title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 14 september 2000 in zaak C-348/98 (verzoek van het Tribunal da Comarca de Setúbal om een prejudiciële beslissing): V. M. Mendes Ferreira en M. C. Delgado Correia Ferreira tegen Companhia de Seguros Mundial Confiança SA (Verplichte motorrĳtuigenverzekering — Richtlĳnen 84/5/EEG en 90/232/EEG — Minimale dekkingen — Wettelĳke aansprakelĳkheid — Schade toegebracht aan familieleden van verzekeringnemer of bestuurder)

text:
C 335/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          25.11.2000
      zover deze verplichting voortvloeide uit de arbeidsverhouding              de bestuurder of enig ander persoon die bij een ongeval
      van dit personeel met de vervreemder en overeenkomstig de in               aansprakelijk wordt gesteld en daarvoor door de verplichte
      het kader van die verhouding overeengekomen voorwaarden.                   motorrijtuigenverzekering is gedekt, ongeacht of de bestuurder
      Richtlijn 77/187 verzet zich er evenwel niet tegen, dat de                 van het betrokken voertuig schuld heeft aan het ongeval,
      verkrijger de voorwaarden van deze arbeidsverhouding wijzigt               wanneer het nationale recht van de betrokken lidstaat voorziet
      voorzover het nationale recht een dergelijke wijziging in andere           in een dergelijke dekking van het lichamelijke letsel dat onder
      gevallen dan overgang van onderneming toestaat.                            dezelfde omstandigheden aan andere derden-inzittenden is
                                                                                toegebracht.
(1) PB C 358 van 21.11.1998.
                                                                           2)    De artikelen 1, lid 2, en 5, lid 3, van de Tweede richtlijn
                                                                                (84/5), zoals gewijzigd bij bijlage I, deel IX, F „Verzekeringen”,
                                                                                bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het
                    ARREST VAN HET HOF                                           Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpassing
                                                                                van de Verdragen, verzetten zich tegen een nationale wettelijke
                           (Vijfde kamer)                                        regeling die voor de vergoeding maximumbedragen vaststelt die
                                                                                lager liggen dan de in die artikelen vastgestelde minimumdek-
                     van 14 september 2000                                       kingen, wanneer de bestuurder van het voertuig die het ongeval
                                                                                heeft veroorzaakt geen schuld treft en hij enkel uit hoofde van
in zaak C-348/98 (verzoek van het Tribunal da Comarca                            zijn risicoaansprakelijkheid wordt aangesproken.
de Setúbal om een prejudiciële beslissing): V. M. Mendes
Ferreira en M. C. Delgado Correia Ferreira tegen Compan-
           hia de Seguros Mundial Confiança SA (1)                         (1) PB C 358 van 21.11.1998.
(Verplichte motorrijtuigenverzekering — Richtlijnen
84/5/EEG en 90/232/EEG — Minimale dekkingen — Wette-
lijke aansprakelijkheid — Schade toegebracht aan familie-
           leden van verzekeringnemer of bestuurder)
                          (2000/C 335/07)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                van 14 september 2000
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-369/98 [verzoek van de High Court of Justice
In zaak C-348/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen
het Tribunal da Comarca de Setúbal (Portugal), in het aldaar                       Minister of Agriculture, Fisheries & Food (1)
aanhangige geding tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Del-
gado Correia Ferreira en Companhia de Seguros Mundial                      (Steunregelingen — Databank — Mededeling van informa-
Confiança SA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                                               tie)
van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 decem-
ber 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                                          (2000/C 335/08)
der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
                                                                                (Procestaal: Engels)
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17),
en de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei
1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke                                      dentie van het Hof)
aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33), heeft             In zaak C-369/98, betreffende een verzoek aan het Hof
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Ed-               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
ward, kamerpresident, L. Sevón (rapporteur), P. J. G. Kapteyn,            de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cos-              Division (Divisional Court) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
mas; griffier: R. Grass, op 14 september 2000 een arrest                   aanhangig geding tussen The Queen en Minister of Agriculture,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Fisheries & Food, ex parte: T. R. Fisher and P. Fisher, handeldrij-
1)    Artikel 3 van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van         vend onder de benaming „TR and P Fisher”, om een prejudiciële
      30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de              beslissing over de uitlegging van de artikelen 3, lid 1, en 9 van
      wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de        verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november
      wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het           1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controle-
      verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, vereist enkel,      systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB
      dat de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijk-     L 355, blz. 1), en van artikel 9 van verordening (EEG)
      heid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorvoertuigen       nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december houdende
      aanleiding kan geven, zich uitstrekt tot het lichamelijke letsel     uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers-
      van kosteloos vervoerde familieleden van de verzekeringnemer of      en controlesysteem voor bepaalde communautaire


title: Zaak C-360/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) op 2 augustus 2007 — Andreas Kunert/Land Baden-Württemberg

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) op 2 augustus 2007 — Andreas Kunert/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-360/07)
   (2007/C 269/40)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Stuttgart
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andreas Kunert

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 43 en 49 EG aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationaal monopolie op bepaalde kansspelen, zoals bijvoorbeeld sportweddenschappen en loterijen, wanneer in de betrokken lidstaat een samenhangend en stelselmatig beleid tot beperking van kansspelen in wezen ontbreekt, in aanmerking genomen dat de nationale geconcessioneerde organisatoren tot deelname aan andere kansspelen — zoals door de staat georganiseerde sportweddenschappen en loterijen — aanmoedigen en daarvoor reclame maken, en bovendien andere spelen met een gelijk of hoger verslavingsrisico — zoals het wedden op bepaalde sportresultaten (paardenwedrennen), gokautomaten en in casino's — door particuliere dienstverrichters mogen worden aangeboden?

               2)

               Dienen de artikelen 43 en 49 EG aldus te worden uitgelegd dat door daartoe bevoegde overheidsinstanties van de lidstaten verstrekte vergunningen voor de organisatie van sportweddenschappen, die niet zijn beperkt tot het desbetreffende nationale grondgebied, de houder van de vergunning alsook door hem gemachtigde derden het recht geven om eveneens in de andere lidstaten zonder nadere aanvullende nationale vergunning de sluiting van desbetreffende overeenkomsten aan te bieden en te effectueren?


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 juli 1996 in zaak T-93/96 R, C. Presle tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding

text:
  Nr. C 247/16           F nL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24 . 8 . 96
               BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                   verweerder tot tewerkstelling van verzoeker te Thessaloniki
                        VAN EERSTE AANLEG                                   en om tijdelijke handhaving van zijn tewerkstelling bij het
                             van 11 juli 1996                                Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen
                                                                            te Luxemburg, heeft het Gerecht op 5 juli 1996 een
  in zaak T-30/96, J. Gomes de Sa Pereira tegen Raad van de                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                            Europese Unie ( 1 )
  (Besluiten van de Raad houdende benoeming van de                           1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
  voorzitters en de leden van de kamers van beroep van het
 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer                     2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 ken, tekeningen en modellen) — Verzoek om nietigverkla
 ring — Verzoek om schadevergoeding — Niet-ontvankelijk
                                     heid)
                                ( 96/C 247/34 )
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                         (Procestaai: Portugees)                                 VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 juli 1996
 In zaak T-30/96 , J. Gomes de Sa Pereira , wonende te Sao                  in zaak T-93/96 R, C. Presle tegen Europees Centrum voor
 Joao de Vêr, Santa Maria da Feira ( Portugal ), vertegenwoor                       de ontwikkeling van de beroepsopleiding
 digd door A. Cardoso, advocaat te Porto, tegen Raad van de
 Europese Unie ( gemachtigden: T. Blanchet en I. Lopes                                              ( 96/C 247/36 )
 Cardoso ), betreffende, in de eerste plaats, nietigverklaring
 van de besluiten van de Raad van 23 oktober 1995                                                (Procestaai: Duits)
 houdende benoeming van de voorzitters en de leden van de
 kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie                        In zaak T-93/96 R, C. Presle, ambtenaar bij het Europees
 binnen de interne markt ( merken, tekeningen en model                    Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding,
 len ) ( 2 ) en, in de tweede plaats, veroordeling van de Raad tot         wonende te Berlijn, vertegenwoordigd door F. Montag,
 vergoeding van de schade die verzoeker door die besluiten                 advocaat te Brussel , tegen Europees Centrum voor de
 meent te hebben geleden, heeft het Gerecht ( Derde Kamer),                ontwikkeling van de beroepsopleiding, vertegenwoordigd
 samengesteld als volgt: C.P. Briët, kamerpresident; B.                    door B. Wagenbaur, advocaat te Hamburg, betreffende een
 Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier : H. Jung, op                verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
 11 juli 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum                   verweerders besluit om verzoekster in Thessaloniki tewerk
 luidt als volgt:                                                          te stellen en tot voorlopige handhaving van haar tewerk
                                                                           stelling bij het bijkantoor te Berlijn van het voorlichtings
 1 . Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afgewe                 bureau in Duitsland van het Europees Parlement, heeft de
       zen .                                                               president van het Gerecht op 12 juli 1996 een beschikking
                                                                           gegeven waarvan het dictum luidt als volgt :
2 . Het verzoek wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver
       klaard.                                                             1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
3 . Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                        2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(') PB nr. C 145 van 18 . 5 . 1996 .
( 2 ) PB nr. C 314 van 25 . 11 . 1995 .
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                                VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                                       van 25 juli 1996
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          in zaak T-98/96 R: M. Costacurta tegen Commissie van de
                             van 5 juli 1996                                                Europese Gemeenschappen
in zaak T-85/96 R, F.A. Clarke tegen Europees Centrum                      (Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe tewerkstelling —
          voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding                                  Opschorting van tenuitvoerlegging)
                              ( 96/C 247/35 )                                                      ( 96/C 247/37 )
                           (Procestaai: Duits)                                                  (Procestaai: Frans)
In zaak T-85/96 R, F.A. Clarke, ambtenaar van het                         In zaak T-98/96 R, M. Costacurta , ambtenaar van de
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
opleiding, wonende te Eischen ( Luxemburg), vertegenwoor                 Kinshasa, vertegenwoordigd door N. Decker, advocaat te
digd door F. Montag, advocaat, place des Barricades 13 ,                  Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Brussel, tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van                  kantore van laatstgenoemde, avenue Marie-Thérèse 16 ,
de beroepsopleiding, vertegenwoordigd door B. Wagen                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
baur, advocaat te Hamburg, betreffende een verzoek om                     machtigden : G. Valsesia en A. M. Alves Vieira ), betreffende
opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van                  een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van


title: Zaak T-569/12: Beroep ingesteld op 27 december 2012 — Marouf/Raad

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/23

         Beroep ingesteld op 27 december 2012 — Marouf/Raad
   (Zaak T-569/12)
   2013/C 63/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Soulieman Marouf (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: V. Davies, solicitor, T. Eicke, QC, A. Sander, barrister, en R. Franklin, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/739/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782/GBVB (zoals gewijzigd) (hierna: „besluit van de Raad”) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (zoals gewijzigd), en/of uitvoeringsverordening (EU) nr. 944/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 en/of uitvoeringsverordening (EU) nr. 1117/2012 van 29 november 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (hierna: „verordeningen van de Raad”) nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de in de brief van de Raad van 30 november 2012 vervatte beslissing (nr. SGS12/013373) volgens welke „verzoekers opname op de lijst van personen en entiteiten die voorkomen in bijlagen I en II bij besluit 2012/739/GBVB van de Raad en in bijlagen II en IIa bij verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad […] moet worden gehandhaafd”, nietig verklaren (hierna: „beslissing”);

               —

               de Europese Unie veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoeker;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.
   Ten eerste voert verzoeker aan dat er geen rechtsgrondslag is voor het vaststellen van beperkende maatregelen tegen hem en/of dat er een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt omdat hij niet redelijkerwijze in verband kan worden gebracht met de personen die de Unie met haar beperkende maatregelen wil raken, te weten de personen die verantwoordelijk zijn voor de gewelddadige onderdrukking van de burgerbevolking in Syrië.
   Ten tweede voert verzoeker aan dat er geen rechtsgrondslag is voor artikel 24 van besluit 2012/739/GBVB van de Raad, dat erop is gericht te beletten dat verzoeker het grondgebied van de lidstaten binnenkomt of via dit grondgebied doorreist op grond van de rechten die hij als EU-burger krachtens de artikelen 20, lid 2, sub a, VWEU en 21 VWEU en richtlijn 2004/38/EG geniet.
   Ten derde betoogt verzoeker dat het besluit en de verordeningen van de Raad zijn grondrechten schenden, zoals die zijn verankerd in het Handvest voor de grondrechten van de EU en/of in het Europees Verdrag voor de mensenrechten, daaronder begrepen zijn recht op eerbiediging van de menselijke waardigheid, zijn recht op behoorlijk bestuur, zijn recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, zijn recht op vermoeden van onschuld en zijn rechten van verdediging, zijn recht op eerbiediging van het privé-leven en van het familie- en gezinsleven, woning en communicatie, zijn vrijheid van ondernemerschap en zijn eigendomsrecht.


title: Doorhaling van zaak T-319/02

text:
C 71/44               NL                     Publicatieblad van de Europese Unie                                    20.3.2004
              Doorhaling van zaak T-319/02 (1)                                  Doorhaling van zaak T-191/03 (1)
                         (2004/C 71/77)                                                    (2004/C 71/79)
                        (Procestaal: Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking       De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van zaak T-319/02: H.O. Sport Inc. tegen het Bureau voor          van 1 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en       zaak T-191/03: Alexandre Tilgenkamp tegen Commissie van
modellen) (BHIM).                                                 de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 7 van 11.1.2003.                                         (1) PB C 184 van 2.8.2003.
              Doorhaling van zaak T-180/03 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-296/03 (1)
                         (2004/C 71/78)
                                                                                (2004/C 71/80)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 4 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-180/03: Auna Operadores de Telecomunicaciones, S.A.
                                                                  van 15 december 2003 de doorhaling in het register gelast van
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                  zaak T-296/03: Proteco srl tegen Commissie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen.
(1) PB C 171 van 19.7.2003.
                                                                  (1) PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak T-766/15: Beroep ingesteld op 28 december 2015 — Labeyrie/BHIM — Delpeyrat (Afbeelding van een patroon van gouden vissen op blauwe achtergrond)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/27

         Beroep ingesteld op 28 december 2015 — Labeyrie/BHIM — Delpeyrat (Afbeelding van een patroon van gouden vissen op blauwe achtergrond)
   (Zaak T-766/15)
   (2016/C 078/38)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Labeyrie (Saint-Geours-de-Maremne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Lecomte, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Delpeyrat (Saint Pierre du Mont, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in kleur (Afbeelding van een patroon van gouden vissen op blauwe achtergrond) — gemeenschapsmerk nr. 3 916 509

      Procedure voor het BHIM: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 oktober 2015 in zaak R 2693/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover deze strekt tot bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM waarbij de rechten van de vennootschap LABEYRIE op haar gemeenschapsmerk nr. 3 916 509 ter aanduiding van vissen, gerookte vissen en gerookte zalm, vervallen worden verklaard;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 junctis artikel 1, lid 1, onder a), van deze verordening en regel 22 en regel 40 van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak T-327/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Al-Aqsa/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Motivering )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2007 — Al-Aqsa/Raad
   (Zaak T-327/03) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Motivering’)
   (2007/C 199/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Al-Aqsa (Heerlen, Nederland) (vertegenwoordigers: V. Koppe en L. Janssen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en S. Marquardt, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van enerzijds besluit 2003/480/EG van de Raad van 27 juni 2003 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/974/EG (PB L 160, blz. 81), en anderzijds besluit 2003/646/EG van de Raad van 12 september 2003 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001, en tot intrekking van besluit 2003/480 (PB L 229, blz. 22)
   Dictum

               1)

               Besluit 2006/379/EG van de Raad van 29 mei 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2005/930/EG, wordt nietig verklaard voor zover het Stichting Al-Aqsa betreft.

               2)

               Op het verzoek tot onwettigverklaring krachtens artikel 241 EG van verordening nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 behoeft niet te worden beslist.

               3)

               De Raad wordt behalve in zijn eigen kosten, ook verwezen in de kosten van Stichting Al-Aqsa.

               4)

               Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak C-123/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 21 maart 2008 — Strafzaak tegen D. Wolzenburg

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 21 maart 2008 — Strafzaak tegen D. Wolzenburg
   (Zaak C-123/08)
   (2008/C 116/33)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding
   D. Wolzenburg
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dienen onder personen die verblijven in of ingezetene zijn van de uitvoerende lidstaat, als bedoeld in artikel 4 onder 6 Kaderbesluit (1), te worden verstaan personen die niet in het bezit zijn van de nationaliteit van de uitvoerende lidstaat, maar wel de nationaliteit van een andere lidstaat hebben en die op grond van artikel 18, eerste lid, EG rechtmatig in de uitvoerende lidstaat verblijven, ongeacht de duur van dat rechtmatige verblijf?

               2.a.

               Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt: dienen de in vraag 1 bedoelde begrippen zo te worden uitgelegd dat zij betrekking hebben op personen die niet in het bezit zijn van de nationaliteit van de uitvoerende lidstaat, maar wel de nationaliteit van een andere lidstaat hebben en die voorafgaand aan hun aanhouding op grond van een Europees aanhoudingsbevel (EAB) ten minste een bepaalde periode rechtmatig in de uitvoerende lidstaat op grond van artikel l8, eerste lid, EG hebben verbleven?

               2.b.

               Indien het antwoord op vraag 2.a. bevestigend luidt, welke eisen mogen dan worden gesteld aan de rechtmatige verblijfsduur?

               3.

               Indien het antwoord op vraag 2.a. bevestigend luidt: kan de uitvoerende lidstaat naast een eis met betrekking tot de rechtmatige verblijfsduur nog aanvullende administratieve eisen, zoals het beschikken over een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, stellen?

               4.

               Valt een nationale maatregel die de voorwaarden vastlegt waaronder een Europees aanhoudingsbevel met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf door de rechterlijke autoriteit van de uitvoerende lidstaat wordt geweigerd, binnen de (materiële) werkingssfeer van het EG-Verdrag?

               5.

               In aanmerking genomen dat:

                           —

                           artikel 6, tweede en vijfde lid, OLW (2) een regeling bevat die personen, die niet de Nederlandse nationaliteit bezitten maar wel beschikken over een Nederlandse verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd, gelijk stelt met Nederlanders
                           en

                           —

                           die regeling ertoe leidt dat voor deze groepen van personen de overlevering moet worden geweigerd, indien het EAB betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van een onherroepelijke vrijheidsstraf,

                     levert artikel 6, tweede en vijfde lid, OLW een door artikel 12 EG verboden discriminatie op, doordat de bedoelde gelijkstelling niet eveneens geldt voor onderdanen van andere lidstaten met een verblijfsrecht op grond van artikel 18, eerste lid, EG die dat verblijfsrecht niet zullen verliezen als gevolg van de opgelegde onherroepelijke vrijheidsstraf, maar die niet beschikken over een Nederlandse verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd?

      (1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1).

      (2)  Overleveringswet (Staatsblad 2004, 195, zoals nadien gewijzigd).


title: Zaak C-90/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Gummersbach en Gerhard Bockemühl

text:
C 169/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.7.2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                     1.    Is het bedrag dat op de factuur wordt vermeld door
                                                                                degene die in het kader van een overeenkomst van
                           (Derde kamer)                                          aanneming van werk zijn diensten ten gunste van de staat
                                                                                verricht, BTW in de zin van de Zesde EG-richtlijn
                        van 30 april 2002                                         betreffende de BTW (77/388/EEG) (1), wanneer enerzijds
                                                                                de dienstverrichter ten onrechte meent dat hij die diensten
in zaak C-181/01 P: N tegen Commissie van de Europese                             als zelfstandige verricht, terwijl hij in werkelijkheid in een
                       Gemeenschappen (1)                                         verhouding van afhankelijkheid verkeert, en in opdracht
                                                                                van zijn werkgever op de verklaringen die hij afgeeft BTW
                                                                                in rekening brengt, niet over de totale wettelijke honoraria
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Sociale zekerheid                             die hij van de staat ontvangt — en die de wettelijke
— Artikel 73 Statuut — Begrip ongeval — Weigering om                              grondslag vormen voor de BTW, die vervolgens samen
            hiv-infectie als ongeval aan te merken”)
                                                                                met de wettelijke honoraria wordt geïnd —, maar volgens
                                                                                de methode van de interne aftrek bepaald boven de
                          (2002/C 169/24)                                         honoraria die worden geacht ook de verschuldigde BTW
                                                                                te omvatten, en anderzijds de staat de wettelijke honoraria
                          (Procestaal: Frans)                                     betaalt, verminderd met de BTW die geacht wordt erin
                                                                                opgenomen te zijn?
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            2.    Wijkt het in artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde EG-
                                                                                richtlijn betreffende de BTW (77/388/EEG) geponeerde
                                                                                beginsel van de vormelijkheid van de belasting (namelijk
In zaak C-181/01 P, N, ambtenaar van de Commissie van                             dat wanneer op de factuur of het als zodanig dienst doend
de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België),                          document BTW is vermeld, die belasting aan de staat
vertegenwoordigd door G. Durazzo, advocaat, betreffende                           moet worden afgedragen), wanneer de staat, die die
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                    werkzaamheid verricht in het kader van zijn overheidsbe-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van                          voegdheid, niet optreedt als belastingplichtige in de zin
13 februari 2001, N/Commissie (T-2/00, JurAmbt. blz. I-A-37                       van artikel 4, lid 5, van voornoemde richtlijn voor de
en II-135), strekkende tot vernietiging van dat arrest; andere                    toepassing van het aftrekmechanisme, en het als belasting
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                        betaalde niet kan worden afgewenteld en niet wordt
schappen (gemachtigde: J. Currall), heeft het Hof (Derde                          afgewenteld op de eindverbruiker (de met de staat
kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,                        contracterende particulier die de vertaling van documen-
C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-                  ten verlangt), en anderzijds de dienstverrichter aanspraak
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 30 april 2002                    maakt op teruggaaf van de belasting die hij aan de
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                       belastingautoriteit heeft betaald, na aftrek van de eventue-
                                                                                le inkomende belasting zodat verrijking uitgesloten is?
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    N wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio
Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd                   Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 november
 door het belastingkantoor Athene 4, en M. Karageorgou                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanzamt Gummersbach en Gerhard Bockemühl
                           (Zaak C-78/02)
                          (2002/C 169/25)                                                             (Zaak C-90/02)
                                                                                (2002/C 169/26)
De President van het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij
beschikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor
Athene 4, en M. Karageorgou, het Hof van Justitie van de                    Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 november
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beslissing over de navolgende vragen:                                       15 maart 2002, in het geding tussen Finanzamt Gummersbach
 ---pagebreak--- 13.7.2002             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 169/15
en Gerhard Bockemühl, het Hof van Justitie van de Europese          kapitaalvennootschap overdraagt en van meet af aan geen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over         andere omzet genererende handelingen („Ausgangsumsätze”)
de navolgende vragen:                                               had gepland, en wanneer de overdracht van een algemeenheid
                                                                    van goederen in de betrokken lidstaat niet als een levering van
                                                                    goederen of een dienst wordt aangemerkt (artikelen 5, lid 8,
1.    Moet de ontvanger van een dienst die overeenkomstig           eerste zin, en 6, lid 5, van de Zesde richtlijn van de Raad van
      artikel 21, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG (1) tot          17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
      voldoening van de belasting is gehouden en als zodanig        der lidstaten inzake omzetbelasting) (1)?
      is aangesproken, om zijn recht op aftrek van voorbe-
      lasting te kunnen uitoefenen, ingevolge artikel 18, lid 1,
      sub a, van richtlijn 77/388/EEG in het bezit zijn van een
      overeenkomstig artikel 22, lid 3, van richtlijn 77/388/       (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
      EEG opgestelde factuur?
2.    Zo ja: welke vermeldingen moet de factuur bevatten? Is
      het nadelig wanneer in plaats van het beschikbaar stellen
      van personeel, de met behulp van dat personeel uitgevoer-
      de werken als voorwerp van de dienst zijn genoemd?
3.    Welke rechtsgevolgen heeft niet weg te nemen twijfel of       Hogere voorziening, op 15 april 2002 ingesteld door de
      degene die de factuur heeft opgesteld, de gefactureerde       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
      dienst heeft verricht?                                        arrest van 30 januari 2002 van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer
                                                                    — uitgebreid) in zaak T-54/99, max.mobil Telekommuni-
                                                                    kation Service GmbH tegen Commissie van de Europese
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                 Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk der
                                                                                Nederlanden
                                                                                (Zaak C-141/02 P)
                                                                                (2002/C 169/28)
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 23 januari 2002                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het             op 15 april 2002 hogere voorziening ingesteld door de
Finanzamt Offenbach am Main-Land en Faxworld Vor-                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
gründungsgesellschaft Peter Hünninghausen und Wolf-                 digd door W. Mölls en K. Wiedner als gemachtigden, tegen het
                         gang Klein GbR                             arrest van 30 januari 2002 van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —
                                                                    uitgebreid) in zaak T-54/99, max.mobil Telekommunikation
                         (Zaak C-137/02)                            Service GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen, ondersteund door het Koninkrijk der Neder-
                                                                    landen (1).
                         (2002/C 169/27)
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 23 janauri            —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 april          Europese Gemeenschappen van 30 januari 2002 in zaak
2002, in het geding tussen het Finanzamt Offenbach am Main-               T-54/99 (max.mobil/Commissie) te vernietigen voorzo-
Land en Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünning-                  ver daarin het beroep van de firma max.mobil tot
hausen und Wolfgang Klein GbR, het Hof van Justitie van                   nietigverklaring van de brief van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                   11 december 1998 ontvankelijk is verklaard;
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                    —     het beroep van de firma max.mobil tot nietigverklaring
Mag een (personen)vennootschap die enkel is opgericht om                  van de brief van de Commissie van 11 december 1998
een kapitaalvennootschap op te richten, de over de afgenomen              niet-ontvankelijk te verklaren;
goederen en diensten betaalde voorbelasting aftrekken wan-
neer zij deze na de oprichting van de kapitaalvennootschap in       —     de firma max.mobil te verwijzen in de kosten van de
één keer onder bezwarende titel aan de later opgerichte                   procedure voor het Hof.


title: Zaak C- 223/07: Beroep ingesteld op 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/17

         Beroep ingesteld op 3 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C- 223/07)
   (2007/C 140/27)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn) (1), en aan richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende wijziging van richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europese hogesnelheidsspoorwegsysteem en van richtlijn 2001/16/EG betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijnen in nationaal recht is op 30 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 164, blz. 44.

      (2)  PB L 164, blz. 114.


title: Zaak C-593/11 P: Beschikking van het Hof van 13 december 2012 — Alliance One International Inc./Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Prijsvaststelling en marktverdeling — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochterondernemingen aan hun moedermaatschappij — Vermoeden van onschuld — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/4

         Beschikking van het Hof van 13 december 2012 — Alliance One International Inc./Europese Commissie
   (Zaak C-593/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Prijsvaststelling en marktverdeling - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochterondernemingen aan hun moedermaatschappij - Vermoeden van onschuld - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht)
   2013/C 108/07
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Alliance One International Inc. (vertegenwoordiger: G. Mastrantonio, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: E. Gippini Fournier, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2011, Alliance One International/Europese Commissie (T-25/06), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/901/EG van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/C.38.281/B.2 — Ruwe tabak Italië) [Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 4012] (PB L 353, blz. 45), betreffende een mededingingsregeling tot vaststelling van de aan producenten en andere tussenpersonen betaalde prijzen en tot verdeling van de leveranciers op de Italiaanse markt van ruwe tabak alsook strekkende tot vermindering van de aan verzoekster opgelegde boete

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Alliance One International Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-146/07: Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/34

         Beroep ingesteld op 13 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-146/07)
   (2007/C 95/65)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en W. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 272, blz. 32.


title: Zaak T-28/07: Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Fels-Werke e.a./Commissie

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/26

         Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Fels-Werke e.a./Commissie
   (Zaak T-28/07)
   (2007/C 69/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Fels-Werke GmbH (Goslar, Duitsland), Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Aachen, Duitsland) en Spenner Zement GmbH & Co. KG (Erwitte, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Posser en S. Altenschmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (nummer van het document niet bekendgemaakt), voor zover daarbij de garanties voor toewijzingen uit de eerste handelsperiode die zijn beschreven in hoofdstuk 6.2 van het nationale toewijzingsplan van Duitsland, onder de titels „Bijkomende nieuwe installaties overeenkomstig artikel 11 ZuG 2007 ”en „Toewijzingen overeenkomstig § 8 ZuG 2007”, met richtlijn 2003/87 onverenigbaar zijn verklaard,

               —

               nietigverklaring van artikel 2, lid 2, van die beschikking, voor zover daarbij aan de Bondsrepubliek Duitsland eisen worden gesteld inzake de toepassing van de garanties voor toewijzingen uit de eerste handelsperiode die zijn beschreven in hoofdstuk 6.2 van het nationale toewijzingsplan van Duitsland, onder de titels „Bijkomende nieuwe installaties overeenkomstig artikel 11 ZuG 2007 ”en „Toewijzingen overeenkomstig § 8 ZuG 2007”, en daarbij ook wordt gelast, dezelfde vervullingsfactor toe te passen als voor andere vergelijkbare bestaande installaties,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters bestrijden de beschikking van de Commissie van 29 november 2006 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten waarvan door Duitsland is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad. In deze beschikking heeft de Commissie kritiek geuit op bepaalde aspecten van het nationale toewijzingsplan voor Duitsland wegens onverenigbaarheid ervan met bijlage III van richtlijn 2003/87 (1).
   Verzoeksters, exploitanten van installaties waarvoor de verplichting tot emissiehandel geldt, betogen dat zij rechtstreeks en individueel worden geraakt door de bestreden beschikking.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren zij vier middelen aan.
   In de eerste plaats betogen zij dat verweerster het Duitse nationale toewijzingsplan niet meer mocht afwijzen op 29 november 2006, aangezien de daartoe in artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87 dwingend voorgeschreven termijn reeds was verstreken.
   Bovendien stellen verzoeksters, wat de grond van de zaak betreft, dat artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87, in samenhang met de criteria van bijlage III daarbij, onjuist is toegepast. Volgens hen vormen de door de Commissie bekritiseerde garanties voor toewijzingen voor nieuwe installaties geen steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG. De betrokken installaties genieten evenmin een ongerechtvaardigd voordeel.
   Voorts is de bestreden beschikking niet voldoende gemotiveerd, zodat zij artikel 253 EG schendt.
   Tot slot druist de bestreden beschikking in tegen het communautaire vertrouwensbeginsel.

      (1)  Richtlĳn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-348/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta Administratīvo lietu departaments (Republiek Letland) op 9 juli 2010 — SIA Norma-A en SIA Dekom/Ludzas novada dome

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta Administratīvo lietu departaments (Republiek Letland) op 9 juli 2010 — SIA Norma-A en SIA Dekom/Ludzas novada dome
   (Zaak C-348/10)
   ()
   2010/C 246/54
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāta Administratīvo lietu departaments

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SIA Norma-A en SIA Dekom

      Verwerende partij: Ludzas novada dome

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 1, lid 3, sub b, van richtlijn 2004/17/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een overeenkomst waarbij de geselecteerde inschrijver het recht wordt verleend om diensten van openbaar busvervoer te verrichten, moet worden beschouwd als een concessieovereenkomst voor openbare diensten, wanneer de tegenprestatie gedeeltelijk bestaat in het recht om de betrokken diensten te exploiteren, maar de aanbestedende dienst de dienstverrichter ook vergoedt voor het verlies dat hij bij het verrichten van de diensten lijdt en de bepalingen van publiek recht tot regeling van die diensten alsook de contractuele bepalingen het daaraan verbonden exploitatierisico bovendien beperken?

               2.

               Zo de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is artikel 2 quinquies, lid 1, sub b, van richtlijn 92/13/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG (2), in Letland dan rechtstreeks toepasselijk sinds 21 december 2009?

               3.

               Zo de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 2 quinquies, lid 1, sub b, van richtlijn 92/13/EEG dan aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op overheidsopdrachten die zijn gegund vóór het verstrijken van de termijn voor omzetting van richtlijn 2007/66/EG?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (Voor de EER relevante tekst) (PB L 335, blz. 31).


title: Zaak C-670/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2013 door The Cartoon Network, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 oktober 2013 in zaak T-285/12, The Cartoon Network, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/29

         Hogere voorziening ingesteld op 13 december 2013 door The Cartoon Network, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 oktober 2013 in zaak T-285/12, The Cartoon Network, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-670/13 P)
   2014/C 52/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: The Cartoon Network, Inc. (vertegenwoordiger: I. Starr, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Boomerang TV, SA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest alsook de litigieuze beslissing te vernietigen;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak;

               —

               verweerder te verwijzen in rekwirantes kosten van de onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

                  Schending van de artikelen 36 en 53 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie van de Europese Unie

               De artikelen 36 en 53 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie bepalen dat het Gerecht zijn arresten dient te motiveren. In het bestreden arrest heeft het Gerecht niet aangegeven waarom het tot de vaststelling is gekomen dat het relevante publiek enkel uit vakmensen bestond.

               2)

                  Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009
                   (1): onjuiste opvatting van de feiten, wat het relevante publiek betreft

                           2.1.

                           Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het relevante publiek enkel uit vakmensen bestond en het met betrekking tot het merk van de interveniërende partij en het aangevraagde merk voor de betrokken diensten om hetzelfde publiek ging, aangezien het zich voor deze vaststelling op een onjuiste weergave van de feiten voor het Gerecht heeft gebaseerd. Het Gerecht en de kamer van beroep hadden hun onderzoek moeten beperken tot de specificaties van de merkaanvraag.

                           2.2.

                           Subsidiair, indien het Gerecht terecht zou hebben geoordeeld dat het relevante publiek met betrekking tot het merk van de interveniërende partij en het aangevraagde merk enkel uit vakmensen bestond, had het er rekening mee moeten houden dat er geen gevaar voor verwarring bestond tussen het aangevraagde merk en het merk van de interveniërende partij, aangezien vakmensen in hogere mate aandachtig zullen zijn.

               3)

                  Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009: onjuiste opvatting van de feiten: soortgelijke diensten en schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de merkaanvraag betrekking had op soortgelijke diensten als de diensten die door het merk van de interveniërende partij worden beschermd, gelet op — onder meer — de aard van deze diensten, het doel ervan, de eindgebruikers en het relevante publiek. Bovendien hebben het Gerecht en de kamer van beroep blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bepaalde feiten ambtshalve in aanmerking te nemen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 2 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-274/02: Beroep, op 6 september 2002 ingesteld door Ritek Corporation en Prodisc Technology Inc. tegen Raad van de Europese Unie

text:
23.11.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 289/27
Verzoekster voert verder aan dat haar recht op een eerlijk                 —     verweerder in de kosten te verwijzen.
proces is geschonden. Volgens verzoekster is de zaak niet
eerlijk en onpartijdig behandeld. Verzoekster stelt tevens
schending van het recht op toegang tot documenten. Boven-
dien schond de Commissie het beginsel van goed bestuur door
de zaak niet binnen een redelijke termijn te behandelen.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
Tot slot voert verzoekster aan dat de Commissie door de
toepasssing van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/
88 (1) haar bevoegdheden heeft misbruikt. Volgens verzoekster
mag artikel 24 alleen worden toegepast ingeval van onregel-                Verzoeksters zijn in Taiwan gevestigde producenten van CD-
matigheden. In de onderhavige zaak had de Commissie                        R’s die zij uitvoeren naar de Gemeenschap. In februari 2001
artikel 23 van de verordening moeten toepassen teneinde het                diende het Committee of European CD-R Manufacturers bij de
ten gevolge van vergissingen te veel betaalde bedrag te innen.             Commissie een antidumpingklacht in. Naar aanleiding van die
                                                                           klacht opende de Commissie een onderzoek betreffende de
                                                                           invoer uit Taiwan. Bij verordening (EG) nr. 2479/2001 (1)
( 1) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december             stelde de Commissie voorlopige antidumpingmaatregelen vast.
     1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening       Deze maatregelen werden definitief ten gevolge van verorde-
     (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de            ning nr. 1050/2002 van de Raad ( 2). Met dit beroep komen
     bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen ener-
                                                                           verzoeksters op tegen die laatste verordening.
     zijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese
     Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumen-
     ten anderzijds (PB L 374, blz. 1).
                                                                           Verzoeksters stellen schending van artikel 2, leden 10 en 11,
                                                                           van verordening (EG) nr. 384/96 ( 3) betreffende beschermende
                                                                           maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid
                                                                           zijn van de Europese Gemeenschap. Volgens verzoeksters heeft
                                                                           de Raad een kennelijke fout gemaakt bij de beoordeling van de
                                                                           feiten en het recht, door vast te stellen dat verzoeksters
                                                                           „gerichte dumping” verrichtten en door bij de berekening van
Beroep, op 6 september 2002 ingesteld door Ritek Cor-                      verzoeksters’ dumpingmarge de methode van het gewogen
poration en Prodisc Technology Inc. tegen Raad van de                      gemiddelde te hanteren.
                            Europese Unie
                           (Zaak T-274/02)
                                                                           Volgens verzoeksters vond tijdens het onderzoektijdvak geen
                                                                           uitzonderlijke behandeling van bepaalde transacties voor be-
                           (2002/C 289/51)                                 paalde klanten, in bepaalde regio’s of bepaalde tijdvakken
                                                                           plaats, dus geen „gerichte dumping”. Verzoeksters stellen dat
                                                                           de prijzen bij uitvoer en op de thuismarkt nagenoeg identiek
                           (Procestaal: Engels)                            waren en dat de prijzen voor CD-R’s in de hele wereld waren
                                                                           gedaald. In die omstandigheden was het niet mogelijk de
                                                                           gevolgen van dumping te verhelen door gerichte dumping.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 september 2002 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie door Ritek Corporation, gevestigd te                  Verzoeksters stellen bovendien dat de Commissie, door het
Hsin Chu Industrial Park, Taiwan R.O.C, en Prodisc Technology              gebruik van de methode van het gewogen gemiddelde, die
Inc., gevestigd te Taipei Hsien, Taiwan R.O.C, vertegenwoor-               verwijst naar de berekende normale waarde, niet is ingegaan
digd door Konstantinos Adamantopoulos, Barrister, domicilie                op het doel van gerichte dumping, namelijk het verhelen van
gekozen hebbende te Luxemburg.                                             dumping door verschillende prijzen bij uitvoer aan te rekenen.
                                                                           Volgens verzoeksters zou de Commissie bij het onderzoek van
                                                                           gerichte dumping moeten uitgaan van reële prijzen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—       overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG verorde-
        ning (EG) nr. 1050/2002 van de Raad van 13 juni 2002               In de tweede plaats stellen verzoeksters schending van artikel 2
        tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot          van verordening nr. 384/96. De Raad heeft de feiten kennelijk
        definitieve inning van het voorlopige recht op opneem-             verkeerd beoordeeld door verzoeksters’ dumpingmarge te
        bare compactdiscs uit Taiwan, nietig te verklaren;                 berekenen met gebruikmaking van de methode van „het
 ---pagebreak--- C 289/28                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.11.2002
gelijkstellen van negatieve dumpingmarges met nulmarges”.                  Middelen en voornaamste argumenten
Met deze techniek worden de transacties van verzoeksters die
tegen een hogere dan de gemiddelde prijs worden verricht,                  Verzoekster is een samenwerkingsverband van meer dan
verlaagd tot een prijs die overeenkomt met de gemiddelde                   230 multinationale ondernemingen, die tezamen honderden
prijs. Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten gevolge                 miljoenen euro hebben gestoken in de oprichting van coör-
van het gebruik van de methode van „het gelijkstellen van                  dinatiecentra in België, op basis van wetgeving uit het begin
negatieve dumpingmarges met nulmarges” de methode van                      van de jaren ’80 waarbij de oprichting van coördinatiecentra
het gewogen gemiddelde niet correct toegepast. De methode                  voor multinationale ondernemingen mogelijk werd gemaakt.
van het gewogen gemiddelde heeft tot doel, een eerlijke                    De Commissie heeft in 1984 en 1987 tot tweemaal toe
vergelijking mogelijk te maken, en niet om grotere dumping-                verklaard dat deze wetgeving buiten de communautaire regels
marges op te leveren.                                                      voor staatssteun viel en de coördinatiecentra hebben, aange-
                                                                           moedigd door deze verklaringen, in België geïnvesteerd en de
                                                                           afgelopen vijftien jaar hun aanwezigheid aldaar aanzienlijk
( 1) Verordening (EG) nr. 2479/2001 van de Commissie van 17 de-            uitgebreid.
     cember 2001 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht
     op opneembare compact discs (CD-R’s) uit Taiwan (PB L 334,
     blz. 8).                                                              Verzoekster stelt dat door het besluit van de Commissie om
( 2) Verordening nr. 1050/2002 van de Raad van 13 juni 2002 tot            ten aanzien van deze wetgeving de procedure van artikel 88,
     instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve     lid 2, EG-Verdrag in te leiden (het bestreden besluit), deze
     inning van het voorlopige recht op opneembare compactdiscs uit        wetgeving plotseling, op willekeurige wijze en onvoldoende
     Taiwan (PB L 160, blz. 2).                                            gemotiveerd wordt gekwalificeerd als overheidssteun in de zin
( 3) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995          van artikel 87, lid 1, en in eerste instantie negatieve conclusies
     betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
     uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
                                                                           worden getrokken ten aanzien van de verenigbaarheid van
     1996, L 56, blz. 1).                                                  de regeling met de gemeenschappelijke markt, waarbij de
                                                                           rechtszekerheid „in één klap” van tafel wordt geveegd en
                                                                           inbreuk wordt gemaakt op de bij de Belgische coördinatiecen-
                                                                           tra gewekte verwachtingen.
                                                                           Verzoekster stelt dat het besluit van de Commissie onwettig is
                                                                           wegens strijd met artikel 1, sub b, v, van verordening nr. 659/
                                                                           1999 en geen andere grondslag in het gemeenschapsrecht
                                                                           heeft. De alternatieve rechtsgrondslag die door de Commissie
Beroep, op 12 september 2002 ingesteld door Forum 187                      voor haar besluit wordt gegeven, namelijk dat zij het recht
 asbl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       heeft om terug te komen van een besluit dat vijftien jaar
                                                                           geleden is genomen (hetzij ingevolge artikel 1, sub b, v, hetzij
                                                                           op grond van algemene beginselen van bestuur), vindt evenmin
                           (Zaak T-276/02)
                                                                           steun in het gemeenschapsrecht en dient nietig te worden
                                                                           verklaard. In het bijzonder is deze alternatieve rechtsgrondslag
                           (2002/C 289/52)                                 in strijd met de beginselen van rechtszekerheid en gewekte
                                                                           verwachtingen. Verzoekster is dan ook van mening dat met
                                                                           name gezien de nog niet eerder vertoonde rechtsgrondslag
                           (Procestaal: Engels)                            waarop het besluit heet te zijn gegeven, en de aanzienlijke
                                                                           economische belangen die op het spel staan, het besluit in
                                                                           strijd met artikel 253 EG onvoldoende met redenen is omkleed
                                                                           en nietig dient te worden verklaard.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 september 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fo-
rum 187 asbl, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd
door A. Sutton, barrister, en J. Killick, barrister.
                                                                           Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Dyson
                                                                           Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-278/02)
—      de kennisgeving van het besluit van de Commissie tot
       inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG-                                        (2002/C 289/53)
       Verdrag (bekendgemaakt op 20 juni 2002 in PB C 147,
       blz. 2) nietig te verklaren;                                                                (Procestaal: Engels)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten;
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—      de maatregelen te nemen die het Gerecht in goede justitie           schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen het
       vermeent te behoren.                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,


title: Doorhaling van zaak C-57/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/30

         Doorhaling van zaak C-57/04 (1)

   (2005/C 143/51)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.

      (1)  PB C 85, van 3. 4. 2004.


title: Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-239/95)

text:
2 . 9 . 95             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 229/ 15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 zaak C-234/95 (2 ); de omzettingstermijn is verstreken op
     stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van           1 juli 1992 .
     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie (*) tot vaststel
     ling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van             0 ) PB nr . L 189 van 20 . 7 . 1990, blz . 17.
     de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn                 ( 2 ) Zie bladzijde 13 van dit Publikatieblad .
     aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de
     Raad, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;
— De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                     Verzoek van de Cour d'appel de Metz van 31 mei 1995 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur
Middelen en voornaamste argumenten:                                       Général ( civiele partijen: R. Vergobbio en S. La Mancusa ) en
                                                                                R. Schmit
Krachtens artikel 189, derde alinea van het EG-Verdrag is                                           ( Zaak C-240/95 )
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                                               ( 95/C 229/32 )
resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven . In             De Cour d'appel de Metz heeft bij arrest van 31 mei 1995 ,
casu is de omzettingstermijn op 31 oktober 1993 verstreken,               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 1995 ,
zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatregelen                  in het geding tussen Procureur Général (civiele partijen: R.
voor de omzetting van de in de conclusies van de Commissie                Vergobbio en S. La Mancusa ) en R. Schmit, het Hof van
genoemde richtlijn had vastgesteld.                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(!) PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .
                                                                           Staat artikel 30 van het EG-Verdrag in de weg aan een
                                                                          nationale regeling inzake het modeljaar van auto's, op grond
                                                                          waarvan de administratie van een Lid-Staat en de markt
                                                                           deelnemers uit die Lid-Staat ervan dienen uit te gaan, dat, in
                                                                           het geval van twee voertuigen van hetzelfde model van een
                                                                           bepaald merk die pp hetzelfde moment na 1 juli op de markt
Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                     zijn gebracht, het ene voertuig mag worden aangeboden
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       onder vermelding van het jaartal van het volgende jaar,
                        ( Zaak C-239/95 )                                  terwijl het andere voertuig — geproduceerd in een andere
                            95/C 229/31 )                                  Lid-Staat en parallel ingevoerd — niet op die wijze mag
                                                                           worden aangeboden ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, als
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
 C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            Division, van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in
                                                                           het geding tussen The Queen en Intervention Board for
                                                                           Agricultural Produce ex parte Accrington Beef Company
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                        Limited e.a.
 — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de                                           ( Zaak C-241/95 )
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                                              ( 95 /C 229/33 )
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
       90/385/EEG van de Commissie ( ! ) betreffende de onder              De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij
       linge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten                beschikking van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
       inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen,                 Hof van Justitie op 10 juli 1995 , in het geding tussen The
       niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn, met              Queen en Intervention Board for Agricultural Produce ex
       name artikel 16 daarvan, op hem rustende verplichtin                parte Accrington Beef Company Limited e.a ., het Hof van
       gen ;                                                               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
 — subsidiair, vast te stellen dat het Koninkrijk België hoe
       dan ook de krachtens deze richtlijn op hem rustende                  1 . Is artikel 1 , lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 214/94 van
       verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie                       de Commissie van 31 januari 1994 tot vaststelling van
       niet van die bepalingen in kennis te stellen;                             de uitvoeringsbepalingen van Verordening ( EG ) nr.
                                                                                130/94 van de Raad wat betreft de invoerregeling voor
 — Het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                              bevroren rundvlees van GN-code 0202 en produkten


title: Zaak T-347/13: Beroep ingesteld op 1 juli 2013 — Hawe Hydraulik/BHIM — HaWi Energietechnik (HAWI)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/37

         Beroep ingesteld op 1 juli 2013 — Hawe Hydraulik/BHIM — HaWi Energietechnik (HAWI)
   (Zaak T-347/13)
   2013/C 252/63
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hawe Hydraulik SE (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: HaWi Energietechnik AG (Eggenfelden, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 april 2013 in zaak R 1690/2012-4 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 558 589„HAWI” vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: HaWi Energietechnik AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HAWI” voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 35, 37 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 558 589

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met het woordelement „HAWE” voor waren van de klassen 7 en 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 42, lid 2, juncto artikel 78, lid 1, sub f, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord met betrekking tot de onjuiste beoordeling van de bewijswaarde van de plechtige verklaring;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord met betrekking tot de onjuiste beoordeling van de bewijswaarde van de internetuittreksels;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord met betrekking tot de beoordeling van de bewijzen van gebruik in hun geheel;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord met betrekking tot de niet-inaanmerkingneming van bewijzen van gebruik;

               —

               schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-262/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Commissie/D (Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Nietigverklaring in eerste aanleg van besluit van Commissie — Beroepsziekte — Weigering om te erkennen dat ziekte waaraan ambtenaar lijdt of verergering daarvan door beroep is veroorzaakt — Ontvankelijkheid van hogere voorziening — Ontvankelijkheid van in eerste aanleg onderzocht middel — Gezag van gewijsde)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/47

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2008 — Commissie/D
   (Zaak T-262/06) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Nietigverklaring in eerste aanleg van besluit van Commissie - Beroepsziekte - Weigering om te erkennen dat ziekte waaraan ambtenaar lijdt of verergering daarvan door beroep is veroorzaakt - Ontvankelijkheid van hogere voorziening - Ontvankelijkheid van in eerste aanleg onderzocht middel - Gezag van gewijsde)
   (2008/C 209/82)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: D (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. Van Rossum, S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en É. Marchal, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van rekwirante: Axa Belgium (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Goossens, P. Meessen en S. Wilmet, vervolgens C. Goossens en P. Meessen, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 12 juli 2006, D/Commissie (F-18/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 12 juli 2006, D/Commissie (F-18/05), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van  6 oktober 2005  in zaak C-328/04 (verzoek van de Fővárosí Bíróság om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Atilla Vajnai (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van het non-discriminatiebeginsel — Nationale bepaling met strafrechtelijk verbod op gebruik in het openbaar van embleem met rode ster met vijf punten — Onbevoegdheid van het Hof)

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/5

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 6 oktober 2005
   in zaak C-328/04 (verzoek van de Fővárosí Bíróság om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Atilla Vajnai (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Uitlegging van het non-discriminatiebeginsel - Nationale bepaling met strafrechtelijk verbod op gebruik in het openbaar van embleem met rode ster met vijf punten - Onbevoegdheid van het Hof)
   (2006/C 10/10)
   Procestaal: Hongaars
   In zaak C-328/04 betreffende een verzoek van de Fővárosí Bíróság (Hongarije) bij beschikking van 24 juni 2004 om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingekomen bij het Hof op 28 juli 2004, in de strafzaak tegen Atilla Vajnai, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, K. Schiemann (rapporteur) en E. Juhász, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 6 oktober 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de bij beschikking van 24 juni 2004 door de Fővárosí Bíróság (Hongarije) gestelde vraag.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-247/10: Beroep ingesteld op 28 mei 2010 — medi/BHIM — Deutsche Medi Präventions (deutschemedi.de)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/48

         Beroep ingesteld op 28 mei 2010 — medi/BHIM — Deutsche Medi Präventions (deutschemedi.de)
   (Zaak T-247/10)
   ()
   2010/C 209/72
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: medi GmbH & Co. KG (Bayreuth, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Terheggen, H. Lindner en T. Kiputh, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Deutsche Medi Präventions GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 maart 2010 in zaak R 1366/2008-4 vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag EM 5 089 099 volledig afwijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Deutsche Medi Präventions GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „deutschemedi.de” voor diensten van klasse 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „medi.eu” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 39, 41, 42 en 44; Duits woordmerk „medi welt” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; Duits woordmerk „medi-Verband” voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; gemeenschapswoordmerk „World of medi” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 10, 35, 41 en 42; Duits beeldmerk dat de woordelementen „medi Ich fühl mich besser” bevat voor waren en diensten van de klassen 5, 10, 35, 38, 39, 41, 42, 43 en 44; een in het economisch verkeer gebruikte handels- en firmanaam die het woordelement „medi” bevat voor alle waren en diensten van bovengenoemde merken op het grondgebied van de Unie.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat en verzoekster heeft aangetoond dat zij houdster is van de betrokken handels- en firmanaam, alsmede schending van het recht om te worden gehoord overeenkomstig artikel 73 van verordening nr. 207/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-12/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 januari 2008 door M tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2007 in zaak F-23/07, M/EMEA

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/59

         Hogere voorziening ingesteld op 4 januari 2008 door M tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2007 in zaak F-23/07, M/EMEA
   (Zaak T-12/08 P)
   (2008/C 64/95)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: M (Broxbourne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2007 in zaal F-23/07, M/Europees Geneesmiddelenbureau;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EMEA van 25 oktober 2006 voor zover daarbij het verzoek van 8 augustus 2006 om de zaak aan de invaliditeitscommissie voor te leggen, wordt afgewezen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EMEA tot afwijzing van de vordering tot schadevergoeding;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van beide gedingen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij niet-ontvankelijk is verklaard het beroep tot nietigverklaring van het besluit van 25 oktober 2006 waarbij het Europees Geneesmiddelenbureau zijn verzoek tot samenstelling van een invaliditeitscommissie heeft afgewezen, en van het besluit van 31 januari 2007 tot afwijzing van zijn vordering tot schadevergoeding.
   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant een enkel middel aan, namelijk schending door het Gerecht voor ambtenarenzaken van het gemeenschapsrecht. Het Gerecht heeft de draagwijdte van zijn beroep in eerste aanleg onjuist uitgelegd en bijgevolg ultra petita beslist. Bovendien heeft het Gerecht artikel 33, leden 1 en 2, RAP geschonden.