title: Zaak T-126/06: Beroep ingesteld op  24 april 2006  — Italië/Commissie

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/34

         Beroep ingesteld op 24 april 2006 — Italië/Commissie
   (Zaak T-126/06)
   (2006/C 143/68)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van nota nr. 0147 van 13 februari 2006 (doc. nr. 1) van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. programma POR Campania (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 007);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 01778 van 21 februari 2006 (doc. nr. 2) van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. DOCUP Toscana Ob.2 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 001);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 01780 van 21 februari 2006 (doc. nr. 3) van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. DOCUP Ob.2 „Lazio” 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 02114 van 3 maart 2006 (doc. nr. 4) van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. programma DOCUP Lombardia (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

               —

               nietigverklaring van nota nr. 02983 van 31 maart 2006 (doc. nr. 5) van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende van het gevorderde bedrag afwijkende betalingen door de Commissie. Ref. programma POR Sardegna 2000-2006 (nr. CCI 1999IT 16 1PO 010);

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen; verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie.


title: Zaak T-843/14: Beroep ingesteld op 24 december 2014 — Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Commissie

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/27

         Beroep ingesteld op 24 december 2014 — Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Commissie
   (Zaak T-843/14)
   (2015/C 056/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gascogne Sack Deutschland GmbH (Wieda, Duitsland) en Gascogne (Saint-Paul-les-Dax, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Puel en E. Durand, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Europese Unie op niet-contractuele basis aansprakelijk is voor het feit dat de procedure voor het Gerecht de redelijke termijn heeft overschreden;

         en derhalve,

               —

               de Europese Unie te gelasten tot gepaste en volledige vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeksters door het onrechtmatige gedrag van de Unie hebben geleden, en meer bepaald tot uitkering van de hiernavolgende bedragen, vermeerderd met compenserende en vertragingsrente tegen de door de Europese Centrale Bank voor haar belangrijkste herfinancieringsoperaties toegepaste rentevoet, verhoogd met twee procentpunten, te rekenen vanaf de dag waarop het verzoekschrift is ingediend:

                           —

                           1 1 93  467 EUR voor het verlies dat zij hebben geleden door de betaling van aanvullende wettelijke rente op het nominale bedrag van de sanctie na het verstrijken van de redelijke termijn;

                           —

                           1 87  571 EUR voor het verlies dat zij hebben geleden door de extra betalingen voor de bankgarantie na het verstrijken van de redelijke termijn;

                           —

                           2 0 00  000 EUR voor de winst die zij door de onzekerheid hebben gederfd en/of het verlies dat zij daardoor hebben geleden, en

                           —

                           5 00  000 EUR voor de immateriële schade die zij hebben geleden;

               —

               subsidiair, voor het geval wordt aangenomen dat het bedrag van de geleden schade opnieuw moet worden beoordeeld, een deskundigenonderzoek te bevelen overeenkomstig de artikelen 65, onder d), 66, lid 1, en 70 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht;

               —

               de Europese Unie hoe dan ook te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, te weten dat artikel 47, tweede alinea 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden omdat de procedure voor het Gerecht buitensporig lang heeft geduurd, zodat hun grondrecht op berechting van hun zaak binnen een redelijke termijn geschonden is.


title: Zaak T-613/11: Beroep ingesteld op 5 december 2011 — VMS Deutschland/Commissie

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/35

         Beroep ingesteld op 5 december 2011 — VMS Deutschland/Commissie
   (Zaak T-613/11)
   2012/C 32/71
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: VMS Deutschland Holdings GmbH (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Pohl, G. Burwitz, M. Maier en P. Werner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2011) 275 def. van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 „KStG, Sanierungsklausel”;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters baseert haar beroep op drie middelen:

               1)

               Eerste middel: geen prima facie selectiviteit van de maatregel
               Verzoekster betoogt in het eerste middel met name dat de saneringsclausule van § 8, sub c, lid 1, sub a, van het Duitse Körperschaftssteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; hierna: „KStG”) over de voorwaartse verliesverrekening van ondernemingen, die door een andere onderneming met het oog op sanering worden overgenomen, niet selectief is. Volgens verzoekster gaat het niet om een staatssteunregeling in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien geen uitzondering op het relevante referentiestelsel is gemaakt.

               2)

               Tweede middel: algemene maatregel
               Verzoekster voert in dit verband met name aan dat de technische differentiëring naar de economische situatie en financiële draagkracht van een onderneming een technische regeling is, die als algemene maatregel niet binnen de werkingssfeer van artikel 107, lid 1, VWEU kan vallen. Volgens verzoekster kan een dergelijke regeling economisch in haar geheel beschouwd elke onderneming ten goede komen, zelfs wanneer op een bepaald ogenblik slechts enkele ondernemingen daadwerkelijk gebruik kunnen maken van de regel.

               3)

               Derde middel: rechtvaardiging van de regeling op basis van de aard en de interne opbouw van het belastingstelsel
               Volgens verzoekster is de saneringsclausule van § 8, sub c, lid 1, sub a, KStG gerechtvaardigd op basis van de aard en de interne opbouw van het belastingstelsel en ook op die basis geen steunregeling in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.


title: Zaak F-82/10: Beroep ingesteld op 22 september 2010 — Nolin/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/38

         Beroep ingesteld op 22 september 2010 — Nolin/Commissie
   (Zaak F-82/10)
   ()
   2011/C 13/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Michel Nolin (Brussel, Belgique) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de afrekening betreffende de nabetaling van verzoekers bezoldiging over de periode juli tot en met december 2009 en van zijn salarisafrekening over januari 2010, opgesteld in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden op basis van verordening (EU; Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers salarisafrekeningen RG/2009 alsmede van zijn salarisafrekening 01/2010;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-399/17: Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/20

         Beroep ingesteld op 3 juli 2017 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-399/17)
   (2017/C 293/25)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Němečková en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, door niet ervoor te zorgen dat van Tsjechië naar Katowice (Polen) overgebracht TPS-NOLO (Geobal) materiaal terug naar Tsjechië werd vervoerd, de krachtens artikel 24, lid 2, en artikel 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het van Tsjechië naar Polen vervoerde TPS-NOLO (Geobal) materiaal, dat afkomstig is van gevaarlijke afvalstoffen van een stortplaats (Ostramo-bassins), op een andere stortplaats in Tsjechië is gestort en is ingedeeld als teerresiduen afkomstig van raffinage- en distillatieprocessen en alle andere pyrolitische behandelingen van organisch materiaal, wordt door de Poolse autoriteiten aangemerkt als afvalstoffen die onder bijlage IV bij verordening nr. 1013/2006 vallen.

               2.

               Aangezien de Tsjechische Republiek het oneens is met de indeling van de betrokken stof als afvalstoffen op grond van de indeling van het materiaal overeenkomstig verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (hierna: „REACH-verordening”) (2), is een conflictsituatie ontstaan, die artikel 28, lid 1, van verordening nr. 1013/2006 regelt door te bepalen dat het betrokken materiaal als afval wordt behandeld.

               3.

               De registratie van het materiaal overeenkomstig de REACH-verordening garandeert niet dat het gebruik van de stof geen negatieve gevolgen voor het milieu of de volksgezondheid heeft of dat de stof automatisch ophoudt afval te zijn. Bij gebreke van een nationale beslissing waarbij wordt vastgesteld dat de betrokken stof een toestand heeft bereikt waarin afval ophoudt afval te zijn, kan de indeling van die stof overeenkomstig de REACH-verordening niet geldig worden geacht op basis van artikel 2, lid 2, van de REACH-verordening.

               4.

               Aangezien de betrokken stof zonder kennisgeving over de grens is vervoerd, moet het vervoer worden aangemerkt als een „illegale overbrenging” in de zin van artikel 2, punt 35, onder a), van verordening nr. 1013/2006. In dat geval moet de bevoegde autoriteit van verzending door middel van een passende procedure informatie inwinnen om ervoor te zorgen dat de betrokken afvalstoffen worden teruggenomen overeenkomstig artikel 24, lid 2, van verordening nr. 1013/2006, hetgeen de Tsjechische Republiek ten onrechte weigert. Die verplichting is niet in strijd met artikel 128 van de REACH-verordening, dat het vrije verkeer van stoffen, mengsels en voorwerpen in de zin van artikel 3 van de REACH-verordening waarborgt, aangezien afvalstoffen uitdrukkelijk zijn uitgesloten van de werkingssfeer van die verordening (zie artikel 2, lid 2, van de REACH-verordening).

      (1)  PB 2006, L 190, blz. 1.

      (2)  PB 2006, L 396, blz. 1.


title: Zaak F-108/07: Beroep ingesteld op 15 oktober 2007 — Nijs/Rekenkamer

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/56

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2007 — Nijs/Rekenkamer
   (Zaak F-108/07)
   (2008/C 22/108)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Rekenkamer om het mandaat van de secretaris-generaal van de Rekenkamer met ingang van 1 juli 2007 voor een nieuwe duur van zes jaar te verlengen;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de twee handelingen, die „besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG)” zouden vormen, van 8 december 2006 houdende uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober 2006 in zaak T-171/05 respectievelijk 12 juli 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 12 maart 2007;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker onder meer de volgende feiten aan: i) de secretaris-generaal heeft onrechtmatig gehandeld; in plaats van het OLAF in te schakelen, heeft hij uitdrukkelijk geweigerd maatregelen te treffen of de kwestie te onderzoeken, toen hij, gestaafd door documenten, op de hoogte was gebracht van fraude ten nadele van de regeling inzake invaliditeitspensioenen; ii) een ambtenaar heeft zijn werkzaamheden onrechtmatig uitgeoefend; iii) herhaaldelijk worden bevorderingsbesluiten en de data ervan niet bekendgemaakt; iv) de verkiezingen van het personeelscomité van 2004 en 2006 zijn om verschillende redenen onwettig; v) er is sprake van een groot aantal gevallen van misbruik van de bevorderingsprocedure alsmede van overschrijding van de bevoegdheid tot aanstelling door een hoofd van een eenheid en van een groot aantal persoonlijke belangen die de onafhankelijkheid van het TABG bij nagenoeg alle besluiten in gevaar kunnen brengen; vi) de „besluiten van het TABG” zouden voortvloeien uit de persoonlijke belangen van alle hiërarchieke meerderen van verzoeker en uit de verzwijging van het beroep op een collega om ad interim een hogere functie te vervullen alsmede uit het niet inschakelen van het OLAF; vii) het TABG heeft de bestreden besluiten gebaseerd op dezelfde reeks kennelijke fouten als de oorspronkelijke besluiten die zij bevestigen, door zich te baseren op een arrest dat geen gezag van gewijsde heeft en zonder ook maar één argument van verzoeker te hebben weerlegd; viii) de comités die meewerken aan de beoordelings- en de bevorderingsprocedure zijn er niet van op de hoogte gebracht dat de onafhankelijkheid van verzoekers hiërarchieke meerderen in gevaar is.


title: Zaak T-0388/09: Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — Rosenruist/BHIM (Weergave op een broekzak van twee elkaar snijdende kromme lijnen)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/62

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2009 — Rosenruist/BHIM (Weergave op een broekzak van twee elkaar snijdende kromme lijnen)
   (Zaak T-0388/09)
   2009/C 282/115
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosenruist — Gestão e serviços, Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Gonzáles Malabia en S. Rizzo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juni 2009 in zaak R 237/2009-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: merk dat een broekzak weergeeft waarop twee elkaar op één punt snijdende kromme lijnen zijn afgebeeld, voor waren en diensten van de klassen 18 en 25

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009], op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het betrokken gemeenschapsmerk elk onderscheidend vermogen mist.


title: Zaak T-138/12: Beschikking van het Gerecht van 20 november 2012 — Geipel/BHIM — Reeh (BEST BODY NUTRITION) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/49

         Beschikking van het Gerecht van 20 november 2012 — Geipel/BHIM — Reeh (BEST BODY NUTRITION)
   (Zaak T-138/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 26/98
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Yves Geipel (Auerbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Sachs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Marken en R. Pethke, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Jörg Reeh (Buxtehude, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2012 (zaak R 2433/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Jörg Reeh en Yves Geipel

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.


title: Doorhaling van zaak C-414/00

text:
10.11.2001            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 317/23
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1.    te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                                                                            nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Naar de mening van de Commissie zijn de bepalingen van de
                                                                            te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/7/EG van het
artikelen 5, sub c en e, en 6, lid 1, van de richtlijn ook van
                                                                            Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998
toepassing op levende en dode vogels, alsmede op gemakkelijk
                                                                            tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de
herkenbare delen van deze vogels of uit deze vogels verkregen
                                                                            harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
producten, en hun eieren, die een persoon op het grondgebied
                                                                            bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkre-
van de wetgevende lidstaat in zijn bezit heeft en die zijn
                                                                            diet (1), of in ieder geval door de betrokken bepalingen
gedood, gevangen of op een andere wijze verkregen, of
                                                                            niet ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de
waarvan die persoon door enig ander middel in het bezit is
                                                                            krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn op hem
gekomen, in een andere staat dan de wetgevende lidstaat,
                                                                            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
onder voorbehoud van de toepassing van de artikelen 7 en 9,
wat het in artikel 5, sub c en e, bedoelde verbod op het bezit,       2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
en artikel 6, lid 2, wat de in artikel 6, lid 1, van de richtlijn
genoemde activiteiten betreft. Daaruit volgt, dat de artikelen 5,
sub c en e, en 6, lid 1, van de richtlijn van toepassing zijn op      Middelen en voornaamste argumenten
de soorten en ondersoorten vogels die natuurlijk in het wild
leven op het Europese grondgebied van de lidstaten waarop             Ingevolge artikel 2, lid 1, van de richtlijn diende het Koninkrijk
het Verdrag van toepassing is, ofschoon zij niet natuurlijk in        Spanje de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
het wild leven op het grondgebied van België, alsook op de            in werking te doen treden om uiterlijk op 21 april 2000 aan
ondersoorten die slechts natuurlijk in het wild leven buiten het      de richtlijn te voldoen, en diende zij de Commissie daarvan
Europese grondgebied van de lidstaten, wanneer de soort               onmiddellijk in kennis te stellen.
waartoe zij behoren of andere ondersoorten hiervan natuurlijk
in het wild leven op het betrokken grondgebied.                       (1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
De omzettingstermijn is verstreken op 16 april 1981.
                                                                                Doorhaling van zaak C-412/00 (1)
(1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
    behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1).                                 (2001/C 317/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                                                                      2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-412/00:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                      Republiek.
                                                                      (1) PB C 28 van 27.1.2001.
Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                        (Zaak C-386/01)                                               Doorhaling van zaak C-414/00 (1)
                        (2001/C 317/43)                                                        (2001/C 317/45)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje            2001 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/00:
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
woordigd door I. Martı́nez del Peral als gemachtigde, domicilie       Republiek.
gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar, Centre Wagner
C 254.                                                                (1) PB C 28 van 27.1.2001.


               24.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/11

         Beroep tegen Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 22 december 2010
   (Zaak E-18/10)
   2011/C 58/05
   Op 22 december 2010 is bij het EVA-Hof tegen Noorwegen beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Ólafur Jóhannes Einarsson, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoekt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

               het Koninkrijk Noorwegen, door het niet nemen van de nodige maatregelen om gevolg te geven aan het arrest van het EVA-Hof in zaak E-2/07 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 33 van de overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van deze procedure wordt verwezen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek heeft betrekking op het geen gevolg geven door Noorwegen aan het arrest van het EVA-Hof van 30 oktober 2007 in zaak E-2/07 aangezien het land, sinds de uitspraak van dat arrest, nog geen passende maatregelen heeft genomen om ervoor te zorgen dat correct berekende pensioenen worden uitbetaald aan alle personen die schade hebben geleden als gevolg van het niet nakomen van de verplichtingen van Noorwegen, als vastgesteld in het arrest.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verklaart dat de Noorse autoriteiten hun verplichting om corrigerende maatregelen te nemen ten behoeve van diegenen die sinds 1 januari 1994 op onwettige wijze hun rechten werden ontzegd, als vastgesteld door het EVA-Hof, nooit hebben ontkend of in vraag gesteld.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat Noorwegen buitensporig veel tijd nodig heeft gehad om gevolg te geven aan het arrest van 30 oktober 2007. Hoewel de vereffening van een aantal of zelfs vele individuele zaken een complexe onderneming kan zijn en een zorgvuldig onderzoek kan vereisen, is het duidelijk dat de Noorse autoriteiten niet de noodzakelijke stappen hebben ondernomen en onvoldoende hulpmiddelen hebben ingezet om spoedig gevolg te geven aan het arrest.


title: Zaak C-449/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 18 november 2009 — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 18 november 2009 — Canon Kabushiki Kaisha/IPN Bulgaria OOD
   (Zaak C-449/09)
   2010/C 100/21
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Canon Kabushiki Kaisha

      Verwerende partij: IPN Bulgaria OOD

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 5 van de Eerste richtlijn van de Raad (1) van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (89/104/EEG), voor zover het de merkhouder het uitsluitende recht verleent om iedere derde die niet zijn toestemming hiertoe heeft verkregen, te verbieden een aan zijn merk gelijk teken in het economisch verkeer te gebruiken, waaronder het invoeren of uitvoeren van waren onder het teken, aldus worden uitgelegd dat de rechten van de merkhouder het recht omvatten om een gebruik van het merk zonder zijn toestemming, bestaande in de invoer van originele waren, te verbieden, mits de rechten van de merkhouder niet in de zin van artikel 7 van deze richtlijn zijn uitgeput?

      (1)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).


title: Zaak T-116/12: Beroep ingesteld op 12 maart 2012 — Tioxide Europe e.a./Raad

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/25

         Beroep ingesteld op 12 maart 2012 — Tioxide Europe e.a./Raad
   (Zaak T-116/12)
   2012/C 126/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Tioxide Europe Ltd (Billingham, Verenigd Koninkrijk), Tioxide Europe Srl (Scarlino, Italië), Tioxide Europe SL (Huelva, Spanje), en Huntsman (Holdings) Netherlands BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Arts, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1344/2011 van de Raad van 19 december 2011 houdende schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor bepaalde landbouw-, visserij- en industrieproducten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1255/96 (PB L 349, blz.1), voor zover daarbij het invoerrecht wordt geschorst dat wordt geheven op titaandioxide met de kristalstructuur van rutiel, bevattende: 90 of meer gewichtspercenten titaandioxide, niet meer dan 4 gewichtspercenten aluminiumhydroxide, niet meer dan 6 gewichtspercenten siliciumdioxide, van GN-code 3206 11 00;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voeren verzoeksters drie middelen aan:

               1)

               Eerste middel: ontoereikende motivering

                           —

                           De Raad heeft de schorsing van het invoerrecht met betrekking tot de betrokken producten ontoereikend gemotiveerd;

               2)

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           Verordening nr. 1344/2011 schendt de artikelen 31 VWEU en 32 VWEU, doordat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door zich te baseren op een onwettig voorstel van de Commissie, zonder verder onderzoek van de relevante feiten;

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           De Raad heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden, doordat hij bij de bestreden verordening rechten heeft geschorst, in plaats van te kiezen voor de minst belastende maatregel waarover hij beschikte, te weten een tariefcontingent, aangezien in de Unie „identieke, gelijkwaardige of vervangende producten” werden vervaardigd.


title: Zaak C-32/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven Kasatsionen sad (Bulgarije) op 20 januari 2010 — Toni Georgiev Semerdzhiev/Del-Pi-Krasimira Mancheva

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven Kasatsionen sad (Bulgarije) op 20 januari 2010 — Toni Georgiev Semerdzhiev/Del-Pi-Krasimira Mancheva
   (Zaak C-32/10)
   2010/C 100/28
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven Kasatsionen sad

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekende partij

               :

               Toni Georgiev Semerdzhiev

               Verwerende partijen

               :

               ET Del-Pi-Krasimira Mancheva
               ZAD Bulstrad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de bepalingen van richtlijn 90/314/EEG op het onderhavige geval van toepassing [omissis]?

               2)

               Welke uitlegging moet worden gegeven aan het begrip „andere […] toeristische diensten” in artikel 2, punt 1, sub c, van richtlijn 90/314/EEG, en valt de verplichting van de organisator om de consument te verzekeren hieronder?

                           —

                           Welke risico’s moeten worden gedekt door de verzekeringsovereenkomst die tussen de organisator en de verzekeringsmaatschappij is afgesloten ten behoeve van de consument?

                           —

                           Welk type verzekering moet tussen de organisator en de verzekeringsmaatschappij ten gunste van de consument worden gesloten, een groepsverzekering voor alle deelnemers aan de pakketreis of een individuele verzekering voor ieder van hen?

               3)

               Moet de in artikel 4, lid 1, sub b, iv, van richtlijn 90/314/EEG bedoelde verplichting van de organisator om de consument vóór het begin van de reis te informeren over het facultatieve aangaan van een bijstandsovereenkomst die de repatriëringskosten bij ongeval dekt, aldus worden uitgelegd dat deze de verplichting voor de organisator omvat om met de consument een individuele verzekering af te sluiten die de repatriëringskosten bij ongeval dekt?

               4)

               Is de organisator krachtens het bepaalde in richtlijn 90/314/EEG verplicht om de consument vóór de reis het originele verzekeringsbewijs te overhandigen?

               5)

               Welke uitlegging moet worden gegeven aan het begrip „schade” in artikel 5, lid 2, van richtlijn 90/314/EEG, die de consument ondervindt ingevolge het niet of slecht uitvoeren van de overeenkomst?

               6)

               Omvat het begrip „schade” in artikel 5, lid 2, van richtlijn 90/314/EEG, die de consument ondervindt ingevolge het niet of slecht uitvoeren van de overeenkomst, tevens de aansprakelijkheid voor de door de consument geleden immateriële schade?

               7)

               Welke uitlegging moet worden gegeven aan artikel 5, lid 2, tweede en derde alinea, van richtlijn 90/314/EEG in geval van vorderingen ter vergoeding van immateriële schade op grond van lichamelijk letsel, die gebaseerd zijn op een niet of slecht uitvoeren van de prestatie uit de overeenkomst, waaronder het verzuim om de consument het originele verzekeringsbewijs te overhandigen, indien hierin niet wordt voorzien in een beperking van de schadevergoeding?


title: Zaak T-506/14: Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2016 — Grandi Navi Veloci/Commissie

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/49

         Beschikking van het Gerecht van 12 juli 2016 — Grandi Navi Veloci/Commissie
   (Zaak T-506/14) (1)

   (2016/C 343/67)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-327/05: Beroep, op 30 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/7

         Beroep, op 30 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-327/05)
   (2005/C 257/12)
   Procestaal: Deens
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 augustus 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Denemarken door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door N. B. Rasmussen en A. Caeiros als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken, door bepalingen vast te stellen en te handhaven op grond waarvan tussenhandelaren in de handelsketen onder dezelfde voorwaarden aansprakelijk zijn als de producent, hetgeen in strijd is met artikel 3, lid 3, van richtlijn 1985/374/EEG (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Denemarken te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Uit § 10 van de Deense wet op de productaansprakelijkheid (produktansvarsloven) volgt dat een tussenhandelaar „jegens de gelaedeerde en latere tussenhandelaren in de handelsketen rechtstreeks aansprakelijk is uit hoofde van productaansprakelijkheid”.
   De Deense voorschriften inzake de aansprakelijkheid van tussenhandelaren houden in dat de gelaedeerde zijn vordering rechtstreeks kan instellen tegen de tussenhandelaar (welk begrip de in artikel 3, lid 3, van richtlijn gedefinieerde „leverancier” omvat), indien is voldaan aan de voorwaarden voor het instellen van een vordering wegens productaansprakelijkheid tegen de producent, dat wil zeggen indien de gelaedeerde kan bewijzen dat er schade is geleden als gevolg van een product met gebreken. Voor de aansprakelijkheid is dus niet relevant of de tussenhandelaar al dan niet onzorgvuldig heeft gehandeld. Beslissend is dat de producent aansprakelijk kan worden gesteld voor het product.
   Degene die als tussenhandelaar voor een product aansprakelijk wordt gesteld, kan ingevolge § 11, lid 3, van de wet op de productaansprakelijkheid zowel tegen eerdere tussenhandelaren als tegen de producent een regresvordering instellen.
   Deze aansprakelijkheid van de tussenhandelaar is in strijd met de richtlijn. De richtlijn bepaalt immers dat de producent — en alleen de producent — buiten schuld aansprakelijk kan worden gesteld voor een product. Enkel in de gevallen die in de richtlijn worden genoemd — vergelijk artikel 3, lid 3 — kan de tussenhandelaar buiten schuld aansprakelijk worden gesteld voor een product.
   De Deense bepalingen wijken van deze regeling af door een objectieve vergoedingsplicht in te voeren in de vorm van een aansprakelijkheid buiten schuld voor de tussenhandelaar in alle gevallen dat een producent buiten schuld aansprakelijk kan worden gesteld voor een product.

      (1)  Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210 van 07/08/1985, blz. 29).


title: Zaak C-153/16: Beroep ingesteld op 15 maart 2016 – Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/3

         Beroep ingesteld op 15 maart 2016 – Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-153/16)
   (2016/C 222/04)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Slovenië, door ermee in te stemmen dat een voortdurende situatie van onzekerheid vanuit milieu- en gezondheidsoogpunt heerst doordat aanzienlijke hoeveelheden gebruikte banden samen met andere, eveneens gevaarlijke afvalstoffen worden gestort en de verwijdering geschiedt in strijd met de vereisten van de richtlijn inzake het storten van afvalstoffen, handelt in strijd met artikel 12 van de kaderrichtlijn afvalstoffen (verwijdering), artikel 13 van die richtlijn (op grond waarvan het afvalstoffenbeheer geen gevaar mag opleveren voor de gezondheid van de mens en voor het milieu) en artikel 36, lid 1, van dezelfde richtlijn (handhaving en sancties), alsook artikel 5, lid 3, onder d), van de richtlijn inzake het storten van afvalstoffen;

               —

               de Republiek Slovenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Republiek Slovenië heeft ermee ingestemd dat een voortdurende situatie van onzekerheid vanuit milieu- en gezondheidsoogpunt heerst doordat aanzienlijke hoeveelheden gebruikte banden samen met andere, eveneens gevaarlijke afvalstoffen worden gestort en de verwijdering geschiedt in strijd met de vereisten van de richtlijn inzake het storten van afvalstoffen en de kaderrichtlijn inzake afvalstoffen.


title: Zaak T-397/10: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2011 — ara/BHIM — Allrounder (A) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Niet-inachtneming van termijn voor indiening van gronden van beroep bij kamer van beroep — Beslissing van kamer van beroep houdende afwijzing van verzoek om herstel in vorige toestand — Beroep kennelijk rechtens ongegrond )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/21

         Beschikking van het Gerecht van 13 september 2011 — ara/BHIM — Allrounder (A)
   (Zaak T-397/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Niet-inachtneming van termijn voor indiening van gronden van beroep bij kamer van beroep - Beslissing van kamer van beroep houdende afwijzing van verzoek om herstel in vorige toestand - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2011/C 331/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ara AG (Langenfeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Allrounder SARL (Sarrebourg, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juni 2010 (zaak R 1543/2009-1), inzake het verzoek om herstel in de vorige toestand (restitutio in integrum) dat door verzoekster is ingediend.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               ara AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-107/00: Beroep, op 26 april 2000 ingesteld door Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 192/18              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.7.2000
Beroep, op 26 april 2000 ingesteld door Consorzio In-                   Middelen en voornaamste argumenten
dustrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Euro-
                    pese Gemeenschappen                                 Verzoeker is kandidaat-notaris in Baden-Württemberg (BRD)
                                                                        en is daar werkzaam in de juridische adviespraktijk. In 1994
                       (Zaak T-107/00)                                  verzocht hij om het examen voor toelating tot de advocatuur
                                                                        te mogen afleggen (Eignungsprüfungsgesetz). Dit verzoek werd
                       (2000/C 192/32)                                  door de Duitse bestuurlijke en rechterlijke autoriteiten in
                                                                        verschillende instanties afgewezen. Thans stelt hij, dat voormel-
                                                                        de wet is vastgesteld ter uitvoering van richtlijn 89/48/EEG (1).
                      (Procestaal: Italiaans)                           Hij acht zich rechtstreeks en individueel geraakt door deze
                                                                        richtlijn via de afwijzende beslissingen van de Duitse instanties.
                                                                        Artikel 1 van de richtlijn is in strijd met artikel 12 EG en met
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               verschillende grondrechten. Het verleent wel onderdanen van
schappen is op 26 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-             andere lidstaten die in het bezit zijn van een aan de formele
sie van de Europese Gemeenschappen door Consorzio In-                   eisen van de richtlijn beantwoordend diploma, via het desbe-
dustrie Fiammiferi (CIF), vertegenwoordigd door A. Tizzano              treffende examen toegang tot de advocatuur, maar Duitse
en G. M. Roberti, advocaten te Napels, Grote Zavel 36, Brussel.         onderdanen met gelijkwaardige diploma’s niet. Deze discrimi-
                                                                        natie moet leiden tot nietigverklaring van de richtlijn.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        (1) PB L 19 van 24.01.1989, blz. 16.
— nietig te verklaren de stilzwijgende afwijzing van het
    verzoek om hernieuwd onderzoek, door het Consorzio bij
    het secretariaat-generaal van de Commissie ingediend op
    20 januari 2000, en, voor zover nodig, de tussen-
    beschikking van M. E. Prestorn gedateerd 17 februari
    2000;
                                                                        Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door British American
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                               Tobacco International (Investments) limited tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak T-111/00)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                                        (2000/C 192/34)
in zaak T-40/00, Consorzio Industrie Fiammiferi/Commissie.
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 2 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen ingesteld door British American
                                                                        Tobacco International (Investments) limited, te Londen (Enge-
Beroep, op 26 april 2000 ingesteld door B. Schmidt tegen
                                                                        land), vertegenwoordigd door S. Crosby, Solicitor, van Kemm-
                 Raad van de Europese Unie
                                                                        ler Rapp Böhlke & Crosby, advocaten te Brussel.
                       (Zaak T-109/00)                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                       (2000/C 192/33)                                  — de beschikking van de Commissie van 8 maart 2000 nietig
                                                                             te verklaren, waarbij toegang tot de notulen van de
                                                                             vergaderingen van het accijnscomité op 29/30 april 1998
                        (Procestaal: Duits)                                  en 28/29 oktober 1999 met betrekking tot het kennelijke
                                                                             besluit van het comité om geëxpandeerde tabak als accijns-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    product in te delen, is geweigerd;
schappen is op 26 april 2000 beroep tegen Raad van de
                                                                        — de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Regle-
Europese Unie ingesteld door B. Schmidt, wonende te Schwä-
                                                                             ment voor de procesvoering van het Gerecht in de kosten
bisch Hall (BRD), vertegenwoordigd door J. Schorpp van
                                                                             te veroordelen.
Schmidt Lamatsch-Grund Rapp, advocaten te Delitzsch (BRD).
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
— richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988                  Verzoekster stelt, dat kennis van de redenen waarom een
    betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-           bepaald product — in casu geëxpandeerde tabak — als rookta-
    onderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten               bak in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 95/59/EG (1) en
    minste drie jaar worden afgesloten, voor het beroep van             dus als belastbaar wordt beschouwd, voor haar als onderne-
    advocaat en octrooigemachtigde nietig te verklaren.                 ming in de tabaksector van vitaal belang is. Het betreft een


title: Zaak T-293/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  31 januari 2006  — Giulietti tegen Commissie ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Uitsluiting van vergelijkend onderzoek — Onwettigheid van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Niet-ontvankelijkheid — Beroepservaring — Voltijdse activiteit )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2006 — Giulietti tegen Commissie
   (Zaak T-293/03) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Uitsluiting van vergelijkend onderzoek - Onwettigheid van aankondiging van vergelijkend onderzoek - Niet-ontvankelijkheid - Beroepservaring - Voltijdse activiteit”)
   (2006/C 86/49)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Carla Giulietti (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P.-P. Van Gehuchten, J. Sambon en P. Reyniers, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van: 1) het bij brief van 16 oktober 2002 medegedeelde besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 om verzoekster wegens gebrek aan beroepservaring van het onderzoek uit te sluiten; 2) het bij brief van 21 november 2002 medegedeelde bevestigende besluit van de jury op verzoeksters verzoek om heronderzoek, en 3) het uitdrukkelijke besluit van 11 juni 2003, waarbij de klacht is afgewezen
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Partijen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak T-556/13: Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller/BHIM (Original Eau de Cologne) („Gemeenschapsmerk – Aanvraag voor collectief gemeenschapswoordmerk Original Eau de Cologne – Absolute weigeringsgronden – Artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening (EG) nr. 207/2009”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/36

      Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller/BHIM (Original Eau de Cologne)
      (Zaak T-556/13) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor collectief gemeenschapswoordmerk Original Eau de Cologne - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
      (2015/C 016/57)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller eV (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schulte-Beckhausen, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 augustus 2013 (zaak R 2064/2012-14) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Original Eau de Cologne als gemeenschapsmerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller eV wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-234/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Ebro Puleva/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/30

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Ebro Puleva/Commissie
   (Zaak T-234/10)
   2010/C 195/48
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ebro Puleva, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan, R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, IBERDROLA/Commissie en T-225/10, BANCO BILBAO VIZCAYA ARGENTARIA/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak C-384/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 13 augustus 2007 — Wienstrom GmbH/Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 13 augustus 2007 — Wienstrom GmbH/Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
   (Zaak C-384/07)
   (2007/C 283/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wienstrom GmbH

      Verwerende partij: Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verlangt de laatste zin van artikel 88, lid 3, EG dat de nationale rechter de naar nationaal recht in beginsel voor steun in aanmerking komende begunstigde verdere steun weigert op grond van het aldaar geformuleerde verbod om steunmaatregelen tot uitvoering te brengen, wanneer enerzijds de Commissie het niet aanmelden van de steun weliswaar betreurt, maar noch een negatieve beschikking in de zin van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 heeft gegeven, noch een maatregel als bedoeld in artikel 14 van die verordening heeft getroffen, en anderzijds uit de stukken niet blijkt dat rechten van derden worden geschonden?

               2)

               Staat het in artikel 88, lid 3, EG geformuleerde verbod om steunmaatregelen tot uitvoering te brengen in de weg aan de toepassing van een nationale wettelijke bepaling, wanneer die toepassing berust op de herziene versie van die wet, met betrekking tot dewelke de Commissie heeft vastgesteld dat de betrokken maatregel verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, en wanneer enerzijds die maatregel betrekking heeft op tijdvakken vóór de herziening van de wet en de nieuwigheden die van beslissend belang waren om de maatregel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren, met betrekking tot die tijdvakken nog niet van toepassing waren, en anderzijds uit de stukken niet blijkt dat rechten van derden worden geschonden?


title: Zaak C-194/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 24 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Robert Nicolaus Abt, e.a./Hypo Real Estate Holding AG (Prejudiciële verwijzing — Relevantie van vraag — Onbevoegdheid)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/8

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 24 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht München I — Duitsland) — Robert Nicolaus Abt, e.a./Hypo Real Estate Holding AG
   (Zaak C-194/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Relevantie van vraag - Onbevoegdheid)
   2011/C 252/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht München I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Robert Nicolaus Abt, Daniela Kalwarowskyj, Mangusta Beteiligungs GmbH, Karsten Trippel, VC-Services GmbH, Henning Hahmann

      Verwerende partij: Hypo Real Estate Holding AG

      in aanwezigheid van: Klaus E. H. Zapf, Inge Jung-Arend

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht München I — Uitlegging van artikel 297 EG en artikel 5, lid 1, van richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen (PB L 184, blz. 17) — Convocatietermijn voor de algemene vergadering van een beursgenoteerde vennootschap — Nationale regeling die buiten werking treedt na afloop van de termijn voor omzetting van de richtlijn, en die een kortere convocatietermijn bevat dan de in de richtlijn voorziene minimumtermijn — Bepaling die het door de richtlijn beoogde resultaat ernstig in gevaar kan brengen, gelet op de nationale wettelijke regeling volgens welke bepaalde besluiten van de algemene vergadering blijven gelden na de inschrijving in het handelsregister, zelfs na nietigverklaring in een gerechtelijke procedure

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om op de eerste prejudiciële vraag van het Landgericht München I te antwoorden.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-5/15: Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Ice Mountain Ibiza/BHIM — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/47

      Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Ice Mountain Ibiza/BHIM — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
      (Zaak T-5/15)
      (2015/C 073/58)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero en F. Miazzetto, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „ocean beach club ibiza” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 610 491

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2014 in zaak R 2292/2013-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2014 in zaak R 2292/2013-1, en bijgevolg afwijzing van de oppositie ingesteld door Marbella Atlantic Ocean Club, SL en toewijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 610 491 „ocean beach club ibiza” (samengesteld merk) voor klasse 41, en

                  —

                  verwijzing van verweerder in de kosten van deze procedure, met inbegrip van alle kosten die in casu tot dusver in lagere instanties zijn gemaakt voor de oppositieafdeling en de eerste kamer van beroep van het BHIM.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-283/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat (Oostenrijk) op 8 juni 2011 — Sky Österreich GmbH/Österreichischer Rundfunk

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat (Oostenrijk) op 8 juni 2011 — Sky Österreich GmbH/Österreichischer Rundfunk
   (Zaak C-283/11)
   2011/C 269/47
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundeskommunikationssenat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sky Österreich GmbH

      Verwerende partij: Österreichischer Rundfunk

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 15, lid 6, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (1) verenigbaar met de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en met artikel 1 van het eerste aanvullende protocol bij het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden?

      (1)  PB L 95, blz. 1.


title: Beroep, op 30 augustus 1996 ingesteld door Koninkrijk Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-289/96)

text:
  Nr. C 318/4            NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26 . 10 . 96
        methode voor de vaststelling van het administratief                Beroep, op 30 augustus 1996 ingesteld door Koninkrijk
        vermogen van voertuigen, waardoor bepaalde voertui                Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeen
        gen een hoger administratief vermogen krijgen en de                                              schappen
        consumenten dus worden weerhouden deze te kopen,                                           ( Zaak C-289/96 )
        nu de voertuigen die onder de meest belaste categorieën
                                                                                ( 96/C 318/07)
        vallen, alleen ingevoerde voertuigen zijn die in een
        rechtstreekse concurrentieverhouding staan tot in
        Frankrijk verkochte soortgelijke voertuigen, die evenwel           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
        onder gunstiger fiscale categorieën worden ingedeeld ?             op 30 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                           de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Denemar
 2 . Moet artikel 95 van het EG-Verdrag aldus worden                       ken, vertegenwoordigd door P. Biering, domicilie gekozen
        uitgelegd, dat het zich verzet tegen het gebruik van twee          hebbende te Luxemburg ter Deense ambassade, Boulevard
       modaliteiten tegelijk voor de vaststelling van het admi            Royal 4 .
        nistratief vermogen van voertuigen, waarvan de minder
       gunstige met name op uit andere Lid-Staten ingevoerde
       voertuigen wordt toegepast en tot gevolg heeft dat de               Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
       Franse consumenten van deze worden afgehouden ten
       gunste van in Frankrijk verkochte soortgelijke voertui            — Verordening ( EG ) nr. 1107/96 van de Commissie van
       gen ?                                                                    12 juni 1996 betreffende de registratie van de geografi
                                                                                sche aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het
                                                                               kader van de procedure van artikel 17 van Verordening
                                                                                ( EEG ) nr. 2081 /92 van de Raad f 1 ), gedeeltelijk nietig te
                                                                               verklaren, voor zover de bijlage onder punt A, „ Kaas ",
                                                                                Griekenland, „ Feta " vermeldt;
 Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 juli 1996 om een
 prejudiciële beslissing in het geding tussen Kyritzer Starke             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
                  GmbH en Hauptzollamt Potsdam
                          ( Zaak C-287/96 )                             • Middelen en voornaamste argumenten
                             ( 96/C 318/06 )
                                                                          — De registratie van „ feta " als beschermende oorsprongs
 Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 juli 1996 ,                   benaming is in strijd met het bepaalde in Verordening
 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 augus                   ( EEG ) nr. 2081 /92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake
 tus 1996, in het geding tussen Kyritzer Starke GmbH en                        de bescherming van geografische aanduidingen en oor
 Hauptzollamt Potsdam, het Hof van Justitie van de Euro                       sprongsbenamingen van landbouwprodukten en levens
 pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis                      middelen ( 2 ). De aanduiding „ feta " voldoet niet aan de in
 sing over de navolgende vragen:                                               deze verordening gestelde voorwaarden om te kunnen
                                                                               worden beschouwd als oorspongsbenaming.
 1 . Is het bij de artikelen 10, lid 1 , juncto 14, tweede alinea,
       van Verordening ( EEG ) nr. 1722/93 (^ voor de ver                     Ingevolge artikel 2, lid 2 , is een oorsprongsbenaming de
       werkte produkten van GN-Code 35051050 voorge                           benaming van een streek, van een bepaalde plaats of, in
       schreven gebruik een primaire eis in de zin van arti                   uitzonderlijke gevallen, van een land, die wordt gebruikt
       kel 20, leden 1 en 2, van Verordening ( EEG ) nr. 2220/                 in de benaming van een landbouwprodukt of levensmid
       85 ( 2 ), waarvan de nakoming uiterlijk binnen de bij                   del dat afkomstig is uit die streek, die plaats of dat land,
                                                                               en waarvan de kwaliteit of de kenmerken aan het
       artikel 28 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 2220/85
       gestelde termijn moet worden bewezen onder verbeurte                    geografische milieu, dat factoren van natuurlijke en
       van de gestelde zekerheid ingevolge artikel 22, leden 1 en              menselijke aard omvat, zijn toe te schrijven en waarvan
       2, van deze verordening ?                                               de produktie, de verwerking en de bereiding in het
                                                                               geografische gebied geschieden. „ Feta " is evenwel geen
                                                                               benaming van een streek, een plaats of een lan^. „ Feta "
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,                        is evenmin van oorsprong uit het geografische gebied
       kan dan op basis van het toepasselijke Gemeenschaps                    Griekenland, maar uit de hele Balkan, en de kwaliteit en
       recht een termijn worden gesteld waarbinnen het bewijs                  kenmerken van „ feta " zijn niet toe te schrijven aan een
       van het gebruik overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van                  bepaald geografisch milieu .
       Verordening ( EEG ) nr. 1722/93 moet worden geleverd,
       onder volledige of gedeeltelijke ( in welke omvang ?)
       verbeurte van de zekerheid wanneer het bewijs niet tijdig               Ingevolge artikel 2 , lid 3 , worden als oorsprongsbena
       wordt geleverd ?                                                        mingen eveneens beschouwd bepaalde, al dan niet
                                                                               geografische, traditionele benamingen, indien zij een
                                                                               landbouwprodukt of levensmiddel van oorsprong of een
( J ) PB nr . L 159 van 1 . 7 . 1993 , blz. 112 .
                                                                               streek of bepaalde plaats aanduiden dat aan bovenbe
( 2 ) PB nr. L 205 van 3 . 8 . 1985 , blz . 5 .
                                                                               doelde voorwaarden voldoet. Ingevolge deze bepaling
                                                                               kan enkel een bepaalde plaats of streek, en niet een heel
                                                                               land, als oorsprong van een produkt gelden .
 ---pagebreak--- 26 . 10 . 96           INL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 318/5
       Ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de verordening kunnen             Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
       benamingen die soortnamen zijn geworden, niet worden                woordigd door J. M. Flett, lid van haar jurische dienst, als
       geregistreerd. Om vast te stellen of een naam al dan niet           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
       een soortnaam is geworden, moet inzonderheid rekening               C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
       worden gehouden met de bestaande situatie in de                     Wagner, Kirchberg.
       Lid-Staat waar de naam zijn oorsprong heeft, de situatie
       in andere Lid-Staten en de relevante nationale of
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       communautaire wetgeving. „ Feta " wordt in Denemar
       ken sinds 1951 vervaardigd . Sinds 1963 bestaan er
                                                                           — vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
       voorschriften voor de vervaardiging. „ Feta " was in de                   en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
       Gemeenschap bekend en werd er vervaardigd vóór de                         voldoen aan Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van
       Griekse toetreding. Deense „ feta " werd als „ feta " naar                24 juni 1993 tot vaststelling van minimale communau
       Griekenland uitgevoerd totdat in 1987 Griekse voor                       taire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde
       schriften voor „ feta " werden ingevoerd . Een reeks                      visziekten ( 1 ), en aan Richtlijn 93/54/EEG van de Raad
       andere Lid-Staten, waaronder in elk geval, naast Dene                    van 24 juni 1993 houdende wijziging van richtlijn
       marken, Duitsland, Frankrijk en Finland, produceren
                                                                                91 /67/EEG inzake veterinairrechtelijke voorschriften
       „ feta ". Voorts zijn er sinds 1975 verschillende commu                  voor het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
       nautaire regelingen voor „ feta " vastgesteld . Toen de                   aquicultuurprodukten ( 2 ), de krachtens deze richtlijnen
       verordening van de Raad werd vastgesteld, werd „ feta "                   en het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
       in meerdere Lid-Staten wettig vervaardigd en in de                        nagekomen;
       handel gebracht.
— De registratie van „ feta " als beschermende oorsprongs                 — Ierland in de kosten te verwijzen.
       benaming is voorts in strijd met de artikelen 30 en 36 van
       het EG-Verdrag. Volgens de rechtspraak van het Hof                  Middelen en voornaamste argumenten
       komt een produkt slechts in aanmerking voor een
       beschermde oorsprongsbenaming, indien er een geogra                Volgens artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen ten
       fisch verband bestaat tussen de aanduiding en de streek .           aanzien van het te bereiken resultaat verbindend voor elke
       Die streek kan niet een heel land zijn en de aanduiding             Lid-Staat waarvoor zij zijn bestemd . Artikel 5 van het
       mag niet worden gebruikt voor de aanduiding van                     Verdrag bepaalt, dat de Lid-Staten alle algemene of bijzon
       produkten van om het even welke herkomst.                           dere maatregelen treffen die geschikt zijn om de nakoming
                                                                           van de uit het Verdrag of uit handelingen van de instellingen
— Met Verordening ( EG ) nr. 1107/96 heeft de Commissie                    voortvloeiende verplichtingen te verzekeren .
       de grenzen van haar beoordelingsvrijheid overschre
       den .
                                                                           In de Richtlijnen 93/53/EEG en 93/54/EEG is bepaald, dat
                                                                           de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
— Voor zover zij betrekking heeft op „ feta ", is Verorde                 maatregelen in werking doen treden om vóór 1 juli 1994 aan
       ning ( EG ) nr. 1107/96 in strijd met het evenredigheids           deze richtlijnen te voldoen, en dat zij de Commissie daarvan
       beginsel . Griekse „ feta " kan ook door minder ingrij             onverwijld in kennis stellen .
       pende maatregelen worden beschermd . De verordening
       van de Commissie is voorts in strijd met het beginsel van
                                                                           De Commissie heeft van Ierland geen informatie ontvangen
       gelijke behandeling, omdat „ feta " een soortnaam is, die
                                                                           over door haar getroffen maatregelen ter uitvoering van de
       op gelijke voet als andere soortnamen moet worden
       behandeld .                                                         richtlijnen, evenmin als een officieel antwoord op de
                                                                           ingebrekestelling ter zake en het met redenen omklede
                                                                           advies .
— Tenslotte heeft de Commissie door de vaststelling van
       Verordening ( EG ) nr. 1107/96 gehandeld in strijd met
       haar verplichting tot loyale samenwerking, daar zij het             (') PB nr. L 175 van 19 . 7. 1993 , blz . 23 .
       verzet van meerdere Lid-Staten naast zich neer heeft                ( 2 ) PB nr . L 175 van 19 . 7 . 1993 , blz . 34 .
       gelegd .
 (!) PB nr. L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .
,( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van het Amtsgericht Reutlingen van 19 augustus
                                                                           1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M.
                                                                                Grado en S. Bashir.
 Beroep, op 3 september 1996 ingesteld door Commissie van                                             ( Zaak C-291/96 )
            de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                                                     96/C 318/09 )
                           ( Zaak C-290/96 )
                              ( 96/C 318/08 )                              Het Amtsgericht Reutlingen heeft bij beschikking van
                                                                            19 augustus 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Justitie op 3 september 1996 , in de aldaar dienende
 op 3 september 1996 beroep tegen Ierland ingesteld door de                strafzaak tegen M. Grado en S. Bashir, het Hof van Justitie


title: Zaak T-242/13: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Castell Macía/BHIM — PJ Hungary (PEPE CASTELL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/34

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Castell Macía/BHIM — PJ Hungary (PEPE CASTELL)
   (Zaak T-242/13) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2014/C 45/58
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Castell Macía (Elche, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal, P. López Ronda, G. Macias Bonilla en H. Mosback, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Budapest, Hongarije)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 februari 2013 (zaak R 1401/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) en José Castell Macía

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-123/02: Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parlement tegen Royal & Sun Alliance Insurance (RSA)

text:
C 144/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
4.    Rechtvaardigen de in Italiaanse wet nr. 89 van 24 maart               (EG) nr. 785/95 van de Commissie van 6 april 1995,
      2001 vastgestelde rechtsgevolgen de toepassing van                    verenigbaar met een nationale regeling die voor de
      artikel 21 Executieverdrag ook dan, wanneer door de                   toekenning van steun voor gedroogd groenvoeder of
      mogelijk te lange duur van de procedure voor het                      gedroogde verse voedergewassen als voorwaarde stelt dat
      Italiaanse gerecht, voor een partij nadeel dreigt en dus, in          deze gewassen bij het verwerkingsbedrijf aankomen met
      de zin van vraag 3, op zich niet overeenkomstig artikel 21            een vochtgehalte van meer dan 30 %, en bij binnenkomst
      te werk zou moeten worden gegaan?                                     in het verwerkingsbedrijf een gemiddeld vochtgehalte van
                                                                            ten minste 35 % hebben, dat maximaal eenmaal in de
                                                                            tien dagen wordt gemeten?
5.    Onder welke voorwaarden moet het gerecht waarbij de
      zaak het laatst is aangebracht, in voorkomend geval             3.    Zijn de artikelen 249, tweede alinea, EG, 10 EG en 34,
      afzien van toepassing van artikel 21 Executieverdrag?                 lid 2, tweede alinea, EG junctis verordening (EG) nr. 603/
                                                                            95 van de Raad van 21 februari 1995 en verordening
6.    Hoe moet het gerecht te werk gaan wanneer het onder                   (EG) nr. 785/95 van de Commissie van 6 april 1995,
      de in vraag 3 beschreven omstandigheden artikel 21                    verenigbaar met een nationale regeling die voor de
      Executieverdrag niet mag toepassen?                                   toekenning van steun voor gedroogd groenvoeder of
                                                                            gedroogde verse voedergewassen als voorwaarde stelt dat
                                                                            deze gewassen na binnenkomst in het verwerkingsbedrijf
                                                                            binnen 24 uur worden verwerkt?
                                                                      4.    Zijn de artikelen 249, tweede alinea, EG, 10 EG en 34, lid
                                                                            2, tweede alinea, EG junctis verordening (EG) nr. 603/95
                                                                            van de Raad van 21 februari 1995 en verordening
                                                                            (EG) nr. 785/95 van de Commissie van 6 april 1995,
                                                                            verenigbaar met een nationale regeling die voor de
                                                                            toekenning van steun voor gedroogd groenvoeder of
Verzoek van het Tribunal Supremo Sala De Lo Contencio-                      gedroogde verse voedergewassen afhankelijk stelt van de
so-Administrativo Sección: Cuarta van 6 februari 2002                      voorwaarde dat deze gewassen afkomstig zijn van per-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen In-                     celen die maximaal 100 kilometer van het desbetreffende
dustrias de Deshidratación Agrı́cola SA en Adminis-                        verwerkingsbedrijf verwijderd liggen, tenzij in geval van
                       tración del Estado                                  een grotere afstand gespecialiseerd vervoer wordt gega-
                                                                            randeerd?
                        (Zaak C-118/02)                               (1) PB L 063, van 21.3.1995, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 079, van 7.4.1995, blz. 5.
                        (2002/C 144/29)
Het Tribunal Supremo Sala De Lo Contencioso-Administrativo
                                                                      Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parle-
Sección: Cuarta heeft bij beschikking van 6 februari 2002,
                                                                           ment tegen Royal & Sun Alliance Insurance (RSA)
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 maart
2002, in het geding tussen Industrias de Deshidratación
Agrı́cola SA en Administración del Estado, het Hof van                                       (Zaak C-123/02)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                            (2002/C 144/30)
1.    Zijn de artikelen 249, tweede alinea, EG, 10 EG en 34,
      lid 2, tweede alinea, EG junctis verordening (EG) nr. 603/
      95 (1) van de Raad van 21 februari 1995 en verordening          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      (EG) nr. 785/95 (2) van de Commissie van 6 april 1995,          op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen Royal & Sun Alliance
      verenigbaar met een nationale regeling die voor de              Insurance (RSA) door Europees Parlement, vertegenwoordigd
      toekenning van steun voor gedroogd groenvoeder of               door D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau en M. Ecker als
      gedroogde verse voedergewassen als voorwaarde stelt dat         gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      deze gewassen in de verwerkingsbedrijven gehakt en niet
      in balen verpakt voor droging worden aangeboden?
                                                                      Het Europees Parlement concludeert dat het het Hof behage:
2.    Zijn de artikelen 249, tweede alinea, EG, 10 EG en 34,          1.    de door RSA op 9 oktober en 6 november 2001
      lid 2, tweede alinea, EG junctis verordening (EG) nr. 603/            meegedeelde opzegging van garantie ongeldig te ver-
      95 van de Raad van 21 februari 1995 en verordening                    klaren;
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 144/19
2.    RSA te veroordelen tot betaling van 407 812,86 euro             Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parle-
      voor 2001 en 94 097,10 euro voor 2002, ter vergoeding                           ment tegen AIG Europe (AIG)
      van de kosten die het Parlement heeft gedragen voor de
      sluiting van een aanvullende verzekering ter vervanging
                                                                                (Zaak C-124/02)
      van de garanties die verweerster ten onrechte heeft
      opgezegd en van de daarmee verband houdende kosten,
      vermeerderd met de wettelijke rente, met dien verstande                                 (2002/C 144/31)
      dat schade in 2002 bij RSA zal worden aangegeven op
      grond van de ten onrechte opgezegde polissen;
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3.    verweerster in de kosten te verwijzen.                          op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen AIG Europe (AIG) door
                                                                      Europees Parlement, vertegenwoordigd door D. Petersheim,
                                                                      O. Caisou-Rousseau en M. Ecker als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Het Europees Parlement concludeert dat het het Hof behage:
                                                                      1.    de door AIG op 8 oktober en 5 november 2001
Het Hof wordt geadieerd op grond van een arbitragebeding in
                                                                            meegedeelde opzegging van garantie ongeldig te verk-
een overeenkomst betreffende de verzekering van roerende
                                                                            laren;
en onroerende goederen van het Parlement in Luxemburg,
Straatsburg, Brussel en een aantal andere steden (waar het
Parlement voorlichtingsbureaus heeft).                                2.    AIG te veroordelen tot betaling van 181 852,93 euro
                                                                            voor 2001 en 44 556,84 euro voor 2002, ter vergoeding
                                                                            van de kosten die het Parlement heeft gedragen voor de
                                                                            sluiting van een aanvullende verzekering ter vervanging
Partijen zijn het oneens over de geldigheid van de opzegging                van de garanties die verweerster ten onrechte heeft
betreffende in de eerste plaats het risico „arbeidsconflicten-              opgezegd en van de daarmee verband houdende kosten,
aanslagen” en vervolgens alle garanties (brand en daarmee                   vermeerderd met de wettelijke rente, met dien verstande
verbonden risico’s).                                                        dat schade in 2002 bij AIG zal worden aangegeven op
                                                                            grond van de ten onrechte opgezegde polissen;
                                                                      3.    verweerster in de kosten te verwijzen.
Volgens het Europees Parlement vervangen de bijzondere
bepalingen van de overeenkomst de algemene voorwaarden
waarop verweerster zich beroept. Wat de onroerende goederen
in Frankrijk betreft, kan artikel 42 van de algemene voorwaar-        Middelen en voornaamste argumenten
den bovendien geen rechtvaardiging opleveren voor de opzeg-
ging van de standaardgaranties met een opzegtermijn van
minder dan zes maand. Daar de Franse wet het onmogelijk               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
maakt de dekking van de standaardrisico’s en van het risico           die in zaak C-123/02.
„arbeidsconflicten-aanslagen” te scheiden, kan dit artikel voor
de in Frankrijk gelegen goederen een opzeggingstermijn van
minder dan zes maand niet rechtvaardigen. Daar de Luxem-
burgse wet, die elke opzegging waarin zij niet uitdrukkelijk
voorziet, verbiedt, geen opzegtermijn van zeven dagen kent, is
die opzegtermijn onwettig voor de onroerende goederen in
Luxemburg.
                                                                      Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parle-
                                                                                ment tegen HDI International (HDI)
Voorzover overeenkomstig de algemene voorwaarden een niet
aan de verzekerde te wijten vergroting van het risico kan                                    (Zaak C-125/02)
worden aangevoerd, zijn de desbetreffende opzeggingen tar-
dief, aangezien zij niet zijn verricht binnen de termijn van een
maand nadat het feit dat het risico vergroot, bekend is                                       (2002/C 144/32)
geworden. De contractuele aansprakelijkheid voor niet-uitvoe-
ring van de verzekeringsovereenkomst wordt gebaseerd op het
recht dat van toepassing is in de lidstaten waar de verzekerde
goederen gelegen zijn.                                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen HDI International
                                                                      (HDI) door Europees Parlement, vertegenwoordigd door D. Pe-
                                                                      tersheim, O. Caisou-Rousseau en M. Ecker als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-490/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Beroep wegens niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Terbeschikkingstelling van werknemers — Beperkingen — Bijdrage aan nationaal vakantiefonds — Vertaling van documenten — Melding van plaats van tewerkstelling van ter beschikking gestelde werknemers)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-490/04) (1)

   (Beroep wegens niet-nakoming - Ontvankelijkheid - Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Beperkingen - Bijdrage aan nationaal vakantiefonds - Vertaling van documenten - Melding van plaats van tewerkstelling van ter beschikking gestelde werknemers)
   (2007/C 235/02)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa, G. Braun en H. Kreppel, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W.-D. Plessing, M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden en T. Lübbig, Rechtsanwalt)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en O. Christmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 49 EG — Voorwaarden die gelden voor uitzenden van werknemers in kader van dienstverrichting door op grondgebied van andere lidstaat gevestigde ondernemingen, welke voorwaarden niet gelden voor nationale ondernemingen — Verplichting voor buitenlandse ondernemingen om bij te dragen aan nationaal vakantiefonds zelfs indien voor hen reeds vergelijkbare verplichtingen gelden in lidstaat van oorsprong, en om groot aantal arbeidsdocumenten te vertalen in nationale taal — Verplichting van buitenlandse uitzendbureaus om voor aanvang van ieder bouwproject bij nationale arbeidsinspectie iedere werknemer aan te melden die ter beschikking van een nationale klant is gesteld
   Dictum

               1)

               Met de vaststelling van een bepaling als § 3, lid 2, van het Arbeitnehmer-Entsendegesetz (Duitse wet op de detachering van werknemers) van 26 februari 1996, krachtens welke buitenlandse uitzendbureaus niet alleen de detachering van een werknemer ten behoeve van een inlenende onderneming in Duitsland, maar ook elke wijziging met betrekking tot de plaats waar deze werknemer is tewerkgesteld moeten melden, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt in twee derde van de kosten en de Bondsrepubliek Duitsland in een derde van de kosten verwezen.

               4)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak C-289/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rovaniemen hallinto-oikeus — Finland) — Länsstyrelsen i Norrbottens län/Lapin liitto (Verordening (EG) nr. 1685/2000 — Bijlage — Punt 1.8 van regel nr. 1 — Structuurfondsen — Subsidiabiliteit van uitgaven — Inaanmerkingneming van overheadkosten)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rovaniemen hallinto-oikeus — Finland) — Länsstyrelsen i Norrbottens län/Lapin liitto
   (Zaak C-289/05) (1)

   (Verordening (EG) nr. 1685/2000 - Bijlage - Punt 1.8 van regel nr. 1 - Structuurfondsen - Subsidiabiliteit van uitgaven - Inaanmerkingneming van overheadkosten)
   (2007/C 95/13)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Rovaniemen hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Länsstyrelsen i Norrbottens län

      Verwerende partij: Lapin liitto
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rovaniemen hallinto-oikeus — Uitlegging van punt 1.7 van regel nr. 1 bedoeld in de bijlage bij verordening (EG) nr. 1685/2000 van de Commissie van 28 juli 2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door de structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen (PB L 193, blz. 39) — Inaanmerkingneming van de overheadkosten
   Dictum
   Punt 1.8 van regel nr. 1 van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1685/2000 van de Commissie van 28 juli 2000 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door de structuurfondsen medegefinancierde verrichtingen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 448/2004 van de Commissie van 10 maart 2004, staat niet in de weg aan een methode voor de berekening van de overheadkosten als subsidiabele uitgaven in het kader van een door de structuurfondsen medegefinancierd project, alleen omdat deze methode is gebaseerd op een percentage of op een evenredig deel van met name de loonkosten of de gewerkte uren.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.