title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2004 in zaak T-66/02, Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopoulou Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes Scholes AE, Panellinia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaideusis kai Katartisis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Structuurfondsen — Communautair steunbestek — Operationeel programma — Verzoek tot wijziging — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die einde maakt aan verzuim — Afdoening zonder beslissing)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/40

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 15 maart 2004
   in zaak T-66/02, Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopoulou Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes Scholes AE, Panellinia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaideusis kai Katartisis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Structuurfondsen - Communautair steunbestek - Operationeel programma - Verzoek tot wijziging - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling die einde maakt aan verzuim - Afdoening zonder beslissing)
   (2004/C 118/86)
   Procestaal: Grieks
   In zaak T-66/02, Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopoulou Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes Scholes AE, Panellinia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaideusis kai Katartisis, gevestigd te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door T. Antoniou en C. Tsiliotis, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Condou-Durande en L. Flynn), betreffende een beroep wegens nalaten op grond van artikel 232 EG en een beroep strekkende tot vaststelling dat de Commissie de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1) en het EG-Verdrag, door geen einde te maken aan het ongerechtvaardigde onderscheid tussen particuliere en openbare instellingen voor beroepsopleiding in Griekenland, zodat enkel deze laatste worden gefinancierd in het kader van het Derde communautaire steunbestek en, meer bepaald, het Operationeel programma „Onderwijs en lagere beroepsopleiding”, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 15 maart 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op de zaak behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak F-44/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Knöll/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/72

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Knöll/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-44/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/134)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Brigitte Knöll (Hochheim am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens W. J. Dammingh en N. D. Dane, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol), (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Knöll een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 180 van 1.8.2009, blz. 64.


               20.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/13

         Verzoek van 14 november 2013 van Hæstiréttur Íslands om een advies van het EVA-Hof in de zaak IJsland tegen Atli Gunnarsson
   (Zaak E-26/13)
   2014/C 81/12
   Bij schrijven van 14 november 2013 van Hæstiréttur Íslands (Hooggerechtshof van IJsland) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 15 november 2013, om een advies in de zaak IJsland tegen Atli Gunnarsson, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Is het verenigbaar met artikel 28 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en/of artikel 7 van Richtlijn 2004/38/EG, dat een staat (A), die partij is bij de overeenkomst, echtgenoten niet de mogelijkheid biedt hun persoonlijke belastingkredieten in verband met de vaststelling van de inkomstenbelasting samen te voegen wanneer beide echtgenoten wegtrekken uit staat (A) en in een andere staat (B) in de Europese Economische Ruimte gaan wonen en een van hen een pensioen ontvangt van staat (A) terwijl de andere geen inkomen heeft, waarbij de fiscale situatie van het echtpaar anders zou zijn indien beiden in staat (A) zouden wonen, zoals bijvoorbeeld de omstandigheid dat zij dan gerechtigd zouden zijn hun persoonlijke belastingkredieten samen te voegen?

               2.

               Is het bij de beantwoording van vraag 1 van belang dat de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte geen bepaling bevat die vergelijkbaar is met artikel 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?


title: Zaak T-166/11: Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Häfele/BHIM (Infront) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Infront — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/26

         Arrest van het Gerecht van 14 december 2011 — Häfele/BHIM (Infront)
   (Zaak T-166/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Infront - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 32/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Häfele GmbH & Co KG (Nagold, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Eck en J. Dönch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Manea, vervolgens A. Pohlmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van beslissing R 1711/2010-1 van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 17 januari 2011 betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordteken „Infront” als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Häfele GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-400/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2006 — Bachotet/Commissie ( Ambtenaren — Nietigverklaring van weigering om kandidate op reservelijst van tijdelijke functionarissen te plaatsen — Nieuwe mondelinge proef door kandidate ter tenuitvoerlegging van arrest houdende nietigverklaring — Tweede weigering van plaatsing op lijst — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2006 — Bachotet/Commissie
   (Zaak T-400/03) (1)

   („Ambtenaren - Nietigverklaring van weigering om kandidate op reservelijst van tijdelijke functionarissen te plaatsen - Nieuwe mondelinge proef door kandidate ter tenuitvoerlegging van arrest houdende nietigverklaring - Tweede weigering van plaatsing op lijst - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2006/C 190/33)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Sophie Bachotet (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van de weigering van het selectiecomité in procedure COM/R/A/01/1999 om verzoekster te plaatsen op de reservelijst van tijdelijke functionarissen na een nieuwe mondelinge proef ter tenuitvoerlegging van het arrest van het Gerecht van 24 september 2002, Bachotet/Commissie (T-182/01, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie)
   Dictum van het arrest

               1)

               Het in de aan verzoekster gerichte brief van 21 januari 2003 vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure COM/R/A/01/1999 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: ARREST VAN HET HOF van 27 februari 1997 in zaak C-177/95 (verzoek van de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing): Ebony Maritime SA, Loten Navigation Co. Ltd tegen Prefetto della provincia di Brindisi e.a. (Sancties tegen Federatieve Republiek Joegoslavië - Gedragingen in volle zee - Verbeurdverklaring van schip en lading)

text:
Nr. C 108/8            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 4 . 97
      de technische vooruitgang van bijlage I van Richtlijn                 Gemeenschap en de Federatieve Republiek Joegoslavië
      76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge                      (Servië en Montenegro), verbiedt niet alleen het daad
      aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke be               werkelijk binnenvaren van de territoriale zee van de
      palingen der lidstaten inzake de beperking van het op                 Federatieve Republiek Joegoslavië voor alle commerci
      de markt brengen en van het gebruik van bepaalde ge                  eel verkeer, maar ook de gedragingen in volle zee die
      vaarlijke stoffen en preparaten (asbest), is het Konink              redelijkerwijs het vermoeden wettigen, dat het betrok
      rijk België de krachtens artikel 2, lid 1 , van Richtlijn             ken vaartuig koers zet naar deze territoriale zee met
      91 /659/EEG op hem rustende verplichtingen niet nage                 het oog op commercieel verkeer.
      komen.
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten                   2 . Een nationale bepaling die in geval van een vastge
      van de procedure.                                                     stelde schending van een van de in artikel 1 van ge
                                                                            noemde verordening neergelegde verbodsbepalingen
(M PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 .                                         voorziet in verbeurdverklaring van de lading die door
                                                                            een van de in artikel 10, tweede alinea, van de veror
                                                                            dening bedoelde vervoermiddelen wordt vervoerd, is in
                                                                            overeenstemming met de verordening, meer bepaald
                                                                            met artikel 1 0 ervan.
                     ARREST VAN HET HOF                                 O PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                        van 27 februari 1997
in zaak C-l 77/95 (verzoek van de Consiglio di Stato om
een prejudiciële beslissing): Ebony Maritime SA, Loten
Navigation Co. Ltd tegen Prefetto della provincia di Brin
                               disi e.a. H
                                                                                ARREST VAN HET HOF
 (Sancties tegen Federatieve Republiek Joegoslavië — Ge
dragingen in volle zee — Verbeurdverklaring van schip en                                         ( Vijfde Kamer)
                                 lading)                                                      van 27 februari 1997
                            ( 97/C 108/ 13 )
                                                                        in zaak C-220/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van
                        (Procestaai: Italiaans)                         de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam ): A. van den
                                                                                Boogaard tegen P. Laumen (')
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         (EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 1, tweede
                   de Jurisprudentie van het Flof)                      alinea — Begrip huwelijksgoederenrecht — Begrip onder
                                                                                houdsverplichting)
In zaak C-l 77/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Consi                                            ( 97/C 108/ 14 )
glio di Stato, in het aldaar aanhangig geding tussen Ebony
Maritime SA, Loten Navigation Co . Ltd en Prefetto della                                    (Procestaai: Nederlands)
provincia di Brindisi e.a ., betreffende een prejudiciële be
 slissing over de uitlegging van de artikelen 1 , lid 1 ,
 onder c ) en d ), en 10, van Verordening ( EEG ) nr. 990/93            In zaak C-220/95, betreffende een verzoek aan het Hof
van de Raad van 26 april 1993 betreffende de handel tus                krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit
 sen de Europese Economische Gemeenschap en de Federa                  legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
 tieve Republiek Joegoslavië ( Servië en Montenegro ) ( PB nr.          27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
 L 102 van 28 . 4. 1993 , blz . 14 ) en van de artikelen 1 ,            en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
 onder c ) en d ), en 10, van Besluit 93/235/EGKS van de                handelszaken, van de Arrondissementsrechtbank te Am
 Vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in              sterdam, in het aldaar aanhangig geding tussen A. van den
 het kader van de Raad bijeen, van 26 april 1993 betref                Boogaard en P. Laumen, om een prejudiciële beslissing
 fende de handel tussen de Europese Gemeenschap voor                    over de uitlegging van artikel 1 , tweede alinea, van voren
 Kolen en Staal en de Federatieve Republiek Joegoslavië                 bedoeld Verdrag van 27 september 1968 ( PB nr. L 299
 ( Servië en Montenegro ) ( PB nr. L 102 van 28 . 4 . 1993 ,            van 31 . 12 . 1972, blz. 32 ), zoals gewijzigd bij het Verdrag
 blz . 17 )," heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodri        van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Konink
 guez Iglesias, president, G.F. Mancini, J.L. Murray, en L.             rijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
 Sevón, kamerpresidenten, C.N. Kakouris, P.J.G. Kapteyn                 Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB nr. L 304 van
 ( rapporteur), C. Gulmann, D.A.O. Edward, J.-P. Puisso                30 . 10 . 1978 , blz. 1 en — gewijzigde tekst — blz. 77) en
 chet, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat                 bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding
 generaal : F.G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, administrateur,          van de Helleense Republiek ( PB nr. L 388 van 31 . 12 .
 op 27 februari 1997 een arrest gewezen waarvan het dic                 1982, blz . 1 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld
 tum luidt als volgt:                                                   als volgt: J.C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C.
                                                                         Gulmann, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet en P. Jann ( rap
  1 . Artikel 1 , lid 1 , onder c) en d), van Verordening               porteur ), rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier:
       (EEG) nr. 990/93 van de Raad van 26 april 1993 be                H. von Holstein, op 27 februari 1997 een arrest gewezen
       treffende de handel tussen de Europese Economische               waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Gevoegde zaken C-259/10 en C-260/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) en het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/The Rank Group PLC (Fiscale bepalingen — Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, B, sub f — Weddenschappen, loterijen en andere kans- of geldspelen — Beginsel van fiscale neutraliteit — Bingo gespeeld op automaten met uitkering van contant geld ( „mechanised cash bingo” ) — Gokautomaten — Administratieve praktijk die afwijkt van wettelijke bepalingen — Verweer gebaseerd op vereiste zorgvuldigheid ( „due diligence” ))

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/9

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) en het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/The Rank Group PLC
      (Gevoegde zaken C-259/10 en C-260/10) (1)

      (Fiscale bepalingen - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, B, sub f - Weddenschappen, loterijen en andere kans- of geldspelen - Beginsel van fiscale neutraliteit - Bingo gespeeld op automaten met uitkering van contant geld („mechanised cash bingo”) - Gokautomaten - Administratieve praktijk die afwijkt van wettelijke bepalingen - Verweer gebaseerd op vereiste zorgvuldigheid („due diligence”))
      (2012/C 25/14)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechters

      Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

         Verwerende partij: The Rank Group PLC

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor weddenschappen, loterijen en andere kans- en geldspelen — Gemechaniseerde bingo met uitkering van contant geld („mechanised cash bingo”) — Nationale regeling die prestaties die identiek zijn vanuit het oogpunt van de consument of in dezelfde consumentenbehoeften voorzien, verschillend behandelt voor de btw — Verschillende behandeling naargelang de hoogte van de inzet en van de winst — Schending van het beginsel van fiscale neutraliteit?

         Dictum

                  1)

                  Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een verschil in behandeling voor de belasting over de toegevoegde waarde van twee verrichtingen van diensten die vanuit het oogpunt van de consument gelijk of soortgelijk zijn en aan dezelfde behoeften van deze laatste voldoen, volstaat om te kunnen spreken van schending van dat beginsel. Om van schending te kunnen spreken hoeft dus niet tevens te worden aangetoond dat daadwerkelijk sprake is van mededinging tussen de betrokken diensten of verstoring van de mededinging wegens dat verschil in behandeling.

                  2)

                  Wanneer twee kansspelen voor de toekenning van een vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde krachtens artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verschillend worden behandeld, moet het beginsel van fiscale neutraliteit aldus worden uitgelegd dat niet in de beschouwing dient te worden betrokken dat die twee spelen tot verschillende vergunningcategorieën behoren en aan verschillende regelgeving op het gebied van beheersing en regulering zijn onderworpen.

                  3)

                  Bij de beoordeling, gelet op het beginsel van fiscale neutraliteit, of twee typen gokmachines soortgelijk zijn en voor de belasting over de toegevoegde waarde gelijk moeten worden behandeld, moet worden nagegaan of het gebruik van de twee typen vanuit het oogpunt van de gemiddelde consument vergelijkbaar is en aan dezelfde behoeften van deze laatste beantwoordt, waarbij meer in het bijzonder in de beschouwing kunnen worden betrokken de minima en de maxima van de inzet en de prijzen en de kansen om te winnen.

                  4)

                  Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige niet met een beroep op schending van dat beginsel teruggaaf van de over bepaalde dienstverrichtingen betaalde belasting over de toegevoegde waarde kan vorderen, wanneer de belastingdienst van de betrokken lidstaat in de praktijk soortgelijke diensten als vrijgestelde prestaties heeft behandeld ofschoon deze krachtens de toepasselijke nationale regelgeving niet zijn vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde.

                  5)

                  Het beginsel van fiscale neutraliteit moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die van de door artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) geboden beoordelingsbevoegdheid gebruik heeft gemaakt en van belasting over de toegevoegde waarde heeft vrijgesteld het bieden van gelegenheid tot het beoefenen van kansspelen van welke aard, maar een categorie automaten die aan bepaalde criteria voldoen van die vrijstelling heeft uitgesloten, tegen een op schending van dat beginsel gebaseerd verzoek om teruggaaf van belasting over de toegevoegde waarde niet kan aanvoeren dat hij met de vereiste zorgvuldigheid had gereageerd op de ontwikkeling van een nieuw type automaat dat niet aan die criteria beantwoordde.

         (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-302/17: Beroep ingesteld op 18 mei 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (6000)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/45

         Beroep ingesteld op 18 mei 2017 — Sata/EUIPO — Zhejiang Rongpeng Air Tools (6000)
   (Zaak T-302/17)
   (2017/C 231/57)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: M.-C. Simon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Zhejiang Rongpeng Air Tools Co. Ltd (Pengjie Town, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: het teken „6000” — Uniemerk nr. 13 112 545

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 maart 2017 in zaak R 656/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten;

               —

               voor het geval verweerster in de beroepsprocedure in het geding intervenieert: verwijzing van deze partij in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 29 juni 1995 in zaak T-36/91: Imperial Chemical Industries plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Onderling afgestemde feitelijke gedraging - Vermoeden van onschuld - Administratieve procedure - Rechten van verdediging - Processuele gelijkheid - Toegang tot dossier)

text:
Nr . C 208/22          NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  14 A, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         van 29 juni 1995                                 ( gemachtigden: J. Currall en N. Forwood ), betreffende de
                                                                          nietigverklaring van Beschikking 91 /300/EEG van de Com
in zaak T-36/91 : Imperial Chemical Industries plc tegen                  missie van 19 december 1990 inzake een procedure op
      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( } )                      grond van artikel 86 van het EEG-Verdrag ( IV/33.133-D :
(Mededinging — Onderling afgestemde feitelijke gedraging                  Natriumcarbonaat — ICI ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Eerste
— Vermoeden van onschuld — Administratieve procedure                      Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
— Rechten van verdediging — Processuele gelijkheid —                      Vilaga, president, D. P. M. Barrington, A. Saggio , H.
                      Toegang tot dossier)                                Kirschner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung,
                           ( 95/C 208/47 )                                op 29 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
                       (Procestaai: Engels)
                                                                          1 ) Verklaart nietig Beschikking 91 /300/EEG van de Com
In zaak T-36/91 , Imperial Chemical Industries plc, gevestigd                    missie van 19 december 1990 inzake een procedure op
te Londen, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC, en D.                          grond van artikel 86 van het EEG-Verdrag (IV/
Anderson, Barrister, van de balie van Engeland en Wales,                         33.133-D: Natriumcarbonaat — ICI).
geïnstrueerd door V. O. White en R. J. Coles, Solicitors,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   2 ) Verwijst de Commissie in de kosten.
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                      (') PB nr . C 165 van 25 . 6 . 1991 .
den J. Currall en N. Forwood ), betreffende de nietigverkla              ( 2 ) PB nr . 152 van 15 . 6 . 1991 , blz . 40 .
ring van Beschikking 91 /297/EEG van de Commissie van
 19 december 1990 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/33.133-A: Natriumcar
bonaat — Solvay, ICI ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer
— uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a,
president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kirschner en                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
A. Kalogeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op 29 juni                                          van 6 juli 1995
 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                     in de gevoegde zaken T-447/93 , T-448/93 en T-449/93 :
volgt:                                                                    Associazione Italiana Tecnico Economica del Cemento en
 1 ) Verklaart nietig Beschikking 91 /297/EEG van de Com                            anderen tegen Commissie van de Europese
      missie van 19 december 1990 inzake een procedure op                                        Gemeenschappen ( 1 )
      grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/                        (Staatssteun — Opheffing van ernstige verstoring in econo
      33.133-A : Natriumcarbonaat — Solvay, ICI), voor                    mie van Lid-Staat — Goedkeuring van algemene regeling —
      zover deze betrekking heeft op verzoekster.                           Voorwaarde van aanmelding van specifieke steun — Onder
                                                                           zoek van communautaire context voor specifieke steun —
2 ) Verwijst de Commissie in de kosten.                                                       Economische beoordeling)
                                                                                ( 95/C 208/49 )
 (') PB nr . C 165 van 25 . 6 . 1995 .
 (-) PB nr . L 152 van 15 . 6 . 1991 , blz . 1 .
                                                                                (Procestaai: Engels en Frans)
                                                                           In de gevoegde zaken T-447/93 , Associazione Italiana
                                                                          Tecnico Economica del Cemento, gevestigd te Rome,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  vertegenwoordigd door W. Viscardini Dona , advocaat te
                         van 29 juni 1995                                  Padua , en E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, domicilie
 in zaak T-37/91 : Imperial Chemical Industries plc tegen                  gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                      Schmitt, avenue Guillaume 62, T-448/93 , British Cement
                                                                           Association, gevestigd te Wexham Springs (Verenigd
 (Mededinging — Misbruik van machtspositie — Admini                       Koninkrijk ), Blue Circle Industries plc, gevestigd te Londen,
 stratieve procedure — Rechten van verdediging — Proces                   Castle Cement Ltd , gevestigd te Peterborough ( Verenigd
 suele gelijkheid — Toegang tot dossier — Reglement van                    Koninkrijk ) en the Rugby Group plc, gevestigd te Rugby
 orde van de Commissie — Authentisatie van beschikking                     ( Verenigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door N. For
                van college van Commissieleden)                            wood , QC, en M. Clough, Barrister, van de balie van
                            ( 95/C 208/48 )                                Engeland en Wales, geïnstrueerd door R. Tudway en D.
                                                                           Rogers, Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                        (Procestaai: Engels)                               burg ten kantore van Arendt en Medernach, rue Mathias
                                                                           Hardt 8-10, en T-449/93 , Titan Cement Company NV,
 In zaak T-37/91 , Imperial Chemical Industries plc. gevestigd             gevestigd te Athene, vertegenwoordigd door A. Sutton en D.
 te Londen, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC , G.                      Bethlehem, Barristers, van de balie van Engeland en Wales,
 Barling,, QC, en D. Anderson, Barrister, van de balie van                 en door A. Kaplanidis, advocaat te Thessaloniki, geïn
 Engeland en Wales , geïnstrueerd door V. O. White en R. J.                strueerd door V. Melas, advocaat te Athene , domicilie
 Coles, Solicitors , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M.
 ten kantore van L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains                 Loesch, rue Zithe 8 , tegen Commissie van de Europese


title: Zaak C-105/01: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 2 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.T. van der Plas en W.H. Guis

text:
21.4.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 118/21
Middelen en voornaamste argumenten                                   3.    Indien vraag (1) bevestigend en vraag (2) ontkennend
                                                                           moet worden beantwoord, zijn dan maatregelen als in dit
                                                                           kort geding gevorderd, aan te merken als voorlopige of
Naar de mening van de Commissie is het begrip „de strijdkrach-             bewarende maatregelen in de zin van art. 24 EEX?
ten en de ordehandhaving”, op wier beschermingsmiddelen de
richtlijn volgens artikel 1, lid 4, tweede streepje, en bijlage I
niet van toepassing is, een gemeenschapsrechtelijk begrip, dat
niet kan worden gedefinieerd met verwijzing naar het recht
van de lidstaten. Zelfs wanneer de brandweer in een lidstaat
aan de minister van Defensie of, zoals in Duitsland, aan de
autoriteiten van de Länder onderworpen is, behoort zij niet tot
de „strijdkrachten en ordehandhaving” in de zin van de               Beroep, op 6 maart 2001 ingesteld door Commissie van
richtlijn.                                                           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) PB L 399 van 30.12.1989, blz. 18.                                                         (Zaak C-107/01)
                                                                                (2001/C 118/35)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 6 maart 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                     Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, als gemachtigde,
                                                                     domicile gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 2 maart                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                A.T. van der Plas en W.H. Guis                       —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                           niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                       (Zaak C-105/01)                                     te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richt-
                                                                           lijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998 tot
                                                                           wijziging van richtelijn 96/26/EG inzake de toegang tot
                        (2001/C 118/34)                                    het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                           personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal,
                                                                           en inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certifi-
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 2 maart                  caten en andere titels ter vergemakkelijking van de
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart            uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde
2001, in het geding tussen A.T. van der Plas en W.H. Guis, het             vervoerondernemers (1), of door die bepalingen in ieder
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
1.    Moet art. 16, aanhef en onder 2, EEX aldus worden              —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
      uitgelegd, dat de hiervoor onder 1 sub a tot en met e                wijzen.
      vermelde vorderingen — gericht tegen een in Nederland
      wonende directeur van een in Nederland gevestigde
      vennootschap die de aandelen houdt in een in Frankrijk         Middelen en voornaamste argumenten
      gevestigde vennootschap, en strekkende tot het verkrijgen
      van diens medewerking bij het doen bijeenroepen van
      een algemene vergadering en het tot stand brengen              Het verbindende karakter van de artikelen 10, lid 1, en 249,
      van bepaalde besluiten in die in Frankrijk gevestigde          lid 3, EG brengt voor de lidstaten de verplichting mee, de
      vennootschap — betrekking hebben op hetgeen is om-             nodige maatregelen te treffen om de tot hen gerichte richtlijnen
      schreven in genoemde verdragsbepaling met dien verstan-        voor het verstrijken van de daartoe gestelde termijn in hun
      de dat de Franse rechter bij uitsluiting bevoegd moet          nationale rechtsorde om te zetten. Deze in artikel 2, lid 1, van
      worden geacht van die vorderingen kennis te nemen?             richtlijn 98/76/EG gestelde termijn is op 1 oktober 1999
                                                                     verstreken, zonder dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                     nodige maatregelen heeft vastgesteld.
2.    Indien vraag (1) bevestigend moet worden beantwoord,
      sluit bevoegdheid van een rechter, gebaseerd op art. 16,
      aanhef en onder 2, EEX, uit dat een rechter van een            (1) PB L 227, blz. 17.
      andere verdragsluitende staat op grond van art. 24 EEX
      bevoegd is tot het nemen van in de wet voorziene
      voorlopige of bewarende maatregelen?


title: Zaak T-233/16 P: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Ruiz Molina/EUIPO („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd waarin een clausule is opgenomen op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de naam van de functionaris niet wordt geplaatst op de reservelijst van het volgend algemeen vergelijkend onderzoek — Beëindiging van de overeenkomst krachtens de beëindigingsclausule — Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd — Gezag van gewijsde — Clausule 5, lid 1, van de raamovereenkomst van het EVV, de Unice en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Motiveringsplicht”)

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/15

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Ruiz Molina/EUIPO
   (Zaak T-233/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd waarin een clausule is opgenomen op grond waarvan de overeenkomst wordt beëindigd wanneer de naam van de functionaris niet wordt geplaatst op de reservelijst van het volgend algemeen vergelijkend onderzoek - Beëindiging van de overeenkomst krachtens de beëindigingsclausule - Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd - Gezag van gewijsde - Clausule 5, lid 1, van de raamovereenkomst van het EVV, de Unice en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Motiveringsplicht”))
   (2017/C 269/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: José Luis Ruiz Molina (San Juan de Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en S. Michiels, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 2 maart 2016, Ruiz Molina/BHIM (F 60/15, EU:F:2016:28), strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               José Luis Ruiz Molina draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak C-392/12 P: Beschikking van de president van het Hof van 20 maart 2013 — Fruit of the Loom, Inc./Bureau voor Harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Blueshore Management SA

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/58

         Beschikking van de president van het Hof van 20 maart 2013 — Fruit of the Loom, Inc./Bureau voor Harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Blueshore Management SA
   (Zaak C-392/12 P) (1)

   2013/C 225/119
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-188/01: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 25 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de beroepszaak Francisco Javier Gonzales Moreno

text:
14.7.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 200/49
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                       Wanneer een lessee de geleaste auto bij tankstations met
                                                                     benzine vult op naam en voor rekening van de lessor, is er dan
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de             sprake van levering van brandstof van de lessor aan de lessee
     Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 13 fe-               en moet deze levering voor de belasting worden aangegeven
     bruari 2001 in zaak T-166/00 (P. Hirschfeldt/Europees           op de in artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 77/388/EEG
     Milieuagentschap) te vernietigen; en dienvolgens                genoemde plaats van levering, of gaat de doorlevering op in
                                                                     de volgens artikel 9 van richtlijn 77/388/EEG te belasten
—    nietig te verklaren het bij brief van 27 september 1999         dienstverrichting van de lessor?
     aan rekwirant ter kennis gebrachte besluit om intern
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 te annuleren;
                                                                     (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
—    nietig te verklaren het besluit van 13 december 1999
     betreffende de overgang van rekwirant van de Commissie
     naar het Europees Milieuagentschap voorzover rekwirant
     daarbij per 1 november 1999 in de rang A 5, salaristrap 3,
     is ingedeeld;
—    verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
                                                                     Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 april
                                                                     2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                   Alexander Dory en Bondsrepubliek Duitsland — Kreis-
                                                                                wehrersatzamt Schwäbisch Gmünd
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
     vatting door te oordelen dat de door de Commissie geuite                               (Zaak C-186/01)
     dreiging „geen enkele overplaatsing naar het Europees
     Milieuagentschap meer te zullen toestaan” ingeval intern                                (2001/C 200/88)
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 niet wordt gean-
     nuleerd, de wijze waarop het TABG zijn discretionaire
     bevoegdheid heeft uitgeoefend door dat vergelijkend             Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
     onderzoek te annuleren, niet heeft aangetast.                   4 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                     30 april 2001, in het geding tussen Alexander Dory en
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-      Bondsrepubliek Duitsland, — Kreiswehrersatzamt Schwäbisch
     vatting door een in artikel 8, derde alinea, van het Statuut    Gmünd — het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
     niet genoemde voorwaarde van aanstelling in vaste dienst        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     te stellen en door niet na te gaan of het Europees              vraag, in het bijzonder met betrekking tot de uitlegging
     Milieuagentschap de loopbaan van rekwirant zowel met            van artikel 2 van richtlijn 76/207/EEG (1) betreffende de
     betrekking tot de rang bij de aanstelling in vaste dienst       tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
     als met betrekking tot de salarisanciënniteit had gerecon-      mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
     strueerd.                                                       arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en
                                                                     ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden:
                                                                     Is de enkel voor mannen geldende Duitse dienstplicht in strijd
                                                                     met het Europees recht?
                                                                     (1) PB L 39 van 14.02.1976, blz. 40.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 februari 2001
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Auto
       Lease Holland BV en Bundesamt für Finanzen
                       (Zaak C-185/01)
                                                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                       (2001/C 200/87)                               van 25 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                           beroepszaak Francisco Javier Gonzales Moreno
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 februari
                                                                                (Zaak C-188/01)
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 april
2001, in het geding tussen Auto Lease Holland BV en
Bundesamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese                                 (2001/C 200/89)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag betreffende de uitlegging van richtlijn          De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
77/388/EG (1):                                                       king van 25 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van
 ---pagebreak--- C 200/50               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
Justitie op 30 april 2001, in de beroepszaak Francisco Javier          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Gonzales Moreno, het Hof van Justitie van de Europese                  gen en modellen), vertegenwoordigd door V. Melgar en
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            S. Laitinen als gemachtigden, tegen het arrest, op 31 januari
de navolgende vragen:                                                  2001 in zaak T-193/99 tussen Wm. Wrigley Jr. Company en
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
1.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste
       van de Raad van 27 juli 1976 (1) betreffende de onderlinge      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
       1988 (2) en 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (3),
       met name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn              —     het bestreden arrest te vernietigen;
       84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984(4)                 —     gerekwireerde te verwijzen in de kosten van de procedure
       betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke
                                                                             voor het Gerecht van eerste aanleg en van de procedure
       en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake                in hogere voorziening.
       misleidende reclame, met name de artikelen 4 en 7 ervan,
       zich tegen een regeling van een lidstaat, op grond waarvan
       het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
       cosmetische producten — met name door het gebruik               Middelen en voornaamste argumenten
       van de aanduiding „oftalmologisch getest” — op een
       medisch rapport te wijzen?                                      Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
2.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        (merken, tekeningen, modellen) betoogt:
       van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                                                                       —     Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 7, lid 1, sub c,
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                             van verordening nr. 40/94 ten onrechte aldus uitgelegd,
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
                                                                             dat ingevolge deze bepaling een woord „uitsluitend
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december
                                                                             beschrijvend” moet zijn om te zijn uitgesloten van
       1988 en 93/35/EEG van de Raad van 14 juli 1993, met
                                                                             inschrijving als een gemeenschapsmerk krachtens die
       name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn 84/450/EEG
                                                                             bepaling, en ten onrechte geoordeeld, dat het woord
       van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader
                                                                             „Doublemint” dus niet van inschrijving is uitgesloten.
       tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame, en         —     De redenering die het Gerecht heeft gevolgd om de
       met name de artikelen 4 en 7 ervan, zich tegen een                    weigering van het woord „Doublemint” te vernietigen, is
       regeling van een lidstaat, die het gebruik van informatie             tegenstrijdig en gebaseerd op een artificiële analyse en
       in de zin van vraag 1 slechts toestaat na voorafgaande                houdt geen rekening met de commerciële realiteit en de
       toestemming van de bevoegde minister?                                 context waarin het merk moet worden gebruikt, hetgeen
                                                                             leidt tot een omkeerbare dwaling ten aanzien van het
( 1) PB 1976, L 262, blz. 169.
                                                                             recht omdat sprake is van een kennelijk onjuiste beoorde-
( 2) PB 1988, L 382, blz. 46.                                                ling.
( 3) PB 1993, L 151, blz. 32.
( 4) PB 1984, L 250, blz. 17.
                                                                       (1) PB C 333 van 20.11.1999, blz. 27.
Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
ken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op 31 ja-               Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
nuari 2001 in zaak T-193/99 (1) tussen Wm. Wrigley                     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
Jr. Company en Bureau voor harmonisatie binnen de                                                     ken
interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                            (Zaak C-192/01)
                Gemeenschappen (Tweede kamer)
                                                                                (2001/C 200/91)
                        (Zaak C-191/01 P)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2001/C 200/90)
                                                                       op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Denemarken
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             woordigd door Hans Christian Støvlbæk als gemachtigde,
op 20 april 2001 hogere voorziening ingesteld door Bureau              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-620/13: Beroep ingesteld op 22 november 2013 — Marchi Industriale/ECHA

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/36

         Beroep ingesteld op 22 november 2013 — Marchi Industriale/ECHA
   (Zaak T-620/13)
   2014/C 24/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marchi Industriale SpA (Florence, Italië) (vertegenwoordigers: M. Baldassarri en F. Donati, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht besluit nr. SME/2013/3747 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen nietig en dus ongeldig te verklaren, waardoor alle gevolgen van dit besluit vervallen, met inbegrip van de nietigverklaring van de uitgereikte facturen voor de terugvordering van de hogere belastingen en voor de sancties die zij verschuldigd zou zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige procedure is gericht tegen het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen waarbij is overwogen dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden om te worden beschouwd als een kleine of middelgrote onderneming in de zin van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 790/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 396, blz. 1), en waarbij de daarin beschreven voordelen haar zijn geweigerd en de verschuldigde belastingen en rechten zijn opgelegd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: ontbreken van een motivering, voor zover verweerder de omstandige en onderbouwde argumenten waarmee verzoekster de criteria bestrijdt die zijn gehanteerd voor de berekening van de omvang van het bedrijf, naast zich neer heeft gelegd.

               2)

               Tweede middel: onjuist gebruik van de gegevens van de vennootschap Essemar SpA, waarin Marchi Industriali deelneemt.

                           —

                           In dat verband voert verzoekster aan dat tussen haar en Esseco Group Srl, anders dan verweerder stelt, geen enkele band bestaat, ook niet indirect, en zij hoe dan ook niet kan worden beschouwd als een „partneronderneming”. Esseco Group houdt weliswaar 50,0005 % van de aandelen in het maatschappelijk kapitaal van Essemar, maar het resterende deel van het maatschappelijk kapitaal van Essemar, gelijk aan 49,9995 %, wordt gehouden door verzoekster. Hoewel Esseco Group formeel de meerderheid van het maatschappelijk kapitaal van Essemar houdt, heeft zij niet de meerderheid van de stemrechten in deze vennootschap. Er is dus geen bijzondere band tussen Esseco Group en verzoekster in de zin van artikel 3, lid 2, van de bijlage bij aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124, blz. 36).


title: Zaak C-600/12: Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/11

         Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-600/12)
   2013/C 63/19
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Düsterhaus, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door een slecht functionerende en afgeladen afvalstortplaats (te Zakynthos, regio Kalamaki, in de plaats Griparaiika) in gebruik te houden die niet voldoet aan alle voorwaarden en vereisten van de milieuregelgeving van de EU, de krachtens de artikelen 13 en 36, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG (1) betreffende afvalstoffen, en de artikelen 8, 9, 11, lid 1, sub a, 12 en 14 van richtlijn 1999/31/EG (2) betreffende het storten van afvalstoffen op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen. Daarnaast is zij, door de vergunning voor de stortplaats te verlengen zonder de in artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG (3) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna bedoelde procedure toe te passen, evenmin de verplichtingen nagekomen die krachtens dat artikel op haar rusten;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               De Griekse autoriteiten hebben toegelaten dat een overvolle stortplaats in gebruik bleef en hebben verzuimd de noodzakelijke maatregelen te nemen om uiterlijk op 31 december 2015 (verstrijken van de vernieuwde milieucriteria) of totdat de nieuwe stortplaats in Zakynthos in gebruik is genomen, de capaciteit van de stortplaats uit te breiden (of het probleem op een andere manier op te lossen).

               —

               De Griekse autoriteiten hebben niet alle corrigerende maatregelen genomen die noodzakelijk zijn voor een aanmerkelijk aantal problemen die in verschillende verslagen van bezoeken ter plaatse naar voren zijn gekomen (25 oktober 2011, 26 januari 2010, 26 oktober 2009, 11 mei 2009, 6 februari 2009, 26 augustus 2008, 13 april 2007, 8 december 2005, 7 januari 2005 en 14 december 1999) en laten toe dat deze stortplaats ondanks de problemen in gebruik blijft.

               —

               De Griekse autoriteiten hebben het noodzakelijke aanpassingsplan voor de stortplaats van Zakynthos nog niet opgesteld en goedgekeurd, noch hebben zij een aanvraag ingediend voor verlenging van de vergunning voor de afvalopslagplaats met daarin een beoordeling van de risico’s.

               —

               Daaruit volgt dat zij de verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen 13 en 36, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen en de artikelen 8, 9, 11, lid 1, sub a, 12 en 14 van richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen niet zijn nagekomen.

               —

               Bovendien hebben de Griekse autoriteiten bij interministerieel decreet van 8 juni 2011 de tijdelijke verruiming van de milieucriteria (die de grondslag van de vergunning voor de stortplaats vormen) van de stortplaats tot en met 31 december 2015 verlengd, zonder de gevolgen daarvan naar behoren te beoordelen, zoals voorgeschreven in artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG.

      (1)  PB L 312, blz. 3.

      (2)  PB L 182, blz. 1.

      (3)  PB L 206, blz. 7.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 27 februari 2002 in zaak C-302/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ["Niet-nakoming — Richtlĳnen 95/59/EG en 92/79/EEG — Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 90 EG) — Belastingen op verbruik van tabaksfabrikaten — Minimumreferentieprĳs voor alle onder eenzelfde merk verkochte sigaretten — Gedifferentieerde belastingheffing voor sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere tabak"]

text:
C 109/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
1)    Door in andere lidstaten gevestigde ondernemingen die tijdelijke     1)    Door een heffing te handhaven die geldt voor passagiers die aan
      arbeidskrachten ter beschikking stellen, te verplichten hun                en van boord gaan in de havens van Genua, Napels en Triëst
      hoofdzetel of een bijkantoor op het nationale grondgebied te               (Italië), komend vanuit of inschepend naar havens in een andere
      vestigen en een borgsom van 700 miljoen ITL te storten bij een             lidstaat dan wel in een derde land, terwijl die heffing niet wordt
      kredietinstelling met hoofdzetel of bijkantoor op het nationale            toegepast bij vervoer tussen twee op het nationale grondgebied
      grondgebied, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet             gelegen havens, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen
      nagekomen die krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG op haar                niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1 van
      rusten.                                                                    verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december
                                                                                1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                       verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten
                                                                                onderling en tussen de lidstaten en derde landen.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 285 van 7.10.2000.
                      ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)
                       van 19 februari 2002
in zaak C-295/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                            ARREST VAN HET HOF
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Schending van artikel 1 van verordening                                             (Vijfde kamer)
(EEG) nr. 4055/86 — Heffing op inscheping en ontscheping
van passagiers — Heffing die niet geldt voor passagiers die
       reizen tussen havens op nationale grondgebied”)                                            van 27 februari 2002
                          (2002/C 109/18)                                  in zaak C-302/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           [„Niet-nakoming — Richtlijnen 95/59/EG en 92/79/EEG —
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Artikel 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90
                          dentie van het Hof)                              EG) — Belastingen op verbruik van tabaksfabrikaten —
                                                                           Minimumreferentieprijs voor alle onder eenzelfde merk ver-
                                                                           kochte sigaretten — Gedifferentieerde belastingheffing voor
                                                                           sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere
In zaak C-295/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                  tabak”]
pen (gemachtigden: E. Traversa en B. Mongin) tegen Italiaanse
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door G. De
Bellis), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                                           (2002/C 109/19)
Italiaanse Republiek, door een heffing te handhaven die geldt
voor passagiers die aan en van boord gaan in de havens van
Genua, Napels en Triëst (Italië), komend vanuit of inschepend                                        (Procestaal: Frans)
naar havens in een andere lidstaat dan wel in een derde land,
terwijl deze heffing niet wordt toegepast bij vervoer tussen
twee op het nationale grondgebied gelegen havens, de verplich-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens                                                dentie van het Hof)
artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van
het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de
lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB
L 378, blz. 1), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als              In zaak C-302/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann en J.-P.                      pen (gemachtigden: E. Traversa en C. Giolito) tegen Franse
Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber;            Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en S. Seam), betreffen-
griffier: R. Grass, op 19 februari 2002 een arrest gewezen                 de een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        door de handhaving van
 ---pagebreak--- 4.5.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 109/13
—     een stelsel waarbij een minimumreferentieprijs voor alle             Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: J. Faltz), betreffen-
      sigaretten wordt opgelegd, en                                        de een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
                                                                           Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
—     een stelsel van gedifferentieerde belastingheffing voor
      sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere               en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om
                                                                           volledig te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad
      tabak, dat nadelig is voor sigaretten van heldere tabak,
                                                                           van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten zowel               betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare
krachtens de artikelen 9, lid 1, 8, lid 2, en 16, lid 5, van               en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5), en subsidiair, door
richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995                        deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-
betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het                Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
verbruik van tabaksfabrikaten (PB L 291, blz. 40), zoals                   heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
gewijzigd bij richtlijn 1999/81/EG van de Raad van 29 juli                 kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha
1999 (PB L 211, blz. 47), en artikel 2 van richtlijn 92/79/EEG             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge                       R. Grass, op 19 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het
aanpassing van de belastingen op sigaretten (PB L 316, blz. 8),            dictum luidt als volgt:
als krachtens artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na
wijziging, artikel 90, eerste alinea, EG) en, subsidiair, de tweede        1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
alinea van dit artikel, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld               rechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn
als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur) en                  om te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad van
A. La Pergola, rechters, op 27 februari 2002 een arrest gewezen                  3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare
1)    Door de handhaving van                                                     en particuliere projecten, is het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                                krachtens artikel 3, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn en het
      —      een stelsel waarbij een minimumreferentieprijs voor alle            EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
             onder eenzelfde merk verkochte sigaretten wordt opgelegd,
             en                                                            2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
      —      een stelsel van gedifferentieerde belastingheffing voor
             sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere        (1) PB C 316 van 4.11.2000.
             tabak, dat nadelig is voor sigaretten van heldere tabak,
      is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op
      haar rusten zowel krachtens de artikelen 9, lid 1, 8, lid 2, en
      16, lid 5, van richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 novem-
      ber 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting,
      op het verbruik van tabaksfabrikaten, zoals gewijzigd bij
                                                                                ARREST VAN HET HOF
      richtlijn 1999/81/EG van de Raad van 29 juli 1999, en
      artikel 2 van richtlijn 92/79/EEG van de Raad van 19 oktober
      1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op                                       (Zesde kamer)
      sigaretten, als krachtens artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag.
                                                                                van 5 maart 2002
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.                                                in zaak C-386/00 (verzoek van het Hof van Beroep te
                                                                           Brussel om een prejudiciële beslissing): Axa Royale Belge
                                                                               SA tegen Georges Ochoa Stratégie Finance SPRL (1)
                      ARREST VAN HET HOF                                   („Richtlijn 92/96/EEG — Directe levensverzekering — Voor-
                                                                                lichting van de verzekeringnemer”)
                             (Derde kamer)
                        van 19 februari 2002                                                         (2002/C 109/21)
in zaak C-366/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                (Procestaal: Frans)
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(„Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                              97/11/EEG”)                                                            dentie van het Hof)
                           (2002/C 109/20)
                            (Procestaal: Frans)                            In zaak C-386/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Hof van Beroep te Brussel
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Axa Royale
                           dentie van het Hof)                             Belge SA en Georges Ochoa Stratégie Finance SPRL, om
                                                                           een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
In zaak C-366/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie
pen (gemachtigden: R. Tricot en P. Panayotopoulos) tegen                   van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende


title: Doorhaling van zaak C-286/00

text:
14.7.2001                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 200/55
             voorgeschreven verplichting om voormelde verkla-                          Doorhaling van zaak C-286/00 (1)
             ring in het bijgevoegde gezondheidscertificaat op te
             nemen, buiten beschouwing te laten?
                                                                                (2001/C 200/100)
(1) Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake           De president van het Hof van Justitie van de Europese
    veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
    handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46, blz. 19).              doorhaling in het register gelast van zaak C-286/00: Italiaanse
(2) Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake         Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer       schappen.
    in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt
    (PB L 395, blz. 13).
(3) Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake
    veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire
    handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het        (1) PB C 302 van 21.10.2000.
    vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PB
    L 224, blz. 29).
                                                                                Doorhaling van zaak C-367/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-158/95 (1)
                                                                                (2001/C 200/101)
                           (2001/C 200/98)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-367/00: Commis-
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 april 2001                   sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-158/95:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
                                                                         (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB C 208 van 12.8.1995.
                                                                                Doorhaling van zaak C-428/00 (1)
                Doorhaling van zaak C-102/01 (1)
                                                                                (2001/C 200/102)
                           (2001/C 200/99)
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 2001 de
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    doorhaling in het register gelast van zaak C-428/00 (verzoek
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 april 2001 de                van het Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen om een
doorhaling in het register gelast van zaak C-102/01: Italiaanse          prejudiciële beslissing): Merz + Co. GmbH & Co. tegen AOK-
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        Bundesverband e.a.
schappen.
(1) PB C 118 van 21.4.2001.                                              (1) PB C 79 van 10.3.2001.


title: Zaak C-168/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 21 april 2008 — Laszlo Hadadi (Hadady)/Csilla Marta Mesko, echtgenote van Laszlo Hadadi (Hadady)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 21 april 2008 — Laszlo Hadadi (Hadady)/Csilla Marta Mesko, echtgenote van Laszlo Hadadi (Hadady)
   (Zaak C-168/08)
   (2008/C 158/20)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de Cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laszlo Hadadi (Hadady)

      Verwerende partij: Csilla Marta Mesko, echtgenote van Laszlo Hadadi (Hadady)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, sub b, [van verordening nr. 2201/2003] (1) aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin de echtgenoten zowel de nationaliteit van de staat van de aangezochte rechter als de nationaliteit van een andere lidstaat van de Europese Unie hebben, de nationaliteit van [de staat van] de aangezochte rechter voorrang dient te krijgen?

               2)

               Bij een ontkennend antwoord op de vorige vraag, moet die bepaling dan aldus worden uitgelegd dat daarmee, in een situatie waarin de echtgenoten elk de nationaliteit hebben van dezelfde twee lidstaten, de meest effectieve van deze twee nationaliteiten wordt bedoeld?

               3)

               Bij een ontkennend antwoord op de vorige vraag, moet die bepaling dan worden geacht de echtgenoten een alternatief te bieden, zodat zij naar keuze de rechtbanken kunnen aanzoeken van één van de twee landen waarvan zij beiden de nationaliteit hebben.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak C-146/01: Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
19.5.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 150/19
Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Commissie van                      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                        komen;
                                                                     —     het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                        (Zaak C-146/01)
                        (2001/C 150/35)                              Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     De verplichting van een lidstaat om alle maatregelen vast te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           stellen die nodig zijn om het door een richtlijn voorgeschreven
op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België            resultaat te bereiken, is een dwingende verplichting. Volgens
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     de Commissie heeft het Koninkrijk België in casu de volgende
woordigd door L. Ström als gemachtigde, bijgestaan door              bepalingen niet volledig omgezet:
H. van der Woude, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.                                                           —     artikel 4, lid 2, en bijlagen I en II, aangezien bepalingen
                                                                           voor de daadwerkelijke invoering van een systeem voor
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                    radiologisch toezicht ontbreken;
dat het het Hof behage:
                                                                     —     de artikelen 5 en 6, aangezien de vastgestelde bepalingen
—    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen           geen rekening houden met externe werkers die in dienst
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke              zijn van een in een andere lidstaat gevestigde onderne-
     bepalingen vast te stellen en mee te delen die nodig zijn             ming en die reeds in het bezit zijn van een radiologisch
     voor het volgen van artikel 4, lid 2, bijlagen I en II, en de         document.
     artikelen 5 en 6 van richtlijn 90/641/Euratom van
     de Raad van 4 december 1990 inzake de praktische                De in artikel 8 van de richtlijn bepaalde omzettingstermijn is
     bescherming van externe werkers die gevaar lopen aan            op 31 december 1993 verstreken.
     ioniserende straling te worden blootgesteld tijdens hun
     werk in een gecontroleerde zone (1), de krachtens die           (1) PB L 349 van 13.12.1990, blz. 21.


title: Zaak T-484/10: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2011 — Gas Natural Fenosa SDG/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/36

         Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2011 — Gas Natural Fenosa SDG/Commissie
   (Zaak T-484/10) (1)

   2011/C 238/62
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH (Zaak C-369/97)

text:
6 . 12 . 97           I NL 1                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 370/5
Gemeenschappen vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als                   2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                             het geding.
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Cen
tre Wagner, Kirchberg .                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                          die in zaak C-367/97 (2 ).
1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk der Neder
      landen, door niet de nodige wettelijke en bestuursrech             (') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz . 20 .
      telijke bepalingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/             ( 2 ) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad .
      57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake de
      gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met
      de inspectie en controle van schepen belaste organisa
      ties en voor de desbetreffende werkzaamheden van
      maritieme instanties ( l ) te voldoen, de verplichtingen
      niet is nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richt            Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
      lijn en het EG-Verdrag voortvloeien;                                Oostenrijk van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                          sing in het geding tussen Schutzverband gegen unlauteren
                                                                               Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH
2 . het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
      kosten van het geding.                                                                        ( Zaak C-369/97)
                                                                                ( 97/C 370/ 12 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk —
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 189, derde                   4e Senat — heeft bij beschikking van 7 oktober 1997,
alinea , en artikel 5 , eerste alinea , van het EG-Verdrag zijn
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 okto
de lidstaten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen
om te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd
                                                                          ber 1997, in het geding tussen Schutzverband gegen unlau
                                                                          teren Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft
zijn, en wel vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen              mbH, het Hof van Justitie van de Europese- Gemeenschap
gestelde termijn. Deze termijn is op 31 december 1995 ver                pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
streken zonder dat Nederland de noodzakelijke bepalingen
                                                                          gende vraag:
heeft vastgesteld.
                                                                          Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag zich tegen een rege
(') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz. 20 .
                                                                          ling die de aanpassing en afgifte van corrigerende brillen
                                                                          en daarmee ook de verkoop van kant-en-klaarleesbrillen
                                                                          voorbehoudt aan opticiens, die hun ambachtelijk beroep
                                                                           enkel na het aantonen van een beroepsbekwaamheid
                                                                           mogen uitoefenen, een en ander gelet op het feit, dat:
Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie                        a ) door opticiens aangepaste brillen aanmerkelijk duurder
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                          zijn dan kant-en-klaarleesbrillen en de opticien daarom
                          ( Zaak C-368/97 )                                      meer geïnteresseerd zal zijn in de verkoop van door
                              ( 97/C 370/ 11 )                                   hem aangepaste brillen dan in de verkoop van kant
                                                                                en-klaarleesbrillen; en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   b ) kant-en-klaarleesbrillen          ( ook )  uit het buitenland
 is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                         afkomstig zijn, terwijl de door opticiens aangepaste
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen                            brillen een deel van de nationale productie zijn ?
 vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als gemachtigde,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
 de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
 Kirchberg.
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia,
                                                                            sezione I, van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
  1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk België, door               sing in het geding tussen Cinzia Gozza e.a. en 1 . Univer
       niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa               sita Degli Studi di Padova, 2 . Ministerie van Universitair
       lingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/57/EG van                 Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, 3 . Ministerie
       de Raad van 22 november 1994 inzake de gemeen                           van Volksgezondheid, en 4. Ministerie van Onderwijs
       schappelijke voorschriften en normen voor met de                                               ( Zaak C-371/97)
       inspectie en controle van schepen belaste organisaties
       en voor de desbetreffende werkzaamheden van mari                                                  ( 97/C 370/13 )
        tieme instanties ( x ) te voldoen, de verplichtingen niet is
        nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richtlijn en               Het Tribunale civile e penale di Venezia, sezione I, heeft
        het EG-Verdrag voortvloeien;                                         bij beschikking van 7 oktober 1997, ingekomen ter griffie


title: Zaak F-81/07: Beroep ingesteld op 6 augustus 2007 — Barbin/Parlement

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/43

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2007 — Barbin/Parlement
   (Zaak F-81/07)
   (2007/C 247/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Florence Barbin (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Parlement om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat volgens de interne bepalingen voor de bevordering van het Parlement de gemiddelde duur in de rang AD 11 vier jaar is. Daar verzoekster sinds 1 april 2001 in die rang is ingedeeld, heeft zij de referentiedrempel bereikt om in het kader van de bevorderingsronde 2006 tot de rang AD 12 te worden bevorderd. Bovendien heeft het Bevorderingscomité haar naam opgenomen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de betrokken ronde worden voorgedragen voor een bevordering tot die rang.
   Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft geen enkele reden gegeven voor de weigering om haar te bevorderen en heeft daarmee de motiveringsplicht geschonden. Bovendien is het bestreden besluit gebaseerd op het besluit om haar slechts één meritepunt toe te kennen, welk besluit het voorwerp vormt van zaak F-44/07 (1). Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van artikel 1 quinquies van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007, blz. 45.


title: Zaak T-307/05: Beroep ingesteld op  8 augustus 2005  — Fermont tegen Commissie

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/13

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2005 — Fermont tegen Commissie
   (Zaak T-307/05)
   (2006/C 121/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Alain Fermont (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: L. Kakiese en N. Luzeyemo, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               de Commissie te gelasten, ervoor te zorgen dat het voor verzoeker uiterst nadelige handelen van de twee betrokken ambtenaren, die beide de regels van het Ambtenarenstatuut schenden, wordt gestaakt;

               —

               vast te stellen dat de verplichting tot bescherming van het gewettigd vertrouwen is geschonden;

               —

               vast te stellen dat verzoeker het slachtoffer is van stalking door de twee betrokken ambtenaren;

               —

               de Commissie ter vergoeding van morele, lichamelijke en materiële schade te veroordelen tot betaling van 5 040 000 EUR wegens lijdelijkheid en verzuim om op te treden tegen het voor verzoeker uiterst nadelig handelen van de twee ambtenaren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker had een arbeidsovereenkomst gesloten met het Centre pour le développement des entreprises (centrum voor de ontwikkeling van ondernemingen), een van de groep van ACS-staten afhankelijk orgaan. In het kader van de uitvoering van deze overeenkomst had verzoeker tot taak, de sanitaire harmonisatie van de visserij in Sao Tomé & Principe en in de Golf van Guinee en het toezicht daarop in te voeren.
   Verzoeker betoogt in de eerste plaats, dat verweerster hem heeft gehinderd in de verrichting van zijn taken.
   Voorts beroept verzoeker zich op schending van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en van de bepalingen van het Ambtenarenstatuut betreffende het verbod van stalking en de onafhankelijkheidsplicht.


title: Zaak T-266/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 februari 2008 — Air One/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 februari 2008 — Air One/Commissie
   (Zaak T-266/07) (1)

   (2008/C 107/73)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Achtste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-424/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Elektronische communicatie — Richtlijn 2002/19/EG — Richtlijn 2002/21/EG — Richtlijn 2002/22/EG — Netwerken en diensten — Nationale regeling — Nieuwe markten)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 december 2009 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-424/07) (1)

   (Niet-nakoming - Elektronische communicatie - Richtlijn 2002/19/EG - Richtlijn 2002/21/EG - Richtlijn 2002/22/EG - Netwerken en diensten - Nationale regeling - Nieuwe markten)
   2010/C 113/03
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en A. Nijenhuis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma, gemachtigde, C. Koenig, professor, en S. Loetz, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 8, lid 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7), van de artikelen 6, 7, 8, lid 1, 15, lid 3, en 16 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33), en van artikel 17, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Definitie, analyse en regulering van nieuwe markten — Nationale regeling die op algemene wijze de „nieuwe markten” definieert en restrictieve voorwaarden oplegt betreffende de regulering ervan door de nationale regelgevende instantie en betreffende de toepassing van de raadplegingsprocedure waarin het gemeenschapsrecht voorziet voor maatregelen om deze markten te definiëren en te analyseren

      Dictum

               1.

               Door § 9a van het Telekommunikationsgesetz (telecommunicatiewet) van 22 juni 2004 vast te stellen, is de Bondrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8, lid 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), de artikelen 6 tot en met 8, leden 1 en 2, 15, lid 3, en 16 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), en artikel 17, lid 2, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn).

               2.

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.