title: Beroep, op 4 maart 1995 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-57/95)

text:
Nr. C 101/4          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 4 . 95
Kemmler, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                 Beroep, op 4 maart 1995 ingesteld door Franse Republiek
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
navolgende vraag:                                                                             ( Zaak C-57/95 )
                                                                                ( 95/C 101/10 )
Moeten de artikelen 48 , 51 , 52 en 59 van het EG-Verdrag
aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan, dat
vóór 1 juli 1982 een Lid-Staat ( België ) onderdanen van een          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
andere Lid-Staat ( de voormalige Bondsrepubliek Duits                op 4 maart 1 995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
land ), die op zijn grondgebied een zelfstandige beroepswerk         Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, verte
zaamheid verrichtten terwijl zij diezelfde beroepswerkzaam           genwoordigd door E. Belliard en C. Chavance als gemach
heid ook in de andere Lid-Staat verrichtten, alwaar zij               tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
gedomicilieerd waren en onder de sociale-zekerheidsrege              Franse ambassade, Boulevard Prince Henri 9 .
ling vielen, onderwerpt aan een bijdrageplicht in de sociale
zekerheidsregeling voor zelfstandigen, met name wanneer               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
deze bijdrageplicht aan die onderdanen geen enkele extra
bescherming kon bieden ?
                                                                      — de „Mededeling van de Commissie inzake een interne
                                                                           markt voor pensioenfondsen ", met de referentie 94/
                                                                           C 360/08 en bekendgemaakt in Publikatieblad van de
                                                                           Europese Gemeenschappen nr. C 360 van 17 december
                                                                           1994, blz. 7, nietig te verklaren;
Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
                        ( Zaak C-55/95 )
                          ( 95/C 101 /09 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — Ontvankelijkheid van het verzoekschrift
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      De Franse Regering verzoekt het Hof, de bestreden
genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis en                  mededeling te onderzoeken, gelet op zijn vaste recht
B. Rodriguez Galindo, lid van haar juridische dienst,                      spraak volgens welke beroep tot nietigverklaring open
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                    staat tegen alle maatregelen van de Instellingen, onge
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  acht de aard of de vorm, die rechtsgevolgen beogen
                                                                           teweeg te brengen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — Gebrek aan bevoegdheid van de Commissie, schending
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                van artikel 190 van het EG-Verdrag en schending van
     maatregelen te nemen die nodig zijn om uitvoering te                  het rechtszekerheidsbeginsel
     geven aan de artikelen 3 e .v. van Richtlijn 90/232/
     EEG i 1 ) inzake de onderlinge aanpassing van de wetge               De Franse Regering is van oordeel, dat de Commissie
     vingen van de Lid-Staten betreffende de verzekering                   met de in geding zijnde mededeling de grenzen van haar
     tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelne                 bevoegdheden heeft overschreden. Aangezien de bestre
      ming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan               den handeling de Lid-Staten nieuwe verplichtingen
     geven, de krachtens die richtlijn op hem rustende                     oplegt, had zij op een nauwkeurige rechtsgrondslag
     verplichtingen niet is nagekomen .                                    moeten zijn gebaseerd . De dubbelzinnigheid over de
                                                                           daadwerkelijke draagwijdte van de eruit voortvloeiende
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                       verplichtingen is in strijd met het rechtszekerheidsbegin
                                                                           sel .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — De inhoud van de handeling
Het bindende karakter van de artikelen 189, derde alinea, en
5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag verplicht de Lid-Staten,             De Franse Regering stelt vast, dat de bestreden handeling
binnen de daartoe vastgestelde termijn de nodige maatrege                 ten gevolge heeft, dat de Lid-Staten op extreem dwin
len te treffen om hun interne rechtsorde aan richtlijnen aan               gende wijze doelstellingen en nieuwe juridische verplich
te passen, en de Commissie onverwijld van die maatregelen                  tingen op het gebied van het toezicht op pensioenfond
in kennis te stellen. Die termijn, die is vastgesteld in artikel 6         sen worden opgelegd. Een dergelijke onderwerping zou
van de richtlijn, is op 31 december 1992 verstreken zonder                 sommige Lid-Staten logischerwijze moeten dwingen,
dat Spanje de nodige maatregelen heeft getroffen.                          hun geldende nationale voorschriften te wijzigen, het
                                                                           geen een onverwacht gevolg zou zijn van een handeling
(!) PB nr. L 129 van 19 . 5 . 1990 , blz. 33 .
                                                                           die in beginsel geen juridische waarde heeft.


title: Zaak C-559/11: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Antwerpen — België) — Pelckmans Turnhout NV/Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Schoten NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Nationale regeling volgens welke een vestiging geen zeven dagen per week open mag zijn)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/23

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Antwerpen — België) — Pelckmans Turnhout NV/Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Schoten NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV
   (Zaak C-559/11) (1)

   (Artikelen 92, lid 1, 103, lid 1, en 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Nationale regeling volgens welke een vestiging geen zeven dagen per week open mag zijn)
   2013/C 9/38
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van Koophandel te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pelckmans Turnhout NV

      Verwerende partijen: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Schoten NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van Koophandel te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 34 VWEU, 35 VWEU, 49 VWEU en 56 VWEU en van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22) — Begrip handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten — Dagelijkse opening van een vestiging en publiciteit die aan deze praktijk wordt gegeven

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), moet aldus worden uitgelegd dat zij niet van toepassing is op een nationale wettelijke regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die niet de bescherming van de consument beoogt.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak T-176/06: Beroep ingesteld op 30 juni 2006 — Sviluppo Italia Basilicata/Commissie

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/30

         Beroep ingesteld op 30 juni 2006 — Sviluppo Italia Basilicata/Commissie
   (Zaak T-176/06)
   (2006/C 190/55)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Sviluppo Italia Basilicata SpA (Potenza, Italië) (vertegenwoordiger: F. Sciaudone, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2006)1706 van de Europese Commissie van 20 april 2006;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking voerde een aanzienlijke verlaging door van de financiële bijstand uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) van 5 600 000 EUR, die ten behoeve van de globale subsidie BIC Basilicata was toegekend voor de vaststelling van stimuleringsmaatregelen voor kleine en middelgrote ondernemingen die in de regio Basilicata actief zijn, in het kader van het communautaire bestek voor bijstandsverlening aan de regio's — doelstelling nr. 1 in Italië. Meer in het bijzonder voorzag maatregel 2 van de globale subsidie in de oprichting van een durfkapitaalfonds voor de toekenning, aan ondernemingen die in de regio Basilicata zijn gevestigd of zich daar willen vestigen, van financiële steun in de vorm van deelnemingen in het maatschappelijk kapitaal, participatieleningen en converteerbare obligatieleningen.
   Tot staving van haar vorderingen stelt de verzoekende onderneming:

               —

               volstrekt ontbreken van de voorwaarden rechtens en feitelijk die een grondslag kunnen vormen voor de bestreden beschikking, voorzover verweerster in feite van mening is dat in het onderhavige geval de bijstand uit het Fonds geen daadwerkelijke, positieve impact heeft gehad, daar nog geen 3 % van de middelen van het Fonds zou zijn gebruikt voor participaties in ondernemingen (criterium „nut”). Verzoekster stelt in dit verband dat deze voorwaarde niet is gesteld in de voor het concrete geval geldende regeling, die is neergelegd in de beschikking houdende goedkeuring van de bijstand, en evenmin in de algemene regeling betreffende de structuurfondsen. De Commissie kon bijgevolg met een beroep op het criterium „nut” niet op goede gronden tot de conclusie komen dat er sprake was van onregelmatigheden in de zin van artikel 24 van verordening nr. 4253/88;

               —

               schending van beschikking 97/322/EG wegens niet-inaanmerkingneming en onjuiste uitlegging van notitie nr. 19, onderdeel C. Verzoekster betoogt op dit punt dat verweerster in de bestreden beschikking geen rekening heeft gehouden met het onderscheid tussen de begrippen „verplichting” en „uitgave”, en evenmin met de bepalingen van deze notitie betreffende de looptijd van het Fonds dan wel met de bepalingen van het project van globale subsidie zelf, die integraal deel uitmaakten van de beschikking houdende goedkeuring van de bijstand, en waarin de passende looptijd van deze specifieke bijstand op tien jaar was vastgesteld;

               —

               niet-inachtneming van de procedures als bedoeld in de overeenkomst, in artikel 25 van verordening nr. 4253/88 en in artikel 26 van verordening nr. 2082/93 voor de vaststelling van onregelmatigheden.

         Ten slotte stelt verzoekster nog schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid en evenredigheid, alsook van de motiveringsplicht.


title: Zaak C-428/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)/Yesmoke Tobacco SpA (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijnen 95/59/EG en 2011/64/EU — Structuur en tarieven van accijns op tabaksfabrikaten — Bepaling van accijns — Beginsel van accijns voor alle sigaretten — Mogelijkheid voor de lidstaten een minimumaccijns vast te stellen — Sigaretten van de laagste prijsklasse — Nationale regeling — Specifieke categorie sigaretten — Vaststelling van accijns op 115 %)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)/Yesmoke Tobacco SpA
   (Zaak C-428/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijnen 95/59/EG en 2011/64/EU - Structuur en tarieven van accijns op tabaksfabrikaten - Bepaling van accijns - Beginsel van accijns voor alle sigaretten - Mogelijkheid voor de lidstaten een minimumaccijns vast te stellen - Sigaretten van de laagste prijsklasse - Nationale regeling - Specifieke categorie sigaretten - Vaststelling van accijns op 115 %))
   (2014/C 439/12)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)

      Verwerende partij: Yesmoke Tobacco SpA

      Dictum

   De artikelen 7, lid 2, en 8, lid 6, van richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling zoals in het hoofdgeding aan de orde, waarbij niet een uniforme minimumaccijns wordt vastgesteld voor alle sigaretten, maar een minimumaccijns die enkel van toepassing is op sigaretten met een lagere kleinhandelsprijs dan die van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak F-66/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 mei 2011 — AQ/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beoordelingsronde 2009 — Rang van beoordelaar lager dan die van beoordeelde — Beoordeling van prestaties over deel van de referentieperiode — Geen vaststelling van doelstellingen voor beoordeelde)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/41

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 mei 2011 — AQ/Commissie
   (Zaak F-66/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Beoordelingsronde 2009 - Rang van beoordelaar lager dan die van beoordeelde - Beoordeling van prestaties over deel van de referentieperiode - Geen vaststelling van doelstellingen voor beoordeelde)
   2011/C 232/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AQ (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Massaux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008 voor zover hij daarbij is ingedeeld in prestatieniveau III en hem twee bevorderingspunten zijn toegekend

      Dictum

               1)

               Het beoordelingsrapport van AQ over de beoordelings- en bevorderingsronde 2009 alsmede het besluit om AQ in het kader van die ronde twee bevorderingspunten toe te kennen, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2000 aan AQ.

               3)

               De overige vorderingen van het beroep worden afgewezen.

               4)

               De Europese Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 288 van 23.10.10, blz. 74.


title: Zaak C-563/13: Beschikking van de president van het Hof van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/46

         Beschikking van de president van het Hof van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság
   (Zaak C-563/13) (1)

   2014/C 315/79
   Procestaal: Hongaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-206/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 4, lid 1, sub a — Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 7, lid 2 — Prestaties van Duitse deelstaten ten behoeve van blinden, doven en gehandicapten — Woonplaatsvereiste)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 mei 2011 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-206/10) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 4, lid 1, sub a - Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 7, lid 2 - Prestaties van Duitse deelstaten ten behoeve van blinden, doven en gehandicapten - Woonplaatsvereiste)
   2011/C 186/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: V. Kreuschitz, gemachtigde)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en C. Blaschke, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordiger: M. Noort, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) en van artikel 4, lid 1, sub a, juncto titel III, hoofdstuk I, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Nationale regeling die het verlenen van uitkeringen aan blinden en gehandicapte personen door de deelstaten doet afhangen van de voorwaarde dat de begunstigde zijn woonplaats in deze deelstaat heeft — In bijlage II, deel III, bij verordening (EEG) nr. 1408/71 opgesomde prestaties — Begrip „niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie”

      Dictum

               1)

               Door de toekenning van de uit hoofde van de wetgeving van de deelstaten aan blinden, doven en gehandicapten verstrekte prestaties, aan personen voor wie de Bondsrepubliek Duitsland de bevoegde lidstaat is, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de begunstigden hun woonplaats of gewone verblijfplaats in de betrokken deelstaat hebben, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, sub a, juncto titel III, hoofdstuk I, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Doorhaling van zaak C-43/02

text:
23.11.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 289/19
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag                            Doorhaling van zaak C-335/01 ( 1)
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap                                        (2002/C 289/35)
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet         De president van het Hof van Justitie van de Europese
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 september
                                                                      2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog           Republiek.
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
                                                                      (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
( 1) PB L 127 van 9.5.2001, blz. 42.
                                                                                Doorhaling van zaak C-43/02 (1)
              Doorhaling van zaak C-141/01 P ( 1)
                                                                                (2002/C 289/36)
                         (2002/C 289/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juli 2002 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 augustus 2002
doorhaling in het register gelast van zaak C-141/01 P:                de doorhaling in het register gelast van zaak C-43/02 (verzoek
Confederazione generale dell’industria italiana (Confindustria)       van het Landgericht Stuttgart om een prejudiciële beslissing):
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                  Landesbausparkasse Baden-Württemberg tegen Elisabeth Hut-
                                                                      tenlocher.
( 1) PB C 186 van 30.6.2001.
                                                                      (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
               Doorhaling van zaak C-295/01 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-59/02 (1)
                         (2002/C 289/34)
                                                                                (2002/C 289/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 juli 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-295/01 (verzoek
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Giudice di Pace di Casale Monferrato om een prejudicië-
le beslissing): Fontaneto Industria Alimenare Srl tegen ASL 21        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2002 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-59/02: Commissie
— Dipartimento di Prevenzione Servizio Igiene Alimenti
e Nutrizione.                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.                                         (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak T-17/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2008 door Marta Andreasen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2007 in zaak F-40/05, Andreasen/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/60

         Hogere voorziening ingesteld op 14 januari 2008 door Marta Andreasen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2007 in zaak F-40/05, Andreasen/Commissie
   (Zaak T-17/08 P)
   (2008/C 64/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Marta Andreasen (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: B. Marthoz, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2007 in zaak F-40/05 te vernietigen en de zaak af te doen door de door verzoekster in eerste aanleg ingestelde vorderingen toe te wijzen, daaronder begrepen de vordering tot schadevergoeding;

               —

               verweerster in hogere voorziening te verwijzen in de kosten;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 november 2007 in zaak F-40/05 te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken en de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In hogere voorziening vordert rekwirante vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij werd verworpen het beroep, ten eerste, tot nietigverklaring van het door de Commissie tegen haar genomen besluit van 30 oktober 2004 tot tuchtrechtelijk ontslag zonder vermindering van pensioenrechten en, ten tweede, tot vergoeding van de geleden schade.
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan.
   Allereerst stelt zij dat het Gerecht artikel 10 van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut heeft geschonden doordat het met betrekking tot de toepassing van deze bepaling niet heeft getoetst of de in eerste aanleg aangevochten beslissing wettig en evenredig is, gelet op de omstandigheden van de zaak en rekwirantes bijzondere situatie als gevolg van de functie die zij uitoefende.
   Het tweede middel betreft schending van het beginsel van de wettigheid van de gemeenschapshandelingen en van de toepassing in de tijd van de gemeenschapshandelingen en van het rechtszekerheidsbeginsel doordat het Gerecht zijn arrest niet heeft gemotiveerd betreffende de toepassing, in casu, van de regels van het oude en het nieuwe Ambtenarenstatuut.
   Bovendien verwijt rekwirante het Gerecht een onjuiste opvatting van de hem ter beoordeling voorgelegde feitelijke elementen.
   Rekwirante beroept zich ook op een onjuiste beoordeling en schending door het Gerecht van de artikelen 11, 12, 17 en 21 van het Ambtenarenstatuut doordat het zijn arrest niet rechtmatig heeft gemotiveerd voor zover het akkoord is gegaan met de toepassing van deze bepalingen zoals deze in de in eerste aanleg aangevochten beslissing zijn toegepast.
   Ten slotte beroept rekwirante zich bovendien op schending door het Gerecht van de beginselen die zijn vervat in de artikelen 6, lid 1, en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


title: Zaak T-896/16: Beroep ingesteld op 20 december 2016 — Puma/EUIPO — Senator (TRINOMIC)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/39

         Beroep ingesteld op 20 december 2016 — Puma/EUIPO — Senator (TRINOMIC)
   (Zaak T-896/16)
   (2017/C 053/47)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Schunke, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Senator GmbH & Co. KGaA (Groß-Bieberau, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „TRINOMIC” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 697 074

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 oktober 2016 in zaak R 70/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het beginsel dat het bestuur gebonden is door zijn eigen beslissingen („Selbst-bindung”).


title: Zaak C-188/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  12 april 2006  door Schneider Electric SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van  31 januari 2006  in zaak T-48/03, Schneider Electric SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/13

         Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2006 door Schneider Electric SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 31 januari 2006 in zaak T-48/03, Schneider Electric SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-188/06 P)
   (2006/C 165/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Schneider Electric SA (vertegenwoordigers: A. Winckler, I. Girgenson, M. Pittie, avocats)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirante

               —

               krachtens artikel 225, lid 1, EG en artikel 61 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te vernietigen de beschikking die het Gerecht van 31 januari 2006 in zaak T-48/03, Schneider Electric SA /Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft gegeven;

               —

               de zaak naar het Gerecht terug te wijzen voor afdoening ten gronde;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens rekwirante geeft de beschikking blijk van een onjuiste opvatting van de feiten en van onjuiste rechtsopvattingen.
   Ten eerste en anders dan het Gerecht verklaart, is de overdracht van Legrand aan het consortium Wendel/KKR niet „spontaan” tot stand gekomen en „onherroepelijk” geworden voordat de beschikking van 4 december 2002 (1) werd vastgesteld. In elk geval heeft Schneider door de omstandigheid dat de concentratie niet doorgaat, haar belang om tegen de beschikking op te komen niet verloren.
   Ten tweede is de beschikking van 4 december 2002, met name gelet op de instructies van het Gerecht aan de Commissie, in feite een verbodsbeschikking. In zijn arrest van 22 oktober 2002, Schneider/Commissie, heeft het Gerecht namelijk duidelijk aangegeven dat de Commissie de controleprocedure in de fase van de mededeling van de punten van bezwaar moest hervatten.
   Ten derde is de beschikking van 4 december 2002, in de veronderstelling dat zij inderdaad een beschikking tot inleiding van fase II is, vatbaar voor beroep tot nietigverklaring. Voorzover een krachtens artikel 6, lid 1, sub c, van verordening nr. 4064/89 (2) vastgestelde beschikking bezwarend is, kan hiertegen namelijk een beroep tot nietigverklaring worden ingesteld. In de zeer bijzondere omstandigheden van het geval was de beschikking van 4 december 2002 hoe dan ook vatbaar voor beroep. Elke andere uitlegging zou neerkomen op rechtsweigering.
   Ten slotte is ook de beschikking tot sluiting van de procedure vatbaar voor beroep tot nietigverklaring, net als elke beschikking waarbij de Commissie de rechtspositie van de betrokken partij aanmerkelijk wijzigt.

      (1)  Beschikking van de Commissie van 4 december 2002 houdende inleiding van de fase van grondig onderzoek van de concentratie tussen Schneider en Legrand (zaak COMP/M. 2283-Schneider/Legrand II).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395, blz. 1).


title: Zaak C-448/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 juni 2014 — Delphi Technologies, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, sub b — Woordmerk INNOVATION FOR THE REAL WORLD — Reclameslogan — Weigering van inschrijving — Geen onderscheidend vermogen]

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/9

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 juni 2014 — Delphi Technologies, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-448/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, sub b - Woordmerk INNOVATION FOR THE REAL WORLD - Reclameslogan - Weigering van inschrijving - Geen onderscheidend vermogen])
   2014/C 261/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Delphi Technologies, Inc. (vertegenwoordigers: C. Albrecht en J. Heumann, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Delphi Technologies, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak C-565/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hovrätt för västra Sverige — Zweden) — Strafzaak tegen Ove Ahlström, Lennart Kjellberg, Fiskeri Ab Ganthi, Fiskeri Ab Nordic [Prejudiciële verwijzing — Externe betrekkingen — Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko — Volledige uitsluiting voor communautaire vaartuigen van de mogelijkheid van visserijactiviteiten in de Marokkaanse visserijzones op basis van een door de Marokkaanse autoriteiten zonder medewerking van de instanties van de Europese Unie verleende vergunning]

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hovrätt för västra Sverige — Zweden) — Strafzaak tegen Ove Ahlström, Lennart Kjellberg, Fiskeri Ab Ganthi, Fiskeri Ab Nordic
   (Zaak C-565/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Externe betrekkingen - Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko - Volledige uitsluiting voor communautaire vaartuigen van de mogelijkheid van visserijactiviteiten in de Marokkaanse visserijzones op basis van een door de Marokkaanse autoriteiten zonder medewerking van de instanties van de Europese Unie verleende vergunning])
   (2014/C 439/18)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Hovrätten för västra Sverige

      Partijen in de strafzaak

   Ove Ahlström, Lennart Kjellberg, Fiskeri Ab Ganthi, Fiskeri Ab Nordic

      Dictum

   De partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, goedgekeurd namens de Gemeenschap bij verordening (EG) nr. 764/2006 van de Raad van 22 mei 2006, met name artikel 6 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat communautaire vaartuigen daarbij worden uitgesloten van elke mogelijkheid om op basis van een door de Marokkaanse autoriteiten zonder medewerking van de instanties van de Europese Unie verleende vergunning visserijactiviteiten in de Marokkaanse visserijzones uit te oefenen.

      (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Zaak C-220/00: Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
12.8.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/17
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Het verbindende karakter van de artikelen 249, derde alinea,
en 10 EG (voorheen de artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) brengt
voor de lidstaten de verplichting mee, vóór het verstrijken van                              (Zaak C-220/00)
de gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen om de
richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. Die termijn                               (2000/C 233/33)
is op 13 oktober 1998 verstreken, zonder dat de Helleense
Republiek de Commissie van de maatregelen tot omzetting
van de betrokken richtlijn in nationaal recht in kennis heeft         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
gesteld.                                                              op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, en M. França,
(1) PB L 328 van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                      lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, van               —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
  tussen CISAL di Battistello Venanzio & C. sas en INAIL                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan richt-
                                                                            lijn 98/55/EG (1) van de Raad van 17 juli 1998 houdende
                       (Zaak C-218/00)                                      wijziging van richtlijn 93/75/EEG (2) betreffende de mini-
                                                                            mumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigen-
                                                                            de goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens
                        (2000/C 233/32)                                     van de Gemeenschap varen, binnen de in artikel 2, lid 1,
                                                                            van die richtlijn gestelde termijn, niet heeft voldaan
Het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, heeft bij beschikking               aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de
van 25 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                      artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-
Justitie op 2 juni 2000, in het geding tussen CISAL di Battistello          Verdrag alsmede artikel 2, lid 1, van richtlijn 98/55/EG;
Venanzio & C. sas en INAIL, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                 —     subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door
                                                                            de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in
                                                                            kennis te stellen, niet aan de krachtens voornoemde
                                                                            bepalingen op haar rustende verplichtingen heeft voldaan;
„Is een openbaar verzekeringsorgaan zonder winstoogmerk
zoals het INAIL, waaraan, volgens criteria van kosteneffectivi-
teit en ondernemerschap, het monopolistische beheer is toe-           —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
vertrouwd van een op verplichte inschrijving berustend stelsel
van verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten,
dat in beginsel gedeeltelijk automatisch prestaties verleent
(zodat de werknemer, maar niet de zelfstandige — vanaf 1998           Middelen en voornaamste argumenten
— kan dekking is verzekerd), ook wanneer de werkgeverspre-
mies niet zijn betaald, en dat de premies berekent op grond
van de risicogroepen waarbij de verzekerde activiteit is ingede-      Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
eld, een onderneming in de zin van de artikelen 81 en volgende        EG-Verdrag dienen de lidstaten waarvoor richtlijnen bestemd
van het Verdrag?                                                      zijn, de maatregelen te treffen die nodig zijn om een richtlijn
                                                                      binnen de daartoe gestelde termijn uit te voeren. De in
                                                                      richtlijn 98/55 gestelde termijn is reeds op 31 december 1998
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, levert
                                                                      verstreken zonder dat de Portugese Republiek de noodzakelijke
het feit dat bedoeld overheidsorgaan aanspraak maakt op               bepalingen heeft vastgesteld.
betaling van de premies, ook wanneer de betrokkene, een
zelfstandige (ambachtsman), reeds bij een particuliere maat-
schappij is verzekerd tegen dezelfde risico’s als die waartegen
hij zou zijn gedekt door zich bij bedoeld orgaan aan te sluiten,      (1) PB L 215 van 01.08.1998, blz. 65.
een schending van de artikelen 86 en 82 EG op?”                       (2) PB L 247 van 05.10.1993, blz. 19.


title: Zaak T-116/04: Beroep, op 24 maart 2004 ingesteld door Wieland-Werke Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/45

         Beroep, op 24 maart 2004 ingesteld door Wieland-Werke Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-116/04)
   (2004/C 118/99)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wieland-Werke Aktiengesellschaft, gevestigd te Ulm (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Bechtold en U. Soltész, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie (zaak COMP/E-1/38.240 - Industriebuis) nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de bij de beschikking opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoekster en vijf andere ondernemingen door hun deelname aan een reeks afspraken en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de vorm van prijsafspraken en opsplitsing van de markt in de industriebuisbranche inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG, en vanaf 1 januari 1994 op artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst. De Commissie heeft de betrokken ondernemingen geldboeten opgelegd.
   Verzoekster stelt dat de Commissie bij de vaststelling van de geldboete de omvang van de betrokken ondernemingen niet afdoende in aanmerking heeft genomen. In verhouding tot verzoeksters totale omzet is de haar opgelegde geldboete onevenredig hoog. Dit vormt een schending van het evenredigheidsbeginsel en van de eigen richtsnoeren van de Commissie. Bovendien leidt deze methode ertoe dat kleine en middelgrote bedrijven in een ongunstigere positie worden geplaatst waardoor het algemene gelijkheidsbeginsel en het beginsel van de individuele bepaling van het bedrag van de geldboete zijn geschonden.
   Voorts voert verzoekster aan dat bij de bepaling van de geldboete het economische belang van de inbreuk niet afdoende in aanmerking is genomen omdat de Commissie de marktvolumes niet juist heeft berekend. Verder is de verhoging van 10 % per jaar die de Commissie wegens de duur van de inbreuk heeft vastgesteld, door haar onjuist gemotiveerd.
   Verzoekster betoogt verder dat de methode van de Commissie voor de bepaling van de geldboete niet aan het uit het beginsel van de rechtsstaat voortvloeiende vereiste van duidelijkheid voldoet. Met name de vaststelling van het basisbedrag die volledig los van de individuele economische verhoudingen van de betrokken onderneming en van het economische belang van de inbreuk heeft plaatsgevonden, laat de Commissie een vrijwel onbeperkte beoordelingsvrijheid. Artikel 15 van verordening nr. 17/62 is niet meer verenigbaar met het vereiste van duidelijkheid en derhalve met hoger gemeenschapsrecht. Ten slotte heeft de Commissie verzoekster bij de toepassing van de kroongetuigenregeling van 1996 zonder duidelijke reden ten opzichte van andere ondernemingen benadeeld.


title: Zaak T-554/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Hongarije/Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/62

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-554/15)
   (2015/C 398/76)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordiger: M. Z. Fehér en G. Koós)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2015) 4805 van de Commissie van 15 juli 2015 betreffende de gezondheidsbijdrage van ondernemingen in de tabaksindustrie in Hongarije gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover hierbij de opschorting wordt gelast van de toepassing van progressieve belastingtarieven en van de belastingvermindering die geldt in geval van investeringen, zoals vastgelegd in de door het Hongaarse Parlement aangenomen wet nr. XCIV van 2014 betreffende de gezondheidsbijdrage van tabaksondernemingen voor 2015;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: misbruik van beoordelingsbevoegdheid, kennelijke beoordelingsfout en schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Ten eerste betoogt verzoekster dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de opschorting te gelasten, en dat zij aldus de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid heeft overschreden en tegelijkertijd het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.

               2.

               Tweede middel: niet-inachtneming van het discriminatieverbod en schending van het beginsel van gelijke behandeling

                           —

                           Ten tweede betoogt verzoekster dat de opschortingspraktijk van de Commissie onsamenhangend is, waardoor het discriminatieverbod en het beginsel van gelijke behandeling worden geschonden.

               3.

               Derde middel: niet-inachtneming van de motiveringsplicht en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de rechten van de verdediging

                           —

                           Ten derde betoogt verzoekster met name dat de Commissie bij de uitvaardiging van het opschortingsbevel haar motiveringsplicht niet is nagekomen.

               4.

               Vierde middel: schending van de verplichting tot loyale samenwerking en van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte

                           —

                           Dienaangaande betoogt verzoekster dat het opschortingsbevel van de Commissie indruist tegen fundamentele juridische garanties zoals de verplichting tot loyale samenwerking en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte.

               5.

               Vijfde middel: tegenstrijdigheid tussen de bepalingen van het besluit en onvoldoende nauwkeurigheid ervan

                           —

                           Dienaangaande betoogt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling van het opschortingsbesluit geen rekening heeft gehouden met het feit dat de Hongaarse autoriteiten in het geval van belastingen die worden bepaald op basis van de eigen aangifte, de verlening van de vermeende steun niet kunnen verhinderen, en dat het besluit bovendien tegenstrijdig is wat het voorwerp van de opschorting betreft. De Commissie heeft in het besluit dus geen duidelijke gedragsnorm vastgesteld, terwijl zij de Hongaarse autoriteiten wel gelast om het besluit ten uitvoer te leggen.


title: Zaak C-176/16 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 april 2017 — Proforec Srl/Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen — Verordening (EU) nr. 1151/2012 — Inschrijving van de benaming „Focaccia di Recco col formaggio (BGA)” — Geen procesbelang]

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/7

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 april 2017 — Proforec Srl/Europese Commissie
   (Zaak C-176/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen - Verordening (EU) nr. 1151/2012 - Inschrijving van de benaming „Focaccia di Recco col formaggio (BGA)” - Geen procesbelang])
   (2017/C 202/10)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Proforec Srl (vertegenwoordigers: G. Durazzo, M. Mencoboni en G. Pescatore, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Moro en J. Guillem Carrau, gemachtigden, vervolgens F. Moro, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Proforec Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak T-7/14 P: Arrest van het Gerecht van 6 februari 2015 — BQ/Rekenkamer ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Psychisch geweld — Beroep tot schadevergoeding in eerste aanleg ten dele verworpen — Verkeerde opvatting van de feitelijke elementen — Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Evenredigheid — Verdeling van de kosten” )

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/18

         Arrest van het Gerecht van 6 februari 2015 — BQ/Rekenkamer
   (Zaak T-7/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Psychisch geweld - Beroep tot schadevergoeding in eerste aanleg ten dele verworpen - Verkeerde opvatting van de feitelijke elementen - Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Evenredigheid - Verdeling van de kosten”))
   (2015/C 096/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: BQ (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en M. de Abreu Caldas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Kennedy, B. Schäfer en I. Ni Riagáin Düro, vervolgens B. Schäfer en I. Ni Riagáin Düro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 23 oktober 2013, BQ/Rekenkamer (F-39/12, EU:F:2013:158), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               BQ zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten van de Rekenkamer van de Europese Unie.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Doorhaling van zaak C-390/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C-390/02 (1)

   (2004/C 94/92)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-390/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002


title: Zaak T-645/13: Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Nezi/BHIM Etam (E)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/9

         Beroep ingesteld op 29 november 2013 — Nezi/BHIM Etam (E)
   (Zaak T-645/13)
   2014/C 61/15
   Taal van het verzoekschrift: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Efcharis Nezi (Mykonos, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Salkitzoglou, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Etam SAS (Clichy, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 oktober 2013 in zaak R 329/2013-4;

               —

               wijziging van deze beslissing en inschrijving van het door verzoekster aangevraagde gemeenschapsmerk;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van verzoekster alsook in de kosten van de eventuele interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „E” voor waren en diensten van de klassen 14, 16, 18, 25, 26, 35 en 40 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8701138

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het gemeenschapsbeeldmerk „E” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 4 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1; sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009, en

               —

               schending van de artikelen 15 en 42 van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF van 10 juni 1997 in zaak C-392/95: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Onderdanen van derde landen - Visum - Wetgevingsprocedure - Raadpleging van Europees Parlement)

text:
 Nr. C 252/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                       van 10 juni 1997                                                       ( Zesde Kamer)
 in zaak C-3 92/95 : Europees Parlement tegen Raad van de                                   van 12 juni 1997
                       Europese Unie (')
                                                                     in zaak C-l 10/95 (verzoek van de High Court of Justice,
 (Onderdanen van derde landen — Visum — Wetgevings
                                                                     Chancery Division, Patents Court om een prejudiciële
     procedure — Raadpleging van Europees Parlement)
                                                                     beslissing ): Yamanouchi Pharmaceutical Co. Ltd tegen
                          ( 97/C 252/06 )                            Comptroller-General of Patents, Designs and Trade
                                                                                Marks ( ] )
                                                                     (Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad — Aanvul
                      (Procestaai: Frans)                            lend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen —
                                                                                Draagwijdte van artikel 19)
                                                                                ( 97/C 252/07)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaai: Engels)
 In zaak C-392/9S, Europees Parlement (gemachtigden : J.
 Schoo en J.-L . Rufas Quintana ) tegen Raad van de Euro
 pese Unie ( gemachtigden : J.-P. Jacqué en M. Bishop ),
 ondersteund door Franse Republiek ( gemachtigden: C. de
 Salins en A. de Bourgoing ), betreffende een beroep tot nie         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
tigverklaring van Verordening ( EG ) nr. 2317/95 van de                             de Jurisprudentie van het Hof)
 Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de derde
staten waarvan de onderdanen bij overschrijding van de
 buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van
een visum ( PB nr. L 234 van 3 . 10 . 1995 , blz . 1 ), heeft het    In zaak C-l 10/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de High
sident, G. F. Mancini en J. L. Murray, kamerpresidenten,             Court of Justice, Chancery Division, Patents Court, in het
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, D. A. O.                aldaar aanhangig geding tussen Yamanouchi Pharmaceuti
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch , P. Jann, M. Wathelet           cal Co . Ltd en Comptroller-General of Patents, Designs
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;          and Trade Marks, om een prejudiciële beslissing over de
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op               uitlegging van artikel 19 van Verordening ( EEG) nr. 1768/
 10 juni 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering
als volgt:                                                           van een aanvullend beschermingscertificaat voor genees
                                                                     middelen ( PB nr. L 182 van 2 . 7. 1992, blz . 1 ), heeft het
                                                                     Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
 1 . Verklaart nietig Verordening (EG) nr. 2317/95 van de            kamerpresident, C. N. Kakouris, G. Hirsch ( rapporteur ),
     Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de                  H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-gene
     derde staten waarvan de onderdanen bij overschrijding           raal : N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd
     van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moe         administrateur, op 12 juni 1997 een arrest gewezen waar
     ten zijn van een visum.                                         van het dictum luidt als volgt:
2 . Verstaat dat de gevolgen van de nietig verklaarde ver
     ordening gehandhaafd blijven totdat de Raad van de             De afgifte van een aanvullend beschermingscertificaat
     Europese Unie een nieuwe regeling terzake heeft vast           krachtens artikel 19 van Verordening (EEG) nr. 1768/92
     gesteld.                                                        van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering
                                                                    van een aanvullend beschermingscertificaat voor genees
                                                                    middelen, hangt af van de voorwaarde, dat voor het pro
                                                                    duct als geneesmiddel, in de lidstaat waarin de aanvraag
3 . Verwijst de Raad in de kosten.                                  wordt ingediend en op de datum van die aanvraag, een
                                                                    van kracht zijnde vergunning voor het in de handel bren
                                                                    gen is verkregen, overeenkomstig artikel 3, onder b), van
4 . Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal          die verordening.
     dragen.
                                                                    (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
(M PB nr. C 46 van 17. 2 . 1996 .


title: Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-386/97)

text:
10. 1. 98             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 7/9
in de Griekse rechtsorde, en zij vordert derhalve vaststel-        Is de toepassing van § 17, lid 1, onder 2 b en onder 5,
ling van deze inbreuk.                                             Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz juncto rand-
                                                                   nummer 2.19/2.3411 e.v. van de richtsnoeren voor vlees
                                                                   en vleesproducten van het Duitse Lebensmittelhandbuch
(1) PB L 340 van 31. 12. 1993, blz. 35.
(2) PB L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6.
                                                                   door de Landkreis Grafschaft Bentheim respectievelijk het
                                                                   Openbaar Ministerie te Osnabrück in casu in strijd met
                                                                   artikel 30 e.v. van het EG-Verdrag, dat wil zeggen met het
                                                                   daarin neergelegde discriminatieverbod?
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Wien van 22 okto-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen G. Köbler en Bondsminister voor Wetenschappen,
                     Onderzoek en Kunst                            Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                      (Zaak C-382/97)                                                           bliek
                          (98/C 7/19)                                                     (Zaak C-386/97)
                                                                                (98/C 7/21)
Het Verwaltungsgerichtshof Wien heeft bij beschikking
van 22 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 7 november 1997, in het geding tussen G.           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Köbler en Bondsminister voor Wetenschappen, Onderzoek              is op 12 november 1997 beroep tegen Helleense Republiek
en Kunst, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de          pen, vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
navolgende vraag:                                                  haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
                                                                   sche dienst, BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
Moet uit artikel 48 van het EG-Verdrag en de artikelen 1
tot en met 3 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 (1), die
primair voorzien in het recht van de werknemers op vrij            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
verkeer en vrije toegang tot de arbeidsmarkt binnen de
Gemeenschap, ook het recht worden afgeleid om in het
kader van een bezoldigingsregeling, inhoudende dat het             Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
salaris onder meer ook van de ancieÈnniteit afhankelijk is,             binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
erop aanspraak te kunnen maken dat inhoudelijk gelijk-                  bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
waardige activiteiten, die vroeger in een andere lidstaat               voldoen aan Richtlijn 95/23/EG van de Raad van
zijn volbracht, in aanmerking worden genomen op voet                    22 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 64/433/EEG
van gelijkheid met vroeger in het eigen land verrichte                  betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de pro-
werkzaamheden?                                                          ductie en het in de handel brengen van vers vlees (1),
                                                                        de krachtens het Verdrag en deze richtlijn op haar rus-
                                                                        tende verplichtingen niet is nagekomen;
(1) PB L 257 van 19. 10. 1968, blz. 2.
                                                                   Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van 30 oktober 1997 van het Amtsgericht Nord-
horn om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen         Volgens artikel 189, derde alinea, van het Verdrag zijn
                    A.T.M. van der Laan                            richtlijnen voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd,
                      (Zaak C-383/97)                              verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat. De
                                                                   termijn voor uitvoering van de onderhavige richtlijn is op
                          (98/C 7/20)                              1 juli 1995 verstreken, zonder dat de Helleense Republiek
                                                                   evenwel de passende maatregelen heeft genomen om in de
                                                                   Griekse rechtsorde volledig uitvoering te geven aan de
                                                                   richtlijn.
Het Amtsgericht Nordhorn heeft bij beschikking van
30 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 10 november 1997, in de strafzaak tegen                (1) PB L 243 van 11. 10. 1995, blz. 7.
A.T.M. van der Laan het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vraag:


title: Zaak F-4/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 december 2014 — Cwik/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Beoordelingsperiode 1995/1997 — Uitvoering van een arrest van het Gerecht van eerste aanleg — Verzoek om nietigverklaring van het beoordelingsrapport — Geen inschakeling van het paritair beoordelingscomité — Vertraging bij de opstelling van het beoordelingsrapport — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 december 2014 — Cwik/Commissie
   (Zaak F-4/13) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Beoordelingsperiode 1995/1997 - Uitvoering van een arrest van het Gerecht van eerste aanleg - Verzoek om nietigverklaring van het beoordelingsrapport - Geen inschakeling van het paritair beoordelingscomité - Vertraging bij de opstelling van het beoordelingsrapport - Beroep tot schadevergoeding))
   (2015/C 026/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Michael Cwik (Tervuren, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport over de periode 1995-1997 en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 12 maart 2012 houdende definitieve opstelling van het nieuwe beoordelingsrapport van Cwik over de beoordelingsperiode 1995/1997 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 15  000 EUR aan Cwik ter vergoeding van zijn immateriële schade.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Cwik.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013, blz. 38.


title: Zaak T-621/13: Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2014 — Pell Amar Cosmetics/BHIM — Alva Management (Pell amar dr. Ionescu — Calinesti)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/72

         Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2014 — Pell Amar Cosmetics/BHIM — Alva Management (Pell amar dr. Ionescu — Calinesti)
   (Zaak T-621/13) (1)

   2014/C 315/120
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Arrest van het Gerecht van 29 november 2000 in zaak T-213/97: Comité van de katoen- en aanverwante vezels verwerkende nĳverheden van de Europese Unie (Eurocoton) en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Dumping — Verzuim van de Raad om definitieve rechten in te stellen — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Schadevordering)

text:
24.3.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 95/9
                ARREST VAN HET GERECHT                                  1)    Verwerpt het beroep.
                                                                        2)    Verwijst verzoeksters in de kosten en verstaat dat het Verenigd
                                                                              Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zijn eigen
                     van 29 november 2000
                                                                              kosten zal dragen.
in zaak T-213/97: Comité van de katoen- en aanverwante                  (1) PB C 318 van 18.10.1997.
vezels verwerkende nijverheden van de Europese Unie
(Eurocoton) en anderen tegen Raad van de Europese
                             Unie (1)
(Dumping — Verzuim van de Raad om definitieve rechten
in te stellen — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
             vatbare handeling — Schadevordering)
                                                                                van 8 november 2000
                         (2001/C 95/15)                                 in zaak T-158/98: B. Bareyt e.a. tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen — Tewerkstelling
                        (Procestaal: Engels)                            in derde land — Bezoldiging — Vaststelling van specifieke
                                                                        aanpassingscoëfficiënt voor de stad Naka (Japan) — Terug-
                                                                           werkende kracht — Terugvordering van teveel betaalde)
In zaak T-213/97, Comité van de katoen- en aanverwante
vezels verwerkende nijverheden van de Europese Unie (Euroco-                                       (2001/C 95/16)
ton), gevestigd te Brussel (België), Ettlin Gesellschaft für
Spinnerei und Weberei AG, gevestigd te Ettlingen (Duitsland),
Textil Hof Weberei GmbH & Co. KG, gevestigd te Hof                                                (Procestaal: Frans)
(Duitsland), H. Hecking Söhne GmbH & Co., gevestigd te
Stadtlohn (Duitsland), Spinnweberei Uhingen GmbH, gevestigd             In zaak T-158/98, B. Bareyt, I. Benfatto, D. Bessette, G. Dalle
te Uhingen (Duitsland), F. A. Kümpers GmbH & Co., gevestigd             Carbonare, E. Di Pietro, B. J. Green, R. Haange, M. Huguet,
te Rheine (Duitsland), Tenthorey SA, gevestigd te Éloyes               M. Iseli, C. Jorg, N. Mitchell, P. L. Mondino, A. Portone,
(Frankrijk), Les tissages des héritiers de G. Perrin — Groupe           C. Sborchia, A. Tesini, M. M. Wykes, tijdelijke functionarissen
Alain Thirion (HPG-GAT Tissages), gevestigd te Cornimont                van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
(Frankrijk), Établissements des fils de Victor Perrin SARL,            de te Naka (Japan), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
gevestigd te Thiéfosse (Frankrijk), Filatures et tissages de            te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Saulxures-sur-Moselotte, gevestigd te Saulxures-sur-Moselotte           Fiduciaire Becker en Cahen, Rue des Foyers 3, tegen Commissie
(Frankrijk), Tissage Mouline Thillot, gevestigd te Thillot (Frank-      van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
rijk), Tessival SpA, gevestigd te Azzano S. Paolo (Italië),             en F. Clotuche-Duvieusart), ondersteund door Raad van de
Filature Niggeler & Küpfer SpA, gevestigd te Capriolo (Italië),         Europese Unie (gemachtigden: C. Strömholm en T. Blanchet),
Standardtela SpA, gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoor-           betreffende een beroep tot nietigverklaring van de salarisafreke-
digd door C. Stanbrook, QC, en A. Dashwood, barrister,                  ningen van verzoekers van november 1997 en de volgende
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 maanden voorzover daarin de specifieke aanpassingscoëf-
A. Kronshagen, advocaat aldaar, Boulevard de la Foire 12,               ficiënt voor de stad Naka wordt toegepast die is vastgesteld in
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Arpio                 verordening (EGKS, EG, Euratom) nr. 1785/97 van de Raad
Santacruz, A. Tanca, S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. M. Ber-             van 11 september 1997 houdende vaststelling van de aanpas-
risch), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-                 singscoëfficiënten die met ingang van 1 januari 1997 van
Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: J. E. Collins), betref-       toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren van
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van               de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in derde
de Raad houdende verwerping van het voorstel voor een                   landen (PB L 254, blz. 1), en tot veroordeling van de Commissie
verordening tot instelling van een definitief antidumpingrecht          om aan verzoekers het salaris te betalen dat zij bij wege van
op de invoer van ongebleekte weefsels van katoen van                    terugvordering van het teveel betaalde heeft ingehouden en
oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, India, Indo-             om hun het verschil te betalen tussen het salaris op grond van
nesië, Pakistan en Turkije (COM(97) 160 def. van 21 april               de aanpassingscoëfficiënt voor Tokyo (Japan) en het sinds
1997), en een vordering tot vergoeding van de door dit besluit          november 1997 betaalde salaris op grond van de specifieke
veroorzaakte schade, heeft het Gerecht (Tweede kamer —                  aanpassingscoëfficiënt, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident,        samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi en
J. Azizi, A. Potocki, M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters;             A. Potocki, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op
griffier: G. Herzig, administrateur, op 29 november 2000 een            8 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      luidt als volgt:


title: Zaak C-205/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Városi Bíróság) — Strafzaak tegen Emil Eredics, Mária Vassné Sápi (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2001/220/JBZ — Status van slachtoffers in strafprocedures — Begrip slachtoffer — Rechtspersoon — Strafbemiddeling in strafprocedure — Toepassingsmodaliteiten)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szombathelyi Városi Bíróság) — Strafzaak tegen Emil Eredics, Mária Vassné Sápi
   (Zaak C-205/09) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2001/220/JBZ - Status van slachtoffers in strafprocedures - Begrip „slachtoffer” - Rechtspersoon - Strafbemiddeling in strafprocedure - Toepassingsmodaliteiten)
   2010/C 346/23
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szombathelyi Városi Bíróság

      Partijen in de strafzaak

   Emil Eredics, Mária Vassné Sápi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Szombathelyi Városi Bíróság — Uitlegging van artikel 1, sub a, en van artikel 10 kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure — Strafzaak waarin het slachtoffer een rechtspersoon is en de toepassing van de bemiddeling in strafzaken volgens het nationale recht is uitgesloten — Begrip „slachtoffer” in het kaderbesluit — Zijn daaronder, wat de bepalingen inzake de bemiddeling in strafzaken betreft, mede andere dan natuurlijke personen begrepen? — Voorwaarden voor toepassing van bemiddeling in strafzaken in het kader van de strafprocedure

      Dictum

               1)

               De artikelen 1, sub a, en 10 van kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure, moeten aldus worden uitgelegd dat het begrip „slachtoffer” niet ook rechtspersonen omvat met het oog op de bevordering van bemiddeling in strafzaken als bedoeld in genoemd artikel 10, lid 1.

               2)

               Artikel 10 van kaderbesluit 2001/220 moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet verplicht om het gebruik van de bemiddelingsprocedure toe te staan voor alle strafbare feiten waarvan het in de nationale wetgeving gedefinieerde materiële bestanddeel overeenkomt met dat van de strafbare feiten waarvoor zij uitdrukkelijk in bemiddeling voorziet.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009.


title: Zaak C-11/03: Verzoek van de Raad van State (België) van 9 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV Boss Pharma en de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de minister van Economie

text:
8.3.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 55/15
Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door Commissie van                van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van genees-
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                        middelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in
                             Luxemburg                                 de nationale stelsels van gezondheidszorg, naar luid waarvan
                                                                       een beslissing waarbij de nationaal bevoegde autoriteit het in
                            (Zaak C-9/03)                              de handel brengen van een geneesmiddel tegen de door de
                                                                       aanvrager voorgestelde prijs niet toestaat, een motivering dient
                           (2003/C 55/25)                              te bevatten „die is gebaseerd op objectieve, verifieerbare
                                                                       criteria”, aldus begrepen worden dat de volgens de interne
                                                                       Belgische wetgeving bevoegde overheid vooraf met een al-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             gemeen geldend voorschrift dient te bepalen welke criteria de
op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom               overheid die over de individuele aanvraag zal beschikken, in
                                                                       aanmerking dient te nemen, dan wel dat het die beslissing-
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als                  nemende overheid toegelaten is, in elke individuele beslissing,
                                                                       aan te geven welke objectieve en verifieerbare criteria zij in dat
gemachtigden, domicilie gekozen te Luxemburg.
                                                                       geval hanteert om de aanvraag niet in te willigen of dat het
                                                                       volstaat dat die overheid haar individuele beslissing formeel
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                motiveert door de vermelding van concrete gegevens van het
dat het den Hove behage:                                               dossier, in welk geval het aan de rechter toekomt uit te
                                                                       maken of die gegevens beantwoorden aan een objectief en
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door          verifieerbaar criterium.
       niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/
       27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei          (1 ) PB 1989, L 040, blz. 8.
       1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het
       raam van de bescherming van de consumentenbelan-
       gen (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
—      het Groothertogdom Luxemburg in te kosten te ver-
       wijzen.
                                                                       Beroep, op 14 januari 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                        rijk
De bij artikel 8 van de richtlijn gestelde termijn voor de                                        (Zaak C-15/03)
omzetting is verstreken op 1 januari 2001.
                                                                                (2003/C 55/27)
( 1) PB L 166, blz. 51.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 14 januari 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
                                                                       rijk door Commissie voor de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van de Raad van State (België) van 9 januari 2003              vertegenwoordigd door J. Grunwald, juridisch adviseur van de
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV                 Europese Commissie, en M. Konstantinidis, lid van de juri-
Boss Pharma en de Belgische Staat, vertegenwoordigd                    dische dienst van de Europese Commissie, domicilie gekozen
                 door de minister van Economie                         hebbende bij Luis Escobar Guerrero, lid van de juridische
                                                                       dienst van de Europese Commissie, Centre Wagner C 254,
                           (Zaak C-11/03)                              Luxemburg-Kirchberg.
                           (2003/C 55/26)                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
De Raad van State (België) heeft bij uitspraak van 9 januari                  artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte
13 januari 2003, in het geding tussen NV Boss Pharma en                       olie (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
de Belgische Staat, vertegenwoordigd door de minister van                     voorzover zij heeft nagelaten de nodige juridische en
Economie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                   feitelijke maatregelen te nemen teneinde voorrang te
pen verzocht om een prejudiciςle beslissing over de navolgende                geven aan de behandeling van afgewerkte olie door
vraag:                                                                        regeneratie, terwijl technische, economische of organi-
                                                                              satorische beperkingen zich daar niet tegen verzetten.
Moet in artikel 2, lid 2, van de richtlijn 89/105/EEG ( 1) van de
Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid               2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak F-108/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Basili/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsjaar 2004 — Beroep tot nietigverklaring — Personeelsvertegenwoordigers — Advies van ad hoc-groep)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/54

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Basili/Commissie
   (Zaak F-108/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsjaar 2004 - Beroep tot nietigverklaring - Personeelsvertegenwoordigers - Advies van ad hoc-groep)
   (2008/C 22/103)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Tamara Diomede Basili (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bontinck en J. Feld, advocaten, vervolgens T. Bontinck, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het op 10 november 2005 ter kennis van verzoekster gebrachte loopbaanontwikkelingrapport, voor zover dit geen rekening houdt met het advies van de „ad hoc-groep beoordeling en voorstellen voor bevordering van personeelsvertegenwoordigers”.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006, blz. 37.


title: Zaak T-156/05: Beroep, op 18 april ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/27

         Beroep, op 18 april ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-156/05)
   (2005/C 155/52)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 april 2005 beroep ingesteld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Dimitra Lantzoni, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Bouché, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 8 maart 2005 tot afwijzing van de twee klachten die verzoekster op 22 september 2004 heeft ingediend tegen de aan haar toegekende bevorderingspunten voor het jaar 2002, respectievelijk het feit dat zij in het jaar 2003 niet is bevorderd.

               2.

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In november 2003 is aan verzoekster, ambtenaar van het Hof van Justitie, meegedeeld dat haar geen bevorderingspunten waren toegekend. Zij heeft dit besluit betwist, omdat haar beoordelingsrapport op het tijdstip van de toekenning van de punten nog niet definitief was. Na deze betwisting en nadat de tweede beoordelaar een verbetering in haar beoordelingsrapport had aangebracht, heeft haar hiërarchieke meerdere haar geval in het licht van de definitieve beoordeling heroverwogen, maar opnieuw besloten haar voor 2002 geen bevorderingspunten toe te kennen. In het beroep komt verzoekster op tegen laatstgenoemd besluit, evenals tegen het besluit om haar in het jaar 2003 niet te bevorderen.
   Tot staving van het beroep voert verzoekster aan dat er sprake is van een kennelijke beoordelingsfout, omdat elk verband tussen het besluit om haar geen bevorderingspunten toe te kennen en de bevindingen in het beoordelingsrapport haars inziens ontbreekt. Ook stelt zij dat verweerder, in strijd met artikel 45 van het Statuut en punt 8 van de bijlage bij het besluit van het Hof tot invoering van de bevorderingsprocedure, haar verdiensten niet heeft vergeleken met alle ambtenaren van de instelling die voor dezelfde bevordering in aanmerking komen, maar enkel met de andere ambtenaren van haar dienst. Bovendien voert zij aan dat het bevorderingscomité zich niet aan de regels heeft gehouden door het recht op tegenspraak en verweer niet te eerbiedigen.
   Met betrekking tot het besluit om haar niet te bevorderen betoogt verzoekster dat haar beoordelingsrapport een blokkering van haar loopbaan absoluut niet rechtvaardigde, te meer omdat de haar in de beoordelingsrapporten gemaakte verwijten vaag en niet gemotiveerd zijn.


title: Zaak T-395/08: Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (vorm van een chocoladehaas)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/37

         Beroep ingesteld op 22 september 2008 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (vorm van een chocoladehaas)
   (Zaak T-395/08)
   (2008/C 313/68)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Lange, E. Schalast en G. Hild, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juli 2008 (zaak R 419/2008-4);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: Driedimensionaal merk met de vorm van een chocoladehaas voor waren van klasse 30 — aanvraagnr. 3 664 372

      Beslissing van de onderzoeker: Afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: Verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Het aangevraagde merk is ongebruikelijk, vervult de functie van herkomstaanduiding en heeft het nodige onderscheidend vermogen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-482/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/14/EG — Spoorwegen in Gemeenschap — Toewijzing van infrastructuurcapaciteit, heffing van rechten voor gebruik van infrastructuur en veiligheidscertificering — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/16

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-482/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/14/EG - Spoorwegen in Gemeenschap - Toewijzing van infrastructuurcapaciteit, heffing van rechten voor gebruik van infrastructuur en veiligheidscertificering - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 6/30)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-482/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 19 november 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils) tegen Ierland (gemachtigde: D. O'Hagan, bijgestaan door D. Moloney, BL), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, S. von Bahr en U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, is Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 10.01.2004.