title: Zaak C-371/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Benetton Group SpA/G-Star International BV (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 3, leden 1, sub e), derde streepje, en 3 — Teken — Vorm die wezenlijke waarde aan waar geeft — Gebruik — Reclamecampagnes — Aantrekkingskracht van vorm die vóór inschrijvingsaanvraag is verkregen door bekendheid ervan als onderscheidingsteken)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/15

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Benetton Group SpA/G-Star International BV
   (Zaak C-371/06) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 3, leden 1, sub e), derde streepje, en 3 - Teken - Vorm die wezenlijke waarde aan waar geeft - Gebruik - Reclamecampagnes - Aantrekkingskracht van vorm die vóór inschrijvingsaanvraag is verkregen door bekendheid ervan als onderscheidingsteken)
   (2007/C 269/28)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Benetton Group SpA

      Verwerende partij: G-Star International BV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 3, lid 1, sub e, derde streepje, van Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Spijkerbroek met als onderscheidend kenmerk kenmerken van werk- of motorsportkleding en bevattended kniestukken — Teken bestaande uit vorm die wezenlijke waarde aan waar geeft
   Dictum
   Artikel 3, lid 1, sub e), derde streepje, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de vorm van een waar die een wezenlijke waarde aan die waar geeft, geen merk kan vormen op basis van artikel 3, lid 3, van de richtlijn, wanneer die vorm vóór de inschrijvingsaanvraag aantrekkingskracht heeft verkregen door de bekendheid ervan als onderscheidingsteken, als gevolg van reclamecampagnes waarin de aandacht werd gevestigd op de specifieke kenmerken van de betrokken waar.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-73/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 11 februari 2013 — T

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 11 februari 2013 — T
   (Zaak C-73/13)
   2013/C 147/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 82 van DPR nr. 115 van 30 mei 2002 inzake de betaling van de rechtsbijstand in de Italiaanse rechtsorde — voor zover hierbij is bepaald dat het aan de advocaat verschuldigde honorarium en de aan hem verschuldigde onkosten door de rechterlijke autoriteit met een betalingsopdracht, volgens de tariefregeling voor de beroepsgroep, op zodanige wijze worden vastgesteld dat zij hoe dan ook niet hoger zijn dan de gemiddelde waarden van de tariefregelingen die voor de beroepsgroep gelden voor honoraria, rechten en vergoedingen, rekening gehouden met de aard van de beroepsverplichting, in verband met de gevolgen van de verrichte handelingen voor de procesrechtelijke positie van de verdedigde persoon — verenigbaar met artikel 47, derde alinea, van het [Handvest van de grondrechten] van de Europese Unie dat bepaalt dat rechtsbijstand wordt verleend aan degenen die niet over toereikende financiële middelen beschikken, voor zover die bijstand noodzakelijk is om de daadwerkelijke toegang tot de rechter te waarborgen?

               2)

               Is artikel 82 van DPR nr. 115 van 30 mei 2002 inzake de betaling van de rechtsbijstand in de Italiaanse rechtsorde — voor zover hierbij is bepaald dat het aan de advocaat verschuldigde honorarium en de aan hem verschuldigde onkosten door de rechterlijke autoriteit met een betalingsopdracht, volgens de tariefregeling voor de beroepsgroep, op zodanige wijze worden vastgesteld dat zij hoe dan ook niet hoger zijn dan de gemiddelde waarden van de tariefregelingen die voor de beroepsgroep gelden voor honoraria, rechten en vergoedingen, rekening gehouden met de aard van de beroepsverplichting, in verband met de gevolgen van de verrichte handelingen voor de procesrechtelijke positie van de verdedigde persoon — verenigbaar met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, zoals opgenomen in de communautaire rechtsorde in de zin van artikel 52, lid 3, van het [Handvest van de grondrechten] van de Europese Unie en van artikel 6 [VEU]?


title: Zaak T-221/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juli 2006 — België/Commissie ( EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Akkerbouwgewassen — Controle van de oppervlakten door middel van een systeem van scanning vanuit de lucht (SIG) — Verschil tussen aangegeven oppervlakte en de oppervlakte volgens het SIG-systeem — Administratieve controle en controle ter plaatse — Schade voor het EOGFL )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juli 2006 — België/Commissie
   (Zaak T-221/04) (1)

   („EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Akkerbouwgewassen - Controle van de oppervlakten door middel van een systeem van scanning vanuit de lucht (SIG) - Verschil tussen aangegeven oppervlakte en de oppervlakte volgens het SIG-systeem - Administratieve controle en controle ter plaatse - Schade voor het EOGFL”)
   (2006/C 224/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Goldman en E. Dominkovits, vervolgens M. Wimmer, gemachtigden, bijgestaan door H. Gilliams, P. de Bandt en L. Goossens, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, hebben verricht (PB L 40, blz. 31), voorzover daarin wordt voorzien in een forfaitaire correctie van 2 % van de uitgaven van België ter zake van akkerbouwgewassen
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004 (zaak C-176/04).


title: Zaak T-325/15: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/EUIPO — Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco Love) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Choco Love — Oudere Unie- en nationale beeld- en woordmerken CHOCOLATE, CSOKICSŐ en Chocolate Brown — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/17

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató/EUIPO — Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató (Choco Love)
   (Zaak T-325/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Choco Love - Oudere Unie- en nationale beeld- en woordmerken CHOCOLATE, CSOKICSŐ en Chocolate Brown - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 070/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: Á. László, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Moisescu en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. (Budapest)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 maart 2015 (zaak R 1369/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató en Hollandimpex Kereskedelmi és Szolgáltató

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sun System Kereskedelmi és Szolgáltató Kft. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak C-24/05 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2006 — August Storck/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, leden 1, sub b, en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgrond — Driedimensionaal merk — Driedimensionale vorm van lichtbruin snoepje — Onderscheidend vermogen)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2006 — August Storck/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-24/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, leden 1, sub b, en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Absolute weigeringsgrond - Driedimensionaal merk - Driedimensionale vorm van lichtbruin snoepje - Onderscheidend vermogen)
   (2006/C 212/10)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: August Storck KG (vertegenwoordigers: I. Rohr, H. Wrage-Molkenthin en T. Reher, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 november 2004, Storck/BHIM (T-396/02), waarbij het Gerecht heeft overwogen het beroep tot vernietiging van de weigering van inschrijving van een driedimensionaal merk bestaande uit de vorm van een karamelkleurig snoepje voor „snoepgoed” van klasse 30 — „Onderscheidend vermogen” van een merk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               August Storck KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak T-277/09: Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2013 — Trasys/Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/82

         Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2013 — Trasys/Commissie
   (Zaak T-277/09) (1)

   2013/C 225/185
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak C-80/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 15 februari 2013 — ACO Industries Tábor, s.r.o./Odvolací finanční ředitelství

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 15 februari 2013 — ACO Industries Tábor, s.r.o./Odvolací finanční ředitelství
   (Zaak C-80/13)
   2013/C 147/14
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ACO Industries Tábor, s.r.o.

      Verwerende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 18, 45, 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zich tegen een regeling op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde werkgever voorheffing dient te betalen over het inkomen van werknemers (onderdanen van een andere lidstaat) die een uitzendbureau uit een andere lidstaat hem tijdelijk heeft toegewezen via een vestiging in eerstbedoelde lidstaat?

               2)

               Verzetten de artikelen 18, 45, 49 en 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zich tegen een regeling op grond waarvan voor die werknemers de belastinggrondslag forfaitair is vastgesteld op minimaal 60 % van het door het uitzendbureau in rekening gebrachte bedrag wanneer dat bedrag de bemiddelingskosten omvat?

               3)

               Indien de eerste of de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen dan in een geval als het onderhavige de genoemde fundamentele vrijheden worden beperkt om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid, of om de doeltreffendheid van fiscale controles te waarborgen?


title: Zaak T-140/07: Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2011 — Chi Mei Optoelectronics Europe en Chi Mei Optoelectronics UK/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2011 — Chi Mei Optoelectronics Europe en Chi Mei Optoelectronics UK/Commissie
   (Zaak T-140/07) (1)

   2011/C 113/40
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-122/10: Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2011 — USFSPEI e.a./Raad

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/19

         Beschikking van het Gerecht van 28 februari 2011 — USFSPEI e.a./Raad
   (Zaak T-122/10) (1)

   2011/C 120/41
   Procestaal: Frans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak C-257/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches-du-Rhône (Frankrijk) op 13 mei 2013 — Anouthani Mlalali/CAF des Bouches-du-Rhône

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches-du-Rhône (Frankrijk) op 13 mei 2013 — Anouthani Mlalali/CAF des Bouches-du-Rhône
   (Zaak C-257/13)
   2013/C 207/43
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal des affaires de sécurité sociale des Bouches-du-Rhône

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anouthani Mlalali

      Verwerende partij: CAF des Bouches-du-Rhône

      Prejudiciële vraag

   [Moet artikel 11 van richtlijn 2003/109/EG van 25 november 2003 aldus worden uitgelegd dat dit zich verzet tegen de artikelen L.512-2 en D.512-2 van de code de la sécurité sociale français (Frans socialezekerheidswetboek)]? (1)

      (1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44).


title: Beschikking van de President van het Gerecht van Eerste Aanleg van 15 oktober 2004 in zaak T-193/04 R, Hans-Martin Tillack tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Verzoek tot verkrijging van voorlopige maatregelen en tot opschorting van tenuitvoerlegging)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/36

      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 oktober 2004
   in zaak T-193/04 R, Hans-Martin Tillack tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Kort geding - Verzoek tot verkrijging van voorlopige maatregelen en tot opschorting van tenuitvoerlegging)
   (2005/C 6/72)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-193/04 R, Hans-Martin Tillack, vertegenwoordigd door I. Forrester, QC, T. Bosly, C. Arhold, N. Flandin, J. Herrlinger en J. Siaens, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Docksey en C. Ladenburger, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek enerzijds strekkende tot de opschorting van de tenuitvoerlegging van iedere toekomstige maatregel in het kader van de klacht die het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) op 11 februari 2004 bij de Belgische en Duitse gerechtelijke autoriteiten zou hebben ingediend, en anderzijds tot het opleggen van een verbod aan OLAF om de inhoud van eender welk document of informatie die ingevolge de huiszoeking van 19 maart 2004 in verzoekers woning en kantoor in het bezit is van de Belgische en Duitse gerechtelijke autoriteiten, te verkrijgen, te inspecteren, te onderzoeken of te aanhoren, heeft de president van het Gerecht op 15 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt verworpen.

               2)

               De beslissing ten aanzien van de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-138/05: Beroep, op 23 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Impetus Consultants

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/36

         Beroep, op 23 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Impetus Consultants
   (Zaak T-138/05)
   (2005/C 182/69)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 23 maart 2005 beroep ingesteld tegen Impetus Consultants door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, bijgestaan door N. Kostikas, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van 235 655,21 euro, zijnde 160 380,35 euro in hoofdsom en 75 274,86 euro als vertragingsrente vanaf de dag waarop het krachtens de verschillende debetnota's opeisbaar is geworden;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling vanaf 15 maart 2005 en tot de volledige voldoening van de schuld, wat de schuld voor de overeenkomst COP 493 „Invite” betreft, van rente ad 41,93 euro per dag, wat de schuld voor de overeenkomst TR 1006 „Ausias” betreft, rente ad 1,66 euro per dag en wat de schuld voor de overeenkomst V 2043 „Artis” betreft, rente ad 1,01 euro per dag;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, sloot met verweerster drie overeenkomsten in het kader van de communautaire kaderprogramma's op het gebied van onderzoek en ontwikkeling:

               —

               Overeenkomst nr. COP 493 „Invite” had met name betrekking op de uitvoering van een project getiteld „telematica voor de binnenlandse scheepvaart”, en moest worden uitgevoerd binnen 24 maanden na 30 december 1994. Verweerster was lid en coördinator van het betrokken consortium.

               —

               Overeenkomst TR 1006 „Ausias” had met name betrekking op de uitvoering van een project getiteld „ontwikkelde telematicasystemen voor vervoer in stedelijke gebieden met installatie en prototypes”, en moest worden uitgevoerd binnen 23 maanden na 30 december 1995. Verweerster was lid van het betrokken consortium.

               —

               Overeenkomst V 2043 „Artis” had met name betrekking op de uitvoering van een project getiteld „ontwikkelde telematicasystemen voor het wegvervoer in Spanje”, en moest worden uitgevoerd binnen 12 maanden na 1 januari 1992.

         In alle gevallen zou de Commissie financieel bijdragen aan de uitvoering van het betrokken project, binnen de in elk van de overeenkomsten vastgestelde grenzen. Voor iedere overeenkomst betaalde de Commissie verweerster voorschotten voor haar deelname.
   Na financiële controles stelde de Commissie vast, dat verweerster slechts een deel van het haar betaalde geld had gebruikt voor de behoeften van het betrokken project:

               —

               In het kader van overeenkomst nr. COP 493 „Invite” betaalde de Commissie verweerster als coördinator van het consortium een voorschot van 257 400 euro. Verweerster betaalde de andere contractanten slechts het bedrag van 79 062,70 euro en behield het bedrag van 178 337,30 euro, waarvan slechts 42 000 euro voor het concrete programma werd gebruikt. De Commissie deed verzoekster een debetnota ten bedrage van 136 037,30 euro toekomen.

               —

               In het kader van overeenkomst nr. TR 1006 „Ausias” betaalde de Commissie het consortium voor de periode waarin verweerster lid was, een voorschot van 78 341,91 euro. De Commissie stelde vast, dat slechts 63 229,63 euro door verweerster voor het concrete programma was gebruikt, en deed verzoekster een debetnota ten bedrage van 15 112,28 euro toekomen.

               —

               In het kader van overeenkomst nr. V 2043 „Artis” ontving verweerster als lid van het betrokken consortium van de Commissie een voorschot van 62 621,86 euro. De Commissie was van oordeel dat slechts 53 391,09 euro was gebruikt voor de uitvoering van het betrokken programma, en deed verweerster een debetnota ten bedrage van 9 320,77 euro toekomen.

         Met haar vordering beoogt de Commissie betaling te verkrijgen van die verschuldigde bedragen alsook van de rente die daarover verschuldigd is op grond van de bepalingen van het op de respectieve overeenkomsten toepasselijke recht, dat wil zeggen het Griekse recht wat de eerste overeenkomst betreft, en het Spaanse recht wat de andere twee betreft.


title: Zaak C-73/05: Beroep, op 15 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/24

         Beroep, op 15 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-73/05)
   (2005/C 82/48)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 februari 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Nicola Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot wijziging van richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd om de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 augustus 2003 verstreken.

      (1)  PB L 195, van 1.8.2000, blz. 41.


title: Zaak T-72/16: Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — BBY Solutions/EUIPO — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY mobile)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/37

         Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — BBY Solutions/EUIPO — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY mobile)
   (Zaak T-72/16)
   (2016/C 118/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BBY Solutions, Inc. (Minneapolis, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Poulter, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Worldwide Sales Corporation España, SL (Sant Vicenç dels Horts, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „BEST BUY mobile” — inschrijvingsaanvraag nr. 7 213 424

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2015 in zaak R 53/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 6 november 2014 in oppositieprocedure B 1485137;

               —

               aanvaarding van inschrijvingsaanvraag nr. 007213424

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               de kamer heeft artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 geschonden door de dominerende en onderscheidende elementen van de merken onjuist te beoordelen;

               —

               de kamer heeft artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 geschonden door de totaalindruk die door de merken wordt opgeroepen, onjuist te beoordelen;

               —

               de kamer heeft artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 geschonden door de identiteit van de diensten die door de merken worden gedekt, onjuist te beoordelen;

               —

               de kamer heeft artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 geschonden door ten onrechte te concluderen dat er gevaar voor verwarring bestond tussen het oudere merk van de opposant en het merk van verzoekster.


title: Zaak C-372/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2011 door Power-One Italy SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 mei 2011 in zaak T-489/08, Power-One Italy SpA/Europese Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/12

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2011 door Power-One Italy SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 mei 2011 in zaak T-489/08, Power-One Italy SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-372/11 P)
   2011/C 282/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Power-One Italy SpA (vertegenwoordigers: A. Giussani en R. Giuffrida, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) in zaak T-489/08, uitgevaardigd op 24 mei 2011, nietig verklaren en bijgevolg:

                           —

                           vaststellen en verklaren dat de Europese Commissie artikel 10, lid 2, van verordening nr. 1655/200 (1) en artikel 14 van de ASN (2) heeft geschonden, alsook het algemene rechtsbeginsel van het gewettigd vertrouwen;

                           —

                           vaststellen en verklaren, voor zover de zaak in staat van wijzen is, dat er een causaal verband bestaat tussen het gedrag van de Commissie en de schade die door Power One is en wordt geleden en de Unie bijgevolg krachtens artikel 268 VWEU (oud artikel 235 EG) veroordelen tot vergoeding aan Power One Italy SpA van alle schade die door haar is geleden en die wordt begroot op 2 876 188,99 EUR ofwel de kosten die zijn gemaakt voor het project PNEUMA, zoals uiteengezet in de stukken die bij de hogere voorziening zijn gevoegd en dus reeds in het bezit van de Commissie zijn en in rechte zijn overgelegd.

               —

               De Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante in de eerste plaats schending van het algemene rechtsbeginsel van het gewettigd vertrouwen en een ontoereikende en tegenstrijdige motivering op het punt van het gestelde misbruik van procedure aan.
   Het Gerecht stelt in punt 47 van de bestreden beschikking dat verzoekster uit de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie een nog groter voordeel heeft kunnen halen op het punt van de gerestitueerde bedragen, namelijk de totale financiële bijstand die voor het litigieuze project was voorzien, en dat „ervan kan worden uitgegaan dat de uitkering van deze bedragen bij wijze van schadevergoeding in nauw verband staat met de nietigverklaring van de beschikking in kwestie”, als motivering op het punt van het gestelde misbruik van procedure. Het Gerecht brengt aldus op arbitraire wijze een scheiding aan tussen het verzoek zoals geformuleerd door verzoekster, de eenheid van de handelingen die het schadetoebrengend gedrag hebben gevormd en het schadetoebrengend feit in de vorm van de aanvullende kosten die moesten worden gedragen. De aanvaarding van de door de Commissie opgeworpen exceptie is daarmee ontoereikend gemotiveerd.
   Het tweede middel waarop de hogere voorziening is gestoeld, betreft een schending van het algemene rechtsbeginsel van het gewettigd vertrouwen en een onjuiste toepassing van de regels ter zake van de bewijslast en de bewijsvergaring, alsook een ontoereikende en tegenstrijdige motivering ter zake van de restschade.
   In de beschikking van het Gerecht is in punt 55 opgemerkt dat „in het beroepschrift niet is uiteengezet wat de aard en omvang is van de restschade die verzoekster stelt te hebben geleden” en dat „in het beroepschrift geen enkele reden is aangevoerd waarom verzoekster stelt dat de restschade is toe te schrijven aan de intrekking van de financiering voor het litigieuze project door de Commissie”. In dat verband moet worden opgemerkt dat schade die door de klagende onderneming is geleden voor de hand liggend is, daar de financiering in kwestie met een specifiek doel is toegekend en aantoonbaar is in het gerealiseerde project, zodat de intrekking ervan niet anders kan dan corresponderen met een kostenpost die de klagende onderneming zonder haar deelname aan het project niet zou hebben moeten dragen. Deze argumenten, die reeds waren aangedragen in het kader van de opmerkingen ten aanzien van de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid (bij welke opmerkingen overigens de balans van de klagende onderneming was gevoegd), zijn niet door het aangezochte Gerecht onderzocht, hetwelk zich ertoe heeft beperkt, vast te stellen dat de stellingen ten aanzien van de geleden schade onvoldoende waren onderbouwd
   Rekwirante klaagt ten slotte over een schending van het algemene rechtsbeginsel van het gewettigd vertrouwen en een onjuiste toepassing van de regels ter zake van de bewijslast en de bewijsvergaring, alsook het verzuim om voor het geschil beslissende feiten op het punt van het causale verband te onderzoeken.
   In punt 57 van de bestreden beschikking, betreffende de stellingen ten aanzien van het causale verband, verklaart het Gerecht dat de verzoekende onderneming „geen enkele concrete aanwijzing aandraagt ter zake van de weerslag die het betrokken gedrag heeft gehad op het feit dat verzoekster de kosten van het litigieuze project heeft gedragen die bovenop het maximale bedrag waarvoor de Commissie bereid was zich te committeren kwamen”. Volgens rekwirante is het evident dat het Gerecht in deze zaak de feiten in het in rechte overgelegde procesdossier materieel onjuist heeft beoordeeld. In wezen heeft het Gerecht de vergaarde bewijzen verdraaid door aan het overduidelijke causale verband tussen het gedrag van de Commissie en de door de verzoekende onderneming geleden schade voorbij te gaan. Al doende heeft het Gerecht in de motivering van zijn beschikking geen aandacht besteed aan omstandigheden die reeds uit het inleidend verzoekschrift bij de rechter in eerste aanleg evenals uit de nadien gemaakte opmerkingen konden worden afgeleid. Uit de stellingen van de verzoekende onderneming komt in het bijzonder naar voren dat de gestelde niet-nakoming die haar wordt verweten, namelijk de te late overlegging van de documentatie, accessoir en niet wezenlijk was, in vergelijking met een volledig gerealiseerd project.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE) (PB L 192, blz. 1).

      (2)  Administratieve Standaardnormen die bij de Grant Agreement zijn gevoegd.


title: Zaak C-460/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 5 september 2011 — Hewlett-Packard GmbH/Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 5 september 2011 — Hewlett-Packard GmbH/Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)
   (Zaak C-460/11)
   2011/C 362/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hewlett-Packard GmbH

      Verwerende partij: Verwertungsgesellschaft Wort (VG Wort)

      Prejudiciële vragen

   Het Hof van de Europese Unie wordt verzocht om uitlegging van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10; hierna: „richtlijn”). Daartoe worden de volgende vragen aan het Hof voorgelegd:

               1)

               Moet de richtlijn bij de uitlegging van het nationale recht reeds worden toegepast op gebeurtenissen die ná het tijdstip van de inwerkingtreding van de richtlijn op 22 juni 2001, maar vóór het tijdstip van de toepasselijkheid van deze richtlijn, op 22 december 2002, hebben plaatsgevonden?

               2)

               Gaat het bij de reproductie met een printer om een reproductie met behulp van een fotografische techniek of een andere werkwijze die een soortgelijk resultaat oplevert in de zin van artikel 5, lid 2, sub a, van de richtlijn?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen de voorwaarden waarin de richtlijn met betrekking tot een billijke compensatie voor de beperkingen en de restricties op het reproductierecht krachtens artikel 5, leden 2 en 3 van richtlijn voorziet, tegen de achtergrond van het fundamentele recht op gelijke behandeling volgens artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie ook dan vervuld zijn, indien niet de fabrikanten, importeurs en distributeurs van de printer, maar de fabrikanten, importeurs en distributeurs van een ander toestel of van een reeks andere toestellen als schuldenaars van een passende bezoldiging worden aangemerkt, op grond dat zij voor het maken van reproducties geschikte apparatuur vervaardigen?

      (1)  PB L 167, blz. 10.


title: Zaak T-441/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — IVG Immobilien/BHIM (I) ( Gemeenschapsmerk — Beeldmerken — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2007 — IVG Immobilien/BHIM (I)
   (Zaak T-441/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Beeldmerken - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 170/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: IVG Immobilien AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Okonek en U. Karpenstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 september 2005 (zaak R 559/2004-4), inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldmerk I als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 september 2005 (zaak R 559/2004-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van IVG Immobilien AG.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak T-424/08: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Nexus Europe (Ireland)/Commissie ( „Arbitragebeding — Vijfde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Project aangaande macro-economische en stedelijke trends in de Europese informatiemaatschappij (Muteis) — Schade voortvloeiend uit de wijziging van een contract voor wat het stelsel van vergoeding van door deelnemers aan het project gemaakte kosten betreft” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/36

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Nexus Europe (Ireland)/Commissie
   (Zaak T-424/08) (1)

   („Arbitragebeding - Vijfde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Project aangaande macro-economische en stedelijke trends in de Europese informatiemaatschappij (Muteis) - Schade voortvloeiend uit de wijziging van een contract voor wat het stelsel van vergoeding van door deelnemers aan het project gemaakte kosten betreft”)
   2010/C 179/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nexus Europe (Ireland) Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: M. Noonan, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot vergoeding van de door verzoekster gestelde schade als gevolg van bepaalde door de Commissie aangebrachte wijzigingen aan het contract Muteis IST-2000-30117, afgesloten op 31 oktober 2001

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nexus Europe (Ireland) Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Zaak C-91/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Wall AG/Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service (FES) GmbH (Dienstenconcessies — Aanbestedingsprocedure — Transparantieverplichting — Latere vervanging van onderaannemer)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Wall AG/Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service (FES) GmbH
   (Zaak C-91/08) (1)

   (Dienstenconcessies - Aanbestedingsprocedure - Transparantieverplichting - Latere vervanging van onderaannemer)
   2010/C 148/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wall AG

      Verwerende partijen: Stadt Frankfurt am Main, Frankfurter Entsorgungs- und Service (FES) GmbH

      in tegenwoordigheid van: Deutsche Städte Medien (DSM) GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Frankfurt am Main — Uitlegging van de artikelen 12, 43, 49 en 86, lid 1, van het EG-Verdrag, het transparantiebeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod, alsook van artikel 2, leden 1, sub b, en 2, van richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (PB L 195, blz. 35), zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000 tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (PB L 193, blz. 75), en van artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Plaatsen van dienstenconcessies — Begrip openbaar bedrijf — Gevolgen voor de uitvoering van de overeenkomst van de niet-nakoming van de transparantieverplichting bij de latere vervanging van de onderaannemer

      Dictum

               1.

               Wanneer wijzigingen van de bepalingen van een concessieovereenkomst voor diensten kenmerken vertonen die wezenlijk verschillen van die welke de gunning van de oorspronkelijke concessieovereenkomst hebben gerechtvaardigd, en bijgevolg doen blijken van de wil van partijen om opnieuw te onderhandelen over de wezenlijke voorwaarden van deze overeenkomst, moeten overeenkomstig de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat alle noodzakelijke maatregelen, daaronder begrepen een nieuwe aanbestedingsprocedure, worden gelast om de transparantie van de procedure te herstellen. In voorkomend geval zou de nieuwe aanbestedingsprocedure moeten worden georganiseerd op een wijze die is aangepast aan de specifieke kenmerken van de betrokken dienstenconcessie, en een onderneming die op het grondgebied van een andere lidstaat is gevestigd, de mogelijkheid moeten bieden om vóór de gunning van deze concessie relevante informatie hierover te verkrijgen.

               2.

               Wanneer een concessiehoudende onderneming een overeenkomst sluit voor het verrichten van diensten die vallen onder de concessie die haar door een territoriaal lichaam is verleend, is de uit de artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit voortvloeiende transparantieverplichting niet van toepassing indien deze onderneming:

                           —

                           door dit territoriaal lichaam is opgericht met het oog op het verwijderen van huisvuil en het reinigen van de straten, maar ook werkzaam is op de markt;

                           —

                           voor 51 % in handen is van dit lichaam, maar besluiten van de algemene vergadering van deze onderneming slechts met een drievierde meerderheid van de stemmen kunnen worden genomen;

                           —

                           slechts één vierde van de leden van de raad van commissarissen levert, daaronder begrepen de voorzitter ervan, die door ditzelfde territoriale lichaam wordt benoemd, en

                           —

                           meer dan de helft van haar omzet haalt uit wederkerige overeenkomsten inzake huisvuilverwijdering en staatreiniging op het territorium van dit territoriale lichaam en dit lichaam zich hiertoe herfinanciert via door zijn burgers betaalde gemeentebelastingen.

               3.

               Het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, die in de artikelen 43 EG en 49 EG zijn neergelegd, en de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting gebieden niet dat de nationale autoriteiten een overeenkomst opzeggen of dat de nationale rechterlijke instanties een bevel uitvaardigen telkens wanneer deze verplichting niet zou zijn nagekomen bij de gunning van dienstenconcessies. Het is een aangelegenheid van de nationale rechtsorde om de rechtsmiddelen die ertoe strekken, de rechten te beschermen die de justitiabelen aan deze verplichting ontlenen, zodanig vast te stellen dat deze middelen niet ongunstiger zijn dan soortgelijke nationale rechtsmiddelen en de uitoefening van deze rechten niet praktisch onmogelijk of uiterst moeilijk maken. De transparantieverplichting vloeit rechtstreeks voort uit de artikelen 43 EG en 49 EG, die rechtstreekse werking hebben in de interne rechtsorde van de lidstaten en primeren op elke daarmee strijdige bepaling van nationaal recht.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008


title: Zaak C-193/06 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 september 2007 — Société des Produits Nestlé SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Quick restaurants SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b) — Beeldmerk dat woordelement QUICKY bevat — Oppositie door houder van oudere nationale woordmerken QUICKIES — Verwarringsgevaar — Globale beoordeling)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 september 2007 — Société des Produits Nestlé SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Quick restaurants SA
   (Zaak C-193/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b) - Beeldmerk dat woordelement „QUICKY’ bevat - Oppositie door houder van oudere nationale woordmerken QUICKIES - Verwarringsgevaar - Globale beoordeling)
   (2007/C 269/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Société des Produits Nestlé SA (vertegenwoordiger: D. Masson, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde), Quick restaurants SA (vertegenwoordigers: E. De Gryse, F. de Visscher en D. Moreau, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 22 februari 2006, Nestlé/BHIM, interveniënte: Quick restaurants SA (zaak T-74/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2003 (zaak R 922/2001-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société des Produits Nestlé SA en Quick restaurants SA
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 22 februari 2006, Nestlé/BHIM — Quick (QUICKY) (T-74/04), wordt vernietigd voor zover het Gerecht in strijd met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk de visuele overeenstemming van de betrokken tekens niet heeft beoordeeld op basis van de door deze tekens opgeroepen totaalindruk.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-415/05 P: Hogere voorziening, op  23 november 2005  ingesteld door Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van  21 september 2005  in zaak T-306/01, Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/11

         Hogere voorziening, op 23 november 2005 ingesteld door Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 21 september 2005 in zaak T-306/01, Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-415/05 P)
   (2006/C 48/23)
   Procestaal: Zweeds
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 november 2005 hogere voorziening ingesteld door Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation, Spånga (Zweden), vertegenwoordigd door Leif Silbersky en Thomas Olsson, advokater, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van 21 september 2005 in zaak T-306/01, Ahmed Yusuf en Al Barakaat International Foundation tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:

               1)

               het arrest van het Gerecht van 21 september 2005 in zaak T-306/01 te vernietigen;

               2)

               verordening (EG) nr. 881/2002 nietig te verklaren;

               3)

               de Raad en de Commissie te verwijzen in de in de procedures voor het Gerecht en het Hof gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers voeren aan dat het Gerecht zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat de Raad bevoegd was om verordening (EG) nr. 881/2002 op de grondslag van de artikelen 60 EG, 301 EG, alsmede 308 EG vast te stellen. Zij beroepen zich voorts op het volgende:
   Het Gerecht heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat verordening (EG) nr. 881/2002 voldoet aan de in artikel 249 EG gestelde voorwaarde inzake de algemene strekking.
   Het Gerecht heeft zijn onderzoek of verzoekers' fundamentele rechten door verordening (EG) nr. 881/2002 zijn geschonden, ten onrechte enkel beperkt tot de vraag of de resolutie van de Veiligheidsraad verenigbaar is met de hogere regels van volkenrecht die deel uitmaken van het jus cogens. Het Gerecht heeft niet onderzocht of de verordening volgens gemeenschapsrecht geldig was, dan wel of de resolutie van de Veiligheidsraad overeenkomstig het gemeenschapsrecht en de nationale wetten ten uitvoer is gelegd.
   Het Gerecht heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat verordening (EG) nr. 881/2002 noch verzoekers' rechten van de verdediging noch hun recht op een effectief beroep in rechte heeft geschonden.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 1 februari 2001 in zaak T-350/00 R, Free Trade Foods NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Vrĳwaringsmaatregel — Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO — Spoedeisendheid)

text:
C 161/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2.6.2001
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                      VAN EERSTE AANLEG                                                         VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 12 maart 2001
                          van 6 maart 2001                                 in zaak T-298/00: M. Hendrickx tegen Europees Centrum
                                                                           voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Ce-
                                                                                defop) (1)
in zaak T-187/00, Gödecke AG tegen Bureau voor har-                        (Ambtenaren — Beroep dat zonder voorwerp is geworden —
monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                                        Afdoening zonder beslissing)
                            en modellen) (1)
                                                                                (2001/C 161/40)
(Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van ge-                                                   (Procestaal: Frans)
 meenschapsmerkaanvraag — Afdoening zonder beslissing)
                                                                           In zaak T-298/00, M. Hendrickx, ambtenaar van de Raad van
                                                                           de Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                           J.-N. Louis, F. Parmentier en V. Peere, advocaten, domicilie
                           (2001/C 161/39)                                 gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Centrum
                                                                           voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)
                                                                           (gemachtigde: B. Wägenbaur), betreffende een verzoek om
                                                                           nietigverklaring van een stilzwijgende afwijzing van een vorde-
                                                                           ring tot betaling van een herinrichtingsvergoeding, heeft het
                           (Procestaal: Engels)                            Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
                                                                           president, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier:
                                                                           H. Jung, op 12 maart 2001 een beschikking gegeven waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
In zaak T-187/00, Gödecke AG, gevestigd te Fribourg-en-                    1)    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
Brisgau (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Schmid en
A. Schabenberger, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie                2)    Cedefop zal zijn eigen kosten alsmede die van verzoeker dragen.
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
(BHIM) (gemachtigden: O. Montalto en J. Miranda de Sousa),
...: Teva Pharmaceutical Industries Ltd, gevestigd te Jeruzalem            (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(Israël), vertegenwoordigd door G. Farrington, solicitor, betref-
fende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van
beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2000
(zaak R 501/1999-1), aan verzoekster ter kennis gebracht op
17 mei 2000, inzake een oppositieprocedure tussen Gödecke
AG en Teva Pharmaceutical Industries Ltd, heeft het Gerecht                            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpre-                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
sident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: H. Jung,
op 6 maart 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                        van 1 februari 2001
luidt als volgt:
                                                                           in zaak T-350/00 R, Free Trade Foods NV tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
1)     Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           (Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregel — Pro-
                                                                           ducten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                                   — Spoedeisendheid)
                                                                                (2001/C 161/41)
(1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In zaak T-350/00 R, Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao
                                                                           (Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door M. M. Slot-
                                                                           boom en R. J. van Agteren, advocaten, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en C. Van der
 ---pagebreak--- 2.6.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 161/19
Hauwaert), betreffende een verzoek om opschorting van de               Houder van het oppo-            Orsem Sàrl, te Neuilly sur Seine
uitvoering van verordening (EG) nr. 2081/2000 van de                   sitiemerk of -teken:            (Frankrijk)
Commissie van 29 september 2000 tot verlenging van de
toepassing van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de               Oppositiemerk of -te-           het Deense merk PREDONIUM,
invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van            ken:                            het Griekse merk PREDONIUM,
de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 246,                                             het Zweedse merk PREDONIUM
blz. 64), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-                                          en het Engelse merk PREDONIUM
ming van de belangen van verzoekster, heeft de president van                                           voor waren van klasse 5
het Gerecht op 1 februari 2001 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       Beslissing oppositieafde-       toewijzing van de oppositie en
                                                                       ling:                           afwijzing van de aanvraag
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep van
                                                                       roep:                           verzoekster
                                                                       Middelen:                       Schending van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 inzake het gemeen-
                                                                                schapsmerk (artikel 8, lid 1, sub b)
                                                                                — Geen verwarringsgevaar
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door Lichtwer
Pharma AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                          (Zaak T-10/01)
                         (2001/C 161/42)
                                                                       Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door P & O European
(Procestaal: nader te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van   Ferries (Portsmouth) Limited tegen Commissie van de
het Reglement voor de procesvoering; taal van het verzoekschrift:                        Europese Gemeenschappen
                               Duits)
                                                                                (Zaak T-49/01)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                     (2001/C 161/43)
modellen) ingesteld door Lichtwer Pharma AG, te Berlijn
(BRD), vertegenwoordigd door R. Kunz-Hallstein. Andere
partij voor de kamer van beroep: Orsem Sàrl, te Neuilly sur
Seine (Frankrijk).                                                                              (Procestaal: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     beslissing nr. R 586/1999-2 van de tweede kamer van              schappen is op 1 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                sie van de Europese Gemeenschappen door P & O European
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van               Ferries (Portsmouth) Limited, vertegenwoordigd door Mark
      8 november 2000 te vernietigen en de oppositie toe te            Clough QC en Julian Ellison van het kantoor Ashurst Morris
      wijzen;                                                          Crisp.
—     verweerster in de kosten te veroordelen.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     —     krachtens artikel 232 (ex artikel 175 EG-Verdrag) te
                                                                             verklaren, dat de Commissie haar verplichtingen krach-
Aanvrager van gemeen-           Lichtwer Pharma AG                           tens het Verdrag heeft verzuimd door geen standpunt in
schapsmerk:                                                                  te nemen op de klacht van verzoekster van 29 februari
                                                                             tegen Brittany Ferries, en/of althans op het buiten de
Betrokken merk:                 woordmerk „SEDONIUM” — aan-                  procedure in zaak C-31/98 vallende gedeelte van de
                                vraagnr. 312 447 voor onder                  klacht met betrekking tot de periode vóór 1995 en in het
                                meer klasse 5 (onder meer genees-            bijzonder door na te laten de procedure ex artikel 88,
                                middelen)                                    lid 2, EG (ex artikel 93, lid 2, EG-Verdrag) in te leiden;


title: Zaak C-488/06 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 — L & D SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Julius Sämann Ltd (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 8, lid 1, sub b, en 73 — Beeldmerk Aire Limpio — Communautaire, nationale en internationale beeldmerken die dennenboom voorstellen en met verschillende opschriften — Oppositie door houder — Gedeeltelijke weigering tot inschrijving — Bijzonder onderscheidend vermogen van ouder merk afgeleid uit bewijsmateriaal inzake ander merk)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 juli 2008 — L & D SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Julius Sämann Ltd
   (Zaak C-488/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 8, lid 1, sub b, en 73 - Beeldmerk „Aire Limpio’ - Communautaire, nationale en internationale beeldmerken die dennenboom voorstellen en met verschillende opschriften - Oppositie door houder - Gedeeltelijke weigering tot inschrijving - Bijzonder onderscheidend vermogen van ouder merk afgeleid uit bewijsmateriaal inzake ander merk)
   (2008/C 223/13)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: L & D SA (vertegenwoordiger: S. Miralles Miravet, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde), Julius Sämann Ltd (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, abogado)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 7 september 2006, L & D/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Julius Sämann Ltd (T-168/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 15 maart 2004 (zaak R 326/2003-2) inzake een oppositieprocedure tussen Julius Sämann Ltd en L & D SA
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               L & D SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak C-323/13: Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/21

         Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-323/13)
   2013/C 252/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, sub a, van richtlijn 1999/31/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 1, lid 1, van richtlijn 1999/31/EG en de artikelen 4 en 13 van richtlijn 2008/98/EG (2), en krachtens artikel 16, lid 1, van laatstgenoemde richtlijn, omdat een deel van het stedelijk afval dat naar de stortplaatsen van het SubATO [sotto ambito territoriale ottimale; optimaal territoriaal deelgebied] van Rome, waaronder de stortplaats van Malagrotta, en van het SubATO Latina wordt gebracht, geen behandeling ondergaat waarbij de verschillende afvalfracties naar behoren worden geselecteerd en de organische fractie wordt gestabiliseerd, en omdat in Lazio — rekening houdend met de best beschikbare technieken — geen adequaat geïntegreerd netwerk van afvalbeheersinstallaties tot stand is gebracht;

               —

               Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 1999/31/EG is op 16 juli 2001 verstreken.
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2008/98/EG is op 12 december 2010 verstreken.

      (1)  Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312, blz. 3).


title: Arrest van het Hof van 12 juni 2003 in zaak C-112/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Eugen Schmidberger, Internationale Transporte und Planzüge, tegen Republik Österreich ("Vrĳ verkeer van goederen — Belemmeringen ten gevolge van handelingen van particulieren — Verplichtingen van lidstaten — Besluit om milieudemonstratie die het verkeer op de Brenner-autoweg gedurende bĳna 30 uur volledig heeft stilgelegd, niet te verbieden — Rechtvaardiging — Grondrechten — Vrĳheid van meningsuiting en vrĳheid van vergadering — Evenredigheidsbeginsel")

text:
2.8.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 184/1
                                                                         I
                                                                   (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                       administrateur, op 12 juni 2003 een arrest gewezen waarvan
                                                                             het dictum luidt als volgt:
                         van 12 juni 2003                                    Het besluit van de bevoegde autoriteiten van een lidstaat om een
                                                                             samenkomst in omstandigheden als die in het hoofdgeding niet te
                                                                             verbieden, is niet onverenigbaar met de artikelen 30 en 34 EG-Verdrag
in zaak C-112/00 (verzoek van het Oberlandesgericht                          (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 29 EG), juncto artikel 5 EG-
Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Eugen Schmid-                     Verdrag (thans artikel 10 EG).
berger, Internationale Transporte und Planzüge, tegen
                      Republik Österreich (1)
                                                                             (1) PB C 163 van 10.6.2000.
(„Vrij verkeer van goederen — Belemmeringen ten gevolge
van handelingen van particulieren — Verplichtingen van
lidstaten — Besluit om milieudemonstratie die het verkeer
op de Brenner-autoweg gedurende bijna 30 uur volledig heeft
stilgelegd, niet te verbieden — Rechtvaardiging — Grond-
rechten — Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van verga-
               dering — Evenredigheidsbeginsel”)                                                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                          (2003/C 184/01)
                                                                                van 12 juni 2003
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             in zaak C-229/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Republiek Finland (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                       prudentie van het Hof)                                („Niet-nakoming — Richtlijn 89/105/EEG — Niet-toepas-
                                                                             sing van procedure van artikel 6 van deze richtlijn op
                                                                             besluiten tot vaststelling van categorieën geneesmiddelen
                                                                             waarvoor verhoogde vergoeding geldt — Verzuim weigerings-
In zaak C-112/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                 besluiten te voorzien van op objectieve en verifieerbare
tens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Innsbruck                                         criteria gebaseerde motivering”)
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Eugen
Schmidberger, Internationale Transporte und Planzüge, en                                                 (2003/C 184/02)
Republik Österreich, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans,
na wijziging, artikelen 28 EG, 29 EG en 30 EG), juncto                                                    (Procestaal: Fins)
artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG), alsmede over de
voorwaarden waaronder een lidstaat aansprakelijk is voor                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
schade die particulieren hebben geleden door schendingen van                                           prudentie van het Hof)
het gemeenschapsrecht, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
en R. Schintgen (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,                In zaak C-229/00, Commissie van de Europese Gemeen-
S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters;                    schappen (gemachtigden: I. Koskinen en H. Støvlbæk) tegen
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofd-                Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Bygglin),


title: Zaak T-384/11: Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Safa Nicu Sepahan/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie – Bevriezing van tegoeden – Beoordelingsfout – Recht op effectieve rechterlijke bescherming – Schadevordering”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/30

      Arrest van het Gerecht van 25 november 2014 — Safa Nicu Sepahan/Raad
      (Zaak T-384/11) (1)

      („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beoordelingsfout - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Schadevordering”)
      (2015/C 016/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Safa Nicu Sepahan Co. (Isfahan, Iran) (vertegenwoordiger: A. Bahrami, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Vitro en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, vervolgens R. Liudvinaviciute-Cordeiro en I. Gurov, gemachtigden)

         Voorwerp

      Ten eerste, een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en, ten tweede, een schadevordering

         Dictum

                  1)

                              —

                              Punt 19 van deel I, sub B, van bijlage I bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, en

                              —

                              punt 61 van deel I, sub B, van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010, worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Safa Nicu Sepahen Co.

                  2)

                  De Raad van de Europese Unie wordt veroordeeld tot betaling aan Safa Nicu Sepahan van een bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade.

                  3)

                  De aan Safa Nicu Sepahan te betalen schadevergoeding wordt vermeerderd met vertragingsrente, te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot op de datum van de volledige betaling van de toegekende schadevergoeding, tegen de door de Europese Centrale Bank voor de voornaamste herfinancieringsoperaties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten.

                  4)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  5)

                  De Raad zal zijn eigen kosten dragen met betrekking tot het hoofdgeding en de procedure in kort geding, alsmede de helft van de kosten die Safa Nicu Sepahan met betrekking tot die procedures heeft gemaakt. Safa Nicu Sepahan zal de helft van haar eigen kosten met betrekking tot het hoofdgeding en de procedure in kort geding dragen.

         (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-297/99: Verzoek van de Nottingham Magistrates' Court (Verenigd Koninkrijk) van 30 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vehicle Inspectorate en 1) Skills Motor Coaches Ltd, 2) B.J. Farmer, 3) C.J. Burley en 4) B. Denman

text:
C 281/12               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.10.1999
— Schending van artikel 14 van richtlijn 94/62/EG: In de             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      bestaande afvalbeheerplannen is geen specifiek hoofdstuk       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      betreffende verpakkingsafval opgenomen.
                                                                     Moet het vereiste in artikel 15, leden 2 en 3, van verorde-
( 1) PB L 194 van 25 juli 1975, blz. 39.
                                                                     ning 3821/85 (1) van de Raad, dat een bestuurder „alle andere
( 2) PB L 78 van 26 maart 1991, blz. 32.                             werktijden” en „de werkonderbrekingen en de dagelijkse
(3) PB L 377 van 31 december 1991, blz. 20.                          rusttijden” op het registratieblad optekent, aldus worden
(4) PB L 365 van 31 december 1994, blz. 10.                          uitgelegd dat deze bewoordingen
                                                                     i)   een tijdvak omvatten dat wordt besteed aan de reis om een
                                                                          voertuig over te nemen waarop een controleapparaat moet
                                                                          zijn geïnstalleerd en gebruikt in de voor groep A hierboven
                                                                          uiteengezette omstandigheden, dat wil zeggen
                                                                          a) de tijd die wordt besteed aan de reis overeenkomstig
Verzoek van de Nottingham Magistrates’ Court (Verenigd                        de instructies van de werkgever of
Koninkrijk) van 30 juni 1999 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Vehicle Inspectorate en 1) Skills               b) de tijd (die deel uitmaakt van de dagelijkse of wekelijkse
Motor Coaches Ltd, 2) B.J. Farmer, 3) C.J. Burley en 4)                       rusttijd na de laatste werktijd) gedurende welke de
                            B. Denman                                         werknemer op het tijdstip en op de wijze van zijn
                                                                              keuze reist,
                          (Zaak C-297/99)
                                                                     ii) een tijdvak omvatten dat wordt besteed aan het rijden of
                          (1999/C 281/23)                                 andere diensten die zijn vrijgesteld van de verplichting een
                                                                          controleapparaat te installeren of te gebruiken in de voor
De Nottingham Magistrates’ Court (Verenigd Koninkrijk) heeft              groep B hierboven uiteengezette omstandigheden?
bij beschikking van 30 juni 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 6 augustus 1999, in het geding tussen        (1) Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december
Vehicle Inspectorate en 1) Skills Motor Coaches Ltd, 2)                  1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB
B.J. Farmer, 3) C.J. Burley en 4) B. Denman, het Hof van                 L 370 van 31.12.1985, blz. 8).


title: Zaak C-470/00 P: Hogere voorziening, op 22 december 2000 ingesteld door Europees Parlement tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in de gevoegde zaken T-83/99, T-84/99 en T-85/99 tussen Ripa di Meana e.a. en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 79/12                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
b)    Indien deze vraag ontkennend moet worden beantwoord:                    c)    een nationale centrale bank,
      gebiedt artikel 2, lid 8, laatste volzin, eerste zinssnede van
      richtlijn 89/665, dat de nationale rechtsvoorschriften in               d)    een wettelijke belangenbehartigingsorganisatie,
      die zin worden uitgelegd, dat het gerecht (de onafhankelij-
      ke instantie), zonder uitdrukkelijk betoog (laat staan                  e)    een onderneming met winstoogmerk die gedeeltelijk
      bewijsaanbod) dienaangaande door een procespartij,                            in handen van de overheid is?
      ambtshalve dient te onderzoeken of de aanbesteding niet
      één project uitmaakt, maar slechts een deel van een                2.   Ingeval het Hof van Justitie de gestelde vraag althans
      project en, zo ja, of het gehele project een geraamd                    gedeeltelijk bevestigend beantwoordt:
      bedrag van meer dan 5 miljoen Euro vertegenwoordigt,
      of is een uitlegging in die zin juist uitgesloten omdat de              Zijn deze bepalingen die zich verzetten tegen een natio-
      stelplicht en de bewijslast van de betrokken partij het                 nale regeling met de geschetste inhoud, rechtstreeks
      essentiële verschil uitmaken tussen de contradictoire                   toepasselijk in dier voege, dat degenen die verificatie
      procedure en de inquisitoire procedure?                                 moeten verlenen, zich daarop kunnen beroepen om een
                                                                              toepassing van daarmee strijdige nationale voorschriften
                                                                              te beletten?
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
                                                                         Hogere voorziening, op 22 december 2000 ingesteld door
                                                                         Europees Parlement tegen het arrest, op 26 oktober 2000
                                                                         in de gevoegde zaken T-83/99, T-84/99 en T-85/99 tussen
                                                                         Ripa di Meana e.a. en Europees Parlement gewezen
Verzoek van het Verfassungsgerichtshof, Wenen, van                       door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
12 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het                                 Gemeenschappen (Vierde kamer)
geding tussen het Rechnungshof en Österreichischen
Rundfunk, Wirtschafskammer Steiermark, Marktgemein-                                             (Zaak C-470/00 P)
de Kaltenleutgeben, Land Niederösterreich, Öster-
reichischen Nationalbank, Stadt Wiener Neustadt,
Austrian Airlines, de Oostenrijkse luchtvaartmaatschappij                                         (2001/C 79/23)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (Zaak C-465/00)                                 op 22 december 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                         Europees Parlement, vertegenwoordigd door A. Caiola en
                          (2001/C 79/22)                                 G. Ricci, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg, tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in de
                                                                         gevoegde zaken T-83/99, T-84/99 en T-85/99 tussen Ripa di
Het Verfassungsgerichtshof, Wenen, heeft bij beschikking van             Meana e.a. en Europees Parlement gewezen door het Gerecht
12 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                  van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
Justitie op 28 december 2000, in het geding tussen het                   kamer).
Rechnungshof en Österreichischen Rundfunk, Wirtschafskam-
mer Steiermark, Marktgemeinde Kaltenleutgeben, Land Nieder-              Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
österreich, Österreichischen Nationalbank, Stadt Wiener
Neustadt, Austrian Airlines, de Oostenrijkse luchtvaartmaat-             1.   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 ok-
schappij, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                   tober 2000 te vernietigen ten aanzien van de zaken
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                T-83/99 en T-84/99, C. Ripa di Meana en L. Orlando
vragen:                                                                       tegen Parlement;
1.    Moeten de gemeenschapsrechtelijke bepalingen, inzon-               2.   bijgevolg de beroepen van verzoekers in eerste aanleg
      derheid de bepalingen betreffende de bescherming van                    niet-ontvankelijk en ongegrond te verklaren;
      persoonsgegevens, aldus worden uitgelegd, dat zij zich
      verzetten tegen een nationale regeling die een over-               3.   verzoekers in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van
      heidsorgaan verplicht, gegevens over inkomsten in te                    de procedures voor het Gerecht en voor het Hof.
      winnen en door te geven met het oog op de openbaar-
      making van de namen en het inkomen van werknemers
      van                                                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Het Europees Parlement voert drie middelen aan, twee betref-
      a)    een regionaal publiekrechtelijk lichaam,
                                                                         fende de ontvankelijkheid en één ten gronde, onderverdeeld in
                                                                         diverse aspecten en gesteund door een reeks argumenten
      b)    een publiekrechtelijke omroepinstelling,                     rechtens. Deze middelen luiden als volgt:
 ---pagebreak--- 10.3.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/13
(a)  Met betrekking tot de ontvankelijkheid: het Parlement            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
     betwist in de eerste plaats de kwalificatie door het Gerecht
     van de brief van 19 november 1998 van de twee
     Italiaanse vice-voorzitters van het Europees Parlement als       —    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     „verzoeken om toetreding” van verzoekers in eerste                    31 oktober 2000 waarbij is vastgesteld dat de Spaanse
     aanleg. Dit verzoek is volgens het Gerecht ingediend voor             regeling inzake de aftrek van de vennootschapsbelasting
     rekening van verzoekers in eerste aanleg: volgens het                 voor investeringen in het buitenland een bij artikel 4,
     Parlement betreft het hier een onweerlegbare, niet met                sub c, EGKS-Verdrag verboden steunmaatregel is die
     redenen omklede verklaring, die generlei steun vindt in               onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt,
     rechtsvoorschriften, noch in de praktijk.
                                                                      —    verweerster in de kosten te verwijzen.
(b) Met betrekking tot de ontvankelijkheid betwist het Parle-
     ment voorts de kwalificatie door het Gerecht van de brief
     van 4 februari 1999 van het College van questoren als
     besluit. Het betreft hier een eenvoudige mededeling
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     door de questoren van het Europees Parlement, die
     beleefdheidshalve en ter informatie werd gedaan en die
     hoe dan ook enkel herinnerde aan de bestaande situatie,
                                                                      —    Miskenning van de wettelijk voorgeschreven procedure
     waarmee de betrokkenen reeds volledig bekend waren.
                                                                           en van de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd
     Met de informele, ongewone verzoeken waarmee verzoe-
                                                                           vetrouwen: Waar de Commissie geen beschikking heeft
     kers zich tot de questoren hadden gericht, waren verzoe-
                                                                           vastgesteld binnen de in artikel 6, lid 5, van beschikking
     kers aan generlei regel (zoals artikel 27, lid 2, van de
                                                                           2496/96/EGKS vastgestelde termijn, heeft zij gehandeld
     regeling kosten en vergoedingen van de leden) of proce-
                                                                           in strijd met de in die beschikking vastgestelde procedure,
     dure onderworpen.
                                                                           die als rechtsgrondslag dient. De bestreden beschikking is
                                                                           voorts in strijd met het gewettigd vertrouwen van zowel
                                                                           de lidstaat tot wie zij is gericht als van de ondernemingen
(c)  Ten gronde betoogt het Parlement, dat het Gerecht de                  die er de gevolgen van ondergaan. Toen de voorbereiden-
     bewijslast omkeert door te overwegen, dat het Parlement               de handelingen voltooid waren, heeft de Commissie niet
     „niet bewezen (heeft) dat het wijzigingsbesluit meer dan              binnen de wettelijke termijn van drie maanden een
     zes maanden vóór de indiening van de aanvraag (...)                 beschikking gegeven: verschillende jaren zijn verstreken
     nauwkeurig bekend was”, en daaruit af te leiden, dat                  na het verloop van de termijn voor het vaststellen van
     „verzoekers (...) hun aanvraag om toetreding tot de                   een beschikking, zodat mag worden gesproken van een
     voorlopige pensioenregeling (...) (hebben) ingediend bin-             gewettigd vertrouwen in de verenigbaarheid van de
     nen de in de wijziging van bijlage III gestelde termijn”.             betrokken maatregelen met het Verdrag na afloop van
                                                                           het in 1997 ingeleide onderzoek.
                                                                      —    Schending van artikel 15 EGKS-Verdrag wegens ont-
                                                                           breken van motivering inzake de gewijzigde criteria en de
                                                                           gevolgen van de regeling voor het mededingingsver-
                                                                           mogen van de uitgevoerde nationale producten.
                                                                      —    Onterechte toepassing van artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag:
                                                                           Niet-bestaan van hulp of subsidie in de zin van voormelde
Beroep, op 29 december 2000 ingesteld door Koninkrijk                      bepaling: Het begrip hulp in de betrokken bepaling
                                                                           zonder meer op één lijn plaatsen met dat in artikel 87 EG
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           kan leiden tot onlogische situaties, nu de gevolgen van
                               pen
                                                                           die bepaling absoluut en onvoorwaardelijk zijn. Het
                                                                           EGKS-Verdrag behelst een automatisch verbod op steun,
                                                                           door het enkele feit dat de EGKS-regels van toepassing
                       (Zaak C-501/00)                                     zijn; de gevolgen van de steun voor de mededinging
                                                                           behoeven niet te worden onderzocht; of het om bestaande
                                                                           steun gaat is irrelevant, nu alle steunmaatregelen zonder
                        (2001/C 79/24)                                     beperking in de tijd gelijkelijk verboden zijn. Op basis van
                                                                           de rechtspraak van het Hof en van de reeds aangehaalde
                                                                           steuncode kan worden gesteld, dat de bij artikel 4, sub c,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 verboden steunmaatregelen rechtstreekse steunmaatrege-
op 29 december 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                       len zijn, ongeacht of zij al dan niet specifiek voor EGKS-
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,                     ondernemingen zijn vastgesteld. De maatregelen van de
vertegenwoordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del                       lidstaten die indirecte gevolgen teweegbrengen voor de
Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse                mededinging, vallen onder aparte voorschriften, met
ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.                                       name artikel 67 van het EGKS-Verdrag.


title: Zaak T-689/15: Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/84

         Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
   (Zaak T-689/15)
   (2016/C 048/92)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in rood en wit met de woordelementen „Cremcaffé by Julius Meinl” — gemeenschapsmerk nr. 11 406 899

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 28 september 2015 in zaak R 2491/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vaststelling dat het bewijs van het gebruik van gemeenschapsmerk nr. 2 423 705 is geleverd voor klasse 30 en dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 406 899 onverenigbaar is met gemeenschapsmerk nr. 2 423 705;

               —

               verwijzing van het BHIM en van eventuele andere verwerende partijen in alle kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste uitlegging van artikel 15, lid 1, artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.