title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 januari 2002 in zaak C-31/00 (verzoek van het Hof van Cassatie om een prejudiciële beslissing): Nationale raad van de orde van architecten tegen Nicolas Dreessen ("Prejudiciële verwĳzing — Artikelen 10 EG en 43 EG — Nationale wettelĳke regeling die toegang tot beroep van architect afhankelĳk stelt van bezit van diploma of beroepskwalificatie — Gemeenschapsonderdaan die houder is van diploma dat niet is opgenomen in richtlĳn 85/384/EEG — Verplichting voor lidstaat van ontvangst, die moet beslissen op verzoek om toelating om op zĳn grondgebied beroep van architect uit te oefenen, om uit diploma blĳkende bekwaamheden en verworven ervaring te vergelĳken met door nationale wettelĳke regeling vereiste kwalificaties")

text:
6.4.2002                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/19
Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, om een preju-                                   ARREST VAN HET HOF
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 94, leden 1 tot
en met 3, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-                                           (Vijfde kamer)
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), heeft                                    van 22 januari 2002
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La
Pergola en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-              in zaak C-31/00 (verzoek van het Hof van Cassatie om
raal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op          een prejudiciële beslissing): Nationale raad van de orde
7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                          van architecten tegen Nicolas Dreessen (1)
als volgt:
                                                                           („Prejudiciële verwijzing — Artikelen 10 EG en 43 EG —
                                                                           Nationale wettelijke regeling die toegang tot beroep van
                                                                           architect afhankelijk stelt van bezit van diploma of beroeps-
Artikel 94, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad           kwalificatie — Gemeenschapsonderdaan die houder is van
van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-       diploma dat niet is opgenomen in richtlijn 85/384/EEG —
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-        Verplichting voor lidstaat van ontvangst, die moet beslissen
den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en        op verzoek om toelating om op zijn grondgebied beroep
bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van                 van architect uit te oefenen, om uit diploma blijkende
2 december 1996, in samenhang met, naar gelang van het geval, de           bekwaamheden en verworven ervaring te vergelijken met
artikelen 8 A, 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                     door nationale wettelijke regeling vereiste kwalificaties”)
artikelen 18 EG, 39 EG en 43 EG), moet aldus worden uitgelegd
dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat volgens welke
in een andere staat die partij is bij de Overeenkomst van 2 mei 1992
betreffende de Europese Economische Ruimte of in een andere lidstaat                                  (2002/C 84/30)
van de Europese Unie vervulde tijdvakken van opvoeding van kinderen
slechts als gelijkgestelde tijdvakken voor de ouderdomsverzekering
worden aangemerkt onder de dubbele voorwaarde:                                                       (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
—      dat zij zijn vervuld na de inwerkingtreding van deze verordening                              dentie van het Hof)
       in de eerste staat, en
—      dat de aanvrager voor de betrokken kinderen moederschapsuitke-      In zaak C-31/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
       ringen of gelijkwaardige prestaties krachtens de wetgeving van      tens artikel 234 EG van het Hof van Cassatie (België), in het
       deze staat ontvangt of heeft ontvangen,                             aldaar aanhangige geding tussen Nationale raad van de orde
                                                                           van architecten en Nicolas Dreessen, om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van de artikelen 10 EG en 43 EG,
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
terwijl dergelijke op het nationale grondgebied vervulde tijdvakken        kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward (rapporteur),
zonder enige beperking in de tijd of andere voorwaarde als gelijkgestel-   A. La Pergola en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-
de tijdvakken voor de ouderdomsverzekering worden aangemerkt.              generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
                                                                           22 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
                                                                           Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                 gemeenschapsonderdaan bij de bevoegde autoriteiten van een lidstaat
                                                                           een verzoek indient om te worden toegelaten tot een beroep dat naar
                                                                           nationaal recht slechts toegankelijk is voor degene die over een
                                                                           diploma, een beroepskwalificatie of praktijkervaring beschikt, die
                                                                           autoriteiten rekening moeten houden met alle diploma’s, certificaten
                                                                           en andere titels alsmede met de relevante ervaring van de betrokkene,
                                                                           door de uit deze titels en ervaring blijkende bekwaamheden te
                                                                           vergelijken met de in de nationale wettelijke regeling verlangde kennis
 ---pagebreak--- C 84/20                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
en kwalificaties, ook al is voor het betrokken beroep een richtlijn        1)    Door geen afvalbeheersplannen op te stellen die zijn volledige
inzake de onderlinge erkenning van diploma’s vastgesteld, maar dat               grondgebied bestrijken en in overeenstemming zijn met alle
de toepassing van die richtlijn niet kan leiden tot automatische                 bepalingen van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
erkenning van de titel(s) van de verzoeker.                                      1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, van richtlijn
                                                                                91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                                       gevaarlijke afvalstoffen, en van richtlijn 94/62/EG van het
                                                                                Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
                                                                                betreffende verpakking en verpakkingsafval, en/of de Commissie
                                                                                hiervan niet in kennis te stellen, is het Verenigd Koninkrijk van
                                                                                Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 7 van
                                                                                richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156, artikel 6
                                                                                van richtlijn 91/689 en, afgezien van Gibraltar, artikel 14 van
                    ARREST VAN HET HOF                                           richtlijn 94/62 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                          (Tweede kamer)                                         Ierland wordt verwezen in de kosten.
                       van 24 januari 2002
                                                                           (1) PB C 102 van 8.4.2000.
in zaak C-35/00: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                       en Noord-Ierland (1)
(„Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen
75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG — Plannen voor
                    beheer van afvalstoffen”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 84/31)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                van 15 januari 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-43/00 (verzoek van het Vestre Landsretom een
                                                                           prejudiciële beslissing): Andersen og Jensen ApS tegen
                                                                                Skatteministeriet (1)
In zaak C-35/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en L. Ström) tegen                     (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 90/434/EEG —
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen,
(gemachtigde: R. Magrill, bijgestaan door D. Wyatt, QC),                   inbreng van activa en aandelenruil — Inbreng van activa of
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het                          van tak van bedrijvigheid — Begrippen)
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,
door geen plannen voor het beheer van afvalstoffen op
                                                                                (2002/C 84/32)
te stellen in overeenstemming met alle bepalingen inzake
afvalstoffen van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals                                             (Procestaal: Deens)
gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
1991 (PB L 78, blz. 32), van richtlijn 91/689/EEG van de Raad
van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
L 377, blz. 20), en van richtlijn 94/62/EG van het Europees                                          dentie van het Hof)
Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10), en/of de
Commissie hiervan niet in kennis te stellen, de krachtens
artikel 7 van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij richtlijn              In zaak C-43/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
91/156, artikel 6 van richtlijn 91/689 en artikel 14 van                   tens artikel 234 EG van het Vestre Landsret (Denemarken), in
richtlijn 94/62 op hem rustende verplichtingen niet is nageko-             het aldaar aanhangige geding tussen Andersen og Jensen ApS
men, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:                 en Skatteministeriet, om een prejudiciële beslissing over de
N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris                    uitlegging van artikel 2, sub c en i, van richtlijn 90/434/EEG
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:           van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappe-
R. Grass, op 24 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het                lijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa
dictum luidt als volgt:                                                    en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit


title: Zaak T-30/03 RENV: Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — 3F/Commissie ( Staatssteun — Fiscale steunmaatregelen van Deense autoriteiten — Zeelieden in dienst aan boord van in Deens internationaal register ingeschreven schepen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ernstige moeilijkheden )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/15

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2011 — 3F/Commissie
   (Zaak T-30/03 RENV) (1)

   (Staatssteun - Fiscale steunmaatregelen van Deense autoriteiten - Zeelieden in dienst aan boord van in Deens internationaal register ingeschreven schepen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Ernstige moeilijkheden)
   2011/C 331/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (Kopenhagen, Denemarken) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Bentley, QC, en A. Worsøe, advocaat, vervolgens P. Bentley en P. Torbøl, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en N. Khan, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: V. Pasternak Jørgensen en C. Vang, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2002) 4370 def. van de Commissie van 13 november 2002 om geen bezwaar te maken tegen de Deense belastingmaatregelen voor zeelieden in dienst aan boord van in het Deense internationale register ingeschreven schepen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID), wordt verwezen in zijn eigen kosten, alsook in die welke de Europese Commissie voor het Hof en voor het Gerecht heeft gemaakt.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in zijn eigen voor het Hof en het Gerecht gemaakte kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak C-410/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 28 oktober 2009 — Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 28 oktober 2009 — Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
   (Zaak C-410/09)
   2010/C 24/33
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Polska Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

      Prejudiciële vraag

   Kunnen op grond van artikel 58 van de Toetredingsakte (PB 2003, L 236, blz. 33) de bepalingen van de richtsnoeren van de Europese Commissie (PB 2002, C 165, blz. 6), die een nationale regelgevende instantie overeenkomstig artikel 16, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33) (omissis), bij een analyse van de relevante markten zoveel mogelijk in acht moet nemen, aan particulieren in deze lidstaat worden tegengeworpen wanneer die richtsnoeren niet in het Publicatieblad van de Europese Unie in de taal van deze lidstaat zijn bekendgemaakt, hoewel deze taal een officiële taal van de Europese Unie is?


title: Zaak C-254/01: Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
1.9.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 245/11
inwoners, er op gericht is een aangepast zicht te krijgen op de       Middelen en voornaamste argumenten
dynamiek van het kustgebied. De opdracht valt dus onder de
categorieën gekend onder de nummers 86753 („diensten i.v.m.
het toezicht op het aardoppervlak”) en 86754 („diensten voor          Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbin-
de opstelling van geografische kaarten”) en dus onder de in           dend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
Bijlage I.A. van de richtlijn vermelde dienst, categorie 12:          waarvoor zij bestemd is.
„bouwkundige diensten; technische en geïntegreerde techni-
sche diensten; diensten van stedenbouw en landschapsarchitec-
tuur; diensten voor aanverwante technische en wetenschappelijke       Volgens artikel 10, eerste alinea, EG treffen de lidstaten alle
advisering...”. Overeenkomstig artikel 8 van de richtlijn worden      algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de
de opdrachten voor het verlenen van in Bijlage I.A. vermelde          nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de
diensten overeenkomstig de bepalingen van de titels III tot en        instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtin-
met VI geplaatst (waaronder het plaatsen van een enuntiatieve         gen te verzekeren.
aankondiging en een bekendmaking in het Publicatieblad en
het volgen van een openbare of niet-openbare procedure).
                                                                      Die rechtstreeks uit het EG-Verdrag voortvloeiende verplich-
                                                                      ting wordt uitdrukkelijk herhaald in artikel 23 van richtlijn
Tenslotte kan de Commissie het beroep op artikel 11, derde            96/48/EG, volgens hetwelk de lidstaten hun wettelijke en
lid, onder b, van de richtlijn, met name op de daarin                 bestuursrechtelijke bepalingen in dier voege vaststellen of
vermelde technische redenen niet aanvaarden. Het is zeer              wijzigen, dat uiterlijk 30 maanden na de inwerkingtreding van
onwaarschijnlijk dat er in andere lidstaten die aan de zee            de richtlijn het gebruik van interoperabiliteitsonderdelen van
grenzen, geen ondernemingen zouden bestaan die technisch              het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem en de inge-
en financieel in staat zouden zijn de opdracht uit te voeren.         bruikneming en exploitatie van subsystemen die aan deze
                                                                      richtlijn voldoen, zijn toegestaan. Zij stellen de Commissie
                                                                      hiervan onmiddellijk in kennis. In dit verband zij erop
                                                                      gewezen, dat de hoofdstukken III en IV van de richtlijn volledig
(1) PB 1992, L 209, blz. 1.
                                                                      van kracht en van toepassing zijn, ook al ontbreken de
                                                                      technische specificaties inzake interoperabiliteit overeenkom-
                                                                      stig hoofdstuk II van de richtlijn.
                                                                      De Finse regering heeft gewezen op het besluit van het
                                                                      Ministerie van Verkeer van 3 maart 1999, waarbij dit ministerie
                                                                      heeft besloten de Ratahallintokeskus (Nationale dienst voor
Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door de Commissie van                beheer van spoorwegmaterieel) aan te wijzen als de met de
  de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                  controle belaste instantie als bedoeld in artikel 20 van richtlijn
                                                                      96/48/EG betreffende de interoperabiliteit van het transeuro-
                                                                      pees hogesnelheidsspoorwegsysteem. Bovendien heeft dit mi-
                         (Zaak C-254/01)                              nisterie er bij de Ratahallintokeskus op aangedrongen, in zijn
                                                                      technische voorschriften rekening te houden met de op de
                                                                      grondslag van bovengenoemde richtlijn vastgestelde techni-
                         (2001/C 245/20)                              sche specificaties inzake interoperabiliteit.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      Behalve dit besluit heeft de Finse regering geen kennis gegeven
op 3 juli 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door
                                                                      van andere wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen, op
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      grond waarvan de Commissie zou kunnen vaststellen, dat de
woordigd door M. Huttunen en M. Wolfcarius als gemachtig-
                                                                      Finse wetgeving alsmede de vigerende bestuursrechtelijke
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      bepalingen het gebruik van interoperabiliteitsonderdelen van
                                                                      het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem en de inge-
                                                                      bruikneming en exploitatie van subsystemen die aan de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert,              richtlijn voldoen, toestaan. De Finse regering heeft uitsluitend
dat het den Hove behage:                                              meegedeeld, dat zij een algehele herziening van de spoorweg-
                                                                      wetgeving voorbereidt teneinde daarin ook passende bepalin-
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de          gen ter uitvoering van de richtlijn betreffende het hogesnel-
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    heidsspoorwegsysteem op te nemen.
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG (1),
      de krachtens de richtlijn op haar rustende verplichtingen
      niet is nagekomen, met uitzondering van de verplichting         (1) Richtlijn van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabi-
      op grond van artikel 20, lid 1, tot mededeling van de               liteit van het transeuropees hogesnelheidsspoorwegsysteem (PB
      instantie;                                                          L 235, blz. 6).
2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-251/00: Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Lagardère SCA, Canal+S.A. en Liberty Media Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 335/46               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Società                      nootschappen Lagardère SCA en Canal+S.A., gevestigd te
Cooperativa Veneziana Motoscafi arl en andere tegen                      Parijs, en Liberty Media Corporation, gevestigd te Englewood,
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                           Colorado (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door A.
                                                                         Winckler en J.-P. de La Laurencie, advocaten te Parijs,
                (Zaken T-247/00 en T-250/00)                             P.-M. Louis, advocaat te Brussel, S. Kim en S. Szlezinger,
                                                                         advocaten te Londen.
                         (2000/C 335/87)
                                                                         Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Italiaans)                           —     de beschikking van de Commissie van 10 juli 2000 nietig
                                                                               te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen                  —     de Commissie in de kosten te veroordelen.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Società
Cooperativa Veneziana Motoscafi arl en andere, vertegenwoor-
digd door G. Orsoni en A. Pavanini, advocaten te Venetië, en             Middelen en voornaamste argumenten
A. Schmitt, advocaat te Luxemburg.
                                                                         Verzoeksters bestrijden de beschikking van de Commissie van
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                     10 juli 2000, gegeven in het kader van een procedure tot
                                                                         toepassing van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad
—    beschikking 2000/394/EG van de Commissie nietig te                  (zaak nr. COMP/JV 40 Canal+/Lagardère en nr. COMP/JV 47
     verklaren;                                                          Canal+/Lagardère/Liberty Media) en houdende wijziging van
                                                                         de beschikking van de Commissie van 22 juni 2000, waarbij
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                             met de gemeenschappelijke markt en met de EER-Overeen-
                                                                         komst verenigbaar werd verklaard de concentratie ter oprich-
                                                                         ting van een reeks gemeenschappelijke ondernemingen tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                       de vennootschappen van het Lagardère-concern, de vennoot-
                                                                         schappen van het Canal+-concern en Liberty voor het uitbren-
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                gen van thematische televisiekanalen en interactieve televisie-
in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della                    diensten en de distributie van gebundelde programma’s via
Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)                   meerdere kanalen, voorzover die wijziging inhoudt dat som-
                                                                         mige beperkende clausules die in de eerdere beschikking als
                                                                         bijkomstig waren gekwalificeerd, thans niet meer als zodanig
Inzonderheid wordt een beroep gedaan op kennelijk onjuiste               worden gekwalificeerd.
beoordeling van de feiten alsmede een gebrekkig onderzoek,
voor zover de betrokken verlagingen als steun zijn aangemerkt.
Ook wordt schending van artikel 87, lid 3, sub a en c, van het           Volgens verzoeksters zijn bij de vaststelling van de bestreden
Verdrag aangevoerd.                                                      beschikking ernstige procedurefouten gemaakt die tot de
                                                                         nietigverklaring ervan moeten leiden, met name:
(1) Nog niet gepubliceerd.
                                                                         —     primair, de Commissie was ratione temporis klaarblijkelijk
                                                                               onbevoegd tot vaststelling van de beschikking van 10 juli,
                                                                               nu deze meer dan twee weken na verstrijken van de
                                                                               in artikel 10.1 van verordening nr. 4064/89 bedoelde
                                                                               termijn van een maand is afgekomen, terwijl de binnen
                                                                               de wettige termijn gegeven beschikking van 22 juni de
                                                                               procedure had beëindigd;
Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Lagardère
SCA, Canal+S.A. en Liberty Media Corporation tegen                       —     subsidiair, de Commissie heeft met de vaststelling van de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                                 beschikking van 10 juli een ernstige en klaarblijkelijke
                                                                               inbreuk gemaakt op de beginselen van rechtszekerheid,
                                                                               bescherming van gewettigd vertrouwen en eerbiediging
                        (Zaak T-251/00)                                        van verworven rechten;
                         (2000/C 335/88)                                 —     subsidiair, de beschikking van 10 juli is onvoldoende
                                                                               gemotiveerd;
                         (Procestaal: Frans)                             —     subsidiair, de beschikking van 10 juli is gegeven in strijd
                                                                               met het recht van verweer van verzoeksters.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de ven-


title: Zaak T-37/02: Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Sanpaolo IMI spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/58                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          4.5.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        Sanpaolo IMI spa, vertegenwoordigd door A. Santa Maria,
                                                                           C. Biscaretti di Ruffia, G. Pizzonia en M. Valenti, advocaten.
—      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
       schade zoals vastgesteld of ten belope van het volgens het
       Gerecht passende bedrag, die Alitalia als gevolg van de             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       eerste beschikking en van de daarin gestelde voorwaarden,
       alsmede van de herhaling van de maatregel bij de tweede             —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       beschikking heeft geleden;                                                11 december 2001 waartegen het onderhavige beroep is
                                                                                gericht, wegens schending van wezenlijke vormvoor-
—      de Commissie te veroordelen tot betaling van de rente                     schriften en/of ontbreken, tegenstrijdigheid en/of
       over het sub 1 bedoelde bedrag tot het tijdstip van                       ontoereikendheid van de motivering van de beschikking,
       voldoening daarvan;                                                       in de zin van artikel 253 EG in samenhang met de
                                                                                artikelen 87 en 77 en verordening nr. 659/1999 van de
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.                  Raad, zoals uiteengezet in het verzoekschrift;
                                                                           —     subsidiair, de beschikking waartegen het beroep is gericht
                                                                                geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten                                               artikel 230, tweede alinea, EG, wegens schending of
                                                                                onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, of meer subsi-
                                                                                diair, van artikel 87, lid 3, sub b of c, EG, zoals uiteengezet
Met dit beroep vordert Alitalia, die tevens verzoekster is in de
                                                                                in het verzoekschrift;
zaken T-296/97 (1) en T-301/01 (2), veroordeling van verweer-
ster tot vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden
als gevolg van beschikking 97/789/EG van de Commissie van                  —     nog meer subsidiair, gesteld dat het Gerecht tot de
15 juli 1997 betreffende de herkapitalisatie van de verzoekende                  conclusie zou komen dat de bepalingen van wet nr. 461
vennootschap, en van de daarin gestelde voorwaarden, die na                      van 23 december 1998 en van wetsbesluit nr. 153 van
de nietigverklaring van de eerste beschikking bij arrest van het                 17 mei 1999 als bedoeld in de bestreden beschikking,
Gerecht van 12 december 2000 in voormelde zaak T-296/97,                         een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare
bij beschikking 2001/723/EG van 18 juli 2001 zijn herhaald.                      staatssteunregeling zouden vormen, de bestreden beschik-
Objet: Beroep tot vergoeding van schade die verzoekster                          king van de Commissie elke terugwerkende kracht te
zou hebben geleden als gevolg van de vaststelling van de                         ontzeggen;
beschikkingen van de Commissie 97/789/EG van 15 juli                       kosten rechtens.
1997 en 2001/723/EG van 18 juli 2001 betreffende de
herkapitalisatie van de luchtvaartmaatschappij Alitalia.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
In casu worden dezelfde gronden voor onwettigheid aange-
voerd als in voormelde zaken.
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
( 1) Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2000,        die in zaak T-36/02, ABI/Commissie.
     Alitalia/Commissie (T-296/97, Jurispr. blz. II-3871).
(2) Zaak T-301/01, Alitalia/Commisie, PB C 44, van 16.2.2002,
     blz. 24.
                                                                           Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Intesab-
                                                                           ci Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Beroep, op 21 februari 2002 ingesteld door Banca Sanpao-
lo IMI spa tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                                                (Zaak T-39/02)
                           (Zaak T-37/02)                                                            (2002/C 109/112)
                          (2002/C 109/111)                                                          (Procestaal: Italiaans)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                           schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca
schappen is op 21 februari 2002 beroep ingesteld tegen                     Intesabci Spa, vertegenwoordigd door A. Santa Maria, C. Bis-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Banca                        caretti di Ruffia, G. Pizzonia en M. Valenti, advocaten.


title: Zaak C-562/16: Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Peter Roßnagel, Alexandre Schröter/TUIfly GmbH

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/13

         Beschikking van de president van het Hof van 16 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Peter Roßnagel, Alexandre Schröter/TUIfly GmbH
   (Zaak C-562/16) (1)

   (2017/C 202/23)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 46 van 13.2.2017.


title: Zaak T-163/10: Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/46

      Beroep ingesteld op 7 april 2010 — Entegris/BHIM — Optimize Technologies (OPTIMIZE TECHNOLOGIES)
      (Zaak T-163/10)
      (2010/C 161/73)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Entegris, Inc. (Billerica, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Ludbrook, barrister en M. Rosser, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Optimize Technologies, Inc. (Oregon City, Verenigde Staten)

         Conclusies

                  —

                  het beroep toewijzen;

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 januari 2010 in zaak R 802/2009-2 vernietigen;

                  —

                  de betrokken gemeenschapsmerkaanvraag afwijzen;

                  —

                  het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieprocedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „OPTIMIZE TECHNOLOGIES”, voor waren van klasse 9

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

         Oppositiemerk of -teken: het communautaire woordmerk „OPTIMIZER”, voor waren van de klassen 1, 9 en 11

         Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie in haar geheel

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep deze bepaling niet conform de relevante rechtspraak heeft toegepast en daardoor ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestaat.


title: Zaak T-347/13: Beschikking van het Gerecht van 25 maart 2014 — Hawe Hydraulik/BHIM — HaWi Energietechnik (HAWI) („Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van gemeenschapsmerkaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/19

         Beschikking van het Gerecht van 25 maart 2014 — Hawe Hydraulik/BHIM — HaWi Energietechnik (HAWI)
   (Zaak T-347/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van gemeenschapsmerkaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 151/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hawe Hydraulik SE (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: HaWi Energietechnik AG (Eggenfelden, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 april 2013 (zaak R 1690/2012-4), betreffende een oppositieprocedure tussen Hawe Hydraulik SE en HaWi Energietechnik AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van verweerder.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-366/13: Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Frankrijk/Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/42

         Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-366/13)
   2013/C 252/70
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 1926 final van 2 mei 2013 betreffende steunmaatregel SA.22843 2012, die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd ten gunste van de Société Nationale Corse Méditerranée en de Compagnie Méridionale de Navigation, in zijn geheel nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert de nietigverklaring van besluit C(2013) 1926 final van de Commissie van 2 mei 2013, waarbij deze instelling allereerst de financiële compensaties die de Société Nationale Corse Méditerranée (SNCM) en de Compagnie Méridionale de Navigation (CMN) voor de jaren 2007-2013 in het kader van een openbaredienstovereenkomst hebben ontvangen voor diensten van zeevervoer tussen Marseille en Corsica, als staatssteun heeft aangemerkt. Voorts heeft de Commissie de compensaties die aan SNCM en CMN zijn uitgekeerd voor gedurende het hele jaar verleende vervoerdiensten (hierna: „basisdienst”) verenigbaar met de interne markt verklaard, maar de compensaties voor gedurende piekperiodes — te weten de kerst, februari, lente-herfst en/of zomer — verleende diensten (hierna: „aanvullende dienst”) onverenigbaar met de interne markt verklaard. Ten slotte heeft de Commissie de terugvordering gelast van de met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun [steunzaak SA.22843 2012/C (ex 2012/NN)].
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Met haar eerste middel, dat twee onderdelen bevat, voert verzoekster aan dat de Commissie het begrip staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU heeft geschonden door de aan SNCM en CMN uitgekeerde compensaties als staatssteun aan te merken, op grond dat niet ten volle was voldaan aan het eerste en het vierde criterium van het arrest Altmark Trans van het Hof van 24 juli 2003 (C-280/00, Jurispr. blz. I-7747).

                           —

                           Verzoekster betoogt met het eerste onderdeel van dit middel dat het bestreden besluit in strijd is met het begrip staatssteun, voor zover de Commissie van mening was dat slechts ten dele was voldaan aan het eerste criterium van het arrest Altmark. In dit verband stelt verzoekster:

                                       —

                                       ten eerste dat de Commissie, door een onderscheid te maken tussen de basisdienst en de aanvullende dienst, een feitelijke vergissing heeft begaan, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en is voorbijgegaan aan de ruime beoordelingsmarge waarover de lidstaten beschikken bij het definiëren van diensten van algemeen economisch belang;

                                       —

                                       ten tweede dat de diensten die vallen onder de tussen SNCM en CMN, enerzijds, en het Office des Transports de la Corse en de Collectivité territoriale de Corse, anderzijds, gesloten openbaredienstovereenkomst, in hun geheel genomen een dienst van algemeen economisch belang vormen en dat die overeenkomst voldoet aan het eerste criterium van het arrest Altmark;

                                       —

                                       ten derde dat, gesteld al dat de basisdienst en de aanvullende dienst van elkaar moeten worden onderscheiden, de aanvullende dienst — net als de basisdienst — een dienst van algemeen economisch belang vormt en beantwoordt aan het eerste criterium van het arrest Altmark, aangezien er een reële behoefte bestaat aan een openbare dienst omdat er in een situatie van vrije mededinging niet voldoende regelmatige vervoerdiensten zijn.

                           —

                           Met het tweede onderdeel van dit middel betoogt verzoekster dat het bestreden besluit in strijd is met het begrip staatssteun, voor zover de Commissie van mening was dat niet was voldaan aan het vierde criterium van het arrest Altmark. Verzoekster stelt dat dankzij de procedure tot sluiting van een openbaredienstovereenkomst een daadwerkelijke mededinging tot stand is kunnen komen en dat daardoor kon worden gekozen voor het aanbod dat voor de gemeenschap economisch het voordeligst was.

               2)

               Met haar tweede middel voert verzoekster subsidiair aan dat artikel 106, lid 2, VWEU is geschonden, voor zover de Commissie van mening was dat de compensaties die aan SNCM zijn uitgekeerd voor de aanvullende dienst, met de interne markt onverenigbare staatssteun uitmaakten, omdat die dienst geen dienst van algemeen economisch belang vormt.


title: Zaak T-135/07: Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Italië/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/38

         Beroep ingesteld op 19 april 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-135/07)
   (2007/C 140/63)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de in de brief van 7 februari 2007, nr. 3585, vervatte beschikking van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De regering van de Italiaanse Republiek heeft bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van de in de brief van 7 februari 2007, nr. 3585, vervatte beschikking van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Landbouw van de Commissie, waarbij het verzoek van de Italiaanse autoriteiten wordt afgewezen om buitengewone maatregelen te nemen ter ondersteuning van de Italiaanse markt voor slachtpluimvee als bedoeld in artikel 14 van verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector slachtpluimvee (1), voor zover deze de kuikens betreft die zijn vernietigd in de door vogelgriep getroffen gebieden waarvoor in de periode van december 1999 tot september 2003 veterinaire maatregelen ter beperking van het vervoer golden.
   De Italiaanse regering heeft het beroep gebaseerd op de volgende middelen:

               —

               Schending van het verbod van discriminatie tussen producenten van de Gemeenschap als bedoeld in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG, voor zover de Commissie buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt zou hebben toegestaan enkel met betrekking tot de sector broedeieren en bij de bestreden beschikking soortgelijke maatregelen met betrekking tot de sector slachtpluimvee heeft afgewezen.

               —

               Misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.
               Met betrekking tot dit punt wordt aangevoerd dat de Commissie voor de verwezenlijking van het met verordening nr. 2777/75 nagestreefde doel buitengewone maatregelen had moeten nemen ter ondersteuning van de Italiaanse markt voor slachtpluimvee, de in Italië verreweg het meest getroffen gevogeltesector. Hoewel verzoekster meermaals daarom had gevraagd, heeft de Commissie echter geweigerd dit te doen en heeft zij enkel maatregelen toegestaan ter ondersteuning van de sector broedeieren die in Italië het minst door beperkende maatregelen getroffen was en in Nederland in wezen de enige getroffen sector was. Daarmee heeft de Commissie duidelijk het grootste deel van de beschikbare middelen voor de Nederlandse producenten willen bestemmen, en de aan de Italiaanse producenten toegekende schadevergoeding tot een minimum willen beperken.

               —

               Onjuiste uitlegging en schending van artikel 14 van verordening nr. 2777/75 en kennelijke beoordelingsfout.
               Anders dan de Commissie stelt, zou artikel 14 van de betrokken verordening volgens verzoekster niet alleen van toepassing zijn wanneer de verstoringen van de markt worden veroorzaakt doordat de producenten die zich bevinden in een gebied dat onder toezicht en bescherming staat, geen toegang kunnen krijgen tot de markt buiten dat gebied. De Commissie zou namelijk buitengewone ondersteuningsmaatregelen kunnen nemen om weer evenwicht te brengen op de markt waarvoor beperkingen van het vrije verkeer gelden die zouden voortvloeien uit de toepassing van maatregelen ter bestrijding van de verbreiding van veeziekten, ongeacht of die beperkingen betrekking hebben op de producten die een bepaald gebied binnenkomen of uitgaan.

               —

               Tenslotte wordt ook schending gesteld van de beginselen van goed bestuur, onpartijdigheid, billijkheid en transparantie.

      (1)  PB L 282, blz. 77.


title: Zaak C-459/02: Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg van 14 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Willy Gerekens en de landbouwvereniging Procola en het Groothertogdom Luxemburg

text:
C 44/14              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             22.2.2003
1.  Kan een burger van de Unie die in de in dit vonnis                      Dient het gastland, teneinde het verblijfsrecht niet in-
    beschreven feitelijke omstandigheden verkeert,                          houdsloos te maken, andere regels in acht te nemen,
                                                                            bijvoorbeeld bij de beoordeling van de situatie rekening
    —    die voorlopig op regelmatige wijze in het land                     houden met de omstandigheid dat het bestaansminimum
         verblijft,                                                         of de sociale dienstverlening tijdelijk wordt toegekend, of
                                                                            rekening houden met het evenredigheidsbeginsel (gaat
                                                                            het om een onredelijke last voor deze staat)?
    —    die geen toereikende middelen van bestaan heeft,
    —    die in het kader van een individueel integratieproject      (1 ) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
         gedurende ongeveer 30-uur per week werkzaamhe-                   1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
         den verricht ten behoeve van een opvanghuis,                     Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
                                                                     (2 ) Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 aangaande
                                                                          het verblijfsrecht (PB L 180 van 13.7.1990, blz. 26).
    —    en die daarvoor als tegenprestatie voordelen in
         natura ontvangt die voorzien in zijn levensbehoeften
         in het opvanghuis zelf,
    aanspraak maken op een verblijfsrecht:
    —    op grond van zijn hoedanigheid van werknemer in
         de zin van artikel 39 EG-Verdrag of van artikel 7,          Verzoek van de Cour de cassation du Grand-Duché de
         lid 1, van verordening nr. 1612/68 ( 1), of                 Luxembourg van 14 november 2002 om een prejudiciële
                                                                     beslissing in het geding tussen Willy Gerekens en de
    —    op grond van de omstandigheid dat hij een werk-             landbouwvereniging Procola en het Groothertogdom
         zaamheid anders dan in loondienst uitoefent in de                                          Luxemburg
         zin van artikel 43 EG-Verdrag, of
                                                                                (Zaak C-459/02)
    —    op grond van het feit dat hij in de zin van
         artikel 49 EG-Verdrag diensten verricht, gelet op
         zijn werkzaamheden in het opvanghuis, of diensten                                        (2003/C 44/27)
         ontvangt, gelet op de voordelen in natura die dit
         opvanghuis hem toekent, of
    —    op grond van het loutere feit dat hij meewerkt aan          De Cour de cassation du Grand-Duché de Luxembourg heeft
                                                                     bij beschikking van 14 november 2002, ingekomen ter griffie
         een project dat zijn socio-professionele integratie
                                                                     van het Hof van Justitie op 19 december 2002, in het geding
         nastreeft?
                                                                     tussen Willy Gerekens en de landbouwvereniging Procola en
                                                                     het Groothertogdom Luxemburg, het Hof van Justitie van de
2.  Ingeval van ontkennend antwoord, kan hij, louter op              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
    basis van zijn Europees burgerschap, rechtstreeks een            beslissing over de navolgende vraag:
    beroep doen op artikel 18 van het Verdrag dat het recht
    waarborgt om vrij te reizen en te verblijven op het
    grondgebied van een andere lidstaat van de Unie?                 „Verzetten de algemene beginselen van gemeenschapsrecht
                                                                     van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht zich ertegen
    Wat is dan het effect van de door richtlijn 90/364/EEG (2)       dat een lidstaat ter toepassing van een communautaire regeling
    gestelde voorwaarden en/of van de beperkingen en                 die productiequota oplegt, zoals die welke door de verordenin-
    voorwaarden die bij [het EG] Verdrag [...] zijn vastgesteld,     gen (EEG) nr. 856/84 van de Raad van 31 maart 1984 tot
    en met name van de voorwaarde inzake een minimum                 wijziging van verordening (EEG) nr. 804/68 houdende een
    aan bestaansmiddelen die, als zij bij het binnenkomen            gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk
    van het gastland wordt toegepast, het verblijfsrecht voor        en zuivelproducten (PB L 90, blz. 10) en nr. 857/84 van de
    hem inhoudsloos zou maken?                                       Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften
                                                                     voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening
    Wanneer daarentegen het verblijfsrecht automatisch               (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en
    wordt verkregen op basis van het burgerschap van de              zuivelproducten (PB L 90, blz. 13) zijn ingevoerd, in plaats
    Unie, kan het gastland dan later een aanvraag voor het           van een eerdere, door het Hof van Justitie als discriminerend
    bestaansminimum of voor sociale bijstand (= niet op              aangemerkte, regeling, een nieuwe regeling vaststelt op grond
    bijdragen berustende prestaties) afwijzen door een einde         waarvan het overschrijden van productiequota die na de
    te maken aan zijn verblijfsrecht op grond dat hij niet           inwerkingtreding van de communautaire verordeningen, maar
    over toereikende bestaansmiddelen beschikt, hoewel deze          onder de vervangen nationale regeling hebben plaatsgevonden,
    uitkeringen aan de onderdanen van het gastland worden            met terugwerkende kracht kunnen worden bestraft?”
    toegekend onder voorwaarden die eveneens voor de
    Belgen gelden (bewijs van werkwilligheid — bewijs van
    behoeftigheid)?


title: Zaak T-448/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 GERMANY)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/52

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (WORLD CUP 2006 GERMANY)
   (Zaak T-448/08)
   (2008/C 313/92)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Alexander, QC, A. Barav, barrister, R. Buchel en C. Rassmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 1470/2005-1 geheel of gedeeltelijk vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „WORLD CUP 2006 GERMANY” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 25, 28, 29, 30, 32, 35, 36, 37, 38, 41 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 047 843

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: (i) schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, voor zover de kamer van beroep haar beslissing voornamelijk heeft gebaseerd op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, een bepaling die niet werd aangevoerd door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep en waarop de nietigheidsafdeling zich evenmin heeft gebaseerd; (ii) subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, niet heeft beoordeeld in zijn geheel, uit het oogpunt van de gemiddelde consument, en doordat zij de relevante regels inzake de beoordeling van het beschrijvend karakter met betrekking tot de aangevraagde waren en/of diensten niet heeft toegepast; en (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, het vereiste onderscheidend vermogen miste


title: Zaak C-502/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 79/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
4) Het bestreden arrest is ook gebrekkig door dat het Gerecht        Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
     het gemeenschapsrecht heeft geschonden wegens onjuiste          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
     toepassing van het evenredigheidsbeginsel, onjuiste beoor-                                     bliek
     deling van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie
     en schending van de precedentregel.                                                    (Zaak C-502/99)
                                                                                (2000/C 79/19)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie                 burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                    Wagner, Kirchberg.
                               bliek
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                         (Zaak C-501/99)                             dat het den Hove behage:
                                                                     — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
                          (2000/C 79/18)                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                          bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                van richtlijn 97/61/EG van de Raad van 20 oktober
                                                                          1997 houdende wijziging van de bijlage van richtlijn
op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          91/492/EEG tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C. Van der Hauwaert, lid van haar                   voor de productie en het in de handel brengen van levende
                                                                          tweekleppige weekdieren (1), de krachtens het Verdrag op
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                     — de Franse Republiek in de kosten van de procedure
                                                                          te verwijzen.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke        De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
     bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen       in zaak C-495/99 (2); de in artikel 2 van richtlijn 97/61/EG
     van richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december              gestelde termijn is sedert 1 juli 1998 verstreken.
     1995 houdende vaststelling van de voorwaarden en bepa-
     lingen voor de erkenning van de registratie van bedrijven       (1) PB L 295 van 29.1.1997, blz. 35.
     en tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging     (2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
     van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG
     en 82/471/EEG (1), de krachtens het Verdrag op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure
     te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen koninkrijk Bel-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                   gië
                                                                                (Zaak C-503/99)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
in zaak C-495/99 (2); de in artikel 21 van richtlijn 95/69/EG                                (2000/C 79/20)
gestelde termijn is sedert 1 april 1998 verstreken.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 22 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
(1) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                                     België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(2) PB C 63 van 4.3.2000, blz. 16.
                                                                     vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
                                                                     dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
                                                                     Centre Wagner, Kirchberg.


Avis juridique important

|

52003XX1024(01)

Hof van Justitie - Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof

Publicatieblad Nr. C 255 van 24/10/2003 blz. 0005 - 0005

Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof(2003/C 255/07)De heer Lenaerts en mevrouw Silva de Lapuerta, bij besluit van de regeringen der lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 23 juli 2003(1) tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen benoemd voor de periode van 7 oktober 2003 tot en met 6 oktober 2009, hebben op 6 oktober 2003 de eed voor het Hof afgelegd.Mevrouw Kokett en de heer Poiares Pessoa Maduro, bij besluit van de regeringen der lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 23 juli 2003(2) tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen benoemd voor de periode van 7 oktober 2003 tot en met 6 oktober 2009, hebben op 6 oktober 2003 de eed voor het Hof afgelegd.(1) PB L 203 van 12.8.2003, blz. 45.(2) PB L 203 van 12.8.2003, blz. 45.


title: Zaak C-294/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/19

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie
   (Zaak C-294/13 P)
   2013/C 252/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer, P. J. O. Van Nuffel, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               punt 1 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce Inc./Commissie, te vernietigen;

               —

               de zaak definitief af te doen en de geldboete van Fresh Del Monte Produce Inc vast te stellen op 9 800 000 EUR;

               —

               Fresh Del Monte Produce Inc. te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en in het deel van de kosten van de procedure voor het Gerecht dat het Hof passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie betoogt dat het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op artikel 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (1), gelezen in samenhang met de mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (2) en het beginsel van de daadwerkelijke toepassing van de artikelen 101 en 102 VWEU, door te oordelen dat informatie die op verzoek aan de Commissie is verstrekt, voor een verlaging van de geldboete in aanmerking moet worden genomen als vrijwillige medewerking die het onderzoek van de Commissie heeft vereenvoudigd.
   Subsidiair stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 23 van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden en zijn motiveringsplicht niet is nagekomen door de geldboete van Del Monte te verlagen wegens de medewerking die Weichert tijdens de administratieve procedure heeft verleend, hoewel Del Monte en Weichert niet langer deel uitmaakten van één en dezelfde onderneming op het ogenblik waarop Weichert zou hebben meegewerkt.

      (1)  PB L 1, blz. 1.

      (2)  PB 2002, C 45, blz. 3.


title: Zaak T-348/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Koninklijke Friesland Foods/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Door Nederland ten uitvoer gelegde fiscale steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactiviteiten van concerns — Beschikking waarbij regeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Overgangsbepaling — Bescherming van gewettigd vertrouwen — Beginsel van gelijke behandeling — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid)

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Koninklijke Friesland Foods/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-348/03) (1)

   (Staatssteun - Door Nederland ten uitvoer gelegde fiscale steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactiviteiten van concerns - Beschikking waarbij regeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Overgangsbepaling - Bescherming van gewettigd vertrouwen - Beginsel van gelijke behandeling - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid)
   (2007/C 247/35)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninklijke Friesland Foods NV, voorheen Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV (Meppel, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk en W. Geursen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet, V. Di Bucci en S. Noë, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van beschikking 2003/515/EG van de Commissie van 17 februari 2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactiviteiten (PB L 180, blz. 52), voor zover daarbij van de overgangsregeling worden uitgesloten de marktdeelnemers die op 11 juli 2001 bij de Nederlandse belastingdienst reeds een verzoek tot toepassing van de betrokken steunmaatregel hadden ingediend, waarover echter op die datum nog geen beslissing was genomen
   Dictum

               1)

               Artikel 2 van beschikking 2003/515/EG van de Commissie van 17 februari 2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactiviteiten wordt nietig verklaard voor zover daarbij van de overgangsregeling worden uitgesloten de marktdeelnemers die op 11 juli 2001 bij de Nederlandse belastingdienst een verzoek om toepassing van de betrokken steunregeling hadden ingediend, waarop op die datum nog geen beslissing was genomen.

               2)

               De Commissie draagt de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak T-58/00: Beroep, op 12 maart 2000 ingesteld door Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.5.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/37
— artikel 101 bis van het Statuut, de hiërarchie van de                 Beroep, op 12 maart 2000 ingesteld door Bond van de
    instanties die als tot aanstelling bevoegd gezag optreden,          Fegarbel-Beroepsverenigingen tegen Commissie van de
    en beginsel van de hiërarchie der normen schendt;                                     Europese Gemeenschappen
— het vertrouwensbeginsel schendt; en                                                            (Zaak T-58/00)
— met misbreuk van bevoegdheid en procedure is vastgesteld.                                     (2000/C 149/71)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
                                                                        missie van de Europese Gemeenschappen door Bond van de
                                                                        Fegarbel-Beroepsverenigingen, een VZW naar Belgisch recht,
Beroep, op 14 maart 2000 ingesteld door AB Banan-                       gevestigd te Brussel, en twee anderen, vertegenwoordigd door
Kompaniet en Skandinaviska Bananimporten AB tegen                       J. van Hoof, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-                     te Luxemburg bij F. Brouxel, advocaat aldaar.
                    pese Gemeenschappen
                                                                        Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                         (Zaak T-57/00)
                                                                        — verordening (EG) nr. 2790/1999 van 22 december 1999
                                                                             nietig te verklaren, voor zover al dan niet in combinatie
                        (2000/C 149/70)                                      met het Witboek, overtredingen geen retroactief effect
                                                                             zouden hebben en/of in artikel 4 niet de misbruiken op
                                                                             grond van economische afhankelijkheid werden opge-
                        (Procestaal: Engels)                                 nomen;
                                                                        — subsidiair: de consultatieprocedure te vernietigen, en te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    bevelen dat deze zou worden overgedaan op transparante
schappen is op 14 maart 2000 beroep tegen Raad van de                        wijze en dat een standpuntbepaling wordt gevraagd om-
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                      trent de afschaffing van de retroactieve gevolgen van de
pen ingesteld door AB Banan-Kompaniet, Stockholm, en                         nietigheid van rechtswege zoals voorzien in art. 81, lid 2,
Skandinaviska Bananimporten AB, Arsta (Zweden), vertegen-                    EG en de gevolgen van het moderniseringsprogramma op
woordigd door B. O’Connor, Solicitor.                                        de situatie van kleine en middelgrote ondernemingen en
                                                                             de consumenten, en de economische afhankelijkheid in
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          het algemeen en de economische afhankelijkheid ten
                                                                             gevolge het cumulatief effect in het bijzonder;
— de Commissie en de Raad conform de artikelen 178 en                   — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    215 EG-Verdrag (thans artikelen 235 en 288 EG) te
    veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan ver-
    zoeksters voor de schade die deze hebben geleden ten                Middelen en voornaamste argumenten
    gevolge van de onwettige vaststelling van besluit 94/800
    en verordening (EG) nr. 478/95).                                    De Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen is een vereni-
                                                                        ging die de belangen van de regionale verenigingen van
                                                                        garagehouders en van hun leden verdedigt.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Het beroep strekt tot nietigverklaring van verordening (EG)
Verzoeksters zijn vennootschappen van de Saba Group en                  nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999
houden zich bezig met de aankoop, de invoer en de verkoop               betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag
van bananen in Scandinavië. Zij hadden recht op categorie A             op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde
invoervergunningen voor bananen en voerden bananen in uit               feitelijke gedragingen (PB 1999, L 336, blz. 21).
Colombia en Costa Rica. Hun beroep betreft de schade die zij
hebben geleden doordat zij tussen 1995 en 1998 uitvoerver-              Deze verordening maakt deel uit van een programma van de
gunningen hebben moeten kopen om hun rechten om invoer-                 Europese Commissie ter modernisering van de toepassing van
vergunningen te verkrijgen te kunnen uitoefenen.                        de communautaire mededingingsregels. Verzoekers verwijzen
                                                                        in het kader van dit programma ook naar het Groenboek
                                                                        betreffende verticale mededingingsbeperkingen (COM(96) 721
De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste                def.), het Witboek betreffende de modernisering van de
argumenten zijn dezelfde als in zaak T-56/00.                           mededingingsregels (PB 1999, C 132), verordening (EG)
                                                                        nr. 1216/1999 tot wijziging van verordening nr. 17 (PB
                                                                        1999, L 148, blz. 5), en de richtsnoeren inzake verticale
                                                                        overeenkomsten (PB 1999, C 27, blz. 12).
 ---pagebreak--- C 149/38             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
Verzoekers stellen, dat de Commissie in het kader van de                — de Commissie te verwijzen in de kosten.
consultatieprocedure geen rekening heeft gehouden met de
door de betrokken sectoren gemaakte opmerkingen inzake de
hierboven vermelde publicaties.                                         Middelen en voornaamste argumenten
Eerste middel: onbevoegdheid dan wel bevoegdheidsoverschrij-            Het onderhavige beroep is gericht tegen het definitief besluit
ding of schending van substantiële vormvoorschriften door de            dat is vervat in de brief van 22 december 1999 D17587,
Commissie:                                                              waarbij de Commissie klacht nr. IV/37332 Compagnia Portua-
                                                                        le Pietro Chiesa tegen die Repubblica italiana, Autorità Portuale
                                                                        del Porto di Genova, e la Compagnia Unica Lavoratori Merci
De betreden verordening voert in haar artikelen 2, 3, 4 en 5            Varie (C.U.L.M.V.) heeft afgewezen, welke klacht betrekking
met betrekking tot verticale afspraken een „a posteriori-               had op een schending van artikel 86 juncto artikel 82 van het
controle” in. Deze controle heeft alleen gevolgen voor de               Verdrag. Die schending zou hierin zijn gelegen, dat C.U.L.M.V.
toekomst. Bovendien blijven misbruiken op basis van econo-              misbruik van een machtspositie maakt, doordat zij in de
mische afhankelijkheid buiten beschouwing.                              haven van Genua de facto over een monopolie inzake de
                                                                        havendiensten en de terbeschikkingstelling van havenpersoneel
De eliminatie van de nietigheid van rechtswege van de                   beschikt.
krachtens artikel 81 EG verboden overeenkomsten vormt een
schending van het Verdrag. De nieuwe regeling creëert de                Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster in de eerste
voorwaarden waarin ongestraft de volledige vrije markt kan              plaats een gebrek aan instructie aan, daar verweerster geen
worden voorbehouden aan erkende dealers en de leveringen                actie in de zin van verordening nr. 17/62 van de Raad heeft
aan niet-erkende dealers kunnen worden uitgesloten.                     gevoerd, noch tegen C.U.L.M.V., noch tegen de Autorità
                                                                        Portuale del Porto di Genova. Dienaangaande verklaart zij, dat
Tweede middel: de aan de vaststelling van de verordening                de gewraakte praktijken hun oorsprong vinden in:
voorafgaande consultaties zijn niet verlopen volgens de geest
                                                                        — het gedrag van C.U.L.M.V. die, daar zij tegelijkertijd
van het Verdrag:
                                                                             terminalactiviteiten verricht en havenpersoneel ter beschik-
                                                                             king stelt, haar concurrenten de toegang tot die markten
De nieuwe regeling is door de Commissie voorgesteld als een                  belet. Die situatie zou de Autorità Portuale welbekend zijn.
louter procedurele moderniseringsingreep, terwijl de geest, zo
niet de letter van het Verdrag in het gedrang komen. De                 — administratieve handelingen en/of het nalaten van de
draagwijdte van het moderniseringsprogramma is bovendien                     Autorità Portuale, waartegen verzoekster opkomt op grond
enkel beschouwd vanuit het oogpunt van de taakverlichting                    van de niet-naleving van de communautaire mededingings-
van de Europese Commissie.                                                   regels.
                                                                        Voorts stelt verzoekster ook schending van het beginsel van
                                                                        de behandeling op tegenspraak, alsmede tegenstrijdigheden in
                                                                        de motivering van het bestreden besluit.
Beroep, op 17 maart 2000 ingesteld door Compagnia
Portuale Pietro Chiesa tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                        Beroep, op 16 maart 2000 ingesteld door Continental
                        (Zaak T-59/00)                                  and Overseas Investments NV tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                       (2000/C 149/72)
                                                                                (Zaak T-64/00)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                     (2000/C 149/73)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Nederlands)
schappen is op 17 maart 2000 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Compagnia
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Portuale Pietro Chiesa, vertegenwoordigd door G. Conte, G. M.
Giacomini en B. Della Barile, advocaten te Genua.                       schappen is op 16 maart 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door Continental and
                                                                        Overseas Investments NV (voorheen: Jubertrade NV), gevestigd
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage,                     te Antwerpen, vertegenwoordigd door Y. Van Gerven en
                                                                        J. Bernaerts, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
— nietig te verklaren de brief van 22 december 1999 D17587              te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
    van de Commissie, DG IV Concurrentie;                               Goethe 11.


title: Zaak T-220/11: Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — TeamBank/BHIM — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag van communautair beeldmerk f@ir Credit — Ouder gemeenschapsbeeldmerk FERCREDIT — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — TeamBank/BHIM — Fercredit Servizi Finanziari (f@ir Credit)
      (Zaak T-220/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag van communautair beeldmerk f@ir Credit - Ouder gemeenschapsbeeldmerk FERCREDIT - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2012/C 331/39)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: TeamBank AG Nürnberg (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Kiphuth, H. Lindner en D. Terheggen, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: R. Manea en G. Schneider, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Fercredit Servizi Finanziari SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G. Petrocchi, A. Masetti Zannini de Concina en R. Cartella, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 februari 2011 (zaak R 719/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Fercredit Servizi Finanziari SpA en TeamBank AG Nürnberg

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  TeamBank AG Nürnberg wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak T-368/15: Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2016 — Alcimos Consulting/ECB („Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Besluiten van de Raad van bestuur van de ECB — Verlening van noodliquiditeitssteun aan de Griekse banken — Plafond — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van de vormvereisten”)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/46

         Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2016 — Alcimos Consulting/ECB
   (Zaak T-368/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Besluiten van de Raad van bestuur van de ECB - Verlening van noodliquiditeitssteun aan de Griekse banken - Plafond - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van de vormvereisten”))
   (2016/C 335/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alcimos Consulting SMPC (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Rodolaki, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: K. Laurinavičius en M. Szablewska, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, advocaat)

      Voorwerp

   Ten eerste een op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van bestuur van de ECB van 28 juni 2015 waarbij is besloten om het plafond voor de verlening van noodliquiditeitssteun aan de Griekse banken te handhaven op het niveau dat op 26 juni 2015 was vastgelegd, alsook tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van bestuur van de ECB van 6 juli 2015 waarbij is besloten om het plafond op hetzelfde niveau te handhaven en om de „haircuts” aan te passen die werden toegepast op de in dit verband door de Griekse centrale bank aanvaarde garanties, en ten tweede een op artikel 268 VWEU gebaseerd verzoek om vergoeding van de schade die verzoekster als gevolg van deze besluiten stelt te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Alcimos Consulting SMPC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak C-464/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2009 door Holland Malt BV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 september 2009 in zaak T-369/06, Holland Malt BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/38

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2009 door Holland Malt BV tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 september 2009 in zaak T-369/06, Holland Malt BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-464/09 P)
   2010/C 24/67
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Holland Malt BV (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer, A.C.E. Stoffer, P. Schepens, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               de punten 168 tot en met 180 van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen;

               —

               de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te wijzen of de beschikking van de Commissie nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 september 2009, Holland Malt BV/Commissie (T-369/06) (het arrest) houdende verwerping van het beroep dat Holland Malt had ingesteld tegen de beschikking waarbij de Commissie had verklaard dat een onder opschortende voorwaarde aan rekwirante toegekende subsidie met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun vormt. Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en een procedurefout heeft gemaakt bij het verwerpen van het door Holland Malt ingestelde beroep. Zij voert daartoe twee middelen aan:

               A.

               In de punten 169 tot en met 180 van het arrest heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtopvatting door artikel 87, lid 3, sub c, EG (1) onjuist uit te leggen en door de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector onjuist uit te leggen en toe te passen. Bovendien berust het arrest dienaangaande op een onlogische en ondeugdelijke redenering.

               B.

               In punt 168 van het arrest heeft het Gerecht van eerste aanleg een procedurefout gemaakt door een van de argumenten van rekwirante verkeerd te lezen en op te vatten en daardoor de belangen van rekwirante te schaden.

      (1)  PB C 321 E, blz. 76.


title: Zaak T-322/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  21 maart 2006  — Colgate-Palmolive tegen BHIM

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/18

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 maart 2006 — Colgate-Palmolive tegen BHIM
   (Zaak T-322/04) (1)

   (2006/C 121/35)

      Procestaal: Spaans

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Arrest van het Hof van 16 december 2015 in zaak E-5/15 — Matja Kumba T M’bye e.a. tegen Stiftelsen Fossumkollektivet (Richtlijn 2003/88/EG — Arbeidstijd — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Organisatie van arbeidstijd — Rusttijden — Maximale wekelijkse arbeidstijd — Afwijkingen van minimumrusttijden — Instemming werknemer — Benadeling)

text:
               5.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 2/3

         ARREST VAN HET HOF
   van 16 december 2015
   in zaak E-5/15
   Matja Kumba T M’bye e.a. tegen Stiftelsen Fossumkollektivet
   (Richtlijn 2003/88/EG — Arbeidstijd — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Organisatie van arbeidstijd — Rusttijden — Maximale wekelijkse arbeidstijd — Afwijkingen van minimumrusttijden — Instemming werknemer — Benadeling)
   (2017/C 2/03)
   In zaak E-5/15, Matja Kumba T M’bye e.a. tegen Stiftelsen fossumkollektivet — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door Eidsivating lagmannsrett (Hof van beroep van Eidsivating) betreffende de uitlegging van artikel 6 en artikel 22, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 16 december 2015 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Een arbeidstijd van gemiddeld 84 uur per week in een medisch-sociaal begeleidingscentrum is verenigbaar met artikel 6 van Richtlijn 2003/88/EG, in omstandigheden die onder artikel 22, lid 1, onder a), vallen, mits de werknemer expliciet, uit vrije wil en individueel heeft ingestemd met het verrichten van dergelijke arbeid, en de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers in acht worden genomen. Dit houdt in dat wanneer een EER-staat gebruik maakt van de in artikel 22, lid 1, van de richtlijn geboden mogelijkheid, de nationale wetgever terdege rekening moet houden met het lichamelijke en geestelijke welzijn van werknemers. Een dergelijke arbeidstijdregeling is echter alleen verenigbaar met de artikelen 3 en 5 van de richtlijn wanneer is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de afwijking in artikel 17, lid 2, juncto artikel 17, lid 3, onder c), i).

               2.

               Een bepaling van nationaal recht, volgens welke de instemming van werknemer om langer dan 60 uur per week te werken in een medisch-sociaal begeleidingscentrum, niet kan worden herroepen, is verenigbaar met de artikelen 6 en 22 van de richtlijn, op voorwaarde dat de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers in acht worden genomen.

               3.

               Een ontslagbrief en het aanbod van een nieuwe arbeidsovereenkomst met nieuwe voorwaarden na de weigering van een werknemer om in te stemmen met een arbeidstijdregeling waarbij meer dan 48 uur wordt gewerkt tijdens een periode van zeven dagen, kan niet worden beschouwd als een nadeel in de zin van artikel 22, lid 1, onder b), van de richtlijn wanneer de beëindiging van de arbeidsverhouding is gebaseerd op redenen die volledig onafhankelijk zijn van de weigering van de werknemer om met het verrichten van dergelijke extra werkzaamheden in te stemmen.