title: Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 4 augustus 1998 om een prejudiciële beslissing in de boeteprocedure tegen A. Claasen (Zaak C-313/98)

text:
C 327/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.10.98
     Volgens de Commissie biedt deze vergelijking geen ver-           Verzet de regeling van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van
     klaring voor de herbeplanting van 2 446 ha wijnareaal.           de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geo-
     Uit de omstandigheid dat de Italiaanse autoriteiten              grafische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
     hiervoor geen verklaring geven, leidde de Commissie              landbouwproducten en levensmiddelen (1), zich tegen de
     af dat de beplantingen illegaal waren en dat de voor             toepassing van een nationale regeling die het misleidend
     de betrokken oppervlakten gedane uitgaven derhalve               gebruik van een eenvoudige geografische herkomstbena-
     vanuit economisch oogpunt zinloos waren. Zij stelde              ming verbiedt, dat wil zeggen een aanduiding waarbij geen
     de aanpassing vast op 31 861 816 140 ITL, door het               verband bestaat tussen de kenmerken van het product en
     aantal hectaren dat werd geacht illegaal te zijn                 de geografische herkomst ervan?
     beplant, te vermenigvuldigen met een gemiddelde stop-
     zettingspremie in de regio Puglia in de jaren 1989-
                                                                      (1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.
     1992 in de zin van Verordening (EEG) nr. 1442/88 van
     de Raad (7).
     Volgens de Italiaanse regering is de correctie onwettig,
     omdat Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad (8)
     betreffende een gemeenschappelijke ordening van de
     wijnmarkt niets bepaalt omtrent financieÈle sancties in          Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 4 augustus
     individuele gevallen, maar alleen, in geval van beplan-          1998 om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure
     tingen of herbeplantingen zonder vergunning, voorziet                                       tegen A. Claasen
     in verplichte distillatie van het met de druiven van die                                    (Zaak C-313/98)
     beplantingen verkregen product, ter verkrijging van
     alcohol met een alcoholvolumegehalte van 80 % vol of                                          (98/C 327/11)
     meer (artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 4).
                                                                      Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van
     In ieder geval lijkt het niet juist, het bedrag van de cor-      4 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     rectie in mindering te brengen op het bedrag betaald             Justitie op 13 augustus 1998, in de boeteprocedure tegen
     voor stopzetting met premie in de zin van Verordening            A. Claasen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     (EEG) nr. 1442/88, aangezien die bedragen zijn uitge-            schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
     keerd met het oog op de daadwerkelijke stopzetting               navolgende vraag (1):
     van de bestaande wijnbouw.
(1) PB  L 163 van 6.6.1998, blz. 28.                                  Moet voor de vaststelling van het bedrag van het krach-
(2) PB  L 388 van 30.12.1989, blz. 18.                                tens artikel 8, lid 1, van het Verdrag te betalen gebruiks-
(3) PB  L 94 van 28.4.1970, blz. 13.                                  recht enkel rekening worden gehouden met het aantal
(4) PB  L 337 van 4.12.1990, blz. 3.                                  assen van een motorvoertuig of samenstel van voertuigen,
(5) PB  L 350 van 14.12.1990, blz. 43.
(6) PB  L 67 van 15.3.1990, blz. 21.
                                                                      ongeacht de vraag of een as tijdens de rit wordt gebruikt
(7) PB  L 132 van 28.5.1988, blz. 3.                                  of opgetrokken is, of behoeven tandem- of liftassen niet te
(8) PB  L 84 van 27.3.1987, blz. 1.                                   worden meegerekend?
                                                                      (1) over de uitlegging van artikel 8, lid 1, van het Verdrag van
                                                                          9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebruik
                                                                          van bepaalde wegen door zware vrachtwagens (Bundesgesetz-
                                                                          blatt, deel II, blz. 1768).
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 juli 1998 om
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Schutzver-
band gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V. en Warsteiner
           Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG
                        (Zaak C-312/98)
                                                                      Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 10 augus-
                          (98/C 327/10)                               tus 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
                                                                      tussen Snellers Auto's BV en algemeen directeur van de
                                                                                Dienst Wegverkeer
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 2 juli                                           (Zaak C-314/98)
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                            (98/C 327/12)
12 augustus 1998, in het geding tussen Schutzverband
gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V. en Warsteiner Braue-
rei Haus Cramer GmbH & Co. KG, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                 De Nederlandse Raad van State heeft bij uitspraak van
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                         10 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak C-205/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Városi Bíróság (Hongarije) op 8 juni 2009 — Strafzaak tegen Emile Eredics e.a.

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Városi Bíróság (Hongarije) op 8 juni 2009 — Strafzaak tegen Emile Eredics e.a.
   (Zaak C-205/09)
   2009/C 205/34
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szombathelyi Városi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Partij(en) in de strafzaak): Emile Eredics e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Deze rechter wenst, ter precisering en aanvulling van het arrest van het Hof van 28 juni 2007 in de zaak Dell’Orto (C-467/05, Jurispr. blz. I-5557), in de bij hem aanhangige strafprocedure te vernemen of een „persoon anders dan een natuurlijke persoon” onder het begrip „slachtoffer” als bedoeld in artikel 1, sub a, van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad valt, gelet op de bevordering van de bemiddeling in strafzaken tussen het slachtoffer en de dader, als bedoeld in artikel 10 van het kaderbesluit.

               2)

               Deze rechter wenst in verband met artikel 10 van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad, dat bepaalt dat „[e]lke lidstaat […] voor de bevordering van bemiddeling in strafzaken [zorgt] met betrekking tot de strafbare feiten waarvoor hij die maatregel passend acht”, te vernemen of het begrip „strafbare feiten” aldus kan worden uitgelegd dat het alle strafbare feiten omvat waarvan het wettelijk omschreven materiële bestanddeel in wezen overeenkomt.

               3)

               Kan de uitdrukking „[e]lke lidstaat zorgt voor de bevordering van bemiddeling in strafzaken […]” in artikel 10, lid 1, van kaderbesluit 2001/220/JBZ aldus worden uitgelegd dat het scheppen van de voorwaarden voor bemiddeling tussen de dader en het slachtoffer ten minste mogelijk is totdat in eerste aanleg vonnis is gewezen, dat wil zeggen dat het vereiste van erkenning van de feiten tijdens de gerechtelijke procedure na de afronding van het onderzoek, voor zover aan de andere voorwaarden is voldaan, in overeenstemming is met de verplichting om bemiddeling te bevorderen?

               4)

               Omtrent artikel 10, lid 1, van kaderbesluit 2001/220/JBZ vraagt deze rechter zich af of de uitdrukking „[e]lke lidstaat […] voor de bevordering van bemiddeling [zorgt] in strafzaken met betrekking tot de strafbare feiten waarvoor hij die maatregel passend acht” impliceert dat een algemene toegang tot de mogelijkheid van bemiddeling in strafzaken is gewaarborgd voor zover is voldaan aan de wettelijk bepaalde voorafgaande voorwaarden, zonder dat er ruimte voor uitlegging bestaat. Dat wil zeggen, wanneer de vraag bevestigend wordt beantwoord, is een voorwaarde inhoudend dat „gelet op de aard van het strafbare feit, de soort bemiddeling en de persoon van verdachte, kan worden afgezien van de gerechtelijke procedure indien er reden is om aan te nemen dat de rechter het getoonde berouw bij de straftoemeting zal meewegen”, in overeenstemming met de bepalingen (vereisten) van het eerder genoemde artikel 10?


title: Zaak T-64/13: Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — ANKO/Commissie

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/27

         Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-64/13)
   2013/C 86/46
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren dat verzoekster niet gehouden is het bedrag dat de Commissie haar heeft uitgekeerd voor het project DOC@HAND, als onverschuldigd betaald weer terug te storten;

               —

               te verklaren dat verzoekster niet gehouden is de Commissie een forfaitaire schadevergoeding te betalen voor het project DOC@HAND; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de proceskosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep krachtens artikel 272 VWEU heeft betrekking op de aansprakelijkheid van de Commissie uit overeenkomst nr. 508015 voor de uitvoering van het project „Knowledge Sharing and Decision Support for Healthcare Professionals” (DOC@HAND). Verzoekster stelt met name dat de Commissie in strijd met de overeenkomst, het beginsel van goede trouw, het verbod van misbruik van recht en het evenredigheidsbeginsel ANKO heeft verzocht de aan haar uitgekeerde bedragen terug te storten, hoewel ANKO haar verplichtingen uit de overeenkomst is nagekomen.
   Daartoe stelt verzoekster in de eerste plaats dat zij niet gehouden is het gehele bedrag dat de Commissie haar voor het project DOC@HAND heeft uitgekeerd, als onverschuldigd betaald terug te storten, en in de tweede plaats dat zij niet gehouden is de Commissie de forfaitaire schadevergoeding (liquidated damages) te betalen voor het project DOC@HAND.


title: Zaak C-574/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 november 2011 — Novartis AG/Actavis Deutschland GmbH & Co KG, Actavis Ltd

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 november 2011 — Novartis AG/Actavis Deutschland GmbH & Co KG, Actavis Ltd
   (Zaak C-574/11)
   2012/C 32/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Novartis AG

      Verwerende partij: Actavis Deutschland GmbH & Co KG, Actavis Ltd

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 4 en 5 van verordening (EG) nr. 469/2009 (1) aldus worden uitgelegd, dat de bescherming van een voor een afzonderlijke werkzame stof (in casu valsartan) afgegeven aanvullend beschermingscertificaat ook geldt voor een uitvoeringsvorm die een samenstelling van werkzame stoffen bevat (in casu valsartan en hydrochloorthiazide) waarin deze afzonderlijke werkzame stof is opgenomen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (Gecodificeerde versie) (PB L 152, blz. 1).


title: Zaak T-206/17: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2017 — Bank of New York Mellon/EUIPO — Nixen Partners (NEXEN PULSE)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/41

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2017 — Bank of New York Mellon/EUIPO — Nixen Partners (NEXEN PULSE)
   (Zaak T-206/17) (1)

   (2017/C 309/56)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 10.7.2017.


title: Zaak T-161/06: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012 — Arbos/Commissie ( „Beroep tot schadevergoeding — Programma „Cultuur 2000” — In kader van project toegekende subsidies — Verzoeken om betaling van verschillende bedragen — Artikel 44, lid 1, sub c, van reglement voor procesvoering — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/21

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012 — Arbos/Commissie
   (Zaak T-161/06) (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Programma „Cultuur 2000” - In kader van project toegekende subsidies - Verzoeken om betaling van verschillende bedragen - Artikel 44, lid 1, sub c, van reglement voor procesvoering - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 379/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater (Klagenfurt, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Karl, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Pignataro Nolin en I. Kaufmann-Bühler, vervolgens L. Pignataro-Nolin en W. Mölls, en ten slotte W. Mölls en D. Roussanov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot veroordeling van de Commissie tot betaling van 38 585,42 EUR, vermeerderd met 12 % rente vanaf 1 januari 2001, en van 27 618,91 EUR, vermeerderd met 12 % rente vanaf 1 maart 2003, enerzijds, en tot betaling van 26 459,38 EUR, btw niet inbegrepen, aan advocaatkosten die verzoekster tijdens de precontentieuze fase heeft gemaakt, anderzijds.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak T-512/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Rusal Armenal/Raad

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/28

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Rusal Armenal/Raad
   (Zaak T-512/09)
   2010/C 80/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rusal Armenal ZAO (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 925/2009 van de Raad van 24 september 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald bladaluminium van oorsprong uit Armenië, Brazilië en de Volksrepubliek China nietig verklaren, voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 925/2009 van de Raad van 24 september 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald bladaluminium van oorsprong uit Armenië, Brazilië en de Volksrepubliek China (PB L 262, blz. 1; hierna: „bestreden verordening”), voor zover deze op haar betrekking heeft.
   Ter ondersteuning van haar vordering voert verzoekster vijf middelen aan, waarvan er één incidenteel berust op de onrechtmatigheid van de basisverordening.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de Commissie en de Raad artikel 2, leden 1 tot en met 6, van de basisverordening (1) en artikel 2.1 en 2.2 van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI GATT 1994 (hierna: „antidumpingcode”) hebben geschonden, door de normale waarde voor verzoekster vast te stellen op basis van een derde soortgelijk land. Daarbij zijn zij tot volkomen verkeerde conclusies inzake dumping, cumulatie, schade en causaliteit gekomen voor zover het gaat om de invoer uit Armenië. Volgens verzoekster hadden de Raad en de Commissie de normale waarde voor haar moeten vaststellen op basis van haar eigen gegevens voor Armenië en niet op basis van artikel 2, lid 7, sub a, van de basisverordening.
   Voorts stelt verzoekster dat het Hof bij de behandeling van het eerste middel krachtens artikel 277 VWEU (voorheen artikel 241 EG) incidenteel dient vast te stellen dat artikel 2, lid 7, van de basisverordening niet op haar van toepassing is, voor zover deze bepaling dient als rechtsgrondslag voor de „methode van het soortgelijke land” die in de bestreden verordening is gebruikt ter bepaling van de normale waarde voor verzoekster. Zij voert incidenteel de onrechtmatigheid van artikel 2, lid 7, van de basisverordening aan, stellende dat zij de rechter kan verzoeken om na te gaan of deze bepaling op haar van toepassing is en dat zij wordt geschaad door de vaststellingen betreffende de normale waarde in de bestreden verordening, die rechtens op deze bepaling zijn gebaseerd. Artikel 2, lid 7, dient volgens verzoekster niet-toepasselijk te worden verklaard, omdat de toepassing ervan op haar in strijd is met artikel 2.1 en artikel 2.2 van de antidumpingcode, die de Europese Unie als multilaterale verbintenissen in het Europese recht heeft willen opnemen en die deel uitmaken van de Verdragen waarop de Europese Unie is gebaseerd en volgens vaste rechtspraak van het Hof bindend zijn voor de Raad en de Commissie.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de gemeenschapsinstellingen, ook al zouden zij artikel 2, leden 1 tot en met 6, van de basisverordening en de antidumpingcode niet hebben geschonden, inbreuk hebben gepleegd op artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, ten onrechte hebben geweigerd verzoekster als marktgerichte onderneming te behandelen en in het kader van de toepassing van artikel 2, lid 7, sub c, de feiten op verschillende punten kennelijk onjuist hebben beoordeeld.
   Met haar derde middel stelt verzoekster dat de instellingen artikel 3, lid 4, van de basisverordening hebben geschonden en een kennelijke beoordelingsfout hebben gemaakt door de invoer met dumping vanuit Armenië en andere landen cumulatief te beoordelen en in dat verband voorbij te gaan aan de fundamentele herziening van Armeniës productieactiviteit in de periode 2004-2006 en aan de kwaliteitsproblemen waarmee het betrokken Armeense product bij het heropstarten en aanpassen van de productieactiviteit in 2007, tijdens het onderzoektijdvak, te kampen had.
   Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de redenering van de Commissie en haar motivering voor de afwijzing van verzoeksters aanbod om zich tot een prijsherziening te verbinden en de gelijktijdige aanvaarding van het in soortgelijke omstandigheden door een Braziliaanse producent/exporteur geformuleerde aanbod schending opleveren van het fundamentele rechtsbeginsel van gelijke behandeling/non-discriminatie en op kennelijke beoordelingsfouten berusten.
   Met haar vijfde middel stelt verzoekster dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op het fundamenteel unierechtelijk beginsel van behoorlijk bestuur en aldus een fundamentele vormvoorwaarde heeft geschonden, door in het openbaar rechtstreeks naar verzoekster en het lopende antidumpingonderzoek te verwijzen en de instellingen die verantwoordelijk zijn voor het andidumpingonderzoek een vertekend beeld te geven en hen er aldus toe aan te zetten de export van verzoekster aan antidumpingrechten te onderwerpen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996 L 56, blz. 1).


title: Zaak T-462/14: Beroep ingesteld op 18 juni 2014 — EMA/Commissie

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/67

         Beroep ingesteld op 18 juni 2014 — EMA/Commissie
   (Zaak T-462/14)
   2014/C 315/112
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Milieuagentschap (EMA) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Kloostra, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit van de Commissie van 8 april 2014 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers beroep strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 8 april 2014 [Ares (2014)1102834] waarbij zijn verzoek tot interne herziening van besluit 2013/687/EU van de Commissie van 26 november 2013 inzake de kennisgeving door de Helleense Republiek van een nationaal plan voor de overgangsfase als bedoeld in artikel 32 van richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies, niet ontvankelijk is verklaard.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is ontleend aan de onrechtmatigheid van artikel 10, juncto artikel 2, lid 1, sub g, van verordening nr. 1367/2006. (1) Verzoeker stelt dat de Commissie het bestreden besluit in strijd met artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus heeft vastgesteld, aangezien de door de Commissie toegepaste bepalingen — artikel 10, juncto artikel 2, lid 1, sub g, van verordening nr. 1367/2006 — onverenigbaar zijn met artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus. Gelet op de onrechtmatigheid van deze bepalingen van verordening nr. 1367/2006 had de Commissie het verzoek tot interne herziening in overweging moeten nemen.

               2.

               Met het tweede, subsidiair aangevoerde middel betoogt verzoeker dat de Commissie door de vaststelling van het bestreden besluit haar verplichting niet is nagekomen om zoveel als mogelijk in overeenstemming met het Verdrag van Aarhus te handelen. Volgens hem had de Commissie artikel 10 van verordening nr. 1367/2006 — inzonderheid de bewoordingen „administratieve handeling” in deze bepaling — conform artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus moeten uitleggen en had zij moeten voorbijgaan aan de definitie die in artikel 2, lid 1, sub g, van verordening nr. 1367/2006 aan het begrip „administratieve handeling” wordt gegeven, die zijns inziens veel te restrictief is.

               3.

               Met het derde, meer subsidiair aangevoerde middel betoogt verzoeker dat de Commissie het bestreden besluit in strijd met artikel 2, lid 1, sub g, van verordening nr. 1367/2006 heeft vastgesteld door te oordelen dat besluit 2013/687/EU van de Commissie niet als een maatregel van een individuele strekking kan worden aangemerkt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006 L 264, blz. 13).


title: Zaak F-82/13: Beroep ingesteld op 4 september 2013 — ZZ/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/52

         Beroep ingesteld op 4 september 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-82/13)
   2013/C 325/84
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing is gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit tot overdracht van verzoekers pensioenrechten op basis van de parameters bedoeld in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-490/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 november 2014 — Freistaat Bayern/Verlag Esterbauer GmbH

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 november 2014 — Freistaat Bayern/Verlag Esterbauer GmbH
   (Zaak C-490/14)
   (2015/C 034/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Freistaat Bayern

      Verwerende partij: Verlag Esterbauer GmbH

      Prejudiciële vraag

   Is bij de vraag of sprake is van een verzameling van zelfstandige elementen in de zin van artikel 1, lid 2, van richtlijn 96/9/EG (1) omdat de elementen van elkaar kunnen worden gescheiden zonder dat de waarde van hun informatieve inhoud daardoor wordt aangetast, om het even welke informatiewaarde relevant dan wel slechts de waarde die deze elementen hebben voor de beoogde bestemming van de betrokken verzameling, gelet op het daaruit voortvloeiende typische gedrag van de gebruiker?

      (1)  Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20).


title: Zaak T-217/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2006 — Ter Lembeek/Commissie (Staatssteun — Steun ten gunste van Belgische groep Beaulieu — Afstand van schuldvordering)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2006 — Ter Lembeek/Commissie
   (Zaak T-217/02) (1)

   (Staatssteun - Steun ten gunste van Belgische groep Beaulieu - Afstand van schuldvordering)
   (2006/C 331/62)
   Procestaal:Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Ter Lembeek International NV (Wielsbeke, België) (vertegenwoordigers: J.-P. Vande Maele, F. Wijckmans en F. Tuytschaever, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en H. van Vliet, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van beschikking 2002/825/EG van de Commissie van 24 april 2002 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van de groep Beaulieu (Ter Lembeek International) (PB L 296, blz. 60),
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak T-299/04: Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Abdelghani Selmani tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/18

         Beroep, op 7 juli 2004 ingesteld door Abdelghani Selmani tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-299/04)
   (2004/C 284/38)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 7 juli 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door Abdelghani Selmani, wonende te Dublin (Ierland), vertegenwoordigd door C. Ó Briain, solicitor.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 2580/2001 (1) van de Raad en artikel 1 van besluit 2004/306/EG (2) van de Raad, voorzover zij op verzoeker van toepassing zijn of zouden zijn;

               —

               nietig te verklaren alle besluiten van de Raad op basis van verordening 2580/2001 die gelijksoortige gevolgen hebben als besluit 2004/306, voorzover zij op verzoeker van toepassing zijn of zouden zijn;

               —

               zonodig, nietig te verklaren artikel 2 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB (3) van de Raad, artikel 1 van gemeenschappelijk standpunt 2004/500/GBVB (4) van de Raad en alle op basis van gemeenschappelijk standpunt 2001/931 vastgestelde gemeenschappelijke standpunten van de Raad, voorzover zij op verzoeker van toepassing zijn of zouden zijn;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat voormelde maatregelen geen rechtsgevolgen teweegbrengen voorzover zij op verzoeker van toepassing zijn of zouden zijn;

               —

               De Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad werd vastgesteld met als uitdrukkelijke doel resolutie nr. 1373(2001) van de VN-Veiligheidsraad uit te voeren, waarin alle verdragspartijen werden opgeroepen de financiering van terreurdaden te bestrijden, onder andere door de bevriezing van de tegoeden en middelen van al wie bij dergelijke daden betrokken zou zijn. Verordening 2580/2001 werd vastgesteld om dit gemeenschappelijk standpunt uit te voeren. Artikel 2 voorziet in de bevriezing van de bezittingen van personen die bij terroristische daden betrokken zijn en die voorkomen op een lijst die overeenkomstig lid 3 van artikel 2 door de Raad wordt vastgesteld. Besluit 2004/306 van de Raad bevat een dergelijke lijst, waarop de naam van verzoeker, een Algerijn, is vermeld. Dientengevolge zijn verzoekers bezittingen in Ierland, waar hij als erkend vluchteling verblijft, bevroren.
   Tot staving van zijn verzoek tot nietigverklaring van de bestreden maatregelen voert verzoeker aan dat de Raad aan de artikelen 60, 301 en 308 van het EG-Verdrag niet de bevoegdheid ontleende om artikel 2 van verordening 2580/2001 en artikel 1 van besluit 2004/306 vast te stellen, en dat de Raad en de Commissie misbruik van hun in die artikelen toegekende bevoegdheden hebben gemaakt. Voorts stelt verzoeker dat de lijst van namen van besluit 2004/306 niet conform artikel 1, lid 4, van het gemeenschappelijk standpunt 2001/931 is opgesteld. Verzoeker betoogt eveneens dat de artikelen 15 en 34 EU de Raad niet de bevoegdheid verleenden om de gemeenschappelijke standpunten 2001/931 en 2004/500 vast te stellen, die, volgens verzoeker, voornoemde bepalingen en het EG-Verdrag in het algemeen schenden.
   Verzoeker voert eveneens aan dat de bestreden maatregelen inbreuk maken op fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht, in het bijzonder het subsidiariteitsbeginsel, het evenredigheidbeginsel, en de eerbiediging van de mensenrechten. Voorts betoogt verzoeker dat de Raad en de Commissie gebrekkig hebben gemotiveerd waarom de noodzakelijk geachte maatregelen niet door elke lidstaat afzonderlijk konden worden vastgesteld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).

      (2)  Besluit van de Raad van 2 april 2004 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2003/902/EG (PB L 99, blz. 28).

      (3)  Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).

      (4)  Gemeenschappelijk standpunt 2004/500/GBVB van de Raad van 17 mei 2004 inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en houdende intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2004/309/GBVB.


title: Zaak T-758/16: Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — Crédit Agricole/ECB

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/45

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — Crédit Agricole/ECB
   (Zaak T-758/16)
   (2017/C 006/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crédit Agricole SA (Montrouge, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Champsaur en A. Delors, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               nietigverklaring, op grond van de artikelen 256 en 263 VWEU, van besluit nr. ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/165 van 24 augustus 2016 van de Europese Centrale Bank;

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Europese Centrale Bank (ECB) heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van de bepalingen van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1; hierna: „verordening nr. 575/2013”).
               Volgens de verzoekende partij is het besluit van de ECB van 24 augustus 2016 tot afwijzing van haar verzoek tot verkrijging van toestemming om blootstellingen met betrekking tot een publiekrechtelijk lichaam uit te sluiten van de hefboomratio (hierna: „bestreden besluit”):

                           —

                           strijdig met de bedoeling van de Europese wetgever en de door verordening nr. 575/2013 nagestreefde doelstellingen;

                           —

                           ontneemt het de nuttige werking aan artikel 429, lid 14, van deze verordening;

                           —

                           vormt het een inbreuk van de ECB op de bevoegdheden van de Europese wetgever.

               2.

               Tweede middel: het bestreden besluit bevat een kennelijke fout in de beoordeling van het prudentiële risico in verband met de gereglementeerde spaargelden, doordat de ECB het juridische kader, de empirische gegevens die verband houden met deze spaargelden en de relevante verslagen van de Europese Bankautoriteit niet in acht heeft genomen, en een dergelijke beoordelingsfout heeft gemaakt zowel wat betreft het risico van hefboomwerking als de hieraan gerelateerde andere prudentiële risico’s.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit schendt het evenredigheidsbeginsel voor zover het in de eerste plaats het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde algemene evenredigheidsbeginsel schendt en het in de tweede plaats niet voldoet aan de bijzondere vereisten die aan het evenredigheidsbeginsel zijn verbonden op het gebied van prudentieel toezicht, op grond waarvan de prudentiële vereisten dienen te worden afgestemd op het ondernemingsmodel van de bank en op de daaraan verbonden risico’s voor de financiële sector en de economie.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 september 2000 in zaak C-369/98 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Minister of Agriculture, Fisheries & Food (Steunregelingen — Databank — Mededeling van informatie)

text:
C 335/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
      zover deze verplichting voortvloeide uit de arbeidsverhouding              de bestuurder of enig ander persoon die bij een ongeval
      van dit personeel met de vervreemder en overeenkomstig de in               aansprakelijk wordt gesteld en daarvoor door de verplichte
      het kader van die verhouding overeengekomen voorwaarden.                   motorrijtuigenverzekering is gedekt, ongeacht of de bestuurder
      Richtlijn 77/187 verzet zich er evenwel niet tegen, dat de                 van het betrokken voertuig schuld heeft aan het ongeval,
      verkrijger de voorwaarden van deze arbeidsverhouding wijzigt               wanneer het nationale recht van de betrokken lidstaat voorziet
      voorzover het nationale recht een dergelijke wijziging in andere           in een dergelijke dekking van het lichamelijke letsel dat onder
      gevallen dan overgang van onderneming toestaat.                            dezelfde omstandigheden aan andere derden-inzittenden is
                                                                                toegebracht.
(1) PB C 358 van 21.11.1998.
                                                                           2)    De artikelen 1, lid 2, en 5, lid 3, van de Tweede richtlijn
                                                                                (84/5), zoals gewijzigd bij bijlage I, deel IX, F „Verzekeringen”,
                                                                                bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het
                    ARREST VAN HET HOF                                           Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpassing
                                                                                van de Verdragen, verzetten zich tegen een nationale wettelijke
                           (Vijfde kamer)                                        regeling die voor de vergoeding maximumbedragen vaststelt die
                                                                                lager liggen dan de in die artikelen vastgestelde minimumdek-
                     van 14 september 2000                                       kingen, wanneer de bestuurder van het voertuig die het ongeval
                                                                                heeft veroorzaakt geen schuld treft en hij enkel uit hoofde van
in zaak C-348/98 (verzoek van het Tribunal da Comarca                            zijn risicoaansprakelijkheid wordt aangesproken.
de Setúbal om een prejudiciële beslissing): V. M. Mendes
Ferreira en M. C. Delgado Correia Ferreira tegen Compan-
           hia de Seguros Mundial Confiança SA (1)                         (1) PB C 358 van 21.11.1998.
(Verplichte motorrijtuigenverzekering — Richtlijnen
84/5/EEG en 90/232/EEG — Minimale dekkingen — Wette-
lijke aansprakelijkheid — Schade toegebracht aan familie-
           leden van verzekeringnemer of bestuurder)
                          (2000/C 335/07)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                van 14 september 2000
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-369/98 [verzoek van de High Court of Justice
In zaak C-348/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen
het Tribunal da Comarca de Setúbal (Portugal), in het aldaar                       Minister of Agriculture, Fisheries & Food (1)
aanhangige geding tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Del-
gado Correia Ferreira en Companhia de Seguros Mundial                      (Steunregelingen — Databank — Mededeling van informa-
Confiança SA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                                               tie)
van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 decem-
ber 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                                          (2000/C 335/08)
der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
                                                                                (Procestaal: Engels)
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17),
en de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei
1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke                                      dentie van het Hof)
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33), heeft             In zaak C-369/98, betreffende een verzoek aan het Hof
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Ed-               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
ward, kamerpresident, L. Sevón (rapporteur), P. J. G. Kapteyn,            de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cos-              Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
mas; griffier: R. Grass, op 14 september 2000 een arrest                   aanhangig geding tussen The Queen en Minister of Agriculture,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Fisheries & Food, ex parte: T. R. Fisher and P. Fisher, handeldrij-
1)    Artikel 3 van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van         vend onder de benaming „TR and P Fisher”, om een prejudiciële
      30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de              beslissing over de uitlegging van de artikelen 3, lid 1, en 9 van
      wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de        verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november
      wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het           1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controle-
      verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, vereist enkel,      systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB
      dat de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijk-     L 355, blz. 1), en van artikel 9 van verordening (EEG)
      heid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen       nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december houdende
      aanleiding kan geven, zich uitstrekt tot het lichamelijke letsel     uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers-
      van kosteloos vervoerde familieleden van de verzekeringnemer of      en controlesysteem voor bepaalde communautaire
 ---pagebreak--- 25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 335/5
steunregelingen (PB L 391, blz. 36), heeft het Hof (Vierde                 Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-                 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
sident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en H. Ragnemalm, rech-               inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
ters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, ad-          lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
junct-griffier, op 14 september 2000 een arrest gewezen                    L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        volgt: L. Sévon (rapporteur), kamerpresident, waarnemend
                                                                           voor de president van de Vijfde kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann,
1)    De artikelen 3, lid 1, en 9 van verordening (EEG) nr. 3508/92        H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
      van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van                  A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 14 sep-
      een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde           tember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      communautaire steunregelingen, in samenhang met de algeme-           volgt:
      ne beginselen van gemeenschapsrecht, laten toe, dat de bevoegde
      instanties, na afweging van de belangen van de betrokkenen,          Artikel 13 A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van
      informatie betreffende de in vroegere jaren geteelde gewassen die    de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
      door of namens een eerdere aanvrager van compensatiebedragen         wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-
      is verstrekt, meedelen aan een nieuwe exploitant die ze nodig        lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
      heeft om voor dezelfde percelen zelf ook dergelijke bedragen te      grondslag, moet aldus worden uitgelegd, dat gezondheidskundige
      kunnen aanvragen en die informatie niet anders kan verkrijgen.       verrichtingen die niet bestaan in gezondheidskundige verzorging van
2)    Ingeval de mededeling van de gevraagde informatie wordt              de mens door middel van diagnose en behandeling van ziekten of
      geweigerd, mag de bevoegde instantie de aanvrager niet               andere gezondheidsproblemen, maar in het vaststellen door middel
      krachtens artikel 9 van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de         van biologische analysen van de biologische verwantschap van
      Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepa-             individuen, niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling vallen. De
      lingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor     omstandigheid dat de als deskundige optredende arts in opdracht van
      bepaalde communautaire steunregelingen sancties opleggen op          een rechterlijke instantie handelt, is dienaangaande niet relevant.
      basis van informatie die zij hem bij de aanvraag niet heeft
      verstrekt.                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
(1) PB C 397 van 19.12.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 14 september 2000
                     van 14 september 2000
                                                                           in zaak C-16/99 (verzoek van Cour administrative om een
in zaak C-384/98 (verzoek van het Landesgericht                            prejudiciële beslissing): Minister van Volksgezondheid
 St. Pölten om een prejudiciële beslissing): D. tegen W. (1)                                       tegen J. Erpelding (1)
(Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskun-                   (Richtlijn 93/16/EEG van de Raad — Uitlegging van
dige verzorging van de mens in het kader van de uitoefening                artikelen 10 en 19 — Voeren van titel van specialist in
van medische en paramedische beroepen — Uitbrengen                         ontvangende lidstaat door arts die in andere lidstaat titel
van advies in verband met vaderschapsactie door een als                    heeft verkregen die, wat die staat betreft, niet voorkomt op
               gerechtelijk deskundige erkende arts)                                   lijst van artikel 7 van genoemde richtlijn)
                          (2000/C 335/09)                                                             (2000/C 335/10)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-384/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                In zaak C-16/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
het Landesgericht St. Pölten (Oostenrijk), in het aldaar aanhan-           tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
gige geding tussen D. en W., in tegenwoordigheid van:                      Cour administrative (Luxemburg), in het aldaar aanhangige
Österreichischer Bundesschatz, om een prejudiciële beslissing             geding tussen Minister van Volksgezondheid en J. Erpelding,
over de uitlegging van artikel 13 A, lid 1, sub c, van de                  om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-339/00: Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1997 en 1998 — Steun voor bebossing van landbouwgrond — Artikel 2, leden 1, sub c, en 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2080/92 — Begrip, privaatrechtelĳke rechtspersoon — Vertrouwensbeginsel — Verplichting tot loyale samenwerking")

text:
C 289/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               29.11.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                                             ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                       van 16 oktober 2003
                                                                              in zaak C-223/01 (verzoek van het Østre Landsret om een
                                                                              prejudiciële beslissing): AstraZeneca A/S tegen Lægemid-
in zaak C-339/00: Ierland tegen Commissie van de Euro-                                                    delstyrelse (1)
                    pese Gemeenschappen (1)
                                                                              („Geneesmiddelen — Vergunning voor in handel brengen
                                                                              van generiek geneesmiddel — Intrekking van vergunning
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-                          voor in handel brengen van referentiegeneesmiddel — Ver-
ren 1997 en 1998 — Steun voor bebossing van landbouw-                                                  korte procedure”)
grond — Artikel 2, leden 1, sub c, en 2, sub b, van
verordening (EEG) nr. 2080/92 — Begrip, privaatrechtelijke
                                                                                (2003/C 289/03)
rechtspersoon — Vertrouwensbeginsel — Verplichting tot
                      loyale samenwerking”)
                                                                                (Procestaal: Deens)
                          (2003/C 289/02)                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                              In zaak C-223/01, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    krachtens artikel 234 EG van het Østre Landsret (Denemarken),
                          dentie van het Hof)                                 in het aldaar aanhangig geding tussen AstraZeneca A/S en
                                                                              Lægemiddelstyrelse, in tegenwoordigheid van: Generics (UK)
                                                                              Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                              richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betref-
                                                                              fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
In zaak C-339/00, Ierland (gemachtigde: D. J. O’Hagan,                        bepalingen inzake geneesmiddelen (PB 1965, 22, blz. 369),
bijgestaan door R. Brady, SC, en A. M. Collins, BL) tegen                     zoals gewijzigd bij richtlijn 93/39/EEG van de Raad van 14 juni
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                       1993 (PB L 214, blz. 22), heeft het Hof (Zesde kamer),
M. Niejahr en K. Fitch, bijgestaan door J. O’Reilly, SC),                     samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking                   R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), N. Colneric en
2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000 houdende                         J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
weigering van communautaire financiering voor bepaalde                        griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 16 oktober 2003
uitgaven van de lidstaten in het kader van het Europees                       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL),
afdeling „Garantie” (PB L 180, blz. 49), in zoverre daarin met                1)    Artikel 4, derde alinea, punt 8, tweede alinea, sub a-iii, van
betrekking tot de begrotingsjaren 1997 en 1998 uitgaven van                         richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965
Ierland in het kader van steun voor bebossing ten bedrage van                       betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
4 844 345,35 EUR van communautaire financiering worden                              bepalingen inzake geneesmiddelen, zoals gewijzigd bij richtlijn
uitgesloten, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als                         93/39/EEG van de Raad van 14 juni 1993, moet aldus
volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer,                          worden uitgelegd dat de term „product dat [...] in de handel
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La                             wordt gebracht” betrekking heeft op een geneesmiddel waarvoor
Pergola, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en A. Rosas,                             in de lidstaat waarop de aanvraag betrekking heeft, een
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett,                      vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven.
hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           2)    Voor de behandeling van een aanvraag om een vergunning voor
                                                                                het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel via de
                                                                                verkorte procedure als bedoeld in artikel 4, derde alinea, punt 8,
1)    Verwerpt het beroep.                                                          tweede alinea, sub a-iii, van richtlijn 65/65, zoals gewijzigd, is
                                                                                het noodzakelijk én voldoende dat de vergunning voor het in de
2)    Verwijst Ierland in de kosten.                                                handel brengen van het referentiemiddel, in de lidstaat waarop
                                                                                de aanvraag betrekking heeft geldig is op het moment van deze
                                                                                aanvraag.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                              (1) PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak F-159/12: Beroep ingesteld op 26 december 2012 — ZZ/ECDC

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/26

         Beroep ingesteld op 26 december 2012 — ZZ/ECDC
   (Zaak F-159/12)
   2013/C 63/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Het besluit om verzoeker te ontslaan nietig te verklaren en te gelasten dat hij weer in dienst wordt genomen alsmede hem het verschil te betalen tussen alle vergoedingen die hij zou hebben ontvangen vanaf de datum van inwerkingtreding van het bestreden besluit en de financiële vergoeding die hij heeft ontvangen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit van ECDC van 24 februari 2012 om verzoeker te ontslaan, zodat ECDC op grond van artikel 266 VWEU verplicht zal zijn om hem, teneinde aan dat vonnis te voldoen, opnieuw in dienst te nemen en hem alle vergoedingen te betalen die hij vanaf de datum van inwerkingtreding van het bestreden besluit zou hebben ontvangen, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, met aftrek van de financiële vergoeding die hij heeft ontvangen en de werkloosheiduitkeringen die hij tot aan zijn herplaatsing zal hebben ontvangen;

               —

               nietigverklaring van de brief van het hoofd van de eenheid OCS van ECDC van 18 september 2012 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het bestreden besluit, voor zover die brief zelfstandige rechtsgevolgen heeft gehad;

               —

               verwijzing van ECDC in alle kosten.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-319/02 (verzoek van Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Petri Manninen (Inkomstenbelasting — Belastingkrediet voor dividenden van Finse vennootschappen — Artikelen 56 EG en 58 EG — Samenhang van belastingstelsel)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/4

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 7 september 2004
   in zaak C-319/02 (verzoek van Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Petri Manninen (1)

   (Inkomstenbelasting - Belastingkrediet voor dividenden van Finse vennootschappen - Artikelen 56 EG en 58 EG - Samenhang van belastingstelsel)
   (2004/C 262/07)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-319/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) bij beslissing van 10 september 2002, ingeschreven bij het Hof op 12 september 2002, in de procedure ingeleid door Petri Manninen, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en K. Lenaerts (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 56 EG en 58 EG verzetten zich tegen een regeling krachtens welke een in een lidstaat onbeperkt belastingplichtige persoon geen recht heeft op een belastingkrediet voor dividenden die hem worden uitgekeerd door naamloze vennootschappen die niet in deze staat zijn gevestigd.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak T-208/03: Beroep, op 11 juni 2003 ingesteld door Stavroula Gogos-Skarpatzi en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 184/54              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        2.8.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Stavroula
                                                                         Gogos-Skarpatzi, wonende te Waterloo (België), en 11 andere
—    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-          ambtenaren, vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti,
     sche instantie waarbij de procedure voor de berekening              advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang
     van een niet nader gespecificeerd jaar (1996, 1997 of een
     ander jaar en voor de periode gedurende welke verzoeker             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen was) is gewijzigd wat de route via Brindisi
     betreft, die in aanmerking wordt genomen voor de                    —    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
     bestemming Athene;                                                       sche instantie waarbij de procedure voor de berekening
                                                                              van de jaarlijkse reiskosten voor Griekenland met ingang
     of subsidiair:                                                           van een niet nader gespecificeerd jaar (1993, 1996, 1997
                                                                              of een ander jaar en voor de periode gedurende welke
—    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
                                                                              verzoekers ambtenaar van de Commissie van de Europese
     sche instantie om met ingang van een niet nader gespeci-
                                                                              Gemeenschappen waren) is gewijzigd wat de route via
     ficeerd jaar (1996, 1997 of een ander jaar en voor de
                                                                              Brindisi betreft, die in aanmerking wordt genomen voor
     periode gedurende welke verzoeker ambtenaar van de
                                                                              de bestemming Griekse eilanden, waarvoor de reis via
     Commissie van de Europese Gemeenschappen was) de
                                                                              Athene en Piraeus moet verlopen;
     overtocht van Brindisi naar de verschillende Griekse
     grensplaatsen (Korfoe, Igoumenitsa, Patras) te vergoeden
     op basis van een ticket van het tarief „vliegtuigstoel”                  of subsidiair:
     („aircraft type seats”);
—    nietig te verklaren al zijn salarisafrekeningen waarmee de          —    nietig te verklaren het besluit van de bevoegde hiërarchi-
     besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, zijn                 sche instantie om met ingang van een niet nader gespeci-
     uitgevoerd;                                                              ficeerd jaar (1993, 1996, 1997 of een ander jaar en voor
                                                                              de periode gedurende welke verzoekers ambtenaar van de
—    de terugbetaling te gelasten van alle bedragen die hij niet              Commissie van de Europese Gemeenschappen waren) de
     heeft ontvangen ten gevolge van de uitvoering van de                     overtocht van Brindisi naar de verschillende Griekse
     besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd,                      grensplaatsen (Korfoe, Igoumenitsa, Patras) te vergoeden
     vermeerderd met de wettelijke interesten;                                op basis van een ticket van het tarief „vliegtuigstoel”
—    te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en de                („aircraft type seats”);
     Commissie van de Europese Gemeenschappen te veroor-
     delen tot betaling daarvan.                                         —    nietig te verklaren al hun salarisafrekeningen waarmee de
                                                                              besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd, zijn
                                                                              uitgevoerd;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —    de terugbetaling te gelasten van alle bedragen die zij niet
Verzoeker in de onderhavige zaak vordert nietigverklaring van                 hebben ontvangen ten gevolge van de uitvoering van de
het besluit van de Commissie houdende wijziging van de                        besluiten waarvan nietigverklaring wordt gevorderd,
methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor                  vermeerderd met de wettelijke interesten;
Griekenland.
De door verzoeker ter ondersteuning van zijn beroep aange-               —    te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en de
voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de                    Commissie van de Europese Gemeenschappen te veroor-
verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).                           delen tot betaling daarvan.
(1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.2002, blz. 17.
(2) Mededeling in PB C 101 van 26.4.2003, blz. 40.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring
Beroep, op 11 juni 2003 ingesteld door Stavroula Gogos-                  van het besluit van de Commissie houdende wijziging van de
Skarpatzi en anderen tegen Commissie van de Europese                     methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor
                        Gemeenschappen                                   Griekenland.
                         (Zaak T-208/03)
                                                                         De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-
                        (2003/C 184/113)                                 voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de
                                                                         verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).
                         (Procestaal: Frans)
                                                                         (1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.2002, blz. 17.
                                                                         (2) Mededeling in PB C 101 van 26.4.2003, blz. 40.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 juni 2003 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-99/00: Verzoek van de Hovrätt för västra Sverige van 10 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Kenny Roland Lyckeskog

text:
C 149/26                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.5.2000
Verzoek van de Hovrätt för västra Sverige van 10 maart                 Beroep, op 16 maart 2000 ingesteld door Commissie van
2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen              de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                    Kenny Roland Lyckeskog
                                                                                (Zaak C-100/00)
                          (Zaak C-99/00)
                         (2000/C 149/47)                                                       (2000/C 149/48)
De Hovrätt för västra Sverige heeft bij beschikking van                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
10 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          op 16 maart 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
op 16 maart 2000, in de strafzaak tegen Kenny Roland                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Lyckeskog, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           woordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright en
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende         G. Bisogni, ter beschikking van haar juridische dienst gesteld
vragen:                                                                appelmagistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebben-
                                                                       de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                       Kirchberg.
1. Is een nationale rechterlijke instantie die in de praktijk als
     laatste instantie fungeert, omdat toestemming nodig is om
     de zaak voor de hoogste rechterlijke instantie van het land
     te kunnen brengen, een rechterlijke instantie als bedoeld in      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     artikel 234, derde alinea, EG-Verdrag?
                                                                       — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door elektrische
2. Mag een rechterlijke instantie als bedoeld in artikel 234,               waterverwarmers met accumulatie aan niet in richtlijn
     derde alinea, EG-Verdrag, van het vragen van een prejudici-            73/23/EEG (1) voorziene veiligheidseisen te onderwerpen,
     ële beslissing afzien, wanneer haar duidelijk is hoe de in             en door dus aan overeenkomstig norm EN 60335-2-21
     geding zijnde gemeenschapsrechtelijke vragen moeten                    vervaardigde producten het vermoeden van overeenstem-
     worden beoordeeld, ook wanneer die vragen niet vallen                  ming met de veiligheidseisen te ontzeggen, de krachtens
     onder de leer van de acte claire of de acte éclairé?                   het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen
                                                                            niet is nagekomen;
     Waneer het Hof van Justitie de eerste vraag ontkennend of
     de eerste vraag bevestigend en de tweede vraag ontkennend
                                                                       — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     beantwoordt, wenst de hovrätt tevens een antwoord op de
     volgende vragen — maar niet in het andere geval —:
3. Volgens artikel 45, lid 1, van verordening (EEG)                    Middelen en voornaamste argumenten
     nr. 918/83 (1) van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
     de instelling van een communautaire regeling inzake
     douanevrijstellingen moet, behoudens het bepaalde in de
     artikelen 46 tot en met 49 van de verordening vrijstelling        Richtlijn 73/23/EEG bevat in artikel 9 de zogenoemde vrijwa-
     worden verleend van invoerrechten voor goederen die deel          ringsclausule, die de lidstaten toestaat, ook ten aanzien van
     uitmaken van de persoonlijke bagage van een reiziger die          producten die overeenkomstig een geharmoniseerde norm zijn
     afkomstig is uit een derde land, voor zover het invoer            vervaardigd, om veiligheidsredenen beperkende maatregelen
     betreft waaraan elk handelskarakter vreemd is. Houdt dit          te nemen. Dergelijke maatregelen moeten worden gerechtvaar-
     in dat de aard of de hoeveelheid objectief gezien geen            digd door feitelijke elementen waaruit kan worden afgeleid,
     aanleiding mogen geven tot twijfel omtrent de aard van de         dat de betrokken producten, ofschoon vervaardigd overeen-
     invoer? Of dienen hiervoor het levenspatroon en de                komstig de geharmoniseerde norm, de veiligheid van de
     gewoonten van de betrokken particulier in aanmerking te           gebruikers in gevaar kunnen brengen. Bij gebrek aan dergelijke
     worden genomen?                                                   feitelijke elementen, en dus bij gebrek aan formele mededeling
                                                                       overeenkomstig artikel 9 van richtlijn 73/23/EEG, is de Com-
                                                                       missie van mening, dat met norm EN 60335-2-21 overeen-
4. Welke juridische betekenis hebben voorschriften van natio-          komende elektrische waterverwarmers met accumulatie vrij op
     nale autoriteiten waarin wordt aangegeven, hoe groot de           de markt moeten kunnen worden gebracht, zonder aan enig
     vrijgestelde hoeveelheid van een bepaald goed — waarop            bijzonder vereiste te worden onderworpen.
     verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart
     1983 van toepassing is — in het normale geval mag zijn?
                                                                       (1) PB L 77 van 26.3.1973, blz. 29.
(1) PB L 105 van 23.4.1983, blz. 1.


title: Zaak T-392/05: Beroep ingesteld op  27 oktober 2005  — Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau tegen Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/14

         Beroep ingesteld op 27 oktober 2005 — Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau tegen Commissie
   (Zaak T-392/05)
   (2006/C 22/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Mecklenburg-Strelitzer Montage- und Tiefbau GmbH (Neustrelitz, Duitsland) [vertegenwoordiger: M. Grehsin, advocaat]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 5 maart 2003 (C(2003)519), voorzover in artikel 1, lid 3, daarvan de richtsnoeren van de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern, wat het subprogramma C (gezamenlijke kantoren) op het grondgebied van „officiële toetredingskandidaten” betreft, als onrechtmatige staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag zijn aangemerkt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft in de bestreden beschikking vastgesteld dat de richtsnoeren inzake de verlening van steun voor de verkoop en export van producten uit Mecklenburg-Vorpommern staatssteun behelzen in de zin van artikel 87, lid 1, EG, indien daarbij steun wordt verleend die niet onder het toepassingsgebied van verordening (EG) nr. 69/2001 (1) valt. Volgens de Commissie is er ook sprake van staatssteun indien steun wordt verleend voor maatregelen voor de export naar landen die officieel kandidaat zijn voor toetreding tot de Europese Unie.
   Verzoekster voert aan dat de bestreden beschikking onrechtmatig is op grond dat verweerster een officiële toetredingskandidaat met een lidstaat van de Europese Unie heeft gelijkgesteld en dientengevolge de voorschriften inzake de interne markt heeft toegepast. Voorts stelt verzoekster dat de steunregeling geen inbreuk maakt op verordening (EG) nr. 69/2001 of verordening nr. 70/2001 (2). Ten slotte betoogt zij dat de bestreden beschikking onbegrijpelijk is. Dienaangaande verklaart zij dat de aanmeldingsprocedure voor „de minimis”-steun niet van toepassing zou mogen zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun.

      (2)  Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen.


title: Zaak T-329/09: Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Fédération internationale des logis/BHIM (Bruintint) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor bruintint — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/38

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Fédération internationale des logis/BHIM (Bruintint)
   (Zaak T-329/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor bruintint - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 30/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération internationale des logis (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: oorspronkelijk C. Champagner, vervolgens B. Brisset, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2009 (zaak R 0202/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een bruintint als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fédération internationale des logis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-76/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juni 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/22/EG — Elektronische communicatie — Netwerken en diensten — Aanwijzing van ondernemingen die met universeledienstverplichtingen belast zijn — Onjuiste omzetting — Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld — Niet-uitvoering — Artikel 260, lid 2, VWEU — Financiële sancties — Dwangsom — Forfaitaire som)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 juni 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-76/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 2002/22/EG - Elektronische communicatie - Netwerken en diensten - Aanwijzing van ondernemingen die met universeledienstverplichtingen belast zijn - Onjuiste omzetting - Arrest van Hof waarbij niet-nakoming is vastgesteld - Niet-uitvoering - Artikel 260, lid 2, VWEU - Financiële sancties - Dwangsom - Forfaitaire som))
   2014/C 292/06
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade, G. Braun, L. Nicolae en M. Heller, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, gemachtigde, bijgestaan door L. Morais, advogado)

      Dictum

               1)

               Door niet alle maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van het arrest Commissie/Portugal (C-154/09, EU:C:2010:591), is de Portugese Republiek de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een forfaitaire som van 3 miljoen EUR te betalen.

               3)

               De Portugese Republiek wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom te betalen van 10  000 EUR per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest Commissie/Portugal (EU:C:2010:591), vanaf de datum van uitspraak van het onderhavige arrest tot de uitvoering van voornoemd arrest.

               4)

               De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 123 van 27. 4. 2013.


title: Zaak T-693/13: Beroep ingesteld op 31 december 2013 — Mikhalchanka/Raad

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/25

         Beroep ingesteld op 31 december 2013 — Mikhalchanka/Raad
   (Zaak T-693/13)
   2014/C 93/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aliaksei Mikhalchanka (Minsk, Republiek Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus nietig verklaren voor zover dit besluit verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus nietig verklaren voor zover deze verordening verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het recht van verweer aangezien de Raad geen voorafgaande procedure op tegenspraak in acht heeft genomen.

               2)

               Tweede middel: ontoereikende motivering aangezien de verzoekende partij aan de hand van de motivering van de bestreden handelingen de geldigheid ervan voor het Gerecht niet kan aanvechten en het Gerecht de rechtmatigheid ervan niet kan toetsen.

               3)

               Derde middel: beoordelingsfout, aangezien de bestreden handelingen niet door feiten worden gedragen.

               4)

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel inzonderheid wat betreft de beperking op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Europese Unie.


title: Doorhaling van zaak C-257/02

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/34

         Doorhaling van zaak C-257/02 (1)

   (2004/C 228/71)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-257/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Stuij en de Man BV tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Gevoegde zaken T-309/04, T-317/04, T-329/04 en T-336/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 oktober 2008 — TV 2/Danmark/Commissie ( Staatssteun — Maatregelen van Deense autoriteiten ten aanzien van publieke omroep TV2 ter financiering van taak van openbaredienstverrichting — Maatregelen die als gedeeltelijk met gemeenschappelijke markt verenigbare en gedeeltelijk met gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun zijn aangemerkt — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Rechten van verdediging — Publieke omroep — Omschrijving en financiering — Staatsmiddelen — Motiveringsplicht — Onderzoeksplicht )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 oktober 2008 — TV 2/Danmark/Commissie
   (Gevoegde zaken T-309/04, T-317/04, T-329/04 en T-336/04) (1)

   („Staatssteun - Maatregelen van Deense autoriteiten ten aanzien van publieke omroep TV2 ter financiering van taak van openbaredienstverrichting - Maatregelen die als gedeeltelijk met gemeenschappelijke markt verenigbare en gedeeltelijk met gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun zijn aangemerkt - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Rechten van verdediging - Publieke omroep - Omschrijving en financiering - Staatsmiddelen - Motiveringsplicht - Onderzoeksplicht’)
   (2008/C 313/42)
   Procestalen: Engels en Deens
   Partijen

      Verzoekende partij in zaak T-309/04: TV 2/Danmark A/S (Odense, Denemarken) (vertegenwoordigers: O. Koktvedgaard en M. Thorninger, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij in zaak T-309/04: Europese Radio Unie (ERU) (Grand-Saconnex, Zwitserland) (vertegenwoordiger: A. Carnelutti, advocaat)

      Verzoekende partij in zaak T-317/04: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Molde, gemachtigde, bijgestaan door P. Biering en K. Lundgaard Hansen, advocaten)

      Verzoekende partij in zaak T-329/04: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Middlesex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Hjelmborg en M. Honoré, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij in zaak T-329/04: SBS TV A/S, voorheen TV Danmark A/S (Skovlunde, Denemarken), en SBS Danish Television Ltd, voorheen Kanal 5 Denmark Ltd (Hounslow, Middlesex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Vandermeersch, K.-U. Karl en H. Peytz, advocaten)

      Verzoekende partijen in zaak T-336/04: SBS TV A/S en SBS Danish Television Ltd

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen in zaak T-336/04: Viasat Broadcasting UK Ltd

      Verwerende partij in de zaken T-309/04, T-317/04, T-329/04 en T-336/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: in de zaken T-309/04, T-317/04, T-329/04 H. Støvlbaek en M. Niejahr, in zaak T-329/04 eveneens N. Kahn en in zaak T-336/04 N. Kahn en M. Niejahr, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij in zaak T-309/04: SBS TV A/S, SBS Danish Television Ltd en Viasat Broadcasting UK Ltd

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij in de zaken T-329/04 en T-336/04: Koninkrijk Denemarken, TV 2/Danmark A/S en ERU
   Voorwerp
   In de zaken T-309/04 en T-317/04, beroepen tot nietigverklaring, primair, van beschikking 2006/217/EG van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende de staatssteun van Denemarken aan TV2/Danmark (PB 2006, L 85, blz.1, rectificatie PB 2006, L 368, blz. 112), en, subsidiair, van artikel 2 van deze beschikking of van artikel 2, leden 3 en 4, en, in de zaken T-329/04 en T-336/04, beroepen tot nietigverklaring van dezelfde beschikking voor zover daarbij het bestaan van een gedeeltelijk met de gemeenschappelijke markt verenigbare steunmaatregel wordt vastgesteld
   Dictum

               1)

               De zaken T-309/04, T-317/04, T-329/04 en T-336/04 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               Beschikking 2006/217/EG van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende de staatssteun van Denemarken aan TV 2/Danmark, wordt nietig verklaard.

               3)

               TV 2/Danmark A/S, het Koninkrijk Denemarken en de Commissie dragen elk hun eigen kosten in de zaken T-309/04 R en T-317/04 R.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten in de zaken T-309/04 en T-317/04, alsmede in de kosten van TV 2/Danmark A/S en het Koninkrijk Denemarken in die zaken.

               5)

               De Europese Radio Unie (ERU), SBS TV A/S, SBS Danish Television Ltd en Viasat Broadcasting UK Ltd dragen elk hun eigen kosten in zaak T-309/04.

               6)

               SBS TV, SBS Danish Television en Viasat Broadcasting UK dragen elk hun eigen kosten die zij zowel als partijen alsook als interveniëntes in de zaken T-329/04 et T-336/04 hebben gemaakt.

               7)

               Viasat Broadcasting UK draagt een tiende van de kosten van de Commissie, TV 2/Danmark A/S, het Koninkrijk Denemarken en de ERU in zaak T-329/04.

               8)

               SBS TV en SBS Danish Television dragen een tiende van de kosten van de Commissie, TV 2/Danmark A/S, het Koninkrijk Denemarken en de ERU in zaak T-336/04.

               9)

               De Commissie, TV 2/Danmark A/S, het Koninkrijk Denemarken en de ERU dragen elk negen tiende van hun eigen kosten in de zaken T-329/04 en T-336/04.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-579/14: Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Birkenstock Sales/EUIPO (Weergave van een patroon van elkaar kruisende golvende lijnen) [„Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk dat een patroon van elkaar kruisende golvende lijnen weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Oppervlakpatroon — Toepassing van een oppervlakpatroon op de verpakking van een waar”]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/33

         Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Birkenstock Sales/EUIPO (Weergave van een patroon van elkaar kruisende golvende lijnen)
   (Zaak T-579/14) (1)

   ([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk dat een patroon van elkaar kruisende golvende lijnen weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Oppervlakpatroon - Toepassing van een oppervlakpatroon op de verpakking van een waar”])
   (2017/C 006/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Birkenstock Sales GmbH (Vettelschoß, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Menebröcker en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider en D. Walicka, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 mei 2014 (zaak R 1952/2013-1) inzake de internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk dat een patroon van elkaar kruisende golvende lijnen weergeeft

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 15 mei 2014 (zaak R 1952/2013-1) wordt vernietigd wat de volgende waren betreft: „kunstledematen, -ogen en -tanden”, „hechtmateriaal; hechtmateriaal voor operatiedoeleinden” en „dierenhuiden, pelterijen”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Birkenstock Sales GmbH zal naast haar eigen kosten de helft van de kosten van het EUIPO dragen. Het EUIPO zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-304/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Sun Alloys Europe/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/52

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Sun Alloys Europe/Commissie
   (Zaak T-304/14)
   2014/C 223/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun Alloys Europe GmbH (Bad Sobernheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Greinacher, J. Martin en B. Scholtka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen tegen de Bondsrepubliek Duitsland — Steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) van 18 december 2013, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de EU van 7 februari 2014, C 37, blz. 73, krachtens artikel 263, lid 1, VWEU nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de bijzondere vereffeningsregeling in § § 40 en 41 EEG als staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU aanmerkt;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te gelasten om de noodzakelijk kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU
               Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte de steun voor hernieuwbare energie door middel van een heffingssysteem en een bijzondere vereffeningsregeling ter verlaging van de EEG-heffing als steunmaatregel heeft aangemerkt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure niet had mogen inleiden.

                           —

                           Verzoekster voert in dat verband aan de Commissie bij haar voorlopig onderzoek van de vraag of de bijzondere vereffeningsregeling steun vormde, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bijzondere vereffeningsregeling als uitzonderingsregeling in het kader van de EEG-heffing geen voordeel oplevert dat grootverbruikers van stroom niet onder normale marktomstandigheden hadden kunnen verkrijgen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat geen sprake is van staatsmiddelen. Aangezien reeds de inkomsten uit de EEG-heffing geen staatsmiddelen zijn, kan ook bij de uitzonderingsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen sprake zijn van staatsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling ook de mededinging niet vervalst. Zij leidt hoogstens tot herstel van de concurrentievoorwaarden zonder de EEG-heffing.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoekster betoogt dat de Commissie met de vaststelling van het besluit ook het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. De Duitse regeling ter bevordering van hernieuwbare energie is reeds uitvoerig onderzocht in het kader van een staatsteunprocedure. Aan het einde daarvan, in 2002, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat daarmee geen overdracht van staatsmiddelen was gemoeid. Aangezien de EEG 2012 op dat punt niet wezenlijk is veranderd ten opzichte van de toenmalige rechtstoestand, hadden de marktdeelnemers niet hoeven te rekenen met een nieuw onderzoek, maar hadden zij erop mogen vertrouwen dat de regeling in stand zou blijven.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid
               Tot slot is verzoekster van mening dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van de haar krachtens de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU verleende bevoegdheid. De Commissie streeft met de inleiding van de onderzoeksprocedure hoofdzakelijk als doel na om de bevordering van hernieuwbare energie volledig te harmoniseren. Deze fundamentele doelstelling is ook te zien in de nieuwe ontwerprichtsnoeren voor milieu- en energiesteun, waarin de Commissie voor het eerst gedetailleerde regels voor de bevordering van hernieuwbare energie vaststelt. Om tot harmonisatie te komen, moet de Commissie echter de procedure voor de onderlinge aanpassing van wetgeving overeenkomstig de artikelen 116 VWEU en 117 VWEU volgen.