title: Doorhaling van zaak C-296/97

text:
23.1.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 20/29
              Doorhaling van zaak C-296/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-377/97 (1)
                        (1999/C 20/48)                                                     (1999/C 20/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-296/97 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das          C-377/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Land Nordrhein-Westfalen om een prejudicieÈle beslissing):        tegen Helleense Republiek.
U. Gloger tegen Bergamt Kamen, belanghebbende partij:
Vertreter des öffentlichen Interesses beim Oberverwal-            (1) PB C 7 van 10.1.1998.
tungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-239/96 en
                                                                                C-240/96 (1)
              Doorhaling van zaak C-369/97 (1)                                             (1999/C 20/52)
                        (1999/C 20/49)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 oktober
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober                1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                zaken C-239/96 en C-240/96: Verenigd Koninkrijk van
C-369/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een              Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, ondersteund door
prejudicieÈle beslissing): Schutzverband gegen unlauteren         Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Denemarken en
Wettbewerb tegen F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH.             Raad van de Europese Unie tegen Commissie van de Euro-
                                                                  pese Gemeenschappen, ondersteund door Europees Parle-
(1) PB C 370 van 6.12.1997.                                       ment.
                                                                  (1) PB C 269 van 14.9.1996.
              Doorhaling van zaak C-382/97 (1)
                        (1999/C 20/50)
                                                                                Doorhaling van zaak C-370/97 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                      (1999/C 20/53)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                De president van het Hof van Justitie van de Europese
C-382/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
prejudicieÈle beslissing): G. Köbler tegen Bondsminister          1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
voor Wetenschappen, onderzoek en kunst.                           C-370/97 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
                                                                  prejudicieÈle beslissing): Poloco SA tegen J. Denz.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                  (1) PB C 387 van 20.12.1997.


title: Zaak T-97/06: Beroep ingesteld op  29 maart 2006  — Neoperl tegen BHIM

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/44

         Beroep ingesteld op 29 maart 2006 — Neoperl tegen BHIM
   (Zaak T-97/06)
   (2006/C 131/82)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Neoperl GmbH (Müllheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Börjes-Pestalozza, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de bestreden beslissing R 0612/2005-4 te vernietigen en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 636 206 te publiceren ter fine van inschrijving van het aangevraagde merk.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk „sanitairslang” voor waren van de klassen 11 en 17 — aanvraag nr. 3 636 206
   Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Het aangevraagde merk bezit het vereiste onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1994 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-428/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank 's-Gravenhage (Nederland) op 29 september 2008 — Monsanto Technology LLC tegen 1. Cefetra BV, 2. Cefetra Feed Service BV, 3. Cefetra Futures BV en 4. Staat Argentinië en Miguel Santiago Campos, in hoedanigheid van staatssecretaris van Landbouw, Veeteelt, Visserij en Voedsel, en Monsanto Technology LLC tegen 1. Vopak Agencies Rotterdam BV en 2. Alfred C. Toepfer International GmbH

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank 's-Gravenhage (Nederland) op 29 september 2008 — Monsanto Technology LLC tegen 1. Cefetra BV, 2. Cefetra Feed Service BV, 3. Cefetra Futures BV en 4. Staat Argentinië en Miguel Santiago Campos, in hoedanigheid van staatssecretaris van Landbouw, Veeteelt, Visserij en Voedsel, en Monsanto Technology LLC tegen 1. Vopak Agencies Rotterdam BV en 2. Alfred C. Toepfer International GmbH
   (Zaak C-428/08)
   (2008/C 313/24)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank 's-Gravenhage
   Partijen in de hoofdgedingen
   Verzoekster: Monsanto Technology LLC

      Verweerders:

               1.

               Cefetra BV

               2.

               Cefetra Feed Service BV

               3.

               Cefetra Futures BV

               4.

               Staat Argentinië, en Miguel Santiago Campos, in hoedanigheid van staatssecretaris van Landbouw, Veeteelt, Visserij en Voedsel

      Verzoekster: Monsanto Technology LLC

      Verweersters:

               1.

               Vopak Agencies Rotterdam BV

               2.

               Alfred C. Toepfer International GmbH

         Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 9 van richtlijn 98/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de bescherming van biotechnologische uitvindingen aldus worden opgevat dat de in dat artikel geboden bescherming ook dan kan worden ingeroepen in een situatie zoals in deze procedure, waarin het voortbrengsel (de DNA-sequentie) deel uitmaakt van een in de Europese Unie ingevoerd materiaal (sojameel) en zijn junctie op het moment van de gestelde inbreuk niet uitoefent, maar wel heeft uitgeoefend (in de sojaplant) of mogelijk, nadat het uit dat materiaal is geïsoleerd en in de cel van een organisme is ingebracht, opnieuw zijn junctie zou kunnen uitoefenen?

               2.

               Uitgaande van de aanwezigheid van de in conclusie 6 van het octrooi met nummer EP 0 546 090 beschreven DNA-sequentie in het door Cefetra en ACTI in de Gemeenschap geïmporteerde sojameel en ervan uitgaande dat het DNA in de zin van artikel 9 van richtlijn 98/44 is verwerkt in sojameel en dat het daarin zijn functie niet uitoefent:
               staat de door deze richtlijn voorgeschreven bescherming van een octrooi voor biologisch materiaal, in het bijzonder artikel 9, eraan in de weg dat de nationale octrooiwetgeving (daarnaast) absolute bescherming toekent aan het voortbrengsel (het DNA) als zodanig, ongeacht of dat DNA zijn functie uitoefent, en moet de bescherming van artikel 9 van de richtlijn dus geacht worden uitputtend te zijn, in de in dat artikel bedoelde situatie dat het voortbrengsel bestaat uit genetische informatie of zulke informatie bevat, welk voortbrengsel in materiaal is verwerkt en in welk materiaal de genetische informatie is opgenomen?

               3.

               Maakt het bij de beantwoording van de vorige vraag verschil dat het octrooi met nummer EP 0 546 090 is aangevraagd en verleend (op 19 juni 1996) voordat richtlijn 98/44 was vastgesteld en dat een dergelijk absolute voortbrengsel bescherming volgens de nationale octrooiwetgeving werd verschaft voordat deze richtlijn was vastgesteld?

               4.

               Kunt u bij de beantwoording van de voorgaande vragen het TRIPs-verdrag betrekken, in het bijzonder de artikelen 27 en 30 daarvan?

      (1)  PB L 213, blz. 13.


title: Zaak F-55/10 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 oktober 2014 — Moschonaki/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging — Aanwerving — Kennisgeving van vacature binnen de instelling — Voorwaarden opgenomen in de kennisgeving van vacature — Beoordelingsbevoegdheid van het TABG)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 oktober 2014 — Moschonaki/Commissie
   (Zaak F-55/10 RENV)
   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar het Gerecht na vernietiging - Aanwerving - Kennisgeving van vacature binnen de instelling - Voorwaarden opgenomen in de kennisgeving van vacature - Beoordelingsbevoegdheid van het TABG))
   2014/C 421/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Chrysanthe Moschonaki (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Terugverwijzing na vernietiging — Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeksters sollicitatie naar een ambt van bibliotheekassistent in aanmerking te nemen en veroordeling van de Commissie tot betaling van een vergoeding voor haar materiële en immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 30 september 2009 om de sollicitatie van Moschonaki naar het ambt van „bibliotheek-/documentatie-assistent” niet in aanmerking te nemen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 5  000 EUR aan Moschonaki.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Moschonaki in de zaken F-55/10, T-476/11 P en F-55/10 RENV.


title: Zaak C-486/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Nuttige toepassing van afvalstoffen — Installatie voor opwekking van elektriciteit door verbranding van brandstof afkomstig van afvalstoffen en van biomassa te Massafra (Taranto) — Richtlijnen 75/442/EEG en 85/337/EEG)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-486/04) (1)

   (Niet-nakoming - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Nuttige toepassing van afvalstoffen - Installatie voor opwekking van elektriciteit door verbranding van brandstof afkomstig van afvalstoffen en van biomassa te Massafra (Taranto) - Richtlijnen 75/442/EEG en 85/337/EEG)
   (2006/C 331/09)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek, gemachtigde, A. Capobianco en F. Louis, avocats)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, M. Fiorilli en G. Fiengo, avocats)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 1, 2 en 3, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EEG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Installatie voor de opwekking van elektriciteit door verbranding van brandstoffen uit afval en van biomassa te Massafra (Taranto)
   Dictum

               1)

                           —

                           Met de vrijstelling van milieueffectbeoordeling van de te Massafra gelegen installatie voor de verbranding van brandstof afkomstig van afvalstoffen en van biomassa, met een capaciteit van meer dan 100 ton per dag, welke installatie valt onder bijlage I, punt 10, bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997,

                           —

                           met de vaststelling van artikel 3, lid 1, van het decreet van de minister-president van 3 september 1999, „Atto di indirizzo e coordinamento che modifica ed integra il precedente atto di indirizzo e coordinamento per l'attuazione dell'art. 40, comma 1, della legge 22 febbraio 1994, n. 146, concernente disposizioni in materia di valutazione dell'impatto ambientale” (Oriëntatie- en coördinatiebesluit tot wijziging en aanvulling van het eerdere oriëntatie- en coördinatiebesluit voor de toepassing van artikel 40, lid 1, van wet nr. 146 van 22 februari 1994 betreffende bepalingen inzake milieueffectbeoordeling), tot wijziging van bijlage A, sub i en l, bij het decreet van de president van de Republiek van 12 april 1996, „Atto di indirizzo e coordinamento per l'attuazione dell'art. 40, comma 1, della legge 22 febbraio 1994, n. 146, concernente disposizioni in materia di valutazione dell'impatto ambientale” (Oriëntatie- en coördinatiebesluit voor de toepassing van artikel 40, lid 1, van wet nr. 146 van 22 februari 1994 betreffende bepalingen inzake milieueffectbeoordeling), waardoor de projecten voor nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen en niet-gevaarlijke afvalstoffen, met een capaciteit van meer dan 100 ton per dag, die vallen onder bijlage I bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, kunnen worden uitgesloten van de milieueffectbeoordelingsprocedure als bedoeld in de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 1, van voormelde richtlijn, en

                           —

                           met de vaststelling van artikel 3, lid 1, van het decreet van de minister-president van 3 september 1999, dat bij de beoordeling of een project van bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, aan een milieueffectbeoordeling moet worden onderworpen, een ongeschikt criterium hanteert, aangezien daardoor projecten met een aanzienlijk milieueffect van die beoordeling kunnen worden uitgesloten,

                     is de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 1, 2 en 3, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 januari 2005 in zaak C-208/04 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Inter-Environnement Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip „afvalstof” — Lijst van met producten gelijk te stellen materialen)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 28 januari 2005
   in zaak C-208/04 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Inter-Environnement Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip „afvalstof” - Lijst van met producten gelijk te stellen materialen)
   (2005/C 106/24)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-208/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (België) bij beslissing van 29 april 2004, ingekomen bij het Hof op 11 mei 2004, in de procedure Inter-Environnement Wallonie ASBL tegen Waals Gewest, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, P. Kūris (rapporteur) en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 28 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               Artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, verzet zich ertegen dat de lidstaten een nieuwe categorie van materialen invoeren die noch tot de categorie van afvalstoffen noch tot de categorie van producten behoren, ook al kan deze nieuwe categorie van materialen stoffen of voorwerpen omvatten die kunnen beantwoorden aan de definitie van het begrip „afvalstof” in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 179 van 10.07.2004.


title: Zaak C-47/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 1 februari 2017– X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem (Nederland) op 1 februari 2017– X tegen Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-47/17)
   (2017/C 112/33)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de aangezochte lidstaat, gelet op het doel, de inhoud en de strekking van de Dublinverordening (1) en de Procedurerichtlijn (2), binnen twee weken te reageren op het verzoek om heroverweging zoals opgenomen in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening? (3)

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, geldt dan, gelet op de laatste zin van artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening, de termijn van maximaal één maand zoals is aangegeven in artikel 20, eerste lid, onder b, van verordening (EG) nr. 343/2003 (4) (thans artikel 25, eerste lid, van de Dublinverordening)?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste en tweede vraag ontkennend luidt, heeft de aangezochte lidstaat, vanwege het woord „beijvert” in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening, een redelijke termijn om op het verzoek tot heroverweging te reageren?

               4)

               Indien inderdaad sprake is van een redelijke termijn waarbinnen de aangezochte lidstaat op grond van artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening op het heroverwegingsverzoek dient te reageren, is dan, zoals in het onderhavige geval, na verloop van ruim zes maanden nog wel sprake van een redelijke termijn? Indien het antwoord op deze vraag ontkennend luidt, wat heeft dan wel als redelijke termijn te gelden?

               5)

               Welke consequentie dient eraan te worden verbonden indien de aangezochte lidstaat niet binnen twee weken, een maand, dan wel een redelijke termijn, reageert op het verzoek om heroverweging? Is de verzoekende lidstaat dan verantwoordelijk voor de inhoudelijke beoordeling van het asielverzoek van de vreemdeling of de aangezochte lidstaat?

               6)

               Indien ervan dient te worden uitgegaan dat de aangezochte lidstaat verantwoordelijk wordt voor de inhoudelijke behandeling van het asielverzoek vanwege het niet tijdig reageren op het verzoek om heroverweging zoals bedoeld in artikel 5, tweede lid, van de Uitvoeringsverordening, binnen welke termijn dient de verzoekende lidstaat, in het onderhavige geval verweerder, dit dan aan de vreemdeling kenbaar te maken?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2013, L 180, blz. 31).

      (2)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1560/2003 van de Commissie van 2 september 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2003, L 222, blz. 3).

      (4)  Verordening van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB 2003, L 50, blz. 1).


title: Zaak C-81/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Kapnoviomichania Karelia AE/Ypourgos Oikonomikon (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Algemene accijnsregeling — Richtlijn 92/12/EEG — Tabaksfabricaten die zich in het verkeer bevinden onder schorsing van accijns — Aansprakelijkheid van de erkende entrepothouder — Mogelijkheid voor de lidstaten om de erkende entrepothouder hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de betaling van de financiële sancties die aan de smokkelaars zijn opgelegd — Beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Kapnoviomichania Karelia AE/Ypourgos Oikonomikon
   (Zaak C-81/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Algemene accijnsregeling - Richtlijn 92/12/EEG - Tabaksfabricaten die zich in het verkeer bevinden onder schorsing van accijns - Aansprakelijkheid van de erkende entrepothouder - Mogelijkheid voor de lidstaten om de erkende entrepothouder hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de betaling van de financiële sancties die aan de smokkelaars zijn opgelegd - Beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid))
   (2016/C 287/12)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kapnoviomichania Karelia AE

      Verwerende partij: Ypourgos Oikonomikon

      Dictum

   Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, gelezen in het licht van de algemene beginselen van het Unierecht, met name de beginselen van rechtszekerheid en evenredigheid, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling — als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke met name de eigenaars van goederen die zich onder schorsing van accijns bevinden, hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden verklaard voor de betaling van de financiële sancties op overtredingen die worden begaan tijdens het verkeer van die goederen, indien tussen hen en de overtreders een contractuele band bestaat op grond waarvan deze laatsten voor hen als lasthebbers optreden — uit hoofde waarvan de erkende entrepothouder hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de betaling van die bedragen zonder dat hij zich van die aansprakelijkheid kan bevrijden door het bewijs te leveren dat hij op geen enkele wijze op de hoogte was van de handelingen van de overtreders, en ook al was hij naar nationaal recht niet de eigenaar van die goederen op het ogenblik waarop de overtreding werd begaan, en bestond er tussen hem en de overtreders geen contractuele band op grond waarvan zij optraden als zijn lasthebbers.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-273/06: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 26 januari 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Auto Peter Petschenig GmbH/Toyota Frey Austria GmbH (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van reglement voor procesvoering — Mededinging — Afzetovereenkomst inzake motorvoertuigen — Groepsvrijstelling — Verordening (EG) nr. 1475/95 — Artikel 5, lid 3 — Opzegging door leverancier — Inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 — Noodzaak van reorganisatie van distributienet)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/11

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 26 januari 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Auto Peter Petschenig GmbH/Toyota Frey Austria GmbH
   (Zaak C-273/06) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van reglement voor procesvoering - Mededinging - Afzetovereenkomst inzake motorvoertuigen - Groepsvrijstelling - Verordening (EG) nr. 1475/95 - Artikel 5, lid 3 - Opzegging door leverancier - Inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 - Noodzaak van reorganisatie van distributienet)
   (2007/C 82/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Handelsgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Auto Peter Petschenig GmbH

      Verwerende partij: Toyota Frey Austria GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handelsgericht Wien — Uitlegging van artikel 5, lid 3, eerste alinea, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen (PB L 145, blz. 25) en van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector (PB L 203, blz. 30) — Opzegging van een afzetovereenkomst door de leverancier met inachtneming van een opzegtermijn van één jaar op grond van de noodzaak om het distributienet geheel of gedeeltelijk te reorganiseren vanwege de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002
   Dictum

               1)

               De inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, noodzaakte op zichzelf niet tot reorganisatie van het distributienet van een leverancier in de zin van artikel 5, lid 3, eerste alinea, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel [81], lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen. Niettemin heeft deze inwerkingtreding, naar gelang van de specifieke organisatie van het distributienet van elke leverancier, kunnen noodzaken tot wijzigingen die zo omvangrijk zijn dat zij een echte reorganisatie van dit net in de zin van deze bepaling inhouden.

               2)

               Het opzetten door een leverancier na de inwerkingtreding van verordening nr. 1400/2002 van een stelsel van selectieve distributie in het kader waarvan in de eerste plaats voor de distributeurs geen beperking meer geldt van het gebied waarin zij de contractgoederen mogen verkopen, en in de tweede plaats de erkende herstellers hun activiteiten mogen beperken tot het verrichten van herstellings- en onderhoudsdiensten, kan een reorganisatie van het distributienet in de zin van artikel 5, lid 3, eerste alinea, eerste streepje, van verordening nr. 1475/95 vormen. Het staat aan de nationale rechterlijke instanties en aan de scheidsrechterlijke instanties om te beoordelen of dit het geval is, aan de hand van het geheel van concrete elementen van het hun voorgelegde geschil en met name van de daartoe door de leverancier overgelegde bewijzen.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-152/12: Beroep ingesteld op 4 april 2012 — Deutsche Post/Commissie

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/30

         Beroep ingesteld op 4 april 2012 — Deutsche Post/Commissie
   (Zaak T-152/12)
   2012/C 165/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Sedemund, T. Lübbig en M. Klasse, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de artikelen 1 en 2 van beschikking C(2012) 184 def. van de Commissie van 25 januari 2012, betreffende de door Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG vastgestelde steunmaatregel C 36/2007 (ex NN 25/2007), nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster dertien middelen aan.

               A.

               Ter ondersteuning van haar vordering tot nietigverklaring van artikel 1 en de artikelen 4 tot en met 6 van de beschikking van de Commissie van 25 januari 2012 voert verzoekster tien middelen aan.
               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de gedeeltelijke financiering van de „Pensions-Altlasten” (de gecumuleerde pensioenkosten) van een voormalig openbaar bedrijf — in strijd met de „Combus”-rechtspraak van het Gerecht (1) — als staatssteun is gekwalificeerd.
               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en artikel 1, sub b-i, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2), op grond dat de gedeeltelijke financiering van de „Pensions-Altlasten” ten onrechte als „nieuwe” steun is aangemerkt.
               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien de inkomsten uit gereglementeerde tarieven en de gestelde onjuiste verdeling van de kosten tussen twee productcategorieën — in strijd met de rechtspraak die door het Hof is ontwikkeld in het arrest PreussenElektra (3) — ten onrechte als staatssteunelementen zijn opgevat.
               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid, beoordelingsfouten en schending van het discriminatieverbod en van de verplichting tot loyale samenwerking met de lidstaten, door retroactief in te grijpen in de nationale tariefregeling, in weerwil van het feit dat de Commissie al jarenlang bekend was met deze regeling, alsook volkomen in strijd met haar eerdere beschikkingspraktijk.
               Vijfde middel: schending van de artikelen 107, leden 1 en 3, VWEU, door een onjuiste vaststelling van de door particuliere concurrenten te betalen sociale bijdragen („Benchmark”) en door een fictieve verhoging van de door ambtenaren daadwerkelijk betaalde brutobijdragen, als berekeningsbasis voor de vaststelling van de „Benchmark”.
               Zesde middel: niet-nakoming van de verplichting tot toereikende motivering krachtens artikel 296 VWEU, aangezien de bijzonder omvangrijke inhoud van de bestreden beschikking deels onduidelijk, tegenstrijdig of onbegrijpelijk is en er geen duidelijke samenhang tussen de verschillende delen ervan bestaat.
               Zevende middel: schending van het legaliteitsbeginsel en van artikel 107, lid 1, VWEU, wegens tegenstrijdige vaststelling en onvoldoende duidelijkheid van de voor het terug te vorderen bedrag gehanteerde berekeningsbasis.
               Achtste middel: schending van het recht op behandeling van de zaak „binnen een redelijke termijn”, als onderdeel van het recht op „behoorlijk bestuur” overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook van artikel 10, lid 1, van verordening nr. 659/1999, aangezien de procedure meer dan twaalf jaar heeft geduurd, namelijk van de datum van vaststelling van de beschikking houdende inleiding van de procedure in 1991, tot het tijdstip waarop de bestreden beschikking is gegeven, op 25 januari 2012.
               Negende middel: schending van het recht op „behoorlijk bestuur” overeenkomstig artikel 41, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en schending van artikel 15 van verordening nr. 659/1999, gelet op de volslagen passieve houding van de Commissie met betrekking tot de tariefregeling volgens § 20, lid 2, PostG, waarvan zij nochtans sinds ten laatste 1999 op de hoogte was en die zij pas meer dan elf jaar later tot voorwerp van de procedure heeft gemaakt, door de beschikking van 10 mei 2011 houdende uitbreiding van de procedure vast te stellen.
               Tiende middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en het beginsel van behoorlijk bestuur, zoals deze beginselen worden beschermd door de grondwet, alsook van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 659/1999, door een onjuiste beoordeling van de vraag of de procedure met de beschikking van 2002 al dan niet was beëindigd, welke beschikking — in strijd met de in artikel 7, lid 1, van verordening nr. 659/1999 neergelegde verplichting — de staatssteun waartegen de procedure was ingeleid en waartoe ook de „Pensions-Altlasten” behoorden, volgens de Commissie niet „definitief” had geregeld.

               B.

               Ter ondersteuning van haar vordering tot nietigverklaring van artikel 1 alsook van de artikelen 4 tot en met 6 van de beschikking van de Commissie van 25 januari 2012 voert verzoekster drie bijkomende middelen aan.
               Elfde middel: schending van het beginsel van „behoorlijk bestuur” en van het recht op behandeling van de zaak „binnen een redelijke termijn”, doordat, zoals het Gerecht reeds in het arrest van 1 juli 2008 in zaak T-266/02, Deutsche Post/Commissie, heeft geoordeeld, ten onrechte niet is onderzocht of wel degelijk sprake was van een „overcompensatie” door de vanaf 1999 verstrekte „financiële compensatie”.
               Twaalfde middel: schending van artikel 106, lid 2, VWEU, door ontoereikende motivering van de vaststelling dat het vierde criterium van het „Altmark-arrest” (4) in casu niet is vervuld.
               Dertiende middel: onjuiste toepassing van het staatssteunelement waarin artikel 107, lid 1, VWEU voorziet, aangezien de „financiële compensatie” voldoet aan de voorwaarden inzake het beheer van diensten van algemeen economisch belang in de zin van artikel 106, lid 2, VWEU.

      (1)  Arrest van het Gerecht van 16 maart 2004, Danske Busvognmænd/Commissie (T-157/01, Jurispr. blz. II-917).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (3)  Arrest Hof van 13 maart 2001, PreussenElektra (C-379/98, Jurispr., blz. I-2099).

      (4)  Arrest van 24 juli 2003, Altmark Trans und Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00, Jurispr. blz. I-7747).


title: Arrest van het Hof van 8 april 2003 in de gevoegde zaken C-53/01, C-54/01 en C-55/01 (verzoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Linde AG (C-53/01), Winward Industries Inc. (C-54/01) en Rado Uhren AG (C-55/01) ("Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Gronden voor weigering van inschrĳving — Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Driedimensionaal merk bestaande in de vorm van de waar — Onderscheidend vermogen — Algemeen belang om bepaalde tekens vrĳ beschikbaar te houden")

text:
C 135/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  7.6.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                             omstandigheden, die verband houden met het belang van het
                                                                                merk voor de keuze van de koper en met het aanzienlijke verschil
                                                                                in bekendheid tussen de respectieve merken van de vergeleken
                          van 8 april 2003                                          producten, het weglaten van het bekendste merk misleidend kan
                                                                                zijn.
in zaak C-44/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om
een prejudiciële beslissing): Pippig Augenoptik GmbH &                       3)     Artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd,
Co. KG tegen Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, Verlas-                             verzet zich er niet tegen dat de vergeleken producten via
senschaft nach dem verstorbenen Franz Josef Hartlauer (1)                           verschillende distributiekanalen worden aangeschaft.
                                                                             4)     Artikel 3 bis van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd, verzet
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 84/450/                                zich er niet tegen, dat de adverteerder nog vóór het begin van
EEG en 97/55/EG — Misleidende reclame — Voorwaarden                                 zijn eigen aanbieding een proefaankoop bij een concurrent
            voor geoorloofde vergelijkende reclame”)                                verricht, wanneer de in deze bepaling gestelde voorwaarden voor
                                                                                geoorloofde vergelijkende reclame worden nageleefd.
                           (2003/C 135/05)                                   5)     Noch het feit dat het prijsverschil tussen de vergeleken producten
                                                                                groter is dan het gemiddelde prijsverschil, noch het aantal
                                                                                vergelijkingen brengt mee dat een prijsvergelijking de goede
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                naam van een concurrent schaadt in de zin van artikel 3 bis,
                                                                                lid 1, sub e, van richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-          Artikel 3 bis, lid 1, sub e, van richtlijn 84/450/EEG, zoals
                          dentie van het Hof)                                       gewijzigd, verzet zich er niet tegen, dat een vergelijkende reclame
                                                                                naast de naam van de concurrent ook zijn logo en een afbeelding
                                                                                van zijn winkelgevel toont, mits deze reclame voldoet aan de bij
                                                                                het gemeenschapsrecht vastgestelde voorwaarden voor geoor-
                                                                                loofde reclame.
In zaak C-44/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk),
in het aldaar aanhangige geding tussen Pippig Augenoptik                     (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
GmbH & Co. KG en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH,
Verlassenschaft nach dem verstorbenen Franz Josef Hartlauer,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake
misleidende reclame en vergelijkende reclame (PB L 250,
blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290,                                        ARREST VAN HET HOF
blz. 18), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en
                                                                                van 8 april 2003
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, D. A. O. Edward en
V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha
Rodrigues (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-gene-                 in de gevoegde zaken C-53/01, C-54/01 en C-55/01 (ver-
raal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,               zoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële
op 8 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  beslissing): Linde AG (C-53/01), Winward Industries Inc.
als volgt:                                                                              (C-54/01) en Rado Uhren AG (C-55/01) (1)
1)    Artikel 7, lid 2, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van             („Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn
                                                                             89/104/EEG — Gronden voor weigering van inschrijving —
      10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende
      reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het                Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Driedimensionaal merk
      Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, verzet               bestaande in de vorm van de waar — Onderscheidend
                                                                             vermogen — Algemeen belang om bepaalde tekens vrij
      zich ertegen dat op vergelijkende reclame, wat de vorm en de
      inhoud van de vergelijking betreft, strengere nationale bepalin-                               beschikbaar te houden”)
      gen inzake bescherming tegen misleidende reclame worden
      toegepast, waarbij geen onderscheid dient te worden gemaakt                                        (2003/C 135/06)
      tussen de verschillende bestanddelen van de vergelijking, dat wil
      zeggen de mededelingen inzake het aanbod van de adverteerder,                                       (Procestaal: Duits)
      de mededelingen inzake het aanbod van de concurrent en de
      onderlinge verhouding tussen deze twee aanbiedingen.
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2)    Artikel 3 bis, lid 1, sub a, van richtlijn 84/450/EEG, zoals
      gewijzigd, moet aldus worden uitgelegd, dat ofschoon het de
      adverteerder in beginsel vrijstaat om in een vergelijkende reclame
      het merk van de concurrerende producten al dan niet te noemen,         In de gevoegde zaken C-53/01 tot en met C-55/01, betreffende
      de nationale rechter toch dient na te gaan of in bijzondere            verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
 ---pagebreak--- 7.6.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 135/5
Bundesgerichtshof (Duitsland), in de procedures aldaar ingeleid                                  ARREST VAN HET HOF
door Linde AG (C-53/01), Winward Industries Inc. (C-54/01)
en Rado Uhren AG (C-55/01), om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b), c) en e), van de                                       (Zesde kamer)
Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld                                        van 10 april 2003
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten,
C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, V. Skouris,                      in zaak C-65/01: Commissie van de Europese Gemeen-
F. Macken (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
rechters; advocaat-generaal: D. Ruíz-Jarabo Colomer; griffier:
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 8 april 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  („Niet-nakoming — Richtlijn 89/655/EEG — Gebrekkige
                                                                                omzetting”)
                                                                                (2003/C 135/07)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
1)     Voor de beoordeling van het onderscheidend vermogen in de zin
       van artikel 3, lid 1, sub b), van richtlijn 89/104/EEG van de
       Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       het merkenrecht der lidstaten, van een driedimensionaal merk                                    dentie van het Hof)
       bestaande uit de vorm van een waar, moet geen strenger
       criterium worden gehanteerd dan voor andere soorten merken.
                                                                             In zaak C-65/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen (gemachtigde: A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek (ge-
                                                                             machtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del Gaizo, avvocato
2)     Naast artikel 3, lid 1, sub e), van de richtlijn is ook artikel 3,
       lid 1, sub c), van betekenis voor driedimensionale merken             dello Stato), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                             stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en
       bestaande uit de vorm van de waar.
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter
                                                                             omzetting in intern recht van dwingende minimumvoorschrif-
                                                                             ten en door aldus niet de bescherming van de werknemers te
                                                                             verzekeren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
       Bij het onderzoek van de in artikel 3, lid 1, sub c), voorziene       rusten krachtens artikel 4, lid 1, en de punten 2.1, zesde
       weigeringsgrond voor inschrijving moet in elk concreet geval          volzin, 2.2, tweede volzin, 2.3, tweede tot en met vierde
       rekening worden gehouden met het algemeen belang dat aan              volzin, en 2.8, tweede volzin, tweede tot en met vijfde streepje,
       deze bepaling ten grondslag ligt, namelijk dat alle uit de            van bijlage I van richtlijn 89/655/EEG van de Raad van
       vorm van een waar bestaande driedimensionale merken welke             30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake
       uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die tot aanduiding       veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers
       van de kenmerken van waren of diensten in de zin van deze             van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere
       bepaling kunnen dienen, voor eenieder vrij beschikbaar moeten         richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/
       zijn en niet kunnen worden ingeschreven, onverminderd de              EEG) (PB L 393, blz. 13), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/63/
       toepassing van artikel 3, lid 3, van de richtlijn.                    EG van de Raad van 5 december 1995 (PB L 335, blz. 28),
                                                                             heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-
                                                                             P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken, N. Col-
                                                                             neric (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
                                                                             generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 10 april 2003 een
                                                                             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                             1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn ter omzetting in intern recht van de
                                                                                dwingende minimumvoorschriften van richtlijn 89/655/EEG
                                                                                van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimum-
                                                                                voorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik
                                                                                door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats
                                                                                (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
                                                                                richtlijn 89/391/EEG), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/63/EG
                                                                                van de Raad van 5 december 1995, is de Italiaanse Republiek
                                                                                de krachtens artikel 4, lid 1, van deze richtlijn en de punten 2.1,


title: Zaak F-7/06: Beroep ingesteld op  23 januari 2006  — B tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/35

         Beroep ingesteld op 23 januari 2006 — B tegen Commissie
   (Zaak F-7/06)
   (2006/C 96/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: B (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 10 oktober 2005 tot afwijzing van de klacht van verzoekster tegen het besluit van het TABG van 26 april 2005 houdende weigering om aan verzoekster de ontheemdingstoelage toe te kennen;

               —

               verweerster te veroordelen om aan verzoekster de ontheemdingstoelage te betalen, vanaf de datum van haar indiensttreding;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van vertragingsrente;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ambtenaar bij de Commissie, komt op tegen het besluit tot definitieve vaststelling van haar rechten, waarbij verweerster heeft geweigerd om haar de ontheemdingstoelage toe te kennen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster primair schending aan van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut. Zij werpt eveneens een exceptie van onwettigheid op, die erop neerkomt dat toepassing van het onder het eerste streepje van voornoemde bepaling neergelegde nationaliteitsvereiste op ambtenaren die zowel de nationaliteit hebben van de lidstaat van standplaats als die van een andere lidstaat de beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling schendt.
   Verzoekster betoogt voorts dat zij in ieder geval voldoet aan het onder het eerste streepje van de betrokken bepaling neergelegde woonplaatsvereiste.
   Subsidiair voert verzoekster schending aan van artikel 4, lid 1, sub b, van bijlage VII bij het Statuut, voorzover de bestreden beschikking geen rekening houdt met het feit dat verzoekster zowel voldoet aan het nationaliteitscriterium als aan het in voormelde bepaling genoemde woonplaatscriterium.
   Meer subsidiair voert verzoekster schending aan van artikel 4, lid 3, van bijlage VII bij het Statuut, in zoverre dat deze bepaling niet kan worden uitgelegd in die zin dat zij een ambtenaar die een dubbele nationaliteit bezit zou verplichten afstand te doen van de nationaliteit van zijn lidstaat van standplaats om aanspraak te maken op de ontheemdingstoelage.


title: Zaak C-85/04: Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 85/20                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          3.4.2004
Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-                  dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                         (Zaak C-83/04)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/17/EG
                                                                            van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart
                         (2004/C 85/37)                                     2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzeke-
                                                                            ringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen
                                                                            niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  artikel 31 van deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
op 20 februari 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-                  gen niet is nagekomen;
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door K. Banks en G. Braga de Cruz als                2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de        De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    verstreken.
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001
      betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
      het auteursrecht en de naburige rechten in de informatie-       (1) PB L 110 van 20.4.2001, blz. 28.
      maatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan
      de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13 van
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;
2.    de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december                                   dom Luxemburg
2002 verstreken.
                                                                                (Zaak C-86/04)
                                                                                (2004/C 85/39)
(1) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen, vertegenwoordigd door E. Traversa en P. Léouffre als
                                                                      gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 23 februari 2004 ingesteld door Commissie                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     dat het het Hof behage:
                              bliek
                                                                      1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                         (Zaak C-85/04)                                     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                            te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/
                         (2004/C 85/38)                                     17/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie
                                                                            van verzekeringsondernemingen (1), althans door deze
                                                                            bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
op 23 februari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                 niet is nagekomen;
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door E. Traversa en P. Léouffre als gemachtigden,            2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                    kosten.


title: Zaak F-107/12: Beroep ingesteld op 28 september 2012 — ZZ/EIB

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/41

         Beroep ingesteld op 28 september 2012 — ZZ/EIB
   (Zaak F-107/12)
   2012/C 366/83
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de EIB om niet verzoekers geherwaardeerde pensioenjaren te berekenen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek van 10 juli 2011 waarbij hij de Europese Investeringsbank heeft gevraagd om zijn geherwaardeerde pensioenjaren te berekenen en daarnaast over te gaan tot betaling van het bij die herwaardering behorende bedrag;

               —

               veroordeling van de Europese Investeringsbank tot toekenning aan verzoeker van een herwaardering van zijn pensioenjaren die overeenkomt met een aanvullende verzekering van 6 jaar en één maand;

               —

               veroordeling van de Europese Investeringsbank tot betaling van een bedrag dat voorlopig en ex aequo et bono wordt vastgesteld op 5 000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Europese Investeringsbank in de kosten.


title: Zaak C-316/12: Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — J. Sebastian Guevara Kamm/TAM Airlines S.A./TAM Linhas Aereas S.A.

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/16

         Beschikking van de president van het Hof van 4 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — J. Sebastian Guevara Kamm/TAM Airlines S.A./TAM Linhas Aereas S.A.
   (Zaak C-316/12) (1)

   2013/C 63/30
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-586/10: Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Aktieselskabet af 21. november 2001 /BHIM — Parfums Givenchy (only givenchy)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/19

         Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Aktieselskabet af 21. november 2001/BHIM — Parfums Givenchy (only givenchy)
   (Zaak T-586/10)
   2011/C 80/36
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aktieselskabet af 21. november 2001 (Brande, Denemarken) (vertegenwoordiger: C. Christiansen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Parfums Givenchy SA (Levallois Perret, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2010 in zaak R 1556/2009-2, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: gekleurd beeldmerk „only givenchy” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3980241

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Deens woordmerk „ONLY”, ingeschreven onder nr. VR 2001 03359 voor onder meer waren van de klassen 3 en 9; Deens woordmerk „ONLY”, ingeschreven onder nr. VR 2000 02183 voor waren van klasse 25; gemeenschapswoordmerk „ONLY”, ingeschreven onder nr. 638833 voor waren van de klassen 14, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen verwarringsgevaar bestaat en het relevante publiek geen verband legt tussen de oudere merken en het bestreden merk.


title: Zaak T-335/01: Beroep, op 27 december 2001 ingesteld door C. di Marzio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 68/18                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.3.2002
Beroep, op 27 december 2001 ingesteld door C. di Marzio                Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door G. Balmori
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Abella tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                        (Zaak T-335/01)
                                                                                (Zaak T-2/02)
                         (2002/C 68/31)
                                                                                (2002/C 68/32)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2001 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. di                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Marzio, wonende te Ginasservis (Frankrijk), vertegenwoordigd           schappen is op 10 januari 2002 beroep ingesteld tegen
door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.                            Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Balmori
                                                                       Abella, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door V. Playá
                                                                       Serra, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van 18 juli 2001,             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      waarvan op 5 september 2001 kennis is gegeven, tot
      intrekking en vervanging van een beschikking van 4 ja-           —     nietig te verklaren de aankondiging van algemeen vergelij-
      nuari 2001 die hetzelfde doel beoogde, namelijk verzoek-               kend onderzoek COM/A/12/01 voor de samenstelling
      ster binnen hetzelfde directoraat-generaal (directoraat-               van een reserve van administrateurs inzake gebouwen-
      generaal Personeelszaken en algemeen beheer) van de                    beheer, logistiek en operationeel beheer, die door de
      Eenheid externe beveiling in de Dienst Protocol en                     Commissie is gepubliceerd op 23 oktober 2001.
      beveiliging over te plaatsen naar de Eenheid Informatie-
      systemen en informatica-infrastructuur van het direc-
      toraat-generaal Middelen, met wijziging van plaats van
      tewerkstelling van Cadarache in Frankrijk naar Brussel,
      voorzover nodig, nietig te verklaren de beschikking van          Middelen en voornaamste argumenten
      4 januari 2001 alsmede de beschikking van 17 september
      2001 houdende afwijzing van verzoeksters klacht;
                                                                       Verzoeker komt op tegen aankondiging van vergelijkend
—     verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-        onderzoek COM/A/12/01 (1), voorzover in deel III, sub B,
      ding, ex aequo et bono voorlopig vastgesteld op                  „Bijzondere voorwaarden” is bepaald dat „de kandidaten moe-
      25 000EUR;                                                       ten geboren zijn na 30 november 1955”. Volgens verzoeker
                                                                       legt deze bepaling voorwaarden op die een discriminatie op
—     verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.          grond van leeftijd vormen, welke beperking haar rechtvaar-
                                                                       diging niet vindt in enig bijzonder kenmerk van de vacante
                                                                       posten waaruit zou vallen op te maken dat de daarmee
                                                                       overeenkomende werkzaamheden niet kunnen worden ver-
                                                                       richt door personen die deel uitmaken van de categorie
Middelen en voornaamste argumenten                                     waartegen de discriminatie is gericht. Deze voorwaarde is dus
                                                                       in strijd met het Europees Verdrag tot bescherming van de
                                                                       rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (artikelen 5,
Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan: niet-               8 en 14), die de Europese Unie dient na te leven (artikel 6,
inachtneming van het belang van de dienst; kennelijke beoor-           lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie), alsmede
delingsfout; schending van het zorgvuldigheidsbeginsel en van          artikel 13 EG en de rechtspraak van het Hof van Justitie.
het algemene beginsel van eerbiediging van het privé- en               Verzoeker voegt hieraan toe, dat deze discriminatie niet alleen
gezinsleven. Voorts stelt zij misbruik van bevoegdheid en, ten         onwettig is maar bovendien zeer nadelig voor de categorie
slotte, schending van het beginsel van goed beheer en behoor-          werknemers ouder dan 45, nu deze handelwijze vanwege de
lijk bestuur. Volgens verzoekster houdt de bestreden beschik-          gemeenschapsinstellingen bijdraagt tot een negatieve houding
king geen rekening met haar persoonlijk belang en gezinssitua-         ten aanzien van de aanwerving van deze werknemers.
tie. De beslissing tot overplaatsing is evenmin genomen in het
belang van de dienst, maar is veeleer het gevolg van een twist
over posten tussen de betrokken diensten.                              (1) PB C 269 A, blz. 13.


title: Zaak C-99/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 24 februari 2012 — Eurofit SA/Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 24 februari 2012 — Eurofit SA/Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)
   (Zaak C-99/12)
   2012/C 138/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eurofit SA

      Verwerende partij: Belgisch interventie- en restitutiebureau (BIRB)

      Prejudiciële vraag

   Is sprake van overmacht in de zin van verordening nr. 3665/87 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (1) wanneer de bevoegde autoriteiten een marktdeelnemer niet de gevraagde informatie of opzettelijk verkeerde informatie verstrekken, en aldus zijn beoordeling van de betrouwbaarheid van een van fraude verdachte medecontractant vertekenen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1).


title: Zaak C-101/02: Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 118/20              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.5.2002
Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 De Commissie concludeert derhalve dat de Italiaanse regering
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 richtlijn 92/51 ten aanzien van de genoemde beroepen niet
                                                                      heeft uitgevoerd.
                        (Zaak C-101/02)                               (1) PB L 209 van 24 juli 1992, blz. 25.
                                                                      (2) PB L 19 van 24 januari 1989, blz. 16.
                        (2002/C 118/32)
                                                                      Beroep, op 20 maart 2002 ingesteld door Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
op 19 maart 2002 beroep tegen de Italiaanse Republiek
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                                       (Zaak C-103/02)
pen, vertegenwoordigd door M. Patakia en A. Aresu als
gemachtigden.                                                                                (2002/C 118/33)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       op 20 maart 2002 beroep tegen de Italiaanse Republiek
                                                                      ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
—    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtin-      pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright en R. Amorosi als
     gen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/51/EEG (1)         gemachtigden.
     van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede
     algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen,           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
     ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (2), niet is nageko-
     men door de bepalingen van deze richtlijn niet uit               —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtin-
     te voeren met betrekking tot de beroepen van atleet,                   gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de
     sportleraar, sport-technisch leider en atletiektrainer;                artikelen 1, 9, 10 en 11 van richtlijn 75/442/EEG (1),
                                                                            zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2), en artikel 3
                                                                            van richtlijn 91/689/EEG (3), doordat zij is overgegaan tot
—    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                     de vaststelling van het besluit van 5 februari 1998 inzake
                                                                            de aanwijzing van ongevaarlijke afvalstoffen waarvoor
                                                                            de vereenvoudigde procedures voor nuttige toepassing
                                                                            ingevolge de artikelen 31 en 33 van besluit nr. 22 van
                                                                            5 februari 1997 gelden, dat
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            A.    in strijd met de artikelen 11, lid 1, eerste en tweede
                                                                                streepje, en 10 van richtlijn 75/442/EEG, zoals
                                                                                gewijzigd, het mogelijk maakt dat inrichtingen en
Uit de bepalingen van wet 91/81 blijkt duidelijk dat de                           ondernemingen die ongevaarlijke afvalstoffen nuttig
beroepen atleet, sportleraar, sport-technisch leider en atletiek-                 toepassen, worden vrijgesteld van de vergunning-
trainer in Italië gereglementeerde beroepen zijn in de zin                        plicht zonder dat daarvoor als voorwaarde wordt
van richtlijn 92/51. Wanneer de bevoegde autoriteiten een                         gesteld dat is voldaan aan de vereisten betreffende 1)
aanvraag tot erkenning van de opleiding voor deze beroepen                        vaststelling vooraf van de maximale hoeveelheid
ontvangen, zijn zij dan ook verplicht, de aanvraag overeen-                       afvalstoffen, en 2) inachtneming van de voorwaar-
komstig de voorschriften van de richtlijn te onderzoeken.                         den van artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG, zoals
                                                                                gewijzigd, met betrekking tot de hoeveelheden afval-
                                                                                stoffen die worden verwerkt door inrichtingen die
                                                                                van de vergunningplicht zijn vrijgesteld,
Artikel 13 van wetsbesluit 319/94 stelt vast welke autoriteiten
bevoegd zijn op het gebied van de erkenning van beroepsoplei-               B.    in strijd met artikel 11, lid 1, eerste streepje, van
dingen en bepaalt sub a in het bijzonder, dat de minister belast                  richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd, niet nauwkeu-
met het toezicht op de beroepen bedoeld in artikel 2, sub a,                      rig de soorten afvalstoffen omschrijft waarvoor de
overeenkomstig bijlage C bij dit besluit, bevoegd is zich uit te                  vergunningvrijstelling geldt, en aldus, tevens in strijd
spreken over aanvragen tot erkenning. In deze bijlage wordt                       met artikel 3 van richtlijn 91/689/EEG, in bepaalde
een aantal beroepen genoemd, alsmede een aantal ministeries                       gevallen door een gebrek aan duidelijkheid en
die bevoegd zijn om zich uit te spreken over aanvragen tot                        nauwkeurigheid het mogelijk maakt dat inrichtingen
erkenning van de bekwaamheden die voor deze beroepen                              en ondernemingen die bepaalde soorten gevaarlijke
vereist zijn. De enige beroepen in de sportsector die genoemd                     afvalstoffen nuttig toepassen, van de vergunning-
worden zijn echter skileraar, duiksportinstructeur, berggids en                   plicht worden vrijgesteld op basis van de minder
speleologiegids, terwijl de beroepen van atleet, sportleraar,                     strenge eisen die gelden voor ongevaarlijke afval-
sport-technisch leider en atletiektrainer niet worden genoemd.                    stoffen,


title: Zaak C-138/02: Verzoek van The Social Security Commissioners, London van 28 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brian Francis Collins en Secretary of State for Work and Pensions

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 144/23
      daadwerkelijk gebruikelijk zijn, of de consument het                    in de situatie van de aanvrager in de onderhavige zaak,
      gewoon is de aangevraagde vormen te zien, of deze                       een socialezekerheidsuitkering moet worden betaald met
      vormen courant in de handel zijn en of de aard van de                   toekenningsvoorwaarden als gelden voor een aan het
      merken invloed uitoefent op de wijze waarop het in                      inkomen gerelateerde uitkering voor werkzoekenden?
      aanmerking komende publiek de merken opvat.
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
      (EG) nr. 40/94: het Gerecht stelt te hoge eisen aan het           (1) Betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeen-
                                                                            schap (PB L ;257, van 19.10.1968, blz. 2).
      onderscheidend vermogen.                                          (2) Inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en
                                                                            het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening                binnen de Gemeenschap (PB L 257, van 19.10.1968, blz. 13).
      (EG) nr. 40/94: het Gerecht stelt aan het onderscheidend
      vermogen eisen die onjuist zijn en niet in de wetgeving
      zijn opgenomen, doordat het, zonder enige feitelijke
      grondslag, aanneemt dat het onderscheidend vermogen
      wordt beïnvloed door een door hem veronderstelde
      „verscheidenheid in het design” en door het feit dat het
      publiek het gewoon is gelijksoortige vormen te zien.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
(2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                        Verzoek van het House of Lords van 17 december 2001
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina
                                                                        en Minister of Agriculture, Fisheries and Food, Ex parte:
                                                                        S. P. Anastasiou (Pissouri) Limited and others, Inter-
                                                                        veniënten: Cypfruvex (UK) Ltd, Cypruvex Fruit and
                                                                                Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd
Verzoek van The Social Security Commissioners, London
van 28 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het                                           (Zaak C-140/02)
geding tussen Brian Francis Collins en Secretary of State
                     for Work and Pensions
                                                                                (2002/C 144/40)
                         (Zaak C-138/02)
                         (2002/C 144/39)
                                                                        Het House of Lords heeft bij beschikking van 17 december
The Social Security Commissioners, London heeft bij beschik-            2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 april
king van 28 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof               2002, in het geding tussen Regina en Minister of Agriculture,
van Justitie op 12 april 2002, in het geding tussen Brian               Fisheries and Food, Ex parte: S. P. Anastasiou (Pissouri) Limited
Francis Collins en Secretary of State for Work and Pensions,            and others, Interveniënten: Cypfruvex (UK) Ltd, Cypruvex Fruit
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                and Vegetable (Cypfruvex) Enterprises Ltd, het Hof van Justitie
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
vragen:                                                                 le beslissing over de navolgende vragen:
1.    Is een persoon in de situatie van de aanvrager in de
                                                                        1.    Wanneer citrusvruchten van oorsprong uit een derde
      onderhavige zaak een werknemer in de zin van verorde-
                                                                              land werden verscheept naar een ander derde land, kan
      ning nr. 1612/68 (1) van de Raad van 15 oktober 1968?
                                                                              dan alleen in het land van oorsprong worden voldaan aan
                                                                              de in punt 16.1 van bijlage IV, deel A, bij richtlijn 77/93/
2.    Indien het antwoord op de eerste vraag niet bevestigend                 EEG (thans richtlijn 2000/29/EG (1) gestelde bijzondere
      is: heeft een persoon in de situatie van de aanvrager in de             eis, dat op de verpakking de oorsprong op adequate wijze
      onderhavige zaak een recht van verblijf in het Verenigd                 moet zijn vermeld, of kan hieraan ook worden voldaan
      Koninkrijk ingevolge richtlijn 68/360 (2) van de Raad van               in een dergelijk ander derde land?
      15 oktober 1968?
3.    Indien het antwoord op de eerste twee vragen niet                 2.    Moet de door de punten 16.2 tot en met 16.4 van
      bevestigend is: zijn er bepalingen of beginselen van                    richtlijn 2000/29/EG geëiste officiële verklaring over het
      gemeenschapsrecht op grond waarvan aan een persoon                      land van oorsprong worden afgegeven door een


title: Zaak C-180/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2016 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 januari 2016 in zaak T-404/12, Toshiba Corporation/Europese Commissie

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/14

         Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2016 door Toshiba Corporation tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 19 januari 2016 in zaak T-404/12, Toshiba Corporation/Europese Commissie
   (Zaak C-180/16 P)
   (2016/C 175/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Toshiba Corporation (vertegenwoordigers: J. F. MacLennan, solicitor, A. Schulz, Rechtsanwalt, S. Sakellariou, Δικηγόρος, J. Jourdan, advocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht in zaak T-404/12, en

                           1.

                           nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie in zaak COMP/39.966 — gasgeïsoleerd schakelmateriaal wedergoedkeuring; of

                           2.

                           verlaging, met toepassing van artikel 261 VWEU, van het aan Toshiba opgelegde boetebedrag; of

                           3.

                           terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht ter afdoening overeenkomstig het arrest van dit Hof met betrekking tot de rechtsvragen; en in elk geval

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gebaseerd op drie middelen:
   Eerste middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Europese Commissie Toshiba’s rechten van verdediging niet heeft geschonden, in het bijzonder in zoverre de Commissie geen nieuwe mededeling van punten van bezwaar aan Toshiba heeft toegezonden vóór de vaststelling in 2012 van het nieuwe besluit;
   Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de door de Europese Commissie toegepaste methodologie voor de berekening van het boetebedrag aan Toshiba niet in strijd is met het beginsel van gelijke behandeling; in het bijzonder in zoverre de Commissie het boetebedrag aan Toshiba heeft berekend op basis van het uitgangsbedrag van de joint venture TM T&D en niet op basis van de omzet van Toshiba, in tegenstelling tot wat de Commissie heeft gedaan ten aanzien van de Europese adressaten van de beschikking van 2007; en
   Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Europese Commissie, door het boetebedrag van Toshiba niet te verlagen vanwege haar relatieve deelname aan de inbreuk, het gelijkheidsbeginsel niet heeft geschonden; in het bijzonder in zoverre de Commissie de beperktere deelname van Toshiba aan de geheime afspraken, vergeleken met de Europese adressaten van de beschikking van 2007, niet tot uitdrukking heeft gebracht in het boetebedrag.


title: Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-298/95)

text:
Nr . C 286 /6          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28 . 10 . 95
woonachtige eiser voor de Ierse rechterlijke instanties niet             bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
een alimentatieprocedure aanhangig kan maken tegen een in                schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
België woonachtige verweerder, indien niet aan de voor                  G. zur Hausen , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
waarde is voldaan dat de eiser eerst een vonnis heeft                    bij C. Gómez de la Cruz , lid van de juridische dienst van de
verkregen, waarin de verweerder wordt verplicht alimenta                Commissie , Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
tie te betalen ?"
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                         1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft
                                                                               voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar
                                                                               rustende verplichtingen , door niet tijdig alle maatregelen
Beroep , op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                         te treffen die nodig zijn om uitvoering te geven aan de
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                            artikelen 3 en 5 van Richtljn 78/659/EEG van de Raad
                                Duitsland                                      van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoetwater
                         ( Zaak C-297/95 )                                     dat bescherming of verbetering behoeft teneinde
                            ( 95/C 286/ 12 )
                                                                               geschikt te zijn voor het leven van vissen ('), en de
                                                                               artikelen 3 en 5 van Richtlijn 79/923/EEG van de Raad
                                                                               van 30 oktober 1 979 inzake de vereiste kwaliteit van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     schelpdierwater ( 2 );
op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                   2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
schappen , vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur                       zen .
G. zur Hausen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de             Middelen en voornaamste argumenten :
Commissie, Centre Wagner C 254 , Kirchberg .
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :                         in zaak C-297/95 ('); de termijn voor omzetting van de
                                                                         litigieuze richtlijnen is op 20 juli 1980 respectievelijk
 1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet heeft          5 november 1981 verstreken . Wat inzonderheid de uit de
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar                     artikelen 3 van de richtlijnen voortvloeiende verplichting tot
     rustende verplichtingen, door niet binnen de gestelde               vaststelling van waarden betreft, vloeit de noodzaak van
     termijn alle maatregelen te treffen die nodig zijn om               rechtens bindende nationale voorschriften ook voort uit de
     uitvoering te geven aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de               omstandigheid , dat deze maatregel de kwaliteit van eetbare
     Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van                      vissen respectievelijk schelpdieren moet verbeteren en daar
     stedelijk afvalwater (');                                           door indirect moet bijdragen tot de bescherming van de
                                                                         volksgezondheid .
2 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwij
     zen .                                                               (') PB nr . L 222 van 14 . 8 . 1978 , blz . 1 .
                                                                         ( 2 ) PB nr . L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47 .
Middelen en voornaamste argumenten :                                     ( v) Zie bladzijde 6 van dit Publikatieblad .
Uit de verbindendheid van richtlijnen krachtens artikel 189 ,
derde alinea , en uit artikel 5 , eerste alinea , van het
EG-Verdrag volgt, dat de Lid-Staten waarvoor een richtlijn
 bestemd is, verplicht zijn, de bepalingen daarvan in hun                Beroep, op 20 september 1995 ingesteld door Commissie
nationale recht om te zetten in dier voege, dat zij bij het              van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
verstrijken van de omzettingstermijn hun volle werking                                                  Koninkrijk
 ontplooien . In casu is die termijn op 30 juni 1993                                              ( Zaak C-300/95 )
verstreken , zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland alle                                             ( 95 /C 286/ 14 )
 noodzakelijke nationale maatregelen heeft getroffen .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
                                                                         op 20 september 1995 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen , vertegenwoordigd door P. Oliver , lid van haar juridi
                                                                          sche dienst, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 Beroep, op 15 september 1995 ingesteld door Commissie                    Kirchberg.
 van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                Duitsland                                 Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                          ( Zaak C-298/95 )                                1 . vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk , door niet de
                             ( 95/C 286/ 13 )                                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende
 op 15 september 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                         de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuurs