title: Zaak C-205/00 P: Hogere voorziening, op 24 maart 2000 ingesteld door Irish Cement Ltd tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde zaken T-25/95, T-26/95, T-30/95, T-31/95, T-32/95, T-34/95, T-35/95, T-36/95, T-37/95, T-38/95, T-39/95, T-42/95, T-43/95, T-44/95, T-45/95, T-46/95, T-48/95, T-50/95, T-51/95, T-52/95, T-53/95, T-54/95, T-55/95, T-56/95, T-57/95, T-58/95, T-59/95, T-60/95, T-61/95, T-62/95, T-63/95, T-64/95, T-65/95, T-68/95, T-69/95, T-70/95, T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95, tussen Cimenteries CBR SA e.a. en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)

text:
26.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 247/7
(ii) het Gerecht Aalborg Portland A/S ten onrechte aansprake-             Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:
      lijk acht voor de inbreuken bedoeld in artikel 4, lid 1
      (oprichting van ETF), en artikel 4, lid 3, sub a (onderling
      afgestemde feitelijke gedraging met als oogmerk aan de              a)    het arrest van het Gerecht te vernietigen voorzover het
      Griekse producenten en aan Titan in het bijzonder hun                     de beschikking van de Commissie (2) met betrekking tot
      cliënt Calcestruzzi te onttrekken), van de beschikking,                   Irish Cement Ltd handhaaft;
      subsidiair, op grond dat de aansprakelijkheid hiervoor
      zich uitstrekt over de periode na 9 september 1986.
                                                                          b)    het arrest van het Gerecht ten dele te vernietigen voorzo-
                                                                                ver het de beschikking van de Commissie met betrekking
(1) PB C 101 van 22.4.1995, blz. 10-20, C 119 van 13.5.1995,                    tot Irish Cement Ltd handhaaft;
    blz. 13-26, C 137 van 3.6.1995, blz. 23-28, 33 en 34, C 208 van
    12.8.1995, blz. 26 en 27.
(2) Beschikking 94/815 van de Commissie van 30 november 1994
    inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag       c)    in de plaats daarvan:
    (Zaak IV/33.126 en 33.322 Cement) (PB L 343 van 30.12.1994,
    blz. 1).
(3) Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86             i)    de beschikking van de Commissie nietig te verklaren;
    van het Verdrag, PB nr. 13 van 21.2.1963, blz. 204/62.
(4) Verordening nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974
    inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoer-
    legging op het gebied van het vervoers- en mededingingsrecht van            ii)   de aan verzoekster opgelegde geldboete in te trekken
    de Europese Economische Gemeenschap.                                              of te verlagen;
                                                                                iii)  de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Vóór de mondelinge behandeling stelde het Gerecht twee
Hogere voorziening, op 24 maart 2000 ingesteld door                       maatregelen tot organisatie van de procesgang vast, waarbij
Irish Cement Ltd tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de                 het de Commissie gelastte verzoeksters toegang te verlenen tot
gevoegde zaken T-25/95, T-26/95, T-30/95, T-31/95,                        de stukken die hen in de administratieve procedure niet waren
T-32/95, T-34/95, T-35/95, T-36/95, T-37/95, T-38/95,                     meegedeeld. De Commissie voldeed aan die maatregelen.
T-39/95, T-42/95, T-43/95, T-44/95, T-45/95, T-46/95,
T-48/95, T-50/95, T-51/95, T-52/95, T-53/95, T-54/95,
T-55/95, T-56/95, T-57/95, T-58/95, T-59/95, T-60/95,                     Verzoekster stelt het volgende:
T-61/95, T-62/95, T-63/95, T-64/95, T-65/95, T-68/95,
T-69/95, T-70/95, T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en
T-104/95 (1), tussen Cimenteries CBR SA e.a. en de Com-
                                                                          a)    Het Gerecht is niet bevoegd om de gebrekige procedures
missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
                                                                                van de Commissie retroactief te verhelpen en was boven-
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                                dien niet bevoegd om te concluderen, dat de administra-
             schappen (Vierde kamer — uitgebreid)
                                                                                tieve procedure geen andere afloop zou hebben gehad
                                                                                indien verzoeksters destijds toegang tot het dossier had-
                         (Zaak C-205/00 P)                                      den gehad;
                          (2000/C 247/10)
                                                                          b)    Het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt door
                                                                                opmerkingen te verlangen over de vraag hoe de toeganke-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      lijk gemaakte stukken de situatie van verzoekster hadden
op 24 maart 2000 hogere voorziening ingesteld door Irish                        kunnen beïnvloeden en daarna op grond van die opmer-
Cement Ltd, vennootschap naar Iers recht, gevestigd te Dublin,                  kingen uitspraak te doen;
vertegenwoordigd door P. Sreenan, SC, en J. Glackin, solicitor,
van het kantoor Gerrard, Scallan & O’Brien, solicitors te
Dublin, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Kramer                c)    Het Gerecht heeft een ernstige beoordelingsfout gemaakt
Associés & Clifford Chance, advocaten aldaar, Rue Heinrich                      toen het vaststelde dat verzoeksters dezelfde toegang
Heine 6, tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde                      hadden tot het onderzoeksdossier als zij tijdens de
zaken T-25/95 e.a. tussen Cimenteries CBR SA e.a. en de                         administratieve procedure hadden moeten hebben. We-
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                           gens die kennelijke beoordelingsfout heeft het Gerecht de
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                      gevolgen van de schending van de rechten van de
pen (Vierde kamer — uitgebreid).                                                verdediging daarna fundamenteel verkeerd beoordeeld;
 ---pagebreak--- C 247/8                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.8.2000
d)    Het arrest van het Gerecht is ook ontoereikend gemo-                   iii)  de Commissie in de kosten te verwijzen.
      tiveerd; het antwoordt niet op verzoeksters argumenten.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB C 101 van 22.4.1995, blz. 10-20, C 119 van 13.5.1995,
    blz. 13-26, C 137 van 3.6.1995, blz. 23-28, 33 en 34, C 208 van
    12.8.1995, blz. 26 en 27.                                           —    Dwaling met betrekking tot het recht, doordat in het
(2) Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 november                   bestreden arrest wordt gesteld dat het Adviescomité voor
    1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-            mededingingsregelingen en economische machtsposities
    Verdrag (Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement) (PB L 343,                   correct is geraadpleegd: volgens de rechtspraak van het
    blz. 1).                                                                 Hof moet het Adviescomité althans mondeling worden
                                                                             geraadpleegd over het bedrag van de voorgenomen
                                                                             geldboeten.
                                                                        —    Kennelijke beoordelingsfout, nu Ciments français volgens
                                                                             het bestreden arrest ten tijde van de inbreuk Compagnie
                                                                             des ciments belges controleerde en de omzet van die
                                                                             dochteronderneming niet werd afgetrokken van de bere-
                                                                             keningsgrondslag van de aan Ciments français opgelegde
Hogere voorziening, op 26 mei 2000 ingesteld door                            geldboete.
Ciments français SA tegen het arrest, op 15 maart 2000
in zaak T-39/95 tussen Ciments français SA en de Commis-                —    Schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat het
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                          bestreden arrest de aan Ciments français opgelegde
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                       geldboete niet verlaagt in verhouding tot de punten van
                pen (Vierde kamer — uitgebreid)                              bezwaar die het Gerecht met betrekking tot Ciments
                                                                             français nietig verklaart.
                         (Zaak C-211/00 P)
                                                                        —    Dwaling ten aanzien van het recht, doordat in het
                                                                             bestreden arrest wordt gesteld dat de Commissie de aan
                          (2000/C 247/11)                                    Ciments français opgelegde geldboete mocht berekenen
                                                                             aan de hand van de omzet van 1992: volgens artikel 15,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   lid 2, van verordening nr. 17/62 is de omzet op grond
op 26 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door Ciments                     waarvan de geldboete wordt berekend in beginsel de
français SA, vertegenwoordigd door A. Winckler, domicilie                    omzet van het boekjaar dat aan de vaststelling van de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger &                     beschikking voorafgaat. Het Gerecht is daar zonder
Hoss, advocaten aldaar, Côte d’Eich 15, tegen het arrest, op                 rechtvaardiging van afgeweken.
15 maart 2000 in zaak T-39/95 tussen Ciments français SA
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Vierde kamer — uitgebreid).
Rekwirante concludeert dat het Hof behaagt:
—     op grond van artikel 225 EG en artikel 54 van ’s Hofs             Hogere voorziening, op 30 mei 2000 ingesteld door
      Statuut-EG het arrest van het Gerecht van 15 maart 2000           Italcementi SpA, gevestigd te Bergamo (Italië), tegen het
      in zaak T-39/95, Ciments français SA/Commissie, ten
                                                                        arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde zaken T-25/95,
      dele te vernietigen;                                              T-36/95, T-30-32/95, T-34-39/95, T-42-46/95, T-48/95,
                                                                        T-50-65/95, T-68-71/95, T-87-88/95 en T-103-104/95 tus-
—     het beroep van Ciments français in eerste aanleg toe te           sen SA Cimenteries CBR e.a. en Commissie van de
      wijzen, namelijk:                                                 Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
                                                                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      i)     op grond van artikel 230 EG de beschikking van de                          (Vierde kamer — uitgebreid)
             Commissie van 30 november 1994 inzake een
             procedure op grond van artikel [81] van het EG-                                  (Zaak C-213/00 P)
             Verdrag in de zaken IV/33.126 en 33.322 nietig te
             verklaren;
                                                                                (2000/C 247/12)
      ii)    subsidiair, op grond van artikel 229 EG en artikel 17
             van verordening nr. 17/62 de aan Ciments français          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
             opgelegde geldboete te verlagen; en                        op 30 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door Italcementi


title: Zaak C-394/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano — Italië) — Marco Gambazzi/DaimlerChrysler Canada Inc., CIBC Mellon Trust Company (Executieverdrag — Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen — Gronden voor weigering — Schending van openbare orde van aangezochte staat — Uitsluiting van verweerder van procedure voor gerecht van staat van herkomst wegens niet-uitvoering van rechterlijk bevel)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano — Italië) — Marco Gambazzi/DaimlerChrysler Canada Inc., CIBC Mellon Trust Company
   (Zaak C-394/07) (1)

   (Executieverdrag - Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen - Gronden voor weigering - Schending van openbare orde van aangezochte staat - Uitsluiting van verweerder van procedure voor gerecht van staat van herkomst wegens niet-uitvoering van rechterlijk bevel)
   2009/C 141/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marco Gambazzi

      Verwerende partijen: DaimlerChrysler Canada Inc., CIBC Mellon Trust Company

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte d'appello di Milano — Uitlegging van de artikelen 26 en 27, punt 1, Executieverdrag — Beslissing waarvan de erkenning in strijd is met de openbare orde van de aangezochte staat — Beslissing waarbij een partij wordt verhinderd zich te verdedigen („debarment”) wegens niet-inachtneming van een rechterlijk bevel

      Dictum

   Artikel 27, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, dient te worden uitgelegd als volgt:
   de rechter van de aangezochte staat kan, gelet op de openbare-ordeclausule van dit artikel, rekening houden met het feit dat de rechter van de staat van herkomst op de vordering van de verzoeker heeft beslist zonder de verweerder te horen, die regelmatig voor hem is verschenen, maar bij beschikking van de procedure is uitgesloten omdat hij niet de verplichtingen is nagekomen die bij een eerdere beschikking in het kader van dezelfde procedure zijn opgelegd, wanneer hij na een algemene beoordeling van de procedure en op basis van alle omstandigheden tot de conclusie komt dat deze uitsluiting een kennelijke en buitensporige schending vormde van het recht van de verweerder om te worden gehoord.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Doorhaling van zaak C-115/04

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/11

         Doorhaling van zaak C-115/04 (1)

   (2004/C 314/29)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-69/10: Beroep ingesteld op 18 februari 2010 — IRO/Europese Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/61

         Beroep ingesteld op 18 februari 2010 — IRO/Europese Commissie
   (Zaak T-69/10)
   2010/C 100/90
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrie Riunite Odolesi SpA (IRO) (Via Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: A. Giardina en P. Tomassi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete intrekken of verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-55/10, SP/Commissie.
   Verzoekster stelt meer bepaald:

               —

               schending van de wet en bevoegdheidsoverschrijding, daar de Commissie de beschikking waarbij verzoekster is gesanctioneerd wegens deelname aan een vermeend prijskartel, heeft vastgesteld zonder alle bewijsstukken te hebben onderzocht, op grond dat de bijlagen bij de prijstabellen ontbraken;

               —

               schending van de procedurevoorschriften die zijn vervat in verordening EG nr. 1/2003 (1), aangezien de Commissie na de nietigverklaring van beschikking nr. C(2002) 5087 def. van 17 december 2002 door het Gerecht van eerste aanleg de beschikking heeft vastgesteld zonder bepaalde procedurefasen in acht te nemen, zoals de verzending van de mededeling van de punten van bezwaar aan de partijen en/of het horen van de partijen, alsmede zonder de nationale instanties erbij te betrekken, waardoor de gehele procedure van de Commissie onvolledig, inconsistent en onrechtmatig is en de rechten van verdediging van de gesanctioneerde ondernemingen zijn geschonden;

               —

               onvoldoende onderzoek en gebrekkige motivering, omdat de Commissie de gedurende het onderzoek inzake de omvang van de relevante markt gedane vaststellingen en de gevolgen van het vermeende kartel verkeerd heeft beoordeeld.

         Subsidiair vordert verzoekster de intrekking of de verlaging van de bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1).


title: Beroep, op 23 september 1998 ingesteld door Associazione Nazionale Bieticoltori, Consorzio Nazionale Bieticoltori e Associazione Bieticoltori Italiani, tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-153/98)

text:
C 358/22             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.11.98
onwettig is, nu ItalieÈ daarin niet is vermeld bij de zones       Beroep, op 23 september 1998 ingesteld door Associazione
van de Gemeenschap die zijn aan te merken als ¹defici-            Nazionale Bieticoltori, Consorzio Nazionale Bieticoltori
tairº in de zin van Verordening (EEG) nr. 1785/81 (basis-         e Associazione Bieticoltori Italiani, tegen Raad van de
verordening voor de sector suiker). In dit verband wordt                                  Europese Unie
gesteld, dat gelet op het doel van de regionalisering, een                               (Zaak T-153/98)
zone van de Gemeenschap moet worden beschouwd als
¹deficitairº wanneer de behoeften van die zone alleen kun-                                (98/C 358/40)
nen worden gedekt door suiker in te voeren. Blijkens de
economische gegevens inzake de Italiaanse in- en uitvoer                              (Procestaal: Italiaans)
van suiker van de laatste jaren, met inbegrip van die vóór
de vaststelling van de bestreden regeling, zijn steeds veel       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
grotere hoeveelheden ingevoerd dan uitgevoerd. Hieruit            Gemeenschappen is op 23 september 1998 beroep inge-
volgt dat, door de regionalisering te weigeren voor het ver-      steld door Associazione Nazionale Bieticoltori, Consorzio
koopjaar 1998/1999 voor alle Italiaanse zones waar sui-           Nazionale Bieticoltori e Associazione Bieticoltori Italiani,
kerbieten worden geproduceerd, de bestreden bepalingen            vertegenwoordigd door M. Moretto, R. Santoro en P. Gia-
in strijd komen met de doelstellingen van de basisverorde-        covelli, advocaten te respectievelijk VenetieÈ, Padua en
ning en de juiste werking van de betrokken gemeenschap-           Bari, domicilie gekozen hebbende bij het kantoor Moretto
pelijke marktordening in het gedrang brengen.                     te Brussel, NervieÈrslaan 67, tegen Raad van de Europese
                                                                  Unie.
                                                                  Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster beroept zich eveneens op schending van de
beginselen van rechtszekerheid en van het gewettigd ver-          Ð overeenkomstig artikel 173 van het EG-Verdrag, nietig
trouwen. Volgens haar bestaat er geen twijfel over, dat de            te verklaren artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1361/
uiterste datum van 1 augustus voor de vaststelling van de             98 van de Raad van 26 juni 1998 tot vaststelling voor
prijs van witte suiker, zoals vastgesteld in artikel 3, lid 4,        het verkoopseizoen 1998/1999 van de afgeleide inter-
van Verordening (EEG) nr. 1785/81, bedoeld is om de                   ventieprijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor
betrokkenen, in de eerste plaats de producenten van sui-              ruwe suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten
kerbieten, in staat te stellen de gegarandeerde minimum-              en B-suikerbieten, alsmede het bedrag van de vergoe-
prijs te kennen voor de komende oogst waarvoor wordt                  ding voor de verevening van de opslagkosten (PB L 185
gezaaid. Verzoekster stelt evenwel vast, dat alle bestreden           van 30.6.1998, blz. 3), en voorzover nodig artikel 1,
handelingen zijn vastgesteld eind juni 1998, en effect sor-           lid 2, van Verordening (EG) nr. 1360/98 van de Raad
teren voor de oogst 1998/1999, waarvoor reeds in januari              van 26 juni 1998 tot vaststelling voor het verkoopsei-
en maart van dat jaar is gezaaid, en voor de meest zuide-             zoen 1998/1999 van bepaalde prijzen in de sector sui-
lijke gebieden reeds in november/december van 1997. Ver-              ker en van de standaardkwaliteit voor suikerbieten (PB
zoekster was dus eerst in de gelegenheid de verkoopprijzen            L 185 van 30.6.1998, blz. 1);
van de suikerbieten van de reeds vaststaande leveringscon-
tracten te kennen, en te weten deze niet overeenkwamen            Ð hun een vergoeding toe te kennen overeenkomstig de
met de afgeleide prijzen, toen het voor haar reeds onmoge-            artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het Verdrag
lijk was haar productieplannen nog te wijzigen. Voor het              voor alle aan verzoeksters veroorzaakte schade ten
overige is de bestreden verordening ook nadelig aangezien             gevolge van de bestreden handelingen, vermeerderd
ze in strijd is met het beginsel van het gewettigd vertrou-           met rente en een vergoeding voor de waardedaling van
wen van de suikerbietenproducenten, nu dezen erop moch-               de munt.
ten rekenen dat de dertigjarige praktijk van vaststelling
van gegarandeerde minimumprijzen voor in ItalieÈ geprodu-
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
ceerde suikerbieten, zou worden voortgezet.
                                                                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                  met die in zaak T-152/98, Azienda Agricola ¹Ponte S. Pie-
Wat de schending van het discriminatieverbod betreft, stelt       troº/Raad.
verzoekster dat de verhouding invoer-uitvoer van suiker in
bepaalde in de bestreden handelingen als deficitair
beschouwde landen in wezen dezelfde is gebleven ten
opzichte van ItalieÈ, wat de verkoopjaren 1990 tot 1997
betreft, en dat zij in die omstandigheden niet inziet
waarom ItalieÈ voor het verkoopjaar 1998/1999 niet is             Beroep, op 23 september 1998 ingesteld door Asia Motor
opgenomen in de lijst van deficitaire zones.                      France e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak T-154/98)
Ten slotte voert verzoekster nog de schending aan van de                                  (98/C 358/41)
motiveringsplicht.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 23 september 1998 beroep inge-


title: Zaak T-773/16: Beroep ingesteld op 7 november 2016 — Salehi/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/29

         Beroep ingesteld op 7 november 2016 — Salehi/Commissie
   (Zaak T-773/16)
   (2017/C 053/36)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dominik Salehi (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Drews, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerster artikel 1, lid 4, van verordening (EG) nr. 539/2001 [gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1289/2013] heeft geschonden door na te laten na ontvangst van de brieven van verzoeker van 1 juli 2016 en van 16 september 2016 de in het genoemde voorschrift bedoelde maatregelen te treffen en verzoeker hiervan mededeling te doen, en

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het reciprociteitsbeginsel door strikte toepassing van de Visa Waiver Program Improvement and Terrorist Travel Prevention Act of 2015

               2.

               Tweede middel: stilzitten van verweerster

         Verzoeker voert aan dat de Commissie geen maatregelen heeft getroffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, onder e), i), van verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen bĳ overschrĳding van de buitengrenzen in het bezit moeten zĳn van een visum en de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zĳn vrĳgesteld (PB 2001, L 81, blz. 1).


title: Zaak T-226/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 februari 2013 in zaak F-67/12, Marcuccio/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/36

         Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 februari 2013 in zaak F-67/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-226/13 P)
   2013/C 171/69
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               alle door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten die rekwirant in eerste aanleg heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 februari 2013, waarbij kennelijk rechtens ongegrond is verklaard een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van de schade die rekwirant zou hebben geleden als gevolg van de verzending van een brief over de uitvoeringswijze van het arrest van het Gerecht van 4 november 2008 in zaak F-41/06, Marcuccio/Commissie, aan de advocaat die hem in de hogere voorziening tegen dat arrest vertegenwoordigde, en tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die hij daardoor zou hebben geleden.
   Tot staving van de hogere voorziening beroept rekwirant zich op het volledig ontbreken van motivering van de afwijzing van het verzoek om schadevergoeding, ook wegens het ontbreken van een onderzoek en verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten, willekeur, en verkeerde en onredelijke uitlegging en toepassing:

               —

               van de rechtsregels voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de instellingen van de Europese Unie;

               —

               van het begrip op de instellingen en de rechters van de Europese Unie rustende motiveringsplicht;

               —

               van het begrip onrechtmatig gedrag van een instelling van de Europese Unie.

         Rekwirant beroept zich eveneens op de onwettigheid van de beslissing van de rechter in eerste aanleg over de proceskosten.


title: Zaak T-134/17: Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Hércules Club de Fútbol/Commissie

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/49

         Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Hércules Club de Fútbol/Commissie
   (Zaak T-134/17)
   (2017/C 144/68)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hércules Club de Fútbol, SAD (Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: S. Rating en Y. Martínez Mata, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C (2017) 736 final van de Europese Commissie van 2 februari 2017, in de procedure GESTDEM 2016/6034 — 2016/6044 nietig verklaren.

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit tot bevestiging van een besluit houdende afwijzing van het verzoek om toegang tot documentatie dat door Hercules CF is ingediend om toegang te verkrijgen tot bepaalde documentatie in verband met de procedure die heeft geleid tot de vaststelling van besluit C (2016) 4060 final, van 4 juli 2016, betreffende staatssteun SA.36387 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2013/CP) van Spanje ten gunste van Valencia Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva, Hércules Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva en Elche Club de Fútbol Sociedad Anónima Deportiva.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de conclusie dat toegang tot de gevraagde documentatie kan worden geweigerd op grond van het eerste en derde streepje van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 4), is onjuist.

                           —

                           In dit verband wordt betoogd dat de Commissie het door de communautaire rechtspraak erkende algemene vermoeden van vertrouwelijkheid van de administratieve procedures inzake overheidssteun automatisch heeft toegepast, en dat zij met betrekking tot de schade aan de commerciële belangen van derden ten onrechte naar analogie toepassing heeft gegeven aan de rechtspraak inzake concentratiezaken.

               2.

               Tweede middel: ontleend aan onjuiste toepassing van artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001.

                           —

                           In dit verband wordt betoogd dat hier evenmin naar analogie toepassing kan worden gegeven aan de rechtspraak inzake concentratiezaken. Terwijl het in dergelijke gevallen begrijpelijk is dat het vertrouwelijke karakter na het besluit van de Commissie aanhoudt, is dit niet het geval wanneer er sprake is van één enkele lening, waarvan de voorwaarden voor toekenning ervan volgens de Commissie onverenigbaar zijn met het VWEU.

               3.

               Derde, subsidiair aangevoerde, middel: ook als de door de Commissie aangevoerde gronden voor vertrouwelijkheid in het concrete geval gegrond zijn, is er een hoger openbaar belang dat toegang tot de gevraagde documentatie rechtvaardigt, en dat erin bestaat te waarborgen dat de door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie erkende rechten van de verdediging daadwerkelijk kunnen worden uitgeoefend.

               4.

               Vierde, meer subsidiair aangevoerde, middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien, in laatste instantie, de Commissie verplicht is om ten minste een gedeeltelijke toegang tot de gevraagde informatie te verstrekken.


title: Zaak C-116/14: Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/27

         Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-116/14)
   2014/C 135/32
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

   De Europese Commissie verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de noodzakelijke richtsnoeren vast te stellen en daarvan kennisgeving te doen, de verplichtingen van artikel 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2008/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur niet is nagekomen,

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ingevolge artikel 8, lid 1, van richtlijn 2008/96 zien de lidstaten erop toe, voor zover er nog geen richtsnoeren bestaan, dat deze uiterlijk 19 december 2011 worden vastgesteld, teneinde de bevoegde instantie bij te staan bij de uitvoering van deze richtlijn.
   Na verloop van meer dan 2 jaar na het verstrijken van de termijn voor de vaststelling van genoemde richtsnoeren heeft de Portugese Staat nog geen dergelijke richtsnoeren vastgesteld.
   Ingevolge artikel 8, lid 2, van richtlijn 2008/96 stellen de lidstaten de Commissie binnen drie maanden na de vaststelling van de richtsnoeren in kennis van deze richtsnoeren.
   Doordat de Portugese Staat geen richtsnoeren heeft vastgesteld, is hij bijgevolg de verplichting tot kennisgeving van deze richtsnoeren evenmin nagekomen.


title: Zaak C-79/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 14 februari 2014 — TUIfly GmbH/Harald Walter

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 14 februari 2014 — TUIfly GmbH/Harald Walter
   (Zaak C-79/14)
   2014/C 142/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante en verweerster: TUIfly GmbH

      Geïntimeerde en verzoeker: Harald Walter

      Prejudiciële vragen

               I.

               Moet artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 aldus worden uitgelegd dat ook een niet meegedeelde „vervroeging” van de vlucht, waardoor passagiers hun vlucht missen, onder de verordening valt?

               II.

               Moet de verordening aldus worden uitgelegd dat, met uitzondering van artikel 5, de oorzaak van de vertraging niet doorslaggevend is?

               III.

               Wordt het doel van de verordening, namelijk om schade wegens tijdverlies te compenseren, ook geraakt wanneer de passagier vroeger zou aankomen en dus de beschikbare tijd vóór de vlucht aan de orde is?

               IV.

               Leidt het feit dat niet werd meegedeeld dat de vlucht werd vervroegd, waardoor het vakantieoord later dan gepland werd bereikt, tot toepassing van de verordening?

               V.

               Dient de verordening een hoog beschermingsniveau te waarborgen, zodat de bescherming ook geldt ten aanzien van de beperking van de beschikbare tijd van de passagier? Ook met betrekking tot een vervroeging?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, PB L 46, blz. 1.


title: Zaak T-194/11: Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Bro Grébé/Raad

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/31

         Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Bro Grébé/Raad
   (Zaak T-194/11)
   2011/C 152/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Geneviève Bro Grébé (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-199/99 P: Corus UK Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen — Europese balkenproducenten")

text:
C 275/4                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van                       1)     Wijst de hogere voorziening af.
11 maart 1999, Ensidesa/Commissie (T-157/94, Jurispr. blz. II-
707), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij           2)     Verwijst Corus UK Ltd in de kosten.
de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: J. Currall en W. Wils), bijgestaan door J. Rivas
                                                                              (1) PB C 204 van 17.7.1999.
de Andrés) heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La
Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
ministrateur, op 2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                ARREST VAN HET HOF
1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                                van 30 september 2003
2)    Verwijst Empresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa) in de
      kosten.
                                                                              in de gevoegde zaken C-57/00 P en C-61/00 P: Freistaat
                                                                              Sachsen tegen Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen
(1) PB C 299 van 16.10.1999.                                                                                GmbH (1)
                                                                              („Staatssteun — Compensatie van economische nadelen als
                                                                              gevolg van deling van Duitsland — Ernstige verstoring van
                                                                              economie van lidstaat — Regionale economische ontwikke-
                                                                              ling — Communautaire kaderregeling inzake staatssteun
                                                                                aan automobielindustrie”)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                (2003/C 275/09)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       van 2 oktober 2003
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
in zaak C-199/99 P: Corus UK Ltd tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling sa-                        In de gevoegde zaken C-57/00 P en C-61/00 P, Freistaat
menhangende gedragingen — Europese balkenproducen-                            Sachsen (advocaat: J. Sedemund), domicilie gekozen hebbende
                                 ten”)                                        te Luxemburg (C-57/00 P), Volkswagen AG en Volkswagen
                                                                              Sachsen GmbH (advocaat: M. Schütte), domicilie gekozen
                                                                              hebbende te Luxemburg (C-61/00 P), betreffende twee hogere
                          (2003/C 275/08)                                     voorzieningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                              aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —
                         (Procestaal: Engels)                                 uitgebreid) van 15 december 1999, Freistaat Sachsen e.a./
                                                                              Commissie (T-132/96 en T-143/96, Jurispr. blz. II-3663),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
                          dentie van het Hof)                                 de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              (gemachtigde: K.-D. Borchardt, bijgestaan door M. Núñez-
                                                                              Müller), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Bonds-
                                                                              republiek Duitsland (gemachtigde: T. Oppermann) en Verenigd
In zaak C-199/99 P, Corus UK Ltd, voorheen British Steel                      Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, heeft het
plc, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), (advocaten:                   Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
P. Collins en M. Levitt, solicitors), betreffende hogere voorzie-             J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmer-
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                mans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris,
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van                       F. Macken (rapporteur), S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues,
11 maart 1999, British Steel/Commissie (T-151/94, Jurispr.                    rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl,
blz. II-629), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere              hoofdadministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewe-
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                    zen waarvan het dictum luidt als volgt:
schappen (gemachtigden: J. Currall en W. Wils, bijgestaan door
J. Flynn, barrister), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld              1)     Wijst de hogere voorzieningen af.
als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La
Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-             2)     Verwijst de Freistaat Sachsen in de kosten in zaak C-57/00 P.
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
ministrateur, op 2 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan                    3)     Verwijst Volkswagen AG en Volkswagen Sachsen GmbH in de
het dictum luidt als volgt:                                                          kosten in zaak C-61/00 P.


title: Gevoegde zaken T-479/11 en T-157/12: Arrest van het Gerecht van 26 mei 2016 – Frankrijk en IFP Énergies nouvelles/Commissie [„Staatssteun — Olie-onderzoek — Impliciete en onbeperkte staatsgarantie die aan het Institut Français du Pétrole (IFP) is verleend door daaraan de status van overheidsinstelling met een industrieel of commercieel karakter (‚établissement public à caractère industriel et commercial’ of ‚EPIC’) toe te kennen — Voordeel — Vermoeden van een voordeel”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/20

         Arrest van het Gerecht van 26 mei 2016 – Frankrijk en IFP Énergies nouvelles/Commissie
   (Gevoegde zaken T-479/11 en T-157/12) (1)

   ([„Staatssteun - Olie-onderzoek - Impliciete en onbeperkte staatsgarantie die aan het Institut Français du Pétrole (IFP) is verleend door daaraan de status van overheidsinstelling met een industrieel of commercieel karakter (‚établissement public à caractère industriel et commercial’ of ‚EPIC’) toe te kennen - Voordeel - Vermoeden van een voordeel”])
   (2016/C 251/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues, B. Beaupère-Manokha en J. Gstalter, vervolgens E. Belliard, G. de Bergues, J. Gstalter en S. Menez, daarna G. de Bergues, S. Menez, D. Colas en J. Bousin, en ten slotte G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, gemachtigden) (zaak T-479/11) en IFP Énergies nouvelles (Rueil-Malmaison, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk É. Morgan de Rivery en A. Noël-Baron, en vervolgens É. Morgan de Rivery en E. Lagathu, advocaten) (zaak T-157/12)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, D. Grespan en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd beroep, strekkende tot nietigverklaring van besluit 2012/26/EU van de Commissie van 29 juni 2011 betreffende steunmaatregel C 35/08 (ex NN 11/08) door Frankrijk aan het Institut Français du Pétrole toegekend (PB 2012, L 14, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Artikel 1, leden 3 tot en met 5, en de artikelen 2 tot en met 12 van besluit 2012/26/EU van de Commissie van 29 juni 2011 betreffende steunmaatregel C 35/08 (ex NN 11/08) door Frankrijk aan het Institut Français du Pétrole toegekend, worden nietig verklaard.

               2)

               De beroepen worden verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt twee derde van haar eigen kosten in de zaken T-479/11 en T-157/12 en twee derde van de kosten van de Franse Republiek en IFP Énergies nouvelles.

               4)

               De Franse Republiek draagt een derde van haar eigen kosten en een derde van de kosten van de Commissie in zaak T-479/11.

               5)

               IFP Énergies nouvelles draagt een derde van haar eigen kosten en een derde van de kosten van de Commissie in zaak T-157/12.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak T-457/08: Beroep ingesteld op 10 oktober 2008 — Intel/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/60

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2008 — Intel/Commissie
   (Zaak T-457/08)
   (2008/C 301/99)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Intel Corp. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: N. Green QC en K. Bacon, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikkingen nietig verklaren;

               —

               de termijn voor Intel voor indiening van haar antwoord op de aanvullende mededeling van punten van bezwaar verlengen tot een termijn van 30 dagen, te rekenen vanaf de datum waarop Intel toegang krijgt tot de relevante stukken van de klager;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van Intel.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep vraagt verzoekster om nietigverklaring op grond van artikel 230 EG van de beschikking van de raadadviseur-auditeur van 15 september 2008 die krachtens artikel 10 van besluit 2001/462/EG (1) van de Commissie is genomen in zaak COMP/C.3/37.990 — Intel, inzake een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag, evenals van een beschikking van het lid van de Commissie die is gegeven op of omstreeks 6 oktober 2008. De bestreden beschikkingen betreffen de weigering van de Commissie om bepaalde bewijsstukken, in het bijzonder van de klager in de zaak, over te leggen die volgens verzoekster rechtstreeks relevant zijn voor de beweringen van de Commissie in de aanvullende mededeling van punten van bezwaar. De raadadviseur-auditeur heeft de stelling van Intel dat zij niet naar behoren op de aanvullende mededeling van punten van bezwaar kan antwoorden zonder dat haar die stukken worden verstrekt, ook afgewezen en heeft geweigerd om de termijn waarbinnen Intel haar antwoord op de aanvullende mededeling van punten van bezwaar moet indienen, verder te verlengen.
   Verzoekster voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar vorderingen.
   Ten eerste stelt verzoekster dat de beschikkingen blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting, en volgens haar kan de termijn voor haar antwoord op de aanvullende mededeling van punten van bezwaar pas ingaan wanneer het dossier inhoudelijk compleet is; anders zou de onderneming niet in staat zijn om haar recht van verweer op doeltreffende wijze uit te oefenen.
   Ten tweede betoogt verzoekster dat de bestreden beschikkingen duidelijk onwettig zijn, omdat zij de Commissie in staat stellen een onderzoek voort te zetten dat discriminerend en partijdig is en dat verzoekster belet om haar recht van verweer uit te oefenen. Volgens verzoekster vormt dit een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, dat vereist dat de Commissie haar beschikking vaststelt op basis van alle beschikbare gegevens, feitelijk en rechtens, die invloed kunnen hebben op de uitkomst.

      (1)  Besluit van de Commissie van 23 mei 2001 betreffende het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 162, blz. 21).


title: Zaak C-71/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Franco Campoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006 in zaak T-135/05, Campoli/Commissie

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/2

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2007 door Franco Campoli tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 29 november 2006 in zaak T-135/05, Campoli/Commissie
   (Zaak C-71/07 P)
   (2007/C 117/02)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Franco Campoli (vertegenwoordigers: G. Vandersanden, L. Levi, S. Rodrigues, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris, D. Martin, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (M. Arpio, I. Sulce, gemachtigden)
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG van 29 november 2006 in zaak T-135/05;

               —

               dientengevolge, verzoekers vorderingen in eerste aanleg betreffende de kostwinnerstoelage en de schooltoelage ontvankelijk te verklaren en, derhalve,

                           —

                           nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 13 december 2004 houdende afwijzing van zijn klacht, samen met, enerzijds, het in de klacht betwiste besluit van het TABG waarbij per 1 mei 2004 de op verzoekers pensioen toepasselijke aanpassingscoëfficiënt is gewijzigd, en anderzijds, verzoekers pensioenafrekeningen voor zover zij vanaf mei 2004 zijn vastgesteld met toepassing van laatstgenoemd besluit;

                           —

                           verwijzing van de verwerende partij in alle kosten;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure in eerste aanleg en van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant voert een aantal argumenten aan ter onderbouwing van zijn enige middel, ontleend aan de schending van het beginsel van gelijke behandeling en van de op de gemeenschapsrechter rustende motiveringsplicht.
   Dit beginsel is in de eerste plaats geschonden, omdat het Gerecht heeft geoordeeld dat de wetgever het Statuut kan wijzigen door daarin minder gunstige voorwaarden op te nemen dan de geldende regeling, op voorwaarde dat de overgangsperiode lang genoeg is. Het bestaan van een overgangsperiode en het onderzoek van de voldoende lange duur ervan zijn immers elementen die geen verband houden met de vraag of een nieuwe maatregel wettig is, gelet op het beginsel van gelijke behandeling waarvan de eerbiediging vereist dat de rechter onderzoekt of er geen sprake is van een differentiëring die willekeurig of kennelijk ongeschikt is voor het door de gemeenschapswetgever beoogde doel. In casu wordt in het bestreden arrest noch de doelstelling gedefinieerd van de nieuwe regels betreffende de vaststelling van aanpassingscoëfficiënten noch, a fortiori, onderzocht of er sprake is van een differentiëring die willekeurig of kennelijk ongeschikt is voor dat doel. Rekwirant voegt hieraan toe dat een aanpassingscoëfficiënt die is vastgesteld op het niveau van de gemiddelde kosten van levensonderhoud van een land afbreuk kan doen aan zowel het doel van het behoud van de koopkracht van gepensioneerden als aan dat van hun vrijheid van verkeer en verblijf, aangezien gepensioneerden die in de hoofdstad van een land of in andere dure steden of streken van dat land wonen minder koopkracht zullen hebben dan gepensioneerden die buiten die hoofdstad of die steden of streken wonen.
   Met zijn tweede argument stelt rekwirant dat de nieuwe pensioenregeling, anders dan in het bestreden arrest wordt gesteld, daadwerkelijk verband houdt met de kosten van levensonderhoud te Brussel, zodat de inkomens van in België woonachtige gepensioneerden worden bepaald door uitsluitend rekening te houden met de kosten van levensonderhoud in de hoofdstad van die lidstaat, terwijl de inkomens van gepensioneerden die in de hoofdstad van andere lidstaten wonen wel worden vastgesteld op basis van een aanpassingscoëfficiënt die rekening houdt met de gemiddelde kosten van levensonderhoud in het hele land. Rekwirant betwist voorts de vaststelling van het Gerecht dat de wettigheid van een regelgevende communautaire handeling niet kan afhangen van de wijze waarop die handeling in de praktijk wordt toegepast, daar de maatregelen ter uitvoering van een dergelijke handeling nauw verband houden met de handeling zelf, en stelt dat er inbreuk is gemaakt op de rechten van de verdediging alsmede op het beginsel dat partijen voor de gemeenschapsrechter gelijk zijn, aangezien hij pas na de sluiting van de schriftelijke behandeling kennis heeft gekregen van de maatregelen ter uitvoering van de nieuwe pensioenregeling.
   Met zijn laatste argument betwist rekwirant ten slotte de stelling van het Gerecht dat hij geen procesbelang in de zin van artikel 241 EG heeft en hij verwijst hiervoor naar het voordeel dat gepensioneerden wordt verleend die in een „niet erg dure ”lidstaat wonen. Door de verschillende behandeling van gepensioneerden die in een „niet erg dure ”lidstaat wonen en gepensioneerden die in een „dure ”lidstaat wonen aan de kaak te stellen, bekritiseert hij immers de schending van het beginsel van de gelijkwaardigheid van koopkracht waarmee hij de uit het nieuwe Statuut en de overgangsmaatregelen ervan volgende pensioenregeling in geding wil brengen.


title: Doorhaling van zaak C-120/96

text:
C 94/16               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
             Doorhaling van zaak C-120/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-79/97 (1)
                        (98/C 94/33)                                                       (98/C 94/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-79/97
96 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een pre-         (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudi-
judicieÈle beslissing): FRUKO-Handelsgesellschaft mbH            cieÈle beslissing): Happy Sports Michl OHG tegen Finanz-
tegen Hauptzollamt Emmerich.                                     amt Landshut.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                      (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-300/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-99/97 (1)
                        (98/C 94/34)                                                       (98/C 94/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-300/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-99/97
96 (verzoek van het Schleswig-Holsteinisches Verwaltungs-        (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudi-
gericht om een prejudicieÈle beslissing): E. Reimer tegen        cieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
Amt für Land- und Wasserwirtschaft Flensburg.                    werbs im Medienwesen tegen TV Spielfilm Verlag Gesell-
                                                                 schaft mbH.
(1) PB C 336 van 9.11.1996.
                                                                 (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-345/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-135/97 (1)
                        (98/C 94/35)
                                                                                (98/C 94/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen           97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een preju-
om een prejudicieÈle beslissing): Landeshauptstadt Hanno-        dicieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
ver tegen A. Sattler.                                            werbs im Medienwesen tegen MVF Magazin-Verlag am
                                                                 Fleetrand Gesellschaft mbH.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                 (1) PB C 166 van 31.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-414/96 (1)
                        (98/C 94/36)                                            Doorhaling van zaak C-223/97 (1)
                                                                                (98/C 94/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
96 (verzoek van het Sozialgericht Hamburg om een pre-            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-223/
judicieÈle beslissing): M. Kehrl tegen Allgemeine Orts-          97 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudi-
krankenkasse Hamburg, intervenieÈnte: Bundesanstalt für          cieÈle beslissing): HDM Flugservice GesmbH tegen Haupt-
Arbeit.                                                          verband der Österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.                                      (1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Zaak T-142/13: Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2014 — Jinko Solar e.a./Parlement e.a.

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/54

         Beschikking van het Gerecht van 10 februari 2014 — Jinko Solar e.a./Parlement e.a.
   (Zaak T-142/13) (1)

   2014/C 142/70
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 december 1997 in zaak T-57/96: L. Costantini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Verandering van standplaats - Terugkeer naar aanvankelijke standplaats - Inrichtingsvergoeding - Dagvergoeding)

text:
7.2.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 41/21
zijn instelling was tewerkgesteld, heeft het Gerecht (Eerste        2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, president, V.                 van de in artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Sta-
Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: A. Mair,                 tuut bedoelde vergoeding, vermeerderd met interessen
administrateur, op 18 december 1997 een arrest gewezen                   op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van het
waarvan het dictum luidt als volgt:                                      verzoek.
1. Verklaart nietig het bij nota van 17 mei 1995 ter ken-           3. Verwerpt het beroep voor het overige.
     nis gebrachte besluit van de Commissie houdende wei-
     gering om verzoeker de inrichtingsvergoeding te beta-
     len.                                                           4. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de
                                                                         helft van de kosten van verzoeker zal dragen. Verstaat
                                                                         dat verzoeker de helft van zijn eigen kosten zal dragen.
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
     van de in artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Sta-
                                                                    (1) PB C 180 van 22.6.1996.
     tuut bedoelde vergoeding, vermeerderd met interessen
     op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van het
     verzoek.
3. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                    Beroep, op 26 november 1997 ingesteld door Alitalia
(1) PB C 64 van 2.3.1996.
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-296/97)
                                                                                (98/C 41/45)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 18 december 1997
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
in zaak T-57/96: L. Costantini tegen Commissie van de               Gemeenschappen is op 26 november 1997 beroep tegen
                Europese Gemeenschappen (1)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
(Ambtenaren Ð Verandering van standplaats Ð Terugkeer               door Alitalia, vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
naar aanvankelijke standplaats Ð Inrichtingsvergoeding Ð            Roberti, advocaten te Napels, M. Siragusa, advocaat te
                        Dagvergoeding)                              Rome, G. Scassellati Sforzolini, advocaat te Bologna, M.
                                                                    Bay, advocaat te Milaan, en M. Beretta, advocaat te Ber-
                         (98/C 41/44)                               gamo, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                    Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place
                                                                    Winston Churchill 2.
                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
In zaak T-57/96, L. Costantini, ambtenaar van de Com-
missie van de Europese Gemeenschappen, werkzaam bij
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra,              Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij het                    van 15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van de
Italiaanse Hof van Cassatie, domicilie gekozen hebbende                  vennootschap Alitalia;
te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-             subsidiair
fende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van
de Commissie houdende weigering om verzoeker een
inrichtingsvergoeding en een dagvergoeding te betalen bij           Ð nietig te verklaren de onder 2 en 8 van artikel 1 van
zijn terugkeer naar zijn aanvankelijke standplaats nadat                 de beschikking gestelde voorwaarden voor de goedkeu-
hij een tijd lang buiten zijn instelling was tewerkgesteld,              ring van de steun;
heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
A. Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos,
rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 18 december         Ð eveneens nietig te verklaren de voorwaarde dat Alitalia
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     zelf opkomt voor de kosten die voortvloeien uit het
volgt:                                                                   stelsel van vervroegde pensionering waarin wetsdecreet
                                                                         546/1996 voorziet;
1. Verklaart nietig het besluit van de Commissie hou-
     dende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoe-             Ð de Commissie van de EG in de kosten van Alitalia te
     ding te betalen.                                                    verwijzen.


title: Zaak T-163/05: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Bundesverband deutscher Banken/Commissie ( Staatssteun — Overdracht van overheidsactiva aan Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale — Beschikking waarbij steun ten dele onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Criterium van particuliere investeerder — Motiveringsplicht )

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/36

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Bundesverband deutscher Banken/Commissie
   (Zaak T-163/05) (1)

   („Staatssteun - Overdracht van overheidsactiva aan Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale - Beschikking waarbij steun ten dele onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Criterium van particuliere investeerder - Motiveringsplicht”)
   2010/C 100/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bundesverband deutscher Banken eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-J. Niemeyer, K.-S. Scholz en J.-O. Lenschow, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en T. Scharf, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden, bijgestaan door J. Witting, advocaat); Land Hessen (Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H.-J. Freund en M. Holzhäuser, vervolgens H.-J. Freund en S. Lehr, advocaten), en Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Freund, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2006/742/EG van de Commissie van 20 oktober 2004 betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (PB 2006, L 307, blz. 159)

      Dictum

               1)

               De door het Bundesverband deutscher Banken eV als bijlagen 9 en 10 bij de repliek overgelegde documenten worden uit het dossier verwijderd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Het Bundesverband deutscher Banken zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de Europese Commissie, het Land Hessen en de Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale.

               4)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-451/05: Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk) van  13 december 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Elisa (Européenne et luxembourgeoise d'investissements SA) en 1. Directeur général des Impôts, Direction des services généraux et de l'informatique, 2. Ministère public

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/19

         Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk) van 13 december 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Elisa (Européenne et luxembourgeoise d'investissements SA) en 1. Directeur général des Impôts, Direction des services généraux et de l'informatique, 2. Ministère public
   (Zaak C-451/05)
   (2006/C 60/38)
   Procestaal: Frans
   De Cour de cassation (Frankrijk) heeft bij arrest van 13 december 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 december 2005, in het geding tussen Société Elisa (Européenne et luxembourgeoise d'investissements SA) en 1. Directeur général des Impôts, Direction des services généraux et de l'informatique, 2. Ministère public, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Verzetten de artikelen 52 en volgende en de artikelen 73 B en volgende EG-Verdrag zich tegen een wettelijke regeling als die van de artikelen 990 D en volgende van de Code général des impôts, die rechtspersonen die hun zetel van werkelijke leiding in Frankrijk hebben, aanspraak verleent op vrijstelling van de belasting over de marktwaarde van onroerende goederen die zij in Frankrijk bezitten, en die deze aanspraak voor rechtspersonen die hun zetel van werkelijke leiding op het grondgebied van een ander land hebben — ook al zou dat een lidstaat van de Europese Unie zijn — afhankelijk stelt van het bestaan van een tussen Frankrijk en deze staat gesloten verdrag inzake administratieve bijstand met het oog op de bestrijding van belastingfraude en belastingontduiking, of van de omstandigheid dat deze rechtspersonen als gevolg van de toepassing van een verdrag dat een clausule van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat, geen hogere belasting mag worden opgelegd dan die waaraan de rechtspersonen zijn onderworpen die hun zetel van werkelijke leiding in Frankrijk hebben?

               2)

               Vormt een belasting als de in het geding zijnde een belasting naar het vermogen in de zin van artikel 1 van de richtlijn van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen (1)?

               3)

               Zo ja: verzetten de bij de richtlijn van 19 december 1977 aan de lidstaten opgelegde verplichtingen inzake wederzijdse fiscale bijstand zich tegen de toepassing door de lidstaten, krachtens een bilateraal verdrag inzake fiscale administratieve bijstand, van gelijksoortige verplichtingen die een categorie van belastingplichtigen als de Luxemburgse holdingvennootschappen uitsluiten?

               4)

               Leggen de artikelen 52 en volgende en de artikelen 73 B en volgende EG-Verdrag een lidstaat die met een ander land, al dan geen lidstaat van de Europese Unie, een verdrag heeft gesloten dat een fiscale non-discriminatieclausule bevat, de verplichting op om aan de rechtspersoon die zijn zetel van werkelijke leiding op het grondgebied van een andere lidstaat heeft, dezelfde voordelen toe te kennen als die waarin deze clausule voorziet, wanneer deze rechtspersoon één of meer onroerende goederen bezit op het grondgebied van de eerstgenoemde lidstaat en er tussen deze lidstaat en de laatstgenoemde lidstaat geen gelijkwaardige clausule geldt?

      (1)  Richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen (PB L 336, blz. 15)


title: Zaak C-474/14: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno — Italië) — Strafzaak tegen Cristiano Pontillo (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/9

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno — Italië) — Strafzaak tegen Cristiano Pontillo
   (Zaak C-474/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 270/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Salerno

      Partij in de strafzaak

   Cristiano Pontillo

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 462 van 22.12.2014.


title: Arrest van het Hof van 15 oktober 2002 in zaak C-427/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlĳn — Kortingsbonnen — Maatstaf van heffing")

text:
7.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 305/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          de waarde — werkingssfeer en praktische regeling voor de
                                                                                toepassing van bepaalde vrijstellingen (PB L 102, blz. 18), heeft
                       van 15 oktober 2002                                      het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
                                                                                president, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en C. W. A. Timmer-
                                                                                mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
in zaak C-427/98: Commissie van de Europese Gemeen-                             V. Skouris (rapporteur), F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en
        schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)                             J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
                                                                                griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 oktober 2002
(„Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Kortingsbon-                            een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                 nen — Maatstaf van heffing”)
                          (2002/C 305/01)                                       1)     Door geen bepalingen vast te stellen die, voor het geval dat
                                                                                kortingsbonnen zijn vergoed, voorzien in de mogelijkheid
                                                                                van een herziening van de maatstaf van heffing van de
                          (Procestaal: Duits)                                          belastingplichtige die deze vergoeding heeft betaald, is de
                                                                                Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-             op haar rusten krachtens artikel 11 van de Zesde richtlijn
                          dentie van het Hof)                                          (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
                                                                                de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                                omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                                de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, in de versie van
In zaak C-427/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                               richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995 tot wijziging
pen (gemachtigden: aanvankelijk E. Traversa en A. Buschmann,                           van richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van nieuwe
vervolgens E. Traversa en K. Gross) tegen Bondsrepubliek                               vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting
Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en C.-D. Quassowski),                          over de toegevoegde waarde — werkingssfeer en praktische
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië                              regeling voor de toepassing van bepaalde vrijstellingen.
en Noord-Ierland (gemachtigden: aanvankelijk J. E. Collins,
vervolgens R. Magrill, als gemachtigde, bijgestaan door R. An-
derson), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                      2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
Bondsrepubliek Duitsland, door geen bepalingen vast te stellen
die voorzien in de mogelijkheid van een herziening van de
maatstaf van heffing ingeval kortingsbonnen zijn vergoed, de                    3)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                          Ierland zal zijn eigen kosten dragen.
artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin-
gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                      (1 ) PB C 20 van 23.1.1999.
grondslag (PB L 145, blz. 1), in de versie van richtlijn 95/7/EG
van de Raad van 10 april 1995 tot wijziging van richtlijn
77/388/EEG en tot invoering van nieuwe vereenvoudigings-
maatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoeg-


C 397/32             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 19.12.98
Ð voor zover nodig, nietig te verklaren de impliciete              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     afwijzing van zijn op 27 mei 1998 ingeschreven ver-
     zoek om te worden ingedeeld in de rang A 4, met toe-
     kenning van extra ancieÈnniteit in de salaristrap over-       Ð vast te stellen, dat de procedure die sinds 18 september
     eenkomstig het Statuut;                                           1997 bij de Raad moet worden gevolgd in geval van
                                                                       afwezigheid wegens ziekte, onwettig is;
Ð in ieder geval, verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                   Ð het besluit van de Raad om haar afwezigheid van 9 tot
                                                                       22 februari 1998 als onregelmatig te beschouwen en
Middelen en voornaamste argumenten                                     op haar jaarlijkse vakantie in mindering te brengen,
                                                                       nietig te verklaren;
Verzoeker stelt, dat het tot aanstelling bevoegd gezag,
                                                                   Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
waar het hem heeft ingedeeld in de rang A 5, salaristrap 5,
en niet in de rang A 4, met extra ancieÈnniteit in de salaris-
trap, geen rekening heeft gehouden met zijn beroepserva-
ring of met zijn specialisatie, en aldus heeft gehandeld in        Middelen en voornaamste argumenten
strijd met artikel 5, lid 1, tweede alinea, en lid 3,
artikel 25, tweede alinea, de artikelen 31 en 32 van het
Statuut, alsmede bijlage I bij het Statuut.                        Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat verweerder zich in
                                                                   casu niet heeft gehouden aan de ¹procedure in geval van
                                                                   ziekte of ongevalº die hij zelf heeft ingesteld en aan het
Bovendien is het bestreden besluit in strijd met het toepas-       personeel ter kennis gebracht bij mededeling nr. 117/97
singsbesluit van 1983 betreffende de criteria inzake de            van 18 september 1997.
aanstelling in rang en de indeling in salaristrap bij de aan-
werving, zoals gewijzigd op 7 februari 1986.
                                                                   Voorts betwist zij de wettigheid van deze uitvoeringsbepa-
                                                                   ling, voor zover die in geval van betwisting van de conclu-
                                                                   sies van de medische controle voorziet in een ¹arbitrage-
Ingevolge de algemene rechtsbeginselen is het tot aanstel-
                                                                   procedureº die het recht van verweer van de betrokkene
ling bevoegd gezag bovendien verplicht de ambtenaren
                                                                   schendt, daar zij hem niet toestaat een arts naar keuze aan
gelijk te behandelen en de administratieve besluiten te
                                                                   te wijzen die door zijn aanwezigheid de rechten en belan-
baseren op rechtmatige gronden, dit wil zeggen gronden
                                                                   gen van de betrokkene kan vrijwaren.
die niet zijn aangetast door kennelijke dwaling ten aanzien
van het recht of de feiten.
                                                                   Wanneer de administratie met een dergelijke betwisting
                                                                   wordt geconfronteerd, moet zij volgens verzoekster over-
Tenslotte beroept verzoeker zich op schending van het ver-         eenkomstig artikel 59, lid 3, van het Ambtenarenstatuut
trouwensbeginsel en op misbruik van bevoegdheid.                   de zaak voorleggen aan een invaliditeitscommissie.
                                                                   Ten slotte zijn de bestreden besluiten in het geheel niet
                                                                   gemotiveerd.
Beroep, op 15 oktober 1998 ingesteld door M. A. Biasutto
            tegen de Raad van de Europese Unie
                      (Zaak T-171/98)
                        (98/C 397/63)                              Beroep, op 26 oktober 1998 ingesteld door Zino Davidoff
                                                                   SA en Davidoff & Cie SA tegen het Europees Parlement
                                                                                en de Raad van de Europese Unie
                     (Procestaal: Frans)                                                  (Zaak T-177/98)
                                                                                (98/C 397/64)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 oktober 1998 beroep ingesteld
tegen de Raad van de Europese Unie door M. A. Biasutto,                                  (Procestaal: Duits)
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Cessange 30.                                                       Gemeenschappen is op 26 oktober 1998 beroep ingesteld


title: Doorhaling van zaak T-189/98

text:
C 79/42                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18.3.2000
Middelen en voornaamste argumenten:                                              Doorhaling van zaken T-317/97—T-508/97 (1)
Verzoeker is veroordeeld voor een misdrijf. Hij komt op tegen                                      (2000/C 79/88)
het hem door het TABG opgelegde tuchtrechtelijk ontslag
zonder vermindering of intrekking van het recht op ouder-
domspensioen.                                                                                (Procestaal: Portugees)
                                                                          De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
— Schending van de algemene beginselen die van toepassing                 zaken T-317/97—T-508/97: D. M. Abreu e.a. tegen Raad van
     zijn in tuchtprocedures, en met name van de rechten                  de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
     van de verdediging. Dienaangaande meent hij, dat het                 schappen.
     betrokken besluit is vastgesteld door de directeur-generaal
     Personeelszaken en algemeen beheer, die als zodanig de
     tuchtprocedure had ingeleid en het rapport voor de                   (1) PB C 166 van 30.5.1998.
     tuchtraad had opgesteld, hoewel hij zelf lid was van de
     tuchtraad. Het is in strijd met voornoemde beginselen, dat
     een zelfde orgaan tegelijkertijd oordeelt, de vervolging
     inleidt en het voorafgaande onderzoek voert. Verder is
     verzoeker tijdens de gehele duur van de tuchtprocedure
     stelselmatig de openbaarheid geweigerd.
— De tuchtmaatregel is willekeurig of althans het gevolg van                            Doorhaling van zaak T-125/98 (1)
     een kennelijke beoordelingsfout, aangezien de tuchtraad
     en vervolgens het TABG voor de vaststelling van de aan                                        (2000/C 79/89)
     verzoeker ten laste gelegde feiten enkel hebben verwezen
     naar de uitspraken van de Belgische strafrechter, terwijl de
     tuchtinstanties zelf het bestaan van de aan verzoeker ten                                    (Procestaal: Frans)
     laste gelegde feiten moeten nagaan.
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
— De tuchtraad was niet voltallig; sommige leden die mee                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
     het advies aan het TABG moesten uitbrengen, konden                   van 7 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
     daardoor niet actief deelnemen aan alle debatten.                    zaak T-125/98: L. Veron tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen.
                                                                          (1) PB C 312 van 10.10.1998.
                Doorhaling van zaak T-96/96 (1)
                          (2000/C 79/87)                                                Doorhaling van zaak T-189/98 (1)
                                                                                (2000/C 79/90)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 31 januari 2000 de doorhaling in het register             De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
gelast van zaak T-96/96: Telecom Italia SpA (v/h Società                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Finanziaria Telefonica per Azioni) tegen Commissie van de                 van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
Europese Gemeenschappen.                                                  zaak T-189/98: Commune de Sassuolo tegen Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 233 van 10.8.1996.
                                                                          (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak C-97/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Mohamed Gattoussi/Stadt Rüsselsheim (Euro-mediterrane overeenkomst — Tunesische werknemer aan wie verblijf en verrichten van arbeid in lidstaat is toegestaan — Beginsel van non-discriminatie met betrekking tot voorwaarden voor arbeid, beloning en ontslag — Verkorting van geldigheidsduur van verblijfsvergunning)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Mohamed Gattoussi/Stadt Rüsselsheim
   (Zaak C-97/05) (1)

   (Euro-mediterrane overeenkomst - Tunesische werknemer aan wie verblijf en verrichten van arbeid in lidstaat is toegestaan - Beginsel van non-discriminatie met betrekking tot voorwaarden voor arbeid, beloning en ontslag - Verkorting van geldigheidsduur van verblijfsvergunning)
   (2006/C 331/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Darmstadt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohamed Gattoussi

      Verwerende partij: Stadt Rüsselsheim
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Darmstadt — Uitlegging van artikel 64 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB 1998, L 97, blz. 2) — In lidstaat tewerkgestelde werknemer van Tunesische nationaliteit — Gelijke behandeling inzake arbeidsvoorwaarden en lonen — Beperking van duur van verblijfsvergunning waardoor tewerkstelling van werknemer wordt beëindigd
   Dictum
   Artikel 64, lid 1, van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, gesloten te Brussel op 17 juli 1995 en namens de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal goedgekeurd bij besluit 98/238/EG, EGKS van de Raad en de Commissie van 26 januari 1988 moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel gevolgen kan hebben voor het recht van een Tunesisch onderdaan om te verblijven op het grondgebied van een lidstaat, wanneer het deze onderdaan door die lidstaat volgens de regels is toegestaan beroepsarbeid te verrichten op dat grondgebied voor een periode die langer is dan de geldigheidsduur van zijn verblijfsvergunning.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.