title: Zaak C-216/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 juni 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 31 maart 2009 in zaak T-405/06, ArcelorMittal Luxembourg e.a./Commissie

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/22

         Hogere voorziening ingesteld op 15 juni 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 31 maart 2009 in zaak T-405/06, ArcelorMittal Luxembourg e.a./Commissie
   (Zaak C-216/09 P)
   2009/C 205/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en X. Lewis, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: ArcelorMittal Luxembourg SA, voorheen Arcelor Luxembourg SA, ArcelorMittal Belval & Differdange, voorheen Arcelor Profil Luxembourg SA, ArcelorMittal International, voorheen Arcelor International SA

      Conclusies

               —

               het arrest van 31 maart 2009 in zaak T-405/06, ArcelorMittal Luxembourg e.a./Commissie, vernietigen, voor zover hierbij de geldboeten nietig worden verklaard die bij beschikking C(2006) 5342 def. van de Commissie van 8 november 2006 (1) aan ArcelorMittal Belval & Differdange SA (voorheen ProfilARBED) en ArcelorMittal International SA (voorheen TradeARBED) zijn opgelegd;

               —

               het beroep van ArcelorMittal Belval & Differdange SA en ArcelorMittal International SA verwerpen;

               —

               de andere partijen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante één middel aan, namelijk de schending door het Gerecht van de regels betreffende de verjaring van het recht van vervolging.
   Volgens de Commissie is het arrest van het Gerecht gebaseerd op een letterlijke en al te strikte uitlegging van beschikking nr. 715/78/EGKS (2) en met name van de artikelen 2, lid 3, en 3 ervan, voor zover het een onderscheid maakt tussen de stuiting en de schorsing van de verjaring. Anders dan artikel 2, lid 2, dat uitdrukkelijk bepaalt dat de stuiting van de verjaring geldt erga omnes, spreekt artikel 3 zich niet uit over de gevolgen van de schorsing. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het tot de conclusie komt dat de schorsing van de verjaring die het gevolg is van het feit dat een partij een gerechtelijke procedure voor de gemeenschapsrechter heeft ingesteld, slechts geldt ten aanzien van de verzoekende partij en dat de verjaringstermijn dus voor de andere partijen verstreken is.
   Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, kan uit het stilzwijgen van de wetgever niet worden afgeleid dat de schorsing slechts relatieve werking heeft. Artikel 3 van beschikking nr. 715/78/EGKS dient te worden uitgelegd in het licht van de doelstellingen van de betrokken regeling, die ertoe strekt de Commissie in staat te stellen om inbreuken op de mededingingsregels doeltreffend te vervolgen en te bestraffen.

      (1)  Beschikking C(2006) 5342 def. van de Commissie van 8 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 65 [KS] betreffende overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen van Europese balkenproducenten (zaak COMP/F/38.907 — Stalen balken).

      (2)  Beschikking nr. 715/78/EGKS van de Commissie van 6 april 1978 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het toepassingsgebied van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (PB L 94, blz. 22).


title: Zaak C-648/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: MA, BT, DA/Secretary of State for the Home Department (Verordening (EG) nr. 343/2003 — Vaststelling van verantwoordelijke lidstaat — Niet-begeleide minderjarige — Asielverzoeken die achtereenvolgens in twee verschillende lidstaten worden ingediend — Ontstentenis van gezinslid van minderjarige op grondgebied van lidstaat — Artikel 6, tweede alinea, van verordening nr. 343/2003 — Overdracht van minderjarige aan lidstaat waar hij zijn eerste asielverzoek heeft ingediend — Verenigbaarheid — Belangen van kind — Artikel 24, lid 2, van het Handvest)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/18

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: MA, BT, DA/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-648/11) (1)

   (Verordening (EG) nr. 343/2003 - Vaststelling van verantwoordelijke lidstaat - Niet-begeleide minderjarige - Asielverzoeken die achtereenvolgens in twee verschillende lidstaten worden ingediend - Ontstentenis van gezinslid van minderjarige op grondgebied van lidstaat - Artikel 6, tweede alinea, van verordening nr. 343/2003 - Overdracht van minderjarige aan lidstaat waar hij zijn eerste asielverzoek heeft ingediend - Verenigbaarheid - Belangen van kind - Artikel 24, lid 2, van het Handvest)
   2013/C 225/29
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: MA, BT, DA

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      In tegenwoordigheid van: The AIRE Centre (Advice on Individual Rights in Europe) (UK)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 6, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1) — Procedure om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van asielverzoeken ingediend door niet-begeleide minderjarigen die onderdaan zijn van een derde land

      Dictum

   Artikel 6, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarin een niet-begeleide minderjarige die geen gezinslid heeft dat zich wettig op het grondgebied van een lidstaat ophoudt, in verschillende lidstaten een asielverzoek heeft ingediend, de „verantwoordelijke lidstaat” volgens deze bepaling de lidstaat is waar deze minderjarige zich bevindt nadat hij er een asielverzoek heeft ingediend.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 15 januari 1998 in zaak C-292/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Finanzgericht Düsseldorf): G. Intransco International GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf) (Communautair douanewetboek - Regeling communautair douanevervoer - Vereenvoudigde procedures - Toegelaten afzender - Voorwaarden)

text:
28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 94/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                     nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-
                        (Eerste Kamer)                                   dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
                                                                         van Verordening (EEG) nr. 2913/92.
                     van 15 januari 1998
in zaak C-292/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    2. Ingevolge artikel 398 van Verordening (EEG) nr. 2454/
van het Finanzgericht Düsseldorf): G. Intransco Inter-
                                                                         93 kunnen de douaneautoriteiten de hoedanigheid van
    national GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf) (1)
                                                                         toegelaten afzender verlenen, ook wanneer de betrok-
(Communautair douanewetboek Ð Regeling communau-                         kene niet meer kan worden ontheven van de verplich-
tair douanevervoer Ð Vereenvoudigde procedures Ð                         ting de goederen bij het kantoor van vertrek aan te
            Toegelaten afzender Ð Voorwaarden)                           bieden omdat zij reeds bij de douane werden aangebo-
                                                                         den.
                         (98/C 94/01)
                                                                    (1) PB C 318 van 26.10.1996.
                      (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C 292/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                 ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
                                                                                (Tweede Kamer)
gericht Düsseldorf (Duitsland) in het aldaar aanhangig
geding tussen G. Intransco International GmbH en Haupt-                                  van 29 januari 1998
zollamt Düsseldorf, om een prejudicieÈle beslissing over de
uitlegging van artikel 76 van Verordening (EEG) nr. 2913/           in zaak C-346/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste
92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van             aanleg te Brussel om een prejudicieÈle beslissing): Belgisch
het communautair douanewetboek (PB L 302 van                            Interventie- en Restitutiebureau tegen Prolacto NV (1)
19.10.1992, blz. 1) en van artikel 398 van Verordening              (Gemeenschappelijk landbouwbeleid Ð Voedselhulp Ð
(EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-             Levering van mageremelkpoeder Ð Niet-uitvoering door
dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van         inschrijver aan wie is gegund Ð Verbeurte van waarborg
Verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253 van                         Ð Betaling van door nieuwe openbare inschrijving veroor-
11.10.1993, blz. 1), heeft het Hof (Eerste Kamer), samen-                      zaakte bijkomende kosten Ð Cumulatie)
gesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waarne-
mend voor de kamerpresident, P. Jann en L. Sevón, rech-                                      (98/C 94/02)
ters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R. Grass, op
15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                                       (Procestaal: Nederlands)
1. Krachtens artikel 76, lid 4, van Verordening (EEG)               In zaak C-346/96, betreffende een verzoek aan het Hof
    nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht-
    vaststelling van het communautair douanewetboek                 bank van eerste aanleg te Brussel, in het aldaar aanhangig
    kunnen de douaneautoriteiten de hoedanigheid van                geding tussen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en
    toegelaten afzender alleen verlenen op basis van de             Prolacto NV, betreffende een prejudicieÈle beslissing over
    artikelen 398 tot en met 405 van Verordening (EEG)              de uitlegging van artikel 25, lid 1, van Verordening (EEG)


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 juli 1998 in zaak T-155/95, LPN en GEOTA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Niet-ontvankelijkheid)

text:
26.9.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 299/35
A. T. Ottow, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Medernach,                                  VAN EERSTE AANLEG
advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commis-                                     van 8 juli 1998
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H.
van Lier, M. van der Woude en R. Wezenbeek-Geuke),                 in de zaken T-85/94 (92) en T-85/94 (122) (92), EugeÂnio
betreffende een verzoek om nietigverklaring van de tot             Branco Lda, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Nederland gerichte beschikking van de Commissie van                                          schappen (1)
8 april 1997 terzake van een verzoek om terugbetaling                                 (Begroting van kosten)
van invoerrechten, heeft het Gerecht van eerste aanleg
                                                                                (98/C 299/62)
(Derde Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpre-
sident, C. P. BrieÈt, en A. Potocki, rechters; griffier: A.                           (Procestaal: Portugees)
Mair, administrateur, op 16 juli 1998 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                In de zaken T-85/94 (92) en T-85/94 (122) (92), EugeÂnio
                                                                   Branco Lda, gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door
1. Verklaart de tot Nederland gerichte beschikking van             B. Belchior, advocaat te Vila Nova de Gaia, domicilie
     de Commissie van 8 april 1997 betreffende een ver-            gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Schroeder, advocaat
     zoek om terugbetaling van invoerrechten nietig.               aldaar, rue Heine 6, tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen (gemachtigden: F. de Sousa Fialho en K.
                                                                   Simonsson), betreffende verzoeken tot begroting van kos-
2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                   ten na de arresten van het Gerecht van 12 januari 1995,
                                                                   Branco/Commissie (T-85/94, Jurispr. blz. II-45), en
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                        13 december 1995, Commissie/Branco (T-85/94 (122),
                                                                   Jurispr. blz. II-2993), heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                                                                   samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt
                                                                   en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli 1998
                                                                   een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                   volgt:
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   1. De zaken T-85/94 (92) en T-85/94 (122) (92) worden
                       van 14 juli 1998                                 gevoegd met het oog op de onderhavige beschikking.
in zaak T-219/97: A. Brems tegen Raad van de Europese
                            Unie (1)                               2. Het totale bedrag van de invorderbare kosten in de
                                                                        zaken T-85/94 en T-85/94 (122) wordt vastgesteld op
(Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kuur in                     3 500 000 PTE, in voorkomend geval te vermeerderen
badplaats Ð Artikel 59 van het Statuut Ð Ziekteverlof Ð                 met de BTW over dat bedrag.
                     Buitengewoon verlof)
                        (98/C 299/61)                              (1) PB C 120 van 30.4.1994.
                      (Procestaal: Frans)
In zaak T-219/97, A. Brems, ambtenaar van de Raad van
de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie                              VAN EERSTE AANLEG
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson                                     van 15 juli 1998
SARL, rue de Cessange 30, tegen Raad van de Europese
Unie (gemachtigden: T. Blanchet en M. Bauer), betreffende          in zaak T-155/95, LPN en GEOTA tegen Commissie van
een beroep tot nietigverklaring van de ¹besluiten van de                         de Europese Gemeenschappen (1)
Raad houdende weigering om verzoekster haar ziektever-                                (Niet-ontvankelijkheid)
lof van 24 mei tot 8 juni 1996 volledig toe te kennenº,
                                                                                (98/C 299/63)
heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:
J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jaeger,                               (Procestaal: Portugees)
rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op
14 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           In zaak T-155/95, LPN Ð Liga para ProteccËaÄo da Natu-
als volgt:                                                         reza, gevestigd te Lissabon, GEOTA Ð Grupo de Estudos
                                                                   do Ordenamento do Território e do Ambiente, gevestigd te
1. Verwerpt het beroep.                                            Lissabon, vertegenwoordigd door A. Pereira de Miranda,
                                                                   R. Amendoeira, J. Cunhal Sendim en P. Gomes Freire,
                                                                   advodcaten te Lissabon, avenida António Augusto Aguiar,
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-          27, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     gen.                                                          (gemachtigden: A. Caeiro en G. Wilms), ondersteund door
                                                                   Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en A.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                       CortesaÄo SeicËa Neves), betreffende een beroep tot nietig-
                                                                   verklaring van de beschikking van de Commissie van
                                                                   21 december 1994 tot toekenning van een financieÈle bij-
 ---pagebreak--- C 299/36             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
drage krachtens Verordening (EG) nr. 1164/94 van de               Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door S. B. Kristensen
Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesie-                            tegen Raad van de Europese Unie
fonds (PB L 130 van 25.5.1994, blz. 1), voor project 94/                                 (Zaak T-103/98)
10/65/005 betreffende de bouw van een nieuwe brug over
de Taag in de omgeving van Lissabon (Portugal), heeft het                                  (98/C 299/65)
Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
president, R. García-Valdecasas en M. Jaeger, rechters;
                                                                                (Procestaal: Frans)
griffier: H. Jung, op 15 juli 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-              Gemeenschappen is op 10 juli 1998 beroep ingesteld tegen
     klaard.                                                      de Raad van de Europese Unie door S. B. Kristensen,
                                                                  wonende te Waterloo (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-
                                                                  N. Louis, V. Leclerc, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten
2. Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten als-          te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
     mede hoofdelijk in die van de Commissie.                     Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.
3. De Portugese Republiek wordt verwezen in haar eigen
     kosten.                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(1) PB C 286 van 28.10.1995.                                      Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van 6 okto-
                                                                      ber 1997 houdende afwijzing van het verzoek om
                                                                      terugbetaling van dat gedeelte van de naar de commu-
                                                                      nautaire pensioenregeling overgeschreven pensioen-
                                                                      rechten dat buiten beschouwing is gelaten bij de bere-
                                                                      kening van de voor het statutair pensioen mee te tellen
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                pensioenjaren volgens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII
                  VAN EERSTE AANLEG                                   van het Statuut;
                       van 8 juli 1998
                                                                  Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
in zaak T-200/95: X tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Klachttermijn Ð Kennelijke niet-ontvan-             Middelen en voornaamste argumenten
                          kelijkheid)
                        (98/C 299/64)                             Verzoeker, van Deense nationaliteit, is ambtenaar van de
                                                                  Raad. Hij bestrijdt het besluit van de directeur-generaal
                                                                  administratie en protocol van 6 oktober 1997 tot afwijzing
                     (Procestaal: Grieks)
                                                                  van zijn verzoek om terugbetaling van dat gedeelte van het
                                                                  door de Deense pensioenfondsen bij de overdracht van
In zaak T-200/95, X, gewezen ambtenaar van de Commis-             zijn in Denemarken verworven pensioenrechten aan de
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,           instelling overgemaakte bedrag, dat bij de berekening van
vertegenwoordigd door G. A. Sakellaropoulos, advocaat te          het aantal bonusjaren voor de communautaire pensioenre-
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten               geling niet in aanmerking kon worden genomen.
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: M. Condou en A. M. Alves Vieira), betref-          Tot staving van zijn aanspraken stelt hij:
fende een beroep tot nietigverklaring van een besluit waar-
bij verzoeker na tuchtrechtelijk ontslag de toegang tot de
                                                                  Ð Strijd met artike 11, leden 1 en 2, van bijlage VIII bij
gebouwen van de Commissie is ontzegd, en tot vergoeding
                                                                      het Statuut. Ingevolge deze bepaling kan de ambtenaar
van de schade die hij daardoor heeft geleden, heeft het
                                                                      volgens verzoeker bij zijn aanstelling in vaste dienst
Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
                                                                      hetzij de actuarieÈle tegenwaarde van, hetzij de afkoop-
president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: H.
                                                                      som voor de rechten op ouderdomspensioen die hij
Jung, op 8 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan het
                                                                      vóór zijn aanstelling heeft verworven, aan de Gemeen-
dictum luidt als volgt:
                                                                      schappen doen betalen. Volgens verzoeker is dit een
                                                                      beperkte bevoegdheid, waarmee geen beoordelingsbe-
1. Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-                 voegdheid verbonden is op het punt van de opportuni-
     ontvankelijkheid.                                                teit van de algehele of gedeeltelijke inaanmerkingne-
                                                                      ming van het bedrag van de door de ambtenaar over-
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                       gedragen pensioenrechten.
(1) PB C 351 van 30.12.1995.                                      Ð Onwettigheid van artikel 10, lid 3, derde alinea, van
                                                                      de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11 van
                                                                      bijlage VIII bij het Statuut, voorzover deze bepaling


title: Zaak C-277/04: Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/24

         Beroep, op 29 juni 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-277/04)
   (2004/C 228/48)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 juni 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en A. Bordes, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2001 houdende wijziging van richtlijn 95/53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding alsmede van de richtlijnen 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG van de Raad inzake diervoeding (1), de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 1 september 2002.

      (1)  PB L 234, blz. 55.


title: Zaak C-20/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Daniel Unland/Land Berlin [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikelen 2, 3, lid 1, onder c), en 6, lid 1 — Rechtstreekse discriminatie op grond van leeftijd — Basissalaris van de rechters — Overgangsregeling — Herindeling en latere bevordering — Instandhouding van het verschil in behandeling — Rechtvaardigingsgronden]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Daniel Unland/Land Berlin
   (Zaak C-20/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikelen 2, 3, lid 1, onder c), en 6, lid 1 - Rechtstreekse discriminatie op grond van leeftijd - Basissalaris van de rechters - Overgangsregeling - Herindeling en latere bevordering - Instandhouding van het verschil in behandeling - Rechtvaardigingsgronden])
   (2015/C 363/02)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daniel Unland

      Verwerende partij: Land Berlin

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, onder c), van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet in die zin worden uitgelegd dat de bezoldiging van de rechters binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt.

               2)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan bij de indiensttreding van een rechter diens basissalaristrap uitsluitend op basis van zijn leeftijd wordt bepaald.

               3)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, als aan de orde in het hoofdgeding, houdende vaststelling van de wijze waarop de reeds vóór de inwerkingtreding van die wettelijke regeling in vaste dienst aangestelde rechters in een nieuw bezoldigingsstelsel worden ingedeeld, volgens welke de salaristrap waarin dezen voortaan zullen worden ingedeeld, uitsluitend wordt bepaald door het bedrag van het basissalaris dat zij volgens het oude bezoldigingsstelsel ontvingen, ofschoon dit laatste een discriminatie op grond van leeftijd inhield, voor zover het verschil in behandeling dat deze wettelijke regeling inhoudt, kan worden gerechtvaardigd door het doel de verworven rechten te beschermen.

               4)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, als aan de orde in het hoofdgeding, houdende vaststelling van de wijze waarop de reeds vóór de inwerkingtreding van die wettelijke regeling in vaste dienst aangestelde rechters in een nieuw bezoldigingsstelsel worden ingedeeld, volgens welke de rechters die op de peildatum voor de overgang naar het nieuwe stelsel een bepaalde leeftijd hadden bereikt, vanaf een bepaalde salaristrap sneller salarisverhoging krijgen dan de rechters die op de peildatum voor de overgang naar het nieuwe stelsel die leeftijd nog niet hadden bereikt, voor zover het verschil in behandeling dat deze wettelijke regeling inhoudt, kan worden gerechtvaardigd in de zin van artikel 6, lid 1, van deze richtlijn.

               5)

               In omstandigheden als die in het hoofdgeding vereist het Unierecht niet dat aan de gediscrimineerde rechters retroactief een bedrag wordt toegekend ten belope van het verschil tussen de daadwerkelijk ontvangen bezoldiging en de bezoldiging overeenkomend met de hoogste trap in hun salarisgroep.
               Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie om na te gaan of alle in de rechtspraak van het Hof gestelde voorwaarden zijn vervuld om de Bondsrepubliek Duitsland op grond van het Unierecht aansprakelijk te stellen

               6)

               Het Unierecht verzet zich niet tegen een nationale regel als aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan de nationale rechter een recht op geldelijke prestaties die niet rechtstreeks uit de wet voortvloeien, op vrij korte termijn, namelijk vóór het einde van het lopende begrotingsjaar, geldend moet maken, indien deze regel het gelijkwaardigheids- en het doeltreffendheidsbeginsel niet schendt. Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie, na te gaan of die voorwaarden in het hoofdgeding zijn vervuld.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak F-92/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 september 2015 — Weissenfels/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie — Inhoud van een e-mail die de administratie aan een gepensioneerd ambtenaar heeft gezonden — Afbreuk aan de eerbaarheid van de verzoeker — Geen afbreuk — Toezending door de gemachtigden van de instelling van verzoekers persoonsgegevens aan zijn advocaat in het kader van een procedure voor het Gerecht — Schending van verordening nr. 45/2001 — Feitelijk onjuiste stellingen)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 september 2015 — Weissenfels/Parlement
   (Zaak F-92/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie - Inhoud van een e-mail die de administratie aan een gepensioneerd ambtenaar heeft gezonden - Afbreuk aan de eerbaarheid van de verzoeker - Geen afbreuk - Toezending door de gemachtigden van de instelling van verzoekers persoonsgegevens aan zijn advocaat in het kader van een procedure voor het Gerecht - Schending van verordening nr. 45/2001 - Feitelijk onjuiste stellingen))
   (2015/C 363/58)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Roderich Weissenfels (Freiburg im Breisgau, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Maximini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Steele en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om, ten eerste, nietigverklaring van de afwijzing door het Europees Parlement van verzoekers verzoek om vergoeding van de schade die hij heeft geleden door de schending van het recht op eerbiediging van zijn privé-leven en van de bepalingen van verordening nr. 45/2001 bij de behandeling van een eerdere zaak en, ten tweede, vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Weissenfels draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014, blz. 40.


title: Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door Asia Motor France e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-225/97)

text:
 C 318/28              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        18 . 10 . 97
 2 . verzoeksters recht te erkennen op herziening van haar            Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      aanvankelijke indeling, zoals door haar gevraagd bij
      brief van 21 juni 1996;
                                                                     — het niet-handelen van de Commissie vast te stellen;
 3 . de Europese Commissie te veroordelen tot betaling
      van :
                                                                     — de Commissie in de kosten te verwijzen.
      — het verschil in bezoldiging tussen de datum vanaf            Middelen en voornaamste argumenten
          welke het besluit tot wijziging van de indelingscri
          teria gevolgen sorteert, te weten 5 oktober 1995 ,
          vermeerderd met de overeenkomstige interessen;             Verzoekers verwijten de Commissie dat zij geen uitvoering
                                                                     heeft gegeven aan de arresten van het Gerecht van 29 juni
                                                                      1993 ( 1 ) en 18 september 1996 (2 ). Deze twee arresten
      — 1 000 ecu ter vergoeding van de aan haar veroor             volgden op een klacht tegen bepaalde ondernemingen die
          zaakte morele schade;                                      werd verweten dat zij onderling afspraken hadden
                                                                     gemaakt om zich de exclusiviteit van de markt voor
          en
                                                                     Japanse auto's in Frankrijk voor te behouden, waarbij de
                                                                     producten van de door verzoekers ingevoerde merken wer
                                                                     den uitgesloten, en dat zij in het kader van een zogenoemd
      — de kosten van het geding.                                    zelfbeperkingssysteem subquota onder elkaar hadden ver
                                                                     deeld, met opheffing van alle mededinging tot gevolg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoekers zetten uiteen dat de Commissie, nadat het
                                                                     besluit houdende afwijzing van hun klacht bij voormeld
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                  arrest van 29 juni 1993 was nietigverklaard, haar stand
met die in zaak T- 16/97 ( 1 ).                                      punt in een brief van 9 maart 1994 heeft gehandhaafd,
                                                                     tegen welke brief een nieuw beroep tot nietigverklaring is
                                                                     ingesteld, dat tot voormeld arrest van 18 september 1996
Verzoekster wijst er met name op, dat de wijziging van               heeft geleid, waarbij het besluit houdende afwijzing van de
een intern besluit van de Commissie, naar aanleiding van             klachten is nietigverklard .
de nietigverklaring door de rechter van een eerdere wette
lijke regeling, wanneer deze wettelijke regeling de rechts
grondslag vormde voor een onjuiste indeling, een nieuw               In die omstandigheden hebben Asia Motor France, J.-M.
feit is dat een nieuwe termijn voor het indienen van een             Cesbron, de vennootschappen EAS en Monin Automobiles
klacht doet ingaan.                                                  en hun vereffenaars verweerster bij brief van 11 april 1997
                                                                     verzocht een mededeling van grieven te zenden aan de
(M PB C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                     importeurs in Frankrijk van de merken Honda, Mazda,
                                                                     Mitsubishi, Toyota en Nissan, teneinde de gewraakte
                                                                     afspraak op zijn minst te doen vaststellen en bestraffen.
                                                                     Aangezien er intussen twee maanden zijn verstreken, heb
                                                                     ben verzoekers het onderhavige beroep ingesteld.
Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door Asia Motor France
   e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen               H Zaak T-7/92, Jurisprudentie 1993 , blz. 11-669.
                                                                     ( 2 ) Zaak T-387/94, Jurisprudentie 1996 , blz . 11-961 .
                        (Zaak T-225/97)
                          ( 97/C 318/55 )
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door de vennootschap
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    Guérin Automobiles tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep tegen Commis                                        Gemeenschappen
sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Asia                                        ( Zaak T-226/97)
Motor France, gevestigd te Livange ( Luxemburg), J.-M.
Cesbron, handelaar onder de naam JMC Automobiles,                                                ( 97/C 318/56 )
wonende te Livange ( Luxemburg ), Monin Automobiles,
gevestigd te Bourg-de-Péage ( Frankrijk) en Europe Auto                                      (Procestaai: Frans)
Service ( EAS ), gevestigd te Livange ( Luxemburg), vertegen
woordigd door J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs, domici
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz, advo              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
caat aldaar, rue Beatrix de Bourbon 4 .                              Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep ingesteld tegen


title: Zaak T-295/10: Beroep ingesteld op 7 juli 2010 — Camara/Raad

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/51

         Beroep ingesteld op 7 juli 2010 — Camara/Raad
   (Zaak T-295/10)
   ()
   2010/C 234/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kerfalla Person Camara (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van verordening (EU) nr. 1284/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen ten aanzien van de Republiek Guinee, voor zover zij betrekking heeft op verzoekende partij;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker vordert de nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1284/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen ten aanzien van de Republiek Guinee (1), voor zover verzoeker voorkomt op de lijst van natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen bevroren zijn overeenkomstig artikel 6 van voornoemde verordening.
   Tot staving van zijn vordering voert verzoeker drie middelen aan:

               —

               de plaatsing van verzoeker op de lijst van natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen bevroren zijn, vormt een kennelijke beoordelingsfout;

               —

               schending van artikel 215, lid 3, VWEU, aangezien de verordening geen enkele juridische waarborg biedt, met name op procedureel gebied;

               —

               schending van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, voor zover de bestreden verordening in strijd is met i) het beginsel van non-discriminatie, aangezien verzoekers naam op de lijst van gesanctioneerde personen is blijven staan wegens verzoekers sociale afkomst, ii) het recht van verdediging, aangezien de verordening niet in een procedure voorziet om verzoeker op de hoogte te stellen van de tegen hem ingebrachte elementen, iii) het recht op een daadwerkelijk beroep in rechte, aangezien de Raad verzoeker niet heeft ingelicht over zijn beroepsmogelijkheden, en iv) verzoekers eigendomsrecht.

      (1)  PB L 346, blz. 26.


title: Doorhaling van zaak T-62/97

text:
C 246/46              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.8.1999
               Doorhaling van zaak T-32/96 (1)                                         Doorhaling van zaak T-6/97 (1)
                       (1999/C 246/93)                                                         (1999/C 246/96)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (Procestaal: Engels)
De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht          De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 12 april 1999 de doorhaling in het register            van 5 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
gelast van zaak T-32/96: Société Générale tegen Commissie              T-6/97: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co.
van de Europese Gemeenschappen.                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 133 van 4.5.1996.                                             (1) PB C 74 van 8.8.1997.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-153/96 en T-8/97 (1)                               Doorhaling van zaak T-62/97 (1)
                       (1999/C 246/94)                                                         (1999/C 246/97)
                       (Procestaal: Engels)                                                    (Procestaal: Frans)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 25 februari 1999 de doorhaling in het register
                                                                       beschikking van 12 april 1999 de doorhaling in het register
gelast van de gevoegde zaken T-153/96 en T-8/97: Union
                                                                       gelast van zaak T-62/97: Société Générale tegen Commissie
Carbide Corporation tegen Commissie van de Europese Ge-
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
meenschappen.
                                                                       (1) PB C 166 van 31.5.1997.
(1) PB C 354 van 23.11.1996 en C 74 van 8.3.1997.
                Doorhaling van zaak T-1/97 (1)                                       Doorhaling van zaak T-124/97 (1)
                       (1999/C 246/95)                                                         (1999/C 246/98)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (Procestaal: Spaans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste            De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 31 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van               van 15 april 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
zaak T-1/97: J.-L. Delhaye tegen Commissie van de Europese             T-124/97: M. Dı́za-Llanos La Roche tegen Commissie van de
Gemeenschappen.                                                        Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                             (1) PB C 181 van 14.6.1997.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 8 juli 1998 in zaak C-9/98: Ermanno Agostini en Emanuele Agostini tegen Ligue francophone de judo et disciplines associées ASBL, Ligue belge de judo ASBL (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)

text:
24.10.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 327/5
28.6.1969, blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)            bank van eerste aanleg te Namen (BelgieÈ), in het aldaar
nr. 1893/91 (PB L 169 van 29.6.1991, blz. 1), inzonder-              aanhangig geding tussen Ermanno Agostini en Emanuele
heid artikel 1, lid 3, juncto artikel 4 ervan heeft het Hof          Agostini en Ligue francophone de judo et disciplines asso-
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,                 cieeÂs ASBL, Ligue belge de judo ASBL, om een prejudicieÈle
kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini, P. J. G. Kap-           beslissing over de uitlegging van de artikelen 6, 48 en 59
teyn (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-gene-             van het EG-Verdrag, Verordening (EEG) nr. 1612/68 van
raal: P. LeÂger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op     de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
17 september 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-                van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
tum luidt als volgt:                                                 19.10.1968, blz. 2), en Richtlijn 73/148/EEG van de Raad
                                                                     van 21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen
                                                                     van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de
Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni                lidstaten binnen de Gemeenschap terzake van vestiging en
1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien           verrichten van diensten (PB L 172 van 28.6.1973, blz. 14),
van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtin-            heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
gen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg             Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M.
en over de binnenwateren, zoals gewijzigd bij Verordening            Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Man-
(EEG) nr. 1893/91, inzonderheid artikel 1, lid 3, en                 cini (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
artikel 4, moet aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten             teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
niet verplicht zijn te voldoen aan het verzoek van een ver-          Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou, rechters;
voersonderneming tot gedeeltelijke opheffing van haar                advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 8 juli
openbaredienstverplichting, zelfs indien die onderneming             1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
aantoont dat de handhaving ervan voor haar economische               als volgt:
nadelen meebrengt. Een weigering kan evenwel slechts
worden gemotiveerd door de noodzaak om een toerei-
kende vervoervoorziening te waarborgen. Overeenkomstig
                                                                     Het door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen bij
artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1191/69 wordt dit
                                                                     beschikking van 5 januari 1998 ingediende verzoek om
begrip beoordeeld op grond van het algemeen belang, de
                                                                     een prejudicieÈle beslissing is niet-ontvankelijk.
mogelijkheid om andere vervoertechnieken toe te passen,
waarbij tevens moet worden nagegaan of hiermede in de
desbetreffende behoeften aan vervoer kan worden voor-                (1) PB C 72 van 7.3.1998.
zien, en de prijzen en vervoervoorwaarden die aan de
gebruikers kunnen worden geboden. Wanneer er verschei-
dene oplossingen zijn die onder overeenkomstige voor-
waarden een toereikende vervoervoorziening waarborgen,
kiezen de bevoegde instanties de oplossing die de laagste
kosten voor de Gemeenschap meebrengt.
(1) PB C 74 van 8.3.1997.                                            Beroep, op 23 juli 1998 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                      bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-295/98)
                                                                                (98/C 327/09)
               BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                          van 8 juli 1998                            is op 23 juli 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
in zaak C-9/98: Ermanno Agostini en Emanuele Agostini                de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,
tegen Ligue francophone de judo et disciplines associeÂes            vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijge-
             ASBL, Ligue belge de judo ASBL (1)                      staan door D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade,
      (PrejudicieÈle verwijzing Ð Niet-ontvankelijkheid)             rue Marie-AdeÂlaïde 5.
                           (98/C 327/08)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Procestaal: Frans)
                                                                     Beschikking 98/358/EG van de Commissie (1) nietig te ver-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       klaren, voorzover deze bij de goedkeuring van de door de
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      Italiaanse Republiek voor het begrotingsjaar 1994 inge-
                                                                     diende rekeningen de in de beschikking vermelde bedragen
                                                                     om de erin vermelde redenen van financiering door het
In zaak C-9/98, betreffende een verzoek aan het Hof                  EOGFL uitsluit, met verwijzing van de Commissie in de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht-               kosten.


title: Zaak C-270/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 18 mei 2017 — Openbaar Ministerie tegen Tadas Tupikas

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 18 mei 2017 — Openbaar Ministerie tegen Tadas Tupikas
   (Zaak C-270/17)
   (2017/C 277/34)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Tadas Tupikas

      Prejudiciële vraag

   Is een procedure in hoger beroep

               —

               waarin een beoordeling ten gronde heeft plaatsgevonden en

               —

               die tot een (nieuwe) veroordeling van de betrokkene en/of tot een bekrachtiging van de in eerste aanleg gegeven veroordeling heeft geleid,

               —

               terwijl het EAB [Europees aanhoudingsbevel] strekt tot de tenuitvoerlegging van die veroordeling,

         het „proces dat tot de beslissing heeft geleid” als bedoeld in artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ? (1)

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).


title: Zaak T-70/99: Beroep, op 11 maart 1999 ingesteld door Alpharma Inc. tegen Raad van de Europese Gemeenschappen

text:
19.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 174/9
Verzoekster stelt ten slotte, dat de eis dat de betrokken steun          Verzoekster voert de volgende middelen aan:
dient te worden teruggevorderd, ontoereikend is gemotiveerd
en in strijd is met het evenredigheids-, het vertrouwens- en het         — schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat de
gelijkheidsbeginsel, alsook met het verbod van willekeur.                     bestreden verordening geen althans geen duidelijke rechts-
                                                                              grondslag vermeldt en/of doordat de samenvoeging van
                                                                              twee rechtsgrondslagen in strijd is met de in richtlijn
                                                                              70/524/EEG (2) neergelegde fundamentele procedurele ver-
                                                                              eisten;
                                                                         — kennelijk onjuiste beoordeling door de Raad bij de toepas-
                                                                              sing van artikel 3(a) (e) van richtlijn 70/524/EEG;
Beroep, op 11 maart 1999 ingesteld door Alpharma Inc.
       tegen Raad van de Europese Gemeenschappen                         — schending door de Raad van fundamentele beginselen van
                                                                              de communautaire rechtsorde, zoals het evenredigheids-
                          (Zaak T-70/99)                                      beginsel, het vertrouwensbeginsel en het recht te worden
                                                                              gehoord;
                         (1999/C 174/19)                                 — onvoldoende motivering van de bestreden verordening en,
                                                                              bijgevolg, schending van artikel 190 EG-Verdrag.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                (1) Zie ook zaak T-13/99, Pfizer Animal Health/Raad, aanhangig.
                                                                         (2) Richtlijn van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoe-
schappen is op 11 maart 1999 beroep ingesteld tegen Raad                     gingsmiddelen in diervoeding, PB L 270, 14.12.1970, blz. 1.
van de Europese Gemeenschappen door Alpharma Inc., Fort
Lee (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
G. Robert, advocaat te Londen, en B. Van de Walle de Ghelcke,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue
Goethe 11, Luxemburg.
                                                                         Beroep, op 15 maart 1999 ingesteld door Eli Lilly and
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Company Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
— verordening (EG) nr. 2821/98 van de Raad van 17 decem-
     ber 1998 tot wijziging, wat betreft de intrekking van de
     toelating van bepaalde antibiotica, van richtlijn                                             (Zaak T-75/99)
     70/524/EEG betreffende toevoegingsmiddelen in diervoe-
     ding, nietig te verklaren, of                                                                (1999/C 174/20)
— verordening (EG) nr. 2821/98 nietig te verklaren voorzover
     de toelating van zinkbacitracine wordt ingetrokken;                                          (Procestaal: Engels)
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 15 maart 1999 beroep tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door Eli Lilly and
Middelen en voornaamste argumenten                                       Company Ltd, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en D.
                                                                         Brinckman, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van de staat                kantore van Arendt & Medernach, B.P. 39, L-2010.
Delaware en gevestigd in Verenigde Staten van Amerika,
vervaardigt een antibioticum dat als toevoegingsmiddel in                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
diervoeding wordt gebruikt, genaamd zinkbacitracine, in sa-
menstellingen die het geschikt maken voor gebruik als antimi-            — ingevolge artikel 175 EG-Verdrag voor recht te verklaren,
crobiële groeibevorderaar bij dieren. Verzoekster is de enige                 dat de Commissie artikel 176 EG-Verdrag heeft geschon-
fabrikant en de voornaamste leverancier van zinkbacitracine                   den door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter
in de EER en verhandelt het toevoegingsmiddel, dat wordt                      uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
vervaardigd in Noorwegen, onder de naam Albac.                                aanleg van 25 juni 1998 in de zaak T-120/96 (Lilly
                                                                              Industries/Commissie);
Bij de bestreden verordening(1) wordt de toelating van zink-             — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
bacitracine als toevoegingsmiddel in diervoeding per                          van 2,6 miljoen ECU, overeenkomstig de artikelen 178 en
30 juni 1999 ingetrokken. Het verbieden van zinkbacitracine                   215, tweede alinea, EG-Verdrag, als vergoeding voor de
werd als een noodzakelijke voorzorgsmaatregel gezien in                       materiële en morele schade die verzoekster ten gevolge
afwachting van uitvoerige nadere gegevens omtrent de moge-                    van het verzuim van de Commissie heeft geleden;
lijkheid van resistenties en de beoordeling van het risico van
overdracht van dier op mens. Door de overdracht van                      — de Commissie te veroordelen tot betaling van een bedrag
resistenties zou de doeltreffendheid van het gebruik van                      van 1 000 ECU per dag vanaf de datum van het arrest in
zinkbacitracine in de menselijke geneeskunde worden vermin-                   de onderhavige zaak tot de datum waarop de Commissie
derd. Drie andere producten, spiramycine, virginiamycine en                   de maatregelen zal hebben genomen die noodzakelijk zijn
tylosinefosfaat, zijn met ingang van dezelfde datum verboden.                 ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van eerste
Het verbod zal vóór 31 december 2000 worden verlengd.                       aanleg in de zaak T-120/96; en


title: Zaak T-494/10: Arrest van het Gerecht van 5 februari 2013 — Bank Saderat Iran/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Recht van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Kennelijk onjuiste beoordeling” )

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/12

         Arrest van het Gerecht van 5 februari 2013 — Bank Saderat Iran/Raad
   (Zaak T-494/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Recht van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   2013/C 79/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Saderat Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Gadhia en S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, en R. Blakeley, barrister, vervolgens Gadhia, Ashley, Blakeley en D. Wyatt, QC, en ten slotte Ashley, Blakeley, Wyatt, S. Jeffrey en A. Irvine, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413 (PB L 319, blz. 71), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekster

      Dictum

               1)

               Worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op Bank Saderat Iran:

                           —

                           punt 7 van tabel B van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           punt 5 van tabel B van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           punt 7 van tabel B, onder titel I, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           punt 7 van tabel B van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007;

                           —

                           besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010;

                           —

                           punt 7 van tabel B, onder titel I, van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010.

               2)

               De gevolgen van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644 en bij besluit 2011/783, worden gehandhaafd wat Bank Saderat Iran betreft totdat de nietigverklaring van verordening nr. 267/2012 effect sorteert.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt haar eigen kosten en die van de Bank Saderat Iran.

               5)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 september 1996 in zaak C-251/94 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del Pais Vasco om een prejudiciële beslissing): E. Lafuente Nieto tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) en Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Sociale zekerheid - Invaliditeit - Artikelen 46 en 47 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Berekening van uitkeringen)

text:
Nr . C 354/4            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 11 . 96
                   ARREST VAN HET HOF                                       uitgegaan van het bedrag van de krachtens de betrokken
                          ( Vijfde Kamer )                                  wettelijke regeling betaalde premies, en dat het aldus
                                                                            berekende theoretische uitkeringsbedrag naar behoren
                     van 12 september 1996                                  moet worden aangepast en verhoogd alsof de betrok
in zaak C-251 /94 ( verzoek van het Tribunal Superior de                    kene zijn werkzaamheden onder dezelfde voorwaarden
Justicia de la Comunidad Autónoma del Pais Vasco om een                     in de betrokken Lid-Staat had voortgezet.
prejudiciële beslissing ): E. Lafuente Nieto tegen Instituto
Nacional de la Seguridad Social ( INSS ) en Tesorería General          3 . Artikel 46, lid 2, onder c), van Verordening (EEG)
                de la Seguridad Social ( TGSS )(')                          nr. 1408/71 ziet niet op de berekening van invaliditeits
(Sociale zekerheid — Invaliditeit — Artikelen 46 en 47 van                  uitkeringen volgens een stelsel als voorzien in de Spaanse
 Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Berekening van uitke                      wetgeving, volgens hetwelk het bedrag van de uitkerin
                                ringen)                                     gen onafhankelijk is van de duur van de verzekerings
                            ( 96/C 354/06 )                                 tijdvakken.
                        (Procestaai: Spaans)                           (') PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-251 /94, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal Supe                                   ARREST VAN HET HOF
rior de Justicia de la Comunidad Autónoma del Pais Vasco
( Spanje ) in het aldaar aanhangig geding tussen E. Lafuente                                    ( Vijfde Kamer )
Nieto en Instituto Nacional de la Seguridad Social ( INSS ) en                              van 12 september 1996
Tesoreria General de la Seguridad Social ( TGSS ), om een              in zaak C-278/94 : Commissie van de Europese Gemeen
prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid                          schappen tegen Koninkrijk België ( 1 )
van artikel 47 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71
van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van             (Niet-nakoming — Indirecte discriminatie op grond van
de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan             nationaliteit — Kinderen van migrerende werknemers —
digen , alsmede op hun gezinsleden , die zich binnen de                Sociale voordelen —Jonge werknemers op zoek naar eerste
Gemeenschap verplaatsen , zoals gewijzigd en bijgewerkt bij            dienstbetrekking — Toegang tot speciale werkgelegenheids
Verordening ( EEG ) nr . 2001 /83 van de Raad ( PB 1983 ,                                        programma 's)
L 230, blz . 6 ), en aangepast bij bijlage I, deel VIII, van de                                   1 96/C 354/07 )
Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het
Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpas
                                                                                (Procestaai: Erans)
sing van de Verdragen ( PB 1985 , L 302 , blz . 170 ), alsmede
over de uitlegging van artikel 46 , lid 2 , van die verordening,
heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt :               ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet ( rappor                           de Jurisprudentie van het Hof)
teur ), P. Jann , L. Sevón en M. Wathelet, rechters ; advocaat
generaal : A. La Pergola ; griffier : L. Hewlett, administrateur,      In zaak C-278/94 , Commissie van de Europese Gemeen
op 12 september 1996 een arrest gewezen waarvan het                    schappen ( gemachtigde : M. Wolfcarius ) tegen Koninkrijk
dictum luidt als volgt:
                                                                       België ( gemachtigden : J. Devadder en C. Denève ), betref
                                                                       fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen , dat het
 1 . Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)               Koninkrijk België , door enerzijds te bepalen, dat jonge
     nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende              werknemers op zoek naar een eerste dienstbetrekking
     de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op              slechts voor wachtuitkeringen in aanmerking komen wan
     werknemers en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsle            neer zij hun studies van de secundaire cyclus voleindigd
     den , die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen , zoals          hebben aan een door de Belgische Staat ( of één van zijn
     gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)                     gemeenschappen ) gesubsidieerde of erkende onderwijsin
     nr. 2001 /83 van de Raad, en aangepast bij bijlage I,             stelling, en door anderzijds tegelijkertijd de werkgevers aan
     deel VIII, van de Akte betreffende de toetredingsvoor            te sporen de ontvangers van die werkloosheidsuitkeringen
     waarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese                in dienst te nemen , door te bepalen , dat de Staat in dat geval
     Republiek en de aanpassing van de Verdragen , ziet op             de lonen en sociale bijdragen voor die werknemers ten laste
     een stelsel zoals voorzien in de Spaanse wettelijke               zal nemen wanneer het gaat om uitkeringsgerechtigde
     regeling, dat voor de berekening van invaliditeitsuitke          volledig werklozen , de krachtens artikel 48 EG-Verdrag en
     ringen uitgaat van een gemiddelde bijdrage.                       de artikelen 3 en 7 van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 van
                                                                       de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
 2 . Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)               van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 , L 257,
     nr. 1 408/7 1 , uitgelegd overeenkomstig het oogmerk van          blz . 2 ), op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ,
     artikel 51 EEG-Verdrag, thans EG-Verdrag, houdt in                heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:
     dat in een situatie als die van het hoofdgeding, voor de          D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet, C.
     berekening van de gemiddelde bijdrage alleen wordt                 Gulmann , P. Jann ( rapporteur ) en L. Sevón , rechters ;


title: Zaak C-242/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 27 april 2016 – José Rui Garrett Pontes Pedroso/Netjets Management Limited

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 27 april 2016 – José Rui Garrett Pontes Pedroso/Netjets Management Limited
   (Zaak C-242/16)
   (2016/C 251/17)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José Rui Garrett Pontes Pedroso

      Verwerende partij: Netjets Management Limited

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan in de feitelijke context van het onderhavige geval – de werknemer is piloot in de burgerluchtvaart en de door hem volgens zijn arbeidsovereenkomst verrichte werkzaamheid bestrijkt het hele Europese luchtgebied – de „plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt” of de „laatste plaats waar hij gewoonlijk heeft gewerkt” in de zin van artikel 19, lid 2, onder a), van verordening nr. 44/2001 (1) worden bepaald?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, dat wil zeggen ingeval die plaats kan worden bepaald:

                           i)

                           Moet/kan onder de „plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt” in de zin van bovenvermelde bepaling van gemeenschapsrecht worden verstaan de plaats van de luchthaven waar het door de piloot te besturen vliegtuig staat en van waaruit de reis waarmee deze de uitoefening van zijn functie begint, een aanvang neemt?
                           En/of moet/kan daaronder worden verstaan de plaats die partijen aanduiden als gateway airport, van waaruit de werknemer wordt vervoerd naar de luchthaven waar het door hem de besturen vliegtuig staat, en waarnaar hij terugkeert?
                           En/of moet/kan eronder worden verstaan de plaats waar de door de werknemer te besturen vliegtuigen geregistreerd staan?
                           En/of moet/kan eronder worden verstaan de plaats van waaruit de werknemer instructies, mededelingen en informatie ontvangt over de uit te voeren vluchten, over de diverse aspecten van zijn betrekkingen met verweerster en over de gang van zaken die tot beëindiging van die betrekkingen leidt?

                           ii)

                           Moet/kan onder „laatste plaats waar hij gewoonlijk heeft gewerkt” in de zin van bovenvermelde bepaling van gemeenschapsrecht worden verstaan de plaats van de luchthaven waar het vliegtuig stond dat de piloot het laatst heeft bestuurd voordat zijn arbeidsovereenkomst werd beëindigd?
                           Of moet/kan daaronder veeleer worden verstaan de door partijen als gateway airport aangeduide plaats, van waaruit de piloot voordat zijn arbeidsovereenkomst werd beëindigd voor het laatst is vervoerd naar de luchthaven waar het door hem bestuurde vliegtuig stond en waarnaar hij vervolgens is teruggekeerd?

               3)

               Kan in de feitelijke context van het onderhavige geval onder de uitdrukking „vestiging […] die de werknemer in dienst heeft genomen” in artikel 19, lid 2, onder b), van verordening nr. 44/2001 worden verstaan het „centrum van werkzaamheden” van de onderneming die in de met de werknemer gesloten arbeidsovereenkomst als werkgever wordt vermeld, waar de aanwerving van piloten plaatsvindt (door de ontvangst en de behandeling van sollicitaties) en waar de piloten hun initiële en aanvullende opleiding krijgen, ook al bevindt dat „centrum van werkzaamheden” zich bij een andere onderneming, die er juridisch van gescheiden is, ofschoon beide tot dezelfde groep van ondernemingen behoren?

               4)

               Kan in de feitelijke context van het onderhavige geval onder de uitdrukkingen „hoofdbestuur” of „hoofdvestiging” in de zin van artikel 60, punt 1, onder b) en c), van verordening nr. 44/2001 worden verstaan het „centrum van werkzaamheden” van de onderneming die in de met de werknemer gesloten arbeidsovereenkomst als werkgever wordt vermeld, waar alle aspecten van de verrichtingen van die onderneming worden gestuurd (van het toezicht op het onderhoud, het luchtverkeer en de vluchtplanning, het onderhoud en de bemanning van de vliegtuigen tot de grondafhandeling en de catering) en van waaruit alle instructies aan de piloten worden gegeven, waar dezen hun initiële en hun aanvullende opleiding krijgen, waar personeelszaken en disciplinaire aangelegenheden of klachten worden behandeld, ook al bevindt dat „centrum van werkzaamheden” zich bij een andere onderneming, die er juridisch van gescheiden is, ofschoon beide tot dezelfde groep van ondernemingen behoren?

               5)

               Moet, gelet op overweging 13 van verordening nr. 44/2001, waarin wordt verklaard dat in het geval van verzekerings-, consumenten- en arbeidsovereenkomsten de zwakke partij moet worden beschermd door bevoegdheidsregels die gunstiger zijn voor haar belangen dan de algemene regels, artikel 19, lid 2, onder b), van verordening nr. 44/2001 op de voor de werknemer gunstigste wijze worden uitgelegd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-675/16: Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Wirecard/EUIPO (mycard2go)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/28

         Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Wirecard/EUIPO (mycard2go)
   (Zaak T-675/16)
   (2016/C 410/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wirecard AG (Aschheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Bayer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniemerk „mycard2go” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 303 416

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 in zaak R 282/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak betreffende inschrijvingsaanvraag 014303416 naar verweerder voor verdere behandeling;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor het EUIPO zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009 in samenhang met artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-127/99: Beroep, op 25 mei 1999 ingesteld door Territorio Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia - Diputación Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.8.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/41
Beroep, op 25 mei 1999 ingesteld door Territorio                           heeft niet de door de Commissie gestelde discretionaire
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación                   bevoegdheid en de in de bovengenoemde verordeningen
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     vastgestelde vereisten gelden voor alle marktdeelnemers,
                            schappen                                       ongeacht de sector waarin zij hun bedrijf uitoefenen;
                         (Zaak T-127/99)                               — onjuiste beoordeling van de op de aard en de structuur van
                                                                           het stelsel gebaseerde uitzondering, die eventueel als
                         (1999/C 226/72)                                   grond voor het selectieve karakter zou kunnen worden
                                                                           aangevoerd, voor zover dit karakter mocht worden vastge-
                                                                           steld. Bij de toepassingsvoorwaarden van de verordeningen
                       (Procestaal: Spaans)                                22/1994 en 24/1996 gaat het om objectieve en transparan-
                                                                           te voorwaarden, die bovendien noodzakelijk zijn om de
                                                                           daarmee nagestreefde doeleinden te bereiken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Territorio Histórico              Ten slotte stelt verzoeker schending van de motiveringsplicht.
de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de
Alava, gevestigd te Vitoria (Spanje), vertegenwoordigd door de
advocaten A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, domicilie
gekozen hebbende bij Cuatrecasas Abogados, Laan van Ouder-
gem 78, 1040 Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
behage:                                                                Beroep, op 25 mei ingesteld door Signal Communications
                                                                       Ltd tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
— de beschikking van de Commissie van 24 februari 1999                                               markt
    betreffende steun welke door Spanje is toegekend aan
    Daewoo Electronics Manufacturing España (DEMESA), in                                      (Zaak T-128/99)
    het bijzonder artikel 1, sub d en e, alsmede artikel 2, lid 1b,
    en, voor zover dit daardoor wordt geraakt, artikel 2, lid 2,
                                                                                (1999/C 226/73)
    nietig te verklaren;
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 25 mei 1999 beroep tegen het Bureau voor
Onderhavig beroep is gericht tegen de beschikking van de               harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Signal
Commissie waarin de navolgende fiscale maatregelen die op              Communications Ltd, vertegenwoordigd door J. Graystone en
de onderneming Daewoo Electronics Manufacturing España                A. Bywater, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
S.A. (DEMESA) zijn toegepast, als staatssteun worden aange-            Duro & Lang, advocaten aldaar, rue de la Chapelle 3.
merkt die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— het gratis gebruik van een terrein in het industriegebied
    van Júndiz gedurende een periode van negen maanden,               — de beslissing van de Eerste kamer van beroep van het
    totdat de prijs ervan werd betaald;                                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van
                                                                           24 maart 1999, waarbij verzoeksters beroep is verworpen,
— 5 % van de investeringssubsidie die door de Baskische
                                                                           te vernietigen;
    autoriteiten is toegekend in het kader van het EKIMEN-
    programma, en die niet door deze regeling werd gedekt;
                                                                       — te bepalen, dat merkaanvraag nr. 837096 wordt gewijzigd
— de maatregelen uit hoofde van de verordeningen 22/1994                   van TELEYE in TELEEYE;
    en 24/1996 van het Territorio Histórico de Alava, bestaan-
    de in een belastingkrediet van 45 % van de investerings-           — verweerder in de kosten te verwijzen.
    kosten en een verlaging van de belastbare grondslag, welke
    ten voordele van nieuw opgerichte ondernemingen worden
    toegekend.                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker:                      Betrokken merk:                   „TELEYE”       —       aanvraag
                                                                                nr. 837096
— onjuiste uitlegging van het begrip staatssteun door de
    Commissie, aangezien zij zich op het standpunt heeft               Waar of dienst:                   alarm- en beveiligingssyste-
    gesteld dat het belastingkrediet en de verlaging van de                                              men (klasse 6)
    belastinggrondslag voor nieuw opgerichte ondernemingen
    selectieve maatregelen en derhalve staatssteun zijn. Zijns         Bij de kamer van beroep           weigering door de onderzoe-
    inziens hebben de onderhavige maatregelen een algemeen             bestreden beslissing:             ker, de aanvraag voor de in-
    karakter en vallen zij derhalve buiten de werkingssfeer van                                          schrijving van het merk „TE-
    artikel 87 EG (ex artikel 92). De belastingadministratie                                             LEYE” te wijzigen in „TELEEYE”


title: Zaak C-46/09: Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/12

         Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-46/09)
   2009/C 90/18
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Randvere en K. Simonsson)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland, door richtlijn 2000/59/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen niet correct in nationaal recht om te zetten, de krachtens artikel 11 van richtlijn 2000/59/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Uit artikel 11, lid 2, sub a, van richtlijn 2000/59 volgt dat de Republiek Estland verplicht is om criteria vast te stellen voor de selectie ter inspectie van andere schepen dan vissersvaartuigen en pleziervaartuigen waarmee ten hoogste 12 passagiers mogen worden vervoerd.
   Artikel 11, lid 2, sub c, van richtlijn 2000/59 bepaalt dat indien de bevoegde autoriteit het resultaat van een inspectie niet bevredigend acht, zij ervoor zorg draagt dat het schip de haven niet verlaat voordat het zijn scheepsafval en/of ladingresiduen bij een havenontvangstvoorziening heeft afgegeven overeenkomstig de artikelen 7 en 10.
   De Republiek Estland heeft aangekondigd dat zij voornemens is om de Estse wetgeving aan te vullen, teneinde deze bepalingen van de richtlijn correct om te zetten. De Commissie beschikt niet over informatie betreffende de vaststelling van dergelijke wijzigingen.

      (1)  PB L 332, blz. 81.


title: Zaak C-281/15: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Soha Sahyouni/Raja Mamisch [Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EU) nr. 1259/2010 — Werkingssfeer — Erkenning van een door een religieuze rechtbank in een derde land uitgesproken buitengerechtelijke echtscheiding — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof]

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/5

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Soha Sahyouni/Raja Mamisch
   (Zaak C-281/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EU) nr. 1259/2010 - Werkingssfeer - Erkenning van een door een religieuze rechtbank in een derde land uitgesproken buitengerechtelijke echtscheiding - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof])
   (2016/C 279/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Soha Sahyouni

      Verwerende partij: Raja Mamisch

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door het Oberlandesgericht München (hogere regionale rechtbank München, Duitsland) bij beslissing van 2 juni 2015 gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-712/15: Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Crédit Mutuel Arkéa/ECB

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/33

         Beroep ingesteld op 3 december 2015 — Crédit Mutuel Arkéa/ECB
   (Zaak T-712/15)
   (2016/C 059/38)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq-Kerhuon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Savoie, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB)

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) van 5 oktober 2015 (ECB/SSM/2015 — 9695000CG7B8NLR5984/28) houdende vaststelling van de prudentiële vereisten die van toepassing zijn op de Groupe Crédit Mutuel, nietig verklaren

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Het besluit van de ECB van 5 oktober 2015 (hierna: „besluit”) is onrechtmatig, aangezien het ingaat tegen de bepalingen van Unierecht die de bevoegdheid van de ECB op het gebied van het prudentiële toezicht beperken tot de kredietinstellingen. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen.

                           —

                           De regels inzake bankentoezicht die op de ECB van toepassing zijn, bepalen dat de bevoegdheid van de ECB strikt beperkt is tot de kredietinstellingen en andere financiële instellingen.

                           —

                           De Confédération nationale du Crédit Mutuel (CNCM) is geen kredietinstelling, zodat de ECB haar toezicht op Crédit Mutuel niet op het niveau van de CNCM mocht uitoefenen.

                           —

                           Het betoog dat de ECB geen prudentieel toezicht kan uitoefenen ten aanzien van de CNCM vindt steun in de omstandigheid dat de ECB geen sancties kan opleggen, hetgeen zij zelf overigens ook erkent.

                           —

                           Aangezien de ECB geen maatregelen kan opleggen aan de CNCM, strekt het besluit tevergeefs en in strijd met het recht tot oplegging van corrigerende maatregelen aan de Crédit Mutuel-groep, die juridisch niet bestaat.

               2.

               Het besluit moet tevens nietig worden verklaard op grond dat daarin onrechtmatig is vastgesteld dat Crédit Mutuel als geheel een groep vormt in de zin van de Europese voorschriften inzake prudentieel toezicht. Dit middel valt uiteen in drie onderdelen.

                           —

                           In de Europese regelgeving is het algemene beginsel vastgelegd dat op individuele basis prudentieel toezicht wordt uitgeoefend op kredietinstellingen, en dat voorts een geconsolideerd toezicht wordt uitgeoefend op het niveau van de onderlinge verzekeringsgroepen, mits deze kunnen worden beschouwd als één enkele eenheid.

                           —

                           De juridische voorwaarden van de Europese regelgeving die geconsolideerd prudentieel toezicht op het niveau van bankgroepen toestaat, zijn niet vervuld.

                           —

                           Aan geen van de drie voorwaarden voor geconsolideerd toezicht op het niveau van Crédit Mutuel als geheel, is in casu voldaan.

               3.

               Het besluit moet eveneens nietig worden verklaard omdat daarbij het voor de Crédit Mutuel Arkéa-groep vereiste Tier 1-kernkapitaal op onrechtmatige wijze is verhoogd van 8 % tot 11 %. Dit middel bevat twee onderdelen.

                           —

                           In het besluit wordt het recht onjuist toegepast.

                           —

                           Het besluit bevat beoordelingsfouten.