title: Zaak T-58/14: Beroep ingesteld op 27 januari 2014 — Stührk Delikatessen Import/Commissie

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/25

         Beroep ingesteld op 27 januari 2014 — Stührk Delikatessen Import/Commissie
   (Zaak T-58/14)
   2014/C 129/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stührk Delikatessen Import GmbH & Co. KG (Marne, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Sparr, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 8286 final van de Commissie van 27 november 2013 (zaak AT.39633 — Garnalen), dat op 29 november 2013 ter kennis is gebracht van verzoekster, nietig te verklaren, voor zover het op haar betrekking heeft;

               —

               subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te trekken;

               —

               meer subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete te verlagen en het bedrag ervan vast te stellen op maximaal 188 300 EUR;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij onder meer het volgende aan:

               —

               De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat verzoekster heeft deelgenomen aan een algemene mededingingsregeling in Nederland, België, Frankrijk en Duitsland, aangezien verzoekster zich slechts heeft gehouden aan het prijskader dat twee ondernemingen met een machtspositie hebben vastgesteld voor een afnemer in Noord-Duitsland, en de mededingingsbeperkende overeenkomst waarbij zij betrokken was dus ruimtelijk en inhoudelijk zeer beperkt was.

               —

               Verzoekster betoogt dat zij de door de Commissie vastgestelde afspraken tussen de andere kartelleden over prijzen, hoeveelheden en de verdeling van klanten voor de markten in Nederland, België en Frankrijk niet heeft ondersteund en er ook geen kennis van had.

               —

               Voorts heeft de Commissie correct vastgestelde feiten gedeeltelijk niet in aanmerking genomen en gedeeltelijk onjuist gedateerd of inhoudelijk onjuist beoordeeld. In dit verband verwijt verzoekster de Commissie tevens dat zij bij de vaststelling van het boetebedrag tal van verzachtende omstandigheden buiten beschouwing heeft gelaten.

               —

               Voorts zijn de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten van 2006 onwettig en mogen zij niet worden toegepast. Zij zijn tevens in strijd met het nauwkeurigheidsbeginsel en het door de wetgever vastgestelde kader voor de vaststelling van geldboeten.

               —

               Subsidiair voert verzoekster aan dat de Commissie in de onderhavige procedure sterk is afgeweken van de methode die is vastgesteld in de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten. Zij is aldus voorbijgegaan aan het feit dat zij haar eigen bevoegdheid heeft beperkt door deze richtsnoeren vast te stellen, en heeft hiermee de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid overschreden. Voorts heeft de Commissie in de onderhavige procedure de aan de kartelleden opgelegde geldboeten willekeurig vastgesteld en de geldboeten van de voornaamste leden en de aanstichters van het door de Commissie vastgestelde algemene kartel sterker verlaagd dan die van verzoekster. Daarmee is zij ingegaan tegen haar eigen vaststellingen met betrekking tot de zwaarte van elk van de inbreuken.


title: Zaak T-463/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Almashreq Investment Fund/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/33

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Almashreq Investment Fund/Raad
   (Zaak T-463/15) (1)

   (2016/C 410/49)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-560/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 oktober 2015 — Europa Way Srl, Persidera SpA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni e.a.

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 oktober 2015 — Europa Way Srl, Persidera SpA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni e.a.
   (Zaak C-560/15)
   (2016/C 038/34)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Europa Way Srl, Persidera SpA

      Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de bestreden wettelijke regeling en de daaruit voortvloeiende uitvoeringshandelingen in strijd met de bepalingen op grond waarvan de regelgevende bevoegdheid op de televisiemarkt onder de bevoegdheid van een onafhankelijke overheidsinstantie valt [artikelen 3 en 8 van richtlijn 2002/21/EG (1) (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG (2)]?

               2)

               Zijn de bestreden wettelijke regeling en de daaruit voortvloeiende uitvoeringshandelingen in strijd met de bepalingen [artikel 7 van richtlijn 2002/20/EG (3) (machtigingsrichtlijn) en artikel 6 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn)] op grond waarvan de onafhankelijke nationale regelgevende instantie van de sector een voorafgaande openbare raadpleging moet houden?

               3)

               Verzet het Unierecht, meer in het bijzonder artikel 56 VWEU, artikel 9 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn), de artikelen 3, 5 en 7 van richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn), de artikelen 2 en 4 van richtlijn 2002/77/EG (4) (mededingingsrichtlijn) alsmede de beginselen van non-discriminatie, transparantie, vrijheid van mededinging, evenredigheid, doeltreffendheid en pluralisme op informatiegebied, zich tegen de nietigverklaring van de „beauty contest”-procedure, die was uitgeschreven om te voorkomen dat bij de toewijzing van digitale televisiefrequenties marktdeelnemers onrechtmatig zouden worden uitgesloten en om de deelname van kleine marktdeelnemers mogelijk te maken, alsmede tegen de vervanging van die procedure door een andere op betaling berustende aanbestedingsprocedure, die aan de inschrijvers voorwaarden en verplichtingen oplegt die voordien niet golden voor de reeds op de markt aanwezige marktdeelnemers, zodat deelname aan de aanbesteding duur en onvoordelig wordt?

               4)

               Verzet het Unierecht, meer in het bijzonder artikel 56 VWEU, artikel 9 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn), de artikelen 3, 5 en 7 van richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn), de artikelen 2 en 4 van richtlijn 2002/77/EG (mededingingsrichtlijn) en artikel 258 VWEU, alsmede de beginselen van non-discriminatie, transparantie, vrijheid van mededinging, evenredigheid, doeltreffendheid en pluralisme op informatiegebied, zich tegen de herconfiguratie van het frequentietoewijzingsplan, waarbij het aantal nationale zenders wordt herleid van 25 naar 22 (met behoud voor de reeds op de markt aanwezige marktdeelnemers van evenveel multiplexen), de aanbestedingskavels tot drie multiplexen worden herleid en frequenties in de VHF-band III worden toegewezen met een risico op sterke interferenties?

               5)

               Is de bescherming van het door het Hof van Justitie ontwikkelde beginsel van gewettigd vertrouwen verenigbaar met de nietigverklaring van de „beauty contest”-procedure, die er niet voor heeft gezorgd dat de verzoekende partijen, die reeds tot de kosteloze procedure waren toegelaten, zeker waren van de toewijzing van een aantal te gunnen kavels?

               6)

               Is de regeling van de Unie inzake toewijzing van rechten op het gebruik van de frequenties [artikelen 8 en 9 van richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn), artikelen 5 en 7 van richtlijn 2002/20/EG (machtigingsrichtlijn), artikelen 2 en 4 van richtlijn 2002/77/EG (mededingingsrichtlijn)] verenigbaar met een bepaling als artikel 3 quinquies van wetsbesluit nr. 16 van 2012, die indruist tegen de bijzondere kenmerken van de radio- en televisieomroepmarkt?

      (1)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).

      (2)  Richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot wijziging van richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlijn 2002/19/EG inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, en richtlijn 2002/20/EG betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (PB L 337, blz. 37).

      (3)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).

      (4)  Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 249, blz. 21).


title: Zaak T-277/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Self Service Station Weghorst/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/28

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Self Service Station Weghorst/Commissie
   (Zaak T-277/99) (1)

   (2006/C 310/55)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 47 van 19.2.2000.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF van 26 februari 1996 in zaak C-181/95: Biogen Inc. tegen Smithkline Beecham Biologicals SA (Artikelen 20 en 37 van 's Hofs Statuut-EG - Deelneming in de procedure van artikel 177 EG-Verdrag)

text:
 Nr . C 145/2           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18 . 5 . 96
      beperkt tot de schade veroorzaakt aan bepaalde, in het          Verzoek van de Consiglio di Stato van 6 december 1995 om
      bijzonder beschermde individuele goederen, met uitslui         een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1 . M. A.
      ting van door de particulieren gederfde winst. Voor             Garofalo, 2 . G. Pagano, 3 . R. B. Vitale, 4. F. Nuccio, 5 . G.
      zover zulks in het kader van soortgelijke, op het               Cangialosi, 6. G. d'Amico, 7. G. Lombardo, 8 . E. Giovenco,
      nationale recht gebaseerde beroepen of vorderingen              9. C. Lo Gaglio, 10. D. Guerrera, 11 . C. Di Marco enerzijds
      mogelijk is, moeten bovendien bijzondere vormen van             en de minister van Volksgezondheid en de USL nr. 58 te
      schadevergoeding, zoals de „ exemplaire " schadevergoe                                Palermo anderzijds
      ding naar Engels recht, in het kader van op het                             ( Zaken C-69/96 tot en met C-79/96 )
      Gemeenschapsrecht gebaseerde beroepen of vorderin
                                                                                ( 961 C 145/03 )
     gen kunnen worden toegekend.
 5 . De verplichting voor de Lid-Staten om de schade te
      vergoeden die aan particulieren is veroorzaakt door hun         De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 6 december
      toe te rekenen schendingen van het Gemeenschapsrecht,           1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 en
      kan niet worden beperkt tot schade geleden na de                15 maart 1996, in de gedingen tussen 1 . M. A. Garofalo,
      uitspraak van een arrest van het Hof houdende vaststel         2 . G. Pagano, 3 . R. B. Vitale, 4 . F. Nuccio, 5 . G. Cangialosi,
      ling van de gestelde niet-nakoming.                             6 . G. d'Amico, 7. G. Lombardo, 8 . E. Giovenco, 9 . C, Lo
                                                                      Gaglio, 10 . D. Guerrera, ll.C. Di Marco enerzijds en de
 (!) PB nr. C 92 van 2 . 4. 1993 .                                    minister van Volksgezondheid en de USL nr. 58 te Palermo
     PB nr . C 94 van 3 . 4 . 1993 .                                  anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vragen:
                                                                      a ) Moet de term „ rechterlijke instantie " in artikel 177 van
                                                                           het Verdrag ruim worden uitgelegd, in die zin dat hij niet
 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                                  alleen de als zodanig in het nationale recht voorziene
                      van 26 februari 1996                                 rechterlijke instanties omvat, maar ook de contentieuze
                                                                           administratieve procedures die niet alleen worden
 in zaak C-181/95 : Biogen Inc. tegen Smithkline Beecham                   gekenmerkt door de onpartijdigheid en de garanties
                         Biologicals SA ( J )                              inzake het contradictoir debat, maar ook door de
 (Artikelen 20 en 37 van 's Hofs Statuut-EG — Deelneming                   onherroepelijkheid en onaantastbaarheid van de uit
         in de procedure van artikel 177 EG-Verdrag)                       spraken alsmede de onmogelijkheid van een toetsing
                           ( 96/C 145/02 )                                 door enige andere administratieve en rechterlijke instan
                                                                           tie ?
                        (Procestaai: Frans)
                                                                     b ) Moet in artikel 7, lid 2 , van Richtlijn 86/457/EEG ( J ) de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             uitdrukking „ alle artsen die dit recht op 31 december
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            1994 bezitten " aldus worden uitgelegd, dat zij alle
                                                                           artsen omvat die in abstracto aanspraak kunnen maken
                                                                           op een dienstverband ( als werknemer, krachtens over
In zaak C-181 /95 , betreffende een verzoek aan het Hof                    eenkomst, in tijdelijk verband, etc.) in het kader van de
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Handelsrecht                      nationale gezondheidsdienst, of geldt deze uitdrukking
bank te Nijvel ( België ), in het aldaar aanhangig geding                  alleen voor artsen die in concreto een dienstverband
tussen Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals SA,                   hebben ?
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni
1992 betreffende de invoering van een aanvullend bescher
mingscertificaat voor geneesmiddelen ( PB 1992, L 182,               c ) Moet in laatstbedoeld geval, de richtlijn aldus worden
blz. 1 ), geeft de president van het Hof, advocaat-generaal N.             uitgelegd, dat de nationale overheid het begrip „ verwor
Fennelly gehoord, de volgende beschikking:                                 ven rechten " in die zin kan verruimen dat het geldt voor
                                                                          een ieder die op de vermelde datum in het bezit is van het
                                                                          gewone certificaat van beroepsbekwaamheid, of moet
1 . Het verzoek tot tussenkomst van de vennootschap                       zij aldus worden uitgelegd dat ruimere kwalificaties dan
     Research Corporation Technologies Inc. wordt niet                   de eenvoudige beroepsbekwaamheid vereist zijn ?
     ontvankelijk verklaard.
2 . Omtrent de kosten behoeft niet te worden beslist.                (M PB nr. L 267 van 19 . 9 . 1986 , blz. 26 .
(M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .


title: Zaak F-119/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 februari 2011 — Strack/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Procedure bij ombudsman — Bezwarend besluit Artikel 73 van Statuut — Consolidering — Voorlopige vergoeding)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 februari 2011 — Strack/Commissie
   (Zaak F-119/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Procedure bij ombudsman - Bezwarend besluit Artikel 73 van Statuut - Consolidering - Voorlopige vergoeding)
   2011/C 252/101
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Curall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van een aantal besluiten van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoeken om een procedure bij de ombudsman in te leiden, een snelle tussenkomst, maatregelen ter oplossing van de conflicten alsmede om betaling van een voorschot krachtens artikel 19, lid 4, van de Regeling voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten. Vordering tot schadevergoeding.

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 26 februari 2007 houdende weigering om Strack een voorlopige vergoeding te betalen in de zin van artikel 19, lid 4, van de gemeenschappelijke regeling, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal naast haar eigen kosten de helft van de kosten van Strack dragen.

               4)

               Strack zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008, blz. 32.


title: Doorhaling van zaak C-29/96

text:
26 . 4 . 97           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 131 / 11
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen           Middelen en voornaamste argumenten
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                     met die in zaak C-56/97 ( 3 ); de termijnen zijn verstreken
                                                                     op respectievelijk 1 maart 1995 en 1 januari 1995 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     (') PB nr. L 104 van 23 . 4 . 1994, blz . 32 .
                                                                     (2 ) PB nr. L 201 van 4 . 8 . 1994, blz . 26 .
                                                                     (') PB nr. C 108 van 5 . 4 . 1997, blz . 12 .
— vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wet
     telijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om
     te voldoen aan Richtlijn 94/1 6/EG van de Commissie
     van 22 april 1994 tot wijziging van richtlijn 74/63/
     EEG van de Raad inzake ongewenste stoffen en pro                               Doorhaling van zaak C-29/96 (')
     ducten in diervoeding (') en aan Richtlijn 94/42/EG                                          ( 97/C 131 /27 )
     van de Raad van 27 juli 1994 tot wijziging en bijwer
     king van richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechte          De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
     lijke vraagstukken op het gebied van het intracommu            van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
     nautaire handelsverkeer in runderen en varkens ( 2 ), de        van 19 februari 1997 de doorhaling in het register gelast
     verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten              van zaak C-29/96 ( verzoek van de High Court of Justice
     krachtens artikel 2 van respectievelijk Richtlijn 94/16/        in Northern Ireland, Queen's Bench Division (Verenigd
     EG en Richtlijn 94/42/EG;                                       Koninkrijk ) om een prejudiciële beslissing ): Norbrook
                                                                     Laboratories Ltd tegen Ministry of Agriculture, Fisheries
                                                                     and Food .
— het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver
     wijzen.                                                         (') PB nr. C 95 van 30 . 3 . 1996 , blz . 8 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             de Commissie van 28 februari 1995 tot wijziging van de
                                                                     Verordeningen ( EEG ) nr. 1547/87 en ( EEG) nr. 1589/87
                      van 30 januari 1997
                                                                     met betrekking tot de interventieaankopen van boter, en
in zaak T-l 17/95 : N. Corman SA tegen Commissie van de              van de Verordeningen ( EEG ) nr. 2191 /81 en ( EEG ) nr. 570/
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                        88 betreffende de toekenning van steun voor de aankoop
                                                                     van boter en de verkoop van boter tegen verlaagde prijs
(Beroep tot nietigverklaring — Verordeningen (EEG)                   aan bepaalde categorieën consumenten en bedrijven ( PB
nr. 570/88 en (EG) nr. 455/95 — Steun voor boter                     nr. L 46 van 1 . 3 . 1995 , blz. 31 ), heeft het Gerecht van
bestemd voor vervaardiging van bepaalde categorieën                  eerste aanleg (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: R.
producten — Begrip boter — Begrip tussenproduct —                     Garcia-Valdecasas, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
             Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)                   rechters; griffier : J. Palacio, administrateur, op 30 januari
                                                                      1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                         ( 97/C 131 /28 )                             volgt:
                       (Procestaai: Frans)                            1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
In zaak T-l 17/95, N. Corman SA, gevestigd te Goé-Lim                2 . Verwijst verzoekster in de kosten .
bourg ( België ), vertegenwoordigd door L. Defalque, advo
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij de Fiduciaire Myson Sari, rue Glesener 1 , tegen Com             ('  PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
missie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde:
 G. Berscheid ), betreffende een verzoek om nietigverklaring
van artikel 1 , lid 4, van Verordening ( EG ) nr. 455/95 van


title: Zaak C-66/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 16 februari 2009 — Kirin Amgen, Inc./Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 16 februari 2009 — Kirin Amgen, Inc./Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras
   (Zaak C-66/09)
   2009/C 90/27
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kirin Amgen, Inc.

      Verwerende partij: Lietuvos Respublikos valstybinis patentų biuras

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de in artikel 19, lid 2, van verordening nr. 1768/92 (1) bedoelde datum van inwerkingtreding van die verordening voor Litouwen worden begrepen als de datum waarop deze staat tot de Europese Unie is toegetreden?

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: hoe verhouden artikel 19 en artikel 7 van verordening nr. 1768/92 zich tot elkaar voor de berekening van de termijn van zes maanden, en welk van deze artikelen moet worden toegepast?

               3)

               Kreeg een vergunning om een product in de Europese Gemeenschap in de handel te brengen onvoorwaardelijk gelding in de Republiek Litouwen op het tijdstip waarop deze tot de Europese Unie is toegetreden?

               4)

               Voor het geval dat de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: kan voor de toepassing van artikel 3, sub b, van verordening nr. 1768/92 het gelding krijgen van een vergunning om het product in de handel te brengen worden gelijkgesteld met het verlenen van die vergunning?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 1992, blz. 1).


title: Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door NV Firma Léon Van Parys en NV Pacific Fruit Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-160/98)

text:
5.12.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 378/21
Ten slotte heeft het tot aanstelling bevoegd gezag een ken-        betrokken deelnemers door het toezichthoudend personeel
nelijke beoordelingsfout gemaakt waar het, gezien ver-             een fotokopie van de ontbrekende bladzijde van de vragen-
zoeksters delicate situatie, niet de gelegenheid heeft aange-      lijst uitgedeeld, en werd hen meegedeeld dat zij voor de
grepen om haar in het belang van de dienst zo spoedig              beantwoording extra tijd zouden krijgen. In weerwil van
mogelijk te bevorderen.                                            deze informatie werd de betrokken deelnemers echter op
                                                                   het tijdstip dat het examen volgens de instructies aan de
                                                                   deelnemers moest eindigen, door de voor het examenver-
                                                                   loop verantwoordelijke persoon gelast met de beantwoor-
                                                                   ding op te houden en werden kun kopieeÈn ingenomen.
Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door Y. Torre                  Volgens verzoekers maken deze onregelmatigheden in het
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 verloop van examenonderdeel a) de examenuitslag en het
                           schappen                                besluit van de jury ongeldig. Zij beroepen zich bovendien
                       (Zaak T-159/98)                             op overtreding van de instructies aan de deelnemers en
                                                                   schending van de beginselen van gelijke behandeling en
                        (98/C 378/38)                              behoorlijk bestuur.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Ten slotte wijzen verzoekers erop, dat in strijd met de
                                                                   motiveringsplicht de bestreden besluiten geen andere moti-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  vering bevatten dan de door verzoekers voor de
Gemeenschappen is op 2 oktober 1998 beroep ingesteld               examenonderdelen a) tot en met d) behaalde cijfers en een
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                verwijzing naar punt VII.A.1 van de mededeling van ver-
Y. Torre, D. Ineichen en A. Cavallaro, wonende te Brussel          gelijkend onderzoek, waarin stond, dat de examen-
(BelgieÈ), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te          onderdelen e) en f) alleen zouden worden nagekeken,
Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fidu-            indien de deelnemer voor examenonderdeel a) het mini-
ciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.                             mum aantal punten had behaald.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren de besluiten van de jury van verge-
    lijkend onderzoek EUR/A/123 waarbij hen voor
    examenonderdeel a) van dit vergelijkend onderzoek              Beroep, op 2 oktober 1998 ingesteld door NV Firma LeÂon
    een onvoldoende cijfer is toegekend, op grond waar-            Van Parys en NV Pacific Fruit Company tegen Commissie
    van zij niet zijn toegelaten tot de examenonderdelen e)                      van de Europese Gemeenschappen
    en f), welke besluiten hen namens de voorzitter van de
                                                                                (Zaak T-160/98)
    jury zijn meegedeeld bij brief van 2 juli 1998 van A.
    D'Haen-Bertier;                                                                        (98/C 378/39)
Ð nietig te verklaren de besluiten van de jury van verge-                             (Procestaal: Nederlands)
    lijkend onderzoek EUR/A/123 die nietig zijn als gevolg
    van de onwettigheid van de bestreden besluiten;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 2 oktober 1998 beroep tegen Com-
Ð subsidiair ten aanzien van dit laatste punt, de proce-           missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
    dure van voorziening in de posten waarvoor vergelij-           NV Firma LeÂon Van Parys en NV Pacific Fruit Company,
    kend onderzoek EUR/A/123 was uitgeschreven, te                 beide gevestigd te Antwerpen (BelgieÈ), vertegenwoordigd
    schorsen totdat een nieuw examenonderdeel a) is geor-          door P. Vlaemminck, L. Van Den Hende en J. Holmens,
    ganiseerd dat voor alle tot het vergelijkend onderzoek         advocaten te Gent, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
    toegelaten kandidaten met Italiaans als moedertaal een         burg bij M. Loesch van het advocatenkantoor Loesch &
    normaal verloop heeft, en de Commissie aan de uitsla-          Wolter, rue Goethe 11.
    gen van dit onderzoek de rechtens juiste consequenties
    heeft verbonden.
                                                                   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Ð nietig te verklaren de tussen 12 maart en 5 augustus
                                                                        1998 gegeven beschikking waarbij de Commissie heeft
Verzoekers, die Italiaans als moedertaal hebben, hebben
                                                                        beslist om de door verzoeksters voor het referentiejaar
zich ingeschreven voor vergelijkend onderzoek EUR/A/
                                                                        1996 opgegeven hoeveelheden ingevoerde bananen te
123, met als keuzeonderwerp financieel beheer. Tijdens het
                                                                        verminderen voor het bepalen van de hoeveelheid
examen heeft een van de deelnemers, die het examen in
                                                                        bananen die door verzoeksters kan worden ingevoerd
het Italiaans aflegde, het personeel van de eenheid ¹Aan-
                                                                        uit derde landen in het kader van het door de EG voor
wervingº dat op het examen toezicht hield, erop gewezen,
                                                                        1998 geopende tariefcontingent;
dat aan de vragenlijst van examenonderdeel a) een blad-
zijde ontbrak, en wel die met de vragen 24 tot en met 28.
Twee minuten vóór het einde van het examen werd aan de             Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 378/22              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.12.98
Middelen en voornaamste argumenten                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters, importeurs van bananen uit derde landen,              Ð nietig te verklaren het besluit van 18 januari 1988 tot
komen op tegen de beschikking van de Commissie om een                   terugzetting in rang, bij wijze van disciplinaire straf,
deel van de door verzoeksters voor het referentiejaar 1996              van rang A 3 naar A 7;
opgegeven hoeveelheid ingevoerde bananen niet in aan-
merking te nemen voor de berekening van de hoeveelheid
bananen die verzoeksters in 1998 kunnen invoeren.                   Ð het Europees Parlement te veroordelen in de kosten
                                                                        van het onderhavige geding en van alle andere gedin-
                                                                        gen die over dit besluit zijn gevoerd;
Zij vorderen nietigverklaring van die beschikking op grond
van:
                                                                    Ð het Europees Parlement te veroordelen tot:
Ð schending van artikel 6, tweede alinea, van Verorde-
                                                                        Ð terugbetaling van de door betrokkene gestorte
    ning (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie: de Com-
                                                                             waarborgsom,
    missie heeft verzoeksters niet vóór 1 november 1997
    in kennis gesteld van de hun voor 1998 toegewezen
    hoeveelheid bananen;                                                Ð vergoeding van het verschil in bezoldiging tussen
                                                                            rang A 3 en rang A 7, alsook het verschil in pensi-
                                                                            oen,
Ð schending van artikel 190 van het EG-Verdrag: de
    bestreden beschikking is niet gemotiveerd;
                                                                        Ð betaling van de immaterieÈle schade.
Ð schending van procedurele rechten van verzoeksters:
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
    Ð schending van het recht van verweer, het recht om
         te worden gehoord en het recht op toegang tot het          Verzoeker zet uiteen, dat in een door het Parlement tegen
         dossier: verzoeksters hebben geen toegang gekre-           de verzekeringsmaatschappij Royale Belge bij het Tribunal
         gen tot het dossier; de Commissie heeft de bewijs-         d'arrondissement te Luxemburg aanhangig gemaakte pro-
         last omtrent het soort certificaat dat door verzoek-       cedure tot verkrijging van vergoeding van een beweerd
         sters' afnemers is gebruikt om de bananen in te            kastekort, de vertegenwoordiger van het Parlement heeft
         klaren, ten onrechte bij verzoeksters gelegd; de           verklaard, dat verzoeker niet het ontbreken van bewijs-
         Commissie miskent de bewijskracht van de con-              stukken werd verweten Ð het verwijt dat de voornaamste
         tractuele verbintenissen die op verzoeksters' afne-        grondslag vormt voor de disciplinaire straf die hem op
         mers rusten;                                               18 januari 1988 is opgelegd Ð, maar het ontbreken van
                                                                    contant geld.
    Ð schending van artikel 2 van Verordening nr. 1 tot
         regeling van het taalgebruik in de Europese Econo-         Volgens verzoeker staat deze verklaring gelijk met de
         mische Gemeenschap;                                        intrekking van de voornaamste beschuldiging die tot de
                                                                    disciplinaire straf heeft geleid, door de autoriteit die deze
Ð inbreuk op het vereiste van behoorlijk bestuur en                 heeft opgelegd. Hij is daarom van mening, dat deze straf
    schending van het verbod op arbitrair handelen.                 moet worden ingetrokken.
Beroep, op 5 oktober 1998 ingesteld door H. de Compte               Beroep, op 12 oktober 1998 ingesteld door G. Carraro
                   tegen Europees Parlement                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-161/98)                                                   (Zaak T-164/98)
                         (98/C 378/40)                                                      (98/C 378/41)
                       (Procestaal: Frans)                                              (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 oktober 1998 beroep ingesteld                Gemeenschappen is op 12 oktober 1998 beroep ingesteld
tegen Europees Parlement door H. de Compte, wonende te              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Gravelotte (Frankrijk), vertegenwoordigd door H. Ferretti,          G. Carraro, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advo-
advocaat te Thionville, domicilie gekozen hebbende te               caat te Vicenza (ItalieÈ), domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. Lutgen, advocaat aldaar,               Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
rue J. P. Brasseur 1.                                               rue Mathias Hardt 8-10.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 17 september 1996 in de gevoegde zaken C-246/94, C-247/94, C-248/94 en C-249/94 (verzoek van de Corte suprema di Cassazione om een prejudiciële beslissing): Cooperativa Agricola Zootecnica S. Antonio e.a. tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato (Verordeningen (EEG) nr. 612/77 en (EEG) nr. 1384/77 van de Commissie - Bijzondere invoerregeling voor bepaalde jonge mannelijke mestrunderen - Richtlijn 79/623/EEG van de Raad)

text:
23 . 11 . 96         INL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 354/5
advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier : H.             Fennelly; griffier : R. Grass, op 12 september 1996 een arrest
von Holstein, adjunct-griffier, op 12 september 1996 een              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
                                                                      De artikelen 5 en 189, derde alinea, EG-Verdrag moeten
1 . Door voor de toekenning van wachtuitkeringen de                   aldus worden uitgelegd, dat zij een Eid-Staat niet verbieden
     voorwaarde te stellen, dat kinderen ten laste van in             te voorzien in strafsancties teneinde de nakoming te
     België woonachtige migrerende werknemers uit andere              verzekeren van de verplichtingen opgelegd door Richtlijn
     Eid-Staten hun studies van de secundaire cyclus aan een          91 /1 56/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging
     door de Belgische Staat of een van zijn gemeenschappen           van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, mits die
     gesubsidieerde of erkende onderwijsinstelling hebben             sancties even zwaar zijn als die welke gelden voor vergelijk
     voleindigd, is bet Koninkrijk België de krachtens arti          bare, even ernstige overtredingen van het nationale recht, en
     kel 48 EG-Verdrag en artikel 7 van Verordening (EEG)             in ieder geval doeltreffend, evenredig en afschrikkend
     nr.   1612 /68 van de Raad van           IS oktober 1968         zijn .
     betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
     Gemeenschap , op hem rustende verplichtingen niet                (') PB nr . C 1 19 van 13 . 5 . 1995 ,
     nagekomen .                                                            PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 ,
                                                                            PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 ,
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.                            PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
3 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                                                                                van 17 september 1996
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                      in de gevoegde zaken C-246/94 , C-247/94 , C-248/94 en
                         ( Eerste Kamer )                             C-249/94 ( verzoek van de Corte suprema di Cassazione om
                    van 12 september 1996                             een prejudiciële beslissing ): Cooperativa Agricola Zootec
                                                                      nica S. Antonio e . a. tegen Amministrazione delle Finanze
in de gevoegde zaken C-58/95 , C-75 /95 , C-112/95 ,                                                dello Stato (')
C-l 19/95 , C-123/95 , C-135 /95 , C-140/95 , C-141 /95 ,
C-154/95 en C-157/95 ( verzoeken om prejudiciële beslis               ( Verordeningen (EEG) nr. 612/77 en (EEG) nr. 1384/77
sing van de Pretura circondariale di Roma, sezione distacca           van de Commissie — Bijzondere invoerregeling voor
ta di Tivoli en sezione distaccata di Castelnuovo di Porto ), in       bepaalde jonge mannelijke mestrunderen — Richtlijn 79/
de aldaar dienende strafzaken tegen S. Gallotti , R. Censi ,                                 623/EEG van de Raad)
G. Salmaggi , S. Pasquire, M. Zappone, F. Segna e. a.,                                              ( 96/C 354/09 )
  C. Cervetti , M. Gasbarri , I. Narducci en F. Smaldone (')
 (Harmonisatie van wetgevingen — Afvalstoffen — Richtlijn                                     (Procestaai: Italiaans)
                            91/156/EEG)
                                                                       ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           ( 96/C 354/08 )                                               de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                       In de gevoegde zaken C-246/94 , C-247/94 , C-248/94 en
                                                                       C-249/94 , betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        artikel 177 EG-Verdrag van de Corte suprema di Cassa
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        zione in de aldaar aanhangige gedingen tussen Cooperativa
                                                                       Agricola Zootecnica S. Antonio e.a . en Amministrazione
 In de gevoegde zaken C-58/95 , C-75/95 , C-l 12/95 , C               delle Finanze dello Stato, om een prejudiciële beslissing over
 119 /95 , C-l 23 /95 , C-135 /95 , C-140/95 , C-141 /95 , C          de uitlegging van Richtlijn 79/623/EEG van de Raad van
 154/95 en C-l 57/95 , betreffende verzoeken aan het Hof               25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de wettelijke en
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda             bestuursrechtelijke bepalingen op het gebied van de doua
 riale di Roma , sezione distaccata di Tivoli en sezione               neschuld ( PB 1979, L 179 , blz . 31 ), en van Verordening
 distaccata di Castelnuovo di Porto ( Italië ), in de aldaar           ( EEG ) nr . 612/77 van de Commissie van 24 maart 1977 tot
 dienende strafzaken tegen S. Gallotti , R. Censi , G. Salmaggi ,      vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de bijzondere
 S. Pasquire, M. Zappone , F. Segna e.a ., C. Cervetti , M.            invoerregeling voor bepaalde jonge mannelijke mestrunde
 Gasbarri , I. Narducci en F. Smaldone , om een prejudiciële           ren ( PB 1 977, L 77, blz . 18 ), zoals gewijzigd bij Verordening
 beslissing over de uitlegging van Richtlijn 91 / 156/EEG van           ( EEG ) nr. 1384/77 van de Commissie van 27 juni 1977 ( PB
 de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn                  1977, L 157, blz . 16 ), en over de geldigheid van Verordening
 75/442/EEG betreffende afvalstoffen ( PB 1991 , L 78 ,                 ( EEG ) nr . 1 121 /87 van de Commissie van 23 april 1987 tot
 blz . 32 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als          wijziging van de Verordeningen ( EEG ) nr . 6 1 2/77 en ( EEG )
 volgt : D. A. O. Edward , kamerpresident, L. Sevón ( rappor           nr . 1136/79 ten aanzien van het vrijgeven van de zekerheid
 teur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : N.                in het kader van bepaalde bijzondere invoerregelingen in de
 ---pagebreak--- Nr . C 354/6            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23 . 11 . 96
sector rundvlees ( PB 1987, L 109 , blz . 12 ), heeft het Hof           waarde aan niet in het binnenland gevesti-gde belastingplich
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris                 tigen ( PB 1979 , L 331 , blz . 11 ), heeft het Hof ( Zesde
( rapporteur ), kamerpresident, G. Hirsch en G. F. Mancini ,            Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpre
rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. von                sident, G. Hirsch ( rapporteur) en P. J. G. Kapteyn, rechters;
Holstein , adjunct-griffier, op 17 september 1996 een arrest            advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : H. A. Rühl, hoofd
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                            administrateur, op 26 september 1996 een arrest gewezen
                                                                        waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG van de
      Raad van 25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de               Artikel 3 , onder b), van de Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het               van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmo
      gebied van de douaneschuld, heeft rechtstreekse wer              nisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbe
      king en doet voor particulieren rechten ontstaan die zij          lasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over
      kunnen inroepen tegenover een Lid-Staat die deze                  de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland geves
      richtlijn niet in nationaal recht heeft omgezet, en die de        tigde belastingplichtigen, moet aldus worden uitgelegd, dat
      nationale rechter moet handhaven .                                een advocaat die in de Lid-Staat waar hij gevestigd is,
                                                                        krachtens artikel 28 , lid 3 , onder b), en bijlage F van de
2 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG is ook               Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      van toepassing in geval van schending van Verordening             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
      (EEG) nr. 612/77 van de Commissie van 24 maart 1 9 77             Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
      tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de              van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
      bijzondere invoerregeling voor bepaalde jonge manne              slag, BTW-vrijstelling geniet, uit dien hoofde niet gerechtigd
      lijke mestrunderen , zoals gewijzigd bij Verordening              is de bevoegde dienst van die Lid-Staat om afgifte van de in
      (EEG) nr. 1384/77 van de Commissie van 27 juni                    genoemd artikel 3 , onder b), bedoelde verklaring te verzoe
      1977 .                                                            ken, en dus geen recht heeft op teruggaaf van de BTW die is
                                                                        geheven ter zake van diensten die hem zijn verleend in een
(') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 ,                                  Lid-Staat waar hij niet gevestigd is en waar diensten verricht
     PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .                                 door advocaten niet zijn vrijgesteld.
                                                                        (M PB nr . C 178 van 30 . 6 . 1993 .
                     ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer )                                                 ARREST VAN HET HOF
                      van 26 september 1996                                                       ( Vierde Kamer )
in zaak C-302/93 ( verzoek van het Gerechtshof te
                                                                                van 26 september 1996
 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing ): E. Debouche
      tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen ( 1 )             in zaak C-230/94 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                        een prejudiciële beslissing ): R. Enkier tegen Finanzamt
 (BTW — Uitlegging van artikel 1 7, leden 2 en 3, onder a),
                                                                                Homburg ( 1 )
 van Richtlijn 77/388/EEG en van de artikelen 3, onder b),
 en 5, eerste alinea, van Richtlijn 79/1 072/EEG — Teruggaaf             (Zesde BTW-Richtlijn — Begrip economische activiteit —
 van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het                                  Maatstaf van heffing)
           binnenland gevestigde belastingplichtigen)                                               ( 96/C 354/ 11 )
                            ( 96/C 354/ 10 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                         ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 In zaak C-302/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                 de Jurisprudentie van het Elof)
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te
 ' s-Gravenhage ( Nederland ) in het aldaar aanhangig geding            In zaak C-230/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 tussen E. Debouche en Inspecteur der Invoerrechten en                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesfinanzhof
 Accijnzen , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           in het aldaar aanhangig geding tussen R. Enkier en
 van artikel 17, leden 2 en 3 , onder a ), van de Zesde Richtlijn        Finanzamt Homburg, om een prejudiciële beslissing over de
 77/388 /EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                  uitlegging van artikel 4 , leden 1 en 2 , artikel 6 , lid 2 ,
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                  onder a ), en artikel 1 1 , deel A, lid 1 , onder c ), van de Zesde
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977 ,             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
 L 145 , blz . 1 ), en van de artikelen 3 , onder b ), en 5 , eerste     Staten inzake omzetbelasting -— Gemeenschappelijk stelsel
 alinea , van de Achtste Richtlijn 79/ 1072/EEG van de Raad              van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond
 van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de                  slag ( PB 1 977, L 1 45 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
 wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Rege                samengesteld als volgt : C. N. Kakouris , kamerpresident,
 ling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde             P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters ;


title: Zaak T-368/13: Beroep ingesteld op 16 juli 2013 — Boehringer Ingelheim International/BHIM — Lehning entreprise (ANGIPAX)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/48

         Beroep ingesteld op 16 juli 2013 — Boehringer Ingelheim International/BHIM — Lehning entreprise (ANGIPAX)
   (Zaak T-368/13)
   2013/C 260/85
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en D. Slopek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lehning entreprise SARL (Sainte Barbe, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2013 in zaak R 571/2012-5 te vernietigen voor zover daarbij inschrijving van het merk ANGIPAX is toegestaan voor farmaceutische, diergeneeskundige en hygiënische producten voor medisch gebruik; schimmeldodende middelen; diëtische substanties voor medisch gebruik; ontsmettingsmiddelen; verbandstoffen en -middelen; tandvulmiddelen; middelen ter verdelging van ongedierte; voedingsmiddelen voor baby’s, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure of — ingeval de andere partij voor de kamer van beroep intervenieert aan verweerders zijde — verweerder en interveniënte gezamenlijk in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ANGIPAX” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 952 401

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „ANTISTAX” — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 498 343 voor waren van de klassen 3, 5, 28 en 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-393/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2012 door Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2012 in zaak T-534/10, Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/8

         Hogere voorziening ingesteld op 24 augustus 2012 door Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juni 2012 in zaak T-534/10, Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-393/12 P)
   2012/C 343/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias (vertegenwoordigers: C. Milbradt en A. Schwarz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van de Achtste kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 13 juni 2012, (T-534/10) vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van de Achtste kamer van het Gerecht van 13 juni 2012 waarbij het Gerecht rekwirants beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 20 september 2010 inzake een oppositieprocedure tussen Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias en Garmo AG over de aanvraag voor het gemeenschapsmerk „Hellim” heeft verworpen.
   Ter onderbouwing van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:

               Ten eerste heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) onjuist toegepast door ten onrechte te concluderen dat de tekens „hellim” en „halloumi” visueel en fonetisch niet overeenstemmen.Het Gerecht heeft terecht bevestigd dat de merken de eerste letters, de volgorde van de letters „ll”, en de laatste letters „i” en „m” (evenwel in omgekeerde volgorde) gemeen hebben. Niettemin heeft het geoordeeld dat globaal genomen de tekens visueel niet overeenstemmen. Deze conclusie is tegenstrijdig. Doordat het Gerecht bevestigt dat de betrokken merken in bepaalde opzichten overeenstemmen, kan op grond daarvan niet worden vastgesteld dat elke visuele overeenstemming ontbreekt.

               Ten tweede heeft het Gerecht nagelaten het onderscheidend vermogen van het merk in het bijzonder te onderzoeken, hoewel een vaststelling van het onderscheidend vermogen noodzakelijk was geweest en bij het onderzoek van het verwarringsgevaar een doorslaggevende rol had gespeeld. Het Gerecht heeft zich hier gericht naar de beslissing van de kamer van beroep en heeft zonder nader onderzoek geoordeeld dat het merk beschrijvend is voor kaas uit een bepaalde regio van Cyprus. Daarbij is de vraag van het onderscheidend vermogen van wezenlijk belang. Aangezien de bijzonderheden van een collectief merk juist daarin liggen dat in een bepaald opzicht uitzonderingen worden gemaakt op het verbod van inschrijving van beschrijvende elementen van een merk, leidt de argumentatie van het Gerecht indirect ertoe dat een collectief merk automatisch slechts een zwak onderscheidend vermogen zou hebben. Deze veronderstelling is niet verenigbaar met artikel 66 van verordening nr. 207/2009. Ook wanneer „Halloumi” een collectief merk is, zegt dit feit op zich niets over het onderscheidend vermogen van het merk. Dit had integendeel afzonderlijk en nauwkeurig moeten worden onderzocht. Halloumi is de naam van een specifiek door dit collectief geproduceerde kaas en geen algemeen beschrijvende aanduiding voor kaas, zachte kaas en dergelijke. Halloumi is daarom niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld „Mozarella”.

               Ten slotte hebben de conclusie van het Gerecht om ondanks de bevestiging van gemeenschappelijke elementen elke visuele en fonetische overeenstemming te ontkennen, en de motivering dat het onderscheidend vermogen van het merk als zwak wordt beoordeeld zonder dit in het bijzonder te onderzoeken, geleid tot een onjuiste rechtsopvatting bij het onderzoek en de afwijzing van het verwarringsgevaar.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (Gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juni 2001 in zaak T-243/99: M.-L. Buisson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Algemeen vergelĳkend onderzoek — Niet-toelating tot schriftelĳk examen — Ontvankelĳkheid — Bezwarende handeling — Termĳn — Gewettigd vertrouwen — Vergoeding)

text:
C 259/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.9.2001
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en                 volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung,
M. Bauer), betreffende een verzoek om nietigverklaring van                 rechters; griffier: H. Jung, op 20 juni 2001 een arrest gewezen
de besluiten van de secretaris-generaal van de Raad van                    waarvan het dictum luidt als volgt:
15 december 1998 houdende afwijzing van verzoekers sollici-
tatie naar de posten van hoofd van de Engelse afdeling van de              1)    Verklaart niet-ontvankelijk de vordering ertoe strekkende de
vertaaldienst van het directoraat „Vertaling en documentenpro-                   Commissie te gelasten bepaalde maatregelen te treffen en de
ductie” van directoraat-generaal „Administratie — Protocol” en                   vordering ertoe strekkende andere of aanvullende maatregelen te
taalkundig adviseur bij dezelfde dienst, en houdende aanstelling                 gelasten.
van, respectievelijk, B. en K. in die ambten, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpre-             2)    Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van het
sident, R. M. Moura-Ramos en J. D. Cooke, rechters; griffier:                    bedrag van 1 euro ter vergoeding van de morele schade.
D. Christensen, administrateur, op 14 juni 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                3)    Verwerpt het beroep voor het overige.
1)    Verklaart nietig de besluiten van de Raad van 15 december            4)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de helft van de
      1998 houdende aanstelling van K. in de post van taalkundig                 kosten van verzoekster zal dragen.
      adviseur van de Engelse afdeling en afwijzing van verzoekers
      sollicitatie naar die post.                                          (1) PB C 6 van 8.1.2000.
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
3)    Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten en 50 % van de kosten
      van verzoeker zal dragen.
4)    Verstaat dat verzoeker 50 % van zijn eigen kosten zal dragen.          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 juni 2001
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                           in zaak T-330/99: Spedition Wilhelm Rotermund GmbH
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Communautair douanewetboek — Kwijtschelding van in-
                                                                           voerrechten — Bijzondere situatie — Fraude in kader van
                                                                                extern communautair douanevervoer)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2001/C 259/12)
                           van 20 juni 2001
in zaak T-243/99: M.-L. Buisson tegen Commissie van de                                                (Procestaal: Duits)
                   Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           In zaak T-330/99, Spedition Wilhelm Rotermund GmbH, in
                                                                           liquidatie, gevestigd te Flensburg (Duitsland), vertegenwoor-
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-
                                                                           digd door A. Suhr, advocaat, tegen Commissie van de Europese
toelating tot schriftelijk examen — Ontvankelijkheid —
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: J.-C. Schieferer en Núñez-
Bezwarende handeling — Termijn — Gewettigd vertrouwen
                                                                           Müller), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring
                            — Vergoeding)
                                                                           van de beschikking van de Commissie van 22 juli 1999
                                                                           (REM 22/98), volgens welke de gevraagde kwijtschelding van
                           (2001/C 259/11)                                 invoerrechten niet gerechtvaardigd is, heeft het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung,
                           (Procestaal: Engels)                            rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 7 juni
                                                                           2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-243/99, M.-L. Buisson, wonende te Ankara (Turkije),
vertegenwoordigd door I. Forrester, QC, E. Wright, advocaat,               1)    Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 22 juli
en F. M. Murray, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                         1999 (REM 22/98) volgens welke de gevraagde kwijtschelding
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          van invoerrechten niet gerechtvaardigd is.
pen (gemachtigde: J. Currall), betreffende, enerzijds, een ver-
zoek om nietigverklaring van het besluit van 13 juli 1999                  2)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen en
houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om heroverwe-                        negen tiende van de kosten van verzoekster, die een tiende van
ging van het besluit van de jury om haar niet tot het schriftelijk               haar kosten zal dragen.
examen van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/10/98
toe te laten, en anderzijds, een vordering tot vergoeding van              (1) PB C 63 van 4.3.00.
de morele schade die verzoekster daardoor zou hebben
geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als


title: Zaak C-370/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2014 door Argo Group International Holdings Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 mei 2014 in zaak T-247/12, Argo Group International Holdings Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/7

         Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2014 door Argo Group International Holdings Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 20 mei 2014 in zaak T-247/12, Argo Group International Holdings Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-370/14 P)
   (2015/C 127/10)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Argo Group International Holdings Ltd (vertegenwoordigers: F. Petillion, avocat, J. Janssen, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Arisa Assurances SA
   Bij beschikking van 12 februari 2015 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en Argo Group International Holdings Ltd verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak F-88/06: Beroep ingesteld op 28 juli 2006 — Pantalis/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/44

         Beroep ingesteld op 28 juli 2006 — Pantalis/Commissie
   (Zaak F-88/06)
   (2006/C 281/80)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Ioannis Pantalis (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 18 april 2006, voor zover het betrekking heeft op: a) de stilzwijgende weigering van het TABG om verzoekers salaris overeenkomstig het Statuut aan te passen voor een kind ten laste waarvoor hij alternerend de zorg heeft, b) de weigering het TABG om overeenkomstig het Statuut de reiskosten van het kind naar verzoekers plaats van herkomst te betalen;

               —

               de betaling achteraf, en met rente, van de voornoemde bedragen te gelasten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie die alternerend de zorg heeft voor een kind van wie de moeder eveneens ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen is, heeft bij zijn terugkeer te Brussel na een periode van tewerkstelling buiten Europa, gevraagd dat de bijslagen en vergoedingen voor het kind aan hem zouden worden betaald. De ambtenaar die het dossier behandelde, verlangde de overlegging in het origineel van een verklaring dat de voormalige echtgenoten akkoord gingen met de aanpassing van de betrokken rechten van verzoeker. Daar deze verklaring enkel per email werd overgelegd, heeft de administratie geen gevolg gegeven aan verzoekers aanvraag.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending aan van artikel 67 van het Statuut en de artikelen 7 en 8 van bijlage VII bij het Statuut, zoals zij door de rechtspraak zijn uitgelegd. Hij is met name van mening dat de beoordelingsbevoegdheid van de administratie niet onbeperkt is en dat deze laatste de beginselen van goed bestuur en evenredigheid in acht moet nemen. De verlangde bewijsstukken moeten ook rechtstreeks verband houden met de gevraagde betaling en uitdrukkelijk worden genoemd in de geldende bepalingen dan wel volstrekt noodzakelijk zijn voor het berekenen van het verschuldigde bedrag.


title: Zaak T-53/13: Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — Vans/BHIM (Weergave van een golvende lijn) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een golvende lijn weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/23

         Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — Vans/BHIM (Weergave van een golvende lijn)
   (Zaak T-53/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat een golvende lijn weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2014/C 462/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vans, Inc. (Cypress, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Hirsch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 14 november 2012 (zaak R 860/2012-5) inzake de aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een golvende lijn weergeeft, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vans, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2001 in zaak C-119/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 97/36/EG tot wĳziging van richtlĳn 89/552/EEG — Coördinatie van bepaalde wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten")

text:
11.8.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 227/5
2)    Het feit dat het bevoegde orgaan van een lidstaat artikel 95 bis,    1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      leden 4 tot en met 6, van verordening nr. 1408/71 toepast op               rechtelijke maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te
      een verzoek om herziening van een rustpensioen, en daarbij de              voldoen aan richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en
      terugwerkende kracht van de herziening in het nadeel van de                de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn
      betrokkene beperkt, vormt een gekwalificeerde schending van                89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van
      het gemeenschapsrecht, aangezien artikel 95 bis, leden 4 tot en            bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de
      met 6, van verordening nr. 1408/71 niet van toepassing is op               lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten,
      het betrokken verzoek, en voorts uit een vóór de beschikking van         is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn
      het bevoegde orgaan gewezen arrest van het Hof volgt, dat dit              op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
      orgaan een anti-cumulatievoorschrift van die lidstaat verkeerd
      had toegepast, zonder dat uit dat arrest kan worden afgeleid dat     2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
      de terugwerkende kracht van de herziening kon worden beperkt.
                                                                           (1) PB C 163 van 10.6.2000.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 3 juli 2001
                           (Vierde kamer)
                                                                           in zaak C-378/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                          van 21 juni 2001                                               schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Staatssteun — Artikel 93, lid 2, tweede
in zaak C-119/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           alinea, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, tweede alinea,
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                                                                           EG) — Verplichting om in kader van Maribel bis/ter-regeling
                                                                           toegekende steun terug te vorderen — Onmogelijkheid van
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 97/36/EG                                                uitvoering”)
tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG — Coördinatie van
bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de                                          (2001/C 227/08)
lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactivitei-
                                 ten”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2001/C 227/07)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-378/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Rozet) tegen Koninkrijk België (gemach-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tigde: A. Snoecx, bijgestaan door G. van Gerven en K. Coppen-
                          dentie van het Hof)                              holle), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
                                                                           Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijn de
In zaak C-119/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   nodige maatregelen vast te stellen om bij de begunstigde
pen (gemachtigde: K. Banks) tegen Groothertogdom Luxem-                    ondernemingen de steun terug te vorderen die is toegekend in
burg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een verzoek aan              het kader van de Maribel bis/ter-regeling; die bij beschikking
het Hof om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg                97/239/EG van de Commissie van 4 december 1996 betreffen-
door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te              de steunmaatregelen van de Belgische regering in het kader
nemen en/of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen               van de Maribel bis/ter-regeling (PB 1997, L 95, blz. 25), hem
aan richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad               officieel ter kennis gebracht op 20 december 1996, onwettig
van 30 juni 1997 tot wijziging van richtlijn 89/552/EEG van                en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-
de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke                 klaard, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem
en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de                rusten ingevolge artikel 189, vierde alinea, EG-Verdrag (thans
uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 202,                    artikel 249, vierde alinea, EG), alsmede de artikelen 2 en 3 van
blz. 60), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-            die beschikking, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
tingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer),                    volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet,
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,                     R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters;
D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von Bahr, rechters;                     advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau,
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 21 juni          afdelingshoofd, op 3 juli 2001 een arrest gewezen waarvan
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof van 7 november 2000 in zaak C-312/98 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV tegen Warsteiner Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG ("Bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 — Werkingssfeer — Nationale regeling die mogelĳkerwĳs misleidend gebruik van zogeheten ")

text:
C 28/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.1.2001
door J. Welter) tegen Europees Parlement (gemachtigden:                    het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het aldaar aanhangige
aanvankelijk C. Pennera en A. Baas, later C. Pennera en                    geding tussen Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft
J. Sant’Anna) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  eV en Warsteiner Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG, om
C. Giorgi en F. Anton), ondersteund door Koninkrijk Spanje                 een prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening
(gemachtigde: M. López-Monı́s Gallego), koninkrijk der Neder-             (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
landen (gemachtigde: A. Fierstra), Verenigd Koninkrijk van                 bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbe-
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: J. E. Collins,             namingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB
bijgestaan door D. Anderson) en door Commissie van de                      L 208, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. Caeiro en                        G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,
B. Mongin) betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van                J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen (rapporteur) en
16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente                   F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat             H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 7 november 2000 een
dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77,                 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
blz. 36), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola,
                                                                           Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli
M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
                                                                           1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en
J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken,
                                                                           oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
                                                                           verzet zich niet tegen de toepassing van een nationale regeling die het
H. van Holstein, adjunct griffier, op 7 november 2000 een
                                                                           mogelijkerwijs misleidende gebruik verbiedt van een geografische
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           herkomstaanduiding waarbij geen verband bestaat tussen de kenmer-
1)    Verwerpt het beroep.                                                 ken van het product en de geografische herkomst ervan.
2)    Verwijst het Groothertogdom Luxemburg in de kosten.
                                                                           (1) PB C 327 van 24.10.1998.
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Neder-
      landen, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
      Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen ieder hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 7 november 2000
                    ARREST VAN HET HOF                                     in zaak C-371/98 [Verzoek van de High Court of Justice
                                                                           (England & Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
                                                                           Court), om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen
                      van 7 november 2000                                  Secretary of State for the Environment, Transport and
                                                                                the Region (1)
in zaak C-312/98 (verzoek van het Bundesgerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Schutzverband gegen
Unwesen in der Wirtschaft eV tegen Warsteiner Brauerei                     (Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke
               Haus Cramer GmbH & Co. KG (1)                               habitats en van de wilde flora en fauna — Afbakening
                                                                           van gebieden die kunnen worden aangewezen als speciale
                                                                           beschermingszones — Beoordelingsbevoegdheid van de lid-
(„Bescherming van geografische aanduidingen en oor-
                                                                           staten — Economische en sociale overwegingen — Severn
sprongsbenamingen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 —
                                                                                Estuary)
Werkingssfeer — Nationale regeling die mogelijkerwijs
misleidend gebruik van zogeheten ‘eenvoudige‘ geografische
                herkomstaanduidingen verbiedt”)                                                        (2001/C 28/04)
                           (2001/C 28/03)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-371/98, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-312/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench


title: Zaak T-701/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Asociación Española de Banca/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/46

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Asociación Española de Banca/Commissie
   (Zaak T-701/13)
   2014/C 52/88
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación Española de Banca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak T-404/11: Arrest van het Gerecht van 17 april 2013 — TCMFG/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/40

         Arrest van het Gerecht van 17 april 2013 — TCMFG/Raad
   (Zaak T-404/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 156/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Turbo Compressor Manufacturer (TCMFG) (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: K. Kleinschmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), voor zover het verzoekster betreft.

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover het Turbo Compressor Manufacturer (TCMFG) betreft.

               2)

               De gevolgen van besluit 2011/299 worden gehandhaafd, voor zover dit besluit TCMFG betreft, voor een periode van maximaal twee maanden en tien dagen vanaf de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van TCMFG.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak C-236/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Biasutti Hotels srl, voorheen Hotels Biasutti Snc tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/21

         Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2013 door Biasutti Hotels srl, voorheen Hotels Biasutti Snc tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie
   (Zaak C-236/13 P)
   2013/C 207/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Biasutti Hotels srl, voorheen Hotels Biasutti Snc (vertegenwoordigers: A. Bianchini en F. Busetto, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Comitato „Venezia vuole vivere”

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen en bijgevolg:

                           —

                           beschikking 2000/394/EG van de Europese Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen, voor zover zinvol en voor zover in het belang van rekwirante, nietig verklaren;

                           —

                           subsidiair, diezelfde beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt gelast de verlagingen van de sociale bijdragen terug te vorderen en het bedrag van die terug te vorderen verlagingen te vermeerderen met rente over het in die beschikking in aanmerking genomen tijdvak;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van de hogere voorziening worden negen middelen aangevoerd:

                  Eerste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking, voor zover het Gerecht niet heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen de betreffende begunstigden geen enkel voordeel verstrekken gelet op de vergoedende aard ervan.

                  Tweede middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de geschiktheid van die maatregelen om de mededinging en het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig te beïnvloeden, niet werd uitgesloten of hoe dan ook niet werd beoordeeld.

                  Derde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 2, sub b, EG (thans artikel 107, lid 2, sub b, VWEU) en artikel 87, lid 3, sub b, EG (thans artikel 107, lid 3, sub b, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Vierde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 87, lid 3, sub c, EG (thans artikel 107, lid 3, sub c, VWEU) niet van toepassing was.

                  Vijfde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzonderingen van artikel 87, lid 3, sub d en e, EG (thans artikel 107, lid 3, sub d en e, VWEU) niet van toepassing waren.

                  Zesde middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de uitzondering van artikel 86, lid 2, EG (thans artikel 106, lid 2, VWEU) niet van toepassing was.

                  Zevende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover werd uitgesloten dat het bestaande steun betrof, zodat artikel 88, lid 3, EG (thans artikel 108, lid 3, VWEU) en artikel 15 van verordening nr. 659/1999 (1) werden geschonden.

                  Achtste middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot het bevel tot terugvordering werd uitgesloten.

                  Negende middel: onjuiste beoordeling in de beschikking voor zover de toepasselijkheid van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 met betrekking tot de toepassing van rente werd uitgesloten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-362/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 30 juli 2012 — Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 30 juli 2012 — Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-362/12)
   2012/C 311/05
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in the Franked Investment Income Group Litigation

      Verwerende partijen: Commissioners of Inland Revenue, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een belastingbetaler naar het recht van een lidstaat kan kiezen tussen twee alternatieve rechtsgronden voor een vordering tot terugbetaling van in strijd met de artikelen 49 en 63 VWEU geheven belastingen en voor een van die rechtsgronden een langere verjaringstermijn geldt, is het dan verenigbaar met het doeltreffendheidbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel dat die lidstaat een wettelijke regeling uitvaardigt waarbij die langere verjaringstermijn, zonder voorafgaande kennisgeving en met terugwerkende kracht tot op de datum van de openbare bekendmaking van het wetsvoorstel, wordt verkort?

               2)

               Maakt het voor het antwoord op vraag 1 enig verschil dat op het tijdstip waarop de belastingbetaler zijn vordering heeft ingesteld op basis van de rechtsgrond waarvoor een langere verjaringstermijn gold, die rechtsgrond naar nationaal recht pas (i) korte tijd voordien en (ii) door een lagere rechterlijke instantie was erkend en pas later door de hoogste rechterlijke instantie definitief is aanvaard?