title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2002 in zaak T-323/00: SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie SAT.2 — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 — Gelĳke behandeling")

text:
24.8.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 202/23
1)    Verwerpt het beroep voorzover het de categorie van documenten       2)    Vernietigt de beslissing van de tweede kamer van beroep van
      betreft die wordt gevormd door de notulen van de vergaderingen            het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      van het comité van kankerdeskundigen betreffende de evaluatie             tekeningen en modellen) van 2 augustus 2000 (zaak R 312/
      van het internationale wetenschappelijke onderzoek.                       1999-2) voorzover de kamer van beroep het bij haar ingestelde
                                                                                beroep heeft verworpen voor de volgende categorieën diensten:
2)    Verstaat dat op de overige punten niet behoeft te worden beslist.
3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de door                  —     „diensten op het gebied van een database” van klasse 38;
      verzoekster gemaakte kosten, met uitzondering van de kosten
      betreffende het verzoek tot heropening van de mondelinge
      behandeling. De Commissie wordt eveneens in de kosten                     —     „productie en reproductie van gegevens, taal, tekst, geluids-
      betreffende de oproeping van de getuigen verwezen.                              en beeldopnamen op video- en/of audiocassettes, -banden
                                                                                en -platen (waaronder cd-rom en cd-i) alsmede van
                                                                                videospellen (computerspellen); vertoning en verhuur van
(1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                           video- en/of audiocassettes, -banden en -platen (waaron-
                                                                                der cd-rom en cd-i) alsmede van videospellen (computer-
                                                                                spellen); verhuur van televisietoestellen en decoders; oplei-
                                                                                ding, opvoeding; ontspanning; sportieve en culturele
                                                                                activiteiten; organisatie van wedstrijden op het gebied van
                                                                                opleiding, onderwijs, ontspanning en sport; organisatie
                                                                                van schriftelijke cursussen; publicatie en uitgave van
                                                                                boeken, week- of maandbladen en andere drukwerken
                                                                                alsmede daarmee samenhangende elektronische media
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                            (waaronder cd-rom en cd-i); het houden van concert-,
                                                                                theater- en ontspanningsevenementen alsmede van sport-
                                                                                wedstrijden; productie van films en video’s alsmede andere
                           van 2 juli 2002                                            beeld- en geluidsprogramma’s van opleidende, onderwij-
                                                                                zende en ontspannende aard, ook voor kinderen en
in zaak T-323/00: SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH tegen                                jongeren; productie, reproductie, vertoning en verhuur van
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                                geluids- en beeldopnamen op video- en/of audiocassettes,
           ken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                                    -banden en -platen; theatervoorstellingen, orkesten” van
                                                                                klasse 41;
(„Gemeenschapsmerk — Woordcombinatie SAT.2 — Abso-
lute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van                      —     „verstrekking van, bemiddeling bij, verhuur alsmede ex-
    verordening (EG) nr. 40/94 — Gelijke behandeling”)                                ploitatie van rechten op films, televisie- en videoproducties
                                                                                alsmede andere beeld- en geluidsprogramma’s; beheer en
                          (2002/C 202/34)                                             exploitatie van auteursrechten en intellectuele eigendoms-
                                                                                rechten voor derden; exploitatie van film- en televisieneven-
                                                                                rechten op het gebied van merchandising; ontwikkeling
                          (Procestaal: Duits)                                         van software, met name op het gebied van multimedia,
                                                                                interactieve televisie en betaaltelevisie; beheer van netwer-
                                                                                ken voor de overdracht van boodschappen, beeld, tekst,
                                                                                spraak en gegevens; technische advisering op het gebied
In zaak T-323/00, SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH, gevestigd                           van multimedia, interactieve televisie en betaaltelevisie
te Mainz (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Schneider,                             (voorzover begrepen in klasse 42); computerprogramme-
advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                            ring, waaronder video- en computerspellen; bemiddeling
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-                             bij en verstrekking van toegangsrechten voor gebruikers
den: A. von Mühlendahl en C. Røhl Søberg), betreffende een                            tot verschillende communicatienetwerken” van klasse 42.
beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
(merken, tekeningen en modellen) van 2 augustus 2000                      3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
(zaak R 312/1999-2), heeft het Gerecht (Tweede kamer),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers,             4)    Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.
administrateur, op 2 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                          (1) PB C 4 van 6.1.2001.
1)    Vernietigt de beslissing van de tweede kamer van beroep van
      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      tekeningen en modellen) van 2 augustus 2000 (zaak R 312/
      1999-2) voorzover de kamer van beroep heeft nagelaten te
      beslissen over het bij haar ingestelde beroep met betrekking tot
      de diensten van klasse 35.


title: Zaak C-313/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana — Italië) — Giuseppa Romeo/Regione Siciliana (Nationale bestuursrechtelijke procedure — Zuiver interne situatie — Bestuurshandelingen — Motiveringsplicht — Mogelijkheid om ontbreken van motivering gedurende gerechtelijke procedure tegen bestuurshandeling te herstellen — Uitlegging van artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana — Italië) — Giuseppa Romeo/Regione Siciliana
   (Zaak C-313/12) (1)

   (Nationale bestuursrechtelijke procedure - Zuiver interne situatie - Bestuurshandelingen - Motiveringsplicht - Mogelijkheid om ontbreken van motivering gedurende gerechtelijke procedure tegen bestuurshandeling te herstellen - Uitlegging van artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Onbevoegdheid van Hof)
   2014/C 9/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giuseppa Romeo

      Verwerende partij: Regione Siciliana

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte dei Conti (Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana) — Uitlegging van artikel 296 VWEU en van artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale regeling die voorziet in de mogelijkheid voor de overheid om in bepaalde omstandigheden haar handelingen niet te motiveren of om het ontbreken van motivering van een bestuurshandeling recht te zetten in de loop van een tegen die handeling ingestelde procedure in rechte — Nationale regeling die voor zuiver interne situaties naar het recht van de Unie verwijst — Mogelijkheid voor de nationale rechter om bij de uitlegging en de toepassing van de voorschriften en beginselen van het nationale recht af te wijken van de uitlegging die er in de rechtspraak van het Hof van Justitie aan is gegeven

      Dictum

               1)

               De eerste vraag die de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië), bij beslissing van 19 juni 2012 heeft gesteld, is niet-ontvankelijk.

               2)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de tweede en de derde vraag die de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana, bij beslissing van 19 juni 2012 heeft gesteld, te beantwoorden.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-16/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Perfetti Van Melle/BHIM — Cloetta Fazer (CENTER SHOCK) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk CENTER SHOCK — Oudere nationale woordmerken CENTER — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 107/2009) )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Perfetti Van Melle/BHIM — Cloetta Fazer (CENTER SHOCK)
   (Zaak T-16/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk CENTER SHOCK - Oudere nationale woordmerken CENTER - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 107/2009)”)
   2009/C 193/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en P. Pozzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novis Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Cloetta Fazer AB (Ljungsbro, Zweden) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Runsten en S. Sparring, vervolgens M. Treis, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 november 2007 (zaak R 149/2006-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Cloetta Fazer AB en Perfetti Van Melle SpA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Perfetti Van Melle SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 1 juni 1995 in zaak C-182/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 89/392/EEG en 91/368/EEG van de Raad)

text:
Nr. C 189/4         [_NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 7 . 95
                  ARREST VAN HET HOF                                   het Hof om vast te stellen, dat de Italiaanse Republiek de
                          ( Derde Kamer )                              krachtens het Gemeenschapsrecht op haar rustende ver
                                                                       plichtingen niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde
                        van 1 juni 1995                                termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
in zaak C-l 19/94 P: D. Coussios tegen Commissie van de                gen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 89/392/EEG
                 Europese Gemeenschappen ( ! )                         van de Raad van 14 juni 1989 inzake de onderlinge
 (Hogere voorziening — Ambtenaar — Gebrek aan motive                  aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betref
ring van afwijzing van sollicitatie — Toekenning van                   fende machines ( 2 ), en Richtlijn 91 /368/EEG van de Raad
    schadevergoeding — Afstand van statutaire rechten)                 van 20 juni 19-91 totwijizging van Richtlijn 89/392/EEG ( 3 )
                                                                       heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. Gulmann ( rappor
                            ( 95/C 189/07 )                            teur ), kamerpresident, P. Jann, D. A. O. Edward, J. -P.
                                                                       Puissochet en L. Sevón, rechters; adcocaat-generaal : C. O.
                       (Procestaai: Frans)                             Lenz; griffier: R. Grass, op 1 juni 1995 een arrest gewezen
                                                                       waarvan het dictum luidt als volgt:
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de jurisprudentie van het Hof)                         1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
                                                                              lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
                                                                              te voldoen aan Richtlijn 89/392/EEG van de Raad van
In zaak C-l 1 9/94 P, D. Coussios (gemachtigde : G. Sakella
ropoulos ) betreffende hogere voorziening tegen het op                        14 juni 1989 inzake de onderlinge aanpassing van de
23 februari 1994 door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                              wetgevingen van de Lid-Staten betreffende machines, en
Europese Gemeenschappen in de gevoegde zaken T- 1 8/92                        aan Richtlijn 91 /368/EEG van de Raad van 20 juni
en T-68/92 tussen Coussios en .Commissie gewezen arrest
                                                                              1991 tot wijziging van Richtlijn 89/392/EEG, is de
(JurAmbt. 1994 , blz . 11-171 ), en strekkende tot vernietiging               Italiaanse Republiek de krachtens het Gemeenschaps
van dit arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van                recht op haar rustende verplichtingen niet nageko
                                                                              men .
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Valsesia
en A. M. Alves Vieira ) heeft het Hof ( Derde Kamer ),
samengesteld als volgt: C. Gulmann ( rapporteur ), kamer              2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de
president, J. C. Moitinho de Almeida en J. -P. Puissochet,                    kosten .
rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs ; griffier: D. Lou
terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 1 juni 1 995 een                (M PB nr . L 233 van 20 . 8 . 1994 .
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     ( 2 ) PB nr . L 183 van 29 . 6 . 1989 , blz. 9 .
                                                                       ( 3 ) PB nr . L 198 van 22 . 7 . 1991 , blz. 16 .
1 . Wijst de hogere voorziening af.
2 . Verwijst requirant in de kosten.
P ) PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                                                                                van 8 juni 1995
                                                                       in zaak C-389/93 (verzoek van het Verwaltungsgericht
                                                                       Frankfurt am Main ( Duitsland ) om een prejudiciële beslis
                  ARREST VAN HET HOF                                   sing ): Anton Dürbeck GmbH tegen Bundesamt für Ernäh
                         ( Vijfde Kamer )                                                  rung und Forstwirtschaft i 1 )
                        van 1 uni 1995                                    (Bananen — Invoerregeling — Categorie nieuwkomers)
                                                                                ( 95/C 189/09 )
in zaak C-182/94 : Commissie van de Europese Gemeen
            schappen tegen Italiaanse Republiek i 1 )
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijn 89/392/                                           (Procestaai: Duits)
              EEG en 91/368/EEG van de Raad)
                           ( 95/C 189/08 )                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                     (Procestaai: Italiaans)
                                                                      In zaakC-389/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Ver
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         waltungsgericht Frankfurt am Main ( Duitsland ) in het
                de Jurisprudentie van het Hof)                        aldaar aanhangig geding tussen Anton Dürbeck GmbH en
                                                                      Bundesamt für Ernâhrung und Forstwirtschaft, om een
In zaak C-182/94, Commissie van de Europese Gemeen                   prej udiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1 9 , lid 1 ,
schappen ( gemachtigde : A. Aresu ) tegen Italiaanse Repu            onder c ), van Verordening ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad
bliek ( gemachtigd: U. Leanza ), betreffende een verzoek aan          van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke


title: Zaak C-332/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Ferenc Weigl/Nemzeti Innovációs Hivatal (Prejudiciële verwijzing — Artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitvoering van Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/20

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Ferenc Weigl/Nemzeti Innovációs Hivatal
   (Zaak C-332/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Uitvoering van Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van Hof))
   2014/C 112/24
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ferenc Weigl

      Verwerende partij: Nemzeti Innovációs Hivatal

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kúria — Uitlegging van artikel 6 VEU en van de artikelen 30 en 51 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Bescherming van werknemers in geval van kennelijk onredelijk ontslag — Ontslag zonder opgave van redenen — Ambtenaar bij een overheidsorgaan die is ontslagen op basis van een nationale wettelijke bepaling inzake het ambtenarenstatuut

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen die de Kúria (Hongarije) heeft gesteld bij beslissing van 5 juni 2013, zoals aangevuld bij beslissing van 18 juli 2013.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-52/06: Beroep, op  1 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/9

         Beroep, op 1 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-52/06)
   (2006/C 74/17)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 februari 2006 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Simonetti en S. Pardo Quintillán als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juni 2004 verstreken.

      (1)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.


title: Zaak C-374/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 6 augustus 2012 — Valimar OOD/Nachalnik na Mitnitsa Varna

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 6 augustus 2012 — Valimar OOD/Nachalnik na Mitnitsa Varna
   (Zaak C-374/12)
   2012/C 311/07
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valimar OOD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnitsa Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, leden 9 en 10, van verordening (EG) nr. 384/1996 (1) van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (thans verordening [EG] nr. 1225/2009 (2) van de Raad) (hierna: „basisverordening”) juncto artikel 2, leden 8 en 9, van deze verordening aldus worden uitgelegd, dat bij gebreke aan bewezen gewijzigde omstandigheden in de zin van artikel 11, lid 9, deze bepalingen bij de vaststelling van de uitvoerprijs voorrang hebben boven alle impliciete bevoegdheden van de instellingen op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening, met inbegrip van – zoals in het geval van verordening (EG) nr. 1279/2007 (3) van de Raad – de impliciete bevoegdheid van de instellingen om de betrouwbaarheid van de te verwachten uitvoerprijzen van Several-Metiz te beoordelen door een vergelijking te maken tussen de minimumprijzen overeenkomstig de prijsverbintenis en de verkoopprijzen in derde landen? Heeft het gevolgen voor de beantwoording van deze vraag, indien – zoals in het geval van Several-Metiz en verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad – de instellingen bij de uitoefening van hun bevoegdheden inzake de beoordeling of de gewijzigde omstandigheden inzake het bestaan van dumping van blijvende aard zijn, overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening beslissen om de antidumpingmaatregel te wijzigen (het douanerecht te verlagen)?

               2)

               Volgt uit het antwoord op de eerste vraag dat onder de omstandigheden die in het deel van verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad inzake de vaststelling van de uitvoerprijs zijn beschreven, en gelet op het feit dat een wijziging in de zin van artikel 11, lid 9, van de basisverordening die de toepassing van een nieuwe methode zou rechtvaardigen in deze verordening niet uitdrukkelijk wordt bewezen, de Commissie de bij het oorspronkelijke onderzoek toegepaste methode ter vaststelling van de uitvoerprijs had moeten toepassen, in casu overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening?

               3)

               Gelet op de antwoorden op de eerste en de tweede vraag: is het gedeelte van verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad betreffende de vaststelling en de oplegging van individuele antidumpingmaatregelen in verband met de invoer van door Several-Metiz geproduceerde snoeren en kabels uit staal vastgesteld in strijd met artikel 11, leden 9 en 10, juncto artikel 2, lid 8, van de basisverordening, respectievelijk op basis van een ongeldige rechtsgrondslag, zodat bedoeld gedeelte als ongeldig is te beschouwen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1279/2007 van de Raad van 30 oktober 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit de Russische Federatie en tot intrekking van de antidumpingmaatregelen met betrekking tot bepaalde soorten ijzeren of stalen kabels van oorsprong uit Thailand en Turkije (PB L 285, blz. 1).


title: Zaak C-642/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2015 door Toni Klement tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 24 september 2015 in zaak T-211/14, Toni Klement/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/22

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2015 door Toni Klement tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 24 september 2015 in zaak T-211/14, Toni Klement/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-642/15 P)
   (2016/C 068/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Toni Klement (vertegenwoordiger: J. Weiser, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van 24 september 2015 in zaak T-211/14;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert in hogere voorziening drie middelen aan:

               1.

               Niet betwist wordt dat het bestreden merk uitsluitend wordt gebruikt met het aanvullende woordelement „Bullerjan”. Rekwirant voert aan dat de bewijzen bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het toegevoegde element „Bullerjan” onjuist zijn opgevat. Het Gerecht heeft het onderscheidend vermogen van het toegevoegde element (slechts) normaal geacht. De vaststelling van een (slechts) normaal onderscheidend vermogen vindt geen steun in de overgelegde bewijzen, aangezien deze geen informatie bevatten over de omvang, de duur en de intensiteit van het zelf als merk ingeschreven element „Bullerjan”.

               2.

               Als tweede middel in hogere voorziening voert rekwirant aan dat het Gerecht het door hem aanvaarde grote onderscheidend vermogen van het bestreden merk tegenstrijdig heeft gemotiveerd. Het Gerecht gaat er in zijn motivering enerzijds van uit dat het bestreden merk een „ongebruikelijke vorm” heeft, maar bevestigt anderzijds dat andere producenten kachels met een zeer gelijksoortige vorm verhandelen. Een verdere tegenstrijdigheid ligt in de vaststelling van het Gerecht dat, enerzijds, het grote onderscheidend vermogen van het bestreden merk niet afhangt van de eventuele functionaliteit ervan, maar anderzijds dit onderscheidend vermogen door de zeer gelijksoortige vorm van andere kachels niet in twijfel wordt getrokken, aangezien deze vorm aan het streven naar een bepaald technisch resultaat te wijten zou kunnen zijn. De motivering van het Gerecht is derhalve in twee opzichten tegenstrijdig, en bijgevolg wordt daarin blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

               3.

               Als derde middel in hogere voorziening voert rekwirant aan dat artikel 15, lid 1, onder a), van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening”) (1) in verschillende opzichten rechtens onjuist is uitgelegd en toegepast. Allereerst heeft het Gerecht bij het in het kader van artikel 15, lid 1, onder a), van de verordening vereiste onderzoek van het onderscheidend vermogen van het bestreden merk, de rechtspraak van het Hof inzake de beoordeling van het onderscheidend vermogen van driedimensionale merken bestaande in de vorm van de waar niet gevolgd. In strijd met de rechtspraak van het Hof heeft het Gerecht de in dit opzicht vereiste vergelijking van het bestreden merk met de in de sector gebruikelijke vormen van kachels niet verricht. Voorts heeft het Gerecht vastgesteld dat de eventuele functionaliteit van de vorm van het bestreden merk niet relevant was voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen ervan. Bijgevolg heeft het Gerecht schending begaan van het erkende beginsel dat bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen rekening moet worden gehouden met alle relevante omstandigheden van het concrete geval. Ten slotte heeft het Gerecht de rechtspraak van het Hof inzake het gebruik van een ingeschreven merk als onderdeel van een samengesteld merk, welk gebruik de rechten van de merkhouder in stand houdt, niet gevolgd. Het Gerecht heeft het in dit opzicht voldoende geacht dat het als onderdeel van een samengesteld merk gebruikte merk verder wordt herkend als een aanduiding van de herkomst. Het Gerecht is er bijgevolg aan voorbijgegaan dat volgens de duidelijke bewoordingen van artikel 15, lid 1, onder a), van de verordening en de rechtspraak van het Hof, steeds verder moet worden onderzocht of het onderscheidend vermogen van het ingeschreven merk wordt beïnvloed. Het Gerecht heeft dit niet onderzocht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2003 in de zaken T-344/00 en T-345/00: CEVA Santé animale SA en Pharmacia Entreprises SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik — Verzoek progesteron op te nemen op lĳst van substanties waarvoor vaststelling van maximumwaarde voor residuen niet nodig blĳkt — Advies van Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (CGD) — Nieuw onderzoek door CGD — Verzuim van Commissie ontwerp van maatregelen vast te stellen — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Aansprakelĳkheid van Gemeenschap — Causaal verband — Interlocutoir arrest")

text:
10.5.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 112/27
M. Averani, A. Pisaneschi en S. Zunarelli, advocaten, domicilie            2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk L. Vi-
saggio, vervolgens C. Cattabriga en M. Moretto), betreffende               (1 ) PB C 372 van 23.12.2000.
een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
C (2000) 1099 van de Commissie van 3 mei 2000 tot
intrekking van de bijstand van het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de landbouw, afdeling „Oriëntatie”, voor
project nr. 9 (begunstigde: Massalombarda Colombani SpA),
in het kader van operationeel programma nr. 91.CT.IT.01,
zoals goedgekeurd bij beschikking C (91) 2255/6 van de                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Commissie van 28 oktober 1991, heeft het Gerecht (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamer-
president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio                               van 26 februari 2003
González, hoofdadministrateur, op 11 maart 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                in de zaken T-344/00 en T-345/00: CEVA Santé animale
                                                                           SA en Pharmacia Entreprises SA tegen Commissie van de
1)     Verwerpt het beroep.                                                                  Europese Gemeenschappen (1)
2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
       Commissie.                                                          („Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Geneesmiddelen voor
                                                                           diergeneeskundig gebruik — Verzoek „progesteron” op te
                                                                           nemen op lijst van substanties waarvoor vaststelling van
( 1) PB C 285 van 7.10.2000.                                               maximumwaarde voor residuen niet nodig blijkt — Advies
                                                                           van Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig
                                                                           gebruik (CGD) — Nieuw onderzoek door CGD — Verzuim
                                                                           van Commissie ontwerp van maatregelen vast te stellen —
                                                                           Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten
                                                                           beëindigt — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                schadevergoeding — Aansprakelijkheid van Gemeenschap
                                                                                — Causaal verband — Interlocutoir arrest”)
                       van 27 februari 2003
                                                                                (2003/C 112/51)
in zaak T-329/00: Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                              (Procestaal: Engels)
(„Douanerechten — Invoer van rundvlees uit Zuid-Amerika
— Artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1430/79 —
Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Recht van                    In de gevoegde zaken T-344/00 en T-345/00, CEVA Santé
                  verweer — Bijzondere situatie”)                          animale SA, gevestigd te Libourne (Frankrijk), en Pharmacia
                                                                           Entreprises SA, voorheen Pharmacia & Upjohn SA, gevestigd
                          (2003/C 112/50)                                  te Luxemburg, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en
                                                                           D. Brinckman, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                          (Procestaal: Duits)                              Luxemburg, ondersteund door Fédération européenne de la
                                                                           santé animale (Fedesa), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd
                                                                           door A. Vandencasteele, advocaat, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg, interveniënte, in zaak T-345/00, tegen Com-
In zaak T-329/00, Bonn Fleisch Ex- und Import GmbH,                        missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
gevestigd te Troisdorf (Duitsland), vertegenwoordigd door                  T. Christoforou en M. Shotter), betreffende enerzijds een
D. Ehle, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                verzoek om overeenkomstig artikel 232 EG vast te stellen dat
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    de Commissie, door niet de nodige maatregelen te nemen om
tigden: X. Lewis en M. Núñez-Müller), betreffende een verzoek              de substantie progesteron op te nemen in bijlage II bij
tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van               verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990
25 juli 2000 houdende vaststelling dat kwijtschelding van de               houdende een communautaire procedure tot vaststelling van
invoerrechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is                 maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor
(REM 49/99), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld                 diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke
als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,             oorsprong (PB L 224, blz. 1), de krachtens het gemeenschaps-
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 februari         recht op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, en
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                anderzijds een vordering tot schadevergoeding overeenkomstig
                                                                           de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG, heeft het
1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 25 juli        Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
       2000 houdende vaststelling dat kwijtschelding van de invoer-        Ramos, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
       rechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is (REM 49/       J. Plingers, administrateur, op 26 februari 2003 een arrest
       99).                                                                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 112/28                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.5.2003
1)     Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan op de            1)     Verwerpt het beroep.
       vorderingen wegens nalaten.
                                                                             2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Raad.
2)     Verstaat dat het stilzitten van de Commissie tussen 1 januari
       2000 en 25 juli 2001 de aansprakelijkheid van de Gemeen-
       schap kan doen ontstaan.                                              (1 ) PB C 79 van 10.03.2001.
3)     Gelast partijen om het Gerecht binnen zes maanden na de
       uitspraak van dit arrest het in gemeen overleg vastgestelde
       becijferde bedrag van de schadevergoeding voor te leggen.
4)     Gelast partijen om, indien zij niet tot overeenstemming kunnen
       komen, het Gerecht binnen dezelfde termijn hun becijferde
       vorderingen betreffende de schade veroorzaakt door het stilzitten        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       van de Commissie tussen 1 januari 2000 en 25 juli 2001
       voor te leggen.                                                                                van 5 maart 2003
5)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                             in zaak T-24/01: Claire Staelen tegen Europees Parle-
                                                                                ment ( 1)
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.
                                                                             (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Selec-
                                                                             tieproeven — Bevoegdheid van jury, in aankondiging van
                                                                             vergelijkend onderzoek geëist minimumaantal punten buiten
                                                                             beschouwing te laten — Vergelijkende examens — Ontvan-
                                                                                kelijkheid)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                             (2003/C 112/53)
                        van 25 februari 2003                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-4/01: Renco SpA tegen Raad van de Europese
                                 Unie ( 1)
                                                                             In zaak T-24/01, Claire Staelen, tijdelijk functionaris van
                                                                             het Europees Parlement, wonende te Bridel (Luxemburg),
(„Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richt-                    vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie
lijn 93/37/EEG — Bestek — Gunningscriteria — Motivering                      gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement
van gunning — Kennelijke beoordelingsfouten — Niet-                          (gemachtigden: J. F. de Wachter en D. Moore), betreffende een
      contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap”)                       beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van het besluit
                                                                             van de jury van vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98 om
                                                                             verzoekster niet toe te laten tot de examens volgend op het
                           (2003/C 112/52)
                                                                             examen VII A d van dat vergelijkend onderzoek, en subsidiair,
                                                                             vergoeding van de gestelde morele schade, heeft het Gerecht
                           (Procestaal: Frans)                               (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
                                                                             V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González,
                                                                             hoofdadministrateur, op 5 maart 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-4/01, Renco SpA, gevestigd te Milaan (Italië),
vertegenwoordigd door D. Philippe en F. Apruzzi, advocaten,                  1)     Verklaart nietig het besluit van de jury van vergelijkend
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de                          onderzoek EUR/A/151/98 om verzoekster niet toe te laten tot
Europese Unie (gemachtigden: F. van Craeyenest, M. Arpio                            de examens volgend op examen VII A d van dat vergelijkend
Santacruz en J. Stuyck), betreffende een vordering tot vergoe-                      onderzoek.
ding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als
gevolg van het besluit van de Raad om haar de op 30 juli 1999
                                                                             2)     Verwijst het Parlement in zijn eigen kosten alsmede in die van
bij aankondiging nr. 107865 (PB S 146) bekendgemaakte
opdracht voor de uitvoering van algemene inrichtings- en                            verzoekster, daaronder begrepen die welke op de procedure in
onderhoudswerken in de gebouwen van de Raad niet te                                 kort geding zijn gevallen.
gunnen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en
                                                                             (1 ) PB C 95, van 24 maart 2001.
P. Lindh, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
25 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-341/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/49/EG)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/22

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-341/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/49/EG)
   (2004/C 300/45)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-341/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 1 augustus 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Michard en D. Martin) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, A. Borg Barthet, F. Macken, S. von Bahr en J. Malenovský, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/49/EG van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleens Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 oktober 2002 in zaak C-455/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Artikel 9, lid 3, van richtlĳn 90/270/EEG — Bescherming van de ogen en het gezichtsvermogen van de werknemers — Speciale, met het betrokken werk verband houdende correctiemiddelen — Onvolledige omzetting")

text:
C 323/18                  NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
(Griekenland), in het aldaar aanhangige geding tussen Geha                                        ARREST VAN HET HOF
Naftiliaki EPE, Total Scope NE, Stavros Georgios, Afoi Cha-
ralambis OE, Anastasios Charalambis, Nicolaos Sarlis, Dimi-
trios Kattidenios, Antonios Charalambis, Vassileios Dimitrako-                                           (Zesde kamer)
poulos en NPDD Limeniko Tameio DOD/SOU, Elliniko Di-
mosio, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van                                         van 24 oktober 2002
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van
het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de
lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB                in zaak C-455/00: Commissie van de Europese Gemeen-
L 378, blz. 1, en rectificatie PB 1987, L 93, blz. 17), heeft het                         schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
(rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken en
N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-                     („Niet-nakoming — Artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270/
generaal: S. Alber, griffier: R. Grass, op 14 november 2002                   EEG — Bescherming van de ogen en het gezichtsvermogen
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        van de werknemers — Speciale, met het betrokken werk
                                                                              verband houdende correctiemiddelen — Onvolledige omzet-
                                                                                ting”)
                                                                                (2002/C 323/22)
1)     Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad
       van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel
       van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de                               (Procestaal: Italiaans)
       lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen, verzet
       zich tegen de toepassing in een lidstaat van verschillende
       havenrechten voor binnenlandse of intracommunautaire verbin-           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       dingen en voor verbindingen tussen een lidstaat en een derde                                     dentie van het Hof)
       land, indien dit verschil niet objectief is gerechtvaardigd.
2)     De omstandigheid dat aan passagiers van schepen die een haven          In zaak C-455/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       van een derde land aandoen of als eindbestemming hebben,               pen (gemachtigde: A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek (ge-
       andere havenrechten worden opgelegd dan aan passagiers van             machtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del Gaizo, advocaat),
       schepen met een binnenlandse bestemming of een bestemming              betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
       in de lidstaten, zonder dat er een verband bestaat tussen dit          Italiaanse Republiek,
       verschil en de kostprijs van de havendiensten die ten goede
       komen aan deze categorieën van passagiers, vormt een met               —     door niet te voorzien in periodieke onderzoeken van de
       artikel 1 van verordening nr. 4055/86 strijdige beperking van                ogen en het gezichtsvermogen voor iedere werknemer die
       het vrij verrichten van diensten.                                            gebruik maakt van beeldschermapparatuur als bedoeld in
                                                                                artikel 2, sub c), van richtlijn 90/270/EEG van de Raad
                                                                                van 29 mei 1990 betreffende minimumvoorschriften
                                                                                inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
3)     Op grond van artikel 1 van verordening nr. 4055/86 kunnen                    werken met beeldschermapparatuur (vijfde bijzondere
       voor trajecten met als bestemming havens van derde landen                    richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/
       geen havenrechten worden opgelegd die variëren volgens criteria              391/EEG) (PB L 156, blz. 14),
       inzake de afstand tot of de geografische ligging van deze havens,
       indien het verschil tussen deze heffingen niet objectief is            —     door niet te voorzien in een aanvullend oftalmologisch
       gerechtvaardigd door verschillen in behandeling van de pas-                  onderzoek wanneer de resultaten van de periodieke
       sagiers wegens hun bestemming of hun herkomst.                               onderzoeken van de ogen en het gezichtsvermogen zulks
                                                                                vereisen, en
                                                                              —     door niet de voorwaarden vast te stellen waaronder aan
                                                                                de betrokken werknemers speciale, met het betrokken
                                                                                werk verband houdende correctiemiddelen moeten wor-
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.
                                                                                den verstrekt,
                                                                              niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 9, leden 1 en 3, van
                                                                              genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen, heeft het
                                                                              Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,
                                                                              president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
                                                                              dent van de Zesde kamer, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric
 ---pagebreak--- 21.12.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/19
(rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                  C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr,
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 24 ok-             rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op
tober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  7 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
volgt:                                                                      luidt als volgt:
1)     Door niet de voorwaarden vast te stellen waaronder aan de            1)     Wijst de hogere voorzieningen af.
       betrokken werknemers speciale, met het betrokken werk verband
       houdende correctiemiddelen moeten worden verstrekt, heeft de         2)     Verwijst Glencore Grain Ltd in de kosten in zaak C-24/01 P
       Italiaanse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op              en Compagnie Continentale (France) SA in de kosten in zaak
       haar rusten krachtens artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270/               C-25/01 P.
       EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende minimumvoor-
       schriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
       werken met beeldschermapparatuur (vijfde bijzondere richtlijn        (1 ) PB C 108 van 7.4.2001.
       in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG).
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 24 oktober 2002
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-81/01 (verzoek van de Cour de cassation om
                             (Vijfde kamer)
                                                                            een prejudiciële beslissing): Borie Manoux SARL tegen
                                                                            Directeur de l’Institut national de la propriété industrielle
                       van 7 november 2002                                                                 (INPI) ( 1)
in de gevoegde zaken C-24/01 P en C-25/01 P: Glencore                       („Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten
    Grain Ltd en Compagnie Continentale (France) SA (1)                     — Wijn — Omschrijving en aanbiedingsvorm van wijnen
                                                                            — In bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen
(„Hogere voorziening — Noodbijstand van Gemeenschap                         („vqprd”) — Aanduiding merk op etikettering — Beperkin-
aan staten van voormalige Sovjet-Unie — Aanbesteding —                        gen — Artikelen 11 en 40 van verordening nr. 2392/89”)
            Vrije mededinging — Horen van getuigen”)
                                                                                (2002/C 323/24)
                           (2002/C 323/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-81/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In de gevoegde zaken C-24/01 P en C-25/01 P, Glencore Grain                 tens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk), in het
Ltd, voorheen Richco Commodities Ltd, gevestigd te Hamilton                 aldaar aanhangig geding tussen Borie Manoux SARL en
(Bermudes) (advocaten: P. Bos en J. van Zuuren), Compagnie                  Directeur de l’Institut national de la propriété industrielle
Continentale (France) SA, gevestigd te Labège (Frankrijk)                   (INPI), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
(advocaten: P. Bos en P. Chabrier), betreffende twee hogere                 artikel 40 van verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van
voorzieningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste                   24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van                    voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en
8 november 2000, Dreyfus e.a./Commissie (T-485/93, T-491/                   druivemost (PB L 232, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening
93, T-494/93 en T-61/98, Jurispr. blz. II-3659), strekkende tot             (EEG) nr. 3897/91 van de Raad van 16 december 1991 (PB
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:              L 368, blz. 5), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                     volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric
M.-J. Jonczy en T. van Rijn), Louis Dreyfus & Cie SA, gevestigd             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
te Parijs (Frankrijk), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld           fier: R. Grass, op 24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan
als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,                        het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-147/17: Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Anastassopoulos e.a./Raad en Commissie

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/20

         Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Anastassopoulos e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-147/17)
   (2017/C 202/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nikolaos Anastassopoulos (Nea Erythraia, Griekenland), Aristeidis Anastassopoulos (Nea Erythraia), Alexia Anastassopoulos (Nea Erythraia), Maria Myrto Anastassopoulos (Nea Erythraia), Sophie Velliou (Kifissia, Griekenland) (vertegenwoordigers: K. Floros en M. Meng Papantoni, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de schadevorderingen toe te wijzen door aan de eerste verzoekende partij het bedrag van 123 442 EUR toe te kennen, aan elke van de drie volgende het bedrag van 61 721 EUR, en aan de vijfde het bedrag van 120 900 EUR, of, subsidiair, de bedragen van respectievelijk 38 227,20 EUR, 19 107,60 EUR en 37 440 EUR, in alle gevallen vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               hoe dan ook de verwerende partijen in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De verzoekende partijen baseren hun beroep op schending van het fundamentele beginsel van non-discriminatie, in het onderhavige geval van het vereiste van verschillende behandeling van verschillende situaties, en van artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), waarin dat beginsel wordt geconcretiseerd.
   Zij geven te kennen dat zij aanzienlijke financiële verliezen hebben geleden doordat hun staatsobligaties zijn onderworpen aan wet 4050/14, ook wel genaamd PSI (Private Sector Investment), en klagen dat zij gelijk zijn behandeld (ook wat het haircut-percentage betreft) als rechtspersonen, inzonderheid banken en gespecialiseerde fondsen, ondanks hun fundamentele verschillen.
   Zij wijten dit aan de Voorzitter van de Eurogroep en/of aan de Eurogroep als zodanig, die niet alleen vrijstelling van natuurlijke personen van de haircut, maar ook iedere latere compenserende maatregel heeft verboden, en aan de Commissie, die heeft ingestemd met een dergelijke schending van voormeld beginsel en van artikel 21 van het Handvest, ondanks de verplichting die op haar rust krachtens artikel 17 VEU zoals uitgelegd in het arrest van 20 september 2016, Ledra Advertising e.a./Commissie en ECB (C-8/15 P–C-10/15 P, EU:C:2016:701).


title: Zaak T-436/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Sanchez Ferriz/Commissie ( Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Weigering van bevordering — Toekenning van bevorderingspunten — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Kennelijke niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Sanchez Ferriz/Commissie
   (Zaak T-436/04) (1)

   („Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Weigering van bevordering - Toekenning van bevorderingspunten - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/91)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Sanchez Ferriz (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, vervolgens F. Frabetti)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van de lijst van ambtenaren die bij de bevorderingsronde 2003 tot een hogere rang zijn bevorderd, voor zover de naam van verzoeker niet op die lijst voortkomt, alsmede, incidenteel, van de handelingen ter voorbereiding van dat besluit en, anderzijds, subsidiair, vordering tot nietigverklaring van de toekenning van bevorderingspunten bij de bevorderingsronde 2003, voor zover deze verzoeker betreft
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak C-189/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 2847/93 — Artikelen 2, lid 1, en 31, leden 1 en 2 — Verordeningen (EG) nrs. 2406/96 en 850/98 — Controleregeling in visserijsector — Gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten — Onvoldoende controle en inspectie — Geen vaststelling van passende maatregelen om inbreuken te bestraffen — Uitvoering van sancties — Algemene niet-nakoming van bepalingen van verordening — Overlegging van bijkomende gegevens tot bewijs van algemene en aanhoudende niet-nakoming — Toelaatbaarheid)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-189/07) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EEG) nr. 2847/93 - Artikelen 2, lid 1, en 31, leden 1 en 2 - Verordeningen (EG) nrs. 2406/96 en 850/98 - Controleregeling in visserijsector - Gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten - Onvoldoende controle en inspectie - Geen vaststelling van passende maatregelen om inbreuken te bestraffen - Uitvoering van sancties - Algemene niet-nakoming van bepalingen van verordening - Overlegging van bijkomende gegevens tot bewijs van algemene en aanhoudende niet-nakoming - Toelaatbaarheid)
   (2009/C 44/15)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Oliver en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, lid 1, en 31, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1) — Schending van verordening (EG) nr. 2406/96 van de Raad van 26 november 1996 houdende vaststelling van gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten (PB L 334, blz. 1), en verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (PB L 125, blz. 1) — Onvoldoende controles — Geen vaststelling van passende maatregelen om inbreuken te bestraffen
   Dictum

               1)

               Door

                           —

                           op zijn grondgebied en op de onder zijn soevereiniteit vallende maritieme wateren onvoldoende controle en inspectie uit te oefenen op de visserij, met name op de aanlanding en de verkoop van soorten die onderworpen zijn aan de bepalingen inzake minimummaat krachtens verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, en verordening (EG) nr. 2406/96 van de Raad van 26 november 1996 houdende vaststelling van gemeenschappelijke handelsnormen voor bepaalde visserijproducten, alsook

                           —

                           niet met de nodige vastberadenheid te zorgen voor het nemen van passende maatregelen tegen overtreders van de communautaire visserijregeling, hoofdzakelijk door de inleiding van administratieve of strafprocedures en het opleggen van afschrikkende boetes aan deze overtreders,

                     is het Koninkrijk Spanje de krachtens de artikelen 2, lid 1, en 31, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2846/98 van de Raad van 17 december 1998, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak C-241/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 21 mei 2007 — JK Otsa Talu OÜ/Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 21 mei 2007 — JK Otsa Talu OÜ/Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)
   (Zaak C-241/07)
   (2007/C 170/24)
   Procestaal: Ests
   Verwijzende rechter
   Riigikohus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: JK Otsa Talu OÜ

      Verwerende partij: Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Stemt het overeen met de doelstellingen van steun voor milieumaatregelen in de landbouw op grond van de artikelen 22 tot en met 24 van verordening (EG) nr. 1257/1999 (1) van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen:

                           a)

                           als bij voortduring slechts steun wordt verleend aan aanvragers ten gunste van wie in het kader van het betrokken programma reeds in het voorafgaande begrotingsjaar een besluit tot steunverlening voor milieumaatregelen in de landbouw is genomen en die aan een verbintenis inzake milieumaatregelen voor de landbouw zijn onderworpen,
                           of

                           b)

                           als in elk begrotingsjaar ook steun wordt verleend aan nieuwe aanvragers, die bereid zijn om zich tot milieuvriendelijke productie te verbinden en dienovereenkomstig hun productie volgens de vereisten inrichten?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag het alternatief b is, staan de artikelen 24, lid 1, juncto artikel 37, lid 4, en artikel 39 van verordening nr. 1257/1999 een lidstaat toe om ingeval in het kader van het programma blijkt dat er niet meer voldoende begrotingsruimte is voor de toekenning van de eerste steun,

                           a)

                           de oorspronkelijke regelingen en voorwaarden voor het aanvragen en toekennen van steun voor milieumaatregelen in de landbouw te wijzigen en te bepalen dat de steun slechts dan kan worden aangevraagd als in het voorafgaande begrotingsjaar ten gunste van de aanvrager een besluit over de verlening van steun is genomen en hij daardoor onderworpen is aan een verbintenis tot milieuvriendelijke productie,
                           of

                           b)

                           de steun voor alle aanvragers die aan de voorwaarden voor steun voor milieumaatregelen in de landbouw voldoen, in gelijke verhoudingen te korten?

      (1)  PB L 160, blz. 80.


title: Zaak C-4/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 4 januari 2008 — Michael Mario Karl Kerner/Land Baden-Württemberg

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 4 januari 2008 — Michael Mario Karl Kerner/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-4/08)
   (2008/C 79/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michael Mario Karl Kerner

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 8, lid 4, van richtlijn 91/439/EEG zich ook dan tegen de toepassing van een nationale bepaling die in geval van een voorafgaande intrekking van het rijbewijs (1) in het binnenland de erkenning van het door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs afhankelijk stelt van de voorwaarde dat is aangetoond dat de omstandigheden die aanvankelijk tot de intrekking van het rijbewijs hebben geleid, niet meer bestaan, wanneer

                           —

                           de erkenning van dit rijbewijs niet in het belang van de verwezenlijking van het fundamentele recht van vrij verkeer van de burgers van de Unie noodzakelijk is,

                           —

                           het rijbewijs in de andere lidstaat kennelijk in strijd met de bepalingen van deze richtlijn (woonplaatsvereiste) is verleend,

                           —

                           de lidstaat van afgifte zich bij de afgifte van het rijbewijs zelf bewust moet zijn geweest van deze kennelijke schending van de richtlijn,

                           —

                           de lidstaat van afgifte, naar de woonstaat heeft vernomen, de intrekking van rijbewijzen die in strijd zijn met het gemeenschapsrecht, in het algemeen weigert,

                           —

                           het rijbewijs van betrokkene in de andere lidstaat met misbruik van recht is verkregen met het doel de op zich volgens de richtlijn voor de hernieuwde afgifte toepasselijke bepalingen van de woonstaat te omzeilen, en de lidstaat van afgifte op de hoogte moest zijn van dit misbruik van recht,

                           —

                           en de medische keuring van de rijgeschiktheid van betrokkene, die met kennis van de redenen van de oorspronkelijke intrekking van het rijbewijs is verricht in de lidstaat van afgifte vóór de afgifte van het rijbewijs, kennelijk niet voldeed aan de vereisten die ter zake moeten worden gesteld gelet op de redenen voor de eerdere intrekking van het rijbewijs, zodat verdere deelneming aan het verkeer door betrokkene een groot gevaar voor het leven en de lichamelijke integriteit van andere weggebruikers oplevert?

                     Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Moet artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/439/EEG dan aldus worden uitgelegd dat de woonstaat in de in de eerste vraag beschreven situatie weliswaar gehouden is het in een EU-lidstaat afgegeven rijbewijs te erkennen, met het gevolg dat de houder op het eigen grondgebied in beginsel een voertuig mag besturen, maar dat de woonstaat in het belang van de verkeersveiligheid, om het van deze rijbewijshouder uitgaande aanzienlijke gevaar tegen te gaan, ten minste bevoegd is zijn rijgeschiktheid te toetsen op de omstandigheden die eerder tot de intrekking van het rijbewijs in de woonstaat hebben geleid en die door de latere afgifte van het rijbewijs in een andere lidstaat van de Europese Unie niet als niet meer aan de orde kunnen worden beschouwd?

      (1)  PB L 237, blz. 1.


title: Gevoegde zaken C-71/09 P, C-73/09 P en C-76/09 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juni 2011 — Comitato „Venezia vuole vivere” (C-71/09 P), Hotel Cipriani Srl (C-73/09 P), Società Italiana per il gas SpA (Italgas) (C-76/09 P)/Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl, Europese Commissie, Republiek Italië (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid — Procesbelang — Exceptie van litispendentie — Staatssteun — Multisectorale steunregeling — Verlaging van sociale bijdragen — Beschikking 2000/394/EG — Compensatiekarakter — Ongunstige beïnvloeding van intracommunautair handelsverkeer — Invloed op mededinging — Omvang van toetsing — Bewijslast — Motiveringsplicht — Artikel 87, leden 2, sub b, en 3, sub b tot en met d, EG — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 14 en 15)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juni 2011 — Comitato „Venezia vuole vivere” (C-71/09 P), Hotel Cipriani Srl (C-73/09 P), Società Italiana per il gas SpA (Italgas) (C-76/09 P)/Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl, Europese Commissie, Republiek Italië
   (Gevoegde zaken C-71/09 P, C-73/09 P en C-76/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid - Procesbelang - Exceptie van litispendentie - Staatssteun - Multisectorale steunregeling - Verlaging van sociale bijdragen - Beschikking 2000/394/EG - Compensatiekarakter - Ongunstige beïnvloeding van intracommunautair handelsverkeer - Invloed op mededinging - Omvang van toetsing - Bewijslast - Motiveringsplicht - Artikel 87, leden 2, sub b, en 3, sub b tot en met d, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 14 en 15)
   2011/C 226/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Comitato „Venezia vuole vivere” (vertegenwoordiger: A. Vianello, avvocato) (C-71/09 P), Hotel Cipriani Srl (vertegenwoordigers: A. Bianchini en F. Busetto, avvocati) (C-73/09 P), Società Italiana per il gas SpA (Italgas) (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Pappalardo en T. Ubaldi, avvocati) (C-76/09 P)

      Andere partijen in de procedure: Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl (vertegenwoordiger: A. Bianchini, avvocato), Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden, en A. Dal Ferro, avvocato), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Bruni, vervolgens G. Palmieri, gemachtigden en P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie (gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00), waarbij het Gerecht hun beroepen tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50), heeft verworpen

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen van het Comitato „Venezia vuole vivere”, van Hotel Cipriani Srl en van Società Italiana per il gas SpA (Italgas) alsmede de incidentele hogere voorziening van Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl worden afgewezen.

               2)

               De incidentele hogere voorziening van de Europese Commissie wordt afgewezen.

               3)

               Het Comitato „Venezia vuole vivere”, Hotel Cipriani Srl, Società Italiana per il gas SpA (Italgas) en Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl worden voor gelijke delen verwezen in de kosten van de principale hogere voorzieningen en van de incidentele hogere voorziening van laatstgenoemde.

               4)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van haar incidentele hogere voorziening.

               5)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 juni 2004 in zaak C-255/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke werking — Label van kwaliteit en oorsprong — „Waals kwaliteitslabel”)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 17 juni 2004
   in zaak C-255/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van goederen - Maatregelen van gelijke werking - Label van kwaliteit en oorsprong - „Waals kwaliteitslabel”)
   (2005/C 19/08)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-255/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C.-F. Durand en F. Simonetti) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door een regeling vast te stellen en te handhaven, volgens welke een „Waals kwaliteitslabel” wordt toegekend aan eindproducten van een bepaalde kwaliteit die in Wallonië zijn vervaardigd of een bewerking hebben ondergaan, de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 17 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door een regeling vast te stellen en te handhaven, volgens welke een „Waals kwaliteitslabel” wordt toegekend aan eindproducten van een bepaalde kwaliteit die in Wallonië zijn vervaardigd of een bewerking hebben ondergaan, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak C-668/16: Beroep ingesteld op 23 december 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/11

         Beroep ingesteld op 23 december 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-668/16)
   (2017/C 070/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes, A. C. Becker, D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

   De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 2006/40/EG (1) (richtlijn inzake klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen) en richtlijn 2007/46/EG (2) (kaderrichtlijn), door

               —

               niet de nodige maatregelen te nemen om de overeenstemming van voertuigen van de typen 246, 176 en 117 met de goedgekeurde typen te herstellen (artikelen 12 en 30 van de kaderrichtlijn);

               —

               niet de maatregelen te nemen die nodig zijn voor de toepassing van de sancties (artikel 46 junctis de artikelen 5 en 18 van de kaderrichtlijn);

               —

               op 17 mei 2013 een aanvraag in te willigen die door Daimler AG was ingediend voor de uitbreiding van het bestaande voertuigtype 245G tot voertuigen waarvoor reeds een andere typegoedkeuring was verleend en waarvoor de nieuwe voorwaarden van de richtlijn inzake klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen gelden, en derhalve die richtlijn te omzeilen.

         De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 12 van en bijlage X bij de kaderrichtlijn zijn de lidstaten verplicht om in geval van niet-overeenstemming van de productie de nodige maatregelen te nemen om te waarborgen dat de voertuigen in productie in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type. Wanneer nieuwe voertuigen afwijken van het goedgekeurde type, moeten voorts volgens artikel 30 van de kaderrichtlijn de nodige maatregelen worden genomen om de overeenstemming te herstellen. De productie en de vervaardigde nieuwe voertuigen van bepaalde typen van Daimler AG weken door het gebruik van een bepaald koelmiddel af van de goedgekeurde typen. De Duitse autoriteiten hebben in strijd met de artikelen 12 en 30 van de kaderrichtlijn niet de nodige maatregelen genomen tot herstel van de overeenstemming.
   Bovendien hebben de Duitse autoriteiten artikel 46 van de kaderrichtlijn geschonden, doordat zij geen sancties hebben vastgesteld voor de schending door Daimler AG van artikel 5, lid 1, en artikel 18 van de kaderrichtlijn.
   Ten slotte hebben de Duitse autoriteiten op ontoelaatbare wijze de richtlijn inzake klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen omzeild door een oud voertuigtype uit te breiden tot de bovengenoemde voertuigtypen.

      (1)  Richtlijn 2006/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende emissies van klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen en houdende wijziging van richtlijn 70/156/EEG van de Raad (PB 2006, L 161, blz. 12).

      (2)  Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (PB 2007, L 263, blz. 1).


title: Zaak C-386/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/25

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften
   (Zaak C-386/04)
   (2004/C 262/47)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 14 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 september 2004, in het geding tussen Centro di Musicologia Walter Stauffer en Finanzamt München für Körperschaften, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is het in strijd met artikel 52 juncto artikel 58 EG-Verdrag, artikel 59 junctis artikel 66 en artikel 58 EG-Verdrag, alsmede artikel 73 B EG-Verdrag, wanneer een privaatrechtelijke stichting van algemeen nut uit een andere lidstaat die op het nationale grondgebied voor verhuurinkomsten beperkt belastingplichtig is, in tegenstelling tot een op het nationale grondgebied onbeperkt belastingplichtige stichting van algemeen nut met gelijkaardige inkomsten niet wordt vrijgesteld van de vennootschapsbelasting?


title: Zaak T-415/04: Beroep, op 6 oktober 2004 ingesteld door Vittoria Tebaldi e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/52

         Beroep, op 6 oktober 2004 ingesteld door Vittoria Tebaldi e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-415/04)
   (2004/C 300/101)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vittoria Tebaldi, wonende te Tervuren (België), Vicente Tejero Gazo, wonende te Sterrebeek (België), Victor González Martínez, wonende te Brussel en Alessandro Giovannetti, wonende te Ernster (Luxemburg), vertegenwoordigd door Gilles Bounéou en Frédéric Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de lijst van de in het kader van de bevorderingsronde 2003 bevorderde ambtenaren, voorzover de namen van verzoekers daar niet op voorkomen, en, incidenteel, de voorbereidende handelingen bij dit besluit;
               subsidiair,

               —

               nietig te verklaren de puntentoekenning in het kader van de bevorderingsronde 2003, inzonderheid naar aanleiding van de aanbevelingen van de bevorderingscomités;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers in de onderhavige zaak komen op tegen de weigering van het TABG om hen te bevorderen in rang in het kader van de bevorderingsronde 2003.
   Tot staving van hun aanspraken voeren zij de schending aan van:

               —

               artikel 45 van het Statuut en de Algemene uitvoeringsbepalingen ervan;

               —

               de administratieve gids „beoordeling en bevordering van ambtenaren”;

               —

               het non-discriminatiebeginsel en het verbod van willekeur, alsmede de plicht handelingen met redenen te omkleden;

               —

               het beginsel van de bescherming van het gewettigde vertrouwen, en

               —

               de zorgplicht.


title: Zaak T-63/08: Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — Cementir Italia/Commissie ( „Staatssteun — Compensatie voor onteigening ten algemenen nutte — Verlenging van preferent tarief voor levering van elektriciteit — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip voordeel — Vertrouwensbeginsel — Tenuitvoerlegging van steunmaatregel” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/37

         Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — Cementir Italia/Commissie
   (Zaak T-63/08) (1)

   (Staatssteun - Compensatie voor onteigening ten algemenen nutte - Verlenging van preferent tarief voor levering van elektriciteit - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip voordeel - Vertrouwensbeginsel - Tenuitvoerlegging van steunmaatregel)
   2010/C 221/59
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cementir Italia Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino en G. Barone, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en G. Conte, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2008/408/EG van de Commissie van 20 november 2007 betreffende steunmaatregel C 36/A/06 (ex NN 38/06) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche (PB 2008, L 144, blz. 37)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Cementir Italia Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak C-361/04 P: Hogere voorziening, op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/21

         Hogere voorziening, op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG
   (Zaak C-361/04 P)
   (2004/C 262/36)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 augustus 2004 (telefax: 18 augustus 2004) hogere voorziening ingesteld door Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 22 juni 2004 in zaak T-185/02, Claude Ruiz-Picasso, Paloma Ruiz-Picasso, Maya Widmaier-Picasso, Marina Ruiz-Picasso en Bernard Ruiz-Picasso tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), interveniënte – partij voor de kamer van beroep: DaimlerChrysler AG. Rekwiranten worden in hogere voorziening vertegenwoordigd door Gielen, van het advocatenkantoor Nauta Dutilh, Strawinskylaan 1999, NL-1077 XV Amsterdam.
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2004 in zaak T-185/02 (1);

               —

               te vernietigen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2002 in zaak R 0247/2001-3 houdende verwerping van de oppositie die door verzoekers was ingesteld tegen de aanvraag om inschrijving als gemeenschapsmerk van het door de aanvraagster ingediende woordmerk PICARO;

               —

               het BHIM te verwijzen in zijn eigen kosten en in de kosten van verzoekers in de procedure in eerste aanleg en in de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Schending van het begrip verwarringsgevaar
               Het Gerecht heeft in het bestreden arrest een regel geformuleerd volgens welke begripsmatige overeenstemmingen in bepaalde omstandigheden de visuele en fonetische overeenstemmingen tussen de betrokken tekens kunnen neutraliseren. Voor een dergelijke neutralisering is het volgens het Gerecht van eerste aanleg vereist dat minstens één van de betrokken tekens in de opvatting van het relevante publiek een duidelijke en precieze betekenis heeft die door dit publiek onmiddellijk kan worden begrepen.
               Voor de neutralisering van de visuele en fonetische overeenstemming door de begripsmatige verschillen, is het niet relevant dat het merk een betekenis heeft die door het publiek onmiddellijk kan worden begrepen. De mate van visuele, fonetische en begripsmatige overeenstemming moet worden vastgesteld met inaanmerkingneming van de betrokken categorieën van producten en van de omstandigheden waarin deze worden verhandeld.
               Bovendien kan de betekenis of de reputatie van de naam Picasso, los van de waren waarvoor dit merk is ingeschreven en wordt gebruikt, geen argument zijn voor de stelling dat er begripsmatige verschillen bestaan en dat een dergelijke betekenis of reputatie ertoe leidt dat de fonetische en de visuele overeenstemmingen worden gecompenseerd door deze begripsmatige verschillen.

               —

               Schending van het begrip verwarringsgevaar, inzonderheid van de regel dat hoe groter — hetzij intrinsiek, hetzij wegens de bekendheid van het merk — het onderscheidend vermogen is, des te ruimer de bescherming dient te zijn
               Het Gerecht heeft deze regel weliswaar vermeld, maar zich ten onrechte niet afgevraagd of het merk PICASSO op zichzelf of intrinsiek onderscheidend vermogen heeft, hetgeen volgens rekwiranten zeker het geval is.
               Het bestreden arrest gaat ten onrechte ervan uit dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar uitsluitend rekening moet worden gehouden met het aandachtsniveau op het tijdstip dat de klant zich bezint over zijn keuze om een bepaald product te kopen. Volgens een algemeen erkende regel van het merkenrecht moet de eigenaar van het merk evenwel zowel vóór als ná de aankoop tegen een mogelijke verwarring worden beschermd.
               Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar in het kader van een oppositieprocedure geen rekening moet worden gehouden met een mogelijke post sale confusion. Dat kan alleen in een geval van de schending van een merkrecht zoals in de zaak Arsenal.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.


title: Zaak T-99/06: Beroep ingesteld op  30 maart 2006  — Phildar tegen BHIM

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/15

         Beroep ingesteld op 30 maart 2006 — Phildar tegen BHIM
   (Zaak T-99/06)
   (2006/C 121/27)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Phildar SA (Roubaix, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Comercial Jacinto Parera SA (Barcelona, Spanje)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 januari 2006 in zaak R 245/2004-2 te vernietigen;

               —

               subsidiair, en voor het geval dat het Gerecht beslist om de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 januari 2006 in zaak R 245/2004-2 niet te vernietigen, de zaak terug te wijzen naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) voor afdoening van de oppositie die tegen aanvraag nr. 831 834 tot inschrijving van „FILDOR” als gemeenschapsmerk met name is ingesteld op grond van het bestaan van het oudere Franse woordmerk „FILDOR” nr. 744 927, waarvan verzoekster houder is;

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Comercial Jacinto Parera SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FILDOR” voor waren van de klassen 22, 23, 24, 25 en 26 — aanvraagnr. 831 834
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationale en internationale woord- en beeldmerken „FILDOR” en „PHILDAR” voor waren van de klassen 22, 23, 24, 25 en 26

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de aanvraag voor het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 62 en 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de conflicterende merken visueel en fonetisch overeenstemmen, doordat verzoekster niet in staat is gesteld, haar opmerkingen in te dienen over de beoordeling van de wijze waarop de betrokken goederen worden aangekocht, en doordat de kamer van beroep de oppositie op grond van het bestaan van het oudere nationale beeldmerk „PHILDAR” heeft afgewezen zonder het oudere nationale woordmerk „FILDOR” te onderzoeken.