title: Zaak T-340/00: Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Comunità Montana della Valnerina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.1.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 4/9
Beroep, op 8 november 2000 ingesteld door Bactria                        —     Er is een veel te lange uitlooptijd voorzien voor de
Industriehygiene Service GmbH & Co K.G. tegen Com-                             verkoop van stoffen die niet geschikt zijn bevonden om
          missie van de Europese Gemeenschappen                                in het centrale register van de Unie te worden opgenomen,
                                                                               waardoor deelnemende plichtsgetrouwe ondernemingen
                                                                               als verzoekster economisch worden geschaad.
                         (Zaak T-339/00)
                           (2001/C 4/14)                                 —     Ondernemingen worden gedwongen om commercieel
                                                                               gevoelige marktgegevens prijs te geven; uit mededingings-
                                                                               rechtelijk oogpunt is het echter bedenkelijk, wanneer de
                                                                               producenten kennis van elkaars marktvolumes en
                         (Procestaal: Engels)                                  -aandelen krijgen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 november 2000 beroep ingesteld tegen                    —     Schending van gevestigde beginselen van gemeenschaps-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bactria                          recht, zoals het eigendomsrecht, bescherming van het
Industriehygiene Service GmbH & Co K.G., vertegenwoordigd                      gewettigd vertrouwen, evenredigheid, de uniforme toe-
door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten te Brussel.                        passing van het gemeenschapsrecht en de voorrang van
                                                                               internationale overeenkomsten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van
                                                                         (1) Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      7 september 2000 inzake de eerste fase van het in                      16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
      artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees              biociden, PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
      Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde                  2
                                                                         ( ) Verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 septem-
      programma, krachtens artikel 230, vierde alinea, EG-                   ber 2000 inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2,
      Verdrag nietig te verklaren;                                           van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                             betreffende biociden bedoelde programma, PB L 228 van
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                                 8.9.2000, blz. 6.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster vervaardigt perazijnzuur, een werkzame stof die
in biocideproducten wordt gebruikt.
Overeenkomstig artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG (1)
heeft de Commissie een werkprogramma gestart voor de
beoordeling van alle reeds op de markt zijnde werkzame
stoffen van biociden. Daartoe heeft zij verordening (EG)                 Beroep, op 7 november 2000 ingesteld door Comunità
nr. 1896/2000 (2) vastgesteld. Hierin wordt een meldingspro-             Montana della Valnerina tegen Commissie van de Euro-
cedure ingevoerd teneinde te kunnen bepalen, welke werkzame                                    pese Gemeenschappen
stoffen moeten worden geëvalueerd met het oog op een
eventuele opneming in een lijst van stoffen die op de markt
mogen worden gebracht.                                                                            (Zaak T-340/00)
Verzoekster stelt, dat zij door deze verordening rechtstreeks
en individueel wordt geraakt, en vordert nietigverklaring ervan                                     (2001/C 4/15)
op de volgende gronden:
—     Schending van de bepalingen van de richtlijn inzake
      gegevensbescherming, aangezien voorbij wordt gegaan                                        (Procestaal: Italiaans)
      aan de tijdens de duur van het onderzoek van deze
      stoffen geldende bescherming van commercieel gevoelige
      informatie.                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 7 november 2000 beroep ingesteld tegen
—     Vervalsing van de mededinging, in strijd met het EG-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Comunità
      Verdrag, aangezien ondernemingen die niet bij dit onder-           Montana della Valnerina, vertegenwoordigd door E. Cappelli
      zoek betrokken zijn, vrij toegang hebben tot de kennis-            en P. De Caterini, advocaten te Rome, domicilie gekozen
      gevingen van degenen die, zoals verzoekster, de verlangde          hebbende te Luxemburg bij C. Turk, advocaat aldaar, Avenue
      informatie plichtsgetrouw verstrekken.                             Guillaume 13 B.
 ---pagebreak--- C 4/10                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.1.2001
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door J. Pflugradt
                                                                                tegen Europese Centrale Bank
—     beschikking SG (2000) D/106308 van de Commissie van
      14 augustus 2000 overeenkomstig artikel 230, vierde                                      (Zaak T-341/00)
      alinea, EG-Verdrag nietig te verklaren en verweerster in
      de kosten te verwijzen.                                                                   (2001/C 4/16)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 10 november 2000 beroep ingesteld tegen de
                                                                      Europese Centrale Bank door J. Pflugradt, te Frankfurt am Main
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking SG (2000)
                                                                      (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
D/106308 van de Commissie van 14 augustus 2000 houdende
                                                                      S. Mittländer, advocaten te Frankfurt am Main (Duitsland).
intrekking van de steun die de Comunità Montana Valneriana
(Norcia) was toegekend bij beschikking C(93) 3182 van de
Commissie van 10 november 1993 betreffende de toekenning              Verzoeker verzoekt het Gerecht:
van bijstand van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, in het kader
van het project 93.IT.06.016 „Proef- en demonstratieproject
betreffende bosbouw-, landbouw- en voedingsmiddelenindus-             —     vast te stellen dat de Europese Centrale Bank in strijd
trie in bergrandgebieden (Frankrijk, Italië)”.                              handelt met de arbeidsovereenkomst van verzoeker door
                                                                            hem in te zetten voor werkzaamheden die worden
                                                                            beschreven in de functieomschrijving van 28 juni 2000;
Om de kansen op financiering van het door verzoekster
ingediende project te verhogen, hadden de diensten van de             —     vast te stellen dat de functieomschrijving van 28 juni
                                                                            2000 ongeldig is;
Commissie de verantwoordelijke personen van de Comunità
Montana informeel in overweging gegeven, hun project samen
te voegen met een soortgelijk project van de in Frankrijk in          —     de Europese Centrale Bank te veroordelen tot intrekking
de Drôme Provençale werkzame vereniging „La Route des                       van de functieomschrijving van 28 juni 2000;
Senteurs”.
                                                                      —     de Europese Centrale Bank te veroordelen verzoeker in
                                                                            elk geval te werk te stellen volgens de functieomschrijving
Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster inzonder-                aan de hand waarvan verzoekers beoordeling van 23 no-
heid, dat het beginsel van gelijke behandeling en het evenredig-            vember 1999 heeft plaatsgevonden, voor het geval ver-
heidsbeginsel zijn geschonden. De Commissie heeft onder één                 zoekers vordering sub 3 in zijn verzoekschrift van 30 juni
sanctie, intrekking van de volledige bijstand, een ingewikkelde             2000 in zaak T-178/00 (1) bij het Gerecht van eerste
niet-homogene situatie samengevat die bestaat uit twee sub-                 aanleg van de Europese Gemeenschappen niet wordt
projecten, welke in volledige onafhankelijkheid door twee                   toegewezen;
verschillende personen worden uitgevoerd. Dit impliceert het
gevaar, dat de ene partner ook voor eventuele onregelmatighe-         —     de Europese Centrale Bank in de kosten te verwijzen.
den van de andere partner wordt bestraft.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Bovendien bestaat er een kennelijke onevenredigheid tussen
„La Route des Senteurs” verweten onregelmatigheden, die
ongeveer 67 % van de communautaire bijstand vertegenwoor-             Verzoeker is werknemer van de Europese Centrale Bank. Hij
digen, en de verzoekster ten laste gelegde onregelmatigheden,         bestrijdt de rechtsgeldigheid van een brief van verweerster
die slechts 36 % van die bijstand ter discussie stellen. Juist deze   waarin zij hem onder verwijzing naar een functieomschrijving
van buiten opgelegde sanctie van intrekking van alle bijstand         nieuwe taken opdraagt. Deze opdracht is naar zijn mening in
vormt een schending van het evenredigheidsbeginsel. Verlaging         strijd met zijn rechten op grond van de arbeidsovereenkomst.
van de bijstand met inachtneming en naar evenredigheid van            Bovendien zou de functieomschrijving in tegenspraak zijn met
de eventuele onregelmatigheden zou tot een billijke oplossing         bepalingen van zijn arbeidsovereenkomst.
overeenkomstig een ieders verantwoordelijkheid hebben ge-
leid.
                                                                      (1) PB C 259 van 9.9.2000, blz. 29.


title: Zaak C-341/00 P: Hogere voorziening, op 18 september 2000 ingesteld door Conseil national des professions de l'automobile, Fédération nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs de matériels de bâtiments de travaux publics et de manutention, Auto Contrôle 31 SA, YAM 31 SARL, Roux SA, M. Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 juli 2000 in zaak T-45/00, Conseil national des professions de l'automobile, Fédération nationale des distributeurs, loueurs et réparateurs de matériels de bâtiments de travaux publics et de manutention, Auto Contrôle 31 SA, YAM 31 SARL, Roux SA, M Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.11.2000               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 316/17
      —     richtlijn 98/87/EG van de Commissie van 13 no-           2.    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
            vember 1998 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG
            betreffende de handel in mengvoerders (2), en van
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
      —     richtlijn 98/100/EG van de Commissie van 21 de-
            cember 1998 houdende wijziging van richtlijn             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
            92/76/EEG tot erkenning van beschermde gebieden          die in zaak C-377/99 (1).
            in de Gemeenschap waar bijzondere plantenziekteri-
            sico’s bestaan (3)                                       Verzoekster komt op tegen de beschikking over de financiële
                                                                     correctie van de uitgaven van de deelstaat Mecklenburg-
      de krachtens artikel 3 van richtlijn 98/68/EG, artikel 2       Vorpommern in de sector akkerbouwgewassen voor de oogst
      van richtlijn 98/87/EEG en artikel 2 van richtlijn             1995, voorzover de Commissie daarbij
      98/100/EG op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;                                                         —     van de uitgaven waarvan de juistheid door middel van de
                                                                           klassieke controle ter plaatse was nagegaan, thans 5 % in
2)    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                    de plaats van, zoals aanvankelijk was voorzien, 2 % ten
      wijzen.                                                              laste van de Bondsrepubliek laat en
                                                                     —     van de uitgaven waarvan de juistheid door middel
Middelen en voornaamste argumenten                                         van teledetectie was nagegaan, 2 % ten laste van de
                                                                           Bondsrepubliek laat.
Op grond van het bindende karakter van de artikelen 10 en
249 EG zijn de lidstaten verplicht de nodige maatregelen te          (1) PB C 366 van 18.12.1999, blz. 19.
treffen om de tot hen gerichte richtlijnen binnen de gestelde
termijn in de nationale rechtsorde om te zetten. De termijnen
bepaald in de artikelen genoemd in punt 1 van het petitum
zijn verstreken op respectievelijk 31 maart, 30 juni en 1 janua-
ri 1999, zonder dat het Groothertogdom Luxemburg de
noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
                                                                     Hogere voorziening, op 18 september 2000 ingesteld
                                                                     door Conseil national des professions de l’automobile,
(1) PB L 261, blz. 32.                                               Fédération nationale des distributeurs, loueurs et répara-
(2) PB L 318, blz. 43.                                               teurs de matériels de bâtiments de travaux publics et de
(3) PB L 351, blz. 35.
                                                                     manutention, Auto Contrôle 31 SA, YAM 31 SARL, Roux
                                                                     SA, M. Foucher-Creteau en Verdier distribution SARL,
                                                                     tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van
                                                                     12 juli 2000 in zaak T-45/00, Conseil national des profes-
                                                                     sions de l’automobile, Fédération nationale des distribu-
Beroep, op 14 september 2000 ingesteld door Bondsrepu-               teurs, loueurs et réparateurs de matériels de bâtiments de
bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Ge-                  travaux publics et de manutention, Auto Contrôle 31 SA,
                          meenschappen                               YAM 31 SARL, Roux SA, M Foucher-Creteau en Verdier
                                                                     distribution SARL tegen Commissie van de Europese
                         (Zaak C-337/00)                                                   Gemeenschappen
                         (2000/C 316/32)                                                   (Zaak C-341/00 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                   (2000/C 316/33)
op 14 september 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Mi-                 op 18 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
nisterialrat bij het Bundesministerium der Finanzen te Bonn,         C.N.P.A. en anderen, vertegenwoordigd door C. Bourgeon,
Graurheindorfer Straße 108, en T. Jürgensen, Regierungsrat bij       advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
hetzelfde ministerie.                                                ten kantore van F. Brouxel, advocaat aldaar, rue Zithe 6, tegen
                                                                     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 12 juli 2000 in
                                                                     zaak T-45/00, C.N.P.A. en anderen tegen Commissie van de
1.    beschikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli            Europese Gemeenschappen.
      2000 houdende weigering van communautaire financie-
      ring voor bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader      Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
      van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
      Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, nietig te verklaren       Gelet op artikel 115, lid 1, van het Reglement voor de
      voorzover overeenkomstig artikel 1 daarvan een bedrag          procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:
      van 17 412 165,44 DEM niet door het EOGFL wordt
      vergoed, maar ten laste van de Bondsrepubliek Duitsland        —     de bestreden beschikking te vernietigen wegens schending
      word gelaten;                                                        van een wezenlijk vormvoorschrift;
 ---pagebreak--- C 316/18              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.11.2000
Gezien het beroep tot nietigverklaring van 29 februari 2000,          Uit het feit dat de Commissie de opmerking die C.N.P.A. na de
de artikelen 83, lid 1, en 81 EG-Verdrag:                             D.L.R. na de publicatie van de verordening en van de richtsnoe-
                                                                      ren hebben ingediend, volkomen buiten beschouwing heeft
                                                                      gelaten, resulteert een eigen recht van beroep voor rekwiranten.
—    vast te stellen dat de ontvankelijkheid van het beroep,          Gezien de collectieve belangen die zij vertegenwoordigen,
     die samenhangt met de juridische kwalificatie van de             hebben zij er een gerechtvaardigd belang bij te bereiken, dat
     bestreden handeling, niet los van de zaak ten principale         de Commissie als hoedster van het communautaire mededin-
     kan worden beoordeeld;                                           gingsbeleid ten minste haar pedagogische taak op dit gebied
                                                                      vervult door te antwoorden op eventueel door haar ontvangen
                                                                      bezwaren. Iedere andere opvatting van de consultatieprocedure
—    vast te stellen dat de bestreden handeling in strijd is met      maakt artikel 83, lid 1, van het Verdrag tot een dode letter.
     de artikelen 83, lid 1, en 81 EG-Verdrag;
                                                                      (1) PB L 336, blz. 21.
—    de bestreden handeling nietig te verklaren;
subsidiair, gelet op artikel 230 EG-Verdrag:
—    vast te stellen dat rekwiranten een rechtstreeks en indi-
     vidueel belang hebben bij het aanvechten van verordening         Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Commissie
     (EG) nr. 2790/1999 van 22 december 1999 (1);                     van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
—    deze verordening om bovengenoemde redenen nietig te                                       (Zaak C-342/00)
     verklaren,
                                                                                (2000/C 316/34)
de Commissie in de kosten te veroordelen.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                      Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van de juridische
Middelen en voornaamste argumenten                                    dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
—    Schending door het Gerecht van zijn Reglement voor de
     procesvoering alsmede van de artikelen 83, lid 1, 81,
     lid 1, en 230 EG-Verdrag: het Gerecht heeft uitspraak            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     gedaan binnen de termijn van drie maanden waarbinnen
     interveniënten stelling kunnen nemen.                            —     te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen,
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 97/11/EG (1)
—    Schending van de artikelen 83, lid 1, en 81, lid 1, van het            van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn
     Verdrag: een handeling van de Commissie, ook al betreft                85/337/EEG (2) betreffende de milieu-effectbeoordeling
     het een verordening, is niet aan rechterlijke toetsing                 van bepaalde openbare en particuliere projecten, of
     onttrokken in geval van strijd met de regels van het                   althans door deze bepalingen niet aan de Commissie
     Verdrag. Anders dan in de bestreden beschikking geoor-                 mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem
     deeld is, kon over de ontvankelijkheid van het beroep dan              rustende verplichting niet is nagekomen;
     ook niet zonder beoordeling van de gegrondheid worden
     beslist.                                                         —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
—    Schending van artikel 230, vierde alinea, van het Verdrag:       Middelen en voornaamste argumenten
     Het enkele feit dat de Commissie de bestreden handeling
     als verordening heeft gekwalificeerd, verleent die hande-        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     ling niet reeds het karakter van verordening in de zin van       met die in zaak C-335/00 (3); de termijn voor omzetting is
     artikel 81, lid 3, van het Verdrag wanneer de handeling,         verstreken op 14 maart 1999.
     zoals rekwiranten stellen, juist in strijd is met artikel 81;
     of de handeling een individuele of algemene strekking
     heeft, is in deze zonder belang.                                 (1) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.
                                                                      (2) van de Raad van 27 juni 1985, PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                      (3) Zie bladzijde 16 van dit Publicatieblad.
Voorts hebben rekwiranten wel degelijk een rechtstreeks en
individueel belang bij de gevorderde nietigverklaring.


title: Zaak C-85/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2009 door Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, L da tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 17 december 2008 in zaak T-137/07, Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, L da / Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/16

         Hogere voorziening ingesteld op 27 februari 2009 door Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 17 december 2008 in zaak T-137/07, Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda / Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-85/09 P)
   2009/C 102/26
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Portela — Comércio de artigos ortopédicos e hospitalares, Lda (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

   Rekwirante betoogt dat het het Hof behage:

               —

               de bestreden beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover hierbij het causaal verband tussen het verzuim van de Commissie en de door rekwirante gestelde schade (punten 96, 97, 99, 100 en 101 van de bestreden beschikking) niet bewezen is geacht;

         en, ten gronde,

               —

               primair, vast te stellen dat in casu is voldaan aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie; de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de gestelde schade; de Commissie tevens te verwijzen in de kosten van beide instanties, met inbegrip van die van rekwirante;

               —

               subsidiair, de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg ter beoordeling of aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid is voldaan; de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de gestelde schade; de Commissie tevens te verwijzen in de kosten van de huidige procedure en van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg, met inbegrip van die van rekwirante.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Ontoereikende motivering van de bestreden beschikking, aangezien het Gerecht van eerste aanleg niet heeft geantwoord op de argumenten die rekwirante heeft aangevoerd in de punten 92 en 93 van het verzoekschrift, namelijk dat het feit dat de fabrikant niet over een gemachtigde beschikt in de Gemeenschap, zoals de richtlijn vereist, het voor de aangemelde instantie onmogelijk maakt een conformiteitsbeoordeling te verrichten en uiteindelijk in de weg staat aan de door de Commissie verrichte vaststelling dat zij niet diende op te treden in het kader van de vrijwaringsregeling, aangezien de Portugese instantie, Infarmed, niet heeft gehandeld overeenkomstig artikel 14 bis van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek (2);

               —

               Onjuiste beoordeling van het causaal verband tussen het gedrag van de Commissie en de door rekwirante geleden schade en onjuiste uitlegging van de artikelen 8 en 14 bis van de richtlijn door het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               Schending van de rechten van de verdediging doordat de door rekwirante gevraagde onderzoeksmaatregelen niet zijn genomen.

      (1)  PB L 169, blz. 1.

      (2)  PB L 331, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  9 februari 2006  in de gevoegde zaken C-226/04 en C-228/04 (verzoeken van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): La Cascina Soc. coop. arl e.a. tegen Ministero della Difesa e.a. en Consorzio G. f. M. tegen Ministero della Difesa e.a. (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn 92/50/EEG — Artikel 29, eerste alinea, sub e en f — Verplichtingen van dienstverleners — Betaling van socialezekerheidsbijdragen en belastingen)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 9 februari 2006
   in de gevoegde zaken C-226/04 en C-228/04 (verzoeken van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): La Cascina Soc. coop. arl e.a. tegen Ministero della Difesa e.a. en Consorzio G. f. M. tegen Ministero della Difesa e.a. (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Richtlijn 92/50/EEG - Artikel 29, eerste alinea, sub e en f - Verplichtingen van dienstverleners - Betaling van socialezekerheidsbijdragen en belastingen)
   (2006/C 86/11)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-226/04 en C-228/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Italië) bij beslissingen van 22 april 2004, ingekomen bij het Hof op 2 juni 2004, in de procedures La Cascina Soc. coop. arl, Zilch Srl (C-226/04) tegen Ministero della Difesa, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Pedus Service, Cooperativa Italiana di Ristorazione soc. coop. arl (CIR), Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL), en Consorzio G. f. M. (C-228/04) tegen Ministero della Difesa, La Cascina Soc. coop. arl, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann, N. Colneric, K. Lenaerts en E Juhász (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poires Maduro; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 februari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 29, eerste alinea, sub e en f, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, verzet zich niet tegen een nationale regeling of een nationale bestuurspraktijk volgens welke een dienstverlener die bij het verstrijken van de termijn voor indiening van de aanvraag tot deelneming aan de opdracht niet aan zijn verplichtingen inzake socialezekerheidsbijdragen en belastingen heeft voldaan door volledige betaling van het overeenkomstige bedrag, naderhand zijn situatie kan regulariseren

               —

               op grond van door de overheid vastgestelde fiscaleamnestie- of clementiemaatregelen, of

               —

               op grond van een administratieve regeling tot spreiding of verlichting van de schulden, of

               —

               door instelling van een administratief beroep of beroep in rechte,

         op voorwaarde dat hij binnen de door de nationale regeling of de nationale bestuurspraktijk vastgestelde termijn aantoont dat hij voor dergelijke maatregelen of een dergelijke regeling in aanmerking is gekomen, of dat hij binnen deze termijn een dergelijk beroep heeft ingesteld.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak C-243/99: Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) van 18 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen FILA Sport SpA en Beijing Metals & Minerals Import & Export Corp

text:
28.8.1999             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 246/19
     Zo ja, kan artikel 14 quater, sub b, van verordening             Beroep, op 1 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
     nr. 1408/71 juncto bijlage VII (uitvoering van artikel 14        Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
     quater, sub b) naar analogie worden toegepast op het                                             ken
     onderhavige geval waarin twee verschillende zelfstandige
     werkzaamheden (hotelier in Oostenrijk en landbouwer in
     Duitsland) worden uitgeoefend?                                                            (Zaak C-246/99)
                                                                                (1999/C 246/40)
(1) PB L 149 van 5.07.1971, blz. 2.
(2) PB L 28 van 30.01.1997, blz. 1.                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(3) PB L 38 van 12.02.1999, blz. 1.                                   op 1 juli 1999 beroep tegen Koninkrijk Denemarken ingesteld
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door H.C. Støvkbæk, lid van haar juridische dienst,
                                                                      als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                      bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      1. krachtens artikel 226 EG (ex artikel 169) vast te stellen dat
                                                                          het Koninkrijk Denemarken, door de handhaving van § 2,
                                                                          lid 1, juncto § 1, lid 2, van besluit nr. 124 van 27 februari
Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)
                                                                          1989 betreffende de verpakking van bier en frisdranken,
van 18 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen FILA Sport SpA en Beijing Metals &                          zoals laatst gewijzigd bij besluit nr. 300 van 30 april 1997,
               Minerals Import & Export Corp                              volgens welke onder het besluit vallende dranken slechts
                                                                          in retouremballage op de markt mag worden gebracht,
                                                                          alsmede van § 3 van dat besluit, volgens welke de
                                                                          verpakking van ingevoerde dranken niet uit metaal mag
                        (Zaak C-243/99)
                                                                          zijn vervaardigd, de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                          op hem rusten krachtens richtlijn 94/62/EG (1) van het
                                                                          Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
                        (1999/C 246/39)
                                                                          betreffende verpakking en verpakkingsafval, inzonderheid
                                                                          artikel 18 juncto de artikelen 5, 7 en 9 daarvan, alsmede
Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-              de artikelen 28 en 30 EG (ex artikelen 30 en 36);
king van 18 juni 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 28 juni 1999, in het geding tussen FILA Sport SpA         2. het Koninkrijk Denemarken in de kosten van de procedure
en Beijing Metals & Minerals Import & Export Corp., het Hof               te verwijzen.
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 (1) van de
Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen
om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer      — Enerzijds wordt in artikel 18 van richtlijn 92/64/EG
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte               bepaald, dat de lidstaten het in de handel brengen op hun
of door piraterij verkregen goederen te verbieden), aldus                 grondgebied van verpakkingen die aan het in de richtlijn
worden uitgelegd, dat deze verordening ook moet worden                    bepaalde voldoen, niet mogen beletten, en anderzijds
toegepast op situaties, waarin goederen als in de verordening             mogen de lidstaten volgens artikel 9, lid 1, alleen verpak-
nader omschreven, bij doorvoer (transitovervoer) uit een                  kingen die aan de essentiële eisen van de richtlijn voldoen,
niet-lidstaat naar een andere niet-lidstaat, op verzoek van een           tot de handel toelaten. De richtlijn voorziet dus in een
in een lidstaat gevestigde rechthebbende die inbreuk op zijn              volledige harmonisering van de nationale bepalingen van
rechten stelt, door de douaneautoriteiten van een lidstaat                de lidstaten betreffende verpakking en verpakkingsafval.
krachtens genoemde verordening in een lidstaat voorlopig in
beslag worden genomen?
                                                                          De richtlijn bevat geen bepalingen op grond waarvan de
                                                                          lidstaten strengere regels kunnen vaststellen. Bijgevolg
                                                                          kunnen zij geen nationale eisen handhaven die afwijken
                                                                          van de in de richtlijn gestelde eisen. Daar de richtlijn,
(1) PB L 341 van 30.12.1994, blz. 8.                                      onder meer concurrentiverstoringen te voorkomen, in
                                                                          een volledige harmonisering van de regels betreffende
                                                                          verpakking voorziet, kan een lidstaat voor binnenlandse
                                                                          dranken geen verpakkingsregels toepassen die verschillen
                                                                          van de regels die gelden voor de verpakking van ingevoerde
                                                                          dranken.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 5 februari 2004 in zaak C-150/02 P: Streamserve Inc tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 5 februari 2004
   in zaak C-150/02 P: Streamserve Inc tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Inschrijving - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Merken die uitsluitend bestaan uit beschrijvende tekens of aanduidingen - Woord Streamserve)
   (2004/C 94/22)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-150/02 P, Streamserve Inc., (advokat: J. Kääriäinen), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 27 februari 2002, Streamserve/BHIM (Streamserve) (T-106/00, Jurispr. blz. II-723), strekkende tot vernietiging van dat arrest voorzover het Gerecht heeft geoordeeld dat de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in haar beslissing van 28 februari 2000 houdende weigering van de inschrijving van het woord „Streamserve” als gemeenschapsmerk, behalve voor waren van andere categorieën dan „handboeken” en „publicaties”, (zaak R 423/1999-2), niet in strijd had gehandeld met artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), (gemachtigde: E. Joly), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 februari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Rekwirante wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 169, van 13.7.2002.


title: Zaak C-256/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 25 mei 2011 — Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike en Dragica Stevic/Bundesminister für Inneres

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 25 mei 2011 — Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike en Dragica Stevic/Bundesminister für Inneres
   (Zaak C-256/11)
   2011/C 219/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Murat Dereci, Vishaka Heiml, Alban Kokollari, Izunna Emmanuel Maduike en Dragica Stevic

      Verwerende partij: Bundesminister für Inneres

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Dient artikel 20 VWEU aldus te worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat aan een staatsburger van een derde staat, wiens echtgenote en minderjarige kinderen burgers van de Unie zijn, het recht van verblijf ontzegt in de lidstaat waar zijn echtgenote en kinderen verblijven en waarvan zij de nationaliteit bezitten, zelfs indien deze burgers van de Unie voor hun levensonderhoud niet zijn aangewezen op de staatsburger van een derde staat? (opmerking: verzoeker Dereci)

                           b)

                           Dient artikel 20 VWEU aldus te worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat aan een staatsburger van een derde staat, wiens echtgenote burger van de Unie is, het recht van verblijf ontzegt in de lidstaat waar zijn echtgenote verblijft en waarvan zij de nationaliteit bezit, zelfs indien de burger van de Unie voor haar levensonderhoud niet is aangewezen op de staatsburger van een derde staat? (opmerking: verzoekers Heiml en Maduike)

                           c)

                           Dient artikel 20 VWEU aldus te worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat aan een meerderjarige staatsburger van een derde staat, wiens moeder burger van de Unie is, het recht van verblijf ontzegt in de lidstaat waar zijn moeder verblijft en waarvan zij de nationaliteit bezit, zelfs indien de burger van de Unie voor haar levensonderhoud niet is aangewezen op de staatsburger van een derde staat maar de staatsburger van een derde staat voor zijn levensonderhoud is aangewezen op de burger van de Unie? (opmerking: verzoeker Kokollari)

                           d)

                           Dient artikel 20 VWEU aldus te worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat aan een meerderjarige staatsburger van een derde staat, wiens vader burger van de Unie is, het recht van verblijf ontzegt in de lidstaat waar zijn vader verblijft en waarvan hij de nationaliteit bezit, zelfs indien de burger van de Unie voor zijn levensonderhoud niet is aangewezen op de staatsburger van een derde staat maar de staatsburger van een derde staat ten laste is van de burger van de Unie? (opmerking: verzoekster Stevic)

               2)

               Indien een van de vragen van punt 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Gaat het bij de op artikel 20 VWEU gebaseerde verplichting van de lidstaten tot toekenning van het recht van verblijf aan staatsburgers van derde staten, om een rechtstreeks uit het Unierecht voortvloeiend recht van verblijf of volstaat het dat de lidstaat op rechtscheppende wijze het recht van verblijf toekent?

               3)

                           a)

                           Indien volgens het antwoord op vraag 2 een recht van verblijf krachtens het Unierecht bestaat:
                           Onder welke voorwaarden bestaat het uit het Unierecht voortkomende recht van verblijf uitzonderlijk niet, respectievelijk onder welke voorwaarden mag een staatsburger van een derde staat het recht van verblijf worden ontzegd?

                           b)

                           Indien het volgens het antwoord op vraag 2 volstaat, dat het recht van verblijf op rechtscheppende wijze aan de staatsburger van een derde staat wordt toegekend:
                           Onder welke voorwaarden mag de staatsburger van een derde staat het recht van verblijf worden ontzegd, ondanks een fundamenteel bestaande verplichting van de lidstaat hem het verkrijgen van het recht van verblijf mogelijk te maken?

               4)

               Indien artikel 20 VWEU zich niet ertegen verzet de staatsburger van een derde staat het recht van verblijf in een lidstaat te ontzeggen, in de situatie waarin Dereci zich bevindt:
               Verzet artikel 13 van het besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, genomen door de Associatieraad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije of artikel 41 (1) van het op 23 november 1970 te Brussel ondertekende en met verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd aanvullend protocol, dat volgens zijn artikel 62 onderdeel is van de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, zich in een geval zoals dit van Dereci ertegen, dat op Turkse staatsburgers die voor het eerst zijn binnengekomen strengere nationale regels worden toegepast dan de nationale regels die tevoren reeds golden voor Turkse staatsburgers die voor het eerst waren binnengekomen, hoewel nationale wettelijke bepalingen die de eerste binnenkomst hadden verlicht, pas van kracht zijn geworden nadat de betrokken bepalingen betreffende de Associatie met Turkije in werking zijn getreden?

      (1)  PB 1972, L 293, blz. 4.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 november 1998 in zaak C-308/97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bari om een prejudiciële beslissing): G. Manfredi tegen Regione Puglia (Wijn - Aanplant van nieuwe wijnstokken - Tafeldruiven)

text:
23.1.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 20/7
                   ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                        (Zesde Kamer)
                                                                                van 26 november 1998
                     van 25 november 1998
                                                                     in zaak C-1/97 (verzoek van het Verwaltungsgericht der
in zaak C-308/97 (verzoek van de Pretura circondariale di            Freien Hansestadt Bremen om een prejudicieÈle beslissing):
Bari om een prejudicieÈle beslissing): G. Manfredi tegen                       M. Birden tegen Stadtgemeinde Bremen (1)
                        Regione Puglia (1)
                                                                     (Associatieovereenkomst EEG-Turkije Ð Vrij verkeer van
                                                                     werknemers Ð Artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van
(Wijn Ð Aanplant van nieuwe wijnstokken Ð Tafeldrui-                 Associatieraad Ð Werkingssfeer Ð Turks onderdaan die
                               ven)                                  arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur heeft in kader
                                                                     van door overheid gefinancierd programma dat voor per-
                         (1999/C 20/10)                              sonen die van sociale bijstand afhankelijk zijn, opneming
                                                                                in arbeidsproces mogelijk moet maken)
                                                                                (1999/C 20/11)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-1/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Verwal-
                                                                     tungsgericht der Freien Hansestadt Bremen (Duitsland), in
                                                                     het aldaar aanhangig geding tussen M. Birden en Stadt-
In zaak C-308/97, betreffende een verzoek aan het Hof                gemeinde Bremen, om een prejudicieÈle beslissing over de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura              uitlegging van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van
circondariale di Bari (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig             19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de
geding tussen G. Manfredi en Regione Puglia, om een pre-             Associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is inge-
judicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 6, lid 1,       steld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese
van Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van                     Economische Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof
16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke orde-                  (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
ning van de wijnmarkt (PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1),               kamerpresident, G. F. Mancini, J. L. Murray, H. Ragne-
heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt:                 malm en R. Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-ge-
P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, G. Hirsch,            neraal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
G. F. Mancini, H. Ragnemalm en K. M. Ioannou, rechters;              26 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L.              luidt als volgt:
Hewlett, administrateur, op 25 november 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     Artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september
                                                                     1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vast-
                                                                     gesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Asso-
                                                                     ciatieovereenkomst tussen de EEG en Turkije, moet als
In de jaren 1991 en 1992 was de aanplant van nieuwe,                 volgt worden uitgelegd:
voor de productie van tafeldruiven bestemde wijnstoffen
verboden ingevolge artikel 6, lid 1, van Verordening
(EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 hou-                  Een Turks onderdaan die met een onvoorwaardelijke
dende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt,              arbeidsvergunning gedurende een ononderbroken periode
zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1325/90 van de             van meer dan eÂeÂn jaar in een lidstaat bij een en dezelfde
Raad.                                                                werkgever legaal een reeÈle en daadwerkelijke economische
                                                                     activiteit heeft verricht, als tegenprestatie waarvoor hij een
                                                                     gebruikelijke vergoeding ontving, is een werknemer die tot
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                         de legale arbeidsmarkt van die lidstaat behoort en aldaar
                                                                     legale arbeid verricht in de zin van die bepaling.
                                                                     Voorzover hij over werk bij dezelfde werkgever beschikt,
                                                                     kan die Turkse onderdaan dus aanspraak maken op ver-


title: Zaak T-3/02: Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door Schlüsselverlag J. S. Moser Gesellschaft mbH en zes andere ondernemingen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 84/64               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
Ook heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste                  —     verweerder te veroordelen verzoeker ter vergoeding van
rechtsopvatting en feitelijk gedwaald door het „discriminatie-               de schade die deze heeft geleden en in de toekomst zal
verbod” te aanvaarden, op grond waarvan handelaren hun                       lijden, een bedrag te betalen dat onder alle voorbehoud
kosten voor het gebruik van een debetkaart door een klant,                   op 350 000 EUR is bepaald en dient te worden vermeer-
deze niet in rekening mogen brengen. Dat verbod vormt een                    derd met moratoire interessen op de voet van 10 % per
mededingingsbeperking, aangezien het handelaren belet de                     jaar vanaf 7 oktober 1999 tot op de datum van betaling;
dreiging met die discriminatie te gebruiken als drukmiddel om
over lagere handelarenvergoedingen te onderhandelen. De                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Commissie heeft op dat punt onvoldoende marktonderzoek
verricht.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ook heeft de Commissie een fout gemaakt door in de bestreden
beschikking diverse andere regels goed te keuren. Zo aanvaardt         Verzoeker lijdt aan een beroepsziekte die het gevolg is van zijn
de Commissie de „regels betreffende de grensoverschrijdende            werkzaamheden in het gebouw van het Hof van Justitie, dat
uitgifte”, volgens welke een bank die kaarten wil gaan uitgeven        asbest bevat.
in een andere staat moet voldoen aan de aldaar geldende
voorschriften. Hierdoor wordt de markt de facto verdeeld en
wordt voorkomen dat minder restrictieve regels in een staat            Volgens verzoeker haalt het Hof van Justitie twee categorieën
door emitterende banken als concurrentievoordeel in een                schade, namelijk schade in de zin van artikel 288 EG en schade
andere staat worden gebruikt. Verder heeft de Commissie een            in de zin van artikel 73 van het Statuut, door elkaar. Verzoeker
fout gemaakt door de „regels betreffende de grensoverschrij-           vraagt niet dat op grond van artikel 73 van het Statuut wordt
dende werving” goed te keuren, op grond waarvan het de                 vastgesteld dat zijn gezondheidstoestand is verslechterd, maar
handelaren in een staat wordt belet om een wervende bank te            vordert op grond van artikel 288 EG vergoeding van de morele
zoeken in een andere staat waar de multilaterale afwikkelings-         schade die hij ten gevolge van zijn ziekte heeft geleden. Dit is
vergoeding lager is.                                                   geen medische en evenmin een economische schade.
                                                                       Hij stelt dat hij voldoet aan alle voorwaarden voor toekenning
Ten slotte heeft de Commissie haar goedkeuring van de „geen-           van een dergelijke schadevergoeding. Hij heeft daadwerkelijk
werving-zonder-uitgifte”regel onvoldoende gemotiveerd. Op              schade geleden doordat zijn ziekte zijn gezinsleven en zijn
grond van die regel dient een bank die handelaren wil werven,          sociale contacten heeft verstoord. Verder is er een causaal
een bepaald aantal kaarten aan klanten uit te geven voordat zij        verband tussen de geleden schade en de aan de instelling
met haar wervingsactiviteiten kan beginnen. Dit komt neer op           verweten handeling; het Hof van Justitie heeft namelijk nagela-
een marktverdelingsovereenkomst tussen de thans emitterende            ten passende beschermende maatregelen te treffen. Ten slotte
banken.                                                                gaat het om abnormale en bijzondere schade.
                                                                       Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door Schlüsselverlag
Beroep, op 3 januari 2002 ingesteld door Robert Polinsky               J. S. Moser Gesellschaft mbH en zes andere ondernemin-
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  gen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-1/02)                                                          (Zaak T-3/02)
                        (2002/C 84/117)                                                        (2002/C 84/118)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 10 januari 2002 beroep ingesteld tegen
schappen is op 3 januari 2002 beroep tegen Hof van Justitie            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Schlüssel-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Robert                   verlag J. S. Moser Gesellschaft mbH, Innsbruck (Oostenrijk),
Polinsky, wonende te Thionville (Frankrijk), vertegenwoordigd          J. Wimmer GmbH, Linz (Oostenrijk), Styria Medien AG, Graz
door J.-R. Iturriagagoitia, advocaat.                                  (Oostenrijk), Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH, Bregenz
                                                                       (Oostenrijk), Eugen Russ Vorarlberger Zeitungsverlag und
                                                                       Druckerei Gesellschaft mbH, Schwarzach (Oostenrijk), „Die
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Presse” Verlags-Gesellschaft mbH, Wien (Oostenrijk), en „Salz-
                                                                       burger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG,
—     het besluit van het Hof van Justitie van 25 september            Salzburg (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Krüger,
      2001 nietig te verklaren;                                        advocaat.
 ---pagebreak--- 6.4.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 84/65
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   zelfde lidstaat behaalt. Ten slotte is er geen sprake van een
                                                                       gedeeltelijke verkoop maar van een fusie.
—     vast te stellen dat verweerster haar verplichtingen krach-
      tens het EG-Verdrag niet is nagekomen, doordat zij geen
      standpunt heeft bepaald ten aanzien van verzoeksters’
      klachten betreffende de verwezenlijking van een concen-
      tratie van communautaire dimensie, die is aangemeld              Beroep, op 18 januari 2002 ingesteld door Michael Ger-
      en bij beslissing van het Oberlandesgericht Wien, als            hard Franz Platte tegen Commissie van de Europese
      kartelrechter, van 26 januari 2001 op nationaal niveau                                 Gemeenschappen
      is goedgekeurd, of althans heeft nagelaten de bij de
      concentratie betrokken partijen te bevelen om de concen-                                  (Zaak T-6/02)
      tratie bij verweerster aan te melden.
                                                                                (2002/C 84/119)
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 18 januari 2002 beroep ingesteld tegen de
Bij brief van 25 mei 2001 dienden verzoeksters als eigenaars           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mi-
van Oostenrijkse dagbladen bij verweerster klachten in tegen           chael Gerhard Franz Platte, wonende te Tielt-Winge (België),
een in Oostenrijk goedgekeurde concentratie van de media,              vertegenwoordigd door X. De Kesel, advocaat.
waarbij de ondernemingen Bertelsmann, Gruner+Jahr, Raiffei-
sen, KURIER-Magazine en NEWS partij waren, en die volgens              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
verzoeksters een communautaire dimensie had. Bij de klachten
was een verzoek gevoegd om de partijen bij de concentratie te          —     het besluit van 6 september 2001 waarvan beroep te
bevelen, deze concentratie overeenkomstig verordening (EEG)                  vernietigen en datgene te bepalen en te doen wat het tot
nr. 4064/89 van de Raad aan te melden.                                       aanstelling bevoegde gezag had moeten doen, namelijk
                                                                             verzoeker aanstellen in rang C4.
DG Concurrentie stelde zich in verscheidene brieven op het
standpunt, dat genoemde verordening niet van toepassing was            Middelen en voornaamste argumenten
op de onderhavige concentratie, daar enkel een gedeeltelijke
verkoop had plaatsgevonden, waarbij niet ten minste twee               Verzoeker is bij zijn indiensttreding ingedeeld in rang C5. In
ondernemingen met een omzet van meer dan 250 miljoen                   zijn beroep betwist verzoeker dit besluit. Volgens hem had hij
euro betrokken waren. DG Concurrentie wees er echter op,               gezien zijn eerdere beroepservaring en het feit dat de behoeften
dat dit standpunt voor verzoeksters niet bindend was.                  van de dienst de aanneming van een bijzonder gekwalificeerd
                                                                       persoon vereisen, moeten worden aangesteld in rang C4.
Daar verweerster niet binnen twee maanden op het verzoek
van verzoeksters om een formele beschikking inzake de
klachten heeft gereageerd, stellen verzoeksters een beroep
wegens nalaten krachtens artikel 232 EG in. Zij betogen, dat
het bij gebreke van een beschikking van verweerster niet                              Doorhaling van zaak T-315/00 (1)
mogelijk is een beroep tot nietigverklaring bij het Gerecht van
eerste aanleg in te stellen, en dat verzoeksters rechtstreeks en                              (2002/C 84/120)
individueel worden geraakt door verweersters verzuim om een
beschikking te geven.                                                                        (Procestaal: Italiaans)
Verzoeksters stellen, dat de nationale beslissing krachtens            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
artikel 81, EG juncto verordening nr. 4064/89, nietig is daar          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de Republiek Oostenrijk in strijd met artikel 21, lid 2, van deze      van 29 november 2001 de doorhaling in het register gelast
verordening haar nationale mededingingswetgeving op een                van zaak T-315/00: Associazione delle Cantine Sociali Venete
concentratie van communautaire dimensie heeft toegepast.               en Cantine dei Colli Berici tegen Commissie van de Europese
Verder voeren zij aan dat twee partijen bij de concentratie een        Gemeenschappen.
omzet van meer dan 250 miljoen euro hebben, waarvan een
niet meer dan twee derde van haar totale omzet in een                  (1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-611/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 november 2011 door ara AG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 september 2011 in zaak T-174/10, ara/BHIM

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/14

         Hogere voorziening ingesteld op 30 november 2011 door ara AG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 22 september 2011 in zaak T-174/10, ara/BHIM
   (Zaak C-611/11 P)
   2012/C 133/26
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: ara AG (vertegenwoordiger: M. Gail, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Allrounder SARL

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 22 september 2011 in zaak T-174/10 vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 januari 2010 (zaak R 481/2009-1) vernietigen, en

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en de interveniërende partij in eerste aanleg verwijzen in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden.
   Rekwirante betoogt in de eerste plaats dat het Gerecht de motiveringsplicht heeft geschonden doordat het bij de globale beoordeling van het verwarringsgevaar geen toereikende redenen heeft opgegeven ten aanzien van de criteria inzake het relevante publiek, de vergelijking van de merken en het verwarringsgevaar. Zo heeft het ten onrechte geoordeeld dat het relevante publiek bestaat uit de gemiddelde consument met een gemiddeld aandachtsniveau bij de aankoop van de betrokken waren, hoewel in eerste instantie was aangetoond dat de consument zelden de mogelijkheid heeft om de verschillende merken rechtstreeks met elkaar te vergelijken. Bovendien heeft het Gerecht bij de vergelijking van de merken ten onrechte geoordeeld dat de aanwezigheid van de twee driehoekige ontwerpen de overhand heeft over de indruk van het litigieuze merk die het publiek bijblijft.
   Bovendien heeft het Gerecht de motiveringsplicht geschonden doordat het niet heeft verwezen naar de documenten die interveniënte heeft overgelegd in het kader van het onderzoek naar het verwarringsgevaar.
   Tot slot heeft het Gerecht het belang van het beginsel van ambtshalve onderzoek onderschat.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-490/08: Beroep ingesteld op 12 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/15

         Beroep ingesteld op 12 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-490/08)
   (2009/C 6/25)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/68/EG in nationaal recht is op 10 december 2007 verstreken. Op het tijdstip waarop het onderhavige beroep werd ingesteld had verweerder evenwel nog niet de maatregelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten in nationaal recht, of had hij deze hoe dan ook nog niet meegedeeld aan de Commissie.

      (1)  PB L 323, blz. 1.


title: Zaak C-457/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — S/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/G (Artikelen 20 VWEU, 21, lid 1, VWEU en 45 VWEU  — Richtlijn 2004/38/EG  — Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten  — Begunstigden  — Verblijfsrecht van derdelander die familielid is van burger van de Unie, in lidstaat van nationaliteit van die burger  — Burger van de Unie die woont in lidstaat waarvan hij nationaliteit bezit  — Beroepsactiviteiten  — Regelmatige verplaatsingen naar andere lidstaat)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — S/Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/G
   (Zaak C-457/12) (1)

   ((Artikelen 20 VWEU, 21, lid 1, VWEU en 45 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten - Begunstigden - Verblijfsrecht van derdelander die familielid is van burger van de Unie, in lidstaat van nationaliteit van die burger - Burger van de Unie die woont in lidstaat waarvan hij nationaliteit bezit - Beroepsactiviteiten - Regelmatige verplaatsingen naar andere lidstaat))
   2014/C 135/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: S, Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel

      Verwerende partijen: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel, G

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Nederland — Uitlegging van de artikelen 20, 21, 45 en 56 VWEU en van de artikelen 3, lid 1, 6 en 7, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Begunstigden van het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten — Derdelander die familielid is van een burger van de Unie die woont in zijn lidstaat van herkomst en werkt in een andere lidstaat voor een daar gevestigde werkgever — Derdelander die familielid is van een burger van de Unie die woont en werkt in zijn lidstaat van herkomst, maar zich in het kader van zijn werk vaak verplaatst naar een andere lidstaat

      Dictum

   Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet in die zin worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat een lidstaat weigert een verblijfsrecht toe te kennen aan een derdelander die familielid is van een burger van de Unie, wanneer deze burger de nationaliteit heeft van die lidstaat en aldaar woont, maar zich in het kader van zijn beroepswerkzaamheden regelmatig naar een andere lidstaat begeeft.
   Artikel 45 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het aan een familielid van een burger van de Unie, dat een derdelander is, een afgeleid verblijfsrecht verleent in de lidstaat waarvan die burger de nationaliteit bezit, wanneer deze burger in laatstbedoelde lidstaat woont, maar zich als werknemer in de zin van die bepaling regelmatig naar een andere lidstaat begeeft, indien de weigering om een dergelijk verblijfsrecht toe te kennen tot gevolg heeft dat de betrokken werknemer ervan wordt weerhouden de rechten die hij aan artikel 45 VWEU ontleent, daadwerkelijk uit te oefenen. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 juli 1997 in de gevoegde zaken C-94/95 en C-95/95 (verzoeken van de Pretura circondariale di Bassano del Grappa om een prejudiciële beslissing): D. Bonifaci e.a., W. Berto e.a. tegen Istituto nazionale delle previdenza sociale (INPS) (Sociale politiek - Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 80/987/EEG - Beperking van betalingsverplichting van waarborgfondsen - Aansprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van richtlijn - Adequate vergoeding)

text:
27. 9 . 97               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 295/ 1
                                                                    I
                                                              (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                 werkgever ( PB L 283 van 20 . 10 . 1980, blz. 23 ), en over
                            (Vijfde Kamer)                              de uitlegging van het beginsel dat de staat aansprakelijk is
                                                                        voor schade, veroorzaakt aan particulieren door een aan
                           van 10 juli 1997                             hem toe te rekenen schending van het Gemeenschapsrecht,
                                                                        heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C.
in de gevoegde zaken C-94/95 en C-95/95 (verzoeken van                  Moitinho de Almeida, kamerpresident, L. Sevón, D. A. O.
de Pretura circondariale di Bassano del Grappa om een                   Edward, P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;
prejudiciële beslissing ): D. Bonifaci e.a., W. Berto e.a.              advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, admi
 tegen Istituto nazionale delle previdenza sociale (INPS ) ( 1 )        nistrateur, op 10 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het
                                                                        dictum luidt als volgt:
(Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Beper
king van betalingsverplichting van waarborgfondsen —
Aansprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van
                 richtlijn — Adequate vergoeding)                       Een retroactieve en volledige toepassing van de maatrege
                                                                        len ter uitvoering van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad
                             ( 97/C 295/01 )                            van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing
                                                                        van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming
                                                                        van de werknemers bij insolventie van de werkgever,
                        (Procestaai: Italiaans)                         maakt het mogelijk, de nadelige gevolgen van de te late
                                                                        omzetting van de richtlijn te verhelpen, mits de richtlijn
                                                                        regelmatig is omgezet. De nationale rechter dient evenwel
                                                                        erop toe te zien, dat de vergoeding van de door de betrok
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          kenen geleden schade adequaat is. Een retroactieve, regel
                   de Jurisprudentie van het Hof)                       matige en volledige toepassing van de maatregelen tot uit
                                                                        voering van de richtlijn zal daartoe volstaan, tenzij de
                                                                        begunstigden aantonen dat zij ten gevolge van het feit dat
In de gevoegde zaken C-94/95 en C-95/95 , betreffende ver              zij niet op het beoogde tijdstip de door de richtlijn gewaar
zoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG-Ver                borgde financiële voordelen hebben kunnen genieten, nog
drag van de Pretura circondariale di Bassano del Grappa                 andere schade hebben geleden, die derhalve eveneens moet
( Italië ), in de aldaar aanhangige gedingen tussen D. Boni            worden vergoed.
faci e.a . ( zaak C-94/95 ), W. Berto e.a . (zaak C-95/95 ) en
Istituto nazionale della previdenza sociale ( INPS ), om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid             (M PB C 159 van 24 . 6 . 1995 .
van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 80/987/EEG van de
Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aan
passing van de wetgevingen der lidstaten inzake de
bescherming van de werknemers bij insolventie van de


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 december 1997 in zaak T-159/95: L. Dricot e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie C naar categorie B - Besluit van jury houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd voor mondeling examen - Overeenstemming tussen klacht en beroepschrift - Beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Non-discriminatiebeginsel - Draagwijdte van motiveringsplicht - Beoordeling door jury)

text:
20.2.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 55/23
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           tegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V.
                    van 17 december 1997                           Leclercq en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
in zaak T-152/95: Odette Nicos Petrides Co. Inc. tegen             SaÁrl, Rue de Cessange 30, tegen Commissie van de Euro-
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                 pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en A. M.
(Gemeenschappelijke marktordening voor tabak Ð Beheer              Alves Vieira), betreffende een beroep tot nietigverklaring
door Commissie Ð Vordering tot schadevergoeding Ð                  van de besluiten van de jury van intern vergelijkend onder-
Verjaring Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Beginsel van gelijke          zoek COM/B/9/93 om verzoekers voor het mondeling exa-
                         behandeling)                              men van dat vergelijkend onderzoek een cijfer beneden het
                                                                   in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek ver-
                         (98/C 55/46)                              eiste minimum toe te kennen en hen derhalve niet op de
                                                                   lijst van geschikte kandidaten te plaatsen, heeft het
                      (Procestaal: Frans)                          Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: K. Le-
                                                                   naerts, president; P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; grif-
In zaak T-152/95, Odette Nicos Petrides Co. Inc., geves-           fier: A. Mair, administrateur, op 17 december 1997 een
tigd te Kavala (Griekenland), vertegenwoordigd door E.             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Didier en J. GrangeÂ, advocaten te Parijs, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, Rue
Ermesinde 67, tegen Commissie van de Europese Gemeen-              1. Verwerpt het beroep.
schappen (gemachtigde: G. Berscheidt), betreffende een
vordering tot veroordeling van de Commissie om schade-             2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
vergoeding te betalen uit hoofde van de artikelen 178 en                 gen.
215, tweede alinea, van het EG-Verdrag, wegens de schade
veroorzaakt door bepaalde handelingen bij haar beheer
                                                                   (1) PB C 268 van 14.10.1995.
van de gemeenschappelijke marktordening voor ruwe
tabak gedurende de periode 1990/1991, heeft het Gerecht
van eerste aanleg (Vierde Kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident; P. Lindh en J. D. Cooke,
rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op
17 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 17 december 1997
1. Verwerpt het beroep.
                                                                        in zaak T-110/96: D.-F. Bareth tegen ComiteÂ van de
2. Verwijst verzoekster in de kosten.                                            Regio's van de Europese Unie (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Intern vergelijkend onderzoek Ð Weige-
(1) PB C 268 van 14.10.1995.                                       ring om geslaagde kandidaat aan te stellen Ð Misbruik
                                                                   van bevoegdheid Ð Beginsel van gelijke behandeling Ð
                                                                                Motiveringsplicht)
                                                                                (98/C 55/48)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                (Procestaal: Frans)
                    van 17 december 1997
in zaak T-159/95: L. Dricot e.a. tegen Commissie van de            In zaak T-110/96, D.-F. Bareth, ambtenaar van het ComiteÂ
                 Europese Gemeenschappen (1)                       van de Regio's van de Europese Unie, wonende te Brussel,
                                                                   vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A.
(Ambtenaren Ð Intern vergelijkend onderzoek voor over-
                                                                   Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
gang van categorie C naar categorie B Ð Besluit van jury
                                                                   te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Ces-
houdende vaststelling dat kandidaten niet zijn geslaagd
                                                                   sange 30, tegen ComiteÂ van de Regio's van de Europese
voor mondeling examen Ð Overeenstemming tussen
                                                                   Unie (gemachtigde: D. Lagasse), betreffende een beroep
klacht en beroepschrift Ð Beginsel van gelijke behandeling
                                                                   tot nietigverklaring van het besluit van het ComiteÂ van de
van mannen en vrouwen Ð Non-discriminatiebeginsel Ð
                                                                   Regio's van 20 september 1995 voorzover daarbij is
Draagwijdte van motiveringsplicht Ð Beoordeling door
                                                                   geweigerd, verzoeker aan te stellen in een van de in aan-
                             jury)
                                                                   kondiging van intern vergelijkend onderzoek A/02/95
                         (98/C 55/47)                              bedoelde vacante ambten, en andere geslaagde kandidaten
                                                                   in die ambten zijn aangesteld, heeft het Gerecht (Vierde
                      (Procestaal: Frans)                          Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president; P.
                                                                   Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, admini-
In zaak T-159/95, L. Dricot en 29 anderen, ambtenaren              strateur, op 17 december 1997 een arrest gewezen waar-
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver-              van het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-256/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Theodor Jäger/Finanzamt Kusel-Landstuhl (Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans artikelen 56 EG en 58 EG) — Successiebelasting — Waardering van zaken in nalatenschap — In andere lidstaat gelegen voor land- en bosbouw gebruikt goed — Minder gunstige methode voor waardering van goed en voor berekening van belastingschuld)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Theodor Jäger/Finanzamt Kusel-Landstuhl
   (Zaak C-256/06) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans artikelen 56 EG en 58 EG) - Successiebelasting - Waardering van zaken in nalatenschap - In andere lidstaat gelegen voor land- en bosbouw gebruikt goed - Minder gunstige methode voor waardering van goed en voor berekening van belastingschuld)
   (2008/C 64/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Theodor Jäger

      Verwerende partij: Finanzamt Kusel-Landstuhl
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 56 EG — Nationale wetgeving inzake successierecht — Toepassing van verschillende waarderingsmethodes voor landbouw- en bosbouwgronden naar gelang deze gronden op het nationale grondgebied of in een andere lidstaat liggen, alsook van een belastingvrij bedrag bij aankoop van op het nationale grondgebied gelegen gronden, met zwaardere belasting tot gevolg wanneer het vermogen in een andere lidstaat gelegen landbouw- en bosbouwgronden omvat dan wanneer alle gronden op het nationale grondgebied liggen
   Dictum
   Artikel 73 B, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, EG), gelezen in samenhang met artikel 73 D EG-Verdrag (thans artikel 58 EG), moet aldus worden uitgelegd dat die bepaling in de weg staat aan een regeling van een lidstaat die, met het oog op de berekening van de belasting over een nalatenschap bestaande uit zaken op het grondgebied van die lidstaat en uit een in een andere lidstaat gelegen voor de land- en bosbouw gebruikt goed,

               —

               bepaalt dat het in die andere lidstaat gelegen goed in aanmerking wordt genomen ten belope van de normale waarde ervan, terwijl op een gelijksoortig in het binnenland gelegen goed een bijzondere waarderingsprocedure wordt toegepast die gemiddeld een uitkomst van slechts 10 % van de normale waarde van dat goed oplevert, en

               —

               alleen voor binnenlandse voor de land- en bosbouw gebruikte goederen voorziet in de toepassing van een specifiek belastingvrij bedrag voor die goederen, en in de inaanmerkingneming van de resterende waarde van die goederen ten belope van slechts 60 %.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.