 1, van richtlijn 2008/48 (1) aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten verbiedt te bepalen dat de nationale wet tot omzetting van deze richtlijn ook van toepassing is op overeenkomsten die vóór de inwerkingtreding van de nationale bepaling zijn gesloten?

               2)

               In hoeverre zijn de bepalingen van artikel 85, lid 2, van spoeddecreet 50/2010 een adequate omzetting van artikel 24, lid 1, van richtlijn 2008/48, volgens hetwelk de lidstaten moeten zorgen voor adequate en doelmatige procedures voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen betreffende consumentenkredieten?

               3)

               In hoeverre moet artikel 22, lid 1, van richtlijn 2008/48 aldus worden uitgelegd dat het op het gebied van de consumentenkredieten een maximale harmonisatie invoert die het de lidstaten niet toestaat:

                           3.1.

                           de werkingssfeer van de regels van richtlijn 2008/48 uit te breiden tot overeenkomsten die uitdrukkelijk van de werkingssfeer van deze richtlijn zijn uitgesloten (zoals hypothecaire kredieten of overeenkomsten betreffende het eigendomsrecht op een onroerend goed) of

                           3.2.

                           voor de kredietinstellingen bijkomende verplichtingen in te voeren, wat betreft de soorten provisies die deze instellingen in rekening mogen brengen of de categorieën referentie-indexen waarnaar de variabele rentevoet van consumentenkredietovereenkomsten die binnen de werkingssfeer van de nationale omzettingsbepaling vallen, mag verwijzen?
                           Ingeval de derde vraag ontkennend wordt beantwoord: In hoeverre moeten de beginselen van het vrije verkeer van diensten en het vrije verkeer van kapitaal, in het algemeen, en de artikelen 56, 58 en 63, lid 1, VWEU, in het bijzonder, aldus worden uitgelegd dat zij een lidstaat verbieden, aan kredietinstellingen maatregelen op te leggen volgens welke zij in consumentenkredietovereenkomsten geen bankprovisies in rekening mogen brengen die niet op de lijst van de toegelaten provisies voorkomen, zonder dat deze laatste door de wetgeving van de betrokken lidstaat zijn bepaald?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Doorhaling van zaak C-331/96

text:
C 295/26                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             27 . 9 . 97
de doorhaling in het register gelast van zaak C-58/96 :                            Doorhaling van zaak C-330/96 (')
Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese                                                ( 97/C 295/50 )
Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek en
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
Ieland.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 juni 1997
(M PB C 108 van 13 . 4 . 1996 .                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-330/96 :
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
                                                                      O PB C 370 van 7. 12 . 1996 .
             Doorhaling van zaak C-2 17/96 ( ')
                           ( 97/C 295/47 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-331/96 (')
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 mei 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C-217/96 :                                         ( 97/C 295/51 )
Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen, ondersteund door Franse Republiek en
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Ierland .                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 juni 1997
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-331/96 :
(M PB C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
                                                                      (') PB C 370 van 7. 12 . 1996 .
             Doorhaling van zaak C-396/95 (')
                           ( 97/C 295/48 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-281/94 (')
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                            ( 97/C 295/52 )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C-396/95 :
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Euro                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
pese Gemeenschappen, ondersteund door Franse Repu                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 1997
bliek en door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en             de doorhaling in het register gelast van zaak C-281/94 :
Noord-Ierland .
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                      leense Republiek.
(') PB C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                      (') PB C 351 van 10 . 12 . 1994 .
             Doorhaling van zaak C- 184/95 (*)
                           ( 97/C 295/49 )                                          Doorhaling van zaak C-97/97 (')
                                                                                ( 97/C 295/53 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juni 1997
de doorhaling in het register gelast van zaak C- 184/95               De president van het Hof van Justitie van de Europese
( verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 2 de Santiago de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juli 1997 de
Compostela om een prejudiciële beslissing): M. Lores Guil            doorhaling in het register gelast van zaak C-97/97 ( ver
lin tegen Instituto Nacional de Empleo en Instituto Nacio            zoek van het Retten i Arhus om een prejudiciële beslis
nal de la Seguridad Social .                                          sing): E. Bach tegen Arhus Amtskommune.
(M PB C 189 van 22 . 7. 1995 .                                        (') PB C 131 van 26 . 4 . 1997.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 25 maart 1996 in zaak C-137/95 P: Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Mededinging - Besluiten van ondernemersverenigingen - Ontheffing - Beoordeling van ernst van inbreuken - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
22 . 6 . 96            I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 180/ 17
1 . De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvanke               2 . Requirante wordt verwezen in de kosten van de proce
      lijk verklaard.                                                         dure.
                                                                       I 1 ) PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
2 . Requirant wordt verwezen in de kosten van deze
      instantie.
(') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 maart 1996
                                                                       in zaak C-137/95 P: Vereniging van Samenwerkende
                                                                       Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid e.a. tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                (Hogere voorziening — Mededinging — Besluiten van
                                                                       ondernemersverenigingen — Ontheffing — Beoordeling
                           (Vierde kamer )
                                                                        van ernst van inbreuken — Hogere voorziening kennelijk
                          van 24 april 1996                                                          ongegrond)
in zaak C-87/95 P: Cassa nazionale di Previdenza ed                                               ( 96/C 180/35 )
Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori ( CNPAAP)
               tegen Raad van de Europese Unie (')
(Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 3604/                                   (Procestaai: Nederlands)
93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van
het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op
bevoorrechte toegang — Ontvankelijkheid — Hogere voor                 In zaak C-137/95 P, Vereniging van Samenwerkende
                    ziening kennelijk ongegrond)                       Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid e.a . ( ad
                            ( 96/C 180/34 )                            vocaten: L. H. van Lennep en E. H. Pijnacker Hordijk ),
                                                                        betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen van 21 februari 1995 , SPO e.a./Commissie ( zaak
                        (Procestaai: Italiaans)                        T-29/92 , Jurisprudentie 1995 , blz. 11-289 ) en strekkende tot
                                                                        vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           tigde : B. J. Drijber, bijgestaan door P. Glazener, advocaat ),
                   de Jurisprudentie van het Hof)                       heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
                                                                        Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward , J. -P.
                                                                        Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
                                                                        F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
In zaak C-87/95 P, Cassa nazionale di Previdenza ed                     Kapteyn, C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann ( rapporteur ),
Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori ( CNPAAP )             H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters ; advo
 ( advocaten: P. Adonnino, M. Sanino, M. de Stefano en A.               caat-generaal : M. B. Elmer; griffier : R. Grass, op 25 maart
 Colabianchi ), betreffende hogere voorziening tegen de op              1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
 11 januari 1995 door het Gerecht van eerste aanleg ( Derde             volgt:
kamer ) in zaak T- 1 1 6/94 gegeven beschikking tussen Cassa
nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli
Avvocati e Procuratori en de Raad (Jurisprudentie 1995 ,                1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 blz . II-l ), strekkende tot vernietiging van die beschikking,
 andere partij bij de procedure : Raad van de Europese Unie
 (gemachtigden: R. Bandilla en A. Lucidi ), heeft het Hof
 (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris,                2 . Requiranten worden hoofdelijk verwezen in de
                                                                              kosten .
 kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray ( rappor
 teur), rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: R.
 Grass, op 24 april 19 96 een beschikking gegeven waarvan
                                                                        P ) PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 .
 het dictum luidt als volgt:
  1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.


title: Zaak C-455/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 25 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Heemskerk BV, Firma Schaap/Productschap Vee en Vlees (Verordeningen (EG) nrs. 615/98, 1254/1999 en 800/1999 — Richtlijn 91/628/EEG — Restituties bij uitvoer — Bescherming van runderen tijdens vervoer — Bevoegdheid van bestuursorgaan van lidstaat om in afwijking van verklaring van officiële dierenarts te besluiten dat vervoermiddel waarmee dieren worden getransporteerd niet in overeenstemming is met communautaire voorschriften — Bevoegdheid van rechters van lidstaten — Ambtshalve toetsing van gronden ontleend aan gemeenschapsrecht — Nationale regel die reformatio in peius verbiedt)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 25 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Heemskerk BV, Firma Schaap/Productschap Vee en Vlees
   (Zaak C-455/06) (1)

   (Verordeningen (EG) nrs. 615/98, 1254/1999 en 800/1999 - Richtlijn 91/628/EEG - Restituties bij uitvoer - Bescherming van runderen tijdens vervoer - Bevoegdheid van bestuursorgaan van lidstaat om in afwijking van verklaring van officiële dierenarts te besluiten dat vervoermiddel waarmee dieren worden getransporteerd niet in overeenstemming is met communautaire voorschriften - Bevoegdheid van rechters van lidstaten - Ambtshalve toetsing van gronden ontleend aan gemeenschapsrecht - Nationale regel die reformatio in peius verbiedt)
   (2009/C 69/05)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Heemskerk BV, Firma Schaap

      Verwerende partij: Productschap Vee en Vlees
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (PB L 82, blz. 19), van artikel 33, lid 9, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21), van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB L 340, blz. 17), en van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 102, blz. 11) — Bevoegdheid van bestuursorgaan van lidstaat om in afwijking van verklaring van officiële dierenarts te besluiten dat vervoermiddel niet in overeenstemming is met bepalingen van gemeenschapsrecht — Beoordeling op basis van criteria van betrokken lidstaat dan wel van vlagstaat van vaartuig waarmee de dieren worden vervoerd — Bevoegdheden van rechterlijke instanties van lidstaten
   Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, en met name de artikelen 1 en 5, leden 3 en 7, ervan, moeten aldus worden uitgelegd, dat de op het gebied van uitvoerrestituties bevoegde nationale autoriteit mag vaststellen dat bij een dierentransport de voorschriften van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, niet zijn nageleefd, terwijl door de officiële dierenarts overeenkomstig artikel 2, lid 3, van diezelfde verordening is verklaard dat het transport wel met de voorschriften van voornoemde richtlijn in overeenstemming was. Om tot deze conclusie te komen dient deze autoriteit zich te baseren op objectieve gegevens die verband houden met het welzijn van de dieren en waardoor de door de exporteur overgelegde documenten in twijfel worden getrokken, tenzij deze laatste in voorkomend geval aantoont dat de gegevens die de bevoegde autoriteit aandraagt voor de conclusie dat richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, niet is nageleefd, niet ter zake dienend zijn.

               2)

               Wanneer een schip door de bevoegde autoriteit van de vlaglidstaat voor een bepaalde oppervlakte is erkend voor het transport van dieren, dient de bevoegde autoriteit van de lidstaat van uitvoer zich bij de beoordeling of de communautaire voorschriften inzake het welzijn van de dieren tijdens hun transport, zijn nageleefd, op deze erkenning te baseren.

               3)

               De zinsnede „is voldaan aan de voorschriften van de Gemeenschap inzake het welzijn van dieren” in artikel 33, lid 9, van verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer is vastgesteld dat de in punt 47 B van hoofdstuk VI van de bijlage bij richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, voorziene communautaire vereisten inzake beladingsdichtheid tijdens het transport van de dieren niet zijn nageleefd, de slotsom in beginsel dient te luiden dat deze voorschriften niet zijn nageleefd voor alle getransporteerde levende dieren.

               4)

               Het gemeenschapsrecht verplicht de nationale rechter niet om een bepaling van het gemeenschapsrecht ambtshalve toe te passen, wanneer een dergelijke toepassing zou meebrengen dat hij het in het toepasselijke nationale recht verankerde beginsel van het verbod van reformatio in peius doorbreekt.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-485/15: Beroep ingesteld op 24 augustus 2015 — Alsharghawi/Raad

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/41

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2015 — Alsharghawi/Raad
   (Zaak T-485/15)
   (2015/C 337/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Johannesburg, Zuid-Afrika) (vertegenwoordiger: É. Moutet, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit GBVB 2015/1333 van de Raad van de Europese Unie van 31 juli 2015 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië en tot intrekking van besluit 2011/137/GBVB, en uitvoeringsverordening EU 2015/1323 van 31 juli 2015 tot uitvoering van artikel 16, lid 2, van verordening EU 204/2011, nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Onbevoegdheid van de Raad om verzoeker op te nemen op de lijst van personen op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn, daar zijn naam noch in de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties 1970 (2011) en 1973 (2011) noch in de resoluties tot wijziging daarvan, 2213/2015 en 2214/2015, is vermeld.

               2.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften, middel gesplitst in twee onderdelen:

                           —

                           schending van de motiveringsplicht;

                           —

                           schending van verzoekers rechten van verweer wegens het ontbreken van ene procedure op tegenspraak.

               3.

               Schending van de rechtsvoorschriften betreffende de toepassing van de Verdragen van de Europese Unie, middel gesplitst in twee onderdelen:

                           —

                           schending van het vermoeden van onschuld;

                           —

                           schending van de grondrechten, voor zover de Raad, door aan verzoeker beperkende maatregelen op te leggen, inbreuk heeft gemaakt op zijn vrijheid om te komen en te gaan en op zijn eigendomsrecht.

               4.

               Ongegrondheid van de bestreden handelingen daar er geen enkele solide feitelijke basis voor een belang ervan bestaat.


title: Zaak T-377/12: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — Spa Monopole/BHIM — Olivar Del Desierto (OLEOSPA) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLEOSPA — Oudere Benelux-woordmerken SPA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/20

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — Spa Monopole/BHIM — Olivar Del Desierto (OLEOSPA)
   (Zaak T-377/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLEOSPA - Oudere Benelux-woordmerken SPA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 127/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en E. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Melgar, vervolgens V. Melgar en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Olivar Del Desierto, SL (Almería, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2012 (zaak R 135/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV en Olivar Del Desierto, SL

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 juni 2012 (zaak R 135/2011-4) wordt vernietigd, voor zover daarbij de oppositie wordt afgewezen voor cosmetische producten van klasse 3 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 april 1995 in zaak T-96/92: Comité central d'entreprise de la Société générale des grandes sources en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Beschikking waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Vakverenigingen en personeelscomités - Voldoende belang waaraan erkende werknemersvertegenwoordigers het recht ontlenen om, indien zij daarom verzoeken, in de administratieve procedure hun opmerkingen kenbaar te maken - Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken)

text:
24 . 6 . 95            INL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/21
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 27 april 1995                                                          van 27 april 1995
in zaak T-96/92 : Comité central d'entreprise de la Société                 in zaak T-12/93 : Comité central d'entreprise de la société
générale des grandes sources en anderen tegen Commissie                     anonyme Vittel en anderen tegen Commissie van de
               van de Europese Gemeenschappen (*)                                             Europese Gemeenschappen i 1 )
(Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 —                              (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 —
Beschikking waarbij een concentratie verenigbaar wordt                      Beschikking waarbij een concentratie verenigbaar wordt
verklaard met de gemeenschappelijke markt — Beroep tot                      verklaard met de gemeenschappelijke markt — Beroep tot
nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Vakverenigingen                       nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Vakverenigingen
en personeelscomités — Voldoende belang waaraan                             en personeelscomités — Handeling die hen rechtstreeks en
erkende werknemersvertegenwoordigers het recht ontlenen                     individueel raakt) — Voldoende belang waaraan erkende
om, indien zij daarom verzoeken, in de administratieve                      werknemersvertegenwoordigers het recht ontlenen om,
procedure hun opmerkingen kenbaar te maken — Hande                         indien zij daarom verzoeken, in de administratieve proce
        lingen die hen rechtstreeks en individueel raken)                              dure hun opmerkingen kenbaar te maken)
                            ( 95/C 159/44 )                                                             ( 95/C 159/45 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                         (Procestaai: Frans)                                In zaak T-12/93 , Comité central d'entreprise de la société
                                                                            anonyme Vittel, gevestigd te Vittel ( Frankrijk ), Comité
                                                                            d'établissements de Pierval, gevestigd te Vittel , en Fédéra
In zaak T-96/92, Comité central d'entreprise de la Société                  tion générale agroalimentaire, gevestigd te Parijs, vertegen
générale des grandes sources, gevestigd te Parijs, Comité                   woordigd door F. Nativi, H. Rousseau en F. Bienayme
d'établissement de la Source Perrier, Syndicat CGT ( Confé                 Galaz, advocaten te Parijs, bijgestaan door A. May, advo
dération générale du travail ) de la Source Perrier en Comité               caat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem
de groupe Perrier, gevestigd te Vergèze ( Frankrijk ), verte               burg ten kantore van laatstgenoemde , Grand-Rue 31 ,
genwoordigd door J. Méloux, advocaat te Montepellier, en                    ondersteund door Comité central d'entreprise de la Société
ter terechtzetting door H. Masse-Dessen, advocaat te Parijs ,               générale des grandes sources, gevestigd te Parijs, Comité
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     d'établissement de la Source Perrier, Syndicat CGT ( Confé
G. Thomas, advocaat aldaar, Boulevard Grande-Duchesse                       dération générale du travail ) de la Source Perrier en Comité
Charlotte 77, tegen Commissie van de Europese Gemeen                       de groupe Perrier, gevestigd te Vergèze ( Frankrijk ), verte
schappen (gemachtigden: F. E. Gonzalez Diaz en G. de                        genwoordigd door J. Méloux en ter terechtzitting door A.
Bergues ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                  Ottan, beiden advocaat te Montpellier, domicilie gekozen
Beschikking 92/553/EEG van de Commissie van 22 juli                         hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Thomas,
1992 inzake een procedure op grond van Verordening                          advocaat aldaar, Boulevard Grande-Duchesse Charlotte 77,
( EEG ) nr. 4064/89 van de Raad ( Zaak nr. IV/M.190 —                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
Nestlé/Perrier ) ( 2 ), heeft het Gerecht (Tweede Kamer —                   machtigden: F. E. Gonzalez Dîaz en G. de Bergues ),
uitgebreid ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president;             betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en A.                          92/553/EEG van de Commissie van 22 juli 1992 inzake een
Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 27 april 1995               procedure op grond van Verordening ( EEG ) nr. 4064/89
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      van de Raad ( Zaaknr. IV/M.190 — Nestlé/Perrier ) (2 ), heeft
                                                                            het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
                                                                            volgt: B. Vesterdorf, president; D. P. M. Barrington, A.
                                                                            Saggio, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters;
1 . Verwerpt het beroep.                                                    griffier: H. Jung, op 27 april 1995 een arrest gewezen
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            1 . Verwerpt bet beroep.
2 . Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen,
       daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn                 2 . Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen,
      gevallen.                                                                    daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
                                                                                gevallen.
(') PB nr . C 322 van 9 . 12 . 1992 .                                       3 . Verstaat dat interveniënten bun eigen kosten zullen
( 2 ) PB nr : L 204 van 5 . 12 . 1992 , blz . 1 .                                  dragen.
                                                                            (M PB nr . C 70 van 12 . 3 . 1993 .
                                                                            ( 2 ) PB nr . L 204 van 5 . 12 . 1992 , blz . 1 .