title: Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Unifrigo Gadus Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-10/97)

text:
22 . 3 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 94/ 19
Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Unifrigo Gadus            tariefpreferentie . Op basis van deze betwisting verzocht de
  Sri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                douane te Verona verzoekster om betaling van de niet-be
                        ( Zaak T-10/97)                             taalde rechten en heffingen . Verweerster van haar kant
                                                                    heeft de bestreden beschikking gegeven op basis van de
                          ( 97/C 94/40 )                            procedure voorzien in artikel 5 , lid 2, van Verordening
                                                                    ( EEG ) nr. 1697/79 van de Raad ( 2 ).
                    (Procestaai: Italiaans)
                                                                    Verzoekster beroept zich vooral op een totaal gebrek aan
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge               motivering aangaande de beweerde ongeldigheid van de
meenschappen is op 17 januari 1997 beroep ingesteld te             EUR. 1 -certificaten, daar de beschikking er geen rekening
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                   mee houdt, dat het Noorse Hof van Cassatie de veroorde
Unifrigo Gadus Sri, gevestigd te Napels ( Italië ), vertegen       ling juist heeft gewijzigd op het punt van de oorsprong
woordigd door G. Celona, advocaat te Milaan, domicilie              van de waren en alleen de ongeldigheid van de certificaten
gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Margue, advocaat               betreffende de sanitaire controles heeft bevestigd .
aldaar, Rue Philippe II, 20 .
                                                                    In de tweede plaats is verzoekster van oordeel, dat ver
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                weerster, door uit te sluiten dat een vergissing van de dou
                                                                    ane hoe dan ook betrekking kan hebben op de geldigheid
primair:                                                            van het certificaat van oorsprong, omdat het risico van die
                                                                    geldigheid als onderdeel van de commerciële risico's steeds
— het beroep ontvankelijk te verklaren, daar het gericht            bij de importeur zou rusten, artikel 220, sub b ), van het
     is tegen een beschikking die verzoekster rechtstreeks en       communautair douanewetboek ( 3 ) miskent, welke bepaling
     individueel bezwaart;                                          het beginsel van goede trouw van de belastingplichtige
                                                                    vastlegt. Geen enkele uitzonderingsbepaling sluit vergissin
— beschikking C(96 ) 2780 van de Commissie van 8 okto              gen omtrent de geldigheid van certificaten van oorsprong
     ber 1996 (') nietig te verklaren;                              van de toepasselijkheid van bovengenoemde bepaling uit.
                                                                    De door de Commissie voorgestane uitlegging zou de rele
— verweerster in alle kosten te verwijzen;                          vante vergissingen beperken tot onoplettendheden of re
                                                                    kenfouten .
subsidiair:
                                                                    In de derde plaats beroept verzoekster zich ook op onwet
— vast te stellen dat deze beschikking geen gevolgen heeft          tigheid van Verordening ( EEG ) nr. 2454/93 van de Com
     voor verzoeksters recht en dat er geen naheffing zal           missie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele
     plaatsvinden;                                                  bepalingen ter uitvoering van Verordening ( EEG ) nr. 2913/
                                                                    92 van de Raad ( 4 ), voor zover deze de Commissie een ab
meer subsidiair :                                                   solute bevoegdheid verleent om te beslissen tot boeking
                                                                    achteraf van rechten die niet zijn ingevorderd, zonder acht
— ingeval bovengenoemde beschikking om enigerlei re                te slaan op de rechten van de importeur in de in
     den niet wordt nietig verklaard, de Commissie te ver          artikel 220, sub b ), van het douanewetboek bedoelde om
     oordelen tot vergoeding aan verzoekster van het volle          standigheden . In dit verband beroept verzoekster zich ook
     bedrag dat deze aan naheffing, boete en bijkomende             op het beginsel van bescherming van het gewettigde ver
     bedragen verschuldigd mocht zijn; hoe dan ook, de be          trouwen en op het algemene billijkheidsbeginsel .
     streden beschikking nietig te verklaren voorzover deze
     betrekking heeft op de reeds betaalde factuur 7338F,            (') Niet gepubliceerd .
     en de interessen .                                              ( 2 ) PB nr. L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 .
                                                                     (') Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                           1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
Middelen en voornaamste argumenten                                         ( PB nr. L 302 van 19 . 10 . 1992 , blz . 1 ).
                                                                     ( 4 ) PB nr. L 253 van 11 . 10 . 1993 , blz . 1 .
Verzoekster, die zich bezighoudt met de verhandeling van
visproducten, komt op tegen de beschikking waarin ver
weerster vaststelt, dat moet worden overgegaan tot navor
dering van invoerrechten ten bedrage van 148 890 000
lire, die verschuldigd zijn voor een aantal importen van
kabeljauw afkomstig uit Noorwegen, verricht bij de doua            Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door CPL Imperial 2
ne van Verona . Voor die importen is verzoekster de in de                Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
communautaire regelgeving voorziene preferentiële tarief                                        ( Zaak T-l 1/97)
behandeling toegekend, nadat zij de door de Noorse ex
porteur afgegeven certificaten inzake goederenverkeer                                               ( 97/C 94/41 )
EUR.l had overgelegd . Daarna deelde de Noorse douane
de Italiaanse autoriteiten mee, dat uit onafhankelijk ver                                   (Procestaai: Italiaans)
richte onderzoeken was gebleken, dat de Noorse exporteur
niet kon aantonen dat de voor de vervaardiging van kabel            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
jauwfilets gebruikte vis van oorsprong was uit Noorwe               meenschappen is op 17 januari 1997 beroep ingesteld te
gen. Dienovereenkomstig betwistte zij de geldigheid van              gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
de EUR.l -certificaten die recht hadden gegeven op de                CPL Imperial 2 Spa , gevestigd te Pescara ( Italië ), vertegen


title: Zaak T-152/10: Beroep ingesteld op 30 maart 2010 — El Corte Inglés/BHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/44

         Beroep ingesteld op 30 maart 2010 — El Corte Inglés/BHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)
   (Zaak T-152/10)
   2010/C 148/73
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Rivas Zurdo, M. López Camba en E. Seijo Veiguela, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Azzedine Alaïa (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM vernietigen;

               —

               de tegenpartij(en) die zich verzet(ten) tegen dit beroep, verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALIA” (aanvraag nr. 3788999) voor waren van de klassen 3, 14, 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de Franse vennootschap Azzedine Alaïa

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk „ALAÏA” (nr. 773126) voor waren van de klassen 3, 18 en 25; gemeenschapsbeeldmerk dat het woordelement „ALAÏA” bevat (nr. 3485166) voor waren en diensten van de klassen 16, 20 en 25, en ouder niet-ingeschreven merk „ALAÏA” voor de vervaardiging en de verkoop van kledingartikelen, artikelen voor dames en modeaccessoires

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-339/12: Beroep ingesteld op 30 juli 2012 — Gandia Blasco/BHIM — Sachi Premium — Outdoor Furniture (Fauteuils)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/28

         Beroep ingesteld op 30 juli 2012 — Gandia Blasco/BHIM — Sachi Premium — Outdoor Furniture (Fauteuils)
   (Zaak T-339/12)
   2012/C 295/50
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gandia Blasco, SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordiger: I Sempere Massa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Sachi Premium — Outdoor Furniture, Lda (Estarreja, Portugal)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 mei 2012 (zaak R 970/2011-3) te vernietigen en het betwiste gemeenschapsmodel nr. 1512633-0001 nietig te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: een model voor „fauteuils, sofa’s” — gemeenschapsmodel nr. 1512633-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: de andere partij voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de artikelen 4 en 9 van verordening nr. 6/2002 van de Raad; gemeenschapsmodel nr. 52113-0001 voor „fauteuils”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4 tot en met 9 van verordening nr. 6/2002 van de Raad.


title: Zaak T-360/17: Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Jana shoes e.a./Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/42

         Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Jana shoes e.a./Commissie
   (Zaak T-360/17)
   (2017/C 249/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Jana shoes GmbH & Co. KG (Detmold, Duitsland), Novi International GmbH & Co. KG (Detmold), shoe.com GmbH & Co. KG (Detmold), Wendel GmbH & Co. KG Schuhproduktionen International (Detmold) en Wortmann KG Internationale Schuhproduktionen (Detmold) (vertegenwoordigers: A. Willems en S. De Knop, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ontvankelijkverklaring van het beroep;

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2017/423 van de Commissie van 9 maart 2017 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam en geproduceerd door Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd en Dongguan Texas Shoes Limited Co., ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2017, L 64, blz. 72);

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: uitvoeringsverordening 2017/423, die geen geldige rechtsgrondslag heeft, schendt het beginsel van bevoegdheidstoedeling neergelegd in artikel 5, leden 1 en 2, VEU en in elk geval het beginsel van het institutionele evenwicht neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU.

               2.

               Tweede middel: doordat daarin niet de maatregelen worden genomen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International, schendt uitvoeringsverordening nr. 2017/423 artikel 266 VWEU.

               3.

               Derde middel: door een antidumpingrecht in te stellen op schoeisel dat werd ingevoerd „tijdens de toepassingsperiode van verordening (EG) nr. 1472/2006 [van de Raad] en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 [van de Raad]”, schendt uitvoeringsverordening 2017/423 artikel 1, lid 1, en artikel 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (1) en het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht).

               4.

               Vierde middel: doordat daarbij een antidumpingrecht wordt ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het belang van de Unie, schendt uitvoeringverordening 2017/423 artikel 21 van verordening 2016/1036 en in elk geval is het kennelijk onjuist tot de slotsom te komen dat de instelling van het antidumpingrecht in het belang van de Unie was.

               5.

               Vijfde middel: doordat daarbij een handeling is vastgesteld die verder gaat dan nodig is om het beoogde doel te bereiken, schendt uitvoeringsverordening 2017/423 artikel 5, leden 1 en 4, VEU.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak T-120/17: Beroep ingesteld op 20 februari 2017 — M&T Emporia Ilektrikon-Ilektronikon Eidon/EUIPO (fluo.)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/46

         Beroep ingesteld op 20 februari 2017 — M&T Emporia Ilektrikon-Ilektronikon Eidon/EUIPO (fluo.)
   (Zaak T-120/17)
   (2017/C 121/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: M&T Emporia Ilektrikon-Ilektronikon Eidon AE (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Spyridonos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „fluo” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 664 486

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2016 in zaak R 863/2016-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij inschrijving van het betrokken merk is geweigerd, en inschrijving van het merk toestaan voor alle waren van klasse 9 van de classificatie van Nice waarvoor de aanvraag is ingediend;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure in alle instanties.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-201/13: Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — Rubinum/Commissie („Volksgezondheid — Voedselveiligheid — Toevoegingsmiddel voor diervoeding — Preparaat van Bacillus cereus var. toyoi — Besluit van de Commissie tot schorsing van de vergunningen voor dat preparaat — Risico voor de gezondheid — Onjuiste rechtsopvatting — Voorzorgsbeginsel”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/9

         Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — Rubinum/Commissie
   (Zaak T-201/13) (1)

   ((„Volksgezondheid - Voedselveiligheid - Toevoegingsmiddel voor diervoeding - Preparaat van Bacillus cereus var. toyoi - Besluit van de Commissie tot schorsing van de vergunningen voor dat preparaat - Risico voor de gezondheid - Onjuiste rechtsopvatting - Voorzorgsbeginsel”))
   (2015/C 221/12)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rubinum, SA (Rubí, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Bittner en P.-C. Scheel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi, B. Schima en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 288/2013 van de Commissie van 25 maart 2013 tot schorsing van de vergunningen voor het preparaat van Bacillus cereus var. toyoi (NCIMB 40112/CNCM I-1012) overeenkomstig de verordeningen (EG) nr. 256/2002, (EG) nr. 1453/2004, (EG) nr. 255/2005, (EG) nr. 1200/2005, (EG) nr. 166/2008 en (EG) nr. 378/2009 (PB L 86, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rubinum, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Zaak F-49/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 oktober 2010 Wendler/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ouderdomspensioen — Pensioenbetaling — Verplichting om bankrekening in woonstaat te openen — Vrijheid van dienstverrichting — Middel van openbare orde — Gelijkheidsbeginsel)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 oktober 2010 Wendler/Commissie
   (Zaak F-49/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Ouderdomspensioen - Pensioenbetaling - Verplichting om bankrekening in woonstaat te openen - Vrijheid van dienstverrichting - Middel van openbare orde - Gelijkheidsbeginsel)
   2011/C 13/72
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Eberhard Wendler (Laveno Mombello, Italië) (vertegenwoordiger: M. Müller-Trawinski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het door de Commissie aan verzoeker gerichte verzoek om voor de betaling van zijn pensioen een bankrekeningnummer in zijn woonstaat op te geven

      Dictum

               1)

               Het beroep van Wendler wordt verworpen.

               2)

               Wendler zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie heeft gemaakt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 167 van 18/07/2009, blz. 27.


title: Zaak C-356/03: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 9 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr. Elisabeth Mayer en Versorgungsanstalt des Bundes und der Länder

text:
C 264/18               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        1.11.2003
7.    Betreft het eigendomsrecht waarvan sprake in artikel 1                   waarbij de tot en met de ondertekening van de overeen-
      van protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag tot Bescher-                 komst gevoerde onderhandelingen zowel wat de overeen-
      ming van de Rechten van de Mens (Verdrag van Rome                        komst tot koop van het onroerend goed betreft, als wat
      van 1950), overgenomen in artikel 17 van het op                          de uitsluitend voor de financiering dienende leningsover-
      7 december 2000 te Nice plechtig afgekondigde Handvest                   eenkomst betreft, in een huis-aan-huisverkoop situatie als
      van de grondrechten van de Europese Unie, ook de                         bedoeld in § 1 Haustürwiderrufsgesetz plaatsvinden?
      intellectuele eigendom betreffende de benamingen van
      oorsprong van wijnen en de exploitatie daarvan, en staat           2.    Voldoet nationale wetgeving respectievelijk de uitlegging
      de bescherming ervan dus in de weg aan de toepassing                     daarvan, die de rechtsgevolgen van de intrekking van de
      van het bepaalde in de briefwisseling, aangehecht aan de                 wilsverklaring met betrekking tot de leningsovereen-
      Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de                        komst ook in het kader van een dergelijk kapitaalbeleg-
      Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescher-                  gingsplan, waarbij de lening zonder de aankoop van het
      ming van en de controle op wijnbenamingen (PB 1993,                      onroerend goed helemaal niet zou zijn verstrekt, slechts
      L 337), maar niet in de Overeenkomst zelf, op grond                      tot het vervallen van de leningsovereenkomst beperkt,
      waarvan de Friulaanse wijnbouwers de benaming „Tocai                     aan de eisen van het gewenste hoge beschermingsniveau
      Friulano” niet mogen gebruiken, gelet ook op het vol-                    op het gebied van de consumentenbescherming (ar-
      komen ontbreken van iedere vorm van schadeloosstelling                   tikel 95, lid 3, EG-Verdrag), alsmede aan de door richtlijn
      ten gunste van de onteigende Friulaanse wijnbouwers, het                 85/577/EEG gewaarborgde effectiviteit van de consumen-
      ontbreken van een openbaar algemeen belang dat de                        tenbescherming?
      onteigening rechtvaardigde en de niet-inachtneming van
      het evenredigheidsbeginsel?                                        3.    Voldoet een zodanige nationale regeling van de rechtsge-
                                                                               volgen van de opzegging van de leningsovereenkomst,
8.    Ingeval de onwettigheid van de communautaire voor-                       dat de opzeggende consument de lening aan de geldver-
      schriften van de op 29 november 1993 tussen de                           strekkende bank moet terugbetalen, terwijl de lening
      Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije geslo-                    volgens het voor de kapitaalbelegging ontwikkelde con-
      ten Overeenkomst betreffende de bescherming van wijn-                    cept uitsluitend voor de financiering van het onroerend
      benamingen (PB 1993, L 337) en/of van de daaraan                         goed dient en rechtstreeks aan de verkoper van het
      aangehechte briefwisseling in de in bovenstaande vragen                  onroerend goed wordt uitbetaald, aan de beschermings-
      aangegeven mate zou worden vastgesteld, moeten de                        doelstelling van de opzeggingsregeling in artikel 5, lid 2,
      bepalingen van verordening (EG) nr. 753/2002 (2), op                     van richtlijn 85/577/EEG?
      grond waarvan het gebruik van de benaming „Tocai
      Friulano” na 31 maart 2007 is uitgesloten (artikel 19,             4.    Schendt een nationaal rechtsgevolg van de opzegging,
      lid 2), dan als ongeldig en in elk geval als onwerkzaam                  inhoudende dat de consument na de opzeggingsverkla-
      worden beschouwd?                                                        ring tot onmiddellijke terugbetaling van de — op grond
                                                                               van het voor de kapitaalbelegging ontwikkelde concept
(1) Zie 23.11.1993.                                                            — tot dan helemaal nog niet afgeloste lening, vermeer-
(2) PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1.                                             derd met de marktconforme rente, verplicht is, het
                                                                               vereiste hoge beschermingsniveau op het gebied van de
                                                                               consumentenbescherming (artikel 95, lid 3, EG- Verdrag),
                                                                               alsmede het in richtlijn 85/577/EEG verankerde beginsel
                                                                               van de effectiviteit van de consumentenbescherming?
Verzoek van het Landgericht Bochum van 29 juli 2003 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Elisabeth            (1) PB L 372, blz. 31.
Schulte, 2. Wolfgang Schulte en Deutsche Bausparkasse
                          Badenia AG
                        (Zaak C-350/03)
                        (2003/C 264/28)
                                                                         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 9 juli 2003
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr.
Het Landgericht Bochum heeft bij beschikking van 29 juli                 Elisabeth Mayer en Versorgungsanstalt des Bundes und
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                              der Länder
11 augustus 2003, in het geding tussen 1. Elisabeth Schulte,
2. Wolfgang Schulte en Deutsche Bausparkasse Badenia AG,                                          (Zaak C-356/03)
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                           (2003/C 264/29)
vragen:
1.    Vallen onder artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 85/577/
      EEG (1) van de Raad van 20 december 1985 betreffende               Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 9 juli 2003,
      de bescherming van de consument bij buiten verkoop-                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus
      ruimten gesloten overeenkomsten, eveneens overeen-                 2003, in het geding tussen Dr. Elisabeth Mayer en Versorgungs-
      komsten tot koop van onroerende goederen, die enkel                anstalt des Bundes und der Länder, het Hof van Justitie van de
      als onderdeel van een met geleend geld gefinancierd                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      kapitaalbeleggingsplan moeten worden beschouwd en                  beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 1.11.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 264/19
1.    Staan artikel 119 EG-Verdrag en/of artikel 11, punt 2,                   98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de
      sub a, van richtlijn 92/85/EEG (1) en artikel 6, lid 1, sub g,           bescherming van de gezondheid en de veiligheid van
      van richtlijn 86/378/EEG (2), zoals gewijzigd bij richtlijn              werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het
      96/97/EG (3), in de weg aan bepalingen in het reglement                  werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
      van een aanvullende pensioenregeling als die in casu in                  lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (1), of deze bepalingen
      geding zijn, volgens welke een werkneemster tijdens haar                 niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
      wettelijke zwangerschapsverlof (in casu van 16 december                  artikel 14 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
      1992 tot en met 5 april 1993 en van 17 januari tot en                    gen niet is nagekomen;
      met 22 april 1994) geen aanspraken op een verzekerings-
      pensioen opbouwt dat maandelijks in geval van voortij-             2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
      dige uittreding uit de verplichte verzekering vanaf het
      intreden van het verzekerde voorval (pensioengerechtigde
      leeftijd, arbeidsongeschiktheid of invaliditeit) wordt uitge-
      keerd, omdat het ontstaan van dergelijke aanspraken de             Middelen en voornaamste argumenten
      ontvangst van belastbaar loon door de werknemer in de
      desbetreffende periode vooropstelt, terwijl de uitkering
      die de werkneemster gedurende haar zwangerschapsver-               De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 5 mei 2001
      lof ontvangt, volgens de nationale bepalingen geen belast-         verstreken.
      baar loon vormt?
2.    Geldt dit met name wanneer in aanmerking wordt                     (1) PB 1998, L 131, blz. 11.
      genomen dat het verzekeringspensioen niet dient, zoals
      het bij een verzekerd voorval te betalen aanvullende
      pensioen indien de verplichte verzekering voortbestaat,
      om de werkneemster van middelen van bestaan te
      voorzien bij ouderdom en invaliditeit, maar bedoeld is als
      vergoeding van de tijdens de duur van de verplichte
      verzekering voor haar betaalde premies?
                                                                         Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
(1) PB 1992, L 348, blz. 1.                                                                           tenrijk
(2) PB 1986, L 225, blz. 40.
(3) PB 1997, L 46, blz. 20.
                                                                                (Zaak C-358/03)
                                                                                (2003/C 264/31)
Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door Commissie                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-                      op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
                              tenrijk                                    Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische
                         (Zaak C-357/03)                                 dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst
                                                                         van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling
                                                                         met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te
                         (2003/C 264/30)                                 Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                   1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
pen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
dienst, en H. Kreppel, ter beschikking van de juridische dienst                die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 90/269/EEG
van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisseling                      van de Raad van 29 mei 1990 betreffende de minimum
met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende te                        veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor het ma-
Luxemburg.                                                                     nueel hanteren van lasten met gevaar voor met name
                                                                               rugletsel voor de werknemers (vierde bijzondere richtlijn
                                                                               in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               EEG) (1), of deze bepalingen niet aan de Commissie mee
                                                                               te delen, de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de                rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn voor de volledige uitvoering van richtlijn          2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-221/08: Beroep ingesteld op 6 juni 2008 — Strack/Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/45

         Beroep ingesteld op 6 juni 2008 — Strack/Commissie
   (Zaak T-221/08)
   (2008/C 223/79)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt H. Tettenborn)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de in het kader van de behandeling van verzoekers verzoeken om toegang tot documenten van 18 en 19 januari 2008 en van zijn confirmatieve verzoeken van 22 februari 2008, 18 april 2008 en in het bijzonder 21 april 2008, feitelijk of op basis van de wettelijke weigeringsfictie van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1094/2001 vastgestelde besluiten van de Europese Commissie, met name die van 19 mei 2008, nietig te verklaren, voor zover deze verzoekers verzoeken volledig of gedeeltelijk afwijzen;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen verzoeker een passende schadevergoeding te betalen voor de hem bij de behandeling van zijn verzoek berokkende immateriële en morele schade, althans ten minste een symbolische schadevergoeding van 1,00 EUR;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 18 en 19 januari 2008 verzocht verzoeker de Commissie om toegang tot een groot aantal documenten. Hij stelt het onderhavige beroep in daar hem de toegang tot deze documenten, in ieder geval gedeeltelijk, niet binnen de daartoe gestelde termijn is verleend.
   Ter onderbouwing van zijn beroep stelt verzoeker met name dat verweerster artikel 255 EG alsook verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) heeft geschonden. Bovendien stelt verzoeker schending van het beginsel van goed bestuur, van de artikelen 41 en 42 van het Handvest van de grondrechten alsook van de beginselen inzake de noodzaak afwijzende beslissingen overeenkomstig artikel 253 EG te motiveren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-69/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 augustus 2006 — Aughinish Alumina/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Staatssteun — Spoedeisendheid )

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/10

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 augustus 2006 — Aughinish Alumina/Commissie
   (Zaak T-69/06 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Staatssteun - Spoedeisendheid”)
   (2006/C 249/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Aughinish Alumina Ltd (Askeaton, Ierland) (vertegenwoordigers: J. Handoll en C. Waterson, solicitors)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Khan en K. Walkerová, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking 2006/323/EG van de Commissie van 7 december 2005 betreffende de door, onderscheidenlijk, Frankrijk, Ierland en Italië ten uitvoer gelegde accijnsvrijstelling voor bij de productie van aluminiumoxide in de Gardanne, in de regio-Shannon en op Sardinië als brandstof gebruikte minerale oliën (PB L119, blz. 12), voor zover zij verzoekster betreft.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-570/08: Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2010 — Deutsche Post/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Bevel tot informatieverstrekking — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/35

         Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2010 — Deutsche Post/Commissie
   (Zaak T-570/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Bevel tot informatieverstrekking - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 234/63
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: B. Martenczuk, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van het besluit dat zou zijn opgenomen in de brief van de Commissie van 30 oktober 2008 houdende bevel tot informatieverstrekking in de procedure betreffende staatssteun aan Deutsche Post AG [C 36/2007 (ex NN 25/2007)]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Deutsche Post AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Doorhaling van zaak C-159/05

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/33

         Doorhaling van zaak C-159/05 (1)

   (2006/C 60/71)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 december 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-159/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Beroep, op 19 januari 1998 ingesteld door C. A. Leite Mateus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-21/98)

text:
C 94/36                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
oorzaak wordt verrijkt, terwijl verzoekster de verblijfkos-          Tegen het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie voert
ten die zij vergoed heeft gekregen, wel degelijk heeft moe-          verzoeker in de eerste plaats schending aan van artikel 25,
ten maken. Het feit dat zij eigenaar is van het door haar            tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut, doordat ver-
bewoonde onroerend goed betekent immers in het geheel                weerster hem niet alle gegevens heeft verstrekt om de
niet, dat de gemaakte verblijfkosten niet reeÈel zijn.               gegrondheid van het bestreden besluit te kunnen beoorde-
                                                                     len.
Bovendien staat er geen bepaling in het Statuut of in
bijlage X bij het Statuut die een instelling het recht geeft         Verzoeker stelt eveneens schending van artikel 12 van de
de terugbetaling van verblijfkosten te weigeren aan een in           Regeling welke van toepassing is op de andere personeels-
een derde land te werk gesteld ambtenaar die eigenaar is             leden, en ongeldigheid van de kennisgeving van vacature,
van de door hem bewoonde woning in de plaats waar zijn               doordat het criterium dat het tot het aangaan van de over-
instelling hem, uitsluitend in het belang van de dienst, te          eenkomst bevoegd gezag aanvoert om de afwijzing van
werk heeft gesteld.                                                  zijn sollicitatie te rechtvaardigen, en dat in de kennisgeving
                                                                     van vacature niet uitdrukkelijk was vermeld, geen passend
Ten slotte zijn de bestreden besluiten in strijd met het alge-       middel is om het in die bepaling beoogde doel te bereiken,
meen beginsel van gelijke behandeling van alle ambtena-              namelijk de instelling de medewerking te verzekeren van
ren, aangezien zij gebaseerd zijn op interne richtlijnen             personen die uit een oogpunt van vakbekwaamheid, pres-
waarin met de factor verblijf geen rekening wordt gehou-             tatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen
den bij de vaststelling van de correctiecoeÈfficieÈnt wanneer        voldoen.
de ambtenaar eigenaar is geworden van het appartement
of het onroerend goed dat hij bewoont.                               Ten slotte betoogt verzoeker, dat het tot het aangaan van
                                                                     de overeenkomst bevoegd gezag een kennelijke beoorde-
                                                                     lingsfout heeft gemaakt door te overwegen, dat zijn sollici-
                                                                     tatie voor het betrokken ambt niet in aanmerking kon
                                                                     worden genomen, terwijl zijn kundigheden, opleiding en
                                                                     ervaring volledig met het profiel van dat ambt overeen-
Beroep, op 19 januari 1998 ingesteld door C. A. Leite                stemmen.
Mateus tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen
                         (Zaak T-21/98)
                           (98/C 94/84)
                                                                     Beroep, op 21 januari 1998 ingesteld door Scottish Soft
                        (Procestaal: Frans)                          Fruit Growers Limited tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                             (Zaak T-22/98)
Gemeenschappen is op 19 januari 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                            (98/C 94/85)
C. A. Leite Mateus, wonende te Zaventem (BelgieÈ), verte-
genwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmentier,                                   (Procestaal: Engels)
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 21 januari 1998 beroep tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                     door Scottish Soft Fruit Growers Limited, vertegenwoor-
Ð het besluit van de Commissie van 11 maart 1997 om                  digd door F. Randolph, domicilie gekozen hebbende te
     zijn sollicitatie naar ambt NPPR/2002/96 af te wijzen,          Luxemburg bij Arendt & Medernach, advocaten aldaar,
     nietig te verklaren;                                            rue Matthias Hardt 8Ð10.
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                   Ð de afwijzende beschikking van de Commissie Ð door
                                                                          verzoekster ontvangen op 12 november 1997 Ð op
                                                                          het verzoek van de Scottish Office betreffende de
Verzoeker, sinds 1988 ambtenaar van rang B bij de Com-                    terugbetaling van de aanloopsubsidie door verzoekster,
missie, solliciteerde in het kader van een op 14 oktober                  nietig te verklaren;
1996 gepubliceerde oproep tot uiting van belangstelling
voor de aanstelling van tijdelijke functionarissen in ambten
van de begroting ¹Onderzoekº. Bij nota van 11 maart                  Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
1997 werd hem meegedeeld, dat zijn sollicitatie was afge-
wezen. Nadat hij tegen dat besluit een klacht had inge-              Middelen en voornaamste argumenten
diend, verklaarde het tot het aangaan van de overeen-
komst bevoegd gezag, dat zijn sollicitatie was afgewezen             Verzoekster is een in 1992 in het Verenigd Koninkrijk
omdat hij als ambtenaar niet kon deelnemen aan een pro-              opgerichte producentenorganisatie voor frambozen. Krach-
cedure voor de selectie van tijdelijke functionarissen.              tens artikel 2, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1991/92


title: Zaak T-87/17: Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Kuka Systems/EUIPO (Matrix light)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/62

         Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Kuka Systems/EUIPO (Matrix light)
   (Zaak T-87/17)
   (2017/C 104/86)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kuka Systems GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Maneth en C. Huch-Hallwachs, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Matrix light” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 779 714

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 in zaak R 886/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-309/01: Beroep, op 12 december 2001 ingesteld door Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 56/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.3.2002
Beroep, op 10 december 2001 ingesteld door Jean-Paul                    Beroep, op 12 december 2001 ingesteld door Peter Biegi
François tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                   Nahrungsmittel GmbH tegen Commissie van de Europese
                                pen                                                              Gemeenschappen
                         (Zaak T-307/01)                                                          (Zaak T-309/01)
                                                                                (2002/C 56/27)
                          (2002/C 56/26)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 december 2001 beroep ingesteld tegen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Peter
schappen is op 10 december 2001 beroep ingesteld tegen                  Biegi Nahrungsmittel GmbH, gevestigd te Frankfurt am Main
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jean-Paul                 (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Landry en L. Harings,
François, wonende te Waver (België), vertegenwoordigd door              advocaten.
Anne Colson, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     nietig te verklaren, beschikking REC 4/00 van de Com-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                              missie van 14 augustus 2001, voorzover daarbij boeking
                                                                              achteraf wordt gelast van invoerrechten ter hoogte van
—    voor zoveel nodig, het advies van de tuchtraad van                       een bedrag van 218 605,65 DEM;
     9 maart 2000 nietig te verklaren;
                                                                        —     verweerster te gelasten om verzoekster de noodzakelijke
                                                                              kosten van het geding te vergoeden.
—    het besluit van het TABG van 5 april 2001 waarbij hem
     de tuchtmaatregel van plaatsing in een lagere salaristrap
     is opgelegd, nietig te verklaren;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—    het besluit van het TABG van 10 september 2001
     houdende afwijzing van zijn klacht nietig te verklaren;
                                                                        Op grond van mondelinge informatie van de bevoegde doua-
                                                                        nedienst, dat de overlegging van invoercertificaten voor de
—    de Commissie te veroordelen tot betaling van                       invoer van kippen in het kader van twee concrete contingenten
     37 500 euro als vergoeding van economische en morele               niet nodig was, meldde verzoekster bevroren delen van kippen
     schade, onder voorbehoud van vermeerdering of vermin-              met GN-code 0207 41 10 van oorsprong uit Thailand ten
     dering in de loop van het geding;                                  invoer aan. In eerste instantie kende de dienst vrijstelling van
                                                                        invoerrechten toe, doch later vorderde hij van verzoekster
                                                                        invoerrechten na voor een bedrag van 259 270,23 DEM.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                            Verzoekster diende tegen deze beslissing bezwaar in, en de
                                                                        nationale autoriteiten hebben de kwestie aan de Commissie
                                                                        voorgelegd.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster stelt dat de bestreden beschikking in strijd is
                                                                        met de voorschriften van het EG-Verdrag, met de algemene
                                                                        rechtsbeginselen van de Gemeenschap alsmede met ar-
                                                                        tikel 220, lid 2, sub b, van verordening nr. 2913/92 (1).
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van de
                                                                        Vaststaat, dat de Duitse douanedienst zich heeft vergist en dat
statutaire bepalingen betreffende de tuchtprocedure en een
                                                                        deze vergissing door verzoekster niet kon worden ontdekt. De
kennelijke beoordelingsfout. Volgens verzoeker zijn de rechten
                                                                        rechtssituatie was onduidelijk en verzoekster heeft aan haar
van de verdediging niet geëerbiedigd, daar hij onder meer
                                                                        zorgvuldigheidsplicht voldaan.
geen toegang had tot het volledige dossier. Bovendien zijn
verschillende tegen hem gerichte grieven niet afdoende bewe-
zen. Ten slotte stelt verzoeker schending van het discriminatie-        (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
verbod en van het gewettigd vertrouwen.                                     1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
                                                                            L 302, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2001 in zaak C-111/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk (Niet-nakoming — Richtlĳn 97/65/EG)

text:
C 348/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            8.12.2001
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn alle wettelijke en              te voldoen aan richtlijn 97/65/EG van de Commissie van
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om           26 november 1997 tot derde aanpassing aan de vooruitgang
      te voldoen aan richtlijn 97/59/EG van de Commissie van                     van de techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad
      7 oktober 1997 tot aanpassing aan de vooruitgang van de                    betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s
      techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende de               van blootstelling aan biologische agentia op het werk, is de
      bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstel-             Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 2, lid 1, van deze
      ling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere               richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
      richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
      89/391/EEG), is de Republiek Oostenrijk de krachtens ar-             2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
      tikel 2, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
      niet nagekomen.
                                                                           (1) PB C 163 van 10.6.2000.
2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                            (Vierde kamer)
                                                                                van 25 oktober 2001
                        van 11 oktober 2001
                                                                           in zaak C-189/00 (verzoek van het Sozialgericht Trier om
in zaak C-111/00: Commissie van de Europese Gemeen-                        een prejudiciële beslissing): Urszula Ruhr tegen Bundesan-
            schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)                                                 stalt für Arbeit (1)
             (Niet-nakoming — Richtlijn 97/65/EG)
                                                                           (Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Onderdanen van derde
                                                                           landen — Gezinslid van werknemer — Eigen recht en
                           (2001/C 348/13)                                                   afgeleid recht — Werkloosheid)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2001/C 348/14)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                       (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-111/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                             dentie van het Hof)
pen (gemachtigden: N. Yerrell en C. Ladenburger) tegen
Republiek Oostenrijk (gemachtigde: C. Pesendorfer), betreffen-
de een verzoek om vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk,
door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast             In zaak C-189/00, betreffende een verzoek aan het Hof
te stellen en/of aan de Commissie mee te delen die nodig zijn              krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Trier (Duits-
om te voldoen aan richtlijn 97/65/EG van de Commissie van                  land), in het aldaar aanhangige geding tussen Urszula Ruhr en
26 november 1997 tot derde aanpassing aan de vooruitgang                   Bundesanstalt für Arbeit om een prejudiciële beslissing over de
van de techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad                       uitlegging van artikel 2, lid 1, van verordening (EEG)
betreffende de bescherming van de werknemers tegen de                      nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
risico’s van blootstelling aan biologische agentia op het werk             toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
(PB L 335, blz. 17), de krachtens artikel 2, lid 1, van deze               en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,               de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von               bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
Bahr, kamerpresident, A. La Pergola (rapporteur) en                        2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), zoals gewijzigd bij
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-              verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari
hoed; griffier: R. Grass, op 11 oktober 2001 een arrest gewezen            1999 (PB L 38, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, L. Sevón en
                                                                           M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn alle wettelijke en        griffier: R. Grass, op 25 oktober 2001 een arrest gewezen
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om     waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-67/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Varna — Bulgarije) — Todor Iliev/Blagovesta Ilieva (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 1215/2012 — Artikel 1, lid 2, onder a) — Werkingssfeer — Uitgesloten gebieden — Huwelijksgoederenstelsels — Ontbinding van het huwelijk — Vereffening van een tijdens het huwelijk verworven goed)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/15

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Varna — Bulgarije) — Todor Iliev/Blagovesta Ilieva
   (Zaak C-67/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1215/2012 - Artikel 1, lid 2, onder a) - Werkingssfeer - Uitgesloten gebieden - Huwelijksgoederenstelsels - Ontbinding van het huwelijk - Vereffening van een tijdens het huwelijk verworven goed))
   (2017/C 249/22)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Rayonen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Todor Iliev

      Verwerende partij: Blagovesta Ilieva

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, onder a), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een geschil zoals in het hoofgeding met betrekking tot de vereffening, na het uitspreken van de echtscheiding, van een roerend goed dat tijdens het huwelijk is verworven door echtgenoten die staatsburgers zijn van de ene lidstaat, maar woonachtig zijn in een andere lidstaat, niet binnen de werkingssfeer van deze verordening valt, maar onder het huwelijksvermogensrecht, en dus onder de in artikel 1, lid 2, onder a), vermelde uitzonderingen.

      (1)  PB C 112 van 10.4.2017.


title: Zaak C-384/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Grande Instance de Paris (Frankrijk) op 29 september 2009 — Prunus SARL/Directeur des services fiscaux

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Grande Instance de Paris (Frankrijk) op 29 september 2009 — Prunus SARL/Directeur des services fiscaux
   (Zaak C-384/09)
   2009/C 312/27
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de Grande Instance de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Prunus SARL

      Verwerende partij: Directeur des services fiscaux

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 56 en volgende EG-Verdrag zich tegen een wettelijke regeling als die van de artikelen 990 D en volgende van de Code général des impôts, die rechtspersonen die hun zetel van werkelijke leiding in Frankrijk hebben, of sinds 1 januari 2008 in een lidstaat van de Europese Unie, aanspraak verleent op vrijstelling van de litigieuze belasting en die deze aanspraak voor rechtspersonen die hun zetel van werkelijke leiding op het grondgebied van een derde land hebben, afhankelijk stelt van het bestaan van een tussen Frankrijk en deze staat gesloten overeenkomst inzake administratieve bijstand met het oog op de bestrijding van belastingfraude en belastingontwijking, of van de omstandigheid dat deze rechtspersonen als gevolg van de toepassing van een verdrag dat een clausule van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat, geen hogere belasting mag worden opgelegd dan die waaraan de rechtspersonen zijn onderworpen die hun zetel van werkelijke leiding in Frankrijk hebben?

               2)

               Verzetten de artikelen 56 en volgende EG-Verdrag zich tegen een wettelijke regeling als die van artikel 990 F van de Code général des impôts, die de belastingdienst toestaat, een rechtspersoon die tussen de schuldenaar (schuldenaren) van de belasting en de onroerende zaken of rechten staat, hoofdelijk aansprakelijk te maken voor betaling van de belasting bedoeld in de artikelen 990 D en volgende van de Code général des impôts?


Avis juridique important

|

E1997P0001

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Oslo byrett bij beschikking van deze rechtbank van 22 april 1997, om een advies in de zaak Fridtjof Frank Gundersen tegen Oslo kommune (Zaak E-1/97)

Publicatieblad Nr. C 282 van 18/09/1997 blz. 0013 - 0013

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Oslo byrett bij beschikking van deze rechtbank van 22 april 1997, om een advies in de zaak Fridtjof Frank Gundersen tegen Oslo kommune (Zaak E-1/97) (97/C 282/10)Bij beschikking van 22 april 1997, ter griffie van het Hof ontvangen op 19 april 1997, verzocht Oslo byrett (stadsrechtbank Oslo), Noorwegen, om een advies in de zaak Fridtjof Frank Gundersen tegen Oslo kommune betreffende de volgende vragen:1. Is er sprake van "discriminatie tussen onderdanen van de EG-lidstaten en onderdanen van de EVA-staten" zoals bedoeld in artikel 16 van de EER-Overeenkomst, indien het recht om rode, witte en rosé wijn (wijn) in de detailhandel te verkopen aan een onderdaan wordt geweigerd op grond van het argument dat wijn slechts via een handelsmonopolie van de staat in de detailhandel mag worden verkocht, terwijl bier met een alcoholgehalte van minder dan 4,75 % (bier van gemiddelde sterkte) buiten het handelsmonopolie mag worden verkocht door partijen die hiertoe een vergunning van de gemeente verkrijgen?2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kunnen dan alcoholbeleid en/of gezondheidsoverwegingen - in de allereerste plaats het streven naar een beperking van de beschikbaarheid en de consumptie van alcohol - redenen zijn waarom de verschillende behandeling van de verkoop van wijn en bier van gemiddelde sterkte waaraan in vraag 1 wordt gerefereerd, buiten de werkingssfeer van artikel 16 van de EER-Overeenkomst valt?3. a) Zijn artikel 4 en/of artikel 11 toepasselijk op de verkoop van wijn in de detailhandel?b) Indien de vraag onder a) geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, is dan de verschilldende behandeling van de verkoop waaraan in vraag 1 wordt gerefereerd, een schending van artikel 4 en/of artikel 11?c) Indien de vraag onder b) geheel of gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord, kunnen dan alcoholbeleid en/of gezondheidsoverwegingen, waaraan in vraag 2 wordt gerefereerd, redenen zijn om de in artikel 13 van de EER-Overeenkomst neergelegde uitzonderingsregel toe te passen?


title: Zaak T-6/12: Beroep ingesteld op 5 januari 2012 — Godrej Industries en V V F/Raad

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/33

         Beroep ingesteld op 5 januari 2012 — Godrej Industries en V V F/Raad
   (Zaak T-6/12)
   2012/C 49/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Godrej Industries Ltd (Mumbai, India), V V F Ltd (Mumbai) (vertegenwoordiger: B. Servais, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië (PB L 293 van 11 november 2011, blz. 1) nietig te verklaren voor zover zij op verzoeksters betrekking heeft;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending door de Raad van artikel 2, lid 10 (in het bijzonder sub j) van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), zoals uitgelegd in overeenstemming met de artikelen 2, lid 4, en 2, lid 4, sub 1, van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994 van de Wereldhandelsorganisatie, wegens het niet toekennen van de correctie op de valutaomrekening die verzoeksters hebben gevraagd voor verkopen in euro tussen januari en juni 2010, omdat er een aanhoudende opwaardering van de Indiase roepie tegenover de euro had plaatsgevonden tijdens een aanzienlijk deel van het onderzoektijdvak.

               2)

               Tweede middel: schending door de Raad van artikel 3, in het bijzonder de leden 2, 6 en 7, en artikel 9, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009, omdat hij de verkoop van het betrokken product aan de bedrijfstak van de Unie niet buiten beschouwing heeft gelaten bij de berekening van de schademarge en de analyse van schade en oorzakelijk verband.

               3)

               Derde middel: schending door de Raad van de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009, zoals uitgelegd in overeenstemming met de relevante bepalingen van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994 van de Wereldhandelsorganisatie, in het bijzonder artikel 9, lid 1, en van het beginsel van evenredigheid en redelijkheid, omdat hij de verkoop aan de bedrijfstak van de Unie niet buiten beschouwing heeft gelaten bij de berekening van de dumpingmarge.

      (1)  PB L 343 van 22 december 2009, blz. 51.


title: Zaak T-101/17: Beroep ingesteld op 15 februari 2017 — Apple Distribution International/Commissie

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/39

         Beroep ingesteld op 15 februari 2017 — Apple Distribution International/Commissie
   (Zaak T-101/17)
   (2017/C 121/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apple Distribution International (Cork, Ierland) (vertegenwoordigers: S. Schwiddessen, H. Lutz, N. Niejahr, en A. Patsa, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietigen van besluit (EU) 2016/2042 van de Commissie van 1 september 2016, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in haar kosten en in die van verzoekende partij in verband met deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de richtlijn audiovisuele mediadiensten

                           —

                           Ten eerste heeft de Europese Commissie artikel 2, leden 1 en 2, en artikel 3 van de richtlijn audiovisuele mediadiensten geschonden door vast te stellen dat het land-van-oorsprongsbeginsel niet van toepassing is op de belastingheffing op films. Ten tweede heeft de Europese Commissie artikel 13, lid 1, van de richtlijn audiovisuele mediadiensten geschonden door te oordelen dat dit artikel lidstaten de mogelijkheid biedt om bij aanbieders van video-op-afroep („video-on-demand”) die in andere lidstaten zijn gevestigd financiële bijdragen af te dwingen voor de promotie van Europese producties.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 110 VWEU

                           —

                           De Europese Commissie heeft artikel 110 VWEU geschonden door te oordelen dat de toepassing van de filmbelasting op aanbieders van video-op-afroep die in andere lidstaten zijn gevestigd, geen discriminatie inhoudt.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 56 VWEU

                           —

                           De Europese Commissie is niet nagegaan of de toepassing van de filmbelasting op aanbieders van video-op-afroep die in andere lidstaten zijn gevestigd, in strijd is met artikel 56 VWEU.

               4.

               Vierde middel: schending van richtlijn 98/34/EG

                           —

                           De Europese Commissie is niet nagegaan of de toepassing van de filmbelasting op aanbieders van video-op-afroep die in andere lidstaten zijn gevestigd een bekendmaking op grond van richtlijn 98/34/EG vereiste.


title: Zaak C-324/05 P: Hogere voorziening, op  28 juli 2005  (fax:  27 juli 2005 ) ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van  22 juni 2005  in zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/12

         Hogere voorziening, op 28 juli 2005 (fax: 27 juli 2005) ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 22 juni 2005 in zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-324/05 P)
   (2005/C 296/24)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2005 (fax: 27 juli 2005) hogere voorziening ingesteld door Plus Warenhandelsgesellschaft mbH, vertegenwoordigd door P. H. Kort, M. W. Husemann en P. Piepenbrink, van het advocatenkantoor bij Kort Rechtsanwälte (GBR), Ellerstraße 123/125, D-40227 Düsseldorf, Duitsland, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 22 juni 2005 in zaak T-34/04, Plus Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 22 juni 2005 in zaak T-34/04 (1) te vernietigen,

               —

               primair, het geding definitief af te doen door de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen, of, subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te wijzen,

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar hogere voorziening wil rekwirante verhinderen dat het gebruik van het woord „POWER” in het aangevraagde merk („TURKISH POWER”) leidt tot accaparatie van de rechten verbonden aan het oudere merk. Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen bovengenoemd arrest voert zij aan dat het geldende gemeenschapsrecht inzake gemeenschapsmerken verkeerd is toegepast en dat het Gerecht van eerste aanleg in het bestreden arrest zijn beslissingspraktijk heeft gewijzigd waardoor het gelijkheidsbeginsel is geschonden.

               1.

               Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat inbreuk wordt gemaakt op de aan het oudere merk verbonden rechten door gebruik van het autonoom dominerende woord „POWER” in het aangevraagde merk. De omvang van de door Duitsland aan het woord „POWER” verleende bescherming is onbeperkt en houdt het uitsluitende recht op aanduiding van de betrokken waren in. Voor oudere merken moet het onbeperkt mogelijk blijven, met beschikbare woord- of beeldelementen te worden gecombineerd wanneer dit voor de commercialisering ervan vereist is. Door het aangevochten arrest wordt rekwirante evenwel beperkt in haar vrijheid van vormgeving.

               2.

               Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat het aangevraagde merk het woord waaruit het oudere merk bestaat, op dominerende wijze opnieuw gebruikt en als merk heeft ingepalmd. Het dominerende karakter van het woord „POWER” in het aangevraagde merk wordt niet opgeheven door het woord „TURKISH”, aangezien dit laatste woord op een in de branche gebruikelijke wijze aanknoopt bij de op de tabaksmarkt veelvuldig gebruikte tabaksaanduiding „turkish blend”, en derhalve als een verwijzing naar het uit Turkije afkomstige tabaksmengsel kan worden beschouwd, waarvoor als merknaam het woord „POWER” wordt gebruikt. Het Gerecht gaat er derhalve ten onrechte van uit dat de woordcombinatie „TURKISH POWER” een suggestieve kracht heeft los van het woord „POWER”.

               3.

               Het Gerecht is ten onrechte ervan uitgegaan dat de conflicterende merken fonetisch voldoende van elkaar verschillen, aangezien het gevaar van verwarring van de conflicterende merken op fonetisch vlak reeds op zich eraan in de weg staat dat het aangevraagde merk wordt ingeschreven. Met betrekking tot de visuele overeenstemming van de conflicterende merken heeft het Gerecht buiten beschouwing gelaten dat merken ook op visueel vlak hoofdzakelijk door de woordelementen ervan worden gekenmerkt, aangezien de consument gemakkelijker op woorden dan op beelden afstemt en zich woorden beter kan herinneren. De vaststelling, dat de woordelementen van het aangevraagde merk gedomineerd worden door het beeldelement, is derhalve niet gegrond.

               4.

               Het Gerecht gaat ten onrechte uit van de veronderstelling dat het relevante publiek zeer oplettend is: het is niet bewezen dat klanten bij de aankoop van sigaretten meer opletten dan bij de aankoop van levensmiddelen of andere consumptiegoederen. Zelfs wanneer wordt uitgegaan van een hoge graad van oplettendheid, kan evenwel niet worden uitgesloten dat de klanten door het woord „POWER” aan het oudere merk worden herinnerd en het aangevraagde merk rechtstreeks in verband brengen met de onderneming van rekwirante, met name als submerk voor een Turkse mengeling van de tabakssoort „POWER”.

      (1)  PB C 205, blz. 21.


title: Zaak T-620/11: Beroep ingesteld op 2 december 2011 — GFKL Financial Services/Commissie

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/18

         Beroep ingesteld op 2 december 2011 — GFKL Financial Services/Commissie
   (Zaak T-620/11)
   2012/C 39/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GFKL Financial Services AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Schweda, S. Schultes-Schnitzlein, J. Eggers en M. Knebelsberger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2011) 275 def. van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/2010 (ex CP 250/2009 en NN 5/2010) „KStG, Sanierungsklausel” (PB L 235, blz. 26), nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan:

               1)

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU: de Sanierungsklausel (saneringsclausule) is geen selectieve maatregel

                           —

                           Verweerster heeft volgens verzoekster haar besluit gebaseerd op een onjuiste opvatting van het Duitse recht inzake de vennootschapsbelasting. Met name bepaalt zij het relevante referentiestelsel op onjuiste wijze. Zij gaat ten onrechte ervan uit dat de uitzondering waarin is voorzien bij § 8c, lid 1, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; KStG), op grond waarvan in bepaalde gevallen van verwerving van participaties als zodanig overdraagbare verliezen verloren gaan, behoort tot het referentiestelsel. In werkelijkheid is die bepaling een uitzondering op het referentiestelsel. Het referentiestelsel bestaat in de algemene mogelijkheid van overdracht van verliezen naar latere belastingtijdvakken. Dat volgt niet in het laatst uit het (constitutionele) objectieve nettobeginsel.

                           —

                           De Sanierungsklausel is volgens verzoekster bovendien een algemene maatregel van fiscaal beleid waarbij geen selectief voordeel wordt verleend, aangezien zij niet bepaalde ondernemingen of bepaalde producties bevoordeelt en dus marktdeelnemers die zich, wat het doel van het belastingstelsel betreft, in een feitelijk en juridisch vergelijkbare situatie bevinden, niet verschillend behandelt.

                           —

                           De Sanierungsklausel wordt ten slotte ook door de opzet van het Duitse belastingstelsel gerechtvaardigd, aangezien zij rechtstreeks uit de Duitse Grondwet voortvloeiende fundamentele beginselen van het Duitse recht inzake de vennootschapsbelasting (onder andere het beginsel van de verrekening van verliezen tussen verschillende tijdvakken) tot gelding brengt.

               2)

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU: geen ontvangst van subsidies uit staatsmiddelen
               Verzoekster betoogt dienaangaande dat er bij de overdrachten van verliezen die als gevolg van de Sanierungsklausel mogelijk blijven, geen sprake is van een met staatsmiddelen bekostigde subsidie in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien met de Sanierungsklausel geen vermogensvoordeel wordt verleend, maar slechts een reeds bestaande vermogenspositie niet wordt ontnomen.

               3)

               Schending van de motiveringsplicht
               Verzoekster voert aan dat het bestreden besluit inbreuk maakt op wezenlijke voorvoorschriften. Volgens verzoekster ontbreekt het aan een begrijpbare motivering voor het referentiestelsel waarop verweerster zich heeft gebaseerd. Bovendien maakt verweerster een groot aantal fouten bij de beoordeling van het onderliggende Duitse recht inzake de vennootschapsbelasting, die, tezamen genomen, ertoe leiden dat verweersters fundamentele overwegingen niet meer terug te vinden zijn. Verzoekster maakt geldend dat de omstandigheden feitelijk en rechtens waarop verweerster haar opvatting dat de Sanierungsklausel als steun moet worden aangemerkt, heeft gebaseerd, niet in het bestreden besluit terug te vinden zijn.

               4)

               Schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen
               Dienaangaande stelt verzoekster dat het bestreden besluit ook onrechtmatig is voor zover daarin de onverwijlde en daadwerkelijke terugvordering van de (vermeende) steun wordt bevolen, zonder Duitsland in de gelegenheid te stellen rekening te houden met het gewettigd vertrouwen dat de begunstigden hebben gesteld in het bestaan van een voordeel. Het bestreden besluit maakt dus inbreuk op het ongeschreven unierechtelijke beginsel van bescherming van het gewettigde vertrouwen.


title: Zaak C-13/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2013 door Syndicat des thoniers méditerranéens, Marc Carreno, Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Gérald Jean Lubrano, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Serge Antoine José Perez tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08, Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/12

         Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2013 door Syndicat des thoniers méditerranéens, Marc Carreno, Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Gérald Jean Lubrano, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Serge Antoine José Perez tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08, Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie
   (Zaak C-13/13 P)
   2013/C 71/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Syndicat des thoniers méditerranéens, Marc Carreno, Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Gérald Jean Lubrano, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Serge Antoine José Perez (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin

      Conclusies

               —

               de middelen en de conclusies van de door rekwiranten ingestelde hogere voorziening aanvaarden;

               —

               het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08 vernietigen voor zover daarbij het beroep van rekwiranten is verworpen;

               —

               het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08 vernietigen wat de kosten betreft;

               —

               het verzoekschrift van Syndicat des Thoniers de la Méditerranée (STM) ontvankelijk verklaren en de daarin opgenomen vorderingen, met inbegrip van het verzoek om schadevergoeding, toewijzen;

               —

               de vorderingen van de verzoekers voor het Gerecht die bij het Hof hogere voorziening hebben ingesteld, toewijzen;

               —

               de vorderingen van de verzoekers voor het Gerecht toewijzen wat het beginsel van een schadevergoeding betreft;

               —

               de vorderingen van de verzoekers voor het Gerecht toewijzen wat betreft het bedrag van de schadevergoeding dat werd gevorderd in het oorspronkelijke verzoekschrift, zoals naderhand gecorrigeerd wegens de thans vaststaande berekeningselementen van de exploitatieverliezen en de bewijsstukken;

               —

               Indien het vorige punt wordt afgewezen, ten laste van de Europese Commissie een deskundige aanstellen om de te betalen vergoedingen te berekenen volgens een door het Hof vast te stellen berekeningsmethode;

               —

               De Commissie verwijzen in alle kosten, waaronder de advocatenkosten, de proceskosten en de transport- en reiskosten, van STM en de individuele rekwiranten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun hogere voorziening voeren rekwiranten vier middelen aan.
   In de eerste plaats is Syndicat des Thoniers de la Méditerranée van mening dat het Gerecht de feiten van het dossier onjuist heeft voorgesteld om hem elk procesbelang te ontzeggen en zijn beroep dientengevolge niet-ontvankelijk te kunnen verklaren.
   In de tweede plaats zijn rekwiranten van mening dat het Gerecht blijkt heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het arrest C-221/09, AJD Tuna van 17 maart 2011 zo op te vatten dat verordening (EG) nr. 530/2008 (1) kan worden beschouwd als een onrechtmatige handeling. Volgens rekwiranten is die verordening nog steeds rechtmatig, maar gedeeltelijk ongeldig.
   In de derde plaats verwijten rekwiranten het Gerecht dat het de Commissie niet aansprakelijk heeft gesteld voor een rechtmatige handeling, op grond dat de gestelde schade de aan visserijactiviteiten inherente economische risico’s niet zou overschrijden.
   In de laatste plaats verwijten rekwiranten het Gerecht dat het uitspraak heeft gedaan zonder rekening te houden met de rechtsregels waarvan het de naleving diende te verzekeren, door geen uitspraak te doen over de middelen en conclusies zoals deze door de partijen bij het geding voor hem waren aangevoerd. In het bijzonder verwijten rekwiranten het Gerecht dat het geen uitspraak heeft gedaan over de middelen en conclusies betreffende de ongelijke behandeling van de Spaanse zegenvissers en de klagende partijen in verordening (EG) nr. 530/2008.

      (1)  Verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45 ° WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9).


title: Zaak T-221/99: Beroep, op 30 september 1999 ingesteld door G. Rasmussen tegen Raad van de Europese Unie

text:
18.12.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 366/29
Schade                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
1. Verlies van inkomsten wegens annulering en niet-                    Verzoekster betwist dat zij ongeoorloofd afwezig is geweest,
    totstandkoming van boekingen                                       op grond van
    a. Annulering van boekingen                                        — schending van artikel 59, lid 3, Ambtenarenstatuut doordat
                                                                           de Raad heeft geweigerd het geval voor te leggen aan de
    b. Niet-totstandkoming van boekingen                                   invaliditeitscommissie, zodat deze de geldigheid van de
                                                                           medische verklaringen kon onderzoeken die verzoekster
2. Verlies van inkomsten wegens daling van de prijs van de                 ter rechtvaardiging van haar afwezigheid wegens ziekte
    aangeboden diensten                                                    heeft overgelegd; en
                                                                       — schending van de motiveringsplicht en het recht van
3. Schade aan programma’s voor de bouw van nieuwe
                                                                           verweer, doordat de Raad geen enkele medische informatie
    schepen door rente verschuldigd op aanvullende kredietop-
                                                                           heeft verstrekt waardoor de behandelend arts van verzoek-
    names
                                                                           ster kon begrijpen waarom de controlerend artsen de
                                                                           geldigheid van de overgelegde medische verklaringen heb-
4. Winstderving wegens verlies van toekomstige inkomsten                   ben betwist.
    en verlies van cliënteel
                                                                       Wat de tuchtmaatregel betreft, merkt verzoekster op, dat
                                                                       deze is genomen na haar weigering medische controles
                                                                       te ondergaan. Zij beklemtoont in dit verband, dat zij die
                                                                       onderzoeken had geweigerd op advies van haar behandelend
                                                                       arts, aangezien deze van mening was dat zij haar gezondheid
                                                                       konden schaden. Dit advies is volgens verzoekster naderhand
                                                                       bevestigd door het besluit van de invaliditeitscommissie van
                                                                       23 maart 1999, waarbij zij gelet op de ernst van haar ziekte,
Beroep, op 30 september 1999 ingesteld door G. Rasmus-                 definitief ongeschikt werd verklaard om haar werkzaamheden
           sen tegen Raad van de Europese Unie                         te verrichten. Verzoekster concludeert daaruit, dat zij zich niet
                                                                       heeft onttrokken aan haar verplichtingen ingevolge het Statuut,
                        (Zaak T-221/99)                                zodat de tuchtrechtelijke beslissing geen rechtsgrondslag heeft
                                                                       en op zijn minst berust op een kennelijk onjuiste beoordeling.
                        (1999/C 366/62)
                                                                       Verzoekster stelt ten slotte, dat de Raad door haar te onderwer-
                                                                       pen aan voor haar gezondheid schadelijke controleonderzoe-
                                                                       ken, een reeks dienstfouten heeft begaan die zijn aansprakelijk-
                        (Procestaal: Frans)                            heid meebrengen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 september 1999 beroep ingesteld tegen de
Raad van de Europese Unie door G. Rasmussen, wonende te
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier
en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.
                                                                       Beroep, op 5 oktober 1999 ingesteld door J-C Martinez
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                              en C. de Gaulle tegen Europees Parlement
— nietig te verklaren het besluit van de Raad om de afwezig-                                    (Zaak T-222/99)
    heid van verzoekster van 28 september 1998 tot en met
    18 maart 1999 onregelmatig te verklaren;
                                                                                (1999/C 366/63)
— nietig te verklaren het besluit van de Raad om jegens
    verzoekster de tuchtmaatregel van een schriftelijke waar-
    schuwing te treffen;                                                                         (Procestaal: Frans)
— de Raad te veroordelen om aan verzoekster het symboli-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    sche bedrag van één EURO te betalen ter vergoeding van             schappen is op 5 oktober 1999 beroep tegen Europees
    haar immateriële schade;                                           Parlement ingesteld door J.-C. Martinez, te Montpellier, en C. de
                                                                       Gaulle, te Parijs, vertegenwoordigd door F. Wagner, advocaat te
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                Nice.


title: Zaak C-610/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 december 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Staatssteun — Arrest van Hof tot vaststelling van niet-nakoming — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Artikel 228, lid 2, EG en artikel 260, lid 2, VWEU — Niet-uitvoering — Financiële sancties)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 december 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-610/10) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Arrest van Hof tot vaststelling van niet-nakoming - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Artikel 228, lid 2, EG en artikel 260, lid 2, VWEU - Niet-uitvoering - Financiële sancties)
   2013/C 38/03
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      ondersteund door: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, D. Hadroušek en J. Očková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Artikel 260 VWEU — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 2 juli 2002 in zaak C-499/99 (Jurispr. blz. I-6031) — Verzoek om een dwangsom vast te stellen

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, doordat het op de datum van het verstrijken van de termijn die was gesteld in de aanvullende aanmaningsbrief die de Europese Commissie krachtens artikel 260, lid 2, VWEU op 18 maart 2010 had toegezonden, niet alle maatregelen had genomen die nodig waren ter uitvoering van het arrest van 2 juli 2002, Commissie/Spanje (C-499/99), betreffende met name de van Industrias Domésticas, S.A. terug te vorderen steun die onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt was verklaard bij beschikking 91/1/EEG van de Commissie van 20 december 1989 inzake door de Spaanse regering en door de regeringen van enkele autonome gemeenschappen in Spanje aan Magefesa, fabrikant van huishoudelijke artikelen uit roestvrij staal en kleine elektrische huishoudelijke apparaten, toegekende steun.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”, een dwangsom te betalen van 50 000 EUR per dag vertraging bij het nemen van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan het arrest Commissie/Spanje, vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest totdat het arrest Commissie/Spanje zal zijn uitgevoerd.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie”, een forfaitaire som van 20 miljoen EUR te betalen.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               5)

               De Tsjechische Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.