title: Zaak T-106/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbesteding betreffende technische bijstand voor de verbetering van het informatie- en communicatietechnologiesysteem van het Staatsinstituut voor de Statistiek van de Republiek Turkije — Afwijzing van de inschrijving — Termijn — Bevestigend besluit — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/57

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-106/05) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbesteding betreffende technische bijstand voor de verbetering van het informatie- en communicatietechnologiesysteem van het Staatsinstituut voor de Statistiek van de Republiek Turkije - Afwijzing van de inschrijving - Termijn - Bevestigend besluit - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 326/124)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Tufvesson en K. Kańska, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeksters inschrijving niet op te nemen op de beperkte lijst in het kader van de aanbestedingsprocedure betreffende technische bijstand voor de verbetering van het informatie- en communicatietechnologiesysteem van het Staatsinstituut voor de Statistiek van de Republiek Turkije, en, anderzijds, een beroep tot nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van verzoeksters verzoek tot herziening van het besluit om haar inschrijving te weigeren.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-356/00: DaimlerChrysler AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woord CARCARD — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
15.6.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/43
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                      —     „verhuur en leasing van gegevensverwerkende apparatuur;
                                                                                aanmaak van boekhoud- en afrekeningsprogramma’s;
                                                                                bediening van gasten; bemiddeling bij en/of reservering
                         van 20 maart 2002                                            van hotels of pensions” van klasse 42.
                                                                          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
in zaak T-356/00: DaimlerChrysler AG tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                        3)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en de helft van de
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                kosten van verweerder zal dragen. Verweerder zal de andere helft
                                                                                van zijn eigen kosten dragen.
(„Gemeenschapsmerk — Woord CARCARD — Absolute
weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van                     (1) PB C 28 van 27.1.2001.
                   verordening (EG) nr. 40/94”)
                          (2002/C 144/90)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
In zaak T-356/00, DaimlerChrysler AG, gevestigd te Stuttgart
(Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker, advocaat, tegen             in zaak T-358/00: DaimlerChrysler AG tegen Bureau
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                 voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Müh-                               tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
lendahl en D. Schennen), betreffende een beroep tegen de
beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en               („Gemeenschapsmerk — Woord TRUCKCARD — Absolute
modellen) van 12 september 2000 (zaak R 477/1999-3)                       weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van
inzake de inschrijving van het woord CARCARD als gemeen-                                     verordening (EG) nr. 40/94”)
schapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,                                          (2002/C 144/91)
V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en A. W. H. Meij, rechters;
griffier: H. Jung, op 20 maart 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                                 (Procestaal: Duits)
1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,           In zaak T-358/00, DaimlerChrysler AG, gevestigd te Stuttgart
      tekeningen en modellen) van 12 september 2000 (zaak R 477/          (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker, advocaat, tegen
      1999-3) voor de volgende categorieën waren en diensten:             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                          tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Müh-
                                                                          lendahl en D. Schennen), betreffende een beroep tegen de
      —     „stationaire en mobiele gegevensverwerkende apparatuur;       beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
            op gegevensdragers geregistreerde programma’s voor de         harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
            verwerking van gegevens en/of teksten en/of beelden” van      modellen) van 12 september 2000 (zaak R 569/1999-3)
            klasse 9;                                                     inzake de inschrijving van het woord TRUCKCARD als
                                                                          gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer —
                                                                          uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos,
      —     „bemiddeling bij en afrekening van tarieven, te weten
                                                                          kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en
            telefoontarieven; financieringen en factoring alsmede be-
                                                                          A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 20 maart 2002
            middeling hierbij; afrekening van diensten op het gebied
                                                                          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            van service en garantie” van klasse 36;
                                                                          1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
      —     „bemiddeling bij diensten op het gebied van service en              Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
            garantie” van klasse 37;                                            tekeningen en modellen) van 12 september 2000 (zaak R 569/
                                                                                1999-3) voor de volgende categorieën waren en diensten:
      —     „bemiddeling bij diensten op het gebied van telecommu-
            nicatie, te weten telefoneren, opslag van gesproken bood-           —     „stationaire en mobiele gegevensverwerkende apparatuur;
            schappen, inlichtingen; diensten van inrichtingen op het                  op gegevensdragers geregistreerde programma’s voor de
            gebied van telecommunicatie, te weten telefoneren, opslag                 verwerking van gegevens en/of teksten en/of beelden ” van
            van gesproken boodschappen, inlichtingen” van klasse 38;                  klasse 9;


title: Zaak C-399/99 P: Hogere voorziening, op 15 oktober 1999 ingesteld door Fratelli Murri SpA tegen de beschikking, op 4 augustus 1999 in zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
22.1.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/9
— De andere middelen en voornaamste argumenten komen                  Ook op grond van de aard en het doel van de betrokken
     overeen met die in zaak C-300/99 (1).                            voorschriften kan rekwirante het recht op schadevergoeding
                                                                      niet worden ontzegd. Wanneer een beslissing uitblijft, weet de
                                                                      persoon die aanspraak maakt op rechtsbescherming niet, wat
(1) PB C 333 van 20.11.1999, blz. 12.                                 het bevoegde orgaan doet of niet doet. Beslissend is daarbij,
                                                                      dat het stilzwijgen van het orgaan niet als een afwijzende
                                                                      beslissing kan worden uitgelegd. Vanuit juridisch oogpunt kan
                                                                      aan dit stilzwijgen geen enkel gevolg worden verbonden,
                                                                      nu het niet gaat om een rechtshandeling noch om een
                                                                      administratieve handeling. Het beroep wegens nalaten is niets
                                                                      anders dan een bijkomende beroepsmogelijkheid voor de
                                                                      rechtzoekende, die belang heeft bij een spoedige oplossing van
                                                                      het geschil. In verband met een schadevordering kan zulks
Hogere voorziening, op 15 oktober 1999 ingesteld door
                                                                      evenwel niet betekenen dat de stuiting van de verjaring niet
Fratelli Murri SpA tegen de beschikking, op 4 augustus
                                                                      plaatsvindt. Van de persoon die schade heeft geleden, hangt
1999 in zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA tegen Commis-
                                                                      niet af, of het betrokken orgaan snel handelt of niet.
sie van de Europese Gemeenschappen, gegeven door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                      pen (Eerste kamer)
                                                                      (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
                       (Zaak C-399/99 P)
                         (2000/C 20/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 1999 hogere voorziening ingesteld door Fratelli
Murri SpA, vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, ad-               Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door Italiaanse
vocaat te Chieming, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
burg bij C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-                                       schappen
10, tegen de beschikking, op 4 augustus 1999 in zaak
T-106/98 tussen Fratelli Murri SpA en Commissie van de
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van                                          (Zaak C-400/99)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
                                                                                (2000/C 20/18)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
I.   De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van             op 18 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
     4 augustus 1999 in zaak T-106/98 (1) te vernietigen, en de       Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
     Commissie te veroordelen om aan rekwirante een bedrag            genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
     te betalen van 7 923 791 USD, vermeerderd met 10 %               P. G. Ferri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende
     rente met ingang van 25 september 1991.                          te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 5.
II. De Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — de brief van de Commissie van 6 augustus 1999 (1) op het
                                                                          bestreden onderdeel nietig te verklaren;
Schending van het gemeenschapsrecht: rekwirante stelt, dat
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen.
het Gerecht van eerste aanleg de strekking van artikel 175,
tweede alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 232
EG) verkeerd heeft uitgelegd. De termijn van artikel 175,
tweede alinea, is een vervaltermijn wat de schadevordering            Middelen en voornaamste argumenten
betreft. Volgens artikel 43 van het Statuut-EG van het Hof van
Justitie dient de termijn van artikel 175, tweede alinea, slechts
in voorkomend geval („gegebenenfalls”) te worden toegepast.           De Italiaanse Republiek bestrijdt de brief van 6 augustus 1999
Hetzelfde geldt voor de tekst van artikel 175, tweede alinea,         op de volgende gronden:
zelf, die alleen voorziet in de mogelijkheid, doch niet in de
verplichting om een beroep wegens nalaten in te stellen („...         — schending van de beginselen van transparantie en rechtsze-
kan het beroep worden ingesteld...”). Dit zegt evenwel niets              kerheid als bedoeld in verordening nr. 659/99/EG (2);
over het verval of de verjaring van een aanspraak op schadever-
goeding wegens niet-naleving van een termijn voor het                 — schending van het beginsel van hoor en wederhoor alsmede
instellen van een beroep wegens nalaten.                                  van artikel 11, lid 1, van verordening nr. 659/99;


title: Zaak T-130/04: Beroep, op 1 april 2004 ingesteld door G. Frauerwieser tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/50

         Beroep, op 1 april 2004 ingesteld door G. Frauerwieser tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-130/04)
   (2004/C 118/109)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Frauerwieser, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de Commissie te veroordelen om het persoonsdossier van verzoeker te vervolledigen door het vaststellen van zijn stage- en beoordelingsrapporten vanaf zijn aanwerving bij de Commissie op 1 november 1996, en met name door het vaststellen van zijn beoordelingsrapporten over de periodes 1997-1999 en 1999-2001;

               —

               de beoordelingsprocedure 2001-2002 nietig te verklaren voor wat verzoeker betreft;

               —

               subsidiair, zijn loopbaanontwikkelingsverslag (CDR) voor de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002 nietig te verklaren;

               —

               uitspraak te doen over de kosten, uitgaven en honoraria, en de Commissie te veroordelen om ze te betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker vordert nietigverklaring van de begrotingsprocedure 2001-2002 voor wat hem betreft, en komt op tegen de weigering van het TABG om in te gaan op zijn verzoek, zijn persoonsdossier aangevuld te zien door het vaststellen van zijn ontbrekende stage- en beoordelingsrapporten. Hij vordert subsidiair ook nietigverklaring van zijn loopbaanontwikkelingsverslag voor de periode van 1 juli 2001 tot 31 december 2002.
   Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op:

               —

               schending van de artikelen 26 en 43 van het Statuut, alsook van de Algemene uitvoeringsbepalingen hiervan;

               —

               schending van de Gids voor de beoordeling en van de specifieke gids voor de beoordelingsprocedure 2001-2002;

               —

               schending van het non-discriminatiebeginsel;

               —

               schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van de regel „patere legem quam ipse fecisti”;

               —

               schending van de zorgplicht.


title: Beroep, op 4 maart 1997 ingesteld door E. D. Frederiksen tegen Europees Parlement (Zaak T-48/97)

text:
10 . 5 . 97          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 142/23
Commissie nodig heeft om dit besluit te nemen. De hou               11-99 ), telkens op grond dat het op 3 juli 1989, met ingang
ding van de Commissie zou ingaan tegen het gezag van               , van 1 juni 1989 een ander ambtenaar dan hij heeft be
gewijsde van het arrest Van 27 februari 1992, tegen de               noemd ( en later heeft herbenoemd ) in het ambt van taal
artikelen 18 en 19 van de Regeling verzekering tegen onge           adviseur bij de Deense afdeling, in weerwil van het feit dat
vallen en beroepsziekten en tegen het beginsel van goed              hij aan alle gestelde voorwaarden voldeed en voor benoe
beheer. Zij zou ook, gelet op alle elementen van het dos            ming was voorgedragen .
sier, misbruik van bevoegdheid opleveren . Sedert 27 april
1992 zou de Commissie verzoekers rechten systematisch
hebben miskend en de Regeling verzekering tegen ongeval             Verzoeker verwijt het Parlement, dat het de arresten van
len en beroepsziekten hebben geschonden zoals zij voor               het Gerecht en het Hof niet correct heeft tenuitvoergelegd,
die datum deed . De Commissie kon met het oog op het in              dat het de gevolgen van deze arresten naast zich heeft
artikel 19 van de Regeling verzekering tegen ongevallen en           neergelegd, en dat het weigert de onregelmatigheid van
beroepsziekten bedoelde besluit geldig een nieuwe deskun            zijn handelwijze te erkennen, aangezien het blijft vasthou
dige aanwijzen. Verder zou de precontentieuze procedure              den aan deze onwettige situatie .
niet in acht zijn genomen omdat de Commissie op de
klacht heeft beslist zonder de Interdienstengroep bijeen te          De handelwijze van het Parlement heeft een ongunstige in
roepen .                                                             vloed gehad over het verloop van verzoekers carrière, zo
                                                                     dat hij voorlopig, wegens de geleden materiële schade, een
Met betrekking tot het beroep tot schadevergoeding be               vergoeding vordert van 6 000 000 Bfr., overeenkomend
toogt verzoeker, dat het gedurende 13 jaar, vanaf het ver           met het verschil in bezoldiging en de eraan verbonden ver
zoek van 24 januari 1984, of althans gedurende vijf jaar,            goedingen vanaf 1 juni 1989 tot de datum van zijn pensio
vanaf het arrest van 27 februari 1992, aanhouden van het             nering.
onwettig handelen van de Commissie nadelige gevolgen
heeft gehad voor zijn lichamelijke en psychische gezond
heid .                                                               Bovendien heeft verzoeker een aanzienlijke morele schade
                                                                     geleden, die op 5 000 000 Bfr. wordt geraamd, aangezien
                                                                     de handelwijze van het Parlement zijn gezondheid ernstig
                                                                     heeft aangetast en hij drie ziekten heeft opgelopen die
                                                                     door het tot aanstelling bevoegd gezag zijn erkend als ern
                                                                     stig in de zin van artikel 72, lid 1 , van het Statuut.
Beroep, op 4 maart 1997 ingesteld door E. D. Frederiksen
                  tegen Europees Parlement
                        ( Zaak T-48/97)
                          ( 97/C 142/47)
                                                                     Beroep, op 4 maart 1997 ingesteld door TAT European
                      (Procestaai: Frans)                            Airlines tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                                         ( Zaak T-49/97)
meenschappen is op 4 maart 1997 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement door E. D. Frederiksen, wonende te                                           ( 97/C 142/48 )
Howald ( Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Vanders
anden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                                   (Procestaai: Frans)
Howald ( Luxemburg) bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    meenschappen is op 4 maart 1997 beroep tegen Commis
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door TAT
                                                                     European Airlines, gevestigd te Tours ( Frankrijk ), verte
— hem ter vergoeding van de geleden materiële schade                 genwoordigd door R. Subiotto, advocaat, van de Law So
     een vergoeding toe te kennen die voorlopig wordt vast          ciety of England & Wales, en N. Levy, advocaat bij de ba
     gesteld op 6 000 000 Bfr.;                                      lie van Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te
                                                                     Luxemburg ten kantore van Elvinger & Hoss, advocaten
— hem ter vergoeding van de geleden morele schade een                aldaar, cöte d'Eich 15 .
     vergoeding toe te kennen die naar billijkheid wordt ge
     raamd op 5 000 000 Bfr.;
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— het Europees Parlement te verwijzen in alle kosten.
                                                                     — de omstreden mededeling krachtens artikel 173 van
 Middelen en voornaamste argumenten                                       het Verdrag nietig te verklaren, primair wegens schen
                                                                          ding van wezenlijke vormvoorschriften en subsidiair
                                                                          wegens kennelijk verkeerde beoordeling;
Verzoeker heeft reeds verschillende beroepen ingesteld te
 gen het Europees Parlement ( bijvoorbeeld zaken T-169/89,
Jurispr. blz . 11-1403 ; T-106/92, Jur.Amt. blz. I-A-29 en           — de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-555/14: Beschikking van het Gerecht van 23 september 2015 — Estland/Commissie („Visserij — Investeringen ten gunste van vissersvaartuigen door Estland — Besluit houdende opschorting van tussentijdse betalingen — Intrekking van het besluit — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/29

         Beschikking van het Gerecht van 23 september 2015 — Estland/Commissie
   (Zaak T-555/14) (1)

   ((„Visserij - Investeringen ten gunste van vissersvaartuigen door Estland - Besluit houdende opschorting van tussentijdse betalingen - Intrekking van het besluit - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 381/32)
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Estland (vertegenwoordigers: N. Grünberg en K. Kraavi-Käerdi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Randvere en K. Walkerová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2014) 3271 final van de Commissie van 14 mei 2014 betreffende de schorsing van de tussentijdse betalingen aan Estland over de periode 2007-2013 in het kader van het operationele steunprogramma van het Europese visserijfonds.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 maart 2003 in zaak T-213/00: CMA CGM e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Overeenkomst tussen leden van lĳnvaartconference en onafhankelĳke scheepvaartmaatschappĳen — Kosten en toeslagen — Rechtsgrondslag — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Verordening (EEG) nr. 1017/68 — Relevante markt — Bewĳs van inbreuk — Verjaring — Geldboete")

text:
C 124/18                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.5.2003
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               3)     Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft van
                                                                                de kosten van verzoeksters.
                         van 19 maart 2003                               4)     Verstaat dat verzoeksters de helft van hun eigen kosten zullen
                                                                                dragen.
in zaak T-213/00: CMA CGM e.a. tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                             (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
(„Mededinging — Overeenkomst tussen leden van lijnvaart-
conference en onafhankelijke scheepvaartmaatschappijen —
Kosten en toeslagen — Rechtsgrondslag — Verordening
(EEG) nr. 4056/86 — Verordening (EEG) nr. 1017/68 —
Relevante markt — Bewijs van inbreuk — Verjaring —                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                              Geldboete”)
                                                                                van 12 maart 2003
                           (2003/C 124/30)
                                                                         in zaak T-174/01: Jean M. Goulbourn tegen Bureau voor
                                                                         harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM) ( 1)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag
                                                                         voor inschrijving van woordmerk Silk Cocoon als gemeen-
                                                                         schapsmerk — Ouder woordmerk COCOON — Bewijs van
In zaak T-213/00, CMA CGM, gevestigd te Marseille (Frank-                normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en
rijk), Cho Yang Shipping Co. Ltd, gevestigd te Seoul (Zuid-              3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Recht te worden
Korea), Evergreen Marine Corp. Ltd, gevestigd te Taipei (Tai-                                           gehoord”)
wan), Hanjin Shipping Co. Ltd, gevestigd te Taipei, Hapag-
Lloyd Container Linie GmbH, gevestigd te Seoul, Kawasaki                                            (2003/C 124/31)
Kisen Kaisha Ltd, gevestigd te Tokyo (Japan), Malaysia Inter-
national Shipping Corporation Berhad, gevestigd te Kuala
Lumpur (Maleisië), Mitsui OSK Lines Ltd, gevestigd te Tokyo,                                        (Procestaal: Duits)
Neptune Orient Lines Ltd, gevestigd te Singapore (Singapore),
Nippon Yusen Kaisha, gevestigd te Tokyo, Orient Overseas
Container Line Ltd, gevestigd te Wanchai (Hongkong), P & O               In zaak T-174/01, Jean M. Goulbourn, wonende te Dasmarinas
Nedlloyd Container Line Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd               Village, Makati, Metro Manila (Filipijnen), vertegenwoordigd
Koninkrijk), Senator Lines GmbH, rechtsopvolger van DSR-                 door S. Jackermeier, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie
Senator Lines GmbH, gevestigd te Bremen (Duitsland), Yang-               binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
ming Marine Transport Corp., gevestigd te Taipei, aanvankelijk           (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), interveniërende partij
vertegenwoordigd door J. Pheasant, C. Barlen, M. Levitt,                 voor het Gerecht: Redcats SA, gevestigd te Roubaix (Frankrijk),
D. Waelbroeck en U. Zinsmeister, vervolgens door Pheasant,               vertegenwoordigd door A. Bertrand en T. Reisch, advocaten,
Levitt, Waelbroeck en Zinsmeister, advocaten, domicilie geko-            betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese               van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk P. Oliver en                  interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 april
E. Gippini Fournier, vervolgens M. Oliver), betreffende een              2001 in zaak R 641/2000-3 met betrekking tot een oppositie-
beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/627/EG van              procedure tussen Redcats SA en Jean M. Goulbourn, heeft het
de Commissie van 16 mei 2000 inzake een procedure op                     Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
grond van artikel 81 EG [zaak nr. IV/34.018 — Far East Trade             Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
Tariff Charges and Surcharges Agreement (FETTCSA)] (PB                   griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 maart 2003 een
L 268, blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,
rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 19 maart 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   1)     Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) van 25 april 2001 (zaak R 641/
1)     Verklaart nietig artikel 4 van beschikking 2000/627/EG van               2000-3).
       de Commissie van 16 mei 2000 inzake een procedure op grond
       van artikel 81 van het EG-Verdrag [zaak IV/34.018 —               2)     Verwijst het Bureau in de kosten.
       Far East Trade Tariff Charges and Surcharges Agreement
       (FETTCSA)].                                                       (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Verzoek om een prejudiciële beslissing bij arrest van de Belgische Raad van State van 4 december 1995, in het geding tussen Bic Benelux SA en de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van Financiën (Zaak C-13/96)

text:
  Nr . C 64/ 10            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2 . 3 . 96
  Verzoek om een prejudiciële beslissing bij arrest van de                         nationale rechter overigens vaststelt dat de betrokken
  Belgische Raad van State van 4 december 1995 , in het                            organisatie haar zetel op het grondgebied van deze
  geding tussen Bic Benelux SA en de Belgische Staat,                              Lid-Staat heeft en dat daadwerkelijk regie-, samenstel
        vertegenwoordigd door de Minister van Financiën                            lings- of montagewerkzaamheden voor het programma
                             ( Zaak C- 13/96 )                                     op dat grondgebied worden verricht ?
                                ( 96/C 64/21 )
                                                                              2 . Gesteld dat uitzendingen van een televisie-omroeporga
                                                                                nisatie die een vergunning heeft van een Lid-Staat, niet
  De Belgische Raad van State heeft bij arrest van 4 december                      moeten worden beschouwd als uitzendingen van een
  1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         televisie-omroeporganisatie die onder de bevoegdheid
  19 januari 1996 , in het geding tussen Bic Benelux SA en de                      van een Lid-Staat valt in de zin van deze richtlijn, kan een
 Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Minister van                            andere Lid-Staat dan de doorgifte van de uitzendingen
  Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                          op een grondgebied verbieden of beperken, en zo ja,
 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing.                                 onder welke voorwaarden, in het bijzonder gelet op de
                                                                                artikelen 59 en volgende van het Verdrag ?
 De volgende prejudiciële vraag wordt door de Raad van
 State aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                       3 . Moet artikel 2 van diezelfde richtlijn aldus worden
 schappen gesteld :                                                                uitgelegd dat, indien een televisie-omroeporganisatie
                                                                                onder de bevoegdheid van een Lid-Staat valt, een andere
  „ Zijn de verplichting om op produkten die aan een taks zijn                     Lid-Staat zich niet tegen de doorgifte op zijn grondge
 onderworpen omdat zij milieubelastend worden geacht,                              bied van televisie-uitzendingen van die omroeporgani
 vóór uitslag voor de verkoop aan de consument een bepaald                         satie kan verzetten, zelfs wanneer de voorschriften van
 kenteken aan te brengen en de verplichting om op deze                             de" artikelen 4 en 5 van diezelfde richtlijn niet worden
 produkten een ander kenteken aan te brengen wanneer zij                           geëerbiedigd ?
 met vrijstelling van deze taks worden geleverd in het kader
 van diplomatieke vrijstellingen, „ technische specificaties " in             (M PB nr . L 298 van 17 . 10 . 1989 , blz . 23 .
 de zin van artikel 1 , punt 1 , van Richtlijn 83/189/EEG van de
 Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieproce
 dure op het gebied van normen en technische voorschrif
ten ('), gewijzigd bij Richtlijn 88/ 182/EEG van 22 maart
 1988 ( 2 ), of zijn zij „ technische voorschriften " in de zin van          Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 1 december
 artikel 1 , punt 5 , van deze richtlijn ?"                                   1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                             K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
 (>) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
                                                                                Hamburg
 ( 2 ) PB nr . L 81 van 26 . 3 . 1988 , blz . 95 .
                                                                                ( Zaak C-15/96 )
                                                                                ( 96/C 64/23 )
                                                                             Het Arbeitsgericht Hamburg — 3e Kamer — heeft bij
Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van                    beschikking van 1 december 1995 , ingekomen ter griffie van
 16 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de                        het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding tussen
strafzaak tegen P. Denuit ( burgerlijke partij : Belgische Staat,            K. Schöning-Kougebetopoulou en Freie und Hansestadt
in de persoon van de Vice-Eerste Minister en Minister van                    Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
Verkeerswezen en Overheidsbedrijven en de Minister van                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                         Wetenschapsbeleid )                                 navolgende vragen :
                            ( Zaak C-14/96 )
                                                                             1 . Is er sprake van schending van artikel 48 van het
                               ( 96/C 64/22 )                                     EG-Verdrag en artikel 7, leden 1 en 4 , van Verordening
                                                                                ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad betreffende het vrije
De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij vonnis                        verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ('),
van 16 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       wanneer een cao voor de openbare dienst enkel voorziet
Justitie op 19 januari 1996 , in de strafzaak tegen P. Denuit                     in overgang naar een hogere salarisgroep na acht jaar
( burgerlijke partij : Belgische Staat, in de persoon van de                      werkzaamheid in een bepaalde salarisgroep van de voor
Vice-Eerste Minister en Minister van Verkeerswezen en                             alle personeelsleden van de openbare dienst van de
Overheidsbedrijven en de Minister van Wetenschapsbeleid ),                        Bondsrepubliek Duitsland geldende cao ( Bundes-Ange
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                               stelltentarifvertrag — BAT), en een vergelijkbare werk
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                        zaamheid in de openbare dienst van een andere Lid-Staat
vragen :                                                                          van de Gemeenschap dus buiten beschouwing blijft ?
1 . Onder welke voorwaarden wordt een televisie-omroep                      2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
       organisatie geacht, onder de bevoegdheid van een
       Lid-Staat te vallen in de zin van artikel 2 , lid 1 , van                  Vereist artikel 48 juncto Verordening ( EEG ) nr. 1612/
       Richtlijn 89/552/EEG van de Raad ('). In hoeverre is de                    68 van de Raad betreffende het vrije verkeer van
       niet-Europese herkomst van een relatief groot deel van                     werknemers binnen de Gemeenschap, dat tijdvakken die
       de uitgezonden programma's van belang, indien de                           artsen in de openbare dienst van een andere Lid-Staat


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 15 maart 2005 in zaak C-160/03: Koninkrijk Spanje tegen Eurojust (Beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG — Door lidstaat ingesteld beroep tegen oproepen van Eurojust voor indienen van sollicitaties voor functies van tijdelijke functionarissen — Onbevoegdheid van Hof — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/7

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 15 maart 2005
   in zaak C-160/03: Koninkrijk Spanje tegen Eurojust (1)

   (Beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG - Door lidstaat ingesteld beroep tegen oproepen van Eurojust voor indienen van sollicitaties voor functies van tijdelijke functionarissen - Onbevoegdheid van Hof - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 132/12)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-160/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 8 april 2003, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), tegen Eurojust (advocaten: J. Rivas de Andrés en D. O'Keeffe), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (rapporteur) en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász, G. Arestis, M. Ilešič en J. Malenovský, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep is niet-ontvankelijk.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt in de kosten verwezen.

               3)

               De Republiek Finland draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 45 van 19.2.2005

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/42

         (2005/C 57/72)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 45 van 19.2.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 31 van 5.2.2005

      PB C 19 van 22.1.2005

      PB C 6 van 8.1.2005

      PB C 314 van 18.12.2004

      PB C 300 van 4.12.2004

      PB C 273 van 6.11.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 februari 1999 in zaak T-124/98, C. Politi tegen Europese Stichting voor opleiding (Tijdelijke functionarissen - Klachttermijn - Beroepstermijn - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 174/4                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        19.6.1999
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Brussel ten kantore van F. Caruso, advocaat, Van Moerstraat
                                                                         2 A, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       van 11 maart 1999                                 (gemachtigde: D Triantafyllou en S. Dragone), betreffende een
                                                                         beroep tot nietigverklaring van beschikking 98/95/EG van de
  in zaak T-66/98: G. Gaspari tegen Europees Parlement (1)               Commissie van 21 oktober 1997 betreffende steun van de
                                                                         regio Sardinië aan scheepvaartondernemingen op Sardinië (PB
                                                                         L 20 van 27.1.1998, blz. 30), heeft het Gerecht (Vijfde kamer
(Ambtenaren — Kuur in badplaats — Besluit houdende
                                                                         — Uitgebreid), samengesteld als volgt: J.D. Cooke, president,
afwijzing van verzoek om voorafgaande goedkeuring voor
                                                                         R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras,
vergoeding van kosten — Motivering — Medisch advies —
                                                                         rechters; griffier: H. Jung, op 16 maart 1999 een beschikking
                  Eerbiediging van privé-leven)
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (1999/C 174/07)                                  1. Het Gerecht verwijst zaak T-58/98, Sardegna Lines/Commissie,
                                                                              naar het Hof voor uitspraak op het beroep tot nietigverklaring.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                         2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-66/98, G. Gaspari, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Sandweiler (Luxemburg), aanvankelijk               (1) PB C 184 van 13.6.1998.
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmentier,
en vervolgens door L. Defalque, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
SARL, Rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement (gemach-
tigden: Y. Pantalis en M. Moore), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van het besluit van het afwikkelingsbureau te
Luxemburg van 26 augustus 1997 houdende afwijzing van                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
het door verzoekster op 9 juni 1997 ingediende verzoek om                                             AANLEG
voorafgaande goedkeuring voor vergoeding van de kosten van
een kuur in een badplaats, heeft het Gerecht (Vierde kamer),                                    van 9 februari 1999
samengesteld als volgt: R.M. Moura Ramos, kamerpresident,
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, op                 in zaak T-124/98, C. Politi tegen Europese Stichting voor
11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                                            opleiding (1)
als volgt:
1. Verwerpt het beroep.                                                  (Tijdelijke functionarissen — Klachttermijn — Beroeps-
                                                                                termijn — Niet-ontvankelijkheid)
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (1999/C 174/09)
( 1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-124/98, C. Politi, gewezen tijdelijke functionaris van
                                                                         de Europese Stichting voor opleiding, wonende te Turijn
                                                                         (Italië), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier,
                                                                         advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   burg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen
                             AANLEG                                      Europese Stichting voor opleiding (gemachtigde: B. Wägen-
                                                                         baur), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                       van 16 maart 1999                                 besluit van 16 september 1997 houdende vaststelling van
                                                                         verzoekers definitieve beoordelingsrapport, en van het besluit
in zaak T-58/98: Sardegna Lines tegen Commissie van de                   van 30 september 1997 om verzoekers overeenkomst niet te
                Europese Gemeenschappen (1)                              verlengen, heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als
                                                                         volgt: A. Potocki, kamerpresident, C.W. Bellamy en
                           (Verwijzing)                                  A.W.H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 9 februari 1999 een
                                                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        (1999/C 174/08)
                                                                         1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                       (Procestaal: Italiaans)                           2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
In zaak T-58/98, Sardegna Lines, Servizi Marittimi della
Sardegna SpA, gevestigd de Cagliari, vertegenwoordigd door               (1) PB C 312 van 10.10.1998.
F. Caruso en U. Iaccarino, advocaten, alsmede door B. Carneva-
le en C. Caruso, advocaten, domicilie gekozen hebbende te


title: Zaak T-30/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Prym en Prym Consumer/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt voor garen en bandproducten (naalden) — Verdeling van productmarkten — Verdeling van geografische markt — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Motiveringsplicht — Zwaarte en duur van inbreuk — Mededeling inzake medewerking )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Prym en Prym Consumer/Commissie
   (Zaak T-30/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor garen en bandproducten (naalden) - Verdeling van productmarkten - Verdeling van geografische markt - Geldboete - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Motiveringsplicht - Zwaarte en duur van inbreuk - Mededeling inzake medewerking’)
   (2007/C 247/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: William Prym GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland) en Prym Consumer GmbH & Co. KG (Stolberg) (vertegenwoordiger: H. Meyer-Lindemann, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en K. Mojzesowicz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Primair, beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2004) 4221 definitief van de Commissie van 26 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F-1/38.338 — PO/naalden), voor zover zij verzoeksters betreft, en, subsidiair, beroep tot nietigverklaring of verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               Het bedrag van de bij artikel 2 van beschikking C(2004) 4221 definitief van de Commissie van 26 oktober 2004 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F-1/38.338 — PO/naalden), aan William Prym GmbH & Co. KG en aan Prym Consumer GmbH & Co. KG opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 27 miljoen EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               William Prym en Prym Consumer zullen 90 % van hun eigen kosten en 90 % van de kosten van de Commissie dragen; de Commissie draagt 10 % van haar eigen kosten en 10 % van de kosten van William Prym en Prym Consumer.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak T-381/12: Arrest van het Gerecht van 12 maart 2014 — Borrajo Canelo/BHIM — Tecnoazúcar (PALMA MULATA) [ „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk PALMA MULATA — Normaal gebruik — Artikelen 15, lid 1, sub a, en 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Op onderdelen afwijkende vorm die onderscheidend vermogen niet wijzigt” ]

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/20

         Arrest van het Gerecht van 12 maart 2014 — Borrajo Canelo/BHIM — Tecnoazúcar (PALMA MULATA)
   (Zaak T-381/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk PALMA MULATA - Normaal gebruik - Artikelen 15, lid 1, sub a, en 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Op onderdelen afwijkende vorm die onderscheidend vermogen niet wijzigt”])
   2014/C 129/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ana Borrajo Canelo (Madrid, Spanje), Carlos Borrajo Canelo (Madrid) en Luis Borrajo Canelo (Madrid) (vertegenwoordiger: A. Gómez López, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Tecnoazúcar (Havana, Cuba) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 21 mei 2012 (zaak R 2265/2010-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Ana Borrajo Canelo, Carlos Borrajo Canelo en Luis Borrajo Canelo, enerzijds, en Tecnoazúcar, anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ana Borrajo Canelo, Carlos Borrajo Canelo en Luis Borrajo Canelo worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Zaak C-251/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 mei 2016 – Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston/T. G. Brosnan

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 2 mei 2016 – Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston/T. G. Brosnan
   (Zaak C-251/16)
   (2016/C 243/24)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston

      Verwerende partij: T. G. Brosnan

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft het beginsel van misbruik van recht, dat in het arrest van het Hof in de zaak Halifax werd beschouwd van toepassing te zijn op het gebied van de btw, rechtstreekse werking jegens een particulier, wanneer een nationale – wettelijke dan wel gerechtelijke – maatregel, ter uitvoering van dat beginsel ontbreekt, in omstandigheden als de onderhavige, waarin een door de Commissioners voorgestelde herdefiniëring van de pre-sale transacties en de verkooptransacties aan de eindgebruiker (gezamenlijk „transacties van verzoekers” genoemd) ertoe zou leiden dat verzoekers ten aanzien van deze transacties btw-plichtig worden, terwijl ten aanzien van deze transacties geen btw-plicht bestond bij de correcte toepassing van de nationale regelgeving zoals van toepassing op het tijdstip waarop zij door verzoekers werden verricht?

               2)

               Indien vraag 1 aldus moet worden beantwoord dat het beginsel van misbruik van recht rechtstreekse werking heeft jegens een particulier, zelfs wanneer een nationale – wettelijke dan wel gerechtelijke – maatregel ter uitvoering van dat beginsel ontbreekt, was dat beginsel dan voldoende duidelijk en precies om op de transacties van verzoekers te worden toegepast, nu deze transacties zijn verricht vóór het arrest van het Hof in de zaak Halifax, in het bijzonder gelet op het beginsel van rechtszekerheid en het beginsel inzake de bescherming van het gewettigd vertrouwen van verzoekers?

               3)

               Indien het beginsel van misbruik van recht op de transacties van verzoekers van toepassing is, zodat deze transacties geherdefinieerd moeten worden:

                           a)

                           wat is dan het juridisch mechanisme voor de beoordeling en de inning van btw over de transacties van verzoekers, nu overeenkomstig het nationale recht de btw niet verschuldigd is en niet kan worden vastgesteld en geïnd; en

                           b)

                           hoe moet de nationale rechter een dergelijke btw-plicht opleggen?

               4)

               Dient de nationale rechter, bij de beoordeling van de vraag of de transacties door verzoekers werden verricht met de wezenlijke bedoeling een belastingvoordeel te verkrijgen, de pre-sale transacties (waarvan vaststaat dat deze uitsluitend om fiscale redenen werden verricht) afzonderlijk te beoordelen, of moet de doelstelling van de transacties van verzoekers als geheel worden beoordeeld?

               5)

               Dient section 4, lid 9, van de btw-wet te worden aangemerkt als nationale regelgeving ter omzetting van de Zesde richtlijn (1), ondanks het feit dat deze bepaling in strijd is met de wettelijke bepaling van artikel 4, lid 3, van de Zesde richtlijn, nu verzoekers bij de juiste toepassing daarvan ten aanzien van de levering van de gebouwen vóór eerste ingebruikneming ervan als belastingplichtigen zouden zijn aangemerkt, ook al heeft er al een eerdere overdracht plaatsgevonden die belastbaar was.

               6)

               Indien section 4, lid 9, [van de btw-wet] in strijd is met de Zesde richtlijn, plegen verzoekers dan, door zich op deze bepaling te beroepen, misbruik van recht in strijd met de beginselen zoals door het Hof erkend in het arrest Halifax?

               7)

               Subsidiair, indien section 4, lid 9, [van de btw-wet] niet in strijd is met de Zesde richtlijn, hebben verzoekers dan een belastingvoordeel verkregen in strijd met het doel van de richtlijn en/of section 4 [van de btw-wet]?

               8)

               Zelfs indien section 4, lid 9, [van de btw-wet] niet geacht moet worden de Zesde richtlijn om te zetten, is het beginsel van misbruik van recht zoals vastgesteld door het Hof in het arrest Halifax dan niettemin van toepassing op de aan de orde zijnde transacties, aan de hand van de door het Hof in het arrest Halifax neergelegde criteria?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).


title: Zaak T-28/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/30

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Koninklijke Luchtvaart Maatschappij/Commissie
   (Zaak T-28/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (Amstelveen, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Smeets, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Noë, N. von Lingen en C. Giolito, vervolgens S. Noë, C. Giolito en A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door B. Doherty, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek strekkende, primair, tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), voor zover dit is gericht tot verzoekster, en subsidiair, tot verlaging van de geldboete die aan deze laatste is opgelegd

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Koninklijke Luchtvaart Maatschappij.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Verzoek van Finanzgericht München van 5 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Happy Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut (Zaak C-79/97)

text:
Nr. C 131/6         1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26 . 4. 97
        ondernemingen die daadwerkelijk aan uitvoer                    Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut, het Hof van
        doen; evenmin is het zo dat de Maribel-bis/terrege            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
        ling alleen sectoren bevoordeelt die in een moeilij           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
        ke positie verkeren en waar de concurrentie in de
        Gemeenschap zeer hevig is . De Maribel-bis/terrege            1 . Valt het tegen vergoeding op uurbasis beschikbaar stel
        ling maakt dus een algemene maatregel uit die op                     len van sportaccommodatie aan gebruikers ( bijvoor
        grond van budgettaire overwegingen nog niet tot                      beeld tennisbanen aan tennisspelers ) onder „ verpach
        alle sectoren kan worden uitgebreid .                                ting en verhuur van onroerende goederen " in de zin
        In de bestreden beschikking heeft de Commissie                       van de vrijstellingsbepaling van artikel 13 , B, onder b ),
                                                                             van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
        geenszins aangetoond in welke mate de Maribel                       17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet
        bis/terregeling het handelsverkeer tussen lidstaten
        ongunstig zou beïnvloeden . De Commissie beperkt                     gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — ge
        zich tot bovengenoemde vermelding om hieruit te
                                                                             meenschappelijk stelsel van belasting over de toege
                                                                             voegde waarde: uniforme grondslag (') ( zesde
        besluiten dat deze ondernemingen „ per definitie "
                                                                             richtlijn )?
        de producten van buitenlandse ondernemingen be
        concurreren .
                                                                       2 . Zo ja, moet dan het bepaalde „ verpachting en verhuur
    — ( In subsidiaire orde ) Maribel-bis/ter is verenigbaar                 van onroerende goederen, met uitzondering van (. . .)
         met de gemeenschappelijke markt                                     verhuur van blijvend geïnstalleerde werktuigen " in
                                                                             artikel 13 , B, onder b ), nr. 3 , van de zesde richtlijn al
         De Maribel-bis/terregeling is bedoeld om de werk                   dus worden uitgelegd, dat de belastbaarheid van ver
         gelegenheid, met name de creatie van laagge                        huur van zulke werktuigen ook de belastbaarheid van
         schoolde jobs, te bevorderen .                                      het daaromheen gelegen gebouw en onroerend goed
                                                                             met zich brengt, of moet de verhuur van sportaccom
    — ( In subsidiaire orde ) Schending van het evenredig                   modatie worden opgesplitst in een vrijgestelde verhuur
         heidsbeginsel
                                                                             van onroerend goed en een belastbare verhuur van
         In vergelijking met de gemaakte inbreuk is de op                   werktuigen ?
         gelegde terugvordering een sanctie van onevenredig
         karakter. Gezien de onzekerheid over de notie „ al            (') PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
         gemene maatregel " kan de inbreuk moeilijk als
         „ zwaar " worden beschouwd . Daarnaast blijkt niet
         uit de bestreden beschikking wat het effect van de
         maatregel op de interstatelijke handel is . Alleen in
         het beschikkende gedeelte verplicht de Commissie
         de Belgische staat tot terugvordering van de steun             Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door MD Foods
         zonder evenwel te verwijzen naar de gronden                    Amba en Danske Mejeriers Fællesorganisation, als manda
         waarop ze die beslissing heeft genomen.                        tarissen van KløverMælk Amba, Løgismose Produktion
                                                                        A/S, Mejeriselskabet Vesthimmerland, Nordex Food A/S,
         Schending van de beginselen van evenredigheid,                 Sinai Landmejeri, vertegenwoordigd door G. Larsen, en
         behoorlijk bestuur, rechtszekerheid en inbreuk op              Sædager Andelsmejeri, tegen Commissie van de Europese
         de rechten van verdediging en het gewettigde ver                                       Gemeenschappen
         trouwen : de Commissie had naar minder ver
         gaande maatregelen moeten teruggrijpen, c.q . reeds                                      ( Zaak C-81/97)
         tijdens de procedure ex artikel 93 , lid 2, van het                                        ( 97/C 131 / 14 )
         EG-Verdrag opschorting vragen van betaling van
         de ( doorlopende ) steun .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     — ( In subsidiaire orde ) Absolute onmogelijkheid van              is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt dat
         de terugvordering gezien het grote aantal betrok              MD Foods Amba en Danske Mejeriers Fadlesorganisation ,
         ken ondernemingen.                                             als mandatarissen van KloverMadk Amba e.a ., hadden in
                                                                        gesteld bij het Gerecht van eerste aanleg. Dat beroep, inge
                                                                        schreven onder nr. T-139/96 , heeft tot onbevoegdverkla
                                                                        ring geleid en het Gerecht van eerste aanleg heeft het naar
                                                                         het Hof verwezen opdat dit zich over het verzoek om nie
                                                                        tigverklaring kan uitspreken .
Verzoek van Finanzgericht München van 5 december 1996
 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Happy               Middelen en voornaamste argumenten
          Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut
                        ( Zaak C-79/97)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                          ( 97/C 131 / 13 )                              die in zaak T-139/96 , MD/Foods Amba e.a./Commissie (').
 Het Finanzgericht München — 14e Senat — heeft bij be                   (') PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 , blz . 28 .
 schikking van 5 december 1996 , ingekomen ter griffie van
 het Hof op 24 februari 1997, in het geding tussen Happy


title: Zaak C-185/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) op  14 april 2006  — The Queen on the application of British Telecommunications plc tegen Commissioners for HM Revenue and Customs

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) op 14 april 2006 — The Queen on the application of British Telecommunications plc tegen Commissioners for HM Revenue and Customs
   (Zaak C-185/06)
   (2006/C 154/20)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: British Telecommunications plc

      Verweerder: The Commissioners for HM Revenue and Customs
   Prejudiciële vragen

               1.

               Geldt het communautaire recht op terugbetaling van door de belastingadministratie ten onrechte geheven bedragen, zoals dat is geformuleerd door het Hof van Justitie in punt 84 van het arrest [van 8 maart 2001,] Metallgesellschaft [e.a.], C-397/98 en C-410/98 [, Jurispr. blz. I-1727], eveneens voor de terugbetaling van bedragen die een belastingplichtige uit eigen beweging en bij vergissing aan de belastingadministratie heeft betaald (terwijl de belastingadministratie deze vergissing niet in de hand heeft gewerkt en niet behoefde te begrijpen dat het om een vergissing ging), of is dit een zaak van nationaal recht?

               2.

               Indien het gemeenschapsrecht recht geeft op terugbetaling van dergelijke bedragen in dergelijke omstandigheden, geeft het dan ook recht op rente over de terugbetaalde bedragen, of is dit een zaak van nationaal recht, zoals zou kunnen worden afgeleid uit punt 86 van het arrest Metallgesellschaft [e.a.]?

               3.

               Indien het gemeenschapsrecht recht geeft op rente over de terugbetaling van dergelijke bedragen in dergelijke omstandigheden, is dit dan een recht op enkelvoudige of op samengestelde rente?


title: Zaak T-116/09: Beroep ingesteld op 24 maart 2009 — Whirlpool Europe/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/42

         Beroep ingesteld op 24 maart 2009 — Whirlpool Europe/Commissie
   (Zaak T-116/09)
   2009/C 113/85
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Whirlpool Europe BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordiger: F. Tuytschaever, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren op grond dat niet wordt voldaan aan een of meer van de (cumulatieve) voorwaarden van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, of althans de Commissie niet rechtens genoegzaam is nagegaan of aan elk van die voorwaarden wordt voldaan;

               —

               subsidiair, de beschikking in haar geheel nietig verklaren op grond dat niet is voldaan aan de in artikel 253 EG neergelegde motiveringsplicht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 5995 def. van de Commissie van 21 oktober 2008 waarbij de door de Franse overheid aan de vennootschap FagorBrandt te betalen herstructureringssteun, onder bepaalde voorwaarden, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard [C 44/2007 (ex N 460/2007)]. Verzoekster is een concurrent van de begunstigde van de steun en heeft deelgenomen aan de onderzoeksprocedure die heeft geleid tot de vaststelling van de bestreden beschikking.
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan of vergelijkbaar met die aangevoerd in zaak T-115/09, Electrolux/Commissie.


title: Zaak T-574/15: Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Kozmetika Afrodita/EUIPO — Núñez Martín en Machado Montesinos (KOZMeTIKA AFRODITA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk KOZMeTIKA AFRODITA — Ouder nationaal woordmerk EXOTIC AFRODITA MYSTIC MUSK OIL en ouder nationaal beeldmerk AFRODITA MYSTIC MUSK OIL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/43

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2016 — Kozmetika Afrodita/EUIPO — Núñez Martín en Machado Montesinos (KOZMeTIKA AFRODITA)
   (Zaak T-574/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk KOZMeTIKA AFRODITA - Ouder nationaal woordmerk EXOTIC AFRODITA MYSTIC MUSK OIL en ouder nationaal beeldmerk AFRODITA MYSTIC MUSK OIL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/56)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Kozmetika Afrodita d.o.o. (Rogaška Slatina, Slovenië) (vertegenwoordiger: B. Grešak, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Pedro Núñez Martín (Madrid, Spanje) en Carmen Guillermina Machado Montesinos (Madrid)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2015 (zaak R 2577/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Núñez Martín en Machado Montesinos enerzijds en Kozmetika Afrodita anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kozmetika Afrodita d.o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak C-117/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 4 maart 2011 — Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 4 maart 2011 — Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-117/11)
   2011/C 145/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Welke specifieke factoren dient de verwijzende rechterlijke instantie in aanmerking te nemen om uit te maken of, in omstandigheden zoals die in de onderhavige zaak, een belastingplichtige één enkele belastbare parkeerdienst verstrekt dan wel twee afzonderlijke diensten, te weten de terbeschikkingstelling van een parkeerplaats naast het vervoer van personen?
               Inzonderheid:

                           a)

                           kan op de onderhavige zaak de redenering worden toegepast die het Hof heeft ontwikkeld in het arrest van 25 februari 1999, Card Protection Plan Ltd (CPP) (C-349/96, Jurispr. blz. I-973)? Kan met andere woorden de betrokken vervoerdienst worden geacht van bijkomende aard te zijn ten opzichte van de parkeerdienst, of zo nauw daarmee verbonden te zijn dat zij objectief gezien één economische, niet te splitsen prestatie vormen, waarvan het kunstmatig zou zijn deze uit elkaar te halen?

                           b)

                           in welke mate dient de verwijzende rechterlijke instantie met betrekking tot de vraag sub a) rekening te houden met de kosten van de verstrekking van de vervoerdienst ten opzichte van die van de parkeerdienst, rekening houdend met de overwegingen van het Hof in het arrest van 22 oktober 1998, Madgett en Baldwin (gevoegde zaken C-308/96 en C-94/97, Jurispr. blz. I-6229, leden 24 tot en met 26), om uit te maken of de vervoerdienst al dan niet ondergeschikt is aan de parkeerdienst?

                           c)

                           dient de verwijzende rechterlijke instantie bij de beantwoording van de vraag sub a), gelet op de uitspraak van het Hof in het arrest 11 juni 2009, Tellmer (C-572/07, Jurispr. blz. I-4983, inzonderheid de punten 21 tot en met 24), rekening te houden met het feit dat het vervoerbestanddeel van de dienstverrichtingen op verschillende wijze zou kunnen worden verstrekt (hetgeen hier in werkelijkheid evenwel niet het geval is) (zo zou de belastingplichtige de vervoerdienst bijvoorbeeld kunnen aanbieden door een beroep te doen op een derde die voor hem — als verstrekker van de dienst — het voor dit vervoer door de afnemer te betalen bedrag int, dan wel via de tussenkomst van een derde die contractueel rechtstreeks jegens de afnemer optreedt en het vervoer afzonderlijk in rekening brengt)? Zo ja, in welke mate is het dan van belang of de overeenkomst de afnemer van de dienst al dan niet het recht verleent om te kiezen tussen de verschillende wijzen waarop het vervoerbestanddeel kan worden verstrekt?

               2)

               Hoe dient de verwijzende rechterlijke instantie bij de beantwoording van de eerste vraag, sub a, het beginsel van fiscale neutraliteit toe te passen, bij haar onderzoek of al dan niet sprake is van één enkele, ondeelbare economische dienstverrichting?
               Inzonderheid:

                           a)

                           hangt het antwoord daarop af van de vraag of de belastingplichtige ook parkeer- of vervoerdiensten verstrekt aan andere groepen afnemers afzonderlijk?

                           b)

                           hangt het antwoord daarop af van de vraag hoe andere, niet door exploitanten van parkeergarages verstrekte vervoerdiensten van en naar luchthavens krachtens het nationale recht worden behandeld?

                           c)

                           hangt het antwoord daarop af van de vraag of andere gevallen van verstrekking door belastingplichtigen van parkeer- en vervoerdiensten (te weten ander vervoer dan van en naar luchthavens) volgens het nationale recht als twee onderscheiden dienstverrichtingen worden aangemerkt, waarvan de ene belastbaar is en voor de andere het nultarief geldt?

                           d)

                           hangt het antwoord daarop af van de vraag of de belastingplichtige al dan niet kan aantonen dat de door hem verstrekte diensten concurreren met andere, soortgelijke diensten die ook een parkeer- en een vervoerbestanddeel bevatten, of deze nu door dezelfde dan wel door twee verschillende dienstverstrekkers worden verricht? In het bijzonder, hangt het antwoord daarop af van de vraag of de belastingplichtige kan aantonen dat de consument die zijn auto gebruikt om een deel van de weg naar de luchthaven af te leggen, voor een parkeerplaats en het vervoer naar de luchthaven een beroep kan doen op individuele, afzonderlijke dienstverstrekkers, bijvoorbeeld door zijn auto bij een treinstation te parkeren en dan met de trein naar de luchthaven te sporen, ofwel door op een in de buurt van de luchthaven gelegen plaats te parkeren en zich via een ander openbaar vervoermiddel naar de luchthaven te begeven?

                           e)

                           in welk opzicht dient de verwijzende rechterlijke instantie rekening te houden met de uitspraak van het Hof in het arrest van 6 mei 2010, Commissie/Frankrijk (C-94/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wat het beginsel van fiscale neutraliteit en de vervoerdiensten in die zaak betreft?

               3)

               Staat het gemeenschapsrecht — en inzonderheid het beginsel van fiscale neutraliteit — in de weg aan een nationale wettelijke bepaling inzake btw die toepassing van het nultarief op vervoerdiensten tussen een luchthaven en een parkeergarage uitsluit ingeval degene die het vervoerbestanddeel en degene die het parkeerbestanddeel van deze dienst verstrekt, één en dezelfde persoon is, dan wel gelieerde personen zijn?


title: Beroep, op 30 november 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-375/95)

text:
3 . 2 . 96                NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 31 / 11
„ 1 . Is Verordening ( EEG ) nr . 404/93 van de Raad ( )                   Verzoek van het Industrial Tribunal om een prejudiciële
        geldig, voor zover zij een beperking inhoudt van het               beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen J. P. Barker
        recht om Somalische bananen in te voeren, dus van het                                en Service Children 's Schools
        recht van toegang zoals dat is erkend in de Overeen                                       ( Zaak C-3 74/95 )
        komst van Lomé van 15 december 1989 , Protocol nr . 5
        daarvan alsmede in de als bijlage LXXIV aan die                                                ( 96/C 31 /21 )
        Overeenkomst gehechte Gemeenschappelijke verkla
        ring, meer in het bijzonder                                        Bij beschikking van 23 november 1995 ( ingekomen ter
                                                                           griffie van het Hof van Justitie op 30 november 1995
                                                                           daaropvolgend ) heeft het Industrial Tribunal in het aldaar
        a ) waar deze verordening ter verwezenlijking van het              aanhangig geding tussen J. P. Barker en Service Children's
             doel dat zij nastreeft een verschillende regeling             Schools, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
             heeft ingevoerd voor traditionele bananen, niet              schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
             traditionele bananen , en buiten het contingent               navolgende vragen :
             vallende bananen , met de daaruit voortvloeiende
             kwantitatieve beperkingen ;                                   1 . Laat het bepaalde in Richtlijn 76/207/EEG van de Raad
                                                                                van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
        b ) waar zij een invoercertificaat met daaraan gekop                   van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
             peld een verplichte zekerheidsstelling heeft inge                 vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidspro
             voerd, welk certificaat niet alleen maar voor                      ces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
             statistische doeleinden dient en voor de afgifte                   aanzien van de arbeidsvoorwaarden (') toe, dat een
             waarvan strenge en moeilijk na te leven voorwaar                  Lid-Staat gelijke behandeling ( ten aanzien van toegang
             den gelden ;                                                       tot het arbeidsproces ) van de bij artikel 3 van die
                                                                                richtlijn vereiste maatregelen uitsluit, wanneer de
                                                                                betrokken functie in een vestiging buiten het grondge
        c ) waar zij voor buiten het tariefcontingent vallende                  bied van die Lid-Staat moet worden vervuld ?
             bananen een douanerecht van 750 ecu per ton
             oplegt ?                                                      2 . Bij een bevestigend antwoord van de eerste vraag: is een
                                                                                dergelijke uitsluiting toegestaan wanneer de toekom
                                                                                stige werkgever de Lid-Staat zelf is ?
2.      Zijn de Verordeningen ( EEG ) nr . 1442/93 ( 2 ) en ( EEG )
        nr . 1443/93 ( 3 ), zoals gewijzigd en aangevuld, door de          3 . Eveneens bij een bevestigend antwoord van de eerste
        latere verordeningen , geldig, voor zover zij het recht                 vraag: is een dergelijke uitsluiting toegestaan, wanneer
        van toegang van Somalische bananen, dat in de in                        de toekomstige functie in een andere Lid-Staat moet
        vraag 1 vermelde rechtsbronnen alsmede in Verorde                      worden vervuld ?
        ning ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad zelf is gegaran
        deerd , onnodig en in buitensporige mate beperken ,                (') PB nr. L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
        inperken en verminderen , in het bijzonder
        a ) waar zij bepalen dat de aanvragen voor invoercer
              tificaten uiterlijk drie maanden en drie weken vóór
              de invoerverrichting moeten worden ingediend , en            Beroep, op 30 november 1995 ingesteld door Commissie
              de periode voor indiening van de aanvraag beper             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu
              ken tot één week , slechts vier maal per jaar;                                                 bliek
                                                                                ( Zaak C-375/95 )
         b ) waar zij , indien de termijn niet wordt nageleefd,                                         ( 96/C 31 /22 )
              slechts één sanctie kennen, namelijk het verval van
              het recht op invoer voor een heel kwartaal , en niet         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
              voorzien in een specifieke regeling of uitzonderin          op 30 november 1995 beroep ingesteld tegen Helleense
              gen voor overmacht, toeval en dergelijke;                    Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                           pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
         c ) waar zij de afgifte van het invoercertificaat afhan          D. Gouloussis, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
              kelijk stellen van een voorafgaande zekerheidsstel          bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
              ling."                                                       Batiment Wagner.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 (') BP nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
 ( 2 ) PB nr . L 142 van 12 . 6 . 1993 , blz . 6 .                          1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens
 ( ? ) PB nr . L 142 van 12 . 6 . 1993 , blz . 16 .                              artikel 95 van het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door in de sector
                                                                                belasting op ingevoerde tweehands auto's de bepalingen
                                                                                vast te stellen en te handhaven van a ) artikel 1 van wet
                                                                                363/1976 ( zoals gewijzigd bij wet 1676/1986 ), dat in het
 ---pagebreak--- Nr . C 31 / 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 2 . 96
    kader van de bijzondere verbruiksbelasting de belast             logie, worden ingevoerde tweedehands auto's met nieuwe
     bare waarde vaststelt door de verkoopprijs van overeen          technologie gediscrimineerd ten opzichte van Griekse,
    komstige nieuwe auto's met 5 % voor ieder jaar gebruik ,          omdat in de waarde van deze laatste het overblijvende deel
    doch maximaal 20 % te verminderen, b ) artikel 3 , lid 1 ,        van de verminderde belasting is geïncorporeerd, terwijl op
    van wet 363/1976 ( zoals laatstelijk gewijzigd bij arti          de eerste bij invoer de bijzondere verbruiksbelasting wordt
    kel 2 , lid 7, van wet 2187/1994 ), dat voor de betaling          geheven zonder de vermindering die voor milieuvriendelijke
    van de eenmalige bijzondere extra heffing niet voorziet           auto's geldt.
    in een aftrek voor tweedehands auto 's, en c ) artikel 1 van
    wet 1858/1989 , zoals gewijzigd bij wet 1882/1990                 Volgens vaste rechtspraak van het Hof kunnen de prakti
     ( artikelen 37, lid 2, en 42 , lid 1 ), wet 2093/1992            sche moeilijkheden waarop de Helleense Republiek zich
     ( artikel 10 ) en laatstelijk bij artikel 2, lid 1 , van wet     beroept, een dergelijke schending van artikel 95 , eerste
    2187/1994, dat enkel voor nieuwe milieuvriendelijke               alinea, van het Verdrag niet rechtvaardigen .
    auto's en niet voor ingevoerde tweedehands milieuvrien
    delijke auto's belastingvoordelen ( vermindering van de
     bijzondere verbruiksbelasting ) toekent;
2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                      Verzoeken van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
Middelen en voornaamste argumenten                                    distaccata di Tivoli — van 15 en 22 november 1995 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaken tegen
1 . De bijzondere verbruiksbelasting                                                     T. Onorati en P. Marulli
                                                                                ( Zaken C-377/95 en C-378/95 )
Deze belasting wordt enerzijds geheven op nieuwe in                                              96 /C 31 /23
Griekenland geproduceerde auto's, wanneer zij voor het
eerst in het verkeer worden gebracht, en anderzijds op
nieuwe of tweedehands ingevoerde auto's, bij de invoer                Bij beschikkingen van 15 en 22 november 1995 ( ingekomen
ervan . Op Griekse tweedehands auto's wordt die belasting             ter griffie van het Hof van Justitie op 4 december 1 995 ) heeft
dus niet geheven .                                                    de Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                      Castelnuovo di Tivoli — in de aldaar dienende strafzaken
Op ingevoerde tweedehands auto's wordt de belasting                   tegen T. Onorati en P. Marulli, het Hof van Justitie van de
geheven op grond van hun waarde, die wordt berekend door              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
de prijs van overeenkomstige nieuwe auto's met 5 % per jaar           beslissing over dezelfde vragen als die welke zijn gesteld in
gebruik, doch maximaal 20 % te verminderen . Volgens de               gevoegde zaken C-58/95 e. a . ( 1 ).
Commissie leidt deze regeling, aangezien a ) de werkelijke
waardevermindering van auto 's meer dan 5 % per jaar                  (!) PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 6 .
bedraagt, b ) die vermindering niet lineair is, maar groter in
de eerste jaren en kleiner daarna, c ) de vermindering niet
meer dan 20 % kan bedragen, tot het zwaarder belasten van
ingevoerde auto's, omdat het in de waarde van in Grieken
land geproduceerde tweedehands auto's geïncorporeerde
overblijvende deel van die belasting kleiner is dan het bedrag
van de belasting die op ingevoerde tweedehands auto's                 Hogere voorziening, op 27 november 1995 ingesteld door
wordt geheven .                                                       Franse Republiek tegen het arrest, op 18 september 1995 in
                                                                      zaak T-548/93 ( 1 ) tussen Ladbroke Racing Ltd en de
Bijgevolg is artikel 95 , eerste alinea, van het Verdrag              Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
geschonden .                                                          door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
                                                                                kamer — uitgebreid)
2 . De eenmalige bijzondere extra beffing                                                   ( Zaak C-3 79/95 P)
                                                                                ( 96/C 31 /24 )
Deze belasting wordt berekend op dezelfde wijze als de
bijzondere verbruiksbelasting, zodat het boven overwogene
van overeenkomstige toepassing is .                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 november 1995 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Franse Republiek, vertegenwoordigd door J.-M . Belorgey,
3 . De bijzondere verbruiksbelasting op milieuvriendelijke            C. de Salins en J.-F . Dobelle, als gemachtigden, domicilie
     auto 's
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade,
                                                                      Boulevard Prince Henri 9, tegen het arrest, op 18 september
Bij opeenvolgende wetten heeft de Helleense Republiek de               1995 in zaak T-548/93 tussen Ladbroke Racing Ltd en de
laatste jaren voor nieuwe ( milieuvriendelijke ) auto's met            Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
nieuwe technologie de bijzondere verbruiksbelasting ver              door de Franse Republiek, gewezen door het Gerecht van
minderd . Door het ontbreken van een overeenkomstige                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
vermindering voor tweedehands auto's met nieuwe techno                kamer — uitgebreid ).