title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 26 januari 1995 in zaak T-549/93, D tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Tuchtmaatregel - Tuchtraad - Onderzoek - Ongewenste intimiteiten)

text:
Nr . C 54/16          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 3 . 95
1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van           4. Verwijst in zaak T-62/92 de partijen in hun eigen
    29 maart 1993 houdende vermindering van de aanvan                    kosten.
    kelijk door het ESF aan verzoekster toegekende bij
    stand.                                                         ( J ) PB nr . C 28 van 5 . 2 . 1992, en
                                                                         PB nr . C 258 van 7 . 10 . 1992 .
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
(M PB nr . L 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 januari 1995
                                                                   in zaak T-527/93, O tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( ! )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          (Ambtenaren — Beroep totnietigverklaring — Beslissing tot
                     van 26 januari 1995                           opschorting van betaling van bezoldiging krachtens arti
in de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte                                  kel 60 Ambtenarenstatuut)
                 tegen Europees Parlement ( J )                                                  ( 95/C 54/29
(Ambtenaren — Intrekking van besluit houdende erkenning
van beroepsziekte — Daaropvolgend besluit houdende                                          (Procestaai: Frans)
weigering om bestaan van beroepsziekte te erkennen —
                       Nietigverklaring)                           In zaak T-527/93 , O, ambtenaar van de Commissie van de
                          ( 95/C 54/28
                                                                   Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J.-F;
                                                                   Neven, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg ten kantore van C. Dessoy, Rue d'Eich 31 , tegen
                      (Procestaai: Frans)                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
                                                                   den: S. van Raepenbusch en G. Valsesia ), betreffende een
In de gevoegde zaken T-90/91 en T-62/92, H. de Compte,             beroep tot nietigverklaring van het besluit van 23 december
gewezen ambtenaar van het Europees Parlement, wonende              1992 waarbij de Commissie per 1 januari 1993 de opschor
te Straatsburg (Frankrijk ), vertegenwoordigd door E. Le          ting krachtens artikel 60 Ambtenarenstatuut heeft gelast
brun en E. Boigelot, advocaten te Brussel, domicilie gekozen       van de betaling van verzoeksters bezoldiging, heeft het
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo            Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
caat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees              Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,
Parlement (gemachtigde: F. Vainker), betreffende enerzijds         rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
een beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit         26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
van het Europees Parlement van 18 april 1991 houdende              luidt als volgt:
intrekking met terugwerkende kracht van het besluit van
24 januari 1991 waarbij werd erkend dat verzoeker aan een          1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van
beroepsziekte leed in de zin van artikel 73 van het                      23 december 1992 waarbij per l januari 1993 de
Ambtenarenstatuut, en tot veroordeling van de verwerende                 opschorting is gelast van de betaling van verzoeksters
instelling om hem de terzake toegekende vergoeding te                    bezoldiging.
betalen ( zaak T-90/91 ), en anderzijds een beroep strekkende
tot nietigverklaring van het besluit van het Europees              2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
Parlement van 20 januari 1992 houdende weigering om te
erkennen dat verzoeker aan een beroepsziekte lijdt, en tot         (!) PB nr. C 299 van 5 . 11 . 1993 .
veroordeling van de verwerende instelling om hem de
terzake voorgeschreven uitkering toe te kennen (zaak
T-62/92 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld
als volgt: J. L. Cruz Vilaga, president, H. Kirschner en A.
Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                     van 26 januari 1995
volgt:
                                                                   in zaak T-549/93 , D tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( a )
1 . Verwerpt het beroep in zaak T-90/91 en veroordeelt het
    Parlement om verzoeker ter vergoeding van de morele            (Ambtenaren — Tuchtmaatregel — Tuchtraad — Onder
    schade een bedrag van 200 000 Bfr. te betalen.                                  zoek — Ongewenste intimiteiten)
                                                                                ( 95/C 54/30
2. Verwerpt het beroep in zaak T-62/92.
                                                                                (Procestaai: Frans)
3 . Verwijst in zaak T-90/91 het Parlement in de eigen
    kosten en in een kwart van de kosten van verzoeker, die        In zaak T-549/93 , D , gewezen ambtenaar van de Commissie
    de resterende driekwart van de eigen kosten zal dra           van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
    gen .                                                          E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
 ---pagebreak--- 4. 3 . 95            I NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 54/17
bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat              3 . Verwijst het Hof van Justitie in de kosten.
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: A. M. Alves                    (M PB nr. C 76 van 12 . 3 . 1994 .
Vieira ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
besluit van de Commissie van 30 september 1993 waarbij
verzoeker bij wege van tuchtmaatregel overeenkomstig
artikel 86, lid 2, onder f), van het Ambtenarenstatuut
tuchtrechtelijk is ontslagen zonder vermindering of intrek                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN
king van zijn recht op ouderdomspensioen, heeft het                                          EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.                                         van 11 januari 1995
Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R. Garcfa
Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 26 januari 1995          in zaak T-116/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:               Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie ( a )
1 . Verwerpt het beroep.                                             (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 3604/
                                                                     93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen, daaronder            het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op
     begrepen de op de procedure in kort geding gevallen                    bevoorrechte toegang — Niet-ontvankelijkheid)
     kosten.                                                                                ( 95/C 54/32 )
(M PB nr . C 325 van 2 . 12 . 1993 .                                                       (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T- 11 6/94, Cassa Nazionale di Previdenza ed
                                                                     Assistenza a Favore degli Avvocati e Procuratori, vertegen
                                                                     woordigd door E. Ricciardi, advocaat te Salerno, P. Adon
                                                                     nino, M. Sanino, M. de Stefano en A. Colabianchi,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                     advocaten te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                       van 26 januari 1995                           burg ten kantore van M. Goebel, advocaat aldaar, Rue
in zaak T-60/94, M. Pierrat tegen Hof van Justitie van de            Heine 6, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                 Europese Gemeenschappen ( x )                       R. Bandilla en A. Lucidi ), betreffende nietigverklaring van
                                                                     Verordening ( EG ) nr. 3604/93 van de Raad van 13 decem
(Tijdelijke functionarissen — Aanwerving van „lecteurs
                                                                     ber 1993 tot vaststelling van de definities voor de toepassing
d'arrêts " — Selectieprocedure — Afwijzing van een sollici
                                                                     van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod
                   tatie — Motiveringsplicht)
                                                                     op bevoorrechte toegang (2 ), heeft het Gerecht ( Derde
                           ( 95/C 54/31 )                            Kamer), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, president,
                                                                     C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier: H. Jung, op
                        (Procestaai: Frans)                          11 januari 1995 een beschikking gegeven, waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt:
In zaak T-60/94, M. Pierrat, gewezen tijdelijk functionaris
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G. Van
dersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende           2 . Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de
                                                                           verzoeken tot tussenkomst.
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue Glesener 1 ,
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                3 . Verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede die
(gemachtigden: T. Millett en A. May), betreffende een                      van de Raad. Elk der interveniënten zal haar eigen
beroep strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van                kosten dragen.
het Hof om mevr. B. als „ lecteur d'arrêts " aan te stellen en
verzoeksters sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts "     (M PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
af te wijzen, en tot toekenning aan verzoekster van een              (2 ) PB nr . L 332 van 31 . 12 . 1993 , blz . 4 .
symbolische ecu ter vergoeding van de morele schade die zij
stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Eerste Kamer ),
samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a, president, H.
Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung,
op 26 januari 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum             Beroep, op 9 januari 1995 ingesteld door Chr. Vahrenkamp
luidt als volgt:                                                     tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
1 . Verklaart nietig het besluit van de president van het Hof                                  ( Zaak T-l/95 )
     van Justitie van 27 mei 1993 tot aanstelling van mevr. B.
    als „ lecteur d'arrêts ", alsmede het bij brief van 8 juni                                   ( 95/C 54/33 )
     1993 ter kennis van verzoekster gebrachte besluit om
    haar sollicitatie voor een post van „ lecteur d'arrêts " afte                            (Procestaai: Duits)
     wijzen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                             schappen is op 9 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad


title: Zaak C-447/10 P: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 24 oktober 2012 — Grain Millers, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Grain Millers GmbH & Co. KG

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/14

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 24 oktober 2012 — Grain Millers, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Grain Millers GmbH & Co. KG
   (Zaak C-447/10 P) (1)

   2013/C 101/28
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-796/14: Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Philip Morris/Commissie

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/24

         Beroep ingesteld op 4 december 2014 — Philip Morris/Commissie
   (Zaak T-796/14)
   (2015/C 056/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Ltd (Richmond, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ontvankelijk verklaren van het beroep tot nietigverklaring;

               —

               nietig verklaren van het besluit Ares (2014) 3142109 van de Europese Commissie van 24 september 2014, voor zover bij dit besluit werd geweigerd verzoekende partij volledige toegang te verlenen tot de aangevraagde stukken, met uitzondering van de geanonimiseerde persoonsgegevens die zich daarin bevinden;

               —

               verwijzen van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij vordert nietigverklaring van besluit Ares (2014) 3142109 van 24 september 2014, waarbij de Commissie weigerde verzoekende partij volledige toegang te verlenen tot zes interne stukken die waren opgesteld in het kader van de voorbereidende werkzaamheden voor het aannemen van richtlijn 2014/40/EU inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten (1) (het „betwiste besluit”).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft haar motiveringsplicht geschonden door — voor ieder stuk — niet uit te leggen welke relevante uitzondering van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (de „transparantieverordening”) zij heeft toegepast en op grond van welke feitelijke omstandigheden en overwegingen. Door zich te verlaten op dezelfde algemene argumenten ter ondersteuning van de verschillende weigeringsgronden (bescherming van gerechtelijke procedures, juridisch advies en het besluitvormingsproces) heeft de Commissie niet gemotiveerd waarom het vrijgeven van de aangevraagde stukken „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor elk van deze belangen. Meer in het bijzonder legt het betwiste besluit niet uit of de rechtvaardiging die voor elke desbetreffende weigering wordt ingeroepen, betrekking heeft op „gerechtelijke procedures” of „juridisch advies”.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 2, tweede streepje, van de transparantieverordening geschonden door niet aan te tonen hoe het vrijgeven in iedere zaak „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van „juridisch advies” of „gerechtelijke procedures”. Met betrekking tot de bescherming van „juridisch advies” zijn de abstracte redenen van de Commissie alle in de jurisprudentie verworpen en de Commissie geeft geen concrete uitleg waaruit blijkt dat, in dit geval, het volledig vrijgeven van de aangevraagde stukken specifiek en daadwerkelijk ongunstig zou zijn voor de bescherming van juridisch advies. Met betrekking tot „gerechtelijke procedures” heeft de Commissie wederom niet, concreet, uitgelegd waarom het vrijgeven „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van „gerechtelijke procedures”.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 3, eerste en tweede alinea, van de transparantieverordening geschonden door niet uit te leggen hoe het vrijgeven „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor het „besluitvormingsproces”. Met betrekking tot artikel 4, lid 3, eerste alinea, van de transparantieverordening heeft de Commissie geen „besluitvormingsproces” geïdentificeerd dat nog zou kunnen worden beschouwd als „lopend” en niet aangetoond hoe het vrijgeven specifiek en daadwerkelijk ongunstig zou zijn voor haar besluitvormingsproces. Met betrekking tot de tweede alinea van die bepaling heeft de Commissie niet aangetoond dat de aangevraagde stukken „standpunten” waren in de zin van die alinea en, a fortiori, dat er een ernstig risico bestond in de striktere zin van die alinea dat het vrijgeven specifiek en daadwerkelijk ongunstig zou zijn voor het besluitvormingsproces.

      (1)  Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (PB 2014, L 127, blz. 1).


title: Zaak T-187/02: Beroep op 17 juni 2002 ingesteld door de heer Rüdiger Wienberg, advocaat, in zĳn hoedanigheid van curator van de boedel van de in staat van faillissement verkerende Erba Lautex GmbH Weberei und Veredlung, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 219/20               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      14.9.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                      van in totaal 7,834 miljoen euro terug te vorderen van een
                                                                        groep die zou bestaan uit „de in staat van faillissement
                                                                        verkerende Erba Lautex GmbH” en „Neue Erba Lautex GmbH”.
Verzoeker komt op tegen het besluit van de Commissie
houdende weigering om hem in een hogere loopbaanschaal in
te delen overeenkomstig artikel 31, lid 2, van het Statuut.
                                                                        Verzoeker stelt dat de vaststelling van de Commissie, dat de
                                                                        restitutie van de kapitaalverhoging een steunmaatregel vormt,
Tot staving van zijn beroep betoogt hij, dat de Commissie zich          onjuist is en dus in strijd is met artikel 87, lid 1, EG. De in de
op onjuiste gegevens heeft gebaseerd en dat haar betoog                 bepalingen van de overeenkomst opgenomen verplichting van
innerlijk tegenstrijdig is. Door te weigeren verzoeker ondanks          het kopende overheidsbedrijf is geen staatssteun. Bovendien
zijn talrijke diploma’s en beroepservaring in een andere                heeft de Commissie niet gemotiveerd waarom zij sprake acht
loopbaanschaal in te delen, heeft de Commissie zijns inziens            van een steunintensiteit van 100 % in samenhang met een
een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Bovendien heeft de             kapitaalverhoging ten gunste van Erba Lautex GmbH, zodat zij
Commissie haar besluit niet genoegzaam gemotiveerd, zulks               artikel 253 EG heeft geschonden.
in strijd met artikel 25, lid 2, van het Statuut.
                                                                        Voorts betoogt verzoeker dat er geen juridische grondslag
                                                                        bestaat voor de garantieverplichting van Erba Lautex GmbH
                                                                        met betrekking tot de terugbetaling van de aan Neue Erba
                                                                        Lautex GmbH toegekende reddings- en herstructureringssteun.
                                                                        De beschikking van de Commissie berust op de onjuiste
                                                                        vaststelling dat Neue Erba Lautex GmbH geen rechtsopvolger
Beroep op 17 juni 2002 ingesteld door de heer Rüdiger                   is in de zin van de in voetnoot 10 van de Richtsnoeren (1)
Wienberg, advocaat, in zijn hoedanigheid van curator van                voorziene uitzonderingsregeling.
de boedel van de in staat van faillissement verkerende
Erba Lautex GmbH Weberei und Veredlung, tegen de
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Verzoeker voert aan, dat de vaststelling van de Commissie dat
                                                                        Erba Lautex GmbH en Neue Erba Lautex GmbH als een groep
                         (Zaak T-187/02)                                moeten worden beschouwd, onjuist is, omdat Neue Erba
                                                                        Lautex GmbH niet door Erba Lautex GmbH wordt gecontro-
                         (2002/C 219/50)                                leerd, doch onder zeggenschap van de curator valt. Ook de
                                                                        vaststelling dat tot nu toe van Erba Lautex GmbH geen steun
                                                                        is teruggevorderd, zodat dus de beschikking van de Commissie
                         (Procestaal: Duits)                            van 20 juli 1999 niet is uitgevoerd, is onjuist. Als gevolg
                                                                        van de onjuiste veronderstellingen van de Commissie is de
                                                                        bestreden beschikking alleen al onwettig wegens strijd met
                                                                        artikel 87, lid 3, sub c, EG, juncto de richtsnoeren en moet zij
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               worden nietigverklaard.
schappen is op 17 juni 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de heer
Rüdiger Wienberg, advocaat, in zijn hoedanigheid van curator
van de boedel van de in staat van faillissement verkerende Erba         Subsidiair betoogt verzoeker, dat de vaststelling van de Com-
Lautex GmbH Weberei und Veredlung, Dresden (Duitsland),                 missie dat Erba Lautex GmbH en Neue Erba Lautex GmbH
vertegenwoordigd door Prof. U. Ehricke, domicilie gekozen               tezamen een eenheid van ondernemingen of een groep vor-
hebbende te Luxemburg.                                                  men, zodat enkel voor de groep kan worden beoordeeld of
                                                                        aan de criteria is voldaan om in aanmerking te komen voor
                                                                        reddings- en herstructureringssteun, de „Deggendorf-doctrine”
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       moet worden toegepast en de steun van beide ondernemingen
                                                                        van deze groep moet worden teruggevorderd, inbreuk maakt
—     de beschikking van de Commissie van 12 maart 2002                 op het materiële gemeenschapsrecht. Door deze uitzonderings-
      — C(2002)944 def. — inzake staatssteun van de Bonds-              regeling niet toe te passen heeft de Commissie inbreuk gemaakt
      republiek aan Neue Erba Lautex GmbH en de in staat van            op het beginsel van gelijke behandeling, terwijl zij voor de
      faillissement verkerende Erba Lautex GmbH nietig te               ongelijke behandeling geen objectieve rechtvaardigingsgrond
      verklaren;                                                        heeft aangevoerd. Bovendien heeft de Commissie het recht van
                                                                        de Bondsregering op hoor en wederhoor niet in acht genomen
—     verweerster in de kosten te veroordelen.                          en het recht op goed bestuur geschonden.
                                                                        (1) Communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructurerings-
Middelen en voornaamste argumenten                                          steun aan ondernemingen in moeilijkheden (PB 1999, C 288,
                                                                            blz. 2).
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de Bonds-
republiek Duitsland de verplichting opgelegd steun ten bedrage


title: Zaak T-144/16: Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Mundipharma/EUIPO — Multipharma (MULTIPHARMA)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/40

         Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Mundipharma/EUIPO — Multipharma (MULTIPHARMA)
   (Zaak T-144/16)
   (2016/C 191/53)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mundipharma AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: F. Nielsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Multipharma SA (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MULTIPHARMA” — aanvraag nr. 9 537 887

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2016 in zaak R 2950/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door J. V. Hanna tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-117/97)

text:
26 . 7 . 97            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228/ 15
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                R. Garcfa-Valdecasas, kamerpresident, J. Azizi en M. Jae
                   VAN EERSTE AANLEG                                   ger, rechters; griffier: H. Jung, op 3 juni 1997 een beschik
                        van 28 mei 1997                                king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
in zaak T-145/95 , Proderec — Formação e Desenvolvi                   1 . Op bet beroep behoeft niet te worden beslist.
mento de Recursos Humanos ACE tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (')                          2 . Verweerster zal haar eigen kosten dragen.
(Beroep tot nietigverklaring — Bestreden handeling in
getrokken in loop van geding — Afdoening zonder                        H PB nr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
                              beslissing)
                          ( 97/C 228/31 )
                     (Procestaai: Portugees)
In zaak T-145/95 , Proderec — Formagao e Desenvolvi                   Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door J. V. Hanna tegen
mento de Recursos Humanos ACE, gevestigd te Almada                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
( Portugal ), vertegenwoordigd door M. Rodrigues, advo                                          ( Zaak T-l 17/97)
caat te Lissabon, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden: aanvankelijk A. M.                                                   ( 97/C 228/33 )
Alves Vieira en G. Wilms, later M. T. Figueira en K.
Simonsson ), betreffende een beroep tot nietigverklaring                                       (Procestaai: Frans)
krachtens artikel 173 EG-Verdrag van een bij brief van
 11 mei 1995 aan verzoeker medegedeelde beschikking van                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
de Commissie, waarbij steun van het Europees Sociaal                   Gemeenschappen is op 16 april 1997 beroep ingesteld
Fonds, die aanvankelijk was goedgekeurd en toegekend bij               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
een eerdere beschikking tot goedkeuring van de dossiers                J. V. Hanna, wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoor
nrs . 881311 PI en 880249 P3 , is gewijzigd en verminderd,             digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko
heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt:             zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;             Rue de Cessange 30 .
griffier: H. Jung, op 28 mei 1997 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                     — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                            12 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
2.   De Commissie wordt in de kosten verwezen.                              toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het
                                                                            Statuut;
 (M PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .
                                                                       — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                            Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                            kelijke afwijzing van haar klacht;
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                         van 3 juni 1997
 in zaak T-58/96, Partex — Companhia Portuguesa de                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak T-l 6/9 7 H.
 Servigos SA tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen ( l )
                                                                        O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                   (Geding zonder voorwerp)
                           ( 97/C 228/32 )
                      (Procestaai: Portugees)
 In zaak T-58/96, Partex — Companhia Portuguesa de Ser                Beroep, op 16 april 1997 ingesteld door R. Ritterbeeks
 vigos SA, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door R.                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Chancerelle de Machete, P. Machete en M. Pena Machete,
                                                                                ( Zaak T-l 18/97)
 advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te
 Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort                                              ( 97/C 228/34 )
 Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen
 schappen (gemachtigden : F. de Sousa Fialho en K. Simons                                      (Procestaai: Frans)
 son ), betreffende een beroep, strekkende tot nietigverkla
 ring van de beschikking waarbij de Commissie het verzoek               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 om betaling van het saldo betreffende dossier 88 0412 P3               Gemeenschappen is op 16 april 1997 beroep ingesteld
 van het Europees Sociaal Fonds heeft goedgekeurd, heeft                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
 het Gerecht ( Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:                   R. Ritterbeeks, wonende te Landgraaf ( Nederland ), verte


title: Zaak C-430/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rovigo — Italië) — Strafzaak tegen Md Sagor (Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid — Richtlijn 2008/115/EG — Gemeenschappelijke normen en procedures op gebied van terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal in lidstaat verblijven — Nationale wettelijke regeling die voorziet in geldboete die kan worden vervangen door uitwijzing of huisarrest)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rovigo — Italië) — Strafzaak tegen Md Sagor
   (Zaak C-430/11) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures op gebied van terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal in lidstaat verblijven - Nationale wettelijke regeling die voorziet in geldboete die kan worden vervangen door uitwijzing of huisarrest)
   2013/C 26/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Rovigo

      Partij in de strafzaak

   Md Sagor

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Rovigo — Uitlegging van de artikelen 2, 4, 6, 7, 8, 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98), en van artikel 4, lid 3, VEU — Nationale wettelijke regeling die in een geldboete van 5 000 tot 10 000 EUR voorziet voor vreemdelingen die het nationale grondgebied illegaal zijn binnengekomen of daarop illegaal verblijven — Toelaatbaarheid van het strafbare feit van illegaal verblijf — Toelaatbaarheid van de onmiddellijke uitwijzing voor een periode van ten minste vijf jaar of een vrijheidsstraf („permanenza domiciliare”) ter vervanging van de geldboete — Verplichtingen van de lidstaten tijdens de termijn voor omzetting van een richtlijn in nationaal recht

      Dictum

   Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat zij:

               —

               zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij het illegale verblijf van onderdanen van derde landen wordt bestraft met een geldboete die kan worden vervangen door uitwijzing, en

               —

               zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de mogelijkheid biedt om het illegale verblijf van onderdanen van derde landen te bestraffen met de oplegging van huisarrest, maar niet garandeert dat de uitvoering van die straf een einde neemt zodra het mogelijk is om de betrokkene fysiek uit die lidstaat te verwijderen.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-17/07: Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Torres/BHIM — Bodegas Navarro López (CITA DEL SOL)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/39

         Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Torres/BHIM — Bodegas Navarro López (CITA DEL SOL)
   (Zaak T-17/07)
   (2007/C 82/87)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, S.A. (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Navarro López, S.L.
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau van 26 september 2006 in zaak R1407/2005-1 te vernietigen met verwijzing van het Bureau in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Bodegas Navarro López, S.L.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CITA DEL SOL ”voor waren en diensten van de klassen 33 en 39 (aanvraagnr. 2.712.982)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „VIÑA SOL ”(merk nr. 462.523) en nationale woordmerken „VIÑA SOL ”voor waren van klasse 33, etiket „TORRES VIÑA SOL ”voor waren van klasse 33, nationaal woordmerk „SOL ”voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-416/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Eesti Autorite Ühing/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/30

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Eesti Autorite Ühing/Commissie
   (Zaak T-416/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eesti Autorite Ühing (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Biolan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten); en European Broadcasting Union (EBU) (Grand-Saconnex, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en D. Slater, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Eesti Autorite Ühing.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak T-152/04: Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door GRAFTECH INTERNATIONAL LTD. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/11

         Beroep, op 26 april 2004 ingesteld door GRAFTECH INTERNATIONAL LTD. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-152/04)
   (2004/C 179/22)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 april 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door GRAFTECH INTERNATIONAL LTD., Wilmington, Delaware, USA, vertegenwoordigd door K. P. E. Lasok QC en Brian Hartnett Barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht zodanig te wijzigen dat het rentepercentage van 8,04  % slechts vanaf 30 september 2003 moet worden betaald, dan wel het rentepercentage te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze zaak betreft een beschikking van de Commissie, vervat in een brief van 17 februari 2004, waarbij zij verzoekster over een door haar bij beschikking van 18 juli 2001 (1) opgelegde boete een rentepercentage van 8,04 % in plaats van 6,04 % oplegde.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door te trachten, het hoogste van de twee mogelijke rentepercentages op te leggen. Haars inziens werd de vertraging bij de betaling van de geldboete of het stellen van een toereikende financiële waarborg daarvoor veroorzaakt door de erkenning, door de Commissie, dat verzoekster de boete niet kon betalen en de pogingen van beide partijen om het eens te worden over de vorm van een toereikende financiële waarborg. Gelet op haar beslissing om beroep in te stellen tegen de oplegging van de geldboete en de aard en de inhoud van de te goeder trouw gevoerde onderhandelingen stelt verzoekster, dat zij niet als een in verzuim zijnde partij moet worden behandeld.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 86, lid 5, van verordening nr. 2342/2002 (2).
   Ook was er bij haar door de gedraging van de Commissie een gewettigd vertrouwen gewekt, dat een rentepercentage van 6,04 % zou worden opgelegd.
   Bovendien is het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, omdat de Commissie het niet eens kon worden over een geschikte vorm van een financiële waarborg. Evenmin heeft zij duidelijk aangegeven dat gedurende de onderhandelingsperiode het hogere rentepercentage zou worden geheven.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking onevenredig is.De toepassing van de vertragingsrentevoet vindt haar rechtvaardiging in het ontmoedigen van vertragingsmanoeuvres en niet in het afstraffen van te goeder trouw gevoerde onderhandelingen die de Commissie bereidwillig is aangegaan en in haar eigen tempo heeft voortgezet.

      (1)  2002/271/EG: beschikking van de Commissie van 18 juli 2001 in een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst - Zaak COMP/E-1/36.490 - Grafietelektroden (PB 2002, L 100, blz. 1)

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1)


title: Zaak C-79/09: Beroep ingesteld op 23 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/3

         Beroep ingesteld op 23 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-79/09)
   2009/C 129/05
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en W. Roels, gemachtigden)

      Verweerster: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door vrijstelling van btw te verlenen voor het ter beschikking stellen van personeel in de sociaal-culturele sector, de gezondheidssector, de onderwijssector, aan zogenaamde euregio's en ter bevordering van arbeidsmobiliteit, de krachtens artikel 2, lid 1, onder c), artikel 13, artikel 24, lid 1, en artikel 132 van de BTW-richtlijn (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat de terbeschikkingstelling van personeel in de sociaal-culturele sector, de gezondheidssector en de onderwijssector overeenkomstig de artikelen 2, 9 en 24 van de BTW-richtlijn in de belastingheffing moet worden betrokken en dat noch de vrijstellingen van artikel 132, lid 1, onder b) c) g) en i), noch de vrijstelling van artikel 132, lid 1, onder n), op deze dienstverlening van toepassing zijn.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 11).


title: Zaak C-516/10: Beschikking van de president van het Hof van 30 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/8

         Beschikking van de president van het Hof van 30 januari 2012 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-516/10) (1)

   2012/C 109/16
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Arrest van het Hof van 9 oktober 2001 in zaak C-400/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Steunmaatregelen van de staten — Steun aan zeevervoeronderneming — Openbaar-dienstcontract — Bestaande steun of nieuwe steun — Inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG — Verplichting tot opschorting — Afdoening zonder beslissing of niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 348/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            8.12.2001
90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke                       Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. De Persio en
communicatie (PB L 20, blz. 59), juncto artikel 3 bis, tweede               D. Triantafyllou), betreffende een beroep tot nietigverklaring
en derde alinea, van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie                  van de beschikking van de Commissie, die de Italiaanse
van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten                   Republiek is betekend bij brief SG (99) D/6463 van 6 augustus
voor telecommunicatiediensten (PB L 192, blz. 10), zoals                    1999, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese
gewijzigd bij richtlijn 96/2, de krachtens het EG-Verdrag                   Gemeenschappen van 23 oktober 1999 (PB 1999, C 306, blz. 2),
en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is                 tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG ten
nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                    aanzien van steunmaatregel C 64/99 (ex NN 68/99) — Italië
volgt: N. Colneric, president van de Tweede kamer, waar-                    — Staatssteun aan bedrijven van de Gruppo Tirrenia di
nemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann                     Navigazione, voorzover in deze beschikking uitspraak wordt
(rapporteur), R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,            gedaan over de opschorting van de betrokken steun, heeft het
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:              Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
R. Grass, op 16 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het                 P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresiden-
dictum luidt als volgt:                                                     ten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet (rapporteur), L. Sevón,
                                                                            M. Wathelet, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-     advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. von Holstein,
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen   adjunct-griffier, op 9 oktober 2001 een arrest gewezen waar-
      aan artikel 2, leden 1 en 2, van richtlijn 96/2/EG van de             van het dictum luidt als volgt:
      Commissie van 16 januari 1996 tot wijziging van richtlijn
      90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke                 1)    Verwerpt het verzoek van de Commissie van de Europese
      communicatie, juncto artikel 3 bis, tweede en derde alinea van              Gemeenschappen krachtens artikel 91, lid 1, van ’s Hofs
      richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990                      Reglement voor de procesvoering, dat het Hof de zaak zonder
      betreffende de mededinging op de markten voor telecommunica-                beslissing afdoet of het beroep niet-ontvankelijk verklaart.
      tiediensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/2, is de Helleense
      Republiek de krachtens deze richtlijnen op haar rustende              2)    Verstaat dat de procedure ten gronde zal worden voortgezet.
      verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            3)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1) PB C 20 van 22.1.2000.
(1) PB C 6 van 8.1.2000; PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 18 oktober 2001
                        van 9 oktober 2001
                                                                            in zaak C-441/99 (verzoek van Högsta domstolen om een
in zaak C-400/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie                      prejudiciële beslissing): Riksskatteverket tegen Soghra
              van de Europese Gemeenschappen (1)                                                       Gharehveran (1)
(Beroep tot nietigverklaring — Steunmaatregelen van de                      (Richtlijn 80/987/EEG — Onderlinge aanpassing van wet-
staten — Steun aan zeevervoeronderneming — Openbaar-                        gevingen der lidstaten inzake bescherming van werknemers
dienstcontract — Bestaande steun of nieuwe steun —                          bij insolventie van werkgever — Draagwijdte van uitsluiting
Inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG —                         ten aanzien van Zweden in punt G. van afdeling I van bijlage
Verplichting tot opschorting — Afdoening zonder beslissing                  bij richtlijn — Aanwijzing van staat als schuldenaar van
                      of niet-ontvankelijkheid)                             gewaarborgde loonvorderingen — Gevolgen voor werking
                                                                                van richtlijn 80/987)
                          (2001/C 348/07)
                                                                                (2001/C 348/08)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-400/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-               In zaak C-441/99, betreffende een verzoek aan het Hof
za, bijgestaan door P. G. Ferri) tegen Commissie van de                     krachtens artikel 234 EG van Högsta domstolen (Zweden), in


title: Zaak C-203/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna/ „Auto Nikolovi” OOD (Richtlijn 2006/112/EG — Belasting over toegevoegde waarde — Gebruikte onderdelen voor motorvoertuigen — Invoer in Unie door belastingplichtige wederverkoper — Winstmargeregeling of normale btw-regeling — Ontstaan van recht op aftrek — Rechtstreekse werking)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna/„Auto Nikolovi” OOD
   (Zaak C-203/10) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Belasting over toegevoegde waarde - Gebruikte onderdelen voor motorvoertuigen - Invoer in Unie door belastingplichtige wederverkoper - Winstmargeregeling of normale btw-regeling - Ontstaan van recht op aftrek - Rechtstreekse werking)
   2011/C 130/13
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna

      Verwerende partij:„Auto Nikolovi” OOD

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Varhoven administrativen sad — Uitlegging van de artikelen 311, lid 1, punt 1, 314 en 320, lid 1, eerste alinea, en lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Winstmargeregeling in het geval van een belastingplichtige wederverkoper die gebruikte goederen in de Gemeenschap invoert — Begrip „gebruikte goederen” en relevantie van de individuele bepaalbaarheid van de betrokken goederen voor dit begrip — Tijdstip waarop het recht op aftrek van de btw als voorbelasting ontstaat voor de belastingplichtige wederverkoper — Rechtstreekse werking van artikel 314 van de richtlijn

      Dictum

               1)

               Artikel 314 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de winstmargeregeling niet van toepassing is op leveringen van goederen als gebruikte onderdelen voor motorvoertuigen die de belastingplichtige wederverkoper zelf onder de normale regeling van belasting over de toegevoegde waarde in de Unie heeft ingevoerd.

               2)

               Artikel 320, leden 1, eerste alinea, en 2, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke het recht van de belastingplichtige wederverkoper op aftrek van de bij invoer van andere goederen dan kunstvoorwerpen, antiquiteiten of voorwerpen voor verzamelingen onder de normale regeling van belasting over de toegevoegde waarde voldane belasting over de toegevoegde waarde wordt uitgesteld tot de latere levering onder deze regeling.

               3)

               De artikelen 314 en 320, leden 1, eerste alinea, en 2, van richtlijn 2006/112 hebben rechtstreekse werking, in die zin dat een particulier zich voor de nationale rechter erop kan beroepen om een met deze bepalingen strijdige nationale regeling buiten toepassing te laten.

      (1)  PB C 195 van 17.07.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 december 2004 in zaak T-196/03, European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Begrip individueel geraakte verzoeker — EESV — Lopende overeenkomsten — Intellectuele-eigendomsrechten)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/15

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 december 2004
   in zaak T-196/03, European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

   (Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Begrip individueel geraakte verzoeker - EESV - Lopende overeenkomsten - Intellectuele-eigendomsrechten)
   (2005/C 69/29)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-196/03, European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI), gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden: J. L. Rufas Quintana, M. Moore en K. Bradley, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: E. Karlsson en M. C. Giorgi Fort), betreffende de nietigverklaring van:

               —

               artikel 1, lid 2, van richtlijn 2003/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 februari 2003 tot wijziging van richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (PB L 66, blz. 26), voorzover dit in richtlijn 76/768 een nieuw artikel 4 bis, leden 2 en 2.1, en een nieuw artikel 4 ter invoegt;

               —

               artikel 1, lid 5, van richtlijn 2003/15, voorzover dit een nieuw artikel 6, lid 3, van richtlijn 76/768 invoegt,

         heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 10 december 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en de door verweerders gemaakte kosten dragen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2004 in de zaak C-24/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 30 EG) — Nationale regeling houdende limitatieve opsomming van voedingsstoffen die aan levensmiddelen mogen worden toegevoegd — Maatregel van gelĳke werking — Rechtvaardiging — Volksgezondheid — Consumentenbescherming — Evenredigheid)

text:
C 85/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              3.4.2004
3)  Artikel 3, lid 1, sub c), van richtlijn 89/104 verzet zich tegen              Bij de beoordeling of een dergelijk merk valt onder de
    de inschrijving van een merk dat uitsluitend bestaat uit tekens               weigeringsgrond van artikel 3, lid 1, sub c), van richtlijn 89/
    of benamingen die in de handel kunnen dienen tot aanduiding                   104, is het irrelevant of er synoniemen bestaan die dezelfde
    van kenmerken van de waren of diensten waarvoor de inschrij-                  kenmerken van de waren of diensten aanduiden als in de
    ving is aangevraagd, zelfs indien er tekens of benamingen                     inschrijvingsaanvraag zijn vermeld, dan wel of de kenmerken
    bestaan die gebruikelijker zijn om dezelfde kenmerken aan te                  van de waren of diensten die kunnen worden beschreven,
    duiden en ongeacht het aantal concurrenten dat belang kan                     commercieel essentieel dan wel bijkomstig zijn.
    hebben bij gebruik van de tekens of benamingen waaruit het
    merk bestaat.                                                           6)    Richtlijn 89/104 verzet zich ertegen dat een voor merkinschrij-
                                                                                ving bevoegde autoriteit een merk inschrijft voor bepaalde waren
                                                                                of bepaalde diensten op voorwaarde dat deze een bepaald
                                                                                kenmerk niet bezitten.
    Wanneer de toepasselijke nationale wetgeving bepaalt dat het
    uitsluitende recht dat wordt verkregen door inschrijving door           7)    Artikel 3 van richtlijn 89/104 verzet zich tegen de praktijk van
    een bevoegde autoriteit in een gebied waar verschillende officieel            een voor merkinschrijving bevoegde autoriteit waarbij uitsluitend
    erkende talen naast elkaar bestaan, van een woordmerk luidende                de inschrijving van „evident ontoelaatbare” merken wordt
    in één van deze talen, zich van rechtswege uitstrekt over de                  geweigerd.
    vertaling ervan in die andere talen, dient die autoriteit voor elk
    van deze vertalingen na te gaan, of deze niet uitsluitend bestaat
    uit tekens of benamingen die in de handel kunnen dienen tot
    aanduiding van kenmerken van die waren of diensten.                     (1) PB C 47 van 19.2.2000.
4)  Artikel 3, lid 1, van richtlijn 89/104 moet aldus worden
    uitgelegd dat een merk dat beschrijvend is voor kenmerken van
    bepaalde waren of diensten, maar dit niet is voor kenmerken
    van andere waren of diensten in de zin van artikel 3, lid 1,
    sub c), van deze richtlijn, niet kan worden geacht voor deze                                ARREST VAN HET HOF
    andere waren of diensten noodzakelijkerwijs onderscheidend
    vermogen te hebben in de zin van artikel 3, lid 1, sub b), van                                     (Zesde kamer)
    de richtlijn.
                                                                                van 5 februari 2004
    Dat een merk kenmerken van bepaalde waren of diensten                   in de zaak C-24/00: Commissie van de Europese Gemeen-
    beschrijft in de zin van artikel 3, lid 1, sub c), van richtlijn 89/                  schappen tegen Franse Republiek (1)
    104 is irrelevant voor de beoordeling of ditzelfde merk voor
    andere waren of diensten onderscheidend vermogen heeft in de            (Niet-nakoming — Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans,
    zin van artikel 3, lid 1, sub b), van de richtlijn.                     na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) — Nationale
                                                                            regeling houdende limitatieve opsomming van voedingsstof-
                                                                            fen die aan levensmiddelen mogen worden toegevoegd —
                                                                            Maatregel van gelijke werking — Rechtvaardiging — Volks-
                                                                             gezondheid — Consumentenbescherming — Evenredigheid)
5)  Artikel 3, lid 1, sub c), van richtlijn 89/104 moet aldus
                                                                                (2004/C 85/02)
    worden uitgelegd dat een merk bestaande uit een woord waarvan
    elk bestanddeel beschrijvend is voor kenmerken van de waren
    of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, zelf                                         (Procestaal: Frans)
    beschrijvend is voor kenmerken van deze waren of diensten in
    de zin van deze bepaling, tenzij het woord merkbaar verschilt           (Voorlopige vertaling; de definitieve versie zal worden gepubliceerd in
    van de loutere som van zijn bestanddelen. Daarvoor moet het                                 de Jurisprudentie van het Hof)
    woord ofwel door de voor deze waren of diensten ongebruikelijke
    combinatie een indruk wekken die ver genoeg verwijderd is van
    de indruk die uitgaat van de eenvoudige aaneenvoeging van de
    benaming van de bestanddelen, zodat dit woord meer is dan de            In zaak C-24/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
    som van zijn bestanddelen, ofwel moet het woord zijn gaan               pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en O. Couvert-Castéra),
    behoren tot het normale spraakgebruik en aldaar een eigen               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Franse
    betekenis hebben gekregen, zodat het voortaan losstaat van zijn         Republiek, (gemachtigden: aanvankelijk R. Abraham en R. Loo-
    bestanddelen. In dit laatste geval dient dan te worden onderzocht       sli-Surrans en vervolgens J.-F. Dobelle en R. Loosli-Surrans),
    of het woord dat een eigen betekenis heeft gekregen, niet zelf          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een
    beschrijvend is in de zin van die bepaling.                             verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek:
 ---pagebreak--- 3.4.2004                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 85/3
—     door geen bepaling vast te stellen ter verzekering van het                                  ARREST VAN HET HOF
      vrije verkeer van levensmiddelen voor dagelijks gebruik
      en levensmiddelen voor bijzondere voeding, die in andere
      lidstaten wettig zijn vervaardigd en/of in de handel
                                                                                (Zesde kamer)
      gebracht, en toevoegingsmiddelen (zoals vitaminen, mi-
      neralen en andere ingrediënten) bevatten die niet in de
      Franse regeling zijn genoemd;
                                                                                van 12 februari 2004
—     door niet in een vereenvoudigde procedure te voorzien
      inzake de inschrijving op de nationale lijst van toevoe-
      gingsmiddelen, die nodig is om bovenbedoelde levens-                   in zaak C-265/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing
      middelen in Frankrijk in de handel te brengen, en                      van het Oberste Gerichtshof): Campina Melkunie BV
                                                                                tegen Benelux-Merkenbureau (1)
—     door het in de handel brengen van bovenbedoelde
      levensmiddelen in Frankrijk te belemmeren zonder het
      bewijs te leveren dat het in de handel brengen van deze                (Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/
      producten een risico voor de volksgezondheid meebracht,                104/EEG — Artikel 3, lid 1 — Weigeringsgrond voor
                                                                             inschrijving — Nieuw woord samengesteld uit bestanddelen
de ingevolge artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                     die elk kenmerken van betrokken waren of diensten
artikel 28 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                                              beschrijven)
volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde
kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen en
F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo,                                          (2004/C 85/03)
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 februari 2004
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
1)    Door niet te voorzien in een vereenvoudigde procedure voor de
      inschrijving, op de nationale lijst van toegelaten voedingsstoffen,
      van voedingsstoffen die zijn toegevoegd aan in andere lidstaten
      wettig vervaardigde en/of in de handel gebrachte levensmiddelen
      voor dagelijks gebruik en levensmiddelen voor bijzondere
      voeding,                                                               In zaak C-265/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Benelux-Gerechtshof, in het
      en                                                                     aldaar aanhangige geding tussen Campina Melkunie BV en
                                                                             Benelux-Merkenbureau, om een prejudiciële beslissing overde
      door belemmeringen te stellen aan het in de handel brengen in          uitlegging van de artikelen 2 en 3, lid 1, van de Eerste richtlijn
      Frankrijk van bepaalde levensmiddelen, zoals voedingssupple-           (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
      menten en dieetproducten die L-tartraat en L-carnitine bevatten        de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989,
      en suikerwaren en dranken waaraan bepaalde voedingsstoffen             L 40, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
      zijn toegevoegd, zonder het bewijs te leveren dat het in de handel     volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde
      brengen van deze levensmiddelen een reëel risico voor de               kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen en
      volksgezondheid meebrengt,                                             F. Macken (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-
                                                                             Jarabo Colomer, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier op
      is de Franse Republiek de ingevolge artikel 30 EG-Verdrag              12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      (thans, na wijziging, artikel 28 EG) op haar rustende verplich-        als volgt:
      tingen niet nagekomen. Het beroep wordt verworpen voor het
      overige.
                                                                             Artikel 3, lid 1, sub c), van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
2)    De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Franse               Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
      Republiek dragen hun eigen kosten.                                     merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat een merk
                                                                             bestaande uit een nieuw woord dat wordt gevormd door bestanddelen
                                                                             die elk op zich een beschrijving vormen van de waren of diensten
                                                                             waarvoor de inschrijving wordt gevraagd, zelf ook een beschrijving
                                                                             van de kenmerken van die waren of diensten in de zin van die
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                                  bepaling vormt, tenzij er een merkbaar verschil bestaat tussen het
                                                                             nieuwe woord en de loutere som van de bestanddelen waaruit het
                                                                             bestaat, hetgeen veronderstelt dat het nieuwe woord, wegens het
                                                                             ongebruikelijke karakter van de combinatie met betrekking tot die
                                                                             waren of diensten, een indruk wekt die voldoende afwijkt van de
                                                                             indruk die wordt gewekt door de loutere samenvoeging van hetgeen
                                                                             wordt aangeduid door de bestanddelen waaruit het is samengesteld,
                                                                             zodat het meer is dan de som van die bestanddelen.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 maart 2002 in zaak C-29/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 96/61/EG")

text:
18.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/15
                     ARREST VAN HET HOF                                    2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                            (Vierde kamer)
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                          van 7 maart 2002
in zaak C-365/00: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 76/768/EEG — Nationaal
                                                                                ARREST VAN HET HOF
voorschrift betreffende verplichte vermeldingen op verpak-
king van cosmetische producten — Natuurlijke of kunstmati-
ge oorsprong van essences van parfums of aroma’s in                                                  (Tweede kamer)
                      cosmetische producten”)
                                                                                van 7 maart 2002
                           (2002/C 118/22)
                                                                           in zaak C-29/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                         (Procestaal: Italiaans)                                         schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 96/61/
                                                                                EG”)
In zaak C-365/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                             (2002/C 118/23)
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en R. Amorosi) tegen
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                                       (Procestaal: Spaans)
I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
de Italiaanse Republiek, door artikel 28 van wet nr. 128 van
24 april 1998 houdende bepalingen ter uitvoering van de                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
verplichtingen die voor Italië uit het lidmaatschap van de                                           dentie van het Hof)
Europese Gemeenschappen voortvloeien — communautaire
wet 1995-1997 te hebben vastgesteld en gehandhaafd, volgens
hetwelk op het etiket van cosmetische producten moet worden
vermeld of de essences van de parfums of de aroma’s die deze               In zaak C-29/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
producten bevatten, van natuurlijke of kunstmatige oorsprong               pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
zijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten               (gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego), betreffende een ver-
krachtens richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976                zoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
lidstaten inzake cosmetische producten (PB L 262, blz. 169),               nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG van de Raad
zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni            van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en
1993 (PB L 151, blz. 32), en in het bijzonder, artikel 6, lid 1,           bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26), of althans
sub g, derde alinea, van deze richtlijn, heeft het Hof (Vierde             door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de
kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpresident,               krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La Pergola, rechters;                   nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,             volgt: N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)
op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
als volgt:                                                                 griffier: R. Grass, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
1)    Door artikel 28 van de Italiaanse wet nr. 128 van 24 april
      1998 houdende bepalingen ter uitvoering van de verplichtingen        1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      die voor Italië uit het lidmaatschap van de Europese Gemeen-               stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG
      schappen voortvloeien — communautaire wet 1995-1997 te                     van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde
      hebben vastgesteld en gehandhaafd, volgens hetwelk op het                  preventie en bestrijding van verontreiniging, is het Koninkrijk
      etiket van cosmetische producten moet worden vermeld of de                 Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
      essences van de parfums of de aroma’s die de producten bevatten,           gen niet nagekomen.
      van natuurlijke of kunstmatige oorsprong zijn, is de Italiaanse
      Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten        2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
      krachtens artikel 6, lid 1, sub g, derde alinea, van richtlijn 76/
      768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake        (1) PB C 61 van 24.2.2001.
      cosmetische producten, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG
      van de Raad van 14 juni 1993.


title: Zaak F-120/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2006 — Dálnoky/Commissie (Kort geding — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak — Spoedeisendheid — Geen)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/50

         Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 december 2006 — Dálnoky/Commissie
   (Zaak F-120/06 R)
   (Kort geding - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak - Spoedeisendheid - Geen)
   (2006/C 331/111)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Noémi Dálnoky (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Horváth, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Opschorting van de examens van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/47/06 tot uitspraak is gedaan over het beroep tot nietigverklaring van de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek die is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 21 juni 2006 (PB C 145 A, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2004 in zaak C-520/03 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana om een prejudiciële beslissing): José Vicente Olaso Valero tegen Fondo de Garantía Salarial (Fogasa) (Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werkingssfeer — Begrip „aanspraken” — Begrip „bezoldiging” — Schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-520/03 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana om een prejudiciële beslissing): José Vicente Olaso Valero tegen Fondo de Garantía Salarial (Fogasa) (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Werkingssfeer - Begrip „aanspraken” - Begrip „bezoldiging” - Schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag)
   (2005/C 45/18)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-520/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje), bij beslissing van 27 november 2003, ingekomen bij het Hof op 15 december 2003, in de procedure José Vicente Olaso Valero tegen Fondo de Garantía Salarial (Fogasa), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, N. Colneric (rapporteur), K. Schiemann en E. Juhász, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het staat aan de nationale rechter om te bepalen of de term „bezoldiging” zoals die in het nationale recht is omschreven, de schadeloosstellingen wegens onrechtmatig ontslag omvat. Zo ja, dan vallen deze schadeloosstellingen onder richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals deze luidde vóór richtlijn 2002/74/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987.

               2)

               Wanneer aanspraken op schadeloosstelling wegens onrechtmatig ontslag welke bij vonnis of administratieve beslissing zijn erkend, volgens de betrokken nationale regeling onder het begrip „bezoldiging” vallen, moeten identieke aanspraken die zijn vastgesteld in een schikkingsprocedure zoals die welke in casu aan de orde is, worden aangemerkt als aanspraken van werknemers die voorvloeien uit arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen en die het loon in de zin van richtlijn 80/987 betreffen. De nationale rechter moet een interne regeling die in strijd met het gelijkheidsbeginsel laatstbedoelde aanspraken van het begrip „bezoldiging” in de zin van die regeling uitsluit, buiten toepassing laten.

      (1)  PB C 59 van 06.03.2004.


title: Doorhaling van zaak C-62/04

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/17

         Doorhaling van zaak C-62/04 (1)

   (2005/C 19/38)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-62/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)   PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak C-566/10 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 november 2012 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie, Republiek Litouwen, Helleense Republiek (Hogere voorziening — Regeling van taalgebruik — Aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor aanwerving van administrateurs en assistenten — Volledige bekendmaking in drie officiële talen — Taal van examen — Keuze van tweede taal uit drie officiële talen)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 november 2012 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie, Republiek Litouwen, Helleense Republiek
   (Zaak C-566/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Regeling van taalgebruik - Aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor aanwerving van administrateurs en assistenten - Volledige bekendmaking in drie officiële talen - Taal van examen - Keuze van tweede taal uit drie officiële talen)
   2013/C 26/04
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, avvocato), Republiek Litouwen, Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou, S. Vodina en G. Papagianni, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010, Italië/Commissie (gevoegde zaken T-166/07 en T-285/07), houdende afwijzing van een vordering tot nietigverklaring van de kennisgevingen van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07 (PB 2007, C 45 A, blz. 3), EPSO/AST/37/07 (PB 2007, C 45 A, blz. 15) en EPSO/AD/95/07 (PB 2007, C 103 A, blz. 7)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 september 2010, Italië/Commissie (T-166/07 en T-285/07), wordt vernietigd.

               2)

               De aankondigingen van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve van administrateurs (AD 5) voor het werkgebied informatie, communicatie en media, EPSO/AST/37/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve van assistenten (AST 3) voor het werkgebied communicatie en informatie en EPSO/AD/95/07 voor de vorming van een aanwervingsreserve (AD 5) voor het werkgebied informatie (bibliotheek/documentatie) worden nietig verklaard.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten die de Italiaanse Republiek en haarzelf in beide instanties zijn opgekomen.

               4)

               De Helleense Republiek en de Republiek Litouwen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 63 van 26.02.2011.


title: Zaak C-268/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 8 juni 2015 — Fernand Ullens de Schooten/minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 8 juni 2015 — Fernand Ullens de Schooten/minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie
   (Zaak C-268/15)
   (2015/C 279/24)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fernand Ullens de Schooten

      Verwerende partijen: minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en minister van Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vereist het gemeenschapsrecht en meer bepaald het doeltreffendheidsbeginsel dat in bepaalde omstandigheden, met name die beschreven in punt 38 van dit verwijzingsarrest, de nationale verjaringstermijn van artikel 100 van de gecoördineerde wetten op de Rijkscomptabiliteit, die van toepassing is op een schadevordering van een particulier tegen de Belgische Staat wegens schending van artikel 43 EG-Verdrag (thans artikel 49 VWEU)) door de wetgever, eerst begint te lopen wanneer die schending is vastgesteld, of is het doeltreffendheidsbeginsel in deze omstandigheden integendeel voldoende gewaarborgd doordat deze particulier de mogelijkheid heeft de verjaring te stuiten door het betekenen van een deurwaardersexploot?

               2)

               Moeten de artikelen 43 EG, 49 EG en 56 EG en het begrip „zuiver interne situatie”, dat een beroep door een justitiabele op deze bepalingen in het kader van een geding voor een nationale rechter kan beperken, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van het [Unie]recht in een geding waarin een Belgisch onderdaan van de Belgische Staat vergoeding verlangt voor schade veroorzaakt door een gestelde schending van het gemeenschapsrecht wegens de vaststelling en handhaving van een Belgische wettelijke regeling als die van artikel 3 van Koninklijk Besluit nr. 143 van 30 december 1982, die zonder onderscheid op de eigen onderdanen en op de onderdanen van andere lidstaten van toepassing is?

               3)

               Moeten het beginsel van voorrang van het gemeenschapsrecht en artikel 4, lid 3, VEU aldus worden uitgelegd dat zij niet toelaten dat de regel van het gezag van gewijsde buiten toepassing wordt gelaten wanneer het erom gaat een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing die met het [Unie]recht in strijd blijkt te zijn, opnieuw te onderzoeken of te vernietigen, maar wel toelaten dat een nationale regel inzake het gezag van gewijsde buiten toepassing wordt gelaten wanneer deze regel de rechter zou gebieden op grond van die in kracht van gewijsde gegane maar met het [Unie]recht strijdige rechterlijke beslissing een andere beslissing te nemen waarmee de schending van het [Unie]recht door de eerste rechterlijke beslissing een permanent karakter zou krijgen?

               4)

               Kan het Hof bevestigen dat de vraag of de regel van het gezag van gewijsde in het geval van een in kracht van gewijsde gegane, met het [Unie]recht strijdige rechterlijke beslissing buiten toepassing moet worden gelaten in het kader van een verzoek om deze beslissing opnieuw te onderzoeken of te vernietigen, niet zakelijk gelijk is, in de zin van de arresten [Da Costa e.a. (28/62–30/62, EU:C:1963:6) en Cilfit e.a. (283/81, EU:C:1982:335)], aan de vraag of de regel van het gezag van gewijsde in strijd is met het [Unie]recht in het kader van een verzoek om een (nieuwe) beslissing waarmee de schending van het [Unie]recht zou worden herhaald, zodat de in laatste aanleg rechtsprekende rechterlijke instantie niet aan haar verplichting tot prejudiciële verwijzing kan ontkomen?


title: Zaak F-69/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 november 2006 — Andersson e.a./Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/88

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 november 2006 — Andersson e.a./Commissie
   (Zaak F-69/06) (1)

   (2006/C 326/178)

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006, blz. 35.


title: Zaak T-408/05: Beroep ingesteld op  16 oktober 2005  –Marcuccio tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/18

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2005 –Marcuccio tegen Commissie
   (Zaak T-408/05)
   (2006/C 22/35)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: Avv. Alessandro Distante)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit houdende afwijzing van het verzoek van 11 oktober 2004;

               —

               voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van 4 augustus 2005;

               —

               verweerster te gelasten, verzoeker ter vergoeding van zijn medische kosten tot 100 % (honderd procent) het bedrag van 381,04 EUR te betalen;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van vertragingsrente van 10 % (tien procent) op jaarbasis, te rekenen vanaf 11 oktober 2004 tot daadwerkelijke betaling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen de weigering van verweerster om de door hem gemaakte ziektekosten voor 100 % te vergoeden.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-18/04, Marcuccio/Commissie (1).
   Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op volledig gebrek aan motivering, kennelijk onjuiste beoordeling alsmede schending van artikel 72 van het Statuut, van de zorgplicht, van het discriminatieverbod en van het beginsel van goed bestuur.

      (1)  PB L 71, van 20.3.2004, blz. 38.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-454/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-454/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)
   (2004/C 262/23)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-454/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29 november 2003.


title: Zaak C-202/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/24/EG — Elektronische communicatie — Bescherming van persoonlijke levenssfeer — Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met aanbieden van elektronische communicatiediensten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/16

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-202/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/24/EG - Elektronische communicatie - Bescherming van persoonlijke levenssfeer - Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met aanbieden van elektronische communicatiediensten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 24/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Balta en A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG, is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.