title: Zaak C-174/00: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kennemer Golf & Country Club en de Inspecteur Belastingdienst Particulieren/Ondernemingen Haarlem

text:
8.7.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 192/13
griffie van het Hof van Justitie op 10 mei 2000, in het geding            Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 3 mei
tussen ANAS — Ente Nazionale per le Strade en S.C.A. R.L.                 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
CMC Cooperativa Muratori Cementisti Ravenna; S.p.A. ICLA                  Kennemer Golf & Country Club en de Inspecteur Be-
Costruzioni Generali en S.p.A. Impresa TOTO e TOTO                           lastingdienst Particulieren/Ondernemingen Haarlem
S.p.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                                (Zaak C-174/00)
1) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                                    (2000/C 192/23)
     93/37/EEG (1) in de weg, dat in aankondigingen van
     overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken clau-
     sules worden opgenomen die de deelneming verhinderen                 De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 3 mei
     van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld hebben             2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei
     doen gaan van een motivering van de aangegeven prijs                 2000, in het geding tussen Kennemer Golf & Country Club
     tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste                   en Inspecteur Belastingdienst Particulieren/Ondernemingen
     aanbestedingswaarde?                                                 Haarlem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vragen:
2) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
     93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een methode van              1. a. Dient, wanneer vastgesteld moet worden of een instel-
     automatische vaststelling van een drempel voor schifting                     ling een winstoogmerk heeft, als bedoeld in artikel 13,
     van abnormale aanbiedingen uit de op conformiteit te                         A, lid 1, letter m, van de Zesde richtlijn, uitsluitend
     onderzoeken offertes, die gebaseerd is op een casuïstisch                    gelet te worden op de resultaten van de in deze
     criterium en een rekenkundig gemiddelde, zodat het de                        bepaling bedoelde diensten of moeten de resultaten
     aannemers niet mogelijk is deze drempel vooraf te kennen?                    van andere prestaties, die de instelling daarnaast ver-
                                                                                richt, mede in ogenschouw worden genomen?
3) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
     93/37/EEG in de weg, dat is voorzien in een vervroegd                    b. Dienen, ingeval ten aanzien van het winstoogmerk
     contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming die                       uitsluitend gelet moet worden op de door de instelling
     van indiening van een abnormale offerte wordt verdacht,                      verrichte diensten als bedoeld in artikel 13, A, lid 1,
     de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen te kennen                      letter m, van de Zesde richtlijn en niet op het totale
     kan geven na de opening van de enveloppen en voordat                         resultaat van de instelling, uitsluitend de direct door
     het besluit tot uitsluiting wordt genomen?                                   die diensten opgeroepen kosten in ogenschouw geno-
                                                                                men te worden dan wel mede een deel van de andere
                                                                                kosten van de instelling?
4) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn
     93/37/EEG in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende             2. a. Is er een rechtstreeks verband — zoals bedoeld in
     dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die uitslui-                    onder meer het arrest van het Hof van Justitie van
     tend betrekking hebben op de zuinigheid van het bouw-                        de Europese Gemeenschappen van 8 maart 1988,
     procédé, de gekozen technische oplossingen, of de uitzon-                    nr. 102/85 (Apple and Pear Development Council),
     derlijk gunstige omstandigheden waarvan de inschrijver                       Jurispr. 1988, blz. 1443 — aanwezig met betrekking
     kan profiteren?                                                              tot de contributies van een vereniging die haar leden
                                                                                krachtens haar statutaire doel in de gelegenheid stelt
                                                                                tot het in verenigingsverband beoefenen van een sport,
5) Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richtlijn                   en, indien het antwoord op deze vraag ontkennend is,
     93/37/EEG in de weg, dat motiveringen worden verlangd                        is de vereniging dan slechts in zoverre als belasting-
     die zijn gebaseerd op factoren waarvoor minimumwaarden                       plichtige in de zin van artikel 4, lid 1, van de Zesde
     zijn vastgesteld bij administratiefrechtelijke bepalingen, of                richtlijn aan te merken, zo zij tevens prestaties verricht
     die afleidbaar zijn uit officiële lijsten?                                   waarvoor zij wél rechtstreekse tegenprestaties ont-
                                                                                vangt?
                                                                              b. Dient, ook indien er geen rechtstreeks verband bestaat
(1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende                  tussen de onderscheidene prestaties van de vereniging
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-             jegens haar leden en de door die leden betaalde
    opdrachten voor de uitvoering van werken. PB L 199 van                        contributie, tot de voor het vaststellen van het in de
    9.8.1993, blz. 54.
                                                                                eerste vraag bedoelde winstoogmerk in aanmerking te
                                                                                nemen inkomsten van een instelling in de vorm van
                                                                                een vereniging mede gerekend te worden het totaal
                                                                                van de jaarlijkse contributies van de leden aan wie de
                                                                                vereniging krachtens de statuten gelegenheid geeft tot
                                                                                de beoefening van sport?
 ---pagebreak--- C 192/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
3. Rechtvaardigt de omstandigheid dat een instelling door              3. Houdt artikel 1, sub d, van beschikking 94/698/EG (2) van
    haar systematisch beoogde overschotten aanwendt ten                     de Commissie, waarbij voor de goedkeuring van de daarin
    dienste van haar prestaties, bestaande uit het gelegenheid              bedoelde steunmaatregel als voorwaarde wordt gesteld dat
    geven tot de beoefening van een tak van sport, als bedoeld              Portugal de verplichting naleeft om uiterlijk vanaf 1 januari
    in artikel 13, A, lid 1, letter m, van de Zesde richtlijn, de           1996 artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 op de
    gevolgtrekking dat zij geen winst beoogt in de zin van                  autonome regio’s toe te passen en de openbare dienstver-
    deze bepaling? Of is voor zodanige gevolgtrekking slechts               plichtingen voor de betrokken routes publiceert („overeen-
    plaats indien sprake is van incidentele, niet systematisch              komstig hoofdstuk VIII, punt III”) in, dat Portugal geen
    nagestreefde exploitatie-overschotten, welke in de genoem-              gebruik meer kan maken van de bij artikel 3, lid 2, van de
    de zin worden aangewend? Dient bij het beantwoorden                     verordening aan de lidstaten verleende mogelijkheid?
    van deze vragen mede gelet te worden op het bepaalde in
    artikel 13, A, lid 2, eerste gedachtestreepje, van de Zesde
    richtlijn, en zo ja in welke zin moet deze bepaling dan            (1) Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
    worden uitgelegd; meer in het bijzonder: moet in het                   betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschap-
    tweede gedeelte van deze bepaling tussen „wel” en „winst”              pijen tot intracommunautaire luchtroutes (PB L 240, van
    gelezen worden „systematisch”, dan wel „, doch slechts                 24.08.92, blz. 8).
    incidenteel”?                                                      (2) Beschikking van de Commissie van 6 juli 1994 betreffende
                                                                           kapitaalverhoging, kredietgaranties en bestaande belastingvrijstel-
                                                                           ling voor, Transportes Aéros Portugueses SA & quot; (TAP) (PB
                                                                           L 279, van 28.10.94, blz. 29).
Verzoek van de voltallige 1a secção van het Supremo
Tribunal Administrativo van 13 april 2000 om een preju-
diciële beslissing in het geding tussen Flightline Ltd en
Secretário de Estado dos Transports e Comunicações en
                                                                       Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instruc-
        TAP — Transportes Aéreos Portugueses, SA
                                                                       ción nr. 5 de Oviedo van 13 april 2000 om een prejudicië-
                                                                       le beslissing in het geding tussen M. V. González Sánchez
                        (Zaak C-181/00)                                                    en Medicina Asturiana SA
                        (2000/C 192/24)                                                         (Zaak C-183/00)
De voltallige 1a secção van het Supremo Tribunal Ad-                                           (2000/C 192/25)
ministrativo heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingeko-
men ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000, in het
geding tussen Flightline Ltd en Secretário de Estado dos              De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de Oviedo
Transportes e Comunicações en TAP — Transportes Aéreos                heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingekomen ter griffie
Portugueses, SAC, het Hof van Justitie van de Europese                 van het Hof van Justitie op 16 mei 2000, in het geding tussen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            M. B. González Sánchez en Medicina Asturiana SA, het Hof
de navolgende vragen:                                                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
1. Onderstelt of bevestigt de uitoefening door een lidstaat van
    de bij artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 (1)
    van de Raad van 23 juli 1992 vastgestelde rechten en               „Moet artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG (1) van de Raad van
    mogelijkheden, dat die lidstaat noodzakelijkerwijs afziet          25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
    van de bij artikel 3, lid 2, van die verordening vastgestelde      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inza-
    mogelijkheid om tot 1 april 1997 de mededinging bij                ke de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, aldus
    cabotagediensten op zijn grondgebied te kunnen beperken?           worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat de rechten
                                                                       die de consumenten overeenkomstig de wetgeving van de
                                                                       lidstaat genoten, als gevolg van de omzetting van de richtlijn
2. Kan in het kader van een in 1995 door een lidstaat
                                                                       worden beperkt?”
    aangekondigde openbare aanbesteding voor de exploitatie
    van geregelde luchtdiensten op een bepaalde route in
    overeenstemming met de krachtens artikel 4 van de veror-
    dening met betrekking tot die route opgelegde openbare             (1) PB L 210, blz. 29.
    dienstverplichtingen, niet worden geëist, dat inschrijvende
    luchtvaartmaatschappijen waaraan in een andere lidstaat
    een vergunning is verleend, voldoen aan de bij artikel 3,
    lid 2, van die verordening vastgestelde voorwaarden?


title: Zaak C-241/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2017 door Holistic Innovation Institute, SLU tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 in zaak T-706/14, Holistic Innovation Institute/REA

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/14

         Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2017 door Holistic Innovation Institute, SLU tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 in zaak T-706/14, Holistic Innovation Institute/REA
   (Zaak C-241/17 P)
   (2017/C 221/18)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Holistic Innovation Institute, SLU (vertegenwoordiger: J. J. Marín López, abogado)

      Andere partij in de procedure: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 februari 2017, Holistic Innovation Institute/REA, T-706/14, EU:T:2017:89;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van het REA van 24 juli 2014 [ARES (2014) 2461172] tot beëindiging van de onderhandelingen met verzoekster en tot uitsluiting van haar deelname aan de Europese projecten Inachus en ZONeSEC;

               —

               toekenning aan Holistic Innovation Institute, SLU van een schadevergoeding zoals die wordt gevorderd in punt 177 van het verzoekschrift in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in het bestreden arrest heeft geoordeeld dat het REA bevoegd was om de geschiktheid van Holistic Innovation Institute te beoordelen en het de grenzen van de aan het REA op het gebied van het zevende kaderprogramma toevertrouwde taken niet had overschreden doordat het verzoekster had uitgesloten van de onderhandelingen in het kader van de projecten Inachus en ZONeSEC (punt 39 van het bestreden arrest).

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting aangezien het afdeling 2.2.2, punt 1, van de bijlage bij besluit 2012/838 aldus heeft uitgelegd dat het REA op basis daarvan Holistic Innovation Institute kon uitsluiten van de onderhandelingen in het kader van de projecten Inachus en ZONeSEC (punt 126 van het bestreden arrest).

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in het bestreden arrest heeft geoordeeld dat het litigieuze besluit toereikend was gemotiveerd (punt 67 van het bestreden arrest), ofschoon in dit besluit als wezenlijk bestanddeel van de motivering ervan louter werd verwezen naar enerzijds het besluit van de Commissie van 13 maart 2014 (ARES [2014] 710158), wat de uitsluiting van rekwirante aan het project eDIGIREGION betreft (punten 57 en 60 tot en met 62 van het bestreden arrest), en anderzijds de eindrapporten van de audits 11-INFS-025 en 11-BA119016 (punten 63 en 64 van het bestreden arrest), terwijl zowel tegen voornoemd besluit van de Commissie van 13 maart 2014 (ARES [2014] 710158) als tegen die eindrapporten van de audits 11-INFS-025 en 11-BA119-016 vorderingen tot nietigverklaring waren ingesteld.

               4.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het in het bestreden arrest de overgelegde bewijzen heeft verdraaid waar het heeft verklaard dat het REA verzoekster „meermaals” om bepaalde inlichtingen had verzocht (punt 75 van het bestreden arrest), het bij brief van 14 mei 2014„zijn verzoek had herhaald” (punt 78 van het bestreden arrest), en er „een uitvoerige correspondentie tussen het REA en verzoekster had plaatsgevonden” (punt 118 van het bestreden arrest).

               5.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het de overgelegde bewijzen heeft verdraaid waar het in de punten 8, 77 en 78 van het bestreden arrest heeft verwezen naar een niet bestaand document dat niet tot de stukken behoort.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in het bestreden arrest heeft geooordeeld dat het litigieuze besluit toereikend was gemotiveerd (punten 80, 84, 94, 108 en 127 van het bestreden arrest), hoewel dit besluit schending opleverde van afdeling 2.2.2 van de bijlage bij besluit 2012/838, aangezien daarin werd afgeweken van de positieve beoordeling door externe onafhankelijke deskundigen van de operationele prestaties van rekwirante, zonder dat „die vaststelling [in dat besluit] toereikend werd gemotiveerd en gerechtvaardigd”.

               7.

               Het bestreden arrest gaat mank door een rechtens ontoereikende motivering waar het Gerecht heeft vastgesteld dat „verzoekster geen bewijzen heeft overgelegd die kunnen afdoen aan het betoog van [het REA]” (punt 58 van het bestreden arrest) en dat verzoeksters brief van 2 juni 2014, die als bijlage A26 bij het verzoekschrift was gevoegd, „een deel weergaf van de informatie die in de hierboven in punt 8 vermelde toelichting was opgenomen, zonder dat daarmee echter de hierboven in de punten 7, 9 en 10 genoemde specifieke informatie werd verstrekt waarom het REA had verzocht” (punt 78 van het bestreden arrest).

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in het bestreden arrest heeft geooordeeld dat het in het onderhandelingschema voorziene tijdstip voor de beëindiging van de onderhandelingen „indicatief van aard” was (punt 130 van het bestreden arrest).

               9.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in het bestreden arrest heeft geooordeeld dat geen vergoeding voor de materiële en evenmin voor de immateriële schade diende te worden verleend wegens de vaststelling van het litigieuze besluit (punten 147, 148 en 150 van het bestreden arrest).


title: Zaak F-67/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Rihn/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Europol overeenkomst — Statuut van de personeelsleden van Europol — Besluit 2009/371/JAI — Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd — Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/70

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Rihn/Europol
   (Zaak F-67/13) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van Europol - Europol overeenkomst - Statuut van de personeelsleden van Europol - Besluit 2009/371/JAI - Toepassing van de RAP op functionarissen van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd - Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd))
   2014/C 253/98
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Rihn (’s Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Arnould en D. Neumann, gemachtigden, vervolgens J. Arnould, D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst voor bepaalde tijd niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rihn draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Politiedienst.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013, blz. 31.


title: Zaak C-193/15 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 april 2016 — Tarif Akhras/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) — Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië — Maatregelen tegen personen en entiteiten die baat hebben bij of steun verlenen aan het beleid van het regime — Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten — Reeks aanwijzingen — Onjuiste opvatting van de bewijselementen)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/20

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 april 2016 — Tarif Akhras/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
      (Zaak C-193/15 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) - Beperkende maatregelen tegen de Arabische Republiek Syrië - Maatregelen tegen personen en entiteiten die baat hebben bij of steun verlenen aan het beleid van het regime - Bewijs van de gegrondheid van de plaatsing op de lijsten - Reeks aanwijzingen - Onjuiste opvatting van de bewijselementen))
      (2016/C 211/24)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirant: Tarif Akhras (vertegenwoordigers: S. Millar en S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister)

         Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en M. Bishop, gemachtigden); Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Gauci en L. Havas, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Tarif Akhras wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 september 1996 in zaak T-353/94: Postbank NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Administratieve procedure - Mededeling van de punten van bezwaar en proces-verbaal van de hoorzitting - Beschikking waarbij de Commissie de overlegging van deze documenten door ondernemingen die bij de administratieve procedure niet betrokken waren, heeft toegestaan - Voor beroep vatbare handeling - Geheimhoudingsplicht - Zakengeheimen)

text:
Nr . C 336/24          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        9 . 11 . 96
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             onder de naam JMC Automobiles, wonende te Livange
                    van 18 september 1996                             ( Luxemburg ), Monin Automobiles SA, gevestigd te Bourg
                                                                      de-Péage ( Frankrijk ), Europe Auto Service ( EAS ) SA,
in zaak T-353/94: Postbank NV tegen Commissie van de                  gevestigd te Livange ( Luxemburg ), SA Somaco SARL,
                 Europese Gemeenschappen (')                          gevestigd te Fort-de-France ( Frankrijk ), vertegenwoordigd
(Mededinging — Administratieve procedure — Mededeling                 door J.-C . Fourgoux, advocaat te Parijs , domicilie gekozen
van de punten van bezwaar en proces-verbaal van de                    hebbende te Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat
hoorzitting — Beschikking waarbij de Commissie de                     aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 , tegen Commissie van de
overlegging van deze documenten door ondernemingen die                Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : B. J. Drijber en
bij de administratieve procedure niet betrokken waren,                H. Lehman ), betreffende in de eerste plaats een beroep tot
heeft toegestaan — Voor beroep vatbare handeling —                    nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
          Geheimhoudingsplicht — Zakengeheimen)                       13 oktober 1994 houdende afwijzing van de door verzoek
                          ( 96/C 336/49 )                             sters ingediende klachten ter zake van beweerdelijk met
                                                                      artikel 85 EG-Verdrag strijdige kartelpraktijken , en , in de
                    (Procestaai: Nederlands)                          tweede plaats, een beroep tot vergoeding van de schade die
                                                                      verzoeksters stellen te hebben geleden door de manier
In zaak T-353/94 , Postbank NV, gevestigd te Amsterdam,               waarop de Commissie hun klachten heeft behandeld, heeft
vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en F. P. Louis,                   het Gerecht ( Vierde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te                  volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, R. Garcfa-Valdecasas ,
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,                 P. Lindh , J. Azizi en J. D. Cooke , rechters; griffier : B. Pastor,
Rue Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen               hoofdadministrateur, op 18 september 1996 een arrest
schappen ( gemachtigden : B. J. Drijver en W. Wils ), betref         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
fende een beroep tot nietigverklaring van de in de brieven
van 23 september 1994 en 3/4 oktober 1994 vervatte
beschikking van de Commissie , waarbij aan derde onder               I. Verklaart de vorderingen strekkende tot vaststelling
nemingen wordt toegestaan de hun tijdens een administra                   door het Gerecht van het bestaan van een inbreuk,
tieve procedure door de Commissie overgelegde mededeling                   niet-ontvankelijk .
van de punten van bezwaar en het proces-verbaal van de
hoorzitting te gebruiken in procedures voor de nationale              2 . Verklaart de vorderingen betreffende het nalaten niet
rechter, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ),                  ontvankelijk .
samengesteld als volgt: A. Saggio, kamerpresident, C. W.
Bellamy, A. Kalogeropoulos, V. Tiili en R. M. Moura
Ramos, rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez , administra         3 . Verklaart de litigieuze beschikking nietig, voor zover
teur, op 1 8 september 1996 een arrest gewezen waarvan het                 daarbij de klacht van Cesbron van 1 8 november 1 985 en
dictum luidt als volgt :                                                   de klacht van Cesbron, Asia Motor France, Monin
                                                                           Automobiles en EAS van 29 november 1988 zijn
 1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie,                     afgewezen.
      vervat in haar aan de ondernemingen NUON Veluwse
     Nutsbedrijven NV en Maatschappij Elektriciteit en Gas
      Limburg NV gerichte brieven van 23 september 1994 en            4 . Verwerpt voor het overige de vorderingen tot nietigver
      3/4 oktober 1994 .                                                   klaring.
2 . Verwijst de Commissie in de kosten van het geding .
                                                                      5 . Verklaart de vorderingen tot schadevergoeding niet
 (') PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .                                    ontvankelijk .
                                                                       6 . Verwerpt de vorderingen strekkende tot verwijzing van
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  de Commissie in de kosten van de procedure die heeft
                                                                           geleid tot het arrest van het Gerecht van 29 juni ? 993 in
                     van 18 september 1996
                                                                           zaak T-7/92 (Asia Motor France e.a., Jurispr. 1993 , blz.
in zaak T-387/94 : Asia Motor France SA en anderen tegen                    11-669).
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ')
 (Mededinging — Verplichtingen op gebied van onderzoek                 7. Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft
 van klachten — Wettigheid van motivering van afwijzing —                   van de kosten van verzoeksters .
        Kennelijk onjuiste beoordeling — Motivering)
                           ( 96/C 336/50 )
                                                                       (') PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
                        (Procestaai: Frans)
 In zaak T-387/94, Asia Motor France SA, gevestigd te
 Livange ( Luxemburg ), J.-M . Cesbron , handel drijvende


title: Zaak T-349/08: Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Uralita/Commissie

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/45

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2008 — Uralita/Commissie
   (Zaak T-349/08)
   (2008/C 285/83)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Uralita, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: I. Forrester, QC, K. Struckmann, P. Lindfelt, J. Garcia-Nieto Esteva, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 11 juni 2008 — Zaak COMP/F/38.695 — Natriumchloraat nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op Uralita; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep vordert verzoekster krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 (Zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat) in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst voor zover daarin wordt vastgesteld dat verzoekster hoofdelijk aansprakelijk is voor een inbreuk die in de periode van 16 december 1996 tot en met 9 februari 2000 zou zijn begaan door Aragonesas, waarvan verzoekster aandeelhouder was.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar vordering twee middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de gedragingen van Aragonesas op grond van een aansprakelijkheid van de moedermaatschappij voor de dochteronderneming toe te rekenen aan Uralita.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie de gedragingen van Aragonesas ten onrechte heeft toegerekend aan Uralita als rechtsopvolger.


title: Zaak T-45/09: Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Al Barakaat International Foundation/Commissie

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/39

         Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Al Barakaat International Foundation/Commissie
   (Zaak T-45/09)
   2009/C 153/77
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Al Barakaat International Foundation (Spånga, Zweden) (vertegenwoordigers: L. Silbersky en T. Olsson, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 1190/2008 van de Commissie nietig verklaren, voor zover zij Al Barakaat International Foundation betreft;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure voor een later te bepalen bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1190/2008 van de Commissie van 28 november 2008 tot 101e wijziging van verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban (1), volgens welke verzoekster moet blijven staan op de lijst van personen en entiteiten wier tegoeden en andere economische middelen overeenkomstig verordening nr. 881/2002 zijn bevroren. (2) Verordening nr. 1190/2008 is vastgesteld na het arrest van het Hof van 3 september 2008, Kadi en Al Barakaat International Foundation/Raad en Commissie, (gevoegde zaken C-402/05 P en C-415/05 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), waarbij de eerdere lijst, waarop verzoekers naam voorkwam, nietig werd verklaard.
   Verzoekster baseert haar beroep op de volgende middelen:
   Overschrijding van de bevoegdheid van de Commissie, aangezien de verplichting om onregelmatigheden in de administratieve procedure te herstellen de Commissie niet de bevoegdheid geeft de lijst te wijzigen of aan te vullen.
   Schending van de motiveringsplicht, van het zorgvuldigheidsbeginsel, van het recht van verweer en van het recht op doeltreffende rechtsmiddelen, aangezien de motivering voor de handhaving van verzoekster op de lijst geen nauwkeurige informatie bevat over de gestelde samenwerking tussen verzoekster enerzijds en Al-Qaida, Usama bin Laden en de Taliban anderzijds.
   Schending van het verbod van terugwerkende kracht, aangezien verzoekster op de lijst is geplaatst op basis van feiten die 10 jaar geleden hebben plaatsgevonden.
   Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de bij de bestreden verordening voorgeschreven maatregelen tot bevriezing een onevenredige en onaanvaardbare aantasting van het eigendomsrecht vormen.

      (1)  PB L 322, blz. 25.

      (2)  Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9).


title: Zaak C-99/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 2 maart 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Z

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 2 maart 2011 — Bondsrepubliek Duitsland/Z
   (Zaak C-99/11)
   2011/C 173/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Z

      Andere partijen: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht; Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten beim Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat niet elke met artikel 9 EVRM strijdige ingreep in de godsdienstvrijheid een daad van vervolging in de zin van eerstgenoemde bepaling uitmaakt, maar is van een ernstige schending van het fundamentele mensenrecht godsdienstvrijheid eerst sprake wanneer het kerngebied ervan wordt geraakt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Is het kerngebied van de godsdienstvrijheid beperkt tot de geloofsbelijdenis en geloofsbeleving thuis en in beperkte kring, of kan van daden van vervolging in de zin van artikel 9, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG eveneens sprake zijn wanneer de uitoefening van het geloof in het openbaar in het land van herkomst een gevaar voor de fysieke integriteit, het leven of de vrijheid van verzoeker inhoudt en hij daarom ervan afziet?

                           b)

                           Indien het kerngebied van de godsdienstvrijheid ook bepaalde geloofsbelevingen in het openbaar kan omvatten:

                     Volstaat het in dit geval voor een ernstige schending van de godsdienstvrijheid, dat de verzoeker deze beleving van zijn geloof voor zichzelf als van cruciaal belang ervaart om zijn religieuze identiteit te handhaven, of is bovendien noodzakelijk dat de religieuze gemeenschap waartoe verzoeker behoort deze geloofsbeleving beschouwt als een centraal bestanddeel van de geloofsleer, of kunnen ook andere omstandigheden, bijvoorbeeld de algemene verhoudingen in het land van herkomst, bijkomende beperkingen uitmaken?

               3)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:
               Is sprake van gegronde vrees voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van richtlijn 2004/83/EG wanneer vaststaat dat verzoeker na zijn terugkeer naar het land van herkomst bepaalde buiten het kerngebied liggende religieuze handelingen zal stellen, ofschoon deze een gevaar voor zijn fysieke integriteit, zijn leven of zijn vrijheid kunnen inhouden, of kan van verzoeker worden verlangd dat hij in de toekomst van dergelijke handelingen afziet?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak C-418/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürnberg (Duitsland) op 10 juli 2017 — Andreas Fabri en Elisabeth Mathes/Sun Express Deutschland GmbH

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Nürnberg (Duitsland) op 10 juli 2017 — Andreas Fabri en Elisabeth Mathes/Sun Express Deutschland GmbH
   (Zaak C-418/17)
   (2017/C 347/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Nürnberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Andreas Fabri, Elisabeth Mathes

      Verwerende partij: Sun Express Deutschland GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de omboeking naar een andere vlucht binnen de werkingssfeer van artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Is deze bepaling ook van toepassing op een omboeking die niet uitgaat van de luchtvaartmaatschappij, maar alleen van de reisorganisator?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-450/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 november 2006 — VAREC SA/Belgische Staat

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 november 2006 — VAREC SA/Belgische Staat
   (Zaak C-450/06)
   (2006/C 326/82)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Raad van State (België)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VAREC SA

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Interveniërende partij: Diehl Remscheid GmbH & Co
   Prejudiciële vraag
   „Moet artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (1), juncto artikel 15, lid 2, van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (2), en artikel 6 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (3), aldus worden uitgelegd dat de beroepsinstantie in de zin van dit artikel de vertrouwelijkheid en het recht op eerbiediging van de zakengeheimen in de door de betrokken partijen — waaronder de aanbestedende dienst — aan haar overgelegde dossiers moet garanderen, terwijl zijzelf van deze inlichtingen kennis mag nemen en ze in de beschouwing mag betrekken?”

      (1)  PB L 395, blz. 33.

      (2)  PB L 199, blz. 1.

      (3)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-15/02: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 16 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen enerzĳds Dr. Roman Moser, en de Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg en de Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg, anderzĳds

text:
6.4.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 84/51
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg                  —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
van 16 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen enerzijds Dr. Roman Moser, en de
Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg en de
Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg, ander-                Middelen en voornaamste argumenten
                             zijds
                        (Zaak C-15/02)                                De Commissie stelt dat richtlijn 98/59 van toepassing is op
                                                                      collectief ontslag door alle „werkgevers”, dat wil zeggen alle
                                                                      natuurlijke of rechtspersonen die een arbeidsverhouding in
                        (2002/C 84/89)
                                                                      het leven hebben geroepen, ook wanneer zij daarmee geen
                                                                      winstoogmerk nastreven. De Italiaanse omzettingsbepalingen,
                                                                      met name wet 223/91, die de toepassing van de waarborgen
                                                                      voor de werknemers beperkt tot „ondernemingen” en daarvan
De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
                                                                      ten onrechte alle werkgevers uitsluit die met hun activiteit geen
king van 16 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                      winstoogmerk nastreven, zijn derhalve onverenigbaar met
van Justitie op 22 januari 2002, in het geding tussen enerzijds
                                                                      deze richtlijn.
Dr. Roman Moser, en de Bürgermeister der Landeshauptstadt
Salzburg en de Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salz-
burg, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              (1) PB L 225, van 12.08.1998, blz. 16.
navolgende vraag:
„Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd,
dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12, 36 en 43
van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie
LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
                                                                      Beroep, op 6 februari 2002 ingesteld door Commissie van
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-
                                                                                rijk
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger is ge-
schonden?”
                                                                                (Zaak C-33/02)
                                                                                (2002/C 84/91)
Beroep, op 5 februari 2002 ingesteld door Commissie van               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 op 6 februari 2002 beroep ingesteld tegen de Republiek
                                                                      Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (Zaak C-32/02)                                pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar
                                                                      juridische dienst, domicilie gekozen hebbende bij L. Escobar
                                                                      Guerrero, lid van de juridische dienst van de Commissie,
                        (2002/C 84/90)                                Centre Wagner, Luxemburg-Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 februari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              —     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk haar verplich-
woordigd door Antonio Aresu als gemachtigde.                                tingen krachtens de artikelen 3, leden 3 en 4, 7, leden 1
                                                                            en 2, 11, lid 3, en 13, lid 1, juncto artikel 2, punt 3, van
                                                                            richtlijn 94/67/EG van de Raad van 16 december 1994
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen (1)
                                                                            niet is nagekomen doordat zij
—    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     bepalingen vast te stellen met betrekking tot de werk-                 1.    de regeling van het 40 %-aandeel aan vrijgekomen
     gevers die in het kader van hun activiteit geen winstoog-                    totale warmte bij bijstoken in artikel 3, lid 3, van de
     merk nastreven, de verplichtingen niet is nagekomen die                      richtlijn betreffende „de totale warmte die op dat
     op haar rusten krachtens richtlijn 98/59/EG (1) van de                       moment vrijkomt” in § 3, punt 3.2 en 3.3 BMwA-
     Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de                       Verordnung niet juist in nationaal recht heeft om-
     wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag;                      gezet,


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-60/02, Deutsche Verkehrsbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Artikel 81 EG — Overeenkomst inzake vaststelling van prijzen en wijze van facturering van diensten van omwisseling van valuta — Duitsland — Verstekprocedure)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-60/02, Deutsche Verkehrsbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Artikel 81 EG - Overeenkomst inzake vaststelling van prijzen en wijze van facturering van diensten van omwisseling van valuta - Duitsland - Verstekprocedure)
   (2004/C 314/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-60/02, Deutsche Verkehrsbank AG, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann en F. Wiemer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor de omwisseling van valuta in de eurozone — Duitsland] (PB 2003, L 15, p. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, president, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor de omwisseling van valuta in de eurozone — Duitsland], wordt nietig verklaard voorzover zij verzoekster betreft.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-654/11 P: Beschikking van het Hof van 13 december 2012 — Transcatab SpA, in liquidatie/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Prijsvaststelling en marktverdeling — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochteronderneming aan moederonderneming — Vermoeden van onschuld — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/2

         Beschikking van het Hof van 13 december 2012 — Transcatab SpA, in liquidatie/Europese Commissie
   (Zaak C-654/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Prijsvaststelling en marktverdeling - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag van dochteronderneming aan moederonderneming - Vermoeden van onschuld - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling)
   2013/C 55/03
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Transcatab SpA, in liquidatie (vertegenwoordiger: G. Mastrantonio, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: L. Malferrari, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011, Transcatab/Commissie (T-39/06), waarbij het Gerecht rekwirantes beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, (EG) (zaak COMP/C 38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië) en het verzoek tot verlaging van de geldboete die Transcatab bij deze beschikking is opgelegd, heeft verworpen, alsook de reconventionele vordering van de Commissie tot verhoging van de geldboete heeft afgewezen — Italiaanse markt voor de aankoop en de eerste bewerking van ruwe tabak — Toerekenbaarheid aan een moedermaatschappij van de inbreuken die door haar dochterondernemingen op de mededingingsregels zijn gepleegd — Weerlegbaarheid van vermoeden in geval van een 100 %-deelneming — Algemene beginselen betreffende de bewijsvoering — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Beginsel van gelijke behandeling

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Transcatab SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/63

         Beroep, op 20 februari 2004 ingesteld door Anheuser-Busch Incorporated tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-71/04)
   (2004/C 94/159)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 februari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Anheuser-Busch Incorporated, te St. Louis, Missouri (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door V. von Bomhard, A. Renck en A. Pohlmann, advocaten.
   Andere partij voor de kamer van beroep: Budějovický Budvar národní podnik.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beslissing R 1000/2001-2 van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 december 2003 te vernietigen, voorzover daarbij de merkaanvraag voor „AB GENUINE BUDWEISER KING OF BEERS” werd afgewezen voor waren van klasse 32;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Anheuser-Busch Inc.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „AB GENUINE BUDWEISER KING OF BEERS” voor waren van klasse 32 (onder meer bier)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Budějovický Budvar

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal woordmerk „BUDWEISER”

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               weigering van inschrijving

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1).
               Dienaangaande betoogt verzoekster dat er geen gevaar van verwarring tussen de betrokken merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-145/12: Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Bayerische Motoren Werke/BHIM (ECO PRO)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/29

         Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Bayerische Motoren Werke/BHIM (ECO PRO)
   (Zaak T-145/12)
   2012/C 165/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bayerische Motoren Werke AG (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 januari 2012 in zaak R 1418/2011-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „ECO PRO” voor waren van de klassen 9 en 12 — internationale inschrijving (IR) nr. W 1059979

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van bescherming van de internationale inschrijving met werking voor de Europese Unie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de internationale inschrijving van verzoeksters merk onderscheidend vermogen in de zin van dit artikel miste.


title: Zaak C-495/99: Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 63/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.3.2000
— Strijd met de vrijheid van vestiging                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
    Aangezien in Duitsland een bouwbedrijf enkel als zodanig
                                                                     artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
    wordt aangemerkt, indien de werknemers meer dan 50 %
                                                                     maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
    van hun totale arbeidstijd bouwwerkzaamheden verrich-
                                                                     gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
    ten, heeft het voor bouwbedrijven uit andere lidstaten
                                                                     moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
    weinig zin om in Duitsland zelfstandige filialen op te
                                                                     meedelen. De in casu gestelde termijn is op 21 november 1996
    richten met uitsluitend commercieel en technisch perso-
                                                                     verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
    neel (bijv. voor de acquisitie of het ontwikkelen van
                                                                     mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
    projecten). Wanneer zij namelijk een opdracht zouden
                                                                     len voor de richtlijn.
    ontvangen, dan kan die toch niet met behulp van bouwvak-
    kers van andere (buitenlandse) filialen of van de moeder-
    maatschappij worden uitgevoerd. Hier is wederom sprake           (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
    van een discriminerende behandeling, aangezien Duitse
    filialen van Duitse bouwbedrijven steeds als bouwbedrijf
    worden beschouwd, ook wanneer zij op zich niet aan de
    50 %-regel voldoen.
                                                                     Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-495/99)
                                                                                (2000/C 63/30)
Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                             bliek                                   op 21 december beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                     digd door haar juridisch adviseur P. Oliver als gemachtigde,
                       (Zaak C-494/99)                               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                        (2000/C 63/29)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     1) vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
op 21 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek                      bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  van richtlijn 96/93/EG van de Raad van 17 december
vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische                 1996 inzake de certificering van dieren en dierlijke produc-
dienst, en F. Benyon, juridisch adviseur, domicilie gekozen               ten (1), de krachtens die richtlijn en het Verdrag op haar
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar              rustende verplichtingen niet is nagekomen;
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     2) de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de proce-
                                                                          dure.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
    de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
                                                                     Ingevolge de artikelen 249 en 10 EG zijn de lidstaten verplicht
    lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn
                                                                     de maatregelen te treffen die nodig zijn om de tot hen gerichte
    94/56/EG van de Raad van 21 november 1994 houdende
                                                                     richtlijnen binnen de daartoe gestelde termijn in nationaal
    vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek
                                                                     recht om te zetten. Ofschoon de in artikel 9 van richtlijn
    van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart (1),
                                                                     96/93/EG gestelde termijn sedert 1 januari 1998 is verstreken,
    subsidiair, door deze maatregelen niet tijdig aan de Com-
                                                                     heeft Frankrijk nog steeds niet de nodige maatregelen getroffen.
    missie mede te delen, de krachtens het Verdrag en deze
    richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
    men;                                                             (1) PB L 13 van 16.1.1997, blz. 28.
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-368/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Lyon op 8 september 2006 — CEDILAC SA/Ministerie van Economie, Financiën en Industrie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Lyon op 8 september 2006 — CEDILAC SA/Ministerie van Economie, Financiën en Industrie
   (Zaak C-368/06)
   (2006/C 281/39)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal administratif de Lyon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CEDILAC SA

      Verwerende partij: Ministerie van Economie, Financiën en Industrie
   Prejudiciële vraag
   Is de maatregel die Frankrijk heeft getroffen in het kader van de afschaffing van de regel van uitstel van één maand, verenigbaar met de bepalingen van de artikelen 17 en 18, lid 4, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1)?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-252/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Engeland & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 16 mei 2012 — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd/Asda Stores Ltd

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Engeland & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 16 mei 2012 — Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd/Asda Stores Ltd
   (Zaak C-252/12)
   2012/C 227/18
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (Engeland & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Specsavers International Healthcare Ltd, Specsavers BV, Specsavers Optical Group Ltd, Specsavers Optical Superstores Ltd

      Verwerende partij: Asda Stores Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Indien een handelaar houder is van afzonderlijk ingeschreven gemeenschapsmerken voor

                           i)

                           een beeldmerk;

                           ii)

                           een woordmerk;

                     en deze beide tezamen gebruikt, kan dit dan gebruik van het beeldmerk voor de toepassing van de artikelen 15 en 51 van verordening nr. 207/2009 (1) opleveren? Zo ja, hoe dient het gebruik van het beeldmerk te worden beoordeeld?

               2)

               Maakt het daarbij verschil of:

                           i)

                           het woordmerk over het beeldelement is geplaatst?

                           ii)

                           de handelaar ook de combinatie van het beeldelement en het woordmerk als gemeenschapsmerk heeft ingeschreven?

               3)

               Hangt het antwoord op vraag A of B ervan af of het beeldelement en de woorden door de gemiddelde consument worden opgevat als i) afzonderlijke tekens; of ii) tekens met elk een zelfstandige onderscheidende rol? Zo ja, hoe?

               4)

               Is de kleur (of kleuren) waarin de verwerende partij het omstreden teken gebruikt, relevant bij de globale beoordeling van i) het verwarringsgevaar in de zin van artikel 9, lid 1, sub b, of ii) het ongerechtvaardigd voordeel in de zin van artikel 9, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, indien een gemeenschapsmerk niet in kleur is ingeschreven, maar de houder het op ruime schaal heeft gebruikt in een bepaalde kleur of kleurencombinatie, waardoor het bij een aanzienlijk deel van het publiek (in een deel van, maar niet in de gehele Gemeenschap) met die kleur of kleurencombinatie geassocieerd is geraakt? Zo ja, hoe?

               5)

               Zo ja, is het voor de globale beoordeling relevant dat de verwerende partij zelf bij een aanzienlijk deel van het publiek geassocieerd is geraakt met de kleur of kleurencombinatie die zij voor het omstreden teken gebruikt?

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova - 1e burgerlijke kamer - van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Trinity Alimentari Italia SpA en Ministerie van Financiën (Zaak C-128/96)

text:
 1 . 6 . 96            I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 158/ 11
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         samengesteld en als basis voor de door de koper gemaakte
                                                                          berekening van de extra heffing hadden gediend,
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje in strijd met
                                                                          of
      artikel 13 A, lid 1 , sub m ), van Zesde Richtlijn
      77/388/EEG (') heeft gehandeld, door te bepalen dat de
      BTW-vrijstelling voor diensten in nauwe samenhang                   wordt met deze formulering enkel het bedrag bedoeld dat,
      met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoe              zonder rekening te houden met de juistheid van de gegevens,
      ding enkel geldt voor privaatrechtelijke instellingen               uit de door de koper aangemelde en aan zijn berekening van
      waarvan de contributies een bepaald bedrag niet te                  de extra heffing op melk ten grondslag gelegde feiten
      boven gaan;                                                         volgt ?
                                                                          Wanneer de bepaling in eerstgenoemde zin moet worden
— Spanje te verwijzen in de kosten .                                      begrepen, rijst de vraag, of het volledige wettelijk verschul
                                                                          digde bedrag van de extra heffing op melk op het in de
Middelen en voornaamste argumenten                                        verordening genoemde tijdstip — destijds 30 juni —
                                                                          opeisbaar wordt, zodat ingeval van slechts gedeeltelijke
De in de Spaanse wet ( 2 ) gestelde beperking aan de vrijstel            betaling ten gevolge van een te lage aangifte van de koper de
ling komt niet voor in de tekst van de zesde richtlijn en moet            heffingsplichtige van de extra heffing ( in Duitsland de
dus in strijd worden geacht met het bepaalde in artikel 13                melkproducent ) de naar nationaal recht in rekening te
van de richtlijn . De Lid-Staten kunnen voor de in artikel                brengen rente over het saldo vanaf 1 juli van een jaar zou
                                                                          moeten betalen .
13 A, lid 1 , sub m ), bedoelde vrijstelling geen voorwaarden
stellen die afwijken van die welke in lid 2 van dit artikel zijn
voorzien . De Spaanse BTW-wet eerbiedigt evenmin het in de                (') PB 1988 , L 139 , blz . 12 .
elfde overweging van de zesde richtlijn gestelde doel, daar
elke oplegging van voorwaarden die niet in artikel 13 zijn
voorzien , in strijd is met het doel van de vaststelling van een
gemeenschappelijke lijst van vrijstellingen, die een vergelijk
bare heffing van de eigen middelen in alle Lid-Staten
waarborgt; bijgevolg is de Spaanse wet niet alleen in strijd              Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
met de inhoud van artikel 13 van de zesde richtlijn, maar                 kamer — van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing
ook met de doelstellingen van het gemeenschappelijk                       in het geding tussen Trinity Alimentari Italia SpA en
BTW-stelsel .                                                                                Ministerie van Financiën
                                                                                ( Zaak C-128/96 )
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                                       ( 96/C 158/26 )
( 2 ) Wet nr . 37/ 1992 , zoals gewijzigd bij wet nr . 42/ 1994 .
                                                                          Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer — heeft bij
                                                                          beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                          het Hof van Justitie op 22 april 1996 , in het geding tussen
                                                                          Trinity Alimentari Italia SpA en Ministerie van Financiën,
                                                                          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over vragen die
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 26 maart 1996                 overeenkomen met die in de gevoegde zaken C-47/95 ( 1 )
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Simon              e. a.
               en Hauptzollamt Frankfurt am Main
                           ( Zaak C-125/96 )                              (!) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
                              ( 96/C 158/25 )
Het Hessische Finanzgericht — 7. Senat — heeft bij
beschikking van 26 maart 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 18 april 1996 , in het geding tussen H.                          Doorhaling van zaak C-82/95 ( 1 )
Simon en Hauptzollamt Frankfurt am Main , het Hof van                                                ( 96/C 158/27 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
Moet artikel 15 , lid 4 , van Verordening ( EEG ) nr . 1546/
88 (') van de Commissie van 3 juni 1988 aldus worden                      9 februari 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak
uitgelegd, dat onder „ het bedrag van de verschuldigde                    C-82/95 : Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          tegen Helleense Republiek .
heffing " het bedrag van de extra heffing op melk moet
worden verstaan, dat zou dienen te worden betaald,
wanneer de feitelijke gegevens, op grond waarvan de ten                   (M PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
gevolge van overschrijding van de referentiehoeveelheden
ontstane heffingen worden vastgesteld, juist zouden zijn


title: Doorhaling van zaak C-227/98

text:
C 188/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Verzoek van Bundesgerichtshof van 25 maart 1999 om                       administratif de Melun (5e chambre) verzoekt het Hof zich uit
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hans                    te spreken over de geldigheid van de beschikking van de
Schwarzkopf GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämp-                        Raad van 28 juli 1989 waarbij de Franse Republiek wordt
              fung unlauteren Wettbewerbs e.V.                           gemachtigd een van artikel 7, lid 6, tweede alinea, van de
                                                                         Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van
                                                                         de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting afwijkende
                         (Zaak C-169/99)                                 maatregel toe te passen (89/487/EEG) (1), in het licht van het
                                                                         evenredigheidsbeginsel.
                         (1999/C 188/53)
                                                                         (1) PB L 239 van 16-8-1989, blz. 21.
Bundesgerichtshof — I. Zivilsenat — heeft bij beschikking van
25 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 5 mei 1999, in het geding tussen Hans Schwarzkopf
GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämpfung unlauteren
Wettbewerbs e.V., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                                   Doorhaling van zaak C-25/98 (1)
                                                                                (1999/C 188/55)
Moet het in artikel 6, lid 1, sub d, van richtlijn 76/768/EEG
van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 1999 de
sche producten (1), vervatte begrip „praktischen Gründe” aldus           doorhaling in het register gelast van zaak C-25/98 (verzoek
worden uitgelegd, dat een onderneming die cosmetische                    van de Juzgado de lo Social de Santiago de Compostela om
producten vervaardigt of verhandelt, de verplichte waar-                 een prejudiciële beslissing): D.T. López Tourı́s tegen Instituto
schuwingen in verschillende talen mag aanbrengen, indien zij             Nacional de Empleo (INEM) en Instituto Nacional de la
dit uit economische overwegingen en ter bevordering van de               Seguridad Social (INSS).
handel binnen de Gemeenschap zinvol acht, wanneer daardoor
de volledige waarschuwing enkel op de bijsluiter duidelijk
leesbaar kan worden aangebracht en op de verpakking en de                (1) PB C 94 van 28.3.1998.
recipiënt wegens plaatsgebrek slechts een verkorte aanduiding
kan staan? In concreto: Mag de onderneming de volledige
waarschuwing op verpakking en recipiënt weglaten en aldaar
alleen een verkorte aanduiding aanbrengen, wanneer zij het
om voornoemde „Gründen” zinvol acht, haar producten in een
uniforme aanbiedingsvorm in negen talen van verschillende
landen (waaronder acht lidstaten van de EU) op de markt te                              Doorhaling van zaak C-32/98 (1)
brengen?
                                                                                (1999/C 188/56)
(1) PB L 262, blz. 169, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/667/EEG van     De president van het Hof van Justitie van de Europese
    de Raad (PB L 382, blz. 46).                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari 1999
                                                                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/98: Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                         Duitsland.
                                                                         (1) PB C 94 van 28.03.1998.
Verzoek van het Tribunal administratif de Melun (5e
chambre) van 3 december 1998 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Sanofi Winthrop SA en
       Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne
                                                                                Doorhaling van zaak C-227/98 (1)
                         (Zaak C-181/99)                                                        (1999/C 188/57)
                         (1999/C 188/54)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 1999 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-227/98: Commis-
Het Tribunal administratif de Melun (5e chambre) heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
vonnis van 3 december 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 14 mei 1999, in het geding tussen
                                                                         (1) PB C 278 van 05.09.1998.
Sanofi Winthrop SA en Directeur des services fiscaux du
Val-de-Marne, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen om een prejudiciële beslissing verzocht. Het Tribunal


title: Zaak T-219/01: Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commerzbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.12.2001            NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 369/13
     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                Middelen en voornaamste argumenten
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 9 augustus 2001                                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                         die in zaak T-216/01 (Reisebank AG/Commissie).
in zaak T-120/01 R: Carlo De Nicola tegen Europese
                        Investeringsbank
(Kort geding — Schorsing van betrokkene — Fumus boni
          juris &mdash, Spoedeisendheid — Geen)
                         (2001/C 369/20)                                 Beroep, op 18 september 2001 ingesteld door Alcon
                                                                         Universal Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Zaak T-237/01)
In zaak T-120/01 R, Carlo De Nicola, wonende te Rome,
vertegenwoordigd door L. Isola, advocaat, tegen Europese                                         (2001/C 369/22)
Investeringsbank (gemachtigden: C. Gómez de la Cruz en
C. Camilli), betreffende een verzoek om opschorting van de                                      (Procestaal: Engels)
uitvoering van verschillende besluiten van de EIB betreffende
verzoeker, heeft de president van het Gerecht op 9 augustus
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 18 september 2001 beroep ingesteld tegen het
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Alcon
                                                                         Universal Ltd., vertegenwoordigd door H. Porter van Theodore
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  Goddard, Londen (Verenigd Koninkrijk).
                                                                         Andere partij bij de procedure voor de kamer van beroep: Dr.
                                                                         Robert Winzer Pharma GmbH.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 24 september 2001 ingesteld door Commerz-
bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                    —     de beslissing R 0273/2000-1 van de kamer van beroep
                                                                               van 18 juli 2001 te vernietigen en het Bureau te gelasten,
                                                                               de nietigverklaring van het gemeenschapsmerk te wei-
                         (Zaak T-219/01)                                       geren.
                         (2001/C 369/21)                                 —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
                         (Procestaal: Duits)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 september 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Commerz-
bank AG, te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd              Houder van het gemeen-        Alcon Universal Ltd.
door H. Satzky en B. Maassen, advocaten.                                 schapsmerk:
                                                                         Betrokken         gemeen-     woordmerk „BSS” voor bepaalde
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      schapsmerk:                   waren van klasse 5 (aan-
                                                                                vraagnr. 90134)
—    de tot verzoekster gerichte beschikking van de Commissie
     van 17 augustus 2001 in zaak COMP/E-1/37.919 inzake                 Verzoeker van de nietig-      Dr. Robert      Winzer    Pharma
     de weigering van toegang tot verdere documenten nietig              verklaring:                   GmbH.
     te verklaren;
                                                                         Beslissing nietigheidsaf-     nietigverklaring van het gemeen-
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                             deling:                       schapsmerk


title: Zaak T-523/13: Beschikking van het Gerecht van 25 november 2013 — Euromed/BHIM — DC Druck-Chemie (EUROSIL)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/45

         Beschikking van het Gerecht van 25 november 2013 — Euromed/BHIM — DC Druck-Chemie (EUROSIL)
   (Zaak T-523/13) (1)

   2014/C 45/83
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.