title: Zaak C-336/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 19 juli 2007 — Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG/Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Hannover (Duitsland) op 19 juli 2007 — Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG/Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk
   (Zaak C-336/07)
   (2007/C 247/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Hannover
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kabel Deutschland Vertrieb und Service GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Niedersächsische Landesmedienanstalt für privaten Rundfunk

      In tegenwoordigheid van: Norddeutscher Rundfunk en 39 andere
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een bepaling als § 37, lid 1, van het Niedersächsische Mediengesetz verenigbaar met artikel 31, lid 1, van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG, wanneer een kabelexploitant wordt gedwongen om op meer dan de helft van de in zijn netwerk beschikbare duurzaam analoog bruikbare kanalen programma's door te geven, die — weliswaar in de deelstaat Niedersachsen, maar niet het gehele gebied bestrijkend — reeds volgens de DVB-T-standaard via de ether worden uitgezonden?

               2)

               Is een bepaling als § 37, lid 1, van het Niedersächsische Mediengesetz verenigbaar met artikel 31, lid 1, van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG, wanneer een kabelexploitant wordt gedwongen om ook televisieprogramma's via zijn analoge kabelnetwerk door te geven in de deelgebieden van de deelstaat waar de kabeleindgebruiker in ieder geval met behulp van een terrestrische antenne en een decoder in staat zou zijn om dezelfde televisieprogramma's ook via de ether volgens de DVB-T-standaard te ontvangen?

               3)

               Moeten onder „televisieomroepdiensten” in de zin van artikel 31, lid 1, eerste zin, van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG ook aanbieders van mediadiensten onderscheidenlijk telemedia, bijvoorbeeld telewinkelen, worden begrepen?

               4)

               Is een bepaling als § 37, lid 2, van het Niedersächsische Mediengesetz verenigbaar met artikel 31, lid 1, van de Universeledienstrichtlijn 2002/22/EG, wanneer de nationale bevoegde autoriteiten in geval van kanalenschaarste een rangorde van kandidaten moeten vastleggen die leidt tot de volledige bezetting van de ter beschikking van de kabelexploitant staande kanalen?


title: Zaak T-287/16: Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — België/Commissie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/62

         Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — België/Commissie
   (Zaak T-287/16)
   (2016/C 270/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden, bijgestaan door É. Grégoire en J. Mariani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016, voor zover daarbij met betrekking tot het Koninkrijk België een bedrag van 9 601 619,00 EUR aan financiering door de Europese Unie wordt onttrokken (begrotingspost 6701);

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van dat besluit om het bedrag van 9 601 619 EUR aan communautaire financiering te onttrekken, voor zover dit het bedrag van 4 106 470,02 EUR omvat dat het ELGF reeds eerder heeft ontvangen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 31, lid 1, en artikel 32, lid 8, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1), doordat de Commissie niet aantoont dat de door het Belgische betaalorgaan gedane uitgave niet in overeenstemming is met het gemeenschapsrecht en dat het achterwege blijven van invordering of de onregelmatigheid het gevolg is van een onregelmatigheid of nalatigheid die te wijten is aan het Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB).

               2.

               Subsidiair, schending van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 en het evenredigheidsbeginsel, doordat het onttrokken bedrag niet overeenkomt met het belang van de geconstateerde niet-naleving en geen rekening is gehouden met de financiële schade voor de Europese Unie.


title: Zaak T-257/01: Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Frosch Touristik GmbH tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 3/38                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.1.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters zijn beide Chinese fabrikanten van elektronische
compacte fluorescentielampen (CFL-i) en voeren deze lampen             —     de beslissing R 789/1999-2 van de tweede kamer van
uit naar de Europese Gemeenschap.                                            beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                             31 juli 2001 in die zin te wijzigen, dat de weigeringsgrond
Op 17 mei 2000 heeft de Commissie een antidumpingpro-                        van artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening inzake het
cedure betreffende de invoer van CFL-i van oorsprong uit                     gemeenschapsmerk zich niet verzet tegen de inschrijving
China ingeleid, nadat de European Lighting Companies Federa-                 van AIR MARITIME met aanvraagnr. 81.331 als gemeen-
tion een klacht had ingediend. Gedurende het antidumpingon-                  schapsmerk;
derzoek werd Mexico overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de
basisverordening als analoog land met een markteconomie
gebruikt voor de bepaling van de normale waarde van exporten
uit China.                                                             —     subsidiair, de beslissing R 789/1999-2 van de tweede
                                                                             kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
                                                                             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
Verzoeksters hebben gedurende het onderzoek samengewerkt                     len) van 31 juli 2001 te vernietigen en het Bureau
en hebben een individuele behandeling genoten. De dumping-                   voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
marges zijn bijgevolg vastgesteld aan de hand van de normale                 tekeningen en modellen) te gelasten, de aanvraagprocedu-
waarde van de exportprijzen van Philips Mexicana, een doch-                  re inzake het gemeenschapsmerk AIR MARITIME met
terondernming van een van de primaire klagende ondernemin-                   aanvraagnr. 81.331 verder te zetten zonder aandacht te
gen, en van de normale waarde van de exportprijzen van                       schenken aan het oppositieteken, met name aan het
verzoeksters.                                                                Duitse merk Wz 1.186.278 „air marin”; en
Tot staving van hun vordering betogen verzoeksters dat de
Raad, door aanvaarding van de vaststellingen van de Commis-            —     verweerder te verwijzen in de kosten.
sie, de basisantidumpingverordening heeft geschonden, daar
de Commissie artikel 2, lid 7, sub b, en niet artikel 2, lid 7,
sub a, van die verordening had moeten gebruiken. Subsidiair
betogen verzoeksters, dat de overeenkomstig artikel 2, lid 7,
sub a, vastgestelde normale waarde kennelijk onredelijk en
discriminerend was.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Aanvrager van het ge-          verzoekster
                                                                       meenschapsmerk:
Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Frosch Tou-
ristik GmbH tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
    de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                  Betrokken         gemeen-      woordmerk „AIR MARITIME”
                                                                       schapsmerk:                    voor waren en diensten van de
                         (Zaak T-257/01)                                                              klassen 16, 39 en 42 — aan-
                                                                                vraagnr. 81.331
                          (2002/C 3/66)
                                                                       Houder van het oppo-           Air Marin Flugreisen GmbH
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het     sitiemerk of -teken in de
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:         oppositie-procedure:
                               Duits)
                                                                       Oppositiemerk of -te-          het Duitse woordmerk „air marin”
                                                                       ken:                           voor diensten van klasse 39
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door                  Beslissing oppositie-af-       afwijzing van de aanvraag met
Frosch Touristik GmbH, te München, vertegenwoordigd door               deling:                        betrekking tot de diensten „Reis-
H.G. Zeiner en B. Heamann-Dunn, domicilie gekozen hebben-                                             bureaus; het houden en organise-
de te Luxemburg. Andere partij voor de kamer van beroep: Air                                          ren van reizen; vervoer van perso-
Marin Flugreisen GmbH, te Bonn (Duitsland).                                                           nen” van klasse 39
 ---pagebreak--- 5.1.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 3/39
Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep                de schade die de Gemeenschap ten gevolge van ontduiking
roep:                                                                    van douanerechten en BTW heeft geleden alsmede tot rechts-
                                                                         herstel met betrekking tot ander economisch en niet-econo-
Middelen:                       geen verwarringsgevaar in de zin         misch nadeel dat daaruit is voortgevloeid. Deze douanerechten
                                van artikel 8, lid 1, sub b, van         en BTW zouden zijn ontdoken door frauduleuze invoer van
                                verordening (EG) nr. 40/94 van           sigaretten in de Europese Gemeenschap. Dit is de tweede keer
                                de Raad van 20 december 1993             dat de Europese Gemeenschap een dergelijk beroep instelt (1).
                                inzake het gemeenschapsmerk (1)          In bovengenoemd beroep treedt de Commissie ook op als
                                                                         gevolmachtigde van de lidstaten om de aan hen verschuldigde
                                                                         belastingen in te vorderen.
(1) PB 1994, L 11, blz. 1.
                                                                         Verzoeksters stellen dat de Gemeenschap niet bevoegd is om
                                                                         dat beroep in te stellen. Het EG-Verdrag noch enige andere
                                                                         handeling verleent de Commissie de bevoegdheid om als
                                                                         rechtspersoon op te treden, zeker niet buiten het rechtsgebied
                                                                         van de lidstaten, teneinde op die manier zelfstandig haar
Beroep, op 15 oktober 2001 ingesteld door R.J. Reynolds                  financiële belangen buiten de Gemeenschap te beschermen of
Tobacco Holdings Inc., R.J. Reynolds Tobacco Internatio-                 fraude te bestrijden; het gaat bij dat beroep ook niet om
nal Inc., R.J. Reynolds Tobacco Company en RJR Acqui-                    een gezamenlijk beroep van de Commissie en de lidstaten,
sition Corp. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     aangezien niet alle lidstaten bij dat beroep betrokken zijn.
                             schappen
                         (Zaak T-260/01)
                                                                         Met dat beroep wordt ook geprobeerd ontdoken belastingen
                                                                         in te vorderen. De Commissie is evenwel niet bevoegd om
                           (2002/C 3/67)                                 belastingen te innen. Alleen de lidstaten zijn daartoe bevoegd,
                                                                         ieder binnen zijn grondgebied. De Commissie had derhalve
                         (Procestaal: Engels)                            tegen de lidstaten een procedure wegens gebrekkige toepassing
                                                                         van de gemeenschapsregels inzake douanerechten en BTW
                                                                         moeten inleiden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door R.J. Reynolds                  Verder is de Gemeenschap niet bevoegd is om in dat beroep
Tobacco Holdings Inc., R.J. Reynolds Tobacco International               op te treden als gevolmachtigde van de lidstaten.
Inc., R.J. Reynolds Tobacco Company en RJR Acquisition
Corp., vertegenwoordigd door P. Lomas en O. Brouwer
van het advocatenkantoor Freshfields Bruckhaus Deringer te
Londen (Verenigd Koninkrijk).
                                                                         De Commissie heeft ook niet de juiste procedure gevolgd bij
                                                                         haar besluit om dat beroep in te stellen. Zij had de procedure
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                     moeten volgen waarin de artikelen 280, lid 4, EG en 251 EG
                                                                         voorzien voor het nemen van maatregelen op het gebied van
                                                                         fraudebestrijding. Verder heeft de Commissie het recht van
—     nietig te verklaren het besluit van Commissie om een               verzoeksters om te worden gehoord, niet in acht genomen en
      tweede procedure in te leiden in de VS, waarvan verzoek-           is zij haar motiveringsplicht niet nagekomen. Bovendien heeft
      sters kennis hebben gekregen op 6 augustus 2001;                   zij het rechtszekerheidsbeginsel, de rechten van de verdediging,
                                                                         het recht van verweer, het evenredigheidsbeginsel en het
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van dit geding,             beginsel van goed bestuur geschonden. Ten slotte heeft de
      daaronder begrepen de kosten van de verzoeksters en van            Commissie misbruik gemaakt van haar bevoegdheden.
      de interveniënten.
                                                                         (1) Tegen het besluit om het eerste beroep in te stellen zijn verzoek-
Middelen en voornaamste argumenten                                           sters opgekomen in zaak T-379/00 (PB C 79 van 10.3.2001,
                                                                             blz. 24).
Verzoeksters zijn de verweersters in een beroep dat de Europese
Gemeenschap bij een rechterlijke instantie in de Verenigde
Staten hebben ingesteld. Dat beroep strekt tot vergoeding van


title: Zaak C-162/03: Verzoek van het Tribunale di Milano, Sezione distaccata di Cassano d'Abba van 21 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido) en 1) Regione Lombardia, 2) A.G.E.A. — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura

text:
7.6.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 135/19
Verzoek van het Tribunale di Milano, Sezione distaccata di                  17 december 1979 betreffende de bescherming van het
Cassano d’Abba van 21 februari 2003 om een prejudiciële                     grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de
beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Balconi                    lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen ( 1), door niet alle
Andrea (ex Guido) en 1) Regione Lombardia, 2) A.G.E.A.                      maatregelen te nemen die nodig zijn om de lozing in het
          — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura                        grondwater van afvalstoffen genoemd in lijst I van
                                                                            richtlijn 80/68/EEG te verhinderen en de lozing in het
                                                                            grondwater van afvalstoffen genoemd in lijst II van
                          (Zaak C-162/03)                                   richtlijn 80/68/EEG te beperken, om te voorkomen
                                                                            dat die stoffen het water verontreingen, en door de
                          (2003/C 135/27)                                   verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering
                                                                            van de gevaarlijke stoffen genoemd in lijst I, die tot
                                                                            indirecte verontreiniging kunnen leiden, niet aan een
                                                                            voorafgaand onderzoek te onderwerpen, alsook door de
                                                                            directe lozing van afvalstoffen genoemd in lijst II, evenals
Het Tribunale di Milano, Sezione distaccata di Cassano d’Abba
                                                                            de verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering
heeft bij beschikking van 21 februari 2003, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 7 april 2003, in het                    van die stoffen, die tot indirecte verontreiniging kunnen
                                                                            leiden, niet aan een voorafgaand onderzoek te onder-
geding tussen 1) Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido),
2) Regione Lombardia en A.G.E.A. — Agenzia per le Erogazio-                 werpen;
ni in Agricoltura, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over          —      vast te stellen dat de Helleense Republiek niet heeft
de navolgende vraag:                                                        voldaan aan haar verplichtingen krachtens de artikelen 2,
                                                                            lid 1, en 6, lid 1, van richtlijn 91/689/EEG ( 2) van de
                                                                            Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 ( 1) van                  afvalstoffen, door niet alle maatregelen te nemen die
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening
                                                                            nodig zijn voor het registreren en herkennen van gevaar-
(EEG) nr. 3950/92 ( 2) van 28 december 1992 aldus worden                    lijke stoffen in de regio Thriasio Pedio, waar een opslag
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als
                                                                            (stortplaats) van die stoffen bestaat, alsook door niet,
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-                  hetzij afzonderlijk hetzij in het kader van algemene
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                   afvalverwijderingsprojecten, in de regio Thriasio Pedio
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
                                                                            een project voor de verwijdering van gevaarlijke afvalstof-
hebben overschreden?                                                        fen op te zetten;
( 1) PB L 90, van 1.4.84, blz. 10.
                                                                     —      de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
( 2) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     —      Schending van richtlijn 80/68/EEG.
                                                                     —      Schending van richtlijn 91/689/EEG.
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 (1 ) PB L 20 van 26 januari 1980, blz. 43.
                                                                     (2 ) PB L 377 van 12.12.1991, blz. 20.
                          (Zaak C-163/03)
                          (2003/C 135/28)
                                                                     Beroep op 10 april 2003 ingesteld door Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
op 8 april 2003 beroep tegen de Helleense Republiek ingesteld
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door V. Jordana en M. Konstantinidis als gemach-                                  (Zaak C-166/03)
tigden.
                                                                                (2003/C 135/29)
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek niet heeft         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       voldaan aan haar verplichtingen krachtens de artikelen 3,     op 10 april 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
       4 en 5 van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-


title: Zaak F-65/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2012 — Mata Blanco/Commissie (Openbare dienst — Intern vergelijkend onderzoek COM/INT/OLAF/09/AD10 — Fraudebestrijding — Respectieve bevoegdheden van EPSO en jury — Door jury gecontroleerde toelatingstoetsen — Mondeling examen — Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Afwijkende beoordelingen — Beoordelingscriteria — Gelijke behandeling van kandidaten — Kennelijk onjuiste beoordeling — Beginselen van transparantie en behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/26

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2012 — Mata Blanco/Commissie
   (Zaak F-65/10) (1)

   (Openbare dienst - Intern vergelijkend onderzoek COM/INT/OLAF/09/AD10 - Fraudebestrijding - Respectieve bevoegdheden van EPSO en jury - Door jury gecontroleerde toelatingstoetsen - Mondeling examen - Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek - Afwijkende beoordelingen - Beoordelingscriteria - Gelijke behandeling van kandidaten - Kennelijk onjuiste beoordeling - Beginselen van transparantie en behoorlijk bestuur - Motiveringsplicht)
   2013/C 46/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Manuel Mata Blanco (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Eggers en P. Pecho, gemachtigden, vervolgens B. Eggers, gemachtigde)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EPSO van 11 mei 2010 om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van intern vergelijkend onderzoek „COM/INT/OLAF/09/AD10 — Administrateurs gespecialiseerd in fraudebestrijding” alsmede van de reservelijst en alle op basis daarvan genomen besluiten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Blanco draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010, blz. 73.


title: Zaak T-272/16: Beroep ingesteld op 25 mei 2016 — Griekenland/Commissie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/53

         Beroep ingesteld op 25 mei 2016 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-272/16)
   (2016/C 270/61)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, O. Tsirkinidou, Α. Vasilopoulou en D. Ntourntoureka)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden uitvoeringsbesluit van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), waarvan kennis is gegeven onder het nummer C(2016) 1509 en dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie van 22 maart 2016, L 75, blz. 16, nietig te verklaren:

                           a)

                           voor zover daarbij aan EU-financiering worden onttrokken uitgaven ten belope van een totaal bedrag van 166 797 866,22 EUR die als ontkoppelde rechtstreekse steun zijn verricht in de boekjaren 2012 en 2013, en met name (1) een forfaitaire financiële correctie van 25 % voor het jaar 2012 en (2) een forfaitaire financiële correctie en een eenmalige financiële correctie voor het jaar 2013 worden toegepast;

                           b)

                           voor zover daarbij aan EU-financiering worden onttrokken uitgaven ten belope van een totaal bedrag van 3 880 460,50 EUR die voor plattelandsontwikkeling Efpo as 1 + 3 — investeringsgerichte maatregelen (2007-2013) zijn verricht, en met name (1) een forfaitaire financiële correctie van 5 % voor de boekjaren 2010-2013 met betrekking tot maatregel 125 en (2) een eenmalige correctie voor de boekjaren 2011-2013 worden toegepast;

                           c)

                           voor zover daarbij niet volledig uitvoering wordt gegeven aan het definitieve arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 november 2015 in zaak T-107/14 en aan de Helleense Republiek niet onmiddellijk een bedrag van 29 366 975,06 EUR is terugbetaald;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht gronden voor nietigverklaring aan.
   Met betrekking tot de financiële correctie ten belope van een totaal bedrag van 166 797 866,22 EUR betreffende de uitgaven die als ontkoppelde rechtstreekse steun zijn verricht in de jaren 2012 en 2013, voert de Helleense Republiek met name drie middelen voor nietigverklaring aan.
   De eerste grond voor nietigverklaring, die wordt aangevoerd met betrekking tot de voor het boekjaar 2012 toegepaste correctie, betreft de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 2, lid 2, van verordening nr. 796/2004 (1) [en van artikel 2, onder a), van de daaraanvolgende verordening nr. 1120/2009 (2)].
   De tweede grond voor nietigverklaring, die eveneens wordt aangevoerd met betrekking tot de voor het boekjaar 2012 toegepaste correctie, betreft de onjuiste uitlegging en toepassing van de richtsnoeren die vervat liggen in document VI/5530/1997 met betrekking tot het vervuld zijn van de voorwaarden voor toepassing van een financiële correctie van 25 % voor het jaar 2012; aangevoerd wordt dat de Commissie haar discretionaire bevoegdheid heeft overschreden, en daarbij het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden (deel A) en de financiële correctie onjuist heeft berekend (deel B).
   Als derde grond voor nietigverklaring, die wordt aangevoerd met betrekking tot de voor het boekjaar 2013 toegepaste correctie, wordt gesteld dat die correctie onrechtmatig is, misbruik oplevert en tegenstrijdig is, dat zij op een onjuiste uitlegging en toepassing van de in document VI/5530/1997 vervat liggende richtsnoeren berust, en dat zij het beginsel van behoorlijk bestuur, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel ne bis in idem en de rechten van de verdediging schendt.
   Met betrekking tot de financiële correctie onder de rubriek plattelandsontwikkeling Efpo as 1 + 3 — investeringsgerichte maatregelen (2007-2013) worden vier gronden voor nietigverklaring aangevoerd.
   De vierde en de vijfde grond voor nietigverklaring, die worden aangevoerd met betrekking tot de voor maatregel 125 toegepaste correctie, betreffende het ontbreken van rechtsgrondslag en van rechtvaardigingsgronden, en een dwaling omtrent de feiten: de beheersautoriteit zou al haar bevoegdheden rechtmatig en ten volle hebben uitgeoefend (vierde grond) en de toepassing van een forfaitaire financiële correctie van 5 % voor de in de loop van het boekjaar 2010 verrichte uitgaven, te weten 506 480,19 EUR, zou in strijd zijn met artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 (3), omdat het daarbij gaat om uitgaven die zijn verricht meer dan vierentwintig (24) maanden voordat de Commissie de betrokken lidstaat schriftelijk van de resultaten van de verificaties in kennis heeft gesteld.
   Als zesde grond voor nietigverklaring, die wordt aangevoerd met betrekking tot de voor maatregel 121 toegepaste correctie, wordt gesteld dat het besluit onrechtmatig is omdat de toegepaste correctie of de met overeenkomstige toepassing van artikel 63 van verordening nr. 809/2014 (4) gevolgde methode voor de berekening ervan niet in overeenstemming is met artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 en met de in document VI/5530/1997 vervat liggende richtsnoeren; verder zou de toepassing van die correctie gevolgen sorteren die onevenredig zijn aan de vastgestelde tekortkomingen. Subsidiair wordt, met betrekking tot dezelfde maatregel, als zevende grond voor nietigverklaring aangevoerd dat het bestreden besluit geen rechtsgrondslag en geen rechtvaardigingsgrond heeft en in strijd is met de in document VI/5530/1997 van de Unie vervat liggende richtsnoeren.
   De achtste grond voor nietigverklaring betreft schending van artikel 266 VWEU, met name niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting om alle maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie, doordat de Commissie heeft nagelaten ten vervolge op het arrest van het Gerecht in zaak T-107/14 een bedrag van 29 366 975,06 EUR aan de Helleense Republiek terug te betalen, en schending van het beginsel van goed bestuur, van het rechtzekerheidsbeginsel en van het beginsel van loyale samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.

      (1)  Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB 2004, L 141, blz. 18).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1120/2009 van de Commissie van 29 oktober 2009 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij titel III van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB 2009, L 316, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1).

      (4)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 809/2014 van de Commissie van 17 juli 2014 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem, plattelandsontwikkelingsmaatregelen en de randvoorwaarden (PB 2014, L 227, blz. 69).


title: Zaak T-11/07: Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Frucona Košice/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/36

         Beroep ingesteld op 12 januari 2007 — Frucona Košice/Commissie
   (Zaak T-11/07)
   (2007/C 56/68)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Frucona Košice a.s. (Košice, Slovaakse Republiek) (vertegenwoordigers: B. Hartnett en O. Geiss, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking C(2006)2082 def. van de Commissie van 7 juni 2006 inzake staatssteun nr. C25/2005 nietig te verklaren;

               —

               artikel 1 van de bestreden beschikking geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van 7 juni 2006 inzake staatssteun van de Slowaakse Republiek aan verzoekster (C25/2005), voor zover de Commissie haar daarbij als ontvangster van onverenigbare staatssteun aanmerkt en haar gelast de volledige kwijtgescholden belastingschuld met rente aan de Slowaakse Republiek terug te betalen.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende tien rechtsmiddelen aan:

               De Commissie heeft bij de vaststelling van het bedrag van de gestelde staatssteun een kennelijke fout gemaakt.

               De bestreden beschikking schendt een wezenlijk vormvoorschrift en gaat voorbij aan artikel 33 EG. Volgens verzoekster was namelijk niet het DG Concurrentie, maar wel het DG Landbouw bevoegd voor het voeren van het onderzoek en het verrichten van de procedurele en formele handelingen die tot de bestreden beschikking hebben geleid.

               De bestreden beschikking schendt bijlage IV, hoofdstuk 3, bij het Toetredingsverdrag, artikel 253 EG, artikel 88 EG en verordening nr. 659/1999, omdat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden beschikking vast te stellen.

               De Commissie heeft bij de toepassing van artikel 87, lid 1, EG blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht, nu zij heeft vastgesteld dat een faillissementsprocedure een passender mechanisme dan de betalingsregeling inzake belastingen was geweest.

               De Commissie heeft ook een fout gemaakt, waar zij heeft vastgesteld dat een fiscale beslagprocedure een geschikter instrument dan de betalingsregeling inzake belastingen was geweest.

               De Commissie heeft kennelijk blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht, voor zover zij niet aan de op haar rustende bewijsplicht heeft voldaan en daarmee artikel 87, lid 1, EG en artikel 253 EG heeft geschonden. Voorts is de Commissie voorbijgegaan aan de door het Hof vastgestelde juridische maatstaven met betrekking tot het beginsel van de particuliere schuldeiser.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht, omdat zij het bewijsmateriaal waarover zij beschikte niet naar behoren heeft onderzocht noch in aanmerking heeft genomen.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht, door rekening te houden met irrelevant bewijsmateriaal, zoals interne meningsverschillen binnen de belastingdienst.

               Verder schendt de bestreden beschikking artikel 253 EG, daar zij geen toereikende motivering bevat om de conclusies ervan te rechtvaardigen.

               Ten slotte heeft de Commissie een fout gemaakt, waar zij de betalingsregeling inzake belastingen niet heeft vrijgesteld als herstructureringssteun en de richtsnoeren voor herstructureringssteun van 2004 retroactief heeft toegepast.


title: Zaak T-552/12: Beroep ingesteld op 21 december 2012 — North Drilling/Raad

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/22

         Beroep ingesteld op 21 december 2012 — North Drilling/Raad
   (Zaak T-552/12)
   2013/C 46/39
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: North Drilling Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 2 van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran nietig verklaren, voor zover het op haar betrekking heeft, en haar uit de bijlage bij dit besluit schrappen;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran nietig verklaren, voor zover het op haar betrekking heeft, en haar uit de bijlage bij deze uitvoeringsverordening schrappen, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Kennelijke fout

                           —

                           Het eerste middel is ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die aan de litigieuze bepalingen ten grondslag liggen, doordat deze bepalingen niet op feiten en bewijzen zijn gebaseerd.

               2)

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht

                           —

                           Het tweede middel is ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht, doordat de litigieuze bepalingen wat NDC betreft onjuist zijn gemotiveerd en deze motivering ongegrond, algemeen en stereotiep is.

               3)

               Schending van het recht op rechterlijke bescherming

                           —

                           Het derde middel is ontleend aan schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming aangaande de motivering van de handelingen, het ontbreken van bewijs voor de aangevoerde motivering en het recht van verweer en het eigendomsrecht, doordat de motiveringsplicht, die van invloed is op de overige rechten, niet is nagekomen.

               4)

               Schending van het eigendomsrecht

                           —

                           Het vierde middel is ontleend aan schending van het eigendomsrecht, doordat het zonder werkelijke motivering is beperkt.

               5)

               Schending van het beginsel van gelijke behandeling

                           —

                           Het vijfde middel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, doordat verzoeksters relatieve positie zonder reden is aangetast.

               6)

               Misbruik van bevoegdheid

                           —

                           Het zesde middel is ontleend aan misbruik van bevoegdheid, doordat er objectieve, precieze en overeenstemmende aanwijzingen zijn dat de sanctiemaatregel is genomen ter bereiking van andere dan de door de Raad aangevoerde doelen.


title: Zaak C-193/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 98/5/EG — Permanente uitoefening van beroep van advocaat in andere lidstaat dan die waar beroepskwalificatie is verworven — Voorafgaande toetsing van kennis van talen van lidstaat van ontvangst — Verbod om als domicilieadres voor vennootschappen te fungeren — Verplichting om jaarlijks verklaring van inschrijving bij bevoegde autoriteit van lidstaat van herkomst over te leggen)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/14

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-193/05) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Richtlijn 98/5/EG - Permanente uitoefening van beroep van advocaat in andere lidstaat dan die waar beroepskwalificatie is verworven - Voorafgaande toetsing van kennis van talen van lidstaat van ontvangst - Verbod om als domicilieadres voor vennootschappen te fungeren - Verplichting om jaarlijks verklaring van inschrijving bij bevoegde autoriteit van lidstaat van herkomst over te leggen)
   (2006/C 281/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani en A. Bordes, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: S. Schreiner, gemachtigde, en L. Dupong, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 2, 3 en 5 van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77, blz. 36) — Toetsing van talenkennis — Verbod om als domicilieadres voor vennootschappen te fungeren — Verplichting om jaarlijks verklaring van lidstaat van herkomst over te leggen
   Dictum

               1)

               Door de inschrijving bij de nationale bevoegde autoriteit van advocaten die hun beroepskwalificatie in een andere lidstaat dan het Groothertogdom Luxemburg hebben verworven en onder hun oorspronkelijke beroepstitel in deze laatste lidstaat werkzaam willen zijn, afhankelijk te stellen van een voorafgaande toetsing van de talenkennis, door deze advocaten te verbieden als domicilieadres voor vennootschappen te fungeren en door hen te verplichten om elk jaar een verklaring van inschrijving bij de bevoegde autoriteit van hun lidstaat van herkomst over te leggen, heeft het Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-393/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekontrollsenat des Landes Wien — Oostenrijk) — Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH/Fernwärme Wien GmbH (Overheidsopdrachten — Richtlijnen 2004/17/EG en 2004/18/EG — Aanbestedende dienst ( entité adjudicatrice ) die activiteiten uitoefent die deels binnen werkingssfeer van richtlijn 2004/17/EG en deels binnen die van richtlijn 2004/18/EG vallen — Publiekrechtelijke instelling — Aanbestedende dienst ( pouvoir adjudicateur ))

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekontrollsenat des Landes Wien — Oostenrijk) — Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH/Fernwärme Wien GmbH
   (Zaak C-393/06) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijnen 2004/17/EG en 2004/18/EG - Aanbestedende dienst („entité adjudicatrice’) die activiteiten uitoefent die deels binnen werkingssfeer van richtlijn 2004/17/EG en deels binnen die van richtlijn 2004/18/EG vallen - Publiekrechtelijke instelling - Aanbestedende dienst („pouvoir adjudicateur’))
   (2008/C 128/14)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Vergabekontrollsenat des Landes Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH

      Verwerende partij: Fernwärme Wien GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vergabekontrollsenat des Landes Wien — Uitlegging van artikel 2, lid 1, en artikel 3 van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1) en van artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Aanbesteding voor verwarmingsinstallaties — Aanbestedende dienst die een onderneming is waarover de stad Wenen zeggenschap heeft en die openbare diensten verricht (stadsverwarming) — Publiekrechtelijke instelling — Beoordeling van vereiste van mededinging — Toepassing van aanbestedingsprocedures voor Europese markt tevens op in mededinging verrichte activiteiten (in casu, koelsystemen) — Infectietheorie — Geen kruiselingse subsidiëring
   Dictum

               1)

               Een aanbestedende dienst in de zin van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, moet de in deze richtlijn voorziene procedure enkel toepassen voor het plaatsen van opdrachten die verband houden met activiteiten die deze dienst uitoefent in een of meer van de in de artikelen 3 tot en met 7 van deze richtlijn bedoelde sectoren.

               2)

               Een entiteit als Fernwärme Wien GmbH moet worden aangemerkt als een publiekrechtelijke instelling in de zin van artikel 2, lid 1, sub a, tweede alinea, van richtlijn 2004/17 en artikel 1, lid 9, tweede alinea, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten.

               3)

               Voor opdrachten die door een entiteit met de hoedanigheid van publiekrechtelijke instelling in de zin van de richtlijnen 2004/17 en 2004/18 worden geplaatst en die verband houden met de uitoefening van activiteiten van deze entiteit in een of meer van de in de artikelen 3 tot en met 7 van richtlijn 2004/17 bedoelde sectoren, moeten de procedures van deze richtlijn gelden. Daarentegen gelden voor alle andere opdrachten die door deze entiteit worden geplaatst in verband met de uitoefening van andere activiteiten, de procedures van richtlijn 2004/18. Elk van deze twee richtlijnen is van toepassing zonder onderscheid tussen de activiteiten welke die entiteit uitoefent ter vervulling van haar taak te voorzien in behoeften van algemeen belang, en de activiteiten die zij uitoefent onder mededingingsvoorwaarden, zelfs in geval van een boekhouding waarin de scheiding wordt nagestreefd van de sectoren waarbinnen zij werkzaam is, om kruiselingse financiering tussen deze sectoren te voorkomen.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 april 2005 in zaak C-80/04 P, DLD Trading Co tegen Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Oorzakelijk verband tussen verweten gedraging en gestelde schade — Geen — Voorwerp van geding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/23

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 12 april 2005
   in zaak C-80/04 P, DLD Trading Co tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Oorzakelijk verband tussen verweten gedraging en gestelde schade - Geen - Voorwerp van geding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 217/45)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-80/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 18 februari 2004, DLD Trading Co, gevestigd te Brno (Republiek Tsjechië), (advocaten: J. Hintermayr, F. Haunschmidt, G. Minichmayr, P. Burgstaller en G. Tusek) andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M.-C. Giorgi Fort en A.-M. Colaert, alsook J.-P. Hix), ondersteund door de Republiek Oostenrijk (gemachtigden: C. Pesendorfer, alsook W. Okresek en H. Dossi), door de Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Schieferer) en door de Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en A. Guimaraes-Purokoski) heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en P. Kūris, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 12 april 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               DLD Trading Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-124/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State) — Smit Reizen BV/Minister van Verkeer en Waterstaat (Prejudiciële verwijzing — Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 — Wegvervoer — Registratieplicht — Rusttijden en andere werktijden — Tijd besteed om te reizen naar plaats waar met controleapparaat uitgerust voertuig wordt overgenomen — Begrip „exploitatiecentrum” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/13

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State) — Smit Reizen BV/Minister van Verkeer en Waterstaat
      (Zaak C-124/09) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Verordeningen (EEG) nrs. 3820/85 en 3821/85 - Wegvervoer - Registratieplicht - Rusttijden en andere werktijden - Tijd besteed om te reizen naar plaats waar met controleapparaat uitgerust voertuig wordt overgenomen - Begrip „exploitatiecentrum”)
      (2010/C 161/19)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Smit Reizen BV

         Verwerende partij: Minister van Verkeer en Waterstaat

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370, blz. 1), en van artikel 15 van verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370, blz. 8) — Rijtijdonderbrekingen, dagelijkse rusttijden en werktijden — Begrip — Registratieplicht — Tijd die is besteed om zich te begeven naar de plaats buiten het exploitatiecentrum van de onderneming waar het voertuig wordt overgenomen — Exploitatiecentrum — Begrip — Afzetten van de bestuurder door een derde

         Dictum

                  1)

                  Onder het begrip „exploitatiecentrum” in de punten 21 en volgende van het arrest van 18 januari 2001, Skills Motor Coaches e.a. (C 297/99), moet worden verstaan de plaats waaraan de bestuurder concreet verbonden is, te weten de installatie van de vervoersonderneming van waaruit hij in het kader van de normale verrichting van zijn werkzaamheden en niet op bijzondere instructies van zijn werkgever, regelmatig zijn dienst opneemt en waarnaar hij aan het einde daarvan terugkeert.

                  2)

                  Het feit dat de betrokken bestuurder zelf naar de plaats rijdt waar hij een met een controleapparaat uitgerust voertuig moet overnemen of daarentegen naar die plaats wordt gereden, is irrelevant voor de vraag hoe de tijd van het traject moet worden gekwalificeerd gelet op het begrip „rusttijd” in de zin van artikel 1, punt 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer.

         (1)  PB C 129 van 06.06.2009.


title: Zaak C-178/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy we Wrocławiu (Polen) op 20 april 2015 — Alicja Sobczyszyn/Szkoła Podstawowa w Rzeplinie

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy we Wrocławiu (Polen) op 20 april 2015 — Alicja Sobczyszyn/Szkoła Podstawowa w Rzeplinie
   (Zaak C-178/15)
   (2015/C 245/05)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy we Wrocławiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alicja Sobczyszyn

      Verwerende partij: Szkoła Podstawowa w Rzeplinie

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1), volgens hetwelk de lidstaten de nodige maatregelen treffen opdat aan alle werknemers jaarlijks een vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken wordt toegekend, overeenkomstig de in de nationale wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie, aldus te worden uitgelegd, dat een leraar die verlof tot herstel van de gezondheid, waarin voor hem is voorzien bij de wet van 26 januari 1982 houdende het Handvest voor het onderwijzend personeel (Karta Nauczyziela) (Dz. U. 2014, nr. 191 en 1198), heeft opgenomen, in het jaar waarin hij het verlof tot herstel van de gezondheid heeft opgenomen ook een recht op ontspanningsverlof op grond van de algemene arbeidsrechtelijke bepalingen verkrijgt?

      (1)  PB L 299, blz. 9.


title: Zaak T-72/10: Beroep ingesteld op 15 februari 2010 — Intermark/BHIM — Natex International (NATY’S)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/52

         Beroep ingesteld op 15 februari 2010 — Intermark/BHIM — Natex International (NATY’S)
   (Zaak T-72/10)
   2010/C 113/83
   Taal van het verzoekschrift: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Intermark Srl (Stei, Roemenië) (vertegenwoordiger: Á. M. László, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Natex International Trade SpA (Pioltello, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van verweerder herzien en de inschrijvingsaanvraag voor alle waren afwijzen;

               —

               verweerder in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Natex International Trade SpA

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordemerk „NATY’S” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 (inschrijvingsaaanvraag nr. 5 810 627)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „Naty” voor waren en diensten van de klassen 30 en 35 (gemeenschapsmerk nr. 4 149 456)

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) wegens gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-593/16: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2017 — Stips/Commissie („Beroep tot schadevergoeding — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Geen verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/37

         Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2017 — Stips/Commissie
   (Zaak T-593/16) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Geen verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, van het Statuut - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 112/51)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Adolf Stips (Besozzo, Italië) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU en strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg van de vertraging bij de organisatie van de herindeling 2013

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Adolf Stips wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-23/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-625/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 april 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Vervoer — Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap — Richtlijn 91/440/EEG — Artikel 6, lid 3, en bijlage II — Richtlijn 2001/14/EG — Artikel 14, lid 2 — Geen juridische onafhankelijkheid van spoorweginfrastructuurbeheerder — Artikel 11 — Geen prestatieregeling — Onvolledige uitvoering)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 april 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-625/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Ontwikkeling van spoorwegen in Gemeenschap - Richtlijn 91/440/EEG - Artikel 6, lid 3, en bijlage II - Richtlijn 2001/14/EG - Artikel 14, lid 2 - Geen juridische onafhankelijkheid van spoorweginfrastructuurbeheerder - Artikel 11 - Geen prestatieregeling - Onvolledige uitvoering)
   2013/C 164/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, M. Perrot en S. Menez, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 6 (lid 3) en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25), en aan artikel 6 (leden 2-5), 14 (lid 2) en 11 van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de eenheid waaraan de uitoefening is toevertrouwd van de essentiële taken die zijn vermeld in bijlage II bij richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001, onafhankelijk is van de onderneming die de spoorwegdiensten verricht, overeenkomstig artikel 6, lid 3, en bijlage II van deze richtlijn en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007, en door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 11 van richtlijn 2001/14, is de Franse Republiek de krachtens deze bepalingen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 103 van 2.4.2011.


title: Zaak C-59/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 3 februari 2017 — SCI Château du Grand Bois/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 3 februari 2017 — SCI Château du Grand Bois/Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)
   (Zaak C-59/17)
   (2017/C 112/37)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SCI Château du Grand Bois

      Verwerende partij: Etablissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Prejudiciëlevragen

               1)

               Zijn op grond van de artikelen 76, 78 en 81 van de uitvoeringsverordening van 27 juni 2008 (1) de ambtenaren die een controle ter plaatse uitvoeren bevoegd de gronden van een landbouwbedrijf zonder de toestemming van de exploitant te betreden?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet een onderscheid worden gemaakt naargelang de betrokken gronden al dan niet zijn afgesloten?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, zijn de artikelen 76, 78 en 81 van de uitvoeringsverordening van 27 juni 2008 verenigbaar met het beginsel van onschendbaarheid van de woning zoals gewaarborgd door artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens?

      (1)  Verordening (EG) nr. 555/2008 van de Commissie van 27 juni 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, wat betreft de steunprogramma’s, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector (PB L 170, blz. 1).


title: Zaak C-283/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 juni 2015 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 juni 2015 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-283/15)
   (2015/C 294/38)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen over het vrije verkeer in het VWEU aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationale regeling op grond waarvan een burger van de Unie die in Spanje woont en wiens arbeidsinkomsten voor ongeveer 60 percent door Nederland worden belast en voor ongeveer 40 percent door Zwitserland, zijn negatieve inkomsten uit de in Spanje gelegen persoonlijk gebruikte eigen woning niet in mindering mag brengen op zijn door Nederland belaste arbeidsinkomsten, ook niet indien hij in de woonstaat Spanje een zodanig laag inkomen geniet dat voormelde negatieve inkomsten in het desbetreffende jaar niet tot een belastingvermindering in de woonstaat kunnen leiden?

               2)

                           A.

                           Indien vraag 1) bevestigend wordt beantwoord, moet iedere lidstaat waar de burger van de Unie een deel van zijn inkomsten verwerft dan rekening houden met het volledige bedrag van voormelde negatieve inkomsten? Of geldt die verplichting slechts voor één van de betrokken werkstaten, en zo ja welke? Of moet ieder van de werkstaten (niet zijnde de woonstaat) aftrek toestaan van een deel van die negatieve inkomsten? Hoe moet in het laatste geval dit in aftrek komende deel worden bepaald?

                           B.

                           Is in dit verband beslissend in welke lidstaat de arbeid feitelijk wordt verricht, of is beslissend welke lidstaat bevoegd is de daarmee verworven inkomsten te belasten?

               3)

               Luidt het antwoord op de onder 2) geformuleerde vragen anders indien één van de staten waar de burger van de Unie zijn inkomsten verwerft Zwitserland is, dat geen lidstaat is van de Europese Unie en evenmin deel uitmaakt van de Europese Economische Ruimte?

               4)

               In hoeverre is het in dit verband van belang of de wetgeving van het woonland van de belastingplichtige (in dit geval Spanje) een mogelijkheid kent tot aftrek van hypotheekrente voor de eigen woning van de belastingplichtige, en een mogelijkheid tot verrekening van daaruit in het desbetreffende jaar voortvloeiende fiscale verliezen met eventuele inkomsten uit dat land in latere jaren?


title: Zaak C-279/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Onjuiste uitvoering — Bijlage II — Punt 1, sub a-c — Arrest Hof — Vaststelling van niet-nakoming — Artikel 260 VWEU — Financiële sancties — Forfaitaire som — Solvabiliteit van lidstaat — Economische crisis — Beoordeling op basis van huidige economische situatie)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-279/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Onjuiste uitvoering - Bijlage II - Punt 1, sub a-c - Arrest Hof - Vaststelling van niet-nakoming - Artikel 260 VWEU - Financiële sancties - Forfaitaire som - Solvabiliteit van lidstaat - Economische crisis - Beoordeling op basis van huidige economische situatie)
   2013/C 46/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon en D. O'Hagen, gemachtigden, bijgestaan door E. Regan SC en C. Toland, BL)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 20 november 2008, Commissie/Ierland (C-66/06), betreffende schending van de artikelen 2, lid 1, en leden 2 tot en met 4, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Verzoek tot oplegging van een dwangsom en een forfaitair bedrag

      Dictum

               1)

               Door niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan het arrest van 20 november 2008, Commissie/Ierland (C-66/06), is Ierland de krachtens artikel 260 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” de forfaitaire som van 1 500 000 EUR te betalen.

               3)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 30 juli 2011.


title: Beroep, op 31 mei 1996 ingesteld door Arbeitsgemeinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-86/96)

text:
Nr . C 233 / 18          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 8 . 96
Op basis van een brief van Eurostat besloot de directeur op             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
22 april 1996 de tewerkstelling van verzoeker bij Eurostat
tot 3 1 mei 1 996 te verlengen . Het verzoek van verzoeker van          — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
8 mei 1996 , deze verlenging te doen voortduren tot                         13 maart 1996 ( C(96 ) 841 def.) betreffende een bijzon
30 september 1996 , werd door de directeur bij brief van                    dere afschrijvingsmogelijkheid voor luchtvaartuigen
21 mei 1996 van het hoofd van de administratie van                          ingevolge § 82 , onder f), van de Duitse uitvoeringsbepa
Cedefop afgewezen .                                                         lingen inzake inkomstenbelasting, alsmede het besluit
                                                                            betreffende de verlenging van de geldingsduur van deze
Verzoeker stelt, dat de bestreden besluiten onrechtmatig zijn               regeling van 1 januari 1995 tot 31 december 1999 ;
op de volgende gronden :
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten .
— De besluiten zijn in strijd met wezenlijke vormvoor
     schriften . Zij zijn ontoereikend gemotiveerd .                    Middelen en voornaamste argumenten
— Ook in materieel opzicht zijn de bestreden besluiten
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     onrechtmatig, daar zij in strijd zijn met algemene
                                                                        met die in zaak T-25/96 ( Arbeitsgemeinschaft deutscher
     rechtsbeginselen van communautair ambtenarenrecht.
                                                                        Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Fluggesellschaft
     Met name beroept verzoeker zich op de schending                    mbH tegen Commissie ).
     van :
     — de door Cedefop met verzoeker gemaakte afspraken
          en de hem gegeven garanties , en daarmee op een in
          breuk op zijn subjectieve rechten ,
     — het beginsel dat de administratie aan haar eigen                 Beroep, op 7 juni 1996 ingesteld door G. Lienard tegen
          besluiten gebonden is en het vertrouwensbeginsel ,                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
          daar de besluiten in tegenspraak waren met de door                                   ( Zaak T-88/96 )
          Cedefop voor zijn toekomstig beleid opgestelde                                         ( 96/C 233 /32 )
          richtlijnen , en
     — het algemene beginsel van de zorgplicht van de                                         (Procestaai: Prans)
          werkgever ten opzichte van zijn werknemers, aange
          zien de besluiten geen rekening houden met de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
          gerechtvaardigde belangen van verzoeker,                      schappen is op 7 juni 1996 beroep ingesteld tegen Commis
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door G. Lienard ,
     — het beginsel van gelijke behandeling, daar voor                  wonende te Sint-Stevens-Woluwe ( België ), vertegenwoor
          verzoeker, anders dan voor degenen die in Berlijn             digd door J. - N. Louis , T. Demaseure en A. Tornel ,
          blijven, geen rekening wordt gehouden met zijn                advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
          dienstjaren .                                                 Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glesener 1 .
Op dezelfde gronden is het besluit om de plaats van
tewerkstelling van verzoeker bij Cedefop per 3 juni 1996 te             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
verplaatsen naar Thessaloniki, onrechtmatig .                           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                            30 oktober 1995 waarbij verzoekster met ingang van
                                                                             1 november 1995 de bijkomende belastingaftrek voor
                                                                            kinderen ten laste wordt ontzegd ;
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten .
Beroep, op 31 mei 1996 ingesteld door Arbeitsgemeinschaft
deutscher Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd Flug                    Middelen en voornaamste argumenten
gesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese
                           Gemeenschappen                               Verzoekster is uit de echt gescheiden van een ambtenaar van
                           ( Zaak T-86/96 )                             de Commissie en komt op tegen het besluit waarbij deze
                             ( 96/C 233/31 )                            Instelling haar gewezen echtgenoot het voordeel toekent van
                                                                        de bijkomende belastingaftrek zoals bedoeld in artikel 3 ,
                                                                        lid 4 , tweede alinea , van Verordening ( EEG, Euratom ,
                          (Procestaai: Duits)                           EGKS ) nr . 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot
                                                                        vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen .
 schappen is op 31 mei 1996 beroep ingesteld tegen
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arbeits                 Zij herinnert er in dit verband aan, dat de gewezen
 gemeinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen te Bonn en                echtgenoten op 21 november 1994 met het oog op de
 Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH te Langenhagen , verte               scheiding door onderlinge toestemming een voorafgaande
 genwoordigd door G. Schohe en P. von Dietze, advocaten te              overeenkomst hebben gesloten , bepalende dat het gezag
 Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                   over de persoon en het beheer van de goederen van de
 kantore van M. Baden , advocaat aldaar, rue Philippe                   kinderen aan verzoekster toekomt. Ter uitvoering van deze
 II 34b .                                                               overeenkomst heeft de verwerende Instelling krachtens


title: Zaak T-389/12: Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2014 — EDF/Commissie

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/18

         Beschikking van het Gerecht van 22 januari 2014 — EDF/Commissie
   (Zaak T-389/12) (1)

   2014/C 78/37
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-411/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 7 september 2007 — X B.V. tegen de Staatssecretaris van Financiën

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 7 september 2007 — X B.V. tegen de Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-411/07)
   (2007/C 283/28)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X B.V.

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet een in een omhulling van kunststof geborgen optisch-elektrische schakeling, welke naast een lichtgevende diode (een light emitting diode ofwel LED), een kunststof film en een fotodetector, een versterkerschakeling omvat en bestemd is voor inbouw in onder meer communicatie- en computerapparatuur, consumentenelektronica en industriële machines, worden aangemerkt als een elektrische machine, apparaat of toestel als bedoeld in post 8543 van de GN?

               2.

               Indien sprake is van een deel van een machine, moet het begrip lichtgevoelig halfgeleiderelement (daaronder begrepen fotovoltaïsche cellen, ook indien samengevoegd tot modules of tot panelen) vermeld in post 8541 van de GN zo worden uitgelegd dat onder dat begrip mede valt een optisch-elektrische schakeling als hiervoor omschreven, of moet een dergelijk product vanwege de aanwezigheid van de versterkerschakeling als een elektronische geïntegreerde schakeling in de zin van post 8542 van de GN worden aangemerkt?


title: Zaak C-480/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2015 door KS Sports IPCo GmbH, rechtsopvolgster van BH Stores BV, tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 2 juli 2015 in zaak T-657/13, KS Sports/EUIPO

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/15

         Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2015 door KS Sports IPCo GmbH, rechtsopvolgster van BH Stores BV, tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 2 juli 2015 in zaak T-657/13, KS Sports/EUIPO
   (Zaak C-480/15 P)
   (2016/C 270/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: KS Sports IPCo GmbH, rechtsopvolgster van BH Stores BV (vertegenwoordigers: T. Dolde, Rechtsanwalt, M. Hawkins, solicitor, P. Homann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 14 april 2016 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2002 in zaak T-187/94: Theresia Rudolph tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van producenten — Stuiting van verjaring")

text:
C 118/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.5.2002
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                      de Raad van 17 mei 1977 tot invoering van een stelsel van
                                                                               premies voor het niet in de handel brengen van melk en
                        van 7 februari 2002                                    zuivelproducten en voor de omschakeling van het melkvee-
                                                                               bestand.
in zaak T-187/94: Theresia Rudolph tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                       2)    Verstaat dat de periode waarover aan verzoekster vergoeding
                             schappen (1)                                      moet worden toegekend voor de schade die zij heeft geleden ten
                                                                               gevolge van de toepassing van verordening nr. 857/84, begint
                                                                               op 5 augustus 1987 en eindigt op 28 maart 1989.
(„Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid                3)    Verstaat dat partijen binnen zes maanden na dit arrest de in
— Verordening (EG) nr. 2187/93 — Vergoeding van produ-                         gemeen overleg vastgestelde bedragen die moeten worden
               centen — Stuiting van verjaring”)                               betaald, aan het Gerecht zullen overleggen.
                          (2002/C 118/34)                                4)    Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstemming
                                                                               kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun berekeningen aan
                          (Procestaal: Duits)                                  het Gerecht zullen doen toekomen.
                                                                         5)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
In zaak T-187/94, Theresia Rudolph, woonachtig te Rasdorf-
Grüsselbach         (Duitsland),       vertegenwoordigd         door     (1) PB C 174 van 25.6.1994.
B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en
C.-H. Husemann, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:
A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe en
M. Núñez-Müller), betreffende een beroep krachtens de artike-
len 178 en 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans de artike-                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
len 235 EG en 288, tweede alinea, EG), strekkende tot
vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden omdat                                    van 7 februari 2002
zij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge verordening
(EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende                  in zaak T-199/94: Hans-Walter Gosch tegen Commissie
algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5                         van de Europese Gemeenschappen (1)
quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in
de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13),                    („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de                 kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere                 — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan
voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater             — Niet-hervatting van productie na afloop van verbintenis”)
van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
blz. 11), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
                                                                                (2002/C 118/35)
volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura
Ramos, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                                        (Procestaal: Duits)
als volgt:
1)    Verstaat dat verweerders gehouden zijn de schade te vergoeden      In zaak T-199/94, Hans-Walter Gosch, woonachtig te Högers-
      die verzoekster heeft geleden ten gevolge van de toepassing van    dorf (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Hansen en S. Vie-
      verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart              regge, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
      1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
      de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68            tigden: D. Booß, M. Niejahr en M. Núñez-Müller), betreffende
      bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals       een beroep krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea,
      aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commis-         EG-Verdrag (thans de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea,
      sie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften   EG), strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker
      voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening     heeft geleden omdat hij geen melk heeft kunnen leveren
      nr. 804/68 ingestelde extra heffing, voorzover in deze verorde-    ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van
      ningen niet is voorzien in de toekenning van een referentiehoe-    31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de
      veelheid aan producenten die in het door de betrokken lidstaat     toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG)
      gekozen referentiejaar geen melk hadden geleverd krachtens een     nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproduc-
      verbintenis als bedoeld in verordening (EEG) nr. 1078/77 van       ten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij verordening


title: Zaak C-456/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 augustus 2013 door T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares, Unipessoal Lda tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 6 juni 2013 in zaak T-279/11, T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares, Unipessoal Lda/Europese Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/16

         Hogere voorziening ingesteld op 9 augustus 2013 door T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares, Unipessoal Lda tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 6 juni 2013 in zaak T-279/11, T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares, Unipessoal Lda/Europese Commissie
   (Zaak C-456/13 P)
   2013/C 325/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, D. Slater, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie, Franse Republiek

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 in zaak T-279/11 (hierna: „bestreden arrest”) te vernietigen voor zover het door rekwirantes ingestelde beroep tot nietigverklaring hierbij niet-ontvankelijk wordt verklaard en hun exceptie van onwettigheid wordt verworpen;

               —

               de zaak voor een inhoudelijk onderzoek terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes de volgende middelen aan:

               1.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de litigieuze verordeningen uitvoeringsmaatregelen meebrachten in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU;

               2.

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat rekwirantes niet individueel werden geraakt door verordening nr. 393/2011 (1);

               3.

               het Gerecht heeft door de hierboven onder 1 en 2 vermelde vergissingen blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de exceptie van onwettigheid te verwerpen.

         Rekwirantes verzoeken het Hof derhalve (i) het bestreden arrest te vernietigen voor zover hun vordering tot nietigverklaring hierbij wordt afgewezen en de exceptie van onwettigheid wordt verworpen, en (ii) de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 393/2011 van de Commissie van 19 april 2011 houdende vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt voor de afgifte van invoercertificaten die in de periode van 1 tot en met 7 april 2011 zijn aangevraagd voor suikerproducten in het kader van bepaalde tariefcontingenten en houdende schorsing van de indiening van de certificaataanvragen (PB L 104, blz. 39).


title: Zaak F-7/14: Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — ZZ/Commissie

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/28

         Beroep ingesteld op 29 januari 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-7/14)
   2014/C 85/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de verlenging van verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris terug te brengen van drie naar twee jaar

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het besluit van de Europese Commissie van 18 juli 2013 waarbij de verlenging van verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris die bij besluit van 23 november 2011 was verleend, van drie naar twee jaar is teruggebracht;

               —

               het bedrag van de vergoeding die verzoekster verschuldigd zou zijn indien het voor de Commissie juridisch gezien onmogelijk is om haar voor de duur van een jaar weer in dienst te nemen, vaststellen op 45 000 EUR plus vertragingsrente;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten.


title: Zaak T-97/17: Beroep ingesteld op 16 februari 2017 — Franmax/EUIPO — R. Seelig & Hille (her- bea)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/46

         Beroep ingesteld op 16 februari 2017 — Franmax/EUIPO — R. Seelig & Hille (her- bea)
   (Zaak T-97/17)
   (2017/C 112/64)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Franmax UAB (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: E. Saukalas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: R. Seelig & Hille OHG (Düsseldorf, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „her- bea” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 689 964

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 in zaak R 371/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-665/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 22 december 2016 — Minister Finansów/Gmina Wrocław

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 22 december 2016 — Minister Finansów/Gmina Wrocław
   (Zaak C-665/16)
   (2017/C 112/23)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Gmina Wrocław

      Prejudiciële vraag

   Is de overgang van rechtswege van het recht van eigendom op onroerende goederen van een gemeente op de fiscus tegen betaling van een vergoeding in een situatie waarin uit een nationale regeling voortvloeit dat de president van de gemeente, als vertegenwoordiger van de fiscus en tegelijkertijd uitvoerend orgaan van de gemeente, deze onroerende goederen blijft beheren, een belastbare handeling in de zin van artikel 14, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1)?
   Is het voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang of de vergoeding voor de gemeente daadwerkelijk wordt uitbetaald of louter een interne omboeking binnen de begroting van de gemeente is?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.


title: Zaak C-259/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  30 maart 2006  [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), om een prejudiciële beslissing] — Elizabeth Florence Emanuel tegen Continental Shelf 128 Ltd (Merken die tot misleiding van publiek kunnen leiden ten aanzien van aard, hoedanigheid of plaats van herkomst van waren — Merk dat door merkhouder is overgedragen samen met onderneming die waren produceert waarmee merk wordt geassocieerd — Richtlijn 89/104/EEG)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 maart 2006 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), om een prejudiciële beslissing] — Elizabeth Florence Emanuel tegen Continental Shelf 128 Ltd
   (Zaak C-259/04) (1)

   (Merken die tot misleiding van publiek kunnen leiden ten aanzien van aard, hoedanigheid of plaats van herkomst van waren - Merk dat door merkhouder is overgedragen samen met onderneming die waren produceert waarmee merk wordt geassocieerd - Richtlijn 89/104/EEG)
   (2006/C 143/18)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (England & Wales)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Elizabeth Florence Emanuel

      Verweerster: Continental Shelf 128 Ltd
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales) — Uitlegging van de artikelen 3, lid 1, sub g, en 12, lid 2, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Merken die tot misleiding van het publiek kunnen leiden ten aanzien van de aard, de hoedanigheid of de plaats van herkomst van de waren — Merk dat door de merkhouder is overgedragen samen met de onderneming die de waren produceert waarmee het merk wordt geassocieerd — Bruidsjurken van het merk „Elizabeth Emanuel”
   Dictum

               1)

               De inschrijving van een merk dat overeenkomt met de naam van de ontwerper en eerste producent van de waren waarop dit merk is aangebracht, kan wegens deze bijzonderheid alleen niet worden geweigerd op grond dat dit merk tot misleiding van het publiek zou leiden in de zin van in artikel 3, lid 1, sub g, van richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, met name wanneer de clientèle die is verbonden aan het betrokken merk, dat voorheen onder een andere grafische vorm was ingeschreven, is overgedragen samen met de onderneming die de waren produceert waarop het merk betrekking heeft.

               2)

               Een merk dat overeenkomt met de naam van de ontwerper en eerste producent van de waren waarop dit merk is aangebracht, kan wegens deze bijzonderheid alleen niet vervallen worden verklaard op grond dat het het publiek zou misleiden in de zin van artikel 12, lid 2, sub b, van richtlijn 89/104, met name wanneer de aan het betrokken merk verbonden clientèle is overgedragen samen met de onderneming die de waren produceert waarop het merk betrekking heeft.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.