title: Zaak C-250/01 P: Hogere voorziening, op 2 juli 2001 ingesteld door M. Costacurta tegen de beschikking, op 7 juni 2001 in zaak T-202/00 tussen M. Costacurta en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
1.9.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 245/9
Vraag 1:                                                              Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad           —    de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;
van 21 december 1989 (1) houdende de coördinatie van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van           —    de hogere voorziening gegrond te verklaren;
overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering
van werken, aldus worden uitgelegd, dat eenieder die in
aanmerking wenst te komen voor een bepaalde overheidsop-              —    indien het Reglement voor de procesvoering van het Hof
dracht die op korte termijn zal worden gegund, een beroep-                 het toestaat, te gelasten dat deze hogere voorziening
sprocedure mag inleiden?                                                   wordt gevoegd met de op dezelfde dag ingestelde hogere
                                                                           voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                           kamer) van 7 juni 2001 in zaak T-328/00 betreffende
                                                                           hetzelfde geschil;
Vraag 2:
                                                                      —    de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:                                kamer) van 7 juni 2001 in zaak T-202/00, Costacur-
                                                                           ta/Commissie, te vernietigen;
Moet deze bepaling van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd,
dat een inschrijver, ook wanneer zijn offerte door de aanbe-          —    zaak T-202/00, Costacurta/Commissie, verder af te doen
stedende dienst weliswaar niet werd uitgesloten, doch de                   overeenkomstig artikel 54 van het Reglement voor de
beroepsinstantie in de loop van de beroepsprocedure vaststelt,             procesvoering van het Hof;
dat de offerte door de aanbestedende dienst dwingend had
moeten worden uitgesloten, door de door hem gestelde
schending — in casu het besluit van de aanbestedende dienst           —    de Commissie van de Europese Gemeenschappen nu al te
de offerte van een andere inschrijver als de voordeligste offerte          verwijzen in de kosten van het kort geding en van deze
aan te merken — is gelaedeerd of dreigt te worden gelaedeerd,              hogere voorziening;
zodat hij gebruik moet kunnen maken van de beroepspro-
cedure?
                                                                      —    de beslissing omtrent de kosten van de hoofdzaak aan te
                                                                           houden; niettemin te oordelen dat artikel 88 en niet
(1) PB L 395, blz. 33.                                                     artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                           van het Gerecht van toepassing is;
                                                                      —    rekwirant voorbehoud te verlenen met betrekking tot alle
                                                                           andere rechten, aanspraken, middelen en acties.
Hogere voorziening, op 2 juli 2001 ingesteld door
M. Costacurta tegen de beschikking, op 7 juni 2001 in
zaak T-202/00 tussen M. Costacurta en Commissie van de                Middelen en voornaamste argumenten
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                        (Tweede kamer)                                —    Onbevoegdheid van het Gerecht en schending van het
                                                                           gemeenschapsrecht.
                       (Zaak C-250/01 P)
                                                                      —    Aantasting van de belangen van rekwirant, overschrijding
                                                                           van bevoegdheid.
                         (2001/C 245/17)
                                                                      —    Onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht heeft geoor-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              deeld dat de pensionering het belang bij de vordering
2 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door M. Costacurta,               tot nietigverklaring van de omstreden handeling heeft
vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat te Luxemburg,                     weggenomen; rekwirant stelt dat hij er recht op heeft dat
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen de beschik-                 zijn ambtelijke positie a posteriori wordt geregulariseerd.
king, op 7 juni 2001 in zaak T-202/00 tussen M. Costacurta
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Tweede kamer).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juni 2002 in zaak T-173/01, Asahi Vet SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen1 ("Vergunning voor toevoegingsmiddel in de diervoeding — Afdoening zonder beslissing")

text:
C 233/22                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.9.2002
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 9 juli 2002
                            van 9 juli 2002                                 in zaak T-233/01: Daniel Callebaut tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-70/01: Pier V. Aimone tegen Hof van Justitie                      (Ambtenaren — Bevordering — Ontbreken van definitief
             van de Europese Gemeenschappen ( 1)                                 beoordelingsrapport — Vergelijking van verdiensten)
                                                                                (2002/C 233/41)
(Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlijke aard —                                                (Procestaal: Frans)
Weigering van herplaatsing — Ontslag ambtshalve —
Artikelen 40, lid 4, sub d, en 49, tweede alinea, van Statuut)
                                                                            In zaak T-233/01, Daniel Callebaut, ambtenaar van de Com-
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mon-
                           (2002/C 233/40)                                  dorf-les-Bains (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis
                                                                            en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                            burg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            (gemachtigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een beroep
                         (Procestaal: Italiaans)                            tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
                                                                            14 augustus 2000 om verzoeker bij de bevorderingsron-
                                                                            de 2000 niet tot de rang B 2 te bevorderen, heeft het Gerecht
                                                                            (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
                                                                            K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
                                                                            ministrateur, op 9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
In zaak T-70/01, Pier V. Aimone, voormalige ambtenaar van                   dictum luidt als volgt:
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Fribourg (Zwitserland), vertegenwoordigd door                    1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 14 augustus
R. Ventura, advocaat, tegen Hof van Justitie van de Europese                       2000 om verzoeker bij de bevorderingsronde 2000 niet tot de
Gemeenschappen (gemachtigden: M. Schauss en A. Del Ferro),                         rang B 2 te bevorderen.
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het             2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
besluit van het Hof van Justitie van 22 mei 2000 waarbij
verzoeker per 1 juni 2000 ambtshalve is ontslagen, en
anderzijds, vergoeding van de morele en psychofysiologische                 (1 ) PB C 331 van 24.11.2001
schade die dat besluit hem zou hebben berokkend, heeft het
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
president, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
J. Palacio González, administrateur, op 9 juli 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
1)     Wijst de vordering tot nietigverklaring af.                                                    van 14 juni 2002
                                                                            in zaak T-173/01, Asahi Vet SA tegen Commissie van de
2)     Wijst de vordering tot schadevergoeding af.                                             Europese Gemeenschappen1
                                                                            („Vergunning voor toevoegingsmiddel in de diervoeding —
3)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                               Afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2002/C 233/42)
( 1) PB C 150, van 19.5.2001                                                                           (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-173/01, Asahi Vet SA, gevestigd te Barcelona
                                                                            (Spanje), vertegenwoordigd door C. Bittner, advocaat, tegen
 ---pagebreak--- 28.9.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/23
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    Beroep, op 10 juni 2002 ingesteld door Malagutti-Vezin-
N. Niejahr, K. Fitch en B. Wägenbaur), betreffende een beroep              het SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 937/                                          pen
2001 van de Commissie van 11 mei 2001 inzake de verlening
van een vergunning voor nieuwe toepassingen van toevoe-
gingsmiddelen en een nieuw preparaat van een toevoegings-                                          (Zaak T-177/02)
middel in de diervoeding, de verlenging van voorlopige
vergunningen en de verlening van een vergunning voor tien                                          (2002/C 233/44)
jaar voor een toevoegingsmiddel in de diervoeding (PB L 130,
blz. 25), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
volgt: M. Vilaras, president, V. Tilli en P. Mengozzi, rechters;                                   (Procestaal: Frans)
griffier: H. Jung, op 14 juni 2002 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
1.     Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
2.     Elke partij zal haar eigen kosten dragen (1).                       schappen is op 10 juni 2002 beroep tegen Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen ingesteld door Malagutti-Vezinhet
                                                                           SA, gevestigd te Cavaillon (Frankrijk), vertegenwoordigd door
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                           B. Favarel-Veidig, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                           Luxemburg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                       VAN EERSTE AANLEG                                   —     de Commissie te veroordelen tot betaling van de volgende
                                                                                bedragen aan de vennootschap Malagutti-Vezinhet:
                          van 19 juni 2002
                                                                                —    222 540,00 FRF of 33 926,00 euro ter vergoeding
in zaak T-197/01, Groupement d’intérêt de produits
                                                                                van verlies;
agricoles de la Martinique (GIPAM) tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                —    1 943 413,56 FRF of 296 271,48 euro ter vergoe-
(„Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 896/                             ding van winstderving op de Britse markt; voor het
2001 — Beroepstermijn — Kennelijke niet-ontvankelijk-                                 geval dat het Gerecht oordeelt dat de winstderving
                                 heid”)                                               onvoldoende is aangetoond, wordt gevorderd dit
                                                                                bedrag toe te kennen ter vergoeding van het verlies
                           (2002/C 233/43)                                            van een kans om de bestaande handelsstroom te
                                                                                handhaven;
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                —    2 013 455,16 FRF of 306 949,26 euro ter vergoe-
                                                                                ding van schade aan het imago van de vennootschap
In zaak T-197/01, Groupement d’intérêt de produits agricoles                          bij de Europese en inzonderheid de Britse distribu-
de la Martinique (GIPAM) , gevestigd te Ducos (Frankrijk),                            teurs.
vertegenwoordigd door A. Lorang, P. Leroyer Gravet en
H. Mazingue, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: A. Bordes en L. Visaggio), betreffende een              Middelen en voornaamste argumenten
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 896/2001
van de Commissie van 7 mei 2001 houdende toepassingsbepa-
lingen van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad ten
aanzien van de regeling voor de invoer van bananen in de                   Verzoekster exporteert groenten en fruit naar, onder andere,
Gemeenschap (PB L 126, blz. 6), heeft het Gerecht (Vijfde                  de Engelse markt. In september 2001 lieten de IJslandse
kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. García          gezondheidsdiensten de Commissie weten dat betrokken pro-
                                                                           ducten meer dan het toegelaten maximum residuen van
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 19 juni
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  bestrijdingsmiddelen bevatten. Daarop verspreidde de Com-
volgt:                                                                     missie een „rapid alert”-bericht betreffende de aanwezigheid
                                                                           van dicofolresten in appelen die via Nederland uit Frankrijk
1.     Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.             waren ingevoerd. In een tweede bericht en in de daarnavolgen-
                                                                           de berichten werd verzoekster uitdrukkelijk als exporteur
2.     Verzoekster wordt verwezen in de kosten.                            genoemd.
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                           Verzoekster stelt dat deze handelwijze van de Commissie
                                                                           onrechtmatig was en dat zij daardoor schade heeft geleden.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juni 2000 in zaak C-396/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Grundstückgemeinschaft Schloßstraße GbR tegen Finanzamt Paderborn (Omzetbelasting — Gemeenschappelĳk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Artikel 17 van Zesde richtlĳn (77/388/EEG) — Aftrek van voorbelasting — Onmogelĳkheid van aftrek als gevolg van wĳziging van nationale wet waardoor niet meer kan worden gekozen voor belasting van verhuur van onroerend goed)

text:
C 273/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            23.9.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                van 8 juni 2000
                           van 8 juni 2000
                                                                           in zaak C-396/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof
                                                                           om een prejudiciële beslissing): Grundstückgemeinschaft
in zaak C-375/98 (verzoek van het Supremo Tribunal                               Schloßstraße GbR tegen Finanzamt Paderborn (1)
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Ministério
   Público en Fazenda Pública tegen Epson Europe BV (1)
                                                                           (Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                           over toegevoegde waarde — Artikel 17 van Zesde richtlijn
(Harmonisatie van de belastingwetgevingen — Moedermaat-                    (77/388/EEG) — Aftrek van voorbelasting — Onmogelijk-
schappijen en dochterondernemingen — Vrijstelling, in lid-                 heid van aftrek als gevolg van wijziging van nationale wet
staat van dochteronderneming, van bronbelasting over door                  waardoor niet meer kan worden gekozen voor belasting van
      haar aan moedermaatschappij uitgekeerde winsten)                                        verhuur van onroerend goed)
                                                                                (2000/C 273/03)
                           (2000/C 273/02)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Portugees)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             In zaak C-396/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
In zaak C-375/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      geding tussen Grundstückgemeinschaft Schloßstraße GbR en
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                Finanzamt Paderborn, om een prejudiciële beslissing over de
het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal), in het aldaar              uitlegging van artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
aanhangig geding tussen Ministério Público, Fazenda Pública              van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
en Epson Europe BV, om een prejudiciële beslissing over de                 van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
uitlegging van artikel 5, lid 4, van richtlijn 90/435/EEG van de           Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke                    waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof
fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochteronder-                (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almei-
nemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6), heeft             da (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen, G. Hirsch, V.
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Ed-               Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
ward, kamerpresident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn, P. Jann (rap-           Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
porteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G. Cos-              8 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
mas; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 8 juni 2000             volgt:
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
Voorzover bij artikel 5, lid 4, van richtlijn 90/435/EEG van de            17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale            lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van
regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit             belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet
verschillende lidstaten, het bedrag van de inhouding aan de bron op        aldus worden uitgelegd, dat het recht van een belastingplichtige om
winsten die dor in Portugal gevestigde dochterondernemingen worden         de belasting over de toegevoegde waarde af te trekken, die hij heeft
uitgekeerd aan moedermaatschappijen uit andere lidstaten, wordt            voldaan voor goederen die aan hem zijn geleverd of diensten die voor
beperkt tot 15 % en 10 %, moet deze bepaling aldus worden                  hem zijn verricht met het oog op bepaalde handelingen van verhuur,
uitgelegd, dat die afwijking niet enkel geldt voor de vennootschapsbe-     verworven blijft, wanneer deze belastingplichtige ten gevolge van een
lasting, maar ook voor elke belasting, ongeacht de aard of de              wetswijziging na de levering van deze goederen of het verrichten van
benaming ervan, in de vorm van een inhouding aan de bron op door           deze diensten, doch vóór de aanvang van deze handelingen niet meer
die dochterondernemingen uitgekeerde dividenden.                           het recht heeft om voor deze handelingen van de vrijstelling af te zien,
                                                                           en zulks zelfs wanneer de belasting over de toegevoegde waarde is
                                                                           vastgesteld onder voorbehoud van controle achteraf.
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                           (1) PB C 1 van 4.1.1999.


title: Doorhaling van zaak C-335/96

text:
C 312/8                NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10.10.98
dende versie) in het kader van de sociale selectie vergelijk-                   Doorhaling van zaak C-359/96 (1)
baar moeten worden geacht met voltijds werkzame man-                                       (98/C 312/15)
nelijke en vrouwelijke werknemers, in een branche waar
veel meer vrouwen dan mannen in deeltijd werkzaam zijn?
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 1998
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/96
                                                                  (verzoek van de Pretura circondariale di Pavia om een pre-
                                                                  judicieÈle beslissing): Strafzaken tegen L. Bazzan, A. Tra-
                                                                  verso en A. Calvini.
Beroep, op 1 september 1998 ingesteld door Commissie              (1) PB C 9 van 11.1.1997.
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                        (Zaak C-326/98)
                         (98/C 312/14)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 1 september 1998 tegen de Franse Republiek beroep                         Doorhaling van zaak C-335/96 (1)
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-                                        (98/C 312/16)
schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
disch hoofdadviseur, en O. Couvert-Castera, ter beschik-
king van haar juridische dienst gesteld nationaal ambte-          De president van het Hof van Justitie van de Europese
naar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juni 1998 de
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                 doorhaling in het register gelast van zaak C-335/96: Com-
Kirchberg.                                                        missie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                  Republiek.
Verzoekster concludeert dat het Hof:
                                                                  (1) PB C 388 van 21.12.1996.
Ð vaststelt dat de Franse Republiek door verplicht te stel-
     len dat op het etiket van alcoholische dranken afkom-
     stig uit andere lidstaten de aanduiding ¹cotisation
     seÂcuriteÂ socialeº wordt aangebracht, de ingevolge
     artikel 30 van het Verdrag op haar rustende verplich-
     tingen niet is nagekomen;
                                                                                Doorhaling van zaak C-318/97 (1)
Ð de Franse Republiek in de kosten verwijst.                                               (98/C 312/17)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen (Vijfde Kamer) heeft bij beschikking van
Overeenkomstig de Franse wetgeving wordt op alcoholi-
sche dranken met een alcoholgehalte hoger dan 25 % vol            15 juni 1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                  C-318/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
een heffing gelegd ten bate van de nationale ziekteverzeke-
                                                                  tegen Koninkrijk Spanje.
ringskas. De heffing wordt afgedragen door de groothan-
delaars en de producenten die zulke dranken rechtstreeks
aan de detaillist of de consument verkopen en de aandui-          (1) PB C 318 van 18.10.1997.
ding ¹cotisation seÂcuriteÂ socialeº moet in een cirkelvorm
op het etiket van die dranken worden gedrukt.
Voor uit andere lidstaten afkomstige producten is deze ver-
plichte vermelding op het etiket, bij gebreke waarvan tot
strafrechtelijke vervolging kan worden overgegaan, een                          Doorhaling van zaak C-398/97 (1)
belemmering van het vrije verkeer van goederen en daar-
mee als maatregel van gelijke werking bij artikel 30 van                                   (98/C 312/18)
het EG-Verdrag verboden.
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Een etiketteringsverplichting die bij wijze van educatieve
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juni 1998
actie de consument beoogt te wijzen op de gevaren van
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-398/97:
alcoholmisbruik en de totale kosten daarvan voor de soci-
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Itali-
ale zekerheid, kan als gewettigd worden aangemerkt, mits
                                                                  aanse Republiek.
deze maatregel evenwel voor dit doel passend is. Volgens
de Commissie voldoet de vermelding ¹cotisation seÂcuriteÂ
socialeº niet aan deze voorwaarde.                                (1) PB C 26 van 24.1.1998.


title: Zaak T-451/13: Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Syngenta Crop Protection e.a./Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/40

         Beroep ingesteld op 14 augustus 2013 — Syngenta Crop Protection e.a./Commissie
   (Zaak T-451/13)
   2013/C 325/68
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Syngenta Crop Protection AG (Bazel, Zwitzerland); Syngenta Crop Protection (Brussel, België); Syngenta Bulgaria (Sofia, Bulgarije); Syngenta Czech s.r.o. (Praag, Tsjechië); Syngenta Crop Protection A/S (Kopenhagen, Denemarken); Syngenta France SAS (Saint-Sauveur, Frankrijk); Syngenta Agro GmbH (Maintal, Duitsland); Syngenta Hellas AEBE — Proïonta Fytoprostasias & Sporoi (Anthoussa Attica, Griekenland); Syngenta Növényvédelmi kft (Budapest, Hongarije), Syngenta Crop Protection SpA (Milaan, Italië); Syngenta Crop Protection BV (Roosendaal, Nederland); Syngenta Polska sp. z o.o. (Warschau, Polen); Syngenta Agro Srl (Boekarest, Roemenië); Syngenta Slovakia s.r.o. (Bratislava, Slovakije); Syngenta Agro, SA (Madrid, Spanje); Syngenta UK Ltd (Cambridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, D. Slater, Solicitor, en I. Antypas, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Unie, als vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 485/2013 (hierna: „betwiste verordening”) in haar geheel nietig verklaren, of subsidiair, de betwiste verordening nietig verklaren voor zover daarbij beperkingen worden opgelegd voor thiamethoxam (TMX), voor met TMX behandelde zaden en voor producten die TMX bevatten;

               —

               de EU, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen alle schade te vergoeden die verzoeksters hebben geleden doordat de Commissie haar wettelijke verplichtingen niet is nagekomen, met inbegrip van rente;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               De betwiste verordening heeft beperkingen opgelegd die niet waren gebaseerd op echte wetenschap, en heeft het beginsel van een eerlijk proces niet in acht genomen, in strijd met de artikelen 4, 12, lid 2, 21, 49 van en bijlage II bij verordening nr. 1107/2009 (1) en het rechtszekerheidsbeginsel en de rechten van de verdediging. In het bijzonder waren de beoordeling van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de daarop volgende beperkingen niet gebaseerd op enig nieuw wetenschappelijk bewijs dat wees op risico, gingen deze voorbij aan grote hoeveelheden relevant wetenschappelijk werk, bevatten zij inhoudelijke fouten in fundamentele parameters en waren zij niet gebaseerd op een aanvaarde methodologie voor het verrichten van een risicobeoordeling. Bovendien vond de EFSA geen risico’s voor de overleving van bijenkolonies of risico’s van sub-letale effecten en verstrekte zij geen negatieve conclusies op basis van feitelijke veldstudies. Het evaluatieproces en de vaststelling van de beperkende maatregelen was dermate overhaast dat de wetenschappelijke beoordeling niet grondig kon worden verricht en de belanghebbenden hebben niet voldoende gelegenheid gehad om een bijdrage te leveren.

               2.

               De betwiste verordening legt, in strijd met het voorzorgsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel, onevenredige en discriminerende beperkingen op voor TMX, gebaseerd op louter hypothetische risico’s, zonder dat een grondige wetenschappelijke beoordeling, of enige ander effectbeoordeling, is verricht.

               3.

               De betwiste verordening is vastgesteld onder schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en de zorgvuldigheidsplicht, nadat een onredelijke machtiging was verleend aan de EFSA, na een gehaaste procedure waarin de belanghebbenden geen behoorlijke bijdrage konden leveren, waarin relevante wetenschappelijke inzichten niet in aanmerking werden genomen en waarin geen effectbeoordeling is verricht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309, blz. 1).


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich van 15 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Silhouette International Schmied Gesellschaft mbH & Co. KG en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH (Zaak C-355/96)

text:
Nr. C 388/6              | NL [              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21 . 12 . 96
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                                                                bliek
Twee punten zijn in geschil; een procedureel en een materi                                     ( Zaak C-354/96 )
eel punt. Het procedurele punt betreft de relatie tussen de
procedure van artikel 169 EG-Verdrag en die van Richtlijn                                         (96/C 388/12 )
89/665/EEG (3 ) („ procedurerichtlijn "). Het materiële ge
schilpunt betreft de vraag, hoe de uitdrukking „ aanbeste
dende dienst" in artikel 9 van Richtlijn 77/62/EEG, zoals               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
gewijzigd op het relevante tijdstip („ leveringsrichtlijn"),            is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
moet worden uitgelegd.                                                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                        D. Gouloussis en door L. Pignataro, lid van haar juridi
De procedurerichtlijn en artikel 169 EG-Verdrag                         sche dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                        Kirchberg.
De Commissie aanvaardt dat aangezien de opdracht, zon
der dat zij dit wist, vóór haar kennisgeving uit hoofde van             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
artikel 3 van de procedurerichtlijn reeds was gegund op
30 mei, geen procedure krachtens dat artikel kon worden
                                                                        1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
ingeleid. De vraag van het effect van de procedure voor de
                                                                             wettelijke bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
nationale rechter is derhalve niet langer relevant. De Com
missie aanvaardt evenwel niet, dat dit haar belet om ver                    en/of mee te delen die noodzakelijk 'zijn om uitvoering
                                                                             te geven aan Richtlijn 91 /674/EEG van de Raad van
volgens de procedure van artikel 169 EG-Verdrag in te lei
den of dat deze procedure hoe dan ook „ inadequaat" zou
                                                                             19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de
                                                                             geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne
zijn.
                                                                             mingen ( a ), niet heeft voldaan aan de verplichtingen
                                                                             die op haar rusten krachtens die richtlijn en het EG
Aanbestedende dienst                                                         Verdrag;
                                                                        2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Artikel 9, leden 2 en 4 tot en met 9, van Richtlijn 77/62/
EEG, zoals gewijzigd, bepaalt dat de „ aanbestedende dien              Middelen en voornaamste argumenten
sten " die een overheidsopdracht voor leveringen willen
aanbesteden, hun voornemen hiertoe te kennen geven in
een aankondiging, die bekend moet worden gemaakt in                     Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, bepalende dat richtlij
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.                      nen verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resul
                                                                        taat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn, zijn de
                                                                        Lid-Staten gehouden de in richtlijnen gestelde omzettings
Uit de correspondentie tussen de Commissie en Ierland                   termijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op 1 januari
blijkt, dat de Ierse Regering aanvaardt dat de onderhavige              1994 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
opdracht een openbare overheidsopdracht betreft, als be                voor de omzetting van de in de conclusies van de Commis
doeld in de richtlijn, doch betwist dat Coillte Teoranta een            sie genoemde richtlijn noodzakelijke maatregelen heeft ge
aanbestedende dienst is in de zin van de richtlijn.                     troffen .
                                                                        (!) PB nr. L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7.
Na onderzoek van de Forestry Act 1988 en het Memoran
dum and Articles of Association of Coillte Teoranta, waar
in haar doel en huishoudelijk reglement zijn vastgesteld, is
de Commissie van oordeel, dat een aantal bepalingen daar
in bevestigen dat Coillte Teoranta een „ aanbestedende
dienst" is in de zin van de richtlijn.                                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster
                                                                        reich van 15 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Silhouette International Schmied Ge
(!) PB nr. L 13 van 15 . 1 . 1977, blz . 1 .                            sellschaft mbH & Co. KG en Hartlauer Handelsgesell
(2 ) Richtlijn 88/295/EEG van de Raad van 22 maart 1988 tot wij                                     schaft mbH
     ziging van Richtlijn 77/62/EEG betreffende de coördinatie van
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                               ( Zaak C-355/96)
     leveringen, alsmede tot intrekking van sommige bepalingen
     van Richdijn 80/767/EEG ( PB nr. L 127 van 20 . 5 . 1988 ,                                    ( 96/C 388/13 )
     blz. 1 ).
(3 ) Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
     houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelij
                                                                        Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij
     ke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsproce       beschikking van 15 oktober 1996, ingekomen ter griffie
     dures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leve       van het Hof van Justitie op 30 oktober 1996, in het geding
     ringen en voor de uitvoering van werken (PB nr. L 395 van          tussen Silhouette International Schmied Gesellschaft mbH
     30 . 12 . 1989 , blz . 33 ).                                       & Co.KG en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 21 . 12 . 96           INLl                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 388/7
1 . Dient artikel 7, lid 1 , van Eerste Richtlijn 89/104/EEG           2 . Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat het
     van de Raad van 21 december 1988 betreffende de                        aldaar onder i ) bedoelde onderscheid moet worden ge
     aanpassing van het merkenrecht der Lid-Staten ( 1 )'                   maakt:
     („merkenrichtlijn ") aldus te worden uitgelegd, dat het                a ) moet het begrip „ behoeften van algemeen belang"
     aan het merk verbonden recht de houder toestaat een
                                                                                dan zo worden verstaan dat geen sprake kan zijn
     derde te verbieden om het merk te gebruiken voor wa                        van het voorzien in behoeften van algemeen belang
     ren die onder dit merk in de handel zijn gebracht in                        indien particuliere ondernemingen voorzien in der
     een Staat die geen overeenkomstsluitende partij is ?                        gelijke behoeften ?
2. Kan de houder van het merk enkel op grond van                                 en
     artikel 7, lid 1 , van de merkenrichtlijn vorderen, dat                b ) moet, indien a ) bevestigend wordt beantwoord, het
     de derde het merk niet meer gebruikt voor waren die                         begrip „ behoeften van industriële of commerciële
     onder dit merk in de handel zijn gebracht in een Staat                      aard " dan zo worden verstaan dat van het voor
     die geen overeenkomstsluitende partij is ?                                  zien in behoeften van industriële of commerciële
                                                                                aard sprake zal zijn telkens wanneer particuliere
0 ) PB nr. L 40 van 11 . 2 . 1989, blz. 1 .                                      ondernemingen voorzien in dergelijke behoeften ?
                                                                       3 . Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat het
                                                                            aldaar onder ii ) bedoelde onderscheid moet worden ge
                                                                            maakt, moeten de begrippen „ behoeften van algemeen
Verzoek van het Gerechtshof te Arnhem van 29 oktober                        belang die niet van industriële of commerciële aard
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    zijn ", respectievelijk „ behoeften van algemeen belang
1 . Gemeente Arnhem, 2. Gemeente Rheden en BFI Hol                         die wel van industriële of commerciële aard zijn ", dan
                                ding BV                                     zo worden verstaan dat het verschil tussen deze begrip
                         ( Zaak C-360/96 )                                  pen wordt bepaald door de beantwoording van de
                                                                            vraag of (concurrerende ) particuliere ondernemingen
                            ( 96/C 388/14 )                                 al dan niet voorzien in dergelijke behoeften ?
Het Gerechtshof te Arnhem heeft bij beschikking van                    4. Moet het vereiste dat de instelling is opgericht „ met
29 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van                      het specifieke doel te voorzien in behoeften van alge
Justitie op 5 november 1996, in het geding tussen 1 . Ge                   meen belang andere dan die van industriële of com
meente Arnhem, 2 . Gemeente Rheden en BFI Holding BV,                       merciële aard ", zo worden uitgelegd dat van dat „ spe
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                    cifieke doel " alleen dan sprake is indien de instelling
                                                                            uitsluitend voorziet in deze behoeften ?
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen :                                                               5 . Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord: moet
 1 . Moet in het kader van de uitleg van artikel 6, artikel 1 ,             een instelling vrijwel uitsluitend, of in aanmerkelijke
     onder b ), eerste streepje, van Richtlijn 92/50/EEG van                mate, of in overwegende mate, of in nog andere mate
     de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie                    voorzien in behoeften van algemeen belang, andere
                                                                            dan van industriële of commerciële aard teneinde te
     van de procedures voor het plaatsen van overheidsop
     drachten voor dienstverlening ( 2 ) ( hierna: de richtlijn)            kunnen ( blijven) voldoen aan het vereiste dat de instel
     waar is bepaald dat „ onder publiekrechtelijke instel                  ling is opgericht met het specifieke doel in deze be
                                                                            hoeften te voorzien ?
      ling wordt verstaan: iedere instelling die is opgericht
     met het specifieke doel te voorzien in behoeften van al          6 . Maakt het voor de beantwoording van de vragen 1 tot
     gemeen belang andere dan die van industriële of com                    en met 5 verschil of de behoeften van algemeen belang
      merciële aard ", zo worden uitgelegd                                   andere dan van industriële of commerciële aard, waar
      i ) dat onderscheid dient te worden gemaakt tussen —                   in de instelling geacht wordt te voorzien, ontleend zijn
           enerzijds — behoeften van algemeen belang en —                    aan een wet in formele zin, bestuursrechtelijke bepalin
           anderzijds — behoeften van industriële of commer                 gen, daden van bestuur of anderszins ?
           ciële aard,
                                                                       7. Maakt het voor de beantwoording van vraag 4 verschil
           of
                                                                             of de commerciële activiteiten zijn ondergebracht in
      ii ) dat onderscheid dient te worden gemaakt tussen —                  een aparte rechtspersoon, die deel uitmaakt van één
           enerzijds — behoeften van algemeen belang die                     groep/concern binnen welke ook activiteiten, gericht
           niet van industriële of commerciële aard zijn en —                op behoeften van algemeen belang plaatsvinden ?
           anderzijds — behoeften van algemeen belang die
           wel van industriële of commerciële aard zijn ?               (!) PB nr. L 209 van 24 . 7. 1992, blz. 1 .


title: Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door F. Eugénio de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaken T-518/97 tot en met T-564/97)

text:
C 166/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                30.5.98
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,               De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk            die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Antas/Raad en Commissie.
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
    werkzaam zijn;
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen                Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door F. EugeÂnio
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in           de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
    de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
    met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
                                                                              (Zaken T-518/97 tot en met T-564/97)
    dige en daadwerkelijke betaling;
                                                                                (98/C 166/42)
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Middelen en voornaamste argumenten                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais                Europese Gemeenschappen door F. EugeÂnio de Abreu en
Antas/Raad en Commissie.                                           anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
                                                                   C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
                                                                   maraÄes Lopes, advocaten te Porto.
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door M. de Lur-                  te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
des Esteves Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira               aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de
en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commis-                  niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
            sie van de Europese Gemeenschappen                         aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
           (Zaken T-509/97 tot en met T-517/97)                        werkzaam zijn;
                        (98/C 166/41)
                                                                   Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
                                                                       tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in
                    (Procestaal: Portugees)                            de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
                                                                       met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      dige en daadwerkelijke betaling;
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen door M. de Lurdes Esteves
Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira en anderen,           Middelen en voornaamste argumenten
woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door C. Fer-
reira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. GuimaraÄes          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
Lopes, advocaten te Porto.                                         die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
                                                                   Antas/Raad en Commissie.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door J. L. de
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en             Sousa de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
    werkzaam zijn;                                                            (Zaken T-565/97 tot en met T-595/97)
                                                                                (98/C 166/43)
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in                              (Procestaal: Portugees)
    de voorgaande alinea bedoelde schade;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld


title: Zaak T-203/03: Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Lars Bo Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 200/26              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       23.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker is ambtenaar bij de Commissie. Hij heeft van                Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen het besluit
1992 tot 2000 in Brussel gewerkt. In 2000 is hij naar                 van het tot aanstelling bevoegd gezag om haar te ontslaan
Luxemburg overgeplaatst en daarna op 1 september 2001                 wegens onvoldoende prestaties.
terug naar Brussel, waar hij opnieuw het huis heeft betrokken
dat hij voordien had bewoond.
                                                                      Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij schending van
                                                                      artikel 51 van het Statuut, aangezien zij in casu niet had
Verzoeker stelt dat artikel 5, lid 1, van bijlage VII bij het         kunnen worden geacht blijk te hebben gegeven van welke
Statuut is geschonden. Volgens hem hebben hij en zijn gezin           onvoldoende geschiktheid voor het ambt dan ook, schending
hun woonplaats daadwerkelijk overgebracht naar zijn stand-            van de zorgplicht, misbruik van bevoegdheid, schending van
plaats in Luxemburg. Dat verzoeker opnieuw naar Brussel is            het beginsel van hoor en wederhoor tijdens het administratieve
overgeplaatst, kan bijgevolg niet als een terugkeer naar de           onderzoek, alsmede schending van de motiveringsplicht, van
gezinswoonplaats worden aangemerkt.                                   het evenredigheidsbeginsel en van het beginsel van goed
                                                                      bestuur.
Verzoeker stelt dat volgens artikel 85 van het Statuut een
terugbetaling enkel gerechtvaardigd zou zijn, indien hij kennis       Ten slotte stelt zij schending van het beginsel van gelijke
droeg van de onregelmatigheid van de betaling of indien deze          behandeling, nu andere vergelijkbare gevallen verschillend zijn
onregelmatigheid zo voor de hand lag dat hij daarvan kennis           behandeld.
had moeten dragen. Volgens verzoeker kon hij ervan uitgaan
dat de betaling gerechtvaardigd was, aangezien de Commissie
met kennis van zaken had besloten de inrichtingsvergoeding
toe te kennen.
Ten slotte stelt verzoeker dat het beginsel van gelijke behande-
ling van het personeel is geschonden. Volgens hem moet de
inrichtingsvergoeding worden toegekend aan een personeelslid          Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Lars Bo
dat geen recht op de kostwinnerstoelage heeft, maar niet aan          Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
een personeelslid dat recht heeft op de kostwinnerstoelage,                                         schappen
maar wiens gezin zich nog niet in de standplaats van het
personeelslid heeft gevestigd.
                                                                                (Zaak T-203/03)
                                                                                (2003/C 200/48)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Beroep, op 6 juni 2003 ingesteld door Annelies Keyman
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lars Bo
                         (Zaak T-200/03)                              Rasmussen, woonachtig te Hellerup (Denemarken), vertegen-
                                                                      woordigd door Gilles Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
                         (2003/C 200/47)                              hebbende te Luxemburg.
                         (Procestaal: Frans)                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     besluit nr. 34988 van de Commissie van 1 juli 2000
                                                                            nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juni 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Annelies Keyman,                  —     nietig te verklaren het afwijzende besluit van 21 januari
wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door                         2003;
C. Mourato, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.                                                                 —     verweerster te veroordelen, de ten onrechte uit hoofde
                                                                            van artikel 85 van het Statuut teruggevorderde bedragen,
                                                                            vermeerderd met interessen, terug te betalen;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     verweerster te veroordelen, verzoeker ter vergoeding van
—     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling               de door hem geleden schade 10 000 EUR te betalen dan
      bevoegd gezag van 10 maart 2003 waarbij zij is                        wel ieder ander bedrag dat het Gerecht ter vergoeding van
      ontslagen;                                                            geleden morele schade billijk zal achten;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                          —     verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 23.8.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/27
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker was ambtenaar van de Commissie. Bij het bestreden           Verzoekster heeft bij de Commissie een klacht ingediend tegen
besluit heeft de Commissie verzoeker berispt naar aanleiding          de vennootschap Caterpillar. Zij stelt dat het door die vennoot-
van diens valse verklaringen in het kader van dienstreizen en         schap ingevoerde verkoopsysteem voor de uitvoer uit de
verlof.                                                               Verenigde Staten van reserveonderdelen voor bouwmachines,
                                                                      in strijd is met de artikelen 81 en 82 EG. Bij de bestreden
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van           beschikking heeft de Commissie deze klacht afgewezen.
verordening nr. 1 van de Commissie alsmede van artikel 13             Verzoekster betoogt dat verweerster kennelijke beoordelings-
EG-Verdrag. Verweerster is in haar correspondentie met                fouten ten aanzien van de feiten, alsmede fouten bij de uitleg-
verzoeker de Franse taal blijven gebruiken, ook nadat verzoeker       ging en toepassing van het recht heeft gemaakt, door zich op
had gevraagd om op het Deens of het Engels over te gaan. Dit          het standpunt te stellen dat de toepassing op verzoekster van
is discriminerend.                                                    een verkoopsysteem op voor uitvoer uit de Verenigde Staten
                                                                      bestemde reserveonderdelen geen overeenkomst vormt in de
                                                                      zin van artikel 81 EG, en door geen gebruik te maken van
In de tweede plaats beroept verzoeker zich op schending van           artikel 82 EG, hoewel Caterpillar op de relevante markt een
het medisch geheim doordat verweerster zich tot haar medi-            dominante positie inneemt. Voorts stelt verzoekster dat er
sche dienst heeft gewend om te vernemen of verzoeker op de            sprake is van schending van procedureregels en van rechten
hoorzitting aanwezig kon zijn. Dat advies kon slechts geba-           van verzoekster, welke schending betrekking heeft op de veel
seerd zijn op zijn medisch dossier, zodat het medisch geheim          te lange duur van de vooronderzoeksprocedure naar aanleiding
is geschonden.                                                        van de door verzoekster ingediende klacht, een gebrek aan
                                                                      motivering van de bestreden beschikking en een gebrek aan
In de derde plaats beroept verzoeker zich op onregelmatig-            zorgvuldigheid en onpartijdigheid bij het onderzoek door
heden in de procedure, daar de tegen hem aangevoerde                  verweerster, alsmede van schending van artikel 6 van verorde-
bezwaren niet duidelijk waren geformuleerd in de nota tot             ning 2842/1998/EG (1), voorzover nieuwe elementen voor het
inleiding van de tuchtprocedure. Verzoeker beroept zich op            eerst naar voren zijn gebracht in de bestreden beschikking,
schending van het recht, inzonderheid artikel 71 en bijlage VII       zonder dat verzoekster hierover opmerkingen heeft kunnen
van het Statuut.                                                      maken.
                                                                      (1) PB L 354, blz. 18.
Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Haladjian Frères
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Faber Chimica
                         (Zaak T-204/03)                              S.r.l. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (2003/C 200/49)
                                                                                (Zaak T-211/03)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 200/50)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                    (Procestaal: Italiaans)
schappen is op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
vennootschap Haladjian Frères, gevestigd te Sorgues (Frankrijk),
vertegenwoordigd door N. Coutrelis, avocat, domicilie gekozen         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
hebbende te Luxemburg.                                                schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                      harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Faber
                                                                      Chimica S.r.l, vertegenwoordigd en bijgestaan door P. Tartuferi
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   en M. Andreano, advocaten. Andere partij bij de procedure
                                                                      voor de kamer van beroep: Industrias Químicas Naber S.A.
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      1 april waarbij haar klacht tegen Caterpillar werd afge-
      wezen;                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     voor zoveel nodig, alle nodige instructiemaatregelen te         —     de bestreden beslissing te vernietigen;
      treffen om de Commissie te gelasten alle documenten
      over te leggen die kunnen bijdragen aan de beslechting          —     het BHIM — en Industrias Químicas Naber S.A., indien
      van het geschil;                                                      deze intervenieert — te verwijzen in de kosten van het
                                                                            onderhavige geding alsmede in die van de voorafgaande
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                               administratieve procedures voor het BHIM.


title: Arrest van het Hof van 13 september 2001 in zaak C-89/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Schieving-Nĳstad vof e.a. tegen Robert Groeneveld ("Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisatie — Artikel 50, lid 6, TRIPs-overeenkomst — Uitlegging — Rechtstreekse werking — Toepassing op procedure die aanhangig is ten tĳde van inwerkingtreding in betrokken lidstaat — Voorwaarden voor vaststelling van termĳn voor aanhangig maken van hoofdzaak — Berekening van deze termĳn")

text:
C 303/2                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.10.2001
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak     Zesde kamer
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de
Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn                (President: F. Macken)
toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld.
                                                                       C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. da Cunha Rodrigues,
Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel uitmaken
                                                                       R. Schintgen, V. Skouris en N. Colneric, rechters.
van de kamer, met uitzondering van de president, in na te
noemen volgorde:
a)    de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in            Benoeming van de eerste advocaat-generaal
      volgorde van anciënniteit,
b)    de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde               Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
      volgorde.                                                        procesvoering heeft het Hof, voor een periode van een jaar
                                                                       aanvangend op 7 oktober 2001, de heer S. Alber benoemd tot
                                                                       eerste advocaat-generaal.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
—     de president
—     de rechter-rapporteur
—     drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,                           ARREST VAN HET HOF
      waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
      één naam verspringt.                                                                  van 13 september 2001
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun             in zaak C-89/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlan-
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering           den om een prejudiciële beslissing): Schieving-Nijstad vof
van de president van de grote kamer dient hij echter bij                               e.a. tegen Robert Groeneveld (1)
voorkeur te worden vervangen door de president van de kleine
kamer.
                                                                       („Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisa-
                                                                       tie — Artikel 50, lid 6, TRIPs-overeenkomst — Uitlegging
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere               — Rechtstreekse werking — Toepassing op procedure die
zaken te samen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan           aanhangig is ten tijde van inwerkingtreding in betrokken
niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of         lidstaat — Voorwaarden voor vaststelling van termijn voor
de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de        aanhangig maken van hoofdzaak — Berekening van deze
algemene vergadering is gebracht.                                                                    termijn”)
4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2002 luiden                                         (2001/C 303/02)
bovenbedoelde lijsten als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Derde kamer
                                                                       In zaak C-89/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(President: F. Macken)
                                                                       tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                       Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. da Cunna Rodrigues,
                                                                       tussen Schieving-Nijstad vof e.a. en Robert Groeneveld, om
rechters.
                                                                       een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 50,
                                                                       lid 6, van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de
Vierde kamer                                                           intellectuele eigendom, die als bijlage 1 C aan de Overeenkomst
                                                                       tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie is gehecht en
(President: S. von Bahr)                                               namens de Gemeenschap, voor wat betreft de onder haar
                                                                       bevoegdheid vallende aangelegenheden, is goedgekeurd bij
D. A. O. Edward, A. LaPergola en C. W. A. Timmermans,                  besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
rechters.                                                              (PB L 336, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                       G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,
Vijfde kamer                                                           M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward
                                                                       (rapporteur), J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen,
(President: P. Jann)                                                   F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en
                                                                       C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-          cobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 september
mans, L. Sevón en M. Wathelet, rechters.                              2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 27.10.2001             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 303/3
1.  Indien de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de                     van het TRIPs schrijft niet voor, doch sluit ook niet uit, dat de
    intellectuele eigendom (TRIPs), die als bijlage 1 C aan de                  rechtsorde van een lidstaat in voorkomend geval de rechterlijke
    Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie                 autoriteiten van deze staat de bevoegdheid verleent om de
    is gehecht en namens de Gemeenschap, voor wat betreft de onder              termijn waarbinnen de bodemprocedure aanhangig moet wor-
    haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, is goedgekeurd bij               den gemaakt, ambtshalve vast te stellen tegelijk met het treffen
    besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994, voor                    van voorlopige maatregelen, zonder dat daartoe een verzoek van
    de betrokken lidstaat in werking is getreden op een tijdstip                de verweerder noodzakelijk is.
    waarop de behandeling van de zaak ter terechtzitting in eerste
    aanleg is afgesloten, doch de rechter nog geen uitspraak heeft        6.    Artikel 50, lid 6, van het TRIPs schrijft niet voor, doch sluit
    gedaan, is artikel 50 van het TRIPs van toepassing voorzover                ook niet uit, dat de lidstaten in voorkomend geval aan de
    de inbreuk op de intellectuele-eigendomsrechten wordt voortgezet            rechterlijke autoriteiten de bevoegdheid verlenen om de termijn
    na de datum waarop het TRIPs voor de Gemeenschap en de                      vast te stellen waarbinnen een bodemprocedure aanhangig moet
    lidstaten in werking is getreden.                                           worden gemaakt. Daar deze bepaling geen regeling ter zake
                                                                                bevat, is het aan de afzonderlijke lidstaten om de omvang van
                                                                                de bevoegdheden van de rechter in hoger beroep op dit punt te
                                                                                bepalen.
2.  De procedureregels van artikel 50 van het TRIPs, in het
    bijzonder lid 6, zijn niet van dien aard dat zij voor particulieren   (1) PB C 136 van 15.5.1999.
    rechten in het leven roepen waarop deze zich voor de communau-
    taire en de nationale rechter rechtstreeks kunnen beroepen.
    Wanneer de rechterlijke autoriteiten hun nationale recht toepas-
    sen bij het treffen van voorlopige maatregelen ter bescherming
    van intellectuele-eigendomsrechten op een gebied waarop het
    TRIPs van toepassing is en de Gemeenschap reeds regelgevend
    is opgetreden, moeten zij dit niettemin zo veel mogelijk doen in                            ARREST VAN HET HOF
    het licht van de bewoordingen en het doel van artikel 50, lid 6,
    van het TRIPs, in het bijzonder rekening houdend met alle
    omstandigheden van de bij hen aanhangige zaak, teneinde een                                       (Vijfde kamer)
    evenwicht te verzekeren tussen de conflicterende rechten en
    verplichtingen van de houder van de intellectuele-eigendoms-                                 van 13 september 2001
    rechten en van de verweerder.
                                                                          in zaak C-374/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
3.  Artikel 50, lid 6, van het TRIPs moet aldus worden uitgelegd          („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
    dat een verzoek van de verweerder noodzakelijk is voor het            1995 — Consumptiesteun voor olijfolie — Ooien- en
    vervallen van de in kort geding getroffen voorlopige maatregelen,                                 geitenpremies”)
    indien geen bodemprocedure aanhangig is gemaakt binnen de
    bij de voorlopige maatregelen gestelde termijn dan wel, ingeval
                                                                                (2001/C 303/03)
    geen termijn is gesteld, binnen 20 werkdagen of 31 kalender-
    dagen, naargelang van welke van beide termijnen de langste is.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
4.  Bij gebreke van een regeling in het TRIPs over het tijdstip
    waarop de in artikel 50, lid 6, van het TRIPs bedoelde termijn
    van 20 werkdagen of 31 kalenderdagen ingaat, is elke                  In zaak C-374/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-
    overeenkomstsluitende partij vrij het aanvangstijdstip van deze       Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    termijn te bepalen, mits deze „redelijk” is gezien de omstandighe-    schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende
    den van de zaak en rekening houdend met het noodzakelijke             een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van
    evenwicht tussen de conflicterende rechten en verplichtingen van      beschikking 1999/596/EG van de Commissie van 28 juli 1999
    de houder van de intellectuele-eigendomsrechten en van de             tot wijziging van beschikking 1999/187/EG betreffende de
    verweerder.                                                           goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het
                                                                          begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met door
                                                                          het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
                                                                          (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 226,
                                                                          blz. 26), voor het gedeelte dat het Koninkrijk Spanje betreft,
5.  Bij gebreke van communautaire regelgeving op dit gebied en            heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La
    overeenkomstig artikel 1, lid 1, van het TRIPs is het aan de          Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward,
    afzonderlijke lidstaten om de grenzen te bepalen van de               P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
    bevoegdheden van de rechterlijke autoriteiten in verband met de       L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 13 september 2001 een
    door hen getroffen voorlopige maatregelen. Artikel 50, lid 6,         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-318/97


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2004 in zaak C-406/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België (Niet-nakoming — Niet-overlegging van de verslagen betreffende richtlĳnen 76/464/EEG, 78/659/EEG en 80/68/EEG — Standaardisering en rationalisering van de verslagen over toepassing van bepaalde richtlĳnen op milieugebied)

text:
C 85/10                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 3.4.2004
Artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968                     middelen voor sportbeoefenaars een vergunning moet worden
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van          aangevraagd en de desbetreffende procedure moet worden
beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het         gevolgd, zonder te hebben aangetoond dat dit vereiste noodza-
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk           kelijk en evenredig is, de krachtens de artikelen 28 EG en
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                    30 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982                 heeft het Hof (Derde kamer) samengesteld als volgt: C. Gul-
inzake de toetreding van de Helleense Republiek, en het Verdrag van          mann, waarnemend voor de president van de Derde kamer, J.-
26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de             P. Puissochet en F. Macken (rapporteur), rechters, advocaat-
Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip              generaal: J. Mischo, griffier: R. Grass, op 5 februari 2004 een
„verbintenissen uit overeenkomst” zich niet uitstrekt tot de verbintenis     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
waarvan de borg, die op grond van een met de expediteur gesloten
overeenkomst van borgtocht de douanerechten heeft voldaan, als               1)    Door een regeling te handhaven volgens welke vóór het in de
gesubrogeerde van de douane bij wijze van regres in rechte nakoming                handel brengen van in andere lidstaten rechtmatig vervaardigde
vordert van de eigenaar van de goederen indien deze eigenaar, die                  en in de handel gebrachte voedingsmiddelen voor sportbeoefena-
geen partij is bij de overeenkomst van borgtocht, geen toelating heeft             ars een vergunning moet worden aangevraagd en de desbetref-
gegeven voor het sluiten van de overeenkomst.                                      fende procedure moet worden gevolgd, zonder te hebben
                                                                                aangetoond dat dit vereiste noodzakelijk en evenredig is, is de
                                                                                Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG
                                                                                op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
(1) PB C 233 van 28.9.2002.
                                                                             2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                             (1) PB L 219 van 14.9.2002.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Derde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        van 5 februari 2004
                                                                                (Derde kamer)
in zaak C-270/02: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                                van 12 februari 2004
(Maatregelen van gelijke werking — Voedingsmiddelen voor                     in zaak C-406/02: Commissie van de Europese Gemeen-
sportbeoefenaars, die in andere lidstaten rechtmatig zijn                                 schappen tegen Koninkrijk België (1)
vervaardigd en in handel zijn gebracht — Voorafgaande
               vergunning voor in handel brengen)
                                                                             (Niet-nakoming — Niet-overlegging van de verslagen betref-
                                                                             fende richtlijnen 76/464/EEG, 78/659/EEG en 80/68/EEG
                            (2004/C 85/14)                                   — Standaardisering en rationalisering van de verslagen over
                                                                                toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2004/C 85/15)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-270/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: C. -F. Durand en R. Amorosi), domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Italiaanse Republiek
(gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door G. Aiello,                    In zaak C-406/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
avvocato dello Stato), domicilie gekozen hebbende te Luxem-                  pen, (gemachtigde: B. Stromsky), domicilie gekozen hebbende
burg, betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                      te Luxemburg, tegen Koninkrijk België, (gemachtigde: E. Do-
Italiaanse Republiek, door een regeling te handhaven volgens                 minkovitz), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betref-
welke vóór het in de handel brengen van in andere lidstaten                  fende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
rechtmatig vervaardigde en in de handel gebrachte voedings-                  door voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet binnen de
 ---pagebreak--- 3.4.2004                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 85/11
gestelde termijn de verslagen over te leggen bedoeld in richtlijn         Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de
verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen             —     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden                           Europese Gemeenschappen van 23 april 2003 te herzien;
geloosd (PB L 129, blz. 23), richtlijn 78/659/EEG van de Raad
van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat
bescherming of verbetering behoeft teneinde geschikt te zijn              —     voor recht te verklaren dat verweerster aansprakelijk is
voor het leven van vissen (PB 1980, L 222, blz. 1) en richtlijn                 voor de schade die verzoekers hebben geleden ten gevolge
80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende                          van de aanslag die op 27 maart 2002 in het Park Hotel
de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging                         van Netanya is gepleegd;
veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen
(PB L 20, blz. 43), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van          —     verweerster te veroordelen tot betaling van de navolgende
de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en                            bedragen ter vergoeding van de door verzoekers geleden
rationalisering van de verslagen over de toepassing van                         schade:
bepaalde richtlijnen op milieugebied (PB L 377, blz. 48), de
krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet                  —     een miljoen euro ter vergoeding van de morele
is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer) samengesteld als                            schade die Lucien Zaoui heeft geleden;
volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de
Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,
rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op              —     anderhalf miljoen euro ter vergoeding van de morele
12 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          schade die B. Zaoui heeft geleden;
als volgt:
                                                                                —     voor D. Zaoui, echtgenote Stain:
1)    Door voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet binnen de
      gestelde termijn het verslag bedoeld in artikel 2, lid 1, van                   —    een miljoen euro ter vergoeding van haar
      richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 tot                            letselschade;
      standaardisering en rationalisering van de verslagen over de
      toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied, aan de                     —    twee miljoen euro ter vergoeding van de morele
      Commissie over te leggen, is het Koninkrijk België de krachtens                      schade die zij heeft geleden;
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                              —    een nader te bepalen bedrag ter vergoeding van
                                                                                haar materiële schade;
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
(1) PB C 7 van 11.1.2003.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het onrechtmatig handelen van de Commissie, te weten het
                                                                          volledig in strijd met de fundamentele waarden van de
                                                                          Gemeenschap toekennen van geldmiddelen aan de Palestijnse
Hogere voorziening, op 3 juli 2003 ingesteld door
                                                                          autoriteit, heeft rechtstreeks bijgedragen tot de schade die
B. Zaoui, L Zaoui en D. Zaoui, echtgenote Stain, tegen de
                                                                          verzoekers hebben geleden ten gevolge van de aanslag die een
beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                          Palestijnse terrorist te Netanya (Israël) heeft gepleegd, schade
Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 23 april
                                                                          waarvan zij thans de vergoeding vorderen.
2003 in zaak T-73/03, B. Zaoui en anderen tegen Commis-
             sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering van het
                         (Zaak C-288/03 P)
                                                                          Gerecht is kennelijk ten onrechte toegepast daar het Gerecht
                                                                          blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en de door
                           (2004/C 85/16)                                 verzoekers aangevoerde middelen verkeerd heeft opgevat waar
                                                                          het heeft geoordeeld dat in dit geval het causaal verband
                                                                          niet was aangetoond en dat het beroep kennelijk rechtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                ongegrond was.
op 3 juli 2003 hogere voorziening ingesteld door B. Zaoui,
L. Zaoui en D. Zaoui, echtgenote Stain, vertegenwoordigd                  —     Het Gerecht heeft het door verzoekers in eerste aanleg
door J. A. Buchinger, advocaat, tegen de beschikking van het                    ingestelde beroep als rechtens kennelijk ongegrond ver-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                        worpen op grond van de overweging dat in casu niet was
(Eerste kamer) van 23 april 2003 in zaak T-73/03, B. Zaoui en                   voldaan aan een van de noodzakelijke voorwaarden voor
anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie


title: Zaak T-76/04: Beroep, op 17 februari 2004 ingesteld door Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/74

         Beroep, op 17 februari 2004 ingesteld door Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-76/04)
   (2004/C 106/146)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH, gevestigd te Kirchheimboladen (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de artikelen 3 (en bijlage II), 4, lid 2, 5, lid 3, 10, lid 2, tweede alinea, 11, lid 3, 13 en 14, lid 2, van verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1896/2000;

               —

               de artikelen 9, sub a, 10, lid 3, 11 en 16, lid 1, van richtlijn 98/8/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden, onwettig en jegens verzoekster niet-toepasselijk te verklaren;

               —

               artikel 6, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde programma, onwettig en jegens verzoekster niet-toepasselijk te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekster, voorhands begroot op 1 euro, voor de schade als gevolg van de vaststelling en inwerkingtreding van de bestreden maatregel, vermeerderd met rente, in afwachting van de exacte berekening en bepaling van het exacte bedrag;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters middelen en argumenten komen overeen met die in zaak T-75/04.