title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF van 3 mei 1996 in zaak C-399/95 R: Bondsrepubliek Duitsland ondersteund door Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging - Staatssteun - EGKS-Verdrag)

text:
Nr . C 197/4             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       6 . 7. 96
                    ARREST VAN HET HOF                                                      ARREST VAN HET HOF
                            ( Zesde kamer)                                                         ( Zesde kamer)
                           van 2 mei 1996                                                         van 2 mei 1996
in zaak C-l 33/94 : Commissie van de Europese Gemeen                   in zaak C-231/94 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om een
              schappen tegen Koninkrijk België (')                      prejudiciële beslissing ): Faaborg-Gelting Linien A/S tegen
(Milieu-effectbeoordeling van bepaalde projecten — Richt                                     Finanzamt Flensburg ( 1 )
                 lijn 85/337/EEG van de Raad)                           (Verzoek om een prejudiciële beslissing — BTW — Restau
                             ( 96/C 197/07 )                            rantverrichtingen aan boord van een schip — Plaats van
                                                                                belastbare handelingen)
                                                                                ( 96/C 197/08 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van bet Hof)
                                                                        In zaak C-231/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-133/94, Commissie van de Europese Gemeen                     krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesfinanzhof
schappen ( gemachtigden: R. Wagenbaur en M. H. van der                  in het aldaar aanhangig geding tussen Faaborg-Gelting
Woude ) tegen Koninkrijk België (gemachtigde : J. Devad                Linien A/S en Finanzamt Flensburg, om een prejudiciële
der ), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemach               beslissing over de uitlegging van Zesde Richtlijn 77/
tigde : E. Röder ), betreffende een verzoek om vast te stellen          388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
dat het Koninkrijk België , door Richtlijn 85/337/EEG van               harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbe                omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
oordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten               over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977,
( PB 1 985 , L 1 75 , blz. 40 ), niet volledig en correct in Belgisch   L 145 , blz . 1 ), inzonderheid de artikelen 5 , 6 , 8 en 9 , heeft
recht om te zetten, de krachtens die richtlijn en de artikelen 5        het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N.
en 189 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini ( rap
nagekomen, heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als              porteur ), F. A. Schockweiler en P. J. G. Kapteyn, rechters;
volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamerpresident, G.                advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H. von Holstein,
Hirsch, G. F. Mancini , F. A. Schockweiler en P. J. G.                  adjunct-griffier, op 2 mei 1996 een arrest gewezen waarvan
Kapteyn, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: D.           het dictum luidt als volgt:
Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 2 mei 1996
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  Restaurantverrichtingen zijn te beschouwen als diensten in
                                                                        de zin van artikel 6, lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
                                                                        van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
                                                                        van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
                                                                        Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
1 . Door Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni                   voegde waarde: uniforme grondslag, die overeenkomstig
     1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van                   artikel 9 , lid 1 , van deze richtlijn moeten worden geacht te
     bepaalde openbare en particuliere projecten, niet volle           zijn verricht op de plaats waar de dienstverrichter de zetel
     dig en correct in Belgisch recht om te zetten, is het              van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd.
     Koninkrijk België de krachtens die richtlijn en arti
     kel 189 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen                  (M PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
     niet nagekomen.
                                                                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
                                                                                van 3 mei 1996
                                                                        in zaak C-399/95 R: Bondsrepubliek Duitsland onder
                                                                        steund door Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, tegen
3 . De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten                        Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ] )
     dragen.
                                                                        (Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging —
                                                                                Staatssteun — EGKS-Verdrag)
                                                                                ( 96/C 197/09 )
    PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Duits)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-399/95 R, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtig
                                                                        den : E. Röder en B. Kloke ), ondersteund door Neue
 ---pagebreak--- 6 . 7 . 96             I NL j                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 197/5
Maxhütte Stahlwerke GmbH ( advocaat: R. M. Bierwagen ),                  voortvloeide ( PB 1979 , L 197, blz . 1 ), en ( EEG ) nr. 2164/91
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                     van de Commissie van 23 juli 1991 tot vaststelling van de
machtigden: P. F. Nemitz en K.-D . Borchardt), betreffende               uitvoeringsbepalingen van artikel 5 , lid 2, van Verordening
een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van                  ( EEG ) nr . 1697/79 van de Raad ( PB 1991 , L 201 , blz . 16 ),
Beschikking 96/ 178/EGKS van de Commissie van 18 okto                   heeft het Hof ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt:
ber 19 95 inzake staatssteun van de Vrijstaat Beieren aan de             D. A. O. Edward , kamerpresident, J. C. Moitinho de
EGKS-staalonderneming Neue Maxhütte Stahlwerke                           Almeida, C. Gulmann ( rapporteur ), P. Jann en L. Sevón,
GmbH te Sulzbach-Rosenberg ( PB 1996 , L 53 , blz . 41 ),                rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier : L. Hewlett,
heeft de president van het Hof op 3 mei 1996 een                         administrateur, op 14 mei 1 996 een arrest gewezen waarvan
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                  het dictum luidt als volgt:
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                            1 . De verordeningen (EEG) nr. 2051 /74 van de Raad van
                                                                               1 augustus 1974 betreffende de douaneregeling van
1 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                         toepassing op bepaalde produkten van oorsprong en
                                                                               van herkomst uit de Faeröer, (EEG) nr. 3 1 84/74 van de
(') PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 .
                                                                               Commissie van 6 december 1974 betreffende de
                                                                               definitie van het begrip „produkten van oorsprong " en
                                                                               de methoden van administratieve samenwerking voor
                                                                               de toepassing van de douaneregeling welke geldt voor
                                                                               bepaalde produkten van oorsprong en van herkomst
                    ARREST VAN HET HOF                                         uit de Faeröer, en (EEG) nr. 1 697/79 van de Raad van
                            ( Vijfde kamer)                                    24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij
                          van 14 mei 1996
                                                                               invoer of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige
                                                                               zijn opgeëist voor goederen welke zijn aangegeven voor
in de gevoegde zaken C-153/94 en C-204/94 ( verzoeken                          een douaneregeling waaruit de verplichting tot betaling
van de High Court of Justice, Queen's Bench Division om                        van dergelijke rechten voortvloeide, moeten aldus
een prejudiciele beslissing ): The Queen tegen Commissio                      worden uitgelegd, dat de douaneautoriteiten van een
ners of Customs & Excise, ex parte: Faroe Seafood Co. Ltd,                     Lid-Staat op basis van de conclusies van een commu
Foroya Fiskasela L/F ( C-153/94 ), Commissioners of Cus                       nautaire onderzoeksmissie mogen overgaan tot navor
toms & Excise, ex parte: John Smith en Celia Smith,                            dering van douanerechten op uit de Faeröer ingevoerde
 handeldrijvende onder firma Arthur Smith ( C-204/94 ) ( J )                   goederen, zelfs indien:
(Douaneregeling van toepassing op bepaaldeprodukten van
oorsprong uit de Faeröer — Begrip produkten van                                — zij bij de invoer geen douanerechten hebben gehe
        oorsprong — Navordering van douanerechten)                                 ven, omdat zij vertrouwden op de te goeder trouw
                                                                                door de bevoegde autoriteiten van de Faeröer
                             ( 96/C 197/ 10 )
                                                                                afgegeven certificaten EUR.l ,
                         (Procestaai: Engels)                                  — laatstgenoemde autoriteiten de conclusies van de
                                                                                onderzoekscommissie niet aanvaarden voor zover
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                      deze de uitlegging van de betrokken communau
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                    taire douaneregeling betreffen en zij er nog steeds
                                                                                van uitgaan, dat de certificaten geldig zijn, en
In de gevoegde zaken C-l 53/94 en C-204/94 , betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag                         — de betwiste punten niet zijn voorgelegd aan het
van de High Court of Justice, Queen's Bench Division in de                         Comité oorsprong van goederen dat is ingesteld bij
aldaar aanhangige gedingen tussen The Queen en Commis                              Verordening (EEG) nr. 802/68 van de Raad van
sioners of Customs & Excise, ex parte: Faroe Seafood Co.                           27 juni 1968 betreffende de gemeenschappelijke
Ltd, Foroya Fiskasola L/F ( C-153/94 ), Commissioners of                           definitie van het begrip „ oorsprong van goede
Customs & Excise, ex parte : John Smith en Celia Smith,                            ren ".
handeldrijvende onder firma Arthur Smith ( C-204/94 ), om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de Veror               2 . De in bijlage IV bij Verordening (EEG) nr. 2051 /74 en
deningen ( EEG ) nr . 2051 /74 van de Raad van 1 augustus                      in de vierde verklarende aantekening bij bijlage I bij
 1974 betreffende de douaneregeling van toepassing op                          Verordening (EEG) nr. 3184/74 opgesomde criteria
bepaalde produkten van oorsprong en van herkomst uit de                        voor de definitie van „ schepen van de Faeröer " moeten
Faeröer ( PB 1974 , L 212, blz . 33 ), ( EEG ) nr. 3184/74 van de              cumulatief worden toegepast.
Commissie van 6 december 1974 betreffende de definitie
van het begrip „ produkten van oorsprong " en de methoden                  3 . Het begrip „ bemanning " in bijlage IV bij Verordening
van administratieve samenwerking voor de toepassing van                        (EEG) nr. 2051 /74 en in de vierde verklarende
de douaneregeling welke geldt voor bepaalde produkten van                      aantekening bij bijlage I bij Verordening (EEG)
oorsprong en van herkomst uit de Faeröer ( PB 1974 , L 344,                    nr. 3184/74 omvat niet de personen die geen deel
blz . 1 ), ( EEG ) nr . 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979                   uitmaken van de vaste bemanning van het schip en die
inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer                    op grond van een „joint venture "-overeenkomst met
die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor                          een onderneming uit een derde land voor een bepaalde
goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling                         reis of een bepaald gedeelte van een reis naast die vaste
waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten                    bemanning zijn aangemonsterd om als leerling of als


title: Zaak F-93/07: Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Acosta Iborra e.a./Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/44

         Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Acosta Iborra e.a./Commissie
   (Zaak F-93/07)
   (2007/C 283/80)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Beatriz Acosta Iborra (Alkmaar, Nederland) en anderen (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) houdende bekendmaking van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2006 zijn bevorderd, voor zover de Commissie er geen rekening mee heeft gehouden dat verzoekers in het kader van die ronde in aanmerking kwamen voor bevordering en hun naam niet op die lijst voorkomt;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de uitdrukkelijke besluiten van de Commissie van 6 juni 2007 houdende afwijzing van de klacht die verzoekers krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen op 16 februari 2007 hadden ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers voeren middelen aan die in grote mate overeenstemmen met die welke in zaak F-92/07 zijn aangevoerd en waarvan de kennisgeving in hetzelfde nummer van het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt.


title: Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 28 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medienwesen en TV Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH (Zaak C-99/97)

text:
Nr. C 131 / 10         NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 4 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                              onder B, punt 2, op zich geen voldoende grondslag om
                                                                                een onderdaan die een woonplaats heeft in een lidstaat
                                                                                ( Spanje ), en die tijdens een vakantieverblijf in een an
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                             dere lidstaat ( Denemarken ) naar een derde lidstaat
met die in zaak C-56/97 ( 2 ); de in de richtlijn vastgestelde                  ( Engeland ) reist, waar de betrokkene gewond raakt,
termijn is verstreken op 23 juli 1993 .                                         recht te geven op kosteloze ziekenhuisbehandeling
                                                                                voor de opgelopen verwondingen in die andere lidstaat
                                                                                ( Denemarken ), wanneer de ziekenhuisbehandeling na
(') PB nr. L 228 van 17 . 8 . 1991 , blz . 70 .                                 terugkeer van de betrokkene naar Denemarken aldaar
(2 ) PB nr. C 108 van 5 . 4 . 1997, blz . 12 .                                  wordt voorgezet ? Er moet van worden uitgegaan, dat
                                                                                er sprake is van een onafgebroken behandeling.
                                                                           (') PB nr. L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
Verzoek van 5 maart 1997 van Retten i Arhus ( 4e af
deling) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                E. Bach en Arhus Amtskommune
                           ( Zaak C-97/97)                                 Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 28 februari
                                                                           1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                             ( 97/C 131 /24 )                              Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien
                                                                                wesen en TV Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH
                                                                                ( Zaak C-99/97)
Retten i Arhus (4e afdeling ) heeft bij vonnis van 5 maart
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                               ( 97/C 131 /25 )
 7 maart 1997, in het geding tussen E. Bach en Arhus
Amtskommune, het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van
de navolgende prejudiciële vragen:                                         28 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 7 maart 1997, in het geding tussen Verein zur
                                                                           Förderung des freien Wettbewerbs im Medienwesen en TV
 1 . Moet aan het bepaalde in artikel 31 van Verordening                   Spielfilm Verlag Gesellschaft mbH, het Hof van Justitie
      ( EEG ) nr. 1408/71 (') en bijlage VI, onder B, punt 2,              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
      een strenge, letterlijke uitlegging worden gegeven, ook              diciële beslissing over de navolgende vraag:
      wat het vereiste inzake het verblijf betreft, of kan de
      bepaling ook worden uitgelegd in dier voege, dat een
      communautair onderdaan in een lidstaat altijd recht                  Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge
      heeft op kosteloze geneeskundige behandeling, ook in                legd dat het zich verzet tegen de toepassing van de wette
      dien het letsel en het eerste deel van de geneeskundige              lijke bepalingen van lidstaat A, waarbij het een in
      behandeling in een andere lidstaat hebben plaatsgevon               lidstaat B gevestigde onderneming wordt verboden een al
      den ?                                                                daar uitgegeven, periodiek verschijnend tijdschrift ook in
                                                                           lidstaat A te distribueren, wanneer daarin prijsvragen of
                                                                           loterijen zijn opgenomen die in lidstaat B rechtmatig wor
      Bij de beantwoording moet ervan uit worden gegaan,                   den georganiseerd ?
      dat er sprake is van een onafgebroken behandeling, die
      in een lidstaat wordt stopgezet en in een andere wordt
      voortgezet. Er is dus geen sprake van nabehandeling.
 2 . Kan het begrip woonplaats in artikel 31 van genoemde
      verordening volgens een teleologische uitlegging aldus               Beroep, op 7 maart 1997 ingesteld door Commissie van
      worden uitgebreid, dat het tevens een lidstaat betreft                de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Lux
      waar een communautair onderdaan volgens andere                                                        emburg
      communautaire voorschriften tot zes maanden per jaar                                          ( Zaak C-100/97)
      wettig in een eigen zomerhuis verblijft ? Hierbij wordt
      opgemerkt, dat het verblijf niet beroepsmatig is en dat                                           ( 97/C 131 /26 )
      de onderdaan niet bij het bevolkingsregister in dit land
      is aangemeld .
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            is op 7 maart 1997 beroep tegen Groothertogdom Luxem
 3 . In hoeverre vormt, ongeacht de draagwijdte van                         burg ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
       artikel 31 van genoemde verordening, bijlage VI ,                    schappen , vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van


title: Zaak C-554/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 31 december 2009 — Andreas Michael Seeger/Generalstaatsanwaltschaft Stuttgart

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 31 december 2009 — Andreas Michael Seeger/Generalstaatsanwaltschaft Stuttgart
   (Zaak C-554/09)
   2010/C 80/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Stuttgart

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andreas Michael Seeger

      Verwerende partij: Generalstaatsanwaltschaft Stuttgart

      Prejudiciële vraag

   Kan het begrip „materiaal” in artikel 13, [lid 1], sub d, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 (1) aldus worden uitgelegd dat hieronder tevens verpakkingsmateriaal, zoals lege flessen (lege emballage), kan vallen, dat wordt vervoerd door een wijn- en drankenhandelaar die een winkel exploiteert, eenmaal per week aan zijn klanten levert en dan de lege emballage ophaalt om deze naar zijn groothandelaar te brengen?

      (1)  PB L 102, blz. 1.


title: Zaak C-194/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstof — Grond en stenen afkomstig van graafwerken, bestemd voor hergebruik)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-194/05) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip „afvalstof’ - Grond en stenen afkomstig van graafwerken, bestemd voor hergebruik)
   (2008/C 51/11)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, gemachtigde, en G. Bambara, avvocato)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, en G. Fiengo, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442 van de Raad betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Nationale wet waarbij aarde en steengruis afkomstig van graafwerken en bestemd voor hergebruik worden uitgesloten van de werkingssfeer van de richtlijn
   Dictum

               1)

               Voor zover artikel 10 van wet nr. 93 van 23 maart 2001 houdende vaststelling van milieubepalingen, en artikel 1, leden 17 en 19, van wet nr. 443 van 21 december 2001 tot machtiging van de regering met betrekking tot infrastructuur en strategische productie-inrichtingen alsook andere maatregelen tot herstel van de productieactiviteit, grond en stenen afkomstig van graafwerken en bestemd voor daadwerkelijk hergebruik ten behoeve van aanaardingen, opvullingen, ophogingen en vermalingen, met uitzondering van die welke afkomstig zijn van verontreinigde locaties en gesaneerde gebieden met een concentratie van verontreinigende stoffen die de in de toepasselijke voorschriften vastgestelde maximumwaarden overschrijdt, hebben uitgesloten van de werkingssfeer van de nationale afvalstoffenregeling, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juni 2005 in zaak C-83/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van projecten — Bouw van jachthaven te Fossacesia)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 2 juni 2005
   in zaak C-83/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van projecten - Bouw van jachthaven te Fossacesia)
   (2005/C 182/07)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-83/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 26 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Amorosi en A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli, avvocato dello Stato), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 2 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Doordat de Regione Abruzzo niet naar behoren heeft onderzocht of de bouw van een jachthaven te Fossacesia (Chieti), een projecttype als bedoeld in bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, op grond van zijn kenmerken een milieueffectbeoordeling noodzakelijk maakte, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 4, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-371/02 (verzoek van het Svea hovrätt om een prejudiciële beslissing): Björnekulla Fruktindustrier AB tegen Procordia Food AB (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 12, lid 2, sub a — Vervallenverklaring van aan merk verbonden rechten — Merk dat in handel gebruikelijke benaming is geworden — Relevante kringen voor beoordeling)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/24

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-371/02 (verzoek van het Svea hovrätt om een prejudiciële beslissing): Björnekulla Fruktindustrier AB tegen Procordia Food AB (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 12, lid 2, sub a - Vervallenverklaring van aan merk verbonden rechten - Merk dat in handel gebruikelijke benaming is geworden - Relevante kringen voor beoordeling)
   (2004/C 118/42)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-371/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Svea hovrätt (Zweden), in het aldaar aanhangige geding tussen Björnekulla Fruktindustrier AB en Procordia Food AB, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 12, lid 2, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet en R. Schintgen, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: H. von Holstein, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 12, lid 2, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer tussenpersonen optreden bij de distributie aan de consument of de eindverbruiker van een waar waarop een ingeschreven merk betrekking heeft, de betrokken kringen waarvan de zienswijze in aanmerking moet worden genomen om te beoordelen of dit merk in de handel de gebruikelijke benaming van de betrokken waar is geworden, bestaan uit alle consumenten of eindverbruikers en, naar gelang van de kenmerken van de markt van de betrokken waar, uit alle beroepsbeoefenaars die optreden bij de afzet van deze waar.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-449/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2009 — Rotter/BHIM (Vorm van samengebonden worsten) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van samengebonden worsten — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2009 — Rotter/BHIM (Vorm van samengebonden worsten)
   (Zaak T-449/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van samengebonden worsten - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   2009/C 141/80
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Rotter (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Müller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 27 september 2007 (zaak R 1415/2006-4) inzake de inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken dat een vorm van samengebonden worsten weergeeft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Thomas Rotter wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-56/15: Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaf/BHIM (Brauwelt)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/34

         Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaf/BHIM (Brauwelt)
   (Zaak T-56/15)
   (2015/C 118/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Raimund Schmitt Verpachtungsgesellschaft mbH & Co. KG (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Höfler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Brauwelt” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 038 551

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2014 in zaak R 1121/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2003 in zaak T-174/01: Jean M. Goulbourn tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor inschrĳving van woordmerk Silk Cocoon als gemeenschapsmerk — Ouder woordmerk COCOON — Bewĳs van normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Recht te worden gehoord")

text:
C 124/18                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.5.2003
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               3)     Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft van
                                                                                de kosten van verzoeksters.
                         van 19 maart 2003                               4)     Verstaat dat verzoeksters de helft van hun eigen kosten zullen
                                                                                dragen.
in zaak T-213/00: CMA CGM e.a. tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                             (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
(„Mededinging — Overeenkomst tussen leden van lijnvaart-
conference en onafhankelijke scheepvaartmaatschappijen —
Kosten en toeslagen — Rechtsgrondslag — Verordening
(EEG) nr. 4056/86 — Verordening (EEG) nr. 1017/68 —
Relevante markt — Bewijs van inbreuk — Verjaring —                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                              Geldboete”)
                                                                                van 12 maart 2003
                           (2003/C 124/30)
                                                                         in zaak T-174/01: Jean M. Goulbourn tegen Bureau voor
                                                                         harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM) ( 1)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag
                                                                         voor inschrijving van woordmerk Silk Cocoon als gemeen-
                                                                         schapsmerk — Ouder woordmerk COCOON — Bewijs van
In zaak T-213/00, CMA CGM, gevestigd te Marseille (Frank-                normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en
rijk), Cho Yang Shipping Co. Ltd, gevestigd te Seoul (Zuid-              3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Recht te worden
Korea), Evergreen Marine Corp. Ltd, gevestigd te Taipei (Tai-                                           gehoord”)
wan), Hanjin Shipping Co. Ltd, gevestigd te Taipei, Hapag-
Lloyd Container Linie GmbH, gevestigd te Seoul, Kawasaki                                            (2003/C 124/31)
Kisen Kaisha Ltd, gevestigd te Tokyo (Japan), Malaysia Inter-
national Shipping Corporation Berhad, gevestigd te Kuala
Lumpur (Maleisië), Mitsui OSK Lines Ltd, gevestigd te Tokyo,                                        (Procestaal: Duits)
Neptune Orient Lines Ltd, gevestigd te Singapore (Singapore),
Nippon Yusen Kaisha, gevestigd te Tokyo, Orient Overseas
Container Line Ltd, gevestigd te Wanchai (Hongkong), P & O               In zaak T-174/01, Jean M. Goulbourn, wonende te Dasmarinas
Nedlloyd Container Line Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd               Village, Makati, Metro Manila (Filipijnen), vertegenwoordigd
Koninkrijk), Senator Lines GmbH, rechtsopvolger van DSR-                 door S. Jackermeier, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie
Senator Lines GmbH, gevestigd te Bremen (Duitsland), Yang-               binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
ming Marine Transport Corp., gevestigd te Taipei, aanvankelijk           (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), interveniërende partij
vertegenwoordigd door J. Pheasant, C. Barlen, M. Levitt,                 voor het Gerecht: Redcats SA, gevestigd te Roubaix (Frankrijk),
D. Waelbroeck en U. Zinsmeister, vervolgens door Pheasant,               vertegenwoordigd door A. Bertrand en T. Reisch, advocaten,
Levitt, Waelbroeck en Zinsmeister, advocaten, domicilie geko-            betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese               van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk P. Oliver en                  interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 april
E. Gippini Fournier, vervolgens M. Oliver), betreffende een              2001 in zaak R 641/2000-3 met betrekking tot een oppositie-
beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/627/EG van              procedure tussen Redcats SA en Jean M. Goulbourn, heeft het
de Commissie van 16 mei 2000 inzake een procedure op                     Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
grond van artikel 81 EG [zaak nr. IV/34.018 — Far East Trade             Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
Tariff Charges and Surcharges Agreement (FETTCSA)] (PB                   griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 maart 2003 een
L 268, blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,
rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 19 maart 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   1)     Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) van 25 april 2001 (zaak R 641/
1)     Verklaart nietig artikel 4 van beschikking 2000/627/EG van               2000-3).
       de Commissie van 16 mei 2000 inzake een procedure op grond
       van artikel 81 van het EG-Verdrag [zaak IV/34.018 —               2)     Verwijst het Bureau in de kosten.
       Far East Trade Tariff Charges and Surcharges Agreement
       (FETTCSA)].                                                       (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.


title: Zaak C-350/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 21 augustus 2006 — Gerhard Schultz-Hoff/Deutsche Rentenversicherung Bund

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 21 augustus 2006 — Gerhard Schultz-Hoff/Deutsche Rentenversicherung Bund
   (Zaak C-350/06)
   (2006/C 281/33)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesarbeitsgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gerhard Schultz-Hoff

      Verwerende partij: Deutsche Rentenversicherung Bund
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) [van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd] (= artikel 7 van richtlijn 93/104/EG) aldus worden uitgelegd, dat een werknemer in ieder geval recht heeft op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken en dat inzonderheid vakantie die een werknemer wegens ziekte niet heeft opgenomen in het vakantiejaar, later mag worden opgenomen, of kunnen nationale wetten en/of gebruiken bepalen dat het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon vervalt wanneer de werknemer in het vakantiejaar vóór de vakantietoekenning wegens ziekte arbeidsongeschikt wordt en niet opnieuw arbeidsgeschikt wordt vóór het einde van het vakantiejaar respectievelijk het tijdvak van overdracht dat wettelijk is vastgelegd of collectief of individueel is overeengekomen?

               2)

               Moet artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88 aldus worden uitgelegd, dat een werknemer bij beëindiging van het dienstverband in ieder geval recht heeft op een financiële vergoeding ter vervanging van verkregen en niet opgenomen vakantie (uitbetaling van vakantie), of kunnen nationale wetten en/of gebruiken bepalen dat een werknemer geen recht heeft op uitbetaling van vakantie wanneer hij tot aan het einde van het vakantiejaar respectievelijk het daaraanvolgende tijdvak van overdracht wegens ziekte arbeidsongeschikt is en/of wanneer hij na beëindiging van het dienstverband een uitkering wegens verminderde verdiencapaciteit of invaliditeit ontvangt?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord:
               Moet artikel 7 van richtlijn 2003/88 aldus worden uitgelegd, dat het recht op jaarlijkse vakantie of op financiële vergoeding veronderstelt dat de werknemer daadwerkelijk heeft gewerkt in het vakantiejaar, of ontstaat het recht ook bij gerechtvaardigde niet-uitvoering (wegens ziekte) of niet-gerechtvaardigde niet-uitvoering van de arbeidsovereenkomst in het volledige vakantiejaar?

      (1)  PB L 299, blz. 9.


title: Zaak C-132/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV/ILME GmbH (Prejudiciële verwijzing  — Onderlinge aanpassing van wetgeving  — Richtlijn 2006/95/EG  — Begrip „elektrisch materiaal”  — CE-markering van overeenstemming  — Behuizingen voor meerpolige connectoren)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/15

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln — Duitsland) — Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV/ILME GmbH
   (Zaak C-132/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Onderlinge aanpassing van wetgeving - Richtlijn 2006/95/EG - Begrip „elektrisch materiaal” - CE-markering van overeenstemming - Behuizingen voor meerpolige connectoren))
   2014/C 135/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

      Verwerende partij: ILME GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Köln — Uitlegging van de artikelen 1, 8 en 10 en van de bijlagen II tot en met IV van richtlijn 2006/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (PB L 374, blz. 10) — Begrip „elektrisch materiaal” — Verbod om CE-markering aan te brengen op behuizingen voor meerpolige connectoren die als onderdelen worden verkocht

      Dictum

   Artikel 1 van richtlijn 2006/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen moet aldus worden uitgelegd dat de behuizingen van multipolaire connectoren voor industrieel gebruik als aan de orde in het hoofdgeding onder het begrip „elektrisch materiaal” in de zin van deze bepaling vallen, zodat daarop de CE-markering moet worden aangebracht, voor zover hun correcte inbouw overeenkomstig hun bestemming in geen geval ertoe kan leiden dat zij niet langer voldoen aan de veiligheidseisen waarop zij zijn gecontroleerd.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Italcementi SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-65/95)

text:
Nr. C 119/24            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13 . 5 . 95
IV.    Boetes                                                        — nietig te verklaren de (in de brief van de Commissie van
                                                                         27 september 1993 genoemde ) beschikking van de
       1 . De Commissie geeft niet aan, op welke gronden                  Commissie van 23 september 1993 , voor zover daarin
           verzoekster een boete moet worden opgelegd.                   wordt bepaald dat het internationale gedeelte van de
                                                                         procedure wordt gesloten ten aanzien van de twaalf
       2. Schending van algemene rechtsbeginselen en van
                                                                         Duitse en zes Spaanse ondernemingen die in de beschik
           Verordening nr. 17, doordat aan verzoekster een
                                                                         king worden gespecificeerd;
           enorme boete is opgelegd zonder dat enigerlei
           overtreding door de onderneming genoegzaam is             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
           aangetoond.
       3 . Schending van algemene rechtsbeginselen, waaron          Middelen en voornaamste argumenten
           der het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van        Het beroep berust op de volgende gronden:
           gelijke behandeling.
                                                                       I. Schending van procedurevoorschriften
 V. Duur van de inbreuk
                                                                           1 . Schending van de rechten van de verdediging:
       1 . Kennelijk onjuiste beoordeling, waar de Commis
                                                                               de Commissie heeft enkele fundamentele rechten
           sie stelt dat verzoekster elf jaar lang heeft deelge
           nomen aan „een enkele en continue overeenkomst"                     van de verdediging geschonden, in het bijzonder het
           met andere producenten: in de beschikking zelf                      recht om te worden gehoord en het recht op
           wordt verklaard, dat andere producenten waren                       toegang tot het dossier.
           overeengekomen gedurende die periode tegen ver                 2. Schending van het vertrouwensbeginsel en het
           zoekster diverse acties te ondernemen.
                                                                               non-discriminatiebeginsel/tegenspraak met een eer
       2. De duur van de gestelde inbreuk is onjuist bepaald.                  dere beschikking.
           De Commissie heeft geen rekening gehouden met
           statistische, commerciële en technische aanwijzin              3 . Formulering van nieuwe bezwaarpunten in de
                                                                               beschikking.
           gen waaruit blijkt dat verzoekster in ieder geval niet
           betrokken was bij enige inbreuk gedurende het                   4. Niet-inachtneming van de verjaringstermijnen.
           relevante tijdvak.
                                                                           5 . Onregelmatigheden bij de vaststelling/waarmer
(!) Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement (PB nr. L 343 van 30 . 12 .              king van de beschikking.
     1994, blz. 1 ).
                                                                      II. Verkeerde toepassing van artikel 85 van het Verdrag.
                                                                           Volgens verzoekster zijn de tegen haar naar voren
                                                                           gebrachte grieven ongegrond en heeft de Commissie
                                                                           het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 85 van
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Italcementi SpÀ                 het EG-Verdrag, verkeerd toegepast. In dit verband
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         voert zij het volgende aan:
                         (Zaak T-65/95 )
                                                                           1 . Onjuiste definitie van de relevante geografische
                          ( 95/C 119/47)                                       markt.
                      (Procestaai: Italiaans)                              2. Niet-toepasselijkheid van artikel 85 bij ontbreken
                                                                               van mededinging.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen                     3 . Niet-toepasselijkheid van de theorie van één enkele
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italce                          en continue inbreuk.
menti SpA, gevestigd te Bergamo (Italië ), vertegenwoordigd
door A. Faures, advocaat te Brussel, C. Lanciani, advocaat                 4. Geen schending door verzoekster van artikel 85
te Milaan, A. Predieri, advocaat te Florence, F. M. Moretti,                   van het Verdrag met betrekking tot:
advocaat te Bologna, en G. C. Rizza, advocaat te Siracuse,
                                                                               a ) de Cembureau-overeenkomst,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Côte                               b) de European Task Force,
d'Eich 15 .
                                                                               c) het European Cernent Export Committee,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                               d ) het White Cement Committee.
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren Beschikking
     94/815/EG van de Commissie van 30 november 1994                 III. Schending van artikel 190 van het Verdrag. Volgens
     inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                  verzoekster heeft de Commissie artikel 190 van het
     EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement) ( x ),                 Verdrag ernstig geschonden, in het bijzonder
     voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;
                                                                           1 , omdat de beschikking van 30 november 1994
— subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te                     ontoereikend gemotiveerd is en omdat de motive
     trekken of te verlagen;                                                   ring ervan in tegenspraak is met het dispositief;
 ---pagebreak--- 13.5.95             [_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 119/25   '
     2, omdat de beschikking van 23 september 1993 ,                 bank Financière Glarus Aktiengesellschaft, gevestigd te Jona
         waarbij werd besloten de procedure te sluiten ten           (Zwitserland), vertegenwoordigd door C. Canenbley en M.
         aanzien van twaalf Duitse en zes Spaanse onderne           Esser-Wellié, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
         mingen, absoluut niet is gemotiveerd.                       hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt,
                                                                     advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62.
IV. Verzoekster stelt subsidiair, dat de aan haar opgelegde
     geldboete moet worden verlaagd wegens schending van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 waar het gaat         — nietig te verklaren de op 3 februari 1995 aan verzoekster
     om
                                                                         betekende Beschikking 94/815/EG van de Commissie
                                                                         van 30 november 1994 inzake een procedure op grond
     1 , de vaststelling van de duur en de zwaarte van de                van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en
         inbreuk, en
                                                                         33.322 — Cement), voor zover betrekking hebbend op
     2, de berekening van het bedrag van de geldboete.                   verzoekster;
                                                                         subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete tot
(M PB nr. L 343 van 30 . 12 . 1994, blz. 1 .                             een door het Gerecht passend geacht bedrag te verla
                                                                         gen;
                                                                     — de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 24 februari 1995 ingesteld door R. Lassek tegen            I. Verzoekster voert de volgende formele grieven aan:
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                     1 . De Commissie heeft wezenlijke procedurevoor
                                                                              schriften geschonden, doordat zij verzoekster tij
                        (Zaak T-67/95 )                                       dens de administratieve procedure geen toegang
                          ( 95/C 119/48                                       heeft verschaft tot het volledige dossier en haar na de
                                                                              vaststelling van de beschikking helemaal geen inzage
                      (Procestaai: Duits)                                     meer heeft verleend van het dossier, en doordat zij
                                                                              haar beschikking heeft gebaseerd op documenten
                                                                              die niet aan verzoekster bekend waren. Bovendien
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 24 februari 1995 beroep ingesteld tegen                        heeft zij nagelaten, in een vreemde taal gestelde
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                        bewijsmiddelen te vertalen.
Gemeenschappen door R. Lassek te Grefrath-Mülhausen                       2. De Commissie heeft de in het Gemeenschapsrecht
( Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door                            aan de bewijsvoering gestelde eisen miskend en
M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie gekozen                         feitelijke vaststellingen ten aanzien van afzonder
hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten aldaar,                      lijke gedragingen en ten aanzien van tijdvakken
Rue des Bains 14a .                                                           gedaan, waaraan geen, althans onvoldoende, bewij
                                                                              zen ten grondslag lagen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage verweer
ders te veroordelen, voor de periode van vijf melkprijsjaren              3 . De Commissie heeft haar beschikking ontoereikend
vanaf 1 april 1988 een vergoeding te betalen aan verzoeker                    en tegenstrijdig gemotiveerd en deze bovendien
ten bedrage van 46 412,01 DM met rente ad 8 % vanaf 1 juli                    gebaseerd op ongefundeerde en onbegrijpelijke
1985 .                                                                        vaststellingen.
                                                                          4. De Commissie heeft de geldboete op onjuiste wijze
Middelen en voornaamste argumenten                                            vastgesteld, daar zij ten onrechte is uitgegaan van
                                                                              een zeer zware inbreuk, een veel te lange duur van de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                           vermeende inbreuk heeft aangenomen en bij de
met die in zaak T-20/94 .                                                     bepaling van het bedrag van de boete is uitgegaan
                                                                            i van een onjuiste omzet en referentieperiode.
                                                                              Hierdoor heeft de Commissie het beginsel van
                                                                              „equality of arms " alsmede het beginsel van hoor en
                                                                              wederhoor en het „fair trial "-beginsel geschon
Beroep, op 25 februari 1995 ingesteld door Holderbank                         den.
Financière Glarus Aktiengesellschaft tegen Commissie van             II. Verzoekster voert de volgende materiële grieven aan:
               de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-68/95 )                                  1 , a ) Verzoekster bestrijdt de verwijten van de Com
                                                                                missie met betrekking tot de European Task
                          ( 95/C 119/49 )                                          Force en de onverenigbaarheid ervan met arti
                                                                                kel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag. Zij betwist in
                      (Procestaai: Duits)                                          het bijzonder de bewering van de Commissie,
                                                                                dat de European Task Force tot en met de dag
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                          van vandaag actief is. Volgens verzoekster heeft
schappen is op 25 februari 1995 beroep ingesteld tegen                             de European Task Force haar activiteiten juist
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Holder                              eind mei 1987 gestaakt.


title: Zaak C-2/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 januari 2012 — Trianon Productie BV, andere partij Revillon Chocolatier SAS

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 januari 2012 — Trianon Productie BV, andere partij Revillon Chocolatier SAS
   (Zaak C-2/12)
   2012/C 98/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Trianon Productie BV

      Verweerster: Revillon Chocolatier SAS

      Prejuiciële vragen

               1)

               Gaat het bij de weigerings- of nietigheidsgrond van artikel 3, lid 1, aanhef en onder e iii), van richtlijn 89/104/EEG (1), zoals gecodificeerd in richtlijn 2008/95 (2), te weten dat (vorm)merken niet uitsluitend mogen bestaan uit een vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft, om het motief (of de motieven) van de aankoopbeslissing van het in aanmerking komende publiek?

               2)

               Is van „een vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft” in de zin van evenbedoeld voorschrift

                           a)

                           slechts sprake indien die vorm moet worden aangemerkt als de voornaamste of overheersende waarde in vergelijking tot andere waarden (zoals bij voedingswaren het geval is met smaak en substantie), of

                           b)

                           kan daarvan ook sprake zijn, indien naast die voornaamste of overheersende waarde ook andere, eveneens als wezenlijk aan te merken waarden van die waar bestaan?

               3)

               Is voor de beantwoording van vraag 2) beslissend de opvatting van de meerderheid van het in aanmerking komende publiek, of kan de rechter oordelen dat reeds de opvatting van een deel van het publiek volstaat om de betrokken waarde als „wezenlijk” in de zin van voormelde bepaling aan te merken?

               4)

               Indien het antwoord op vraag 3) luidt in laatstbedoelde zin, welke eis dient dan aan de omvang van het betrokken deel van het publiek te worden gesteld?

      (1)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 1989, L 40, blz. 1).

      (2)  PB L 299, blz. 25.


title: Zaak C-194/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 4 april 2007 — SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA/Mostra d'Oltremare SpA, e.a.

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 4 april 2007 — SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA/Mostra d'Oltremare SpA, e.a.
   (Zaak C-194/07)
   (2007/C 140/21)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SAVA e C. Srl., SIEME Srl, GRADED SpA

      Verwerende partijen: Mostra d'Oltremare SpA, e.a.
   Prejudiciële vraag
   Dient artikel 1 van richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, aldus te worden uitgelegd dat het er aan in de weg staat dat naar nationaal recht tegen een gunningsbesluit individueel beroep kan worden ingesteld door één van de leden van een tijdelijke vereniging zonder rechtspersoonlijkheid die als zodanig heeft deelgenomen aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht en waaraan deze opdracht niet is gegund?

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  PB L 209, blz. 1.


title: Zaak T-9/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2008 — Hoya/BHIM — Indo (AMPLITUDE) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord AMPLITUDE — Ouder nationaal beeldmerk AMPLY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2008 — Hoya/BHIM — Indo (AMPLITUDE)
   (Zaak T-9/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord AMPLITUDE - Ouder nationaal beeldmerk AMPLY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 51/75)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hoya Kabushiki Kaisha (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: A. Nordemann, C.-R. Haarmann, F. Schwab en M. Nentwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Indo Internacional, SA (Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Currel Aguilà, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 november 2004 (zaak R 433/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Indo Internacional, SA en Hoya Kabushiki Kaisha.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hoya Kabushiki Kaisha wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak C-389/15: Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/42

         Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-389/15)
   (2015/C 311/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, J. Guillem Carrau, B. Hartmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 7 mei 2015 waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over een herziene Overeenkomst van Lissabon betreffende de bescherming van herkomstbenamingen en geografische aanduidingen, ten aanzien van onderwerpen die tot de bevoegdheid van de Europese Unie behoren;

               —

               zo nodig instandlating van de rechtsgevolgen van het bestreden besluit totdat binnen een redelijke termijn na het doen van deze uitspraak een nieuw besluit in werking treedt dat de Raad van de Europese Unie overeenkomstig artikel 218, leden 3, 4 en 8, VWEU zal dienen vast te stellen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: In het bestreden besluit wordt in strijd met artikel 3 VWEU erkend dat de lidstaten over een bevoegdheid beschikken, nu de onderhandelingen een overeenkomst betreffen die onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie valt.

      Tweede middel: Schending van artikel 207, lid 3, VWEU en artikel 218, leden 3, 4 en 8, VWEU aangezien de Raad lidstaten als „onderhandelaars” heeft aangewezen op een gebied waarop de Unie bevoegd is, en de Raad het bestreden besluit niet met de toepasselijke meerderheid heeft vastgesteld.


title: Zaak T-12/02: Beroep, op 24 januari 2002 ingesteld door Abraham Dekker tegen Europol

text:
16.3.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 68/21
Beroep, op 24 januari 2002 ingesteld door Spyridon de                   Beroep, op 24 januari 2002 ingesteld door Abraham
Athanassios Pappas tegen Commissie van de Europese                                            Dekker tegen Europol
                        Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-12/02)
                         (Zaak T-11/02)
                                                                                (2002/C 68/37)
                          (2002/C 68/36)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 januari 2002 beroep ingesteld tegen                   schappen is op 24 januari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Spyridon                  Europol door Abraham Dekker, woonachtig te Dordrecht
de Athanassios Pappas, wonende te Kraainem (België), verte-             (Nederland), vertegenwoordigd door Mr. Gerrit Pieter Jon-
genwoordigd door Konstantinos Adamantopoulos, advocaat.                 geneel en Mr. Serge Alexsander Ray.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van 26 oktober 2001 van           —     het besluit van de directeur van Europol van 15 juni
      het tot aanstelling bevoegd gezag houdende beantwoor-                   2001 te vernietigen;
      ding van verzoekers klacht (R/277/01) van 5 juni 2001;
                                                                        —     verzoeker voor de nog nader te bepalen geleden schade
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 (salaris-, aan invaliditeit gerelateerde en reputatieschade)
                                                                              te vergoeden;
Middelen en voornaamste argumenten                                      —     Europol in de kosten te veroordelen.
Verzoeker, voormalig directeur-generaal van de Commissie,
komt op tegen het besluit tot vaststelling van de duur van de           Middelen en voornaamste argumenten
maandelijkse vergoeding waarop bij overeenkomstig artikel 50
van het Statuut recht heeft uit hoofde van de ontheffing van
zijn ambt om redenen van dienstbelang, op grond dat bij de              De bestreden beslissing berokkent verzoeker nadeel doordat
berekening van die vergoeding geen rekening is gehouden met             zijn contract maar voor zes maanden werd verlengd in plaats
de duur van verzoekers dienstverband bij de Griekse en                  van voor één jaar, zoals gebruikelijk zou zijn. Deze verlenging
de Nederlandse overheid vóór zijn indiensttreding bij de              van het contract werd volgens verzoeker onterecht aange-
Gemeenschappen.                                                         grepen om zijn prestaties te beoordelen. Zo een beoordeling
                                                                        moet echter gebeuren op basis van de artikelen 2, 23 tot 29
                                                                        en 88 van het Statuut voor de personeelsleden van Europol (1).
Indien een ambtenaar in dienst van de Gemeenschappen is                 Volgens verzoeker heeft er echter nooit een negatieve evaluatie
getreden na zijn werkzaamheden bij een nationale overheid te            van zijn vaardigheden op basis van deze artikelen plaats-
hebben beëindigd en deze nationale overheid de actuariële               gevonden.
tegenwaarde van zijn vroegere pensioenrechten aan de Ge-
meenschappen heeft betaald of, zoals in casu, de forfaitaire
afkoopsom van die rechten, wordt de duur van de vroegere                Verder beroept verzoeker zich op een gebrekige motivering
diensttijd van de betrokken ambtenaar ingevolge de artike-              van de bestreden beslissing, daar de aangehaalde motieven op
len 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut (bepalingen van           geen enkele manier gestaafd worden of zelfs incorrect blijken.
algemene strekking) beschouwd als daadwerkelijke dienst, dat            Volgens verzoeker is een periode van 6 maanden als duur van
wil zeggen als dienst bij de Gemeenschappen, met alle                   de verlenging van zijn contract bovendien in strijd met artikel 6
bijbehorende rechtsgevolgen. Verzoeker is derhalve van oor-             van het statuut. Aangezien de duur van het eerste contract van
deel, dat de Commissie rekening had moeten houden met de                verzoeker één jaar was, zou deze ook met minimum één jaar
diensttijd van verzoeker bij de nationale overheden en, door            verlengd moeten worden. Verzoeker beroept zich tenslotte op
dit na te laten, de wet heeft geschonden.                               een schending van het principe van niet-discriminatie doordat
                                                                        hij de enige functionaris is wiens contract niet met minimum
                                                                        één jaar is verlengd.
Verzoeker betoogt voorts, dat het bestreden besluit in strijd
is met het non-discriminatiebeginsel en de communautaire
voorschriften op het gebied van het vrije verkeer van goederen.         (1) Besluit van de Raad van 3 december 1998 houdende vaststelling
                                                                            van het Statuut voor de personeelsleden van Europol (PB C 26
                                                                            van 30.1.1999, blz. 23).


title: Zaak C-28/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt (Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 204, lid 1, sub a — Stelsel van douane-entrepots — Ontstaan van douaneschuld door niet-nakoming van verplichting — Te late inschrijving in voorraadadministratie van informatie inzake uitslag van goederen uit douane-entrepot)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
   (Zaak C-28/11) (1)

   (Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 204, lid 1, sub a - Stelsel van douane-entrepots - Ontstaan van douaneschuld door niet-nakoming van verplichting - Te late inschrijving in voorraadadministratie van informatie inzake uitslag van goederen uit douane-entrepot)
   2012/C 355/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eurogate Distribution GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Te late inschrijving in de boekhouding van informatie inzake de uitslag van goederen uit het douane-entrepot — Toelaatbaarheid van het ontstaan van een douaneschuld als sanctie voor deze niet-nakoming

      Dictum

   Artikel 204, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, moet aldus worden uitgelegd dat bij niet-communautaire goederen de niet-nakoming van de verplichting om de uitslag van de goederen uit een douane-entrepot in de daartoe bestemde voorraadadministratie in te schrijven, en dit uiterlijk op het tijdstip van deze uitslag, een douaneschuld voor deze goederen doet ontstaan, zelfs in geval van wederuitvoer.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak F-73/13: Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — ZZ/ECB

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/33

         Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — ZZ/ECB
   (Zaak F-73/13)
   2013/C 274/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de ECB van 28 mei 2013 om verzoeker tuchtrechtelijk ontslag te verlenen en vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Centrale Bank van 28 mei 2013 om verzoeker met ingang van 31 augustus 2013 tuchtrechtelijk ontslag te verlenen nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, verzoeker opnieuw in dienst nemen en daaraan de publiciteit verlenen die nodig is om zijn goede naam te herstellen;

               —

               in elk geval, verzoekers immateriële schade vergoeden, welke ex aequo et bono op 20 000 EUR wordt begroot;

               —

               alle kosten vergoeden.


title: Zaak F-113/14: Beroep ingesteld op 20 oktober 2014 — ZZ e.a./Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/55

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2014 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-113/14)
   (2015/C 007/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vaststelling van de onwettigheid van artikel 45 en van bijlage I bij het Ambtenarenstatuut alsmede van de daarop betrekking hebbende overgangsmaatregelen en nietigverklaring van zowel de algemene als de individuele besluiten van het TABG betreffende de bevordering van de acht verzoekers, ambtenaren van de rang AD 12 en AD 13, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               primair, artikel 45 van en bijlage I bij het Statuut alsmede de daarop betrekking hebbende overgangsmaatregelen onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren zowel de algemene als de individuele besluiten van het TABG om elke mogelijkheid te blokkeren om verzoekers, als ambtenaar van de rang AD 12 of AD 13, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 te bevorderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair, nietig verklaren zowel de algemene als de individuele besluiten van het TABG om elke mogelijkheid te blokkeren om verzoekers, als ambtenaar van de rang AD 12 of AD 13, in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 te bevorderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 oktober 1999 in zaak C-84/96: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Automatische ongedaanmaking van betalingsverplichting")

text:
C 20/2                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22.1.2000
     b) vervolgens de rechters van de andere kleine kamer, in                            ARREST VAN HET HOF
         dezelfde volgorde.
         Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
                                                                                (Zesde kamer)
     — de president,
     — de rechter-rapporteur,                                                               van 5 oktober 1999
     — drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op
         de desbetreffende lijst, waarvan het begin bij iedere        in zaak C-84/96: Koninkrijk der Nederlanden tegen Com-
         algemene vergadering met één naam verspringt.                         missie van de Europese Gemeenschappen (1)
     Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun
     vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering     („Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Automati-
     van de president van een grote kamer wordt hij echter bij               sche ongedaanmaking van betalingsverplichting”)
     voorkeur vervangen door de president van de kleine kamer.
     Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere                                  (2000/C 20/03)
     zaken tezamen moeten worden beslist (ongeacht of zij al
     dan niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het
     Hof of de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als
     eerste in de algemene vergadering is gebracht.”
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
3.     Voor de periode van 15 december 1999 tot en met
6 oktober 2000 worden de lijsten ter bepaling van de samen-
stelling van de Vierde en de Vijfde kamer, in punt 4 van het          In zaak C-84/96, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
besluit van het Hof van 6 oktober 1999, gewijzigd als volgt:          J. S. van den Oosterkamp en M. A. Fierstra) tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Mennens
                                                                      en P. Oliver), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                      de besluiten van de Commissie van 16 februari 1996 en van
Vierde kamer
                                                                      de op een van deze besluiten gebaseerde debetnota ter zake
                                                                      van de afsluiting van de door het Europees Fonds voor
                                                                      regionale ontwikkeling medegefinancierde infrastructuurpro-
(D. A. O. Edward, kamerpresident)                                     jecten EFRO nrs. 80.07.03.002 (Veendam-Musselkanaal) en
                                                                      84.07.03.004 (Weg Veendam), heeft het Hof (Zesde kamer),
                                                                      samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,
P. J. G. Kapteyn, A. M. La Pergola en H. Ragnemalm, rechters          G. Hirsch, J. L. Murray (rapporteur), H. Ragnemalm en
                                                                      R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
                                                                      fier: L. Hewlett, administrateur, op 5 oktober 1999 een arrest
                                                                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Vijfde kamer
                                                                      1) Verwerpt het beroep.
(D. A. O. Edward, kamerpresident)
                                                                      2) Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
P. J. G. Kapteyn, A. M. La pergola, H. Ragnemalm, P. Jann,
L. Sevón en M. Wathelet, rechters
                                                                      (1) PB C 133 van 4.5.1996.
(1) PB 1999, C 333, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-57/03

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/27
              Doorhaling van zaak C-126/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/03: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                        (2004/C 47/48)                                Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 83 van 5.4.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
                                                                                Doorhaling van zaak C-108/03 (1)
(1) PB C 144 van 15.6.2002.
                                                                                (2004/C 47/52)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
               Doorhaling van zaak C-35/03 (1)                        2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/
                                                                      03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                        (2004/C 47/49)                                Koninkrijk Spanje.
                                                                      (1) PB C 112 van 10.5.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-35/03:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 70 van 22.3.2003.                                                          Doorhaling van zaak C-142/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-57/03 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
                        (2004/C 47/50)                                03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 146 van 21.6.2003.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/03: Comissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 83 van 5.4.2003.
                                                                                Doorhaling van zaak C-218/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/54)
               Doorhaling van zaak C-80/03 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                        (2004/C 47/51)                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-218/03:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003              (1) PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-98/06: Verzoek van Högsta domstolen van  8 februari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Freeport PLC en Ole Arnoldsson

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/20

         Verzoek van Högsta domstolen van 8 februari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Freeport PLC en Ole Arnoldsson
   (Zaak C-98/06)
   (2006/C 86/38)
   Procestaal: Zweeds
   Högsta domstolen heeft bij beschikking van 8 februari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 februari 2006, in het geding tussen Freeport PLC en Ole Arnoldsson, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „1.

               Is een vordering die is gebaseerd op een gestelde verplichting tot betaling van een naamloze vennootschap uit hoofde van een verbintenis, voor de toepassing van artikel 6, lid 1, van de Brussel I-verordening te beschouwen als een vordering ten aanzien van een verbintenis uit overeenkomst, zelfs indien de persoon die de verbintenis is aangegaan op dat moment noch de wettige vertegenwoordiger, noch de gevolmachtigde van die vennootschap was?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Geldt als voorwaarde voor de rechterlijke bevoegdheid in de zin van artikel 6, lid 1, behalve de in dat artikel uitdrukkelijk genoemde voorwaarden, dat een vordering tegen een verweerder die woonplaats heeft in de Staat van het gerecht, niet enkel wordt ingesteld om een vordering tegen een andere verweerder voor een ander gerecht te brengen dan anders bevoegd zou zijn geweest?

               3.

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: Dient de kans op toewijzing van de vordering tegen een verweerder die woonachtig is in de Staat van het gerecht, anderszins te worden meegewogen bij de beoordeling of er sprake is van een risico van onverenigbare beslissingen als bedoeld in artikel 6, lid 1?”


title: Zaak F-98/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 september 2014 — Moriarty/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevorderingsronde 2012 — Niet-plaatsing op de lijst van bevorderde ambtenaren — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 september 2014 — Moriarty/Parlement
   (Zaak F-98/13) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Bevorderingsronde 2012 - Niet-plaatsing op de lijst van bevorderde ambtenaren - Beroep kennelijk rechtens ongegrond))
   2014/C 421/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rainer Moriarty (Colmar-Berg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: E. Despotopoulou en E. Taneva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2012 zijn bevorderd, voor zover daarop verzoekers naam niet wordt genoemd onder de niet-geattesteerde ambtenaren van de rang AST 6 die naar de rang AST 7 zijn bevorderd en voor zover deze de naam van een andere ambtenaar bevat

      Dictum

               1)

               Het beroep van Moriarty wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Moriarty zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013, blz. 40.


title: Zaak F-88/11: Beroep ingesteld op 16 september 2011 — ZZ/Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/45

         Beroep ingesteld op 16 september 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-88/11)
   2011/C 347/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het selectiecomité om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09-RO — Administrateurs-Recht (AD 5)

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het na heroverweging genomen besluit van het selectiecomité van 9 november 2010 tot handhaving van zijn besluit van 14 juli 2010 om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09-RO nietig verklaren;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 16 juni 2011 tot afwijzing van verzoekers administratieve klacht van 7 februari 2011 nietig verklaren;

               —

               de reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/148/09-RO — Administrateurs-Recht aldus wijzigen dat verzoekers naam daarop voorkomt dan wel, in het alternatieve geval, de publicatie van een nieuwe reservelijst gelasten waarop verzoekers naam is vermeld;

               —

               een vergoeding gelasten voor de immateriële schade die verzoeker heeft geleden, welke voorlopig en ex aequo et bono op 7 000 EUR wordt geraamd;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.