title: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia - Milano van 11 juni 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ordine degli Architetti delle province di Milano e Lodi (orde van architecten van de provincies Milaan en Lodi) en P. de Angelis, architect, enerzijds, en de gemeente Milaan, alsook de vennootschap Pirelli, Milano Centrale Servizi SpA, en Ente Autonomo Teatro alla Scala, anderzijds (Zaak C-399/98) (1999/C 1/13)

text:
C 1/8                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.1.1999
     met een beroep op de voorrang en rechtstreekse wer-                 drempel overschrijden, met de Gemeenschapswetge-
     king van het Gemeenschapsrecht?                                     ving verenigbaar worden geacht?
                                                                    (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
(1) Toepassing van de Income and Corporation Taxes Act 1988,
                                                                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van over-
    en in het bijzonder van de Britse bepalingen inzake uitkering
                                                                        heidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
    van dividend door in het Verenigd Koninkrijk gevestigde ven-
                                                                        9.8.1993, blz. 54).
    nootschappen met in andere lidstaten gevestigde moedermaat-
    schappijen.
                                                                    Verzoek van het Bundesfinanzhof van 27 augustus
                                                                    1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanzamt Goslar en B. Breitsohl
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
la Lombardia Ð Milano van 11 juni 1998 om een prejudi-                                      (Zaak C-400/98)
cieÈle beslissing in het geding tussen Ordine degli Architetti                               (1999/C 1/14)
delle province di Milano e Lodi (orde van architecten van
de provincies Milaan en Lodi) en P. de Angelis, architect,
enerzijds, en de gemeente Milaan, alsook de vennootschap            Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 27 augustus
Pirelli, Milano Centrale Servizi SpA, en Ente Autonomo              1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                  Teatro alla Scala, anderzijds                     9 november 1998, in het geding tussen Finanzamt Goslar
                                                                    en B. Breitsohl, het Hof van Justitie van de Europese
                        (Zaak C-399/98)
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                         (1999/C 1/13)                              over de navolgende vragen:
                                                                    1. Volgens de rechtspraak van het Hof (arrest van
                                                                         29 februari 1996, Inzo, C-110/94, Jurispr. blz. I-857)
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                  kunnen zelfs de eerste investeringsuitgaven die voor
Ð Milano heeft bij beschikking van 11 juni 1998, ingeko-                 bedrijfsdoeleinden worden gedaan, worden beschouwd
men ter griffie van het Hof van Justitie op 9 november                   als economische activiteiten in de zin van artikel 4 van
1998, in het geding tussen Ordine degli Architetti delle                 Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1). In deze context
province di Milano e Lodi en P. de Angelis, enerzijds, en                moet de belastingdienst rekening houden met het ken-
de gemeente Milaan, alsook de vennootschap Pirelli,                      baar gemaakte voornemen van de ondernemer. De
Milano Centrale Servizi SpA, en Ente Autonomo Teatro                     dienovereenkomstig toegekende hoedanigheid van
alla Scala, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese             belastingplichtige kan in beginsel nadien niet met
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing                  terugwerkende kracht worden ontnomen op grond dat
over de navolgende vragen:                                               bepaalde gebeurtenissen zich al dan niet hebben voor-
                                                                         gedaan (rechtzekerheidsbeginsel). Dat geldt ook voor
                                                                         de aftrek van voorbelasting voor investeringen.
1. Zijn de nationale en regionale voorschriften die aan de
     bouwer (houder van een bouwvergunning of een goed-                  Moet volgens dit beginsel het recht op aftrek van voor-
     gekeurd ontwikkelingsplan) de directe uitvoering van                belasting (artikel 17 van Richtlijn 77/388/EEG) voor
     ontwikkelingswerkzaamheden onder gehele of gedeel-                  oprichtingsinvesteringen ook op basis van het voor-
     telijke kwijting van de verschuldigde bijdrage toestaan             nemen om economische activiteiten uit te oefenen die
     (artikel 11 van wet nr. 10/77; artikelen 28 en 31 van               aanleiding zullen geven tot belastbare handelingen,
     wet nr. 1150 van 17 augustus 1942; artikelen 8 en 12                worden toegekend, wanneer het de belastingdienst
     van wet nr. 60 van de regio Lombardia van 5 december                reeds bij de eerste belastingheffing bekend is, dat van
     1977), in strijd met Richtlijn 93/37/EEG van de                     de voorgenomen economische activiteiten die aanlei-
     Raad (1) gelet op het beginsel van Gemeenschapsrecht                ding zouden geven tot belastbare handelingen, in feite
     dat aan de lidstaten voor alle openbare werken met                  niets zal terechtkomen?
     een waarde van 5 miljoen ECU of meer de strikte
     inachtneming van de procedure van openbare aan-
     besteding voorschrijft?                                        Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
                                                                    woord:
2. Kunnen ondanks deze principieÈle aanbestedingsver-               2. Kan bij levering van gebouwen of gedeelten van
     plichting overeenkomsten tussen de administratie en                 gebouwen en het erbij behorende terrein het keuze-
     particulieren (die in het algemeen toegestaan zijn op               recht inzake de belasting tot deze gebouwen/gedeelten
     grond van artikel 11 van wet nr. 241 van 7 augustus                 van gebouwen worden beperkt?
     1990) op gebieden waar het bevoegd gezag een keuze
     moet maken met welke particulier een overeenkomst              (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
     voor bepaalde prestaties zal worden gesloten, ingeval
     die prestaties de in de geldende richtlijnen neergelegde


title: Zaak C-115/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 juni 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Secretary of State for the Home Department/NA (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 20 en 21 VWEU — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 13, lid 2, eerste alinea, onder c) — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 12 — Verblijfsrecht van familieleden van een Unieburger — Huwelijk tussen een Unieburger en een derdelander — Huiselijk geweld — Echtscheiding na vertrek van de Unieburger — Behoud van het verblijfsrecht van de derdelander die het ouderlijk gezag heeft over de gemeenschappelijke kinderen die Unieburgers zijn)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 juni 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Secretary of State for the Home Department/NA
   (Zaak C-115/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 20 en 21 VWEU - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 13, lid 2, eerste alinea, onder c) - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 12 - Verblijfsrecht van familieleden van een Unieburger - Huwelijk tussen een Unieburger en een derdelander - Huiselijk geweld - Echtscheiding na vertrek van de Unieburger - Behoud van het verblijfsrecht van de derdelander die het ouderlijk gezag heeft over de gemeenschappelijke kinderen die Unieburgers zijn))
   (2016/C 335/18)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal of England and Wales (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

      Verwerende partij: NA

      in tegenwoordigheid van: Aire Centre

      Dictum

               1)

               Artikel 13, lid 2, eerste alinea, onder c), van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd dat een derdelander die gescheiden is van een Unieburger en gedurende het huwelijk het slachtoffer is geweest van huiselijk geweld, op grond van deze bepaling geen recht heeft op het behoud van een verblijfsrecht in het gastland, indien de echtgenoot, die Unieburger is, deze lidstaat voor de aanvang van de gerechtelijke procedure tot scheiding heeft verlaten.

               2)

               Artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap moet aldus worden uitgelegd dat een kind en de ouder die derdelander is en het exclusieve ouderlijke gezag over dat kind heeft, op grond van deze bepaling een verblijfsrecht in het gastland hebben, in een situatie zoals aan de orde in het hoofdgeding waarin de andere ouder Unieburger is en in deze lidstaat werkzaam is geweest, maar zijn verblijf aldaar heeft beëindigd voordat het kind er zijn schoolopleiding heeft aangevangen.

               3)

               Artikel 20 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het noch aan een minderjarige Unieburger die sinds zijn geboorte woont in het gastland waarvan hij de nationaliteit niet bezit, noch aan de ouder die derdelander is en het exclusieve ouderlijke gezag over deze minderjarige heeft, een verblijfsrecht in het gastland verleent, indien zij op grond van een bepaling van afgeleid Unierecht een verblijfsrecht in die lidstaat hebben.

               4)

               Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het deze minderjarige Unieburger een verblijfsrecht in het gastland verleent, voor zover hij voldoet aan de in artikel 7, lid 1, van richtlijn 2004/38 neergelegde voorwaarden, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Indien dat het geval is, geeft deze bepaling de ouder die daadwerkelijk het ouderlijke gezag over deze Unieburger heeft, het recht om met hem in het gastland te verblijven.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-12/08 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2009 — M/EMEA ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Invaliditeit — Verzoek om hernieuwd onderzoek van besluit tot afwijzing van eerste verzoek om de invaliditeitscommissie bijeen te roepen — Beroep tot nietigverklaring — Niet voor beroep vatbaar besluit — Bevestigend besluit — Nieuwe en wezenlijke feiten — Ontvankelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Immateriële schade )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2009 — M/EMEA
   (Zaak T-12/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Invaliditeit - Verzoek om hernieuwd onderzoek van besluit tot afwijzing van eerste verzoek om de invaliditeitscommissie bijeen te roepen - Beroep tot nietigverklaring - Niet voor beroep vatbaar besluit - Bevestigend besluit - Nieuwe en wezenlijke feiten - Ontvankelijkheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Immateriële schade”)
   2009/C 141/82
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: M (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J. N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Andere partij bij de procedure: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) (vertegenwoordigers: V. Salvatore en N. Rampal Olmedo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 19 oktober 2007, M/EMEA (F-23/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 19 oktober 2007, M/EMEA (F-23/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               2)

               Het besluit van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) van 25 oktober 2006 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij het verzoek van M van 8 augustus 2006 om een invaliditeitscommissie in te stellen wordt afgewezen.

               3)

               Het EMEA wordt veroordeeld tot betaling van een vergoeding van 3 000 EUR aan rekwirant.

               4)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               5)

               Het EMEA wordt verwezen in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van deze procedure.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-79/13: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — Accorinti e.a./ECB („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Economisch en monetair beleid — ECB — Nationale centrale banken — Herstructurering van de Griekse staatsschuld — Programma voor de aankoop van effecten — Overeenkomst inzake de omruiling van effecten ten gunste van enkel de centrale banken van het Eurosysteem — Betrokkenheid van de particuliere sector — Collective action clauses — Kredietverbetering in de vorm van een terugkoopprogramma, bedoeld om de kwaliteit van de effecten als onderpand te onderbouwen — Particuliere schuldeisers — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren — Gewettigd vertrouwen — Gelijke behandeling — Aansprakelijkheid wegens een rechtmatige normatieve handeling — Abnormale en bijzondere schade”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/33

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — Accorinti e.a./ECB
   (Zaak T-79/13) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Economisch en monetair beleid - ECB - Nationale centrale banken - Herstructurering van de Griekse staatsschuld - Programma voor de aankoop van effecten - Overeenkomst inzake de omruiling van effecten ten gunste van enkel de centrale banken van het Eurosysteem - Betrokkenheid van de particuliere sector - Collective action clauses - Kredietverbetering in de vorm van een terugkoopprogramma, bedoeld om de kwaliteit van de effecten als onderpand te onderbouwen - Particuliere schuldeisers - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren - Gewettigd vertrouwen - Gelijke behandeling - Aansprakelijkheid wegens een rechtmatige normatieve handeling - Abnormale en bijzondere schade”))
   (2015/C 398/42)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alessandro Accorinti (Nichelino, Italië) en 214 andere verzoekers, van wie de namen in de bijlage zijn vermeld (vertegenwoordigers: S. Sutti, R. Spelta en G. Sanna, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bening en P. Papapaschalis, vervolgens P. Senkovic en P. Papapaschalis en tot slot P. Senkovic, gemachtigden, bijgestaan door E. Castellani, B. Kaiser en T. Lübbig, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van met name de vaststelling door de ECB van besluit 2012/153/EU van 5 maart 2012 inzake de beleenbaarheid van verhandelbare schuldbewijzen die door de Helleense Republiek worden uitgegeven of volledig worden gegarandeerd in de context van het aanbod van de Helleense Republiek tot schuldenruil (PB L 77, blz. 19), alsook van andere maatregelen van de ECB in verband met de herstructurering van de Griekse staatsschuld

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alessandro Accorinti en de andere verzoekende partijen, van wie de namen in de bijlage zijn vermeld, worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juli 2001 in zaak C-447/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 49 EG) — Verordening (EEG) nr. 2408/92 — Toegang van communautaire luchtvaartmaatschapĳen tot intracommunautaire luchtroutes — Inschepingsrechten)

text:
29.9.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 275/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1)    Met de handhaving van de bepalingen van artikel 3 van het
                                                                                ministerieel decreet van 13 augustus 1998 tot uitvoering van
                         (Tweede kamer)                                               wet nr. 537 van 24 december 1993, gewijzigd bij wet nr. 662
                                                                                van 23 december 1996, volgens welke voor passagiers van een
                                                                                binnenlandse vlucht andere inschepingsrechten gelden dan voor
                           van 4 juli 2001                                            passagiers van een vlucht vanuit Italië naar een andere lidstaat,
                                                                                is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
in zaak C-447/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                   op haar rusten krachtens artikel 59 EG-Verdrag (thans, na
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                   wijziging, artikel 49 EG) in samenhang met artikel 3, lid 1,
                                                                                van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van
(Niet-nakoming — Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wij-                                23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire
ziging, artikel 49 EG) — Verordening (EEG) nr. 2408/92 —                              luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes.
Toegang van communautaire luchtvaartmaatschapijen tot                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
   intracommunautaire luchtroutes — Inschepingsrechten)
                                                                                (1) PB C 34 van 5.2.2000.
                          (2001/C 275/01)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 juli 2001
In zaak C-447/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: F. Benyon en S. Dragone) tegen Italiaanse                    in zaak C-100/99: Italiaanse Republiek tegen Raad van de
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                              Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
I. M. Braguglia), betreffende een verzoek om vast te stellen dat                                             schappen (1)
de Italiaanse Republiek, met de handhaving van de bepalingen
van artikel 3 van het ministerieel decreet van 13 augustus                      („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Agromonetair
1998 (GURI nr. 251 van 27 oktober 1998) tot uitvoering van                      stelsel voor euro — Overgangsmaatregelen voor invoering
wet nr. 537 van 24 december 1993, gewijzigd bij wet nr. 662                                                   van euro”)
van 23 december 1996, volgens welke voor een binnenlandse
vlucht andere inschepingsrechten gelden dan voor een vlucht                                               (2001/C 275/02)
vanuit Italië naar een andere lidstaat, de verplichtingen niet is
nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 59 EG-Verdrag                                             (Procestaal: Italiaans)
(thans, na wijziging, artikel 49 EG) in samenhang met artikel 3,                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van                                                  dentie van het Hof)
23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire
luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes                     In zaak C-100/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-
(PB L 240, blz. 8), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld                  za, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Raad van de Europese
als volgt: V. Skouris (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen                Unie (gemachtigden: G. Maganza en I. Dı́ez Parra) en Commis-
en N. Colneric, rechters; advocaatrgeneraal: S. Alber; griffier:                sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
R. Grass, op 4 juli 2001 een arrest gewezen waarvan het                         K.-D. Borchardt en F. Ruggeri Laderchi), betreffende een beroep
dictum luidt als volgt:                                                         tot nietigverklaring van


title: Gevoegde zaken F-23/12 en F-30/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Glantenay e.a./Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10 — Selectie op basis van bewijsstukken — Uitsluiting van kandidaten zonder concreet onderzoek van hun diploma’s en beroepservaring)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/31

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 september 2013 — Glantenay e.a./Commissie
      (Gevoegde zaken F-23/12 en F-30/12) (1)

      (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10 - Selectie op basis van bewijsstukken - Uitsluiting van kandidaten zonder concreet onderzoek van hun diploma’s en beroepservaring)
      (2014/C 71/59)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Jérôme Glantenay e.a. (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

         Verzoekende partij: Marco Cecchetto (Rovigo, Italië) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10 om verzoekers niet toe te laten tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek

         Dictum

                  1)

                  De besluiten van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10 om de aanmeldingen van Bonagurio, Cecchetto, Gecse, Glantenay, Gorgol, Kalamees, Skrobich, Venckunaite en Załęska uit te sluiten van de procedure van vergelijkend onderzoek, zonder deze te onderzoeken in het kader van de tweede fase van de selectie op basis van bewijsstukken zoals voorzien in de aankondiging van vergelijkend onderzoek, worden nietig verklaard.

                  2)

                  De beroepen in de zaken F-23/12 en F-30/12 worden verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Europese Commissie draagt negen tiende van haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Bonagurio, Cecchetto, Gecse, Glantenay, Gorgol, Kalamees, Skrobich, Venckunaite en Załęska.

                  4)

                  Cruceru draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in één tiende van de kosten van de Europese Commissie.

         (1)  PB C 138 van 12.5.2012, blz. 35 en 36.


title: Zaak T-292/15: Beroep ingesteld op 3 juni 2015 — Vakakis/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/73

         Beroep ingesteld op 3 juni 2015 — Vakakis/Commissie
   (Zaak T-292/15)
   (2015/C 294/88)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vakakis International — Symvouloi gia Agrotiki Anaptixi AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel en E. Bertolotto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de Commissie krachtens artikel 340 VWEU te veroordelen tot vergoeding van alle schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige gedrag van die instelling tijdens de openbare-aanbestedingsprocedure in kwestie, met inbegrip van:

                           —

                           de kosten van haar deelname aan de gehele openbare aanbesteding;

                           —

                           de kosten die zij heeft gemaakt om de rechtmatigheid van de openbare aanbesteding te betwisten;

                           —

                           de gederfde winst;

                           —

                           het verlies van kansen.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en het vertrouwensbeginsel, als gecodificeerd in verordening nr. 1605/2002 van de Raad („het Financieel Reglement”) en in de Praktische gids voor opdrachtprocedures in het kader van het externe optreden van de EU („PRAG”), geschonden, aangezien zij heeft nagelaten de aanbestedingsprocedure naar behoren te monitoren, de door verzoekster ingediende klacht meteen te onderzoeken, en volledige informatie over het onderzoek van die klacht te verstrekken.

               2.

               Verzoekster heeft schade geleden als gevolg van het onbehoorlijke bestuur van de Commissie en het besluit om de opdracht te gunnen aan Agriconsulting.

               3.

               Verzoekster heeft schade geleden als gevolg van het onbehoorlijke bestuur van de Commissie en van de schending van het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van behoorlijk bestuur en het vertrouwensbeginsel, die algemene beginselen van Unierecht zijn, alsook door de schending van artikel 94 van het Financieel Reglement en afdeling 2.3.6 van de PRAG.


title: Zaak T-385/04: Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door G. Valero Jordana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/27

         Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door G. Valero Jordana tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-385/04)
   (2004/C 284/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Valero Jordana, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. Merola en I. van Schendel, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de Juridische dienst om hem voor de bevorderingsronde 2003 slechts één voorrangspunt toe te kennen, zoals dit blijkt uit het computersysteem Sysper 2;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag om hem voor de bevorderingsronde 2003 een totaal van 20 punten toe te kennen, zoals dit blijkt uit het computersysteem Sysper 2; de lijst van verdiensten van de ambtenaren van rang A5 voor de bevorderingsronde 2003, na bevorderingscomités, gepubliceerd in Mededelingen van de administratie nr. 69-2003 van 13 november 2003; de lijst van in de bevorderingsronde 2003 tot rang A4 bevorderde ambtenaren, gepubliceerd in Mededelingen van de administratie nr. 73-2003 van 27 november 2003; en het besluit om zijn naam niet op te nemen in deze lijsten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in deze zaak verzet zich tegen de toekenning van één voorrangspunt voor de bevorderingsronde 2003 en tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde gezag om hem voor dezelfde bevorderingsronde te bevorderen tot rang A4.
   Tot staving van zijn vordering betoogt verzoeker in de eerste plaats dat het doorslaggevende criterium voor toekenning van voorrangspunten van het directoraat-generaal en voor bevordering krachtens artikel 45 van het Statuut de verdienste moet zijn. Onder de in geding zijnde regeling worden de bevorderingen evenwel hoofdzakelijk bepaald door de toekenning van voorrangspunten, op voorstel van elk directoraat-generaal of van het bevorderingscomité, zonder dat de verdiensten van alle in elke rang bevorderbare ambtenaren aan een vergelijkend onderzoek worden onderworpen. Bijgevolg wordt artikel 45 van het Statuut geschonden door de artikelen 6, 8 en 10 van het besluit van de Commissie van 26 april 2002 tot vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het Statuut. Doordat elk directoraat-generaal een eenvormig quotum van punten per ambtenaar krijgt toegekend, beletten deze regels het tot aanstelling bevoegde gezag bovendien dit vergelijkend onderzoek te verrichten.
   Verzoeker merkt dienaangaande op dat de bestreden besluiten het resultaat zijn van de criteria die de Juridische dienst voor de toekenning van de voorrangspunten heeft vastgesteld, waardoor deze punten bij voorrang worden toegekend aan de ambtenaren met de hoogste anciënniteit in de rang, ongeacht hun verdiensten. Een dergelijke benaderingswijze houdt misbruik van bevoegdheid in aangezien het de bedoeling is daardoor zoveel mogelijk personen te bevorderen en de bevorderingen voor de komende jaren voor te bereiden, hetgeen een andere doelstelling is dan die welke het Statuut beoogt, namelijk het belonen van de verdiensten.
   Voorts beroept verzoeker zich op twee proceduregebreken, voorzover het besluit tot toekenning van de betrokken voorrangspunten is genomen zonder voorstel van het directoraat van de Juridische dienst en zonder de motiveringsplicht in acht te nemen.
   Verzoeker betoogt eveneens dat zijn recht op ontwikkeling van de loopbaan is geschonden en dat de artikelen 9, 12, lid 3, en 13 van de algemene uitvoeringsbepalingen onwettig zijn.


title: Zaak T-669/15: Beschikking van het Gerecht van 12 oktober 2016 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA [„Beroep tot nietigverklaring — Opname als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/27

      Beschikking van het Gerecht van 12 oktober 2016 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA
      (Zaak T-669/15) (1)

      ([„Beroep tot nietigverklaring - Opname als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”])
      (2016/C 454/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Berlijn, Duitsland), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim, Duitsland), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt, Duitsland) en Diversey Europe Operations BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard en P. Sellar, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en C. Buchanan, gemachtigden, bijgestaan door P. Oliver, [barrister])

         Voorwerp

      Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het ECHA van 16 juli 2015 houdende opname van de vennootschap BASF SE, gevestigd in Duitsland, als leverancier van een werkzame stof op de lijst van artikel 95, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB 2012, L 167, blz. 1)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Op de verzoeken tot interventie van Oxea GmbH en BASF SE hoeft niet meer te worden beslist.

                  3)

                  Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH, Schülke & Mayr GmbH en Diversey Europe Operations BV worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), behoudens de kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

                  4)

                  Lysoform Dr. Hans Rosemann, Ecolab Deutschland, Schülke & Mayr, Diversey Europe Operations, ECHA, Oxea en BASF dragen hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

         (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-295/96)

text:
26 . 10 . 96                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 318/7
in het register van beschermde benamingen kan worden                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
opgenomen .
                                                                           — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
(') PB nr . L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                                bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
(•') PB nr . L 184 van 27. 7 . 1993 , blz . 1 .                                  aan Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september
                                                                                1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door
                                                                                verbetering van de energie-efficiëntie ( SAVE )( 1 ), en, in
                                                                                ieder geval, door ze niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                                de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen;
Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
                         ( Zaak C-294/96 )
                            ( 96/C 318/12 )                                Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      met die in zaak C-294/96 ( 2 ); de in de richtlijn gestelde
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      termijn is op 31 december 1994 verstreken .
vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F. Pasquier als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      (') PB nr. L 237 van 22 . 9 . 1993 , blz . 28 .
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         ( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                           Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
       bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan Richtlijn 93/42/EEG ( 1 ) van de Raad van 14 juni               distaccata di Tivoli — van 9 juni 1995 om een prejudiciële
       1993 betreffende medische hulpmiddelen, de krachtens                           beslissing in de strafzaak tegen G. Pezzola
       het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                                           ( Zaak C-296/96 )
       nagekomen ;                                                                                ( 96/C 318/14 )
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                           De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                           Tivoli — heeft bij beschikking van 9 juni 1995 , ingekomen
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           ter griffie van het Hof van Justitie op 9 september 1996 , in
 Het verbindende karakter van artikel 189 , derde alinea, van              de aldaar dienende strafzaak tegen G. Pezzola, het Hof van
 het EG-Verdrag brengt voor de Lid-Staten de verplichting                  Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
 mee, de nodige maatregelen ter uitvoering van de voor hen                 vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaken
                                                                           C-58/95 e . a ^ 1 ).
 bestemde richtlijnen vast te stellen vóór het verstrijken van
 de hun daartoe verleende termijn . De in Richtlijn 93/42/EEG
 gestelde termijn is op 1 juli 1994 verstreken, zonder dat het              (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
 Koninkrijk België de nodige maatregelen heeft vastge
 steld .
 (') PB nr . L 169 van 12 . 7 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van de Social Security Commissioner van 2 sep
                                                                            tember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen V. A. Partridge en Adjudication Officer
                                                                                ( Zaak C-297/96 )
 Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                                ( 96/C 318/15 )
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          ( Zaak C-295/96 )
                                                                            De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
                             ( 96/C 318/ 13 )                               2 september 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                            Justitie op 11 september 1996 , in het geding tussen V. A.
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Partridge en Adjudication Officer, het Hof van Justitie van
  op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
  België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     beslissing over de navolgende vraag:
  vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F . Pasquier als
  gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    Zouden de antwoorden op de in zaak C-20/96 ( Snares/
  bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                        Adjudication Officer ) (') voorgelegde vragen anders luiden


title: Zaak T-399/11: Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Banco Santander en Santusa/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/36

         Beroep ingesteld op 29 juli 2011 — Banco Santander en Santusa/Commissie
   (Zaak T-399/11)
   2011/C 282/71
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Banco Santander, SA (Santander, Spanje), Santusa Holding, SL (Boadilla del Monte, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en M. Muñoz de Juan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de in het verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren, en bijgevolg artikel 1, lid 1, van het besluit waarbij artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (hierna: „TRLIS”) als staatssteun wordt gekwalificeerd, nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van dat besluit nietig te verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat, wanneer het van toepassing is op de verwerving van meerderheidsdeelnemingen;

               —

               meer subsidiair, artikel 4 van dat besluit nietig te verklaren voor zover het daarin heet dat het bevel tot terugvordering ook geldt voor verrichtingen die hebben plaatsgevonden vóór de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van het eindbesluit waartegen thans beroep wordt ingesteld (PB van 21 mei 2011);

               —

               meer subsidiair, artikel 1, lid 1, en uiterst subsidiair, artikel 4 van dat besluit nietig te verklaren voor zover deze betrekking hebben op verrichtingen in Mexico, de Verenigde Staten en Brazilië, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2010) 9566 van de Commissie van 12 januari 2011 betreffende de afschrijving van de uit de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen resulterende financiële goodwill.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan kennelijk onjuiste toepassing van het recht bij het onderzoek van het begrip „selectiviteit” en bij de kwalificatie van de betrokken maatregel als staatssteun

                           —

                           De Commissie heeft niet aangetoond dat de onderzochte fiscale maatregel „bepaalde ondernemingen of bepaalde producties” bevoordeelt, zoals artikel 107, lid 1, VWEU verlangt. Zij veronderstelt gewoon dat deze maatregel selectief is omdat hij uitsluitend geldt voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse vennootschappen (in dit concrete geval in derde landen, die niet tot de EU behoren) en niet in nationale vennootschappen. Het betreft hier een onjuiste cirkelredenering: dat voor de toepassing van de onderzochte maatregel — net als voor die van iedere fiscale bepaling — aan een aantal objectieve voorwaarden moet zijn voldaan, betekent niet dat het daarbij rechtens of feitelijk om een selectieve maatregel gaat. Spanje heeft gegevens verstrekt waaruit blijkt dat het een algemene maatregel, rechtens en feitelijk, betreft waarvoor alle aan de Spaanse vennootschapsbelasting onderworpen ondernemingen in aanmerking kunnen komen, ongeacht hun grootte, aard, herkomst of de sector waarin zij actief zijn.

                           —

                           Verder vormt de op het eerste gezicht ongelijke behandeling waarin artikel 12, lid 5, TRLIS voorziet, geen selectief voordeel, maar strekt deze ertoe, alle verwervingen van aandelen — ongeacht of het om nationale dan wel om buitenlandse aandelen gaat — fiscaal gelijk te behandelen. In derde landen bestaan er ernstige belemmeringen op het vlak van het uitvoeren van fusies, waardoor deze in de praktijk onmogelijk zijn. Op nationaal niveau zijn fusies daarentegen wél mogelijk en in dat kader is de afschrijving van de financiële goodwill erkend. Bijgevolg doet artikel 12, lid 5, TRLIS niet meer dan die afschrijving uitbreiden tot de aankoop van deelnemingen in vennootschappen uit derde landen, dat wil zeggen tot een verrichting die het beste — en meest haalbare — functionele equivalent voor de nationale fusies vormt en dus tot de structuur en de logica van het Spaanse stelsel behoort.

                           —

                           De Commissie meent ten onrechte dat er geen hinderpalen bestaan voor het uitvoeren van fusies met ondernemingen uit derde landen. Bijgevolg vergist zij zich bij de bepaling van het referentiekader dat nodig is om vast te stellen of een maatregel selectief is en wijst zij ten onrechte de argumenten inzake fiscale neutraliteit af. In het bijzonder maakt zij een onjuiste analyse van de verrichtingen die in de Verenigde Staten, Brazilië en Mexico hebben plaatsgevonden.

                           —

                           Subsidiair moet het besluit ten minste nietig worden verklaard voor gevallen waarin meerderheidszeggenschap in ondernemingen uit derde landen wordt verkregen, die op één lijn moeten worden gesteld met situaties van nationale fusies en dus door de structuur en de logica van het Spaanse stelsel worden gerechtvaardigd.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan onjuiste toepassing van het recht bij de bepaling van de begunstigde van de maatregel

                           —

                           Subsidiair had de Commissie, ook al zou ervan worden uitgegaan dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat, quod non, een grondige economische analyse moeten verrichten om uit te maken wie de begunstigden van de mogelijke steun waren. Volgens de verzoekende partijen zijn de begunstigden van de steun (in de vorm van een te hoge prijs voor de aankoop van de deelnemingen) de verkopers van de deelnemingen en niet, zoals de Commissie stelt, de Spaanse ondernemingen die de betrokken maatregel hebben toegepast.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van het algemene rechtsbeginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen wat de vaststelling van de werking in de tijd van het bevel tot terugvordering betreft

                           —

                           Subsidiair, voor het geval dat artikel 12, lid 5, TRLIS als steun wordt beschouwd, schendt de Commissie de rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Unie door de werking in de tijd van het vertrouwensbeginsel te beperken tot de datum waarop het besluit tot inleiding van de onderzoeksprocedure (21 december 2007) is bekendgemaakt, en bijgevolg door de steun voor na deze datum uitgevoerde verrichtingen terug te vorderen (tenzij voor meerderheidsverwervingen in India en China, waarvoor het gewettigd vertrouwen gold tot de bekendmaking van het eindbesluit op 21 mei 2011, omdat zij van mening was dat er in deze gevallen wél sprake was van duidelijke juridische hinderpalen voor internationale fusies).

                           —

                           Volgens de praktijk van de Commissie en de rechtspraak doet de inleiding van de onderzoeksprocedure niet af aan de aard van de maatregel, zodat de dies ad quem niet de datum van inleiding kan zijn, maar in elk geval moet overeenkomen met de datum waarop het eindbesluit in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt.

                           —

                           Verder zijn de materiële grenzen die in het besluit worden gesteld aan het erkende gewettigd vertrouwen in de periode tussen de toepassing van het inleidend besluit en die van het eindbesluit, doordat dit vertrouwen tot meerderheidsdeelnemingen in China en India wordt beperkt, niet gerechtvaardigd. Volgens de rechtspraak moet dit gewettigd vertrouwen gelden voor alle verrichtingen in ongeacht welk derde land.


title: Zaak T-267/11: Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Video Research USA/BHIM (VR) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsbeeldmerk VR — Geen verzoek tot vernieuwing van merk — Doorhaling van merk na verstrijken van inschrijving — Verzoek tot herstel in vorige toestand — Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Video Research USA/BHIM (VR)
      (Zaak T-267/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsbeeldmerk VR - Geen verzoek tot vernieuwing van merk - Doorhaling van merk na verstrijken van inschrijving - Verzoek tot herstel in vorige toestand - Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2012/C 331/41)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Video Research USA, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, barrister)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 maart 2011 (zaak R 1187/2010-2) inzake een verzoek tot herstel in de vorige toestand

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Video Research USA, Inc. wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Beroep, op 16 januari 1995 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-9/95)

text:
4 . 3 . 95         1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 54/9
Hogere voorziening, op 13 januari 1995 ingesteld door New               stemde feitelijke gedraging te kunnen aanmerken als
Holland Ford Ltd tegen het arrest, op 27 oktober 1994 in                onverenigbaar met artikel 85 , lid 1 , in het bijzonder het
zaak T-34/92 tussen Fiatagri UK Ltd en New Holland Ford                 vereiste van een mededingingsbeperkend doel of gevolg,
Ltd, enerzijds, en de Commissie van de Europese Gemeen                 verkeerd uitgelegd.
schappen, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                       2. Verkeerde toepassing van artikel 85 , lid 2, van het
                              Kamer)                                    Verdrag en van het in het arrest Consten en Grundig
                       ( Zaak C-8/95 P)                                 geformuleerde beginsel
                          ( 95/C 54/15 )                                Het Gerecht heeft miskend, dat het in het arrest Consten
                                                                        en Grundig geformuleerde beginsel, dat „ de in arti
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              kel 85 , lid 2, bedreigde nietigheid van rechtswege slechts
op 27 oktober 1994 hogere voorziening ingesteld door New                geldt — hetzij voor de verschillende onderdelen van de
Holland Ford Ltd, gevestigd te Basildon, Essex (Verenigd                 door het verbod getroffen overeenkomst, dan wel voor
Koninkrijk ), vertegenwoordigd door M. Siragusa , advocaat               de overeenkomst in haar geheel — indien deze delen met
te Rome, en G. Scassellati-Sforzolini, advocaat te Bologna,              de overeenkomst zelve een onverbrekelijk gelieel vor
van Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton, domicilie gekozen               men " (*), op de onderhavige zaak van toepassing is.
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en                 Het Gerecht heeft een fout gemaakt door de toepasse
Prussen, advocaten aldaar, Cóte d'Eich 15 , tegen het arrest,
                                                                        lijkheid te miskennen van een beginsel van Gemeen
op 27 oktober 1994 in zaak T-34/92 tussen Fiatagri UK Ltd                schapsrecht, terwijl het bij toepassing van dat beginsel
en New Holland Ford Ltd, enerzijds, en de Commissie van                 waarschijnlijk zou hebben geconcludeerd, dat de
de Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door                     beschikking nietig moest worden verklaard .
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen (Tweede Kamer).                                            3 . Verkeerde toepassing van artikel 85 , lid 3
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                         Het Gerecht heeft de vaststelling van de Commissie met
                                                                         betrekking tot artikel 85 , lid 1 , aanvaard en ontkend dat
— te verklaren dat de hogere voorziening tijdig is ingesteld             de Exchange, of althans het Data System, in aanmerking
     en ontvankelijk is;                                                 kwam voor een individuele ontheffing. Terwijl het
                                                                         Gerecht het voor de toepasselijkheid van artikel 85 ,
— het arrest in zijn geheel te vernietigen;                              lid 1 , niet van belang heeft geacht, dat de Commissie
                                                                        geen reële gevolgen voor de mededinging had aange
                                                                         toond, heeft het van verzoeksters verlangd, dat zij
— de beschikking in haar geheel nietig te verklaren, althans             aantoonden dat de mededinging zich zonder de
     de zaak voor afdoening naar het Gerecht van eerste                  Exchange daadwerkelijk anders zou hebben ontwik
     aanleg te verwijzen; en                                             keld, teneinde te laten zien dat de in het kader van de
                                                                         Exchange en het Data System uitgewisselde informatie
— de Commissie te verwijzen in requirantes kosten .                      onmisbaar is in de zin van artikel 85 , lid 3 . De
                                                                         omstandigheid dat aantoonbare dramatische wijzigin
Middelen en voornaamste argumenten                                      gen op de markt uitbleven nadat de werking van de
                                                                         Exchange in 1988 was opgeschort, laat zien dat de
Requirante stelt, dat het arrest van het Gerecht gebreken                Commissie artikel 85 , lid 1 , ten onrechte op de
vertoont en moet worden vernietigd wegens a ) onregelma                 Exchange van toepassing heeft geacht.
tigheden in de procedure, waardoor aan requirantes belan
gen afbreuk is gedaan, en b ) verkeerde toepassing van              (*) Arrest van het Hof van 13 juli 1966 , gevoegde zaken 56/64 en
artikel 85 van het Verdrag.                                             58/64, Jurispr . 1966 , blz. 449 , 518 .
Procedurele onregelmatigheden
Het Gerecht heeft zijn arrest op beslissende punten onvol          Beroep, op 16 januari 1995 ingesteld door Koninkrijk
doende gemotiveerd en is niet ingegaan op alle feitelijke           België tegen Commissie van de Europese Gemeen
onjuistheden in de beschikking en hun invloed op de                                                 schappen
wettigheid van de beschikking.                                                                 ( Zaak C-9/95 )
                                                                                ( 95/C 54/16 )
Inhoudelijke onjuistheden
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
1 . Onjuiste toepassing van artikel 85 , lid 1                      op 16 januari 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
     Het Gerecht heeft artikel 85, lid 1 , van het Verdrag in       vertegenwoordigd door de heer J. Devadder, bestuursdirec
     twee belangrijke opzichten verkeerd toegepast: a ) het         teur bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buiten
     heeft de relevante markt onjuist gedefinieerd en               landse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, domicilie
     omschreven, en b ) het heeft de vereisten waaraan moet         gekozen hebbende te Luxemburg bij de Ambassade van
     zijn voldaan om een overeenkomst of onderling afge            België, 4, rue des Girondins .
 ---pagebreak--- Nr . C 54/ 10            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4 . 3 . 95
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage Verorde                T-99/94 tussen Asociación Espanola de Empresas de la
ning ( EG ) nr. 2791/94 van de Commissie van 16 november              Carne (Asocarne ) en de Raad van de Europese Unie gewezen
1994 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als gevolg             door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van de storm Debbie, van een extra hoeveelheid bananen                Gemeenschappen ( Eerste Kamer ).
boven het tariefcontingent dat voor 1994 voor invoer is
vastgesteld ( l ) te vernietigen en de Commissie tot de kosten
te veroordelen .                                                      Requirante concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    1 . het aangevochten arrest te vernietigen;
— Onvoldoende juridische basis: artikel 30 van Verorde               2 . het beroep ontvankelijk te verklaren, of althans de vraag
    ning ( EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993                van de niet-ontvankelijkheid te voegen met de zaak ten
    houdende een gemeenschappelijke ordening der mark                     gronde en de zaak voor afdoening te verwijzen naar het
    ten in de sector bananen voorziet enkel in de mogelijk                Gerecht van eerste aanleg, dat de procedure zal voort
    heid om specifieke overgangsmaatregelen te nemen om                    zetten in het stadium waarin zij zich bevond, en
     de overgang te vergemakkelijken tussen de periode vóór                uitspraak zal doen over de ontvankelijkheid van de
    de inwerkingtreding van de eenheidsmarkt en het tot                    ingediende verzoeken om interventie.
    stand komen van deze markt; dit artikel kan niet als
    juridische basis voor de aangevallen verordening
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
    gebruikt worden. Ten eerste staat de tropische storm
    Debbie volledig los van de overgangsproblematiek. Ten
    tweede is het geenszins de bedoeling geweest van de               Richtlijn 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 tot
    Raad om met artikel 30 de mogelijkheid te creëren om              wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de financiering
    maatregelen te nemen in de zin van de vroegere                    van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van
    bestaande nationale maatregelen. Deze nationale maat             vlees van pluimvee (*) (hierna : „ de bestreden richtlijn ") is in
    regelen bestonden inderdaad hoofdzakelijk en soms                 werkelijkheid een beschikking. De handelingsmarge die de
    uitsluitend ter bescherming van de nationale markten.             Lid-Staten nog bezitten krachtens de bestreden richtlijn is,
    Het invoeren van de eenheidsmarkt heeft tot doel deze             voor zover daarin Richtlijn 85/73/EEG wordt gewijzigd,
    beschermingsmaatregelen teniet te doen. De Commissie              louter symbolisch en nagenoeg niet bestaande. Het gebruik
    kan dus artikel 30 niet gebruiken om analoge maatre              van het werkwoord „ kunnen " blijkt bij een correcte en
    gelen uit te vaardigen als deze die bestonden vóór de             volledige lezing van de richtlijn louter retorisch. De leden
    eenheidsmarkt.                                                    van Asocarne, die vóór de inwerkingtreding van de bestre
                                                                      den richtlijn in het Registro Sanitario en in het heffingsre
— Verdeling van het supplementaire contingent strijdig                gister waren ingeschreven, worden door deze richtlijn
    met artikel 19 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 404/93 :     rechtstreeks en individueel geraakt, en Asocarne is voor de
    artikel 1 , lid 1 , van de bestreden verordening verdeelt het     instelling van het beroep als procespartij gelegitimeerd, voor
    supplementair contingent enkel onder de getroffen                 zover haar leden door de bestreden richtlijn rechtstreeks en
    marktdeelnemers, ofschoon artikel 19, lid 1 , van Veror          individueel worden geraakt.
    dening ( EEG) nr. 404/93 geen enkele uitzondering van
    de- daarin vastgelegde verdeelsleutel voorziet.                   (M PB nr . L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz. 15 .
(M PB nr. L 296 van 17. 11 . 1994, blz . 33 .
Hogere voorziening, op 4 januari 1995 ingesteld door                  Beroep, op 13 januari 1995 ingesteld door Commissie van
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne )                  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
tegen het arrest, op 20 oktober 1994 in zaak T-99/94 tussen                                  ( Zaak C-ll/95 )
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne ) en                                      ( 95/C 54/ 18
de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                 Kamer)                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          ( Zaak C- 10/95 P)                          op 13 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                             ( 95/C 54/17)                           genwoordigd door P. van Nuffel, lid van de juridische
                                                                      dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.
op 4 januari 1995 hogere voorziening ingesteld door
Asociación Espanola de Empresas de la Carne (Asocarne ),
vertegenwoordigd door P. Llaneza Gonzalez, advocaat te               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue                    1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België de krachtens
Goethe 11 , tegen het arrest, op 20 oktober 1994 in zaak                   Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2001 in zaak T-186/98: Compañía Internacional de Pesca y Derivados, SA (Inpesca), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Visserĳ — Communautaire financiële bĳstand voor bouw van vissersvaartuigen — Verordening (EEG) nr. 4028/86 — Verzoek om herziening — Belangrĳke nieuwe feiten — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
2.6.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 161/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 7 februari 2001                                                      van 20 maart 2001
in zaak T-186/98: Compañı́a Internacional de Pesca y                    in zaak T-30/99: Bocchi Food Trade International GmbH
Derivados, SA (Inpesca), tegen Commissie van de Euro-                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                    pese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
(„Visserij — Communautaire financiële bijstand voor bouw                 Berekening van jaarlijks toegekende hoeveelheid — Beroep
van vissersvaartuigen — Verordening (EEG) nr. 4028/86 —                  tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — WTO-regels
Verzoek om herziening — Belangrijke nieuwe feiten —                      — Mogelijkheid zich daarop te beroepen — Misbruik van
Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Niet-              bevoegdheid — Algemene beginselen van gemeenschaps-
                        ontvankelijkheid”)                                                              recht)
                          (2001/C 161/32)                                                         (2001/C 161/33)
                         (Procestaal: Spaans)                                                     (Procestaal: Duits)
In zaak T-186/98, Compañı́a Internacional de Pesca y Deri-              In zaak T-30/99, Bocchi Food Trade International GmbH,
vados, SA (Inpesca), gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegen-             gevestigd te Bergisch Gladbach (Duitsland), vertegenwoordigd
woordigd door M. I. Angulo Fuertes en M. B. Angulo Fuertes,              door G. Meier, advocaat tegen Commissie van de Europese
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                Gemeenschappen (gemachtigden: K.-D. Borchardt en H. van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  Vliet), betreffende een beroep tot vergoeding van de schade die
L. Visaggio en J. Guerra Fernández), betreffende, in de eerste          verzoekster stelt te hebben geleden doordat de Commissie in
plaats, een vordering tot nietigverklaring van de beschikking            het kader van haar verordening (EG) nr. 2362/98 van 28 ok-
die volgens verzoekster is vervat in een brief van de Commissie          tober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening
van 16 september 1998 en, in de tweede plaats, een vordering             (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de
tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de                  invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 32),
schade die verzoekster beweert te hebben geleden, heeft het              bepalingen heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung,              zijn met de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en
kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier:         bepaalde algemene beginselen van gemeenschapsrecht, heeft
H. Jung, op 7 februari 2001 een arrest gewezen waarvan het               het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer), samengesteld
dictum luidt als volgt:                                                  als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en
                                                                         J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
                                                                         ministrateur, op 20 maart 2001 een arrest gewezen waarvan
1)    Verklaart de door verzoekster op 21 juli 1999 ingediende           het dictum luidt als volgt:
      „aanvullende opmerkingen” niet-ontvankelijk.
                                                                         1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwerpt het beroep.
                                                                         2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
3)    Verwijst verzoekster in de kosten.                                       Commissie.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                               (1) PB C 86 van 27.3.99.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 december 2002 in zaak C-442/00 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La-Mancha om een prejudiciële beslissing): Ángel Rodríguez Caballero tegen Fondo de Garantía Salarial (Fogasa) ("Sociale politiek — Bescherming van werknemers bĳ insolventie van werkgever — Richtlĳn 80/987/EEG — Werkingssfeer — Begrip aanspraken — Begrip bezoldiging — Salarios de tramitación — Betaling gewaarborgd door waarborgfonds — Betaling afhankelĳk van rechterlĳke beslissing")

text:
25.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 19/5
                      ARREST VAN HET HOF                                           leden van de door die discriminatie benadeelde groep dient hij
                                                                                de regeling toe te passen die geldt voor werknemers van wie
                             (Zesde kamer)                                         gelijksoortige aanspraken op grond van de nationale definitie
                                                                                van het begrip „bezoldiging” binnen de werkingssfeer van deze
                                                                                richtlijn vallen.
                       van 12 december 2002
in zaak C-442/00 (verzoek van het Tribunal Superior                         (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
de Justicia de Castilla-La-Mancha om een prejudiciële
beslissing): Ángel Rodríguez Caballero tegen Fondo de
                    Garantía Salarial (Fogasa) (1)
(„Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol-
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werkings-
sfeer — Begrip „aanspraken” — Begrip „bezoldiging” —                                               ARREST VAN HET HOF
„Salarios de tramitación” — Betaling gewaarborgd door
waarborgfonds — Betaling afhankelijk van rechterlijke
                               beslissing”)                                                             (Zesde kamer)
                             (2003/C 19/08)                                                         van 12 december 2002
                           (Procestaal: Spaans)                             in zaak C-456/00: Franse Republiek tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                             („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Gemeen-
                                                                            schappelijke ordening der markten — Wijn — Maatregelen
                                                                            ten gunste van de aanpassing van het wijngaardareaal in de
                                                                                Charentes”)
In zaak C-442/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Superior de Justicia
de Castilla-La Mancha (Spanje), in het aldaar aanhangig geding                                          (2003/C 19/09)
tussen Ángel Rodríguez Caballero en Fondo de Garantía
Salarial (Fogasa), om een prejudiciële beslissing over de uitleg-                                      (Procestaal: Frans)
ging van artikel 1 van richtlijn 80/987/EEG van de Raad van
20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de
wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283,                                                 dentie van het Hof)
blz. 23), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann en V. Skouris,
F. Macken en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 12 december                In zaak C-456/00, Franse Republiek (gemachtigden: G. de
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 Bergues en L. Bernheim) tegen Commissie van de Europese
                                                                            Gemeenschappen (gemachtigden: A. Alves Vieira en D. Trian-
                                                                            tafyllou), betreffende het beroep tot nietigverklaring van
1)    Aanspraken ter zake van „salarios de tramitación” dienen te           beschikking 2001/52/EG van de Commissie van 20 september
      worden beschouwd als uit arbeidsovereenkomsten of arbeidsver-         2000 betreffende de steunmaatregel van de staat die door
      houdingen voortvloeiende aanspraken van werknemers in de zin          Frankrijk ten uitvoer is gelegd in de wijnbouwsector (PB 2001,
      van de artikelen 1, lid 1, en 3, lid 1, van richtlijn 80/987/         L 17, blz. 30), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
      EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de                    als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer,
      onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake         waarnemend voor de president van de Zesde kamer, V. Skouris,
      de bescherming van de werknemers bij insolventie van de               F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
      werkgever, ongeacht volgens welke procedure zij zijn vastgesteld,     rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
      indien dergelijke op grond van de betrokken nationale regeling        12 december 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
      bij rechterlijke beslissing erkende aanspraken de aansprakelijk-      luidt als volgt:
      heid van het waarborgfonds doen ontstaan en een ongelijke
      behandeling van identieke aanspraken die zijn vastgesteld in
      een schikkingsprocedure niet objectief gerechtvaardigd is.            1)     Verwerpt het beroep.
2)    De nationale rechter dient een nationale regeling die, in strijd      2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
      met het gelijkheidsbeginsel, aanspraken ter zake van „salarios
      de tramitación”, die in een schikkingsprocedure voor een rechter
      zijn overeengekomen en door laatstgenoemde zijn goedgekeurd,          (1 ) PB C 45 van 10.2.2001.
      uitsluit van het begrip „bezoldiging” in de zin van artikel 2,
      lid 2, van richtlijn 80/987, buiten beschouwing te laten; op de


title: Zaak T-450/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2010 door Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juli 2010 in zaak F-91/09, Marcuccio/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/45

         Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2010 door Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juli 2010 in zaak F-91/09, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-450/10 P)
   ()
   2010/C 317/80
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               in elk geval, de bestreden beschikking volledig vernietigen;

               —

               verklaren dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig ontvankelijk was;

               —

               primair, de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen volledig toewijzen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan rekwirant van de volledige kosten die hij in alle instanties van deze zaak heeft gemaakt;

               —

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe uitspraak terugverwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 9 juli 2010, waarbij een beroep, met name strekkende tot vergoeding van de schade die rekwirant zou hebben geleden als gevolg van het verzoek van de verwerende partij om de medische onderzoeken te ondergaan die nodig zijn om zijn eventuele invaliditeit vast te stellen, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels ongegrond is verklaard.
   Tot staving van zijn hogere voorziening beroept rekwirant zich op het volledig ontbreken van motivering van de bestreden beschikking met betrekking tot de zogenoemde niet-ontvankelijkheid van de verzoeken om schadevergoeding.
   Voorts beroept hij zich onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 270 VWEU, van artikel 90 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, van de beginselen van rechtszekerheid, van het recht op rechterlijke bescherming, van de rangorde van de rechtsbronnen, van de scheiding der machten en van de onderworpenheid van de rechter aan de wet.


title: Zaak C-416/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugal) op 27 juli 2016 — Luís Manuel Piscarreta Ricardo/Portimão Urbis, E.M., SA — in vereffening e.a.

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Judicial da Comarca de Faro (Portugal) op 27 juli 2016 — Luís Manuel Piscarreta Ricardo/Portimão Urbis, E.M., SA — in vereffening e.a.
   (Zaak C-416/16)
   (2016/C 383/05)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Judicial da Comarca de Faro

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luís Manuel Piscarreta Ricardo

      Verwerende partijen: Portimão Urbis, E.M., SA — in vereffening, Município de Portimão, EMARP — Empresa Municipal de Águas e Resíduos de Portimão, E.M., SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 1, inzonderheid het bepaalde [in lid 1,] onder b), van richtlijn 2001/23/EG (1) van de Raad van 12 maart 2001 van toepassing op een situatie als in casu, waarin een gemeentebedrijf (met als enige aandeelhouder de gemeente) wordt ontbonden (krachtens een besluit van het uitvoerend orgaan van de gemeente), waarbij de door dit bedrijf uitgeoefende activiteiten ten dele op de gemeente overgaan en ten dele op een ander gemeentebedrijf (waarvan het maatschappelijk doel te dien einde is gewijzigd en dat eveneens de gemeente als enige aandeelhouder heeft), of kan — anders gezegd — in deze omstandigheden worden aangenomen dat sprake is van een overgang van vestiging in de zin van deze richtlijn?

               2)

               Valt een werknemer die niet in actieve dienst is (met name omdat zijn arbeidsovereenkomst is geschorst) onder het begrip „werknemer” in de zin van artikel 2, lid 1, onder d), van richtlijn 2001/23/EG en moet dienovereenkomstig worden aangenomen dat de uit de arbeidsovereenkomst voortvloeiende rechten en plichten zijn overgegaan op de verkrijger, overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 1, van deze richtlijn?

               3)

               Is het in het kader van een overgang van een vestiging toegestaan, en in overeenstemming met het Unierecht, om beperkingen op de overgang van werknemers in te voeren, met name naargelang het soort arbeidsrelatie of de duur ervan, inzonderheid beperkingen als die welke zijn vervat in artikel 62, leden 5, 6 en 11, RJAEL (2)?

      (1)  Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB 2001, L 82, blz. 16).

      (2)  Regime jurídico da Atividade Empresarial Local e das Participações Locais.


title: Zaak T-35/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2008 — Leche Celta/BHIM — Celia (Celia) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Celia — Ouder nationaal woordmerk CELTA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 april 2008 — Leche Celta/BHIM — Celia (Celia)
   (Zaak T-35/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Celia - Ouder nationaal woordmerk CELTA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 142/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Leche Celta, SL (Puentedeume, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Calderón Chavero, T. Villate Consonni en M. Tañez Manglano, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Celia SA (Craon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Masson en F. de Castelnau, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 december 2006 (zaak R 294/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Leche Celta, SL en Celia SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Leche Celta, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-86/11: Arrest van het Gerecht van 8 juni 2011 — Bamba/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/15

         Arrest van het Gerecht van 8 juni 2011 — Bamba/Raad
   (Zaak T-86/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht)
   2011/C 219/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nadiany Bamba (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordigers: P. Haïk en J. Laffont, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Cujo en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36) en van verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1), voor zover zij op verzoekster van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust worden nietig verklaard, voor zover zij betrekking hebben op Nadiany Bamba.

               2)

               De gevolgen van besluit 2011/18 blijven gehandhaafd wat Bamba betreft tot de inwerkingtreding van de nietigverklaring van verordening nr. 25/2011.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in haar eigen kosten en ook in die van Bamba.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 95 van 26.3.2011.


title: Zaak C-134/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 februari 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Raytek GmbH, Fluke Europe BV/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Infraroodwarmtecamera’s)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 februari 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk] — Raytek GmbH, Fluke Europe BV/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-134/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Infraroodwarmtecamera’s))
   (2015/C 118/03)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Raytek GmbH, Fluke Europe BV

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EU) nr. 314/2011 van de Commissie van 30 maart 2011 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak C-487/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā rajona tiesa (Republiek Letland) op 22 september 2011 — Laimonis Treimanis/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā rajona tiesa (Republiek Letland) op 22 september 2011 — Laimonis Treimanis/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-487/11)
   2011/C 347/23
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Administratīvā rajona tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laimonis Treimanis

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vraag

   Verbiedt artikel 7, lid 1, van verordening nr. 918/83 (1) de eigenaar van een uit een derde land in de Europese Unie ingevoerd particulier motorvoertuig, dit voertuig om niet over te dragen om te worden gebruikt door een gezinslid dat daadwerkelijk metterwoon uit dat derde land naar de Europese Unie is verhuisd, en dat deel uitmaakte van het huishouden van de eigenaar van het voertuig in dat derde land voordat het voertuig in de Europese Unie werd ingevoerd, wanneer de eigenaar van het voertuig hoofdzakelijk in het derde land woont sinds het voertuig werd ingevoerd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 105, blz. 1).


title: Zaak C-418/08: Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/8

         Beschikking van de president van het Hof van 27 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-418/08) (1)

   2009/C 167/17

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-732/16: Beroep ingesteld op 20 oktober 2016 — Valencia Club de Fútbol/Commissie

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/31

      Beroep ingesteld op 20 oktober 2016 — Valencia Club de Fútbol/Commissie
      (Zaak T-732/16)
      (2016/C 454/54)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Valencia Club de Fútbol, SAD (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: J. R. García-Gallardo Gil-Fournier en A. Guerrero Righetto, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 4 juli 2016 inzake steunmaatregel SA.36387 (2013/C) (ex 2013/CP) die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van Valencia Club de Fútbol, S.A.D. (en andere voetbalclubs), in het bijzonder maatregelen 1 en 4, die gevolgen hebben voor Valencia CF.

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

                  1.

                  Kennelijk onjuiste beoordeling van drie van de vier criteria om een garantie als staatssteun aan te merken. In de eerste plaats heeft de Commissie zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat Valencia FC zich in een moeilijke financiële situatie bevond, doordat zij zich op onvolledige informatie heeft gebaseerd en geen rekening heeft gehouden met het bedrijfsmodel dat kenmerkend is voor voetbalclubs, zich op de boekwaarde en niet op de werkelijke marktwaarde van de spelers heeft gebaseerd en geen levensvatbaarheidsplan heeft opgesteld dat te allen tijde was gebaseerd op realistische assumpties. In de tweede plaats heeft de Commissie zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat de garantie meer dan 80 % van de kredietfaciliteit dekte. In de derde plaats heeft de Commissie de algemene rentevoet van de kredietfaciliteit ten onrechte op basis van de marktprijs berekend.

                  2.

                  Subsidiair, kennelijke fouten van de Commissie door de verenigbaarheidstoets toe te passen voor vier van de zes in haar reddings- en herstructureringsrichtsnoeren genoemde criteria, met name: het herstel van de levensvatbaarheid op lange termijn, de voorkoming van onrechtmatige verstoringen van de mededinging door middel van tegenprestaties, het beginsel dat steun tot het minimum moet worden beperkt en het eenmalige karakter van de steun.

                  3.

                  Fout van de Commissie bij de bepaling van de aanzienlijke waarde van de geleverde tegenprestatie, met name het pand op de aandelen en bijkomende garanties die door de Fundación Valencia aan het Instituto Valenciano de Finanzas (Valenciaans Instituut voor Financiën) zijn verstrekt.

                  4.

                  Onjuiste schatting van de hoofdsom van en de rente over de vermeende steun die moet worden teruggevorderd, doordat de Commissie een onjuiste assumptie heeft gemaakt over referentiepercentages die constant blijven voor de duur van de maatregelen en over de duur van die maatregelen.

                  5.

                  Schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat de bedragen waarvan de Commissie de terugvordering gelast, niet in verhouding staan tot de reeds betaalde bedragen.

                  6.

                  Onjuiste beoordeling door de Commissie, doordat zij de kredietgever niet als begunstigde heeft aangemerkt en er geen rekening mee heeft gehouden dat de club een nieuwe eigenaar heeft.

                  7.

                  Schending van het non-discriminatiebeginsel, doordat de Commissie de verschillende situaties van de onderzochte clubs op gelijke wijze heeft beoordeeld, terwijl die clubs zich in totaal verschillende omstandigheden bevinden.

                  8.

                  Niet-nakoming van de verplichting tot motivering van handelingen.


title: Zaak C-86/05: Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/19

         Beroep, op 18 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-86/05)
   (2005/C 93/34)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en D. Recchia als gemachtigden.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/32/EG van de Commissie van 23 april 2003 tot vaststelling van nadere specificaties inzake de in richtlijn 93/42/EEG van de Raad vastgelegde eisen betreffende medische hulpmiddelen die zijn vervaardigd met gebruikmaking van weefsel van dierlijke oorsprong (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 105, van 26.4.2003, blz. 18.


title: Zaak T-650/11: Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Dimension Data Belgium/Parlement

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/29

         Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Dimension Data Belgium/Parlement
   (Zaak T-650/11) (1)

   2013/C 86/49
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.