title: Zaak C-571/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 14 november 2016 — Nikolay Kantarev/Balgarska narodna banka

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna (Bulgarije) op 14 november 2016 — Nikolay Kantarev/Balgarska narodna banka
   (Zaak C-571/16)
   (2017/C 038/12)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nikolay Kantarev

      Verwerende partij: Balgarska narodna banka

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 4, lid 3, VEU en de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid aldus worden uitgelegd, dat zij bij het ontbreken van een nationale wettelijke regeling toestaan dat de bevoegde rechterlijke instantie en de procedure voor een vordering tot schadevergoeding wegens schending van het Unierecht worden bepaald aan de hand van de autoriteit die zich aan de schending schuldig heeft gemaakt en de aard van het handelen of het nalaten waardoor deze schending plaatsvond, wanneer de toepassing van deze criteria ertoe leidt, dat de rechtsvorderingen door verschillende rechters — de algemene rechter en de bestuursrechter — volgens verschillende procesrechtelijke regelingen — het Grazhdansko-protsesualen kodeks [GPK, wetboek van burgerlijke rechtsvordering] en het Administrativno protsesualen kodeks [APK, wetboek voor bestuursprocesrecht] — worden behandeld, volgens welke verschillende, namelijk prorata en zuivere bedragen moeten worden betaald, en verschillende voorwaarden, ook met betrekking tot het bewijs van de schuld, moeten worden vervuld?

               2)

               Moeten artikel 4, lid 3, VEU en de door het Hof in het arrest Frankovich neergelegde voorwaarden aldus worden uitgelegd dat deze eraan in de weg staan dat een vordering tot schadevergoeding wegens schending van het Unierecht [zou kunnen] worden behandeld overeenkomstig een procedure zoals neergelegd in de artikelen 45 en 49 van de Zakon za zadalzheniata i dogovorite [ZZD, Wet inzake verbintenissen en overeenkomsten], die de betaling van een prorata bedrag en het bewijs van een schuld verlangt, en ook overeenkomstig een procedure zoals neergelegd in artikel 1 van de Zakon za otgovornostta na darzhavata i obshtinite za vredi [ZODOV, Wet over de aansprakelijkheid van de overheid en gemeenten voor schade], die weliswaar in een objectieve aansprakelijkheid voorziet en bijzondere bepalingen bevat die de toegang tot de rechter gemakkelijker moeten maken, maar desalniettemin alleen geldt voor schade die is geleden wegens nietig verklaarde onrechtmatige rechtshandelingen en onrechtmatig overheidshandelen respectievelijk -nalaten, en niet in geval van schending van het Unierecht, waaraan andere overheidsinstanties zich schuldig hebben gemaakt door rechtshandelingen/tekortkomingen die in de betrokken procedure niet nietig zijn verklaard?

               3)

               Moeten de artikelen 1, lid 3, onder i), en 10, lid 1, van richtlijn 94/19 (1) aldus worden uitgelegd, dat deze een wetgevende benadering toestaan zoals die welke is neergelegd in artikel 36, lid 3, van de Zakon za kreditnite institutsii [ZKI, Wet op de kredietinstellingen] en in artikel 23, lid 5, van de Zakon za garantirane na vlogovete v bankite [ZGVB, Wet betreffende de garantie van deposito’s], volgens welke „de veronderstelling dat de kredietinstelling, om redenen die rechtstreeks verband houden met haar financiële positie, momenteel niet in staat lijkt te zijn de deposito’s terug te betalen en daartoe op afzienbare termijn niet in staat lijkt te zullen zijn” dezelfde betekenis heeft als de vaststelling van de insolventie van de instelling en het intrekken van haar vergunning, en het depositogarantiestelsel wordt ingeschakeld vanaf het tijdstip dat de bankvergunning wordt ingetrokken?

               4)

               Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 94/19 aldus worden uitgelegd dat voor de kwalificatie van een deposito als „niet-beschikbaar” is vereist dat de „daartoe aangewezen bevoegde autoriteit” uitdrukkelijk deze niet-beschikbaarheid vaststelt na de beoordeling te hebben verricht overeenkomstig het bepaalde onder i) van dit artikel, of mag bij een leemte in het nationale recht de beoordeling en de wil van de „daartoe aangewezen bevoegde autoriteit” worden afgeleid door uitlegging van andere rechtshandelingen van deze autoriteit — in het onderhavige geval bijvoorbeeld besluit nr. 73 van 20 juni 2014 van de upravitelen savet (raad van bestuur) van de BNB, waarmee de „KTB” AD onder bijzonder toezicht werd geplaatst — dan wel op grond van omstandigheden zoals die in het hoofdgeding worden verondersteld?

               5)

               Moet onder omstandigheden als die in het hoofdgeding, wanneer bij besluit nr. 73 van de raad van bestuur van de BNB van 20 juni 2014 alle betalingen en handel zijn stopgezet en de depositohouders in de periode van 20 juni 2014 tot 6 november 2014 geen verzoek tot uitbetaling konden doen en evenmin toegang tot hun deposito’s hadden, ervan worden uitgegaan dat alle gegarandeerde deposito’s van onbepaalde duur (waarover zonder aankondiging beschikt kan worden en die op verzoek direct moeten worden uitbetaald) in de zin van artikel 1, lid 3 onder i), van richtlijn 94/19 niet-beschikbaar waren, of houdt de voorwaarde van een deposito „dat verschuldigd en betaalbaar is maar door een kredietinstelling niet […] betaald is” in dat de depositohouders van de kredietinstelling betaling (door verzoek of sommatie) moeten hebben verlangd, zonder dat daaraan gevolg werd gegeven?

               6)

               Moeten artikel 1, lid 3, onder i), van richtlijn 94/19 en overweging 8 van richtlijn 2009/14 (2) aldus worden uitgelegd dat de discretionaire bevoegdheid van de „daartoe aangewezen bevoegde autoriteit” bij de beoordeling overeenkomstig artikel 1, lid 3, onder i), in elk geval wordt beperkt door de termijn van onder i), tweede volzin, van deze bepaling of staan zij in verband met het doel van het bijzonder toezicht zoals dat overeenkomstig artikel 115 ZKI is neergelegd toe dat de deposito’s langer dan in de richtlijn is voorzien, niet-beschikbaar blijven?

               7)

               Hebben de artikelen 1, lid 3, onder i), en 10, lid 1, van richtlijn 94/19 rechtstreekse werking en geven zij de houders van deposito’s bij een bank die bij een depositogarantiestelsel is aangesloten, behalve een recht op schadevergoeding op grond van dit stelsel tot het bedrag overeenkomstig artikel 7, lid 1, van richtlijn 94/19, ook het recht de staat wegens schending van het Unierecht aansprakelijk te stellen, doordat zij tegen de autoriteit die de niet-beschikbaarheid van de deposito’s moest vaststellen een vordering instellen tot vergoeding van de schade, die is geleden door de te late uitbetaling van het gegarandeerde depositobedrag, wanneer het besluit overeenkomstig artikel 1, lid 3, onder i), na het verstrijken van de in de richtlijn neergelegde termijn van vijf dagen werd genomen en deze vertraging te wijten is aan een door deze autoriteit vastgestelde saneringsmaatregel die de bank moet beschermen tegen insolventie, of staan zij onder omstandigheden als die in het hoofdgeding een nationale regeling toe zoals neergelegd in artikel 79, lid 8, ZKI, volgens welke de BNB, haar organen, en de door haar gemachtigde personen alleen dan aansprakelijk zijn voor de bij de uitoefening van hun toezichthoudende werkzaamheden ontstane schade, wanneer deze opzettelijk is veroorzaakt?

               8)

               Levert een schending van het Unierecht die erin bestaat dat „de daartoe aangewezen bevoegde autoriteit” geen besluit overeenkomstig artikel 1, lid 3, onder i), van richtlijn 94/19 heeft genomen, een „voldoende gekwalificeerde schending” op, die door instelling van een rechtsvordering tegen de toezichthoudende autoriteiten kan leiden tot de aansprakelijkheid van een lidstaat voor schade, en zo ja, welke voorwaarden gelden daarvoor en zijn daarbij de volgende omstandigheden van belang: a) dat het Fond za garantirane na vlogovete v bankite [FGVB, Garantiefonds voor deposito’s] niet over voldoende middelen beschikte om alle gegarandeerde deposito’s te kunnen dekken; b) dat in de periode waarin de betalingen waren stopgezet, de kredietinstelling onder bijzonder toezicht is geplaatst om haar tegen insolventie te beschermen; c) dat het deposito van verzoekende partij is uitbetaald, nadat de BNB de nutteloosheid van de saneringsmaatregelen had vastgesteld, en d) dat het deposito van de verzoekende partij met de renteopbrengst, berekend over de periode van 20 juni 2014 tot en met 6 november 2014, is uitbetaald?

      (1)  Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (PB 1994, L 135, blz. 5).

      (2)  Richtlijn 2009/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 tot wijziging van richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels wat dekking en uitbetalingstermijn betreft (PB 2009, L 68, blz. 3).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 27 juni 1996 in zaak C-107/94 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): P.-H. Asscher tegen Staatssecretaris van Financiën (Artikel 52 EG-Verdrag - Verplichting tot gelijke behandeling - Inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen)

text:
Nr . C 336/2           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 11 . 96
De gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappe                      Republiek de krachtens artikel 12, lid 1 , van die richtlijn
lijk douanetarief, zoals deze voortvloeit uit de bijlagen bij             op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
Verordening (EEG) nr. 2505/92 van de Commissie van
14 juli 1992 tot wijziging van de bijlagen I en II bij               2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de
Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrek                     kosten .
king tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeen
schappelijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd, dat           0 ) PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
een basismoduul, uitgerust om tot een gegevensverwerkende
machine te worden uitgebouwd en bestaande uit een
behuizing met voornamelijk twee diskdrives, wegens de
daarin opgenomen diskdrives met toepassing van algemene
regel 3 b voor de interpretatie van de gecombineerde                                    ARREST VAN HET HOF
tariefnomenclatuur als „geheugeneenheid " moet worden                                         ( Vijfde Kamer )
ingedeeld onder GN-code 8471 93 59.
                                                                                van Tl juni 1996
(') PB nr. c; 159 van 24 . 6 . 1995 .                                in zaak C- 107/94 ( verzoek van de Hoge Raad der Neder
                                                                     landen om een prejudiciële beslissing ): P.-H. Asscher tegen
                                                                                Staatssecretaris van Financiën ( 1 )
                                                                     (Artikel 52 EG-Verdrag — Verplichting tot gelijke behan
                                                                         deling — Inkomstenbelasting voor niet-ingezetenen)
                   ARREST VAN HET HOF                                                          ( 96/C 336/04 )
                         ( Vijfde Kamer)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                        van 20 uni 1996
in zaak C-237/95 : Commissie van de Europese Gemeen                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
            schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )                                de Jurisprudentie van het Hof)
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 89/
                   369/EEG en 89/429/EEG)                            In zaak C-107/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Hoge Raad der
                          ( 96/C 336/03 )
                                                                     Nederlanden in het aldaar aanhangig geding tussen P. H.
                                                                     Asscher en Staatssecretaris van Financiën, om een prejudi
                      (Procestaal: Italiaans)                        ciële beslissing over de uitlegging van artikel 48 EEG
                                                                     Verdrag, thans EG-Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      J.-P . Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida , C. Gulmann en
                                                                     M. Wathelet ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : P.
In zaak C-237/95 , Commissie van de Europese Gemeen                 Léger; griffier: H. A. Rühl , op 27 juni 1996 een arrest
schappen ( gemachtigden : M. Condou Durande en L.                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Pignataro ) tegen Italiaanse Republiek ( gemachtigde : U.
Leanza , bijgestaan door P. G. Ferri ), betreffende een verzoek      1 . Een onderdaan van een Eid-Staat, die in een andere
aan het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek ,              Eid-Staat, zijn woonstaat, een werkzaamheid anders
door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                 dan in loondienst uitoefent, kan tegenover zijn staat van
vast te stellen en mee te delen die nodig zijn om te voldoen              herkomst, op het grondgebied waarvan hij een andere
aan Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter                  werkzaamheid anders dan in loondienst uitoefent, een
voorkoming van door nieuwe installaties voor de verbran                  beroep doen op de bepalingen van artikel 52 van het
ding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging                 Verdrag, wanneer hij zich, door de uitoefening van een
( PB 1989 , L 163 , blz. 32 ) en Richtlijn 89/429/EEG van de              economische activiteit in een andere Eid-Staat dan zijn
Raad van 21 juni 1989 ter vermindering van door bestaande                 staat van herkomst, ten opzichte van laatstgenoemde
installaties voor de verbranding van stedelijk afval veroor              staat in een vergelijkbare positie bevindt als iedere
zaakte luchtverontreiniging ( PB 1989, L 203 , blz . 50 ), de             andere persoon die ten opzichte van de staat van
krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen                  ontvangst een beroep doet op de door het Verdrag
niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samenge               gewaarborgde rechten en vrijheden.
steld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ), kamerpresi
dent, J.-P . Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida , C.              2 . Artikel 52 van het Verdrag moet aldus worden uitge
Gulmann en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : M. B.                   legd, dat het zich ertegen verzet, dat een Eid-Staat op een
Elmer; griffier : R. Grass, op 20 juni 1 996 een arrest gewezen           onderdaan van een Eid-Staat, die op zijn grondgebied
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       een werkzaamheid anders dan in loondienst uitoefent en
                                                                          tegelijkertijd in een andere Eid-Staat, zijn woonstaat,
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                 een andere werkzaamheid anders dan in loondienst
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig             verricht, een hoger inkomstenbelastingtarief toepast
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/369/EEG van de                   dan het tarief dat wordt toegepast op ingezetenen die
     Raad van 8 juni 1 989 ter voorkoming van door nieuwe                 dezelfde werkzaamheid uitoefenen, wanneer er tussen
     installaties voor de verbranding van stedelijk afval                 deze belastingplichtigen en ingezeten en gelijkgestelde
     veroorzaakte luchtverontreiniging, is de Italiaanse                  belastingplichtigen geen enkel objectiefverschil in situa
 ---pagebreak--- 9 . 11 . 96            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 336 /3
     tie bestaat dat een dergelijk verschil in behandeling kan        — de boekjaren van beide vennootschappen samenval
     rechtvaardigen.                                                       len,
3 . Artikel 52 van het Verdrag verzet zich ertegen, dat een           — de jaarrekening van de dochtermaatschappij voor het
     Lid-Staat door middel van een verhoogd inkomstenbe                   betrokken boekjaar door de algemene vergadering is
     lastingtarief in aanmerking neemt dat een belasting                  vastgesteld voordat de controle van de jaarrekening van
     plichtige, ingevolge de relevante bepalingen van Veror               de moedermaatschappij voor hetzelfde boekjaar is
     dening (EEG) nr. 1408/71 op het gebied van de                         afgerond,
     vaststelling van de toe te passen sociale wetgeving, geen        — uit de door de algemene vergadering van de dochter
     bijdragen aan het nationale stelsel van sociale ,zekerheid            maatschappij voor het betrokken boekjaar vastgestelde
     hoeft te betalen . De omstandigheid dat de belasting                 jaarrekening blijkt, dat zij op de balansdatum — te
     plichtige is aangesloten bij het stelsel van sociale                  weten de laatste dag van dat boekjaar — winst voor de
     zekerheid van zijn woonstaat, hetgeen eveneens voort                 moedermaatschappij heeft bestemd, en
     vloeit uit Verordening (EEG) nr. 1408/71 , is in dit
     verband irrelevant.                                              — de nationale rechter zich ervan heeft verzekerd, dat de
                                                                           jaarrekening van de dochtermaatschappij voor het
(') PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .                                       betrokken boekjaar een getrouw beeld van het vermo
                                                                           gen, de financiële situatie en de resultaten biedt,
                                                                      is het niet in strijd met de regel van artikel 31 , lid 1 , onder c,
                                                                      aa), van de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van
                   ARREST VAN HET HOF                                 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g),
                         ( Vijfde Kamer)                              van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde
                                                                      vennootschapsvormen, zoals gewijzigd bij de Zevende
                        van 27 uni 1996
                                                                      Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de
in zaak C-234/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van             grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g), van het Verdrag
het Bundesgerichtshof): W. Tomberger tegen Gebrüder von               betreffende de geconsolideerde jaarrekening, wanneer een
                     der Wettern GmbHf 1 )                            nationale rechter zich op het standpunt stelt, dat de
(Richtlijn 78/660/EEG — Jaarrekening — Balans —                       betrokken winst moet worden opgenomen in de balans van
               Tijdstip van realisering van winst)                    de moedermaatschappij voor dat boekjaar waarvoor de
                                                                      dochtermaatschappij over de bestemming ervan heeft
                           ( 96/C 336/05 )                            beslist.
                       (Procestaai: Duits)                            (') PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-234/94, betreffende een verzoek aan het Hof                                     ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesgerichts                                        ( Vijfde Kamer )
hof, in het aldaar aanhangig geding tussen W. Tomberger en
Gebrüder von der Wettern GmbH, om een prejudiciële                                            van 27 juni 1996
beslissing over de uitlegging van de artikelen 31 , lid 1 , en 59     in zaak C-240/95 ( verzoek van de Cour d'appel de Metz om
van de Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli            een prejudiciële beslissing ): Cour d'appel de Metz tegen R.
1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3 , onder g ), van het                                      Schmit ( 1 )
Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennoot              ( Vrij verkeer van goederen — Motorvoertuigen — Natio
schapsvormen ( PB 1978 , L 222 , blz . 11 ), zoals gewijzigd bij      naal systeem inzake de aanduiding van het modeljaar —
de Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni                             Discriminatie van parallelimporten)
1983 op de grondslag van artikel 54 , lid 3 , onder g ) van het
Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening ( PB                                          ( 96/C 336/06 )
 1983 , L 193 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward ( rapporteur ),                                      (Procestaai: Frans)
kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de
Almeida , C. Gulmann en M ; Wathelet, rechters ; advocaat             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
generaal : G. Tesauro; griffier: H. von Holstein, adjunct                             de Jurisprudentie van het Hof)
griffier, op 27 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het              In zaak C-240/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
dictum luidt als volgt:
                                                                      krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Cour d'appel de
                                                                      Metz ( Frankrijk ) in het aldaar aanhangig geding tegen R.
Ingeval:
                                                                      Schmit, om een prejudiciële beslissing over artikel 30
— een vennootschap (de moedermaatschappij) enig aan                  EG-Verdrag, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
     deelhoudster van een andere vennootschap (de dochter            volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet, C.
     maatschappij) is en haar controleert,                             Gulmann , P. Jann en M. Wathelet ( rapporteur ), rechters;
                                                                      advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi
— de moeder- en de dochtermaatschappij naar nationaal                 nistrateur, op 27 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het
     recht tezamen een concern vormen ,                               dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-177/08: Beschikking van de president van het Hof van 4 augustus 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Khoshnaw Abdullah/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Beschikking van de president van het Hof van 4 augustus 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Khoshnaw Abdullah/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-177/08) (1)

   (2008/C 313/39)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak T-421/09: Arrest van het Gerecht van 20 september 2012 — DEI/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Griekse markt van levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit — Beschikking tot invoering specifieke maatregelen om concurrentiebeperkende effecten te verhelpen van inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG die in eerdere beschikking was vastgesteld — Artikel 86, lid 3, EG — Nietigverklaring van eerdere beschikking” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/13

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2012 — DEI/Commissie
   (Zaak T-421/09) (1)

   (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Griekse markt van levering van bruinkool en groothandelsmarkt voor elektriciteit - Beschikking tot invoering specifieke maatregelen om concurrentiebeperkende effecten te verhelpen van inbreuk op artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG die in eerdere beschikking was vastgesteld - Artikel 86, lid 3, EG - Nietigverklaring van eerdere beschikking)
   2012/C 343/19
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Anestis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou en A. Antoniadis, gemachtigden, bijgestaan door A. Oikonomou, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden, bijgestaan door M. Marinos, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 6244 def. van de Commissie van 4 augustus 2009 tot invoering van specifieke maatregelen om de concurrentiebeperkende effecten te verhelpen van de inbreuk waarvan sprake was in de beschikking van de Commissie van 5 maart 2008 betreffende het verlenen of in stand houden door de Helleense Republiek van rechten voor lignietwinning ten gunste van DEI.

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2009) 6244 def. van de Commissie van 4 augustus 2009 tot invoering van specifieke maatregelen om de concurrentiebeperkende effecten te verhelpen van de inbreuk waarvan sprake was in de beschikking van de Commissie van 5 maart 2008 betreffende het verlenen of in stand houden door de Helleense Republiek van rechten voor lignietwinning ten gunste van Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (DEI), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt, naast in haar eigen kosten, verwezen in die van DEI.

               3)

               De Helleense Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-430/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 17 juli 2017 — Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 17 juli 2017 — Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG/Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV
   (Zaak C-430/17)
   (2017/C 347/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot Revision: Walbusch Walter Busch GmbH & Co. KG

      Verweerster in Revision: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs Frankfurt am Main eV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het bij de toepassing van artikel 8, lid 4, van richtlijn 2011/83/EU (1) voor de vraag of bij een middel voor communicatie op afstand (in casu: reclamefolder met bestelkaart) beperkte ruimte of tijd wordt geboden voor het tonen van de informatie, relevant

                           a)

                           of het middel voor communicatie op afstand (abstract genomen) naar zijn aard beperkte tijd of ruimte biedt;
                           dan wel

                           b)

                           of het (concreet) in de door de handelaar gekozen vorm ervan beperkte tijd of ruimte biedt?

               2)

               Is het verenigbaar met artikel 8, lid 4, en artikel 6, lid 1, onder h), van richtlijn 2011/83/EU om de informatie over het herroepingsrecht in het geval van beperkte weergavemogelijkheid in de zin van artikel 8, lid 4, van richtlijn 2011/83/EU, te beperken tot de informatie dat een herroepingsrecht bestaat?

               3)

               Is het overeenkomstig artikel 8, lid 4, en artikel 6, lid 1, onder h), van richtlijn 2011/83/EU voor het sluiten van een overeenkomst op afstand ook in het geval van beperkte weergavemogelijkheid steeds noodzakelijk bij het middel voor communicatie op afstand het modelformulier voor herroeping opgenomen in bijlage I, deel B, van richtlijn 2011/83/EU bij te voegen?

      (1)  Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende consumentenrechten, tot wijziging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad en van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 85/577/EEG en van richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 304, blz. 64).


title: Zaak C-502/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2016 door Monster Energy Company tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 14 juli 2016 in zaak T-567/15, Monster Energy/EUIPO — MAD CATZ INTERACTIVE (AFBEELDING VAN EEN ZWART KADER MET VIER WITTE STREPEN)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/14

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2016 door Monster Energy Company tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 14 juli 2016 in zaak T-567/15, Monster Energy/EUIPO — MAD CATZ INTERACTIVE (AFBEELDING VAN EEN ZWART KADER MET VIER WITTE STREPEN)
   (Zaak C-502/16 P)
   (2017/C 112/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Monster Energy Company (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 16 februari 2017 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-396/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 3 juli 2017 — Martin Leitner/Landespolizeidirektion Tirol

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Oostenrijk) op 3 juli 2017 — Martin Leitner/Landespolizeidirektion Tirol
   (Zaak C-396/17)
   (2017/C 347/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Leitner

      Verwerende partij: Landespolizeidirektion Tirol

      Prejudiciële vragen

               1.1.

               Moet het Unierecht, meer bepaald de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 21 van het Handvest van de grondrechten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die, met het oog op de beëindiging van discriminatie van reeds in dienst zijnde ambtenaren, voorziet in een overgangsregeling waarbij het bestaande systeem van hogere inschaling op tweejaarlijkse basis door middel van een „overgangsbedrag”, dat weliswaar in geld wordt uitgedrukt, maar een bepaalde, duidelijk omschreven inschaling inhoudt, wordt omgezet in een nieuw (op zichzelf voor nieuw in dienst tredende ambtenaren niet-discriminerend) systeem van hogere inschaling op tweejaarlijkse basis, waardoor de discriminatie op grond van leeftijd onder reeds in dienst zijnde ambtenaren onverminderd voortduurt?

               1.2.

               Moet het Unierecht, meer bepaald artikel 17 van richtlijn 2000/78/EG en artikel 47 van het Handvest, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die verbiedt dat reeds in dienst zijnde ambtenaren zich overeenkomstig de uitlegging van de artikelen 9 en 16 van richtlijn 2000/78 door het Hof van Justitie van de Europese Unie in zijn arrest Schmitzer van 11 november 2014 (C-530/13) kunnen beroepen op artikel 2 van richtlijn 2000/78 om hun bezoldigingsrechtelijke positie van vóór de overgang naar het nieuwe systeem te laten vaststellen, doordat de betrokken rechtsgrondslagen met terugwerkende kracht vanaf de inwerkingtreding van de vroegere eraan ten grondslag liggende wet buiten toepassing worden verklaard en doordat inzonderheid wordt uitgesloten dat vóór het bereiken van de leeftijd van 18 jaar vervulde, aan de dienstbetrekking voorafgaande tijdvakken in aanmerking kunnen worden genomen?

               1.3.

               Indien vraag 1.2 bevestigend wordt beantwoord:
               Volgt uit de in het arrest van 22 november 2005 in de zaak Mangold (C-144/04) en andere arresten gepostuleerde voorrang van het Unierecht dat de met terugwerkende kracht buiten toepassing verklaarde bepalingen voor wat betreft reeds in dienst zijnde ambtenaren in de periode vóór datum van de overgang naar het nieuwe systeem nog wel moeten worden toegepast, zodat deze ambtenaren zonder hen te discrimineren binnen het oude systeem kunnen worden ingeschaald en dus zonder discriminatie in het nieuwe bezoldigingssysteem kunnen worden opgenomen?

               1.4.

               Moet het Unierecht, meer bepaald de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG, gelezen in samenhang met de artikelen 21 en 47 van het Handvest, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die bestaande discriminatie op grond van leeftijd (met betrekking tot de inaanmerkingneming van tijdvakken voorafgaand aan de dienstbetrekking) slechts declaratief wegneemt doordat zij bepaalt dat de tijdvakken die in het kader van een discriminerende regeling daadwerkelijk zijn vervuld, met terugwerkende kracht niet meer als discriminerend worden beschouwd, hoewel de discriminatie feitelijk onverminderd voortduurt?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-568/10: Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/22

         Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-568/10) (1)

   2012/C 49/38
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011.


title: Zaak T-144/12: Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — Comsa/BHIM — COMSA (COMSA) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk COMSA — Oudere handelsbenaming Comsa, SA — Relatieve weigeringsgrond — Geen gebruik in economisch verkeer van teken met meer dan alleen plaatselijke betekenis — Soortgelijke diensten — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/36

         Arrest van het Gerecht van 9 april 2014 — Comsa/BHIM — COMSA (COMSA)
   (Zaak T-144/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk COMSA - Oudere handelsbenaming Comsa, SA - Relatieve weigeringsgrond - Geen gebruik in economisch verkeer van teken met meer dan alleen plaatselijke betekenis - Soortgelijke diensten - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 175/47
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comsa, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Aznar Alonso, vervolgens A. Gómez López, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Constructora de obras municipales, SA (COMSA) (Madrid, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 januari 2012 (gevoegde zaken R 518/2011-2 en R 795/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Comsa, SA en Constructora de obras municipales, SA (COMSA)

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 10 januari 2012 (gevoegde zaken R 518/2011-2 en R 795/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Comsa, SA en Constructora de obras municipales, SA (COMSA) wordt vernietigd, voor zover de beslissing van de oppositieafdeling daarbij werd vernietigd voor diensten van klasse 42 en de inschrijving van het aangevraagde merk voor die diensten daarbij werd toegestaan.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Comsa zal haar eigen kosten dragen alsook drie vierde van de kosten van het BHIM. Laatstgenoemde zal één vierde van zijn kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak F-32/16: Beroep ingesteld op 23 juni 2016 — ZZ/ECDC

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/47

         Beroep ingesteld op 23 juni 2016 — ZZ/ECDC
   (Zaak F-32/16)
   (2016/C 296/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 21 september 2015 tot afronding van verzoekers beoordelingsrapport over het beoordelingsjaar 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de beoordelaar in beroep van 21 september 2015 tot afronding van verzoekers beoordelingsrapport over het beoordelingsjaar 2011 en, voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag van 20 april 2016 tot afwijzing van verzoekers klacht van 20 december 2015;

               —

               verwijzing van ECDC in zijn eigen kosten en in de kosten die verzoeker in deze procedure heeft gemaakt.


title: Zaak C-186/07: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias — Spanje) — Club Náutico de Gran Canaria/Comunidad Autónoma de Canarias (Verzoek om prejudiciële beslissing — Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Diensten die samenhangen met beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding — Toepassing op Canarische Eilanden — Zuiver interne situatie — Verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/16

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias — Spanje) — Club Náutico de Gran Canaria/Comunidad Autónoma de Canarias
   (Zaak C-186/07) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Diensten die samenhangen met beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding - Toepassing op Canarische Eilanden - Zuiver interne situatie - Verwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)
   (2008/C 209/21)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Canarias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Club Náutico de Gran Canaria

      Verwerende partij: Comunidad Autónoma de Canarias
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Canarias — Uitlegging van het arrest van het Hof in zaak C-124/96, waarbij is vastgesteld dat een nationale wettelijke regeling die beperkingen stelt aan de vrijstelling van btw voor bepaalde diensten die nauw samenhangen met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoeding, onverenigbaar is met artikel 13 A, lid 1, sub m, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Toepassing op de Canarische Eilanden
   Dictum
   Het door het Tribunal Superior de Justicia de Canarias bij beslissing van 26 november 2006 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak C-630/13 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 april 2015 — Issam Anbouba/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië — Maatregelen tegen personen en entiteiten die baat hebben bij het beleid van het regime — Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten — Reeks aanwijzingen)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 april 2015 — Issam Anbouba/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-630/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië - Maatregelen tegen personen en entiteiten die baat hebben bij het beleid van het regime - Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten - Reeks aanwijzingen))
   (2015/C 205/08)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Issam Anbouba (vertegenwoordigers: M.-A. Bastin, J.-M. Salva en S. Orlandi, avocats)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro, R. Liudvinaviciute en M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Issam Anbouba wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-527/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland (Nederland) op 5 oktober 2015 — Stichting Brein tegen Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam Filmspeler

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Midden-Nederland (Nederland) op 5 oktober 2015 — Stichting Brein tegen Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam Filmspeler
   (Zaak C-527/15)
   (2016/C 027/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Midden-Nederland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Stichting Brein

      Verweerder: Jack Frederik Wullems, handelend onder de naam Filmspeler

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, van de Auteursrecht-richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat er sprake is van „een mededeling aan het publiek” in de zin van die bepaling, wanneer iemand een product (mediaspeler) verkoopt waarin door hem add-ons zijn geïnstalleerd die hyperlinks bevatten naar websites waarop auteursrechtelijke beschermde werken, zoals films, series en live-uitzendingen, zonder toestemming van de rechthebbenden, direct toegankelijk zijn gemaakt?

               2)

               Maakt het daarbij verschil

                           —

                           of de auteursrechtelijk beschermde werken in het geheel nog niet eerder of uitsluitend via een abonnement met toestemming van de rechthebbenden op internet openbaar zijn gemaakt?

                           —

                           of de add-ons die hyperlinks bevatten naar websites waarop auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de rechthebbenden direct toegankelijk zijn gemaakt, vrij beschikbaar zijn en ook door de gebruikers zelf in de mediaspeler te installeren zijn?

                           —

                           of de websites en dus de daarop — zonder toestemming van de rechthebbenden — toegankelijk gemaakte auteursrechtelijk beschermde werken, ook zonder de mediaspeler door het publiek te benaderen zijn?

               3)

               Dient artikel 5 van de Auteursrecht-richtlijn […] aldus te worden uitgelegd dat geen sprake is van „rechtmatig gebruik” in de zin van het eerste lid, sub b, van die bepaling, indien een tijdelijke reproductie wordt gemaakt door een eindgebruiker bij het streamen van een auteursrechtelijk beschermd werk van een website van een derde waarop dit auteursrechtelijk beschermde werk zonder toestemming van de rechthebbende(n) wordt aangeboden?

               4)

               Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt, is het maken van een tijdelijke reproductie door een eindgebruiker bij het streamen van een auteursrechtelijk beschermd werk van een website waarop dit auteursrechtelijk beschermde werk zonder toestemming van de rechthebbende(n) wordt aangeboden, dan strijdig met de „driestappentoets” bedoeld in artikel 5, lid 5, van de Auteursrecht-richtlijn (richtlijn 200l/29/EG)?

      (1)  Richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak T-378/06: Beroep ingesteld op 14 december 2006 — IMI e.a/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/30

         Beroep ingesteld op 14 december 2006 — IMI e.a/Commissie
   (Zaak T-378/06)
   (2007/C 20/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: IMI plc (Birmingham, Verenigd Koninkrijk), IMI Kynoch Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk), Yorkshire Fittings Limited (Leeds, Verenigd Koninkrijk), VSH Italia Srl (Bregnano, Italië), Aquatis France SAS (La Chapelle St. Mesmin, Frankrijk) en Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG (Ravensburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Struys en D. Arts, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 2, sub b, lid 1, en artikel2, sub b, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 20 september 2006, zoals gewijzigd bij de beschikking van de Commissie van 29 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen — C(2006) 4180 def.) nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde geldboeten te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters verzoeken om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4180 def. van 20 september 2006 in zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat zij, tezamen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte hebben geschonden door prijzen vast te stellen, door afspraken te maken over prijslijsten, over kortingen en rabatten en over mechanismen ter invoering van prijsverhogingen, door nationale markten te verdelen, door klanten toe te wijzen en door andere commerciële informatie uit te wisselen.
   Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat de Commissie het evenredigheids- en het non-discriminatiebeginsel heeft geschonden, daar de in de bestreden beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete, in vergelijking met de zienswijze van de Commissie in haar vroegere beschikkingen, veel te hoog is, gelet op de omvang van verzoeksters alsmede op die van de relevante markt. De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door ter beoordeling van de ernst van de inbreuk binnen de relevante markt rekening te houden met de verkoop van persfittingen.
   Verzoeksters stellen verder dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door vast te stellen dat zij niet het bewijs hebben geleverd van het bestaan van een verband tussen de in het Verenigd Koninkrijk vastgestelde regelingen en de paneuropese regelingen. De Commissie heeft dit punt onvoldoende gemotiveerd. Voorts heeft de Commissie het beginsel van gelijke behandeling geschonden waar zij heeft geweigerd de aan verzoeksters opgelegde geldboeten te verminderen op grond van hun medewerking buiten de mededeling inzake medewerking (1), namelijk door het leveren van het bewijs van een verband tussen het kartel in het Verenigd Koninkrijk en het paneuropese kartel, terwijl zij op dezelfde grond aan de onderneming FRA.BO wél een vermindering van de geldboete heeft toegestaan voor het leveren van het bewijs dat de inbreuk na de inspecties werd voortgezet.
   Verder betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 253 EG heeft geschonden, daar de betwiste beschikking geen motivering bevat voor het opleggen aan de verzoeksters Aquatis France en Simplex Armaturen + Fittings van een aanvullende geldboete van 2, 04 miljoen EUR.
   Ten slotte stellen verzoeksters dat de Commissie het beginsel „non bis in idem”, op grond waarvan niemand twee keer voor hetzelfde strafbare feit kan worden veroordeeld, heeft geschonden door aan Aquatis France en Simplex Armaturen + Fittings een afzonderlijke geldboete op te leggen bovenop die welke zij reeds aan elk van hun rechtsvoorgangers en huidige moedermaatschappijen had opgelegd.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-590/15: Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Onix Asigurări/EIOPA

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/34

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Onix Asigurări/EIOPA
   (Zaak T-590/15)
   (2015/C 414/45)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Onix Asigurări SA (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: M. Vladu, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (EIOPA)

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerster heeft nagelaten een beslissing te nemen over de onjuiste toepassing door het Istituto per la Vigilanza sulle Assicurazioni van artikel 40, lid 6, van richtlijn 92/49/EEG van de Raad;

               —

               subsidiair, beslissing BOA 2015 001 van de Kamer van Beroep van 3 augustus 2015 en beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014, die is bevestigd bij standpunt EIOPA-14-653 van 24 november 2014, nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat verweerster aansprakelijk is voor de schade die verzoekster heeft geleden doordat verweerster geen beslissing overeenkomstig punt 1 heeft genomen respectievelijk beslissingen overeenkomstig punt 2 heeft genomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 17 van verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad

                           —

                           verweerster heeft geen wettige beslissing genomen over de gegrondheid en de geschiktheid van het instellen van een onderzoek;

                           —

                           beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014 is genomen zonder dat was voldaan aan de voorwaarden van artikel 39, leden 1, 2 en 3, van de verordening;

                           —

                           de motivering van beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014 houdt geen verband met de aspecten betreffende de geschiktheid van het instellen van een onderzoek; het gaat in werkelijkheid om overwegingen inzake de procedurele middelen die verzoekster ter beschikking staan tegen de beslissing van de Italiaanse nationale autoriteit.

               2.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften in verband met beslissing BOA 2015 001 van de Kamer van Beroep van 3 augustus 2015 en beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014

                           —

                           de beslissing van de Kamer van Beroep is genomen zonder de rechtmatigheid en de gegrondheid van beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014 te onderzoeken; de Kamer van Beroep heeft een beslissing genomen zonder het volledige voorwerp van de haar ter toetsing voorgelegde beslissingen te onderzoeken;

                           —

                           beslissing EIOPA-14-267 van de voorzitter van 6 juni 2014 is genomen zonder dat was voldaan aan de voorwaarden van artikel 39, leden 1, 2 en 3, van de verordening en is niet gemotiveerd met betrekking tot, ten minste, de ter behandeling voorgelegde essentiële aspecten.

               3.

               Door verzoekster geleden materiële schade en imagoschade (dalende omzet, winstdaling, reputatieschade), die verweerster rechtstreeks heeft veroorzaakt doordat zij geen beslissing heeft genomen respectievelijk de voornoemde nietige beslissingen heeft genomen.


title: Zaak T-375/08 P: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Nijs/Rekenkamer ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Besluit van de Rekenkamer om het mandaat van haar secretaris-generaal te verlengen — Besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2004 niet te bevorderen — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/65

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Nijs/Rekenkamer
   (Zaak T-375/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Besluit van de Rekenkamer om het mandaat van haar secretaris-generaal te verlengen - Besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2004 niet te bevorderen - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)
   2009/C 267/117
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Rollinger en A. Hertzog, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 26 juni 2008, Nijs/Rekenkamer (F-108/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Nijs zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak F-55/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 juni 2015 — EE/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd — Vordering tot nietigverklaring — Procedure voor verlenging — Artikel 41, lid 2, onder a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Recht om te worden gehoord — Niet-eerbiediging — Vordering tot schadevergoeding — Immateriële schade)

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/24

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 juni 2015 — EE/Commissie
   (Zaak F-55/14) (1)

   ((Openbare dienst - Arbeidscontractant - Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd - Vordering tot nietigverklaring - Procedure voor verlenging - Artikel 41, lid 2, onder a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Recht om te worden gehoord - Niet-eerbiediging - Vordering tot schadevergoeding - Immateriële schade))
   (2015/C 254/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: EE (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de overeenkomst van de verzoekende partij, die voor onbepaalde tijd had moeten zijn, niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie om de overeenkomst van arbeidscontractant van EE niet te verlengen, welke besluit mondeling is meegedeeld op 14 oktober 2013, is bevestigd bij nota van 31 oktober 2013 en is gemotiveerd bij nota van 13 december 2013, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10  000 EUR aan EE.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van EE.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014, blz. 59.


title: Zaak T-93/08: Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/29

         Beroep ingesteld op 22 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-93/08)
   (2008/C 142/52)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/125671/C/SER/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Technical Assistance on Crop Husbandry and Irrigation”, die op of rond 14 december 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 28.2 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster is de uitnodiging tot inschrijving om de volgende redenen onwettig:

               —

               in de eerste plaats heeft de Commissie door de vaststelling van de uitnodiging de rechtsgrondslag daarvan overschreden of geschonden, met name verordening (EG) nr. 389/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een instrument voor financiële steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2667/2000 betreffende het Europees Bureau voor wederopbouw (1),

               —

               in de tweede plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met artikel 299 EG, zoals gewijzigd bij artikel 19 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (2) (hierna: „Toetredingsakte van 2003”) en Protocol nr. 10 over Cyprus bij de Toetredingsakte van 2003 (3),

               —

               in de derde plaats is de uitnodiging in strijd of onverenigbaar met de verplichtingen die voortvloeien uit dwingende bepalingen van internationaal recht en met de resoluties 541(1983) en 550 (1984) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties,

               —

               in de vierde plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Europese Unie en de lidstaten, dat is erkend in artikel 10 EG, en

               —

               in de vijfde plaats is de uitnodiging niet in het Publicatieblad bekendgemaakt.

      (1)  PB L 65, blz. 5.

      (2)  PB L 236, blz. 33.

      (3)  PB L 236, blz. 955.


title: Zaak T-574/12: Beroep ingesteld op 18 december 2012 — PAN Europe en Stichting Natuur en Milieu/Commissie

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/22

         Beroep ingesteld op 18 december 2012 — PAN Europe en Stichting Natuur en Milieu/Commissie
   (Zaak T-574/12)
   2013/C 55/40
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) en Stichting Natuur en Milieu (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: F. Martens, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               De beschikking van 16 oktober 2012 van verwerende partij waarbij de verzoeken van verzoekende partijen tot herziening van de verordening (EG) nr. 149/2008 van de Commissie van 29 januari 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad door vaststelling van de bijlagen II, III en IV met maximumresidugehalten voor onder bijlage I bij die verordening vallende producten (PB L 58, blz. 1), ontvankelijk maar niet gegrond werden verklaard, nietig te verklaren;

               —

               De verwerende partij te veroordelen tot het betalen van de procedurekosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen een enig middel aan, ontleend aan een schending van de artikelen 11, 168, 169 en 191 VWEU, van artikelen 7, 35 en 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van artikelen 1, 14, lid 2, 22, 23, 24 en 25 van Verordening (EG) nr. 396/2005 (1), van artikelen 5 en 7 van Verordening (EG) nr. 178/2002 (2) en van artikelen 4 en 10 van Richtlijn nr. 91/414/EEG (3).

               —

               Verzoekende partijen bestrijden dat de maximumresidugehaltes (MRL) werden vastgesteld op het laagste bereikbare peil in overeenstemming met de goede landbouwpraktijken.

               —

               Verzoekende partijen voeren aan dat de dossiers niet op een grondige wijze werden beoordeeld. Verwerende partij meent namelijk dat artikel 22 tot 25 van Verordening (EG) 396/2005 geenszins een procedure voor een gehele evaluatie van een compleet dossier voorziet in het proces voor de eerste vastlegging van tijdelijke MRL’s.

               —

               Voorst zou de cumulatieve blootstelling van de consumenten niet in rekening werden gebracht.

               —

               Tenslotte zou een groot aantal tijdelijke MRL’s de gezondheidsstandaarden overschrijden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EG van de Raad (PB L 70, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).


title: Zaak C-500/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2013 — Gmina Międzyzdroje przeciwko/Minister Finansów

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 16 september 2013 — Gmina Międzyzdroje przeciwko/Minister Finansów
   (Zaak C-500/13)
   2013/C 367/39
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gmina Międzyzdroje

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 167, 187 en 189 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en het neutraliteitsbeginsel zich tegen bepalingen van nationaal recht als de leden 7 en 7a van artikel 91 van de wet inzake de belasting op goederen en diensten (ustawa o podatku od towarów i usług) van 11 maart 2004 (Dz. U. 2011, nr. 177, volgnr. 1054, zoals gewijzigd), volgens welke bij een wijziging van de bestemming van een investeringsgoed ten gevolge waarvan het niet langer wordt gebruikt voor handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat, maar voor handelingen waarvoor dat recht wél bestaat, de herziening van de voorbelasting niet in één keer kan worden verricht, maar moet worden gespreid over vijf opeenvolgende jaren, en voor onroerende goederen over tien jaar te rekenen vanaf het jaar waarin het investeringsgoed voor gebruik is vrijgegeven?

      (1)  PB L 347 blz 1.


title: Zaak T-789/16: Beroep ingesteld op 8 november 2016 — InvoiceAuction B2B/EUIPO (INVOICE AUCTION)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/50

         Beroep ingesteld op 8 november 2016 — InvoiceAuction B2B/EUIPO (INVOICE AUCTION)
   (Zaak T-789/16)
   (2017/C 014/60)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: InvoiceAuction B2B GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Jonas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „INVOICE AUCTION” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 821 095

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2016 in zaak R 2201/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-471/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Letland) — Cido Grupa SIA/Valsts ieņēmumu dienests (Toetreding van nieuwe lidstaten — Overgangsmaatregelen — Landbouwproducten — Suiker — Verordening (EG) nr. 60/2004 — Tarief en grondslag van belasting op overtollige voorraden)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/11

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Letland) — Cido Grupa SIA/Valsts ieņēmumu dienests
      (Zaak C-471/11) (1)

      (Toetreding van nieuwe lidstaten - Overgangsmaatregelen - Landbouwproducten - Suiker - Verordening (EG) nr. 60/2004 - Tarief en grondslag van belasting op overtollige voorraden)
      (2012/C 331/16)
      Procestaal: Lets

         Verwijzende rechter

      Augstākās Tiesas Senāts

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Cido Grupa SIA

         Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās Tiesas Senāts — Uitlegging van de artikelen 4, punt 1, en 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 9, blz. 8) — Berekening van de belasting over de overtollige suikervoorraden van de marktdeelnemers — Begrippen „betrokken hoeveelheid” en „betrokken product” in het geval van suikerstroop

         Dictum

      Artikel 6, lid 3, derde alinea, van verordening (EG) nr. 60/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 houdende overgangsmaatregelen in de sector suiker in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarĳe, Malta, Polen, Slovenië en Slowakĳe, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1667/2005 van de Commissie van 13 oktober 2005, moet aldus worden uitgelegd dat de grondslag van de belasting op een overtollige voorraad suikerstroop (GN-code 2106 90 59) de daadwerkelijk aanwezige hoeveelheid witte suiker (GN-code 1701 99 10) in dat product is en dat het tarief van deze belasting dat van de invoerbelasting op witte suiker is, verhoogd met 1,21 EUR/100 kg.

         (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-131/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional — Spanje) — Google Spain SL, Google Inc./Agencia de Protección de Datos (AEPD), Mario Costeja González (Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van deze persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 2, 4, 12 en 14 — Materiële en territoriale werkingssfeer — Internetzoekmachines — Verwerking van op websites te vinden gegevens — Opzoeking, indexering en opslag van deze gegevens — Verantwoordelijkheid van exploitant van zoekmachine — Vestiging op grondgebied van lidstaat — Omvang van verplichtingen van deze exploitant en van rechten van betrokkene — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 7 en 8)

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional — Spanje) — Google Spain SL, Google Inc./Agencia de Protección de Datos (AEPD), Mario Costeja González
   (Zaak C-131/12) (1)

   ((Persoonsgegevens - Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van deze persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikelen 2, 4, 12 en 14 - Materiële en territoriale werkingssfeer - Internetzoekmachines - Verwerking van op websites te vinden gegevens - Opzoeking, indexering en opslag van deze gegevens - Verantwoordelijkheid van exploitant van zoekmachine - Vestiging op grondgebied van lidstaat - Omvang van verplichtingen van deze exploitant en van rechten van betrokkene - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 7 en 8))
   2014/C 212/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Google Spain SL, Google Inc.

      Verwerende partijen: Agencia de Protección de Datos (AEPD), Mario Costeja González

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Nacional (Spanje) — Uitlegging van de artikelen 2, sub b en d, 4, lid 1, sub a en c, 12, sub b, en 14, sub a, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) en van artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2000, C 364, blz. 1) — Begrip „vestiging” op het grondgebied van een lidstaat — Relevante criteria — Begrip „gebruikmaking van middelen die zich op het grondgebied van genoemde lidstaat bevinden” — Tijdelijke opslag van door zoekmachines geïndexeerde gegevens — Recht op verwijdering en blokkering van gegevens

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub b en d, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat, ten eerste, de activiteit van een zoekmachine, die erin bestaat door derden op het internet gepubliceerde of opgeslagen informatie te vinden, automatisch te indexeren, tijdelijk op te slaan en, ten slotte, in een bepaalde volgorde ter beschikking te stellen aan internetgebruikers, moet worden gekwalificeerd als „verwerking van persoonsgegevens” in de zin van dit artikel 2, sub b, wanneer deze informatie persoonsgegevens bevat, en, ten tweede, de exploitant van deze zoekmachine moet worden geacht de „verantwoordelijke” voor deze verwerking te zijn, in de zin van dat artikel 2, sub d.

               2)

               Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 95/46 moet aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een verwerking van persoonsgegevens in het kader van de activiteiten van een vestiging van de voor de verwerking verantwoordelijke op het grondgebied van de lidstaat, in de zin van deze bepaling, wanneer de exploitant van een zoekmachine in een lidstaat ten behoeve van het promoten en de verkoop van door deze zoekmachine aangeboden advertentieruimte een bijkantoor of een dochteronderneming opricht waarvan de activiteiten op de inwoners van die lidstaat zijn gericht.

               3)

               De artikelen 12, sub b, en 14, eerste alinea, sub a, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat, ter naleving van de in deze bepalingen voorziene rechten en voor zover aan de in deze bepalingen gestelde voorwaarden daadwerkelijk is voldaan, de exploitant van een zoekmachine verplicht is om van de resultatenlijst die na een zoekopdracht op de naam van een persoon wordt weergegeven, de koppelingen te verwijderen naar door derden gepubliceerde webpagina’s waarop informatie over deze persoon is te vinden, ook indien deze naam of deze informatie niet vooraf of gelijktijdig van deze webpagina’s is gewist en, in voorkomend geval, zelfs wanneer de publicatie ervan op deze webpagina’s op zich rechtmatig is.

               4)

               De artikelen 12, sub b, en 14, eerste alinea, sub a, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat in het kader van de beoordeling van de toepassingsvoorwaarden van deze bepalingen met name moet worden onderzocht of de betrokkene recht erop heeft dat de aan de orde zijnde informatie over hem thans niet meer met zijn naam wordt verbonden via een resultatenlijst die wordt weergegeven nadat op zijn naam is gezocht, zonder dat de vaststelling van een dergelijk recht evenwel veronderstelt dat de opneming van die informatie in de resultatenlijst deze betrokkene schade berokkent. Aangezien laatstgenoemde op basis van zijn door de artikelen 7 en 8 van het Handvest gewaarborgde grondrechten kan verlangen dat de betrokken informatie niet meer door de opneming ervan in een dergelijke resultatenlijst ter beschikking wordt gesteld van het grote publiek, krijgen deze rechten in beginsel voorrang niet enkel op het economische belang van de exploitant van de zoekmachine, maar ook op het belang van dit publiek om toegang tot deze informatie te krijgen wanneer op de naam van deze persoon wordt gezocht. Dit zal echter niet het geval zijn indien de inmenging in de grondrechten van de betrokkene wegens bijzondere redenen, zoals de rol die deze persoon in het openbare leven speelt, wordt gerechtvaardigd door het overwegende belang dat het publiek erbij heeft om, door deze opneming, toegang tot de betrokken informatie te krijgen.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak T-4/07: Beroep ingesteld op 5 januari 2007 — Sanofi-Aventis/BHIM — AstraZeneca (EXANTIN)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/44

         Beroep ingesteld op 5 januari 2007 — Sanofi-Aventis/BHIM — AstraZeneca (EXANTIN)
   (Zaak T-4/07)
   (2007/C 42/77)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Sanofi-Aventis SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Gilbey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AstraZeneca AB (Södertälje, Zweden)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 10 oktober 2006 in zaak R 1302/2005-1 te vernietigen en te verklaren dat verzoekster terecht gevaar voor verwarring van de conflicterende merken heeft aangevoerd;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten die verzoekster in deze procedure opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: AstraZeneca AB

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EXANTIN” voor waren van klasse 5 — aanvraagnr. 2 694 115

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationale en nationale woordmerken „ELOXATIN” en „ELOXATINE” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft het relevante publiek niet in zijn geheel afgebakend en zij heeft ten onrechte een verschillende gradatie vastgesteld wat het aandachtsniveau betreft van de door haar vastgestelde groepen binnen het relevante publiek.
   Bovendien heeft de kamer van beroep bij de vergelijking van de waren niet de passende criteria gehanteerd en heeft zij de tekens niet op globale wijze vergeleken. Hierdoor heeft de kamer van beroep ten onrechte geoordeeld dat er geen verwarringsgevaar bestond.


title: Zaak C-377/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 18 juli 2011 — International Bingo Technology, S.A./Tribunal Económico Regional de Cataluña (TEARC)

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña (Spanje) op 18 juli 2011 — International Bingo Technology, S.A./Tribunal Económico Regional de Cataluña (TEARC)
   (Zaak C-377/11)
   2011/C 290/03
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: International Bingo Technology, S.A.

      Verwerende partij: Tribunal Económico Regional de Cataluña (TEARC)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Houdt het feit dat bingospelers het in de prijs van bingokaarten begrepen prijzengeld betalen, in dat er sprake is van een daadwerkelijk verbruik van goederen of diensten dat voor de btw deel uitmaakt van het belastbare feit?

               2)

               Moet artikel 11, A, lid 1, sub a, junctis de artikelen 17, lid 5, en 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat het, waar het gaat om de regeling van de noemer van de berekening van het pro-ratapercentage, een zodanige mate van harmonisatie voorschrijft dat het zich ertegen verzet dat in de verschillende lidstaten in de wetgeving of de rechtspraak uiteenlopende oplossingen worden gekozen wat betreft de opneming in de maatstaf van heffing van de btw van het deel van de prijs van bingokaarten dat is bestemd voor het uitkeren van prijzengeld?

               3)

               Moet artikel 11, A, lid 1, sub a, junctis de artikelen 17, lid 5, en 19, lid 1, van de Zesde richtlijn ten aanzien van de samenstelling van de noemer van de berekening van het pro-ratapercentage aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale rechtspraak die, in het geval van het bingospel, de voor prijzengeld bestemde bedragen die door de verschillende spelers bij de aankoop van bingokaarten worden betaald, in de maatstaf van heffing van de btw betrekt?

      (1)  77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag; PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-386/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2010 door Chalkor AE Epexergasias Metallon tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-21/05, Chalkor AE Epexergasias Metallon/Europese Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/21

      Hogere voorziening ingesteld op 30 juli 2010 door Chalkor AE Epexergasias Metallon tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010 in zaak T-21/05, Chalkor AE Epexergasias Metallon/Europese Commissie
      (Zaak C-386/10 P)
      ()
      (2010/C 288/35)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Chalkor AE Epexergasias Metallon (vertegenwoordiger: I. Forrester QC)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  gehele of gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht voor zover daarbij de door Chalkor ingestelde vordering tot nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking wordt afgewezen;

                  —

                  vernietiging of aanzienlijke verlaging van de aan Chalkor opgelegde geldboete of elke andere maatregel die rechtens noodzakelijk is;

                  —

                  vergoeding van Chalkor voor de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante verzoekt om vernietiging van het bestreden arrest op de volgende gronden:

                  a)

                  Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door een beperkte norm voor de rechterlijke toetsing toe te passen. Het Gerecht is niet ingegaan op de essentiële vraag of de aan Chalkor opgelegde geldboete passend, gerechtvaardigd en evenredig was, gelet op de ernst en de duur van het onrechtmatige gedrag;

                  b)

                  Het Gerecht heeft het gelijkheidsbeginsel geschonden. Hoewel het Gerecht terecht heeft geoordeeld dat de Commissie het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden door Chalkor en de overige ondernemingen op dezelfde wijze te behandelen zonder dat deze behandeling objectief was gerechtvaardigd, heeft zij daarna dat beginsel niet geëerbiedigd;

                  c)

                  Het Gerecht heeft de aan Chalkor opgelegde boete op een irrationele en willekeurige manier aangepast;

                  d)

                  In het bestreden arrest wordt ontoereikend gemotiveerd waarom Chalkor een geldboete wordt opgelegd.


title: Gevoegde zaken C-387/15 en C-388/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 juli 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Hilde Orleans, Rudi Van Buel en Marina Apers (C-387/15) en Denis Malcorps, Myriam Rijssens en Guido Van De Walle (C-388/15)/Vlaams Gewest (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van de natuurlijke habitats — Speciale beschermingszones — Natura 2000-gebied „Schelde- en Durme-estuarium van de Nederlandse grens tot Gent” — Ontwikkeling van een havengebied — Beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied — Optreden van negatieve gevolgen — Voorafgaande maar nog niet voltooide ontwikkeling van een areaal van een aan het verloren gegane deel gelijkwaardig type — Voltooiing na de beoordeling — Artikel 6, leden 3 en 4)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 21 juli 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Hilde Orleans, Rudi Van Buel en Marina Apers (C-387/15) en Denis Malcorps, Myriam Rijssens en Guido Van De Walle (C-388/15)/Vlaams Gewest
   (Gevoegde zaken C-387/15 en C-388/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van de natuurlijke habitats - Speciale beschermingszones - Natura 2000-gebied „Schelde- en Durme-estuarium van de Nederlandse grens tot Gent” - Ontwikkeling van een havengebied - Beoordeling van de gevolgen van een plan of een project voor een beschermd gebied - Optreden van negatieve gevolgen - Voorafgaande maar nog niet voltooide ontwikkeling van een areaal van een aan het verloren gegane deel gelijkwaardig type - Voltooiing na de beoordeling - Artikel 6, leden 3 en 4))
   (2016/C 343/11)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hilde Orleans, Rudi Van Buel en Marina Apers (C-387/15) en Denis Malcorps, Myriam Rijssens en Guido Van De Walle (C-388/15)

      Verwerende partij: Vlaams Gewest

      in tegenwoordigheid van: Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen

      Dictum

   Artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat maatregelen die zijn opgenomen in een plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied van communautair belang, en die erin voorzien dat, voordat zich negatieve gevolgen voordoen voor een aldaar voorkomend type natuurlijke habitat, er een toekomstig areaal van dat type wordt ontwikkeld, waarvan de ontwikkeling evenwel zal worden voltooid na de beoordeling van de significantie van de mogelijke aantasting van de natuurlijke kenmerken van dit gebied, niet in aanmerking kunnen worden genomen bij die beoordeling. Dergelijke maatregelen kunnen in voorkomend geval slechts als „compenserende maatregelen” in de zin van artikel 6, lid 4, worden aangemerkt wanneer is voldaan aan de daarin gestelde voorwaarden.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak T-146/11: Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Yoro/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/25

         Beroep ingesteld op 14 maart 2011 — Yoro/Raad
   (Zaak T-146/11)
   2011/C 130/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Claude Yoro (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Claude Yoro betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Claude Yoro van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-137/11, Guiai Bi Poin/Raad.


title: Zaak F-119/14: Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/56

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-119/14)
   (2015/C 007/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot beëindiging van de procedure om verzoekster, die op een reservelijst van een vergelijkend onderzoek is geplaatst, aan te stellen als ambtenaar, na haar te hebben meegedeeld dat het betrokken DG zijn goedkeuring voor haar aanstelling had gegeven en na te hebben geoordeeld dat haar beroepservaring ontoereikend was

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 17 december 2013, waarbij het directoraat-generaal personele middelen („DG HR”) van de Europese Commissie, in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag („TABG”), heeft geweigerd om verzoekster aan te stellen als ambtenaar bij het directoraat-generaal Justitie en interne zaken („DG JUST”);

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 14 juli 2004 tot afwijzing van de klacht die verzoekster tegen het besluit van het TABG van 17 december 2013 heeft ingediend;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van 26  132,85 EUR, vermeerderd met vertragingsrente, naast de betaling van de bijdragen aan de pensioenregeling vanaf september 2013;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten.