title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 5 oktober 1995 in zaak T-165/89 (129): O. Plug tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Interpretatie)

text:
25 . 11 . 95             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 315/ 15
C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue Ermesinde 67, tegen                     1 . Het verzoek tot interpretatie wordt niet-ontvankelijk
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                          verklaard.
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek
kende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commis             2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen .
sie van 1 juni 1992 en 31 december 1992 ( stilzwijgend
genomen besluiten tot afwijzing ; en van 3 maart 1993 ,                (•) PB nr . C 23 van 31 . 1 . 1990 .
betreffende het bijhouden van verzoekers persoonsdossier
en een aantal bijstandsmaatregelen ten aanzien van deze
laatste, alsmede tot veroordeling van de Commissie om
verzoeker de schade te vergoeden die deze stelt te hebben
geleden door het bestaan van een parallel persoonsdossier,                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samengesteld als volgt: K.                             VAN EERSTE AANLEG
Lenaerts , president, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas,
rechters ; griffier : B. Pastor, op 11 oktober 1995 een arrest                             van 29 september 1995
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                           in zaak T-381/94, Sindacato Pensionati Italiani en anderen
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie ( ] )
1 . De besluiten van de Commissie van 1 juni 1 992 en                  (Benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal
     3 maart 1 993 worden nietig verklaard, voor zover                 Comité — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Verzoek tot
     daarbij afwijzend is beslist op het door verzoeker                                            tussenkomst)
    geformuleerde verzoek om een aantal stukken betref
                                                                                ( 95/C 315 /33 )
     fende zijn positie als ambtenaar en rapporten betref
     fende zijn bekwaamheid, prestatievermogen en gedrag
     in zijn persoonsdossier op te nemen .                                                  (Procestaai: Italiaans)
2 . De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan                    In zaak T-381 /94, Sindacato Pensionati Italiani , Federa
     verzoeker van een bedrag van 100 000 Bfr. ter vergoe             zione Nazionale Pensionati , LJnione Italiana Lavoratori
     ding van de morele schade die deze heeft geleden.                 Pensionati , vertegenwoordigd door M. S. Giannini en M.
                                                                       D'Antona , advocaten te Rome , en M. Chiti, advocaat te
3 . Het beroep wordt verworpen voor het overige.                       Florence , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van Losch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe
4.   De Commissie wordt in alle kosten verwezen .                      11 , tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : G.
                                                                       Maganza en A. Tanca ), betreffende een beroep tot nietig
(') PB nr . C 188 van 10 . 7 . 1993 , en PB nr . C 334 van             verklaring van Besluit 94/660/EG, Euratom van de Raad
    9 . 12 . 1993 .                                                    van 26 september 1994 tot benoeming van de leden van het
                                                                       Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 sep
                                                                       tember 1 994 tot en met 20 september 1 998 ( PB 1 994 , L 257,
                                                                       blz. 20 ), voor zover F. De Jorio daarbij wordt benoemd,
                                                                       heeft het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                       B. Vesterdorf, kamerpresident, D. P. M. Barrington en A.
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Saggio, rechters ; griffier : H.Jung, op 29 september 1995 een
                     VAN EERSTE AANLEG                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        van 5 oktober 1995                             1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
in zaak T-165/89 ( 129 ): O. Plug tegen Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                       2 . Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsook die van
                                                                            verweerder dragen .
                            (Interpretatie)
                           ( 95/C 315/32 )                             (') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .
                         (Procestaai: Frans)
In zaak T-165/89 ( 129 ), O. Plug, gewezen tijdelijk functio
naris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 Beroep, op 19 september 1995 ingesteld door A. Al e.a.
wonende te Thönex ( Zwitserland ), vertegenwoordigd door                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
G. Vandersanden, advocaat te Brussel , domicilie gekozen                                       ( Zaak T-l 71 /95 )
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.a.r.l .,
Rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                                          ( 95/C 315/34 )
schappen ( gemachtigde : S. Van Raepenbusch ), betreffende
een verzoek tot interpretatie van het arrest door het Gerecht                                 (Procestaai: Frans)
van eerste aanleg ( Vierde kamer ) op 27 februari 1992
gewezen in zaak T-165/89 (Jurispr. 1992 , blz . 11-367 ), heeft        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
het Gerecht (Vierde kamer ), samengesteld als volgt :                  schappen is op 19 september 1995 beroep ingesteld tegen
K. Lenaerts, president, R. Schintgen en R. Garria-Valde               Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Al en
casas, rechters: griffier: H. Jung, op 5 oktober 1995 een be          de 99 andere verzoekers wier naam op de aangehechte lijst
schikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt :                 voorkomt, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.


title: Zaak C-655/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2011 door Seven for all mankind LLC tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 6 oktober 2011 in zaak T-176/10, Seven SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/7

         Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2011 door Seven for all mankind LLC tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 6 oktober 2011 in zaak T-176/10, Seven SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-655/11 P)
   2012/C 65/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Seven for all mankind LLC (vertegenwoordiger: A. Gautier-Sauvagnac, avocat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 oktober 2011, ter kennis gebracht op 7 november 2011, te vernietigen (zaak T-176/10),

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 januari 2010, ter kennis gebracht op 15 februari 2010, te bevestigen (zaak R 1514/2008-2),

               —

               Seven Spa te verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten die Seven for all mankind zijn opgekomen in de onderhavige procedure en in de procedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest op de volgende gronden moet worden vernietigd:

               —

               Ten eerste heeft het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het woord SEVEN een procedurefout gemaakt die de belangen van rekwirante heeft aangetast.

               —

               Ten tweede heeft het Gerecht niet voldaan aan de vereisten van de vaste rechtspraak bij de beoordeling van het begrip „overeenstemming” tussen de merken, waarnaar verwezen wordt in artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, en heeft het niet met alle relevante aspecten van het concrete geval rekening gehouden.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 4 oktober 2001 in zaak C-109/00 (verzoek van het Højesteret om een prejudiciële beslissing): Tele Danmark A/S tegen Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark (HK) (Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Artikel 5, lid 1, van richtlĳn 76/207/EEG — Artikel 10 van richtlĳn 92/85/EEG — Ontslag van zwangere werkneemster — Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tĳd)

text:
C 317/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        10.11.2001
1)    De inmenging van een holding in het beheer van de vennoot-           Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark (HK),
      schappen waarin hij deelnemingen heeft genomen, vormt een            optredend namens Marianne Brandt-Nielsen, om een prejudi-
      economische activiteit in de zin van artikel 4, lid 2, van de        ciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, lid 1, van
      Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977             richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten         betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
      inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-            behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
      lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, voorzo-      toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
      ver zij gepaard gaat met handelingen die op grond van artikel 2      promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
      van deze richtlijn aan belasting over de toegevoegde waarde          (PB L 39, blz. 40) en van artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG
      zijn onderworpen, zoals het verrichten van administratieve,          van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging
      financiële, commerciële en technische diensten door de holding       van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de
      ten behoeve van haar dochterondernemingen.                           veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters
                                                                           tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie
2)    De uitgaven van een holding voor de verschillende door hem           (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
      gebruikte diensten bij de verwerving van een deelneming in een       richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde
      dochteronderneming, maken deel uit van zijn algemene kosten          kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      en vertonen in beginsel dus een rechtstreekse en onmiddellijke       M. Wathelet (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en C. W. A. Tim-
      samenhang met het geheel van zijn bedrijfsactiviteiten. Indien       mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
      de holding zowel handelingen uitvoert waarvoor een recht op          lomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 oktober
      aftrek bestaat als handelingen waarvoor dat recht niet bestaat,      2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      volgt dus uit artikel 17, lid 5, eerste alinea, van de Zesde
      richtlijn (77/388) dat hij enkel het gedeelte van de belasting
      over de toegevoegde waarde kan aftrekken dat evenredig is aan
      het bedrag van eerstbedoelde handelingen.                            1)    Artikel 5, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
                                                                                9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
3)    De inning van dividenden valt niet binnen het toepassingsgebied            beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten
      van de belasting over de toegevoegde waarde.                               aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
                                                                                ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
                                                                                waarden, en artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG van de
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                                       Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van
                                                                                maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid
                                                                                en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de
                                                                                zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende
                                                                                bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
                                                                                89/391/EEG), moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich
                                                                                verzetten tegen het ontslag van een werkneemster wegens
                     ARREST VAN HET HOF                                          zwangerschap
                           (Vijfde kamer)
                                                                                —     wanneer zij voor bepaalde tijd in dienst is genomen,
                        van 4 oktober 2001
                                                                                —     wanneer zij haar werkgever niet over de zwangerschap
in zaak C-109/00 (verzoek van het Højesteret om een                                    heeft geïnformeerd, hoewel zij bij het sluiten van de
prejudiciële beslissing): Tele Danmark A/S tegen Handels-                              arbeidsovereenkomst wist dat zij zwanger was,
  og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark (HK) (1)
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Artikel 5,                          —     en zij vanwege de zwangerschap tijdens een belangrijk
lid 1, van richtlijn 76/207/EEG — Artikel 10 van richtlijn                             deel van de overeengekomen periode niet kan werken.
92/85/EEG — Ontslag van zwangere werkneemster —
             Arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd)
                                                                           2)    Het maakt voor de uitlegging van artikel 5, lid 1, van richtlijn
                                                                                76/207 en artikel 10 van richtlijn 92/85 geen verschil, dat de
                          (2001/C 317/10)                                        werkneemster is aangenomen door een zeer grote onderneming
                                                                                die veelvuldig gebruikmaakt van tijdelijk personeel.
                          (Procestaal: Deens)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (1) PB C 149 van 27.5.2000.
In zaak C-109/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Højesteret (Denemarken), in
het aldaar aanhangige geding tussen Tele Danmark A/S en


title: Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu García, M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de Michelina, M. C. Labrador Rubio en L. Fabra Utray tegen het arrest, op 9 juli 1997 in zaak T-156/95 tussen D. Echauz Brigaldi, J. L. Buendía Sierra, C. Montoliu García, M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de Michelina, V. Pagadigorria Wicke, M. Abellán López, I. Gil Tardón, A. García Velázquez, M. C. Labrador Rubio, C. Casado Salinas, D. González Marín, E. M. Rasines Martín, J. Vizcarra Soriano en L. Fabra Utray en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) (Zaak C-315/97 P)

text:
C 331 /12             | NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 11 . 97
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door
                                                                       D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz Mon
                                                                       roy, C. Ochoa de Michelina, M. C. Labrador Rubio en L.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de            Fabra Utray tegen het arrest, op 9 juli 1997 in zaak
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            T-156/95 tussen D. Echauz Brigaldi, J. L. Buendïa Siërra,
       stellen en/of mee te delen die noodzakelijk zijn om uit        C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de
       voering te geven aan Richtlijn 94/5 7/EG van de Raad            Michelina, V. Pagadigorria Wicke, M. Abellan López, I.
       van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke                  Gil Tardón, A. Garcia Velazqueï, M. C. Labrador Rubio,
       voorschriften en normen voor met de inspectie en con           C. Casado Salinas, D. Gonzalez Marin, E. M. Rasines
       trole van schepen belaste organisaties en voor de des          Martin, J. Vizcarra Soriano en L. Fabra Utray en Commis
       betreffende werkzaamheden van maritieme instan                 sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
       ties (*), niet heeft voldaan aan de krachtens voor             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
       noemde richtlijn en het Verdrag op haar rustende                                       pen (Vierde Kamer)
       verplichtingen;                                                                        ( Zaak C-315/97 P)
                                                                                ( 97/C 331/22 )
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                     is op 12 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                       door D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz
                                                                       Monroy, C. Ochoa de Michelina, M. C. Labrador Rubio
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen              en L. Fabra Utray, vertegenwoordigd door R. Garcia-Gal
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor              lardo, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij
elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Bijgevolg zijn de             J. en B. Cremades y Asociados, avenue Louise 391 , tegen
lidstaten verplicht, de voor de om-zetting van richtlijnen             het arrest, op 9 juli 1997 in zaak T-156/95 tussen D.
gestelde termijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op           Echauz Brigaldi, J. L. Buendïa Siërra, C. Montoliu Garcia,
31 december 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse                   M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de Michelina, V. Pagadigor
Republiek de maatregelen heeft getroffen ter uitvoering                ria Wicke, M. Abellan López, I. Gil Tardón, A. Garcia
van de in de conclusies van de Commissie genoemde richt               Velazquez, M. C. Labrador Rubio, C. Casado Salinas, D.
lijn .                                                                 Gonzalez Marin, E. M. Rasines Martin, J. Vizcarra Sori
                                                                       ano en L. Fabra Utray en Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
(') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz. 20 .
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
                                                                       Verzoekers concluderen dat het den Hove behage:
                                                                       — de door verzoekers ingestelde hogere voorziening ont
                                                                            vankelijk en gegrond te verklaren;
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 1 september                 — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    1997 in de zaak T-156/95 ( ] ) te vernietigen;
Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien
   wesen en Heinrich Bauer Spezialzeitschriften Verlag KG              — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                         ( Zaak C-3 14/97)                                  kosten te verwijzen.
                            ( 97/C 331/21 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — Kennelijk onjuiste uitlegging en toepassing van het gel
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van                        dende Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder van
1 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                     Besluit nr. 201 /92 van de hoofden van de administratie
Justitie op 11 september 1997, in het geding tussen Verein                  ( ten uitvoer gelegd bij interne circulaire van de Com
zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medienwesen en                      missie van 24 januari 1992 ) alsmede van artikel 12,
Heinrich Bauer Spezialzeitschriften Verlag KG, het Hof                      onder b), van het Protocol betreffende de voorrechten
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                        en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en
                                                                            artikel 20 van het Statuut van de ambtenaren van de
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                            Europese Gemeenschappen: het Gerecht heeft geen
                                                                            rekening gehouden met het feit dat een ambtenaar die
Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge                      rechtmatig zijn officiële woonplaats in Spanje wenst te
legd, dat het zich verzet tegen de toepassing van de wette                 behouden, wil hij zijn stemrecht uitoefenen, geen
lijke bepalingen van lidstaat A, waarbij het een in                         andere keuze heeft dan zich naar zijn land van her
lidstaat B gevestigde onderneming wordt verboden, een                       komst te begeven.
aldaar uitgegeven tijdschrift ook in lidstaat A te distribue
ren, wanneer daarin prijsvragen of loterijen zijn opgeno              — Discriminatie .
men die (in lidstaat B rechtmatig worden georganiseerd ?
                                                                       (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz . 27.


title: Zaak T-497/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/42

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-497/08)
   (2009/C 32/81)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de stilzwijgende beschikking van de Commissie waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 25 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster;

               —

               alle andere maatregelen nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking houdende afwijzing van haar verzoek krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) om toegang tot documenten betreffende een staatssteunprocedure inzake de steun die zou zijn verleend middels een overeenkomst met de exploitant van de luchthaven Frankfurt Hahn.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn vergelijkbaar met die in zaak T-494/08, Ryanair/Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-65/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 6 februari 2017 — Oftalma Hospital Srl/C.I.O.V. — Commissione Istituti Ospitalieri Valdesi, Regione Piemonte

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 6 februari 2017 — Oftalma Hospital Srl/C.I.O.V. — Commissione Istituti Ospitalieri Valdesi, Regione Piemonte
   (Zaak C-65/17)
   (2017/C 144/33)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oftalma Hospital Srl

      Verwerende partijen: C.I.O.V. — Commissione Istituti Ospitalieri Valdesi, Regione Piemonte

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9 van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 (1), dat bepaalt dat de opdrachten voor het verlenen van in bijlage IB vermelde diensten overeenkomstig de artikelen 14 en 16 worden geplaatst, aldus worden uitgelegd dat die overeenkomsten niettemin onderworpen blijven aan de beginselen van vrijheid van vestiging en vrije dienstverrichting, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, het transparantiebeginsel en het non-discriminatiebeginsel, zoals deze beginselen zijn neergelegd in de artikelen 43, 49 en 86 [EG]?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend dient te worden beantwoord, moet artikel 27 van richtlijn 92/50/EEG, dat bepaalt dat wanneer de opdracht wordt geplaatst volgens de procedure van gunning via onderhandelingen, het aantal gegadigden dat tot de onderhandelingen wordt toegelaten, niet kleiner mag zijn dan drie, voor zover er voldoende geschikte gegadigden zijn, aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op opdrachten voor het verlenen van de diensten die zijn vermeld in bijlage IB bij die richtlijn?

               3)

               Staat artikel 27 van richtlijn 92/50/EEG, dat bepaalt dat wanneer de opdracht wordt geplaatst volgens de procedure van gunning via onderhandelingen, het aantal gegadigden dat tot de onderhandelingen wordt toegelaten, niet kleiner mag zijn dan drie, voor zover er voldoende geschikte gegadigden zijn, in de weg aan een nationale wettelijke regeling die met betrekking tot overheidsopdrachten die zijn geplaatst vóórdat richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 (2) is vastgesteld, wat de diensten betreft die in bijlage IB bij richtlijn 92/50/EEG zijn vermeld, geen openstelling voor de mededinging waarborgt wanneer de procedure van toewijzing van de opdracht via onderhandelingen wordt toegepast?

      (1)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Beroep, op 13 december 1995 ingesteld door R. Tremblay, H. Kestenberg en Syndicat des Exploitants de Lieux de Loisirs (SELL) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-224/95)

text:
2 . 3 . 96          I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 64/ 15
Beroep, op 5 december 1995 ingesteld door A. Angelini                feit dat de belanghebbende wordt gedwongen zijn woon
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   plaats elders te vestigen, teneinde aan de bepalingen van
                                                                     artikel 20 van het Statuut te voldoen . Dit artikel stelt immers
                        ( Zaak T-222/95 )
                                                                     geen bijkomende vereisten en neemt geen andere elementen
                           ( 96/C 64/32 )                            in aanmerking.
                     (Procestaai: Italiaans)                         Volgens verzoeker is de draagwijdte van de desbetreffende
                                                                     bepalingen weliswaar uitgelegd in de rechtspraak, doch
                                                                     enkel met betrekking tot feitelijke situaties waarin niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            voldaan was aan de gestelde voorwaarden ( geen overbren
schappen is op 5 december 1995 beroep ingesteld tegen                ging van woonplaats of familiegoederen, overbrenging op
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                     eigen verzoek en in persoonlijk belang, enz.) of in verband
Angelini, wonende te Ranco ( Varese ), vertegenwoordigd              met overtredingen . Deze omstandigheden hebben niets van
door G. Marchesini , advocaat bij de Corte di Cassazione             doen met de onderhavige zaak : verzoeker is volgens de regels
van de Italiaanse Republiek, domicilie gekozen hebbende te           samen met zijn gezin in een andere Lid-Staat gaan wonen,
Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias                heeft een huis in Duitsland gehuurd en is om dienstredenen
Hardt, 8-10 .                                                        naar Italië teruggekeerd .
                                                                     Ten slotte verwijt hij de Commissie, dat deze geen rekening
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   heeft gehouden met het arrest van 27 oktober 1994 ( zaak
                                                                     T-508/93 , Mancini ).
— nietig te verklaren het besluit waarbij hem de inrich
     tingsvergoeding bij zijn terugkeer naar Ispra is gewei
     gerd;
— voor recht te verklaren dat de Commissie hem het bedrag
     dient te betalen waarop hij krachtens artikel 5 , lid 2 , van
     bijlage VII van het Ambtenarenstatuut recht heeft, dan
     wel het bedrag dat hem uit hoofde van een nieuwe                Beroep, op 13 december 1995 ingesteld door R. Tremblay,
     defintie van zijn functie in de zin van artikel 38 van het      H. Kestenberg en Syndicat des Exploitants de Lieux de
     Statuut verschuldigd is;                                        Loisirs ( SELL ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
— dit alles te vermeerderen met interessen over de hoofd                                   ( Zaak T-224/95 )
     som op de voet van 8 % per jaar;                                                          ( 96/C 64/33 )
— de Commissie in alle kosten van de procedure te                                          (Procestaai: Frans)
     verwijzen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Middelen en voornaamste argumenten                                   schappen is op 13 december 1995 beroep ingesteld tegen de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
Verzoeker, ambtenaar bij de wetenschappelijk-technische              Tremblay, H. Kestenberg en het Syndicat des Exploitants de
groep van de Commissie bij de vestiging van het Gemeen              Lieux de Loisirs ( SELL ), wonende respectievelijk gevestigd
schappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra , wijst op de            te Vernantes, Saint André Les Vergers en Parijs ( Frankrijk ),
onwettigheid van de weigering om hem bij zijn terugkeer na           vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
een periode van externe dienst bij de ITER HOME                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,
CENTRAL TEAM te Garching de inrichtingsvergoeding te                 advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
betalen . Het bestreden besluit berust op de overweging, dat
verzoeker geen bijzondere moeilijkheden zou hebben onder
vonden om zich opnieuw te integereren in zijn oorspronke            Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
lijke omgeving, en dat hij niet had hoeven te verhuizen, daar
hij opnieuw in zijn eigen woning in Italië is gaan wonen .           — de beschikking van de Commissie van 13 oktober 1995
                                                                          nietig te verklaren voor zover daarbij de klacht is
Verzoeker wijst om te beginnen op de contradictie die                     afgewezen;
voortvloeit uit het feit dat hem, nu hij tweemaal van
woonplaats is veranderd, wel de dagvergoeding, doch niet             — de Commissie te gelasten, de onderzoeken in te stellen
de correlatieve inrichtingsvergoeding is uitgekeerd .                     die noodzakelijk zijn om het bewijs van de mededin
                                                                          gingsregeling te leveren;
De bepalingen van het Statuut betreffende de eerste inrich
tingsvergoeding verwijzen uitsluitend naar het objectieve            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak---  Nr . C 64/ 16        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 3 / 96
 Middelen en voornaamste argumenten                                Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door AssiDoman
                                                                   Kraft Products AB en zes andere houtslijpondernemingen
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Verzoekers, twee discotheekhouders die een etablissement
                                                                                ( Zaak T-227/95 )
 in Frankrijk exploiteren, alsmede de vakvereniging waartoe
 zij behoren, bestrijden de beschikking van de Commissie van                                  ( 96/C 64/34 )
 13 oktober 1995 , die naar hun oordeel geen rekening houdt
 met de gevolgen van het arrest van het Gerecht van                                       (Procestaai: Engels)
 24 januari 1995 in zaak T-5/93 , Tremblay e.a . In dit arrest
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 heeft het Gerecht de beschikking van de Commissie van
                                                                   schappen is op 15 december 1995 beroep tegen Commissie
 12 november 1992 betreffende een mededingingsregeling
                                                                   van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Assi
tussen de maatschappijen voor het beheer van muziekau
                                                                   Doman Kraft Products AB en zes andere houtslijponderne
teursrechten van de verschillende Lid-Staten, die zou hebben
                                                                   mingen, vertegenwoordigd door J. Pheasant, Solicitor, en C.
geleid tot misbruik van een machtspositie van de SACEM,            Raux, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
tot uiting komend in een buitensporig en discriminatoir            ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue
tarief, nietigverklaard „ voor zover daarbij verzoekers grief      Goethe 11 .
 betreffende de compartimentering van de markt als gevolg
van het bestaan van een mededingingsregeling tussen de             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique en
de auteursrechtenbureaus van de andere Lid-Staten is               — het besluit van de Commissie van 4 oktober 1995 nietig
afgewezen ".                                                            te verklaren;
                                                                  — de Commissie te gelasten alle maatregelen te treffen die
Na op zuiver formele wijze het onderzoek van dit onderdeel              nodig zijn om te voldoen aan het arrest van het Hof van
van de klacht te hebben hervat, heeft de Commissie het op              Justitie van 31 maart 1993 in de gevoegde zaken
23 juni 1995 op basis van artikel 6 van Verordening                     C-89/85 , C-104/85 , C-l 14/85 , C-l 17/85 en C-125/85
nr. 99/63 officieel verworpen . Ondanks de door verzoekers              tot en met C-l 29/85 , A. Ahlström Oy tegen Commissie,
                                                                        en inzonderheid aan verzoeksters de door hen of hun
ingediende opmerkingen heeft zij haar standpunt in de
bestreden beschikking herhaald . Daarin verklaart zij , dat             rechtsvoorgangers betaalde geldboeten, waarvan de
het al dan niet bestaan van een afstemming enkel kan                    bedragen in bijlage 6 bij dit beroepschrift zijn vermeld,
worden beoordeeld door de nationale rechter, die zich                  terug te betalen;
desnoods krachtens artikel 177 met een verzoek om een
                                                                  — de Commissie te gelasten over die bedragen rente te
prejudiciële beslissing tot het Hof kan wenden .                        betalen op de voet van
                                                                        i ) het geldende EFMS- en EMI-tarief, vermeerderd met
Verzoekers betogen in de eerste plaats, dat deze laatste                     1,5 procentpunt, vanaf de datum waarop de geld
beschikking aantoont dat de Commissie geen gehoor heeft                      boeten door de Zweedse geadresseerden zijn
gegeven aan de verzoeken van het Gerecht van eerste aanleg                   betaald, of
en niet is overgegaan tot het ingevolge het arrest van
24 januari 1995 , reeds aangehaald, uit te voeren onderzoek .          ii ) het voor leningen geldende basistarief van de Belgi
Zij heeft derhalve nagelaten, overeenkomstig artikel 176                     sche nationale bank, vermeerderd met 1 procent
van het Verdrag de maatregelen te nemen welke ter                            punt, vanaf de datum waarop de geldboeten door de
uitvoering van het arrest noodzakelijk waren.                                Zweedse geadresseerden zijn betaald,
                                                                       ten belope van de in bijlage 9 bij dit beroepschrift
De Commissie is door het Gerecht in het ongelijk gesteld,              genoemde bedragen tot op het ogenblik waarop de
omdat hetgeen zij heeft gedaan en gezegd onvoldoende was.              Commissie het hoofdbedrag van de geldboeten terugbe
Zij kon na de uitspraak van het arrest niet eenvoudig                  taalt;
hetzelfde standpunt innemen. Het Gerecht heeft de beschik        — de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwij
king van de Commissie nietigverklaard, omdat zij geen                  zen .
afdoende antwoord had gegeven op de grief betreffende de
compartimentering van de markt als gevolg van de mede            Middelen en voornaamste argumenten
dingingsregeling tussen de auteursrechtenbureaus . Het
Gerecht heeft de beschikking niet nietigverklaard en naar de      Verzoeksters of hun rechtsvoorgangers behoren tot de
Commissie verwezen opdat deze niet zou overgaan tot een           geadresseerden van Beschikking 85/202/EEG van de Com
onderzoek dat de nationale rechter wegens zijn beperkte           missie van 19 december 1984 inzake een procedure op
territoriale bevoegdheid niet kan uitvoeren.                      grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/29.725 —
                                                                  Houtslijp ), waarbij de Commissie geldboeten van 50 000
                                                                  tot 500 000 ecu heeft opgelegd. Verzoeksters, die de
Volgens verzoekers vormt deze manier van handelen boven          gestelde inbreuken nooit hebben erkend, hebben niet om
dien een schending van de motiveringsplicht alsmede               nietigverklaring van die beschikking verzocht en hebben de
misbruik van bevoegdheid .                                        geldboeten aan de Commissie betaald . Op een door andere
                                                                  geadresseerden van de beschikking ingesteld beroep heeft
                                                                  het Hof van Justitie bij arrest van 31 maart 1993 in de
                                                                  gevoegde zaken C-89/85 , C-104/85 , C-l 14/85 , C-l 17/85 en
                                                                  C-125/85 tot en met C-129/85 , A. Ahlström Oy tegen


title: Zaak T-653/11: Arrest van het Gerecht van 13 november 2014 — Jaber/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Procesbelang — Bewijslast — Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring” )

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/22

         Arrest van het Gerecht van 13 november 2014 — Jaber/Raad
   (Zaak T-653/11) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Procesbelang - Bewijslast - Werking in de tijd van de gevolgen van een nietigverklaring”))
   (2015/C 007/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aiman Jaber (Lattakia, Syrië) (vertegenwoordigers: M. Ponsard, D. Amaudruz en A. Boesch, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 121, blz. 11), verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 121, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2011/302/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 136, blz. 91), uitvoeringsverordening (EU) nr. 504/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 136, blz. 45), uitvoeringsbesluit 2011/367/GBVB van de Raad van 23 juni 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 164, blz. 14), uitvoeringsverordening (EU) nr. 611/2011 van de Raad van 23 juni 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 164, blz. 1), uitvoeringsbesluit 2011/488/GBVB van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 199, blz. 74), uitvoeringsverordening (EU) nr. 755/2011 van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 199, blz. 33), uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 218, blz. 20), uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 218, blz. 1), besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 228, blz. 16), verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 228, blz. 1), besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 247, blz. 17), verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 247, blz. 3), besluit 2011/684/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 269, blz. 33), verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 269, blz. 18), besluit 2011/735/GBVB van de Raad van 14 november 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273 (PB L 296, blz. 53), uitvoeringsbesluit 2011/736/GBVB van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273 (PB L 296, blz. 55), verordening (EU) nr. 1150/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011 (PB L 296, blz. 1), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1151/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 296, blz. 3), besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273 (PB L 319, blz. 56), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1244/2011 van de Raad van 1 december 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011 (PB L 319, blz. 8), verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1), besluit 2012/206/GBVB van de Raad van 23 april 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 110, blz. 36), uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 126, blz. 9), uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 126, blz. 3), verordening (EU) nr. 509/2012 van de Raad van 15 juni 2012 tot wijziging van verordening nr. 36/2012 (PB L 156, blz. 10), besluit 2012/322/GBVB van de Raad van 20 juni 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 165, blz. 45), uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 165, blz. 80), uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 165, blz. 20), verordening (EU) nr. 545/2012 van de Raad van 25 juni 2012 tot wijziging van verordening nr. 36/2012 (PB L 165, blz. 23), besluit 2012/420/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782 (PB L 196, blz. 59), uitvoeringsbesluit 2012/424/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782 (PB L 196, blz. 81), uitvoeringsverordening (EU) nr. 673/2012 van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 (PB L 196, blz. 8), besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782 (PB L 330, blz. 21), uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739 (PB L 111, blz. 77), uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012 (PB L 111, blz. 1), en van besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover die handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens tardiviteit voor zover het strekt tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/488/GBVB van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening (EU) nr. 755/2011 van de Raad van 1 augustus 2011 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië.

               2)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2011/302/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, uitvoeringsbesluit 2011/367/GBVB van de Raad van 23 juni 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, uitvoeringsverordening (EU) nr. 504/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsverordening (EU) nr. 611/2011 van de Raad van 23 juni 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/684/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, besluit 2011/735/GBVB van de Raad van 14 november 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273, uitvoeringsbesluit 2011/736/GBVB van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273, verordening (EU) nr. 1150/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot wijziging van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1151/2011 van de Raad van 14 november 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1244/2011 van de Raad van 1 december 2011 tot uitvoering van verordening nr. 442/2011, besluit 2012/206/GBVB van de Raad van 23 april 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, verordening (EU) nr. 509/2012 van de Raad van 15 juni 2012 tot wijziging van verordening nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, besluit 2012/322/GBVB van de Raad van 20 juni 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsbesluit 2012/335/GBVB van de Raad van 25 juni 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 544/2012 van de Raad van 25 juni 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, verordening (EU) nr. 545/2012 van de Raad van 25 juni 2012 tot wijziging van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, uitvoeringsverordening (EU) nr. 673/2012 van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, besluit 2012/420/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 houdende wijziging van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsbesluit 2012/424/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, aangezien die handelingen geen betrekking hebben op Aiman Jaber.

               3)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist voor zover het strekt tot nietigverklaring van besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273, besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782, en uitvoeringsbesluit 2013/185/GBVB van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van besluit 2012/739, aangezien die handelingen zijn ingetrokken en vervangen.

               4)

               De volgende handelingen worden nietig verklaard voor zover zij Jaber betreffen:

                           —

                           verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening nr. 442/2011;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van de Raad van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening nr. 36/2012;

                           —

                           besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië.

               5)

               De gevolgen van de nietigverklaarde besluiten en verordeningen worden gehandhaafd tot de datum waarop de termijn voor een verzoek om hogere voorziening verstrijkt of, indien binnen die termijn een hogere voorziening is ingesteld, totdat deze eventueel is afgewezen.

               6)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en een derde van de kosten van Jaber.

               7)

               Jaber zal twee derde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 58 van 25.2.2012.


title: ARREST VAN HET HOF van 1 oktober 1997 in zaak C-345/95: Franse Republiek ondersteund door Groothertogdom Luxemburg, tegen Europees Parlement (Zetel van de instellingen - Europees Parlement - Vergaderperiodes)

text:
22 . 11 . 97           NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 357/3
     attent was gemaakt, dat deze hem slechts voor ten                    van het werkrooster voor 1 996, voorzover daarin voor
     hoogste drie jaar werden verleend en uitsluitend voor                1 996 geen twaalf periodes van gewone plenaire verga
     de uitoefening van een bepaalde activiteit, zoals die                deringen te Straatsburg zijn vastgelegd.
     van specialiteitenkok, bij een met name genoemde
     werkgever.                                                      2 . Verwijst bet Parlement in de kosten.
 3 . Artikel 6, lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 moet aldus wor        3 . Verstaat dat het Groothertogdom Luxemburg zijn
     den uitgelegd, dat het ertoe verplicht, voor de bereke              eigen kosten zal dragen.
     ning van de in deze bepaling bedoelde tijdvakken van
     legale arbeid rekening te houden met korte tijdvakken            m PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .
     gedurende welke de Turkse werknemer in de lidstaat
     van ontvangst geen houder van een geldige verblijfs- of
     arbeidsvergunning was, welke tijdvakken niet onder
     artikel 6, lid 2, van dit besluit vallen, wanneer de
     bevoegde autoriteiten niet op die grond hebben betwist
     dat de betrokkene legaal op het nationale grondgebied                             ARREST VAN HET HOF
     verbleef, maar hem juist een nieuwe verblijfs- en
     arbeidsvergunning hebben verstrekt.                                                      ( Zesde Kamer)
                                                                                van 2 oktober 1997
(') PB C 145 van 18 . 5 . 1996 .                                     in zaak C-l/95 (verzoek van het Bayerische Verwaltungs
                                                                     gericht Ansbach om een prejudiciële beslissing): H. Gerster.
                                                                                tegen Freistaat Bayern ( ')
                                                                     (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Ambte
                                                                        naar — Deeltijdbetrekking — Anciënniteitsberekening)
                                                                                97/C 357/05 )
                  ARREST VAN HET HOF
                      van 1 oktober 1997
                                                                                (Procestaai: Duits)
in zaak C-345/95 : Franse Republiek ondersteund door
        Groothertogdom Luxemburg, tegen Europees                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           Parlement (')                                             de Jurisprudentie van het Hof)
(Zetel van de instellingen — Europees Parlement — Verga
                            derperiodes)                             In zaak C-l /95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bayeri
                          ( 97/C 357/04 )                            sche Verwaltungsgericht Ansbach ( Duitsland ), in het
                                                                     aldaar aanhangig geding tussen H. Gerster en Freistaat
                       (Procestaal: Frans)                           Bayern, betreffende een prejudiciële beslissing over de uit
                                                                     legging van artikel 119 van het EG-Verdrag, Richtlijn 75/
                                                                     117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lid
                de Jurisprudentie van het Hof)                       staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                                                                     beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB
                                                                     L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz. 19 ), en Richtlijn 76/207/EEG
In zaak C-345/95, Franse Republiek (gemachtigden : M.                van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuit
Perrin de Brichambaut en D. Wibaux ), ondersteund door               voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde N. Schmit)                     mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
tegen Europees Parlement (gemachtigde: G. Garzón Clari              arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
ana, bijgestaan door C. Pennera en H. Krück ), betreffende           en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB L 39 van
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het              14. 2 . 1976, blz. 40 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer),
Europees Parlement van 20 september 1995 houdende                    samengesteld als volgt: J. L. Murray (rapporteur), presi
vaststelling van het werkrooster van deze instelling voor           dent van de Vierde Kamer, waarnemend voor de president
1996, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodri           van de Zesde Kamer, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch, rech
guez Iglesias, president, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de          ters; advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier: H. A.
Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten,                Rühl, hoofdadministrateur, op 2 oktober 1997 een arrest
C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne
malm ( rapporteur), M. Wathelet en R. Schintgen, rechters;           1 . Artikel 119 van het EG-Verdrag moet aldus worden
advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: H. von Holstein,               uitgelegd, dat het van toepassing is op publiekrechte
adjunct-griffier, op 1 oktober 1997 een arrest gewezen                   lijke dienstbetrekkingen.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    2 . Een nationale bepaling inhoudende dat voor de bere
1 . Verklaart nietig het besluit van het Europees Parle                 kening van de anciënniteit van de ambtenaren de
     ment van 20 september 1995 houdende vaststelling                    perioden van tewerkstelling met een arbeidsduur tus


title: Zaak C-166/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 3 april 2012 — Radek Časta/Česká správa sociálního zabezpečení

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Praze (Tsjechische Republiek) op 3 april 2012 — Radek Časta/Česká správa sociálního zabezpečení
   (Zaak C-166/12)
   2012/C 200/09
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Krajský soud v Praze

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Radek Časta

      Verwerende partij: Česká správa sociálního zabezpečení

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet het begrip „kapitaal dat overeenkomt met de pensioenrechten” in artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 723/2004 van de Raad (hierna: „Ambtenarenstatuut”) (1), worden begrepen? Omvat dit begrip zowel het bedrag van de pensioenrechten zoals dit in de vorm van de actuariële tegenwaarde is omschreven als het bedrag van de pensioenrechten zoals dit in de vorm van de afkoopsom is omschreven in artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut in de versie die van kracht was vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 723/2004, of moet het worden gelijkgesteld met slechts een van die twee begrippen, en, indien dit niet het geval is, hoe verschilt het van die begrippen?

               2)

               Staat artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut, juncto artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Lissabon, eraan in de weg dat de methode voor de berekening van de pensioenrechten wordt toegepast waarin is voorzien in § 105a, lid 1, van wet nr. 155/1995 betreffende de pensioenverzekering en in regeringsbesluit nr. 587/2006 houdende vaststelling van nadere bepalingen over de wederzijdse overdracht van pensioenrechten aan en van het pensioenstelsel van de Europese Gemeenschappen? Is het in dit verband relevant dat die berekeningsmethode in een specifiek geval tot gevolg heeft dat de voor overdracht aan het pensioenstelsel van de EU aangeboden pensioenrechten niet eens de helft bedragen van het bedrag van de door een ambtenaar aan het nationale pensioenstelsel betaalde bijdragen?

               3)

               Moet het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-293/03, Gregorio My/Rijksdienst voor pensioenen (RVP), aldus worden uitgelegd dat voor de berekening van de waarde van de aan het pensioenstelsel van de EU over te dragen pensioenrechten volgens een actuariële methode die afhankelijk is van het tijdvak van verzekering, de individuele vaststellingsgrondslag ook het tijdvak dient te omvatten waarin de EU-ambtenaar vóór de datum van indiening van een verzoek om overdracht van pensioenrechten al bijdragen heeft betaald aan het pensioenstelsel van de EU?

      (1)  PB L 56, blz. 1.


title: Zaak C-559/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 4 november 2016 — Birgit Bossen e.a./Brussels Airlines

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg (Duitsland) op 4 november 2016 — Birgit Bossen e.a./Brussels Airlines
   (Zaak C-559/16)
   (2017/C 053/26)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Birgit Bossen, Anja Bossen, Gudula Gräßmann

      Verwerende partij: Brussels Airlines

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 7, lid 1, tweede zin, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat met het begrip „afstand” uitsluitend de volgens de grote cirkelmethode vast te stellen rechtstreekse afstand tussen het vertrekpunt en de eindbestemming wordt bedoeld, ongeacht de werkelijk afgelegde vliegroute?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-178/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 mei 2009 — Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne/Waalse Gewest

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 15 mei 2009 — Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne/Waalse Gewest
   (Zaak C-178/09)
   2009/C 180/52
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (2) en richtlijn 2003/35/EG (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-668/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 14 december 2015 — Jyske Finans A/S/Ligebehandlingsnævnet namens Ismar Huskic

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 14 december 2015 — Jyske Finans A/S/Ligebehandlingsnævnet namens Ismar Huskic
   (Zaak C-668/15)
   (2016/C 068/31)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jyske Finans A/S

      Verwerende partij: Ligebehandlingsnævnet som mandatar for Ismar Huskic

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het verbod van directe discriminatie op grond van etnische afstamming in de zin van artikel 2, lid 2, onder a), van richtlijn 2000/43/EG (1) houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een handelwijze als die in het hoofdgeding, waarbij personen die niet zijn geboren in Scandinavië, een lidstaat, Zwitserland of Liechtenstein, ongunstiger worden behandeld dan in Scandinavië, een lidstaat, Zwitserland of Liechtenstein geboren personen die zich in een vergelijkbare situatie bevinden?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, vormt een dergelijke handelwijze dan indirecte discriminatie op grond van etnische afstamming in de zin van artikel 2, lid 2, onder b), van richtlijn 2000/43/EG van de Raad indien deze handelwijze niet objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel niet passend en noodzakelijk zijn?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijke handelwijze dan in beginsel worden gerechtvaardigd als een passend en noodzakelijk middel om te waarborgen dat wordt voldaan aan het vereiste van een verscherpt klantenonderzoek als bedoeld in artikel 13 van richtlijn 2005/60/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme?

      (1)  PB L 180, blz. 22.

      (2)  PB L 309, blz. 15.


title: Zaak C-291/10: Beroep ingesteld op 11 juni 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/28

         Beroep ingesteld op 11 juni 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-291/10)
   ()
   2010/C 221/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. van Beek en S. Mortoni, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/47/EG (1) van de Raad van 18 juli 2005 betreffende de overeenkomst tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten in de spoorwegsector verrichten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 5 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/47/EG in nationaal recht is op 26 juli 2008 verstreken.

      (1)  PB L 195, blz. 15.


title: Arrest van het Hof van 24 september 2002 in de gevoegde zaken C-74/00 P en C-75/00 P: Falck SpA, Acciaierie di Bolzano SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — EGKS-regeling — Rechten van ontvanger van steun — Werkingssfeer: ontbreken van noodzaak dat handelsverkeer en mededinging worden beïnvloed — Geldigheidsduur van verschillende steuncodes — Rentevoet voor terugbetaling van onverenigbare steun")

text:
9.11.2002                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 274/5
(Finland), in het aldaar aanhangige geding tussen Concordia                                      ARREST VAN HET HOF
Bus Finland Oy Ab, voorheen Stagecoach Finland Oy Ab, en
Helsingin kaupunki, HKL-Bussiliikenne, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 2, leden 1, sub a, 2,                                   van 24 september 2002
sub c, en 4, en artikel 34, lid 1, van richtlijn 93/38/EEG van de
Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de proce-
dures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water-
                                                                           in de gevoegde zaken C-74/00 P en C-75/00 P: Falck SpA,
   en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB
                                                                           Acciaierie di Bolzano SpA tegen Commissie van de
L 199, blz. 84), zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de
Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing
van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond
(PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), en van                 („Staatssteun — EGKS-regeling — Rechten van ontvanger
artikel 36, lid 1, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van                 van steun — Werkingssfeer: ontbreken van noodzaak dat
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures                  handelsverkeer en mededinging worden beïnvloed — Geldig-
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-                  heidsduur van verschillende steuncodes — Rentevoet voor
lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                       terugbetaling van onverenigbare steun”)
G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. Jann en F. Macken,
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
Pergola, M. Wathelet, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),                                         (2002/C 274/07)
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 17 september 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                                  (Procestaal: Italiaans)
1)     Artikel 36, lid 1, sub a, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures                                  dentie van het Hof)
       voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening
       moet aldus worden uitgelegd, dat de aanbestedende dienst,
       wanneer hij in het kader van een overheidsopdracht voor de
       exploitatie van het gemeentelijk busvervoer besluit een opdracht
       te gunnen aan de inschrijver met de economisch voordeligste
       aanbieding, rekening mag houden met milieucriteria zoals het        In de gevoegde zaken C-74/00 P en C-75/00 P, Falck SpA,
                                                                           gevestigd te Milaan (Italië), (advocaten: G. Macrì, M. Condinanzi
       niveau van de stikstofmonoxyde-emissies en het geluidsniveau
                                                                           en F. Colussi), Acciaierie di Bolzano SpA, gevestigd te Bolzano
       van de bussen, voorzover deze criteria verband houden met het
                                                                           (Italië) (advocaat: B. Nascimbene), betreffende twee hogere
       voorwerp van de opdracht, de aanbestedende dienst geen
                                                                           voorzieningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste
       onvoorwaardelijke keuzevrijheid geven, uitdrukkelijke vermeld
       zijn in het bestek of in de aankondiging van de opdracht, en        aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer —
                                                                           uitgebreid) van 16 december 1999, Acciaierie di Bolzano/
       alle fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht, en met
                                                                           Commissie (T-158/96, Jurispr. blz. II-3927), andere partijen bij
       name het discriminatieverbod, eerbiedigen.
                                                                           de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (gemachtigden: V. di Bucci en K.-D. Borchardt) en Italiaanse
2)     Het beginsel van gelijke behandeling verzet zich er niet tegen      Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
       dat criteria inzake milieubescherming worden gehanteerd, zoals      Gaizo), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
       die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, louter omdat het     Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en N. Colneric en S. von
       eigen vervoerbedrijf van de aanbestedende dienst een van de         Bahr, kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
       weinige ondernemingen is die materieel kunnen aanbieden dat         J.-P. Puissochet (rapporteur), M. Wathelet, V. Skouris en
       aan die criteria voldoet.                                           J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
                                                                           griffier: L. Hewlett, administrateur, op 24 september 2002 een
                                                                           arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
3)     Het antwoord op de tweede en de derde vraag zou niet
       anders luiden indien de procedure voor het plaatsen van
       overheidsopdrachten als bedoeld in het hoofdgeding, binnen de       1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       werkingssfeer zou vallen van richtlijn 93/38/EEG van de Raad               Europese Gemeenschappen van 16 december 1999, Acciaierie
       van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures                    di Bolzano/Commissie (T-158/96), voorzover daarbij het
       voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en                  middel dat de laattijdigheid van de vordering tot terugbetaling
       energievoorziening, vervoer en telecommunicatie.                           van de Commissie een schending van het rechtszekerheidsbegin-
                                                                                sel oplevert, wordt verworpen.
( 1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                2)     Wijst de hogere voorzieningen af voor het overige.
                                                                           3)     Verwerpt het door Acciaierie di Bolzano SpA bij het Gerecht
                                                                                ingestelde beroep tot nietigverklaring.
 ---pagebreak--- C 274/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          9.11.2002
4)     Verwijst Falck SpA en Acciaierie di Bolzano SpA respectievelijk           douanewetboek, en nr. 2454/93 van de Commissie van
       in de kosten van de zaken C-74/00 P en C-75/00 P.                         2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter
                                                                                uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, maar verzet
5)     Verstaat dat de Italiaanse Republiek haar eigen kosten draagt             zich ertegen dat de belastbare waarde varieert naargelang van
       in de zaken C-74/00 P en C-75/00 P.                                       het handelsstadium wanneer hier, althans in bepaalde gevallen,
                                                                                uit kan voortvloeien dat de belasting op een ingevoerd gebruikt
( 1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                                voertuig hoger is dan de belasting die nog rust op de waarde
                                                                                van een gelijksoortig, reeds op het nationale grondgebied
                                                                                geregistreerd gebruikt voertuig.
                                                                            2)   Artikel 95, eerste alinea, van het Verdrag verzet zich ertegen
                                                                                dat een lidstaat op uit een andere lidstaat ingevoerde gebruikte
                                                                                voertuigen een stelsel van belastingheffing toepast waarbij de
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                belasting op die voertuigen:
                            (Vijfde kamer)
                                                                                —      gedurende de eerste zes maanden te rekenen vanaf de
                                                                                registratie of de ingebruikneming van het voertuig, gelijk
                      van 19 september 2002                                             is aan de belasting op een gelijksoortig nieuw voertuig, en
in zaak C-101/00 (verzoek van de korkein hallinto-oikeus
                                                                                —      van de zevende tot en met de honderdvijftigste maand van
om een prejudiciële beslissing): procedure ingeleid door
                                                                                gebruik van het voertuig, gelijk is aan de belasting op een
                  Tulliasiamies en Antti Siilin ( 1)
                                                                                gelijksoortig nieuw voertuig, lineair verminderd met een
                                                                                percentage van 0,5 % per volledige kalendermaand,
(„Belasting op ingevoerde gebruikte voertuigen — Ar-
tikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
     artikel 90, eerste alinea, EG) — Zesde BTW-richtlijn”)                      aangezien een dergelijk stelsel van belastingheffing geen re-
                                                                                kening houdt met de werkelijke waardevermindering van het
                                                                                voertuig en niet in elke situatie kan waarborgen dat de
                           (2002/C 274/08)                                       vastgestelde belasting niet hoger is dan de belasting die nog rust
                                                                                op de waarde van een gelijksoortig, reeds op het nationale
                            (Procestaal: Fins)                                   grondgebied geregistreerd gebruikt voertuig.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  3)   Wanneer een lidstaat op uit andere lidstaten ingevoerde
                           dentie van het Hof)                                   gebruikte voertuigen een stelsel van belastingheffing toepast
                                                                                waarin de werkelijke waardevermindering van voertuigen op
                                                                                algemene en abstracte wijze op basis van nationaalrechtelijke
In zaak C-101/00, betreffende een verzoek aan het Hof                            criteria is vastgelegd, vereist artikel 95, eerste alinea, van het
krachtens artikel 234 EG van de korkein hallinto-oikeus                          Verdrag dat dit stelsel van belastingheffing in dier voege wordt
(Finland), in een procedure ingeleid door door Tulliasiamies en                  opgezet dat, redelijke schattingen die inherent zijn aan een
Antti Siilinen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                stelsel van dit type daargelaten, iedere discriminerende werking
van artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging,                  is uitgesloten. Dit vereiste veronderstelt dat de criteria volgens
artikel 90, eerste alinea, EG) en van de Zesde richtlijn (77/                    welke de waardevermindering van voertuigen forfaitair worden
388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                              berekend, bekend worden gemaakt, en dat de eigenaar van een
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                      uit een andere lidstaat ingevoerd gebruikt voertuig de toepassing
belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                      van een forfaitaire berekening kan aanvechten. Daartoe kan het
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), in                    noodzakelijk zijn dat de eigenschappen van het voertuig worden
de versie van richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 decem-                     onderzocht om na te gaan of de erop toegepaste belasting niet
ber 1992 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot                           hoger is dan de belasting die nog rust op de waarde van een
invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van                      gelijksoortig, reeds op het nationale grondgebied geregistreerd
de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 384, blz. 47),                     gebruikt voertuig.
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
kamerpresident, S. von Bahr, A. La Pergola, M. Wathelet                     4)   Een belasting zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die in
(rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-                         het nationale recht wordt aangeduid als een „belasting over de
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                toegevoegde waarde” geheven over de motorrijtuigenbelasting,
19 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                          vormt geen „belasting over de toegevoegde waarde” in de zin
luidt als volgt:                                                                 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
                                                                                1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
1)     Artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging,               lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
       artikel 90, eerste alinea, EG) staat een lidstaat toe op uit een          van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,
       andere lidstaat ingevoerde gebruikte voertuigen een stelsel van           in de versie van richtlijn 92/111/EEG van de Raad van
       belastingheffing toe te passen waarbij de belastbare waarde               14 december 1992 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG en
       wordt bepaald op basis van de douanewaarde zoals omschreven               tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied
       in de verordeningen (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van                     van de belasting over de toegevoegde waarde, en is verenigbaar
       12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair                     met artikel 33 van deze richtlijn.


title: Beroep, op 12 februari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-34/98)

text:
28.3.98                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 94/15
Ð punt 2 van de verklaring in strijd met artikel 73 B van                  en artikel 13 van die verordening op haar rustende ver-
     het EG-Verdrag en Richtlijn 88/361/EEG van de Raad,                   plichtingen niet is nagekomen;
     voorzover daarin wordt geeÈist dat door buitenlandse
     kredietinstellingen op de Duitse markt geeÈmitteerde             Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
     effecten een looptijd van ten minste twee jaar hebben,                verwijzen.
     een eis die voor emissies van Duitse kredietinstellingen
     niet geldt.                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Anders dan de bondsregering meent, kan volgens de opzet               Bij ordonnantie 96-50 van 24 januari 1996 is de bijdrage
van de artikelen 73 B e.v. en de tekst van artikel 109 E,             voor de aanzuivering van de sociale schuld (CRDS) inge-
lid 2, onder a), eerste streepje, het monetair beleid van de          steld en is de opbrengst daarvan bestemd voor de bij die
lidstaten in geen geval een rechtvaardiging vormen voor               ordonnantie opgerichte Caisse d'amortissement de la dette
beperkingen van het vrij verkeer van kapitaal. De in de               sociale. Iedere natuurlijke persoon die volgens de Franse
verklaring besloten liggende beperkingen zijn in elk geval            belastingwetgeving wordt geacht zijn woonplaats in Frank-
in strijd met het evenredigheidsbeginsel, daar uit de situ-           rijk te hebben, is onder meer over zijn beroeps- en vervan-
atie in vele andere lidstaten blijkt dat de geldhoeveelheid           gingsinkomsten de CRDS verschuldigd. De CRDS is dus
kan worden gecontroleerd zonder maatregelen die het vrij              ook verschuldigd door in Frankrijk wonende belasting-
verkeer van kapitaal beperken.                                        plichtigen die hun beroeps- of vervangingsinkomsten in
                                                                      een andere lidstaat behalen.
Anders dan de bondsregering meent, betreft een regeling
die alleen binnenlandse banken verplicht een minimumre-               Aangezien de CRDS is bestemd voor de financiering van
serve aan te leggen voor zuiver interne obligaties, slechts           alle takken van de sociale zekerheid in Frankrijk, gaat het
een binnenlandse aangelegenheid, zodat er geen sprake is              om een binnen de werkingssfeer van Verordening (EEG)
van een voor het Gemeenschapsrecht relevante discrimina-              nr. 1408/71 vallende socialezekerheidsbijdrage.
tie.
                                                                      De heffing van de CRDS over de beroeps- en vervangings-
(1) Verklaring van de Deutsche Bundesbank van 3 juli 1992 over        inkomsten van in Frankrijk wonende, maar in een andere
    DEM-emissies.                                                     lidstaat werkende personen, zoals grensarbeiders, doet
(2) Richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 april 1988 voor de        afbreuk aan de regel dat er slechts eÂeÂn wettelijke regeling
    uitvoering van artikel 67 van het Verdrag (PB L 178 van
                                                                      van toepassing is, daar de CRDS, die ter financiering van
    8.7.1988, blz. 5).
(3) Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad van 15 december           de Franse socialezekerheidsstelsels is ingevoerd, wordt toe-
    1989 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke     gepast op inkomsten waarover reeds alle sociale bijdragen
    bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de    zijn geheven in de staat van tewerkstelling, de enige staat
    werkzaamheden van kredietinstellingen, alsmede tot wijziging      die volgens artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 1408/71
    van Richtlijn 77/780/EEG (PB L 386 van 30.12.1989, blz. 1).       bevoegd is terzake van sociale zekerheid.
                                                                      De heffing van de CRDS over inkomsten waarover de
                                                                      sociale bijdragen reeds zijn geheven in de lidstaat van
                                                                      tewerkstelling, is onverenigbaar met bovengenoemde ver-
                                                                      ordening en belemmert de uitoefening van de door de
Beroep, op 12 februari 1998 ingesteld door Commissie                  artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag gewaarborgde
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                grondrechten.
                         (Zaak C-34/98)
                                                                      (1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
                          (98/C 94/31)                                    betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
                                                                          op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de
                                                                          Gemeenschap verplaatsen (PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 12 februari 1998 beroep tegen Franse Republiek
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur P. Hil-
lenkamp, en H. Michard, lid van haar juridische dienst,
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                                Doorhaling van zaak C-72/97 (1)
burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                (98/C 94/32)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het den Hove behage:                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door de CRDS               1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-72/
     toe te passen op de beroeps- en vervangingsinkomsten             97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
     van werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk                 Koninkrijk Spanje.
     wonen, maar in een andere lidstaat werken en volgens
     Verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) niet aan de Franse             (1) PB C 108 van 5.4.1997.
     socialezekerheidswetgeving onderworpen zijn, de
     krachtens de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag