title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 25 juni 1998 in de gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94: British Airways PLC e.a. en British Midland Airways Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Luchtvervoer - Luchtvaartmaatschappij in financiële moeilijkheden - Goedkeuring van kapitaalverhoging)

text:
C 258/30               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    15.8.98
     de beroepsinkomsten, de inkomsten van de echtgeno-             Verzoek van het Tribunal Administratif de Chalons en
     ten worden gecumuleerd met de inkomsten van degene             Champagne (Eerste Kamer) van 23 juni 1998 om een pre-
     van de echtgenoten die het meest van deze inkomsten            judicieÈle beslissing in het geding tussen H. F. Hocsman en
     heeft en dat wanneer de inkomsten van een van de                         minister van Tewerkstelling en solidariteit
     echtgenoten minder bedragen dan 30 % van het totaal                                    (Zaak C-238/98)
     van de beroepsinkomsten van beide echtgenoten, hem
     van de beroepsinkomsten van de andere echtgenoot                                        (98/C 258/50)
     een zodanig gedeelte wordt toegekend, dat hij, als het
     bij zijn eigen beroepsinkomsten wordt gevoegd, 30 %
     van dat totaal kan bereiken, zonder 270 000 BEF                Het Tribunal Administratif de Chalons en Champagne
     (geïndexeerd) te overschrijden, wat via het progres-           (Eerste Kamer) heeft bij vonnis van 23 juni 1998, ingeko-
     sieve belastingtarief kan leiden tot een belastingverla-       men ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 1998, in
     ging in hoofde van de echtgenoten?                             het geding tussen H. F. Hocsman en minister van Tewerk-
                                                                    stelling en solidariteit, het Hof van Justitie van de Euro-
Ð het een lidstaat verbiedt om via vorenomschreven                  pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
     afzonderlijke belasting het voordeel van het huwelijks-        sing over de navolgende vraag:
     quotieÈnt te weigeren aan de echtgenoot van een Euro-
     pees ambtenaar Ð met uitzondering van degenen die
     beroepsinkomsten van minder dan 270 000 BEF (geïn-             Het Tribunal Administratif de Chalons en Champagne
     dexeerd) aangeven die zonder progressievoorbehoud              wenst van het Hof van Justitie te vernemen, of een gelijk-
     bij overeenkomst zijn vrijgesteld Ð, die over onvol-           stelling door een lidstaat de verplichting meebrengt voor
     doende niet vrijgesteld inkomsten beschikt opdat het           een andere lidstaat om op basis van artikel 52 van het EG-
     voordeel van het huwelijksquotieÈnt volledig wordt             Verdrag te onderzoeken of de via deze gelijkstelling
     gecompenseerd door de uit hoofde van de cumulatie              erkende ervaring en kwalificaties overeenkomen met die
     van de inkomsten van de echtgenoten en de progressi-           welke vereist zijn voor de nationale diploma's en titels,
     viteit van het belastingtarief verschuldigde belasting?        met name wanneer de betrokkene die houder is van een
                                                                    gelijkgesteld diploma, tevens houder is van een diploma
(1) Zie de artikelen 295 WIB (1964) en 394 WIB (1992).              afgegeven na een gespecialiseerde opleiding in een lidstaat,
                                                                    dat binnen het toepassingsgebied valt van een richtlijn
                                                                    inzake de onderlinge erkenning van diploma's.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                        van 25 juni 1998                            Kronshagen, advocaat aldaar, boulevard de la Foire 12,
                                                                    ondersteund, in zaak T-371/94, door Koninkrijk Zweden
in de gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94: British Air-             (gemachtigde: S. Sandström), Koninkrijk Noorwegen
ways PLC e.a. en British Midland Airways Ltd tegen                  (gemachtigde: M. Tveiten), Maersk Air I/S, gevestigd te
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                 Dragùer (Denemarken) en Maersk Air Ltd, gevestigd te
(Staatssteun Ð Luchtvervoer Ð Luchtvaartmaatschappij                Birmingham (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd
in financieÈle moeilijkheden Ð Goedkeuring van kapitaal-            door R. O'Sullivan en P. Wareham, solicitors, domicilie
                            verhoging)                              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
                                                                    en Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10,
                          (98/C 258/51)
                                                                    en, in beide zaken, door Koninkrijk Denemarken (gemach-
                       (Procestaal: Engels)                         tigde: P. Biering) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
                                                                    tannieÈ en Noord-Ierland (gemachtigden: J. E. Collins en R.
In de gevoegde zaken T-371/94 en T-394/94, British Air-             Plender), tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
ways PLC, gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk),              pen (gemachtigden: N. Khan, B. Smulders en A. Barav),
Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden,                 ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: M.
gevestigd te Stockholm, Koninklijke Luchtvaart Maat-                Perrin de Brichambaut, E. Belliard, C. de Salins en J.-M.
schappij NV, gevestigd te Amstelveen (Nederland), Air UK            Belorgey) en Compagnie nationale Air France, gevestigd te
Ltd, gevestigd te Stansted (Verenigd Koninkrijk), Euralair          Parijs, vertegenwoordigd door O. d'Ormesson, advocaat te
International, gevestigd te Bonneuil (Frankrijk), TAT Euro-         Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-
pean Airlines, gevestigd te Tours (Frankrijk), vertegen-            tore van J. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, betref-
woordigd door R. Subiotto, solicitor, domicilie gekozen             fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en             653/EG van de Commissie van 27 juli 1994 betreffende de
Prussen, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15, en British Mid-          aangekondigde kapitaalverhoging van Air France (PB
land Airways Ltd, gevestigd te Castle Donington (Verenigd           L 254 van 30.9.1994, blz. 73), heeft het Gerecht van eer-
Koninkrijk), vertegenwoordigd door K. F. Bodley, solicitor,         ste aanleg (Tweede Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
en K. Adamantopoulos, advocaat te Athene, domicilie                 volgt: C. W. Bellamy, president, K. Lenaerts, C. P. BrieÈt, A.
 ---pagebreak--- 15.8.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/31
Kalogeropoulos en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio        1994, van de bezoldigingen en de pensioenen van de amb-
GonzaÂlez, administrateur, op 25 juni 1998 een arrest               tenaren en andere personeelsleden der Europese Gemeen-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         schappen alsmede van de aanpassingscoeÈfficieÈnten welke
                                                                    van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen
1. Voegt de zaken T-371/94 en T-394/94 voor het arrest.             (PB L 335 van 23.12.1994, blz. 1), en anderzijds, betaling
                                                                    van de verschuldigde achterstallen vermeerderd met mora-
                                                                    toire interessen op de voet van 8 % per jaar, heeft het
2. Verklaart nietig Beschikking 94/653/EG van de Com-               Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalo-
     missie van 27 juli 1994 betreffende de aangekondigde           geropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pirrung,
     kapitaalverhoging van Air France.                              rechters; griffier: H. Jung, op 7 juli 1998 een arrest gewe-
                                                                    zen waarvan het dictum luidt als volgt:
3. Verstaat dat de Commissie de kosten zal dragen, daar-
     onder begrepen die welke de intervenieÈnten Maersk             1. Verwerpt de beroepen.
     Air I/S en Maersk Air Ltd zijn opgekomen.
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
4. Verstaat dat de Compagnie nationale Air France, de                    gen.
     Franse Republiek, het Koninkrijk Denemarken, het
     Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-            (1) PB C 64 van 2.3.1996.
     Ierland, het Koninkrijk Zweden en het Koninkrijk
     Noorwegen hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 386 van 31.12.1994, en PB C 392 van 31.12.1994.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 juni 1998
                                                                    in zaak T-116/95, Cementir Ð Cementerie del Tirreno
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                    SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        van 7 juli 1998                                                          pen (1)
in de gevoegde zaken T-238/95, T-239/95, T-240/95,                  (Niet-ontvankelijkheid Ð Bevestigende handeling Ð Litis-
T-241/95 en T-242/95: F. Mongelli en anderen tegen                                             pendentie)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (98/C 258/53)
(Ambtenaren Ð Pensioenen Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð
                  Vaststelling Ð Wisselkoers)                                            (Procestaal: Italiaans)
                         (98/C 258/52)
                                                                    In zaak T-116/95, Cementir Ð Cementerie del Tirreno
                     (Procestaal: Italiaans)                        SpA, vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te
                                                                    Rome, vertegenwoordigd door G. M. Roberti en A. Tiz-
                                                                    zano, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende te
In de gevoegde zaken T-238/95, T-239/95, T-240/95,                  Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar,
T-241/95 en T-242/95, F. Mongelli, gewezen ambtenaar                rue Albert Ier 51, tegen Commissie van de Europese
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Gemeenschappen (gemachtigde: G. Marenco), betreffende
wonende te Cecina (ItalieÈ), A. Castagnoli, gewezen ambte-          een beroep tot nietigverklaring van een brief van de Com-
naar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,               missie van 2 maart 1995 houdende afwijzing van een ver-
wonende te Segrate (ItalieÈ), E. Capuano, gewezen ambte-            zoek om vermindering van de boete aan verzoekster opge-
naar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,               legd bij Beschikking 94/815/EG van de Commissie van
wonende te Rome, V. Sadini, gewezen ambtenaar van de                30 november 1994 inzake een procedure op grond van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                artikel 85 van het EG-Verdrag (zaak IV/33.126 en 33.322
Segrate (ItalieÈ), en L. Tinelli, gewezen ambtenaar van de          Ð Cement) (PB L 343 van 30.12.1994, blz. 1), heeft het
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als
Rome, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat                 volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas, K.
bij de Corte suprema di cassazione, domicilie gekozen heb-          Lenaerts, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,
bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat              op 10 juni 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de              tum luidt als volgt:
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
ondersteund door Raad van de Europese Unie (gemachtig-
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
den: D. Canga Fano, M.-U. Moricca en P. M. Cossu),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van
verzoekers' pensioenafrekeningen vanaf januari 1995 voor-           2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
zover daarbij de aanpassingscoeÈfficieÈnt is toegepast die
voor ItalieÈ op 94,2 was vastgesteld bij Verordening (EG,           (1) PB C 208 van 12.8.1995.
Euratom, EGKS) nr. 3161/94 van de Raad van 19 decem-
ber 1994 houdende aanpassing, met ingang van 1 juli


title: Zaak F-33/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 maart 2014 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Artikel 34, leden 1 en 6, van het Reglement voor de procesvoering — Verzoekschrift per fax ingediend binnen de beroepstermijn — Handgeschreven ondertekening van de advocaat die niet gelijk is aan die op het per post verzonden origineel van het verzoekschrift — Te late instelling van het beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/55

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 maart 2014 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-33/13)
   ((Openbare dienst - Artikel 34, leden 1 en 6, van het Reglement voor de procesvoering - Verzoekschrift per fax ingediend binnen de beroepstermijn - Handgeschreven ondertekening van de advocaat die niet gelijk is aan die op het per post verzonden origineel van het verzoekschrift - Te late instelling van het beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 421/78
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordigers: G. Cipressa en L. Mansullo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om betaling van een vergoeding voor de niet-opgenomen verlofdagen toen hij van 4 januari 2002 tot en met 31 mei 2005 met ziekteverlof was

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen.


title: Zaak C-600/10: Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/11

         Beroep ingesteld op 16 december 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-600/10)
   2011/C 80/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland inbreuk heeft gemaakt op de krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 EER-Overeenkomst op haar rustende verplichtingen, door een wettelijke regeling te handhaven, op grond waarvan dividenden die aan beperkt belastingplichtige pensioenfondsen worden betaald, alsook interesten die aan dergelijke pensioenfondsen of aan beperkt belastingplichtige pensioenkassen worden betaald, fiscaal minder gunstig worden behandeld dan dividenden respectievelijk interesten die aan onbeperkt belastingplichtige pensioenkassen respectievelijk onbeperkt belastingplichtige pensioenfondsen worden betaald;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep betreft de Duitse regeling op grond waarvan dividenden die aan beperkt belastingplichtige (dit zijn niet-ingezeten) pensioenfondsen worden betaald alsook interesten die aan dergelijke pensioenfondsen en aan beperkt belastingplichtige pensioenkassen worden betaald, fiscaal minder gunstig worden behandeld dan dividenden respectievelijk interesten die aan onbeperkt belastingplichtige (dit zijn binnenlandse) pensioenkassen respectievelijk onbeperkt belastingplichtige pensioenfondsen worden betaald.
   De niet-ingezeten pensioenfondsen en pensioenkassen worden om de volgende drie redenen minder gunstig behandeld dan soortgelijke binnenlandse instellingen:
   Bij de belasting van de door pensioenkassen ontvangen interesten wordt er geen vermogenswinstbelasting of vennootschapsbelasting geheven wanneer de ontvanger van de interesten een van belasting vrijgestelde binnenlandse pensioenkas is. Bijgevolg zijn de betrokken inkomsten volledig van belasting vrijgesteld. Voor niet-ingezeten pensioenkassen is niet voorzien in een overeenkomstige vrijstelling van vermogenswinstbelasting, zodat in dit geval steeds vermogenswinstbelasting wordt geheven, die 25 % van het brutobedrag bedraagt, te vermeerderen met de solidariteitstoeslag.
   Bij de belasting van door pensioenfondsen ontvangen dividenden kunnen de binnenlandse pensioenfondsen de vermogenswinstbelasting bij wege van een aanslagprocedure laten vaststellen. Enerzijds heeft dit tot gevolg dat bedrijfskosten van de belasting kunnen worden afgetrokken en alleen de netto-inkomsten worden belast. Anderzijds leidt dit ertoe dat de vermogenswinstbelasting wordt aangerekend op de algemene belastingschuld, zodat het algemene belastingtarief voor vennootschappen van 15 % toepassing vindt. Niet-ingezeten pensioenfondsen kunnen echter geen gebruik maken van deze faciliteiten: voor hen sluit de betwiste regeling een aftrek van bedrijfskosten in elk opzicht uit, met inbegrip van die kosten welke rechtstreeks samenhangen met de in het binnenland verkregen inkomsten.
   Wat ten slotte de belastingheffing over de door de pensioenfondsen ontvangen interesten betreft, is de juridische situatie in wezen vergelijkbaar met die welke ontstaat bij ontvangst van dividenden door pensioenfondsen: zoals in het geval van dividenden worden niet-ingezeten pensioenfondsen bijgevolg zowel vanuit het oogpunt van de aftrek van bedrijfskosten als van het belastingtarief benadeeld.
   Volgens de Commissie is deze minder gunstige behandeling van niet-ingezeten pensioenkassen respectievelijk pensioenfondsen onverenigbaar met de vrijheid van kapitaalverkeer. In geen enkel geval is het gemaakte onderscheid objectief gerechtvaardigd.
   Artikel 63 VWEU verbiedt alle maatregelen die grensoverschrijdende kapitaalbewegingen minder gunstig behandelen dan louter binnenlandse kapitaalbewegingen. In deze context kan artikel 65, lid 1, sub a, VWEU niet aldus worden opgevat, dat elke belastingregeling die onderscheid maakt tussen belastingplichtigen naar gelang van hun vestigingsplaats of de plaats waar hun kapitaal is belegd, zonder meer met het Verdrag verenigbaar is. Deze bepaling wordt beperkt door artikel 65, lid 3, VWEU, waarin is bepaald dat de in artikel 63, lid 1, bedoelde nationale maatregelen geen middel tot willekeurige discriminatie mogen vormen, noch een verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer en betalingsverkeer als omschreven in artikel 63. Een dergelijk onderscheid is slechts met het Unierecht verenigbaar indien het wordt gemaakt in situaties die niet objectief vergelijkbaar zijn, of wanneer het om dwingende redenen van algemeen belang gerechtvaardigd is. Een dergelijke rechtvaardiging geldt slechts voor zover de regeling niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken van het daarmee nagestreefde doel.
   Betreffende de aftrek van bedrijfskosten wijst de Commissie erop dat de lidstaten de in het Verdrag neergelegde discriminatieverboden ook bij bronbelastingen in acht dienen te nemen. In dat verband kan de bronstaat zich niet beroepen op eenzijdig vastgestelde regelingen in een andere lidstaat om zich te onttrekken aan zijn eigen verplichtingen. Duitsland heeft niet aangevoerd, dat met de andere lidstaten was overeengekomen dat zij de aftrek van bedrijfskosten zouden aanvaarden in plaats van Duitsland. Zelfs indien een dergelijke overeenkomst zou bestaan, zou zij vaak zonder resultaat blijven, bijvoorbeeld wanneer de betrokken inkomsten in de andere lidstaat van belasting zijn vrijgesteld of de belastingplichtige in zijn geheel beschouwd geen winst maakt. Bovendien kan in het geval van de verrekeningsmethode de aftrek van bedrijfskosten in de staat van vestiging de aftrek in de bronstaat niet vervangen. Hierbij belasten de twee staten immers in beginsel dezelfde inkomsten. Bijgevolg is een belastingheffing die niet de bruto-inkomsten maar de netto-inkomsten betreft, slechts gewaarborgd wanneer de twee staten hun voorschriften ter zake van de aftrek van bedrijfskosten toepassen. De aftrek door de bronstaat leidt dus niet tot een verdubbeling, maar waarborgt slechts dezelfde behandeling als die welke geldt voor louter binnenlandse situaties.


title: Zaak T-193/11: Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Ahoua-N’Guetta e.a./Raad

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/31

         Beroep ingesteld op 31 maart 2011 — Ahoua-N’Guetta e.a./Raad
   (Zaak T-193/11)
   2011/C 152/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Timothée Ahoua-N’Guetta (Abidjan, Ivoorkust), Jacques André Monoko Daligou (Abidjan), Bruno Walé Ekpo (Abidjan), Félix Tano Kouakou (Abidjan), Hortense Sess (Abidjan); en Joséphine Suzanne Ebah (Abidjan) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust nietig te verklaren, voor zover zij betrekking hebben op verzoekers;

               —

               de Raad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partijen komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-118/11, Attey/Raad.


title: Zaak C-26/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2015 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 november 2014 in zaak T-481/11, Spanje/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/13

         Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2015 door het Koninkrijk Spanje tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 november 2014 in zaak T-481/11, Spanje/Commissie
   (Zaak C-26/15 P)
   (2015/C 089/14)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen en het arrest van het Gerecht van 13 november 2014 in zaak T-481/11, Spanje/Commissie, vernietigen;

               —

               bijlage I, deel 2, VI, D, vijfde streepje, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (1), nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de omvang van de motiveringsplicht: de door het Gerecht uiteengezette overwegingen verdragen zich niet met de vereiste duidelijkheid en ondubbelzinnigheid waarvan bij de motivering van een verordening blijk moet worden gegeven om te voldoen aan de eisen van artikel 296 VWEU. Het Gerecht vult immers de lacunes in de motivering van de litigieuze verordening aan en stelt zijn eigen motivering in de plaats van die van de litigieuze handeling.

      Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van het gelijkheidsbeginsel: bij de in dit verband gemaakte overwegingen van het Gerecht wordt niet uitgegaan van geschikte vergelijkingscriteria. Het Gerecht komt tot zijn oordeel op basis van een vermeend algemeen bekend feit dat niet feitelijk en wetenschappelijk is onderbouwd, namelijk het onderscheid tussen fruit met een dikke en fruit met een dunne schil en de indeling van citrusvruchten in de eerste categorie.

      Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de rechterlijke toetsing van het evenredigheidsbeginsel: bij de door het Gerecht verrichte toetsing van de evenredigheid van een door een instelling opgelegde beperking van het handelsverkeer moet rekening worden gehouden met de ruime beoordelingsvrijheid van de Commissie. Bij zijn toetsing heeft het Gerecht echter niet gehandeld overeenkomstig de in het arrest Tetra Laval (2) ontwikkelde rechtspraak. Het is niet genoegzaam nagegaan of de gegevens waarop de litigieuze handeling is gebaseerd, relevant en geschikt zijn voor de onderbouwing van de beperking. Voorts heeft het de op basis van die gegevens getrokken conclusies niet nauwkeurig onderzocht, zodat de beperking verder gaat dan nodig is voor het bereiken van het beoogde doel.

      (1)  PB L 157, blz. 1.

      (2)  Arrest van 15 februari 2005, Commissie/Tetra Laval (C-12/03 P, EU:C:2005:87), punt 39.


title: Zaak T-417/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 januari 2008 — Fédération Internationale des Maisons de l'Europe/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/63

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 januari 2008 — Fédération Internationale des Maisons de l'Europe/Commissie
   (Zaak T-417/03) (1)

   (2008/C 64/102)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-666/11: Arrest van het Gerecht van 7 november 2013 — Budziewska/BHIM — Puma (Weergave van een opspringende katachtige) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat opspringende katachtige weergeeft — Oudere gemeenschapsmodellen — Nietigheidsgrond — Ontbreken van eigen karakter — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van ontwerper — Geen andere totaalindruk — Artikelen 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/13

         Arrest van het Gerecht van 7 november 2013 — Budziewska/BHIM — Puma (Weergave van een opspringende katachtige)
   (Zaak T-666/11) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat opspringende katachtige weergeeft - Oudere gemeenschapsmodellen - Nietigheidsgrond - Ontbreken van eigen karakter - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van ontwerper - Geen andere totaalindruk - Artikelen 6 en 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2013/C 377/29
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Danuta Budziewska (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Masłowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2011 (zaak R 1137/2010-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Puma AG Rudolf Dassler Sport en Danuta Budziewska

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Danuta Budziewska wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-406/04: Verzoek van de Arbeidsrechtbank Brussel (17de kamer) van 8 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gérald De Cuyper en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/11

         Verzoek van de Arbeidsrechtbank Brussel (17de kamer) van 8 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gérald De Cuyper en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening
   (Zaak C-406/04)
   (2004/C 284/21)
   De Arbeidsrechtbank Brussel (17de kamer) heeft bij vonnis van 8 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 september 2004, in het geding tussen Gérald De Cuyper en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
   „Vormt de verplichting om effectief in België te verblijven, die artikel 66 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering stelt als voorwaarde voor de toekenning van uitkeringen aan een werkloze van 50 jaar of ouder die op basis van artikel 89 van dit koninklijk besluit vrijstelling geniet van de stempelplicht, die op haar beurt een vrijstelling van de voorwaarde van beschikbaarheid op de arbeidsmarkt meebrengt, een belemmering van de vrijheid van verkeer en van verblijf die iedere Europese burger is toegekend bij de artikelen 17 en 18 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?
   Voldoet deze verplichting van verblijf op het nationale grondgebied van de staat die bevoegd is voor de toekenning van de werkloosheidsuitkeringen, die naar nationaal recht wordt gerechtvaardigd omdat zij noodzakelijk is voor het toezicht op de naleving van de wettelijke voorwaarden voor de uitkering aan werklozen, aan het vereiste van evenredigheid dat bij het nastreven van dit doel van algemeen belang in acht moet worden genomen, voorzover zij een beperking vormt van de vrijheid van verkeer en van verblijf die iedere Europese burger is toegekend bij de artikelen 17 en 18 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?
   Brengt deze verblijfsverplichting geen discriminatie tot stand tussen Europese burgers die onderdaan zijn van de lidstaat die bevoegd is voor de toekenning van de werkloosheidsuitkeringen, doordat dit recht wordt toegekend aan hen die geen gebruik maken van het hun bij de artikelen 17 en 18 van het Verdrag toegekende recht vrij te reizen en te verblijven, terwijl dit recht ontzegd wordt aan hen die hiervan gebruik willen maken, door het afschrikkend effect dat uitgaat van deze beperking?”


title: Zaak T-85/14: Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Infocit/BHIM — DIN (DINKOOL)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/48

         Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Infocit/BHIM — DIN (DINKOOL)
   (Zaak T-85/14)
   2014/C 135/62
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Infocit — Prestação de Serviços, Comércio e Indústria, Lda (Luanda, Angola) (vertegenwoordiger: A. Oliveira, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DIN — Deutsches Institut für Normung eV (Berlin, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 november 2013 in R 1106/2012-2

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „DINKOOL” voor waren van de klassen 7, 9 en 11 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 768 061

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk met het woordelement „DIN”, ingeschreven onder nr. 229 048 voor waren van de klassen 1 tot en met 34 en een ouder niet-ingeschreven Duits woordmerk „DIN”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep, vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, leden 4 en 5, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak C-385/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 13 augustus 2012 — Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 13 augustus 2012 — Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-385/12)
   2012/C 366/41
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Székesfehérvári Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hervis Sport- és Divatkereskedelmi Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Közép-dunántúli Regionális Adó Főigazgatósága

      Prejudiciële vraag

               1)

               Is het verenigbaar met de [Unierechtelijke] bepalingen inzake het algemeen non-discriminatiebeginsel (artikelen 18 en 26 VWEU), het beginsel van de vrijheid van vestiging (artikel 49 VWEU), het beginsel van gelijke behandeling (artikel 54 VWEU), het beginsel van gelijkheid van de financiële deelnemingen in het kapitaal van vennootschappen in de zin van artikel 54 (artikel 55 VWEU), het beginsel van het vrij [verrichten] van diensten (artikel 56 VWEU), het beginsel van het vrije kapitaalverkeer (artikelen 63 en 65 VWEU) en het beginsel van gelijkheid inzake heffing van belastingen op ondernemingen (artikel 110 VWEU) dat belastingplichtigen die hun detailhandel in vestigingen uitoefenen een specifieke belasting dienen te betalen wanneer hun netto jaaromzet hoger is dan 500 miljoen HUF?


title: Zaak T-284/08: Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — People's Mojahedin of Iran/Raad

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/16

         Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — People's Mojahedin of Iran/Raad
   (Zaak T-284/08)
   (2008/C 236/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: People's Mojahedin Organization of Iran (Auvers sur Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer, lawyer, en D. Vaughan, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit 2008/583/EG van de Raad voor zover dit van toepassing is op verzoekster;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert overeenkomstig artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring, voor zover het op haar betrekking heeft, van besluit 2008/583/EG van de Raad van 15 juli 2008tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2007/868/EG (1) („bestreden besluit”).
   Ter ondersteuning van haar vordering stelt zij dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard omdat er, voor zover het betrekking heeft op het opnemen van verzoekster in de lijst van terroristische organisaties, indertijd geen relevante beslissing van een bevoegde nationale instantie was, die volstond als rechtvaardiging van het besluit. Daarnaast stelt verzoekster dat het besluit nietig moet worden verklaard omdat, hoewel er beweerdelijk „nieuwe informatie” en een beslissing van een andere bevoegde instantie dan die van het Verenigd Koninkrijk aan ten grondslag lag, zij vóór de vaststelling van het besluit niet in kennis is gesteld van het bewijs waarop de Raad zich baseerde. Bovendien is volgens verzoekster niet gemotiveerd waarom dergelijke informatie als nieuw of relevant moest worden behandeld.
   Verzoekster brengt naar voren dat het bestreden besluit is genomen zonder enige juiste beoordeling van de nieuwe informatie en van de vraag of deze concreet en betrouwbaar bewijs vormde op grond waarvan de Raad mocht handelen, teneinde te bewijzen dat verzoekster verwikkeld was in terroristische activiteiten.
   Voorts betoogt zij dat het bestreden besluit is vastgesteld met schending van haar recht te worden gehoord en met schending van haar fundamentele rechten. Ten slotte betoogt verzoekster dat het bestreden besluit is vastgesteld in omstandigheden die neerkomen op misbruik of oneigenlijk gebruik van procedures en/of bevoegdheden.

      (1)  PB L 188, blz. 21.


title: Zaak C-242/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 4 juni 2008 — Swiss Re Germany Holding GmbH/Finanzamt München für Körperschaften

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 4 juni 2008 — Swiss Re Germany Holding GmbH/Finanzamt München für Körperschaften
   (Zaak C-242/08)
   (2008/C 223/36)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Swiss Re Germany Holding GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt München für Körperschaften
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 9, lid 2, sub e, vijfde streepje, en 13, B, sub a en d, punten 2 en 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) aldus te worden uitgelegd dat de overname, tegen betaling van een prijs door de overnemer, van een levensherverzekeringscontract, waarbij de overnemer van het contract de door de vorige verzekeraar uitgeoefende belastingvrije herverzekeringsactiviteit met toestemming van de verzekeringnemer overneemt en voortaan in plaats van de vorige verzekeraar belastingvrije herverzekeringsdiensten jegens de verzekeringnemer verricht, moet worden beschouwd

                           a)

                           als een bank- of verzekeringsverrichting in de zin van artikel 9, lid 2, sub e, vijfde streepje, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG), of

                           b)

                           als een handeling ter zake van herverzekering in de zin van artikel 13, B, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG), of

                           c)

                           als een handeling die in wezen bestaat uit een belastingvrij aangaan van een verbintenis enerzijds en een belastingvrije handeling betreffende schuldvorderingen anderzijds, in de zin van artikel 13, B, sub d, punten 2 en 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)?

               2)

               Dient de eerste vraag anders te worden beantwoord indien niet de overnemer, maar de vorige verzekeraar een tegenprestatie voor de overname betaalt?

               3)

               Indien de eerste vraag, sub a, b en c, ontkennend wordt beantwoord: dient artikel 13, B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) aldus te worden uitgelegd dat

                           —

                           de overdracht onder bezwarende titel van levensherverzekeringscontracten een levering van goederen vormt en

                           —

                           bij de toepassing van artikel 13, B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) geen onderscheid dient te worden gemaakt naargelang de plaats van de van belasting vrijgestelde activiteiten zich bevindt in de lidstaat van levering dan wel in een andere lidstaat?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Arrest van het Hof van 25 februari 2003 in zaak C-326/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis om een prejudiciële beslissing): Idryma Koinonikon Asfaliseon (IKA) tegen Vasileios Ioannidis ("Sociale zekerheid — Ziekenhuisopname van pensioentrekker tĳdens verblĳf in andere lidstaat dan lidstaat van woonplaats — Vergoedingsvoorwaarden — Artikelen 31 en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 31 en 93 van verordening (EEG) nr. 574/72")

text:
C 101/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
beroep tot vaststelling dat de Republiek Finland de verplichtin-             verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4,                (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230,
leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april               blz. 6), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 3096/95 van
1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1),                 de Raad van 22 december 1995 (PB L 335, blz. 10), de
door na te laten de speciale beschermingszones volledig                      artikelen 31 en 93 van verordening (EEG) nr. 574/72 van de
en definitief aan te wijzen, heeft het Hof (Zesde kamer),                    Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van
samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,                    toepassing van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), F. Macken en                          bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                verordening nr. 3096/95, de artikelen 56 en 59 EG-Verdrag
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 6 maart 2003 een             (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 49 EG) en 60 EG-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           Verdrag (thans artikel 50 EG), en artikel 1 van het aanvullend
                                                                             protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de
1)     Door na te laten de op haar grondgebied gelegen speciale              rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, heeft het
                                                                             Hof samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
       beschermingszones definitief en volledig aan te wijzen, is de
                                                                             M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
       Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op
       haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/      sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola
                                                                             (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von
       409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud
       van de vogelstand.                                                    Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
                                                                             D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
                                                                             ministrateur, op 25 februari 2003 een arrest gewezen waarvan
2)     De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.
                                                                             het dictum luidt als volgt:
( 1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                             1)    Artikel 31 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
                                                                                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                                socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
                                                                                verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
                     ARREST VAN HET HOF                                            nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals gewijzigd
                                                                                bij verordening (EG) nr. 3096/95 van de Raad van 22 decem-
                       van 25 februari 2003                                        ber 1995, moet aldus worden uitgelegd, dat het recht op
                                                                                de prestaties in natura die deze bepaling garandeert aan
                                                                                pensioentrekkers die in een andere lidstaat dan hun woonstaat
in zaak C-326/00 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio                           verblijven, niet afhankelijk is van de voorwaarde dat de
Thessalonikis om een prejudiciële beslissing): Idryma                              aandoening die de betrokken behandeling noodzakelijk maakte
Koinonikon Asfaliseon (IKA) tegen Vasileios Ioannidis (1)                          plotseling is ingetreden tijdens een dergelijk verblijf, waardoor
                                                                                onmiddellijke behandeling noodzakelijk werd. Deze bepaling
(„Sociale zekerheid — Ziekenhuisopname van pensioentrek-                           staat er dan ook aan in de weg dat een lidstaat aan dat recht
ker tijdens verblijf in andere lidstaat dan lidstaat van                           die voorwaarde verbindt.
woonplaats — Vergoedingsvoorwaarden — Artikelen 31
en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 31
           en 93 van verordening (EEG) nr. 574/72”)
                                                                             2)    Artikel 31 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
                          (2003/C 101/04)                                          bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij
                                                                                verordening nr. 3096/95, staat eraan in de weg dat een
                                                                                lidstaat het recht op de door deze bepaling gegarandeerde
                          (Procestaal: Grieks)                                     prestaties in natura afhankelijk stelt van enige toestemmings-
                                                                                procedure.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             3)    De verlening en de vergoeding van de prestaties in natura
                                                                                bedoeld in artikel 31 van verordening nr. 1408/71, zoals
In zaak C-326/00, betreffende een verzoek aan het Hof                              gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals
krachtens artikel 234 EG van het Dioikitiko Protodikeio                            gewijzigd bij verordening nr. 3096/95, moeten normaliter
Thessalonikis (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding                        geschieden overeenkomstig de bepalingen van dat artikel, juncto
tussen Idryma Koinonikon Asfaliseon (IKA) en Vasileios Ioan-                       artikel 36 van die verordening en de artikelen 31 en 93 van
nidis, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                    verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart
artikelen 31 en 36 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de                        1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                             verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                        verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                         nr. 3096/95.
 ---pagebreak--- 26.4.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 101/3
4)     Wanneer blijkt dat het orgaan van de verblijfplaats ten onrechte       geding tussen Santex SpA en Unità Socio Sanitaria Locale
       heeft geweigerd de prestaties in natura te verlenen bedoeld in         n. 42 di Pavia, in tegenwoordigheid van: Sca Mölnlycke SpA,
       artikel 31 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en             Artsana SpA en Fater SpA, om een prejudiciële beslissing over
       bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij            de uitlegging van artikel 22 van richtlijn 93/36/EEG van de
       verordening nr. 3096/95, en het orgaan van de woonplaats,              Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
       na van die weigering op de hoogte te zijn gebracht, heeft              procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
       nagelaten bij te dragen tot het vergemakkelijken van een juiste        leveringen (PB L 199, blz. 1), en van artikel 6, lid 2, EU, heeft
       toepassing van die bepaling — waartoe het verplicht is —               het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
       is het aan dit laatste orgaan om, ongeacht de eventuele                kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris (rapporteur), F. Ma-
       aansprakelijkheid van het orgaan van de verblijfplaats, de             cken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
       verzekerde rechtstreeks de kosten te vergoeden voor de behande-        S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 27 fe-
       ling die hij heeft ondergaan, zodat deze kosten in dezelfde mate       bruari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
       worden gedragen als wanneer de bepalingen van dat artikel              volgt:
       waren nageleefd.
                                                                              Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
5)     In dat geval staan de artikelen 31 en 36 van verordening               houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening             bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake
       nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 3096/95,              het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
       en 31 en 93 van verordening nr. 574/72, zoals gewijzigd en             uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van
       bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij            de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
       verordening nr. 3096/95, eraan in de weg dat een nationale             procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
       regeling die vergoeding afhankelijk stelt van toestemming              lening, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer is aangetoond dat
       achteraf, welke slechts wordt verleend indien is aangetoond            een aanbestedende dienst door zijn gedrag de uitoefening van de door
       dat de aandoening die de behandeling noodzakelijk maakte               de communautaire rechtsorde verleende rechten onmogelijk of uiterst
       plotseling is ingetreden tijdens het verblijf, waardoor onmiddel-      moeilijk heeft gemaakt voor een burger van de Unie die door een
       lijke behandeling noodzakelijk werd.                                   besluit van deze aanbestedende dienst is gelaedeerd, zij de bevoegde
                                                                              nationale rechter verplicht om de rechtsmiddelen ontvankelijk te
                                                                              verklaren die aan de onverenigbaarheid van het aanbestedingsbericht
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                 met het gemeenschapsrecht zijn ontleend en die worden aangevoerd
                                                                              ter ondersteuning van een beroep tegen dit besluit, in voorkomend
                                                                              geval met gebruikmaking van de in het nationale recht voorziene
                                                                              mogelijkheid van buitentoepassinglating van de nationale regels
                                                                              inzake vervaltermijnen volgens welke een dergelijke onverenigbaarheid
                                                                              niet meer kan worden aangevoerd na het verstrijken van de termijn
                                                                              voor het instellen van beroep tegen het aanbestedingsbericht.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                              (1 ) PB C 36 van 4.11.2000.
                             (Zesde kamer)
                         van 27 februari 2003
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-327/00 (verzoek van het Tribunale am-
ministrativo regionale per la Lombardia om een prejudi-                                                  (Vijfde kamer)
ciële beslissing): Santex SpA tegen Unità Socio Sanitaria
                       Locale n. 42 di Pavia (1)                                                     van 27 februari 2003
                                                                              in zaak C-373/00 (verzoek van Vergabekontrollsenat des
(„Richtlijn 93/36/EEG — Overheidsopdrachten voor leverin-
                                                                              Landes Wien om een prejudiciële beslissing): Adolf Truley
gen — Richtlijn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake
overheidsopdrachten — Vervaltermijn — Effectiviteitsbegin-                               GmbH tegen Bestattung Wien GmbH ( 1)
                                   sel”)                                      („Richtlijn 93/36/EEG — Overheidsopdrachten voor leverin-
                                                                              gen — Begrip, aanbestedende dienst — Publiekrechtelijke
                            (2003/C 101/05)                                                instelling — Begrafenisonderneming”)
                           (Procestaal: Italiaans)                                                      (2003/C 101/06)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-327/00, betreffende een verzoek aan het Hof                         In zaak C-373/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo                     krachtens artikel 234 EG van de Vergabekontrollsenat des
regionale per la Lombardia (Italië), in het aldaar aanhangige                 Landes Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding


title: Zaak T-54/99: Beroep, op 22 februari 1999 ingesteld door max.mobil. Telekommunikation Service GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 100/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.4.1999
     35.691/E-4 Ð kartel voor voorgeïsoleerde buizen),               rick Heller Löber, te Wenen, domicilie gekozen hebbende
     zoals gewijzigd bij beschikking K(1998) 3415 def. van           te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmitt, advocaat
     6 november 1998 (zaak IV/35.691 Ð voorgeïsoleerde               aldaar, avenue Guillaume 62, Luxemburg.
     buizen), voorzover zij Sigma betreft, en daarin wordt
     vastgesteld dat deze zou hebben deelgenomen aan het
     algemene kartel;                                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð subsidiair: artikel 3 van de beschikking nietig te ver-            1.    de beschikking van de Commissie waarvan aan ver-
     klaren voorzover Sigma daarbij een boete is opgelegd                  zoekster bij brief (D 18497) van 11 december 1998
     van 400 000 ECU, dan wel het bedrag van de boete te                   kennis werd gegeven, nietig te verklaren, en wel het
     verlagen;                                                             gedeelte,
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.                            1.1. waarbij de Commissie het verzoek van verzoekster
                                                                           heeft afgewezen om vast te stellen dat de Republiek
                                                                           Oostenrijk inbreuk heeft gemaakt op artikel 90, lid 1,
Middelen en voornaamste argumenten                                         juncto artikel 86, van het EG-Verdrag,
                                                                           Ð door Mobilkom zowel bij de vaststelling van de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                             hoogte als bij de modaliteiten van de betaling
met die in zaak T-9/99, HFB Holding e.a./Commissie (1).                         van de concessievergoeding gunstiger te behande-
                                                                                len dan verzoekster, en
Verzoekster beroept zich met name op het ontbreken van                     Ð door de derde netwerkexploitant Connect bij de
motivering wat verzoeksters deelneming aan de bestreden                         vaststelling van de hoogte van de concessiever-
inbreuk betreft, alsmede onjuiste beoordeling van de rol                        goeding gunstiger te behandelen dan verzoekster,
van de European District Heating Pipe Manufacturers                             en
Association in het kader van het algemene kartel.
                                                                     1.2. waarbij de Commissie het verzoek van verzoekster
Wat de eventuele verlaging van het bedrag van de boete                     heeft afgewezen,
betreft, stelt verzoekster, dat zij de enige is die haar deelne-
ming aan de contactgroep voor de betrokken markt kan
betwisten, of althans kan stellen dat zij zich er niet van                 Ð om de Republiek Oostenrijk te verplichten, door
bewust was deel te nemen aan een algemeen kartel, terwijl                       het voorschrijven van aanvullende, respectievelijk
Ke-Kelit nooit heeft betwist dat zij hiervan op de hoogte                       gedeeltelijke vrijstelling van concessievergoedin-
was.                                                                            gen gelijke mededingingsvoorwaarden te creeÈren
                                                                                voor de exploitanten van mobiele telefoons;
(1) PB C 86 van 27.3.1999, blz. 24.
                                                                     2.    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 22 februari 1999 ingesteld door max.mobil.                Verzoekster, die in oktober 1996 als tweede exploitant van
Telekommunikation Service GmbH tegen Commissie van                   een GSM-netwerk na Mobilkom Austria AG, die voorna-
                 de Europese Gemeenschappen                          melijk in staatseigendom is, haar entree op de Oostenrijkse
                                                                     markt heeft gemaakt, heeft in oktober 1997 bij de Com-
                        (Zaak T-54/99)
                                                                     missie een klacht ingediend. Daarin maakte zij bezwaar
                       (1999/C 100/42)                               tegen het feit dat zij ten opzichte van Mobilkom Austria
                                                                     en de inmiddels in augustus 1997 op de markt gekomen
                                                                     derde netwerkexploitant Connect Austria werd benadeeld
                      (Procestaal: Duits)                            ter zake van de vaststelling en de modaliteiten van de
                                                                     inning van de vergoedingen voor de GSM-vergunning, en
                                                                     stelde zij een inbreuk op artikel 90, lid 1, juncto artikel 86,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    van het EG-Verdrag.
Gemeenschappen is op 22 februari 1999 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
max.mobil. Telekommunikation Service GmbH, gevestigd                 Bij de in de brief van de Commissie van 11 december
te Wenen (Republiek Oostenrijk), vertegenwoordigd door               1998 vervatte beschikking werd verzoekster verzekerd, dat
Dr. S. Köck, van het advocatenkantoor Bruckhaus West-                haar klacht gedeeltelijk nader zou worden onderzocht.
 ---pagebreak--- 10.4.1999           NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 100/23
Met betrekking tot de gekritiseerde hoogte van de conces-       Ð in strijd met het recht althans gedeeltelijk nagelaten,
sievergoeding verklaarde de Commissie, dat verzoekster              artikel 90 van het EG-Verdrag op de onderhavige fei-
geen bewijs betreffende een misbruik van een machtsposi-            ten toe te passen, deze bepaling kennelijk verkeerd uit-
tie had geleverd en merkte zij op, dat zij in vergelijkbare         gelegd en de feiten onjuist beoordeeld;
gevallen in de tot dusverre door haar gevolgde praktijk
slechts dan een niet-nakomingsprocedure had ingeleid,
wanneer een lidstaat aan een nieuw op de markt komende          Ð ten gevolge van de gebrekkige motivering wezenlijke
onderneming een hogere concessievergoeding had opgelegd             vormvoorschriften (artikel 190 van het EG-Verdrag)
dan de ondernemingen die reeds op de markt actief waren.            geschonden, daar zij in haar beschikking slechts in
                                                                    twee zinnen het betoog van verzoekster als ontoerei-
                                                                    kend aanmerkt en algemeen naar haar ¹praktijk tot
Volgens verzoekster heeft de Commissie in haar beschik-             dusverreº verwijst, hetgeen niet als een toereikende
king:                                                               motivering kan worden aangemerkt.


title: Zaak T-139/09: Beroep ingesteld op 8 april 2009 — Frankrijk/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/49

         Beroep ingesteld op 8 april 2009 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-139/09)
   2009/C 141/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A.-L. During, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               beschikking C(2009) 2003 def. van de Commissie van 28 januari 2009 betreffende de door Frankrijk uitgevoerde afzetplannen („plans de campagne”) in de groenten- en fruitsector, nietig verklaren voor zover deze beschikking ziet op het deel van de in het kader van de afzetplannen verwezenlijkte handelingen dat met bijdragen van de producenten („parts professionnelles”) is gefinancierd;

               —

               subsidiair, ingeval het Gerecht zou oordelen dat dit verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring niet-ontvankelijk is, beschikking C(2009) 2003 def. in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. (1) van de Commissie van 28 januari 2009, waarbij de Commissie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard de staatssteun die de Franse Republiek aan de producenten van fruit en groenten heeft verleend in het kader van de „afzetplannen” voor de bevordering van de afzet van in Frankrijk geoogste landbouwproducten.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de bestreden beschikking, voor zover de Commissie daarbij heeft geoordeeld dat de jegens de producenten van fruit en groenten genomen maatregelen staatssteun vormden, terwijl deze maatregelen deels zijn gefinancierd met vrijwillige bijdragen van de betrokken producenten. Volgens verzoeksters vormden deze bijdragen geen openbare of aan de staat toerekenbare middelen.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van de motiveringsplicht, op grond dat de Commissie geen redenen heeft opgegeven voor de uitbreiding van de kwalificatie „staatssteun” tot maatregelen die met vrijwillige bijdragen van de ondernemers in de betrokken sector zijn gefinancierd;

               —

               schending van het recht, daar de Commissie als staatssteun heeft gekwalificeerd maatregelen die zonder staatstussenkomst, maar met vrijwillige particuliere bijdragen zijn gefinancierd. Deze fondsen kunnen niet als uit staatsmiddelen toegekende voordelen worden gekwalificeerd.

      (1)  Dit nummer is op de bestreden beschikking vermeld, terwijl verzoekster steeds naar nummer C(2009) 2003 def. verwijst.


title: Zaak C-64/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/53/EG — Artikel 5, leden 3 en 4, artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 1 — Niet-conforme omzetting in nationaal recht)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-64/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/53/EG - Artikel 5, leden 3 en 4, artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 1 - Niet-conforme omzetting in nationaal recht)
   2010/C 148/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. Adam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor een correcte en volledige omzetting van artikel 2 (punt 13), artikel 4 (lid 2, punt a), artikel 5 (leden 3 en 4), artikel 6 (lid 3), artikel 7 (lid 1) en artikel 8 (lid 3) van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (PB L 269, blz. 34) — Begrippen „demontage-informatie” betreffende autowrakken en „selectieve demontage” bij verwerking van autowrakken — Verplichting voor voertuigfabrikanten en onderdelenproducenten om voor elk nieuw voertuigtype dat op de markt wordt gebracht, demontage-informatie te verstrekken in de vorm van handboeken of in elektronische vorm

      Dictum

               1.

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de juiste en volledige omzetting van artikel 2, punt 13, artikel 4, lid 2, sub a, artikel 5, leden 3 en 4, voor dit laatste lid voor zover slopers die de overname van een autowrak voor vernietiging hebben aanvaard, worden uitgesloten van het systeem van vergoeding van de verwerkingskosten, artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 3, van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               De Europese Commissie en de Franse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Doorhaling van zaak C-445/99

text:
9.12.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 355/19
              Doorhaling van zaak C-139/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-445/99 (1)
                        (2000/C 355/38)                                                      (2000/C 355/41)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van          De president van het Hof van Justitie van de Europese
de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-139/99:          de doorhaling in het register gelast van zaak C-445/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
               Doorhaling van zaak C-22/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-420/99 (1)
                        (2000/C 355/39)                                                      (2000/C 355/42)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 2000 de
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-420/99:
doorhaling in het register gelast van zaak C-22/00: Commissie
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 20 van 22.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-437/99 (1)
                        (2000/C 355/40)                                              Doorhaling van zaak C-42/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                        (2000/C 355/43)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-437/99: Commissie        De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 augustus 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-42/00: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Zweden.
                                                                      (1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak C-104/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Oostenrijk) — Marc André Kurt/Bürgermeister der Stadt Wels (Artikelen 92, lid 1, en 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Fundamentele vrijheden — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationaal diplomavereiste voor verlening van autorijschoolvergunning — Discriminatie van eigen onderdanen ten opzichte van onderdanen van andere lidstaten)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/13

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Oostenrijk) — Marc André Kurt/Bürgermeister der Stadt Wels
   (Zaak C-104/08) (1)

   (Artikelen 92, lid 1, en 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Fundamentele vrijheden - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Nationaal diplomavereiste voor verlening van autorijschoolvergunning - Discriminatie van eigen onderdanen ten opzichte van onderdanen van andere lidstaten)
   (2008/C 285/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marc André Kurt

      Verwerende partij: Bürgermeister der Stadt Wels
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich — Uitlegging van grondbeginselen van EG en EU-Verdrag en van de eruit voortvloeiende fundamentele vrijheden, alsmede van de artikelen 16 en 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale regeling die voor de oprichting, de exploitatie en het bestuur van een autorijschool een vergunning- en diplomavereiste stelt — Discriminatie van eigen onderdanen ten opzichte van onderdanen van andere lidstaten die gebruik maken van hun uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende rechten en niet noodzakelijk aan een diplomavereiste zijn onderworpen
   Dictum

               1)

               De artikelen 12 EG, 43 EG en 49 EG verzetten zich niet tegen een regeling van een lidstaat die de door een onderdaan van deze lidstaat verworven beroepskwalificaties in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet erkent als gelijkwaardig met het diploma dat volgens deze regeling vereist is voor het geven van autorijonderricht als zelfstandige in deze lidstaat.

               2)

               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd tot beantwoording van de derde en de vierde prejudiciële vraag van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak T-95/09: Beschikking van het Gerecht van 20 oktober 2011 — United Phosphorus/Commissie ( „Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof napropamide — Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Vaststelling van latere richtlijn — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/17

         Beschikking van het Gerecht van 20 oktober 2011 — United Phosphorus/Commissie
   (Zaak T-95/09) (1)

   (Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof napropamide - Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Vaststelling van latere richtlijn - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 362/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United Phosphorus Ltd (Warrington, Cheshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Parpala en N. B. Rasmussen, vervolgens L. Parpala, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2008/902/EG van de Commissie van 7 november 2008 betreffende de niet-opneming van napropamide in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-481/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIT („Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verrichting van diensten met betrekking tot ontwikkeling van een platform voor het beheer van informatie en kennis — Diensten voor de ontwikkeling van software en voor de handhaving van de beschikbaarheid en doelmatigheid van computerdiensten — Weigering om de offerte van een inschrijver op de eerste plaats te rangschikken — Selectiecriteria — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfouten — Toegang tot documenten — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/37

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — European Dynamics Luxembourg en Evropaïki Dynamiki/EIT
   (Zaak T-481/14) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verrichting van diensten met betrekking tot ontwikkeling van een platform voor het beheer van informatie en kennis - Diensten voor de ontwikkeling van software en voor de handhaving van de beschikbaarheid en doelmatigheid van computerdiensten - Weigering om de offerte van een inschrijver op de eerste plaats te rangschikken - Selectiecriteria - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfouten - Toegang tot documenten - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2016/C 402/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Siouti en M. Sfyri, vervolgens M. Sfyri en A. Lymperopoulou, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kern, B. Győri-Hartwig en P. Juanes Burgos, vervolgens B. Győri-Hartwig en P. Juanes Burgos, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, avocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het EIT van 14 april 2014 waarbij de door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE in het kader van een aanbestedingsprocedure met betrekking tot computerdiensten en daaraan gerelateerde diensten ingediende offerte is gerangschikt op de tweede plaats, alsmede van de brief van het EIT van 25 april 2014 waarbij dit heeft geweigerd om de namen van de leden van het beoordelingscomité bekend te maken, en, anderzijds, een verzoek krachtens artikel 268 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA en Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak C-438/15: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale di Taranto — Italië) — Strafzaak tegen Davide Durante (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Beperkingen — Dwingende redenen van algemeen belang — Evenredigheid — Voorwaarden voor deelname aan een aanbesteding en beoordeling van de economische en financiële draagkracht — Uitsluiting van een inschrijver wegens niet-overlegging van door twee verschillende bankinstellingen afgegeven verklaringen van economische en financiële draagkracht)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/10

      Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale di Taranto — Italië) — Strafzaak tegen Davide Durante
      (Zaak C-438/15) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Beperkingen - Dwingende redenen van algemeen belang - Evenredigheid - Voorwaarden voor deelname aan een aanbesteding en beoordeling van de economische en financiële draagkracht - Uitsluiting van een inschrijver wegens niet-overlegging van door twee verschillende bankinstellingen afgegeven verklaringen van economische en financiële draagkracht))
      (2016/C 454/21)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale di Taranto

         Partij in de strafzaak

      Davide Durante

         Dictum

      De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale bepaling, zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan marktdeelnemers die wensen deel te nemen aan een aanbesteding voor de verlening van concessies op het gebied van spelen en weddenschappen, hun economische en financiële draagkracht moeten bewijzen aan de hand van verklaringen van minstens twee bankinstellingen, zonder dat deze draagkracht ook op een andere wijze mag worden aangetoond, voor zover een dergelijke bepaling kan voldoen aan de evenredigheidsvoorwaarden die in de rechtspraak van het Hof zijn geformuleerd, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechterlijke instantie staat.

         (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-336/08: Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Vorm van een chocolade haas met een rood lint) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94) thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Ontbreken van onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/9

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2010 — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli/BHIM (Vorm van een chocolade haas met een rood lint)
   (Zaak T-336/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94) thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Ontbreken van onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 46/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Lange, E. Schalast en G. Hild, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2008 (zaak R 1332/2005-4) betreffende een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een chocolade haas met een rood lint.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaken F-88/09 en F-48/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 december 2012 — Z/Hof van Justitie (Openbare dienst — Ambtenaren — Overplaatsing — Dienstbelang — Regel van overeenstemming tussen rang en ambt — Rechten van verdediging — Psychisch geweld — Artikel 12 van Statuut — Zorgplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Schriftelijke waarschuwing — Rechten van verdediging en beginsel van hoor en wederhoor)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/29

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 5 december 2012 — Z/Hof van Justitie
   (Zaken F-88/09 en F-48/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Overplaatsing - Dienstbelang - Regel van overeenstemming tussen rang en ambt - Rechten van verdediging - Psychisch geweld - Artikel 12 van Statuut - Zorgplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Schriftelijke waarschuwing - Rechten van verdediging en beginsel van hoor en wederhoor)
   2013/C 38/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten, vervolgens F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij in het belang van de dienst over te plaatsen naar een andere directie alsmede om veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Dictum

               1)

               De beroepen in de gevoegde zaken F-88/09 en F-48/10 worden verworpen.

               2)

               In zaak F-88/09 zal Z drie vierde van haar kosten dragen en in zaak F-48/10 zal Z haar eigen kosten dragen en wordt zij verwezen in de kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

               3)

               In zaak F-88/09 zal het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn eigen kosten dragen en wordt het verwezen in één vierde van de kosten van Z.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010, blz. 80.


title: Zaak T-174/09: Beroep ingesteld op 27 april 2009 — Complejo Agrícola/Commissie

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/48

         Beroep ingesteld op 27 april 2009 — Complejo Agrícola/Commissie
   (Zaak T-174/09)
   2009/C 153/91
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Complejo Agrícola, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Menéndez Menéndez en G. Yanguas Montero, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               artikel 1 van juncto bijlage 1 bij beschikking 2009/95/EG van de Commissie van 12 december 2008 (1) gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover daarbij „Acebuchales de la Campiña Sur de Cádiz” (code ES 6120015) als gebied van communautair belang („GCB Acebuchales”) is aangewezen, en herstel van de volle uitoefening van het eigendomsrecht van COMPLEJO AGRÍCOLA over het stuk van het landbouwbedrijf dat niet voldoet aan de milieuwaarden om als gebied van communautair belang („GCB”) te worden aangewezen;

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de in de onderhavige zaak bestreden beschikking wordt de tweede bijgewerkte lijst van GCB’s voor de mediterrane biogeografische regio vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Een van de geselecteerde en in de bestreden beschikking opnieuw opgenomen GCB’s is het GCB Acebuchales, met een oppervlakte van 26 475,31 hectare en de volgende coördinaten: lengtegraad 5° 57′ 4″ W en breedtegraad 36° 24′ 2″ N.
   Ingevolge de bestreden beschikking behoren 1 759 hectare van het landbouwbedrijf waarvan verzoekster eigenaresse is (hierna: „landbouwbedrijf”) tot het GCB Acebuchales. Sedert de selectie van het GCB Acebuchales is de juridische beschermingsstatus waarin is voorzien bij artikel 6, leden 2, 3 en 4, van richtlijn 92/43 automatisch van toepassing op de betrokken gronden. Die juridische status beperkt verzoeksters mogelijkheden tot gebruik en genot op het deel van het bedrijf dat deel uitmaakt van het GCB Acebuchales.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster het volgende aan:

               —

               De Commissie heeft haar bevoegdheid overschreden bij de afbakening van het GCB Acebuchales, waardoor het landbouwbedrijf wordt geraakt, door de in de bijlagen I, II, en III bij richtlijn 92/43 vastgestelde criteria onjuist toe te passen.
               Zoals blijkt uit het door het milieuadviesbureau Istmo 94 opgestelde milieurapport, voldoen 877 hectare van de 1 759 hectare van het landbouwbedrijf dat door het GCB Acebuchales wordt geraakt niet aan de door verordening 92/43 gestelde milieuvoorwaarden om deel uit te maken van een GCB. De onjuiste toepassing van de criteria van bijlage III bij richtlijn 92/43 door de Commissie heeft ertoe geleid dat een groot deel van de in eigendom van verzoekster zijnde gronden als GCB zijn aangewezen zonder dat zij milieuwaarde hebben, waardoor bovendien de leidende gemeenschapsrechtelijke beginselen van evenredigheid en legaliteit zijn geschonden.

               —

               Er is sprake van een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van de mogelijkheden tot gebruik en genot die inherent zijn aan het eigendomsrecht van verzoekster inzake zones van het landbouwbedrijf die door het GCB Acebuchales worden geraakt zonder dat zij milieuwaarde hebben.

               —

               Verzoekster heeft niet de mogelijkheid gehad om deel te nemen aan de procedure tot aanwijzing van Acebuchales als GCB, en zelfs niet om van het bestaan van die procedure kennis te nemen vóór de bekendmaking van de bestreden beschikking, waardoor het beginsel dat de belanghebbende wordt gehoord alsmede het rechtszekerheidsbeginsel zijn geschonden.

      (1)  Beschikking van de Commissie van 12 december 2008 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van een tweede bijgewerkte lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio [Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 8049] (PB L 43, blz. 393).

      (2)  PB L 59, blz. 63.


title: Zaak C-165/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 april 2013 — Stanislav Gross/Hauptzollamt Braunschweig

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 april 2013 — Stanislav Gross/Hauptzollamt Braunschweig
   (Zaak C-165/13)
   2013/C 207/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stanislav Gross

      Verwerende partij: Hauptzollamt Braunschweig

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 9, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1), ongeacht de systematische samenhang ervan met artikel 7, lid 3, van richtlijn 92/12, in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke een persoon die in een andere lidstaat tot verbruik uitgeslagen accijnsproducten voor commerciële doeleinden voorhanden houdt, de accijns niet verschuldigd wordt wanneer hij de producten eerst na beëindiging van het binnenbrengen heeft gekocht van een andere persoon?

      (1)  PB L 76, blz. 1.


title: Zaak T-532/08: Beschikking van het Gerecht van 7 september 2010 — Norilsk Nickel Harjavalta en Umicore/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu en bescherming van gezondheid van de mens — Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen als gevaarlijke stoffen — Richtlijn 2008/58/EG — Richtlijn 67/548/EEG — Verordening (EG) nr. 790/2009 — Verordening (EG) nr. 1272/2008 ﾔ Aanpassing van conclusies — Toepassing van artikel 263, vierde alinea, VWEU in de tijd — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/29

         Beschikking van het Gerecht van 7 september 2010 — Norilsk Nickel Harjavalta en Umicore/Commissie
   (Zaak T-532/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu en bescherming van gezondheid van de mens - Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen als gevaarlijke stoffen - Richtlijn 2008/58/EG - Richtlijn 67/548/EEG - Verordening (EG) nr. 790/2009 - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Aanpassing van conclusies - Toepassing van artikel 263, vierde alinea, VWEU in de tijd - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 301/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Norilsk Nickel Harjavalta Oy (Espoo, Finland) en Umicore SA/NV (Brussel, België) (vertegenwoordiger: K. Nordlander, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en D. Kukovec, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Nickel Institute (Toronto, Canada) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat, D. Anderson, QC, S. Kinsella en H. Pearson, solicitors)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: B. Weis Fogh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1), en van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 235, blz. 1), voor zover deze handelingen de indeling wijzigen van bepaalde nikkelcarbonaatverbindingen

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Norilsk Nickel Harjavalta Oy en Umicore SA/NV dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3.

               Het Koninkrijk Denemarken en Nickel Institute dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.