title: Zaak C-368/00: Beroep, op 6 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
C 355/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.12.2000
Beroep, op 5 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                      1.    vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet alle
                                                                            maatregelen te nemen die nodig zijn om ervoor te zorgen
                         (Zaak C-367/00)
                                                                            dat de kwaliteit van het zwemwater voldoet aan de
                                                                            grenswaarden van richtlijn 76/160/EEG (1) van de Raad
                         (2000/C 355/22)                                    van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het
                                                                            zwemwater, en door niet te voldoen aan het daarin
                                                                            gestelde vereiste van een minimumfrequentie voor het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  nemen van monsters, de verplichtingen niet is nagekomen
op 5 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   die krachtens de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    richtlijn op hem rusten;
woordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemach-
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                      2.    het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                      Volgens de dwingende bepalingen van artikel 249, derde
                                                                      alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG, dienen de lidstaten
—     vast te stellen dat Frankrijk, door niet de wettelijke en       binnen de gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig        zijn om te voldoen aan de richtlijnen die aan hen zijn
      zijn om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de Raad           gericht. Voor Zweden is richtlijn 76/160/EEG ingevolge de
      van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van          toetredingsakte (art. 2) op 1 januari 1995 in werking getreden.
      het transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem (1), de         Niettemin had Zweden tot in het badseizoen 1998 niet
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen         alle nodige maatregelen genomen om te voldoen aan zijn
      niet is nagekomen;                                              verplichtingen uit hoofde van de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1,
                                                                      van de richtlijn.
—     Frankrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                      (1) PB 1976, L 31, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak C-366/00 (2), de uitvoeringstermijn bepaald in
artikel 23 van richtlijn 96/48/EG is verstreken op 8 april 1999.
(1) PB L 235 van 17.09.1996, blz. 6.
                                                                      Beroep, op 10 oktober 2000 ingesteld door Commissie
(2) PB C...                                                                van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-372/00)
                                                                                (2000/C 355/24)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 10 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door
Beroep, op 6 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden                    digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                         (Zaak C-368/00)                              Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
                         (2000/C 355/23)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            —     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
op 6 oktober 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
Zweden door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                       zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 96/48/EG van
pen, vertegenwoordigd door L. Ström, lid van haar juridische                de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                         van het transeuropees hoge-snelheidsspoorweg-
C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de                   systeem (1), niet heeft voldaan aan de krachtens die
Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.                                        richtlijn op hem rustende verplichtingen;


title: Zaak C-304/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Directmedia Publishing GmbH/Albert-Ludwigs-Universität Freiburg (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Recht sui generis — Begrip opvraging van inhoud van databank)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Directmedia Publishing GmbH/Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
   (Zaak C-304/07) (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Begrip „opvraging’ van inhoud van databank)
   (2008/C 301/17)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Directmedia Publishing GmbH

      Verwerende partij: Albert-Ludwigs-Universität Freiburg
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 7, lid 2, sub a, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20) — Operatie waarbij gegevens een voor een uit beschermde databank in andere databank worden overgenomen, na elk aandachtig en uitvoerig te zijn onderzocht, zonder dat zij worden gekopieerd — Kwalificatie van deze overname van gegevens als „opvraging” in de zin van richtlijn 96/9/EG
   Dictum
   De overname van gegevens uit een beschermde databank in een andere databank na raadpleging van de eerste databank op scherm en individuele beoordeling van de hierin vervatte gegevens kan een „opvraging” in de zin van artikel 7 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken vormen voor zover deze verrichting neerkomt op de overbrenging van een — vanuit kwalitatief of kwantitatief opzicht — substantieel deel van de inhoud van de beschermde databank of met overbrengingen van niet-substantiële delen die door hun repetitief en systematisch karakter hebben geleid tot de reconstructie van een substantieel deel van deze inhoud, wat door de verwijzende rechter dient te worden beoordeeld.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Beroep, op 10 november 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-350/95)

text:
30 . 12 . 95              \_ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 351 /9
       dingsakte ( ) of enig ander voorschrift van Gemeen                     a ) Dient tot het specifieke voorwerp van het recht van merk
       schapsrecht ?                                                               te worden gerekend de bevoegdheid die de merkgerech
                                                                                tigde ten aanzien van de door hem vervaardigde
( 1 ) Heffingen die worden geïnd bij het in het verkeer brengen van                alcoholhoudende dranken aan zijn nationale recht
       binnenslands vervaardigde of ingevoerde zuivelprodukten voor                ontleent om zich ertegen te verzetten dat de door hem op
       openbaar gebruik, die worden geïnd door het IROMA.                          de flessen en verpakkingen van flessen aangebrachte en
( 2 ) Richtlijn 77/388/EEG , PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .            van zijn merk voorziene etiketten, nadat die aldus
( 3 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 23 .                                verpakte dranken door hem in de Gemeenschap in het
                                                                                verkeer zijn gebracht, door een derde worden verwij
                                                                                derd en vervolgens opnieuw worden aangebracht dan
                                                                                wel worden vervangen door soortgelijke etiketten, een
                                                                                en ander zonder dat daarbij aan de oorspronkelijke
                                                                                toestand van het produkt afbreuk wordt gedaan ?
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo
(2a Secção — Contencioso Tributário ) van 19 oktober 1995                      b ) Maakt het — voor zover sprake is van vervanging van
om een prejudiciéle beslissing in het geding tussen Fábrica de                     etiketten door soortgelijke — daarbij verschil of de
Queijo Eru Portuguesa, Lda en Ministério Público en                                derde de op de oorspronkelike etiketten aangebrachte
                                Fazenda Pública                                    aanduiding „ pure " en/of de naam van de importeur
                              ( Zaak C-348/95 )                                    weglaat en die naam in voorkomende gevallen door die
                                                                                van een ander vervangt ?
                                 ( 95/C 351 / 14 )
                                                                               c ) Zo vraag a ) bevestigend moet worden beantwoord,
Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Sec^ao — Con                              maar de merkgerechtigde de in die vraag bedoelde
tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 19 oktober                         bevoegdheid te baat neemt om te verhinderen dat de
 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                          derde de door de merkgerechtigde aangebrachte, zich op
 13 november 1995 , in het geding tussen Fabrica de Queijo                         of onder de etiketten bevindende identificatietekens
Eru Portuguesa , Lda en Ministério Püblico en Fazenda                              verwijdert, welke de merkgerechtigde in staat stelden
Püblica , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                        lekken in zijn verkooporganisatie op te sporen en aldus
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                         parallelhandel in zijn produkten te bestrijden, dient dan
gende vragen :                                                                     een zodanige uitoefening van het merkrecht te worden
                                                                                aangemerkt als een „ verkapte beperking van de handel
 1 . Valt, gelet op de in dit arrest bewezen geachte feiten ( die                  tussen de Lid-Staten ", gericht op een kunstmatige
        in de alinea 's A tot en met L van punt 4 zijn vermeld ) en                opsplitsing van de markten ?
        op de toepasselijke Gemeenschapsregels, het betrokken
        produkt ( kaas ) ( 1 ) onder onderverdeling 0406 90 1 1 van            d ) In hoeverre maakt het voor de beantwoording van vraag
        de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douaneta                        c ) verschil of de merkgerechtigde deze identificatiete
        rief ( 2 )?                                                                kens heeft aangebracht op grond van een wettelijke
                                                                                verplichting dan wel onverplicht, maar met het doel om
2 . Zo nee, onder welke postonderverdeling dan wel ?                                „ productrecall " mogelijk te maken en/of zijn produkt
                                                                                aansprakelijkheid te beperken en/of namaak te bestrij
 (') Kaas met de kenmerken beschreven in voetnoot 2 van de
                                                                                den dan wel uitsluitend ter bestrijding van parallelhan
                                                                                del ?
       mededeling betreffende zaak C-l 64/95 ( PB nr . C 1 89 van 22 . 7.
       1995 , blz . 12 ).
 ( 2 ) PB nr . L 345 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                               Beroep, op 10 november 1995 ingesteld door Commissie
                                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 novem                                                      Luxemburg
ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                                                 ( Zaak C-350/95 )
 tussen Frits Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd                                                ( 95/C 351 / 16 )
                                     en anderen
                               ( Zaak C-349/95 )                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                  ( 95/C 351 / 15 )                            op 10 november 1995 beroep tegen Groothertogdom
                                                                               Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
 De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                             Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch
 3 november 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                       adviseur D. Gouloussis als gemachtigde, domicilie gekozen
Justitie op 13 november 1995 , in het geding tussen Frits                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
 Loendersloot en George Ballantine & Son Ltd, het Hof van                      haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 ---pagebreak--- Nr . C 351 / 10         NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30 . 12 . 95
1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                     Verzoek van 31 oktober 1995 van de High Court of Justice,
      door niet binnen de gestelde termijnen de nodige                    Queen 's Bench Division, Commercial Court, om een
      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen,           prejudiciele beslissing in het geding tussen The Queen en
      subsidiair, deze niet aan de Commissie mee te delen , om            Minister for Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
      te voldoen aan Richtlijn 91 /371 /EEG van de Raad van                           National Farmers 's Union en anderen
      20 juni 1991 inzake de toepassing van de Overeenkomst                                        ( Zaak C-354/95 )
      tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
      Zwitserse Bondsstaat betreffende het directe verzeke                                           ( 95/C 351 / 18 )
      ringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke
      ringsbranche ('), de krachtens het EG-Verdrag en voor              De High Court of Justice, Queen's Bench Division, Com
      melde richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is              mercial Court heeft bij beschikking van 31 oktober 1995 ,
      nagekomen;                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 no
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwij                  vember 1995 , in het geding tussen The Queen en Minister
      zen .
                                                                          for Agriculture, Fisheries and Food , ex parte : National
                                                                          Farmers 's Union en anderen, het Hof van Justitie van de
Middelen en voornaamste argumenten                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vragen :
De verbindende kracht van artikel 189 , derde alinea, en
artikel 5 , eerste alinea , EG-Verdrag brengt voor de Lid
Staten de verplichting mee , dat de nodige maatregelen ter                1.  Moeten de leden 2 tot en met 4 van artikel 9 van
uitvoering van de tot hen gerichte richtlijnen binnen de                      Verordening ( EEG ) nr . 3887/92 (') van de Commissie
gestelde termijnen worden genomen . In casu is de termijn                     ( vóór de inwerkingtreding van Verordening ( EG )
daartoe verstreken op 4 juli 1993 zonder dat het Groother                    nr . 1648/95 ( 2 )) aldus worden uitgelegd , dat de betaling
togdom Luxemburg de nodige maatregelen heeft geno                            van aan de oppervlakte gekoppelde bedragen dient te
men .
                                                                              worden geweigerd aan landbouwers bij wie is vastge
                                                                              steld, dat de werkelijk geconstateerde braakgelegde
I 1 ) PB nr . L 205 van 27 . 7 . 1991 , blz . 48 .
                                                                              oppervlakte minder groot is dan de in een steunaanvraag
                                                                              aangegeven oppervlakte , indien het verschil meer dan
                                                                              20 % bedraagt, maar geen boze opzet of grove nalatig
                                                                              heid is vastgesteld ?
Verzoek van 3 oktober 1995 van het Tribunal de commerce
de Pontoise — Vierde kamer om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Phyteron International SA en Jean                    2.  Moeten de leden 2 tot en met 4 van artikel 9 van
                              Bourdon SA
                                                                              Verordening ( EEG ) nr. 3887/92 ( vóór de inwerkingtre
                         ( Zaak C-352/95 )                                    ding van Verordening ( EG ) nr. 1648/95 ) aldus worden
                            ( 95/C 351 / 17 )                                 uitgelegd, dat de betaling van rundvleespremies dient te
                                                                              worden geweigerd aan landbouwers bij wie is vastge
Het Tribunal de commerce de Pontoise — Vierde kamer                           steld, dat het werkelijk geconstateerde voedergebied
heeft bij beschikking van 3 oktober 1995 , ingekomen ter                      minder groot is dan het in een steunaanvraag aangege
griffie van het Hof van Justitie op 15 november 1 995 , in het                ven gebied, indien het verschil meer dan 20 % bedraagt,
geding tussen Phyteron International SA en Jean Bourdon                       maar geen boze opzet of grove nalatigheid is vastge
SA , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      steld ?
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen :
                                                                          3 . Indien vraag 1 en/of 2 bevestigend worden beantwoord,
 1 . Kan een produkt van een beschermd merk dat een in                        zijn de leden 2 tot en met 4 van artikel 9 van Verordening
       Lid-Staat A gevestigde handelaar volgens de regels heeft               ( EEG ) nr . 3887/92 ( vóór de inwerkingtreding van
       gekocht in Lid-Staat B waar het „ gehomologeerd " is en                Verordening ( EG ) nr. 1648/95 ) dan geheel of gedeelte
       onder hetzelfde merk wordt verkocht, rechtmatig uit                    lijk ongeldig wegens schending van een beginsel van het
       Lid-Staat B worden ingevoerd en in Lid-Staat A worden                  Gemeenschapsrecht, en dan met name het rechtszeker
       verkocht, wanneer het gaat om :                                        heidsbeginsel , het non-discriminatiebeginsel en/of het
                                                                              evenredigheidsbeginsel ?
       — een authentiek produkt dat geen enkele bewerking
            heeft ondergaan,
       — waarvan de verpakking, behoudens de toevoeging                   4 . Indien vraag 1 en/of 2 ontkennend worden beantwoord,
            op het etiket van enkele door de wetgeving van                    op welke wijze moeten de leden 2 tot en met 4 van
            Lid-Staat A voorgeschreven vermeldingen, niet is                  artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 3887/92 ( vóór de
            gewijzigd ,                                                       inwerkingtreding van Verordening ( EG ) nr . 1648/95 )
                                                                              dan worden uitgelegd ?
       — en dat ook in Lid-Staat A gehomologeerd is ?
 2 . Is een op het merkenrecht van Lid-Staat A gebaseerd                  5 . Ongeacht de antwoorden op de vragen 1 tot en met 4 :
       verbod niet in strijd met het bepaalde in artikel 30 van               kan in Verordening ( EEG ) nr. 3887/92 op geldige en
       het Verdrag ?                                                          wettige wijze het verlies van het totale aan een bepaalde
                                                                              oppervlakte gekoppelde bedrag als sanctie worden


title: Zaak T-290/03: Beroep, op 18 augustus 2003 ingesteld door Georgios Pantoulis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.11.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 264/33
Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie een formele                  —    een onbekend aantal sollicitanten niet is geëxamineerd in
onderzoeksprocedure volgens artikel 88, lid 2, EG had moeten                      de taal die zij hadden vermeld als „moedertaal”;
inleiden aangezien de door verzoekster aangevoerde argumen-
ten feitelijk en rechtens, en de vereiste economische analyse                —    verzoeker niet is geëxamineerd in de door hem gekozen
ingewikkeld waren.                                                                derde taal en de sollicitanten zijns inziens ongelijk zijn
                                                                                behandeld bij het examen in de derde taal en eventuele
                                                                                extra talen;
(1) Arresten Hof van 22 november 2001, Ferring (C-53/00, Jurispr.
    blz. I-9067), en 24 juli 2003, Altmark Trans GmbH en Regierung-
    spräsidium Magdeburg (C-280/00, nog niet gepubliceerd in de              —    nadat de namen van de tot het mondeling examen
    Jurisprudentie).                                                              toegelaten sollicitanten bekend waren nog andere juryle-
(2) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie              den zijn benoemd bovenop het aantal dat aanvankelijk
    van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende               was benoemd, de jury twee door het personeelscomité
    het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-
                                                                                aangewezen leden bevatte in plaats van één, en de
    zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/
    239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB                 samenstelling van de jury tijdens het mondelinge examen
    L 228, blz. 1).                                                               is veranderd.
Beroep, op 18 augustus 2003 ingesteld door Georgios
Pantoulis tegen Commissie van de Europese Gemeen-                            Beroep, op 20 augustus 2003 ingesteld door Messe Berlin
                               schappen                                      GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                           (Zaak T-290/03)
                                                                                (Zaak T-292/03)
                           (2003/C 264/56)
                                                                                (2003/C 264/57)
                           (Procestaal: Grieks)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Georgios
Pantoulis, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Charisios Tagaras, advocaat.                                                 schappen is op 20 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                             Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                             tekeningen en modellen) (BHIM) door Messe Berlin GmbH,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Lange en
                                                                             E. Schalast, advocaten.
—     het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onder-
      zoek COM/A/6/01-werkgebied 2 om hem niet te plaatsen
      op de lijst van geschikte kandidaten, en verweersters                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      antwoord van 10 juni 2003 houdende afwijzing van
      verzoekers klacht met nummer R/55/2003 van 10 fe-                      —    de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      bruari 2003 strekkende tot nietigverklaring van dat                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      besluit van de jury, nietig te verklaren;                                   (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 juni
                                                                                2003 in zaak R 646/2001-2 te vernietigen;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                             —    het BHIM in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van de                 Middelen en voornaamste argumenten
aankondiging van het onderzoek, van de beginselen en regels
met betrekking tot de werking van de jury, van het beginsel van
gelijke behandeling en van het Ambtenarenstatuut (bijlage III),              Betrokken merk:               „HOMETECH”          —       aan-
doordat                                                                                vraagnr. 1985118


title: Zaak T-446/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 augustus 2016 door CC tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-9/12 RENV, CC/Parlement

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/22

         Hogere voorziening ingesteld op 10 augustus 2016 door CC tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-9/12 RENV, CC/Parlement
   (Zaak T-446/16 P)
   (2016/C 371/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: CC (Bridel, Luxemburg) (vertegenwoordiger: G. Maximini, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het verzoekschrift en de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               derhalve, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-9/12 RENV (CC/Europees Parlement), met uitzondering van punt 3 van het dictum betreffende de kosten, te vernietigen;

               —

               derhalve, te erkennen dat het Europees Parlement niet-contractueel aansprakelijk is voor de fouten die zijn gemaakt bij het beheer van rekwirantes lijst van geschikte kandidaten en dat het verplicht is om de daaruit voortvloeiende schade te vergoeden;

               —

               derhalve, uitspraak te doen conform de vorderingen die rekwirante in haar verzoekschrift in eerste aanleg heeft geformuleerd;

               —

               derhalve, te verklaren:

                           —

                           het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 juli 2016 in zaak F-9/12 RENV (CC/Europees Parlement) wordt vernietigd, met uitzondering van punt 3 van het dictum betreffende de kosten;

                           —

                           het Parlement wordt veroordeeld tot betaling, aan rekwirante, van het bedrag van 749 449,30 EUR ter vergoeding van haar materiële schade, begroot over de periode van december 2003 tot en met december 2011, plus de bijdragen aan de pensioenregeling, en voor de periode daarna tot aan de wettelijke pensioenleeftijd tot maandelijkse betaling van de nettobedragen die overeenkomen met de salarissen van ambtenaren van de functie AD vanaf de rang AD 9, salaristrap 2, tweede jaar, rekening houdend met een normale loopbaan van een ambtenaar van dezelfde rang, aangevuld met de bijdragen voor haar pensioenregeling en haar ziektekostenverzekering, een en ander vermeerderd met vertragingsrente tegen het tarief van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten;

                           —

                           voorts wordt het Europees Parlement veroordeeld tot betaling van het bedrag van 70 000 EUR aan rekwirante ter vergoeding van haar immateriële schade;

                           —

                           het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in alle kosten die rekwirante in deze procedure heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting over de exceptie van niet-ontvankelijkheid van het nieuwe bewijsaanbod;

                           —

                           verkeerde opvatting van de feiten, ontbreken van motivering, schending van het vereiste van onpartijdigheid en van het recht op een eerlijk proces (artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie), schending van het beginsel nemo potest venire contra factum proprium en verkeerde opvatting van de feiten met betrekking tot het zogenoemde te late bewijsaanbod;

                           —

                           verzuim om te erkennen dat er sprake is van schending van de verplichting van transparantie en van loyale samenwerking van het Parlement jegens het Gerecht;

                           —

                           kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de wijziging van de nummering van de lijst van geschikte kandidaten EUR/A/151/98 en EUR/A/151.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het ontbreken van een juridische kwalificatie en van motivering van het besluit van de secretaris-generaal van 19 mei 2005 en miskenning van het arrest houdende vernietiging van het Gerecht van de Europese Unie;

                           —

                           ontbreken van een juridische kwalificatie van het besluit van de secretaris-generaal van 19 mei 2005;

                           —

                           miskenning van het arrest houdende vernietiging in zaak T-457/13 P.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van de feiten met betrekking tot de e-mails van EPSO.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van de brief van het Parlement van 15 oktober 2007 over de stelling dat rekwirante op de hoogte zou zijn gesteld van de vernietiging van haar dossier van het vergelijkend onderzoek.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de juridische kwalificatie van het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 25 februari 2003.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan een miskenning van het arrest houdende vernietiging wat de berekening van de schade betreft.


title: Zaak T-429/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Valero Jordana tegen Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Valero Jordana tegen Commissie
   (Zaak T-429/03) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang - Artikel 31, lid 2, Statuut”)
   (2006/C 108/29)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoeker: Gregorio Valero Jordana (Ukkel, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en É. De Schietere de Lophem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Primair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 december 2002 houdende definitieve indeling van verzoeker in de rang A7, salaristrap 3, en nietigverklaring, voorzover nodig, van het besluit van de Commissie van 9 september 2003 houdende afwijzing van verzoekers klacht alsmede, subsidiair, overlegging van bepaalde stukken.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-47/13: Arrest van het Gerecht van 29 januari 2014 — Goldsteig Käsereien Bayerwald/BHIM — Vieweg (goldstück) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk goldstück — Ouder gemeenschapswoordmerk GOLDSTEIG — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/20

      Arrest van het Gerecht van 29 januari 2014 — Goldsteig Käsereien Bayerwald/BHIM — Vieweg (goldstück)
      (Zaak T-47/13) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk goldstück - Ouder gemeenschapswoordmerk GOLDSTEIG - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2014/C 71/35)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Goldsteig Käsereien Bayerwald GmbH (Cham, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Christin Vieweg (Sonneberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Pröll, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 november 2012 (zaak R 2589/2011-1), betreffende een oppositieprocedure tussen Goldsteig Käsereien Bayerwald GmbH en Christin Vieweg

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Goldsteig Käsereien Bayerwald GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak T-300/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Fricopan Back/Commissie („Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/27

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Fricopan Back/Commissie
   (Zaak T-300/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris”))
   (2014/C 431/48)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fricopan Back GmbH Immekath (Klötze, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz en B. Wißmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-37/00: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 4 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Herbert Weber en de vennootschap naar Schots recht Universal Ogden Services Ltd

text:
29.4.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 122/11
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 4 februa-                 11 februari 2000, in de zaak A. T. Joseph (handeldrijvende
ri 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen            onder de naam Woodcraft Haulage), het Hof van Justitie van
Herbert Weber en de vennootschap naar Schots recht                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                 Universal Ogden Services Ltd                          beslissing over de navolgende vraag:
                         (Zaak C-37/00)                                Gelet op het feit, dat alle ernstige overtredingen worden
                                                                       behandeld in § 2 (a) van bijlage 3 bij de wet van 1995, was
                        (2000/C 122/16)                                de schrapping van het woord „herhaaldelijk” ter zake van
                                                                       overtredingen van de voorschriften inzake wegvervoer (§ 2 (b)
                                                                       van bijlage 3) noodzakelijk ter uitvoering van richtlijn
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 4 februari           98/76/EG (1) van de Raad van 1 oktober 1998, en, zo ja,
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                moet richtlijn 98/76/EG van 1 oktober 1998 aldus worden
10 februari 2000, in het geding tussen Herbert Weber en de             uitgelegd, dat een persoon die tijdens een enkele terechtzitting
vennootschap naar Schots recht Universal Ogden Services                wordt veroordeeld voor twee of meer overtredingen van de
Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               voorschriften inzake wegvervoer, niet meer betrouwbaar is?
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
                                                                       (1) Houdende wijziging van richtlijn 96/26/EG inzake de toegang
a) Moet arbeid, op het Nederlandse gedeelte van het continen-              tot het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
     taal plat onder de Noordzee verricht door een werknemer               personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en
     als omschreven in de Wet arbeid mijnbouw Noordzee (1)                 inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certificaten en
     (WAMN), voor de toepassing van art. 5 sub 1 EEX (2)                   andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het
     worden aangemerkt als, of gelijkgesteld met, arbeid die in            recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers (PB
     Nederland is verricht?                                                L 277, blz. 17).
b) Zo ja, moet dan voor het antwoord op de vraag of de
     werknemer geacht moet worden zijn arbeid „gewoonlijk”
     in Nederland te hebben verricht, de gehele periode van zijn
     dienstverband in aanmerking worden genomen of gaat het
     om de laatste periode van zijn dienstverband?
c) Dient voor de beantwoording van vraag b) onderscheid te
     worden gemaakt tussen het tijdvak waarin de WAMN nog              Verzoek van het Vestre Landsret van 9 februari 2000 om
     niet in werking was getreden — en de Nederlandse wet              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Andersen
     dus voor een geval als het onderhavige nog geen territoriaal                    og Jensen ApS en Skatteministeriet
     bevoegd Nederlands gerecht aanwees — en het tijdvak na
     de inwerkingtreding van de WAMN?
                                                                                (Zaak C-43/00)
(1) Wet van 2 november 1992, Staatsblad 592.                                                     (2000/C 122/18)
(2) Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
    bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-
    ke en handelszaken.
                                                                       Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 9 februari 2000,
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 februari
                                                                       daaraanvolgend, in het geding tussen Andersen og Jensen ApS
                                                                       en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
Verzoek van de Deputy Traffic Commissioner, North
Western Traffic Area (Verenigd Koninkrijk), van 2 februa-              Vraag 1
ri 2000 om een prejudiciële beslissing in de zaak
A. T. Joseph (handeldrijvende onder de naam Woodcraft                  Moeten de bepalingen van richtlijn 90/434/EEG (1) (fusiericht-
                             Haulage)                                  lijn) aldus worden uitgelegd, dat het met de bepalingen van
                                                                       deze richtlijn, inzonderheid artikel 2, sub c en i, ervan, in strijd
                         (Zaak C-38/00)                                is, dat de autoriteiten van een lidstaat weigeren de in de
                                                                       richtlijn opgenomen bepalingen inzake inbreng van activa op
                                                                       een transactie van toepassing te achten, wanneer die transactie
                        (2000/C 122/17)                                inhoudt dat alle activa en passiva van de inbrengende vennoot-
                                                                       schap worden ingebracht in een andere vennootschap (de
De Deputy Traffic Commissioner, North Western Traffic Area             ontvangende vennootschap), met uitzondering van een kleine
(Verenigd Koninkrijk), heeft bij beschikking van 2 februari            hoeveelheid aandelen en de opbrengst van een door de
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                inbrengende vennootschap aangegane lening?


title: Zaak C-112/08: Beroep ingesteld op 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/24

         Beroep ingesteld op 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-112/08)
   (2008/C 128/42)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Rabanal Suárez en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/48/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen en met name de volgende bepalingen ervan: artikel 68, lid 3; artikel 72; artikel 73, lid 3; artikel 74; de artikelen 99, 100 en 101; de artikelen 110-114; de artikelen 118 en 119; de artikelen 124-127; de artikelen 129-132; artikel 133; artikel 136; de artikelen 144 en 145; artikel 149; artikel 152; artikel 154, lid 1; artikel 155; bijlage V; bijlage VI (met uitzondering van deel I); bijlagen VII-XII (met uitzondering van bijlage X, delen I, II en III), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/48/EG in nationaal recht is op 31 december 2006 verstreken.

      (1)  PB L 177, blz. 1.


title: Zaak C-427/99 P: Hogere voorziening, op 8 november 1999 ingesteld door RJB Mining plc tegen het arrest, op 9 september 1999 in zaak T-110/98 tussen RJB Mining plc en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrĳk Spanje en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid)

text:
C 20/14                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      2. De punten 1 en 3 van het dictum van het arrest van het
                                                                           Gerecht van eerste aanleg in zaak T-110/98 te vernietigen.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     3. Beschikking 98/687/EGKS van de Commissie van 10 juni
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn                   1998 betreffende steunmaatregelen van Duitsland ten
     98/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van                    behoeve van de kolenindustrie in 1997 (PB 1998, L 234,
     26 februari 1998 (1) inzake de toepassing van Open Net-               blz. 30) nietig te verklaren.
     work Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de
     universele telecommunicatiedienst in een door concurren-         4. De Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
     tie gekenmerkt klimaat, althans die bepalingen niet ter               voorziening en van de procedure voor het Gerecht van
     kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan            eerste aanleg.
     de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                  Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                    Rekwirante stelt dat de enige mogelijke interpretatie van
                                                                      de tekst van artikel 1 van de steunregeling (beschikking
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-        nr. 3632/93/EGKS (2) van de Commissie van 28 december
                                                                      1993 tot vaststelling van een communautaire regeling voor
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust      de steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve van de
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde        kolenindustrie) inhoudt, dat artikel 9 een voorwaarde is waar-
                                                                      aan moet zijn voldaan alvorens steun als gemeenschapssteun,
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 juni
1998 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-         en dus als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt, kan
gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen         worden beschouwd. De naleving van artikel 9 is meer dan een
                                                                      louter procedurevereiste. Het gaat om een voorafgaande
naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
                                                                      voorwaarde. Staatssteun kan dus slechts als gemeenschaps-
                                                                      steun worden beschouwd indien hij voldoet aan het bepaalde
(1) PB L 101, van 1.4.98, blz. 24.                                    in artikel 9, lid 4.
                                                                      Rekwirante voerde voor het Gerecht van eerste aanleg aan, dat
                                                                      indien de duidelijke tekst van de steunregeling wordt toegepast,
                                                                      de Commissie niet de bevoegdheid heeft om staatssteun als
                                                                      gemeenschapssteun aan te merken indien de staatssteun is
                                                                      betaald zonder dat is voldaan aan artikel 9 (en dus niet voldoet
Hogere voorziening, op 8 november 1999 ingesteld door                 aan de voorwaarde van voorafgaande goedkeuring).
RJB Mining plc tegen het arrest, op 9 september 1999 in
zaak T-110/98 (1) tussen RJB Mining plc en Commissie
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                      Het Gerecht van eerste aanleg heeft de zienswijze van rekwiran-
Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Spanje en RAG                    te van de hand gewezen, stellende dat:
Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer                   a) een procedurebepaling niet op hetzelfde niveau staat als
                           — uitgebreid)                                   een materiële bepaling, zodat:
                       (Zaak C-427/99 P)                              b) de niet-naleving van de procedurebepaling niet als rechts-
                                                                           gevolg had, dat de Commissie niet bevoegd was om de
                                                                           staatssteun goed te keuren.
                          (2000/C 20/29)
                                                                      Rekwirante stelt, dat de conclusie van het Gerecht van eerste
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 november 1999 hogere voorziening ingesteld door RJB              aanleg het gevolg is van een gewrongen interpretatie van de
                                                                      steunregeling, en een kennelijke dwaling ten aanzien van het
Mining plc, een vennootschap naar Engels recht, gevestigd
                                                                      recht is.
te Harworth, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door
M. Brealey, Barrister, en J. Lawrence, Solicitor, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en                   Volgens rekwirante maakt de steunregeling geen onderscheid
Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen            tussen materiële en procedurele voorwaarden inzake de ver-
het arrest, op 9 september 1999 in zaak T-110/98 tussen RJB           enigbaarheid van steun met de gemeenschappelijke markt,
Mining plc en Commissie van de Europese Gemeenschappen,               zodat in de twee gevallen de miskenning van de voorwaarden
ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, Koninkrijk Span-           tot gevolg heeft dat de Commissie niet bevoegd is om de steun
je en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van            goed te keuren.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer
— uitgebreid).
                                                                      (1) PB C 299, 26.09.98, blz. 38.
                                                                      (2) PB 1993, L 329, blz. 12.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1. De hogere voorziening toe te wijzen.


title: Zaak T-182/10: Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/54

      Beroep ingesteld op 19 april 2010 — AISCAT/Commissie
      (Zaak T-182/10)
      (2010/C 161/85)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Associazione Italiana delle Società Concessionarie per la costruzione e l’esercizio di Autostrade e Trafori stradali (AISCAT) (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Maresca, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 10 februari 2010.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Dit beroep strekt tot nietigverklaring van het in de brief van de Europese Commissie van februari 2010 vervatte besluit, waarbij de mogelijkheid wordt uitgesloten dat de Italiaanse Republiek artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) heeft geschonden door de bouw en het beheer van een gedeelte van de autosnelweg (de „Passante di Mestre”) zonder aanbestedingsprocedure te gunnen aan de gemengde publiek-private vennootschap CAV SpA (naamloze vennootschap waarin ANAS SpA en de regio Veneto voor gelijke delen deelnemen) en die bouw te financieren door een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg.
      Ter onderbouwing van de schending van artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 107 VWEU) door de Italiaanse Republiek worden twee middelen aangevoerd.
      In de eerste plaats vormt de rechtstreekse gunning van de bouw en het beheer van de Passante di Mestre door de Italiaanse Republiek aan CAV op grond van artikel 2, lid 290, van wet nr. 244 van 24 december 2007 staatssteun, aangezien, hoewel niet was voldaan aan de voorwaarden voor zogenoemde in house-aanbestedingen de opdracht is gegund aan een gemengde vennootschap die door haar statuten en managementstructuur een ongerechtvaardigd mededingingsvoordeel heeft. CAV is immers voor 50 % eigendom van ANAS, dat een publieke taak als reguleringsorgaan vervult, maar ook activiteiten als onderneming uitoefent (bouw en beheer van autosnelwegen) op een markt die zij zelf reguleert, waarop de regels ook voor haar gelden en waarop zij zelf aanbestedende instantie is.
      In de tweede plaats vormt de goedkeuring door de Italiaanse Republiek van de overeenkomst tussen ANAS (als aanbestedende instantie) en CAV voor de financiering van de Passante di Mestre via een tolverhoging aan de tolpoorten op het parallel lopende en concurrerende gedeelte van de autosnelweg staatssteun aan CAV.
      Door de tolverhoging werd het verkeer naar het nieuwe gedeelte van de autosnelweg (de Passante di Mestre) geleid en nam tegelijkertijd de hoeveelheid verkeer op het concurrerende gedeelte met verhoogde tolheffing (de „Tangenziale di Mestre”) af. Het voorwerp van de staatssteun is dus niet het bedrag dat voortvloeit uit de tolverhoging zelf, maar wel het mededingingsvoordeel dat CAV daaruit haalt en de schade die de exploitanten van de Tangenziale di Mestre daarentegen lijden.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2003 in zaak C-233/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 90/313/EEG — Vrĳe toegang tot milieu-informatie — Onvolledige of onjuiste omzetting")

text:
C 184/2                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                2.8.2003
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Republiek                 Franse Republiek (gemachtigden: aanvankelijk J.-F. Dobelle en
Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maat-               D. Colas, vervolgens laatstgenoemde en G. de Bergues), betref-
regelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn          fende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek,
89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                  door de artikelen 2, sub a, en 3, leden 2, 3 en 4, van richtlijn
doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling           90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije
van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming                    toegang tot milieu-informatie (PB L 158, blz. 56) niet juist om
daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB 1989,              te zetten, de ingevolge die richtlijn en artikel 189, derde alinea,
L 40, blz. 8), en met name door de voorgeschreven procedure                 EG-Verdrag (thans artikel 249, derde alinea, EG) op haar
niet toe te passen op besluiten tot vaststelling van een bijzon-            rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
dere vergoedingscategorie, en, wat de opgelegde verplichtingen              (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
betreft, door in geval van een negatief besluit de aanvrager geen           president, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en
afdoende, op objectieve en verifieerbare criteria gebaseerde                J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
motivering mee te delen, de krachtens deze richtlijn, en met                Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 26 juni
name artikel 6 ervan, op haar rustende verplichtingen niet is               2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris,
F. Macken (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein,                   1)    Door de verplichting tot het verstrekken van milieu-informatie te
adjunct-griffier, op 12 juni 2003 een arrest gewezen waarvan                      beperken tot „overheidsdocumenten” in de zin van wet nr. 78/
het dictum luidt als volgt:                                                       753 van 17 juli 1978 houdende diverse maatregelen ter
                                                                                verbetering van de verhoudingen tussen de overheid en het
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te          publiek en houdende diverse administratieve, sociale en fiscale
      stellen die nodig zijn om ter zake van de besluiten tot vaststel-           bepalingen;
      ling van de categorieën geneesmiddelen waarvoor in het kader
      van het stelsel van gezondheidszorg een verhoogde vergoeding
      geldt, te voldoen aan richtlijn 89/105/EEG van de Raad van
      21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maat-
      regelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor           door als een van de weigeringsgronden voor het verstrekken van
      menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale                    dergelijke informatie te vermelden dat inzage in of verstrekking
      stelsels van gezondheidszorg, is de Republiek Finland de krach-             van het document afbreuk zou kunnen doen aan „in het
      tens artikel 6, punten 1 en 2, van de richtlijn op haar rustende            algemeen, door de wet beschermde geheimen”;
      verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het beroep wordt verworpen voor het overige.
                                                                                door in de nationale wetgeving niet te bepalen dat milieu-
3)    Beide partijen zullen hun eigen kosten dragen.                              informatie gedeeltelijk wordt verstrekt wanneer het mogelijk is
                                                                                deze te scheiden van informatie die verband houdt met de
                                                                                belangen bedoeld in artikel 3, lid 2, van richtlijn 90/313/
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                       EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot
                                                                                milieu-informatie, en die daarom een weigering van verstrekking
                                                                                kan rechtvaardigen, en
                                                                                door niet te bepalen dat in geval van een stilzwijgende beslissing
                      ARREST VAN HET HOF                                          tot afwijzing van een verzoek om milieu-informatie, de over-
                                                                                heidsinstanties verplicht zijn deze afwijzing ambtshalve en uiter-
                            (Zesde kamer)                                         lijk twee maanden na indiening van het oorspronkelijke verzoek
                                                                                te motiveren,
                          van 26 juni 2003
in zaak C-233/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                schappen tegen Franse Republiek (1)                               is de Franse Republiek de krachtens de artikelen 2, sub a, en 3,
                                                                                leden 1, 2 en 4, van genoemde richtlijn op haar rustende
(„Niet-nakoming — Richtlijn 90/313/EEG — Vrije toegang                            verplichtingen niet nagekomen.
 tot milieu-informatie — Onvolledige of onjuiste omzetting”)
                           (2003/C 184/03)
                                                                            2)    Het beroep wordt verworpen voor het overige.
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                         prudentie van het Hof)                             3)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                            (1) PB C 233 van 12.8.2000.
In zaak C-233/00, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: G. zur Hausen en J.-F. Pasquier) tegen


title: Zaak C-45/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Brandenburg — Duitsland) — Campina GmbH & Co., voorheen TUFFI Campina emzett GmbH/Hauptzollamt Frankfurt (Oder) (Melk en zuivelproducten — Extra heffing — Geringe overschrijding van termijn voor mededeling van overzicht van afrekeningen — Geldelijke sanctie — Verordening (EEG) nr. 536/93 zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1001/98 — Artikel 3, lid 2, tweede alinea — Verordening (EG) nr. 1392/2001 — Artikel 5, lid 3 — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 2, lid 2, tweede zin — Beginsel van retroactieve toepassing van lichtste straf)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/12

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht des Landes Brandenburg — Duitsland) — Campina GmbH & Co., voorheen TUFFI Campina emzett GmbH/Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
   (Zaak C-45/06) (1)

   (Melk en zuivelproducten - Extra heffing - Geringe overschrijding van termijn voor mededeling van overzicht van afrekeningen - Geldelijke sanctie - Verordening (EEG) nr. 536/93 zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1001/98 - Artikel 3, lid 2, tweede alinea - Verordening (EG) nr. 1392/2001 - Artikel 5, lid 3 - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Artikel 2, lid 2, tweede zin - Beginsel van retroactieve toepassing van lichtste straf)
   (2007/C 95/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht des Landes Brandenburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Campina GmbH & Co., voorheen TUFFI Campina emzett GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Frankfurt (Oder)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht des Landes Brandenburg — Geldigheid van artikel 3, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 57, blz. 12), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1001/98 (PB L 142, blz. 22) — Boete wegens niet-inachtneming van termijn voor jaarlijkse mededeling van afrekeningen van individuele producenten — Minimale termijnoverschrijding — Evenredigheidsbeginsel
   Dictum
   De nationale rechter dient het beginsel van de retroactieve toepassing van de lichtste straf na te leven wanneer hij een sanctie dient te verbinden aan een handelwijze die niet in overeenstemming is met de voorschriften van de gemeenschapsregeling.
   Bij een geringe overschrijding van de vastgestelde termijn, zoals in het hoofdgeding aan de orde, is de regeling van financiële sancties die is neergelegd in artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, minder streng dan die van artikel 3, lid 2, tweede alinea, eerste streepje, van verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1001/98 van de Commissie van 13 mei 1998.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak T-281/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — GOLAM/BHIM — meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX)

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/15

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — GOLAM/BHIM — meta Fackler Arzneimittel (METABIOMAX)
   (Zaak T-281/13)
   2013/C 215/21
   Taal van het verzoekschrift: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Sofia Golam (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Trovas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: meta Fackler Arzneimittel GmbH (Springe, Duitsland)

      Conclusies

               —

               gegrondverklaring van het onderhavige beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 maart 2013 in zaak R 2022/2011-2;

               —

               afwijzing van de oppositie ingesteld door de andere partij en toewijzing van verzoeksters vordering in haar geheel;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in verzoeksters kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Sofia Golam

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „METABIOMAX” voor waren van de klassen 5, 16 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8885261

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: meta Fackler Arzneimittel GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk nr. 857721 „metabiarex” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van 26 februari 2009


title: Zaak C-452/07: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 3 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Health Research Inc.

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 3 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Health Research Inc.
   (Zaak C-452/07) (1)

   (2008/C 313/36)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-397/03 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  18 mei 2006  — Archer Daniels Midland Co., Archer Daniels Midland Ingredients Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededinging — Kartels — Markt voor synthetische lysine — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van boetebedragen — Verbod van terugwerkende kracht — Ne bis in idem-beginsel — Gelijke behandeling — Omzet die in aanmerking kan worden genomen)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 mei 2006 — Archer Daniels Midland Co., Archer Daniels Midland Ingredients Ltd/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-397/03 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Kartels - Markt voor synthetische lysine - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van boetebedragen - Verbod van terugwerkende kracht - Ne bis in idem-beginsel - Gelijke behandeling - Omzet die in aanmerking kan worden genomen)
   (2006/C 165/03)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirantes: Archer Daniels Midland Co., Archer Daniels Midland Ingredients Ltd (vertegenwoordigers: C. O. Lenz, Rechtsanwalt, E. Batchelor, L. Martin Alegi en M. Garcia, solicitors)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal, gemachtigde, en J. Flynn, QC)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 juli 2003, Archer Daniels Midland Company en Archer Daniels Midland Ingredients Ltd/Commissie, T-224/00, waarbij gedeeltelijk is afgewezen een verzoek om intrekking of verlaging van een geldboete die is opgelegd bij beschikking van de Commissie van 7 juni 2000 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak COMP/36.545/F3 — Aminozuren)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Archer Daniels Midland Co. en Archer Daniels Midland Ingredients Ltd worden in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-57/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2016 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 november 2015 in de gevoegde zaken T-424/14 en T-425/14, ClientEarth/Europese Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/5

         Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2016 door ClientEarth tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 november 2015 in de gevoegde zaken T-424/14 en T-425/14, ClientEarth/Europese Commissie
   (Zaak C-57/16 P)
   (2016/C 191/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: ClientEarth (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, F. Heringa en J. Wolfhagen, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               i.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 13 november 2015, waarbij het

                           —

                           rekwirantes beroep heeft afgewezen;

                           —

                           rekwirante heeft verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

               ii.

               verwijzing van de Commissie in de kosten, met inbegrip van de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante verzoekt om vernietiging van het arrest op de volgende gronden:
   1. Onjuiste rechtsopvatting door met betrekking tot de gevraagde documenten een algemene aanname te aanvaarden in het kader van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1).
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, omdat het:

               i.

               de rechtspraak van het Hof onjuist heeft toegepast;

               ii.

               voorbij is gegaan aan het feit dat artikel 17, leden 1 tot en met 3, VEU geen grondslag biedt voor aanvaarding van een dergelijke algemene aanname;

               iii.

               een algemene aanname met betrekking tot de niet openbaarmaking van de gevraagde documenten heeft aanvaard, zonder te beoordelen of sprake was van specifieke en concrete schade;

               iv.

               ten onrechte niet heeft erkend dat de gevraagde documenten intrinsiek verbonden zijn met het besluit om al dan niet beleidsinitiatieven op het vlak van wetgeving te nemen.

         2. Onjuiste rechtsopvatting door het bestaan van een hoger openbaar belang niet te erkennen.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, omdat het:

               i.

               ten onrechte niet is ingegaan op de door ClientEarth aangevoerde aspecten met betrekking tot het bijzonder openbaar belang;

               ii.

               heeft geoordeeld dat de openbaarmaking van de gevraagde documenten op een later tijdstip het bestaan van een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking van de gevraagde documenten uitsluit;

               iii.

               heeft geoordeeld dat de openbaarmaking van andere dan de gevraagde documenten het bestaan van een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking van de gevraagde documenten uitsluit;

               iv.

               voorbij is gegaan aan de aard van het openbaar belang van ClientEarth;

               v.

               ten onrechte heeft nagelaten de weigeringsgronden beperkt uit te leggen, rekening houdend, overeenkomstig artikel 6, lid 1, tweede zin, van verordening (EG) nr. 1367/2006 (2), met het openbaar belang dat bij openbaarmaking is gediend;

               vi.

               voorbij is gegaan aan het openbaar belang dat is gediend bij de bevordering van toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).


title: Zaak T-283/05: Beroep, op 13 juli 2005 ingesteld door Daniele Baraldi en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/33

         Beroep, op 13 juli 2005 ingesteld door Daniele Baraldi en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-283/05)
   (2005/C 229/70)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniele Baraldi, wonende te Alkmaar (Nederland), Jacobus De Bruijn, wonende te Ispra (Italië) en Christel Schilleger-Musset, wonende te Brebbia (Italië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de indeling in de rang die hun is toegekend in de besluiten waarbij zij zijn aangeworven, voorzover die indeling is gebaseerd op artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut;

               —

               bijgevolg, hun loopbaan verzoekers te herstellen (met inaanmerkingneming van de ervaring die zij in de aldus de gerectificeerde rang hebben opgedaan, van hun rechten op plaatsing in een hogere salaristrap en van hun pensioenrechten; deze laatste zijn met name op grond van artikel 21 van bijlage XIII bij het Statuut vastgesteld) vanaf de rang waarin zij hadden moeten worden aangesteld op basis van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek ten vervolge waarop zij op de reservelijst waren geplaatst, hetzij in de rang die in de aankondiging van dat vergelijkend onderzoek was genoemd, hetzij in de rang die volgens het nieuwe Statuut daarmee overeenkomt (en in de salaristrap overeenkomstig de regels die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren), dit alles vanaf het aanstellingsbesluit;

               —

               verzoekers vertragingsrente op de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet toe te kennen over het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met hun indeling in het aanwervingsbesluit, en het salaris dat overeenkomt met de indeling waarop zij recht hadden, tot op de datum van het besluit waarbij zij volgens de regels in de rang worden ingedeeld;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekers aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-58/05, Centeno Mediavilla e.a./Commissie (1).

      (1)  PB C 93, van 16.4.2005, blz. 38.


title: Verzoek van de Court of Appeal, Criminal Division, van 24 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead (Zaak C-3/97)

text:
Nr. C 74/ 14          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8 . 3 . 97
    trekking in gedurende de tussen hem en zijn werkgever          waartoe op grond van het nationaal bevorderde doel
    vrij overeengekomen duur ervan ( dat wil zeggen de             slechts een beperkte groep personen toegang heeft ( hier:
     lengte van de dienstbetrekking) en van de uit die zeker      ingevolge § 19, lid 2, van het Bundessozialhilfegesetz )?
    heid voortvloeiende voordelen, zoals een loopbaanont
    wikkeling die de mogelijkheid biedt van promotie, be
    roepsopleiding en loon en pensioenen die in
    overeenstemming zijn met zijn dienstjaren, met toepas
    sing mutatis mutandis van de rechtsoverwegingen van
    het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    in onder meer de zaken C-272/92 ( arrest van 23 okto          Verzoek van de Court of Appeal, Criminal Division, van
    ber 1993 , Spotti, Jurispr. 1993 , blz. 1-5185 ) en C-225/     24 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het
     85 ( arrest van 16 juni 1987, Commissie/Italië, Jurispr.        geding tussen Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead
     1987, blz. 2625 )?
                                                                                ( Zaak C-3/97)
                                                                                ( 97/C 74/28 )
2 . Zo ja, vormt dan de omstandigheid dat verzoekers
    dienstbetrekking door de werking van de Britse immi
    gratieregels in feite in de tijd is beperkt en in het on      De Court of Appeal, Criminal Division, heeft bij beschik
    derhavige geval wordt beëindigd door verweerders be           king van 24 december 1996, ingekomen ter griffie van het
    slissing om verzoekers verblijfsvergunning niet te             Hof van Justitie op 9 januari 1997, in het geding tussen
    verlengen, wat bedoelde „ arbeidsvoorwaarden " be             Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead, het Hof van
    treft, een discriminatie op grond van nationaliteit,           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    wanneer verweerder een dergelijke feitelijke tijdslimiet
                                                                   een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    en/of gedwongen beëindiging van een dienstbetrekking
    niet aan zijn eigen onderdanen zou kunnen opleggen ?
                                                                   Valt de levering van namaakparfums onder de werkings
                                                                   sfeer van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
3 . Ingeval van een bevestigend antwoord op de eerste en           1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
    de tweede vraag: verlangt artikel 40 van de Samenwer          lidstaten inzake omzetbelasting ( zesde richtlijn ) (')?
    kingsovereenkomst EEG-Marokko dan, dat de lidstaat
    een Marokkaans werknemer een verblijfsvergunning
    verleent voor de duur van zijn legale dienstbetrekking ?       (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                                                                   Verzoek van de Raad van State van België van 18 december
Verzoek van 9 december 1996 van het Verwaltungsgericht             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
der Freien Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslis
                                                                           NV Ballast Nedam Groep en Belgische staat
sing in het geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde
                            Bremen                                                           ( Zaak C-5/97)
                        (Zaak C-l /97)                                                         ( 97/C 74/29 )
                         ( 97/C 74/27 )
                                                                   De Raad van State van België heeft bij arrest van 18 de
                                                                   cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
Het Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen                tie op 13 januari 1997, in het geding tussen NV Ballast
heeft bij beschikking van 9 december 1996 , ingekomen ter          Nedam Groep en Belgische staat, het Hof van Justitie van
griffie van het Hof van Justitie op 6 januari 1997, in het         de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde Bremen het                le beslissing over de navolgende vragen :
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :                                                            Dient het woord „ kan " in de zinsnede „... rekening kan
                                                                   worden gehouden met ..." in het dictum van het arrest
                                                                   van 14 april 1994 in zaak C-389/92 (') begrepen te wor
Behoort een Turkse werknemer tot de legale arbeidsmarkt            den als „ moet "?
van een lidstaat in de zin van artikel 6, lid 1 , van Besluit
nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije betreffende de
ontwikkeling van de associatie, wanneer hij in een aan de          Indien het woord „ kan " in voornoemde zinsnede niet
sociale-verzekeringsplicht onderworpen arbeid wordt te             dient te worden begrepen als „ moet ", houdt dit in dat de
werkgesteld, die door deze lidstaat met overheidsmiddelen           betrokken lidstaat desbetreffend over een discretionaire be
bijzonder wordt bevorderd en dient om hem voor het eerst            voegdheid beschikt, zelfs indien de door het Hof gestelde
of opnieuw aan het arbeidsproces te laten deelnemen en              voorwaarde is vervuld ?


title: Zaak C-626/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2011 door Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 21 september 2011 in zaak T-1/10, Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie en Koninkrijk der Nederlanden

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/11

         Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2011 door Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 21 september 2011 in zaak T-1/10, Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie en Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-626/11 P)
   2012/C 39/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en R. Cana, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie en Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               de beschikking van het Gerecht in zaak T-1/10 te vernietigen; en

               —

               het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”), houdende identificatie, overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen, van acrylamide als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van die verordening; of

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht terug te wijzen voor afdoening van het door rekwiranten ingestelde beroep tot nietigverklaring, en

               —

               verweerder te verwijzen in alle kosten van deze procedure (daaronder begrepen de kosten die op de procedure voor het Gerecht zijn gevallen).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwiranten betogen dat het Gerecht het recht van de Unie heeft geschonden door hun beroep tot nietigverklaring van het besluit van ECHA houdende identificatie, overeenkomstig artikel 59 van verordening nr. 1907/2006, van acrylamide als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van die verordening te verwerpen. Zij betogen inzonderheid dat het Gerecht de feiten en de op de situatie van rekwiranten toepasselijke bepalingen op een aantal punten onjuist heeft begrepen en daardoor blijk heeft gegeven van een aantal onjuiste rechtsopvattingen, inzonderheid

               —

               door te oordelen dat het besluit van het Comité lidstaten van ECHA om overeenkomstig artikel 59, lid 8, van verordening nr. 1907/2006 een stof als een zeer zorgwekkende stof (hierna: „ZZS”) te identificeren geen besluit is dat jegens derden rechtsgevolgen beoogt te sorteren vóór de publicatie van de met dat besluit geactualiseerde lijst van kandidaat-ZZS overeenkomstig artikel 59, lid 10, van verordening nr. 1907/2006.

         Om deze redenen vorderen rekwiranten vernietiging van het arrest van het Gerecht in zaak T-1/10 en nietigverklaring van het besluit van ECHA houdende identificatie, overeenkomstig artikel 59 van verordening nr. 1907/2006, van acrylamide als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van die verordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak C-331/05 P: Hogere voorziening, op 6 september 2005 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-294/04, Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/17

         Hogere voorziening, op 6 september 2005 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-294/04, Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-331/05 P)
   (2005/C 271/32)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 september 2005 hogere voorziening ingesteld door Internationaler Hilfsfonds e.V., vertegenwoordigd door H. Kaltenecker, Rechtsanwalt te Parijs, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-294/04, Internationaler Hilfsfonds e.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-294/04 (1) te vernietigen en de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te wijzen of verweerster ertoe veroordelen, verzoekster een bedrag van 54 037,00 EUR te betalen;

               2

               verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening tegen genoemde beschikking van het Gerecht van eerste aanleg stelt rekwirante onjuiste beoordeling en toepassing van de procesregels en van het gemeenschapsrecht en niet-inachtneming van beslissingen van de communautaire rechterlijke instanties.

               1.

               Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat er juridisch en feitelijk een verschil bestaat tussen proceskosten, die verband houden met een procedure in rechte, en de kosten waarvan bij wege van een beroep tot schadevergoeding vergoeding wordt gevorderd.

               2.

               Het Gerecht heeft geen juridisch steekhoudende verklaring gegeven voor zijn beslissing om de in het kader van een klacht bij de Europese Ombudsman gemaakte advocatenkosten quasi ex officio uit te sluiten van de kosten waarvan in het kader van een beroep tot schadevergoeding vergoeding kan worden gevorderd. Het heeft de feitelijke en juridische gronden voor het in de arm nemen van een advocaat in de door rekwirante ingeleide klachtprocedure niet getoetst.

               3.

               Het Gerecht heeft het causaal verband tussen het onrechtmatig handelen van de Commissie en de gestelde schade oppervlakkig bekeken en onjuist beoordeeld.

               4.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zich op een beslissing van het Hof te beroepen voor zijn onjuiste stelling dat voor een procedure voor de Ombudsman in beginsel geen advocaat in arm behoeft te worden genomen. De betrokken beslissing had betrekking op een personeelslid van de Commissie en dat geval moest volgens het ambtenarenrecht worden beoordeeld en vertoonde eigenlijk geen gelijkenis met het onderhavige geval.

      (1)  PB C 229, van 17.9.2005.


title: Zaak T-94/06: Beroep ingesteld op  13 maart 2006  — Gargani tegen Parlement

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/15

         Beroep ingesteld op 13 maart 2006 — Gargani tegen Parlement
   (Zaak T-94/06)
   (2006/C 121/26)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Giuseppe Gargani (Morra de Sanctis, Italië) (vertegenwoordiger: W. Rothley, advocaat)

      Verweerder: Europees Parlement
   Conclusies van verzoeker

               —

               vast te stellen dat verweerder door zijn beslissing om in de bij het Hof aanhangige prejudiciële procedure in zaak C-305/05 schriftelijke opmerkingen in te dienen, artikel 121 van Reglement van het Europees Parlement heeft geschonden;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met zijn beroep komt verzoeker op tegen het feit dat de Voorzitter van het Europees Parlement, namens deze instelling, overeenkomstig artikel 23, tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie schriftelijke opmerkingen heeft ingediend in zaak C-305/05. Volgens verzoeker zijn deze schriftelijke opmerkingen ingediend zonder dat daarover overeenstemming was bereikt met de Commissie Juridische Zaken van het Europees Parlement en zonder dat daarover was gestemd in de plenaire vergadering van het Europees Parlement.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker schending van artikel 121 van het Reglement van het Europees Parlement aan.


title: Zaak T-381/11: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Eurofer/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten vanaf 2013 — Besluit van Commissie tot vaststelling van productbenchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Geen individuele geraaktheid — Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/24

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Eurofer/Commissie
   (Zaak T-381/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten vanaf 2013 - Besluit van Commissie tot vaststelling van productbenchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Geen individuele geraaktheid - Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 217/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europäischer Wirtschaftsverband der Eisen- und Stahlindustrie (Eurofer) ASBL (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en C. Dittrich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms, K. Herrmann en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van Euroalliages behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               Europäischer Wirtschaftsverband der Eisen- und Stahlindustrie (Eurofer) ASBL wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.