title: Zaak C-263/02 P: Hogere voorziening, op 17 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 3 mei 2002 in zaak T-177/01 tussen Jégo-Quéré & Cie SA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid)

text:
C 233/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.9.2002
Hogere voorziening, op 17 juli 2002 ingesteld door                    Volgens het door het Gerecht ontwikkelde nieuwe criterium
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                    moet een natuurlijke of rechtspersoon worden geacht door
arrest, op 3 mei 2002 in zaak T-177/01 tussen Jégo-                   een hem rechtstreeks rakende gemeenschapsbepaling van
Quéré & Cie SA en de Commissie van de Europese                        algemene strekking individueel te worden geraakt, wanneer de
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                    betrokken bepaling zijn rechtspositie zeker en actueel aantast,
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer                   door zijn rechten te beperken of hem verplichtingen op te
                          — uitgebreid)                               leggen.
                        (Zaak C-263/02 P)
                         (2002/C 233/22)
                                                                      Dit criterium is in strijd met de verdragsregels inzake de
                                                                      communautaire rechtspraak. Deze regeling is volledig en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      voorziet in beroepsmogelijkheden en procedures waarbij het
op 17 juli 2002 hogere voorziening ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                 Hof wordt belast met het toezicht op de wettigheid van de
                                                                      gemeenschapshandelingen. De natuurlijke en rechtspersonen
T. van Rijn en A. Bordes, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      worden beschermd tegen de toepassing te hunnen aanzien
Luxemburg, tegen het arrest, op 3 mei 2002 in zaak T-177/01
tussen Jégo-Quéré & Cie SA en de Commissie van de Europese            van handelingen van algemene strekking waartegen zij niet
                                                                      rechtstreeks kunnen opkomen voor het Hof wegens de beper-
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitge-                 kende voorwaarden van artikel 230 EG. De particulier beschikt
                                                                      over de volgende beroepsmogelijkheden: het onrechtstreeks
breid).
                                                                      beroep, waarbij de geldigheid van een bepaling ter discussie
                                                                      wordt gesteld in het kader van een beroep tegen een maatregel
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                        tot toepassing van deze bepaling (artikel 241), een schadevor-
                                                                      dering (artikel 235 en 288), of ten slotte een prejudiciële
—     het arrest van het Gerecht van 3 mei 2002 in zaak T-177/        verwijzing (artikel 234).
      01 te vernietigen;
—     zelf uitspraak te doen in de onderhavige zaak, het beroep
      tot nietigverklaring van verordening nr. 1162/2001 (1)
      niet-ontvankelijk te verklaren, subsidiair, de zaak terug te
      verwijzen naar het Gerecht;                                     Bovendien geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvat-
—     verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten,         ting waar het geen duidelijk onderscheid maakt tussen het
      daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het          recht op een doeltreffende voorziening in rechte, welk recht
      Gerecht.                                                        inderdaad is erkend en beschermd, en een algemeen recht voor
                                                                      de particulieren om rechtstreeks beroep in te stellen tot
                                                                      nietigverklaring van handelingen van algemene strekking.
                                                                      Noch in de rechtspraak van het Hof van Justitie noch in die van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      het Hof voor de rechten van de mens worden „doeltreffende
                                                                      voorzieningen” en „rechtstreeks beroep” op één lijn geplaatst.
De Commissie voert tot staving van haar hogere voorziening            Men kan niet stellen dat de beroepsmogelijkheden die voor
twee middelen aan:                                                    particulieren openstaan tegen bepalingen van algemene strek-
                                                                      king, in het licht van de artikelen 6 en 13 EVRM en artikel 47
Eerste middel: schending van het Reglement voor de proces-            van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
voering van het Gerecht, op grond dat de zaak had moeten              niet langer kunnen worden geacht de justitiabelen een recht
worden verwezen naar het Gerecht in volle samenstelling.              op een doeltreffende voorziening in rechte te verzekeren. Een
                                                                      dergelijke gelijkstelling valt evenmin af te leiden uit de
                                                                      gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten.
Volgens artikel 14, lid 1, van het Reglement voor de procesvoe-
                                                                      In de meeste lidstaten zijn diverse beperkingen gesteld aan het
ring van het Gerecht kan een zaak worden verwezen naar
                                                                      recht van particulieren om rechtstreeks beroep in te stellen tot
het Gerecht in volle samenstelling wanneer de juridische
                                                                      nietigverklaring van een handeling met algemene strekking.
moeilijkheid of het belang van een zaak dan wel bijzondere
omstandigheden daartoe grond opleveren. In casu heeft het
Gerecht een beslissing genomen in een belangrijke zaak en is
het daarbij ingegaan tegen een sedert lang geldende vaste
rechtspraak. Het feit dat de zaak niet naar het Gerecht in
volle samenstelling is verwezen, wijst op een kennelijke              Het Gerecht gaat er ten onrechte vanuit, dat in geval van een
beoordelingsfout, waartegen het Hof van Justitie kan optreden.        verordening met directe werking en rechtstreekse toepasselijk-
                                                                      heid, slechts beroep bij de nationale rechter zou kunnen
Tweede middel: schending van het gemeenschapsrecht, voor-             worden ingesteld indien de verzoeker eerst in strijd met het
zover het Gerecht het begrip „individueel geraakt” in ar-             recht heeft gehandeld, en dat van particulieren niet mag
tikel 230, vierde alinea, EG aldus heeft uitgelegd dat wordt          worden verlangd dat zij het recht schenden alvorens beroep te
ingegaan tegen de verdragsregels inzake communautaire recht-          kunnen instellen. In tal van nationale rechtstelsels is dat
spraak.                                                               evenwel het geval.
 ---pagebreak--- 28.9.2002                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 233/15
De bezwaren van het Gerecht inzake de omstandigheid dat de                —       In geval van ontkennend antwoord, eisen deze richtlijnen
ingevolge de communautaire rechtsorde voor de particulier                         dan dat de nationale rechter zijn recht aldus uitlegt dat
openstaande beroepsmogelijkheden niet doeltreffend zijn, zijn                     hij een bepaling van zijn nationale recht buiten toepassing
dus rechtens ongegrond.                                                           kan verklaren volgens welke de rechter na het verstrijken
                                                                                van een van het gemeenrecht afwijkende termijn niet
                                                                                meer ambtshalve of op verzoek van de consument
( 1) Verordening (EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni                  rekening kan houden met het feit dat het consumenten-
     2001 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het               krediet onregelmatig tot stand is gekomen of is ver-
     heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-           nieuwd, op grond dat deze termijn de rechten van
     sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende bepalingen              de consument om zijn middelen te doen gelden op
     inzake de controle op de activiteiten van vissersvaartuigen (PB              uitzonderlijke wijze beperkt en afbreuk doet aan de
     L 159, blz. 4).                                                              doeltreffendheid van zijn bescherming?
                                                                          (1 ) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
                                                                               betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte-
                                                                               lijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB
                                                                               L 42, blz. 483).
                                                                          (2 ) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot
                                                                               wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie
                                                                               van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van 5 juli                       inzake het consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      S.A. Cofinoga Merignac en Sylvain Sachithanathan
                            (Zaak C-264/02)
                                                                          Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni
                             (2002/C 233/23)                              Unite Civili — van 11 april 2002 om een prejudiciële
                                                                          beslissing in het geding tussen Frahuil SA en Assitalia SpA
                                                                                (Zaak C-265/02)
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij beschikking van
5 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                       (2002/C 233/24)
18 juli 2002, in het geding tussen S.A. Cofinoga Merignac en
Sylvain Sachithanathan, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                     Het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni Unite Civili —
                                                                          heeft bij beschikking van 11 april 2002, ingekomen ter griffie
                                                                          van het Hof van Justitie op 18 juli 2002, in het geding tussen
—      Eisen richtlijn 97/102/EG ( 1) van de Raad van 22 decem-           Frahuil SA en Assitalia SpA, het Hof van Justitie van de
       ber 1986 en richtlijn 90/88/EG (2) van de Raad van                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       22 februari 1990 dat de nationale rechter zijn recht               beslissing over de navolgende vraag:
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten
       verlenen, vóór elke vernieuwing van een revolving krediet          „Moet artikel 5, sub 1, van het Executieverdrag van 27 septem-
       met variabele rentevoet de kredietnemer-consument                  ber 1968, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
       schriftelijk in kennis moeten stellen van het toepasselijke        inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
       jaarlijkse kostenpercentage?                                       en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                          Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
                                                                          toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag van
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten            Spanje en de Portugese Republiek, en bij het Verdrag van
       verlenen, vóór elke verlenging van een dergelijke overeen-         29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek
       komst de consument moeten wijzen op de clausule dat                Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden
       dit jaarlijkse kostenpercentage variabel is?                       aldus worden uitgelegd dat het begrip ,verbintenissen uit
                                                                          overeenkomst zich ook uitstrekt tot de verbintenis waarvan de
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         borg, die op grond van een met de expediteur gesloten
       aldus uitlegt dat de rechter ambtshalve of op verzoek van          overeenkomst van borgtocht de douanerechten heeft betaald,
       de consument bij de beoordeling van een door de                    in rechte als gesubrogeerde van de belastingdienst bij wijze
       kredietinstelling ingestelde vordering tot betaling, zonder        van regres nakoming vordert van de derde-schuldenaar, eige-
       tijdsbeperking rekening kan houden met het feit dat het            naar van de ingevoerde goederen, die van de overeenkomst
       consumentenkrediet onregelmatig tot stand is gekomen               van borgtocht onkundig is gebleven?”.
       of is vernieuwd, bijvoorbeeld omdat de overeenkomst
       niet de opgave bevat van het jaarlijkse kostenpercentage?


title: Zaak T-581/10: Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2012 — X Technology Swiss/BHIM — Brawn (X-Undergear)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/33

         Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2012 — X Technology Swiss/BHIM — Brawn (X-Undergear)
   (Zaak T-581/10) (1)

   2012/C 151/59
   Procestaal: Duits
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Zaak T-97/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Imelios/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Vijfde kaderprogramma van Europese Gemeenschap voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) — Arbitragebeding — Debetnota — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/17

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Imelios/Commissie
   (Zaak T-97/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Vijfde kaderprogramma van Europese Gemeenschap voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) - Arbitragebeding - Debetnota - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 158/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Imelios SA (Velizy-Villacoublay, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Curtil, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Ladenburger en E. Manhaeve, gemachtigden)
   Voorwerp
   In de eerste plaats vordering tot nietigverklaring van het door de Commissie naar aanleiding van een auditverslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) genomen besluit om door middel van debetnota van 17 januari 2007 de voorschotten terug te vorderen die zijn verstrekt in het kader van overeenkomst IST-1999-10934-Assist betreffende het project „Knowledge Management for Help Desk Operators”, die is gesloten in het kader van het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) op het terrein van een gebruikersvriendelijke informatiemaatschappij, in de tweede plaats vordering tot betaling van 34 368 EUR uit hoofde van de subsidietranche die op grond van deze overeenkomst nog moet worden betaald, en in de derde plaats vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van dit besluit
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Imelios SA wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van de Commissie.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Doorhaling van zaak T-407/03

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/90

         Doorhaling van zaak T-407/03 (1)

   (2004/C 106/183)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-407/03: Antonio Aresu tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak T-297/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2009 — Mepos Electronics/BHIM (MEPOS)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2009 — Mepos Electronics/BHIM (MEPOS)
   (Zaak T-297/08) (1)

   2009/C 220/88

      Procestaal: Engels

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 september 2002 in zaak T-236/02 R: Luigi Marcuccio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Kort geding — Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe tewerkstelling — Spoedeisendheid — Geen")

text:
C 323/36               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.12.2002
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           —     nietig te verklaren het besluit van 26 november 2001
                     van 27 september 2002                                       van de secretaris-generaal van de Commissie, de Heer
                                                                                D. O’Sullivan, om verzoeker als raadadviseur ad personam
in zaak T-236/02 R: Luigi Marcuccio tegen Commissie van                          bij de eenheid SG/F/1, „Institutionele en governance-
                 de Europese Gemeenschappen                                      kwesties”, aan te stellen, en het besluit van 19 februari
                                                                                2002 om hem na de reorganisatie van het secretariaat-
                                                                                generaal van de Commissie bij de eenheid SG/TF/AU 2
(„Kort geding — Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe                             aan te stellen;
        tewerkstelling — Spoedeisendheid — Geen”)
                                                                           —     nietig te verklaren de besluiten van de Commissie tot
                         (2002/C 323/59)                                         afwijzing van zijn sollicitatie voor de functie in de
                                                                                rang A 3 van hoofd van de eenheid SG/B/2 „Transparan-
                        (Procestaal: Italiaans)                                  tie, toegang tot documenten, betrekkingen met belangen-
                                                                                groepen” en tot benoeming van iemand anders voor die
                                                                                functie;
In zaak T-236/02 R, Luigi Marcuccio, ambtenaar bij de                      —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
Tricase (Italië), vertegenwoordigd door L. Garofalo, advocaat,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro), betreffende een
verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het
besluit om het ambt in de rang A7/A6 en degene die dit                     Middelen en voornaamste argumenten
ambt bekleedt, Luigi Marcuccio, van het directoraat-generaal
Ontwikkeling, delegatie van de Commissie te Luanda (Angola),
over te brengen naar het directoraat-generaal Ontwikkeling te              Verzoeker, ambtenaar in de rang A 4 bij de Commissie, stelt
Brussel, en tot onmiddellijk herstel van de betrokkene in de               dat hij wederrechtelijk niet bij voorrang is aangesteld in de
voorheen bij de genoemde delegatie uitgeoefende functies,                  eerste vacante post van hoofd van een eenheid waarvoor hij
heeft de president van het Gerecht op 27 september 2002 een                de kwalificaties bezat. Bovendien is verzoeker wederrechtelijk
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    aangesteld als raadadviseur ad personam bij de eenheid SG/f.1
                                                                           en vervolgens bij de eenheid SG/TF-AU 2. Het blijkt dat de
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                          taken die door verzoeker sinds de vaststelling van de bestreden
                                                                           besluiten daadwerkelijk zijn verricht, niet overeenkomen met
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                   de normalerwijze door een ambtenaar in de rang A 4 verrichte
                                                                           taken.
                                                                           Tot staving van zijn vordering voert verzoeker het volgende
                                                                           aan:
Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Renaud                         —     schending van de reorganisatieprocedure;
Denuit tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                           —     schending van de procedure voor de vervulling van
                                                                                vacatures in het middenkader;
                         (Zaak T-306/02)
                                                                           —     schending van het beginsel dat ambtenaren in aanmerking
                         (2002/C 323/60)                                         komen voor een verdere carrière;
                          (Procestaal: Frans)                              —     schending van artikel 45 van het Statuut;
                                                                           —     kennelijk onjuiste beoordeling;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Renaud                       —     schending van de motiveringsplicht.
Denuit, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Coolen,
J.-N. Louis, en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.


title: Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door M. de Lurdes Esteves Afonso en A. P. Afonso Lourenço de Oliveira en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaken T-509/97 tot en met T-517/97)

text:
C 166/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                30.5.98
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,               De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk            die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Antas/Raad en Commissie.
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
    werkzaam zijn;
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen                Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door F. EugeÂnio
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in           de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
    de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
    met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
                                                                              (Zaken T-518/97 tot en met T-564/97)
    dige en daadwerkelijke betaling;
                                                                                (98/C 166/42)
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Middelen en voornaamste argumenten                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais                Europese Gemeenschappen door F. EugeÂnio de Abreu en
Antas/Raad en Commissie.                                           anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
                                                                   C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
                                                                   maraÄes Lopes, advocaten te Porto.
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door M. de Lur-                  te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
des Esteves Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira               aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de
en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commis-                  niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
            sie van de Europese Gemeenschappen                         aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
           (Zaken T-509/97 tot en met T-517/97)                        werkzaam zijn;
                        (98/C 166/41)
                                                                   Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
                                                                       tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in
                    (Procestaal: Portugees)                            de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
                                                                       met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      dige en daadwerkelijke betaling;
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen door M. de Lurdes Esteves
Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira en anderen,           Middelen en voornaamste argumenten
woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door C. Fer-
reira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. GuimaraÄes          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
Lopes, advocaten te Porto.                                         die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
                                                                   Antas/Raad en Commissie.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door J. L. de
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en             Sousa de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
    werkzaam zijn;                                                            (Zaken T-565/97 tot en met T-595/97)
                                                                                (98/C 166/43)
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in                              (Procestaal: Portugees)
    de voorgaande alinea bedoelde schade;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld


title: Zaak C-241/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — JK Otsa Talu OÜ/Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA) (EOGFL — Verordening (EG) nr. 1257/1999 — Gemeenschapssteun voor plattelandsontwikkeling — Steun voor milieuvriendelijke landbouwproductiemethoden)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — JK Otsa Talu OÜ/Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)
   (Zaak C-241/07) (1)

   (EOGFL - Verordening (EG) nr. 1257/1999 - Gemeenschapssteun voor plattelandsontwikkeling - Steun voor milieuvriendelijke landbouwproductiemethoden)
   2009/C 180/04
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: JK Otsa Talu OÜ

      Verwerende partij: Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet (PRIA)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van de artikelen 22, 23, 24, lid 1, 37, lid 4, en 39 van verordening (EG) nr. 1257/1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en [intrekking] van een aantal verordeningen (PB L 160, blz. 80) — Nationale regeling die steun voor milieumaatregelen in de landbouw voorbehoudt aan aanvragers die in het voorafgaande begrotingsjaar steun hebben ontvangen en nieuwe aanvragers die hun productie volgens de eisen van milieuvriendelijke landbouw willen inrichten uitsluit

      Dictum

   De bepalingen van artikel 24, lid 1, van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en [intrekking] van een aantal verordeningen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2223/2004 van de Raad van 22 december 2004, gelezen in samenhang met de artikelen 37, lid 4, en 39 van die verordening, staan er niet aan in de weg dat een lidstaat, omdat er sprake is van ontoereikende begrotingsmiddelen, de kring van ontvangers van de steun voor plattelandsontwikkeling inperkt tot alleen die landbouwers ten gunste van wie reeds in het voorafgaande begrotingsjaar een besluit tot verlening van dergelijke steun is genomen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-353/12: Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/28

         Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-353/12)
   2012/C 287/54
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Thomas, D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijnen de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de staatssteun terug te vorderen die bij beschikking C(2009) 8123 van de Commissie van 28 oktober 2009 betreffende steunmaatregel C 59/07 (ex N 127/06 en N 13/06) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten faveure van Ixfin Spa (kennisgeving op 29 oktober 2009 en bekend gemaakt in Publicatieblad L 167 van 1 juli 2010, blz. 39) onwettig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard, de krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van die beschikking alsmede krachtens het VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep van de Commissie betreft de niet-uitvoering door de Italiaanse Republiek van de beschikking van de Commissie inzake de staatssteun in de vorm van de door het ministerie van Economische Ontwikkeling verleende garantie ter dekking van een tussen Ixfin en Banca Apulia Spa gesloten overeenkomst.
   De Commissie merkt op dat Italië had moeten verzekeren dat vóór 1 maart 2010 uitvoering was gegeven aan de verplichting tot terugvordering van de steun en bovendien de Commissie vóór 29 december 2009 de Commissie had moeten meedelen welke maatregelen zij had vastgesteld ter uitvoering van de beschikking.
   Op de datum van instelling van het onderhavige beroep had verweerster nog niet alle vereiste maatregelen genomen om te voldoen aan die verplichtingen.


title: Zaak C-242/15 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2016 — Land Hessen/Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Overheidsmaatregelen inzake de vestiging van een zagerij in het Land Hessen — Besluit dat vaststelt dat er geen staatssteun is — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Ernstige moeilijkheden — Berekening van het steunelement in staatsgaranties — Mededeling van de Commissie betreffende staatssteun in de vorm van garanties)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 oktober 2016 — Land Hessen/Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG, Europese Commissie
   (Zaak C-242/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Overheidsmaatregelen inzake de vestiging van een zagerij in het Land Hessen - Besluit dat vaststelt dat er geen staatssteun is - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Berekening van het steunelement in staatsgaranties - Mededeling van de Commissie betreffende staatssteun in de vorm van garanties))
   (2016/C 462/07)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Land Hessen (vertegenwoordigers: U. Soltész en A. Richter, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Pollmeier Massivholz GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Heithecker en J. Ylinen, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Land Hessen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak C-482/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2015 door Westermann Lernspielverlag GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-333/13, Westermann Lernspielverslag GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/16

         Hogere voorziening ingesteld op 9 september 2015 door Westermann Lernspielverlag GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-333/13, Westermann Lernspielverslag GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-482/15 P)
   (2015/C 406/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Westermann Lernspielverlag GmbH (vertegenwoordigers: A. Nordemann en M. C. Maier, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 in zaak T-333/13,

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor verder onderzoek,

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten,

         Subsidiair, mocht het Hof tot het besluit komen dat het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 zonder voorwerp is geraakt, aangezien het merk van tegenpartij waarop de oppositie was gebaseerd met ingang van 13 juni 2013 in zijn geheel vervallen is verklaard, verzoeken wij het Hof om te:

               —

               verklaren dat de onderhavige hogere voorziening zonder voorwerp is geraakt en dat er niet langer op behoeft te worden beslist.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gebaseerd op de volgende gronden:

               1.

               schending van het beginsel van de rechten van verdediging, in het bijzonder het recht om te worden gehoord,

               2.

               schending van het beginsel van het recht op een eerlijk proces,

               3.

               schending van artikel 69, onder c) en d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht,

               4.

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1).

         Rekwirante meent dat het Gerecht haar grondrecht om te worden gehoord niet heeft geëerbiedigd, aangezien (1) de griffier van het Gerecht rekwirante op 3 juli 2015 heeft geïnformeerd dat met haar argument — waarbij het Gerecht ervan op de hoogte werd gebracht dat het merk waarop de oppositie was gebaseerd ex tunc niet langer bestaat — geen rekening kon worden gehouden en (2) het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 geen enkele melding maakte van het feit dat het merk van tegenpartij, waarop de oppositie hoofdzakelijk was gebaseerd, ten tijde van het arrest niet langer bestond.
   Rekwirante meent dat het Gerecht haar grondrecht op een eerlijk proces heeft geschonden aangezien (1) het Gerecht rekwirantes verzoek om de behandeling te schorsen heeft afgewezen en bijgevolg is voorbijgegaan aan het feit dat de door rekwirante op 13 juni 2013 ingediende vordering tot vervallenverklaring en de door rekwirante op 5 januari 2015 ingediende vordering tot nietigverklaring op absolute gronden tegen het merk van tegenpartij legitieme verweermiddelen zijn, met een rechtstreekse impact op de uitkomst van de onderhavige procedure, en (2) het Gerecht heeft geweigerd om rekening te houden met rekwirantes opmerkingen van 12 juni 2015.
   Rekwirante meent dat het Gerecht artikel 69, onder c) en d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht heeft geschonden door rekwirantes beide verzoeken om de behandeling te schorsen, zonder enige uitleg af te wijzen, hoewel verweerder in beide gevallen geen bezwaren tegen een dergelijke schorsing had en rekwirante ernstige redenen had aangevoerd waarom een schorsing van de behandeling noodzakelijk leek.
   Rekwirante meent dat het Gerecht artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 heeft geschonden, omdat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en relevante feiten van de zaak onjuist heeft opgevat, aangezien de beoordeling van het verwarringsgevaar was gebaseerd op een merk dat op 22 mei 2015 met ingang van 13 juni 2013 vervallen was verklaard; dit is vóór rekwirante haar beroep bij het Gerecht op 17 juni 2013 heeft ingesteld, en vóór het Gerecht zijn arrest heeft geveld. Bijgevolg kon ten tijde van het arrest op 15 juli 2015 geen rekening worden gehouden met gemeenschapsbeeldmerk met een woordelement nr. 003915121  van tegenpartij, en konden op dit merk geen besluiten worden gebaseerd.
   Ten slotte verzoekt rekwirante het Hof, mocht het tot het besluit komen dat het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 zonder voorwerp is geraakt, doordat het merk van tegenpartij waarop de oppositie was gebaseerd met ingang van 13 juni 2013 in zijn geheel vervallen is verklaard, om te verklaren dat de onderhavige hogere voorziening zonder voorwerp is geraakt en dat er niet langer op behoeft te worden beslist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-291/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Viñedos y Bodegas Príncipe Alfonso de Hohenlohe/BHIM — Byass (ALFONSO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALFONSO — Ouder gemeenschapswoordmerk en ouder nationaal woordmerk PRINCIPE ALFONSO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] — Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek — Verplichting om op volledig beroep te beslissen — Artikel 62, lid 1, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/59

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 — Viñedos y Bodegas Príncipe Alfonso de Hohenlohe/BHIM — Byass (ALFONSO)
   (Zaak T-291/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ALFONSO - Ouder gemeenschapswoordmerk en ouder nationaal woordmerk PRINCIPE ALFONSO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] - Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek - Verplichting om op volledig beroep te beslissen - Artikel 62, lid 1, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/103
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Viñedos y Bodegas Príncipe Alfonso de Hohenlohe, SA (Cenicero, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Lobato García-Miján en B. Díaz de Escauriaza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en J. Laporta Insa, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: González Byass, SA (Cádiz, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 mei 2007 (zaak R 1110/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Viñedos y Bodegas Príncipe Alfonso de Hohenlohe, SA en González Byass, SA.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 mei 2007 (zaak R 1110/2006-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  8 december 2005  in zaak C-115/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/65/EG — Jaarrekening en geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 december 2005
   in zaak C-115/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/65/EG - Jaarrekening en geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 36/34)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-115/05, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 8 maart 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Braun) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Schiemann, kamerpresident, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 8 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wĳziging van de richtlĳnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak F-27/06: Beroep ingesteld op  10 maart 2006  — Lofaro tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/35

         Beroep ingesteld op 10 maart 2006 — Lofaro tegen Commissie
   (Zaak F-27/06)
   (2006/C 108/64)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Alessandro Lofaro (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J.-L. Laffineur, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               het besluit van 6 juni 2005 om de stageperiode van verzoeker met zes maanden te verlengen, het besluit van 28 september 2005 om hem aan het einde van deze periode te ontslaan, en de stagerapporten waarop deze twee besluiten zijn gebaseerd, nietig te verklaren;

               —

               voorzover nodig, het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag (TAOBG) van 23 november 2005, waarbij verzoekers klacht is verworpen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een vergoeding voor de geleden materiële en immateriële schade, naar billijkheid geraamd op respectievelijk 85 473 euro en 50 000 euro, onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop van het geding;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een gewezen tijdelijk functionaris van de Commissie, was aangeworven voor de periode van 16 september 2004 tot 15 september 2009, op basis van een overeenkomst die overeenkomstig artikel 14 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) voorzag in een stageperiode van zes maanden. Na een eerste negatief beoordelingsrapport, een verlenging van de stage met zes maanden en een tweede negatief beoordelingsrapport heeft verweerster de overeenkomst beëindigd.
   Volgens verzoeker heeft verweerster kennelijke beoordelingsfouten begaan. Zij heeft ook het algemene beginsel van bescherming van de waardigheid en de rechten van de verdediging geschonden en overbodige kritiek gegeven.


title: Zaak T-380/17: Beroep ingesteld op 16 juni 2017 — HeidelbergCement en Schwenk Zement/Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/48

         Beroep ingesteld op 16 juni 2017 — HeidelbergCement en Schwenk Zement/Commissie
   (Zaak T-380/17)
   (2017/C 249/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: HeidelbergCement AG (Heidelberg, Duitsland) en Schwenk Zement KG (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Denzel, C. von Köckritz, P. Pichler, M. Raible, U. Soltész, G. Wecker en H. Weiß, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2017) 1650 final van de Europese Commissie van 5 april 2017 waarbij een concentratie onverenigbaar met de interne markt en de werking van de EER-Overeenkomst is verklaard in zaak M. 7878 — HeidelbergCement/Schwenk/Cemex Hongarije/Cemex Kroatië;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie was niet bevoegd om zich uit te spreken over de transactie omdat de transactie geen Uniedimensie heeft. De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en heeft artikel 1 van verordening nr. 139/2004 (1) van de Raad („EU-concentratieverordening”) geschonden door HeidelbergCement en Schwenk — en niet de rechtstreekse verwerver Duna-Dráva Cement — als „betrokken ondernemingen” te beschouwen.

               2.

               Tweede middel: bij de omschrijving van de relevante geografische markt heeft de Commissie de artikelen 2 en 8 van de EU-concentratieverordening geschonden, heeft zij blijk gegeven van kennelijk onjuiste beoordelingen en is zij in haar motiveringsplicht tekortgeschoten.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 2, leden 2 en 3, van de EU-concentratieverordening geschonden door een transactie te verbieden zonder vast te stellen dat daadwerkelijke mededinging op significante wijze wordt belemmerd in een wezenlijk gedeelte van de interne markt.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van kennelijk onjuiste beoordelingen bij de beoordeling van de gevolgen van de transactie voor de mededinging.

               5.

               Vijfde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en van kennelijk onjuiste beoordelingen bij de beoordeling en afwijzing van de voorgestelde corrigerende maatregel.

               6.

               Zesde middel: de Commissie heeft verschillende procedurele fouten gemaakt en daardoor heeft zij wezenlijke vormvoorschriften en de rechten van verdediging van verzoeksters en hun grondrechten geschonden en heeft zij het beginsel van behoorlijk bestuur en haar zorgplicht niet in acht genomen.

               7.

               Zevende middel: de Commissie was niet bevoegd om de verwerving van Cemex Hongarije te verbieden nadat zij het Hongaarse deel van de transactie overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de EU-concentratieverordening naar de Hongaarse mededingingsautoriteit had verwezen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz. 1).


title: Zaak C-419/03: Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 275/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       15.11.2003
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
dat het den Hove behage:                                                      kosten.
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG             Middelen en voornaamste argumenten
      van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart
      2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch
      gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking         De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 17 oktober
      van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1) en in elk geval          2002 verstreken.
      door deze niet aan de Commissie mee te delen, de
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
                                                                        (1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.
      niet is nagekomen;
2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 17 oktober
2002 verstreken.                                                                                (Zaak C-419/03)
(1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.                                                             (2003/C 275/63)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door U. Wölker en F. Simonetti, als gemachtigde,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 3 oktober 2003 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom
                            Luxemburg                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                        dat het den Hove behage:
                          (Zaak C-418/03)
                                                                        1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                          (2003/C 275/62)                                     die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG
                                                                              van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart
                                                                              2001, inzake de doelbewuste introductie van genetisch
                                                                              gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    van richtlijn 90/220/EEG (1) van de Raad, en in elk geval
op 3 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Groot-Hertogdom                      door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                         delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
pen, vertegenwoordigd door B. Stromsky als gemachtigde,                       verplichtingen niet is nagekomen;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door           Middelen en voornaamste argumenten
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/
      18/EG van het Europees Parlement en de Raad van                   De vastgestelde termijn om de richtlijn om te zetten is
      12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van               verstreken sedert 17 oktober 2002.
      genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot
      intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (1) en,
      in elk geval door deze niet aan de Commissie mee te               (1) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.
      delen, die krachtens deze richtlijn op hem rustende
      verplichtingen;


title: Zaak C-514/99: Beroep, op 29 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 63/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
bijdragebetaling berustende uitkering is in de zin van artikel 4,     De Franse regering betoogt, dat de Commissie het voorzorgsbe-
lid 2 bis, van de verordening, zodat op een persoon die —             ginsel heeft miskend door enkel melding te maken van de
zoals verzoekster — na 1 juni 1992 aan de voorwaarden voor            conclusie van de WS, zonder te onderzoeken of nieuwe
toekenning van deze uitkering voldoet, uitsluitend de bij             maatregelen noodzakelijk zijn, en door „beoordeling van het
artikel 10 bis van de verordening ingevoerde coördinatierege-         risico” te verwarren met „beheer van het risico”. De Commissie
ling moet worden toegepast?                                           heeft zich geen oordeel gevormd over de wetenschappelijke
                                                                      adviezen op het gebied van boviene spongiforme encefalopha-
                                                                      thie (BSE), ook niet over minderheidsstandpunten, die steun
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.                                    bieden aan de onzekerheden omtrent het bestaan of de omvang
(2) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.                                   van risico’s voor de gezondheid van de mens (met name het
(3) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1.
                                                                      advies van de Agence française pour la sécurité sanitaire
                                                                      des aliments (AFSSA) en het deskundigenrapport inzake
                                                                      overdraagbare subacute sponiforme encefalopathie). De Com-
                                                                      missie heeft nagelaten, de noodzakelijke beschermende maatre-
                                                                      gelen te treffen zonder te wachten tot de realiteit en de ernst
                                                                      van die risico’s volledig waren aangetoond. Door na te laten,
                                                                      haar besluit om het embargo op Brits rundvlees per 1 augustus
                                                                      1999 op te heffen, te wijzigen zo niet in te trekken, heeft de
                                                                      Commissie het uit het Verdrag en de rechtspraak van het hof
                                                                      voortvloeiende voorzorgsbeginsel geschonden. Haar beschik-
Beroep, op 29 december 1999 ingesteld door Commissie                  king berust derhalve op schending van de Verdragen, procedu-
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     rele onregelmatigheden en gebrekkige motivering.
                               bliek
                                                                      (1) PB L 195 van 28.7.1999: beschikking 1999/514/EG van de
                       (Zaak C-514/99)                                    Commissie van 23.7.1999 houdende vaststelling van de datum
                                                                          waarop mag worden begonnen met de verzending, in het kader
                                                                          van de „Data-Based-Export-Scheme”, van van runderen verkregen
                        (2000/C 63/33)                                    producten uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid
                                                                          5, van beschikking 98/256/EG van de Raad (PB L 123, blz. 33).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 december 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door R. Abraham, directeur juridische
zaken bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, K. Rispal-Bel-
langer, onderdirecteur, en R. Loosli-Surrans, chargée de mis-
sion bij dit ministerie, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Franse Ambassade, Boulevard                 Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 22 decem-
Joseph II 8b.                                                         ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen R. Gaillard en A. Chekili
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:                                       (Zaak C-518/99)
— de beschikking van de Commissie houdende weigering                                            (2000/C 63/34)
     over te gaan tot wijziging of intrekking van beschikking
     1999/514/EG (1), nietig te verklaren.
                                                                      Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                      22 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      Justitie op 31 december 1999, in het geding tussen R. Gaillard
Middelen en voornaamste argumenten                                    en A. Chekili, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
Het beroep is gericht tegen een beschikking van de Commissie
die kenbaar is gemaakt door een verklaring van 29 oktober
1999 van commissielid Byrne, volgens welke het, gelet op het          „Vormt de vordering tot ontbinding van de verkoop van
advies van de wetenschappelijke stuurgroep (WS) van dezelfde          onroerend goed en tot betaling van schadevergoeding naar
datum, niet noodzakelijk was „het besluit het embargo op              aanleiding van deze ontbinding een vordering ‘ten aanzien van
de exporten van Brits rundvlees op te heffen, opnieuw te              zakelijke rechten op (...) onroerende goederen‘ in de zin van
onderzoeken”, en vooral door het besluit van 17 november              artikel 16 van het verdrag van 27 september 1968 betreffende
1999 waarbij de Commissie Frankrijk heeft aangemaand zich             de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
naar beschikking 1999/514/EG te voegen en zijn embargo op             singen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel
te heffen. Het beroep is primair gebaseerd op schending van           op 27 september 1968?”
het voorzorgsbeginsel door de Commissie en subsidiair op
onjuistheid van de gevolgde procedure en ontoereikendheid
van de motivering van de bestreden beschikking.


title: Gevoegde zaken C-483/11 en C-484/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Argeș — Roemenië) — Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu (C-483/11), Mariana Budan (C-484/11)/Statul român (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 43, 92, lid 1, en 103, lid 1, van Reglement voor de procesvoering — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Schadeloosstelling van personen wegens politieke veroordeling tijdens communistische regime — Recht op vergoeding van immateriële schade — Niet-tenuitvoerlegging van Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/14

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Argeș — Roemenië) — Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu (C-483/11), Mariana Budan (C-484/11)/Statul român
   (Gevoegde zaken C-483/11 en C-484/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 43, 92, lid 1, en 103, lid 1, van Reglement voor de procesvoering - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Schadeloosstelling van personen wegens politieke veroordeling tijdens communistische regime - Recht op vergoeding van immateriële schade - Niet-tenuitvoerlegging van Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2012/C 73/24
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Argeș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Andrei Emilian Boncea, Filofteia Catrinel Boncea, Adriana Boboc, Cornelia Mihăilescu (C-483/11), Mariana Budan (C-484/11)

      Verwerende partij: Statul român

      In tegenwoordigheid van: Iulian-Nicolae Cujbescu (C-484/11)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Argeș — Uitlegging van artikel 5 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en van artikel 8 van de Universele Verklaring van de rechten van de mens — Schadeloosstelling van personen wegens politieke veroordeling tijdens het communistische regime — Toelaatbaarheid van een nationale regeling die het recht op vergoeding van immateriële schade beperkt

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door het Tribunal Argeș (Roemenië) bij beslissingen van 4 april en 4 juli 2011 gestelde vragen.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-108/16: Beroep ingesteld op 17 maart 2016 — Naviera Armas/Commissie

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/19

         Beroep ingesteld op 17 maart 2016 — Naviera Armas/Commissie
   (Zaak T-108/16)
   (2016/C 175/23)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Naviera Armas, SA (Las Palmas de Gran Canaria, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra en Á. Givaja Sanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 8 december 2015 betreffende steunmaatregel SA.36628 (2015/NN-2) (PB 2016, C 25, blz. 1), waarbij is vastgesteld dat de door het Koninkrijk Spanje in de haven van Las Nieves genomen maatregelen geen staatssteun ten gunste van de rederij Fred Olsen S.A. vormen;

               —

               verwijzing van verweerster in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden besluit heeft de Commissie vastgesteld dat het vermeende exclusieve recht van Fred Olsen om vanuit de haven van Las Nieves (Canarische Eilanden, Spanje) te opereren, haar gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de desbetreffende havengelden en de voorwaarden voor het gebruik van die haven, die — doordat gewone schepen worden uitgesloten — deze rederij eveneens een ongerechtvaardigd voordeel zouden opleveren, geen staatssteun vormen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, ontleend aan het feit dat zij een toereikende motivering heeft gegeven opdat de Commissie redelijke twijfel zou hebben over de vraag of er sprake was van staatssteun ten gunste van Fred Olsen en de formele onderzoekprocedure zou inleiden.
   Ter ondersteuning van dit middel voert verzoekster aan dat:

               —

               de buitensporig lange duur van het door de Commissie uitgevoerde voorafgaand onderzoek — van de indiening door Naviera Armas van haar klacht op 26 april 2013 tot de vaststelling van het bestreden besluit — op zich de complexiteit van de zaak aantoont, die de opening van een formele procedure zou hebben gevergd.

               —

               in het bestreden besluit de feiten op bepaalde punten kennelijk onjuist zijn beoordeeld, zoals de beweringen dat vóór 2013 geen enkele onderneming verzocht om in de haven van Las Nieves met snelle veerboten te opereren, dat Fred Olsen in de jaren 90 de enige onderneming was die belangstelling had om gebruik te maken van de haven en dat in die haven alleen snelle veerboten mogen opereren.

               —

               Fred Olsen sinds 1991 het exclusieve gebruik van de haven van Las Nieves heeft, wat haar een concurrentievoordeel oplevert dat discretionair door de Spaanse autoriteiten is toegekend.

               —

               Fred Olsen gedurende meer dan twintig jaar een volledige vrijstelling van bepaalde havengelden heeft genoten.


title: Zaak T-232/11: Beschikking van het Gerecht van 21 mei 2015 — Stichting Greenpeace Nederland en PAN Europe/Commissie

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/25

         Beschikking van het Gerecht van 21 mei 2015 — Stichting Greenpeace Nederland en PAN Europe/Commissie
   (Zaak T-232/11) (1)

   (2015/C 228/30)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak C-650/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 19 december 2011 — Ilgvars Brunovskis/Lauku atbalsta dienests

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 19 december 2011 — Ilgvars Brunovskis/Lauku atbalsta dienests
   (Zaak C-650/11)
   2012/C 49/31
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ilgvars Brunovskis

      Verwerende partij: Lauku atbalsta dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 125, lid 1, van verordening nr. 1782/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat voor de zoogkoeienpremie rekening moet worden gehouden met alle zoogkoeien die geboren zijn in de loop van het kalenderjaar?

               2)

               Moet artikel 102, lid 2, van verordening nr. 1973/2004 (2) aldus worden uitgelegd dat de periode van zes maanden de termijn voor de indiening van de premieaanvragen is?

               3)

               Is, bij een bevestigend antwoord op de tweede vraag, een lidstaat die deze aanvraagtermijn heeft verkort, verplicht tot vergoeding van de verliezen van een landbouwer die niet ten volle gebruik heeft kunnen maken van de in de verordening vastgestelde aanvraagtermijn?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie van 29 oktober 2004 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en IV bis van die verordening ingestelde steunregelingen en het gebruik van braakgelegde grond voor de productie van grondstoffen (PB L 345, blz. 1).


title: Verzoek van het Symvoulio tis Epikratias van 6 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ch. Dounias en minister van Financiën (Zaak C-228/98)

text:
C 278/16              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.9.98
Beroep, op 25 juni 1998 ingesteld door Commissie van de             tie op 26 juni 1998, in het geding tussen Ch. Dounias en
           Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    minister van FinancieÈn, het Hof van Justitie van de Euro-
                       (Zaak C-227/98)                              pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
                                                                    sing over de navolgende vragen:
                        (98/C 278/25)
                                                                    a) Is de wijze waarop ingevolge artikel 1, lid 2, artikel 2,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         lid 3, artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 3, van wet
is op 25 juni 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                         nr. 1477/1984, en artikel 16 van wet nr. 1642/1986 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         belastbare waarde wordt berekend met het oog op de
woordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon als
                                                                         heffing van de ingevolge die wetten verschuldigde
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                         belasting, in strijd met de bepalingen van het EEG-Ver-
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                         drag, en met name de artikelen 30 en 95?
Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    b) Is Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad (1)
                                                                         rechtstreeks van toepassing, ook waar het gaat om hef-
Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke of                fing van de ingevolge de wetgeving van een lidstaat
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig            verschuldigde belasting op een uit een andere lidstaat
     zijn voor het volgen van Richtlijn 91/328/EEG van de                ingevoerd product?
     Raad van 21 juni 1991 tot wijziging van Richtlijn 77/
     143/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de
     wetgevingen van de lidstaten inzake de technische              c) Bij een bevestigend antwoord op de voorgaande vraag,
     controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (1),                  is artikel 11 van die verordening in strijd met de Ver-
     die, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten                dragsbepalingen, met name artikel 30?
     betreffende de in Richtlijn 91/328/EEG vastgestelde
     omzettingstermijnen, is ingetrokken bij Richtlijn 96/
     96/EG van de Raad (2), en/of door deze bepalingen niet
     aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richt-         d) Bij een ontkennend antwoord op vraag b), is de ver-
     lijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;              wijzing door de genoemde bepalingen van de wetten
                                                                         nr. 1477/1984 en nr. 1642/1986 naar Verordening
                                                                         (EEG) nr. 1224/80 dan in strijd met de Verdragsbepa-
Ð Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                    lingen, met name artikel 30?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    e) Bij een ontkennend antwoord op vraag b), is artikel 16
                                                                         van de codex voor het douanetarief (gecodificeerd
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                decreet van 25/30 juli 1920), zoals vervangen door
een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-             artikel 1 van wet nr. 428/1943, in strijd met de Ver-
bindend is voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn              dragsbepalingen, met name artikel 30?
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings-
termijn in acht te nemen. Die termijn is sedert 1 juli 1993
verstreken en Ierland heeft nog steeds niet de nodige bepa-
lingen vastgesteld om de in de conclusies van de Commis-            f)   Is de in artikel 10 van bedoelde codex voor het doua-
sie genoemde richtlijn te volgen.                                        netarief en artikel 136 van presidentieel decreet nr. 636/
                                                                         1977 geregelde administratieve afdoening van geschil-
                                                                         len in strijd met het EEG-Verdrag, met name artikel 30,
(1) PB L 178 van 6.7.1991, blz. 29.                                      in geval van heffing van een binnenlandse belasting op
(2) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.
                                                                         een uit een andere lidstaat ingevoerd product?
                                                                    g) Zijn de bepalingen van artikel 50 van presidentieel
                                                                         decreet nr. 341/1978 juncto artikel 152 van het wet-
                                                                         boek van fiscaal procesrecht en artikel 4 van wet
Verzoek van het Symvoulio tis Epikratias van 6 april 1998                nr. 1406/1983 in strijd met de Verdragsbepalingen,
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Ch.                 met name artikel 30, wanneer de staat voor de admini-
              Dounias en minister van FinancieÈn                         stratieve rechter aansprakelijk wordt gesteld wegens
                       (Zaak C-228/98)                                   schending van het Gemeenschapsrecht?
                        (98/C 278/26)
                                                                    (1) PB L 134 van 31.5.1980, blz. 1.
Het Symvoulio tis Epikratias heeft bij beschikking van
6 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-


title: Zaak C-32/02: Beroep, op 5 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
6.4.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 84/51
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg                  —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
van 16 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen enerzijds Dr. Roman Moser, en de
Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg en de
Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg, ander-                Middelen en voornaamste argumenten
                             zijds
                        (Zaak C-15/02)                                De Commissie stelt dat richtlijn 98/59 van toepassing is op
                                                                      collectief ontslag door alle „werkgevers”, dat wil zeggen alle
                                                                      natuurlijke of rechtspersonen die een arbeidsverhouding in
                        (2002/C 84/89)
                                                                      het leven hebben geroepen, ook wanneer zij daarmee geen
                                                                      winstoogmerk nastreven. De Italiaanse omzettingsbepalingen,
                                                                      met name wet 223/91, die de toepassing van de waarborgen
                                                                      voor de werknemers beperkt tot „ondernemingen” en daarvan
De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
                                                                      ten onrechte alle werkgevers uitsluit die met hun activiteit geen
king van 16 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                      winstoogmerk nastreven, zijn derhalve onverenigbaar met
van Justitie op 22 januari 2002, in het geding tussen enerzijds
                                                                      deze richtlijn.
Dr. Roman Moser, en de Bürgermeister der Landeshauptstadt
Salzburg en de Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salz-
burg, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              (1) PB L 225, van 12.08.1998, blz. 16.
navolgende vraag:
„Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd,
dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12, 36 en 43
van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie
LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
                                                                      Beroep, op 6 februari 2002 ingesteld door Commissie van
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-
                                                                                rijk
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger is ge-
schonden?”
                                                                                (Zaak C-33/02)
                                                                                (2002/C 84/91)
Beroep, op 5 februari 2002 ingesteld door Commissie van               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 op 6 februari 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek
                                                                      Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (Zaak C-32/02)                                pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar
                                                                      juridische dienst, domicilie gekozen hebbende bij L. Escobar
                                                                      Guerrero, lid van de juridische dienst van de Commissie,
                        (2002/C 84/90)                                Centre Wagner, Luxemburg-Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 februari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              —     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk haar verplich-
woordigd door Antonio Aresu als gemachtigde.                                tingen krachtens de artikelen 3, leden 3 en 4, 7, leden 1
                                                                            en 2, 11, lid 3, en 13, lid 1, juncto artikel 2, punt 3, van
                                                                            richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen (1)
                                                                            niet is nagekomen doordat zij
—    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     bepalingen vast te stellen met betrekking tot de werk-                 1.    de regeling van het 40 %-aandeel aan vrijgekomen
     gevers die in het kader van hun activiteit geen winstoog-                    totale warmte bij bijstoken in artikel 3, lid 3, van de
     merk nastreven, de verplichtingen niet is nagekomen die                      richtlijn betreffende „de totale warmte die op dat
     op haar rusten krachtens richtlijn 98/59/EG (1) van de                       moment vrijkomt” in § 3, punt 3.2 en 3.3 BMwA-
     Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de                       Verordnung niet juist in nationaal recht heeft om-
     wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag;                      gezet,


title: Zaak C-316/05: Verzoek van de Högsta Domstol van 9 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nokia Corporation en Joacim Wärdell

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/4

         Verzoek van de Högsta Domstol van 9 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nokia Corporation en Joacim Wärdell
   (Zaak C-316/05)
   (2005/C 257/07)
   Procestaal: Zweeds
   De Högsta Domstol heeft bij beschikking van 9 augustus 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 augustus 2005, in het geding tussen Nokia Corporation en Joacim Wärdell, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moeten de speciale redenen in artikel 98, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, aldus worden uitgelegd dat een rechtbank die de gedaagde schuldig aan inbreuk op een gemeenschapsmerk bevindt, ongeacht de andere omstandigheden, een bijzonder verbod op voortgezette inbreuk achterwege kan laten, indien zij van oordeel is dat het risico van voortgezette inbreuk niet duidelijk of anderszins beperkt is?

               2.

               Moeten de speciale redenen in artikel 98, lid 1, eerste zin, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, aldus worden uitgelegd dat een rechtbank die de gedaagde schuldig aan inbreuk op een gemeenschapsmerk bevindt, ook al is er geen speciale reden om een verbod op voortgezette inbreuk achterwege te laten in de zin van de eerste vraag, een dergelijk verbod achterwege kan laten op grond dat een voortgezette inbreuk duidelijk onder een wettelijk voorgeschreven algemeen verbod op inbreuk naar nationaal recht valt en dat gedaagde strafbaar is in geval van voortgezette inbreuk met opzet of uit grove nalatigheid?

               3.

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, moeten dan bijzondere maatregelen worden genomen door bijvoorbeeld een dwangsom op te leggen, om ervoor te zorgen dat het verbod wordt nageleefd, ook al is het duidelijk dat een voortgezette inbreuk onder een wettelijk voorgeschreven algemeen verbod op inbreuk naar nationaal recht valt en dat de gedaagde strafbaar is in geval van voortgezette inbreuk met opzet of uit grove nalatigheid?

               4.

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, geldt dit dan eveneens ingeval niet is voldaan aan de voorwaarden om een dergelijke bijzondere maatregel te nemen bij een overeenkomstige inbreuk op een nationaal merk?

      (1)  PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1.


title: Zaak C-503/06: Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/12

         Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-503/06)
   (2007/C 82/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Recchia als gemachtigde)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststelling dat de Italiaanse Republiek, doordat de regione Liguria een regeling inzake de goedkeuring van afwijkingen van het stelsel ter bescherming van in het wild levende vogelsoorten heeft vastgesteld die niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG (1), de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               verwijzing van de Italiaanse Republiek in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Naar aanleiding van een klacht heeft de Commissie kennis genomen van het feit dat de regione Liguria wet nr. 34 van 5 oktober 2001 had goedgekeurd waarbij uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld voor afwijkingen van het stelsel van bescherming van in het wild levende vogelsoorten in de zin van artikel 9 van bovengenoemde richtlijn. Deze regionale wettelijke regeling is gewijzigd bij regionale wet nr. 31 van 13 augustus 2002.
   Volgens de Commissie vormt regionale wet nr. 34/2001, zoals gewijzigd, een goedkeuring voor de regelmatige jacht op krachtens de richtlijn beschermde vogelsoorten, aangezien:

               —

               daarin in het algemeen, in abstracto en zonder beperking in de tijd wordt vastgesteld voor welke soorten de afwijking geldt, terwijl de afwijking juist de vorm van een uitzonderingsmaatregel moet hebben, die wordt vastgesteld nadat is nagegaan dat bepaalde voorwaarden van wetenschappelijke aard zich voordoen;

               —

               daarin niet de verplichting is opgenomen om voor de afzonderlijke afwijkingsbepalingen een van de abstracte redenen te vermelden op grond waarvan de afwijking in de zin van artikel 9 van de richtlijn kan worden toegestaan, en evenmin de verplichting om de concrete gronden uiteen te zetten waarom een bepaalde maatregel kan worden teruggevoerd op het vereiste dat als abstracte reden is aangevoerd;

               —

               daarin niet is voorzien dat wordt nagegaan dat er geen andere bevredigende oplossing bestaat, en evenmin dat wordt vermeld welke autoriteit bevoegd is te verklaren dat aan de voorwaarden van artikel 9 van de richtlijn is voldaan.

         De onverenigbaarheid van regionale wet nr. 34/2001, zoals gewijzigd, vindt haar weerslag in de concrete maatregelen tot goedkeuring van de jacht, die geen blijk geven van het ontbreken van een andere bevredigende oplossing en die niet de abstracte reden noch de concrete gronden noemen waarom de afwijking noodzakelijk is geworden.
   Na het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies van 31 oktober 2006 gestelde termijn, heeft de regione Liguria regionale wet nr. 34/2001, zoals gewijzigd, ingetrokken bij regionale wet nr. 35/2006 van 31 oktober 2006, en heeft zij regionale wet nr. 36/2006 vastgesteld, waarbij de jacht als afwijking wordt toegestaan, met dezelfde elementen van onverenigbaarheid met artikel 9 van bovengenoemde richtlijn als die waartegen reeds bezwaar was gemaakt met betrekking tot het voorgaande regionale rechtskader.

      (1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1).