title: Arrest van het Hof van 25 juli 2002 in zaak C-50/00 P: Unión de Pequeños Agricultores tegen Raad van de Europese Unie ("Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1638/98 — Gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector oliën en vetten — Beroep tot nietigverklaring — Individueel geraakte persoon — Daadwerkelĳke rechtsbescherming — Ontvankelĳkheid")

text:
C 233/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.9.2002
                      ARREST VAN HET HOF                                           SA (MIGSA), en Cubertera del Norte SA (Cunosa) toegekende
                                                                                steun onwettig is en onverenigbaar met de gemeenschappelijke
                                                                                markt, en aan beschikking 1999/509/EG van de Commissie
                            (Zesde kamer)                                          van 14 oktober 1998 betreffende door Spanje toegekende steun
                                                                                ten behoeve van de ondernemingen van het Magefesa-concern
                                                                                en hun opvolgers, voorzover daarbij is verklaard dat de aan de
                            van 2 juli 2002
                                                                                ondernemingen GURSA, MIGSA et Cunosa toegekende steun
                                                                                onwettig is en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt,
in zaak C-499/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                en door anderzijds de Commissie niet binnen de gestelde termijn
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                                 in kennis te stellen van de maatregelen om te voldoen aan
                                                                                beschikking 1999/509, voorzover daarbij is verklaard dat de
                                                                                aan de onderneming Indosa toegekende steun onwettig is
(„Niet-nakoming — Staatssteun — Steun toegekend aan                                en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, is het
ondernemingen van Magefesa-concern — Beschikkingen 91/                             Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem
1/EEG en 1999/509/EG van Commissie waarbij terugbeta-                              rusten krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2
               ling wordt gelast — Niet-uitvoering”)                               en 3 van deze beschikkingen.
                                                                            2)     Het beroep van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           (2002/C 233/05)                                         wordt verworpen voor het overige.
                          (Procestaal: Spaans)                              3)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (1 ) PB C 79 van 18.3.2000.
                           dentie van het Hof)
In zaak C-499/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: G. Rozet en R. Vidal) tegen Koninkrijk
Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta), betreffende een                                      ARREST VAN HET HOF
verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet
binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te
stellen om te voldoen aan de beschikkingen 91/1/EEG van de                                             van 25 juli 2002
Commissie van 20 december 1989 inzake door de Spaanse
Regering en door de regeringen van enkele autonome gemeen-
                                                                            in zaak C-50/00 P: Unión de Pequeños Agricultores tegen
schappen in Spanje aan MAGEFESA, fabrikant van huishoude-
                                                                                Raad van de Europese Unie ( 1)
lijke artikelen uit roestvrij staal en kleine elektrische huishoude-
lijke apparaten, toegekende steun (PB 1991, L 5, blz. 18), en
1999/509/EG van de Commissie van 14 oktober 1998                            („Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1638/98 —
betreffende door Spanje toegekende steun ten behoeve van de                 Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën
ondernemingen van het Magefesa-concern en hun opvolgers                     en vetten — Beroep tot nietigverklaring — Individueel
(PB 1999, L 198, blz. 15), waarbij is verklaard dat bepaalde                geraakte persoon — Daadwerkelijke rechtsbescherming —
steunmaatregelen aan de ondernemingen van het Magefesa-                                              Ontvankelijkheid”)
concern onrechtmatig zijn verstrekt en bovendien onverenig-
baar zijn met de gemeenschappelijke markt, de verplichtingen
niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 249,                                             (2002/C 233/06)
vierde alinea, EG en de artikelen 2 en 3 van deze beschikkingen,
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                                       (Procestaal: Spaans)
kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen,
V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-
generaal: J. Mischo, griffier: R. Grass, op 2 juli 2002 een arrest          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                            dentie van het Hof)
1)     Door enerzijds niet de nodige maatregelen vast te stellen om te
       voldoen aan beschikking 91/1/EEG van de Commissie van                In zaak C-50/00 P, Unión de Pequeños Agricultores (gemach-
       20 december 1989 inzake door de Spaanse Regering en door             tigden: J. Ledesma Bartret en J. Jiménez Laiglesia y de Oñate),
       de regeringen van enkele autonome gemeenschappen in Spanje           betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het
       aan MAGEFESA, fabrikant van huishoudelijke artikelen uit             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
       roestvrij staal en kleine elektrische huishoudelijke apparaten,      (Derde kamer) van 23 november 1999, Unión de Pequeños
       toegekende steun, voorzover daarbij is verklaard dat de aan de       Agricultores/Raad (T-173/98, Jurispr. blz. II-3357), strekkende
       ondernemingen Industrias Domésticas SA (Indosa), Manufac-            tot vernietiging van die beschikking, andere partijen bij de
       turas Gur SA (GURSA), Manufacturas Inoxidables Gibraltar             procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigde: I. Díez
 ---pagebreak--- 28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/5
Parra), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-                  als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, N. Colneric en
schappen (gemachtigden: J. Guerra Fernández en M. Condou-                   S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
Durande), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-                  J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen en J. N. Cunha
dríguez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken, N. Colneric en             Rodrigues (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur),                     Hackl, griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 11 juli
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet,              2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau,             Artikel 49 EG, gelezen tegen de achtergrond van het fundamentele
afdelingshoofd, op 25 juli 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                            recht op eerbiediging van het gezinsleven, moet aldus worden uitgelegd
het dictum luidt als volgt:                                                 dat het zich ertegen verzet dat in een situatie als die in het
                                                                            hoofdgeding, de lidstaat van herkomst van een in diezelfde lidstaat
1)     Wijst de hogere voorziening af.                                      gevestigde dienstverrichter die diensten verricht ten behoeve van
                                                                            personen die in andere lidstaten zijn gevestigd, het verblijf op zijn
2)     Verwijst Unión de Pequeños Agricultores in de kosten.                grondgebied weigert aan de echtgenoot van die dienstverrichter, die
                                                                            onderdaan is van een derde land.
3)     Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
       haar eigen kosten draagt.                                            (1 ) PB C 122 van 29.4.2000.
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 11 juli 2002
                          van 11 juli 2002
                                                                            in zaak C-62/00 (verzoek van het Court of Appeal
in zaak C-60/00 (verzoek van het Immigration Appeal                         (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
Tribunalom een prejudiciële beslissing): Mary Carpenter                     beslissing): Marks & Spencer plc tegen Commissioners of
    tegen Secretary of State for the Home Department (1)                                           Customs & Excise ( 1)
(„Vrij verrichten van diensten — Artikel 49 EG — Richtlijn                  („Zesde BTW-richtlijn — Nationale wettelijke regeling die
73/148/EEG — Onderdaan van lidstaat, die in die staat is                    met terugwerkende kracht verjaringstermijn voor teruggaaf
gevestigd en diensten verricht ten behoeve van personen die                 van onverschuldigd betaalde bedragen verkort — Verenig-
in andere lidstaten zijn gevestigd — Recht van verblijf in die              baarheid met doeltreffendheidsbeginsel en vertrouwens-
    staat, van echtgenoot die onderdaan is van derde land”)                                               beginsel”)
                          (2002/C 233/07)                                                             (2002/C 233/08)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-62/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In zaak C-60/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                 tens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England & Wales)
tens artikel 234 EG van het Immigration Appeal Tribunal                     (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige
(Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen               geding tussen Marks & Spencer plc en Commissioners of
Mary Carpenter en Secretary of State for the Home Depart-                   Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de
ment, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                 uitlegging van het gemeenschapsrecht inzake terugvordering
artikel 49 EG en richtlijn 73/148/EEG van de Raad van                       van onverschuldigde betaling, heeft het Hof (Vijfde kamer),
21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen van de                   samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Ed-
verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidstaten                ward en A. La Pergola (rapporteur), rechters, advocaat-generaal:
binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en verrichten                  L. A. Geelhoed, griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 juli
van diensten (PB L 172, blz. 14), heeft het Hof, samengesteld               2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Gevoegde zaken T-20/08 en T-21/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Evets/BHIM (DANELECTRO en QWIK TUNE) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk DANELECTRO en gemeenschapsbeeldmerk QWIK TUNE — Niet-inachtneming van termijn voor indiening van aanvraag om vernieuwing van merken — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Reformatio in pejus — Rechten van verdediging — Recht om te worden gehoord — Artikel 61, lid 2, artikel 73, tweede volzin, en artikel 78 van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 63, lid 2, artikel 75, tweede volzin, en artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009)] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/62

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Evets/BHIM (DANELECTRO en QWIK TUNE)
   (Gevoegde zaken T-20/08 en T-21/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk DANELECTRO en gemeenschapsbeeldmerk QWIK TUNE - Niet-inachtneming van termijn voor indiening van aanvraag om vernieuwing van merken - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Reformatio in pejus - Rechten van verdediging - Recht om te worden gehoord - Artikel 61, lid 2, artikel 73, tweede volzin, en artikel 78 van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 63, lid 2, artikel 75, tweede volzin, en artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009)]”)
   2009/C 267/110
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evets Corps. (Irvine, Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: S. Ryan, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2007 (zaken R 603/2007-4 en R 604/2007-4) inzake het door verzoekster ingediende verzoek tot herstel in de vorige toestand

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Evets Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-25/07: Beroep, ingesteld op 30 januari 2007 — Iride en Iride Energia/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/24

         Beroep, ingesteld op 30 januari 2007 — Iride en Iride Energia/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-25/07)
   (2007/C 69/53)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Iride en Iride Energia (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: L. G. Radicati di Brozolo, M. Merola, C. Bazoli, avvocati)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren, voor zover daarbij de maatregelen als staatsteun worden gekwalificeerd en voor zover daarbij de uitkering van de steun wordt geschorst tot Italië het bewijs heeft geleverd dat AEM Torino de steun heeft terugbetaald die bij beschikking 2003/193/EG van 5 juni 2002 inzake de belastingvrijstellingen voor de vroegere gemeentelijke nutsbedrijven onrechtmatig en onverenigbaar is verklaard;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het door Iride SpA en Iride Energia SpA (hierna: „verzoekende partijen”) ingestelde beroep wordt opgekomen tegen de beschikking van 8 november 2006 tot beëindiging door de Commissie van de krachtens artikel 88, lid 2, EG ingeleide procedure van onderzoek van de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een terugbetaling die Italië voornemens is te verlenen aan AEM Torino voor gestrande kosten in de energiesector (1).
   Verzoekende partijen verzoeken het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, de beschikking nietig te verklaren, voor zover daarbij de maatregelen tot terugbetaling aan AEM Torino van de gestrande kosten die tijdens het proces van liberalisering van de energiesector zijn opgekomen, als staatssteun worden aangemerkt, en voor zover daarbij de uitkering van steun wordt geschorst tot Italië aan de Commissie het bewijs heeft geleverd dat AEM Torino de eerdere steun die bij beschikking 2003/193/EG inzake de belastingvrijstellingen voor de vroegere municipalizzate [gemeentelijke nutsbedrijven] onrechtmatig en onverenigbaar is verklaard (hierna: „beschikking inzake de belastingvrijstellingen”), niet heeft ontvangen, dan wel het bewijs heeft geleverd dat AEM Torino de eerder in het kader van de voornoemde regeling verkregen steun heeft terugbetaald, vermeerderd met rente.
   Het beroep is inzonderheid gebaseerd op volgende hoofdoverwegingen:

               a)

               De betrokken maatregel is geen staatssteun omdat hij niet is gefinancierd uit overheidsmiddelen en geen kosteloos voordeel voor de begunstigden ervan oplevert.

               b)

               Het arrest Deggendorf (2) is in casu niet van toepassing. De Commissie heeft namelijk niet aangetoond dat was voldaan aan de voorwaarden (inzonderheid het feit dat de vorige maatregelen in voorkomend geval met de nieuwe maatregelen werden gecumuleerd) die volgens de in dat arrest geformuleerde beginselen vervuld moeten zijn voor opschorting van de tenuitvoerlegging van de maatregel. Meer bepaald heeft de Commissie niet uitgelegd op welke manier cumulatieve effecten kunnen ontstaan als gevolg van de steun uit hoofde van de beschikking inzake de belastingvrijstellingen en van steunmaatregelen zoals de stranded costs (gestrande kosten) die enkel tot aanpassing strekken en waarvan de effecten dus volledig zijn opgeslorpt in het verleden, waarbij de ten tijde van de geregelde markt opgekomen kosten kunnen worden afgeschreven op de wijze als de ondernemingen zouden hebben gedaan indien de liberalisering van de sector niet had plaatsgevonden voordat deze kosten volledig waren afgeschreven.

      (1)  PB L 366, blz. 62.

      (2)  Arrest TwD/Commissie van 15 mei 1997, C-355/95 (Jurispr. blz. I-2549).


title: Zaak T-79/12: Beroep ingesteld op 15 februari 2012 — Cisco Systems en Messagenet/Commissie

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/31

         Beroep ingesteld op 15 februari 2012 — Cisco Systems en Messagenet/Commissie
   (Zaak T-79/12)
   2012/C 109/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoeksters: Cisco Systems, Inc (San José, Verenigde Staten) en Messagenet SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco, J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo en K. Jörgens, advocaten)

      Verweerster: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               beschikking C(2011) 7279 definitief van de Commissie van 7 oktober 2011 (PB C 341, blz. 2) om zich niet te verzetten tegen de aangemelde concentratie tussen Microsoft Corporation en Skype Sarl en deze verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren (Zaak Nr. COMP/M.62821), nietig te verklaren wegens schending van de artikelen 2 en 6 van verordening (EG) nr. 139/2004 (the EG-concentratieverordening), (1) of, subsidiair, artikel 296 VWEU;

               —

               verweerster in haar eigen kosten en in die van verzoeksters te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat de fusie geen horizontale mededingingsbeperkingen met zich mee zou brengen op de consumentenmarkt voor geïntegreerde communicatie. In dit verband benadrukken verzoeksters dat de fusie tot een gezamenlijk marktaandeel van meer dan 80 % leidt op de zo beperkt mogelijke markt die in de beslissing is onderzocht (diensten voor videogesprekken op een personal computer met Windows als besturingssysteem). Zowel de combinatie van sterke netwerkeffecten, die ten goede komen aan het grootste vaste gebruikersbestand, als de volledige controle door de fusionerende onderneming over het besturingssysteem Windows en andere verwante toepassingen, zullen de dominante positie versterken en elke mogelijke stimulans voor de gefusioneerde onderneming om interoperabiliteit met concurrerende producten aan te bieden, wegnemen.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat de fusie ontwijfelbaar geen mededingingsbeperkende conglomeraatwerking zou hebben voor de ondernemersmarkten van geïntegreerde communicatie. In dit verband benadrukken verzoeksters dat wegens de groeiende populariteit van diensten voor gebruikers van geïntegreerde communicatie, professionele klanten in contact willen treden met klanten die tools voor geïntegreerde communicatie gebruiken. Door de uitbreiding van haar vaste bestand van particuliere gebruikers van geïntegreerde communicatie zal de gefuseerde onderneming zowel over de toegenomen capaciteit als over de stimuli beschikken om interoperabiliteit met concurrerende communicatieproducten voor bedrijven te weigeren. De uitsluitingseffecten zullen worden versterkt door de reeds bestaande leidende/dominante positie waarover die onderneming reeds beschikt op verwante markten voor besturingssystemen en computerprogramma’s voor bedrijven, bijvoorbeeld Office en Outlook. De litigieuze beschikking is in het bijzonder inconsistent met de beslissingspraktijk van de Europese Commissie en het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot het belang van netwerkeffecten op IT-markten, en de noodzaak om wanneer dergelijke netwerkeffecten aanwezig zijn interoperabiliteit te verzekeren zodat de consument over een daadwerkelijke keuze beschikt.

               3)

               Derde middel:

                           —

                           subsidiair, de Commissie is haar verplichting niet nagekomen om de goedkeuring van de fusie tijdens de eerste fase te motiveren, zonder in aanmerking te nemen dat toezeggingen van de partijen noodzakelijk waren.

      (1)  PB L 24, 29.1.2004, blz. 1


title: Zaak C-128/02 P: Hogere voorziening, op 8 april 2002 ingesteld door Bernhard Schulte tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 7 februari 2002 in zaak T-216/94, Bernhard Schulte/Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 144/20              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
Het Europees Parlement concludeert dat het het Hof behage:                   bepalingen althans niet mee te delen, de krachtens die
                                                                             richtlijn, met name artikel 27 daarvan, op hem rustende
1.    de door HDI op 30 oktober, 13 en 20 november                           verplichtingen niet is nagekomen;
      2001 meegedeelde opzegging van garantie ongeldig te
      verklaren;                                                       —     het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
2.    HDI te veroordelen tot betaling van 44 556,84 euro ter
      vergoeding van de kosten die het Parlement heeft gedra-
      gen voor de sluiting van een aanvullende verzekering ter         Middelen en voornaamste argumenten
      vervanging van de garanties die verweerster ten onrechte
      heeft opgezegd en van de daarmee verband houdende
      kosten, vermeerderd met de wettelijke rente, met dien            De omzettingstermijn, die met een jaar was verlengd wegens
      verstande dat schade in 2002 bij HDI zal worden                  de specifieke kenmerken van het Belgische elektriciteitsnet,
      aangegeven op grond van de ten onrechte opgezegde                is op 19 februari 2000 verstreken zonder dat België alle
      polissen;                                                        noodzakelijke maatregelen heeft genomen, met name de
                                                                       aanwijzing van de netbeheerder (bedoeld in artikel 10 van de
                                                                       Belgische wet betreffende de organisatie van de elektriciteits-
3.    verweerster in de kosten te verwijzen.                           markt).
                                                                       (1) PB L 27, blz. 20.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak C-123/02.
                                                                       Hogere voorziening, op 8 april 2002 ingesteld door
                                                                       Bernhard Schulte tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                       kamer) van 7 februari 2002 in zaak T-216/94, Bernhard
                                                                       Schulte/Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                                           (Zaak C-128/02 P)
                        (Zaak C-126/02)                                                        (2002/C 144/34)
                        (2002/C 144/33)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 8 april 2002 hogere voorziening tegen het arrest van het
                                                                       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                       (Vierde kamer) van 7 februari 2002 in zaak T-216/94,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Bernhard Schulte/Raad van de Europese Unie en Commissie
op 8 april 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door          van de Europese Gemeenschappen (1), ingesteld door Bernhard
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                Schulte, vertegenwoordigd door R. Freise, advocaat en notaris
digd door R. Tricot als gemachtigde, domicilie gekozen                 te Salzkotten.
hebbende te Luxemburg.
                                                                       Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:                                                —     het bestreden arrest te vernietigen;
—     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de          —     verweerders te veroordelen tot vergoeding van de schade
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen           die hij door de onrechtmatige weigering van de aange-
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 96/92/EG van              vraagde referentiehoeveelheden voor levering heeft gele-
      het Europees Parlement en de Raad van 19 december                      den, welke schade hij op ten minste 30 000 DEM raamt,
      1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de                     vermeerderd met interest op de voet van 5 % per jaar
      interne markt voor elektriciteit (1), of de Commissie die              vanaf 1 december 1989.
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 144/21
Middelen en voornaamste argumenten                                            a)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract en water, en
                                                                                van
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte geoordeeld dat
      zijn vordering is verjaard. Na de instelling van het beroep             b)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract, 0,8 % citroen-
      hebben verweerders hem nog verbindend toegezegd, hem                          zuur en water, geen bereidingen op basis van thee-
      na afloop van bij het Hof aanhangige proefprocessen                           extracten zijn?
      een verbindend aanbod tot schadeloosstelling te doen.
      Verweerders kunnen hier niet gewoon overheen stappen              2.    Is verordening (EG) nr. 306/2001 (2) van de Commissie
      en de verjaring inroepen. Verder is het Gerecht eraan                   van 12 februari 2001 tot indeling van bepaalde goederen
      voorbijgegaan dat hem niet is gewezen op de rechtsmid-                  in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 44, blz. 25)
      delen die hem ter beschikking staan.                                    geldig wat de in de nummers 2 en 3 van de bijlage
                                                                              beschreven producten betreft?
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte aangenomen
      dat de weigering om hem referentiehoeveelheden toe te
      kennen op andere gronden was gebaseerd dan op de                  (1) PB L 279 van 23.10.2001, blz. 1.
      regeling van artikel 3 bis van verordening nr. 857/84 (2).        (2) PB L 044 van 15.2.2001, blz. 25 .
      Het Gerecht heeft in zoverre niet litigieuze punten ter
      kennis genomen en beoordeeld.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
(2) Verordening (EG) nr. 857/84 van de Raad houdende algemene
    voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van
    verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk
    en zuivelproducten (PB L 90, van 1.4.1984, blz. 13).                Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amster-
                                                                        dam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Timmermans Diessen B.V. en de
                                                                           Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Roosendaal
                                                                                (Zaak C-133/02)
                                                                                (2002/C 144/36)
Verzoek van het Finanzgericht München van 27 februari
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      Krings GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg
                                                                        Het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam heeft bij
                                                                        uitspraak van 2 april 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-130/02)                                van Justitie op 10 april 2002, in het geding tussen Timmer-
                                                                        mans Diessen BV en de Inspecteur Belastingdienst/Douanedis-
                                                                        trict Roosendaal, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                         (2002/C 144/35)                                schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vraag:
                                                                        Biedt artikel 9, lid 1, van het CDW (1) in verbinding met
Finanzgericht München heeft bij beschikking van 27 februari             artikel 12, lid 5, letter a, punt iii, van het CDW voor de
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april         douaneautoriteiten de wettelijke grondslag om een bindende
2002, in het geding tussen Krings GmbH en Oberfinanzdirek-              tariefinlichting in te trekken, wanneer zij het daarin vastgelegde
tion Nürnberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             standpunt omtrent de interpretatie van de voor de tariefinde-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                ling van deze goederen toepasselijke wettelijke bepalingen
navolgende vragen:                                                      wijzigen, ook al geschiedt die wijziging binnen de termijn van
                                                                        zes jaar?
1.    Moet de gecombineerde nomenclatuur in de versie van
      bijlage I van verordening (EG) nr. 2031/2001 (1) (PB              (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
      L 279) van 23 oktober 2001 tot wijziging van bijlage I                1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
      van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met                     1992, L 302, blz. 1).
      betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
      gemeenschappelijk douanetarief, aldus worden uitgelegd
      dat mengsels van


title: Zaak T-251/99: Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Texaco Nederland B.V., Schreurs Oliemaatschappĳ B.V., Salland Oliemaatschappĳ B.V. en Nĳol Oliemaatschappĳ B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 20/26               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
— de toepasselijke wettelijke regeling en de openbare-                Middelen en voornaamste argumenten
    dienstcontracten van de vennootschappen van de groep
    Tirrenia zijn aangemeld bij de Commissie die daarvoor
    toestemming heeft verleend, welke toestemming uitdruk-            Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. Verzoekster beroept
    kelijk werd gegeven in het geval van wet 856/86, en               zich op schending van het beginsel van eerbiediging van de
    stilzwijgend in dat van de overeenkomsten tussen de Staat         rechten van de verdediging, daar zij niet in de gelegenheid is
    en de vennootschappen en van de wettelijke regeling die           gesteld om haar standpunt kenbaar te maken over de feiten
    de grondslag daarvan vormt. Er is dus sprake van een              waarop de beschikking is gebaseerd. Voor het overige komen
    schending van het beginsel neergelegd in het arrest Lorenz        de voornaamste middelen en argumenten overeen met die in
    (arrest van 11 december 1973, 120/73), welk beginsel              zaak T-242/99.
    thans is neergelegd in artikel 4, lid 6, van Verordening
    nr. 659/99.
                                                                      (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
— de belangrijkste bestanddelen van de verplichtingen van
    openbare dienst en de desbetreffende vergoedingen dateren
    van vóór het EG-Verdrag.
    Ten slotte is volgens verzoeksters in casu sprake van
    misbruik van bevoegdheid wegens ontbreken van voor-
    onderzoek, alsmede schending van hun gewettigd vertrou-
    wen ten aanzien van de betrokken rechten.
                                                                      Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Texaco Neder-
                                                                      land B.V., Schreurs Oliemaatschappij B.V., Salland Olie-
                                                                      maatschappij B.V. en Nijol Oliemaatschappij B.V. tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-251/99)
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Shell Neder-
land Verkoopmaatschappij B.V. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                                                     (2000/C 20/53)
                       (Zaak T-250/99)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                        (2000/C 20/52)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie
                     (Procestaal: Nederlands)                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Texaco
                                                                      Nederland B.V., Schreurs Oliemaatschappij B.V., Salland Olie-
                                                                      maatschappij B.V. en Nijol Oliemaatschappij B.V., gevestigd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      te respectievelijk Rotterdam, Venlo, Hasselt en Nijmegen
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                      (Nederland), vertegenwoordigd door H.G. Sevenster en E.P. Jor-
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Shell Nederland
                                                                      ritsma, advocaten te Den Haag, domicilie gekozen hebbende
Verkoopmaatschappij B.V., te Rotterdam (Nederland), verte-
                                                                      te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
genwoordigd door T. M. Snoep en B. van der Gaag, advocaten
te Den Haag, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                            Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-
                                                                           plichten om de adviseurs van verzoeksters toegang te
a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-                     geven tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking
    plichten om de adviseurs van verzoekster toegang te geven              van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende staats-
    tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking van               steun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse
    20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende staatssteun             tankstations in de grensstreek met Duitsland, en alle
    van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse tank-                    verdere maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden
    stations in de grensstreek met Duitsland, en alle verdere              geacht;
    maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden geacht;
b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie            b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
    van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) nietig te verklaren;                van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) te vernietigen;
c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.           c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- 22.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 20/27
Middelen en voornaamste argumenten                                                    Doorhaling van zaak T-524/93 (1)
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                                           (2000/C 20/55)
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
T-250/99.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       beschikking van 25 oktober 1999 de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-524/93: P. Wall tegen Raad van de Europese
                                                                       Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 319 van 26.11.1993.
Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door Total Neder-
land N.V. en Fina Nederland B.V. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-252/99)
                         (2000/C 20/54)
                                                                       Doorhaling van de gevoegde zaken T-195/94 en
                                                                                T-202/94 (1)
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 20/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                                      (Procestaal: Duits)
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Total Nederland
N.V. en Fina Nederland B.V., gevestigd te respectievelijk
Rotterdam en Den Haag (Nederland), vertegenwoordigd door               De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
E.H. Pijnacker Hordijk en R. Wesseling, advocaten te Den               van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Haag, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Maître,           beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                                        register gelast van de gevoegde zaken T-195/94 en T-202/94:
                                                                       F. Quiller en J. Heusmann tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
a) de Commissie van de Europese Gemeenschappen te ver-                 (1) PB C 188 van 9.7.1994 en C 218 van 6.8.1994.
     plichten om de adviseurs van verzoeksters toegang te
     geven tot haar dossier met betrekking tot haar beschikking
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1) betreffende
     staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederland-
     se tankstations in de grensstreek met Duitsland, en alle
     verdere maatregelen te bevelen die noodzakelijk worden
     geacht;
                                                                                Doorhaling van zaak T-10/96 (1)
b) de artikelen 2 en 3 van de beschikking van de Commissie
     van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) nietig te verklaren;                                    (2000/C 20/57)
c) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                     De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Deze zaak sluit aan bij zaak T-210/99. De voornaamste                  van 10 november 1999 de doorhaling in het register gelast
middelen en argumenten komen overeen met die in zaak                   van zaak T-10/96: B. L. Lay tegen Raad van de Europese Unie
T-250/99.                                                              en Commissie van de Europese Gemeeschappen.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                    (1) PB C 133 van 4.5.1996.


title: Zaak T-521/11: Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — Deutsche Bahn e.a./Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/23

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — Deutsche Bahn e.a./Commissie
   (Zaak T-521/11)
   2011/C 355/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Deutsche Bahn AG (Berlijn, Duitsland) Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH (Bodenheim, Duitsland), DB Netz AG (Frankfurt am Main, Duitsland), DB Schenker Rail GmbH (Mainz, Duitsland), DB Schenker Rail Deutschland AG (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, J. Brückner en O. Mross, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de op 26 juli 2011 ter kennis gebrachte inspectiebeschikking van de Commissie van 14 juli 2011 nietig verklaren;

               —

               elke maatregel die voortvloeit uit de op basis van deze onregelmatige beschikking uitgevoerde inspecties nietig verklaren;

               —

               in het bijzonder, de Commissie gelasten alle kopieën van documenten terug te geven die in het kader van de inspectie werden gemaakt, op straffe van nietigverklaring door het Gerecht van de later door de Commissie vast te stellen beschikking;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2011) 5230 van de Commissie van 14 juli 2011 (zaak COMP/39.678 — DB I en zaak COMP/39.731 — DB II), waarbij overeenkomstig artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 wordt gelast inspecties te verrichten bij Deutsche Bahn AG alsmede bij alle direct of indirect onder haar zeggenschap staande rechtspersonen wegens een mogelijk mededingingsbeperkend strategisch gebruik van de door vennootschappen van de DB-groep beheerde infrastructuur.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan.

               1)

               schending van het fundamentele recht van de onschendbaarheid van de woning bij gebreke van een voorafgaande rechterlijke toestemming.

               2)

               schending van het fundamentele recht op een doeltreffende voorziening in rechte wegens het ontbreken van de mogelijkheid tot een voorafgaande feitelijke en juridische toetsing van de inspectiebeschikking door de rechter.

               3)

               onregelmatigheid van de inspectiebeschikking, doordat zij op aanwijzingen is gebaseerd, die door de Commissie in strijd met de rechten van verweer zijn verkregen.
               De aanwijzingen zijn bij de uitvoering van de inspectiebeschikking van 14 maart 2011 in het kader van een zeer breed onderzoek („fishing expedition”) verkregen. Ook de bij de uitvoering van de tweede inspectiebeschikking van 30 maart 2011 verkregen aanwijzingen zijn onregelmatig, daar ook de aan deze doorzoeking ten grondslag liggende beschikking voortvloeit uit de onregelmatig verkregen informatie en ook deze aanwijzingen op grondslag van een onregelmatige inspectiebeschikking zijn verkregen.

               4)

               schending van het recht van verweer door een oeverloos uitgebreide en niet-specifieke beschrijving van het voorwerp van de inspectie.

               5)

               schending van het evenredigheidsbeginsel.

         De Commissie de Commissie is niet bevoegd voor het voorwerp van de inspectie en had de relevante informatie in ieder geval ook via de bevoegde Bundesnetzagentur (Duits federaal agentschap voor netwerken) of door middel van een eenvoudig verzoek om inlichtingen van verzoeksters kunnen verkrijgen.


title: Zaak C-69/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/35/EG — Milieu — Inspraak van publiek in opstelling van bepaalde plannen en programma's — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-69/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/35/EG - Milieu - Inspraak van publiek in opstelling van bepaalde plannen en programma's - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 79/12)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I.M. Braguglia, gemachtigde en S. Fiorentino, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 6 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-208/10: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2011 — Cree/BHIM (TRUEWHITE) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRUEWHITE — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 — Beschrijvend merk )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/18

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2011 — Cree/BHIM (TRUEWHITE)
   (Zaak T-208/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRUEWHITE - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 - Beschrijvend merk)
   2011/C 340/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cree, Inc. (Durham, North Carolina, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: V. Schiller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2010 (zaak R 985/2009-2) inzake de inschrijving van het teken TRUEWHITE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cree, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-204/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 18 april 2013 — Finanzamt Saarlouis/Heinz Malburg

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 18 april 2013 — Finanzamt Saarlouis/Heinz Malburg
   (Zaak C-204/13)
   2013/C 178/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Saarlouis

      Verwerende partij: Heinz Malburg

      Prejudiciële vraag

   Dienen artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), gelezen in samenhang met het neutraliteitsbeginsel, aldus te worden uitgelegd dat een vennoot van een burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten, die van de vennootschap een deel van de clientèle verkrijgt met als enig doel de clientèle onmiddellijk daarop om niet voor bedrijfsgebruik ter beschikking te stellen van een nieuw opgerichte burgerrechtelijke vennootschap van belastingconsulenten waarin deze vennoot meerderheidsaandeelhouder is, aanspraak kan maken op aftrek van de voorbelasting over de verkrijging van de clientèle?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-82/14: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2016 — Copernicus-Trademarks/EUIPO — Maquet (LUCEO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk LUCEO — Absolute weigeringsgrond — Kwade trouw bij de indiening van de inschrijvingsaanvraag — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/27

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2016 — Copernicus-Trademarks/EUIPO — Maquet (LUCEO)
   (Zaak T-82/14) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk LUCEO - Absolute weigeringsgrond - Kwade trouw bij de indiening van de inschrijvingsaanvraag - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 305/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: F. Henkel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Maquet GmbH (Rastatt, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 25 november 2013 (zaak R 2292/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Copernicus-Trademarks en Maquet

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Copernicus-Trademarks Ltd zal haar eigen kosten dragen alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Maquet GmbH.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-306/00: Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door Società Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 355/35
—     schending van artikel 24, lid 2, van verordening (EEG)             Beroep, op 27 september 2000 ingesteld door WorldCom
      nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot                   Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening
      (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van
      de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfond-                                 (Zaak T-310/00)
      sen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van
      de Europese Investeringsbank en de andere bestaande                                       (2000/C 355/75)
      financieringsinstrumenten anderzijds (1). Zij verklaart
      dienaangaande, dat de vastgestelde onregelmatigheden
      geen gevolgen hebben gehad voor de werking van het
                                                                                (Procestaal: Engels)
      project en voor de uitvoeringsvoorwaarden van de actie,
      dat het project volledig ten uitvoer is gelegd en dat de
      Commissie daar geen enkel bezwaar tegen heeft gemaakt,             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      en dat de Commissie de bijstand heeft ingetrokken terwijl          schappen is op 27 september 2000 beroep ingesteld tegen
      zij slechts het recht had deze op te schorten of te                Commissie van de Europese Gemeenschappen door World-
      verminderen.                                                       Com Inc., gevestigd te Mississippi (USA), vertegenwoordigd
                                                                         door K.P.E. Lasok WC, B. Hartnett en J.-Y. Art, advocaten bij
—     schending van het evenredigheidsbeginsel.                          Squire Sanders & Dempsey te Brussel.
(1) PB L 374, van 31.12.1988, blz. 1.                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —    artikel 1 van beschikking C(2000) 1693 def. van de
                                                                              Commissie van 28 juni 2000 in zaak COMP/M.1741 —
                                                                              MCI WorldCom/Sprint, nietig te verklaren, en
                                                                         —    de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.
Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door Società
Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                                Middelen en voornaamste argumenten
                        (Zaak T-306/00)                                  Bij artikel 1 van de bestreden beschikking verklaart de
                                                                         Commissie een voorgestelde concentratie tussen WorldCom en
                        (2000/C 355/74)                                  Sprint Corporation onverenigbaar met de gemeenschappelijke
                                                                         markt en de werking van de EER.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Verzoekster vordert nietigverklaring van de bestreden beschik-
                                                                         king om de navolgende redenen:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 september 2000 beroep tegen Commissie                  —    De voorgenomen concentratie viel buiten de werkings-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Società                         sfeer van de concentratieverordening, omdat de voor-
Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l., gevestigd te S. Lazzaro di                 waarden betreffende de drempel niet waren vervuld toen
Savena, vertegenwoordigd door M. Averani, A. Pisaneschi                       de bestreden beschikking werd vastgesteld;
en S. Zunarelli, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar, Avenue
Guillaume 13 B.                                                          —    De Commissie was niet bevoegd om de bestreden beschik-
                                                                              king vast te stellen, omdat partijen hun aanmelding en
                                                                              hun voorgestelde maatregelen vóór de vaststelling van de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           beschikking hadden ingetrokken;
—     beschikking C (2000) 1752 van de Commissie van 11 juli             —    De Commissie heeft de relevante dienstenmarkt onjuist
      2000 nietig te verklaren krachtens artikel 230, tweede                  afgebakend;
      alinea, EG;
—     de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.             —    De Commissie heeft ten onrecht vastgesteld dat de
                                                                              voorgestelde concentratie een machtspositie in het leven
                                                                              zou roepen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —    De Commissie heeft in de loop van het onderzoek van de
                                                                              aangemelde concentratie een aantal procedurele fouten
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                              gemaakt.
in zaak T-305/00, Conserve Italia/Commissie.


title: Zaak C-95/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Strong Segurança SA/Município de Sintra, Securitas-Serviços e Tecnologia de Segurança (Overheidsopdrachten voor diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 47, lid 2 — Rechtstreekse werking — Toepasbaarheid op in bijlage II B bij de richtlijn bedoelde diensten)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Strong Segurança SA/Município de Sintra, Securitas-Serviços e Tecnologia de Segurança
   (Zaak C-95/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 47, lid 2 - Rechtstreekse werking - Toepasbaarheid op in bijlage II B bij de richtlijn bedoelde diensten)
   2011/C 139/17
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Strong Segurança SA

      Verwerende partijen: Município de Sintra, Securitas-Serviços e Tecnologia de Segurança

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supremo Tribunal Administrativo — Uitlegging van de artikelen 21, 23, 35, lid 4, en 47, lid 2, en van bijlage II B van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Economische en financiële draagkracht van de inschrijvers — Mogelijkheid voor een ondernemer, de draagkracht van andere eenheden in te roepen — Rechtstreekse werking van een te laat omgezette richtlijn

      Dictum

   Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, brengt voor de lidstaten niet de verplichting mee artikel 47, lid 2, van deze richtlijn ook toe te passen op opdrachten voor in bijlage II B bij deze richtlijn vermelde diensten. Deze richtlijn belet de lidstaten en, eventueel, de aanbestedende diensten evenwel niet in hun wetgeving, respectievelijk in de documenten betreffende de aanbesteding, deze toepassing van bedoelde bepaling voor te schrijven.

      (1)  PB C 113 van 01.05.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 oktober 2001 in zaak C-108/99 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court), om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of Customs & Excise tegen Cantor Fitzgerald International (Zesde BTW-richtlĳn — Vrĳstelling van verhuur van onroerend goed — Begrip — Verrichting van diensten — Overname van huur door derde onder bezwarende titel)

text:
8.12.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 348/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Krachtens artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG
                                                                                van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-
                           (Zesde kamer)                                        lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                                                                                grondslag is een dienst welke een persoon die geen recht heeft op een
                                                                                onroerend goed verricht door aanvaarding, onder bezwarende titel,
                       van 9 oktober 2001
                                                                                van de overdracht van de huur van dit goed door de huurder, niet
                                                                                vrijgesteld.
in zaak C-108/99 [verzoek van de High Court of Justice
(England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional                           (1) PB C 188 van 3.7.1999.
Court), om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
Customs & Excise tegen Cantor Fitzgerald International (1)
(Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling van verhuur van onroe-                                          ARREST VAN HET HOF
rend goed — Begrip — Verrichting van diensten — Overna-
        me van huur door derde onder bezwarende titel)                                                     (Vijfde kamer)
                                                                                van 25 oktober 2001
                          (2001/C 348/01)
                                                                                in zaak C-112/99 (verzoek van het Landgericht Düsseldorf
                                                                                om een prejudiciële beslissing): Toshiba Europe GmbH
                          (Procestaal: Engels)                                                  tegen Katun Germany GmbH (1)
                                                                                (Vergelijkende reclame — Verkoop van reserveonderdelen en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      verbruiksartikelen — Vermelding van artikelnummers van
                          dentie van het Hof)                                   originele reserveonderdelen en verbruiksartikelen door ver-
                                                                                koper van niet-originele reserveonderdelen en verbruiksar-
                                                                                tikelen — Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG)
In zaak C-108/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                                     (2001/C 348/02)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                                               (Procestaal: Duits)
de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Divisional Court), (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
aanhangig geding tussen Commissioners of Customs & Excise                                                 dentie van het Hof)
en Cantor Fitzgerald International, om een prejudiciële beslis-
sing over de uitlegging van artikel 13, B, sub b, van de Zesde
richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                    In zaak C-112/99, betreffende een verzoek aan het Hof
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                         krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                        van het Landgericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                       aanhangige geding tussen Toshiba Europe GmbH en Katun
blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:                   Germany GmbH, om een prejudiciële beslissing over de
F. Macken, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur), C. Gul-                    uitlegging van de artikelen 2, punt 2 bis, en 3 bis, lid 1, sub c
mann, J.-P. Puissochet en R. Schintgen, rechters; advocaat-                     en g, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september
generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-                 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB
hoofd, op 9 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het                         L 250, blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het
dictum luidt als volgt:                                                         Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290,


title: Zaak C-434/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Alba (Roemenië) op 22 augustus 2011 — Corpul Național al Polițiștilor — În interesul membrilor săi, polițiști în cadrul IPJ Alba/Ministerul Administrației și Internelor (MAI), Inspectoratul General al Poliției Române (IGPR) en Inspectoratul de Poliție al Județului Alba (IPJ)

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Alba (Roemenië) op 22 augustus 2011 — Corpul Național al Polițiștilor — În interesul membrilor săi, polițiști în cadrul IPJ Alba/Ministerul Administrației și Internelor (MAI), Inspectoratul General al Poliției Române (IGPR) en Inspectoratul de Poliție al Județului Alba (IPJ)
   (Zaak C-434/11)
   2011/C 331/14
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Alba

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Corpul Național al Polițiștilor — În interesul membrilor săi, polițiști în cadrul IPJ Alba

      Verwerende partijen: Ministerul Administrației și Internelor (MAI), Inspectoratul General al Poliției Române (IGPR) en Inspectoratul de Poliție al Județului Alba (IPJ)

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 17, lid 1, 20 en 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan salarisverminderingen zoals die welke de Roemeense staat met de wetten nrs. 118/2010 en 285/2010 heeft doorgevoerd?


title: Zaak C-247/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 21 mei 2012 — Meliha Veli Mustafa/Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelnite” kam Natsionalnia osiguritelen institut

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 21 mei 2012 — Meliha Veli Mustafa/Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelnite” kam Natsionalnia osiguritelen institut
   (Zaak C-247/12)
   2012/C 235/14
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Meliha Veli Mustafa

      Verwerende partij: Direktor na fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelnite” kam Natsionalnia osiguritelen institut (directeur van het onder het nationale instituut voor sociale verzekeringen vallende waarborgfonds voor werknemers)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 2, lid 1, van richtlijn 80/987/EEG (1) van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, tegen de achtergrond van punt 5 van de considerans van richtlijn 2002/74 aldus te worden uitgelegd dat het de lidstaten verplicht de werknemers in elke fase van de insolventieprocedure tot en met de insolventieverklaring en niet enkel bij de inleiding van deze procedure waarborgen te bieden?

               2)

               Verzet artikel 2, lid 1, van richtlijn 80/987/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG, zich tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat het waarborgfonds uit arbeidsverhoudingen voortvloeiende onvervulde salarisaanspraken van werknemers alleen kan honoreren wanneer zij uiterlijk op de datum van inschrijving van de beslissing tot inleiding van de insolventieprocedure zijn ontstaan, wanneer bij deze beslissing geen einde is gemaakt aan de activiteiten van de onderneming van de werkgever en deze daarbij niet insolvent is verklaard?

               3)

               Indien voorgaande vragen bevestigend worden beantwoord: heeft artikel 2, lid 1, van richtlijn 80/987/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG, rechtstreekse werking en kan het rechtstreeks door de nationale rechter worden toegepast?

               4)

               Indien voorgaande vragen bevestigend worden beantwoord: mag, bij gebreke van een concrete nationale regeling van de termijn waarbinnen het waarborgfonds kan worden verzocht om honorering van aanspraken van werknemers die uiterlijk op de datum van inschrijving van de beslissing tot insolventverklaring van de werkgever (waarbij zijn activiteiten zijn beëindigd) zijn ontstaan, de termijn van 30 dagen die door het nationale recht in andere gevallen voor de uitoefening van dat recht is vastgesteld, overeenkomstig het doeltreffendheidsbeginsel worden gebruikt, rekening houdend met het feit dat de termijn begint te lopen vanaf de dag waarop de beslissing tot insolventverklaring in het handelsregister is ingeschreven?

      (1)  Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23).

      (2)  Richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 270, blz. 10).


title: Zaak C-3/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 januari 2017 — Sporting Odds Limited/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Irányítása

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 januari 2017 — Sporting Odds Limited/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Irányítása
   (Zaak C-3/17)
   (2017/C 112/25)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sporting Odds Limited

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Irányítása

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”), het discriminatieverbod en de eis van een samenhangende en stelselmatige beperking van kansspelactiviteiten door de lidstaten — welk wettelijk doel door de lidstaat voornamelijk wordt onderbouwd onder verwijzing naar de bestrijding van gokverslaving en de bescherming van de consument — aldus worden uitgelegd dat het staatsmonopolie op online en offline sport- en paardenweddenschappen zich niet met die regels verdraagt indien het in de lidstaat sinds de aldaar gerealiseerde herinrichting van de markt verder zo is dat particuliere dienstenaanbieders andere kansspelen (casinospelen, kaartspelen, speelautomaten, online casinospelen en online kaartspelen) met een aanmerkelijke kans op verslaving online en offline mogen organiseren in concessieplichtige fysieke casino’s?

               2)

               Moeten artikel 56 VWEU, het discriminatieverbod en de eis van een samenhangende en stelselmatige beperking van kansspelactiviteiten door de lidstaten aldus worden uitgelegd dat sprake is van strijd met dat artikel en die eis indien blijkt dat de — door de bestrijding van gokverslaving en het wettelijke doel de consument te beschermen ingegeven — marktherinrichting, sinds deze door de lidstaat is gerealiseerd, daadwerkelijk leidt tot of zich vertaalt in een gestage stijging van het aantal casino’s, de jaarlijks afgedragen belasting op casinokansspelen, de volgens de nationale begroting te verwachten inkomsten uit door casino’s betaalde concessievergoedingen, het aantal door spelers gekochte speelpenningen en de minimale inzet die nodig is voor speelautomaten?

               3)

               Moeten artikel 56 VWEU, het discriminatieverbod en de eis van een samenhangende en stelselmatige beperking van kansspelactiviteiten door de lidstaten aldus worden uitgelegd dat sprake is van strijd met dat artikel en die eis indien blijkt dat de invoering van een staatsmonopolie en de toegestane organisatie van kansspelen door particuliere dienstenaanbieders — welke invoering en toegestane organisatie voornamelijk door de bestrijding van gokverslaving en het wettelijke doel de consument te beschermen zijn ingegeven — bovendien een doelstelling van economisch beleid hebben die erop is gericht hogere netto-opbrengsten uit gokken te halen en zo snel mogelijk buitengewoon hoge inkomsten op de casinomarkt te genereren om andere begrotingsuitgaven en publieke diensten van de staat te financieren?

               4)

               Moeten artikel 56 VWEU, het discriminatieverbod en de eis van een samenhangende en stelselmatige beperking van kansspelactiviteiten door de lidstaten aldus worden uitgelegd dat sprake is van strijd met dat artikel en die eis en van ongerechtvaardigde differentiatie tussen dienstenaanbieders indien blijkt dat de lidstaat, nog steeds onder verwijzing naar de openbare orde, een staatsmonopolie hanteert voor bepaalde online kansspeldiensten, maar andere kansspeldiensten openstelt en een groeiend aantal concessies verleent?

               5)

               Moeten artikel 56 VWEU en het discriminatieverbod aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat uitsluitend dienstenaanbieders die een op Hongaars grondgebied gevestigd fysiek casino (en een concessie daarvoor) hebben, een vergunning kunnen verkrijgen voor het online aanbieden van casinospelen, met als gevolg dat dienstenaanbieders die geen fysiek casino op Hongaars grondgebied hebben (onder wie dus ook dienstenaanbieders die een in een andere lidstaat gevestigd fysiek casino hebben) niet in aanmerking komen voor een vergunning voor het online aanbieden van casinospelen?

               6)

               Moeten artikel 56 VWEU en het discriminatieverbod aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de lidstaat, door het eventueel organiseren van een aanbesteding voor het verlenen van concessies voor fysieke casino’s en de bestaande mogelijkheid om als betrouwbare kansspelaanbieder een offerte in te dienen ter verkrijging van een concessie voor een fysiek casino, in theorie garandeert dat een dienstenaanbieder die aan de wettelijk gestelde eisen voldoet — dus ook een in een andere lidstaat gevestigde dienstenaanbieder — aanspraak kan maken op een concessie voor het exploiteren van een fysiek casino en, zodra hij in bezit is van die concessie, op een vergunning voor het exploiteren van een online casino, maar de betrokken lidstaat in de praktijk geen openbare en transparante aanbesteding organiseert om concessies te verlenen, de dienstenaanbieder in werkelijkheid evenmin de mogelijkheid heeft om een offerte in te dienen en de autoriteiten van de lidstaat niettemin oordelen dat de dienstenaanbieder onrechtmatig heeft gehandeld door zonder vergunning diensten aan te bieden en hem een bestuurlijke sanctie opleggen?

               7)

               Moeten artikel 56 VWEU, het discriminatieverbod en de eis van een transparante, objectieve en openbare vergunningsprocedure aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de lidstaat voor bepaalde kansspeldiensten een concessiestelsel invoert waarbij de concessieverlenende overheid ervoor kan kiezen om geen concessieaanbesteding te organiseren, maar concessieovereenkomsten te sluiten met bepaalde personen die worden aangemerkt als betrouwbare kansspelaanbieders, in plaats van alle dienstenaanbieders middels de organisatie van één enkele aanbesteding de mogelijkheid te bieden om onder gelijke voorwaarden deel te nemen aan de aanbesteding?

               8)

               Indien de zevende vraag ontkennend wordt beantwoord en in een lidstaat meerdere procedures kunnen worden ingevoerd om een en dezelfde concessie te verlenen, dient de lidstaat dan krachtens artikel 56 VWEU, met het oog op de effectiviteit van de Unieregeling inzake fundamentele vrijheden, te garanderen dat die procedures gelijkwaardig zijn, gelet op de eis van een transparante, objectieve en openbare vergunningsprocedure en de eis van gelijke behandeling?

               9)

               Is voor het op de zesde tot en met de achtste vraag te geven antwoord van belang dat in geen van beide gevallen is gewaarborgd dat ten aanzien van het concessiebesluit rechterlijke toetsing of andere doeltreffende middelen voorhanden zijn?

               10)

               Moeten artikel 56 EVRM, de in artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna: „VEU”) neergelegde loyaliteitsbepaling en de institutionele en procedurele autonomie van de lidstaten, gelezen in samenhang met de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten (hierna: „Handvest”) en met het recht op een effectieve rechterlijke toetsing en het recht op verdediging als bedoeld in die bepalingen, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die de zaak behandelt, bij het onderzoek naar de uit de rechtspraak van het Hof van Justitie voortvloeiende Unierechtelijke eisen en de noodzaak en proportionaliteit van de door de betrokken lidstaat ingevoerde beperking, ambtshalve opdracht mag geven en mag overgaan tot toetsing en bewijsvergaring, ook al kent het nationale procesrecht van de lidstaat daartoe geen wettelijke bevoegdheid?

               11)

               Moet artikel 56 VWEU, gelezen in samenhang met de artikelen 47 en 48 van het Handvest en met het recht op een effectieve rechterlijke toetsing en het recht op verdediging als bedoeld in die bepalingen, aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die de zaak behandelt, bij het onderzoek naar de uit de rechtspraak van het Hof van Justitie voortvloeiende Unierechtelijke eisen en de noodzaak en proportionaliteit van de door de betrokken lidstaat ingevoerde beperking, de bewijslast niet bij de door de beperking getroffen dienstenaanbieders mag leggen, maar dat de lidstaat — en met name de overheidsinstantie die het bestreden besluit neemt — dient te onderbouwen en aan te tonen dat geen sprake is van strijd met het Unierecht en dat de nationale regeling noodzakelijk en proportioneel is, welke eis als daar niet aan wordt voldaan zonder meer tot gevolg heeft dat de nationale regeling zich niet verdraagt met het Unierecht?

               12)

               Moet artikel 56 VWEU, mede in het licht van het in artikel 41, lid 1, van het Handvest neergelegde recht op een eerlijk proces, het artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest neergelegde recht om te worden gehoord, de in artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest vastgelegde motiveringsplicht, de in artikel 4, lid 3, VEU neergelegde loyaliteitsbepaling en de institutionele en procedurele autonomie van de lidstaten, aldus worden uitgelegd dat aan die eisen niet wordt voldaan indien de bevoegde autoriteit van de lidstaat de kansspelaanbieder niet in kennis stelt van het feit dat overeenkomstig de nationale regeling een administratieve strafprocedure in gang is gezet, deze autoriteit die kansspelaanbieder vervolgens, tijdens de administratieve procedure, evenmin in de gelegenheid stelt zijn standpunt kenbaar te maken omtrent de verenigbaarheid van de regeling van de lidstaat met het Unierecht, en zij hem in een besluit waartegen geen bezwaar openstaat, zonder in de motivering van dat besluit nader in te gaan op die verenigbaarheid en het bewijs daarvan, een sanctie oplegt die naar nationaal recht als bestuurlijke sanctie wordt aangemerkt?

               13)

               Wordt, in het licht van artikel 56 VWEU, artikel 41, leden 1 en 2, onder a) en c), en de artikelen 47 en 48 van het Handvest en het recht op een effectieve rechterlijke toetsing en het recht op verdediging als bedoeld in die bepalingen, voldaan aan de eisen die in de genoemde artikelen worden gesteld indien de kansspelaanbieder de verenigbaarheid van de nationale regeling met het Unierecht voor het eerst en uitsluitend bij de nationale rechter ter discussie kan stellen?

               14)

               Kunnen artikel 56 VWEU en de op de lidstaten rustende verplichting om de beperking van het vrije dienstenverkeer te onderbouwen en met redenen te omkleden aldus worden uitgelegd dat de lidstaat niet aan die verplichting heeft voldaan als de desbetreffende effectbeoordeling waarop de met de beperking nagestreefde doelstellingen op het gebied van openbare orde zijn gebaseerd, noch bij de invoering van de beperking noch bij de toetsing voorhanden is?

               15)

               Is de aan de orde zijnde bestuurlijke sanctie, gelet op de wettelijk voorgeschreven wijze ter bepaling van de hoogte van de mogelijkerwijs op te leggen sanctie, de aard van de activiteit waarvoor de sanctie wordt opgelegd, in het bijzonder de mate waarin de activiteit de openbare orde en veiligheid raakt, en het punitieve doel van de sanctie, voor de toepassing van de artikelen 47 en 48 van het Handvest aan te merken als een strafsanctie? Is dit van belang voor het op de elfde tot en met de veertiende vraag te geven antwoord?

               16)

               Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat indien de rechter die de zaak behandelt, op basis van de op de voorgaande vragen gegeven antwoorden de regeling en de toepassing daarvan onrechtmatig verklaart, hij ook dient vast te stellen dat de sanctie die gebaseerd is op de met artikel 56 VWEU strijdige nationale regeling, zich niet verdraagt met het Unierecht?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-153/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1996 tot en met 1998 — Beschikking 2001/137/EG)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-153/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Begrotingsjaren 1996 tot en met 1998 - Beschikking 2001/137/EG)
   (2004/C 300/01)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-153/01, betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 9 april 2001, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Pardo Quintillán), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2001/137/EG van de Commissie van 5 februari 2001 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voorzover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk Spanje een financiële correctie is toegepast ten bedrage van 2 426 259 870 ESP aan rente verschuldigd in het kader van de regeling inzake de extra heffing op zuivelproducten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in vier vijfde van de kosten.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in één vijfde van de kosten.

      (1)  PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak T-592/15: Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Novartis/BHIM — SK Chemicals (Afbeelding van een pleister)

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/35

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Novartis/BHIM — SK Chemicals (Afbeelding van een pleister)
   (Zaak T-592/15)
   (2015/C 414/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SK Chemicals GmbH (Eschborn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (Afbeelding van een pleister) — inschrijvingsaanvraag nr. 11 293 362

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 7 augustus 2015 in zaak R 2342/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het recht op een eerlijk proces door de kamer van beroep van het BHIM.


title: Zaak C-452/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 12 augustus 2013 — Germanwings GmbH/Ronny Henning

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Salzburg (Oostenrijk) op 12 augustus 2013 — Germanwings GmbH/Ronny Henning
   (Zaak C-452/13)
   2013/C 325/25
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Salzburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Germanwings GmbH

      Verwerende partij: Ronny Henning

      Prejudiciële vraag

   Welk tijdstip is voor het in de artikelen 2, 5 en 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) gebruikte begrip „aankomsttijd” relevant:

               a)

               het tijdstip waarop de wielen van het vliegtuig de landingsbaan raken („touchdown”);

               b)

               het tijdstip waarop het vliegtuig de vliegtuigopstelplaats heeft bereikt en de remmen zijn aangetrokken respectievelijk blokken tegen de wielen zijn gelegd („inblocktijd”);

               c)

               het tijdstip waarop de vliegtuigdeur opent;

               d)

               een door partijen in het kader van de wilsautonomie vastgesteld tijdstip?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak T-433/14: Beroep ingesteld op 13 juni 2014 — Superficies de Alimentación/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/58

         Beroep ingesteld op 13 juni 2014 — Superficies de Alimentación/Commissie
   (Zaak T-433/14)
   2014/C 253/79
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Superficies de Alimentación, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, nietig verklaren in zijn geheel of op dusdanige wijze dat het verbod van afwenteling wordt beperkt tot de rentabiliteit van de verrichtingen, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-401/14, Duro Felguera SA/Commissie.


title: Zaak C-434/04: Verzoek van de Korkein oikeus van 6 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding Jan-Erik Anders Ahokainen en Mati Leppik tegen Openbaar ministerie

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/35

         Verzoek van de Korkein oikeus van 6 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding Jan-Erik Anders Ahokainen en Mati Leppik tegen Openbaar ministerie
   (Zaak C-434/04)
   (2004/C 300/66)
   De Korkein oikeus heeft bij beschikking van 6 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 oktober 2004, in het geding Jan-Erik Anders Ahokainen en Mati Leppik tegen Openbaar ministerie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke slechts degene die beschikt over een vergunning, niet-gedenatureerde ethylalcohol met een alcohol-volumegehalte van 80 % of meer (wijngeest) mag invoeren?

               2)

               Zo ja, moet worden aangenomen dat artikel 30 EG het vergunningstelsel toestaat?