title: Zaak C-3/03 P: Hogere voorziening, op 7 januari 2003 ingesteld door Matratzen Concord GmbH, voorheen Matratzen Concord AG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 23 oktober 2002 in zaak T-6/01, Matratzen Concord GmbH, voorheen Matratzen Concord AG, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
22.3.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 70/3
5.    Is dit eveneens zo wanneer kan worden gerekend op               Middelen en voornaamste argumenten
      een invrijheidstelling binnen een afzienbare en redelijke
      termijn, doch daaraanvolgend een ontwenningskuur                —      Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening
      moet worden gevolgd en pas na het behalen van een                      nr. 40/94: het aangevraagde merk „MATRATZEN markt
      hoger diploma werk kan worden aangenomen?                              CONCORD”, bestaande uit een beeldelement en drie
                                                                             woorden, en het oppositiemerk „Matratzen” stemmen
6.    Moet artikel 14 ARB 1/80 aldus worden uitgelegd dat                    niet overeen, maar zijn volledig verschillend. Het Gerecht
      in een gerechtelijke procedure rekening moet worden                    heeft zijn beoordeling niet gebaseerd op de door de
      gehouden met een sinds de laatste administratieve beslis-              merken opgeroepen totaalindruk en is dus voorbijgegaan
      sing ten gunste van de betrokkene ingetreden wijziging                 aan het grondbeginsel van het arrest van het Hof van
      waardoor een beroep op een beperking in de zin van                     Justitie in de zaak C-251/95 (Sabel). De vaststelling, dat
      artikel 14 ARB 1/80 ontoelaatbaar wordt?                               alleen het woord „MATRATZEN” een stempel drukt op
                                                                             het aangevraagde merk, is in strijd met de beginselen van
                                                                             de logica en de ervaringsregels.
                                                                      —      Schending van het beginsel van het vrije verkeer van
                                                                             goederen (art. 28 en 30 EG): de op het oudere merk
                                                                             gebaseerde oppositie maakt misbruik van een formele
                                                                             rechtspositie uit. Dit werd door het Gerecht onvoldoende
Hogere voorziening, op 7 januari 2003 ingesteld door                         in aanmerking genomen.
Matratzen Concord GmbH, voorheen Matratzen Concord
AG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van                     (1 ) PB 2003, C 19.
23 oktober 2002 in zaak T-6/01, Matratzen Concord
GmbH, voorheen Matratzen Concord AG, tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                   tekeningen en modellen)
                         (Zaak C-3/03 P)
                                                                      Hogere voorziening, op 13 januari 2003 ingesteld door
                         (2003/C 70/06)
                                                                      de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                      Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 ok-
                                                                      tober 2002 in zaak T-5/02, Tetra Laval BV tegen Commis-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
7 januari 2003 hogere voorziening ingesteld door Matratzen
Concord GmbH, vertegenwoordigd door W.-W. Wodrich,
Rechtsanwalt, Huyssenallee 58-64, D-45128 Essen, domicilie                                      (Zaak C-12/03 P)
gekozen hebbende te Luxemburg, bijgestaan door Zenz,
Helber, Hosbach & Partner, Patentanwälte, Huyssenallee 58-
64, D-45128 Essen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste                                   (2003/C 70/07)
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van
23 oktober 2002 in zaak T-6/01, Matratzen Concord GmbH,
voorheen Matratzen Concord AG, tegen Bureau voor harmoni-
satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en mo-              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
dellen).                                                              op 13 januari 2003 hogere voorziening ingesteld door de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door M. Petite, A. Whelan en P. Hellström als gemachtig-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het
                                                                      arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 ok-         Gemeenschappen (Eerste kamer) van 25 oktober 2002 in zaak
      tober 2002 in zaak T-6/01 te vernietigen ( 1);                  T-5/02 (1), Tetra Laval BV tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
—     de oppositie van de andere partij in de procedure voor
      de kamer van beroep van 21 april 1998 (BHIM —
      zaaknr. B 32 500) af te wijzen;                                 Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het BHIM en de andere partij in de procedure voor de            —      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
      kamer van beroep te verwijzen in de kosten van de                      Europese Gemeenschappen van 25 oktober 2002 in zaak
      procedure voor de oppositieafdeling en voor de kamer                   T-5/02, Tetra Laval BV tegen Commissie, te vernietigen;
      van beroep van het BHIM, alsmede in de kosten van
      de procedure voor het Gerecht en van deze hogere                —      Tetra Laval BV te verwijzen in de kosten van de Com-
      voorziening.                                                           missie.


title: Zaak C-164/02: Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door het Koninkrĳk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.6.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 156/9
Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door het Koninkrijk                         opvattingen aangaande de toekomstige ontwikkelingen
der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese                          op het gebied van havens. Hiermee heeft de Commissie
                       Gemeenschappen                                       een gerechtvaardigd vertrouwen gewekt.
                        (Zaak C-164/02)                              (1) hoewel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt op grond
                                                                         van artikel 87 EG, lid 3, sub c, onder verwijzing naar punt 38 van
                                                                         de Kaderregeling inzake staatssteun voor het milieu (PB 2001,
                        (2002/C 156/16)                                  C 37, blz. 3).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 mei 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
den, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster, als gemachtigde.
                                                                     Verzoek van het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer
                                                                     do Sal van 26 april 2002 om een prejudiciële beslissing in
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                       het geding tussen Daniel Fernando Messejana Viegas en
                                                                     Companhia de Seguros Zurich, SA, en Mitsubishi Motors
                                                                     de Portugal, SA — Interveniënte: CGU International
1.   Nietig te verklaren het Besluit van de Commissie van                     Insurance plc — Agência Geral em Portugal
     15 februari 2002, kenmerk SG (2002) D/228533, betref-
     fende Steunmaatregel nr. N 812/2001 (hierna: het Besluit,
     bijlage 1), voor zover de Commissie in deze beschikking                                   (Zaak C-166/02)
     de bijdragen aan havenautoriteiten verleend op grond
     van de Stimuleringsregeling verwerking baggerspecie aan-                                  (2002/C 156/17)
     merkt als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG (1).
2.   De Commissie te veroordelen in de kosten.
                                                                     Het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal heeft bij
                                                                     beschikking van 26 april 2002, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 2 mei 2002, in het geding tussen Daniel
                                                                     Fernando Messejana Viegas en Companhia de Seguros Zurich,
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                     SA, en Mitsubishi Motors de Portugal, SA — Interveniënte:
                                                                     CGU International Insurance plc — Agência Geral em Por-
—    Strijd met artikel 87 EG: De Nederlandse regering meent         tugal — het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     dat de Commissie ten onrechte stelt dat havenautoriteiten       verzocht om een prejudiciële beslissing.
     bij het beheer van waterwegen en bij onderhoud van de
     algemene infrastructuur in de havens als onderneming in
     de zin van artikel 87 lid 1 EG kunnen worden aangemerkt.        Het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal verzoekt
     Naar het oordeel van de Nederlandse regering moet               het Hof van Justitie een uitspraak te doen over de uitlegging
     het beheer van vaarwegen (waaronder baggeren) in dit            van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG(1) van de Raad van
     verband als publieke taak worden beschouwd en niet              30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de
     als economische activiteit. Investeringen in dat soort          wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de
     infrastructuur worden in normale omstandigheden door            wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het
     de Commissie beschouwd als algemene maatregelen,                verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (2), rekening
     waarvoor de uitgaven gedragen worden door de staat in           houdende met het bepaalde in artikel 508 van de Código Civil
     het kader van zijn verantwoordelijkheden op het gebied          (Portugees Burgerlijk Wetboek).
     van het ontwerpen en ontwikkelen van een vervoers-
     systeem in het belang van het publiek in het algemeen,
                                                                     (1) PB L 8 van 11.01.1984, blz. 17.
     mits de infrastructuur overeenkomstig communautaire             (2) Die naar mening van verzoeker voorziet in een minimumbedrag
     wetgeving de jure en de facto openstaat voor alle                   van verplichte dekking, zonder een onderscheid te maken of een
     werkelijke of potentiële gebruikers.                                afzonderlijk minimumbedrag vast te stellen voor risicoaansprake-
                                                                         lijkheid, waardoor indien het ongeval zich in enig ander land van
—    Strijd met het motiveringsbeginsel.                                 de Gemeenschap zou voordoen, de aansprakelijke een vergoeding
                                                                         zou moeten betalen tot de verplichte minimumdekking (thans
                                                                         600 000 euro). De bij deze richtlijn opgelegde minimumdekking
—    Strijd met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbegin-           is met andere woorden een minimumgrens, wat betekent dat
     sel: De Commissie heeft in een aantal documenten                    artikel 508 van het Burgerlijk Wetboek moet worden ingetrokken.
     haar opvattingen omtrent staatssteun in de havensector              Dit artikel stelt als maximaal toe te kennen schadevergoeding
     kenbaar gemaakt. Met deze documenten, verschillende                 voor een slachtoffer van een verkeersongeval „het bedrag dat
     beschikkingen, heeft de Commissie enerzijds een concreti-           overeenkomt met het dubbele van het bedrag waarvoor beroep in
     sering en verduidelijking gegeven van de verdragsbepalin-           tweede aanleg kan worden ingesteld” (namelijk 29 927,88 euro).
     gen, onder meer, betreffende staatssteun op het gebied
     van havens, en anderzijds uitdrukking gegeven aan haar


title: Doorhaling van zaak C-7/96

text:
Nr. C 199/20            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
               Doorhaling van zaak C-6/96 (')                                         Doorhaling van zaak C-34/96 (')
                            ( 97/C 199/47 )                                                       ( 97/C 199/51 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge              De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-6/96 ( verzoek            doorhaling in het register gelast van zaak C-34/96 ( ver
om een prejudiciële beslissing van de Pretura circondariale            zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak tegen S.           dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
Gallotti .                                                             gen M. Paolantoni .
O PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .                                       (M PB nr. C 95 van 30 . 3 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-7/96 (')                          Doorhaling van de gevoegde zaken C-165/96, C-166/96,
                                                                                C-167/96, C-168/96 en C-169/96 (')
                            ( 97/C 199/48 )
                                                                                ( 97/C 199/52 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 De president van het Hof (Vijfde Kamer ) van Justitie van
doorhaling in het register gelast van zaak C-7/96 ( verzoek            de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
om een prejudiciële beslissing van de Pretura circondariale            13 maart 1997 de doorhaling in het register gelast van de
di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak tegen F.            gevoegde zaken C-165/96 , C-166/96, C-167/96 , C-168/96
Palermo.                                                               en C-169/96 : Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen tegen Portugese Republiek .
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                       (') PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
               Doorhaling van zaak C-24/96 (')
                                                                                Doorhaling van zaak C-l 89/96 (')
                            ( 97/C 199/49 )
                                                                                ( 97/C 199/53 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge              De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-24/96 ( ver              doorhaling in het register gelast van zaak C-l 89/96 ( ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon             zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen V. Iannilli .                                                      gen R. Marchionne .
(') PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                    (') PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
               Doorhaling van zaak C-25/96 ( 1 )                                     Doorhaling van zaak C-l 90/96 (')
                            ( 97/C 199/50 )                                                       ( 97/C 199/54 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge              De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-25/96 ( ver              doorhaling in het register gelast van zaak C-l 90/96 (ver
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon             zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
gen E Cannizzaro.                                                      gen A. Alari .
(') PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                    O PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .


title: Zaak C-11/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 10 januari 2013 — Bayer CropScience AG

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 10 januari 2013 — Bayer CropScience AG
   (Zaak C-11/13)
   2013/C 86/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Aanvraagster van beschermingscertificaat en verzoekster: Bayer CropScience AG

      Prejudiciële vraag

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt tot uitlegging van artikel 3, lid 1, en artikel 1, punten 8 en 3, van verordening (EG) nr. 1610/96 (1) de volgende prejudiciële vraag voorgelegd:
   Moeten de begrippen product in artikel 3, lid 1, en artikel 1, punt 8, en werkzame stof in artikel 1, punt 3, van verordening nr. 1610/96 aldus worden uitgelegd dat ook een beschermstof daaronder valt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1610/96 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen (PB L 198, blz. 30).


title: Zaak T-332/00: Beroep, op 27 oktober 2000 ingesteld door Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.1.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 4/7
Beroep, op 23 oktober 2000 ingesteld door A. Goldstein                  Beroep, op 27 oktober 2000 ingesteld door Rica Foods
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                        (Zaak T-326/00)
                                                                                (Zaak T-332/00)
                          (2001/C 4/10)
                                                                                (2001/C 4/11)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 23 oktober 2000 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-                  schappen is op 27 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor,              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rica
van het kantoor Merriman White, te Londen.                              Foods (Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba),
                                                                        vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat te Brussel,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398.
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
      van 10 augustus 2000 tot afwijzing van zijn klacht                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      overeenkomstig artikel 86 EG betreffende schendingen
      van de artikelen 81 en 82 EG door de General Medical              —      verordening (EG) nr. 2081/2000 (1) nietig te verklaren;
      Council;
                                                                        —      te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                  schade door verzoekster geleden doordat sinds 1 oktober
                                                                               2000 de invoer van de in verordening nr. 2081/2000
                                                                               bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg
Middelen en voornaamste argumenten                                             van verordening nr. 2081/2000, alsmede te bepalen dat
                                                                               partijen zich nader zullen verstaan omtrent de omvang
                                                                               van de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van
Met zijn beroep in de zaak T-175/00 (1) is verzoeker in de                     overeenstemming hierover, de procedure zal worden
onderhavige zaak opgekomen tegen het stilzitten van de                         voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen
Commissie met betrekking tot een klacht inzake de gestelde                     termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,
mededingingsbeperkende praktijken van de General Medical                       althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van
Council (GMC), een bij wet ingesteld orgaan dat de uitoefening                 de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
van het medisch beroep op het grondgebied van het Verenigd                     subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
Koninkrijk regelt.                                                             van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen
                                                                               schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %
                                                                               per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de
Bij beschikking van 10 augustus 2000 heeft de Commissie                        datum van algehele betaling;
bedoelde klacht formeel afgewezen. Het onderhavige beroep is
tegen deze beschikking gericht.
                                                                        —      de Commissie te veroordelen in de proceskosten.
Tot staving van zijn conclusies stelt verzoeker schending van
artikel 86 (ex artikel 90) van het EG-Verdrag. Verzoeker                Middelen en voornaamste argumenten
stelt in dit verband dat die schending van het Europese
mededingingsrecht in de eerste plaats hieruit voortvloeit, dat
de Commissie op onrechtmatige wijze heeft nagelaten de                  Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten komen
geldigheid van de nationale wettelijke regeling te toetsen, en in       overeen met die in zaak T-94/00.
de tweede plaats, dat zij tot een onjuiste beoordeling is
gekomen van de gegevens op basis waarvan kan worden
vastgesteld dat is voldaan aan de wezenlijke voorwaarden voor
de toepassing van artikel 86 EG.                                        (1) Verordening (EG) nr. 2081/2000 van de Commissie van 29 sep-
                                                                            tember 2000 tot verlenging van de toepassing van vrijwarings-
                                                                            maatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en gebieden
                                                                            overzee, van producten van de sector suiker met oorsprongscumu-
(1) PB C 285 van 7.10.2000, blz. 11.                                        latie EG/LGO (PB L 246, 30 september 2000, blz. 64).


title: Zaak C-12/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dublin Metropolitan District Court — Ierland) — Denise McDonagh/Ryanair Ltd (Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Begrip „buitengewone omstandigheden” — Verplichting tot bijstand aan luchtreizigers in geval van annulering van vlucht vanwege „buitengewone omstandigheden” — Sluiting luchtruim ten gevolge van vulkaanuitbarsting — Uitbarsting van IJslandse Eyjafjallajökull-vulkaan)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 31 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dublin Metropolitan District Court — Ierland) — Denise McDonagh/Ryanair Ltd
   (Zaak C-12/11) (1)

   (Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Begrip „buitengewone omstandigheden” - Verplichting tot bijstand aan luchtreizigers in geval van annulering van vlucht vanwege „buitengewone omstandigheden” - Sluiting luchtruim ten gevolge van vulkaanuitbarsting - Uitbarsting van IJslandse Eyjafjallajökull-vulkaan)
   2013/C 86/02
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Dublin Metropolitan District Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Denise McDonagh

      Verwerende partij: Ryanair Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Dublin Metropolitan District Court — Uitlegging en geldigheid van de artikelen 5 en 9 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Begrip „buitengewone omstandigheden” in de zin van de verordening — Reikwijdte — Annulering van de vlucht wegens sluiting van het Europese luchtruim ten gevolge van de uitbarsting van IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull

      Dictum

               1)

               Artikel 5 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd dat omstandigheden zoals de sluiting van een deel van het Europese luchtruim ten gevolge van de uitbarsting van de Eyjafjallajökull-vulkaan „buitengewone omstandigheden” vormen in de zin van deze verordening, die de luchtvaartmaatschappijen niet vrijstellen van de hun bij de artikelen 5, lid 1, sub b, en 9, van verordening nr. 261/2004 opgelegde verplichting tot verzorging.

               2)

               De artikelen 5, lid 1, sub b, en 9, van verordening nr. 261/2004 moeten aldus worden uitgelegd dat, in geval van annulering van een vlucht wegens „buitengewone omstandigheden” die lang aanhouden zoals in de hoofdzaak, de in deze bepalingen neergelegde verplichting tot verzorging van de luchtreizigers moet worden nagekomen, zonder dat wordt afgedaan aan de geldigheid van genoemde bepalingen.
               Evenwel kan de luchtreiziger, als compensatie voor de niet-nakoming door de luchtvaartmaatschappij van de ingevolge de artikelen 5, lid 1, sub b, en 9, van verordening nr. 261/2004 op haar rustende verplichting tot verzorging, enkel de terugbetaling verkrijgen van de bedragen die, gelet op de bijzondere omstandigheden van het geval, noodzakelijk, passend en redelijk bleken teneinde het verzuim van de luchtvaartmaatschappij om de verzorging van de luchtreiziger voor haar rekening te nemen, goed te maken. Het staat aan de nationale rechter om dit te beoordelen.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-732/15: Beroep ingesteld op 14 december 2015 — ICA Laboratories e.a./Commissie

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/22

         Beroep ingesteld op 14 december 2015 — ICA Laboratories e.a./Commissie
   (Zaak T-732/15)
   (2016/C 078/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ICA Laboratories Close Corp. (Century City, Zuid-Afrika), ICA International Chemicals (Proprietary) Ltd (Century City), ICA Developments (Proprietary) Ltd (Century City) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en R. Crespi, advocaten, en P. Sellar, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               verordening (EU) 2015/1910 van de Commissie van 21 oktober 2015 tot wijziging van de bijlagen III en V bij verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft maximumresidugehalten voor guazatine in of op bepaalde producten (1), nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partijen voeren aan dat de Commissie door het vaststellen van verordening (EU) 2015/1910, waarbij een maximale residulimiet van 0,05 mg/kg van de werkzame stof guazatine in of op bepaalde producten wordt opgelegd, het Unierecht heeft geschonden en algemene beginselen van Unierecht niet heeft toegepast.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft het gewettigd vertrouwen van de regering van Zuid-Afrika en van verzoekende partijen geschonden en heeft juridisch bindende regels van verordening (EG) nr. 396/2005 (2) geschonden door geen rekening te houden met de beschikbare wetenschappelijke en technische informatie.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft een reeks kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door zich te verlaten op twee adviezen van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid, waarbij van die fouten blijkt uit de inhoud van deze adviezen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft de rechten van verdediging van verzoekende partijen geschonden. De Commissie heeft zich gebaseerd op vermeende wetenschappelijke bedenkingen waarover noch in de bestreden verordening, noch in de stukken waarop de bestreden verordening is gebaseerd, informatie wordt gegeven.

               4.

               Vierde middel: de bestreden verordening is onevenredig. De Commissie heeft voor de zwaarste maatregel gekozen, terwijl haar andere, evenredigere maatregelen ter beschikking stonden.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1910 van de Commissie van 21 oktober 2015 tot wijziging van de bijlagen III en V bij verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft maximumresidugehalten voor guazatine in of op bepaalde producten (PB L 280, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van richtlijn 91/414/EG van de Raad (PB L 70, blz. 1).


title: Zaak T-447/10: Beroep ingesteld op 21 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Hof van Justitie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/44

         Beroep ingesteld op 21 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Hof van Justitie
   (Zaak T-447/10)
   ()
   2010/C 346/89
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van verweerder houdende afwijzing van de offertes die verzoekster had ingediend op de oproep tot inschrijving CJ 7/09, „Overheidsopdrachten voor het verlenen van IT-diensten” (1), en alle latere daarmee verband houdende besluiten van verweerder, daaronder begrepen het besluit houdende gunning van de betrokken overeenkomsten aan de winnende inschrijvers;

               —

               verweerder gelasten de schade te vergoeden die verzoekster in verband met de betrokken aanbestedingsprocedure is opgekomen, ten bedrage van 5 000 000 EUR;

               —

               verweerder gelasten de schade te vergoeden die verzoekster door het verlies van een kans en door aantasting van haar reputatie en geloofwaardigheid heeft geleden, ten bedrage van 500 000 EUR;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van het geding en in de andere kosten die verzoekster in verband met dit beroep zullen opkomen, zelfs ingeval het onderhavige beroep wordt verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van het besluit van verweerder van 12 juli 2010 houdende afwijzing van de offertes die zij had ingediend op de oproep tot inschrijving CJ 7/09, „Overheidsopdrachten voor het verlenen van IT-diensten”, en houdende gunning van de overeenkomsten aan de winnende inschrijvers. Verder vordert zij vergoeding van de schade die zij haars inziens in het kader van de aanbestedingsprocedure heeft geleden.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Allereerst betoogt zij dat de aanbestedende dienst het verbod van discriminatie van de gegadigden heeft geschonden omdat verschillende winnende inschrijvers niet voldeden aan de voorwaarden om niet te worden uitgesloten, en dat die dienst daardoor de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement (2) en artikel 133 van de uitvoeringsvoorschriften en het beginsel van goed bestuur heeft geschonden.
   Verder betoogt verzoekster dat verweerder met betrekking tot de twee perceleen inbreuk heeft gemaakt op artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement, namelijk de motiveringsplicht niet is nagekomen door verzoekster geen afdoende rechtvaardiging of uitleg te verstrekken. Met name de kenmerken en de relatieve voordelen van de gekozen offerte zijn niet passend aangegeven. Op verzoeksters offerte zijn slechts een technisch cijfer onder elk criterium en enkele vage termen vermeld, terwijl voor de winnende inschrijvers alleen werd gezegd dat hun offerte kwalitatief beter was.
   Ten derde betoogt verzoekster dat verweerder niet voor een eerlijke behandeling van alle inschrijvers bij de uitnodiging tot een bezoek aan zijn gebouwen heeft gezorgd, omdat deze daarbij niet eerlijk hebben kunnen meedingen met de inschrijver die de opdracht uiteindelijk in de wacht heeft gesleept.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat verweerder artikel 97 van het Financieel Reglement en artikel 138 van de uitvoeringsvoorschriften heeft geschonden door andere criteria aan te wenden dan degene die in artikel 138 van het Financieel Reglement worden toegestaan, door gegevens te verwerken die niet door verzoekster zelf met het oog op de gunning waren verstrekt, door selectiecriteria en gunningscriteria door elkaar te gebruiken, en door geen criteria aan te wenden die verband houden met het economisch voordeel van de offerte.

      (1)  PB 2009/S 217-312293

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1).


title: Zaak C-132/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 18 maart 2011 — Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH/Betriebsrat Bord der Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 18 maart 2011 — Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH/Betriebsrat Bord der Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH
   (Zaak C-132/11)
   2011/C 186/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Innsbruck

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH

      Verwerende partij: Betriebsrat Bord der Tyrolean Airways Tiroler Luftfahrt Gesellschaft mbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het thans geldende Unierecht, inzonderheid artikel 21 van het Handvest van de grondrechten (juncto artikel 6, lid 1, VEU), het algemeen unierechtelijk rechtsbeginsel (artikel 6, lid 3, VEU) van het verbod van discriminatie op grond van leeftijd, en de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG (1), in de weg aan een regeling in een nationale collectieve arbeidsovereenkomst die oudere werknemers indirect discrimineert doordat zij voor de indeling in de cao-rechtelijke functiegroep, en dientengevolge de bepaling van de hoogte van de beloning, enkel rekening houdt met de bekwaamheid en kennis die die werknemers als stewardessen (2) hebben verworven bij een bepaalde luchtvaartmaatschappij, doch niet met de inhoudelijk gelijke bekwaamheid en kennis die zijn verworven bij een andere, tot hetzelfde concern behorende, luchtvaartmaatschappij? Geldt dit ook voor arbeidsovereenkomsten die zijn gesloten vóór 1 december 2009?

               2)

               Kan een nationale rechter een clausule in een individuele arbeidsovereenkomst die indirect in strijd is met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, met het algemeen unierechtelijk rechtsbeginsel van het verbod van discriminatie op grond van leeftijd, en/of met de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG — naar analogie van de zaak Rieser (3) en naar analogie van de rechtspraak van het Hof inzake de met het kartelrecht strijdige afspraken zoals in de zaak Béguelin (4) — op grond van de horizontale rechtstreekse werking van de grondrechten van de Unie als gedeeltelijk nietig behandelen en buiten toepassing laten?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).

      (2)  Met „stewardess” wordt ook het mannelijke equivalent bedoeld.

      (3)  Arrest van 5 mei 2004, C-157/02 (Jurispr. blz. I-1477).

      (4)  Arrest van 25 november 1971, C-22/71 (Jurispr. blz. 949).


title: Zaak T-639/13: Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Watch TV/Raad

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/39

         Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Watch TV/Raad
   (Zaak T-639/13)
   2014/C 45/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Watch TV (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. de Visscher en M. von Kuegelgen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Raad van 30 september 2013 nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verzoekt verzoekster om nietigverklaring van het besluit waarbij de Raad van de Europese Unie haar perceel nr. 1 van opdracht UCA 190/11 „Verlening van audiovisuele en multimediadiensten aan de Raad van de Europese Unie/Europese Raad” (PB 2012/S 26-041228) niet heeft gegund.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de Raad artikel 89, lid 1, van het Financieel Reglement (1) en de artikelen 131, lid 5, 135, lid 2, en 146, lid 3, van de verordening tot uitvoering van het Financieel Reglement (2) heeft geschonden door de opdracht te gunnen aan een inschrijver van wie de inschrijving niet beantwoordde aan de in de technische specificaties van het bestek neergelegde minimumvereisten wat betreft de bekwaamheid van de kandidaten. Volgens verzoekster had de Raad de gekozen inschrijving automatisch moeten afwijzen.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak T-227/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Santander/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/28

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Banco Santander/Commissie
   (Zaak T-227/10)
   2010/C 195/43
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Santander, SA (Santander, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan, R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

               —

               subsidiair, artikel 4 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de publicatie in het PBEU van de eindbeschikking waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, Iberdrola/Commissie en T-225/10, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.
   Concreet is blijk gegeven van onjuiste opvattingen van het recht bij de juridische kwalificatie van de maatregel als staatssteun, bij de bepaling van de begunstigde van die maatregel en bij de vaststelling van de uiterlijke datum om het gewettigd vertrouwen te erkennen. Dit laatste middel wordt aangevoerd omdat de bestreden beschikking het bestaan van gewettigd vertrouwen erkent, maar tegelijkertijd een onderscheid maakt tussen verrichtingen die hebben plaatsgevonden vanaf de inwerkingtreding van de maatregel tot aan de datum van bekendmaking van het besluit waarbij de formele onderzoeksprocedure is ingeleid, en verrichtingen die nadien hebben plaatsgevonden.


title: Zaak C-33/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunalul Dâmbovița — Roemenië) — Ministerul Administrației și Internelor — Direcția Generală de Pașapoarte București/Gheorghe Jipa (Burgerschap van Unie — Artikel 18 EG — Richtlijn 2004/38/EG — Recht van burgers van Unie en hun familieleden om vrij te reizen en te verblijven op grondgebied van lidstaten)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunalul Dâmbovița — Roemenië) — Ministerul Administrației și Internelor — Direcția Generală de Pașapoarte București/Gheorghe Jipa
   (Zaak C-33/07) (1)

   (Burgerschap van Unie - Artikel 18 EG - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van burgers van Unie en hun familieleden om vrij te reizen en te verblijven op grondgebied van lidstaten)
   (2008/C 223/16)
   Procestaal: Roemeens
   Verwijzende rechter
   Tribunalul Dâmbovița
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministerul Administrației și Internelor — Direcția Generală de Pașapoarte București

      Verwerende partij: Gheorghe Jipa
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Dâmbovița — Uitlegging van artikel 18 EG en artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77)
   Dictum
   Artikel 18 EG en artikel 27 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling die het mogelijk maakt, het recht van een burger van een lidstaat om naar een andere lidstaat te reizen, te beperken, met name op grond dat hij daaruit eerder is uitgezet wegens „illegaal verblijf”, mits in de eerste plaats het persoonlijk gedrag van die burger een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging vormt, die een fundamenteel belang van de samenleving aantast, en in de tweede plaats de voorgenomen beperkende maatregel geschikt is om het ermee beoogde doel te verwezenlijken en niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van dat doel. Het is aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in de bij hem aanhangige zaak het geval is.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2006.


title: Zaak T-502/12: Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Ferring/BHIM — Tillots Pharma (OCTASA)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/62

         Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Ferring/BHIM — Tillots Pharma (OCTASA)
   (Zaak T-502/12)
   2013/C 26/122
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferring BV (Haarlem, Nederland) (vertegenwoordigers: I. Fowler, Solicitor, A. Renck en J. Fuhrmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Tillotts Pharma AG (Ziefen, Zwitserland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2012 in zaak R 1216/2011-4 te vernietigen; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten, of — voor het geval de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in het geding intervenieert aan de zijde van verweerder — verweerder en interveniënte gezamenlijk te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: Woordmerk „OCTASA” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8169881

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Benelux-merkinschrijving nr. 377513 voor het woordmerk „PENTASA”, onder andere voor waren van klasse 5; Duitse merkinschrijving nr. 1181393 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Portugese merkinschrijving nr. 218845 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Deense merkinschrijving nr. VR 02.430 1980 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Finse merkinschrijving nr. 94367 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; merkinschrijving nr. 1131049 in het Verenigd Koninkrijk voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Spaanse merkinschrijving nr. 1766091 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Internationale merkinschrijving nr. 605880 voor het woordmerk „PENTASA”, voor waren van klasse 5; Benelux-merkinschrijving nr. 430245 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Duitse merkinschrijving nr. 2024737 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Finse merkinschrijving nr. 95782 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Franse merkinschrijving nr. 1537576 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; merkinschrijving nr. 1262052 in het Verenigd Koninkrijk voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Griekse merkinschrijving nr. 129507-A voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Ierse merkinschrijving nr. 175341 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Portugese merkinschrijving nr. 246194 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Deense merkinschrijving nr. VR 198601124 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5; Zweedse merkinschrijving nr. 2000103 voor het woordmerk „OCTOSTIM”, voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: Afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: Verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               Schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

               —

               Schending van regel 80, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie


title: Zaak C-262/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 mei 2016 – Shields & Sons Partnership/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 mei 2016 – Shields & Sons Partnership/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-262/16)
   (2016/C 260/38)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shields & Sons Partnership

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 296, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad, dat deel uitmaakt van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten zoals vervat in hoofdstuk 2 van titel XII van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat daarin een uitputtende regeling is neergelegd voor de gevallen waarin een lidstaat een landbouwproducent mag uitsluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten? In het bijzonder wordt het volgende gevraagd:

                           1.1

                           Mag een lidstaat landbouwproducenten enkel op grond van artikel 296, lid 2, uitsluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten?

                           1.2

                           Mag een lidstaat een landbouwproducent ook op grond van artikel 299 uitsluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten?

                           1.3

                           Heeft een lidstaat op grond van het beginsel van fiscale neutraliteit de bevoegdheid om een landbouwproducent uit te sluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten?

                           1.4

                           Zijn lidstaten bevoegd om landbouwproducenten op andere gronden uit te sluiten van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten?

               2)

               Hoe dient het begrip „categorieën landbouwproducenten” in artikel 296, lid 2, van richtlijn 2006/112/EG te worden uitgelegd? In het bijzonder wordt gevraagd:

                           2.1

                           Moet een concrete categorie landbouwproducenten aan de hand van objectieve kenmerken kunnen worden vastgesteld?

                           2.2

                           Kan een concrete categorie landbouwproducenten ook worden vastgesteld aan de hand van economische overwegingen?

                           2.3

                           Welke mate van nauwkeurigheid is vereist voor de vaststelling van een categorie landbouwproducenten die een lidstaat heeft willen uitsluiten?

                           2.4

                           Is een lidstaat bevoegd om als relevante categorie aan te merken „landbouwproducenten van wie blijkt dat zij als deelnemers aan de forfaitaire regeling wezenlijk meer terugkrijgen dan het geval zou zijn indien zij voor de btw zouden zijn geregistreerd”?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-3/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  16 februari 2006  (verzoek van de Corte d'appello di Cagliari om een prejudiciële beslissing) — Gaetano Verdoliva tegen J. M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA (Executieverdrag — Beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging van in andere verdragsluitende staat gegeven beslissing — Betekening die niet of niet regelmatig heeft plaatsgevonden — Kennisneming — Verzettermijn)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/23

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2006 (verzoek van de Corte d'appello di Cagliari om een prejudiciële beslissing) — Gaetano Verdoliva tegen J. M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA
   (Zaak C-3/05) (1)

   (Executieverdrag - Beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging van in andere verdragsluitende staat gegeven beslissing - Betekening die niet of niet regelmatig heeft plaatsgevonden - Kennisneming - Verzettermijn)
   (2006/C 131/40)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte d'appello di Cagliari
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Gaetano Verdoliva

      Verweersters: J. M. Van der Hoeven BV, Banco di Sardegna, San Paolo IMI SpA

      In tegenwoordigheid van: Pubblico Ministero
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte d'appello di Cagliari — Uitlegging van artikel 36 van het Executieverdrag — Tenuitvoerlegging van beslissingen — Onregelmatige betekening van beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging — Begrip kennisneming van processtukken
   Dictum
   Artikel 36 van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek en het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat het vereist dat de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging regelmatig wordt betekend volgens de procesregels van de verdragsluitende staat waarin om de tenuitvoerlegging wordt verzocht, en dat derhalve, ingeval de betekening van de beslissing houdende verlof tot tenuitvoerlegging niet of niet regelmatig heeft plaatsgevonden, de eenvoudige kennisneming van deze beslissing door de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd, niet volstaat om de termijn van artikel 36 van het Executieverdrag te doen aanvangen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak C-120/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 20 maart 2008 — Bayerischer Brauerbund e.V./Bavaria N.V.

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 20 maart 2008 — Bayerischer Brauerbund e.V./Bavaria N.V.
   (Zaak C-120/08)
   (2008/C 197/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bayerischer Brauerbund e.V.

      Verwerende partij: Bavaria N.V.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (1) van toepassing, wanneer de beschermde aanduiding geldig is geregistreerd volgens de vereenvoudigde procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2)?

               2)

                           a)

                           Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Van welk tijdstip moet worden uitgegaan bij de beoordeling van de prioriteit van de beschermde geografische aanduiding in de zin van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 510/06?

                           b)

                           Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: Welke bepaling is van toepassing op een conflict tussen een volgens de vereenvoudigde procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 geldig geregistreerde geografische aanduiding en een merk, en hoe moet de prioriteit van de beschermde geografische aanduiding worden bepaald?

               3)

               Kan worden teruggegrepen op de nationale bepalingen inzake de bescherming van geografische aanduidingen, wanneer de aanduiding „Bayerisches Bier” voldoet aan de registratievoorwaarden van verordening (EEG) nr. 2081/92 en verordening (EG) nr. 510/06, maar verordening (EG) nr. 1347/01 van de Raad van 28 juni 2001 tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (3) ongeldig is?

      (1)  PB L 93, blz. 12.

      (2)  PB L 208, blz. 1.

      (3)  PB L 182, blz. 3.


title: Zaak C-451/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 27 juli 2017 — „Walltopia” AD/Direktor na Teritorialna direktsia na Natsionalnata agentsia za prihodite — Veliko Tarnovo

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Veliko Tarnovo (Bulgarije) op 27 juli 2017 — „Walltopia” AD/Direktor na Teritorialna direktsia na Natsionalnata agentsia za prihodite — Veliko Tarnovo
   (Zaak C-451/17)
   (2017/C 330/11)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Veliko Tarnovo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Walltopia” AD

      Verwerende partij: Direktor na Teritorialna direktsia na Natsionalnata agentsia za prihodite — Veliko Tarnovo

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 987/2009 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels juncto artikel 12, lid 1, van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels aldus worden uitgelegd dat de aldaar bedoelde persoon die werkzaamheden in loondienst verricht, niet onderworpen is aan de wetgeving van de lidstaat waar zijn werkgever gevestigd is, wanneer die persoon volgens de in artikel 1, onder l), van verordening nr. 883/2004 genoemde nationale wetgeving onmiddellijk voor het begin van zijn werkzaamheden in loondienst niet de hoedanigheid van verzekerde in die lidstaat had?

               2)

               Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord, mag de nationale rechter dan voor de uitlegging van de inhoud en de betekenis van het begrip „onderworpen” in artikel 14, lid 1, van verordening nr. 987/2009 en in artikel 12, lid 1, van verordening nr. 883/2004 ermee rekening houden dat de persoon onderdaan van een lidstaat is, wanneer de persoon die werkzaamheden in loondienst verricht, toch al louter op basis van zijn nationaliteit aan de nationale wetgeving was onderworpen?

               3)

               Mag de nationale rechter, indien ook de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, de plaats waar de persoon die werkzaamheden in loondienst verricht duurzaam pleegt te wonen in de zin van artikel 1, onder j), van verordening nr. 883/2004 in aanmerking nemen wanneer hij het in de tweede prejudiciële vraag genoemde begrip gebruikt?

               4)

               Met welke uitleggingsgegevens moet de nationale rechter, indien ook de derde prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord, bij het onderzoek van de inhoud van de uitdrukking „onderworpen […] wetgeving” in artikel 12, lid 1, van verordening nr. 883/2004 en artikel 14, lid 1, van verordening [nr. 987/2009] rekening houden om deze bepalingen overeenkomstig hun precieze betekenis toe te passen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (Voor de EER en Zwitserland relevante tekst) (PB 2009, L 284, blz. 1).


title: Zaak C-225/07: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 3 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Landau/Isar — Duitsland) — Strafzaak tegen Rainer Günther Möginger (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 91/439/EEG — Onderlinge erkenning van rijbewijzen — Intrekking van rijbewijs — Tijdelijk verbod van afgifte van nieuw rijbewijs — Geldigheid van rijbewijs dat tijdens periode van tijdelijk verbod in andere lidstaat is afgegeven)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/11

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 3 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Landau/Isar — Duitsland) — Strafzaak tegen Rainer Günther Möginger
   (Zaak C-225/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Richtlijn 91/439/EEG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Intrekking van rijbewijs - Tijdelijk verbod van afgifte van nieuw rijbewijs - Geldigheid van rijbewijs dat tijdens periode van tijdelijk verbod in andere lidstaat is afgegeven)
   (2008/C 285/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Amtsgericht Landau/Isar
   Partij in de strafzaak
   Rainer Günther Möginger
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Amtsgericht Landau/Isar — Uitlegging van artikelen 8, lid 2, en 4 van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1) — Niet-erkenning door lidstaat van woonplaats op zijn grondgebied van een rijbewijs dat in een andere lidstaat is verkregen tijdens een periode van tijdelijk verbod om in de lidstaat van de woonplaats een nieuw rijbewijs aan te vragen.
   Dictum
   De artikelen 1, lid 2, en 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees parlement en de Raad van 29 september 2003, dienen aldus te worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat een lidstaat weigert de geldigheid van een in een andere lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen wanneer de houder ervan op het tijdstip van de afgifte ervan in de eerste lidstaat was onderworpen aan een tijdelijk verbod van afgifte van een nieuw rijbewijs. De omstandigheid dat de vraag van de geldigheid rijst na afloop van genoemd verbod, is daarbij irrelevant.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak T-578/12: Beroep ingesteld op 27 december 2012 — NIOC/Raad

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/20

         Beroep ingesteld op 27 december 2012 — NIOC/Raad
   (Zaak T-578/12)
   2013/C 79/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: National Iran Oil Co. (NIOC) (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               verklaren dat verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 niet op haar van toepassing is;

               —

               verklaren dat besluit 2012/635/GBVB niet op haar van toepassing is;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-577/12, NIOC e.a./Raad.


title: Zaak C-151/02: Verzoek van Landesarbeitsgericht Schleswig-Holstein van 12 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landeshauptstadt Kiel en Dr. med. Norbert Jaeger

text:
29.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 156/7
Middelen en voornaamste argumenten:                                   4.    Is een nationale bepaling die toelaat dat in een collectieve
                                                                            arbeidsovereenkomst of, in een arbeidsovereenkomst op
                                                                            grond van een collectieve arbeidsovereenkomst, wordt
                                                                            bepaald dat rusttijden in geval van wachtdienst en
De termijn voor omzetting is op 14 maart 2000 verstreken.                   oproepbaarheid worden aangepast aan de specifieke
                                                                            omstandigheden van deze dienst en met name dat
                                                                            verkorting van de rusttijd als gevolg van taakvervulling
                                                                            tijdens deze diensten, op een ander tijdstip wordt gecom-
(1) PB L 77, blz. 36.
                                                                            penseerd, in strijd met richtlijn 93/104 EG?
                                                                      (1) PB L 307, blz. 18.
Verzoek van Landesarbeitsgericht Schleswig-Holstein van
12 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Landeshauptstadt Kiel en Dr. med. Norbert
                              Jaeger
                         (Zaak C-151/02)                              Verzoek van het Bundesfinanzhof van 21 maart 2002 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Terra
                                                                      Baubedarf-Handel GmbH en Finanzamt Osterholz-
                         (2002/C 156/12)                                                         Scharmbeck
                                                                                (Zaak C-152/02)
Landesarbeitsgericht Schleswig-Holstein heeft bij beschikking
van 12 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                                       (2002/C 156/13)
Justitie op 26 april 2002, in het geding tussen Landeshaupt-
stadt Kiel en Dr. med. Norbert Jaeger, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 21 maart 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
1.    Is de wachtdienst van een werknemer in een ziekenhuis
                                                                      2002, in het geding tussen Terra Baubedarf-Handel GmbH en
      in het algemeen aan te merken als arbeidstijd in de zin         Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, het Hof van Justitie van de
      van artikel 2, sub 1, van richtlijn 93/104 EG (1), en
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      wel ook voorzover het de werknemer is toegestaan in
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
      perioden waarin geen beroep op hem wordt gedaan, te
      slapen?
                                                                      „Kan de belastingplichtige het recht van aftrek van voorbe-
2.    Is een bepaling in het nationale recht waarin wachtdienst       lasting slechts uitoefenen met betrekking tot het kalenderjaar
      als rusttijd wordt aangemerkt, in strijd met artikel 3 van      waarin hij overeenkomstig artikel 18, lid 1, sub a, van richtlijn
      richtlijn 93/104 EG, voorzover geen beroep op de                77/388/EEG (1) in het bezit is van de factuur, of heeft de
      werknemer wordt gedaan en hij in een ziekenhuis in een          uitoefening van het recht van aftrek van voorbelasting steeds
      hem ter beschikking gestelde ruimte verblijft en op afroep      betrekking (ook met terugwerkende kracht) op het kalenderjaar
      beschikbaar is.                                                 waarin het recht van aftrek van voorbelasting overeenkomstig
                                                                      artikel 17, lid 1, van richtlijn 77/388/EEG ontstaat?”
3.    Is een nationale bepaling die een verkorting van de
      dagelijks rusttijd van 11 uur in ziekenhuizen en andere
      instellingen voor behandeling, verpleging en verzorging
      van personen toelaat, in die zin dat de tijdens wachtdienst     (1) PB L 145, blz. 1.
      of oproepbaarheid gewerkte uren, welke niet meer dan
      de helft van de rusttijd bedragen, op een ander tijdstip
      worden gecompenseerd, in strijd met richtlijn 93/104
      EG?


title: Zaak C-457/06 P: Beschikking van het Hof van 4 oktober 2007 — Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid — Handeling zonder bindende rechtsgevolgen — Eigen middelen van Europese Gemeenschappen — Inbreukprocedure — Artikel 11 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 — Vertragingsrente — Onderhandelingen over overeenkomst inzake betaling onder voorwaarden — Weigeringsbrief)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/18

         Beschikking van het Hof van 4 oktober 2007 — Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-457/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid - Handeling zonder bindende rechtsgevolgen - Eigen middelen van Europese Gemeenschappen - Inbreukprocedure - Artikel 11 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 - Vertragingsrente - Onderhandelingen over overeenkomst inzake betaling onder voorwaarden - Weigeringsbrief)
   (2008/C 22/34)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Rekwirant: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 5 september 2006, Finland/Commissie (T-350/05), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 8 juli 2005 houdende weigering om met de Republiek Finland onderhandelingen aan te knopen betreffende de mogelijke betaling onder voorwaarden van de douanerechten op defensiemateriaal die de Commissie vordert in het kader van een niet-nakomingsprocedure — Voor beroep vatbare handelingen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-33/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 januari 2006  — Weißenfels tegen Parlement ( Ambtenaren — Bezoldiging — Kindertoelage — Dubbele kindertoelage voor gehandicapt kind — Artikel 67, lid 2, Statuut — In mindering brengen van soortgelijke toelage uit andere bron )

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 januari 2006 — Weißenfels tegen Parlement
   (Zaak T-33/04) (1)

   („Ambtenaren - Bezoldiging - Kindertoelage - Dubbele kindertoelage voor gehandicapt kind - Artikel 67, lid 2, Statuut - In mindering brengen van soortgelijke toelage uit andere bron”)
   (2006/C 74/35)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Roderich Weißenfels (Luxemburg) (vertegenwoordiger: H. Arend, advocaat)

      Verweerder: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Knudsen, U. Rösslein en E. Ecker als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 26 juni 2003 van het Parlement waarbij op de dubbele kindertoelage die verzoeker ingevolge artikel 67, lid 3, van het Statuut is toegekend, het bedrag van een uit andere bron ontvangen toelage in mindering is gebracht
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-376/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 15 juli 2011 — Pie Optiek/Bureau Gevers, European Registry for Internet Domains

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 15 juli 2011 — Pie Optiek/Bureau Gevers, European Registry for Internet Domains
   (Zaak C-376/11)
   2011/C 298/21
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel (België)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pie Optiek

      Verwerende partijen: Bureau Gevers, European Registry for Internet Domains

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 12, lid 2, van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het „.eu”-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie (1), aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin het betrokken oudere recht een merkrecht is, de woorden „licentiehouders van oudere rechten” kunnen doelen op een persoon die door de houder van het merk uitsluitend is gemachtigd om, in eigen naam maar voor rekening van de licentiegever, een aan het merk identieke of gelijkluidende domeinnaam te registreren, zonder evenwel gemachtigd te zijn om het merk voor andere doeleinden te gebruiken of om het teken als merk te gebruiken, bijvoorbeeld voor het in de handel brengen van waren of diensten onder het merk?

               2)

               Zo ja, moet artikel 21, lid 1, sub a, van verordening nr. 874/2004 dan aldus worden uitgelegd dat er „een recht of gewettigd belang” bestaat, zelfs als de „licentiehouder van oudere rechten” de „.eu”-domeinnaam in eigen naam maar voor rekening van de houder van het merk heeft geregistreerd, wanneer laatstgenoemde niet voldoet aan de vereiste van artikel 4, lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 733/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 22 april 2002 betreffende de invoering van het „.eu”-topniveaudomein (2)?

      (1)  PB L 162, blz. 40.

      (2)  PB L 113, blz. 1.


title: Zaak C-62/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Galin Kostov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 9, lid 1 — Begrip „belastingplichtige” — Natuurlijke persoon — Belastbare dienst — Incidenteel verrichte dienst — Geen verband met voor btw geregistreerde en daaraan onderworpen beroepsactiviteit — Zelfstandig gerechtsdeurwaarder)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/26

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Galin Kostov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-62/12) (1)

   (Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 9, lid 1 - Begrip „belastingplichtige” - Natuurlijke persoon - Belastbare dienst - Incidenteel verrichte dienst - Geen verband met voor btw geregistreerde en daaraan onderworpen beroepsactiviteit - Zelfstandig gerechtsdeurwaarder)
   2013/C 225/41
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Galin Kostov

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Begrip belastingplichtige — Btw-plichtigheid van een natuurlijke persoon voor belastbare diensten die hij incidenteel verricht en die geen verband houden met het door hem uitgeoefende vrije beroep van gerechtsdeurwaarder

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon die voor zijn activiteiten als zelfstandig gerechtsdeurwaarder reeds onderworpen is aan de belasting over de toegevoegde waarde, ook voor elke andere economische activiteit, die hij incidenteel verricht, als „belastingplichtige” moet worden aangemerkt, mits deze activiteit een activiteit in de zin van artikel 9, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2006/112 is.

      (1)  PB C 118 van 21.4.2012


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 oktober 2002 in zaak C-394/01: Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Ontwikkelingshulp — Passagiersschip Le Levant, geëxploiteerd in Saint-Pierre-en-Miquelon — Beroep tot nietigverklaring van beschikking van Commissie betreffende door Franse Republiek toegekende staatssteun")

text:
C 289/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          23.11.2002
                      ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Derde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                       van 26 september 2002
                                                                                van 3 oktober 2002
in zaak C-351/01: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Franse Republiek ( 1)
                                                                            in zaak C-394/01: Franse Republiek tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/5/EG — Permanente uitoe-
fening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat
       dan die waar de beroepskwalificatie is verworven”)                   („Staatssteun — Ontwikkelingshulp — Passagiersschip
                                                                            „Le Levant”, geëxploiteerd in Saint-Pierre-en-Miquelon —
                                                                            Beroep tot nietigverklaring van beschikking van Commissie
                          (2002/C 289/06)
                                                                             betreffende door Franse Republiek toegekende staatssteun”)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 289/07)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-351/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                              dentie van het Hof)
pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Franse Republiek (gemach-
tigden: G. de Bergues en C. Bergeot-Nunes), betreffende een
verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet
de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
stellen om te voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelij-                In zaak C-394/01, Franse Republiek (gemachtigden: G. de
king van de permanente uitoefening van het beroep van
                                                                            Bergues en F. Million) tegen Commissie van de Europese
advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalifi-             Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een
catie is verworven (PB L 77, blz. 36), de krachtens deze richtlijn          beroep tot nietigverklaring van beschikking 2001/882/EG van
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft                    de Commissie van 25 juli 2001 betreffende door Frankrijk
het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                   toegekende staatssteun in de vorm van ontwikkelingshulp ten
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet,                behoeve van het passagiersschip Le Levant dat gebouwd is
rechters; advocaat-generaal: S. Alber griffier: R. Grass op                 door Alstom Leroux Naval en in Saint-Pierre-en-Miquelon
26 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                     wordt geëxploiteerd (PB L 327, blz. 37), heeft het Hof (Vijfde
luidt als volgt:
                                                                            kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von
                                                                            Bahr (rapporteur), M. Wathelet, C. W. A. Timmermans en
                                                                            A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
1)     Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen     R. Grass, op 3 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het
       vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/5/EG van het
                                                                            dictum luidt als volgt:
       Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter
       vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het
       beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de
       beroepskwalificatie is verworven, is de Franse Republiek de          1)     Verwerpt het beroep.
       krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
       nagekomen.
                                                                            2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1 ) PB C 369 van 22.12.2001.
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Zaak F-147/12: Beroep ingesteld op 3 december 2012 — ZZ/Commissie

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/26

         Beroep ingesteld op 3 december 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-147/12)
   2013/C 55/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers vóór zijn indiensttreding verworven pensioenrechten krachtens de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut en, voor zover nodig, van het besluit tot bevestiging van die overdracht

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               het besluit van 3 februari 2012 om op de overdracht van verzoekers pensioenrechten de parameters toe te passen zoals bedoeld in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van 11 oktober 2012 tot bevestiging van die overdracht nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-43/14: Beroep ingesteld op 13 januari 2014 — Heidrick & Struggles International/BHIM (THE LEADERSHIP COMPANY)

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Beroep ingesteld op 13 januari 2014 — Heidrick & Struggles International/BHIM (THE LEADERSHIP COMPANY)
   (Zaak T-43/14)
   2014/C 129/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Heidrick & Struggles International, Inc. (Chicago, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Norris, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 oktober 2013 in zaak R 338/2013-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „THE LEADERSHIP COMPANY” voor diensten van de klassen 35 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 031 457

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 7, lid 1, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak C-505/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2009 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-263/07, Estland/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/23

         Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2009 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-263/07, Estland/Commissie
   (Zaak C-505/09 P)
   2010/C 63/38
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Kružíková, E. White en E. Randvere)

      Andere partijen in de procedure: Republiek Estland, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               verwijzing van de Republiek Estland in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Gerecht”) om de volgende redenen moet worden vernietigd:

               1)

               Door het beroep ontvankelijk te verklaren met betrekking tot artikel 1, leden 3 en 4, artikel 2, leden 3 en 4, en artikel 3, leden 2 en 3, van de beschikking van de Commissie van 4 mei 2007 (inzake het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Estland heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad) heeft het Gerecht artikel 21 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden. Het Gerecht heeft het beroep ten onrechte met betrekking tot de gehele beschikking ontvankelijk verklaard, ook al had verzoekster enkel voor artikel 1, leden 1 en 2, artikel 2, leden 1 en 2, en artikel 3, lid 1, gronden voor nietigverklaring aangevoerd.

               2)

               Het Gerecht heeft met betrekking tot artikel 9, leden 1 en 3, van de richtlijn onjuist geoordeeld, aangezien het bij de vaststelling van de omvang van de controlebevoegdheid van de Commissie en haar bevoegdheid op grond van artikel 9, lid 3, van de richtlijn het gelijkheidsbeginsel en het doel van de richtlijn onjuist heeft uitgelegd. De toewijzingsplannen zijn geen klassieke maatregelen ter uitvoering van een richtlijn, die a posteriori worden beoordeeld. Wanneer wordt aanvaard dat elke lidstaat zich op zijn eigen gegevens, die niet worden gecontroleerd, baseert, ontstaat het gevaar dat de lidstaten ongelijk worden behandeld. Het doel van de richtlijn kan echter enkel worden bereikt wanneer de vraag naar emissierechten groter is dan het aanbod. Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen de bovengrens van de totale hoeveelheid toewijsbare emissierechten en de totale hoeveelheid toewijsbare emissierechten.

               3)

               Het Gerecht heeft de draagwijdte van het beginsel van behoorlijk bestuur onjuist uitgelegd. De opstelling van toewijzingsplannen was een taak van de lidstaten, en de Commissie was niet bevoegd om leemten daarin op te vullen, maar om de verenigbaarheid van de toewijzingsplannen met de richtlijn te beoordelen.

               4)

               Het Gerecht heeft de bepalingen van de beschikking van de Commissie onjuist beoordeeld, voor zover het heeft aangenomen dat artikel 1, leden 1 en 2, artikel 2, leden 1 en 2, en artikel 3, lid 1, niet van de overige bepalingen van de beschikking van de Commissie konden worden gescheiden en de beschikking in haar geheel heeft nietig verklaard. In werkelijkheid is er geen sprake van een dergelijke onscheidbaarheid, aangezien uit de opzet en de motivering van de beschikking van de Commissie blijkt dat elk lid van artikel 2 onscheidbaar met de overeenkomstige leden van artikel 1 is verbonden, maar niet met de overige leden van artikel 2. Hetzelfde geldt voor de leden van artikel 1.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-458/05: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van  16 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mohamed Jouini, Okay Gönen, Hasan Bajric, Gerald Huber, Manfred Ortner, Sükran Karacatepe, Franz Mühlberger, Nakil Bakii, Hannes Kranzler, Jürgen Mörth, Anton Schneeberger, Dietmar Susteric, Sascha Wörnhör, Aynur Savci, Elena Peter, Egon Schmöger, Mehmet Yaman, Dejan Preradovic, Andreas Mitter, Wolfgang Sorger, Franz Schachenhofer, Herbert Weiss, Harald Kaineder, Ognen Stajkovski und Jovica Vidovic en PPS Princess Personal Service GmbH

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/22

         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 16 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mohamed Jouini, Okay Gönen, Hasan Bajric, Gerald Huber, Manfred Ortner, Sükran Karacatepe, Franz Mühlberger, Nakil Bakii, Hannes Kranzler, Jürgen Mörth, Anton Schneeberger, Dietmar Susteric, Sascha Wörnhör, Aynur Savci, Elena Peter, Egon Schmöger, Mehmet Yaman, Dejan Preradovic, Andreas Mitter, Wolfgang Sorger, Franz Schachenhofer, Herbert Weiss, Harald Kaineder, Ognen Stajkovski und Jovica Vidovic en PPS Princess Personal Service GmbH
   (Zaak C-458/05)
   (2006/C 60/43)
   Procestaal: Duits
   Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 16 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 december 2005, in het geding tussen Mohamed Jouini e.a. en PPS Princess Personal Service GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is sprake van overgang van een vestiging of van een onderdeel van een vestiging in de zin van artikel 1 van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 (1) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, wanneer in het kader van een samenwerking tussen twee detacheringsbureaus een administratief medewerker, een filiaalhouder, medewerkers van de klantenservice, en een bedrijfsleider van het eerste detacheringsbureau, waarvan de organisatiestructuur niet duidelijk kan worden bepaald, overgaan naar het tweede detacheringsbureau, waar zij vergelijkbare activiteiten uitoefenen, en tezamen met hen, eveneens in het kader van die samenwerking tussen de twee ondernemingen, ongeveer een derde van de ter beschikking gestelde werknemers alsmede de klanten voor wie zij werken (met opdrachten die variëren van drie tot vijftig ter beschikking gestelde werknemers), gedeeltelijk of geheel overgaan?

      (1)  PB L 82, blz. 16.