title: Zaak C-241/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 16 mei 2014 — Roman Bukovansky/Finanzamt Lörrach

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 16 mei 2014 — Roman Bukovansky/Finanzamt Lörrach
   (Zaak C-241/14)
   2014/C 303/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roman Bukovansky

      Verwerende partij: Finanzamt Lörrach

      Prejudiciële vraag

   Moet de Overeenkomst van 21 juni 1999 tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1) (BGBl. II 2001, 810 e.v.), die op 2 september 2001 door de Duitse Bondsdag als wet is aangenomen (BGBl. II 2001, 810) en op 1 juni 2002 in werking is getreden, in het bijzonder de preambule, de artikelen 1, 2 en 21 alsmede de artikelen 7 en 9 van bijlage I ervan, aldus worden uitgelegd dat deze Overeenkomst eraan in de weg staat dat een van Duitsland naar Zwitserland verhuisde werknemer die niet de Zwitserse nationaliteit heeft en die sinds zijn vertrek naar Zwitserland een zogenoemde „omgekeerde grensarbeider” is in de zin van artikel 15a, lid 1, van de Overeenkomst van 11 augustus 1971 tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de Zwitserse Bondsstaat ter vermijding van dubbele belasting op het gebied van de inkomsten- en vermogensbelasting, overeenkomstig artikel 4, lid 4, juncto artikel 15a, lid 1, vierde volzin, van deze laatste Overeenkomst aan de Duitse belastingheffing wordt onderworpen?

      (1)  PB L 114, blz. 6.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juli 1997 in zaak T-156/95: D. Echauz Brigaldi e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Besluiten van Commissie houdende weigering van buitengewoon verlof voor verkiezingen en reisdagen - Ontvankelijkheid)

text:
16 . 8 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/27
2. Verwijst verzoekers hoofdelijk in de kosten.                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 9 juli 1997
3 . Verstaat, dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit            in zaak T-4/96, S tegen Hof van Justitie van de Europese
     tannië en Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.                                 Gemeenschappen (')
                                                                     (Ambtenaren — Beroepsziekte — Medische commissie —
(M PB nr. C 290 van 6 . 11 . 1992 .
                                                                     Berekeningsgrondslag voor uitkering voorzien in artikel 73,
                                                                                lid 2, van het Statuut)
                                                                                ( 97/C 252/59 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 9 juli 1997                             In zaak T-4/96, S, tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen (gemachtigde : T. Millett), betreffende, in
in zaak T-156/95 : D. Echauz Brigaldi e.a. tegen Commis             de eerste plaats, een verzoek om nietigverklaring van het
            sie van de Europese Gemeenschappen ( ] )                 besluit van het Hof van 11 april 1995 , voorzover daarin
(Ambtenaren — Besluiten van Commissie houdende wei                  voor de berekening van de uitkering voorzien in artikel 73
gering van buitengewoon verlof voor verkiezingen en reis            van het Statuut wordt uitgegaan van een invaliditeitsper
                   dagen — Ontvankelijkheid)                         centage van 6 % en, in de tweede plaats, een verzoek om
                                                                     erkenning van verzoeksters recht op genoemde uitkering
                          ( 97/C 252/58 )                            berekend op basis van een invaliditeitspercentage van
                                                                     30% en, in de derde plaats, een verzoek om compensa
                       (Procestaai: Spaans)                          toire interessen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samen
                                                                     gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
                                                                     Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 9 juli
In zaak T-156/95, D. Echauz Brigaldi, J.-L. Buendfa Siërra,          1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
C. Montoliu Garcfa, M. J. Rufz Monroy, C. Ochoa de                   volgt:
Michelena, V. Pagadigorria Wicke, M. Abellan López, I.
Gil Tardón, A. Garda Velazquez, M. C. Labrador Rubio,
                                                                     1 . Verwerpt het beroep.
C. Casado Salinas, D. Gonzalez Marm, E. M. Rasines
Martin, J. Vizcarra Soriano en L. Fabra Utray, ambtenaren
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver                2 . Verwijst elk der partijen in haar eigen kosten.
tegenwoordigd door R. Garcia-Gallardo Gil-Fournier,
advocaat te Burgos, domicilie gekozen hebbende te Brussel            (') PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
ten kantore van J. en B. Cremades & Co, Louisalaan 391 ,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: A. M. Alves Vieira en B. Vila Costa ),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van
de besluiten van de Commissie van 2 mei 1995 houdende
weigering om verzoekers buitengewoon verlof voor verkie
zingen en reisdagen toe kennen om hen in staat te stellen            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
hun stemrecht uit te oefenen in Spanje waar zij hun offici
                                                                                van 9 juli 1997
ele woonplaats hadden behouden en waar zij waren gaan
stemmen voor de verkiezing van het Europees Parlement                 in zaak T-92/96: R. Monaco tegen Europees Parlement (')
in juni 1994, en anderzijds, veroordeling van de Commis
sie om elke ambtenaar de reisdagen toe te kennen die hij             (Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Schen
heeft gebruikt om in Spanje te gaan stemmen of hem het               ding van aankondiging van vergelijkend onderzoek en ken
daarmee overeenkomende bedrag te betalen, heeft het                  nisgeving van vacature — Beginsel van bescherming van
Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Le              gewettigd vertrouwen — Artikel 31, lid 2, van het Statuut
naerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke rechters; griffier:         — Beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie)
J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 9 juli 1997 een                                         ( 97/C 252/60 )
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                     In zaak T-92/96, R. Monaco, ambtenaar van het Europees
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra           Parlement, wonende te Capellen ( Luxemburg), vertegen
     gen .                                                           woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
                                                                     advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux
O PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
                                                                     emburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30,
                                                                     tegen Europees Parlement ( gemachtigden : M. Peter, F. Her
                                                                     bert en D. M. Tomasevic ), betreffende een beroep tot nie
                                                                     tigverklaring van het besluit van het Europees Parlement


title: Zaak C-583/11 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2013 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1007/2009 — Handel in zeehondenproducten — Beperkingen op invoer en in handel brengen van die producten — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroepsrecht van natuurlijke of rechtspersonen — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Begrip „regelgevingshandelingen” — Wetgevingshandelingen — Fundamenteel recht op effectieve rechterlijke bescherming)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/14

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2013 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie
   (Zaak C-583/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1007/2009 - Handel in zeehondenproducten - Beperkingen op invoer en in handel brengen van die producten - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroepsrecht van natuurlijke of rechtspersonen - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Begrip „regelgevingshandelingen” - Wetgevingshandelingen - Fundamenteel recht op effectieve rechterlijke bescherming)
   2013/C 344/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (vertegenwoordigers: J. Bouckaert, H. Viaene en D. Gillet, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: I. Anagnostopoulou, D. Gauci, en L. Visaggio, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en K. Michoel, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver, E. White en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 6 september 2011, Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad (T-18/10), waarbij is verworpen een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1007/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de handel in zeehondenproducten (PB L 286, blz. 36) — Begrip „regelgevingshandeling” — Vereiste van individueel te zijn geraakt door de bestreden verordening

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters and Trappers Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC-Greenland), Johannes Egede en Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 58 van 25.2.2012.


title: Zaak C-245/12: Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/53

         Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-245/12) (1)

   2013/C 344/91
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak C-30/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Linköpings tingsrätt — Zweden) — Lotta Anderson/Staten genom Kronofogdemyndigheten i Jönköping, Tillsynsmyndigheten (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 80/987/EEG — Artikel 10, sub c — Nationale bepaling — Garantie tot honorering van onvervulde aanspraken van werknemers — Uitsluiting van personen die in zes maanden vóór indiening van aanvraag van faillissement van onderneming waarbij zij in dienst zijn, eigenaar waren van essentieel deel ervan of aanzienlijke invloed erop hadden)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/9

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Linköpings tingsrätt — Zweden) — Lotta Anderson/Staten genom Kronofogdemyndigheten i Jönköping, Tillsynsmyndigheten
   (Zaak C-30/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 80/987/EEG - Artikel 10, sub c - Nationale bepaling - Garantie tot honorering van onvervulde aanspraken van werknemers - Uitsluiting van personen die in zes maanden vóór indiening van aanvraag van faillissement van onderneming waarbij zij in dienst zijn, eigenaar waren van essentieel deel ervan of aanzienlijke invloed erop hadden)
   2011/C 103/13
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Linköpings tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lotta Anderson

      Verwerende partij: Staten genom Kronofogdemyndigheten i Jönköping, Tillsynsmyndigheten

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Linköpings tingsrätt — Uitlegging van artikel 10, sub c, van richtlijn 80/987/EEG van de Raad du 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/74/EG — Nationale wettelijke regeling die van de garantie van de betaling van niet-betaalde schuldvorderingen van werknemers degenen uitsluit die minder dan zes maanden vóór de faillissementsaanvraag van de vennootschap in dienst waarvan zij werken, een essentieel van de onderneming bezaten en een aanzienlijke invloed op de activiteiten hadden

      Dictum

   Artikel 12, sub c, van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (Gecodificeerde versie), moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationaalrechtelijke bepaling die een werknemer uitsluit van de garantie van honorering van onvervulde aanspraken van werknemers, op grond dat hij in de zes maanden vóór de aanvraag van faillissement van de betrokken onderneming in eigen persoon of samen met nauwe verwanten eigenaar was van een essentieel deel van deze onderneming en aanzienlijke invloed had op de activiteiten ervan.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-400/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Codirex Expeditie BV/Staatssecretaris van Financiën (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Postonderverdeling 0202 30 50 — Uitgesneden stukken bevroren vlees zonder been van deel van voorvoet van runderen)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/16

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Codirex Expeditie BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-400/06) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Postonderverdeling 0202 30 50 - Uitgesneden stukken bevroren vlees zonder been van deel van voorvoet van runderen)
   (2007/C 269/30)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Codirex Expeditie BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de aanvullende aantekening 1.A, sub h, 11, op hoofdstuk 2 van Verordening (EG) nr. 2204/1999 van de Commissie van 12 oktober 1999 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 278, blz. 1) — Bevroren vlees zonder been, afkomstig van een deel van de voorvoet van het rund
   Dictum

               1)

               Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2204/1999 van de Commissie van 12 oktober 1999, moet aldus worden uitgelegd dat stukken bevroren vlees zonder been, afkomstig van de voorvoet van het rund, vallen onder onderverdeling 0202 30 50 van de gecombineerde nomenclatuur.

               2)

               Bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2204/1999, moet aldus worden uitgelegd dat stukken bevroren vlees zonder been van de voorvoet van het rund voor indeling onder onderverdeling 0202 30 50 niet hoeven te voldoen aan andere voorwaarden, met name dat zij afkomstig moeten zijn van hetzelfde dier.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak T-516/10: Arrest van het Gerecht van 6 juli 2015 — Frankrijk/Commissie („EOGFL — Afdeling „Oriëntatie” — Vermindering van financiële bijstand — Communautair initiatiefprogramma Leader+ — Niet-naleving van de termijn om een beslissing te nemen — Schending van wezenlijke vormvoorschriften”)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/28

         Arrest van het Gerecht van 6 juli 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-516/10) (1)

   ((„EOGFL - Afdeling „Oriëntatie” - Vermindering van financiële bijstand - Communautair initiatiefprogramma Leader+ - Niet-naleving van de termijn om een beslissing te nemen - Schending van wezenlijke vormvoorschriften”))
   (2015/C 279/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, B. Cabouat, G. de Bergues, D. Colas en C. Candat, vervolgens D. Colas, C. Candat en J.-S. Pilczer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 5724 definitief van de Commissie van 23 augustus 2010 betreffende de toepassing van financiële correcties op de bijstand uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Oriëntatie”, die is toegekend aan communautair initiatiefprogramma nr. CCI 2000.FR.060.PC.001 (Frankrijk — Leader+)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 5724 definitief van de Commissie van 23 augustus 2010 betreffende de toepassing van financiële correcties op de bijstand uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Oriëntatie”, die is toegekend aan communautair initiatiefprogramma nr. CCI 2000.FR.060.PC.001 (Frankrijk — Leader+), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van de Franse Republiek.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak C-612/11: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 februari 2012 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Strafzaak tegen Vincenzo Veneruso (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen — Vereiste van concessie — Gevolgen verbonden aan schending van Unierecht bij verlening van concessies — Verlening van 16300 bijkomende concessies — Beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting — Rechtszekerheidsbeginsel — Bescherming van houders van eerdere concessies — Nationale regeling — Verplichte minimumafstanden tussen inzamelpunten van weddenschappen — Toelaatbaarheid — Grensoverschrijdende activiteiten vergelijkbaar met activiteiten waarvoor concessie wordt verleend — Verbod in nationale regeling — Toelaatbaarheid)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/14

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 februari 2012 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Strafzaak tegen Vincenzo Veneruso
   (Zaak C-612/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op sportevenementen - Vereiste van concessie - Gevolgen verbonden aan schending van Unierecht bij verlening van concessies - Verlening van 16 300 bijkomende concessies - Beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting - Rechtszekerheidsbeginsel - Bescherming van houders van eerdere concessies - Nationale regeling - Verplichte minimumafstanden tussen inzamelpunten van weddenschappen - Toelaatbaarheid - Grensoverschrijdende activiteiten vergelijkbaar met activiteiten waarvoor concessie wordt verleend - Verbod in nationale regeling - Toelaatbaarheid)
   2012/C 151/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partij in de strafzaak

   Vincenzo Veneruso

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Milano — Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Inzameling van weddenschappen — Nationale wettelijke regeling die de uitoefening van deze activiteit afhankelijk stelt van een toelating en van een politievergunning — Bescherming van houders van toelatingen en vergunningen, verleend op grond van procedures die andere exploitanten uit dezelfde sector op onrechtmatige wijze hebben uitgesloten — Verenigbaarheid met de artikelen 43 EG en 49 EG (thans artikelen 49 VWEU en 56 VWEU)

      Dictum

               1)

               De artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat die in strijd met het Unierecht een categorie van exploitanten heeft uitgesloten van de verlening van concessies om een economische activiteit uit te oefenen en die probeert die schending te verhelpen door een aanzienlijk aantal nieuwe concessies aan te besteden, de door de bestaande exploitanten verworven handelsposities beschermt, in het bijzonder door te voorzien in minimumafstanden tussen de vestigingen van nieuwe concessiehouders en die van bestaande exploitanten.

               2)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat aan personen die gebonden zijn aan een exploitant die in strijd met het Unierecht werd uitgesloten van een aanbesteding sancties worden opgelegd omdat zij zonder concessie of politievergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, zelfs niet na de nieuwe aanbesteding die bedoeld was om die schending van het Unierecht te verhelpen, wanneer die aanbesteding en de daaropvolgende verlening van nieuwe concessies de onrechtmatige uitsluiting van de betrokken exploitant van de eerdere aanbesteding niet doeltreffend hebben verholpen.

               3)

               Uit de artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling, de transparantieverplichting en het rechtszekerheidsbeginsel volgt dat de voorwaarden en modaliteiten van een aanbesteding zoals in de hoofdzaak aan de orde, en in het bijzonder de bepalingen die voorzien in het verval van op grond van een dergelijke aanbesteding verleende concessies, zoals artikel 23, lid 2, sub a, en lid 3, van de modelovereenkomst tussen de Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato en de begunstigde van de concessie voor kansspelen betreffende andere evenementen dan paardenrennen, duidelijk, precies en ondubbelzinnig moeten zijn geformuleerd. Het staat aan de verwijzende rechter dit na te gaan.

      (1)  PB C 65 van 03.03.2012.


title: Zaak C-428/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Child and Family Agency/J. D. [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikel 15 — Verwijzing van de zaak naar een gerecht van een andere lidstaat — Werkingssfeer — Toepassingsvoorwaarden — Gerecht dat beter in staat is de zaak te behandelen — Belang van het kind]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/21

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Child and Family Agency/J. D.
   (Zaak C-428/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikel 15 - Verwijzing van de zaak naar een gerecht van een andere lidstaat - Werkingssfeer - Toepassingsvoorwaarden - Gerecht dat beter in staat is de zaak te behandelen - Belang van het kind])
   (2017/C 006/25)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Child and Family Agency

      Verwerende partij: J. D.

      in tegenwoordigheid van: R. P. D.

      Dictum

               1)

               Artikel 15 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op een publiekrechtelijke vordering inzake kinderbescherming als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die is ingesteld door de bevoegde autoriteit van een lidstaat en strekt tot vaststelling van maatregelen op het gebied van de ouderlijke verantwoordelijkheid, wanneer, ingeval een gerecht van een andere lidstaat zich bevoegd verklaart, zulks vereist dat een autoriteit van deze laatste lidstaat vervolgens, los van de procedure die in de eerste lidstaat is ingeleid, zelf een procedure begint op grond van haar nationale recht en mogelijk met betrekking tot andere feiten.

               2)

               Artikel 15, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het bevoegde gerecht van een lidstaat eerst tot de slotsom kan komen dat een gerecht van een andere lidstaat waarmee het kind een bijzondere band heeft, beter in staat is om de zaak te behandelen, nadat het zich ervan heeft vergewist dat verwijzing van de zaak naar een dergelijk gerecht werkelijk en concreet toegevoegde waarde kan bieden voor het onderzoek van die zaak, met name gelet op de in die andere lidstaat geldende procedurele bepalingen;

                           —

                           het bevoegde gerecht van een lidstaat eerst tot de slotsom kan komen dat een dergelijke verwijzing in het belang van het kind is, nadat het zich er met name van heeft vergewist dat die verwijzing geen negatieve gevolgen kan hebben voor de situatie van het kind.

               3)

               Artikel 15, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 moet aldus worden uitgelegd dat het bevoegde gerecht van een lidstaat bij toepassing van die bepaling op een bepaalde zaak betreffende ouderlijke verantwoordelijkheid noch rekening moet houden met de uitwerking van een eventuele verwijzing van de zaak naar een gerecht van een andere lidstaat op het recht van vrij verkeer van andere betrokken personen dan het kind in kwestie, noch met de drijfveer van de moeder van dat kind om dat recht uit te oefenen vóór het bevoegde gerecht werd aangezocht, tenzij overwegingen dienaangaande erop duiden dat er negatieve gevolgen kunnen zijn voor de situatie van het kind.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak T-520/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2015 door Filip Mikulik tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 juni 2015 in zaak F-67/14, Mikulik/Raad

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/51

         Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2015 door Filip Mikulik tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 juni 2015 in zaak F-67/14, Mikulik/Raad
   (Zaak T-520/15 P)
   (2015/C 354/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Filip Mikulik (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het op 25 juni 2015 gewezen arrest in zaak F-67/14, Filip Mikulik/Raad van de Europese Unie, te vernietigen en de zaak zelf af te doen;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de twee instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het Unierecht en van hogere rechtsbeginselen, zoals het beginsel van behoorlijk bestuur en het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de Gids voor de beoordeling, die algemene uitvoeringsbepalingen bevat voor de beoordeling, niet bij analogie van toepassing is op de procedure voor de beoordeling van de prestaties van een ambtenaar op proef bij zijn benoeming.

               2.

               Tweede middel: verdraaiing van de feiten en de bewijsmiddelen, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) van mening was dat het standpunt van de derde vennootschap, waarvan een consultant betrokken was bij de procedure van beoordeling van de ambtenaar, niet was geconsolideerd binnen de Raad.

               3.

               Derde middel: schending van het Unierecht en met name van de rechtspraak inzake artikel 34 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) en van de zorgplicht, aangezien het GVA van mening was dat de stage en de beoordeling onder normale omstandigheden waren verlopen, hoewel de rekwirant was begeleid en beoordeeld door externe consultants en niet het voordeel van de mentoring heeft kunnen genieten.

               4.

               Vierde middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de Raad in de onderhavige zaak niet de in de interne richtlijnen voorziene regels inzake mentoring heeft toegepast.

               5.

               Vijfde middel: verdraaiing van de feiten en de bewijsmiddelen, aangezien het GVA van mening was dat het bij mentoring en micromanagement op basis van de interne richtlijnen niet om twee verschillende begrippen ging.

               6.

               Zesde middel: schending van het Unierecht en met name van artikel 34 van het Statuut, aangezien het GVA van mening was dat het uitblijven van verzending van het eerste advies aan de hiërarchie niet in strijd was met dat artikel.

               7.

               Zevende middel: verdraaiing van de feiten en de bewijsmiddelen, aangezien het GVA niet was nagegaan of het advies van het comité voor de rapporten tijdig was verzonden aan de hiërarchie.

               8.

               Achtste middel: schending van artikel 34 van het Statuut, aangezien het GVA van mening was dat het zich niet in de plaats kon stellen van de instelling bij de beoordeling van de prestaties van rekwirant.


title: Beschikking van hef Hof (Vĳfde kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-345/00 P: Fédération nationale d'agriculture biologique des régions de France (FNAB) e.a. tegen Raad van de Europese Unie ("Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1804/1999 — Verbod op het gebruik van aanduidingen, verwĳzend naar een biologische productiemethode, in de etikettering van en de reclame voor niet met een biologische productiemethode verkregen producten — Tĳdelĳke afwĳzing voor bestaande merken — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid — Hogere voorziening kennelĳk ongegrond")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/37
De vordering tot ontbinding van de overeenkomst tot verkoop van            De artikelen I en XIII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven
een onroerend goed en tot betaling van schadevergoeding wegens die         en handel van 1994, neergelegd in bijlage 1A bij de Overeenkomst
ontbinding valt niet binnen het toepassingsgebied van de regel inzake      tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, namens de Europese
de exclusieve bevoegdheid betreffende zakelijke rechten op onroerende      Gemeenschap goedgekeurd, voor wat betreft de onder haar bevoegd-
goederen, die is vervat in artikel 16, punt 1, van het verdrag van         heid vallende aangelegenheden, bij besluit 94/800/EG van de Raad
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de            van 22 december 1994, roepen voor particulieren geen rechten in het
tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken,         leven waarop zij zich voor een nationale rechterlijke instantie
zoals gewijzigd bij het verdrag van 9 oktober 1978 inzake de               rechtstreeks kunnen beroepen om zich te verzetten tegen de toepassing
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd          van artikel 18, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG)
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en bij het verdrag       nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een
van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                  gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zoals
Republiek.                                                                 gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1637/98 van de Raad van 20 juli
                                                                           1998.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                           (1) PB C 299 van 16.10.1999.
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                          van 2 mei 2001
                                                                                BESCHIKKING VAN HEF HOF
in zaak C-307/99 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg
om een prejudiciële beslissing): OGT Fruchthandelsgesell-
  schaft mbH tegen Hauptzollamt Hamburg-St. Annen (1)                                                 (Vijfde kamer)
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering                                       van 10 mei 2001
— Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten
— GATT — Rechtstreekse werking — Artikel 234, eerste
alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste               in zaak C-345/00 P: Fédération nationale d’agriculture
                            alinea, EG)”)                                  biologique des régions de France (FNAB) e.a. tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie (1)
                          (2001/C 200/67)
                                                                           („Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1804/1999
                                                                           — Verbod op het gebruik van aanduidingen, verwijzend naar
                          (Procestaal: Duits)                              een biologische productiemethode, in de etikettering van en
                                                                           de reclame voor niet met een biologische productiemethode
                                                                           verkregen producten — Tijdelijke afwijzing voor bestaande
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- merken — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
                          dentie van het Hof)                                    heid — Hogere voorziening kennelijk ongegrond”)
In zaak C-307/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                                (2001/C 200/68)
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Hamburg
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen OGT
Fruchthandelsgesellschaft mbH en Hauptzollamt Hamburg-St.
Annen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                                         (Procestaal: Frans)
de artikelen I en XIII van de Algemene Overeenkomst inzake
tarieven en handel van 1994, neergelegd in bijlage 1A bij de
Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisa-                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tie, namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd, voor wat                                            dentie van het Hof)
betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden,
bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
(PB L 336, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                 In zaak C-345/00 P, Fédération nationale d’agriculture biologi-
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,           que des régions de France (FNAB), gevestigd te Parijs (Frankrijk),
M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,              Syndicat européen des transformateurs et distributeurs de
J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen (rapporteur),           produits de l’agriculture biologique (Setrab), gevestigd te Parijs,
F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en              Est Distribution Biogam SARL, gevestigd te Château-Salins
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;              (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Leermakers, advocaat,
griffier: R. Grass, op 2 mei 2001 een beschikking gegeven                  en C. Hatton, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        burg, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van
 ---pagebreak--- C 200/38                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                3.    Dient bij de beoordeling van het onderscheidend vermo-
pen (Derde kamer) van 11 juli 2000, Fédération nationale                        gen van een bepaalde kleur als merk nagegaan te worden
d’agriculture biologique des régions de France e.a./Raad                        of er met betrekking tot die kleur een algemeen belang
(T-268/99, Jurispr. blz. II-2893), en strekkende tot vernietiging               bij vrijhouding bestaat, zoals dat kan bestaan ten aanzien
van die beschikking, andere partij bij de procedure: Raad van                   van tekens die een geografische herkomst aanduiden?
de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en J. Monteiro),
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La               4.    Dient het BMB, bij de beoordeling van de vraag of een als
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward                           merk gedeponeerd teken het in art. 3, eerste lid, aanhef
(rapporteur), S. von Bahr en C. W A. Timmermans, rechters;                      en onder b, van de Richtlijn bedoelde onderscheidend
advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 10 mei                 vermogen bezit, zich te beperken tot een beoordeling in
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                       abstracto van het onderscheidend vermogen of moet het
volgt:                                                                          rekening houden met alle concrete omstandigheden van
                                                                                het geval, waaronder begrepen het gebruik dat van het
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                                    teken wordt gemaakt en de wijze waarop het teken wordt
                                                                                gebruikt?
2)    Op de interventieverzoeken behoeft niet te worden beslist.
3)    De Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
      France (FNAB), het Syndicat européen des transformateurs et         (1) PB 1989, L 40, blz. 1.
      distributeurs de produits de l’agriculture biologique (Setrab) en
      Est Distribution Biogam SARL worden verwezen in de kosten.
4)    CLESA SA, Danone SA en Compagnie Gervais Danone SA
      zullen hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                          Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 29 maart
                                                                          2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                          Cookies World Vertriebsges.m.b.H. i.L. en Finanzlandes-
                                                                                direktion für Tirol
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 23 fe-
bruari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                                           (Zaak C-155/01)
   tussen Libertel Groep B.V. en Benelux-Merkenbureau
                          (Zaak C-104/01)                                                          (2001/C 200/70)
                          (2001/C 200/69)                                 Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 29 maart
                                                                          2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 april
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 23 februari             2001, in het geding tussen Cookies World Vertriebsges.m.b.H.
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart           i.L. en Finanzlandesdirektion für Tirol, het Hof van Justitie van
2001, in het geding tussen Libertel Groep B.V. en Benelux-                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                beslissing over de navolgende vraag:
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1.    Is het mogelijk dat aan een enkele, specifieke kleur,               Is het verenigbaar met de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
                                                                          Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
      die als zodanig is afgebeeld of met een internationaal
                                                                          wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
      toegepaste code is aangeduid, onderscheidend vermogen
      toekomt voor bepaalde waren of diensten in de zin van               schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
                                                                          uniforme grondslag (1), in het bijzonder met de artikelen 5
      art. 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Richtlijn
                                                                          en 6 daarvan, dat een lidstaat het maken van uitgaven met
      89/104/EEG van 21 december 1988 (1)?
                                                                          betrekking tot diensten in het buitenland die, waren zij in het
2.    Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:                   binnenland ten behoeve van de ondernemer verricht, deze
                                                                          geen recht op aftrek gaven, als belastbare handeling behandelt?
      a)    Onder welke omstandigheden mag worden aange-
            nomen dat een enkele, specifieke kleur onderschei-
            dend vermogen in eerdergenoemde zin bezit?
                                                                          (1) PB L 145, blz. 1.
      b)    Maakt het daarbij enig verschil of de inschrijving is
            verzocht voor een grote reeks van waren en/of
            diensten, dan wel voor een specifieke waar of dienst,
            onderscheidenlijk groep van waren of diensten?


title: Zaak C-552/03 P: Hogere voorziening, op 29 december 2003 ingesteld door Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd, tegen het arrest, op 23 oktober 2003 in zaak T-65/98 tussen Van den Bergh Foods Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd, en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
6.3.2004                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 59/13
De niet-inachtneming van die verplichtingen heeft tot gevolg                     —    2001/12/EG (1) van het Europees Parlement en de
dat Spanje volgens de gemeenschapsregeling inzake eigen                               Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn
middelen vertragingsrente moet betalen. Volgens vaste recht-                          91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikke-
spraak is er een onlosmakelijk verband tussen de verplichting                         ling van de spoorwegen in de Gemeenschap;
de eigen middelen van de Gemeenschap vast te stellen, de
verplichting ze binnen de gestelde termijn op de rekening                        —    2001/13/EG (2) van het Europees Parlement en de
van de Commissie te boeken, en ten slotte de verplichting                             Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn
vertragingsrente te betalen; die vertragingsrente is verschuldigd                     95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van
voor elke vertraging en ongeacht om welke reden de boeking                            vergunningen aan spoorwegondernemingen;
op de rekening van de Commissie te laat heeft plaatsgevonden.
De verwijzing van de Spaanse autoriteiten naar hun nationale
procedures heeft derhalve geen enkele invloed op hun verplich-                   —    2001/14/EG (3) van het Europees Parlement en de
ting om vertragingsrente te betalen. Om die vertragingsrente                          Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van
te kunnen berekenen, moet Spanje de Commissie alle noodza-                            spoorweginfrastuctuurcapaciteit en de heffing van
kelijke gegevens meedelen over de termijn die is verstreken                           rechten voor het gebruik van spoorwegin-
tussen de boeking, die volgens de gemeenschapsregeling inzake                         frastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering,
de inning van eigen middelen het beslissende tijdstip voor de
vaststelling van die middelen is, en de praktijk die de Spaanse                  en in ieder geval door die bepalingen niet aan de
autoriteiten hebben gevolgd. Het Koninkrijk Spanje is die                        Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijnen op
verplichting niet nagekomen.                                                     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober               —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
    1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989
    betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit
    hoofde van een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten         Middelen en voornaamste argumenten
    bij in- of bij uitvoer (PB L 186 van 30.6.1989, blz. 1).
(3) Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei
    1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom               De termijn voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal
    betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschap-         recht is op 15 maart 2003 verstreken.
    pen (PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1).
(4) Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van
    22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG,
    Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de              (1) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.
    Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1).              (2) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 26.
                                                                           (3) PB L 75 van 15.3.2001, blz. 29.
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                Republiek                                  Hogere voorziening, op 29 december 2003 ingesteld door
                                                                           Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd, voorheen HB Ice Cream
                            (Zaak C-550/03)                                Ltd, tegen het arrest, op 23 oktober 2003 in zaak T-65/98
                                                                           tussen Van den Bergh Foods Ltd, voorheen HB Ice Cream
                                                                           Ltd, en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                             (2004/C 59/22)
                                                                           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                (Zaak C-552/03 P)
op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Zavvos en W. Wils, leden van de                                            (2004/C 59/23)
juridische dienst.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de             op 29 december 2003 hogere voorziening ingesteld door
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen         Unilever Bestfoods (Ireland) Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd,
      die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijnen:                     gevestigd te Dublin (Ierland), vertegenwoordigd door
 ---pagebreak--- C 59/14                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.3.2004
Nicholson, Rowe, Biesheuvel en de Grave, lawyers, domicilie                  behoorlijk gemotiveerd waarom de zaak Bronner irrele-
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 23 ok-                   vant is in de onderhavige zaak.
tober 2003 in zaak T-65/98 (1) tussen Van den Bergh Foods
Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd, en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                   (1) PB 1998, C 234, blz. 28.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
a)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer)
      van 23 oktober 2003 in zaak T-65/98 — volledig of
                                                                       Hogere voorziening, op 30 december 2003 ingesteld door
      gedeeltelijk — te vernietigen, uitgezonderd punt 3 van
                                                                       Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters tegen
      het dictum van het arrest;
                                                                       het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                       Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer— uitgebreid)
b)    de beschikking van de Commissie inzake een procedure             van 16 oktober 2003 in zaak T-148/00 (1), Panhellenic
      op grond van de artikelen 81 (ex 85) en 82 (ex 86) van           Union of Cotton Ginners and Exporters tegen Commissie
      het EG-Verdrag (zaken IV/34.073, IV/34.395 en IV/                van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de
      35.436 — Van den Bergh Foods Limited) — volledig of                                    Helleense Republiek
      gedeeltelijk — nietig te verklaren, of, subsidiair, de zaak
      te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;
                                                                                (Zaak C-553/03 P)
c)    de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwirante
                                                                                (2004/C 59/24)
      in eerste aanleg en in hogere voorziening.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 december 2003 hogere voorziening ingesteld door
Middelen en voornaamste argumenten                                     Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters, gevestigd
                                                                       te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door
                                                                       K. Adamantopoulos en J. Gutiérrez Gisbert, advocaten, domici-
                                                                       lie gekozen hebbende te Luxembourg, tegen het arrest van het
Volgens rekwirante heeft het Gerecht van eerste aanleg het             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
recht geschonden door te oordelen dat de distributieovereen-           (Vijfde kamer — uitgebreid) van 16 oktober 2003 in zaak
komsten van Van den Bergh Foods Ltd (voorheen HB Ice                   T-148/00, Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters
Cream Ltd) de mededinging aanzienlijk ongunstig kunnen                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
beïnvloeden in de zin van artikel 81, lid 1, van het Verdrag en        steund door de Helleense Republiek.
op een aanmerkelijke wijze kunnen bijdragen tot afscherming
van de markt.
                                                                       Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
Volgens rekwirante heeft het Gerecht bij de toepassing van             1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 ok-
artikel 81, lid 3, van het Verdrag het recht geschonden. Het                 tober 2003 in zaak T-148/00 te vernietigen, waarbij
heeft de bewijslast en bewijsvereisten verkeerd toegepast,                   rekwirantes oorspronkelijke beroep bij het Gerecht van
waardoor het arrest gebrekkig is gemotiveerd.                                eerste aanleg niet-ontvankelijk werd verklaard, en waarbij
                                                                             rekwirante in de zaak voor het Gerecht in haar eigen
                                                                             kosten en in die van de Commissie werd verwezen;
Ten slotte heeft het Gerecht in twee opzichten het recht               2.    zoals oorspronkelijk voor het Gerecht van eerste aanleg
geschonden bij de toepassing van artikel 82 van het Verdrag:                 gevorderd, artikel 1 van beschikking 2000/206/EG (2)
                                                                             van de Commissie betreffende de door de Griekse Dienst
                                                                             voor katoen in Griekenland toegepaste steunregeling voor
—     het heeft ongegronde en gebrekkig gemotiveerde rechts-                 katoen, nietig te verklaren, voorzover daarbij alleen
      gevolgen getrokken die niet het oordeel kunnen dragen,                 artikel 30, lid 3, van wet nr. 2040/92 van 17/23 april
      dat het aanzetten tot het sluiten van een distributieo-                1992, en niet eveneens artikel 30, lid 1, onverenigbaar
      vereenkomst een misbruik vormt;                                        met de gemeenschappelijke markt is verklaard; en
—     het heeft de door het Hof in de zaak Bronner geformuleer-        3.    de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de
      de rechtsbeginselen niet toegepast, of, subsidiair, niet               procedure in beide instanties.


title: Zaak T-451/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Fujikura/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/41

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Fujikura/Commissie
   (Zaak T-451/14)
   2014/C 303/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fujikura Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: L. Gyselen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de geldboete die haar bij artikel 2, sub o, van het bestreden besluit is opgelegd wegens haar rechtstreekse deelname aan het kartel tussen 18 februari 1999 en 30 september 2001 te verlagen;

               —

               artikel 2, sub p, van het bestreden besluit nietig te verklaren, voor zover zij daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de geldboete die aan Viscas is opgelegd voor de periode van 1 januari 2005 tot 28 januari 2009;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft de onafhankelijke verkopen door de moedermaatschappijen van Viscas in 2004 ten onrechte meegeteld bij de waarde van de verkopen die zij heeft gehanteerd om het basisbedrag van de geldboete te bepalen. Verzoekster betoogt dat zij maar tot 30 september 2001 heeft deelgenomen aan het vermeende kartel en dat haar onafhankelijke verkopen in 2004 niet onder het kartel vielen.

               2.

               De Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden, doordat zij bij de bepaling van het basisbedrag van de geldboete onvoldoende rekening heeft gehouden met het beperkte gewicht van de Japanse ondernemingen. Verzoekster voert ook aan dat er voor haar belangrijke technische en commerciële belemmeringen bestonden om toe te treden tot de Europese markt en dat haar toezegging om niet te concurreren in de Europese Economische Ruimte (EER) dus irrelevant was voor de doeltreffendheid van de door de Europese leveranciers gesloten overeenkomsten tot verdeling van de klantenkring in de EER. De Commissie had de coëfficiënten voor de ernst van de inbreuk die zij heeft toegepast op de aan verzoekster (en andere Aziatische leveranciers) opgelegde geldboeten dus meer moeten laten verschillen van de coëfficiënten die zij heeft toegepast op de aan de Europese leveranciers opgelegde geldboeten.

               3.

               De Commissie heeft verzoekster ten onrechte als moedermaatschappij aansprakelijk gesteld voor de aan Viscas opgelegde geldboete, eveneens vanaf 2005. Verzoekster betoogt dat de juridische banden (bvb. rapportering), de organisatorische banden (bvb. detachering van voltijdse directeurs) en de economische banden (bvb. borgstelling voor leningen) tussen haar en Viscas in januari 2005 — toen Viscas een volwaardige joint-venture werd — zo zwak waren geworden dat de Commissie niet kon besluiten dat verzoekster beslissende invloed op Viscas was blijven uitoefenen tijdens de inbreukperiode van januari 2005 tot januari 2009.


title: Zaak F-85/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 oktober 2010 — Sørensen/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Ambtenaren die door algemeen vergelijkend onderzoek toegang hebben tot hogere functiegroep — Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst — Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving — Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels — Artikel 5, lid 2, en artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/59

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 oktober 2010 — Sørensen/Commissie
   (Zaak F-85/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Ambtenaren die door algemeen vergelijkend onderzoek toegang hebben tot hogere functiegroep - Kandidaten die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst zijn geplaatst - Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving - Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels - Artikel 5, lid 2, en artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut)
   2010/C 346/117
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Susanne Sørensen (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende indeling van verzoekster, die vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut op een reservelijst voor de categorie B is geplaatst, krachtens minder gunstige bepalingen van het Statuut [artikel 12 van bijlage XIII bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut], alsmede van het besluit om de bevorderingspunten die verzoekster als ambtenaar van de categorie C had verkregen te schrappen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005, blz. 26 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-335/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie)


title: Zaak C-461/02: Beroep, op 20 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
22.2.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 44/15
Beroep, op 20 december 2002 ingesteld door Commissie                  Denemarken door Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                     pen, vertegenwoordigd door N. B. Rasmussen en D. Martin,
                          dom Luxemburg                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-461/02)
                                                                      De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
                           (2003/C 44/28)
                                                                      —     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
is op 20 december 2002 beroep tegen Groothertogdom                          krachtens artikel 39 juncto artikel 10 EG, daar het
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese Ge-                      ingevolge zijn wetgeving en administratieve praktijk niet
meenschappen, vertegenwoordigd door H. Støvlbæk en F. Si-                   is toegestaan dat werknemers die over de grens werken
monetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                     en in Denemarken wonen, voor privé-doeleinden en
Luxemburg.                                                                  voor hun beroep een aan de werkgever toebehorend
                                                                            motorvoertuig gebruiken dat, in een buurland, waar de
                                                                            onderneming van de werkgever gevestigd is, is gere-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                     gistreerd;
dat het den Hove behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door         —     vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet
       de Commissie niet om de twee jaar verslag uit brengen                heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten
       over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de                   krachtens artikel 39 juncto artikel 10 EG, daar het
       programma’s die zijn bedoeld in richtlijn 93/76/EEG van              ingevolge zijn wetgeving en administratieve praktijk enkel
       de Raad van 13 september 1993 tot beperking van                      is toegestaan dat werknemers die in een andere lidstaat
       kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-                van de EU werkzaam zijn en in Denemarken wonen, voor
       efficiëntie (SAVE) (1), de krachtens artikel 9 van deze              privé-doeleinden en of voor hun beroep aan de werkgever
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-               toebehorende motorvoertuigen gebruiken die in een
       komen.                                                               buurland, waar de onderneming van de werkgever ge-
                                                                            vestigd is, zijn geregistreerd, voorzover de werkzaamheid
—      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                      bij de buitenlandse onderneming voor de betrokkenen de
       kosten.                                                              voornaamste werkzaamheid vormt en mits voor het
                                                                            gebruik van het voertuig belasting wordt betaald;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —     het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen.
Gelet op de voor de omzetting van de richtlijn gestelde termijn
hadden de Luxemburgse autoriteiten op 31 december 1996
een eerste verslag en op 31 december 1998 een tweede verslag
over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de in de
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
richtlijn bedoelde programma’s aan de Commissie moeten
toezenden. De beperkte middelen van de Luxemburgse admini-
stratie kunnen niet ter rechtvaardiging van de schending van
een uit deze richtlijn voortvloeiende verplichting worden             De Deense wetgeving waarop het onderhavige beroep betrek-
aangevoerd.                                                           king heeft, is in de loop van de precontentieuze procedure
                                                                      gewijzigd. Onder de „oude regeling” (bekendmaking nr. 18
( 1) PB L 237 van 22.09.1993, blz. 28.                                van 10 januari 1992 van de Deense minister van Justitie, zoals
                                                                      gewijzigd bij bekendmaking nr. 592 van 24 juni 1996 van de
                                                                      minister van Verkeer) konden Deense ingezetenen slechts een
                                                                      door een buitenlandse werkgever/ondernemer geregistreerd
                                                                      motorvoertuig gebruiken indien het voertuig in Denemarken
                                                                      was geregistreerd dan wel zij in het bezit waren van een
Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie                  vergunning. In geval van inschrijving moest registratiebelasting
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk De-                   worden betaald krachtens de wet op de registratiebelasting. In
                                                                      het kader van de toepassing van deze wet hanteerden de
                             nemarken
                                                                      Deense autoriteiten de praktijk, de afgifte van vergunningen
                                                                      die werden aangevraagd voor „zakenreizen naar Denemarken,
                          (Zaak C-464/02)                             met name om klanten te bezoeken”, te weigeren. Wel kon een
                                                                      vergunning worden afgegeven voor rechtstreekse trajecten
                           (2003/C 44/29)                             tussen de Deens-Duitse grens en de woonplaats van de
                                                                      aanvrager, maar dan uitsluitend voor de weekeinden en
                                                                      feestdagen. Hoe dan ook was het niet toegestaan, een bedrijfs-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            wagen te gebruiken voor privé-doeleinden, bijvoorbeeld buiten
op 23 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                 de werktijden.


title: Doorhaling van zaak T-409/03

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/53

         Doorhaling van zaak T-409/03 (1)

   (2004/C 118/116)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-409/03: Manuel Simões dos Santos tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-376/06: Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/16

         Beroep ingesteld op 14 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-376/06)
   (2006/C 261/30)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (1), de krachtens artikel 13 van richtlijn 2001/42/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 13 van richtlijn 2001/42/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 197, blz. 30.


title: Zaak C-19/06: Beroep, op  17 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/28

         Beroep, op 17 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-19/06)
   (2006/C 60/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 januari 2006 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/89/EG van de Raad van 28 november 2002 tot wijziging van richtlijn 2000/29/EG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/89 in nationaal recht is op 31 december 2004 verstreken.

      (1)  PB L 355 van 30.12.2002, blz. 45.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2003 in zaak T-54/98: Aruba tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Associatie van landen en gebieden overzee — Invoer in Gemeenschap van suiker van oorsprong uit Aruba — Verordening (EG) nr. 2553/97 — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 304/28                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          13.12.2003
door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
tigden: T. van Rijn en X. Lewis), Koninkrijk Spanje (gemachtig-
de: N. Díaz Abad) en Franse Republiek (gemachtigden: K. Ris-              2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten, alsmede de kosten van de Raad
pal-Bellanger en C. Chavance), betreffende een beroep tot                       dragen.
nietigverklaring van besluit 97/803/EG van de Raad van
24 november 1997 tot tussentijdse herziening van besluit 91/
482/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden               3)    Interveniënten dragen hun eigen kosten.
overzee met de Europese Gemeenschap (PB L 329, blz. 50),
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, en J. Azizi en M. Jaeger, rechters;          (1) PB C 137 van 2.5.1998.
griffier: H. Jung, op 17 september 2003 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten, alsmede de kosten van de Raad
      dragen, met inbegrip van de kosten betreffende de procedure in
      kort geding.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
3)    Interveniënten dragen hun eigen kosten.                                                  VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 55 van 20.2.1998.                                                                     van 17 september 2003
                                                                          in zaak T-54/98: Aruba tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
                                                                          („Associatie van landen en gebieden overzee — Invoer in
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                  Gemeenschap van suiker van oorsprong uit Aruba —
                     VAN EERSTE AANLEG                                    Verordening (EG) nr. 2553/97 — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Niet-ontvankelijkheid”)
                     van 17 september 2003
                                                                                (2003/C 304/52)
in zaak T-36/98: Aruba tegen Raad van de Europese
                               Unie (1)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Associatie van landen en gebieden overzee — Besluit 97/
803/EG — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
                                 heid)
                                                                          In zaak T-54/98, Aruba, vertegenwoordigd door P. Bos en
                          (2003/C 304/51)                                 M. Slotboom, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (Procestaal: Engels)                            pen (gemachtigde: T. van Rijn) ondersteund door Raad van de
                                                                          Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), en
                                                                          Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                          (gemachtigde: R. Magrill), betreffende een verzoek tot nietigver-
In zaak T-36/98, Aruba, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos                klaring van verordening (EG) nr. 2553/97 van de Commissie
en M. Slotboom, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  van 17 december 1997 betreffende de afgifte van invoercertifi-
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                 caten voor bepaalde producten van de GN-codes 1701, 1702,
J. Huber en G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de               1703 en 1704 met ACS/LGO-oorsprongscumulatie (PB L 349,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en                     blz. 26), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
X. Lewis), en Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad),              volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit 97/               rechters; griffier: H. Jung, op 17 september 2003 een beschik-
803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot tussentijdse                  king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
herziening van besluit 91/482/EEG betreffende de associatie
van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeen-
schap (PB L 329, blz. 50), heeft het Gerecht (Derde kamer),               1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, en J. Azizi
en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 17 september 2003           2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                     Commissie.
 ---pagebreak--- 13.12.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 304/29
3)    Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.                                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                                van 30 september 2003
                                                                          in zaak T-182/02: Uni-Pharma Kléon Tsetis Pharmakeutika
                                                                          Ergastiria Anonimos Viomihaniki kai Emboriki Eteria
                                                                          (Uni-Pharma ABEE) tegen Bureau voor harmonisatie bin-
                                                                          nen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (BHIM) (1)
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                     VAN EERSTE AANLEG
                                                                          (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Minnelijke regeling —
                     van 29 september 2003                                                  Afdoening zonder beslissing)
in zaak T-183/01: Alza Corporation tegen Bureau voor                                                (2003/C 304/54)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                  gen en modellen) (BHIM) (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Gemeenschapsmerk — Oppositie — Minnelijke regeling —
                  Afdoening zonder beslissing)
                          (2003/C 304/53)
                                                                          In zaak T-182/02, Uni-Pharma Kléon Tsetis Pharmakeutika
                                                                          Ergastiria Anonimos Viomihaniki kai Emboriki Eteria (Uni-
                          (Procestaal: Engels)                            Pharma ABEE), gevestigd te Kato Kifissia, Attiki (Griekenland),
                                                                          vertegenwoordigd door M. Bra en E. Gioti-Manthou, advoca-
                                                                          ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau
                                                                          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                          gen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: O. Montalto, E. Joly
In zaak T-183/01, Alza Corporation, gevestigd te Mountain                 en O. Waelbroeck); interveniënt voor het Gerecht: BIOFARMA
View, Californië (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door                S.A., gevestigd te Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), vertegenwoor-
M. Edenborough, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                   digd door V. Gil Vega en A. Ruiz López, advocaten, betreffende
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne               een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde:               van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
S. Laitinen); interveniënt voor het Gerecht: Hexal AG, gevestigd          (merken, tekeningen en modellen) van 27 februari 2002 (zaak
te Holzkirchen (Duitsland), vertegenwoordigd door A. Spran-               R 725/2000-4) in een oppositieprocedure tussen Uni-Pharma
ger, advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van             Kléon Tsetis Pharmakeutika Ergastiria Anonimos Viomihaniki
de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie               kai Emboriki Eteria (Uni-Pharma ABEE) en BIOFARMA S.A.,
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van              heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
23 mei 2001 (zaak R 321/1999-2) in een oppositieprocedure                 V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters;
tussen Alza Corporation en Hexal AG, heeft het Gerecht                    griffier: H. Jung, op 30 september 2003 een beschikking
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,         gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op
29 september 2003 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                          1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.
1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.
                                                                          2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van het
                                                                                BHIM dragen.
2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van
      verweerder dragen.
                                                                          3)    Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.
3)    Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.
                                                                          (1) PB C 202 van 24.8.2002.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juli 2001 in zaak T-351/99: Christian Brumter tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Aanstelling — Motiveringsplicht — Vergelĳking van verdiensten van kandidaten — Beoordelingsvrĳheid van TABG — Beoordelingsrapport — Verzoek tot overplaatsing)

text:
C 331/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.11.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier
                                                                         en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                         van 12 juli 2001                                burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart),
in zaak T-204/99: Olli Mattila tegen Raad van de Europese                betreffende een verzoek om nietigverklaring van, enerzijds, het
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                     besluit van de Commissie van 29 januari 1999 houdende
                                                                         afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt bedoeld in
                                                                         kennisgeving van vacature COM/173/98, en anderzijds, het
(Toegang tot documenten — Besluiten 93/731/EG en                         besluit van 27 januari 1999 houdende aanstelling van Gérard
94/90/EGKS, EG, Euratom — Uitzondering betreffende
                                                                         Zahlen in dat ambt, heeft het Gerecht (J. Azizi, alleensprekend
bescherming van algemeen belang op gebied van internatio-                rechter); griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 20 juli
          nale betrekkingen — Gedeeltelijke toegang)                     2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (2001/C 331/32)                                 1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie houdende
                                                                               aanstelling van G. Zahlen in het ambt bedoeld in kennisgeving
                         (Procestaal: Engels)                                  van vacature COM/173/98 en het besluit houdende afwijzing
                                                                               van de sollicitatie van C. Brumter naar dat ambt.
In zaak T-204/99, Olli Mattila, wonende te Hyvinkää (Finland),           2)    Verwijst verweerster in de kosten.
vertegenwoordigd door Z. Sundström en M. Kauppi, advoca-
ten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad                 (1) PB C 63 van 4.3.2000.
van de Europese Unie (gemachtigden: J. Aussant en M. Bauer)
en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: U. Wölker en X. Lewis), betreffende een verzoek om
nietigverklaring van de besluiten van de Commissie en de Raad
van respectievelijk 5 en 12 juli 1999 houdende weigering om
verzoeker toegang te verlenen tot bepaalde documenten, heeft
het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 12 juli 2001 een                                       van 12 juli 2001
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         in zaak T-131/00: Robert Charles Schochaert tegen Raad
1)    Verwerpt het beroep.                                                                    van de Europese Unie (1)
2)    Verwijst verzoeker in zijn eigen kosten, alsmede in de kosten      (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Motivering
      van de Raad en de Commissie.                                       — Vergelijking van verdiensten — Beroep tot nietigverkla-
                                                                                ring)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                                (2001/C 331/34)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               In zaak T-131/00, Robert Charles Schochaert, ambtenaar
                                                                         van de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel,
                         van 20 juli 2001                                vertegenwoordigd door J. A. Martin, advocaat, tegen Raad van
                                                                         de Europese Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette),
                                                                         betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit
in zaak T-351/99: Christian Brumter tegen Commissie van
                                                                         van de Raad om verzoeker bij de bevorderingsronde 1999 niet
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         tot de rang B 1 te bevorderen, heeft het Gerecht (Vijfde
                                                                         kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president, R. Garcı́a-
(Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Aanstelling                    Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen,
— Motiveringsplicht — Vergelijking van verdiensten van                   administrateur, op 12 juli 2001 een arrest gewezen waarvan
kandidaten — Beoordelingsvrijheid van TABG — Beoorde-                    het dictum luidt als volgt:
           lingsrapport — Verzoek tot overplaatsing)
                                                                         1)    Verklaart nietig het besluit van de Raad om verzoeker bij de
                         (2001/C 331/33)                                       bevorderingsronde 1999 niet tot de rang B 1 te bevorderen.
                          (Procestaal: Frans)                            2)    Verwijst de Raad in de kosten.
                                                                         (1) PB C 285 van 7.10.2000.
In zaak T-351/99, Christian Brumter, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te