title: Arrest van het Hof van 27 januari 2000 in zaak C-190/98 (verzoek van het Oberlandesgericht Linz om een prejudiciële beslissing): Volker Graf tegen filzmoser Maschinenbau GmbH (Vrĳ verkeer van werknemers — Ontslagvergoeding — Geweigerd wanneer werknemer arbeidsovereenkomst opzegt om in andere lidstaat werkzaamheden in loondienst te gaan verrichten)

text:
8.4.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 102/3
     7) De Raad en de Commissie zullen hun eigen kosten en                 De exclusieve bevoegdheidsregel van artikel 16, punt 1, sub a, van
         hoofdelijk 90 % van de kosten van verzoekers dragen, met          het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
         uitzondering van de kosten van het door het Hof gelaste           bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
         deskundigenonderzoek. Deze zullen voor 90 % hoofdelijk            en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
         worden gedragen door de Raad en de Commissie. Aangezien           inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
         10 % van deze kosten ten laste van verzoekers in de beide         Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het
         zaken gezamenlijk blijven, zullen zij door verzoekers in zaak     Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
         C-104/89 worden gedragen ten belope van 22 % ieder en             Republiek, en het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding
         door Heinemann ten belopen van 12 %.                              van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, die voor
                                                                           geschillen ten aanzien van huur en verhuur, pacht en verpachting van
                                                                           onroerende goederen geldt, is van toepassing op een schadevordering
(1) PB C 109 van 29.4.1989.                                                wegens onvoldoende onderhoud en beschadiging van een woning die
    PB C 71 van 21.3.1990.
                                                                           door een particulier was gehuurd om er enkele weken vakantie door te
                                                                           brengen, ook waneer die vordering niet rechtstreeks door de eigenaar
                                                                           van het onroerend goed is ingesteld, maar door een professionele
                                                                           reisorganisator die de betrokkene de woning heeft verhuurd en die
                                                                           ageert als gesubrogeerde in de rechten van de eigenaar van het
                                                                           onroerend goed.
                    ARREST VAN HET HOF                                     De bijkomende clausules betreffende de annuleringsverzekering en de
                                                                           garantie van de door de klant betaalde prijs, die in de algemene
                           (Zesde kamer)                                   voorwaarden van de tussen die organisator en de huurder gesloten
                                                                           overeenkomst zijn opgenomen, doen niet eraan af, dat het om de
                                                                           huur van een onroerend goed in de zin van die bepaling van het
                       van 27 januari 2000                                 Executieverdrag gaat.
in zaak C-8/98 (verzoek van het Landgericht Heilbronn
om een prejudiciële beslissing): Dansommer A/S tegen                       (1) PB C 72 van 7.3.1998.
                              A. Götz (1)
(„Executieverdrag — Artikel 16, punt 1 — Exclusieve
bevoegdheid ten aanzien van huur en verhuur, pacht en
  verpachting van onroerende goederen — Werkingssfeer”)
                          (2000/C 102/03)                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 27 januari 2000
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           in zaak C-190/98 (verzoek van het Oberlandesgericht
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Linz om een prejudiciële beslissing): Volker Graf tegen
                          dentie van het Hof)                                             filzmoser Maschinenbau GmbH (1)
In zaak C-8/98, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens              (Vrij verkeer van werknemers — Ontslagvergoeding —
artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landgericht Heilbronn              Geweigerd wanneer werknemer arbeidsovereenkomst opzegt
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Dansommer               om in andere lidstaat werkzaamheden in loondienst te gaan
A/S en A. Götz, betreffende een prejudiciële beslissing over de                                          verrichten)
uitlegging van artikel 16, punt 1, sub a, van voornoemd
Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),                                             (2000/C 102/04)
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                                            (Procestaal: Duits)
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), het
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), en het Verdrag van
26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het Hof                                          dentie van het Hof)
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rappor-
teur), president van de Tweede kamer, waarnemend voor de                   In zaak C-190/98, betreffende een verzoek aan het Hof
president van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl,          het Oberlandesgericht Linz (Oostenrijk), in het aldaar aanhan-
hoofdadministrateur, op 27 januari 2000 een arrest gewezen                 gig geding tussen Volker Graf en Filzmoser Maschinenbau
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        GmbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
 ---pagebreak--- C 102/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.4.2000
artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG),                waarnemend voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,          en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; grif-
president, J. C. Moitinho de Almedia, L. Sevón en R. Schintgen            fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 februari 2000 een
(rapporteur), kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:           Artikel 2, leden 1 en 3, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 27 januari                    9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
                                                                           toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-
Artikel 48 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG)            sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich tegen de
verzet zich niet tegen een nationale regeling die een werknemer het        weigering, een zwangere vrouw voor een functie voor onbepaalde tijd
recht op een ontslagvergoeding ontzegt wanneer de werknemer de             in dienst te nemen op grond dat voor de duur van haar zwangerschap
arbeidsovereenkomst zelf beëindigt om in een andere lidstaat in            een met die toestand verbonden wettelijk arbeidsverbod belet, dat zij
loondienst te gaan werken, terwijl zij de werknemer het recht op een       die functie van meet af aan uitoefent.
dergelijke vergoeding wel toekent wanneer de arbeidsovereenkomst
eindigt zonder dat de werknemer zelf het initiatief tot de beëindiging     (1) PB C 234 van 25.7.1998.
heeft genomen of deze beëindiging aan hem is toe te rekenen.
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 3 februari 2000
                           (Zesde kamer)
                                                                           in zaak C-293/98 (verzoek van de Juzgado de Primera
                                                                           Instancia e Instrucción de Oviedo om een prejudiciële
                       van 3 februari 2000                                 beslissing): Entidad de Gestión de Derechos de los Produc-
                                                                           tores Audiovisuales (Egeda) tegen Hostelerı́a Asturiana
in zaak C-207/98 (verzoek van het Landesarbeitsgericht                                                 SA (Hoasa) (1)
Mecklenburg-Vorpommern om een prejudiciële beslis-
sing): S.-K. Mahlburg tegen Land Mecklenburg-Vorpom-                       („Auteursrechten — Satellietomroep en doorgifte via de
                               mern (1)                                                                    kabel”)
(„Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Toegang                                                (2000/C 102/06)
tot arbeid — Weigering zwangere vrouw in dienst te nemen”)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                          (2000/C 102/05)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Duits)                                                        dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-293/98, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                          dentie van het Hof)                              de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Oviedo
                                                                           (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tussen Entidad de
In zaak C-207/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      Gestión de Derechos de los Productores Audiovisuales (Egeda)
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landesar-                en Hostelerı́a Asturiana SA (Hoasa), om een prejudiciële
beitsgericht Mecklenburg-Vorpommern, (Duitsland), in het                   beslissing over de uitlegging van artikel 1 van richtlijn
aldaar aanhangig geding tussen S.-K. Mahlburg en Land Meck-                93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördina-
lenburg-Vorpommern betreffende een prejudiciële beslissing                 tie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en
over de uitlegging van artikel 2, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG          naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de
van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerleg-              doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15), heeft het Hof (Zesde
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur),
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de               waarnemend voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de                en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola;
arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Zesde                griffier: H. Von Holstein, adjunct-griffier, op 3 februari 2000
kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur),             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak T-264/99

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/28

         Doorhaling van zaak T-264/99 (1)

   (2004/C 239/61)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-264/99: Demarol BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)   PB C 34 van 5.2.2000.


title: Zaak T-310/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2006 — Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu (FERRO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord FERRO — Ouder nationaal woordmerk FERRERO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Soortgelijkheid van waren )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2006 — Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu (FERRO)
   (Zaak T-310/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord FERRO - Ouder nationaal woordmerk FERRERO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Soortgelijkheid van waren”)
   (2006/C 331/77)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Ferrero Deutschland GmbH (Stadtallendorf, Duitsland) die werd toegestaan om in de plaats te treden van Ferrero OHG mbH (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, advocaat),

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Rassat, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Cornu SA Fontain (Fontain, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. Waelbroeck, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2004 (zaak R 540/2002-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ferrero OHG en Cornu SA Fontain.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten, in alle kosten met betrekking tot het procesincident inzake het feit dat zij in de plaats is getreden van Ferrero OHG mbH, en in de helft van de kosten van interveniënte.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de helft van de kosten van interveniënte.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-114/09: Beschikking van het Gerecht van 22 maart 2012 — Viasat Broadcasting UK/Commissie ( „Staatssteun — Terugbetaling van steun — Wegvallen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/27

         Beschikking van het Gerecht van 22 maart 2012 — Viasat Broadcasting UK/Commissie
   (Zaak T-114/09) (1)

   (Staatssteun - Terugbetaling van steun - Wegvallen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 151/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Middlesex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Kalsmose-Hjelmborg en M. Honoré, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Khan en B. Martenczuken, vervolgens B. Stromsky en L. Flynn, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bering Liisberg, vervolgens C. Vang, gemachtigden, bijgestaand door P. Biering en K. Lundgaard Hansen, advocaten); en TV2/Danmark A/S (Odense C, Denemarken) (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2008) 4224 def. van de Commissie van 4 augustus 2008 in zaak N 287/2008 betreffende de aan TV 2 Danmark A/S toegekende reddingssteun

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Viasat Broadcasting UK Ltd, de Europese Commissie, het Koninkrijk Denemarken en TV2 Danmark A/S dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van  18 oktober 2005  in zaak C-405/03 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): Class International BV tegen Colgate-Palmolive Company, Unilever NV, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Verordening (EG) nr. 40/94 — Aan merk verbonden rechten — Gebruik van merk in economisch verkeer — Invoer van oorspronkelijke goederen in Gemeenschap — Onder regeling extern douanevervoer of regeling douane-entrepot geplaatste goederen — Oppositie door merkhouder — Te koop aanbieden of verkoop van onder regeling extern douanevervoer of regeling douane-entrepot geplaatste goederen — Oppositie door merkhouder — Bewijslast)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/3

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 18 oktober 2005
   in zaak C-405/03 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): Class International BV tegen Colgate-Palmolive Company, Unilever NV, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Verordening (EG) nr. 40/94 - Aan merk verbonden rechten - Gebruik van merk in economisch verkeer - Invoer van oorspronkelijke goederen in Gemeenschap - Onder regeling extern douanevervoer of regeling douane-entrepot geplaatste goederen - Oppositie door merkhouder - Te koop aanbieden of verkoop van onder regeling extern douanevervoer of regeling douane-entrepot geplaatste goederen - Oppositie door merkhouder - Bewijslast)
   (2005/C 315/06)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-405/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Gerechtshof te 's-Gravenhage bij arrest van 28 augustus 2003, ingekomen bij het Hof op 29 september 2003, in de procedure Class International BV tegen Colgate-Palmolive Company, Unilever NV, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en J. Malenovský, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, A. Borg Barthet, M. Ilešič en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 18 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 5, leden 1 en 3, sub c, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, en artikel 9, leden 1 en 2, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, moeten aldus worden uitgelegd dat de merkhouder zich niet kan verzetten tegen de enkele binnenkomst in de Gemeenschap — onder de regeling extern douanevervoer of de regeling douane-entrepot — van oorspronkelijke merkgoederen die nog niet door deze houder of met zijn toestemming in de Gemeenschap in de handel zijn gebracht. De merkhouder mag voor de plaatsing van de betrokken goederen onder de regeling extern douanevervoer of de regeling douane-entrepot niet verlangen dat op het moment waarop de goederen de Gemeenschap binnenkomen reeds een eindbestemming in een derde land is vastgelegd, in voorkomend geval krachtens een koopovereenkomst.

               2)

               De begrippen „aanbieden” en „in de handel brengen” van goederen in artikel 5, lid 3, sub b, van richtlijn 89/104 en artikel 9, lid 2, sub b, van verordening nr. 40/94 kunnen mede omvatten het te koop aanbieden respectievelijk verkopen van oorspronkelijke merkgoederen die de douanestatus van niet-communautaire goederen hebben, wanneer de goederen te koop worden aangeboden en/of verkocht terwijl de goederen zijn geplaatst onder de regeling extern douanevervoer of de regeling douane-entrepot. De merkhouder kan zich ertegen verzetten dat dergelijke goederen te koop worden aangeboden of worden verkocht, wanneer dit noodzakelijkerwijs impliceert dat zij in de Gemeenschap in de handel worden gebracht.

               3)

               In een situatie zoals die in het hoofdgeding aan de orde is, rust de bewijslast ter zake van de omstandigheden waaronder het verbodsrecht van artikel 5, lid 3, sub b en c, van richtlijn 89/104 en artikel 9, lid 2, sub b en c, van verordening nr. 40/94 kan worden uitgeoefend, op de merkhouder, die dient te bewijzen ofwel dat van zijn merk voorziene niet-communautaire goederen in het vrije verkeer zijn gebracht ofwel dat deze goederen te koop worden aangeboden of worden verkocht en daardoor noodzakelijkerwijs in de Gemeenschap in de handel worden gebracht.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak C-2/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Mainz van 10 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Emil Färber GmbH & Co. KG, Emmendingen en Landkreis Alzey-Worms

text:
16.3.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 68/5
De Commissie concludeert, dat de geest en het doel van                Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
richtlijn 92/83 de lidstaten niet toestaan, maatregelen vast te       la Puglia van 10 oktober 2001 om een prejudiciële
stellen die discriminaties ten nadele van uit andere lidstaten        beslissing in de gedingen tussen Anna Fasciolo e.a. en
ingevoerde, gelijksoortige producten teweegbrengen, en dat            Regione Puglia e.a. en tussen Grazia Berardi e.a. en
het bepaalde in artikel 23, lid 2, van richtlijn 92/83 in elk                    Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a.
geval geen schending van artikel 90 EG kan rechtvaardigen.
                                                                                (Zaken C-10/02 en C-11/02)
Die bepaling van de richtlijn, die de vermindering van het
tarief voor het concrete product niet voorschrijft, maar toe-
staat, schuift de lidstaat de verantwoordelijkheid toe om te
onderzoeken of, op grond van de concrete marktsituatie, die                                     (2002/C 68/11)
gedifferentieerde belasting tot resultaat heeft dat een nationaal
product wordt beschermd en ingevoerde producten worden
gediscrimineerd, in welk geval hij zich van toepassing ervan
moet onthouden.
                                                                      Het Tribunale amministrativo regionale per la Puglia heeft bij
                                                                      beschikking van 10 oktober 2001, ingekomen ter griffie van
Een belastingregeling kan slechts als verenigbaar met de eerste       het Hof van Justitie op 15 januari 2002, in de gedingen tussen
alinea van artikel 90 EG worden beschouwd, wanneer zij zo is          Anna Fasciolo e.a. en Regiona Puglia e.a. en tussen Grazia
opgevat, dat ingevoerde producten in elk geval niet zwaarder          Berardi e.a. en Azienda Unità Sanitaria Locale BA/4 e.a., het
worden belast dan binnenlandse.                                       Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
(1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.
                                                                      1)    „Moeten artikel 7, lid 2, van richtlijn 86/457/EEG (1) en
                                                                            artikel 36, lid 2, van richtlijn 93/16/EEG (2) aldus worden
                                                                            uitgelegd dat voor de uitoefening van de huisartsgenees-
                                                                            kunde de vóór 31 december 1994 verkregen bevoegdheid
                                                                            tot het praktiseren gelijkgesteld moet worden met het
                                                                            behalen van het diploma van de specifieke opleiding in
Verzoek van het Verwaltungsgericht Mainz van 10 de-                         de huisartsgeneeskunde?”;
cember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Firma Emil Färber GmbH & Co. KG, Emmendingen
                   en Landkreis Alzey-Worms                           2)    „Moeten de genoemde communautaire regels aldus wor-
                                                                            den uitgelegd dat met ingang van 1 januari 1995,
                          (Zaak C-2/02)                                     indien het diploma van de specifieke opleiding in de
                                                                            huisartsgeneeskunde is behaald, de lidstaten aan artsen
                                                                            die tevens in het bezit zijn van een vóór 31 december
                         (2002/C 68/10)
                                                                            1994 verkregen bevoegdheid tot praktiseren, een voor-
                                                                            keursbehandeling mogen verlenen, hierin bestaande dat
                                                                            het aantal aan hen voorbehouden posten groter is dan
Het Verwaltungsgericht Mainz heeft bij beschikking van 10 de-               die welke worden toegekend aan respectievelijk degenen
cember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                 die het ene dan wel het andere getuigschrift bezitten?”;
op 7 januari 2002, in het geding tussen Firma Emil Färber
GmbH & Co. KG, Emmendingen en Landkreis Alzey-Worms,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              3)    „Zo ja, en rekening houdend met de regeling inzake de
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:              verkregen rechten, verleent dan ten slotte de bovenge-
                                                                            noemde omstandigheid de lidstaten het recht aan ge-
Moet hoofdstuk I, punt 2, sub a, van bijlage A bij richtlijn                noemde artsen een nog verdergaande bijzondere behan-
85/73/EEG (1), in de versie van richtlijn 96/43/EG (2), aldus               deling te geven door in beide gevallen extra punten te
worden uitgelegd dat de daarin geregelde forfaitaire retributie-            verlenen voor het verkrijgen van het diploma van de
heffing waarmee de controles en keuringen in verband met het                opleiding in de huisartsgeneeskunde?”
uitsnijden worden gedekt, enkel moet worden betaald voor
vlees dat in de uitsnijderij werkelijk uitgesneden wordt, of
moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de forfaitaire
retributieheffing moet worden betaald voor de totaliteit van
het in de uitsnijderij binnengebrachte vlees, ongeacht of het
wordt uitgesneden.
                                                                      (1) PB L 267 van 19 september 1986, blz. 26.
                                                                      (2) PB L 165 van 7 juli 1993, blz. 1.
(1) PB L 32, blz. 14.
(2) PB L 162, blz. 1.


title: Beroep, op 13 maart 1995 ingesteld door C. Gómez de Enterría y Sanchez tegen Europees Parlement (Zaak T-82/95)

text:
Nr . C 137/30         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
    betekent een schending van het rechtszekerheids- en het          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
    vertrouwensbeginsel .
                                                                     — nietig te verklaren het besluit van de voorzitter van het
    Verzoekster stelt eveneens dat er niet de minste twijfel             Europees Parlement van 19 december 1994, waarbij zij
    kan bestaan omtrent de wijze waarop de opleidingsactie,              op grond van artikel 50 van het Statuut van haar ambt
    ondanks alle destijds bestaande wettelijke, economische              van directeur-generaal Vertalingen en Algemene dien
    en sociale omstandigheden, haar onervarenheid en het                 sten is ontheven;
    nagenoeg totaal ontbreken van instructies en richtsnoe
    ren, alle nagestreefde doeleinden heeft bereikt. Verzoek        — nietig te verklaren elk eerder stilzwijgend besluit tot
    ster acht het onaanvaardbaar dat haar een sanctie kan                ontheffing van haar ambt op basis van artikel 50 van het
    worden opgelegd, zoals in de bestreden beschikking                   Statuut;
    wordt verklaard , wegens formele kwesties, die overigens
    geen verplichting betreffen.                                     — nietig te verklaren het stilzwijgend en/of uitdrukkelijk
                                                                         besluit tot afwijzing door het tot aanstelling bevoegd
    Ten slotte is verzoekster van mening dat gelet op het                gezag van de klacht die verzoekster op 21 februari 1995
    tijdsverloop tussen het begin van deze procedure en de               heeft ingediend;
    vaststelling van de bestreden beschikking, namelijk
    ongeveer acht jaar, en vooral in verband met de                  — verzoekster haar ambt terug te geven dan wel haar een
    kennelijke onmogelijkheid om alle feiten, getuigenissen              ander soortgelijk ambt te geven dat met haar rang en
    en documenten betreffende de uitgevoerde actie te                    functie overeenkomt, haar het achterstallige salaris te
    reconstitueren, en waar de verstreken tijd voor verzoek             betalen dat eventueel verschuldigd is op de datum van
    ster een grote schade opleverde, de beschikking nietig               daadwerkelijke ontheffing tot de datum waarop zij haar
    dient te worden verklaard wegens schending van het                   ambt terugkrijgt, vermeerderd met 8 % gerechtelijke
    rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, alsmede                intresten per jaar;
    het beginsel van goed bestuur en het zorgvuldigheidsbe
    ginsel door de Commissie .                                       — verweerder in alle kosten te verwijzen .
b . Anderzijds is verzoekster van mening dat het onderdeel
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten:
    van de bestreden beschikking betreffende de „ niet in de
     oorspronkelijke aanvraag goedgekeurde uitgaven " nie
    tig dient te worden verklaard wegens schending van               Verzoekster komt op tegen het besluit van de voorzitter van
    verworven rechten en omdat de beschikking van de                 het'Europees Parlement, waarbij zij krachtens artikel 50 van
     Commissie die de aanvankelijk ingediende aanvraag               het Statuut van haar ambt als directeur-generaal Vertalingen
     heeft goedgekeurd , niet toereikend is gemotiveerd . Ook        en Algemene diensten is ontheven.
     de onderdelen van de bestreden beschikking betreffende
     de uitgaven onder de rubrieken : „ verloop en beheer van        Zij voert in de eerste plaats schending aan van de artikelen 7,
     de cursussen — opleidingspersoneel ", „ voorbereiding           25 , 27 en 60 van het Statuut, alsmede van de algemene
    van de cursussen ", „ niet-duurzame materialen en goe           beginselen van gelijkheid en verdelende rechtvaardigheid,
     deren " en „ normale afschrijvingen " dienen nietig te          doordat het bestreden besluit niet is vastgesteld in het belang
     worden verklaard, omdat er geen enkele reden bestaat            van de dienst, in de plaats waarvan is uitgegaan van de
     voor de kortingen waartoe is besloten .                         beweerde noodzaak om rekening te houden met de geogra
                                                                     fische uitbreiding van de Unie, en uit het bestreden besluit
                                                                     niet blijkt dat de elementen van de zaak ernstig en nauwgezet
                                                                     zijn onderzocht.
                                                                     In de tweede plaats stelt verzoekster, dat het besluit
                                                                     waartegen het beroep is gericht, niet voldoet aan het
                                                                     motiveringsvereiste van artikel 25 , tweede alinea, van het
Beroep, op 13 maart 1995 ingesteld door C. Gómez de                  Statuut, en bovendien is aangetast door een kennelijke
        Enterria y Sanchez tegen Europees Parlement                  beoordelingsfout en misbruik van bevoegdheid .
                        ( Zaak T-82/95 )
                          ( 95/C 137/69 )                            Voorts is zij eveneens van mening, dat de verwerende
                                                                     instelling gehandeld heeft in strijd met artikel 50 van het
                                                                     Statuut, door haar niet tewerk te stellen in een ander ambt
                      (Procestaai: Frans)                            dat met haar rang en functie overeenkomt. Volgens haar kan
                                                                     een dergelijk gevolg niet automatisch uit deze statutaire
                                                                     bepaling voortvloeien . Gelet op haar loopbaan, verdiensten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            en leeftijd, is de administratie bovendien te kort gekomen
schappen is op 13 maart 1995 beroep ingesteld tegen het              aan haar zorgplicht te haren opzichte, alsmede aan verzoek
Europees Parlement door C. Gómez de Enterria y Sanchez,              sters vertrouwen dat de instelling haar een normaal loop
wonende te Luxemburg ( Groothertogdom Luxemburg ),                   baanverloop zou waarborgen.
vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz,
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 .


title: Zaak T-476/12: Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Saint-Gobain Glass Deutschland/Commissie [ „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Verordening (EG) nr. 1367/2006 — Documenten betreffende de installaties van verzoekster die zich in Duitsland bevinden en onder de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten vallen — Gedeeltelijke weigering van toegang — Milieu-informatie — Artikel 6, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 1367/2006 — Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces — Van een lidstaat afkomstige documenten — Verzet van de lidstaat — Artikel 4, leden 3 en 5, van verordening nr. 1049/2001” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/33

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Saint-Gobain Glass Deutschland/Commissie
   (Zaak T-476/12) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Verordening (EG) nr. 1367/2006 - Documenten betreffende de installaties van verzoekster die zich in Duitsland bevinden en onder de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten vallen - Gedeeltelijke weigering van toegang - Milieu-informatie - Artikel 6, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 1367/2006 - Uitzondering betreffende de bescherming van het besluitvormingsproces - Van een lidstaat afkomstige documenten - Verzet van de lidstaat - Artikel 4, leden 3 en 5, van verordening nr. 1049/2001”])
   (2015/C 034/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Aken, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en C. Dittrich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Costa de Oliveira en H. Krämer, vervolgens H. Krämer en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring, enerzijds van het stilzwijgende besluit van de Commissie van 4 september 2012 en, subsidiair, van het stilzwijgende besluit van de Commissie van 25 september 2012, anderzijds van het besluit van de Commissie van 17 januari 2013 houdende weigering van volledige toegang tot de lijst die door de Bondsrepubliek Duitsland aan de Commissie is meegedeeld in het kader van de procedure van artikel 15, lid 1, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1), voor zover dit document over bepaalde installaties van verzoekster die zich op Duits grondgebied bevinden, informatie bevat met betrekking tot de voorlopige toewijzingen, de activiteiten en de capaciteitsniveaus inzake de uitstoot van koolstofdioxide tijdens de jaren 2005 tot en met 2010, de efficiëntie van de installaties en de jaarlijkse emissierechten die voorlopig worden toegewezen voor de periode van 2013 tot en met 2020

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak T-85/09: Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — Kadi/Commissie ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Bevriezing van tegoeden en economische middelen van persoon ten gevolge van zijn opname in door orgaan van Verenigde Naties opgestelde lijst — Sanctiecomité — Daaropvolgende opname in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Grondrechten — Recht om te worden gehoord, recht op effectieve rechterlijke controle en recht op eerbiediging van eigendom )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/29

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — Kadi/Commissie
   (Zaak T-85/09) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Bevriezing van tegoeden en economische middelen van persoon ten gevolge van zijn opname in door orgaan van Verenigde Naties opgestelde lijst - Sanctiecomité - Daaropvolgende opname in bijlage I bij verordening (EG) nr. 881/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Grondrechten - Recht om te worden gehoord, recht op effectieve rechterlijke controle en recht op eerbiediging van eigendom)
   2010/C 317/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yassin Abdullah Kadi (Jeddah, Saoedie Arabië) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, M. Lester, barrister, en G. Martin, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Hetsch, P. Aalto en F. Hoffmeister, vervolgens P. Hetsch, F. Hoffmeister en E. Paasivirta, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, E. Finnegan en R. Szostak, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en L. Butel, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer en E. Jenkinson, gemachtigden, bijgestaan door D. Beard, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1190/2008 van de Commissie van 28 november 2008 tot 101e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban (PB L 322, blz. 25), voor zover deze handeling verzoeker betreft

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1190/2008 van de Commissie van 28 november 2008 tot 101e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, wordt nietig verklaard voor zover zij Yassin Abdullah Kadi betreft.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Kadi.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, de Franse Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Verzoek van 18 januari 1995 van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Compagnia Di Navigazione Marittima en anderen en Compagnie Maritime Belge en anderen (Zaak C-339/95)

text:
  Nr . C 351 /4           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 12 . 95
  e ) Kan van „ gegronde redenen " in de zin van artikel 7,                       de goederen op het zeetraject — de goederen ook vanuit
        lid 2, van de richtlijn worden gesproken, indien door de                  het bedrijf van de verlader in West-Europa naar de haven
        wijze waarop de wederverkoper reclame maakt voor de                       van verscheping in West-Europa te vervoeren („ landtra
        waren, „ de psychische toestand " van die waren — te                      ject "); en
        weten de allure , het prestigieuze imago en de luxeuze
        uitstraling van de waren als gevolg van de door de                  — de lijnvaartmaatschappijen onderling een overeenkomst
        merkhouder onder gebruikmaking van zijn merkrechten                       sluiten op grond waarvan zij zich ertoe verbinden zich
        gekozen wijze van presentatie en reclame — wordt                          aan een vast tarief — en prijsbeleid voor dergelijke
        gewijzigd of verslechterd ?                                               multi-modale diensten te zullen houden; en
  f) Verzet het bepaalde in de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag                — het overeengekomen tarief- en prijsbeleid alle elementen
        zich ertegen dat de houder van een ( beeld)merk dan wel                  van de door de lijnvaartmaatschappijen aangeboden
                                                                                multi-modale diensten dekt, waaronder niet enkel het
        de gerechtigde tot een auteursrecht dat betrekking heeft
        op de voor zijn waren gebezigde flessen en verpakkin                    zeetraject maar ook het landtraject en andere bijko
        gen, met een beroep op dat merkrecht of dat auteurs                     mende kosten voor dergelijke diensten ( zoals stuwage,
        recht het voor een wederverkoper aan wie de verdere                       belading van containers, overliggeld en oponthoud ),
        verhandeling van die waren vrijstaat, onmogelijk maakt              valt die overeenkomst dan enkel onder de bepalingen van
        reclame voor die waar te maken op een wijze die voor                Verordening ( EEG ) nr . 4056/86 van de Raad van 22 de
        detailhandelaren in de betrokken branche gebruikelijk               cember 1 986 tot vaststelling van de wijze van toepassing van
        is ? Geldt dit ook indien de wederverkoper door de wijze            de artikelen 85 en 86 van het Verdrag op het zeevervoer (')
        waarop hij het merk in zijn reclamemateriaal gebruikt,              en in het bijzonder artikel 3 ervan, of ook onder de
        schade toebrengt aan het luxeuze en prestigieuze imago              bepalingen van Verordening ( EEG ) nr. 1017/68 van de
        van dat merk, respectievelijk de openbaarmaking en                  Raad van 19 juli 1968 houdende de toepassing van
        verveelvoudiging plaatsvinden onder zodanige omstan                mededingingsregels op het gebied van het vervoer per spoor
        digheden dat aan de rechthebbende op het auteursrecht               over de weg en over de binnenwateren ( 2 ) ( voor zover het het
        schade kan worden toegebracht ?                                     landtraject betreft ) en/of onder Verordening nr . 17 van de
                                                                            Raad — Eerste verordening over de toepassing van de
  (') PB nr . L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz . 1 .
                                                                            artikelen 85 en 86 van het Verdrag ( 3 ) ( voor zover het andere
                                                                            bijkomende kosten betreft )? Op welke aspecten van de
                                                                            overeenkomst zijn in het laatste geval de diverse verorde
                                                                            ningen van toepassing ?
  Verzoek van 18 januari 1995 van de High Court of Justice,                 Tweede vraag — Eenvormige of gemeenschappelijke
  Queen 's Bench Division, Commercial Court, om een                         tarieven
  prejudiciële beslissing in het geding tussen Compagnia Di
  Navigazione Marittima en anderen en Compagnie Maritime                    2.1 . Wanneer moet worden vastgesteld of een groep van
                           Beige en anderen                                 twee of meer vervoerders die schepen exploiteren, een
                           ( Zaak C-339/95 )                                „ lijnvaartconference " is in de zin van artikel 1 , lid 3 ,
                                                                            onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 , en in het
                              ( 95/C 351 /08 )                              bijzonder of de vervoerders partij zijn bij een overeenkomst
                                                                            of regeling van welke aard ook binnen het kader waarvan zij
  De High Court of Justice, Queen's Bench Division, Com                    opereren ( of van plan zijn te opereren ) op basis van
  mercial Court, heeft bij beschikking van 18 januari 1995 ,                „ eenvormige of gemeenschappelijke vervoertarieven ":
  ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 oktober
  19 95 , in het geding tussen Compaghia Di Navigazione                     a ) verwijst dan het begrip „ vervoertarieven " in het geval
  Marittima en anderen en Compagnie Maritime Beige en                             van multi-modale diensten enkel naar de component die
„ anderen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                           voor het zeetraject van de dienst moet worden betaald
  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                        ( voor zover die afzonderlijk is te bepalen ), of verwijst het
  navolgend vragen:                                                               naar het totale bedrag dat voor een dergelijke dienst
                                                                                moeten worden betaald ?
  Eerste vraag — Toepasselijke verordeningen
                                                                            b ) indien het overeengekomen tarief- of prijsbeleid voor
  1.1 .      Wanneer                                                              ziet in één enkel vervoertarief voor een bepaalde
                                                                                multi-modale dienst ( dat wil zeggen wanneer het vracht
  — een aantal lijnvaartmaatschappijen regelmatige interna                       tarief niet bestaat uit afzonderlijke componenten voor
       tionale lijndiensten onderhoudt voor het vervoer over                      het zeetraject en het landtransport ), hoe moet dan
       zee van goederen in containers vanuit verschillende                        worden getoetst of er sprake is van „ een gemeenschap
       havens in West-Europa naar havens in de Perzische Golf;                    pelijke of eenvormige route "?
       en
                                                                            2.2 .      Wat wordt bedoeld met de woorden „ eenvormig of
  — de door de maatschappijen aangeboden diensten multi                    gemeenschappelijk " in artikel 1 , lid 3 , onder b )? Meer in het
       modaal („ door-to-door ") vervoer omvatten, waarbij op               bijzonder, dekt het begrip „ eenvormig of gemeenschappe
      grond van een enkele vervoersovereenkomst tussen de                   lijk " het geval waarin tarieven niet eenvormig zijn ( in de zin
       verlader en de lijnvaartmaatschappij , die maatschappij              dat niet aan alle verladers van hetzelfde soort lading dezelfde
       zich ertoe verbindt om — aansluitend op het vervoer van              tarieven worden berekend ), maar wel gemeenschappelijk
 ---pagebreak--- 30. 12 . 95          1 NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 351/5
zijn overeengekomen ( in de zin dat er nauwkeurige proce                 economisch niet te rechtvaardigen onderscheid als
dures bestaan voor het melden, controleren en naleven van                 bedoeld in artikel 4 van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86
speciale tarieven waarover namens of door verladers of                    kunnen vormen :
verladersorganisaties is onderhandeld en die door alle
partijen zijn aanvaard )? Is een groep lijnvaartmaatschap           a ) houdt de groepsvrijstelling van artikel 3 dan automa
pijen die een prijsbeleid voert dat voorziet in dergelijke                 tisch op van toepassing te zijn op de oorspronkelijke
afwijkingen van de tarieven, daardoor geen „ lijnvaartcon                 overeenkomst en, zo ja , vanaf welk tijdstip en in welke
ference " in de zin van artikel 1 , lid 3 , onder b ), meer ?              omvang ?
2.4 . ( 4 ) Wanneer een groep van vervoerders die schepen            b ) luidt het antwoord op de vorige vraag anders indien de
exploiteren, een „ lijnvaartconference " vormt omdat zij                   oorspronkelijke overeenkomst naar nationaal recht
                                                                           wordt beschouwd als een andere overeenkomst dan de
voldoen aan de voorwaarden dat: a ) zij een „ overeenkomst
                                                                           aanvullende overeenkomsten en/of daarvan is te onder
of regeling " hebben getroffen en b ) de betrokken overeen
                                                                           scheiden ?
komst of regeling voorziet in „ eenvormige of gemeenschap
pelijke " vervoertarieven in de zin van artikel 1 , lid 3 ,
onder b ), wordt dan niet meer aan die voorwaarden voldaan           3.2 .      Wanneer
en is de groep dan niet langer een „ lijnvaartconference ",
wanneer die groep vervolgens nieuwe overeenkomsten of                — de bij een lijnvaartconference aangesloten lijnen werken
regelingen sluit met voorheen onafhankelijke vervoerders                  op basis van een overeenkomst („ oorspronkelijke over
(„ geassocieerde lijnen "), op grond waarvan de geasso                   eenkomst ") die voorziet in eenvormige of gemeenschap
cieerde lijnen naar keuze en zonder voorafgaande raadple                 pelijke vervoertarieven; en
ging of toestemming van de oorspronkelijke groep onder
nemingen vervoertarieven in rekening mogen brengen die               — die overeenkomst op zich daarom in aanmerking komt
tot een overeengekomen bedrag afwijken van de door de                     voor een vrijstelling krachtens artikel 3 van Verordening
oorspronkelijke groep vastgestelde tarieven ?                              ( EEG ) nr . 4056/86 ; en
2.5 .      Luidt het antwoord op een of meer van de vorige           — de conferencelijnen vervolgens met geassocieerde lijnen
                                                                          overeenkomsten sluiten („ associatie-overeenkomsten ")
vragen anders :
                                                                           op grond waarvan de geassocieerde lijnen naar keuze ( en
— naargelang van het tijdstip waarop de betrokken over                   zonder raadpleging of toestemming van de oorspronke
     eenkomsten de toepassing van andere tarieven voor het                 lijke lijnen ) vervoertarieven in rekening mogen brengen
     vervoer van dezelfde goederen voor de eerste keer                     die tot op zekere hoogte afwijken van de door de
     toestonden ;                                                          oorspronkelijke lijnen aanvaarde tarieven; en
— wegens het feit dat de overeenkomst over de eenvormige             — de verschillen tussen de overeengekomen tarieven en
     of gemeenschappelijke vervoertarieven uitdrukkelijk een               voorwaarden en de bij dergelijke aanvullende overeen
     doel heeft als dat wat in artikel 1 van de Sunag                     komsten vastgestelde tarieven en voorwaarden, een
     overeenkomst is vermeld;                                              economisch niet te rechtvaardigen onderscheid als
                                                                           bedoeld in artikel 4 van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86
— wegens het feit dat een of meer partijen bij de overeen                 kunnen vormen :
     komst voorheen geen partij waren bij enige lijnvaartcon
     ference-overeenkomst voor de betrokken routes ( dus             a ) houdt de groepsvrijstelling van artikel 3 dan automa
      „ onafhankelijke lijnen " waren )?                                    tisch op van toepassing te zijn op de oorspronkelijke
                                                                            overeenkomst en, zo ja, vanaf welk tijdstip en in welke
Derde vraag — „ Discriminatie " volgens artikel 4                           omvang ?
3.1 .      Wanneer                                                   b ) luidt het antwoord op de vorige vraag anders indien de
                                                                            oorspronkelijke overeenkomst naar nationaal recht
— de bij een lijnvaartconference aangesloten lijnen werken                  wordt beschouwd als een andere overeenkomst dan de
      op basis van een overeenkomst („ oorspronkelijke over                aanvullende overeenkomsten en/of daarvan is te onder
     eenkomst ") die voorziet in eenvormige of gemeenschap                 scheiden ?
      pelijke vervoertarieven; en
— die overeenkomst op zich daarom in aanmerking komt                 3.3 .      Is het, teneinde te bepalen of de verschillen in
      voor een vrijstelling krachtens artikel 3 van Verordening      tarieven in de zin van artikel 4 economisch zijn te recht
      ( EEG ) nr. 4056/86 ; en                                       vaardigen, relevant om rekening te houden met
— de conference-lijnen vervolgens onderling aanvullende              a ) de machtspositie van de verlader of verladers waarmee
      overeenkomsten („ aanvullende overeenkomsten ") slui                 over speciale lagere tarieven wordt onderhandeld,
      ten die ( voor bepaalde goederen en bepaalde verladers )
      voorzien in lagere vervoertarieven dan was overeenge          b ) het feit dat de lagere tarieven betrekking hebben op een
      komen ; en                                                            bepaald volume van verscheepte goederen,
— de verschillen tussen de overeengekomen tarieven en                c ) het feit dat andere verladers, die geen lagere tarieven
      voorwaarden en de bij dergelijke aanvullende overeen                 krijgen, niet over een soortgelijke verlaging hebben
      komsten vastgestelde tarieven en voorwaarden, een                     onderhandeld ?
 ---pagebreak--- Nr . C 351 /6          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 12 . 95
Vierde vraag — Opsplitsing                                                    voor het berekenen van tarieven die voor individuele
                                                                              verladers gelden; en/of
4.1 .     Brengt bij juiste uitlegging van artikel 85 , lid 2 , de    iv ) een overeenkomst waarbij partijen tarieven voor zowel
mogelijke splitsing van een overeenkomst mee, dat artikelen                   het zee- als het landtraject van een „ door-to-door "
die wel onder de werkingssfeer van artikel 85 , lid 1 , kunnen                 ( multi-modale ) dienst vaststellen ?
vallen worden losgemaakt van artikelen die daaronder niet
vallen ( zoals verweerders in arbitrage en voor de nationale          Zesde vraag — Arbitrale vonnissen
rechter betoogden )? Of brengt die splitsing mee, dat
artikelen die op grond van artikel 85 , lid 1 , zijn verboden,        6.1 .       Is een arbitraal vonnis, gewezen krachtens een
worden losgemaakt van artikelen die niet zijn verboden , bij          arbitrageclausule in een privaatrechtelijke overeenkomst,
voorbeeld omdat het artikel is vrijgesteld krachtens een              een „ overeenkomst " in de zin van artikel 85 , lid 1 ,
groepsvrijstelling, zoals artikel 3 van Verordening ( EEG )           EG-Verdrag ?
nr . 4056/86 ( zoals verzoekers in arbitrage en voor de
nationale rechter betoogden )?                                        6.2 .       Zo ja , is een arbitraal vonnis/arbitrale overeenkomst
                                                                      dat/die dwingt tot tenuitvoerlegging van clausules van een
4.2 .     Heeft met betrekking tot een overeenkomst die               overeenkomst die op het eerste gezicht ( en behoudens
gedeeltelijk binnen de werkingssfeer van artikel 3 van                groepsvrijstelling ) in strijd is met artikel 85 , lid 1 , zelf in
Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 valt, en bij juiste uitlegging        strijd met artikel 85 , lid 1 ?
van artikel 85 , lid 3 , en/of Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 ,
wanneer in de overeenkomst een artikel of een voorwaarde              6.3 .       Wat is de werking van een dergelijk arbitraal vonnis
is opgenomen die onder artikel 85 , lid 1 , valt, maar niet           in het Gemeenschapsrecht ? Wordt het antwoord beïnvloed
onder een of meer van de in artikel 3 van de verordening              door het feit dat, afgezien van de tenuitvoerleggingsproce
genoemde doelstellingen, tot gevolg dat de gehele overeen            dures, de overeenkomst waarop het vonnis betrekking heeft,
komst onder artikel 85 , leden 1 en 2 , valt ? Of betekent zulks,     is verstreken ?
dat de niet-vrijgestelde doelstellingen van de overeenkomst
kunnen worden losgemaakt ( wanneer mogelijke splitsing                6.4 .       In welk opzicht zijn eventueel de bevoegdheden van
van de overeenkomst is toegestaan ), zodat van de overeen            de Commissie met betrekking tot een krachtens artikel 5 ,
komst een restant overblijft dat geldig en afdwingbaar is op          lid 5 , van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 aan haar
grond van artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 ? Is,         meegedeeld arbitraal vonnis relevant voor een beslissing van
in het bijzonder ( maar niet uitputtend ), door opneming van          een nationale rechter over :
de volgende clausules artikel 3 van Verordening ( EEG )               a ) een beroep tegen dat vonnis; en/of
nr . 4056/86 niet van toepassing op een overeenkomst als
hiervoor volledig beschreven :                                        b ) de tenuitvoerlegging van het vonnis ?
 i ) vaststelling van tarieven voor het landtraject van een           (') PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 4 .
       multi-modale vervoersdienst; en/of                             ( 2 ) PB nr . L 175 van 23 . 7 . 1968 , blz . 1 .
                                                                      ( ? ) PB nr . 13 van 21 . 2 . 1962 , blz . 204/62 .
ii ) een opzeggingsclausule als vervat in artikel 11 van de           ( 4 ) ( NvdV:) Dit en het volgende paragraafnummer waarschijnlijk te
       Sunag-overeenkomst ?                                                 lezen als 2.3 ., resp . 2.4 .
Vijfde vraag — Wettigheid van artikel 3 van Verordening
(EEG) nr. 4056/86
                                                                      Verzoek van 16 oktober 1995 van de Pretura Circondariale
5.1 .     Is artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr . 4056/86
geldig of in strijd met artikel 85 , lid 3 , en dus ongeldig voor     di Avezzano om een prejudiciële beslissing in het geding
zover het, bij juiste uitlegging, vrijstelling verleent aan :         tussen Bettati Gianni ( opposant ) en Safety Hi-Tech srl
                                                                                ( geopponeerde )
   i ) overeenkomsten of regelingen ( zoals de Sunag-overeen                                       ( Zaak C-341/95 )
       komst tussen lijnvaartmaatschappijén die, gelijktijdig                                           ( 95/C 351 /09
       met hun uitvoering van die overeenkomst of regeling,
       overeenkomsten over een geassocieerd lidmaatschap
       sluiten met tot dan toe onafhankelijke buitenstaanders,        De Pretura Circondariale di Avezzano heeft bij beschikking
       die op grond van die overeenkomst andere tarieven in           van 16 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
       rekening mogen brengen; en/of                                  Justitie op 30 oktober 1995 , in het geding tussen Bettati
                                                                      Gianni en Safety Hi-Tech srl , het Hof van Justitie van de
 ii ) overeenkomsten krachtens welke de onderstelde confe            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       renceleden collectief verschillende tarieven in rekening       beslissing over de navolgende vraag :
       brengen aan verladers van dezelfde soort goederen ;
       en/of                                                          Is artikel 5 van Verordening ( EG ) nr . 3093/94 van de Raad
                                                                      van 15 december 1994 betreffende stoffen die de ozonlaag
iii ) overeenkomsten krachtens welke het enige „ gemeen              afbreken ('), voor zover het met ingang van 1 juni 1995 het
       schappelijke " element van het vervoertarief is, dat           gebruik van chloorfluorkoolwaterstoffen in de brandbe
       partijen een gemeenschappelijke methode vaststellen            strijdingssector onvoorwaardelijk verbiedt, geldig,


title: Zaak C-216/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2008/104/EG — Uitzendarbeid — Werkingssfeer — Begrip „werknemer” — Begrip „economische activiteit” — Zorgpersoneel zonder arbeidsovereenkomst dat door een vereniging zonder winstoogmerk ter beschikking is gesteld aan een gezondheidszorginstelling)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 17 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH
   (Zaak C-216/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2008/104/EG - Uitzendarbeid - Werkingssfeer - Begrip „werknemer” - Begrip „economische activiteit” - Zorgpersoneel zonder arbeidsovereenkomst dat door een vereniging zonder winstoogmerk ter beschikking is gesteld aan een gezondheidszorginstelling))
   (2017/C 014/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH

      Verwerende partij: Ruhrlandklinik gGmbH

      Dictum

   Artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid, moet aldus worden uitgelegd dat de terbeschikkingstelling door een vereniging zonder winstoogmerk, in ruil voor een financiële vergoeding, van een van haar leden aan een inlenende onderneming om aldaar, als hoofdberoep en onder leiding van laatstgenoemde, tegen beloning arbeid te verrichten, wanneer dit lid op grond daarvan in de desbetreffende lidstaat wordt beschermd — hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan — binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt, ook wanneer dit lid naar nationaal recht niet de hoedanigheid van werknemer heeft omdat hij geen arbeidsovereenkomst heeft gesloten met voornoemde vereniging.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2003 in zaak T-295/01: Nordmilch eG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Woord OLDENBURGER — Absolute weigeringsgrond — Beschrĳvend karakter — Plaats van herkomst — Artikel 7, lid 1, sub c, en lid 2 — Beperking van verleend recht — Artikel 12, sub b — Verklaring over omvang van bescherming — Artikel 38, lid 2")

text:
13.12.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 304/25
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 4)    Verwijst het Bureau in zijn eigen kosten en in een derde van
                                                                                verzoeksters kosten.
                       van 14 oktober 2003                                 5)    Verstaat dat interveniënte, naast haar eigen kosten, twee derden
                                                                                van verzoeksters kosten zal dragen.
in zaak T-292/01: Phillips-Van Heusen Corp. tegen Bureau
                                                                           (1) PB C 44 van 16.2.2002.
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
(„Gemeenschapsmerk — Verordeningen (EG) nr. 40/94
en nr. 2868/95 — Oppositie — Verwarringsgevaar —
Herziening van beslissing van kamer van beroep — Aan-
vraag tot inschrijving van woordmerk BASS als gemeen-
           schapsmerk — Ouder woordmerk PASH”)                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 oktober 2003
                          (2003/C 304/44)
                                                                           in zaak T-295/01: Nordmilch eG tegen Bureau voor
                                                                           harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                          (Procestaal: Engels)                                                gen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                           („Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 —
                                                                           Woord OLDENBURGER — Absolute weigeringsgrond —
                                                                           Beschrijvend karakter — Plaats van herkomst — Artikel 7,
In zaak T-292/01, Phillips-Van Heusen Corp., gevestigd te                  lid 1, sub c, en lid 2 — Beperking van verleend recht —
New York (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd                  Artikel 12, sub b — Verklaring over omvang van bescher-
door F. Jacobacci, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie                                    ming — Artikel 38, lid 2”)
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM) (gemachtigden: E. Joly en S. Laitinen), ondersteund
door: Pash Textilvertrieb und Einzelhandel GmbH, gevestigd                                           (2003/C 304/45)
te München (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Städtler,
advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de                                           (Procestaal: Duits)
derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van 12 september 2001 in zaak R-740/2000-3, betreffende
een oppositieprocedure tussen Pash Textilvertrieb und Einzel-
                                                                           In zaak T-295/01, Nordmilch eG, gevestigd te Zeven (Duits-
handel GmbH en Phillips-Van Heusen Corporation, heeft het
                                                                           land), vertegenwoordigd door C. Spintig, advocaat, tegen
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood,
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
                                                                           tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Müh-
J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 14 oktober 2003
                                                                           lendahl en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor
                                                                           harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                           modellen) van 19 september 2001 (zaak R 826/2000-3)
1)    Verstaat dat op het beroep niet hoeft te worden beslist voorzover    inzake de inschrijving van het woord OLDENBURGER als
      het is gericht tegen de afwijzing van de merkaanvraag in             gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
      de bestreden beslissing voor andere categorieën waren dan            gesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en
      „kledingstukken”.                                                    M. Vilaras, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
                                                                           15 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
2)    Herziet de beslissing van de derde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      tekeningen en modellen) van 12 september 2001 (zaak R-               1)    Verwerpt het beroep.
      740/2000-3), zoals gerectificeerd bij beslissing van 18 februari
      2002, aldus dat het door interveniënte bij het Bureau ingestelde     2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
      beroep wordt verworpen.
                                                                           (1) PB C 44 van 16.2.2002.
3)    Verstaat dat niet behoeft te worden beslist op het verzoek om de
      oppositie tegen de inschrijving van het aangevraagde merk voor
      de waren van klasse 25 definitief en in haar geheel te verwerpen.


title: Zaak C-439/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 augustus 2013 door Elitaliana SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 juni 2013 in zaak T-213/12, Elitaliana/Eulex Kosovo

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/6

         Hogere voorziening ingesteld op 5 augustus 2013 door Elitaliana SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 juni 2013 in zaak T-213/12, Elitaliana/Eulex Kosovo
   (Zaak C-439/13 P)
   2013/C 304/11
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Elitaliana SpA (vertegenwoordiger: R. Colagrande, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Eulex Kosovo

      Conclusies

               —

               Volledige vernietiging van de beschikking [van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 juni 2013 in zaak T-213/12, Elitaliana/Eulex Kosovo];

               —

               dientengevolge, definitieve toewijzing van het beroep in eerste aanleg, voor zover de zaak in staat van wijzen is, namelijk a) nietigverklaring van de maatregelen van Eulex — waarvan verzoekster de inhoud en de datum niet kent — waarbij de opdracht „EuropeAid/131516/D/SER/XK — Helikopterondersteuning aan de Eulex-missie in Kosovo (PROC/272/11)” aan Starlite Aviation Operations is gegund, hetgeen Eulex haar bij schrijven van 29 maart 2012 heeft medegedeeld, evenals elke andere voorbereidende, erop volgende of ermee samenhangende handeling, en inzonderheid, indien noodzakelijk, nota 2012-DAS-0392 van 17 april 2012, waarbij Eulex verzoekster de op 2 april 2012 verzochte toegang tot de aanbestedingsstukken heeft geweigerd; b) veroordeling van Eulex tot schadeloosstelling in de vorm van gunning van de opdracht aan verzoekster of een gelijkwaardige vergoeding als omschreven in de punten 37 e.v. van het verzoekschrift in eerste aanleg voor het Gerecht; c) verwijzing van Eulex in de proceskosten;

               —

               ofwel, eveneens na bovengenoemde vernietiging, indien de zaak niet in staat van wijzen is, terugverwijzing ervan voor afdoening door het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft Eulex ten onrechte niet erkend als orgaan of instantie van de Unie in de zin van artikel 263 VWEU en Eulex gelijkgesteld aan een delegatie. Daarnaast had het Gerecht moeten erkennen dat er sprake was van een verschoonbare dwaling op dit punt.
   Uit deze onjuiste rechtsopvattingen vloeit een schending voort van het beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming, in de zin van volledige verwezenlijking van het recht van verdediging, onder meer als uitvloeisel van het algemenere gelijkheidsbeginsel.


title: Zaak T-484/15: Beroep ingesteld op 20 augustus 2015 — KV/EACEA

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/25

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2015 — KV/EACEA
   (Zaak T-484/15)
   (2015/C 371/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: KV (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur

      Conclusies

               —

               Besluit EACEA/MH/OG/OKRAPF15D013150 van het hoofd van de eenheid van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) betreffende de financiering van overeenkomst nr. 519177-LLP-1-2011-1-GR-KA3-KA3NW met betrekking tot het project „Facilitating and fostering digital competence through volunteers” nietig verklaren;

               —

               Verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           Het bestreden besluit bevat een kennelijk onjuiste beoordeling bij het onderscheid tussen „gewoonlijke” en „aanvullende” diensten die door de vennoten/aandeelhouders van verzoekster werden verricht tijdens het betreffende project, daar het EACEA kennelijk geen rekening heeft gehouden met de aard van de diensten die door de vennoten werden geleverd, met de duidelijke wil van de algemene vergadering van verzoekster om zich te gaan toeleggen op dergelijke diensten en deze te regelen, aangezien deze naar haar mening een afzonderlijke categorie vormden die niet onder de statutaire bepalingen viel, en met het feit dat de diensten die in het betreffende project door de vennoten werden verricht, voldeden aan alle vereisten uit het bovenbedoelde besluit van de algemene vergadering.

               2.

               Tweede middel: tweede kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           Het bestreden besluit bevat een kennelijk onjuiste beoordeling met betrekking tot de motivering van het besluit in verband met de ondergeschiktheidsverhouding tussen de vennoten/aandeelhouders en verzoekster, die duidelijk was aangetoond in het bewijs dat aan het EACEA was overgelegd.


title: Zaak C-377/06: Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/17

         Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-377/06)
   (2006/C 261/31)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Koskinen en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 25 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 156, blz. 17.


title: Zaak T-430/10: Beschikking van het Gerecht van 10 maart 2014 — Magnesitas de Rubián e.a./Commissie ( „Milieu  — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging  — Referentiedocument over beste beschikbare technieken voor cement, kalk en magnesiumoxide producerende industrie  — Verzoek om afdoening zonder beslissing  — Afwijzing  — Afstand  — Doorhaling” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/34

         Beschikking van het Gerecht van 10 maart 2014 — Magnesitas de Rubián e.a./Commissie
   (Zaak T-430/10) (1)

   ((„Milieu - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Referentiedocument over beste beschikbare technieken voor cement, kalk en magnesiumoxide producerende industrie - Verzoek om afdoening zonder beslissing - Afwijzing - Afstand - Doorhaling”))
   2014/C 135/43
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Magnesitas de Rubián, SA (Incio, Spanje); Magnesitas Navarras, SA (Zubiri, Spanje); en Ellinikoi Lefkolithoi Anonymos Metalleftiki, Viomichaniki, Naftiliaki kai Emporiki Etaireia (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en P. Martínez-Lage Sobredo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro, S. Petrova en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring van hoofdstuk 3 van het referentiedocument over de beste beschikbare technieken voor de cement, kalk en magnesiumoxide producerende industrie (PB 2010, C 166, blz. 5), met als titel „Magnesiumoxide-industrie (met behulp van de droge procesroute op basis van gedolven natuurlijk magnesiet)”, en de verwijzingen in dat document naar de magnesiumoxide-industrie, en, subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van punt 3.5.5.4 van dat document.

      Dictum

               1)

               Het verzoek om afdoening zonder beslissing wordt afgewezen.

               2)

               Zaak T-430/10 wordt doorgehaald in het register van het Gerecht.

               3)

               Magnesitas de Rubián, SA, Magnesitas Navarras, SA en Ellinikoi Lefkolithoi Anonymos Metalleftiki, Viomichaniki, Naftiliaki kai Emporiki Etaireia worden, behalve in hun eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 oktober 1996 in zaak T-137/96 R, Valio Oy tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding - Ontvankelijkheid - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Normen voor smeerbare vetprodukten - Verbod om voorbehouden verkoopbenamingen te gebruiken - Toepassing - Bevoegdheidsverdeling tussen Commissie en nationale instanties)

text:
7 . 12 . 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 370 / 13
Rijsel, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A.            1 ) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Brautigam en J.-P. Hix), ondersteund door Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), be              2 ) Verzoeker wordt in alle kosten verwezen.
treffende een verzoek om nietigverklaring van Verordening
( EG ) nr. 1868/94 van de Raad van 27 juli 1994, tot vaststel       (M PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
ling van een contingenteringsregeling voor de produktie van
aardappelzetmeel ( PB 1994, L 197, blz. 4 ), heeft het Ge
recht ( Vierde kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 7 november 1996                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 21 oktober 1996
1 ) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                     in zaak T-107/96 R, Pantochim SA tegen Commissie van de
2 ) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in                              Europese Gemeenschappen
     die van de Raad.                                                (Staatssteun — Nog hangende administratieve procedure —
                                                                     Verzoek in kort geding ertoe strekkende de Commissie te
3 ) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dra             doen gelasten een Lid-Staat een wijziging op te leggen van
     gen .                                                           de wijze van toekenning van een steunmaatregel — Bevel
                                                                     strekkende tot het nemen van een maatregel die buiten de
(M PB nr. C 331 van 26 . 11 . 1994 .                                 bevoegdheidssfeer van de Commissie valt — Afwijzing van
                                                                                het verzoek)
                                                                                ( 96/C 370/30 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG                               In zaak T-107/96 R, Pantochim SA, te Feluy ( België ), verte
                      van 25 oktober 1996                            genwoordigd door J. H. J. Bourgeois, advocaat te Brussel,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
in zaak T-26/96: O. Lopes tegen Hof van Justitie van de Eu          M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 , tegen Commis
                  ropese Gemeenschappen C )                          sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G.
 (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Bezwarend               Rozet en H. Lehman ), betreffende een verzoek om een voor
besluit — Voorbereidende handeling — Beroep tot schade              lopige maatregel ertoe strekkende dat de Commissie Frank
             vergoeding — Niet-ontvankelijkheid)                     rijk in het kader van een procedure krachtens artikel 93 ,
                          ( 96/C 370/29                              lid 2 , eerste alinea , EG-Verdrag zou gelasten verzoekster
                                                                     voorlopig en voor een hoeveelheid van 20 000 ton per jaar
                        (Procestaai: Frans)                          vrij te stellen van de heffing over biodiesel, heeft de presi
                                                                     dent van het Gerecht op 21 oktober 1996 een beschikking
 In zaak T-26/96 , O. Lopes, ambtenaar van het Hof van Jus          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
titie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxem
 burg, vertegenwoordigd door M. Kleyr, advocaat te Luxem             1 ) Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe
                                                                          zen .
 burg, domicilie gekozen hebbende ten kantore van
 laatstgenoemde, rue de Louvigny 17, tegen Hof van Justitie          2 ) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Millet
 en A. May), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
 een memorandum van het hoofd van de Portugese vertaalaf
 deling van het Hof van 21 januari 1994 en van een docu
 ment met het opschrift „ Analyse van steekproef I " van
 29 juni 1995 , twee stukken die verweerder heeft overgelegd                     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
 op schriftelijk verzoek van het Gerecht in de gevoegde za                 VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ken T-547/93 en T-280/94 , Lopes/Hof van Justitie, nietig                                van 14 oktober 1996
 verklaring van het bij memorandum van 21 juli 1995 mee              in zaak T-137/96 R, Valio Oy tegen Commissie van de Eu
 gedeelde besluit van de griffier van het Hof houdende                                   ropese Gemeenschappen
 afwijzing van het door verzoeker op 7 juli 1995 ingediende
 verzoek om het gestelde misbruik van bevoegdheid of van              (Kort geding — Ontvankelijkheid — Gemeenschappelijk
 gezag te doen beëindigen, nietigverklaring van het besluit           landbouwbeleid — Normen voor smeerbare vetprodukten
 van het Klachtencomité van het Hof van 22 januari 1996               — Verbod om voorbehouden verkoopbenamingen te ge
 houdende afwijzing van de door verzoeker op 3 oktober                bruiken — Toepassing — Bevoegdheidsverdeling tussen
  1995 ingediende klacht, alsmede vergoeding van de mate                           Commissie en nationale instanties)
 riële en morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden                                     ( 96/C 370/31 )
 door de gedragingen van personeelsleden van het Hof, heeft
 het Gerecht ( Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W.                                  (Procestaai: Engels)
 Bellamy, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,
 rechters; griffier: H. Jung, op 25 oktober 1996 een beschik         In zaak T-137/96 R, Valio Oy, gevestigd te Helsinki, verte
 king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                     genwoordigd door F. Herbert en D. M. Tomasevic, advoca
 ---pagebreak--- Nr. C 370/ 14       [ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7 . 12 . 96
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              ken van de derde mogelijkheid waarin artikel 45 , derde ali
ten kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue Ermesinde             nea, van bijlage VIII bij het Statuut voorziet, namelijk beta
67, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge              ling in de valuta van het land van vestiging van de zetel der
machtigde : X. Lewis ), betreffende een verzoek tot opschor         instelling waartoe de ambtenaar behoorde . Aldus was geen
ting van de tenuitvoerlegging van een „ beschikking " van de         enkele wijziging nodig ten opzichte van zijn situatie vóór
Commissie, vervat in een brief van 25 juni 1996 aan de per          zijn pensionering ( zelfde valuta , zelfde bank, zelfde reke
manente vertegenwoordiger van de Finse Republiek bij de              ningnummer waarop zijn pensioen maandelijks moest wor
Europese Unie en verzoekster meegedeeld door de Finse le            den betaald ).
vensmiddelendienst, voor zover zij betrekking heeft op de
merknamen „ Voilevi " en „Voimariini ", heeft de president
van het Gerecht op 14 oktober 1996 een beschikking gege             In juni 1995 ontving verzoeker een brief betreffende de „ te
ven waarvan het dictum luidt als volgt:                              rugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen in het
                                                                     kader van de jaarlijkse controle van de bezoldigingen voor
                                                                     1995 ". Er zij op gewezen dat verzoeker in december 1994
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      228 215 BF ontving, en in juni 1993 163 279 BF. Op basis
                                                                     van deze feiten voert verzoeker tot staving van zijn verzoek
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               de volgende middelen aan :
                                                                     — Schending van de artikelen 63 en 64 van het Statuut we
                                                                          gens onwettige toepassing op de bezoldigingen van een
                                                                          willekeurig berekende aanpassingscoëfficiënt. Een der
Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door I. Telchini tegen                  gelijke coëfficiënt kan uiteraard niet willekeurig of op
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                          basis van louter discretionaire criteria worden vastge
                                                                          steld, zelfs wanneer het de bedoeling is aan alle betrok
                       ( Zaak T-l 16/96 )                                 kenen dezelfde koopkracht te verzekeren . In casu is al
                         ( 96/C 370/32 )                                  thans de laatste tijd in de eerste plaats uitgegaan van het
                                                                          criterium van de verhouding tussen de wisselkoersen
                                                                          van de verschillende valuta , veeleer dan van het criteri
                     (Procestaai: Italiaans)                              um van de kosten van levensonderhoud, welke overwe
                                                                          gingen in de statutaire regels niet zijn voorzien .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 26 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commis
sie van de Europese Gemeenschappen door I. Telchini, wo             — Schending van het beginsel van de bescherming van het
nende te Bolzano ( Italië ), vertegenwoordigd door B.                     gewettigd vertrouwen en van de verkregen rechten, wat
Telchini , advocaat te Bolzano, domicilie gekozen hebbende                het pensioenbedrag betreft. Verzoekers pensioenbedrag
te Luxemburg ten kantore van Becker en Cahen, advocaten                    bleef beneden de verwachtingen . Hij wijst erop, dat hij
aldaar, rue des Foyers 3 .                                                tijdens zijn diensttijd steeds werd betaald in Belgische
                                                                          frank en zijn pensioenrechten in dezelfde valuta heeft
                                                                          opgebouwd. Waar hem een deel van die vergoeding
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                        wordt ontzegd met een beroep op de kosten van levens
                                                                           onderhoud in de plaats waar hij woont, vormt zulks een
— nietig te verklaren de aan verzoeker gezonden pensi                     ongerechtvaardigde discriminatie en een onrechtmatige
     oenstroken voor de maanden vanaf januari 1996 , en                    handelwijze vanwege de Commissie .
     veroordeling van de Commissie om zijn pensioen voor
     de toekomst aan te passen overeenkomstig Verordening            — Onjuiste en tegenstrijdige toepassing van het beginsel
     ( EG, Euratom, EGKS ) nr. 2963/95 van de Raad van                     van rechtszekerheid wat de intrekking van rechtmatige
     18 december 1995 ( ] );                                               handelingen met terugwerkende kracht betreft en terug
                                                                           vordering van bedragen waarvan wordt gesteld dat zij
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                                 onverschuldigd zijn betaald. De handelwijze van de
                                                                           Commissie ten nadele van haar gepensioneerden is des
                                                                           te meer nadelig en arbitrair, omdat onder verwijzing
Middelen en voornaamste argumenten                                         naar Verordening ( EG, Euratom, EGKS ) nr. 2963/95
                                                                           met terugwerkende kracht terugvordering plaatsvindt.
Verzoeker is gepensioneerd ambtenaar, en heeft de Italiaan                In het verleden heeft de Commissie bij een negatieve
se nationaliteit. Hij komt op tegen de wijze waarop de                     aanpassing van de pensioenbedragen nooit terugvorde
 Commissie te zijnen aanzien Verordening ( EG, Euratom,                    ringen verricht. Thans doet zij dat wel, voor een aantal
 EGKS ) nr. 2693/95 heeft toegepast, betreffende de aanpas                maanden dat nagenoeg overeenstemt met het door de
 sing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambte                  verordening van de Commissie mogelijk gemaakte aan
 naren en andere personeelsleden der Europese Gemeen                      tal .
 schappen alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke
 van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen .            (') PB nr. L 310 van 22 . 12 . 1995 , blz . 1 .
Toen hij in december 1983 werd gepensioneerd, heeft ver
 zoeker besloten terug te keren naar Italië, en gebruik te ma