title: Zaak T-768/14: Beroep ingesteld op 19 november 2014 — ANKO/Commissie

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/35

         Beroep ingesteld op 19 november 2014 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-768/14)
   (2015/C 065/49)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporeiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het bedrag van 3 77  733,93 EUR dat de Commissie aan verzoekster heeft uitgekeerd voor het project POCEMON betrekking heeft op kosten die voor vergoeding in aanmerking komen, zodat verzoekster niet tot terugbetaling gehouden is, en

               —

               de Commissie veroordelen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie ingevolge artikel 272 VWEU, op grond van overeenkomst 216088, voor de uitvoering van het project Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases (POCEMON). Verzoekster voert meer in het bijzonder aan dat ofschoon zij aan haar contractuele verplichtingen heeft voldaan, de Commissie in strijd met de contractuele bepalingen, het beginsel van goede trouw, het verbod van rechtsmisbruik en het evenredigheidsbeginsel van ANKO terugbetaling van de uitgekeerde bedragen vordert op grond dat deze betrekking zouden hebben op kosten die niet voor vergoeding in aanmerking komen.
   Verzoekster betoogt dan ook, in de eerste plaats, dat de Commissie zich baseert op ongegronde argumenten, die hoe dan ook niet zijn onderbouwd, voor haar standpunt dat nagenoeg alle uitgaven van ANKO kosten zijn die niet voor vergoeding in aanmerking komen en dat het aan ANKO voor het project POCEMON uitgekeerde bedrag moet worden teruggevorderd. In de tweede plaats betoogt verzoekster dat de Commissie, door 98,68 % van de bijdrage te weigeren op grond dat het hierbij niet gaat om uitgaven voor het project die voor vergoeding in aanmerking komen, het verbod van rechtsmisbruik en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.


title: Zaak T-293/05: Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Maurizio Caldarone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/38

         Beroep, op 26 juli 2005 ingesteld door Maurizio Caldarone tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-293/05)
   (2005/C 229/79)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Maurizio Caldarone, wonende Brussel, vertegenwoordigd door S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 12 april 2005 houdende antwoord op zijn klacht, en zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2003 tot en met 21 augustus 2003;

               —

               aan te geven welke gevolgen deze nietigverklaring voor de Commissie meebrengt, inzonderheid de annulering van het loopbaanbeoordelingsrapport 2003 voor de periode van 15 september 2003 tot 31 december 2003, dat op basis van het bestreden loopbaanontwikkelingsrapport is opgesteld;

               —

               vast te stellen dat de Europese Gemeenschap niet-contractueel aansprakelijk is voor de gevolgen van het bestreden besluit;

               —

               verzoeker vergoeding voor de geleden schade toe te kennen, met name een bedrag van 3000 EUR ter vergoeding van immateriële schade;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep komt verzoeker, ambtenaar bij de Commissie, op tegen zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2003 tot en met 21 augustus 2003 op grond van, onder meer, incoherentie tussen de beoordelingen van de beoordelaar en die van de medebeoordelaar en kennelijke beoordelingsfouten. Verder stelt hij niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van de rechten van de verdediging, van het beginsel van behoorlijk bestuur en van het vertrouwensbeginsel.


title: Doorhaling van zaak C-146/96

text:
C 166/12              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.5.98
              Doorhaling van zaak C-251/96 (1)                                   Doorhaling van zaak C-305/95 (1)
                         (98/C 166/20)                                                      (98/C 166/24)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 oktober                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-251/           van 29 januari 1998 de doorhaling in het register gelast
96 (verzoek van de Pretura circondariale di Rovigo om               van zaak C-305/95 (verzoek van het Arbeidshof te Bergen
een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen G. Cordella.         om een prejudicieÈle beslissing): UniversiteÂ Catholique de
                                                                    Louvain tegen F. Plapied en D. Gallez.
(1) PB C 294 van 5.10.1996.
                                                                    (1) PB C 299 van 11.11.1995.
              Doorhaling van zaak C-224/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-325/97 (1)
                         (98/C 166/21)
                                                                                (98/C 166/25)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-224/           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-325/
96: Promotion LeÂopold SA tegen Europees Parlement.                 97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 269 van 14.9.1996.
                                                                    (1) PB C 331 van 1.11.1997.
              Doorhaling van zaak C-91/97 (1)
                         (98/C 166/22)                                           Doorhaling van zaak C-238/97 (1)
                                                                                (98/C 166/26)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-91/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari
(verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudicieÈle           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-238/
beslissing): A. Altiney tegen Bundesanstalt für Arbeit.             97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
              Doorhaling van zaak C-142/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-146/96 (1)
                         (98/C 166/23)
                                                                                (98/C 166/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/           van 3 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  zaak C-146/96: Commissie van de Europese Gemeen-
Italiaanse Republiek.                                               schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.                                         (1) PB C 197 van 6.7.1996.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 20 februari 1997 in zaak C-344/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Artikel 48 van het EG-Verdrag - Richtlijn 68/360/EEG)

text:
5 . 4 . 97              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 108/7
                    ARREST VAN HET HOF                                      — door aan werknemers in loondienst en seizoenar
                                                                                beiders waarvan de te verwachten duur van hun
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                werkzaamheden niet meer dan drie maanden be
                       van 20 februari 1997                                     loopt, een document betreffende hun verblijf af te
in zaak C-344/95 : Commissie van de Europese Gemeen                            geven, en voor dit document een vergoeding te ei
                                                                                sen,
               schappen tegen Koninkrijk België ( ! )
(Niet-nakoming — Artikel 48 van het EG-Verdrag —                                is het Koninkrijk België de verplichtingen niet na
                      Richtlijn 68/360/EEG)                                     gekomen die op hem rusten krachtens artikel 48
                           ( 97/C 108/ 11 )
                                                                                van het EG-Verdrag en Richtlijn 68/360/EEG van
                                                                                de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing
                                                                                van de beperkingen van de verplaatsing en het ver
                        (Procestaai: Frans)                                     blijf van de werknemers der lidstaten en van hun
                                                                                familie binnen de Gemeenschap.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                       2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
                                                                       (') PB nr. C 333 van 9. 12 . 1995 .
In zaak C-344/95 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigde: P. Van Nuffel ) tegen Koninkrijk
België (gemachtigde: J. Devadder ), betreffende een verzoek
om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
— door onderdanen van andere lidstaten die in België                                      ARREST VAN HET HOF
      werk zoeken, te verplichten het grondgebied na een                                        ( Zesde Kamer)
      termijn van drie maanden te verlaten,
                                                                                van 20 februari 1997
— door aan werknemers die arbeid in loondienst verrich                in zaak C-135/96: Commissie van de Europese Gemeen
      ten waarvan de duur minstens een jaar bedraagt, gedu                          schappen tegen Koninkrijk België H
      rende de eerste zes maanden van hun verblijf twee op            (Niet-nakoming — Richtlijn 91/659/EEG — Niet-om
      eenvolgende attesten van immatriculatie af te geven, in                                        zetting)
      plaats van de verblijfskaart van onderdanen van een
      lidstaat, en voor deze attesten een vergoeding te eisen,                                   ( 97/C 108/ 12 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
— door aan werknemers in loondienst en seizoenarbei
      ders waarvan de te verwachten duur van hun werk
      zaamheden niet meer dan drie maanden beloopt, een                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
      document betreffende hun verblijf af te geven, en voor                            de Jurisprudentie van het Hof)
      dit document een vergoeding te eisen,
                                                                       In zaak C-135/96, Commissie van de Europese Gemeen
                                                                       schappen (gemachtigden: H. van Lier en J.-F. Pasquier ) te
de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten                  gen Koninkrijk België ( gemachtigde : J. Devadder ), betref
krachtens artikel 48 van het EG-Verdrag en Richtlijn 68/               fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het
360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de op                  Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijn de
heffing van de beperkingen van de verplaatsing en het ver             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
blijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie               stellen om te voldoen aan Richtlijn 91/659/EEG van de
binnen de Gemeenschap ( PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 ,              Commissie van 3 december 1991 houdende aanpassing
blz. 13 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als              aan de technische vooruitgang van bijlage I van Richtlijn
volgt: G.F. Mancini, kamerpresident ( rapporteur ), C.N.               76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aan
Kakouris, G. Hirsch, H. Ragnemalm en R. Schintgen,                     passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
rechters; advocaat-generaal : C.O. Lenz; griffier: R. Grass,           der lidstaten inzake de beperking van het op de markt
op 20 februari 1997 een arrest gewezen waarvan het dic                brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stof
tum luidt als volgt:                                                   fen en preparaten ( asbest) ( PB nr. L 363 van 31 . 12 . 1991 ,
                                                                       blz. 36 ), de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
 1 . — Door onderdanen van andere lidstaten die in Bel                verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde
           gië werk zoeken, te verplichten het grondgebied na          Kamer), samengesteld als volgt: G.F. Mancini, kamerpresi
           een termijn van drie maanden te verlaten,                   dent, J.L. Murray, P.J.G. Kapteyn, G. Hirsch ( rapporteur)
                                                                       en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: F.G. Ja
      — door aan werknemers die arbeid in loondienst ver              cobs; griffier: R. Grass, op 20 februari 1997 een arrest ge
           richten waarvan de duur minstens een jaar be               wezen waarvan het dictum luidt als volgt:
           draagt, gedurende de eerste zes maanden van hun
           verblijf twee opeenvolgende attesten van immatri            1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
           culatie af te geven in plaats van de verblijfskaart              lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
           van onderdanen van een lidstaat, en voor deze at                om te voldoen aan Richtlijn 91 /659/EEG van de Com
           testen een vergoeding te eisen,                                  missie van 3 december 1991 houdende aanpassing aan


title: Zaak F-87/13: Beroep ingesteld op 13 september 2013 — ZZ e.a./Parlement

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/69

         Beroep ingesteld op 13 september 2013 — ZZ e.a./Parlement
   (Zaak F-87/13)
   2013/C 344/129
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: A. Salerno en B. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement betreffende de nieuwe toekenning van toegangsrechten tot de mailbox van de vakvereniging SAFE

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit;

               —

               vaststelling dat het Europees Parlement aansprakelijk is voor zowel de materiële als de immateriële schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het bestreden besluit en toekenning van een vergoeding aan hen voor de volledige schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure.


title: Zaak C-506/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2011 door ThyssenKrupp AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/24

         Hogere voorziening ingesteld op 30 september 2011 door ThyssenKrupp AG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Commissie
   (Zaak C-506/11 P)
   2011/C 347/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: ThyssenKrupp AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann en S. Thomas, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt

               —

               het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07 (ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a./Europese Commissie), geheel te vernietigen voor zover het beroep daarbij is verworpen en dit rekwirante betreft;

               —

               subsidiair, de geldboete die rekwirante is opgelegd bij artikel 2 van de litigieuze beschikking van de Europese Commissie van 21 februari 2007 op gepaste wijze verder te verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert in zeven middelen onbevoegdheid van de Commissie aan, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het EG-Verdrag dan wel het VWEU en de ter uitvoering van deze Verdragen toe te passen bepalingen alsook misbruik van bevoegdheid en schendingen van grondrechten.
   Het eerste middel is eraan ontleend dat de Gerecht ten onrechte heeft erkend dat de Commissie bevoegd was de procedure in te leiden. Zij meent dat het Gerecht de beschikking van de Commissie wegens de niet-toepasselijkheid van artikel 101 VWEU (voorheen artikel 81 EG) had moeten nietig verklaren, daar de verweten lokale inbreukmakende gedragingen geen invloed hebben gehad op het interstatelijke handelsverkeer. Zelfs indien het Gerecht artikel 101 VWEU toepasselijk mocht verklaren, had het in overweging moeten nemen dat het op verordening nr. 1/2003 (1) gebaseerde stelsel van parallelle bevoegdheden overeenkomstig de ECN-mededeling, hoe dan ook aan de bevoegdheid van de Commissie in de weg stond. Tot slot is het Gerecht eraan voorbij gegaan dat de omstandigheid dat de procedure alsnog door de Commissie is ingeleid, een schending oplevert van het grondrechtelijk beschermde legaliteitsbeginsel ter zake van straffen.
   In de tweede plaats is het Gerecht eraan voorbij gegaan dat in casu het beginsel ne bis in idem is geschonden, aangezien de Commissie geen rekening heeft gehouden met de amnestiebeslissingen die nationale mededingingsautoriteiten vóór de inleiding van de procedure ten gunste van rekwirante hebben vastgesteld.
   Rekwirante betoogt in de derde plaats dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de beschikking van de Commissie waarbij rekwirante hoofdelijk aansprakelijk is gehouden met haar dochterondernemingen te bevestigen. Het is niet in geschil dat rekwirante zelf niet aan de inbreuken heeft deelgenomen. Een toerekening van andermans handelen op basis van de onjuiste premisse van de verantwoordelijkheid van de economische eenheid is in strijd met het staatsrechtelijke beginsel van de persoonlijke aansprakelijkheid, het beginsel in dubio pro reo en het recht op een eerlijk proces.
   In de vierde plaats is het Gerecht er ten onrechte aan voorbij gegaan dat de bevestiging van de hoofdelijke aansprakelijkheid van rekwirante in strijd is met het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid. Subsidiair stelt rekwirante dat het Gerecht de beschikking van de Commissie heeft bevestigd ondanks dat in de onderlinge verhouding geen verdeling van de aansprakelijkheid is gemaakt, zodat het arrest ontoereikend is gemotiveerd.
   In de vijfde plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht in zijn arrest zijn rechtens voorgeschreven alomvattende toetsingsplicht heeft geschonden, doordat het de onevenredigheid van de vaststelling van het uitgangsbedrag, van de multiplicator voor afschrikking en de meervoudige beboeting bij parallelle inbreuken alsook het feit dat de Commissie de medewerking van rekwirante niet heeft beloond, ontoereikend heeft getoetst en daarmee het grondrecht op een eerlijk proces en de daarin besloten liggende waarborg van rechtsbescherming heeft geschonden. Hoe dan ook is het arrest ontoereikende gemotiveerd voor zover daarin de van de beschikkingspraktijk van de Commissie afwijkende meervoudige beboeting is bevestigd.
   In de zesde plaats wordt een schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling gesteld met betrekking tot de vaststelling van het uitgangsbedrag voor de op Duitsland betrekking hebbende inbreuk, omdat niet-betrokken omzetten in het uitgangsbedrag zijn opgenomen hoewel dwingende redenen zich hiertegen verzetten. Het Gerecht heeft in dat verband wat Schindler betreft een relevante gedifferentieerde beoordeling gemaakt, maar deze differentiatie waar het rekwirante betreft in strijd met het recht achterwege gelaten.
   In de zevende plaats wordt betoogd dat ook het uitgangsbedrag van de geldboete met betrekking tot de Nederlandse markt onjuist is vastgesteld, omdat met de gehele marktomvang rekening is gehouden ondanks dat het kartel slechts op een klein deel daarvan betrekking had.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-446/05: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van  7 december 2005  om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Ioannis Doulamis, civiele partijen: de Vereniging der Mond- en Tandartsen van België U.P.R. en Jean Totolidis

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/16

         Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel van 7 december 2005 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Ioannis Doulamis, civiele partijen: de Vereniging der Mond- en Tandartsen van België U.P.R. en Jean Totolidis
   (Zaak C-446/05)
   (2006/C 48/30)
   Procestaal: Frans
   De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschikking van 7 december 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 december 2005, in de strafzaak tegen Ioannis Doulamis, civiele partijen: de Vereniging der Mond- en Tandartsen van België U.P.R. en Jean Totolidis, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 81 EG, gelezen in samenhang met de artikelen 3, lid 1, sub g, en 10, tweede alinea, EG, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wet — in casu de wet van 15 april 1958 betreffende de publiciteit inzake tandverzorging — die (eenieder en) tandverzorgers verbiedt in het kader van een vrij beroep of een kabinet voor tandverzorging op welke wijze ook, hetzij rechtstreeks, hetzij indirect, reclame inzake tandverzorging te maken?


title: Zaak F-97/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Kerstens/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/58

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Kerstens/Commissie
   (Zaak F-97/10) (1)

   2011/C 252/131
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011, blz. 41.


title: Zaak T-538/13: Beroep ingesteld op 10 oktober 2013 — Verein Natura Havel en Vierhaus/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/66

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2013 — Verein Natura Havel en Vierhaus/Commissie
   (Zaak T-538/13)
   2013/C 344/122
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Verein Natura Havel (Berlijn, Duitsland) en H.-P. Vierhaus (Berlijn) (vertegenwoordiger: O. Austillat, rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking van de Europese Commissie — directoraat-generaal Milieu — van 24 juni 2013 en van de Europese Commissie — secretariaat-generaal — van 3 september 2013, houdende weigering van de toegang tot de aanmaningsbrief van de Commissie van 30 mei 2013 waarbij niet-nakomingsprocedure nr. 2013/4000 tegen de Bondsrepubliek Duitsland is ingeleid, nietig verklaren;

               —

               Verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van verzoekers’ recht op toegang tot informatie
               Verzoekers voeren om te beginnen aan dat de bestreden beschikking van de Commissie een schending oplevert van hun recht op informatie krachtens artikel 15, lid 3, VWEU, artikel 42 van het Handvest van de grondrechten, artikel 10, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1). Zij betogen dat de genoemde bepalingen een zo groot mogelijke transparantie nastreven en dat de uitzonderingen hierop nauw moeten worden uitgelegd. Voorts dienen volgens de rechtspraak aan het bewijs van ernstige belemmering van het onderzoek strenge vereisten te worden gesteld. De bestreden beschikking voldoet niet aan die vereisten.

               2)

               Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van een gedeeltelijke toegang
               Verzoekers voeren verder aan dat de beoordeling op grond waarvan de Commissie een slechts gedeeltelijke toegang tot informatie weigert, blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting. De in verband hiermee in de bestreden beschikking aangevoerde overwegingen zijn niet ter zake dienend en in strijd met het evenredigheidsgebod.

               3)

               Derde middel: schending van de motiveringsplicht
               Voorts voldoet de bestreden beschikking niet aan de vereisten die moeten worden gesteld met betrekking tot de motiveringsplicht.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 10, lid 1, tweede zin, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
               Verzoekers stellen voorts schending van hun uit artikel 10, lid 1, tweede zin, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden voortvloeiende recht om zonder inmenging van enig openbaar gezag informatie te ontvangen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-409/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 — Raad van de Europese Unie/Europese Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Macrofinanciële bijstand aan derde landen — Besluit van de Commissie om een voorstel voor een kaderverordening in te trekken — Artikelen 13, lid 2, VEU en 17 VEU — Artikel 293 VWEU — Beginsel van toedeling van bevoegdheden — Beginsel van institutioneel evenwicht — Beginsel van loyale samenwerking — Artikel 296 VWEU — Motiveringsplicht)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 — Raad van de Europese Unie/Europese Commissie
   (Zaak C-409/13) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Macrofinanciële bijstand aan derde landen - Besluit van de Commissie om een voorstel voor een kaderverordening in te trekken - Artikelen 13, lid 2, VEU en 17 VEU - Artikel 293 VWEU - Beginsel van toedeling van bevoegdheden - Beginsel van institutioneel evenwicht - Beginsel van loyale samenwerking - Artikel 296 VWEU - Motiveringsplicht))
   (2015/C 198/05)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Maganza, A. de Gregorio Merino en I. Gurov, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, P. Van Nuffel en M. Clausen, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil en J. Škeřic, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordiger: T. Henze, gemachtigde), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Sampol Pucurull, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman, B. Koopman en J. Langer, gemachtigden), Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoordiger: H. Leppo, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: U. Persson en A. Falk, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Kaye, gemachtigde, bijgestaan door R. Palmer, barrister)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-351/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Zollamt Linz Wels/Laki DOOEL (Communautair douanewetboek — Toepassingsverordening van douanewetboek — Artikelen 555, lid 1, sub c, en 558, lid 1 — Voertuig dat douanegebied is binnengekomen onder regeling voor tijdelijke invoer met volledige vrijstelling van invoerrechten — Voor intern verkeer gebruikt voertuig — Onregelmatig gebruik — Ontstaan van douaneschuld — Bevoegde nationale autoriteiten voor inning van douanerechten)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Zollamt Linz Wels/Laki DOOEL
   (Zaak C-351/10) (1)

   (Communautair douanewetboek - Toepassingsverordening van douanewetboek - Artikelen 555, lid 1, sub c, en 558, lid 1 - Voertuig dat douanegebied is binnengekomen onder regeling voor tijdelijke invoer met volledige vrijstelling van invoerrechten - Voor intern verkeer gebruikt voertuig - Onregelmatig gebruik - Ontstaan van douaneschuld - Bevoegde nationale autoriteiten voor inning van douanerechten)
   2011/C 226/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zollamt Linz Wels

      Verwerende partij: Laki DOOEL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 204, lid 1, sub a, en 215, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), de artikelen 555, lid 1, sub c, en 558, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253, blz. 1), alsook van artikel 61 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vervoer van goederen over de weg in de Europese Unie — Gebruik van een voertuig waarvoor in de lidstaat waarnaar de goederen worden vervoerd geen vergunning bestaat — Plaats waar de douaneschuld ontstaat — Bevoegdheid van de lidstaat van oorsprong of van de lidstaat van bestemming

      Dictum

   De artikelen 555, lid 1, en 558, lid 1, sub c, van verordening nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 993/2001 van de Commissie van 4 mei 2001, moeten aldus worden uitgelegd dat een onregelmatigheid bij het gebruik van een voertuig dat in de Unie is ingevoerd onder de regeling volledige vrijstelling van douanerechten en wordt gebruikt voor intern verkeer, geacht moet worden te zijn begaan op het ogenblik dat het voertuig de grens overschrijdt van de lidstaat waar het voertuig in strijd met de nationale bepalingen op vervoersgebied circuleert, dus zonder een vergunning om te lossen van de lidstaat waar wordt gelost, en dat de autoriteiten van deze staat bevoegd zijn om deze rechten te innen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-87/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door Fidelio KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 december 2010 in zaak T-286/08, Fidelio KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/10

         Hogere voorziening ingesteld op 25 februari 2011 door Fidelio KG tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 december 2010 in zaak T-286/08, Fidelio KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-87/11 P)
   2011/C 152/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Fidelio KG (vertegenwoordiger: M. Gail, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 december 2010 in zaak T-286/08 vernietigen;

               —

               de door rekwirante in eerste aanleg ingestelde vorderingen toewijzen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 in de weg staat aan inschrijving van het teken „Hallux” voor „orthopedische artikelen” en „schoeisel”. Het is niet te begrijpen waarom het Gerecht, tegen het betoog van rekwirante in, de argumenten van het Bureau heeft gevolgd en ervan is uitgegaan dat „hallux” — de Latijnse benaming voor grote teen — de gebruikelijke afkorting is van „hallux valgus”, een ziekte van de grote teen. Daardoor heeft het Gerecht het belang van het beginsel van ambtshalve onderzoek miskend en bovendien zijn motiveringsplicht geschonden.
   Verder heeft het Gerecht de waren en de categorieën van waren onjuist gedefinieerd. Aangezien het begrip „orthopedische artikelen” zeer ruim is en het volstaat dat de absolute weigeringsgrond voor een deel van de waren geldt, kan het Bureau naar believen tal van soorten waren bedenken teneinde de inschrijving van een bepaald type waar te verbieden. Het Gerecht heeft daarmee geen rekening gehouden.
   Wat het schoeisel betreft, is het Gerecht er ten onrechte van uitgegaan dat er een categorie van waren „comfortschoenen” bestaat. In werkelijkheid is er geen verschil tussen gewone schoenen en zogenoemde comfortschoenen.
   Bovendien heeft het Gerecht zich bij de afbakening van het voor „orthopedische artikelen” en „schoeisel” relevante publiek op onjuiste premissen gebaseerd. Volgens rekwirante dient hiervoor de relevante consument in aanmerking te worden genomen. De gemiddelde consument is noch bekend met de Latijnse taal, noch is hij vertrouwd met de voetziekte hallux valgus. Het merk „Hallux” kan dus niet als beschrijvend worden opgevat.
   Ten slotte heeft het Gerecht ook artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 geschonden, aangezien het het teken „Hallux” niet heeft onderzocht met betrekking tot deze bepaling.


title: Zaak C-166/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Heger Rudi GmbH/Finanzamt Graz-Stadt (Zesde btw-richtlijn — Fiscaal aanknopingspunt — Artikel 9 — Diensten die betrekking hebben op onroerend goed — Overdracht van visrechten voor bepaald gedeelte van rivier)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Heger Rudi GmbH/Finanzamt Graz-Stadt
   (Zaak C-166/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Fiscaal aanknopingspunt - Artikel 9 - Diensten die betrekking hebben op onroerend goed - Overdracht van visrechten voor bepaald gedeelte van rivier)
   (2006/C 261/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heger Rudi GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Graz-Stadt
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 9, lid 2, sub a, van Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vaststelling van plaats waar belastbaar feit moet worden geacht te hebben plaatsgevonden — Begrip dienst die betrekking heeft op een onroerend goed — Overdracht onder bezwarende titel van recht om te vissen in bepaald gedeelte van een rivier
   Dictum
   De overdracht van een visrecht in de vorm van een overdracht onder bezwarende titel van een visvergunning is een dienst die betrekking heeft op een onroerend goed in de zin van artikel 9, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1997 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 30 juni 1998 in zaak T-73/97, British Shoe Corporation Footwear Supplies Ltd e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Dumping - Schoeisel van textiel, van oorsprong uit Volksrepubliek China en Indonesië - Verordening van Commissie tot insteling van voorlopig antidumpingrecht - Beroep tot nietigverklaring - Latere vaststelling van verordening tot instelling van definitief antidumpingrecht - Afdoening zonder beslissing)

text:
C 258/34               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
gne (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Sarda, advocaat           1. Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Val                  2. Er behoeft niet te worden beslist op de verzoeken om
Sainte-Croix 7, tegen Raad van de Europese Unie                          toelating tot interventie van de Foreign Trade Associa-
(gemachtigde: J. Carbery), ondersteund door Commissie                    tion en de ConfeÂdeÂration EuropeÂenne de l'Industrie de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Ber-                     la Chaussure, noch op het verzoek van verzoeksters
scheid), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 om vertrouwelijke behandeling.
artikel 1, punt 4, van Verordening (EG) nr. 2222/96 van
de Raad van 18 november 1996 tot wijziging van Verorde-             3. De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten,
ning (EEG) nr. 805/68 houdende een gemeenschappelijke                    alsmede in de helft van de kosten van verzoeksters, die
ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 296                    de andere helft van hun kosten zullen dragen.
van 21.11.1996, blz. 50), heeft het Gerecht van eerste aan-
leg (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamer-        4. Verzoeksters tot interventie zullen hun eigen kosten
president, R. García-Valdecasas en M. Jaeger, rechters;                  dragen.
griffier: H. Jung, op 25 juni 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    (1) PB C 166 van 31.5.1997.
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoeksters worden verwezen in de kosten en zullen
      hoofdelijk de kosten van de Raad dragen. De Commis-
      sie zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 94 van 22.3.1997, en PB C 166 van 31.5.1997.                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 8 juni 1998
                                                                    in zaak T-148/97, D. T. Keeling tegen Bureau voor har-
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                    VAN EERSTE AANLEG                                                         modellen) (1)
                        van 30 juni 1998                            (Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
in zaak T-73/97, British Shoe Corporation Footwear Sup-             ken, tekeningen en modellen) Ð Besluit van president van
plies Ltd e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-              het Bureau betreffende de organisatie van de kamers van
                           schappen (1)                             beroep Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Artikel 173 van
                                                                              het EG-Verdrag Ð Niet-ontvankelijkheid)
(Dumping Ð Schoeisel van textiel, van oorsprong uit
Volksrepubliek China en IndonesieÈ Ð Verordening van                                         (98/C 258/60)
Commissie tot insteling van voorlopig antidumpingrecht
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Latere vaststelling van                                   (Procestaal: Engels)
verordening tot instelling van definitief antidumpingrecht
                 Ð Afdoening zonder beslissing)                     In zaak T-148/97, D. T. Keeling, lid van een kamer van
                          (98/C 258/59)                             beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                    interne markt (merken, tekeningen en modellen), wonende
                       (Procestaal: Engels)                         te Alicante (Spanje), vertegenwoordigd door A. A. Dash-
In zaak T-73/97, British Shoe Corporation Footwear Sup-             wood, barrister van de balie van Engeland en Wales, en E.
plies Ltd, gevestigd te Leicester (Verenigd Koninkrijk),            Lewis, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Clarks International Ltd, gevestigd te Somerset (Verenigd           ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue
Koninkrijk), Deichmann-Schuhe GmbH & Co Vertriebs                   Marie-AdeÂlaïde 22, tegen Bureau voor harmonisatie bin-
KG, gevestigd te Essen (Duitsland), Groupe AndreÂ SA,               nen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
gevestigd te Parijs, Reno Versandhandel GmbH, gevestigd             (gemachtigden: O. Montaldo en J. P. Miranda de Sousa),
te Thaleischweiler-Froschen (Duitsland), Leder & Schuh              betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit
AG, gevestigd te Graz (Oostenrijk), vertegenwoordigd                ADM-97-3 van de president van het Bureau voor harmo-
door A. Bell en M. Powell, solicitors, domicilie gekozen            nisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advo-              modellen) van 21 februari 1997 betreffende de organisatie
caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Euro-            van de kamers van beroep, heeft het Gerecht van eerste
pese Gemeenschappen (gemachtigde: N. Khan), betref-                 aanleg (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
fende een beroep tot nietigverklaring van Verordening               kamerpresident, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier:
(EG) nr. 165/97 van de Commissie van 28 januari 1997                H. Jung, op 8 juni 1998 een beschikking gegeven waarvan
tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de             het dictum luidt als volgt:
invoer van bepaald schoeisel met bovendeel van textiel,
van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit Indone-            1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
sieÈ (PB L 29 van 31.7.1997, blz. 3), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Eerste Kamer Ð uitgebreid), samengesteld             2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, R. M.
Moura Ramos, J. Pirrung en P. Mengozzi, rechters; grif-             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
fier: H. Jung, op 30 juni 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 12 december 2002 in zaak C-281/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie ("Internationale overeenkomsten — Bevoegdheid van de Gemeenschap — Rechtsgrondslag — Artikelen 133 EG en 175, lid 1, EG — Energy Star-overeenkomst — Energie-efficiëntie-etiketteringsprogramma's voor kantoorapparatuur")

text:
8.2.2003                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 31/3
Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing                Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué en
over de uitlegging van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na                       E. Karlsson), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
wijziging, artikel 39 EG) en artikel 7 van verordening (EEG)                  besluit 2001/469/EG van de Raad van 14 mei 2001 betreffen-
nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende                       de de sluiting namens de Gemeenschap van de overeenkomst
het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB                    tussen de regering van de Verenigde Staten van Amerika en de
L 257, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                Europese Gemeenschap over de coördinatie van programma’s
volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Tim-                voor energie-efficiëntie-etikettering voor kantoorapparatuur
mermans, D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters;                      (PB L 172, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, ad-                      als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,
ministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewezen                          D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl,
                                                                              hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewe-
1)     Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)             zen waarvan het dictum luidt als volgt:
       staat in de weg aan een regeling als bedoeld in het hoofdgeding,
       die al dan niet is overgenomen in een overeenkomst ter                 1)     Verklaart nietig besluit 2001/469/EG van de Raad van
       voorkoming van dubbele belastingheffing, op grond waarvan                     14 mei 2001 betreffende de sluiting namens de Gemeenschap
       een belastingplichtige voor de berekening van zijn inkomstenbe-               van de overeenkomst tussen de regering van de Verenigde Staten
       lasting in de woonstaat een deel van het profijt van zijn                     van Amerika en de Europese Gemeenschap over de coördinatie
       belastingvrije som en van zijn persoonlijke fiscale tegemoet-                 van programma’s voor energie-efficiëntie-etikettering voor kan-
       komingen verliest doordat hij in het betrokken jaar ook in een                toorapparatuur.
       andere lidstaat inkomsten heeft verworven, waarvoor hij aldaar
       is belast zonder dat daarbij zijn persoonlijke en gezinssituatie       2)     Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
       in aanmerking is genomen.
2)     Het gemeenschapsrecht stelt geen specifieke eisen aan de wijze         (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
       waarop in de woonstaat rekening wordt gehouden met de
       persoonlijke en gezinssituatie van een werknemer die in een
       bepaald belastingjaar in die staat en in een andere lidstaat
       inkomsten heeft verworven, althans voorzover de voorwaarden
       waaronder de woonstaat met deze situatie rekening houdt, geen
       rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van nationaliteit
       of een belemmering van een bij het EG-Verdrag gegarandeerde                                 ARREST VAN HET HOF
       fundamentele vrijheid opleveren.
                                                                                van 10 december 2002
( 1) PB C 372 van 23.12.2000.
                                                                              in zaak C-491/01 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                              (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ad-
                                                                              ministrative Court) (Verenigd Koninkrijk) om een preju-
                                                                              diciële beslissing): The Queen tegen Secretary of State for
                      ARREST VAN HET HOF                                      Health, ex parte: British American Tobacco (Investments)
                                                                              Ltd en Imperial Tobacco Ltd, in tegenwoordigheid van:
                             (Vijfde kamer)                                            Japan Tobacco Inc. en JT International SA (1)
                        van 12 december 2002                                  („Richtlijn 2001/37/EG — Productie, presentatie en verkoop
                                                                              van tabaksproducten — Geldigheid — Rechtsgrondslag —
in zaak C-281/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           Artikelen 95 EG en 133 EG — Uitlegging — Toepasselijk-
         schappen tegen Raad van de Europese Unie ( 1)                        heid op in de Gemeenschap verpakte en voor uitvoer naar
                                                                                derde landen bestemde tabaksproducten”)
(„Internationale overeenkomsten — Bevoegdheid van de
Gemeenschap — Rechtsgrondslag — Artikelen 133 EG en
175, lid 1, EG — Energy Star-overeenkomst — Energie-                                                     (2003/C 31/06)
efficiëntie-etiketteringsprogramma’s voor kantoorappara-
                                   tuur”)                                                               (Procestaal: Engels)
                             (2003/C 31/05)                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                               In zaak C-491/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
                                                                              & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
In zaak C-281/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
pen (gemachtigden: H. van Lier en B. Martenczuk) tegen                        The Queen en Secretary of State for Health, ex parte: British


title: Zaak F-83/09: Beroep ingesteld op 15 oktober 2009 — Kalmár/Europol

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/80

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2009 — Kalmár/Europol
   (Zaak F-83/09)
   2010/C 24/152
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Kalmár (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: D. Coppens, advocaat)

      Verwerende partij: Europol

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van Europol van 4 en 24 februari 2009 betreffende verzoekers ontslag met ingang van 4 mei 2009 respectievelijk zijn schorsing. Voorts, verzoek om verzoeker opnieuw tewerk te stellen en om de materiële en immateriële schade te vergoeden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de oorspronkelijke besluiten van Europol van 4 en 24 februari 2009 alsmede het op de klacht gegeven besluit van 18 juli 2009 nietig verklaren en Europol gelasten om Kalmár toe te staan zijn werkzaamheden te hervatten;

               —

               Europol veroordelen tot betaling van het salaris berekend vanaf de datum waarop de overeenkomst op onregelmatige wijze is beëindigd tot de datum waarop de overeenkomst rechtsgeldig zal aflopen;

               —

               Europol veroordelen tot betaling van een vergoeding van 25 000 EUR voor de immateriële schade;

               —

               Europol verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-194/09: Arrest van het Gerecht van 8 februari 2011 — Lan Airlines/BHIM — Air Nostrum (LINEAS AEREAS DEL MEDITERRANEO LAM) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LINEAS AEREAS DEL MEDITERRANEO LAM — Oudere gemeenschapswoord- en -beeldmerken LAN — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/16

         Arrest van het Gerecht van 8 februari 2011 — Lan Airlines/BHIM — Air Nostrum (LINEAS AEREAS DEL MEDITERRANEO LAM)
   (Zaak T-194/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LINEAS AEREAS DEL MEDITERRANEO LAM - Oudere gemeenschapswoord- en -beeldmerken LAN - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 89/36
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lan Airlines, SA (Renca, Chili) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráne, SA (Manises, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 februari 2009 (zaak R 107/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lan Airlines, SA en Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lan Airlines, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak T-251/17: Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Robert Bosch/EUIPO (Simply. Connected.)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/44

         Beroep ingesteld op 28 april 2017 — Robert Bosch/EUIPO (Simply. Connected.)
   (Zaak T-251/17)
   (2017/C 195/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Robert Bosch GmbH (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Völker en M. Pemsel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Simply. Connected.” — aanvraag nr. 14 814 057

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 maart 2017 in zaak R 948/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 64 van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-477/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer/Hans Angerer (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2005/36/EG — Artikel 10 — Erkenning van beroepskwalificaties — Toegang tot het beroep van architect — Opleidingstitels die niet zijn opgenomen in bijlage V, punt 5.7.1 — Begrippen „bijzondere en uitzonderlijke reden” en „architect”)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer/Hans Angerer
   (Zaak C-477/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2005/36/EG - Artikel 10 - Erkenning van beroepskwalificaties - Toegang tot het beroep van architect - Opleidingstitels die niet zijn opgenomen in bijlage V, punt 5.7.1 - Begrippen „bijzondere en uitzonderlijke reden” en „architect”))
   (2015/C 198/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eintragungsausschuss bei der Bayerischen Architektenkammer

      Verwerende partij: Hans Angerer

      in tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, Landesanwaltschaft Bayern als Vertreter des öffentlichen Interesses

      Dictum

               1)

               Artikel 10, onder c), van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr.o279/2009 van de Commissie van 6 april 2009, moet aldus worden uitgelegd dat de aanvrager die in aanmerking wil komen voor het algemeen stelsel van erkenning van opleidingstitels als vervat in titel III, hoofdstuk I, van deze richtlijn, niet alleen moet aantonen dat hij in het bezit is van een opleidingstitel die niet in bijlage V, punt 5.7.1, daarbij is opgenomen, maar ook dat er sprake is van een „bijzondere en uitzonderlijke reden”.

               2)

               Artikel 10, onder c), van richtlijn 2005/36, zoals gewijzigd bij verordening nr. 279/2009, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „bijzondere en uitzonderlijke reden” in de zin van die bepaling verwijst naar de omstandigheden die ertoe hebben geleid dat de aanvrager niet in het bezit is van een in bijlage V, punt 5.7.1, bij de richtlijn opgenomen titel, waarbij die aanvrager echter niet met goed gevolg kan aanvoeren dat hij over beroepskwalificaties beschikt die hem in zijn lidstaat van oorsprong toegang geven tot een ander beroep dan het beroep dat hij in de ontvangende lidstaat wil uitoefenen.

               3)

               Artikel 10, onder c), van richtlijn 2005/36, zoals gewijzigd bij verordening nr. 279/2009, moet aldus worden uitgelegd dat het in die bepaling bedoelde begrip „architect” moet worden omschreven rekening houdend met de wettelijke regeling van de ontvangende lidstaat en dus niet noodzakelijkerwijs verlangt dat de aanvrager beschikt over een opleiding en ervaring die niet alleen betrekking hebben op technische werkzaamheden op het gebied van planning, toezicht en uitvoering, maar ook op artistiek-vormgevende, stedenbouwkundige en economische werkzaamheden en in voorkomend geval werkzaamheden op het gebied van de monumentenzorg.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-641/14: Beroep ingesteld op 28 augustus 2014 — Dellmeier/BHIM — Dell (LEXDELL)

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/18

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2014 — Dellmeier/BHIM — Dell (LEXDELL)
   (Zaak T-641/14)
   2014/C 380/24
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alexandra Dellmeier (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Khöber, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dell, Inc. (Round Rock, VS)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 4 juni 2014 in zaak R 0966/2013-2 inzake oppositieprocedure nr. B 1  698 2892 betreffende aanvraag nr. 008114779 voor gemeenschapsmerk „LEXDELL” en afwijzing van de oppositie in haar geheel;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure voor het Gerecht;

               —

               vaststelling van een pleitdatum mocht het Gerecht de zaak zonder pleidooien niet kunnen afdoen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapswoordmerk „LEXDELL” voor waren en diensten van de klassen 16, 25, 41 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 1 14  779.

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „DELL”, ingeschreven onder nr. 6 4 20  641

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-367/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 14 juli 2015 — Stowarzyszenie „Oławska Telewizja Kablowa” w Oławie/Stowarzyszenie Filmowców Polskich w Warszawie

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 14 juli 2015 — Stowarzyszenie „Oławska Telewizja Kablowa” w Oławie/Stowarzyszenie Filmowców Polskich w Warszawie
   (Zaak C-367/15)
   (2016/C 007/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stowarzyszenie „Oławska Telewizja Kablowa” w Oławie

      Verwerende partij: Stowarzyszenie Filmowców Polskich w Warszawie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 13 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (1) aldus worden uitgelegd dat de houder van patrimoniale auteursrechten waarop inbreuk is gemaakt, vergoeding kan eisen van de door hem geleden schade op grond van de algemene beginselen, of, zonder dat de schade en het causale verband tussen het inbreukmakende feit en de geleden schade hoeven te worden aangetoond, de betaling kan vorderen van een bedrag dat overeenkomt met het dubbele en, bij foutieve inbreuk, het driedubbele van de passende vergoeding, terwijl artikel 13 van richtlijn 2004/48 bepaalt dat de rechterlijke instantie beslist over de schadevergoeding rekening houdend met de in artikel 13, lid 1, onder a), vermelde aspecten, en dat zij enkel als alternatief in bepaalde gevallen de schadevergoeding kan vaststellen als een forfaitair bedrag op basis van de in artikel 13, lid 1, onder b), vermelde elementen?

               2)

               Is de toekenning, op verzoek van de belanghebbende, van een forfaitaire schadevergoeding waarvan het bedrag vooraf is vastgesteld en die het dubbele of het driedubbele van de passende vergoeding uitmaakt, toegestaan op grond van artikel 13 van de richtlijn, gelet op het feit dat in overweging 26 van de considerans ervan wordt gepreciseerd dat het doel van de richtlijn niet erin bestaat een niet-compensatoire schadevergoeding in te voeren?

      (1)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak T-131/06: Beroep ingesteld op  4 mei 2006  — Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles/BHIM — Cuadrado (SONIA SONIA RYKIEL)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/28

         Beroep ingesteld op 4 mei 2006 — Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles/BHIM — Cuadrado (SONIA SONIA RYKIEL)
   (Zaak T-131/06)
   (2006/C 165/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cuadrado S.A. (Paterna, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 januari 2006 in zaak R 329/2005-1 te vernietigen;

               —

               verweerder en, zo nodig, interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Sonia Rykiel Création et Diffusion de Modèles

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „SONIA SONIA RYKIEL” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18 en 25 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1035625)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Cuadrado, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: nationale merken „SONIA” voor waren van de klassen 24 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie voor de waren van klasse 25

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag voor alle waren van klasse 25

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 43, lid 3, van verordening nr. 40/94 en van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94


title: Zaak T-466/14: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Spanje/Commissie [„Douane-unie — Invoer van tonijnproducten uit El Salvador — Navordering van invoerrechten — Verzoek tot niet-invordering van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, onder b), en artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Recht op behoorlijk bestuur krachtens artikel 872 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 — Vergissing van de bevoegde autoriteiten die redelijkerwijze niet kon worden ontdekt”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/24

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-466/14) (1)

   ([„Douane-unie - Invoer van tonijnproducten uit El Salvador - Navordering van invoerrechten - Verzoek tot niet-invordering van invoerrechten - Artikel 220, lid 2, onder b), en artikel 236 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Recht op behoorlijk bestuur krachtens artikel 872 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 - Vergissing van de bevoegde autoriteiten die redelijkerwijze niet kon worden ontdekt”])
   (2017/C 038/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Rubio González, vervolgens V. Ester Casas, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Arenas, A. Caeiros en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2363 final van de Commissie van 14 april 2014, waarin wordt vastgesteld dat in een concreet geval de kwijtschelding van de invoerrechten voor een bepaald bedrag gerechtvaardigd en voor een ander bedrag niet gerechtvaardigd is (REM 02/2013), voor zover daarin wordt geconcludeerd dat de kwijtschelding van de invoerrechten ten bedrage van 14 417 193,41 EUR niet gerechtvaardigd is

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-664/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 13 december 2013 — VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija” /Latvijas Republikas Satiksmes ministrija

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/9

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa (Letland) op 13 december 2013 — VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”/Latvijas Republikas Satiksmes ministrija
      (Zaak C-664/13)
      (2014/C 71/15)
      Procestaal: Lets

         Verwijzende rechter

      Administratīvā apgabaltiesa

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: VAS „Ceļu satiksmes drošības direkcija”, Latvijas Republikas Satiksmes ministrija

         Verwerende partij: K. Nīmanis

         Prejudiciële vraag

      Moet artikel 12 van richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (1) juncto de eerste volzin van punt 2 van de considerans van die richtlijn aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke het enige middel om aan te tonen dat een persoon zijn gewone verblijfplaats in die staat (Letland) heeft, de opgegeven woonplaats van die persoon is? Moet onder „opgegeven woonplaats” worden verstaan de verplichting voor de persoon krachtens de nationale wettelijke regeling om zich in een staatsregister in te schrijven om mee te delen op welk adres hij bereikbaar is voor zijn rechtsbetrekkingen met de staat en het lokale bestuur?

         (1)  PB L 403, blz. 18.


title: Zaak C-676/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2015 door The Tea Board tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 2 oktober 2015 in zaak T-627/13, The Tea Board/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/16

         Hogere voorziening ingesteld op 15 december 2015 door The Tea Board tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 2 oktober 2015 in zaak T-627/13, The Tea Board/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-676/15 P)
   (2016/C 106/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: The Tea Board (vertegenwoordigers: M.C. Maier, A. Nordemann, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Delta Lingerie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 in zaak T-627/13 voor zover het Gerecht de vordering heeft afgewezen voor de volgende door het aangevraagde merk aangeduide diensten van de klassen 35 en 38:

                  Zakelijke advisering inzake de oprichting en exploitatie van verkooppunten voor detailhandel en inkoopcentra voor detailhandel en reclame; verkooppromotie (voor derden), reclame, beheer van commerciële zaken, zakelijke administratie, onlinereclame op een computernetwerk, verspreiding van reclamemateriaal (folders, prospectussen, gratis kranten, monsters), abonnementen op kranten voor derden; inlichtingen over zaken; organisatie van tentoonstellingen en evenementen voor commerciële of reclamedoeleinden, reclametechnische leiding, verhuur van advertentieruimte, radioreclame, televisiereclame, reclamesponsoring. (klasse 35)

                  Telecommunicatie, computerondersteunde overbrenging van boodschappen en beelden, interactieve televisie-uitzendingen inzake productpresentatie, communicatie via computerterminals, communicatie (overbrenging) op wereldwijde, open en gesloten, computernetwerken. (klasse 38)

               —

               indien nodig, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht,

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De hogere voorziening strekt tot gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 in zaak T-627/13, voor zover het Gerecht de vordering heeft afgewezen voor door het bestreden merk aangeduide diensten van de klassen 35 en 38.

               2.

               De hogere voorziening is gebaseerd op twee middelen: schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1) en schending van artikel 8, lid 5, van deze verordening.

               3.

               Rekwirant is van mening dat de wezenlijke functie van een collectief gemeenschapsmerk overeenkomstig artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009, dat bestaat in een aanduiding om de plaats van herkomst van de aangeduide waren aan te geven, niet erin bestaat om te dienen als een aanduiding van de commerciële herkomst, maar enkel om de collectieve herkomst van de onder het merk aangeboden en verkochte waren of diensten te waarborgen, dit wil zeggen dat de waren afkomstig zijn van een onderneming uit de als collectief gemeenschapsmerk aangenomen geografische regio, die gerechtigd is om het collectieve gemeenschapsmerk te gebruiken.

               4.

               Bijgevolg moet volgens rekwirant worden besloten dat in het kader van artikel 8, lid 1, onder b, van verordening nr. 207/2009 rekening moet worden gehouden met de plaats van herkomst als relevante factor, bij de beoordeling van de soortgelijkheid van de betrokken waren en/of diensten, en/of bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar.

               5.

               Bijgevolg is het bij de vergelijking van waren en/of diensten van een ouder collectief gemeenschapsmerk overeenkomstig artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009, dat bestaat in een geografische aanduiding, met de waren en/of diensten van een individueel gemeenschapsmerk, volgens rekwirant niet doorslaggevend of de betrokken waren en diensten soortgelijk zijn wat hun aard, doel, eindgebruikers en/of distributiekanalen betreft. Eerder moet de vraag worden gesteld of de betrokken waren en/of diensten dezelfde plaats van herkomst kunnen hebben.

               6.

               Rekwirants uitlegging van artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009 vloeit voort uit

                           1)

                           de interne logica van verordening nr. 207/2009, in het bijzonder het feit dat

                                       i.

                                       artikel 66, lid 2, van verordening nr. 207/2009 een uitzondering binnen deze verordening vormt, aangezien overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van deze verordening, inschrijving wordt geweigerd van merken die uitsluitend bestaan uit tekens of aanduidingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding van de plaats van herkomst van de waren of verrichting van de dienst,

                                       ii.

                                       volgens artikel 67, lid 2, van verordening nr. 207/2009 het reglement van een collectief gemeenschapsmerk dat bestaat in een geografische aanduiding het lidmaatschap van de vereniging die houder is van dat merk moet openstellen voor eenieder wiens waren of diensten uit het betrokken geografische gebied afkomstig zijn, en bijgevolg een collectief gemeenschapsmerk dat bestaat in een geografische aanduiding nooit waren of diensten van de leden van de vereniging die houder is van dat merk kan onderscheiden van die van andere ondernemingen.

                           2)

                           een uitlegging van die bepaling tegen de achtergrond van verordening nr. 1151/2012 (2) en tegen de achtergrond de TRIPs-Overeenkomst, volgens welke geografische aanduidingen een hoog beschermingsniveau moeten genieten, en volgens welke de presentatie van een waar die aangeeft of suggereert dat de betrokken waar afkomstig is uit een ander geografisch gebied dan de echte plaats van herkomst, op een wijze die het publiek misleidt aangaande de plaats van herkomst van de waar, moet worden verboden.

               7.

               Rekwirant is van mening dat de door het Gerecht vastgestelde kwaliteiten aangaande DARJEELING ook kunnen overgaan op diensten als zakelijke advisering of telecommunicatiediensten, en de aantrekkingskracht van het bestreden merk in dat opzicht kunnen versterken. Voorts voert rekwirant aan dat het Gerecht in zijn arrest geen gegronde redenen heeft gegeven waarom de met het merk DARJEELING geassocieerde kwaliteiten niet zouden kunnen overgaan op diensten van de klassen 35 en 38, hetgeen op zich blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk

      PB L 78, blz. 1.

      (2)  Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen

      PB L 343, blz. 1.


title: Zaak C-97/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 februari 2015 — Sprengen/Pakweg Douane BV, andere partij; Staatssecretaris van Financiën

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 27 februari 2015 — Sprengen/Pakweg Douane BV, andere partij; Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-97/15)
   (2015/C 171/19)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sprengen/Pakweg Douane BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient aantekening SC, laatste alinea, op hoofdstuk 84 van de GN — al dan niet met inachtneming van de bijlagen A en B van de Information Technology Agreement — zo te worden uitgelegd dat apparaten als de in dit arrest beschreven screenplays als 'eenheden voor harde schijven' in postonderverdeling 8471 70 50 van de GN moeten worden ingedeeld, ofschoon de apparaten zodanige kenmerken en eigenschappen hebben dat deze in staat zijn om op de harde schijven opgeslagen multimediabestanden na omzetting van de bestanden in analoge signalen op een televisietoestel of een videomonitor weer te geven?

               2)

               Indien vraag 1) ontkennend moet worden beantwoord, moet post 8521 van de GN dan zo worden uitgelegd dat daaronder apparaten als de screenplays kunnen worden ingedeeld, ook al is de videoweergavefunctie daarvan niet de enige functie, maar wel de hoofdfunctie?


title: Zaak C-188/04: Beroep, op 22 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/2

         Beroep, op 22 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   Zaak C-188/04
   (2004/C 168/04)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 april 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Wiedner en G. Bambara als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens richtlijn 93/37/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, inzonderheid de artikelen 3, lid 1, en 11, leden 3, 6 en 7 daarvan, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat ANAS  S.p.A. de bouw en het beheer van de autoweg „Pedemontana Veneta Ovest” aan de Società per l'autostrada Brescia-Verona-Padova p.a. heeft opgedragen bij wege van een rechtstreekse concessie in de vorm van een op 7 december 1999 gesloten overeenkomst waarvoor geen aankondiging was gepubliceerd, ofschoon niet was voldaan aan de voorwaarden daarvoor;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie is het verlenen door ANAS van de concesssie voor de bouw en het beheer van de autoweg „Pedemontana Veneta Ovest” zonder een aankondiging daarvan te hebben gepubliceerd, in strijd met richtlijn 93/37/EEG en inzonderheid met de artikelen 3, lid 1, en 11, leden 3, 6 en 7, daarvan.
   Artikel 3 van de richtlijn bepaalt dat wanneer de aanbestedende diensten een concessieovereenkomst voor openbare werken sluiten, bepaalde voorschriften inzake bekendmaking op communautair niveau op deze overeenkomst van toepassing wanneer de waarde daarvan gelijk is aan of meer bedraagt dan 5 000 000 euro. Artikel 11, lid 3, van de richtlijn bepaalt met name dat de aanbestedende diensten die van concessies voor de uitvoering van openbare werken gebruik willen maken, hun voornemen hiertoe te kennen geven in een aankondiging die volgens lid 7 van dit artikel moet worden toegezonden aan het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen.
   Gelet op het feit de waarde van de overeenkomst voor de bouw en het beheer van de autoweg „Pedemontana Veneta Ovest” ongeveer 350 000 000 euro bedraagt, had dienaangaande zeker een aankondiging moeten worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.


title: Zaak C-161/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia — Italië) — Idrodinamica Spurgo Velox e.a./Acquedotto Pugliese SpA (Overheidsopdrachten — Watersector — Richtlijn 92/13/EEG — Doeltreffende en snelle beroepsprocedures — Beroepstermijnen — Datum waarop deze termijnen ingaan)

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia — Italië) — Idrodinamica Spurgo Velox e.a./Acquedotto Pugliese SpA
   (Zaak C-161/13) (1)

   ((Overheidsopdrachten - Watersector - Richtlijn 92/13/EEG - Doeltreffende en snelle beroepsprocedures - Beroepstermijnen - Datum waarop deze termijnen ingaan))
   2014/C 202/10
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale per la Puglia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Idrodinamica Spurgo Velox, Giovanni Putignano e figli srl, Cogeir srl, Splendor Sud srl, Sceap srl

      Verwerende partij: Acquedotto Pugliese SpA

      In tegenwoordigheid van: Tundo srl, Giovanni XXIII Soc. coop. arl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale per la Puglia — Uitlegging van de artikelen 1, 2 bis, 2 quarter en 2 septies van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14) — Beroepstermijn — Begin — Nationale regeling op grond waarvan de beroepstermijn begint te lopen op de dag van betekening aan verzoeker van de beschikking houdende definitieve gunning van de opdracht — Verzoeker die na deze betekening kennis heeft gekregen van een schending van de voorschriften voor het plaatsen van overheidsopdrachten

      Dictum

   De artikelen 1, leden 1 en 3, en 2 bis, lid 2, laatste alinea, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat de termijn voor de indiening van een beroep tot nietigverklaring van de beschikking houdende gunning van een opdracht opnieuw aanvangt indien de aanbestedende dienst na de gunningsbeschikking maar vóór ondertekening van de overeenkomst een nieuwe beschikking heeft vastgesteld die van invloed kan zijn op de rechtmatigheid van de gunningsbeschikking. Deze termijn begint te lopen vanaf de mededeling van de latere beschikking aan de inschrijvers of, bij gebreke daarvan, vanaf het moment waarop de inschrijvers daarvan kennis hebben.
   Ingeval een inschrijver na verstrijken van de beroepstermijn die in de nationale regeling is neergelegd, kennis krijgt van een vermeende onregelmatigheid die vóór de beschikking houdende gunning van een opdracht heeft plaatsgevonden, is een recht op beroep tegen die beschikking enkel gewaarborgd binnen die termijn, tenzij het nationale recht een dergelijk recht uitdrukkelijk garandeert, overeenkomstig het recht van de Unie.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 mei 2004 in zaak C-398/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 75/442/EEG — Milieu — Beheer van afvalstoffen)

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 27 mei 2004
   in zaak C-398/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 75/442/EEG - Milieu - Beheer van afvalstoffen)
   (2004/C 179/02)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-398/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. Konstantinidis) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de nodige maatregelen te treffen om met betrekking tot de stortplaats van La Bañeza (Spanje) de toepassing te verzekeren van de artikelen 4, 9 en 13 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 27 mei 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de nodige maatregelen te treffen om met betrekking tot de stortplaats van La Bañeza (Spanje) de toepassing te verzekeren van de artikelen 4, 9 en 13 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Doorhaling van zaak C-178/01

text:
10.8.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 191/23
mogelijke schending van een grondrecht (het recht van                                   Doorhaling van zaak C-178/01 (1)
vereniging) door de gemeenschapsrechter juist dan niet kan
worden onderzocht wanneer zij algemeen en in abstracto                                           (2002/C 191/38)
betrekking heeft op al degenen die dit grondrecht kunnen
genieten, dat wil zeggen op een wet berust.
                                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2002 de
    schappen.                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-178/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                          rijk.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.
               Doorhaling van zaak C-357/00 (1)
                         (2002/C 191/37)
                                                                                Doorhaling van zaak C-214/01 (1)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                                         (2002/C 191/39)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 avril 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-357/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht der Freien                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslissing): Fikri                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 april 2002 de
Akdenk tegen Stadtgemeinde Bremen.                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 oktober 2004 In zaak C-60/03 (verzoek van het Bundesarbeitsgericht om een prejudiciële beslissing): Wolff & Müller GmbH & Co. KG tegen José Filipe Pereira Félix (Artikel 49 EG — Beperkingen van vrijheid van dienstverrichting — Ondernemingen in sector bouwnijverheid — Onderaanneming — Verplichting voor onderneming borg te staan voor minimumloon voor door onderaannemer tewerkgestelde werknemers)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/18

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 12 oktober 2004
   In zaak C-60/03 (verzoek van het Bundesarbeitsgericht om een prejudiciële beslissing): Wolff & Müller GmbH & Co. KG tegen José Filipe Pereira Félix (1)

   (Artikel 49 EG - Beperkingen van vrijheid van dienstverrichting - Ondernemingen in sector bouwnijverheid - Onderaanneming - Verplichting voor onderneming borg te staan voor minimumloon voor door onderaannemer tewerkgestelde werknemers)
   (2004/C 300/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-60/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland), bij beslissing van 6 november 2002, ingekomen bij het Hof op 14 februari 2003, in de procedure Wolff & Müller GmbH & Co. KG tegen José Filipe Pereira Félix, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 5 van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, uitgelegd met inachtneming van artikel 49 EG, verzet zich in een zaak als het hoofdgeding niet tegen een nationale regeling volgens welke een aannemer die een andere aannemer bouwwerkzaamheden laat verrichten, als een borg die afstand heeft gedaan van zijn voorrecht van uitwinning, aansprakelijk is voor de nakoming van de verplichtingen van die andere aannemer of van een onderaannemer tot betaling van het minimumloon aan een werknemer of van bijdragen aan een gemeenschappelijke instelling van de partijen bij een collectieve overeenkomst, wanneer het minimumloon het bedrag omvat dat, na aftrek van belastingen en socialezekerheidsbijdragen of bijdragen ter bevordering van de werkgelegenheid of voor overeenkomstige sociale doelstellingen, aan de werknemer moet worden uitbetaald (nettoloon), indien de bescherming van het loon niet het prioritaire doel van deze regeling, of slechts een secondair doel daarvan is.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-188/11: Beroep ingesteld op 1 april 2011 — Chiboub/Raad

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/38

         Beroep ingesteld op 1 april 2011 — Chiboub/Raad
   (Zaak T-188/11)
   2011/C 145/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed Slim Ben Mohamed Hassen Ben Salah Chiboub (Abu Dhabi, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: G. Perrot, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 nietig te verklaren, voor zover het tegen Chiboub is gericht;

               —

               uitvoeringsbesluit 2011/79/GBVB van 4 februari 2011, vastgesteld op grond van besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011, nietig te verklaren voor zover het tegen Chiboub is gericht;

               —

               verordening (EU) nr. 101/2011 van 4 februari 2011, vastgesteld op grond van besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011, nietig te verklaren voor zover zij tegen Chiboub is gericht;

               —

               de Raad bijgevolg te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1)

               Schending van de grondrechten en met name het recht van verdediging, aangezien besluit 2011/72/GBVB verzoeker sancties oplegt en aanzienlijke schade berokkent, zonder dat hij voorafgaandelijk is gehoord of nadien zijn standpunt kenbaar heeft kunnen maken.

               2)

               Schending van de motiveringsplicht, het recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte en het vermoeden van onschuld, aangezien verzoeker op de litigieuze lijst is opgenomen zonder voorafgaande hoorzitting en zonder aanduiding van de motieven, feitelijk en rechtens, die deze opneming rechtvaardigen.

               3)

               Kennelijke beoordelingsfout, aangezien verzoeker niet mocht worden beschuldigd van verduistering van middelen voor het witwassen van geld, nu deze middelen afkomstig waren van de FIFA, die verzoeker van 2006 tot 2010 betaalde in het kader van verschillende overeenkomsten.