title: Zaak C-249/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 12 mei 2017 — Ryanair Ltd/The Revenue Commissioners

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 12 mei 2017 — Ryanair Ltd/The Revenue Commissioners
   (Zaak C-249/17)
   (2017/C 221/19)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd

      Verwerende partij: The Revenue Commissioners

      Prejudiciële vragen

               1)

               Volstaat een voornemen om aan een vennootschap die het voorwerp is van een poging tot overname, in de toekomst managementdiensten te verstrekken ingeval die overname slaagt, om te kunnen oordelen dat de potentiële overnemer economische activiteiten in de zin van artikel 4 van de Zesde btw-richtlijn (1) verricht, zodat de btw die aan de potentiële overnemer in rekening is gebracht over goederen of diensten die deze met het oog op de betrokken overname heeft verworven, kan worden aangemerkt als btw over leveringen ontvangen voor de voorgenomen economische activiteit van het verstrekken van dergelijke managementdiensten?

               2)

               Bestaat er een voldoende „rechtstreeks en onmiddellijk verband”, in de zin van het door het Hof van Justitie van de EU in het arrest Cibo (2) geformuleerde vereiste, tussen diensten die door deskundigen in de context van een dergelijke potentiële overname worden verstrekt, en in een later stadium verrichte leveringen, zoals de potentiële verstrekking van managementdiensten aan de vennootschap die het voorwerp van de poging tot overname is, ingeval die overname slaagt, zodat de over die diensten van deskundigen betaalde btw voor aftrek in aanmerking komt?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).

      (2)  Arrest van 27 september 2001, Cibo Participations SA v Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais, C-16/00, EU:C:2001:495.


title: Zaak T-561/11: Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Nycomed/BHIM — Bayer Consumer Care (ALEVIAN DUO)

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/22

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Nycomed/BHIM — Bayer Consumer Care (ALEVIAN DUO)
   (Zaak T-561/11)
   2012/C 6/40
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nycomed GmbH (Konstanz, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Ferchland, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Bayer Consumer Care AG (Bazel, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 juli 2011 in zaak R 1953/2010-1 vernietigen en de oppositie afwijzen;

               —

               de opposant verwijzen in de kosten van de procedure voor de oppositieafdeling en in de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: Woordmerk „ALEVIAN DUO” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6303201

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Andere partij voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Gemeenschapswoordmerk nr. 786863 „ALEVE” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: Afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: Vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, doordat de kamer van beroep het gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak T-460/07: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2010 — Nokia/BHIM — Medion (LIFE BLOG) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LIFE BLOG — Ouder nationaal woordmerk LIFE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Gedeeltelijke weigering van inschrijving )

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/31

         Arrest van het Gerecht van 20 januari 2010 — Nokia/BHIM — Medion (LIFE BLOG)
   (Zaak T-460/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LIFE BLOG - Ouder nationaal woordmerk LIFE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Gedeeltelijke weigering van inschrijving”)
   2010/C 51/59
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Nokia Oyj (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: J. Tanhuanpää, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Medion AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: P.-M. Weisse, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 oktober 2007 (zaak R 141/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Medion AG en Nokia Oyj

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nokia Oyj wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak T-226/09: Beroep ingesteld op 9 juni 2009 — British Telecommunications/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/24

         Beroep ingesteld op 9 juni 2009 — British Telecommunications/Commissie
   (Zaak T-226/09)
   2009/C 193/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Telecommunications plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: G. Robert en M.M. Newhouse, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2009) 685 def. van de Commissie van 11 februari 2009 waarbij de steun van de Britse autoriteiten aan verzoekster door middel van een overheidsgarantie voor het pensioenfonds van BT [Staatssteunregeling nr. C 55/2007 (ex NN 63/2007, CP 106/2006)] onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
   Verzoekster voert zeven middelen aan ter ondersteuning van haar vordering.
   In de eerste plaats stelt verzoekster dat de Commissie, door te concluderen dat verzoekster een selectief economisch voordeel geniet, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan bestaande in een onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG en het begrip staatssteun. Verzoekster betoogt dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met de volledige economische en feitelijke context waarin verzoekster bedrijvig is.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie, door te concluderen dat verzoekster een selectief economisch voordeel geniet omdat de trustees van de pensioenregeling van BT (hierna: „PRBT”) niet bijdragen aan het pensioengarantiefonds (hierna: „PGF”) voor de door de overheidsgarantie gedekte pensioenen van de deelnemers aan de PRBT, een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door na te laten elementen te vergelijken die met elkaar vergelijkbaar zijn. Volgens verzoekster heeft de Commissie geen rekening gehouden met de verschillen tussen de door de privésector ingestelde regelingen die zijn gedekt door het PGF en de openbare regeling van het ambtelijke type die verzoekster heeft geërfd bij de privatisering.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden door een maatregel die geen steun was op het tijdstip waarop hij werd toegekend te herkwalificeren als de „onderliggende reden” waarom deze twintig jaar later als steun zou moeten worden beschouwd omdat intussen een wetgevende maatregel is vastgesteld.
   In de vierde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid heeft geschonden door te eisen dat de trustees van de PRBT bijdragen aan het PGF.
   In de vijfde plaats stelt zij dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan en niet heeft onderzocht of het selectief economisch voordeel dat deze laatste heeft ingeroepen, de mededinging verstoort en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt in de zin van artikel 87, lid 1, EG.
   In de zesde plaats betoogt verzoekster dat de Commissie een kennelijke dwaling feitelijk en rechtens heeft begaan door aan te nemen dat er spake was van een overdracht van staatsmiddelen.
   In de zevende plaats betoogt zij dat de Commissie artikel 253 EG heeft geschonden door de bestreden beschikking ontoereikend te motiveren.


title: Zaak T-223/16: Beroep ingesteld op 5 mei 2016 – Massive Bionics/EUIPO – Apple (DriCloud)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/39

         Beroep ingesteld op 5 mei 2016 – Massive Bionics/EUIPO – Apple (DriCloud)
   (Zaak T-223/16)
   (2016/C 251/45)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Massive Bionics, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Galindo Martens, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Apple, Inc. (Cupertino, Californië, Verenigde Staten van Amerika)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „DriCloud” – inschrijvingsaanvraag nr. 11 723 509

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 in zaak R 339/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerders in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-221/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Iberdrola/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/55

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-221/10)
   2010/C 179/94
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iberdrola, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in zaak T-219/10, Autogrill España/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in die zaak zijn aangevoerd. Verzoekster beweert in het bijzonder:

               —

               dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te concluderen dat de maatregel van artikel 12, lid 5, TRLIS met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormt, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met de positieve gevolgen van de maatregel en de gunstige weerslag ervan voor de vervulling van de door andere Verdragsbepalingen nagestreefde doelstellingen buiten beschouwing heeft gelaten;

               —

               dat de Commissie het vertrouwensbeginsel en het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij is afgeweken van de richtsnoeren van de mededeling inzake directe belastingen en van haar administratieve praktijk die overeenkomstig die mededeling is vastgesteld;

               —

               dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur, volgens hetwelk zij alle relevante elementen van de zaak zorgvuldig, gedetailleerd en onpartijdig moet onderzoeken, heeft geschonden doordat zij de procedure niet heeft voortgezet (zoals zij heeft gedaan voor extracommunautaire verkrijgingen) om de vermeende selectiviteit van de maatregel aan te tonen en om, alvorens daarover tot een conclusie te komen, de precieze omvang van de praktische belemmeringen van de intracommunautaire handelsfusie na te gaan;

               —

               dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar verplichting om het schema van het Verdrag in acht te nemen en de coherente toepassing van de bepalingen inzake toezicht op staatssteun en van de bepalingen inzake andere beginselen en vrijheden van het Verdrag, zoals het vrije verkeer van kapitaal en de totstandbrenging van de interne markt, te waarborgen;

               —

               dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd ter zake van bepaalde belangrijke aspecten van de beoordeling door de Commissie van de selectiviteit van de maatregel en van de gevolgen ervan voor de mededinging en voor het handelsverkeer tussen de lidstaten.


title: Beroep, op 6 december 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-381/95)

text:
3 . 2 . 96           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 31 / 13
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                  gen wegens een niet met het Verdrag verenigbare nationale
                                                                  wettelijke regeling ontkend .
— het arrest, op 18 september 1995 door het Gerecht van
     eerste aanleg gewezen in zaak T-548/93 , Ladbroke            (') PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz . 12 .
     Racing Limited tegen Commissie van de Europese
     Gemeenschappen, te vernietigen, voor zover in dit arrest
     de beschikking van de Commissie, vervat in de brief van
     29 juli 1993 , houdende afwijzing van de klacht van
     Ladbroke van 29 november 1989, nietig wordt ver
     klaard;                                                      Beroep, op 5 december 1995 ingesteld door Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
— de conclusies van de Commissie in eerste aanleg toe te                                   (Zaak C-3 80/95 )
     wijzen .                                                                                ( 96/C 31 /25
Middelen en voornaamste argumenten                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                  op 5 december 1995 beroep tegen Helleense Republiek
De Franse Regering is van mening dat het Gerecht op               ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
verschillende punten het recht heeft geschonden .                 pen, vertegenwoordigd door M. Condou Durande, lid van
                                                                  haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
In de eerste plaats en primair is zij van oordeel dat in de       Luxemburg bij C. Gomez de la Cruz, lid van haar juridische
redenering van het Gerecht geen rekening wordt gehouden           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
met de rechtspraak betreffende gedragingen van onderne
mingen in het kader van een nationale wettelijke regeling die     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
geen ruimte laat voor autonomie van deze gedragingen .
                                                                  1 . vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
Wanneer deze gedragingen ingevolge deze wetgeving ver                  binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te
plicht zijn, dat wil zeggen wanneer de ondernemers geen                 stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /414/EEG van de
enkele autonomie bezitten ten aanzien van de gedragingen                Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt
waarop een eventuele klacht betrekking heeft, is het niet               brengen van gewasbeschermingsmiddelen ('), de krach
mogelijk om de bepalingen van de artikelen 85 en 86 toe te              tens het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende
passen op de ondernemers die zich aldus gedragen, zolang de             verplichtingen niet is nagekomen;
wettelijke regeling van kracht blijft.
                                                                  2 . de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
Wanneer bij de Commissie een klacht wordt ingediend op
basis van de artikelen 85 , 86 en 90 van het Verdrag, die         Middelen en voornaamste argumenten
zowel betrekking heeft op gedragingen van ondernemingen
als op nationale maatregelen betreffende deze gedragingen,        De Commissie verzoekt het Hof krachtens artikel 169,
moet zij volgens de Franse Regering onderzoeken of de             tweede alinea , van het Verdrag vast te stellen, dat de
nationale maatregelen voor de gedragingen van de onder           Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn
nemingen al dan niet enige autonomie laten . Is dit niet het      ( die is verstreken op 25 juli 1993 ) de nodige maatregelen
geval, dan dient de Commissie het gedeelte van de klacht dat      vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /414/EEG van
betrekking heeft op de artikelen 85 en 86 , af te wijzen          de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt
zonder eerst een beslissing te behoeven geven omtrent het         brengen van gewasbeschermingsmiddelen, de krachtens het
gedeelte van deze klacht dat betrekking heeft op de               Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
verenigbaarheid van de nationale maatregelen met het              niet is nagekomen;
Verdrag. Bijgevolg heeft het Gerecht in zijn redenering het
recht geschonden, toen het oordeelde dat de Commissie,            ( 1 ) PB nr . L 230 van 19 . 8 . 1991 , blz. 1 .
alvorens het gedeelte van de klacht van Ladbroke dat
betrekking had op de artikelen 85 en 86 , af te wijzen , haar
onderzoek betreffende de verenigbaarheid van de Franse
wettelijke regeling met het Verdrag had moeten afron
den .
                                                                  Beroep, op 6 december 1995 ingesteld door Commissie van
In de tweede plaats wordt in het bestreden arrest geen                de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
rekening gehouden met een vaste rechtspraak volgens welke
                                                                                ( Zaak C-3 8 1/95 )
een natuurlijk of rechtspersoon die krachtens artikel 3 , lid 2
onder b ), van Verordening nr . 17, betreffende de procedures                                   ( 96/C 31 /26 )
tot toepassing van de artikelen 85 en 86 , de Commissie heeft
verzocht een inbreuk op deze artikelen vast te stellen, niet      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
het recht heeft om een beschikking omtrent het al dan niet        op 6 december 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 bestaan van de gestelde inbreuk te verlangen .                    Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                  vertegenwoordigd door M. Dïaz-Llanos La Roche, domici
Ten slotte wordt in dit arrest uiteindelijk de discretionaire      lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
 bevoegdheid van de Commissie om een Lid-Staat te vervol          Cruz .
 ---pagebreak--- Nr . C 31 / 14          NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3 . 2 . 96
Verzoekster concludeert dat den Hove behage :                                    nog als grafische kaarten voor gegevensverwerkende
                                                                                machines te gebruiken zijn ?
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje , door niet binnen
      de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrech             3 . Ingeval van een ontkennend antwoord op vraag 2 :
      telijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan                      Welke andere tariefpost komt voor de indeling van
      Richtlijn 92/109/EEG van de Raad van 14 december                           produkten als de in de eerste vraag bedoelde „ vista
       1992 inzake de vervaardiging en het in de handel                          boards " in aanmerking ?
      brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor
      de illegale vervaardiging van verdovende middelen en
      psychotrope stoffen ('), de krachtens het bepaalde in
      deze richtlijn en artikel 5 van het EG-Verdrag op hem
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                            Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 1 decem
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                         ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Petrus Wilhelmus Rutten en Cross Medical Limited
                                                                                ( Zaak C-383/95 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
die in zaak C-360/95 ( 2 ); de termijn voor omzetting is                                                ( 96/C 31 /28 )
verstreken op 1 juli 1993 .
                                                                            De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van
(') PB nr . L 370 van 19 . 12 . 1992 , blz . 76 .
                                                                            1 december 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
( 2 ) PB nr . C 16 van 20 . 1 . 1996 , blz . 7 .                            Justitie op 7 december 1995 , in het geding tussen Petrus
                                                                            Wilhelmus Rutten en Cross Medical Limited, het Hof van
                                                                            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :
                                                                            a ) Aan de hand van welke maatstaven moet, indien een
                                                                                werknemer ter uitvoering van een arbeidsovereenkomst
                                                                                in meer dan één land zijn arbeid verricht, worden
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 7 november 1995 om                           beoordeeld of hij in één van die landen gewoonlijk zijn
een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding                      arbeid verricht in de zin van artikel 5 , punt 1 , van het
tussen Techex Computer + Grafik Vertriebs GmbH en                               Executieverdrag ?
                     Hauptzollamt München.
                                                                            b ) Is daarbij beslissend, of mede van belang, of hij in één
                         ( Zaak C-382/95 )                                      van die landen het grootste deel van zijn arbeidstijd
                             ( 96/C 31 /27 )                                    doorbrengt, dan wel een groter gedeelte van zijn
                                                                                arbeidstijd doorbrengt dan in het andere land of de
                                                                                andere landen ?
Bij beschikking van 7 november 1995 ( ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 7 december daaropvolgend )                      c ) Is daarbij mede van belang of de werknemer in één van
heeft het Bundesfinanzhof — Zevende Senat — in het aldaar                        deze landen woonachtig is en een kantoor heeft, van
aanhangig geding tussen Techex Computer + Grafik Ver                           waaruit hij zijn buiten dit land te verrichten werkzaam
triebs GmbH en Hauptzollamt München, het Hof van                                 heden voorbereidt of administreert, en waar hij na
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                          iedere in verband met zijn arbeid gemaakte buitenlandse
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                              reis terugkeert ?
 1 . Moet aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van het
       gemeenschappelijk douanetarief ( Gecombineerde No
       menclatuur 1988-1991 ) aldus worden uitgelegd, dat
       beeldverwerking, zoals die met de hierna te beschrijven              Verzoek van Finanzgericht des Landes Brandenburg van
       „ vista boards " kan worden uitgevoerd, als „ eigen "                8 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het
       functie in de zin van genoemde regel, dus als andere                 geding tussen Landboden-Agrardienste GmbH & Co. KG
       functie dan gegevensverwerking aan te merken is, met                                        en Finanzamt Calau
       als gevolg dat indeling van zulke goederen onder post
       8471 niet in aanmerking komt ?                                                                ( Zaak C-384/95 )
                                                                                ( 96/C 31 /29 )
2 . Zo ja , moet dan post 8543 ( in casu : postonderverdeling
       8543 80 80 GN 1991 , postonderverdeling 8543 80 90                   Finanzgericht des Landes Brandenburg — 1 . Senat — heeft
       voor de GN 1988 t/m 1990 ), aldus worden uitgelegd,                  bij beschikking van 8 november 1995 , ingekomen ter griffie
       dat de omschrijving „( andere ) elektrische machines (. . .)         van het Hof van Justitie op 8 december 1995 , in het geding
       met een eigen functie, niet genoemd of niet begrepen                 tussen Landboden-Agrardienste GmbH & Co . KG en
       onder andere posten van " hoofdstuk 85 mede produk                  Finanzamt Calau, het Hof van Justitie van de Europese
       ten als de in de eerste vraag bedoelde „ vista boards "               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
       omvat, ook wanneer die behalve voor beeldverwerking                   over de navolgende vraag:


title: Zaak T-502/13: Beroep ingesteld op 18 september 2013 — ASPA/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (ARGENTARIA)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/16

         Beroep ingesteld op 18 september 2013 — ASPA/BHIM — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria (ARGENTARIA)
   (Zaak T-502/13)
   2013/C 352/31
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Argenta Spaarbank NV (ASPA) (Antwerpen, België) (vertegenwoordigers: K. De Winter en M. De Vroey, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 juli 2013 in zaak R 1581/2011-4 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „ARGENTARIA” voor waren en diensten van de klassen 1 tot en met 42 — gemeenschapsmerk nr. 159 707

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: beëindiging van de procedure tot vervallenverklaring na afstand van de litigieuze diensten door de houder van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 51, lid 1, sub a, en 80 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-62/09: Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Rintisch/BHIM — Bariatrix Europe (PROTI SNACK) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROTI SNACK — Oudere nationale woord- en beeldmerken PROTIPLUS, PROTI en PROTIPOWER — Niet-tijdige overlegging van documenten — Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Begrip „andersluidende bepaling” — Regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/20

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Rintisch/BHIM — Bariatrix Europe (PROTI SNACK)
   (Zaak T-62/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PROTI SNACK - Oudere nationale woord- en beeldmerken PROTIPLUS, PROTI en PROTIPOWER - Niet-tijdige overlegging van documenten - Beoordelingsvrijheid verleend bij artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Begrip „andersluidende bepaling” - Regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95)
   2012/C 32/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernhard Rintisch (Bottrop, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dreyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bariatrix Europe Inc. SAS (Guilherand-Granges, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 december 2008 (zaak R 740/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Bernhard Rintisch en Bariatrix Europe Inc. SAS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bernhard Rintisch wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-280/07: Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Sepracor/BHIM — Laboratorios Ern (LEVENIA)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/57

         Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Sepracor/BHIM — Laboratorios Ern (LEVENIA)
   (Zaak T-280/07) (1)

   ()
   2010/C 328/88
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


C 258/18              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.8.98
     Gemeenschapsrecht en met name van Besluit 94/90/             Middelen en voornaamste argumenten
     EGKS, EG, Euratom. Immers de beslissing over de toe-
     gankelijkheid van genoemde documenten, althans
     zolang de procedure voor de nationale rechter aan-           De toepassing van verschillende voorwaarden bij de toe-
     hangig is, berust, in de opvatting van het Gerecht uit-      kenning van de voormelde uitkeringen aan vrouwelijke en
     sluitend bij de nationale rechter op basis van diens         mannelijke werknemers is in strijd met artikel 119 van het
     procesrecht. Dit betekent dat de toegankelijkheid tot        EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG.
     documenten van de Commissie varieert naargelang het
     rechtstelsel dat moet worden toegepast.
                                                                  Aan deze discriminatie had een einde moeten worden
                                                                  gemaakt vóór 1 januari 1981, op welke datum artikel 119
Ð Schending van artikel 33 juncto artikel 44 van het Sta-         van het EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG voor Grie-
     tuut van het Hof (EG): Het Gerecht heeft verzuimd            kenland in werking zijn getreden. Griekenland heeft zijn
     het bestreden arrest adequaat te motiveren doordat het       wetgeving wel aan deze bepalingen aangepast, maar heeft
     heeft nagelaten te motiveren op welke wijze artikel 6        dit niet met terugwerkende kracht gedaan. Het feit dat
     van het Europees Verdrag voor de Rechten van de              vrouwelijke gehuwde werknemers de betrokken toelagen
     Mens, de bepaling waarop het Gerecht het beginsel            niet toegekend hebben gekregen vanaf de datum van
     van procedurele autonomie van de nationale rechter           inwerkingtreding van de communautaire regeling, heeft
     baseert, wordt geschonden indien de Commissie zou            nadelige gevolgen voor hen gehad uit een oogpunt van
     besluiten over de toegang tot documenten die door de         beloning, en werkt nog steeds nadelig, aangezien deze toe-
     Commissie met het oog op een welbepaalde gerechte-           lagen in aanmerking worden genomen bij de berekening
     lijke procedure zijn opgesteld.                              van het ouderdomspensioen. De regeling is derhalve tevens
                                                                  in strijd met artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG, dat
                                                                  op het gebied van de sociale zekerheid iedere discriminatie
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.
                                                                  op grond van geslacht verbiedt, in het bijzonder ten aan-
(2) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.
(3) Arrest van 5 maart 1997 in zaak T-105/95, WWF UK/Com-         zien van de berekening van de uitkeringen.
    missie.
                                                                  (1) PB L 45 van 19.2.1975, blz. 19.
                                                                  (2) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
Beroep, op 18 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                       (Zaak C-187/98)                            Hogere voorziening, op 19 mei 1998 ingesteld door G.
                                                                  van der Wal tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak
                         (98/C 258/30)                            T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal, ondersteund
                                                                  door Koninkrijk der Nederlanden en anderzijds Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
is op 18 mei 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-                                         pen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                    (Zaak C-189/98 P)
vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch adviseur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gomez                                      (98/C 258/31)
de la Cruz, lid van haar juridische denst, BaÃtiment Wagner,
Kirchberg.
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 19 mei 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  van der Wal, vertegenwoordigd door mevrouw Mr
                                                                  L. Y. J. M. Parret, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                  burg bij Mr A. May, Grand-rue 31, tegen het arrest, op
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplich-         19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van
     tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens        der Wal, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en
     het Gemeenschapsrecht en krachtens artikel 119 van           anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     het EG-Verdrag, artikel 3 van Richtlijn 75/117/EEG           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     van de Raad (1) en artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/     pese Gemeenschappen.
     EEG van de Raad (2), door niet met terugwerkende
     kracht tot het tijdstip van inwerkingtreding van de
     voormelde bepalingen voor Griekenland de bepalingen          Appellant concludeert dat het den Hove behage:
     af te schaffen die de toekenning van gezinsbijslagen of
     de kostwinnerstoelage, die in aanmerking worden
     genomen voor de berekening van het ouderdomspen-             Ð het huidig verzoekschrift strekkende tot hogere voor-
     sioen, aan vrouwelijke gehuwde werknemers afhanke-                ziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
     lijk te stellen van bijzondere voorwaarden die niet               aanleg van de Europese Gemeenschappen d.d. 19 maart
     gelden voor mannelijke gehuwde werknemers.                        1998 in zaak T-83/96 (1) ontvankelijk te verklaren;


title: Zaak C-278/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 16 juli 2009 — Olivier Martinez, Robert Martinez/Société MGN Ltd.

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 16 juli 2009 — Olivier Martinez, Robert Martinez/Société MGN Ltd.
   (Zaak C-278/09)
   2009/C 220/56
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Olivier Martinez, Robert Martinez

      Verwerende partij: Société MGN Limited

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moeten de artikelen 2 en 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1), aldus worden uitgelegd dat zij de rechter van een lidstaat bevoegdheid verlenen om te oordelen over een vordering wegens aantasting van de persoonlijkheidsrechten die kan zijn veroorzaakt door de plaatsing van inlichtingen en/of foto’s op een internetsite waarvan de redactie in een andere lidstaat wordt gevoerd door een onderneming die in die lidstaat — of in een andere lidstaat, die zich in ieder geval van de eerste onderscheidt — is gevestigd:

                           —

                           op de enkele voorwaarde dat deze internetsite vanuit de eerste staat kan worden geraadpleegd, of

                           —

                           enkel wanneer er tussen het schadetoebrengend feit en het grondgebied van de eerste staat een voldoende, wezenlijk en relevant aanknopingspunt bestaat en, in dat tweede geval, dit aanknopingspunt kan resulteren uit:

                                       —

                                       de omvang van de verbindingen met de litigieuze pagina vanuit de eerste lidstaat, gemeten in absolute waarde of in verhouding tot het totale aantal verbindingen met die pagina,

                                       —

                                       de verblijfplaats of de nationaliteit van de persoon die een schending van zijn persoonlijkheidsrechten inroept of van de belanghebbenden in het algemeen,

                                       —

                                       de taal waarin de litigieuze informatie is verspreid of elke andere factor die aantoont dat de redacteur van de site zich specifiek wilde richten tot het publiek van de eerste staat,

                                       —

                                       de plaats waar de geschetste feiten zich hebben voorgedaan en/of de foto’s zijn genomen die mogelijk online zijn geplaatst,

                                       —

                                       andere criteria?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Zaak T-38/12: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2013 — Pips/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (ISABELLA OLIVER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/31

         Beschikking van het Gerecht van 26 november 2013 — Pips/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (ISABELLA OLIVER)
   (Zaak T-38/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2014/C 45/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pips BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: J. van den Berg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Körber en D. Kämper, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 oktober 2011 (zaak R 2420/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG en Pips BV

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in verweerders kosten. Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak T-224/17: Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Adapta Color/EUIPO — Coatings Foreign IP (Bio proof ADAPTA)

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/22

         Beroep ingesteld op 19 april 2017 — Adapta Color/EUIPO — Coatings Foreign IP (Bio proof ADAPTA)
   (Zaak T-224/17)
   (2017/C 202/37)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Adapta Color, SL (Peñiscola, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Macías Bonilla, G. Marín Raigal en E. Armero Lavie, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Coatings Foreign IP Co. LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Bio proof ADAPTA” – Uniemerk nr. 4 368 239

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 februari 2017 in zaak R 2521/2015-5

      Conclusies

               —

               toewijzing van het onderhavige beroep in zijn geheel;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verwerende partij en, in voorkomend geval, van interveniënte in de kosten van de onderhavige procedure en de kosten van de nietigheids- en beroepsprocedure bij het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-223/17.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-309/13 ( PB C 226 van 3.8.2013, blz. 23 )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/53

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-309/13
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 226 van 3 augustus 2013, blz. 23
      )
   2013/C 325/86
   De mededeling in het PB in zaak T-309/13, Enosi Mastichoparagogon/BHIM — Gaba International (ELMA), dient te worden gelezen als volgt:

         „Beroep ingesteld op 7 juni 2013 — Enosi Mastichoparagogon/BHIM — Gaba International (ELMA)
         (Zaak T-309/13)
         2013/C 325/86
         Taal van het verzoekschrift: Engels

            Partijen

            Verzoekende partij: Enosi Mastichoparagogon Chiou (Chios, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Malamis, advocaat)

            Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

            Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gaba International Holding AG (Therwil, Zwitserland)

            Conclusies

                     —

                     de beslissing van de vierde kamer van beroep van 26 maart 2013 in zaak R 1539/2012-4 vernietigen;

                     —

                     het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (opposante voor de oppositieafdeling en geïntimeerde voor de kamer van beroep van het BHIM) verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van de gemeenschapsmerkaanvrager (verzoekster tot vernietiging).

            Middelen en voornaamste argumenten

            Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

            Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ELMA” voor waren van klasse 5 — internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen nr. 900 845

            Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

            Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „ELMEX” voor waren van de klassen 3, 5 en 21

            Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

            Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

            Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad”


title: Zaak F-16/09: Beroep ingesteld op 24 februari 2009 — De Britto Patricio-Dias/Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/41

         Beroep ingesteld op 24 februari 2009 — De Britto Patricio-Dias/Commissie
   (Zaak F-16/09)
   2009/C 90/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jorge de Britto Patricio-Dias (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Massaux, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit betreffende zijn beoordeling over 2007

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 21 november 2008 en, voor zover nodig, van het loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2007;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-280/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n ° 4 de Palma de Mallorca — Spanje) — Barclays Bank SA/Sara Sánchez García en Alejandro Chacón Barrera (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Dertiende overweging van de considerans — Artikel 1, lid 2 — Consumentenovereenkomsten — Hypothecaire lening — Hypothecaire executie — Nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen — Contractueel evenwicht)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca — Spanje) — Barclays Bank SA/Sara Sánchez García en Alejandro Chacón Barrera
   (Zaak C-280/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Dertiende overweging van de considerans - Artikel 1, lid 2 - Consumentenovereenkomsten - Hypothecaire lening - Hypothecaire executie - Nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen - Contractueel evenwicht))
   2014/C 194/09
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 4 de Palma de Mallorca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Barclays Bank SA

      Verwerende partijen: Sara Sánchez García en Alejandro Chacón Barrera

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de Primera Instancia de Palma de Mallorca — Uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Bescherming van de consument bij hypotheek — Contractueel evenwicht — Beginsel van consumentenbescherming — Nationale civielprocesrechtelijke regeling voor hypothecaire executie

      Dictum

   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en de Unierechtelijke beginselen van consumentenbescherming en contractueel evenwicht moeten aldus worden uitgelegd dat daaronder niet vallen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, wanneer geen sprake is van een contractueel beding dat de reikwijdte of werkingssfeer van die bepalingen wijzigt.

      (1)  PB C 226 van 3.8.2013.


title: Zaak C-542/10: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 7 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/11

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 7 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-542/10) (1)

   2012/C 235/22
   Procestaal: Pools
   De president van de Vijfde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.01.2011.


title: Zaak C-181/04: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) van 3 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/2

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) van 3 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken
   (Zaak C-181/04)
   (2004/C 168/03)
   Het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) heeft bij beschikking van 3 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 april 2004, in het geding tussen ELMEKA NE en Minister van Economische zaken, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Betreft punt a van artikel 15, lid 4, van de Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ä Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (77/388/EEG), waarnaar artikel 15, lid 5, van die richtlijn verwijst, de bevrachting van zowel schepen voor de vaart op volle zee waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt, als schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van enigerlei industriële, handels- of visserijactiviteit, of betreft het enkel de bevrachting van schepen voor de vaart op volle zee, wanneer in dit tweede geval de regeling van artikel 22, lid 1, sub d, van wet 1642/1986, wat de categorie schepen betreft waarop de bevrachting betrekking heeft, ruimer lijkt dan die van de richtlijn?

               2)

               Is voor de vrijstelling van de belasting krachtens het bepaalde in artikel 15, lid 8, van de voornoemde Zesde richtlijn het verrichten van een dienst ten behoeve van de reder zelf vereist, of wordt de vrijstelling ook verleend voor een dienst ten behoeve van een derde, met als enige voorwaarde dat hij verricht wordt voor de rechtstreekse behoeften van de schepen waarnaar in lid 5 van datzelfde artikel wordt verwezen, dat wil zeggen de schepen bedoeld in de punten a en b van lid 4 van dat artikel?

               3)

               Is het, volgens de communautaire regels en beginselen die de belasting over de toegevoegde waarde beheersen, toegestaan, en zo ja, onder welke voorwaarden, de belasting over een voorbije periode te heffen, wanneer de niet-afwenteling ervan in die periode, door de belastingplichtige op zijn medecontractant, en dus de niet-afgifte van de belasting aan de fiscus, te wijten is aan het vertrouwen van de belastingplichtige dat hij de belasting niet moest afwentelen, en dit vertrouwen werd gewekt door de houding van de belastingdienst?


title: Zaak C-43/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — ŠKO-ENERGO s. r. o./Odvolací finanční ředitelství (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de ozonlaag — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Methode voor de toewijzing van emissierechten — Kosteloze toewijzing van emissierechten — Heffing van schenkbelasting over die toewijzing)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/19

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — ŠKO-ENERGO s. r. o./Odvolací finanční ředitelství
   (Zaak C-43/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de ozonlaag - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Methode voor de toewijzing van emissierechten - Kosteloze toewijzing van emissierechten - Heffing van schenkbelasting over die toewijzing))
   (2015/C 138/25)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ŠKO-ENERGO s. r. o.

      Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Dictum

   Artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de toepassing van een schenkbelasting als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, wanneer deze belasting in strijd is met de in dat artikel neergelegde regel dat hoogstens 10 % van de emissierechten tegen betaling mag worden toegewezen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit het geval is.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-102/10: Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Südzucker e.a./Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/69

         Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Südzucker e.a./Commissie
   (Zaak T-102/10)
   2010/C 113/102
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Südzucker AG Mannheim/Ochsenfurt (Mannheim, Duitsland), AGRANA Zucker GmbH (Wenen, Oostenrijk), Südzucker Polska S.A. (Breslau, Polen), Tiense Suikerrafinaderij NV (Brussel, België), Saint Louis Sucre SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H.-J. Prieß en B. Sachs, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters verschillende middelen aan.
   Met hun eerste middel beroepen verzoeksters zich naar analogie op schending van artikel 233 EG (artikel 266 VWEU), daar de Commissie de voorschriften van het arrest van het Hof van Justitie van 8 mei 2008, Zuckerfabrik Jülich e.a. (C-5/06 en C-23/06–C-36/09, Jurispr. blz. I-3231), niet heeft toegepast. In dit arrest is vastgesteld hoe de parameters „uit te voeren overschot” en „totale omvang van de uitvoerverbintenissen” in de berekening van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003 tot en met 2005/2006 moeten worden bepaald. Verzoeksters zijn van mening dat de Commissie in de bestreden verordening ook de derde parameter, „totaalbedrag van de restituties”, heeft gewijzigd, hoewel de berekening hiervan in de zaak Zuckerfabrik Jülich niet aan de orde was.
   Met hun tweede middel stellen verzoeksters dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 15, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 1260/2001 (1) en op de zin en het doel van deze verordening. Dienaangaande voeren zij onder meer aan dat de Commissie in het totaalbedrag van de restituties uitvoerrestituties heeft opgenomen die niet waren aangevraagd en uitbetaald. Bovendien leidt de forfaitaire vaststelling van maandelijkse exporten tot onnauwkeurigheden in de berekening. In dit verband betogen verzoeksters dat het Hof in de zaak Zuckerfabrik Jülich heeft verboden het totale verlies hoger te bepalen dan het bedrag van de restitutie-uitgaven.
   In de derde plaats betogen verzoeksters dat het verbod van terugwerkende kracht is geschonden, daar de Commissie bij de bestreden verordening het totaalbedrag van de restituties retroactief heeft gewijzigd.
   In het kader van het vierde middel stellen verzoeksters schending van de motiveringsplicht van artikel 253 EG (artikel 296, lid 2, VWEU), daar de Commissie als motivering van de bestreden verordening heeft aangevoerd dat zij het arrest in de zaak Zuckerfabrik Jülich omzette, terwijl zij naar de mening van verzoekster de voorschriften van dit arrest naast zich heeft neergelegd.
   Ten slotte voeren verzoeksters onder de titel „andere rechtsdwalingen” aan, dat de Commissie op 3 november 2009 niet meer bevoegd was een verordening inzake de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003 tot en met 2005/2006 vast te stellen, daar verordening nr. 1260/2001, die de Commissie als rechtsgrondslag aangeeft, ten tijde van de vaststelling van de verordening reeds was ingetrokken. Voorts beroep verzoeksters zich op schending van artikel 37, lid 2, EG, daar volgens deze bepaling voor de vaststelling van de verordening een andere procedure had moeten worden gekozen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelĳke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2001 in zaak T-138/01 R: F tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Herplaatsingsbesluit — Spoedeisendheid — Belangenafweging)

text:
2.2.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 31/11
als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
griffier: H. Jung, op 24 oktober 2001 een beschikking gegeven                                            AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 oktober 2001
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                          in zaak T-121/01: Laurent Piau tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          (Beroep wegens nalaten — Mededeling als bedoeld in ar-
                                                                          tikel 6 van verordening nr. 2842/98 — Standpuntbepaling
(1) PB C 61, van 24.2.2001.
                                                                              die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2002/C 31/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                In zaak T-121/01, Laurent Piau, wonende in Frankrijk, verte-
                               AANLEG                                     genwoordigd door M. Fauconnet, advocaat, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigde: E. Gippini Fournier), betref-
                     van 19 september 2001                                fende een verzoek om vast te stellen dat de Commissie in strijd
                                                                          met het Verdrag niet heeft gereageerd op een klacht inzake
                                                                          inbreuken op artikel 81 EG, heeft het Gerecht (Eerste kamer),
in zaak T-83/01, Merck KGaA tegen Bureau voor harmoni-
                                                                          samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood
satie binnen de interne markt (merken, tekeningen, mo-
                                                                          en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 19 oktober 2001 een
                         dellen) (BHIM) (1)
                                                                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Gemeenschapsmerk — Onregelmatigheid van verzoek-                        1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                schrift — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                           (2002/C 31/22)
                                                                          (1) PB C 227, van 11.8.2001.
                          (Procestaal: Engels)
In zaak T-83/01, Merck KGaA, gevestigd te Darmstadt (Duits-
land), tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM), betreffende een                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                van 21 september 2001
tekeningen, modellen) van 31 januari 2001 (zaak R 299/
2000-3) betreffende de inschrijving van het woord
„OSTEOCALCIUM” als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht                    in zaak T-138/01 R: F tegen Rekenkamer van de Europese
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,                                             Gemeenschappen
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
H. Jung, op 19 september 2001 een beschikking gegeven                     (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Herplaatsings-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             besluit — Spoedeisendheid — Belangenafweging)
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                   (2002/C 31/24)
2.    Verzoekster wordt in de eigen kosten verwezen.                                                 (Procestaal: Frans)
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                               In zaak T-138/01 R, F, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-
                                                                          digd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen hebbende
                                                                          te Luxemburg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer),
 ---pagebreak--- C 31/12                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.2.2002
betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-            Verzoekster betwist niet wezenlijk de door de Commissie in
ging van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van           de bestreden beschikking vermelde feiten. Haar beroep betreft
4 december 2000 waarbij verzoekster in de vertaaldienst is               het bedrag van de geldboete.
herplaatst, heeft de president van het Gerecht op 21 september
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   Verzoekster stelt dat de geldboete onrechtmatig is, vooral
                                                                         wegens schending van het evenredigheidsbeginsel en het
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        beginsel van gelijke behandeling. De Commissie heeft onwettig
                                                                         en in strijd met de artikelen 3, sub g, 5, 81 en 253 EG
                                                                         gehandeld, nu zij het basisbedrag van de geldboete uitsluitend
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         heeft vastgesteld aan de hand van verzoeksters mondiale
                                                                         omzet, zonder rekening te houden met de omvang van haar
                                                                         activiteiten in de EER. De indeling in categorieën die de
                                                                         Commissie heeft gehanteerd voor de vaststelling van het
                                                                         basisbedrag van de geldboete en de bepaling van het bedrag
                                                                         daarvan schendt het evenredigheidsbeginsel en het beginsel
                                                                         van gelijke behandeling.
Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door SEC Corpora-
tion tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         Verder stelt verzoekster dat de Commissie het billijkheidsbegin-
                                                                         sel en het beginsel „non bis in idem” heeft geschonden door
                         (Zaak T-251/01)                                 geen rekening te houden met de sancties die haar reeds waren
                                                                         opgelegd door de mededingingsautoriteiten van de Verenigde
                                                                         Staten.
                          (2002/C 31/25)
                         (Procestaal: Engels)                            Ten slotte stelt zij dat de Commissie bij het onderzoek van
                                                                         eventuele verzachtende omstandigheden het beginsel van
                                                                         gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel heeft ge-
                                                                         schonden door onvoldoende onderscheid te maken tussen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Japanse producenten, die allen als actieve leden van het kartel
schappen is op 9 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                     zijn aangemerkt. Door voorbij te gaan aan verzoeksters
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SEC                        passieve rol en haar houding van „meeloper”, heeft de Commis-
Corporation, vertegenwoordigd door K. Platteau van het                   sie haar eigen richtsnoeren en de rechtspraak van het Gerecht
kantoor Linklaters & Alliance, Brussel (België).                         en het Hof genegeerd.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 18 juli
      2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden
      nietig te verklaren voorzover haar daarbij een geldboete
      van 12,2 miljoen euro is opgelegd, of die geldboete
      althans aanmerkelijk te verlagen;                                  Beroep, op 4 oktober 2001 ingesteld door The Carbide/
                                                                         Graphite Group, Inc. tegen Commissie van de Europese
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                                   Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-252/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 31/26)
Verzoekster is een Japanse producent van grafietelektroden en
                                                                                (Procestaal: Engels)
andere grafietproducten. Bij de bestreden beschikking zijn
aan verzoekster en zeven andere ondernemingen geldboeten
opgelegd wegens schending van artikel 81, lid 1, EG en
artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst doordat zij hebben
deelgenomen aan een geheel van overeenkomsten en onderling               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
afgestemde feitelijke gedragingen in de sector grafiet. Aan              schappen is op 4 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
verzoekster werd een geldboete van 12,2 miljoen euro opge-               Commissie van de Europese Gemeenschappen door The
legd. Met betrekking tot deze overeenkomsten en gedragingen              Carbide/Graphite Group, Inc., vertegenwoordigd door M. Sei-
zijn ook in andere rechtsgebieden, waaronder de Verenigde                metz en J. Brücher van het kantoor Brücher & Seimetz, in
Staten, procedures ingeleid.                                             samenwerking met Dechert, Luxemburg (Luxemburg).


title: Zaak C-585/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 18 november 2016 — Serin Alheto/Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 18 november 2016 — Serin Alheto/Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite
   (Zaak C-585/16)
   (2017/C 046/17)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Serin Alheto

      Verwerende partij: Zamestnik-predsedatel na Darzhavna agentsia za bezhantsite

      Prejudiciële vragen

               1.

               Volgt uit artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95 (1), juncto artikel 10, lid 2, van richtlijn 2013/32 (2) en artikel 78, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dat:

                           a)

                           het verzoek om internationale bescherming van een bij het United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (agentschap van de Verenigde Naties voor Palestijnse vluchtelingen in het Midden-Oosten; hierna: „UNRWA”) als vluchteling geregistreerde en vóór indiening van dat verzoek in het operationele gebied van die organisatie (de Gazastrook) woonachtige staatloze van Palestijnse afkomst mag worden behandeld als een verzoek op grond van artikel 1A van het Geneefse Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951 in plaats van als een verzoek om internationale bescherming op grond van artikel 1D, tweede volzin, van dat verdrag, mits de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het verzoek is aanvaard op andere dan gezinsgerelateerde of humanitaire gronden en de behandeling ervan wordt beheerst door richtlijn 2011/95?

                           b)

                           een dergelijk verzoek niet hoeft te worden getoetst aan de voorwaarden van artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95, met als gevolg dat de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie over deze bepaling niet wordt toegepast?

               2.

               Indien een verzoek om internationale bescherming moet worden behandeld overeenkomstig artikel 1D, tweede volzin, van het Geneefse Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, moet dan artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95, juncto artikel 5 van die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde artikel 12, lid 1, punt 4, van de Zakon za ubezhishteto i bezhantsite (Bulgaarse asiel- en vluchtelingenwet, hierna: „ZUB”), zoals nadien gewijzigd, dat in de ten tijde van de feiten geldende versie geen uitdrukkelijke bepaling bevat betreffende de bescherming die Palestijnse vluchtelingen van rechtswege genieten, noch in de voorwaarde voorziet dat de bijstand om welke reden ook is opgehouden, en tevens aldus dat artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95 voldoende nauwkeurig en onvoorwaardelijk is en daarom rechtstreekse werking heeft, zodat het ook van toepassing is indien degene die om internationale bescherming verzoekt, zich er niet uitdrukkelijk op heeft beroepen?

               3.

               Laat artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32, juncto artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95 toe dat de rechter in eerste aanleg in een beroepsprocedure tegen een in overeenstemming met artikel 10, lid 2, van richtlijn 2013/32 genomen besluit om geen internationale bescherming toe te kennen, en gelet op de feiten in het hoofdgeding, het verzoek om internationale bescherming als zodanig overeenkomstig artikel 1D, tweede volzin, van het Geneefse Verdrag betreffende de status van vluchtelingen behandelt en overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder a), van richtlijn 2011/95/EU beoordeelt, wanneer het verzoek is ingediend door een bij het UNRWA geregistreerde en vóór indiening ervan in het operationele gebied van die organisatie woonachtige staatloze van Palestijnse afkomst en wanneer het verzoek in de procedure die heeft geleid tot het besluit om internationale bescherming te weigeren, niet is beoordeeld aan de hand van de voornoemde voorschriften?

               4.

               Volgt uit het bepaalde in artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32 met betrekking tot het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel dat een „volledig en ex nunc onderzoek van zowel de feitelijke als juridische gronden” omvat, gelezen in samenhang met de artikelen 33 en 34 en artikel 35, tweede alinea, van deze richtlijn en met artikel 21, lid 1, van richtlijn 2011/95, juncto de artikelen 18, 19 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat het op grond daarvan is toegestaan dat in een bij de rechter ingestelde beroepsprocedure tegen een in overeenstemming met artikel 10, lid 2, van richtlijn 2013/32 genomen besluit om geen internationale bescherming toe te kennen:

                           a)

                           de rechter in eerste aanleg voor het eerst beslist over de ontvankelijkheid van het verzoek om internationale bescherming en over het refoulement van de staatloze naar het land waar deze voor indiening van het verzoek om internationale bescherming woonachtig was, nadat de rechter de beslissingsautoriteit ertoe heeft verplicht de hiertoe vereiste stukken over te leggen en de betrokkene in de gelegenheid heeft gesteld opmerkingen te maken over de ontvankelijkheid van diens verzoek; of

                           b)

                           de rechter in eerste aanleg het besluit wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift nietig verklaart en de beslissingsautoriteit ertoe verplicht met inachtneming van de instructies inzake de uitlegging en toepassing van de wet een nieuw besluit over het verzoek om internationale bescherming vast te stellen, en daarbij ook het bij artikel 34 van richtlijn 2013/32 voorgeschreven persoonlijk onderhoud over de ontvankelijkheid te doen plaatsvinden en te bepalen of de staatloze kan worden teruggezonden naar het land waar deze voor indiening van het verzoek om internationale bescherming woonachtig was?

                           c)

                           de rechter in eerste aanleg een beoordeling maakt van de veiligheidssituatie in het land waar de betrokkene woonachtig was ten tijde van de terechtzitting of, indien zich wezenlijke veranderingen hebben voorgedaan die ten gunste van de betrokkene in aanmerking moeten worden genomen, ten tijde van de uitspraak?

               5.

               Vormt de bijstand die wordt geboden door het UNRWA anderszins voldoende bescherming in de zin van artikel 35, eerste alinea, onder b), van richtlijn 2013/32 in de betrokken land binnen het operationele gebied van het UNRWA wanneer dit land het beginsel van non-refoulement als bedoeld in het Geneefse Verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 1951 toepast met betrekking tot de door het UNRWA ondersteunde personen?

               6.

               Volgt uit artikel 46, lid 3, van richtlijn 2013/32, juncto artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, dat de rechter in eerste aanleg op grond van het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel in samenhang met de bepaling volgens welke „indien van toepassing, een onderzoek van de behoefte aan internationale bescherming overeenkomstig richtlijn [2011/95]” dient te worden uitgevoerd, gehouden is om in het kader van een beroepsprocedure tegen het besluit waarbij het verzoek om internationale bescherming ten gronde is beoordeeld en internationale bescherming is geweigerd, een uitspraak te doen:

                           a)

                           die niet alleen met betrekking tot de rechtmatigheid van de weigering van de vluchtelingenstatus, maar ook met betrekking tot de behoefte van de verzoeker aan internationale bescherming overeenkomstig van richtlijn 2011/95 gezag van gewijsde toekomt, zelfs indien internationale bescherming volgens het nationale recht van de betrokken lidstaat uitsluitend bij besluit van een administratieve instantie kan worden verleend;

                           b)

                           waarin, ongeacht de onregelmatigheden in de door de beslissingsautoriteit uitgevoerde procedure, op grond van een passende beoordeling van het verzoek om internationale bescherming wordt bepaald of een dergelijke bescherming noodzakelijk is?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 nzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB 2011, L 337, blz. 9).

      (2)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB 2013, L 180, blz. 60).


title: Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door V. Chesi, M. Jost en R. Loebisch tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-172/95)

text:
Nr . C 315/ 18        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 11 . 95
Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door V. Chesi , M.             Duitsland, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
  Jost en R. Loebisch tegen Raad van de Europese Unie                 Levi , advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
                        ( Zaak T-l 72/95 )                            Luxemburg bij Fiduciaire Mvson S. à . r . 1 ., Rue Glesener 1 .
                            95/C 315/35 )
                                                                      Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                      (Procestaai: Frans)
                                                                      — nietig te verklaren hun pensioenafrekeningen over
                                                                          december 1994, opgesteld overeenkomstig Verordening
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                 ( EGKS , EG , Euratom ) nr . 3161 /94 van de Raad van
schappen is op 19 september 1995 beroep ingesteld tegen                    19 december 1994 , voor zover in deze verordening de
Raad van de Europese Unie door V. Chesi, M. Jost en R.                    hoofdstad Berlijn slechts vanaf 1 juli 1994 en niet vanaf
Loebisch, wonende in Duitsland, vertegenwoordigd door G.                  3 oktober 1990 als referentie voor de berekening van de
Vandersanden en L. Levi., advocaten te Brussel , domicilie                aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland is genomen, en,
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                        voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van
S.a.r.L. , Rue Glesener 1 .                                               de Rekenkamer van 18 juli 1995 , houdende afwijzing
                                                                          van hun klacht;
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                     — verzoekers volledig te herstellen in hun pensioenrechten,
— nietig te verklaren hun pensioenafrekeningen over                       met toepassing van een aanpassingscoëfficiënt met
    december 1994 , opgesteld overeenkomstig Verordening                  Berlijn als referentie , dit vanaf 3 oktober 1990;
    ( EGKS, EG, Euratom I nr. 3161 /94 van de Raad van
    19 december 1994, voor zover in deze verordening de              — verweerster te veroordelen tot betaling van vertragings
    hoofdstad Berlijn slechts vanaf 1 juli 1994 en niet vanaf             rente over de achterstallige pensioenrechten voor de
    3 oktober 1990 als referentie voor de berekening van de               periode van 3 oktober 1990 tot en met 30 juni 1994 ,
    aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland is genomen , en.,               berekend op de voel: van 10% 's jaars .
    voor zoveel als nodig, nietig te verklaren het besluit van
    de Raad van 19 juni 1995 , houdende afwijzing van hun
    klacht;                                                           Middelen en voornaamste argumenten
— verzoekers volledig te herstellen in hun pensioenrechten ,         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                     die in zaak T-171 /95 .
    met toepassing van een aanpassingscoëfficiënt met
    Berlijn als referentie, dit vanaf 3 oktober 1990 ;
— verweerster te veroordelen tot betaling van vertragings
    rente over de achterstallige pensioenrechten voor de
    periode van 3 oktober 1990 tot en met 30 juni 1994 ,
    berekend op de voet van 10% 's jaars .
                                                                     Beroep, op 25 september 1 995 ingesteld door BASF Lacke +
                                                                     Farben AG tegen Commissie van de Europese Gemeen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                schappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                                      ( Zaak T- 175 /95 )
die in zaak T-171 /95 .                                                                         ( 95/C 315 /37 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 25 september 1 995 beroep tegen Commissie
Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door E. Bieder               van de Europese Gemeenschappen ingesteld door BASF
mann, W. W. Hedderich en A. Wienrich tegen Rekenkamer                 Lacke + Farben AG, vertegenwoordigd door F. Hermanns,
             van de Europese Gemeenschappen                          advocaat te Meerbusch ( Bondsrepubliek Duitsland ), domi
                       ( Zaak T-l 73/95 )                            cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      Loesch & Wolters , advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
                          ( 95/ C 315/36 )
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     — de op 21 juli 1995 betekende beschikking van verweer
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen ¬                ster van 12 juli 1995 inzake een procedure op grond van
schappen is op 19 september 1995 beroep ingesteld tegen                   artikel 85 EG-Verdrag ( IV/33.802 — BASF Lacke +
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen door E.                         Farben AG en SA Accinauto ) nietig te verklaren voor
Biederrnann, W. W. Hedderich en A. Wienrich, wonende in                   zover zij betrekking heeft op verzoekster;


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2003 in zaak T-217/01: Forum des migrants de l'Union européenne tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Communautaire financiële bĳstand — Werkingskosten — Besluit tot stopzetting van financiële bĳstand — Beginsel van goed financieel beheer — Uitlegging van voorwaarden voor bĳstand — Recht van verdediging — Gewettigd vertrouwen")

text:
21.6.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 146/39
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                           van 9 april 2003                                  —     op grond van artikel 230 EG nietig te verklaren, de
                                                                                beschikking van de Raad van 21 januari 2003 (41/c/01/
in zaak T-217/01: Forum des migrants de l’Union eu-                                02): antwoord van de Raad van 21 januari 2003 op
ropéenne tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                   het confirmatief verzoek van Jan Fermon bij fax van
                              schappen (1)                                         11 december 2002 krachtens artikel 7, lid 2, van
                                                                                verordening (EG) nr. 1049/2001, waarvan aan verzoekers
                                                                                raadsman op 23 januari 2003 kennis werd gegeven.
(„Communautaire financiële bijstand — Werkingskosten —
Besluit tot stopzetting van financiële bijstand — Beginsel
van goed financieel beheer — Uitlegging van voorwaarden                      —     verweerder te verwijzen in de kosten.
voor bijstand — Recht van verdediging — Gewettigd ver-
                               trouwen”)
                           (2003/C 146/70)                                   Middelen en voornaamste argumenten
                            (Procestaal: Frans)
                                                                             Verzoeker, tevens verzoeker in zaak T-47/03, Sison/Raad
                                                                             en Commissie ( 1), vordert nietigverklaring van verweerders
                                                                             beschikking waarbij hem de toegang wordt ontzegd tot de
In zaak T-217/01, Forum des migrants de l’Union européenne,
                                                                             documenten die ten grondslag liggen aan besluit 2002/848/
gevestigd te Brussel (België), aanvankelijk vertegenwoordigd
                                                                             EG van de Raad (2), waardoor verzoeker zelf en het New
door E. Degrez, en vervolgens door N. Crama, advocaten,
                                                                             People’s Army (NPA) zijn opgenomen in de lijst bedoeld in
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                             artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 (3), en waarbij
tigden: A.-M. Rouchaud-Joët en L. Parpala), betreffende een
                                                                             werd geweigerd mee te delen welke lidstaten de in de bestreden
beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commis-
                                                                             beschikking vermelde documenten verstrekten. Verzoeker
sie van 11 juli 2001 waarbij de uit hoofde van artikel A0-
                                                                             vraagt voorts op de hoogte te worden gebracht van de
3040 van de gemeenschapsbegroting aan verzoeker verleende
                                                                             regels en criteria die de Raad met betrekking tot gevoelige
financiële bijstand is stopgezet, heeft het Gerecht (Vierde
                                                                             documenten hanteert, die ingevolge artikel 9, lid 6, van
kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
                                                                             verordening nr. 1049/2001 ( 4) openbaar moeten worden
P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                             gemaakt.
administrateur, op 9 april 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                             Het standpunt van de Raad was gebaseerd op artikel 4, lid 1,
1.     Verwerpt het beroep.
                                                                             sub a), eerste en derde streepje, van verordening nr. 1049/
                                                                             2001. Volgens verweerder kan de bekendmaking van informa-
2.     Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten en in die van verweerster.
                                                                             tie waarover autoriteiten van lidstaten beschikken met betrek-
                                                                             king tot de strijd tegen het terrorisme, de personen, entiteiten
( 1) PB C 317 van 10.11.2001.                                                of groepen waarop deze informatie betrekking heeft, de kans
                                                                             geven de inspanningen van die autoriteiten tegen te werken en
                                                                             daardoor de bescherming van het openbaar belang wat betreft
                                                                             de openbare veiligheid ondermijnen. Aangaande de lidstaten
                                                                             die gevoelige documenten hebben verstrekt, verklaarde de
                                                                             Raad dat de „oorspronkelijk verstrekkende autoriteit” is gekant
                                                                             tegen de openbaarmaking van de gevraagde informatie. Wat
Beroep, op 24 maart 2003 ingesteld door Jose Maria Sison                     de regels inzake gevoelige documenten betreft, verwees de
                tegen Raad van de Europese Unie                              Raad naar besluit 2001/264/EG van de Raad tot vaststelling
                                                                             van beveiligingsvoorschriften van de Raad.
                           (Zaak T-110/03)
                                                                             Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
                           (2003/C 146/71)
                                                                             —     Gebrek aan motivering en schending van het beginsel van
                           (Procestaal: Engels)                                    behoorlijk bestuur.
                                                                             —     Schending van de in artikel 6 EVRM neergelegde begin-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                          selen en meer in het bijzonder van het recht onverwijld,
schappen is op 24 maart 2003 beroep ingesteld tegen de Raad                        in een taal die de verzoeker verstaat en in bijzonderheden,
van de Europese Unie door Jose Maria Sison, wonende                                op de hoogte te worden gesteld van de aard en de reden
te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon,                           van de tegen hem ingebrachte beschuldiging, alsmede
A. Comte en D. Gurses, advocaten.                                                  van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-58/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/110/EG — Ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-58/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/110/EG - Ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 79/11)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht (PB L 321, blz. 26)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2006.