title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-223/01 (verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): AstraZeneca A/S tegen Lægemiddelstyrelse ("Geneesmiddelen — Vergunning voor in handel brengen van generiek geneesmiddel — Intrekking van vergunning voor in handel brengen van referentiegeneesmiddel — Verkorte procedure")

text:
C 289/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               29.11.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                       van 16 oktober 2003
                                                                              in zaak C-223/01 (verzoek van het Østre Landsret om een
                                                                              prejudiciële beslissing): AstraZeneca A/S tegen Lægemid-
in zaak C-339/00: Ierland tegen Commissie van de Euro-                                                    delstyrelse (1)
                    pese Gemeenschappen (1)
                                                                              („Geneesmiddelen — Vergunning voor in handel brengen
                                                                              van generiek geneesmiddel — Intrekking van vergunning
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-                          voor in handel brengen van referentiegeneesmiddel — Ver-
ren 1997 en 1998 — Steun voor bebossing van landbouw-                                                  korte procedure”)
grond — Artikel 2, leden 1, sub c, en 2, sub b, van
verordening (EEG) nr. 2080/92 — Begrip, privaatrechtelijke
                                                                                (2003/C 289/03)
rechtspersoon — Vertrouwensbeginsel — Verplichting tot
                      loyale samenwerking”)
                                                                                (Procestaal: Deens)
                          (2003/C 289/02)                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                              In zaak C-223/01, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    krachtens artikel 234 EG van het Østre Landsret (Denemarken),
                          dentie van het Hof)                                 in het aldaar aanhangig geding tussen AstraZeneca A/S en
                                                                              Lægemiddelstyrelse, in tegenwoordigheid van: Generics (UK)
                                                                              Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                              richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betref-
                                                                              fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
In zaak C-339/00, Ierland (gemachtigde: D. J. O’Hagan,                        bepalingen inzake geneesmiddelen (PB 1965, 22, blz. 369),
bijgestaan door R. Brady, SC, en A. M. Collins, BL) tegen                     zoals gewijzigd bij richtlijn 93/39/EEG van de Raad van 14 juni
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                       1993 (PB L 214, blz. 22), heeft het Hof (Zesde kamer),
M. Niejahr en K. Fitch, bijgestaan door J. O’Reilly, SC),                     samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking                   R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), N. Colneric en
2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000 houdende                         J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
weigering van communautaire financiering voor bepaalde                        griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 16 oktober 2003
uitgaven van de lidstaten in het kader van het Europees                       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL),
afdeling „Garantie” (PB L 180, blz. 49), in zoverre daarin met                1)    Artikel 4, derde alinea, punt 8, tweede alinea, sub a-iii, van
betrekking tot de begrotingsjaren 1997 en 1998 uitgaven van                         richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965
Ierland in het kader van steun voor bebossing ten bedrage van                       betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
4 844 345,35 EUR van communautaire financiering worden                              bepalingen inzake geneesmiddelen, zoals gewijzigd bij richtlijn
uitgesloten, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                         93/39/EEG van de Raad van 14 juni 1993, moet aldus
volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer,                          worden uitgelegd dat de term „product dat [...] in de handel
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La                             wordt gebracht” betrekking heeft op een geneesmiddel waarvoor
Pergola, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en A. Rosas,                             in de lidstaat waarop de aanvraag betrekking heeft, een
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett,                      vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven.
hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           2)    Voor de behandeling van een aanvraag om een vergunning voor
                                                                                het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel via de
                                                                                verkorte procedure als bedoeld in artikel 4, derde alinea, punt 8,
1)    Verwerpt het beroep.                                                          tweede alinea, sub a-iii, van richtlijn 65/65, zoals gewijzigd, is
                                                                                het noodzakelijk én voldoende dat de vergunning voor het in de
2)    Verwijst Ierland in de kosten.                                                handel brengen van het referentiemiddel, in de lidstaat waarop
                                                                                de aanvraag betrekking heeft geldig is op het moment van deze
                                                                                aanvraag.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                              (1) PB C 227 van 11.8.2001.


title: Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door L.B. Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-193/96)

text:
8 . 2. 97            pNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 40/23
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage het                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
beroep gegrond te verklaren en , bijgevolg, de bestreden
handelingen nietig te verklaren .                                      — het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag tot
                                                                           afwijzing van zijn verzoek D/661 /95 van 27 juli 1995 tot
Middelen en voornaamste argumenten                                         het verkrijgen van een geldig beoordelingsrapport voor
                                                                           de periode 1991 — 1993 , alsmede tot vergoeding van de
Verzoekster, een onderneming in de ijzer- en staalsector, in
                                                                           morele schade die hij heeft geleden doordat de regeling
liquidatie , richt zich in haar beroep hoofdzakelijk tegen de              voor het opstellen van het beoordelingsrapport niet is
beschikking die eveneens aan de orde is in de zaken                        nageleefd en dat rapport te laat in zijn persoonsdossier is
T-164/96 , Moccia Irme, T-165/96 , Prolafer, en T-166/96 ,
                                                                           opgenomen , nietig te verklaren,
Ferriera Acciaieria Casilina , voor zover deze haar betreft.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              — voor zoveel nodig, het besluit van de Commissie van
welke in bovengenoemde zaken worden aangevoerd .                           18 juli 1996 waarbij zijn klacht R/ 147/96 uitdrukkelijk
                                                                           is afgewezen , nietig te verklaren,
                                                                       — verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe
                                                                           ding voor morele schade van 500 000 Bfr . of een ander
Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door Salini                          door het - Gerecht ex aequo et bono vast te stellen
Costruttori SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen                    bedrag,
                                schappen
                        ( Zaak T-l 88/96 )
                                                                       — verweerster in de kosten te verwijzen .
                            ( 97/C 40/54 )
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Frans)
                                                                       Verzoeker komt op tegen het feit dat het tot aanstelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              bevoegde gezag op 20 januari 1995 officieel de ontvangst
schappen is op 26 november 1996 beroep ingesteld tegen                 van zijn beoordelingsrapport voor de periode 1991 — 1993
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Salini                   heeft geregistreerd en het rapport bij zijn personeelsdossier
Costruttori SpA, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd                   heeft gevoegd , hoewel het enkel het rapport voor de periode
                                                                       1989— 1991 overnam .
door J.-P . Cuny, advocaat te Versailles ( Frankrijk ).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage vast te             Bij nota van 25 juli 1995 diende hij een verzoek in als
stellen dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten , tot de         bedoeld in artikel 90 , lid 1 , van het Ambtenarenstatuut, om
Italiaanse regering een beschikking op basis van de artike            met name naar behoren een rapport voor de betrokken
len 93 , lid 2 , en 101 van het Verdrag te richten .                   periode op te stellen . De Commissie heeft dit verzoek
                                                                       uitdrukkelijk afgewezen . De klacht tegen deze afwijzing is
Middelen en voornaamste argumenten                                     gedeeltelijk verworpen; de administratie stelde verzoeker
                                                                       voor de geleden morele schade een vergoeding van
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              35 000 Bfr . voor .
in zaak T-l 87/96 .
                                                                       Het beroep betreft dit laatste besluit . Tot staving van zijn
                                                                       vordering stelt verzoeker schending van het zorgvuldig
                                                                       heidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling,
                                                                       alsmede schending van de artikelen 26 en 43 van het
Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door L.B.                        Ambtenarenstatuut .
Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                schappen                               In dit verband beklemtoont hij dat het beoordelingsrapport,
                         ( Zaak T-l 93/96 )                            dat overeenstemt met het rapport voor de periode
                             ( 97/C 40/55 )                            1989—1991 , slechts slaat op de vier maanden van zijn
                                                                       tewerkstelling bij de directie D van DG V. Dit rapport was
                        (Procestaai: Frans)                            opgesteld door de directeur-generaal van de vertaaldienst;
                                                                       daar hij op 1 maart 1991 is tewerkgesteld bij het directoraat
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             generaal „Werkgelegenheid ", is zijn functie en beoordelaar
 schappen is op 26 november 1996 beroep ingesteld tegen                veranderd . Derhalve mocht en kon zijn beoordeling niet
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door                         zomaar worden bestendigd .
 L.B. Rasmussen, wonende te Dalheim ( Luxemburg ),
 vertegenwoordigd door C. Revoldini, advocaat te Luxem                Voorts meent verzoeker, dat hij zoals elke andere ambtenaar
 burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te zijnen               recht heeft op een geldig beoordelingsrapport, zodat de
 kantore, Route de Longwv 180 .                                        bevoegde instanties zich kunnen uitspreken over zijn bevor
                                                                       derings- en carrièremogelijkheden .


title: Zaak C-158/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo n° 1 de Oviedo (Spanje) op 16 maart 2016 — Margarita Isabel Vega González/Consejería de Hacienda y Sector Público de la Administración del Principado de Asturias

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo (Spanje) op 16 maart 2016 — Margarita Isabel Vega González/Consejería de Hacienda y Sector Público de la Administración del Principado de Asturias
      (Zaak C-158/16)
      (2016/C 211/38)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Oviedo

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Margarita Isabel Vega González

         Verwerende partij: Consejería de Hacienda y Sector Público de la Administración del Principado de Asturias

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1) van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, aldus worden uitgelegd dat het eveneens betrekking heeft op de juridische situatie dat werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd die zijn gekozen in een vertegenwoordigende politieke functie, zoals werknemers in vaste dienst, hun werkgever om opschorting van de dienstbetrekking kunnen verzoeken en deze kunnen verkrijgen, met de mogelijkheid om na afloop van het betrokken politieke mandaat terug te keren naar hun oude functie?

                  2)

                  Moet het discriminatieverbod dat is vervat in clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, aldus worden uitgelegd dat dit verbod zich verzet tegen een nationale regeling zoals artikel 59, lid 2, van Ley 3/1985 de ordenación de la función pública Asturiana [wet 3/1985 van het Principado de Asturias van 26 december 1985 inzake de organisatie van het ambtenarenapparaat van de overheid van het Principado de Asturias], waarin het recht op toekenning van de ambtelijke stand van verlof wegens bijzondere diensten volkomen wordt ontzegd aan ambtenaren in tijdelijke dienst die worden gekozen als lid van het regionale parlement, terwijl dit recht wel wordt toegekend aan ambtenaren in vaste dienst?

         (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juli 2003 in zaak T-81/02, Margot Wagemann-Reuter tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Openbare dienst — Verlof om redenen van persoonlĳke aard — Vacature — Revalorisatie van ambt — Herplaatsing)

text:
C 226/16                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               20.9.2003
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  (Frankrijk), Vargön Alloys AB, gevestigd te Vargön (Zweden),
                                                                            Ferroatlántica SL, gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoor-
                          van 17 juni 2003                                  digd door D. Voillemot en O. Prost, advocaten, ondersteund
                                                                            door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), tegen
in zaak T-385/00, Jean-Paul Seiller tegen Europese                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                        Investeringsbank (1)                                V. Kreuschitz, S. Meany en A. P. Bentley), ondersteund door
                                                                            TNC Kazchrome, gevestigd te Alma-Ata (Kazakhstan) en door
(Europese Investeringsbank — Personeel — Ontvankelijk-                      Alloy 2000 SA, gevestigd te Strassen (Luxemburg), vertegen-
heid — Duidelijkheid van verzoekschrift — Bevestigend                       woordigd door J. Flynn, J. Magnin en S. Mills, betreffende een
besluit — Tardiviteit van beroep — Voorafgaande verzoenings-                beroep tot nietigverklaring van besluit 2001/230/EG van
procedure — Pensioenrecht — Luxemburgs recht — Dading —                     de Commissie van 21 februari 2001 tot beëindiging van de
                        Bedrog — Verjaring)                                 antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ferro-
                                                                            silicium uit Brazilië, de Volksrepubliek China, Kazachstan,
                          (2003/C 226/32)                                   Rusland, Oekraïne en Venezuela (PB L 84, blz. 36) voorzover
                                                                            het betrekking heeft op de invoer uit de Volksrepubliek China,
                           (Procestaal: Frans)                              Rusland, Oekraïne en Kazachstan, heeft het Gerecht (Tweede
                                                                            kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: N. J. Forwood,
In zaak T-385/00, Jean-Paul Seiller, wonende te Luxemburg,                  kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en
vertegenwoordigd door D. Chouamier en L. Thielen, advocaten,                M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadmini-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese                     strateur, op 8 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
Investeringsbank (gemachtigden: E. Uhlmann, C. Gómez de la                  luidt als volgt:
Cruz en P. Mousel), betreffende een vordering tot betaling van
het bedrag van 4779652 Luxemburgse frank, vermeerderd met
interest, dat verzoeker uit hoofde van zijn pensioenrechten                 1)    Verwerpt het beroep.
verschuldigd zou zijn, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samen-
gesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh           2)    Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen dragen alsmede,
en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,               hoofdelijk, de kosten die de Commissie en interveniënten TNC
op 17 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                       Kazchrome en Alloy 2000 zijn opgekomen, daaronder begrepen
als volgt:                                                                        de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.
                                                                            3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, interveniënt, zijn eigen
1)    Verwerpt het beroep.                                                        kosten zal dragen.
2)    Verstaat dat verzoeker zijn eigen kosten en de kosten van EIB zal
      dragen.                                                               (1) PB C 227, van 11 augustus 2001.
(1) PB C 61, van 24 februari 2001.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 17 juli 2003
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            in    zaak T-81/02, Margot Wagemann-Reuter tegen
                           van 8 juli 2003                                       Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (1)
in    zaak T-132/01, Euroalliages en anderen tegen                          (Openbare dienst — Verlof om redenen van persoonlijke
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                          aard — Vacature — Revalorisatie van ambt — Herplaatsing)
(Dumping — Besluit tot beëindiging van nieuw onderzoek                                                (2003/C 226/34)
van maatregelen die komen te vervallen — Communautair
              belang — Beroep tot nietigverklaring)                                                    (Procestaal: Frans)
                          (2003/C 226/33)                                   In zaak T-81/02, Margot Wagemann-Reuter, ambtenaar van
                                                                            de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, wonende
                           (Procestaal: Frans)                              te Luxemburg, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Rekenkamer
In zaak T-132/01, Euroalliages, gevestigd te Brussel (België),              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk
Péchiney électrométallurgie, gevestigd te Courbevoie                        J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer, en vervolgens J.-M. Stenier,
 ---pagebreak--- 20.9.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 226/17
M. Bavendam en I. Riagáin), betreffende een beroep                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend                                        AANLEG
genomen besluit van de Rekenkamer tot afwijzing van het
door verzoekster op 22 januari 2001 ingediende verzoek                                              van 15 mei 2003
tot herplaatsing na afloop van een verlof om redenen van
persoonlijke aard, en van het besluit van de Rekenkamer                     in zaak T-47/03 R, Jose Maria Sison tegen Raad van de
van 12 december 2001 tot afwijzing van verzoeksters klacht van                                       Europese Unie
14 augustus 2001, en anderzijds vergoeding van de materiële en
morele schade die verzoekster zou hebben geleden, heeft het                 (Kort geding — Beperkende maatregelen ter bestrijding van
Gerecht (R. García-Valdecasas, alleensprekend rechter); griffier;           terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Intrekking
J. Plingers, administrateur, op 17 juli 2003 een arrest gewezen             van sociale steun — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   vorderingen — Spoedeisendheid — Geen)
1)    Verwerpt het beroep.                                                                          (2003/C 226/36)
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                                     (Procestaal: Engels)
                                                                            In zaak T-47/03 R, Jose Maria Sison, woonachtig te Utrecht
                                                                            (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon, A. Comte,
(1) PB C 131, van 1 juni 2002.                                              H.E. Schultz, D. Gurses, T. Olsson en J. Lamchek, advocaten,
                                                                            tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                            M. Vitsentzatos en M. Bishop), betreffende een vordering, in
                                                                            de eerste plaats, tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                            besluit 2002/974/EG tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van
                                                                            verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                      maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het
                               AANLEG                                       oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van
                                                                            besluit 2002/848/EG (PB 2002, L 337, blz. 85), voorzover dit
                          van 25 juni 2003                                  verzoekers naam vermeldt, in de tweede plaats, om de Raad te
                                                                            gelasten verzoeker niet te vermelden in enig nieuw besluit
in zaak T-287/02, Asian Institute of Technology (AIT)                       tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                        nr. 2580/2001 en, in de derde plaats, om de Raad te gelasten
                                                                            elke lidstaat ervan op de hoogte te stellen dat de jegens
(Beroep tot nietigverklaring — Besluit tot sluiting van                     verzoeker getroffen beperkende maatregelen elke rechtsgrond-
   onderzoekscontract — Termijn — Niet-ontvankelijkheid)                    slag ontberen, heeft de President van het Gerecht op 15 mei
                                                                            2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          (2003/C 226/35)                                   volgt:
                           (Procestaal: Frans)
In zaak T-287/02, Asian Institute of Technology (AIT),                      1)   De vordering in kort geding wordt afgewezen.
gevestigd te Pathumthani (Thailand), vertegenwoordigd
door H. Teissier du Cros, advocaat, domicilie gekozen hebbende              2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: P.-J. Kuijper en B. Schöfer),
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 4 juli 2000 tot sluiting van een onderzoeks-
contract met het Center for Energy-Environment Research and
Development in het kader van het programma „Asia-Invest”,
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt,                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,                                          AANLEG
rechters; griffier: H. Jung, op 25 juni 2003 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                         van 16 mei 2003
                                                                            in zaak T-140/03, Forum 187 ASBL tegen Commissie van
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                        de Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten alsmede die van de Commissie                               (Onbevoegdverklaring)
      dragen.
                                                                                (2003/C 226/37)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 289 van 23.11.2002.                                                In zaak T-140/03, Forum 187 ASBL, gevestigd te Brussel (België),
                                                                            vertegenwoordigd door A. Sutton en J. Killick, barristers, tegen


title: Zaak C-272/05: Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Werner Bouwens

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/32

         Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Strafzaak tegen Werner Bouwens
   (Zaak C-272/05) (1)

   (2006/C 224/65)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-214/08: Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Paul Alfons Rehbein/BHIM — Hervé Dias Martinho en Manuel Dias Martinho (Outburst)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/32

         Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Paul Alfons Rehbein/BHIM — Hervé Dias Martinho en Manuel Dias Martinho (Outburst)
   (Zaak T-214/08)
   (2008/C 197/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. E. Lampel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Hervé Dias Martinho en Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis Trévise, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in zaak R 1261/2007-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „Outburst” voor waren van de klassen 16, 18 en 25 (aanvraag nr. 4 318 333)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het nationale woordmerk „Outburst” voor waren van klasse 25 — Duitse merkinschrijving nr. 399 40 713

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 van de Raad, op grond dat het oudere nationale merk normaal is gebruikt met betrekking tot de waren en diensten waarvoor het is ingeschreven; schending van artikel 76, lid 1, sub f, van deze verordening, op grond dat de kamer van beroep het affidavit van verzoeksters bestuursdirecteur ten onrechte niet in aanmerking heeft genomen; schending van artikel 74, lid 2, van deze verordening en van regel 22, leden 1 en 2, van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie, op grond dat het bijkomende bewijsmateriaal dat in het stadium van het beroep tegen de oppositiebeslissing is overgelegd, toelaatbaar is en in aanmerking moet worden genomen bij de beoordeling van het normale gebruik van het oppositiemerk; schending van verzoeksters recht om te worden gehoord, op grond dat de kamer van beroep rekening had moeten houden met de bewijzen van het normale gebruik die na ommekomst van de termijn zijn overgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak C-457/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2006 door Republiek Finland tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 in zaak T-350/05, Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/43

         Hogere voorziening ingesteld op 16 november 2006 door Republiek Finland tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 in zaak T-350/05, Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-457/06 P)
   (2006/C 326/88)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Rekwirante: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 5 september 2006 in zaak T-350/05, Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen, te vernietigen, het door Finland op grond van artikel 230 EG ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren, de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht, en de Commissie ook te verwijzen in de kosten van Finland in de procedure in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens Finland schendt de beschikking van het Gerecht het gemeenschapsrecht in de zin van artikel 58 van het Statuut van het Hof.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden beschikking van de Commissie geen beschikking is waartegen op grond van artikel 230 EG kan worden opgekomen.
   Volgens Finland is de bestreden beschikking van de Commissie een beschikking waartegen op grond van artikel 230 EG kan worden opgekomen. Met die beschikking heeft de Commissie Finland de mogelijkheid ontnomen van een betaling onder voorwaarden in de zin van de rechtspraak van het Hof.
   Overeenkomstig de rechtspraak inzake de toepassing van artikel 230 EG heeft die beschikking derhalve dwingende rechtsgevolgen welke de belangen van Finland schaden en zijn rechtspositie ingrijpend wijzigen. Overigens heeft de beschikking geleid tot een verval van recht voor Finland en is zij derhalve duidelijk bezwarend voor Finland.
   Het Gerecht heeft bij de beoordeling van de zaak blijk gegeven van verschillende onjuiste rechtsopvattingen; derhalve is de beschikking in strijd met het gemeenschapsrecht.


title: Zaak C-45/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 30 mei 2017 — Safa Nicu Sepahan Co./Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran — Lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is — Materiële schade — Immateriële schade — Onjuiste beoordeling van het bedrag van de schadevergoeding — Geen — Incidentele hogere voorziening — Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie — Verplichting om aan te tonen dat de beperkende maatregelen gegrond zijn — Voldoende gekwalificeerde schending]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 30 mei 2017 — Safa Nicu Sepahan Co./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-45/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran - Lijst van personen en entiteiten waarop de bevriezing van tegoeden en economische middelen van toepassing is - Materiële schade - Immateriële schade - Onjuiste beoordeling van het bedrag van de schadevergoeding - Geen - Incidentele hogere voorziening - Voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Verplichting om aan te tonen dat de beperkende maatregelen gegrond zijn - Voldoende gekwalificeerde schending])
   (2017/C 249/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Safa Nicu Sepahan Co. (vertegenwoordiger: A. Bahrami, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Liudvinaviciute-Cordeiro, M. Bishop en I. Gurov, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de Raad van de Europese Unie: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: M. Gray, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De door Safa Nicu Sepahan Co. en door de Raad van de Europese Unie ingediende hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Safa Nicu Sepahan Co. en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 118 van 13.04.2015.


title: Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-12/99)

text:
13.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 71/21
Beroep, op 18 januari 1999 ingesteld door Commissie van            Hogere voorziening, op 18 januari 1999 ingesteld door
 de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek              vennootschap TEAM Srl, gevestigd te Rome, tegen het
                                                                   arrest, op 29 oktober 1998 in zaak T-13/96 tussen TEAM
                        (Zaak C-12/99)                             Srl en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
                        (1999/C 71/36)                             zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (Vierde Kamer)
                                                                                (Zaak C-13/99 P)
                                                                                (1999/C 71/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 18 januari 1999 beroep ingesteld tegen Portugese
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
schappen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis en A.                is op 18 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door
Caeiros, leden van haar juridische dienst, als gemachtig-          TEAM Srl, vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                Roberti, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende
Gómez de la Cruz, Centre Wagner.                                   te B-1000 Brussel, bij A. Tizzano, advocaat aldaar, Grote
                                                                   Zavel 36, tegen het arrest, op 29 oktober 1998 in zaak
                                                                   T-13/96 tussen TEAM Srl en Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
                                                                   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Ð te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet de
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
     vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 94/45/EG              29 oktober 1998 in zaak T-13/96 te vernietigen;
     van de Raad van 22 september 1994 inzake de instel-
     ling van een Europese ondernemingsraad of van een
     procedure in ondernemingen of concerns met een com-           Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
     munautaire dimensie ter informatie en raadpleging van             voorziening.
     de werknemers (1), binnen de in artikel 14, lid 1, van
     deze richtlijn gestelde termijn, niet heeft voldaan aan       Middelen en voornaamste argumenten
     de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     artikel 5, eerste alinea, en artikel 189, derde alinea,       1. Op 11 mei 1998 heeft het Gerecht bij wege van maat-
     van het EG-Verdrag, alsmede artikel 14, lid 1, van                regel tot organisatie van de procesgang de Commissie
     Richtlijn 94/45/EG;                                               gelast kopieeÈn over te leggen van de documenten
                                                                       betreffende de betwiste aanbesteding. Deze maatregel
                                                                       was evenwel door rekwirante reeds gevraagd sedert de
Ð subsidiair te verklaren, dat de Portugese Republiek,                 indiening van het verzoekschrift op 26 januari 1996,
     door de Commissie niet onverwijld van deze maatrege-              dit wil zeggen reeds twee jaar voordien. Dit had tot
     len op de hoogte te stellen, niet heeft voldaan aan de            gevolg dat de maatregel werd genomen zes maanden
     krachtens deze zelfde bepalingen op haar rustende ver-            na de afsluiting van de schriftelijke procedure en in het
     plichtingen;                                                      kader van de mondelinge behandeling. Volgens rekwi-
                                                                       rante is een dergelijke handelwijze een kennelijke
                                                                       schending van het recht van verdediging, nu tot de
                                                                       maatregel van instructie is besloten met een abnormale
Ð de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.                    en ongerechtvaardigde vertraging.
                                                                   2. Het Gerecht heeft geweigerd rekening te houden met
                                                                       essentieÈle documenten die rekwirante ter terechtzitting
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       heeft overgelegd. Volgens rekwirante heeft het Gerecht
                                                                       de inhoud van de door haar overgelegde bewijselemen-
                                                                       ten ¹verdraaidº, nu het ervan is uitgegaan dat rekwi-
Artikel 5, eerste alinea, en artikel 189, derde alinea, van            rante ¹geen enkel belangº had bij de beslechting van
het EG-Verdrag verplichten de lidstaten waarvoor een                   het geding. Bovendien heeft het Gerecht zijn beslissing
richtlijn bestemd is, om binnen de daarin gestelde termijn             in het geheel niet met redenen omkleed.
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
vast te stellen om aan de richtlijn te voldoen. Deze termijn       3. Bij de vaststelling en de kwalificatie van de voor ver-
is reeds op 22 september 1996 verstreken, zonder dat Por-              goeding in aanmerking komende schade heeft het
tugal de nodige maatregelen heeft vastgesteld.                         Gerecht de uiteenzetting van rekwirante betreffende de
                                                                       schade volledig verdraaid. Bovendien is sprake van een
                                                                       kennelijk ontbreken van motivering, nu het Gerecht
(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.
                                                                       geen duidelijke uitleg heeft gegeven over de redenen op
                                                                       grond waarvan het de duidelijke en uitvoerig met juri-
                                                                       dische argumenten gestaafde uiteenzetting van rekwi-
                                                                       rante zonder meer naast zich neer heeft gelegd.


title: Zaak T-778/14: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2016 — Ugly/BHIM — Group Lottuss (COYOTE UGLY) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk COYOTE UGLY — Relatieve weigeringsgronden — Verval van het oudere gemeenschapswoordmerk — Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ontbreken van een niet-ingeschreven merk — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 — Geen algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs — Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/32

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2016 — Ugly/BHIM — Group Lottuss (COYOTE UGLY)
   (Zaak T-778/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk COYOTE UGLY - Relatieve weigeringsgronden - Verval van het oudere gemeenschapswoordmerk - Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ontbreken van een niet-ingeschreven merk - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 - Geen algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs - Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 136/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ugly, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. St Quintin, barrister, K. Gilbert en C. Mackey, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Group Lottuss Corp., SL (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 16 september 2014 (zaak R 1369/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Ugly, Inc. en Group Lottuss Corp.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ugly, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-75/97)

text:
Nr. C 166/18         I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  31 . 5 . 97
Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door Büchel & Co.                   heidsbeginsel , daar de gekozen maatregelen niet geschikt
Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Raad van de Europese                    zijn om het beoogde doel te bereiken en zij niet het minst
                                 Unie                                  bezwarende middel zijn.
                          ( Zaak T-74/97 )
                                                                       In de referentieverordening wordt voor assembleurs die
                            ( 97/C 166/37 )
                                                                       zich niet aan ontwijking schuldig maken, in een vrijstelling
                                                                       door de Commissie voorzien . Daarentegen moeten zuivere
                        (Procestaai: Duits)                            importeurs van rijwielonderdelen de door de referentiever
                                                                       ordening ingevoerde procedure van de bijzondere toepas
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                  sing door de nationale douaneautoriteiten volgen . Bij deze
meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen                procedure worden voor de in de basisverordening voorzie
Raad van de Europese Unie door Büchel & Co Fahrzeug                   ne vrijstelling van ondernemingen die zich niet schuldig
teilefabrik GmbH, gevestigd te Fulda ( Bondsrepubliek                  maken aan ontwijking, nadere voorwaarden gesteld, welke
Duitsland ), vertegenwoordigd door W. A. Rehmann en U.                 niet worden gesteld in de basisverordening en derhalve
Zinsmeister, advocaten te Brussel , domicilie gekozen heb             zonder rechtsgrondslag zijn vastgesteld. Deze nadere voor
bende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt, ad                 waarden leiden bovendien tot een beperking van het vrije
vocaten aldaar, avenue Guillaume 62 .                                  goederenverkeer in de Gemeenschap en leveren derhalve
                                                                       een inbreuk op het beginsel van het vrije goederenverkeer
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    op. Daarnaast levert de procedure van de bijzondere toe
                                                                       passing een schending van het eigendomsrecht op en is zij
— Verordening ( EG ) nr. 71 /97 van de Raad nietig te ver             wegens het verschil in behandeling van assembleurs en im
     klaren;                                                           porteurs in strijd met het gelijkheidsbeginsel .
— artikel 13 van Verordening ( EG ) nr. 384/96 van de                  Bij wege van exceptie wordt betoogd, dat artikel 13 van
     Raad overeenkomstig artikel 184 van het EG-Verdrag                de basisverordening, die de rechtsgrondslag vormt voor de
     niet-toepasselijk te verklaren, voor zover zij de rechts         referentieverordening, in strijd is met artikel VI van het
     grondslag voor Verordening ( EG ) nr. 71 /97 vormt;               GATT en met de overeenkomst inzake de toepassing van
                                                                       dit artikel, daar volgens artikel 13 van de basisverordening
— verweerder te verwijzen in de kosten .                               een ontwijkingsrecht kan worden opgelegd, zonder dat
                                                                       schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap behoeft te
                                                                       worden aangetoond. Bovendien wordt artikel VI van het
Middelen en voornaamste argumenten                                     GATT geschonden, doordat ingevolge artikel 13 van de
                                                                       basisverordening zelfs een ontwijkingsrecht kan worden
Verzoekster produceert voornamelijk rijwielonderdelen en               opgelegd, wanneer de assemblage of productie van de goe
verkoopt daarnaast ook afzonderlijke rijwielonderdelen                 deren geschieden door een belanghebbende die niet ver
( die niet in stellen zijn gefabriceerd ), die onder meer uit de       bonden is met een importeur of producent wiens exporten
Volksrepubliek China worden geïmporteerd .                             van gelijksoortige producten aan het definitief antidum
                                                                       pingrecht zijn onderworpen .
Met onderhavig beroep komt zij op tegen de referentiever
ordening ( EG ) nr. 71 /97 van de Raad ( hierna : „ referentie
verordening "), waarbij het oorspronkelijk voor rijwielen
van oorsprong uit de Volksrepubliek China ingevoerde
antidumpingrecht werd uitgebreid tot de invoer van onder
delen van rijwielen uit de Volksrepubliek China . Ofschoon             Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door Büchel &C Co.
wat verzoekster betreft geen sprake is van ontwijking van              Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Commissie van de Euro
het antidumpingrecht, is haar geen vrijstelling van het ont                               pese Gemeenschappen
wijkingsrecht verleend.
                                                                                ( Zaak T-75/97)
Verzoekster stelt nietigheid van de referentieverordening                                        ( 97/C 166/38 )
en baseert zich daarvoor voornamelijk op de volgende
middelen :                                                                                (Procestaai: Duits)
Terwijl het onderzoek van de Commissie, naar aanleiding                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
waarvan de referentieverordening is vastgesteld, enkel be             meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
trekking had op de invoer van complete geassembleerde                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Büchel
onderdelen van rijwielen ( assemblages ), is het ontwijkings          & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH, gevestigd te Fulda
recht niet alleen opgelegd voor de desbetreffende assem               ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door W. A.
blages, maar ook voor de afzonderlijke onderdelen, onge               Rehmann en U. Zinsmeister, advocaten te Brussel, domici
acht of zij als stellen werden aangeboden of niet. Een der            lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn
gelijke uitbreiding van de maatregelen wordt niet gedekt               & Schmitt, advocaten aldaar, avenue Guillaume 62 .
door artikel 13 van basisverordening ( EG ) nr. 384/96
( hierna : „ basisverordening ").                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Bovendien is de uitbreiding van het antidumpingrecht tot               — Verordening ( EG ) nr. 88/97 van de Commissie nietig te
afzonderlijke rijwielonderdelen in strijd met het evenredig                verklaren ;
 ---pagebreak--- 31 . 5 . 97           I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 166/ 19
— Verordening ( EG) nr. 71/97 van de Raad overeenkom                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sofivo,
     stig artikel 184 van het EG-Verdrag niet-toepasselijk te          gevestigd te Condé sur Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production,
     verklaren, voorzover zij de rechtsgrondslag voor Veror           gevestigd te Brece ( Frankrijk ), Sovinor, gevestigd te Condé
     dening ( EG ) nr. 88/97 vormt;                                    sur Vire ( Frankrijk), Denkavit France, gevestigd te Mon
                                                                       treuil-Bellay ( Frankrijk ), Sobeval Viande, gevestigd te
— artikel 13 van Verordening ( EG ) nr. 384/96 van de                  Périgueux ( Frankrijk ), Serval, gevestigd te Sainte Eanne
     Raad overeenkomstig artikel 184 van het EG-Verdrag                ( Frankrijk), Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre
     niet-toepasselijk te verklaren , voor zover zij de rechts        ( Frankrijk ), Sovida, gevestigd te Chateaubriand ( Frank
     grondslag voor de Verordeningen ( EG ) nr. 88/97 en               rijk ), Sica Ouest Elevage, gevestigd te Ploudaniel ( Frank
     ( EG ) nr. 71 /97 vormt;                                          rijk ), Guinde, gevestigd te Montauban de Bretagne
                                                                       ( Frankrijk ), Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve sur Lot
— verweerster te verwijzen in de kosten .                              ( Frankrijk ), Mamellor, gevestigd te Charnay les Macon
Middelen en voornaamste argumenten                                     ( Frankrijk ), Coopagri Bretagne, gevestigd te Landerneau
                                                                       ( Frankrijk ), Collet et Compagnie, gevestigd te Chateau
Verzoekster heeft reeds bij het Gerecht van eerste aanleg              bourg ( Frankrijk ), Kermene SA, gevestigd te Saint Jacut du
van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tegen                  Mene ( Frankrijk ), en Vals, gevestigd te Champagne
de Raad (zaak T- 74/97).                                               ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door P. Denesle, advocaat
                                                                       te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Met onderhavig beroep komt verzoekster op tegen de vrij               kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 .
stellingsverordening ( EG ) nr. 88/97 van de Commissie
( hierna: „ vrijstellingsverordening "), die nadere regelen be
vat voor de procedure van vrijstelling van ondernemingen,              Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
welke is vastgesteld bij de referentieverordening ( EG )
nr. 71 /97 van de Raad ( hierna : „ referentieverordening ").          — nietig te verklaren Verordening nr. 200/97 van de
                                                                             Commissie van 31 januari 1997;
Bij de referentieverordening werd het oorspronkelijk voor
rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China inge
voerde antidumpingrecht uitgebreid tot de invoer van on               — de Commissie te verwijzen in de kosten .
derdelen van rijwielen uit de Volksrepubliek China . Of
schoon wat verzoekster betreft geen sprake is van ontwij              Middelen en voornaamste argumenten
king van het antidumpingrecht, is haar geen vrijstelling
van het ontwijkingsrecht verleend.
                                                                       Verzoeksters, dezelfde als in de zaken T-14/97, T-15/97,
Verzoekster stelt nietigheid van de vrijstellingsverordening           T-20/97 (') en T-61 /97 ( 2), komen op tegen de manier
en baseert zich daarvoor voornamelijk op de volgende                   waarop met richtlijn 200/97 ( 3 ), via de instelling van een
middelen:                                                              extra premie voor het vervroegd op de markt brengen in
                                                                       de sector rundvlees, wordt opgetreden tegen de ongelijk
Het bij de vrijstellingsverordening voor importeurs inge              heid van behandeling en tegen de mededingingsbeperkende
voerde systeem van de bijzondere toepassing voor de na                discriminatie waartegen zij met hun beroepen in de eerder
tionale douaneautoriteiten, volgens hetwelk ondernemin                vermelde zaken zijn opgekomen.
gen niet reeds een vrijstelling wordt verleend wanneer zij
zich niet schuldig maken aan ontwijking, doch daarvoor
nadere voorwaarden stelt, wordt niet gedekt door artikel 3             Volgens verzoeksters heeft de Commissie in de bestreden
van de referentieverordening of door artikel 13 van basis             verordening het principe van de toekenning van een extra
verordening (EG ) nr. 384/96 ( hierna : „ basisverordening"),          premie opgenomen, die weliswaar differentieert wat het
zodat het zonder rechtsgrondslag is vastgesteld .                      bedrag van de steun betreft, doch geenszins de ongelijk
                                                                       heid van behandeling en de mededingingsbeperkende dis
Bij wege van exceptie betoogt verzoekster zich op de niet             criminatie opheft. Volgens verzoeksters is de toekenning
toepasselijkheid van de referentieverordening en artikel 13            van een extra premie van een identiek bedrag, dat uitslui
van de basisverordening te beroepen, voor zover zij de                 tend gebaseerd is op het gewicht van het geslachte dier, en
rechtsgrondslag vormen voor de vrijstellingsverordening.               afgezien van elke andere objectieve overweging inzake de
Hierbij baseert verzoekster zich voornamelijk op de argu              marktvoorwaarden, niet van dien aard, dat zij het even
menten die reeds in zaak T-74/97 zijn aangevoerd.                      wicht tussen concurrerende producten kan herstellen .
                                                                       Verzoeksters hebben in hun vorige beroepen uiteengezet,
                                                                       dat het gemiddelde gewicht van de karkassen die voor de
                                                                       premie in aanmerking komen, kan verschillen van lidstaat
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen              tot lidstaat, en dat dit verschil geen rechtvaardiging vindt
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                      in objectieve en relevante afwijkingen, zodat de betrokken
                                                                       bepalingen niet in overeenstemming zijn met artikel 40
                          ( Zaak T-76/97)                              van het Verdrag. De Commissie heeft evenwel in de bestre
                            ( 97/C 166/39 )                            den verordening opnieuw referentiegewichten vastgesteld,
                                                                       zonder enig objectief aanknopingspunt.
                        (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                  Daarbij komt evenwel nog volgens verzoeksters, dat de
meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                 Commissie, hoewel zij terecht meent dat de productie niet


title: Zaak C-427/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechische Republiek) op 3 augustus 2015 — NEW WAVE CZ a.s./ALLTOYS spol. s r. o.

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechische Republiek) op 3 augustus 2015 — NEW WAVE CZ a.s./ALLTOYS spol. s r. o.
   (Zaak C-427/15)
   (2015/C 371/17)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: NEW WAVE CZ a.s.

      Verwerende partij: ALLTOYS spol. s r. o.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 8, lid 1, van richtlijn 2004/48/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten aldus worden uitgelegd dat, indien de verzoekende partij na de definitieve beëindiging van een gerechtelijke procedure waarin is geoordeeld dat inbreuk is gemaakt op een intellectuele-eigendomsrecht, in een afzonderlijke gerechtelijke procedure verzoekt om informatie over de herkomst en de distributiekanalen van de goederen of diensten waarmee op dat intellectuele-eigendomsrecht inbreuk wordt gemaakt (bijvoorbeeld om de schade nauwkeurig te kunnen begroten en vervolgens schadevergoeding te kunnen vorderen), dit verzoek moet worden beschouwd als ingediend tijdens een gerechtelijke procedure wegens inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht?

      (1)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak C-246/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Zesde btw-richtlijn — Artikelen 2, punt 1, en 4, leden 1 en 2 — Begrip economische activiteiten — Openbare rechtsbijstandbureaus — Rechtsbijstanddiensten die in kader van gerechtelijke procedure tegen betaling van gedeeltelijke vergoeding door begunstigde worden verleend — Begrip rechtstreeks verband tussen verrichte dienst en ontvangen tegenwaarde)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-246/08) (1)

   (Niet-nakoming - Zesde btw-richtlijn - Artikelen 2, punt 1, en 4, leden 1 en 2 - Begrip „economische activiteiten” - Openbare rechtsbijstandbureaus - Rechtsbijstanddiensten die in kader van gerechtelijke procedure tegen betaling van gedeeltelijke vergoeding door begunstigde worden verleend - Begrip „rechtstreeks verband” tussen verrichte dienst en ontvangen tegenwaarde)
   2009/C 312/10
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Aalto en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, punt 1, en 4, leden 1, 2 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling waarbij de diensten van rechtsbijstandverleners anders worden behandeld naargelang zij worden verricht door particuliere juristen dan wel door juristen die werkzaam zijn bij openbare rechtsbijstandbureaus — Concurrentievervalsingen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 september 2003 in zaak C-331/00: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1996, 1997 en 1998 — Akkerbouwgewassen — Rundvlees — Steun voor vervroegde uittreding")

text:
1.11.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/3
4)    De artikelen 12 EG en 34, lid 2, tweede alinea, EG verzetten                                ARREST VAN HET HOF
      zich niet tegen de vaststelling van maatregelen zoals die in het
      hoofdgeding, jegens een zuivelcoöperatie met een sterke positie
      op de markt, die deze positie in strijd met het algemeen belang                                    (Zesde kamer)
      gebruikt, waaraan niet afdoet dat ook in andere lidstaten grote
      verticaal geïntegreerde zuivelcoöperaties werkzaam mogen zijn.
                                                                                van 18 september 2003
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                in zaak C-338/00 P: Volkswagen AG (1)
                                                                              („Hogere voorziening — Mededinging — Distributie van
                                                                              motorvoertuigen — Afscherming van markten — Artikel 85
                     ARREST VAN HET HOF                                       EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Verordening (EEG)
                                                                              nr. 123/85 — Toerekening van inbreuk aan betrokken
                           (Vijfde kamer)                                     onderneming — Recht te worden gehoord — Motiverings-
                                                                              plicht — Juridische gevolgen van mededeling aan pers —
                      van 18 september 2003                                   Invloed van regelmatigheid van aanmelding op berekening
                                                                                van geldboete — Incidentele hogere voorziening”)
in zaak C-331/00: Helleense Republiek tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 264/04)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-
ren 1996, 1997 en 1998 — Akkerbouwgewassen — Rund-
           vlees — Steun voor vervroegde uittreding”)                                                   (Procestaal: Duits)
                          (2003/C 264/03)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-338/00 P, Volkswagen AG, gevestigd te Wolfsburg
                                                                              (Duitsland) (advocaat: R. Bechtold), betreffende hogere voorzie-
In zaak C-331/00, Helleense Republiek (gemachtigden:                          ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
V. Kontolaimos en I. K. Chalkias C. Tsiavou) tegen Commissie                  Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 6 juli 2000,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-                       Volkswagen/Commissie (T-62/98, Jurispr. blz. II-2707), strek-
Durande), betreffende gedeeltelijke nietigverklaring van be-                  kende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partij
schikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000                        bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-
houdende weigering van communautaire financiering voor                        pen (gemachtigde: K. Wiedner, bijgestaan door H.-J. Freund),
bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het                       heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                        J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann. V. Skouris
(EOGFL), afdeling Garantie (PB L 180, blz. 49), voorzover zij                 (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-
de Helleense Republiek betreft, heeft het Hof (Vijfde kamer),                 generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofd-
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waar-                   administrateur, op 18 september 2003 een arrest gewezen
nemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola,                  waarvan het dictum luidt als volgt:
P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
18 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                       1)    Wijst de incidentele hogere voorziening af.
luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                    2)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
2)    Verwijst de Helleense Republiek in de kosten.
                                                                              (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak T-616/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 september 2011 in zaak F-69/10, Marcuccio/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/65

      Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2011 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 september 2011 in zaak F-69/10, Marcuccio/Commissie
      (Zaak T-616/11 P)
      (2012/C 25/124)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  primair, de bij de rechter in eerste aanleg ingediende vorderingen volledig toe te wijzen;

                  —

                  de verwerende partij te verwijzen in de kosten die rekwirant in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt;

                  —

                  subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak over de genoemde vorderingen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van 8 september 2011 in zaak T-69/10, waarbij kennelijk rechtens ongegrond is verklaard een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van rekwirants verzoek om vergoeding van de schade die hij heeft geleden door de verzending aan zijn vertegenwoordiger in de zaak die heeft geleid tot het arrest van het Gerecht van 10 juni 2008, zaak T-18/04, Marcuccio/Commissie, van een nota betreffende de betaling van de proceskosten en, anderzijds, veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade.
      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

                  1)

                  Eerste middel, ontleend aan het volledig ontbreken van motivering van de „vordering tot schadevergoeding” (opschrift tussen de punten 21 en 22 van de bestreden beschikking), mede wegens kennelijke verwardheid, tegenstrijdigheid, het ontbreken van een onderzoek en verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten, apodictische uitspraken, onlogica, onsamenhangendheid, onredelijkheid, verkeerde en onredelijke uitlegging en toepassing van de rechtsregels voor de niet-contractuele aansprakelijkheidstelling van de instellingen van de Europese Unie, van het begrip motiveringsplicht die op elke instelling van de Europese Unie en de rechter van de Europese Unie rust, van de begrippen analogie en onrechtmatige gedraging van een instelling van de Europese Unie.

                  2)

                  Tweede middel, ontleend aan de onwettigheid van de beslissing van de rechter in eerste aanleg „over de proces- en de gerechtskosten” (opschrift tussen de punten 28 en 29 van de bestreden beschikking).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2004 in zaak C-18/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbejdsret): Danmarks Rederiforening tegen LO Landsorganisationen i Sverige (Executieverdrag — Artikel 5, sub 3 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan — Maatregel, door vakbond in verdragsluitende staat getroffen tegen reder van in andere verdragsluitende staat geregistreerd schip)

text:
20.3.2004               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 71/3
een regresvordering de bedragen terugvordert die het uit hoofde van        toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
opleidingssteun krachtens publiekrecht heeft verstrekt aan een tot         en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft
onderhoud gerechtigde, in wiens rechten het jegens de onderhouds-          het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
plichtige is gesubrogeerd.                                                 waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
                                                                           J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), J.-P. Puissochet,
                                                                           R. Schintgen en F. Macken, rechters, advocaat-generaal: F. G. Ja-
(1) PB C 31 van 2.2.2002.                                                  cobs, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 februari
                                                                           2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1.    a)    Artikel 5, sub 3, van het Verdrag van 27 september
                                                                                1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit-
                                                                                voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handels-
                    ARREST VAN HET HOF                                                 zaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
                                                                                1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemar-
                                                                                ken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                           (Zesde kamer)                                               Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 ok-
                                                                                tober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
                       van 5 februari 2004                                             Republiek, bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                                toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese
                                                                                Republiek en bij het Verdrag van 29 november 1996
in zaak C-18/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing                                betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de
van het Arbejdsret): Danmarks Rederiforening tegen LO                                  Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet
                Landsorganisationen i Sverige (1)                                      aldus worden uitgelegd dat het begrip „verbintenissen uit
                                                                                onrechtmatige daad” zich mede uitstrekt tot een vordering
(Executieverdrag — Artikel 5, sub 3 — Bevoegdheid ten                                  in rechte met betrekking tot de rechtmatigheid van een
aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats                             collectieve actie, die overeenkomstig het recht van de
waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan —                                  betrokken verdragsluitende staat tot de uitsluitende be-
Maatregel, door vakbond in verdragsluitende staat getroffen                            voegdheid behoort van een andere rechterlijke instantie
tegen reder van in andere verdragsluitende staat gere-                                 dan die welke bevoegd is te oordelen over de verzoeken om
                           gistreerd schip)                                            vergoeding van de door die actie veroorzaakte schade.
                           (2004/C 71/04)                                        b)    Voor de toepassing van artikel 5, sub 3, Executieverdrag
                                                                                op een situatie als die in het hoofdgeding volstaat het dat
                          (Procestaal: Deens)                                          de collectieve actie een noodzakelijke voorwaarde is voor
                                                                                solidariteitsacties die schade kunnen veroorzaken.
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
                       prudentie van het Hof”)
                                                                                c)    Aan de toepassing van artikel 5, sub 3, Executieverdrag
                                                                                staat niet in de weg dat de uitvoering van de collectieve
                                                                                actie door de partij die deze heeft aangezegd is opgeschort
                                                                                in afwachting van de uitspraak over de rechtmatigheid
In zaak C-18/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                            van die actie.
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van               2.    In omstandigheden als die van het hoofdgeding, moet artikel 5,
het Arbejdsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding                      sub 3, Executieverdrag aldus worden uitgelegd dat schade als
tussen Danmarks Rederiforening, handelend voor DFDS Tor-                         gevolg van een collectieve actie die door een vakbond wordt
line A/S, en LO Landsorganisationen i Sverige, handelend voor                    uitgevoerd in een verdragsluitende staat waar een in een andere
SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, om een                        verdragsluitende staat geregistreerd schip vaart, kan worden
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, sub 3,                 geacht te zijn ingetreden in de vlagstaat, zodat de rederij in die
van voornoemd verdrag van 27 september 1968 (PB 1972,                            staat een schadevordering tegen die vakbond kan indienen.
L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst —                   (1) PB C 109 van 4.5.2002.
blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), bij
het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1)
en bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de


title: Zaak T-330/09: Beroep ingesteld op 19 augustus 2009 — RapidEye/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/69

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2009 — RapidEye/Commissie
   (Zaak T-330/09)
   2009/C 267/127
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: RapidEye AG (Brandenburg an der Havel, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Jestaedt, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie in de brief van 9 juni 2009„staatssteun CP 183/2009 — Duitsland, RapidEye AG (controle achteraf MSR 1998 — N 416/2002)” nietig verklaren voor zover de Commissie daarbij steun met een steunintensiteit van 35 % van het bruto subsidie-equivalent en een steunbedrag van 44 199 321,36 EUR ontoelaatbaar acht en een nieuwe aanmelding eist voor steun die een steunintensiteit van 30,22 % respectievelijk een maximaal toegestaan steunbedrag van 37 316 000 EUR overschrijdt;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie keurde bij beschikking C(2002) 3570 def. van 2 oktober 2002 staatssteun ten gunste van RapidEye AG (steunmaatregel nr. N 416/2002 — Duitsland [Brandenburg], steun voor RapidEye AG) op grond van de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (1) goed, waarbij een maximaal toegestane steunintensiteit en een maximaal toegestaan steunbedrag zijn bepaald (hierna: „beschikking van de Commissie van 2 oktober 2002”).
   In casu keert verzoekster zich tegen de brief van de Commissie D(2009)569 van 9 juni 2009 betreffende staatssteun CP 183/2009 — Duitsland, RapidEye AG (controle achteraf MSR 1998 — N 416/2002). In die brief wordt van de Duitse autoriteiten in het bijzonder verlangd, zich te houden aan de steunintensiteit en het steunbedrag die de Commissie in haar beschikking van 2 oktober 2002 heeft goedgekeurd, en te bevestigen dat alle aan de begunstigden boven het maximum toegestane bedrag uitbetaalde bedragen worden teruggevorderd.
   Verzoekster baseert haar beroep op vijf middelen.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat artikel 87 EG en 88 EG en artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2), zijn geschonden daar steun tot een steunintensiteit van 35 % door de beschikking van de Commissie van 2 oktober 2002 is gedekt.
   Voorts stelt verzoekster dat verweerster haar bevoegdheid heeft misbruikt doordat zij in strijd met haar beschikking van 2 oktober 2002 steun tot een steunintensiteit van 35 % niet zonder nieuwe aanmelding wil toestaan.
   In de derde plaats stelt verzoekster dat het vertrouwensbeginsel is geschonden, daar verzoekster de door de steun te stimuleren investering heeft verricht in het vertrouwen dat steun tot een steunintensiteit van 35 % is verleend.
   Subsidiair wordt ook schending van artikel 88, lid 3, EG aangevoerd. Dienaangaande stelt verzoekster dat, ook wanneer de beschikking van de Commissie van 2 oktober 2002 aldus moet worden uitgelegd dat zij slechts een maximaal toegestane steunintensiteit van 30,22 % toestaat, het bij de verhoging tot een intensiteit van 35 % slechts om een onbelangrijke wijziging van de steun gaat die geen nieuwe aanmelding behoeft.
   Ten slotte stelt verzoekster subsidiair dat artikel 3 van verordening (EG) nr. 800/2008 (3) is geschonden. Dienaangaande verwijt zij de Commissie dat zij bij een verhoging van de steun tot 35 % van de maximaal toegestane steunintensiteit een nieuwe aanmelding verlangt zonder na te gaan of de steun overeenkomstig artikel 3 van verordening nr. 800/2008 is vrijgesteld.

      (1)  PB 1998, C 107, blz. 7.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard („de algemene groepsvrijstellingsverordening”).


title: Zaak C-256/99: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, Crown Office, van 14 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en The Secretary of State for The Home Department, ex parte: Cheung Chiu Hung

text:
28.8.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 246/21
Middelen en voornaamste argumenten                                  1. Ter bepaling of verzoeker, als een „British National (Over-
                                                                        seas)” die (naar het recht van het Verenigd Koninkrijk) niet
Schending van het gemeenschapsrecht (artikel 17 EG-Verdrag)             gerechtigd is het Verenigd Koninkrijk binnen te komen of
wegens onjuiste uitlegging van dit artikel, welke niet strookt          er te verblijven, een persoon is „die de nationaliteit van een
met de feitelijke omstandigheden van de periode waarin het              lidstaat bezit” en dus een „burger van de Unie” is in de zin
werd toegepast, en schending van de in artikel F.2 van het              van artikel 8 EG-Verdrag:
Verdrag betreffende de Europese Unie erkende mensenrechten              1) Wat zijn de (eventuele) gevolgen naar gemeenschaps-
en algemene rechtsbeginselen:                                                recht van
— recht op doeltreffende rechtsbescherming door een te                       (a) de ten tijde van de toetreding tot de Europese
    formalistische uitlegging van de precontentieuze vereisten                    Gemeenschappen en aan de Slotakte van de toetre-
    voor de instelling van een beroep wegens nalaten: de                          dingsconferentie gehechte verklaring van het Ver-
    volstrekt formalistische uitlegging van artikel 175 EEG-                      enigd Koninkrijk van 1972 „betreffende de definitie
    Verdrag door het Gerecht is onjuist, gelet op de conclusies                   van het woord ‘onderdanen‘” en
    waartoe het is gekomen. De Commissie was ervan op de
    hoogte dat een vaartuig met zijn bemanning op basis van                  (b) de verklaring van het Verenigd Koninkrijk van
    een valse beschuldiging was aangehouden, beschikte over                       1982 „betreffende de definitie van het woord
    voldoende bewijzen, die bovendien afkomstig waren van                         ‘onderdanen‘” en
    haar eigen deskundigen, dat de beschuldigingen vals waren,               (c) verklaring nr. 2 bij het Verdrag betreffende de
    wist dat de aanhouding onrechtmatig was, doch heeft                           Europese Unie, ondertekend op 7 februari 1992,
    niets ondernomen. Zij kan niet een formalistische theorie                     dat de vraag of een persoon de nationaliteit van
    hanteren, volgens welke wanneer thans rekwirante het                          deze of gene lidstaat bezit, uitsluitend wordt gere-
    als vanzelfsprekend beschouwt dat de Commissie een                            geld door verwijzing naar het nationale recht van
    internationale overeenkomst uitvoert en onrechtmatig                          de betrokken staat en lidstaten, ter informatie door
    aangehouden personen probeert vrij te krijgen, dit niet als                   middel van een verklaring, kunnen aangeven welke
    zodanig een uitnodiging tot handelen is;                                      personen voor gemeenschapsdoeleinden als hun
                                                                                onderdanen moeten worden beschouwd?
— verkeerde toepassing van het gelijkheidsbeginsel, door
    gelijke behandeling van verschillende situaties;                    2) Indien er voorzover het Verenigd Koninkrijk naar
                                                                             gemeenschapsrecht niet gerechtigd is zich te beroepen
                                                                             op de sub 1 (supra) bedoelde verklaringen, wat zijn de
— schending van het rechtszekerheidsbeginsel, dat ten grond-                 relevante criteria ter bepaling of een persoon de
    slag ligt aan de communautaire rechtsorde en het optreden                nationaliteit van een lidstaat bezit in de zin van
    van de gemeenschapsinstellingen dient te bepalen;                        artikel 8, wanneer er naar nationaal recht verschillende
                                                                             nationaliteitscategorieën zijn waarvan alleen sommige
— recht op persoonlijke vrijheid, veiligheid, eer en integriteit             een recht geven die lidstaat binnen te komen en er te
    van de bemanning van de Albor Uno, eigendom van                          verblijven?
    rekwirante Pescados Congelados Jogamar S.L.
                                                                        3) In deze context wat is het gevolg van het door
                                                                             verzoeker aangevoerde beginsel dat de fundamentele
                                                                             mensenrechten naar gemeenschapsrecht moeten wor-
                                                                             den geëerbiedigd, in het bijzonder van verzoekers
                                                                             beroep op artikel 3, lid 2, van het door het Verenigd
                                                                             Koninkrijk niet bekrachtigde Vierde Protocol bij het
                                                                             Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
                                                                             de mens volgens hetwelk aan niemand het recht mag
                                                                             worden ontnomen het grondgebied te betreden van de
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                      Staat, waarvan hij onderdaan is?
Queen’s Bench Division, Crown Office, van 14 april 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The             2. Houdt artikel 8 A, lid 1, EG-Verdrag in de omstandigheden
Queen en The Secretary of State for The Home Depart-                    van de onderhavige zaak in
              ment, ex parte: Cheung Chiu Hung
                                                                        (a) dat een burger van de Unie het recht wordt verleend
                                                                             de lidstaat waarvan hij onderdaan is, binnen te komen
                        (Zaak C-256/99)                                      en er te verblijven, ook al wordt dit recht hem naar
                                                                             nationaal recht ontzegd,
                        (1999/C 246/42)                                 (b) dat rechten worden verleend bovenop die welke be-
                                                                             stonden onder het EG-Verdrag vóór de wijziging ervan
                                                                             bij het Verdrag betreffende de Europese Unie,
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division, Crown Office, heeft bij beschikking van 14 april              (c) dat rechtstreeks geldende rechten ontstaan waarop de
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 juli               burgers van de Unie zich voor nationale rechters
1999, in het geding tussen The Queen en The Secretary of                     kunnen beroepen,
State for The Home Department, ex parte: Cheung Chiu
Hung, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               (d) dat het van toepassing is op een aan een enkele lidstaat
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                   volledig interne situatie?
vragen:


title: Zaak T-342/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  22 februari 2006  — Adam tegen Commissie ( Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut — Begrip  diensten verricht voor andere staat )

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 februari 2006 — Adam tegen Commissie
   (Zaak T-342/04) (1)

   („Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Begrip „diensten verricht voor andere staat””)
   (2006/C 96/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Herta Adam (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 2 september 2003 houdende weigering om verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen voorzien in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.