title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 januari 2003 in zaak C-265/01 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Dinan om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Annie Pansard e.a. ("Oorsprong van visserĳproduct — Artikel 28 EG — Nationale regeling waarbĳ aanvoer van bepaalde visserĳproducten in bepaalde periode verboden wordt — Bevoegdheid van lidstaten")

text:
C 44/8                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                22.2.2003
1)     Door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter correcte     Het communautaire visserijrecht staat in de weg aan een nationale
       omzetting van de artikelen 11 en 22, lid 1, van richtlijn 86/         regeling als bedoeld in het hoofdgeding, die in een bepaalde periode
       609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de                    de aanvoer van in de territoriale wateren van een andere lidstaat
       onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke        geviste sint-jakobsschelpen op een deel van de kust van de betrokken
       bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van            lidstaat verbiedt.
       dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke
       doeleinden worden gebruikt, is het Koninkrijk der Nederlanden
       de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet       (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
       nagekomen.
2)     Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 16 januari 2003
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             in zaak C-388/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1)
                           (Zesde kamer)
                                                                             („Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Non-
                       van 16 januari 2003                                   discriminatie — Artikelen 12 EG en 49 EG — Toegang tot
                                                                             musea, monumenten, galerijen, archeologische vondsten en
                                                                             als openbare monumenten beschermde parken en tuinen —
in zaak C-265/01 (verzoek van het Tribunal de grande                         Door plaatselijke of gedecentraliseerde nationale overheden
instance de Dinan om een prejudiciële beslissing):                                              toegekende tariefvoordelen”)
              strafzaak tegen Annie Pansard e.a. (1)
                                                                                (2003/C 44/15)
(„Oorsprong van visserijproduct — Artikel 28 EG —
Nationale regeling waarbij aanvoer van bepaalde visserijpro-
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
ducten in bepaalde periode verboden wordt — Bevoegdheid
                           van lidstaten”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2003/C 44/14)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                             In zaak C-388/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigden: P. Patakia en R. Amorosi) tegen Italiaanse
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fiorilli),
                          dentie van het Hof)                                betreffende een beroep tot vaststelling dat de Italiaanse Repu-
                                                                             bliek, door de door plaatselijke of gedecentraliseerde nationale
                                                                             overheden toegekende discriminerende tariefvoordelen voor
                                                                             de toegang tot musea, monumenten, galerijen, archeologische
In zaak C-265/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        vondsten en als openbare monumenten beschermde parken
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal de grande instance                 en tuinen, enkel voor te behouden aan Italiaanse onderdanen
de Dinan (Frankrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen                  of ingezetenen van het gebied van bedoelde overheden die de
Annie Pansard e.a., in tegenwoordigheid van Comité Région                    betrokken culturele locatie beheren, mits zij de leeftijd van 60
pêches maritimes, civiele partij in het hoofdgeding, om een                  of 65 jaar hebben bereikt, met uitsluiting van toeristen die
prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening                   onderdaan van een andere lidstaat of niet-ingezetene zijn,
(EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot                        maar aan dezelfde objectieve leeftijdsvereisten voldoen, de
vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302,                   verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
blz. 1) en artikel 28 EG, heeft het Hof (Zesde kamer),                       de artikelen 12 EG en 49 EG, heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gul-            samengesteld als volgt: J. -P. Puissochet, kamerpresident,
mann, F. Macken (rapporteur), N. Colneric en J. N. Cunha                     R. Schintgen, V. Skouris, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
M.-F. Contet, administrateur, op 16 januari 2003 een arrest                  R. Grass, op 16 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-287/08: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 3 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano — Italië) — Crocefissa Savia, Monica Maria Porcu, Ignazia Randazzo, Daniela Genovese, Mariangela Campanella/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Direzione Didattica II Circolo — Limbiate, Úfficio Scolastico Regionale per la Lombardia, Direzione Didattica III Circolo — Rozzano, Direzione Didattica IV Circolo — Rho, Istituto Comprensivo — Castano Primo, Istituto Comprensivo A. Manzoni — Rescaldina (Verzoek om prejudiciële beslissing — Geen aanknopingspunt met gemeenschapsrecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/15

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 3 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano — Italië) — Crocefissa Savia, Monica Maria Porcu, Ignazia Randazzo, Daniela Genovese, Mariangela Campanella/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Direzione Didattica II Circolo — Limbiate, Úfficio Scolastico Regionale per la Lombardia, Direzione Didattica III Circolo — Rozzano, Direzione Didattica IV Circolo — Rho, Istituto Comprensivo — Castano Primo, Istituto Comprensivo A. Manzoni — Rescaldina
   (Zaak C-287/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Geen aanknopingspunt met gemeenschapsrecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   (2009/C 69/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale ordinario di Milano
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Crocefissa Savia, Monica Maria Porcu, Ignazia Randazzo, Daniela Genovese, Mariangela Campanella

      Verwerende partijen: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Direzione Didattica II Circolo — Limbiate, Úfficio Scolastico Regionale per la Lombardia, Direzione Didattica III Circolo — Rozzano, Direzione Didattica IV Circolo — Rho, Istituto Comprensivo — Castano Primo, Istituto Comprensivo A. Manzoni — Rescaldina
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Milano — Uitlegging van artikel 6, lid 2, EU en van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens — Recht op een eerlijk proces — Nationale wettelijke regeling met terugwerkende kracht, houdende wijziging van de salarisvoorwaarden in de arbeidsovereenkomst
   Dictum
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om antwoord te geven op de door het Tribunale ordinario di Milano bij beschikking van 16 juni 2008 gestelde vragen.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak T-703/14 R: Beschikking van de rechter in kort geding van 27 oktober 2014 — Diktyo Amyntikon Viomichanion Net/Commissie [ „Kort geding — Subsidies — Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Debetnota gericht aan een medecontractant — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Zaak waarin geen voorlopige maatregelen kunnen worden getroffen” ]

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/35

         Beschikking van de rechter in kort geding van 27 oktober 2014 — Diktyo Amyntikon Viomichanion Net/Commissie
   (Zaak T-703/14 R)
   ([„Kort geding - Subsidies - Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Debetnota gericht aan een medecontractant - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Zaak waarin geen voorlopige maatregelen kunnen worden getroffen”])
   (2015/C 026/45)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Diktyo Amyntikon Viomichanion Net AEVE (Kaisariani, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Damis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van een debetnota die aan verzoekster is gericht in het kader van een subsidieovereenkomst, alsook van elke daarmee samenhangende handeling

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-411/16 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 juni 2017 — Holistic Innovation Institute, SLU/Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Door de Europese Unie gefinancierde projecten op het gebied van onderzoek — Zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2007-2013) — Project eDIGIREGION — Besluit waarbij de Europese Commissie de deelname van verzoekster weigert — Beroep tot nietigverklaring en tot aansprakelijkheid]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/13

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 juni 2017 — Holistic Innovation Institute, SLU/Europese Commissie
   (Zaak C-411/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Door de Europese Unie gefinancierde projecten op het gebied van onderzoek - Zevende kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2007-2013) - Project eDIGIREGION - Besluit waarbij de Europese Commissie de deelname van verzoekster weigert - Beroep tot nietigverklaring en tot aansprakelijkheid])
   (2017/C 249/19)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Holistic Innovation Institute, SLU (vertegenwoordiger: J. J. Marín López, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, gemachtigde, en J. Rivas Andrés, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Holistic Innovation Institute SLU wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Zaak C-93/03: Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 101/26                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
             Contratos de las Administraciones Públicas (over-                   deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens die
             heidsopdrachtenwet), in het bijzonder artikel 1,                    richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
             lid 3, van deze wet;                                                komen;
       —     door de samenwerkingsovereenkomsten tussen de                —      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
             overheidsadministraties en de overige openbare in-                  kosten.
             stanties en derhalve ook de overeenkomsten die in
             de zin van de richtlijnen overheidsopdrachten zijn,
             op absolute wijze en bij artikel 3, lid 1, sub c, van de
             herziene tekst van de overheidsopdrachtenwet uit te          Middelen en voornaamste argumenten
             sluiten van de werkingssfeer daarvan;
                                                                          De omzettingstermijn is op 30 juni 1994 verstreken.
       —     door bij de artikelen 141, sub a, en 182, sub a en g,
             van de herziene tekst van de overheidsopdrachten-
             wet de procedure van gunning via onderhandelingen            (1 ) PB L 121, blz. 20.
             toe te staan in twee gevallen waarin de genoemde
             richtlijnen niet voorzien;
2.     het Koninkrijk Spanje te veroordelen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
Blijken uit het petitum.
                                                                                (Zaak C-93/03)
( 1) PB L 199, blz. 1.
                                                                                (2003/C 101/44)
( 2) PB L 199, blz. 54.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 februari 2003 beroep tegen Portugese Republiek
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          vertegenwoordigd door K. Banks en M. França als gemachtig-
Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door Commissie                      den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                          dom Luxemburg                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (Zaak C-89/03)                                 —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                en in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
                          (2003/C 101/43)                                        aan richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming
                                                                                van modellen ( 1), of althans deze bepalingen niet mee te
                                                                                delen aan de Commissie, de krachtens artikel 19 van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        nagekomen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door L. Ström en M.B. Stromsky als
                                                                          —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   Middelen en voornaamste argumenten
dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door             De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op
       niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in            28 oktober 2001.
       werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan
       richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993
       betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het           (1 ) PB L 289 van 28.10.1998, blz. 28.
       in de handel brengen van en de controle op explosieven
       voor civiel gebruik (1), of althans de Commissie niet van


title: Zaak C-103/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — Bronius Jakutis, Kretingalės kooperatinė ŽŪB/Nacionalinė mokėjimo agentūra prie Žemės ūkio ministerijos, Lietuvos valstybė [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikelen 7, lid 1, 10, lid 1, 121 en 132, lid 2 — Uitvoeringshandelingen van die verordening — Geldigheid in het licht van het VWEU, de Toetredingsakte van 2003 en de beginselen van non-discriminatie, rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen, en behoorlijk bestuur — Modulatie van de rechtstreekse betalingen aan de landbouwers — Verlaging van de bedragen — Niveau van de rechtstreekse betalingen in de lidstaten van de Europese Gemeenschap zoals zij op 30 april 2004 was samengesteld en in de lidstaten die op 1 mei 2004 zijn toegetreden — Ontbrekende bekendmaking en gebrekkige motivering]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas — Litouwen) — Bronius Jakutis, Kretingalės kooperatinė ŽŪB/Nacionalinė mokėjimo agentūra prie Žemės ūkio ministerijos, Lietuvos valstybė
   (Zaak C-103/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Artikelen 7, lid 1, 10, lid 1, 121 en 132, lid 2 - Uitvoeringshandelingen van die verordening - Geldigheid in het licht van het VWEU, de Toetredingsakte van 2003 en de beginselen van non-discriminatie, rechtszekerheid, bescherming van het gewettigd vertrouwen, en behoorlijk bestuur - Modulatie van de rechtstreekse betalingen aan de landbouwers - Verlaging van de bedragen - Niveau van de rechtstreekse betalingen in de lidstaten van de Europese Gemeenschap zoals zij op 30 april 2004 was samengesteld en in de lidstaten die op 1 mei 2004 zijn toegetreden - Ontbrekende bekendmaking en gebrekkige motivering])
   (2016/C 016/05)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus apygardos administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bronius Jakutis, Kretingalės kooperatinė ŽŪB

      Verwerende partijen: Nacionalinė mokėjimo agentūra prie Žemės ūkio ministerijos, Lietuvos valstybė

      in tegenwoordigheid van: Lietuvos Respublikos Vyriausybė, Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerija

      Dictum

               1)

               De artikelen 7, lid 1, 10, lid 1, en 121 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, moeten in die zin worden uitgelegd dat het begrip „niveau van de rechtstreekse betalingen in de andere dan de nieuwe lidstaten” aldus moet worden opgevat dat dit niveau voor het jaar 2012 gelijk was aan 90 % van het niveau van alle rechtstreekse betalingen, en dat het begrip „niveau van de rechtstreekse betalingen in de nieuwe lidstaten” aldus moet worden opgevat dat dit laatste niveau voor het jaar 2012 gelijk was aan dat in de lidstaten van de Europese Gemeenschap zoals zij op 30 april 2004 was samengesteld.

               2)

               Uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 final van de Commissie van 2 juli 2012 tot goedkeuring van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in Litouwen voor 2012 is ongeldig, terwijl bij onderzoek van de prejudiciële vragen niet is gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van de artikelen 10, lid 1, laatste zinsnede, en 132, lid 2, laatste alinea, laatste zinsnede, van verordening nr. 73/2009.

               3)

               Bij onderzoek van die vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 132, lid 2, laatste alinea, van verordening nr. 73/2009, in de formulering die voortvloeit uit de rectificatie die is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 18 februari 2010.

               4)

               Het woord „dydis” in de Litouwse taalversie van artikel 1 quater, lid 2, laatste alinea, van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, welk artikel in deze verordening is ingevoegd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, heeft dezelfde betekenis als het woord „lygis” in de Litouwse taalversie van artikel 132, lid 2, laatste alinea, van verordening nr. 73/2009.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak F-55/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 november 2015 — HA/Commissie

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/30

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 november 2015 — HA/Commissie
   (Zaak F-55/15) (1)

   (2015/C 429/41)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 45.


title: Zaak F-105/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Lübking e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Nieuwe loopbaanstructuur — Verlenging van loopbaan door invoering van nieuwe rangen waarvoor in oude Statuut geen equivalent bestaat — Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 toepasselijke AUB — Beginsel van gelijke behandeling — Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 — Overgangsmaatregelen — Beroep kennelijk gedoemd te worden verworpen)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Lübking e.a./Commissie
   (Zaak F-105/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Nieuwe loopbaanstructuur - Verlenging van loopbaan door invoering van nieuwe rangen waarvoor in oude Statuut geen equivalent bestaat - Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 toepasselijke AUB - Beginsel van gelijke behandeling - Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 - Overgangsmaatregelen - Beroep kennelijk gedoemd te worden verworpen)
   2011/C 340/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Johannes Lübking e.a. (Brussel, België) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Simm en B. Driessen, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het in Mededelingen van de administratie nr. 85-2005 van 23 november 2005 bekendgemaakte besluit van de Commissie, voor zover verzoekers daarbij in het kader van de bevorderingsronde 2005 zijn bevorderd tot de rang A*9, en niet tot de rang A*10

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekers en de Europese Commissie zullen respectievelijk hun eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006, blz. 45.


title: Zaak C-312/15 P: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 maart 2016 — Solar World AG/Solsonica SpA, Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Kennelijk ongegronde hogere voorziening — Verordening (EU) nr. 513/2013 — Dumping — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit China — Voorlopig antidumpingrecht — Definitief antidumpingrecht — Afdoening zonder beslissing — Verlies van procesbelang]

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/3

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 maart 2016 — Solar World AG/Solsonica SpA, Europese Commissie
   (Zaak C-312/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijk ongegronde hogere voorziening - Verordening (EU) nr. 513/2013 - Dumping - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit China - Voorlopig antidumpingrecht - Definitief antidumpingrecht - Afdoening zonder beslissing - Verlies van procesbelang])
   (2016/C 200/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Solar World AG (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Solsonica SpA, Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, T. Maxian Rusche en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SolarWorld AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-44/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 25 april 2013 — AbbVie/EMA ( „Kort geding — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten die bij EMA berusten en door onderneming in het kader van haar aanvraag voor vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel verstrekte informatie bevatten — Besluit derde toegang tot documenten te geven — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris — Belangenafweging” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/24

         Beschikking van de president van het Gerecht van 25 april 2013 — AbbVie/EMA
   (Zaak T-44/13 R)
   (Kort geding - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten die bij EMA berusten en door onderneming in het kader van haar aanvraag voor vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel verstrekte informatie bevatten - Besluit derde toegang tot documenten te geven - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris - Belangenafweging)
   2013/C 189/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: AbbVie, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) en AbbVie Ltd (Maidenhead, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Bogaert, G. Berrisch, advocaten, B. Kelly, G. Castle, solicitors, D. Anderson, QC, en D. Scannell, barrister)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jablonski, N. Rampal Olmedo en A. Spina, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek in wezen strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit EMA/748792/2012 van het EMA van 14 januari 2013, waarbij een derde krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43) toegang is verleend tot bepaalde documenten met inlichtingen, die zijn verstrekt in het kader van een verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Humira voor de behandeling van de ziekte van Crohn

      Dictum

               1.

               De tenuitvoerlegging van besluit EMA/748792/2012 van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) van 14 januari 2013, waarbij een derde krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, toegang is verleend tot de klinische onderzoeksverslagen M02-404, M04-691 en M05-769, die zijn verstrekt in het kader van een verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Humira voor de behandeling van de ziekte van Crohn.

               2.

               EMA wordt gelast de in punt 1 van het onderhavige dictum bedoelde documenten niet openbaar te maken.

               3.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-28/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 juli 2008 — Pouzol/Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van vóór indiensttreding bij Gemeenschappen verworven pensioenrechten — Bevestigende besluiten — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/20

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 juli 2008 — Pouzol/Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak F-28/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van vóór indiensttreding bij Gemeenschappen verworven pensioenrechten - Bevestigende besluiten - Niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 260/37)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Michel Pouzol (Combaillaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Grisay, I. Andoulsi, en D. Piccininno, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 29 november 2007 alsmede van de op 10 mei 2007 door haar aan verzoeker gedane voorstellen betreffende de overdracht van in Frankrijk verworven pensioenrechten — Vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Pouzol wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008, blz. 35.


title: Arrest van het Hof van 20 maart 2013 in zaak E-3/12 — de Noorse staat, vertegenwoordigd door de minister van Arbeid tegen Stig Arne Jonsson (Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Sociale zekerheid voor migrerende werknemers — Werkloosheidsuitkeringen — Verblijf op het grondgebied van een andere EER-staat — Voorwaarde van feitelijk verblijf in lidstaat van de laatste tewerkstelling om voor werkloosheidsuitkeringen in aanmerking te komen)

text:
               26.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 20 maart 2013
   in zaak E-3/12
   de Noorse staat, vertegenwoordigd door de minister van Arbeid tegen Stig Arne Jonsson
   (Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Sociale zekerheid voor migrerende werknemers — Werkloosheidsuitkeringen — Verblijf op het grondgebied van een andere EER-staat — Voorwaarde van feitelijk verblijf in lidstaat van de laatste tewerkstelling om voor werkloosheidsuitkeringen in aanmerking te komen)
   2013/C 277/07
   In zaak E-3/12 de Noorse staat, vertegenwoordigd door de minister van Arbeid tegen Stig Arne Jonsson — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door Borgarting lagmannsrett („Hof van Beroep”) betreffende de regels inzake het vrije verkeer van werknemers binnen de Europese Economische Ruimte, heeft het Hof, samengesteld uit Per Christiansen, waarnemend voorzitter, en Páll Hreinsson, (rechter-rapporteur) en Martin Ospelt (ad hoc), rechters, op 20 maart 2013 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Artikel 71, lid 1, onder b),i), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 staat in de weg aan een bepaling van nationaal recht krachtens welke het recht op een werkloosheidsuitkering afhankelijk is van het feitelijke verblijf in de betrokken EER-staat. Een dergelijke bepaling mag niet worden ingeroepen tegen de in artikel 71, lid 1, onder b),i), van die verordening bedoelde personen;

                           a)

                           Voor het antwoord op deze vraag is het niet relevant of de werkloze in een land in de buurt van de staat van laatste tewerkstelling woont;

                           b)

                           In omstandigheden als die betreffende de verweerder in de hoofdzaak is het bovendien van geen belang voor de toepassing van 71, lid 1, onder b),i), of een werkloze zich als werkzoekende laat registreren en een werkloosheidsuitkering aanvraagt in de staat waar hij woont.


title: Zaak C-427/07: Beroep ingesteld op 14 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/36

         Beroep ingesteld op 14 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-427/07)
   (2007/C 269/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet overeenkomstig de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad, alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te verzekeren dat, voor dat een vergunning wordt verleend, de projecten voor de aanleg van wegen, bedoeld in punt 10, sub e, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, die een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben, aan een vergunning en een beoordeling van die effecten worden onderworpen volgens de artikelen 5 tot en met 10 van de richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 85/337/EEG;

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 3, leden 1 en 3 tot en met 7, en 4, leden 1 tot en met 6, van richtlijn 2003/35/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, of door althans de Commissie niet tijdig van deze maatregelen in kennis te stellen, de krachtens artikel 6 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Uitvoering van richtlijn 85/337/EEG
   De Commissie is van mening dat Ierland richtlijn 85/337/EEG niet volledig heeft uitgevoerd, aangezien het met betrekking tot projecten voor de aanleg van particuliere wegen geen maatregelen heeft vastgesteld ter verwezenlijking van de doelstellingen van de artikelen 2, lid 1, en 4. Volgens de Commissie vallen (door particuliere ontwikkelaars ingediende) projecten voor particuliere wegen binnen de werkingssfeer van richtlijn 85/337/EEG. Bovendien is het vermoeden dat dergelijke projecten geen aanzienlijke milieueffecten zullen hebben, op niets gebaseerd. De niet-inaanmerkingneming van wegenprojecten die door particuliere ontwikkelaars worden ingediend, vormt een schending van de verplichtingen die krachtens bovengenoemde artikelen van de richtlijn op Ierland rusten.
   Uitvoering van richtlijn 2003/35/EG
   De Commissie betoogt dat Ierland zijn verplichtingen niet is nagekomen door niet overeenkomstig artikel 6 van richtlijn 2003/35/EG alle nationale maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 3 en 4 van de richtlijn, en de Commissie hiervan niet in kennis te stellen. Meer bepaald bevat artikel 3, leden 1 en 3 tot en met 7, van de richtlijn specifieke wijzigingen van een aantal artikelen van richtlijn 85/337/EEG. Ierland betwist niet dat voor de uitvoering hiervan wijzigingen noodzakelijk zijn van zowel de Ierse wettelijke regeling inzake stedenbouwkunde als betreffende andere vergunningsregelingen. Ierland heeft verzuimd om binnen de in het aanvullende met reden omkleed advies gestelde termijn wijzigingen van haar wettelijke regeling inzake stedenbouwbouwkunde mee te delen, en het heeft hoe dan ook nog steeds geen wettelijke wijzigingen betreffende alle andere vergunningregelingen meegedeeld. De artikelen 3, lid 7, en 4, lid 4, van de richtlijn schrijven niet enkel voor dat de wijze van totstandkoming van de regeling kan worden aangevochten, maar tevens dat wordt voorzien in toetsingsprocedures die specifieke garanties bevatten. Voor zover Ierland stelt dat zijn bestaande regeling inzake rechterlijke toetsing voldoet aan de eisen van de artikelen 3, lid 7, en 4, lid 4, heeft het onvoldoende gegevens verstrekt om te voldoen aan het voorschrift van artikel 6, eerste alinea, tweede volzin, van de richtlijn.

      (1)  PB L 175, blz. 40.

      (2)  PB L 156, blz. 17.


title: Zaak C-136/03: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Dörr en I. Ünal

text:
7.6.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 135/13
       strafstelsel dat alleen aan vennoten en schuldeisers een                 van artikel 9, lid 1, van de richtlijn — behalve in
       vorderingsrecht toekent, zodat een veralgemeende en                      dringende gevallen — niet mogen nemen wanneer tegen
       doeltreffende bescherming van derden onmogelijk wordt                    hun besluit alleen klachten bij ter zake van het staatsrecht
       gemaakt?                                                                 en administratiefrecht bevoegde rechterlijke instanties
                                                                                kunnen worden ingediend met de volgende beperkingen:
4.     Moeten de genoemde richtlijnen en, in het bijzonder de                   deze klacht heeft niet automatisch opschortende werking;
       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g), EG, de artikelen 2,            de rechterlijke instanties mogen zich niet uitspreken over
       lid 1, sub f), en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)                 de doelmatigheid en kunnen het bestreden besluit alleen
       alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn              nietigverklaren; voorts kan de ene gerechtelijke instantie
       (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/                    (Verwaltungsgerichtshof), wat de feitelijke vaststellingen
       EEG en 90/605/EEG, aldus worden uitgelegd (of niet) dat                  betreft, alleen toetsen of deze feiten de beslissing kunnen
       zij zich verzetten tegen de wettelijke regeling van een                  dragen, en kan de andere gerechtelijke instantie (Verfas-
       lidstaat die bij niet-nakoming van de op de vennootschap-                sungsgerichtshof) daarnaast alleen controleren of grond-
       pen rustende verplichtingen van openbaarheid en getrou-                  wettelijk gewaarborgde rechten zijn geschonden?
       we informatie, opgelegd om „de belangen van zowel de
       vennoten als derden” te beschermen, voorziet in een               2.     Zijn de waarborgen inzake rechtsbescherming van de
       mechanisme van strafvervolging en een bijzonder gedif-                   artikelen 8 en 9 van voormelde richtlijn van toepassing
       ferentieerd strafstelsel dat strafvervolging op basis van                op Turkse onderdanen die de status hebben als bedoeld
       een klacht en zwaardere en doeltreffender sancties voor-                 in artikel 6 of 7 van besluit 1/80 van de Associatieraad,
       behoudt aan gevallen waarin de vennoten en schuldeisers                  ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie
       vermogensschade hebben geleden?                                          tot stand is gebracht tussen de Europese Economische
                                                                                Gemeenschap en Turkije van 19 september 1980 (hierna:
                                                                                „associatie-overeenkomst”)?
( 1) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.
( 2) PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11.
( 3) PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1.                                     (1 ) PB 1964, L 56, blz. 850.
( 4) PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60.
                                                                         Beroep op 27 maart 2003 ingesteld door Italiaanse Repu-
                                                                         bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 maart
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                          G. Dörr en I. Ünal                                                       (Zaak C-138/03)
                                                                                (2003/C 135/19)
                           (Zaak C-136/03)
                           (2003/C 135/18)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 27 maart 2003 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                         genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 18 maart            I. M. Braguglia en A. Cingolo, avvocati dello Stato.
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 maart 2003, in het geding tussen G. Dörr en I. Ünal, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         —      nietig te verklaren nota nr. 100629 (doc. 19) van
1.     Moeten de artikelen 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van                  20 januari 2003, ontvangen op 21 januari 2003, waarbij
       de Raad van 25 februari 1964 ( 1) voor de coördinatie van                het directoraat-generaal Regionaal beleid van de Commis-
       de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen                    sie — Regionale maatregelen in Frankrijk, Griekenland en
       ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar-               Italië, kennis heeft gegeven van het besluit om een
       digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare                   gedeelte van de bedragen die zijn aangevraagd voor de
       veiligheid en de volksgezondheid (hierna: „richtlijn”),                  steunregelingen in het kader van het MOP „Onderzoek,
       aldus worden uitgelegd dat de administratieve instanties                 technologische ontwikkeling en hoger onderwijs” 2000-
       — ongeacht de mogelijkheid van administratief beroep                     2006, in mindering te brengen, nota nr. 102627 (doc. 21)
       — het besluit tot verwijdering van het grondgebied                       van 3 maart 2003, waarbij het in mindering gebrachte
       zonder inwinning van het advies van een (in het Oosten-                  bedrag is vastgesteld, alsook alle handelingen die aan deze
       rijkse recht niet bestaande) bevoegde instantie in de zin                besluiten ten grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;


title: Zaak T-429/05: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Artegodan/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Beschikking waarbij intrekking van vergunningen voor in handel brengen wordt gelast — Nietigverklaring van beschikking bij arrest van Gerecht — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent )

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/36

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2010 — Artegodan/Commissie
   (Zaak T-429/05) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Beschikking waarbij intrekking van vergunningen voor in handel brengen wordt gelast - Nietigverklaring van beschikking bij arrest van Gerecht - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent”)
   2010/C 100/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Artegodan GmbH (Lüchow, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Doepner, vervolgens A. Lensing-Kramer, en ten slotte U. Reese en A. Sandrock, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en M. Heller, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en U. Forsthoff, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden wegens de vaststelling van beschikking C(2000) 453 van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking van de vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die amfepramon bevatten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Artegodan GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak F-26/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 november 2011 — AC/Raad

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 november 2011 — AC/Raad
   (Zaak F-26/11) (1)

   2012/C 138/103
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011, blz. 21.


title: Zaak C-270/07: Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/20

         Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-270/07)
   (2007/C 199/31)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door § 4 van het Ausführungsgesetz zum Fleischhygienerecht und zum Geflügelfleischrecht van het Land Schleswig-Holstein niet in overeenstemming te brengen met de hierna genoemde bepalingen van gemeenschapsrecht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 1 en 5, leden 3 en 4, van richtlijn 85/73 (1), alsmede, met ingang van 1 januari 2007, artikel 27, leden 2, 4 en 10, van verordening nr. 882/2004 (2), en inbreuk op deze bepalingen blijft maken;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ingevolge artikel 1, lid 1, van richtlijn 85/73/EEG dragen de lidstaten er zorg voor dat een retributie wordt geheven om de kosten te dekken die verbonden zijn aan de keuringen en de controles van vlees als bedoeld in de verschillende richtlijnen. De wijze van berekening en heffing van deze communautaire retributies, die in de plaats komen van elke belasting of retributie die voor de keuringen en controles door de nationale, de regionale of de gemeentelijke overheidsinstanties van de lidstaten wordt geheven, is neergelegd in de bijlagen bij de richtlijn. Artikel 5, lid 1, van genoemde richtlijn bepaalt dat de communautaire retributies aldus worden vastgesteld dat zij de kosten dekken die voor de bevoegde autoriteit ontstaan bij de controles en de keuringen. Volgens artikel 5, lid 3, kunnen de lidstaten een bedrag heffen dat hoger is, mits de geheven totale retributie niet meer bedraagt dan de werkelijk gemaakte keuringskosten. In het arrest in de gevoegde zaken C-284/00 en C-288/00, Stratmann e.a., heeft het Hof van Justitie reeds geoordeeld dat uit de bewoordingen en het doel van de richtlijnen 85/73 en 64/433 voortvloeit, dat de communautaire retributie de kosten van bacteriologische onderzoeken omvat. De vervanging, met ingang van 1 januari 2007, van richtlijn 85/73 door verordening nr. 882/2004 heeft deze juridische situatie onverlet gelaten.
   De Commissie is van mening dat de voorschriften van het Ausführungsgesetz van het Land Schleswig-Holstein, op grond waarvan naast forfaitaire retributies voor vleeskeuringen ook retributies voor bacteriologische onderzoeken worden geheven, inbreuk maken op het gemeenschapsrecht en voorbij gaan aan de uitlegging die het Hof van Justitie in het arrest Stratmann e.a. aan deze voorschriften heeft gegeven.
   Om te beginnen moet worden vastgesteld dat bacteriologische onderzoeken tot de keuringen en veterinaire controles in de zin van verordening nr. 854/2004 behoren, waarvan de kosten door de communautaire retributie moeten worden gedekt. De lidstaten kunnen weliswaar een bedrag heffen dat hoger is dan de in de bijlage bij richtlijn 85/73/EEG voorgeschreven retributies, voor zover de geheven totale retributie niet meer bedraagt dan de werkelijk gemaakte keuringskosten, maar elke verhoging waartoe een lidstaat besluit, moet het forfaitaire bedrag zelf betreffen. De specifieke retributie, die hoger is dan de communautaire retributie, moet alle werkelijk gemaakte kosten dekken. Dat er sprake is van hogere kosten kan niet worden aangevoerd voor een bepaling van nationaal recht op grond waarvan voor bacteriologische onderzoeken kosten worden aangerekend die bovenop de forfaitaire retributies komen. Dit is namelijk juist geen algemene verhoging van het forfaitaire bedrag van de communautaire retributie, die alle werkelijk gemaakte kosten omvat.
   Een bepaling zoals het omstreden voorschrift van het Ausführungsgesetz van het Land Schleswig-Holstein staat voorts in de weg aan de nuttige werking van de toepasselijke bepalingen van gemeenschapsrecht. Deze geharmoniseerde voorschriften strekken immers ertoe, op het gebied van de financiering van de keuringen en de sanitaire controles van vers vlees, de verstoringen van de mededinging weg te werken die te verwachten vallen wanneer op dat gebied tussen de lidstaten verschillen zouden bestaan. Het Hof van Justitie zou ook hebben geoordeeld dat het risico bestond dat deze doelstelling niet zou worden bereikt, indien bepaalde door het gemeenschapsrecht voorgeschreven keuringen konden ontsnappen aan het aldus geharmoniseerde communautaire financieringsstelsel, en hiervoor nationale specifieke retributies konden worden geheven.

      (1)  PB L 32, blz. 14.

      (2)  PB L 165, blz. 1.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juli 1999 in zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Betaling van geldboeten - Bankgarantie - Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging)

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 314/9
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               te hebben geleden in het kader van de uitvoering van het
                                                                         project „Baardaheere Agricultural Experimental Station” naar
                      van 21 september 1999                              aanleiding van de gebeurtenissen in de Democratische Repu-
                                                                         bliek Somalië, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
                                                                         als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en M. Vilaras,
in zaak T-157/98: G. Oliveira tegen Europees Parlement (1)               rechters; griffier: H. Jung, op 4 augustus 1999 een beschikking
                                                                         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
                                 sten)                                   1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                         (1999/C 314/20)                                 2. Verzoekster zal naast haar eigen kosten ook die van de Commissie
                                                                              dragen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1) PB C 312 van 10.10.1998.
In zaak T-157/98, G. Oliveira, ambtenaar van het Europees
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door
J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement (ge-
machtigde: J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van het Parlement om verzoekster
tijdens de bevorderingsronde 1997 niet tot de rang B 4 te                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET
bevorderen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als                          GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt: M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 21 september 1999
                                                                                van 20 juli 1999
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Verwerpt het beroep.                                                  in zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                         (Mededinging — Betaling van geldboeten — Bankgarantie
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                  — Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging)
                                                                                (1999/C 314/22)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                              In zaak T-59/99 R, Ventouris Group Enterprises SA, gevestigd
                                 LEG                                     te Panama, vertegenwoordigd door M. Proestou en M. Vel-
                                                                         machou, advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                       van 4 augustus 1999                               Luxemburg bij C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias
                                                                         Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
in zaak T-106/98: Fratelli Murri SpA tegen Commissie van                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en R. Lyal), betreffende,
                de Europese Gemeenschappen (1)                           in de eerste plaats, een verzoek om opschorting van de
                                                                         tenuitvoerlegging van beschikking 1999/271/EG van de Com-
                                                                         missie van 9 december 1998 inzake een procedure op grond
(Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-                van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse
                 kelijkheid — Verjaringstermijn)                         ferryboten) (PB 1999, L 109, blz. 24), voorzover verzoekster
                                                                         daarbij een geldboete van 1,01 miljoen Ecu is opgelegd wegens
                         (1999/C 314/21)                                 schending van artikel 85 EG-Verdrag (thans art. 81 EG), en, in
                                                                         de tweede plaats, een verzoek tot onvoorwaardelijke ontheffing
                                                                         van de verplichting een bankgarantie te stellen als voorwaarde
                          (Procestaal: Duits)                            voor opschorting van de inning van de bij de beschikking
                                                                         opgelegde geldboete, heeft de president van het Gerecht van
In zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA, gevestigd te Rome,                 eerste aanleg op 20 juli 1999 een beschikking gegeven waar-
vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, advocaat te Dres-               van het dictum luidt als volgt:
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10,               1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: E. Lasnet en B. Brandtner), betreffende een beroep               2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
krachtens artikel 178 EEG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en
215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede
alinea, EG) tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt


title: Zaak T-330/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Keil/EUIPO — NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktion (BasenCitrate) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk BasenCitrate — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/30

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Keil/EUIPO — NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktion (BasenCitrate)
   (Zaak T-330/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk BasenCitrate - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 038/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rudolf Keil (Grevenbroich, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Sachs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Hanne, D. Walicka en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktions GmbH (Röttenbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Reber, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 april 2015 (zaak R 1541/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen NaturaFit Diätetische Lebensmittelproduktions GmbH en R. Keil

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rudolf Keil wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak C-142/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 maart 2010 door Francisco Pérez Guerra tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 februari 2010 in zaak T-3/10, Pérez Guerra/BNP Paribas en Spanje

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/10

         Hogere voorziening ingesteld op 17 maart 2010 door Francisco Pérez Guerra tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 11 februari 2010 in zaak T-3/10, Pérez Guerra/BNP Paribas en Spanje
   (Zaak C-142/10 P)
   ()
   2010/C 328/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Francisco Pérez Guerra (vertegenwoordiger: G. Soriano Bel, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: BNP Paribas en Koninkrijk Spanje
   Bij beschikking van 24 september 2010 heeft het Hof (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Zaak C-286/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-382/06, Tomkins plc/Europese Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/9

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-382/06, Tomkins plc/Europese Commissie
   (Zaak C-286/11 P)
   2011/C 238/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, V. Bottka, R. Sauer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Tomkins plc

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het bij het Gerecht ingestelde beroep in zijn geheel verwerpen;

               —

               verzoekster verwijzen in alle kosten van deze procedure en in de kosten in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert de volgende vijf middelen aan:

               Als eerste middel wordt aangevoerd dat het Gerecht kennelijk ultra petita heeft beslist door de gedeeltelijke nietigverklaring van de in de beslissing vastgestelde duur van de inbreuk op grond van nooit door Tomkins aangevoerde gegevens. In de rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Unie worden geen uitzonderingen aanvaard op de in het arrest AssiDomän (C-310/97 P) vastgestelde regel op grond dat twee verzoeksters tot dezelfde onderneming behoorden. Recentelijk heeft het Hof in het arrest ArcelorMittal Luxembourg (gevoegde zaken C-201/09 P en C-216/09 P) duidelijk gemaakt dat een door één entiteit binnen een groep aanhangig gemaakte zaak geen wijziging brengt in de rechtspositie van andere entiteiten binnen dezelfde onderneming.

               In haar tweede middel betoogt de Commissie dat het Gerecht ook blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de conclusies van Pegler (de dochteronderneming, in zaak T-386/06) en Tomkins (de moedermaatschappij, in zaak T-382/06) „hetzelfde voorwerp” hadden. Hoewel de door Tomkins betwiste periode veel korter was dan de door Pegler in de andere zaak betwiste periode, werd de duur van de inbreuk voor beide ondernemingen in dezelfde mate verlaagd. Pegler betwistte echter niet alleen een veel langere periode, maar zij heeft tevens haar vordering gebaseerd op andere middelen dan die van Tomkins of zelfs op hieraan tegengestelde middelen. Met de betwisting van het begin van de inbreukperiode beoogde Pegler zichzelf vrij te pleiten en Tomkins als schuldige aan te wijzen, terwijl Tomkins een eerder beperkt doel had, namelijk het bewijs betreffende de eerste 38 dagen betwisten (wat niet eens een invloed zou hebben gehad op de voor de geldboete in aanmerking genomen duur van de inbreuk).

               Voorts berust het oordeel van het Gerecht op de feitelijk onjuiste premisse dat Tomkins heeft gesteld dat „indien de bestreden beschikking nietig wordt verklaard met betrekking tot Pegler, die beschikking ook moet worden nietig verklaard voor zover zij betrekking heeft op verzoekster” (punt 42 van het bestreden arrest). Noch in haar verzoekschrift noch in haar repliek (wat in elk geval te laat zou zijn geweest) heeft Tomkins een dergelijk middel aangevoerd. Dit is een onjuiste voorstelling van verzoeksters middel, die op zichzelf kan leiden tot de vernietiging van het bestreden arrest.

               Het derde middel betreft het niet in aanmerking nemen van het feit dat Tomkins deel uitmaakte van een onderneming die, zoals algemeen erkend, een inbreuk heeft gemaakt. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de aansprakelijkheid van een entiteit (de moedermaatschappij Tomkins) binnen de „onderneming Tomkins” te verlagen omdat voor een ander onderdeel van die onderneming, de dochteronderneming Pegler, de duur van de inbreuk was verlaagd. De verlaging van Peglers aansprakelijkheid voor de inbreuk was echter gebaseerd op Peglers hoedanigheid van „slapende vennootschap” en niet op het feit dat de betrokken groep niet aan de inbreuk had deelgenomen. De Commissie is van mening dat het feit dat deze specifieke dochteronderneming van de groep (Pegler) voor een bepaalde periode misschien niet de juiste adressaat binnen de groep was, enkel deze dochteronderneming betreft en niet de hele „onderneming” vrijspreekt. Dit geldt met name voor de situatie waarin noch het Gerecht (noch Tomkins zelf) betwistte dat de door Tomkins bestuurde onderneming gedurende een groot gedeelte van de betrokken periode aan de inbreuk deelnam.

               De Commissie baseert haar vierde middel op het gebrek aan motivering en de tegenstrijdigheid van het bestreden arrest. Het vierde middel is subsidiair ten opzichte van het eerste middel, zodat zelfs indien het Gerecht niet ultra petita uitspraak heeft gedaan, het arrest toch moet worden vernietigd, omdat daarin niet voldoende duidelijke redenen worden gegeven voor de gedeeltelijke nietigverklaring (ontoereikende motivering). Het bestreden arrest is op minstens twee belangrijke punten onduidelijk.

                           —

                           Ten eerste zijn de voorwaarden voor de afwijking van het arrest AssiDomän, die volgens het Gerecht moet worden gemaakt, bij de beschrijving ervan onduidelijk en tegenstrijdig;

                           —

                           De tweede incoherentie of onduidelijkheid in de redenering van het Gerecht is het feit dat het Gerecht in punt 57 van het bestreden arrest met betrekking tot de vermenigvuldigingsfactor met het oog op een afschrikkende werking oordeelt dat het overeenkomstig „artikel 266 VWEU […] aan de Commissie [staat] om uit deze onjuiste opvatting en uit de hoofdelijke aansprakelijkheid tot betaling van de geldboete, de gevolgen te trekken die deze voor verzoekster hebben.” In punt 59 oefent het Gerecht echter zijn volledige rechtsmacht met betrekking tot de geldboete uit en wordt het aan Tomkins op te leggen boetebedrag bepaald. In het dictum van het bestreden arrest wordt het uiteindelijke bedrag van de geldboete herhaald, zonder te vermelden dat dit bedrag verder moet worden gewijzigd. Zonder rekening te houden met de precieze betekenis van punt 57, merkt de Commissie op dat de nietigverklaring van de vermenigvuldigingsfactor met het oog op een afschrikkende werking in het arrest Pegler/Commissie (T-386/06) niet van invloed mag zijn op de vermenigvuldigingsfactor van Tomkins.

               Ten slotte wordt als vijfde middel aangevoerd dat het Gerecht in strijd heeft gehandeld met het beginsel van hoor en wederhoor en het recht van verweer, doordat het de Commissie niet de mogelijkheid heeft geboden om haar voornemen toe te lichten om Tomkins’ geldboete te verminderen op grond van door Pegler in een andere zaak aangevoerde middelen.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-308/01 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): GIL Insurance Ltd e.a. tegen Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Belasting over verzekeringspremies — Verhoogd tarief van toepassing op bepaalde verzekeringsovereenkomsten — Met verhuur of verkoop van huishoudelijke apparatuur samenhangende verzekering — Staatssteun)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-308/01 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): GIL Insurance Ltd e.a. tegen Commissioners of Customs & Excise (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Belasting over verzekeringspremies - Verhoogd tarief van toepassing op bepaalde verzekeringsovereenkomsten - Met verhuur of verkoop van huishoudelijke apparatuur samenhangende verzekering - Staatssteun)
   (2004/C 118/20)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-308/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk), in de gedingen tussen GIL Insurance Ltd, UK Consumer Electronics Ltd, Consumer Electronics Insurance Co. Ltd, Direct Vision Rentals Ltd, Homecare Insurance Ltd, Pinnacle Insurance plc en Commissioners of Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) en de artikelen 87 EG en 88 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. Rosas (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Een belasting over verzekeringspremies zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, is verenigbaar met artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.

               2)

               Artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388), dat handelingen ter zake van verzekering vrijstelt van de belasting over de toegevoegde waarde, verzet zich met betrekking tot een belasting op verzekeringspremies zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding niet tegen de invoering van een bijzonder tarief dat gelijk is aan het normale tarief van de belasting over de toegevoegde waarde, aangezien deze belasting verenigbaar is met artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388), zodat vóór de invoering van deze belasting niet de procedure van artikel 27 van deze richtlijn dient te worden gevolgd, op grond waarvan elke lidstaat die bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen wil treffen, verplicht is de Raad van de Europese Unie om een voorafgaande machtiging te verzoeken.

      (1)  PB C 303 van 27.10.2001.


title: Zaak C-65/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Leidseplein Beheer BV, H. J. M. de Vries/Red Bull GmbH, Red Bull Nederland BV (Prejudiciële verwijzing — Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Rechten verbonden aan merk — Bekend merk — Bescherming verruimd tot waren of diensten die niet soortgelijk zijn — Gebruik zonder geldige reden door derde van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met bekend merk — Begrip geldige reden)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Leidseplein Beheer BV, H. J. M. de Vries/Red Bull GmbH, Red Bull Nederland BV
   (Zaak C-65/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Rechten verbonden aan merk - Bekend merk - Bescherming verruimd tot waren of diensten die niet soortgelijk zijn - Gebruik zonder geldige reden door derde van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met bekend merk - Begrip geldige reden)
   2014/C 93/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Leidseplein Beheer BV, H. J. M. de Vries

      Verwerende partijen: Red Bull GmbH, Red Bull Nederland BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 5, lid 2, van de eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Aan het merk verbonden rechten — Bekend merk — Bescherming uitgestrekt tot waren of diensten die niet soortgelijk zijn — Gebruik door een derde zonder geldige reden van een teken dat gelijk is aan of overeenstemt met het bekende merk, waardoor hij ongerechtvaardigd voordeel kan trekken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk of daaraan schade kan toebrengen — Begrip geldige reden

      Dictum

   Artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een bekend merk uit hoofde van een geldige reden in de zin van die bepaling verplicht kan worden te tolereren dat een derde een teken dat overeenstemt met dat merk gebruikt voor dezelfde waren als waarvoor dat merk is ingeschreven, indien vaststaat dat dat teken is gebruikt voordat het merk werd gedeponeerd en het gebruik ervan voor dezelfde waren te goeder trouw is. Om na te gaan of dat het geval is, dient de nationale rechter inzonderheid rekening te houden met:

               —

               de inburgering en de reputatie van het teken bij het relevante publiek;

               —

               de mate waarin de waren en diensten waarvoor het teken oorspronkelijk is gebruikt en de waren waarvoor het bekende merk is ingeschreven, gerelateerd zijn, en

               —

               de economische en commerciële relevantie van het gebruik voor die waren van het teken dat overeenstemt met dat merk.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 september 2004 in zaak C-496/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/59/EG — Niet-omzetting)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 30 september 2004
   in zaak C-496/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/59/EG - Niet-omzetting)
   (2004/C 284/12)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-496/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 24 november 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C.-F. Durand en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Mercier), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, N. Colneric en E. Juhász (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 30 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/59/EG van de Commissie van 6 augustus 2001 tot achtentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-327/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Mensch und Natur AG/Freistaat Bayern (Artikel 249, vierde alinea, EG — Handelingen van instellingen — Tot particulier gerichte beschikking van Commissie — Verordening (EG) nr. 258/97 — Nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt — Beschikking 2000/196/EG — „Stevia rebaudiana Bertoni: planten en gedroogde bladeren” — Weigering van vergunning voor in handel brengen — Werking ten aanzien van iemand anders dan adressaat)

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Mensch und Natur AG/Freistaat Bayern
   (Zaak C-327/09) (1)

   (Artikel 249, vierde alinea, EG - Handelingen van instellingen - Tot particulier gerichte beschikking van Commissie - Verordening (EG) nr. 258/97 - Nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt - Beschikking 2000/196/EG - „Stevia rebaudiana Bertoni: planten en gedroogde bladeren” - Weigering van vergunning voor in handel brengen - Werking ten aanzien van iemand anders dan adressaat)
   2011/C 179/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mensch und Natur AG

      Verwerende partij: Freistaat Bayern

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 249, vierde alinea, EG en beschikking 2000/196/EG van de Commissie van 22 februari 2000 houdende weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van „Stevia rebaudiana Bertoni: planten en gedroogde bladeren” als nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt krachtens verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 61, blz. 14) — Tot particulier gerichte beschikking van Commissie — Werking ten aanzien van iemand anders dan adressaat

      Dictum

   Een krachtens artikel 7 van verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten gegeven beschikking van de Commissie houdende weigering van een vergunning om een voedingsmiddel of voedselingrediënt in de Unie in de handel te brengen, is niet verbindend voor andere personen dan degenen tot wie deze beschikking uitdrukkelijk is gericht. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat moeten daarentegen nagaan of een op het grondgebied van die lidstaat in de handel gebracht product, met kenmerken die lijken overeen te komen met de kenmerken van het product waarop deze beschikking van de Commissie betrekking heeft, een nieuw voedingsmiddel of nieuw voedselingrediënt in de zin van artikel 1, lid 2, van deze verordening is en, in voorkomend geval, moeten zij de betrokkene verplichten deze verordening na te leven.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Doorhaling van zaak C-331/98

text:
C 333/22              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.11.1999
              Doorhaling van zaak C-331/98 (1)                        29 juni 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-345/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (1999/C 333/50)                                tegen Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 327 van 24.10.1998.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-331/98: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 327 van 24.10.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-20/98 (1)
                                                                                (1999/C 333/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-39/99 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1999 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-20/98 (Verzoek
                       (1999/C 333/51)                                van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
                                                                      prejudiciële beslissing): K.-H. Meinert tegen Bezirkshaupt-
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 mannschaft Salzburg-Umgebung.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/99: Commissie         (1) PB C 94 van 28.3.1998.
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-106/99 (1)
                                                                                (1999/C 333/54)
              Doorhaling van zaak C-345/98 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juli 1999 de
                       (1999/C 333/52)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-106/99: Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              (1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 21 oktober 2004 in zaak T-36/99, Lenzing AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Handeling die verzoeker individueel raakt — Artikel 87, lid 1, EG — Overeenkomsten tot herschikking en aflossing van schulden — Criterium van particuliere schuldeiser)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/12

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 21 oktober 2004
   in zaak T-36/99, Lenzing AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Steunmaatregelen - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Handeling die verzoeker individueel raakt - Artikel 87, lid 1, EG - Overeenkomsten tot herschikking en aflossing van schulden - Criterium van particuliere schuldeiser)
   (2004/C 314/30)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-36/99, Lenzing AG, gevestigd te Lenzing (Oostenrijk), aanvankelijk vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer, vervolgens door I. Brinker en U. Soltész, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en D. Triantafyllou, bijgestaan door M. Núñez-Müller, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 1999/395/EG van de Commissie van 28 oktober 1998 betreffende staatssteun die door Spanje aan Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is verleend (PB 1999, L 149, blz. 40), zoals gewijzigd bij beschikking 2001/43/EG van de Commissie van 20 september 2000 (PB 2001, L 11, blz. 46), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh, J. D. Cooke, H. Legal en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 21 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 1, lid 1, van beschikking 1999/395/EG van de Commissie van 28 oktober 1998 betreffende staatssteun die door Spanje aan Sniace SA, gevestigd te Torrelavega, Cantabrië, is verleend, zoals gewijzigd bij beschikking 2001/43/EG van de Commissie van 20 september 2000, wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten en die van verzoekster dragen.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 160 van 5.6.1999.


title: Zaak C-228/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 april 2016 door Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 februari 2016 in zaak T-639/14, Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI)/Europese Commissie

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/39

      Hogere voorziening ingesteld op 22 april 2016 door Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 februari 2016 in zaak T-639/14, Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI)/Europese Commissie
      (Zaak C-228/16 P)
      (2016/C 211/50)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Rekwirante: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (vertegenwoordigers: Efthymios Bourtzalas, Anargiros Oikonomou, Efstathia Salaka, Charalampos Synodinos, Charisios Tagaras, Denis Waelbroeck, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beschikking vernietigen;

                  —

                  de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak op verzoeksters vorderingen tot nietigverklaring van de litigieuze handeling van 12 juni 2014;

                  —

                  verweerster verwijzen in alle kosten, zowel die van de eerste aanleg als die van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoekster betoogt dat het Gerecht in de bestreden beschikking blijk heeft gegeven van belangrijke onjuiste rechtsopvattingen en dat deze beschikking om de volgende redenen moet worden vernietigd:

                  1)

                  het Gerecht heeft, wat de vaststelling betreft dat zaak T-639/14 zonder voorwerp is geraakt, blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en zijn beschikking ontoereikend gemotiveerd, voor zover die vaststelling gebaseerd is op de aanname dat de litigieuze handeling „vervangen” is door de handeling van de Commissie van 25 maart 2015;

                  2)

                  het Gerecht heeft de beginselen van behoorlijk bestuur, rechtszekerheid en daadwerkelijk rechterlijk toezicht geschonden, door aan te nemen dat de handeling van 25 maart 2015 de litigieuze handeling heeft vervangen;

                  3)

                  het Gerecht heeft, wat de uitlegging en toepassing van het beginsel van legaliteit van handelingen van organen van de Unie betreft, blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting;

                  4)

                  het Gerecht heeft de feiten onjuist weergegeven en het recht om te worden gehoord geschonden, wat het oordeel betreft dat de motivering van de litigieuze handeling „helemaal niet verwijst naar de vraag of steun in de vorm van een scheidsrechterlijke uitspraak van statelijke oorsprong is”, en het heeft duidelijk ten onrechte vastgesteld dat de onjuiste rechtsopvattingen waarvan de Commissie in de litigieuze handeling blijk heeft gegeven en die door DEI zijn opgemerkt, „noodzakelijkerwijs zullen worden beoordeeld in […] zaak T-352/15”;

                  5)

                  het Gerecht heeft de redenering van DEI onjuist weergegeven inzake de criteria op basis waarvan moest worden besloten om op het onderhavige beroep wel of juist geen uitspraak te doen, wat de klacht van 2012 betreft, en het heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting, wat de vaststelling betreft dat de klacht van 2012 „impliciet” is afgewezen bij de handeling van de Commissie van 25 maart 2015, en

                  6)

                  het Gerecht heeft, door te oordelen dat elke partij haar eigen kosten moet dragen, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-543/03: Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 16 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Christine Dodl en 2) Petra Oberhollenzer

text:
3.4.2004               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 85/13
Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 16 de-                 1)   Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest
cember 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding                    nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en
    tussen 1) Christine Dodl en 2) Petra Oberhollenzer                      in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo
                                                                            Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten
                         (Zaak C-543/03)                                    worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-
                                                                            ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de
                          (2004/C 85/19)                                    artikelen 81 EG en 82 EG?
                                                                       2)   Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en
Het Oberlandesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van
                                                                            82 EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling
16 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                            van de eindverbruiker en van eenieder die aantoont
Justitie op 29 december 2003, in het geding tussen 1) Christine
                                                                            schade te hebben geleden?
Dodl en 2) Petra Oberhollenzer, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       3)   Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-
1)    Moet artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van                 schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-
      de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing                    gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-
      van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en                   gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich                   hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een
      binnen de Gemeenschap verplaatsen (1), juncto artikel 13              machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een
      van deze verordening (in de thans geldende versie), aldus             punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?
      worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op
      werknemers wier arbeidsverhouding weliswaar bestaat,
      maar waaruit (wegens ouderschapsverlof) geen arbeids-            4)   Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele
      en beloningsverplichtingen voortvloeien en die naar                   schade worden vergoed?
      nationaal recht geen verplichte aansluiting bij de sociale
      verzekering meebrengt?
                                                                       5)   Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook
2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:                          van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding
                                                                            toekennen?
      Is in een dergelijk geval de werkstaat bevoegd tot betaling
      van een uitkering, ook wanneer de werknemer en zijn
      gezinsleden voor wie recht zou kunnen bestaan op een
      gezinsbijslag zoals de Oostenrijkse kinderverzorgingstoe-        6)   Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
      lage, in het bijzonder in de periode dat de arbeidsverhou-            voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-
      ding wegens ouderschapsverlof is opgeschort, niet in de               len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het
      werkstaat hebben gewoond?                                             gemeenschapsrecht?
                                                                       7)   Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van
(1) PB L 149, blz. 2.                                                       de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
                                                                            op de artikelen 81 en 82 is gepleegd, of op de dag waarop
                                                                            zij is beëindigd?
                                                                       8)   Is sprake van een schending van het communautaire
                                                                            mededingingsrecht en/of van de fundamentele beginselen
                                                                            van het gemeenschapsrecht (inzonderheid van de artike-
Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van                  len 6, lid 1, en 13 van het Europees Verdrag tot
20 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het                      bescherming van de rechten van de mens), wanneer een
 geding tussen Nicolò Tricarico en Assitalia Assicurazioni                  nationale wettelijke bepaling als artikel 3, lid 2, van
                                                                            Italiaanse wet nr. 287 van 10 oktober 1990 de consument
                                                                            of in elk geval de derde die schade heeft geleden wegens
                           (Zaak C-2/04)                                    een onrechtmatige overeenkomst die nietig is ingevolge
                                                                            artikel 81 EG of wegens een bij artikel 82 EG verboden
                          (2004/C 85/20)                                    misbruik van machtspositie, verplicht zich met zijn
                                                                            schadevordering tot een andere rechter te wenden dan
                                                                            die welke op grond van de waarde van de vordering
Het Ufficio del giudice di pace di Bitonto heeft bij beschikking            en territoriaal bevoegd zou zijn ingevolge de gewone
van 20 december 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                 nationale bevoegdheidsregels, nu artikel 33 van wet
Justitie op 5 janvier 2004, in het geding tussen Nicolò Tricarico           nr. 287/90 meer kosten en langere termijnen teweeg-
en Assitalia Assicurazioni, het Hof van Justitie van de Europese            brengt dan het geval zou zijn indien de gewone nationale
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 regels inzake territoriale en materiële bevoegdheid en de
de navolgende vragen:                                                       waarde van de vordering werden toegepast?