title: Zaak T-282/16: Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — Inpost Paczkomaty/Commissie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/58

         Beroep ingesteld op 30 mei 2016 — Inpost Paczkomaty/Commissie
   (Zaak T-282/16)
   (2016/C 270/65)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Inpost Paczkomaty sp. z o.o. (Krakau, Polen) (vertegenwoordiger: T. Proć, radca prawny)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2015) 8236 van de Europese Commissie van 26 november 2015 betreffende steunmaatregel SA.38869 (2014/N), die Polen voornemens is te verstrekken aan Poczta Polska als compensatie voor de nettokosten van de universeledienstverplichting in de jaren 2013-2015;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 106, lid 2, van het Verdrag, onjuiste aanname dat de vereisten van punt 19 (afdeling 2.6) [EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011)] zijn vervuld, schending van de beginselen van het Verdrag betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en onjuiste uitlegging van artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14) (hierna: „postrichtlijn”)

                           —

                           De wijze waarop de lidstaten de universele dienst financieren moet in overeenstemming zijn met zowel de uit de bepalingen van het VWEU betreffende de vrijheden van de interne markt voortvloeiende beginselen van non-discriminatie, transparantie en gelijke behandeling (met inbegrip van de selectie van een aanbieder van de universele postdienst via concurrentie) als artikel 106, lid 2, VWEU, wat in de onderhavige zaak niet het geval was.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 106, lid 2, van het Verdrag en onjuiste aanname dat de vereisten van punt 14 (afdeling 2.2) en punt 60 (afdeling 2.10) van de kaderregeling zijn vervuld

                           —

                           De Europese Commissie is er ten onrechte van uitgegaan dat het, aangezien de verplichting een openbare dienst te verrichten die aan Poczta Polska is toevertrouwd, beantwoordt aan de vereisten die in de postrichtlijn zijn omschreven, niet nodig is een publieke raadpleging te houden of andere passende instrumenten in te zetten om de belangen van gebruikers en dienstverrichters mee te nemen als bewijs dat de behoeften op het vlak van de universele dienst naar behoren zijn overwogen.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 106, lid 2, van het Verdrag, onjuiste aanname dat de vereisten van punt 52 (afdeling 2.9) van de kaderregeling zijn vervuld en schending van artikel 7, leden 1, 3 en 5, van de postrichtlijn

                           —

                           De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan dat het compensatiefonds voldoet aan het vereiste van non-discriminatie met betrekking tot het uniforme maximumbedrag van 2 % van de inkomsten van de aanbieder van een universele dienst of vervangbare diensten. Dit percentage is gelijk voor alle marktdeelnemers, hetgeen discriminerend is, want de situatie van aanbieders van universele diensten is niet gelijk aan die van aanbieders van vervangbare diensten.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 7, lid 1, van de postrichtlijn doordat de Commissie heeft aanvaard dat de universele dienst wordt gefinancierd door een groot aantal exclusieve en bijzondere rechten voor Poczta Polska

                           —

                           Volgens artikel 7, lid 1, van de postrichtlijn verlenen of handhaven de lidstaten geen exclusieve of bijzondere rechten voor het vestigen of aanbieden van postdiensten. Tegelijkertijd aanvaardt de Europese Commissie dat Poczta Polska in verband met de door haar verrichte universele diensten exclusieve en bijzondere rechten worden toegekend.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 102 in samenhang met artikel 106, lid 1, van het Verdrag

                           —

                           De onevenredig hoge verplichte bijdrage aan het compensatiefonds zal leiden tot een „mededingingsverstorende afsluiting van de markt” voor postdiensten.

               6.

               Zesde middel: schending van de artikelen 16 en 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

                           —

                           Met het bestreden besluit van de Commissie wordt een staatssteunprogramma bevestigd dat leidt tot onevenredige inmenging in het eigendomsrecht van verzoekster en tot een onevenredige beperking van de vrijheid van ondernemerschap van verzoekster

               7.

               Zevende middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften en niet-nakoming van de motiveringsplicht die in artikel 296 van het Verdrag is neergelegd

                           —

                           De Commissie heeft de feiten niet naar behoren vastgesteld en het besluit op veel punten met onjuiste feiten onderbouwd. Bovendien heeft de Commissie ook een motiveringsfout gemaakt doordat zij, tegen haar eigen praktijk in, het verzuim een aanbesteding uit te schrijven niet als verzwarende omstandigheid voor de gevolgen van de mededinging in aanmerking heeft genomen.


title: Zaak T-145/03: Beroep, op 23 april 2003 ingesteld door Festival Crociere S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.6.2003                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 146/45
Beroep, op 23 april 2003 ingesteld door Festival Crociere              —      ten tweede, dat de Commissie een aantal specifieke
S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                           economische omstandigheden niet juist heeft beoordeeld;
                                   pen                                        die omstandigheden worden genoemd in punt 11 van de
                                                                              beschikking en hebben met name betrekking op het
                                                                              voortbestaan van concurrenten, op de kansen dat de
                           (Zaak T-145/03)                                    markt groeit, op de hoogte van de toegangsdrempel en
                                                                              op de reële kansen dat tegen de machtspositie van
                                                                              Carnival-P&O op de markt kan worden opgetornd.
                           (2003/C 146/80)                                    Dienaangaande heeft de Commissie niet alleen geen
                                                                              samenhangende objectieve rechtvaardiging aangedragen
                          (Procestaal: Italiaans)                             voor haar conclusies, zij heeft ook nagelaten de invloed
                                                                              van de nieuwe financiële structuur van de concentratie
                                                                              op de voornaamste mededingingsfactoren te beoordelen,
                                                                              welke factoren van wezenlijk belang zijn voor de beoorde-
                                                                              ling van het onderhavige geval. Bij een juiste beoordeling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     van die invloed had de Commissie niet zonder meer naar
schappen is op 23 april 2003 beroep tegen Commissie van de                    haar eerste beschikking kunnen verwijzen, maar had zij
Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde                          haar destijds geformuleerde oordeel moeten heroverwe-
verzoekster, vertegenwoordigd en bijgestaan door G. M. Rober-                 gen en derhalve op zijn minst een grondig onderzoek
ti, G. Bellitti en I. Perego, advocaten.                                      moeten inleiden.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het bestreden besluit nietig te verklaren;
—     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                       Beroep, op 6 mei 2003 ingesteld door Nuova Agricast
                                                                       S.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Zaak T-151/03)
                                                                                (2003/C 146/81)
Met dit beroep komt verzoekster op tegen de beschikking van
10 februari 2003 waarbij de Commissie de concentratie
Carnival Cruises/P&O Princess II heeft goedgekeurd in de zin                                   (Procestaal: Italiaans)
van artikel 6, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 4064/89.
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 6 mei 2003 beroep tegen Commissie van de
—     ten eerste, dat de Commissie de nieuwe vennoo-                   Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde
      tschapsstructuur van de concentratie en de financieel-           verzoekster, vertegenwoordigd en bijgestaan door M. A. Ca-
      economische gevolgen daarvan niet juist heeft beoor-             labrese, advocaat.
      deeld. De Commissie had in dit verband in aanmerking
      moeten nemen dat alleen al de structuur van de DLC
      (Dual Listed Company) Carnival ook in termen van                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      financial strength uiterst grote mededingingsvoordelen kan
      verstrekken die van dien aard zijn dat zij haar op de            —      de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
      markt een machtspositie verlenen waartegen de andere
      competitors niet meer op kunnen. Uit dit oogpunt berust          —      de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      de beschikking niet alleen op een kennelijke beoordelings-              verwijzen in de kosten.
      fout, maar is zij ook ontoereikend gemotiveerd omdat de
      Commissie een omstandigheid die van wezenlijk belang
      is voor de juiste beoordeling van de mededingingsgevol-
      gen van de concentratie, buiten beschouwing heeft gela-
      ten; indien de Commissie die omstandigheid naar behoren          Middelen en voornaamste argumenten
      had onderzocht, had zij tot de conclusie moeten komen
      dat de concentratie diende te worden verboden of had zij
      op zijn minst de in artikel 6, lid 1, sub c), van de             De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
      verordening bedoelde procedure van grondig onderzoek             in zaak T-139/03, Nuova Agricast S.r.l. tegen Commissie van
      moeten inleiden.                                                 de Europese Gemeenschappen (1).


title: Zaak C-467/07: Beschikking van de president van het Hof van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Monomeles Protodikeio Livadeias — Griekenland) — Panagiotis Koskovolis, Aikaterini Pappa/Koinotita Kyriakiou Voiotias

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/32

         Beschikking van de president van het Hof van 16 juli 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Monomeles Protodikeio Livadeias — Griekenland) — Panagiotis Koskovolis, Aikaterini Pappa/Koinotita Kyriakiou Voiotias
   (Zaak C-467/07) (1)

   2009/C 282/55

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007.


title: Zaak C-392/07: Beroep ingesteld op 14 august 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/10

         Beroep ingesteld op 14 august 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-392/07)
   (2007/C 235/18)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: R. Lyal, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2005/19/EG (1) van de Raad van 17 februari 2005 tot wijziging van Richtlijn 90/434/EEG betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten, voor zover deze de verplaatsing van de statutaire zetel van een Europese Vennootschap [SE] of een Europese Coöperatieve Vennootschap [SCE] en het opnemen van de SE en de SCE in het lijst van de vennootschappen die onder de richtlijn vallen beoogd, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de voorschriften van de richtlijn betreffende de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE en van punt a) in de bijlage in nationaal recht is op 1 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 58, blz. 19.


title: Zaak T-387/10: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — Goutier/BHIM — Euro Data (ARANTAX) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARANTAX — Ouder nationaal woordmerk ANTAX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/17

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2012 — Goutier/BHIM — Euro Data (ARANTAX)
   (Zaak T-387/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARANTAX - Ouder nationaal woordmerk ANTAX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 80/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Klaus Goutier (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Happe, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Euro Data GmbH & Co. KG, Datenverarbeitungsdienst (Saarbrücken, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Wagner, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 juli 2010 (zaak R 126/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Euro Data GmbH & Co. KG, Datenverarbeitungsdienst en Klaus Goutier

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Klaus Goutier wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-463/99: Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 47/20                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.2.2000
— geen van de door Ierland overgelegde bestaande plannen                   beroep van een betrokken partij tegen een besluit van de
       voor het beheer van algemene of toxische afvalstoffen               nationale regelgevende instantie aanwijst?
       behelst een specifiek hoofdstuk inzake het beheer van
       verpakkingen en verpakkingsafval. De plannen voldoen
       dus niet aan artikel 14 van de richtlijn 94/62/EG;                  2.       Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt
                                                                           beantwoord: Moeten de artikelen 82 en 86, lid 1, EG, de
— wat artikel 6 van de richtlijn 91/689/EEG betreft, gelden                artikelen 2, leden 3 en 4, van richtlijn 96/2/EG (3) van de
       de door Ierland overgelegde bestaande plannen voor                  Commissie, de artikelen 9, lid 2, en 11, lid 2, van richt-
       algemene afvalstoffen niet voor gevaarlijke afvalstoffen;           lijn 97/13/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad, of de
                                                                           andere bepalingen van het gemeenschapsrecht aldus worden
                                                                           uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationaal rechtsvoor-
— wat artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd
                                                                           schrift dat bepaalt, dat aan bestaande houders van een concessie
       bij richtlijn 91/156/EEG betreft, zijn de door Ierland
                                                                           voor het verzekeren van de gereserveerde telefoondienst door
       voorgelegde plannen voor het beheer van algemene afval-
                                                                           middel van mobiele telefoons in de sector digitale cellulaire
       stoffen vastgesteld op basis van de Ierse regeling tot
                                                                           mobiele communicatie, vóór het verstrijken van drie jaren
       omzetting van richtlijn 75/442/EEG voordat deze werd
                                                                           vanaf de inwerkingtreding van het concessiebesluit voor de in
       gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG. Bij de vaststelling
                                                                           1997 aan een licentiehouder verleende DCS-1800-concessie
       van die plannen werd geen rekening gehouden met de
                                                                           bijkomende frequenties uit het voor DCS-1800 gereserveerde
       specifieke vereisten van de Ierse omzettingsregeling wat de
                                                                           frequentiebereik mogen worden toegewezen, wanneer hun
       wijzigingen van richtlijn 75/442/EEG bij richtlijn
                                                                           abonneecapaciteit, met gebruikmaking van alle economisch
       91/156/EEG betreft. De plannen kunnen dus niet worden
                                                                           verdedigbare technische mogelijkheden, aantoonbaar uitgeput
       geacht te voldoen aan de verplichtingen die ingevolge
                                                                           is, waarbij de frequenties, zonder afzonderlijke vergoeding
       richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                           voor het gebruik ervan, en ook aan een openbare onderneming
       91/156/EEG, op Ierland rusten.
                                                                           met een machtspositie op de markt in het 900 MHz-gebied
                                                                           kunnen worden toegewezen?
( 1)  van de Raad van 15 juli 1975 (PB L 194, 25.07.75, blz. 39).
( 2)  van 18.03.1991 (PB L 78, 26.03.91, blz. 32).
( 3)  van 12 december 1991 (PB L 377, 31.12.91, blz. 48).                  ( 1) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 1.
( 4)  richtlijn van 20 december 1994 van de Raad en het Europees           ( 2) PB L 295 van 29.10.1997, blz. 23.
      Parlement (PB L 365, 31.12.94, blz. 10).                             ( 3) PB L 20 van 26.1.1996, blz. 59.
                                                                           ( 4) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 15.
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van                    Beroep, op 2 december 1999 ingesteld door Commissie
24 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het                     van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
geding tussen Connect Austria Gesellschaft für Telekom-                                                   bliek
munikation GmbH en Telecom-Control-Kommission
     (andere partij: Mobilkom Austria Aktiengesellschaft)                                            (Zaak C-463/99)
                           (Zaak C-462/99)                                                            (2000/C 47/33)
                            (2000/C 47/32)                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                           2 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
                                                                           woordigd door G. V. Jordana, lid van haar juridische dienst, en
van 24 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           P. Panagiotopoulos, een bij de juridische dienst gedetacheerde
Justitie op 2 december 1999, in het geding tussen Connect
                                                                           nationale ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Austria Gesellschaft für Telekommunikation GmbH en Tele-
                                                                           burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
com-Control-Kommission (andere partij: Mobilkom Austria
                                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
Aktiengesellschaft), het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
1.       Moet artikel 5 bis, lid 3, van richtlijn 90/387/EEG (1) van             de bepaalde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/51/EG (2)van het                       lijke maatregelen te nemen om volledig te voldoen aan
Europees Parlement en de Raad, aldus worden uitgelegd, dat                       richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996
die bepaling rechtstreekse werking heeft in die zin, dat                         inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwali-
zij, door een ermee strijdige nationale bevoegdheidsregel                        teit (1), en door die maatregelen niet aan de Commissie
te verdringen, een bepaald, op nationaal niveau bestaand                         mede te delen, de krachtens het Verdrag en deze richtlijn
„onafhankelijk lichaam” als „geschikt mechanisme” voor het                       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 19.2.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/21
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                   meedelen. De in casu gestelde termijn is op 16 maart 1998
                                                                      verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                      mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
Middelen en voornaamste argumenten                                    len voor de richtlijn.
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex        (1) PB L 243 van 24.9.1996, blz. 31.
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
meedelen. De in casu gestelde termijn is op 21 mei 1998
verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
len voor de richtlijn.
                                                                      Hogere voorziening, op 3 december 1999 ingesteld door
                                                                      PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A.,
(1) PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.                                 tegen het arrest, op 16 september 1999 in zaak
                                                                      T-182/96 (1) tussen PARTEX — Companhia Portuguesa
                                                                      de Serviços S.A., en de Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
                                                                                (Zaak C-465/99 P)
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                                           (2000/C 47/35)
                              bliek
                         (Zaak C-464/99)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 3 december 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A., vertegen-
                          (2000/C 47/34)                              woordigd door R. Chancerelle de Machete, P. Machete en
                                                                      M. Pena Machete, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op         hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld            Fort Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 16 september 1999 in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              zaak T-182/96 tussen PARTEX — Companhia Portuguesa de
woordigd door L. Ström, juridisch adviseur, en P. Panagioto-          Serviços S.A. en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
poulos, een bij de juridische dienst gedetacheerde nationale          pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      1. het bestreden arrest te vernietigen wegens onjuiste toepas-
                                                                           sing van de op het ESF toepasselijke regelgeving, en/of
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen             wegens onjuiste beoordeling wat betreft het bestaan van
     de bepaalde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-           misbruik van recht, schending van het recht van verweer
     lijke maatregelen te nemen om volledig te voldoen aan                 en schending van de beginselen van goede trouw, bescher-
     richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996                  ming van het gewettigd vertrouwen en bescherming van
     betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en                verkregen rechten, en wat betreft het bestaan van misbruik
     polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s) (1), en door die maatre-           van bevoegdheid, voor zover die beoordeling berust op
     gelen niet aan de Commissie mede te delen, de krachtens               materieel onjuiste feitelijke vaststellingen, één en ander
     het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-           behoudens het onderdeel van het arrest waarin het beroep
     gen niet is nagekomen;                                                van Partex in zaak T-182/96 gedeeltelijk is toegewezen;
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                   2. dienovereenkomstig, wegens schending door de Commis-
                                                                           sie van de op het ESF toepasselijke regelgeving, beschikking
                                                                           C(96) 1184 van de Commissie van 14 augustus 1996,
Middelen en voornaamste argumenten                                         waartegen het beroep in zaak T-182/96 gericht was, nietig
                                                                           te verklaren;
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige            3. subsidiair, het bestreden arrest, behoudens voorzover
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de           het beroep van Partex in zaak T-182/96 gedeeltelijk is
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en              toegewezen, te vernietigen op grond dat slechts gedeeltelijk
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie                     uitspraak is gedaan in de zaak ten gronde;


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 7 maart 1995 in de gevoegde zaken T-432/93, T-433/93 en T-434/93, Socurte - Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda. en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Europees Sociaal Fonds - Beschikking tot vermindering van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Non-existentie - Ontvankelijkheid - Schending van wezenlijke vormvoorschriften)

text:
8 . 4 . 95            | NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr. C 87/9
te Rotterdam (Nederland ), Aannemersvereniging „ de Rijn                  houdende wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 1785/81 en
streek ", gevestigd te Rotterdam ( Nederland ), Stichting                  houdende toepassing van de bij die verordening voor de
Aanbestedingsregeling van de Samenwerkende Bouwbedrij                     sector suiker vastgestelde prijzen in Spanje ( 2 ) en, anderzijds,
ven in Friesland, gevestigd te Leeuwarden ( Nederland ),                   een op grond van de artikelen 178 en 215 , tweede alinea, van
Samenwerkende Prijsregelende Vereniging Nijmegen en                        het Verdrag ingesteld beroep tot schadevergoeding, heeft
Omstreken, gevestigd te Nijmegen ( Nederland ), Samenwer                  het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt:
kende Patroons Verenigingen in de Bouwbedrijven Noord                     R. Schintgen, kamerpresident, R. Garria-Valdecasas,
Holland-Noord, gevestigd te Alkmaar ( Nederland ),                         H. Kirschner, B. Vesterdorf en C. W. Bellamy, rechters;
Utrechtse Aannemers Vereniging, gevestigd te Utrecht                       griffier : H. Jung, op 21 februari 1995 een arrest gewezen
(Nederland ), Vereniging Wegenbouw Aannemers Combi                        waarvan het dictum luidt als volgt:
natie Nederland, gevestigd te Zeist ( Nederland ), Zuid
Nederlandse Aannemers Vereniging, gevestigd te Heeze                       I. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voor zover het
( Nederland ), vertegenwoordigd door L. H. van Lennep,                           strekt tot nietigverklaring van Verordening (EEG)
advocaat te 's-Gravenhage, en E. H. Pijnacker Hordijk,                           nr. 3814/92 van de Raad van 28 december 1992
advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te                             houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 1785/
Luxemburg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar,                            81 en houdende toepassing van de bij die verordening
Avenue Guillaume 6, tegen Commissie van de Europese                              voor de sector suiker vastgestelde prijzen in Spanje.
Gemeenschappen (gemachtigden: B. J. Drijber en P. Glaze
ner ), betreffende een verzoek om vaststelling van de
                                                                           2 . Verwerpt het beroep voor zover het strekt tot toeken
non-existentie en, subsidiair, tot nietigverklaring van
                                                                                ning van schadevergoeding.
beschikking 92/204/EEG van de Commissie van 5 februari
1992 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
EEG-Verdrag ( IV/31.572 en IV/32.571 — Bouwnijverheid                      3 . Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede,
in Nederland ) (2 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ),                          hoofdelijk, in de kosten van de Raad.
samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident,
H. Kirschner, B. Vesterdorf, K. Lenaerts en C. W. Bellamy,                 4 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal
rechters; griffier: H. Jung, op 21 februari 1995 een arrest                       dragen.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           (!) PB nr . C 135 van 14 . 5 . 1993 .
I. Verwerpt het beroep.                                                    ( 2 ) PB nr . L 387 van 31 . 12 . 1992 , blz . 7.
2 . Verwijst verzoeksters hoofdelijk in de kosten, met
       inbegrip van de kosten die op de procedure in kort
       geding zijn gevallen.
(M PB nr. C 142 van 4 . 6 . 1992 .
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
( 2 ) PB nr . L 92 van 7 . 4 . 1992 , blz . 1 .
                                                                                van 7 maart 1995
                                                                           in de gevoegde zaken T-432/93 , T-433/93 en T-434/93 ,
                                                                           Socurte — Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda. en
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                       van 21 februari 1995
                                                                                pen O
                                                                           (Europees Sociaal Fonds — Beschikking tot vermindering
in zaak T-472/93 : Campo Ebro Industrial, SA en anderen
                                                                           van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring —
               tegen Raad van de Europese Unie ( a )
                                                                           Non-existentie — Ontvankelijkheid — Schending van
 (Beroep tot nietigverklaring — Verordening — Aanpassing                                     wezenlijke vormvoorschriften)
 van suikerprijs in Spanje aan gemeenschappelijke prijs —
                                                                                ( 95/C 87/20 )
 Geen compensatie voor isoglucoseproducenten — Ontvan
kelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Normatieve
      handeling die economische beleidskeuzen impliceert)                                        (Procestaai: Portugees)
                               ( 95/C 87/19
                                                                           In de gevoegde zaken T-432/93 , T-433/93 en T-434/93 ,
                        (Procestaai: Engels)                               Socurte — Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Lda .,
                                                                           Quavi — Revestimentos de Corti^a, Lda ., en Stee —
In zaak T-472/93 , Campo Ebro Industrial, SA, Levantina                    Sociedade Transformadora de Carnes, Lda ., gevestigd te
Agrfcola Industrial, SA, Cerestar Ibérica, SA, vennootschap               Pau Queimado (Portugal ), vertegenwoordigd door C.
pen naar Spaans recht, vertegenwoordigd door P. Glazener,                  Botelho Moniz en A. Magalhaes Cardoso, advocaten te
advocaat te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te                       Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, Rue Goethe 11 ,                       kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A.                          8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Brautigam en G. Houttuin ), ondersteund door Commissie                     (gemachtigden: N. Khan en F. de Sousa Fialho ), betreffende
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: X. Lewis ),                   een beroep strekkende tot vaststelling dat de beschikking
betreffende enerzijds, een op grond van artikel 173 van het                waarbij de Commissie de bijdrage van het Europees Sociaal
Verdrag ingesteld beroep tot nietigverklaring van Verorde                 Fonds aan project nr. 860012/P1 betreffende door verzoek
ning ( EEG ) nr. 3814/92 van de Raad van 28 december 1992                  sters in 1986 georganiseerde beroepsopleidingsacties heeft
 ---pagebreak--- Nr . C 87/ 10           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8 . 4 . 95
verminderd, in de periode vóór 10 juli 1991 non-existent                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
was, alsmede tot nietigverklaring van deze beschikking                                          van 8 maart 1995
vanaf 10 juli 1991 , met veroordeling van de Commissie tot
betaling van het saldo van de communautaire bijstand die                in zaak T-493/93, Hansa-Fisch GmbH tegen Commissie
voor project nr. 860012/P1 verschuldigd zou zijn, heeft het                           van de Europese Gemeenschappen ( ] )
Gerecht (Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz             (Visserij — Overeenkomst EEG-Marokko — Afgifte van
Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,                   vergunningen — Toetredingsakte Spanje en Portugal —
rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op                      Relatieve stabiliteit — Gewettigd vertrouwen)
7 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                                            ( 95/C 87/22 )
als volgt:
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie tot
       vermindering van de financiële bijstand van het Euro
      pees Sociaal Fonds voor project nr. 860012/P1 betref             In zaak T-493/93 , Hansa-Fisch GmbH, gevestigd te Sche
      fende een beroepsopleidingsactie in Portugal in 1986.             nefeld (Duitsland ), aanvankelijk vertegenwoordigd door
                                                                        H.-W. Goltz, vervolgens door R. Barber-Llorente, advoca
                                                                        ten te Hamburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                               schappen (gemachtigden: T. van Rijn en U. Wölker),
                                                                        betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.                   van de Commissie, waarbij zij weigert om verzoeksters
                                                                        aanvraag om een visserijvergunning conform bijlage I bij de
f 1 ) PB nr. C 291 van 8 . 11 . 1991 .                                  Overeenkomst inzake de betrekkingen tussen de Europese
                                                                        Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko op
                                                                        het gebied van de zeevisserij , zoals goedgekeurd bij Veror
                                                                        dening ( EEG) nr. 2054/88 (2 ) en Verordening (-EEG )
                                                                        nr. 3954/92 ( 3 ) van de Raad van 23 juni 1988 en 19 de
                                                                        cember 1992, bij de Marokkaanse autoriteiten in te dienen,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                        heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.
                        van 8 maart 1995                                Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R. Garcia
in zaak T-34/93 , Société Générale tegen Commissie van de               Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 8 maart 1993 een
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Mededinging — Verzoek om inlichtingen door middel van
beschikking krachtens artikel 11, lid 5, van Verordening                I. Verwerpt het beroep.
       nr. 17 — Motivering — Rechten van verdediging)
                            ( 95/C 87/21 )                              2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
                        (Procestaai: Frans)                             (M PB nr. C 231 van 27. 8 . 1993 .
                                                                        ( 2 ) PB nr. L 181 van 12 . 7. 1988 , blz. 1 .
                                                                        ( 3 ) PB nr. L 407 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
In zaak T-34/93 , Société Générale, gevestigd te Parijs,
vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben, advocaat te Parijs,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Tra
versa en H. Lehman), betreffende een beroep tot nietigver
klaring van de beschikking van de Commissie van 1 april                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
1994 inzake een procedure op grond van artikel 11 , lid 5 ,
van Verordening nr. 17, Eerste verordening over de toepas                                    van 13 januari 1995
sing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (2 ), alsmede            in zaak T-5 24/93 , H. Hennessy e.a. tegen Raad van de
tot vergoeding van de schade die verzoekster door deze                  Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
beschikking stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht                                              schappen i 1 )
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamer
president, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas, rechters;                                  (Gedeeltelijke doorhaling)
griffier: H. Jung, op 8 maart 1995 een arrest gewezen                                                 95/C 87/23 )
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Engels)
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                        In zaak T-524/93 , H. Hennessy, wonende te Timoleague
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                  (Ierland ), en de andere melkproducenten wier namen in
                                                                        bijlage bij deze beschikking zijn opgenomen, vertegenwoor
(M PB nr. C 188 van 10 . 7. 1993 .                                      digd door J. O'Reilly, SC, van de balie van Ierland, en P.
(2 ) PB nr. 13 van 21 . 2 . 1962 , blz. 204/62 .                        Watson, Barrister, geïnstrueerd door O. Ryan-Purcell,
                                                                        Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                        Fyffe Business Centre, Rue Jean-Pierre Brasseur 29, tegen


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tardieve opstelling van beoordelingsrapport — Vordering tot nietigverklaring — Vordering tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/26

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Tardieve opstelling van beoordelingsrapport - Vordering tot nietigverklaring - Vordering tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 262/49)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-200/02, Vassilios Tsarnavas, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot gedeeltelijke afwijzing van verzoekers klacht en betreffende een vordering tot betaling van 12 500 euro als vergoeding voor de schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg van de vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. E. Martins Ribeiro en I. Labucka, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak T-489/12: Beroep ingesteld op 8 november 2012 — Planet/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/55

         Beroep ingesteld op 8 november 2012 — Planet/Commissie
   (Zaak T-489/12)
   2013/C 26/111
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Planet AE Anonymi Etaireia parochis symvouleftikon ypiresion (naamloze vennootschap die consultancydiensten verstrekt) (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Europese Commissie, door verzoeksters personeelskosten voor de hoogste bestuurders niet te aanvaarden, de overeenkomsten ONTOGOV, FIT en RACWeb heeft geschonden en voorts dat verzoeksters personeelskosten voor de hoogste bestuurders die aan de Commissie zijn voorgelegd voor de voornoemde overeenkomsten met een totaal bedrag van 547 653,42 EUR voor terugbetaling in aanmerking komen en niet door verzoekster aan de Commissie hoeven te worden terugbetaald;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de aansprakelijkheid van de Commissie die volgt uit de volgende overeenkomsten: a) nr. 507237 voor de uitvoering van het project „Ontology enabled E-Gov Service Configuration” (ONTOGOV), b) nr. 27090 voor de uitvoering van het project „Fostering self-adaptive e-government service improvement using semantic technologies” (FIT) en c) nr. 45101 voor de uitvoering van het project „Risk Assessment for Customs in Western Balkans” (RACWeb), krachtens de artikelen 272 en 340, lid 1, VWEU. In het bijzonder voert verzoekster aan dat, hoewel zij volledig, juist en succesvol haar eigen contractuele verplichtingen is nagekomen, de Commissie in strijd met de voornoemde overeenkomsten en met de bepalingen inzake de procedure van boekhoudkundige controle, verzoeksters personeelskosten die betrekking hadden op haar hoogste bestuurders, niet heeft aanvaard.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Verzoekster heeft haar eigen contractuele verplichtingen helemaal niet geschonden wat de personeelskosten betreft, aangezien a) verzoeksters personeelskosten voor de drie hoogste bestuurders volgens de bepalingen van de bedoelde overeenkomsten aan alle voorwaarden voor terugbetaling voldoen, en b) de overeenkomsten de deelname van hoge bestuurders aan gefinancierde projecten niet verbieden.

               2)

               De Commissie heeft in het kader van de procedure van boekhoudkundige controle haar eigen contractuele verplichtingen geschonden, aangezien a) de boekhoudkundige controle van de Commissie is verricht in strijd met de Griekse en de internationale beginselen voor boekhoudkundige controle en b) het verzoek van de Commissie om overlegging van documenten die Planet helemaal niet hoeft te bewaren, een schending vormt van de betrokken overeenkomsten en een poging om a posteriori de contractuele verplichtingen van Planet eenzijdig te wijzigen en c) de resultaten van de betrokken boekhoudkundige controle niet overeenstemmen met de resultaten van een eerder door de Commissie verrichte boekhoudkundige controle bij Planet.


title: Zaak C-388/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 17 juli 2015 — Denis Malcorp e.a. tegen Vlaams Gewest, andere partij; Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 17 juli 2015 — Denis Malcorp e.a. tegen Vlaams Gewest, andere partij; Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen
   (Zaak C-388/15)
   (2015/C 354/21)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Denis Malcorps, Myriam Rijssens, Guido Van De Walle

      Verweerder: Vlaams Gewest

      Tussenkomende partij: Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen

      Prejudiciële vraag

   Het gewestelijk RUP [ruimtelijk uitvoeringsplan] bevat stedenbouwkundige voorschriften waarin verordenend wordt vastgesteld dat de ontwikkeling van gebieden (meer bepaald voor zeehaven- en watergebonden bedrijven, voor logistiek park, voor waterweginfrastructuur en voor verkeers- en vervoersinfrastructuur) waarin zich natuurwaarden (areaal van een natuurlijk habitattype of leefgebied van een soort waarvoor de betrokken speciale beschermingszone is aangewezen) bevinden die een bijdrage leveren aan de instandhoudingsdoelstellingen voor de betrokken speciale beschermingszones, pas mogelijk is na de inrichting van duurzaam leefgebied in natuurkerngebieden (aangeduid binnen natura 2000-gebied) en na een beslissing van de Vlaamse regering met voorafgaand advies van de Vlaamse administratie bevoegd voor het natuurbehoud — die deel dient uit te maken van een aanvraag voor het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning met het oog op de realisatie van de voormelde bestemmingen — dat de duurzame inrichting van de natuurkerngebieden geslaagd is.
   Kunnen deze stedenbouwkundige voorschriften met de erin vooropgestelde positieve ontwikkelingen van het natuurkerngebied, in aanmerking worden genomen bij het in artikel 6, derde lid, van de Habitatrichtlijn (1) bedoelde bepalen van de mogelijke significante gevolgen en/of het maken van een passende beoordeling, of kunnen deze stedenbouwkundige voorschriften slechts als „compenserende maatregelen” in de zin van het vierde lid van artikel 6 van de Habitatrichtlijn worden aangemerkt, voor zover de bij deze bepaling gestelde voorwaarden vervuld zijn?

      (1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).


title: Zaak C-161/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Krajský soud v Ostravě op  24 maart 2006  — Skoma-Lux, sro tegen Celní ředitelství Olomouc

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Krajský soud v Ostravě op 24 maart 2006 — Skoma-Lux, sro tegen Celní ředitelství Olomouc
   (Zaak C-161/06)
   (2006/C 121/15)
   Procestaal: Tsjechisch
   Verwijzende rechter
   Krajský soud v Ostravě
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Skoma-Lux, sro

      Verweerder: Celní ředitelství Olomouc
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 58 van de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, op basis waarvan de Tsjechische Republiek met ingang van 1 mei 2004 lidstaat van de Europese Unie is geworden, aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een verordening die ten tijde van de toepassing ervan niet regelmatig in de officiële taal van die lidstaat is bekendgemaakt in het Publicatieblad, mag toepassen op particulieren?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord, is de niet-afdwingbaarheid van de betrokken verordening jegens particulieren een vraag van uitlegging of van geldigheid van gemeenschapsrecht in de zin van artikel 234 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?

               3)

               Voorzover het Hof van Justitie mocht oordelen dat de onderhavige prejudiciële verwijzing betrekking heeft op de geldigheid van een gemeenschapshandeling in de zin van het arrest van 22 oktober 1987, Foto-Frost (314/85, Jurispr. blz. 4199), is verordening nr. 2454/93 ongeldig voorzover het verzoeker en diens geschil met de douaneautoriteiten van de Tsjechische Republiek betreft op grond dat zij niet overeenkomstig artikel 58 van de Akte betreffende de voorwaarden voor toetreding regelmatig is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie?


title: Zaak C-63/12: Beroep ingesteld op 7 februari 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/14

         Beroep ingesteld op 7 februari 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-63/12)
   2012/C 118/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, J.-P. Keppenne en D. Martin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Besluit 2011/866/EU van de Raad van 19 december 2011 betreffende het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2011 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (1) vernietigen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie werpt twee grieven op met betrekking tot bijlage XI bij het Ambtenarenstatuut.
   De eerste grief betreft de weigering van de Raad, de door de Commissie op 24 november 2011 voorgestelde aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden, in strijd met de daartoe voor een tijdvak van acht jaar, eindigend op 31 december 2012, vastgestelde methode, aan te nemen. Met deze grief voert de Commissie een primair middel aan, ontleend aan misbruik van bevoegdheid en overschrijding van de grenzen van de bevoegdheid van de Raad, en een subsidiair middel, ontleend aan schending van de voorwaarden voor toepassing van artikel 10 van bijlage XI bij het Statuut. Het primaire middel betreft het feit dat de Raad in werkelijkheid zelf artikel 10 heeft toegepast, maar in strijd met de institutionele voorwaarden. Daarmee heeft de Raad artikel 65 van het Statuut en de artikelen 3 en 10 van bijlage XI bij het Statuut geschonden. Met het subsidiaire middel betoogt de Commissie dat hoe dan ook de voorwaarden ten gronde om artikel 10 toe te passen in 2011 niet vervuld waren, zoals overigens blijkt uit twee economische verslagen die zij de Raad desgevraagd heeft voorgelegd. Ook voert de Commissie aan dat de Raad zijn besluit niet juist heeft gemotiveerd.
   De tweede grief betreft de weigering van de Commissie, de op die bezoldigingen en pensioenen op de verschillende werk- en woonplaatsen van de belanghebbenden toe te passen aanpassingscoëfficiënten aan te nemen. Volgens het eerste middel van deze grief is die weigering in strijd met artikel 64 van het Statuut en met de artikelen 1 en 3 van bijlage XI bij het Statuut. Met het tweede middel zet de Commissie uiteen dat voor die weigering, in strijd met artikel 269, lid 2, VWEU, iedere motivering ontbreekt.

      (1)  PB L 341, blz. 54.


title: Zaak C-379/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 18 juli 2011 — Caves Krier Frères SARL/Directeur de l’Administration de l’emploi

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 18 juli 2011 — Caves Krier Frères SARL/Directeur de l’Administration de l’emploi
   (Zaak C-379/11)
   2011/C 298/22
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caves Krier Frères SARL

      Verwerende partij: Administration de l’emploi

      Prejudiciële vraag

   Is artikel L. 541 1 van de code du Travail, voor zover dit het recht op terugbetaling van zowel het werkgevers- als het verzekerdendeel van de socialezekerheidsbijdragen voorbehoudt aan werkgevers uit de particuliere sector die werklozen in dienst nemen die de leeftijd van vijfenveertig jaar hebben bereikt, mits de werklozen sinds ten minste een maand als werkzoekenden zijn ingeschreven bij een bureau voor arbeidsbemiddeling van het Luxemburgse arbeidsbureau, terwijl werkgevers die werklozen in dienst nemen die bij een vergelijkbare instantie in het buitenland als werkzoekende zijn ingeschreven niet het voordeel van deze maatregel kunnen genieten, in overeenstemming met het recht van de Unie, en meer bepaald de artikelen 21 en 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?


title: Zaak C-677/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2015 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 7 oktober 2015 in zaak T-299/11, European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/8

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2015 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 7 oktober 2015 in zaak T-299/11, European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-677/15 P)
   (2016/C 090/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: N. Bambara, gemachtigde, P. Wytinck en B. Hoorelbeke, lawyers)

      Andere partijen in de procedure: European Dynamics Luxembourg SA, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, European Dynamics Belgium SA

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof

               —

               primair,

                           —

                           het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen voor zover daarbij is geoordeeld dat het besluit tot gunning van de opdracht is aangetast door verschillende onregelmatigheden, onder meer schending van het beginsel van gelijke kansen en het transparantiebeginsel, kennelijke beoordelingsfouten, alsook meerdere motiveringsgebreken (punt 1 van het dictum van het bestreden arrest), doordat de Europese Unie is veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan European Dynamics Luxembourg wegens het verlies van de kans om de toewijzing van de kaderovereenkomst te verkrijgen (punt 2 van het dictum van het bestreden arrest);

                           —

                           het beroep tot nietigverklaring van het litigieuze aanbestedingsbesluit en de schadevergoedingsvordering die door verzoekster in eerste aanleg zijn ingesteld, af te wijzen;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen voor zover daarbij is geoordeeld dat de het besluit tot gunning van de opdracht is aangetast door verschillende onregelmatigheden, onder meer schending van het beginsel van gelijke kansen en het transparantiebeginsel, kennelijke beoordelingsfouten, alsook meerdere motiveringsgebreken, doordat de Europese Unie is veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan European Dynamics Luxembourg wegens het verlies van de kans om de toewijzing van de kaderovereenkomst te verkrijgen, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               meer subsidiair, het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen voor zover de Europese Unie daarbij is veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan European Dynamics Luxembourg wegens het verlies van de kans om de toewijzing van de kaderovereenkomst te verkrijgen, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               verzoeksters in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De hogere voorziening is in hoofdzaak gebaseerd op vier middelen, te weten: 1) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en het transparantiebeginsel en het is de krachtens artikel 36 van Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie op hem rustende motiveringsverplichting niet nagekomen; 2) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en de toepassing van het criterium betreffende de kennelijke beoordelingsfouten; 3) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement (1), juncto artikel 296, tweede alinea, VWEU, en 4) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door betaling van schadevergoeding te gelasten wegens het verlies van een kans.

               2.

                  Met het eerste ter onderbouwing van de hogere voorziening aangevoerde middel stelt het Bureau dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door noch te beoordelen, noch te bepalen of de invoering van wegingscriteria voor de sub-criteria van de eerste technische gunningscriteria die niet aan de inschrijvers waren meegedeeld vóór de indiening van hun offertes: 1) heeft geleid tot een wijziging van de in het bestek en in de oproep tot inschrijving vastgestelde criteria voor de toewijzing van de opdracht; 2) aspecten vertoonde die, indien de inschrijvers ervan op de hoogte waren geweest op het tijdstip waarop zij hun offerte voorbereidden, een impact op die voorbereiding konden hebben gehad, dan wel 3) berustte op gegevens die een discriminatie ten koste van een van de inschrijvers in het leven kon roepen. In het tweede onderdeel van het eerste middel stelt het Bureau tevens dat het Gerecht de op hem krachtens artikel 36 van Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie rustende motiveringsverplichting heeft geschonden, aangezien het geenszins heeft uiteengezet hoe de invoering zonder voorafgaande mededeling van wegingsfactoren voor de bij het eerste gunningscriterium gebruikte sub-criteria afbreuk zou hebben gedaan aan de kansen van verzoeksters in eerste aanleg om in het cascadesysteem van de betwiste aanbestedingsprocedure op de eerste of de tweede plaats te worden ingedeeld.

               3.

                  Met het tweede ter onderbouwing van de hogere voorziening aangevoerde middel betoogt het Bureau dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet na te gaan of de vastgestelde kennelijke beoordelingsfouten die de beoordelingscommissie bij de evaluatie van de offerte van European Dynamics met betrekking tot het eerste en het tweede gunningscriterium heeft begaan, de definitieve uitkomst van het besluit tot toewijzing van de opdracht hebben kunnen beïnvloeden. Het Bureau benadrukt dat het Gerecht in twee opzichten had moet verifiëren of de vastgestelde kennelijke beoordelingsfouten tot een ander resultaat van de aanbestedingsprocedure hebben geleid. Ten eerste moest het Gerecht onderzoeken of de afgewezen inschrijver een toereikend puntenaantal zou hebben verkregen om als eerste in het voornoemde cascadesysteem te worden ingedeeld, indien deze kennelijke beoordelingsfouten niet waren begaan. Ten tweede moest het Gerecht nagaan of de bewezen kennelijke beoordelingsfouten een impact hebben gehad op de score die voor een bepaald (sub-)criterium is toegekend, zo er andere redenen waren (die niet mank gingen wegens een kennelijke beoordelingsfout), die de toegekende scores evenzeer rechtvaardigden.

               4.

                  Met het derde ter onderbouwing van de hogere voorziening aangevoerde middel voert het Bureau aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door alle door de beoordelingscommissie geformuleerde overwegingen afzonderlijk en niet in hun algemene context te onderzoeken, en door de motiveringplicht aldus op striktere wijze te hebben getoetst dan uit vaste rechtspraak van het Hof volgt. Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te verifiëren of er geen andere redenen waren (die niet mank gingen wegens een kennelijke beoordelingsfout) die door het Bureau werden ingeroepen om de voor het eerste gunningscriterium toegekende scores te rechtvaardigen en die mogelijkerwijs hoe dan ook toereikend waren om de geldigheid van het toegekende puntenaantal te bevestigen. Aldus heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het litigieuze besluit nietig te verklaren wegens schending van artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement, juncto artikel 296, tweede alinea, VWEU.

               5.

                  Met het vierde ter onderbouwing van de hogere voorziening aangevoerde middel stelt het Bureau dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door schadevergoeding toe te kennen aan de eerste verzoekende partij in eerste aanleg, aangezien niet is bewezen dat was voldaan aan een van de cumulatieve voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de instellingen van de Europese Unie (namelijk dat sprake is van onrechtmatig gedrag). Subsidiair betoogt het Bureau dat zelfs indien zijn beroep tot vernietiging niet zou worden toegewezen op basis van het eerste middel, het besteden arrest niettemin dient te worden vernietigd voor zover daarbij de verplichting is opgelegd om schadevergoeding te betalen, terwijl in casu niet het bewijs was geleverd van een causaal verband tussen de overige onrechtmatige aspecten van de betrokken gedraging (kennelijke beoordelingsfout en ontoereikende motivering) en de beweerde schade. Meer subsidiair concludeert het Bureau tot de vernietiging van het bestreden arrest op grond dat de daarin geformuleerde overwegingen en het tweede streepje van het dictum tegenstrijdig zijn. Nog meer subsidiair beklemtoont het Bureau dat het dictum van het bestreden arrest hoe dan ook een materiële vergissing bevat, aangezien daarin de Europese Unie, en niet het Bureau, wordt veroordeeld tot betaling van vergoeding van de schade die European Dynamics Luxembourg zou hebben geleden wegens het verlies van een kans.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-555/93

text:
 11 . 11 . 95           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 299/21
               Doorhaling van zaak T-555/93 (*)                       3 . Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.
                           ( 95/C 299/42 )
                                                                      (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                       (Procestaai: Engels )
 De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
 Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 au                             Doorhaling van zaak T-15/94 (M
gustus 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak                                        ( 95/C 299/44 )
T-555/93 : D. A. Jones tegen Raad van de Europese Unie .
                                                                                (Procestaai: Frans)
 (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                      De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
                                                                      register gelast van zaak T-15/94 : D. Benecos tegen Com
                                                                      missie van de Europese Gemeenschappen .
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
                    VAN EERSTE AANLEG
                      van 9 augustus 1995
in zaak T-585 /93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
peace International ) en anderen tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen ( ] )                                       Doorhaling van zaak T- 18/94 (')
                     (Niet-ontvankelijkhi -id)                                                     95/C 299/45 )
                          ( 95 /C 299/43 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Engels)                          De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
In zaak T-585/93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
peace International ), D. Viera Gonzalez, P. Guedes Garci'a ,        register gelast van zaak T- 18/94 : D. Benecos tegen Com
J. Ignacio Trojaola Chavez, A. Gonzalez Gonzalez, P.                 missie van de Europese Gemeenschappen .
Melian Castro, C. Sanchez Artiles, J. Juan Melian Melian,
                                                                      (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
C. Guadalup Gómez Castro, C. Donate Hernandez, B.
Martin Espfnola , J. Hernandez Morin, G. Peha Hernandez,
A. Cabrera Expósito, V. Hernandez Vaquero, P. Reinhard ,
J. Gonzalez Dominguez, Tagoror Ecologista Alternativo en
Comisión Canaria contra la contaminación , vertegenwoor
digd door P. Sands en M. Hoskins, barristers , geïnstrueerd                          Doorhaling van zaak T- 19/94 (')
door Leigh, Day & Co, solicitors , domicilie gekozen                                              95 /C 299/46
hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P. Noesen ,
advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen Commissie van de                                 (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gilmour ),
ondersteund door Koninkrijk Spanje ( gemachtigden : A.               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ), betreffende de                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
nietigverklaring van het besluit van de Commissie, beweer           beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
delijk vastgesteld tussen 7 maart 1991 en 29 oktober 1993 ,          register gelast van zaak T-19/94 : D. Benecos tegen Com
om aan het Koninkrijk Spanje ongeveer 1 1 of 12 miljoen ecu          missie van de Europese Gemeenschappen .
uit te betalen krachtens Besluit C ( 91 ) 440 betreffende
financiële bijstand van het Europese fonds voor regionale             0 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
ontwikkeling voor de bouw van twee elektrische centrales
op de Canarische eilanden ( Gran Canaria en Tenerife), heeft
het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: J. L.
Cruz Vila^a , president, A. Kalogeropoulos en V. Tiili ,
rechters; griffier : H. Jung, op 9 augustus 1995 een beschik
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Doorhaling van zaak T-69/94 ( )
                                                                                ( 95/C 299/47 )
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                           (Procestaai: Frans)
2 . Verzoeksters worden hoofdelijk in de kosten verwe               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
     zen .                                                            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2003 in zaak T-10/01, Lichtwer Pharma AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ("Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing")

text:
29.11.2003              NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 289/23
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss), betref-                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
fende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het                             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tot aanstelling bevoegd gezag van 11 maart 2002 houdende
afwijzing van zijn sollicitatie naar het in kennisgeving van
vacature CJ 62/01 bedoelde ambt van administrateur, heeft het                                       van 1 augustus 2003
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili,
kamerpresident, P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 30 september 2003 een                     in zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                             (Kort geding — Staatssteun — Verplichting tot terugvorde-
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.              ring — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                                                                             weging — Uitzonderlijke omstandigheden — Voorlopige
                                                                                opschorting)
(1) PB C 305, van 7 december 2002.
                                                                                (2003/C 289/50)
                                                                                (Procestaal: Duits)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                           van 3 juli 2003
                                                                             In zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH,
                                                                             gevestigd te Ilmenau (Duitsland), vertegenwoordigd door
in zaak T-10/01, Lichtwer Pharma AG tegen Bureau
                                                                             G. Schohe en C. Arhold, advocaten, domicilie gekozen hebben-
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                             de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                  tekeningen en modellen) (1)
                                                                             schappen (gemachtigden: V. Di Bucci en V. Kreuschitz),
                                                                             ondersteund door S. Glas, wonende te Mainz (Duitsland),
(„Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van de                           vertegenwoordigd door U. Soltész, advocaat, betreffende een
          oppositie — Afdoening zonder beslissing”)                          verzoek tot verlenging van de bij beschikking van de president
                                                                             van het Gerecht van 4 april 2002 in deze zaak gelaste
                          (2003/C 289/49)                                    opschorting van tenuitvoerlegging van de beschikking 2002/
                                                                             185/EG van de Commissie van 12 juni 2001 betreffende
                          (Procestaal: Duits)                                staatssteun van Duitsland ten gunste van Technische Glaswerke
                                                                             Ilmenau GmbH (PB 2002, L 62, blz. 30), heeft de president
                                                                             van het Gerecht op 1 augustus 2003 een beschikking gegeven
In zaak T-10/01, Lichtwer Pharma AG, te Berlijn (Duitsland),                 waarvan het dictum luidt als volgt:
vertegenwoordigd door P. Kunz-Hallstein en R. Kunz-Hallstein,
advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (gemachtigden:                        1)   Tot 17 februari 2004 wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
O. Walbroeck en G. Schneider), tussenkomende partij voor het                      van artikel 2 van beschikking 2002/185/EG van de Commissie
Gerecht: Biofarma, voorheen Orsem SARL, te Neuilly sur Seine                      van 12 juni 2001 betreffende staatssteun C 44/2001 van
(Frankrijk), vertegenwoordigd door V. Gil Vega en A. Ruiz                         Duitsland ten gunste van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH
Lopez, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing                      (PB 2002, L 62, blz. 30).
van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                  2)   Aan deze opschorting zijn de volgende voorwaarden verbonden:
modellen) van 8 november 2000 (zaak R 586/1999-2) in een                          ten eerste moeten de vier voorwaarden van punt 2 van het dictum
oppositieprocedure tussen Lichtwer Pharma AG en Biofarma,                         van de vandaag in zaak T-378/02 R gegeven beschikking door
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                         verzoekster vervuld zijn, meer in het bijzonder wat de erin
N. J. Forwood, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;                  vermelde data betreft; ten tweede moet verzoekster uiterlijk vóór
griffier: H. Jung, op 3 juli 2003 een beschikking gegeven                         31 december 2003 een bijkomend bedrag van 256 000 euro
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               terugbetalen aan de Bundesanstalt für vereinigungsbedingte
                                                                                Sonderaufgaben, en moet zij binnen een week na deze terugbeta-
1.    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                               ling bij de griffie van het Gerecht en bij de Commissie een
                                                                                bewijsstuk van deze terugbetaling overleggen; ten derde moet zij
2.    Verstaat dat verzoekster en interveniënte ieder de eigen kosten             uiterlijk op 6 februari 2004 bij de griffie van het Gerecht en bij
      alsmede ieder de helft van de kosten van verweerder zullen                  de Commissie een gedetailleerd verslag van een accountant over
      dragen.                                                                     haar financiële toestand per 31 december 2003 indienen, en
                                                                                met name over het bijkomende bedrag dat zij ten laatste vóór
(1) PB C 161 van 2.6.2001.                                                        30 juni 2004 zou kunnen betalen, in het geval dat het arrest
                                                                                in de zaak in het hoofdgeding nog niet op deze datum zou zijn
                                                                                uitgesproken.


title: Zaak T-492/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Jungbunzlauer e.a./Commissie

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/58

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Jungbunzlauer e.a./Commissie
   (Zaak T-492/04) (1)

   (2008/C 223/102)

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-176/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — HIT hoteli, igralnice, turizem dd Nova Gorica, HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem dd/Bundesminister für Finanzen (Artikel 56 VWEU — Beperking van vrijheid van dienstverrichting — Kansspelen — Regeling van lidstaat op grond waarvan reclame voor in andere staten gelegen casino’s verboden is, wanneer niveau van wettelijke spelersbescherming in deze staten niet overeenstemt met op nationaal vlak gewaarborgd niveau — Rechtvaardiging — Dwingende redenen van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — HIT hoteli, igralnice, turizem dd Nova Gorica, HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem dd/Bundesminister für Finanzen
   (Zaak C-176/11) (1)

   (Artikel 56 VWEU - Beperking van vrijheid van dienstverrichting - Kansspelen - Regeling van lidstaat op grond waarvan reclame voor in andere staten gelegen casino’s verboden is, wanneer niveau van wettelijke spelersbescherming in deze staten niet overeenstemt met op nationaal vlak gewaarborgd niveau - Rechtvaardiging - Dwingende redenen van algemeen belang - Evenredigheid)
   2012/C 287/21
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: HIT hoteli, igralnice, turizem dd Nova Gorica, HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem dd

      Verwerende partij: Bundesminister für Finanzen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 56 VWEU en volgende — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Regeling van een lidstaat die op zijn grondgebied reclame voor in andere lidstaten gevestigde casino’s verbiedt indien het niveau van wettelijke bescherming van de spelers in deze staten niet als gelijkwaardig aan de nationale bescherming wordt beschouwd

      Dictum

   Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de regeling van een lidstaat die reclame in deze lidstaat voor in een andere lidstaat gelegen casino’s slechts toestaat wanneer de wettelijke bepalingen inzake spelersbescherming van die andere lidstaat waarborgen bieden die in wezen gelijkwaardig zijn aan die van de overeenkomstige wettelijke bepalingen van de eerste lidstaat.

      (1)  PB C 226 van 30.07.2011.


title: Zaak T-333/17: Beroep ingesteld op 29 mei 2017 — Austrian Power Grid en Voralberger Übertragungsnetz/ACER

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/36

         Beroep ingesteld op 29 mei 2017 — Austrian Power Grid en Voralberger Übertragungsnetz/ACER
   (Zaak T-333/17)
   (2017/C 249/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Austrian Power Grid AG (Wenen, Oostenrijk) en Voralberger Übertragungsnetz GmbH (Bregenz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Kristoferitsch en S. Huber, advocaten)

      Verwerende partij: Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators van 17 maart 2017, zaak A-001-2017 (geconsolideerd) volledig nietig verklaren, en de volgende delen en bepaling van beslissing nr. 06/2016 van ACER van 17 november 2016 inzake het voorstel van de transmissiesysteembeheerders voor de bepaling van de capaciteitsberekeningsregio’s nietig verklaren:

                           i.

                           artikel 1 van de bestreden beslissing in samenhang gelezen met

                                       —

                                       bijlage I, artikel 1, eerste alinea, onder c);

                                       —

                                       het woord „ook” en het tekstblok „voor de toewijzing van capaciteit aan de betrokken biedzonegrenzen tot wanneer de in artikel 5, lid 3, van dit document bedoelde voorwaarden zijn vervuld” in bijlage I, artikel 2, tweede alinea, onder e);

                           ii.

                           artikel 2 van de bestreden beslissing;

                           iii.

                           bijlage IV;

                           iv.

                           bijlage V;

                  in eventu

               de bestreden beslissing volledig nietig verklaren en de zaak naar de kamer van beroep terugverwijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de kamer van beroep maakte een onjuiste beoordeling door ACER als bevoegd te beschouwen om het voorstel van de transmissiesysteembeheerders („TSB’s”) te wijzigen.
               Verzoekers voeren aan dat de bestreden beslissing onwettig is omdat de kamer van beroep geen rekening heeft gehouden met het feit dat ACER niet bevoegd was om het A11-voorstel van de TSB’s voor de capaciteitsberekeningsregio’s („CBR’s”) materieel te wijzigen.

               2.

               Tweede middel: de kamer van beroep maakte een onjuiste beoordeling door ervan uit te gaan dat ACER bevoegd was om het wijzigingsverzoek van E-Control niet in aanmerking te nemen.
               Volgens verzoekers werd de door de Oostenrijkse nationale regulerende instantie („NRI”), E-Control, ingediende vordering, die ertoe strekte het A11 ontwerp van de TSB’s voor de CBR te wijzigen, niet overeenkomstig de in artikel 9, lid 12, van de CTCB-verordening (1) voorziene procedure behandeld. Volgens verzoekers heeft de kamer van beroep het recht onjuist toegepast door die onwettelijke uitvoering van artikel 9 van de CTCB-verordening goed te keuren.

               3.

               Derde middel: de kamer van beroep maakte een onjuiste beoordeling door ervan uit te gaan dat ACER bevoegd is om de biedzones in de loop van een procedure als bedoeld in artikel 15 van de CTCB-verordening te bepalen.
               Volgens verzoekers ondersteunen alle beschikbare uitleggingsmethodes alsook de rechtspraak en de authentieke uitlegging van de Commissie de conclusie dat het splitsen van een bestaande biedzone en de verplichting om een capaciteitstoewijzingsmechanisme in te stellen niet op artikel 15 van de CTCB-verordening mag worden gegrond. Verzoekers voeren daarentegen aan dat de door ACER bepleite uitlegging die door de kamer van beroep wordt gesteund, op een onjuiste en onvolledige uitlegging van het recht en de feiten van de zaak is gebaseerd.

               4.

               Vierde middel: de kamer van beroep heeft het begrip „structurele congestie” onjuist uitgelegd en de omvang van haar toetsing onjuist beoordeeld.
               Volgens verzoekers heeft ACER in de CBR-beslissing een uitlegging gehanteerd van structurele congestie die noch op de CTCB-verordening, noch op verordening (EG) nr. 714/2009 (2) is gebaseerd, om haar veronderstelling dat de Duits-Oostenrijkse grens structurele congestie vertoont, te rechtvaardigen. Verzoekers voeren aan dat de kamer van beroep, door die verkeerde uitlegging van het toepasselijke recht de facto te aanvaarden, een kennelijk onwettige beslissing heeft vastgesteld. Verzoekers voeren bovendien aan dat de kamer van beroep, door de veronderstelling van ACER inzake het bestaan van een structurele congestie aan de Duits-Oostenrijkse interconnectie te aanvaarden, de bewijslast onterecht bij verzoekers heeft gelegd en haar plicht om de feiten van de zaak volledig te beoordelen en haar motiveringsplicht niet is nagekomen.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste beoordeling van de kamer van beroep door het splitsen van de Duits-Oostenrijkse biedzone als evenredig te beoordelen.
               Verzoekers voeren aan dat zij duidelijk hebben aangetoond dat het door ACER bevolen splitsen van de Duits-Oostenrijkse biedzone een onevenredige inmenging in hun rechten is. Volgens verzoekers heeft de kamer van beroep echter volledig verzuimd de door hen in hun beroepen aangevoerde argumenten te beantwoorden. Verzoekers voeren bovendien aan dat de kamer van beroep een onjuiste beoordeling heeft gemaakt door het splitsen van de biedzone en de instelling van een capaciteitstoewijzingsmechanisme als geschikt te beoordelen.

               6.

               Zesde middel: onjuiste beoordeling van de kamer van beroep door te oordelen dat de instelling van een Duits-Oostenrijke biedzone de fundamentele vrijheden niet beperkt.
               Volgens verzoekers hebben zij aangetoond dat, in tegenstelling tot de conclusie van ACER en de kamer van beroep, de instelling van een CTM aan de Duits-Oostenrijkse grens, het vrij verkeer van goederen als neergelegd in de artikelen 34 en 35 VWEU en de vrijheid van dienstverrichting (artikel 56 VWEU) beperkt. Verzoekers voeren aan dat de kamer van beroep, zeer kort en ongegrond, hun argumenten heeft verworpen en heeft geoordeeld dat er in het licht van de fundamentele vrijheden geen bezwaren tegen kwantitatieve beperkingen op bilaterale energiehandel zijn. Volgens verzoekers heeft de kamer van beroep hierdoor het primaire Unierecht en haar motiveringsplicht geschonden.

               7.

               Zevende middel: de kamer van beroep heeft het recht verkeerd toegepast door te oordelen dat de CBR-beslissing van het agentschap in overeenstemming met de procesregels was.
               Verzoekers voeren aan dat zij in hun beroepen hebben aangetoond dat de CBR-beslissing van het agentschap om de volgende redenen gedeeltelijk gebrekkig is: (i) het agentschap heeft haar bevoegdheid overschreden door vast te stellen dat het in september 2005 gegeven niet-bindende ACER-advies 09/2015 bindend is, en doordat dat advies geen deel uitmaakte van de raadplegingsprocedure zijn verzoekers’ procesrechten fundamenteel geschonden; (ii) het dossier van het agentschap voor de voorbereiding van de CBR-beslissing bevatte geen technische studies, analyses en grondige beoordelingen: ofwel gaf het agentschap verzoekers zeer onvolledige informatie, en heeft het daardoor verzoekers’ recht op volledige toegang tot het dossier overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de EU geschonden, ofwel had het agentschap helemaal geen technische expertise en analyse voorbereid en/of geraadpleegd om zijn CBR-beslissing feitelijk afdoende te gronden; (iii) het agentschap hield geen rekening met de dwingende vereisten voor een biedzonewijziging als bedoeld in artikel 33 van de CTCB-verordening; (iv) de CBR-beslissing is gebaseerd op feiten die niet voldoende uitgeklaard zijn en het agentschap heeft verzuimd opmerkingen te maken.
               Volgens verzoekers heeft de kamer van beroep, ondanks deze zware schendingen van dwingende procesregels door ACER, opnieuw de rechtmatigheid van de CBR-beslissing op zeer algemene wijze bevestigd, waardoor zij onwettig heeft gehandeld.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1222 van de Commissie van 24 juli 2015 tot vaststelling van richtsnoeren betreffende capaciteitstoewijzing en congestiebeheer (PB 2015, L 197, blz. 24).

      (2)  Verordening (EG) nr. 714/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1228/2003 (PB 2009, L 211, blz. 15).