title: Zaak C-134/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Jürgen Blödel-Pawlik/HanseMerkur Reiseversicherung AG (Richtlijn 90/314/EEG — Pakketreizen, vakantiepakketten en rondreispakketten — Artikel 7 — Bescherming tegen risico voor insolvabiliteit of faillissement van organisator van pakketreis — Werkingssfeer — Insolvabiliteit van organisator wegens bedrieglijk gebruik van door consument betaalde bedragen)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Jürgen Blödel-Pawlik/HanseMerkur Reiseversicherung AG
   (Zaak C-134/11) (1)

   (Richtlijn 90/314/EEG - Pakketreizen, vakantiepakketten en rondreispakketten - Artikel 7 - Bescherming tegen risico voor insolvabiliteit of faillissement van organisator van pakketreis - Werkingssfeer - Insolvabiliteit van organisator wegens bedrieglijk gebruik van door consument betaalde bedragen)
   2012/C 98/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jürgen Blödel-Pawlik

      Verwerende partij: HanseMerkur Reiseversicherung AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten (PB L 158, blz. 59) — Bescherming tegen risico voor insolvabiliteit of faillissement van organisator — Insolvabiliteit van organisator wegens bedrieglijk gebruik van door consument betaalde bedragen — Toepasselijkheid van richtlijn 90/314/EEG

      Dictum

   Artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een situatie waarin de insolvabiliteit van de reisorganisator te wijten is aan diens frauduleus gedrag.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Zaak C-232/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 850/1998 — Artikel 29, lid 2 — Beperkingen ten aanzien van visserij op schol — Maximaal motorvermogen van vissersvaartuigen — Verordening (EEG) nr. 2847/93 — Artikel 2, lid 1 — Verordening (EG) nr. 2371/2002 — Artikel 23 — Controle en handhaving ten aanzien van regels)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-232/08) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 850/1998 - Artikel 29, lid 2 - Beperkingen ten aanzien van visserij op schol - Maximaal motorvermogen van vissersvaartuigen - Verordening (EEG) nr. 2847/93 - Artikel 2, lid 1 - Verordening (EG) nr. 2371/2002 - Artikel 23 - Controle en handhaving ten aanzien van regels)
   2009/C 297/08
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en K. Banks, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. de Grave en C. Wissels, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 29, lid 2, van verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (PB L 125, blz. 1), artikel 23 van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 358, blz. 59), en artikel 2, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1) — Visserij op schol — Inspectie en controle van vissersvaartuigen en hun activiteiten — Verantwoordelijkheid van lidstaten

      Dictum

               1.

               Door toe te laten dat vissersvaartuigen een hoger motorvermogen hebben dan is toegestaan uit hoofde van artikel 29, lid 2, van verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2166/2005 van de Raad van 20 december 2005, is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 23 van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, en artikel 2, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 768/2005 van de Raad van 26 april 2005.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-26/10: Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Alibaba Group/BHIM — allpay.net (ALIPAY)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/45

         Beroep ingesteld op 25 januari 2010 — Alibaba Group/BHIM — allpay.net (ALIPAY)
   (Zaak T-26/10)
   2010/C 100/69
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alibaba Group Holding Limited (Grand Cayman, Caymaneilanden) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: allpay.net.Limited (Hereford, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 november 2009 in zaak R 1790/2008-1, voor zover daarbij het beroep werd verworpen;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALIPAY” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 38 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „ALLPAY”, ingeschreven voor waren en diensten van de klassen 9, 36, 40 en 42; woordmerk „ALLPAY.NET”, dat in het Verenigd Koninkrijk is ingeschreven voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 36, 38 en 42; een reeks woordmerken die het woord „ALLPAY” bevatten en in het Verenigd Koninkrijk zijn ingeschreven voor waren en diensten van de klassen 9, 36, 40 en 42; niet-ingeschreven oudere merken of tekens die het woord „ALLPAY” bevatten en in het Verenigd Koninkrijk in het economisch verkeer worden gebruikt

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle waren en diensten waartegen is opgekomen

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009) doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestaat.


title: Zaak T-75/13: Arrest van het Gerecht van 2 december 2014 — Boehringer Ingelheim Pharma/BHIM — Nepentes Pharma (Momarid) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Momarid — Ouder gemeenschapswoordmerk LONARID — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relevant publiek — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/25

         Arrest van het Gerecht van 2 december 2014 — Boehringer Ingelheim Pharma/BHIM — Nepentes Pharma (Momarid)
   (Zaak T-75/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Momarid - Ouder gemeenschapswoordmerk LONARID - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relevant publiek - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 026/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG (Ingelheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard en D. Slopek, vervolgens V. von Bomhard, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nepentes Pharma sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: C. Bercial Arias, K. Dimidjian-Lecompte en C. Casalonga, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 2292/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG en Nepentes S.A

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2012 (zaak R 2292/2011-4) wordt vernietigd wat „chemische producten voor farmaceutische doeleinden” betreft.

               2)

               Het beroep wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak C-504/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/70/EG — Ambtenaren en politici — Witwassen van geld — Onvolledige uitvoering)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/14

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-504/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/70/EG - Ambtenaren en politici - Witwassen van geld - Onvolledige uitvoering)
   2009/C 282/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. López-Medel Bascones, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten (PB L 214, blz. 29)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van „politiek prominente personen” en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 5 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Verzoek van het Bayerische Landessozialgericht van 2 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Martinez Sala en Freistaat Bayern (Zaak C-85/96)

text:
18 . 5 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 145/3
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 7 maart 1996             1 , criteria omvat ter bepaling van de personen of organi
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Quelle                saties die een legitiem belang hebben bij de bescherming
Schickedanz AG und Co . en Oberfinanzdirektion Frank                     van de consument, en
                              furt/M.
                        ( Zaak C-80/96 )                             2 , dergelijke personen en organisaties toestaat een beroep
                                                                          te doen op de rechter of de bevoegde administratieve
                          ( 96/C 145/04                                   instanties om te oordelen of contractuele bedingen die
                                                                          zijn opgesteld met het oog op een algemeen gebruik,
Het Hessische Finanzgericht heeft bij beschikking van                     oneerlijk zijn ?
7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 18 maart 1 996 , in het geding tussen Quelle Schickedanz          (!) PB nr. L 95 van 21 . 4 . 1993 , blz . 29 .
AG und Co . en Oberfinanzdirektion Frankfurt/M ., het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
a ) Is de indeling van een samenstelling, opgemaakt voor de
     verkoop in het klein en bestaande uit een bustehouder en        Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione van 4 decem
     een slip, die is vastgesteld in punt 6 van de bijlage bij       ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     Verordening ( EG ) nr. 1966/94 van de Commissie van             1 . Provincia autonoma di Trento, 2. Ufficio del Medico
     28 juli 1994 tot indeling van bepaalde goederen in de           Provinciale di Trento, en vennootschap onder firma DEGA
     gecombineerde nomenclatuur ( PB 1994 , L 198 ,                                           di Depretto Gino
     blz. 103 ) geldig, voor zover daardoor in strijd met                                      ( Zaak C-83/96 )
     algemene regel nr. 3 onder b ) voor de interpretatie van                                    ( 96/C 145/06 )
     de gecombineerde nomenclatuur de goederen in een
     samenstelling afzonderlijk worden ingedeeld ?
                                                                     De Corte Suprema di Cassazione — Sezione prima civile —
b ) Zo neen :                                                        heeft bij beschikking van 4 december 1995 , ingekomen ter
                                                                     griffie van het Hof van Justitie op 18 maart 1996 , in het
                                                                     geding tussen 1 . Provincia autonoma di Trento, 2 . Ufficio
     Valt een samenstelling, opgemaakt voor de verkoop in            del Medico Provinciale di Trento, en vennootschap onder
     het klein en bestaande uit een bustehouder van breiwerk
                                                                     firma DEGA di Depretto Gino, het Hof van Justitie van de
     en een slip van breiwerk, onder codenummer                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     6212 10 00 , omdat de bustehouder overeenkomstig                beslissing over de navolgende vraag :
     algemene regel nr . 3 , onder b ) moet worden aangemerkt
     als het goed waaraan de samenstelling haar wezenlijk
     karakter ontleent ?                                             Moet artikel 3 , lid 1 , onder 6 , van Richtlijn 79/ 1 12/EEG van
                                                                     de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge
                                                                     aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
                                                                     etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor
                                                                     de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte
                                                                     reclame ('), aldus worden uitgelegd, dat de daarin gebezigde
                                                                     woorden „ in de Gemeenschap gevestigd " enkel betrekking
                                                                     hebben op de verkoper, dan wel bij ontbreken van een in de
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                  Gemeenschap gevestigde verkoper tevens betrekking heb
Division van 28 februari 1996 om een prejudiciële beslissing         ben op de fabrikant en/of de verpakker ? Moet deze bepaling
in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en                   derhalve in die zin worden verstaan, dat bij ontbreken van
Secretary of State for Trade and Industry, ex parte:                 een in de Gemeenschap gevestigde verkoper de fabrikant
         1 . Consumers ' Association, 2 . Which (?) Ltd
                                                                     en/of de verpakker in de Gemeenschap gevestigd moet
                        ( Zaak C-82/96 )                             zijn ?
                          ( 96/C 145/05 )
                                                                     C ) PB nr . L 33 van 8 . 2 . 1979 , blz . 1 .
Bij beschikking van 28 februari 1996 ( ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 15 maart 1996 daaraanvolgend )
heeft de High Court of Justice, Queen's Bench Division, in
het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en Secretary
of State for Trade and Industry, ex parte : 1 . Consumers '
Association, 2 . Which (?) Ltd, het Hof van Justitie van de          Verzoek van het Bayerische Landessozialgericht van 2
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
beslissing over de navolgende vragen :                                       tussen M. Martinez Sala en Freistaat Bayern
                                                                                ( Zaak C-85/96 )
Verplicht artikel 7, lid 2 , van Richtlijn 93/13/EEG van de                                      ( 96/C 145/07 )
Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
consumentenovereenkomsten ( l ) de Lid-Staten ervoor te              Het Bayerische Landessozialgericht — 9de Senat — heeft bij
zorgen dat het nationale recht:                                      beschikking van 2 februari 1996, ingekomen ter griffie van
 ---pagebreak---  Nr . C 145/4               NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 5 . 96
 het Hof van Justitie op 20 maart 1996, in het geding tussen                  fende een gemeenschappelijke regeling voor de invoer
 M. Martinez Sala en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie                   van bepaalde textielprodukten uit derde landen ( x ),
 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                        betreffende produkten van de huisindustrie en folkloris
 diciële beslissing over de navolgende vragen:                                tische produkten, nietig te verklaren;
    I. Was een in Duitsland wonend Spaans onderdaan die tot               — de Commissie in de kosten te verwijzen.
       1986 met verschillende onderbrekingen werknemer was
       en daarna, afgezien van een korte tewerkstelling in
       1989, sociale bijstand ontving op grond van het                    Middelen en voornaamste argumenten
       Bundessozialhilfegesetz ( BSHG), in 1993 nog werkne
       mer in de zin van artikel 7, lid 2, van Verordening ( EEG )
       nr. 1612/68 t 1 ) of van artikel 2, juncto artikel 1 , van         — Gebrek aan grondslag voor de terugwerkende kracht
       Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 ( 2) ?                                van de bij Verordening ( EG ) nr. 3053/95 ingevoerde
                                                                             wijzigingen. De verwijzing, in de zestiende overweging
                                                                             van de verordening, naar de overeenkomst met India,
  II . Is het Erziehungsgeld bedoeld in het Gesetz über die
                                                                             meer in het bijzonder naar de opheffing van de kwan
       Gewàhrung von Erziehungsgeld und Erziehungsurlaub                     titatieve beperkingen op de invoer van bepaalde op
       ( BErzGG ) een gezinsbijslag in de zin van artikel 4, lid 1 ,         handweefgetouwen vervaardigde produkten en produk
       onder h ), van Verordening ( EEG) nr. 1408/71 , waarop                ten van de folkloristische industrie van oorsprong uit
       in Duitsland wonende Spaanse onderdanen krachtens
                                                                             India, bevat generlei element ter rechtvaardiging van de
       artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 net           terugwerkende kracht van de in bijlage VI bij Verorde
       als Duitsers recht hebben ?
                                                                             ning ( EEG) nr. 3030/93 aangebrachte wijzigingen. Er
                                                                             kan niet eens een rechtvaardiging worden verbonden
III. Is het Erziehungsgeld op grond van het BErzGG een                       aan de werking van de overeenkomst, daar deze nog niet
       sociaal voordeel in de zin van artikel 7, lid 2, van                  in werking was getreden, noch op 1 januari 1995 , noch
       Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 ?                                     op 20 december daaraanvolgend ( datum van goedkeu
                                                                             ring van de verordening door de Commissie ).
IV. Is het verenigbaar met het recht van de Europese Unie
       dat het BErzGG de uitkering van Erziehungsgeld aan                    De vrijmaking met terugwerkende kracht van de invoer
       onderdanen van een Lid-Staat afhankelijk stelt van het                van kledingstukken van de Indische ambachtsnijverheid
       bezit van een formele verblijfsvergunning, hoewel zij in              kan niet redelijkerwijs worden geacht voorzienbaar te
       Duitsland mogen verblijven ?                                          zijn geweest voor de ondernemers in deze sector. Zij is in
                                                                             strijd met het vertrouwensbeginsel en het rechtszeker
0 ) PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                              heidsbeginsel en derhalve onwettig. Bovendien voorzag
( 2 ) PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz. 2 .                                het besluit van de Raad betreffende de sluiting van de
                                                                             overeenkomsten niet in toepassing met terugwerkende
                                                                             kracht, zodat het generlei rechtsgrondslag bevatte voor
                                                                             terugwerkende kracht en vervroegde toepassing van de
                                                                             overeenkomst met India, in de zin van artikel 2 en
                                                                             bijlage VI van Verordening ( EG) nr. 3053/95 .
                                                                         — Schending van artikel 19 van Verordening ( EEG )
Beroep, op 21 maart 1996 ingesteld door Portugese                            nr. 3030/93 van de Raad. De bevoegdheid tot wijziging
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                       van de bijlagen bij Verordening ( EEG) nr. 3030/93
                                     pen                                     veronderstelt de voorafgaande sluiting van overeenkom
                             ( Zaak C-89/96 )                                sten met derde landen, hetgeen niet het geval was op de
                               ( 96/C 145/08 )                               datum van vaststelling van de verordening, die wordt
                                                                             aangevochten voor zover zij betrekking heeft op de
                                                                             regeling met India. De verwijzing, in de considerans van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Verordening ( EG) nr. 3053/95 , naar een overeenkomst
op 21 maart 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de                     die de Gemeenschap nog niet heeft gesloten, en de
Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver                       wijziging van de regeling die geldt voor de invoer van
tegenwoordigd door L. Fernandes en M. L. Duarte, als                         produkten van de Indische ambachtsnijverheid, vormt
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                        een ernstige onwettige handeling van de Commissie, die
ter Portugese ambassade, Allée Scheffer 33 .                                 inzonderheid aanvechtbaar is daar er geen voorstel van
                                                                             de Raad was voor een besluit tot voorlopige toepassing
                                                                             van de overeenkomst met India .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                         (M PB nr. L 323 van 30 . 12 . 1995 , blz. 1 .
— bijlage V bij Verordening ( EG ) nr. 3053/95 van de
      Commissie van 20 december 1995 tot wijziging van de
      bijlagen I, II, III, V, VI, VII, VIII, IX en XI bij
      Verordening ( EEG ) nr. 3030/93 van de Raad betref


title: Zaak T-433/03: Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 59/29
Middelen en voornaamste argumenten                                    herhaalde malen misbruik van machtspositie in strijd met
                                                                      artikel 82 EG had gemaakt door te weigeren met verzoekster
                                                                      een grensoverschrijdende roamingovereenkomst (GSM) te slui-
Na het arrest van het Gerecht in zaak T-17/95 (1) heeft de            ten. Verzoekster heeft deze klacht naderhand omgezet in een
Commissie de voorschriften in verband met de criteria die van         klacht tegen Spanje op basis van artikel 86 EG junctis de
toepassing zijn op de benoeming in rang en de indeling in             artikelen 82 EG,49 EG en 12 EG, waarbij zij stelde dat
salaristrap bij aanwerving gewijzigd, waardoor ambtenaren             Telefónica handelde volgens instructies van de Spaanse rege-
om herziening van hun indeling bij hun indiensttreding                ring welke de soevereiniteit over Gibraltar opeist.
kunnen verzoeken. Bij het bestreden besluit heeft de Commis-
sie verzoekers indeling in rang A7 op de datum van zijn
aanwerving bevestigd en bijgevolg verzoekers verzoek tot              Ter ondersteuning van haar verzoek beroept verzoekster zich
herindeling afgewezen.                                                op een reeks van beweerdelijk kennelijk onjuiste beoordelingen
                                                                      in de litigieuze beschikking. Volgens verzoekster is de Commis-
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het               sie er ten onrechte van uitgegaan dat Telefónica geen openbare
bestreden besluit niet is gemotiveerd, dat een kennelijke             onderneming is of dat het bijzondere rechten geniet in de zin
beoordelingsfout is begaan en dat sprake is van discriminatie         van artikel 86 EG. Verzoekster voert verder aan dat Telefóncia
tussen hem, wiens verzoek tot herindeling is afgewezen, en            een machtspositie inneemt en dat de weigering een overeen-
andere ambtenaren met minder beroepservaring, die niettemin           komst met verzoekster te sluiten een merkbare invloed heeft
zijn heringedeeld in een hogere rang van de loopbaan.                 op het handelsverkeer en de mededinging. In de context van
                                                                      hetzelfde betoog stelt verzoekster dat de vaststelling van de
                                                                      Commissie dat consumenten in Gibraltar toegang hebben tot
(1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          mobiele telecommunicatiediensten in Spanje kennelijk onjuist
    Gemeenschappen van 5 oktober 1995, gepubliceerd in PB C 315       is en dat er geen geschikt alternatief voor het ingrijpen van de
    van 25 november 1995, blz. 14.                                    Commissie is.
                                                                      Verzoekster brengt verder een aantal procedurele en adminis-
                                                                      tratieve gronden voor nietigverklaring naar voren waarbij, in
                                                                      dit verband, wordt verwezen naar ontoereikende motivering
Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom                 en schending van de gerechtvaardigde verwachtingen van
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                  verzoekster, die beweerdelijk waren ontstaan naar aanleiding
                                pen                                   van een op 7 juni 2000 door drie leden van de Commissie aan
                                                                      Spanje en het Verenigd Koninkrijk verzonden brief, met het
                                                                      verzoek aan beide landen om, onder meer, een oplossing te
                        (Zaak T-433/03)                               vinden voor de klacht over roaming. Verzoekster voert, in de
                                                                      context van hetzelfde betoog, verder aan dat de Commissie
                         (2004/C 59/46)                               heeft nagelaten onpartijdig op te treden en het beginsel heeft
                                                                      geschonden dat zij binnen een redelijke termijn moet handelen.
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.                      Beroep, op 24 december 2003 ingesteld door Gibtelecom
                                                                      Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     De beschikking van de Commissie van 17 oktober 2003                                     (Zaak T-434/03)
      waarbij de door Gibtelecom op basis van artikel 86 EG
      juncto artikel 82 EG ingediende klacht wordt verworpen,                                  (2004/C 59/47)
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten van Gibtelecom te verwijzen.                                  (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 24 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Bij de litigieuze beschikking heeft de Commissie afgewezen            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Gibtele-
een door verzoekster op 14 mei 1996 ingediende klacht                 com Limited, gevestigd te Gibraltar, vertegenwoordigd door
dat de Spaanse telecommunicatie-exploitant Telefónica SA              M. Llamas, Barrister, en B. O’Connor, Solicitor.


title: Zaak C-125/13: Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/21

         Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-125/13)
   2013/C 156/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks, A. Bouquet en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 1243/2012 van de Raad van 19 december 2012 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1342/2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden (1) nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van de nietig verklaarde verordening van de Raad na de uitspraak gedurende een redelijke periode handhaven, namelijk maximaal één volledig kalenderjaar met ingang vanaf 1 januari van het jaar na de uitspraak, en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt de Commissie het Hof om verordening (EU) nr. 1243/2012 van de Raad van 19 december 2012 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1342/2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden nietig te verklaren, maar de juridische gevolgen van die verordening na de uitspraak in deze zaak gedurende een redelijke periode te handhaven, namelijk maximaal één volledig kalenderjaar met ingang vanaf 1 januari na de uitspraak.
   De Commissie voert ter ondersteuning van h'aar beroep drie middelen aan:

               a)

               eerste middel: onjuiste rechtsopvatting wat betreft de rechtsgrondslag van de bestreden verordening (schending van artikel 43, lid 2, VWEU), aangezien de Raad het voorstel van de Commissie onterecht heeft opgedeeld en een deel daarvan op grond van artikel 43, lid 3, VWEU heeft vastgesteld, terwijl het conform het voorstel van de Commissie in zijn geheel op artikel 43, lid 2, VWEU had moeten worden gebaseerd. De bepalingen van de bestreden verordening vallen niet binnen de werkingssfeer van artikel 43, lid 3, VWEU, waarop slechts maatregelen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden kunnen worden gebaseerd.

               b)

               tweede middel: daaruit voortvloeiende onjuiste rechtsopvatting wat betreft de besluitvorming en de institutionele prerogatieven van het Europees Parlement op het gebied van deelneming aan de gewone wetgevingsprocedure en de institutionele prerogatieven van het Economisch en Sociaal Comité op het gebied van behoorlijke raadpleging (schending van de artikelen 294 VWEU en 43, lid 2, VWEU), aangezien de Raad het betrokken deel van het voorstel alleen heeft vastgesteld, zonder dat het Europees Parlement, zoals bij de gewone wetgevingsprocedure wel het geval is, aan de vaststelling van dat deel heeft deelgenomen en het Economisch en Sociaal Comité naar behoren is geraadpleegd.

               c)

               derde middel: vaststelling van de bestreden verordening zonder een voorstel van de Commissie of na fundamentele wijziging van de aard van het voorstel van de Commissie (in het Frans: „dénaturation”) (schending van artikel 17 VEU en artikel 43, lid 3, VWEU), aangezien het opdelen van het voorstel door de Raad en de daaropvolgende wijziging van de rechtsgrondslag van een deel daarvan heeft geleid tot een fundamentele verandering in de aard van het voorstel van de Commissie, hetgeen in strijd is met haar exclusieve initiatiefrecht.

      (1)  PB L 352, blz. 10.


title: Zaak T-386/13: Beroep ingesteld op 29 juli 2013 — Kėdainių rajono Okainių ŽŪB e.a./Raad en Commissie

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/27

         Beroep ingesteld op 29 juli 2013 — Kėdainių rajono Okainių ŽŪB e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-386/13)
   2013/C 313/52
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kėdainių rajono Okainių ŽŪB (district Kėdainiai, Litouwen) en 134 andere (vertegenwoordiger: I. Vėgėlė, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoekers’ beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 def. van de Commissie van 2 juli 2012 tot goedkeuring van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen in Litouwen voor 2012 [kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 4391] op grond van artikel 263 VWEU nietig verklaren;

               —

               in artikel 132 van verordening nr. 73/2009, betreffende aanvullende nationale rechtstreekse betalingen en rechtstreekse betalingen, lid 2, laatste alinea, dat bepaalt dat „[v]anaf 2012 de totale rechtstreekse steun die na de toetreding in de nieuwe lidstaat aan een landbouwer kan worden toegekend uit hoofde van de betrokken rechtstreekse betaling met inbegrip van alle aanvullende nationale rechtstreekse betalingen, niet hoger [is] dan het niveau van de rechtstreekse steun waarop die landbouwer recht zou hebben uit hoofde van de overeenkomstige rechtstreekse betaling die op dat moment geldt voor andere dan de nieuwe lidstaten, rekening houdend met de toepassing van artikel 7, lid 1, juncto artikel 10”, op grond van artikel 277 VWEU buiten toepassing verklaren;

               —

               in artikel 10 van verordening nr. 73/2009, houdende vaststelling van bijzondere regels betreffende modulatie in de nieuwe lidstaten, de bepaling in lid 1 „rekening houdend met op grond van artikel 7, lid 1, toegepaste verlagingen”, op grond van artikel 277 VWEU buiten toepassing verklaren, en

               —

               verweerders verwijzen in alle kosten van verzoekers, waarvan het bewijs aan het Gerecht wordt geleverd.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Ontoereikende motivering en ongegrondheid van uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 def. van de Commissie
               Uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 def. van de Commissie van 2 juli 2012 is ontoereikend gemotiveerd en ongegrond, doordat er geen gegevens zijn die bevestigen dat in 2012 het niveau van de rechtstreekse betalingen in de nieuwe en de oude lidstaten van de Europese Unie uniform (gelijk) was.

               2.

               Het niveau van de rechtstreekse betalingen in de Republiek Litouwen stemt noch met het bij de Toetredingsakte overeenkomen niveau noch met het niveau van de rechtstreekse betalingen van de oude lidstaten overeen
               Het werkelijke niveau van de rechtstreekse betalingen van de Republiek Litouwen stemt niet overeen met het bij de Toetredingsakte van 23 september 2003 overeengekomen niveau. In strijd met de Toetredingsakte is verordening nr. 1782/2003 bij verordening nr. 583/2004 van 22 maart 2004 gewijzigd en zijn nationale maxima voor landbouwsteun voor de nieuwe lidstaten vastgesteld (artikel 71 quater en bijlage VIII bis bij verordening nr. 1782/2003).
               In 2012 stemde het percentage rechtstreekse betalingen in de Republiek Litouwen niet overeen met het niveau van de rechtstreekse betalingen van de oude lidstaten van de Europese Unie: in de oude lidstaten wordt modulatie alleen op bedragen van meer dan 5 000 EUR toegepast. Dat betekent dat niet alle rechtstreekse betalingen aan landbouwers van de oude lidstaten met 10 % worden gemoduleerd (verlaagd), maar alleen die van meer dan 5 000 EUR. Derhalve is het ongegrond en onwettig om te stellen dat in 2012 het niveau van de rechtstreekse betalingen in de oude lidstaten 90 % („100 % min de modulatie met 10 %”) bedroeg. Het niveau van de rechtstreekse betalingen in de oude lidstaten is hoger dan 90 %, doordat een deel van de bedragen — van hoogstens 5 000 EUR — niet gemoduleerd is.

               3.

               Verschillen in het bedrag aan rechtstreekse betalingen in de Republiek Litouwen vergeleken met de oude lidstaten
               Daadwerkelijk aan Litouwse landbouwers betaalde rechtstreekse betalingen uit de begroting van de Europese Unie voor 2012 behoren tot de laagste. Zij bedragen minder dan de helft van de in de oude lidstaten ontvangen betalingen, ondanks de modulatie met 10 % van laatstgenoemde betalingen.

               4.

               Schending van de Toetredingsakte door artikel 10, lid 1, in fine, van verordening nr. 73/2009, artikel 132, lid 2, laatste alinea, van verordening nr. 73/2009 en het op grond van die alinea vastgestelde uitvoeringsbesluit C(2012) 4391 def. van de Commissie van 2 juli 2012.
               De Toetredingsakte bevat geen bepalingen betreffende de modulatie van de ingevoerde rechtstreekse betalingen en/of de verlaging in Litouwen van aanvullende nationale rechtstreekse betalingen.
               De bepaling „rekening houdend met op grond van artikel 7, lid 1, toegepaste verlagingen” in artikel 10, lid 1, van hoofdstuk 2 van verordening nr. 73/2009 is in strijd met de Toetredingsakte, doordat die bepaling de zogenaamde nivellering van het niveau van de rechtstreekse betalingen in de oude en de nieuwe lidstaten versnelt.
               Het onderdeel van artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009 „Vanaf 2012 […] rekening houdend met de toepassing van artikel 7, lid 1, juncto artikel 10”, dat een nivellering in 2012 van het niveau van de rechtstreekse betalingen in de oude en de nieuwe lidstaten veronderstelt, is in strijd met de Toetredingsakte, doordat het een specifiek jaar (2012) vaststelt waarin het niveau van de ontvangen steun wordt verondersteld genivelleerd te zijn.
               In artikel 132, lid 2, van verordening nr. 73/2009 is de term „bedrag” in strijd met de Toetredingsakte vervangen door de term „niveau”, die niet de daadwerkelijk ontvangen steun maar een verondersteld percentage betreft.
               Het is onwettig om rechtstreekse betalingen in de oude en de nieuwe lidstaten te vergelijken door steun die door de oude lidstaten is ontvangen (100 % min de modulatie) te vergelijken met de steun die in de nieuwe lidstaten is ontvangen volgens het percentage dat is vastgesteld bij de Toetredingsakte voor de invoering van steun.

               5.

               Schending door de bestreden rechtshandeling van de bij het VWEU vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
               Op basis van de Toetredingsakte wordt landbouwsteun in de nieuwe lidstaten berekend aan de hand van de referentieopbrengst en het basisareaal. In 2012 zijn de referentieopbrengst en het basisareaal sterk veranderd in Litouwen, zodat de toegepaste modulatie en de verlaging van aanvullende nationale betalingen op zich in strijd zijn met de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, in het bijzonder met de doelstelling om de productiviteit van de landbouw te doen toenemen.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 juli 1995 in de gevoegde zaken T-447/93, T-448/93 en T-449/93: Associazione Italiana Tecnico Economica del Cemento en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Opheffing van ernstige verstoring in economie van Lid-Staat - Goedkeuring van algemene regeling - Voorwaarde van aanmelding van specifieke steun - Onderzoek van communautaire context voor specifieke steun - Economische beoordeling)

text:
Nr . C 208/22          NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  14 A, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         van 29 juni 1995                                 ( gemachtigden: J. Currall en N. Forwood ), betreffende de
                                                                          nietigverklaring van Beschikking 91 /300/EEG van de Com
in zaak T-36/91 : Imperial Chemical Industries plc tegen                  missie van 19 december 1990 inzake een procedure op
      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( } )                      grond van artikel 86 van het EEG-Verdrag ( IV/33.133-D :
(Mededinging — Onderling afgestemde feitelijke gedraging                  Natriumcarbonaat — ICI ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Eerste
— Vermoeden van onschuld — Administratieve procedure                      Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
— Rechten van verdediging — Processuele gelijkheid —                      Vilaga, president, D. P. M. Barrington, A. Saggio , H.
                      Toegang tot dossier)                                Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung,
                           ( 95/C 208/47 )                                op 29 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
                       (Procestaai: Engels)
                                                                          1 ) Verklaart nietig Beschikking 91 /300/EEG van de Com
In zaak T-36/91 , Imperial Chemical Industries plc, gevestigd                    missie van 19 december 1990 inzake een procedure op
te Londen, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC, en D.                          grond van artikel 86 van het EEG-Verdrag (IV/
Anderson, Barrister, van de balie van Engeland en Wales,                         33.133-D: Natriumcarbonaat — ICI).
geïnstrueerd door V. O. White en R. J. Coles, Solicitors,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   2 ) Verwijst de Commissie in de kosten.
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                      (') PB nr . C 165 van 25 . 6 . 1991 .
den J. Currall en N. Forwood ), betreffende de nietigverkla              ( 2 ) PB nr . 152 van 15 . 6 . 1991 , blz . 40 .
ring van Beschikking 91 /297/EEG van de Commissie van
 19 december 1990 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/33.133-A: Natriumcar
bonaat — Solvay, ICI ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer
— uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a,
president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op 29 juni                                          van 6 juli 1995
 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     in de gevoegde zaken T-447/93 , T-448/93 en T-449/93 :
volgt:                                                                    Associazione Italiana Tecnico Economica del Cemento en
 1 ) Verklaart nietig Beschikking 91 /297/EEG van de Com                            anderen tegen Commissie van de Europese
      missie van 19 december 1990 inzake een procedure op                                        Gemeenschappen ( 1 )
      grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/                        (Staatssteun — Opheffing van ernstige verstoring in econo
      33.133-A : Natriumcarbonaat — Solvay, ICI), voor                    mie van Lid-Staat — Goedkeuring van algemene regeling —
      zover deze betrekking heeft op verzoekster.                           Voorwaarde van aanmelding van specifieke steun — Onder
                                                                           zoek van communautaire context voor specifieke steun —
2 ) Verwijst de Commissie in de kosten.                                                       Economische beoordeling)
                                                                                ( 95/C 208/49 )
 (') PB nr . C 165 van 25 . 6 . 1995 .
 (-) PB nr . L 152 van 15 . 6 . 1991 , blz . 1 .
                                                                                (Procestaai: Engels en Frans)
                                                                           In de gevoegde zaken T-447/93 , Associazione Italiana
                                                                          Tecnico Economica del Cemento, gevestigd te Rome,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  vertegenwoordigd door W. Viscardini Dona , advocaat te
                         van 29 juni 1995                                  Padua , en E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, domicilie
 in zaak T-37/91 : Imperial Chemical Industries plc tegen                  gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                      Schmitt, avenue Guillaume 62, T-448/93 , British Cement
                                                                           Association, gevestigd te Wexham Springs (Verenigd
 (Mededinging — Misbruik van machtspositie — Admini                       Koninkrijk ), Blue Circle Industries plc, gevestigd te Londen,
 stratieve procedure — Rechten van verdediging — Proces                   Castle Cement Ltd , gevestigd te Peterborough ( Verenigd
 suele gelijkheid — Toegang tot dossier — Reglement van                    Koninkrijk ) en the Rugby Group plc, gevestigd te Rugby
 orde van de Commissie — Authentisatie van beschikking                     ( Verenigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door N. For
                van college van Commissieleden)                            wood , QC, en M. Clough, Barrister, van de balie van
                            ( 95/C 208/48 )                                Engeland en Wales, geïnstrueerd door R. Tudway en D.
                                                                           Rogers, Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                        (Procestaai: Engels)                               burg ten kantore van Arendt en Medernach, rue Mathias
                                                                           Hardt 8-10, en T-449/93 , Titan Cement Company NV,
 In zaak T-37/91 , Imperial Chemical Industries plc. gevestigd             gevestigd te Athene, vertegenwoordigd door A. Sutton en D.
 te Londen, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC , G.                      Bethlehem, Barristers, van de balie van Engeland en Wales,
 Barling,, QC, en D. Anderson, Barrister, van de balie van                 en door A. Kaplanidis, advocaat te Thessaloniki, geïn
 Engeland en Wales , geïnstrueerd door V. O. White en R. J.                strueerd door V. Melas, advocaat te Athene , domicilie
 Coles, Solicitors , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
 ten kantore van L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains                 Loesch, rue Zithe 8 , tegen Commissie van de Europese
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95            \ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/23
Gemeenschappen (gemachtigden : X. A. Yataganas, M.                         Chatzitzani, advocaten te Athene, domicilie gekozen heb
Nolin, E. White en D. Calleja ), ondersteund door Helleense                bende te Luxemburg ten kantore van E. Thill-Kamitaki,
Republiek (gemachtigden: P. Kamarineas, P. Milonopoulos                    Boulevard Royal 17, tegen Raad van de Europese Unie
en C. Sitara ) en Heracles General Cement Company                          (gemachtigden: J. Carbery en S. Kyriakopoulou ), en Com
anonymos eteria, gevestigd te Likovrisi ( Griekenland ),                   missie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde : X.
vertegenwoordigd door K. Th. Loukopoulos en S. Felios,                     Yataganas ), betreffende een beroep tot schadevergoeding
advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te                         op grond van artikel 215 , tweede alinea , van het EG
Luxemburg ten kantore van J. Stoffel, Boulevard de Verdun                  Verdrag, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als
21 , betreffende een verzoek om nietigverklaring van de                    volgt: J. L. Cruz Vila^a, president, H. Kirschner en A.
beschikking van 1 augustus 1991 , vervat in bekendmaking                   Kalogeropoulos, rechters ; griffier: J. Palacio Gonzalez,
92/C1 /03 van de Commissie overeenkomstig artikel 93 ,                     administrateur, op 6 juli 1995 een arrest gewezen waarvan
lid 2 , van het EEG-Verdrag aan de andere Lid-Staten en                    het dictum luidt als volgt:
andere belanghebbenden betreffende de aan Heracles Gene
ral Cement Company in Griekenland verleende steun,                         1 ) Verwerpt het beroep.
bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen van 4 januari 1992 ( 2 ), heeft het Gerecht                 2 ) Verwijst verzoekster in de kosten.
( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L.
Cruz Vila^a , president, B. Vesterdorf, A. Saggio, H. Kir
                                                                           (!) PB nr . L 43 van 12 . 2 . 1994 .
schner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op
6 juli 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
1 ) Verklaart nietig de beschikking van 1 augustus 1991 ,
        vervat in bekendmaking 92/CI /03 van de Commissie
        overeenkomstig artikel 93 , lid 2 , van het EEG-Verdrag                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
       aan de andere Lid-Staten en andere belanghebbenden                                     VAN EERSTE AANLEG
        betreffende de aan Heracles General Cement Company
                                                                                van 7 juni 1995
        in Griekenland verleende steun, die is bekendgemaakt in
        het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                  in zaak T-36/92 DEP, Syndicat Francais de l'Express
        van 4 januari 1992 .                                               international ( SFEI) e.a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (')
2 ) Verwijst de Commissie in haar eigen kosten alsmede in                               (Vaststelling van invorderbare kosten)
        de kosten van verzoeksters, met uitzondering van de                                          ( 95/C 208/51 )
        door de interventies veroorzaakte kosten.
                                                                                (Procestaai: Frans)
3 ) Verwijst de interveniënten in hun eigen kosten, alsook in
        de in het kader van de interventies door verzoeksters
        gemaakte kosten.                                                   In zaak T-36/92 DEP, Syndicat Francais de l'Express
                                                                           international ( SFEI ), te Roissy-Charles de Gaulle ( Frank
 (M PB nr . C 121 van 13 . 5 . 1992 .                                      rijk ), DHL International , te Roissy-Charles de Gaulle
 ( 2 ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1992 , blz . 4 .                             ( Frankrijk ), Service Crie, te Parijs ( Frankrijk ) en May
                                                                           Courier, te Parijs ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door M. de
                                                                           Rivery, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
                                                                           Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar,
                                                                           Avenue Guillaume 62 , tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Marenco en F. E.
                                                                            Gonzalez Diaz ), betreffende een verzoek om vaststelling van
                                                                           invorderbare kosten, naar aanleiding van de beschikking tot
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           afdoening zonder beslissing van het Gerecht van eerste
                              van 6 juli 1995                              aanleg ( Derde Kamer — uitgebreid ) van 3 oktober 1994,
 in zaak T-572/93 : Odigitria AAE tegen Raad van de                         heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J.
 Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                         Biancarelli, president, C. W. Bellamy en J. Azizi, rechters;
                                 schappen ( 1 )                            griffier : H. Jung, op 7 juni 1995 een beschikking gegeven
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:
  (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verzuim van Com
 missie — Causaal verband — Eigen schuld van verzoekster
               — Plicht tot diplomatieke bescherming)                       Het totale bedrag van de dvor de Commissie aan verzoek
                                                                            sters te vergoeden kosten wordt vastgesteld op 1 500 000
                               ( 95/C 208/50 )                              Bfr., te vermeerderen met de eventueel over dit bedrag
                                                                            verschuldigde BTW.
                          (Procestaai: Grieks)
                                                                            (M PB nr . C 160 van 26 . 6 . 1992 .
 In zaak T-572/93 , Odigitria AAE, gevestigd te Athene,
 vertegenwoordigd door E. Marias , G. K. Stefanakis en A.


title: Zaak C-117/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per le Marche (Italië) op 6 maart 2017 — Comune di Castelbellino/Regione Marche e.a.

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per le Marche (Italië) op 6 maart 2017 — Comune di Castelbellino/Regione Marche e.a.
   (Zaak C-117/17)
   (2017/C 221/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comune di Castelbellino

      Verwerende partijen: Regione Marche, Ministero per i beni e le attività culturali, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Regione Marche Servizio Infrastrutture Trasporti Energia — P.F. Rete Elettrica Regionale, Provincia di Ancona

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet het gemeenschapsrecht (en met name richtlijn 2011/92/EU (1), in de versie die van kracht was op de datum van vaststelling van de bestreden maatregelen) zich in beginsel tegen een nationale regeling of bestuurlijke praktijk op grond waarvan projecten voor installaties die al verwezenlijkt zijn op het moment van toetsing, aan een toetsing van de noodzaak van een MEB of aan een MEB kunnen worden onderworpen, of staat het gemeenschapsrecht daarentegen toe dat rekening wordt gehouden met buitengewone omstandigheden die rechtvaardigen dat wordt afgeweken van het algemene beginsel dat de MEB een preventieve beoordeling is?

               2)

               Is een dergelijke afwijking inzonderheid gerechtvaardigd ingeval een bepaald project dat aan een toetsing had moeten worden onderworpen op grond van een beslissing van de nationale rechter die een eerder geldende vrijstellingsregeling ongrondwettig heeft verklaard en/of buiten toepassing heeft gesteld, door een later vastgestelde regeling van de MEB wordt vrijgesteld?

      (1)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB 2012, L 26, blz. 1).


title: Zaak C-617/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 — Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A., voorheen Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, S.A., Repsol Petróleo, S.A. en Repsol, S.A./Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 81 EG — Mededingingsregelingen — Spaanse markt van wegenbouwbitumen — Marktverdeling en prijsafspraken — Mededeling betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (2002) — Punt 23, onder b), laatste alinea — Gedeeltelijke boete-immuniteit — Bewijs van feiten die de Europese Commissie niet eerder bekend waren]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 — Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A., voorheen Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, S.A., Repsol Petróleo, S.A. en Repsol, S.A./Europese Commissie
   (Zaak C-617/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 81 EG - Mededingingsregelingen - Spaanse markt van wegenbouwbitumen - Marktverdeling en prijsafspraken - Mededeling betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (2002) - Punt 23, onder b), laatste alinea - Gedeeltelijke boete-immuniteit - Bewijs van feiten die de Europese Commissie niet eerder bekend waren])
   (2016/C 296/07)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A., voorheen Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, S.A., Repsol Petróleo, S.A. en Repsol, S.A. (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco, J. Buendía Sierra, M. Muñoz de Juan, Á. Givaja Sanz en A. Lamadrid de Pablo, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Repsol Lubricantes y Especialidades, S.A., Repsol Petróleo, S.A. en Repsol, S.A. worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-136/08 P: Beschikking van het Hof van 30 april 2009 — Japan Tobacco, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Torrefacção Camelo L da (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5 — Afbreuk aan onderscheidend vermogen van ouder merk — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van ouder werk — Gevaar — Aanvraag tot inschrijving van beeldteken CAMELO als gemeenschapsmerk — Oppositie door houder van nationale woord- en beeldmerken CAMEL)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/16

         Beschikking van het Hof van 30 april 2009 — Japan Tobacco, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Torrefacção Camelo Lda

   (Zaak C-136/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5 - Afbreuk aan onderscheidend vermogen van ouder merk - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheidend vermogen of reputatie van ouder werk - Gevaar - Aanvraag tot inschrijving van beeldteken „CAMELO” als gemeenschapsmerk - Oppositie door houder van nationale woord- en beeldmerken CAMEL)
   2009/C 220/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Japan Tobacco, Inc. (vertegenwoordigers: A. Ortiz López, S. Ferrandis González en E. Ochoa Santamaría, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Torrefacção Camelo Lda

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 30 januari 2008 in zaak T-128/06, Japan Tobacco/BHIM en Torrefacçao Camelo, waarbij het Gerecht heeft verworpen het door rekwirante ingestelde beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 februari 2006 inzake een oppositieprocedure tussen Japan Tobacco en Torrefacçao Camelo — Schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) — Relatieve weigeringsgronden — Ongerechtvaardigd voordeel uit of afbreuk aan het onderscheidend vermogen van het merk

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Japan Tobacco, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak C-30/00: Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van 12 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen William Hinton & Sons, Lta en Fazenda Pública

text:
C 122/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.4.2000
Het bestreden besluit is op de volgende gronden in strijd met          c) Kan voor de toepassing van artikel 1, leden 1 en 2, sub c,
artikel 4 van de verordeningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999:                 juncto artikel 2, lid 1, tweede alinea, van verordening nr.
                                                                            1697/79 als uiterste datum waarop navordering kan
— zij vormt een zuivere miskenning van de bevoegdheid van                   plaatsvinden, worden beschouwd een eerste handeling tot
     het OLAF interne onderzoeken binnen de EIB te verrichten,              vaststelling van de verschuldigde rechten, of moet als die
     en in werkelijkheid van de toepasselijkheid van de verorde-            uiterste datum worden aangemerkt het moment waarop
     ningen nrs. 1073/1999 en 1074/1999 op de EIB. Boven-                   een tweede handeling plaatsvindt tot intrekking of vervan-
     dien hangt de inzage van het OLAF in informatie waarover               ging van de eerste en houdende vaststelling van een nieuw
     de EIB beschikt, in ieder afzonderlijk geval af van de                 bedrag van de verschuldigde rechten?
     toestemming van de president van de EIB, die tevens de
     nadere voorwaarden daarvan bepaalt;                               d) Welke uitlegging moet worden gegeven aan artikel 254
                                                                            van de Toetredingsakte (2), bepalende dat de Portugese
— door enkel te voorzien in bijstand van het OLAF voor                      Republiek de overschotten aan producten moet afbouwen,
     fraudebestrijding voor wat betreft de met de eigen middelen            en wel „ten harer laste”?
     van de EIB verrichte transacties, maakt het een onderscheid
     tussen de diverse financiële middelen, dat onverenigbaar is       e) Moet het al dan niet verenigbaar worden geacht met de in
     met de bescherming van de „financiële belangen” van de                 artikel 254 van de Toetredingsakte neergelegde verplich-
     Europese Gemeenschap;                                                  ting, zoals nader uitgewerkt in de twee toepassingsveror-
                                                                            deningen, verordening (EEG) nr. 3771/85 (3) van de Raad
— het geeft geenszins voldoende uitvoering aan de verplich-                 van 20 december 1985 (artikel 8) en verordening (EEG)
     tingen neergelegd in artikel 4, lid 6, van bovengenoemde               nr. 579/86 (4) van de Commissie van 28 februari 1986
     verordeningen.                                                         (artikelen 4 en 8), dat de Portugese douane van houders
                                                                            van suikeroverschotten betaling van de in verordening nr.
                                                                            579/86 (artikel 7, lid 1) voorziene rechten vordert in
(1) Niet gepubliceerd, meegedeeld aan de Commissie per brief van            omstandigheden waarin de Portugese Republiek heeft
    16.11.1999.                                                             verzuimd de voor de uitvoer buiten de Gemeenschap
                                                                            noodzakelijke maatregelen te heffen?
                                                                       f) Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 aldus
                                                                            worden uitgelegd, dat er sprake is van een relevante
                                                                            vergissing in geval van een onjuiste raming van de
                                                                            hoeveelheden suiker die nodig zijn voor de openbare
                                                                            bevoorrading van de Região Autónoma da Madeira, die
                                                                            ten grondslag heeft gelegen aan de afgifte van een invoer-
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo van                         vergunning met vrijstelling van douanerechten met volledi-
12 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het                       ge kennis van het bepaalde in artikel 254 van de Toetre-
geding tussen William Hinton & Sons, Lta en Fazenda                         dingsakte en verordening nr. 3771/85 van de Raad?
                               Pública
                                                                       g) Moet artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79 aldus
                           (Zaak C-30/00)                                   worden uitgelegd, dat achtereenvolgende vergissingen ten
                                                                            aanzien van de feiten en het recht door de bevoegde
                                                                            douaneautoriteit bij de bepaling van het verschuldigde
                          (2000/C 122/15)                                   bedrag, relevant zijn?
Het Supremo Tribunal Administrativo heeft bij beschikking              h) In geval van een bevestigend antwoord op de zevende en
van 12 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                  de achtste vraag, had de belastingsplichtige die vergissingen
Justitie op 4 februari 2000, in het geding tussen William                   van de bevoegde autoriteiten redelijkerwijs kunnen ont-
Hinton & Sons, Lta en Fazenda Pública, het Hof van Justitie van            dekken?
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                  (1) Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979
                                                                           inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die
a) Moet artikel 1, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr.                 niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke
     1697/79 (1) van de Raad van 24 juli 1979 aldus worden                 zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting
     uitgelegd, dat wanneer de rechtshandeling genaamd boe-                tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide (PB L 197 van
                                                                           3.8.1979, blz. 1).
     king heeft plaatsgevonden, deze handeling noodzakelijker-         (2) PB L 302 van 15.11.1985.
     wijs moet hebben plaatsgevonden vóór de kennisgeving            (3) Verordening (EEG) nr. 3771/85 van de Raad van 20 december
     van de navordering en de navordering zelf?                            1985 inzake de voorraden landbouwproducten in Portugal (PB
                                                                           L 362 van 31.12.1985, blz. 21).
b) Heeft geen boeking in de zin van artikel 2, lid 1, tweede           (4) Verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van 28 februari
                                                                           1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de op
     alinea, van verordening nr. 1697/79 plaatsgevonden, wan-              1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige voorraden van
     neer de eerste handeling waarmee de douane het bedrag                 producten uit de sector suiker (PB L 57 van 1.3.1986, blz. 21).
     van de rechten boekhoudkundig of op gelijkwaardige wijze
     inschrijft, tot doel heeft de navordering van die rechten te
     registreren?


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 januari 2005 in zaak T-209/04, Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Visserijbeleid — Uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor structurele acties van Gemeenschap in visserijsector — Verzoek om goedkeuring voor oprichting van gemengde vennootschappen — Verzuim van Commissie om standpunt te bepalen — Beroep wegens nalaten — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/21

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 januari 2005
   in zaak T-209/04, Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Visserijbeleid - Uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor structurele acties van Gemeenschap in visserijsector - Verzoek om goedkeuring voor oprichting van gemengde vennootschappen - Verzuim van Commissie om standpunt te bepalen - Beroep wegens nalaten - Beroep kennelijk ongegrond)
   (2005/C 115/41)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-209/04, Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door N. Díaz Abad, abogado del Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán), betreffende beroep wegens nalaten teneinde te doen vaststellen dat de Commissie op onwettige wijze heeft nagelaten een standpunt te bepalen ten aanzien van de door de Spaanse autoriteiten gevraagde goedkeuringen voor de oprichting van gemengde vennootschappen overeenkomstig verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (PB L 337, blz. 10), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 (PB L 358, blz. 49), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, J. Azizi en E. Cremona, rechters; griffier: H. Jung, op 10 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

                  Het beroep wordt verworpen voorzover het de verzoeken aangaande de schepen Balcagia en Enterprace betreft.

               2)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist voor het overige.

               3)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak T-492/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Jungbunzlauer AG en drie andere vennootschappen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/30

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Jungbunzlauer AG en drie andere vennootschappen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-492/04)
   (2005/C 82/58)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jungbunzlauer AG, gevestigd te Bazel (Zwitserland), Jungbunzlauer Ladenburg GmbH, gevestigd te Ladenburg (Duitsland), Jungbunzlauer Holding AG, gevestigd te Chur (Zwitserland), en Jungbunzlauer Austria AG, gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd door R. Bechtold, M. Karl, U. Soltész en C. Steinle, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               1.

               de beschikking van de Commissie van 29 september 2004 (zaak COMP/E-1/36.756 – Natriumgluconaat) nietig te verklaren in haar geheel;
               subsidiair, de beschikking nietig te verklaren ten aanzien van elke afzonderlijke adressaat,
               subsidiair, de bij de beschikking opgelegde geldboete te verlagen;

               2.

               de Commissie in verzoeksters' kosten te verwijzen;

               3.

               het dossier van de zaak T-312/01 in de beschouwing te betrekken alsmede alle andere maatregelen tot organisatie van de procesgang te nemen die het passend acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoeksters in de sector natriumgluconaat in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 EER-Overeenkomst aan een overeenkomst van lange duur en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen hebben deelgenomen. Voor deze feiten is de ondernemingen een geldboete opgelegd.
   Verzoeksters komen op tegen deze beschikking en voeren aan dat enkel Jungbunzlauer Ladenburg GmbH voor de inbreuk aansprakelijk is. Jungbunzlauer Austria AG en Jungbunzlauer AG hebben nooit aan de inbreuk deelgenomen en hebben het marktgedrag noch het commerciële beleid van Jungbunzlauer Ladenburg GmbH beïnvloed. Evenmin zijn zij aansprakelijk op grond dat zij vennootschapsrechtelijk gezien met Jungbunzlauer Ladenburg GmbH verbonden ondernemingen vormen dan wel tot het Jungbunzlauer-concern behoren. Jungbunzlauer Holding AG is een zuivere holdingmaatschappij zonder beslissende invloed op het beleid inzake hoeveelheden of prijzen en, bijgevolg, op het marktgedrag inzake natriumgluconaat van Jungbunzlauer Ladenburg GmbH.
   Gesteld dat Jungbunzlauer Austria AG, Jungbunzlauer AG en Jungbunzlauer Holding AG aansprakelijk waren voor de inbreuk, hetgeen volgens verzoeksters niet het geval is, kon de Commissie wegens verstrijken van de verjaringstermijn deze vennootschappen niet langer een geldboete opleggen.
   Verder voeren verzoeksters aan dat de beschikking, voorzover zij tot Jungbunzlauer Ladenburg GmbH is gericht, door formele en materiële gebreken is aangetast, daar de Commissie een aantal beginselen heeft geschonden. Zo heeft de Commissie onder meer het vermoeden van onschuld en het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden, door in de loop van het geding met betrekking tot een beschikking van 2 oktober 2001 over hetzelfde kartel, een tweede administratieve procedure in te leiden. De Commissie heeft met de „tweede” beschikking van 29 september 2004 tevens het vertrouwensbeginsel en het beginsel ne bis in idem geschonden. Voorts was de duur van de procedure onaanvaardbaar lang.
   Wat de vaststelling van de geldboete betreft, betogen verzoeksters onder meer dat deze onevenredig hoog is en de bovengrens voor geldboeten overschrijdt, dat de Commissie van een onjuiste duur van de overtreding uitgaat, dat Jungbunzlauer Ladenburg GmbH niet de leider van het kartel is, en dat wegens de buitensporig lange duur van de procedure verzachtende omstandigheden gelden.


title: Zaak C-249/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 2 mei 2016 — Saale Kareda/Stefan Benkö

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 2 mei 2016 — Saale Kareda/Stefan Benkö
   (Zaak C-249/16)
   (2016/C 305/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saale Kareda

      Verwerende partij: Stefan Benkö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 7, punt 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) (hierna: „EEX-verordening 2012”) aldus te worden uitgelegd dat een recht op terugbetaling (verrekening/verhaal), dat een schuldenaar die in het kader van een (gezamenlijk) gesloten kredietovereenkomst met een bank alle aflossingstermijnen alleen heeft betaald, geldend maakt tegen de andere schuldenaar in deze kredietovereenkomst, een afgeleid (secundair) contractueel recht voortvloeiend uit de kredietovereenkomst is?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Wordt de plaats van uitvoering van het recht op terugbetaling (verrekening/verhaal) van een schuldenaar jegens de andere schuldenaar in de onderliggende kredietovereenkomst bepaald

                           a.

                           op grond van artikel 7, punt 1, onder b), tweede streepje, EEX-verordening 2012 („verstrekking van diensten”) of

                           b.

                           op grond van artikel 7, punt 1, onder c), juncto onder a), EEX-verordening 2012 volgens de lex causae?

               3)

               Voor het geval dat de tweede vraag, onder a, bevestigend wordt beantwoord:
               Is de verstrekking van het krediet door de bank de voor de kredietovereenkomst kenmerkende prestatie, en wordt de plaats van uitvoering voor de verstrekking van deze dienst derhalve op grond van artikel 7, punt 1, onder b), tweede streepje, EEX-verordening 2012 bepaald door de vestigingsplaats van de bank, indien de verstrekking van het krediet uitsluitend daar is geschied?

               4)

               Voor het geval dat de tweede vraag, onder b, bevestigend wordt beantwoord:
               Is voor de bepaling van de plaats van uitvoering ten aanzien van de niet-nagekomen prestatie overeenkomstig artikel 7, punt 1, onder a), EEX-verordening 2012 doorslaggevend:

                           a.

                           het tijdstip waarop beide schuldenaren de lening zijn aangegaan (maart 2007) of

                           b.

                           het tijdstip waarop de tot verhaal bevoegde kredietschuldenaar de betalingen waaruit het recht van verhaal wordt afgeleid, aan de bank heeft verricht (juni 2012 tot en met juni 2014)?

      (1)  PB L 351, blz. 1.


title: Zaak T-332/16: Beroep ingesteld op 15 juni 2016 — Colgate-Palmolive/EUIPO (360°)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/32

         Beroep ingesteld op 15 juni 2016 — Colgate-Palmolive/EUIPO (360o)
   (Zaak T-332/16)
   (2016/C 296/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Colgate-Palmolive Co. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Zintler en A. Stolz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „360o” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 042 162

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 april 2016 in zaak R 2288/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), en leden 2 en 3 van verordening nr. 207/2009 en van de rechtsregels tot toepassing van deze bepalingen zoals deze zijn aangegeven in artikel 65, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-373/99: Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door de Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 6/10                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
     selinge meningsverandering van de Commissie, die zich            — schending van artikel 5 van verordening (EEG)
     thans op het standpunt stelt dat de stelsels voor                      nr. 729/70 (2), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
     kostencompensaties en de „systemen voor eilanden en                    nr. 1287/95 (3).
     buiten het Iberisch Schiereiland” in de elektriciteitsector
     niet meer mogelijk zijn in het kader van artikel 24, omdat       — overschrijding van de discretionaire bevoegdheid van de
     zij geen formele ontheffing van de bij de richtlijn opgelegde          Commissie.
     verplichtingen impliceren, maakt inbreuk op de door haar
     zelf zowel bij Spanje als bij de marktdeelnemers gewekte         — ontoereikende of ontbrekende motivering.
     verwachtingen.
                                                                      — schending van wezenlijke vormvoorschriften van de cor-
— Schending van de motiveringsplicht.                                       rectieprocedure.
                                                                      — schending/onjuiste uitlegging van artikel 12, lid 6, van
(1) PB L 27, blz. 20.                                                       verordening nr. (EEG) 2677/85 (4).
                                                                      — onbevoegdheid van de Commissie tot het opleggen van
                                                                            sancties op het tijdstip dat de beschikking werd gegeven.
                                                                      ( 1) Beschikking 99/596/EG, PB L 226, blz. 26.
                                                                      ( 2) PB L 94, blz. 13.
                                                                      ( 3) PB L 125, blz. 1.
                                                                      ( 4) PB L 254, blz. 5.
Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door de Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                        (Zaak C-373/99)
                                                                      Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          (2000/C 6/19)                                                             schappen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (Zaak C-376/99)
op 7 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie van
de Europese Gemeenschappen door de Helleense Republiek,
vertegenwoordigd door B. Kontolaimos en I.-K. Chalkias, juri-                                    (2000/C 6/20)
disch adviseur respectievelijk lid van de juridische dienst van
de staat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Griekse         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
ambassade, Val Ste Croix 177.                                         op 7 oktober 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
                                                                      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het
Verzoekster vordert dat het Hof nietig zal verklaren, subsidiair      Bundesministerium der Finanzen te Bonn, Graurheinforfer
wijzigen beschikking E (1999) 2476 def. van de Commissie              Straße 108, en H.-F. Wissel van het advocatenkantoor Pünder,
van 28 juli 1999 tot wijziging van beschikking 1999/187/EG            Volhard, Weber & Axster, te Düsseldorf, Cecilienallee 6.
betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten
voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband
met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage,
de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (1), in
het bijzonder de hoofdstukken met de financiële correcties            1. nietig te verklaren de op 4 augustus 1999 officieel ter
voor groenten en fruit, akkerbouwgewassen, de inhouding van                 kennis gebrachte beschikking C(1999) 2265 def. van de
2 % wegens administratiekosten, katoen en olijfolie.                        Commissie van 8 juli 1999 betreffende een maatregel
                                                                            van de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van de
                                                                            Westdeutsche Landesbank Girozentrale;
Middelen en voornaamste argumenten                                    2. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
De voornaamste vernietigingsgronden waarop de Helleense               Middelen en voornaamste argumenten
Republiek zich beroept, zijn:
                                                                      — De Commissie was niet regelmatig samengesteld [zie zaak
— onjuiste beoordeling van de feiten door de Commissie.                     C-334/99 (1)].


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 oktober 2004 in zaak C-275/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken — Onvolledige omzetting)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/21

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 14 oktober 2004
   in zaak C-275/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/665/EEG - Beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken - Onvolledige omzetting)
   (2004/C 300/43)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-275/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 25 juni 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. Caeiros en K. Wiedner) tegen Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en C. Cagliardi Graça), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet wetsdecreet nr. 48 051 van 21 november 1967 in te trekken, waarbij voor de toekenning van schadevergoeding aan hen die werden gelaedeerd door een schending van het gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten of de nationale voorschriften waarin dat gemeenschapsrecht is omgezet, het bewijs van schuld of opzet wordt vereist, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 1, lid 1, en 2, lid 1, sub c, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6 september 2003.


title: Zaak T-80/16: Beroep ingesteld op 23 februari 2016 — Shire Pharmaceuticals Ireland/EMA

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/37

         Beroep ingesteld op 23 februari 2016 — Shire Pharmaceuticals Ireland/EMA
   (Zaak T-80/16)
   (2016/C 136/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shire Pharmaceuticals Ireland Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, M. Birdling, barrister, G. Castle en S. Cowlishaw, solicitors)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau van 15 december 2015, dat op 18 december 2015 aan verzoekster is meegedeeld, houdende weigering om een aanvraag krachtens verordening (EG) nr. 141/2000 (1) tot aanwijzing als weesgeneesmiddel geldig te verklaren; en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, dat eraan is ontleend dat verordening (EG) nr. 141/2000 in het bestreden besluit onjuist wordt uitgelegd en toegepast. Verzoekster stelt dat verweerder:

               —

               artikel 5 van verordening (EG) nr. 141/2000 onjuist heeft toegepast door geen rekening te houden met de procedurele aard van het valideringsproces;

               —

               niet had mogen concluderen dat de voorwaarden voor aanwijzing niet waren (of niet konden worden) vastgesteld;

               —

               ten onrechte de begrippen „geneesmiddel” en „werkzame stof” in strijd met de artikelen 3 en 5 van verordening (EG) nr. 141/2000 heeft weggelaten;

               —

               zich ten onrechte heeft gebaseerd op de mededeling van de Europese Commissie over verordening (EG) nr. 141/2000 (2) en deze onjuist heeft toegepast;

               —

               zich ten onrechte heeft gebaseerd op het feit dat verzoekster eerder technische bijstand overeenkomstig artikel 6 van verordening (EG) nr. 141/2000 had ontvangen; en

               —

               heeft gehandeld in strijd met het doel van verordening (EG) nr. 141/2000, zoals vastgesteld in artikel 1 en de overwegingen van verordening (EG) nr. 141/2000.

      (1)  Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB L 18, blz. 1).

      (2)  Mededeling van de Commissie over verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad inzake weesgeneesmiddelen (PB 2003, C 178, blz. 2).


title: Zaak T-48/17: Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — ADDE/Parlement

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/40

         Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — ADDE/Parlement
   (Zaak T-48/17)
   (2017/C 078/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alliance for Direct Democracy in Europe vzw (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Defalque, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het besluit van 21 november 2016 van het Europees Parlement betreffende de financiering van de partij ADDE, dat verklaart dat een bedrag van 500 615,55 EUR niet in aanmerking komt en dat de terugbetaling vraagt van een bedrag van 172 654,92 EUR, nietig verklaren,

               —

               het besluit van 15 december 2016 van het Europees Parlement, voor zover dit het bedrag van de voorfinanciering voor de subsidie van 2017 tot 33 % van het maximumbedrag van de subsidie beperkt en de betaling van de voorfinanciering afhankelijk maakt van de overlegging van een waarborg op eerste verzoek, en, dientengevolge, artikel I.4.1 van het besluit FINS-2017-13 tot toekenning van subsidies, dat als bijlage bij dat besluit is gevoegd, nietig verklaren,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit van 21 november 2016 voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en schending van de rechten van verdediging.

               2.

               Tweede middel: verschillende kennelijk onjuiste beoordelingen die leiden tot schending van de artikelen 7, 8 en 9 van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (PB 2003, L 297, blz. 1).

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.

         Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit van 15 december 2016 voert de verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en schending van de rechten van verdediging.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 134 van het Financieel Reglement van de EU.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.