title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 april 2003 in zaak C-305/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Christian Schulin tegen Saatgut-Treuhandverwaltungsgesellschaft mbH ("Kweekproducten — Beschermingsregeling — Artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94 en artikel 8 van verordening (EG) nr. 1768/95 — Gebruik van oogstproduct door landbouwers — Verplichting om aan houder van communautair kwekersrecht informatie te verstrekken")

text:
C 135/2                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 7.6.2003
8)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                 gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische
                                                                             Ruimte van 2 mei 1992. De vereisten van de onder andere in de
9)     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                artikelen 28 EG en 30 EG verankerde bescherming van het vrije
                                                                             verkeer van goederen kunnen echter tot een wijziging van deze
                                                                             bewijsregel nopen. Wanneer de derde erin slaagt aan te tonen dat er
( 1) PB C 246 van 28.8.1999.                                                 een reëel gevaar bestaat dat de nationale markten worden afgeschermd
                                                                             wanneer hij dit zelf moet bewijzen, met name wanneer de merkhouder
                                                                             zijn waren binnen de Europese Economische Ruimte in de handel
                                                                             brengt door middel van een exclusief distributiesysteem, moet de
                                                                             merkhouder aantonen dat de waren aanvankelijk door hemzelf of met
                                                                             zijn toestemming buiten de Europese Economische Ruimte in de
                                                                             handel zijn gebracht. Indien dat bewijs wordt geleverd, is het dan aan
                     ARREST VAN HET HOF                                      de derde om aan te tonen dat de merkhouder met het daarna in de
                                                                             handel brengen binnen de Europese Economische Ruimte heeft
                                                                             ingestemd.
                          van 8 april 2003
in zaak C-244/00 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       (1 ) PB C 247 van 26.8.2000.
een prejudiciële beslissing): Van Doren + Q. GmbH tegen
Lifestyle sports + sportswear Handelsgesellschaft mbH,
                          Michael Orth (1)
(„Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 1 —
Uitputting van aan merk verbonden recht — Bewijs —
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Plaats waar waren door merkhouder of met zijn toestemming
voor het eerst in het verkeer worden gebracht — Toestem-
    ming merkhouder voor in het verkeer brengen in EER”)                                                (Vijfde kamer)
                          (2003/C 135/02)                                                             van 10 april 2003
                           (Procestaal: Duits)                               in zaak C-305/00 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                             Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing):
                                                                             Christian Schulin tegen Saatgut-Treuhandverwaltungs-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           gesellschaft mbH (1)
                          dentie van het Hof)
                                                                             („Kweekproducten — Beschermingsregeling — Artikel 14,
                                                                             lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94 en artikel 8 van
In zaak C-244/00, betreffende een verzoek aan het Hof                        verordening (EG) nr. 1768/95 — Gebruik van oogstproduct
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   door landbouwers — Verplichting om aan houder van
land), in het aldaar aanhangige geding tussen Van Doren +                        communautair kwekersrecht informatie te verstrekken”)
Q. GmbH en Lifestyle sports + sportswear Handelsgesell-
schaft mbH, Michael Orth, om een prejudiciële beslissing over                                          (2003/C 135/03)
de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG en van artikel 7,
lid 1, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad                                                  (Procestaal: Duits)
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), zoals
gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Econo-                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
mische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3), heeft                                             dentie van het Hof)
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen,
kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), A. La Pergola,                    In zaak C-305/00, betreffende een verzoek aan het Hof
P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,                  krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Frankfurt
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl,            am Main (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
hoofdadministrateur, op 8 april 2003 een arrest gewezen                      Christian Schulin en Saatgut-Treuhandverwaltungsgesell-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                          schaft mbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                             van artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG)
Een bewijsregel krachtens welke de uitputting van het merkrecht voor         nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het
de door de merkhouder gedagvaarde derde een verweermiddel vormt,             communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1) en artikel 8
zodat de voorwaarden voor deze uitputting in principe moeten worden          van verordening (EG) nr. 1768/95 van de Commissie van
bewezen door de derde die zich erop beroept, is in overeenstemming           24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14,
met het gemeenschapsrecht, met name de artikelen 5 en 7 van de               lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94, van uitvoeringsbepa-
Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988                 lingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals           (PB L 173, blz. 14), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
 ---pagebreak--- 7.6.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 135/3
als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans,                 uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
D. A. O. Edward, S. von Bahr (rapporteur) en A. Rosas,                       27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:               en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 april 2003 een arrest                 handelszaken, van het Landesarbeitsgericht München (Duits-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  land), in het aldaar aanhangig geding tussen Giulia Pugliese en
                                                                             Finmeccanica SpA, vestiging Alenia Aerospazio, om een
Artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG) nr. 2100/94          prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, sub 1,
van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire                        van voormeld Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972,
kwekersrecht, juncto artikel 8 van verordening (EG) nr. 1768/                L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
95 van de Commissie van 24 juli 1995 houdende vaststelling,                  1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94           Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van            Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst —
landbouwers, kan niet aldus worden uitgelegd dat de houder van een           blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
communautair kwekersrecht de in deze bepalingen bedoelde informatie          toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij
van een landbouwer mag verlangen wanneer de houder niet over                 het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van
aanwijzingen beschikt dat de landbouwer voor vermeerderingsdoelein-          het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285,
den in het veld, op zijn eigen bedrijf het oogstproduct heeft gebruikt       blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
of zal gebruiken, dat hij heeft verkregen door aanplanting op zijn           D. A. O. Edward, waarnemend voor de president van de Vijfde
eigen bedrijf van teeltmateriaal van een onder dit kwekersrecht vallend      kamer, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur), S. von Bahr en
ras — hybriden of kunstmatig verkregen rassen uitgezonderd —, dat            A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
tot de in artikel 14, lid 2, van verordening nr. 2100/94 genoemde            H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 april 2003 een arrest
landbouwgewassen behoort.                                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                             1)     Artikel 5, sub 1, van het Verdrag van 27 september 1968
                                                                                betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
                                                                                van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd
                                                                                bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van
                                                                                het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
                     ARREST VAN HET HOF                                             van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van
                                                                                25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
                           (Vijfde kamer)                                           Republiek en bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                                toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,
                                                                                moet aldus worden uitgelegd, dat in een geschil tussen een
                         van 10 april 2003                                          werknemer en een eerste werkgever de plaats waar de werknemer
                                                                                zijn verplichtingen jegens zijn tweede werkgever vervult, kan
in zaak C-437/00 (verzoek van het Landesarbeitsgericht                              worden beschouwd als de plaats waar hij gewoonlijk zijn
München om een prejudiciële beslissing): Giulia Pugliese                            arbeid verricht, indien de eerste werkgever, jegens welke de
  tegen Finmeccanica SpA, vestiging Alenia Aerospazio ( 1)                          verbintenissen van de werknemer zijn opgeschort, ten tijde van
                                                                                sluiting van de tweede overeenkomst zelf een belang heeft bij de
(„EG-Executieverdrag — Artikel 5, sub 1 — Gerecht van                               arbeid die de werknemer voor de tweede werkgever, op een door
plaats van uitvoering van verbintenis uit overeenkomst —                            deze bepaalde plaats, verricht. Het bestaan van een dergelijk
Arbeidsovereenkomst — Plaats waar werknemer gewoonlijk                              belang moet in algemene zin worden beoordeeld, rekening
zijn arbeid verricht — Eerste overeenkomst die plaats van                           houdend met alle omstandigheden van het concrete geval.
arbeid in een verdragsluitende staat aanwijst — Tweede
overeenkomst die onder verwijzing naar eerste overeenkomst
is gesloten en ingevolge welke de werknemer zijn arbeid in
                                                                             2)     Artikel 5, sub 1, van voornoemd Verdrag moet aldus worden
andere verdragsluitende staat verricht — Opschorting van
eerste overeenkomst tijdens uitvoering van tweede overeen-                          uitgelegd, dat ten aanzien van arbeidsovereenkomsten de plaats
                                                                                waar de werknemer zijn arbeid verricht, de enige plaats van
                               komst”)
                                                                                uitvoering van een verbintenis is die ter bepaling van de
                                                                                bevoegde rechter in aanmerking kan komen.
                          (2003/C 135/04)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (1 ) PB C 61 van 24.2.2001.
                          dentie van het Hof)
In zaak C-437/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de


title: Zaak C-233/00: Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 233/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.8.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       door het enkele verstrijken van de beslissingstermijn, als een
                                                                       zeer ernstige inbreuk op genoemde richtlijnen te worden
                                                                       beschouwd.
—     Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan te
      nemen voor de volledige omzetting van artikel 9 van              ( 1) PB 1975, L 194, blz. 39.
      Richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad van 15 juli 1975            ( 2) PB 1976, L 129, blz. 23.
      betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richt-             ( 3) PB 1980, L 020, blz. 43.
      lijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, de                ( 4) PB 1984, L 188, blz. 20.
      artikelen 3, 4, 5 en 7 van Richtlijn 76/464/EEG (2) van de       ( 5) PB 1985, L 175 blz. 40.
      Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging
      veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het
      aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
      de artikelen 3, 4, 5, 7 en 10 van Richtlijn 80/68/EEG (3)
      van de Raad van 17 december 1979 betreffende de
      bescherming van het grondwater tegen verontreiniging
      veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke
      stoffen, de artikelen 3, 4, 9 en 10 van Richt-
      lijn 84/360/EEG (4) van de Raad van 28 juni 1984 betref-         Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van
      fende de bestrijding van door industriële inrichtingen              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
      veroorzaakte luchtverontreiniging, en de artikelen 2 en 8
      van Richtlijn 85/337/EEG (5) van de Raad van 27 juni                                       (Zaak C-233/00)
      1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaal-
      de openbare en particuliere projecten, de verplichtingen
      niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van                                         (2000/C 233/38)
      artikel 249 EG alsook van voormelde richtlijnen;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     Het Koninkrijk België te veroordelen tot de kosten van           op 13 juni 2000 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
      het geding.                                                      door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                       genwoordigd door G. zur Hausen en J.-F. Pasquier, juridisch
                                                                       adviseurs, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
Middelen en voornaamste argumenten                                     dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie is van oordeel dat de zogenaamde „stilzwijgende
vergunning”, voorzien in de Vlaamse en de Waalse gewestelijke          —      vast te stellen dat de Franse Republiek, door artikel 2,
regelgeving, in strijd is met de bepalingen van de in de                      sub a, en artikel 3, leden 2, 3 en 4, van richt-
conclusies vermelde richtlijnen. Het mechanisme van deze                      lijn 90/313/EEG van de Raad inzake de vrije toegang tot
„stilzwijgende vergunning” werkt als volgt: Indien de bevoegde                milieu-informatie (1) niet juist om te zetten, de ingevolge
overheid in eerste aanleg geen beslissing neemt over een                      die richtlijn en artikel 249, derde alinea, van het Verdrag
vergunningsaanvraag, dan wordt de gevraagde vergunning                        op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
geacht te zijn geweigerd (het principe van de stilzwijgende
weigering). In hoger beroep geldt echter net het tegenover-            —      de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
gestelde. Indien de beroepsinstantie, binnen de gestelde ter-
mijn, geen beslissing neemt, dan wordt de vergunning geacht
te zijn verleend (het principe van de stilzwijgende vergunning).
Deze regel geldt zelfs in geval van uitdrukkelijke of stilzwijgen-     Middelen en voornaamste argumenten
de weigering van de vergunning in eerste aanleg.
                                                                       —      Onvolledige omzetting van artikel 2, sub a, juncto arti-
                                                                              kel 3, lid 1, van richtlijn 90/313/EEG (werkingssfeer van
Een „stilzwijgende vergunning” die voortvloeit uit het enkele                 de beschikbaarstellingsplicht): het in de Franse wet nr. 78-
feit dat de beslissingstermijn is verstreken, kan immers niet als             753 gebezigde begrip „document administratif” is enger
een uitdrukkelijke administratieve handeling worden aange-                    dan het begrip „milieu-informatie” van de richtlijn, zodat
merkt. De voornoemde richtlijnen eisen geen louter formele                    de mogelijkheid bestaat, dat een aantal bij de overheid
administratieve vergunningsplicht, maar een inhoudelijke bes-                 berustende documenten die milieu-informatie bevatten
lissing. De aangevraagde vergunning mag bovendien slechts                     die burgers zou kunnen interesseren, op grond van de
worden afgeleverd nadat een voorafgaand onderzoek is in-                      Franse wet niet beschikbaar hoeven te worden gesteld.
gesteld; het mechanisme van de „stilzwijgende vergunning”
biedt geen waarborg dat een vergunning pas na een dergelijk            —      Onjuiste omzetting van artikel 3, lid 2, eerste alinea
onderzoek wordt afgeleverd. Tenslotte dient de mogelijkheid                   (uitzondering op het beginsel dat milieu-informatie be-
dat, indien de bevoegde overheid in eerste aanleg tot het besluit             schikbaar moet worden gesteld): ingevolge artikel 6, eerste
komt dat de gevraagde vergunning geweigerd moet worden,                       streepje, van wet nr. 78-753 kan een verzoek om toegang
deze beslissing in graad van beroep opzij kan worden gezet                    tot informatie worden afgewezen, indien inzageverlening
 ---pagebreak--- 12.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/21
      of beschikbaarstelling „in het algemeen afbreuk zou doen         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni 2000,
      aan door de wet beschermde geheimen”. Dit begrip komt            in het geding tussen The Commissioners of Customs & Excise
      evenwel niet voor in de limitatieve opsomming van                en CSC Financial Services Ltd [voorheen Continuum (Europe)
      uitzonderingen in artikel 3, lid 2, van richtlijn                Ltd], het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      90/313/EEG. Het komt niet overeen met het begrip „het            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
      vertrouwelijk karakter van gegevens” in de richtlijn en is       vragen:
      ook inhoudelijk niet minder ruim. De nationale autoritei-
      ten zijn weliswaar verplicht de nationaalrechtelijke bepa-       Hoe moet de bij artikel 13 B, sub d, punt 5 (1), voor „handelin-
      lingen aldus uit te leggen, dat het gemeenschapsrecht            gen inzake waardepapieren” verleende vrijstelling worden
      wordt geëerbiedigd, doch gelet op de bewoordingen van            uitgelegd? Is het in het bijzonder zo, dat:
      de Franse wet kan objectief niet worden uitgesloten dat          1)    het begrip „handeling inzake waardepapieren” uitsluitend
      er sprake is van afwijzingen die op grond van de richtlijn             geldt voor een handeling waardoor de wettelijke rechten
      niet zijn te rechtvaardigen; hierdoor ontstaat — in strijd             of verplichtingen van partijen met betrekking tot het
      met de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen —                waardepapier worden gewijzigd?
      een ontoelaatbare rechtsonzekerheid.
                                                                       2)    de woorden „handelingen, bemiddeling daaronder begre-
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 2, laatste alinea (gedeelte-         pen, inzake waardepapieren” van toepassing zijn op een
      lijk verstrekken van informatie): een door de Franse                   dienst bestaande in het verstrekken van informatie aan
      „Commission d’accès aux documents administratifs” ont-                 potentiële beleggers en de ontvangst en verwerking
      wikkelde doctrine kan niet in de plaats treden van een                 van aanvragen van beleggers voor de uitgifte van een
      juiste omzetting van een richtlijn die subjectieve rechten             waardepapier (maar uitgezonderd de voorbereiding en
      verleent.                                                              verzending van het eigendomsbewijs van het waardepa-
                                                                             pier), indien die dienst wordt verricht door een persoon
                                                                             die aan dat waardepapier geen wettelijke rechten of
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 3 (afwijzing van verzoe-
                                                                             verplichtingen ontleent, maar ten behoeve van een per-
      ken die kennelijk onredelijk zijn of inhouden dat onvol-
                                                                             soon die aan dat waardepapier wel wettelijke rechten of
      tooide of interne documenten beschikbaar moeten wor-
                                                                             verplichtingen ontleent?
      den gesteld): artikel 3, lid 3, van de richtlijn betreft
      weliswaar een mogelijkheid voor de lidstaten, en geen            (1) van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      verplichting, doch het blijkt dat de Franse autoriteiten in          betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      de praktijk ten aanzien van bepaalde verzoeken van deze              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
      afwijzingsmogelijkheid gebruik maken, en dat particulie-             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
      ren niet in staat zijn om met de vereiste duidelijkheid te           13.6.1977, blz. 1).
      bepalen, waar de grenzen van hun recht op toegang tot
      informatie liggen, aangezien de uitzonderingsmogelijkhe-
      den slechts per concreet geval door de bestuursrechter
      wordt getoetst.
                                                                       Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van
—     Onjuiste omzetting van artikel 3, lid 4 (stilzwijgende           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
      afwijzing zonder motivering).                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-236/00)
(1) PB L 158 van 23.06.1990, blz. 56.                                                            (2000/C 233/40)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van haar juridische
                                                                       dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                       Wagner, Kirchberg.
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
Queen’s Bench Division (Crown Office) van 1 juni 2000                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The                dat het den Hove behage:
Commissioners of Customs & Excise en CSC Financial                     —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     Services Ltd [voorheen Continuum (Europe) Ltd]                          door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                        (Zaak C-235/00)                                      zijn voor het volgen van:
                                                                             —     richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli
                        (2000/C 233/39)                                            1998 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering
                                                                                van richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende
                                                                                vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                          de erkenning en de registratie van bedrijven en
Division (Crown Office) heeft bij beschikking van 1 juni 2000,                     tussenpersonen in de sector diervoeding (1), en


title: Zaak T-81/00: Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door ACA — Associação Comercial de Aveiro, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 176/24              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.6.2000
Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door ACA — Associação                 Middelen en voornaamste argumenten
Comercial de Aveiro, tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen                                    Het beroep is gericht tegen verordening (EG) nr. 174/2000
                                                                         van de Raad van 24 januari 2000 tot intrekking van verorde-
                         (Zaak T-81/00)                                  ning (EEG) nr. 3433/91 voorzover deze betrekking heeft op
                                                                         de instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
                        (2000/C 176/41)                                  van niet-navulbare zakgasaanstekers met vuursteentje uit
                                                                         Japan (1).
                      (Procestaal: Portugees)                            De verzoekende ondernemingen vertegenwoordigen meer dan
                                                                         75 % van de communautaire productie van niet-navulbare
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                zakgasaanstekers met vuursteentje. Zij ondervinden de gevol-
schappen is op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen de                    gen van het uitblijven van de betrokken antidumpingmaatre-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door ACA —                      gelen.
Associação Comercial de Aveiro, bedrijfsvereniging zonder
winstoogmerk, gevestigd te Aveiro (Portugal), vertegenwoor-              Tot staving van hun vorderingen betogen verzoeksters het
digd door J. Amaral en A. en B. Diniz de Ayala, advocaten te             volgende:
Lissabon.
                                                                         — Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, gelet op het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                             absolute gebrek aan overeenstemming tussen de resultaten
                                                                              van het door de Commissie verrichte onderzoek en de
a) het beroep ontvankelijk te verklaren en bijgevolg de                       door de Raad getroffen maatregel. In dit verband wordt
    beschikking van de Commissie van de Europese Gemeen-                      eraan herinnerd, dat volgens de door de Commissie
    schappen tot goedkeuring van de aanvraag om uitkering                     verzamelde gegevens de gemiddelde prijs van de uit Japan
    van het saldo betreffende dossier 891038 P3 van 30 no-                    ingevoerde producten tot 22,9 % onder het gewogen
    vember 1999, aan verzoekster op 27 januari 2000 ter                       gemiddelde van de prijzen van de communautaire produc-
    kennis gebracht bij brief nr. 00723 van het DAFSE —                       ten was gedaald, zulks ondanks de verhoging waartoe het
    Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu                     bij verordening nr. 3433/91 ingevoerde recht van 35,7 %
    —, nietig te verklaren;                                                   voor de toegepaste prijzen had geleid.
b) de Commissie in de kosten te verwijzen.                               — Schending van artikel 253 van het Verdrag, aangezien de
                                                                              feitelijke elementen duidelijk in tegenspraak zijn met de
                                                                              inhoud van de bestreden verordening. Uit deze verordening
Middelen en voornaamste argumenten                                            vloeit geen enkel feitelijk gegeven voort dat afschaffing van
                                                                              de antidumpingmaatregelen rechtvaardigt. Uit alle aan de
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die                   verordening ten grondslag liggende overwegingen blijkt
in zaak T-80/00.                                                              juist, dat er permanent gevaar bestaat voor de communau-
                                                                              taire industrie en dat de winstgevendheid in de sector
                                                                              geleidelijk verdwijnt.
                                                                         (1) PB L 22 van 27.1.2000, blz. 16.
Beroep, op 5 april 2000 ingesteld door Bic SA, Flamagas
SA en Swedish Match SA tegen Raad van de Europese
                               Unie
                         (Zaak T-82/00)
                                                                         Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door A. Kind tegen
                        (2000/C 176/42)                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-91/00)
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2000/C 176/43)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 april 2000 beroep ingesteld tegen Raad van
de Europese Unie door Bic SA, Flamagas SA en Swedish Match                                      (Procestaal: Italiaans)
SA, vertegenwoordigd door A. Vianello.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                     schappen is op 19 april 2000 beroep tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Kind, vertegen-
— Verordening nr. 174/2000 van de Raad van 24 januari                    woordigd door G. Marchesini, advocaat te Vicenza, domicilie
    2000 nietig te verklaren met verwijzing van verweerder in            gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat
    de kosten.                                                           aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.


title: Zaak C-301/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 19 juni 2015 — Marc Soulier, Sara Doke/ministre de la Culture et de la Communication, Premier ministre

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 19 juni 2015 — Marc Soulier, Sara Doke/ministre de la Culture et de la Communication, Premier ministre
   (Zaak C-301/15)
   (2015/C 294/44)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marc Soulier, Sara Doke

      Verwerende partijen: ministre de la Culture et de la Communication, Premier ministre

      Prejudiciële vraag

   Verzetten bovengenoemde bepalingen van richtlijn 2001/29/EG van 22 mei 2001 (1) zich ertegen dat een regeling als die welke in punt 1 van deze beslissing is onderzocht, de uitoefening van het recht om toestemming te verlenen voor de reproductie en de weergave in digitale vorm van „niet meer verkrijgbare boeken” toevertrouwt aan erkende auteursrechtenorganisaties, terwijl zij de auteurs van deze boeken of hun rechthebbenden de mogelijkheid biedt die uitoefening onder de door haar bepaalde voorwaarden te beletten of te beëindigen?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-231/14 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juli 2015 — InnoLux Corp., voorheen Chimei InnoLux Corp./Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 101 VWEU — Artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Wereldmarkt voor schermen met vloeibare kristallen (lcd’s) — Vaststelling van prijzen — Geldboeten — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2006) — Punt 13 — Vaststelling van de waarde van de verkopen die verband houden met de inbreuk — Interne verkopen van het betrokken product buiten de EER — Inaanmerkingneming van de verkopen van afgewerkte producten waarin het betrokken product is geïntegreerd, aan derden in de EER]

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 juli 2015 — InnoLux Corp., voorheen Chimei InnoLux Corp./Europese Commissie
   (Zaak C-231/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 101 VWEU - Artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Wereldmarkt voor schermen met vloeibare kristallen (lcd’s) - Vaststelling van prijzen - Geldboeten - Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2006) - Punt 13 - Vaststelling van de waarde van de verkopen die verband houden met de inbreuk - Interne verkopen van het betrokken product buiten de EER - Inaanmerkingneming van de verkopen van afgewerkte producten waarin het betrokken product is geïntegreerd, aan derden in de EER])
   (2015/C 294/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: InnoLux Corp., voorheen Chimei InnoLux Corp. (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, advocaat, R Burton, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, F. Ronkes Agerbeek en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               InnoLux Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 december 2000 in zaak C-435/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳnen 76/464/EEG, 78/176/EEG, 78/659/EEG, 80/68/EEG, 82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en 86/280/EEG)

text:
21.4.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/5
                    ARREST VAN HET HOF                                     —     5, lid 1 en lid 2, eerste alinea, van richtlijn 82/176/EEG
                                                                                van de Raad van 22 maart 1982 betreffende grenswaar-
                                                                                den en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkom-
                           (Eerste kamer)
                                                                                stig van de sector elektrolyse van alkalichloriden (PB L 81,
                                                                                blz. 29),
                     van 12 december 2000
in zaak C-435/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        —     5, leden 1 en 2, van richtlijn 83/513/EEG van de Raad
           schappen tegen Portugese Republiek (1)                                van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en
                                                                                kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium
                                                                                (PB L 291, blz. 1),
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijnen
76/464/EEG, 78/176/EEG, 78/659/EEG, 80/68/EEG,
82/176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en                          —     6, lid 1, van richtlijn 84/156/EEG van de Raad van
                            86/280/EEG)                                          8 maart 1984 betreffende grenswaarden en kwaliteits-
                                                                                doelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van andere
                          (2001/C 118/08)                                        sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden (PB L 74,
                                                                                blz. 49),
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                           —     5, leden 1 en 2, van richtlijn 84/491/EEG van de Raad
                                                                                van 9 oktober 1984 betreffende de grenswaarden en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       kwaliteitsdoelstellingen voor de lozing van hexachloor-
                          dentie van het Hof)                                    cyclohexaan (PB L 274, blz. 11),
In zaak C-435/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   —     6, leden 1 en 2, van richtlijn 86/280/EEG van de
pen (gemachtigden: L. Ström en A. Caeiros) tegen Portugese                       Raad van 12 juni 1986 betreffende grenswaarden en
Republiek (gemachtigden: L. Fernandes, M. Romão en J. L. Fer-                   kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van bepaalde onder
nandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen                  lijst I van de bijlage van richtlijn 76/464/EEG vallende
dat de Portugese Republiek de krachtens de bepalingen van                        gevaarlijke stoffen (PB L 181, blz. 16),
onderstaande richtlijnen en de artikelen 5, eerste alinea en
189, derde alinea, EG-Verdrag (thans de artikelen 10, eerste
alinea, EG, en 249, derde alinea, EG) op haar rustende
verplichtingen niet is nagekomen, door bij de Commissie niet               in de formulering die aan deze bepalingen is gegeven bij
de noodzakelijke verslagen in te dienen over de toepassing van             artikel 2, lid 1, van richtlijn 91/692/EEG van de Raad van
de artikelen:                                                              23 december 1991 tot standaardisering en rationalisering van
                                                                           de verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op
—    13, lid 1, van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van                   milieugebied (PB L 377, blz. 48), heeft het Hof (Eerste kamer),
     4 mei 1976 betreffnde de verontreiniging veroorzaakt                  samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann
     door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch                (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
     milieu van de Gemeenschap worden geloosd (PB L 129,                   Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 12 december 2000 een
     blz. 23),                                                             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
—    14 van richtlijn 78/176/EEG van de Raad van 20 februari
     1978 betreffende de afvalstoffen afkomstig van de titaan-             1)    De Portugese Republiek is de krachtens de bepalingen van
     dioxyde-industrie (PB L 54, blz. 19), zoals gewijzigd bij                   onderstaande richtlijnen en de artikelen 5, eerste alinea en 189,
     richtlijn 83/29/EEG van de Raad van 24 januari 1983                         derde alinea van het EG-Verdrag (thans de artikelen 10, eerste
     (PB L 32, blz. 28),                                                         alinea, EG en 249, derde alinea, EG) op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen, door bij de Commissie niet de
—    16 van richtlijn 78/659/EEG van de Raad van 18 juli                         noodzakelijke verslagen in te dienen over de toepassing van de
     1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat bescher-                   artikelen:
     ming of verbetering behoeft ten einde geschikt te zijn
     voor het leven van vissen (PB L 222, blz. 1), zoals
     laatstelijk gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredings-               —      13, lid 1, van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van
     voorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese                             4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt
     Republiek en de aanpassing van de Verdragen (PB 1985,                              door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch
     L 302, blz. 23),                                                                   milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
—    16, lid 1, van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van
     17 december 1979 betreffende de bescherming van het                         —      14 van richtlijn 78/176/EEG van de Raad van 20 fe-
     grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de                               bruari 1978 betreffende de afvalstoffen afkomstig van
     lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB 1980, L 20,                            de titaandioxyde-industrie, zoals gewijzigd bij richtlijn
     blz. 43),                                                                          83/29/EEG van de Raad, van 24 januari 1983,
 ---pagebreak--- C 118/6                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            21.4.2001
      —    16 van richtlijn 78/659/EEG van de Raad van 18 juli                                 ARREST VAN HET HOF
           1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat bescher-
           ming of verbetering behoeft ten einde geschikt te zijn voor                               (Zesde kamer)
           het leven van vissen, zoals laatstelijk gewijzigd bij de Akte
           betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk
           Spanje en de Portugese Republiek en de aanpassing van                                van 14 december 2000
           de Verdragen,
                                                                          in zaak C-245/97: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen (1)
      —    16, lid 1, van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van
           17 december 1979 betreffende de bescherming van het            (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
           grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de              1993 — Bevordering van verkoop van zuivelproducten)
           lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen,
                                                                                (2001/C 118/09)
      —    5, lid 1 en lid 2, eerste alinea, van richtlijn 82/176/EEG
           van de Raad van 22 maart 1982 betreffende grenswaar-
           den en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkom-                                 (Procestaal: Duits)
           stig van de sector elektrolyse van alkalichloriden,
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      —    5, leden 1 en 2, van richtlijn 83/513/EEG van de Raad                                    dentie van het Hof)
           van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en
           kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium,            In zaak C-245/97, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:
                                                                          E. Röder en C.-D. Quassowski) tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K.-D. Borchardt,
      —    6, lid 1, van richtlijn 84/156/EEG van de Raad van             bijgestaan door I. Brinker), betreffende een verzoek om
           8 maart 1984 betreffende grenswaarden en kwaliteits-           gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 97/333/EG van
           doelstellingen voor kwiklozingen afkomstig van andere          de Commissie van 23 april 1977 betreffende de goedkeuring
           sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden,               van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar
                                                                          1993 hebben ingediend in verband met de door het Europees
                                                                          Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL),
                                                                          afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 139, blz. 30),
      —    5, leden 1 en 2, van richtlijn 84/491/EEG van de Raad          voor zover daarin uitgaven ten bedrage van 608 503,40 DEM
           van 9 oktober 1984 betreffende de grenswaarden en              voor de bevordering van de verkoop van melk en ten bedrage
           kwaliteitsdoelstellingen voor de lozing van hexachloorcy-      van 485 466,68 DEM wegens overschrijding van de termijn
           clohexaan, en                                                  voor de betaling van steun aan landbouwondernemingen
                                                                          krachtens een regeling voor het tijdelijk uit productie nemen
                                                                          van bouwland, niet ten laste van het EOGFL zijn gebracht, heeft
      —    6, leden 1 en 2, van richtlijn 86/280/EEG van de               het Hof (zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
           Raad van 12 juni 1986 betreffende grenswaarden en              kamerpresident, V. Skouris (rapporteur) en J.-P. Puissochet,
           kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van bepaalde onder      rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl,
           lijst I van de bijlage van richtlijn 76/464/EEG vallende       hoofdadministrateur, op 14 december 2000 een arrest gewe-
           gevaarlijke stoffen,                                           zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)    Verklaart nietig beschikking 97/333/EG van de Commissie van
in de formulering die aan deze bepalingen is gegeven bij artikel 2,             23 april 1977 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die
lid 1, van richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december                     de lidstaten voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in
1991 tot standaardisering en rationalisering van de verslagen over              verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied.                         voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
                                                                                uitgaven, wordt gedeeltelijk nietigverklaard, voor zover daarin
                                                                                de uitgaven van de Bondsrepubliek Duitsland ten bedrage van
2)    De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.                       608 503,40 DEM voor de bevordering van de verkoop van
                                                                                melk (begrotingspost 2062) niet ten laste van het EOGFL zijn
                                                                                gebracht.
                                                                          2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                kosten.
                                                                          (1) PB C 295 van 27.9.1997.


title: Zaak F-143/15: Beroep ingesteld op 19 november 2015 — ZZ/Parlement

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/45

         Beroep ingesteld op 19 november 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-143/15)
   (2016/C 068/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Fombaron, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht strekkende tot nietigverklaring van het besluit tot voortijdige beëindiging van zijn aanstelling bij het Europees Parlement

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 19 augustus 2015 tot afwijzing van de op basis van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut van de Europese Gemeenschappen ingediende klacht;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 25 februari 2015;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 2 februari 2015;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten van de procedure.


title: Zaak T-243/11: Beroep ingesteld op 26 april 2011 — Glaxo Group/BHIM — Farmodiética (ADVANCE)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/19

         Beroep ingesteld op 26 april 2011 — Glaxo Group/BHIM — Farmodiética (ADVANCE)
   (Zaak T-243/11)
   2011/C 194/32
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Glaxo Group Ltd (Greenford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: O. Benito, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Farmodiética — Cosmética, Dietética e Produtos Farmacêuticos, Lda (Estarda de S.Marcos, Portugal)

      Conclusies

               —

               de behandeling van de zaak schorsen totdat uitspraak is gedaan over een vordering tot nietigverklaring in Portugal, aangezien met deze vordering wordt opgekomen tegen de enige grond op basis waarvan gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6472971 is afgewezen, en indien die vordering tot nietigverklaring wordt afgewezen;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 februari 2011 in zaak R 665/2010-4 vernietigen;

               —

               het Bureau en/of de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Glaxo Group

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „ADVANCE” voor waren van klasse 5 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6472971

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugese inschrijving nr. 417744 van het beeldmerk „ADVANCIS CAPS MORE BIOAVAILABLE. MORE EFFECTIVE”, voor waren van de klassen 3 en 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 65, lid 2, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep (i) heeft geoordeeld dat verzoekster de beslissing van de oppositieafdeling van 25 februari 2010 niet ter discussie heeft gesteld wat de soortgelijkheid van de betrokken waren betreft, (ii) heeft geoordeeld dat er geen reden was om van de beslissing van de oppositieafdeling van 25 februari 2010 af te wijken wat de soortgelijkheid van de betrokken waren betreft, (iii) niet heeft onderzocht of de betrokken waren van klasse 3 en de betrokken waren van klasse 5 al dan niet soortgelijke waren betreffen, (iv) niet heeft uiteengezet waarom het van belang was om rekening ermee te houden hoe de tekens worden uitgesproken in het Engels, terwijl het relevante grondgebied Portugal is, (v) heeft geoordeeld dat de conflicterende merken fonetisch overeenstemmen, (vi) bij de vergelijking van de tekens onjuiste criteria heeft toegepast en daardoor ten onrechte heeft geoordeeld dat sprake was van gemiddelde overeenstemming, (vii) een onjuiste en onvolledige globale beoordeling van het gevaar voor verwarring heeft verricht.


               30.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/11

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 16 februari 2015
   (Zaak E-7/15)
   (2015/C 143/12)
   Op 16 februari 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis, Auður Ýr Steinarsdóttir en Øyvind Bø, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Noorwegen,

                           i)

                           door het in de jaren 2008-2012 verscheidene keren overschrijden van de grenswaarden voor zwaveldioxide (SO2), zwevende deeltjes (PM10) en stikstofdioxide (NO2) in de lucht in de zones NO1, NO3, NO4, NO5 en NO6, zoals bedoeld in de artikelen 3 tot en met 5 van Richtlijn 1999/30/EG, huidig artikel 13 van Richtlijn 2008/50/EG, en

                           ii)

                           door het verscheidene keren niet voldoen aan de verplichting om met betrekking tot de zones NO1, NO2, NO3, NO4 en NO5 een plan inzake luchtkwaliteit op te stellen, zoals bedoeld in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG, huidig artikel 23 van Richtlijn 2008/50/EG,

                     zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 14c van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa) niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Richtlijn 1999/30/EG van de Raad betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, huidige Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa, legt grenswaarden op voor bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht, teneinde de schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid en het milieu in zijn geheel, te vermijden, te voorkomen of te verminderen. De richtlijn omvat ook bepalingen voor de beoordeling van de verontreiniging en maatregelen voor het behoud van een goede luchtkwaliteit.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat het Koninkrijk Noorwegen zijn verplichting om ervoor te zorgen dat het niveau van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht de in het EER-recht vastgelegde grenswaarden niet overschrijdt, niet is nagekomen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt voorts dat het Koninkrijk Noorwegen zijn verplichting om passende plannen inzake luchtkwaliteit op te stellen in geval van overschrijding van de grenswaarden verhoogd met de relevante overschrijdingsmarge, niet is nagekomen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat het Koninkrijk Noorwegen in zijn antwoord op de aanmaning en het met redenen omkleed advies de door de Autoriteit vastgestelde tekortkomingen niet heeft betwist.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat het Koninkrijk Noorwegen, door geen nadere gegevens te verstrekken over de getroffen maatregelen of projecten en een tijdschema voor de uitvoering ervan, en door geen raming te geven van de verwachte verbetering van de luchtkwaliteit en de vereiste termijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG, huidig artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2008/50/EG niet is nagekomen.


title: Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-373/98)

text:
C 378/10              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.12.98
Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Hauptzollamt Biele-                Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door Commissie
feld, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-             van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-
                                                                                (Zaak C-373/98)
gende vragen:
                                                                                (98/C 378/19)
Is artikel 3, lid 1, van Richtlijn 92/80/EEG van de Raad
van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van
de belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(PB L 316 van 31.10.1992, blz. 10) door § 4, lid 1,                is op 16 oktober 1998 beroep tegen Franse Republiek
onder 2, van het Tabaksteuergesetz in de versie van                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
21 december 1992 (Bundesgesetzblatt 1992, deel I,                  pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar
blz. 2150) onjuist omgezet?                                        juridische dienst, en O. Couvert-CasteÂra, bij de juridische
                                                                   dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, als gemachtig-
                                                                   den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Zo ja:                                                             Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Ontleent een belastingplichtige aan artikel 3, lid 1, van die
richtlijn een direct recht op richtlijnconforme belastinghef-      De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
fing, zodat de in Duitsland in strijd met de letter van de         deert dat het den Hove behage:
richtlijn geheven minimumbelasting op sigaren/cigarillo's
door de nationale rechter ongeldig moet worden ver-
klaard?                                                            Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
                                                                       maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van
                                                                       het arrest van het Hof van 27 april 1998 in zaak 252/
                                                                       85 (1), de krachtens artikel 171, lid 1, van het EG-Ver-
                                                                       drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
                                                                       men;
Verzoek van de Cour d'appel de Lyon (Zevende Kamer)
bij arrest van 16 september 1998 om een prejudicieÈle              Ð de Franse Republiek te veroordelen tot betaling aan de
beslissing in het geding tussen de procureur-generaal en               Commissie van een dwangsom van 105 500 ECU per
Y. Geffroy Ð burgerlijk aansprakelijke partij: SNC Casino              dag voor elke dag, te rekenen vanaf de betekening van
                             France                                    dat arrest, dat zij nalaat de in punt 1 hierboven
                       (Zaak C-366/98)                                 genoemde verplichtingen na te komen;
                        (98/C 378/18)
                                                                   Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
                                                                       verwijzen.
De Cour d'appel de Lyon (Zevende Kamer) heeft bij arrest
van 16 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 14 oktober 1998, in het geding tussen de
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
procureur-generaal en Y. Geffroy Ð burgerlijk aansprake-
lijke partij: SNC Casino France, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
cieÈle beslissing.                                                 Ð De Commissie stelt dat, voorzover haar bekend:
De Cour d'appel verzoekt het Hof om een beslissing over                Ð op de lijst van de beschermde vogelsoorten met
de vraag, of de bepalingen van artikel 30 van het Verdrag                  betrekking tot dewelke het rapen of in het bezit
in samenhang met die van artikel 14 van Richtlijn 79/112/                  hebben van eieren en het vernielen of wegnemen
EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                        van nesten moet worden verboden, nog steeds niet
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                     alle in de Richtlijn 79/409/EEG van de Raad (2)
inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen                      genoemde vogelsoorten voorkomen;
bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
voor gemaakte reclame (1) zich al dan niet verzetten tegen
een nationale wettelijke regeling zoals die van decreet                Ð de vogelsoorten die volgens de Franse regeling niet
nr. 84-1147 van 7 december 1984 ter uitvoering van de                      mogen worden gehouden, nog steeds niet zijn
wet van 1 augustus 1905, zoals gewijzigd bij de                            omschreven op een wijze die volledig voldoet aan
artikelen L.213-1 e.v. van de Code de la Consommation.                     de eisen van de richtlijn.
(1) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 1.
                                                                   Ð Voor het bepalen van het bedrag van de gevorderde
                                                                       dwangsom heeft de Commissie zich laten leiden door
                                                                       de beginselen die zij in haar mededelingen van 5 juni
 ---pagebreak--- 5.12.98                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 378/11
      1996 (3) en 8 januari 1997 (4) heeft geformuleerd.             Middelen en voornaamste argumenten
      Daarbij heeft zij aan de ernst van de inbreuk de coeÈffi-
      cieÈnt 4/20 en aan de duur ervan de coeÈfficieÈnt 2,5/3
      toegekend. Ten slotte heeft zij als factor ¹nº voor
      Frankrijk (in de zin van de mededeling van 8 januari           Ð Schending van artikel 4, leden 1 en 2, van Richtlijn
      1997) een coeÈfficieÈnt 21,1 genomen.                               79/409/EEG: Frankrijk is ingevolge artikel 4, leden 1
                                                                          en 2, van de ¹vogelrichtlijnº verplicht speciale bescher-
                                                                          mingsmaatregelen te treffen voor de ¹Basses CorbieÁ-
(1 ) Jurispr. blz. 2243.                                                  resº en dit gebied met name als speciale beschermings-
(2 ) PB L 103 van 25.8.1979, blz. 1.                                      zone aan te merken. In dit gebied leven immers ver-
(3 ) PB C 242 van 21.8.1996, blz. 6.                                      schillende in bijlage I bij de vogelrichtlijn genoemde
(4 ) PB C 63 van 28.2.1997, blz. 2.                                       vogelsoorten, waarvan sommige dreigen uit te sterven,
                                                                          zeldzaam zijn of vanwege de specifieke kenmerken van
                                                                          hun leefgebied speciale aandacht verdienen. Bovendien
                                                                          is dit gebied een belangrijke trekzone voor roofvogels.
                                                                          Ten slotte hebben de Franse autoriteiten dit gebied bij
                                                                          besluit als biotoop aangemerkt omdat zich daar de
                                                                          nestplaatsen van een van de laatste paren Bonelli-aren-
                                                                          den (Hieraaetus fasciatus) van het departement bevin-
Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door Commissie                       den, maar is geen enkele speciale maatregel van
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                    behoud getroffen of gepland voor de andere in bijlage I
                         (Zaak C-374/98)                                  bij de ¹vogelrichtlijnº genoemde soorten die in de
                                                                          ¹Basses CorbieÁresº leven, alsmede voor de trekvogel-
                           (98/C 378/20)                                  soorten, inzonderheid de roofvogels, die dit gebied
                                                                          aandoen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 16 oktober 1998 beroep tegen Franse Republiek                  Ð Schending van artikel 6, leden 2, 3 en 4, van Richtlijn
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                     92/43/EEG: de verplichtingen die in de eerste zin van
pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar                   lid 4 van artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG met
juridische dienst, en O. Couvert-CasteÂra, bij de juridische              betrekking tot speciale beschermingszone's worden
dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, als gemachtig-                  opgelegd, moeten ook worden nagekomen ingeval een
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                       dergelijke zone in strijd met artikel 4, leden 1 en 2,
Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                               van de richtlijn nog niet is ingesteld (arrest Hof in
                                                                          zaak C-355/90 (3)). Aangezien vanaf de inwerkingtre-
                                                                          ding van Richtlijn 92/43/EEG, te weten vanaf 10 juni
                                                                          1994, de in artikel 6, leden 2, 3 en 4, van deze richtlijn
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                       geformuleerde verplichtingen in de plaats zijn geko-
deert dat het den Hove behage:                                            mem van de uit artikel 4, lid 4, eerste zin, van de
                                                                          ¹vogelrichtlijnº voortvloeiende verplichtingen, gelden
                                                                          deze verplichtingen van de habitatrichtlijn volgens de
                                                                          Commissie sedert 10 juni 1994 ook voor de ¹Basses
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek de krachtens                    CorbieÁresº, ook al is dit gebied nog niet over-
      het Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is                 eenkomstig 4, leden 1 en 2, van de ¹vogelrichtlijnº als
      nagekomen door, enerzijds, de ¹Basses CorbieÁresº niet              speciale beschermingszone aangemerkt. De Commissie
      aan te merken als speciale beschermingszone voor                    is van mening, dat uit het openen en exploiteren van
      bepaalde in bijlage I bij Richtlijn 79/409/EEG van                  kalksteengroeven in het betrokken gebied evenwel dui-
      de Raad (1) genoemde vogelsoorten alsmede voor be-                  delijk blijkt, dat de Franse autoriteiten geen passende
      paalde niet in bijlage I genoemde trekvogelsoorten, en              maatregelen hebben getroffen om storing van de
      in strijd met artikel 4, leden 1 en 2, van die richtlijn            aldaar levende vogelsoorten te voorkomen. De tardieve
      evenmin speciale beschermingsmaatregelen voor de                    poging om het voldoen aan de eisen van Richtlijn 92/
      leefgebieden van deze vogelsoorten te treffen, en,                  43/EEG achteraf aan te tonen aan de hand van de ver-
      anderzijds, in strijd met artikel 6, leden 2, 3 en 4, van           gunningen voor de industrieÈle installaties, neemt de
      Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (2) na te laten met                 schending van de bepalingen van die richtlijn niet weg.
      betrekking tot de ¹Basses CorbieÁresº passende maatre-
      gelen te treffen om ervoor te zorgen dat door het ope-
      nen en exploiteren van kalksteengroeven op het grond-          (1) Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake
      gebied van de gemeenten Tautavel en Vingrau de                     het behoud van de vogelstand (PB L 103 van 25.8.1979,
      aldaar levende vogelsoorten niet worden verstoord of               blz. 1).
      de habitats van deze vogelsoorten zodanig worden ver-          (2) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
                                                                         instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora
      slechterd dat dit een significant effect zou hebben;               en fauna (PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7).
                                                                     (3) Jurispr. 1993, blz. I-4221.
Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
      verwijzen.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 juni 2005 in zaak T-352/03, Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Tardieve opstelling — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 juni 2005
   in zaak T-352/03, Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Tardieve opstelling - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 205/34)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-352/03, Giorgio Lebedef, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en C. Berardis-Kayser, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot vergoeding van de immateriële schade veroorzaakt door de vertraging bij de opstelling van het beoordelingsrapport over de periode 1999/2001, heeft het Gerecht (V. Tiili, alleensprekend rechter), griffier: I. Natsinas, administrateur, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling van 950 EUR aan verzoeker..

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7, van 10.1.2004.


title: Zaak T-390/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 oktober 2009 — Bank Melli Iran/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Rechterlijke toetsing — Misbruik van bevoegdheid — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Eigendomsrecht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Motiveringsplicht — Bevoegdheid van Gemeenschap )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/46

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 oktober 2009 — Bank Melli Iran/Raad
   (Zaak T-390/08) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Rechterlijke toetsing - Misbruik van bevoegdheid - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Eigendomsrecht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Motiveringsplicht - Bevoegdheid van Gemeenschap”)
   2009/C 282/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Melli Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: L. Defalque, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, E. Finnegan en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde, bijgestaan door S. Lee, barrister); Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, L. Butel en E. Belliard, gemachtigden); en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Aalto en E. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van punt 4 van tabel B in de bijlage bij besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 163, blz. 29), voor zover dit Bank Melli Iran en haar dochterondernemingen betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Bank Melli Iran draagt naast haar eigen kosten de door de Raad van de Europese Unie gemaakte kosten, de kosten van de kortgedingprocedure daaronder begrepen.

               3.

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Franse Republiek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten, die van de kortgedingprocedure daaronder begrepen.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-446/09: Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2012 — Escola Superior Agrária de Coimbra/Commissie

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/34

         Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2012 — Escola Superior Agrária de Coimbra/Commissie
   (Zaak T-446/09) (1)

   2012/C 109/67
   Procestaal: Portugees
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak C-592/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Spanje) op 18 december 2012 — Compañía Europea de Viajeros España, S.A./Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economía y Hacienda)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Spanje) op 18 december 2012 — Compañía Europea de Viajeros España, S.A./Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economía y Hacienda)
   (Zaak C-592/12)
   2013/C 79/12
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Compañía Europea de Viajeros España, S.A.

      Verwerende partij: Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economía y Hacienda)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1), en met name het vereiste dat een bepaalde belasting „specifieke doeleinden” heeft,

                           a)

                           aldus worden uitgelegd dat is vereist dat het nagestreefde doel niet door middel van een andere, geharmoniseerde belasting kan worden bereikt?

                           b)

                           aldus worden uitgelegd dat sprake is van een louter begrotingstechnisch doel wanneer een bepaalde belasting is ingevoerd op hetzelfde tijdstip als waarop een aantal bevoegdheden is overgedragen aan de autonome regio’s, waaraan ook de opbrengst van de belasting wordt overgedragen om de kosten voor de uitvoering van de overgedragen bevoegdheden gedeeltelijk te dekken, en daarbij belastingtarieven kunnen worden vastgesteld die verschillen per autonome regio?

                           c)

                           Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, moet het begrip „specifieke doeleinden” dan aldus worden uitgelegd dat slechts één doel wordt bedoeld of kunnen daarentegen meerdere afzonderlijke doelen worden nagestreefd, waaronder ook het louter begrotingstechnische doel om bepaalde bevoegdheden te financieren?

                           d)

                           Indien het antwoord op de vorige vraag is dat meerdere doelen kunnen worden nagestreefd, welk gewicht moet een bepaald doel overeenkomstig artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 dan hebben om te voldoen aan de voorwaarde dat de belasting „specifieke doeleinden” heeft in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie, en aan de hand van welke criteria wordt het hoofddoel van het subdoel onderscheiden?

               2)

               Moet artikel 3, lid 2 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, en met name de voorwaarde dat de uit hoofde van de accijnzen en de btw geldende voorschriften inzake belastingheffing in acht worden genomen wat de vaststelling van de verschuldigdheid betreft,

                           a)

                           aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een niet-geharmoniseerde indirecte belasting, zoals de belasting op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren, die — anders dan de geharmoniseerde belasting, te weten de belasting op minerale oliën, die verschuldigd wordt wanneer de producten het laatste belastingentrepot verlaten, of die weliswaar ook verschuldigd wordt bij de verkoop aan de eindverbruiker, maar in elk stadium van het productie- en distributieproces als btw moet worden betaald — verschuldigd wordt bij de verkoop van de brandstof aan de eindverbruiker, nu een dergelijke belasting niet — in de bewoordingen van het arrest EKW en Wein & Co (2) (punt 47) — in overeenstemming is met de „algemene opzet” van de ene of de andere in de communautaire regeling bepaalde heffingstechniek?

                           b)

                           Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan aan die voorwaarde reeds voldaan, zonder dat er met betrekking tot de verschuldigdheid overeenstemming hoeft te zijn, omdat de niet-geharmoniseerde indirecte belasting, in dit geval de belasting op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren, niet van invloed is op de normale werking van de verschuldigdheid van de accijnzen of de btw, in die zin dat die werking niet wordt belemmerd of bemoeilijkt?

      (1)  PB L 76, blz. 1.

      (2)  Arrest van 9 maart 2000 (C 437/97, Jurispr. blz. I 1157).


title: Zaak T-40/05: Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Ritec International Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/33

         Beroep, op 28 januari 2005 ingesteld door Ritec International Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-40/05)
   (2005/C 93/63)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ritec International Limited, gevestigd te Enfield (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door P. H. L. M. Kuypers en M. J. Osse, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te verklaren dat verzoekster niet krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”;

               —

               subsidiair, ingeval het Gerecht verklaart dat verzoekster krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG een vrijstelling nodig heeft voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield”, de Commissie te gelasten zo snel mogelijk een nieuwe beschikking in overeenstemming met het arrest van het Gerecht te geven;

               —

               te verklaren dat verzoekster genoegzaam bewijs heeft geleverd dat voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in het product „ClearShield” geen andere stoffen of technologieën als technisch en economisch haalbaar alternatief beschikbaar zijn of kunnen worden gebruikt in de zin van artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000/EG (1) geeft de Commissie de mogelijkheid om op verzoek van een bevoegde instantie van een lidstaat een tijdelijke vrijstelling te verlenen om het gebruik en het op de markt brengen van chloorfluorkoolwaterstoffen toe te staan, wanneer wordt aangetoond dat voor een specifiek gebruik geen andere stoffen of technologieën als technisch en economisch haalbaar alternatief beschikbaar zijn of kunnen worden gebruikt. De bevoegde instantie van het Verenigd Koninkrijk diende een dergelijk verzoek in om ten behoeve van verzoekster een vrijstelling te verkrijgen voor het specifieke gebruik van HCFC-141b in haar product voor glasbescherming, „ClearShield”. De Commissie heeft dit verzoek op 23 november 2004 afgewezen.
   Verzoekster meent dat de Commissie niet goed heeft begrepen hoe zij HCFC-141b gebruikt en betwist verder de stelling van de Commissie dat er soortgelijke producten als onbrandbaar „ClearShield” op de markt zijn, dat verzoekster voornemens was in 2005 brandbaar „ClearShield” dan wel een spuitcabine in de handel te brengen, dat brandbare glasbeschermers, wanneer zij in een spuitcabine worden aangebracht, ongevaarlijk zijn voor de persoon die ermee werkt, en dat verzoekster voldoende tijd heeft gehad om alternatieven voor HCFC-141b te vinden. Zij betoogt verder dat er in de bestreden beschikking geen rekening mee wordt gehouden dat verzoekster voor HCFC-141b een alternatief heeft gevonden. Verzoekster betwist tevens de vaststelling van de Commissie dat verschillende HCFC-vrije alternatieven beschikbaar zijn maar in de praktijk nog niet worden toegepast wegens de brandbaarheid ervan of dat zij door andere ondernemingen op de Europese markt worden gebruikt. Verzoekster voert aan dat zij slechts één alternatief heeft gevonden, dat niet in de handel beschikbaar is.
   Verzoekster betwist voorts de vaststellingen van de Commissie dat gebruik van HCFC-141b reeds krachtens verordening nr. 3093/1994 (2) verboden was en dat verzoekster krachtens artikel 5, lid 7, van verordening nr. 2037/2000 een vrijstelling nodig had om deze stof verder te kunnen blijven gebruiken. Volgens verzoekster valt het specifieke gebruik dat zij van HCFC-141b maakt niet onder verordening nr. 2037/2000 of zal dit gebruik althans eerst na 2015 verboden zijn.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat de beschikking van de Commissie inbreuk maakt op artikel 253 EG, aangezien zij niet met redenen is omkleed.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen, PB L 244, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 3093/94 van de Raad van 15 december 1994 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, PB L 333, blz. 1.


title: Arrest Van Het Hof (Zesde kamer) van 7 december 2000 in zaak C-374/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳnen 79/409/EEG en 92/43/EEG — Behoud van vogelstand — Speciale beschermingszones")

text:
C 79/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.3.2001
Een lidstaat kan, als conservatoire beschermingsmaatregel in de zin        grondgebied van de gemeenten Tautavel en Vingrau (Frankrijk)
van artikel 9, lid 1, vierde alinea, van richtlijn 89/662/EEG van de       geen storende factoren voor de in dat gebied voorkomende
Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in                  soorten en evenmin verslechteringen van hun habitat optreden
het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de           die een significant effect zouden kunnen hebben, de krachtens
totstandbrenging van de interne markt, de invoer verbieden van             het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
runderkoppen die risicomateriaal in verband met boviene spongiforme        men, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
encefalopathie bevatten, wanneer de Commissie weliswaar overeen-           C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en
komstig artikel 9, lid 4, van dezelfde richtlijn een beschikking heeft     R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
vastgesteld als beschikking 97/534 van 30 juli 1997 houdende               D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 7 december 2000
verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën,         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
op het gebruik van risicomateriaal, die verwijdering van dergelijk
materiaal voorschrijft en gebruik ervan verbiedt, maar de toepassing       1)    Door geen enkel gebied van de Basses Corbières als SBZ aan te
van de in die beschikking vervatte maatregelen is uitgesteld.                    wijzen en door na te laten voor dit gebied naar geografische
                                                                                werkingssfeer toereikende speciale beschermingsmaatregelen te
                                                                                nemen, is de Franse Republiek de krachtens artikel 4, lid I, van
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                       richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake
                                                                                het behoud van de vogelstand, op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet nagekomen.
                                                                           2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                           3)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                    ARREST VAN HET HOF                                     (1) PB C 378 van 5.12.1998.
                            (Zesde kamer)
                       van 7 december 2000
in zaak C-374/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                            ARREST VAN HET HOF
             schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                (Vijfde kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG
 — Behoud van vogelstand — Speciale beschermingszones”)                                          van 7 december 2000
                            (2001/C 79/10)                                 in zaak C-482/98: Italiaanse Republiek tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Procestaal: Frans)                             (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/83/EEG van de
                                                                           Raad — Harmonisatie van structuur van accijns op alcohol
                                                                           en alcoholhoudende dranken — Beschikking 98/617/EG van
                                                                           de Commissie van 21 oktober 1998 waarbij Italië geen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- toestemming wordt verleend om vrijstelling van accijns te
                          dentie van het Hof)                              weigeren voor bepaalde producten die zijn vrijgesteld van
                                                                           accijns uit hoofde van richtlijn 92/83 — Cosmetische
In zaak C-374/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                 producten)
pen (gemachtigden: P. Stancanelli en O. Couvert-Castéra)
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en                                          (2001/C 79/11)
R. Nadal), betreffende een verzoek om vast te stellen, dat de
Franse Republiek door, enerzijds, in strijd met artikel 4, leden 1
en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                                        (Procestaal: Italiaans)
inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1), na te
laten de Basses Corbières (Frankrijk) als speciale beschermings-
zone aan te wijzen voor bepaalde niet in die bijlage genoemde              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
soorten trekvogels, en door evenmin speciale beschermings-                                           dentie van het Hof)
maatregelen te nemen voor hun leefgebied, en, anderzijds, in
strijd met artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn                  In zaak C-482/98, Italiaanse Republiek (gemachtigden:
92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand-                   U. Leanza, bijgestaan door O. Fiumara) tegen Commissie van
houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna             de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E. Traversa),
(PB L 205, blz. 7), geen passende maatregelen te treffen om                betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking
ervoor te zorgen dat er in de Basses Corbières ten gevolge van             98/617/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 waarbij
de opening en de ontginning van kalksteengroeven op het                    Italië geen toestemming wordt verleend om vrijstelling van


title: Doorhaling van zaak T-101/99

text:
18.3.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 79/43
              Doorhaling van zaak T-196/98 (1)                                        Doorhaling van zaak T-208/99 (1)
                        (2000/C 79/91)                                                          (2000/C 79/93)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 26 november 1999 de doorhaling in het register gelast               van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-196/98: E. Peña Abizanda e.a. tegen Commissie               van zaak T-208/99: M. Bangemann tegen Raad van de
van de Europese Gemeenschappen.                                         Europese Unie.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                              (1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak T-101/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-324/99 (1)
                        (2000/C 79/92)                                                          (2000/C 79/94)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                 (Procestaal: Italiaans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 25 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van            van 11 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-101/99: A. Kind tegen Commissie van de Europese                  zaak T-324/99: Association des Fonctionnaires Indépendants
Gemeenschappen.                                                         pour la Défense de la Fonction Publique Européenne (TAO/AFI)
                                                                        en R. De Simone tegen Commissie van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                             schappen.
                                                                        (1) PB C 34 van 5.2.2000.