title: Zaak C-327/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu (Tsjechische Republiek) op 5 juli 2010 — Hypoteční banka, a.s./Udo Mike Lindner

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresní soud v Chebu (Tsjechische Republiek) op 5 juli 2010 — Hypoteční banka, a.s./Udo Mike Lindner
   (Zaak C-327/10)
   ()
   2010/C 246/49
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Okresní soud v Chebu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hypoteční banka, a.s.

      Verwerende partij: Udo Mike Lindner

      Prejudiciële vragen

               1.

               Leidt het feit dat een van de partijen bij een gerechtelijke procedure onderdaan is van een andere staat dan die waar de betrokken procedure loopt, tot het grensoverschrijdende gevolg in de zin van artikel 81 (voorheen artikel 65) van het Verdrag, dat een van de voorwaarden is voor de toepasselijkheid van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (Brussel I-verordening)?

               2.

               Verzet de Brussel I-verordening zich tegen de toepassing van een bepaling van het nationale recht die het mogelijk maakt een procedure in te leiden tegen personen met onbekend adres?

               3.

               Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord, kan de standpuntbepaling in de zaak zelf van de door het gerecht aangestelde voogd ad litem van de verweerder als onderwerping van de verweerder aan de bevoegdheid van het plaatselijke gerecht in de zin van artikel 24 van de Brussel I-verordening worden beschouwd, zelfs indien het voorwerp van het geschil een vordering op grond van een consumentenovereenkomst is en de gerechten van de Tsjechische Republiek overeenkomstig artikel 16, lid 2, van de Brussel I-verordening niet bevoegd zouden zijn om dat geschil te beslechten?

               4.

               Kan een overeenkomst inzake de relatieve bevoegdheid van een bepaald gerecht worden beschouwd als grondslag voor de internationale bevoegdheid van het gekozen gerecht in de zin van artikel 17, punt 3, van de Brussel I-verordening, en zo ja, is dat ook het geval wanneer het gaat om een overeenkomst inzake relatieve bevoegdheid die ongeldig is wegens strijdigheid met artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.

      (2)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak T-354/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — BAM NBM Wegenbouw en HBG Civiel/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Bestaan en kwalificatie van overeenkomst — Beperking van mededinging — Richtsnoeren inzake horizontale samenwerkingsovereenkomsten — Rechten van verdediging — Geldboeten — Duur van inbreuk” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/16

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — BAM NBM Wegenbouw en HBG Civiel/Commissie
   (Zaak T-354/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Bestaan en kwalificatie van overeenkomst - Beperking van mededinging - Richtsnoeren inzake horizontale samenwerkingsovereenkomsten - Rechten van verdediging - Geldboeten - Duur van inbreuk)
   2012/C 355/30
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: BAM NBM Wegenbouw BV (Bunnik, Nederland); en HBG Civiel BV (Gouda, Nederland) (vertegenwoordigers: M. Biesheuvel en J. de Pree, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, A. Nijenhuis en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen (Nederland)), voor zover deze betrekking heeft op verzoeksters

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BAM NBM Wegenbouw BV en HBG Civiel BV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-229/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — AEPI/Commissie ( Mededinging — Auteursrechten en naburige rechten — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Verplichtingen ten aanzien van onderzoek klachten — Gebrek aan gemeenschapsbelang — Afwijzing )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — AEPI/Commissie
   (Zaak T-229/05) (1)

   („Mededinging - Auteursrechten en naburige rechten - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Verplichtingen ten aanzien van onderzoek klachten - Gebrek aan gemeenschapsbelang - Afwijzing’)
   (2007/C 199/65)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE (Maroussi, Griekenland) (vertegenwoordiger: T. Asprogerakas-Grivas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Christoforou en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking SG-Griffie (2005) D/201832 van de Commissie van 18 april 2005 tot afwijzing van verzoeksters klacht betreffende een gestelde schending van de artikelen 81 en 82 EG door de Griekse instellingen voor collectif beheer van aan het auteursrecht naburige rechten op het gebied van muziek.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak C-311/02: Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
12.10.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/11
Middelen en voornaamste argumenten                                         Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die welke in zaak C-307/02 zijn aangevoerd.
( 1) PB L 103 van 28.4.2000, blz. 70.
                                                                                (Zaak C-311/02)
                                                                                (2002/C 247/19)
Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
                               ninkrijk
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                           (Zaak C-310/02)                                 op 4 september 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                           Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                           (2002/C 247/18)                                 vertegenwoordigd door F. Franca en M. Konstantinidis, domici-
                                                                           lie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
2 september 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
woordigd door Lena Ström en Xavier Lewis als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                           —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                                binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
                                                                                Commissie mee te delen die nodig zijn om te voldoen
1.     te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door na te laten
                                                                                aan richtlijn 98/27/EG van het Europees Parlement en de
       voor Gibraltar de noodzakelijke wettelijke en bestuurs-                    Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van
       rechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan                   inbreuken in het raam van de bescherming van de
       richtlijn 98/98/EG (1) van de Commissie van 15 december
                                                                                consumentenbelangen ( 1), de krachtens het EG-Verdrag
       1998 tot vijfentwintigste aanpassing aan de vooruitgang                    op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad
       betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs-
       rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
       en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, althans door              —      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
       na te laten die bepalingen ter kennis van de Commissie te
       brengen, de krachtens die richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
2.     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           —      Schending van de artikelen 249, derde alinea, en 10,
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                           eerste alinea, van het Verdrag.
die in zaak C-305/02 ( 2). Voorts doet volgens de Commissie
de met betrekking tot Gibraltar in de toetredingsakte bepaalde
uitsluiting van de bepalingen betreffende het douane- en                   —      Schending van artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/27/EG.
handelsbeleid geen afbreuk aan de toepassing van artikel 95
van het EG-Verdrag en van de krachtens dit artikel vastgestelde
afgeleide wetgeving.
                                                                           (1 ) PB L 166 van 11 juni 1998.
( 1) PB L 355 van 30.12.1998, blz. 1.
( 2) zie blz. 9 van het onderhavige Publicatieblad.


title: Zaak C-179/12 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 september 2013 — The Dow Chemical Company/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor chloropreenrubber — Vaststelling van prijzen en verdeling van markt — Inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochtermaatschappij aan moedermaatschappij — Gezamenlijke zeggenschap door twee moedermaatschappijen — Beslissende invloed — Recht van verweer — Verhoging van geldboete — Afschrikkende werking)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/28

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 26 september 2013 — The Dow Chemical Company/Europese Commissie
   (Zaak C-179/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor chloropreenrubber - Vaststelling van prijzen en verdeling van markt - Inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochtermaatschappij aan moedermaatschappij - Gezamenlijke zeggenschap door twee moedermaatschappijen - Beslissende invloed - Recht van verweer - Verhoging van geldboete - Afschrikkende werking)
   2013/C 344/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: The Dow Chemical Company (vertegenwoordiger: D. Schroeder, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel, V. Bottka en L. Malferrari, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 februari 2012 in zaak T-77/08, The Dow Company/Europese Commissie, waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2007) 5920 def. van de Commissie van 5 december 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.629 — Chloropreenrubber), betreffende een mededingingsregeling op de markt voor chloropreenrubber in de Europese Economische Ruimte (EER) bestaande in verdeling van de markt en het vaststellen van de prijzen alsook, subsidiair, tot verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete — Gemeenschappelijke onderneming — Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               The Dow Chemical Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 23.06.2012.


title: Zaak T-565/15: Arrest van het Gerecht van 20 september 2016 — Excalibur City/EUIPO — Ferrero (MERLIN’S KINDERWELT) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MERLIN’S KINDERWELT — Ouder nationaal woordmerk KINDER — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/42

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2016 — Excalibur City/EUIPO — Ferrero (MERLIN’S KINDERWELT)
   (Zaak T-565/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MERLIN’S KINDERWELT - Ouder nationaal woordmerk KINDER - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 402/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Excalibur City s.r.o. (Znojmo, Tsjechië) (vertegenwoordiger: E. Engin-Deniz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simandlova en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Ferrero SpA (Alba, Italië) (vertegenwoordigers: L. Ghedina en F. Jacobacci, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 juli 2015 (zaak R 1538/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Ferrero en Excalibur City

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 9 juli 2015 (zaak R 1538/2014-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal behalve zijn eigen kosten de kosten van Excalibur City s.r.o. dragen.

               3)

               Ferrero SpA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van 26 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lease Plan Luxembourg SA en Belgische Staat (Zaak C-390/96)

text:
8 . 2 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 40/ 11
aanleg     van    de    Europese     Gemeenschappen      ( Derde     artikel 13 van die overeenkomst „ komen partijen overeen
Kamer ).                                                             alle eventuele geschillen over de geldigheid, de uitlegging en
                                                                     de toepassing van de onderhavige overeenkomst ", die
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest            volgens artikel 14 „ door het Franse recht wordt beheerst ",
van 24 september 1996 van het Gerecht gedeeltelijk te                „ aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vernietigen , voor zover daarbij het beroep tot nietigverkla        voor te leggen ".
ring van Louis Dreyfus tegen de beschikking van de
Commissie van 1 april 1993 niet-ontvankelijk is ver                 (') Twee gehouwen bestaande uit 15 huurappartementen van het
klaard .                                                                  type F4 van 80 irT te Orsay , beide voorzien van een mini
                                                                          thermo-elektrische centrale Glasoltherm waarmee twee ontwer
                                                                          pen van warmtepompen Glasoltherm werden uitgetest en die
Middelen en voornaamste argumenten                                        gedurende tien jaar hebben gewerkt in het kader van een
                                                                          demonstratiehuur Z.A.I. de Courtaboeuf Les Ulis .
— Schending van artikel 173 , vierde alinea , van het
     EG-Verdrag: het arrest is te restrictief, voor zover daarin
     wordt verklaard , dat Louis Dreyfus bij gebreke van een
     rechtstreekse rechtsverhouding met de Commissie niet
     kan worden       beschouwd als rechtstreeks       door de
     beschikking geraakt, aangezien de „ geldigheid van bet          Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
     contract " of de „ voorwaarden " daarvan niet zijn              26 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het
     aangetast. De juridische en feitelijke situatie van requi      geding tussen Lease Plan Luxembourg SA en Belgische
                                                                                Staat
     rante werd door de bestreden beschikking wel degelijk
     rechtstreeks geraakt; de overeenkomst tussen Louis                                        ( Zaak C-3 90/96 )
     Dreyfus en Exportkhleb was reeds gesloten en de                                              ( 97/C 40/23 )
     betaling van de prijs moest plaatsvinden door middel
     van de communautaire lening. Als gevolg van de                  De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij
     overeenkomst en de voorwaarden daarvan ( en niet door           beschikking van 26 november 1996 , ingekomen ter griffie
     een „ beslissing " van de Russen ) kon Louis Dreyfus niet       van het Hof van Justitie op 2 december 1996 , in het geding
     meer worden betaald volgens de nieuwe prijs , aangezien         tussen Lease Plan Luxembourg SA en Belgische Staat, het
     in de overeenkomst en het aanhangsel de betaling                Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
     onverbrekelijk was verbonden aan de communautaire               om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
     lening .
— Tegenstrijdige motivering .                                        1 . Dient het begrip „ vaste inrichting " in artikel 9 , lid 1 , van
                                                                           Zesde BTW-Richtlijn 77/388/EEG (') zo te worden
                                                                           geïnterpreteerd , dat een onderneming uit een Lid-Staat,
                                                                           die een aantal wagens verhuurt of in leasing geeft aan
                                                                           klanten die in een andere Lid-Staat gevestigd zijn , door
                                                                           deze verhuur ipso facto over een vaste inrichting
Beroep, op 22 november 1996 ingesteld door Sari Gla                       beschikt in die andere Lid-Staat ?
soltherm tegen Commissie van de Europese Gemeen
                               schappen                              2 . Indien het antwoord op de voorgaande vraag positief
                         ( Zaak C-3 8 8/96 )                               zou zijn , dient artikel 9 , lid 1 , van de zesde BTW-richtlijn
                                                                           dan zo te worden geïnterpreteerd , dat de diensten ,
                            ( 97/C 40/22
                                                                           bestaande uit het in leasing geven van voertuigen , geacht
                                                                           kunnen worden te zijn verricht vanuit een vaste inrich
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 ting in België, wanneer de zetel van de dienstverrichter in
op 22 november 1996 beroep ingesteld tegen Commissie                       Luxemburg is gevestigd en waarbij bijna alle overeen
van de Europese Gemeenschappen door Sari Glasoltherm ,                     komsten vanuit deze Luxemburgse zetel worden onder
vertegenwoordigd door Penciolelli , advocaat te Ris Orangis                handeld en gesloten met in Luxemburg gevestigde
 ( Frankrijk ), Avenue de la Libération 18 .                               klanten en er slechts een beperkt aantal voertuigen
                                                                           ( namelijk een tiental wagens op een vloot van bijna
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage de                          1 000 voertuigen ) in België wordt aangekocht en de
 Commissie van de Europese Gemeenschappen te veroorde                     voertuigen op Belgische bodem worden onderhouden of
 len om, gedurende tien jaar vanaf de industriële ingebruik               hersteld ?
neming van de twee bedoelde demonstratieprojecten (' ), met
 alle middelen, financiële middelen daaronder begrepen , de           3 . Dienen de artikelen 6 en 59 van het EG-Verdrag zo te
 actie te ondersteunen van een door de Sari Glasoltherm                    worden geïnterpreteerd dat zij zich ertegen verzetten dat
 opgerichte handelsvennootschap belast met de verhandeling                 aan buitenlandse belastingplichtigen , die in België goe
 in de Europese Gemeenschap van de technologie „ mini                      deren of diensten ontvangen en daarop overeenkomstig
 thermo-elektrische centrale Glasoltherm ".                                de achtste BTW-richtlijn de BTW terugvragen , bij niet
                                                                           tijdige teruggaaf een lagere intrest wordt toegekend , die
 Middelen en voornaamste argumenten                                        bovendien pas begint te lopen vanaf het ogenblik
                                                                           waarop deze buitenlandse belastingplichtige de Belgi
 Het beroep is gebaseerd op een overeenkomst EE 252/84 ,                   sche Staat in gebreke stelt, terwijl in geval van n iet
 die partijen op 28 oktober 1986 hebben gesloten . Volgens                  tijdige teruggaaf aan Belgische belastingplichtigen , een
 ---pagebreak--- Nr . C 40/12         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8 . 2 . 97
      hogere intrest wordt toegekend die ambtshalve en                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      zonder ingebrekestelling begint te lopen vanaf het
      ogenblik waarop de wettelijke teruggaaftermijn ver                — vast te stellen dat Ierland, door niet alle nodige maatre
      strijkt ?                                                               gelen vast te stellen met het oog op de juiste omzetting
                                                                              van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985
(') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
                                                                              openbare en particuliere projecten ('), krachtens deze
                                                                              richtlijn en inzonderheid artikel 12 daarvan en krachtens
                                                                              het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                              nagekomen ;
Hogere voorziening, op 4 december 1996 ingesteld door
                                                                         — Ierland te verwijzen in de kosten .
Compagnie continentale ( France ) tegen het arrest, op
24 september 1996 in zaak T-494/93 tussen Compagnie
continentale ( France ) en Commissie van de Europese                     Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer )                   Artikel 4, lid 2 , van de richtlijn en bijlage II
                       ( Zaak C-391 /96 P)
                             ( 97/C 40/24 )                              Bij de vaststelling van criteria/drempels voor de vaststelling
                                                                         of een milieu-effectbeoordeling („ MEB ") is vereist voor een
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               individueel project van de categorieën bedoeld in bijlage II,
op 4 december 1996 hogere voorziening ingesteld door                     punt 1 , onder b ), („ projecten met betrekking tot de
Compagnie continentale ( France ) vertegenwoordigd door                  bestemming van woeste gronden of semi-natuurlijke gebie
P. Chabrier, gevestigd te Genève, Rue Toepffer 15 , tegen het            den voor intensieve landbouw " ), bijlage II, punt 2, onder a ),
arrest, op 24 september 1996 in zaak T-494/93 tussen                     („ turfwinning ") en bijlage II, punt 1 , onder d ), („ eerste
Compagnie continentale ( France ) en de Commissie van de                 herbebossing, wanneer deze negatieve ecologische verande
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     ringen met zich kan brengen, en rooiing met het oog op een
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde                     ander bodemgebruik "), dient er in het bijzonder voor te
Kamer ).                                                                 worden gezorgd, dat natuurgebieden naar behoren worden
                                                                         beschermd . De Commissie stelt zich op het standpunt, dat in
                                                                         hun geheel beschouwd de Ierse normen voor projecten van
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                         deze categorieën in dit opzicht onvoldoende garanties
                                                                         bieden .
— het arrest van 24 september 19 96 van het Gerecht te
      vernietigen , waarbij het beroep tot nietigverklaring van
      Compagnie continentale tegen de beschikking van de                 In de eerste plaats maken de normen geen onderscheid
      Commissie van 1 april 1992 niet-ontvankelijk is ver               tussen gebieden die als natuurgebied zijn erkend en andere
      klaard ,                                                           gebieden .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .                               In de tweede plaats houden de normen geen rekening met
                                                                         het feit dat natuurgebieden dikwijls betrekkelijk klein zijn
 Middelen en voornaamste argumenten                                      ten opzichte van de normen .
 De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                In de derde plaats houden de normen geen rekening met de
 in zaak C-386/96 P (').                                                  afwezigheid in Ierland van andere mechanismen die een
                                                                          MEB overbodig zouden kunnen maken .
 (') Zie bladzijde 10 van dit Publikatieblad .
                                                                          In de vierde plaats houden de normen niet of niet naar
                                                                          behoren rekening met het feit dat projecten van deze
                                                                          categorieën mettertijd of cumulatief ernstige gevolgen voor
                                                                          het milieu kunnen teweegbrengen .
 Beroep, op 5 december 1996 ingesteld door Commissie van
           de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                        Vrijstellingen ingevolge artikel 2, lid 3
                          ( Zaak C-392/96 )
                                                                          De Ierse wettelijke regeling voorziet in een vrijstellingsbe
                               ( 97/C 40/25 )                             paling ingevolge welke de minister de opdrachtgever van de
                                                                          verplichte MEB kan vrijstellen wanneer hij vaststelt dat
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              uitzonderlijke omstandigheden zulks rechtvaardigen . Deze
  op 5 december 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door                  vrijstellingsbepaling legt de minister niet de verplichting op
  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                      overeenkomstig artikel 2 , lid 3 , onder a ) en b ), van de
  woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                richtlijn na te gaan of er geen andere vorm van beoordeling
  gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    geschikt is en of de aldus verzamelde informatie ter
  ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische             beschikking van het publiek moet worden gesteld . Boven
  dienst, Centre Wagner .                                                  dien is er geen enkele bepaling die de minister de verplichting


title: Zaak T-383/15: Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — DIMA Verwaltungs/BHIM (Vorm van een houder)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/12

         Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — DIMA Verwaltungs/BHIM (Vorm van een houder)
   (Zaak T-383/15)
   (2015/C 328/11)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: DIMA Verwaltungs GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kerkhoff, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: driedimensionaal gemeenschapsmerk (Vorm van een houder) — inschrijvingsaanvraag nr. 12 649 364

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2015 in zaak R 2568/2014-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               verweerder te gelasten de inschrijvingsprocedure te hervatten;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat artikel 7, lid 1, onder b), van de verordening niet in de weg staat aan inschrijving en de zaak naar de kamer van beroep terug te verwijzen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-170/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Alrosa/Commissie ( Mededinging — Machtspositie — Wereldmarkt voor productie en levering van ruwe diamanten — Beschikking waarbij toezeggingen van onderneming met machtspositie verbindend worden verklaard — Artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 — Evenredigheidsbeginsel — Contractvrijheid — Recht te worden gehoord )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Alrosa/Commissie
   (Zaak T-170/06) (1)

   („Mededinging - Machtspositie - Wereldmarkt voor productie en levering van ruwe diamanten - Beschikking waarbij toezeggingen van onderneming met machtspositie verbindend worden verklaard - Artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 - Evenredigheidsbeginsel - Contractvrijheid - Recht te worden gehoord’)
   (2007/C 199/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen
   Verzoekende partij: Alrosa Company Ltd (Mirny, Rusland) (vertegenwoordigers: R. Subiotto, S. Mobley en K. Jones, advocaten)
   Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, A. Whelan en R. Sauer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2006/520/EG van de Commissie van 22 februari 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/B-2/38.381 — De Beers) (PB L 205, blz. 24), waarbij, overeenkomstig artikel 9 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB 2003, L 1, blz. 1), verbindend worden verklaard de toezeggingen van De Beers om vanaf 2009 niet langer ruwe diamanten bij ALROSA te kopen na een periode tussen 2006 en 2008 waarin haar aankoophoeveelheid geleidelijk zal worden afgebouwd, alsmede de procedure wordt beëindigd
   Dictum

               1)

               Beschikking 2006/520/EG van de Commissie van 22 februari 2006 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/B-2/38.381 — De Beers), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten en die van Alrosa Company Ltd dragen.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-242/01: Beroep, op 22 juni 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 212/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.7.2001
stemming met richtlijn 85/337/EEG uitgevoerd, daar de artike-         Beroep, op 22 juni 2001 ingesteld door de Commissie van
len 5, lid 2, en 6, lid 2, van de richtlijn niet in acht zijn         de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
genomen. In de eerste plaats bevatte het dossier in de voor de
vaststelling van de studie gevolgde procedure niet de in
artikel 5, lid 2, van de richtlijn bedoelde gegevens (waaronder
de niet-technische samenvatting van de gegevens) en in de                                    (Zaak C-244/01)
tweede plaats had vóór de vaststelling van de studie de
voorgeschreven informatie van het publiek niet plaatsgevon-
den, om de betrokkenen de mogelijkheid te bieden hun mening
te geven.
                                                                                (2001/C 212/36)
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 juni 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door D. Martin en M. França als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 22 juni 2001 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg                                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                      dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-242/01)
                                                                      —     vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens
                         (2001/C 212/35)                                    richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993
                                                                            betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereen-
                                                                            komsten (1) op haar rustende verplichtingen niet is nage-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            komen, door artikel 4, lid 2, van die richtlijn niet integraal
op 22 juni 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                            om te zetten;
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. Franga als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet alle nodige maatregelen te treffen voor een volledige      Middelen en voornaamste argumenten
      en juiste uitvoering van artikel 4, lid 3, van richtlijn
      90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende
      pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en
      rondreispakketten (1), de krachtens deze richtlijn op de        De Commissie voert aan, dat artikel L-132-1, van de Franse
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                  Code de consommation niet de voorwaarde stelt dat essentiele
—     het Groothertogdorn Luxemburg te verwijzen in de                bedingen „duidelijk en begrijpelijk” moeten zijn geformuleerd
      kosten.                                                         om van beoordeling van hun eventueel oneerlijke karakter
                                                                      uitgesloten te zijn. De verwijzing naar het begrip oneerlijk
                                                                      beding zelf kan volgens haar niet afdoende verzekeren dat
Middelen en voornaamste argumenten                                    bepaalde oneerlijke bedingen die het eigenlijke voorwerp van
                                                                      de overeenkomst bepalen, maar onduidelijk of onbegrijpelijk
                                                                      zijn geformuleerd, buiten toepassing blijven.
Naar de mening van de Commissie is de richtlijn niet op juiste
wijze uitgevoerd door artikel 4 van de Groothertogelijke
verordening van 4 november 1997, omdat de hierin bepaalde
termijn van 21 dagen voor het vertrek ongerechtvaardigde
beperkingen stelt aan het in artikel 4, lid 3, van de richtlijn       (1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.
voorziene recht van overdracht.
(1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59.


title: Zaak C-257/07: Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/22

         Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-257/07)
   (2007/C 183/37)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Kukovec en K. Nyberg)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/17/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 305, blz. 46.


title: Zaak C-685/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 18 december 2015 — Online Games Handels GmbH en Frank Breuer e.a./Landespolizeidirektion Oberösterreich

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 18 december 2015 — Online Games Handels GmbH en Frank Breuer e.a./Landespolizeidirektion Oberösterreich
   (Zaak C-685/15)
   (2016/C 118/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Online Games Handels GmbH, Frank Breuer, Nicole Enter, Astrid Walden

      Verwerende partij: Landespolizeidirektion Oberösterreich

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 56 VWEU of moeten de artikelen 49 e.v. VWEU in het licht van artikel 6 EVRM juncto artikel 47 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen zich met het oog op de in de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (in het bijzonder het arrest van 18 mei 2010, 64962/01, punt 54) vereiste objectiviteit en onpartijdigheid van een gerecht verzetten tegen een nationale regeling waarbij het bewijs dat in het kader van een bestuursstrafrechtelijke procedure overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, in het bijzonder het arrest van 30 april 2014, C-390/12 (1), moet worden aangevoerd ter rechtvaardiging van een strafrechtelijk beschermd quasimonopolie op de nationale kansspelmarkt, eerst volledig zelfstandig moet worden aangeduid en afgebakend, en daarna ook door middel van een autonoom onderzoek moet worden onderzocht en beoordeeld door het gerecht dat is aangezocht voor een beslissing over de rechtmatigheid van de in het beroep aangevochten strafrechtelijke maatregel (in een en dezelfde persoon/functie) — uit eigen beweging en onafhankelijk van de houding van de partijen bij het geding — en niet door de vervolgende instantie (of een ander vervolgingsorgaan van de overheid) in haar (of zijn) hoedanigheid van vertegenwoordiger van de aanklager?

      (1)  Pfleger e.a., ECLI:EU:C:2014:281.


title: Zaak T-139/00: Beroep, op 24 mei 2000 ingesteld door L. Bal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 233/30                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12.8.2000
Beroep, op 24 mei 2000 ingesteld door L. Bal tegen                       —     kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van de
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                duur van de werkzaamheden van niveau B en niet-
                                                                               inachtneming van de zorgplicht;
                         (Zaak T-139/00)
                                                                         —    niet-inachtneming van de motiveringsplicht.
                         (2000/C 233/56)
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie              Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Zapf Creation AG
van de Europese Gemeenschappen door L. Bal, woonachtig                   tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
te Walhain (België), vertegenwoordigd door I. Cooreman,                               (merken, tekeningen en modellen)
advocaat te Brussel.
                                                                                (Zaak T-140/00)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 233/57)
—     het besluit van 28 januari 2000 van de Europese Commis-
      sie nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Duits)
—     de procedure van intern vergelijkend onderzoek
      COM/TB/99 voor de loopbaan B5/B4, nietig te verklaren;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 25 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
subsidiair:                                                              harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                         modellen) ingesteld door Zapf Creation AG, te Rödental/Co-
—     de Commissie te veroordelen, verzoeker ter vergoeding              burg (BRD), vertegenwoordigd door A. Kockläuner van Meiss-
      van materiële en immateriële schade het bedrag van                 ner, Bolte & Partner, advocaten te München.
      300 000 BEF te betalen;
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
uiterst subsidiair, alvorens uitspraak te doen ten gronde;
                                                                         —    beslissing nr. R 348/1999-3 van de derde kamer van
—     verzoeker toe te staan, met alle middelen rechtens                      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      de bewijzen dat de door hem ad interim verrichte                        interne markt van 21 maart 2000 te vernietigen;
      werkzaamheden zijn verricht in het kader van een
      tewerkstelling op niveau „B” en dat hij in het kader van           —    verweerder in de kosten te veroordelen.
      zijn tewerkstellingen ad interim werkzaamheden van een
      met niveau B vergelijkbaar niveau heeft verricht;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
in alle gevallen:
                                                                         Betrokken merk:               woordmerk „New Born Baby” —
—     de Commissie krachtens artikel 87 van het Reglement                                              aanvraagnr. 650234
      voor de procesvoering in de kosten te verwijzen.
                                                                         Waar of dienst:               waren van klasse 28 (poppen voor
                                                                                gebruik als speelgoed en accesso-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                     ires voor deze poppen in de vorm
                                                                                van speelgoed)
Verzoeker verwijt de Commissie schending van de aankondi-
ging van het vergelijkend onderzoek en van artikel 5, eerste             Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
alinea, van bijlage III bij het statuut. De Commissie heeft ten          bestreden beslissing:         de onderzoeker
onrechte geoordeeld, dat alleen de als personeelslid van
niveau B opgedane ervaring voor de toelating tot het vergelij-           Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,
kend onderzoek in aanmerking moet worden genomen. De                                                       sub b, van verordening (EG)
bewoordingen van de aankondiging van het vergelijkend                                                      nr. 40/94
onderzoek moeten evenwel aldus worden uitgelegd, dat enkel                                             — schending van artikel 7, lid 1,
het reële niveau van de ervaring van de sollicitant relevant is.                                           sub c, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Tot staving van zijn vorderingen beroept verzoeker zich op:                                            — schending van de rechten van
                                                                                de verdediging
—     kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van
      het niveau van de in werkzaamheden van niveau B
      opgedane ervaring;


title: Zaak C-134/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Bremen/J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j. (Verordening (EG) nr. 2193/2003 — Aanvullende douanerechten op bepaalde producten uit Verenigde Staten van Amerika — Werkingssfeer ratione temporis — Artikel 4, lid 2 — Producten die zijn uitgevoerd na inwerkingtreding van voornoemde verordening, maar waarvan kan worden aangetoond dat zij bij eerste toepassing van deze rechten reeds onderweg waren naar Gemeenschap — Toepassing)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/17

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Bremen/J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j.
   (Zaak C-134/08) (1)

   (Verordening (EG) nr. 2193/2003 - Aanvullende douanerechten op bepaalde producten uit Verenigde Staten van Amerika - Werkingssfeer ratione temporis - Artikel 4, lid 2 - Producten die zijn uitgevoerd na inwerkingtreding van voornoemde verordening, maar waarvan kan worden aangetoond dat zij bij eerste toepassing van deze rechten reeds onderweg waren naar Gemeenschap - Toepassing)
   2009/C 141/28
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauptzollamt Bremen

      Verwerende partij: J. E. Tyson Parketthandel GmbH hanse j.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 2193/2003 van de Raad van 8 december 2003 tot instelling van aanvullende douanerechten op bepaalde producten uit de Verenigde Staten van Amerika (PB L 328, blz. 3) — Toepassing van het aanvullende douanerecht op producten die uit de Verenigde Staten van Amerika naar de Gemeenschap zijn uitgevoerd na de inwerkingtreding van voornoemde verordening, maar waarvoor kan worden aangetoond dat zij op het ogenblik van de eerste toepassing van deze rechten reeds onderweg waren naar de Gemeenschap zonder dat de bestemming kon worden gewijzigd

      Dictum

   Artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 2193/2003 van de Raad van 8 december 2003 tot instelling van aanvullende douanerechten op bepaalde producten uit de Verenigde Staten van Amerika, moet conform de formulering ervan worden uitgelegd, te weten dat het aanvullende douanerecht niet van toepassing is op producten waarvan kan worden aangetoond dat zij op de datum waarop deze verordening in werking treedt, reeds onderweg waren naar de Gemeenschap en waarvan de bestemming niet kan worden gewijzigd.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak T-184/15: Beroep ingesteld op 14 april 2015 — Trivisio Prototyping/Commissie

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/30

         Beroep ingesteld op 14 april 2015 — Trivisio Prototyping/Commissie
   (Zaak T-184/15)
   (2015/C 262/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Trivisio Prototyping GmbH (Trier, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Bartosch en A. Böhlke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2015) 633 final van de Europese Commissie van 2 februari 2015 betreffende de inning van het door Trivisio Prototyping GmbH verschuldigde bedrag van 3 85  112,19 EUR, te vermeerderen met rente;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste beoordeling van de feiten

                           —

                           Verzoekster betoogt met dit middel onder meer dat de Commissie bij de ondertekening van de subsidieovereenkomsten ULTRA („Ultra portable augmented reality for industrial maintenance applications”), IMPROVE („Improving Display and Rendering Technology for Virtual Environments”) en CINeSPACE („Experiencing urban film and cultural heritage while on-the-move”) wist of tenminste had moeten weten dat Russische ingenieurs werden ingeschakeld. Zij voegt eraan toe dat de inning van het gevorderde bedrag in de gegeven omstandigheden misbruik van recht oplevert.

               2.

               Tweede middel: geen schending van de regels inzake de uitbesteding door verzoekster in bijlage 2 bij de subsidieovereenkomsten

                           —

                           Verzoekster stelt dat tussen haar en de respectievelijke werkgever van de Russische ingenieurs — ongeacht het feit dat het om verschillende rechtspersonen ging — een zeggenschapsverhouding bestond, zodat de bepalingen inzake uitbesteding in bijlage II bij de subsidieovereenkomsten niet werden geschonden.

               3.

               Derde middel: subsidiair schending van het vertrouwensbeginsel

                           —

                           Subsidiair verweert verzoekster zich tegen de litigieuze inning met een beroep op het vertrouwensbeginsel.


title: Zaak T-387/17: Beroep ingesteld op 20 juni 2017 — Triggerball/EUIPO (Vorm van een balachtig voorwerp met kanten)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/40

         Beroep ingesteld op 20 juni 2017 — Triggerball/EUIPO (Vorm van een balachtig voorwerp met kanten)
   (Zaak T-387/17)
   (2017/C 256/47)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Triggerball GmbH (Baiern-Piusheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Emrich, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een balachtig voorwerp met kanten) — inschrijvingsaanvraag nr. 15 528 615

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 in zaak R 376/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF van 18 december 1997 in zaak C-129/96 (verzoek van de Belgische Raad van State om een prejudiciële beslissing): Inter-Environnement Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (Richtlijn 91/156/EEG - Omzettingstermijn - Gevolgen - Begrip afvalstof)

text:
7.2.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 41/7
van de Tweede Kamer, waarnemend voor de president van              tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de
de Zesde Kamer, G. F. Mancini (rapporteur), P. J. G. Kap-          belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
teyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-gene-          vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waar-
raal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op          borgen gelijkwaardig te maken (PB L 65 van 14.3.1968,
11 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             blz. 8), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
luidt als volgt:                                                   volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, G. F.
                                                                   Mancini en P. J. G. Kapteyn, rechters; advocaat-generaal:
                                                                   A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
1. De dienstjaren van in deeltijd werkzame vrouwelijke             16 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
     werknemers die indirect worden gediscrimineerd op             luidt als volgt:
     grond van geslacht, moeten voor de berekening van de
     aanvullende prestaties waarop zij recht hebben in aan-        De regeling met betrekking tot de werking ten aanzien van
     merking worden genomen vanaf 8 april 1976, de                 derden van handelingen die door leden van vennootschaps-
     datum van het arrest Defrenne (zaak 43/75).                   organen worden verricht in een situatie waarin zij tegen-
                                                                   strijdige belangen met de vertegenwoordigde vennootschap
                                                                   hebben, valt buiten het normatieve kader van de Eerste
2. Het Gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat op               Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968
     een op artikel 119 van het EG-Verdrag gebaseerde vor-         strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke
     dering die ertoe strekt, het recht van de verzoekers op       in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen
     aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling te doen          in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Ver-
     erkennen, een nationale bepaling wordt toegepast vol-         drag, om de belangen te beschermen zowel van de deelne-
     gens welke de werking van dat recht in de tijd, ingeval       mers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten-
     het beroep slaagt, beperkt is tot een periode ingaand         einde die waarborgen gelijkwaardig te maken, en behoort
     twee jaar vóór de datum waarop het beroep werd                tot de bevoegdheid van de nationale wetgever.
     ingesteld.
                                                                   (1) PB C 145 van 18.5.1996.
( ) PB C 269 van 14.9.1996.
 1
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 18 december 1997
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                              in zaak C-129/96 (verzoek van de Belgische Raad van
                                                                   State om een prejudicieÈle beslissing): Inter-Environnement
                    van 16 december 1997                                      Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (1)
in zaak C-104/96 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-              (Richtlijn 91/156/EEG Ð Omzettingstermijn Ð Gevolgen
landen om een prejudicieÈle beslissing): Coöperatieve Rabo-                             Ð Begrip afvalstof)
bank ¹Vecht en Plassengebiedº BA tegen E. A. Minder-                                        (98/C 41/12)
   houd (curator in het faillissement van Mediasafe BV) (1)
(Vennootschapsrecht Ð Eerste Richtlijn 68/151/EEG Ð                                      (Procestaal: Frans)
Werkingssfeer Ð Vertegenwoordiging van vennootschap
Ð Tegenstrijdig belang Ð Onbevoegdheid van bestuurder
                 om vennootschap te binden)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                         (98/C 41/11)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-129/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                   (Procestaal: Nederlands)                        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische
                                                                   Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                   Inter-Environnement Wallonie ASBL en Waals Gewest,
In zaak C-104/96, betreffende een verzoek aan het Hof              betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Hoge              van de artikelen 5 en 189 van het EEG-Verdrag en
Raad der Nederlanden in het aldaar aanhangig geding tus-           artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
sen Coöperatieve Rabobank ¹Vecht en Plassengebiedº BA              van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van
en E. A. Minderhoud (curator in het faillissement van              25.7.1975, blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/
Mediasafe BV), om een prejudicieÈle beslissing over de uit-        EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78 van
legging van artikel 9, lid 1, van de Eerste Richtlijn 68/151/      26.3.1991, blz. 32), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het                G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten wor-          nemalm en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
den verlangd van de vennootschappen in de zin van de               J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,
 ---pagebreak--- C 41/8                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en           Artikel 5 onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G.          van de Raad van 25 juli 1985 tot instelling van Europese
Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op            economische samenwerkingsverbanden (EESV), moet
18 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             aldus worden uitgelegd, dat de naam van een EESV de
luidt als volgt:                                                   woorden ¹Europees economisch samenwerkingsverbandº
                                                                   of de afkorting ¹EESVº moet vermelden, terwijl de ove-
1. Het loutere feit dat een stof rechtstreeks of onrecht-          rige elementen die deze naam moet bevatten, kunnen wor-
     streeks in een industrieel productieproces is opgeno-         den voorgeschreven door de bepalingen van intern recht
     men, betekent niet dat deze stof niet onder het begrip        die toepasselijk zijn in de staat waar het samenwerkings-
     afvalstof valt in de zin van artikel 1, onder a), van         verband zijn zetel heeft.
     Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
     betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn       (1) PB C 74 van 8.3.1997.
     91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.
2. De artikelen 5, tweede alinea, en 189, derde alinea,
     van het EEG-Verdrag, alsmede Richtlijn 91/156/EEG
     houden in, dat de lidstaat tot wie de richtlijn is gericht,
     zich tijdens de in de richtlijn vastgestelde omzettings-
     termijn dient te onthouden van de vaststelling van            Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 juni 1997 om
     bepalingen die de verwezenlijking van het door de             een prejudicieÈle beslissing in de cassatieprocedure van
     richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in het                                Farmitalia Carlo Erba Srl
     gedrang zouden brengen.                                                              (Zaak C-392/97)
                                                                                (98/C 41/14)
(1) PB C 180 van 22.6.1996.
                                                                   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 17 juni
                                                                   1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                   18 november 1997, in de cassatieprocedure van Farmitalia
                                                                   Carlo Erba Srl het Hof van Justitie van de Europese
                  ARREST VAN HET HOF                               Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                        (Vijfde Kamer)                             over de navolgende vragen:
                    van 18 december 1997
                                                                   1. Vereist artikel 3, onder b) van Verordening (EEG)
in zaak C-402/96 (verzoek van het Oberlandesgericht                     nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 (1) dat het
Frankfurt am Main om een prejudicieÈle beslissing): geding              product waarvoor om afgifte van een beschermingscer-
betreffende de inschrijving in het handelsregister van de               tificaat wordt verzocht, in de vergunning voor het als
onderneming in oprichting European Information                          geneesmiddel in de handel brengen, als ¹werkzaam
Technology Observatory, Europäische Wirtschaftliche                     bestanddeelº is vermeld?
                   Interessenvereinigung (1)
(Europees economisch samenwerkingsverband Ð Handels-                    Is derhalve niet voldaan aan artikel 3, onder b), wan-
                             naam)                                      neer in de betrokken vergunning als ¹werkzaam
                          (98/C 41/13)                                  bestanddeelº eÂeÂn bepaald zout van een werkzame stof
                                                                        is vermeld, maar aanspraak wordt gemaakt op afgifte
                      (Procestaal: Duits)                               van een beschermingscertificaat voor de vrije base en/
                                                                        of voor andere zouten van de werkzame stof?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                     2. Indien de vragen onder 1 ontkennend worden beant-
                                                                        woord:
In zaak C-402/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-
landesgericht Frankfurt am Main (Duitsland), in het                     Volgens welke criteria wordt beoordeeld, of het pro-
aldaar aanhangig geding betreffende de inschrijving in het              duct in de zin van artikel 3, onder a, door een basisoc-
handelsregister van de onderneming in oprichting                        trooi wordt beschermd, wanneer aanspraak wordt
European Information Technology Observatory, Europä-                    gemaakt op afgifte van een beschermingscertificaat
ische Wirtschaftliche Interessenvereinigung, betreffende                voor de vrije base van een werkzame stof, met inbegrip
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 5,          van willekeurige zouten hiervan, maar het basisoctrooi
onder a), van Verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad                 in zijn octrooiaanspraken enkel de vrije base van die
van 25 juli 1985 tot instelling van Europese economische                werkzame stof, en in een uitvoeringsvoorbeeld boven-
samenwerkingsverbanden (EESV) (PB L 199 van                             dien eÂeÂn enkel zout van die vrije base vermeldt; Is de
31.7.1985, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-              formulering van de aanspraak van het basisoctrooi of
steld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident,               het beschermingsgebied ervan doorslaggevend?
M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.
Edward en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:           (1) PB L 182 van 2.7.1992, blz. 1.
A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 december 1997
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-288/07: Beroep ingesteld op 30 juli 2007 — Alcan France/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/17

         Beroep ingesteld op 30 juli 2007 — Alcan France/Commissie
   (Zaak T-288/07)
   (2007/C 235/31)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alcan France SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Thill-Tayara, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking van de Commissie en vaststelling dat de betrokken maatregel geen staatssteun vormt, dan wel subsidiair, vaststelling dat schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van de redelijke termijn in de weg staat aan terugvordering van de steun;

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de bestreden beschikking waarin de litigieuze maatregel als steun wordt aangemerkt;

               —

               nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschikking waarin de litigieuze steunmaatregel onverenigbaar wordt verklaard;

               —

               nietigverklaring van de artikelen 4 tot en met 6 van de bestreden beschikking waarin teruggaaf van de steun wordt gelast;

               —

               verwijzing van de Commissie in de door de bestreden beschikking veroorzaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking van 30 juni 1997, vastgesteld op voorstel van de Commissie en in overeenstemming met de procedure van richtlijn 92/81/EEG (1), heeft de Raad de lidstaten toegestaan om vrijstellingen of verlagingen van de bestaande accijns toe te passen of te blijven toepassen op sommige minerale oliën die voor specifieke doeleinden worden gebruikt. De Raad heeft deze toestemming in vier opeenvolgende beschikkingen verlengd, waarbij de laatste verlengingsperiode afliep op 31 december 2006. Het werd Frankrijk toegestaan om deze verlagingen of vrijstellingen toe te passen op zware stookolie die als brandstof voor de productie van aluminiumoxide in de Gardanne werd gebruikt.
   Bij brief van 30 december 2001 heeft de Commissie Frankrijk in kennis gesteld van haar besluit om de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden met betrekking tot de vrijstelling van de accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne (2). Volgend op deze procedure heeft de Commissie op 7 december 2005 in beschikking 2006/323/EG vastgesteld dat de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstellingen voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën, staatsteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG opleveren die deels onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, en heeft zij de betrokken lidstaten gelast om bedoelde steun terug te vorderen (3).
   De Commissie heeft besloten om de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot de vrijstelling van de accijns op minerale oliën die als brandstof worden gebruikt bij de productie van aluminiumoxide uit te breiden tot de periode vanaf 1 januari 2004. Op 7 februari 2007 heeft zij beschikking C(2007) 286 def. betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (steunmaatregelen nrs. 78-79-80/2001) vastgesteld. Tegen deze beschikking is het onderhavige beroep gericht.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vooraf de nietigheid van de beschikking wegens vormfouten aan omdat Frankrijk niet is aangemaand om haar opmerkingen in te dienen uit hoofde van artikel 88 EG, aangezien de tweede procedure, voor de periode na 2004, volgens haar terloops was ingeleid in de overwegingen van de beschikking van 7 december 2005.
   Ten gronde voert verzoekster twee middelen tot nietigverklaring aan.
   Met het eerste middel betoogt zij dat de Commissie zowel in het stadium van de kwalificatie van de steun als bij het onderzoek van de verenigbaarheid, in strijd met de artikelen 87 EG en 88 EG heeft vastgesteld dat er sprake was van staatssteun. Voorts voert zij in het kader van dit middel aan dat de Commissie artikel 1, sub c, van verordening nr. 659/1999 (4) heeft geschonden en dat zij fouten heeft gemaakt bij de toepassing van het criterium van selectiviteit van de steun. Zij betoogt tevens dat de motivering van de bestreden beschikking in strijd met artikel 253 EG tegenstrijdig en ontoereikend is. Verzoekster betoogt bovendien dat de rechtsgrondslag waarop de Commissie zich baseert voor haar stelling dat de steun onverenigbaar is, onjuist is, omdat volgens haar niet is voldaan aan de voorwaarden voor toepasselijkheid van de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (5).
   Met haar tweede middel, voert verzoekster subsidiair aan dat de door de Commissie gelaste terugvordering van de steun het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel schendt.

      (1)  Richtlijn van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën.

      (2)  Gepubliceerd in PB C 30 van 2 februari 2002.

      (3)  Beschikking C [2005] 4436 def., steunmaatregelen nrs. C-78-79-80/2001, PB 2006, L 119, blz. 12.

      (4)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83, blz. 1.

      (5)  Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu, PB 2001, C 37, blz. 3.


title: Zaak T-194/17: Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — CeramTec/EUIPO — C5 Medical Werks (Afbeelding van een heupkop)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/37

         Beroep ingesteld op 27 maart 2017 — CeramTec/EUIPO — C5 Medical Werks (Afbeelding van een heupkop)
   (Zaak T-194/17)
   (2017/C 161/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CeramTec (Plochingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Renck en E. Nicolás Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: C5 Medical Werks (Grand Junction, Colorado, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk in roze kleur (Afbeelding van een heupkop) — Uniemerk nr. 10 214 112

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2017 in zaak R 928/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder, of, indien C5 Medical Werks interveniëert, van interveniënte, in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 59 en 83 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-219/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 april 2016 door Financial Services GmbH, voorheen GFKL Financial Services AG, tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-620/11, GFKL Financial Services AG/Europese Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/8

         Hogere voorziening ingesteld op 19 april 2016 door Financial Services GmbH, voorheen GFKL Financial Services AG, tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-620/11, GFKL Financial Services AG/Europese Commissie
   (Zaak C-219/16 P)
   (2016/C 222/10)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: GFKL Financial Services GmbH, voorheen GFKL Financial Services AG (vertegenwoordigers: Dr. M. Schweda, J. Eggers, Dr. M. Knebelsberger, Dr. F. Loose, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt:

               1.

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-620/11 te vernietigen voor zover haar beroep daarbij is verworpen, en
               besluit 2011/527/EU van de Europese Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) („KStG, Sanierungsklausel”) (1), K(2011) 275, nietig te verklaren;

               2.

               subsidiair: het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-620/11 te vernietigen voor zover haar beroep daarbij is verworpen, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               3.

               verweerster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante komt met haar hogere voorziening op tegen de kwalificatie van de „Sanierungsklausel” (overdracht van verliezen op toekomstige belastingjaren) van § 8c, lid 1a, KStG [Körperschaftsteuergesetz (wet vennootschapsbelasting)] als selectieve steun.
   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:

      Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU
   De Sanierungsklausel is geen selectieve maatregel en vormt bijgevolg geen steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

               —

               Het Gerecht gaat er ten onrechte van uit dat de uitzondering waarin § 8c, lid 1, van het KStG voorziet, op grond waarvan in bepaalde gevallen van verwerving van participaties als zodanig overdraagbare verliezen verloren gaan, tot het referentiestelsel behoort. In werkelijkheid is die bepaling een uitzondering op het referentiestelsel. Het referentiestelsel bestaat in de algemene mogelijkheid van overdracht van verliezen naar latere belastingtijdvakken.

               —

               Daarnaast is de Sanierungsklausel volgens rekwirante een algemene maatregel van fiscaal beleid waarbij geen selectief voordeel wordt verleend. Er bestaan grote verschillen tussen ondernemingen die in moeilijkheden verkeren en onder de Sanierungsklausel vallen, en alle andere, met name economisch gezonde ondernemingen, zodat deze beide groepen ondernemingen zich niet in een vergelijkbare situatie bevinden. Bovendien gaat het Gerecht bij de toetsing van het gelijkheidsbeginsel uit van een louter theoretische situatie, aangezien de door het Gerecht vergeleken groepen in de rechtswereld praktisch niet voorkomen.

               —

               Voorts bevoordeelt de Sanierungsklausel evenmin „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties”. In wezen kunnen alle ondernemingen aanspraak maken op de Sanierungsklausel en wordt geen enkele groep ondernemingen op voorhand uitgesloten. De betrokken regeling houdt geen rekening met de „specifieke kenmerken” van een onderneming maar wel met een economische verrichting, namelijk de sanering van de onderneming.

               —

               De Sanierungsklausel kan bovendien ook worden gerechtvaardigd door de opzet van het Duitse belastingstelsel, aangezien zij rechtstreeks uit de Duitse Grondwet voortvloeiende fundamentele beginselen van het Duitse recht inzake de vennootschapsbelasting tot gelding brengt, te weten het beginsel van de verrekening van verliezen tussen verschillende tijdvakken, het beginsel van belastingheffing naar economische draagkracht, en de algemene fiscale doelstelling van verzekering van duurzame belastinginkomsten.

      Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
   Het arrest van het Gerecht levert schending op van het Unierechtelijke vertrouwensbeginsel. Dat de Sanierungsklausel als steun kon worden beschouwd, was als zodanig immers voor geen enkele marktdeelnemer duidelijk, ongeacht de zorgvuldigheid waarmee hij te werk ging. Vergelijkbare regelingen in Duitsland of in andere EU-lidstaten zijn door de Commissie nooit als onrechtmatige steun bekritiseerd.

      (1)  PB L 235, blz. 26.


title: Zaak C-164/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 april 2014 door Pesquerías Riveirenses, S.L. e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 februari 2014 in zaak T-180/13, Pesquerías Riveirenses e.a./Raad

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/21

         Hogere voorziening ingesteld op 4 april 2014 door Pesquerías Riveirenses, S.L. e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 februari 2014 in zaak T-180/13, Pesquerías Riveirenses e.a./Raad
   (Zaak C-164/14 P)
   2014/C 159/28
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwiranten: Pesquerías Riveirenses, S.L., Pesquera Campo de Marte, S.L., Pesquera Anpajo, S.L., Arrastreros del Barbanza, S.A., Martinez Pardavila e Hijos, S.L., Lijo Pesca, S.L., Frigoríficos Hermanos Vidal, S.A., Pesquera Boteira, S.L., Francisco Mariño Mos y Otros, C.B., Juan Antonio Pérez Vidal y Hermano, C.B., Marina Nalda, S.L., Portillo y Otros, S.L., Vidiña Pesca, S.L., Pesca Hermo, S.L., Pescados Oubiña Pérez, S.L., Manuel Pena Graña, Campo Eder, S.L., Pesquera Laga, S.L., Pesquera Jalisco, S.L., Pesquera Jopitos, S.L. en Pesca-Julimar, S.L. (vertegenwoordiger: J. Tojeiro Sierto, abogado)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Rekwiranten vorderen dat wordt overgegaan tot vernietiging van de beschikking van het Gerecht waarbij het door rekwiranten ingestelde beroep tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 40/2013 van de Raad van 21 januari 2013 (1) niet-ontvankelijk is verklaard, en dat een nieuwe beslissing wordt gegeven waarbij dat beroep ontvankelijk wordt verklaard.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rechtstreekse geraaktheid — schending van artikel 263 VWEU
   Artikel 263, vierde alinea, VWEU bepaalt dat „[i]edere natuurlijke of rechtspersoon [...] beroep [kan] instellen [...] tegen regelgevingshandelingen die hem rechtstreeks raken en die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengen”. De rechtstreekse geraaktheid en het feit dat geen uitvoeringsmaatregelen hoeven te worden getroffen, zijn twee verschillende vereisten. De beoordelingsmarge van de staat, welk aspect essentieel is om of te bepalen of bij de bestreden handeling sprake is van rechtstreekse geraaktheid, is echter niet relevant om te bepalen of de nationale handeling kan worden aangemerkt als „uitvoeringsmaatregel” in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU.
   Volgens rekwiranten is het duidelijk dat zij als reders van vissersvaartuigen waarmee op blauwe wijting wordt gevist, rechtstreeks worden geraakt door de verordening die de vangstmogelijkheden voor die vissoort regelt en beperkt. Het blauwe-wijtingbestand wordt jaarlijks door de EU beheerd via de totale toegestane vangst (TAC). Rekwiranten voeren aan dat de TAC niet juist is vastgesteld aangezien geen rekening is gehouden met de laatste wetenschappelijke aanbevelingen. Doordat blauwe wijting als één enkel bestand en niet als twee verschillende bestanden wordt beheerd, valt de TAC lager uit dan die waarop rekwiranten aanspraak zouden hebben wanneer het bestand afzonderlijk in het noordelijke en het zuidelijke deel wordt beheerd. Bij een dergelijke vaststelling van de TAC kunnen een latere toewijzing van vangstmogelijkheden door de lidstaten en de bij de verdeling van de vangstmogelijkheden gebruikte wijze van beheer daar niets aan veranderen, daar voor de verdeling steeds wordt uitgegaan van de door de EU oorspronkelijk vastgestelde TAC. De enige keuze of het enige alternatief van rekwiranten om kenbaar te maken dat zij het niet eens zijn met die TAC en de wijze van vaststelling daarvan of de wijze van visserijbeheer is dus om zich tot de Europese rechter te wenden.

      (1)  Verordening tot vaststelling, voor 2013, van de vangstmogelijkheden in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde niet-EU-wateren, voor sommige visbestanden en groepen visbestanden waarvoor internationale onderhandelingen worden gevoerd of internationale overeenkomsten gelden (PB L 23, blz. 54).


title: Zaak C-213/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 25 april 2014 — Strafzaak tegen Romina Biolzi

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 25 april 2014 — Strafzaak tegen Romina Biolzi
   (Zaak C-213/14)
   2014/C 292/16
   Procestaal: Italiaans.

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in de strafzaak

   Romina Biolzi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 februari 2012 in de gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding beweerdelijk is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de voorafgaande aanbestedingen ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?

               3)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een verplichting tot levering om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van spelen vormen in geval van beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?


title: Zaak C-391/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Glencore Grain Rotterdam BV/Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Verordening (EG) nr. 800/1999 — Restituties bij uitvoer voor landbouwproducten — Artikel 16 — Gedifferentieerde restitutie — Bewijs van vervulling van douaneformaliteiten voor invoer — Overlegging van kopie of fotokopie van vervoersdocument — Verordening (EG) nr. 1501/95 — Toekenning van uitvoerrestituties in graansector — Artikel 13 — Afwijking van artikel 16 van verordening nr. 800/1999)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Glencore Grain Rotterdam BV/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-391/07) (1)

   (Verordening (EG) nr. 800/1999 - Restituties bij uitvoer voor landbouwproducten - Artikel 16 - Gedifferentieerde restitutie - Bewijs van vervulling van douaneformaliteiten voor invoer - Overlegging van kopie of fotokopie van vervoersdocument - Verordening (EG) nr. 1501/95 - Toekenning van uitvoerrestituties in graansector - Artikel 13 - Afwijking van artikel 16 van verordening nr. 800/1999)
   (2009/C 19/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glencore Grain Rotterdam BV

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bij verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft (PB L 147, blz. 7) — Vereenvoudigde procedure: verplichting tot overlegging van een vervoersdocument
   Dictum
   Artikel 13 van verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bij verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1259/97 van de Commissie van 1 juli 1997, moet aldus worden uitgelegd dat de handelaar door de levering van het bewijs dat minstens 1 500 ton graanproducten het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten in een zeewaardig vaartuig, niet wordt ontslagen van de verplichting die is neergelegd in artikel 16, lid 3, van verordening nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, om een kopie of een fotokopie van het vervoersdocument over te leggen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Doorhaling van zaak C-20/04

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/35

         Doorhaling van zaak C-20/04 (1)

   (2004/C 118/74)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-20/05: Beroep, op 21 januari 2005 ingesteld door Outokumpu OYJ en Outokumpu Copper Products OY tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/35

         Beroep, op 21 januari 2005 ingesteld door Outokumpu OYJ en Outokumpu Copper Products OY tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-20/05)
   (2005/C 82/65)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Outokumpu OYJ, gevestigd te Espoo (Finland), en Outokumpu Copper Products OY, gevestigd te Espoo (Finland), vertegenwoordigd door J. Ratliff, Barrister, en F. Distefano en J. Luostarinen, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 3 september 2004 (zaak nr. COMP/E-1/38.069 – Koperen leidingbuizen) nietig te verklaren voorzover het de aan verzoeksters opgelegde geldboete betreft;

               —

               de bij die beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete te verlagen krachtens de rechtsmacht van het Gerecht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking stelde de Commissie vast dat verzoeksters samen met andere ondernemingen artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden door deel te nemen aan een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die bestonden in prijsafspraken en marktverdeling in de sector koperen leidingbuizen.
   Tot staving van hun vordering stellen verzoeksters allereerst dat de Commissie in rechte heeft gedwaald toen zij de aan verzoeksters opgelegde geldboete met 50 % heeft verhoogd wegens recidive, op grond dat verzoeksters reeds een soortgelijke inbreuk hadden gepleegd in de roestvrijstaalzaak. In dat verband stellen verzoeksters dat de Commissie artikel 23 van verordening nr. 1/2003 (1), haar eigen boeterichtsnoeren van 1998, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.
   Verzoeksters stellen verder dat de Commissie zowel in rechte als bij haar beoordeling van de feiten heeft gedwaald toen zij de aan verzoeksters opgelegde geldboete met 50 % heeft verhoogd met het oog op de afschrikkende werking. In dat verband stellen zij dat de Commissie die afschrikkende werking onjuist en in strijd met artikel 23 van verordening nr. 1/2003, haar eigen boeterichtsnoeren van 1998 en de algemene beginselen inzake geldboeten, bestraffing en evenredigheid heeft beoordeeld, aangezien verzoeksters slechts groter zijn geworden dan de andere bij de inbreuk betrokken ondernemingen door overnames tegen het einde van of zelfs na de inbreuk. In datzelfde verband stellen verzoeksters dat de Commissie heeft gedwaald door enkel de omzet in aanmerking te nemen in plaats van alle omstandigheden van verzoeksters.
   Ten slotte stellen verzoeksters dat de Commissie het recht onjuist heeft uitgelegd toen zij met het oog op de geldboete niet enkel de „verwerkingsmarge” voor de verwerking van koper tot leidingbuizen in aanmerking heeft genomen, maar ook de omzet voor koper, waaromtrent geen onrechtmatige samenwerking plaatsvond. Volgens verzoeksters heeft deze fout tot een buitensporig hoge geldboete geleid.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-441/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 8 augustus 2016 — SMS group GmbH/Direcţia Generală Regională a Finanțelor Publice a Municipiului București

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 8 augustus 2016 — SMS group GmbH/Direcţia Generală Regională a Finanțelor Publice a Municipiului București
   (Zaak C-441/16)
   (2016/C 419/39)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SMS group GmbH

      Verwerende partij: Direcţia Generală Regională a Finanțelor Publice a Municipiului București

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 2 tot en met 5 van [de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen] (1) juncto artikel 17, leden 2 en 3, onder a), [van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag] (2) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een praktijk van de nationale belastingdienst volgens welke er geen objectieve gegevens zijn die het door de belastingplichtige uitgesproken voornemen bevestigen om de ingevoerde goederen in het kader van zijn economische activiteit te gebruiken, indien de overeenkomst voor de uitvoering waarvan de belastingplichtige de goederen heeft gekocht of ingevoerd, op de datum van de daadwerkelijke invoer was geschorst, met het ernstige risico dat de daaropvolgende levering/handeling waarvoor de ingevoerde goederen bestemd waren, niet meer wordt verricht?

               2)

               Vormt de verplichting om de verdere distributie van de ingevoerde goederen te bewijzen, namelijk om aan te tonen of en hoe de ingevoerde goederen werkelijk zijn bestemd voor de belastbare handelingen van de belastingplichtige, een andere aanvullende voorwaarde voor teruggaaf van de btw dan die welke zijn opgesomd in de artikelen 3 en 4 van de Achtste richtlijn, die is verboden door artikel 6 van die richtlijn, dan wel een noodzakelijke inlichting met betrekking tot de materiële voorwaarde voor teruggaaf in verband met het gebruik van de ingevoerde goederen in het kader van de belastbare handelingen, waar de belastingdienst krachtens artikel 6 van die richtlijn mag om verzoeken?

               3)

               Moeten de artikelen 2 tot en met 5 van de Achtste richtlijn juncto artikel 17, leden 2 en 3, onder a), van de Zesde richtlijn aldus worden uitgelegd dat het recht op teruggaaf van de btw kan worden ontzegd indien de geplande daaropvolgende handeling, in het kader waarvan de ingevoerde goederen zouden worden gebruikt, niet meer is verricht? Wordt in die omstandigheid de werkelijke bestemming van de goederen relevant, dat wil zeggen de vraag of, hoe en op welk grondgebied de goederen zijn gebruikt, namelijk in de lidstaat waar de btw is betaald dan wel buiten die lidstaat?

      (1)  PB 1979, L 331, blz. 11.

      (2)  PB 1977, L 145, blz. 1.


title: Zaak F-16/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 februari 2013 — Kimman/Commissie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 februari 2013 — Kimman/Commissie
   (Zaak F-16/12) (1)

   2013/C 114/74
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 12.05.12, blz. 33.