title: Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door R. Mehlen e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-291/97)

text:
10. 1. 98            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/27
Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door Mehibas                Ð Schending van de motiveringsplicht en van het even-
Dordtselaan BV (voorheen Expeditie- en Controlebedrijf                 redigheidsbeginsel.
Codirex BV) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          schappen                                (1) De beschikking betreft de toepassing van artikel 13 van Veror-
                                                                      dening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979 betref-
                       (Zaak T-290/97)
                                                                      fende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrechten
                         (98/C 7/70)                                  (PB L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1).
                                                                  (2) PB C 137 van 3. 6. 1995, blz. 34.
                                                                  (3) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli
                  (Procestaal: Nederlands)                            1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoe-
                                                                      ring van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vast-
                                                                      stelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     11. 10. 1993, blz. 1).
Gemeenschappen is op 10 november 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door Mehibas Dordtselaan BV (voorheen Expeditie- en
Controlebedrijf Codirex BV), te Rotterdam, vertegenwoor-
digd door P. V. F. Bos en N. J. Helder, advocaten te Rotter-
dam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M.               Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door R. Mehlen
Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11.                           e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                        (Zaak T-291/97)
                                                                                (98/C 7/71)
Ð de beschikking van de Commissie (C(97) 2331 def.)                                       (Procestaal: Frans)
    van 22 juli 1997 (1), gericht tot Nederland, nietig te
    verklaren;                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 12 november 1997 tegen Raad van
Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-             de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
    zen.                                                          schappen beroep ingesteld door R. Mehlen en de andere
                                                                  verzoekers wier namen voorkomen op de lijst in bijlage,
                                                                  vertegenwoordigd door F. Entringer, advocaat te Luxem-
Middelen en voornaamste argumenten                                burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te zijnen
                                                                  kantore, rue Philippe II, 34 A.
De onderhavige zaak is het vervolg op zaak T-89/95 (2),           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
waarin verzoekster is opgekomen tegen de eerdere weige-
ring van de Commissie om te bepalen dat dezelfde land-            Ð te verklaren dat de Commissie en de Raad zich schul-
bouwheffingen als hier in geding terugbetaald dienen te                dig hebben gemaakt aan een onrechtmatige daad; dat
worden.                                                                de Unie niet-contractueel aansprakelijk is voor deze
                                                                       onrechtmatige daad; dat er een oorzakelijk verband
Nadat de Commissie de betrokken beschikking had inge-                  bestaat tussen deze onrechtmatige daad en de door ver-
trokken, is de zaak in het register van het Gerecht doorge-            zoekers geleden schade en dat de Gemeenschap ver-
haald.                                                                 plicht is deze schade te vergoeden;
                                                                  Ð verzoekers akte te verlenen dat zij de schade begroten
Tegen de onderhavige beschikking voert verzoekster de                  op 3 000 000 LUF, onder voorbehoud van vermeerde-
volgende middelen aan:                                                 ring van eis per onderneming;
                                                                  Ð de Unie te verwijzen in alle kosten.
Ð Onbevoegdheid van de Commissie, op grond dat zij de
    dwingende termijn van artikel 907, tweede volzin, van         Middelen en voornaamste argumenten
    Verordening (EEG) nr. 2454/93 (3) heeft laten verstrij-
    ken door niet tijdig over het eerste kwijtscheldingsver-      Verzoekers vorderen vergoeding van de schade die zij stel-
    zoek te beslissen.                                            len te hebben geleden ten gevolge van het doen en nalaten
                                                                  van de Raad en de Commissie bij het uitbreken van
Ð Schending van het rechtszekerheids- en het vertrou-             boviene spongiforme encefalopathie (BSE), ofwel ¹gekke-
    wensbeginsel, omdat voor verzoekster niet kenbaar             koeienziekteº.
    was dat haar kwijtscheldingsverzoek de bedoelde ter-
    mijn niet had doen ingaan.                                    Op grond van het rapport dat op 7 februari 1997 is gepu-
                                                                  bliceerd door de door het Parlement opgerichte tijdelijke
                                                                  onderzoekscommissie-BSE, achten verzoekers aangetoond
Ð Schending van artikel 13 van Verordening (EEG)                  dat de Europese Unie aansprakelijk is door uiterst laak-
    nr. 1430/79 doordat de Commissie geen rekening heeft          bare gedragingen van de Commissie en de Raad, alsook
    gehouden met de verschillende navorderingstermijnen           door hun nalaten van handelingen die tijdig een einde had-
    voor invoerrechten en landbouwheffingen in het                den kunnen maken aan een rampzalige situatie, die niet
    Nederlandse recht.                                            alleen een gevaar was voor de volksgezondheid, maar ook
 ---pagebreak--- C 7/28              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               10. 1. 98
het vertrouwen van het volk in de instellingen die het rege-       (Luxemburg); 45. A. Marx, woonachtig te Garnich
ren, bedreigde. Dienaangaande beklemtonen zij dat de               (Luxemburg); 46. C. Mathey, woonachtig te Stegen
gedragingen en het nalaten van de Raad en de Commissie             (Luxemburg); 47. J.-M. Mettendorff, woonachtig te
het vertrouwen van de inwoners van de Unie in de binnen            Mecher (Luxemburg); 48. J.-M. Meyrer, woonachtig te
de Unie geproduceerde basisvoedingsmiddelen hebben                 Welfrange (Luxemburg); 49. M. Meyer-Ernzen, woonach-
ondergraven, hetgeen tot een onaanvaardbare psychose               tig te Echternach (Luxemburg); 50. R. Molitor, woonach-
heeft geleid.                                                      tig te Berdorf (Luxemburg); 51. Ets. Nicolay FreÁres CEA,
                                                                   gevestigd te Reuland (Luxemburg); 52. A. Noe, woonach-
                                                                   tig te Hachiville (Luxemburg); 53. J. Olinger, woonachtig
Verzoekers stellen dat alle rundvee- en koemelkproducen-           te Ettelbrück (Luxemburg); 54. Ets. Olinger et Neu GA,
ten door deze gedragingen over een periode van ten minste          gevestigd te Grosbous (Luxemburg); 55. G. Peping, woon-
drie jaar een rechtstreekse schade hebben geleden van              achtig te Ersange (Luxemburg); 56. E. Praus, woonachtig
25 % aÁ 30 % van het met hun landbouwactiviteiten                  te Koetschette (Luxemburg); 57. E. Raus, woonachtig te
behaalde inkomen. Per onderneming en per jaar begroten             Ehlange/Mess (Luxemburg); 58. Ets. Sopibo (Louis Boo-
zij deze schade op tussen 750 000 LUF en 1 500 000 LUF,            nen), gevestigd te Haller (Luxemburg); 59. N. Schank-
onder voorbehoud van een nader deskundigenonderzoek.               Neser, woonachtig te Hautbellain (Luxemburg); 60. C.
Elke producent stelt dus een verlies van 1 000 000 LUF             Schiltz, woonachtig te Bourglinster (Luxemburg); 61. R.
gedurende drie jaar, ofwel 3 000 000 LUF.                          Schmitz-Georges, woonachtig te Marnach (Luxemburg);
                                                                   62. Ets. Sopraco SC, gevestigd te Manternach (Luxem-
                         BIJLAGE                                   burg); 63. A. Steichen-Leclere, woonachtig te Monder-
                                                                   cange (Luxemburg); 64. Etc. Savaco SC, gevestigd te Col-
                                                                   pach-Bas (Luxemburg); 65. R. Thull, woonachtig te Alzin-
1. R. Mehlen, woonachtig te Manternach (Luxemburg); 2.             gen (Luxemburg); 66. N. Turmes, woonachtig te
W. Albers, woonachtig te Boevang/Clervaux (Luxemburg);             Knaphoscheid (Luxemburg); 67. J. Weiler, woonachtig te
3. A. Asseray, woonachtig te Pratz (Luxemburg); 4. J.              Hobscheid (Luxemburg); 68. N. Welter, woonachtig te
Bich-Mathes, woonachtig te Betzdorf (Luxemburg); 5. G.             Bourglinster (Luxemburg); 69. M. Zenner, woonachtig te
Biren, woonachtig te Luxemburg (Luxemburg); 6. N.                  Lipperscheid (Luxemburg); 70. L. Zigrand, woonachtig te
Brack, woonachtig te Eschdorf (Luxemburg); 7. S. Boo-              Niederpallen (Luxemburg); 71. J.-Cl. Zinnen, woonachtig
nen, woonachtig te Elvange (Luxemburg); 8. Ets. Capriso            te Savelborn (Luxemburg).
SC, gevestigd te Canach (Luxemburg); 9. Leon Clees et
fils, woonachtig te Allerborn (Luxemburg); 10. P. Dah-
men, woonachtig te Mützenich (Bondsrepubliek Duits-
land); 11. R. Duhr-Arendt, woonachtig te Manternach
(Luxemburg); 12. J. Dupont, woonachtig te Diekirch
(Luxemburg); 13. C. en P. Eicher, woonachtig te Marnach                         Doorhaling van zaak T-111/95 (1)
(Luxemburg); 14. A. Elsen, woonachtig te Goeblange                                           (98/C 7/72)
(Luxemburg); 15. N. Erpelding, woonachtig te Oberwam-
pach (Luxemburg); 16. P. Feinen, woonachtig te Rom-                                      (Procestaal: Frans)
mersheim (Bondsrepubliek Duitsland); 17. A. Ferber,
woonachtig te Buschrodt (Luxemburg); 18. M. Ferring,               De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
woonachtig te Betzdorf (Luxemburg); 19. H. Frank,                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
woonachtig te Garnich (Luxemburg); 20. G. Friederich,              beschikking van 13 november 1997 de doorhaling in het
woonachtig te Aspelt (Luxemburg); 21. J. Gengler, woon-            register gelast van zaak T-111/95: P. Jaminon tegen Raad
achtig te Koerich (Luxemburg); 22. Gerekens FreÁres,               van de Europese Unie en Commissie van de Europese
woonachtig te Reichlange (Luxemburg); 23. Ed. Gillen,              Gemeenschappen.
woonachtig te Manternach (Luxemburg); 24. J.-M. Gode-
let, woonachtig te Ell (Luxemburg); 25. C. Goedert,                (1) PB C 189 van 22. 7. 1995.
woonachtig te Ospern (Luxemburg); 26. F. Goedert,
woonachtig te Ell (Luxemburg); 27. J. Greisch-Schmidt,
woonachtig te Sanem (Luxemburg); 28. L. Guth, woon-
achtig te Hivange (Luxemburg); 29. M. Hansen, woonach-
tig te Lellig (Luxemburg); 30. Hilgert-Schmit, woonachtig
te Olm (Luxemburg); 31. Ets. Hogemav SC, gevestigd te                           Doorhaling van zaak T-156/97 (1)
Imbringen (Luxemburg); 32. J. Jungels, woonachtig te                                         (98/C 7/73)
Oetrange (Luxemburg); 33. M. en H. Kaut, woonachtig te
Burg-Reuland (BelgieÈ); 34. E. Kieffer, woonachtig te Reich-                             (Procestaal: Duits)
lange (Luxemburg); 35. G. Kneip, woonachtig te Beiler
(Luxemburg); 36. M. Laplume, woonachtig te Asselborn               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
(Luxemburg); 37. E. LoeÈsch-Eischen, woonachtig te Busch-          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
rodt (Luxemburg); 38. J. Lux, woonachtig te Holzem                 beschikking van 12 november 1997 de doorhaling in het
(Luxemburg); 39. A. Majerus, woonachtig te Mecher                  register gelast van zaak T-156/97: A. Berge tegen Com-
(Luxemburg); 40. S. Majerus, woonachtig te Kuborn                  missie van de Europese Gemeenschappen.
(Luxemburg); 41. A. Majerus-Weis, woonachtig te Christ-
nach (Luxemburg); 42. H. Mangen, woonachtig te Ber-                (1) PB C 228 van 26. 7. 1997.
trange (Luxemburg); 43. G. Mangen, woonachtig te Berg
(Luxemburg); 44. J.-P. Martzen, woonachtig te Merscheid


title: Arrest van het Hof van 21 oktober 1999 in zaak C-67/98 (verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Questore di Verona tegen D. Zenatti (Vrĳheid van dienstverrichting — Aangaan van weddenschappen)

text:
5.2.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                     C 34/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
                                                                                C. Gulmann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet (rapporteur), rech-
                                                                                ters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 14 ok-
                           (Vijfde kamer)                                       tober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                                volgt:
                      van 14 oktober 1999
                                                                                Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994
                                                                                tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen,
in zaak C-223/98 (verzoek van Kammarrätten i Stockholm                          de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsrege-
om een prejudiciële beslissing): Procedure aldaar ingeleid                      ling van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden,
                        door Adidas AG (1)                                      moet aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzet tegen een nationale
                                                                                bepaling op grond waarvan de identiteit van de aangever of van de
                                                                                geadresseerde van ingevoerde goederen waarvan de merkhouder heeft
(Vrij verkeer van goederen — Verordening (EG) nr. 3295/94                       vastgesteld dat het namaakproducten zijn, aan laatstgenoemde niet
— Verbod op het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de                    kan worden meegedeeld.
wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling
van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen —
                                                                                (1) PB C 258 van 15.8.1998.
Nationale bepaling inzake de geheimhouding van de namen
van de geadresseerden van zendingen die op basis van de
verordening door de douaneautoriteiten zijn tegengehouden
— Verenigbaarheid van de nationale bepaling met verorde-
                     ning (EG) nr. 3295/94)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2000/C 34/01)
                                                                                van 21 oktober 1999
                         (Procestaal: Zweeds)                                   in zaak C-67/98 (verzoek van de Consiglio di Stato om
                                                                                een prejudiciële beslissing): Questore di Verona tegen
                                                                                D. Zenatti (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      (Vrijheid van dienstverrichting — Aangaan van wedden-
                          dentie van het Hof)                                                                 schappen)
In zaak C-223/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                      (2000/C 34/02)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
Kammarrätten i Stockholm (Zweden), in een procedure aldaar                                              (Procestaal: Italiaans)
ingeleid door Adidas AG, om een prejudiciële beslissing over
de uitlegging van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer                                             dentie van het Hof)
en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341,                    In zaak C-67/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
blz. 8), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                  tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
 ---pagebreak--- C 34/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.2.2000
Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding                1. Het visrecht of vergunningen om met een werphengel te vissen
tussen Questore di Verona en D. Zenatti, om een prejudiciële                    zijn geen „goederen” in de zin van de bepalingen van het
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het                         EG-Verdrag inzake het vrije verkeer van goederen, maar vallen
EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                  onder „diensten” in de zin van de verdragsbepalingen inzake het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              vrij verrichten van diensten.
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en R. Schintgen,
kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet (rappor-              2. De verdragsbepalingen inzake het vrij verrichten van diensten
teur), G. Hirsch, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-                  zijn niet van toepassing op een situatie zoals die in het
generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                 hoofdgeding aan de orde is, waarvan alle elementen in de interne
21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                     sfeer van één lidstaat liggen.
als volgt:
                                                                           (1) PB C 166 van 30.5.1998.
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
(1) PB C 151 van 16.5.1998.
                                                                                van 21 oktober 1999
                                                                           in zaak C-233/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                           een prejudiciële beslissing): Hauptzollamt Neubranden-
                                                                                burg tegen Lensing & Brockhausen GmbH (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Communautair douanevervoer — Overtreding — Invorde-
                           (Zesde kamer)                                                  ring van de rechten — Bevoegde staat)
                       van 21 oktober 1999                                                             (2000/C 34/04)
in zaak C-97/98 (verzoek van het Pargas tingsrätt om                                                  (Procestaal: Duits)
een prejudiciële beslissing): P. Jägerskiöld tegen T. Gus-
                              tafsson (1)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(„Vrij verkeer van goederen — Begrip ‘goederen‘ — Recht om                                            dentie van het Hof)
met werphengel te vissen — Vrij verrichten van diensten”)
                                                                           In zaak C-233/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                           (2000/C 34/03)                                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
                                                                           geding tussen Hauptzollamt Neubrandenburg en Lensing &
                         (Procestaal: Zweeds)                              Brockhausen GmbH, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                           uitlegging van artikel 36 van verordening (EEG) nr. 222/77
                                                                           van de Raad van 13 december 1976 betreffende communautair
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- douanevervoer (PB L 38, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
                          dentie van het Hof)                              (EEG) nr. 474/90 van de Raad van 22 februari 1990 met het
                                                                           oog op de afschaffing van het inleveren van een kennisgeving
In zaak C-97/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                van doorgang bij het overschrijden van een binnengrens van
tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Pargas tingsrätt              de Gemeenschap (PB L 51, blz. 1), en van artikel 11 bis
(Finland), in het aldaar aanhangig geding tussen P. Jägerskiöld            van verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Commissie van
en T. Gustafsson, betreffende een prejudiciële beslissing over             27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalingen en vereen-
de uitlegging van de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het              voudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor commu-
vrije verkeer van goederen en diensten, heeft het Hof (Zesde               nautair douanevervoer (PB L 107, blz. 1), zoals gewijzigd bij
kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch, president van de                verordening (EEG) nr. 1429/90 van de Commissie van 29 mei
Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde                    1990 (PB L 137, blz. 21), heeft het Hof (Eerste kamer),
kamer, H. Ragnemalm en R. Schintgen (rapporteur), rechters;                samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann en
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-             M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-general: J. Mischo;
ministrateur, op 21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan                griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 21 oktober 1999
het dictum luidt als volgt:                                                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein van 10 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Mecklenburg en de Landrat van Kreis Pinneberg, interveniënt: de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie te Kiel (Zaak C-321/96)

text:
23.11.96               INL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/ 19
    worden en wanneer het de relevantie van de criteria voor                  zoek in de zin van artikel 3 , lid 2 , derde streepje, van
    toetreding tot de ERU voor de beschikking van de                          genoemde richtlijn ?
    Commissie onderzoekt .
                                                                        (') PB nr . L 158 van 23 . 6 . 1990, blz.. 56 .
— Het Gerecht heeft een kennelijke beoordelingsfout
    gemaakt door aan te nemen, dat de Commissie een
    ontheffing heeft verleend voor de regels voor toetreding
    tot de ERU . De Commissie heeft daarvoor geenszins
    ontheffing verleend .
                                                                        Beroep, op 2 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de
— Kennelijke beoordelingsfout doordat het arrest de crite                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
    ria voor toetreding tot de ERU als vaag, onduidelijk en                                      ( Zaak C-323/96 )
    op discriminerende wijze toepasbaar aanmerkt, terwijl
    die criteria objectief gezien passend, voorspelbaar en                                           96/C 354/37 )
    redelijk nauwkeurig zijn .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— Onjuiste redenering en verkeerde uitlegging van arti                 op 2 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
    kel 85 , doordat het arrest voor het verlenen van                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen , verte
    ontheffing aan een groep omroepen met een publieke                  genwoordigd door Hendrik van Lier, juridisch adviseur, als
    opdracht criteria lijkt vast te stellen die zo zwaar zijn dat       gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
    het verkrijgen van een ontheffing praktisch onmogelijk              ten kantore van C. Gómez de la Cruz , juridische dienst van
    wordt; het arrest beperkt op ernstige wijze de beoorde             de Commissie van de Europese Gemeenschappen , Centre
    lingsruimte van de Commissie en derhalve haar vermo                Wagner, Kirchberg .
    gen om haar verplichtingen in het kader van de
    toepassing van de mededingingsregels na te komen .                  De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
(') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 12 .                        — vast te stellen dat door noch voor het globale project
                                                                              noch voor elk van de loten , betreffende de constructie
                                                                              van een gebouw voor de Vlaamse Raad , bekendmakin
                                                                              gen te hebben geplaatst in het Publikatieblad van de
                                                                              Europese Gemeenschappen en door de gunningsproce
                                                                              dures niet te hebben toegepast zoals voorzien door de
                                                                              Richtlijnen 89/440/EEG ( 1 ) en 93/37/EEG ( 2 ), en in het
                                                                              bijzonder door lot 4 zonder rechtvaardiging onderhands
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Hol
                                                                              te hebben toegewezen , het Koninkrijk België zijn ver
stein van 10 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                              plichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
geding tussen W. Mecklenburg en de Landrat van Kreis
                                                                              krachtens deze richtlijnen en meer bepaald de artikelen 7
Pinneberg, interveniënt: de vertegenwoordiger van het                         en 1 1 van Richtlijn 93/37/EEG;
                   Openbaar Ministerie te Kiel
                         ( Zaak C-321 /96 )                             — verwerende partij in de kosten te veroordelen .
                            ( 96/C 354/36 )
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein — Vierde
Senat — heeft bij beschikking van 1 0 juli 1 996 , ingekomen            Volgens de Commissie betwist verwerende partij niet de
ter griffie van het Hof van Justitie op 1 oktober 1996 , in het         schending van Richtlijn 93/37/EEG ter gelegenheid van de
geding tussen W. Mecklenburg en de Landrat van Kreis                    gunningsprocedures voor het gebouw van de Vlaamse Raad .
Pinneberg, interveniënt : de vertegenwoordiger van het                  Uit de verschillende reacties van de Belgische overheid blijkt
Openbaar Ministerie te Kiel , het Hof van Justitie van de               integendeel dat ze van mening was dat de schending van die
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    bepalingen van Richtlijn 93/37/EEG te wijten was aan een
beslissing over de navolgende vragen :                                  onvoldoende implementering in het nationaal recht van deze
                                                                        richtlijn, te weten dat ten aanzien van de wetgevende
                                                                        lichamen het juridisch kader ontbrak . Het inroepen door
1 . Is het standpunt van een lagere dienst voor landschaps             verweerder van een incorrecte omzetting door hemzelf van
     zorg in het kader van de deelneming van vertegenwoor              bedoelde richtlijn is echter niet ter zake , omdat een Lid-Staat
     digers van het openbaar belang aan een procedure tot               zich niet kan beroepen op bepalingen , praktijken of situaties
     goedkeuring van een plan, een bestuursrechtelijke maat            van interne aard om de niet-naleving van de verplichtingen
     regel van milieubescherming in de zin van artikel 2 ,              die op hem rusten op grond van het communautaire recht te
     onder a ), van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van                rechtvaardigen .
     7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informa
     tie ( 1 ) ?                                                        (') PB nr . L 210 van 21.7 . 1989 , blz . 1 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 54 .
2 . Is een bestuursrechtelijke procedure in de zin van § 7,
     lid 1 , punt 2 , Umweltinformationsgesetz een vooronder


title: Zaak C-600/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Matera (Italië) op 21 november 2013 — Intelcom Service Ltd/Vincenzo Mario Marvulli

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Matera (Italië) op 21 november 2013 — Intelcom Service Ltd/Vincenzo Mario Marvulli
   (Zaak C-600/13)
   2014/C 52/47
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Matera

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Intelcom Service Ltd

      Verwerende partij: Vincenzo Mario Marvulli

      Prejudiciële vragen

               1)

               Voorziet de Italiaanse legge notarile nr. 89/1913 (Italiaanse wet nr. 89/1913 betreffende het notariaat) in de artikelen 51 en volgende ervan, gelezen in samenhang met de artikelen 1350 en 2657 van het Italiaanse burgerlijk wetboek, in een werkelijke monopoliesituatie ten aanzien van notarissen wat betreft het leveren van diensten met betrekking tot het opstellen en het voor authentiek verklaren van akten van verkoop van onroerend goed in Italië, en dit duidelijk in strijd met de bepalingen en de beginselen van de Verdragen van de Europese Unie (artikel 49 VEU) die voorzien in het vrije verkeer van diensten binnen de lidstaten van de Unie, en in het bijzonder met richtlijn 2006/123/EG (1) van 12 december 2006 (de zogeheten Bolkestein-richtlijn), die in Italiaans recht is omgezet door decreto legislativo nr. 59 van 26 maart 2010 (gepubliceerd in de Gazzetta Ufficiale nr. 94 van 23 april 2010)?

               2)

               Is volgens het Hof van Justitie van de Europese Unie de Italiaanse wet nr. 89/1913 betreffende het notariaat, gelezen in samenhang met de artikelen 1350 en 2657 van het Italiaanse burgerlijk wetboek, tevens in strijd met de bepalingen van het Verdrag die een verbod van monopolie bij het leveren van diensten invoeren (artikel 53 VEU en artikel 37 VEU)?

               3)

               Is volgens het Hof van Justitie van de Europese Unie de Italiaanse wet nr. 89/1913 betreffende het notariaat, gelezen in samenhang met de artikelen 1350 en 2657 van het Italiaanse burgerlijk wetboek, tevens in strijd met de bepalingen van de Europese Unie die een verbod invoeren op zogeheten maatregelen van gelijke werking in de zin van de artikelen 28 EG en 29 EG, nadien opgenomen in de artikelen 34 VWEU en 35 VWEU naar aanleiding van de door het Verdrag van Lissabon aangebrachte hervorming, maatregelen die door het Verdrag zijn verboden omdat zij burgers van bepaalde lidstaten ten opzichte van burgers van andere lidstaten benadelen bij de toegang tot de aan hen geleverde diensten?

      (1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).


title: Zaak T-327/01: Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Luciano Lavagnoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.3.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 56/19
In haar beschikking zet de Commissie uiteen, dat zij in 1993,          Middelen en voornaamste argumenten
bij het onderzoek van vorige verzoeken om medefinanciering
van verzoekster, had geconcludeerd dat deze niet konden
worden ingewilligd omdat verzoekster niet aan de criteria              Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
voldeed, en dat wanneer de bevoegde diensten hebben beslist            van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 43 van
dat een niet-gouvernementele organisatie (NGO) niet voor               het Statuut, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur
communautaire medefinanciering in aanmerking komt, deze                en niet-nakoming van de zorgplicht. De procedure voor de
beslissing automatisch leidt tot afwijzing van later ingediende        opstelling van zijn beoordelingsrapport heeft aanzienlijke
verzoeken, totdat de NGO aan de gestelde eisen voldoet.                vertraging opgelopen en daarbij is verzuimd de groep ad hoc
Volgens verzoekster is deze benadering niet in overeenstem-            te raadplegen. De groep ad hoc moet worden geraadpleegd
ming met de rechtsregels van de Europese Unie, noch met de             wegens verzoekers vakbondswerkzaamheden.
door een goed bestuur in acht te nemen beginselen.
De Commissie heeft steeds betoogd, zowel in de bestreden
beschikking als in de loop van de procedure die voor de
Europese Ombudsman heeft plaatsgevonden naar aanleiding                Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Tony
van de door verzoekster ingediende klachten, dat verzoekster                        Robinson tegen Europees Parlement
ter verkrijging van financiering frauduleus had gehandeld. Dit
standpunt is ongegrond, zodat de bestreden beschikking niet                                    (Zaak T-328/01)
gerechtvaardigd is.
                                                                                (2002/C 56/35)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 december 2001 beroep tegen Europees
                                                                       Parlement ingesteld door Tony Robinson, wonende te Brussel,
Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Luciano                     vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, domicilie geko-
Lavagnoli tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      zen hebbende te Luxemburg.
                            schappen
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Zaak T-327/01)
                                                                       —     nietig te verklaren het op de vergadering van het bureau
                                                                             van de PSE-fractie van het Parlement van 6 en 7 maart
                         (2002/C 56/34)                                      2001 te Brussel op voorstel van de secretaris-generaal
                                                                             genomen besluit om twee andere personen dan verzoeker
                                                                             per 1 maart 2001 tot de rang A 3 te bevorderen;
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       —     verzoeker een schadevergoeding van 10 000 EUR toe te
                                                                             kennen;
                                                                       —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 december 2001 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Luciano
Lavagnoli, wonende te Berchem (Groothertogdom Luxem-                   Middelen en voornaamste argumenten
burg), vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
                                                                       van artikel 45 van het Statuut, van de interne regels van het
                                                                       secretariaat van de socialistische fractie en van algemene
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      rechtsbeginselen zoals het beginsel van behoorlijk bestuur,
                                                                       het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het
                                                                       beginsel van gelijke behandeling. Verder stelt verzoeker kenne-
—     hem een bedrag van 500 000 BEF (12 396,49 EUR) toe
                                                                       lijk verkeerde beoordeling en misbruik en overschrijding van
      te kennen ter vergoeding van de morele schade die hij
                                                                       bevoegdheid. Volgens verzoeker kon het onderzoek van zijn
      lijdt doordat zijn beoordelingsrapport over de perio-
                                                                       verdiensten geen ander resultaat hebben dan dat hij werd
      de 1.7.1997-30.6.1999 nog steeds niet definitief is
                                                                       bevorderd en niet de bij het omstreden besluit bevorderde
      opgesteld;
                                                                       personen.
—     verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-169/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Costituzionale (Italië) op 21 april 2008 — Voorzitter van de ministerraad/Regione Autonoma della Sardegna

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Costituzionale (Italië) op 21 april 2008 — Voorzitter van de ministerraad/Regione Autonoma della Sardegna
   (Zaak C-169/08)
   (2008/C 171/35)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte Costituzionale
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Voorzitter van de ministerraad

      Verwerende partij: Regione Autonoma della Sardegna
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 49 van het Verdrag aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van een bepaling als artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 11 mei 2006 (houdende diverse bepalingen inzake inkomsten, herkwalificatie van uitgaven, sociaal en ontwikkelingsbeleid), zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 29 mei 2007 (houdende bepalingen betreffende het opstellen van de jaarlijkse en meerjarenbegroting van de regio — financieringswet 2007), volgens welke de regionale belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen enkel van toepassing is op ondernemingen die hun fiscale zetel buiten het grondgebied van de regio Sardinië hebben en die vliegtuigen exploiteren die zij zelf in het kader van „algemene zakelijke luchtvaartactiviteiten” voor het vervoer van personen gebruiken?

               2)

               Vormt artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 2006, zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 2007, voor zover dit bepaalt dat de regionale belasting op toeristische tussenstops van vliegtuigen enkel van toepassing is op ondernemingen die hun fiscale zetel buiten het grondgebied van de regio Sardinië hebben en die vliegtuigen exploiteren die zij zelf in het kader van „algemene zakelijke luchtvaartactiviteiten” voor het vervoer van personen gebruiken, staatssteun in de zin van artikel 87 van het Verdrag ten gunste van ondernemingen met een fiscale zetel op het grondgebied van de regio Sardinië die dezelfde activiteit uitoefenen?

               3)

               Moet artikel 49 van het Verdrag aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van een bepaling als artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 2006, zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 2007, volgens welke de regionale belasting op toeristische tussenstops van pleziervaartuigen enkel van toepassing is op ondernemingen met een fiscale zetel buiten het grondgebied van de regio Sardinië die pleziervaartuigen exploiteren en deze in het kader van hun bedrijfsactiviteit ter beschikking stellen van derden?

               4)

               Vormt artikel 4 van wet nr. 4 van de regio Sardinië van 2006, zoals gewijzigd bij artikel 3, lid 3, van wet nr. 2 van de regio Sardinië van 2007, voor zover dit bepaalt dat de regionale belasting op toeristische tussenstops van pleziervaartuigen enkel van toepassing is op ondernemingen met een fiscale zetel buiten het grondgebied van de regio Sardinië die pleziervaartuigen exploiteren en deze in het kader van hun bedrijfsactiviteit ter beschikking stellen van derden, staatssteun in de zin van artikel 87 van het Verdrag ten gunste van ondernemingen met een fiscale zetel op het grondgebied van de regio Sardinië die dezelfde activiteit uitoefenen?


title: Zaak C-158/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 april 2015 — Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV, andere partij: Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 3 april 2015 — Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV, andere partij: Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit
   (Zaak C-158/15)
   (2015/C 205/25)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland EPZ NV

      Andere partij: Bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt een situatie als de onderhavige, waarbij kolen worden opgeslagen in een kolenpark waar emissies van CO2 plaatsvinden als gevolg van broei, het hart van het kolenpark zich op ongeveer 800 meter afstand van de rand van de kolencentrale bevindt, beide percelen van elkaar worden gescheiden door een openbare weg en de kolen vanuit de opslaglocatie via een transportband die over de weg heen loopt naar de centrale worden vervoerd, onder de reikwijdte van het begrip installatie als bedoeld in artikel 3, aanhef en onder e, van richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275)?

               2)

               Wordt met ″brandstof die de installatie verlaat″ in artikel 27, tweede lid, van verordening nr. 601/2012 (2) van de Europese Commissie van 21 juni 2012 inzake de monitoring en rapportage van de emissies van broeikasgassen overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 181), de situatie bedoeld als in dit geval waar kolen tijdens de opslag in het kolenpark verloren gaan door verbranding ten gevolge van broei?

      (1)  Blz. 32.

      (2)  Blz. 30.


title: Zaak F-64/13: Beroep ingesteld op 28 juni 2013 — ZZ/Hof van Justitie

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/30

         Beroep ingesteld op 28 juni 2013 — ZZ/Hof van Justitie
   (Zaak F-64/13)
   2013/C 274/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008 alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het beoordelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 21 maart 2013;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 58 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten.


title: ARREST VAN HET HOF van 5 mei 1998 in zaak C-403/96 P: Glencore Grain Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de voormalige Sovjetunie - Lening - Documentair krediet - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Rechtstreeks geraakt worden)

text:
C 209/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                        van 5 mei 1998                                                       van 5 mei 1998
in zaak C-391/96 P: Compagnie Continentale (France) SA              in zaak C-403/96 P: Glencore Grain Ltd tegen Commissie
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de                  (Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de
voormalige Sovjetunie Ð Lening Ð Documentair krediet                voormalige Sovjetunie Ð Lening Ð Documentair krediet
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð                  Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð
                 Rechtstreeks geraakt worden)                                       Rechtstreeks geraakt worden)
                         (98/C 209/19)
                                                                                (98/C 209/20)
                      (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      In zaak C-403/96 P, Glencore Grain Ltd, voorheen Richco
                                                                    Commodities Ltd, vennootschap naar het recht van Ber-
                                                                    muda, gevestigd te Hamilton (Bermuda), vertegenwoor-
In zaak C-391/96 P, Compagnie Continentale (France) SA,             digd door M. M. Slotbloom, P. V. F. Bos en J. G. A van
vennootschap naar Frans recht, gevestigd te Levallois-Per-          Zuuren, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen heb-
ret (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Chabrier, advo-           bende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat
caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             aldaar, rue Goethe 11, betreffende hogere voorziening
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias             tegen het op 24 september 1996 door het Gerecht van eer-
Hardt 8-10, betreffende betreffende hogere voorziening              ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
tegen het op 24 september 1996 door het Gerecht van eer-            Kamer) in zaak T-491/93, Richco/Commissie, gewezen
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde                    arrest (Jurispr. blz. II-1131), en strekkende tot vernietiging
Kamer) in zaak T-494/93, Compagnie Continentale/Com-                van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
missie, gewezen arrest (Jurispr. blz. II-1157), en strekkende       van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. J.
tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce-        Drijber en N. Khan), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
dure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                      G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
(gemachtigden: M.-J. Jonczy en N. Khan), heeft het Hof,             nemalm, M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen,
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,        kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet (rapporteur) en               Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moi-           J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M.
tinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.          Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en           fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 5 mei
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-              1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gola; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur,           volgt:
op 5 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                    1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                         van 24 september 1996, Richco/Commissie (T-491/
1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg               93), voorzover daarbij het door de vennootschap Glen-
     van 24 september 1996, Compagnie Continentale/                      core Grain Ltd, voorheen Richco Commodities Ltd,
     Commissie (T-494/93) voorzover daarbij het door de                  ingestelde beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk
     vennootschap Compagnie Continentale (France) SA                     is verklaard.
     ingestelde beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk
     is verklaard.
                                                                    2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg
2. Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg                   voor afdoening.
     voor afdoening.
                                                                    3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                    (1) PB C 74 van 8.3.1997.
(1) PB C 40 van 8.2.1997.


title: Zaken T-495/12–T497/12: Arrest van het Gerecht van 5 juni 2014 — European Drinks/BHIM — Alexandrion Grup Romania (Dracula Bite en DRACULA BITE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerken Dracula Bite en DRACULA BITE — Ouder nationaal beeldmerk Dracula — Geen normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/16

         Arrest van het Gerecht van 5 juni 2014 — European Drinks/BHIM — Alexandrion Grup Romania (Dracula Bite en DRACULA BITE)
   (Zaken T-495/12–T497/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerken Dracula Bite en DRACULA BITE - Ouder nationaal beeldmerk Dracula - Geen normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 235/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Drinks SA (Ştei, Roemenië) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: SC Alexandrion Grup Romania Srl (Pleasa, Roemenië) (vertegenwoordigers: M. Niculeasa, G. Trantea en B. Mărculeţ, advocaten)

      Voorwerp

   Drie beroepen tegen drie beslissingen van de vierder kamer van beroep van het BHIM van 6 september 2012 (zaken R 680/2011-4, R 682/2011-4 en R 679/2011-4) inzake drie oppositieprocedures tussen European Drinks SA en SC Alexandrion Grup Romania Srl

      Dictum

               1)

               De zaken T-495/12, T-496/12 en T-497/12 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               European Drinks SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-71/02: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrĳk van 29 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Herbert Karner, Industrie-auktionen GmbH en Troostwĳk GesmbH

text:
15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 144/13
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                        van 25 april 2002
                                                                                van 13 december 2001
in zaak C-96/01 P, The Galileo Company, Galileo Inter-
     national LLC tegen Raad van de Europese Unie (1)                      in zaak C-309/01 P: Raad van de Europese Unie tegen
                                                                                Hans McAuley (1)
(„Luchtvervoer — Gedragscode voor het gebruik van geau-                    („Hogere voorziening — Ambtenaren — Aanstelling door
tomatiseerde boekingssystemen (CRS) — Aankoop van gege-                    bevordering Vergelijkend onderzoek verdiensten — Kennelijk
vens door groepen luchtvaartmaatschappijen — Beroep                        onjuiste beoordeling — Nietigverklaring — Kennelijk ongeg-
tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid — Hogere                                         ronde hogere voorziening”)
voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kenne-
                          lijk ongegrond”)                                                           (2002/C 144/19)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (2002/C 144/18)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- In zaak C-309/01 P, Raad van de Europese Unie, (gemachtig-
                          dentie van het Hof)                              den: F. Anton en A. Pilette), betreffende hogere voorziening
                                                                           tegen het arrest van het Gerecht van Eerste aanleg van de
                                                                           Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 14 juni 2001,
                                                                           McAuley/Raad (T-230/99, Jurispr. blz. II-583), strekkende tot
                                                                           vernietiging van dat arrest en tot afwijzing van het in eerste
In zaak C-96/01 P, The Galileo Company, gevestigd te Swindon               aanleg gevorderde, andere partij bij de procedure: Hans
(Verenigd Koninkrijk), Galileo International LLC, gevestigd te             McAuley, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
Rosemont (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door R. Plen-                avocats, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
der, QC, bijgestaan door K. Holmes, D. Austin en R. Butler,                F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann en J. M. Cunha
solicitors, tot hogere voorziening tegen de beschikking van het            Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 13 december 2001 een
(Tweede kamer) van 15 december 2000, Galileo en Galileo                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
International/Raad (T-113/99, Jurispr. blz. II-4141), strekken-
de tot vernietiging van deze beschikking, andere partijen bij de           1)    De hogere voorziening wordt verworpen.
procedure: de Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
A. Lopes Sabino en M. Bishop), de Commissie van de Europese                2)    De Raad van de Europese Unie wordt in de kosten verwezen.
Gemeenschappen (gemachtigden: F. Benyon en M. Huttunen),
en Amadeus Global Travel Distribution SA, gevestigd te Madrid
(Spanje), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als                   (1) PB C 289 van 13.10.2001.
volgt: S. von Bahr, kamerpresident, D. A. O. Edward en
C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters, advocaat-gene-
raal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 25 april 2002 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                               Oostenrijk van 29 januari 2002 om een prejudiciële
                                                                           beslissing in het geding tussen Herbert Karner, Industrie-
                                                                                auktionen GmbH en Troostwijk GesmbH
2)    The Galileo Company en Galileo International LLC worden
      verwezen in de kosten.
                                                                                (Zaak C-71/02)
                                                                                (2002/C 144/20)
(1) PB C 134 van 5.5.2001.
                                                                           Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                           beschikking van 29 januari 2002, ingekomen ter griffie van
 ---pagebreak--- C 144/14             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
het Hof van Justitie op 4 maart 2002, in het geding tussen             De vragen en de motivering zijn identiek aan die in zaa C-78/
Herbert Karner, Industrie-auktionen GmbH en Troostwijk                 02.
GesmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
„Moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het in de weg
staat aan een nationale regeling die, los van het waarheidsgehal-
te van de mededeling, elke verwijzing naar de oorsprong van
de goederen uit een failliete boedel verbiedt, wanneer in
openbare aankondigingen of in mededelingen die voor een
ruime kring van personen bedoeld zijn, de verkoop wordt                Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
aangekondigd van goederen die uit een failliete boedel afkom-          Oostenrijk van 31 januari 2002 om een prejudiciële
stig zijn, maar daarvan geen deel meer uitmaken?”                      beslissing in het geding tussen Eurokeramik Gesellschaft
                                                                       mbH & Co KG en Gemeinnützige Salzburger Wohnbau-
                                                                                gesellschaft mbH
                                                                                (Zaak C-81/02)
Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio
Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslis-                                         (2002/C 144/23)
sing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd
  door het belastingkantoor Athene 4, en Katina Petrova
                         (Zaak C-79/02)                                Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                       beschikking van 21 januari 2002, ingekomen ter griffie van
                        (2002/C 144/21)                                het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
                                                                       Eurokeramik Gesellschaft mbH & Co KG en Gemeinnützige
                                                                       Salzburger Wohnbaugesellschaft mbH, het Hof van Justitie van
De President van het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij              de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beschikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van             beslissing over de navolgende vragen:
het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor              1.    Vervult een in de rechtsvorm van een Gesellschaft mbH
Athene 4, en Katina Petrova, het Hof van Justitie van de                     opgerichte gemeinnützige Wohnbauvereinigung met
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                         twee territoriale lichamen als aandeelhouders haar in
beslissing over de navolgende vragen:                                        de oprichtingsakte bepaalde taken, te weten sociale
                                                                             woningbouw in het algemeen belang, op niet-commer-
De vragen en de motivering zijn identiek aan die in                          ciële wijze en moet zij derhalve als een publiekrechtelijke
zaak;nbsp;C-78/02.                                                           instelling in de zin van artikel 1, sub b, van richtlijn 93/
                                                                             37/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
                                                                             coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                             overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken,
                                                                             worden aangemerkt wanneer zij haar bedrijfsactiviteit
                                                                             met een beperkt winstoogmerk uitoefent en daarbij zowel
                                                                             aan de algemene mededinging als aan de mededinging
Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio                          tussen gemeinnützige Wohnbauvereinigungen onderling
Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslis-                      onderhevig is, van de overheid subsidies ontvangt en aan
sing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd                    bijzonder toezicht van de overheid onderworpen is?
 door het belastingkantoor Athene 4, en Loukas Vlachos
                                                                       2.    Staat het gemeenschapsrecht eraan in de weg dat een
                         (Zaak C-80/02)
                                                                             nationale aanbestedingsregeling de aanbestedende dienst
                                                                             toestaat een inschrijver zonder motivering uit te sluiten
                        (2002/C 144/22)                                      van een procedure voor het plaatsen van een overheidsop-
                                                                             dracht waarvan de waarde de communautaire drempel
                                                                             niet overschrijdt en niet groter is dan het bagatelbedrag
De President van het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij                    van ongeveer 10 000 EUR?
beschikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor              (1) PB L 199, 1993, blz. 54.
Athene 4, en Loukas Vlachos, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-288/99 (verzoek van het Hessische Finanzgericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): VauDe Sport GmbH & Go. KG, voorheen vauDe Sport Albrecht von Dewitz tegen Oberfinanzdirektion Koblenz ("Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Kinderdraagzitje")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/15
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede kamer)                                                               (Vijfde kamer)
                         van 10 mei 2001                                                            van 10 mei 2001
in zaak C-288/99 (verzoek van het Hessische Finanz-                        in zaak C-389/99 (verzoek van de Rovaniemen hallinto-
gericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): VauDe                     oikeus (Finland) om een prejudiciële beslissing): Proce-
Sport GmbH & Go. KG, voorheen vauDe Sport Albrecht                                      dure ingeleid door Sulo Rundgren (1)
     von Dewitz tegen Oberfinanzdirektion Koblenz (1)
                                                                           („Sociale zekerheid — Verzekeringspremies ten laste van
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    rechthebbenden op pensioen of rente, die zich in lidstaat
 ling in gecombineerde nomenclatuur — Kinderdraagzitje”)                   hebben gevestigd vóór inwerkingtreding in die lidstaat van
                                                                           verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1612/68 — Recht van
                          (2001/C 200/26)                                  woonstaat om premies op te leggen in kader van ouderdoms-
                                                                           en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen die door andere lid-
                                                                           staat worden betaald — Invloed van overeenkomst waarbij
                                                                           Noordse landen wederzijds afzien van iedere vergoeding van
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                prestaties bij ziekte en moederschap”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2001/C 200/27)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Fins)
In zaak C-288/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hessische Finanzgericht,
Kassel (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
VauDe Sport GmbH & Co. KG, voorheen vauDe Sport                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Albrecht von Dewitz en Oberfinanzdirektion Koblenz om een                                            dentie van het Hof)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de gecombineerde
nomenclatuur, in bijlage I bij verordening (EG) nr. 1359/95                In zaak C-389/99, betreffende een verzoek aan het Hof
van de Commissie van 13 juni 1995 tot wijziging van de                     krachtens artikel 234 EG van de Rovaniemen hallinto-oikeus
bijlagen I en II bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad             (Finland), in een aldaar door Sulo Rundgren ingeleide proce-
met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en                 dure, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van een
het gemeenschappelijk douanetarief en tot intrekking van                   aantal artikelen van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
verordening (EEG) nr. 802/80 (PB L 142, blz. 1), heeft het                 Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,                    socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,                  alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von              verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
Holstein, adjunct-griffier, op 10 mei 2001 een arrest gewezen              (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        L 230, blz. 6), ten tijde van de feiten laatstelijk gewijzigd bij
                                                                           verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van 22 december
De gecombineerde nomenclatuur, zoals vervat in bijlage I bij               1995 (PB L 335, blz. 10), en van verordening (EEG)
verordening (EG) nr. 1359/95 van de Commissie van 13 juni 1995             nr. 1612/63 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
tot wijziging van de bijlagen I en II bij verordening (EEG)                het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB
nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en                   L 257, blz. 2), alsmede over de uitlegging van de artikelen 6
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief en tot        en 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 EG en 39
intrekking van verordening (EEG) nr. 802/80, moet aldus worden             EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
uitgelegd, dat een product met de benaming kinderdraagzitje, waarin        A. La Pergola (rapporteur), kamerpresident, M. Wathelet,
een kind in zittende houding door een volwassene op de rug                 D. A. 0. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
wordt gedragen, en dat in wezen bestaat uit een draagstel van              generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
aluminiumbuis, alsmede uit een zitplaats voor een kind, die is             10 mei 2001 een arrest gewezen warvan het dictum luidt als
vervaardigd van weefsels van kunstvezels, door vastnaaien geconfectio-     volgt:
neerd, opgevuld aan de zijkanten en ter hoofdhoogte, en uitgerust met
opgevulde draagriemen en een buikriem van textiel, en met tevens           1)    Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
onder het zitje een opbergruimte voor kleine voorwerpen, onder                   1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-
tariefpost 6307 valt.                                                            gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
                                                                                den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals
                                                                                gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83
(1) PB C 299 van 16.10.99.                                                       van de Raad van 2 juni 1983, ten tijde van de feiten laatstelijk
                                                                                gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van
                                                                                22 december 1995, is van toepassing op een persoon die bij de
                                                                                inwerkingtreding van deze verordening in een lidstaat:


title: Beroep, op 2 september 1997 ingesteld door C. Mertens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-244/97)

text:
C 331 /24              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  1 . 11 . 97
Beroep, op 2 september 1997 ingesteld door C. Mertens                 van de schade die zij door de onwettigheid van de verrich
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   tingen van dit vergelijkend onderzoek heeft geleden.
                         ( Zaak T-244/97)
                           ( 97/C 331/48 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      Beroep, op 29 augustus 1997 ingesteld door S. Vermeylen
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                ( Zaak T-246/97)
Gemeenschappen is op 2 september 1997 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                            ( 97/C 331/49 )
C. Mertens, wonende te Zellik ( België ), vertegenwoordigd
door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Kremer, rue Mathias Hardt 8                                      (Procestaai: Frans)
10 .
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Gemeenschappen is op 29 augustus 1997 beroep ingesteld
                                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                      S. Vermeylen, wonende te Kapellen (België), vertegenwoor
— nietig te verklaren het naar zij stelt op 28 mei 1997               digd door M. Dallemagne en C. Locchi, advocaten te
     genomen stilzwijgend besluit houdende afwijzing van              Brussel, Koninklijke-Prinsstraat 85 .
     de op 28 januari 1997 door verzoekster ingediende
     klacht, waarbij zij het besluit had aangevochten om
     haar niet op de lijst te plaatsen van kandidaten die             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     waren geslaagd voor vergelijkend onderzoek COM/C/
     3/95 , voor het werkgebied „ hoofd van gebouw of
                                                                      — nietig te verklaren het besluit om verzoekster niet te
     receptie ", welk examen op 13 januari 1997 was aange                 plaatsen op de in „ Mededelingen van de administra
     kondigd;
                                                                           tie " nr. 956 van 22 november 1996 gepubliceerde lijst
                                                                           van het meest voor bevordering naar C 2 in aanmer
                                                                           king komende ambtenaren;
— verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                      — verweerster te veroordelen om aan verzoekster te beta
Middelen en voornaamste argumenten                                         len, een ex aequo et bono vast te stellen schadevergoe
                                                                           ding van ten minste 500 000 Bfr.;
Verzoekster is ambtenaar van rang D 2 . Zij verwijst ver
weerster haar niet te hebben geplaatst op de lijst van                — verweerster in de kosten te verwijzen .
geschikte kandidaten die is opgesteld na vergelijkend exa
men COM/C/3/95 , voor het gebied „ hoofd van gebouw of
receptie ". Zij stelt dienaangaande dat bij de negen door de          Middelen en voornaamste argumenten
jury toegelaten kandidaten er een was die niet voldeed aan
de anciënniteitsvoorwaarden die in de aankondiging van
vergelijkend onderzoek voor toelating tot het examen                  Verzoekster, ambtenaar in rang C 3 , verzet zich tegen het
waren gesteld. Het totaal aantal punten dat verzoekster bij           feit dat zij niet voorkomt op de op 22 november 1996 in
het examen had behaald, lag dermate dicht bij het voor                „ Mededelingen van de administratie " nr. 956 gepubli
toelating vereiste minimum, dat zij door het feit dat op de           ceerde lijst van het meest voor bevordering in aanmerking
lijst van geschikte kandidaten iemand stond die niet had              komende ambtenaren. Zij zet uiteen dat zij in de loop van
mogen worden toegelaten, noodzakelijkerwijs werd bena                het begrotingsjaar 1995 op de lijst van het meest voor
deeld .                                                               bevordering naar de rang C 2 in aanmerking komende
                                                                      ambtenaren is geplaatst, maar aan het einde van de bevor
                                                                      deringsprocedure nog niet was bevorderd. Bovendien ont
Tot staving van haar aanspraken stelt zij in de eerste plaats         ving zij , waar zij in haar beoordelingsrapport voor de
schending van artikel 5 van bijlage III bij het Statuut, als         periode 1991-1993 zesmaal de vermelding „ uitstekend " en
ook van hoofdstuk II van eerdergenoemde aankondiging                  achtmaal de vermelding „ zeer goed " had gekregen, voor
van vergelijkend onderzoek .                                          de periode 1993-1995 slechts een ontwerp van beoorde
                                                                      lingsrapport zonder gespecificeerde beoordelingen. Op
                                                                      20 maart 1997 ontving verzoekster een nieuw ontwerp
In de tweede plaats beroept verzoekster zich op schending             van beoordelingsrapport voor de periode 1993-1995 , dit
van de zorgplicht van het tot aanstelling bevoegde gezag,             maal met de gespecificeerde beoordelingen. Verzoekster
aangezien het tot aanstelling bevoegde gezag en de jury               betwistte de in dit ontwerp geformuleerde beoordelingen
van het betrokken vergelijkend onderzoek niet alle nood              en vroeg dat het aan de beoordelaar in beroep zou worden
zakelijke maatregelen hebben genomen voor het herstel                 voorgelegd.


title: Arrest van het Hof van 10 februari 2000 in de gevoegde zaken C-147/97 en C-148/97 (verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Deutsche Post AG tegen Gesellschaft für Zahlungssysteme mbH (GZS) (C-147/97), Citicorp Kartenservice GmbH (C-148/97) (Overheidsonderneming — Postdienst — Immateriële remailing)

text:
C 122/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            29.4.2000
voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Rag-                                      ARREST VAN HET HOF
nemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 februari 2000                                   van 10 februari 2000
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           in de gevoegde zaken C-147/97 en C-148/97 (verzoek
1) Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90 EG)
                                                                           van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main om een
     verzet zich tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding,
                                                                           prejudiciële beslissing): Deutsche Post AG tegen Gesell-
     die voor de heffing van een omzetbelasting, een zegelrecht en
                                                                           schaft für Zahlungssysteme mbH (GZS) (C-147/97), Ci-
     een bijzondere verbruiksbelasting voorziet in een methode ter
                                                                                ticorp Kartenservice GmbH (C-148/97) (1)
     berekening van de belastbare waarde, wanneer die methode
     verschilt naargelang het gaat om belastingen op binnenlandse
     dan wel ingevoerde producten en deze laatste daardoor zwaarder        (Overheidsonderneming — Postdienst — Immateriële remai-
     worden belast. Dat in de nationale regeling voor de bepaling van                                        ling)
     de belastbare waarde van producten uit andere lidstaten naar
     verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980                                       (2000/C 122/03)
     inzake de douanewaarde van goederen wordt verwezen, is op zich
     niet in strijd met het EG-Verdrag.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2) Artikel 95 van het Verdrag dan wel de artikelen 9 en 12
     EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 23 EG en 25 EG)
     verzetten zich tegen een nationale regeling inzake de toepassing      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     van een belasting zoals de in het hoofdgeding bedoelde regule-                                  dentie van het Hof)
     ringsbelasting, volgens welke goederen uit een andere lidstaat
     aan die belasting zijn onderworpen, terwijl in het binnenland         In de gevoegde zaken C-147/97 en C-148/97, betreffende een
     geproduceerde overeenkomstige goederen er niet aan zijn onder-        verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans
     worpen.                                                               artikel 234 EG) van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main
                                                                           (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Deutsche
3) Verordening nr. 1224/80 is niet van toepassing op het handels-          Post AG en Gesellschaft für Zahlungssysteme mbH (GZS)
     verkeer tussen lidstaten.                                             (C-147/97), Citicorp Kartenservice GmbH (C-148/97), om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 5,
4) Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen een nationale regeling          tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 10, tweede alinea,
     die de douaneautoriteiten verplicht ingevoerde goederen in geval      EG), 30 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28
     van een geschil over het bedrag van de opgeëiste belastingen vast     EG en 49 EG), 85, 86 en 90, leden 1 en 2, EG-Verdrag (thans
     te houden, tenzij de belanghebbende dat bedrag voldoet, indien        artikelen 81 EG, 82 EG en 86, leden 1 en 2, EG), heeft het Hof,
     die procedure ongunstiger is dan die welke voor soortgelijke          samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
     nationale vorderingen geldt, of indien zij de invoer van producten    J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamer-
     uit andere lidstaten voor de belanghebbende in de praktijk            presidenten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann, J.-P.
     onmogelijk of uiterst moeilijk maakt.                                 Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet,
                                                                           rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl,
5) Het Verdrag verzet zich niet tegen een nationale bepaling op            hoofdadministrateur, op 10 februari 2000 een arrest gewezen
     grond waarvan geschillen over de heffing van belastingen op           waarvan het dictum luidt als volgt:
     ingevoerde producten worden opgelost in het kader van een
     administratieve procedure die gevolgen voor de invoer van de          Wanneer een lichaam als Deutsche Post AG bij gebreke van een
     producten kan hebben, mits er geen vergelijkbare procedure voor       overeenkomst tussen de posterijen van de betrokken lidstaten waarbij
     geschillen met betrekking tot binnenlandse producten bestaat, die     de eindkosten worden vastgesteld in verhouding tot de werkelijke
     voor deze producten gunstiger is, en mits tegen de beslissingen       kosten voor behandeling en distributie van de inkomende grensover-
     van de administratieve autoriteiten waarbij de invoer van             schrijdende post, het recht uit hoofde van artikel 25, lid 3, van het
     producten wordt geweigerd of beperkt, beroep in rechte kan            Wereldpostverdrag, in de versie van 14 december 1989, uitoefent om
     worden ingesteld.                                                     in de in de leden 1, tweede zin, en 2 van dat artikel bedoelde gevallen
                                                                           op massale afgiften bij de posterijen van een andere lidstaat dan die
6) Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen een nationale              van dat lichaam zijn binnenlandse tarieven toe te passen, druist zulks
     bepaling op grond waarvan in het kader van een beroep in rechte,      niet in tegen artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG), junctis de
     ertoe strekkende de staat aansprakelijk te doen stellen voor schade   artikelen 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) en 59 EG-Verdrag
     die door schending van het gemeenschapsrecht is veroorzaakt, het      (thans, na wijziging, artikel 49 EG). Daarentegen druist de
     bewijs door getuigen enkel in uitzonderlijke gevallen mogelijk is,    uitoefening van dat recht wel in tegen artikel 90, lid 1, juncto artikel
     wanneer die bepaling eveneens van toepassing is bij soortgelijke      86, van het Verdrag, voorzover een dergelijk lichaam het volledige
     nationale vorderingen en zij de justitiabele niet belet de rechten te binnenlandse posttarief kan eisen dat geldt in de lidstaat van dat
     doen gelden die hij aan de rechtstreekse werking van het              lichaam, zonder de door die posterijen voor die zendingen betaalde
     gemeenschapsrecht ontleent.                                           eindkosten in mindering te brengen.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                 (1) PB C 181 van 14.6.1997.


title: Zaak C-563/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 30 oktober 2013 — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 30 oktober 2013 — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke
   (Zaak C-563/13)
   2014/C 24/08
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UPC DTH Sàrl

      Verwerende partij: Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnöke

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 2, sub c, van de kaderrichtlijn, te weten richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 (2), aldus worden uitgelegd dat een dienst waarbij de aanbieder ervan onder bezwarende titel voorwaardelijk toegang verleent tot een via satelliet overgebracht programmapakket dat radio- en televisieprogrammadiensten omvat, moet worden aangemerkt als een elektronische-communicatiedienst?

               2)

               Kan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het beginsel van het vrij verrichten van diensten tussen de lidstaten op de in de eerste vraag beschreven dienst toepassing vindt wanneer het gaat om een dienst die vanuit Luxemburg op het grondgebied van Hongarije wordt verricht?

               3)

               Kan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat in het geval van de in de eerste vraag beschreven dienst, het land van bestemming, waarop de dienst is gericht, het recht heeft om de verlening van dergelijke diensten te beperken door te bepalen dat de [aanbieder van de] dienst verplicht is zich te registreren in die lidstaat en er een filiaal of een zelfstandige juridische entiteit op te richten, en door dergelijke diensten slechts toe te staan na de oprichting van een filiaal of een zelfstandige juridische entiteit?

               4)

               Kan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat de administratieve procedures betreffende de in de eerste vraag beschreven diensten, ongeacht de lidstaat waarin de dienstverlenende onderneming werkzaam is of is geregistreerd, vallen onder het bestuurlijke gezag van de lidstaat die, gelet op de plaats waar de dienst wordt verricht, bevoegd is?

               5)

               Kan artikel 2, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 (kaderrichtlijn) aldus worden uitgelegd dat de in de eerste vraag beschreven dienst moet worden aangemerkt als een elektronische-communicatiedienst, of moet deze dienst worden aangemerkt als een dienst voor voorwaardelijke toegang die wordt verricht door middel van een systeem voor voorwaardelijke toegang in de zin van artikel 2, sub f, van de kaderrichtlijn?

               6)

               Kunnen, gelet op het voorgaande, de relevante bepalingen aldus worden uitgelegd dat de aanbieder van de in de eerste vraag beschreven dienst overeenkomstig het gemeenschapsrecht moet worden aangemerkt als een aanbieder van een elektronische-communicatiedienst?

      (1)  Richtlijn inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).

      (2)  Richtlijn tot wijziging van richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlijn 2002/19/EG inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, en richtlijn 2002/20/EG betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (PB L 337, blz. 37).


title: Zaak T-402/12: Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Schlyter/Commissie

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/17

         Beroep ingesteld op 6 september 2012 — Schlyter/Commissie
   (Zaak T-402/12)
   2012/C 343/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: C. Schlyter (Linköping, Zweden) (vertegenwoordigers: O. Brouwer en S. Schubert, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De weigering van de Europese Commissie om volledige of gedeeltelijke toegang te verlenen tot haar advies en opmerkingen in antwoord op mededeling 2011/673/f, ingediend door de Franse Republiek overeenkomstig richtlijn 98/34/EG (1), betreffende de inhoud en de indieningsvoorwaarden van de jaarlijkse opgave van stoffen die nanodeeltjes bevatten, nietig verklaren;

               —

               Overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Europese Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van elke andere partij in de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvattingen en kennelijk onjuiste beoordelingen en een ontoereikende motivering bij de toepassing van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 (3), aangezien:

                           —

                           de procedure van richtlijn 98/34/EG niet valt onder de uitzondering op het algemene beginsel van mededeling van verordening (EG) nr. 1049/2001, voorzien in artikel 4, lid 2, derde streepje, van deze verordening.

                           —

                           artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 onjuist zijn toegepast doordat is geoordeeld dat openbaarmaking van het gevraagde document het belang van de Commissie in de procedure van richtlijn 98/34/EG concreet en daadwerkelijk zou ondermijnen.

               2)

               Tweede middel: een onjuiste rechtsopvatting, een kennelijke onjuiste beoordeling en een ontoereikende motivering bij de toepassing van de door artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 vereiste toets van het hogere openbaar belang, aangezien:

                           —

                           in deze zaak artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 het hogere openbaar belang versterkt. De bestreden beslissing houdt geen rekening met het hogere openbaar belang bij de openbaarmaking van het gevraagde document en berust op een onjuiste rechtsopvatting, een kennelijke onjuiste beoordeling en een ontoereikende motivering bij de toepassing van de twee bovengenoemde wettelijke bepalingen.

               3)

               Derde middel: een onjuiste rechtsopvatting, een kennelijk onjuiste beoordeling en een ontoereikende motivering bij de toepassing van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001, aangezien:

                           —

                           de bestreden beslissing op geen enkele wijze is gemotiveerd en de weigering om krachtens artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 gedeeltelijk toegang te verlenen op een kennelijke beoordelingsfout berust.

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB 1998, L 204, blz. 37).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).