title: Zaak C-447/02 P: Hogere voorziening, op 11 december 2002 ingesteld door KWS SAAT AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00, KWS SAAT AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/6                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.3.2003
1.     Moeten Verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) (het CDW) en             Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002
       Verordening (EEG) nr. 2454/93 ( 2) (de TCDW), met name            om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-
       artikel 379, lid 1, TCDW, aldus worden uitgelegd, dat het          zollamt Hamburg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH
       kantoor van vertrek een douaneschuld die ten gevolge
       van een overtreding of een onregelmatigheid in verband
       met extern communautair douanevervoer is ontstaan,                                        (Zaak C-446/02)
       niet bij de aangever kan invorderen wanneer deze laatste
       niet binnen de termijn van elf maanden na geldigmaking
       van de aangifte voor communautair douanevervoer de in                                      (2003/C 55/12)
       artikel 379 TCDW bedoelde kennisgeving heeft ontvan-
       gen (...)?
2.     Is het voor het antwoord op deze vraag van belang,                Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
       dat het kantoor van vertrek een in het communautair               2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
       douanewetboek vastgestelde administratieve regeling               10 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Ham-
       voor het doorgeven van inlichtingen (early warning                burg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH, het Hof van
       system) niet heeft toegepast, of dat aan de autoriteiten          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       van het kantoor van vertrek kan worden verweten dat               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
       een kennisgeving niet tijdig is verricht?
                                                                         1.    Bestaat er een recht op betaling van de uitvoerrestitutie
( 1) PB 1992, L 302, blz. 1-50.                                                tegen ten minste de voor het daadwerkelijk uitgevoerde
( 2) PB 1993, L 253, blz. 1-766.                                               product geldende restitutievoet, indien bij een doua-
                                                                               necontrole wordt vastgesteld dat de aangegeven en uitge-
                                                                               voerde zending niet volledig uit het aangegeven product
                                                                               bestond, maar ten dele uit een ander product waarvoor
                                                                               een lagere restitutievoet gold?
                                                                         2.    Is het voor de beslechting van het geschil van belang of
Verzoek van het Vestre Landsret van 15 november 2002                           het onjuist aangegeven product overeenkomst vertoont
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fonden                     met het daadwerkelijk aangegeven product?
       Marselisborg Lystbådehavn en Skatteministeriet
                                                                         3.    Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, volgens
                           (Zaak C-428/02)                                     welke criteria moet dan worden bepaald of de aangifte
                                                                               ook het onjuist aangegeven product omvat?
                            (2003/C 55/11)
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 15 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 november 2002, in het geding tussen Fonden Marselisborg
Lystbådehavn en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Hogere voorziening, op 11 december 2002 ingesteld door
beslissing over de navolgende vragen:                                    KWS SAAT AG tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
1.     Moet artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-richtlijn              kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00, KWS SAAT
       (richtlijn 77/388 (1) van de Raad) aldus worden uitgelegd         AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       dat het begrip „verhuur van onroerende goederen” ook                        markt (merken, tekeningen en modellen)
       de verhuur van een ligplaats voor een boot omvat,
       bestaande uit een deel van een haventerrein aan wal en
       een afgebakende en identificeerbare plek in het water?                                   (Zaak C-447/02 P)
2.     Moet artikel 13 B, sub b, tweede streepje, van de Zesde
       BTW-richtlijn aldus worden uitgelegd dat het begrip                                        (2003/C 55/13)
       „køretøjer” (voertuigen) ook boten omvat?
( 1) Van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
     der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag        op 11 december 2002 hogere voorziening ingesteld door KWS
     (PB L 145, blz. 1).                                                 SAAT AG, vertegenwoordigd door C. Rohnke, Rechtsanwalt,
                                                                         Jungfernstieg 51, D-20354 Hamburg, domicilie gekozen heb-
                                                                         bende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van
 ---pagebreak--- 8.3.2003                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 55/7
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                    Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002
kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00, KWS SAAT AG                 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                     zollamt Bremen, en Joh. C. Henschen GmbH & Co. KG
(merken, tekeningen en modellen).
                                                                                (Zaak C-451/02)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                                    (2003/C 55/14)
1.     te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
       van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00 ( 1), voorzover              Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
       daarbij het beroep werd verworpen;                               2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        12 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Bremen,
2.     te vernietigen de beslissing van de kamer van beroep van         en Joh. C. Henschen GmbH & Co. KG, het Hof van Justitie van
       19 april 2000 (zaak R 282/1999-2), voorzover dat niet            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       reeds is gebeurd door het arrest van het Gerecht van             beslissing over de navolgende vragen:
       9 oktober 2002 in zaak T-173/00;
                                                                        1.     Ontstaat er een douaneschuld bij invoer krachtens ar-
                                                                               tikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1),
3.     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te                 wanneer goederen die zich in tijdelijke opslag bevinden,
       verwijzen in de kosten.                                                 zonder toestemming van de douaneautoriteit waarbij de
                                                                               goederen zijn aangebracht uit de opslagplaats worden
                                                                               verwijderd, maar bij een ander douanekantoor opnieuw
                                                                               worden aangebracht zonder tevoren onder de voor het
Middelen en voornaamste argumenten                                             vervoer vereiste regeling communautair douanevervoer
                                                                               te zijn geplaatst?
—      Het Gerecht heeft de formele middelen van verzoekster            2.     Zo neen, is er dan in het in vraag 1 geschetste geval
       ten onrechte afgewezen. Het Gerecht heeft miskend dat                   sprake van een niet voldoen aan een verplichting, dat
       artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 reeds werd                 overeenkomstig artikel 204, lid 1, sub a, van verordening
       geschonden omdat het Bureau voor harmonisatie tot aan                   (EEG) nr. 2913/92 ertoe kan leiden, dat een douaneschuld
       de beslissing in beroep in feite geen eigen onderzoek                   bij invoer ontstaat?
       heeft ingesteld. Het feit dat de website van één enkele
       producent voor het eerst in de beslissing in beroep              3.     Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt: moet
       wordt vermeld, schendt tevens het beginsel van hoor en                  artikel 859, punt 6, van verordening (EEG) nr. 2454/
       wederhoor. Ten slotte kon het Gerecht de beslissing van                 93 ( 2) aldus worden uitgelegd, dat het ook geldt wanneer
       de kamer van beroep enkel schragen door een eigen                       goederen in tijdelijke opslag, in strijd met de formaliteiten
       motivering in de plaats te stellen die weinig gedetailleerd             die met de tijdelijke opslag verband houden, in een vrij
       en traditioneel is.                                                     entrepot worden geplaatst?
—      Het Gerecht heeft de materiële middelen inzake het               4.     Indien het antwoord op vraag 3 ontkennend luidt:
       onderscheidend vermogen van het kleurmerk „oranje”
       (dat overeenstemt met kleurreferentie HKS7) ten onrechte                a)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
       afgewezen. Bij de beoordeling van het onderscheidend                          nr. 2454/93 aldus worden uitgelegd, dat het enkel
       vermogen van kleurmerken mogen geen andere criteria                           ziet op het zonder toestemming wegvoeren waar-
       worden gehanteerd dan de voor andere types merken                             voor het douanekantoor toestemming had kunnen
       gebruikte. Of voor de betrokken waren andere kleuren                          geven, of dient hieronder elk wegvoeren te worden
       ter aanduiding van bepaalde eigenschappen worden ge-                          verstaan?
       bruikt, is irrelevant. Veeleer moet worden onderzocht of
       het publiek de concreet aangevraagde kleur opvat als een                b)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 2454/93 aldus worden uitgelegd, dat de daarin
       aanduiding van een eigenschap. Wanneer een aantal
       producenten verschillende kleuren als een aanduiding van                      genoemde voorwaarde dat goederen die zich in
       een eigenschap gebruiken, zal het publiek deze kleuren in                     tijdelijke opslag bevinden desgevraagd bij de doua-
       ieder geval tevens opvatten als een verwijzing naar de                        neautoriteiten kunnen worden aangeboden, slechts
       producent. De betrokken kringen vatten de kleur „oranje”                      wordt vervuld wanneer de goederen opnieuw wor-
       niet op als een aanduiding van een eigenschap van de in                       den aangeboden bij het douanekantoor waarbij zij
       casu omstreden waren. Ook een decoratief of functioneel                       oorspronkelijk zijn aangebracht, of wordt deze
       gebruik ontbreekt. Bijgevolg is er sprake van onderschei-                     voorwaarde ook vervuld wanneer de goederen bij
                                                                                een willekeurig douanekantoor — ook in een andere
       dend vermogen.
                                                                                lidstaat — opnieuw worden aangebracht?
( 1) PB 2002, C 323.                                                    (1 ) PB L 302, blz. 1.
                                                                        (2 ) PB L 253, blz. 1.


title: Zaak T-396/14: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Best-Lock (Europe)/BHIM — Lego Juris (Vorm van speelgoedfiguur met uitsteeksel) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een speelgoedfiguur met uitsteeksel — Absolute weigeringsgronden — Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald — Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen — Artikel 7, lid 1, onder e), i) en ii), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/25

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Best-Lock (Europe)/BHIM — Lego Juris (Vorm van speelgoedfiguur met uitsteeksel)
   (Zaak T-396/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een speelgoedfiguur met uitsteeksel - Absolute weigeringsgronden - Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm die door de aard van de waar wordt bepaald - Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen - Artikel 7, lid 1, onder e), i) en ii), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 262/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Best-Lock (Europe) Ltd (Colne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Becker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Hanf en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lego Juris A/S (Billund, Denemarken) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 maart 2014 (zaak R 1696/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Best-Lock (Europe) Ltd en Lego Juris A/S

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Best-Lock (Europe) Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak T-5/04: Beroep, op 2 januari 2004 ingesteld door Carlo Scano tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.3.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 59/35
Beroep, op 2 januari 2004 ingesteld door Carlo Scano                   Beroep, op 7 januari 2004 ingesteld door Shaker s.a.s. di
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Lucia Laudato & C. tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                       binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                          (Zaak T-5/04)                                                          len) (BHIM)
                         (2004/C 59/55)                                                         (Zaak T-7/04)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (2004/C 59/56)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                    (Procestaal: Italiaans)
schappen is op 2 januari 2004 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Carlo Scano,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Marc-Albert Lu-
cas, advocaat.                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 7 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                       modellen) (BHIM) ingesteld door Shaker s.a.s. di Lucia Laudato
—     het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek           & C., vertegenwoordigd door F. Sciaudone, advocaat. Andere
      COM/PA/02 waarbij verzoekers resultaten in de voorse-            partij voor de kamer van beroep: Liminana y Botella S.L.
      lectietoetsen worden vastgesteld, nietig te verklaren;
—     de lijst van de geslaagde kandidaten voor domein nr. 3           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      van het vergelijkend onderzoek alsmede elk op basis
      daarvan genomen besluit, nietig te verklaren;                    —     de bestreden beslissing te vernietigen en/of te herzien in
                                                                             die zin dat de door Liminana y Botella S.L. ingestelde
—     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van zijn                    oppositie wordt afgewezen en de gemeenschapsmerkaan-
      morele schade ten belope van een bedrag dat door het                   vraag van verzoekster wordt toegewezen;
      Gerecht zal worden vastgesteld;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                          —     het BHIM te verwijzen in de kosten van deze procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, die zijn sollicitatie had ingediend voor het vergelij-
kend onderzoek COM/PA/02 voor overgang van categorie B                 Aanvrager van het ge-         verzoekster
naar categorie A en daarbij had gekozen voor het domein                meenschapsmerk:
„beheer van personele middelen/administratieve organisatie en
coördinatie”, vordert primair de nietigverklaring van het besluit      Betrokken        gemeen-      beeldmerk „Limoncello della
van de jury waarbij zijn resultaten voor de voorselectietoets          schapsmerk:                   Costiera Amalfitana-Shaker” —
worden vastgesteld en hij op grond daarvan niet tot de                                               aanvraagnr. 1 267 434 voor wa-
mondelinge proef wordt toegelaten.                                                                   ren van de klassen 29, 32 en
                                                                                33 (geleien, jams, confituren en
                                                                                likeuren), nadien beperkt tot de
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op                                             klassen 29 en 33.
schending van de zorgplicht en de beginselen van behoorlijk
bestuur, gelijke behandeling van de kandidaten in het verloop
                                                                       Houder van het oppo-          Liminana y Botella S.L.
van het vergelijkend onderzoek en objectiviteit bij de beoorde-
                                                                       sitiemerk of -teken in de
ling van de kandidaten. Voorts beroept hij zich op een
                                                                       oppositieprocedure:
kennelijk onjuiste beoordeling voorzover de zesde meerkeu-
zevraag van de Italiaanse versie van de verbale en cijfertest
wegens fouten in de vertaling verschillen vertoonde ten                Oppositiemerk of -te-         Spaans woordmerk „limonchelo”
opzichte van de Franse en de Engelse taalversie. Dit had tot           ken:                          voor waren van klasse 33
gevolg dat verzoeker, die voor de Italiaanse taalversie had
geopteerd, logischerwijze een als onjuist aangemerkt antwoord          Beslissing van de oppo-       toewijzing van de oppositie en
koos en het als juist aangemerkte antwoord uitsloot, anders            sitieafdeling:                afwijzing van de inschrijvingsaan-
dan de kandidaten die voor de twee andere taalversies hadden                                         vraag voor waren van klasse 33
geopteerd.
                                                                       Beslissing van de kamer       verwerping van het beroep
                                                                       van beroep:


title: Affaire T-131/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Jacobs/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Interlocutoir arrest — Afdoening zonder beslissing )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2008 — Jacobs/Commissie
   (Affaire T-131/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Interlocutoir arrest - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 301/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luc Jacobs (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover hij daarbij op de datum van zijn aanstelling is ingedeeld in de rang B4, tweede salaristrap, de ingangsdatum van de financiële gevolgen ervan is bepaald op 5 oktober 1995 en zijn loopbaan in rang niet is hersteld alsmede vordering tot nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers klacht en, anderzijds, vordering tot vergoeding van de schade die uit dat besluit zou voortvloeien
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Doorhaling van zaak T-318/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/67

         Doorhaling van zaak T-318/02 (1)

   (2004/C 94/170)

      (Procestaal: Engels)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak T-318/02: HO Sports Company Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak C-154/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Amsterdam — Nederland) — J. J. Kersbergen-Lap, D. Dams-Schipper/Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 4, lid 2 bis, en 10 bis, alsmede bijlage II bis — Bijzondere prestaties die niet op premie- of bijdragebetaling berusten — Nederlandse uitkering voor jonggehandicapten — Niet-exporteerbaarheid)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Amsterdam — Nederland) — J. J. Kersbergen-Lap, D. Dams-Schipper/Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
   (Zaak C-154/05) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 4, lid 2 bis, en 10 bis, alsmede bijlage II bis - Bijzondere prestaties die niet op premie- of bijdragebetaling berusten - Nederlandse uitkering voor jonggehandicapten - Niet-exporteerbaarheid)
   (2006/C 212/13)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: J. J. Kersbergen-Lap, D. Dams-Schipper

      Verweerder: Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank te Amsterdam — Uitlegging van artikel 4, lid 2 bis, artikel 10 bis van en bijlage II bis bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 28, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april 1992 (PB L 136, blz. 1) — Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen — Coördinatieregeling van artikel 10 van verordening nr. 1408/71 — Werkingssfeer — Vraag of een in bijlage II bij verordening nr. 1407/71 genoemde uitkering voor jonggehandicapten daaronder valt — Niet in Nederland woonachtige begunstigden
   Dictum
   Een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten van 24 april 1997 moet worden aangemerkt als een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van verordening (EEG) 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999, zodat uitsluitend de coördinatieregeling van artikel 10 bis van deze verordening moet worden toegepast en deze uitkering niet kan worden toegekend aan iemand die buiten Nederland woont.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak T-651/11: Beroep ingesteld op 16 december 2011 — Syriatel Mobile Telecom/Raad

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/20

         Beroep ingesteld op 16 december 2011 — Syriatel Mobile Telecom/Raad
   (Zaak T-651/11)
   2012/C 39/39
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syriatel Mobile Telecom (Joint Stock Company) (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: J. Pujol, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               bijgevolg besluit 2011/628/GBVB en verordening (EU) nr. 950/2011 met de daaruit volgende uitvoeringshandelingen, voor zover zij verzoekster betreffen, nietig te verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor besluit 2011/628/GBVB (1) wegens de intrekking van besluit 2011/273/GBVB (2) door besluit 2011/782/GBVB. (3)

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van een rechtsgrondslag voor verordening nr. 950/2011 (4) wegens de intrekking van besluit 2011/273/GBVB.

               3)

               Derde middel, inhoudende dat de bestreden maatregelen het recht van verdediging en met name het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel, neergelegd in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: „EVRM”), in artikel 215 VWEU en in de artikelen 41 en 47 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, schenden.

               4)

               Vierde middel, inhoudende dat verweerder de motiveringsplicht heeft geschonden aangezien de gegeven motivering niet voldoet aan de verplichting die krachtens artikel 6 EVRM, artikel 296 VWEU evenals artikel 41 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie op de instellingen van de Europese Unie rust.

               5)

               Vijfde middel, inhoudende dat de bestreden maatregelen verzoeksters grondrechten, in het bijzonder haar recht op eigendom neergelegd in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM en in artikel 17 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, en het recht op de bescherming van de goede naam neergelegd in de artikelen 8 en 10, lid 2, EVRM, ongerechtvaardigd en onevenredig beperken.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan aantasting van de mededinging binnen de Europese Unie daar de vastgestelde maatregelen tot gevolg hebben dat de normale werking van de telecommunicatiemarkt binnen de Unie wordt vervalst en aldus de mededinging tussen de Europese operatoren en de handel tussen de lidstaten worden aangetast.

      (1)  Besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 247, blz. 17).

      (2)  Besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 121, blz. 11).

      (3)  Besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB (PB L 319, blz. 56).

      (4)  Verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 247, blz. 3).


title: Zaak C-576/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2008 door de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 oktober 2008 in zaak T-256/07, Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad van de Europese Unie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/15

         Hogere voorziening ingesteld op 23 december 2008 door de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 oktober 2008 in zaak T-256/07, Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-576/08 P)
   (2009/C 55/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Organisatie van Volksmujahedeen van Iran (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer, advocaat, D. Vaughan QC, M.-E. Demetriou, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg vernietigen voor zover daarbij het beroep van de PMOI tot nietigverklaring van besluit 2007/445/EG (1) van de Raad ongegrond is verklaard;

               —

               besluit 2007/445/EG nietig verklaren voor zover het de PMOI betreft;

               —

               de Raad te verwijzen in de door rekwirante voor het Hof en met betrekking tot besluit 2007/445/EG voor het Gerecht gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat in een zaak die betrekking heeft op fundamentele rechten en de toepassing van artikel 1, leden 4 en 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931 en artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 met betrekking tot een communautaire maatregel waarbij de Organisatie van Volksmujahedeen van Iran op de lijst van verboden organisaties werd gehandhaafd:

               1)

               het Gerecht voor de vaststelling of de Raad een kennelijke beoordelingsfout had gemaakt, geen volledige toetsing van besluit 2007/445/EG heeft verricht zoals het EG-Verdrag vereist;

               2)

               het Gerecht het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming niet in acht heeft genomen omdat het geen volledige toetsing heeft verricht;

               3)

               het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met de conclusie dat de Raad bij de vaststelling van het besluit geen kennelijke beoordelingsfout had gemaakt. De Raad en het Gerecht beschikten over dezelfde feiten en argumenten als de nationale rechter en hadden het ontlastende materiaal uitvoerig moeten onderzoeken;

               4)

               het Gerecht heeft inbreuk gemaakt op artikel 1, leden 4 en 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931 en op artikel 2, lid 3, van verordening nr. 2580/2001 met de afwijzing van haar argument dat enkel actuele terroristische activiteiten of dreigingen de handhaving van een persoon op de lijst kunnen rechtvaardigen;

               5)

               het Gerecht op basis van zijn conclusie met betrekking tot de in het voorgaande middel behandelde punten ten onrechte heeft vastgesteld dat de Raad het door de PMOI aangevoerde ontlastende materiaal mocht uitsluiten;

               6)

               het Gerecht ten onrechte haar argument heeft afgewezen dat de Raad een ontoereikende motivering had gegeven met betrekking tot het door haar aangevoerde ontlastende materiaal betreffende aangelegenheden na 2001, en met betrekking tot de reden waarom haar handhaving op de lijst van verboden organisaties gerechtvaardigd was.

      (1)  Besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58).


title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 23 november 1995 in zaak C-476/93 P: Nutral SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 31 /4         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 2 . 96
nr. 3427/89 van de Raad van 30 oktober 1989 tot wijziging           procedure : Commissie van de Europese Gemeenschappen
van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de toepas         ( gemachtigden : E. de March en A. Dal Ferro ), heeft het Hof
sing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en           ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen          ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening ( EEG )              C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal; D. Ruiz-Jarabo
nr . 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van        Colomer; griffier: R. Grass, op 23 november 1995 een arrest
Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( PB 1989 , L 331 , blz. 1 ),      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N.
Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini , F. A.          1 . Wijst de hogere voorziening af.
Schockweiler en J. L. Murray ( rapporteur ), rechters; advo
caat-generaal : P. Léger; griffier : H. A. Rühl; hoofdadmini
strateur, op 23 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan             2 . Verwijst requirante in de kosten.
het dictum luidt als volgt:
                                                                    0 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheids
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 , en vervolgens
                                                                                ARREST VAN HET HOF
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 van de Raad
van 30 oktober 1989 tot wijziging van Verordening (EEG)                                 van 30 november 1995
nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale               in zaak C-55/94 (verzoek om prejudiciële beslissing ):
zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als           R. Gebhard tegen Consiglio dell' Ordine degli Avvocati e
mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                                Procuratori di Milano 0 )
verplaatsen en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot
vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening            (Richtlijn 77/249/EEG — Vrij verkeer van diensten —
(EEG) nr. 1408/71 , verzet er zich niet tegen, dat een              Advocaten — Mogelijkheid om kantoor te openen —
nationale bepaling die de terugwerkende kracht van aan                        Artikelen 52 en 59 van het EG-Verdrag)
vragen om kinderbijslag tot zes maanden beperkt, wordt                                         ( 96/C 31/08 )
toegepast op een door een Spaans onderdaan ingediende
aanvraag tot verkrijging per 15 januari 1986 van kinder                                 (Procestaai: Italiaans)
bijslag voor zijn in Spanje wonende gezinsleden.
(M PB nr . C 263 van 29 . 9 . 1993 .                                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-55/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                  ARREST VAN HET HOF                                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Consiglio
                                                                    Nazionale Forense ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding
                        ( Derde kamer )                             tussen R. Gebhard en Consiglio dell' Ordine degli Avvocati e
                   van 23 november 1995                             Procuratori di Milano, om een prejudiciële beslissing over de
in zaak C-476/93 P: Nutral SpA tegen Commissie van de               uitlegging van Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                       22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
                                                                    uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van
(Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring —                 diensten ( PB 1977, L 78 , blz . 17 ), heeft het Hof, samenge
                      Ontvankelijkheid)                             steld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president, C. N.
                           96/C 31 /07                              Kakouris, D. A. O. Edward ( rapporteur ) en G. Hirsch,
                                                                    kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.
                    (Procestaai: Italiaans)                         Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L.
                                                                     Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdad
                 Jurisprudentie van het Hof)                         ministrateur, op 30 november 1995 een arrest gewezen
                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak C-476/93 P, Nutral SpA, gevestigd te Casalbuttano,
Cremona ( Italië ), vertegenwoordigd door E. Cappelli en
P. de Caterini, advocaten te Rome, en door M. de Bellis,             1 . Het in artikel 60, derde alinea, van het EG-Verdrag
advocaat te Mantova , domicilie gekozen hebbende te                      bedoelde tijdelijk karakter van de dienstverrichting
Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar,                      moet worden beoordeeld aan de hand van de frequentie,
Avenue Guillaume 13 B, betreffende hogere voorziening                    de periodiciteit en de continuïteit ervan.
tegen de op 21 oktober 1993 door het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen gegeven beschik              2 . De dienstverrichter in de zin van het Verdrag kan zich in
 king in de zaken T-492/93 en T-492/93 R ( Nutral/                       de Lid-Staat van ontvangst voorzien van de infrastruc
 Commissie, Jurispr. 1993, blz. 11-1023 ), en strekkende tot             tuur die noodzakelijk is om zijn dienst te kunnen
 vernietiging van deze beschikking, andere partij bij de                 verrichten.


title: De kamer voor hogere voorzieningen

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/42

         De kamer voor hogere voorzieningen
   (2007/C 269/73)
   Op 19 september 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg besloten dat voor de periode van 25 september 2007 tot en met 30 september 2008 de kamer voor hogere voorzieningen zal bestaan uit de president van het Gerecht en bij toerbeurt vier kamerpresidenten.


title: Zaak T-148/16 P: Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Barnett en Mogensen/Commissie („Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassing van de aanpassingscoëfficiënten — Tussentijdse actualisering — Bezwarend besluit — Ontvankelijkheid van de incidentele hogere voorziening — Artikel 65, lid 4, van Statuut — Actualisering voor 2014 — Drempelwaarde voor de ontwikkeling van de kosten van levensonderhoud”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/39

         Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Barnett en Mogensen/Commissie
   (Zaak T-148/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Aanpassing van de aanpassingscoëfficiënten - Tussentijdse actualisering - Bezwarend besluit - Ontvankelijkheid van de incidentele hogere voorziening - Artikel 65, lid 4, van Statuut - Actualisering voor 2014 - Drempelwaarde voor de ontwikkeling van de kosten van levensonderhoud”))
   (2017/C 283/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Adrian Barnett (Roskilde, Denemarken) en Sven-Ole Mogensen (Hellerup, Denemarken) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 5 februari 2016, Barnett en Mogensen/Commissie (F-56/15, EU:F:2016:11), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Adrian Barnett en Sven-Ole Mogensen zullen hun eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in verband met de hogere voorziening heeft gemaakt.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen en de kosten die Adrian Barnett en Sven-Ole Mogensen in verband met de incidentele hogere voorziening hebben gemaakt.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak T-53/05: Beroep, op 24 januari 2005 ingesteld door Calavo Growers of California tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/43

         Beroep, op 24 januari 2005 ingesteld door Calavo Growers of California tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-53/05)
   (2005/C 82/77)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 24 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Calavo Growers of California, vertegenwoordigd door E. Armijo Chavarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 8 november 2004 in zaak R 159/2004-1 te vernietigen, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Luis Calvo Sanz verzocht op 8 maart 2001 om beeldmerk „CALVO” (nr. 2 127 132) in te schrijven ter onderscheiding van waren van de klassen 29, 30 en 31.
   Op 21 december 2001 diende Calavo Growers of California, verzoekster in de onderhavige procedure, een bezwaarschrift van oppositie in tegen die inschrijvingsaanvraag op basis van communautair woordmerk „CALAVO” (nr. 102.822) voor waren van de klassen 29 en 31. Dit oppositiebezwaarschrift bestond uit twee delen. Het eerste deel bestond uit een in het Spaans gesteld formulier waarin de taal van de oppositieprocedure, de bestreden aanvraag, opposante en haar vertegenwoordiger, de rekening-courant voor de betaling van de taks en het oudere gemeenschapsmerk werden vermeld. Tevens werd daarin verduidelijkt dat de oppositie was gebaseerd op „alle waren/diensten waarvoor het oudere merk was ingeschreven” alsmede op „een ouder merk en verwarringsgevaar”.
   Het tweede deel van het oppositiebezwaarschrift bevatte de motivering van de oppositie. Dit deel van het bezwaarschrift was gesteld in het Engels.
   Op 18 december 2003 nam de oppositieafdeling beslissing nr. 2927/2003 waarbij verzoeksters oppositie gedeeltelijk werd toegewezen. Deze beslissing hield geen rekening met de argumenten in het Engels, omdat deze niet in de procestaal waren vertaald binnen de daartoe gestelde termijn.
   Het door de aanvrager van het gemeenschapsmerk ingestelde beroep tegen deze beslissing werd toegewezen door de bevoegde kamer van beroep. De kamer van beroep was van oordeel dat de oppositieafdeling niet bevoegd was om uitspraak te doen op de oppositie, omdat verzoeksters argumenten met betrekking tot de grond van de zaak niet-ontvankelijk waren bij gebreke van vertaling in de procestaal.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster schending van de artikelen 42, lid 3, en 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk juncto regel 20, lid 3, van de uitvoeringsverordening aan.


title: Zaak C-325/06 P: Beschikking van het Hof van 20 maart 2007 — Galileo International Technology LLC, Galileo International LLC, Galileo Belgium SA, Galileo Danmark A/S, Galileo Deutschland GmbH, Galileo España, SA, Galileo France SARL, Galileo Nederland BV, Galileo Nordiska AB, Galileo Portugal Ltd, Galileo Sigma Srl, Galileo International Ltd, The Galileo Company, Timas Ltd (trading as Galileo Ireland)/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Communautair project voor een systeem van satellietnavigatie (GALILEO) — Schade van rechthebbenden op merken en handelsnamen waarin term Galileo voorkomt — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/27

         Beschikking van het Hof van 20 maart 2007 — Galileo International Technology LLC, Galileo International LLC, Galileo Belgium SA, Galileo Danmark A/S, Galileo Deutschland GmbH, Galileo España, SA, Galileo France SARL, Galileo Nederland BV, Galileo Nordiska AB, Galileo Portugal Ltd, Galileo Sigma Srl, Galileo International Ltd, The Galileo Company, Timas Ltd (trading as Galileo Ireland)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-325/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Communautair project voor een systeem van satellietnavigatie (GALILEO) - Schade van rechthebbenden op merken en handelsnamen waarin term „Galileo ’voorkomt - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)
   (2007/C 96/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Galileo International Technology LLC, Galileo International LLC, Galileo Belgium SA, Galileo Danmark A/S, Galileo Deutschland GmbH, Galileo España, SA, Galileo France SARL, Galileo Nederland BV, Galileo Nordiska AB, Galileo Portugal Ltd, Galileo Sigma Srl, Galileo International Ltd, The Galileo Company, Timas Ltd (trading as Galileo Ireland) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en C. Delcorde, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en W. Wils, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 10 mei 2006, Galileo International Technology e.a./Commissie (T-279/03), houdende verwerping van de schadevordering ertoe strekkende dat het de Commissie wordt verboden om de term „Galileo ”nog langer te gebruiken in verband met het communautaire project voor een wereldwijd systeem van radionavigatie per satelliet, en om anderen aan te moedigen dat te doen, alsmede dat rekwirantes de schade vergoed krijgen die zij stellen te hebben geleden ten gevolge van het gebruik en de promotie door de Commissie van deze term, die huns inziens gelijk is aan door hen ingeschreven merken en aan hun handelsnamen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Galileo International Technology LLC, Galileo International LLC, Galileo Belgium SA, Galileo Danmark A/S, Galileo Deutschland GmbH, Galileo España, SA, Galileo France SARL, Galileo Nederland BV, Galileo Nordiska AB, Galileo Portugal Ltd, Galileo Sigma Srl, Galileo International Ltd, The Galileo Co. en Timas Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-572/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 11 december 2014 — Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte GmbH/Amazon EU Sàrl e.a.

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 11 december 2014 — Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte GmbH/Amazon EU Sàrl e.a.
   (Zaak C-572/14)
   (2015/C 081/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte GmbH

      Verwerende partijen: Amazon EU Sàrl, Amazon Services Europe Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon Logistik GmbH, Amazon Media Sàrl

      Prejudiciële vraag

   Is de vordering tot betaling van een billijke compensatie op grond van artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1), die naar Oostenrijks recht bestaat jegens ondernemingen die dragers in het binnenland als eerste bedrijfsmatig onder bezwarende titel in het verkeer brengen, een vordering uit „onrechtmatige daad” in de zin van artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (2)?

      (1)  PB L 167, blz. 10.

      (2)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 mei 2000 in zaak C-296/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlĳn 92/49/EEG en 92/96/EEG — Nationale wettelĳke regeling volgens welke voorwaarden van bepaald type verzekeringsovereenkomst dat voor het eerst op markt wordt gebracht, aan bevoegde minister moeten worden meegedeeld)

text:
22.7.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 211/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 11 mei 2000
in zaak C-38/98 (verzoek van de Corte d’appello di Torino                                           van 11 mei 2000
om een prejudiciële beslissing): Régie nationale des usines
     Renault SA tegen Maxicar SpA en O. Formento (1)
                                                                           in zaak C-296/98: Commissie van de Europese Gemeen-
(Executieverdrag — Tenuitvoerlegging van beslissingen —                                 schappen tegen Franse Republiek (1)
Intellectuele-eigendomsrechten op carrosserieonderdelen van
                      auto’s — Openbare orde)
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 92/49/EEG en 92/96/EEG —
                          (2000/C 211/04)                                  Nationale wettelijke regeling volgens welke voorwaarden van
                                                                           bepaald type verzekeringsovereenkomst dat voor het eerst op
                         (Procestaal: Italiaans)                           markt wordt gebracht, aan bevoegde minister moeten worden
                                                                                meegedeeld)
(Voolopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        (2000/C 211/05)
In zaak C-38/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                                           (Procestaal: Frans)
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van
de Corte d’appello di Torino (Italië), in het aldaar aanhangig
geding tussen Régie nationale des usines Renault SA en                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de jurispru-
Maxicar SpA, O. Formento, om een prejudiciële beslissing over                                        dentie van het Hof)
de uitlegging van artikel 27, punt 1, van voornoemd Verdrag
van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                     In zaak C-296/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                   pen (gemachtigden: C. Tufvesson en B. Mongin) tegen Franse
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam), be-
(PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77) en bij het             treffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de                    Franse Republiek, door artikel L. 310-8 van de Code des
Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), alsmede over de                    assurances te handhaven, volgens hetwelk verzekerings- of
uitlegging van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na                 kapitalisatieondernemingen die voor het eerst in Frankrijk een
wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) en artikelen 86 EG-                   bepaald type verzekeringsovereenkomst op de markt brengen,
Verdrag (thans artikel 82 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer),               de minister van Economische zaken en Financiën hiervan
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,                   kennis geven op de door deze laatste bij besluit bepaalde wijze,
L. Sevón, J.-P. Puissochet, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet,          alsmede Artikel A. 310-1 van die Code, volgens hetwelk de in
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, ad-           de eerste alinea van artikel L. 310-8 bedoelde kennisgeving
ministrateur, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het                geschiedt in de vorm van een in het Frans gestelde fiche
dictum luidt als volgt:                                                    waarop de in de bijlage bij dit artikel genoemde gegevens zijn
                                                                           vermeld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
Artikel 27, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968                  rusten krachtens het EG-Verdrag en de artikelen 6, 29 en 39
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van        van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het       coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk         betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                  van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van
Brittannië en Noord-Ierland en bij het Verdrag van 25 oktober 1982         de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
inzake de toetreding van de Helleense Republiek, moet aldus worden         „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1), alsmede de artikelen 5,
uitgelegd, dat een beslissing van een rechter van een verdragsluitende     29 en 39 van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 novem-
staat, waarbij het bestaan van een recht van intellectuele eigendom        ber 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
op carrosserieonderdelen van auto’s wordt erkend en de houder van          lijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbe-
dat recht bescherming wordt verleend in de vorm van een verbod aan         drijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en
derden, te weten marktdeelnemers in een andere verdragsluitende            90/619/EEG (derde levensrichtlijn) (PB L 360, blz. 1), heeft het
staat, om die onderdelen in die verdragsluitende staat te fabriceren, te   Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
verkopen, door te voeren, in te voeren of daarnaar uit te voeren, niet     de Almeida (rapporteur), president van de Zesde kamer,
in strijd is met de openbare orde.                                         waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, L. Sevón,
                                                                           C. Gulmann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; ad-
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                                vocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-
                                                                           griffier, op 11 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 211/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22.7.2000
1) Door artikel L. 310-8 juncto artikel A. 310-1 van de Code               Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en
     des assurances te handhaven, volgens welke verzekerings- of           H. van Lier), betreffende een verzoek om vast te stellen, dat het
     kapitalisatieondernemingen die voor het eerst in Frankrijk een        Koninkrijk Spanje, door het Real Decreto 157/1988, por el
     bepaald type verzekeringsovereenkomst op de markt brengen, de         que se establece la normativa a que deben ajustarse las
     minister van Economische zaken en financiën stelselmatig een          denominaciones de origen y las denominaciones de origen
     inlichtingenfiche moeten doen toekomen met gegevens die deel          calificadas de vinos y sus respectivos Reglamentos (koninklijk
     uitmaken van de algemene voorwaarden van verzekeringspolissen,        besluit nr. 157/88 houdende vaststelling van de regels die van
     is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op        toepassing zijn op de benamingen van oorsprong en hun
     haar rusten krachten de artikelen 6, 29 en 39 van richtlijn           respectieve reglementen, BOE nr. 47 van 24 februari 1988,
     92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van            blz. 5864), en in het bijzonder artikel 19, lid 1, sub b, hiervan
     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het       te handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem
     directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke-   rusten krachtens artikel 34 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
     ringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen                artikel 29 EG) zoals uitgelegd door het Hof in zijn arrest
     73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn „schadeverzeke-             van 9 juni 1992, Delhaize et Le Lion (C-47/90, Jurispr.
     ring”), alsmede de artikelen 5, 29 en 39 van richtlijn 92/96/EEG      blz. I-3669), en krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans ar-
     van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de               tikel 10 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe  drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
     levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen         D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
     79/267/EEG en 90/619/EEG (derde levensrichtlijn).                     C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
                                                                           H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                        A. Saggio; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadminis-
                                                                           trateur, op 16 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                dictum luidt als volgt:
                                                                           1) Verwerpt het beroep.
                                                                           2) Verstaat dat het Koninkrijk België en het Koninkrijk Spanje ieder
                                                                                hun eigen kosten dragen.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                           3) Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken, de Italiaanse Repu-
                                                                                bliek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek,
                          van 16 mei 2000
                                                                                de Republiek Finland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                                                                                Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese
in zaak C-388/95: Koninkrijk België tegen Koninkrijk                            Gemeenschappen ieder hun eigen kosten dragen.
                               Spanje (1)
(„Artikel 34 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 29                   (1) PB C 46 van 14.2.1996.
EG) — Verordening (EEG) nr. 823/87 — in bepaald gebied
voortgebrachte kwaliteitswijnen — Benamingen van oor-
sprong — Verplichting tot botteling in productiegebied
— Rechtvaardiging — Gevolgen van vroegere prejudiciële
 beslissing — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)”)
                           (2000/C 211/06)
                          (Procestaal: Spaans)                             Beroep, op 21 februari 2000 ingesteld door Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Zaak C-54/00)
In zaak C-388/95, Koninkrijk België (gemachtigde: J. Devadder)
ondersteund door Koninkrijk Denemarken (gemachtigde:                                                 (2000/C 211/07)
P. Biering), door Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
M. Fierstra en J. van den Oosterkamp), door Republiek Finland
(gemachtigden: H. Rotkirch, T. Pynnä en K. Castrén) en door                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  op 21 februari 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
(gemachtigde: S. Ridley bijgestaan door E. Sharpston) tegen                steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta), onder-              vertegenwoordigd door R. Wainwright, lid van haar juridische
steund door Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza,                  dienst, en G. Bisogni, bij die juridische dienst gedetacheerde
bijgestaan door I. M. Braguglia), door Portugese Republiek                 appèlmagistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebben-
(gemachtigden: L. Fernandes, Â. Cortesão Seiça Neves en                  de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
L. Bigotte Chorão) en door Commissie van de Europese                      Kirchberg.


title: Gevoegde zaken C-359/08 tot en met C-361/08: Beschikking van de president van het Hof van 2 april 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing van de Raad van State — Nederland) Stichting Greenpeace Nederland (C-359/08–C-361/08), Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie VoMiGen (C-360/08)/Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, in tegenwoordigheid van: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division GmbH

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/36

         Beschikking van de president van het Hof van 2 april 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing van de Raad van State — Nederland) Stichting Greenpeace Nederland (C-359/08–C-361/08), Stichting ter Voorkoming Misbruik Genetische Manipulatie „VoMiGen” (C-360/08)/Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, in tegenwoordigheid van: Pioneer Hi-Bred Northern Europe Sales Division GmbH
   (Gevoegde zaken C-359/08 tot en met C-361/08) (1)

   2009/C 180/64

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak F-85/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 juli 2012 — AI/Hof van Justitie (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Intern vergelijkend onderzoek — Uitsluiting van vergelijkend onderzoek na uitslag van eerste schriftelijke examen — Nieuw onderzoek — Gelijke behandeling — Herkwalificatie van overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd — Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/26

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 juli 2012 — AI/Hof van Justitie
   (Zaak F-85/10) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Intern vergelijkend onderzoek - Uitsluiting van vergelijkend onderzoek na uitslag van eerste schriftelijke examen - Nieuw onderzoek - Gelijke behandeling - Herkwalificatie van overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd - Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   2013/C 46/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AI (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Erniquin, advocaat, vervolgens M. Erniquin en L. N’Gapou, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het juryoverleg over de uitslag van het Franse examen van intern vergelijkend onderzoek nr. CJ 12/09 en, voor zover nodig, van de overeenkomsten en aanstellingen van de personen die voor dit vergelijkend onderzoek zijn geslaagd alsmede, anderzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AI draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

      (1)  PB C 13 van 15.01.2011, blz. 39.


title: Zaak T-211/07: Beroep, ingesteld op 13 juni 2007 — AWWW/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/39

         Beroep, ingesteld op 13 juni 2007 — AWWW/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden
   (Zaak T-211/07)
   (2007/C 183/75)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: AWWW GmbH ArbeitsWelt — Working World (Göttingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Schreier en M. Kappuhne, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden
   Conclusies

               —

               de intrekking van een aanbestedingsprocedure: versnelde niet-openbare aanbesteding nr. 2007/S 13-014125, bekendgemaakt in PB S 13 van 19 januari 2007, van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden betreffende informatie over en analyse van kwaliteit van arbeid en werkgelegenheid, arbeidsverhoudingen en herstructurering op Europees niveau

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betoogt dat verweerster de hierboven genoemde aanbestedingsprocedure niet naar behoren heeft uitgevoerd.
   Verzoekster voert in de eerste plaats aan dat de redenen van afwijzing van haar voorstel onvoldoende zijn gemotiveerd. Inzonderheid wordt in de uittreksels van het evaluatieborderel dat verzoekster is toegestuurd, niet passend aangegeven waarom de opdracht aan een andere inschrijver is gegund.
   In de tweede plaats betoogt verzoekster dat verweersters brief van 15 mei 2007 door vormgebreken is aangetast, aangezien bijlage B bij het evaluatieverslag beweerdelijk niet is ondertekend door de personen die met de beoordeling van de aanbesteding waren belast.


title: Zaak C-246/07: Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/19

         Beroep ingesteld op 22 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-246/07)
   (2007/C 183/31)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en C. Tufvesson)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door als enige voor te stellen om een stof, PFOS (perfluoroctaansulfonaat), op te nemen in bijlage A bij het verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen, zijn verplichtingen krachtens artikel 10 EG en artikel 300, lid 1, EG niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Zweden heeft als enige voorgesteld een stof, PFOS (perfluoroctaansulfonaat), op te nemen in bijlage A bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen.
   Volgens de Commissie heeft het unilaterale voorstel van Zweden inzake PFOS geleid tot verdeeldheid in de internationale EG-vertegenwoordiging. Zweden handelde unilateraal wat PFOS betreft, hoewel Zweden wist dat de Gemeenschap een regelgeving onder meer voor deze stof voorbereidde. Door het optreden van Zweden hebben de Gemeenschap en de lidstaten geen gemeenschappelijk voorstel inzake het opnemen in het verdrag van Stockholm kunnen indienen. Aldus is Zweden zijn verplichtingen krachtens artikel 10 EG en artikel 300, lid 1, EG niet nagekomen.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 1 februari 1996 in zaak C-177/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata di Frascati: Strafzaak tegen G. Perfili (Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Gerechtelijke procedure - Discriminatie)

text:
Nr. C 108/2             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13 . 4 . 96
      douaneautoriteiten niet om het verzoek in bet licht van                              ARREST VAN HET HOF
     die bepaling te beoordelen .                                                                 ( Zesde kamer )
                                                                                van 1 februari 1996
(!) PB nr . C 18 van 21 . 1 . 1994 .                                  in zaak C-280/94 ( verzoek van de Centrale Raad van
                                                                      Beroep om een prejudiciële beslissing): Y. M. Posthuma-van
                                                                      Damme tegen Bestuur van de Bedrijfsvereniging voor
                                                                      Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen en N. Özturk
                                                                      tegen Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereni
                                                                                ging ( l )
                                                                      (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Sociale
                                                                      zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Uitlegging van het
                                                                       arrest van 24 februari 1994 (zaak C-343/92, Roks c.a.))
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 96/C 108/03 )
                          ( Zesde kamer )
                       van 1 februari 1996
in zaak C-l 77/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de
Pretura circondariale di Roma, sezione distaccata di                                        (Procestaai: Nederlands)
             Frascati: Strafzaak tegen G. Perfili ( 1 )
(Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
          Gerechtelijke procedure — Discriminatie)
                           ( 96/C 108/02 )                            In zaak C-280/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van de Centrale Raad van
                                                                      Beroep, in de aldaar aanhangige gedingen tussen enerzijds,
                      (Procestaai: Italiaans)                         Y. M. Posthuma-van Damme en Bestuur van de Bedrijfs
                                                                      vereniging voor Detailhandel , Ambachten en Huisvrouwen
                                                                      en anderzijds, tussen N. Özturk en Bestuur van de Nieuwe
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         Algemene Bedrijfsvereniging, om een prejudiciële beslissing
                de Jurisprudentie van het Hof)                        over de uitlegging van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
                                                                      19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
                                                                      ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
In zaak C-l 77/94, betreffende een verzoek aan het Hof                vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda             L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als
riale di Roma, sezione distaccata di Frascati, in de aldaar           volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F.
dienende strafzaak tegen G. Perfili, civiele partij : Lloyd's of      Mancini, F. A. Schockweiler ( rapporteur ) en H. Ragne
London, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging             malm, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly; griffier:
van de artikelen 3 , 5 en 6 EG-Verdrag en artikel 6 van het           H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 1 februari 1996 een
Europees Verdrag van 4 november 1950 tot bescherming                  arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden,
heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N.
Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini, F. A. Schockwei
ler ( rapporteur ), J. L. Murray en H. Ragnemalm, rechters;          Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 1 februari        1 9 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
volgt:                                                                vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, verzet zich
                                                                      niet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling
                                                                      die de toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering
Artikel 6, gelezen in samenhang met de artikelen 52 en 59            afhankelijk stelt van de voorwaarde, dat de betrokkene in
EG-Verdrag, waarin het beginsel van non-discriminatie op              het jaar voordat de arbeidsongeschiktheid is ingetreden,
grond van nationaliteit is neergelegd, moet aldus worden              enig inkomen uit of in verband met een beroepswerkzaam
uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een regeling van een        heid heeft verworven, zelfs indien vaststaat dat die voor
Lid-Staat die degene die is benadeeld door een strafbaar feit,        waarde meer vrouwen dan mannen treft.
en zich in een strafzaak als civiele partij wil voegen, verplicht
aan zijn vertegenwoordiger een bijzondere volmacht te
verlenen, ook al schrijft het recht van de Lid-Staat waarvan
de benadeelde onderdaan is, deze formaliteit niet voor.               (M PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
(M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 8 mei 2003 in zaak C-111/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Gantner Electronic GmbH tegen Basch Exploitatie Maatschappĳ BV ("Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid — Verrekening")

text:
21.6.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 146/7
van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft                                 ARREST VAN HET HOF
het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president van
de Zesde kamer, waarnemend voor de president, M. Wathelet                                               (Vijfde kamer)
en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, P. Jann, F. Macken, S. von Bahr en J. N. Cunha
Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                                         van 8 mei 2003
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 6 mei 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           in zaak C-111/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                                                                             om een prejudiciële beslissing): Gantner Electronic GmbH
1)     Een kleur als zodanig, zonder bepaalde omtrek, kan voor                         tegen Basch Exploitatie Maatschappij BV ( 1)
       bepaalde waren en diensten onderscheidend vermogen hebben
       in de zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van de Eerste       („Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid —
       richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                                          Verrekening”)
       betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, op
       voorwaarde onder meer dat zij het voorwerp kan vormen van
       een grafische voorstelling die duidelijk, nauwkeurig, als zodanig                               (2003/C 146/11)
       volledig, gemakkelijk toegankelijk, begrijpelijk, duurzaam en
       objectief is. Aan deze laatste voorwaarde kan niet worden                                       (Procestaal: Duits)
       voldaan door de betrokken kleur eenvoudigweg op papier weer
       te geven, doch wel door de kleur aan te duiden met een
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       internationaal erkende kleurcode.
                                                                                dentie van het Hof)
2)     Bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van een
       bepaalde kleur als merk moet rekening worden gehouden met
       het algemeen belang, dat de beschikbaarheid van kleuren niet          In zaak C-111/01, betreffende een verzoek aan het Hof
       ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeel-             krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
       nemers die waren of diensten aanbieden van het type waarvoor          uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
       de inschrijving is aangevraagd.                                       27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
                                                                             en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
3)     Aan een kleur als zodanig komt onderscheidend vermogen in de          handelszaken, van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het
       zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van richtlijn 89/104      aldaar aanhangige geding tussen Gantner Electronic GmbH
       toe voorzover het merk in de perceptie van het relevante publiek      en Basch Exploitatie Maatschappij BV, om een prejudiciële
       geschikt is om de waar of de dienst waarvoor de inschrijving is       beslissing over de uitlegging van artikel 21 van bovengenoemd
       aangevraagd, als afkomstig van een bepaalde onderneming te            verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),
       identificeren en dus om deze waar of dienst van die van andere        zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
       ondernemingen te onderscheiden.                                       toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
                                                                             Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
4)     Het feit dat de inschrijving van een kleur als zodanig is             (PB L 304, blz. 1, en gewijzigde tekst, blz. 77), het Verdrag van
                                                                             25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
       aangevraagd voor een grote reeks van waren en/of diensten, dan
       wel voor een specifieke waar of dienst, onderscheidenlijk             Republiek (PB L 388, blz. 1), het Verdrag van 26 mei 1989
       groep van waren of diensten, is tezamen met de overige                inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese
       omstandigheden van het concrete geval van belang zowel voor           Republiek (PB L 285, blz. 1) en het Verdrag van 29 november
       de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de kleur           1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de
                                                                             Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15,
       waarvoor om inschrijving is verzocht, als voor de beoordeling
       van de vraag of de inschrijving ervan zou indruisen tegen het         blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
       algemeen belang, dat de beschikbaarheid van kleuren niet              M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmer-
       ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeel-             mans, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr, rechters; advocaat-
       nemers die waren of diensten aanbieden van het type waarvoor          generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,
                                                                             op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
       de inschrijving is aangevraagd.
                                                                             als volgt:
5)     Bij de beoordeling van de vraag of een merk onderscheidend
       vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van        Artikel 21 van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
       richtlijn 89/104 bezit, moet de autoriteit die bevoegd is voor        rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
       de inschrijving van merken, een concreet onderzoek verrichten,        burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
       daarbij rekening houdend met alle concrete omstandigheden             9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
       van het geval, daaronder begrepen het gebruik dat van het merk        Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
       is gemaakt.                                                           Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van
                                                                             de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                             toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                 het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de
                                                                             Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
                                                                             Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat om te beoordelen of twee,
                                                                             voor gerechten van verschillende verdragsluitende staten aanhangige
 ---pagebreak--- C 146/8                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                             21.6.2003
rechtsvorderingen tussen dezelfde partijen hetzelfde onderwerp betref-                           ARREST VAN HET HOF
fen, enkel moet worden uitgegaan van de aanspraken van de
respectieve verzoekers, met uitsluiting van de door een verweerder
aangevoerde verweermiddelen.                                                                            (Vijfde kamer)
( 1) PB C 134 van 5.5.2001.                                                                            van 3 april 2003
                                                                             in zaak C-116/01 (verzoek van de Raad van State om een
                                                                             prejudiciële beslissing): SITA EcoService Nederland BV,
                                                                             voorheen Verol Recycling Limburg BV, tegen Minister
                                                                             van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu-
                                                                                beheer (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                     („Milieu — Afvalstoffen — Verordening (EEG) nr. 259/93
                                                                             — Richtlijn 75/442/EEG — Verwerking van afvalstoffen in
                                                                             verschillende fases — Gebruik van afvalstoffen als brandstof
                          van 8 mei 2003                                     in cementindustrie en gebruik van resten van verbranding
                                                                             als grondstof bij vervaardiging van cement — Kwalificatie
in zaak C-113/01 (verzoek van de Högsta förvaltnings-                        als nuttige toepassing of als verwijderingshandeling —
domstolen om een prejudiciële beslissing): Paranova Oy (1)                   Begrip hoofdgebruik als brandstof of andere wijze van
                                                                                energieopwekking”)
(„Uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG — Geneesmid-
delen — Intrekking van vergunning voor parallelimport na                                               (2003/C 146/13)
afstand door houder van vergunning om referentiegenees-
                middel in de handel te brengen”)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                          (2003/C 146/12)
                         (Procestaal: Zweeds)
                                                                             In zaak C-116/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van de Nederlandse Raad van State,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                             in het aldaar aanhangige geding tussen SITA EcoService
                          dentie van het Hof)
                                                                             Nederland BV, voorheen Verol Recycling Limburg BV, en
                                                                             Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Mi-
                                                                             lieubeheer, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
In zaak C-113/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
krachtens artikel 234 EG van de Högsta förvaltningsdomstol                   betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij
(Finland), in een procedure ingeleid door Paranova Oy, om een                richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28               L 78, blz. 32) en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie
EG en 30 EG, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                   van 24 mei 1996 (PB L 135, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann (rappor-                 kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
teur), F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues,                      C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl,             A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M.-
administrateur, op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan                     F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 april 2003 een arrest
het dictum luidt als volgt:                                                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
De artikelen 28 EG en 30 EG verzetten zich tegen een nationale               1)    In het geval van een verwerkingsproces van afvalstoffen dat uit
regeling volgens welke de intrekking, op verzoek van de houder ervan,              meerdere afzonderlijke fases bestaat, moet voor de toepassing
van een referentie-VHB ipso facto de intrekking van de voor het                    van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari
betrokken geneesmiddel verleende vergunning voor parallelimport                    1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van
teweegbrengt. Deze bepalingen verzetten zich daarentegen niet tegen                afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap,
beperkingen van de parallelimport van het betrokken geneesmiddel,                  zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 120/97 van de Raad
wanneer de handhaving van dat geneesmiddel op de markt van de                      van 20 januari 1997, de kwalificatie als verwijderingshande-
lidstaat van invoer daadwerkelijk een gevaar voor de gezondheid van                ling of als nuttige toepassing in de zin van richtlijn 75/442/
personen betekent.                                                                 EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen,
                                                                                zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van
                                                                                18 maart 1991 en bij beschikking 96/350/EG van de
( 1) PB C 150 van 19.5.2001.                                                       Commissie van 24 mei 1996, geschieden door alleen rekening
                                                                                te houden met de eerste handeling die de afvalstoffen na hun
                                                                                overbrenging moeten ondergaan.


title: Zaak F-99/15: Beroep ingesteld op 6 juli 2015 — ZZ e.a./EIB

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/40

         Beroep ingesteld op 6 juli 2015 — ZZ e.a./EIB
   (Zaak F-99/15)
   (2015/C 414/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van de salaris- en de bonusafrekeningen over april 2015, die volgens verzoekers uitvoering geven aan besluiten die niet hun rechten met betrekking tot een salarisprogressie in acht nemen, en verzoek om vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten om op verzoekers toe te passen het besluit van de raad van bestuur van de verwerende partij van 16 december 2014 waarbij een tot 2,7 % beperkte salarisprogressie wordt vastgesteld en van het besluit van het directiecomité van de verwerende partij van 4 februari 2015, dat tot een salarisverlies leidt, welke besluiten zijn vervat in de salarisafrekeningen over april 2015, alsmede nietigverklaring, in dezelfde mate, van alle besluiten die in de latere salarisafrekeningen zijn vervat;

               —

               nietigverklaring van de afrekeningen over de prestatiebeloning van 2015;

               —

               derhalve, veroordeling van de verwerende partij

                           —

                           tot betaling van het verschil in salaris dat het gevolg is van de voormelde besluiten van de raad van bestuur van de verwerende partij van 16 december 2014 en van het directiecomité van de verwerende partij van 4 februari 2015 vergeleken met de toepassing van het minimale schema van verdienste; dit verschil in salaris moet worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf 12 april 2015 en, vervolgens, elke 12e van de maand tot aan de volledige vereffening, tegen de rentevoet van de ECB, vermeerderd met 3 punten;

                           —

                           tot betaling van het verschil in salaris dat het gevolg is van de toepassing van het percentage van 16,3 % op een salarisbudget dat gedefinieerd is overeenkomstig de verplichtingen van de verwerende partij;

                           —

                           tot betaling van een schadevergoeding wegens het verlies aan koopkracht, welke schade ex aequo et bono en voorlopig moet worden begroot op 1,5 % van het maandsalaris;

                           —

                           tot betaling aan elke verzoeker van een bedrag van 1  000 EUR voor de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.