title: Gevoegde zaken C-124/16, C-188/16 en C-213/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 maart 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht München en het Landgericht München I — Duitsland) — Strafzaken tegen Ianos Tranca (C-124/16), Tanja Reiter (C-213/16), Ionel Opria (C-188/16) (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Richtlijn 2012/13/EU — Recht op informatie in strafprocedures — Recht op informatie over de beschuldiging — Betekening van een strafbeschikking — Nadere regels — Verplichte aanwijzing van een gemachtigde — Niet ingezeten verdachte zonder vaste woonplaats — Verzetstermijn die ingaat vanaf de betekening aan de gemachtigde)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 22 maart 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht München en het Landgericht München I — Duitsland) — Strafzaken tegen Ianos Tranca (C-124/16), Tanja Reiter (C-213/16), Ionel Opria (C-188/16)
   (Gevoegde zaken C-124/16, C-188/16 en C-213/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn 2012/13/EU - Recht op informatie in strafprocedures - Recht op informatie over de beschuldiging - Betekening van een strafbeschikking - Nadere regels - Verplichte aanwijzing van een gemachtigde - Niet ingezeten verdachte zonder vaste woonplaats - Verzetstermijn die ingaat vanaf de betekening aan de gemachtigde))
   (2017/C 168/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechters

   Amtsgericht München, Landgericht München I

      Partijen in de strafzaak

   Ianos Tranca (C-124/16), Tanja Reiter (C-213/16), Ionel Opria (C-188/16)

      in tegenwoordigheid van: Staatsanwaltschaft München I

      Dictum

               1)

               Artikel 2, artikel 3, lid 1, onder c), en artikel 6, leden 1 en 3, van richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als aan de orde in de hoofdgedingen, die in het kader van een strafprocedure bepaalt dat de beklaagde die niet in die lidstaat verblijft en evenmin beschikt over een vaste woonplaats in die lidstaat of in zijn lidstaat van herkomst, verplicht is een gemachtigde aan te duiden voor het in ontvangst nemen van de betekening van een aan hem gerichte strafbeschikking, en dat de termijn om tegen die beschikking verzet aan te tekenen, alvorens zij een uitvoerbaar karakter krijgt, ingaat vanaf de betekening ervan aan die gemachtigde.

               2)

               Artikel 6 van richtlijn 2012/13 vereist evenwel dat bij de tenuitvoerlegging van de strafbeschikking de betrokken persoon, zodra hij daadwerkelijk kennis heeft gekregen van die beschikking, in dezelfde situatie wordt gesteld als wanneer die beschikking aan hem persoonlijk zou zijn betekend, met name dat hij beschikt over de volledige verzetstermijn, in voorkomend geval door herstel in de vorige toestand te genieten.

               3)

               Het staat aan de verwijzende rechter om ervoor te zorgen dat de nationale procedure tot herstel in de vorige toestand en de voorwaarden voor de uitvoering van die procedure worden toegepast in overeenstemming met die vereisten, en dat deze procedure aldus de daadwerkelijke uitoefening van de in het genoemde artikel 6 bepaalde rechten mogelijk maakt.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-99/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Alesa/Commissie

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/41

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Alesa/Commissie
   (Zaak T-99/14)
   2014/C 102/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alesa Srl (Chieti, Italië) (vertegenwoordiger: N. Giampaolo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vooraf en bij wijze van conservatoire maatregel de gunning door de Europese Commissie van opdracht nr. DCI-ASIE/2013/329-453 voor rekening van de Volksrepubliek China, begunstigd land, aan het consortium geleid door GIZ GmbH, met een waarde van 9 304 400 EUR en bekendgemaakt op 3 december 2013, schorsen;

               —

               ten gronde, het beroep toewijzen om de in het verzoekschrift uiteengezette gronden en dus de gunning door de Europese Commissie van opdracht nr. DCI-ASIE/2013/329-453 voor rekening van de Volksrepubliek China, begunstigd land, aan het consortium GIZ GmbH, met een waarde van 9 304 400 EUR en bekendgemaakt op TED (Tenders Electronic Daily portal internet) op 3 december 2013, nietig verklaren;

               —

               ten gronde, de Europese Commissie om de verschillende in het beroep uiteengezette redenen veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster in eigen naam en voor rekening van het consortium Sharewich heeft geleden, ten bedrage van 900 000 EUR of ten bedrage van het bedrag dat het Gerecht billijk en rechtvaardig zal achten als vergoeding;

               —

               de Europese Commissie veroordelen om aan verzoekster de in die zaak gemaakte kosten terug te betalen;

               —

               krachtens artikel 277 VWEU oordelen over de rechtmatigheid/onrechtmatigheid en over de toepasselijkheid/niet-toepasselijkheid van artikel 266, lid 1, van de toepassingsregels van het Financieel Reglement en van artikel 2.4.13 van het PRAG 2013 ten opzichte van de andere voorschriften inzake beheer en gunning van openbare aanbestedingen, aangezien de aanbestedende dienst na de nietigverklaring van de ingeleide procedure, ongeacht de waarde van de overeenkomst en op voorwaarde dat die waarde hoger is dan de in de geldende bepalingen vastgestelde drempel, een rechtstreekse onderhandelingsprocedure mag beginnen met een of meerdere inschrijvers zonder voorafgaande mededeling aan de andere inschrijvers die van de rechtstreekse onderhandeling zijn uitgesloten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de gunningsprocedure van opdracht (Contract Award) nr. DCI-ASIE/2013/329-453 door de Europese Commissie aan het consortium geleid door GIZ GmbH in het kader van openbare aanbestedingsprocedure nr. 2012/S 223-366462 houdende technische bijstand aan het Chinese ministerie van Huisvesting en Stads- en Plattelandsontwikkeling (MOHURD) van de Volksrepubliek China met het oog op de overdracht van goede Europese praktijken inzake verstedelijkingsbeleid en vermindering van het broeikaseffect (project „Duurzame verstedelijking — Ecosteden tussen Europa en China (EC-LINK)”.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending, onjuiste uitlegging en toepassing van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Europese Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, alsmede bevoegdheidsoverschrijding bij de uitoefening van de discretionaire bevoegdheid waarover de Europese Commissie en haar organen en delegaties bij de uitoefening van hun bevoegdheid als aanbestedende dienst (Contracting Authority) beschikken.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending, onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 2.4.13 van de praktische gids voor de openbare aanbestedingsprocedures voor de externe beleidsmaatregelen van de EU, alsmede bevoegdheidsoverschrijding bij de uitoefening van de discretionaire bevoegdheid waarover de Europese Commissie en haar organen en delegaties bij de uitoefening van hun bevoegdheid als aanbestedende dienst (Contracting Authority) beschikken.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending, onjuiste uitlegging en toepassing van de beginselen van transparantie, die zijn vervat in artikel 15 VWEU en artikel 298 VWEU alsook in artikel 102, lid 1 (beginselen die van toepassing zijn op openbare aanbestedingen) en artikel 112, lid 1 (beginselen van gelijke behandeling en transparantie) van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012, alsmede bevoegdheidsoverschrijding bij de uitoefening van de discretionaire bevoegdheid waarover de Europese Commissie en haar organen en delegaties bij de uitoefening van hun bevoegdheid als aanbestedende dienst (Contracting Authority) beschikken.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending, onjuiste uitlegging en toepassing van de leidende beginselen van artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG en van de andere rechtsvoorschriften in die richtlijn inzake beheer en gunning van openbare aanbestedingen van diensten, alsmede bevoegdheidsoverschrijding bij de uitoefening van de discretionaire bevoegdheid waarover de Europese Commissie en haar organen en delegaties bij de uitoefening van hun bevoegdheid als aanbestedende dienst (Contracting Authority) beschikken.


title: Zaak C-461/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 22 augustus 2013 — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland e.V./Bondsrepubliek Duitsland

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 22 augustus 2013 — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland e.V./Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-461/13)
   2013/C 352/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland e.V.

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Deutschland

      Andere partij in de procedure: Freie Hansestadt Bremen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, sub a-i, van richtlijn 2000/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2009/31/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (hierna: „kaderrichtlijn water”), aldus worden uitgelegd dat de lidstaten — behoudens indien een afwijking wordt toegekend — de goedkeuring van een project moeten weigeren wanneer dit project een achteruitgang van de toestand van een oppervlaktewaterlichaam kan teweegbrengen, of gaat het bij deze regeling om een louter doel bij de beheersplanning?

               2)

               Moet het begrip „achteruitgang van de toestand” in artikel 4, lid 1, sub a-i, van de kaderrichtlijn water aldus worden uitgelegd dat het enkel ziet op nadelige veranderingen die leiden tot een indeling in een lagere klasse overeenkomstig bijlage V bij de richtlijn?

               3)

               Indien de tweede vraag ontkennend moet worden beantwoord: onder welke voorwaarden is sprake van een „achteruitgang van de toestand” in de zin van artikel 4, lid 1, sub a-i, van de kaderrichtlijn water?

               4)

               Moet artikel 4, lid 1, sub a-ii en a-iii, van de kaderrichtlijn water aldus worden uitgelegd dat de lidstaten — behoudens indien een afwijking wordt toegekend — de goedkeuring van een project moeten weigeren wanneer dit project het bereiken van een goede oppervlaktewatertoestand respectievelijk een goed ecologisch potentieel en een goede chemische toestand van een oppervlaktewater op het volgens de richtlijn relevante tijdstip in gevaar brengt, of gaat het bij deze regeling om een louter doel bij de beheersplanning?

      (1)  PB L 327, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de geologische opslag van kooldioxide en tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG van de Raad, de richtlijnen 2000/60/EG, 2001/80/EG, 2004/35/EG, 2006/12/EG en 2008/1/EG en verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140, blz. 114).


title: Zaak T-532/08: Beroep ingesteld op 5 december 2008 — Norilsk Nickel Harjavalta Oy en Umicore NV/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/53

         Beroep ingesteld op 5 december 2008 — Norilsk Nickel Harjavalta Oy en Umicore NV/Commissie
   (Zaak T-532/08)
   (2009/C 44/94)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Norilsk Nickel Harjavalta Oy (Harjavalta, Finland) en Umicore SA/NV (Brussel, België) (vertegenwoordiger: K. Nordlander, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden handelingen nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters' kosten voor deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met hun beroep beogen verzoeksters de nietigverklaring van de specifieke rubriek voor een groep van vier nikkelcarbonaatverbindingen — nikkel-hydroxycarbonaat -zuiver nikkelcarbonaat en twee andere verbindingen (hierna: „nikkelcarbonaten”) — in richtlijn 2000/58/EG (1) van de Commissie („de 30e AVT-richtlijn”), die een aanpassing aan de vooruitgang van de techniek („AVT”) vormt van richtlijn 67/548/EEG (2) („gevaarlijke-stoffenrichtlijn”).
   Verzoeksters stellen in hoofdzaak dat de herziene indeling van de nikkelcarbonaten niet op de toepasselijke juridische criteria was gebaseerd. Volgens hen is de herziene indeling van de nikkelcarbonaten in strijd met de vereisten van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn, aangezien er geen data zijn die haar schragen en zij geen aanpassing aan de vooruitgang van de techniek vormde. Integendeel, de Commissie heeft de indeling van de nikkelcarbonaten herzien op grond van een risicoanalyse van de nikkelcarbonaten die met een ander doel is verricht overeenkomstig verordening (EG) nr. 793/93 (3) („de risicobeoordelingsverordening”). Voorts heeft de Commissie zich in het bijzonder gebaseerd op een afwijkingsverklaring waarin vier afzonderlijke ondernemingen, waaronder verzoeksters, toestemming vroegen om bepaalde op grond van de risicobeoordelingsverordening vereiste testen niet uit te voeren. Deze verklaring verschafte geen data die een andere indeling van de in de 30e ATV-richtlijn opgenomen nikkelcarbonaten ondersteunden.
   Verzoeksters vorderen derhalve de nietigverklaring van twee afzonderlijke handelingen van de Europese Commissie:

               —

               de herziene indeling van de nikkelcarbonaten in rubriek 028-010-00-0 in bijlage 1F bij de 30e ATV-richtlijn;

               —

               het besluit van de Commissie om de door verzoeksters op grond van de risicobeoordelingsverordening afgegeven afwijkingsverklaring als basis voor de bestreden rubriek te gebruiken.

         Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoeksters dat de bestreden handelingen niet in overeenstemming zijn met de vereisten van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn, om de volgende redenen:

               a)

               de bestreden handelingen voldoen niet aan de gedetailleerde criteria en de eisen voor wetenschappelijke data met het oog op indeling in elke gevarenklasse ingevolge bijlage VI bij de gevaarlijke-stoffenrichtlijn;

               b)

               bij de vaststelling van de bestreden handelingen heeft de Commissie niet de intrinsieke eigenschappen van de nikkelcarbonaten in aanmerking genomen in de context van normale omgang en normaal gebruik, als vereist door de gevaarlijke-stoffenrichtlijn;

               c)

               de bestreden handelingen zijn geen aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn en hebben als zodanig geen rechtsbasis in het EG-recht;

               d)

               door het vaststellen van het bestreden besluit en door de betwiste rubriek te baseren op de risicobeoordeling van de nikkelcarbonaten volgens de risicobeoordelingsverordening, in plaats van de indelingscriteria van artikel 4 en bijlage VI toe te passen, heeft de Commissie de bevoegdheden die zij op grond van de gevaarlijke-stoffenrichtlijn heeft, overschreden.

         Bovendien moet de herziene indeling van de nikkelcarbonaten in de 30e ATV-richtlijn nietig worden verklaard omdat de Commissie niet de redenen heeft aangegeven waarop die indeling is gebaseerd, zoals door artikel 253 EG wordt vereist.

      (1)  Richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196, blz. 1).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (PB L 84, blz. 1).


title: Zaak C-549/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Förvaltningsrätten i Linköping (Zweden) op 22 oktober 2015 — E.ON Biofor Sverige AB/Statens energimyndighet

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Förvaltningsrätten i Linköping (Zweden) op 22 oktober 2015 — E.ON Biofor Sverige AB/Statens energimyndighet
   (Zaak C-549/15)
   (2016/C 007/17)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Linköping

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E.ON Biofor Sverige AB

      Verwerende partij: Statens energimyndighet

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de begrippen „massabalans” en „mengsel” in artikel 18, lid 1, van de richtlijn hernieuwbare energie (1) aldus te worden uitgelegd dat de lidstaten verplicht zijn de handel in biogas tussen lidstaten via een gekoppeld gasnet toe te staan?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is de betreffende richtlijnbepaling dan verenigbaar met artikel 34 VWEU, ook al kan de toepassing ervan worden geacht de handel te belemmeren?

      (1)  Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (PB L 140, blz. 16).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 maart 2000 in zaak T-513/93: Consiglio Nazionale degli Spedizionieri Doganali tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen [Mededinging — Douane-expediteurs — Begrip onderneming en ondernemersvereniging — Besluit van ondernemersvereniging — Vaststelling van tarieven — Staatsregeling — Toepasselĳkheid van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81 EG)]

text:
27.5.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 149/29
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 30 maart 2000                                                        van 30 maart 2000
in zaak T-513/93: Consiglio Nazionale degli Spedizionieri
                                                                          in zaak T-65/96, Kish Glass & Co. Ltd tegen Commissie
Doganali tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)                                             van de Europese Gemeenschappen (1)
[Mededinging — Douane-expediteurs — Begrip onderne-                       [Mededinging — Floatglas — Recht van verdediging en
ming en ondernemersvereniging — Besluit van ondernemers-                  procedurele rechten van klager — Productmarkt en geografi-
vereniging — Vaststelling van tarieven — Staatsregeling —                 sche markt — Artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG)]
Toepasselijkheid van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans
                           artikel 81 EG)]
                                                                                (2000/C 149/55)
                          (2000/C 149/54)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In zaak T-65/96, Kish Glass & Co. Ltd, gevestigd te Dublin,
In zaak T-513/93, Consiglio Nazionale degli Spedizionieri                 vertegenwoordigd door M. Byrne, solicitor, domicilie gekozen
Doganali, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A.                     hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach,
Pappalardo, advocaat te Trapani, A. Marzano, advocaat te                  Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
Rome, en A. Tizzano, advocaat te Napels, domicilie gekozen                Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk R. Lyal en
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat                 R. Caudwell, vervolgens bij de mondelinge behandeling door
aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen Commissie van de Europese                R. Lyal en B. Doherty), ondersteund door Pilkington United
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk M. Mensi en E.                 Kingdom Ltd, gevestigd te Saint Helens, Merseyside (Verenigd
Traversa, vervolgens G. Marenco en E. Traversa), ondersteund              Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Kallaugher, solicitor,
door Associazione Italiana dei Corrieri Aerei Internazionali,             A. Weitbrecht, advocaat te Berlijn, en M. Hansen, advocaat te
gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door L. Magrone            Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Furlotti en C. Osti, advocaten te Rome, domicilie gekozen                 van Loesch en Wolter, Rue Goethe 11, betreffende een verzoek
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat                 tot nietigverklaring van de beschikking van Commissie van
aldaar, Rue Goethe 11, betreffende een beroep tot nietigverkla-           21 februari 1996 (zaak IV/34.193 — Kish Glass) houdende
ring van beschikking 93/438/EEG van de Commissie van                      afwijzing van een door verzoekster op 17 januari 1992 op
30 juni 1993 inzake een procedure op grond van artikel 85                 grond van artikel 3, lid 2, van verordening nr. 17 van de Raad
van het EEG-Verdrag (IV/33.407 — CNSD) (PB L 203, blz. 27)                van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing
heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld               van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13,
als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas,            blz. 204), wegens schending van artikel 86 EG-Verdrag (thans
P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio        artikel 82 EG) ingediende klacht, heeft het Gerecht (Vierde
González, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewe-              kamer), samengesteld als volgt; R. M. Moura Ramos, kamerpre-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier; J. Palacio
                                                                          González, administrateur, op 30 maart 2000 een arrest gewe-
                                                                          zen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Verwerpt het beroep.
                                                                          1) Verwerpt het beroep.
2) Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten alsmede in die van de
     Commissie en van interveniënte Associazione Italiana dei Corrieri
     Aerei Internazionali.                                                2) Verwijst verzoekster in de kosten.
(1) PB C 312 van 18.11.1993.                                              (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak T-417/12: Beroep ingesteld op 21 september 2012 — SFC Jardibric/BHIM — Aqua Center Europa (AQUA FLOW)

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/6

         Beroep ingesteld op 21 september 2012 — SFC Jardibric/BHIM — Aqua Center Europa (AQUA FLOW)
   (Zaak T-417/12)
   2012/C 373/11
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: SFC Jardibric (St. Jean de la Ruelle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-L. Fourgoux, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aqua Center Europa, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juli 2012 in zaak R 2230/2010-4 houdende verwerping van het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van 16 september 2010 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk dat het woordelement „AQUA FLOW” bevat voor waren van de klassen 6, 7, 9, 11, 17, 19 en 21 — gemeenschapsmerk nr. 1162064

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Aqua Center Europa, SA

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal beeldmerk dat het woordelement „VAQUA FLOW” bevat voor waren van klasse 11

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               geen gevaar voor verwarring van de waren;

               —

               geen gevaar voor verwarring van de tekens.


title: Zaak C-461/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — E.ON Kraftwerke GmbH/Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten — Besluit 2011/278/EU — Wijziging van de toewijzing — Artikel 24, lid 1 — Informatieverplichting van de exploitant van de installatie — Omvang)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/11

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — E.ON Kraftwerke GmbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-461/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten - Besluit 2011/278/EU - Wijziging van de toewijzing - Artikel 24, lid 1 - Informatieverplichting van de exploitant van de installatie - Omvang))
   (2016/C 402/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E.ON Kraftwerke GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   Artikel 24, lid 1, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat van de ondernemingen die onder de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie vallen en recht hebben op een kosteloze toewijzing van deze emissierechten, vereist dat zij informatie over alle geplande of effectieve veranderingen van de capaciteit, het activiteitsniveau en de werking van een installatie verstrekken, zonder deze eis te beperken tot enkel die informatie die betrekking heeft op wijzigingen die mogelijk van invloed zijn op deze toewijzing.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2005.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 februari 1999 in gevoegde zaken C-164/97 en C-165/97: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Verordeningen betreffende de bescherming van de bossen tegen luchtverontreiniging en tegen brand - Rechtsgrondslag - Artikel 43 van het EG-Verdrag - Artikel 130 S van het EG-Verdrag - Prerogatieven van het Parlement)

text:
1.5.1999                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 121/5
                      ARREST VAN HET HOF                                    — Deze verplichting stelt op zich de nationale rechter evenwel niet
                                                                                in staat om te bepalen wie de passende vergoeding verschuldigd
                             (Vijfde kamer)                                      is, noch hoe hoog deze is.
                         van 25 februari 1999                               De nationale rechter moet evenwel, wanneer hij nationale bepalingen
                                                                            van zowel eerdere als latere datum dan een richtlijn toepast, deze
in zaak C-131/97 (verzoek van de Pretura circondariale di                   zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen en het
Bologna om een prejudiciële beslissing): A. Carbonari e.a.                  doel van deze Richtlijn.
        tegen Università degli Studi di Bologna e.a. (1)
                                                                            (1) PB C 166 van 31.5.1997.
(Recht van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
Artsen — Medische specialismen — Opleidingsperioden —
              Bezoldiging — Rechtstreekse werking)
                            (1999/C 121/08)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Procestaal: Italiaans)                                                      (Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                        van 25 februari 1999
                           dentie van het Hof)
                                                                            in gevoegde zaken C-164/97 en C-165/97: Europees Parle-
In zaak C-131/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                  ment tegen Raad van de Europese Unie (1)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
circondariale di Bologna (Italië), in het aldaar aanhangig geding           (Verordeningen betreffende de bescherming van de bossen
tussen A. Carbonari e.a. en Università degli Studi di Bologna,              tegen luchtverontreiniging en tegen brand — Rechtsgrond-
Ministero della Sanità, Ministero dell’Università e della Ricerca           slag — Artikel 43 van het EG-Verdrag — Artikel 130 S van
Scientifica, Ministero del Tesoro, betreffende een prejudiciële                  het EG-Verdrag — Prerogatieven van het Parlement)
beslissing over de uitlegging van Richtlijn 82/76/EEG van
de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn                                               (1999/C 121/09)
75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s,
certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende                                            (Procestaal: Frans)
maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten
van diensten, alsmede van Richtlijn 75/363/EEG inzake de                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                                       dentie van het Hof)
betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 43 van
15.2.1982, blz. 21), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             In de gevoegde zaken C-164/97 en C-165/97, Europees
als volgt: J.C. Moitinho de Almeida, waarnemend voor de                     Parlement (gemachtigden: J. Schoo en J. Sant’Anna) tegen
kamerpresident, C. Gulmann, D.A.O. Edward (rapporteur), L.                  Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en T.
Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;               Blanchet), ondersteund door Commissie van de Europese
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 februari 1999 een               Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en P. van Nuffel),
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          betreffende een beroep tot nietigverklaring van enerzijds
                                                                            Verordening (EG) nr. 307/97 van de Raad van 17 februari
Artikel 2, lid 1, onder c), alsmede punt 1 van de bijlage bij               1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3528/86
Richtlijn 75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en             betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de          tegen luchtverontreiniging (PB L 51 van 21.2.1997, blz. 9), en
arts, zoals gewijzigd bij Richtlijn 82/76/EEG van de Raad van               anderzijds Verordening (EG) nr. 308/97 van de Raad van 17
26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn 75/362/EEG inzake de            februari 1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2158/92
onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels        betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap
van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van          tegen brand (PB L 51 van 21.2.1997, blz. 1l), heeft het
de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij           Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
verrichten van diensten, alsmede van Richtlijn 75/363/EEG, moeten           (rapporteur), kamerpresident, J.C. Moitinho de Almeida, C.
worden uitgelegd als volgt:                                                 Gulmann, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-
                                                                            generaal: F.G. Jacobs; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur,
— De verplichting om voor de duur van de specialistenopleiding een          op 25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
     passende bezoldiging te betalen, geldt slechts voor specialismen       luidt als volgt:
     die in alle lidstaten of in twee of meer lidstaten bestaan en in de
     artikelen 5 of 7 van Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van
     16 juni 1975 zijn genoemd.                                             1. Verklaart nietig Verordening (EG) nr. 307/97 van de Raad van
                                                                                17 februari 1997 tot wijziging van Verordening (EEG) nr.
— Deze verplichting is onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig                  3528/86 betreffende de bescherming van de bossen in de
     voorzover zij verlangt, dat een specialist een full-time en                 Gemeenschap tegen luchtverontreiniging, en Verordening (EG)
     bezoldigde opleiding heeft genoten, om in aanmerking te kunnen              nr. 308/97 van de Raad van 17 februari 1997 tot wijziging
     komen voor de in Richtlijn 75/362/EEG voorziene regeling van                van Verordening (EEG) nr. 2158/92 betreffende de bescherming
     onderlinge erkenning.                                                       van de bossen in de Gemeenschap tegen brand.
 ---pagebreak--- C 121/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             1.5.1999
2. Verstaat dat de gevolgen van de nietig verklaarde verordeningen          2. Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
     gehandhaafd blijven totdat de Raad, binnen een redelijke termijn,
     nieuwe verordeningen met hetzelfde doel vaststelt.
                                                                            (1) PB C 151 van 16.5.1998.
3. Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
4. Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen
     haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 25 februari 1999
                                                                            in zaak C-319/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                     ARREST VAN HET HOF                                                    schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                            (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van Richtlijn 94/47/EG)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (1999/C 121/11)
                        van 25 februari 1999
in zaak C-59/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                                     (Procestaal: Frans)
       schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijn 94/46/EG)                                               dentie van het Hof)
                           (1999/C 121/10)                                  In zaak C-319/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigde: P. van Nuffel) tegen Koninkrijk België
                                                                            (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek aan het Hof
                           (Procestaal: Frans)                              om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet
                                                                            binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                            bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                            Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de
                           dentie van het Hof)                              verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkom-
                                                                            sten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik
In zaak C-59/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     van onroerende goederen (PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83),
pen (gemachtigden: G. Marenco en J.F. Crespo Carrillo)                      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: N. Schmit),                    is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld
betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Groothertog-             als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J.C. Moitinho de
dom Luxemburg, door niet alle wettelijke en bestuursrechte-                 Almeida en C. Gulmann (rechter-rapporteur), rechters; ad-
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen               vocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op
aan Richtlijn 94/46/EG van de Commissie van 13 oktober                      25 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1994 tot wijziging van Richtlijn 88/301/EEG en Richtlijn                    als volgt:
90/388/EEG met name met betrekking tot satellietcommunica-
tie (PB L 268 van 19.10.1994, blz. 15), de krachtens die
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                 1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P.                      telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
Puissochet, kamerpresident, P. Jann, J.C. Moitinho de Almeida,                   Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en van de Raad
C. Gulmann (rapporteur) en D.A.O. Edward, rechters; ad-                          van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de
vocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 25 februari                    verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van
                                                                                onroerende goederen, is het Koninkrijk België de krachtens die
                                                                                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen    2. Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
     aan Richtlijn 94/46/EG van de Commissie van 13 oktober
     1994 tot wijziging van Richtlijn 88/301/EEG en Richtlijn               (1) PB C 299 van 26.9.1998.
     90/388/EEG met name met betrekking tot satellietcommunica-
     tie, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens die richtlijn
     op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Doorhaling van zaak T-453/04

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/45

         Doorhaling van zaak T-453/04 (1)

   (2005/C 182/84)

      (Procestaal: Hongaars)

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-453/04: Péter Lesetár tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-130/09: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — Eliza/BHIM — Went Computing Consultancy Group (eliza) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat het woord eliza bevat — Ouder gemeenschapswoordmerk ELISE — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/33

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — Eliza/BHIM — Went Computing Consultancy Group (eliza)
   (Zaak T-130/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositie - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat het woord eliza bevat - Ouder gemeenschapswoordmerk ELISE - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 134/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eliza Corporation (Beverly, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Köbbing, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Went Computing Consultancy Group BV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Meijboom, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 juli 2008 (zaak R 1244/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Went Computing Consultancy Group BV en Eliza Corp.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Eliza Corporation wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en in die van Went Computing Consultancy Group BV.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak C-349/12: Beschikking van de president van het Hof van 14 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) — Hongarije) — Peró Gáz Kft/János Balla

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/12

         Beschikking van de president van het Hof van 14 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) — Hongarije) — Peró Gáz Kft/János Balla
   (Zaak C-349/12) (1)

   2013/C 129/23
   Procestaal: Hongaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Zaak T-140/12: Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Teva Pharma en Teva Pharmaceuticals Europe/EMA ( „Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Weesgeneesmiddelen — Aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van de generieke versie van het weesgeneesmiddel imatinib — Besluit van het EMA houdende weigering om de aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen te valideren — Marktexclusiviteit” )

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/13

         Arrest van het Gerecht van 22 januari 2015 — Teva Pharma en Teva Pharmaceuticals Europe/EMA
   (Zaak T-140/12) (1)

   ((„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Weesgeneesmiddelen - Aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van de generieke versie van het weesgeneesmiddel imatinib - Besluit van het EMA houdende weigering om de aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen te valideren - Marktexclusiviteit”))
   (2015/C 081/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Teva Pharma BV (Utrecht, Nederland); en Teva Pharmaceuticals Europe BV (Utrecht) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, K. Bacon, barrister, G. Morgan en C. Drew, solicitors)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jabłoński, M. Tovar Gomis en N. Rampal Olmedo, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, P. Mihaylova en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het EMA van 24 januari 2012 waarbij de validatie is geweigerd van verzoeksters’ aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van de generieke versie van het weesgeneesmiddel imatinib, imatinib Ratiopharm, voor de therapeutische indicaties betreffende de behandeling van chronische myeloïde leukemie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Teva Pharma BV en Teva Pharmaceuticals Europe BV worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA).

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak F-105/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 juni 2012 — Davids/Commissie ( „Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Tijdelijk functionaris die permanent ambt bezet — Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd — Beoordelingsvrijheid van administratie — Artikel 8 RAP — Artikel 4 van besluit van directeur-generaal van OLAF van 30 juni 2005 betreffende nieuw beleid op gebied van aanstelling en gebruik van tijdelijk personeel van OLAF — Maximumduur van overeenkomsten van tijdelijk functionaris — Misbruik van recht” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 juni 2012 — Davids/Commissie
   (Zaak F-105/11) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Tijdelijk functionaris die permanent ambt bezet - Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd - Beoordelingsvrijheid van administratie - Artikel 8 RAP - Artikel 4 van besluit van directeur-generaal van OLAF van 30 juni 2005 betreffende nieuw beleid op gebied van aanstelling en gebruik van tijdelijk personeel van OLAF - Maximumduur van overeenkomsten van tijdelijk functionaris - Misbruik van recht)
   2012/C 227/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hans Davids (Doorn, Nederland) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van OLAF tot afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij om haar overeenkomst van tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub b, RAP te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 07/01/12, blz. 26.


title: Zaak C-293/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 13 juni 2014 — Gerhart Hiebler/Walter Schlagbauer

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 13 juni 2014 — Gerhart Hiebler/Walter Schlagbauer
   (Zaak C-293/14)
   2014/C 303/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gerhart Hiebler

      Verwerende partij: Walter Schlagbauer

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de gehele commerciële activiteit van een schoorsteenveger volgens artikel 2, lid 2, sub i, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (1) buiten de werkingssfeer van die richtlijn omdat schoorsteenvegers ook taken verrichten op het gebied van de brandpreventie en de brandveiligheid (Feuerpolizei) (brandveiligheidscontroles, expertises bij bouwprojecten enz.)?
               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

               2)

               Is een nationale regeling volgens welke uit hoofde waarvan de bedrijfsvergunning van een schoorsteenveger in beginsel principieel alleen geldt voor een bepaald district, verenigbaar met artikel 10, lid 4, en artikel 15, lid 1, lid 2, sub a, en lid 3 van richtlijn 2006/123/EG?

      (1)  PB L 376, blz. 36.


title: Zaak C-244/15: Beroep ingesteld op 27 mei 2015 — Commissie/Griekenland

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/10

         Beroep ingesteld op 27 mei 2015 — Commissie/Griekenland
   (Zaak C-244/15)
   (2015/C 254/13)
   Procestaal: Grieks.

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en W. Roels)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststelling dat de Helleense Republiek, door een wettelijke regeling vast te stellen en te handhaven krachtens welke de eerste woning is vrijgesteld van erfbelasting, die discriminerend is omdat zij enkel van toepassing is op burgers van de Europese Unie die ingezetenen van Griekenland zijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie alsook artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               verwijzing van de Helleense Republiek in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De uiteenlopende fiscale behandeling van ingezetenen van Griekenland die geen onroerende goederen in eigendom hebben (die zijn vrijgesteld van erfbelasting) en niet-ingezetenen met betrekking tot de eerste woning die door erfopvolging is verworven, vormt een ongerechtvaardigde beperking van het vrij verkeer van kapitaal in de zin van artikel 63 VWEU (zie ook artikel 65 VWEU).

               2.

               De uiteenlopende fiscale behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen van Griekenland vormt een ongerechtvaardigd verschil tussen vergelijkbare situaties, aangezien niet-ingezetenen naar Griekenland kunnen verhuizen, in welk geval zij zich in dezelfde situatie bevinden als personen die al ingezetenen van Griekenland waren, en aangezien de vrijstelling niet gekoppeld is aan bewoning door de eigenaar van het door erfopvolging verworven onroerende goed. De verblijfplaats kan dus geen criterium zijn voor een belastingvrijstelling. De verblijfplaats verbergt het criterium van de nationaliteit; ingezetenen van Griekenland zullen immers overwegend Griekse staatsburgers zijn en omgekeerd.

               3.

               Het bovengenoemde onderscheid, dat niet gekoppeld is aan de bewoning van het goed door de eigenaar, kan niet worden gerechtvaardigd door criteria van sociale politiek of door de noodzaak overheidsinkomsten zeker te stellen.


title: Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 7 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ignazio Messina & c. SpA en Amministrazione delle Finanze dello Stato (Zaak C-338/96)

text:
Nr. C 370/6         I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7 . 12 . 96
     betaalde belasting, maar uitsluitend met een mogelijk                           Richtlijn 80/778/EEG, voor zover de maximaal toe
     lager belastingtegoed, aan de aan de Lid-Staten opge                           laatbare concentraties voor verscheidene parameters
     dragen doelstelling om dubbele belasting te vermijden ?                         in de richtlijn worden overschreden;
— Moet artikel 48 van het Verdrag aldus worden uitge                    — het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten .
     legd, dat het zich ertegen verzet, dat onderdanen van
     een Lid-Staat die als grensarbeider werkzaam zijn in een
     andere Lid-Staat, wegens een mechanisme van een be                 Middelen en voornaamste argumenten
     lastingtegoed van het soort als voorzien in het Frans
     Duits belastingverdrag, zwaarder worden belast dan                  De redenen waarom de Commissie van mening is dat het
     personen die hun beroepsactiviteit in hun woonstaat                 Verenigd Koninkrijk de richtlijn onjuist toepast, kunnen
     uitoefenen ?                                                        worden samengevat als volgt:
                                                                         — het ziet niet toe op de naleving van de vereisten van de
                                                                              richtlijn door de waterleidingbedrijven, door van deze
                                                                              bedrijven „ verbintenissen " te aanvaarden, en
Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 7 oktober
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 — het verzekert niet dat de kwaliteit van het in verschil
Ignazio Messina & c. SpA en Amministrazione delle                             lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde wa
                      Finanze dello Stato                                     ter in overeenstemming is met de vereisten van de richt
                        ( Zaak C-338/96 )                                     lijn .
                           ( 96/C 370/ 13 )
                                                                         (') Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende
                                                                             de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water ( PB
Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van                     nr. L 229 van 30 . 8 . 1 980, blz . 11 ).
7 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
titie op 14 oktober 1996, in het geding tussen Ignazio Mes
sina & c. SpA en Amministrazione delle Finanze dello Stato,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over vragen welke iden
                                                                         Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
tiek zijn aan die in gevoegde zaken C-279/96, C-280/96 en
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
C-282/96 0 ).                                                                                land
(M PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 , blz. 3 .                                                       ( Zaak C-341/96 )
                                                                                ( 96/C 370/ 15 )
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 15 oktober 1996 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
  de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                   pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridi
                        ( Zaak C-340/96 )                                sche dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                           ( 96/C 370/ 14 )                              C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                         Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Verenigd Ko                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
ninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch                      1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
hoofdadviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                        niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en be
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Cen                 stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
tre Wagner.                                                                   voor het volgen van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad
                                                                              van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de pro
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              cedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor leveringen ('), de krachtens artikel 189 , derde ali
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk de krachtens                    nea, EG-Verdrag juncto artikel 34, lid 1 , van die richt
     het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage                 lijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     komen,
                                                                         2 . subsidiair, vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duits
     — door niet, via aanvaarding van verbintenissen, toe te                  land niet heeft voldaan aan haar verplichting om de ter
         zien op de naleving van de vereisten van Richtlijn                   omzetting van de richtlijn getroffen maatregelen onver
          80/778/EEG (!) door de waterleidingbedrijven,                       wijld aan de Commissie mee te delen;
     — door daarbij niet te verzekeren dat het in verschil
         lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde               3 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de proce
         water in overeenstemming is met de vereisten van                     dure te verwijzen .


title: Zaak C-437/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Périgueux — Frankrijk — AG2R Prévoyance/Beaudout Père et Fils SARL (Mededinging — Artikelen 101 VWEU, 102 VWEU en 106 VWEU — Stelsel van aanvullende vergoeding van zorgkosten — Collectieve overeenkomst — Verplichte aansluiting bij bepaald verzekeringsorgaan — Uitdrukkelijke uitsluiting van elke mogelijkheid van vrijstelling van aansluiting — Begrip „onderneming” )

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Périgueux — Frankrijk — AG2R Prévoyance/Beaudout Père et Fils SARL
   (Zaak C-437/09) (1)

   (Mededinging - Artikelen 101 VWEU, 102 VWEU en 106 VWEU - Stelsel van aanvullende vergoeding van zorgkosten - Collectieve overeenkomst - Verplichte aansluiting bij bepaald verzekeringsorgaan - Uitdrukkelijke uitsluiting van elke mogelijkheid van vrijstelling van aansluiting - Begrip „onderneming”)
   2011/C 130/08
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Périgueux

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AG2R Prévoyance

      Verwerende partij: Beaudout Père et Fils SARL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance de Périgueux — Mededinging — Nationale regeling die voorziet in verplichte aansluiting van alle ondernemingen binnen een bepaalde bedrijfstak bij één enkel aangewezen verzekeringsorgaan — Begrip onderneming in de zin van artikel 81 EG — Orgaan dat verzoekt om betaling van bijdragen door een onderneming die reeds een verzekeringspolis met ruimere waarborgen heeft onderschreven — Expliciete uitsluiting van elke mogelijkheid om van aansluiting te worden vrijgesteld — Verenigbaarheid van een dergelijke aansluitingsregeling met de artikelen 81 EG en 82 EG — Eventueel gevaar voor misbruik van machtspositie

      Dictum

               1)

               Artikel 101 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet in de weg staat aan het op verzoek van de werkgevers- en werknemersorganisaties van een bepaalde bedrijfstak door de overheid genomen besluit tot algemeenverbindendverklaring van een uit collectieve onderhandelingen voortgekomen overeenkomst die voorziet in de verplichte aansluiting van alle ondernemingen van de betrokken bedrijfstak bij een stelsel van aanvullende vergoeding van zorgkosten, zonder mogelijkheid van vrijstelling.

               2)

               Voor zover het beheer van een stelsel van aanvullende vergoeding van zorgkosten zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde stelsel moet worden aangemerkt als een economische activiteit, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan, moeten de artikelen 102 VWEU en 106 VWEU aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat de overheid in omstandigheden als die van het hoofdgeding een voorzorgsinstelling het uitsluitende recht toekent om dit stelsel te beheren zonder dat de ondernemingen van de betrokken bedrijfstak kunnen worden vrijgesteld van toetreding tot dit stelsel.

      (1)  PB C 24 van 30.01.2010.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 oktober 1996 in zaak T-378/94: J. Knijff tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Tijdelijke functionarissen aangesteld in overleg met nationale controle-instellingen - Toepassing van regeling betreffende hun indeling in rang)

text:
23 . 11 . 96         NL;                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 354/25
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Staalskibsvaerft A/S, gevestigd te Frederikshavn ( Denemar
                      van 16 oktober 1996                             ken ), Aarhus Flydedok A/S, gevestigd te Arhus ( Denemar
                                                                      ken ), vertegenwoordigd door J.-E. Svensson, advocaat te
in zaak T-378/94 : J. Knijff tegen Rekenkamer van de                  Kopenhagen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                 Europese Gemeenschappen (')                          ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar, rue Mathias
(Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen aangesteld in                Hardt 8-10 , ondersteund door Koninkrijk Denemarken
overleg met nationale controle-instellingen — Toepassing              ( gemachtigde : P. Biering ) tegen Commissie van de Europese
       van regeling betreffende hun indeling in rang)                 Gemeenschappen ( gemachtigden : A. C. Jessen en B. Smul
                          ( 96/C 354/49 )                             ders ), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland ( ge
                                                                      machtigden : E. Röder, B. Kloke en, tijdens de mondelinge
                                                                      behandeling M. Schütte ) en MTW Schiffswerft GmbH
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      ( voorheen Meerestechnik Werft ), gevestigd te Wismar
                                                                      ( Duitsland ), vertegenwoordigd door H.-J . Rabe en G. M.
In zaak T-378/94 , J. Knijff, gewezen tijdelijke functionaris         Berrisch , advocaten te Hamburg, domicilie gekozen heb
van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,                     bende te Luxemburg ten kantore van F. Turk, advocaat
wonende te Assenois ( België ), vertegenwoordigd door J.-P.           aldaar, avenue Guillaume 13 B, betreffende een verzoek tot
Noesen, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb                 gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking
bende te Luxemburg ten diens kantore , rue des Glacis 18 ,            van de Commissie van 1 1 mei 1 994 betreffende de uitkering
tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                       van de tweede tranche van de staatssteun voor MTW
( gemachtigden : J.-M . Sténier, J. Inghelram en P. Giusta ),         Schiffswerft GmbH, voorheen Meerestechnik Werft, heeft
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit           het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
van 9 februari 1994 houdende weigering om verzoekers                  volgt: C. P. Briët, president, B. Vesterdorf, P. Lindh, A.
indeling te wijzigen , alsmede van het besluit van 29 augustus        Potocki en J. D. Cooke , rechters ; griffier: J. Palacio
 1 994 houdende afwijzing van de door verzoeker ingediende            Gonzalez, administrateur, op 22 oktober 1996 een arrest
klacht, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
volgt: K. Lenaerts , president, P. Lindh en J. D. Cooke ,
rechters ; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op           1 . Verwerpt het beroep .
 16 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt :
                                                                      2 . Verwijst verzoeksters in de kosten van het geding,
                                                                            daaronder begrepen de kosten die interveniënte MTW
 1 . Verwerpt het beroep .                                                  zijn opgekomen .
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 3 . Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het
     dragen .                                                               Koninkrijk Denemarken hun eigen kosten zullen dra
                                                                            gen .
(') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                       (') PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 22 oktober 1996                                                   van 22 oktober 1996
in zaak T-266/94 : Foreningen af Jernskibs- og Maskinbyg             m zaak T-330/94 : Salt Union Ltd tegen Commissie van de
gerier i Danmark, Skibsværftsforeningen e.a. tegen Com                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
         missie van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                       (Staatssteun — Weigering van Commissie om dienstige
 (Staatssteun — Scheepsbouw — Afwijkende regeling —                    maatregelen voor te stellen in de zin van artikel 93, lid 1, van
 Scheepswerven in voormalige Duitse Democratische                       Verdrag — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvanke
                              Republiek)                                                             lijkheid)
                           ( 96/C 354/50 )                                                       ( 96 /C 354/51 )
                       (Procestaai: Engels)                                                  (Procestaai: Engels)
 In zaak T-266/94 , Foreningen af Jernskibs- og Maskinbyg             In zaak T-330/94, Salt Union Ltd , gevestigd te Cheshire
 gerier i Danmark, Skibsværftsforeningen , gevestigd te                ( Verenigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door J. Scott en
 Kopenhagen , Assens Skibsværft A/S, gevestigd te Assens               C. Pouncey, Solicitors , domicilie gekozen hebbende te
 ( Denemarken ), Burmeister & Wain Skibsværft A/S, geves              Luxemburg ten kantore van G. Baden , advocaat aldaar,
 tigd te Kopenhagen , Danyard A/S, gevestigd te Frederik              boulevard Royal 8 , ondersteund door Verein Deutsche
 shavn ( Denemarken ), Fredericia Skibsværft A/S , gevestigd te        Salzindustrie eV, gevestigd te Bonn ( Duitsland ), vertegen
 Fredericia ( Denemarken ), Odense Staalskibsværft A/S,                woordigd door T. Jestaedt, advocaat te Düsseldorf, en W.
 gevestigd te Odense ( Denemarken ), Svendborg Værft A/S,              Klosterfelde en K. Metzlaff, advocaten te Hamburg, domi
 gevestigd te Svendborg ( Denemarken ), Ørskov Christensens            cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van P.


title: Zaak T-246/09: Beroep ingesteld op 29 juni 2009 — Insula/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/30

         Beroep ingesteld op 29 juni 2009 — Insula/Commissie
   (Zaak T-246/09)
   2009/C 193/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Marsal en J.-D. Simonet, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               vaststellen dat de vordering van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag van 189 241,64 EUR ongegrond is, en de Commissie derhalve gelasten een creditnota voor een bedrag van 189 241,64 EUR uit te reiken;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van een schadevergoeding ten bedrage van 212 597 EUR;

               —

               subsidiair, verklaren dat verzoeker recht heeft op een vergoeding van 230 025 EUR;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep, dat berust op een arbitragebeding, verzoekt verzoeker het Gerecht vast te stellen dat de debetnota’s van 25 september 2008, 26 maart 2009 en 26 mei 2009, waarmee de Commissie naar aanleiding van een auditverslag van OLAF de inning vordert van de aan verzoeker betaalde voorschotten, onverenigbaar zijn met de bepalingen van de overeenkomsten IST-2001-35077 DIAS.NET en IST-1999-20896 MEDIS, die zijn gesloten in het kader van een specifiek programma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie op het terrein van de informatiemaatschappij (1998-2002). Subsidiair vordert verzoeker schadevergoeding.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.
   Met zijn eerste middel betwist verzoeker de opeisbaarheid van de schuldvordering van de Commissie en is van mening dat alle bij de Commissie gedeclareerde kosten moeten worden beschouwd als voor vergoeding in aanmerking komende kosten.
   In het kader van zijn tweede middel betoogt hij dat de Commissie de verplichting tot loyale samenwerking en goede trouw bij de uitvoering van de overeenkomst niet is nagekomen, in die zin dat de Commissie haar eigen contractuele verplichtingen niet naar behoren is nagekomen, in het bijzonder door het door verzoeker ingediende voorstel van een aanvullende activiteit gedurende lange tijd onbeantwoord te laten en door over te gaan tot een onrechtmatige opzegging van de MEDIS-overeenkomst wegens ontoereikende resultaten, terwijl daarover voordien nooit is gerept en deze volgens verzoeker enkel kunnen worden toegeschreven aan de Commissie.
   Met zijn derde middel wijst verzoeker op het onevenredige karakter van de geldstraf die de Commissie heeft opgelegd wegens de vermeende niet-nakoming van bepaalde boekhoudkundige verplichtingen die, zelfs indien zij waren aangetoond, niet het recht zouden verlenen op terugbetaling — overeenkomstig de beginselen van het Belgische administratief en burgerlijk recht — van bijna alle toegekende voorschotten. Verzoeker beroept zich derhalve op het recht op een vergoeding voor de verrichte diensten.
   Met zijn vierde middel voert verzoeker aan dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur en de rechten van de verdediging niet heeft geëerbiedigd bij het beheer van het onderzoek en de audit.


title: Zaak C-402/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Anotato Dikastirio Kyprou (Cyprus) op 16 juli 2013 — Cypra Limited/Republiek Cyprus

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Anotato Dikastirio Kyprou (Cyprus) op 16 juli 2013 — Cypra Limited/Republiek Cyprus
   (Zaak C-402/13)
   2013/C 274/23
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Anotato Dikastirio Kyprou

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cypra Limited

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Prejudiciële vragen

               1)

               In hoeverre verlenen de bepalingen van verordening (EG) nr. 854/2004 (1) de bevoegde autoriteit een discretionaire bevoegdheid om het tijdstip van een bepaalde slacht te bepalen, gelet op haar verplichting om een officiële dierenarts aan te wijzen die bij de slacht controles moet verrichten, of is zij verplicht een dergelijke dierenarts aan te wijzen voor het tijdstip waarop het slachthuis heeft vastgesteld dat de slacht zal plaatsvinden?

               2)

               In hoeverre verlenen de bepalingen van verordening (EG) nr. 854/2004 de bevoegde autoriteit een discretionaire bevoegdheid om te weigeren een officiële dierenarts aan te wijzen voor het verrichten van veterinaire controles bij een geprogrammeerde slacht, wanneer zij ervan in kennis wordt gesteld dat in een erkend slachthuis op een bepaald tijdstip een slacht zal plaatsvinden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 1994 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (PB L 139, blz. 206)


title: Zaak F-161/12: Beroep ingesteld op 28 december 2012 — ZZ/ECDC

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/27

         Beroep ingesteld op 28 december 2012 — ZZ/ECDC
   (Zaak F-161/12)
   2013/C 55/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om vergoeding van de immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van zijn ontslag

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               betaling gelasten van een bedrag van ten minste 118 500 EUR als vergoeding voor de geleden immateriële schade;

               —

               ECDC verwijzen in alle kosten.


title: Zaak T-238/11 P: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Invaliditeitsuitkering — Betaling van achterstanden — Vertragingsrente — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/31

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-238/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Invaliditeitsuitkering - Betaling van achterstanden - Vertragingsrente - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 252/50
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 15 februari 2011, Marcuccio/Commissie (F-81/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Luigi Marcuccio draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011.


title: Zaak T-250/14: Beroep ingesteld op 22 april 2014 — EEB/Commissie

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/30

         Beroep ingesteld op 22 april 2014 — EEB/Commissie
   (Zaak T-250/14)
   2014/C 194/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: C. Stothers, solicitor, M. Van Kerckhove en C. Simphal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               het stilzwijgend besluit van de Europese Commissie van 13 februari 2014, dat op basis van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) wordt geacht een afwijzend antwoord te zijn waarbij wordt geweigerd om volledige en onbewerkte afschriften over te leggen van de briefwisseling met twee lidstaten betreffende hun voorgestelde Nationale Plannen voor de Overgangsfase (NPO’s), waarin bepaalde stookinstallaties worden vrijgesteld van nieuwe emissiegrenswaarden tussen 2016 en 2020;

               —

               verweerster te verwijzen in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Verweerster heeft een onrechtmatigheid begaan door zich te baseren op artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 in een geval waarin artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 (2) dit uitdrukkelijk verbiedt.

               2.

               Verweerster heeft een onrechtmatigheid begaan door de uitzonderingen van artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 niet restrictief uit te leggen, hoewel dit wordt vereist door artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 en artikel 4, lid 4, van het Verdrag van Aarhus.

               3.

               Verweerster heeft een onrechtmatigheid begaan door op grond van artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 1049/2001 derden te raadplegen in een geval waarin het duidelijk was dat het document openbaar moest worden gemaakt, en door die raadpleging te gebruiken als een manier om haar antwoordtermijn te verlengen.

               4.

               Verweerster heeft een onrechtmatigheid begaan door na laten om op grond van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 vast te stellen welke delen van de documenten onder de uitzonderingen vallen en de overige delen vrij te geven.

               5.

               Door de toegang uit te stellen heeft verweerster een onrechtmatigheid begaan, aangezien zij het publiek niet vroegtijdig en effectief inspraak heeft gegeven tijdens de voorbereiding, wijziging of herziening van de NPO’s op een ogenblik dat alle opties nog open waren, zoals door artikel 9 van verordening (EG) nr. 1367/2006 wordt vereist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).


title: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 21 september 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Krüger GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Zaak C-334/95)

text:
9 . 12 . 95          I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 333/ 11
om een prejudiciële beslissing over vragen die identiek zijn                  Finanzgericht overeenkomstig § 128 , lid 3 , eerste zin
aan die welke in zaak C-l 87/95 ( ! ) zijn gesteld .                          juncto § 115 , lid 2, sub 1 , Finanzgerichtsordnung, in
                                                                             gevallen als het onderhavige is uitgesloten ?
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz . 14 .
                                                                       (') PB nr . L 148 van 27 . 6 . 1968 , blz . 13 .
                                                                       ( 2 ) PB nr . L 41 van 18 . 2 . 1992 , blz . 9 .
                                                                       ( 3 ) PB nr . L 302 van 19. 10 . 1992 , blz . 1 .
Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 21 september
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Firma Krüger GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Ham
                              burg-Jonas                               Verzoek van het Bundesfinanzhof van 12 september 1995
                        ( Zaak C-334/95 )
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wiener S.
                                                                                I. GmbH en Hauptzollamt Emmerich
                           ( 95/C 333/21 )
                                                                                ( Zaak C-338/95 )
Der Gemeinsame Senat van het Finanzgericht Hamburg für                                              ( 95/C 333/22
die Lander Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen
und Schleswig-Holstein — IV. Senat — heeft bij beschikking             Het Bundesfinanzhof — VII . Senat — heeft bij beschikking
van 21 september 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof              van 12 september 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 23 oktober 1995 , in het geding tussen Firma           van Justitie op 26 oktober 1 995 , in het geding tussen Wiener
Krüger GmbH & Co . KG en Hauptzollamt Hamburg                         S. I. GmbH en Hauptzollamt Emmerich, het Hof van Justitie
Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap               van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol             diciële beslissing over de navolgende vraag:
gende vragen :
                                                                       Moet het begrip „ nachthemden " in de zin van post 60.04
1 . Is Verordening ( EEG ) nr. 804/68 ('), juncto haar bijlage         van het gemeenschappelijke douanetarief 1985 , inzonder
     in de versie van Verordening ( EEG ) nr . 374/92 ( 2 ) in         heid in tariefonderverdeling 60.04 B IV b ) 2 bb ), aldus
     strijd met artikel 40, lid 3 , tweede alinea, EG-Verdrag en       worden uitgelegd, dat hieronder uitsluitend moet worden
     is zij dus ongeldig, voor zover zij niet voorziet in een          verstaan „ andere " onderkleding, die op grond van haar aard
     restitutie bij uitvoer voor melk en zuivelprodukten die           kennelijk bestemd is om alleen als nachtkleding te worden
     verwerkt zijn in produkten voor menselijke consumptie             gedragen, of omvat dit begrip ook produkten die wegens
     van onderverdeling 2101 10 van de gecombineerde                   hun uitzicht niet uitsluitend, maar toch hoofdzakelijk
     nomenclatuur bereid op basis van extracten, essences en           bestemd zijn om in bed te worden gedragen ?
     concentraten van koffie ?
2 . Belet een schending van het discriminatieverbod de
     terugvordering van een toegekende restitutie voor melk
     en zuivelprodukten die verwerkt zijn in produkten voor
     menselijke consumptie van onderverdeling 2101 10 van              Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van
     de gecombineerde nomenclatuur, die op basis van koffie            25 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
     zijn bereid ?                                                                  tussen Peter Schepens en Belgische Staat
                                                                                ( Zaak C-340/95 )
3 . Is artikel 244 van Verordening ( EEG ) nr. 2913/92 ( 3 )
     ( het communautair douanewetboek ) van toepassing op                                           ( 95/C 333/23 )
     de opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikkin
     gen waarmee een toegekende restitutie bij uitvoer wordt           Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft bij arrest van
     teruggevorderd ?                                                  25 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 30 oktober 1995 , in het geding tussen Peter
4 . Zo ja , moet de opschorting van de tenuitvoerlegging in            Schepens en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de
     gevallen waarin de geldigheid van het aan de beschik             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     king ten grondslag liggende Gemeenschapsrecht twijfel            beslissing over de navolgende vragen:
     achtig is, worden beoordeeld aan de hand van arti
     kel 244 van het communautair douanewetboek dan wel                 1 . Hebben de artikelen 18 , lid 4, en 27 van de zesde
     aan de hand van andere voorwaarden ?                                     richtlijn van de Raad d.d . 17 mei 1977 betreffende de
                                                                              harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
5 . Bij een ontkennend antwoord op de derde vraag: aan de                     omzetbelasting ( BTW-Richtlijn 77/388/EEG ( ! )) directe
     hand van welke voorwaarden moet de opschorting van                       werking in de interne rechtsorde der Lid-Staten c.q. in de
     de tenuitvoerlegging worden beoordeeld in gevallen                       Belgische interne rechtsorde ?
     waarin de geldigheid van het aan de beschikking ten
     grondslag liggende Gemeenschapsrecht twijfelachtig                 2 . Bij bevestiging, verbiedt artikel 1 8 , lid 4 , van die richtlijn
     is ?                                                                     een Lid-Staat het BTW-tegoed, met betrekking tot een
                                                                              bepaalde periode of periodes waarin dat tegoed werd
6 . Moet artikel 177, tweede alinea, EG-Verdrag aldus                         gevormd, niet aan de BTW-belastingplichtige terug te
     worden uitgelegd, dat het toelaten van beroep door het                   geven, noch over te dragen naar een volgende aangifte


title: Zaak T-356/09: Beroep ingesteld op 16 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Association Fédération Club B2A

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/78

         Beroep ingesteld op 16 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Association Fédération Club B2A
   (Zaak T-356/09)
   2009/C 267/139
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A..-M. Rouchaud-Joët en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan door E. Bouttier, advocaat)

      Verweerster: Association Fédération Club B2A (Étupes, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de Fédération, vertegenwoordigd door haar Voorzitter, veroordelen om verzoekster partij een bedrag van […] EUR [….] te betalen, samengesteld uit een hoofdsom van 62 500 EUR […] en een bedrag van […] EUR vertragingsrente per […];

               —

               de Fédération veroordelen tot een bedrag van 7 000 EUR ter dekking van de kosten die de Europese Commissie heeft moeten maken ter invordering van haar schuldvordering;

               —

               de Fédération verwijzen in de kosten van deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, heeft met verweerster partij een subsidieovereenkomst gesloten voor een project „oprichting en stimuleren van een federatie van regionale netwerken van Business Angels in de grensstreek tussen Frankrijk, Duitsland en Zwitserland”. Het project, in de loop waarvan de Commissie verweerster een voorschot van 62 500 EUR heeft betaald, is op 30 september 2002 rond.
   Verweerster had zich in het kader van de overeenkomst onder andere ertoe verbonden, een eindverslag in te dienen. Daar het door verweerster ingediende verslag onvolledig was, heeft de Commissie haar in gebreke gesteld om een verslag over te leggen dat aan de doelstellingen voldeed. Deze ingebrekestelling alsook tal van brieven werden door verweerster niet beantwoord. De Commissie heeft verweerster dan ook een debetnota en vervolgens een invorderingsopdracht ten bedrage van 62 500 EUR gestuurd.
   Aangezien deze schuldvordering nog steeds niet is voldaan, vordert de Commissie veroordeling van verweerster tot betaling van het verschuldigde bedrag alsmede tot schadevergoeding om alle kosten die de Commissie ter invordering van haar schuldvordering heeft moeten maken te dekken. De Commissie voert aan dat i) verweerster de krachtens de overeenkomst op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door geen volledig eindverslag in te dienen en ii) de Commissie het bedrag van 62 500 EUR heeft betaald als voorschot totdat het eindverslag zou zijn aanvaard.