title: Zaak T-114/12: Beroep ingesteld op 8 maart 2012 — Bode Chemie/BHIM — Laros (sterilina)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/21

         Beroep ingesteld op 8 maart 2012 — Bode Chemie/BHIM — Laros (sterilina)
   (Zaak T-114/12)
   2012/C 165/36
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bode Chemie GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Aicher, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laros Srl (Cremona, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 januari 2012 in zaak R 2423/2010-4 vernietigen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de beroepsprocedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „sterilina” in wit en rood voor waren van de klassen 3 en 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8120032

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerk „STERILLIUM” nr. 221168 voor waren van klasse 5; gemeenschapsbeeldmerk in blauw en wit „BODE Sterillium” nr. 6262257 voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat, anders dan de kamer van beroep meent, een globale beoordeling van de relevante criteria inzake de gelijkheid en/of soortgelijkheid van de waren, de overeenstemming van de tekens en het onderscheidend vermogen van het oppositiemerk ertoe leidt dat gevaar voor verwarring bij het publiek wordt vastgesteld.


title: Zaak C-527/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 10 oktober 2011 — SIA „Ablessio” /Valsts ieņēmumu dienests

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 10 oktober 2011 — SIA „Ablessio”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-527/11)
   2012/C 6/09
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Ablessio”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd dat toekenning van een individueel nummer tot identificatie van de belastingplichtige niet mag worden geweigerd op grond dat de houder van de aandelen in het kapitaal van de belastingplichtige voorheen meermaals een individueel nummer heeft gekregen voor andere ondernemingen, die nooit werkelijk een economische activiteit hebben uitgeoefend en door de aandeelhouder kort na de toekenning van een individueel nummer zijn overgedragen aan andere personen?

               2.

               Moet artikel 214 juncto artikel 273 van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat de belastingadministratie zich vóór de toekenning van het individuele nummer kan vergewissen van de bekwaamheid van de belastingplichtige om belastbare handelingen te verrichten, wanneer deze controle ertoe strekt de juiste inning van de btw te garanderen en fraude te voorkomen?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-69/08: Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Knöll/Europol

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/56

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2008 — Knöll/Europol
   (Zaak F-69/08)
   (2008/C 285/101)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Brigitte Knöll (Hochheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij Europol verzoekster heeft meegedeeld dat haar geen vaste aanstelling kon worden aangeboden
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 4 oktober 2007 waarbij de verwerende partij verzoekster heeft meegedeeld dat haar geen vaste aanstelling kon worden aangeboden, het besluit van 29 april 2008 houdende afwijzing van de klacht tegen eerstgenoemd besluit en het besluit van 12 juni 2008 dat feitelijk voortbouwt op het besluit van 4 oktober 2007;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-61/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz — Duitsland) — Landkreis Bad Dürkheim/Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Bedrijfstoeslagregeling — Gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Begrip subsidiabele hectare — Niet-landbouwactiviteit — Voorwaarden waaronder landbouwgrond wordt geacht tot bedrijf te behoren)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz — Duitsland) — Landkreis Bad Dürkheim/Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion
   (Zaak C-61/09) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde steunregelingen - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Bedrijfstoeslagregeling - Gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening - Begrip „subsidiabele hectare” - Niet-landbouwactiviteit - Voorwaarden waaronder landbouwgrond wordt geacht tot bedrijf te behoren)
   2010/C 346/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landkreis Bad Dürkheim

      Verwerende partij: Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz — Uitlegging van artikel 44, lid 2, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1) — Uitlegging van de begrippen „landbouwgrond” en „niet-landbouwactiviteit” ter zake van een situatie waarin de doelstelling van natuurbescherming primeert op de doelstelling van landbouwproductie — Voorwaarden voor de bestemming van landbouwgrond voor een bedrijf

      Dictum

               1)

               Artikel 44, lid 2, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2013/2006 van de Raad van 19 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich niet ertegen verzet dat grond die weliswaar mede voor landbouwdoeleinden maar hoofdzakelijk voor het nastreven van doelstellingen van landschapsverzorging en natuurbescherming wordt gebruikt, voor steun in aanmerking komt. Voorts is een activiteit die voldoet aan de in artikel 2, sub c, van die verordening opgenomen definitie ook dan een landbouwactiviteit wanneer de landbouwer instructies van de natuurbeschermingsinstantie moet opvolgen.

               2)

               Artikel 44, lid 2, van verordening nr. 1782/2003, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2013/2006, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           landbouwgrond ook tot het bedrijf van de landbouwer kan behoren wanneer deze grond de landbouwer niet op basis van een pachtovereenkomst of een andere soortgelijke huurovereenkomst tegen vergoeding ter beschikking staat;

                           —

                           deze bepaling niet eraan in de weg staat dat grond die om niet en louter tegen overname van de aan de bedrijfsvereniging verschuldigde bijdragen ter beschikking van de landbouwer wordt gesteld om op een bepaalde wijze en in een bepaald tijdvak overeenkomstig de doelstellingen van de natuurbescherming te worden gebruikt, wordt geacht tot het bedrijf te behoren, mits de landbouwer de betrokken grond gedurende ten minste 10 maanden voldoende autonoom voor zijn landbouwactiviteiten kan gebruiken, en dat

                           —

                           het voor de vraag of de betrokken grond tot het bedrijf van de landbouwer behoort, irrelevant is dat de landbouwer verplicht is om tegen vergoeding bepaalde taken voor een derde te verrichten, wanneer hij deze grond ook in eigen naam en voor eigen rekening voor de uitoefening van zijn landbouwactiviteit gebruikt.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak T-377/05: Beroep ingesteld op  5 oktober 2005  — Seegmuller/Commissie

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/22

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2005 — Seegmuller/Commissie
   (Zaak T-377/05)
   (2006/C 10/44)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Magali Seegmuller (Ukkel, België) [vertegenwoordiger(s): K.H. Hagenaar, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van de Europese Commissie van 5 juli 2005, dat belet dat verzoekster daadwerkelijk wordt aangesteld en dat zij in dienst treedt van de delegatie te Guinee Conakry als hoofd administratie van die delegatie;

               —

               verzoekster akte te verlenen dat zij in beginsel vergoeding vordert van de haar door verweerster veroorzaakte materiële en immateriële schade, die later zal worden becijferd;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een arbeidscontractant bij de Commissie, heeft gesolliciteerd naar de post van hoofd administratie te Congo-Brazzaville (kennisgeving van vacature COM/2004/2982/F). Op 5 januari 2005 is haar meegedeeld dat zij door de selectie was gekomen. Op de vraag van DG RELEX van de Commissie of zij bereid was een andere delegatie te aanvaarden, heeft zij tevens laten weten in te stemmen met een tewerkstelling in Guinee Conakry.
   Zoals gebruikelijk heeft verzoekster met het oog op haar vertrek naar de delegatie in Guinee Conakry een medisch onderzoek ondergaan. Bij nota van 17 maart 2005 heeft de raadgevend arts van de Commissie geconcludeerd dat zij niet de vereiste lichamelijke geschiktheid bezat voor de uitoefening van haar functie bij de genoemde delegatie. Naar aanleiding van deze nota heeft DG RELEX verzoekster te kennen gegeven dat zij niet in dienst kon treden in Guinee Conakry. Verzoekster heeft daarop een klacht ingediend tegen laatstgenoemd besluit, die bij het bestreden besluit van 5 juli 2005 is afgewezen.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster onbevoegdheid van de directeur van DG RELEX tot vaststelling van het besluit van 15 april 2005 en misbruik van bevoegdheid. Daarnaast stelt zij onjuiste beoordeling door de raadgevend arts van de Commissie, wiens rapport van 17 maart 2005 haars inziens geen enkel begrijpelijk verband legt tussen de medische bevindingen en de daaraan verbonden conclusies.


title: Zaak F-145/15: Beroep ingesteld op 26 november 2015 — ZZ/EIB

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/44

         Beroep ingesteld op 26 november 2015 — ZZ/EIB
   (Zaak F-145/15)
   (2016/C 111/54)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Nordh, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2014 en verzoek om vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij betreffende verzoekers beoordeling over 2014, daaronder begrepen het besluit over de salarisverhoging, de betaling van een bonus en de bevordering in het kader van die beoordeling, alsmede van het daarna volgende beoordelingsrapport over 2014, daaronder begrepen het deel over verzoekers prestaties in 2014 en het deel over zijn doelstellingen voor 2015;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 150 000 EUR, vermeerderd met vertragingsrente, ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak T-376/12: Beroep ingesteld op 21 augustus 2012 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

      Beroep ingesteld op 21 augustus 2012 — Helleense Republiek/Commissie
      (Zaak T-376/12)
      (2012/C 331/51)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, E. Leftheriotou en S. Papaïoannou)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep gegrond te verklaren;

                  —

                  het uitvoeringsbesluit van 22 juni 2012 van de Commissie houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht [kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 3838 en bekendgemaakt in PB L 165, blz. 83] nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op bepaalde financiële correcties opgelegd aan de Helleense Republiek in de sector krenten en rozijnen en ter zake van de onrechtmatige aanplanting van wijnstokken; en

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten

         Middelen en voornaamste argumenten

      De Helleense Republiek verzoekt om nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van 22 juni 2012 van de Commissie houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) hebben verricht [kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 3838 en bekendgemaakt in PB L 165, blz. 83], voor zover het betrekking heeft op bepaalde financiële correcties opgelegd aan de Helleense Republiek in de sector krenten en rozijnen in de verkoopperiode 2006-2007 en in de wijnsector/aanplanting van wijnstokken zonder heraanplantingsrechten.
      Wat de correctie in de sector krenten en rozijnen betreft, betoogt verzoekster in de eerste plaats dat de opgelegde correcties van 100 % voor sultaninedruiven en van 25 % voor krenten, die verband houden met de verlaging van de minimumopbrengst, het gespecialiseerd zijn van de percelen met wijnstokken, de daadwerkelijke productie en levering, gebaseerd zijn op een onjuiste beoordeling van de feiten en op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 3, lid 2, vierde streepje, van verordening nr. 1621/1999 (1).
      Verzoekster betoogt in de tweede plaats dat het bestreden besluit onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard aangezien de door de Commissie opgelegde forfaitaire correctie van 100 % voor sultaninedruiven en van 25 % voor krenten, die verband houdt met tekortkomingen op het vlak van de verlaging van de minimumopbrengst, de niet-inachtneming van het vereiste van het gespecialiseerd zijn van de percelen met wijnstokken en de daadwerkelijke productie en levering, gebaseerd is op een onjuiste uitlegging en toepassing van bijlage 2 bij document VI/5330/97, van bijlage 17 bij document AGRI/17933/2000 en document AGRI/60637/2006, ontoereikend is gemotiveerd, niet in verhouding staat tot de vastgestelde tekortkomingen, en de grenzen van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie overschrijdt.
      Wat de aanplanting zonder heraanplantingsrechten betreft, betoogt verzoekster in de eerste plaats dat de oplegging door de Commissie van een financiële correctie onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard omdat daarmee: a) uitgaven worden uitgesloten die meer dan 24 maanden voordat de Commissie de resultaten van de verificaties heeft meegedeeld, zijn gedaan, hetgeen in strijd is met artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1258/1999 (2), thans artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 (3), en b) inbreuk wordt gemaakt op het rechtszekerheidsbeginsel en de rechten van verdediging en van staving van verzoeksters verklaringen worden verzwakt doordat wordt uitgegaan van feiten en handelingen uit voorbije decennia.
      Verzoekster betoogt in de derde plaats dat de beoordeling van de Commissie, dat op grond van artikel 2, lid 3, sub a, van verordening nr. 1493/1999 (4) geregulariseerde oppervlakten niet conform deze bepaling zijn geregulariseerd, omdat het ten tijde van het onderzoek van de regularisatieaanvragen onvoltooide wijnbouwkadaster onvoldoende waarborgen bood voor de verificatie van de afwijkingen, berust op een feitelijke dwaling.
      Verzoekster betoogt in de vierde plaats dat het bestreden besluit onrechtmatig is en nietig moet worden verklaard omdat de opgelegde correctie en de bij de berekening ervan toegepaste methode, bestaande in de toepassing naar analogie van artikel 86 van verordening 479/2008 (5), in strijd zijn met artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 en met de richtsnoeren van document VI/5330/87, en de toepassing ervan gevolgen heeft die niet in verhouding staan tot de vastgestelde tekortkomingen.
      Verzoekster betoogt in de vijfde plaats dat het feit dat de Commissie de totale overeenkomstig artikel 2, lid 3, sub a, van verordening nr. 1493/1999 geregulariseerde oppervlakte heeft vastgesteld op 7 112,04 hectare en de gemiddelde waarde van de aanplantingsrechten op 1 500 EUR/hectare, berust op een feitelijke dwaling, ontoereikend is gemotiveerd en indruist tegen het evenredigheidsbeginsel.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1621/1999 van de Commissie van 22 juli 1999 houdende bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad wat betreft de steun voor de teelt van druiven die bestemd zijn voor de productie van bepaalde krenten- en rozijnenvariëteiten (PB L 192, blz. 21).

         (2)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

         (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

         (4)  Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (PB L 179, blz. 1).

         (5)  Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 (PB L 148, blz. 1).


title: Zaak C-464/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Wiener Neustadt (Oostenrijk) op 2 september 2015 — Admiral Casinos & Entertainment AG/Balamatic Handelsgesellschaft m.b.H e.a.

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Wiener Neustadt (Oostenrijk) op 2 september 2015 — Admiral Casinos & Entertainment AG/Balamatic Handelsgesellschaft m.b.H e.a.
   (Zaak C-464/15)
   (2015/C 398/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Wiener Neustadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Admiral Casinos & Entertainment AG

      Verwerende partijen: Balamatic Handelsgesellschaft m.b.H, Robert Schnitzer, Suayip Polat KG, Ülkü Polat, Attila Juhas, Milazim Rexha

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat bij de toetsing van de evenredigheid van een nationale regeling waarbij een monopolie op de kansspelmarkt wordt ingericht, voor de verenigbaarheid met het Unierecht niet enkel de doelstellingen van de regeling in aanmerking moeten worden genomen, maar ook de gevolgen daarvan, die empirisch met zekerheid moeten worden vastgesteld?


title: Zaak C-371/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 1 augustus 2014 — APEX GmbH Internationale Spedition/Hauptzollamt Hamburg-Stadt

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 1 augustus 2014 — APEX GmbH Internationale Spedition/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
   (Zaak C-371/14)
   2014/C 372/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: APEX GmbH Internationale Spedition

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Stadt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is uitvoeringsverordening (EU) nr. 260/2013 (1) [van de Raad] van 18 maart 2013 tot uitbreiding van het bij verordening (EG) nr. 1458/2007 ingestelde definitieve antidumpingrecht op niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje verzonden vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de Socialistische Republiek Vietnam (PB L 82, blz. 10; hierna: „verordening nr. 260/2013”) ongeldig omdat op het tijdstip van de vaststelling ervan de geldigheidsduur van het bij verordening (EG) nr. 1458/2007 ingestelde antidumpingrecht, dat diende te worden uitgebreid, al verstreken was?
               Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Is verordening nr. 260/2013 ongeldig omdat een ontduiking, in de zin artikel 13, lid 1, van verordening nr. [1225/2009], van de bij verordening (EG) nr. 1458/2007 (2) (PB L 326, blz. 1) gelaste maatregel niet kan worden vastgesteld?

      (1)  PB L 82, blz. 10.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1458/2007 van de Raad van 10 december 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje en bepaalde navulbare zakaanstekers met vuursteentje van oorsprong uit de Volksrepubliek China of Taiwan of die vanuit Taiwan worden verzonden (PB L 326, blz. 1).


title: Zaak C-184/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 23 april 2015 — Florentina Martínez Andrés/Servicio Vasco de Salud

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 23 april 2015 — Florentina Martínez Andrés/Servicio Vasco de Salud
   (Zaak C-184/15)
   (2015/C 236/34)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Florentina Martínez Andrés

      Verwerende partij: Servicio Vasco de Salud

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 5, punt 1, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (1) aldus worden uitgelegd, dat deze bepaling zich verzet tegen nationale wetgeving die, in het geval van misbruik als gevolg van [opeenvolgende] arbeidsovereenkomsten van bepaalde tijd in het geval van statutair personeel met een tijdelijke aanstelling op oproepbasis, niet strekt tot algemene erkenning van het recht van dat personeel op instandhouding van de dienstbetrekking als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zonder vast dienstverband, of, anders gezegd, het recht om de tijdelijke arbeidsplaats te bezetten totdat deze op reguliere wijze wordt vervuld of komt te vervallen overeenkomstig de wettelijk voorschreven procedures, anders dan gebeurt bij personen in dezelfde situatie die door de overheid in dienst zijn genomen op basis van een gewone arbeidsovereenkomst?

               2)

               Indien het antwoord op de vorige vraag ontkennend luidt, moet dan het beginsel van gelijkwaardigheid aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter kan oordelen dat beide situaties, te weten die van personeel dat door de overheid in dienst wordt genomen via een arbeidsovereenkomst voor bepaalde duur en die van statutair personeel met een tijdelijke aanstelling op oproepbasis, gelijkwaardig zijn wanneer zich misbruik van arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd voordoet, of moet dit beginsel aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter bij de vorming van zijn oordeel over die gelijkwaardigheid, afgezien van de identiteit van de werkgever en de vraag of de verleende diensten en de bepaalde duur van de arbeidsovereenkomst identiek of vergelijkbaar zijn, ook rekening dient te houden met andere criteria, zoals, bij wijze van voorbeeld, de specifieke aard van de arbeidsovereenkomst of de statutaire aanstelling, of de bevoegdheid van de overheid om zichzelf te organiseren, die een verschillende behandeling van de twee situaties kunnen rechtvaardigen?

      (1)  Bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999. PB L 175, blz. 43.


title: Zaak C-231/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 21 mei 2015 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej en Petrotel/Polkomtel

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 21 mei 2015 — Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej en Petrotel/Polkomtel
   (Zaak C-231/15)
   (2015/C 294/24)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Petrotel sp. z o.o. (Płock)

      Verwerende partij: Polkomtel sp. z o.o.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4, lid 1, eerste en derde volzin, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (1) aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter, in geval een onderneming die elektronischecommunicatienetwerken en/of -diensten aanbiedt, beroep instelt tegen een beslissing van de nationale regelgevende instantie waarin de tarieven voor de gespreksafgifte in het netwerk van die onderneming worden vastgesteld (MTR-beslissing) en vervolgens tegen de daaropvolgende beslissing van de nationale regelgevende instantie waarbij de overeenkomst tussen de adressaat van de MTR-beslissing en een andere onderneming aldus wordt gewijzigd dat de door deze andere onderneming betaalde tarieven voor de gespreksafgifte in het netwerk van de adressaat van de MTR-beslissing overeenkomen met de tarieven in die MTR-beslissing (uitvoeringsbeslissing), na nietigverklaring van de MTR-beslissing de uitvoeringsbeslissing niet nietig kan verklaren in het licht van artikel 4, lid 1, vierde volzin, van richtlijn 2002/21 en de belangen van de door de uitvoeringsbeslissing begunstigde onderneming, die voortvloeien uit het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, of moet artikel 4, lid 1, eerste en derde volzin, van richtlijn 2002/21 jo. artikel 47 van het Handvest van de grondrechten aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter de uitvoeringsbeslissing van de nationale regelgevende instantie nietig kan verklaren en de daarin neergelegde verplichtingen dus kan opheffen voor het tijdvak dat aan de uitspraak voorafgaat, als hij vaststelt dat zulks noodzakelijk is voor een doeltreffende rechtsbescherming van de onderneming die beroep heeft ingesteld tegen de beslissing van de nationale regelgevende instantie waarbij de verplichtingen in de nadien nietig verklaarde beslissing ten uitvoer zijn gelegd?

      (1)  PB L 108, blz. 33.


title: Zaak T-258/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Orange/Commissie ( „Staatssteun — Compensatie voor openbaredienstlasten in kader van project voor zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in departement Hauts-de-Seine — Beschikking houdende vaststelling dat geen sprake is van steun — Geen inleiding van formele onderzoeksprocedure — Ernstige moeilijkheden — Arrest Altmark — Dienst van algemeen economisch belang — Marktfalen — Overcompensatie” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/18

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Orange/Commissie
   (Zaak T-258/10) (1)

   (Staatssteun - Compensatie voor openbaredienstlasten in kader van project voor zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in departement Hauts-de-Seine - Beschikking houdende vaststelling dat geen sprake is van steun - Geen inleiding van formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Arrest Altmark - Dienst van algemeen economisch belang - Marktfalen - Overcompensatie)
   2013/C 336/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Orange, voorheen France Télécom (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. van der Woude en D. Gillet, vervolgens D. Gillet en H. Viaene, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en J. Gstalter, vervolgens D. Colas en J. Bousin, gemachtigden); departement Hauts-de-Seine (Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-D. Bloch en G. O’Mahony, advocaten), en Sequalum SAS (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordiger: L. Feldman, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2009) 7426 definitief van de Commissie van 30 september 2009 betreffende de compensatie voor openbaredienstlasten voor de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in het departement Hauts-de-Seine (steunmaatregel N 331/2008 — Frankrijk)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Orange draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3.

               Het departement Hauts-de-Seine, Sequalum SAS en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Zaak C-519/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2014 door Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 september 2014 in zaak T-113/11, Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse/Europese Commissie

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/21

      Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2014 door Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 3 september 2014 in zaak T-113/11, Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse/Europese Commissie
      (Zaak C-519/14 P)
      (2015/C 016/31)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Schutzgemeinschaft Milch und Milcherzeugnisse e.V. (vertegenwoordigers: M. Loschelder en V. Schoene, advocaten)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden, Nederlandse Zuivelorganisatie

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beschikking vernietigen en verordening (EU) nr. 1122/2010 van de Commissie van 2 december 2010 houdende inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [Gouda Holland (BGA)] (1) nietig verklaren;

                  —

                  subsidiair, de zaak naar het Gerecht terugverwijzen;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van rekwirante in de procedure in hogere voorziening en in de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Eerste middel: Het Gerecht is van oordeel dat rekwirante geen procesbelang heeft omdat in de litigieuze verordening is gepreciseerd dat „Gouda” een soortnaam is. De betrokken bewoordingen in de verordening houdende inschrijving van de benaming zijn echter louter tautologisch. De nietigverklaring van de verordening houdende inschrijving van de benaming zou de leden bijgevolg, anders dan het Gerecht van oordeel is, een voordeel verschaffen, zodat zij procesbelang hebben. Bijgevolg is het beroep ontvankelijk. Om dezelfde reden is het beroep ook gegrond. De Nederlandse aanvragers hebben immers toegestemd met de precisering. De Commissie heeft dus een fout gemaakt door de precisering desondanks niet op te nemen.

         Tweede middel: Rekwirante heeft aangevoerd dat haar leden vroeger in Nederland melk hebben geleverd, die daar mocht worden gebruikt voor de productie van Gouda of Edam en waarschijnlijk werd gebruikt voor de productie van Gouda of Edam. Het Gerecht heeft daaruit geen procesbelang afgeleid. Het aangevoerde argument zou namelijk feitelijke grondslag missen. Op die wijze heeft het Gerecht de stukken onjuist weergegeven, aangezien het argument juist is. Bovendien heeft rekwirante volgens het Gerecht haar bezwaar niet voor „melkproducenten” ingediend. Ook dit vormt een onjuiste weergave van de stukken, aangezien het bezwaar werd ingediend voor rekwirantes leden voor zover zij melk verwerken (de met bestemming Nederland verkochte melk was verwerkte melk) en melk of kaas verkopen.

         Derde middel: Het Gerecht is van oordeel dat de afwijzing van het bezwaar niet tot gevolg heeft dat rekwirante zelf procesbelang heeft. Juridisch gezien werd het bezwaar immers niet door rekwirante, maar door de Bondsrepubliek Duitsland ingediend. Dit stemt niet overeen met het toepasselijke recht onder de vigeur van de basisverordening nr. 510/2006 (2), en, anders dan het aangeeft, heeft het Gerecht zich met betrekking tot de basisverordening ook nog niet over deze kwestie uitgesproken. Tussen de basisverordening nr. 510/2006 en de daaraan voorafgaande verordening (EEG) nr. 2081/92 (3) bestaan er verschillen die niet zijn beoordeeld door het Gerecht en tot gevolg hebben dat in elk geval onder de vigeur van de basisverordening indieners van bezwaren zoals rekwirante eigen rechten van bezwaar geldend maken.

         Vierde middel: Het Gerecht heeft rekwirantes betoog volgens hetwelk het blauwe label van de Unie voor de betrokken BGA de Nederlandse producenten een concurrentievoordeel verschaft ten opzichte van rekwirantes leden, ten onrechte afgewezen. Het concurrentievoordeel bestaat, en op grond daarvan hebben rekwirantes leden procesbelang bij de nietigverklaring van de verordening houdende inschrijving van de benaming.

         (1)  PB L 317, blz. 22.

         (2)  Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93, blz. 12).

         (3)  Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1).


title: Zaak C-76/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Paul Vervloet e.a./Ministerraad (Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Steun die het Koninkrijk België ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de financiële coöperatieve vennootschappen van de Arco-groep — Depositogarantiestelsels — Richtlijn 94/19/EG — Werkingssfeer — Garantieregeling die de deelnemingen beschermt die natuurlijke personen aanhouden in coöperatieve vennootschappen die actief zijn in de financiële sector — Daarvan uitgesloten — Artikelen 107 en 108 VWEU — Besluit van de Commissie waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Paul Vervloet e.a./Ministerraad
   (Zaak C-76/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Steun die het Koninkrijk België ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de financiële coöperatieve vennootschappen van de Arco-groep - Depositogarantiestelsels - Richtlijn 94/19/EG - Werkingssfeer - Garantieregeling die de deelnemingen beschermt die natuurlijke personen aanhouden in coöperatieve vennootschappen die actief zijn in de financiële sector - Daarvan uitgesloten - Artikelen 107 en 108 VWEU - Besluit van de Commissie waarbij de steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt))
   (2017/C 053/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Paul Vervloet, Marc De Wit, Edgard Timperman, Godelieve Van Braekel, Patrick Beckx, Marc De Schryver, Guy Deneire, Steve Van Hoof, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne

      Verwerende partij: Ministerraad

      in tegenwoordigheid van: Arcofin CVBA, Arcopar CVBA, Arcoplus CVBA

      Dictum

               1)

               De artikelen 2 en 3 van richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005, moeten aldus worden uitgelegd dat zij de lidstaten er niet toe verplichten een regeling als die van het hoofgeding aan te nemen, op grond waarvan de aandelen van erkende coöperatieve vennootschappen die actief zijn in de financiële sector worden gewaarborgd, en er zich evenmin tegen verzetten dat een lidstaat een dergelijke regeling aanneemt, voor zover deze niet afdoet aan de nuttige werking van het depositogarantiestelsel dat de lidstaten krachtens deze richtlijn moeten instellen en voor zover zij strookt met het VWEU en met name de artikelen 107 en 108 VWEU. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of aan eerstgenoemde voorwaarde is voldaan.

               2)

               Bij het onderzoek van de door het Grondwettelijk Hof (België) gestelde prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die afdoen aan de geldigheid van besluit 2014/686/EU van de Commissie van 3 juli 2014 betreffende steunmaatregel SA.33927 (12/C) (ex 11/NN) door België ten uitvoer gelegd — Garantieregeling ter bescherming van de aandelen van individuele leden van financiële coöperaties.

               3)

               Artikel 108, lid 3, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een garantieregeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze tot uitvoering is gebracht zonder dat de uit die bepaling voortvloeiende verplichtingen zijn nagekomen.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-263/00: Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2013 — La Navale/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/19

         Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2013 — La Navale/Commissie
   (Zaak T-263/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 71/30
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: La Navale Soc. coop. rl (Venetië, Italië) (vertegenwoordiger: A. Vianello, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam, en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie heeft opgeworpen, wordt gevoegd met de zaak ten gronde.

               2)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               3)

               La Navale Soc. coop. rl draagt, naast haar eigen kosten, ook de kosten van de Commissie.

               4)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak T-43/10: Beschikking van het Gerecht van 8 november 2011 — Elementis e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten voor tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren ESBO/Esters — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van EER-Overeenkomst — Intrekking van besluit — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/16

         Beschikking van het Gerecht van 8 november 2011 — Elementis e.a./Commissie
   (Zaak T-43/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten voor tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren ESBO/Esters - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van EER-Overeenkomst - Intrekking van besluit - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 6/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Elementis plc (Londen, Verenigd Koninkrijk), Elementis Holdings Ltd (Londen), Elementis UK Ltd (Londen) en Elementis Services Ltd (Londen) (vertegenwoordigers: T. Wessely, A. de Brousse, advocaten, A. Woods, solicitor, en E. Spinelli, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Ronkes Agerbeek en J. Bourke, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/C.38.589 — warmtestabilisatoren), voor zover deze verzoeksters betreft, en, subsidiair, tot verlaging van de bij deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-160/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig om een prejudiciële beslissing): Karen Mau tegen Bundesanstalt für Arbeit ("Richtlĳn 80/987/EEG van de Raad — Nationale wetgeving waarbĳ als einddatum van garantieperiode de datum van inleiding van de procedure ter gezamenlĳke voldoening van schuldeisers wordt vastgesteld, wanneer de arbeidsverhouding op deze datum voortduurt — Artikel 141 EG — Indirecte discriminatie van vrouwelĳke werknemers met ouderschapsverlof — Aansprakelĳkheid van lidstaat in geval van schending van het gemeenschapsrecht")

text:
5.7.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 158/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 15 mei 2003
                                                                                van 15 mei 2003
in zaak C-160/01 (verzoek van het Sozialgericht Leipzig
om een prejudiciële beslissing): Karen Mau tegen Bun-
                                                                                in zaak C-193/01 P: Athanasios Pitsiorlas ( 1)
                      desanstalt für Arbeit ( 1)
(„Richtlijn 80/987/EEG van de Raad — Nationale wetgeving                     („Hogere voorziening — Besluit 93/731/EG — Toegang tot
waarbij als einddatum van garantieperiode de datum van                       documenten van Raad — Besluit 1999/284/EG — Toegang
inleiding van de procedure ter gezamenlijke voldoening van                   tot documentatie en archieven van Europese Centrale Bank
schuldeisers wordt vastgesteld, wanneer de arbeidsverhou-                    — Bazel-Nyborg”-akkoord ter versterking van het Europees
ding op deze datum voortduurt — Artikel 141 EG —                             Monetair Stelsel — Weigering van toegang — Tardief
Indirecte discriminatie van vrouwelijke werknemers met                           beroep tegen deze weigering — Verschoonbare dwaling)
ouderschapsverlof — Aansprakelijkheid van lidstaat in geval
           van schending van het gemeenschapsrecht”)
                                                                                (2003/C 158/07)
                          (2003/C 158/06)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          dentie van het Hof)
In zaak C-160/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             In zaak C-193/01 P, Athanasios Pitsiorlas, wonende te Thes-
krachtens artikel 234 EG van het Sozialgericht Leipzig (Duits-
land), in het aldaar aanhangige geding tussen Karen Mau en                   saloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door D. Papafilip-
Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over                pou, dikigoros, betreffende hogere voorziening tegen de be-
de uitlegging van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 80/987/EEG               schikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge                    Gemeenschappen (Eerste kamer) van 14 februari 2001, Pitsior-
                                                                             las/Raad en ECB (T-3/00, Jurispr. blz. II-717), strekkende
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescher-
ming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB                  tot vernietiging van die beschikking, andere partijen bij de
L 283, blz. 23) en van artikel 141 EG, heeft het Hof (Vijfde                 procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                             M. Bauer en D. Zachariou) en Europese Centrale Bank, heeft
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann                   het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
                                                                             kamerpresident, C. W. A. Timmermans (rapporteur),
en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 15 mei 2003 een arrest                   D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur,
                                                                             op 15 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1)     De artikelen 3, lid 2, en 4, lid 2, van richtlijn 80/987/EEG          als volgt:
       van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescher-        1)     De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
       ming van de werknemers bij insolventie van de werkgever                      Europese Gemeenschappen van 14 februari 2001, Pitsiorlas/
       moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een               Raad en ECB (T-3/00), wordt vernietigd.
       bepaling van nationaal recht als § 183, lid 1, van het
       Sozialgesetzbuch III (Duits sociaal wetboek, deel III), waarbij       2)     De door de Raad van de Europese Unie voor het Gerecht van
       als datum van het intreden van de insolventie van de werkgever               eerste aanleg opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid
       de datum van het besluit over het verzoek tot inleiding van de               wordt afgewezen.
       insolventieprocedure wordt genomen en niet die van de indiening
       van dit verzoek.                                                      3)     De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg ter
2)     Het begrip „arbeidsverhouding” in de zin van de artikelen 3 en               beslissing op de vordering van Pitsiorlas tot nietigverklaring
       4 van richtlijn 80/987 moet aldus worden uitgelegd dat                       van het besluit van de Raad van 30 juli 1999 en het besluit
       perioden die naar hun aard niet tot onvervulde salarisaanspra-               van de Europese Centrale Bank van 8 november 1999 waarbij
                                                                                hem de toegang tot een document werd geweigerd.
       ken kunnen leiden, zijn uitgesloten. Een periode waarin de
       arbeidsverhouding wegens ouderschapsverlof is opgeschort en
       die daarom geen recht geeft op enige bezoldiging, is dus              4)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
       uitgesloten.
                                                                             (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
( 1) PB C 173 van 16.6.2001.


title: Zaak C-517/08 P: Beschikking van het Hof van 15 april 2010 — Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA/Europese Commissie, Bayer CropScience AG, European Crop Protection Association (ECPA), Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Richtlijn 91/414/EEG — Niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij voornoemde richtlijn — Intrekking van vergunning voor in handel brengen — Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/17

         Beschikking van het Hof van 15 april 2010 — Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA/Europese Commissie, Bayer CropScience AG, European Crop Protection Association (ECPA), Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-517/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Richtlijn 91/414/EEG - Niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij voornoemde richtlijn - Intrekking van vergunning voor in handel brengen - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2010/C 234/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA, Aragonesas Agro, SA (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Parpala en N.B. Rasmussen, gemachtigden), Bayer CropScience AG, European Crop Protection Association (ECPA) (vertegenwoordiger: D. Waelbroeck, advocaat), Koninkrijk Spanje

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 september 2008, Bayer CropScience AG en anderen/Commissie (T-75/06), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2005/864/EG van de Commissie van 2 december 2005 betreffende de niet-opneming van endosulfan in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG en de intrekking van de vergunning voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten [waarvan kennis is gegeven onder nummer C(2005) 4611] (PB L 317, blz. 25)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Makhteshim-Agan Holding BV, Alfa Agricultural Supplies SA en Aragonesas Agro SA worden verwezen in de kosten.

               3)

               European Crop Protection Association (ECPA) zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-118/99: Beroep, op 17 mei 1999 ingesteld door B. Bonaiti Brighina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 226/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.8.1999
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    gevestigd te Vantaa, vertegenwoordigd door T. Saraaste, ad-
                                                                       vocaat, en J. Alanen, licentiaat in de rechten, domicilie gekozen
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              hebbende te Helsinki (Finland) bij het advocatenkantoor
     8 maart 1999 (SG — 99 D/1697);                                    Asianajotalo ANPR Oy, Stenbäckinkatu 26.
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     — nietig te verklaren de beschikking waarbij verweerster
                                                                           heeft vastgesteld dat de door Ilmailulaitos toegepaste
Verzoekster komt op tegen de beschikking houdende afwijzing                kortingsregeling in strijd is met artikel 86 EG-Verdrag, en
van de klacht die tegen Renault France, Renault Nederland en
Renault Autocenter was ingediend ter zake van belemmeringen            — verweerster te verwijzen de kosten van het geding, vermeer-
van de parallelinvoer door dealers, alsmede van een verzoek                derd met moratoire interessen.
om de uit verordening (EG) nr. 1475/95 (1) voortvloeiende
groepsvrijstelling in te trekken voor de distributie-
overeenkomsten van Renault.                                            Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                    De Commissie heeft met haar beschikking het gemeenschaps-
                                                                       recht, inzonderheid wezenlijke procedurevoorschriften vervat
— dat verweerster het beginsel van het communautaire belang            in artikel 19, lid 1, van verordening nr. 17 van de Raad van
     verkeerd heeft toegepast;                                         6 februari [1962] en artikel 4 van verordening nr. 99/63,
                                                                       geschonden door haar beschikking te baseren op een inbreuk
— dat de Commissie de haar ter kennis gebrachte elementen,             waarvan geen melding was gemaakt in de mededeling van de
     feitelijk en rechtens, niet aandachtig heeft onderzocht.          punten van bezwaar die zij in de zaak aan Ilmailulaitos had
     Verweerster kan zich met name niet op het enkele feit             gezonden.
     van de beëindiging van de als strijdig met het Verdrag
     aangeklaagde praktijken beroepen om een klacht waarin
     die praktijken worden aangeklaagd, te seponeren wegens            Bij de beoordeling van de fout van de Commissie moet
     ontbreken van communautair belang;                                rekening worden gehouden met het doel van de mededeling
                                                                       van de punten van bezwaar, te weten de onderneming die van
— dat er in casu sprake is van misbruik van bevoegdheid.               een schending van de mededingingsbepalingen wordt verdacht,
     Dienaangaande wordt gesteld dat de instellingen het me-           alle gegevens te verstrekken die deze nodig heeft om zich
     dedingingsrecht in acht moeten nemen zonder rekening te           doeltreffend te kunnen verdedigen vooraleer de Commissie
     houden met politieke voorvallen.                                  een definitieve beschikking geeft in die zaak. Het recht op een
                                                                       doeltreffende verdediging, een beginsel van gemeenschaps-
Aangaande de leveringstermijnen, die volgens de Commissie              recht, vereist ook, dat de Commissie de mededeling van de
op technische gronden gerechtvaardigd zijn wegens het succes           punten van bezwaar klaar en duidelijk formuleert.
van de Scenic, stelt verzoekster, dat ongeveer 45 % van haar
bestellingen betrekking hebben op andere modellen dan de               De Commissie heeft ook inbreuk gemaakt op wezenlijke
Scenic. Verweerster zou in elk geval niet hebben nagegaan, of          procedurevoorschiften door — behalve met betrekking tot
de betrokken termijnen niet discriminerend zijn. Er is immers          de luchthaven Helsinki-Vantaa — in haar beschikking de
een ernstig vermoeden dat de markt wordt afgeschermd door              beoordeling van het voldoen aan de handelscriteria te baseren
de termijnen stelselmatig te verlengen om parallelinvoer tegen         op andere feiten dan die waarop zij haar beoordeling in de
te gaan.                                                               mededeling van de punten van bezwaar had gebaseerd. Aldus
                                                                       heeft Ilmailulaitos ook op dit punt niet voldoende gelegenheid
(1) PB L 145 van 26 juni 1995, blz. 25.                                gekregen om zich in die zaak te verdedigen.
Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Ilmailulaitos (Finse
dienst voor de Burgerluchtvaart) tegen Commissie van de                Beroep, op 17 mei 1999 ingesteld door B. Bonaiti Brighina
                  Europese Gemeenschappen                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-116/99)                                                         (Zaak T-118/99)
                        (1999/C 226/64)                                                         (1999/C 226/65)
                         (Procestaal: Fins)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 mei 1999 beroep tegen Commissie van                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Ilmailulaitos,               schappen is op 17 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
 ---pagebreak--- 7.8.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 226/37
van de Europese Gemeenschappen door B. Bonaiti Brighina,               Beroep, op 18 mei 1999 ingesteld door P. E. Hoyer tegen
vertegenwoordigd door M. Rizzoglio en F. Colussi, advocaten                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
te Milaan en te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van F. Colussi, rue de Wiltz 36.                                         (Zaak T-119/99)
Verzoekster vordert:                                                                           (1999/C 226/66)
— nietigverklaring van het besluit om haar niet toe te laten                                 (Procestaal: Nederlands)
     tot het mondeling examen van vergelijkend onderzoek
     COM/B/18/96.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 18 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
— verwijzing van de Commissie in de kosten.                            van de Europese Gemeenschappen door P. E. Hoyer, wonende
                                                                       te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
                                                                       advocaat te ’s Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster komt op tegen haar uitsluiting van de lijst van
kandidaten die zijn toegelaten tot het mondeling examen van            — intern vergelijkend onderzoek COM/LA/2/89 nietig te
vergelijkend onderzoek COM/B/18/96 voor de overgang van                     verklaren, althans nietig te verklaren het besluit van de jury
categorie C naar categorie B, rangen 5 en 4. Volgens de                     zoals aan verzoeker medegedeeld bij brief dd. 15 februari
aankondiging van vergelijkend onderzoek zouden tot het                      1999 om verzoeker niet op de lijst van geschikte kandida-
mondeling examen worden toegelaten de 120 kandidaten die                    ten te plaatsen;
voor het schriftelijk examen de beste resultaten hadden
behaald, mits zij het voor dit onderdeel vereiste minimumaan-          — verweerster te veroordelen in de kosten van deze proce-
tal punten hebben gekregen.                                                 dure.
Verzoekster stelt, dat de kandidaten minimaal 33.00 punten             Middelen en voornaamste argumenten
moeten behalen om tot de 120 beste kandidaten te behoren
en dat het jurylid dat door de president van de jury daartoe           Verzoeker, destijds tijdelijk functionaris (tolk) van de Commis-
gemachtigd was, haar had laten weten dat zij 26.00/50 punten           sie, slaagde niet voor bovenbedoeld vergelijkend onderzoek en
had verkregen. Hoewel zij meer dan het vereiste minimumaan-            werd ontslagen.
tal punten had behaald, werd haar vervolgens meegedeeld, dat
die resultaten onvoldoende waren om haar voor het mondeling            Zijn beroep tegen het jurybesluit werd toegewezen (zaak
examen te kunen oproepen.                                              T-43/91). Het ontslagbesluit werd nietigverklaard op grond
                                                                       dat het gebaseerd was op een onwettig jurybesluit (zaak
Verzoekster diende hiertegen een klacht in en vorderde                 T-51/91).
nietigverklaring van het besluit om haar niet toe te laten tot
het mondeling examen, alsmede van de rangschikking op                  Het Gerecht heeft het vergelijkend onderzoek als zodanig niet
grond van de beoordeling van het schriftelijk examen, van              nietig verklaard, maar in punt 65 van zijn arrest in zaak
hoofdstuk VI, sub C, van de aankondiging van vergelijkend              T-43/91 gesteld, dat de rechten van Hoyer afdoende worden
onderzoek en van de eindrangschikking van de voor het                  beschermd „indien het tot aanstelling bevoegde gezag voor
vergelijkend onderzoek geslaagde kandidaten.                           hem een billijke oplossing zoekt”.
                                                                       Verzoeker heeft zich verzet tegen heropening en/of voortzet-
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:                      ting van het vergelijkend onderzoek.
— schending van artikel 28, sub d, Ambtenarenstatuut en van            In strijd met haar toezeggingen heeft de Commissie het
     artikel 5, tweede en vijfde alinea, van bijlage III „Procedure    vergelijkend onderzoek toch heropend en voortgezet. Verzoe-
     voor een vergelijkend onderzoek”, juncto hoofdstuk VI,            ker heeft onder protest aan de proeven deelgenomen, en is niet
     sub C, van aankondiging van vergelijkend onderzoek                geslaagd.
     COM/B/18/96;
                                                                       Gronden van zijn beroep tot nietigverklaring van het vergelij-
— schending en onjuiste toepassing van hoofdstuk VI, sub A,            kend onderzoek:
     laatste alinea, van de interne aankondiging van voornoemd
     vergelijkend onderzoek.                                           — schending van het gelijkheidsbeginsel en van wezenlijke
                                                                            vormvoorschriften;
Verzoekster stelt ook kennelijke beoordelingsfout, gebrek aan          — schending van artikel 233 EG (ex artikel 176);
motivering en misbruik van bevoegdheid.
                                                                       — schending van uitdrukkelijk gemaakte afspraken.


title: Arrest van het Hof van 11 februari 2014 in zaak E-12/13 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2009/111/EG — Niet-uitvoering — Niet-kennisgeving)

text:
               12.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/14

         ARREST VAN HET HOF
   van 11 februari 2014
   in zaak E-12/13
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Richtlijn 2009/111/EG — Niet-uitvoering — Niet-kennisgeving)
   (2015/C 49/07)
   In zaak E-12/13, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring te verkrijgen dat IJsland, door het niet naar behoren uitvoering te geven aan artikel 1, punten 15 tot en met 18, punt 19, onder a), punt 21, punt 22, onder a), punten 23 tot en met 29, punten 36 en 37, en punten 39 tot en met 42, en artikel 2, punten 5 en 6, van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 14, punt 16, onder e) en punt 31 van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen kennis te hebben gegeven van dergelijke uitvoeringsmaatregelen, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 11 februari 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn naar behoren uitvoering te geven aan artikel 1, punten 15 tot en met 18, punt 19, onder a), punt 21, punt 22, onder a), punten 23 tot en met 28, punten 36 en 37, en punten 39 tot en met 42, en artikel 2, punten 5 en 6, van het besluit waarnaar wordt verwezen in de punt 14, punt 16, onder e) en punt 31 van bijlage IX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen kennis te hebben gegeven van dergelijke uitvoeringsmaatregelen, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2004 in zaak C-218/01 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundespatentgericht): Henkel KGaA (Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlĳn 89/104/EEG — Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Gronden voor weigering van inschrĳving — Driedimensionaal merk gevormd door productverpakking — Onderscheidend vermogen)

text:
C 85/4                   NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                 3.4.2004
Voor de beoordeling of een dergelijk merk onder de in artikel 3, lid 1,     Enerzijds moet de procedure van voorafgaande toelating gemakkelijk
sub c), van richtlijn 89/104 genoemde weigeringsgrond valt, is het          toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn kunnen worden
irrelevant of er al dan niet synoniemen bestaan waarmee dezelfde            afgesloten, en indien zij wordt afgesloten met een weigering, moet
kenmerken van de in de inschrijvingsaanvraag genoemde waren of              hiertegen in rechte kunnen worden opgekomen. Anderzijds moet een
diensten kunnen worden aangeduid.                                           niet-toelating tot het in de handel brengen berusten op een grondige
                                                                            evaluatie van het risico voor de volksgezondheid, met inachtneming
                                                                            van de meest betrouwbare wetenschappelijke gegevens die beschikbaar
                                                                            zijn en de meest recente resultaten van het internationale onderzoek.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                            (1) PB C 108 van 7.4.2001.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        van 5 februari 2004
                                                                                (Zesde kamer)
in de zaak C-95/01 (verzoek van het Tribunal de grande
instance de Paris om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
          tegen John Greenham en Léonard Abel (1)                                                  van 12 februari 2004
(Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG —                     in zaak C-218/01 (verzoek om een prejudiciële beslissing
Verbod op in handel brengen van levensmiddelen waaraan                             van het Bundespatentgericht): Henkel KGaA (1)
vitaminen en mineralen zijn toegevoegd — Rechtvaardiging
                          — Evenredigheid)
                                                                            (Harmonisatie van wetgevingen — Merken — Richtlijn 89/
                                                                            104/EEG — Artikel 3, lid 1, sub b), c) en e) — Gronden
                            (2004/C 85/04)                                  voor weigering van inschrijving — Driedimensionaal merk
                                                                            gevormd door productverpakking — Onderscheidend
                           (Procestaal: Frans)                                                            vermogen)
(Voorlopige vertaling; de definitieve versie zal worden gepubliceerd in                                (2004/C 85/05)
                     de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-95/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                 (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tens artikel 234 EG van het Tribunal de grande instance de                                            dentie van het Hof)
Paris (Frankrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen John
Greenham en Léonard Abel, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG, heeft
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                  In zaak C-218/01, betreffende een verzoek aan het Hof
waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-                    krachtens artikel 234 EG van het Bundespatentgericht (Duits-
mann, J.-P. Puissochet, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric,              land), in de procedure die aldaar aanhangig is gemaakt door
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: H. von Holstein,          Henkel KGaA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
adjunct-griffier, op 5 februari 2004 een arrest gewezen waar-               van artikel 3, lid 1, sub b), c) en e), van de Eerste richtlijn 89/
van het dictum luidt als volgt:                                             104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
                                                                            aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40,
De artikelen 28 EG en 30 EG moeten aldus worden uitgelegd, dat              blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
zij, wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, er niet aan in de         C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Zesde
weg staan dat een lidstaat zich behoudens voorafgaande toelating            kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
verzet tegen het in de handel brengen van in een andere lidstaat            F. Macken (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-
wettig vervaardigde en in de handel gebrachte levensmiddelen waaraan        Jarabo Colomer, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur op
andere voedingsstoffen zoals vitaminen of mineralen, zijn toegevoegd        12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
dan die waarvan het gebruik in eerstbedoelde lidstaat is toegelaten.        als volgt:
 ---pagebreak--- 3.4.2004                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 85/5
1)    Bij driedimensionale merken bestaande in de verpakking van                                ARREST VAN HET HOF
      waar die om met de aard van die waar verband houdende
      redenen in verpakte vorm in de handel wordt gebracht, moet de
      verpakking van de waar worden gelijkgesteld met de vorm van                                     (Derde kamer)
      de waar, zodat die verpakking de vorm van de waar kan vormen
      in de zin van artikel 3, lid 1, sub e), van de Eerste richtlijn 89/
      104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                                     van 12 februari 2004
      aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, en in voorkomend
      geval kan dienen ter aanduiding van kenmerken, daaronder
      begrepen de hoedanigheid, van de verpakte waar in de zin van          in de zaak C-330/01 P: Hortiplant SAT tegen Commissie
      artikel 3, lid 1, sub c), van deze richtlijn.                                     van de Europese Gemeenschappen (1)
2)    Bij driedimensionale merken bestaande in de verpakking van            (Landbouw — EOGFL — Intrekking en verzoek tot terugbe-
      waren die om redenen verband houdend met de aard van de               taling van financiële bijstand — Verordening (EEG)
      waar in verpakte vorm in de handel worden gebracht, dient het         nr. 4253/88 — Artikel 24, leden 1 en 2 — Verplichting van
      onderscheidend vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, sub b),       Commissie om opmerkingen van betrokken lidstaat te vragen
      van de richtlijn 89/104 te worden beoordeeld aan de hand                         alvorens financiële bijstand in te trekken)
      van de waarneming van de normaal geïnformeerde, redelijk
      omzichtige en oplettende, gemiddelde consument van die waar.
      Een dergelijk merk moet het deze consument mogelijk maken,                                      (2004/C 85/06)
      de betrokken waar ook zonder analytisch of vergelijkend
      onderzoek en zonder bijzondere oplettendheid van die van
      andere ondernemingen te onderscheiden.                                                         (Procestaal: Spaans)
3)    Het onderscheidend vermogen van een merk in de zin van                (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
      artikel 3, lid 1, sub b), van richtlijn 89/104 kan uitsluitend                               prudentie van het Hof”)
      worden beoordeeld aan de hand van de opvattingen in de
      binnenlandse handel, zonder dat nader ambtelijk onderzoek
      hoeft te worden verricht ten einde te bepalen of en in welke
      omvang gelijke merken in andere lidstaten van de Europese
      Unie zijn ingeschreven of van inschrijving zijn uitgesloten.          In zaak C-330/01 P, Hortiplant SAT, gevestigd te Amposta
                                                                            (Spanje), (advocaten: C. Fernández Vicién en I. Moreno-Tapia
      De omstandigheid dat een gelijk merk in een lidstaat voor             Rivas) betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
      dezelfde waren of diensten als merk is ingeschreven, kan door         Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat in aanmerking          (Vierde kamer) van 14 juni 2001, Hortiplant/Commissie
      worden genomen naast alle andere omstandigheden waarmee               (T-143/99, Jurispr. blz. II-1665), strekkende tot vernietiging
      deze autoriteit rekening dient te houden om het onderscheidend        van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van
      vermogen van een merk te beoordelen, maar zij is niet bepalend        de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: L. Visaggio,
      voor de beslissing van deze laatste om de inschrijving van een        bijgestaan door J. Guerra Fernández) domicilie gekozen heb-
      merk al dan niet toe te staan.                                        bende te Luxemburg, heeft het Hof (Derde kamer), samenge-
                                                                            steld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, waarnemend voor de
      De omstandigheid dat een merk in een lidstaat voor bepaalde           president van de Derde kamer, J.-P. Puissochet en F. Macken
      waren of diensten is ingeschreven, kan daarentegen geen enkele        (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: S. Alber, griffier:
      invloed hebben op het onderzoek, door de ter zake van                 H. von Holstein, adjunct-griffier, op 12 februari 2004 een
      inschrijving van merken bevoegde autoriteit van een andere            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      lidstaat, naar het onderscheidend vermogen van een overeen-
      stemmend merk voor waren of producten die soortgelijk zijn
      met die waarvoor het eerste merk is ingeschreven.                     1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                            2)    Verwijst Hortiplant SAT in de kosten.
(1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            (1) PB C 303 van 27.10.2001.


title: Zaak C-562/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 9 november 2011 — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA)/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 9 november 2011 — Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA)/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-562/11)
   2012/C 39/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société d’Exportation de Produits Agricoles SA (SEPA)

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vraag

   Moet een sanctie worden opgelegd aan een exporteur die een restitutieaanvraag indient met correcte weergave van de voor de toekenning van uitvoerrestituties relevante feiten, hoewel voor de betrokken uitvoer in werkelijkheid geen recht op restitutie bestaat? (1)

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening nr. 495/97 van de Commissie van 18 maart 1997 (PB L 77, blz. 12).


title: Zaak T-148/00: Beroep, op 2 juni 2000 ingesteld door Griekse Unie van Katoenbewerkers en -exporteurs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 259/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.9.2000
Tot staving van zijn beroep voert hij aan, dat                           —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
—    de niet-naleving van de termijnen van de artikelen 90 en            Middelen en voornaamste argumenten
     91 van het Statuut buiten beschouwing mag blijven,
     enerzijds, omdat het feit dat het onderhoud met de jury             Verzoeker stelt dat artikel 1 van de bestreden beschikking
     van vergelijkend onderzoek COM/B/612 en het medisch                 nietig moet worden verklaard voor zover daarbij alleen
     onderzoek voor dat vergelijkend onderzoek nooit hebben
                                                                         artikel 30, lid 3, van de Griekse wet 2040/92 van 17/23 april
     plaatsgevonden een situatie van onoverkomelijke onze-               1992 (Grieks staatsblad nr. A’70 van 23 april 1992) onvere-
     kerheid heeft opgeleverd, en, anderzijds, omdat het in
                                                                         nigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
     casu niet om een geval van vernietigbaarheid, maar van
     volstrekte nietigheid gaat;
                                                                         Het onderhavige beroep is gebaseerd op de volgende middelen:
—    hij niet aan de examens van vergelijkend onderzoek                  —     Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten door de
     COM/B/612 heeft deelgenomen, maar aan die van verge-                      Commissie, waar zij vaststelt dat artikel 30, lid 1, van wet
     lijkend onderzoek COM/B/611, en het medisch onder-                        2040/92, dat aan egreneringsbedrijven een door de
     zoek dat hij heeft ondergaan uitdrukkelijk betrekking had                 Griekse Dienst voor katoen geïnde compenserende hef-
     op hoofdassistenten van de rang B 1;                                      fing oplegt van 1 % van de prijs die aan de producent
                                                                               wordt betaald per kilogram in Griekenland geproduceerde
                                                                               en geleverde niet-geëgreneerde katoen, verenigbaar is met
—    indiensttreding in een voorgesteld ambt iets geheel anders
                                                                               de gemeenschappelijke markt.
     is dan aanvaarding van de voorgestelde rang.
                                                                         —     Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, waar de
                                                                               Commissie niet heeft vastgesteld dat artikel 30, lid 1, van
                                                                               wet 2040/92 onverenigbaar is met de gemeenschappe-
                                                                               lijke markt.
                                                                         —     Kennelijke onjuiste beoordeling, voor zover de Commis-
                                                                               sie wet 2040/92 niet afzonderlijk heeft onderzocht in de
                                                                               context van de Europese regeling inzake staatssteun.
                                                                         —     Volledig ontbreken van motivering in de bestreden
Beroep, op 2 juni 2000 ingesteld door Griekse Unie van                         beschikking van de weigering van de Commissie om de
Katoenbewerkers en -exporteurs tegen Commissie van de                          verenigbaarheid van artikel 30, lid 1, van wet 2040/92 te
                 Europese Gemeenschappen                                       onderzoeken in het kader van de gemeenschapsrechtelijke
                                                                               regeling inzake staatssteun.
                         (Zaak T-148/00)                                 —     Subsidiair, schending van een wezenlijk procedureel
                                                                               voorschrift, waar de Commissie buitengewoon veel tijd
                                                                               nodig heeft gehad om het formeel onderzoek krachtens
                         (2000/C 259/44)                                       artikel 88, lid 2, EG af te sluiten.
                                                                         (1) PB 2000, L 63, blz. 27.
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Griekse Unie van
Katoenbewerkers en -exporteurs, vertegenwoordigd door K.                 Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door M. Kayamanidou
Adamantopoulos, V. Akritidis en J. J. G. Gisbert van het kan-                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
toor Hammond Suddards, advocaten te Brussel.
                                                                                (Zaak T-152/00)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 259/45)
—    nietig te verklaren artikel 1 van beschikking
     2000/206/EG van de Commissie van 20 juli 1999 (1)                                             (Procestaal: Frans)
     betreffende de door de Griekse Dienst voor katoen
     in Griekenland toegepaste steunregeling voor katoen,                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     voorzover daarbij alleen artikel 30, lid 3, van wet                 schappen is op 7 juni 2000 beroep ingesteld tegen de Commis-
     2040/92 van 17/23 april 1992 onverenigbaar met de                   sie van de Europese Gemeenschappen door M. Kayamanidou,
     gemeenschappelijke markt is verklaard, en niet eveneens             wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
     artikel 30, lid 1, van die wet; en                                  advocaat te Brussel.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 oktober 1996 in zaak C-78/95 (verzoek om prejudiciële beslissing): B. Hendrikman, en M. Feyen tegen Magenta Druck & Verlag GmbH (EEG-Executieverdrag - Uitlegging van artikel 27, sub 2 - Erkenning van een beslissing - Begrip verweerder tegen wie verstek werd verleend)

text:
21 . 12 . 96          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 388 / 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                 Artikel 27, sub 2, van het Verdrag van 27 september 1968
                         (Vijfde Kamer)                              betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer
                                                                     legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken,
                     van 10 oktober 1996                             zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake
in zaak C-78/95 (verzoek om prejudiciële beslissing): B.             de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en
Hendrikman, en M. Feyen tegen Magenta Druck & Verlag                 het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                             GmbH (!)                                Ierland, is van toepassing op beslissingen die zijn gegeven
                                                                     tegen een verweerder aan wie het stuk dat het geding heeft
(EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 27, sub 2              ingeleid niet regelmatig en tijdig is betekend of meegedeeld
— Erkenning van een beslissing — Begrip verweerder te               en die niet rechtsgeldig in het geding vertegenwoordigd is
                gen wie verstek werd verleend)                       geweest, terwijl ingevolge de verschijning van een ver
                          ( 96/C 388/01 )                            meende vertegenwoordiger van de verweerder voor de
                                                                     rechter van herkomst, de beslissingen niet bij verstek zijn
                                                                     gegeven .
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                     (M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-78/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit                             ARREST VAN HET HOF
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                         (Vijfde Kamer)
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en                                van 17 oktober 1996
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het               in zaak C-64/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van
aldaar aanhangig geding tussen B. Hendrikman, en M.                  het Finanzgericht des Landes Brandenburg): Konservenfa
Feyen en Magenta Druck & Verlag GmbH, om een preju                  brik Lubella Friedrich Büker GmbH & Co. KG tegen
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 27, sub 2,                           Hauptzollamt Cottbus 0 )
van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van be             (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
slissingen in burgerlijke en handelszaken ( PB nr. L 299 van         groenten en fruit — Vrijwaringsmaatregelen — Zure ker
31 . 12 . 1972, blz. 32 ), zoals gewijzigd bij het Verdrag van                                       sen)
9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk                                         ( 96/C 388/02 )
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB nr. L 304 van                                       (Procestaai: Duits)
30 . 10 . 1978 , blz. 1 . en — gewijzigde tekst — blz. 77),
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C.           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann,                                     de Jurisprudentie van het Hof)
D. A. O. Edward, P. Jann ( rapporteur) en M. Wathelet,
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hew         In zaak C-64/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
lett, administrateur, op 10 oktober 1996 een arrest gewe            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                              des Landes Brandenburg ( Duitsland), in het aldaar aan


title: Zaak T-263/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Mülhens/BHIM — Conceria Toska (TOSKA) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord TOSKA — Ouder nationaal woordmerk TOSCA — Relatieve weigeringsgronden — Algemeen bekend merk in zin van artikel 6bis van Verdrag van Parijs — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Mülhens/BHIM — Conceria Toska (TOSKA)
   (Zaak T-263/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord TOSKA - Ouder nationaal woordmerk TOSCA - Relatieve weigeringsgronden - Algemeen bekend merk in zin van artikel 6bis van Verdrag van Parijs - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94’)
   (2007/C 199/52)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Mülhens GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schulte-Beckhausen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Capostagno en O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Conceria Toska Srl (Corsico, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cimolino, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 mei 2003 (zaak R 369/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen Mülhens GmbH & Co. KG en Conceria Toska Srl
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mülhens GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.