title: Zaak T-290/12: Beroep ingesteld op 29 juni 2012 — Republiek Polen/Commissie

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/18

         Beroep ingesteld op 29 juni 2012 — Republiek Polen/Commissie
   (Zaak T-290/12)
   2012/C 250/34
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Szpunar, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, punten 2-4, 6, 12 en 13, bijlage I en II en artikel 2, leden 1-3 juncto artikel 3, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 302/2012 van de Commissie van 4 april 2012 houdende wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (PB L 99, blz. 21), nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel;

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           schending van het evenredigheidsbeginsel;

               3)

               Derde middel:

                           —

                           schending van artikel 296 VWEU wegens ontoereikende motivering van de bestreden bepalingen;

               4)

               Vierde middel:

                           —

                           schending van het beginsel van solidariteit en het beginsel van loyale samenwerking.


title: Zaak C-384/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 29 juli 2010 — Jan Voogsgeerd tegen Navimer SA

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 29 juli 2010 — Jan Voogsgeerd tegen Navimer SA
   (Zaak C-384/10)
   ()
   2010/C 317/26
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Jan Voogsgeerd

      Verweerster: Navimer SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet met het land waar zich de vestiging bevindt die de werknemer in dienst heeft genomen in de zin van artikel 6.2. b) van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, voor ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (1), worden verstaan het land waar zich de vestiging van de werkgever bevindt, die volgens de arbeidsovereenkomst de werknemer in dienst heeft genomen, dan wel het land waar zich de vestiging van de werkgever bevindt, waaraan de werknemer voor zijn effectieve tewerkstelling is verbonden, ook al verricht deze zijn arbeid niet gewoonlijk in eenzelfde land?

               2)

               Moet de plaats waar de werknemer, die zijn werk niet gewoonlijk in een zelfde land verricht, zich dient aan te melden en de administratieve onderrichtingen, alsmede de instructies voor het uitvoeren van zijn werkzaamheden ontvangt, te worden aangezien als de plaats van effectieve tewerkstelling in de zin van de eerste vraag?

               3)

               Moet de vestiging van de werkgever waaraan de werknemer voor zijn effectieve tewerkstelling is verbonden in de zin van de eerste vraag, beantwoorden aan bepaalde formele vereisten zoals ondermeer het bezit van rechtspersoonlijkheid of volstaat daartoe het bestaan van een feitelijke vestiging?

               4)

               Kan de vestiging van een andere vennootschap, met wie de vennootschapwerkgever bindingen heeft, dienst doen als vestiging in de zin van de derde vraag, ook al is het werkgeversgezag niet overgedragen aan die andere vennootschap?

      (1)  PB 1980, L 266, p. 1.


title: Zaak C-415/13 P: Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2014 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Impexmetal S.A.

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/19

         Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2014 — Fabryka Łożysk Tocznych-Kraśnik S.A./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Impexmetal S.A.
   (Zaak C-415/13 P) (1)

   2014/C 261/32
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-573/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 11 december 2014 — Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen/Mostafa Lounani

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 11 december 2014 — Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen/Mostafa Lounani
   (Zaak C-573/14)
   (2015/C 046/43)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen

      Verwerende partij: Mostafa Lounani

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 12, lid 2, onder c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling, voor de toepasselijkheid van de uitsluitingsgrond waarin zij voorziet, vereist dat de asielzoeker is veroordeeld wegens een van de terroristische misdrijven als bedoeld in artikel 1, lid 1, van kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding (2), dat in België is omgezet door de wet van 19 december 2003 betreffende terroristische misdrijven?

               2)

               Voor het geval dat de [vorige] vraag ontkennend zou worden beantwoord: kunnen feiten zoals die bedoeld in punt 5.9.2. van het bestreden arrest nr. 96.933 van 12 februari 2013 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, die bij het vonnis van 16 februari 2006 van de correctionele rechtbank te Brussel aan de tegenpartij zijn toegerekend en op grond waarvan zij wegens het deelnemen aan een terroristische organisatie is veroordeeld, worden beschouwd als handelingen die in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties in de zin van artikel 12, lid 2, onder c, van de reeds aangehaalde richtlijn 2004/83/EG?

               3)

               In het kader van een onderzoek naar de uitsluiting van een persoon die om internationale bescherming verzoekt, wegens het deelnemen aan een terroristische organisatie, volstaat de veroordeling als leidinggevend lid van een terroristische organisatie, terwijl de persoon die om internationale bescherming verzoekt geen terroristische daad had gepleegd of proberen te plegen en evenmin daarmee had gedreigd, om het bestaan vast te stellen van een aan die persoon toerekenbare daad van deelnemen of aanzetten in de zin van artikel 12, lid 3, van richtlijn 2004/83/EG, of is het nodig een individueel onderzoek van de feiten in de zaak te verrichten en het deelnemen aan de uitvoering van een terroristisch misdrijf dan wel het aanzetten tot een terroristisch misdrijf, zoals omschreven in artikel 1 van kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding, aan te tonen?

               4)

               Moet de in artikel 12, lid 3, van richtlijn 2004/83/EG bedoelde daad van aanzetten of deelnemen, in het kader van het onderzoek naar de uitsluiting van een persoon die om internationale bescherming verzoekt, wegens het deelnemen aan een terroristische organisatie, in voorkomend geval als leider, verband houden met het plegen van een terroristisch misdrijf, zoals omschreven in artikel 1 van kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding, of kan deze daad verband houden met het deelnemen aan een terroristische groep als bedoeld in artikel 2 van voormeld kaderbesluit?

               5)

               Is inzake terrorisme de uitsluiting van internationale bescherming, waarin artikel 12, lid 2, onder c, van richtlijn 2004/83/EG voorziet, mogelijk indien geen bijzonder wreedaardige daad van geweld, zoals bedoeld in artikel 1 van kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding, is gepleegd, noch daartoe is aangezet of daaraan is deelgenomen?

      (1)  PB L 304, blz. 12.

      (2)  PB L 164, blz. 3.


title: Zaak T-75/12: Beroep ingesteld op 16 februari 2012 — Nu Air Polska/Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/28

         Beroep ingesteld op 16 februari 2012 — Nu Air Polska/Commissie
   (Zaak T-75/12)
   2012/C 118/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nu Air Polska sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: R. MacLean, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               artikel 1 van de beschikkingen C(2011) 8826, C(2011) 8803 en C(2011) 8801 van de Commissie van 6 december 2011 gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover daarbij slechts een gedeeltelijke terugbetaling van de door verzoekster betaalde antidumpingrechten wordt toegestaan en ten onrechte wordt geweigerd om de overige terugbetalingen van antidumpingrechten, waarop verzoekster recht heeft, uit te voeren;

               —

               gelasten dat de bestreden beschikkingen van kracht blijven totdat de Europese Commissie de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Gerecht, en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Verweerster heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door een gepaste en redelijke winstmarge van een onafhankelijke invoerder van de Unie toe te passen, en heeft aldus geen betrouwbare uitvoerprijs vastgesteld ter berekening van de juiste terugbetaling van de antidumpingrechten, hetgeen schending van de artikelen 2, lid 9, en 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (1) oplevert.

               2)

               Verweerster heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door bij de berekening van de uitvoerprijs de antidumpingrechten als kosten af te trekken, en heeft aldus geen betrouwbare dumpingmarge vastgesteld ter berekening van de juiste terugbetaling van antidumpingrechten, hetgeen schending van de artikelen 2, leden 9 en 11, en 11, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad oplevert.

               3)

               Verweerster heeft nagelaten om haar onmiddellijk en op passende wijze in te lichten over de vereisten die moeten worden nageleefd om aan artikel 11, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad te voldoen, en heeft aldus de in het algemene recht van de Unie verankerde rechten van de verdediging, en het eveneens in het algemene recht van de Unie vastgelegde beginsel van behoorlijk bestuur, dat ook in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is neergelegd, geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-408/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 — YKK Corp., YKK Holding Europe BV, YKK Stocko Fasteners GmbH/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Markten voor ritssluitingen, overige sluitingen en aanzetmachines — Opeenvolgende aansprakelijkheden — Wettelijk maximum van de geldboete — Artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 — Begrip „onderneming” — Persoonlijke aansprakelijkheid — Evenredigheidsbeginsel — Afschrikkingsfactor)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/5

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 september 2014 — YKK Corp., YKK Holding Europe BV, YKK Stocko Fasteners GmbH/Europese Commissie
      (Zaak C-408/12 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Markten voor ritssluitingen, overige sluitingen en aanzetmachines - Opeenvolgende aansprakelijkheden - Wettelijk maximum van de geldboete - Artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 - Begrip „onderneming” - Persoonlijke aansprakelijkheid - Evenredigheidsbeginsel - Afschrikkingsfactor))
      (2014/C 395/05)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirantes: YKK Corp., YKK Holding Europe BV, YKK Stocko Fasteners GmbH (vertegenwoordigers: D. Arts, W. Devroe, E. Winter en F. Miotto, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en R. Sauer, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie YKK e.a./Commissie (EU:T:2012:322), wordt vernietigd voor zover daarin ter bepaling van het maximumbedrag van de geldboete in het kader van de samenwerking binnen de werkgroepen Basel-Wuppertal en Amsterdam op de markt voor metalen en kunststofsluitingen en aanzetmachines, een plafond van 10 % is toegepast dat is berekend op basis van de omzet van de YKK-groep in het jaar voorafgaand aan de vaststelling van beschikking C(2007) 4257 definitief van de Commissie van 19 september 2007 inzake een procedure op grond van artikel [81 EG] (Zaak COMP/39.168 — PO/Harde fournituren: kledingsluitingen), wat de inbreukperiode betreft waarvoor YKK Stocko Fasteners GmbH als enige aansprakelijk is gesteld.

                  2)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

                  3)

                  Artikel 2, lid 2, van beschikking C(2007) 4257 definitief wordt nietig verklaard wat de berekening van de geldboete betreft waarvoor YKK Stocko Fasteners GmbH als enige aansprakelijk is gesteld in het kader van de samenwerking binnen de werkgroepen Basel-Wuppertal en Amsterdam.

                  4)

                  De aan YKK Stocko Fasteners GmbH opgelegde geldboete wegens de inbreuk waarvoor zij als enige aansprakelijk is in het kader van de samenwerking binnen de werkgroepen Basel-Wuppertal en Amsterdam, wordt vastgesteld op 2 792 800 EUR.

                  5)

                  YKK Corporation, YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH worden verwezen in hun eigen kosten alsook in drie vierde van de kosten van de Europese Commissie met betrekking tot de procedure in eerste aanleg en de procedure in hogere voorziening.

                  6)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in een vierde van haar eigen kosten met betrekking tot de procedure in eerste aanleg en de procedure in hogere voorziening.

         (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Zaak C-478/99: Beroep, op 16 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
C 63/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 16 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zwe-
1) vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet                                                den
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
     lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering
     te geven aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van                                        (Zaak C-478/99)
     30 juni 1995 tot aanpassing aan de vooruitgang van de
     techniek van richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende
     de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van                                       (2000/C 63/24)
     blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende
     bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
     richtlijn 89/391/EEG) (1), niet heeft voldaan aan de krach-
     tens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen;               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 16 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
2) de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.                   Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door L. Parpala en P. Stancanelli, leden van
                                                                        haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                      hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de
                                                                        juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
zaak C-460/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 95/30/EG
bepaalde omzettingstermijn is op 30 november 1996 afgelo-               Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
pen.
                                                                        1. vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de
(1) PB L 155, blz. 41.                                                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
                                                                            die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van
                                                                            de bijlage als bedoeld in artikel 3, lid 3, van richtlijn
                                                                            93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende
                                                                            oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, de
                                                                            krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                            is nagekomen.
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz
van 8 december 1999 om een prejudiciële beslissing in                   2. het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
het geding tussen Ambulanz Glöckner en Landkreis
Südwestpfalz, in het geding geroepen: 1. Arbeiter-
Samariter-Bund Landesverband Rheinland-Pfalz e.V., 2.
Deutsches Rotes Kreuz Landesverband Rheinland-Pfalz
e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen Interesses, te           Middelen en argumenten van partijen
                               Mainz
                         (Zaak C-475/99)                                De Commissie stelt, dat het belangrijk is dat de richtlijn in dier
                                                                        voege wordt geïmplementeerd dat de rechtszekerheid wordt
                          (2000/C 63/23)                                gewaarborgd en dat de juridische situatie voor particulieren
                                                                        helder en duidelijk is, zodat zij in staat zijn al hun rechten
                                                                        te kennen.
Het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz heeft bij beschik-
king van 8 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 15 december 1999, in het geding tussen
Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz, in het geding              Artikel 8 van de richtlijn bepaalt, dat de richtlijn een minimum-
geroepen: 1. Arbeiter-Samariter-Bund Landesverband Rhein-               karakter heeft, terwijl artikel 3, lid 3, verwijst naar een indica-
land-Pfalz e.V., 2. Deutsches Rotes Kreuz Landesverband                 tieve lijst in de bijlage. De lidstaten kunnen nieuwe bedingen
Rheinland-Pfalz e.V., interveniënt: Vertreter des öffentlichen          toevoegen, strengere bedingen formuleren (die de vrijheid van
Interesses, te Mainz, het Hof van Justitie van de Europese              de verkoper meer beperken) of de „draagwijdte” als bedoeld in
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             punt 2, a-d, van de bijlage wijzigen. Zij kunnen daarentegen
de navolgende vraag:                                                    geen bedingen van de overeenkomst uitsluiten of ze op een
                                                                        voor de consument minder gunstige wijze formuleren. Het feit
Is de verlening van een monopolie op ziekenvervoerdiensten              dat artikel 3, lid 3, naar de lijst verwijst en dat de zeventiende
voor een afgebakend geografisch gebied verenigbaar met                  overweging van de considerans bepaalt, dat de lidstaten in het
artikel 86, lid 1, en artikel 81 e.v. EG?                               kader van hun nationale wetgeving enkel de draagwijdte
                                                                        van die bedingen kunnen aanvullen of beperkender kunnen
                                                                        formuleren, leidt ook tot de conclusie dat de bijlage in
                                                                        nationaal recht moet worden omgezet.
 ---pagebreak--- 4.3.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/13
De Commissie stelt, dat de lijst in de bijlage bij richtlijn 93/13    Hoge voorziening, op 20 december 1999 ingesteld door
tot doel heeft een effectieve interne markt tot stand te brengen      G. Plant en 16 anderen tegen de beschikking,
en de consumentenbescherming te verhogen door middel van              op 29 september 1999 in gevoegde zaken T-148/98,
betere voorlichting. Dit kan worden bereikt door de in                J. G. Evans e.a. tegen Commissie van de Europese
artikel 3, lid 1, van de richtlijn vermelde algemene criteria te      Gemeenschappen, en T-162/98, South Wales Small Mines
verduidelijken en uit te werken. Daardoor wordt de rechtsze-          Association tegen Commissie van de Europese Gemeen-
kerheid van zowel de Zweedse als de buitenlandse marktdeel-           schappen, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
nemers en consumenten vergroot, terwijl tegelijkertijd de                 van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
verschillende autoriteiten de wet op eenvormiger wijze toepas-
sen. De Commissie is verder van mening, dat de lijst een zeer                               (Zaak C-480/99 P)
waardevol hulpmiddel is voor de verkopers wanneer zij hun
standaardovereenkomsten opstellen, en dat op die manier vele
geschillen kunnen worden voorkomen. Volgens de Commissie                                      (2000/C 63/26)
kunnen deze doelstellingen, met name de criteria inzake
duidelijkheid en voorlichting, enkel worden bereikt indien de         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
lijst in de bijlage bij de richtlijn algemeen bekend wordt            op 20 december 1999 hogere voorziening ingesteld door
gemaakt door haar publicatie als een deel van de handeling            G. Plant en 16 anderen, gevestigd in het Verenigd Koninkrijk,
waarbij de richtlijn in nationaal recht wordt omgezet.                vertegenwoordigd door B. Hewson, van de balie van Engeland
                                                                      en Wales, en T. Graham Solicitors, domicilie gekozen heb-
(1) PB L 95, blz. 29.                                                 bende te Luxemburg ten kantore van Nathan & Noesen, Rue
                                                                      des Glacis 18, tegen de beschikking, op 29 september 1999 in
                                                                      gevoegde zaken T-148/98 (1), J. G. Evans e.a. tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen, en T-162/98 (2), South
                                                                      Wales Small Mines Association tegen Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, gegeven door het Gerecht van
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 8 decem-                 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                 kamer).
tussen Vobis Microcomputer AG en Hauptzollamt
                             Aachen
                                                                      Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-479/99)
                                                                      1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 septem-
                          (2000/C 63/25)                                  ber 1999 te vernietigen;
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van                2. de vordering tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren,
8 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    en het Gerecht van eerste aanleg te gelasten uitspraak te
Justitie op 16 december 1999, in het geding tussen Vobis                  doen ten gronde;
Microcomputer AG en Hauptzollamt Aachen, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               3. subsidiair, de vraag van de ontvankelijkheid terug te
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg in een andere
                                                                          samenstelling, en te beslissen dat rekwiranten eerst de
1.     Moet de gecombineerde nomenclatuur, in de versie van               gelegenheid moeten krijgen om kennis te nemen van,
bijlage I bij verordening (EG) nr. 1153/97 van de Commissie               en opmerkingen te maken over, al het door SWSMA
van 24 juni 1997(1) tot wijziging van bijlage I bij verordening           overgelegde bewijsmateriaal en de door haar ingediende
(EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en            opmerkingen;
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,
aldus worden uitgelegd, dat elektronische assemblages die             4. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
automatische gegevensverwerkende installaties en de eenheden              voor het Hof en in die van de procedure voor het Gerecht.
ervan in staat stellen, geluidssignalen te verwerken (geluids-
kaarten) onder post 8471, post 8473 of post 8543 moeten
worden ingedeeld?                                                     Middelen en voornaamste argumenten
2.     Zijn de verordeningen (EG) nr. 1153/97 van de Commis-          Rekwiranten voeren tot staving van hun hogere voorziening
sie van 24 juni 1997 en (EG) nr. 2086/97 van de Commissie             de schending aan van de procedure voor het Gerecht van
van 4 november 1997 (2) tot wijziging van bijlage I van               eerste aanleg, die nadelige gevolgen heeft gehad voor hun
verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot          belangen, en/of schendingen van het gemeenschapsrecht door
de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk         het Gerecht van eerste aanleg, meer in het bijzonder:
douanetarief, geldig, voorzover volgens die verordeningen
post 8543 van de gecombineerde nomenclatuur de                        1. Het Gerecht van eerste aanleg heeft de relevante wet niet
sub 1 beschreven geluidskaarten omvat?                                    toegepast, nu het niet heeft vastgesteld, dat de beschikking
                                                                          van de Commissie rekwiranten betrof in de zin van artikel
(1) PB L 168 van 26.6.1997, blz. 35.                                      33 EGKS-Verdrag, en dat rekwiranten recht hadden op een
(2) PB L 312 van 14.11.1997, blz. 1.                                      kennisgeving van de beschikking in de hoedanigheid van
                                                                          bij de beschikking betrokken personen in de zin van
                                                                          artikel 15 EGKS-Verdrag;


title: Zaak C-80/10: Beschikking van de president van het Hof van 12 november 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/13

         Beschikking van de president van het Hof van 12 november 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-80/10) (1)

   2011/C 89/25
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-52/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Knauf Gips/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van gipsplaten — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toegang tot dossier — Eén enkele voortdurende inbreuk — Toerekening — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Medewerking tijdens administratieve procedure )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Knauf Gips/Commissie
   (Zaak T-52/03) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van gipsplaten - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toegang tot dossier - Eén enkele voortdurende inbreuk - Toerekening - Geldboete - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Medewerking tijdens administratieve procedure’)
   (2008/C 209/68)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Knauf Gips KG, voorheen Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG (Iphofen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Klusmann en F. Wiemer, vervolgens M. Klusmann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en S. Rating, vervolgens F. Castillo de la Torre en R. Sauer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van beschikking 2005/471/EG van de Commissie van 27 november 2002 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 [EG] tegen BPB plc, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Société Lafarge SA en Gyproc Benelux NV (Zaak COMP/E-1/37.152 — Gipsplaten) (PB 2005, L 166, blz. 8), of, subsidiair, tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Knauf Gips KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 124 van 24.5.2003.


title: Zaak T-304/08: Beroep ingesteld op 5 augustus 2008 — Smurfit Kappa Group/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/30

         Beroep ingesteld op 5 augustus 2008 — Smurfit Kappa Group/Commissie
   (Zaak T-304/08)
   (2008/C 272/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Smurfit Kappa Group plc (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger, E. Henny, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie overeenkomstig artikel 230 EG;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten die verzoeksters in het kader van de procedure heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring uit hoofde van artikel 230 EG van beschikking N 582/2007 van de Commissie van 2 april 2008 (zaak „Steun aan Propapier PM2 GmbH & Co. KG-LIP” C(2008) 1107], waarbij de Commissie de door de Duitse Staat aangemelde staatssteun voor Propapier PM2 GmbH & Co. KG heeft goedgekeurd.
   Verzoekster, een in Ierland gevestigde internationale verpakkingsonderneming, heeft bij de Commissie een informele klacht ingediend tegen de aanzienlijke subsidie voor de bouw (in de regio Brandenburg-Nordost in Duitsland) van wat volgens verzoekster de grootste papierfabriek in de Europese Unie zal worden. Verzoekster betoogt dat ofschoon er duidelijke aanwijzingen waren dat de gesubsidieerde investering ernstige en onevenredige gevolgen voor haarzelf en de sector in zijn geheel zou hebben, de Commissie geen formeel onderzoek nodig achtte nu de regionale steun beneden de drempels inzake marktaandeel en capaciteitsvergroting van punt 68, sub a en b, van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2007-2013 (1) („richtsnoeren regionale steun”) bleef en de steun bijgevolg met het Verdrag verenigbaar heeft verklaard.
   Verzoeker, die een rechtstreekse concurrent van de steunontvanger is, bestrijdt de beslissing van de Commissie om niet de in artikel 88, lid 2, EG voorziene formele procedure in te leiden op de volgende gronden:
   In de eerste plaats had de Commissie volgens verzoekster de formele procedure van artikel 88, lid 2, EG en artikel 4, lid 4 van verordening nr. 659/1999 (2) moeten inleiden en de steun diepgaander moeten onderzoeken in het licht van de twijfels die waren gerezen als gevolg van de structurele moeilijkheden op de markt en op grond van een passendere marktbeoordeling. Volgens verzoekster heeft de Commissie zich ten onrechte beperkt tot een toepassing van de rigide drempels van punt 68 van de richtsnoeren regionale steun en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de berekening van de capaciteitsvergroting.
   Verzoekster betoogt in de tweede plaats dat de Commissie artikel 87, lid 3, EG en de richtsnoeren regionale steun heeft geschonden nu in de bestreden beschikking (i) niet is geanalyseerd of betrokken steun de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt nadelig beïnvloedt en (ii) de richtsnoeren regionale steun verkeerd zijn geïnterpreteerd. Op die grondslag wordt betoogd dat de Commissie, in plaats van de voordelen voor de regio af te wegen tegen de gevolgen van de aanzienlijke steun voor de sector in zijn geheel, enkel een harde regel over 5 % capaciteitsvergroting heeft toegepast zonder een economische analyse te verrichten. Er wordt ook betoogd dat de toepassing van de regel van punt 68 van de richtsnoeren regionale steun is strijd is met het EG-Verdrag, nu deze bepaling van de Commissie niet verlangt dat zij alle steunmaatregelen die beneden de daarin vervatte drempel blijven, automatisch goedkeurt.
   De bestreden beschikking is volgens verzoekster in de derde plaats ongeldig omdat zij feitelijke onjuistheden en kennelijke beoordelingsfouten bevat op het punt van de marktafbakening en capaciteitsvergroting.
   In de vierde plaats wordt betoogd dat de Commissie artikel 87, lid 3, EG en de richtsnoeren regionale steun heeft geschonden doordat de bestreden beschikking een kennelijke beoordelingsfout op het punt van de kwalificatie van de steunmaatregel bevat.
   De beschikking is in de vijfde plaats ongeldig wegens ernstige schending van het recht, omdat zij ervan uitgaat dat regionale-steunkaart 2007-2013 van Duitsland met het EG-Verdrag verenigbaar is, waardoor de regio Brandenburg-Nordost uit hoofde van de uitzondering voorzien in artikel 87, lid 3, sub a, EG gedurende de gehele periode 2007-2013 voor regionale steun in aanmerking kan komen. Bovendien is de bestreden beschikking ongeldig omdat zij geen rekening houdt met andere voor hetzelfde project verleende steun.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie haar verplichting niet heeft nageleefd om met betrekking tot het vooronderzoek genoegzaam te motiveren op welke gronden haar beschikking is gebaseerd.

      (1)  PB 2006 C 54, blz. 13.

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).


title: Zaak T-64/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen op een broek) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat bestaat in twee parallelle strepen op een broek — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/49

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2015 — Shoe Branding Europe/BHIM (Parallelle strepen op een broek)
   (Zaak T-64/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat bestaat in twee parallelle strepen op een broek - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 048/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Geroulakos, vervolgens D. Gája, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 3 december 2014 (zaak R 2563/2013-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van een teken dat bestaat in twee parallelle strepen op een broek als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shoe Branding Europe BVBA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak C-668/13: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava — Roemenië) — Casa Judeţeană de Pensii Botoşani/Evangeli Paraskevopoulou [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vraag — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 7, lid 2, onder c) — Toepasselijkheid van overeenkomsten inzake sociale zekerheid tussen lidstaten — Gerepatrieerde vluchteling die afkomstig is uit een lidstaat — Tijdvakken van arbeid die zijn vervuld op het grondgebied van een andere lidstaat — Aanvraag voor toekenning van een ouderdomspensioen — Weigering]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/12

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 22 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava — Roemenië) — Casa Judeţeană de Pensii Botoşani/Evangeli Paraskevopoulou
   (Zaak C-668/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vraag - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 7, lid 2, onder c) - Toepasselijkheid van overeenkomsten inzake sociale zekerheid tussen lidstaten - Gerepatrieerde vluchteling die afkomstig is uit een lidstaat - Tijdvakken van arbeid die zijn vervuld op het grondgebied van een andere lidstaat - Aanvraag voor toekenning van een ouderdomspensioen - Weigering])
   (2015/C 213/17)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Suceava

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Casa Judeţeană de Pensii Botoşani

      Verwerende partij: Evangeli Paraskevopoulou

      Dictum

   Artikel 7, lid 2, onder c), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat een bilaterale overeenkomst betreffende de socialezekerheidsuitkeringen van de onderdanen van een van de ondertekenende staten die de status van politiek vluchteling op het grondgebied van de andere verdragsluitende staat heeft gehad, welke overeenkomst is gesloten op een tijdstip waarop een van de ondertekenende staten nog niet tot de Unie was toegetreden en die niet in bijlage III bij deze verordening is opgenomen, niet van toepassing blijft wanneer de politieke vluchtelingen in hun staat van herkomst zijn gerepatrieerd vóórdat de bilaterale overeenkomst is gesloten en die verordening in werking is getreden.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak F-3/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 december 2007 — Moschonaki/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (ESVLA)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/58

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 december 2007 — Moschonaki/Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (ESVLA)
   (Zaak F-3/07) (1)

   (2008/C 22/112)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007, blz. 43.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 december 2001 in zaak T-214/01 R, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Mededinging — Toegang tot documenten — Ontvankelĳkheid — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)

text:
29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 156/25
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                              BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN
                                                                                HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2.    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 20 december 2001
                                                                         in zaak T-214/01 R, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG
(1) PB C 86 van 27.3.1999.                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Kort geding — Mededinging — Toegang tot documenten
                                                                         — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Afweging van
                                                                                belangen)
                                                                                (2002/C 156/49)
                                                                                (Procestaal: Duits)
         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN
          HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         In zaak T-214/01 R, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG,
                                                                         gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd door H. J. Niemeyer,
                     van 20 december 2001                                advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigde: S. Rating), betreffende primair een verzoek tot
                                                                         opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking COMP/
in zaak T-213/01 R, Österreichische Postsparkasse AG                    D-1/36.571 van 25 juli 2001 en subsidiair een verzoek om de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Commissie te gelasten de mededeling van punten van bezwaar
                                                                         van 10 september 1999 en de aanvullende mededeling van
                                                                         punten van bezwaar van 21 november 2000 in zaak COMP/
(Kort geding — Mededinging — Toegang tot documenten —                    36.571 niet mee te delen aan de Freiheitliche Partei Österreichs,
Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Belangenafweging)                   heeft de president van het Gerecht op 20 december 2001 een
                                                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (2002/C 156/48)                                 1.   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         2.   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                          (Procestaal: Duits)
In zaak T-213/01 R, Österreichische Postsparkasse AG, ge-
vestigd te Wenen, vertegenwoordigd door M. Klusmann,                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
F. Wiemer en A. Reidlinger, advocaten, tegen de Commissie                                             AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Rating),
betreffende een verzoek, primair tot schorsing van de tenuit-                                  van 21 maart 2002
voerlegging van beschikking COMP/D-1/36.571 van 9 au-
gustus 2001, subsidiair tot gelasting van de Commissie om
van de mededeling van punten van bezwaar van 10 september                in zaak T-218/01, Laboratoire Monique Rémy SAS tegen
1999 en de aanvullende mededeling van punten van bezwaar                      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
van 21 november 2000 in zaak COMP/36.571, geen kennis te
geven aan de Freiheitliche Partei Österreichs, heeft de president       (Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Kennelijke
van het Gerecht op 20 december 2001 een beschikking                                           niet-ontvankelijkheid)
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2002/C 156/50)
1)    Het verzoek in kort geding worden afgewezen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         In zaak T-218/01, Laboratoire Monique Rémy SAS, gevestigd
                                                                         te Grasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Pupel, ad-
                                                                         vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak C-458/07: Beroep ingesteld op 10 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/30

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-458/07)
   (2007/C 297/48)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Andrade en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet te waarborgen dat in de praktijk ten minste één volledige telefoongids en ten minste één volledige telefooninlichtingendienst beschikbaar zijn voor alle eindgebruikers, zoals is voorgeschreven door de artikelen 5, leden 1 en 2, en 25, leden 1 en 3, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In Portugal staan de abonnees van Vodafone die de wens hebben uitgedrukt dat hun naam wordt opgenomen in de universele telefoongids, daar nog steeds niet in vermeld.
   De regelgevende instantie, ANACOM, heeft nog steeds geen beslissing genomen over de vorm waarin en de voorwaarden waaronder de betrokken inlichtingen moeten worden verstrekt. De Portugese Staat is verantwoordelijk voor de huidige rechtssituatie.

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Zaak C-283/08: Beschikking van de president van het Hof van 17 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/35

         Beschikking van de president van het Hof van 17 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-283/08) (1)

   2009/C 141/66

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/1

         (2008/C 92/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 79 van 29.3.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 64 van 8.3.2008

      PB C 51 van 23.2.2008

      PB C 37 van 9.2.2008

      PB C 22 van 26.1.2008

      PB C 8 van 12.1.2008

      PB C 315 van 22.12.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-363/03: Beroep, op 21 augustus 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
1.11.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 264/21
Beroep, op 21 augustus 2003 ingesteld door Commissie                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                              tenrijk
                                                                       1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                         (Zaak C-362/03)                                     die nodig zijn voor de uitvoering van richtlijn 2000/30/
                                                                             EG van 6 juni 2000 betreffende de technische controle
                         (2003/C 264/34)                                     langs de weg van bedrijfsvoertuigen die in de Gemeen-
                                                                             schap deelnemen aan het verkeer (1), of deze bepalingen
                                                                             niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
                                                                             deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   nagekomen;
op 21 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                 2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
pen, vertegenwoordigd door A. Bordes, en G. Braun, leden
van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn voor de omzetting van richtlijn 1999/74/          De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 10 augustus
      EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van             2002 verstreken.
      minimumnormen voor de bescherming van legkippen (1),
      of deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
      delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende              (1) PB 2000, L 203, blz. 1.
      verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari
2002 verstreken.                                                       Beroep, op 9 september 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
                                                                                gië
(1) PB 1999, L 203, blz. 53.
                                                                                (Zaak C-377/03)
                                                                                (2003/C 264/36)
Beroep, op 21 augustus 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                              tenrijk
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (Zaak C-363/03)                               op 9 september 2003 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door C. Giolito en G. Wilms als gemachtigden,
                         (2003/C 264/35)
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
op 21 augustus 2003 beroep ingesteld tegen Republiek                   dat het den Hove behage:
Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door W. Wils, lid van haar juridische
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België,


title: Zaak C-446/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche (Richtlijn 2002/46/EG — Onderlinge aanpassing van wettelijke regelingen van lidstaten inzake voedingssupplementen — Vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor vervaardiging van voedingssupplementen — Maximumhoeveelheden — Harmonisatie binnen Unie — Geen — Bevoegdheid van lidstaten — In acht te nemen voorwaarden en criteria bij vaststelling van deze hoeveelheden — Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van deze hoeveelheden — Vaststelling van maximum op nul)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/8

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires/Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche
      (Zaak C-446/08) (1)

      (Richtlijn 2002/46/EG - Onderlinge aanpassing van wettelijke regelingen van lidstaten inzake voedingssupplementen - Vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor vervaardiging van voedingssupplementen - Maximumhoeveelheden - Harmonisatie binnen Unie - Geen - Bevoegdheid van lidstaten - In acht te nemen voorwaarden en criteria bij vaststelling van deze hoeveelheden - Nationale wettelijke regeling tot vaststelling van deze hoeveelheden - Vaststelling van maximum op nul)
      (2010/C 161/10)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d’État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Solgar Vitamin’s France, Valorimer SARL, Christian Fenioux, L’Arbre de Vie SARL, Source Claire, Nord Plantes EURL, RCS Distribution, Ponroy Santé, Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires

         Verwerende partijen: Ministre de l’Economie, des Finances et de l’Emploi, Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports, Ministre de l’Agriculture et de la Pêche

         In tegenwoordigheid van: Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen (PB L 183, blz. 51), in het bijzonder de artikelen 5, lid 4, en 11, lid 2 — Bevoegdheid van de lidstaten om de in voedingssupplementen toegestane maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen te bepalen wanneer ter zake geen communautaire wetgeving bestaat — Bij de vaststelling van maximumgehalten aan te leggen criteria — Door de autoriteiten van een lidstaat, buiten de regels van artikel 12 van eerdergenoemde richtlijn om, afgekondigd algeheel fluorideverbod — Met de artikelen 28 EG en 30 EG strijdige kwantitatieve handelsbeperking

         Dictum

                  1)

                  Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen moet aldus worden uitgelegd dat, onverminderd het EG-Verdrag, de lidstaten bevoegd blijven tot aanneming van een wettelijke regeling inzake de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, zolang die hoeveelheden niet door de Europese Commissie zijn vastgesteld ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn.

                  2)

                  De lidstaten zijn, naast de verplichting de artikelen 28 EG en 30 EG te eerbiedigen, tevens verplicht zich te laten leiden door de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46, waaronder het vereiste van een risicobeoordeling op basis van algemeen aanvaarde wetenschappelijke gegevens, wanneer zij de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen vaststellen in afwachting van de vaststelling van die hoeveelheden door de Europese Commissie ingevolge artikel 5, lid 4.

                  3)

                  Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie waarin het, zoals in het hoofdgeding, bij de vaststelling van de maximumhoeveelheid van een mineraal dat mag worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, onmogelijk is de inname van dit mineraal uit andere voedingsbronnen nauwkeurig te berekenen, en zolang de Europese Commissie de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, nog niet ingevolge artikel 5, lid 4, van deze richtlijn heeft vastgesteld, een lidstaat, indien er een gebleken risico bestaat dat deze inname het voor dit mineraal bepaalde veilige maximumgehalte bereikt en mits de artikelen 28 EG en 30 EG worden geëerbiedigd, die maximumhoeveelheid op nul mag stellen zonder de procedure van artikel 12 van deze richtlijn te volgen.

                  4)

                  Artikel 5 van richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een passende etikettering de groep consumenten waarop deze is gericht ervan zou kunnen weerhouden een nutriënt te gebruiken die in een geringe dosis een gunstige werking voor hen heeft, geen relevant criterium is voor de vaststelling van de maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen. Een lidstaat mag in verband met de variërende mate van gevoeligheid van verschillende groepen consumenten alleen dan een dergelijke op een specifieke groep consumenten, zoals kinderen, toegesneden maximumhoeveelheid toepassen op de gehele bevolking, wanneer deze maatregel beperkt is tot hetgeen noodzakelijk is om de bescherming van de gezondheid van de tot die groep behorende personen te waarborgen en indien de maatregel in verhouding staat tot het nagestreefde doel, in die zin dat dit doel niet kan worden bereikt met middelen die het handelsverkeer binnen de Europese Unie minder beperken, iets dat ter beoordeling van de nationale rechter is.

                  5)

                  Richtlijn 2002/46 moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de vaststelling van maximumhoeveelheden aan vitaminen en mineralen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van voedingssupplementen, wanneer er voor die vitaminen en mineralen geen veilige grenswaarden zijn bepaald omdat geen gevaar voor de gezondheid is aangetoond, tenzij een dergelijke maatregel gerechtvaardigd wordt door het voorzorgsbeginsel, indien uit een wetenschappelijke risicobeoordeling blijkt dat er nog onzekerheid bestaat omtrent het bestaan of de omvang van reële risico’s voor de gezondheid. Nadat deze veilige grenswaarden zijn bepaald, kan de mogelijkheid om ver onder die waarden liggende maximumhoeveelheden vast te stellen niet worden uitgesloten, wanneer de vaststelling van deze maximumhoeveelheden kan worden gerechtvaardigd door de inaanmerkingneming van de criteria van artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 2002/46 en zij in overeenstemming is met het evenredigheidsbeginsel. Dit staat ter beoordeling van de verwijzende rechter en moet van geval tot geval worden bezien.

         (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-527/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 27 december 2006 — R.H.H. Renneberg tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 27 december 2006 — R.H.H. Renneberg tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-527/06)
   (2007/C 56/35)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: R.H.H. Renneberg

      Verweerde: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vraag
   Moeten de artikelen 39 EG en 56 EG aldus worden uitgelegd dat één van die artikelen of beide zich ertegen verzetten dat aan een belastingplichtige die (per saldo) negatieve inkomsten heeft uit een door hem bewoonde eigen woning in zijn woonstaat en zijn positieve inkomsten, met name arbeidsinkomsten, volledig verwerft in een andere lidstaat dan waarin hij woont, door die andere lidstaat (werkstaat) niet wordt toegestaan de negatieve inkomsten af te trekken van zijn belaste arbeidsinkomsten, terwijl de werkstaat een zodanige aftrek wel toestaat aan zijn ingezetenen?


title: Zaak C-203/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 8 juni 2009 — Volvo Car Germany GmbH/Autohof Weidensdorf GmbH

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 8 juni 2009 — Volvo Car Germany GmbH/Autohof Weidensdorf GmbH
   (Zaak C-203/09)
   2009/C 180/59
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Volvo Car Germany GmbH

      Verwerende partij: Autohof Weidensdorf GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 18, sub a, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke de handelsagent ook in het geval van een regelmatige opzegging door de principaal geen recht op vergoeding heeft, wanneer een gewichtige reden voor de opzegging van de overeenkomst zonder opzeggingstermijn wegens een aan de handelsagent te wijten omstandigheid op het moment van de regelmatige opzegging weliswaar bestond, maar deze niet de reden voor de opzegging was?

               2)

               Indien een dergelijke nationale regeling verenigbaar is met de richtlijn:
               Verzet artikel 18, sub a, van de richtlijn zich tegen overeenkomstige toepassing van de nationale regeling inzake de uitsluiting van het vergoedingsrecht op de situatie dat een gewichtige reden voor de opzegging van de overeenkomst zonder opzeggingstermijn wegens een aan de handelsagent te wijten omstandigheid pas na de regelmatige opzegging van de overeenkomst is opgetreden en de principaal hiervan pas na de beëindiging van de overeenkomst kennis heeft genomen, waardoor hij de overeenkomst niet alsnog zonder opzeggingstermijn wegens een aan de handelsagent te wijten omstandigheid kon opzeggen?

      (1)  PB L 382, blz. 17.


title: Zaak C-404/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 september 2006 — Quelle AG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 28 september 2006 — Quelle AG/Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände
   (Zaak C-404/06)
   (2006/C 310/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Quelle AG

      Verwerende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände
   Prejudiciële vraag
   Dienen de bepalingen van artikel 3, lid 2, juncto lid 3, eerste volzin, en lid 4, of artikel 3, lid 3, derde volzin, van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen aldus te worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan de verkoper, wanneer hij consumptiegoederen vervangt en aldus een situatie creëert die met de koopovereenkomst in overeenstemming is, kan eisen dat de consument hem voor het gebruik van de aanvankelijk geleverde niet-contractconforme consumptiegoederen een vergoeding betaalt? (1)

      (1)  PB L 171, blz. 12.


title: Zaak C-199/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 15 mei 2008 — Erhard Eschig/UNIQA Sachversicherung AG

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 15 mei 2008 — Erhard Eschig/UNIQA Sachversicherung AG
   (Zaak C-199/08)
   (2008/C 197/16)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erhard Eschig

      Verwerende partij: UNIQA Sachversicherung AG
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 (1) tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering aldus worden uitgelegd dat daarmee in strijd is een clausule in de algemene verzekeringsvoorwaarden van een rechtsbijstandverzekeraar, die bepaalt dat de verzekeraar in verzekeringsgevallen waarin een groot aantal verzekeringnemers schade lijdt door hetzelfde feit (bijvoorbeeld de insolventie van een onderneming die beleggingsdiensten verricht), gerechtigd is om een vertegenwoordiger in rechte te kiezen, en daarmee het recht op vrije advocatenkeuze van de individuele verzekeringnemer beperkt (zogeheten „clausule bij grootschalige schadeclaims”)?

               2)

               Zo nee:
               Onder welke voorwaarden is sprake van een „grootschalige schade” op grond waarvan in de zin van (c.q. in aanvulling op) genoemde richtlijn het recht om de vertegenwoordiger in rechte te kiezen, aan de verzekeraar kan worden toegekend in plaats van aan de verzekeringnemer?

      (1)  PB L 185, blz. 77.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 juni 2004 in zaak C-350/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Verwerking van persoonsgegevens en bescherming van persoonlijke levenssfeer in telecommunicatiesector — Artikelen 6 en 9 van richtlijn 97/66/EG — Noodzaak van nauwkeurige uiteenzetting van punten van bezwaar in met redenen omkleed advies)

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 24 juni 2004
   in zaak C-350/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)

   (Niet-nakoming - Verwerking van persoonsgegevens en bescherming van persoonlijke levenssfeer in telecommunicatiesector - Artikelen 6 en 9 van richtlijn 97/66/EG - Noodzaak van nauwkeurige uiteenzetting van punten van bezwaar in met redenen omkleed advies)
   (2004/C 201/07)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-350/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Shotter en W. Wils) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: S. Terstal), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om de artikelen 6 en 9 van richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1) in het nationale recht om te zetten, of in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 24 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de onvolledige implementatie van artikel 6 van richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, ten gevolge van het feit dat enerzijds artikel 11.5, lid 1, van de Wet houdende regels inzake de telecommunicatie (Telecommunicatiewet) verwijst naar een algemene maatregel van bestuur, die niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen is meegedeeld, en anderzijds de in artikel 11.5, lid 3, van de Telecommunicatiewet vermelde uitvoeringsbepalingen niet aan de Commissie zijn meegedeeld, en door de onvolledige implementatie van artikel 9 van genoemde richtlijn, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten alsmede drie vierde van de kosten van de Commissie dragen.

               4)

               De Commissie zal voor het overige haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak F-11/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2006 — Larsen/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/88

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 november 2006 — Larsen/Commissie
   (Zaak F-11/06) (1)

   (2006/C 326/177)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast nadat een minnelijke schikking is bereikt.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006, blz. 36.


title: Zaak T-276/03: Beroep, op 7 augustus 2003 ingesteld door Azienda Agricola "Le Canne" srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.10.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 239/25
Dit beroep is gericht tegen verordening (EG) nr. 1065/97 van            Beroep, op 7 augustus 2003 ingesteld door Azienda
de Commissie van 12 juni 1997 tot aanvulling van de bijlage             Agricola „Le Canne” srl tegen Commissie van de Europese
bij verordening (EG) nr. 1107/96 betreffende de registratie van                                Gemeenschappen
de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in
het kader van de procedure van artikel 17 van verordening                                       (Zaak T-276/03)
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad (1), voorzover zij betrekking
heeft op de door de Commissie vastgestelde regeling inzake de
BGA „Prosciutto di Norcia”.                                                                     (2003/C 239/46)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Allereerst bevat deze verordening geen enkele verwijzing naar
de regeling inzake de productie van „Prosciutto di Norcia”              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
BGA, in artikel 3 waarvan alleen wordt bepaald dat het
                                                                        schappen is op 7 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
vlees afkomstig moet zijn van fokkerijen van gekruiste en
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Azienda
geselecteerde varkens van het witte ras, en waarin met geen
                                                                        Agricola „Le Canne” srl, vertegenwoordigd door G. Carraro en
woord wordt gerept van de ligging van de fokkerijen. Die
                                                                        F. Mazzonetto, advocaten.
regeling is bekendgemaakt in de Gazzetta Ufficiale della
Repubblica italiana.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag vast te
De ter zake bevoegde nationale instantie heeft het bedrijf dat                stellen dat de Commissie, door niet de maatregelen en
de hammen bewerkte en afrijpte, evenwel gelast, dit niet meer                 handelingen vast te stellen die nodig zijn ter uitvoering
te doen met vlees dat niet afkomstig is van Italiaanse fokkerijen,            van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
omdat de door de Commissie goedgekeurde regeling inzake                       5 maart 2002 (T-241/00), de krachtens het gemeen-
die BGA een dergelijk voorschrift bevat.                                      schapsrecht op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                              nagekomen;
                                                                        —     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
                                                                              schade die verzoekster stelt te hebben geleden, en het
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:                     bedrag vast te stellen op ten minste het niet-uitgekeerde
                                                                              gedeelte van de subsidies, vermeerderd met de rentevoet
                                                                              die door de banken op verzoekster is toegepast, vanaf de
—      schending van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de                     datum van de laatste gedeeltelijke betaling tot volledige
       Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van                        voldoening van het saldo van de verschuldigde bijstand;
       geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen
       van landbouwproducten en levensmiddelen ( 2);                    —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
—      schending van de artikelen 28 en 29 EG-Verdrag inzake
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
       de vrijheid van invoer en van de regels ter bescherming
       van de werking van de interne markt (artikelen 3 en 4
       van het Verdrag);                                                De aanleiding voor het onderhavige beroep is een vermindering
                                                                        van de bijstand van de Gemeenschap in de vorm van medefi-
                                                                        nanciering van verschillende moderniserings- en verbouwings-
—      schending van de beginselen inzake de vrije mededinging          werkzaamheden van de visteeltinstallaties van verzoeksters
       en van het verbod van maatregelen die binnenlandse               bedrijf. Deze vermindering is bij arrest van het Hof van
       bedrijven bevoordelen;                                           5 oktober 1999, C-10/98 P ( 1), nietigverklaard. Bij arrest van
                                                                        5 maart 2002 ( 2) is een nieuwe beschikking tot vermindering
                                                                        van deze bijstand nietigverklaard omdat de Commissie heeft
—      gebreken en tekortkomingen in het onderzoek op basis             verzuimd te toetsen of het daadwerkelijk gerealiseerde project
       waarvan de Commissie de regeling heeft goedgekeurd.              als succesvol en als in overeenstemming met de oorspron-
                                                                        kelijke plannen kan worden aangemerkt.
                                                                        Verzoekster stelt dat verweerster nadat het tweede arrest in
( 1) PB L 156, van 13 juni 1997, blz. 5.
                                                                        kracht van gewijsde was gegaan, verplicht was om de verlangde
( 2) PB L 208, van 24 juli 1992, blz. 1.
                                                                        toetsing uit te voeren, ook middels een controle ter plaatse. Na
                                                                        een dergelijke controle op 16/17 september 2002, heeft de
                                                                        Commissie echter geen standpunt bepaald, waardoor uitbeta-
                                                                        ling van het saldo van de bijstand voor onbepaalde tijd is
                                                                        uitgesteld.
 ---pagebreak--- C 239/26                   NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                          4.10.2003
In dit verband zij opgemerkt dat in casu de feiten van het              In dit verband zij erop gewezen dat het bestreden besluit een
geschil sinds 1995 voor de derde keer voor de gemeenschaps-             ander vervangt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de
rechter worden gebracht zonder dat de Commissie tot op                  Europese Gemeenschappen in zijn arrest van 20 september
heden heeft gedaan wat zij had moeten doen, te weten toetsen            2001 (1) heeft nietig verklaard.
of de vastgestelde afwijkingen in overeenstemming zijn met
het voorwerp, de opzet en het doel van het oorspronkelijke
project waarvoor bijstand is toegekend.                                 Tot staving van haar beroep, voert verzoekster volgende
                                                                        argumenten aan:
( 1) Jurispr. blz. I-6831.                                              —      Schending van de rechten van de verdediging, aangezien
( 2) T-241/00 (Jurispr. blz. II-1251).                                         er geen volledig persoonsdossier voorhanden is.
                                                                        —      Kennelijke beoordelingsfout ten aanzien van de feiten, en
                                                                               in het bijzonder ten aanzien van de plaats waar zij tijdens
                                                                               de referentieperiode haar voornaamste bezigheden heeft
                                                                               uitgeoefend of gewoonlijk heeft gewoond. Subsidiair
                                                                               verwijt zij de Commissie dat zij is voorbij gegaan aan het
                                                                               feit dat haar verblijf in Brussel niet langer heeft geduurd
Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door L. Recalde                           dan de referentieperiode, en nog meer subsidiair, dat zij
Langarica tegen Commissie van de Europese Gemeen-                              geen toepassing heeft gemaakt van de uitzondering „voor
                                schappen                                       het uitoefenen van een functie in dienst van een andere
                                                                               staat”, waarin artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut
                                                                               voorziet.
                             (Zaak T-283/03)
                                                                        (1 ) Zaak T-344/99, Recalde Langarica/Commissie (JurAmbt. blz. IA-
                             (2003/C 239/47)
                                                                             183; II-833).
                            (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Recalde                Beroep, op 18 augustus 2003 ingesteld door SIM SA srl
Langarica, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
R. García-Gallardo en D. Domínguez Pérez, advocaten.
                                                                                (Zaak T-287/03)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2003/C 239/48)
—      nietig te verklaren het besluit van 8 mei 2003 tot
       afwijzing van verzoeksters klacht, waarin zij verzocht het                                (Procestaal: Italiaans)
       besluit om haar het statutair recht op een ontheemding-
       stoelage te ontnemen, formeel en definitief in te trekken
       en te bevestigen dat zij recht heeft op deze toelage en de
       betaling van andere aanvullende vergoedingen;                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 18 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIM SA
                                                                        srl, vertegenwoordigd en bijgestaan door M. A. Calabrese,
                                                                        advocaat.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Met het onderhavige beroep wordt opgekomen tegen het                    —      nietig te verklaren de brief van de Commissie van 30 april
besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag tot afwijzing                   2002 D/52107, COMP/G1 D(02)400/PI/cpb, waarvan de
van verzoeksters klacht, waarin zij verzocht het besluit waarbij               inhoud verzoekster onbekend is, waarbij de Commissie
haar het statutair recht op een ontheemdingstoelage werd                       de Italiaanse autoriteiten heeft geraadpleegd en hen heeft
ontnomen, formeel en definitief in te trekken en te bevestigen                 verzocht te beslissen om al dan niet toestemming te
dat zij recht heeft op deze toelage en gelijksoortige aanvullende              geven voor het verstrekken van dezelfde documenten als
vergoedingen, zoals bijvoorbeeld de inrichtingsvergoeding met                  die waarvan verzoekster een kopie verlangt, aan een
betrekking tot haar huidige plaats van tewerkstelling.                         andere aanvrager dan verzoekster;


title: Zaak T-307/06: Beroep ingesteld op 13 november 2006 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer Group (ALUMIX)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/63

         Beroep ingesteld op 13 november 2006 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer Group (ALUMIX)
   (Zaak T-307/06)
   (2006/C 326/134)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Air Products and Chemicals Inc. (Allentown, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: S. Heurung, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Messer Group GmbH (Sulzbach, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2006 in de gevoegde zaken R 1225/2005-2 en R 1397/2005-2 te vernietigen;

               —

               de omstreden aanvraag tot inschrijving van het merk „ALUMIX” (CTM 3190022) volledig af te wijzen;

               —

               de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg over te maken aan het BHIM;

               —

               Messer Group te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Messer Group GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALUMIX” voor waren van de klassen 1 en 4 — aanvraagnr. 3 190 022

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „ALUMAXX” voor waren van klasse 1

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie met betrekking tot alle waren van klasse 1; afwijzing van de oppositie met betrekking tot alle waren van klasse 4

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het door verzoekster ingestelde beroep (R 1225/2005-2); toewijzing van het door Messer Group GmbH ingestelde beroep (R 1397/2005-2)

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep onder meer:

               —

               de kennis en de oplettendheid van niet-professionele consumenten van lasgas heeft overschat;

               —

               ten onrechte heeft aangenomen dat het merk „ALUMAXX” van huis uit een gering onderscheidend vermogen heeft;

               —

               onvoldoende belang heeft gehecht aan het feit dat de betrokken waren deels dezelfde en deels zeer soortgelijk zijn; en

               —

               is voorbijgegaan aan de totaalindruk die door de merken, in hun geheel beschouwd, wordt opgeroepen.


               5.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/13

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door VTM Fundmanagement AG op 9 maart 2011
   (Zaak E-6/11)
   2011/C 135/07
   Op 9 maart 2011 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door VTM Fundmanagement AG, vertegenwoordigd door meester Michael Sánchez Rydelski, Rechtsanwalt bij Steptoe & Johnson LLP, Louisalaan 240, BE-1050 Brussel, België en meester Hans-Michael Pott, Rechtsanwalt bij Sernetz Schäfer Rechtsanwälte, Berliner Allee 10, 40212 Düsseldorf, Duitsland.
   VTM Fundmanagement AG verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Beschikking nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 betreffende de belastingheffing op investeringsondernemingen volgens de Belastingwet van Liechtenstein nietig te verklaren;

               2.

               subsidiair, de artikelen 3 en 4 van Beschikking nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 nietig te verklaren voor zover daarin de terugbetaling wordt bevolen van de steun waarnaar in artikel 1 van die beschikking wordt verwezen;
               en

               3.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               In Beschikking nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 werd verklaard dat de door de Liechtensteinse autoriteiten ten uitvoer gelegde steunmaatregelen ten gunste van beleggingsmaatschappijen, die met ingang van 30 juni 2006 waren ingetrokken, onverenigbaar waren met artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA besloot voorts dat de vermeende steun onrechtmatige steun vormde die moest worden teruggevorderd van de beleggingsmaatschappijen die steun hadden ontvangen, en dit vanaf 15 maart 1997 tot het tijdstip waarop de begunstigden voor de laatste maal voor de belastingvrijstellingen in aanmerking kwamen, nadat deze in 2006 waren ingetrokken;

               —

               Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst onjuist heeft toegepast;

                           —

                           ten onrechte de terugbetaling van de vermeende steun heeft bevolen;

                           —

                           geen behoorlijke motivering heeft aangevoerd, zoals op grond van artikel 16 van de Toezichtovereenkomst is vereist.


title: Zaak T-78/17: Beroep ingesteld op 30 januari 2017 — Jumbo Africa/EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/60

         Beroep ingesteld op 30 januari 2017 — Jumbo Africa/EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)
   (Zaak T-78/17)
   (2017/C 104/84)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jumbo Africa, SL (L’Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Buganza González en E. Torner Lasalle, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ProSiebenSat.1 Licensing GmbH (Unterföhring, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „JUMBO” — Uniemerk nr. 10 492 131

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 oktober 2016 in zaak R 227/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 207/2009. Verzoekster stelt inzonderheid dat het merk „JUMBO” onder geen van de weigeringsgronden van lid 1 van dat artikel valt. Dit merk is niet beschrijvend van aard voor de waren die erdoor worden aangeduid.


title: Zaak F-81/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 oktober 2008 — Barbin/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2006 — Vergelijking van verdiensten)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/58

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 oktober 2008 — Barbin/Parlement
   (Zaak F-81/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2006 - Vergelijking van verdiensten)
   (2008/C 313/104)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Florence Barbin (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en R. Ignătescu, gemachtigden, vervolgens C. Burgos, A. Lukošiūtė en R. Ignătescu, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 12 te bevorderen
   Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Parlement van 20 november 2006 om Barbin in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet te bevorderen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Parlement wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007, blz. 43.


title: Zaak T-54/15: Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Jääkiekon SM-liiga/EUIPO (Liiga) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Liiga — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/49

      Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Jääkiekon SM-liiga/EUIPO (Liiga)
      (Zaak T-54/15) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Liiga - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 211/62)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Jääkiekon SM-liiga Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: L. Laaksonen, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: A. Schifko en E. Śliwińska, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2014 (zaak R 576/2014-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken Liiga als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Jääkiekon SM-liiga Oy wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 107 van 30.3.2015.