title: Zaak C-182/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Glaxo Wellcome GmbH & Co. KG/Finanzamt München II (Vrijheid van vestiging en vrij kapitaalverkeer — Vennootschapsbelasting — Verkrijging van aandelen in kapitaalvennootschap — Voorwaarden voor inaanmerkingneming, bij vaststelling van belastinggrondslag van verkrijger, van waardevermindering van aandeel wegens winstuitkering)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Glaxo Wellcome GmbH & Co. KG/Finanzamt München II
   (Zaak C-182/08) (1)

   (Vrijheid van vestiging en vrij kapitaalverkeer - Vennootschapsbelasting - Verkrijging van aandelen in kapitaalvennootschap - Voorwaarden voor inaanmerkingneming, bij vaststelling van belastinggrondslag van verkrijger, van waardevermindering van aandeel wegens winstuitkering)
   2009/C 267/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Glaxo Wellcome GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Finanzamt München II

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 56 EG — Verkrijging door een tot verrekening van vennootschapsbelasting gerechtigde belastingplichtige van een aandeel in een onbeperkt belastingplichtige kapitaalvennootschap — Nationaal stelsel dat bij de vaststelling van de belastinggrondslag van de verkrijger rekening houdt met de waardevermindering van het aandeel wegens de dividenduitkering bij verkrijging van een tot verrekening van vennootschapsbelasting gerechtigde aandeelhouder, maar deze vermindering van de belastinggrondslag uitsluit bij verkrijging van een niet tot verrekening van vennootschapsbelasting gerechtigde aandeelhouder

      Dictum

   Artikel 73 B van het EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die de waardevermindering van aandelen ten gevolge van winstuitkeringen uitsluit van de belastinggrondslag van een ingezeten belastingplichtige wanneer deze belastingplichtige aandelen in een ingezeten kapitaalvennootschap verkrijgt van een niet-ingezeten aandeelhouder, terwijl in geval van een verkrijging van aandelen van een ingezeten aandeelhouder een dergelijke waardevermindering de belastinggrondslag van de verkrijger vermindert.
   Deze vaststelling gaat op wanneer een dergelijke wettelijke regeling niet verder gaat dan noodzakelijk is om van een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten te waarborgen en volstrekt kunstmatige constructies te voorkomen die geen verband houden met de economische realiteit en alleen bedoeld zijn om onterecht een fiscaal voordeel te verkrijgen. Het staat aan de verwijzende rechter te onderzoeken of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde wettelijke regeling niet verder gaat dan noodzakelijk is om deze doelstellingen te bereiken.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak C-163/03: Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
7.6.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 135/19
Verzoek van het Tribunale di Milano, Sezione distaccata di                  17 december 1979 betreffende de bescherming van het
Cassano d’Abba van 21 februari 2003 om een prejudiciële                     grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de
beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Balconi                    lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen ( 1), door niet alle
Andrea (ex Guido) en 1) Regione Lombardia, 2) A.G.E.A.                      maatregelen te nemen die nodig zijn om de lozing in het
          — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura                        grondwater van afvalstoffen genoemd in lijst I van
                                                                            richtlijn 80/68/EEG te verhinderen en de lozing in het
                                                                            grondwater van afvalstoffen genoemd in lijst II van
                          (Zaak C-162/03)                                   richtlijn 80/68/EEG te beperken, om te voorkomen
                                                                            dat die stoffen het water verontreingen, en door de
                          (2003/C 135/27)                                   verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering
                                                                            van de gevaarlijke stoffen genoemd in lijst I, die tot
                                                                            indirecte verontreiniging kunnen leiden, niet aan een
                                                                            voorafgaand onderzoek te onderwerpen, alsook door de
                                                                            directe lozing van afvalstoffen genoemd in lijst II, evenals
Het Tribunale di Milano, Sezione distaccata di Cassano d’Abba
                                                                            de verwijdering of de opslag met het oog op verwijdering
heeft bij beschikking van 21 februari 2003, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 7 april 2003, in het                    van die stoffen, die tot indirecte verontreiniging kunnen
                                                                            leiden, niet aan een voorafgaand onderzoek te onder-
geding tussen 1) Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido),
2) Regione Lombardia en A.G.E.A. — Agenzia per le Erogazio-                 werpen;
ni in Agricoltura, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over          —      vast te stellen dat de Helleense Republiek niet heeft
de navolgende vraag:                                                        voldaan aan haar verplichtingen krachtens de artikelen 2,
                                                                            lid 1, en 6, lid 1, van richtlijn 91/689/EEG ( 2) van de
                                                                            Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke
Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 ( 1) van                  afvalstoffen, door niet alle maatregelen te nemen die
31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening
                                                                            nodig zijn voor het registreren en herkennen van gevaar-
(EEG) nr. 3950/92 ( 2) van 28 december 1992 aldus worden                    lijke stoffen in de regio Thriasio Pedio, waar een opslag
uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als
                                                                            (stortplaats) van die stoffen bestaat, alsook door niet,
administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-                  hetzij afzonderlijk hetzij in het kader van algemene
ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen                   afvalverwijderingsprojecten, in de regio Thriasio Pedio
ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
                                                                            een project voor de verwijdering van gevaarlijke afvalstof-
hebben overschreden?                                                        fen op te zetten;
( 1) PB L 90, van 1.4.84, blz. 10.
                                                                     —      de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
( 2) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     —      Schending van richtlijn 80/68/EEG.
                                                                     —      Schending van richtlijn 91/689/EEG.
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                 (1 ) PB L 20 van 26 januari 1980, blz. 43.
                                                                     (2 ) PB L 377 van 12.12.1991, blz. 20.
                          (Zaak C-163/03)
                          (2003/C 135/28)
                                                                     Beroep op 10 april 2003 ingesteld door Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
op 8 april 2003 beroep tegen de Helleense Republiek ingesteld
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
genwoordigd door V. Jordana en M. Konstantinidis als gemach-                                  (Zaak C-166/03)
tigden.
                                                                                (2003/C 135/29)
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek niet heeft         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       voldaan aan haar verplichtingen krachtens de artikelen 3,     op 10 april 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
       4 en 5 van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-


title: Zaak T-293/09: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — CNIEL/Commissie ( „Staatssteun — Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Intrekking van beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/41

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — CNIEL/Commissie
   (Zaak T-293/09) (1)

   ((„Staatssteun - Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Intrekking van beschikking - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 175/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Centre national interprofessionnel de l’économie laitière (CNIEL) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cabanes en V. Kostrzewski-Pugnat, vervolgens A. Cabanes, A.-C. Jeux en L. Sersiron, en ten slotte A. Cabanes, L. Sersiron en M. Spy, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, vervolgens B. Stromsky en S. Thomas, en ten slotte B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2008) 7846 definitief van de Commissie van 10 december 2008 betreffende steunmaatregel nr. 561/2008 aangaande de kaderregeling voor acties van de in Frankrijk erkende sectorale organisaties in de landbouwsector ten behoeve van de leden van de vertegenwoordigde landbouwsectoren

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak T-543/08: Beroep ingesteld op 15 december 2008 — RWE en RWE Dea/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/30

         Beroep ingesteld op 15 december 2008 — RWE en RWE Dea/Commissie
   (Zaak T-543/08)
   (2009/C 55/56)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: RWE AG (Essen, Duitsland), RWE Dea AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Stadler en M. Röhrig, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 1 van de beschikking, voor zover daarin wordt vastgesteld dat verzoeksters hebben gehandeld in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 EER-Overeenkomst;

               —

               nietig verklaren artikel 2 van de beschikking, voor zover daarin aan verzoeksters hoofdelijk een geldboete van 37 440 000 EUR wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de beschikking aan verzoeksters hoofdelijk opgelegde geldboete tot een passend bedrag verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking C (2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, waarin verweerster heeft vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoeksters, wegens deelneming aan een voortdurende overeenkomst en/of een voortdurende onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector paraffinewas hebben gehandeld in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
   Verzoeksters baseren hun beroep op drie middelen.
   In het eerste middel stellen verzoeksters dat verweerster artikel 81, lid 1, EG en artikel 23, lid 2, sub a, van verordening nr. 1/2003 (1) heeft geschonden, doordat zij het begrip onderneming in het nadeel van verzoeksters onjuist heeft toegepast. Verweerster heeft verzoeksters aansprakelijk gesteld voor inbreuken begaan door de vroegere DEA Mineralöl AG respectievelijk — na de omvorming van de vennootschap tot een paritaire joint venture met Shell — Shell & Dea Oil GmbH en hun om die reden een geldboete opgelegd, zonder te hebben aangetoond dat er sprake is van een economische eenheid.
   Subsidiair voeren verzoeksters in hun tweede middel aan dat verweerster de clementieregeling uit 2002 onjuist heeft toegepast en daardoor het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, aangezien zij het door Shell voor de handel in paraffinewas door de vroegere DEA Mineralöl AG respectievelijk Shell & Dea Oil GmbH ingediende verzoek om toepassing van de clementieregeling niet tot verzoeksters heeft uitgebreid. Hiermee handelt verweerster in strijd met haar opvatting dat juist deze handel in paraffinewas in de periode 3 september 1992 — 30 juli 2002 tot dezelfde economische eenheid als verzoeksters behoorde. Bij juiste toepassing van de clementieregeling zou verweerster verzoeksters een eventuele geldboete volledig hebben moeten kwijtschelden.
   Subsidiair betogen verzoeksters in hun derde middel dat verweerster heeft gehandeld in strijd met wezenlijke beginselen van de berekening van de geldboeten, met name met de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid, en daardoor artikel 23, leden 2 en 3, van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden. Verweerster heeft de richtsnoeren inzake de berekening van geldboeten uit 2006 onjuist toegepast, doordat zij de relevante omzet aan de hand van een niet voldoende representatieve referentieperiode heeft bepaald en aldus een basisbedrag heeft vastgesteld dat in geen verhouding staat tot de ernst van de aan verzoeksters verweten inbreuk, en verzoeksters ten opzichte van andere betrokken partijen, inclusief Shell, ongelijk heeft behandeld, zonder dat daarvoor een objectieve reden bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-90/13: Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Herdade de S. Tiago II/BHIM — Polo/Lauren (V) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk V — Oudere communautaire, nationale en Benelux-beeldmerken die een polospeler weergeven — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/14

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Herdade de S. Tiago II/BHIM — Polo/Lauren (V)
   (Zaak T-90/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk V - Oudere communautaire, nationale en Benelux-beeldmerken die een polospeler weergeven - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 388/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Herdade de S. Tiago II — Sociedade Agrícola, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: I. de Carvalho Simões en J. Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Polo/Lauren Company, LP (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Black en S. Davies, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 2240/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Polo/Lauren Company, LP en Herdade de S. Tiago II — Sociedade Agrícola, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Herdade de S. Tiago II — Sociedade Agrícola, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-61/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento (Italië) op 7 februari 2014 — Orizzonte Salute — Studio Infermieristico Associato/Azienda Pubblica di Servizi alla persona „San Valentino” e.a.

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento (Italië) op 7 februari 2014 — Orizzonte Salute — Studio Infermieristico Associato/Azienda Pubblica di Servizi alla persona „San Valentino” e.a.
   (Zaak C-61/14)
   2014/C 135/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale regionale di giustizia amministrativa di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Orizzonte Salute — Studio Infermieristico Associato

      Verwerende partijen: Azienda Pubblica di Servizi alla persona „San Valentino” — Città di Levico Terme, Ministero della Giustizia, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri en Segretario Generale del Tribunale Regionale di Giustizia Amministrativa di Trento

      Derde belanghebbende partij: Associazione Infermieristica D & F. Care

      Prejudiciële vraag

   Staan de beginselen vastgesteld in richtlijn 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken en de latere wijzigingen en aanvullingen van deze richtlijn, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 [en bij richtlijn 2007/66/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007], in de weg aan een nationale regeling zoals die welke is neergelegd in de artikelen 13, leden 1 bis, 1 quater en 6 bis, en 14, lid 3 ter, van het decreto del presidente della Repubblica (presidentieel besluit) nr. 115 van 30 mei 2002 (zoals gewijzigd bij latere wetgevende bepalingen), waarbij hoge bijdragen zijn vastgesteld voor de toegang tot de rechterlijke instanties bevoegd voor bestuursrechtelijke zaken op het gebied van de plaatsing van overheidsopdrachten?

      (1)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).

      (2)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB L 335, blz. 31).


title: Doorhaling van zaak C-95/05

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/13

         Doorhaling van zaak C-95/05 (1)

   (2005/C 330/34)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-95/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-92/08: Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/13

         Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-92/08)
   (2008/C 116/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en J. Enegren, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/72/EG van de Raad van 22 juli 2003 tot aanvulling van het statuut van een Europese coöperatieve vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (1), of door niet ervoor te zorgen dat de sociale partners in gezamenlijk overleg de noodzakelijke bepalingen invoeren, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 16, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/72/EG in nationaal recht is op 18 augustus 2006 verstreken.

      (1)  PB L 207, blz. 25.


title: Zaak C-143/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — G.E. Security BV/Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Indeling van de goederen — Posten 8517, 8521, 8531 en 8543 — Goed met de benaming „videomultiplexer”]

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/12

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 februari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — G.E. Security BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-143/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Indeling van de goederen - Posten 8517, 8521, 8531 en 8543 - Goed met de benaming „videomultiplexer”])
   (2016/C 145/14)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: G.E. Security BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat een goed zoals de „videomultiplexer” die in het hoofdgeding aan de orde is, onder voorbehoud van de beoordeling door de verwijzende rechter van alle feitelijke gegevens waarover hij beschikt, moet worden ingedeeld onder post 8521 van deze nomenclatuur.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-131/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 maart 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 maart 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti
   (Zaak C-131/13)
   2013/C 171/24
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties op grond van het recht van de Europese Unie de toepassing te weigeren van de vrijstelling ter zake van een intracommunautaire levering, van een recht op aftrek van btw ter zake van de aankoop van goederen die na de aankoop naar een andere lidstaat zijn verzonden, dan wel de uit de toepassing van artikel 28ter, A, lid 2, tweede volzin, van de Zesde richtlijn (1) voortvloeiende teruggaaf van btw, wanneer op basis van objectieve gegevens vaststaat dat met betrekking tot de desbetreffende goederen sprake is van btw-fraude en de belastingplichtige wist of had moeten weten dat hij daaraan deelnam, indien de nationale wet niet erin voorziet onder die omstandigheden de vrijstelling, de aftrek of de teruggaaf te weigeren?

               2)

               Dient, indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, de hiervoor bedoelde vrijstelling, aftrek of teruggaaf ook geweigerd te worden indien de ontduiking van de btw zich in een andere lidstaat (dan de lidstaat van verzending van de goederen) heeft voorgedaan en de belastingplichtige zich van die btw-fraude bewust was, of had moeten zijn, terwijl die belastingplichtige in de lidstaat van verzending aan alle (formele) voorwaarden heeft voldaan die de nationale wettelijke bepalingen verbinden aan de vrijstelling, de aftrek of de teruggaaf en hij de belastingdienst in die lidstaat steeds van alle benodigde gegevens heeft voorzien met betrekking tot de goederen, de verzending en de afnemers in de lidstaat van aankomst van de goederen?

               3)

               Wat moet, indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, in artikel 28ter, A, lid 2, (slot van) eerste volzin, van de Zesde richtlijn worden verstaan onder „geheven”: het op de wettelijk voorgeschreven btw-aangifte verantwoorden van de ter zake van de intracommunautaire verwerving in de lidstaat van aankomst verschuldigde btw, of ook het — bij gebreke van een dergelijke verantwoording — door de belastingautoriteiten van de lidstaat van aankomst nemen van maatregelen om dit te regulariseren? Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang of de desbetreffende transactie deel uitmaakt van een keten van handelingen die is gericht op btw-fraude in het land van aankomst en de belastingplichtige zich daarvan bewust was of had moeten zijn?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-328/09: Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/17

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Estland
   (Zaak C-328/09)
   2009/C 297/21
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en K. Saaremäel-Stoilov, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 373, blz. 37.


title: Zaak T-399/11: Arrest van het Gerecht van 7 november 2014 — Banco Santander en Santusa/Commissie ( „Staatssteun — Bepalingen inzake vennootschapsbelasting op grond waarvan ondernemingen met fiscale woonplaats in Spanje de goodwill uit de verwerving van deelnemingen in ondernemingen met fiscale woonplaats in het buitenland kunnen afschrijven — Besluit waarbij die regeling wordt aangemerkt als staatssteun, die steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip staatssteun — Selectief karakter — Aanwijzing van een groep ondernemingen die door de maatregel worden begunstigd — Geen — Schending van artikel 107, lid 1, VWEU” )

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/20

         Arrest van het Gerecht van 7 november 2014 — Banco Santander en Santusa/Commissie
   (Zaak T-399/11) (1)

   ((„Staatssteun - Bepalingen inzake vennootschapsbelasting op grond waarvan ondernemingen met fiscale woonplaats in Spanje de goodwill uit de verwerving van deelnemingen in ondernemingen met fiscale woonplaats in het buitenland kunnen afschrijven - Besluit waarbij die regeling wordt aangemerkt als staatssteun, die steun onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip staatssteun - Selectief karakter - Aanwijzing van een groep ondernemingen die door de maatregel worden begunstigd - Geen - Schending van artikel 107, lid 1, VWEU”))
   (2014/C 462/30)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Banco Santander, SA (Santander, Spanje), en Santusa Holding, SL (Boadilla del Monte, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, vervolgens J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, C. Urraca Caviedes en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de artikelen 1, lid 1, en 4 van besluit 2011/282/EU van de Commissie van 12 januari 2011 inzake de fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB L 135, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De artikelen 1, lid 1, en 4 van besluit 2011/282/EU van de Commissie van 12 januari 2011 inzake de fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-44/00: Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/20             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.5.2000
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,        — Ontoelaatbaarheid van het gebruik van het „Sharing-key”-
                                 sub b, van verordening (EG)              document
                                 nr. 40/94
                             — schending van artikel 7, lid 1,            Het gebruik van anoniem verkregen bewijsmiddelen is in
                                 sub c, van verordening (EG)              het algemeen ontoelaatbaar.
                                 nr. 40/94
                                                                      — Motiveringsgebreken
                                                                          Met name de opmerkingen in punt 68 van de bestreden
                                                                          beschikking inzake het bewijs van een effectieve afscher-
                                                                          ming van de nationale markt, zijn tegenstrijdig en niet-
                                                                          concludent.
Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door Mannes-
mannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Euro-                      — Onjuiste toepassing van artikel 81, lid 1, EG op de overeen-
                    pese Gemeenschappen                                   komst met British Steel
                        (Zaak T-44/00)                                    Deze overeenkomst is individueel tot stand gekomen en
                                                                          bevat geen afspraken tot exclusieve afname of horizontale
                       (2000/C 135/37)                                    afstemming. De gekozen percentuele koppeling aan de
                                                                          totale behoefte van British Steel, alsook de overeengeko-
                                                                          men prijsformule zijn juridisch niet aanvechtbaar.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      — Onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de procedure
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 tot vaststelling van geldboeten
schappen is op 28 februari 2000 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mannes-                     Bij de vaststelling van de geldboete heeft een onjuiste
mannröhren-Werke AG, gevestigd te Mülheim a.d. Ruhr                       beoordeling plaatsgevonden, doordat het verschil in bete-
(Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klus-                kenis van de betrokken ondernemingen op de markt
mann van advocatenkantoor Bruckhaus Westrich Heller Löber,                niet voldoende in aanmerking is genomen. Bovendien
gevestigd te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             is onvoldoende rekening gehouden met verschillende
burg bij Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Val Ste Croix 7.               verzachtende omstandigheden en met de medewerking die
                                                                          door verzoekster aan het onderzoek naar de feiten is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       verleend.
— beschikking COM (99) 4154 def. van 8 december 1999
    nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op
    verzoekster,
— subsidiair de boete die verzoekster bij beschikking
    COM (99) 4154 def. is opgelegd in passende mate te
    verlagen,                                                         Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Conseil Natio-
                                                                      nal des Professions de l’Automobile (CNPA) e.a. tegen
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Zaak T-45/00)
Verzoekster is producent van naadloze stalen buizen. Bij de                                   (2000/C 135/38)
bestreden beschikking stelt de Commissie vast, dat verzoekster
en enkele andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op
artikel 81, lid 1, EG. Het beroep berust met name op de                                       (Procestaal: Frans)
volgende gronden:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— Schending van procedurele rechten                                   schappen is op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen
    Bij de inzage van de stukken is verzoekster in bepaalde           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Conseil
    stukken van het onderzoek geen inzage verleend.                   National des Professions de l’Automobile (CNPA), gevestigd te
                                                                      Suresnes (Frankrijk), Fédération Nationale des Distributeurs,
— Schending van het recht van verweer                                 Loueurs et Réparateurs de Matériels de Bâtiment-Travaux
                                                                      Publics et de Manutention (DLR), gevestigd te Joinville-Le-Pont
    Wegens te korte termijnen voor repliek tegen de punten            (Frankrijk), Société Auto Contrôle 31 en Société Yam 31 SARL,
    van bezwaar heeft verzoekster onvoldoende gelegenheid             gevestigd te Toulouse (Frankrijk), Société Roux SA, gevestigd
    gekregen om verweer te voeren. Bovendien is verweerster           te Saint-Denis-De-Saintonge (Frankrijk), M. Foucher-Créteau,
    in haar definitieve beschikking van belangrijke verwijten         gevestigd te Parijs, en Société Verdier Distribution SARL,
    in de punten van bezwaar afgeweken zonder verzoekster             gevestigd te Juvignac (Frankrijk), vertegenwoordigd door
    in de gelegenheid te stellen, nogmaals haar standpunt             C. Bourgeon, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
    kenbaar te maken.                                                 te Luxemburg ten kantore van F. Brouxel, Rue Zithe 6.


title: Zaak C-210/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes — Frankrijk) — Scott SA, Kimberly Clark SNC, thans „Kimberly Clark SAS” /Ville d’Orléans (Staatssteun — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 14, lid 3 — Terugvordering van steun — Doeltreffendheidsbeginsel — Betalingsbevelen met vormfout — Nietigverklaring)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Cour administrative d’appel de Nantes — Frankrijk) — Scott SA, Kimberly Clark SNC, thans „Kimberly Clark SAS”/Ville d’Orléans
   (Zaak C-210/09) (1)

   (Staatssteun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 14, lid 3 - Terugvordering van steun - Doeltreffendheidsbeginsel - Betalingsbevelen met vormfout - Nietigverklaring)
   2010/C 179/21
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Nantes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Scott SA, Kimberly Clark SNC, thans „Kimberly Clark SAS”

      Verwerende partij: Ville d’Orléans

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative d’appel de Nantes — Uitlegging van artikel 14, lid 3, van verordening nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1) — Door de Franse autoriteiten toegekende steun ten behoeve van Scott SA en Kimberly Clark — Verplichting om met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun onverwijld terug te vorderen — Gevolgen voor deze verplichting van een eventuele nietigverklaring wegens vormfouten van de door de nationale autoriteiten gegeven bevelen tot terugvordering van deze steun

      Dictum

   Artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88] van het EG-Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat het, ingeval de met de betrokken steun overeenkomende bedragen reeds zijn teruggevorderd, niet in de weg staat aan de nietigverklaring door de nationale rechter wegens vormfout van betalingsbevelen tot terugvordering van de onwettige staatssteun, wanneer het nationale recht de mogelijkheid biedt om die vormfout te herstellen. Deze bepaling staat er daarentegen aan in de weg dat die bedragen, zelfs tijdelijk, opnieuw aan de ontvanger van deze steun worden betaald.

      (1)  PB C 205 van 29.08.2009.


title: Zaak T-251/05: Beroep, op 1 juli 2005 ingesteld door Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/51

         Beroep, op 1 juli 2005 ingesteld door Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-251/05)
   (2005/C 217/107)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, SA, gevestigd te Lissabon (Portugal), vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en E. Maia Cadete, advogados.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren beschikking C(2005)1236 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 14 april 2005 houdende verlaging van het bedrag van de bijstand van het Europees Sociaal Fonds aan Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, Lda, uit hoofde van beschikking C(89)0570 van de Commissie van 22 maart 1989;

               2.

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens niet-inachtneming van formele vereisten voor de besluitvorming en wegens onvoldoende motivering.
   Schending van de beginselen van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd vertrouwen, doordat de bestreden beschikking in voor verzoekster ongunstige zin in strijd is met de eerdere beschikking waarbij de feitelijke en boekhoudkundige juistheid was bevestigd van de door verzoekster in haar aanvraag om betaling van het saldo vermelde gegevens.
   Kennelijk onjuiste beoordeling van de door Mediocurso overgelegde bewijzen.
   Schending van het evenredigheidsbeginsel met betrekking tot de feitelijke en juridische motivering van de verlaging van de bijstand.


title: Zaak T-142/17: Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kaimbi/Raad

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/32

         Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kaimbi/Raad
   (Zaak T-142/17)
   (2017/C 129/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delphin Kaimbi (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordiger: O. Okito, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) 2016/2230 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/2231 van de Raad van 12 december 2016 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo en tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB, voor zover die verordening betrekking heeft op Delphin Kaimbi;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker en van alle interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-139/17, Kibelisa/Raad.


title: Verzoeken om een prejudiciële beslissing, gedaan bij beschikkingen van de ASVG-Landesberufungskommission für das Burgenland in de gedingen tussen R. Nour, M. Karner en A. Lindau, enerzijds, en Burgenländische Gebietskrankenkasse, anderzijds (Zaken C-361/97, C-362/97 en C-363/97)

text:
C 278/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.9.98
bliek (gemachtigden: I. Chalkias en I. Galani-Maragkou-             Bij beschikkingen van 25 mei 1998 heeft het Hof van Jus-
daki) en door Koinopraktiki Tyrokomikon Monadon Ioan-               titie (Tweede Kamer) beschikt:
ninon Pindos AEBE, gevestigd te Ioannina (Griekenland),
vertegenwoordigd door N. Korojiannakis, advocaat te
Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Brown Holding SA, route d'Esch 310, betreffende nietig-             Het Hof is niet bevoegd de door de ASVG-Landesberu-
verklaring van Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Com-             fungskommission für das Burgenland gestelde vragen te
missie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de           beantwoorden.
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in
het kader van de procedure van artikel 17 van Verorde-
ning (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (PB L 148 van
21.6.1996, blz. 1), voorzover zij betrekking heeft op de
registratie van ¹Fetaº als beschermde oorsprongsbena-
ming, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrí-
guez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M.
Wathelet en R. Schintgen (rapporteur), kamerpresidenten,                          BESCHIKKING VAN HET HOF
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kap-
teyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.                                  (Derde Kamer)
Hirsch, P. Jann, L. Sevón en K. M. Ioannou, rechters;
                                                                                van 25 juni 1998
advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op
25 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum              in zaak C-312/97 P: A. Fichtner tegen Commissie van de
luidt als volgt:                                                                   Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (98/C 278/18)
1. Zaak C-82/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-312/97 P, A. Fichtner, ambtenaar van de Com-
                                                                    missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Verzoeken om een prejudicieÈle beslissing, gedaan bij               digd door V. Salvatore, advocaat te Pavia, domicilie geko-
beschikkingen van de ASVG-Landesberufungskommission                 zen hebbende te Varese, via Orrigoni 6, betreffende hogere
für das Burgenland in de gedingen tussen R. Nour,                   voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eer-
M. Karner en A. Lindau, enerzijds, en Burgenländische               ste aanleg (Vierde Kamer) van 9 juli 1997, Fichtner/Com-
                Gebietskrankenkasse, anderzijds                     missie (T-63/96, JurAmbt. blz. II-563), strekkende tot ver-
                                                                    nietiging van die beschikking, andere partij bij de proce-
          (Zaken C-361/97, C-362/97 en C-363/97)
                                                                    dure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (98/C 278/17)                              (gemachtigde: G. Valsesia, bijgestaan door A. Dal Ferro),
                                                                    heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt: C.
                                                                    Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
                                                                    J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                      (Procestaal: Duits)                           G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 25 juni 1998 een
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Bij het Hof van Justitie zijn op 21 oktober 1997 drie ver-
zoeken krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag inge-
diend door de ASVG-Landesberufungskommission für das                1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
Burgenland (Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen
tussen R. Nour (zaak C-361/97), M. Karner (zaak C-362/
97) en A. Lindau (zaak C-363/97), enerzijds, en Burgen-
ländische Gebietskrankenkasse, anderzijds, om een preju-            2. Rekwirant wordt verwezen in de kosten.
dicieÈle beslissing over, in de eerste plaats, de berekenings-
wijze van de bezoldiging van de voorzitter van die com-             (1) PB C 331 van 1.11.1997.
missie en, in de tweede plaats, de verhouding tussen de
Paritätische Schiedskommission (paritaire arbitragecom-
missie) als instantie van eerste aanleg en de Landesberu-
fungskommission als beroepsinstantie.


title: Zaak C-484/16: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 13 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Taranto — Italië) — Strafzaak tegen Antonio Semeraro [Prejudiciële verwijzing — Kennelijke onbevoegdheid — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Justitiële samenwerking in strafzaken — Richtlijn 2012/29/EU — Artikel 2, lid 1, onder a) — Minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 49, 51, 53 en 54 — Delict van belediging — Afschaffing door de nationale wetgever van het delict van belediging — Geen band met het recht van de Unie — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof]

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/4

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 13 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Taranto — Italië) — Strafzaak tegen Antonio Semeraro
   (Zaak C-484/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Kennelijke onbevoegdheid - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Justitiële samenwerking in strafzaken - Richtlijn 2012/29/EU - Artikel 2, lid 1, onder a) - Minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 49, 51, 53 en 54 - Delict van belediging - Afschaffing door de nationale wetgever van het delict van belediging - Geen band met het recht van de Unie - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof])
   (2017/C 086/05)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Taranto

      Partij in de strafzaak

   Antonio Semeraro

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om uitspraak te doen op het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Giudice di pace di Taranto (vrederechter, Tarente, Italië), bij beslissing van 2 september 2016.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Zaak F-137/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Chassagne/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/39

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Chassagne/Commissie
   (Zaak F-137/06)
   (2007/C 20/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om een uitdrukkelijk besluit te nemen over de vaststelling van de datum van indiensttreding van verzoeker, zoals deze weigering impliciet volgt uit het besluit van het TABG van 14 januari 2006;

               —

               nietig te verklaren, voor zover nodig, het besluit van het TABG tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, in het bijzonder dat het een uitdrukkelijk besluit moet nemen waarbij het erkent dat 1 juli 2002 de datum van indiensttreding vormt in de zin van artikel 12, sub d, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (PVI);

               —

               het TABG te veroordelen tot betaling aan verzoeker van i) het bedrag van 9 523,26 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet en vanaf de datum van opeisbaarheid ervan, ter vergoeding van zijn materiële schade; ii) het bedrag van 5 000 EUR, vermeerderd met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet en vanaf de datum van opeisbaarheid ervan, ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               de beslissing aan te houden over het deel van de materiële schade dat nog niet kan worden vastgesteld en dat bestaat in de kosten die verzoeker sinds 18 april 2006 heeft gemaakt en nog steeds maakt in het kader van het geschil tussen hem en de Belgische belastingdienst voor de nationale Belgische rechterlijke instanties ter zake van de vaststelling van de datum van zijn indiensttreding;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan:

               —

               schending van artikel 18 van het PVI;

               —

               schending van artikel 26 van het Statuut, van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de zorgplicht;

               —

               schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak C-243/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 30 de Barcelona (Spanje) op 27 april 2016 — Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García en Juan Gregorio Benito García/Contimark S.A. en Jordi Socías Gispert

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 30 de Barcelona (Spanje) op 27 april 2016 — Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García en Juan Gregorio Benito García/Contimark S.A. en Jordi Socías Gispert
   (Zaak C-243/16)
   (2016/C 279/17)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 30 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Antonio Miravitlles Ciurana, Alberto Marina Lorente, Jorge Benito García en Juan Gregorio Benito García

      Verwerende partijen: Contimark S.A. en Jordi Socías Gispert

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan de schuldeiser van een handelsvennootschap die een vordering uit arbeidsovereenkomst of -verhouding geldend maakt bij de bevoegde Spaanse rechter — de rechter voor arbeids- en socialezekerheidszaken — op grond van de richtlijnen 2009/101/EG (1) en 2012/30/EU (2) en onder meer de artikelen 236, 237, 238, 241 en 367 van de Ley de Sociedades de Capital (Spaanse wet op de kapitaalvennootschappen; hierna: „LSC”) ter omzetting van deze richtlijnen, bij diezelfde rechter gelijktijdig een rechtstreekse vordering tegen de onderneming instellen ter erkenning van zijn vordering uit arbeidsovereenkomst en een vordering tegen een natuurlijke persoon — de bestuurder van de vennootschap — als hoofdelijk aansprakelijke voor de schulden van de vennootschap, op grond dat hij de in die richtlijnen opgelegde en in de LSC omgezette handelsrechtelijke verplichtingen niet is nagekomen?

               2)

               Is de rechtspraak van de kamer voor arbeids- en socialezekerheidszaken van het Spaanse Tribunal Supremo, zoals die tot uitdrukking komt in de arresten van 28 februari 1997 (RJ 1997\4220); 28 oktober 1997 (RJ 1997\7680); 31 december 1997 (RJ 1997\9644); 13 april 1998 (RJ 1998\4577); 17 januari 2000 (RJ 2000\918); 9 juni 2000 (RJ 2000\5109); 8 mei 2002, en 20 december 2012 (in deze beslissing samengevat in punt 2 onder „Toepasselijke nationale rechtspraak”), in strijd met de artikelen 2, 6, 7 en 8 van richtlijn 2009/101/EG en de artikelen 19 en 36 van richtlijn 2012/30/EU, doordat volgens die rechtspraak de Spaanse gerechten voor arbeids- en socialezekerheidszaken de waarborgen voor schuldeisers van handelsvennootschappen die zijn neergelegd in die richtlijnen en omgezet in onder meer de artikelen 236, 237, 238, 241 en 367 LSC, niet rechtstreeks kunnen toepassen op vorderingen uit arbeidsovereenkomst of -verhouding wanneer de hoogste verantwoordelijken — natuurlijke personen — niet voldoen aan de vormvereisten inzake openbaarmaking van de voornaamste akten van de vennootschap als bedoeld in de richtlijnen 2009/101 en 2012/30, zoals omgezet in de LSC?

               3)

               Vormt de rechtspraak van de kamer voor arbeids- en socialezekerheidszaken van het Spaanse Tribunal Supremo, zoals die tot uitdrukking komt in de arresten van 28 februari 1997 (RJ 1997\4220); 28 oktober 1997 (RJ 1997\7680); 31 december 1997 (RJ 1997\9644); 13 april 1998 (RJ 1998\4577); 17 januari 2000 (RJ 2000\918); 9 juni 2000 (RJ 2000\5109); 8 mei 2002, en 20 december 2012 (in deze beslissing samengevat in punt 2 onder „Toepasselijke nationale rechtspraak”), een inbreuk op de artikelen 20 en 21, gelezen in samenhang met artikel 51 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat zij de schuldeiser met een vordering uit arbeidsovereenkomst of -verhouding — werknemer in loondienst — verplicht twee gerechtelijke procedures in te leiden — eerst bij de rechter voor arbeids- en socialezekerheidszaken met het oog op de erkenning van de vordering op de onderneming en vervolgens bij de civiele of de handelsrechter om de bestuurder van de vennootschap of andere natuurlijke personen hoofdelijk aansprakelijk te laten verklaren — terwijl deze eis noch in richtlijn 2009/101/EG, noch in richtlijn 2012/30/EU, noch in de nationale wettelijke regeling (LSC) ter omzetting van deze communautaire bepalingen wordt gesteld voor andere schuldeisers, ongeacht de aard van hun vordering?

      (1)  Richtlijn 2009/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 48 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (Voor de EER relevante tekst) (PB L 258, blz. 11).

      (2)  Richtlijn 2012/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 54, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (Voor de EER relevante tekst) (PB L 315, blz. 74).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 oktober 2004 in zaak C-263/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Parallelinvoer — Invoer uit andere lidstaten van geneesmiddelen die identiek zijn aan reeds toegelaten geneesmiddelen — Vergunning voor in de handel brengen — Geen reglementair kader)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/21

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-263/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Parallelinvoer - Invoer uit andere lidstaten van geneesmiddelen die identiek zijn aan reeds toegelaten geneesmiddelen - Vergunning voor in de handel brengen - Geen reglementair kader)
   (2004/C 300/42)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-263/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 17 juni 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: B. Stromsky) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet te voorzien in een specifieke regeling voor de toelating van invoer uit andere lidstaten van de Europese Gemeenschap van geneesmiddelen die identiek zijn aan geneesmiddelen die in Frankrijk reeds zijn toegelaten (parallelinvoer), is de Franse Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak C-171/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)/M. S. Demirci e.a. (Prejudiciële verwijzing – Associatieovereenkomst EEG-Turkije – Sociale zekerheid van migrerende werknemers – Ontheffing van de bepalingen inzake de woonplaats – Aanvullende prestaties verleend op grond van de nationale wettelijke regeling – Woonplaatsvereiste – Toepassing op voormalige Turkse werknemers – Turkse staatsburgers die de nationaliteit van de ontvangende lidstaat hebben verkregen)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/4

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)/M. S. Demirci e.a.
      (Zaak C-171/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ontheffing van de bepalingen inzake de woonplaats - Aanvullende prestaties verleend op grond van de nationale wettelijke regeling - Woonplaatsvereiste - Toepassing op voormalige Turkse werknemers - Turkse staatsburgers die de nationaliteit van de ontvangende lidstaat hebben verkregen)
      (2015/C 073/04)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Centrale Raad van Beroep

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

         Verwerende partijen: M. S. Demirci, D. Cetin, A. I. Önder, R. Keskin, M. Tüle, A. Taskin

         Dictum

      Besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden moet, mede in het licht van artikel 59 van het aanvullend protocol dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, aldus worden uitgelegd dat burgers van een lidstaat die als Turkse werknemers tot de legale arbeidsmarkt van deze staat hebben behoord, zich niet op grond van het feit dat zij de Turkse nationaliteit hebben behouden, kunnen beroepen op artikel 6 van besluit nr. 3/80 om zich te verzetten tegen een woonplaatsvereiste waaraan volgens de wettelijke regeling van deze staat moet zijn voldaan om aanspraak te kunnen maken op een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005.

         (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Zaak T-185/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — VDH Projektentwicklung en Edeka Rhein-Ruhr/Commissie ( Kort geding — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/54

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — VDH Projektentwicklung en Edeka Rhein-Ruhr/Commissie
   (Zaak T-185/08 R)
   („Kort geding - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 209/97)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: VDH Projektentwicklung GmbH (Erkelenz, Duitsland) en Edeka Handelsgesellschaft Rhein-Ruhr mbH (Moers, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Antweiler, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Sauer, D. Kukovec en O. Weber, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek in kort geding op grond van artikel 243 EG met betrekking tot een beroep wegens nalaten tegen de Commissie.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in de kosten.


title: Zaak T-135/99: Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
28.8.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 246/37
Beroep, op 2 juni 1999 ingesteld door A. Skrzypek, we-                  Voor haar recht op wezenpensioen beroept verzoekster zich
duwe van Posnanteck, tegen Commissie van de Europese                    voorts op schending van artikel 80, derde alinea, van het
                        Gemeenschappen                                  Statuut en artikel 21 van bijlage VII daarbij. Zij verklaart, dat
                                                                        gelet op het verschil in rechtskarakter tussen de toelage voor
                         (Zaak T-134/99)                                een ten laste komend kind en het wezenpensioen, de toelage
                                                                        een aanvullende uitkering is met het karakter van beloning,
                                                                        terwijl het wezenpensioen een op bijdragebetaling berustende
                         (1999/C 246/74)                                aan de pensioenregeling gerelateerde uitkering is, op grond
                                                                        waarvan personen die op het tijdstip van overlijden van de
                                                                        ambtenaar geen toelage voor een ten laste komend kind
                         (Procestaal: Frans)                            ontvingen, wezenpensioen kunnen verkrijgen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Wat ten slotte het recht van de weduwe op toelage voor een
schappen is op 2 juni 1999 beroep ingesteld tegen de Commis-            ten laste komend kind betreft, stelt verzoekster dat artikel 81
sie van de Europese Gemeenschappen door A. Skrzypek,                    van het Statuut is geschonden.
weduwe van Posnanteck, wonende te Brussel, vertegenwoor-
digd door E. Causin en I. Jiménez Rojas, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
D. Phong, advocaat aldaar, avenue Gaston Diderich 222A.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesell-
— nietig te verklaren het besluit van 9 maart 1999 houdende             schaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau
     weigering, met terugwerkende kracht gezinstoelage en               voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
     wezenpensioen toe te kennen aan verzoekster zelf en het                              tekeningen en modellen)
     kind Mira Posnanteck;
— onder meer te verklaren dat het kind Mira vanaf juli                                         (Zaak T-135/99)
     1998 recht heeft op wezenpensioen, verhoogd met de
     vertragingsrente;                                                                         (1999/C 246/75)
— verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 1 juni 1999 beroep tegen Bureau voor
Verzoekster is weduwe van een voormalig ambtenaar. Zij keert            harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
zich tegen de afwijzing door het tot aanstelling bevoegde gezag         en modellen) ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit
van haar verzoek om gezinstoelage en wezenpensioen voor                 beschränkter Haftung u. Co., te Unterföhring (BRD), vertegen-
haarzelf en haar dochter. Dit besluit is gegrond op de                  woordigd door Büsing, Müffelmann & Theye, advocaten te
artikelen 67, 80 en 81 van het Statuut, die alle als uitgangs-          Bremen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch
voorwaarde voor het recht op wezenpensioen hebben, dat er               & Wolter, rue Goethe 11.
een kind is dat als ten laste van de ambtenaar komende is
erkend, hetgeen in casu niet het geval is.                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich in de           1. de beslissing van verweerder van 19 maart 1999 te vernie-
eerste plaats op schending van artikel 67 van het Statuut en de             tigen en verweerder te veroordelen:
artikelen 1 en 2, leden 2 en 3, van bijlage VII daarbij. Wat de
gezinstoelage betreft, stelt zij dat artikel 1, lid 1, sub a, van           a) aanvraag nr. 404053 als gemeenschapsmerk in te
bijlage VII bij het Statuut niet als voorwaarde stelt dat de                    schrijven voor alle nog uitgesloten diensten van de
gehuwde ambtenaar met zijn wederhelft onder één dak woont,                      klassen 38, 41 en 42 (als vermeld in bijlage K 2),
zodat verzoeksters echtgenoot recht had op de kostwinnerstoe-
lage, zowel gedurende de tijd dat hij in functie was als in de              b) de beroepstaks aan verzoekster terug te betalen,
tijd dat hij invaliditeitspensioen ontving. Voorzover hem dit
tijdens zijn leven niet is uitbetaald, had het tot aanstelling          2. verweerder in de kosten van dit geding te verwijzen
bevoegde gezag moeten beslissen, zijn rechten aan de rechtver-              alsmede in die welke op de procedure voor de kamer van
krijgenden van de ambtenaar uit te betalen. Wat de toelage                  beroep zijn gevallen.
voor een ten laste komend kind betreft, heeft het tot aanstelling
bevoegde gezag in strijd met de bepalingen van het Statuut
voor het erkennen van haar dochter als ten laste van de                 Middelen en voornaamste argumenten
ambtenaar komend kind als voorwaarde gesteld, dat wordt
aangetoond dat daadwerkelijk in haar onderhoud werd voor-               Betrokken merk:              Woordmerk „Cine Action” —
zien. Volgens verzoekster laat deze bepaling geen beoordelings-                                      aanvraag nr. 404053
ruimte, daar de wetgever dit recht „ambtshalve” heeft willen
verlenen, dat wil zeggen automatisch, ingeval er minderjarige           Waar of dienst:              „delen van de dienst van de klas-
kinderen zijn.                                                                                sen 38, 41, 42”
 ---pagebreak--- C 246/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Bij de kamer van beroep      Weigering van inschrijving door           Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker                            bestreden beslissing:           de onderzoeker
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,         Middelen:                       — schending van artikel 7, lid 1,
                                 sub b, van verordening (EG)                                               sub b, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                                 nr. 40/94
                             — onjuiste toepassing van ar-                                             — onjuiste toepassing van artikel
                                 tikel 7, lid 1, sub c, van veror-                                         7, lid 1, sub c, van verordening
                                 dening (EG) nr. 40/94.                                                    (EG) nr. 40/94.
                                                                       Beroep, op 3 juni 1999 ingesteld door N. Martinez Paramo
Beroep, op 1 juni 1999 ingesteld door Taurus-Film Gesell-               e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
schaft mit beschränkter Haftung u. Co. tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                  tekeningen en modellen)                                                       (Zaak T-137/99)
                       (Zaak T-136/99)                                                          (1999/C 246/77)
                       (1999/C 246/76)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Duits)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door N. Martinez Paramo
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              en 33 anderen, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat
schappen is op 1 juni 1999 beroep tegen Bureau voor                    te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen               kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-
en modellen) ingesteld door Taurus-Film Gesellschaft mit               heim 2.
beschränkter Haftung u. Co., te Unterföhring (BRD), vertegen-
woordigd door Büsing, Müffelmann & Theye, advocaten te                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Bremen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch
& Wolter, rue Goethe 11.
                                                                       — de op 23 maart 1999 tot verzoekers gerichte beschikking
                                                                            van R. Fry, hoofd administratieve eenheid bij DG IX,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                         waarbij hun contract per 30 juni 1999 werd opgezegd,
                                                                            nietig te verklaren, alsmede de op 30 juni 1999 vastgestel-
1. de beslissing van verweerder van 19 maart 1999 te vernie-                de datum van het einde van het contract van iedere
    tigen en verweerder te veroordelen:                                     verzoeker nietig te verklaren;
    a) aanvraag nr. 400481 als gemeenschapsmerk in te                  — voorzover nodig de aan het contract van verzoekers
        schrijven voor alle nog uitgesloten diensten van de                 gegeven juridische kwalificatie nietig te verklaren, voorzo-
        klassen 38, 41 en 42 (als vermeld in bijlage K2),                   ver het wat ieder van hen betreft in werkelijkheid gaat om
                                                                            een verlenging voor onbepaalde tijd van een contract uit
                                                                            hoofde van artikel 2, sub a, van de Regeling welke van
    b) de beroepstaks aan verzoekster terug te betalen,                     toepassing is op de andere personeelsleden (hierna: „Rege-
                                                                            ling”);
2. verweerder in de kosten van dit geding te verwijzen
    alsmede in die welke op de procedure voor de kamer van             — verweerster te verwijzen in alle kosten.
    beroep zijn gevallen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                       Verzoekers, die reeds beroep hebben ingesteld tot nietigverkla-
Betrokken merk:              woordmerk „Cine Comedy” —                 ring van de procedures en examens van intern vergelijkende
                             aanvraag nr. 400481                       onderzoeken COM/T/A/2/98 en COM/T/B/2/98 (1), komen
                                                                       thans op tegen de opzegging van hun contract als tijdelijk
Waar of dienst:              „delen van de diensten van de             personeelslid per 30 juni 1999 bij brief van het hoofd
                             klassen 38, 41, 42”                       administratieve eenheid van DG IX van 23 maart 1999.


title: Zaak T-243/16: Arrest van het Gerecht van 18 juli 2017 — Freddo/EUIPO — Freddo Freddo (Freggo) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk freggo — Ouder Uniebeeldmerk TENTAZIONE FREDDO FREDDO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/42

         Arrest van het Gerecht van 18 juli 2017 — Freddo/EUIPO — Freddo Freddo (Freggo)
   (Zaak T-243/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk freggo - Ouder Uniebeeldmerk TENTAZIONE FREDDO FREDDO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Freddo SA (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, K. Gilbert en J. Lodge, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Freddo Freddo, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. F. Gallego Jiménez en C. Marí Aguilar, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 februari 2016 (zaak R 919/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Freddo Freddo SL en Freddo SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Freddo SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak T-357/06: Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Koninklijke Wegenbouw Stevin/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/24

         Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Koninklijke Wegenbouw Stevin/Commissie
   (Zaak T-357/06)
   (2007/C 20/36)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninklijke Wegenbouw Stevin BV (vertegenwoordigd door: E.H. Pijnacker Hordijk en Y. de Vries, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring jegens verzoekster van de Beschikking van de Commissie van 13 september 2006 en waarvan op 25 november 2006 aan Koninklijke Wegenbouw Stevin is kennisgegeven, betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL — C(2006)4090 definitief);

               —

               Subsidiair, nietig verklaring jegens verzoekster van artikel 2 van de Beschikking, althans een substantiële vermindering van de haar bij artikel 2 van de Beschikking opgelegde boete;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL) waarbij verzoekster een geldboete werd opgelegd wegens inbreuk op artikel 81 EG.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster in de eerste plaats een onjuiste analyse van de feiten in, die vervolgens geleid heeft tot een onjuiste beoordeling van de gedragingen van de wegenbouwbedrijven in het licht van artikel 81 EG. Volgens verzoekster was er aan de zijde van de leveranciers van Bitumen sprake van een traditionele, zeer ernstige inbreuk op de Europese mededingingsregels. Tegen dit kartel zouden de belangrijkste vijf afnemers van wegenbouwbitumen gepoogd hebben een tegengewicht te vormen met als primair doel voor zichzelf zo gunstig mogelijke collectieve kortingen in de wacht te slepen.
   Voorts roept verzoekster een schending in van artikel 81 EG en van artikel 23 van Verordening 1/2003 betreffende de vaststelling van de hoogte van de opgelegde boete. Volgens verzoekster was het basisbedrag van de boete te hoog en waren de verhogingen wegens niet-meewerken en de vermeende rol als aanstichter en kartelleider ongegrond.
   Ten slotte roept verzoekster in dat de Commissie geweigerd heeft inzage te geven in de reacties op de punten van bezwaar van alle overige geadresseerden van deze punten van bezwaar. Volgens verzoekster is deze wijze van handelen strijdig met de rechten van verdediging


title: Gevoegde zaken C-104/11 P en C-105/11 P: Beschikking van de president van het Hof van 20 maart 2012 — Stichting Nederlandse Publieke Omroep, voorheen Nederlandse Omroep Stichting (NOS), Koninkrijk der Nederlanden/Europese Commissie

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/12

         Beschikking van de president van het Hof van 20 maart 2012 — Stichting Nederlandse Publieke Omroep, voorheen Nederlandse Omroep Stichting (NOS), Koninkrijk der Nederlanden/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-104/11 P en C-105/11 P) (1)

   2012/C 235/24
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak T-138/17: Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Prim/EUIPO — Primed Halberstadt Medizintechnik (PRIMED)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/29

         Beroep ingesteld op 28 februari 2017 — Prim/EUIPO — Primed Halberstadt Medizintechnik (PRIMED)
   (Zaak T-138/17)
   (2017/C 129/44)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Prim, SA (Móstoles, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Primed Halberstadt Medizintechnik GmbH (Halberstadt, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „PRIMED” nr. 5 154 182

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 december 2016 in de gevoegde zaken R 2494/2015-4 en R 163/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en interveniënte in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 53, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-584/14: Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — Inditex/BHIM — Ansell (ZARA) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk ZARA — Normaal gebruik — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/29

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2015 — Inditex/BHIM — Ansell (ZARA)
   (Zaak T-584/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk ZARA - Normaal gebruik - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 346/34)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Duch Fonoll, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Zainab Ansell en Roger Ansell (Moshi, Tanzania)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 mei 2014 (zaak R 1118/2013-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Zainab Ansell en Roger Ansell enerzijds en Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-268/07: Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/13

         Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-268/07)
   (2007/C 211/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               1)

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (1), de krachtens artikel 71 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
               subsidiair:

                           vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet aan de Commissie de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen mee te delen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, de krachtens artikel 71 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2004/17/EG in nationaal recht is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 134, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-481/04

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/19

         Doorhaling van zaak C-481/04 (1)

   (2005/C 296/40)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-481/04 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Engin Torun tegen Stadt Augsburg, in aanwezigheid van Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht, Landesanwaltschaft Bayern.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak C-363/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juni 2017 door Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 april 2017 in zaak T-422/13, Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME) e.a./Raad van de Europese Unie

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/24

         Hogere voorziening ingesteld op 13 juni 2017 door Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 april 2017 in zaak T-422/13, Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME) e.a./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-363/17 P)
   (2017/C 283/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Equipolymers Srl, M&G Polimeri Italia SpA, Novapet SA (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, J. Beck, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Committee of Polyethylene Terephthalate (PET) Manufacturers in Europe (CPME), Cepsa Química SA, Indorama Ventures Poland sp. z o.o., Lotte Chemical UK Ltd, Ottana Polimeri Srl, UAB Indorama Polymers Europe, UAB Neo Group, UAB Orion Global pet, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigen voor zover daarbij het verzoek om schadevergoeding is afgewezen;

               —

               inhoudelijk uitspraak doen over het verzoek om schadevergoeding en rekwirantes de gevraagde schadevergoeding toekennen, of de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een inhoudelijke beslissing over het verzoek om schadevergoeding; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft het door rekwirantes overgelegde bewijs verkeerd opgevat en verdraaid door te oordelen dat er geen causaal verband was tussen de onrechtmatige vaststelling van besluit 2013/226 (1) en de door rekwirantes geleden schade (bestreden arrest, punten 155-197, en meer bepaald punten 187-189).

      (1)  Uitvoeringsbesluit 2013/226/EU van de Raad van 21 mei 2013 houdende verwerping van het voorstel voor een uitvoeringsverordening van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Taiwan en Thailand naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009, en tot beëindiging van de procedure van het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen die van toepassing zijn op de invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Indonesië en Maleisië, voor zover bij het voorstel een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit India, Taiwan en Thailand wordt ingesteld (PB 2013, L 136, blz. 12).


title: Zaak T-499/13: Beroep ingesteld op 9 september 2013 — nMetric/BHIM (SMARTER SCHEDULING)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/63

         Beroep ingesteld op 9 september 2013 — nMetric/BHIM (SMARTER SCHEDULING)
   (Zaak T-499/13)
   2013/C 344/116
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: nMetric LLC (Costa Mesa, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Fuchs en A. Münch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 juni 2013 in zaak R 887/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SMARTER SCHEDULING” voor waren van klasse 9 — internationale inschrijving nr. 1 093 837, waarin de Europese Unie is aangewezen

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gehele aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, leden 1, sub b, en 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk