title: Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Scan Office Design SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-194/98)

text:
C 48/28              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
Schending van de interne regels inzake de                         De Commissie heeft zich hiertoe beroepen op de gedrags-
bevoegdheid en de werking van het Europees                        code inzake de toegang van het publiek tot documenten
Parlement                                                         van de Commissie alsmede op artikel 7, lid 1, en artikel 9,
                                                                  lid 3, van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni
                                                                  1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor
Schending van artikel 2, lid 4, van bijlage VII                   het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen.
bij het Statuut en de algemene uitvoerings-
bepalingen, alsook van bijlage V bij het Sta-
tuut                                                              Verzoekster voert in dit verband aan: schending van de
                                                                  motiveringsplicht en van het gelijkheids- en het evenredig-
                                                                  heidsbeginsel alsmede misbruik van procedure of van
Volgens verzoeker is de omstreden weigering om de toe-            bevoegdheid.
lage te betalen, het gevolg van een onjuiste toepassing van
de boekhoudkundige berekening van de artikelen 5 tot en
met 9 en van artikel 10 van de algemene uitvoeringsbepa-
lingen van het Statuut. Meer bepaald moet de boekhoud-
kundige berekening van de artikelen 5 tot en met 9 van de
algemene uitvoeringsbepalingen nietig worden verklaard,
omdat zij enerzijds onvoldoende met redenen is omkleed,           Beroep, op 11 december 1998 ingesteld door E. PenÄa Abi-
en anderzijds rechtens en feitelijk onjuist is. Subsidiair,       zanda e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
ingeval die berekening juist zou worden bevonden, beroept                                    schappen
verzoeker zich op artikel 10 van de algemene uivoerings-
                                                                                (Zaak T-196/98)
bepalingen van het Statuut.
                                                                                (1999/C 48/61)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Scan Office
                                                                  Gemeenschappen is op 11 december 1998 beroep ingesteld
Design SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                          schappen
                                                                  E. PenÄa Abizanda e.a., wonende te BelgieÈ en Luxemburg,
                      (Zaak T-194/98)                             vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte
                                                                  Valiente, advocaten te Barcelona en Madrid, gevestigd te
                       (1999/C 48/60)
                                                                  Brussel, Laan van Oudergem 78.
                     (Procestaal: Frans)
                                                                  Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 9 december 1998 beroep tegen                 Ð de stilzwijgende beschikking van de Commissie in de
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                     brief van de directeur-generaal Personeelszaken van
door Scan Office Design SA, te Brussel, vertegenwoordigd               9 september 1998 nietig te verklaren;
door B. Mertens, advocaat te Brussel, en D. Philippe,
advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te              Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.
Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Grand-rue
47.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Onderhavig beroep strekt tot nietigverklaring van de brief
                                                                  van de directeur-generaal Personeelszaken van de Commis-
Ð de bestreden beschikking nietig te verklaren;                   sie van 9 september 1998, voorzover daaruit blijkt dat ver-
                                                                  weerster instemt met de inhoud van het ontwerp van Real
                                                                  Decreto betreffende de overdracht van de rechten uit open-
Ð verweerster in de kosten te veroordelen.
                                                                  bare socialezekerheidsstelsels naar het socialezekerheids-
                                                                  stelsel van het personeel van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                (PRD). Met bedoelde instemming wordt berust in de op
                                                                  handen zijnde vaststelling van de regeling door de Spaanse
                                                                  regering, welke volgens verzoekers slechts gedeeltelijk een
Verzoekster komt op tegen de weigering van de Commissie           einde zal maken aan de niet-nakoming, door het Konink-
om haar bepaalde inlichtingen te vertrekken over de aan-          rijk Spanje, van de bepalingen van het Ambtenarenstatuut
bieding die de uitgekozen inschrijver (Frezza Belgium SA)         betreffende de overdracht van de door de ambtenaren en
had gedaan in het kader van een aanbestedingsprocedure            personeelsleden van de Gemeenschap onder de nationale
voor de levering van kantoormeubilair, waaraan zij even-          stelsels verworven rechten naar het pensioenstelsel van de
eens had deelgenomen.                                             Gemeenschappen.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 31 mei 2001 in zaak C-41/99 P: Sadam Zuccherifici, divisione della SECI — Societá Esercizi Commerciali Industriali SpA e.a. tegen Raad van de Europese Unie ("Hogere voorziening — Suiker — Verordening (EG) nr. 2613/97 — Steun aan suikerbietentelers — Afschaffing — Verkoopseizoen 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlĳke of rechtspersonen — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 200/24                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
vervolgens M. Patakia en G. Bisogni) tegen Italiaanse Republiek              Bologna (Italië), Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bo-
(gemachtigden: U. Leanza, bijgestaan door 0. Fiumara), betref-               logna, Sadam Abruzzo SpA, gevestigd te Bologna, Zuccheri-
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                      ficio del Molise SpA, gevestigd te Termoli (Italië), Societá
Italiaanse Republiek, door beperkingen te stellen aan de                     Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), gevestigd te
uitoefening van de werkzaamheid van vervoersconsultant, de                   Cesena (Italië), vertegenwoordigd door V. Cerulli Irelli, G. Pit-
krachtens de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na                        talis en G. Fanzini, avvocati, betreffende hogere voor voorzie-
wijziging, de artikelen 43 EG en 49 EG) op haar rustende                     ning tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld                van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitge-
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris R. Schintgen               breid) van 8 december 1998, Sadam Zuccherifici e.a./Raad
(rapporteur), N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechter;                 (T-39/98, Jurispr. 1998, blz. II-4207), zoals gerectificeerd bij
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 29 mei 2001              beschikking van 29 januari 1999 (niet gepubliceerd in de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van de eerste
                                                                             beschikking, andere partij bij de procedure: Raad van de
1)    Door in het kader van legge n. 264 van 8 augustus 1991,                Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en I. Dı́ez Parra),
      disciplina dell’attivitá di consulenza per la circolazione del mezzi  heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: A. La
      di trasporto (wet nr. 264 betreffende de werkzaamheid van              Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward en C. W. A. Timmer-
      vervoersconsultant), de uitoefening van de werkzaamheid van            mans (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
      vervoersconsultant op straffe van sancties afhankelijk te stellen      griffier: L. Hewlett, administrateur, op 31 mei 2001 een arrest
      van het bezit van een administratieve vergunning en de afgifte         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      van deze vergunning afhankelijk te stellen van de voorwaarde
      dat de onderdanen van de andere lidstaten in Italië wonen en           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      een waarborg stellen, is de Italiaanse Republiek de krachtens de
      artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                 2)    Verwijst Sadam Zuccherifici, divisione della SECI — Società
      artikelen 43 EG en 49 EG) op haar rustende verplichtingen                    Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam Castiglionese
      niet nagekomen.                                                              SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en
                                                                                Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR) in de
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                         kosten.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                                  (1) PB C 100 van 10.4.1999.
                      ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                             (Vierde kamer)                                                           van 31 mei 2001
                           van 31 mei 2001                                   in zaak C-43/99 (verzoek van de Conseil supérieur des
                                                                             assurances sociales (Luxemburg) om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Ghislain Leclere en Alina Deaconescu tegen
in zaak C-41/99 P: Sadam Zuccherifici, divisione della                                Caisse nationale des prestations familiales (1)
SECI — Societá Esercizi Commerciali Industriali SpA e.a.
              tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                             („Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1612/68 Luxem-
                                                                             burgse uitkeringen bij moederschap, geboorte en opvoeding
(„Hogere voorziening — Suiker — Verordening (EG)                             — Woonplaatsvereiste — Rechten van pensioengerechtigde
nr. 2613/97 — Steun aan suikerbietentelers — Afschaffing                     die niet woont in tot betaling van zijn pensioen bevoegde
— Verkoopseizoen 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring                     lidstaat — Kinderbijslag en gezinsbijslagen — Begrippen
— Natuurlijke of rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid”)                                    werknemer en sociaal voordeel”)
                            (2001/C 200/42)                                                            (2001/C 200/43)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                      (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-41/99 P, Sadam Zuccherifici, divisione della SECI —                In zaak C-43/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Societá Esercizi Commerciali Industriali SpA, gevestigd te                  tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de


title: Zaak F-146/06: Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Speiser/Parlement

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/42

         Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Speiser/Parlement
   (Zaak F-146/06)
   (2007/C 56/80)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Michael Alexander Speiser (Neu-Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Theumer)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 115521 van de verwerende partij van 11 september 2006 houdende afwijzing van verzoekers krachtens artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut ingediende klacht van 31 maart 2006 strekkende tot toekenning van de „expatriation allowance”;

               —

               vaststelling dat de verwerende partij verplicht is, verzoeker met terugwerkende kracht vanaf 3 oktober 2005 de „expatriation allowance” uit hoofde van artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut toe te kennen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die sinds 3 oktober 2005 als „ambtenaar in tijdelijke dienst” werkzaam is bij de EVP-ED-fractie, komt op tegen de afwijzing van zijn verzoek om toekenning van de ontheemdingstoelage. Zijn inziens heeft hij de voor zijn aanspraak op de toelage over te leggen bewijsstukken ingediend en voldoet hij aan alle voorwaarden.


title: Zaak T-770/14: Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2016 — Italië/Commissie [„EFRO — Verordening (EG) nr. 1083/2006 — Programma voor grensoverschrijdende samenwerking „Italië-Malta 2007-2013” — Niet-naleving van de termijnen — Ambtshalve doorhaling — Evenredigheid — Samenwerkingsbeginsel — Partnerschapsbeginsel — Overmacht — Motiveringsplicht — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/46

         Beschikking van het Gerecht van 19 juli 2016 — Italië/Commissie
   (Zaak T-770/14) (1)

   ([„EFRO - Verordening (EG) nr. 1083/2006 - Programma voor grensoverschrijdende samenwerking „Italië-Malta 2007-2013” - Niet-naleving van de termijnen - Ambtshalve doorhaling - Evenredigheid - Samenwerkingsbeginsel - Partnerschapsbeginsel - Overmacht - Motiveringsplicht - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2016/C 335/60)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentili, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann en D. Recchia, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van nota Ref Ares (2014) 2975571 van de Commissie van 11 september 2014, waarbij de Europese Commissie de Italiaanse Republiek in kennis heeft gesteld van de ambtshalve verrichte doorhaling op 31 december 2013 van een deel van de middelen betreffende vastleggingen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), als bedoeld in het programma voor grensoverschrijdende samenwerking „Italië-Malta 2007-2013”, waarbij het Gerecht bovendien wordt verzocht te verklaren dat de uitgaven betreffende de projecten ImaGenX, Simit en PIM Energethica voor betaling in aanmerking komen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak C-552/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Commune de Sausheim/Pierre Azelvandre (Richtlijn 2001/18/EG — Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen — Plaats van introductie — Vertrouwelijkheid)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Commune de Sausheim/Pierre Azelvandre
   (Zaak C-552/07) (1)

   (Richtlijn 2001/18/EG - Doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen - Plaats van introductie - Vertrouwelijkheid)
   2009/C 90/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commune de Sausheim

      Verwerende partij: Pierre Azelvandre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 19 van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (PB L 117, blz. 15) en van artikel 4 van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie (PB L 41, blz. 26) — Begrip „plaats van introductie” van genetisch gemodificeerde organismen (GGO) — Tot een bepaald kadastraal perceel beperkte introductie of introductie in een groter geografisch gebied (gemeente, kantoor, departement)? — Kan in het eerste geval mededeling van de kadastrale gegevens van het betrokken perceel worden geweigerd om redenen van bescherming van de openbare orde en de veiligheid van personen en goederen?

      Dictum

               1)

               De „plaats van introductie” in de zin van artikel 25, lid 4, eerste streepje, van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, wordt bepaald door alle informatie over de locatie van de introductie die de kennisgever verstrekt aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat op het grondgebied waarvan deze introductie zal plaatsvinden in het kader van de procedures van de artikelen 6 tot en met 8, 13, 17, 20 of 23 van deze richtlijn.

               2)

               Er kan geen voorbehoud in verband met de bescherming van de openbare orde of van andere wettelijk beschermde belangen worden aangevoerd tegen de mededeling van de in artikel 25, lid 4, van richtlijn 2001/18 vermelde informatie.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-346/00: Beroep, op 20 september 2000 ingesteld door Verenigd Koninkrĳk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 335/37
Rekwiranten concluderen dat het den Hove Behage:                       de Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk,
                                                                       vertegenwoordigd door R. Magrill van het Treasury Solicitor’s
—     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van             Department als gemachtigde, bijgestaan door P. Roth QC van
      11 juli 2000 te vernietigen;                                     de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende
                                                                       te Luxemburg ter Britse ambassade, Boulevard Roosevelt 14.
—     te verklaren dat rekwiranten beroep kunnen instellen
      tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening
                                                                       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
      nr. 1804/99 van de Raad van 19 juli 1999 (1);
                                                                       1)    Beschikking 2000/449/EG (1) van de Commissie nietig te
Bijgevolg:                                                                   verklaren voorzover uitgaven van het Verenigd Konink-
                                                                             rijk ten bedrage van EUR 5 039 175,46 / £ 2 919 698,26
—     de door rekwiranten in eerste aanleg ingediende opmer-                 voor akkerbouwgewassen in de begrotingsjaren 1996 en
      kingen gegrond te verklaren;                                           1997 zijn uitgesloten van communautaire financiering;
—     de overige partijen toe te staan te concluderen ten gronde;
                                                                       2)    de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     de Raad in de kosten van de procedure in eerste aanleg
      en in de kosten van de onderhavige voorziening te
      verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
—     Schending van artikel 230 EG: het Gerecht heeft ten              Het Verenigd Koninkrijk voert aan:
      onrechte geweigerd te erkennen, dat de bij verordening
      nr. 1804/99 in artikel 5, lid 3 bis, van verordening             a)    de beschikking is onwettig, aangezien de conclusie dat de
      nr. 2092/91 van de Raad (2) opgenomen afwijking neer-                  uitgaven niet in overeenstemming met de voorschriften
      komt op een beschikking. De betrokken afwijking is in                  van artikel 5, lid 2, sub c, eerste alinea, van verordening
      strijd met de geest van de verordening en met eerdere                  729/70 (2) waren verricht, grondslag mist;
      standpuntbepalingen van de Gemeenschap. De omstan-
      digheden waaronder zij is ingevoerd, bevestigen dat zij
      strekt ter bescherming van bijzondere belangen, te weten         b)    subsidiair, aangenomen dat het controlesysteem onvol-
      die van Danone, de enige grote betrokken onderneming.                  doende was, dan is het geweigerde bedrag niet conform
                                                                             artikel 5, lid 2, sub c, vierde alinea, van verordening
                                                                             nr. 729/70 bepaald en/of is het kennelijk onjuist;
—     Schending van artikel 230 EG: het Gerecht neemt ten
      onrechte aan, dat rekwiranten niet individueel worden
      geraakt, ofschoon deze in hun mededingingspositie wor-           c)    de toepassing van een forfaitaire aftrek van 2 % voor
      den verzwakt ten gevolge van de vaststelling van de                    1995 en 1996 is in strijd met het evenredigheidsbeginsel;
      litigieuze afwijking.
                                                                       d)    schending van wezenlijke vormvoorschriften.
(1) PB L 222, blz. 1.
(2) Verordening inzake de biologische productiemethode en aandui-
    dingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen,
    PB L 198, blz. 1.
                                                                       (1) Beschikking van de Commissie van 5 juli 2000 houdende weige-
Beroep, op 20 september 2000 ingesteld door Verenigd                       ring van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven
Koninkrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         van de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en
                            schappen                                       Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie (PB
                                                                           L 180 van 19.7.2000, blz. 49.
                                                                       (2) Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
                         (Zaak C-346/00)                                   betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
                                                                           beleid (PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13).
                         (2000/C 335/64)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van


title: ARREST VAN HET HOF van 4 februari 1997 in de gevoegde zaken C-9/95, C-23/95 en C-156/95: Koninkrijk België en Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Franse Republiek (Bananen - Gemeenschappelijke ordening der markten - Natuurramp - Invoercontingent - Aanpassing en verdeling)

text:
Nr. C 94/2             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 3 . 97
de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge                 — in zaak C-156/95 , Verordening ( EG ) nr. 510/95 van de
werkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001 /83 ( PB nr. L 230                   Commissie van 7 maart 1995 betreffende de uitzonder
van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), sa          lijke toewijzing, als gevolg van de storm Debbie, van
mengesteld als volgt: L. Sevón , president van de Eerste Ka                een extra hoeveelheid bananen boven het tariefcontin
mer, waarnemend voor de president van de Vijfde Kamer;                      gent dat voor het eerste kwartaal van 1995 voor in
D.A.O. Edward , J.-P. Puissochet ( rapporteur ), P. Jann en                 voer is vastgesteld ( PB nr. L 51 van 8 . 3 . 1995 , blz . 8 ),
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
Colomer; griffier: R. Grass, op 30 januari 1997 een arrest            heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodri'guez Igle
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                          sias, president; G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almeida
                                                                      ( rapporteur) en J.L. Murray, kamerpresidenten , P.J.G.
Voor de toepassing van de artikelen 14 bis en 14 quater               Kapteyn, C. Gulmann , D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet,
van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van                     G. Hirsch , P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-ze             generaal : Michael B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hu
kerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als               beau, hoofdadministrateur, op 4 februari 1997 een arrest
mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap               gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
(EEG) nr. 2001 /83 , dienen onder „ werkzaamheden in                  1 . Verwerpt de beroepen.
loondienst " en „ werkzaamheden anders dan in loon
dienst " de werkzaamheden te worden verstaan die als zo              2 . Verwijst verzoekers in de kosten.
danig worden beschouwd voor de toepassing van de socia
le-zekerheidswetgeving van de lidstaat op het grondgebied             3 . Verstaat dat de interveniënten hun eigen kosten zullen
waarvan deze werkzaamheden worden uitgeoefend.                              dragen .
(') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                  (■) PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 ,
                                                                           PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 , en
                                                                           PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                   ARREST VAN HET HOF
                       van 4 februari 1997
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in de gevoegde zaken C-9/95 , C-23/95 en C-156/95 : Ko                                           (Vijfde Kamer)
ninkrijk België en Bondsrepubliek Duitsland tegen Com
                                                                                van 6 februari 1997
missie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord               in zaak C-205/96: Commissie van de Europese Gemeen
             Ierland en door Franse Republiek (')                                    schappen tegen Koninkrijk België (')
(Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten —                   (Richtlijn 92/42/EEG betreffende de rendementseisen voor
Natuurramp — Invoercontingent — Aanpassing en verde                  nieuwe olie- en gasgestookte centrale-verwarmingsketels
                                 ling)                                                         — Niet-omzetting)
                            ( 97/C 94/03 )                                                          ( 97/C 94/04 )
              (Procestaaien: Nederlands en Duits)                                              (Procestaai: Frans)
In de gevoegde zaken C-9/95 , C-23/95 en C-156/95 , Ko                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
ninkrijk België (gemachtigde : J. Devadder ) en Bondsrepu                              de Jurisprudentie van het Hof)
bliek Duitsland ( gemachtigde : E. Röder ) tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ( zaken C-9/95 en                      In zaak C-205/96 , Commissie van de Europese Gemeen
C-156/95 — gemachtigde : T. van Rijn ; zaak C-23/95 —                 schappen ( gemachtigden : R. Wainwright en J.-F. Pasquier )
gemachtigden : D. BooE en K.-D . Borchardt), ondersteund,             tegen Koninkrijk België (gemachtigde : R. Foucart), betref
in de zaken C-9/95 , C-23/95 en C-156/95 , door Verenigd              fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( ge                Koninkrijk België , door niet binnen de gestelde termijn de
machtigde : S. Braviner, bijgestaan door D. Anderson ) en,            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
in zaak C-156/95 , door Franse Republiek (gemachtigden :              die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/42/EEG van
C. de Salins en F. Pascal ), betreffende verzoeken om nietig         de Raad van 21 mei 1992 betreffende de rendementseisen
verklaring van,                                                       voor nieuwe olie- en gasgestookte centrale-verwarmingske
                                                                       tels ( PB nr. L 167 van 22 . 6 . 1992, blz . 17), de krachtens
— in de zaken C-9/95 en C-23/95 , Verordening ( EG )                   het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is na
     nr. 2791 /94 van de Commissie van 16 november 1994               gekomen , heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als
     betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als gevolg van          volgt: J.C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), kamerpresi
     de storm Debbie, van een extra hoeveelheid bananen                dent; C. Gulmann en D.A.O. Edward, rechters; advocaat
     boven het tariefcontingent dat voor 1994 voor invoer              generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 6 februari
     is vastgesteld ( PB nr. L 296 van 17. 11 . 1994, blz . 33 )       1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     en ,                                                              volgt:


title: Zaak T-331/10: Beroep ingesteld op 12 augustus 2010 — Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design (oppervlak bedekt met zwarte cirkels)

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/27

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2010 — Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design (oppervlak bedekt met zwarte cirkels)
   (Zaak T-331/10)
   ()
   2010/C 274/42
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yoshida Metal Industry Co., Ltd (Niigata, Japan) (vertegenwoordigers: S. Verea, K. Muraro en M. Balestriero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pi-Design AG (Triengen, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2010 in zaak R 1235/2008-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van 21 juli 2008 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 371 244 bevestigen;

               —

               de geldigheid van gemeenschapsmerk nr. 1 371 244 bevestigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat een oppervlak bedekt met zwarte cirkels weergeeft, voor waren van de klassen 8 en 21 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 371 244

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de partij die nietigverklaring vordert heeft haar vordering gebaseerd op absolute weigeringsgronden overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 7, lid 1, sub b, en 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat de bepalingen van die artikelen van toepassing zijn op het bestreden gemeenschapsmerk.


title: Zaak F-40/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 mei 2016 – Schmidt/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 mei 2016 – Schmidt/Commissie
   (Zaak F-40/14) (1)

   (2016/C 222/72)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014, blz. 60.


title: Zaak C-315/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 1 juli 2010 — Companhia Siderúrgica Nacional, Csn Cayman Ltd/Unifer Steel SL, BNP Paribas (Suisse), Colepccl SA, Banco Português de Investimento SA (BPI)

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação do Porto (Portugal) op 1 juli 2010 — Companhia Siderúrgica Nacional, Csn Cayman Ltd/Unifer Steel SL, BNP Paribas (Suisse), Colepccl SA, Banco Português de Investimento SA (BPI)
   (Zaak C-315/10)
   ()
   2010/C 260/06
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Companhia Siderúrgica Nacional, Csn Cayman Ltd

      Verwerende partijen: Unifer Steel SL, BNP Paribas (Suisse), Colepccl SA, Banco Português de Investimento SA (BPI)

      Prejudiciële vragen

               1.

               Vormt het feit dat de Portugese rechterlijke instanties zich op grond van nationaliteit onbevoegd hebben verklaard om kennis te nemen van een vordering met betrekking tot een schuldvordering, een belemmering voor de in de artikelen 6, punt 1, en [28] van verordening nr. 44/2001 (1) bedoelde samenhang tussen vorderingen, wanneer bij de Portugese rechterlijke instanties nog een vordering is ingesteld, met een beroep op de actio pauliana, waarbij zowel de schuldenaar als de derde-verkrijger — in casu van een schuldvordering — alsook de in Portugal gevestigde depositarissen van de aan de derde-verkrijger overgedragen schuldvordering zijn opgeroepen, zodat de gegeven beslissing ten aanzien van hen allen geldt?

               2.

               Indien het antwoord op de vraag ontkennend luidt, kan artikel 6, punt 1, van verordening nr. 44/2001 in casu dan vrij worden toegepast?

      (1)  Verordening (EG) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-833/14: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2016 — Søndagsavisen/Commissie

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/45

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2016 — Søndagsavisen/Commissie
   (Zaak T-833/14) (1)

   (2016/C 191/59)
   Procestaal: Deens
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-295/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Darmstadt (Duitsland) op 28 mei 2013 — H., advocaat, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH, tegen H. K

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Darmstadt (Duitsland) op 28 mei 2013 — H., advocaat, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH, tegen H. K
   (Zaak C-295/13)
   (2013/C 226/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Darmstadt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H., advocaat, als bewindvoerder voor het vermogen van G.T. GmbH

      Verwerende partij: H. K.

      Prejudiciële vragen

   over de uitlegging van artikel 1, lid 2, sub b, artikel 5, punt 1, sub a, artikel 5, punt 1, sub b, artikel 5, punt 3, van het Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1), en artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures. (2)

               1)

               Zijn de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure voor het vermogen van de schuldenaar is ingeleid bevoegd om kennis te nemen van een vordering van de bewindvoerder tegen de beheerder van de schuldenaar ter vergoeding van betalingen die zijn gedaan nadat de onderneming insolvent is geworden of nadat is vastgesteld dat deze te hoge schulden heeft?

               2)

               Zijn de gerechten van de lidstaat op het grondgebied waarvan de insolventieprocedure voor het vermogen van de schuldenaar is ingeleid bevoegd om kennis te nemen van een vordering van de bewindvoerder tegen de beheerder van de schuldenaar ter vergoeding van betalingen die zijn gedaan nadat de onderneming insolvent is geworden of nadat is vastgesteld dat deze te hoge schulden heft, wanneer de bewindvoerder zijn woonplaats niet in een andere lidstaat van de Europese Unie heeft, maar in staat die partij is bij het Lugano II-Verdrag?

               3)

               Valt de vordering als bedoeld in de eerste vraag onder artikel 3, lid 1, van de insolventieverordening?

               4)

               Voor het geval de in de eerste vraag bedoelde vordering niet onder artikel 3, lid 1, van de insolventieverordening valt en/of de bevoegdheid van het gerecht om er kennis van te nemen zich niet uitstrekt tot een bewindvoerder die zijn woonplaats heeft in een staat die partij is bij het Lugano II-Verdrag:
               Gaat het om een faillissement in de zin van artikel 1, lid 2, sub b, van het Lugano II-Verdrag?

               5)

               Bij een bevestigend antwoord op de vierde vraag:

                           a)

                           Is het gerecht van de lidstaat waarin de schuldenaar gevestigd is, overeenkomstig artikel 5, punt 1, sub a, van het Lugano II-Verdrag voor een vordering als bedoeld in de eerste vraag bevoegd?

                                       α)

                                       Gaat het bij het voorwerp van de vordering bedoeld in de eerste vraag om een verbintenis uit overeenkomst in de zin van artikel 5, punt 1, sub a, van het Lugano II-Verdrag?

                                       ß)

                                       Gaat het bij het voorwerp van de vordering bedoeld in de eerste vraag om een verbintenis uit overeenkomst voor de verstrekking van diensten in de zin van artikel 5, punt 1, sub b, van het Lugano II-Verdrag?

                           b)

                           Gaat het bij het voorwerp van de in de eerste vraag bedoelde vordering om een verbintenis uit onrechtmatige daad in de zin van artikel 5, punt 3, van het Lugano II-Verdrag?

      (1)  PB 2009, L 147, blz. 5

      (2)  PB L 160, blz. 1


title: Zaak T-80/10: Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Bell & Ross/BHIM — Klockgrossisten i Norden (Afbeelding van een horloge)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/57

         Beroep ingesteld op 16 februari 2010 — Bell & Ross/BHIM — Klockgrossisten i Norden (Afbeelding van een horloge)
   (Zaak T-80/10)
   2010/C 113/88
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bell & Ross BV (Zoetermeer, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Guerlain, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Klockgrossisten i Norden AB (Upplands Väsby, Zweden)

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van 9 december 2009 in zaak R 1285/2008-3, die op 16 december 2009 aan de vertegenwoordigers van de vennootschap BELL & ROSS BV is betekend, vernietigen wegens:

                           —

                           schending van artikel 91 van verordening nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen;

                           —

                           schending van de artikelen 63 en 57 van verordening nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen en artikel 6 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens;

                           —

                           schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) — BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: gemeenschapsmodel nr. 342 951 (Horloges)

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Klockgrossisten i Norden AB

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Schending van de artikelen 6, 63, 57 en 91 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen


title: Zaak T-290/09: Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (voorheen Yamanouchi Pharma) (OMNICARE)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/7

         Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (voorheen Yamanouchi Pharma) (OMNICARE)
   (Zaak T-290/09)
   2009/C 244/12
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare, Inc. (Covington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Astellas Pharma GmbH (voorheen Yamanouchi Pharma GmbH) (Heidelberg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 mei 2009 in zaak R 402/2008-4; en

               —

               vergoeding van verzoekster voor de kosten die zijn opgekomen in de beroepsprocedure voor het Gerecht van eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „OMNICARE” voor diensten van klasse 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Duits merk „OMNICARE”, dat is ingeschreven voor diensten van de klassen 35, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat (a) de betrokken merken overeenstemden; (b) het merk waartegen de oppositie was gericht, normaal werd gebruikt; (c) de diensten waarvoor het normale gebruik van het merk was bewezen, soortgelijk waren; en (d) bijgevolg gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.


title: Zaak C-517/99: Verzoek van het Bundespatentgericht van 20 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing in het beroep van Merz & Krell GmbH & Co.

text:
C 79/16                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.3.2000
Verzoek van het Bundespatentgericht van 20 oktober                         ven indeling van de nuttige toepassing van de over te
1999 om een prejudiciële beslissing in het beroep van                      brengen afvalstoffen onder één van de handelingen op het
                    Merz & Krell GmbH & Co.                                gebied van nuttige toepassing als vermeld in bijlage II B bij
                                                                           richtlijn 75/442/EEG (2), op haar juistheid te controleren
                          (Zaak C-517/99)                                  en, indien deze indeling onjuist blijkt te zijn, de overbren-
                                                                           ging van de afvalstoffen te verbieden?
                           (2000/C 79/29)
                                                                      2. Kan de bevoegde autoriteit van verzending zich ter motive-
                                                                           ring van haar bezwaar tegen een voorgenomen overbren-
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 20 oktober               ging van afvalstoffen, op grond dat het, in tegenstelling tot
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    de door de kennisgever op het begeleidende document
31 december 1999, in het beroep van Merz & Krell GmbH &                    vermelde indeling, niet om nuttige toepassing, maar om
Co., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   verwijdering zou gaan, beroepen op artikel 7, lid 4, sub a,
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 vijfde streepje, van verordening nr. 259/93?
vragen:
                                                                      3. Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
Moet artikel 3, lid 1, sub d, van de Eerste Richtlijn
(89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988(1) betref-                   Op welke bepaling van verordening nr. 259/93 of enige
fende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, tegen               andere gemeenschapsrechtelijke regeling kan de bevoegde
de bewoordingen ervan beperkend worden uitgelegd, zodat                    autoriteit van verzending zich bij het onthouden van
alleen inschrijving kan worden geweigerd van tekens of                     haar toestemming voor de overbrenging van afvalstoffen
benamingen die de betrokken waren en diensten respectievelijk              beroepen, wanneer het, anders dan de kennisgever heeft
hun wezenlijke eigenschappen of kenmerken rechtstreeks                     opgegeven, geen overbrenging met het oog op nuttige
beschrijven? Of moet dit artikel aldus worden verstaan, dat                toepassing, maar een overbrenging met het oog op verwij-
naast „vrijmerken” en soortnamen ook inschrijving als merk                 dering betreft?
kan worden geweigerd van tekens of benamingen die in het
normale taalgebruik of in het bona fide handelsverkeer van de         4. Moet het storten van afvalstoffen in een mijn ongeacht
betrokken of van een vergelijkbare sector als reclameslogans,              de concrete omstandigheden steeds als verwijdering van
kwaliteitsaanduidingen, uitnodigingen tot kopen enz. gebrui-
                                                                           afvalstoffen in de zin van verordening nr. 259/99, juncto
kelijk zijn, zonder de concrete eigenschappen van de betrokken             bijlage II A van richtlijn 75/442/EEG (handeling D 12)
waren of diensten rechtstreeks te beschrijven?                             worden aangemerkt?
(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.                                    5. Ingeval de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord:
                                                                           Aan de hand van welke criteria dient de indeling onder
                                                                           de handelingen van bijlage II van richtlijn 75/442/EEG
                                                                           te geschieden?
                                                                      (1) PB 1993, L 30, blz. 1.
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 16 decem-                  (2) PB 1975, L 194, blz. 39.
ber 1999 om een prejudiciële beslissing, in het geding
tussen A.S.A. Abfall Service AG en Bundesminister für
                   Umwelt, Jugend und Familie
                            (Zaak C-6/00)
                           (2000/C 79/30)
                                                                      Beroep, op 13 januari 2000 ingesteld door Commissie van
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van                  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
16 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 11 januari 2000, in het geding tussen A.S.A. Abfall
Service AG en Bundesminister für Umwelt, Jugend und                                              (Zaak C-10/00)
Familie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                                       (2000/C 79/31)
vragen:
1. Is de bevoegde autoriteit van verzending in de zin van             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     verordening nr. 259/93 (1) betreffende toezicht en controle      op 13 januari 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
     op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     Europese Gemeenschap (hierna: verordening nr. 259/93),           woordigd door E. Traversa en H.P. Hartvig, juridisch adviseurs,
     bevoegd de door de kennisgeving overeenkomstig artikel 6,        als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     lid 5, vijfde streepje, van verordening nr. 259/93 opgege-       bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Arrest van het Hof van 30 maart 2012 in zaak E-7/11 — Grund, elli- og hjúkrunarheimili tegen het IJslandse agentschap voor de controle van geneesmiddelen (Lyfjastofnun) (Richtlijn 2001/83/EG — Vrij verkeer van goederen — Farmaceutische producten — Parallelle invoer — Controleverslagen — Bescherming van de volksgezondheid — Rechtvaardiging — Taalvoorschriften voor etikettering en bijsluiters)

text:
               11.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 307/24

         ARREST VAN HET HOF
   van 30 maart 2012
   in zaak E-7/11
   Grund, elli- og hjúkrunarheimili tegen het IJslandse agentschap voor de controle van geneesmiddelen (Lyfjastofnun)
   (Richtlijn 2001/83/EG — Vrij verkeer van goederen — Farmaceutische producten — Parallelle invoer — Controleverslagen — Bescherming van de volksgezondheid — Rechtvaardiging — Taalvoorschriften voor etikettering en bijsluiters)
   2012/C 307/10
   In zaak E-7/11 Grund, elli- og hjúkrunarheimili tegen het IJslandse agentschap voor de controle van geneesmiddelen (Lyfjastofnun) — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten voor de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) betreffende de uitlegging van Richtlijn 2001/83/EG en de artikelen 11 en 13 van de EER-Overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 30 maart 2012 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De nationale autoriteiten mogen een vergunning voor parallelle invoer opleggen aan de invoer door een medische instelling, zoals eiser, van voor de in die instelling verzorgde personen bestemde geneesmiddelen uit Noorwegen, die een Noorse nationale vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen en die identiek of wezenlijk vergelijkbaar zijn met producten die in IJsland een vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen.
               Een dergelijke vergunning moet worden afgeleverd in het kader van een procedure die beperkt is tot het controleren of de betrokken geneesmiddelen in de EER-staat van uitvoer een geldige vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen en of het product identiek of wezenlijk vergelijkbaar is met producten die in de EER-staat van invoer een vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen.
               In deze context mogen de nationale autoriteiten niet van parallelimporteurs, zoals eiser, verlangen dat zij productiecontroleverslagen overleggen. Een dergelijke praktijk is niet gerechtvaardigd op grond van artikel 13 EER;

               2.

               Wanneer een geneesmiddel niet bestemd is om direct aan de patiënt te worden geleverd, wordt het recht van de bevoegde autoriteiten om uitzonderingen toe te staan op grond van artikel 63, lid 3, van Richtlijn 2001/83/EG, beperkt door de algemene beginselen van het EER-recht. De discretionaire bevoegdheid mag niet worden uitgeoefend op een onevenredige, arbitraire, of verkeerde, met name protectionistische, manier.


title: Zaak C-29/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2009 door Daniela Marinova tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 5 november 2008 in zaak T-213/08, Marinova/Vrije Universiteit Brussel en Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/24

         Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2009 door Daniela Marinova tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 5 november 2008 in zaak T-213/08, Marinova/Vrije Universiteit Brussel en Commissie
   (Zaak C-29/09 P)
   2009/C 267/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Daniela Marinova (vertegenwoordiger: G. Georgiev, advocate)

      Andere partijen in de procedure: Vrije Universiteit Brussel, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Bij beschikking van 1 juli 2009 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-725/14: Beroep ingesteld op 14 oktober 2014 — Aalberts Industries/Commissie en Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/43

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2014 — Aalberts Industries/Commissie en Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak T-725/14)
   (2014/C 431/67)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Aalberts Industries NV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: R. Wesseling en M. Tuurenhout, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de Europese Unie vertegenwoordigd door het Hof van Justitie dan wel de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die Aalberts heeft geleden als gevolg van de schending van haar rechten bestaande uit 1 0 41  863 euro aan materiële schade en 5 0 40  000 euro aan immateriële schade dan wel een door het Gerecht ex aequo et bono te bepalen bedrag, beide te verhogen met compensatoire interesten over de periode vanaf 13 januari 2010 tot de datum van de uitspraak op dit verzoekschrift, tegen de door de ECB voor de voornaamste herfinancieringsoperaties vastgestelde rentevoet die voor de betrokken periode gold, verhoogd met twee procentpunten of een door het Gerecht in redelijkheid vast te stellen rente;

               —

               de Europese Unie vertegenwoordigd door het Hof van Justitie dan wel de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert aan dat het Gerecht haar recht op behandeling van haar zaak binnen een redelijke termijn geschonden heeft in de procedure T-385/06, Aalberts Industries N.V. e.a./Commissie, die verzoekster aanhangig heeft gemaakt tegen beschikking C(2006) 4180 van de Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen).
   Verzoekster voert aan dat de procedure 4 jaar en 3 maanden in beslag heeft genomen, terwijl de behandeling van haar beroep door het Gerecht gelet op alle omstandigheden van het geval niet meer dan 3 jaar had mogen duren. Verzoekster stelt dat het Gerecht in strijd gehandeld heeft met artikel 47, tweede alinea, Handvest, dat aan de rechterlijke instanties van de Unie de verplichting oplegt om de aan hen voorgelegde zaken binnen een redelijke termijn te berechten, en met artikel 6, eerste lid, EVRM, dat aan particulieren het recht toekent om hun zaak binnen een redelijke termijn behandeld te hebben.
   Verzoekster heeft reële en zekere materiële schade geleden als gevolg van het feit dat het Gerecht de beroepsprocedure niet binnen een periode van 3 jaar heeft afgehandeld. Deze schade bestaat uit de kosten die zij heeft moeten maken voor de herfinanciering van een bankgarantie nádat de behandeling van het beroep langer dan 3 jaar had geduurd.
   Verzoekster heeft immateriële schade geleden doordat het beeld van haar als kartelovertreder onredelijk lang in stand is gehouden als gevolg van de excessieve duur van de procedure voor het Gerecht. Verzoekster is van oordeel dat een vergoeding ter hoogte van 5 % van de initieel opgelegde boete in lijn is met de vergoeding die door het Hof van Justitie passend is geacht in vergelijkbare gevallen van ernstige termijnoverschrijdingen bij de beoordeling van kartelboetes.
   Verzoekster stelt, in het licht van het bovenstaande, dat er een direct oorzakelijk verband bestaat tussen de gevorderde schade en een door de Unie geschonden rechtsregel die ertoe strekt particulieren rechten toe te kennen. Verzoekster is bijgevolg van oordeel dat is voldaan aan de voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie in de zin van artikel 340, tweede volzin, VWEU.


title: Zaak T-463/09: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2011 — Herm. Sprenger/BHIM — Kieffer Sattlerwarenfabrik (Vorm van stijgbeugel) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/17

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2011 — Herm. Sprenger/BHIM — Kieffer Sattlerwarenfabrik (Vorm van stijgbeugel)
   (Zaak T-463/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 139/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herm. Sprenger GmbH Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Schiller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: C. Jenewein en B. Schmidt, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Georg Kieffer Sattlerwarenfabrik GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Fischer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 september 2009 (zaak R 1614/2008-4), inzake een nietigheidsprocedure tussen Georg Kieffer Sattlerwarenfabrik GmbH en Herm. Sprenger GmbH Co. KG.

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte dragen hun eigen kosten en worden elk verwezen in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-252/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Pensioenfonds Metaal en Techniek/Skatteverket (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Belasting van inkomsten van pensioenfondsen — Verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten pensioenfondsen — Forfaitaire belasting van ingezeten pensioenfondsen op basis van een fictief rendement — Bronbelasting over de inkomsten uit dividenden ontvangen door niet-ingezeten pensioenfondsen — Vergelijkbaarheid)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta förvaltningsdomstol — Zweden) — Pensioenfonds Metaal en Techniek/Skatteverket
   (Zaak C-252/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 63 VWEU - Belasting van inkomsten van pensioenfondsen - Verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten pensioenfondsen - Forfaitaire belasting van ingezeten pensioenfondsen op basis van een fictief rendement - Bronbelasting over de inkomsten uit dividenden ontvangen door niet-ingezeten pensioenfondsen - Vergelijkbaarheid))
   (2016/C 287/05)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pensioenfonds Metaal en Techniek

      Verwerende partij: Skatteverket

      Dictum

   Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               het zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan over door een ingezeten vennootschap uitgekeerde dividenden een bronbelasting wordt geheven wanneer die dividenden worden uitgekeerd aan een niet-ingezeten pensioenfonds, en een forfaitair bepaalde en over een fictief rendement berekende belasting die is bedoeld om mettertijd overeen te komen met de belasting van alle inkomsten uit kapitaal volgens het gemeenrechtelijke stelsel wanneer die dividenden worden uitgekeerd aan een ingezeten pensioenfonds;

               —

               het zich er evenwel tegen verzet dat begunstigde niet-ingezeten pensioenfondsen eventuele beroepskosten die rechtstreeks verband houden met de ontvangst van de dividenden niet in aanmerking kunnen nemen terwijl die kosten volgens de methode voor de berekening van de heffingsgrondslag van ingezeten pensioenfondsen wel in aanmerking worden genomen, waarbij het aan de verwijzende rechter staat dit na te gaan.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-396/10: Beroep ingesteld op 4 augustus 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/18

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-396/10)
   ()
   2010/C 274/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en V. Peere, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap (Inspire) (1), of althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/2/EG is op 14 mei 2009 verstreken. Op de datum van instelling van het onderhavige beroep had verweerder nog niet alle nodige maatregelen voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht genomen, althans niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 108, blz. 1.


title: Zaak C-402/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 16 oktober 2009 — Ioan Tatu/De Roemeense Staat, vertegenwoordigd door het Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 16 oktober 2009 — Ioan Tatu/De Roemeense Staat, vertegenwoordigd door het Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului
   (Zaak C-402/09)
   2010/C 24/32
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ioan Tatu

      Verwerende partij: De Roemeense Staat, vertegenwoordigd door het Ministerul Finanțelor și Economiei, Direcția Generală a Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Finanțelor Publice Sibiu, Administrația Fondului pentru Mediu, Ministerul Mediului

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 90 van het EG-Verdrag zich tegen de bepalingen van OUG nr. 50/2008 [tot vaststelling van de milieuheffing voor motorvoertuigen (1) ], zoals nadien gewijzigd [bij OUG nr. 208/2008 (2) en OUG nr. 218/2008 (3) ]? Is hier sprake van een kennelijk discriminerende maatregel?

      (1)  OUG nr. 50/2008 tot vaststelling van de milieuheffing voor motorvoertuigen, M. Of. nr. 327 van 25 april 2008.

      (2)  OUG nr. 208/2008 tot vaststelling van enkele maatregelen betreffende de milieuheffing voor motorvoertuigen, M. Of. nr. 825 van 8 december 2008.

      (3)  OUG nr. 218/2008 tot wijziging van Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 50/2008 tot vaststelling van de milieuheffing voor motorvoertuigen, M. Of. nr. 836 van 11 december 2008.


title: Zaak T-285/08: Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — Securvita/BHIM (Natur-Aktien-Index)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/17

         Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — Securvita/BHIM (Natur-Aktien-Index)
   (Zaak T-285/08)
   (2008/C 247/32)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Securvita Gesellschaft zur Entwicklung alternativer Versicherungskonzepte mbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. van Eendenburg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 26 mei 2008 in zaak R 525/2007-4 aldus te herzien dat wordt gelast dat het woordmerk „Natur-Aktien-Index” als gemeenschapsmerk bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt wordt ingeschreven.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Natur-Aktien-Index” voor waren en diensten van de klassen 16, 36 en 42 (aanvraag nr. 4 861 175)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk geen onderscheidend vermogen mist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-260/15: Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Iberdrola/Commissie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/16

         Beroep ingesteld op 22 mei 2015 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-260/15)
   (2015/C 254/19)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iberdrola, S.A. (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1 van het besluit nietig verklaren;

               —

               artikel 4, lid 1, van het besluit nietig verklaren voor zover van het Koninkrijk Spanje wordt verlangd dat het een einde maakt aan de in artikel 1 omschreven steunregeling;

               —

               artikel 4, leden 2, 3, 4 en 5, van het besluit nietig verklaren voor zover de vermeende staatssteun moet worden teruggevorderd;

               —

               subsidiair, de omvang van de in artikel 4, lid 2, van het besluit aan het Koninkrijk Spanje opgelegde terugvorderingsverplichting op dezelfde manier beperken als in het eerste en het tweede besluit, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het besluit waartegen dit beroep is gericht, is hetzelfde besluit als dat waarop de zaken T-12/15, Banco de Santander en Santusa/Commissie, en T-252/15, Ferrovial e.a./Commissie, betrekking hebben.
   De middelen en voornaamste argumenten vertonen gelijkenis met die welke reeds in die zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak C-420/04 P: Hogere voorziening, op 29 september 2004 ingesteld door Georgios Gouvras tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, G. Gouvras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/12

         Hogere voorziening, op 29 september 2004 ingesteld door Georgios Gouvras tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, G. Gouvras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-420/04 P)
   (2004/C 284/24)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 september 2004 hogere voorziening ingesteld door Georgios Gouvras, vertegenwoordigd door A. Coolen, J. N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, avocats, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03, G. Gouvras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:

               —

               Te verklaren dat

                           —

                           het arrest van het Gerecht van 15 juli 2004 in de gevoegde zaken T-180/02 en T-113/03 (Georgios Gouvras/Commissie van de Europese Gemeenschappen) wordt vernietigd voorzover daarbij de in zaak T-180/02 ingediende vorderingen tot nietigverklaring en de vorderingen tegen het besluit van de Commissie van 30 april 2002 om het gedeelte van zijn bezoldiging dat gedurende de duur van zijn detachering naar Luxemburg kan worden overgemaakt, tot 35 % te beperken, zijn afgewezen;

               —

               Bij wege van nieuwe uitspraak

                           —

                           rekwirant toe te staan zijn middelen en vorderingen aan te passen;

               —

               Subsidiair,

                           —

                           het besluit van de Commissie van 14 juni 2001 in al zijn onderdelen en het besluit van de Commissie van 30 april 2002 voorzover daarbij het gedeelte van zijn bezoldiging dat naar zijn gebruikelijke standplaats Luxemburg kan worden overgemaakt, tot 35 % is beperkt, nietig te verklaren;

                           —

                           de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door op het standpunt te staan dat de Commissie rekwirant de noodzakelijke informatie had verstrekt hem in staat te stellen zijn belangen te doen gelden voordat hij zijn detachering in het belang van de dienst zou aanvaarden. Zij heeft hem immers niet in kennis gesteld van het besluit om Athene als zijn standplaats aan te merken en van de financiële consequenties die daaruit voortvloeien, zoals de intrekking van zijn recht op de ontheemdingstoelage en van zijn recht op de jaarlijkse reiskostenvergoeding, alsmede toepassing op zijn bezoldiging van de aanpassingscoëfficiënt die voor Griekenland geldt.
   Het Gerecht heeft tevens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat in casu aan de voorwaarden van artikel 85 van het Statuut was voldaan. De terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen krachtens artikel 85 van het Statuut veronderstelt immers een onregelmatigheid van de betaling waarvan de bevoordeelde kennis droeg of een zo voor de hand liggende onregelmatigheid dat hij daarvan kennis had moeten dragen. Bij het ontbreken van uitdrukkelijke bepalingen in het Statuut inzake de vaststelling van de standplaats, kan er in casu geen sprake zijn van onregelmatigheid en in ieder geval kan er gelet op de aarzelingen van de Commissie zelf met betrekking tot de rechten van rekwirant niet van uit worden gegaan dat hij daarvan kennis droeg.
   Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie, niettegenstaande de uitzonderlijke situatie van rekwirant, wiens standplaats meer dan negen maanden nadat hij was gedetacheerd is gewijzigd, zijn overeenkomstig artikel 38, sub d, van het Statuut ingediende verzoek om onder de voorwaarden van artikel 17 van bijlage VII bij het Statuut de bedragen over te maken die noodzakelijk zijn ter dekking van zijn kosten in zijn gebruikelijke standplaats Luxemburg, rechtmatig kon afwijzen.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 oktober 1997 in zaak T-229/97 R, Comité européen des fabricants de sucre (CEFS) tegen Raad van de Europese Unie (Suiker - Gemeenschappelijke ordening der markten - Vaststelling van interventieprijs - Procedure in kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging)

text:
10. 1. 98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 7/15
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Faltz,                            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
advocaat aldaar, rue Heinrich Heine 6, tegen Commissie                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. VilaÂ                                   van 8 oktober 1997
Costa en H. van Vliet), betreffende een verzoek tot beta-
ling van de gehele prijs voor het vervoer van gratis leverin-       in zaak T-229/97 R, ComiteÂ europeÂen des fabricants de
gen van vruchtensap en vruchtenjam bestemd voor de                         sucre (CEFS) tegen Raad van de Europese Unie
bevolking van ArmenieÈ en Azerbeidzjan, heeft het Gerecht           (Suiker Ð Gemeenschappelijke ordening der markten Ð
(Derde Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, pre-          Vaststelling van interventieprijs Ð Procedure in kort
sident, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung,            geding Ð Opschorting van tenuitvoerlegging)
op 3 oktober 1997 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                      (98/C 7/50)
1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-                                     (Procestaal: Engels)
     klaard.
                                                                    In zaak T-229/97 R, ComiteÂ europeÂen des fabricants de
2. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.                         sucre (CEFS), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                    B. O'Connor, Solicitor, en B. García Porras, advocaat te
                                                                    Salamanca, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
(1) PB C 26 van 25. 1. 1997.
                                                                    A. Kronshagen, advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12,
                                                                    tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Hix
                                                                    en I. Díez Parra), ondersteund door Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Macdonald
                                                                    Flett en X. Lewis), betreffende een verzoek krachtens de
                                                                    artikelen 185 en 186 van het EG-Verdrag om opschorting
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                             van de tenuitvoerlegging van artikel 1, onder f), van Veror-
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             dening (EG) nr. 1188/97 van de Raad van 25 juni 1997
                    van 26 september 1997                           tot vaststelling voor het verkoopseizoen 1997/1998 van de
in zaak T-183/97 R, C. Micheli en anderen tegen Com-                afgeleide interventieprijzen voor witte suiker, de interven-
          missie van de Europese Gemeenschappen                     tieprijs voor ruwe suiker, de minimumprijzen voor A-sui-
                                                                    kerbieten en B-suikerbieten, alsmede het bedrag van de
(Gemeenschappelijk beleid op het gebied van onderzoek               vergoeding voor de verevening van de opslagkosten (PB
en technologische ontwikkeling Ð Programma MAST III                 L 170 van 28. 6, 1997, blz. 3), voorzover het de Europese
Ð Besluit tot vaststelling van de lijst van de voor gemeen-         suikerproducenten raakt dan wel erga omnes werkt, als-
schapssteun in aanmerking komende projectvoorstellen Ð              mede om alle andere noodzakelijk geachte voorlopige
Kort geding Ð Verzoek tot opschorting van tenuitvoer-               maatregelen te gelasten, heeft de president van het Gerecht
                            legging)                                op 8 oktober 1997 een beschikking gegeven waarvan het
                          (98/C 7/49)                               dictum luidt als volgt:
                     (Procestaal: Italiaans)                        1. De Commissie wordt toegelaten tot interventie ter
                                                                        ondersteuning van de conclusies van de Raad.
In zaak T-183/97 R, C. Micheli, A. Peirano, C. N. Bianchi
en M. Abbate, onderzoekers bij Ente per le tecnologie,              2. Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe-
l'energia e l'ambiente (Enea, onderzoekcentrum nieuwe                   zen.
technologieeÈn, energie en milieu), gevestigd te Rome, ver-
tegenwoordigd door W. Viscardini DonaÁ, M. Paolin en S.             3. De beslissing over de kosten wordt aangehouden.
DonaÁ, advocaten te Padua, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
rue Mathias Hardt 39, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March en A. Dal
Ferro), betreffende een verzoek tot volledige of gedeelte-
lijke opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit          Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door M. Tavernier tegen
van de Commissie van 26 maart 1997 tot vaststelling van                                      Rekenkamer
de hoofd- en reservelijst van de uit hoofde van het pro-
gramma MAST III voor gemeenschapssteun in aanmerking                                       (Zaak T-170/97)
komende projectvoorstellen, en dus tot opschorting van de                                    (98/C 7/51)
tenuitvoerlegging van het besluit houdende uitsluiting van
het voorstel Posible, heeft de president van het Gerecht op                               (Procestaal: Frans)
26 september 1997 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 2 juni 1997 beroep ingesteld tegen
1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      de Rekenkamer door M. Tavernier, wonende te Lintgen,
                                                                    vertegenwoordigd door J.-N. Louis, V. Leclerq, Th. Dema-
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko-
                                                                    zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue
                                                                    de Cessange 30.


title: Zaak C-159/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 april 2015 — Franz Lesar

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 april 2015 — Franz Lesar
   (Zaak C-159/15)
   (2015/C 254/02)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Franz Lesar

      Verwerende partij: afdeling personeelszaken bij de directie van Telekom Austria AG

      Prejudiciële vraag

   Dienen artikel 2, leden 1 en 2, onder a), en artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) aldus te worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan tijdvakken van opleiding en tijdvakken van arbeid als werknemer in federale overheidsdienst, waarover premies voor de verplichte ouderdomsverzekering moesten worden betaald, voor het verkrijgen van een ambtenarenpensioen als tijdvakken vóór indiensttreding

               a)

               in aanmerking worden genomen voor zover die tijdvakken volgen op het bereiken van de leeftijd van achttien jaar, in welk geval de socialeverzekeringsinstantie op grond van het socialeverzekeringsrecht aan de federale overheid voor het in aanmerking nemen van die tijdvakken een bedrag overmaakt, maar

               b)

               niet in aanmerking worden genomen voor zover zij voorafgaan aan het bereiken van de leeftijd van achttien jaar, in welk geval aan de federale overheid voor dergelijke tijdvakken geen bedrag wordt overgemaakt en de verzekerde de premies voor de ouderdomsverzekering vergoed krijgt, met name gelet op het feit dat wanneer die tijdvakken naderhand krachtens het Unierecht in aanmerking moeten worden genomen, de mogelijkheid bestaat dat de socialeverzekeringsinstantie het vergoede bedrag van de ambtenaar terugvordert en dat naderhand voor die instantie de verplichting ontstaat om een bedrag over te maken aan de federale overheid?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-294/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  16 februari 2006  (verzoek van de Juzgado de lo Social de Madrid om een prejudiciële beslissing) — Carmen Sarkatzis Herrero tegen Instituto Madrileño de la Salud (Imsalud) (Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Zwangerschapsverlof — Toegang tot loopbaan van ambtenaar — Tijdelijk functionaris met zwangerschapsverlof die in vaste dienst treedt na te zijn geslaagd voor een vergelijkend examen — Berekening van diensttijd)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2006 (verzoek van de Juzgado de lo Social de Madrid om een prejudiciële beslissing) — Carmen Sarkatzis Herrero tegen Instituto Madrileño de la Salud (Imsalud)
   (Zaak C-294/04) (1)

   (Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Zwangerschapsverlof - Toegang tot loopbaan van ambtenaar - Tijdelijk functionaris met zwangerschapsverlof die in vaste dienst treedt na te zijn geslaagd voor een vergelijkend examen - Berekening van diensttijd)
   (2006/C 131/28)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Carmen Sarkatzis Herrero

      Verweerder: Instituto Madrileño de la Salud (Imsalud)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Madrid –Communautaire regeling inzake zwangerschapsverlof en gelijkheid van behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces — Rechten van de vrouw tijdens haar zwangerschapsverlof — Verwerving van de hoedanigheid van ambtenaar en de daaraan verbonden rechten — Tijdelijk ambtenaar met zwangerschapsverlof op het ogenblik dat zij in vaste dienst treedt
   Dictum
   Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich tegen een nationale wetgeving die aan een vrouwelijke werknemer die met zwangerschapsverlof is voor wat betreft de toegangsvoorwaarden voor de loopbaan van ambtenaar niet dezelfde rechten toekent als die welke zijn toegekend aan andere geslaagden voor hetzelfde vergelijkende aanwervingsexamen, door de indiensttreding te verschuiven naar de datum waarop dit verlof eindigt zonder voor de berekening van de diensttijd van deze werknemer rekening te houden met de duur van dit verlof.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-321/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour constitutionnelle — Luxemburg) — ArcelorMittal Rodange et Schifflange SA/État du Grand-Duché de Luxembourg (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 3, onder a) — Artikelen 11 en 12 — Stopzetting van de activiteiten van een installatie — Inlevering van de niet-gebruikte rechten — Periode 2008-2012 — Geen schadeloosstelling — Opzet van de regeling voor de handel in emissierechten)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour constitutionnelle — Luxemburg) — ArcelorMittal Rodange et Schifflange SA/État du Grand-Duché de Luxembourg
   (Zaak C-321/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 3, onder a) - Artikelen 11 en 12 - Stopzetting van de activiteiten van een installatie - Inlevering van de niet-gebruikte rechten - Periode 2008-2012 - Geen schadeloosstelling - Opzet van de regeling voor de handel in emissierechten))
   (2017/C 144/04)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour constitutionnelle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ArcelorMittal Rodange et Schifflange SA

      Verwerende partij: État du Grand-Duché de Luxembourg

      Dictum

   Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 219/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling die de bevoegde instantie toestaat de inlevering, zonder schadeloosstelling, te verlangen van alle of een gedeelte van de niet-gebruikte emissierechten die ten onrechte aan een exploitant zijn verleend doordat deze laatste de verplichting de bevoegde instantie tijdig in kennis te stellen van de stopzetting van de exploitatie van een installatie niet is nagekomen.
   Emissierechten die zijn verleend nadat een exploitant de activiteiten van de installatie waarop de emissierechten betrekking hebben, heeft stopgezet, zonder de bevoegde instantie daarvan op voorhand in kennis te hebben gesteld, kunnen niet worden aangemerkt als „emissierechten” in de zin van artikel 3, onder a), van richtlijn 2003/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 219/2009.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-98/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 21 februari 2007 — Nordania Finans A/S en BG Factoring A/S/Skatteministerie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret (Denemarken) op 21 februari 2007 — Nordania Finans A/S en BG Factoring A/S/Skatteministerie
   (Zaak C-98/07)
   (2007/C 95/45)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Højesteret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nordania Finans A/S en BG Factoring A/S

      Verwerende partij: Skatteministerie
   Prejudiciële vraag
   „Moet de uitdrukking „investeringsgoederen welke door de belastingplichtige in het kader van zijn onderneming worden gebruikt ”in artikel 19, lid 2, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, aldus worden uitgelegd dat zij mede goederen omvat die een lease-onderneming koopt voor zowel leasingdoeleinden als wederverkoop na afloop van het leasecontract?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-371/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Enrico Petillo, Carlo Petillo/Unipol (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG, 2009/103/EEG — Verkeersongeval — Immateriële schade — Vergoeding — Nationale bepalingen houdende bijzondere berekeningswijze in geval van verkeersongevallen die voor slachtoffers minder gunstig is dan berekening krachtens wettelijkeaansprakelijkheidsstelsel naar gemeen burgerlijk recht — Verenigbaarheid met richtlijnen)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Enrico Petillo, Carlo Petillo/Unipol
   (Zaak C-371/12) (1)

   (Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG, 2009/103/EEG - Verkeersongeval - Immateriële schade - Vergoeding - Nationale bepalingen houdende bijzondere berekeningswijze in geval van verkeersongevallen die voor slachtoffers minder gunstig is dan berekening krachtens wettelijkeaansprakelijkheidsstelsel naar gemeen burgerlijk recht - Verenigbaarheid met richtlijnen)
   2014/C 85/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Enrico Petillo, Carlo Petillo

      Verwerende partij: Unipol

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Tivoli — Uitlegging van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17), richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33) en richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 263, blz. 11) — Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen — Vaststelling van door verzekering verplicht te dekken schade — Nationale regeling krachtens welke vergoeding van immateriële schade in geval van verkeersongevallen lager is dan krachtens gemeen burgerlijk recht

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, en artikel 1, leden 1 en 2, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, zoals in het hoofdgeding aan de orde, die een bijzonder stelsel inhoudt voor de vergoeding van immateriële schade die voortvloeit uit lichte verwondingen ten gevolge van verkeersongevallen op de weg en waarin de vergoeding van deze schade is beperkt ten opzichte van de vergoeding die kan worden toegewezen voor identieke schade die voortvloeit uit andere oorzaken dan ongevallen.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.