title: Zaak C-130/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 16 maart 2011 — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd/Comptroller-General of Patents

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 16 maart 2011 — Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd/Comptroller-General of Patents
   (Zaak C-130/11)
   2011/C 179/11
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Neurim Pharmaceuticals (1991) Ltd

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, sub d, van verordening (EEG) nr. 1768/92 (1) [nu verordening (EG) nr. 469/2009 (2)] (hierna: „ABC-verordening”) aldus worden uitgelegd dat, wanneer voor een geneesmiddel met een bepaalde werkzame stof een vergunning voor het in de handel brengen (A) is verleend, geen aanvullend beschermingscertificaat (hierna: „ABC”) kan worden verleend op basis van een latere vergunning voor het in de handel brengen (B) van een ander geneesmiddel met dezelfde werkzame stof, wanneer de door het basisoctrooi verleende bescherming zich niet uitstrekt tot het in de handel brengen van het product dat het voorwerp uitmaakt van de eerdere vergunning voor het in de handel brengen, in de zin van artikel 4?

               2)

               Indien een ABC kan worden verleend, hebben de woorden „de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Gemeenschap” in artikel 13, lid 1, van de ABC-verordening dan steeds betrekking op een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel dat binnen de grenzen van de door het basisoctrooi verleende bescherming valt, in de zin van artikel 4?

               3)

               Luidt het antwoord op de vorige vragen anders indien de eerdere vergunning voor het in de handel brengen is verleend voor een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik voor een bepaalde indicatie en de latere vergunning voor het in de handel brengen is verleend voor een geneesmiddel voor menselijk gebruik voor een andere indicatie?

               4)

               Luidt het antwoord op de vorige vragen anders indien de latere vergunning voor het in de handel brengen een volledige aanvraag voor het in de handel brengen vereiste overeenkomstig artikel 8, lid 3, van richtlijn 2001/83/EG (3) (voorheen een volledige aanvraag op grond van artikel 4 van richtlijn 65/65/EEG (4))?

               5)

               Luidt het antwoord op de vorige vragen anders indien het product waarop vergunning (A) voor het in de handel brengen van het overeenkomstige geneesmiddel betrekking heeft, valt onder de bescherming van een ander octrooi dat toebehoort aan een andere geregistreerde eigenaar dan degene die het ABC aanvraagt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (4)  Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB 22, blz. 369).


title: ARREST VAN HET HOF van 19 maart 1996 in zaak C-25/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (FAO - Visserijovereenkomst - Stemrecht - Lid-Staten - Gemeenschap)

text:
22. 6 . 96           | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 180/5
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  te voldoen aan Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig              20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/67/EEG van de                     de wetgevingen van de Lid-Staten inzake actieve implan
     Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de                    teerbare medische hulpmiddelen, is het Koninkrijk
     beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico 's             België de krachtens artikel 16 van die richtlijn op hem
     voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven                   rustende verplichtingen niet nagekomen .
     krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad, is de
     Italiaanse Republiek de krachtens artikel 8 van Richtlijn
     93/67/EEG haar rustende verplichtingen niet nageko              2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten van
     men .                                                                 de procedure.
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de                      (') PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
     kosten .
(') PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 19 maart 1996
                   ARREST VAN HET HOF                                 in zaak C-25/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                          ( Zesde kamer)                                     schappen tegen Raad van de Europese Unie ( 1 )
                       van 14 maart 1996                              (FAO — Visserijovereenkomst — Stemrecht — Lid-Staten
                                                                                — Gemeenschap)
in zaak C-239/95 : Commissie van de Europese Gemeen
              schappen tegen Koninkrijk België ( 1 )                                            ( 96/C 180/ 10 )
(Niet-nakoming — Omzetting van Richtlijn 90/385/EEG
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                                      (Procestaai: Frans)
van de Lid-Staten inzake actieve implanteerbare medische
                          hulpmiddelen)
                           ( 96/C 180/09 )                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak C-25/94, Commissie van de Europese Gemeenschap
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         ( gemachtigde : J. Sack ) tegen Raad van de Europese Unie
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       ( gemachtigden : R. Bandilla en F. van Craeyenest ), onder
                                                                      steund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
                                                                      Noord-Ierland, ( gemachtigden : J. E. Collins, bijgestaan
In zaak C-239/95 , Commissie van de Europese Gemeen                  door R. Plender ), betreffende een beroep tot nietigverkla
schappen ( gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk               ring van de beslissing van de Raad „ Visserij " van 22 no
België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek         vember 1993 , waarbij het stemrecht in de Voedsel- en
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,             Landbouworganisatie van de Verenigde Naties ter zake van
door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen            de goedkeuring van de Overeenkomst om de naleving van de
te nemen en, subsidiair, aan de Commissie mede te delen , ter         internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen
omzetting van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van                    door vissersvaartuigen op de volle zee te bevorderen, aan de
20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de              Lid-Staten is toegekend , heeft het Hof, samengesteld als
wetgevingen van de Lid-Staten inzake actieve implanteer              volgt: G. C. Rodriguez Iglesias , president, J. -P. Puissochet en
bare medische hulpmiddelen ( PB 1990, L 189 , blz. 17 ) de            G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F. Mancini , F. A. Schock
krachtens die richtlijn en in het bijzonder krachtens arti           weiler ( rapporteur ), J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
kel 16 ervan op hem rustende verplichtingen niet is                   Kapteyn , C. Gulmann, J. L. Murray, H. Ragnemalm en L.
nagekomen , heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als           Sevón , rechters ; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier:
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F.               D. Louterman-Hubeau , op 19 maart 1996 een arrest
Mancini , F. A. Schockweiler en J. L. Murray ( rapporteur ),          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif
fier: R. Grass, op 14 maart 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   1 . Verklaart nietig de beslissing van de Raad „ Visserij " van
                                                                           22 november 1 993 , waarbij het stemrecht in de Voedsel
                                                                           en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties ter
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette                  zake van de goedkeuring van de Overeenkomst om de
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om            naleving van de internationale instandhoudings- en
 ---pagebreak--- Nr . C 180/6            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 6 . 96
       beheersmaatregelen door vissersvaartuigen op de volle            het aldaar in de handel te brengen of toe te dienen, zonder
      zee te bevorderen, aan de Lid-Staten is toegekend.                dat van te voren door de bevoegde instantie van deze
                                                                        Lid-Staat een vergunning is afgegeven.
2 . Verwijst de Raad in de kosten.
                                                                        (M PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .
3 . Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten
       zal dragen.
(M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 21 maart 1996
                                                                        in zaak C-335/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
                                                                        het Amtsgericht Recklinghausen ): H. W. Mrozek en B. Jager
                    ARREST VAN HET HOF                                             tegen de oplegging van een geldboete ( ] )
                           ( Eerste kamer )                             (Sociale bepalingen op het gebied van het wegvervoer —
                                                                             Afwijking voor voertuigen van de diensten van de
                        van 21 maart 1996
                                                                                vuilnisophaling)
in zaak C-297/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de                                      ( 96/C 180/ 12 )
Belgische Raad van State ): D. Bruyère e.a. tegen Belgische
                                Staat (')
(Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik — Richt                                         (Procestaai: Duits)
              lijnen 81/851/EEG en 90/676/EEG)
                            ( 96/C 180/ 11 )                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        In zaak C-335/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Amtsgericht
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Recklinghausen ( Duitsland ), in het geding, aldaar tegen de
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        oplegging van een geldboete aanhangig gemaakt door H. W.
                                                                        Mrozek en B. Jager, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        uitlegging van artikel 4, onder 6 , van Verordening ( EEG )
In zaak C-297/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   nr . 3820/ 85 van de Raad van 20 december 1985 tot
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Belgische Raad                  harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard
van State , in het aldaar aanhangige geding tussen D. Bruyère           voor het wegvervoer ( PB 1985 , L 370, blz . 1 ), heeft het Hof
e .a . en Belgische Staat, om een prejudiciële beslissing over de       ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
uitlegging van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 8 1 /85 1 /EEG van       kamerpresident, P. Jann ( rapporteur ) en L. Sevón , rechters;
de Raad van 28 september 1981 betreffende de onderlinge                 advocaat-generaal : P. Léger; griffier : H. von Holstein,
aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                     adjunct-griffier, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik ( PB 1981 ,                waarvan het dictum luidt als volgt:
L 317, blz . 1 ), in haar oorspronkelijke versie en zoals
gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van de Raad van
 13 december 1990 ( PB 1990 , L 373 , blz . 15 ), heeft het Hof          1 . Het begrip „ voertuigen van de diensten van de vuilnis
 ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                  ophaling " in artikel 4, onder 6, van Verordening (EEG)
kamerpresident, P. Jann en L. Sévon ( rapporteur ), rechters;                nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi                 harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale
nistrateur, op 21 maart 1996 een arrest gewezen waarvan                      aard voor het wegvervoer, moet aldus worden uitgelegd,
het dictum luidt als volgt:                                                  dat het betrekking heeft op voertuigen die worden
                                                                             gebruikt voor hei ophalen van allerlei soorten vuilnis dat
                                                                             niet onder een meer specifieke regeling valt alsmede voor
Artikel 4 van Richtlijn 81 /851 /EEG van de Raad van                         het vervoer ervan in de nabije omgeving, in het kader van
28 september 1981 betreffende de onderlinge aanpassing                       een algemene dienst van openbaar belang, die recht
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake geneesmiddelen                      streeks door overheidsinstanties of onder hun toezicht
 voor diergeneeskundig gebruik, in haar oorspronkelijke                      door particuliere ondernemingen wordt verricht.
 versie en zoals gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van de
 Raad van 13 december 1990, moet aldus worden uitgelegd,
 dat het verbiedt dat in een Lid-Staat een geneesmiddel                  2 . Op gebieden die niet onder Verordening (EEG)
 waarop deze richtlijn van toepassing is, wordt ingevoerd om                 nr. 3820/85 vallen, blijven de Lid-Staten bevoegd om


title: Zaak T-183/13: Arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 — Skype/BHIM — Sky en Sky IP International (SKYPE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SKYPE — Ouder gemeenschapswoordmerk SKY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/27

         Arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 — Skype/BHIM — Sky en Sky IP International (SKYPE)
   (Zaak T-183/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SKYPE - Ouder gemeenschapswoordmerk SKY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 205/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype Ultd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Fowler, solicitor, J. Schmitt, advocaat, en J. Mellor, QC, vervolgens A. Carboni en M. Browne, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) en Sky IP International Ltd (Isleworth) (vertegenwoordigers: R. Guthrie, D. Rose, V. Baxter, solicitors, en T. Moody-Stuart, barrister, vervolgens R. Guthrie, D. Rose, T. Moody-Stuart en J. Curry, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2013 (zaak R 2398/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen British Sky Broadcasting Group plc en Sky IP International Ltd enerzijds en Skype Ultd anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Skype Ultd zal haar eigen kosten dragen, alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), van Sky plc en van Sky IP International Ltd.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-108/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juni 2016 – Verile/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Overdracht van de in een nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie — Voorstel voor extra pensioenjaren — Beroep — Nietigverklaring — Hogere voorziening — Herkwalificatie van de vordering tot nietigverklaring van het voorstel voor extra pensioenjaren — Uitlegging van de vordering tot nietigverklaring als strekkende tot nietigverklaring van het besluit tot erkenning van extra pensioenjaren na de overdracht van de pensioenrechten — Afwijzing van de vordering — Arrest in hogere voorziening dat gezag van gewijsde heeft gekregen — Afdoening zonder beslissing)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/52

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juni 2016 – Verile/Commissie
   (Zaak F-108/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Overdracht van de in een nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie - Voorstel voor extra pensioenjaren - Beroep - Nietigverklaring - Hogere voorziening - Herkwalificatie van de vordering tot nietigverklaring van het voorstel voor extra pensioenjaren - Uitlegging van de vordering tot nietigverklaring als strekkende tot nietigverklaring van het besluit tot erkenning van extra pensioenjaren na de overdracht van de pensioenrechten - Afwijzing van de vordering - Arrest in hogere voorziening dat gezag van gewijsde heeft gekregen - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 260/64)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marco Verile (Cadrezzate, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, É. Marchal, S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten, daarna S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten, ten slotte J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, daarna G. Gattinara, gemachtigde, en ten slotte G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, dat toepassing geeft aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-108/12, Verile/Commissie.

               2)

               Verile en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012, blz. 34.


title: Zaak C-148/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato, Quinta Sezione op  20 maart 2006  — Santorso Soc. coop. arl tegen Comune di Torino e.a.

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato, Quinta Sezione op 20 maart 2006 — Santorso Soc. coop. arl tegen Comune di Torino e.a.
   (Zaak C-148/06)
   (2006/C 154/10)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Santorso Soc. coop. arl

      Verweerster: Comune di Torino e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG (1), of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (2) (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering, een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht?

               2)

               Zo neen: is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG, of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering — hoewel de kenmerken van een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht ontbreken — een stilzwijgend uitvloeisel of een „afgeleid beginsel” van het mededingingsbeginsel, gezien in samenhang met de beginselen van bestuurlijke transparantie en non-discriminatie op grond van nationaliteit, en heeft het als zodanig rechtstreekse werking en voorrang boven eventueel daarmee strijdige nationale bepalingen waarmee de lidstaten overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken regelen die niet onder de werkingssfeer van de rechtstreekse toepassing van het gemeenschapsrecht vallen?

      (1)  PB L 199, blz. 54.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak F-65/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Wandschneider/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2003 — Beroep tot nietigverklaring — Motivering — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/52

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Wandschneider/Commissie
   (Zaak F-65/05) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2003 - Beroep tot nietigverklaring - Motivering - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   (2008/C 22/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Paolo Sequeira Wandschneider (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden en C. Ronzi, advocaten, vervolgens G. Vandersanden, C. Ronzi en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de beoordelingsperiode 2003 en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005, blz. 32 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-282/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-259-05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Spanje/Commissie (EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten kosten — Linnen — Vlas — Bananen — Rapport van OLAF — Rapport van Rekenkamer — Bilaterale vergadering als bedoeld in artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Misbruik — Bestaan van financiële schade voor EOGFL)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-259-05) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten kosten - Linnen - Vlas - Bananen - Rapport van OLAF - Rapport van Rekenkamer - Bilaterale vergadering als bedoeld in artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Misbruik - Bestaan van financiële schade voor EOGFL)
   2009/C 193/21
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn, L. Parpala en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2005/354/EG van de Commissie van 29 april 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 112, blz 14).

      Dictum

               1)

               Beschikking 2005/354/EG van de Commissie van 29 april 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, wordt nietig verklaard voor zover daarbij communautaire financiering van de door het Koninkrijk Spanje wegens steun voor de productie van vlas over de verkoopseizoenen 1996/1997 tot en met 1999/2000 gemaakte kosten wordt uitgesloten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Partijen dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak C-199/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication/Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE) (Staatssteun — Artikel 88, lid 3, EG — Nationale rechterlijke instanties — Terugvordering van onrechtmatig tot uitvoering gebrachte steunmaatregelen — Met gemeenschapsrecht verenigbaar verklaarde steunmaatregelen)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication/Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE)
   (Zaak C-199/06) (1)

   (Staatssteun - Artikel 88, lid 3, EG - Nationale rechterlijke instanties - Terugvordering van onrechtmatig tot uitvoering gebrachte steunmaatregelen - Met gemeenschapsrecht verenigbaar verklaarde steunmaatregelen)
   (2008/C 79/04)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Centre d'exportation du livre français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication

      Verwerende partij: Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'Etat (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 88 EG-Verdrag — Mogelijkheid voor een lidstaat om af te zien van terugvordering van onrechtmatig verleende steun die de Europese Commissie, naar aanleiding van een klacht van een derde, verenigbaar heeft verklaard met de gemeenschappelijke markt
   Dictum

               1)

               Artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter niet verplicht is om de terugvordering te gelasten van in strijd met deze bepaling tot uitvoering gebrachte steun, wanneer de Commissie van de Europese Gemeenschappen een eindbeschikking heeft gegeven waarin zij vaststelt dat deze steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87 EG. Op grond van het gemeenschapsrecht is hij verplicht om de steunontvanger te gelasten rente te betalen voor het tijdvak van onrechtmatigheid. Binnen het kader van zijn nationale rechtsorde kan hij in voorkomend geval bovendien de terugvordering gelasten van de onrechtmatige steun, onverminderd het recht van de lidstaat om deze later opnieuw tot uitvoering te brengen. Hij kan ook genoopt zijn verzoeken tot vergoeding van de schade die is ontstaan wegens de onrechtmatigheid van de steunmaatregel, toe te wijzen.

               2)

               In een procedurele situatie zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, strekt de uit artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG voortvloeiende verplichting om de gevolgen van de onrechtmatigheid van een steunmaatregel op te heffen zich, voor de berekening van de door de ontvanger te betalen bedragen, behoudens uitzonderlijke omstandigheden, ook uit tot het tijdvak dat is verstreken tussen een beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen waarbij de verenigbaarheid van deze steunmaatregel met de gemeenschappelijke markt wordt vastgesteld en de nietigverklaring van deze beschikking door de gemeenschapsrechter.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak C-254/02: Verzoek van het London Tribunal Centre van 5 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fast Forward Resources Plc en The Commissioners of Customs and Excise

text:
C 202/16                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.8.2002
Verzoek van het London Tribunal Centre van 5 juli 2002                     (3) van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fast                       tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de
Forward Resources Plc en The Commissioners of Customs                          Europese Gemeenschap (PB L 56 van 06.03.96 blz. 1).
                              and Excise
                           (Zaak C-254/02)
                           (2002/C 202/23)                                 Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                           kamer) van 12 juni 2002 in zaak T-9/01, op 15 juli 2002
                                                                           ingesteld door Michael Becker tegen Rekenkamer van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Het London Tribunal Centre heeft bij beschikking van 5 juli
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juli                                    Zaak C-260/02 P
2002, in het geding tussen Fast Forward Resources Plc en The
Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van                                      (2002/C 202/24)
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(i)    Wat is de juiste betekenis en het rechtsgevolg van de in            op 15 juli 2002 hogere voorziening ingesteld tegen het
       artikel 3 van verordening (EG) nr. 152/1999 (1) van de              arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
       Commissie gebruikte zinsnede „[D]eze registratie zal [...]          Gemeenschappen (Vierde kamer) van 12 juni 2002 in zaak
       worden beëindigd”?                                                  T-9/01, Michael Becker tegen Rekenkamer van de Europese
                                                                           Gemeenschappen. (1) Rekwirant wordt vertegenwoordigd door
                                                                           prof. dr. E. Fricke, Kanzlei Dr. Fricke & Coll, Landshut (alsmede
(ii) Indien artikel 3 van verordening (EG) nr. 152/1999 van                Neurenberg, Neubrandenburg en Luxemburg), en R. Nathan,
       de Commissie inhoudt dat de gehele in de verordening                avocat, te Luxemburg.
       bedoelde registratieprocedure wegvalt: (a) verliest veror-
       dening (EG) nr. 175/2000 (2) van de Raad dan haar
                                                                           Rekwirant vordert algehele vernietiging van het arrest van het
       werking met betrekking tot de invoer van leren handtas-
                                                                           Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2002; hij handhaaft
       sen in de Europese Unie (vóór 23 oktober 1999 midder-
                                                                           onverkort zijn vorderingen in eerste aanleg.
       nacht); en (b) met betrekking tot welke — eventuele —
       producten worden in artikel 1, lid 4, van verordening
       (EG) nr. 175/2000 van de Raad effectief rechten ingesteld?
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
(iii) Is artikel 1 van verordening (EG) nr. 175/2000 van de
                                                                           Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni
       Raad verenigbaar met de artikelen 11, lid 4, en 14, lid 5,
                                                                           2002 vormt een schending van de grondbeginselen van het
       van verordening (EG) 384/96 (3) van de Raad en, zo neen,
                                                                           gemeenschapsrecht.
       wat is het gevolg van deze onverenigbaarheid voor de
       inning van op grond van verordening (EG) nr. 152/1999
       van de Commissie geregistreerde antidumpingrechten?
                                                                           —     Schending van de zorgplicht
(iv) Is artikel 1 van verordening (EG) nr. 175/2000 van de                 De invaliditeitscommissie moet op basis van de medische
       Raad verenigbaar met verordening (EG) nr. 384/96 van                gegevens onderzoeken of aan de in artikel 78 van het Statuut
       de Raad voorzover de maatregel is vastgesteld na de in              genoemde voorwaarden is voldaan. Het is niet relevant dat hij
       artikel 11, lid 5, van verordening (EG) nr. 384/96 van de           verlof om redenen van persoonlijke aard geniet. De gronden
       Raad, bedoelde periode van 12 maanden?                              waarop gerekwireerde zijn bezwaren van de hand heeft
                                                                           gewezen zijn onverenigbaar met de zorgplicht en worden
                                                                           noch door de tekst van het Statuut gedekt noch zijn zij in
(1) van 22 januari 1999 tot inleiding van een procedure, op verzoek        overeenstemming met het doel van het Statuut.
     van „nieuwe exporteurs”, tot herziening van verordening (EG)
     nr. 1567/97 van de Raad tot instelling van een definitief antidum-
     pingrecht op de invoer van leren handtassen uit de Volksrepubliek     —     Niet-inaanmerkingneming van voor de
     China, tot intrekking van het recht ten aanzien van vijf exporteren-        beslissing doorslaggevende informatie
     de producenten en tot instelling van een registratie van deze
     invoer (PB L 18 van 23.01.1999, blz. 10).
(2) van 24 januari 2000 tot wederinstelling van een definitief
                                                                           De Europese Commissie heeft op een verzoek om inlichtingen
     antidumpingrecht op de invoer van lederen handtassen uit de           van het Gerecht geantwoord en daarbij het standpunt in rechte
     Volksrepubliek China die door een aantal exporterende producen-       van rekwirant volledig onderschreven. Het Gerecht heeft van
     ten voor uitvoer naar de Gemeenschap verkocht worden en tot           deze verklaring van de Commissie in zijn arrest in eerste aanleg
     wijziging van verordening (EG) nr. 1567/97 (PB L 22 van               geen melding gemaakt en deze dus ook niet naar behoren in
     27.01.2000 blz. 25).                                                  zijn oordeel betrokken.


title: Beroep, op 5 juni 1995 ingesteld door H. Belhanbel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-125/95)

text:
12 . 8 . 95        lüL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/33
Chabert, wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoordigd         voor de terugbetaling van het onverschuldigd betaalde
door G. Vandersanden, advocaat te Brussel , domicilie             bedrag.
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
Rue Glesener 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                  Beroep, op 1 juni 1995 ingesteld door K. Fingerhut tegen
— het besluit van de Commissie van 6 oktober 1994 nietig          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
    te verklaren waarbij verzoeker is veroordeeld tot terug                             Gemeenschappen
    betaling van een bedrag van 215 354 Bfr . in maande                                 ( Zaak T-124/95 )
    lijkse termijnen, wegens onverschuldigde betaling;                                      ( 95/C 208/69 )
— de terugbetaling te gelasten van de sinds november 1994                               (Procestaai: Duits)
    ambtshalve op het salaris van verzoeker door de
     Commissie ingehouden bedragen, vermeerderd met               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    vertragingsrente van 8% per jaar; en                          schappen is op 1 juni 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                  de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                       schappen door K. Fingerhut, te Twistetal-Gembeck ( Bonds
                                                                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meiste
                                                                  rernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
Middelen en voornaamste argumenten                                Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb
                                                                  bende te Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue
Verzoeker zet uiteen, dat hij na zijn op 1 februari 1984          des Bains 14a .
uitgesproken echtscheiding de administratie had verzocht,
aan zijn voormalige echtgenote het bedrag te betalen dat          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
haar zou toekomen indien zij recht had op de kostwinners
toelage , te weten 5 % van haar basissalaris, en het verschil     1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
op verzoekers rekening over te maken; de administratie                een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
heeft zonder bezwaar te maken aan dit verzoek voldaan                 periode van 15 december 1985 tot 29 juli 1993 ten
vanaf 1 maart 1 984 . Gedurende meer dan tien jaar, namelijk           bedrage van DM 43 929,06 , met rente ad 8 % vanaf
van maart 1 984 tot oktober 1 994, heeft verzoeker aldus een           19 mei 1992, en hen hoofdelijk in de kosten te
op zijn salarisoverzicht als kostwinnerstoelage vermeld               verwijzen .
bedrag ontvangen, dat het verschil zou moeten zijn tussen de
aan zijn voormalige echtgenote betaalde kostwinnerstoe           2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
lage, overeenkomend met 5 % van haar salaris, en het aan              gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie
verzoeker toekomende restant. Nadien is gebleken, dat de               ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                       sen .
Commissie in deze periode het gedeelte van de toelage dat
aan verzoekers ex-echtgenote moest worden overgemaakt,
niet heeft aangepast aan de wijzigingen van haar salaris; de      Middelen en voornaamste argumenten
toelage werd wel aangepast aan de stijging van het salaris
van verzoekers ex-echtgenote , maar er werd haar een              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gelijkblijvend bedrag overgemaakt, zodat verzoeker een            met die in zaak T-20/94 (').
restbedrag ontving dat steeds toenam . De betalingen waren
dus wel onregelmatig, maar deze onregelmatigheid is               (') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 , blz . 20 .
volledig aan verweerster te wijten en verzoeker heeft deze
niet opgemerkt.
Verzoeker doet zijn beroep steunen op een enkel middel,
namelijk schending van artikel 85 Ambtenarenstatuut.              Beroep, op 5 juni 1995 ingesteld door H. Belhanbel tegen
Volgens verweerster zijn er in casu immers termen voor                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
terugvordering van het onverschuldigd betaalde, daar de                                  ( Zaak T-125/95 )
onregelmatigheid van de betaling „ voor de hand lag ".
Verzoeker brengt hiertegen in dat, zelfs indien hij had                                     ( 95/C 208/70 )
vastgesteld — hetgeen niet het geval is geweest — dat het
bedrag dat hem als toelage werd betaald was verhoogd , hij                              (Procestaai: Frans)
mocht aannemen, dat deze toelage meer was gestegen dan
het salaris van zijn ex-echtgenote , aangezien hij de ontwik     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
keling van dat salaris niet kende ; de fout van de admini        schappen is op 5 juni 1995 beroep ingesteld tegen Commis
stratie was derhalve niet zo voor de hand liggend, dat            sie van de Europese Gemeenschappen door H. Belhanbel,
verzoeker daarvan kennis moest dragen . Verzoeker is              wonende te Namen ( België ), vertegenwoordigd door J.-N .
bijgevolg van mening, dat verweerster artikel 85 van het          Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,
Statuut onjuist heeft toegepast en hem onwettig heeft             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
veroordeeld tot stelselmatige inhoudingen op zijn salaris         Myson Sari, Rue Glesener 1 .
 ---pagebreak--- Nr . C 208/34        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12 . 8 . 95
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                          toewijzing van de openbare aanbesteding voor het
                                                                            bouwen van de nieuwe luchthaven van de stad
— nietig te verklaren het besluit waarbij de jury van                       Athene;
     algemeen vergelijkend onderzoek COM/B/765 verzoe
     ker minder punten dan het vereiste minimum heeft                 — de Commissie te verwijzen in de kosten.
     gegeven en heeft geweigerd hem op de lijst van geschikte
      kandidaten te plaatsen;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— verzoekster in de kosten te verwijzen .
                                                                      Verzoekster zet uiteen, dat de Griekse Regering sedert bijna
Middelen en voornaamste argumenten                                    15 jaar plannen heeft voor het bouwen van een nieuwe
                                                                      internationale luchthaven in de nabijheid van de hoofdstad ,
Verzoeker, voormalig tijdelijk functionaris van de Commis            die in de plaats zou moeten komen van de huidige
sie , komt op tegen het besluit waarbij de jury van algemeen          luchthaven te Hellenikon;, gezien het belang van een
vergelijkend onderzoek COM/B/765 hem voor het monde                  dergelijke infrastructuur voor de economie van het land ,
linge examen minder punten dan het vereiste minimum heeft             rekent Griekenland op een substantiële financiële bijdrage
gegeven, zodat hij niet op de lijst van geschikte kandidaten is       vanwege de Gemeenschap, via kredieten van de structuur
geplaatst.                                                            fondsen en leningen van de Europese Investeringsbank
                                                                      ( IEB ). Na veel politieke discussies is de keuze op een terrein
                                                                      in de sector Spata gevallen en is een beperkte internationale
Hij beroept zich op het gebrek aan motivering van het
besluit; hij heeft de jury immers uitdrukkelijk verzocht, de          openbare aanbesteding uitgeschreven.
motivering van het betrokken besluit alsmede de criteria
voor de beoordeling van het mondelinge examen mee te                  Negen groepen hebben daarop gereageerd, en de Griekse
delen, doch de jury is op dat verzoek niet ingegaan .                 autoriteiten hebben de inschrijving van twee daarvan in
                                                                      overweging genomen : de eerste groep, Athens Airport
Zijn verzoek om uitleg was evenwel zonder meer rechtma               Associates, „ AAA ", geleid door Société Auxiliaire d'Entre
tig, daar de punten die hij voor het mondelinge examen heeft          prises ( SAE ), omvatte Aéroports de Paris, Siemens, verzoek
gekregen merkwaardig zijn, gelet op zijn score bij de                 ster, en vier Griekse partners ; de tweede groep, geleid door
schriftelijke examens, die dezelfde materie betroffen, en             Hochtief, omvatte slechts twee Duitse ondernemingen .
gezien zijn ervaring. Een dermate verschillende beoordeling
kan overigens slechts het gevolg zijn van een kennelijke              Verzoekster stelt, dat vanaf dat ogenblik de procedure, aan
beoordelingsfout.                                                     het eind waarvan de keuze van de Griekse autoriteiten op de
                                                                      groep Hochtief is gevallen, tal van onregelmatigheden
                                                                      vertoonde . Op deze grond heeft de groep AAA op 26 au
                                                                      gustus 1 994 bij de Commissie een klacht ingediend, die door
                                                                      de bevoegde diensten is onderzocht; aan het einde van deze
                                                                      procedure heeft het lid van de Commissie bevoegd voor
                                                                      overheidsopdrachten aan het college van Commissieleden
Beroep, op 5 juni 1995 ingesteld door vennootschap Dumez              voorgesteld tegen de Helleense Republiek een niet-nako
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    mingsprocedure in te leiden . Tijdens zijn vergadering van
                        ( Zaak T-126/95 )                              29 maart 1995 heeft het college evenwel besloten de klacht
                                                                       van de groep AAA af te wijzen . Tegen dit afwijzingsbesluit is
                           ( 95/C 208/71 )
                                                                       het beroep tot nietigverklaring, subsidiair beroep wegens
                                                                       nalaten, gericht.
                       (Procestaai: Frans)
                                                                       Verzoekster wijst er in de eerste plaats op, dat de recht
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             spraak van het Hof beroepen van particulieren tegen de
 schappen is op 5 juni 1995 beroep ingesteld tegen Commis             weigering van de Commissie om aan hun klacht gevolg te
 sie van de Europese Gemeenschappen door vennootschap                  geven, in de regel verwerpt, doch in casu geen toepassing kan
 Dumez, te Nanterre ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.            vinden, nu de niet-nakomingsprocedure waarom werd
 Carnelutti en J.-P. Spitzer, advocaten te Parijs .                    verzocht, er niet toe strekte de Griekse Staat een handeling
                                                                       van algemene strekking te doen vaststellen, doch wel een
                                                                       handeling van individuele strekking die de twee kandidaten
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                  waarvan de inschrijving in overweging was genomen,
                                                                       rechtstreeks raakte . Anderzijds is de toepassing van de
 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                betrokken rechtspraak blijkbaar niet langer mogelijk, nu : a )
       29 maart 1995 ;                                                 de betrokken nationale maatregel een louter individueel
                                                                       karakter heeft; b ) de door een Lid-Staat geschonden regels
 — subsidiair, vast te stellen dat de Commissie op onrecht            van gemeenschapsrecht behoren tot de categorie der consti
       matige wijze heeft afgezien van het inleiden van een            tutionele beginselen van de communautaire rechtsorde; en c )
       niet-nakomingsprocedure tegen de Griekse Regering               deze schending plaatsvindt in het kader van procedures van
       wegens ernstige en herhaalde schendingen van het                toewijzing van overheidsopdrachten die voor een aanzien
       gemeenschapsrecht in het kader van de procedure van              lijk deel door de Gemeenschap zullen worden gefinancierd ,


title: Zaak C-482/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2011 door Affi Pascal N’Guessan tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-352/11, N’Guessan/Raad

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/6

         Hogere voorziening ingesteld op 21 september 2011 door Affi Pascal N’Guessan tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-352/11, N’Guessan/Raad
   (Zaak C-482/11 P)
   2012/C 6/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Affi Pascal N’Guessan (vertegenwoordigers: L. Bourthoumieux, J. Vergès, R. Dumas en M. Ceccaldi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening van Affi Pascal N’Guessan ontvankelijk verklaren;

               —

               beschikking T-352/11 van 13 juli 2011 waarbij het beroep niet-ontvankelijk is verklaard, nietig verklaren;

               —

               het beroep van rekwirant terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek van zijn conclusies;

               —

               de Raad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 69 en 73 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:

               —

               Overmacht door de oorlogstoestand die de procestermijn schorste. De gebeurtenissen waarmee rekwirant sinds november 2010 in Ivoorkust is geconfronteerd, vormen een geval van overmacht in de zin van artikel 45 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aangezien de verjaringstermijnen van de handelingen die door de Raad jegens hem waren vastgesteld, door de oorlogssituatie zijn geschorst.

               —

               Deze overmacht, wegens de staat van oorlog, belette rekwirant de vrije uitoefening van zijn recht van beroep tegen handelingen die kennelijk schending van zijn grondrechten opleveren.

               —

               De fundamentele rechten en vrijheden hebben voorrang boven het beginsel van rechtszekerheid. Door de vordering van rekwirant op grond van het beginsel van rechtszekerheid niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht afbreuk gedaan aan het fundamentele recht van toegang tot een gerecht en tevens de rechten van de verdediging geschonden. Aldus is rekwirant zijn recht ontzegd om door een bevoegde rechterlijke instantie te worden gehoord.

               —

               Niet-tegenwerpbaarheid van de termijn van afstand en de beroepstermijn in geval van oorlog. De termijn van afstand en de beroepstermijn kunnen niet worden tegengeworpen aan een adressaat die verblijft in een staat die duidelijk in oorlog is. Dergelijke termijnen gelden enkel in vredestijd en op het Europese continent. Rekwirant bevindt zich evenwel in een ander continent en de strikte toepassing van artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht op de onderhavige zaak is dan ook ontegenzeggelijk in strijd met artikel 6, lid 1, van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en met artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               —

               Voorrang rechtens van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht ontneemt elk nuttig effect aan de verplichting van kennisgeving zoals deze in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is vastgesteld. Artikel 263 bepaalt dat het beroep moet worden ingesteld binnen twee maanden te rekenen vanaf de dag van kennisgeving van de handeling of vanaf de dag van de bekendmaking ervan, dan wel vanaf de dag waarop de belanghebbende van de handeling kennis heeft gekregen. Artikel 102 van het Reglement voor de procesvoering gaat voorbij aan deze verplichting tot kennisgeving en neemt niet de dag in aanmerking waarop verzoeker daadwerkelijk kennis van de handeling heeft gekregen, waardoor het de letter en de geest van artikel 263 van artikel VWEU beperkt. Aldus doet artikel 102 afbreuk aan de rechten waarin het Verdrag voorziet en die ook worden beschermd door het Verdrag, dat een hogere rechtskracht heeft en bindend is voor de instellingen die de Europese Unie vormen. Aangezien rekwirant — in strijd met artikel 263, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie — geen kennis van de bestreden handelingen is gegeven, kon de beroepstermijn dan ook pas ingaan vanaf het tijdstip waarop hij kennis van de jegens hem vastgestelde handelingen heeft gekregen.

               —

               Zware schending van de fundamentele rechten en vrijheden. Het rechtszekerheidsbeginsel zoals het door het Gerecht is toegepast, zou ernstig afbreuk doen aan de rechtszekerheid in haar geheel, aangezien de justitiabelen die buiten de Europese Unie verblijven in een land dat in staat van oorlog is, dan sancties kunnen worden opgelegd waartegen zij niet naar behoren in rechte kunnen opkomen, daar zij geen kennis van die sancties hebben.

               —

               Subsidiair vordert rekwirant nietigverklaring van de door de Raad jegens hem vastgestelde handelingen wegens de ernst van de schending van de fundamentele rechten en vrijheden. Voor zover de bestreden handelingen schending opleveren van de door de verschillende internationale verdragen beschermde fundamentele vrijheden, dient het Hof deze handelingen nietig te verklaren, aangezien de onrechtmatigheid van deze handelingen tegen de gestelde Europese rechtsorde indruist, alsook op grond van het feit dat hem geen beroepstermijn kan worden tegengeworpen, gelet op de zwaarte van de schending van de beschermde fundamentele rechten en vrijheden.


title: Zaak T-132/00: Beroep, op 17 mei 2000 ingesteld door Gerot Pharmazeutika GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 192/26              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
Waar of dienst:              waren van klasse 3 van de Over-          Middelen en voornaamste argumenten
                             eenkomst van Nice (o.m. bleek-
                             middelen en andere wasmiddelen;
                             reinigingsmiddelen, afwasmid-            Het beroep is met name gebaseerd op de volgende gronden:
                             delen, zepen, parfumerieën,
                             etherische oliën, cosmetische mid-       — Adipex Retard-Kapseln worden uitsluitend in de handel
                             delen, haarlotions, tandreinigings-           gebracht op basis van een Oostenrijkse vergunning, in
                             middelen)                                     verband waarmee de procedure van de wederzijdse erken-
                                                                           ning in de zin van hoofdstuk III van de richtlijn 75/319 (1)
Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door               niet van toepassing was. De Commissie was derhalve niet
bestreden beslissing:        de onderzoeker                                bevoegd om de bestreden beschikking vast te stellen.
                                                                      — De Commissie heeft haar beschikking ten onrechte geba-
Middelen:                    Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                           seerd op artikel 15 bis van richtlijn 75/319 en op de
                             sub b, van verordening (EG)
                                                                           criteria van artikel 5 van de richtlijn 65/65 (2). Doch alleen
                             nr. 40/94
                                                                           artikel 11 van richtlijn 65/65/EEG is relevant.
                                                                      — Aan de voorwaarden voor intrekking van de vergunning is
                                                                           niet voldaan. Dat Phentermine bij normaal gebruik schade-
                                                                           lijk is of dat de therapeutische werking ontbreekt, is niet
                                                                           naar behoren vastgesteld.
                                                                      (1) Tweede richtlijn (75/319/EEG) van de Raad van 20 mei 1975
                                                                          betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Beroep, op 17 mei 2000 ingesteld door Gerot Pharmazeu-                    bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147,
tika GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         blz. 13).
                                                                      (2) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
                           schappen                                       de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                                                          inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 1965, 22, blz. 369).
                       (Zaak T-132/00)
                       (2000/C 192/49)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      Beroep, op 22 mei 2000 ingesteld door Cambridge Health-
                                                                      care Supplies Limited tegen Commissie van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                     Gemeenschappen
schappen is op 17 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Gerot Pharmazeutika
                                                                                (Zaak T-137/00)
GmbH, te Wenen, vertegenwoordigd door K. Grigkar, advocaat
aldaar.
                                                                                (2000/C 192/50)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
— nietig te verklaren beschikking K (2000) 452 van de
    Commissie van 9 maart 2000 over de intrekking van
    de vergunning inzake voor menselijk gebruik bestemde              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    geneesmiddelen die de stof Phentermine bevatten, meer in          schappen is op 22 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
    het bijzonder wat het geneesmiddel Adipex Retard-Kapseln          van de Europese Gemeenschappen door Cambridge Healthcare
    betreft, waarvoor verzoekster een vergunning heeft; subsi-        Supplies Limited, vertegenwoordigd door D. Vaughan, QC,
    diair                                                             K. Bacon, Barrister, en S. Davis, Solicitor, Clifford Chance,
                                                                      London.
— de beschikking van de Commissie nietig te verklaren voor
    zover bij artikel 1 in samenhang met bijlage I bij de             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    beschikking de lidstaat Oostenrijk wordt gelast de vergun-
    ning voor verzoeksters geneesmiddel, Adipex Retard-               — beschikking C (2000) 452 van de Commissie van 9 maart
    Kapseln, dat Phentermine bevat, in te trekken; en bovendien            2000 nietig te verklaren;
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                             — de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-327/11: Beroep ingesteld op 20 juni 2011 — Vinci Energies Schweiz/BHIM — Estavis (Gele afbeelding van de Brandenburgse poort)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/50

         Beroep ingesteld op 20 juni 2011 — Vinci Energies Schweiz/BHIM — Estavis (Gele afbeelding van de Brandenburgse poort)
   (Zaak T-327/11)
   2011/C 269/112
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vinci Energies Schweiz AG (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Estavis AG (Berlijn, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 31 maart 2011 in zaak R 231/2010-1;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Estavis AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: afbeelding, in honinggeel, van de Brandenburgse poort voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 9, 11, 35, 36, 37, 38, 40, 41 en 42 — aanvraag nr. 6585871

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „ETAVIS” voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 9, 11, 35, 37, 38, 40, 41, 42 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat wegens het minstens normale onderscheidend vermogen van het oppositiemerk en de gelijkheid of hoge graad van overeenstemming van de betrokken tekens.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 mei 1999 in de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96: B. Connolly tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtrechtelijk ontslag - Artikelen 11, 12 en 17 Statuut - Vrijheid van meningsuiting - Loyaliteitsplicht en waardigheid van ambt)

text:
18.9.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 265/7
4) Er behoeft niet te worden beslist over de subsidiaire conclusies tot    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     nietigverklaring.
5) De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van                                      van 17 juni 1999
     verzoekster, behoudens de aan verzoekster veroorzaakte kosten ten
     gevolge van de interventie van de Franse Republiek.                 in zaak T-82/96: Associação dos Refinadores de Açúcar
                                                                         Portugueses (ARAP) e.a. tegen Commissie van de Euro-
6) De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen, alsmede de                             pese Gemeenschappen (1)
     aan verzoekster veroorzaakte kosten ten gevolge van haar
     interventie.
                                                                         („Staatssteun — Klachten van concurrerende ondernemin-
                                                                         gen — Rechterlijke bescherming van klagende partijen
(1) PB C 95 van 30.3.96.                                                 — Suiker — Steun toegekend krachtens door Commissie
                                                                         goedgekeurde algemene regeling inzake staatssteun —
                                                                         Staatssteun voor beroepsopleiding — Staatssteun in kader
                                                                         van medefinanciering ingevolge regeling voor structuurfond-
                                                                                sen”)
                                                                                (1999/C 265/12)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         van 19 mei 1999
in de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96: B. Connolly                    In zaak T-82/96, Associação dos Refinadores de Açúcar
                                                                         Portugueses (ARAP), gevestigd te Lissabon, Alcântara Refina-
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         rias — Açúcares SA, gevestigd te Santa Iria de Azóia (Portugal)
                                                                         en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas SA, gevestigd te Porto
(Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag                   (Portugal), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat bij
— Artikelen 11, 12 en 17 Statuut — Vrijheid van menings-                 de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te
     uiting — Loyaliteitsplicht en waardigheid van ambt)                 Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-
                                                                         rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (1999/C 265/11)                                (gemachtigden: N. Khan, A. C. Jessen en J. Flett), ondersteund
                                                                         door Portugese Republiek (gemachtigden: S. Brasil de Brito en
                                                                         L. Inez Fernandes) en DAI — Sociedade de Desenvolvimento
                                                                         Agro-industrial SA, gevestigd te Monte da Barca (Portugal),
                          (Procestaal: Frans)                            vertegenwoordigd door L. Sáragga Leal, D. Franco en R. Olivei-
                                                                         ra, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te
In de gevoegde zaken T-34/96 en T-163/96, B. Connolly,                   Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-
gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese                       rue 31, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de
Gemeenschappen, wonende te Everberg (België), vertegen-                  beschikking van de Commissie van 11 januari 1996 waarbij is
woordigd door J. Sambon en P.-P. Van Gehuchten, advocaten                besloten geen bezwaar te maken tegen staatssteunmaatregel
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  N11/95 ten behoeve van DAI — Sociedade de Desenvolvimen-
kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheins-             to Agro-industrial SA, alsmede van de brief van de Commissie
heim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   van 19 maart 1996 aan verzoeksters, heeft het Gerecht van
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-           eerste aanleg (Vierde kamer uitgebreid), samengesteld als volgt:
roep tot, enerzijds, nietigverklaring van het advies van de              R. M. Moura Ramos, president, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili,
tuchtraad van 7 december 1995 en van het besluit van de                  P. Lindh en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, ad-
Commissie van 16 januari 1996 waarbij verzoeker tuchtrech-               ministrateur, op 17 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het
telijk is ontslagen, en, anderzijds, schadevergoeding, heeft het         dictum luidt als volgt:
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op     1) Verwerpt het beroep.
19 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                   2) Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen dragen alsmede
                                                                              die van verweerster en van interveniënte DAI — Sociedade de
1) Haalt zaak T-34/96 door in het register van het Gerecht.                   Desenvolvimento Agro-industrial SA.
2) Verwerpt het beroep in zaak T-163/96.                                 3) Verstaat dat de Portugese Republiek haar eigen kosten zal
                                                                              dragen.
3) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                         (1) PB C 233 van 10.8.1996.
(1) PB C 133 van 4.5.1996 en C 370 van 7.12.1996.


title: Beroep, op 20 oktober 1998 ingesteld door Unión de Pequeños Agricultores ("UPA") tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-173/98)

text:
13.3.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 71/27
gozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1998 een        van de regeling voor kleine producenten en de mogelijk-
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:           heid van steun voor particuliere opslag als marktstabilisa-
                                                                  tor. De met het beroep aangevochten aanpassingen zijn in
                                                                  juni 1998 goedgekeurd teneinde per 1 november 1998 van
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                  toepassing te zijn, zonder dat was voorzien in een over-
                                                                  gangsregeling dan wel in compenserende of aanvullende
2. Verzoeksters worden hoofdelijk in de kosten verwezen.          maatregelen om de onmiddellijke gevolgen in de sector te
                                                                  verzachten. Bovendien kunnen bovengenoemde hervormin-
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                        gen binnen drie jaar, de geldigheidsduur van de verorde-
                                                                  ning, worden ingetrokken of vervangen; dit leidt tot duide-
                                                                  lijke onzekerheid in de sector, die zich niet alleen sneller
                                                                  moet aanpassen aan de nieuwe regelgeving, maar ook
                                                                  iedere zekerheid mist rond de stabiliteit daarvan.
Beroep, op 20 oktober 1998 ingesteld door Unión de                Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de vol-
PequenÄos Agricultores (¹UPAº) tegen Raad van de Euro-            gende middelen aan:
                           pese Unie
                       (Zaak T-173/98)                            Ð Miskenning van artikel 190 van het Verdrag
                        (1999/C 71/52)
                                                                       De door de Raad aangevoerde overwegingen zijn niet
                                                                       alleen irrelevant, onjuist en ontoereikend, maar funda-
                     (Procestaal: Spaans)                              menteel inconsequent en tegenstrijdig. Door maatrege-
                                                                       len als de bovenvermelde te kwalificeren als ¹nodige
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      aanpassingenº, wordt de natuurlijke betekenis van die
Gemeenschappen is op 20 oktober 1998 beroep ingesteld                  woorden op onaanvaardbare wijze geweld aangedaan.
tegen Raad van de Europese Unie door Unión de PequenÄos                Voorts dient de aangevoerde motivering nader te wor-
Agricultores (¹UPAº), gevestigd te Madrid, vertegenwoor-               den gepreciseerd, daar, gelijk in de eerste overweging
digd door J. Ledesma Bartret en J. M.a JimeÂnez Laiglesia y            van de verordening uitdrukkelijk wordt verklaard,
de OnÄate, beiden advocaat te Madrid, domicilie gekozen                betrouwbare gegevens voor de organisatie van de her-
hebbende te Luxemburg ten kantore van DnÄa. C. Llaser                  vorming ontbreken.
Moyano, rue Wenkelhiel 22, Dalheim.
                                                                  Ð Schending van artikel 39, lid 1, van het Verdrag
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       In de bestreden verordening zijn middelen gekozen die
                                                                       klaarblijkelijk ongeschikt zijn ter bereiking van de in
Ð het beroep tot nietigverklaring overeenkomstig
                                                                       dit artikel genoemde doelstellingen van het gemeen-
     artikel 173 van het Verdrag ontvankelijk te verklaren;
                                                                       schappelijk landbouwbeleid. Daarnaast strekt de ver-
                                                                       ordening enkel tot beperking van de uitgaven, hetgeen,
Ð Verordening (EG) nr. 1638/98 van de Raad van 20 juli                 hoe legitiem dit ook moge zijn, niet tot de in artikel 39,
     1998 tot wijziging van Verordening nr. 136/66/EEG                 lid 1, vermelde doelstellingen behoort. Ten slotte heeft
     houdende de totstandbrenging van een gemeenschap-                 de Raad de grenzen van zijn bevoegdheid overschreden
     pelijke ordening der markten in de sector olieÈn en vet-          door in de eerste overweging van de verordening uit-
     ten (1) met uitzondering van de steunregeling voor                drukkelijk te erkennen, dat de beschikbare gegevens
     tafelolijven in artikel 5, lid 4, van Verordening                 niet betrouwbaar zijn, zodat moet worden betwijfeld,
     nr. 136/66/EEG, zoals gewijzigd bij de bestreden ver-             of de toekomstige gevolgen van de getroffen maatrege-
     ordening, nietig te verklaren;                                    len met verantwoordelijkheidsbesef zijn beoordeeld.
Ð de Raad in de kosten te verwijzen.                              Ð Schending van artikel 39, lid 2, van het Verdrag
Middelen en voornaamste argumenten                                     De Raad heeft bij de regulering van de olijfoliemarkt
                                                                       geen rekening gehouden met omstandigheden van
                                                                       vitaal belang, noch uiteengezet waarom de hervorming
Verzoekster in deze procedure, die de belangen van kleine              dringend tot stand moest worden gebracht. Hij heeft
landbouwers samenbrengt en vertegenwoordigt, komt op                   daarentegen een uiterst dringende regeling vastgesteld
tegen de wijziging, bij de bestreden verordening, van de               die niet het minste uitstel duldt.
gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie. Haars
inziens kunnen de daarin vervatte maatregelen niet als lou-
tere aanpassingen worden aangemerkt, maar gaat het                Ð Schending van artikel 40, lid 3, van het Verdrag
daarbij om een daadwerkelijke definitieve structurele wij-
ziging van de sector olijfolie. Verzoekster wijst in dit ver-          In vier opzichten: de kleine producenten en de traditio-
band op de opheffing van de interventie en van de verbrui-             nele olijventeelt worden discriminerend behandeld,
kerssteun, de vaststelling van gegarandeerde maximum-                  daar zij zich in een andere situatie bevinden dan de
hoeveelheden per lidstaat, de beperking van nieuwe                     grote producenten en derhalve niet op gelijke wijze
aanplant waarvoor recht op steun bestaat, de opheffing                 mogen worden behandeld. Voorts leidt de bestreden
 ---pagebreak--- C 71/28               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              13.3.1999
     verordening tot discriminatie van de Spaanse olijfolie-        Centrum voor Informatie, Beraad en Gegevensuitwisseling
     producenten, doordat een voor Spanje gegarandeerde             voor Asielaangelegenheden (Cirea), die hij had opgevraagd
     maximumhoeveelheid is vastgesteld die veel geringer is         krachtens Besluit 93/731/EG van de Raad van 20 december
     dan de productie over de laatste twee jaren, terwijl bij-      1993 betreffende de toegang van het publiek tot documen-
     voorbeeld voor ItalieÈ een gegarandeerde maximumhoe-           ten van de Raad. Die documenten waren:
     veelheid is vastgesteld die veel groter is dan de produc-
     tie in dit land gedurende het laatste oogstjaar. Evenzo
     leidt de verordening tot discriminatie van olijfolie als       a) rapporten, analyses en evaluaties op het gebied van het
     product van het Middellandse-Zeegebied ten opzichte                gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid uit
     van andere gemeenschappelijke marktordeningen voor                 de jaren 1994 tot en met 1998, die door of in verband
     continentaal-Europese producten. Ten slotte berust de              met Cirea zijn opgesteld met betrekking tot de situatie
     bestreden hervorming niet op gemeenschappelijke cri-               in die derde landen of regio's, waar veel asielzoekers
     teria, noch op uniforme berekeningsmethodes.                       uit afkomstig zijn dan wel woonachtig zijn;
Ð Schending van het evenredigheidsbeginsel                          b) rapporten van gezamenlijke missies naar of door een
                                                                        of meer lidstaten aan Cirea verstrekte rapporten over
     In dit verband bestrijdt verzoekster met name de                   bezoeken aan derde landen door die lidsta(a)t(en);
     opheffing van de uitvoerregeling, die zij als klaarblijke-
     lijk onevenredig beschouwt.
                                                                    c) een door Cirea of in verband met Cirea opgestelde lijst
                                                                        van contactpersonen die zich in de lidstaten bezighou-
Tot slot beroept verzoekster zich op miskenning van het                 den met asielzaken, en alle latere wijzigingen in die
eigendomsrecht en schending van het beginsel van vrije                  lijst.
uitoefening van een economische werkzaamheid.
(1) PB L 210 van 28.7.1998, blz. 32.                                Volgens verzoeker is de weigering van de Raad om toe-
                                                                    gang tot de gevraagde documenten te verlenen, in strijd
                                                                    met:
                                                                    Ð Besluit 93/731/EG van de Raad, in het bijzonder
                                                                        artikel 4, lid 4, en artikel 1, lid 2;
Beroep, op 4 december 1998 ingesteld door A. Kuijer
               tegen Raad van de Europese Unie
                                                                    Ð de motiveringsplicht;
                       (Zaak T-188/98)
                        (1999/C 71/53)
                                                                    Ð het fundamentele beginsel van Gemeenschapsrecht, dat
                                                                        de burgers van Europa een zo ruim en volledig moge-
                      (Procestaal: Engels)                              lijke toegang tot documenten van de EU-instellingen
                                                                        behoren te hebben.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 4 december 1998 beroep tegen
Raad van de Europese Unie ingesteld door A. Kuijer, ver-
tegenwoordigd door O. Brouwer en F. Louis, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11.
                                                                    Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Micro
                                                                    Leader Business (MLB) tegen Commissie van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                           Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-198/98)
Ð de bestreden beschikking van de Raad, waarbij verzoe-
     ker de toegang tot bepaalde documenten is geweigerd,                                    (1999/C 71/54)
     nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð de Raad krachtens artikel 87 van het Reglement voor
     de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de
     kosten van verzoeker en in die van eventuele inter-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     venieÈnten.                                                    Gemeenschappen is op 15 december 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    Micro Leader Business (MLB), gevestigd te Aulnay sous
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bois (Frankrijk), vertegenwoordigd door S. Tandeau de
                                                                    Marsac, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Verzoeker komt op tegen de weigering van de Raad, hem               Luxemburg ten kantore van J. Brucher, advocaat aldaar,
toegang te verschaffen tot bepaalde documenten van het              rue de Vianden 10.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 25 januari 2001 in zaak C-172/99 (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): Oy Liikenne Ab tegen Pekka Liskojärvi en Pentti Juntunen (Richtlĳn 77/187/EEG — Behoud van rechten van werknemers bĳ overgang van onderneming — Richtlĳn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Niet-maritieme openbaarvervoerdiensten)

text:
C 173/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                92/50 georganiseerde procedure voor het plaatsen van
                                                                                een overheidsopdracht voor dienstverlening, een concessie
                                                                                voor een niet-maritieme openbaarvervoerdienst, zoals de
                            (Zesde kamer)
                                                                                exploitatie van geregelde streekbuslijnen, heeft verleend;
                        van 25 januari 2001                                      —     in een situatie als die van het hoofdgeding richtlijn
                                                                                77/187 niet van toepassing is wanneer tussen die
in zaak C-172/99 (verzoek van de Korkein oikeus om een                                 ondernemingen geen materiële activa van enig belang zijn
prejudiciële beslissing): Oy Liikenne Ab tegen Pekka                                   overgedragen.
                Liskojärvi en Pentti Juntunen (1)
                                                                           (1) PB C 281 van 2.10.1999.
(Richtlijn 77/187/EEG — Behoud van rechten van werk-
nemers bij overgang van onderneming — Richtlijn
92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening —
            Niet-maritieme openbaarvervoerdiensten)
                           (2001/C 173/02)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Procestaal: Fins)                                                     van 30 januari 2001
                                                                           in zaak C-36/98: Koninkrijk Spanje tegen Raad van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- de Europese Unie, ondersteund door Franse Republiek,
                           dentie van het Hof)                             Portugese Republiek, Republiek Finland en Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
In zaak C-172/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                [Rechtsgrondslag — Milieu — Besluit van de Raad houdende
de Korkein oikeus (Finland), in het aldaar aanhangige geding               goedkeuring van het verdrag inzake samenwerking voor de
tussen Oy Liikenne Ab en Pekka Liskojärvi, Pentti Juntunen,                bescherming en het duurzaam gebruik van de Donau —
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1,           Artikel 130 S, leden 1 en 2, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari                     artikel 175, leden 1 en 2, EG) — Begrip waterbeheer]
1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de                                               (2001/C 173/03)
werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of
onderdelen daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,                                          (Procestaal: Spans)
V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en
N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 januari 2001 een arrest           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                          dentie van het Hof)
1)    De overname door een onderneming van activiteiten inzake             In zaak C-36/98, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz
      niet-maritiem openbaar vervoer — zoals de exploitatie van            Vaamonde) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
      geregelde streekbuslijnen — die voordien door een andere             G. Houttuin en D. Canga Fano), ondersteund door Franse
      onderneming werden verricht, na een overeenkomstig richtlijn         Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en R. Nadal),
      92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende                   Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes, M. Telles
      de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van               Romão en P. Canelas de Castro), Republiek Finland (gemachtig-
      overheidsopdrachten voor dienstverlening, georganiseerde aan-        den: H. Rotkirch en T. Pynnä), en Commissie van de Europese
      bestedingsprocedure, kan binnen de materiële werkingssfeer           Gemeenschappen (gemachtigden: R. Gosalbo Bono en F. de
      vallen van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari          Sousa Fialho), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
      1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der          besluit 97/825/EG van de Raad van 24 november 1997
      lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werk-         betreffende de sluiting van het verdrag inzake samenwerking
      nemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onder-         voor de bescherming en het duurzaam gebruik van de Donau
      delen daarvan, zoals omschreven in artikel 1, lid 1.                 (PB L 342, blz. 18), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                           G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,
2)    Artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187 moet aldus worden             M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
      uitgelegd, dat:                                                      J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón (rapporteur), R. Schintgen
                                                                           en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
      —     de richtlijn kan worden toegepast wanneer er geen              D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 30 januari 2001
            rechtstreekse contractuele band bestaat tussen twee onder-     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            nemingen waaraan een publiekrechtelijk rechtspersoon
            achtereenvolgens, bij wege van een overeenkomstig richtlijn    1)    Verwerpt het beroep.


title: Zaak C-213/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  9 mei 2006  door Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van  23 februari 2006  in zaak T-471/04, Georgios Karatzoglou/Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/19

         Hogere voorziening ingesteld op 9 mei 2006 door Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-471/04, Georgios Karatzoglou/Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)
   (Zaak C-213/06 P)
   (2006/C 178/30)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en A. Marchal, advocaten, en K. Niafas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Georgios Karatzoglou
   Conclusies van rekwirant

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-471/04 [Georgios Karatzoglou/Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)] in zijn geheel te vernietigen;

               —

               de zaak zelf af te doen;

               —

               het beroep tot nietigverklaring van het besluit van het EBW van 26 februari 2004 tot beëindiging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris van de verzoeker in eerste aanleg, te verwerpen;

               —

               de verzoeker in eerste aanleg en verweerder te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant stelt dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door, nadat het de door verweerder ondertekende overeenkomst had gekwalificeerd als een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, te beslissen dat het Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) de overeenkomst enkel in twee omstandigheden — substantiële reductie of opheffing van de activiteiten van het EBW — kon beëindigen, wat erop zou neerkomen dat de overeenkomst werd beschouwd als een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd waarvan de duur afhing van deze criteria.
   Verder heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aldus te beslissen, omdat verordening nr. 2667/2000 van de Raad (1), die regels voor de werking van het EBW opstelt, het EBW verbiedt om een dergelijke verplichting aan te gaan, nu het de aanwerving van personeel moet beperken tot wat strikt noodzakelijk is met het oog op de zich ontwikkelende behoeften van het EBW.
   Zo het EBW ten slotte een gewettigd vertrouwen zou hebben gewekt dat verweerders overeenkomst enkel werd beëindigd in het specifieke geval van een substantiële reductie van zijn activiteiten, dan is een dergelijk vertrouwen niet gewettigd gelet op de verplichting op grond van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen en de verordeningen van de Raad betreffende de oprichting en de werking van het EBW.

      (1)  PB L 305 van 7 december 2000, blz. 7.


title: Zaak F-64/08: Beroep ingesteld op 29 juli 2008 — Nijs/Rekenkamer

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/25

         Beroep ingesteld op 29 juli 2008 — Nijs/Rekenkamer
   (Zaak F-64/08)
   (2008/C 247/52)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. Rollinger en A. Hertzog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer houdende aanwijzing van verzoekers beoordelaar en tweede beoordelaar en verzoek om vergoeding van de schade die door de vaststelling van dat besluit is ontstaan
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van de Rekenkamer om de directeur Vertalingen aan te wijzen als verzoekers beoordelaar en om zelf zijn tweede beoordelaar te zijn;

               —

               veroordeling van de Rekenkamer tot vergoeding van verzoekers immateriële schade ten belope van een bedrag van 25 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Europese Rekenkamer in de kosten van de procedure.