title: Zaak T-7/05: Beroep, op 11 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen vennootschap „PARTHENON A.E.”

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/39

         Beroep, op 11 januari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen vennootschap „PARTHENON A.E.”
   (Zaak T-7/05)
   (2005/C 57/66)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 januari 2005 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou van de juridische dienst, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat, beroep ingesteld tegen de vennootschap „PARTHENON ANONYMOS ETAIREIA OIKODOMIKON – TOURISTIKON – BIOMICHANIKON – EMPORIKON KAI EXAGOGIKON ERGASION”.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               verweerster te veroordelen tot betaling van een bedrag van 325 452,80 EUR, zijnde 259 800 EUR als hoofdsom en 65 652,80 EUR als vertragingsrente tot 10 januari 2005;

               2.

               verweerster bovendien te veroordelen tot betaling van rente ten bedrage van 71,18 EUR per dag tot de volledige voldoening van haar vordering;

               3.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, heeft met verweerster als coördinator en deelneemster van een samenwerkingsverband een contract gesloten ter uitvoering van de bepalingen van het speciale programma voor „onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie op het gebied van de Landbouw en de Visserij”. Het contract betrof met name de uitvoering van het project met de titel „ontwikkeling van een nieuwe methode voor het schoonmaken en pellen van fruit” en moest worden uitgevoerd binnen 24 maanden na 1 september 1998. In het kader van het contract ging de Commissie de verplichting aan om aan de goede uitvoering van het project economisch bij te dragen tot 50 % van de toegestane uitgaven en tot een bedrag van ten hoogste 433 000 ECU.
   Omdat het werk op de overeengekomen datum (31/8/2000) niet was voltooid en verweerster ook niet het wetenschappelijke verslag en het overzicht van de kosten had ingediend zoals in het contract was bepaald, besloot de Commissie het contract te beëindigen met ingang van 24 februari 2001. Uit de daaropvolgende briefwisseling tussen verweerster en de Commissie zijn naar de mening van de Commissie geen nieuwe gegevens naar voren gekomen die tot wijziging van de inhoud van het besluit van de Commissie kunnen leiden.
   Met haar beroep vordert de Commissie terugbetaling van het bedrag van 259 800 EUR die zij aan verweerster heeft betaald als voorschot op haar economische bijdrage aan de uitvoering van het werk, alsook betaling van de rente over dat bedrag, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van Grieks recht die uit hoofde van het contract van toepassing zijn.


title: Doorhaling van zaak C-5/98

text:
C 358/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
Verzoek van de Conseil de Prud'hommes te Bobigny van               23 november 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse
2 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding          Republiek de bepalingen ter uitvoering van de in de con-
       tussen B. Bauduin en L. Blondeau en Renault SA              clusie van de Commissie vermelde richtlijn heeft vastge-
                       (Zaak C-360/98)                             steld.
                         (98/C 358/21)                             (1) PB L 307 van 31.12.1993, blz. 1.
De Conseil de Prud'hommes heeft bij beschikking van
2 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 8 oktober 1998, in het geding tussen B. Bauduin en L.
Blondeau en Renault SA, het Hof van Justitie van de Euro-
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-                        Doorhaling van zaak C-168/97 (1)
sing over de navolgende vraag:                                                             (98/C 358/23)
Is artikel 18 van het akkoord van 5 juli 1991 verenigbaar
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
met de bepalingen van het Gemeenschapsrecht, inzonder-
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
heid artikel 119 van het EG-Verdrag?
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-168/
                                                                   97 (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
                                                                   Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
                                                                   Secretary of State for Defence, ex parte: T. Perkins.
Beroep, op 9 oktober 1998 ingesteld door Commissie van             (1) PB C 199 van 28.6.1997.
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                       (Zaak C-362/98)
                         (98/C 358/22)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                           Doorhaling van zaak C-5/98 (1)
is op 9 oktober 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse                                     (98/C 358/24)
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. J. Kuijper, juridisch           De president van het Hof van Justitie van de Europese
adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-5/98
Kirchberg.                                                         (verzoek van het Tribunal de grande instance d'AngouleÃme
                                                                   om een prejudicieÈle beslissing): Otor Godard SA tegen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                   Administration des Impôts.
Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt-
     lijn 93/103/EG (1) van de Raad van 23 november 1993
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaar-
     tuigen, en/of die bepalingen niet aan de Commissie                          Doorhaling van zaak C-82/96 (1)
     mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens het                                 (98/C 358/25)
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;
Ð de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 oktober
Middelen en voornaamste argumenten                                 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-82/96
                                                                   (verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat richtlijnen          Division, om een prejudicieÈle beslissing): The Queen tegen
verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat          Secretary of State for Trade and Industry, ex parte: The
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de         Consumers' Association en Which? Ltd.
lidstaten de in een richtlijn gestelde termijn voor tenuit-
voerlegging in acht te nemen. In casu is die termijn op            (1) PB C 145 van 18.5.1996.


title: Zaak C-289/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Maakohus (Estland) op 19 mei 2017 — Collect Inkasso OÜ, ITM Inkasso OÜ, Bigbank AS/Rain Aint, Lauri Palm, Raiko Oikimus, Egle Noor, Artjom Konjarov

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Maakohus (Estland) op 19 mei 2017 — Collect Inkasso OÜ, ITM Inkasso OÜ, Bigbank AS/Rain Aint, Lauri Palm, Raiko Oikimus, Egle Noor, Artjom Konjarov
   (Zaak C-289/17)
   (2017/C 249/31)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Maakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Collect Inkasso OÜ, ITM Inkasso OÜ, Bigbank AS

      Verwerende partijen: Rain Aint, Lauri Palm, Raiko Oikimus, Egle Noor, Artjom Konjarov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 17, onder a), van verordening (EG) nr. 805/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen aldus worden uitgelegd dat alle in artikel 17, onder a), van de verordening opgesomde gegevens duidelijk moeten zijn vermeld in of tegelijk met het stuk dat het geding inleidt, het gelijkwaardig stuk of enigerlei dagvaarding voor een terechtzitting? Is het in het bijzonder uitgesloten dat een rechterlijke beslissing volgens artikel 3, lid 1, onder b), artikel 6, lid 1, onder c), en artikel 17, onder a), van deze verordening als executoriale titel wordt gewaarmerkt indien het adres van de instantie waaraan het antwoord moet worden gezonden niet aan de schuldenaar werd meegedeeld, hoewel alle andere in artikel 17, onder a) opgesomde gegevens hem werden meegedeeld?

               2)

               Moet artikel 18, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen aldus worden uitgelegd dat wanneer de procedure in de lidstaat van oorsprong niet aan de vormvereisten van artikel 17 van verordening (EG) nr. 805/2004 voldeed, dit vormgebrek slechts kan worden hersteld wanneer de schuldenaar in of tegelijk met de beslissing naar behoren in kennis is gesteld van alle in artikel 18, lid 1, onder b), van deze verordening opgesomde gegevens? Is het in het bijzonder uitgesloten dat een Europese executoriale titel wordt afgegeven indien het adres van de instantie waarbij het rechtsmiddel moet worden ingesteld niet aan de schuldenaar is meegedeeld, hoewel alle andere in artikel 18, lid 1, onder b) vermelde gegevens hem werden meegedeeld?

      (1)  PB 2004, L 143, blz. 15.


title: Zaak T-262/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 december 2005  — BIC tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk in vorm van aansteker met vuursteentje — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2005 — BIC tegen BHIM
   (Zaak T-262/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk in vorm van aansteker met vuursteentje - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 60/74)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: BIC SA (Clichy, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M.-P. Escande en A. Guillemin, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Vordering tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 april 2004 (zaak R 468/2003-4) inzake de inschrijving van een driedimensionaal merk in de vorm van een aansteker met vuursteentje als gemeenschapsmerk
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak C-515/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Goederen en diensten die voor onderneming worden bestemd voor verrichten van belastbare handelingen en andere handelingen dan belastbare handelingen — Recht op onmiddellijke en volledige aftrek van ter zake van aanschaf van die goederen en diensten in rekening gebrachte belasting)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-515/07) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Goederen en diensten die voor onderneming worden bestemd voor verrichten van belastbare handelingen en andere handelingen dan belastbare handelingen - Recht op onmiddellijke en volledige aftrek van ter zake van aanschaf van die goederen en diensten in rekening gebrachte belasting)
   (2009/C 82/10)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden Den Haag
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vereniging Noordelijke Land- en Tuinbouw Organisatie

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 6, lid 2, en 17, leden 1, 2 en 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Goederen en diensten (niet alleen investeringsgoederen die deels voor bedrijfsdoeleinden en deels voor particuliere doeleinden worden gebruikt) — Volledig opnemen daarvan in het bedrijfsvermogen van de belastingplichtige — Mogelijkheid om de voor de aankoop van dergelijke goederen en diensten in rekening gebrachte belasting onmiddellijk en volledig af te trekken
   Dictum
   De artikelen 6, lid 2, sub a, en 17, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet toepasselijk zijn op het gebruik van goederen en diensten die voor de onderneming worden bestemd voor andere handelingen dan belaste handelingen van de belastingplichtige, en dat de btw die verschuldigd is over de aanschaf van die goederen en diensten voor zover het dergelijke handelingen betreft niet aftrekbaar is.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-45/11: Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Italië/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/30

         Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Italië/Commissie
   (Zaak T-45/11)
   2011/C 80/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking van de Commissie van 10 november 2010 C(2010) 7893 definitief, ter kennis van de Italiaanse Republiek gebracht bij nota van 11 november 2010 SG-Greffe (2010) D/18018, waarbij verwijzing van concentratie COMP/M.5960 — Crédit Agricole/Cassa di Risparmio della Spezia/Agenzie Intesa Sanpaolo wordt geweigerd, vernietigen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking waarbij de Commissie heeft afgewezen het verzoek van de Italiaanse mededingingsautoriteit, de bij de Commissie aangemelde concentratie waarbij Crédit Agricole SA via de door haar gecontroleerde Cassa di Risparmio di Parma e Piacenza SpA de volledige zeggenschap diende te verkrijgen over de Cassa di Risparmio della Spezia SpA, thans gecontroleerd door Intesa Sanpaolo, krachtens artikel 9 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1), te verwijzen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van artikel 9 van verordening nr. 139/2004 voorzover de Commissie te late indiening en niet-motivering van het verzoek om verwijzing aanvoert.
   2)   Tweede middel: schending van artikel 9, lid 2, sub a en b, en lid 3, eerste alinea, sub b, en tweede alinea, van verordening nr. 139/2004, en gebrek aan motivering.
   De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan dat de marktaandelen na de concentratie ongewijzigd zouden zijn. Crédit Agricole zal die aandelen verkrijgen door concentratie, en niet, zoals Intesa Sanpaolo vóór de concentratie, door interne expansie. Er is derhalve sprake van invloed op de provinciale markt voor retailbanking.
   3)   Derde middel: schending van artikel 9, lid 2, sub a en b, en lid 3, eerste alinea, sub b, en tweede alinea, van verordening nr. 139/2004, en gebrek aan motivering.
   Anders dan de Commissie betoogt, bestaat er een provinciale markt voor bankdiensten. De gebruikers van die diensten verplaatsen zich liever niet en voor andere marktdeelnemers is het moeilijk om een verzadigde provinciale markt binnen te treden. Er bestond dus een beperkte markt die geen wezenlijk deel van de gemeenschappelijke markt vormde.
   4)   Vierde middel: schending van artikel 9, lid 2, sub a en b, en lid 3, eerste alinea, sub b, en tweede alinea, van verordening nr. 139/2004, en gebrek aan motivering.
   De Commissie heeft geen rekening gehouden met de procedure die de Italiaanse mededingingsautoriteit tegen Crédit Agricole en Intesa Sanpaolo heeft ingeleid. Deze moesten dan ook voor de beïnvloeding van de markt als partijen met een onderling verband en niet als concurrerende partijen worden beschouwd.
   5)   Vijfde middel: schending van de artikelen 1 en 9, leden 2 en 3, van verordening nr. 139/2004 en van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel.
   De concentratie had geen communautaire dimensie en de Italiaanse mededingingsautoriteit kon haar beter beoordelen. Op zijn minst had de Commissie het deel van de operatie dat betrekking had op de in de beschikking vermelde provinciale markten moeten verwijzen.


title: Zaak C-225/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Cortona — Italië) — Edyta Joanna Jakubowska/Alessandro Maneggia (Regeling van Unie inzake uitoefening van beroep van advocaat — Richtlijn 98/5/EG — Artikel 8 — Voorkoming van belangenconflicten — Nationale regeling die bepaalt dat uitoefening van beroep van advocaat en verrichten van deeltijdarbeid bij overheid onverenigbaar zijn — Schrapping van inschrijving op tableau van orde van advocaten)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Cortona — Italië) — Edyta Joanna Jakubowska/Alessandro Maneggia
   (Zaak C-225/09) (1)

   (Regeling van Unie inzake uitoefening van beroep van advocaat - Richtlijn 98/5/EG - Artikel 8 - Voorkoming van belangenconflicten - Nationale regeling die bepaalt dat uitoefening van beroep van advocaat en verrichten van deeltijdarbeid bij overheid onverenigbaar zijn - Schrapping van inschrijving op tableau van orde van advocaten)
   2011/C 30/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Cortona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edyta Joanna Jakubowska

      Verwerende partij: Alessandro Maneggia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Giudice di pace di Cortona — Uitlegging van artikel 6 van richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (PB L 78, blz. 17), van artikel 8 van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77, blz. 36), en van de artikelen 3, 4, 10, 81 en 98 EG — Nationale regeling die bepaalt dat de uitoefening van het vrije beroep van advocaat en het verrichten van deeltijdarbeid bij de overheid onverenigbaar zijn — Schrapping van de inschrijving bij de beroepsorde van advocaten die niet hebben gekozen tussen het vrije beroep en deeltijdarbeid

      Dictum

               1)

               De artikelen 3, lid 1, sub g, EG, 4 EG, 10 EG, 81 EG en 98 EG verzetten zich niet tegen een nationale wettelijke regeling die deeltijds werkende ambtenaren, ook al zijn zij toegelaten tot de uitoefening van het beroep van advocaat, toch verbiedt dit beroep uit te oefenen, en die hun schrapping van het tableau van de orde van advocaten oplegt.

               2)

               Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaat van ontvangst is toegestaan om aan de aldaar ingeschreven en — deeltijds of voltijds — bij een andere advocaat, een samenwerkingsverband van advocaten of een advocatenkantoor of een publiek- of privaatrechtelijke onderneming tewerkgestelde advocaten beperkingen op te leggen inzake de gelijktijdige uitoefening van het beroep van advocaat en de voornoemde arbeidsbetrekking, mits die beperkingen niet verder gaan dan wat noodzakelijk is ter voorkoming van belangenconflicten en van toepassing zijn op alle in die lidstaat ingeschreven advocaten.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Zaak C-449/05: Beroep, op  16 december 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/26

         Beroep, op 16 december 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-449/05)
   (2006/C 36/53)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 16 december 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Cattabriga en L. Visaggio als gemachtigden.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2003/99/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wĳziging van beschikking 90/424/EEG (2) van de Raad en intrekking van richtlĳn 92/117/EEG (3) van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 14, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 12 april 2004 verstreken.

      (1)  PB L 325 van 12.12.2003, blz. 31.

      (2)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19.

      (3)  PB L 62 van 15.3.1993, blz. 38.


title: Zaak T-499/12: Beroep ingesteld op 13 november 2012 — HSH Investment Holdings Coinvest-C en HSH Investment Holdings FSO/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/59

         Beroep ingesteld op 13 november 2012 — HSH Investment Holdings Coinvest-C en HSH Investment Holdings FSO/Commissie
   (Zaak T-499/12)
   2013/C 26/119
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: HSH Investment Holdings Coinvest-C Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) en HSH Investment Holdings FSO Sàrl (Luxemburg) (vertegenwoordigers: H. Niemeyer en H. Ehlers, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van verweerster van 20 september 2011 in zaak C 29/2009 (ex N 264/2009) — HSH Nordbank AG — nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters tegen de verplichtingen ten laste van de minderheidsaandeelhouders de volgende middelen aan:

               1)

               Eerste middel: Geen afzonderlijke steunmaatregelen ten gunste van de minderheidsaandeelhouders
               Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het begrip steunmaatregelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU onjuist heeft toegepast, doordat zij verzoeksters ten onrechte als ontvangers van steun heeft aangemerkt. Een meerwaarde van de aandelen van de minderheidsaandeelhouders was louter het economische gevolg van de aan de HSH Nordbank verleende steun en geen indirecte steun aan de minderheidsaandeelhouders.

               2)

               Tweede middel: Ontoereikende motivering van de vaststelling dat verzoeksters een voordeel hebben ontvangen
               Verzoeksters voeren met dit middel aan dat de Commissie de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU heeft geschonden, doordat zij niet voldoende heeft uitgelegd waarom verzoeksters indirecte steun van de staat zouden hebben ontvangen en waarom de waarde van HSH Nordbank onjuist zou zijn vastgesteld. Bovendien heeft de Commissie de hoogte van de beweerde steun ten gunste van de minderheidsaandeelhouders niet berekend en de beoordeling van deze steun verward met de beoordeling van de lastenverdeling.

               3)

               Derde middel: Onjuiste feitenvaststelling bij de beoordeling of verzoeksters een financieel voordeel hebben ontvangen
               In het kader van dit middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie de feiten onjuist heeft vastgesteld. Volgens verzoeksters heeft de vennootschap die de waarde van HSH Nordbank beoordeelde HSH Nordbank en daarmee de uitgifteprijs van de nieuwe gewone aandelen niet te hoog gewaardeerd, maar de waardering in overeenstemming met erkende waarderingsmethoden verricht.

               4)

               Vierde middel: Niet-inaanmerkingneming van de door verzoeksters reeds geleverde bijdragen aan de lastenverdeling
               Verzoeksters voeren aan dat de Commissie de uit artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en de herstructureringsmededeling (1) voortvloeiende vereisten betreffende de lastenverdeling onjuist heeft toegepast, doordat zij bij haar beoordeling of verzoeksters voldoende bij de lastenverdeling zijn betrokken geen rekening heeft gehouden met de door hen reeds geleverde bijdragen.

               5)

               Vijfde middel: Schending van artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) en van het rechtszekerheidsbeginsel door de onrechtmatige beëindiging van de formele onderzoeksprocedure
               Met dit middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie artikel 7, lid 1, van verordening nr. 659/1999 en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden door de formele onderzoeksprocedure betreffende verzoeksters te beëindigen zonder vaststelling van een van de besluiten vermeld in artikel 7 van verordening nr. 659/1999.

               6)

               Zesde middel: Schending van artikel 7, lid 4, van verordening nr. 659/1999, artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en de herstructureringsmededeling door ongepaste voorwaarden op te leggen
               In het kader van dit middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie artikel 7, lid 4, van verordening nr. 659/1999 en de herstructureringsmededeling heeft geschonden door het opleggen van voorwaarden die geen verband hielden met de herstructurering van de HSH Nordbank, maar de verkapte goedkeuring van een voorwaardelijke indirecte steunmaatregel vormden.

               7)

               Zevende middel: Schending van het evenredigheidsbeginsel door overmatige belasting van verzoeksters
               Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door hen in het kader van de lastenverdeling overmatig te belasten.

               8)

               Achtste middel: Schending van het gelijkheidsbeginsel door discriminatie van verzoeksters
               Verzoekster voeren met dit middel aan dat de Commissie het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door hen in haar besluit voorwaarden op te leggen die zij niet in andere, vergelijkbare zaken heeft opgelegd.

         Voorts voeren verzoeksters tegen het bestreden besluit de volgende middelen aan:

               1)

               Eerste middel: Schending van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en van de mededeling besmette activa (3) door een onjuiste berekening van het onverenigbare steunelement
               In het kader van dit middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en de mededeling besmette activa heeft geschonden door het zogenoemde onverenigbare steunelement, verbonden met de waarborg ten gunste van HSH Nordbank, onjuist te berekenen.

               2)

               Tweede middel: Ontoereikende motivering van de vaststelling van de reële waarde in het economisch verkeer
               Met dit middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie ontoereikend heeft gemotiveerd op welke wijze de reële waarde in het economisch verkeer van de door de waarborg gedekte portfolio is vastgesteld.

               3)

               Derde middel: Schending van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en de mededeling besmette activa door een onjuiste berekening van het terug te vorderen bedrag
               Verzoeksters voeren aan dat de Commissie artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en de mededeling besmette activa heeft geschonden door het terug te vorderen bedrag onjuist te berekenen.

               4)

               Vierde middel: Schending van het gelijkheidsbeginsel bij de berekening van het terug te vorderen bedrag
               In de onderhavige context wordt in de vierde plaats aangevoerd dat de Commissie het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door HSH Nordbank bij de berekening van het terug te vorderen bedrag minder gunstig te behandelen dan andere, vergelijkbare gevallen.

               5)

               Vijfde middel: Schending van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en het evenredigheidsbeginsel door goedkeuring afhankelijk te maken van een buitensporige verkleining van de balans
               Ten slotte betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 107, lid 3, sub b, VWEU en het evenredigheidsbeginsel ook heeft geschonden door haar toestemming afhankelijk te maken van een buitensporige verkleining van de balans van HSH Nordbank.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende het herstel van de levensvatbaarheid en de beoordeling van de herstructureringsmaatregelen in de financiële sector in de huidige crisis met inachtneming van de staatssteunregels (PB 2009, C 195, blz. 9).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88] van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (3)  Mededeling van de Commissie betreffende de behandeling van aan een bijzondere waardevermindering onderhevige activa in de communautaire banksector (PB 2009, C 72, blz. 1).


title: Zaak T-24/16: Beroep ingesteld op 21 januari 2016 — Sovena Portugal — Consumer Goods/BHIM — Mueloliva (FONTOLIVA)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/38

         Beroep ingesteld op 21 januari 2016 — Sovena Portugal — Consumer Goods/BHIM — Mueloliva (FONTOLIVA)
   (Zaak T-24/16)
   (2016/C 106/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sovena Portugal — Consumer Goods, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: D. Martins Pereira, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mueloliva, SL (Cordoba, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het woordmerk „FONTOLIVA” — internationale merkinschrijving nr. 1 107 792, met aanduiding van de Europese Unie

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 november 2015 in zaak R 1813/2014-2

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel te vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing te herzien op basis van de in het onderhavige beroep aangevoerde middelen en in de Europese Unie merkbescherming te verlenen aan internationale inschrijving nr. 1 107 792;

               —

               het BHIM te verwijzen in verzoeksters kosten, daaronder begrepen de kosten die zij in deze zaak heeft gemaakt in de aanvraagprocedure bij het BHIM;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de beroepsprocedures bij het BHIM.

      Aangevoerde middelen

               —

               verval van het oudere merk nr. 780 071 FUENOLIVA;

               —

               ontoereikend bewijs van het normaal gebruik van het oudere merk;

               —

               ontbreken van gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               inschrijving van twee oudere merken FONTOLIVA in Spanje.


title: Zaak C-566/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Stadeco BV (Zesde btw-richtlijn — Artikel 21, lid 1, sub c — Belasting die uitsluitend wegens vermelding op factuur verschuldigd is — Herziening van ten onrechte gefactureerde belasting — Ongerechtvaardigde verrijking)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland), — Staatssecretaris van Financiën/Stadeco BV
   (Zaak C-566/07) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 21, lid 1, sub c - Belasting die uitsluitend wegens vermelding op factuur verschuldigd is - Herziening van ten onrechte gefactureerde belasting - Ongerechtvaardigde verrijking)
   2009/C 180/17
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Stadeco BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Belasting die niet verschuldigd is in de verblijfstaat van de opsteller van de factuur voor een in een andere lidstaat of in een derde land gelokaliseerde handeling — Herziening van de ten onrechte in rekening gebrachte belasting

      Dictum

               1)

               Artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat de belasting over de toegevoegde waarde uit hoofde van die bepaling verschuldigd wordt in de lidstaat waarvan de belasting over de toegevoegde waarde op de factuur of een als zodanig dienstdoend document vermeld staat, ook wanneer de betrokken handeling in die lidstaat niet belastbaar was. Het staat aan de verwijzende rechter om met inachtneming van alle relevante omstandigheden na te gaan, van welke lidstaat de belasting over de toegevoegde waarde op de betrokken factuur vermeld staat. Daarbij kunnen met name relevant zijn het vermelde tarief, de munteenheid waarin het te betalen bedrag is uitgedrukt, de taal waarin de factuur is opgesteld, de inhoud en de context van de betrokken factuur, de vestigingsplaatsen van de opsteller van die factuur en van de ontvanger van de verrichte diensten, alsook het gedrag van deze beiden.

               2)

               Het beginsel van fiscale neutraliteit verzet zich er in beginsel niet tegen dat een lidstaat aan herziening van btw die in die lidstaat enkel verschuldigd is omdat zij bij vergissing op de gestuurde factuur is vermeld, de voorwaarde verbindt dat de belastingplichtige aan de ontvanger van de verrichte diensten een herstelfactuur uitreikt waarop geen btw wordt vermeld, wanneer deze belastingplichtige niet tijdig het gevaar voor verlies van belastinginkomsten volledig heeft uitgeschakeld.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak F-16/15: Beroep ingesteld op 30 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/27

         Beroep ingesteld op 30 januari 2015 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-16/15)
   (2015/C 096/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten om de omschrijving van verzoekers’ standaardambten in het systeem sysper 2 te wijzigen en om hen niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AST10

      Conclusies van de verzoekende partijen

   Primair:

               —

               vaststelling van de onwettigheid van artikel 45 van het Statuut en van bijlage I alsmede van de daarop betrekking hebbende overgangsmaatregelen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 14 april 2014 om verzoekers’ bevorderingsdossier in het systeem „Sysper 2” te wijzigen teneinde elke mogelijkheid voor hen te blokkeren;

               —

               nietigverklaring van het daarop volgende besluit van het TABG, waarvan op 24 juni 2014 is kennisgegeven, om verzoekers in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 zoals voorzien in artikel 45 van het Statuut, niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AST 10;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Subsidiair:

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 14 april 2014 om verzoekers’ bevorderingsdossier in het systeem „Sysper 2” te wijzigen teneinde elke mogelijkheid voor hen te blokkeren;

               —

               nietigverklaring van het daarop volgende besluit van het TABG, waarvan op 24 juni 2014 is kennisgegeven, om verzoekers in het kader van de jaarlijkse bevorderingsronde 2014 zoals voorzien in artikel 45 van het Statuut, niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AST 10;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-169/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Sandra Castronovo/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/31

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Sandra Castronovo/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-169/10)
      (2010/C 161/43)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Sandra Castronovo

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Doorhaling van zaak C-102/03

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/11

         Doorhaling van zaak C-102/03 (1)

   (2005/C 330/22)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-102/03 (verzoek van het Tribunal de Brindisi om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen Gianfranco Casale, Giuseppe Eugenio Caroli.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-635/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Tuum/BHIM — Thun (TUUM)

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/48

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Tuum/BHIM — Thun (TUUM)
   (Zaak T-635/15)
   (2016/C 016/58)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tuum Srl (San Giustino, Italië) (vertegenwoordiger: B. Saguatti, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Thun SpA (Bolzano, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „TUUM” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 939 774

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2015 in zaak R 2624/2014-1

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               de oppositie tegen de inschrijving van het aangevraagde merk voor de geclaimde waren van klasse 14 volledig en definitief afwijzen;

               —

               het BHIM gelasten het aangevraagde merk in te schrijven;

               —

               het BHIM en interveniënte verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de oppositieafdeling en voor de kamer van beroep

      Aangevoerd middel

               —

               schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-484/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank ’s-Gravenhage (Nederland) op 31 oktober 2012 — Georgetown University tegen Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank ’s-Gravenhage (Nederland) op 31 oktober 2012 — Georgetown University tegen Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum
   (Zaak C-484/12)
   2013/C 26/43
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank ’s-Gravenhage

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Georgetown University

      Verweerder: Octrooicentrum Nederland, handelend onder de naam NL Octrooicentrum

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (1), meer in het bijzonder artikel 3, aanhef en onder c daarvan, zich ertegen dat, in de situatie dat een van kracht zijnd basisoctrooi meerdere producten beschermt, aan de houder van het basisoctrooi een certificaat wordt afgegeven voor ieder van de beschermde producten?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, hoe dient artikel 3, aanhef en onder c, van de verordening te worden uitgelegd in de situatie dat een van kracht zijnd basisoctrooi meerdere producten beschermt en op de aanvraagdatum van een certificaat voor één van de door het basisoctrooi beschermde producten (A), weliswaar nog geen certificaten waren verkregen voor andere producten (B, C) beschermd door hetzelfde basisoctrooi, doch op die aanvragen voor de producten (B, C) certificaten zijn afgegeven voordat op de aanvrage voor een certificaat voor het eerstgenoemde product (A) is beslist?

               3)

               Is het voor de beantwoording van de vorige vraag van belang of de aanvrage voor één van de door het basisoctrooi beschermde producten (A) op dezelfde datum is ingediend als de aanvragen voor andere producten (B, C) beschermd door hetzelfde basisoctrooi?

               4)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, kan een certificaat worden afgegeven voor een door een van kracht zijnd basisoctrooi beschermd product, indien reeds eerder voor een ander door hetzelfde basisoctrooi beschermd product een certificaat is afgegeven, maar van dit laatste certificaat door de aanvrager afstand wordt gedaan met het oogmerk een nieuw certificaat te kunnen verkrijgen op basis van hetzelfde basisoctrooi?

               5)

               Indien het voor beantwoording van de vorige vraag relevant is of de afstand terugwerkende kracht heeft, wordt de vraag of afstand terugwerkende kracht heeft beheerst door artikel 14, aanhef en onder b, van de verordening of door het nationale recht? Indien de vraag of afstand terugwerkende kracht heeft wordt beheerst door artikel 14, aanhef en onder b, van de verordening, dient die bepaling zo te worden uitgelegd dat afstand terugwerkende kracht heeft?

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Zaak T-305/08: Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 530/2008 — Herstel van blauwvintonijnbestanden — Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/11

         Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie
   (Zaak T-305/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 530/2008 - Herstel van blauwvintonijnbestanden - Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 109/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: F. Arena, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 1 van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-305/12: Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2013 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/19

         Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2013 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-305/12) (1)

   2013/C 108/47
   Procestaal: Slowaaks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-234/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 12 mei 2010 — Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk) op 12 mei 2010 — Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   (Zaak C-234/10)
   ()
   2010/C 221/28
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Nanterre

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société Tereos — Union de coopératives agricoles à capital variable

      Verwerende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 15, lid 1, sub d, van verordening nr. 1260/2001 (1) aldus worden uitgelegd dat voor de berekening van het gemiddeld verlies voor alle categorieën uitgevoerde suiker de som van alle reële uitgaven moet worden gedeeld door de som van de uitgevoerde hoeveelheden, ongeacht of voor die hoeveelheden daadwerkelijk restituties zijn betaald?

               2.

               Is verordening nr. 1193/2009 (2) ongeldig in het licht van artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad, voor zover daarin voor suiker een productieheffing wordt ingevoerd die wordt berekend aan de hand van een gemiddeld verlies dat voor uitgevoerde suiker in verwerkte producten het resultaat is van de vermenigvuldiging van het bedrag van de uitvoerrestitutie voor die producten met de totale uitgevoerde hoeveelheid, met inbegrip van de hoeveelheid die zonder restitutie is uitgevoerd, en niet van de deling van de reële uitgaven door de som van alle met of zonder restitutie uitgevoerde hoeveelheden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006 (PB L 321, blz. 1).


title: Zaak F-96/06: Beroep ingesteld op 10 augustus 2006 — G/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/23

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2006 — G/Commissie
   (Zaak F-96/06)
   (2006/C 237/41)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: G (Port-Vendres, Frankrijk) (vertegenwoordigers: B. Cambier en L. Cambier, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de verwerende partij verantwoordelijk is voor de fouten die zij jegens verzoeker heeft gemaakt;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoeker en zijn gezin van het voorlopige bedrag van 1 581 801 EUR, hetgeen overeenkomt met de helft van de schade die door alle fouten van de Commissie, haar personeelsleden, medewerkers en/of andere afhankelijke organen is geleden; de andere helft zal met behulp van een deskundige worden vastgesteld;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van 8 % rente over alle bovenvermelde bedragen, en wel vanaf 23 november 1999, de datum van afsluiting van het eerste rapport van het door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) ingestelde onderzoek, waarin de eerste tekenen van partijdigheid jegens verzoeker zichtbaar werden, of, subsidiair, vanaf 29 juni 2005, de datum waarop verzoeker een verzoek om schadevergoeding krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               een deskundige aan te wijzen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker acht middelen aan.
   Met het eerste middel verwijt hij de Commissie dat zij hem tot een centrale figuur in de zaak „Berthelot” heeft gemaakt en hem als de stuwende kracht van die zaak heeft beschouwd, terwijl alle aantijgingen onjuist zijn en er niet het minste bewijs bestaat waarop die aantijgingen jegens verzoeker gebaseerd kunnen worden. Hierdoor heeft de Commissie niet aan haar zorgplicht en haar verplichting tot behoorlijk bestuur voldaan en heeft zij het gewettigd vertrouwen van verzoeker geschonden.
   Met het tweede middel verwijt hij de Commissie dat zij zijn rechten van verdediging zwaar heeft geschonden, door alle nalatigheden en gebreken van de administratieve onderzoeken verband houdende met de zaak „Berthelot”, die niet op onpartijdige wijze zouden zijn uitgevoerd.
   Met zijn derde middel stelt hij dat de verplichting tot vertrouwelijkheid is geschonden, doordat de Commissie in de loop van 2000 journalisten heeft toegestaan om door te dringen in de ruimten van het OLAF en aldaar kennis te nemen van vertrouwelijke documenten betreffende verzoeker teneinde een aantal ervan tijdens een televisie-uitzending te verspreiden.
   Met zijn vierde middel bekritiseert hij het besluit van de Commissie om zijn immuniteit van jurisdictie op te heffen.
   Met zijn vijfde middel verwijt hij de Commissie, hem te hebben overgeplaatst naar de post van hoofdadviseur bij het directoraat-generaal „Onderzoek en technologische ontwikkeling”, en wel niet in het belang van de dienst of op grond van het mobiliteitsbeginsel van de instelling, maar als verkapte tuchtmaatregel.
   Met het zesde middel, betreffende de procedure tot erkenning dat zijn ziekte een beroepsziekte is (artikel 73 van het Statuut), betwist verzoeker de besluiten van de Commissie om van meet af aan de mogelijkheid van een arbeidsongeval uit te sluiten en zijn dossier aan het Bureau voor Onderzoek en Disciplinaire Maatregelen van de Commissie (IDOC) over te dragen, zodat dit Bureau administratieve onderzoeken kan uitvoeren om de oorzaak van zijn ziekte vast te stellen.
   Met zijn zevende middel stelt hij de onafhankelijkheid van de door de artikelen 73 en 78 van het Statuut beheerste procedures aan de orde en betwist hij het besluit van de invaliditeitscommissie van de Commissie om de definitieve uitspraak in de krachtens artikel 78, lid 5, van het Statuut ingeleide procedure op te schorten zolang geen besluit op basis van artikel 73 van het Statuut is genomen.
   Met zijn achtste middel levert hij kritiek op het feit dat jegens hem een tuchtprocedure is ingeleid en gehandhaafd, terwijl de materiële gegevens die daaraan ten grondslag liggen in het kader van een tegen hem ingeleide strafprocedure door de Belgische justitie ongegrond zijn verklaard.
   Verzoeker concludeert dat de hierboven bedoelde fouten van de Commissie de oorzaak zijn van zijn zenuwinzinking waardoor hij zijn loopbaan als ambtenaar voortijdig heeft moeten beëindigen. Hierdoor hebben hij en zijn gezin materiële en immateriële schade geleden.


title: Zaak C-302/10: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening (Auteursrechten — Informatiemaatschappij — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, leden 1 en 5 — Werken van letterkunde en kunst — Reproductie van korte fragmenten van werken van letterkunde — Persartikelen — Tijdelijke reproducties van voorbijgaande aard — Technisch procedé bestaande in scannen en in tekstbestand converteren van artikelen, elektronisch verwerken van reproductie en in geheugen opslaan van deel van deze reproductie — Tijdelijke reproductiehandelingen die integraal en essentieel onderdeel van dergelijk technisch procedé vormen — Doel van deze handelingen bestaand in rechtmatig gebruik van werk of beschermd materiaal — Zelfstandige economische waarde van die handelingen)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/8

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 17 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Infopaq International A/S/Danske Dagblades Forening
   (Zaak C-302/10) (1)

   (Auteursrechten - Informatiemaatschappij - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, leden 1 en 5 - Werken van letterkunde en kunst - Reproductie van korte fragmenten van werken van letterkunde - Persartikelen - Tijdelijke reproducties van voorbijgaande aard - Technisch procedé bestaande in scannen en in tekstbestand converteren van artikelen, elektronisch verwerken van reproductie en in geheugen opslaan van deel van deze reproductie - Tijdelijke reproductiehandelingen die integraal en essentieel onderdeel van dergelijk technisch procedé vormen - Doel van deze handelingen bestaand in rechtmatig gebruik van werk of beschermd materiaal - Zelfstandige economische waarde van die handelingen)
   2012/C 73/12
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Infopaq International A/S

      Verwerende partij: Danske Dagblades Forening

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 2 en artikel 5, leden 1 en 5, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10) — Onderneming met als belangrijkste activiteit het opstellen van samenvattingen van krantenartikelen via scanning — Opslaan van een artikelfiche bestaande uit een zoekterm met de vijf woorden ervoor en de vijf woorden erna — Tijdelijke reproductiehandelingen die een integraal en essentieel onderdeel van een technisch procedé vormen

      Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een zogenoemd „data-captureprocedé” verrichte tijdelijke reproductiehandelingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn,
               voldoen aan de voorwaarde dat deze handelingen een integraal en essentieel onderdeel van een technisch procedé moeten vormen, ondanks het feit dat zij aan het begin en aan het einde van dit procedé worden verricht en menselijke tussenkomst vereisen;
               voldoen aan de voorwaarde dat de reproductiehandelingen als enig doel moeten hebben, rechtmatig gebruik van een werk of van beschermd materiaal mogelijk te maken;
               voldoen aan de voorwaarde dat deze handelingen geen zelfstandige economische waarde mogen bezitten, wanneer enerzijds door het verrichten van die handelingen geen extra winst kan worden gemaakt die boven op de winst komt die uit het rechtmatige gebruik van het beschermde werk wordt gehaald, en anderzijds de tijdelijke reproductiehandelingen niet op een wijziging van het werk uitlopen.

               2)

               Artikel 5, lid 5, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een zogenoemd „data-captureprocedé” verrichte tijdelijke reproductiehandelingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, moeten worden geacht te voldoen aan de voorwaarde dat de reproductiehandelingen geen afbreuk mogen doen aan de normale exploitatie van het werk en de wettige belangen van de rechthebbende niet onredelijk mogen schaden, wanneer zij voldoen aan alle voorwaarden van artikel 5, lid 1, van deze richtlijn.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak T-143/15: Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Spanje/Commissie („ELGF en Elfpo — Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten — Uitgaven verricht door Spanje — Ontkoppelde rechtstreekse steun voor de aanvraagjaren 2008 en 2009 — Gebreken in het controlesysteem — Bepaling van de controlemonsters — Bewijslast — Steun voor plattelandsontwikkeling in de Autonome Gemeenschap Castilla y Leon voor de aanvraagjaren 2009 en 2010 — Controles ter plaatse — Essentiële controles — Evenredigheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/29

         Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-143/15) (1)

   ((„ELGF en Elfpo - Uitgaven die van financiering zijn uitgesloten - Uitgaven verricht door Spanje - Ontkoppelde rechtstreekse steun voor de aanvraagjaren 2008 en 2009 - Gebreken in het controlesysteem - Bepaling van de controlemonsters - Bewijslast - Steun voor plattelandsontwikkeling in de Autonome Gemeenschap Castilla y Leon voor de aanvraagjaren 2009 en 2010 - Controles ter plaatse - Essentiële controles - Evenredigheid”))
   (2017/C 293/33)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. Sampol Pucurull en M. J. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en I. Galindo Martín, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2015, L 16, blz. 33)

      Dictum

               1)

               Het uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op de financiële correctie die ten vervolge op het onderzoek AA/2009/007/ES met betrekking tot het Koninkrijk Spanje is toegepast voor aanvraagjaar 2009.

               2)

               Het beroep wordt voor verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015.


title: Doorhaling van zaak T-14/05

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/45

         Doorhaling van zaak T-14/05 (1)

   (2005/C 182/85)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-14/05: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak C-335/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 11 juli 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Bergen (België) op 11 juli 2014 — Les Jardins de Jouvence SCRL/Belgische Staat
   (Zaak C-335/14)
   2014/C 339/06
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Bergen (België)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Les Jardins de Jouvence SCRL

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een serviceflat, in de zin van het decreet van het Waalse Gewest van 5 juni 1997 betreffende de rustoorden, de serviceflats en de dagcentra voor bejaarden van minstens vijfenzestig jaar oud, die tegen betaling particuliere woonruimten ter beschikking stelt die zijn ontworpen voor gebruik door een of twee personen en die zijn ingericht met een gebruiksklare keuken, een zitkamer, een slaapkamer en een volledig uitgeruste badkamer, waardoor de bewoners in staat worden gesteld om volledig zelfstandig te leven, en die tevens tegen betaling verschillende facultatieve diensten levert die niet enkel aan de bewoners van de serviceflat worden aangeboden (zoals een bar-restaurant, een kapperszaak en een schoonheidsinstituut, een fysiotherapiezaal, ergotherapeutische activiteiten, een wasserij, een bureau voor medisch consult en bloedafnames, een dokterspraktijk, worden aangemerkt als een instelling van sociale aard die diensten verstrekt „welke nauw samenhangen met maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid” in de zin van artikel 13 A, lid 1, sub g, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (thans artikel 132, lid 1, sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2))?

               2)

               Dient de eerste vraag anders te worden beantwoord indien de betrokken serviceflat voor de verstrekking van deze diensten steun of enig ander voordeel of financiële toelagen van de overheid ontvangt?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-624/13: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Beeldmerk Darjeeling — Ouder collectief gemeenschapswoordmerk en ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk DARJEELING — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/37

         Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (Darjeeling)
   (Zaak T-624/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Beeldmerk Darjeeling - Ouder collectief gemeenschapswoordmerk en ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk DARJEELING - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Tea Board (Calcutta, India) (vertegenwoordigers: A. Nordemann en M. Maier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Delta Lingerie (Cachan, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Marchais en P. Martini-Berthon, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2013 (zaak R 1504/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Tea Board en Delta Lingerie

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 september 2013 (zaak R 1504/2012-2) wordt vernietigd met betrekking tot de door het aangevraagde merk aangeduide waren van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd, en „detailhandel in damesonderkleding en dameslingerie, parfums, reukwater en cosmetische middelen, huishoud- en badlinnen” van klasse 35 in de zin van die Overeenkomst.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-194/12: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Benidorm — Spanje) — Concepción Maestre García/Centros Comerciales Carrefour SA (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 2003/88/EG — Organisatie van arbeidstijd — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Samenvallen van door onderneming vastgestelde jaarlijkse vakantie met ziekteverlof — Recht om jaarlijkse vakantie in andere periode op te nemen — Financiële vergoeding voor niet-genoten jaarlijkse vakantie)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Benidorm — Spanje) — Concepción Maestre García/Centros Comerciales Carrefour SA
   (Zaak C-194/12) (1)

   (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van arbeidstijd - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Samenvallen van door onderneming vastgestelde jaarlijkse vakantie met ziekteverlof - Recht om jaarlijkse vakantie in andere periode op te nemen - Financiële vergoeding voor niet-genoten jaarlijkse vakantie)
   2013/C 108/21
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social de Benidorm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Concepción Maestre García

      Verwerende partij: Centros Comerciales Carrefour SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Benidorm — Uitlegging van artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9) — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Werknemer met ziekteverlof in de door de onderneming vastgestelde periode van jaarlijkse vakantie — Recht van de werknemer om in een andere periode vakantie op te nemen

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een uitlegging van de nationale regeling volgens welke een werknemer die met ziekteverlof is tijdens de jaarlijkse vakantieperiode die eenzijdig is vastgesteld in de vakantieplanning van het bedrijf waar hij werkt, na zijn ziekteverlof zijn jaarlijkse vakantie om redenen die verband houden met de productie of organisatie van het bedrijf, niet mag opnemen in een andere periode dan die welke aanvankelijk is vastgesteld, in voorkomend geval buiten de overeenkomstige referentieperiode.

               2)

               Artikel 7 van richtlijn 2003/88 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een uitlegging van de nationale regeling volgens welke tijdens de duur van de arbeidsovereenkomst de jaarlijkse vakantie die de werknemer wegens arbeidsongeschiktheid niet heeft kunnen opnemen, door een financiële vergoeding kan worden vervangen.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-76/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 11 februari 2016 — INGSTEEL spol. s r. o., Metrostav a. s./Úrad pre verejné obstarávanie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 11 februari 2016 — INGSTEEL spol. s r. o., Metrostav a. s./Úrad pre verejné obstarávanie
   (Zaak C-76/16)
   (2016/C 270/26)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: INGSTEEL spol. s r. o., Metrostav a. s.

      Verwerende partij: Úrad pre verejné obstarávanie

      Andere partij in de procedure: Slovenský futbalový zväz

      Prejudiciële vragen

               1)

               Handelt een nationale autoriteit in overeenstemming met het doel van artikel 47, met name leden 1, onder a), en 4, van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, wanneer zij vaststelt dat een inschrijver voor een opdracht waarvan de waarde op 3 miljoen EUR wordt geschat, niet aan het selectiecriterium inzake de economische en financiële draagkracht voldoet, terwijl de verklaring op eer die hij heeft afgeleverd en de verklaring die hij van zijn bank heeft gekregen, bevestigen dat hij in staat is om krachtens een banklening die niet voor een bepaald doel is bestemd, bedragen op te nemen tot een limiet die hoger is dan de waarde van de opdracht?

               2)

               Is de gedraging van een bank op de markt van bankdiensten van een lidstaat die in het kader van een bindende toezegging om te lenen, de ter beschikkingstelling van de gevraagde middelen onderwerpt aan voorwaarden voor het toekennen van een lening die niet specifiek in de leningovereenkomst zijn bepaald op het moment van de aanbestedingsprocedure, een gegronde reden in de zin van artikel 47, lid 5, van richtlijn 2004/18 waardoor de inschrijver niet in staat is de door de aanbestedende dienst gevraagde referenties over te leggen, zodat de inschrijver zijn economische en financiële draagkracht kan aantonen met een verklaring op eer die bevestigt dat de kredietrelatie tussen de inschrijver en de bank volstaat?

               3)

               Wordt de nationale rechter geconfronteerd met een objectief beletsel dat hem verhindert te voldoen aan artikel 47, eerste en tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 1, lid 1, en artikel 2, leden 3, 6, 7 en 8, van richtlijn 89/665/EEG (2) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, indien hij zich moet uitspreken over een beroep van een door een besluit van de bestuursautoriteit inzake overheidsopdrachten uitgesloten inschrijver, wanneer de uitvoering van de verschillende opdrachten door de gekozen inschrijver bijna is voltooid?

      (1)  PB L 134, blz. 114.

      (2)  PB L 395, blz. 33.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 44 van 22.2.2003

text:
8.3.2003        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 55/43
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2003/C 55/103)
                Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
         PB C 44 van 22.2.2003
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 31 van 8.2.2003
         PB C 19 van 25.1.2003
         PB C 7 van 11.1.2003
         PB C 323 van 21.12.2002
         PB C 305 van 7.12.2002
         PB C 289 van 23.11.2002
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-145/01: Beroep, op 29 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 173/26               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.6.2001
      voor de rechten van de mens), aldus worden uitgelegd,                b)    in geval van ondernemingen die in „moeilijkheden”
      dat zij in de weg staan aan een nationale regeling die een                 verkeren, niet de overgang van het personeel en
      publiekrechtelijke omroeporganisatie als rechtssubject                     van de uit arbeidsovereenkomst of -verhouding
      verplicht tot mededeling, en een overheidsorgaan tot                       voortvloeiende vorderingen van de vervreemder op
      verzameling en overlegging van inkomensgegevens met                        de verkrijger voorschrijven,
      het oog op openbaarmaking van de naam en het inkomen
      van de werknemers van een publiekrechtelijke omroepor-               de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      ganisatie?                                                           krachtens richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 fe-
                                                                           bruari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
                                                                           wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
2.    Zo ja, zijn deze bepalingen, die in de weg staan aan een             rechten van de werknemers bij overgang van onderne-
      nationale regeling met de geschetste inhoud, rechtstreeks            mingen, vestigingen of onderdelen daarvan (1), en in het
      toepasselijk in dier voege dat de tot bekendmaking                   bijzonder de artikelen 3 en 4 van die richtlijn.
      verplichte instelling zich erop kan beroepen om de
      toepassing van daarmee strijdige nationale bepalingen te       —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
      voorkomen, en aan werknemers wier gegevens openbaar
      gemaakt zouden worden, een nationale wettelijke ver-
      plichting niet kan worden tegengeworpen?                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     In artikel 47, leden 5 en 6, van wet nr. 428/90 wordt de
(1) PB L 281, blz. 31.                                               regeling van richtlijn 77/187 buiten toepassing verklaard
                                                                     indien de volgende omstandigheden zich voordoen:
                                                                     a)    de onderneming bevindt zich in een van de volgende
                                                                           situaties:
                                                                           —     onderneming of productie eenheid die door het
                                                                                Comitato Interministeriale per la Politica Industriale
                                                                                (CIPI) is aangemerkt als in moeilijkheden verkerende
                                                                                onderneming in de zin van wet nr. 675/77;
Beroep, op 29 maart 2001 ingesteld door Commissie van                      —     onderneming die in staat van faillissement is ver-
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                            klaard;
                                                                           —     onderneming ten aanzien waarvan een gehomolo-
                        (Zaak C-145/01)                                          geerd surséance-akkoord houdende cessie van goe-
                                                                                deren tot stand is gekomen;
                         (2001/C 173/44)                                   —     onderneming waarvan gedwongen administratieve
                                                                                liquidatie is aangekondigd;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 —     onderneming die onder bijzonder bewind is ge-
op 29 maart 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                     plaatst;
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door A. Aresu als gemachtigde.                              b)    er is een overeenkomst gesloten tussen vertegenwoordi-
                                                                           gers van de werknemers en de ondernemer tot wijziging
                                                                           van de arbeidsvoorwaarden of tot gedeeltelijke hand-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           having van het personeelsbestand.
                                                                     De Commissie is van oordeel dat failliet verklaarde en onder
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door hand-        gedwongen administratief bewind geplaatste ondernemingen
      having van de bepalingen van artikel 47, leden 5 en 6,         wettig aan de toepassing van richtlijn 77/187 zijn onttrokken.
      van wet nr. 428 van 29 december 1990, voorzover die            Daarentegen zijn de afwijkingen in geval van surséance,
      bepalingen:                                                    bijzonder bewind en kwalificatie als in moeilijkheden verkeren-
                                                                     de onderneming duidelijk in strijd met het gemeenschapsrecht
      a)   de mogelijkheid bieden om de automatische over-           en met de rechtspraak van het Hof.
           gang van alle arbeidsovereenkomsten en -verhoudin-
           gen van de vervreemder op de verkrijger buiten            Wat betreft de ondernemingen ten aanzien waarvan een
           toepassing te laten voor ondernemingen ten aanzien        gehomologeerd surséance-akkoord houdende cessie van goe-
           waarvan een gehomologeerd surséance-akkoord               deren tot stand is gekomen en ondernemingen die onder
           houdende cessie van goederen tot stand is gekomen         bijzonder bewind zijn geplaatst, staat richtlijn 77/187 niet toe,
           en voor ondernemingen die onder bijzonder bewind          dat zij aan de volle werking van haar bepalingen worden
           zijn geplaatst, waarbij die ondernemingen zelf hun        onttrokken, het tegengestelde standpunt van de Italiaanse
           activiteiten na de overgang voortzetten;                  autoriteiten ten spijt.
 ---pagebreak--- 16.6.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 173/27
Ten aanzien van ondernemingen die door het CIPI zijn                   § 185, lid 3, Wiener Abgabenordnung (hierna: WAO), ingelast
aangemerkt als in moeilijkheden verkerende onderneming in              bij wet van 2 maart 2000, LGBI. nr. 9/2000 en bepalende
de zin van wet nr. 675/77, moet worden opgemerkt dat                   dat geen terugbetaling van belasting kan worden gevorderd
artikel 4 bis, lid 3, van richtlijn 77/187 ten aanzien van             wanneer de belasting in economisch opzicht door anderen
ondernemingen in ernstige financiële moeilijkheden inderdaad           dan de belastingplichtige is gedragen, ook wordt toegepast op
bepaalt, dat de lidstaten lid 2, onder b), kunnen toepassen (dat       belastingschulden die vóór de vaststelling van deze wetswijziging zijn
wil zeggen, aanbrengen van wijzigingen in de arbeidsvoor-              ontstaan?
waarden), mits de situatie door een bevoegde overheidsinstan-
tie is erkend en onder voorbehoud van rechterlijke toetsing, en
op voorwaarde dat zulke bepalingen op 17 juli 1998 reeds in            (1) PB 1992, L 76, blz. 1.
de nationale wetgeving bestaan. Volgens een gezamenlijke
verklaring van de Commissie en de Raad bij de vaststelling van
richtlijn 98/50, bestond alleen in Italië wetgeving op dit punt.
Overigens blijft ook in dat geval het beginsel onverlet, dat de
waarborgen voor de rechten van werknemers moeten worden
geërbiedigd, welk beginsel niet in acht is genomen door de
gewraakte Italiaanse wetgeving, waarin de bepalingen van
richtlijn 77/187 eenvoudigweg buiten toepassing worden
verklaard.                                                             Beroep, op 4 april 2001 ingesteld door Helleense Repu-
                                                                       bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB L 61, blz. 26.
                                                                                (Zaak C-148/01)
                                                                                (2001/C 173/46)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 4 april 2001 beroep ingesteld door Helleense Republiek,
                                                                       vertegenwoordigd door Wasilis Kontolaimos, lid van de juri-
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 23 maart                    dische dienst van de staat, en Chrysoula Tsiavou, procesgevol-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               machtigde van de juridische dienst van de staat, domicilie
1) Weber’s Wine World HandelsgesmbH, 2) Ernestine                      gekozen hebbende te Luxemburg ter Griekse ambassade, Val
Rathgeber, 3) Karl Schlosser, 4) Beta-Leasing GesmbH en                Ste Croix 177, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
            Abgabenberufungskommission Wien                            schappen.
                        (Zaak C-147/01)                                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (2001/C 173/45)                                —     het beroep ontvankelijk te verklaren;
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 23 maart          —     nietig te verklaren, althans te wijzigen, de bestreden
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                      beschikking van de Commissie E/2001/198 def. van
2 april 2001, in het geding tussen 1) Weber’s Wine World                     5 februari 2001, houdende onttrekking aan communau-
HandelsgesmbH, 2) Ernestine Rathgeber, 3) Karl Schlosser,                    taire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten
4) Beta-Leasing GesmbH en Abgabenberufungskommission                         voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
Wien, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht.
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Staan artikel 10 EG (ex artikel 5 EG-Verdrag) en punt 3 van
het dictum van het arrest van het Hof van Justitie van de              De Helleense Republiek stelt dat haar op onwettige wijze een
Europese Gemeenschappen van 9 maart 2000 in zaak                       monetaire correctie in rekening is gebracht met betrekking tot
C-437/97, Evangelischer Krankenhausverein Wien/Abgaben-                het bedrag aan verschuldigde vertragingsrente wegens de
berufungskommission Wien en Wein & Co. HandelsgesmbH,                  tardieve afdracht van de extra heffing in de sector melk en
voorheen Ikera Warenhandelsgesellschaft mbH/Oberösterrei-              zuivelproducten.
chische Landesregierung, Jurispr. blz. I-1157, inhoudende dat
artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 (1) van richtlijn 92/12
niet kan worden aangevoerd tot staving van vorderingen                 De Helleense regering beweert dat de voorgestelde correctie
betreffende een belasting als de belasting op alcoholhoudende          vernietigbaar is wegens onjuiste uitlegging van de toepasselijke
dranken die voor de datum van dit arrest is betaald of opeisbaar       rechtsvoorschriften en onvoldoende motivering.
is geworden, behalve door verzoekers die voor die datum een
beroep in rechte hebben ingesteld of een daarmee gelijk te
stellen bezwaarschrift hebben ingediend, eraan in de weg, dat


title: Zaak C-534/14: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bergamo — Italië) — Strafzaak tegen Andrea Gaiti, Sidi Amidou Billa, Joseph Arasomwan, Giuseppe Carissimi, Sahabou Songne (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bergamo — Italië) — Strafzaak tegen Andrea Gaiti, Sidi Amidou Billa, Joseph Arasomwan, Giuseppe Carissimi, Sahabou Songne
   (Zaak C-534/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 270/13)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partijen in de strafzaak

   Andrea Gaiti, Sidi Amidou Billa, Joseph Arasomwan, Giuseppe Carissimi, Sahabou Songne

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.