title: Zaak C-73/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2009 door Hotel Cipriani Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/21

         Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2009 door Hotel Cipriani Srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie
   (Zaak C-73/09 P)
   2009/C 113/42
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Hotel Cipriani SpA (vertegenwoordiger: A. Bianchini, avvocato)

      Andere partijen in de procedure: Società Italiana per il gas SpA (Italgas), Italiaanse Republiek, Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl, Comitato „Venezia vuole vivere”, Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               a)

               het bestreden arrest van het Gerecht vernietigen;

               b)

               de in eerste aanleg ingediende vorderingen toewijzen en bijgevolg;

                           —

                           de beschikking van de Commissie (1) waartegen in eerste aanleg werd opgekomen, nietig verklaren;

                           —

                           subsidiair, artikel 5 van die beschikking nietig verklaren voor zover de daarin opgenomen terugvorderingsverplichting door de Commissie aldus is uitgelegd dat deze ook de op basis van de de-minimisregel toegekende steun omvat, en/of artikel 5 nietig verklaren voor zover daarin is bepaald dat een hoger rentepercentage moet worden betaald dan dat wat het bedrijf daadwerkelijk over zijn eigen schulden heeft betaald;

               c)

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met het eerste middel, voert Hotel Cipriani schending en onjuiste toepassing aan van artikel 87, lid 1, EG, mede vanuit het oogpunt van het ontbreken van/de tegenstrijdigheid in de motivering van het arrest van het Gerecht. De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die onverenigbaar met artikel 87 EG zijn beschouwd, impliceren geen vervalsing, of een dreiging daartoe, van de mededinging op de horecamarkt (waarop Hotel Cipriano juist actief is), hetgeen het geval is omdat de context van de stad Venetië dermate bijzonder is dat deze op geen enkele wijze de gemeenschappelijke markt beïnvloedt, dan wel omdat de betrokken verlagingen enkel compensaties vormen voor de extra kosten die ondernemingen moeten dragen vanwege de moeilijkheid om op de relevante geografische markt actief te zijn onder dezelfde voorwaarden als in de overige delen van de Europese gemeenschappelijke markt. Met deze specificiteit heeft het Gerecht niet genoegzaam rekening gehouden door zich — zonder nadere toelichting — te beperken tot de stelling dat de voordelen die de Venetiaanse ondernemingen genieten, de nadelen in verband met de ligging meer dan compenseren, vanwaar het verwijt van het ontbreken van/de tegenstrijdigheid in de motivering van het bestreden arrest.

               2.

               Met het tweede middel voert Hotel Cipriani schending en onjuiste toepassing van artikel 87, lid 3, sub c, EG aan, mede vanuit het oogpunt van de onlogische motivering van het arrest van het Gerecht. De Commissie eerst en het Gerecht vervolgens, hebben ten onrechte geoordeeld dat de regionale uitzondering van artikel 87, lid 3, sub c, EG niet van toepassing was, omdat, zoals ruimschoots is aangetoond in de procedure voor het Gerecht, de betrokken geografische markt een rechtvaardiging vormde voor verlagingen van de sociale bijdragen die bij nationale wet waren toegekend, omdat zij uitsluitend bedoeld waren om de socio-economische structuur van de stand Venetië in stand te houden, zonder — zoals ook blijkt uit het voorgaande middel — ook maar enige mededingingsverstorende verandering in het handelsverkeer op de gemeenschappelijke markt teweeg te brengen.

               3.

               Met het derde middel voert Hotel Cipriani schending en onjuiste toepassing van artikel 87, lid 3, sub d, EG aan, mede vanuit het oogpunt van de onlogische motivering van het arrest van het Gerecht. In het onderhavige geval waren de verlagingen van de sociale bijdragen duidelijk toegekend ter bevordering van het behoud van het onbetwistbare culturele en artistieke erfgoed van de stad Venetië, hetgeen aanzienlijke kosten meebrengt voor de bedrijven in de lagune, welke andere bedrijven in andere territoriale omstandigheden niet behoeven te dragen. Het Gerecht stelt in het gedeelte van het arrest waarin het deze ook door Hotel Cipriani aangevoerde bezwaren heeft afgewezen, ten onrechte dat niet genoegzaam per geval is aangetoond waarom de kosten in verband met het behoud van het culturele en artistieke erfgoed van Venetië door de verzoekende ondernemingen werden gedragen. Deze stelling is in verschillende opzichten onjuist, met name omdat ook voor de Commissie uitgebreid is bewezen dat voor het hele historische centrum van Venetië als zodanig zonder onderscheid verplichtingen gelden ter bescherming van het onroerende erfgoed.

               4.

               Met het vierde middel stelt Hotel Cirpriani dat de gedwongen terugvordering van de toegekende voordelen onrechtmatig is wegens schending van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG]. De terugvordering van de verlaging overeenkomstig genoemd artikel 14 kan niet worden toegepast omdat in casu sprake is van een geval van strijd met een algemeen beginsel van gemeenschapsrecht, waarbij het, zoals voor het Gerecht reeds is vastgesteld, gaat om het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het rechtszekerheidsbeginsel.

               5.

               Met het vijfde middel voert Hotel Cipriani schending aan van artikel 15 van verordening nr. 659/1999. Met betrekking tot de beschikking van de Commissie van 25 november 1999 was de tot tien jaar beperkte termijn van genoemd artikel 15 (dat ratione temporis zeker van toepassing is in het onderhavige geval) reeds verstreken, aangezien de werking van de gestelde staatssteun is terug te voeren op wet nr. 171/1973, de zogeheten „Legge speciale per Venezia” (bijzondere wet voor Venetië).

      (1)  Beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50).

      (2)  PB L 83, blz. 1.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 maart 2000 in zaak T-234/99, P. Monod-Gayraud tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroepen tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Bĳ Commissie gedetacheerd nationaal deskundige — Kosten voor huisvesting — Beroepstermĳn — Te late instelling van beroep — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 176/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.6.2000
kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
Adélaïde 22, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van                                                AANLEG
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: M. Ewing),
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                                        van 23 maart 2000
tigden: N. Khan en F. Randolph), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van verordening (EG) nr. 773/98 van de                  in zaak T-234/99, P. Monod-Gayraud tegen Commissie
Commissie van 7 april 1998 tot instelling van een voorlopig                           van de Europese Gemeenschappen (1)
antidumpingrecht op de invoer van ongebleekte katoenen
weefsels uit respectievelijk de Volksrepubliek China, Egypte,            (Beroepen tot nietigverklaring en tot schadevergoeding —
India, Indonesië, Pakistan en Turkije (PB L 111, blz. 19), heeft         Bij Commissie gedetacheerd nationaal deskundige — Kosten
het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als                voor huisvesting — Beroepstermijn — Te late instelling van
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,                               beroep — Niet-ontvankelijkheid)
P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op
28 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                       (2000/C 176/39)
luidt als volgt:
1) Op onderhavig beroep behoeft niet te worden beslist.                                          (Procestaal: Frans)
2) Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                                                                         In zaak T-234/99, P. Monod-Gayraud, bij Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen gedetacheerd nationaal deskun-
(1) PB C 258 van 15.8.1998.                                              dige, wonende te Warschau (Polen), vertegenwoordigd door
                                                                         H. Masse-Dessen, advocaat bij de Conseil d’État en de Cour de
                                                                         cassation, en V. Ecker, advocaat te Luxemburg, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatst-
                                                                         genoemde, Boulevard Grande-Duchesse Charlotte 77, tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   J. Currall en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een verzoek
                              AANLEG                                     tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                         29 juni 1999 betreffende de weigering om op te komen voor
                        van 30 maart 2000                                de kosten van verzoekers huisvesting, alsook een verzoek tot
                                                                         vergoeding van de daaruit voortvloeiende schade, heeft het
in zaak T-33/99, E. Méndez Pinedo tegen Europese Centra-                 Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
                             le Bank (1)                                 Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
                                                                         griffier: H. Jung, op 23 maart 2000 een beschikking gegeven
(Oproep tot sollicitatie voor posten in de juridische dienst             waarvan het dictum luidt als volgt:
van de Europese Centrale Bank — Beroepen tot nietigverkla-
    ring en tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid)                1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                         2) Verzoeker wordt verwezen in alle kosten.
                          (2000/C 176/38)
                                                                         (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                         (Procestaal: Spaans)
In zaak T-33/99, E. Méndez Pinedo, wonende te Madrid,
vertegenwoordigd door A. Méndez Garcı́a, advocaat te Madrid,
Calle Bravo Murillo nr. 36, 2e, tegen Europese Centrale Bank
(gemachtigden: A. Sàiñz de Vicuña en C. Zilioli), betreffende
een verzoek tot nietigverklaring van de oproep tot sollicitatie          Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door ACA — Associação
voor posten in de juridische dienst van de Europese Centrale             Comercial de Aveiro, tegen Commissie van de Europese
Bank, bekendgemaakt in Publicatieblad C 159 A van 26 mei                                        Gemeenschappen
1998, alsmede een verzoek tot schadevergoeding, heeft het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung,                                       (Zaak T-80/00)
kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
H. Jung, op 30 maart 2000 een beschikking gegeven waarvan                                        (2000/C 176/40)
het dictum luidt als volgt:
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                               (Procestaal: Portugees)
2) Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afgewezen.              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen de
3) Elke partij zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door ACA —
                                                                         Associação Comercial de Aveiro, bedrijfsvereniging zonder
(1) PB C 121 van 1.5.1999.                                               winstoogmerk, gevestigd te Aveiro (Portugal), vertegenwoor-
                                                                         digd door J. Amaral en A. en B. Diniz de Ayala, advocaten te
                                                                         Lissabon.


title: Zaak T-849/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 december 2014 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 november 2014 in zaak F-59/09 RENV, De Nicola/EIB

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/46

      Hogere voorziening ingesteld op 31 december 2014 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 november 2014 in zaak F-59/09 RENV, De Nicola/EIB
      (Zaak T-849/14 P)
      (2015/C 073/57)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht deze hogere voorziening toe te wijzen en, onder gedeeltelijke herziening van het bestreden arrest, de punten 2 en 3 van het dictum te vernietigen, de verklaring dat de onderhavige procedure in overeenstemming is met artikel 270 VWEU is alsmede de punten 43, 44, 50, 55, 56, 58, 59, 60, 61, 63, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72 en 73 van het arrest; de zaak terug te verwijzen naar een andere kamer van het GVA opdat het in een andere samenstelling opnieuw uitspraak zal doen over de vernietigde punten, na de reeds gevraagde medische expertise te hebben toegewezen. Rekwirant behoudt zich het recht voor om elke maatregel van instructie te vragen, direct en/of indirect, die nodig zal zijn in verband met de verdediging van de wederpartij alsmede om de overlegging van alle andere documenten die nuttig zijn om de stellingen van de wederpartij te weerleggen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 november 2014 in zaak F-50/09 RENV, De Nicola/EIB.
      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan.

                  1.

                  Wat het beroepscomité betreft, komt rekwirant op tegen de verklaring van niet-ontvankelijkheid wat de regels voor het functioneren ervan betreft, de stelling dat de verwijdering van het betwiste besluit uit rekwirants persoonsdossier een passend herstel van de schade vormt alsmede het misbruik bij de uitoefening van zijn functie.

                  2.

                  Met betrekking tot het door rekwirant ondergane geweld, verwijst hij naar de verklaring van niet-ontvankelijkheid van het verzoek om dit geweld vast te stellen, het ontbreken van een besluit over dit specifieke verzoek en de weigering van het GVA om het verwijzingsarrest te volgen, de niet-ontvankelijkheid van de nieuwe excepties die de EIB in de verwijzingsprocedure heeft geformuleerd alsmede het misbruik van bevoegdheid door het GVA, dat zich in de plaats van rekwirants advocaat heeft gesteld door te beslissen dat het verzoek om schadevergoeding niet behoefde te worden onderzocht, omdat het in zaak F-52/11 was opgenomen en beter was gestructureerd.

                  3.

                  Met betrekking tot het verzoek om een medische expertise en andere maatregelen tot organisatie van de procesgang stelt rekwirant dat hij zijn verzoeken om een onderzoek, die het Gerecht als onnodig heeft afgewezen, nooit heeft ingetrokken. Aangezien het Gerecht van de Europese Unie heeft vastgesteld dat een uitspraak moest worden gedaan over de zaak ten gronde, diende het Gerecht voor ambtenarenzaken alle naar behoren geformuleerde verzoeken te onderzoeken, door te bepalen of zij relevant waren voor de beslechting van het geding en door de daaruit volgende maatregelen tot organisatie van de procesgang vast te stellen.


title: Zaak C-348/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 27 juli 2007 — Turgay Semen/Deutsche Tamoil GmbH

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 27 juli 2007 — Turgay Semen/Deutsche Tamoil GmbH
   (Zaak C-348/07)
   (2007/C 235/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Turgay Semen

      Verwerende partij: Deutsche Tamoil GmbH
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is het met artikel 17, lid 2, sub a, van Richtlijn 86/653/EEG (1) van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten verenigbaar dat de aanspraak van de handelsagent op een klantenvergoeding bij beëindiging van de contractuele relatie beperkt wordt tot de gederfde provisie, ook als de bij de principaal blijvende voordelen hoger gewaardeerd moeten worden?

               2.

               Behoren hiertoe in geval van een concern, waarvan de principaal deel uitmaakt, ook de voordelen die de ondernemingen van het concern toekomen?

      (1)  PB L 382, blz. 17.


title: Zaak T-510/12: Arrest van het Gerecht van 18 november 2014 — Conrad Electronic/BHIM — British Sky Broadcasting Group en Sky IP International (EuroSky) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk EuroSky — Ouder gemeenschapswoordmerk SKY — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/31

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2014 — Conrad Electronic/BHIM — British Sky Broadcasting Group en Sky IP International (EuroSky)
   (Zaak T-510/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk EuroSky - Ouder gemeenschapswoordmerk SKY - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 007/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Conrad Electronic SE (Hirschau, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, J. Künzel, D. Jestaedt, M. Bergermann, J. Vogtmeier en A. Kramer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) en Sky IP International Ltd (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Barry, solicitor, R. Heine en M. Plesser, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 september 2012 (zaak R 1138/2011-4) betreffende een oppositieprocedure tussen British Sky Broadcasting Group plc en Sky IP International Ltd enerzijds, en Conrad Electronic SE anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Conrad Electronic SE wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), van British Sky Broadcasting Group plc en van Sky IP International Ltd.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-364/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Kerkyras (Griekenland) op 2 augustus 2007 — Vassilakis Spyridon e.a./Dimos Kerkyras

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Monomeles Protodikeio Kerkyras (Griekenland) op 2 augustus 2007 — Vassilakis Spyridon e.a./Dimos Kerkyras
   (Zaak C-364/07)
   (2007/C 247/16)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Monomeles Protodikeio Kerkyras
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vassilakis Spyridon e.a.

      Verwerende partij: Dimos Kerkyras
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de nationale rechter zijn nationale recht — zoveel mogelijk — uitleggen in overeenstemming met een richtlijn die te laat in zijn nationale recht is omgezet,

                           a)

                           vanaf de inwerkingtreding van de richtlijn,

                           b)

                           vanaf het tijdstip waarop de termijn voor omzetting in nationaal recht is verstreken, of

                           c)

                           vanaf de inwerkingtreding van de nationale omzettingsmaatregel?

               2)

               Moet clausule 5, punt 1, sub a, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat als objectieve reden voor de herhaalde vernieuwing of de sluiting van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd niet alleen redenen in verband met de aard, de soort of het karakter van het werk of andere soortgelijke redenen kunnen worden aanvaard, maar ook het enkele feit dat de sluiting van overeenkomsten voor bepaalde tijd wordt opgelegd door wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen?

               3)

               Kan clausule 5, leden 1 en 2, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43), aldus worden uitgelegd dat zij [in de weg staat aan] nationale bepalingen volgens welke arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd slechts als opeenvolgend kunnen worden beschouwd indien de tussenliggende periode niet meer dan drie (3) maanden bedraagt, en bovendien het door die bepalingen ten gunste van de werknemer ingevoerde vermoeden voor de erkenning van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen voor bepaalde tijd als voor onbepaalde tijd aangegaan, noodzakelijkerwijs op de hiervoor uiteengezette voorwaarde berust?

               4)

               Is het verbod van artikel 21 van wet nr. 2190/1994 om opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd om te zetten in een overeenkomst voor onbepaalde tijd in overeenstemming met het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht en met het doel van clausule 5, punten 1 en 2, juncto clausule 1 van de van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43), wanneer die overeenkomsten weliswaar in verband met uitzonderlijke of seizoensgebonden behoeften van de werkgever, maar eigenlijk met het oog op permanente en blijvende behoeften worden aangegaan?

               5)

               Is het feit dat krachtens een tot uitvoering van de richtlijn vastgestelde nationale bepaling de eindbeslissing over de mogelijkheid tot omzetting van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in een overeenkomst voor onbepaalde tijd berust bij een onafhankelijk bestuursorgaan, de „Anotato Symvoulio Epilogis Prosopikou” (hoogste raad voor personeelsselectie, ASEP), in overeenstemming met het beginsel van het nuttig effect van het gemeenschapsrecht en met het doel van clausule 5, punten 1 en 2, juncto clausule 1 van de van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die een integrerend onderdeel vormt van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (PB L 175, blz. 43)?


title: Zaak T-136/99: Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 246/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Bij de kamer van beroep      Weigering van inschrijving door           Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker                            bestreden beslissing:           de onderzoeker
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,         Middelen:                       — schending van artikel 7, lid 1,
                                 sub b, van verordening (EG)                                               sub b, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                                 nr. 40/94
                             — onjuiste toepassing van ar-                                             — onjuiste toepassing van artikel
                                 tikel 7, lid 1, sub c, van veror-                                         7, lid 1, sub c, van verordening
                                 dening (EG) nr. 40/94.                                                    (EG) nr. 40/94.
                                                                       Beroep, op 3 juni 1999 ingesteld door N. Martinez Paramo
Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesell-               e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
schaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                  tekeningen en modellen)                                                       (Zaak T-137/99)
                       (Zaak T-136/99)                                                          (1999/C 246/77)
                       (1999/C 246/76)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Duits)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door N. Martinez Paramo
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              en 33 anderen, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat
schappen is op 1 juni 1999 beroep tegen Bureau voor                    te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen               kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-
en modellen) ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit               heim 2.
beschränkter Haftung u. Co., te Unterföhring (BRD), vertegen-
woordigd door Büsing, Müffelmann & Theye, advocaten te                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Bremen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch
& Wolter, rue Goethe 11.
                                                                       — de op 23 maart 1999 tot verzoekers gerichte beschikking
                                                                            van R. Fry, hoofd administratieve eenheid bij DG IX,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         waarbij hun contract per 30 juni 1999 werd opgezegd,
                                                                            nietig te verklaren, alsmede de op 30 juni 1999 vastgestel-
1. de beslissing van verweerder van 19 maart 1999 te vernie-                de datum van het einde van het contract van iedere
    tigen en verweerder te veroordelen:                                     verzoeker nietig te verklaren;
    a) aanvraag nr. 400481 als gemeenschapsmerk in te                  — voorzover nodig de aan het contract van verzoekers
        schrijven voor alle nog uitgesloten diensten van de                 gegeven juridische kwalificatie nietig te verklaren, voorzo-
        klassen 38, 41 en 42 (als vermeld in bijlage K2),                   ver het wat ieder van hen betreft in werkelijkheid gaat om
                                                                            een verlenging voor onbepaalde tijd van een contract uit
                                                                            hoofde van artikel 2, sub a, van de Regeling welke van
    b) de beroepstaks aan verzoekster terug te betalen,                     toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „Rege-
                                                                            ling”);
2. verweerder in de kosten van dit geding te verwijzen
    alsmede in die welke op de procedure voor de kamer van             — verweerster te verwijzen in alle kosten.
    beroep zijn gevallen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                       Verzoekers, die reeds beroep hebben ingesteld tot nietigverkla-
Betrokken merk:              woordmerk „Cine Comedy” —                 ring van de procedures en examens van intern vergelijkende
                             aanvraag nr. 400481                       onderzoeken COM/T/A/2/98 en COM/T/B/2/98 (1), komen
                                                                       thans op tegen de opzegging van hun contract als tijdelijk
Waar of dienst:              „delen van de diensten van de             personeelslid per 30 juni 1999 bij brief van het hoofd
                             klassen 38, 41, 42”                       administratieve eenheid van DG IX van 23 maart 1999.


title: Zaak T-392/16: Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Axium/Parlement

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/33

         Beroep ingesteld op 26 juli 2016 — Axium/Parlement
   (Zaak T-392/16)
   (2016/C 326/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Axium (Oberschaefflosheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Deleau, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 2016 waarbij de offerte van de vennootschap Axium is uitgesloten van de aanbestedingsprocedure;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot betaling aan de vennootschap Axium van 4 000 EUR op grond van de artikelen 133 en volgende van het Reglement voor de procesvoering;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Externe onwettigheid van besluit D 201714 van het Europees Parlement van 9 juni 2016 tot afwijzing van verzoeksters offerte in het kader van aanbesteding 06D30/2015/M064 voor de opdracht „Frankrijk-Straatsburg: Raamovereenkomst voor asbestverwijderingswerken in de gebouwen van het Europees Parlement in Straatsburg” (PB 2015/S 242-438527) en het besluit tot gunning van die opdracht aan een andere inschrijver (hierna: „bestreden besluit”), doordat de persoon die de brief aan verzoekster met daarin het bestreden besluit heeft ondertekend, niet over de noodzakelijke gedelegeerde bevoegdheid beschikt om de aanbestedende dienst, namelijk het Europees Parlement, te kunnen binden.

               2.

               Interne onwettigheid van het bestreden besluit, doordat de uitsluiting van verzoeksters offerte in strijd is met artikel 158, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en derhalve niet gerechtvaardigd is.


title: Verzoek van het Østre Landsret van 4 september 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Skatteministeriet (Zaak C-319/96)

text:
23.11.96               \ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 354/ 17
       de Commissie mee delen, de krachtens die bepalingen op              Verzoek van het 0stre Landsret van 4 september 1996 om
       haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brinkmann
                                                                                Tabakfabriken GmbH en Skatteministeriet
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                                ( Zaak C-3 19/96 )
       procedure .
                                                                                ( 96/C 354/34 )
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                        Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 4 september
met die in zaak C-311 /96 ( 2 ); de in artikel 34 van Richtlijn            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
93/36/EEG gestelde termijn is op 14 juni 1994 verstre
                                                                           1 oktober daaraanvolgend, in het geding tussen Brinkmann
                                                                           Tabakfabriken GmbH en Skatteministeriet het Hof van
ken .
                                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(') PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
( 2 ) Zie hierboven zaak C-3 1 1 /96 .
                                                                           1 . Moeten de definities in de Tweede Richtlijn 79/32/EEG
                                                                               van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
                                                                               belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik
                                                                               van tabaksfabrikaten ('), zoals deze luidde op 14 mei
Beroep, op 25 september 1996 ingesteld door Commissie                          1990 , aldus worden uitgelegd, dat een produkt met de
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                                volgende kenmerken moet worden ingedeeld in de
                                   België                                      categorie „ sigaretten ", dan wel aldus , dat het als
                           ( Zaak C-313/96 )                                   „ rooktabak " moet worden aangemerkt :
                              ( 96/C 354/33 )
                                                                               — er is sprake van een pakje met 25 g rooktabak van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          fijne snede, die is opgedeeld in 30 tabaksrolletjes die
op 25 september 1996 beroep tegen Koninkrijk België                                 industrieel zijn vervaardigd en elk dezelfde grootte
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                               en stevigheid hebben en ook overigens gelijk zijn ;
pen , vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
en J.-F. Pasquier, nationaal ambtenaar ter beschikking van                     — elk tabaksrolletje is 68,6 mm lang en bestaat uit
de juridische dienst gesteld krachtens de regeling inzake                           ongeveer 833 mg rooktabak van fijne snede , gewik
detachering van nationale deskundigen , als gemachtigden ,                          keld in een omhulsel van cellulose , dat tot een dun
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                             plaatje is geperst;
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                               — het omhulsel is zo poreus, dat het tabaksrolletje niet
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   geschikt is om als zodanig te worden gerookt, maar
                                                                                eerst moet worden aangebracht in een huls van
— vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de                          sigarettenpapier of moet worden voorzien van
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen — behalve                       gewoon sigarettenpapier, wat in beide gevallen
       de bepalingen die van toepassing zijn op met butaan ,                        zonder instrumentele hulpmiddelen kan worden
       propaan of LPG gevulde mobiele gascilinders — vast te                        gedaan .
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
       93/21 /EEG van de Commissie van 27 april 1993 (') tot                   Indien het antwoord op vraag 1 „ rooktabak " luidt,
       achttiende aanpassing aan de vooruitgang van de                         wordt aan het Hof de volgende vraag voorgelegd :
       techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( 2 )
       betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
       rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking            2 . Heeft een onderneming naar Gemeenschapsrecht recht
       en het kenmerken van gevaarlijke stoffen , en in elk geval              op vergoeding van alle schade die zij lijdt als gevolg van
       door die maatregelen niet mee te delen, de krachtens die                een schending van het Gemeenschapsrecht door een
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko                Lid-Staat, welke schending hierin bestaat, dat een
       men ;
                                                                               autoriteit die op administratief niveau het laatste woord
                                                                               heeft over de vraag, tot welke belastinggroep een
— het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de                       tabaksprodukt behoort, een beslissing heeft gegeven die
       procedure .                                                             in strijd is met artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 79/32/EEG,
                                                                               en zo ja , wat zijn de voorwaarden voor het doen
Middelen en voornaamste argumenten                                             ontstaan van aansprakelijkheid ?
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 met die in zaak C-3 1 1 /96 ( ? ); de in artikel 2 van Richtlijn          3   a ) Is in een Lid-Staat naar behoren uitvoering gegeven
 93/21 /EEG gestelde termijn is op 1 juli 1994 verstreken .                         aan de in Richtlijn 79/32/EEG gegeven definities van
                                                                                tabaksfabrikaten , indien de minister van Fiscale
 (') PB nr . L 110 van 4 . 5 . 1993 , blz . 20 .
                                                                                zaken bij wet gemachtigd is , bepalingen met defini
 ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .                                     ties van tabaksprodukten vast te stellen in overeen
 ( ! ) Zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad .                                     stemming met de door de Europese Gemeenschap
                                                                                pen vastgestelde bepalingen , doch van die mogelijk
                                                                                heid geen gebruik heeft gemaakt ?
 ---pagebreak--- Nr . C 354/ 18         NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23 . 11 . 96
     Indien vraag 3a ) ontkennend wordt beantwoord , wordt                Middelen en voornaamste argumenten
     aan het Hof de volgende vraag voorgelegd :
                                                                          — Verkeerde uitlegging van de artikelen 90 , lid 2 , en 85 ,
3    b ) Is het voor het antwoord op vraag 2 van belang, dat
                                                                             lid 3 : toepasbaarheid van de eerste bepaling sluit
          in de Lid-Staat geen uitvoering was gegeven aan de
          definities van de tabaksrichtlijn , wanneer de natio              toepasbaarheid van de tweede niet uit. Er is geen grond
                                                                             voor de stelling dat de gezamenlijke activiteiten van de
          nale autoriteit in haar beslissing naar die definities
          heeft verwezen en partijen in de zaak voor de                      publieke omroepen moeten worden onderzocht in het
                                                                             kader van artikel 90, lid 2 , en niet in dat van artikel 85 ,
          verwijzende rechter het erover eens zijn, dat de in de
                                                                             lid 3 , noch voor de stelling dat de Commissie bij het
          richtlijn gegeven definities rechtstreeks toepasselijk
                                                                             verlenen van een ontheffing bij gebreke van andere
          zijn ?
                                                                             omstandigheden geen rekening mag houden met over
                                                                             wegingen inzake het openbaar belang. Het arrest heeft
4 . Is het voor het antwoord op vraag 2 van belang, dat de                   twee verschillende begrippen verward, namelijk de
     autoriteiten hebben geweigerd aan de beslissing schor                  „ diensten van algemeen economisch belang " in de zin
     sende werking toe te kennen , waarom verzoekster heeft                  van artikel 90 , lid 2 , en de „ bijzondere publieke
     verzocht teneinde haar schade te beperken ?                             opdracht " van een omroep in het specifieke stelsel van
                                                                             zijn nationale regeling .
(>) PB nr . L 10 van 16 . 1 . 1979 , blz . 8 .
                                                                          — Verkeerde toepassing van artikel 85 en kennelijke
                                                                             beoordelingsfout, doordat in het arrest wordt gesteld,
                                                                             dat de verwerving van exclusieve televisierechten op
                                                                             internationale sportevenementen geen noodzaak be
                                                                             hoeft te zijn en door de Commissie grondig zou moeten
                                                                             worden onderzocht, terwijl uit de stukken genoegzaam
                                                                              blijkt, dat exclusieve rechten de regel zijn .
Hogere voorziening, op 30 september 1996 ingesteld door
de Europese Radio- en Televisie-unie tegen het arrest, op
11 juli 1996 in de gevoegde zaken T-528/93 , T-542/93 ,
T-543 /93 en T-546/93 tussen Métropole télévision SA, Reti                — Verkeerde toepassing van artikel 85 en kennelijke
                                                                              beoordelingsfout, doordat het arrest eist dat de Com
Televisive Italiane SpA, Sociedade Independente de Com                       missie onderzoekt of de ERU-leden voor de lasten en
unicagao SA ( SIC ), Gestevisión Telecinco en Antena 3 de
Televisión , en Commissie van de Europese Gemeenschap                        verplichtingen die uit hun publieke opdracht voort
pen, de Europese Radio- en Televisie-unie, Radiotelevisione                   vloeien financiële compensatie krijgen , eventueel in de
                                                                              vorm van staatssteun in de zin van de artikelen 92 en 93 .
italiana SpA ( RAI ) en Radiotelevisión espanola ( RTVE )
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    Artikel 85 , lid 3 , bevat geen dergelijke vereiste . Er is geen
         Gemeenschappen ( Eerste Kamer — uitgebreid )
                                                                              verband tussen de wijze waarop een Lid-Staat een
                                                                              omroep wil financieren en de rechtmatigheid van samen
                        ( Zaak C-320/96 P)                                    werking van die omroep met andere omroepen om een
                           ( 96/C 354/35 )                                    gezamenlijk bod uit te brengen voor de uitzending van
                                                                              sportevenementen .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 op 30 september 1996 hogere voorziening ingesteld door de                — Kennelijke beoordelings- en redeneringsfout : het arrest
 Europese Radio - en Televisie-unie, vertegenwoordigd door                    vertoont een gebrek doordat geen rekening wordt
 I. S. Forrester, Queen 's Counsel van de Schotse balie , en
                                                                              gehouden met een wezenlijk element . Het Gerecht heeft
 A. R. M. Bell , solicitior in Schotland, domicilie gekozen
                                                                              zich vergist: de ontheffingsbeschikking had betrekking
 hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch ,
                                                                              op het gezamenlijke bod van de ERU-leden , niet op de
 advocaat aldaar, rue Goethe 11 , tegen het arrest, op 1 1 juli
                                                                              manier om ERU-lid te worden . Aan de ontheffingsbe
 1996 in de gevoegde zaken T-528/93 , T-542/93 , T-543 /93
                                                                              schikking gingen jarenlange onderhandelingen tussen de
 en T-546/93 tussen Métropole télévision SA, Reti Televisive                  Commissie en de ERU vooraf over de voorwaarden
 Italiane SpA , Sociedade Independente de Comunica^ao SA                      waaronder de ERU onderlicenties zou toestaan aan
 ( SIC ), Gestevisión Telecinco en Antena 3 de Televisión, en
                                                                              eender welke omroep in Europa , met inbegrip van
 Commissie van de Europese Gemeenschappen , de Europese                       verzoeksters . Het arrest houdt enkel rekening met de
 Radio- en Televisie-unie , Radiotelevisione italiana SpA
                                                                              criteria voor toetreding tot de ERU , en niet met het feit
 ( RAI ) en Radiotelevisión espanola ( RTVE ) gewezen door                    dat het stelsel van onderlicenties de mededinging bevor
 het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                        dert .
 schappen ( Eerste Kamer — uitgebreid ).
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage het arrest               — Kennelijke beoordelingsfout en verkeerde toepassing
 van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 1996 in de                     van artikel 85 , wanneer het Gerecht ten onrechte
 gevoegde zaken T-528 /93 , T-542/93 , T-543/93 en T                         concludeert, dat de nationale omroepwetgeving bepa
 546/93 (') te vernietigen .                                                  lend is voor de mogelijkheid om gewoon ERU-lid te


title: Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Fallimento Nuova Sidercamuna SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-130/97)

text:
Nr. C 199/34             | NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28 . 6. 97
Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Coca-Cola                        Beroep, op 22 april 1997 ingesteld door Fallimento Nuova
Enterprises Inc. tegen Commissie van de Europese                         Sidercamuna SpA tegen Commissie van de Europese
                            Gemeenschappen                                                       Gemeenschappen
                            ( Zaak T-127/97)                                                      ( Zaak T-130/97)
                              ( 97/C 199/81 )                                                       ( 97/C 199/82 )
                           (Procestaai: Engels)                                                (Procestaai: Italiaans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                         meenschappen is op 22 april 1997 beroep ingesteld tegen
meenschappen is op 22 april 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Falli
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Coca
                                                                         mento Nuova Sidercamuna SpA, vertegenwoordigd door
Cola Enterprises Inc ., vertegenwoordigd door M. Reynolds
                                                                         E. Adriano Raffaelli, advocaat te Milaan, I. Van Bael, ad
van Allen & Overy, domicilie gekozen hebbende te Lu
                                                                         vocaat te Brussel, en F. Di Gianni, advocaat te Rome,
xemburg ten kantore van Zeyen Beghin Feider, advocaten
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
aldaar, rue de l'Avenir 4 .
                                                                         van F. Brausch, van het kantoor Loesch & Wolter, rue
                                                                         Goethe 11 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       van 22 januari 1997, voorzover daarin wordt vastge               — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       steld dat:                                                             nr. C(96 ) 4288 def. van 18 december 1996 ( x ), betref
                                                                              fende voorgenomen sluitingssteun van Italië in het ka
       a ) TCCC zeggenschap heeft over CCE in de zin van                      der van de herstructurering van de Italiaanse particu
           artikel 3 , lid 3, van de concentratieverordening,                 liere ijzer- en staalsector;
       b ) de levering van koolzuurhoudende cola-frisdranken             — de Commissie in de kosten van de onderhavige proce
            in Groot-Brittannië een afzonderlijke markt is, en                dure te veroordelen;
       c ) CCSB een machtspositie inneemt op de markt voor               — iedere andere wettelijke of op billijkheidsgronden ge
            colahoudende frisdranken;                                         rechtvaardigde maatregel te treffen ter bescherming
                                                                              van de belangen van verzoekster.
— subsidiair, nietig te verklaren de volgende bevindingen
       in de beschikking van de Commissie van 22 januari                 Middelen en voornaamste argumenten
       1997:
                                                                         De bestreden beschikking is dezelfde als die welke in zaak
       a ) TCCC zeggenschap heeft over CCE in de zin van                 T-122/97 ( Ferriera Lamifer/Commissie ) aan de orde is ( 2).
            artikel 3 , lid 3 , van de concentratieverordening,
                                                                         Met haar eerste middel tot nietigverklaring houdt verzoek
       b ) de levering van koolzuurhoudende cola-frisdranken             ster staande, dat de bestreden beschikking het resultaat is
            in Groot-Brittannië een afzonderlijke markt is, en           van een onjuiste beoordeling van de toepasselijke regelge
                                                                         ving en van een tegenstrijdige redenering van de Commis
       c ) CCSB een machtspositie inneemt op de markt voor               sie . Dienaangaande betoogt verzoekster, dat de commu
            colahoudende frisdranken;                                    nautaire voorschriften op het gebied van de herstructure
                                                                         ring van de ijzer- en staalsector, daaronder begrepen de
                                                                          steuncode ( 3 ), tot doel hebben de overcapaciteit op de
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                                 markt te      verminderen.     De  Commissie heeft  derhalve
                                                                          artikel 4 van de steuncode geschonden door de ten gunste
                                                                          van verzoekster getroffen maatregelen ontoelaatbaar te
 Middelen en voornaamste argumenten                                       verklaren, ook al hebben deze geleid tot definitieve beëin
                                                                          diging van de betrokken productie, zodat haar beschikking
                                                                          duidelijk tegenstrijdig is . Verzoekster betoogt voorts, dat
 De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk                    de Commissie het beginsel van het nuttig effect heeft ge
 baar met die in zaak T-125/97 ( Coca-Cola Company ).                     schonden door de toelaatbaarheid van de Italiaanse maat
                                                                          regelen te beoordelen aan de hand van een formeel criteri
 ( 1 ) Zie bladzijde 32 van dit Publikatieblad.                           um, te weten de regelmatige productie, alsmede in het licht
                                                                          van het primaire doel van het communautaire ijzer- en
                                                                          staalbeleid, te weten de ontmanteling van de productieacti
                                                                          viteit.
 ---pagebreak--- 28 . 6 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/35
Met haar tweede middel tot nietigverklaring betoogt ver                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
zoekster, dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt
aan misbruik van bevoegdheid en kennelijk onjuiste beoor
deling van de in artikel 4, lid 2, tweede streepje, van Be               — nietig te verklaren het besluit van het Comité van de
schikking nr. 3855/91 /EGKS gestelde voorwaarde . Nu                          regio's van de Europese Unie, voor zover het heeft ver
deze uitlegging het beginpunt lijkt te zijn van de algehele                   zuimd, verzoeker voor zijn gehele proeftijd plus een
beoordeling van de Commissie, moet worden geconclu                           maand de in artikel 10, lid 2, van bijlage VII bij het
deerd, dat alle analyses door de Commissie van de door                        Ambtenarenstatuut bedoelde dagvergoeding te betalen;
verzoekster en de Italiaanse autoriteiten aangevoerde argu
menten in strijd zijn met de bepalingen van de steuncode .
                                                                          — verweerder te gelasten, verzoeker voor zijn gehele
                                                                              proeftijd plus een maand de dagvergoeding te betalen,
Met haar derde middel tot nietigverklaring betoogt ver                       vermeerderd met verwijlinteressen op de voet van 8 %
zoekster, dat de beschikking inbreuk maakt op het Ge                         's jaars vanaf de datum waarop zij verschuldigd werd,
meenschapsrecht, inzonderheid het non-discriminatiebegin                     min het bedrag van 101 880 Bfr., dat door verweerder
sel . De Commissie heeft vergelijkbare situaties verschillend                 aan verzoeker was betaald als dagvergoeding voor de
en niet-vergelijkbare situaties gelijk behandeld. Bovendien                   eerste 120 dagen van verzoekers proeftijd; en
heeft zij voor de Italiaanse ijzer- en staalbedrijven stren
gere criteria vastgesteld dan voor ondernemingen in andere
lidstaten . Door geen gebruik te maken van de haar in                     — verweerder te verwijzen in de kosten van de proce
artikel 95 van het EGKS-Verdrag toegekende bevoegdhe                         dure .
den om maatregelen bij sluiting goed te keuren, heeft de
Commissie verzoekster ook gediscrimineerd ten opzichte
van ondernemingen waarvoor zulks daarentegen wel is ge                   Middelen en voornaamste argumenten
schied .
                                                                          Verzoeker betoogt, dat hij , na te zijn geslaagd voor een in
Tenslotte merkt zij op, dat de Commissie met de bestreden                 tern vergelijkend onderzoek bij het Comité van de regio's,
beschikking een standpunt heeft ingenomen dat duidelijk                   per 16 april 1996 werd aangesteld als ambtenaar op proef,
in tegenspraak is met de beschikking van 12 december                      en de in artikel 10 van bijlage VII bij het Ambtenarensta
1994, waarin zij de door de Italiaanse Republiek aange                   tuut bedoelde dagvergoeding ontving. Deze vergoeding
melde steunregeling toelaatbaar had verklaard. Door aldus                 was beperkt tot de eerste 120 dagen van zijn proeftijd.
te handelen, heeft de Commissie het rechtzekerheidsbegin
sel en het vertrouwensbeginsel geschonden en een beschik
king gegeven die in tegenspraak is met een beschikking die                Verzoeker voert aan, dat hij overeenkomstig artikel 10,
zij eerder heeft vastgesteld.                                             lid 2, onder b ), van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut
                                                                          als ambtenaar op proef, recht heeft op de dagvergoeding
(M PB nr. L 102 van 19 . 4 . 1997.                                        voor de gehele duur van zijn proeftijd plus een maand .
( 2 ) Zie bladzijde 30 van dit Publikatieblad.
(') Beschikking nr. 3855/91 /EGKS van de Commissie van 27 no
      vember 1991 tot invoering van communautaire regels voor de          Dienaangaande stelt verzoeker, dat artikel 10, lid 2 , van
      steun aan de ijzer- en staalindustrie ( PB nr. L 362 van 31 . 12 .  bijlage VII aldus moet worden uitgelegd, dat elke ambte
      1991 , blz . 57 ).
                                                                          naar op proef, ongeacht of hij aanspraak kan maken op
                                                                          de kostwinnerstoelage of niet, recht heeft op de dagvergoe
                                                                          ding voor de gehele duur van zijn proeftijd plus een
                                                                          maand . Hij houdt staande, dat deze uitlegging wordt be
                                                                          vestigd door rechtspraak van het Gerecht van eerste aan
                                                                          leg, dat heeft geoordeeld dat de dagvergoeding, voor een
                                                                          ambtenaar op proef, bedoeld is om hem te vergoeden voor
 Beroep, op 24 april 1997 ingesteld door M. Collins tegen                 de nadelen die voortvloeien uit de onzekere aard van de
           Comité van de regio's van de Europese Unie                      arbeidsbetrekking, welke onzekerheid tijdens de gehele
                           ( Zaak T-132/97)                                proeftijd blijft bestaan .
                             ( 97/C 199/83 )
                                                                           Verzoeker is van mening, dat de uitlegging van het doel
                                                                           van de dagvergoeding door het Gerecht geen enkel ver
                          (Procestaai: Engels)                             band legt tussen het recht van een ambtenaar op proef op
                                                                           deze vergoeding, en het recht van dezelfde ambtenaar op
                                                                           een kostwinnerstoelage . Hij betoogt dus, dat het Comité,
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     met schending van zijn rechten in het kader van het Amb
 meenschappen is op 24 april 1997 beroep ingesteld tegen                   tenarenstatuut, artikel 10, lid 2, van bijlage VII beperkend
 Comité van de regio's van de Europese Unie door M. Col                   en onjuist heeft uitgelegd en toegepast.
 lins, vertegenwoordigd door V. Akritidis en J. Branton, do
 micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
 A. Kronshagen, boulevard de la Foire 12 .


title: Zaak T-675/14: Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Spanje/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/24

         Beroep ingesteld op 22 september 2014 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-675/14)
   2014/C 388/30
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. García-Valdecasas Dorrego, Abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 9 juli 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (ELFPO) wat het Koninkrijk Spanje betreft te vernietigen, en

               —

               de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de opgelegde forfaitaire correctie ten belope van een nettobedrag van 2 7 31  208,7 EUR en de gebruikte berekeningsmethode zijn in strijd met artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1) en de richtsnoeren van Document VI/5330/97 van de Commissie van 23 december 1997 (Richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie) en Document AGRI-64043-2005 (Communication from the Commission, on how the Commission intends in the context of the EAGGF-Guaranteev clearance procedure to handle shortcomings in the context of croos-compliance control system implemented by the Member State), zodat geen forfaitaire raming moet worden verricht, aangezien verzoeker een gedetailleerde raming over het reële risico voor het Fonds heeft aangedragen. De toepassing door de Commissie is niet enkel onjuist, maar is ook onevenredig en niet gerechtvaardigd.

               2.

               Tweede middel: de cumul van een gerichte correctie van 1 91  873,55 EUR en de algemene forfaitaire correctie van 2 % alsook de berekeningsmethode, zijn in strijd met artikel 31, lid 2, van genoemde verordening en de documenten van de Commissie inzake de richtsnoeren voor de berekening van de financiële correcties, aangezien voor eenzelfde inbreuk niet tegelijk twee berekeningsmethoden mogen worden gebruikt en gecumuleerd. Die handelwijze is niet enkel rechtens inconsistent maar is ook geheel onevenredig en niet gerechtvaardigd.

               3.

               Derde middel: de correctie die voor aangevraagd jaar 2010 (begrotingsjaar 2011) is opgelegd, is in strijd met artikel 31, lid 4, van genoemde verordening, schendt het beginsel van loyale samenwerking en doet afbreuk aan de rechten van de verdediging, voor zover verweerster de financiële correctie ten onrechte heeft uitgebreid tot een periode volgend op de 24 maanden die voorafgingen aan de Mededeling, terwijl de tekortkomingen reeds waren rechtgezet.


title: Zaak T-150/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — EFB/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/18

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — EFB/Commissie
   (Zaak T-150/15)
   (2015/C 190/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Federation of Biotechnology (EFB) (Luik, België) (vertegenwoordigers: M. Troncoso Ferrer en S. Moya Izquierdo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de Europese Commissie gelasten verzoekster 39  316,54 EUR te betalen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vraagt verzoekster het Gerecht vast te stellen dat de Europese Commissie haar contractuele verplichtingen uit hoofde van de overeenkomst van 23 december 2005 betreffende het project „European Action [on] Global Life science — Health Programme” met referentienummer LSSP-CT-2005-512135 (hierna: „overeenkomst”) niet is nagekomen en vordert zij betaling van het resterende bedrag van 39  316,54 EUR.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Kennelijk onjuiste beoordeling van verscheidene subsidiabele uitgaven, wat een met artikel 1315 van het Belgische Burgerlijk Wetboek strijdige onjuiste beoordeling van de bewijsstukken uitmaakt

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de debetnota van de Europese Commissie op de conclusies van het definitieve auditrapport is gebaseerd, maar dat de door de auditors van de Europese Commissie voor de opstelling van dat rapport gemaakte schatting onjuist was met betrekking tot verschillende uitgaven, namelijk personeelskosten en uitgaven in verband met bepaalde evenementen. Derhalve heeft de Europese Commissie een debetnota opgesteld op basis van onjuiste veronderstellingen en heeft zij geen feiten aangevoerd tot staving van haar beweringen, wat in strijd is met artikel 1315 van het Belgische Burgerlijk Wetboek en bijgevolg met haar contractuele verplichtingen.

               2.

               Schending van de artikelen II.6 en II.20 van de algemene voorwaarden van de overeenkomst en artikel 1347 van het Belgische Burgerlijk Wetboek, doordat de Europese Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat uitgaven in verband met de werkzaamheden van bepaalde personeelsleden niet-subsidiabel waren omdat die personen geen geldige arbeidsovereenkomst met verzoekster hadden

               3.

               Schending van artikel 1134 van het Belgische Burgerlijk Wetboek en het beginsel van de uitvoering te goeder trouw van overeenkomsten

                           —

                           Verzoekster voert onder meer aan dat zij niet in de gelegenheid is gesteld om zich te verweren door misverstanden of door haar bij de uitvoering van de overeenkomst gemaakte kleine fouten aan de Europese Commissie uit te leggen, dat uit het enorme financiële verschil tussen het eerste ontwerpauditrapport en het definitieve auditrapport een duidelijk gebrek aan nauwkeurigheid en voorzichtigheid blijkt en dat zij de beschuldigingen van de Europese Commissie moeilijk kon begrijpen door verschillende rekenfouten en onnauwkeurige cijfers in het definitieve auditrapport.

               4.

               Ontoereikende motivering door de Europese Commissie van de weigering om bepaalde uitgaven te vergoeden

               5.

               Schending van het vertrouwensbeginsel

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Europese Commissie had aanvaard dat zij werd bijgestaan door een andere rechtspersoon en derhalve bij haar het gewettigd vertrouwen had gewekt dat de uitgaven in verband met deze relatie volkomen subsidiabel zouden zijn.

               6.

               Onduidelijkheid van de regels die van toepassing zijn op het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling („KP6”)

                           —

                           Verzoekster voert aan dat volgens artikel 1162 van het Belgische Burgerlijk Wetboek in geval van twijfel de overeenkomst wordt uitgelegd ten nadele van hem die bedongen heeft en ten voordele van hem die zich verbonden heeft. De contractuele bepalingen die KP6 beheersen, vloeien voort uit door de Europese Commissie opgestelde „standaardclausules”. Verzoekster had geen andere keuze dan die standaardclausules te aanvaarden en derhalve is zij de partij die zich verbonden heeft. Die situatie en het feit dat die clausules duidelijke uitleggingsproblemen opleveren, zoals blijkt uit het grote aantal bij het Gerecht tegen die clausules ingestelde beroepen, rechtvaardigt dat twijfel ten goede moet komen aan verzoekster. De uitleggingsregel van artikel 1162 van het Belgische Burgerlijk Wetboek biedt de rechter de mogelijkheid om de slecht opgestelde of dubbelzinnige bepalingen ten nadele van de auteur van die bepalingen, namelijk de Commissie, uit te leggen.


title: Verzoek van de Pretura di Roma bij beschikking van 4 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen A. Stinco en Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS) (Zaak C-132/96)

text:
Nr . C 180/22            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 6 . 96
derd artikel 378 van de Toetredingsakte ( ) of enige andere              berekening van het bedrag van het Italiaanse pro rata moet
bepaling van Gemeenschapsrecht ?                                         uitgaan van het zogenoemde virtuele of zuiver theoretische
                                                                         pensioen, of aldus dat voor de berekening van dat bedrag
(') Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977               moet worden uitgegaan van het zogenoemde virtuele of
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten      zuiver theoretische pensioen aangevuld tot het minimum ?
      inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belas
      ting over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr .     (') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .
      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
( 2 ) Akte betreffende de toetreding van de Portugese Republiek tot
      de Europese Gemeenschappen ( PB nr . L 302 van 15 . 11 .
      1985 ).
                                                                         Verzoek van de Corte di Appello di Ancona van 11 april
                                                                         1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanze dello Stato en Foods Import SRL
Verzoek van het Bundessozialgericht van 8 februari 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Mora                                        ( Zaak C-133/96 )
     Romero en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz                                                ( 96/C 180/48 )
                          ( Zaak C-131/96 )
                             ( 96/C 180/46 )                             De Corte di Appello di Ancona heeft bij beschikking van
                                                                         1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                         op 24 april 1 996 , in het geding tussen Finanze dello Stato en
Het Bundessozialgericht — 13e Senat — heeft bij beschik
                                                                         Foods Import SRL, het Hof van Justitie van de Europese
king van 8 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 24 april 1996 , in het geding tussen C. Mora
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Romero en Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, het
                                                                         over de navolgende vraag:
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                 1 . Is de opsomming ingevoerd bij Verordening ( EEG)
                                                                                nr. 3796/81 van de Raad van 29 . 12 . 1981 (*) — die in
Moeten artikel 6 alsook de artikelen 48 en 51 EG-Verdrag                        haar bijlage VI hoofdstuk 3 van het gemeenschappelijk
en artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de                         douanetarief overneemt en onder post 03 . 02 .A.I kabel
Raad betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen                        jauw vermeldt, en onder post 03 . 02 .A. II filets van
de Gemeenschap C ), aldus worden uitgelegd , dat de wetge                      kabeljauw, met nadere specificering van Gadus morhua,
ver van een Lid-Staat ingevolge deze bepalingen de uitke                       Boreogadus saida , Gadus ogac, welke opsomming is
ringsduur van wezenpensioenen voor wezen die ouder zijn                         overgenomen in Verordening ( EEG ) nr. 3383/83 van de
dan 25 jaar enkel mag verlengen, indien hun opleiding                           Raad van 4 . 11 . 1983 ( 2 ) —, een limitatieve dan wel een
ingevolge de vervulling van de dienstplicht krachtens de                        enumeratieve opsomming, en valt kabeljauw die met de
wetgeving van deze staat niet vóór het bereiken van de                          wetenschappelijke naam molva molva wordt aange
leeftijd van 25 jaar is afgesloten ?                                            duid, wel of niet onder die opsomming ?
 (M PB nr . 1968 , L 257, blz . 2 .                                      2 . Is artikel 20 van Verordening ( EEG ) nr. 3796/81 van de
                                                                                Raad van 29 . 12 . 1981 , dat in de schorsing van de
                                                                                invoerrechten voorziet, alleen van toepassing op de drie
                                                                                in vraag 1 genoemde soorten ( Gadus morhua, Boreoga
                                                                                dus saida, Gadus ogac ) en niet tevens op andere soorten,
                                                                                zoals molva ?
Verzoek van de Pretura di Roma bij beschikking van 4 april
 1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig
 geding tussen A. Stinco en Istituto Nazionale della Previ              3 . In ieder geval, gelet op het feit dat het Hof in zijn arrest
                         denza Sociale (INPS )                                  van 22 oktober 1987 in zaak 314/85 heeft geoordeeld
                                                                                dat de belastingplichtige er recht op heeft, dat niet tot
                           ( Zaak C-132/96 )                                    navordering wordt overgegaan wanneer is voldaan aan
                              ( 96/C 180/47 )                                   de drie voorwaarden van artikel 5 , lid 2, van Verorde
                                                                                ning ( EEG ) nr. 1697/79 van 24 juli 1979 ( 3 ), welke zijn
 Bij beschikking van 4 april 1996 ( ingekomen ter griffie van                   de toepassingsvoorwaarden voor die bepaling, anders
 het Hof van Justitie op 24 april daaraanvolgend) heeft de                      gezegd, welke gedragingen van de crediteur en de
 Pretura di Roma in het aldaar aanhangig geding tussen A.                        belastingschuldige zijn volgens die bepaling beslissend
 Stinco en Istituto Nazionale della Previdenza Sociale ( INPS )                 voor het recht op niet-navordering ?
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               ( 1 ) PB nr . L 379 van 31 . 12 . 1981 , blz . 1 .
 vraag :                                                                  ( 2 ) PB nr . L 313 van 14 . 11 . 1983 , blz . 1 .
                                                                          ( 3 ) PB nr . L 197 van 3 . 8 . 1979 , blz . 1 .
 Moet artikel 36 , lid 2, sub a , van Verordening (EEG )
 nr. 1408/71 ( J ) aldus worden uitgelegd, dat het INPS voor de


title: Zaak T-305/10: Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Hartmann-Lamboy/BHIM — Diptyque (DYNIQUE)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/41

      Beroep ingesteld op 23 juli 2010 — Hartmann-Lamboy/BHIM — Diptyque (DYNIQUE)
      (Zaak T-305/10)
      ()
      (2010/C 288/80)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Marlies Hartmann-Lamboy (Westerburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Loos, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DIPTYQUE SAS (Parijs, Frankrijk)

         Conclusies

                  —

                  gedeeltelijke vernietiging of herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 mei 2010 in de zaak R 1217/2009-1, voor zover daarbij verzoekster niet in het gelijk is gesteld;

                  —

                  verwijzing van het Bureau in de kosten van de oppositieprocedure, van de beroepsprocedure en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk DYNIQUE voor waren en diensten van de klassen 3, 41 en 44

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: DIPTYQUE S.A.S.

         Oppositiemerk of -teken: woordmerk DIPTYQUE voor waren en diensten van de klassen 3, 4 en 35

         Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-24/01 P: Hogere voorziening, op 22 januari 2001 ingesteld door de Glencore Grain Ltd tegen het arrest op 8 november 2000 in de gevoegde zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93 en T-61/98 tussen enerzĳds Glencore Grain Ltd, en anderzĳds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 108/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.4.2001
3)    Kunnen de verordeningen nrs. 3950/92 en 536/93 aldus            Middelen en voornaamste argumenten
      worden uitgelegd, dat voor de toepassing van de daarbij
      ingevoerde regeling niet van belang is, of individuele
      referentiehoeveelheden aan de producenten zijn toegewe-         —    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
      zen en officieel medegedeeld, dan wel of een officiële               vatting toen het uitsluitend de voorwaarden van vrije
      herverdeling door de lidstaat van de hem toekomende                  mededinging in aanmerking heeft genomen: Als contrac-
      gewaarborgde totale hoeveelheid onder de producenten                 ten zijn gesloten op wereldmarktprijsniveau dan moet de
      van die lidstaat heeft plaatsgevonden?                               bewijslast met betrekking tot vrije mededinging lichter
                                                                           zijn. Er is geen reden vast te houden aan de kennelijk
4)    Kunnen de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 3950/92               formalistische regel van mededinging tussen ten minste
      aldus worden uitgelegd, dat geen officiële mededeling van            drie van elkaar onafhankelijke ondernemingen, als zulks
      de individuele referentiehoeveelheid aan de producenten              niet tot aanmerkelijk verschillende resultaten zou leiden.
      hoeft te worden gedaan, of is een individuele mededeling             Het Gerecht heeft dus blijk gegeven van een verkeerde
      aan die producenten voor de toewijzing van de individue-             rechtsopvatting, toen het niet de voorwaarde met betrek-
      le referentiehoeveelheid niet van belang?                            king tot de wereldmarktprijs op de eerste plaats heeft
                                                                           gesteld, althans toen het deze voorwaarde niet zijn
                                                                           beoordeling van de bewijslast met betrekking tot vrije
(1) PB L 405 van 31.12.92, blz. 1.                                         mededinging heeft laten beïnvloeden.
(2) PB L 57 van 10.3.93, blz. 12.
                                                                      —    Het gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
                                                                           vatting door te oordelen dat aan het beginsel van vrije
                                                                           concurrentie niet is voldaan ten tijde van het sluiten van
                                                                           de addenda aan de contracten:
Hogere voorziening, op 22 januari 2001 ingesteld door
                                                                           —     Het gemeenschapsrecht vereist niet drie offertes
de Glencore Grain Ltd tegen het arrest op 8 november
                                                                                voor elk gesloten contract;
2000 in de gevoegde zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93
en T-61/98 tussen enerzijds Glencore Grain Ltd, en
anderzijds de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                     —     Met zijn uitwerking van de eis van vrije concurrentie
        Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)                                   geeft het Gerecht een regel zonder basis in doel en
                                                                                opzet van zowel het besluit 91/658 van de Raad
                                                                                van Ministers (1) („Besluit”) als van de Verordening
                        (Zaak C-24/01 P)                                         1897/92 van de Commissie (2) („de Verordening”).
                                                                                Geen van beide vereist voor de goedkeuring krach-
                         (2001/C 108/06)                                         tens artikel 4 van de Verordening, dat elk contract op
                                                                                zijn minst de offertes van twee andere onafhankelijke
                                                                                leveranciers kent, die gelijk zouden moeten zijn aan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       de winnende offerte;
op 22 januari 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het
arrest, op 8 november 2000 gewezen door het Gerecht van
eerste aanleg (Tweede kamer), in de gevoegde zaken T-485/93,
T-491/93. T-494/93 en T-61/98, tussen enerzijds Glencore                   —     Zonder het uitdrukkelijk te vermelden lijkt het
Grain Ltd, vertegenwoordigd door P.V.F. Bos en J.G.A. van                        Gerecht immers elke leverancier te houden aan de
Zuuren, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                          aan de Russische autoriteiten in hun hoedanigheid
burg, en anderzijds de Commissie van de Europese Gemeen-                         van begunstigde van de geldlening opgelegde ver-
schappen, vertegenwoordigd door M.-J. Jonczy en H. van Vliet,                    plichting „bij de formele aanmelding (…) van de
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       nieuwe contractvoorwaarde (…) de al dan niet te
                                                                                gunstige antwoorden van minstens drie van elkaar
                                                                                onafhankelijke bedrijven” voor te leggen. Deze regel
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                 was uitsluitend vermeld in bijlage 2A van de door
                                                                                de Gemeenschap gesloten leningsovereenkomst. Dit
—     Het Gerecht heeft gemeenschapsrecht geschonden in zijn                     — achteraf — doorschuiven van verplichtingen van
      arrest van 8 november 2000 en/of dat het Gerecht heeft                     de een naar de ander is rechtens onjuist, want aan
      procesregel geschonden;                                                    derden (zoals in dit onderhavige geval Glencore)
                                                                                kunnen niet worden tegengeworpen hen onbekende
—     Het Gerecht had de gevraagde schadevergoeding behoren                      regels;
      toe te wijzen en de zaak dienst daarom naar het Gerecht
      voor verdere afdoening te worden verwezen, althans dat
      het Hof haar de gevraagde schadevergoeding toekent;                  —     Het Gerecht heeft rechtens onjuist geoordeeld door
                                                                                geen rekening te houden met de eigen administratie-
—     Het Hof voornoemde verzoeken in hogere voorziening                         ve praktijk van de Commissie en de daaruit voort-
      toewijst.                                                                  vloeiende verplichtingen;
 ---pagebreak--- 7.4.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 108/5
      —     Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste          —     de schadevordering terug te verwijzen naar het Gerecht
            rechtsopvatting door het aangevoerde bewijs van                 van eerste aanleg voor pleidooien, dan wel de vordering
            vrije mededinging verkeerd te beoordelen. Het Ge-               toe te wijzen;
            recht had moeten oordelen dat de Commissie het
            bewijs van 7 geschreven offertes had gekregen en          —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
            dat 5 van de 7 offertes geleid hebben tot separate              voorziening en in alle kosten van rekwirante.
            contracten;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—     Schending van artikel 68 (1) van de Regels voor de
      Procesvoering van het Gerecht door niet ambtshalve              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
      getuigen te horen.                                              die in zaak C-24/01 P (1).
—     Het Gerecht had de gevraagde schadevergoeding behoren           (1) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad.
      te wijzen en de zaak dient daarom naar het Gerecht voor
      verdere afdoening te worden verwezen, althans dat het
      Hof haar de gevraagde schadevergoeding toekent.
(1) PB 1991, L 362, blz. 89.
(2) PB 1992, L 191, blz. 22.                                          Beroep, op 24 januari 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                                (Zaak C-30/01)
                                                                                (2001/C 108/08)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 24 januari 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
Hogere voorziening, op 19 januari 2001 ingesteld door                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Compagnie Continentale (Frankrijk) tegen het arrest, op               woordigd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie
8 november 2000 in zaken T-494/93 en T-61/98 tussen                   gekozen hebbende te Luxemburg.
Compagnie Continentale (Frankrijk) en de Commissie van
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                         (Tweede kamer)                               —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door met
                                                                            betrekking tot Gibraltar niet de wettelijke en bestuursrech-
                                                                            telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
                        (Zaak C-25/01 P)                                    voldoen aan richtlijn 67/548/EEG van de Raad van
                                                                            27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke
                                                                            en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de
                         (2001/C 108/07)                                    verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1),
                                                                            zoals gewijzigd bij richtlijn 88/302/EEG (2), richtlijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     91/410/EEG (3), richtlijn 92/32/EEG (4), richtlijn 92/69/
is op 19 januari 2001 hogere voorziening ingesteld door                     EEG (5), richtlijn 93/21/EEG (6), richtlijn 93/67/EEG (7),
Compagnie Continentale (Frankrijk), vertegenwoordigd door                   richtlijn 93/72/EEG (8), richtlijn 93/101/EG (9), richtlijn
P.V.F. Bos en P. Chabrier, domicilie gekozen hebbende te                    93/105/EG (10), richtlijn 94/69/EG (11), richtlijn 96/54/
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue                   EG (12), en richtlijn 97/69/EG (13), richtlijn 87/18/EEG van
Carlo Hammer 4, tegen het arrest, op 8 november 2000 in                     de Raad van 18 december 1986 betreffende de onderlinge
gevoegde zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93 en T-61/98                      aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
tussen SA L. Dreyfus & Cie, Glencore Grain Ltd en Compagnie                 lingen inzake de toepassing van de beginselen van goede
Continentale (Frankrijk) en de Commissie van de Europese                    laboratoriumpraktijken en het toezicht op de toepassing
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                   ervan voor tests op chemische stoffen (14), richtlijn
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).                              93/12/EEG van de Raad van 23 maart 1993 betreffende
                                                                            het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstof-
                                                                            fen (15), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/70/EG (16), richtlijn
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                             79/113/EEG van de Raad van 19 december 1978 betref-
                                                                            fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van
                                                                            de lidstaten inzake het bepalen van het geluid dat door
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 novem-             bouwterreinmachines en bouwterreinmaterieel wordt uit-
      ber 2000 te vernietigen;                                              gestraald (17), zoals gewijzigd bij richtlijn 81/1051/
                                                                            EEG (18), en richtlijn 85/405/EEG (19), richtlijn 84/533/
—     de beschikking van de Commissie van 1 april 1993 nietig               EEG van de Raad van 17 september 1984 betreffende de
      te verklaren;                                                         onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten


title: Zaak C-100/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikelen 28 EG en 30 EG — Bescherming van in wild levende dier en plantensoorten — Regeling inzake houden en verhandeling van in gevangenschap geboren en gekweekte vogels die in andere lidstaten rechtmatig in handel zijn gebracht)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-100/08) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 28 EG en 30 EG - Bescherming van in wild levende dier en plantensoorten - Regeling inzake houden en verhandeling van in gevangenschap geboren en gekweekte vogels die in andere lidstaten rechtmatig in handel zijn gebracht)
   2009/C 267/29
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en R. Troosters, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: T. Materne, gemachtigde, G. Van Calster, advocaat)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 28 EG — Bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten — Verbod op het houden van bepaalde in andere lidstaten legaal op de markt gebrachte vogels

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk België is

                           —

                           door de invoer, het houden en de verkoop van in gevangenschap geboren en gekweekte vogels die in andere lidstaten rechtmatig in de handel zijn gebracht, aan beperkende voorwaarden te onderwerpen die de betrokken marktdeelnemers verplichten om de merking van de specimens te wijzigen opdat deze aan de specifiek in de Belgische wetgeving gestelde voorwaarden voldoet, en door noch de merking die in andere lidstaten wordt aanvaard, noch de certificaten die zijn afgegeven overeenkomstig verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, te aanvaarden, en

                           —

                           door de handelaars de mogelijkheid te ontzeggen om afwijkingen te verkrijgen op het verbod op het houden van Europese inheemse vogels die in andere lidstaten rechtmatig in de handel zijn gebracht,

                     de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.