title: Zaak T-512/10: Arrest van het Gerecht van 21 september 2011 — Nike International/BHIM (DYNAMIC SUPPORT) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNAMIC SUPPORT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/18

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2011 — Nike International/BHIM (DYNAMIC SUPPORT)
   (Zaak T-512/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNAMIC SUPPORT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 319/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nike International Ltd (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 augustus 2010 (zaak R 640/2010-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken DYNAMIC SUPPORT als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nike International Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Verzoek van de Franse Cour de Cassation van 9 december 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G.I.E. groupe Concorde, de vennootschap Uni Europe, de vennootschap La Préservatrice foncière IARD, de vennootschap La Baloise, de vennootschap Réunion Européenne, de vennootschap Allianz, de vennootschap British and Foreign Marine Insurance Co Ltd alsmede de vennootschap Camat, en de kapitein van het schip "Suhadiwarno Panja", de vennootschap P.T. Perusahan Pelayaran "Trikoria Lloyd", de vennootschap Pro Line, de vennootschap Sveriges Angarts Assurans Forening, de vennootschap Somaba alsmede de vennootschap Agence maritime Borghans (Zaak C-440/97)

text:
20.2.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 55/21
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                    Verzoek van de Franse Cour de Cassation van 9 december
                                                                   1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
1. het door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-             G.I.E. groupe Concorde, de vennootschap Uni Europe, de
     pese Gemeenschappen op 15 oktober 1997 in zaak                vennootschap La PreÂservatrice foncieÁre IARD, de vennoot-
     T-331/94 (1) gewezen arrest te vernietigen en de be-          schap La Baloise, de vennootschap ReÂunion EuropeÂenne,
     schikking van verweerster van 3 augustus 1994 hou-            de vennootschap Allianz, de vennootschap British and
     dende weigering van betaling van het tweede gedeelte          Foreign Marine Insurance Co Ltd alsmede de vennoot-
     van de bij brief van 4 augustus 1992 aan verzoekster          schap Camat, en de kapitein van het schip ¹Suhadiwarno
     verleende steun nietig te verklaren;                          Panjaº, de vennootschap P.T. Perusahan Pelayaran ¹Triko-
                                                                   ria Lloydº, de vennootschap Pro Line, de vennootschap
                                                                   Sveriges Angarts Assurans Forening, de vennootschap
2. subsidiair,                                                     Somaba alsmede de vennootschap Agence maritime
                                                                                Borghans
     het onder 1 genoemde arrest van het Gerecht te vernie-                              (Zaak C-440/97)
     tigen en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg
     terug te verwijzen;                                                                   (98/C 55/40)
3. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.           De Franse Cour de Cassation heeft bij arrest van 9 decem-
                                                                   ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Middelen en voornaamste argumenten                                 op 29 december 1997, in het geding tussen G.I.E. groupe
                                                                   Concorde e.a. en de kapitein van het schip ¹Suhadiwarno
                                                                   Panjaº e.a., het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Ð Procedurele grieven                                              schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
                                                                   navolgende vraag:
     Ð schendingen van de in artikel 190 van het EG-Ver-
         drag geformuleerde motiveringsplicht;
                                                                   Moet met het oog op de toepassing van artikel 5, punt 1,
                                                                   van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
     Ð schending van de inlichtingsplicht en van de regels
                                                                   rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
         inzake de bewijslast en de omvang van het bewijs.
                                                                   beslissingen in burgerlijke en handelszaken, de plaats waar
                                                                   de verbintenis is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd in
Ð Schending van materieel Gemeenschapsrecht                        de zin van genoemde bepaling, worden bepaald overeen-
                                                                   komstig de wet die volgens de collisieregels van de aange-
     Ð het bestreden arrest berust op feitelijke overwegin-        zochte rechter de betrokken verbintenis beheerst, of moet
         gen die volgens de processtukken onjuist zijn;            de nationale rechter de plaats van uitvoering van de ver-
                                                                   bintenis bepalen door aan de hand van de aard van de ver-
     Ð het Gerecht schendt de regel ¹patere legem quam             bintenis en de omstandigheden van het concrete geval te
         ipse fecistiº en het verbod van rechtsmisbruik door       onderzoeken, waar de prestatie feitelijk is verricht of had
         voor het overleggen van het eindrapport uit te            moeten worden verricht, zonder zich te hoeven laten lei-
         gaan van een termijn die zich niet verdraagt met          den door de wet die volgens zijn eigen collisieregels de
         het door de Commissie op de lange baan gescho-            betrokken verbintenis beheerst?
         ven begin van het project;
     Ð schending van verbod van ¹venire contra factum
         propriumº of van het Estoppel-beginsel; het
         Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat verkla-
         ringen die de destijds bevoegde ambtenaar tijdens
                                                                   Verzoek van de Arbeidsrechtbank Brugge, Afdeling
         besprekingen met verzoekster heeft afgelegd, rech-
                                                                   Oostende, van 22 december 1997 om een prejudicieÈle
         tens niet terzake dienend zijn, ofschoon zij zijn
                                                                   beslissing in het geding tussen Jozef Van Coile en
         opgenomen in de namens de Commissie opgestelde
                                                                                Rijksdienst voor Pensioenen
         notulen;
                                                                                (Zaak C-442/97)
     Ð schending van het evenredigheidsbeginsel: het                                       (98/C 55/41)
         Gerecht heeft de ernst van de gestelde schending
         van de steunvoorwaarden en de omstandigheden
         van het concrete geval (onwettige tussenkomsten           De Arbeidsrechtbank Brugge, Afdeling Oostende, heeft bij
         van de Commissie en onrechtmatige vermindering            beschikking van 22 december 1997, ingekomen ter griffie
         van de duur van het project) niet afgewogen tegen         van het Hof van Justitie op 30 december 1997, in het
         de door de Commissie opgelegde sanctie, namelijk          geding tussen Jozef Van Coile en Rijksdienst voor Pensioe-
         40 % van de totale steun voor het project niet uit        nen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
         te betalen.                                               pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                   gende vraag:
(1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 14.
                                                                   Artikel 32 ter, vijfde lid, van het koninklijk besluit van
                                                                   21 december 1967 tot vaststelling van het algemeen regle-


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-78/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 96/61/EG — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/18

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-78/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 96/61/EG - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)
   (2005/C 6/35)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-78/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 18 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en M. Konstantinidis) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, R. Schintgen en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Republiek Oostenrijk is de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, punt 4, en 9, leden 3 tot en met 5, en bijlage IV, alsook krachtens artikel 1 in samenhang met bijlage I, punten 1.1 en 6.6, van richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, niet nagekomen doordat:

                           —

                           de definitie van „bestaande installaties” in de zin van artikel 2, punt 4, van deze richtlijn niet volledig in de Gewerbeordnung 1994 (Oostenrijkse wet van 1994 inzake artisanale, commerciële en industriële beroepen), in de versie van Bundesgesetz BGB1 I, 88/2000, die op 1 september 2000 in werking is getreden is omgezet;

                           —

                           de vergunningsvoorwaarden van artikel 9, lid 4, van deze richtlijn niet volledig in Gewerbeordnung 1994, zoals gewijzigd, en die van artikel 9, leden 3 tot en met 5, niet volledig in het Niederösterreichisches Elektrizitätswesengesetz 2001 (hierna: „NÖ EwG 2001”) zijn omgezet;

                           —

                           bijlage IV bij deze richtlijn niet volledig in Gewerbeordnung 1994, zoals gewijzigd, en in NÖ EwG 2001 is omgezet;

                           —

                           de richtlijn, wat de in bijlage I, punt 1.1, genoemde stookinstallaties betreft, niet in Gewerbeordnung 1994, zoals gewijzigd, en in het Salzburger Abfallwirtschaftsgesetz 1998 is omgezet; en

                           —

                           de richtlijn niet volledig in het Burgenländisches Elektrizitätswesengesetz 1999 is omgezet;

                           —

                           de richtlijn, wat de in bijlage I, punt 6.6, genoemde installaties voor intensieve pluimvee- of varkenshouderij betreft, niet in de wettelijke bepalingen van de deelstaten Burgenland, Salzburg en Tirol is omgezet.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.04.2004.


title: Zaak C-188/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — Italia Zuccheri SpA en CoProB/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 23 april 2012 — Italia Zuccheri SpA en CoProB/AGEA en Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali
   (Zaak C-188/12)
   2012/C 194/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Italia Zuccheri SpA en Cooperativa Produttori Bieticoli società cooperativa agricola (CoProB)

      Verwerende partijen: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 (1) en artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 (2) aldus worden uitgelegd dat installaties die door de suikerproducenten worden gebruikt voor opslag en verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan niet onder het begrip „productie-installaties” vallen, en derhalve in geval van installaties als silo’s van geval tot geval moet worden onderzocht of zij verband houden met de „productielijn” of met andere activiteiten dan de productie?

               2)

               Moet artikel 4 verordening nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 aldus worden uitgelegd dat installaties — zoals silo’s — die door suikerproducenten worden gebruikt voor opslag en verpakking van suiker met het oog op uitsluitend de verkoop ervan, en onafhankelijk zijn van de productiecyclus, onder de in punt c en niet onder de in de punten a en b van dat artikel genoemde installaties vallen, in overeenstemming met de tekst en de doelstellingen van verordening nr. 320/2006 en verordening nr. 968/2006, met name punt 4 van de considerans ervan?

               3)

               Subsidiair, is artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 ongeldig tegen de achtergrond van de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 en de hogere voorschriften en beginselen van primair Europees recht, als het aldus wordt uitgelegd dat de in lid 1, sub a en b, bedoelde installaties ook de installaties omvatten die door suikerproducenten worden gebruikt voor de opslag en de verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan, aangezien de evidente doelstelling van verordening nr. 320/2006 is de productiecapaciteit van de suikerproducent af te bouwen en niet de mogelijkheid uit te sluiten dat de producent actief is in de sector van de verkoop ervan met behulp van suikerquota van andere installaties of ondernemingen?

               4)

               Meer subsidiair, zijn de artikelen 3 en 4 van verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 en artikel 4 van verordening (EG) van de Commissie van 27 juni 2006 geldig tegen de achtergrond van de hogere voorschriften en beginselen van primair Europees recht, indien zij aldus worden uitgelegd dat het begrip „productie-installaties” of „rechtstreeks verband houden met de productie” zich mede uitstrekt tot installaties die door suikerproducenten worden gebruikt voor de opslag en de verpakking van suiker met het oog op de verkoop ervan?

      (1)  PB L 58, blz. 42.

      (2)  PB L 176, blz. 32.


title: Zaak T-208/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 oktober 2008 — BOT Elektrownia Bełchatów e.a./Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Polen voor periode 2008-2012 — Beschikking van Commissie om onder bepaalde voorwaarden geen bezwaar te maken — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 oktober 2008 — BOT Elektrownia Bełchatów e.a./Commissie
   (Zaak T-208/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Polen voor periode 2008-2012 - Beschikking van Commissie om onder bepaalde voorwaarden geen bezwaar te maken - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 327/47)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: BOT Elektrownia Bełchatów S.A. (Rogowiec, Polen), BOT Elektrownia Turów S.A. (Bogatynia, Polen), BOT Elektrownia Opole S.A. (Brzezie, Polen), Elektrownia „Kozienice” S.A. (Świerże Górne, Polen), Elektrownia Połaniec S.A. — Grupa Electrabel Polska (Połaniec, Polen), Elektrownia „Rybnik” S.A. (Rybnik, Polen), Elektrownia Skawina S.A. (Skawina, Polen), Elektrownia „Stalowa Wola” S.A. (Stalowa Wola, Polen), Południowy Koncern Energetyczny S.A. (Katowice, Polen), Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A. (Nowe Czarnowo, Polen), Zespół Elektrowni Ostrołęka S.A. (Ostrołęka, Polen) en Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin S.A. (Konin, Polen) (vertegenwoordigers: B. Krużewski, M. Ciemiński, J. Młot Schönthaler, N. Dodoo en S. Boullart, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partijen: Elektrociepłownia „Będzin” S.A. (Będzin, Polen), Zespół Elektrociepłowni Bydgoszcz S.A. (Bydgoszcz, Polen), Zespół Elektrociepłowni Bytom S.A. (Bytom, Polen), Elektrociepłownia Białystok S.A. (Białystok, Polen), Elektrociepłownia „Gorzów S.A.” (Gorzów, Polen), Elektrociepłownia Kalisz-Piwonice S.A. (Kalisz, Polen), Elektrociepłownia „Kraków” S.A. (Kraków, Polen), Dalkia Łódź S.A. (Łódź, Polen), Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A. (Poznań, Polen), Elektrociepłownia Tychy S.A. (Tychy, Polen), Zespół Elektrociepłowni Wrocławskich Kogeneracja S.A. (Wrocław, Polen), Elektrociepłownie Wybrzeże S.A. (Gdańsk, Polen), Elektrociepłownia Zabrze S.A. (Zabrze, Polen) en Elektrociepłownia „Zielona Góra” S.A. (Zielona Góra, Polen) (vertegenwoordigers: B. Krużewski, M. Ciemiński, J. Młot-Schönthaler, N. Dodoo en S. Boullart, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 definitief van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale toewijzingsplan voor broeikasgasemissierechten dat door de Republiek Polen is meegedeeld voor de periode 2008-2012 overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               BOT Elektrownia Bełchatów S.A., BOT Elektrownia Turów S.A., BOT Elektrownia Opole S.A., Elektrownia „Kozienice” S.A., Elektrownia Połaniec S.A. — Grupa Electrabel Polska, Elektrownia „Rybnik” S.A., Elektrownia Skawina S.A., Elektrownia „Stalowa Wola” S.A., Południowy Koncern Energetyczny S.A., Zespół Elektrowni Dolna Odra S.A., Zespół Elektrowni Ostrołęka S.A. en Zespół Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin S.A. zullen hun eigen kosten en die van de Commissie dragen.

               3)

               Elektrociepłownia „Będzin” S.A., Zespół Elektrociepłowni Bydgoszcz S.A., Zespół Elektrociepłowni Bytom S.A., Elektrociepłownia Białystok S.A., Elektrociepłownia „Gorzów S.A.”, Elektrociepłownia Kalisz-Piwonice S.A., Elektrociepłownia „Kraków” S.A., Dalkia Łódź S.A., Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A., Elektrociepłownia Tychy S.A., Zespół Elektrociepłowni Wrocławskich Kogeneracja S.A., Elektrociepłownie Wybrzeże S.A., Elektrociepłownia Zabrze S.A. en Elektrociepłownia „Zielona Góra” S.A. zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-74/17: Beroep ingesteld op 6 februari 2017 — Danjaq/EUIPO — Formosan (Shaken, not stirred)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/36

         Beroep ingesteld op 6 februari 2017 — Danjaq/EUIPO — Formosan (Shaken, not stirred)
   (Zaak T-74/17)
   (2017/C 121/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Danjaq, LLC (Los Angeles, California, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Baran en G. Messenger, barristers, D. Stone en A. Dykes, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Formosan IP (Oxford, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Shaken, not stirred” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 406 343

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO in zaak R 255/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de interveniërende partij in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-324/07: Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — Plant en anderen/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/38

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — Plant en anderen/Commissie
   (Zaak T-324/07)
   (2007/C 247/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Gerry Plant (Varteg Pontypool, Verenigd Koninkrijk), Mary Kathleen Plant (Varteg Pontypool, Verenigd Koninkrijk), Dennis Jones (Neath, Verenigd Koninkrijk), William Meyrick (Swansea, Verenigd Koninkrijk), J.G. Evans (Ammanford, Verenigd Koninkrijk), David Vivian Austin (Neath, Verenigd Koninkrijk), D. Powell (Neath, Verenigd Koninkrijk), James Rowland McCann (Neath, Verenigd Koninkrijk), D. B. Diplock (Neath, Verenigd Koninkrijk), John Phillips (Neath, Verenigd Koninkrijk) en Richard Thomas Kingston (Swansea, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: W. Graham, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 18 juni 2007 in zaak nr. 37037 — SWSMA;

               —

               elke maatregel te gelasten die het nodig acht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekers aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-318/07 National Association of Licensed Opencast Operators/Commissie.


title: Zaak C-1/15 SA: Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag ingediend op 12 januari 2015 — La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL/Europese Commissie

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/20

      Verzoek om verlof tot het leggen van derdenbeslag ingediend op 12 januari 2015 — La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL/Europese Commissie
      (Zaak C-1/15 SA)
      (2015/C 073/27)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: La Chaine hôtelière La Frontière, Shotef SPRL (vertegenwoordiger: J. Steyt, avocat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het onderhavige verzoek ontvankelijk en gegrond verklaren;

            bijgevolg:

                  —

                  primair, verzoekster toestaan het al gelegde executoriaal derdenbeslag te handhaven en voor te zetten en onder de Europese Unie/Europese Commissie ander executoriaal derdenbeslag te leggen op alle bedragen, gelden, waarden of voorwerpen die deze heeft of zal hebben of verschuldigd is of verschuldigd zal zijn en die op grond van om het even welke titel en op om het even welke grond toebehoren of toekomen aan de Democratische Republiek Congo;

                  —

                  subsidiair, verzoekster toestaan het al gelegde executoriaal derdenbeslag te handhaven en voor te zetten en onder de Europese Unie/Europese Commissie ander executoriaal derdenbeslag te leggen op alle bedragen, gelden, waarden of voorwerpen die deze heeft of zal hebben of verschuldigd is of verschuldigd zal zijn en die op grond van een privaatrechtelijke overeenkomst toebehoren of toekomen aan de Democratische Republiek Congo;

            in alle gevallen:

                  —

                  de Europese Unie te verwijzen in alle kosten van en uitgaven voor de procedure.


title: Zaak T-724/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 oktober 2016 door Cocchi en Falcione tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 augustus 2016 in zaak F-134/11, Cocchi en Falcione/Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/34

      Hogere voorziening ingesteld op 12 oktober 2016 door Cocchi en Falcione tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 augustus 2016 in zaak F-134/11, Cocchi en Falcione/Commissie
      (Zaak T-724/16 P)
      (2016/C 441/40)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirerende partijen: Giorgio Cocchi (Wezembeek Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:
      te verklaren en vast te stellen:

                  —

                  de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-134/11, Cocchi en Falcione/Commissie, wordt vernietigd;

            te oordelen:

                  —

                  het besluit van 9 maart 2011 houdende afwijzing van de verzoeken om bijstand wordt nietig verklaard;

                  —

                  de Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 22 000 EUR aan Falcione en van 35 000 EUR aan Cocchi, ter vergoeding van de door hen geleden schade;

                  —

                  de Commissie wordt verwezen in de kosten van de beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen één middel aan, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de beoordeling van het belang van de rekwirerende partijen bij de voortzetting van de procedure. Zij hebben immers niet alleen een louter administratief belang bij de toewijzing van hun hogere voorziening.


title: Zaak C-470/07: Beroep ingesteld op 24 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/29

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-470/07)
   (2007/C 315/48)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en N. Yerrell)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/54/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake minimumveiligheidseisen voor tunnels in het trans-Europese wegennet, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van deze richtlijn in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 167 van 30.4.2004, blz. 39.


20150731021616732015/C 270/09522014CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL201506118921Zaak C-52/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 3, lid 1 — Verjaringstermijn — Dies a quo — Voortgezette onregelmatigheden — Stuiting van de verjaring — Voorwaarden — Bevoegde autoriteit — Betrokkene — Onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid — Termijn die het dubbele bedraagt van de verjaringstermijn]
 ---documentbreak--- C2702015NL810120150611NL00098192Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG/Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
   (Zaak C-52/14) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 3, lid 1 — Verjaringstermijn — Dies a quo — Voortgezette onregelmatigheden — Stuiting van de verjaring — Voorwaarden — Bevoegde autoriteit — Betrokkene — Onderzoekshandeling of daad van vervolging van de onregelmatigheid — Termijn die het dubbele bedraagt van de verjaringstermijn]”2015/C 270/09Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfeifer & Langen GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

      Dictum

            1)

            Artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „bevoegde autoriteit” in de zin van deze bepaling moet worden verstaan de autoriteit die krachtens het nationale recht bevoegd is om onderzoekshandelingen of daden van vervolging met betrekking tot de betrokken onregelmatigheden te stellen, waarbij deze autoriteit een andere autoriteit kan zijn dan die welke de ten nadele van de financiële belangen van de Europese Unie wederrechtelijk geïnde bedragen toekent of terugvordert.

            2)

            Artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat onderzoekshandelingen of daden van vervolging van een onregelmatigheid de „betrokkene” ter kennis zijn gebracht in de zin van deze bepaling, wanneer uit een geheel van feitelijke gegevens kan worden afgeleid dat deze onderzoekshandelingen of daden van vervolging daadwerkelijk ter kennis zijn gebracht van de betrokkene. Met betrekking tot een rechtspersoon is aan deze voorwaarde voldaan wanneer de handeling in kwestie daadwerkelijk ter kennis is gebracht van een persoon wiens gedragingen volgens het nationale recht aan die rechtspersoon kunnen worden toegerekend, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

            3)

            Artikel 3, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat een handeling voldoende nauwkeurig de verrichtingen moet omschrijven waarop de verdenkingen van onregelmatigheden betrekking hebben om als „een onderzoekshandeling of een daad van vervolging” in de zin van deze bepaling te kunnen worden aangemerkt. Dit nauwkeurigheidsvereiste verlangt evenwel niet dat die handeling vermeldt dat mogelijkerwijs een sanctie of een bijzondere administratieve maatregel zal worden opgelegd. Het staat aan de verwijzende rechter om te verifiëren of het verslag dat aan de orde is in het hoofdgeding voldoet aan deze voorwaarde.

            4)

            Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat met betrekking tot de nauwe samenhang in de tijd die tussen de onregelmatigheden moet bestaan om een „voortgezette onregelmatigheid” in de zin van deze bepaling te kunnen opleveren, enkel is vereist dat tussen elke onregelmatigheid en de vorige onregelmatigheid minder tijd is verstreken dan de duur van de in de eerste alinea van dat lid vastgestelde verjaringstermijn bedraagt. Onregelmatigheden zoals die welke aan de orde zijn in het hoofdgeding, betreffende de berekening van de hoeveelheden door de fabrikant opgeslagen suiker, die in de loop van verschillende verkoopseizoenen hebben plaatsgevonden en die tot onjuiste aangiften van de betrokken hoeveelheden door die fabrikant hebben geleid, waardoor onverschuldigde bedragen als vergoeding van de opslagkosten zijn betaald, vormen in beginsel een „voortgezette onregelmatigheid” in de zin van artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 2988/95, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit te verifiëren.

            5)

            Artikel 3, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat de kwalificatie van een geheel van onregelmatigheden als „voortdurende of voortgezette onregelmatigheid” in de zin van deze bepaling, niet is uitgesloten ingeval de bevoegde autoriteiten de betrokkene niet regelmatig en grondig hebben gecontroleerd.

            6)

            Artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat de in deze alinea vastgestelde termijn in geval van een voortdurende of voortgezette onregelmatigheid ingaat op de dag waarop deze onregelmatigheid is beëindigd, ongeacht de datum waarop het nationale bestuur kennis heeft verkregen van die onregelmatigheid.

            7)

            Artikel 3, lid 1, van verordening nr. 2988/95 moet aldus worden uitgelegd dat de door de bevoegde autoriteit gestelde onderzoekshandelingen of daden van vervolging die overeenkomstig de derde alinea van dat lid de betrokkene ter kennis zijn gebracht, er niet toe leiden dat de termijn die in de vierde alinea van datzelfde lid is vastgesteld, wordt gestuit.

      (
         1
      )	PB C 142 van 12.5.2014.


title: Arrest van het Hof van 8 april 2003 in zaak C-44/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Pippig Augenoptik GmbH & Co. KG tegen Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, Verlassenschaft nach dem verstorbenen Franz Josef Hartlauer ("Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳnen 84/450/EEG en 97/55/EG — Misleidende reclame — Voorwaarden voor geoorloofde vergelĳkende reclame")

text:
C 135/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  7.6.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                             omstandigheden, die verband houden met het belang van het
                                                                                merk voor de keuze van de koper en met het aanzienlijke verschil
                                                                                in bekendheid tussen de respectieve merken van de vergeleken
                          van 8 april 2003                                          producten, het weglaten van het bekendste merk misleidend kan
                                                                                zijn.
in zaak C-44/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om
een prejudiciële beslissing): Pippig Augenoptik GmbH &                       3)     Artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd,
Co. KG tegen Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, Verlas-                             verzet zich er niet tegen dat de vergeleken producten via
senschaft nach dem verstorbenen Franz Josef Hartlauer (1)                           verschillende distributiekanalen worden aangeschaft.
                                                                             4)     Artikel 3 bis van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd, verzet
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 84/450/                                zich er niet tegen, dat de adverteerder nog vóór het begin van
EEG en 97/55/EG — Misleidende reclame — Voorwaarden                                 zijn eigen aanbieding een proefaankoop bij een concurrent
            voor geoorloofde vergelijkende reclame”)                                verricht, wanneer de in deze bepaling gestelde voorwaarden voor
                                                                                geoorloofde vergelijkende reclame worden nageleefd.
                           (2003/C 135/05)                                   5)     Noch het feit dat het prijsverschil tussen de vergeleken producten
                                                                                groter is dan het gemiddelde prijsverschil, noch het aantal
                                                                                vergelijkingen brengt mee dat een prijsvergelijking de goede
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                naam van een concurrent schaadt in de zin van artikel 3 bis,
                                                                                lid 1, sub e, van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          Artikel 3 bis, lid 1, sub e, van richtlijn 84/450/EEG, zoals
                          dentie van het Hof)                                       gewijzigd, verzet zich er niet tegen, dat een vergelijkende reclame
                                                                                naast de naam van de concurrent ook zijn logo en een afbeelding
                                                                                van zijn winkelgevel toont, mits deze reclame voldoet aan de bij
                                                                                het gemeenschapsrecht vastgestelde voorwaarden voor geoor-
                                                                                loofde reclame.
In zaak C-44/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk),
in het aldaar aanhangige geding tussen Pippig Augenoptik                     (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
GmbH & Co. KG en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH,
Verlassenschaft nach dem verstorbenen Franz Josef Hartlauer,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake
misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 250,
blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290,                                        ARREST VAN HET HOF
blz. 18), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en
                                                                                van 8 april 2003
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward en
V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha
Rodrigues (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-gene-                 in de gevoegde zaken C-53/01, C-54/01 en C-55/01 (ver-
raal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,               zoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële
op 8 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  beslissing): Linde AG (C-53/01), Winward Industries Inc.
als volgt:                                                                              (C-54/01) en Rado Uhren AG (C-55/01) (1)
1)    Artikel 7, lid 2, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van             („Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
                                                                             89/104/EEG — Gronden voor weigering van inschrijving —
      10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende
      reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het                Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Driedimensionaal merk
      Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, verzet               bestaande in de vorm van de waar — Onderscheidend
                                                                             vermogen — Algemeen belang om bepaalde tekens vrij
      zich ertegen dat op vergelijkende reclame, wat de vorm en de
      inhoud van de vergelijking betreft, strengere nationale bepalin-                               beschikbaar te houden”)
      gen inzake bescherming tegen misleidende reclame worden
      toegepast, waarbij geen onderscheid dient te worden gemaakt                                        (2003/C 135/06)
      tussen de verschillende bestanddelen van de vergelijking, dat wil
      zeggen de mededelingen inzake het aanbod van de adverteerder,                                       (Procestaal: Duits)
      de mededelingen inzake het aanbod van de concurrent en de
      onderlinge verhouding tussen deze twee aanbiedingen.
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2)    Artikel 3 bis, lid 1, sub a, van richtlijn 84/450/EEG, zoals
      gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd, dat ofschoon het de
      adverteerder in beginsel vrijstaat om in een vergelijkende reclame
      het merk van de concurrerende producten al dan niet te noemen,         In de gevoegde zaken C-53/01 tot en met C-55/01, betreffende
      de nationale rechter toch dient na te gaan of in bijzondere            verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het


title: Zaak T-591/10: Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Castiglioni/Commissie

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/32

         Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Castiglioni/Commissie
   (Zaak T-591/10)
   2011/C 55/58
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Castiglioni Srl (Busto Arsizio, Italië) (vertegenwoordiger: G. Turri, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   —   Primair: de in het verzoekschrift nader omschreven bestreden handelingen nietig verklaren en bijgevolg de Europese Commissie veroordelen tot schadevergoeding in natura, ook door de nietigverklaring of het ongeldig of onwerkzaam verklaren van de overeenkomst die eventueel zou zijn gesloten tussen de Commissie en de concurrenten aan wie de opdracht is gegund.
   —   Subsidiair: de in het verzoekschrift nader omschreven bestreden handelingen nietig verklaren en bijgevolg de Europese Commissie veroordelen tot vergoeding in geld van de schade, met inbegrip van de door Castiglioni Srl geleden zogenoemde danno curriculare (de schade als gevolg van het feit dat de opdracht niet aan de referenties kan worden toegevoegd), waarvan het bedrag in de loop van het geding zal worden bepaald, vermeerderd met rente en waardecorrectie op het verschuldigde bedrag.tussen
   —   In elk geval: de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.tussen

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

               —

               Eerste middel: schending van artikel 137, lid 4, van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1), schending van de aankondiging van opdracht en van de latere toelichtingen, en motiveringsgebrek
               In dat verband betoogt verzoekster dat zij heeft aangetoond dat zij voldeed aan alle minimumgeschiktheidseisen uit de aankondiging van opdracht, en dat volstrekt irrelevant is dat zij dit gedeeltelijk rechtstreeks en gedeeltelijk via een beroep op de capaciteiten van een derde heeft aangetoond, aangezien in de in casu toepasselijke regelgeving uitdrukkelijk is voorzien in de mogelijkheid om een beroep te doen op de capaciteiten van een derde. Bijgevolg is het ontbreken van beoordeling van verzoeksters offerte onrechtmatig.

               —

               Tweede middel: schending van artikel 148, lid 3, van de reeds aangehaalde verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002, en motiveringsgebrek
               Dienaangaande betoogt verzoekster dat de aanbestedende dienst ook bij een beslissing aangaande de omstandigheid dat de documenten die zij had overgelegd ten bewijze dat aan de norm ST3 was voldaan, niet ondubbelzinnig waren, artikel 148, lid 3, van verordening nr. 2342/2002 had moeten toepassen.

               —

               Derde middel: onregelmatigheid van de aankondiging van opdracht
               Dienaangaande betoogt verzoekster dat zij, indien het standpunt van de aanbestedende dienst tegen alle waarschijnlijkheid in zou worden geacht een grondslag te vinden in de aankondiging van opdracht, deze aankondiging zelf betwist en daarbij de grieven overneemt die zij reeds in het eerste middel heeft geformuleerd.


title: Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door W. Haberer tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-143/95)

text:
2 . 9. 95           [ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 229/25
Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door G. Cantone tegen                — verweerder in de kosten te verwijzen.
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-139/95 )                             Middelen en voornaamste argumenten:
                           ( 95/C 229/54
                                                                      Verzoekster, ambtenaar van Deense nationaliteit bij het
                      (Procestaai: Frans)                             Europees parlement, ontvangt ingevolge een Deense rege
                                                                      ling gezinstoelagen voor haar drie kinderen . Van mening,
                                                                      dat deze van gelijke aard waren als de krachtens de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Commissie           bepalingen van bijlage VII bij het Statuut verschuldigde
                                                                      toelagen, heeft verweerder in eerste instantie het bedrag
van de Europese Gemeenschappen door G. Cantone ,
                                                                      ervan afgetrokken van verzoeksters salaris . Bij brief van
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N .
Louis, T. Demaseure, A. Tornel en V. Leclercq, advocaten te           1 december 1994 en op grond van een naar zijn zeggen
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 „ gewijzigde praktijk " heeft het tot aanstelling bevoegde
Fiduciaire Myson s.ar.l ., Rue Glesener 1 .                           gezag besloten, per 1 mei 1993 de anti-cumulatiebepaling
                                                                      niet langer op de in geding zijnde toelagen toe te passen en
                                                                      dientengevolge vanaf die datum de ten onrechte geheven
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    bedragen aan verzoekster terug te betalen .
— voor zover nodig nietig te verklaren het bevestigend
     besluit van 19 december 1994, alsmede het besluit van            Verzoekster maakt tevens aanspraak op terugbetaling van
     17 mei 1995 houdende uitdrukkelijke afwijzing van                ten onrechte ingehouden bedragen vóór mei 1993 . Zij stelt
     verzoekers klacht;                                               in dit verband, dat de „ gewijzigde praktijk " die aan het
                                                                      bestreden besluit ten grondslag ligt, voortvloeit uit het feit
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                dat verweerder zelf heeft ingezien, dat hij door de gelijkstel
     4 november 1994 , bepalende dat Luxemburg verzoekers             ling van de krachtens de Deense regeling verschuldigde
     plaats van aanwerving is ;                                       toelagen van fiscale aard met de gezinstoelagen van sociale
                                                                      aard bedoeld in bijlage VII bij het Statuut, een kennelijke
— verweerster te verwijzen in de kosten.                              beoordelingsfout heeft begaan . Een beperking van de datum
                                                                      van terugbetaling van de ten onrechte ingehouden bedragen
Middelen en voornaamste argumenten:                                   zou derhalve willekeurig zijn .
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   Voorts zou het Europees Parlement zich door de vaststelling
met die in zaak T-33/95 ( M.                                          van het aangevochten besluit schuldig hebben gemaakt aan
                                                                      schending van het beginsel van gelijkheid en non-discrimi
(■) PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .                                 natie tussen ambtenaren .
Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door K. Scheibeek tegen het
                      Europees Parlement                              Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door W. Haberer tegen
                        ( Zaak T-141/95 )                             Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                           ( 95/C 229/55 )
                                                                                ( Zaak T-143/95 )
                       (Procestaai: Frans)                                                     95/C 229/56 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                  (Procestaai: Duits)
schappen is op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen het
Europees Parlement door K. Schelbeck, wonende te Luxem               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
burg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en              schappen is op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
V. Leclerq, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb              de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson s.ar.l ., Rue                 schappen door W. Haberer, te Riegel ( Bondsrepubliek
Glesener 1 .
                                                                      Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
                                                                      Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                  advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parle             Bains 14a .
     ment om verzoekster de terugbetaling te weigeren van de
     bedragen die ten onrechte zijn ingehouden op de
     gezinstoelagen waarop zij recht heeft voor het tijdvak           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     1 november 1987 tot en met 30 april 1993 ,
                                                                       1 . verweerders te veroordelen tot betaling van een SLOM
— nietig te verklaren het besluit van 1 juli 1995 houdende                 I-vergoeding aan verzoeker voor de periode van 30
     stilzwijgende afwijzing van haar klacht,                              november 1985 tot 29 maart 1989 ten bedrage van
 ---pagebreak--- Nr . C 229/26         NL             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 2 . 9 . 95
     39 385,03 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en                    Doorhaling van zaak T-221/93 ()
    hen in de kosten te verwijzen.                                                      ( 95/C 229/57)
2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
    gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie                              (Procestaai: Duits)
     ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
     sen .                                                      De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
                                                                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
Middelen en voornaamste argumenten:                             pen heeft bij beschikking van 29 juni 1995 de doorhaling in
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen             het register gelast van zaak T-221 /93 : V. Wobker tegen
met die in zaak T-20/94 .                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                (') PB nr. C 270 van 19 . 10 . 1992 .


title: Zaak T-21/05: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Chalkor/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector koperen afvoerbuizen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Voortdurende en veelvoudige inbreuk — Geldboeten — Beperkte deelneming aan mededingingsregeling — Geografische omvang van betrokken markt — Duur van inbreuk — Medewerking” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/31

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Chalkor/Commissie
   (Zaak T-21/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector koperen afvoerbuizen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Voortdurende en veelvoudige inbreuk - Geldboeten - Beperkte deelneming aan mededingingsregeling - Geografische omvang van betrokken markt - Duur van inbreuk - Medewerking”)
   2010/C 179/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chalkor AE Epexergasias Metallon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: I. Forrester, QC, A. Schulz en A. Komninos, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring of tot verlaging van de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij beschikking C(2004) 2826 van de Commissie van 3 september 2004 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/38.069 — Koperen leidingbuizen)

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete die in artikel 2, sub d, van beschikking C(2004) 2826 van de Commissie van 3 september 2004 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/38.069 — Koperen leidingbuizen), aan Chalkor AE Epexergasias Metallon is opgelegd, wordt vastgesteld op 8,2467 miljoen EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Chalkor Epexergasias Metallon en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-617/13: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 — Aic/BHIM — ACV Manufacturing (Inzetstukken voor warmtewisselaars) („Gemeenschapsmodel – Nietigheidsprocedure – Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een inzetstuk voor een warmtewisselaar weergeeft – Nietigheidsgrond – Onderdeel van samengesteld voortbrengsel niet zichtbaar – Artikel 4, lid 2, en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/27

      Arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 — Aic/BHIM — ACV Manufacturing (Inzetstukken voor warmtewisselaars)
      (Zaak T-617/13) (1)

      („Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een inzetstuk voor een warmtewisselaar weergeeft - Nietigheidsgrond - Onderdeel van samengesteld voortbrengsel niet zichtbaar - Artikel 4, lid 2, en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”)
      (2015/C 073/36)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Aic S.A. (Gdynia, Polen) (vertegenwoordiger: J. Radłowski, juridisch adviseur)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: ACV Manufacturing (Seneffe, België)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2013 (zaak R 688/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen ACV Manufacturing en Aic S.A.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Aic S.A. wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-621/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaken T-353/14 en T-17/15, Italië/Commissie

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/16

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 15 september 2016 in zaken T-353/14 en T-17/15, Italië/Commissie
   (Zaak C-621/16 P)
   (2017/C 046/18)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Italiaanse Republiek, Republiek Litouwen

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               indien het Hof de zaak in staat van wijzen acht, het beroep in eerste aanleg ongegrond verklaren;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure alsmede in de kosten van de procedure in eerste aanleg;

               —

               de Republiek Litouwen verwijzen in haar eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert de Commissie vier middelen aan: 1) onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de rechtsaard van de „Algemene bepalingen” die van toepassing zijn op algemene vergelijkende onderzoeken, en onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 7, lid 1, van bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), met als gevolg een onjuiste motivering; 2) onjuiste rechtsopvatting en niet-nakoming van de motiveringsplicht bij de uitlegging van artikel 1 quinquies van het Statuut; 3) onjuiste rechtsopvattingen bij de (bovendien tegenstrijdige) uitlegging van artikel 28, onder f), van het Statuut en bij de uitlegging van de criteria voor het rechterlijk toezicht door het Gerecht; 4) onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 2 van verordening nr. 1/58 (PB 17, 6 oktober 1958, blz. 385).

               1.

               Het eerste middel bevat vier onderdelen. Met het eerste onderdeel stelt de Commissie dat het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven bij de uitlegging van de rechtsaard van de „Algemene bepalingen” die van toepassing zijn op algemene vergelijkende onderzoeken (PB 2014, C 60 A/01), aangezien deze bepalingen volgens de Commissie nieuwe specifieke verplichtingen opleggen in verband met het verloop van de procedure van een algemeen vergelijkend onderzoek, die door de litigieuze aankondigingen niet zijn gewijzigd. Met het tweede onderdeel van het eerste middel stelt de Commissie dat het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door artikel 7, lid 1, van bijlage III bij het Statuut aldus uit te leggen dat EPSO geen regelgevende bevoegdheid heeft om algemene en abstracte voorschriften inzake de taalregeling van de door EPSO georganiseerde algemene vergelijkende onderzoeken uit te vaardigen. Naar de mening van de Commissie beschikt EPSO wel over een dergelijke bevoegdheid. Dienaangaande stelt de Commissie voorts niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat het Gerecht zich in punt 57, in fine, van het bestreden arrest tegenspreekt wanneer het verklaart dat EPSO dus de bevoegdheid heeft om de behoeften, ook uit taalkundig oogpunt, van de afzonderlijke instellingen bij de organisatie van diverse algemene vergelijkende onderzoeken te beoordelen. Met het derde onderdeel van het eerste middel betoogt de Commissie dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de bepalingen louter rechtshandelingen zijn met het oog op de aankondiging van de criteria voor de keuze van de tweede taal bij een door EPSO georganiseerd algemeen vergelijkend onderzoek, aangezien deze bepalingen daarentegen — op bindende wijze — de criteria vastleggen die deze keuze rechtvaardigen. Met het vierde onderdeel van het eerste middel stelt de Commissie ten slotte dat het Gerecht de aard en de inhoud van de litigieuze aankondigingen ten onrechte aldus heeft uitgelegd dat de aankondigingen, uit het oogpunt van de taalregeling, nieuwe en specifieke verplichtingen oplegden, met als gevolg dat tevens sprake is van niet-nakoming van de motiveringsplicht bij de afwijzing van de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid; aldus waren de litigieuze aankondigingen volgens de Commissie zuiver bevestigende handelingen van de Algemene bepalingen.

               2.

               Het tweede middel bevat twee onderdelen. Met het eerste onderdeel stelt de Commissie onjuiste rechtsopvatting doordat artikel 1 quinquies van het Statuut aldus is uitgelegd dat een beperking van de keuze van de tweede taal niet noodzakelijk discriminatie oplevert, maar gerechtvaardigd kan zijn uit hoofde van een doelstelling van algemeen belang in het kader van het personeelsbeleid. Met het tweede onderdeel betoogt de Commissie dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen doordat het Gerecht in het bestreden arrest bij het zoeken naar een rechtvaardiging voor de beperking van de keuze van de tweede taal uitsluitend de aankondigingen van het onderzoek in overweging heeft genomen, terwijl het ook met de Algemene bepalingen en de inhoud ervan rekening had moeten houden.

               3.

               Het derde middel bevat drie onderdelen. Met het eerste onderdeel stelt de Commissie dat het Gerecht niet zonder artikel 28, onder f), van het Statuut onjuist uit te leggen kon oordelen dat de vereisten betreffende de taalkennis geen deel konden uitmaken van de in artikel 27 van het Statuut bedoelde bekwaamheden van de kandidaten. Met het tweede onderdeel betoogt de Commissie dat het Gerecht de omvang van zijn rechterlijk toezicht onjuist heeft afgebakend, dat zich had moeten beperken tot een beoordeling van een mogelijke kennelijke beoordelingsfout of willekeurige behandeling. Met het derde onderdeel stelt de Commissie dat het Gerecht de grenzen van zijn toezicht te buiten is gegaan, doordat de keuze om, behalve de drie in de aankondigingen aangegeven talen (Engels, Frans en Duits), geen andere talen als mogelijkheid te bieden, inhoudelijk is beoordeeld, waardoor het Gerecht zich in de plaats van het bestuur heeft gesteld.

               4.

               Met het vierde middel in hogere voorziening stelt de Commissie dat het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door artikel 2 van verordening nr. 1/58 aldus uit te leggen dat de communicatie tussen EPSO en de kandidaten binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt, met als gevolg dat de mogelijkheid om de keuze van de tweede taal te beperken is uitgesloten. De mogelijkheid om een dergelijke beperking te stellen vloeit volgens de Commissie evenwel voort uit artikel 1 quinquies, leden 5 en 6, van het Statuut, waaraan ook de kandidaten van een algemeen vergelijkend onderzoek zijn onderworpen.


title: Zaak T-259/10: Beschikking van het Gerecht van 15 juni 2011 — Ax/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Financiële bijstand van Unie aan lidstaat die zich voor serieuze economische of financiële verstoring gesteld ziet — Verordening houdende vaststelling van voorwaarden en procedure voor toekenning van financiële bijstand van Unie — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/29

         Beschikking van het Gerecht van 15 juni 2011 — Ax/Raad
   (Zaak T-259/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Financiële bijstand van Unie aan lidstaat die zich voor serieuze economische of financiële verstoring gesteld ziet - Verordening houdende vaststelling van voorwaarden en procedure voor toekenning van financiële bijstand van Unie - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 232/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Ax (Neckargemünd, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Baumann, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Middleton, M. Bauer en A. De Gregorio Merino, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, J.-P. Keppenne, H. Krämer, gemachtigden); en Republiek Letland (vertegenwoordigers: M. Borkoveca en A. Nikolajeva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 407/2010 van de Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel stabilisatiemechanisme (PB L 118, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Thomas Ax draagt zijn eigen kosten alsook die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Republiek Letland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 26 mei 2005 in zaak T-377/04, Bart Nijs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Bevorderingsronde 2003 — Niet–bevordering — Beroep tot nietigverklaring — Voorafgaande administratieve klacht — Hetzelfde onderwerp en dezelfde oorzaak — Klachttermijn — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/22

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 26 mei 2005
   in zaak T-377/04, Bart Nijs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Bevorderingsronde 2003 - Niet–bevordering - Beroep tot nietigverklaring - Voorafgaande administratieve klacht - Hetzelfde onderwerp en dezelfde oorzaak - Klachttermijn - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 205/41)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-377/04, Bart Nijs, ambtenaar van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoordigd door F. Rollinger, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Kennedy, J.-M. Stenier en M. Bavendamm, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen om verzoeker niet tot de rang LA5 te bevorderen in het kader van de bevorderingsronde 2003, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en I. Pelikánová, rechters; griffier: H. Jung, op 26 mei 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak C-504/04: Verzoek van het Verwaltungsgericht Schwerin van 9 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agrarproduktion Staebelow GmbH en Landrat des Landkreises Bad Doberan

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/14

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Schwerin van 9 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agrarproduktion Staebelow GmbH en Landrat des Landkreises Bad Doberan
   (Zaak C-504/04)
   (2005/C 57/27)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Schwerin heeft bij beschikking van 9 januari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 december 2004, in het geding tussen Agrarproduktion Staebelow GmbH en Landrat des Landkreises Bad Doberan, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is artikel 13, lid 1, eerste alinea, sub c, juncto bijlage VII, punt 2, sub a, juncto punt 1, sub a, derde streepje, van verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 (1) houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën, in de versie van artikel 3, punt 1, en bijlage II, van verordening (EG) nr. 1326/2001 (2) ongeldig, omdat dit voorschrift het evenredigheidsgebod schendt?”

      (1)  PB L 147, blz. 1.

      (2)  PB L 177, blz. 60.


title: Zaak T-332/10: Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Viaguara/BHIM – Pfizer (VIAGUARA)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/31

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Viaguara/BHIM – Pfizer (VIAGUARA)
   (Zaak T-332/10)
   ()
   2010/C 301/54
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Viaguara S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: R. Skubisz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pfizer Inc.

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2010 in zaak R 946/2009-1 volledig vernietigen;

               —

               verweerder en Pfizer Inc. verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VIAGUARA” (aanvraagnr. 4630562) voor waren van de klassen 32 en 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Pfizer Inc.

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „VIAGRA” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en volledige afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (1), wegens onjuiste beoordeling van het verband tussen de merken en onjuiste vaststellingen op het gebied van het gevaar dat voordeel wordt getrokken uit de reputatie en het imago van het oppositiemerk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-314/15: Beroep ingesteld op 26 juni 2015 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/39

         Beroep ingesteld op 26 juni 2015 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-314/15)
   (2015/C 294/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en E. Manhaeve, gemachtigen)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door stedelijk afvalwater van 15 agglomeraties met 10  000 tot 15  000 inwonerequivalent voor alle lozingen buiten kwetsbare gebieden, dus een inwonerequivalent van 2  000 tot 10  000 voor alle lozingen, in zoet water en estuaria niet te onderwerpen aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces de krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep van de Commissie verwijt Frankrijk richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, niet correct te hebben uitgevoerd in vijftien agglomeraties.
   Volgens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG moesten agglomeraties met 10  000 tot 15  000 inwonerequivalent (IE) voor alle lozingen buiten kwetsbare gebieden, dus een inwonerequivalent van 2  000 tot 10  000 voor alle lozingen, in zoet water en estuaria zijn uitgerust met opvangsystemen en moesten zij het afvalwater uiterlijk op 31 december 2005 onderwerpen aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Zaak T-464/09: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Commissie/New Acoustic Music en Hildibrandsdottir ( „Arbitragebeding — Overeenkomst inzake financiële bijstand, gesloten in kader van kaderprogramma „Cultuur 2000” — Tenuitvoerlegging van actie „European Music Roadwork” — Niet-uitvoering van overeenkomst — Terugbetaling van gedeelte van voorschotten — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van beroep — Verstekprocedure — Rechtsbijstand” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/23

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Commissie/New Acoustic Music en Hildibrandsdottir
   (Zaak T-464/09) (1)

   (Arbitragebeding - Overeenkomst inzake financiële bijstand, gesloten in kader van kaderprogramma „Cultuur 2000” - Tenuitvoerlegging van actie „European Music Roadwork” - Niet-uitvoering van overeenkomst - Terugbetaling van gedeelte van voorschotten - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van beroep - Verstekprocedure - Rechtsbijstand)
   2011/C 186/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A.-M. Rouchaud-Joët en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan door C. Erkelens, advocaat)

      Verwerende partijen: New Acoustic Music Association (Orpington, Verenigd Koninkrijk) en Anna Hildur Hildibrandsdottir (Orpington, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Verzoek van de Commissie op grond van een arbitragebeding in de zin van artikel 238 EG, strekkende tot veroordeling van New Acoustic Music Association en Hildibrandsdottir tot terugbetaling aan de Commissie van een deel van de betaalde voorschotten, vermeerderd met vertragingsrente, in uitvoering van overeenkomst nr. 2003-1895/001-001 voor de tenuitvoerlegging van actie „CLT2003/A1/GB-317 — European Music Roadwork” in het kader van het kaderprogramma „Cultuur 2000”, ingesteld bij besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 (PB L 63, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep is niet-ontvankelijk voor zover het tegen New Acoustic Music Association is gericht.

               2)

               Hildibrandsdottir wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de Europese Commissie, als lid van het partnerschap New Acoustic Music Association, van de som van 31 136,23 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tegen een tarief van 7,7 % per jaar vanaf 14 januari 2008 tot de volledige aanzuivering van de schuld.

               3)

               Hildibrandsdottir wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Het verzoek van Hildibrandsdottir om juridische bijstand wordt afgewezen.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 12 april 2005 in zaak C-265/03 (verzoek van de Audiencia Nacional om een prejudiciële beslissing): Igor Simutenkov tegen Ministerio de Educación y Cultura, Real Federación Española de Fútbol (Partnerschapsovereenkomst Gemeenschappen-Rusland — Artikel 23, lid 1 — Rechtstreekse werking — Voorwaarden inzake verrichten van arbeid — Non-discriminatiebeginsel — Voetbal — Beperking van aantal beroepsspelers die onderdaan zijn van derde landen, die per ploeg in nationale competitie kunnen worden opgesteld)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/9

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 12 april 2005
   in zaak C-265/03 (verzoek van de Audiencia Nacional om een prejudiciële beslissing): Igor Simutenkov tegen Ministerio de Educación y Cultura, Real Federación Española de Fútbol (1)

   (Partnerschapsovereenkomst Gemeenschappen-Rusland - Artikel 23, lid 1 - Rechtstreekse werking - Voorwaarden inzake verrichten van arbeid - Non-discriminatiebeginsel - Voetbal - Beperking van aantal beroepsspelers die onderdaan zijn van derde landen, die per ploeg in nationale competitie kunnen worden opgesteld)
   (2005/C 132/16)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-265/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) bij beslissing van 9 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 17 juni 2003, in de procedure Igor Simutenkov tegen Ministerio de Educación y Cultura, Real Federación Española de Fútbol, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, J. Makarczyk, P. Kūris, M. Ilešič (rapporteur), U. Lõhmus, E. Levits en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 12 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 23, lid 1, van de op 24 juni 1994 te Korfoe ondertekende en namens de Gemeenschappen bij besluit 97/800/EGKS, EG, Euratom van de Raad en de Commissie van 30 oktober 1997 goedgekeurde Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat op een beroepssporter van Russische nationaliteit die wettig is tewerkgesteld door een in een lidstaat gevestigde club, een door een sportbond van die lidstaat vastgestelde regel wordt toegepast volgens welke de clubs in competities op nationaal niveau slechts een beperkt aantal spelers mogen opstellen uit derde landen die geen partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-400/09: Beroep ingesteld op 6 oktober 2009 — ECKA Granulate en non ferrum Metallpulver/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/29

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2009 — ECKA Granulate en non ferrum Metallpulver/Commissie
   (Zaak T-400/09)
   2009/C 297/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: ECKA Granulate GmbH (Fürth, Duitsland) & Co. KG en non ferrum Metallpulver GmbH & Co. KG (St. Georgen bei Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Janssen en M. Franz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair, de bij de bestreden beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete passend verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 in de zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie. Bij de bestreden beschikking is aan verzoeksters en aan andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Verzoeksters hebben volgens de Commissie deelgenomen aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector calciumcarbide en magnesium, in de EER, met uitzondering van Spanje, Portugal, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, bestaande in het verdelen van de markt, quota-afspraken, het verdelen van klanten, prijsstelling en het uitwisselen van vertrouwelijke bedrijfsinformatie over prijzen, klanten en verkochte hoeveelheden.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters de volgende middelen aan:

               —

               schending van het nauwkeurigheidsbeginsel door artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien de Commissie bij het vaststellen van de geldboete over een nagenoeg onbegrensde beoordelingsmarge beschikt;

               —

               onwettige vaststelling van de geldboete, aangezien de richtsnoeren voor geldboeten (2) aan de Commissie een nagenoeg onbegrensde beoordelingsmarge toekennen bij de vaststelling van het boetebedrag;

               —

               onevenredige hoogte van de geldboete, aangezien verweerster geen rekening heeft gehouden met de doeltreffende medewerking van verzoeksters;

               —

               onevenredige hoogte van de geldboete, aangezien verweerster er geen rekening mee heeft gehouden dat verzoeksters geen ervaring hebben met inbreuken op het mededingingsrecht;

               —

               onevenredige hoogte van de geldboete, aangezien verweerster niet als verzachtende omstandigheid in aanmerking heeft genomen het feit dat verzoeksters „compliance-maatregelen” hebben getroffen en dat ook om persoonlijke redenen geen gevaar voor herhaling bestaat;

               —

               onevenredige hoogte van de geldboete, aangezien verweerster niet als verzachtende omstandigheid in aanmerking heeft genomen het feit dat verzoeksters het aanbod van magnesium niet hebben beperkt;

               —

               onevenredige hoogte van de geldboete, aangezien er geen rekening mee is gehouden dat verzoeksters niet tot betaling in staat zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd.


title: Zaak C-35/07: Beroep ingesteld op 30 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/25

         Beroep ingesteld op 30 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-35/07)
   (2007/C 56/49)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/28/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/82/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar rustende verplichting niet is nagekomen;

               —

               subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek in elk geval door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen de krachtens dezelfde bepaling van deze richtlijn op haar rustende verplichting niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/28/EG in nationaal recht is op 30 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 136, blz. 58.


title: Zaak C-280/16 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 januari 2017 — Amrita Soc. coop. arl e.a./Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Sanitaire bescherming van planten — Richtlijn 2000/29/EG — Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen — Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 — Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells en Raju) te voorkomen — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Regelgevingshandeling — Uitvoeringsmaatregelen — Individueel geraakte persoon]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/13

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 januari 2017 — Amrita Soc. coop. arl e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-280/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sanitaire bescherming van planten - Richtlijn 2000/29/EG - Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen - Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 - Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells en Raju) te voorkomen - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Regelgevingshandeling - Uitvoeringsmaatregelen - Individueel geraakte persoon])
   (2017/C 112/18)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Amrita Soc. coop. arl, Cesi Marta, Comune Agricola Lunella Soc. mutua coop. arl, Rollo Olga, Borrello Claudia, Società agricola Merico Maria Rosa di Consiglia, Marta e Vito Lisi, Marzo Luigi, Stasi Anna Maria, Azienda Agricola Crie di Miggiano Gianluigi, Castriota Maria Grazia, Azienda Agricola di Canioni Fiorella, Azienda Agricola Spirdo ss agr., Impresa Agricola Stefania Stamerra, Azienda Agricola Clemente Pezzuto di Pezzuto Francesco, Simone Cosimo Antonio, Masseria Alti Pareti Soc. agr. arl (vertegenwoordigers: L. Paccione en V. Stamerra, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Moro en I. Galindo Martín, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Amrita Soc. coop. arl, Dei Agre di Cesi Marta, Comune agricola Lunella Soc. mutua coop. arl, Azienda agricola Rollo Olga, Azienda agricola Borrello Claudia, Società agricola Merico Maria Rosa SNC, Azienda agricola di Marzo Luigi, Azienda agricola Stasi Anna Maria, Azienda agricola Crie di Miggiano Gianluigi, Azienda agricola di Castriota Maria Grazia, Azienda agricola di Cagnoni Fiorella, Azienda agricola Spirdo ss agr., Impresa Agricola Stamerra Stefania, Azienda agricola Clemente Pezzuto di Pezzuto Francesco, Azienda agricola di Simone Cosimo Antonio en Masseria Alti Pareti Soc. agr. arl worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak F-57/11: Beroep ingesteld op 23 mei 2011 — ZZ/Commissie

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/33

         Beroep ingesteld op 23 mei 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-57/11)
   2011/C 211/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan verzoekers aanvaarding van de hem door de Commissie aangeboden post van ambtenaar op proef (assistent) als technisch assistent bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het in de brief van 5 augustus 2010 vervatte besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan verzoekers aanvaarding van de post van ambtenaar op proef (assistent) als technisch assistent bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra, welke hem door de Commissie is aangeboden bij besluit vervat in de brief van 30 juli 2010, die hem per e-mail op diezelfde dag is toegezonden, en dit aanbod in te trekken;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de handeling ter voorbereiding van het bestreden besluit;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het TABG tot afwijzing van verzoekers klacht, welk besluit is vervat in de brief van 10 februari 2011 die verzoeker de volgende dag is toegezonden;

               —

               veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de materiële schade veroorzaakt door het besluit om geen gevolg te geven aan verzoekers aanvaarding van de post van ambtenaar op proef (assistent) als technisch assistent bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra, welke hem door de Commissie is aangeboden bij besluit vervat in de brief van 30 juli 2010, die hem diezelfde dag per e-mail is toegezonden; deze schade wordt voorlopig berekend op het verschil tussen de volledige en daadwerkelijke vergoeding die verzoeker heeft genoten in zijn functie als tijdelijk functionaris van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek en de bezoldiging die hij zou hebben genoten indien hij na aanvaarding van het aanbod van de post van ambtenaar was ingedeeld in de bezoldigingsgroep AST 3, salaristrap 1, vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de immateriële schade veroorzaakt door het besluit om geen gevolg te geven aan verzoekers aanvaarding van de post van ambtenaar op proef (assistent) als technisch assistent bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra, welke hem door de Commissie is aangeboden bij voormeld besluit vervat in de brief van 30 juli 2010, die hem diezelfde dag per e-mail is toegezonden, zoals deze in redelijkheid zal worden vastgesteld door het Gerecht voor ambtenarenzaken en hier voorlopig wordt vastgesteld op drie maandelijkse basissalarissen van een ambtenaar van de bezoldigingsgroep AST 3, salaristrap 1, met een totaalbedrag van 10 001,31 EUR;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 19 november 1997 ingesteld door Elta GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-293/97)

text:
C 94/24               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                         door L. Van Damme, advocaat te Brussel, domicilie geko-
                                                                   zen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Chorfi, rue
                                                                   des Girondins 8.
2. Verstaat dat verzoekster alle kosten zal dragen.
(1) PB C 142 van 10.5.1997.                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð het besluit van onbekende datum waarbij de Commis-
                                                                        sie de opdracht voor het geven van beroepsopleiding
                                                                        aan haar chauffeurs heeft gegund aan de vennootschap
                                                                        Jesco Auto Training School, nietig te verklaren;
Beroep, op 19 november 1997 ingesteld door Elta GmbH
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 Ð de daaruit voortvloeiende stilzwijgende afwijzing van
                       (Zaak T-293/97)                                  verzoeksters offerte nietig te verklaren.
                         (98/C 94/62)
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   Op 14 oktober 1996 diende verzoekster een offerte in in
                                                                   het kader van offerteaanvraag nr. 95/22/IXC1 (PB van
Ter griffie van het Hof van Justitie is op 19 november             14 mei 1996) voor het sluiten van een overeenkomst voor
1997 door Elta GmbH, Dreieich (BRD), tegen Commissie               het geven van opleiding aan de chauffeurs van de Commis-
van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld door               sie. Bij brief van 7 december 1997 deelde de Commissie
neerlegging van een verzoekschrift; overeenkomstig                 haar mee, dat haar offerte niet was aanvaard. Volgens de
artikel 47, eerste alinea, van 's Hofs Statuut-EG is dit ver-      gegevens waarover verzoekster beschikt, is de opdracht
zoekschrift doorgezonden aan de griffie van het Gerecht            gegund aan de vennootschap Jesco Auto Training School,
van eerste aanleg. Verzoekster wordt vertegenwoordigd              waaraan de Commissie in 1992 reeds een vergelijkbare
door G. Breit, advocaat te Frankfurt am Main,                      opdracht had gegund.
Mercatorstraûe 33.
                                                                   Volgens verzoekster strookte de procedure voor gunning
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage nietig          van de opdracht niet met de toepasselijke regeling, name-
te verklaren de tot de Bondsrepubliek Duitsland gerichte           lijk de artikelen 50 tot 58 van het Financieel Reglement
beschikking van de Commissie van 19 februari 1997,                 van de Commissie van 21 december 1977 van toepassing
waarbij is vastgesteld dat de teruggave aan verzoekster            op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen,
van een bedrag van 113 875,49 DEM aan invoerrechten                de artikelen 126 tot 129 van de verordening van de Com-
ongerechtvaardigd is.                                              missie van 9 december 1993 houdende uitvoeringsvoor-
                                                                   schriften betreffende een aantal bepalingen van het Finan-
Middelen en voornaamste argumenten                                 cieel Reglement, en Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van
                                                                   18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures
                                                                   voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten komen              lening.
overeen met die in zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97,
T-191/97, T-192/97, T-210/97, T-211/97, T-216/97, T-217/
97, T-218/97 (1), T-279/97 en T-280/97.                            Zij stelt dienaangaande:
(1) PB C 318 van 18.10.1997, blz. 17Ð25.                           Ð dat de Commissie de opdracht heeft gegund alsof het
                                                                        om een gesloten procedure ging, terwijl de offerteaan-
                                                                        vraag, zoals die aan de inschrijvers ter kennis is
                                                                        gebracht, zonder twijfel open was en geen vooraf-
                                                                        gaande selectie van de kandidaten impliceerde;
Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door AZ Com SA                Ð dat het advies van de raadgevende commissie voor
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      aankopen en overeenkomsten niet lijkt te zijn
                                                                        gevraagd, terwijl de waarde van de opdracht hoger is
                       (Zaak T-302/97)
                                                                        dan het bedrag waarboven dat advies vereist is;
                         (98/C 94/63)
                                                                   Ð dat de offertes niet op regelmatige wijze met elkaar
                      (Procestaal: Frans)                               zijn vergeleken;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  Ð dat haar geen gemotiveerd besluit tot gunning van de
Gemeenschappen is op 5 december 1997 beroep ingesteld                   opdracht ter kennis is gebracht, zodat kan worden ver-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                     moed, dat het gunningsbesluit niet geldig is gemoti-
AZ Com SA, gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd                     veerd;