title: Zaak C-397/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 27 juli 2011 — Jőrös Erika/Aegon Magyarország Hitel Zrt.

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 27 juli 2011 — Jőrös Erika/Aegon Magyarország Hitel Zrt.
   (Zaak C-397/11)
   2011/C 331/09
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jőrös Erika

      Verwerende partij: Aegon Magyarország Hitel Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de handelwijze van een nationale rechter in overeenstemming met artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) indien hij, na te hebben vastgesteld dat een van de algemene contractvoorwaarden waarop het verzoek betrekking heeft oneerlijk is, de nietigheid van deze overeenkomst op die grond onderzoekt, ook al hebben partijen deze niet specifiek opgeworpen?

               2)

               Wanneer de gelaedeerde zijn vordering op het oneerlijke karakter van het beding baseert, moet de nationale rechter dan de door de consument ingeleide procedure ook afdoen in de omstandigheden bedoeld in de eerste vraag, hoewel de nietigverklaring ten gevolge van het oneerlijke karakter van een van de algemene voorwaarden van de consumentenovereenkomst normaliter niet onder de bevoegdheid van een arrondissementsrechtbank valt, maar onder die van een hogere rechtbank?

               3)

               Kan de nationale rechter, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, de vastgestelde nietigheid van de algemene contractvoorwaarde ook in een procedure in hogere aanleg onderzoeken, indien deze in de procedure in eerste aanleg niet is onderzocht, en het krachtens de nationale regeling van het allergrootste belang is dat in de beroepsprocedure geen nieuwe feiten meer in aanmerking kunnen worden genomen noch nieuwe bewijsmaatregelen kunnen worden gelast?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-563/11: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — SIA Forvards V/Valsts ieņēmumu dienests (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Fiscale bepalingen — Btw — Zesde richtlijn — Recht op aftrek — Weigering — Factuur uitgereikt door als fictief beschouwde vennootschap)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — SIA Forvards V/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-563/11) (1)

   (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Fiscale bepalingen - Btw - Zesde richtlijn - Recht op aftrek - Weigering - Factuur uitgereikt door als fictief beschouwde vennootschap)
   2013/C 129/03
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA Forvards V

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van de voorbelasting — Belastingplichtige die voldoet aan de door de nationale wetgeving gestelde voorwaarden om de voorbelasting over de aankoop van goederen waarvoor geen misbruik is vastgesteld, in aftrek te brengen — Weigering van het recht van aftrek van de btw wanneer is vastgesteld dat de andere partij bij de transactie niet in staat is de op de formeel regelmatige factuur vermelde goederen te leveren

      Dictum

   Artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de ontvanger van een factuur het recht op aftrek van de voorbelasting wordt geweigerd op grond dat, gelet op fraude of onregelmatigheden die de opsteller van deze factuur heeft gepleegd, de met deze factuur overeenkomende handeling wordt geacht niet daadwerkelijk te zijn verricht, tenzij aan de hand van objectieve gegevens wordt aangetoond, zonder dat van de ontvanger van deze factuur wordt verlangd dat hij controles uitvoert die hij niet behoeft uit te voeren, dat deze ontvanger wist of behoorde te weten dat deze transactie deel uitmaakte van fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 13 van 14.01.2012.


title: Zaak C-230/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso Administrativo n °3 de Almería (Spanje) op 11 mei 2010 — Agueda María Saenz Morales/Consejería para la Igualdad y Bienestar Social de la Junta de Andalucía

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso Administrativo no 3 de Almería (Spanje) op 11 mei 2010 — Agueda María Saenz Morales/Consejería para la Igualdad y Bienestar Social de la Junta de Andalucía
   (Zaak C-230/10)
   ()
   2010/C 209/26
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso Administrativo no 3 de Almería

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agueda María Saenz Morales

      Verwerende partij: Consejería para la Igualdad y Bienestar Social de la Junta de Andalucía

      Prejudiciële vraag

   Is richtlijn 1999/70/EG (1) van toepassing op het ambtelijke personeel van het bestuur van de Junta de Andalucía (personeel in tijdelijke dienst), en zo ja, moeten ambtenaren derhalve over de tijd waarin zij in tijdelijke dienst werkten, de desbetreffende driejaarlijkse anciënniteitstoelagen ontvangen?

      (1)  van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak C-375/02: Beroep, op 18 oktober 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 305/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.12.2002
Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Commissie                    Wanneer een product verschillende distributieniveaus door-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                   loopt alvorens de consument te bereiken, wat zijn of wat is
                                gië                                    volgens artikel 12, lid 2, sub a, van de merkenrichtlijn ( 1) het
                                                                       relevante publiek om te beoordelen of een merk de in de
                         (Zaak C-370/02)                               handel gebruikelijke benaming is geworden van een waar
                                                                       waarvoor het ingeschreven is?
                         (2002/C 305/28)
                                                                       (1 ) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
                                                                            betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten.
                                                                            (Bijzondere uitgave 1994, hoofdstuk 13, deel 17, blz. 178).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C.-F. Durant en M. Konstantinidis als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Beroep, op 18 oktober 2002 ingesteld door Commissie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                               (Zaak C-375/02)
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/31/EG
       van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten
       van afvalstoffen (1), en door die bepalingen niet aan de                                   (2002/C 305/30)
       Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
       hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2.     het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                op 18 oktober 2002 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                       genwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
                                                                       gemachtigden.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De omzettingstermijn is sedert 16 juli 2001 verstreken, en het
Koninkrijk België heeft, wat het Waalse Gewest betreft, nog
                                                                       1.     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
steeds niet de nodige maatregelen getroffen om aan de richtlijn               nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen
te voldoen, of deze maatregelen in ieder geval niet aan de                    dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de
Commissie meegedeeld.
                                                                              stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afval-
                                                                              stoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid
( 1) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.                                          van de mens en zonder dat procédés of methoden worden
                                                                              aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen
                                                                              hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen
                                                                              om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
                                                                              stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afval-
                                                                              stoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare
                                                                              ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B
                                                                              bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
Verzoek van de Svea Hovrätt van 14 oktober 2002 om een                        draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van
prejudiciële beslissing in het geding tussen Björnekulla                      de afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
Fruktindustrier Aktiebolag en Procordia Food Aktiebolag                       die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van
                                                                              richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals
                         (Zaak C-371/02)                                      gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
                                                                       2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                         (2002/C 305/29)
                                                                              procedure.
De Svea Hovrätt heeft bij beschikking van 14 oktober 2002,             Middelen en voornaamste argumenten
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 oktober
2002, in het geding tussen Björnekulla Fruktindustrier Aktie-
bolag en Procordia Food Aktiebolag, het Hof van Justitie van           Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
beslissing over de navolgende vraag:                                   nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen
 ---pagebreak--- 7.12.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 305/17
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en          légumes de Bretagne (CERAFEL) en François Faou en GAEC
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 van Kerlidou, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met               schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,         navolgende vraag: Derhalve moet aan het Hof van Justitie de
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder             volgende prejudiciële vraag worden gesteld:
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                     „Kan een lidstaat zonder het non-discriminatiebeginsel te
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen          schenden artikel 15ter, leden 1 en 8, van verordening nr. 1035/
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige          72 van de Raad van 18 mei 1972 (1) toepassen door bepaalde
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats aan de        regels voor de productie en commercialisatie verplicht te
Via Granciaria te Castelliri gedeponeerde afvalstoffen plaats-       stellen voor telers die zijn gevestigd in het gebied van een
vindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en                Comité économique en die niet daarbij zijn aangesloten, en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 door hen te verplichten tot betaling van alle of een deel van de
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben. Derhalve is         bijdragen die door de aangesloten telers worden betaald,
                                                                     ongeacht of die niet-aangesloten telers deelnemen aan een bij
zij de krachtens artikel 4 van de richtlijn op haar rustende
verplichtingen niet nagekomen.                                       wet gereglementeerde vorm van productie die, zoals de
                                                                     biologische, de actie van het Comité économique voor hen
                                                                     irrelevant maakt, of slechts occasioneel en marginaal relevant?”
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of         (1 ) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972,
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of             houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg         sector groenten en fruit (PB L 118 van 20.5.1972, blz. 1).
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de               Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Commissie
stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afvalstoffen      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een                                           bliek
onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn
bedoelde handelingen verricht. Derhalve is zij de krachtens
artikel 8 van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet                                (Zaak C-383/02)
nagekomen.
                                                                                (2002/C 305/32)
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 24 oktober 2002 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                     genwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
                                                                     gemachtigden.
Verzoek van het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers,
van 17 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Association Comité économique régional                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
agricole fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL) en
             François Faou en GAEC van Kerlidou
                                                                     1.     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen
                         (Zaak C-381/02)                                    dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de
                                                                            stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
                         (2002/C 305/31)                                    plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de
                                                                            mens en zonder dat procédés of methoden worden
                                                                            aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen
                                                                            hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen
Het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers, heeft bij                       om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
beschikking van 17 oktober 2002, ingekomen ter griffie van                  stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
het Hof van Justitie op 23 oktober 2002, in het geding tussen               deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of
Association Comité économique régional agricole fruits et                   een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de


title: Doorhaling van zaak C-198/96

text:
22 . 11 . 97               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 357/25
Middelen en voornaamste argumenten                                               e ) Richtlijn 95/ 10/EG van de Commissie van 7 april
                                                                                1995 tot vaststelling van de methode ter bereke
Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is                            ning van de energiewaarde van honden- en katten
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                              voeders met bijzonder voedingsdoel ( s ),
resultaat. Dit impliceert, dat de lidstaten gehouden zijn de
in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
casu is de omzettingstermijn op 3 november 1994 verstre                         en/of door deze niet ter kennis van de Commissie te
ken, zonder dat Ierland de nodige maatregelen voor de                            brengen, de krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/74/
omzetting van de in de conclusies van de Commissie                               EEG, artikel 13 van Richtlijn 94/28/EG, artikel 2 van
genoemde richtlijn had vastgesteld .                                             Richtlijn 94/39/EG, artikel 2 van Richtlijn 95/9/EG en
                                                                                artikel 3 van Richtlijn 95/10/EG, en het EG-Verdrag
(') Richtlijn 92/91 /EEG van de Raad van 3 november 1992                         op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
    betreffende minimumvoorschriften ter verbetering van de
    bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werkne
    mers in de winningsindustrieën die delfstoffen winnen met
    behulp van boringen (elfde bijzondere richtlijn in de zin van          2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten .
    artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB L 348 van
    28 . 11 . 1992 , blz . 9 ).
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag, is
                                                                           een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
Beroep, op 14 oktober 1997 ingesteld door Commissie                        resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is. Vol
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     gens artikel 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag, treffen
                             ( Zaak C-354/97)                              de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
                                                                           geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit
                                ( 97/C 357/45 )
                                                                           de handelingen van de instellingen der Gemeenschap
                                                                           voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. Ingevolge de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    bepalingen van de betrokken richtlijnen, dienden de lidsta
is op 14 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu                  ten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in wer
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       king te laten treden om zich naar de richtlijnen te voegen
vertegenwoordigd door A. X. Lewis, lid van haar juridi                    vóór 30 juni 1995 , respectievelijk 1 juli 1995 , en dienden
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende                   zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen .
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                       De Franse Republiek heeft de Commissie nog steeds niet
Kirchberg.                                                                 in kennis gesteld van de ter omzetting van de betrokken
                                                                           richtlijnen vastgestelde bepalingen van nationaal recht.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage :                                            (')  PB  L 237 van 22 . 9 . 1993 , blz . 23 .
                                                                           (2)  PB  L 178 van 12 . 7. 1994, blz. 66 .
                                                                           (3)  PB  L 207 van 10 . 8 . 1994, blz. 20 .
1 . te verklaren dat de Franse Republiek, door niet binnen
                                                                           (4 ) PB  L 91 van 22 . 4 . 1995 , blz. 35 .
     de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuurs                 (■') PB  L 91 van 22 . 4 . 1995 , blz . 39 .
     rechtelijke bepalingen, daaronder begrepen eventuele
     sancties, vast te stellen om te voldoen aan:
     a ) Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september
          1993 betreffende diervoeders met bijzonder voe
          dingsdoel H ,
     b ) Richtlijn 94/28/EG van de Raad van 23 juni 1994                                  Doorhaling van zaak C-198/96 ( 1 )
          tot vaststelling van de beginselen inzake de zoö
                                                                                ( 97/C 357/46 )
          technische en genealogische voorschriften voor de
          invoer uit derde landen van dieren, alsmede van
          sperma, eicellen en embryo's en tot wijziging van
          Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
          fokrunderen (2 ),                                                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                           1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-198/
     c ) Richtlijn 94/39/EG van de Commissie van 25 juli                   96 : Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
          1994 tot vaststelling van de lijst van bestemmingen              Franse Republiek.
          voor diervoeders met bijzonder voedingsdoel ( 3 ),
     d) Richtlijn 95/9/EG van de Commissie van 7 april                     (') PB C 247 van 24 . 8 . 1996 .
          1995 houdende wijziging van Richtlijn 94/39/EG
          tot vaststelling van de lijst van bestemmingen voor
          diervoeders met bijzonder voedingsdoel (4 ),


title: Zaak T-163/12: Beroep ingesteld op 11 april 2012 — Ternavsky/Raad

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/11

         Beroep ingesteld op 11 april 2012 — Ternavsky/Raad
   (Zaak T-163/12)
   2012/C 157/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Anatoly Ternavsky (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: C. Rapin en E. Van den Haute, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               punt 2 van bijlage II bij uitvoeringsbesluit 2012/171/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus, en punt 2 van bijlage II bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 265/2012 van de Raad van 23 maart 2012 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus nietig te verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in alle kosten;

               —

               ingeval het Gerecht oordeelt dat het geding zonder voorwerp is geraakt, de Raad ingevolge artikel 87, lid 6, juncto artikel 90, aanhef en sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: kennelijk onjuiste vaststelling van de feiten wat betreft de redenen die ertoe hebben geleid dat verzoeker is geplaatst op de lijst van de in de handelingen van de Raad genoemde personen aan wie de sancties zijn opgelegd.

               2)

               Tweede middel: ontoereikende motivering van de bestreden handelingen, aangezien de aangegeven redenen volstrekt niet verklaren waarom deze opneming nodig is.

               3)

               Derde middel: schending van besluit 2010/639/GBVB en van verordening (EG) nr. 765/2006, zoals gewijzigd, en van het non-discriminatiebeginsel, enerzijds, omdat de werkingssfeer van deze handelingen is uitgebreid tot een zakenman zonder dat handelingen zijn aangetoond waarmee het regime van president Loekasjenko is gesteund en die aan hem kunnen worden toegeschreven, en anderzijds, omdat andere zakenlieden die volgens de Raad ook dicht bij de machthebbers in Belarus staan, anders dan verzoeker, niet op de Europese sanctielijsten zijn opgenomen.


title: Zaak F-16/16: Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — ZZ/EUIPO

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/52

         Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — ZZ/EUIPO
   (Zaak F-16/16)
   (2016/C 191/76)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2015 zijn bevorderd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 24 juli 2015 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2015 niet te bevorderen naar de volgende rang (AST 8) door zijn naam niet op te nemen op de lijst van in 2015 bevorderde ambtenaren, zoals opgesteld op 24 juli 2015;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-115/15: Beroep ingesteld op 14 augustus 2015 — ZZ/Commissie

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/56

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-115/15)
   (2015/C 320/78)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: N. de Montigy en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot beperking van verzoekers pensioenrechten en verklaring van niet-toepasselijkheid van de conclusies van de hoofden van administratie van 16 juni 2005, voor zover zij de extra pensioenrechten van verzoeker beperken, alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het ouderdomspensioen waarop hij recht heeft

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de conclusies van de hoofden van administratie nr. 240/05 van 16 juni 2005 in casu niet-toepasselijk verklaren, voor zover zij de extra pensioenrechten van verzoeker met betrekking tot de managementvergoeding beperken naar rato van de daadwerkelijke periode van bijdragebetaling ten opzichte van de volledige loopbaan van een ambtenaar;

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarbij verzoekers pensioenrechten uit hoofde van de managementvergoeding worden beperkt naar rato van de bijdrageperiode ten opzichte van het aantal dienstjaren van een volledige loopbaan van een ambtenaar van de Unie;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker van het ouderdomspensioen waarop hij recht heeft, onder aftrek van het daadwerkelijk betaalde pensioen, vermeerderd met vertragingsrente berekend tegen de rentevoet die de ECB voor haar courante transacties berekent, vermeerderd met twee punten;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-316/06: Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/26

         Beroep ingesteld op 20 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-316/06)
   (2006/C 224/49)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verweerder: Ierland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat Ierland, door voor de lozingen van de agglomeraties die bekend staan onder de namen IE22, Bray, IE31, Howth, IE34, Letterkenny, IE40, Shanganagh, IE41, Sligo, en IE45, Tramore County Waterford, niet uiterlijk op 31 december 2000 ervoor te hebben gezorgd dat afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen en door niet hebben verzekerd dat genoemde lozingen vóór die uiterste datum voldeden aan de toepasselijke vereisten van bijlage I. B van richtlijn 91/271/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, de krachtens artikel 4, lid 1, en artikel 4, lid 3, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie zijn de Ierse autoriteiten hun verplichting om ervoor te zorgen dat afvalwater van de betrokken agglomeraties wordt onderworpen aan een secundaire (of gelijkwaardige) behandeling, zoals uiteengezet in artikel 4 van de richtlijn, niet nagekomen.
   Ofschoon Ierland verklaringen heeft gegeven voor de in deze agglomeraties opgetreden vertragingen, en enige aanwijzingen heeft verstrekt aangaande de vorderingen in de naleving van de vereisten van de richtlijn, is de Commissie van mening dat deze verklaringen en aanwijzingen niet kunnen worden aangemerkt als een rechtvaardiging voor de overschrijding van de in artikel 4, lid 1, eerste streepje, van de richtlijn gestelde termijn. Ten slotte stelt de Commissie dat de informatie die is verstrekt door de Ierse autoriteiten onvoldoende is om haar in staat te stellen te concluderen dat de totstandbrenging van secundaire waterbehandelingsinstallaties in deze agglomeraties op handen is. In de meeste gevallen lijken nog verschillende fases te moeten worden voltooid voordat de behandelingsinstallaties tot stand zullen zijn gebracht.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de rechters aan de kamers

text:
C 226/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.8.1999
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van                       Vierde kamer:
                   de rechters aan de kamers
                                                                           V. Tiili, kamerpresident, R. Moura Ramos en P. Mengozzi,
                        (1999/C 226/52)                                    rechters;
In zijn voltallige conferentie van 6 juli 1999 heeft het Gerecht,          Vierde kamer — uitgebreid:
overeenkomstig artikel 2, lid 4, van het besluit van de Raad
van 24 oktober 1988 en de artikelen 10 en 15 van zijn                      V. Tiili, kamerpresident, P. Lindh, R. Moura Ramos, J.
Reglement voor de procesvoering, de volgende besluiten                     D. Cooke en P. Mengozzi, rechters;
genomen met betrekking tot de periode van 1 oktober 1999
tot en met 30 september 2000:
                                                                           Vijfde kamer:
                                                                           R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J.
a) als kamerpresidenten worden aangewezen de rechters                      D. Cooke, rechters;
    — R. Garcı́a-Valdecasas                                                Vijfde kamer — uitgebreid:
    — K. Lenaerts                                                          R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident, C. W. Bellamy,
                                                                           P. Lindh, J. D. Cooke en M. Vilaras, rechters.
    — V. Tiili
                                                                       De zaken die voor de huidige kamers aanhangig zijn, worden
                                                                       per 1 oktober 1999 opnieuw toegewezen aan de kamer
    — J. Pirrung                                                       met hetzelfde aantal rechters waartoe de rechter-rapporteur
                                                                       behoort.
b) voor dezelfde periode worden de kamers samengesteld als
    volgt:
                                                                       In de zaken waarin vóór 1 oktober 1999 de schriftelijke
                                                                       behandeling is geëindigd en een terechtzitting is bepaald of
    Eerste kamer:                                                      heeft plaatsgehad, blijft echter voor het eventuele vervolg van
                                                                       de mondelinge behandeling, voor de beraadslaging en het
    B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy en M. Vilaras,             arrest de kamer in haar vroegere samenstelling bevoegd.
    rechters;
    Eerste kamer — uitgebreid:                                         Criteria voor de toewijzing van de zaken aan de Kamers
    B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, A. Potocki, A. Meij
    en M. Vilaras, rechters;                                           In zijn voltallige conferentie van 6 juli 1999 heeft het Gerecht
                                                                       overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de proces-
                                                                       voering de volgende criteria vastgesteld voor de toewijzing van
    Tweede kamer:                                                      de zaken aan de kamers in de periode van 1 oktober 1999 tot
                                                                       en met 30 september 2000:
    J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en A. Meij, rechters;
                                                                       1.
    Tweede kamer — uitgebreid:
                                                                           a) De beroepen betreffende de steunmaatregelen van
    J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi, A. Potocki, M. Jaeger                staten en handelspolitieke beschermingsmaatregelen
    en A. Meij, rechters;                                                      worden onmiddellijk na de nederlegging van het
                                                                               verzoekschrift en behoudens latere toepassing van de
    Derde kamer:                                                               artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de
                                                                               procesvoering, toegewezen aan de uitgebreide kamers
                                                                               bestaande uit vijf rechters.
    K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
                                                                           b) De andere zaken worden onmiddellijk na de nederleg-
    Derde kamer — uitgebreid:                                                  ging van het verzoekschrift en behoudens latere toepas-
                                                                               sing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor
    K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en R. Moura Ramos,                   de procesvoering, toegewezen aan de kamers bestaande
    M. Jaeger en P. Mengozzi, rechters;                                        uit drie rechters.
 ---pagebreak--- 7.8.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 226/29
2. Toewijzing van de in punt 1, sub a en b, bedoelde zaken             Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door P. F. Fleurbaay
    geschiedt als volgt:                                                              tegen Europese Investeringsbank
    a) de in punt 1, sub a, bedoelde zaken worden, in de
                                                                                (Zaak T-96/99)
         volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt
         toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de Derde, de
         Vierde en de Vijfde kamer (uitgebreid);                                               (1999/C 226/53)
    b) de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de
         procesvoering bedoelde zaken betreffende intellectue-                                 (Procestaal: Frans)
         le-eigendomsrechten worden, in de volgorde van in-
         schrijving ter griffie, bij toerbeurt toegewezen aan de
         Tweede en de Vierde kamer;                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 19 april 1999 beroep tegen Europese In-
    c) de andere in punt 1, sub b, bedoelde zaken worden, in           vesteringsbank ingesteld door P. F. Fleurbaay, wonende te
         de volgorde van inschrijving ter griffie, bij toerbeurt       Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
         toegewezen aan de Eerste, de Tweede, de Derde,                Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
         de Vierde en de Vijfde kamer. Hierbij worden drie             van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2.
         afzonderlijke toerbeurten toegepast, en wel:
                                                                       Verzoeker concludeert dat het Gerecht behage:
         — voor de zaken bedoeld in artikel 236 EG-Verdrag
              en artikel 152 EGA-Verdrag;
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Europese Investerings-
         — voor de zaken betreffende de toepassing van de                   bank (hierna: EIB), vervat in een nota van haar president,
              voor ondernemingen geldende mededingings-                     Sir Bryan Unwin, van 18 februari 1999, waarbij verzoeker
              regels;                                                       officieel in kennis is gesteld van de handhaving voor
                                                                            onbepaalde tijd van het eerdere besluit van 27 juli 1998
         — voor de overige zaken bedoeld in punt 1, sub b.                  om de burgerlijke staat van „partnerschap” niet gelijk te
                                                                            stellen met die van gehuwde, met alle gevolgen van dien
                                                                            wat de pensioenregeling en de gezinstoelagen betreft;
In het kader van de boven in het eerste streepje bedoelde
toerbeurt wordt de toewijzing van de zaken betreffende                 — verweerster in alle kosten te verwijzen.
intellectuele-eigendomsrechten aan de Tweede en de Vierde
kamer volgens de boven sub b bedoelde toerbeurt gecompen-
seerd door de toewijzing, naar verhouding, van zaken aan de
Eerste, de Derde en de Vijfde kamer.                                   Middelen en voornaamste argumenten
In het kader van de in de punten 2, sub a, en 2, sub c, bedoelde       Verzoeker, gewezen personeelslid van de Europese In-
toerbeurtregeling worden de door de president van het Gerecht          vesteringsbank (EIB) komt op tegen de weigering van het
voorgezeten Eerste kamer en Eerste kamer (uitgebreid) bij elke         TABG om voor de pensioenregeling en de gezinstoelagen
derde toerbeurt overgeslagen.                                          waarin het personeelsreglement van de EIB voorziet, rekening
                                                                       te houden met de in Nederland naar Nederlands recht gere-
                                                                       gistreerde akte waarbij zijn status van levenspartner van een
De president van het Gerecht kan van de toerbeurtregeling              andere persoon (partnerschapsakte) is erkend.
afwijken in geval van verknochtheid van zaken of te verzeke-
ring van een gelijkmatige werkverdeling.
                                                                       Verzoeker betoogt, dat het bestreden besluit voorbijgaat aan
                                                                       de aanbeveling van de conciliatiecommissie van 5 november
Voltallig Gerecht                                                      1998, volgens welke het personeelsreglement en de pensioen-
                                                                       regeling van EIB moeten worden herzien om rekening te
                                                                       houden met de ontwikkeling van de sociale betrekkingen in de
Tijdens zijn voltallige conferentie van 6 juli 1999 heeft het          Unie, die in sommige lidstaten zelfs in rechtsregels zijn
Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van           neergelegd, en met de personeelsregelingen van andere, verge-
zijn Reglement voor de procesvoering het volgende besluit              lijkbare instellingen. Die commissie was ook van mening,
genomen: Indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal             dat elke wijziging die uit een dergelijke herziening zou
ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering           voortvloeien, op het onderhavige geval diende te worden
het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters        toegepast.
bestaat, is de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president
van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting
van de zaak zal deelnemen, de omgekeerde van de rangorde               Tot staving van zijn vorderingen stelt verzoeker schending van
der rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6             de artikelen 41 van het personeelsreglement, de artikelen 52
van het Reglement voor de procesvoering, tenzij de aldus               en 53 van de pensioenregeling, artikel 119 van het Verdrag
aangewezen rechter de rechter-rapporteur is. In dit geval              betreffende de Europese Unie, het besluit van de conciliatie-
wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang               commissie van 5 november 1998 en een aantal algemene
voorafgaat.                                                            rechtsbeginselen zoals het vertrouwensbeginsel, de gelijke
                                                                       behandeling van de verschillende personeelsleden van een
                                                                       instelling en het verbod van discriminatie op grond van het
                                                                       geslacht.


title: Zaak T-87/11: Arrest van het Gerecht van 10 april 2013 — GRP Security/Rekenkamer ( „Arbitragebeding — Overheidsopdrachten voor diensten — Bewakings- en beveiligingsdiensten voor gebouwen van Rekenkamer — Beroep tot nietigverklaring — Besluit tot eenzijdige ontbinding van overeenkomst met schadevergoeding — Handeling van contractuele aard — Geen herkwalificatie van beroep — Niet-ontvankelijkheid — Besluit houdende uitsluiting voor drie maanden als sanctie — Procesbelang — Rechten van verdediging — Ernstige contractuele wanprestatie — Beginsel van legaliteit van straffen — Misbruik van bevoegdheid — Evenredigheid” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/16

         Arrest van het Gerecht van 10 april 2013 — GRP Security/Rekenkamer
   (Zaak T-87/11) (1)

   (Arbitragebeding - Overheidsopdrachten voor diensten - Bewakings- en beveiligingsdiensten voor gebouwen van Rekenkamer - Beroep tot nietigverklaring - Besluit tot eenzijdige ontbinding van overeenkomst met schadevergoeding - Handeling van contractuele aard - Geen herkwalificatie van beroep - Niet-ontvankelijkheid - Besluit houdende uitsluiting voor drie maanden als sanctie - Procesbelang - Rechten van verdediging - Ernstige contractuele wanprestatie - Beginsel van legaliteit van straffen - Misbruik van bevoegdheid - Evenredigheid)
   2013/C 147/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: GRP Security (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Osch, vervolgens C. Arendt en M. Larbi, advocaten)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Kennedy, J.-M. Stenier en J. Vermer, vervolgens T. Kennedy en J. Vermer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer van 14 januari 2011 waarbij raamovereenkomst voor diensten nr. LOG/2026/10/02, „Diverse beveiligingsdiensten”, eenzijdig wordt opgezegd en schadevergoeding wordt gevorderd en, anderzijds, nietigverklaring van het besluit van 14 januari 2011 houdende uitsluiting als sanctie

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GRP Security wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 120 van 16.4.2011.


title: Zaak C-263/12: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 oktober 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Besluit van Commissie waarbij terugvordering van steun wordt gelast — Niet-uitvoering)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/15

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 oktober 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-263/12) (1)

   (Niet-nakoming - Staatssteun - Besluit van Commissie waarbij terugvordering van steun wordt gelast - Niet-uitvoering)
   2013/C 367/25
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos, K. Boskovits, G. Kanellopoulos en M. Karageorgou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 3 en 4 van besluit 2011/452/EU van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregel C 48/08 (ex NN 61/08) van Griekenland ten gunste van Ellinikos Xrysos SA [Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 1006] (PB L 193, blz. 27) — Verzuim om de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de terugvordering van steun die onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard

      Dictum

               1)

               De Helleense Republiek heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 3 van besluit C(2011) 1006 definitief van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregel C 48/08 (ex NN 61/08) van Griekenland ten gunste van Ellinikos Xrysos SA, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig waren om de steun die aan Ellinikos Xrysos AE is verleend bij de verkoop van vastgoed door de Griekse Staat en die bij dit besluit onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard, van deze onderneming terug te vorderen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Zaak T-568/10: Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Vivendi/Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/19

         Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Vivendi/Commissie
   (Zaak T-568/10)
   2011/C 72/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vivendi (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Fréget, J.-Y. Ollier en M. Struys, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 1 oktober 2010 waarbij deze de klacht heeft afgewezen die Vivendi op 2 maart 2009 (ingeschreven onder nr. 2009/4267) had ingediend wegens schending door de Franse Republiek van richtlijn 2002/77/EG van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten, en derhalve van artikel 106, lid 1, VWEU, door het verschaffen van een wettelijk voordeel bestaande in de weigering van ARCEP om gebruik te maken van haar bevoegdheden om de gevestigde exploitant te verplichten, aan de exploitanten die verzoeken om toegang tot het aansluitnet de bedragen terug te geven die zijn geheven boven de werkelijke kosten van de aan kostenoriëntatie onderworpen dienstverrichting;

               —

               de Commissie verwijzen in de door verzoekster voor het Gerecht gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster doet haar beroep ten gronde op vier middelen steunen:

               1)

               onjuiste toepassing van het recht wat betreft de definitie van een „bijzonder recht” in de zin van richtlijn 2002/77/EG (1);

               2)

               schending door de Commissie van haar toezichtplicht op grond van artikel 106, lid 3, VWEU;

               3)

               onjuiste toepassing van het recht, voor zover de Commissie ten onrechte ervan is uitgegaan dat de verplichting van kostenoriëntatie voor bepaalde tarieven niet onder een richtlijn van de Europese Unie valt, maar de verantwoordelijkheid van de nationale regelgevende instantie is.

               4)

               onjuiste toepassing van het recht, aangezien de Commissie zich op het standpunt heeft gesteld dat de rechten van de particuliere exploitanten niet zijn geschaad, nu deze zich tot de nationale rechterlijke instanties voor handelszaken kunnen wenden om terugbetaling te verkrijgen van de door France Télécom te veel geïnde bedragen, hoewel het op grond van de complexiteit van een dergelijke zaak onmogelijk is om het recht op terugbetaling voor die rechterlijke instanties volledig uit te oefenen.

      (1)  Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PB L 249, blz. 21).


title: Zaak C-149/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 april 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen — Aanwijzing van kwetsbare wateren en zones — Te hoog nitraatgehalte — Eutrofiëring — Verplichte vierjaarlijkse herziening — Ontoereikend — Vaststelling van actieprogramma’s — Geen)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/12

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 april 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-149/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Aanwijzing van kwetsbare wateren en zones - Te hoog nitraatgehalte - Eutrofiëring - Verplichte vierjaarlijkse herziening - Ontoereikend - Vaststelling van actieprogramma’s - Geen))
   (2015/C 205/16)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3, lid 4, en 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, door zones die worden gekenmerkt door de aanwezigheid van grond- of oppervlaktewater en aangetast zijn door een nitraatgehalte van meer dan 50 mg/l en/of door eutrofiëring, niet aan te wijzen als kwetsbare zones, en door binnen een jaar na deze aanwijzing voor deze zones geen actieprogramma’s te hebben vastgesteld.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak F-91/12: Beroep ingesteld op 3 september 2012 — ZZ/Commissie

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/33

      Beroep ingesteld op 3 september 2012 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-91/12)
      (2012/C 331/63)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit om de extra, vóór indiensttreding verworven pensioenrechten te berekenen op basis van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het besluit om de extra, vóór verzoekers indiensttreding verworven pensioenrechten in de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie te berekenen op basis van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-344/07: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2010 — O2 (Germany)/BHIM (Homezone) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Homezone — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/23

         Arrest van het Gerecht van 10 februari 2010 — O2 (Germany)/BHIM (Homezone)
   (Zaak T-344/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Homezone - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 80/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: O2 (Germany) GmbH & Co. OHG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Fottner en M. Müller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 juli 2007 (zaak R 1583/2006-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Homezone als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 juli 2007 (zaak R 1583/2006-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-317/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Communautaire regeling voor de visserij — Verordeningen (EEG) nrs 3760/92 en 2847/93 — Overschrijding vangstquota)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-317/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Communautaire regeling voor de visserij - Verordeningen (EEG) nrs 3760/92 en 2847/93 - Overschrijding vangstquota)
   (2005/C 6/11)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-317/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 11 september 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Fitch en T. van Rijn, vervolgens laatstgenoemde en B. Doherty) tegen Ierland (gemachtigde: D. O'Hagan, bijgestaan door A. Schuster), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en J. Malenovský, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de criteria en bepalingen vast te stellen voor het gebruik van het hem toegekende vangstquotum;

                           —

                           door na te laten de naleving van de bepalingen van gemeenschapsrecht betreffende de instandhouding van levende aquatische bestanden te verzekeren, door controle van de visserijactiviteiten, passende inspecties van de aanvoer en de aangifte van de vangsten of door andere controles waarin de toepasselijke gemeenschapsverordeningen voorzien;

                           —

                           door na te laten de visvangst vanaf onder zijn vlag varende of op zijn grondgebied geregistreerde vaartuigen te verbieden wanneer de hem toegekende quota werden geacht volledig te zijn opgebruikt, en

                           —

                           door geen administratieve of strafrechtelijke procedure in te leiden tegen de kapiteins van vaartuigen die genoemde verordeningen hebben geschonden, of tegen elke andere voor de schending verantwoordelijke persoon,

                           —

                           is Ierland niet de verplichtingen nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, alsmede de artikelen 2, 21 en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 21 januari 2005 in zaak C-75/04 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Ministerie van Financiën tegen Hendrik Hanssens e.a. (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 21 januari 2005
   in zaak C-75/04 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Ministerie van Financiën tegen Hendrik Hanssens e.a. (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 106/22)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-75/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen (België) bij beslissing van 11 februari 2004, ingekomen bij het Hof op 17 februari 2004, in de procedure Ministerie van Financiën tegen Hendrik Hanssens, Rudi Verhoeven, World Wide Shipping and Forwarding NV (WWSF), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en J. Makarczyk, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 21 januari 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               Het door het Hof van Beroep te Antwerpen bij beschikking van 11 februari 2004 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Beroep, op 4 juli 1997 ingesteld door B. Forvass tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-203/97)

text:
18 . 10 . 97           F NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 318/ 19
de met name in artikel 5 , lid 2, van Verordening (EEG )                missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de
nr. 1697/79 geregelde bescherming van het gewettigd ver                firma Dr. Seufert GmbH, gevestigd te Karlsruhe, vertegen
trouwen moeten worden kwijtgescholden.                                  woordigd door D. Ehle, advocaat te Keulen, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Lucius, advocaat
( 1 ) Zie voorbaande mededelingen .                                     aldaar, rue Michel Weiter 6 .
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door de firma Horten                       van 25 maart 1997 ( betreft: REM 21/96 ) waarbij de
    AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        kwijtschelding van een bedrag van 126 828,26 DM is
                                                                             geweigerd;
                          ( Zaak T-191/97)
                             ( 97IC 318/37 )
                                                                        — verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (Procestaai: Duits)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 27 juni 1997 beroep tegen Com                     De middelen en argumenten van verzoekster, wier rechts
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de                 voorganger in de jaren 1992 en 1993 kleurentelevisies uit
firma Horten AG, gevestigd te Düsseldorf, vertegenwoor                 Turkije had ingevoerd en eveneens opkomt tegen een tot
digd door D. Ehle, advocaat te Keulen, domicilie gekozen                Duitsland gerichte beschikking van de Commissie volgens
hebbende te Luxemburg bij M. Lucius, advocaat aldaar,                   welke in haar geval kwijtschelding van de invoerrechten
rue Michel Weiter 6 .                                                   niet gerechtvaardigd is, komen overeen met die in de
                                                                        zaken T-l 86/97 en T-l 87/97 (').
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        (') Zie bladzijden 17 en 18 van dit Publicatieblad.
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       van 19 februari 1997 ( betreft: REM 14/96 ) waarbij de
       kwijtschelding van een bedrag van 123 809,12 DM is
       geweigerd;
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                Beroep, op 4 juli 1997 ingesteld door B. Forvass tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                              ( Zaak T-203/97)
                                                                                ( 97/C 318/39 )
De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
die in de periode van oktober 1992 tot januari 1993 kleu
rentelevisies uit Turkije had ingevoerd en eveneens opkomt                                     (Procestaai: Frans)
tegen een tot Duitsland gerichte beschikking van de Com
missie volgens welke in haar geval kwijtschelding van de
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
invoerrechten niet is gerechtvaardigd, komen overeen met
die in de zaken T-l 86/97 en T-l 87/97 ( M.
                                                                        Gemeenschappen is op 4 juli 1997 beroep tegen Commis
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door B.
                                                                        Forvass, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
( 1 ) Zie bladzijden 17 en 18 van dit Publicatieblad.                   Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Ces
                                                                        sange 30 .
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door de firma
Dr. Seufert GmbH tegen Commissie van de Europese                        — voor recht te verklaren dat hij recht heeft op indeling
                          Gemeenschappen                                     in de rang A 4, salaristrap 4, vanaf de datum van zijn
                           ( Zaak T-l 92/97)                                 indiensttreding, namelijk 1 februari 1996;
                             ( 97/C 318/38
                                                                        — bijgevolg, nietig te verklaren het besluit van de Com
                         (Procestaai: Duits)                                 missie van 19 maart 1997 houdende uitdrukkelijke
                                                                             afwijzing van zijn klacht;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 27 juni 1997 beroep tegen Com                     — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 318/20              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                  Beroep, op 7 juli 1997 ingesteld door EPAC, Empresa
                                                                    para a Agro-Alimenta?ao e Cereais SA, tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-204/97)
Verzoeker, tijdelijk functionaris in de rang A 5 van
Zweedse nationaliteit, komt op tegen zijn indeling in die                                   ( 97/C 318/40 )
rang. Dienaangaande zij eraan herinnerd, dat in de
Zweedse taalversie van het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen die verweerster verzoeker had toege                                    (Procestaai: Portugees)
stuurd nadat deze daarvoor belangstelling had getoond,
een ambt in de rang A 4 bij DG XXI in de Dienst BTW
werd aangeboden ( aanbod 6T/XXI/94 ). In datzelfde Publi           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
catieblad werden nog andere ambten in verschillende ran            Gemeenschappen is op 7 juli 1997 beroep ingesteld tegen
gen aangeboden. Nadat verzoeker naar dat ambt had                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door EPAC,
gesolliciteerd, bood de Commissie het hem formeel aan,              Empresa para a Agro-Alimentagao e Cereais SA, gevestigd
doch zij wees erop, dat hij zou worden ingedeeld in de              te Lissabon, vertegenwoordigd door J. Mota de Campos,
rang A 5 , salaristrap 1 . Nadat verzoeker had opgemerkt,           advocaat te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Lu
dat hij naar een ambt in de rang A 4 had gesolliciteerd,            xemburg bij J. Calvo Basaran , boulevard Ernest Feitgen
                                                                    34 .
antwoordde de bevoegde dienst van de Commissie hem,
dat de indeling in de rang A 5 voorlopig was en dat het
indelingscomité zijn definitieve indeling zou bepalen. Pas
zes maanden na zijn aanstelling vernam verzoeker, dat hij           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
definitief in de rang A 5, salaristrap 3 , was ingedeeld en
dat de aanvankelijk voorgestelde rang A 4 een vergissing
in de Zweedse taalversie van het Publicatieblad was .               — het beroep gegrond te verklaren en bijgevolg de bestre
                                                                         den beschikking nietig te verklaren;
                                                                    — de Commissie in de kosten te verwijzen .
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
— schending van het beginsel van het gewettigd vertrou
    wen, doordat hij er steeds van overtuigd was geweest            EPAC, Empresa para a Agro-Alimenta^ao e Cereais SA,
    naar een ambt van de rang A 4 te solliciteren en de             een naamloze vennootschap naar Portugees recht die volle
    door verweerster toegegeven fout in redelijkheid niet           dig in handen is van de overheid, komt op tegen de voor
    had kunnen ontdekken;                                           lopige beschikking van 30 april 1997, waarin de Commis
                                                                    sie de Portugese regering gelast, de overheidsgarantie ten
                                                                    gunste van EPAC onmiddellijk op te schorten. EPAC, een
                                                                    openbaar bedrijf, heeft tot doel, de voorziening met granen
— kennelijk verkeerde beoordeling doordat een indeling              en zaden te verzekeren, rekening houdend met de bescher
    in de rang A 5 geen rekening houdt met zijn uitzonder          ming van de productie, de vereisten van de verbruiker en
    lijke kundigheden op het gebied van het fiscaal recht;          de hogere belangen van de nationale economie . Voor de
    bij zijn aanwerving zou aan hem overigens zijn gezegd,          uitoefening van deze activiteiten en verantwoordelijkheden
    dat de Commissie hem aanstelde wegens zijn uitzon              bezit zij een monopoliepositie .
    derlijke ervaring; derhalve kan worden gesteld, dat de
    specifieke behoeften van de dienst de aanstelling van
    een bijzonder kundig personeelslid eisten;                      Verzoekster zet uiteen, dat zij in een moeilijke financiële
                                                                    situatie was geraakt ten gevolge van omstandigheden die
                                                                    te wijten waren aan het handelen of nalaten van de staat,
                                                                    die door deze laatste moeten worden hersteld in het kader
                                                                    van een passende economische en financiële herstructure
— niet-nakoming van de zorgplicht, doordat de Commis               ring.
    sie zijn belang terzijde heeft gesteld door geen rekening
    te willen houden met de in de Zweedse taalversie van
    het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen               Als oorzaken van bedoelde situatie vermeldt verzoekster:
    bekendgemaakte kennisgeving van vacature, een offici
    ele en openbare handeling die de Commissie bindt, en
    door geen rekening te willen houden met zijn uitzon            1 . de door de toetreding tot de Gemeenschap opgelegde
    derlijke kundigheden .                                               vrijmaking van de handel in granen;
                                                                    2 . het ontbreken van passende en tijdige financiële steun
                                                                         van de enige aandeelhouder;


               3.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/12

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Abelia op 24 juni 2013
   (Zaak E-8/13)
   2013/C 287/08
   Op 24 juni 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Abelia, vertegenwoordigd door de advocaten Ingebjørg Harto en Nina Lea Gjerde van het Verbond van Noorse ondernemingen (NHO), PO Box 5250 Majorstuen, 0303 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               artikel 1 van Besluit nr. 160/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 24 april 2013 nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster is een werkgeversvakvereniging binnen het Verbond van Noorse ondernemingen (Næringslivets Hoved-organisasjon), die 1 250 aangesloten ondernemingen uit de sectoren informatietechnologie, telecommunicatie, onderzoek en ontwikkeling, consultancy en opleiding vertegenwoordigt.

               —

               Het verzoek betreft Besluit nr. 160/13/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 24 april 2013, waarbij de zaak werd afgesloten zonder dat een formele onderzoeksprocedure werd ingeleid met betrekking tot de vraag of de Noorse bepalingen inzake btw en btw-compensatie als staatssteun moeten worden aangemerkt in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

               —

               Verzoekster betoogt onder meer dat:

                           —

                           de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft nagelaten een formele onderzoeksprocedure in te leiden overeenkomstig artikel 1, lid 2, van deel I van Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, en artikel 4, lid 4, van deel II van dat Protocol nr. 3;

                           —

                           de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft, in strijd met artikel 16 van de Overeenkomst, haar besluit niet toereikend gemotiveerd.


title: Zaak T-85/11 P: Beschikking van het Gerecht van 21 februari 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Ernstige ziekte — Vergoeding van ziektekosten — Besluit van Commissie houdende weigering om verzoeker 100 % vergoeding van ziektekosten te geven — Motiveringsplicht — Artikel 72 van Statuut — Door medische raad vastgestelde criteria — Overlegging van advies van raadgevend arts in loop van procedure — Bevoegdheid van hoofd van afwikkelingsbureau — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/25

         Beschikking van het Gerecht van 21 februari 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-85/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ernstige ziekte - Vergoeding van ziektekosten - Besluit van Commissie houdende weigering om verzoeker 100 % vergoeding van ziektekosten te geven - Motiveringsplicht - Artikel 72 van Statuut - Door medische raad vastgestelde criteria - Overlegging van advies van raadgevend arts in loop van procedure - Bevoegdheid van hoofd van afwikkelingsbureau - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2013/C 108/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. DaI Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 23 november 2010, Marcuccio/Commissie (F-65/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen alsook die welke de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak T-118/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 april 2009 — Zuffa/BHIM (ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Motiveringsplicht — Artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 april 2009 — Zuffa/BHIM (ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP)
   (Zaak T-118/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Motiveringsplicht - Artikel 7, lid 1, sub b en c, en artikel 73 van verordening (EG) nr. 40/94”)
   2009/C 129/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zuffa, LLC (Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, M. Blair en C. Balme, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2006 (zaak R 931/2005-1) inzake de inschrijving van het woordteken ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 januari 2006 (zaak R 931/2005-1) wordt vernietigd voor zover daarbij het door Zuffa, LLC ingestelde beroep wordt verworpen op grond van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Gevoegde zaken C-205/10 P, C-217/10 P en C-222/10 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 januari 2011 — Heinz Helmuth Eriksen (C-205/10 P), Bent Hansen (C-217/10 P), Brigit Lind (C-222/10 P)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Gevolgen van nucleair ongeval te Thule (Groenland, Denemarken) voor volksgezondheid — Richtlijn 96/29/Euratom — Verzuim van Commissie om maatregelen tegen lidstaat te nemen)

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/3

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 januari 2011 — Heinz Helmuth Eriksen (C-205/10 P), Bent Hansen (C-217/10 P), Brigit Lind (C-222/10 P)/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-205/10 P, C-217/10 P en C-222/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Gevolgen van nucleair ongeval te Thule (Groenland, Denemarken) voor volksgezondheid - Richtlijn 96/29/Euratom - Verzuim van Commissie om maatregelen tegen lidstaat te nemen)
   2011/C 120/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Heinz Helmuth Eriksen (C-205/10 P), Bent Hansen (C-217/10 P), Brigit Lind (C-222/10 P) (vertegenwoordiger: I. Anderson, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en E. White, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 maart 2010, Erikson/Commissie (T-516/08), waarbij het Gerecht een beroep tot vergoeding van de schade die rekwirant stelt te hebben geleden door het feit dat de Commissie in strijd met de resolutie van het Europees Parlement van 20 april 2007 over de gevolgen van het nucleaire ongeval te Thule (Groenland) voor de volksgezondheid [petitie 720/2002, 2006/2012 (INI)] niet de nodige maatregelen heeft getroffen om Denemarken te dwingen uitvoering te geven aan richtlijn 96/29 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PB L 159, blz. 1) en deze bepalingen toe te passen op de werkers die betrokken waren bij dit ongeval, kennelijk rechtens ongegrond heeft verklaard

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Eriksen, Hansen en Lind worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-161/12: Arrest van het Gerecht van 4 juni 2014 — Free/BHIM — Conradi + Kaiser (FreeLounge) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FreeLounge — Ouder nationaal beeldmerk free LA LIBERTÉ N’A PAS DE PRIX, ouder nationaal woordmerk FREE, firmanaam FREE en domeinnaam FREE.FR — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Herzieningsbevoegdheid” ]

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/16

         Arrest van het Gerecht van 4 juni 2014 — Free/BHIM — Conradi + Kaiser (FreeLounge)
   (Zaak T-161/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FreeLounge - Ouder nationaal beeldmerk free LA LIBERTÉ N’A PAS DE PRIX, ouder nationaal woordmerk FREE, firmanaam FREE en domeinnaam FREE.FR - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Herzieningsbevoegdheid”])
   2014/C 235/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Free SAS (Paris, Frankrijk) (vertegenwoordiger: Y. Coursin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Conradi + Kaiser GmbH (Kleinmaischeid, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 januari 2012 (zaak R 437/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Free SAS en Conradi + Kaiser GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 25 januari 2012 (zaak R 437/2011-2) wordt vernietigd voor zover daarin is geoordeeld dat onlinepublicatie van elektronische boeken en tijdschriften, publicatie van tijdschriften en boeken in elektronische vorm, ook op internet, van klasse 41, zoals bedoeld in de inschrijvingsaanvraag, niet soortgelijk zijn aan elektronische verspreiding van informatie, met name voor wereldwijde communicatienetwerken van het type internet, van klasse 38, waarop het oudere beeldmerk ziet.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak F-68/06: Beroep ingesteld op 22 juni 2006 — Bakema/Commissie

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/48

         Beroep ingesteld op 22 juni 2006 — Bakema/Commissie
   (Zaak F-68/06)
   (2006/C 212/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Reint Jacob Bakema (Zuidlaren, Nederland) (vertegenwoordiger: L. Rijpkema, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag (TAOBG) van 22 maart 2006;

               —

               het TAOBG te gelasten, verzoeker in te delen in functiegroep IV, rang 16;

               —

               te verklaren dat verzoeker recht heeft op een billijke schadevergoeding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een voormalig plaatselijk functionaris voor de technische bijstand, is aangesteld als arbeidscontractant en ingedeeld in functiegroep IV, rang 14.
   In zijn verzoekschrift stelt hij dat verweerster een onjuiste toepassing heeft gegeven aan de relevante wettelijke regeling, in het bijzonder artikel 82, lid 2, sub c, van de Regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (RAP) en artikel 2 van de algemene uitvoeringsbepalingen 49-2004. Zijns inziens heeft verweerster het in die artikelen gebezigde begrip „diploma” onjuist en willekeurig uitgelegd. Bij de berekening van zijn beroepservaring had zij rekening moeten houden met alle activiteiten die verzoeker na het behalen van zijn „kandidaatsdiploma” heeft verricht.
   Voorts betoogt hij dat, ook al was hij vóór zijn aanstelling als arbeidscontractant plaatselijk functionaris voor de technische bijstand, het in artikel 86 van de RAP neergelegde beginsel op zijn geval had moeten worden toegepast. Volgens dat beginsel mag een personeelslid, indien hij een andere functie binnen een functiegroep krijgt, niet in een lagere rang of salaristrap worden ingedeeld dan hij in zijn vroegere functie had.


title: Zaak C-79/07: Beroep ingesteld op 13 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/24

         Beroep ingesteld op 13 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-79/07)
   (2007/C 82/43)
   Procestaal: Maltees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en K. Xuereb, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Malta, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Malta te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/110/EG in nationaal recht is op 6 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 321, blz. 26.


title: Zaak T-61/10: Beroep ingesteld op 8 februari 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/58

         Beroep ingesteld op 8 februari 2010 — Victoria Sánchez/Parlement en Commissie
   (Zaak T-61/10)
   2010/C 100/86
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fernando Marcelino Victoria Sánchez (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Domínguez Varela, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het stilzitten van het Europees Parlement en de Commissie bij de beantwoording van het bij brieven van 6 oktober 2009 ingediende verzoek in strijd is met het gemeenschapsrecht, en de betrokken instellingen aanmanen om te reageren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker in de onderhavige zaak diende op 28 augustus 2008 bij de Commissie verzoekschriften van het Parlement een verzoekschrift in over een netwerk van corruptie dat in Spanje zou bestaan op het gebied van sociale zekerheid en volksgezondheid. Op 3 mei 2009 deelde de voorzitter van deze commissie hem mee dat zijn verzoekschrift niet verder werd behandeld.
   Op 6 december 2009 richtte verzoeker een uitnodiging als bedoeld in artikel 265 VWEU aan het Europees Parlement en de Europese Commissie. Daarin verzocht hij:

               —

               het Europees Parlement, de beslissing van de voorzitter van de Commissie verzoekschriften, waarvan hem op 3 mei 2009 kennis was gegeven, nietig te verklaren en te onderzoeken onder welke omstandigheden deze beslissing tot stand was gekomen;

               —

               de Europese Commissie, ook een onderzoek naar de rechtsbedeling in Spanje te starten.

         Aangezien verzoeker binnen de daartoe gestelde termijn geen antwoord ontving, heeft hij het onderhavige beroep wegens nalaten ingesteld.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker aan dat zijn grondrechten — met name het recht van petitie, het recht van gelijkheid voor de wet en het recht op non-discriminatie — zijn geschonden, alsmede dat in casu is voldaan aan de voorwaarden om de nalatigheid van de verwerende instellingen vast te stellen.


title: Zaak C-177/06: Beroep ingesteld op  4 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/25

         Beroep ingesteld op 4 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-177/06)
   (2006/C 143/47)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: F. Castillo de la Torre, gemachtigde)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van de beschikkingen van de Commissie van 20 december 2001 betreffende een door Spanje in 1993 ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Álava, Vizcaya en Guipúzcoa, documenten C (2001) 4475 (1), C (2001) 4478 (2) en C (2001) 4448 (3), althans door deze maatregelen niet overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze beschikkingen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bij artikel 4 van de beschikkingen gestelde termijn voor de mededeling van de uitvoeringsmaatregelen is op 1 maart 2002 verstreken zonder dat de Commissie dienaangaande enigerlei mededeling heeft ontvangen.

      (1)  PB L 17 van 22.1.2003, blz. 20.

      (2)  PB L 40 van 14.2.2003, blz. 11.

      (3)  PB L 77 van 24.3.2003, blz. 1.