title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 februari 1995 in zaak T-506/93: A. M. Moat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bevordering - Raadpleging van beoordelingsrapporten - Klacht - Ontbreken van met redenen omkleed antwoord - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Vergoeding van schade)

text:
Nr. C 101/6           [_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 4 . 95
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 21 februari 1995                                                 van 23 februari 1995
in zaak T-506/93 : A. M. Moat tegen Commissie van de                        in zaak T-535/93 : F tegen Raad van de Europese
                  Europese Gemeenschappen (*)                                                        Unie i 1 )
 (Ambtenaren — Bevordering — Raadpleging van beoorde                  (Ambtenaren — Aanwerving — Weigering tot aanstelling
lingsrapporten — Klacht — Ontbreken van met redenen                    wegens lichamelijke ongeschiktheid — Recht van verweer
omkleed antwoord — Beroep tot nietigverklaring — Ont                                  — Kennelijke beoordelingsfout)
             vankelijkheid — Vergoeding van schade)                                              ( 95/C 101 / 17
                            ( 95/C 101/16 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                       In zaak T-535/93 , F, wonende te Esbjerg (Denemarken),
                        (Procestaai: Engels)                           vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
                                                                       Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie (gemachtigde: O. Petersen ), betreffende een verzoek
In zaak T-506/93 , A. M. Moat, ambtenaar van de Com
                                                                       om nietigverklaring van het besluit van de Raad van
missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor                   6 november 1992, genomen op een door de raadgevend arts
digd door L. Govaert, advocaat te Brussel, domicilie                   verleend en door de medische commissie bevestigd advies
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.
                                                                       van lichamelijke ongeschiktheid, om verzoeker wegens
Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14A, tegen                      lichamelijke ongeschiktheid voor de uitoefening van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach                      functie van typist niet in dienst te nemen, en, voor zoveel
tigde : T. F. Cusack ), betreffende een beroep strekkende,             nodig, om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van
enerzijds, tot nietigverklaring van een aantal besluiten van           verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ),
de Commissie houdende aanstelling en bevordering van                   samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, A. Saggio en
ambtenaren, en, anderzijds, tot vergoeding van de schade               C. W. Bellamy, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, op
die verzoeker stelt te hebben geleden doordat hij enerzijds
                                                                       23 februari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
geen met redenen omkleed antwoord heeft gekregen op zijn
                                                                       luidt als volgt.:
twee klachten en anderzijds niet is aangesteld of bevorderd,
heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.          1 . Verwerpt het beroep.
Lenaerts, president, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas,
rechters; griffier: B. Pastor, op 21 februari 1 995 een arrest         2 . Verstaat dat verweerder zijn eigen kosten, de kosten van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 verzoeker en de helft van de kosten van interveniënte zal
                                                                            dragen.
1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor zover het              3 . Verstaat dat interveniënte de helft van haar kosten zal
       strekt, enerzijds, tot nietigverklaring van de besluiten             dragen.
       van de Commissie houdende bevordering naar de rang              (!) PB nr . C 325 van 9 . 12 . 1993 .
       A 3 voor de bevorderingsjaren 1991 en 1992 en tot
       voorziening in het ambt van hoofd van een eenheid, dat
       het onderwerp is geweest van kennisgeving van vacature
       COM/22/92, en, anderzijds, tot toekenning van schade
       vergoeding voor de onwettigheden die in het kader van            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       die procedures zouden zijn begaan.                                                    van 15 maart 1995
                                                                       in zaak T-514/93 : Cobrecaf SA en anderen tegen Commis
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen ( a )
2 . Verklaart het beroep voor het overige ongegrond.                   (Visserij — Communautaire financiële bijstand voor de
                                                                       bouw van vissersvaartuigen — Verordening (EEG)
                                                                       nr. 4028/86 — Ontvankelijkheid — Bevestigende beschik
3 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.                            king — Beroep tot schadevergoeding)
                                                                                ( 95/C 101 / 18
t 1 ) PB nr . C 277 van 15 . 10 . 1993 .                                                     (Procestaai: Frans)
                                                                       In zaak T-514/93 , Cobrecaf SA, gevestigd te Concarneau
                                                                       ( Frankrijk ), Pêche et Froid SA, gevestigd te Boulogne
                                                                       sur-Mer (Frankrijk ), Klipper investissements Sàrl, gevestigd
                                                                       te Concarneau, tegen Commissie van de Europese Gemeen


title: Zaak C-436/12 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juni 2013 — Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque srl, in liquidatie/Europese Commissie, Italiaanse Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Steun aan ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/51

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juni 2013 — Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque srl, in liquidatie/Europese Commissie, Italiaanse Republiek
   (Zaak C-436/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Steun aan ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia)
   2013/C 225/91
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque srl, in liquidatie (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veglianiti, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en D. Grespan, gemachtigden), Italiaanse Republiek

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 juli 2012, Compagnia Generale delle Acque/Commissie (T-264/00), waarbij het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB L 150, blz. 50) heeft afgewezen — Ongunstige beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer — Gevolgen voor de mededinging — Omvang van de toetsing — Bewijslast — Motiveringsplicht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 379 van 8 december 2012.


title: Zaak T-175/12: Beroep ingesteld op 12 april 2012 — Deutsche Börse/Commissie

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/25

         Beroep ingesteld op 12 april 2012 — Deutsche Börse/Commissie
   (Zaak T-175/12)
   2012/C 174/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Börse AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Zschocke, J. Beninca en T. Schwarze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking COMP/M.6166 Deutsche Börse/NYSE Euronext van de Commissie van 1 februari 2012 nietig verklaren; en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van dit beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verweerster heeft de horizontale concurrentiedruk waarmee partijen te kampen hebben, niet naar behoren beoordeeld nu de beschouwing van de Commissie over de handel in over-the-counter (OTC) derivaten en haar bewering dat de partijen naar verluidt concurrentiedruk uitoefenen op elkaars kosten voor beursverrichtingen berust op een onjuiste rechtsopvatting en op beoordelingsfouten. Bovendien is de stelling van de Commissie dat partijen elkaar onder druk zetten met mededinging door innovatie kennelijk onjuist en is haar analyse van de mededinging tussen handelplatforms niet gebaseerd op overtuigend en sluitend bewijs. Verder heeft de Commissie de druk aan de vraagzijde niet naar behoren in overweging genomen nu zij de cruciale rol van de klanten van partijen, waaronder zich de voornaamste deelnemers van de OTC handel bevinden, niet heeft onderzocht en beoordeeld en heeft zij geen enkele kwantitatieve analyse uitgevoerd.

               2)

               Tweede middel: verweersters beoordeling van de door partijen aangevoerde efficiëntieverbeteringen vertoont duidelijke fouten en berust niet op overtuigend en sluitend bewijs. De Commissie heeft ten onrechte slechts enkele van de efficiëntieverbeteringen erkend als zijnde controleerbaar, specifiek het resultaat van de concentratie en mogelijkerwijze direct in het voordeel van klanten, en heeft onjuist beweerd dat zij niet volstonden om de gevolgen van de concentratie voor de mededinging tegen te gaan. In verband met haar evaluatie van zowel de collaterale besparingen als de liquiditeitsvoordelen, heeft de Commissie het recht van partijen om te worden gehoord geschonden door zich te baseren op bewijsstukken en argumenten die na de mondelinge terechtzitting zijn ingediend zonder partijen in de gelegenheid te hebben gesteld om hierop commentaar te geven. De „claw back” theorie van de Commissie en haar beoordeling van de collaterale besparingen die het specifieke resultaat zijn van de concentratie, zijn gebaseerd op nieuwe theorieën en vereisten die niet worden ondersteund door de richtsnoeren inzake horizontale concentraties van de Commissie. (1)

               3)

               Derde middel: verweerster heeft de door partijen aangeboden corrigerende maatregelen niet naar behoren beoordeeld. Het verwerpen van de verbintenis betreffende de volledige afstoting van de overlappende activiteiten van NYX (verzoekster en NYSE Euronext) in single equity derivaten, daaronder begrepen de afstoting van de BClear-dienst van NYX, is gebaseerd op onjuist bewijs. De beweerde „symbiotische relatie” tussen single equity en equity index derivaten bestaat niet, spreekt de eigen analyse van de Commissie van de marktdefinitie tegen en is in strijd met de rechten van verdediging van de partijen aan de orde gesteld. De afwijzing door de Commissie van de verbintenis tot het in licentie geven van software is onjuist en spreekt haar conclusies inzake technologieconcurrentie tegen.

      (1)  Richtsnoeren voor de beoordeling van horizontale fusies op grond van de verordening van de Raad inzake de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, C 31, blz. 5).


title: Zaak T-108/99: Beroep, op 3 mei 1999 ingesteld door G. Reggimenti tegen Europees Parlement

text:
C 226/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.8.1999
Tot staving van haar verzoek beroept verzoekster zich op                Middelen en voornaamste argumenten
schending van:
                                                                        Bij beschikking van 24 december 1991 heeft de Rechtbank
— de artikelen 4, 27, 28 en 29 van het Statuut en bijlage III           van eerste aanleg te Brussel het gezag over de dochter van
     daarbij;                                                           verzoekster, die ambtenaar is bij het Europees Parlement, aan
                                                                        haar ex-echtenoot toegewezen en verzoekster veroordeeld tot
                                                                        betaling van 8 000 FB per maand als kinderalimentatie, naast
— artikel 7 van het protocol (nr. 2) gehecht aan het Verdrag            het bedrag van de verhoogde gezinstoelage die door de
     van Amsterdam;                                                     Europese Gemeenschappen werd betaald, en wel vanaf 29 ja-
                                                                        nuari 1990.
— het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie;
                                                                        Bij beschikking van 15 december 1997 heeft de Italiaanse
— artikel 24, lid 1, tweede alinea, van het Fusieverdrag;               kinderrechter het gezag over verzoeksters dochter per 29 au-
                                                                        gustus 1997 toegewezen aan haar oom en tante.
— artikel 10 van het Statuut;                                           Bij brief van 1 april 1998 heeft het Europees Parlement
                                                                        verzoekster onder meer meegedeeld, dat de betaling van de
— en op misbruik van bevoegdheid en misbruik van proce-                 gezinstoelage aan de oom en tante van het meisje eerst kon
     dure.                                                              ingaan op de eerste dag van de maand volgend op de
                                                                        rechterlijke uitspraak van 15 december 1997, dus op 1 januari
                                                                        1998.
                                                                        Bij het bestreden besluit weigerde het Europees Parlement de
                                                                        betaling van de gezinstoelage voor het meisje aan haar oom en
                                                                        tante over het tijdvak van 29 augustus tot en met 31 december
                                                                        1997, op grond dat de voor de betaling van gezinstoelagen
                                                                        aan een derde in aanmerking te nemen datum de datum is van
                                                                        de uitspraak van de rechter.
Beroep, op 3 mei 1999 ingesteld door G. Reggimenti
                   tegen Europees Parlement                             Verzoekster stelt, dat dit besluit is genomen in strijd met de
                                                                        artikelen 1, 2 en 3 van bijlage VII van het Statuut. Ingevolge
                         (Zaak T-108/99)                                deze artikelen is het voor de betaling van gezinstoelage aan
                                                                        een derde in aanmerking te nemen tijdstip het moment dat het
                                                                        kind bij uitspraak van de rechter daadwerkelijk onder het
                         (1999/C 226/57)                                gezag van die persoon is gesteld, zelfs indien deze uitspraak
                                                                        maanden, zoniet jaren later wordt gegeven. Bovendien moet in
                                                                        aanmerking worden genomen, dat uitspraken in gezinszaken
                                                                        vrijwel steeds met terugwerkende kracht worden genomen.
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 mei 1999 beroep ingesteld tegen het
Europees Parlement door G. Reggimenti, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door C. Junion, advocaat te Brussel, domici-           Beroep, op 3 mei 1999 ingesteld door J. Bollendorff tegen
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Naboz-                                   Europees Parlement
ny, advocaat aldaar, rue Mathias Tresch 3.
                                                                                (Zaak T-110/99)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (1999/C 226/58)
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
     van 18 juni 1998 tot weigering over het tijdvak van                                        (Procestaal: Frans)
     29 augustus tot en met 31 december 1997 gezinstoelage
     uit te betalen aan dhr. en mw. Reggimenti;                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 3 mei 1999 beroep tegen Europees Parlement
— nietig te verklaren het besluit van 1 februari 1999 houden-           ingesteld door J. Bollendorff, wonende te Luxemburg, vertegen-
     de ongegrondverklaring van de klacht;                              woordigd door L. Mosar, advocaat te Luxemburg, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore, Rue Notre
                                                                        Dame 8.
— het Europees Parlement te veroordelen tot nakoming van
     het te wijzen arrest, te weten tot betaling over het tijdvak
     van 29 augustus tot en met 31 december 1997 van                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     gezinstoelage aan dhr. en mw. Reggimenti, te vermeerde-            — nietig te verklaren het besluit waarbij het TABG verzoek-
     ren met de wettelijke vertragingsrente;                                sters afwezigheid van 3 tot 15 september 1998 als onregel-
                                                                            matig heeft beschouwd en 68,50 arbeidsuren op haar
— het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.                         vakantieverlof in mindering heeft gebracht;


title: Zaak T-87/14: Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a/Raad

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/30

         Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a/Raad
   (Zaak T-87/14)
   2014/C 129/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Teheran, Iran); Hafize Darya Shipping Lines (HDSL) (Teheran); Khazar Shipping Lines (Anzali Vrijhandelszone, Iran); IRISL Europe GmbH (Hamburg, Duitsland); IRISL Marine Services and Engineering Co. (Qeshm Island, Iran); Irano Misr Shipping Co. (Teheran); Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID) (Teheran); Shipping Computer Services Co. (Teheran); Soroush Sarzamin Asatir Ship Management (Teheran); South Way Shipping Agency Co. Ltd (Teheran) en Valfajr 8th Shipping Line Co. (Teheran) (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, M. Lester, Barrister, en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/685/GBVB van de Raad van 26 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 316, blz. 46) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1203/2013 van de Raad van 26 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 316, blz. 1), nietig verklaren voor zover zij op verzoeksters van toepassing zijn;

               —

               verklaren dat besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 272, blz. 46) en verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 272, blz. 1) niet van toepassing zijn;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters werpen de „exceptie van onwettigheid” om te doen verklaren dat de oktobermaatregelen onrechtmatig zijn omdat zij geen passende rechtsgrondslag hebben, verzoeksters gewettigd vertrouwen alsook de beginselen van onherroepelijkheid, rechtszekerheid, non bis in idem en res judicata schenden; discriminerend zijn voor IRISL en zonder rechtvaardiging en onevenredig de grondrechten van IRISL schenden, inbreuk maken op verzoeksters’ rechten van verdediging en misbruik van bevoegdheid door de Raad inhouden.
   Ter ondersteuning van hun beroep tot nietigverklaring van de bestreden maatregelen voeren verzoeksters volgende middelen aan:

               1.

               de bestreden maatregelen hebben geen passende rechtsgrondslag;

               2.

               de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te beslissen alle verzoeksters op een lijst te plaatsen;

               3.

               de Raad heeft de rechten van verdediging van verzoeksters geschonden;

               4.

               de bestreden maatregelen schenden verzoekers’ gewettigd vertrouwen en de beginselen van onherroepelijkheid, rechtszekerheid, res judicata, non bis in idem, en non-discriminatie;

               5.

               De bestreden maatregelen schenden, zonder rechtvaardiging en onevenredig, verzoeksters’ grondrechten, meer in het bijzonder hun recht op goede naam en op eerbiediging van hun eigendom.


title: Doorhaling van zaak C-229/99

text:
C 247/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.8.2000
              Doorhaling van zaak C-405/99 (1)                                     Doorhaling van zaak C-417/98 P (1)
                        (2000/C 247/43)                                                       (2000/C 247/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 april 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-417/98 P: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Primex Produkte
                                                                      Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Im- und Export GmbH.
                                                                      (1) PB C 1 van 4.1.1999.
              Doorhaling van zaak C-426/99 (1)
                        (2000/C 247/44)
                                                                                Doorhaling van zaak C-156/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2000/C 247/48)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 april 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-426/99 (verzoek
van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële              De president van het Hof van Justitie van de Europese
beslissing): Connaught Laboratories Inc. tegen SmithKline             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
Beecham Pharma GmbH en SmithKline Beecham Biologicals                 doorhaling in het register gelast van zaak C-156/99: Commissie
Manufacturing SA.                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                             (1) PB C 226 van 7.8.1999.
              Doorhaling van zaak C-355/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-168/99 (1)
                        (2000/C 247/45)                                                       (2000/C 247/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 2000 de              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-355/99: Commissie        11 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         168/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                      (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-412/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/99 (1)
                        (2000/C 247/46)
                                                                                (2000/C 247/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2000 de             De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/99: Commissie        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.            15 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-229/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            tegen Franse Republiek.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-76/06 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2007 — Britannia Alloys & Chemicals Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Geldboeten — Begrip voorafgaand boekjaar voor berekening van plafond van geldboete)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2007 — Britannia Alloys & Chemicals Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-76/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Geldboeten - Begrip „voorafgaand boekjaar’ voor berekening van plafond van geldboete)
   (2007/C 170/11)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Britannia Alloys & Chemicals Ltd (vertegenwoordigers: S. Mobley en M. Commons, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: F. Castillo de la Torre, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 29 november 2005 in zaak T-33/02, Britannia Alloys & Chemicals Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, waarbij ongegrond is verklaard een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2001)4237 def van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak COMP/E-1/37.027 — Zinkfosfaat) of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete — Schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 — Schending van het gelijkheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Britannia Alloys & Chemicals Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-434/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Strafzaak tegen Jan-Erik Anders Ahokainen, Mati Leppik (Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale regeling die invoer van niet-gedenatureerde ethylalcohol met alcoholgehalte van meer dan 80 % verbiedt behoudens voorafgaande vergunning — Maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperking — Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van volksgezondheid en openbare orde)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Strafzaak tegen Jan-Erik Anders Ahokainen, Mati Leppik
   (Zaak C-434/04) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Nationale regeling die invoer van niet-gedenatureerde ethylalcohol met alcoholgehalte van meer dan 80 % verbiedt behoudens voorafgaande vergunning - Maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperking - Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van volksgezondheid en openbare orde)
   (2006/C 294/14)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein oikeus
   Partijen in de strafzaak
   Jan-Erik Anders Ahokainen, Mati Leppik
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein oikeus — Uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG met betrekking tot een nationale wettelijke regeling die de invoer van niet-gedenatureerde ethylalcohol van meer dan 80 ° aan voorafgaande vergunning onderwerpt
   Dictum
   De artikelen 28 EG en 30 EG staan niet in de weg aan een stelsel zoals neergelegd in wet nr. 1143/1994 betreffende alcohol [alkoholilaki (1143/1994)], dat voor de invoer van niet-gedenatureerde ethylalcohol met een alcoholgehalte van meer dan 80 % een voorafgaande vergunning vereist, tenzij blijkt dat in de juridische en feitelijke omstandigheden die kenmerkend zijn voor de situatie in de betrokken lidstaat, de bescherming van de volksgezondheid en van de openbare orde tegen de kwalijke gevolgen van alcohol kan worden verzekerd door maatregelen die de handel tussen de lidstaten minder belemmeren.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak T-259/99: Beroep, op 26 oktober 1999 ingesteld door Tankstation Jagt b.v. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 6/34                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.1.2000
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Gebr. Jongste                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       a) het beroepschrift ontvankelijk te verklaren;
                        (Zaak T-249/99)                                b) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                            (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                          (2000/C 6/60)                                     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
                                                                            grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren;
                                                                       c) de Commissie in de kosten van het geding te veroordelen.
                      (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Gebr. Jongste                Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster stelt onder
B.V., te Ouderkerk aan den IJssel (Nederland), vertegenwoor-           meer schending van het vertrouwensbeginsel en onbegrijpelijk-
digd door R. van Gelder, advocaat te Voorschoten.                      heid van de motivering van de beschikking, daar zij de subsidie
                                                                       heeft doorgegeven aan haar klanten, die dus de feitelijke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    ontvangers ervan zijn.
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                    (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
     (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
     grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren, althans het
     gedeelte dat verzoekster betreft.
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                       Beroep, op 26 oktober 1999 ingesteld door Tankstation
                                                                       Jagt b.v. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                     pen
De voornaamste middelen en argumenten komen overeen met                                       (Zaak T-259/99)
die in zaak T-210/99.
                                                                                (2000/C 6/62)
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 26 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen ingesteld door Tankstation Jagt
                                                                       b.v., te Coevorden (Nederland), vertegenwoordigd door J.J.L.M.
                                                                       Johannink, advocaat te Coevorden.
Beroep, op 25 oktober 1999 ingesteld door Oliehandel
Van den Belt B.V. tegen Commissie van de Europese                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage de beschik-
                        Gemeenschappen                                 king van de Commissie van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1)
                                                                       betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633
                        (Zaak T-253/99)                                Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland,
                                                                       nietig te verklaren voorzover zij verzoekster betreft.
                          (2000/C 6/61)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Nederlands)                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                       die in zaak T-210/99.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 oktober 1999 beroep tegen Commissie van              (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Oliehandel Van
den Belt B.V., te Drachten (Nederland), vertegenwoordigd door
J.F. Verwilligen, advocaat te Drachten.


title: Zaak C-547/08: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 21 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/33

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 21 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-547/08) (1)

   2009/C 282/60

      Procestaal: Zweeds

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/17

         Toevoeging van de rechters aan de kamers
   (2008/C 197/29)
   Op 19 en 25 september 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten uit zijn midden acht kamers bestaande uit vijf rechters en acht kamers bestaande uit drie rechters te vormen voor de periode van 25 september 2007 tot en met 31 augustus 2010.
   Op 8 juli 2008 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten de toevoeging van de rechters voor de periode van 1 oktober 2008 tot en met 31 augustus 2010 te wijzigen als volgt:
   Eerste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   V. Tiili, kamerpresident, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe en S. Soldevila Fragoso, rechters.
   Eerste kamer, zetelend met drie rechters:
   V. Tiili, kamerpresident;
   F. Dehousse, rechter;
   I. Wiszniewska-Białecka, rechter.
   Tweede kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   I. Pelikánová, kamerpresident, F. Dehousse, I. Wiszniewska-Białecka, K. Jürimäe en S. Soldevila Fragoso, rechters.
   Tweede kamer, zetelend met drie rechters:
   I. Pelikánová, kamerpresident;
   K. Jürimäe, rechter;
   S. Soldevila Fragoso, rechter.
   Derde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   J. Azizi, kamerpresident, J. D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka en S. Frimodt Nielsen, rechters.
   Derde kamer, zetelend met drie rechters:
   J. Azizi, kamerpresident;
   E. Cremona, rechter;
   S. Frimodt Nielsen, rechter.
   Vierde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident, J. D. Cooke, E. Cremona, I. Labucka en S. Frimodt Nielsen, rechters.
   Vierde kamer, zetelend met drie rechters:
   O. Czúcz, kamerpresident;
   J. D. Cooke, rechter;
   I. Labucka, rechter.
   Vijfde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident, D. Šváby, M. Prek, E. Moavero Milanesi en V. Ciucă, rechters.
   Vijfde kamer, zetelend met drie rechters:
   M. Vilaras, kamerpresident;
   M. Prek, rechter;
   V. Ciucă, rechter.
   Zesde kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   A. W. H. Meij, kamerpresident, V. Vadapalas, S. Papasavvas, N. Wahl, M. Tchipev, A. Dittrich en L. Truchot, rechters.
   Zesde kamer, zetelend met drie rechters:
   A. W. H. Meij, kamerpresident;

               a)

               V. Vadapalas en T. Tchipev, rechters.

               b)

               V. Vadapalas en L. Truchot, rechters.

               c)

               T. Tchipev en L. Truchot, rechters.

         Zevende kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   N. J. Forwood, kamerpresident, D. Šváby, E. Moavero Milanesi, M. Prek en V. Ciucă, rechters.
   Zevende kamer, zetelend met drie rechters:
   N. J. Forwood, kamerpresident;
   D. Šváby, rechter;
   E. Moavero Milanesi, rechter.
   Achtste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters:
   M. E. Martins Ribeiro, kamerpresident, V. Vadapalas, S. Papasavvas, N. Wahl, T. Tchipev, A. Dittrich en L. Truchot, rechters.
   Achtste kamer, zetelend met drie rechters:
   M. E. Martins Ribeiro, kamerpresident;

               a)

               S. Papasavvas en N. Wahl, rechters.

               b)

               S. Papasavvas en A. Dittrich, rechters.

               c)

               N. Wahl en A. Dittrich, rechters.

         In de Zesde en de Achtste kamer — uitgebreid, zetelend met vijf rechters, zijn de rechters die met de kamerpresident de formatie van vijf rechters vormen, de drie rechters van de formatie waaraan de zaak aanvankelijk was toegewezen, de vierde rechter van die kamer en een rechter van de andere kamer bestaande uit vier rechters. Deze laatste, niet zijnde de kamerpresident, zal bij toerbeurt voor een jaar worden aangewezen volgens de rangorde bepaald in artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg.
   In de Zesde en de Achtste kamer, zetelend met drie rechters, zetelt de kamerpresident met de sub a, sub b of sub c genoemde rechters naargelang van de formatie waartoe de rechter-rapporteur behoort. Voor de zaken waarin de kamerpresident rechter-rapporteur is, zetelt de kamerpresident afwisselend met de rechters van een van die formaties in de volgorde waarin de zaken zijn ingeschreven, behoudens bij verknochtheid van zaken.
   De kamer voor hogere voorzieningen
   Op 8 juli 2008 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten dat voor de periode van 1 oktober 2008 tot en met 30 september 2009 de kamer voor hogere voorzieningen zal bestaan uit de president van het Gerecht en bij toerbeurt twee kamerpresidenten.
   De rechters die met de president van de kamer voor hogere voorzieningen de uitgebreide formatie van vijf rechters vormen, zijn de drie rechters van de formatie waaraan de zaak aanvankelijk was toegewezen en, bij toerbeurt, twee kamerpresidenten.
   De criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers
   Op 8 juli 2008 heeft het Gerecht van eerste aanleg overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de toewijzing van de zaken aan de kamers in de periode van 1 oktober 2008 tot en met 30 september 2009:

               1.

               De hogere voorzieningen tegen beslissingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken worden onmiddellijk na de neerlegging van het verzoekschrift en onverminderd de latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering toegewezen aan de kamer voor hogere voorzieningen.

               2.

               De andere dan de sub 1 bedoelde zaken worden onmiddellijk na de neerlegging van het verzoekschrift en onverminderd de latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering toegewezen aan de kamers bestaande uit drie rechters.
               De sub 2 bedoelde zaken worden, afhankelijk van de volgorde van inschrijving ter griffie, over de kamers verdeeld volgens drie afzonderlijke toerbeurten:

                           —

                           voor de zaken betreffende de toepassing van de voor ondernemingen geldende mededingingsregels, de regels betreffende staatssteun en de regels betreffende handelspolitieke beschermingsmaatregelen;

                           —

                           voor de zaken betreffende de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde intellectuele-eigendomsrechten;

                           —

                           voor de overige zaken.

                     In het kader van deze toerbeurtregeling worden de twee uit vier rechters bestaande kamers die met drie rechters zetelen, tweemaal in aanmerking genomen bij elke derde toerbeurt.
               De president van het Gerecht kan van deze toerbeurtregeling afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter verzekering van een gelijkmatige werkverdeling.


title: Zaak C-83/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstol — Zweden) — Fonnship A/S, Svenska Transportarbetareförbundet/Svenska Transportarbetareförbundet, Fonnship A/S, Facket för Service och Kommunikation (SEKO) [Zeevervoer — Vrij verrichten van diensten — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Toepasselijkheid op vervoer van of naar staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) met schepen die onder vlag van derde land varen — Vakbondsacties in havens van dergelijke staat ten behoeve van op die schepen tewerkgestelde derdelanders — Geen gevolgen van nationaliteit van die werknemers en schepen voor toepasselijkheid van Unierecht]

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstol — Zweden) — Fonnship A/S, Svenska Transportarbetareförbundet/Svenska Transportarbetareförbundet, Fonnship A/S, Facket för Service och Kommunikation (SEKO)
   (Zaak C-83/13) (1)

   ([Zeevervoer - Vrij verrichten van diensten - Verordening (EEG) nr. 4055/86 - Toepasselijkheid op vervoer van of naar staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) met schepen die onder vlag van derde land varen - Vakbondsacties in havens van dergelijke staat ten behoeve van op die schepen tewerkgestelde derdelanders - Geen gevolgen van nationaliteit van die werknemers en schepen voor toepasselijkheid van Unierecht])
   2014/C 315/13
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Arbetsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fonnship A/S, Svenska Transportarbetareförbundet

      Verwerende partijen: Svenska Transportarbetareförbundet, Fonnship A/S, Facket för Service och Kommunikation (SEKO)

      Dictum

   Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen moet aldus worden uitgelegd dat een vennootschap die is gevestigd in een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, van 2 mei 1992, en eigenaar is van een onder de vlag van een derde land varend schip waarmee zeevervoerdiensten worden verricht vanuit of naar een staat die partij is bij die Overeenkomst, zich kan beroepen op het vrij verrichten van diensten, op voorwaarde dat zij uit hoofde van de exploitatie van dat schip kan worden aangemerkt als verrichter van die diensten en de ontvangers van die diensten zijn gevestigd in andere staten die partij zijn bij genoemde Overeenkomst dan die waarin die vennootschap is gevestigd.

      (1)  PB C 114 van 20.4.2013.


title: Zaak C-248/04: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 9 juni 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/12

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven, van 9 juni 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-248/04)
   (2004/C 217/23)
   Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft, bij vonnis van 9 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juni 2004, in het geding tussen Koninklijke Coöperatie Cosun U.A. en de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               1.

               Zijn, indien de kwijtscheldingsmogelijkheid op grond van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1430/79 (1), thans vervangen door artikel 239 van het Communautair douanewetboek, niet van toepassing is op heffingen op C-suiker als in geding, Verordening (EEG) nr. 1785/81 (2) van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschapppelijke marktordening in de sector suiker, en Verordening (EEG) nr. 2670/81 (3) van de Commissie van 14 september 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de productie in de sector suiker, geheel of gedeeltelijk ongeldig in verband met het ontbreken van de mogelijkheid van terugbetaling of kwijtschelding van heffing op C-suiker om bepaalde redenen van billijkheid ?

               2.

               Zo ja, is de wettelijke verschuldigdheid aan de heffing op C-suiker ontvallen of kunnen de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat en/of de Commissie beslissen hoeveelheden C-suiker buiten heffing overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 2670/81 te laten wanneer de heffïngsplichtige geen enkele manipulatie of nalatigheid valt te verwijten die eraan kan hebben bijgedragen, dat door hem beoogde uitvoer van die hoeveelheden niet heeft plaats gevonden, en deze heffïngsplichtige in het belang van een onderzoek door de nationale autoriteiten naar overtredingen en onregelmatigheden niet in kennis is gesteld van bedoeld onderzoek?

      (1)  PB L 175, van 12 juli 1979, blz. 1.

      (2)  PB L 177, van 1 juli 1981, blz. 4.

      (3)  PB L 262, van 16 september 1981, blz. 14.


title: Beroep, op 1 augustus 1996 ingesteld door Lilly Industries Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-120/96)

text:
Nr . C 318/ 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 10 . 96
instellingen, bij de berekening van de aangenomen normale                 opneming van bovine somatropine in lijst II bij Veror
waarde verzoeksters winstmarge in aanmerking te nemen.                    dening ( EEG ) nr. 2377/90 van de Raad;
De instellingen zijn uitgegaan van de winstmarge die zij voor
andere producenten hadden berekend . De betrokken wei                — de Commissie in de kosten te verwijzen.
gering moet worden beschouwd als het resultaat van een
reeks willekeurige of onlogische vaststellingen, zoals :
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— de vaststelling dat de winstmarge over de winstgevende
     binnenlandse verkopen van een onderneming in het land            Verzoekster heeft een geneesmiddel voor diergeneeskundig
     van uitvoer niet kan worden gebruikt ter berekening van          gebruik ontwikkeld, Optiflex 640, een recombinant-bovine
     de aangenomen normale waarde, indien de winstge                 somatropine ( BST), dat ertoe dient om de produktiviteit van
     vende binnenlandse verkopen van die onderneming                  de melkproduktie bij melkkoeien te verbeteren. Aangezien
     minder dan 10 procent in volume ( maar niet omzet ) van          het een produkt van de biotechnologie betreft, is de
     haar totale binnenlandse verkopen vertegenwoordi                procedure ter verkrijging van een vergunning voor het in de
     gen ;                                                            handel brengen, bedoeld in Richtlijn 87/22/EEG van de
                                                                      Raad, erop van toepassing evenals de communautaire
— de vaststelling dat verzoeksters produktiekosten moeten             procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor
     worden verhoogd met enkele procenten ( in dier voege,            residuen ( MRL ) van geneesmiddelen voor diergeneeskundig
     dat uiteindelijk verzoeksters winstgevende binnenlandse          gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, geregeld
     verkopen inderdaad iets minder dan 10 procent in                 in Verordening ( EEG ) nr. 2377/90 ( hierna : „ de verorde
     volume ( maar niet omzet) van haar totale binnenlandse           ning "). De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van
     verkopen vertegenwoordigen .                                     een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik niet toe
                                                                      staan, tenzij de farmacologisch werkzame substantie is
                                                                      vermeld in lijst I ( substanties waarvoor een MRL is
De instellingen hebben artikel 2 , lid 3 , van Verordening
                                                                      vastgesteld ), lijst II ( substanties waarvoor geen MRL geldt )
( EEG ) nr. 2423/88 van de Raad ook geschonden door te
                                                                      of lijst III bij de verordening ( substanties waarvoor een
weigeren, de „ OEM-aanpassing " toe te passen op verzoek
                                                                      voorlopige MRL is vastgesteld ). Verzoekster komt in casu
sters aangenomen normale waarde . Ofschoon, aldus ver
                                                                      op tegen de weigering van de Commissie om BST op lijst II te
zoekster, de voornaamste voorwaarden voor toepassing van
                                                                      plaatsen en bestrijdt de desbetreffende beschikking op de
de „ OEM-aanpassing " waren vervuld, hebben de instelling
                                                                      navolgende gronden:
de „ OEM-aanpassing ", die zij ingevolge artikel 2, lid 3 ,
dienen toe te passen, verward met een verzoek om aanpas
sing krachtens artikel 2, lid 10, van Verordening ( EEG )             — Schending van de communautaire procedure tot vast
nr . 2423/88 .                                                            stelling van MRL's zoals geregeld in artikel 6 van de
                                                                          verordening:
                                                                          de Commissie heeft de MRL's en de vergunning voor het
                                                                          in de handel brengen met elkaar verward en de beschik
                                                                          king van de Raad inzake een moratorium voor BST
                                                                          onjuist uitgelegd . De verordening bepaalt nergens, dat
                                                                          voor de vaststelling van een MRL is vereist dat de
Beroep, op 1 augustus 1996 ingesteld door Lilly Industries                substantie onmiddellijk in aanmerking komt voor eên
  Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      vergunning voor het in de handel brengen, zodat een
                        ( Zaak T-l 20/96 )                                MRL ook kan worden vastgesteld voor produkten die
                           ( 96/C 318/25 )                                voorlopig niet in de handel kunnen worden gebracht als
                                                                          gevolg van het bestaan van een moratorium . Bepaalde
                                                                          BST-toepassingen zijn nog steeds geoorloofd, zodat er
                      (Procestaai: Engels)                                derhalve reeds een noodzaak is om een MRL vast te
                                                                          stellen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 1 augustus 1996 beroep tegen Commissie                 — Misbruik van bevoegdheid en schending van het rechts
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Lilly                       zekerheidsbeginsel :
Industries Ltd, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,
advocaat te Brussel, van het kantoor Liedekerke Wolters                   De bestreden beschikking is in strijd met de eerder door
Waelbroeck & Kirkpatrick, domicilie gekozen hebbende te                   de Commissie gegeven verzekeringen, dat zij uitsluitend
Luxemburg bij Arendt & Medernach, advocaten aldaar,                       de klassieke criteria veiligheid, kwaliteit en doeltreffend
postbus 39 , Luxemburg.                                                   heid zou hanteren bij de beoordeling van diergeneeskun
                                                                          dige produkten in de biotechnische sector, alsook met de
                                                                          specifiek aan verzoekster gegeven verzekering dat spoe
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       dig een MRL zou voor worden vastgesteld voor Somi
                                                                          dobove, en met de voorwaarden van de verordening,
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                 daar verweerster de vaststelling van een MRL niet op
     22 mei 1996 betreffende een standpuntbepaling, over                 andere gronden mocht weigeren dan de veiligheid van
     eenkomstig artikel 175 van het EG-Verdrag, over de                   het produkt.
 ---pagebreak--- 26 . 10 . 96          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 318/ 13
— Schending van artikel 2 van de beschikking van de Raad               — de Commissie te veroordelen tot de gerechtskosten .
    tot wijziging van Beschikking 90/21 8/EEG, betreffende
     het op de markt brengen en toedienen van BST („ het               Middelen en voornaamste argumenten
     moratorium "), en schending van het evenredigheidsbe
    ginsel :                                                           Op 1 december 1995 heeft de Commissie Verordening
                                                                       ( EEG ) nr. 2781 /95 vastgesteld, betreffende het vervoer van
     Bij de laatste verlenging van het BST-moratorium wordt            de gratis levering aan Georgië, Armenië, Azerbeidzjan en
     die Lid-Staten expliciet toegestaan beperkte praktische           Tadzjikistan van roggemeel .
    tests met BST uit te voeren . Voorts verbiedt het
                                                                       Het vervoer van een van de partijen is toegewezen aan
     moratorium niet het in de handel brengen van produkten
                                                                       verzoekster. Bij de toewijzing is een bijlage van tien punten
     verkregen van geteste dieren. Het heeft enkel betrekking
                                                                       gevoegd, bevattende uittreksels uit de overeenkomst tussen
     op BST en niet op de verkoop van levensmiddelen bij de
                                                                       de Europese Gemeenschap en de Georgische autoriteiten.
     vervaardiging waarvan behandelde dieren zijn gebruikt.
                                                                       Na de levering heeft de Commissie verzoekster een afreke
     Het is de facto onredelijk om academische instellingen
                                                                       ning gezonden, onder meer betreffende aan de Georgische
     voor klinische test geen vrije toegang te geven tot een
                                                                       autoriteiten te betalen kosten inzake dispatch . Verzoekster
     produkt waarvan het gebruik bij dieren wetenschappe
                                                                       brengt hiertegen in, dat het tarief van dispatch nergens is
     lijk aantoonbaar onschadelijk is voor de mens, zodat
                                                                       vermeld, ook niet in de toewijzing en in het memorandum
     daartoe gezonde dieren moeten worden geslacht.                    betreffende voormelde overeenkomst . Verzoekster stelt
— Schending van de Slotakte waarin de resultaten van de                derhalve, dat geen dispatch moet worden betaald aan de
     multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de             Georgische autoriteiten, en komt op tegen een aantal
     Uruguay-Ronde zijn neergelegd .                                   besluiten van de Commissie waarbij die kosten te haren laste
                                                                       zijn gelegd .
     Volgens verzoekster kan de beslissing van de Commissie
     om BST niet op de lijst van bijlage II bij de verordening te
     plaatsen, ernstige consequenties hebben voor niet-EG
     producenten die een vergunning willen verkrijgen voor
     het op de markt brengen van levensmiddelen afkomstig              Beroep, op 8 augustus 1996 ingesteld door vennootschap
     van met BST behandelde dieren .                                   Service pour le groupement d'acquisitions „ SGA" tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-123/96 )
                                                                                ( 96/C 318/27 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Beroep, op 2 augustus 1996 ingesteld door Mutual Aid
Administration Services NV tegen Commissie van de                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                   Europese Gemeenschappen                             schappen is op 8 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
                         ( Zaak T-121/96 )                             Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
                            ( 96/C 318/26 )                            vennootschap Service pour le groupement d'acquisitions
                                                                        „ SGA ", gevestigd te Istres ( Frankrijk ), vertegenwoordigd
                                                                       door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domicilie gekozen
                     (Procestaai: Nederlands)                          hebbende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat
                                                                       aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 2 augustus 1996 beroep ingesteld tegen                  Verzoekster concludeert dat het Gerecht behage :
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mutual
Aid Administration Services NV, te Antwerpen ( België ),               — nietig te verklaren het op 5 juni 1 996 door de Commissie
vertegenwoordigd door J. Tritsmans, advocaat te Antwer                     ter kennis van SGA gebrachte besluit om de op 4 juli
pen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                    1994 ingediende klacht niet te onderzoeken;
van R. Faltz, advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6 .
                                                                       — overeenkomstig artikel 215 van het EG-Verdrag vast te
                                                                            stellen dat de Gemeenschap niet-contractueel aanspra
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                        kelijk is, dat aan SGA schade is veroorzaakt die voor
                                                                            vergoeding in aanmerking komt, en haar een schadever
— de bestreden beslissing(en ), waarvan kopie wordt                         goeding van 360 000 ecu toe te kennen;
     gevoegd bij de stukken gehecht aan huidig verzoek
     schrift, te vernietigen en derhalve te zeggen voor recht          — de Commissie te verwijzen in de kosten .
     dat verzoekster niet gehouden is tot betaling van
     dispatch aan de Georgische autoriteiten;                           Middelen en voornaamste argumenten
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                        Verzoekster ( SGA ) is actief als tussenpersoon in de distri
     verplichten over te gaan tot terugbetaling aan verzoek            butie van auto 's van alle merken, en houdt zich uitsluitend in
     ster van een bedrag van 21 967 19 US-dollar, te ver               de hoedanigheid van lasthebber van de eindgebruiker,
     meerderen met de intresten , berekend aan de gangbare              overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr. 123/85 , artikel 3 ,
     wettelijke intrestvoet in België van 8 % jaarlijks sedert          punt 11 , overgenomen in Verordening ( EG ) nr. 1475/95 ,
      30 juli 1996;                                                     bezig met nevenimport.


title: Zaak C-19/01: Verzoek van het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro van 19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen INPS en A. Barsotti en elf andere verweerders

text:
C 79/18                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 november                         Kunnen richtlijn 80/987/EG (1) en de arresten van 19 novem-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                ber 1991 (C-6/90 en C-9/90, Francovich e.a., Jurispr. blz. I-
               Finanzamt Sulingen en W. Sudholz                         5357) en 10 juli 1997 (C-373/95, Maso e.a., Jurispr. blz. 4051)
                                                                        aldus worden uitgelegd, dat een verbod op cumulatie van het
                                                                        door het waarborgfonds uitgekeerde aanvullende loon en het
                           (Zaak C-17/01)                               gedeelte van het door de werkgever gedurende de laatste drie
                                                                        maanden betaalde loon enkel toelaatbaar is ter hoogte van het
                           (2001/C 79/31)                               bedrag dat de ratione temporis voor dezelfde periode voorziene
                                                                        mobiliteitsvergoeding overschrijdt, in aanmerking genomen
                                                                        dat bedoelde voorschotten, evenals de mobiliteitsvergoeding
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 november               en tot hetzelfde bedrag, worden uitgekeerd om te voorzien in
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 de primaire behoeften van de ontslagen werknemer?
15 januari 2001, in het geding tussen Finanzamt Sulingen en
W. Sudholz, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                (1) PB L 283, van 28.10.1980, blz. 23 (Richtlijn van de Raad van
navolgende vragen:                                                          20 oktober 1980).
1.     Is artikel 2 van de beschikking van de Raad van 28 fe-
       bruari 2000 (2000/186/EG) (1), waarbij de Bondsrepu-
       bliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de
       artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
       van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting,          Beroep, op 18 januari 2001 ingesteld door Koninkrijk
       ongeldig omdat de aan de beschikking voorafgegane                          Spanje tegen Raad van de Europese Unie
       procedure niet beantwoordt aan de bepalingen van
       artikel 27 van richtlijn 77/388/EEG?
                                                                                (Zaak C-22/01)
2.     Is artikel 3, eerste alinea, van beschikking 2000/186/EG,
                                                                                (2001/C 79/33)
       bepalende dat de beschikking terugwerkende kracht heeft
       tot 1 april 1999, geldig?
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 18 januari 2001 beroep ingesteld tegen Raad van de
3.     Beantwoordt artikel 2 van beschikking 2000/186/EG aan
                                                                        Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
       de inhoudelijke eisen die aan een dergelijke machtiging
                                                                        door R. Silva de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie gekozen
       moeten worden gesteld, of moet aan de geldigheid van
                                                                        hebbende te Luxemburg.
       dit voorschrift worden getwijfeld?
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
( 1) PB L 59 van 4.3.2000, blz. 12.
                                                                        —     nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, bedoeld
                                                                              in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis, Zone IX,
                                                                              X, CECA 34.1.1” in bijlage I D bij verordening (EG)
                                                                              nr. 2848/2000 van de Raad van 15 december 2000 tot
                                                                              vaststelling, voor het jaar 2001, van de vangstmogelijkhe-
                                                                              den die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen
                                                                              visbestanden in de wateren van de Gemeenschap en,
                                                                              wat vaartuigen van de Gemeenschap betreft, in andere
                                                                              wateren met vangstbeperkingen, en tot vaststelling voorts
Verzoek van het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro van                        van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften;
19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen INPS en A. Barsotti en elf andere                     —     verweerder in de kosten te verwijzen.
                             verweerders
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-19/01)
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                           (2001/C 79/32)                               die in zaak C-81/00 (1), behalve wat de door de Raad voor het
                                                                        deelgebied VIII voor het jaar 2001 vastgestelde TAC voor
                                                                        ansjovis betreft, die 33 000 ton bedraagt.
Het Tribunale di Pisa — Sezione Lavoro heeft bij beschikking
van 19 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 januari 2001, in het geding tussen INPS en               (1) PB C 176, van 24.6.2000, blz. 4.
A. Barsotti en elf andere verweerders, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Beroep, op 7 augustus 1998 ingesteld door UPS Europe NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-127/98)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 340/25
ming, belast met het beheer van een dienst van algemeen           Bij brief van 19 december 1997 heeft de Commissie op de
economisch belang: het vervoer van reizigers over zee naar        voet van artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG medege-
het Iberisch schiereiland vanuit havens buiten het schier-        deeld, dat er geen redenen waren om het verzoek in te wil-
eiland onder voorwaarden betreffende regelmatigheid,              ligen wat artikel 86 van het EG-Verdrag betrof. Verzoek-
continuïteit, capaciteit en kwaliteit die door de Spaanse         ster heeft op deze ¹artikel 6º-brief gereageerd bij brief van
overheid zijn vastgesteld.                                        2 februari 1998, waarin zij haar bezwaren tegen het voor-
                                                                  nemen van de Commissie om de klacht af te wijzen uiteen
                                                                  zette. Zij verzocht de Commissie, de klacht in voorko-
Ten slotte stelt verzoekster schending van het recht van
                                                                  mend geval af te wijzen bij een formele beschikking en in
verweer, aangezien de Commissie tijdens de precontenti-
                                                                  ieder geval voor 15 maart 1998.
euze procedure verzoeksters fundamentele recht om te
worden gehoord, niet heeft geeÈerbiedigd.
                                                                  Op 2 juni 1998 heeft zij de Commissie formeel verzocht,
( ) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.
 1                                                                een definitieve beslissing te nemen op het onderdeel van de
(2) PB C 205 van 5.7.1997, blz. 5.                                klacht dat artikel 86 van het EG-Verdrag betrof, en aange-
                                                                  kondigd dat zij een beroep wegens nalaten in de zin van
                                                                  artikel 175 van het EG-Verdrag zou instellen ingeval de
                                                                  Commissie haar standpunt niet binnen twee maanden na
                                                                  de dagtekening van die brief zou meedelen. Wegens het
                                                                  uitblijven van de gevraagde eindbeslissing heeft verzoek-
                                                                  ster het onderhavige beroep ingesteld.
Beroep, op 7 augustus 1998 ingesteld door UPS Europe
NV/SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                       (Zaak T-127/98)
                        (98/C 340/48)
                                                                  Beroep, op 31 augustus 1998 ingesteld door Armement
                                                                  CoopeÂratif Artisanal VendeÂen (ACAV) e.a. tegen Raad van
                     (Procestaal: Engels)                                                de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-138/98)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 7 augustus 1998 beroep tegen                                         (98/C 340/49)
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door UPS Europe NV/SA, vertegenwoordigd door T. R.                                      (Procestaal: Frans)
Ottervanger en D. Arts, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Loeff Claeys Verbeke, rue Charles Martel 5.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 31 augustus 1998 beroep ingesteld
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               tegen Raad van de Europese Unie door Armement CoopeÂ-
                                                                  ratif Artisanal VendeÂen (ACAV) e.a., gevestigd te Ile d'Yeu
                                                                  (Frankrijk), vertegenwoordigd door L. Funck-Bretano en
Ð krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag heeft nage-            S. Ponsot, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende
     laten te beslissen op de door verzoekster op 7 juli          te Luxemburg ten kantore van J. Neuer, advocaat aldaar,
     1994 bij haar ingediende klacht;                             avenue Guillaume 9.
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen;                         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð zodanige andere maatregelen te bevelen als het                  Ð Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad nietig te
     Gerecht zal vermenen te behoren.                                 verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten                                Ð de Raad in alle kosten te verwijzen.
Verzoekster, een onderdeel van de ¹United Parcel Serviceº         Middelen en voornaamste argumenten
(UPS)-groep die over de hele wereld een besteldienst voor
pakjes onderhoudt, heeft op 7 juli 1994 een klacht inge-
                                                                  Op 8 juni 1998 heeft de Raad de bestreden verordening
diend bij de Commissie met het verzoek een procedure te
                                                                  vastgesteld, waarbij met ingang van 1 januari 2002 het
beginnen tegen Deutsche Bundespostdienst (thans Deut-
                                                                  gebruik van drijfnetten voor de visserij op bepaalde vis-
sche Post AG). Zij klaagde over onrechtmatige steunverle-
                                                                  soorten, waaronder witte tonijn, door vissersvaartuigen
ning door Duitsland en over gedragingen van Deutsche
                                                                  die de vlag van een lidstaat voeren, in onder meer de
Post AG die haars inziens in strijd waren met artikel 86
                                                                  Noordoost-Atlantische Oceaan wordt verboden.
van het EG-Verdrag, te weten berekening van dumpprijzen
en kruislingse subsidieÈring met het doel een machtspositie
op de markt van het bestellen van brieven uit te bereiden         Verzoekers, allen vissers van Ile d'Yeu die deze visvangst
tot die van het bestellen van pakjes.                             met dergelijke netten beoefenen, stellen op de eerste plaats,


title: Zaak T-239/99: Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door J.J.L. Alofs, handelend onder de naam Auto Service Center Alofs, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 6/31
De Commissie heeft voorts haar verplichting tot neutraal en          Beroep, op 15 oktober 1999 ingesteld door P. C. P. van
onbevooroordeeld onderzoek van de feiten geschonden door             Oppen-Veger, handel drijvende onder de naam Service
meer gewicht te hechten aan het standpunt van de Bundesver-          station v/h J.P. Veger tegen Commissie van de Europese
band deutscher Banken dan aan dat van andere belanghebben-                                    Gemeenschappen
den en door een tendentieuze voorstelling van zaken te geven.
De beschikking voldoet niet aan de motiveringseisen van                                        (Zaak T-238/99)
artikel 235 EG. Een centraal gedeelte van de beschikking, over
de „redelijke vergoeding” ad 12 % na belasting, is onbegrijpelijk
en de berekeningsgrondslagen zijn niet duidelijk. Voorts maakt                                  (2000/C 6/55)
de Commissie geen onderscheid tussen het rendement op het
eigen vermogen („Return on Equity”; RoE) en het rendement
op investeringen („Return on Investment”; RoI) en verwart                                   (Procestaal: Nederlands)
rendementscijfers vóór belasting met de cijfers na belasting.
De verwijzing naar de Crédit Lyonnais-beschikking in verband         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
met het aangenomen rendementcijfer voldoet niet aan de               schappen is op 15 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
motiveringseis. Ten slotte gaat de Commissie op essentiële           de Europese Gemeenschappen ingesteld door P. C. P. van
argumenten van de Bondsrepubliek Duitsland niet in.                  Oppen-Veger, handel drijvende onder de naam Service Station
                                                                     v/h J.P. Veger, te Maria Hoop (Nederland), vertegenwoordigd
                                                                     door P.J.M. Brouwers, advocaat te Meerssen.
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
De Commissie hanteert een fundamenteel onjuist uitgangspunt
door — voor de eerste maal — als minimaal te verwachten              a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
rendement op een kapitaalinjectie van de overheid in een                  (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
winstgevende openbare onderneming een „gemiddeld rende-                   land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
ment” aan te nemen. Daarmee heeft zij haar toezichthoudende               grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren, althans
bevoegdheden met betrekking tot steunmaatregelen overschre-               gedeeltelijk nietig te verklaren;
den. Artikel 295 EG beschermt de ondernemingsactiviteit van
de publieke sector en beperkt aldus onder meer de bevoegdheid        b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
van de Commissie wat de toepassing van artikel 87, lid 1, EG
betreft. Treedt de staat op als ondernemer en is de onderneming
winstgevend, dan kan er geen sprake zijn van „steunmaatrege-         Middelen en voornaamste argumenten
len met staatsmiddelen bekostigd” in de zin van artikel 87,
lid 1, EG. De Commissie heeft het begrip steun te ver opgerekt
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
door het beginsel van de particuliere investeerder eveneens toe
                                                                     die in zaak T-210/99.
te passen op kapitaalinjecties in rendabele ondernemingen.
Aan de overheid als investeerder komt bij kapitaalinjecties in
rendabele ondernemingen een ruime beoordelingsmarge toe.             (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
De eis van een gemiddeld rendement als minimal te verwachten
rendement bij kapitaalinjecties van de overheid is ontoelaat-
baar. De Commissie miskent aldus de bijzondere structuur en
                                                                     Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door J.J.L. Alofs,
bijzondere aard van de bedrijvigheid van WestLB en het
                                                                     handelend onder de naam Auto Service Center Alofs,
bijzondere doel en de bijzondere rechtsvorm van het Wfa-
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
vermogen. Het Wfa-vermogen dat is overgenomen, is niet te
vergelijken met vrij te investeren kapitaal, maar is bestemd
voor openbare subsidiëring van de woningbouw en dient tot                                      (Zaak T-239/99)
nut van het algemeen en niet tot het behalen van winst.
De integratie van de Wfa in WestLB heeft tot aanzienlijke                                       (2000/C 6/56)
synergie-effecten geleid.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 18 oktober 1999 beroep tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.J.L. Alofs,
                                                                     handelend onder de naam Auto Service Center Alofs, te
                                                                     Arnhem (Nederland), vertegenwoordigd door S.C. Struycken-
                                                                     Veenhoff, advocaat te Nijmegen.
 ---pagebreak--- C 6/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.1.2000
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Middelen en voornaamste argumenten
a) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende                Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
     staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederland-          de rechten van de verdediging, inzonderheid:
     se tankstations in de grensstreek met Duitsland, nietig te
     verklaren.
                                                                       a) Schending van artikel 7, derde alinea, van bijlage IX bij het
                                                                           Ambtenarenstatuut, doordat het tot het aanstellen van
                                                                           de personeelsleden bevoegde gezagsorgaan de door die
Middelen en voornaamste argumenten                                         bepaling voorgeschreven termijn niet in acht heeft geno-
                                                                           men, zonder voor die overschrijding enige rechtvaardiging
                                                                           aan te voeren.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-210/99.
                                                                       b) Schending van de regels van goed bestuur op het gebied
                                                                           van het personeelsbeheer, voorzover
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                           — een van de drie leden die samen bij volmacht de
                                                                               bevoegdheden van gedelegeerd tot het aanstellen van
                                                                               de personeelsleden bevoegd gezagsorgaan moesten
                                                                               uitoefenen, ook deel uitmaakten van het gedelegeerde
                                                                               tot het aanstellen van de personeelsleden bevoegde
                                                                               gezagsorgaan dat een eerste, later ingetrokken tucht-
                                                                               maatregel heeft getroffen, en dus niet de vereiste
                                                                               waarborgen van objectiviteit en onpartijdigheid bood;
Beroep, op 19 oktober 1999 ingesteld door A. Pernice
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           — het bestreden besluit is vastgesteld, zonder dat het tot
                                                                               aanstelling van de personeelsleden bevoegde gezagsor-
                        (Zaak T-241/99)                                        gaan kennis had genomen van verzoekers commenta-
                                                                               ren op het ontwerp van verslag van de vergadering
                                                                               waarop hij krachtens artikel 7, derde alinea, van bijla-
                         (2000/C 6/57)                                         ge IX bij het Statuut is gehoord, noch van de middelen
                                                                               en argumenten die hij zowel voor de tuchtraad als
                                                                               in de loop van die vergadering als verweer heeft
                        (Procestaal: Frans)                                    aangevoerd.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              c) Schending van artikel 2 van bijlage IX bij het Statuut,
schappen is op 19 oktober 1999 beroep ingesteld tegen                      alsook van artikel 25 van het Statuut, doordat de aan
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Pernice,                  verzoeker verweten tekortkomingen, wat de artikelen 11,
wonende te Torre d’Isola (Italië), vertegenwoordigd door                   eerste alinea, en 12, eerste alinea, van het Statuut betreft,
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,           hem niet tijdig zijn meegedeeld, zodat hij zijn verweermid-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Société de                     delen niet kon doen gelden.
Gestion Fiduciaire, gebouw „Um Piquet”, Rue Beck 2-4.
                                                                       Verzoeker betoogt ook, dat het bestreden besluit een kennelijke
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       beoordelingsfout vertoont, aangezien de werkelijke toedracht
                                                                       van de hem ten laste gelegde feiten niet was bewezen, of op
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                 zijn minst hun kwalificatie, gelet op de omstandigheden,
     22 december 1998, waarbij jegens verzoeker de tuchtmaat-          duidelijk overdreven was. Hij is bovendien van mening, dat het
     regel beëindiging, zonder opzeggingstermijn, van zijn             tot het aanstellen van de personeelsleden bevoegde gezagsor-
     overeenkomst als tijdelijk functionaris met ingang van            gaan het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, door jegens
     1 januari 1999 is getroffen;                                      hem een tuchtmaatregel te treffen die niet in verhouding
                                                                       staat tot de ernst van de bewezen tekortkomingen, welke
— de Commissie te veroordelen om verzoeker een ex aequo                tekortkomingen, naar het eenparig oordeel van de leden
     et bono op 250 000 euro begrote som te betalen als                van de tuchtraad, slechts een lichte maatregel, namelijk een
     vergoeding voor de materiële en immateriële schade die hij        berisping, rechtvaardigen.
     door de opeenvolgende fouten van de instelling heeft
     geleden;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-457/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Global Steel Wire, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/14

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2016 door Global Steel Wire, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 2 juni 2016 in de gevoegde zaken T-426/10–T-429/10 en T-438/12–T-441/12, Moreda-Riviere Trefilerias e.a./Commissie
   (Zaak C-457/16 P)
   (2016/C 392/19)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Global Steel Wire, SA (vertegenwoordigers: F. González Díaz, A. Tresandi Blanco, V. Romero Algarra, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 in de zaken T-426/10–T-429/10, en in het bijzonder in zaak T-429/10, Global Steel Wire, SA/Europese Commissie

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure en in die van de procedure bij het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert de volgende drie middelen aan:

      Betreffende de toerekening van de inbreuk wat de aanvullende aanwijzingen betreft:

               1.

               het Gerecht heeft de feiten onjuist opgevat en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt met betrekking tot de structurele banden die vóór 1996 tussen TQ en GSW zouden hebben bestaan. Het heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie van de feiten betreffende degenen die aansprakelijk zijn voor de inbreuk gedurende de volledige duur ervan;

               2.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs, en heeft daarbij zijn plicht inzake rechterlijke toetsing verzaakt. Het heeft zijn arrest ontoereikend gemotiveerd en heeft een onjuist juridisch criterium toegepast bij de beoordeling van de bevoegdheden van de enig bestuurder als een juridisch relevante aanwijzing voor het bestaan van een economische eenheid;

               3.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie en heeft de feiten betreffende de perceptie van de concurrenten onjuist opgevat;

               4.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie van de feiten betreffende de personele overlappingen;

               5.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie van de feiten betreffende de scheiding van de productie- en verkoopactiviteiten van AP tussen GSW en de ondernemingen waarin GSW participeert, en

               6.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie van de feiten in verband met de vermeende bijeenkomst.

      Betreffende de toerekening van de inbreuk wat de opvolging van ondernemingen betreft:

               7.

               het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium toegepast bij de beoordeling van de opvolging van ondernemingen, en

               8.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de juridische kwalificatie van de feiten waar het heeft geoordeeld dat zowel GSW als MRT aansprakelijk zijn voor het gedrag van Trenzas y Cables.

      Betreffende de toerekening van de inbreuk, wat betreft de beoordeling van de uitoefening van beslissende invloed en het overgelegde bewijs ter weerlegging van het vermoeden van daadwerkelijke uitoefening van beslissende invloed:

               9.

               het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium toegepast bij de beoordeling van de uitoefening van beslissende invloed en heeft zijn motiveringsplicht verzaakt waar het heeft niet heeft uiteengezet waarom GSW gedurende de volledige inbreukperiode aansprakelijk moet worden geacht voor het gedrag van TQ, en

               10.

               het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium toegepast waar het heeft vastgesteld dat daadwerkelijk beslissende invloed is uitgeoefend. Het heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het door rekwirante aangedragen bewijs ter weerlegging van het vermoeden dat zij daadwerkelijk beslissende invloed heeft uitgeoefend op de ondernemingen waarin zij participeert en is zijn verplichtingen ter zake van rechterlijke toetsing niet nagekomen.

      Betreffende het onvermogen om te betalen:

               11.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waarbij het rekwirantes rechten van verdediging heeft geschonden, aangezien het heeft geoordeeld dat de Commissie haar recht om te worden gehoord, heeft geëerbiedigd voor zover die zich bij haar beoordeling van rekwirantes vermogen om te betalen heeft gebaseerd op door rekwirante aangevoerde en haar bekende feiten;

               12.

               in verband met de mogelijkheid die rekwirante zou hebben gehad om externe financiering te verkrijgen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs doordat het zijn bevoegdheden op het gebied van rechterlijke toetsing niet in overeenstemming met het recht heeft uitgeoefend. Het is zijn motiveringsplicht niet nagekomen en heeft tot slot de feiten en het bewijs inzake de mogelijkheid voor rekwirante om externe financiering te verkrijgen, onjuist opgevat, en

               13.

               in verband met de mogelijkheid die rekwirante zou hebben gehad om een beroep te doen op haar aandeelhouders heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van het bewijs. Het is hoe dan ook zijn verplichting tot volledige rechterlijke toetsing niet nagekomen, waar het heeft geoordeeld dat rekwirante de Commissie niet de informatie heeft verstrekt die zij nodig had om de omvang van het vermogen van haar aandeelhouders te beoordelen. Voorts heeft het Gerecht zijn motiveringsplicht verzaakt voor zover het niet heeft uiteengezet waarom de door haar aangevoerde verslagen van Deloitte geen bewijskracht hebben.


title: Zaak C-22/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2014 door Three-N-Products Private Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 7 november 2013 in zaak T-63/13, Three-N-Products Private Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/33

         Hogere voorziening ingesteld op 17 januari 2014 door Three-N-Products Private Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 7 november 2013 in zaak T-63/13, Three-N-Products Private Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-22/14 P)
   2014/C 315/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Three-N-Products Private Ltd (vertegenwoordigers: M. Thewes en T. Chevrier, avocats)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Bij beschikking van 2 juli 2014 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen.