title: Zaak C-315/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen (België) op 7 juni 2013 — Openbaar Ministerie tegen Edgard Jan De Clercq e.a.

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen (België) op 7 juni 2013 — Openbaar Ministerie tegen Edgard Jan De Clercq e.a.
   (Zaak C-315/13)
   2013/C 252/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Mechelen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerders: Edgard Jan De Clercq, Emiel Amede Rosa De Clercq, Nancy Genevieve Wilhelmina Rottiers, Ermelinda Jozef Martha Tampère, Thermotec NV

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van de artikelen 56 en 57 VWEU (voorheen artikelen 49 en 50 EG-Verdrag) en artikel 3, leden 1 en 10, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), al dan niet in samenhang gelezen met artikel 19 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36), zo worden geïnterpreteerd dat zij zich verzetten tegen artikel 141 van de Programmawet (I) van 27 december 2006 krachtens dewelke aan de persoon bij wie of voor wie door gedetacheerde werknemers of gedetacheerde stagiairs, rechtstreeks of via onderaanneming werkzaamheden verricht worden, de verplichting wordt opgelegd om via elektronische weg (of bij onmogelijkheid per fax of per brief) voorafgaand aan het begin van de tewerkstelling van deze personen, de identiteitsgegevens van deze personen die niet in de mogelijkheid zijn het ontvangstbewijs afgeleverd aan hun werkgever van zijn voorafgaande melding voor te leggen, te melden aan de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid juncto artikel 157 van de Programmawet (I) van 27 december 2006 en artikel 183, eerste lid, 1o Sociaal strafwetboek, die de niet-naleving hiervan bestraft met correctionele strafsancties?


title: Beroep, op 28 augustus 1995 ingesteld door H. Kuchlenz-Winter tegen Europees Parlement (Zaak T-164/95)

text:
9 . 12 . 95            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 333 / 15
         van de bijstand zou deze slechts worden ingetrok          Beroep, op 28 augustus 1995 ingesteld door H. Kuchlenz
         ken, indien niet binnen twee jaar een begin zou                           Winter tegen Europees Parlement
         worden gemaakt met de uitvoering van het project.                                   ( Zaak T- 164/95 )
         In plaats van „ af te gaan " op de door het Ministero
                                                                                ( 95/C 333/29 )
         della Marina Mercantile tot uitdrukking gebrachte
         mening over de ( beweerde ) noodzaak van vorenver
         meld certificaat, had de Commissie , alvorens de                                   (Procestaai: Duits)
         bijstand in te trekken, overeenkomstig artikel 1 8 van
         de verordening moeten nagaan of de afgifte van dat
         certificaat een van de „ opgelegde voorwaarden "           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         voor het project vormde .                                  op 28 augustus 1995 beroep ingesteld tegen Europees
                                                                    Parlement door H. Kuchlenz-Winter, wonende te Kehlen,
                                                                    Luxemburg, vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat
     — De beschikking houdende toekenning van de bij               te Sprockhövel ( Duitsland ), domicilie gekozen hebbende te
         stand en Verordening ( EEG ) nr. 2908/83 van de            Luxemburg ten kantore van A. Machmer, advocaat aldaar,
         Raad ( evenals Verordening ( EEG ) nr. 378/84 van de       Rue Roger Barthel 1 , L-7212 Bereldange .
          Commissie ) zijn geschonden en miskend , wanneer
         men in aanmerking neemt, dat het bewuste certifi          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
         caat niet alleen niet een bij de toekenning van de
          bijstand „ opgelegde voorwaarde " was, maar boven
         dien geen functioneel document is aan de hand              vast te stellen, dat het Europese Parlement te haren aanzien
         waarvan kan worden geverifieerd of het project is          op onrechtmatige wijze heeft nagelaten te handelen, voor
          uitgevoerd .                                              zover verzoekster wegens de alimentatie waarop zij inge
                                                                    volge de artikelen 1587 e.v . BGB recht heeft, niet van de
                                                                    ziekteverzekeringsregeling had mogen worden uitgesloten,
     — De beschikking houdende toekenning van de bij               wat verweerder heeft verhinderd, door ten onrechte bij de
          stand en de daaraan ten grondslag liggende verorde       bevoegde communautaire instanties geen voorstel tot wijzi
          ning zijn geschonden, doordat niet in aanmerking en       ging van het Ambtenarenstatuut in die zin in te dienen;
          in overweging is genomen, dat verzoekster de
          specifieke doeleinden heeft verwezenlijkt waarvoor        verweerder in de kosten te verwijzen .
          bijstand was toegekend , en doordat daarover geen
          informatie is ingewonnen. De verwezenlijking van
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
          het project heeft, ook dank zij de communautaire
          bijstand, nieuwe arbeidsplaatsen geschapen . Er is
          welvaart geschapen en er is een produktieactiviteit       Verzoekster is voormalig ambtenaar van het Hof van Justitie
          ontstaan, een en ander overeenkomstig de doelstel        en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen . Zij
          lingen van de Gemeenschap .                               is de gescheiden echtgenote van een ambtenaar van het
                                                                    Europees Parlement . Zij verzet zich ertegen, dat het inge
                                                                    volge artikel 72 , lid 1 ter, van het Statuut niet mogelijk is na
                                                                     1 april 1995 bij het gemeenschappelijk ziekteverzekerings
b ) Schending van het evenredigheidsbeginsel                        stelsel verzekerd te blijven, nu deze bepaling van het Statuut
                                                                    ten behoeve van de gescheiden echtgenoot van een ambte
                                                                    naar die aantoont dat hij geen vergoeding van een andere
     De bestraffing in de vorm van intrekking van de bijstand       openbare ziektekostenverzekering kan krijgen, slechts in
     om een meer dan formele, formalistische reden, gaat            deze mogelijkheid voorziet voor een periode van één jaar
     verder dan en is in strijd met de betrokken voorschriften,     vanaf de datum waarop de scheiding definitief is gewor
     voor zover het juridisch onmogelijk is over het officiële      den .
     document te beschikken . Aangezien het project echter in
     hoofdzaak moet worden geacht te zijn uitgevoerd, en
                                                                    Verzoekster heeft na haar huwelijk ontslag genomen, na
     gelet op het feit dat er een onderneming is opgericht en
                                                                    zeven en een half jaar in dienst van de Gemeenschap . Zolang
     welvaart is geschapen, is er in casu sprake van schending
                                                                    zij gehuwd was had zij als echtgenote van een ambtenaar
     van het evenredigheidsbeginsel .
                                                                    aanspraak op de vergoedingen waarin de gemeenschappe
                                                                     lijke ziektekostenverzekering voorziet. Na haar scheiding
                                                                     kon verzoekster zich in Duitsland, haar land van herkomst,
c ) Misbruik van bevoegdheid                                         niet bij een openbare noch bij een particuliere ziektekosten
                                                                     verzekering verzekeren, zodat zij gedwongen was in het
                                                                     Groothertogdom Luxemburg te blijven wonen om haar
     De intrekking van de steun berust op misbruik van               ziektekostenverzekering niet te verliezen . Deze situatie is
     bevoegdheid, gelet op het doel waarvoor de bijstand was         voor haar bijzonder problematisch, omdat zij aan een
     toegekend en gezien de strekking van de communautaire           ernstige ziekte lijdt.
     voorschriften .
                                                                     Verzoekster verwijt het Europees Parlement dat het in het
                                                                     kader van zijn bevoegdheden geen stappen heeft onderno
                                                                     men om de lacune die in de betrokken bepaling van het
                                                                     Statuut aan het licht is gekomen, te verhelpen .
 ---pagebreak--- Nr . C 333 / 16      NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9 . 12 . 95
Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten komen                 AE, naamloze vennootschap naar Grieks recht, gevestigd te
overeen met die in zaak T-66/95 ( Kuchlenz-Winter/Com                Agios Konstantinos Fthiotidos ( Griekenland ), vertegen
missie ).                                                             woordigd door K. Adamantopoulos, advocaat te Athene,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                      A. Kronshagen, advocaat aldaar, Boulevard de la Foire
                                                                      12 .
Beroep, op 5 september 1995 ingesteld door H. Kuchlenz               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
          Winter tegen Raad van de Europese Unie
                       ( Zaak T-167/95 )                              1 . de Commissie te veroordelen om verzoekster te betalen
                          ( 95/C 333/30 )                                  de som van 288 304 629 dr., vermeerdering met inte
                                                                           ressen op de voet van 29 % vanaf 5 december 1994 , ter
                      (Procestaai: Duits)                                  vergoeding van de schade en winstderving die verzoek
                                                                           ster in de olijfoliehandelsperiode 1994-1995 heeft gele
                                                                           den door een onwettige gedraging van verweerster;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 5 september 1995 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door H. Kuchlenz-Winter,                    2 . de Commissie te veroordelen om verzoekster te betalen
wonende te Kehlen ( Luxemburg ), vertegenwoordigd door                     de som van 82 500 000 dr. ter vergoeding van de schade
D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel ( Duitsland ), domicilie               die verzoekster heeft geleden door de aantasting van
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.                           haar goede naam door een onwettige gedraging van
Machmer, advocaat aldaar, Rue Roger Barthel 1 , L-7212                     verweerster ;
Bereldange .
                                                                      3 . de Commissie in de kosten te verwijzen .
Verzoekster concludeert dat het hét Gerecht behage:
— vast te stellen, dat de Raad te haren aanzien op
    onrechtmatige wijze heeft nagelaten te handelen, voor             Middelen en voornaamste argumenten
    zover verzoekster wegens de alimentatie waarop zij
    ingevolge de artikelen 1587 e.v. BGB recht heeft, niet
    van de ziekteverzekeringsregeling had mogen worden                Als vennootschap die zich bezighoudt met de normering en
    uitgesloten, wat verweerder heeft verhinderd, door ten            verhandeling van landbouwprodukten, nam verzoekster
    onrechte bij de bevoegde communautaire instanties geen            deel aan een door de Commissie gehouden openbare
    voorstel tot wijziging van het Ambtenarenstatuut in die           inschrijving voor het zenden, op grond van de Verordenin
    zin in te dienen;                                                 gen ( EG ) nr. 2494/94 en ( EG ) nr . 2693/94 van de
                                                                      Commissie , van 3 000 ton olijfolie aan de bevolking van
— verweerder in de kosten te verwijzen .                              Georgië en Armenië en kreeg zij opdracht 1 500 ton olijfolie
                                                                      te leveren . Verzoekster wijst erop, dat de overname van het
                                                                      produkt door de vervoerder, voor de keuze waarvan
Middelen en voornaamste argumenten                                    ingevolge Verordening ( EG ) nr . 2693/94 enkel de Commis
                                                                      sie verantwoordelijk was, twee maanden vertraging opliep,
Verzoeksters middelen en argumenten komen overeen met                 waardoor zij zowel schade als winstderving heeft geleden .
die in de zaken T-66/95 , Kuchlenz-Winter/Commissie, en               Meer bepaald verlangt verzoekster op grond van de artike
T- 164/95 , Kuchlenz-Winter/Parlement.                                len 178 en 215 , lid 2 , van het Verdrag a ) vergoeding van de
                                                                      geleden schade , namelijk de opslagkosten en het bewaargeld
                                                                      die zij voor de duur van de vertraging heeft betaald;
                                                                      b ) vergoeding van de gederfde winst, aangezien de in het
                                                                      kader van de openbare inschrijving gestelde zekerheid ten
                                                                      gunste van de Commissie niet kon worden vrijgegeven, met
                                                                      het gevolg dat in een voor de olijfoliehandel zeer belangrijke
Beroep, op 3 oktober 1995 ingesteld door de vennootschap              periode handelstransacties bestaande in de aankoop en
Nutria AE tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                doorverkoop van hoeveelheden olijfolie niet konden wor
                                 pen                                  den gefinancierd; c ) betaling van interessen over het bedrag
                        ( Zaak T-180/95 )                             van de geleden schade en gederfde winst, op de in
                           ( 95/C 333/31 )
                                                                      Griekenland geldende rentevoet ( 29% ) en d ) vergoeding
                                                                      van de winstderving als gevolg van de aantasting van haar
                                                                      goede naam en het daaruit voortvloeiende verlies van
                     (Procestaai: Grieks)                             klanten in de handelsperiode 1995-1996 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op . 3 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Nutria


title: Doorhaling van zaak T-89/04

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/45

         Doorhaling van zaak T-89/04 (1)

   (2004/C 228/109)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-89/04: Carla I. Bieger tegen Europol.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-572/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 2 november 2015 — F. Hoffmann-La Roche AG/Accord Healthcare OÜ

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus (Estland) op 2 november 2015 — F. Hoffmann-La Roche AG/Accord Healthcare OÜ
   (Zaak C-572/15)
   (2016/C 027/16)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: F. Hoffmann-La Roche AG

      Verwerende partij: Accord Healthcare OÜ

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 21, lid 2, van verordening (EG) nr. 469/2009 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (gecodificeerde versie) aldus worden uitgelegd dat de duur van een aanvullend beschermingscertificaat wordt verminderd wanneer bedoeld certificaat in een lidstaat vóór de toetreding ervan tot de Europese Unie op grond van het nationale recht is afgegeven en de duur ervan voor een werkzame stof volgens de gegevens van dit certificaat langer zou zijn dan 15 jaar vanaf het tijdstip van de afgifte van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Unie van een geneesmiddel dat uit deze werkzame stof is samengesteld of deze bevat?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: is artikel 21, lid 2, van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (gecodificeerde versie) in overeenstemming met het Unierecht, in het bijzonder met de algemene beginselen van het Unierecht inzake de bescherming van verworven rechten, het verbod van terugwerkende kracht en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door Mediocurso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-72/96)

text:
Nr . C 210/20         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 7 . 96
Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door Mediocurso,                    — schending van wezenlijke vormvoorschriften, wegens
Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen                    niet-inachtneming van artikel 6 , lid 1 , van Verordening
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          ( EEG ) nr. 2950/83 , voor zover de Portugese Staat niet in
                        ( Zaak T-70/96 )                                 de gelegenheid is gesteld zijn opmerkingen te maken;
                          ( 96/C 210/48 )
                                                                     — gesteld dat de grondslag voor de bestreden handeling
                                                                         wordt gevormd door de stukken van het Dafse, die het
                   (Procestaai: Portugees)                               resultaat van het boekhoudkundig onderzoek bevatten :
                                                                         schending van de motiveringsverplichting, het beginsel
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                van de bescherming van de verkregen rechten, het
schappen is op 15 mei 1996 beroep ingesteld tegen                        vertrouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Medio                     bepalingen betreffende het beheer van het ESF en van de
curso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada,                   eerdere handeling tot goedkeuring van de betrokken
gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door C. Botelho                  bijdrage .
Moniz en P. Moura Pinheiro, advocaten te Lissabon,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. May, Grand-rue 31 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren de ongedateerde handeling van de               Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door Mediocurso,
    Commissie van de Europese Gemeenschappen, getiteld               Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada, tegen
    debetnota, ref. 95005690 E, waarbij wordt gelast dat                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
    verzoekster een bedrag van 1 482 209 esc . terugbetaalt,
                                                                                ( Zaak T-72/96 )
    dat in het kader van een opleidingsactie, dossier
    nr. 890583 PI , is gefinancierd door het Europees Sociaal                                 ( 96/C 210/49 )
    Fonds;
                                                                                (Procestaai: Portugees)
— de Commissie te verwijzen in de kosten .
Middelen en voornaamste argumenten                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 15 mei 1996 beroep ingesteld tegen
Verzoekster, een instelling van bijzonder onderwijs in de            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Medio
vorm van een commerciële vennootschap, die in 1988 via               curso, Estabelecimento de Ensino Particular, Limitada,
het Dafse bij het Europees Sociaal Fonds (ESF ) verschillende        gevestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door C. Botelho
aanvragen heeft ingediend voor bijdragen voor opleidings            Moniz en P. Moura Pinheiro, advocaten te Lissabon,
acties die zij gedurende het jaar 1989 zou organiseren,              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
vordert nietigverklaring van de ongedateerde handeling van           A. May, Grand-rue 31 .
de Commissie, getiteld, debetnota, ref. 95005690 E, waarbij
wordt gelast dat verzoekster een bedrag van 1 482 209 esc .
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
terugbetaalt, dat in het kader van een opleidingsactie,
dossier nr . 890583 PI , is gefinancierd door het ESF, en wel
op de volgende gronden :                                            — nietig te verklaren de ongedateerde handeling van de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, getiteld
— onbevoegdheid, voor zover de auteur van de handeling                   debetnota, ref. 95005645 E, waarbij wordt gelast dat
    niet bevoedgd is in naam van de Commissie te beslissen               verzoekster een bedrag van 1 271 245 esc . terugbetaalt,
    met betrekking tot de door de ontvangers van financiële              dat in het kader van een opleidingsactie, dossier nr.
    bijdragen van het ESF ingediende aanvragen tot betaling              890588 PI , is gefinancierd door het Europees Sociaal
    van het saldo;                                                       Fonds;
— schending van artikel 190 van het EG-Verdrag, voor                — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    zover elke motivering ontbreekt;
— schending van het beginsel dat de betrokkenen vooraf              Middelen en voornaamste argumenten
    moeten worden gehoord, voor zover de handeling werd
    vastgesteld zonder dat verzoekster in de gelegenheid is         Verzoekster, een instelling van bijzonder onderwijs in de
    gesteld om haar standpunt te bepalen ten aanzien van de         vorm van een commerciële vennootschap, die in 1988 via
    inhoud daarvan;                                                 het Dafse bij het Europees Sociaal Fonds ( ESF ) verschillende
                                                                    aanvragen heeft ingediend voor bijdragen voor opleidings
— schending van het vertrouwensbeginsel, voor zover de              acties die zij gedurende het jaar 1989 zou organiseren,
    Commissie, hoewel de aanvraag tot betaling van het              vordert nietigverklaring van de ongedateerde handeling van
    saldo in onderhavige zaak tijdig was ingediend, niet            de Commissie, getiteld, debetnota, ref. 95005645 E, waarbij
    binnen een redelijke termijn een beslissing dienaan            wordt gelast dat verzoekster een bedrag van 1 271 245 esc .
    gaande heeft genomen;                                           terugbetaalt, dat in het kader van een opleidingsactie,
 ---pagebreak--- 20 . 7. 96          Inl                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 210/21
dossier nr. 890588 Pl, is gefinancierd door het ESF, en wel         — de Commissie krachtens de artikelen 178 en 215 van het
op de volgende gronden:                                                 EG-Verdrag te veroordelen tot vergoeding van de door
                                                                        haar veroorzaakte schade .
— onbevoegdheid, voor zover de aijteur van de handeling
     niet bevoegd is in naam van de Commissie te beslissen
     met betrekking tot de door de ontvangers van financiële        Middelen en voornaamste argumenten
     bijdragen van het ESF ingediende aanvragen tot betaling
     van het saldo;
                                                                    Verzoekster, een Turkse vennootschap met beperkte aan
— schending van artikel 190 van het EG-Verdrag, voor                sprakelijkheid, vervaardigt, verkoopt en exporteert onder
     zover elke motivering ontbreekt;                               meer verschillende soorten katoenen weefsels . Zij komt op
                                                                    tegen het besluit van de Commissie om een anti-dumping
— schending van het beginsel dat de betrokkenen vooraf              procedure in te leiden betreffende de invoer van ongebleekte
     moeten worden gehoord, voor zover de handeling werd            katoenen weefsels van oorsprong uit de Volksrepubliek
     vastgesteld zonder dat verzoekster in de gelegenheid is        China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan en Turkije, voor
     gesteld om haar standpunt te bepalen ten aanzien van de        zover het op haar betrekking heeft.
     inhoud daarvan;
— schending van het vertrouwensbeginsel, voor zover de              De Commissie heeft jegens verzoekster onrechtmatig gehan
     Commissie, hoewel de aanvraag tot betaling van het             deld: zij heeft uitvoeringsregelingen van het EG-Verdrag
     saldo in onderhavige zaak tijdig was ingediend, niet           geschonden en haar bevoegdheid misbruikt door geen
     binnen een redelijke termijn een beslissing dienaan           toepassing te geven aan de Associatieovereenkomst tussen
     gaande heeft genomen;                                          de Europese Gemeenschap en Turkije, en met name aan de
                                                                    procedure van artikel 47 van het Aanvullend Protocol,
— schending van wezenlijke vormvoorschriften, wegens                betreffende anti-dumpingzaken waarbij de Gemeenschap en
     niet-inachtneming van artikel 6, lid 1 , van Verordening       Turkije betrokken zijn, gelet op de definitieve fase van de
     ( EEG ) nr. 2950/83 , voor zover de Portugese Staat niet in    douane-unie. Verzoekster beklemtoont, dat artikel 47 de
     de gelegenheid is gesteld zijn opmerkingen te maken;           Associatieraad, en niet de Commissie, aanwijst als de
                                                                    instantie die beslist of er dumping wordt toegepast.
— gesteld dat de grondslag voor de bestreden handeling
     wordt gevormd door de stukken van het Dafse, die het
     resultaat van het boekhoudkundig onderzoek bevatten:           Volgens verzoekster stelt de benadering van de Commissie
     schending van de motiveringsverplichting, het beginsel         Turkije gelijk met derde landen waarmee de Europese
     van de bescherming van de verkregen rechten, het               Gemeenschap niet dezelfde juridische en institutionele
                                                                    banden heeft, en maakt zij , in strijd met de Associatie
     vertrauwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, de
     bepalingen betreffende het beheer van het ESF en van de        overeenkomst, de douane-unie tussen de Europese Gemeen
     eerdere handeling tot goedkeuring van de betrokken             schap en Turkije aldus inhoudsloos wat anti-dumping
                                                                    geschillen betreft.
     bijdrage .
                                                                    Ten slotte betwist verzoekster de recente invoeging van de
                                                                    steekproevenregeling in artikel 17 van de anti-dumpingver
                                                                    ordening, daar zij :
Beroep, op 20 mei 1996 ingesteld door Söktas Pamuk Ve
Tarim Ürünlerini Degerlendirme Ticaret Ve Sanayii AS               — een medewerkende partij in een anti-dumpingprocedure
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      de mogelijkheid van een eerlijke toetsing van haar
                        ( Zaak T-75/96 )                                individuele positie ontneemt;
                           96/C 210/50
                                                                   — het de Commissie gemakkelijker maakt, vast te stellen
                      (Procestaai: Engels)                              dat de „ bedrijfstak van de Gemeenschap " heeft meege
                                                                        werkt,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 20 mei 1996 beroep ingesteld tegen                  — en de Commissie in staat stelt, partijen die niet bij de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Söktas                    steekproeven betrokken waren, rechten op te leggen die
Pamuk Ve Tarim Ürünlerini Degerlendirme Ticaret Ve                      niet hoger liggen dan de gewogen gemiddelde dumping
Sanayii AS, vertegenwoordigd door I. M. Sinan, barrister,               marge of de dumpingmarge die aan de hand van de
geïnstrueerd door Morgan, Lewis & Bockius, advocaten te                 beschikbare gegevens wordt vastgesteld. Anderzijds
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                    heeft artikel 11 , lid 4, sub c ), van de anti-dûmping
Arendt &c Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                      verordening tot gevolg, dat wanneer steekproeven zijn
Hardt 8— 10, bus 39 .                                                   genomen, een herzieningsonderzoek voor een nieuwe
                                                                      ' exporteur krachtens artikel 11 , lid 4 , onmogelijk wordt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     gemaakt.
— het litigieuze besluit nietig te verklaren, en verweerster
     krachtens artikel 87, lid 2 , van het Reglement voor de
     procesvoering in de kosten te verwijzen;


title: Zaak C-482/06: Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/49

         Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-482/06)
   (2006/C 326/100)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/98/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 12 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2005 verstreken.

      (1)  PB L 345, blz. 90.


title: Zaak C-505/03: Beroep, op 28 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 21/28                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.1.2004
De Franse Republiek had bevestigd dat zij aan de beschikking            Middelen en voornaamste argumenten
van 13 november 2002 wilde voldoen. Niettemin heeft zij
nagelaten om uiterlijk op 17 juni 2003 het bewijs voor te
leggen van de terugbetaling door Bull van het kasvoorschot              Volgens de artikelen 7, lid 6, en 19 van richtlijn 80/778/EEG,
van 450 miljoen EUR en de verschuldigde rente. De Franse                beschouwd in samenhang met bijlage I van dezelfde richtlijn,
Republiek heeft op geen enkel tijdstip aangevoerd dat het voor          mocht de concentratie van nitraten in het voor consumptie
haar volstrekt onmogelijk was om de beschikking correct uit             bestemd water in Frankrijk met ingang van 15 juli 1985
te voeren. Zij heeft geen enkele actie ondernomen om Bull de            nergens meer dan 50 mg/l bedragen.
steun te doen terugbetalen. Voorts was de uitvoering van de
beschikking in geen enkel opzicht bijzonder moeilijk, aange-
zien de terugbetaling vanaf het begin was overeengekomen                Uit officiële publicaties blijkt echter dat aan 13 % van de
tussen de Commissie en de Franse Republiek enerzijds, en deze           inwoners van de regio Bretagne in 1988 water werd geleverd
laatste en de onderneming Bull anderzijds.                              waarin de concentratie van nitraten periodiek of voortdurend
                                                                        meer dan 50 mg/l bedroeg.
Bovendien heeft de Franse Republiek geen beroep tot nietigver-
klaring tegen deze beschikking ingesteld binnen de daartoe              Bij het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies
gestelde termijn, zodat deze beschikking te haren aanzien               gestelde termijn, hebben de Franse autoriteiten erkend dat dit
definitief moet worden geacht.                                          percentage weliswaar was gedaald, maar in 2002 nog steeds
                                                                        2,6 % bedroeg.
(1) PB L 209, blz. 1.
                                                                        (1) PB L 229 van 30 augustus 1980, blz. 11.
Beroep, op 28 november 2003 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                bliek                                                                Duitsland
                         (Zaak C-505/03)                                                          (Zaak C-510/03)
                          (2004/C 21/51)                                                           (2004/C 21/52)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              op 4 december 2003 beroep ingesteld door Commissie van de
op 28 november 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek             Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, domicilie gekozen
woordigd door G. Valero Jordana en F. Simonetti als gemach-             hebbende te Luxemburg.
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                        1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krach-
                                                                              tens artikel 4 van richtlijn 90/396/EEG van de Raad van
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek niet de verplichtin-            29 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van
      gen is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7,                de wetgevingen van de lidstaten inzake gastoestellen (1)
      lid 6, en bijlage I van richtlijn 80/778/EEG van de Raad                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
      van 15 juli 1980, zoals gewijzigd, betreffende de kwaliteit             regels vast te stellen en te handhaven die het in de handel
      van voor menselijke consumptie bestemd water (1), door-                 brengen en de ingebruikneming van met richtlijn 90/
      dat zij de normen van de richtlijn inzake de concentratie               396/EEG in overeenstemming zijnde gastoestellen, in
      van nitraten in het voor consumptie bestemd water in                    het bijzonder gastoestellen die worden gebruikt voor
      Bretagne niet heeft nageleefd;                                          warmwaterproductie, bemoeilijken;
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                    2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-602/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2014 door Bharat Heavy Electricals Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 21 oktober 2014 in zaak T-374/14, Bharat Heavy Electricals Ltd/Europese Commissie

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/14

         Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2014 door Bharat Heavy Electricals Ltd tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 21 oktober 2014 in zaak T-374/14, Bharat Heavy Electricals Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-602/14 P)
   (2015/C 311/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Bharat Heavy Electricals Ltd (vertegenwoordiger: A. Mc Donagh, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 4 juni 2015 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen en Bharat Heavy Electricals verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak F-143/11: Beroep ingesteld op 27 december 2011 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/26

         Beroep ingesteld op 27 december 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-143/11)
   2012/C 65/52
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie houdende weigering om één vierde van de kosten te vergoeden die verzoeker in zaak F-81/09, Marcuccio/Commissie, heeft gemaakt en waarin de verwerende partij was verwezen bij arrest van 15 februari 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het van de Commissie afkomstige of in elk geval aan haar toe te schrijven besluit tot afwijzing van de vorderingen opgenomen in verzoekers verzoek van 16 augustus 2011, dat aan de Commissie is gezonden in de persoon van haar wettelijk vertegenwoordiger pro tempore en aan het tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie;

               —

               verklaren dat de Commissie heeft nagelaten de maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-81/09, Marcuccio/Commissie, met name de maatregelen ter uitvoering van het dictum van het arrest van 15 februari 2011 betreffende de proceskosten in die zaak;

               —

               de Commissie gelasten om verzoeker het bedrag van 3 316,31 EUR te betalen, dat, indien en voor zover het niet aan verzoeker wordt betaald, rente zal dragen van 10 % per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf morgen en tot aan de dag van daadwerkelijke betaling;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 5 EUR per dag voor elke dag gedurende welke het betrokken verzuim voortduurt, vanaf morgen en tot en met de 180e dag na 17 augustus 2011, welk bedrag moet worden betaald na afloop van de dag zelf en, indien en voor zover het niet wordt betaald, een jaarlijkse rente van 10 % zal dragen en jaarlijks zal worden gekapitaliseerd, vanaf de dag volgende op die waarop de betaling had moeten plaatsvinden en tot aan de dag waarop deze zal plaatsvinden;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 6 EUR per dag voor elke dag gedurende welke het betrokken verzuim voortduurt, vanaf de 181e dag na 17 augustus 2011 en tot en met de 270e dag na 17 augustus 2011, welk bedrag moet worden betaald na afloop van de dag zelf en, indien en voor zover het niet wordt betaald, een jaarlijkse rente van 10 % zal dragen en jaarlijks zal worden gekapitaliseerd, vanaf de dag volgende op die waarop de betaling had moeten plaatsvinden en tot aan de dag waarop deze zal plaatsvinden;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 7,50 EUR per dag voor elke dag gedurende welke het betrokken verzuim voortduurt, vanaf de 271e dag na 17 augustus 2011 en tot en met de 360e dag na 17 augustus 2011, welk bedrag moet worden betaald na afloop van de dag zelf en, indien en voor zover het niet wordt betaald, een jaarlijkse rente van 10 % zal dragen en jaarlijks zal worden gekapitaliseerd, vanaf de dag volgende op die waarop de betaling had moeten plaatsvinden en tot aan de dag waarop deze zal plaatsvinden;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 EUR per dag voor elke dag gedurende welke het betrokken verzuim voortduurt, vanaf de 361e dag na 17 augustus 2011 en tot in het oneindige, welk bedrag moet worden betaald na afloop van de dag zelf en, indien en voor zover het niet wordt betaald, een jaarlijkse rente van 10 % zal dragen en jaarlijks zal worden gekapitaliseerd, vanaf de dag volgende op die waarop de betaling had moeten plaatsvinden en tot aan de dag waarop deze zal plaatsvinden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-25/10: Beschikking van het Gerecht van 8 november 2011 — BASF Schweiz en BASF Lampertheim/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten voor tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren ESBO/Esters — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Intrekking van besluit — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/16

         Beschikking van het Gerecht van 8 november 2011 — BASF Schweiz en BASF Lampertheim/Commissie
   (Zaak T-25/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten voor tinstabilisatoren en thermische stabilisatoren ESBO/Esters - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Intrekking van besluit - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 6/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: BASF Schweiz AG, voorheen BASF Specialty Chemicals Holding GmbH (Bazel, Zwitserland) en BASF Lampertheim GmbH (Lampertheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Montag en T. Wilson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Ronkes Agerbeek en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door W. Berg, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/C.38.589 — Warmtestabilisatoren), voor zover deze bepalingen tot verzoeksters zijn gericht en, subsidiair, tot verlaging van de bij artikel 2 van deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-302/08: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Zino Davidoff SA/Bundesfinanzdirektion Südost (Merken — Internationale inschrijving — Protocol bij Schikking van Madrid — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 146 — Internationale inschrijving en gemeenschapsmerk gelijke gevolgen in Gemeenschap — Verordening (EG) nr. 1383/2003 — Artikel 5, lid 4 — Goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op merk — Optreden van douaneautoriteiten — Houder van gemeenschapsmerk — Recht op verkrijgen van optreden ook in andere lidstaten dan die waar verzoek om optreden is ingediend — Uitbreiding tot houder van internationale inschrijving)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 2 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Zino Davidoff SA/Bundesfinanzdirektion Südost
   (Zaak C-302/08) (1)

   (Merken - Internationale inschrijving - Protocol bij Schikking van Madrid - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 146 - Internationale inschrijving en gemeenschapsmerk gelijke gevolgen in Gemeenschap - Verordening (EG) nr. 1383/2003 - Artikel 5, lid 4 - Goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op merk - Optreden van douaneautoriteiten - Houder van gemeenschapsmerk - Recht op verkrijgen van optreden ook in andere lidstaten dan die waar verzoek om optreden is ingediend - Uitbreiding tot houder van internationale inschrijving)
   2009/C 205/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zino Davidoff SA

      Verwerende partij: Bundesfinanzdirektion Südost

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van artikel 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7) — Aan houders van gemeenschapsmerken voorbehouden recht, een verzoek om optreden van de douaneautoriteiten in te dienen, strekkende tot verkrijging van het optreden, niet alleen van de douaneautoriteiten van de lidstaat waar het verzoek wordt ingediend, maar ook van de douaneautoriteiten van een of meer andere lidstaten — Uitbreiding van dit recht tot houders van internationale merkinschrijvingen in de zin van artikel 146 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk — Rechtsgevolgen van de toetreding van de Europese Gemeenschap tot het Protocol bij de Schikking van Madrid betreffende de internationale inschrijving van merken

      Dictum

   Artikel 5, lid 4, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, gelezen in het licht van artikel 146 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2003 van de Raad van 27 oktober 2003, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een internationaal ingeschreven merk op basis van dit artikel het optreden kan verkrijgen van de douaneautoriteiten van een of meer andere lidstaten dan die waar hij zijn verzoek indient, zoals dit ook voor de houder van een gemeenschapsmerk het geval is.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak C-564/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/12

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-564/07)
   (2008/C 79/22)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en H. Krämer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 49 EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij

                           —

                           verlangt dat alle rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in Oostenrijk, zich vooraf in het bijzondere Oostenrijkse register laten inschrijven, en daarvoor als voorwaarde stelt dat de betrokkene vooraf een beroepsaansprakelijkheidsverzekering afsluit;

                           —

                           de rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in Oostenrijk, ook aan het tuchtrechtelijke toezicht van de Oostenrijkse instanties onderwerpt voor de beteugeling van andere gedragingen dan ernstig tekortschieten in de beroepsplichten;

                           —

                           voor het verrichten van diensten door een rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigde die tijdelijk diensten wil verrichten in Oostenrijk, als voorwaarde stelt dat de betrokkene vooraf een beroepsaansprakelijkheidsverzekering heeft afgesloten;

                           —

                           de rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in Oostenrijk, verplicht met een aldaar ingeschreven advocaat samen te werken of een in Oostenrijk wonende persoon aan te wijzen aan wie stukken geldig kunnen worden betekend;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie verlangt artikel 49 EG niet alleen de afschaffing van elke discriminatie van de in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter op grond van diens nationaliteit, maar tevens de opheffing van elke beperking — ook indien deze zonder onderscheid geldt voor binnenlandse dienstverrichters en dienstverrichters uit andere lidstaten — die de werkzaamheden van de dienstverrichter die in een andere lidstaat is gevestigd en aldaar rechtmatig gelijksoortige diensten verricht, verbiedt, belemmert of minder aantrekkelijk maakt.
   Volgens de Commissie beperken de Oostenrijkse bepalingen betreffende octrooigemachtigden het vrije verkeer van diensten in de zin van artikel 49 EG-Verdrag doordat zij de rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in Oostenrijk, verplichten een beroepsaansprakelijkheidsverzekering af te sluiten, zich in het Oostenrijkse register te laten inschrijven, zich te onderwerpen aan het tuchtrechtelijke toezicht van de Oostenrijkse Patentanwaltkammer (Kamer van octrooigemachtigden) en, ingeval zij partijen vertegenwoordigen, samen te werken met een in Oostenrijk ingeschreven advocaat.
   Deze eisen kunnen het tijdelijk verrichten van diensten als octrooigemachtigde in Oostenrijk door rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden belemmeren of althans minder aantrekkelijk maken. De omstandigheid dat de dienstverrichter zowel de voorschriften van de lidstaat van vestiging in acht moet nemen als die van de lidstaat waar de dienst wordt verricht, vormt voor hem immers een extra economische belasting. Hij moet zich namelijk op de hoogte stellen van de voorschriften die gelden in de lidstaat waar de dienst wordt verricht, en is bovendien onderworpen aan twee regelingen zonder dat in de lidstaat waar de dienst wordt verricht, rekening wordt gehouden met de regeling waaraan hij is onderworpen in zijn lidstaat van herkomst. De betrokken regeling kan ook de consument ervan weerhouden een beroep te doen op een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter, omdat dit extra kosten meebrengt vergeleken met een beroep op een Oostenrijkse dienstverrichter.
   Nationale maatregelen die het gebruik van de door het Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden onmogelijk maken, belemmeren of minder aantrekkelijk maken, zijn slechts verenigbaar met het Verdrag wanneer zij, ten eerste, zijn vastgesteld om dwingende redenen van algemeen belang, ten tweede, op niet-discriminerende wijze worden toegepast, ten derde, geschikt zijn om het ermee nagestreefde doel ermee te verwezenlijken, en, ten vierde, niet verder gaan dan voor de verwezenlijking van dat doel noodzakelijk is. Als dwingende redenen van algemeen belang worden slechts aanvaard belangen die niet reeds worden beschermd door bepalingen waaraan de dienstverrichter in de lidstaat van vestiging is onderworpen.
   Volgens de Commissie vallen de omstreden beperkingen niet onder uitzonderingsregelingen die uitdrukkelijk in het Verdrag zijn opgenomen, en zijn zij evenmin overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie gerechtvaardigd om dwingende redenen van algemeen belang. De hier aan de orde zijnde verplichtingen van in andere lidstaten gevestigde octrooigemachtigden gaan namelijk verder dan nodig is voor de bescherming van de consument en voor een regelmatig verloop van de procedure.


title: Zaak C-25/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 19 januari 2017 — Tietosuojavaltuutettu

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 19 januari 2017 — Tietosuojavaltuutettu
   (Zaak C-25/17)
   (2017/C 086/23)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tietosuojavaltuutettu (toezichthouder voor gegevensbescherming)

      Andere partij in het geding: Jehovah’s Getuigen — geloofsgemeenschap

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de in artikel 3, lid 2, van de richtlijn gegevensbescherming (1) vermelde situaties waarin de richtlijn niet van toepassing is, aldus te worden opgevat dat het verzamelen en nadien verwerken van persoonsgegevens door leden van een geloofsgemeenschap in het kader van hun verkondigingswerk (waarbij zij van deur tot deur gaan) niet binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt? Welke betekenis komt bij de beoordeling van de toepasselijkheid van de richtlijn toe aan het feit dat de geloofsgemeenschap en haar gemeenten het verkondigingswerk in het kader waarvan de gegevens worden verzameld organiseren, alsook aan het feit dat het tegelijk gaat om de persoonlijke geloofsbeoefening door de leden van de geloofsgemeenschap?

               2)

               Dient de definitie van het begrip „bestand” in artikel 2, onder c), van de richtlijn gegevensbescherming, mede gelet op de overwegingen 26 en 27 van deze richtlijn, aldus te worden uitgelegd dat de totaliteit van de persoonsgegevens die in het kader van het hierboven beschreven verkondigingswerk (waarbij van deur tot deur wordt gegaan) op niet-geautomatiseerde wijze worden verzameld (namen, adressen en eventueel ook andere gegevens en kenmerken van de betrokken persoon),

                           a)

                           geen dergelijk bestand vormt, omdat het hierbij niet gaat om specifieke cartotheken, registers of soortgelijke ordeningssystemen die het opzoeken vergemakkelijken in de zin van de definitie van de Finse wet betreffende persoonsgegevens, of

                           b)

                           wel een dergelijk bestand vormt, omdat uit de gegevens — gelet op hun doel — gemakkelijk en zonder onevenredige kosten daadwerkelijk de voor later gebruik benodigde informatie kan worden gehaald, zoals in de Finse wet betreffende persoonsgegevens is bepaald?

               3)

               Dient de in artikel 2, onder d), van de richtlijn gegevensbescherming vermelde zinsnede „die, respectievelijk dat, alleen of tezamen met anderen, het doel van en de middelen voor de verwerking van persoonsgegevens vaststelt” aldus te worden uitgelegd dat een geloofsgemeenschap die een activiteit waarbij persoonsgegevens worden verzameld organiseert (onder andere door de gebieden op te delen waarbinnen de verkondigers hun werk moeten verrichten, door het verkondigingswerk te monitoren en door registers bij te houden van personen die niet willen dat verkondigers hen bezoeken), in verband met deze activiteit van haar leden kan worden aangemerkt als verantwoordelijke voor de verwerking van persoonsgegevens, ondanks het feit dat de geloofsgemeenschap aanvoert dat enkel de individuele verkondigers toegang hebben tot de genoteerde informatie?

               4)

               Moet het voornoemde artikel 2, onder d), aldus worden uitgelegd dat de geloofsgemeenschap slechts als voor de verwerking verantwoordelijke kan worden aangemerkt indien zij andere specifieke maatregelen — zoals het geven van opdrachten of schriftelijke instructies — neemt waarmee zij de verzameling van gegevens stuurt, of volstaat het dat de geloofsgemeenschap daadwerkelijk een rol speelt bij de sturing van de activiteiten van haar leden?
               De derde en de vierde vraag hoeven slechts te worden beantwoord indien uit het antwoord op de eerste en de tweede vraag volgt dat de richtlijn toepasselijk is. De vierde vraag hoeft slechts te worden beantwoord indien op basis van het antwoord op de derde vraag niet kan worden uitgesloten dat artikel 2, onder d), van de richtlijn van toepassing is op een geloofsgemeenschap.

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 1995, L 281, blz. 31).


title: Zaak C-237/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2016 — Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (Hogere voorziening — Uniemerk — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Kennelijk niet-ontvankelijke of kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/6

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2016 — Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-237/14 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Uniemerk - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijk niet-ontvankelijke of kennelijk ongegronde hogere voorziening))
      (2016/C 454/12)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Wolter, M. Kefferpütz en A. K. Marx, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Lidl Stiftung & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak T-287/07: Beroep ingesteld op 25 juli 2007 — cApStAn/Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/16

         Beroep ingesteld op 25 juli 2007 — cApStAn/Commissie
   (Zaak T-287/07)
   (2007/C 223/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: cApStAn Sprl (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. Bublot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de afwijzende beschikking van de Commissie nietig te verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 22 mei 2007, waarbij haar in het kader van de aanbestedingsprocedure „Post-editing services PER 2007” (1) ingediende offerte is afgewezen wegens het ontbreken van bewijzen van ervaring ter zake.
   Ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring van de bestreden beschikking voert verzoekster aan dat de Commissie een kennelijke fout heeft gemaakt bij het lezen van haar aanvraag, aangezien de aanbesteding juist haar werkterrein betrof, hetgeen verzoekster in haar offerte wel degelijk zou hebben aangegeven. Voorts wijst zij erop dat zij reeds een overheidsopdracht op hetzelfde gebied bij de Commissie had verworven en dat de in het kader hiervan verrichte prestaties nooit in twijfel zijn getrokken.
   Bovendien betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking berust op kennelijk onjuiste gronden en dat deze onjuistheid een motiveringsgebrek oplevert.

      (1)  PB 2007/S 21-023949.


title: Zaak T-519/15: Beroep ingesteld op 4 september 2015 — myToys.de/BHIM — Laboratorios Indas (myBaby)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/42

         Beroep ingesteld op 4 september 2015 — myToys.de/BHIM — Laboratorios Indas (myBaby)
   (Zaak T-519/15)
   (2015/C 363/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: myToys.de GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Hauss-Löhde en M. Mette, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laboratorios Indas, SA (Pozuelo de Alarcon, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „myBaby” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 846 426

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2015 in zaak R 1002/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 juni 2015 in beroepsprocedure R 1002/2014-2;

               —

               volledige afwijzing van de oppositie;

               —

               herroeping van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 mei 2015 in beroepsprocedure R 1137/2014-2;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 216/96 van 5 februari 1996 houdende het Reglement voor de procesvoering bij de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-444/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 92/106/EEG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn")

text:
C 200/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
      —     in die lidstaat woonde zonder aldaar een beroepswerk-                              ARREST VAN HET HOF
            zaamheid uit te oefenen, en aldaar als gepensioneerd
            ambtenaar een pensioen van een andere lidstaat ontving,
                                                                                (Eerste kamer)
      —     en in zijn woonstaat onderworpen was aan wettelijke
            regelingen betreffende takken van sociale zekerheid waarop
            die verordening van toepassing is.                                                      van 10 mei 2001
      Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad va 15 oktober             in zaak C-444/99: Commissie van de Europese Gemeen-
      1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                     schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
      Gemeenschap is daarentegen in beginsel niet van toepassing op
      een persoon die zijn woonplaats heeft overgebracht van een
      lidstaat waar hij niet langer werkte naar een andere lidstaat       („Niet-nakoming — Richtlijn 92/106/EEG — Niet-omzet-
      waar hij niet werkt, noch werk zoek.                                                   ting binnen gestelde termijn”)
2)    De woorden geen pensioen of rente verschuldigd is in artikel 28
      bis van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt                                (2001/C 200/28)
      bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening
      nr. 3096/95, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij van
      toepassing zijn op een situatie waarin noch een op de woonplaats
      berustend pensioen, zoals het nationale pensioen krachtens Fins                              (Procestaal: Italiaans)
      recht, noch een op de uitoefening van betaalde arbeid berustend
      pensioen dat is verschuldigd krachtens de wettelijke regeling van
      de lidstaat op het grondgebied waarvan de betrokkene woont,
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      daadwerkelijk aan hem wordt uitbetaald, zonder dat behoeft te
                                                                                dentie van het Hof)
      worden onderzocht, of de betrokkene eventueel recht daarop zou
      kunnen hebben.
                                                                          In zaak C-444/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
3)    Het algemene beginsel dat voortvloeit uit verordening               pen (gemachtigden: M. Wolfcarius en S. Dragone) tegen
      nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening          Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door
      nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 3096/95,           O. Fiumara), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
      waarvan artikel 33 de toepassing vormt en volgens hetwelk van       stellen dat de Italiaanse Republiek, door een contingenterings-
      de pensioen- of rentetrekker, op grond van het feit dat hij op het  en vergunningenstelsel voor gecombineerd vervoer tussen
      grondgebied van een lidstaat woont, geen premies voor de            de lidstaten in stand te houden, hoewel zij de bijzondere
      verplichte verzekering kunnen worden verlangd ter dekking van       vergunningen heeft vervangen door algemene vergunningen,
      de kosten van prestaties die ten laste komen van een orgaan van     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      een andere lidstaat, staat eraan in de weg, dat de lidstaat op het  krachtens richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december
      grondgebied waarvan de pensioen- of rentetrekker woont, van         1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voor-
      hem krachtens zijn wetgeving vastgestelde premies of soortgelijke   schriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer
      inhoudingen voor de dekking van de kosten van prestaties bij        van goederen tussen lidstaten (PB L 368, blz. 38), en met name
      ouderdom, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid invordert,          artikel 2 daarvan, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld
      wanneer de betrokkene soortgelijke prestaties ontvangt van het      als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en
      orgaan van de ter zake van pensioenen bevoegde lidstaat.            L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
                                                                          R. Grass, op 10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het
4)    De omstandigheid dat de Republiek Finland en het Koninkrijk         dictum luidt als volgt:
      Zweden op grond van artikel 36, lid 3, van verordening
      nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening          1)    Door een contingenterings- en vergunningenstelsel voor gecom-
      nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 3096/95, en              bineerd vervoer tussen de lidstaten in stand te houden, hoewel
      artikel 23 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale                 zij de bijzondere vergunningen heeft vervangen door algemene
      zekerheid van 15 juni 1992 (106/93) wederzijds hebben                     vergunningen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet
      afgezien van vergoeding van de kosten van de door een orgaan              nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2 van richtlijn
      van een van deze lidstaten voor rekening van een orgaan van de            92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende
      andere lidstaat verleende verstrekkingen, heeft geen invloed op           vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde
      de uitlegging van de artikelen 28 bis en 33, lid 2, van deze              vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten.
      verordening.
                                                                          2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 6 van 8.1.2000.
                                                                          (1) PB C 34 van 5.2.00.


title: Zaak T-362/08: Beroep ingesteld op 28 augustus 2008 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/42

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2008 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie
   (Zaak T-362/08)
   (2008/C 301/72)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Crosby en S. Santoro; advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie te gelasten het schrijven van Duits Bondskanselier Schröder aan voorzitter van de Commissie Prodi van 15 maart 2000 over te leggen aan het Gerecht;

               —

               vast te stellen dat de bestreden beschikking is aangetast door een onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfouten, en ze nietig te verklaren;

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 18 december 2007 in zaak C-64/05 P (1) heeft het Hof van Justitie het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 november 2004, IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie (T-168/02, Jurispr. blz. II-4135) vernietigd houdende nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 26 maart 2002 waarin de door verzoekster bij brief van 20 december 2001 gevraagde toegang was geweigerd tot documenten betreffende het ontnemen van de beschermde status aan het gebied van de Elbe te Hamburg, een natuurreservaat dat bescherming genoot krachtens het Natura 2000-programma, zoals ingesteld bij richtlijn 92/43/EEG van de Raad (2), voor de uitbreiding van de bestaande fabriek van Daimler Chrysler Aerospace Airbus GmbH ten behoeve van de uiteindelijke assemblage van de Airbus A3XX. Naar aanleiding van de uitspraak van het Hof op de hogere voorziening heeft verzoekster bij brief van 13 februari 2008 opnieuw om toegang tot de betrokken documenten verzocht en heeft zij op 29 april 2008 overeenkomstig artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (3) een confirmatief verzoek ingediend.
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster krachtens artikel 230 EG de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juni 2008 waarbij haar verzoek uit hoofde van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad gedeeltelijk is toegewezen, maar waarbij haar de toegang tot één van de in dit verzoek bedoelde documenten is geweigerd.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie het recht onjuist toegepast door artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 toe te passen op een louter EU-interne situatie. Bovendien heeft de Commissie volgens verzoekster het recht kennelijk onjuist toegepast door zich op het standpunt te stellen dat de inhoud van de brief van de heer Schröder dusdanig vertrouwelijk was, dat openbaarmaking ervan het economisch beleid van Duitsland en van andere lidstaten van de EU in gevaar zou brengen. Verzoekster stelt voorts dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door zich op het standpunt te stellen dat openbaarmaking van de brief de vertrouwelijkheid van het besluitvormingsproces in het gedrang zou brengen en ten slotte door er niet van uit te gaan dat het openbare belang zwaarder woog dan de vertrouwelijkheid van haar besluitvormingsproces.

      (1)  Zaak C-64/05 P, Koninkrijk Zweden/Commissie (Jurispr. blz. I-11389).

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB 1992, L 206, blz. 7).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-432/16: Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik/EUIPO (медведь) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk медведь — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/44

         Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik/EUIPO (медведь)
   (Zaak T-432/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk медведь - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/67)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH (Bühl, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Lingenfelser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Ivanov en D. Hanf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 mei 2016 (zaak R 240/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken медведь als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lackmann Fleisch- und Feinkostfabrik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Zaak F-125/05: Beroep ingesteld op  19 december 2005  — Tsarnavas tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/54

         Beroep ingesteld op 19 december 2005 — Tsarnavas tegen Commissie
   (Zaak F-125/05)
   (2006/C 60/100)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: V. Tsarnavas (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               Nietig te verklaren het besluit van het TABG van 1 april 2005 houdende afwijzing van het door verzoeker krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediende verzoek (verzoek nr. D/007/05);

               —

               Voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 7 oktober 2005 houdende afwijzing van de klacht van verzoeker (nr. R/488/05);

               —

               Verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoeding van 72 000 EUR voor de materiële en morele schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van de onregelmatigheden of dienstfouten die de Commissie herhaaldelijk heeft begaan in het kader van de bevorderingsrondes 1998 en 1999;

               —

               Verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker bestrijdt de besluiten van de Commissie houdende afwijzing van het verzoek en de klacht die hij had ingediend teneinde een vergoeding te krijgen voor de materiële en morele schade die hij heeft geleden door de opstelling van de Commissie in het kader van de bevorderingsrondes 1998 en 1999. Om de door de Commissie te zijnen aanzien genomen maatregelen aan te vechten heeft verzoeker immers vier precontentieuze en vier contentieuze procedures aangespannen, die hebben geleid tot intrekking dan wel nietigverklaring van genoemde maatregelen.
   De materiële schade vloeit voort uit het feit dat verzoeker de hulp van een raadsman heeft moeten inroepen teneinde zijn verdediging in het kader van de precontentieuze procedures ten volle te waarborgen. De morele schade is veroorzaakt door de situatie van onzekerheid waarin verzoeker zich gedurende meerdere jaren heeft bevonden, alsmede door zijn verlies van vertrouwen in de instelling.


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
C 158/26          NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              3.7.2002
                                                              III
                                                       (Bekendmakingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                      (2002/C 158/07)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
         Gemeenschappen C 158 A van 3 juli 2002 het volgend algemeen vergelijkend onderzoek:
         Nederlandse uitgave:
         CJ/LA/22 (Nederlandstalige tolken).
         Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
         Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
         De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 12 september 2002.


title: Zaak T-43/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Fardoom en Reinard/Commissie (Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsverslag — Beoordelingsprocedure 2001/2001)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Fardoom en Reinard/Commissie
   (Zaak T-43/04) (1)

   (Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsverslag - Beoordelingsprocedure 2001/2001)
   (2005/C 330/50)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Mohammad Reza Fardoom (Roodt-sur-Syre, Luxemburg) en Marie-José Reinard (Bertrange, Luxemburg) [vertegenwoordiger(s): G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): J. Currall en H. Krämer als gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring, primair van de beoordelingsprocedure 2001/2002, voorzover deze verzoekers betreft, en subsidiair van de loopbaanontwikkelingsverslagen van verzoekers voor die periode
   Dictum van het arrest

               1)

               Het besluit houdende vaststelling van het loopbaanontwikkelingsverslag van Reinard voor de periode 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 wordt nietigverklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Reinard.

               4)

               Fardoom zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.04.2004.


title: Zaak T-156/12: Beroep ingesteld op 5 april 2012 — Sweet Tec/BHIM (Vorm van een ovaal)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/32

         Beroep ingesteld op 5 april 2012 — Sweet Tec/BHIM (Vorm van een ovaal)
   (Zaak T-156/12)
   2012/C 165/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sweet Tec GmbH (Boizenburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Nägele, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 januari 2012 in procedure R 542/2011-1 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 554 171 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen die van de procedure voor de kamer van beroep

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een ovaal voor waren van de klassen 16 en 30 (aanvraag nr. 9 554 171)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen bezit en de aan de orde zijnde waren niet beschrijft.


title: Zaak C-425/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 14 juli 2017 — Günter Hartmann Tabakvertrieb GmbH & Co. KG/Stadt Kempten

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 14 juli 2017 — Günter Hartmann Tabakvertrieb GmbH & Co. KG/Stadt Kempten
   (Zaak C-425/17)
   (2017/C 347/08)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Günter Hartmann Tabakvertrieb GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Stadt Kempten

      In tegenwoordigheid van: Landesanwaltschaft Bayern

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU (1) aldus te worden uitgelegd dat onder „producten die zijn bestemd om te worden gepruimd” alleen pruimtabaksproducten in traditionele zin moeten worden verstaan?

               2)

               Dient artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU aldus te worden uitgelegd dat „producten die zijn bestemd om te worden gepruimd” hetzelfde betekenen als „pruimtabak” in de zin van artikel 2, punt 6, van de richtlijn?

               3)

               Dient voor de vraag of een tabaksproduct in de zin van artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU „is bestemd om te worden gepruimd”, rekening te worden gehouden met een objectieve benaderingswijze met betrekking tot het product en niet met hetgeen de producent heeft vermeld of met het daadwerkelijke gebruik door de consument?

               4)

               Dient artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU aldus te worden uitgelegd dat het feit dat het is bestemd om te worden gepruimd, vereist dat het tabaksproduct door de consistentie en de stevigheid ervan objectief geschikt is om te worden gepruimd en dat door het pruimen van het tabaksproduct de ingrediënten van het product vrijkomen?

               5)

               Dient artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU aldus te worden uitgelegd, dat opdat een tabaksproduct is bestemd „om te worden gepruimd” als bijkomende voorwaarde wordt gesteld, maar ook volstaat, dat door een lichte, herhaalde drukuitoefening op het tabaksproduct met de tanden of de tong meer ingrediënten van het product vrijkomen dan wanneer het slechts in de mond wordt gehouden?

               6)

               Of is het onontbeerlijk dat bij „bestemd om te worden gepruimd” geen ingrediënten vrijkomen wanneer het product louter in de mond wordt gehouden of eraan wordt gezogen?

               7)

               Kan het feit dat een tabaksproduct geschikt is „om te worden gepruimd” in de zin van artikel 2, punt 8, van richtlijn 2014/40/EU ook tot stand worden gebracht door een aanbiedingsvorm die die losstaat van de verwerkte tabak zelf, bijvoorbeeld door een cellulosebuiltje?

      (1)  Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (PB 2014, L 127, blz. 1).


title: Zaak C-33/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrajno Sodišče Pliberk (Oostenrijk) op 23 januari 2017 — Čepelnik d.o.o./Michael Vavti

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okrajno Sodišče Pliberk (Oostenrijk) op 23 januari 2017 — Čepelnik d.o.o./Michael Vavti
   (Zaak C-33/17)
   (2017/C 086/24)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Okrajno Sodišče Pliberk

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Čepelnik d.o.o.

      Verwerende partij: Michael Vavti

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten artikel 56 VWEU en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat een binnenlandse opdrachtgever een stopzetting van betaling en de betaling van een waarborgsom gelijk aan het nog verschuldigde bedrag oplegt, wanneer het verbod van uitvoering van de betaling en de betaling van de waarborgsom alleen dienen tot zekerheid van een eventuele geldboete, die pas in een afzonderlijke procedure kan worden opgelegd aan een dienstverrichter die in een andere lidstaat is gevestigd?
               Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           a.

                           Moeten artikel 56 VWEU en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat een binnenlandse opdrachtgever een stopzetting van betaling en de betaling van een waarborgsom gelijk aan het nog verschuldigde bedrag oplegt, wanneer de in een andere lidstaat van de Europese Unie gevestigde dienstverrichter aan wie een geldboete moet worden opgelegd in de procedure waarin de betaling van een waarborgsom wordt opgelegd niet beschikt over een beroepsmogelijkheid tegen de oplegging daarvan en het bezwaar van de binnenlandse opdrachtgever tegen dit besluit geen opschortende werking heeft?

                           b.

                           Moeten artikel 56 VWEU en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat een binnenlandse opdrachtgever een stopzetting van betaling en de betaling van een waarborgsom gelijk aan het nog verschuldigde bedrag oplegt, alleen omdat de dienstverrichter in een andere lidstaat van de Europese Unie is gevestigd?

                           c.

                           Moeten artikel 56 VWEU en richtlijn 2014/67/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat een binnenlandse opdrachtgever een stopzetting van betaling en de betaling van een waarborgsom gelijk aan het nog verschuldigde bedrag oplegt, ofschoon het aan de dienstverrichter verschuldigde bedrag nog niet opeisbaar is en de hoogte van het definitieve bedrag wegens tegenvorderingen en rechten van retentie nog niet vaststaat?


title: Zaak C-418/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 5 september 2014 — ROZ-ŚWIT Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy Henryk Ciurko, Adam Pawłowski spółka jawna/Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 5 september 2014 — ROZ-ŚWIT Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy Henryk Ciurko, Adam Pawłowski spółka jawna/Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu
   (Zaak C-418/14)
   (2014/C 462/20)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ROZ-ŚWIT Zakład Produkcyjno-Handlowo-Usługowy Henryk Ciurko, Adam Pawłowski spółka jawna

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5 junctis de artikelen 2, lid 3, en 21, lid 4, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de nationale regeling in artikel 89, lid 16, van de Ustawa o podatku akcyzowym van 6 december 2009 (Dziennik Ustaw 2009 nr. 3, 11, met wijzigingen; hierna: „accijnswet”), volgens welke het accijnstarief voor motorbrandstoffen van toepassing is op verwarmingsbrandstof, wanneer de belastingplichtige niet voldoet aan het vormvereiste van artikel 89, leden 14 en 15, van de accijnswet?

               2)

               Verzet het evenredigheidsbeginsel zich tegen het in artikel 89, leden 14 en 15, van de accijnswet gestelde vormvereiste, volgens hetwelk het verlaagde accijnstarief voor verwarmingsbrandstof slechts van toepassing is, wanneer binnen de wettelijke termijn de lijst van de verklaringen van de afnemers is opgesteld en overgelegd, ongeacht of is voldaan aan het materiële vereiste van de verkoop van brandstof voor verwarming?

               3)

               Is de sanctie van artikel 89, lid 16, van de accijnswet, waarbij de verkoper, zoals in het hoofdgeding, voor de verkoop van verwarmingsbrandstof accijns ten belope van het tarief voor motorbrandstof wordt opgelegd (artikel 89, lid 4, sub 1, van de accijnswet), wanneer niet is voldaan aan het vormvereiste van artikel 89, leden 14 en 15, van de accijnswet, verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  PB L 283, blz. 51.


title: Zaak T-406/16: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2017 — Dogg Label/EUIPO — Chemoul (JAPRAG) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk JAPRAG — Ouder nationaal beeldmerk JAPAN-RAG — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/41

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2017 — Dogg Label/EUIPO — Chemoul (JAPRAG)
   (Zaak T-406/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk JAPRAG - Ouder nationaal beeldmerk JAPAN-RAG - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 277/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dogg Label (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Angelier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënt voor het Gerecht: Patrick Chemoul (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Hoffman, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 mei 2016 (zaak R 2336/2015-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Dogg Label en P. Chemoul

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 mei 2016 (zaak R 2336/2015-2) wordt vernietigd.

               2)

               Dogg Label, het EUIPO en Patrick Chemoul zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Zaak T-565/10: Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — ThyssenKrupp Steel Europe/BHIM (Highprotect) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Highprotect — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

         Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — ThyssenKrupp Steel Europe/BHIM (Highprotect)
   (Zaak T-565/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Highprotect - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 118/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Ulrich, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2010 (zaak R 1038/2010-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Highprotect als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               ThyssenKrupp Steel Europe AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011.