title: Zaak C-347/03: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio van 9 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia alsook door de Agenzia Regionale per lo Sviluppo Rurale (ERSA) en het Ministerie voor Landbouw- en Bosbouwbeleid en de Regio Veneto

text:
1.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 264/17
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale del                      moeten worden beschouwd, moet dan het verbod om in
Lazio van 9 juni 2003 om een prejudiciële beslissing in                     Italië na 2007 de benaming „Tocai” te gebruiken, dat is
het geding tussen Regione Autonoma Friuli Venezia                           op te maken uit de briefwisseling die tussen de partijen
Giulia alsook door de Agenzia Regionale per lo Sviluppo                     bij die Overeenkomst is gevoerd (en hieraan is aange-
Rurale (ERSA) en het Ministerie voor Landbouw- en                           hecht), als nietig en van onwaarde worden beschouwd
             Bosbouwbeleid en de Regio Veneto                               wegens strijdigheid met de door diezelfde Overeenkomst
                                                                            van 1993 (zie artikel 4, lid 5 en protocol bij de
                                                                            Overeenkomst) vastgestelde regeling voor gelijkluidende
                       (Zaak C-347/03)                                      benamingen?
                                                                        4.  Moet de aan de Overeenkomst van 1993 aangehechte
                       (2003/C 264/27)                                      tweede gemeenschappelijke verklaring (PB 1993, L 337),
                                                                            waaruit kan worden afgeleid dat de verdragsluitende
                                                                            partijen ten tijde van de onderhandelingen niet op
                                                                            de hoogte waren van het bestaan van gelijkluidende
                                                                            benamingen voor Europese en Hongaarse wijnen, worden
Het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio heeft bij                  beschouwd als een zodanig onjuiste voorstelling van
beschikking van 9 juni 2003, ingekomen ter griffie van het                  de werkelijkheid (aangezien de Italiaanse en Hongaarse
Hof van Justitie op 7 augustus 2003, in het geding tussen
                                                                            benamingen voor „Tocai”-wijnen sinds eeuwen naast
Regione Autonoma Friuli Venezia Giulia alsook door de
                                                                            elkaar bestonden, in 1948 officieel waren erkend in een
Agenzia Regionale per lo Sviluppo Rurale (ERSA) en het                      verdrag tussen Italië en Hongarije, en ten slotte in het
Ministerie voor Landbouw- en Bosbouwbeleid en de Regio                      communautaire normenstelsel waren opgenomen), dat
Veneto, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            zij op grond van artikel 48 van het Verdrag van Wenen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                            inzake het verdragenrecht een grond kan vormen voor
vragen:                                                                     de nietigheid van het onderdeel van de Overeenkomst
                                                                            van 1993 waaruit het verbod voortvloeit om in Italië de
1.   Kan de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot                  benaming Tocai te gebruiken?
     stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap-
     pen, hun lidstaten en de Republiek Hongarije, gedaan op            5.  Moet, in het licht van artikel 59 van het Verdrag van
     16 december 1991 en bekendgemaakt in Publicatieblad                    Wenen inzake het verdragenrecht, de TRIPS-Overeen-
     van de Europese Gemeenschappen L 347 van 31 decem-                     komst inzake de handelsaspecten van de intellectuele
     ber 1993, een wettige, geldige en voldoende rechtsgrond-               eigendom (PB L 336 van 21 november 1994), gesloten
     slag vormen om de Europese Gemeenschap de bevoegd-                     in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en
     heid te verlenen tot het goedkeuren van de op 29 novem-                in werking getreden op 1 januari 1996 — dus na de
     ber 1993 (1) gesloten communautaire Overeenkomst tus-                  inwerkingtreding van de communautaire Overeenkomst
     sen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije                  van 1993 —, aldus worden uitgelegd, dat haar bepalingen
     betreffende de bescherming van wijnbenamingen (PB                      betreffende de regeling voor gelijkluidende wijnbenamin-
     L 337 van 31 december 1993), zulks ook onder verwij-                   gen worden toegepast in de plaats van die van de
     zing naar het bepaalde in artikel 65, lid 1, gemeenschap-              communautaire Overeenkomst van 1993 in geval van
     pelijke verklaring nr. 13 en bijlage XIII (punten 3, 4 en 5)           onverenigbaarheid tussen beide, gezien de identiteit van
     van de Europa-Overeenkomst van 1991 omtrent het                        de partijen bij de twee overeenkomsten?
     eventuele voorbehoud van soevereiniteit en bevoegdheid
     van de afzonderlijke staten met betrekking tot nationale           6.  Moeten de artikelen 22 tot en met 24 van de derde
     geografische benamingen voor hun eigen landbouwpro-                    afdeling van bijlage C bij de Overeenkomst tot oprichting
     ducten met inbegrip van wijnbouwproducten, dat op dit                  van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die de op
     gebied elke overdracht van soevereiniteit en bevoegdheid               1 januari 1996 in werking getreden TRIPS-Overeenkomst
     aan de Europese Gemeenschap uitsluit?                                  bevat (PB 1994, L 336), in tegenwoordigheid van twee
                                                                            gelijkluidende benamingen voor wijnen, geproduceerd in
                                                                            twee verschillende landen die partij zijn bij de TRIPS-
2.   Moet de communautaire Overeenkomst tussen de Euro-                     Overeenkomst (zowel wanneer de gelijkluidendheid be-
     pese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende                 trekking heeft op twee geografische benamingen die
     de bescherming van wijnbenamingen (PB 1993, L 337),                    worden gebruikt in beide landen die partij zijn bij de
     die de bescherming regelt van de geografische benamin-                 Overeenkomst, als wanneer zij betrekking heeft op een
     gen die tot het gebied van de industriële en commerciële               geografische benaming van een land dat partij is bij de
     eigendom behoren, ook in het licht van het bepaalde in                 Overeenkomst en de gelijkluidende benaming voor een
     advies nr. 1/94 van het Hof van Justitie van de Europese               wijnstok die traditioneel wordt geteeld in een ander land
     Gemeenschappen betreffende de uitsluitende bevoegd-                    dat partij is bij de Overeenkomst) aldus worden uitgelegd,
     heid van de EG, als nietig en van onwaarde voor de                     dat beide benamingen in de toekomst verder kunnen
     communautaire rechtsorde worden beschouwd, gelet op                    worden gebruikt, mits zij in het verleden door de
     het feit dat die Overeenkomst niet door de afzonderlijke               respectieve producenten zijn gebruikt, hetzij te goeder
     lidstaten van de Europese Gemeenschap bekrachtigd                      trouw, hetzij gedurende minstens tien jaar vóór 15 april
     blijkt te zijn?                                                        1994 (artikel 24, lid 4), en iedere benaming duidelijk het
                                                                            land of het gebied of de zone aangeeft waaruit de
3.   Ingeval de communautaire Overeenkomst van 1993 (PB                     beschermde wijn afkomstig is, om de consument niet te
     1993, L 337) in haar geheel als wettig en toepasselijk zou             misleiden?
 ---pagebreak--- C 264/18               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        1.11.2003
7.    Betreft het eigendomsrecht waarvan sprake in artikel 1                   waarbij de tot en met de ondertekening van de overeen-
      van protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag tot Bescher-                 komst gevoerde onderhandelingen zowel wat de overeen-
      ming van de Rechten van de Mens (Verdrag van Rome                        komst tot koop van het onroerend goed betreft, als wat
      van 1950), overgenomen in artikel 17 van het op                          de uitsluitend voor de financiering dienende leningsover-
      7 december 2000 te Nice plechtig afgekondigde Handvest                   eenkomst betreft, in een huis-aan-huisverkoop situatie als
      van de grondrechten van de Europese Unie, ook de                         bedoeld in § 1 Haustürwiderrufsgesetz plaatsvinden?
      intellectuele eigendom betreffende de benamingen van
      oorsprong van wijnen en de exploitatie daarvan, en staat           2.    Voldoet nationale wetgeving respectievelijk de uitlegging
      de bescherming ervan dus in de weg aan de toepassing                     daarvan, die de rechtsgevolgen van de intrekking van de
      van het bepaalde in de briefwisseling, aangehecht aan de                 wilsverklaring met betrekking tot de leningsovereen-
      Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de                        komst ook in het kader van een dergelijk kapitaalbeleg-
      Republiek Hongarije betreffende de wederzijdse bescher-                  gingsplan, waarbij de lening zonder de aankoop van het
      ming van en de controle op wijnbenamingen (PB 1993,                      onroerend goed helemaal niet zou zijn verstrekt, slechts
      L 337), maar niet in de Overeenkomst zelf, op grond                      tot het vervallen van de leningsovereenkomst beperkt,
      waarvan de Friulaanse wijnbouwers de benaming „Tocai                     aan de eisen van het gewenste hoge beschermingsniveau
      Friulano” niet mogen gebruiken, gelet ook op het vol-                    op het gebied van de consumentenbescherming (ar-
      komen ontbreken van iedere vorm van schadeloosstelling                   tikel 95, lid 3, EG-Verdrag), alsmede aan de door richtlijn
      ten gunste van de onteigende Friulaanse wijnbouwers, het                 85/577/EEG gewaarborgde effectiviteit van de consumen-
      ontbreken van een openbaar algemeen belang dat de                        tenbescherming?
      onteigening rechtvaardigde en de niet-inachtneming van
      het evenredigheidsbeginsel?                                        3.    Voldoet een zodanige nationale regeling van de rechtsge-
                                                                               volgen van de opzegging van de leningsovereenkomst,
8.    Ingeval de onwettigheid van de communautaire voor-                       dat de opzeggende consument de lening aan de geldver-
      schriften van de op 29 november 1993 tussen de                           strekkende bank moet terugbetalen, terwijl de lening
      Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije geslo-                    volgens het voor de kapitaalbelegging ontwikkelde con-
      ten Overeenkomst betreffende de bescherming van wijn-                    cept uitsluitend voor de financiering van het onroerend
      benamingen (PB 1993, L 337) en/of van de daaraan                         goed dient en rechtstreeks aan de verkoper van het
      aangehechte briefwisseling in de in bovenstaande vragen                  onroerend goed wordt uitbetaald, aan de beschermings-
      aangegeven mate zou worden vastgesteld, moeten de                        doelstelling van de opzeggingsregeling in artikel 5, lid 2,
      bepalingen van verordening (EG) nr. 753/2002 (2), op                     van richtlijn 85/577/EEG?
      grond waarvan het gebruik van de benaming „Tocai
      Friulano” na 31 maart 2007 is uitgesloten (artikel 19,             4.    Schendt een nationaal rechtsgevolg van de opzegging,
      lid 2), dan als ongeldig en in elk geval als onwerkzaam                  inhoudende dat de consument na de opzeggingsverkla-
      worden beschouwd?                                                        ring tot onmiddellijke terugbetaling van de — op grond
                                                                               van het voor de kapitaalbelegging ontwikkelde concept
(1) Zie 23.11.1993.                                                            — tot dan helemaal nog niet afgeloste lening, vermeer-
(2) PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1.                                             derd met de marktconforme rente, verplicht is, het
                                                                               vereiste hoge beschermingsniveau op het gebied van de
                                                                               consumentenbescherming (artikel 95, lid 3, EG- Verdrag),
                                                                               alsmede het in richtlijn 85/577/EEG verankerde beginsel
                                                                               van de effectiviteit van de consumentenbescherming?
Verzoek van het Landgericht Bochum van 29 juli 2003 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Elisabeth            (1) PB L 372, blz. 31.
Schulte, 2. Wolfgang Schulte en Deutsche Bausparkasse
                          Badenia AG
                        (Zaak C-350/03)
                        (2003/C 264/28)
                                                                         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 9 juli 2003
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr.
Het Landgericht Bochum heeft bij beschikking van 29 juli                 Elisabeth Mayer en Versorgungsanstalt des Bundes und
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                              der Länder
11 augustus 2003, in het geding tussen 1. Elisabeth Schulte,
2. Wolfgang Schulte en Deutsche Bausparkasse Badenia AG,                                          (Zaak C-356/03)
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                           (2003/C 264/29)
vragen:
1.    Vallen onder artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 85/577/
      EEG (1) van de Raad van 20 december 1985 betreffende               Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 9 juli 2003,
      de bescherming van de consument bij buiten verkoop-                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus
      ruimten gesloten overeenkomsten, eveneens overeen-                 2003, in het geding tussen Dr. Elisabeth Mayer en Versorgungs-
      komsten tot koop van onroerende goederen, die enkel                anstalt des Bundes und der Länder, het Hof van Justitie van de
      als onderdeel van een met geleend geld gefinancierd                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      kapitaalbeleggingsplan moeten worden beschouwd en                  beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-57/02 P: Hogere voorziening, op 22 februari 2002 ingesteld door Compañía Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Acerinox) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2001 in zaak T-48/98, Compañía Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Acerinox)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 109/29
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 januari 2002                  kamer) van 13 december 2001 in zaak T-48/98, Compañı́a
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen IHW              Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Acerinox)/Com-
         Rebmann GmbH en Hauptzollamt Weiden                         missie van de Europese Gemeenschappen.
                         (Zaak C-56/02)
                                                                     Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
                        (2002/C 109/49)
                                                                     —     het arrest van het Gerecht van 13 december 2001 in zaak
                                                                           T-48/98 te vernietigen;
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 januari
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
22 februari 2002, in het geding tussen IHW Rebmann GmbH              —     de beschikking van de Commissie van 21 januari 1998
en Hauptzollamt Weiden, het Hof van Justitie van de Europese               nietig te verklaren waarbij verzoekster een boete werd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                opgelegd althans die boete aanzienlijk te verlagen, of
de navolgende vraag:                                                       subsidiair de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;
Moet artikel 187, tweede alinea, van verordening (EEG)
nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
vaststelling van het communautair douanewetboek aldus wor-
den uitgelegd, dat bij het in het douanerechtelijk vrije verkeer
brengen van veredelingsproducten die als terugkerende goede-
ren worden aangebracht, ook de voor de berekening van de
wettelijk verschuldigde invoerrechten noodzakelijke feiten           Middelen en voornaamste argumenten
moeten worden aangemeld en bewezen, of moeten deze,
voorzover mogelijk, door het inklarende douanekantoor bij
het controlekantoor worden opgevraagd door middel van
inlichtingenblad INF 1 overeenkomstig de procedure die               Verzoekster stelt dat het arrest van het Gerecht moet worden
is voorgeschreven in artikel 613 van verordening (EEG)               nietigverklaard op de volgende gronden:
nr. 2454/93 (2) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verorde-
ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het          —     het Gerecht heeft zijn bevindingen omtrent de deel-
communautair douanewetboek in de tot 30 juni 2001 gelden-                  neming van Acerinox aan het kartel in Spanje gebaseerd
de versie?                                                                 op een kennelijk onjuiste uitlegging van de stellingen
                                                                           van verzoekster en heeft zijn arrest op dit punt dus
                                                                           onvoldoende gemotiveerd;
(1) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
(2) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.
                                                                     —     het Gerecht heeft onvoldoende gemotiveerd waarom het
                                                                           het argument van verzoekster dat de toepassing van
                                                                           de legeringstoeslag buiten Spanje, waarbij van het in
                                                                           december 1993 beweerdelijk overeengekomen patroon
                                                                           werd afgeweken, slechts aan parallel marktgedrag was toe
                                                                           te schrijven, van de hand heeft gewezen;
Hogere voorziening, op 22 februari 2002 ingesteld door
Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros S.A.
(Acerinox) tegen het arrest van het Gerecht van eerste               —     het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium gehan-
aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2001 in zaak                         teerd voor de beoordeling van de duur van de beweerde
T-48/98, Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros               inbreuk;
S.A. (Acerinox)/Commissie van de Europese Gemeen-
                           schappen
                                                                     —     ook al zou een inbreuk kunnen worden geacht voort te
                                                                           duren zolang de gevolgen merkbaar zijn (in plaats van
                       (Zaak C-57/02 P)                                    zolang de onderlinge afstemming tussen ondernemingen
                                                                           voortduurt) heeft het Gerecht niet gemotiveerd waarom
                        (2002/C 109/50)                                    het het argument van verzoekster dat de nikkelprijs in
                                                                           juli 994 op het oorspronkelijk niveau was teruggekomen,
                                                                           heeft verworpen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 februari 2002 hogere voorziening ingesteld door                —     het Gerecht heeft onvoldoende gemotiveerd waarom
Compañı́a Española para la Fabricación de Aceros S.A. (Aceri-           het het argument van verzoekster met betrekking tot
nox), gevestigd te Madrid, Spanje, vertegenwoordigd door                   onevenredigheid van de boete bij vergelijking van haar
Alexandre Vandencasteele en Denis Waelbroeck, advocaten,                   marktpositie met die van de andere adressaten van de
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde                 beschikking;
 ---pagebreak--- C 109/30               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
—     door te weigeren verzoekster dezelfde boeteverlaging toe        Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Commissie
      te staan als aan de andere deelnemers werd toegestaan           van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      omdat verzoekster haar deelneming aan de inbreuk                      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      heeft ontkend, heeft het Gerecht fundamentele, in de
      rechtspraak van het Hof van Justitie erkende rechtsbegin-
      selen (recht van verweer) geschonden.                                                    (Zaak C-62/02)
                                                                                (2002/C 109/52)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Commissie                  op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
                             Spanje                                   van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                      M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg.
                         (Zaak C-58/02)
                        (2002/C 109/51)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                       1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van
vertegenwoordigd door Gregorio Valero Jordana en Michael                    consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
Shotter als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                     CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe
Luxemburg ten kantore van Luis Escobar Guerrero, Centre                     personenauto’s (1), althans die bepalingen niet ter kennis
Wagner C 254.                                                               van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
                                                                            verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 12,
                                                                            leden 1 en 2, van deze richtlijn.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 20 november
      1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten              Middelen en voornaamste argumenten
      gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang(1),
      of althans de Commissie niet van deze bepalingen in
      kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem           Artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend zijn ten
      rustende verplichtingen niet is nagekomen.                      aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
                                                                      waarvoor zij bestemd zijn, verplicht de lidstaten de in richtlij-
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                nen gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is
                                                                      die termijn verstreken op 18 januari 2001 zonder dat het
                                                                      Verenigd Koninkrijk de Commissie in kennis heeft gesteld van
                                                                      de ter uitvoering van de richtlijn getroffen maatregelen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Nu de Commissie niet over andere gegevens beschikt die de
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die            conclusie zouden wettigen dat het Verenigd Koninkrijk de
van zaak C-44/02 (2); de omzettingstermijn is op 28 mei 2000          noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld, moet worden
verstreken.                                                           aangenomen dat het Verenigd Koninkrijk niet aan zijn ver-
                                                                      plichtingen uit hoofde van de richtlijn heeft voldaan.
(1) PB L 320, van 28.11.1998, blz. 54.
(2) PB C 97, van 20.4.2002, blz. 4.                                   (1) PB L 12, van 18.1.2000, blz. 16.


title: Beschikking van de president van het Hof van 25 juli 2000 in zaak C-377/98 R: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Kort geding — Opschorting van uitvoering — Spoedeisendheid — Richtlĳn 98/44/EG — Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen)

text:
C 335/24               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                         van 25 juli 2000                              1.   Nietig te verklaren beschikking nr. 2000/362/EG (1) van
                                                                            de Commissie van 25 mei 2000 betreffende het totaalbe-
                                                                            drag van de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor
in zaak C-377/98 R: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                                                                            de uitroeiing van de klassieke varkenspest in Nederland
   Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                            in 1997, voorzover vaststelling van de financiële bijdrage
                                                                            van de Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke
(Kort geding — Opschorting van uitvoering — Spoedeisend-                    varkenspest in Nederland in 1997 een korting van 25 %
heid — Richtlijn 98/44/EG — Rechtsbescherming van                           op de aan veehouders betaalde schadeloosstelling inhoudt
                 biotechnologische uitvindingen)
                                                                       2.   De Commissie te veroordelen in de kosten.
                         (2000/C 335/44)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                       —    Onjuiste feitelijke grondslag:
In zaak C-377/98 R, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde:
M. A. Fierstra), ondersteund door Italiaanse Republiek (ge-
machtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del Gaizo), tegen                  Het ontbreken van een goedgekeurd rampenplan met
Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo en E. Vanden-                    betrekking tot klassieke varkenspest is vooral een formele
bosch) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Gosal-                omissie. Tussen het ten tijde van de varkenspestcrisis
bo Bono, G. Houttuin en A. Lo Monaco), ondersteund door                     geldende „Draaiboek varkenspest” en het nadien bij
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                     beschikking 1999/246/EG van de Commissie van
T. van Rijn en K. Banks), betreffende een verzoek om opschor-               30 maart 1999 goedgekeurde rampenplan bestaan geen
ting van de uitvoering van richtlijn 98/44/EG van het Europees              relevante verschillen.
Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbe-
scherming van biotechnologische uitvindingen (PB L 213,
                                                                            De Nederlandse regering is van mening dat de opvatting
blz. 13), of om andere voorlopige maatregelen, heeft de
                                                                            van de Commissie dat klassieke varkenspest in Nederland
president van het Hof, op 25 juli 2000 een beschikking
                                                                            te laat is ontdekt, feitelijk onjuist is.
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                           De Commissie laat na te preciseren wat zij verstaat onder
                                                                            „te veel” dierbewegingen met ontoereikende garantie van
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                    hygiëne in het kader van de opkoop van varkens en hoe
                                                                            zij tot deze conclusie komt. De toepassing van de
                                                                            opkoopregeling van artikel 1 van verordening 413/97/EG
(1) PB C 378 van 5.12.1998.                                                 heeft onvermijdelijk geleid tot vervoersbewegingen bin-
                                                                            nen het ingesloten gebied. Doch deze vloeiden recht-
                                                                            streeks voort uit naleving van verordening 413/97/EG.
                                                                            Ook de vervoersbewegingen die voortvloeiden uit de
                                                                            overnamevoorziening waarin buiten verordening
                                                                            413/97/EG door de Nederlandse autoriteiten was voor-
                                                                            zien waren noodzaak en niet „te veel”.
Beroep, op 31 juli 2000 ingesteld door Koninkrijk der                       Waar de Commissie stelt dat niet rondom iedere besmet-
Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         tingshaard een even groot gebied is afgebakend waarin
                             schappen                                       preventief is geruimd, heeft zij gelijk. De conclusie die
                                                                            de Commissie hieraan verbindt dat sprake is van een
                                                                            inconsistent beleid is niet terecht. Afhankelijk van de
                         (Zaak C-293/00)                                    concrete omstandigheden van het geval is de straal van
                                                                            ruiming bepaald. Het is in geen enkele communautaire
                         (2000/C 335/45)                                    richtlijn vastgelegd dat bij preventief ruimen een radius
                                                                            van 1 000 meter zou moeten worden toegepast en ten
                                                                            tijde van de ruimingsacties was geen reden een radius van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  500 meter als onvoldoende te beschouwen. Ook de
op 31 juli 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                  stelling van de Commissie dat te lang werd gewacht om
Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-                   tot preventieve ruiming over te gaan is niet terecht.
den, vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de                      Voorzover al langer dan wenselijk zou zijn gewacht, hing
Afdeling Europees Recht, en Jantine van Bakel, lid van de                   dit direct samen met de destructiecapaciteit. In ieder geval
afdeling Europees Recht, van het Ministerie van Buitenlandse                is vanaf juni 1997 steeds in of binnen zeven dagen
Zaken te ’s-Gravenhage, als gemachtigden.                                   geruimd.


title: Zaak T-121/99: Beroep, op 19 mei 1999 ingesteld door S. Irving tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 226/38                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.8.1999
Beroep, op 19 mei 1999 ingesteld door S. Irving tegen                    Beroep, op 20 mei 1999 ingesteld door The Procter &
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Gamble Company tegen het Bureau voor harmonisatie
                                                                         binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)
                         (Zaak T-121/99)
                                                                                (Zaak T-122/99)
                         (1999/C 226/67)
                                                                                (1999/C 226/68)
                         (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 mei 1999 beroep tegen Commissie van de                                         (Procestaal: Frans)
Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Irving, vertegen-
woordigd door N. Butler en J. MacGuill, domicilie gekozen                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
hebbende te Luxemburg ten kantore van S. Le Goueff, avenue               schappen is op 20 mei 1999 beroep tegen het Bureau voor
Guillaume 9.                                                             harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door The
                                                                         Procter & Gamble Company, te Cincinnatti (V.S.), vertegen-
Verzoeker concludeert dat het Gerecht behage:                            woordigd door Th. van Innis, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij K. Manhaeve, advocaat
— nietig te verklaren besluit 517 van het tot aanstelling                aldaar, Rue Charles Martel 56.
     bevoegd gezag van de Commissie van 26 februari 1999
     houdende afwijzing van de door verzoeker op 9 oktober
     1998 krachtens artikel 90, lid 2, van het Ambtenaren-               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     statuut ingediende klacht;
                                                                         — beslissing nr. R74/1998-3 van de Derde kamer van beroep
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 16 juli
                                                                             van het Bureau van 15 maart 1999 te vernietigen;
     1998 houdende waarbij verzoeker krachtens artikel 86,
     lid 2, sub f, van het Ambtenarenstatuut tuchtrechtelijk is
     ontslagen;                                                          — het Bureau te gelasten tot publicatie van merkaanvraag
                                                                             nr. 230680 over te gaan na verstrijking van de termijn
— voor het geval van nietigverklaring, verzoeker in zijn                     bedoeld in artikel 39, lid 6, van de verordening inzake het
     B 2-ambt bij DG X te herplaatsen;                                       gemeenschapsmerk;
— verweerster te gelasten de schade te vergoeden die verzoe-             — het bureau in alle kosten te verwijzen.
     ker als gevolg van verweersters besluiten en handelingen
     heeft geleden;
— verweerster in verzoekers kosten te verwijzen.                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                       Betrokken merk:                   driedimensionaal merk — aan-
                                                                                vraagnr. 230680
Verzoeker stelt, dat de Commissie, door de in het Ambtenaren-
statuut gestelde termijnen niet in acht te nemen, een wezenlijk          Waar of dienst:                   zeepmiddelen
vormvoorschrift heeft geschonden, en dat het besluit van
16 juli 1998 om die reden nietig is. De Commissie zou in
nagenoeg elke fase van de procedure die tot het ontslagbesluit           Bij de kamer van beroep           weigering van inschrijving
heeft geleid, met vertraging hebben gehandeld. De Commissie              bestreden beslissing:             door de onderzoeker
heeft geen verklaring gegeven voor die vertraging, en aangezien
er geen verklaring voor die vertraging bestaat, is het besluit           Middelen:                         schending van verordening
dus nietig wegens schending van de vormvoorschriften van                                                   (EG) nr. 40/94 en van de rech-
artikel 88, lid 3, van het Ambtenarenstatuut en artikel 7, leden                                           ten van de verdediging, door-
1 en 3, van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut.                                                          dat de kamer van beroep an-
                                                                                dere absolute weigeringsgron-
Verder voert verzoeker aan, dat het besluit van het tot                                                    den in aanmerking heeft geno-
aanstelling bevoegd gezag onrechtmatig is omdat het tot                                                    men dan de onderzoeker;
aanstelling bevoegd gezag hem niet, of althans niet naar
behoren, heeft gehoord alvorens zijn besluit van 16 juli 1998                                              schending van artikel 7, lid 1,
te treffen. Zijn stelling is vooral op de volgende twee gronden                                            sub d, i, van verordening
gebaseerd: hij was niet naar behoren in kennis gesteld van de                                              nr. 40/94.
geplande hoorzitting te Brussel, gelet op het feit dat hij te
Dublin woonde en zich wenste te laten bijstaan door een                  Subsidiair:                       schending van artikel 7, lid 1,
advocaat met kantoor te Dublin; hij had geen financiële                                                    sub b, en sub e, ii, van verorde-
bijstand gekregen voor het bestrijden van de kosten van                                                    ning nr. 40/94.
rechtsbijstand bij een hoorzitting te Brussel.


title: ARREST VAN HET HOF van 11 juli 1996 in de gevoegde zaken C-71/94, C-72/94 en C-73/94 (verzoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH tegen Beiersdorf AG e.a. (Ompakking van merkprodukten - Artikel 36 EG-Verdrag)

text:
9 . 11 . 96                             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 336/9
commerce de Paris in het aldaar aanhangig geding tussen                              ARREST VAN HET HOF
Syndicat francais de l'Express international ( SFEI ) e.a . en                            van 11 juli 1996
La Poste e.a ., om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 92 en 93 EG-Verdrag, heeft het         in de gevoegde zaken C-71 /94, C-72/94 en C-73/94
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrïguez Iglesias,             ( verzoeken van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële
president, C. N. Kakouris, J.-P . Puissochet en G. Hirsch,         beslissing): Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH tegen Beiers
kamerpresidenten, G. F. Mancini , C. Gulmann ( rappor                                     dorf AG e.a. (')
teur ), J. L. Murray, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters;           (Ompakking van merkprodukten — Artikel 36 EG
advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman                                       Verdrag)
Hubeau , hoofdadministrateur, op 11 juli 1996 een arrest                                    ( 96/C 336/ 17 )
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Een nationale rechterlijke instantie die zich heeft uit te
     spreken over een verzoek om de consequenties te
     trekken uit de schending van artikel 93 , lid 3 , laatste     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     volzin, EG-Verdrag, is, wanneer de zaak tegelijkertijd                        de Jurisprudentie van het Hof)
     ook is voorgelegd aan de Commissie en deze zich nog
     niet heeft uitgesproken over de vraag of de betrokken,        In de gevoegde zaken C-71 /94, C-72/94 en C-73/94,
     overheidsmaatregelen steunmaatregelen van de Staat            betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
     zijn, niet verplicht zich onbevoegd te verklaren of de        EG-Verdrag van het Bundesgerichtshof in de aldaar aan
     uitspraak aan te houden totdat de Commissie haar              hangige gedingen tussen Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH
     standpunt heeft bepaald over de kwalificatie van de           en Beiersdorf AG ( C-71 /94 ), Boehringer Ingelheim KG
     betrokken maatregelen. Om uit te maken of deze                ( C-72/94 ) en Farmitalia Carlo Erba GmbH ( C-72/94 ), om
     maatregelen bij de Commissie moesten worden aange            een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 36
     meld, kan de nationale rechterlijke instantie zich            EG-Verdrag in verband met het merkenrecht, heeft het Hof,
     genoopt zien het begrip steun uit te leggen en toe te         samengesteld als volgt : G. C. Rodrïguez Iglesias , president,
     passen . In geval van twijfel kan zij de Commissie om         C. N. Kakouris, J.-P . Puissochet en G. Hirsch , kamerpresi
     opheldering verzoeken. Bovendien kan of moet zij              denten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida , C.
     ingevolge artikel 177, tweede en derde alinea, EG            Gulmann ( rapporteur ), P. Jann en H. Ragnemalm , rechters;
     Verdrag het Hof een prejudiciële vraag voorleggen. In         advocaat-generaal : F.-G . Jacobs; griffiers : H. von Holstein ,
     geval van raadpleging van de Commissie of prejudiciële        adjunct-griffier en L. Hewlett, administrateur, op 11 juli
     verwijzing naar het Hof, dient zij te onderzoeken of          1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     voorlopige maatregelen moeten worden gelast teneinde          volgt:
     de belangen van partijen te beschermen in afwachting
     van haar definitieve uitspraak .
                                                                   Artikel 36 EG-Verdrag moet in die zin worden verstaan, dat
                                                                   een merkhouder met een beroep op zijn merkrecht een
2 . Het verlenen van logistieke en commerciële steun door          importeur kan verbieden, een farmaceutisch produkt te
     een openbare onderneming aan haar privaatrechtelijke          verhandelen dat door de merkhouder of met zijn toestem
     dochterondernemingen die een activiteit uitoefenen die        ming in een andere Lid-Staat in het verkeer is gebracht,
     openstaat voor de vrije mededinging, kan als staatssteun      wanneer die importeur het produkt heeft omgepakt in een
     in de zin van artikel 92 EG-Verdrag worden aangemerkt         nieuwe buitenverpakking waardoorheen het op de oor
     indien de ontvangen financiële tegenprestatie lager is        spronkelijke verpakking aangebrachte merk zichtbaar is
     dan die welke onder normale marktvoorwaarden zou              gemaakt, of wanneer hij de inhoud en het uiterlijk van de
     zijn verlangd.                                                oorspronkelijke buitenverpakking heeft gewijzigd met
                                                                   behoud van het door de fabrikant daarop aangebrachte
                                                                   merk, tenzij:
3 . De nationale rechterlijke instantie dient het verzoek om
     teruggave van steun toe te wijzen indien zij vaststelt dat    — komt vast te staan , dat het gebruik van het merkrecht
     de steunmaatregelen niet bij de Commissie zijn aange              door de merkhouder om zich tegen de verhandeling van
     meld, behoudens wanneer zich uitzonderlijke omstan
                                                                        de omgepakte produkten onder zijn merk te verzetten,
     digheden voordoen waarin de teruggave niet aangewe
     zen is .
                                                                        tot kunstmatige afscherming van de markten van de
                                                                        Lid-Staten zal bijdragen. Dit is met name het geval,
                                                                        wanneer de merkhouder in verschillende Lid-Staten een
4 . De steunontvanger die niet nagaat of de steun overeen              identiek farmaceutisch produkt in verschillende verpak
     komstig artikel 93 , lid 3 , EG-Verdrag bij de Commissie           kingen in het verkeer heeft gebracht en de ompakking
     is aangemeld, kan niet uitsluitend op basis van het                door de importeur enerzijds noodzakelijk is voor de
     Gemeenschapsrecht aansprakelijk worden gesteld.                    verhandeling van het produkt in de Lid-Staat van invoer,
                                                                        en anderzijds is geschied onder zodanige omstandighe
                                                                        den dat de oorspronkelijke toestand van het produkt
(') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .                                    niet kan worden aangetast. Deze voorwaarde betekent
                                                                        echter niet, dat moet worden aangetoond dat de
                                                                        merkhouder opzettelijk heeft getracht de markten van
                                                                        Lid-Staten af te schermen ;
 ---pagebreak--- Nr. C 336/10         NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9 . 11 . 96
— wordt aangetoond, dat de ompakking de oorspronke                                   ARREST VAN HET HOF
    lijke toestand van het zich in de verpakking bevindende                               van 11 juli 1996
    produkt niet kan aantasten. Dit is met name het geval,
    wanneer de importeur zich heeft beperkt tot handelingen       in zaak C-228/94 (verzoek van de High Court of Justice of
    die geen enkel gevaar van aantasting opleveren, zoals bij     England and Wales, Queen's Bench Division om een
    voorbeeld het verwijderen van doordrukstrips uit hun          prejudiciële beslissing ): S. C. Atkins tegen Wrekin District
    oorspronkelijke buitenverpakking en het met een of                          Council, Department of Transport (')
    meer oorspronkelijke verpakkingen in een nieuwe bui          (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Tariefre
    tenverpakking plaatsen ervan ofhet toevoegen van strips       ducties voor openbaar personenvervoer — Materiële wer
    aan een andere oorspronkelijke verpakking, het aan           kingssfeer van Richtlijn 79/7/EEG — Band met pensioen
    brengen van stickers op de oorspronkelijke buitenver                                gerechtigde leeftijd)
    pakking of op de doordrukstrips, of het bijvoegen van                                   ( 96/C 336/ 18 )
    een nieuwe bijsluiter of informatie. De nationale rechter
    dient te beoordelen, of het afknippen van doordruk
    strips dan wel het in die strips opnieuw inpersen van de
    chargenummers zodanig is geschied dat daardoor geen                                  (Procestaai: Engels)
    concreet gevaar voor aantasting van de oorspronkelijke
    toestand van de zich daarin bevindende tabletten
    bestaat. Dit moet met name het geval worden geacht,
    indien deze handelingen worden toegestaan en gecon           ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
    troleerd door de overheid, die erop toeziet dat de                             de Jurisprudentie van bet Hof)
    ongereptheid van het produkt verzekerd blijft. De
    nationale rechter dient eveneens na te gaan, of de
    oorspronkelijke toestand van het zich in de verpakking
    bevindende produkt niet indirect wordt aangetast,
                                                                  In zaak C-228/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
    doordat met name de buiten- of binnenverpakking van
    het omgepakte produkt of de nieuwe bijsluiter of de           krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
                                                                  Justice of England and Wales , Queen 's Bench Division
    nieuwe informatie bepaalde belangrijke gegevens niet
    bevat of onjuiste informatie bevat, of de verpakking van       ( Verenigd Koninkrijk ) in het aldaar aanhangig geding tussen
    het omgepakte produkt dit produkt onvoldoende                 S. C. Atkins en Wrekin District Council, Department of
    beschermt;                                                    Transport, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                  van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978
                                                                   betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het begin
— op de nieuwe verpakking duidelijk wordt vermeld wie             sel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het
    het produkt heeft omgepakt, alsook de naam van de             gebied van de sociale zekerheid ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft
    fabrikant, met dien verstande dat deze vermeldingen            het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
    zodanig moeten zijn afgedrukt dat zij kunnen worden            president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward , kamerpresi
     begrepen door iemand met een normaal gezichtsvermo           denten, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.
    gen en normale oplettendheid. Daarentegen behoeft niet         Kapteyn ( rapporteur ), P. Jann , H. Ragnemalm en L. Sevón,
     te worden vermeld, dat de ompakking heeft plaatsge           rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier : H. von
     vonden zonder toestemming van de merkhouder;                  Holstein , adjunct-griffier, op 11 juli 1996 een arrest
                                                                   gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
— de presentatie van het omgepakte produkt de reputatie
     van het merk en van de merkhouder niet kan schaden .
     Zo mag de verpakking niet defect, van slechte kwaliteit
     of slordig zijn. De nationale rechter dient in het            Artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
     bijzonder te onderzoeken, of het insteken in één buiten       1 9 december 1 978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg
     verpakking van zowel originele buitenverpakkingen als        ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
     losse doordrukstrips, een slordige verpakking vormt die       vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid moet aldus
     de reputatie van het merk kan schaden . Wat het               worden uitgelegd, dat een regeling als bedoeld in Section 93 ,
     afknippen van doordrukstrips betreft, dient hij in            lid 7, van de wet van 1 985, zoals vastgesteld en toegepast
     concreto na te gaan, of dit aldus is geschied dat de          door de Wrekin District Council, op grond waarvan aan
     reputatie van het merk daarvan te lijden kan hebben ;          bepaalde categorieën van personen , in het bijzonder
     en                                                             bepaalde bejaarden , tariefreducties voor het openbaar
                                                                    vervoer worden verleend, niet binnen de werkingssfeer van
— de importeur de merkhouder tevoren ervan in kennis               de richtlijn valt.
     stelt, dat het omgepakte produkt op de markt wordt
     gebracht, en hem desgevraagd een exemplaar van het
     omgepakte produkt levert.                                      (') PB nr . C 275 van 1.10 . 1994 .
(') PB nr . C 120 van j0 . 4 . 1994 .


title: Arrest van het Hof van 28 juni 2011 in zaak E-12/10 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen de Republiek IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Vrijheid van dienstverrichting — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers — Minimumlonen — Betaald verlof in geval van ziekte of ongeval — Ongevallenverzekering)

text:
               17.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/20

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 juni 2011
   in zaak E-12/10
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen de Republiek IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Vrijheid van dienstverrichting — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers — Minimumlonen — Betaald verlof in geval van ziekte of ongeval — Ongevallenverzekering)
   2011/C 336/14
   In zaak E-12/10, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen de Republiek IJsland — VERZOEK om een verklaring dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 36 van de EER-Overeenkomst en artikel 3 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 30 van bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1, niet is nagekomen door de artikelen 5 en 7 van Wet nr. 45/2007 betreffende de rechten en verplichtingen van buitenlandse ondernemingen die werknemers tijdelijk in IJsland ter beschikking stellen en betreffende de arbeidvoorwaarden van hun werknemers te handhaven, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Thorgeir Örlygsson en Per Christiansen (rechter-rapporteur), rechters, op 28 juni 2011 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat de Republiek IJsland, door de artikelen 5 en 7 van Wet nr. 45/2007 betreffende de rechten en verplichtingen van buitenlandse ondernemingen die werknemers tijdelijk in IJsland ter beschikking stellen en betreffende de arbeidvoorwaarden van hun werknemers te handhaven, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 3 van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, niet is nagekomen,

               2.

               verwijst de Republiek IJsland in de kosten van de procedure.


title: Doorhaling van zaak T-15/98

text:
8.4.2000                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 102/31
— Nietigheid van het oprichtingsbesluit en van de verorde-                              Doorhaling van zaak T-219/94 (1)
      ning:
                                                                                (2000/C 102/62)
      Verzoekers beroepen zich overeenkomstig artikel 241 EG
      op nietigheid van de aan het bestreden besluit ten grondslag
      liggende handelingen. Zowel het besluit van de Commissie
      van 28 april 1999 houdende oprichting van het OLAF (1)                                     (Procestaal: Duits)
      als verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees
      Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende                    De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
      onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrij-            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
      ding (2), zijn nietig.                                              beschikking van 27 januari 2000 de doorhaling in het register
                                                                          gelast van zaak T-219/94: H.-H. Fürstenwerth tegen Raad van
De Commissie heeft het oprichtingsbesluit gebaseerd op                    de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
artikel 162 EG-Verdrag (thans artikel 218 EG) en daarmee op               schappen.
een bepaling die de bevoegdheid op het gebied van de interne
organisatie, te weten de vaststelling van het reglement van
                                                                          (1) PB C 218 van 6.8.1994.
orde, regelt. Op die grondslag kan echter geen bureau worden
opgericht dat in werkelijkheid juridisch gescheiden is van de
diensten van de Commissie.
Met het oprichtingsbesluit heeft de Commissie zich ten
onrechte toezichthoudende bevoegdheden krachtens ar-
tikel 211 EG toegemeten. Zij heeft het OLAF bovendien
bevoegdheden gedelegeerd die zij niet bezit.                                            Doorhaling van zaak T-206/95 (1)
Tenslotte berust ook de aan het besluit ten grondslag liggende
                                                                                (2000/C 102/63)
verordening op een ontoereikende rechtsgrondslag, daar ar-
tikel 280 EG enkel de fraudebestrijding in de lidstaten omvat.
Gemeenschapsorganen vallen daar dus niet onder. Bovendien
gaan de opsporingsbevoegdheden van het OLAF verder dan                                           (Procestaal: Duits)
ter opsporing van strafbare feiten binnen het Parlement
noodzakelijk is.                                                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 27 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
(1) PB 1999 L 136 blz. 20.
(2) PB 1999 L 136 blz. 1.                                                 zaak T-206/95: J. Gierse tegen Raad van de Europese Unie en
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1) PB C 351 van 30.12.1995.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-530/93
                                  e.a. (1)
                            (2000/C 102/61)
                                                                                Doorhaling van zaak T-15/98 (1)
                         (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2000/C 102/64)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 24 januari 2000 gelast de namen                                                   (Procestaal: Frans)
M.A.M. Nijenhuis en J.I.M. en W. Spikker door te halen op de
lijst van de verzoekers in zaak T-533/93 — gevoegde zaken                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
T-530/93 e.a., R. Bathoorn e.a. tegen Raad van de Europese                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         van 19 januari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-15/98: Centre d’Action Culturelle du Sart-Tilman ASBL
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 334 van 9.12.1993, C 27 van 28.1.1994, C 43 van
     12.2.1994, C 59 van 26.2.1994, C 90 van 26.3.1994, C 103 van
     11.4.1994, C 120 van 30.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 233
     van 20.8.1994 en C 370 van 24.12.1994.                               (1) PB C 94 van 28.3.1998.


title: Zaak T-150/14: Beroep ingesteld op 5 maart 2014 — Pavlides/Commissie en ECB

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/31

         Beroep ingesteld op 5 maart 2014 — Pavlides/Commissie en ECB
   (Zaak T-150/14)
   2014/C 159/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Constantinos Pavlides (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, lawyer)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank en Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               verweersters te gelasten hem op grond van artikel 268 VWEU te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker betoogt dat verweersters’ optreden ertoe heeft geleid dat hem tegoeden die op zijn rekening stonden werden ontnomen, aangezien zij overhaast de toepassing van een bail-in-regeling op zijn bankdeposito’s hebben opgelegd als onderdeel van de voorwaarden die overeenkomstig artikel 13 van het Verdrag tot instelling van het Europees stabiliteitsmechanisme van 2012 waren verbonden aan de financiële bijstand die op 26 april 2013 aan Cyprus is verleend. In dit verband voert hij aan dat: a) verweersters „kennelijk en ernstig de grenzen” hebben overschreden van hun bevoegdheden als EU-instellingen op grond van artikel 136, lid 3, VWEU; b) zij onrechtmatig afstand hebben gedaan van de daadwerkelijke macht om hun taken als EU-instellingen uit te oefenen; c) zij op de deposito’s bij de Bank of Cyprus en de Cyprus Popular Bank overhaast een bail-in-regeling hebben doen toepassen die geen deel uitmaakte van het Unierecht; d) zij het kapitaalverkeer hebben doen beperken, waardoor depositohouders is belet om hun geld af te halen en/of over te brengen naar veiligere instellingen, en e) zij met hun optreden de beginselen van rechtszekerheid, gelijkheid en de mensenrechten hebben geschonden.


title: Doorhaling van zaak C-340/03

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/17

         Doorhaling van zaak C-340/03 (1)

   (2005/C 19/36)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-340/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-246/10: Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/13

         Beroep ingesteld op 18 mei 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-246/10)
   2010/C 195/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Peere en G. Zavvos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van richtlijn 95/16/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ofschoon de termijn voor omzetting van richtlijn 2006/42/EG in nationaal recht op 29 juni 2008 is verstreken, had verwerende partij op de datum van instelling van het onderhavige beroep de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht, nog steeds niet vastgesteld of althans niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 157, blz. 24.


title: Zaak C-365/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 11 augustus 2008 — Agrana Zucker GmbH/Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 11 augustus 2008 — Agrana Zucker GmbH/Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Zaak C-365/08)
   (2008/C 285/36)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agrana Zucker GmbH

      Verwerende partij: Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1) aldus worden uitgelegd dat een suikerquotum dat als gevolg van een preventieve onttrekking aan de markt krachtens artikel 1 van verordening (EG) nr. 290/2007 van de Commissie van 16 maart 2007 tot vaststelling, voor het verkoopseizoen 2007/2008, van het in artikel 19 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad bedoelde percentage (2), niet kan worden gebruikt, deel uitmaakt van de heffingsgrondslag voor de productieheffing?

               2)

               Voor het geval dat vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Is artikel 16 van verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad van 20 februari 2006 verenigbaar met het primaire recht en in het bijzonder met het evenredigheidsbeginsel en het uit artikel 34 EG voortvloeiende discriminatieverbod?

      (1)  PB L 58, blz. 1.

      (2)  PB L 78, blz. 20.


title: Zaak C-109/08: Beroep ingesteld op 10 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/15

         Beroep ingesteld op 10 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-109/08)
   (2008/C 116/27)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: Maria Patakia)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 26 oktober 2006 in zaak C-65/05, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG, alsmede artikel 8 van richtlijn 98/34/EG (1);

               —

               de Helleense Republiek te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 31 798,80 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-65/05 vanaf de datum van het arrest in de onderhavige zaak tot de dag waarop uitvoering zal zijn gegeven aan het arrest in zaak C-65/05;

               —

               de Helleense Republiek te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 9 636 EUR per dag vanaf de datum van het arrest in zaak C-65/05 tot de datum van het arrest in de onderhavige zaak of van de uitvoering van het arrest in zaak C-65/05 indien die daaraan voorafgaat;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen wees op 26 oktober 2006 arrest in zaak C-65/05, Commissie/Griekenland, waarin het verklaarde:

                           Door in de artikelen 2, lid 1, en 3 van wet nr. 3037/2002 op straffe van in de artikelen 4 en 5 van deze wet geformuleerde strafrechtelijke of bestuursrechtelijke sancties een algeheel verbod in te stellen om elektrische, elektromechanische en elektronische spelen, daaronder begrepen computerspelen, te installeren en te exploiteren in openbare of privégelegenheden, met uitzondering van casino's, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG, alsmede artikel 8 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998.

               2.

               Nadat de Commissie de Helleense Republiek had verzocht haar mee te delen welke bestuursrechtelijke maatregelen zij had genomen ter uitvoering van dat arrest van het Hof, zond zij de Helleense Republiek overeenkomstig artikel 228 EG een aanmaningsbrief en een met redenen omkleed advies, waarop de Helleense Republiek niet heeft geantwoord.

               3.

               Bijgevolg heeft de Commissie vastgesteld dat de Helleense Republiek niet de maatregelen heeft genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof, en heeft zij besloten op grond van artikel 228 EG beroep in te stellen tegen de Helleense Republiek.

               4.

               Met haar beroep concludeert de Commissie dat het Hof vaststelt dat de Helleense Republiek geen uitvoering heeft gegeven aan het arrest van het Hof van 26 oktober 2006 in zaak C-65/05 en derhalve niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG, alsmede artikel 8 van richtlijn 98/34/EG, en dat het de Helleense Republiek veroordeelt tot betaling aan de Commissie van:

                           —

                           een dwangsom van 31 798,80 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-65/05 vanaf de datum van het arrest in de onderhavige zaak tot de dag waarop uitvoering zal zijn gegeven aan het arrest in zaak C-65/05;

                           —

                           een forfaitaire som van 9 636 EUR per dag vanaf de datum van het arrest in zaak C-65/05 tot de datum van het arrest in de onderhavige zaak of van de uitvoering van het arrest in zaak C-65/05 indien die daaraan voorafgaat.

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37).


title: Gevoegde zaken T-174/12 en T-80/13: Arrest van het Gerecht van 4 februari 2014 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Aanpassing van conclusies — Termijn — Kennelijke beoordelingsfout — Motiveringsplicht — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Rechten van verdediging” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/9

         Arrest van het Gerecht van 4 februari 2014 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad
   (Gevoegde zaken T-174/12 en T-80/13) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Aanpassing van conclusies - Termijn - Kennelijke beoordelingsfout - Motiveringsplicht - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Rechten van verdediging)
   2014/C 78/17
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syrian Lebanese Commercial Bank SAL (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: P. Vanderveeren, L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en S. Cook, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van, ten eerste, uitvoeringsverordening (EU) nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van artikel [32], lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 19, blz. 6), ten tweede, uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 19, blz. 33), ten derde, besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782 (PB L 330, blz. 21), ten vierde, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1117/2012 van de Raad van 29 november 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 330, blz. 9), ten vijfde, de „in brieven vervatte besluiten” van de Raad van 24 januari 2012 en 30 november 2012 waarbij de haar betreffende beperkende maatregelen aan verzoekster ter kennis zijn gebracht, ten zesde, besluit 2013/109/GBVB van de Raad van 28 februari 2013 houdende wijziging van besluit 2012/739 (PB L 58, blz. 8), ten zevende, uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB L 111, blz. 1), ten achtste, besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover die handelingen de situatie van verzoekster ongunstig beëinvloeden

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Syrian Lebanese Commercial Bank SAL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Beroep, op 17 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-344/96)

text:
Nr. C 388/4         ] NL [                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21 . 12 . 96
Beroep, op 16 oktober 1996 ingesteld door Koninkrijk                          en Tesoreria General de Seguridad Social, enige
Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                           discretionaire bevoegdheid hebben om ten aanzien
                                 pen                                          van een onderneming een ander — lager of hoger
                        ( Zaak C-342/96 )                                     — rentetarief toe te passen dan het bij de wet voor
                                                                              alle wettelijke verbintenissen vastgestelde tarief.
                           ( 96/C 388/07)
                                                                          — Daar in geen enkele wettelijke regeling is bepaald,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                       dat voor uitstel van betaling van de schulden be
is op 16 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Commissie                        treffende de sociale zekerheid of voor de terugbeta
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk                                ling van door het FOGASA betaalde salarissen aan
Spanje, vertegenwoordigd door P. Plaza Garcfa, Abogado                        de schatkist hogere bedragen moeten worden be
del Estado voor het Hof van Justitie, als gemachtigde, do                    taald dan de wettelijke interessen, is er geen sprake
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse am                         van steun aan TUBACEX of Aceria de Alava ten
bassade, boulevard Servais 4-6 .                                              laste van enige middelen, al dan niet van de Staat
                                                                              (zelfs niet van bijdragen van ondernemers waarmee
                                                                              het FOGASA wordt gefinancierd ingevolge artikel 3
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                                van Real Decreto 505/85 en artikel 33 van het Es
                                                                              tatuto de los Trabajadores ). Evenmin is afgezien
— nietig te verklaren beschikking COM(96 ) 2348 def.                          van bedragen die wettelijk zouden toekomen aan
     van de Commissie van 30 juli 1996 betreffende staats                    de schatkist, omdat louter de wettelijke regeling is
     steun aan de Compañia Española de Tubos por Extru                       toegepast, zonder enige inmenging of uitzondering,
     sión SA, gevestigd te Llodio (Álava); en                                 en geen bedragen in aftrek zijn gebracht of niet
                                                                              zijn geïnd die ingevolge de wet aan de schatkist
                                                                              zouden moeten worden betaald .
— verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                        — De mededinging is niet vervalst.
In de bestreden beschikking wordt verklaard dat er sprake                 — Zowel de Seguridad Social als FOGASA hebben op
is van staatssteun: op de overeenkomsten betreffende de                       dezelfde wijze gehandeld als een particulier schuld
terugbetaling van de door het Fondo de Garantia Salarial                      eiser zou hebben gedaan, met het doel hun lenin
 (FOGASA) aan de werknemers van de onderneming TU                            gen terugbetaald te krijgen.
BACEX en haar dochteronderneming Acerias de Alava be
taalde bedragen, alsmede op de uitgestelde betaling en de
 betaling in termijnen van de schuld van deze ondernemin
gen betreffende de sociale zekerheid wordt de wettelijke
 interesse toegepast, die lager is dan de gemiddelde rente
voet in de privé-banksector.                                         Beroep, op 17 oktober 1996 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
— Inbreuk op artikel 118 EG-Verdrag: volgens artikel 118
     EG-Verdrag is enkel de Spaanse wetgever bevoegd om                                      ( Zaak C-344/96 )
     de Spaanse wetgeving op het gebied van de sociale ze
     kerheid vast te stellen . Artikel 20 van Real Decreto Le                                  96/C 388/08 )
     gislativo 1/1994 van 20 juni regelt het uitstel van beta
      ling en de betaling in termijnen van de schulden
      betreffende de sociale zekerheid en de toeslagen daar         Bij het Hof van- Justitie van de Europese Gemeenschappen
      op, waarbij een vergoeding van een bepaald renteper           is op 17 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
     centage wordt voorgeschreven.                                   bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van
      Eveneens is volgens artikel 118 van het Verdrag enkel          haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
      de Spaanse wetgever bevoegd om het Spaanse arbeids            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
      recht vast te stellen. De betaling van de salarissen aan       haar juridische dienst, Centre Wagner, C 254, Kirchberg.
      de werknemers door het FOGASA, alsook het bestaan
      van dit orgaan en haar wijze van optreden zijn aan te
      merken als een loongarantie en als een onderdeel van           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      de wettelijke bindende voorwaarden van de arbeids
      overeenkomst, zodat de regeling deel uitmaakt van het
      arbeidsrecht.
                                                                      1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
                                                                          heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
 — Onjuiste toepassing van artikel 92 EG-Verdrag:                         krachtens het EG-Verdrag en de Richtlijnen 93/62/
                                                                          EEG 0 ), 93/63/EEG (2 ), 93/64/EEG ( 3 ), 93/78/EEG (4 ),
      — De toepassing van de wettelijke interesse is een al              93/79/EEG ( 5 ), en 94/3/EG ( 6 ), door niet binnen de ge
          gemene maatregel die voor alle ondernemingen                    stelde termijnen de ter uitvoering daarvan noodzakelij
          geldt, zonder dat de bevoegde organen, FOGASA                   ke maatregelen te treffen;
 ---pagebreak--- 21 . 12 . 96              NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 388 / 5
2 . verweerster in de kosten te verwijzen.                                  Beroep, op 25 oktober 1996 ingesteld door Italiaanse Re
                                                                                publiek tegen Raad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten                                                                  ( Zaak C-352/96)
                                                                                ( 96/C 388/10)
De verbindendheid van het bepaalde in de artikelen 5, eer
ste alinea, en 189, derde alinea, EG-Verdrag verplicht de
Lid-Staten, een tot hen gerichte richtlijn in dier voege in                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
nationaal recht om te zetten, dat zij bij het verstrijken van               is op 25 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Raad van de
de omzettingstermijn haar volle werking ontplooit. Deze                     Europese Unie door Italiaanse Republiek, vertegenwoor
termijn is voor Richtlijn 94/3/EG op 5 mei 1994, en voor                    digd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door D.
de overige in de conclusies genoemde richtlijnen op 30 juni                 Del Gaizo, Avvocato dello Stato, domicilie gekozen heb
1994 verstreken, zonder dat de Bondsrepubliek Duitsland                     bende te Luxemburg ter Italiaanse Ambassade, rue Marie
                                                                            Adélaide 5 .
de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen .
(!) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz. 29 .
                                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage nietig te
( 2 ) PB nr. L 250 van 7. 10 . 1993 , blz . 31 .                            verklaren Verordening ( EG) nr. 1522/96 van de Raad (*),
( 3 ) PB nr. L 250 van 7. 10. 1§93 , blz . 33 .                             inzonderheid de artikelen 3 , 4 en 9 daarvan.
( 4 ) PB nr. L 256 van 14 . 10 . 1993 , blz . 19 .
( 5 ) PB nr. L 256 van 14 . 10. 1993 , blz . 25 .                           Middelen en voornaamste argumenten
( 6 ) PB nr. L 32 van 5 . 2 . 1994 , blz . 37 .
                                                                            De Italiaanse Republiek stelt, dat Verordening ( EG )
                                                                            nr. 1522/96, inzonderheid de artikelen 3 , 4 en 9 daarvan,
                                                                            door de Raad van de Europese Unie zijn vastgesteld in
                                                                            strijd met artikel XXIV, lid 6, van de GATT, artikel 43
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 8 oktober                        EG-Verdrag en het evenredigheidsbeginsel. Bovendien stelt
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    zij schending van wezenlijke vormvoorschriften, inzonder
Clean Car Autoservice Ges.m.b.H. en Landeshauptmann                         heid ontbreken van motivering, en misbruik van bevoegd
                                 von Wien                                   heid .
                           ( Zaak C-350/96 )
                                                                            (!) PB nr. L 190 van 31 . 7. 1996, blz . 1 .
                              ( 96/C 388/09 )
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 8 ok
tober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 24 oktober 1996, in het geding tussen Clean Car Auto                    Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door Commissie
service Ges.m.b.H. en Landeshauptmann von Wien, het                                van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                                                ( Zaak C-353/96 )
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen :
                                                                                ( 96/C 388/11 )
 1 . Moeten artikel 48 EG-Verdrag en de artikelen 1 tot en                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       met 3 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de                     is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door
       Raad ( J ) aldus worden uitgelegd, dat daaruit ook voor              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
       nationale werkgevers het recht voortvloeit om werkne                woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,
       mers die onderdaan van een andere Lid-Staat zijn , in                als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem
       dienst te nemen zonder te zijn gebonden aan voor                    burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
       waarden die — ook al hebben zij niets met de nationa                dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
       liteit te maken — typisch verband houden met het
       staatsburgerschap ?                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2 . Wanneer nationale werkgevers het in punt 1 genoemde                     — te verklaren dat Ierland, door niet te voldoen aan
       recht hebben: moeten artikel 48 EG-Verdrag en de                          Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december
       artikelen 1 tot en met 3 van Verordening ( EEG )                          1976 betreffende de coördinatie van de procedures
       nr. 1612/68 dan aldus worden uitgelegd, dat een rege                     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leve
       ling als die van § 39 , lid 2, GewO 1994 , volgens welke                  ringen ( J ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/292/
       de eigenaar van een bedrijf als bedrijfsleider in ven                    EEG ( 2 ), en in het bijzonder door zijn aankondiging
       nootschapsrechtelijke zin enkel iemand mag aanstellen                     van de aanbesteding voor de levering van kunstmest
       die zijn woonplaats op Oostenrijks grondgebied heeft,                     namens de Irish Forestry Board ( Coillte Teoranta ) niet
       daarmee in overeenstemming is ?                                           bekend te maken in het Publikatieblad van de Euro
                                                                                pese Gemeenschappen, zijn verplichtingen krachtens
 (M PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .
                                                                                het Verdrag niet is nagekomen;
                                                                            — Ierland te verwijzen in de kosten .


title: Zaak C-205/04: Beroep, op 7 mei 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/4

         Beroep, op 7 mei 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-205/04)
   (2004/C 168/08)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 mei 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. G. Rozet als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke bepalingen vast te stellen die expliciet in de Spaanse overheidsdienst voorzien in de erkenning uit economisch oogpunt van in een andere lidstaat in overheidsdienst eerder verrichte diensten, de krachtens artikel 39 EG-Verdrag en artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie verplichten artikel 39 EG en artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap de lidstaten om voor de toegang, de rangindeling en de vaststelling van de anciënniteit in hun overheidsdienst rekening te houden met de anciënniteit en de beroepservaring die door gemeenschapsonderdanen in een andere lidstaat in overheidsdienst zijn verworven. Thans bevat de Spaanse rechtsorde geen enkele bepaling die met de vereiste rechtszekerheid de erkenning uit economisch oogpunt van in een andere lidstaat in overheidsdienst eerder verrichte diensten waarborgt.

      (1)  PB L 257, van 19.10.1968, blz. 2.