title: Zaken C-485/99 tot en met C-492/99: Verzoeken van het Tribunale di Brescia, Seconda Sezione Stralcio, van 28 oktober 1999 in zaak C-485/99, van 30 oktober 1999 in de zaken C-486/99, C-487/99, C-488/99 en C-492/99, en van 10 november 1999 in de zaken C-489/99, C-490/99 en C-491/99, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gottinghen SpA e.a. en Ministero delle Finanze

text:
18.3.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/7
     b) verzet kan worden gedaan tegen de beslissing tot              Verzoeken van het Tribunale di Brescia, Seconda Sezione
        afstand dan wel overdracht tot zekerheid van de in            Stralcio, van 28 oktober 1999 in zaak C-485/99, van
        bijlage bij het decreet vermelde activa — het betreft         30 oktober 1999 in de zaken C-486/99, C-487/99,
        de meerderheidsparticipatie in het kapitaal van vier          C-488/99 en C-492/99, en van 10 november 1999 in de
        dochterondernemingen van de moederonderneming                 zaken C-489/99, C-490/99 en C-491/99, om een prejudi-
        — Elf-Aquitaine Production, Elf-Antar France, Elf-Ga-         ciële beslissing in het geding tussen Gottinghen SpA e.a.
        bon SA en Elf-Congo SA (artikel 2, lid 3, van het                                en Ministero delle Finanze
        decreet),
        en door inzake de goedkeuring of het verzet tegen                         (Zaken C-485/99 tot en met C-492/99)
        bovenbedoelde verrichtingen geen voldoende nauw-
        keurige en objectieve criteria te hebben vastgesteld.
                                                                                (2000/C 79/14)
2. de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                      Bij beschikking van 28 oktober 1999 in zaak C-485/99
Middelen en voornaamste argumenten                                    (Gorringhen SpA, Tenuta Mombello srl en Artea srl tegen
                                                                      Ministero delle Finanze), bij beschikking van 30 oktober 1999
Een van de kapitaalbewegingen is de rechtstreekse investering.        in de zaken C-486/99 (Flos SpA, Flos Consulting srl, Collebeato
Daarnaast valt ook de verkrijging door een investeerder die           Center, Light Shop srl, Light Shop 2 srl en Light Contract srl
onderdaan is van een andere lidstaat van de Europese Unie,            tegen Ministero delle Finanze), C-487/99 (Petra srl tegen
van een participatie waardoor hij de controle verkrijgt over          Ministero delle Finanze), C-488/99 (Supercar srl tegen Minis-
een nationale onderneming, onder de bepalingen van het                tero delle Finanze) en C-492/99 (Impresa Colleoni Giacomo e
EG-Verdrag inzake het vestigingsrecht. Nationale bepalingen           Figli srl tegen Ministero delle Finanze) en bij beschikking van
tot vaststelling van algemene procedures inzake goedkeuring           11 november 1999 in de zaken C-489/99 (Immobiliare Flavia
en veto, kunnen ook wanneer zij zonder onderscheid van                srl, in liquidatie, tegen Ministero delle Finanze), C-490/99
toepassing zijn, belemmeringen in het leven roepen voor het           (Azzini SpA tegen Ministero delle Finanze) en C-491/99
vestigingsrecht en voor het vrij verkeer van kapitalen, doordat       (Falegnameria Carminati di Franco e Domenico Carminati snc,
zij de uitoefening van de door het EG-Verdrag gegarandeerde           v/h Carminati Agostino srl), ingekomen ter griffie van het Hof
fundamentele vrijheden kunnen belemmeren of minder aan-               van Justitie op 21 december 1999, heeft het Tribunale di
trekkelijk maken. Zo zouden de in de conclusies bedoelde              Brescia, Seconda Sezione Stralcio, het Hof van Justitie van de
Franse bepalingen slechts als verenigbaar met de artikelen 56         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
EG en 43 EG (ex art. 73B en 52 EG-Verdrag) kunnen worden              beslissing over de navolgende vragen:
beschouwd, indien zij onder de uitzonderingen van de artike-
len 46, 58 en 296 EG vielen of indien zij hun rechtvaardiging         1. Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de artike-
vonden in dwingende redenen van algemeen belang, en                        len 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van
daarin objectieve, vaste en openbaar gemaakte criteria waren               17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in artikel 11, lid 1,
opgenomen, zodat de discretionaire bevoegdheid van de                      van de Italiaanse wet van 23 december 1998, nr. 448
nationale instanties zo beperkt mogelijk zou blijven.                      (GURI van 29 december 1998, nr. 302, gewoon supple-
                                                                           ment), volgens hetwelk de heffing op overheidsvergunnin-
De door de Franse regering gegeven toelichtingen betreffende               gen ter zake van de inschrijving „van de andere vennoot-
de rechtspraak van de Cour constitutionnelle over de grenzen               schapsakten” jaarlijks forfaitair verschuldigd is voor elk
van de discretionaire bevoegdheid van de minister van Econo-               van de jaren van 1985 tot en met 1992, en die voor
mische Zaken, zijn weinig nauwkeurig wat de uitlegging                     naamloze vennootschappen en commanditaire vennoot-
betreft die zou kunnen worden gegeven aan het begrip                       schappen op aandelen 750 000 LIT en voor vennootschap-
nationaal belang ten opzichte van de belangen van buiten-                  pen met beperkte aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?
landse investeerders; zij hebben dus niet de twijfels van de
Commissie weggenomen inzake de verenigbaarheid van de
betrokken bepalingen met het gemeenschapsrecht. Wat de                2. Is met het gemeenschapsrecht verenigbaar het bepaalde in
bezorgdheid van de Franse autoriteiten betreft, die willen                 artikel 11, lid 3, van wet nr. 448/98, volgens hetwelk de
voorkomen dat de controle over de betrokken onderneming                    rente over de terug te betalen bedragen, voor zover meer
zou worden overgenomen door ondernemingen uit derde                        is betaald dan in artikel 11, lid 1, is vastgesteld, wordt
landen, herinnert de Commissie aan de door artikel 57 EG                   berekend volgens de wettelijke rentevoet die geldt op de
geboden mogelijkheden met betrekking tot het behoud van de                 datum van inwerkingtreding van deze wet (2,5 % ’s jaars)
in 1993 bestaande beperkingen voor kapitaalbewegingen naar                 in plaats van volgens de rentevoet bedoeld in artikel 5
of van derde landen die gepaard gaan met directe investeringen;            juncto artikel 1 van wet nr. 29 van 26 januari 1961, zoals
van deze mogelijkheid is in Frankrijk evenwel geen gebruik                 nadien gewijzigd?
gemaakt. Ten slotte kan de omstandigheid dat de Franse
regering een beperkt gebruikt heeft gemaakt van de litigieuze
bepalingen, niet de invoering rechtvaardigen van met het              (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
gemeenschapsrecht strijdige bepalingen, ook niet wanneer
zulks beperkt blijjft tot zeldzame gevallen.


title: Zaak T-572/14: Beroep ingesteld op 31 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/14

         Beroep ingesteld op 31 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA)
   (Zaak T-572/14)
   2014/C 361/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2014 in zaak R 527/2014-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „BIO CON ESTRATTI VEGETALI DI PRODUZIONE PROPRIA” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 1 30  076

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               misbruik van bevoegdheid door een beslissing op basis van mededingingsrechtelijke overwegingen.


title: Zaak C-302/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 18 juni 2010 — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 18 juni 2010 — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening
   (Zaak C-302/10)
   ()
   2010/C 221/49
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Infopaq International A/S

      Verwerende partij: Danske Dagblades Forening

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is het voor de vaststelling of reproductiehandelingen een „integraal en essentieel onderdeel vormen van een technisch procedé” in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 (1), van belang in welke fase van het technisch procedé zij worden verricht?

               2.

               Kunnen reproductiehandelingen „een integraal en essentieel onderdeel vormen van een technisch procedé” wanneer zij bestaan uit het handmatig scannen van volledige krantenartikelen, waarbij deze artikelen van een gedrukt in een digitaal medium worden omgezet?

               3.

               Omvat „rechtmatig gebruik” in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 elke vorm van gebruik waarvoor geen toestemming van de auteursrechthebbende vereist is?

               4.

               Omvat „rechtmatig gebruik” overeenkomstig artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 het scannen van volledige krantenartikelen door een onderneming en de daaropvolgende bewerking van de reproductie voor gebruik door de onderneming voor het maken van samenvattingen, ook indien de rechthebbende daarvoor geen toestemming heeft verleend, indien aan de overige voorwaarden van de bepaling is voldaan?
               Is het voor de beantwoording van de vraag relevant of de elf woorden na afloop van het data-captureprocedé worden opgeslagen?

               5.

               Aan de hand van welke criteria moet worden beoordeeld of tijdelijke reproductiehandelingen „zelfstandige economische waarde” bezitten in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 indien aan de overige voorwaarden van deze bepaling is voldaan?

               6.

               Kan de toename van de efficiëntie die tijdelijke reproductiehandelingen voor de gebruiker opleveren, een rol spelen bij de beoordeling van de vraag of deze handelingen „zelfstandige economische waarde” bezitten in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29?

               7.

               Kunnen het scannen van volledige krantenartikelen door een onderneming en de daaropvolgende bewerking van de reproductie worden beschouwd als „bepaalde bijzondere gevallen” waarin „geen afbreuk wordt gedaan aan de normale exploitatie” van krantenartikelen en „de wettige belangen van de rechthebbende niet onredelijk worden geschaad” in de zin van artikel 5, lid 5, van richtlijn 2001/29?
               Is het voor de beantwoording van de vraag relevant of de elf woorden na afloop van het data-captureprocedé worden opgeslagen?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  19 januari 2006  in zaak C-90/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 79/1072/EEG — BTW — Terugbetaling — Niet in land gevestigde belastingplichtigen)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 19 januari 2006
   in zaak C-90/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/1072/EEG - BTW - Terugbetaling - Niet in land gevestigde belastingplichtigen)
   (2006/C 60/20)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-90/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 18 februari 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Triantafyllou) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. Malenovský, kamerpresident, A. La Pergola, U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de termijn van zes maanden voor de terugbetaling van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het land gevestigde belastingplichtigen niet in acht te nemen is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 4, van de Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-164/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma op  27 maart 2006  — Nissan Italia Srl tegen Agenzia Entrate Ufficio Roma 3

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma op 27 maart 2006 — Nissan Italia Srl tegen Agenzia Entrate Ufficio Roma 3
   (Zaak C-164/06)
   (2006/C 154/13)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria provinciale di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Nissan Italia Srl

      Verweerster: Agenzia Entrate Ufficio Roma 3
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 33 van de Zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG (1) [zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG (2)] aldus worden uitgelegd, dat het verbiedt om IRAP te heffen over de waarde van de nettoproductie die voortvloeit uit de gewoonlijke uitoefening van een zelfstandige werkzaamheid, die gericht is op de productie van en de handel in goederen of op het verrichten van diensten?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 376, blz. 1.


               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/38

         (2006/C 165/76)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 154 van 1.7.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 143 van 17.6.2006

      PB C 131 van 3.6.2006

      PB C 121 van 20.5.2006

      PB C 108 van 6.5.2006

      PB C 96 van 22.4.2006

      PB C 86 van 8.4.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-206/14: Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/24

      Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 — Europese Commissie/Republiek Estland
      (Zaak C-206/14) (1)

      (2015/C 016/37)
      Procestaal: Ests
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-386/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Luchthavens — Grondafhandeling — Richtlijn 96/67/EG)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-386/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Luchthavens - Grondafhandeling - Richtlijn 96/67/EG)
   (2005/C 217/21)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-386/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 september 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Huttunen en M. Niejahr) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en A. Tiemann) heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), C. Gulmann, R. Schintgen en J. Klučka, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door in het kader van de §§ 8, lid 2, en 9, lid 3, van de Verordnung über Bodenabfertigungsdienste auf Flugplätzen (verordening betreffende grondafhandelingsdiensten op luchthavens) van 10 december 1997 maatregelen vast te stellen die in strijd zijn met de artikelen 16 en 18 van richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-19/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 15 januari 2013 — Ministero dell’Interno/Fastweb SpA

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 15 januari 2013 — Ministero dell’Interno/Fastweb SpA
   (Zaak C-19/13)
   2013/C 86/18
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell’Interno

      Verwerende partij: Fastweb SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 2 quinquies, lid 4, van richtlijn 2007/66 (1) aldus te worden uitgelegd dat in een situatie waarin een aanbestedende dienst, alvorens de opdracht onderhands te gunnen aan een bepaalde ondernemer die is geselecteerd zonder dat eerst een aankondiging van de opdracht is bekendgemaakt, een aankondiging in het geval van vrijwillige transparantie vooraf in het Publicatieblad van de Europese Unie heeft gepubliceerd en ten minste tien kalenderdagen heeft gewacht vooraleer de overeenkomst te sluiten, het de nationale rechter automatisch — altijd en hoe dan ook — verboden is die overeenkomst onverbindend te verklaren, ook al stelt hij vast dat inbreuk is gemaakt op de voorschriften die onder bepaalde voorwaarden gunning van de opdracht zonder aanbestedingsprocedure toestaan?

               2)

               Is artikel 2 quinquies, lid 4, van richtlijn 2007/66 in overeenstemming met de beginselen van gelijkheid van partijen, van non-discriminatie en van bescherming van de mededinging en waarborgt het het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte, wanneer het aldus wordt uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de overeenkomst onverbindend wordt verklaard naar nationaal recht (artikel 122 van de Codice del processo amministrativo), ook al heeft de rechter vastgesteld dat inbreuk is gemaakt op de voorschriften die onder bepaalde voorwaarden gunning van de opdracht zonder aanbestedingsprocedure toestaan?

      (1)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB L 335, blz. 31).


title: Zaak C-436/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2012 door Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque Srl in liquidatie tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 juli 2012 in zaak T-264/00, Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque Srl in liquidatie/Europese Commissie

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/16

         Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2012 door Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque Srl in liquidatie tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 12 juli 2012 in zaak T-264/00, Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque Srl in liquidatie/Europese Commissie
   (Zaak C-436/12 P)
   2012/C 379/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Veolia Acqua Compagnia Generale delle Acque Srl in liquidatie (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veglianiti, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van 12 juli 2012 in zaak T-264/00, Compagnia Generale delle Acque SpA en Italiaanse Republiek/Europese Commissie, waarbij het Gerecht het beroep van VEOLIA tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995, heeft verworpen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Onjuiste opvatting van het recht bij de toepassing van de beginselen die het Hof van Justitie in het arrest Comitato Venezia vuole vivere heeft uiteengezet met betrekking tot de verdeling van de bewijslast inzake de voorwaarden van artikel 87, lid l, EG; ontoereikende, onjuiste en hoe dan ook tegenstrijdige motivering.


title: Zaak T-270/12: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Panalpina World Transport (Holding) e.a./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Vaststelling van de prijzen — Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben — Geldboeten — Evenredigheid — Ernst van de inbreuk — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht — Schikking — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/28

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Panalpina World Transport (Holding) e.a./Commissie
   (Zaak T-270/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Vaststelling van de prijzen - Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben - Geldboeten - Evenredigheid - Ernst van de inbreuk - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht - Schikking - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”))
   (2016/C 136/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Panalpina World Transport (Holding) Ltd (Bazel, Zwitserland), Panalpina Management AG (Bazel), Panalpina China Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: S. Mobley, A. Stratakis, T. Grimmer en B. Smith, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, G. Meessen en P. Van Nuffel, gemachtigden, bijgestaan door C. Thomas, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft, en een verzoek tot herziening van de geldboeten die hun in het kader daarvan zijn opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Panalpina World Transport (Holding) Ltd, Panalpina Management AG en Panalpina China Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak C-632/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Timsas Srl tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/9

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Timsas Srl tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie
   (Zaak C-632/11 P)
   2012/C 118/14
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Timsas Srl (vertegenwoordigers: D. Dodaro en S. Pinna, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Regione autonoma della Sardegna, Selene di Alessandra Cannas Sas e.a.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08 vernietigen voor zover daarbij afwijzend is beslist op de door rekwirante aangevoerde grief inzake ontoereikende motivering van het oordeel over het stimulerende effect van de litigieuze steun;

               —

               beschikking 2008/854/EG van de Europese Commissie van 2 juli 2008 betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — onrechtmatige toepassing van steunmaatregel N 272/98” C 1/04 (ex NN 158/03 en CP 15/2003) (PB L 302, blz. 9) nietig verklaren:

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden arrest zou berusten op een onjuiste opvatting van de middelen van het beroep, op een onjuiste rechtsopvatting en op gebrek aan logische samenhang van en tegenstrijdigheden in de motivering. Rekwirante voert in het bijzonderheid aan dat het Gerecht zelfs niet stilzwijgend heeft aangegeven om welke redenen het het bezwaar inzake een kennelijke fout van de Commissie bij de beoordeling van het stimulerende effect van de steun heeft afgewezen. Het Gerecht heeft overwogen dat „enkel [zal] worden onderzocht of verzoeksters hebben aangetoond dat er in casu omstandigheden bestaan die het stimulerend effect van de litigieuze regeling kunnen verzekeren, zelfs al is de aanvraag niet vóór het begin van de uitvoering van de betrokken projecten ingediend”, maar zou niet hebben verklaard dat de verzoeksters dat bewijs niet hebben geleverd, en zou ook geen enkel element hebben verstrekt dat een verklaring zou kunnen bieden voor die (volstrekt impliciete) overtuiging.
   De verklaring in punt 227 van het arrest, dat de Commissie de specifieke omstandigheden van de individuele begunstigden niet hoefde te onderzoeken, zou ontoereikend en innerlijk tegenstrijdig zijn. Het valt immers niet in te zien hoe de verzoeksters het bestaan van een stimulerend effect aannemelijk zouden kunnen maken tenzij door een uiteenzetting van hun eigen ervaring; de Commissie en, in de fase van het beroep, het Gerecht hadden, door objectivering van de positie van eenieder die vertegenwoordigd was, een eenvormig beginsel moeten formuleren dat uitsluitend met betrekking tot de concrete feiten als bijzonder of specifiek voor de betrokkene kon worden beschouwd, maar dat zich ook zou lenen voor een algemene en abstracte uiteenzetting.
   Ten slotte zouden zowel de Commissie in de bestreden beschikking als het Gerecht in het bestreden arrest de bedoelingen van rekwirante onjuist hebben opgevat door aan te nemen dat deze laatste een beschikking betreffende een algemene regeling als beschikking betreffende een individueel geval wilde opvatten, en door die vergissing geen aandacht hebben besteed aan het belang dat de elementen die rekwirante voor hen heeft aangedragen, voor de beoordeling van de algemene draagwijdte van de steunregeling konden hebben.


title: Zaak F-38/16: Beroep ingesteld op 28 juli 2016 — ZZ/Parlement

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/58

      Beroep ingesteld op 28 juli 2016 — ZZ/Parlement
      (Zaak F-38/16)
      (2016/C 364/76)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het beoordelingsrapport over 2014, zoals afgerond bij het besluit van 20 oktober 2015, en van het besluit tot toekenning van meritepunten voor 2014 alsmede van het besluit houdende weigering van bevordering in het kader van het jaar 2015

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van de bestreden besluiten en, voor zover nodig, van het besluit tot afwijzing van de klacht;

                  —

                  verwijzing van het Parlement in de kosten.


title: Zaak T-236/10: Beschikking van het Gerecht van 29 maart 2012 — Asociación Española de Banca/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toestaat — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast — Vereniging — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/28

         Beschikking van het Gerecht van 29 maart 2012 — Asociación Española de Banca/Commissie
   (Zaak T-236/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toestaat - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast - Vereniging - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 151/46
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación Española de Banca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 1, lid 1, en, subsidiair, artikel 4 van beschikking 2011/5/EG van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake de belastingafschrijving van de financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB 2011, L 7, blz. 48)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Asociación Española de Banca wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 25 mei 2005 in zaak T-67/04, Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk SPA-FINDERS als gemeenschapsmerk — Oudere nationale woordmerken SPA en LES THERMES DE SPA — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/35

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 25 mei 2005
   in zaak T-67/04, Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk SPA-FINDERS als gemeenschapsmerk - Oudere nationale woordmerken SPA en LES THERMES DE SPA - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 182/66)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-67/04, Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV, gevestigd te Spa (België), vertegenwoordigd door L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse en D. Moreau, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: A. Folliard Monguiral), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Spa-Finders Travel Arrangements Ltd, gevestigd te New York (Verenigde Staten), betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 december 2003 (zaak R 131/2003-1) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV, en Spa-Finders Travel Arrangements Ltd, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N. J. Forwood en S. Papasavvas, rechters, griffier: C. Kristensen, administrateur, op 25 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-225/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dieppe (Frankrijk) op 8 mei 2014 — Facet SA/Jean Henri

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dieppe (Frankrijk) op 8 mei 2014 — Facet SA/Jean Henri
   (Zaak C-225/14)
   2014/C 223/13
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d’instance de Dieppe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Facet SA

      Verwerende partij: Jean Henri

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verbiedt artikel 22 van richtlijn 2008/48/EG van het Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten (1), uitgelegd in het licht van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (2), het bestaan en de toepassing van standaardbedingen in kredietovereenkomsten waarin de consument erkent dat de kredietgever zijn verplichtingen is nagekomen?

               2)

               Verzetten het algemeen doeltreffendheidsbeginsel van het gemeenschapsrecht en artikel 22 van richtlijn 2008/48/EG van het Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten, uitgelegd in het licht van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, zich ertegen dat de kredietgever het bewijs van zijn precontractuele en contractuele verplichtingen kan leveren uitsluitend aan de hand van de standaardbedingen in de kredietovereenkomsten waarin de consument erkent dat deze verplichtingen zijn uitgevoerd, zonder het gerecht de door hem opgestelde en aan de kredietnemer overhandigde documenten over te leggen?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).

      (2)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-153/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin — Duitsland) — Agrargut Bäbelin GmbH & Co KG/Amt für Landwirtschaft Bützow (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Bedrijfstoeslagregeling — Braakleggingstoeslagrechten — Artikel 54, lid 6 — Verordening (EG) nr. 796/2004 — Artikel 50, lid 4 — Aangifte van hele beschikbare oppervlakte met oog op activering van braakleggingstoeslagrechten — Artikel 51, lid 1 — Sanctie)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin — Duitsland) — Agrargut Bäbelin GmbH & Co KG/Amt für Landwirtschaft Bützow
   (Zaak C-153/09) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Bedrijfstoeslagregeling - Braakleggingstoeslagrechten - Artikel 54, lid 6 - Verordening (EG) nr. 796/2004 - Artikel 50, lid 4 - Aangifte van hele beschikbare oppervlakte met oog op activering van braakleggingstoeslagrechten - Artikel 51, lid 1 - Sanctie)
   2011/C 30/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Schwerin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agrargut Bäbelin GmbH & Co KG

      Verwerende partij: Amt für Landwirtschaft Bützow

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Schwerin — Uitlegging van artikel 54 van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270 blz. 1) en van de artikelen 50 en 51 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 141, blz. 18) — Landbouwsteun — Verplichting van landbouwer om braakleggingsrechten aan te vragen vóór enig ander recht teneinde overdeclaratie te voorkomen — Schending van deze verplichting door landbouwer die na braaklegging geen bouwland meer heeft — Sancties

      Dictum

               1)

               Artikel 54, lid 6, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 319/2006 van de Raad van 20 februari 2006, moet aldus worden uitgelegd dat een landbouwer slechts een steunaanvraag kan indienen voor de hem ter beschikking staande toeslagrechten — en dit ook voor oppervlakten die niet voor braakleggingstoeslagrechten in aanmerking komen —, wanneer hij vooraf al zijn braakleggingstoeslagrechten heeft geactiveerd.

               2)

               Artikel 51 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening nr. 1782/2003, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 659/2006 van de Commissie van 27 april 2006, gelezen in samenhang met artikel 50, lid 4, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat, gelet op het rechtszekerheidsbeginsel, de sanctie waarin is voorzien bij artikel 51, lid 1, niet van toepassing is op een landbouwer die niet al zijn braakleggingstoeslagrechten heeft geactiveerd omdat hij niet over voldoende voor braakleggingstoeslagrechten in aanmerking komende hectaren beschikte, maar tegelijkertijd toeslagrechten op blijvend grasland heeft geactiveerd.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-130/16: Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Coesia/EUIPO (weergave van een cirkelvorm, gevormd door twee gespiegelde, gebogen rode lijnen)

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/19

         Beroep ingesteld op 29 maart 2016 — Coesia/EUIPO (weergave van een cirkelvorm, gevormd door twee gespiegelde, gebogen rode lijnen)
   (Zaak T-130/16)
   (2016/C 165/22)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Coesia SpA (Bologna, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (weergave van een cirkelvorm, gevormd door twee gespiegelde, gebogen rode lijnen) — inschrijvingsaanvraag nr. 13 681 151

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 in zaak R 1933/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-641/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 12 december 2016 — Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH/Expert France

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 12 december 2016 — Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH/Expert France
   (Zaak C-641/16)
   (2017/C 070/15)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tünkers France, Tünkers Maschinenbau GmbH

      Verwerende partij: Expert France

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 3 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) aldus te worden uitgelegd dat de aansprakelijkheidsvordering waarbij de cessionaris van een bedrijfsonderdeel dat in het kader van een insolventieprocedure is overgenomen, wordt verweten zich ten onrechte te hebben voorgedaan als de exclusieve distributeur van de door de schuldenaar vervaardigde artikelen, uitsluitend tot de bevoegdheid behoort van de rechtbank die deze insolventieprocedure heeft geopend?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Zaak C-158/99: Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de Faro van 11 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Corticeira Amorim - Algarve Lda. en Fazenda Pública

text:
C 188/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
1) vast te stellen dat Ierland, door de niet de wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     voor het volgen van richtlijn 95/19/EG van de Raad van                                     (Zaak C-159/99)
     19 juni 1995 inzake de toewijzing van spoorweginfrastruc-
     tuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de                                   (1999/C 188/50)
     infrastructuur (1), of door de maatregelen niet ter kennis te
     brengen, de krachtens die richtlijn op hem rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 april 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
2) Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, als
                                                                       gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Middelen en voornaamste argumenten                                     C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Ingevolge artikel 189 EG-Vertrag, volgens hetwelk een richtlijn        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage,
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht     — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens het
de in de richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in acht te                gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen niet is
nemen. Ofschoon die termijn op 27 juni 1997 is verstreken,                  nagekomen door
heeft Ierland de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de
conclusies van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds                   •   een regeling vast te stellen die, doordat zij het vangen
niet vastgesteld.                                                               en houden van vogels van de soorten passer italiae,
                                                                                passer montanus en sturnus vulgaris toestaat, in strijd
(1) PB L 143 van 27.6.1995, blz. 75.                                            is met de artikelen 5 en 7 van en bijlage II bij richtlijn
                                                                                79/409/EEG (1), door in strijd met artikel 9 van die
                                                                                richtlijn te bepalen dat die regeling van toepassing is
                                                                                als een algemene en permanente afwijking, en in elk
                                                                                geval door een ontoelaatbare situatie van rechtsonze-
                                                                                kerheid te creëren;
                                                                            •   door een regeling betreffende de voorwaarden voor en
Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de                         de wijze van toepassing van de afwijking van de
Faro van 11 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in                        verbodsbepalingen van richtlijn 79/409/EEG vast te
het geding tussen Corticeira Amorim — Algarve Lda. en                           stellen die niet volledig in overeenstemming is met
                          Fazenda Pública                                      artikel 9 van de richtlijn, inzonderheid wat de in lid 1,
                                                                                sub a en b, van die bepaling genoemde redenen voor
                                                                                afwijking betreft;
                          (Zaak C-158/99)
                                                                       — de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te
                          (1999/C 188/49)                                   verwijzen.
Het Tribunal Tributário de 1a Instância de Faro heeft bij
beschikking van 11 maart 1999, ingekomen ter griffie van het           Middelen en voornaamste argumenten
Hof van Justitie op 30 april 1999, in het geding tussen
Corticeira Amorim — Algarve, Lda. en Fazenda Pública, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht               De eerste schending
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De Commissie is van mening, dat de regeling van de artikelen 4,
Is artikel 2 van de tabel van de kadastrale rechten, voorzover
                                                                       lid 4, en 5, lid 2, van wet 157/92, volgens welke vogels van
dit aan het in artikel 1 van dit tarief neergelegde vaste recht
                                                                       drie beschermde soorten, te weten passer italiae, passer
een aan de waarde gerelateerd variabel recht toevoegt, in strijd
                                                                       montanus en sturnus vulgaris, mogen worden gevangen en
met artikel 12 van richtlijn 69/335 (1), op grond dat deze
                                                                       gehouden, overduidelijk in strijd is met de artikelen 5 en 7 van
bepaling verbiedt een beloning vast te stellen waarvan het
                                                                       richtlijn 79/409, juncto bijlage II bij die richtlijn, en dat
bedrag niet is gerelateerd aan de kosten van de individuele
                                                                       artikel 3 van het DPCM (2) van 27 september 1997, volgens
dienst, maar aan alle financierings- en investeringskosten van
                                                                       hetwelk die regeling wordt gerechtvaardigd door de in artikel 9
het orgaan dat met de betrokken dienst belast is?
                                                                       van de richtlijn bedoelde afwijkingsmogelijkheid, de bestreden
                                                                       schending niet kan opheffen omdat, enerzijds, de uit die
(1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende      schending voortvloeiende rechtsonzekerheid zich niet ver-
    de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB     draagt met het rechtszekerheidsbeginsel en met het beginsel
    L 249 van 3.10.1969, blz. 25).                                     dat de richtlijnen duidelijk moeten worden uitgevoerd, ander-
                                                                       zijds, de betrokken bepaling een ontoelaatbare algemene en
                                                                       permanente afwijking van de verbodsbepalingen van de richt-
                                                                       lijn invoert.


title: Zaak C-364/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-360/12, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/14

         Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Louis Vuitton Malletier tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-360/12, Louis Vuitton Malletier/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG
   (Zaak C-364/15 P)
   (2015/C 414/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Louis Vuitton Malletier (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi, N. Parrotta, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nanu-Nana Handelsgesellschaft mbH für Geschenkartikel & Co. KG

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 april 2015 in zaak T-360/12, betekend aan rekwirante op 29 april 2015;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten die rekwirante in deze procedure heeft gemaakt;

               —

               verwijzing van Nanu-Nana in de kosten die rekwirante in deze procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met deze hogere voorziening verzoekt Louis Vuitton Malletier (hierna: „Louis Vuitton” of „rekwirante”) het Hof om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Tweede Kamer) van 21 april 2015 in zaak T-360/12 (hierna: „bestreden arrest”), houdende verwerping door het Gerecht van het beroep van Louis Vuitton tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 mei 2012 in zaak R 1854/2011-1, waarbij gemeenschaps(beeld)merk nr. 658751 in zijn geheel nietig werd verklaard omdat het geen onderscheidend vermogen had.

               2.

               De onderhavige hogere voorziening strekt ertoe aan te tonen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1) van toepassing is op het betwiste merk.

               3.

               Het Gerecht heeft, door de bevestiging van de beslissing van de kamer van beroep waarbij het betwiste merk nietig werd verklaard omdat het geen intrinsiek onderscheidend vermogen had, de regels inzake de bewijslast in nietigheidsprocedures geschonden.

               4.

               In het bijzonder stelt rekwirante dat het Gerecht, om te voldoen aan de beginselen inzake het vermoeden van geldigheid van ingeschreven gemeenschapsmerken en de verdeling van de bewijslast in nietigheidsprocedures, de litigieuze beslissing had moeten vernietigen op grond dat Nanu-Nana niet had voldaan aan haar bewijslast, aangezien zij niet had kunnen aantonen wat de norm en de gebruiken in de betrokken sector waren op het tijdstip waarop het betwiste merk werd aangevraagd, en dus niet had kunnen aantonen dat het betwiste merk daarvan niet op significante wijze afweek.

               5.

               In het licht van het voorgaande verzoekt rekwirante het Hof het bestreden arrest te vernietigen en het BHIM en Nanu-Nana te verwijzen in de kosten die zij in deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-487/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — UE/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/19

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — UE/Commissie
   (Zaak T-487/17)
   (2017/C 357/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: UE (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van de Europese Commissie van 4 oktober 2016 tot afwijzing van verzoekers verzoeken van 14 oktober 2013;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren het besluit van de Europese Commissie van 26 april 2017 tot afwijzing van verzoekers klacht van 5 januari 2017;

               —

               verzoeker een vergoeding toekennen voor de materiële en immateriële schade die hij heeft geleden door de fout van de verwerende partij, welke schade wordt begroot op het bedrag van 120 000 EUR (immateriële schade), 748 800 EUR (verlies aan inkomsten), en 576 000 EUR (pensioenverlies);

               —

               verzoeker een vergoeding toekennen voor het leed als gevolg van het verloop en de uitkomst van het onderzoek naar intimidatie, welke schade wordt begroot op 50 000 EUR;

               —

               vergoeding gelasten van verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van het recht om te worden gehoord en van het recht van wederhoor.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout, feitelijke fouten en schending van artikel 35, tweede volzin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


title: Zaak T-373/14: Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — Petro Suisse Intertrade/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/36

         Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — Petro Suisse Intertrade/Raad
   (Zaak T-373/14)
   2014/C 261/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, D. Sellers en N. Pilkington, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Raad in de brief van 14 maart 2014, die was gericht aan verzoeksters advocaten, met betrekking tot de herziening van de lijst van aangewezen personen en entiteiten in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, zoals gewijzigd bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012, en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012, nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt geweigerd verzoekster te schrappen van de lijst van personen en entiteiten die aan de beperkende maatregelen zijn onderworpen;

               —

               overeenkomstig artikel 50, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering onderhavige zaak te voegen met zaak T-156/13, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, namelijk dat het besluit onvoldoende was gemotiveerd en dat de Raad blijk heeft gegeven van een kennelijke beoordelingsfout.
   Verzoekster stelt dat hoewel zij een dochteronderneming is van de op een lijst geplaatste onderneming National Iranian Oil Company (NIOC), de Raad niet heeft aangetoond dat deze omstandigheid de Iraanse Staat een economisch voordeel oplevert dat in strijd is met het doel van de bestreden maatregelen.


title: Zaak C-292/13 P: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 21 mei 2014 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Impexmetal S.A.

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/18

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 21 mei 2014 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Impexmetal S.A.
   (Zaak C-292/13 P) (1)

   2014/C 261/31
   Procestaal: Pools
   De president van de Zesde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


title: Zaak T-321/00: Beroep, op 12 oktober 2000 ingesteld door SINAGA, Sociedade de Indústrias Agrícolas Açorianas, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 335/50              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
Beroep, op 12 oktober 2000 ingesteld door SINAGA,                            van de in verordening (EG) nr. 1481/2000 vastgestelde
Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açorianas, SA tegen                      raming zijn onbillijk en onredelijk.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       (1) van de Commissie van 6 juli 2000 tot vaststelling, voor
                        (Zaak T-321/00)                                    2000/2001, van de geraamde suikervoorzieningsbalans voor de
                                                                           Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden, als bedoeld in de
                                                                           verordeningen (EEG) nr. 1600/92 en (EEG) nr. 1601/92 van de
                        (2000/C 335/95)                                    Raad (PB L 167 van 7.7.2000, blz. 6).
                      (Procestaal: Portugees)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SINAGA,                  Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door C. Alonso de
Sociedade de Indústrias Agrı́colas Açorianas, SA, gevestigd           Miguel en 20 anderen tegen Commissie van de Europese
Rua de Lisboa 75, Ponta Delgada, vertegenwoordigd door                                         Gemeenschappen
M. Marques Mendes, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route                                       (Zaak T-322/00)
d’Esch 398.
                                                                                (2000/C 335/96)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—    het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verordening nr. 1481/2000 (1) nietig te verklaren voorzo-         schappen is op 13 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
     ver daarin de geraamde balans voor de voor de suiker-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Alonso
     voorziening wordt vastgesteld op basis van de „door de            de Miguel en 20 anderen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis
     Portugese (...) autoriteiten verstrekte gegevens die de           en V. Peere, advocaten te Brussel.
     behoeften van de plaatselijke autoriteiten aangeven”, en de
     bijlage bij deze verordening voorzover deze de geraamde           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     balans voor de suikervoorziening van de Azoren vaststelt,
     met dien verstande dat de reeds ingetreden gevolgen               —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie tot
     gehandhaafd blijven;                                                    afwijzing van hun verzoek tot terugbetaling van alle
                                                                             bedragen die zijn betaald ter uitvoering van uitspraken
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 van de Spaanse gerechtshoven en rechtbanken, onder
                                                                             aftrek van de met toepassing van artikel 11, lid 2, van
                                                                             bijlage VIII van het Ambtenarenstatuut toegekende pen-
Middelen en voornaamste argumenten                                           sioenrechten en van de rente die in overeenstemming met
                                                                             de algemene uitvoeringsbepalingen is berekend op basis
—    Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190) en van                    van 3,5 % per jaar gedurende de periodes waarover de
     besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999:                       toegekende rechten zijn aangerekend.
     substantiële vormgebreken.
                                                                       —     verweerster in de kosten te verwijzen.
—    Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190): kennelijk
     onvoldoende en onsamenhangende motivering.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—    Schending van de artikelen 2, 3 en 8 van verordening
     (EEG) nr. 1600/92 van de Raad van 15 juni 1992: de                Tot staving van hun vordering voeren verzoekers aan:
     geraamde balans voor de suikervoorziening houdt geen
     rekening met de traditionele handelsstromen.                      —     schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut;
                                                                       —     schending van artikel 11 van bijlage VIII van het Amb-
—    Schending van artikel 299, lid 2, EG (ex artikel 227): deze
                                                                             tenarenstatuut en van artikel 4, lid 2, van de algemene
     bepaling is niet als richtsnoer gebruikt bij de uitlegging
                                                                             uitvoeringsbepalingen;
     en de toepassing van de op uiterst ver gelegen gebieden
     toepasselijke regelgeving.                                        —     ongerechtvaardigde verrijking ten voordele van de Ge-
                                                                             meenschappen en ten nadele van verzoekers;
—    Schending van artikel 7, lid 1, EG (ex artikel 4): de
     Commissie heeft van haar uitvoerende bevoegdheden een             —     ontbreken van een wettelijke basis, en
     kennelijk abusief en onwettig gebruik gemaakt.
                                                                       —     schending van het algemene rechtsbeginsel volgens het-
—    Schending van het evenredigheidsbeginsel: de gevolgen                   welk bijkomende zaken de hoofdzaak volgen.


title: Beroep, op 13 februari 1995 ingesteld door H.-Chr. Jacobsen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-24/95)

text:
25. 3. 95           I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 74/17
Middelen en voornaamste argumenten                                                Doorhaling van zaak T-248/94 ( )
                                                                                ( 95/C 74/35
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-20/94 .                                                               (Procestaai: Nederlands)
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                                                                    king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-248/94: Hema BV tegen Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 13 februari 1995 ingesteld door H.-Chr.
Jacobsen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (M PB nr. C 288 van 15 . 10. 1994.
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-24/95 )
                           ( 95/C 74/33
                                                                                Doorhaling van zaak T-249/94 y )
                      (Procestaai: Duits)
                                                                                ( 95/C 74/36 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                               (Procestaai: Nederlands)
schappen is op 13 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
Gemeenschappen door H.-Chr. Jacobsen, te Jarplund                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Weding ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd               king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
door M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie                  van zaak T-249/94: Hema BV tegen Commissie van de
gekozen hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten            Europese Gemeenschappen.
aldaar, Rue des Bains 14a.
                                                                    (!) PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerders te veroordelen, voor de periode van vijf
     melkprijsjaren vanaf 1 april 1988 een vergoeding te
     betalen aan verzoeker ten bedrage van 24 540 DM, met                          Doorhaling van zaak T-250/94 ( )
     rente ad 8% vanaf 17 december 1983 .                                                       ( 95/C 74/37
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 met die in zaak T-20/94 .
                                                                     king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-250/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                     (*) PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
              Doorhaling van zaak T-124/93 ()
                            ( 95/C 74/34
                                                                                Doorhaling van zaak T-251/94 ( l )
                       (Procestaai: Duits)                                                       ( 95/C 74/38 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
 De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 20 januari 1995 de doorhaling         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 in het register gelast van zaak T-124/93 : G. Werner tegen          king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
 Commissie van de Europese Gemeenschappen.                           van zaak T-251/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
 (M PB nr. C 34 van 9 . 2 . 1991 .
                                                                     (M PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .


title: Zaak T-142/11: Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2011 — SIR/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust — Schrapping van betrokken personen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/21

         Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2011 — SIR/Raad
   (Zaak T-142/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust - Schrapping van betrokken personen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 282/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société ivoirienne de raffinage (SIR) (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: M. Ceccaldi, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36) en van verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1) voor zover deze handelingen beperkende maatregelen invoeren die bezwarend zijn voor verzoekster

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om interventie van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Verzoek van het Tribunale civile e penale di Torino - Eerste Civiele Kamer - van 14 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Srl Cif, gevestigd te Turijn, en Ministerie van Financiën (Zaak C-98/97)

text:
10 . 5 . 97           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 142/9
Middelen en voornaamste argumenten                                    Moeten het arrest van het Hof van Justitie van 20 april
                                                                      1993 ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 ('), Ponente
Volgens de Italiaanse regering is het besluit van de Com             Carni en Cispadana Costruzioni ), betreffende verzoeken
missie onwettig voorzover daarbij in het kader van de                 krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag om een preju
goedkeuring van de EOGFL-rekeningen een financiële cor               diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 10 en
rectie ten bedrage van 11 934 331 913 lire wordt toege               12 van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (2 ), en deze
past, zodat zij de gedeeltelijke nietigverklaring van bedoeld         laatste artikelen aldus worden uitgelegd, dat — in het aan
besluit vordert op de volgende grond:                                 de nationale rechter gevraagde vonnis strekkende tot te
                                                                      rugbetaling van belastingen die op grond van de met ge
                                                                      noemde richtlijn strijdige nationale regeling (artikel 3 van
Schending van artikel 11 van Verordening                              besluitwet nr. 853 van 19 december 1984, omgezet in wet
( EEG ) nr . 2677 / 85 van de Commissie van                           nr. 17/1985 en latere wijzigingen ) zijn betaald — voor de
24 september 1 985 .                                                  weigering van bedoelde terugbetaling een beroep of inte
                                                                      gendeel geen beroep kan worden gedaan op de in
De Azienda di Stato per gli interventi nel Mercato Agrico            artikel 13 van besluitwet nr. 641 /72 bedoelde vervaltermij
lo (AIMA) heeft gehandeld in overeenstemming met de be               nen, en, in geval van bevestigend antwoord, dat die termij
palingen van artikel 11 van Verordening ( EEG ) nr. 2677/             nen moeten ingaan op de dag van de betaling, of integen
85 inzake de waarborg.                                                deel op het tijdstip van de correcte omzetting van
                                                                      genoemde richtlijn in nationaal recht ?
De Italiaanse regering is het niet eens met het synthesever          (') Jurispr. 1993 , blz . 1-1915 .
slag, naar luid waarvan het gaat om 82 gevallen waarin                ( 2 ) PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
onverschuldigde steun is ontvangen, waarvoor naar beho
ren waarborg was gesteld, en die door de nationale instan
ties nog niet is teruggevorderd.
Sommige bedragen zijn reeds aan het EOGFL terugbe
taald. Andere bedragen zijn gerecupereerd via compensatie             Beroep, op 7 maart 1997 ingesteld door Commissie van
met nog verschuldigde bedragen . In één geval is het terug               de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
te vorderen bedrag gegarandeerd voor een vrijwillige hy                                          ( Zaak C-101/97)
potheek van de eerste rang. Voor een groot aantal andere
gevallen zijn de noodzakelijke procedures ingeleid met het                                           ( 97/C 142/20 )
oog op een gedwongen terugvordering.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ten slotte is er het bijzondere geval van de onderneming              is op 7 maart 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu
 „ Caruso Rosa ", in verband waarmee Agecontrol uitgaat               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
van het bestaan van schendingen, doch niet in staat is het            vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van haar juridische
precieze bedrag van de onverschuldigd ontvangen steun te              dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
berekenen . Bij ontbreken van precieze gegevens, is het nog           Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre 'Wagner,
niet mogelijk geweest de waarborg verbeurd te verklaren.              Kirchberg,
De Guardia di Finanza is om een bijkomend onderzoek
verzocht, na afloop waarvan de steun waarvan zou blijken              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
dat hij door de onderneming onverschuldigd is ontvangen,
zal worden teruggevorderd.                                            — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door inzake
                                                                             belasting over de toegevoegde waarde een regel in te
                                                                             voeren en in stand te laten die de mogelijkheid van be
                                                                             lastingaftrek uitsluit in verband met onroerende goede
                                                                             ren die zijn verkregen, eventueel via financieringshuur,
                                                                             tezamen met of in mede-eigendom met personen die
                                                                             niet handelen in het kader van de uitoefening van een
Verzoek van het Tribunale civile e penale di Torino —                        bedrijf, ambacht of beroep, niet de verplichtingen is
Eerste Civiele Kamer — van 14 februari 1997 om een pre                      nagekomen die op haar rusten ingevolge artikel 17,
judiciële beslissing in het geding tussen Sri Cif, gevestigd                 lid 2, onder a ), van Richtlijn 77/388/EEG (') ( zesde
            te Turijn, en Ministerie van Financiën                           BTW-richtlijn );
                        ( Zaak C-98/97)
                          ( 97/C 142/ 19 )                            — de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
                                                                             het geding.
 Het Tribunale civile e penale di Torino — Eerste Civiele              Middelen en voornaamste argumenten
 Kamer — heeft bij beschikking van 14 februari 1997, in
 gekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 maart               De Commissie stelt vast, dat er een volstrekte onverenig
 1997, in het geding tussen Sri Cif, gevestigd te Turijn, en           baarheid is tussen artikel 19.2.e-ter van het Italiaanse DPR
 Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie van de Eu             ( besluit) inzake BTW met artikel 17, lid 2, onder a ), van
 ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be                de zesde richtlijn, zoals uitgelegd in de rechtspraak van het
 slissing over de navolgende vraag:                                    Hof.


title: Zaak C-197/02: Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 191/18                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.8.2002
Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door Commissie van de                   —     De verplichte inwisseling van het rijbewijs bij gebrek aan
   Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                             ruimte om gegevens op te nemen, is in strijd met punt 4
                                                                               van bijlage I van de richtlijn: Hierin wordt in die
                                                                               omstandigheden niet voorzien in een eventuele inwisse-
                         (Zaak C-195/02)                                       ling noch in artikel 8, dat juist betrekking heeft op de
                                                                               inwisseling van rijbewijzen. Daar wordt aangenomen dat
                                                                               de richtlijn deze vraagstukken uitputtend regelt, moet
                         (2002/C 191/29)                                       daaruit worden afgeleid, dat zij zich verzet tegen een
                                                                               bepaling die verplicht tot inwisseling van een rijbewijs
                                                                               onder de in artikel 25, lid 2, van het Reglamento de
                                                                               Conductores voorziene voorwaarden.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 mei 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                  —     Bijlage III van de richtlijn verzet zich tegen de zevende
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       overgangsbepaling van het Reglamento de Conductores:
woordigd door Fernando Castillo de la Torre en Wouter Wils,                    Richtlijn 91/439/EEG voorziet niet in de mogelijkheid
leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                  om verkregen rechten te erkennen. Overeenkomstig
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Luis Escobar                     artikel 7, lid 1, sub a, moet de houder van een rijbewijs
Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst, Centre                      voldoen aan de minimumnormen inzake lichamelijke
Wagner.                                                                        en geestelijke geschiktheid voor het besturen van een
                                                                               motorrijtuig, zoals vermeld in bijlage III van de richtlijn.
                                                                               Ook bij verlenging van zijn rijbewijs moet de houder
                                                                               derhalve aan deze minimumvoorwaarden voldoen. De
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               Commissie accepteert niet het argument van de Spaanse
                                                                               autoriteiten, dat het ontbreken van een soort van „groot-
                                                                               vader-clausule” een kwestie van louter nalatigheid is.
vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje
—     door de artikelen 22 tot en met 24 van het Reglamento
      de Conductores goed te keuren, inbreuk heeft gemaakt               (1) PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.
      op artikel 1, lid 2, van richtlijn 91/439/EEG (1);
—     door artikel 25, lid 2, van het Reglamento de Conductores
      goed te keuren, inbreuk heeft gemaakt op punt 4 van
      bijlage I van richtlijn 91/439/EEG;
—     door de zevende overgangsbepaling van het Reglamento
      de Conductores goed te keuren, inbreuk heeft gemaakt
      op artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 91/439/EEG;
en het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                         Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                             Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Middelen en voornaamste argumenten                                                                (Zaak C-197/02)
—     De verplichte inschrijving van het rijbewijs in het Registro
      de Conductores e Infractores is in strijd met artikel 1, lid 2,
                                                                                (2002/C 191/30)
      van de richtlijn: het stelsel van verplichte inschrijving is
      wegens de bijzonder ernstige gevolgen die de niet-
      naleving daarvan met zich meebrengt, niet evenredig aan
      het nagestreefde doel. Het gebruik van de door de richtlijn
      verleende bevoegdheid om de Spaanse bepalingen inzake
      geldigheidsduur en medisch onderzoek toe te passen,
      wordt in het geheel niet belemmerd of afgezwakt door               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      het ontbreken van een inschrijving in het register. Om de          op 27 mei 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
      doeltreffendheid te verzekeren van een puntensysteem of            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
      van systemen die rekening houden met recidive, volstaat            woordigd door Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische
      bijvoorbeeld dat de gegevens van het betrokken rijbewijs           dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
      worden ingeschreven wanneer de eerste overtreding                  Luxemburg ten kantore van Luis Escobar Guerrero, eveneens
      wordt vastgesteld.                                                 lid van haar juridische dienst, Centre Wagner.
 ---pagebreak--- 10.8.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 191/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       strueerd door Ferdinand Kelly, Sollicitors, tegen het arrest van
                                                                       het Gerecht van Eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door de artike-       pen (Derde kamer) van 21 maart 2002 in zaak T-231/99,
      len 9.4, 21.3 en 22.6 van Real Decreto nr. 2822/1998             Colin Joynson/Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      te handhaven, volgens welke motorfietsen, driewielige            ondersteund door Bass plc.
      voertuigen, bromfietsen, rijwielen en fietsen geen aan-
      hangwagen of oplegger mogen voorttrekken, de krach-
      tens de artikelen 18, 28 en 49 EG en artikel 11 van de
      Overeenkomst betreffende de Europese Economische                 Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
      Ruimte op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen.
                                                                       a)   het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen, en
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                       b)   de door rekwirant in het geding voor het Gerecht van
                                                                            Eerste aanleg gevorderde schadevergoeding toe te kennen;
                                                                            subsidiair
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       c)   de zaak terug te wijzen naar het Gerecht van Eerste
Het algehele verbod om te rijden met een twee- of driewielig                aanleg; en in elk geval
voertuig dat een aanhangwagen voorttrekt, vormt in de eerste
plaats een belemmering voor de invoer van dit soort voertuigen
uit andere lidstaten of uit de staten die de EER hebben                d)   verweerster te verwijzen in de kosten.
ondertekend. Daar dit verbod geldt voor personen die naar
Spanje reizen met voertuigen die in andere lidstaten zijn
geregistreerd, kan het vervolgens een belemmering vormen
voor het vrij verkeer van personen en van diensten. De
Commissie wijst erop, dat er geen enkele technische rechtvaar-
digingsgrond bestaat voor het algehele verbod van de Spaanse           Middelen en voornaamste argumenten
regering, dat voertuigen treft die alle waarborgen van veiligheid
voor hun gebruik op de openbare wegen bieden. Bovendien
kunnen de kenmerken van de Spaanse wegen geen algeheel                 Rekwirant stelt dat het Gerecht van Eerste aanleg blijk heeft
rijverbod voor twee- of driewielige voertuigen met aanhang-            gegeven van een onjuiste rechtsopvatting:
wagen rechtvaardigen, dat tevens een verbod omvat op het
gebruik van die voertuigen in bewoonde gebieden en op wegen
(autosnelwegen of autowegen bijvoorbeeld), waarop geen                 a)   door te oordelen dat de Commissie bij de beantwoording
sprake is van de door de Spaanse autoriteiten aangeduide                    van de vraag of een bierleveringscontract tot een verbete-
gevaren.                                                                    ring van de distributie leidt, terecht enkel de gevolgen van
                                                                            een eventuele willekeurige prijsdiscriminatie door Bass plc
                                                                            in aanmerking heeft genomen en niet de geringe winst-
                                                                            gevendheid die, los van willekeurige prijsdiscriminaties,
                                                                            uit het stelsel van de huurcontracten zelf zou voort-
                                                                            vloeien;
                                                                       b)   door te oordelen dat het niet specificeren van de afname-
Hogere voorziening, op 3 juni 2002 ingesteld door Colin                     verplichting van bier per merk of benaming, waardoor
Joynson tegen het arrest van het Gerecht van Eerste                         een bierleveringscontract wordt uitgesloten van verorde-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)                         ning (EEG) nr. 1984/83 (2), in casu een louter technische
van 21 maart 2002, in zaak T-231/99 (1), Colin Joynson/                     omstandigheid is, welke dit contract niet belet om de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-                            geest van deze verordening te eerbiedigen;
                      steund door Bass plc
                                                                       c)   door te concluderen dat bij het onderzoek van de
                        (Zaak C-204/02 P)                                   mogelijkheid tot verlening van een individuele vrijstelling
                                                                            krachtens artikel 81, lid 3, EG voor een bierlevering
                                                                            kan worden volstaan met de toepassing van het door
                         (2002/C 191/31)
                                                                            verordening nr. 1984/83 geboden analysekader;
                                                                       d)   door te oordelen dat het prijsverschil en de ter berekening
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  van dat verschil gehanteerde referentiegroep kunnen
op 3 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door Colin                      worden beperkt met een beroep op artikel 14, sub c,
Joynson, vertegenwoordigd door B. Bedford, Barrister, geïn-                 tweede alinea, van verordening nr. 1984/83;


title: Zaak C-52/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 31 januari 2013 — Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 31 januari 2013 — Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint/Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-52/13)
   2013/C 123/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Posteshop SpA — Divisione Franchising Kipoint

      Verwerende partijen: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato, Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 2006/114/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij, wat de bescherming van handelaren betreft, betrekking heeft op reclame die tegelijkertijd misleidend en ongeoorloofd vergelijkend is, dan wel op twee onderscheiden onrechtmatige gedragingen, die ook elk op zich relevant zijn, te weten misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame?

      (1)  Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 376, blz. 21).


title: Zaak C-173/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 april 2015 — GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 april 2015 — GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-173/15)
   (2015/C 236/32)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GE Healthcare GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen royalty’s en licentierechten, in de zin van artikel 32, lid 1, onder c), van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, worden opgenomen in de douanewaarde, hoewel noch op het tijdstip waarop de overeenkomst is gesloten, noch op het voor het ontstaan van de douaneschuld relevante tijdstip, dat in casu op basis van de artikelen 201, lid 2, en 214, lid 1, van deze verordening moet worden bepaald, vaststond dat licentierechten verschuldigd waren?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord: kunnen royalty’s en licentierechten voor merken, in de zin van artikel 32, lid 1, onder c), van verordening nr. 2913/92, betrekking hebben op ingevoerde goederen, hoewel deze royalty’s en licentierechten ook zijn betaald voor diensten en voor het gebruik van het teken dat het hoofdbestanddeel van de naam van het concern uitmaakt?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord: kunnen royalty’s en licentierechten voor merken, in de zin van artikel 32, lid 1, onder c), van verordening nr. 2913/92, een voorwaarde zijn voor de verkoop van de ingevoerde goederen voor uitvoer naar de Gemeenschap in de zin van artikel 32, lid 5, onder b), van de verordening nr. 2913/92, hoewel de betaling van deze royalty’s en licentierechten is verlangd van een met de verkoper en de koper verbonden onderneming en welke betaling ook is verricht?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend moet worden beantwoord en ingeval de royalty’s en licentierechten — zoals in casu — deels betrekking hebben op de ingevoerde goederen en deels op diensten die na de invoer zijn verricht: dient dan te worden geoordeeld dat de passende, slechts aan de hand van objectieve en meetbare gegevens te verrichten toedeling, overeenkomstig artikel 158, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 (2) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, in samenhang gelezen met de in bijlage 23 van verordening nr. 2454/93 opgenomen notitie voor de interpretatie op artikel 32, lid 2, van verordening nr. 2913/92, ertoe leidt dat enkel een volgens artikel 29 van verordening nr. 2913/92 bepaalde douanewaarde kan worden herzien, of kan in een situatie waarin geen douanewaarde volgens bedoeld artikel 29 kan worden vastgesteld, eveneens in geval van een met toepassing van artikel 31 van verordening nr. 2913/92 te bepalen douanewaarde worden overgegaan tot de toedeling waarin artikel 158, lid 3, van de verordening nr. 2454/93 voorziet, indien die kosten anders niet in aanmerking zouden worden genomen?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 253, blz. 1.