title: Zaak F-121/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 1 augustus 2016 — Poniskaitis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verkregen pensioenrechten — Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/48

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 1 augustus 2016 — Poniskaitis/Commissie
      (Zaak F-121/13) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie van krachtens andere regelingen verkregen pensioenrechten - Besluit tot toekenning van extra pensioenjaren waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep kennelijk ongegrond))
      (2016/C 364/61)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Jonas Poniskaitis (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens J.-N. Louis, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van de besluiten betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

                  2)

                  Elke partij draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 52 van 22.2.2014, blz. 53.


title: Zaak C-29/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Cour d’appel (Luxemburg) op 18 januari 2010 — Heiko Koelzsch/Groothertogdom Luxemburg

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Cour d’appel (Luxemburg) op 18 januari 2010 — Heiko Koelzsch/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-29/10)
   2010/C 80/30
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heiko Koelzsch

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Prejudiciële vraag

   Dient de collisieregel van artikel 6, lid 2, sub a, van het verdrag van Rome van 19 juni 1980 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (1), die stelt dat de arbeidsovereenkomst beheerst wordt door het recht van het land waar de werknemer ter uitvoering van de overeenkomst gewoonlijk zijn arbeid verricht, aldus te worden uitgelegd dat indien de werknemer zijn arbeid in verschillende landen verricht, maar systematisch naar één van deze landen terugkeert, dit land dient te worden beschouwd als het land waar de werknemer gewoonlijk zijn arbeid verricht?

      (1)  Verdrag van Rome van 1980 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB 1980, L 266, blz. 1).


title: Zaak T-270/04: Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Bic Deutschland GmbH & Co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/30

         Beroep, op 1 juli 2004 ingesteld door Bic Deutschland GmbH & Co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-270/04)
   (2004/C 262/59)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Bic Deutschland GmbH & Co OHG, gevestigd te Eschborn (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Voillemot, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 3 mei 2004, waarbij haar om betaling wordt verzocht van de geldboete die de Commissie de vennootschap Tipp-Ex bij beschikking van 10 juli 1987 had opgelegd, vermeerderd met de op 28 mei 2004 definitief vastgestelde interesten, en waarbij wordt beslist een beroep te doen op de door Deutschland Bank AG Frankfurt am Main toegekende bankgarantie, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is rechtsopvolger van de vennootschap Tipp-Ex die zij op 1 januari 1997 heeft overgenomen. Als gevolg hiervan is het BIC-concern intern geherstructureerd. De vennootschap Tipp-Ex was de adressaat van beschikking nr. 87/406/EEG van 10 juli 1987, waarbij de Commissie haar wegens overtreding van de communautaire mededingingsregels tot een geldboete van ECU 400 000 heeft veroordeeld.
   Tipp-Ex had tegen deze beschikking beroep ingesteld en had op eerste verzoek een bankgarantie, waarmee de betaling van de geldboete vermeerderd met 8 % interesten werd gewaarborgd, aan de Commissie verstrekt. Overeenkomstig de gebruikelijke praktijk terzake, moest deze garantie slechts worden betaald na een schriftelijk verzoek van de Commissie, waarbij een eensluidend verklaard afschrift van het arrest van het Hof is gevoegd. Op 8 februari 1990 (1) heeft dit laatste het beroep van Tipp-Ex verworpen en de beschikking van 10 juli 1987 bevestigd.
   De Commissie heeft BIC evenwel eerst bij brief van 12 februari 2004 om betaling verzocht van een bedrag van EUR 923 747, bestaande uit de boete van EUR 400 000 vermeerderd met de interesten (EUR 523 747, 94).
   Verzoekster en de Commissie hebben briefwisseling gevoerd, waarna de Commissie bij de bestreden beschikking de argumenten van BIC, die in het bijzonder steunden op de verjaringsregel van artikel 4, lid 1, van verordening 2988/74 (2), heeft afgewezen en betaling van de definitieve bedrag van de geldboete (EUR 931 726, 02) heeft geëist.
   Tot staving van haar vorderingen beroept verzoekster zich op:

               —

               schending van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2988/74, reeds aangehaald, op grond waarvan het niet mogelijk is een beschikking waarbij een geldboete wordt opgelegd, na verloop van een termijn van vijf jaar nog ten uitvoer te leggen. In dit verband is zij van mening dat de betrokken verjaringstermijn niet is gestuit noch geschorst;

               —

               kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de werking van de bankgarantie op eerste verzoek. In dit kader stelt verzoekster, enerzijds, dat het verstrekken van een dergelijke garantie niet als betaling van de boete geldt en dat uit het loutere bestaan ervan niet als zodanig een betalingsplicht voortvloeit, en, anderzijds, dat voor de tenuitvoerlegging van de bankgarantie een executoire maatregel in de zin van verordening nr. 2988/74 is vereist. Overeenkomstig de bewoordingen zelf van de betrokken garantie, bestaat deze executoire maatregel in een uitdrukkelijk verzoek van de Commissie aan Deutsche Bank bij aangetekend schrijven, waarbij een eensluidend verklaard afschrift van het arrest van het Hof van Justitie is gevoegd.

         Verzoekster voert verder de schending aan van het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en, subsidiair, van het algemene beginsel van de redelijke termijn.

      (1)  Zaak C-279/87, Tipp-Ex/Commissie, Jurispr. blz.I-261.

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap (PB L 319 van 29.11.1974, blz. 1).


title: Zaak C-494/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2013 door GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 juli 2013 in zaak T-205/12, GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/16

         Hogere voorziening ingesteld op 16 september 2013 door GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 3 juli 2013 in zaak T-205/12, GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-494/13 P)
   2013/C 325/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: I. Memmler en S. Schulz, Rechtsanwältinnen)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Villiger Söhne GmbH

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 in zaak T-205/12 en de beslissing van de eerste kamer van beroep van 1 maart 2012 in zaak R 387/2011-1 vernietigen;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert één middel aan, te weten onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009. (1)

   Ter staving van haar middel betoogt rekwirante het volgende:

               Het Gerecht heeft het begrip „dezelfde waren” onjuist uitgelegd, daar zij „sigaren” heeft gelijkgesteld met het ruimere begrip „tabaksproducten”. Aldus heeft het Gerecht de beschermingsomvang van het oppositiemerk ten onrechte uitgebreid.

               Het Gerecht heeft het begrip „soortgelijke waren” onjuist uitgelegd, daar het ook bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de waren de specifieke waren „sigaren” en het ruimere begrip „rokersartikelen” niet globaal soortgelijk had mogen achten.

               Bij de vergelijking van de tekens heeft het Gerecht de leer van de globale beoordeling onjuist toegepast, daar het enkel de bestanddelen „LIBERTAD” en „LIBERTE” heeft vergeleken en daarbij alle andere bestanddelen van de merken buiten beschouwing heeft gelaten.

               In het bijzonder hebben evenwel een aantal andere bestanddelen van de conflicterende merken een dominerende betekenis, onder meer de kleurencombinatie van het litigieuze merk en van het oppositiemerk en de aanduiding „LA”.

               Tevens heeft het Gerecht de door het Hof van Justitie geformuleerde beginselen inzake begripsmatige overeenstemming onjuist toegepast, daar het onvoldoende de onderscheiden talen van de merken in aanmerking heeft genomen.

               Gelet op al deze elementen is het oordeel van het Gerecht onjuist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-78/94

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/21
tieÈle gevolgen van de antidumpingmaatregelen voor de              ste aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorha-
importeurs/kleinhandelaren en de consumenten. De proce-            ling in het register gelast van zaak T-78/94, H. Cordes
dure van artikel 21 veronderstelt een actief onderzoek van         tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
de onder het Gemeenschapsbelang begrepen punten, zeker             Europese Gemeenschappen.
wanneer deze door de belanghebbenden aan de orde zijn
gesteld. Zijn eenmaal gerechtvaardigde overwegingen in             (1) PB C 103 van 11.4.1994.
dit verband naar voren gebracht, dan zijn er voor de Com-
missie twee mogelijkheden: of zij sluit zich daarbij aan en
doet de Raad een dienovereenkomstige aanbeveling voor
diens definitieve maatregelen, of zij doet dat niet, in welk
geval zij dit naar behoren dient toe te lichten. In casu heeft
zij evenwel geen van tweeeÈn gedaan, in strijd met het                          Doorhaling van zaak T-192/95 (1)
gewettigd vertrouwen van verzoeksters.                                                     (98/C 113/52)
Ten slotte is het instellen van definitieve antidumpingrech-                            (Procestaal: Engels)
ten bovenop de kwantitatieve beperkingen die voor impor-
ten van de betrokken producten uit twee (India en Paki-            De president van de Derde Kamer (uitgebreid) van het
stan) van de drie exporterende landen gelden, in strijd met        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
het evenredigheidsbeginsel.                                        pen heeft bij beschikking van 5 februari 1998 de doorha-
                                                                   ling in het register gelast van zaak T-192/95: Hitachi Ltd,
                                                                   Matsushita electronics Corporation, Mitsubishi Electric
                                                                   Corporation, NEC Corporation, Oki Electric Industry
                                                                   Co., Sanyo Electric Co. Ltd, Sharp Corporation en Tos-
                                                                   hiba Corporation tegen Commissie van de Europese
              Doorhaling van zaak T-191/93 (1)                     Gemeenschappen.
                        (98/C 113/49)
                                                                   (1) PB C 351 van 30.12.1995.
                      (Procestaal: Duits)
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van zaak T-191/93: A. Graf                          Doorhaling van zaak T-215/95 (1)
Brockdorff-Ahlefeldt tegen Raad van de Europese Unie.
                                                                                (98/C 113/53)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen heeft bij beschikking van 2 februari 1998 de doorha-
       Doorhaling van de gevoegde zaken T-207/93 en                ling in het register gelast van zaak T-215/95: Telecom Ita-
                         T-224/93 (1)                              lia SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen.
                        (98/C 113/50)
                      (Procestaal: Duits)                          (1) PB C 46 van 17.2.1996.
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-207/93
en T-224/93: H.-E. von Flotow en G. Bergmann tegen                              Doorhaling van zaak T-197/96 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                                  (98/C 113/54)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.                                                           (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 30 januari 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-197/96: Consorzio del Formag-
               Doorhaling van zaak T-78/94 (1)                     gio Parmigiano Reggiano en Latteria sociale Spadarotta
                        (98/C 113/51)                              soc. coop. a r.l. tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen.
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
Bij beschikking van 30 januari 1998, heeft de president
van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eer-


title: Zaak C-324/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — L’Oréal SA e.a./eBay International AG e.a. (Merken — Internet — Verkoopaanbieding op elektronische marktplaats bestemd voor consumenten in Unie van merkproducten die door merkhouder zijn bestemd voor verkoop aan derde staten — Verwijdering van verpakking van genoemde producten — Richtlijn 89/104/EEG — Verordening (EG) nr. 40/94 — Aansprakelijkheid beheerder van elektronische marktplaats — Richtlijn 2000/31/EG ( „richtlijn inzake elektronische handel” ) — Rechterlijke bevelen aan genoemde beheerder — Richtlijn 2004/48/EG ( „richtlijn betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — L’Oréal SA e.a./eBay International AG e.a.
   (Zaak C-324/09) (1)

   (Merken - Internet - Verkoopaanbieding op elektronische marktplaats bestemd voor consumenten in Unie van merkproducten die door merkhouder zijn bestemd voor verkoop aan derde staten - Verwijdering van verpakking van genoemde producten - Richtlijn 89/104/EEG - Verordening (EG) nr. 40/94 - Aansprakelijkheid beheerder van elektronische marktplaats - Richtlijn 2000/31/EG („richtlijn inzake elektronische handel”) - Rechterlijke bevelen aan genoemde beheerder - Richtlijn 2004/48/EG („richtlijn betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten”)
   2011/C 269/05
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie, Laboratoire Garnier & Cie, L’Oréal (UK) Limited

      Verwerende partijen: eBay International AG, eBay Europe SARL, eBay (UK) Limited, Stephan Potts, Tracy Ratchford, Marie Ormsby, James Clarke, Joanna Clarke, Glen Fox, Rukhsana Bi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van de artikelen 5, lid 1, sub a, en 7, leden 1 en 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1), van de artikelen 9, lid 1, sub a, en 13, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1), van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178, blz. 1), en van artikel 11 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45) — Begrip „in de handel gebracht” — Monsters van parfums en cosmetische middelen die bestemd zijn om kosteloos aan de consument te worden aangeboden — Begrip „gebruik” van een merk — Inschrijving door een handelaar van een teken dat gelijk is aan een merk bij een dienstverrichter die een internetzoekmachine exploiteert teneinde, na de invoering van dit teken als zoekterm, een automatische weergave op scherm te verkrijgen van de URL van zijn website die waren en diensten aanbiedt die gelijk zijn aan die waarop het merk betrekking heeft

      Dictum

               1)

               Wanneer waren die zich in een derde land bevinden, voorzien zijn van een merk dat in een lidstaat van de Unie is ingeschreven of van een gemeenschapsmerk en niet voorheen in de Europese Economische Ruimte, of in het geval van een gemeenschapsmerk niet voorheen in de Unie, in de handel zijn gebracht, door een marktdeelnemer worden verkocht met behulp van een elektronische marktplaats en zonder de toestemming van de houder van dat merk aan consumenten die zich op het door dat merk bestreken grondgebied bevinden, of voorwerp zijn van een verkoopaanbieding of reclame op een dergelijke plaats die bestemd is voor consumenten die zich op dit grondgebied bevinden, kan genoemde houder zich tegen deze verkoop, verkoopaanbieding of reclame verzetten krachtens het bepaalde in artikel 5 van richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten of artikel 9 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk. Het staat aan de nationale rechter om van geval tot geval te beoordelen of er relevante aanwijzingen zijn die de conclusie wettigen dat een verkoopaanbieding of een advertentie die getoond wordt op een elektronische marktplaats die vanaf het door het merk bestreken grondgebied toegankelijk is, bestemd is voor consumenten die zich daarop bevinden.

               2)

               De terbeschikkingstelling door een merkhouder aan zijn erkende distributeurs van artikelen die van dat merk zijn voorzien, die voor demonstratie aan de consument in de erkende verkooppunten zijn bestemd, alsook van eveneens van dat merk voorziene flacons waaruit kleine hoeveelheden kunnen worden gehaald die als gratis monsters aan de consument kunnen worden gegeven, vormt behoudens tegenbewijs geen in de handel brengen in de zin van richtlijn 89/104 en verordening nr. 40/94.

               3)

               De artikelen 5 van richtlijn 89/104 en 9 van verordening nr. 40/94 moeten aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk zich krachtens het daarbij aan hem verleende uitsluitende recht kan verzetten tegen de verdere verhandeling van waren zoals die in het hoofdgeding op grond dat de wederverkoper de buitenverpakking van die waren heeft verwijderd, wanneer dit uitpakken tot gevolg heeft dat wezenlijke informatie, zoals die betreffende de identiteit van de fabrikant of de persoon die voor het in de handel brengen ervan verantwoordelijk is, ontbreekt. Wanneer de verwijdering van de buitenverpakking er niet toe leidt dat deze informatie ontbreekt, kan de merkhouder zich er niettemin tegen verzetten dat een parfum of een cosmetisch product dat van zijn merk is voorzien verder wordt verhandeld in uitgepakte vorm, mits hij het bewijs levert dat de verwijdering van de verpakking afbreuk doet aan het imago van genoemd product en dus aan de reputatie van het merk.

               4)

               De artikelen 5, lid 1, sub a, van richtlijn 89/104 en 9, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 moeten aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk het recht heeft om de beheerder van een elektronische marktplaats te verbieden om met behulp van aan dat merk gelijke trefwoorden, die deze beheerder heeft gekozen in het kader van een dienst van vermelding op internet, reclame te maken voor de op die marktplaats verkochte producten van dat merk, wanneer die advertentie het de normaal geïnformeerde en redelijk oplettende internetgebruiker onmogelijk of moeilijk maakt om te weten of genoemde waren afkomstig zijn van de merkhouder of een economisch met hem verbonden onderneming, dan wel, integendeel, van een derde.

               5)

               De beheerder van een elektronische marktplaats maakt geen „gebruik” in de zin van de artikelen 5 van richtlijn 89/104 en 9 van verordening nr. 40/94 van aan merken gelijke of daarmee overeenstemmende tekens die voorkomen in verkoopaanbiedingen die op zijn site worden getoond.

               6)

               Artikel 14, lid 1, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake elektronische handel”), moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de beheerder van een elektronische marktplaats wanneer deze geen actieve rol heeft gehad waardoor hij kennis had van of controle had over de opgeslagen gegevens.
               Genoemde beheerder heeft een dergelijke rol wanneer hij bijstand verleent die onder meer bestaat in het optimaliseren van de wijze waarop de betrokken verkoopaanbiedingen worden getoond of het bevorderen daarvan.
               Wanneer de beheerder van de elektronische marktplaats geen actieve rol heeft gehad als bedoeld in de voorgaande alinea en zijn dienstverlening derhalve binnen de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, van richtlijn 2000/31 valt, kan hij zich in een zaak die tot een veroordeling tot het betalen van schadevergoeding kan leiden niet op de vrijstelling van aansprakelijkheid als bedoeld in die bepaling beroepen wanneer hij kennis heeft gehad van feiten of omstandigheden op grond waarvan een behoedzame marktdeelnemer de onwettigheid van de betrokken verkoopaanbiedingen had moeten vaststellen en hij, ingeval hij deze kennis had, niet prompt heeft gehandeld overeenkomstig lid 1, sub b, van genoemd artikel 14.

               7)

               Artikel 11, derde volzin, van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten moet aldus worden uitgelegd dat het van de lidstaten vereist dat zij ervoor zorgen dat de op het gebied van de intellectuele-eigendomsrechten bevoegde nationale rechterlijke instanties de beheerder van een elektronische marktplaats kunnen gelasten om maatregelen te treffen die niet alleen bijdragen tot het doen eindigen van de door de gebruikers van die marktplaats gepleegde inbreuken op die rechten, maar ook tot het voorkomen van nieuwe inbreuken van die aard. Deze bevelen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn en mogen geen belemmeringen voor legitiem handelsverkeer scheppen

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2000 in zaak T-213/99: L. Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Maatregelen en instructies van arbeidsdiscipline — Bezwarende handeling — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 134/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         5.5.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen en
                                                                          J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot nietigverklaring van,
                      van 14 december 2000                                enerzijds, het besluit van het Europees Parlement houdende
                                                                          afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het in kennisgeving
in zaak T-213/99: L. Verheyden tegen Commissie van de                     van vacature nr. 8503 bedoelde ambt van adjunct van het
                 Europese Gemeenschappen (1)                              hoofd van de Franse vertaalafdeling, en anderzijds, het besluit
                                                                          om W. in dat ambt aan te stellen, heeft het Gerecht (Eerste
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Maatregelen                   kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vi-
en instructies van arbeidsdiscipline — Bezwarende handeling               laras en N. Forwood, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
   — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)                 ministrateur, op 15 november 2000 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (2001/C 134/42)
                                                                          1)    Verklaart nietig de besluiten van het Europees Parlement
                                                                                houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar en aanstel-
                          (Procestaal: Frans)                                   ling van W. in het in kennisgeving van vacature nr. 8503
                                                                                bedoelde ambt van adjunct van het hoofd van de Franse
In zaak T-213/99, L. Verheyden, ambtenaar van de Commissie                      vertaalafdeling.
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Angera (Italië),
vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat te Brussel, do-              2)    Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen              (1) PB C 6 van 8.1.2000.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot,
enerzijds, nietigverklaring van de nota van het hoofd van de
eenheid „Logistiek” van het directoraat „Infrastuctuur Ispra”
van 10 november 1998 alsmede van het besluit van de
administratie van 16 november 1998 houdende weigering om
die nota in te trekken, en anderzijds, vergoeding van de morele
schade die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 14 december 2000                                    van 31 januari 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          in zaak T-331/99: Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld GmbH
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                             tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                          (Gemeenschapsmerk — Woord Giroform — Absolute wei-
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                              geringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94 — Beschrijvend karakter)
                                                                                (2001/C 134/44)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                         (Procestaal: Duits)
                     van 15 november 2000                                 In zaak T-331/99, Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld Gmbh,
                                                                          voorheen Stora Carbonless Paper GmbH, gevestigd te Bielefeld
 in zaak T-261/99: J. Dehon tegen Europees Parlement (1)                  (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Ulrich, advocaat te
                                                                          Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het
(Ambtenaren — Bevordering — Kennisgeving van vacature                     Office de brevets E. T. Freylinger, Route d’Arlon 234 tegen
      — Vergelijking van verdiensten — Gelijke kansen)                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                          tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: E. Joly, P. von
                          (2001/C 134/43)                                 Kapff en A. von Mühlendahl), betreffende een beroep tot
                                                                          vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep
                                                                          van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                          (Procestaal: Frans)                             (merken, tekeningen en modellen) van 8 september 1999
                                                                          (zaak R 175/1999-3), waarbij de inschrijving van het woord
In zaak T-261/99, J. Dehon, ambtenaar van het Europees                    Giroform als gemeenschapsmerk is geweigerd, heeft het Ge-
Parlement, wonende te Hagen (Luxemburg), vertegenwoordigd                 recht van eerste aanleg (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te              V. Tiili, kamerpresident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi,
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de                   rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 31 januari 2001
Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Avenue du Bois 13,                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-353/97)

text:
C 357/24               NL                  Publicatieblad van 'de Europese Gemeenschappen                                      22 . 11 . 97
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                           3 december 1992 betreffende de minimumvoorschrif
deert dat het den Hove behage :                                               ten ter verbetering van de bescherming van de veilig
                                                                              heid en de gezondheid van werknemers in de winnings
 1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                        industrieën in dagbouw of ondergronds ( 1 ), de krach
     door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                   tens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                niet is nagekomen;
     zijn voor het volgen van Richtlijn 94/28/EG van de
     Raad van 23 juni 1994 tot vaststelling van de beginse            2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
     len inzake de zoötechnische en genealogische voor
     schriften voor de invoer uit derde landen van dieren,
     alsmede van sperma, eicellen en embryo's en tot wijzi            Middelen en voornaamste argumenten
     ging van Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere
     fokrunderen ('), de krachtens artikel 13 van Richtlijn
     94/28/EG op hem rustende verplichtingen niet is nage             Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     komen;                                                            een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
                                                                       resultaat. Dit impliceert, dat de lidstaten gehouden zijn de
                                                                       in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
                                                                       casu is de omzettingstermijn op 3 december 1994 verstre
     procedure te verwijzen.
                                                                       ken, zonder dat Ierland de nodige maatregelen voor de
                                                                       omzetting van de in de conclusies van de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                     genoemde richtlijn had vastgesteld .
Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is               ( ) Richtlijn 92/ 104/EEG van de Raad van 3 december 1992
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                   betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is. Inge                bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werkne
volge artikel 5, eerste alinea , van het Verdrag treffen de                mers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke                    ( twaalfde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 ,
geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit                 van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB L 404 van 31 . 12 . 1992 ,
                                                                           blz . 10 ).
handelingen van de instellingen der Gemeenschap voort
vloeiende verplichtingen te verzekeren. Volgens artikel 13
van de richtlijn zijn de lidstaten verplicht, de nodige wette
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen
treden om vóór 1 juli 1995 aan de richtlijn te voldoen, en
de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen. Het
Groothertogdom Luxemburg heeft de Commissie nog                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
steeds niet in kennis gesteld van de maatregelen die zij ter                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
uitvoering van deze bepaling zou hebben getroffen .
                                                                                ( Zaak C-353/97 )
(') PB L 178 van 12 . 7. 1994, blz . 66 .                                                           ( 97/C 357/44 )
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                        ( Zaak C-352/97)                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
                           ( 97/C 357/43 )
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                    1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                     gen van Richtlijn 92/91 /EEG van de Raad van
Centre Wagner, Kirchberg .                                                   3 november 1992 betreffende minimumvoorschriften
                                                                             ter verbetering van de bescherming van de veiligheid
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            en de gezondheid van werknemers in de winningsindu
                                                                             strieën die delfstoffen winnen met behulp van borin
                                                                             gen ( ] ), de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                  verplichtingen niet is nagekomen;
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
     de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
     gen van Richtlijn 92/104/EEG van de Raad van                      2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 22 . 11 . 97               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 357/25
Middelen en voornaamste argumenten                                               e ) Richtlijn 95/ 10/EG van de Commissie van 7 april
                                                                                1995 tot vaststelling van de methode ter bereke
Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is                            ning van de energiewaarde van honden- en katten
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                              voeders met bijzonder voedingsdoel ( s ),
resultaat. Dit impliceert, dat de lidstaten gehouden zijn de
in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
casu is de omzettingstermijn op 3 november 1994 verstre                         en/of door deze niet ter kennis van de Commissie te
ken, zonder dat Ierland de nodige maatregelen voor de                            brengen, de krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/74/
omzetting van de in de conclusies van de Commissie                               EEG, artikel 13 van Richtlijn 94/28/EG, artikel 2 van
genoemde richtlijn had vastgesteld .                                             Richtlijn 94/39/EG, artikel 2 van Richtlijn 95/9/EG en
                                                                                artikel 3 van Richtlijn 95/10/EG, en het EG-Verdrag
(') Richtlijn 92/91 /EEG van de Raad van 3 november 1992                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
    betreffende minimumvoorschriften ter verbetering van de
    bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werkne
    mers in de winningsindustrieën die delfstoffen winnen met
    behulp van boringen (elfde bijzondere richtlijn in de zin van          2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten .
    artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB L 348 van
    28 . 11 . 1992 , blz . 9 ).
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag, is
                                                                           een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
Beroep, op 14 oktober 1997 ingesteld door Commissie                        resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is. Vol
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     gens artikel 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag, treffen
                             ( Zaak C-354/97)                              de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
                                                                           geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit
                                ( 97/C 357/45 )
                                                                           de handelingen van de instellingen der Gemeenschap
                                                                           voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. Ingevolge de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    bepalingen van de betrokken richtlijnen, dienden de lidsta
is op 14 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu                  ten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in wer
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       king te laten treden om zich naar de richtlijnen te voegen
vertegenwoordigd door A. X. Lewis, lid van haar juridi                    vóór 30 juni 1995 , respectievelijk 1 juli 1995 , en dienden
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende                   zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen .
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                       De Franse Republiek heeft de Commissie nog steeds niet
Kirchberg.                                                                 in kennis gesteld van de ter omzetting van de betrokken
                                                                           richtlijnen vastgestelde bepalingen van nationaal recht.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage :                                            (')  PB  L 237 van 22 . 9 . 1993 , blz . 23 .
                                                                           (2)  PB  L 178 van 12 . 7. 1994, blz. 66 .
                                                                           (3)  PB  L 207 van 10 . 8 . 1994, blz. 20 .
1 . te verklaren dat de Franse Republiek, door niet binnen
                                                                           (4 ) PB  L 91 van 22 . 4 . 1995 , blz. 35 .
     de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuurs                 (■') PB  L 91 van 22 . 4 . 1995 , blz . 39 .
     rechtelijke bepalingen, daaronder begrepen eventuele
     sancties, vast te stellen om te voldoen aan:
     a ) Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september
          1993 betreffende diervoeders met bijzonder voe
          dingsdoel H ,
     b ) Richtlijn 94/28/EG van de Raad van 23 juni 1994                                  Doorhaling van zaak C-198/96 ( 1 )
          tot vaststelling van de beginselen inzake de zoö
                                                                                ( 97/C 357/46 )
          technische en genealogische voorschriften voor de
          invoer uit derde landen van dieren, alsmede van
          sperma, eicellen en embryo's en tot wijziging van
          Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
          fokrunderen (2 ),                                                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                           1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-198/
     c ) Richtlijn 94/39/EG van de Commissie van 25 juli                   96 : Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
          1994 tot vaststelling van de lijst van bestemmingen              Franse Republiek.
          voor diervoeders met bijzonder voedingsdoel ( 3 ),
     d) Richtlijn 95/9/EG van de Commissie van 7 april                     (') PB C 247 van 24 . 8 . 1996 .
          1995 houdende wijziging van Richtlijn 94/39/EG
          tot vaststelling van de lijst van bestemmingen voor
          diervoeders met bijzonder voedingsdoel (4 ),


title: Zaak C-55/01: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 23 november 2000 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbeschwerde-procedure van Rado Uhren AG

text:
C 150/8                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.5.2001
1)    Door aan in een andere lidstaat dan de Franse Republiek            Verzoek van het Bundesgerichtshof van 23 november
      gevestigde belastingplichtigen die hoofdaannemer zijn in een       2000 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbe-
      overeenkomst inzake een complexe dienst op het gebied van               schwerde-procedure van Winward Industries Inc.
      afvalverwijdering, teruggaaf van de aan de Franse Staat betaalde
      belasting over de toegevoegde waarde te weigeren wanneer                                      (Zaak C-54/01)
      die belastingplichtigen een deel van de onder een dergelijke
      overeenkomst vallende werkzaamheden aan een in Frankrijk
      gevestigde onderaannemer hebben uitbesteed, is de Franse                                     (2001/C 150/15)
      Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten
      krachtens de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad           Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 23 november
      van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de             2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling         8 februari 2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van
      voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde      Winward Industries Inc., het Hof van Justitie van de Europese
      aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, in      Gemeenschappen de navolgende prejudiciële vragen gesteld
      het bijzonder artikel 2 daarvan.                                   over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de
                                                                         Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
2)    Het beroep wordt verworpen voor het overige.
                                                                         1988 (1) betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
3)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.                   lidstaten (PB L 40, blz. 1):
                                                                         1.    Moet het onderscheidend vermogen in de zin van ar-
(1) PB C 55 van 20.2.1998.                                                     tikel 3, lid 1, sub b, van voormelde richtlijn voor
                                                                               driedimensionale merken die bestaan uit de vorm van de
                                                                               waar, volgens strengere criteria worden beoordeeld dan
                                                                               voor andere soorten merken?
                                                                         2.    Heeft artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn bij de
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 23 november                              beoordeling van driedimensionale merken die bestaan uit
2000 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbe-                            de vorm van de waar, een eigen rol te vervullen naast
               schwerde-procedure van Linde AG                                 artikel 3, lid 1, sub e? Zo ja, dient dan bij de beoordeling
                                                                               van artikel 3, lid 1, sub c, of sub e, rekening te worden
                           (Zaak C-53/01)                                      gehouden met het belang van de markt bij de vrije
                                                                               beschikbaarheid van de productvorm, zodat inschrijving
                          (2001/C 150/14)                                      van dergelijke merken in elk geval in beginsel uitgesloten
                                                                               is en over het algemeen slechts mogelijk is voor merken
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 23 november                    die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3,
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                        eerste zin, van de richtlijn?
8 februari 2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van Linde
AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
navolgende prejudiciële vragen gesteld over de uitlegging van            (1) PB L 40, 1989, blz. 1.
artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG
van de Raad van 21 december 1988 (1) betreffende de aanpas-
sing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1):
1.    Moet het onderscheidend vermogen in de zin van ar-
      tikel 3, lid 1, sub b, van voormelde richtlijn voor
      driedimensionale merken die bestaan uit de vorm van de
      waar, volgens strengere criteria worden beoordeeld dan             Verzoek van het Bundesgerichtshof van 23 november
      voor andere soorten merken?                                        2000 om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbe-
                                                                                schwerde-procedure van Rado Uhren AG
2.    Heeft artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn bij de
      beoordeling van driedimensionale merken die bestaan uit
      de vorm van de waar, een eigen rol te vervullen naast                                         (Zaak C-55/01)
      artikel 3, lid 1, sub e? Zo ja, dient dan bij de beoordeling
      van artikel 3, lid 1, sub c, of sub e, rekening te worden                                    (2001/C 150/16)
      gehouden met het belang van de markt bij de vrije
      beschikbaarheid van de productvorm, zodat inschrijving
                                                                         Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 23 november
      van dergelijke merken in elk geval in beginsel uitgesloten
                                                                         2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      is en over het algemeen slechts mogelijk is voor merken
                                                                         8 februari 2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van
      die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3,
                                                                         Rado Uhren AG, het Hof van Justitie van de Europese
      eerste zin, van de richtlijn?
                                                                         Gemeenschappen de navolgende prejudiciële vragen gesteld
                                                                         over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de
(1) PB L 40, 1989, blz. 1.                                               Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
                                                                         1988 (1) betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
                                                                         lidstaten (PB L 40, blz. 1):
 ---pagebreak--- 19.5.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 150/9
1.    Moet het onderscheidend vermogen in de zin van ar-                Hogere voorziening, op 19 februari 2001 ingesteld door
      tikel 3, lid 1, sub b, van voormelde richtlijn voor               Chronopost SA tegen het arrest, op 14 december 2000 in
      driedimensionale merken die bestaan uit de vorm van de            zaak T-613/97 tussen Union française de l’Express (UFEX),
      waar, volgens strengere criteria worden beoordeeld dan            DHL International, Federal Express International (France)
      voor andere soorten merken?                                       en CRIE en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, ondersteund door Franse Republiek, Chronopost en
2.    Heeft artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn bij de            La Poste, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
      beoordeling van driedimensionale merken die bestaan uit           van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer —
      de vorm van de waar, een eigen rol te vervullen naast                                        uitgebreid)
      artikel 3, lid 1, sub e? Zo ja, dient dan bij de beoordeling
      van artikel 3, lid 1, sub c, of sub e, rekening te worden                                (Zaak C-83/01 P)
      gehouden met het belang van de markt bij de vrije
      beschikbaarheid van de productvorm, zodat inschrijving
      van dergelijke merken in elk geval in beginsel uitgesloten                                (2001/C 150/18)
      is en over het algemeen slechts mogelijk is voor merken
      die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3, lid 3,
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      eerste zin, van de richtlijn?
                                                                        op 19 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                        Chronopost SA, vertegenwoordigd door V. Bouaziz Torron
                                                                        en D. Berlin, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
(1) PB L 40, 1989, blz. 1.                                              Luxemburg, tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak
                                                                        T-613/97 tussen Union française de l’Express (UFEX), DHL
                                                                        International, Federal Express International (France) en CRIE
                                                                        en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                                                                        door Franse Republiek, Chronopost en La Poste, gewezen door
                                                                        het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (Vierde kamer — uitgebreid).
                                                                        Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Athinon
van 26 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het               —    het arrest van het Gerecht van 14 december 2000 te
geding tussen de tijdelijke vereniging Makedoniko Metro                      vernietigen voorzover daarin artikel 1 van beschikking
                          en Griekse Staat                                   98/365/EG is nietigverklaard op grond dat de Commissie
                                                                             had moeten onderzoeken of La Poste, door haar voorbe-
                                                                             houden rechten, haar diensten aan haar dochteronder-
                           (Zaak C-57/01)                                    neming in rekening had kunnen brengen op basis van
                                                                             lagere kosten dan een particuliere ondernemer, die niet
                          (2001/C 150/17)                                    over voorbehouden rechten beschikt, zou hebben moeten
                                                                             dragen;
Het Trimeles Dioikitiko Protodikeio Athinon heeft bij beschik-
                                                                        —    primair: te verklaren dat er geen termen aanwezig zijn
king van 26 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                             voor verwijzing en het geschil definitief te beslechten
van Justitie op 9 december 2001, in het geding tussen de
                                                                             krachtens artikel 54, eerste alinea, van het Statuut van het
tijdelijke vereniging Makedoniko Metro en Griekse Staat, het
                                                                             Hof;
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        —    in die omstandigheden, en aangezien het Gerecht alle
                                                                             overige door UFEX aangevoerde middelen tot nietigver-
„Moet de wijziging in de samenstelling van een tijdelijke                    klaring heeft verworpen, te verklaren dat het beroep van
vereniging die aan aanbestedingen voor openbare werken                       UFEX tegen beschikking 98/365/EG ongegrond was;
deelneemt — welke wijziging plaatsvindt na de indiening van
de inschrijvingen en de keuze van de tijdelijke vereniging als          —    te verklaren dat UFEX en haar leden hun eigen kosten
voorlopig begunstigde, en door de aanbestedende autoriteit                   zullen dragen, aangezien luidens artikel 69, lid 2, van het
stilzwijgend wordt aanvaard — aldus worden uitgelegd, dat zij                Reglement voor de procesvoering de in het ongelijk
ertoe leidt dat die tijdelijke vereniging haar recht verliest om             gestelde partij in de kosten wordt verwezen en de
aan de aanbesteding deel te nemen en, bij uitbreiding, ook                   door UFEX bij het Gerecht ingediende vordering tot
haar recht of haar belang, met de overeenkomst tot uitvoering                nietigverklaring moet worden afgewezen, zodat UFEX en
van het werk te worden belast? Is een dergelijke uitlegging in               haar leden moeten worden geacht in het ongelijk te zijn
overeenstemming met de letter en de geest van de richtlijnen                 gesteld;
93/37/EEG en 89/665/EEG?”
                                                                        —    of, subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen en
                                                                             UFEX en haar leden te verwijzen in de door Chronopost
                                                                             voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 januari 2005 in zaak C-145/02 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Land Nordrhein-Westfalen tegen Denkavit Futtermittel GmbH (Vrij verkeer van goederen — Richtlijn 70/524/EEG — Artikelen 28 EG en 30 EG — Additieven — Harmonisatie van nationale bepalingen op punt van gehalte aan vitamine D in diervoeders — Regelgeving van lidstaat die invoer verbiedt van rechtmatig in andere lidstaat vervaardigde diervoeders, waarvan gehalte aan vitamine D3 in deze eerste lidstaat toegestane gehalte overschrijdt)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 13 januari 2005
   in zaak C-145/02 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Land Nordrhein-Westfalen tegen Denkavit Futtermittel GmbH (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Richtlijn 70/524/EEG - Artikelen 28 EG en 30 EG - Additieven - Harmonisatie van nationale bepalingen op punt van gehalte aan vitamine D in diervoeders - Regelgeving van lidstaat die invoer verbiedt van rechtmatig in andere lidstaat vervaardigde diervoeders, waarvan gehalte aan vitamine D3 in deze eerste lidstaat toegestane gehalte overschrijdt)
   (2005/C 57/04)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-145/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) bij beslissing van 31 januari 2002, ingekomen bij het Hof op 18 april 2002, in de procedure: Land Nordrhein-Westfalen tegen Denkavit Futtermittel GmbH, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 12 en 19 van richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding, zoals gewijzigd bij richtlijn 84/587/EEG van de Raad van 29 november 1984, moeten, in onderlinge samenhang gelezen, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een maatregel waarbij een lidstaat het op zijn grondgebied in de handel brengen van een overeenkomstig artikel 12, lid 1, van genoemde richtlijn rechtmatig in een andere lidstaat vervaardigd aanvullend diervoeder verbiedt wegens het gehalte aan vitamine D ervan.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak C-263/03: Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
23.8.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 200/15
„Moeten verordening (EEG) nr. 3950/92 (1) van 28 december              werking als een kwantitatieve invoerbeperking, omdat de admi-
1992 (in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 9, sub g, daarvan) en      nistratie een buitensporige beoordelingsvrijheid heeft en niet
verordening (EEG) nr. 536/93 (2) van 9 maart 1993 (in het              verplicht is om binnen een korte en welbepaalde termijn
bijzonder de artikelen 1, 2 en 3 daarvan) aldus worden uitge-          uitspraak te doen. Inzake parallelinvoer van geneesmiddelen,
legd dat wanneer hoeveelheden melk zonder eigendomsover-               gaat deze belemmering veel verder dan wat nodig is ter
dracht door de producent ter uitvoering van een aannemings-            bescherming van de volksgezondheid.
overeenkomst worden geleverd aan derden, die de geprodu-
ceerde melk in ruil voor betaling van deze dienst bewerken en
tot kaas, boter en wei verwerken, in dat geval met het oog op
de vaststelling van de melkquota en de inhouding van de extra
heffing sprake is van „levering” dan wel van „rechtstreekse
verkoop”?”
(1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
(2) PB L 57 van 10.3.1993, blz. 12.                                         Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-264/03)
                                                                                (2003/C 200/27)
Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                    op 17 juni 2003 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
                                                                       door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                          (Zaak C-263/03)                              genwoordigd door B. Stromsky, Klaus Wiedner en F. Simonetti
                                                                       als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (2003/C 200/26)
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door in artikel 4
op 17 juni 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                             van de wet van 12 juli 1985 te bepalen dat de taak van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                             opdrachtgever enkel kan worden gedelegeerd aan limitatief
digd door B. Stromsky als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                             opgesomde rechtspersonen naar Frans recht, de krachtens
hebbende te Luxemburg.
                                                                             richtlijn 92/50/EEG (1), meer in het bijzonder de
                                                                             artikelen 8 en 9 ervan, alsmede artikel 49 EG-Verdrag op
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                      haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
dat het den Hove behage:
                                                                       2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
1.    vast te stellen dat, voorzover de geldende Franse regeling
      voor de invoer uit andere lidstaten van de Europese
      Gemeenschap van geneesmiddelen die identiek zijn aan
      geneesmiddelen die in Frankrijk reeds zijn toegelaten
      (parallelinvoer), buitensporige voorwaarden stelt, in het        Middelen en voornaamste argumenten
      bijzonder gelet op de discretionaire bevoegdheid van de
      administratie en het ontbreken van een termijn waar-             De omstandigheid dat de taak van opdrachtgever enkel kan
      binnen deze uitspraak moet doen, de Franse Republiek             worden gedelegeerd aan bepaalde rechtspersonen naar Frans
      de krachtens artikel 28 van het Verdrag tot oprichting van       recht, vormt een schending van richtlijn 92/50/EEG en een
      de Europese Gemeenschap op haar rustende verplich-               belemmering van het in artikel 49 van het Verdrag neergelegde
      tingen niet is nagekomen;                                        beginsel van vrij verkeer van diensten, welke niet is gerecht-
                                                                       vaardigd door de in artikel 45 van het Verdrag bedoelde
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                   afwijking.
                                                                       Het delegeren van de taak van opdrachtgever is immers een
                                                                       overheidsopdracht voor dienstverlening in de zin van artikel 1,
                                                                       sub a, van richtlijn 92/50/EEG. Bovendien vallen de gedele-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       geerde opdrachten onder categorie 12 van bijlage I A, met
                                                                       uitzondering van de volmachten die uitsluitend of hoofdzake-
De gelaakte toestand is voornamelijk een gevolg van het feit           lijk betrekking hebben op taken van vertegenwoordiging, zodat
dat er geen specifieke procedure bestaat voor de toelating van         de Franse regeling artikel 8 van de richtlijn schendt. De
parallelinvoer van geneesmiddelen op Frans grondgebied. De             volmachten die uitsluitend of hoofdzakelijk betrekking hebben
algemene procedure van voorafgaande machtiging voor de                 op taken van vertegenwoordiging, vallen onder bijlage I B bij
invoer van geneesmiddelen, die derhalve van toepassing is,             de richtlijn, zodat de Franse regeling evenmin artikel 9 van de
belemmert de invoer en vormt een maatregel van gelijke                 richtlijn in acht neemt.


title: Zaak C-470/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Konstantinos Xydias kai Sia OE/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Konstantinos Xydias kai Sia OE/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-470/06)
   (2007/C 20/05)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Konstantinos Xydias kai Sia OE

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2002 in zaak T-39/01: Kabushiki Kaisha Fernandes tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder woordmerk HIWATT — Aanvraag tot inschrĳving van woordmerk HIWATT als gemeenschapsmerk — Bewĳs van normaal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 en regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95")

text:
C 44/26                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.2.2003
vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten,                   (gemachtigde: S. Laitinen), tussenkomende partij voor het
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                 Gerecht, Richard John Harrison, wonende te Doncaster, South
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   Yorkshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door
C. Berardis-Kayser en D. Waelbroeck), betreffende een beroep              M. Edenborough, barrister, en S. Pilling, solicitor, betreffende
tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-           een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep
sie om verzoeker niet aan te stellen tot hoofd van eenheid 3              van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
„Handel en andere diensten” van directoraat D „Diensten” van              (merken, tekeningen en modellen) van 4 december 2000 (zaak
directoraat-generaal „Concurrentie” (COM/001/00) en van het               R 116/2000-1), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
besluit om een andere kandidaat in die functie aan te stellen,            als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi,
en anderzijds, schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde                 rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 12 december
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts         2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
en J. Azizi, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
ministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen                      1)     Verwerpt het beroep.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
1)     Verklaart nietig de besluiten van de Commissie van 4 maart
       2000 houdende aanstelling van mevrouw Evans tot hoofd van
       eenheid 3 „Handel en andere diensten” van directoraat D            (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.
       „Diensten” van directoraat-generaal „Concurrentie” en afwijzing
       van verzoekers sollicitatie naar die functie.
2)     Veroordeelt de Commissie tot betaling van 2 500 euro aan
       verzoeker.
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
4)     Verwijst de Commissie in de kosten.                                                       van 28 november 2002
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.                                               in zaak T-40/01: Scan Office Design SA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          („Overheidsopdrachten — Levering van kantoormeubilair
                                                                                — Beroep tot schadevergoeding”)
                                                                                (2003/C 44/49)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      van 12 december 2002
in zaak T-39/01: Kabushiki Kaisha Fernandes tegen Bureau                  In zaak T-40/01, Scan Office Design SA, gevestigd te Brussel
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                        (België), vertegenwoordigd door B. Mertens en C. Steyaert,
               tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                         advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen (gemachtigden: L. Parpala en D. Martin), betreffende een
                                                                          vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder woo-
                                                                          hebben geleden ten gevolge van het besluit van de Commissie
rdmerk HIWATT — Aanvraag tot inschrijving van woord-
                                                                          de opdracht voor levering van kantoormeubilair waarop
merk HIWATT als gemeenschapsmerk — Bewijs van nor-
                                                                          aanbesteding nr. 96/31/IX/.C1 betrekking had, aan een derde
maal gebruik van ouder merk — Artikel 43, leden 2 en 3,
                                                                          te gunnen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
van verordening (EG) nr. 40/94 en regel 22 van verordening
                                                                          volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,
                         (EG) nr. 2868/95”)
                                                                          rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 28 no-
                                                                          vember 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                            (2003/C 44/48)                                volgt:
                           (Procestaal: Engels)                           1)     Verwerpt het beroep.
                                                                          2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
In zaak T-39/01, Kabushiki Kaisha Fernandes, gevestigd te
Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door R. Hacon, N. Phillips                (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.
en I. Wood, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen
de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)


title: Zaak T-276/01: Beroep, op 26 oktober 2001 ingesteld door M. Garroni tegen Europees Parlement

text:
5.1.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 3/47
Middelen en voornaamste argumenten                                     Parlement ingesteld door M. Garroni, wonende te Rome,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat.
Verzoekster is een freelancetolk die sedert 1986 regelmatig
voor het Europees Parlement heeft gewerkt. Zij heeft tevens            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
regelmatig als zodanig voor de Commissie gewerkt. In de
maand dat zij 65 jaar werd, kreeg zij te horen dat de Commissie        —    nietig te verklaren het interinstitutionele besluit van de
een besluit op grond van de integrale toepassing van artikel 78             Europese Unie, zoals genoemd in de brief van G. Macario
van de Regeling andere personeelsleden (RAA) had genomen                    van 24 januari 2001, waardoor het Europees Parlement
om niet langer freelancetolken ouder dan 65 jaar aan te stellen.            door toepassing van artikel 78 van de Regeling andere
In december 2000 vernam verzoekster via via dat het Europees                personeelsleden (RAA) niet langer freelancetolken zoals
Parlement zich genoodzaakt zag dit besluit uit te voeren met                verzoekster in dienst kan houden of nemen die ouder zijn
ingang van 1 april 2001.                                                    dan 65 jaar;
                                                                       —    voorzover noodzakelijk nietig te verklaren het besluit van
Verzoekster heeft onder meer een klacht ingediend tegen het                 de voorzitter van het Europees Parlement vervat in de
memorandum waarbij zij van het interinstitutionele besluit                  brief van 20 juli 2001 waarin verzoeksters klacht is
om niet langer freelancetolken ouder dan 65 jaar aan te stellen,            afgewezen;
in kennis werd gesteld. Deze klacht is door de voorzitter van
het Europees Parlement afgewezen.
                                                                       —    bijgevolg verzoeksters recht te erkennen om ook na het
                                                                            passeren van de leeftijdsgrens van 65 jaar haar diensten
                                                                            ten behoeve van het Europees Parlement — of enige
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat artikel 78
                                                                            andere instelling — te blijven verlenen;
RAA niet de basis kan vormen van een regel waarbij de
leeftijdsgrens van freelancetolken op 65 jaar wordt gesteld.
Deze bepaling vormt een uitzondering op het Statuut en                 —    verzoekster vergoeding toe te kennen van de aan haar
verwijst naar een overeenkomst tussen het Europees Parlement,               berokkende immmateriële en materiële schade, die voor-
de Raad van Europa en de Vergadering van de Westeuropese                    lopig op 1 euro wordt geraamd;
Unie. Artikel 78 RAA heeft uitdrukkelijk noch stilzwijgend het
oog op artikel 74 RAA, waarin wordt bepaald wanneer de                 —    verweerder in de kosten van het geding te verwijzen.
overeenkomst van een hulpfunctionaris eindigt; freelancetol-
ken hebben echter geen overeenkomst in de zin van artikel 74
RAA.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster verder
schending van het discriminatieverbod, van het verbod van              De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
terugwerkende kracht, van het vertrouwensbeginsel, van het             in zaak T-275/01 (Alvarez Moreno/Parlement).
beginsel van goed bestuur en van het rechtszekerheidsbeginsel.
Naast haar vordering tot nietigverklaring vordert zij ook
vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij
haars inziens heeft geleden.
                                                                       Beroep, op 26 oktober 2001 ingesteld door R. Stevens
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 26 oktober 2001 ingesteld door M. Garroni                                          (Zaak T-277/01)
                  tegen Europees Parlement
                                                                                (2002/C 3/82)
                       (Zaak T-276/01)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (2002/C 3/81)
                        (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 26 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door R. Stevens,
                                                                       wonende te Bertem (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
schappen is op 26 oktober 2001 beroep tegen het Europees               burg.


title: Zaak C-472/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Panasonic Italia SpA, Panasonic Marketing Europe GmbH, Scerni Logistics S.r.l./Agenzia delle Dogane di Milano (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Posten 8471 en 8528 — Plasmaschermen — Functie als computerscherm — Mogelijke functie als televisiescherm na aanbrengen van videokaart)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/5

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Panasonic Italia SpA, Panasonic Marketing Europe GmbH, Scerni Logistics S.r.l./Agenzia delle Dogane di Milano
   (Zaak C-472/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Posten 8471 en 8528 - Plasmaschermen - Functie als computerscherm - Mogelijke functie als televisiescherm na aanbrengen van videokaart))
   2014/C 315/07
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Panasonic Italia SpA, Panasonic Marketing Europe GmbH, Scerni Logistics S.r.l.

      Verwerende partij: Agenzia delle Dogane di Milano

      Dictum

               1)

               Voor tariefindeling in de gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de achtereenvolgende versies van verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000, verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001, verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 en verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, van schermen met de objectieve kenmerken in het hoofdgeding dient rekening te worden gehouden met de inherente bestemming ervan, die bestaat in de weergave enerzijds van uit een automatische gegevensverwerkende machine afkomstige gegevens en anderzijds van samengestelde videosignalen. Dergelijke schermen moeten worden ingedeeld onder postonderverdeling 8471 60 90 van de gecombineerde nomenclatuur, indien zij uitsluitend of hoofdzakelijk worden gebruikt in een automatisch gegevensverwerkend systeem in de zin van aantekening 5, B, sub a, op hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur of onder postonderverdeling 8528 21 90 van deze nomenclatuur, wanneer zulks niet het geval is, hetgeen de verwijzende rechter dient vast te stellen op basis van de objectieve kenmerken van de schermen in het hoofdgeding en met name van die welke zijn vermeld in de toelichtingen op post 8471 van het geharmoniseerd systeem, dat is ingesteld bij het op 14 juni 1983 gesloten Internationaal Verdrag van Brussel betreffende het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen met zijn wijzigingsprotocol van 24 juni 1986, in het bijzonder in de punten 1 tot en met 5 van het deel van hoofdstuk I, D, van dit geharmoniseerd systeem betreffende beeldschermeenheden van automatische gegevensverwerkende machines.

               2)

               Verordening (EG) nr. 754/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur kan niet met terugwerkende kracht worden toegepast.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
5.5.2000          NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             C 126/3
                                                              III
                                                       (Bekendmakingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                             AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                       (2000/C 126/03)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
         Gemeenschappen C 126 A van 5.5.2000 het volgend algemeen vergelijkend onderzoek:
         Spaanse uitgave:
         CJ/LA/1 (Spaanstalige tolken)
         Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
         Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
         De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 29.6.2000.


title: Zaak C-443/05 P: Hogere voorziening, op  14 december 2005  ingesteld door Common Market Fertilizers SA (CMF) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer, uitgebreid) van  27 september 2005  in de gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03, Common Market Fertilizers SA (CMF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/26

         Hogere voorziening, op 14 december 2005 ingesteld door Common Market Fertilizers SA (CMF) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer, uitgebreid) van 27 september 2005 in de gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03, Common Market Fertilizers SA (CMF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-443/05 P)
   (2006/C 36/52)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 14 december 2005 hogere voorziening ingesteld door Common Market Fertilizers SA (CMF), vertegenwoordigd door A. Sutton en N. Flandin, avocats, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer, uitgebreid) van 27 september 2005 in de gevoegde zaken T-134/03 en T-135/03, Common Market Fertilizers SA (CMF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               het bestreden arrest geheel te vernietigen;

               —

               het door rekwirante in eerste aanleg gevorderde in zijn geheel toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep tot vernietiging voert verzoeker aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bestaande in de volgende vier punten:

               —

               een onvolledige weergave van het rechtskader, met als gevolg een onjuiste uitlegging van verordening nr. 3319/94 (1) voor wat betreft de voorwaarden voor het heffen van een specifiek recht en een onjuiste rechtsopvatting aangaande het karakter van het geraadpleegde comité;

               —

               een onvolledige weergave van de feiten, met als gevolg een vertekend beeld hiervan en een onjuiste toepassing van verordening nr. 3319/94 voor wat betreft het bestaan van een situatie van niet-rechtstreekse facturering;

               —

               een onjuiste rechtsopvatting aangaande de schending van wezenlijke vormvoorschriften en meer bepaald aangaande het rechtskarakter van het geraadpleegde comité; en

               —

               een onjuiste rechtsopvatting aangaande de voorwaarden voor toepassing van artikel 239 van het communautair douanewetboek (2), en meer bepaald aangaande de toepassing van de voorwaarde van het ontbreken van kennelijke nalatigheid.

      (1)  Verordening (EG) nr. 3319/94 van de Raad van 22 december 1994 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Bulgarije en Polen, uitgevoerd door firma's die niet vrijgesteld zijn van het anti-dumpingrecht, en tot definitieve inning van het voorlopige recht (PB L 350, blz. 20).

      (2)  Verordening EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-321/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 2 juli 2012 — F. van der Helder & D. Farrington tegen College voor zorgverzekeringen (Cvz)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 2 juli 2012 — F. van der Helder & D. Farrington tegen College voor zorgverzekeringen (Cvz)
   (Zaak C-321/12)
   2012/C 287/39
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers:

               F. van der Helder,

               D. Farrington

         Verweerder: College voor zorgverzekeringen (Cvz)

      Prejudiciële vragen

   Wordt met de wettelijke regeling waaraan de rechthebbende het langst onderworpen is geweest, in artikel 28, tweede lid, onder b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1), gedoeld op de wettelijke regeling inzake prestaties bij ziekte en moederschap, de wettelijke regeling inzake uitkeringen bij ouderdom of alle wettelijke regelingen betreffende de takken van sociale zekerheid genoemd in artikel 4 van die verordening die op grond van titel II van de verordening van toepassing zijn geweest?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).