title: Beroep, op 28 mei 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-203/98)

text:
25.7.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 234/19
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                    gieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                  vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
Ð te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eer-          dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
     ste aanleg van 16 maart 1998 in zaak T-235/95, Gold-         Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
     stein/Commissie (niet gepubliceerd in de Jurispruden-        Kirchberg.
     tie) waarin het Gerecht het verzoek heeft afgewezen
     om nietigverklaring van de beschikking van de Com-
     missie van 16 oktober 1995 houdende weigering om             De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
     voorlopige maatregelen vast te stellen ter bescherming       deert dat het den Hove behage:
     van de rechtmatige belangen van rekwirant;
                                                                  Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door van de
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten, daaronder
                                                                       communautaire ondernemers een verblijf of vestiging
     begrepen die van de procedure voor het Gerecht van
                                                                       van eÂeÂn jaar in BelgieÈ te verlangen alvorens over te
     eerste aanleg.
                                                                       gaan tot de registratie van luchtvaartuigen, zulks inge-
Middelen en voornaamste argumenten                                     volge artikel 3, lid 3, tweede alinea, onder c) en d),
                                                                       van het koninklijk besluit van 15 maart 1954 tot rege-
Rekwirant stelt, dat het Gerecht van eerste aanleg de                  ling van de luchtvaart, en door de communautaire
advocaat-generaal niet heeft gehoord en aldus heeft gehan-             ondernemers de door hen gevraagde vluchtvergunnin-
deld in strijd met de artikelen 111 en 114 van het Regle-              gen te weigeren, en aldus op ongerechtvaardigde en
ment voor de procesvoering.                                            buitensporige wijze het tijdelijk of permanent verrich-
                                                                       ten van diensten op het gebied van de luchtvaart
Bij beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                       (behoudens luchttransport) te belemmeren, de krach-
10 maart 1997 is de uitspraak over het middel van niet-
                                                                       tens de artikelen 6, 52 en 59 van het EG-Verdrag op
ontvankelijkheid aangehouden tot de einduitspraak, op
                                                                       hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
grond dat in de omstandigheden van de zaak de behande-
ling ten gronde diende te worden voortgezet alvorens uit-
spraak te doen over het door verweerster aaangevoerde             Ð het Koninkrijk BelgieÈ te verwijzen in de kosten.
middel van niet-ontvankelijkheid.
Volgens rekwirant is het Gerecht van eerste aanleg niet           Middelen en voornaamste argumenten
bevoegd om een beschikking van het Gerecht van eerste
aanleg teniet te doen behoudens in uitzonderlijke situaties;      Ð Schending van artikel 59 van het EG-Verdrag: op de
dat het Gerecht van eerste aanleg uitspraak heeft gedaan               verzoeken om vluchtvergunningen van bepaalde com-
over het middel inzake ontvankelijkheid zonder onderzoek               munautaire ondernemers die op het Belgisch grondge-
van de zaak ten gronde, had tot gevolg, dat de gelegenheid             bied de activiteit van luchtfotografie willen uitoefenen,
om zijn standpunt uiteen te zetten, alsmede het rapport                hebben de bevoegde autoriteiten, na te hebben gepreci-
van de rechter-rapporteur bevattende de argumenten feite-              seerd dat de vergunning hoe dan ook slechts kon wor-
lijk en rechtens, achterwege zijn gebleven, wat neerkomt               den verleend voor een beperkte periode of voor een
op rechtsweigering, voorzover zulks in strijd is met zijn              nauwkeurig bepaald doel, uiteindelijk geantwoord met
gewettigde verwachtingen inzake het verkrijgen van een                 een systematische afwijzing. De rechtvaardiging ont-
uitspraak overeenkomstig de verdragsverplichtingen van                 leend aan het ontbreken van wederkerigheid, wijst in
het Gerecht van eerste aanleg.                                         de eerste plaats op een met het communautaire discri-
                                                                       minatieverbod strijdige handelwijze. Bovendien houdt
Voorts stelt rekwirant, dat de bestreden beschikking de                het beginsel van vrijheid van dienstverrichting in, dat
duidelijke betekenis van het bewijsmateriaal onjuist weer-             de beoordeling ingevolge artikel 51 van het koninklijk
geeft, om het bestaan van een frauduleuze handelwijze                  besluit van 15 maart 1954, van de morele, financieÈle
betreffende de toelating als arts niet aan het licht te laten          en technische geschiktheid van een buitenlands particu-
komen. Rekwirant stelt eveneens, dat de bestreden                      lier of onderneming, wordt verricht door de lidstaat
beschikking het bewijs ervan vormt, dat het Gerecht van                van oorsprong, zodat bij de beoordeling door de auto-
eerste aanleg zich schuldig heeft gemaakt aan misbruik                 riteiten van de lidstaat waar de diensten zouden wor-
van bevoegdheid.                                                       den verricht, niet kan worden voorbijgegaan aan de
Rekwirant stelt, dat de redenering in de bestreden beschik-            voorschriften die de betrokken ondernemer in zijn
king vanuit juridisch oogpunt gebreken vertoont, doordat               land van oorsprong reeds naleeft.
zij niet gebaseerd is op een feitelijk en rechtens objectief
vastgestelde situatie.                                            Ð Schending van de artikelen 6 en 52 van het EG-Ver-
                                                                       drag: de bepalingen van het koninklijk besluit van
                                                                       1954 die in de conclusies zijn weergegeven, zijn niet in
                                                                       overeenstemming met de artikelen 6 en 52 van het
                                                                       EG-Verdrag, voorzover zij buitenlandse natuurlijke of
Beroep, op 28 mei 1998 ingesteld door Commissie van de                 rechtspersonen discrimineren en een beletsel vormen
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ                  voor hun vestiging, in die zin dat zij elke inschrijving
                       (Zaak C-203/98)                                 van een luchtvaartuig dat eigendom is van een buiten-
                        (98/C 234/37)                                  lands persoon of vennootschap, zonder meer uitsluiten
                                                                       tijdens het eerste jaar van diens verblijf in BelgieÈ.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 28 mei 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Bel-


title: Zaak T-293/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2011 — Holcim (Duitsland) en Holcim/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Verzoek om inlichtingen — Artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/23

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 juli 2011 — Holcim (Duitsland) en Holcim/Commissie
   (Zaak T-293/11 R)
   (Kort geding - Mededinging - Verzoek om inlichtingen - Artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 282/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Holcim AG (Hamburg, Duitsland); en Holcim Ltd (Rapperswil-Jona, Zwitserland) (vertegenwoordigers: P. Niggemann en K. Gaßner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2011) 2363 def. van de Commissie van 31 maart 2011 inzake een procedure houdende toepassing van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (Zaak 39520 — Cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof van 9 september 2003 in zaak C-25/02 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Katharina Rinke tegen Ärztekammer Hamburg ("Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Richtlĳnen 86/457/EEG en 93/16/EEG — Verplichting om aantal voltĳdse opleidingsperioden te volbrengen in kader van deeltĳdse opleiding in huisartsgeneeskunde")

text:
C 264/14                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       1)    De eerbiediging van het verbod van indirecte discriminatie op
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/94/EG                 grond van geslacht is een voorwaarde voor de wettigheid van
      van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999                    elke handeling van de gemeenschapsinstellingen.
      betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over
      het brandstofverbruik en de CO 2-uitstoot bij het op de markt           2)    Bij onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of
      brengen van nieuwe personenauto’s, is de Italiaanse Republiek                 omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van het
      de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet              voorschrift dat een deeltijdse opleiding in de huisartsgeneeskunde
      nagekomen.                                                                    een aantal voltijdse opleidingsperioden dient te omvatten, welk
                                                                                voorschrift is vervat in artikel 5, lid 1, van richtlijn 86/457/
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                          EEG van de Raad van 15 september 1986 inzake een specifieke
                                                                                opleiding in de huisartsgeneeskunde, en in artikel 34, lid 1, van
(1) PB C 68 van 16.3.2002.                                                          richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter
                                                                                vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
                                                                                onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere
                                                                                titels.
                     ARREST VAN HET HOF                                       (1) PB C 97 van 20.4.2002.
                      van 9 september 2003
in zaak C-25/02 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
gericht om een prejudiciële beslissing): Katharina Rinke
                tegen Ärztekammer Hamburg (1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Richtlij-
nen 86/457/EEG en 93/16/EEG — Verplichting om aantal                                                 van 9 september 2003
voltijdse opleidingsperioden te volbrengen in kader van
          deeltijdse opleiding in huisartsgeneeskunde”)
                                                                              in zaak C-151/02 (verzoek van het Landesarbeitsgericht
                           (2003/C 264/23)                                    Schleswig-Holstein om een prejudiciële beslissing): Lan-
                                                                                deshauptstadt Kiel tegen Norbert Jaeger (1)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                              („Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezond-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    heid van werknemers — Richtlijn 93/104/EG — Begrippen
                           dentie van het Hof)                                „arbeidstijd” en „rusttijd” — Beschikbaarheidsdienst („Be-
                                                                                reitschaftsdienst”) van arts in ziekenhuis”)
In zaak C-25/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                                              (2003/C 264/24)
tens artikel 234 EG van het Bundesverwaltungsgericht (Duits-
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Katharina Rinke
en Ärztekammer Hamburg, om een prejudiciële beslissing over                                              (Procestaal: Duits)
de uitlegging van artikel 5 van richtlijn 86/457/EEG van de
Raad van 15 september 1986 inzake een specifieke opleiding                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in de huisartsgeneeskunde (PB L 267, blz. 26) en van artikel 34                                         dentie van het Hof)
van richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter
vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere
titels (PB L 165, blz. 1), en over de verenigbaarheid ervan met               In zaak C-151/02, betreffende een verzoek aan het Hof
het verbod van indirecte discriminatie op grond van geslacht,                 krachtens artikel 234 EG van het Landesarbeitsgericht Schles-
zoals neergelegd in richtlijn 76/207/EEG van de Raad van                      wig-Holstein (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding
9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het                      tussen Landeshauptstadt Kiel en Norbert Jaeger, om een
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten                    prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 93/104/
aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-                EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal
ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-                  aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307,
waarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als                   blz. 18), en met name de artikelen 2, punt 1, en 3 daarvan,
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,                 heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-                   president, M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en
sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann                 C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
(rapporteur), V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr,                D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric,
J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:               S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters;
L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op               advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl,
9 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                        hoofdadministrateur, op 9 september 2003 een arrest gewezen
luidt als volgt:                                                              waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-535/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2012 door Rafael Faet Oltra tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 20 september 2012 in zaak T-294/12, Rafael Faet Oltra/Europese Ombudsman

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/56

         Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2012 door Rafael Faet Oltra tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 20 september 2012 in zaak T-294/12, Rafael Faet Oltra/Europese Ombudsman
   (Zaak C-535/12 P)
   2013/C 225/105
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Rafael Faet Oltra (vertegenwoordiger: R. Faet Oltra, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Ombudsman
   Bij beschikking van 6 juni 2013 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Zaak C-334/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Bijlage I — Behoud van vogelstand — Specialebeschermingszones — IBA 2000 — Waarde — Kwaliteit van gegevens — Criteria — Beoordelingsmarge — Kennelijk ontoereikende aanwijzing — Watergebieden)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-334/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Bijlage I - Behoud van vogelstand - Specialebeschermingszones - IBA 2000 - Waarde - Kwaliteit van gegevens - Criteria - Beoordelingsmarge - Kennelijk ontoereikende aanwijzing - Watergebieden)
   (2007/C 315/04)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en C. Jurgensen-Mercier, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en M. Lois, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: T. Pynnä, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-omzetting binnen de gestelde termijn van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Niet-naleving van artikel 4 van de richtlijn betreffende aanwijzing van specialebeschermingszones — Onvoldoende aantal zones in Griekenland
   Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals met name gewijzigd bij richtlijn 97/49/EG van de Commissie van 29 juli 1997,

                           —

                           door als specialebeschermingszones gebieden aan te wijzen die naar aantal en totale oppervlakte kennelijk kleiner zijn dan de gebieden die voldoen aan de voorwaarden om als specialebeschermingszones in de zin van artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49, te worden aangewezen;

                           —

                           door geen specialebeschermingszones aan te wijzen ter bescherming van Krüpers boomklever (Sitta krueperi), en

                           —

                           door als specialebeschermingszones gebieden aan te wijzen waar de kuifaalscholver (Phalacrocorax aristotelis desmarestii), de lammergier (Gypætus barbatus), de monniksgier (Ægypius monachus), de schreeuwarend (Aquila pomarina), de keizerarend (Aquila heliaca), de arendbuizerd (Buteo rufinus), de havikarend (Hieraætus fasciatus), de kleine torenvalk (Falco naumanni), de Eleonora-valk (Falco eleonoræ), de lannervalk (Falco biarmicus) en de smyrna-gors (Emberiza cineracea) onvoldoende voorkomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Portugese Republiek en de Republiek Finland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak C-113/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa (Italië) op 7 maart 2011 — Strafzaak tegen Mohamed Ali Cherni

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Ragusa (Italië) op 7 maart 2011 — Strafzaak tegen Mohamed Ali Cherni
   (Zaak C-113/11)
   2011/C 238/05
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Ragusa.

      Partij in de strafzaak

   Mohamed Ali Cherni.
   Bij beschikking van 26 mei 2011 heeft het Hof van Justitie de zaak doorgehaald in het register van het Hof.


title: Zaak F-39/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juli 2009 Lebedef/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Vakantieverlof — Werkzaamheden op het gebied van de vertegenwoordiging van het personeel — Detachering voor de helft van de tijd met het oog op vertegenwoordiging van de vakbond — Werkzaamheden op het gebied van de statutaire vertegenwoordiging — Onregelmatige afwezigheid — Aftrek van vakantieverlof — Artikel 60 van het Statuut)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/63

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 juli 2009 Lebedef/Commissie
   (Zaak F-39/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Vakantieverlof - Werkzaamheden op het gebied van de vertegenwoordiging van het personeel - Detachering voor de helft van de tijd met het oog op vertegenwoordiging van de vakbond - Werkzaamheden op het gebied van de statutaire vertegenwoordiging - Onregelmatige afwezigheid - Aftrek van vakantieverlof - Artikel 60 van het Statuut)
   2009/C 282/119
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van een aantal besluiten betreffende de aftrek van 32 dagen van verzoekers vakantieverlof over het jaar 2007

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Lebedef zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008, blz. 27.


               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/1

         (2007/C 140/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 129 van 9.6.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 117 van 26.5.2007

      PB C 96 van 28.4.2007

      PB C 95 van 28.4.2007

      PB C 82 van 14.4.2007

      PB C 69 van 24.3.2007

      PB C 56 van 10.3.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://eur-lex.europa.eu


title: Verzoek bij arrest van het Arbeidshof te Luik (Tweede kamer) van 10 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen (RSVZ) en M. Picard (Zaak C-335/95)

text:
30 . 12 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 351 /3
Verzoek bij arrest van het Arbeidshof te Luik (Tweede                    dat niet de volledige anciënniteit van die werknemers in
kamer ) van 10 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing               aanmerking wordt genomen, maar, ondanks het feit dat de
in het geding tussen Rijksinstituut voor de sociale verzeke             werknemers ononderbroken werkzaam zijn geweest voor
        ringen der zelfstandigen ( RSVZ ) en M. Picard                   een onderneming die in andere handen is overgegaan, een
                         ( Zaak C-335/95 )                               deel van die diensttijd buiten beschouwing wordt gelaten ,
                                                                         zonder dat daarmee inbreuk wordt gemaakt op het bepaalde
                            ( 95/C 351 /05 )                             in de artikelen 1 , lid 1 , en 3 , lid 3 , tweede alinea , van
                                                                         Richtlijn 77/ 187/EEG van 14 februari 1977 ?"
Het Arbeidshof te Luik ( Tweede kamer ) heeft bij arrest van
 10 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 23 oktober 1995 , in het geding tussen Rijksin
stituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen
( RSVZ ) en M. Picard , het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen :                                              Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 20 oktober
                                                                         1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
1 . Bevat lid 4 van artikel 36 van Verordening ( EEG )                   1 . Parfums Christian Dior SA, te Parijs, 2 . Parfums Christian
     nr . 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot                                    Dior BV, te Rotterdam en Evora BV
     vaststelling van de wijze van toepassing van Verorde                                        ( Zaak C-337/95 )
     ning ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de toepassing van de                                      95/C 351 /07 )
     sociale-zekerheidsregelingen, op werknemers en zelf
     standigen , alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
     de Gemeenschap verplaatsen (') een autonome alge                   De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van
     mene regel, waarvan de toepasselijkheid losstaat van de             20 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
     vraag, of de bepalingen van de leden 1 tot 3 van datzelfde          Justitie op 26 oktober 1995 , in het geding tussen 1 . Parfums
     artike ! in acht zijn genomen ?                                     Christian Dior SA, te Parijs, 2 . Parfums Christian Dior BV,
                                                                         te Rotterdam en Evora BV, het Hof van Justitie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
2 . Zo neen , is de werknemer of zelfstandige, aan wie                   beslissing over de navolgende vragen :
     zonder voorafgaande erkenning van zijn recht op
     pensioen door het bevoegde orgaan van een andere
     Lid-Staat ( in casu de Lid-Staat van zijn nationaliteit ),          a ) Moet, indien in een merkenrechtelijke procedure in een
     door het bevoegde orgaan van de Lid-Staat van zijn                       der Benelux-landen in verband met de uitleg van de
     woonplaats geen recht op pensioen kan worden toege                      Eenvormige Beneluxwet op de merken een vraag van
     kend, niettemin verplicht in de Staat van zijn woonplaats                uitleg van de Eerste richtlijn van de Raad van de
     een aanvraag in te dienen opdat de uitkeringen gelijk                   Europese Gemeenschappen van 21 december 1988
     tijdig zouden worden vastgesteld ?                                       betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
                                                                              Lid-Staten ( 89/ 104/EEG ) (') rijst, de hoogste nationale
                                                                              rechter dan wel het Benelux-Gerechtshof worden aan
(') PB nr . L 74 van 27. 3 . 1972 , blz . 1 .
                                                                              gemerkt als de nationale rechterlijke instantie waarvan
                                                                              de beslissingen volgens het nationale recht niet vatbaar
                                                                              zijn voor hoger beroep, en die derhalve op grond van
                                                                              artikel 177, lid 3 , van het EG-Verdrag gehouden is zich
                                                                              tot het Hof van Justitie te wenden .
Verzoek van de Juzgado de lo Social n° 16 de Barcelona                   b ) Strookt met het systeem van bovenvermelde richtlijn en
van 1 september 1995 om een prejudiciële beslissing in                        met name met de artikelen 5 tot en met 7 daarvan om
het geding tussen P. Burdalo e,a. en Fondo de Garantia                        aan te nemen dat, wanneer het gaat om wederverkoop
                                Salarial                                      van waren die onder een merk door de houder van dat
                         ( Zaak C-336/95 )                                    merk of met zijn toestemming in de Gemeenschap in de
                            ( 95/C 351 /06 )                                  handel zijn gebracht, het de wederverkoper óók vrijstaat
                                                                              dit merk te gebruiken teneinde dit verder verhandelen
                                                                              aan het publiek aan te kondigen ?
De Juzgado de lo Social n 16 de Barcelona heeft bij
beschikking van 1 september 1995 , ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 26 oktober daaraanvolgend , in               c ) Zo vraag b ) bevestigend wordt beantwoord , bestaan op
het geding tussen P. Burdalo e.a . en Fondo de Garantia                       deze regel dan uitzonderingen ?
Salarial, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol               d ) Indien vraag c ) bevestigend wordt beantwoord, is dan
gende vraag:
                                                                              plaats voor een uitzondering in het geval dat de
                                                                              reclamefunctie van het merk wordt bedreigd, doordat de
„ Kunnen op grond van de wetgeving of rechtspraak van een                     wederverkoper door de wijze waarop hij bedoeld
Lid-Staat de schadevergoedingen die het waarborgfonds aan                     aankondigen gebruikt, schade toebrengt aan het luxeuze
de werknemers moet betalen, worden verminderd op grond                        en prestigieuze imago van dat merk ?


title: Doorhaling van zaak C-367/92

text:
2 . 9 . 95          I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 229/ 17
Hogere voorziening, op 12 juli 1995 ingesteld door Com                     Doorhaling van de gevoegde zaken C-74/93 en
missie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest,                                             C-75/93 H
op 2 mei 1995 in gevoegde zaken T-163/94 tussen NTN                                               ( 95/C 229/37)
Corporation en Raad van de Europese Unie, en T- 165/94
tussen Koyo Seiko Co. Ltd en Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese          De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
        Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid )                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
                                                                    29 juni 1995 de doorhaling in het register gelast van de
                      ( Zaak C-245/95 P)                            gevoegde zaken C-74/93 en C-75/93 : Commissie van de
                         ( 95/C 229/35 )                            Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                                                                    Unie, ondersteund door Koninkrijk Spanje, Franse Repu
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          bliek, Europees Parlement, Koninkrijk der Nederlanden,
op 12 juli 1995 hogere voorziening ingesteld door Commis           Verenigd Koninkrijk en Bondsrepubliek Duitsland.
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
door E. White en N. Khan, als gemachtigden, domicilie               (') PB nr. C 112 van 22 . 4 . 1993 .
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
2 mei 1995 in gevoegde zaken T-163/94 tussen NTN
Corporation en Raad van de Europese Unie en T- 165/94
tussen Koyo Seiko Co. Ltd en Raad van de Europese Unie
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          Doorhaling van zaak C-442/93 ( 1 )
Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid ).                                                      ( 95/C 229/38 )
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 1995 de
     gen ;
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-442/93 ( verzoek
                                                                    van de Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional
— de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te               ( Madrid, Spanje ) om een prejudiciële beslissing): Strafzaak
     verwijzen;                                                     tegen R. Martin Calvo Martinicorena .
— verzoeksters te verwijzen in de kosten.                           ( 1 ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
Middelen en voornaamste argumenten:
De Commissie verwijt het Gerecht van eerste aanleg dwaling
ten aanzien van het recht, voor zover het
                                                                                Doorhaling van zaak C-208/94 ( )
 i ) heeft vastgesteld dat in een verordening tot wijziging van
                                                                                ( 95/C 229/39 )
     bestaande anti-dumpingrechten naar aanleiding van een
     nieuw onderzoek overeenkomstig de artikelen 14 en 15
     van de basisverordening, het bewijs moet worden                De president van het Hof van Justitie van de Europese
     geleverd van schade in de zin van artikel 4, lid 1 , van de    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 mei 1995 de
     basisverordening, of, subsidiair,                              doorhaling in het register gelast van zaak C-208/94 :
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
ii ) voor zover het er van is uitgegaan, dat schending van          leense Republiek .
     artikel 7, lid 9, onder a, van de basisverordening
     noodzakelijkerwijs de nietigverklaring van de bestreden        (!) PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
     verordening meebrengt.
             Doorhaling van zaak C-367/92 (*)                                       Doorhaling van zaak C-2 70/94 (')
                                                                                ( 95/C 229/40 )
                           95/C 229/36 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 1995 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 mei 1995 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-367/92 : Franse        doorhaling in het register gelast van zaak C-270/94 :
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ita
pen .
                                                                    liaanse Republiek .
(!) PB nr. C 288 van 5 . 11 . 1992 .                                 (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .


title: Zaak T-264/11 P: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van EIB — Beoordeling — Bevordering — Beoordelings- en bevorderingsronde 2007 — Besluit van beroepscomité — Psychisch geweld — Redelijke termijn — Verzoek om nietigverklaring — Verzoek om schadevergoeding” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-264/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van EIB - Beoordeling - Bevordering - Beoordelings- en bevorderingsronde 2007 - Besluit van beroepscomité - Psychisch geweld - Redelijke termijn - Verzoek om nietigverklaring - Verzoek om schadevergoeding)
   2013/C 313/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Gilliams en F. Martin, vervolgens T. Gilliams en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 8 maart 2011, De Nicola/EIB (F-59/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 8 maart 2011, De Nicola/EIB (F-59/09), wordt vernietigd, voor zover daarbij worden afgewezen de vordering van De Nicola om nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank (EIB) enerzijds, en zijn vordering tot vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden door het psychisch geweld van de bank jegens hem anderzijds.

               2.

               De principale hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3.

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak C-222/00: Beroep, op 5 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 233/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12.8.2000
Beroep, op 5 juni 2000 ingesteld door Commissie van de                 verband houden met het doel. De verplichting om voor
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    iedere inschrijving documenten over te leggen, waarover de
                                                                       provinciale raad van de orde reeds beschikt (bij voorbeeld zijn
                        (Zaak C-222/00)                                diploma), is echter een bijkomende last, die in strijd is met
                                                                       artikel 22, lid 4, van de richtlijn, aangezien die documenten
                                                                       minder dan 12 maanden oud zijn. Bovendien kan de Belgische
                         (2000/C 233/34)                               regeling van een in een andere lidstaat dan België gevestigde
                                                                       architect die zich in het „bijzondere register” inschrijft, geen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             inschrijvingsrecht van 6 000 BF verlangen, aangezien arti-
op 5 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door           kel 22, lid 1, derde alinea, van de richtlijn duidelijk bepaalt, dat
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                die inschrijving geen extra kosten met zich brengt. Die regeling
digd door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als               is ook in strijd met artikel 49 EG.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                       (De tweede grief, ontleend aan de toepassing van het beginsel
Wagner, Kirchberg.
                                                                       van „een enkele dienst”)
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                De Belgische regering voert aan, dat dit beginsel niet meer
dat het den Hove behage:
                                                                       wordt toegepast; het staat echter vast, dat een eenvoudige
                                                                       circulaire — die overigens nooit aan de Commissie is meegede-
1.   vast te stellen dat het Koninkrijk België,                        eld — niet volstaat om een einde te maken aan de rechtsonze-
                                                                       kerheid die voortvloeit uit het ontbreken van een verbindende
     —     door een procedure te handhaven, die de inschrijving        tekst terzake.
           van de wettig in een andere lidstaat gevestigde
           architect in het in artikel 22, lid 1, van richt-
           lijn 85/384/EEG (1) bedoelde „bijzondere register”          (De derde grief, ontleend aan de weigering van de inschrijving
           van architecten die diensten verrichten, afhankelijk        wegens niet-inachtneming van het beginsel van onverenig-
           stelt van de overlegging van de in artikel 22, lid 3,       baarheid tussen het beroep van architect en dat van aannemer)
           opgesomde documenten, ook wanneer die
           documenten reeds in een versie van minder dan
                                                                       De richtlijn verzet zich niet ertegen, dat een lidstaat het beroep
           12 maanden oud zijn meegedeeld, en van de betaling
                                                                       van architect onverenigbaar verklaart met dat van aannemer
           van inschrijvingskosten;
                                                                       of handelaar in bouwmaterialen, en dat vereiste oplegt aan
                                                                       architecten die in een andere lidstaat zijn gevestigd en in de
     —     door een procedure te handhaven, die het voor in            eerste lidstaat diensten verrichten. Om aan die onverenig-
           andere lidstaten dan België gevestigde architecten          baarheid de hand te houden, beschikt de administratie echter
           onmogelijk maakt, op het Belgische grondgebied              over minder ingrijpende middelen dan een wijziging van de
           gelijktijdig verschillende dienstverrichtingen uit te       statuten van de vennootschap van de architect. Dienaangaande
           oefenen;                                                    zou het moeten volstaan, de tussen de opdrachtgever en de
                                                                       architect gesloten overeenkomst te raadplegen.
     —     door de inschrijving in het register van dienstverrich-
           tingen, van een architect die in een lidstaat is
           gevestigd en in België dienstverrichtingen wenst uit        (1) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.
           te oefenen, afhankelijk te stellen van de wijziging van
           de statuten van de aan die architect toebehorende
           vennootschap, zonder zich vooraf ervan te hebben
           verzekerd, dat die architect in staat was in België
           de Belgische regeling die de cumulatie van de
           werkzaamheden van architect en aannemer verbiedt,
           in acht te nemen,
                                                                       Verzoek van Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção
     de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen         — 1a Subsecção, van 10 mei 2000 om een prejudiciële
     niet is nagekomen;                                                beslissing in het geding tussen Director-Geral do Departa-
                                                                       mento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (DAF-
2.   het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                   SE) en Partex — Companhia Portuguesa de Serviços, SA
                                                                                (Zaak C-223/00)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2000/C 233/35)
(De eerste grief, ontleend aan het niet quasi-automatische             Het Supremo Tribunal Administrativo 1a Secção — 1a Subse-
karakter van de inschrijving)
                                                                       cção, heeft bij beschikking van 10 mei 2000, ingekomen ter
De kennisgeving van de dienstverrichting mag niet worden               griffie van het Hof van Justitie op 2 juni 2000, in het geding
onderworpen aan voorwaarden die onevenredig zijn of geen               tussen Director-Geral do Departamento para os Assuntos do


title: Zaak T-576/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Larymnis LARKO/Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/53

      Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Larymnis LARKO/Commissie
      (Zaak T-576/14)
      (2014/C 395/66)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Elliniki Metalleftiki kai Metallourgiki Larymnis LARKO A.E. (Kallithea Attikis, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Koulouris, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het aan de Helleense Republiek gerichte besluit van de Commissie van 27 maart 2014 [SG-Greffe (2014) D/4621/28/03/2014] betreffende de verkoop van bepaalde activa van de vennootschap op aandelen „Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki Anonimi Eteria NEA LARKO” [NEA LARKO], nr. SA.37954 (2013/N) (PB 23/05/2014, C 156), nietig te verklaren;

                  —

                  verweerster te verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep stelt de verzoekende partij in de eerste plaats dat zij een duidelijk rechtsbelang heeft bij de nietigverklaring van het bestreden besluit, aangezien zij er rechtstreeks en individueel door wordt geraakt, op soortgelijke wijze als de adressaten ervan. In de tweede plaats voert zij de drie volgende middelen aan.

                  1.

                  Het eerste middel betreft schending van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 14 van verordening nr. 659/1999 (1). Verzoekster stelt dat de Commissie in het bestreden besluit heeft geconcludeerd dat de verkoop van bepaalde vermogensbestanddelen van NEA LARKO door de Griekse Staat niet zal leiden tot economische continuïteit tussen voornoemde vennootschap en de nieuwe eigenaar of eigenaren van de af te stoten vermogensbestanddelen. Allereerst betwist verzoekster dat deze vermogensbestanddelen slechts een te verwaarlozen deel van de activiteiten van NEA LARKO betreffen. Zij betreffen integendeel de kern van haar activiteiten, terwijl de bestanddelen die haar eigendom blijven, vanuit economisch perspectief in waarde dalen en niet op zichzelf kunnen worden geëxploiteerd. Zo wordt al het erts dat door de NEA LARKO-fabrieken over heel Griekenland wordt gedolven, getransporteerd naar de fabriek te Larimna (die in het kader van het privatiseringsplan te koop is gesteld). Dat erts wordt uitsluitend in die fabriek verwerkt. Voorts is ook de vaststelling in het bestreden besluit onjuist dat de vermogensbestanddelen die ter veiling zullen worden aangeboden niet toebehoren aan NEA LARKO, maar aan de Griekse Staat. In werkelijkheid zullen de metallurgische fabriek te Larimna, samen met de verwerkings- en neveninstallaties, nooit in handen komen van de Griekse Staat, maar eigendom blijven van NEA LARKO — ook na de mogelijke beëindiging van de overeenkomst inzake de huur van mijnbouwrechten –, aangezien zij haar volle eigendom zijn. Uit het voorgaande volgt rechtstreeks dat het beheer van NEA LARKO in handen zal komen van de nieuwe koper, die bijgevolg niet mag worden bevrijd van de verplichting aan verzoekster het bedrag over te maken dat NEA LARKO haar is verschuldigd.

                  2.

                  Het tweede middel ziet op schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Verzoekster stelt dat het bestreden besluit ontoereikend is gemotiveerd, aangezien daarin volstrekt niet wordt onderzocht of de betrokken verkoop van de vermogensbestanddelen, als onderdeel van het aan de Commissie voorgelegde privatiseringsplan, de mededinging vervalst of dreigt te vervalsen. Bovendien wordt in het bestreden besluit de productmarkt niet onderzocht; die markt en de industriële sector worden niet eens afgebakend. Het bestreden besluit neemt de verklaringen van de Griekse regering louter over, zonder ze te verifiëren, zoals zij behoorde te doen. Ook het standpunt van NEA LARKO wordt in het bestreden besluit slechts oppervlakkig onderzocht, hoewel zij door dat besluit rechtstreeks wordt geraakt. Dit levert schending op van haar grondrechten, met name het recht op gelijke behandeling ten aanzien van de Griekse Staat, het beginsel van gewettigd vertrouwen ten aanzien van de instellingen van de Unie en het recht te worden gehoord vóór vaststelling van een besluit dat haar raakt.

                  3.

                  Het derde middel betreft het feit dat het bestreden besluit tegenstrijdige overwegingen bevat, waardoor het ongerechtvaardigd en onrechtmatig is. Verzoekster stelt in wezen dat de Commissie, hoewel zij in haar besluit beweert alle te koop aangeboden bestanddelen als geheel te hebben onderzocht, om te beginnen de beëindiging van de overeenkomst inzake de huur van mijnbouwrechten, als een onderdeel van het privatiseringsplan, koppelt aan de parallelle openbare verkoop en de uitvoering van het „sort out-plan”, vervolgens een groot belang hecht aan de boekwaarde, en ten slotte tot de bevinding komt dat, nu de verhouding tussen de te koop aangeboden bestanddelen en de resterende bestanddelen — zelfs ten onrechte –, boekhoudkundig gesproken 1 op 3 is, er geen sprake is van continuïteit van economische activiteiten. Voorts motiveert de Commissie haar zienswijze dat de arbeidsovereenkomsten van het personeel van NEA LARKO niet worden overgenomen door de koper, niet, en schendt zij daarmee in wezen het „acquis communautaire” dienaangaande.

         (1)  Verordening (EG) van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en T-342/94: Metsä-Serla Oy en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 - Hoofdelijke aansprakelijkheid voor betaling van geldboete)

text:
4.7.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/35
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                Paper Mills Ltd, gevestigd te Valkeakoski (Finland), Tam-
B. Langeheine, R. Lyal en D. Schroeder), betreffende een            pella Corporation, gevestigd te Tampere (Finland), Oy
beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG               Kyro AB, gevestigd te Kyröskoski (Finland), aanvankelijk
van de Commissie van 3 juli 1994 inzake een procedure               vertegenwoordigd door H. Hellmann en H.-J. Voges,
op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833             advocaten te Keulen, vervolgens door H. Hellmann en H.-
Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft het               J. Hellmann, advocaat te Karlsruhe, domicilie gekozen
Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid),               hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt,     advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk B.
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei 1998 een               Langeheine en R. Lyal, vervolgens R. Lyal en D. Schroe-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  der), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                    Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van        1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli             het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85              19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig               (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-          Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en
     ges:                                                           J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
                                                                    strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 dictum luidt als volgt:
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           1. Verwerpt de beroepen, voorzover deze strekken tot
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming               nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG van de
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-               Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,              grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle                 33.833 Ð Karton).
     informatie:
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-             2. Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk, voorzover zij
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,             strekken tot verlaging van de bij artikel 3 van deze
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-             beschikking opgelegde geldboete.
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
          individuele producenten.
                                                                    3. Verwijst verzoeksters in de kosten.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of        (1) PB C 386 van 31.12.1994.
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-
     leid.º.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3. Verwijst verzoekster in de kosten.                                                      van 14 mei 1998
(1) PB C 380 van 31.12.1994.                                        in zaak T-347/94: Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
                                                                    Begrip overeenkomst Ð Uitwisseling van informatie Ð
                                                                    Gebod Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motive-
                                                                    ring Ð Verzachtende omstandigheden Ð Recht van
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            verweer Ð Medewerking gedurende administratieve
                        van 14 mei 1998                                     procedure Ð Beginsel van gelijke behandeling)
in de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                                        (98/C 209/75)
T-342/94: Metsä-Serla Oy en anderen tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 Ð Hoofdelijke
        aansprakelijkheid voor betaling van geldboete)
                         (98/C 209/74)                              In zaak T-347/94, Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH,
                                                                    gevestigd te Wenen, aanvankelijk vertegenwoordigd door
                       (Procestaal: Duits)                          O. Lieberknecht, B. Richter en K. Benner, advocaten te
                                                                    Düsseldorf, alsmede door M. Waelbroeck, advocaat te
In de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                Brussel, vervolgens door M. Waelbroeck en D. Wael-
T-342/94, Metsä-Serla Oy, gevestigd te Helsinki, United             broeck, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende


title: Zaak T-228/13: Beroep ingesteld op 19 april 2013 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (EXACT)

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/26

         Beroep ingesteld op 19 april 2013 — NIIT Insurance Technologies/BHIM (EXACT)
   (Zaak T-228/13)
   2013/C 189/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NIIT Insurance Technologies Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 februari 2013 in zaak R 1307/2012-4 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 355 501 voor het woordmerk „EXACT” te vernietigen, alsook de eerdere beslissing van de onderzoeker van 29 mei 2012 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 355 501 voor het woordmerk „EXACT” te vernietigen voor zover de inschrijving van dit merk daarbij is geweigerd;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „EXACT”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 355 501

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 83 van verordening nr. 207/2009, gelezen tegen de achtergrond van het gelijkheidsbeginsel en in samenhang met de artikelen 6 en 14 van het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, in de versie van Protocol nr. 11 die op 1 november 1998 in werking is getreden;

               —

               schending van artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 maart 2001 in zaak C-405/98 (verzoek van het Stockholms Tingsrätt om een prejudiciële beslissing): Konsumentombudsmannen (KO) tegen Gourmet International Products AB (GIP) ("Vrĳ verkeer van goederen — Artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 30 EG) — Vrĳ verrichten van diensten — Artikelen 56 en 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 46 EG en 49 EG) — Zweedse wetgeving inzake reclame voor alcoholhoudende dranken — Verkoopmodaliteiten — Maatregel van gelĳke werking als kwantitatieve beperking — Rechtvaardiging uit hoofde van bescherming van volksgezondheid")

text:
C 173/14                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.6.2001
1)    Artikel 52 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43                               ARREST VAN HET HOF
      EG) verzet zich tegen belastingbepalingen van een lidstaat als
      thans in geding, die de in deze lidstaat gevestigde vennootschap-
                                                                                (Zesde kamer)
      pen de mogelijkheid bieden gebruik te maken van een belasting-
      regeling volgens welke zij zonder voorheffing van vennootschaps-
      belasting dividend kunnen uitkeren aan hun moedermaatschap-                                   van 8 maart 2001
      pij wanneer deze eveneens in deze lidstaat is gevestigd, doch die
      dit niet toestaan wanneer de moedermaatschappij in een andere        in zaak C-405/98 (verzoek van het Stockholms Tingsrätt
      lidstaat is gevestigd.                                               om een prejudiciële beslissing): Konsumentombudsman-
                                                                           nen (KO) tegen Gourmet International Products AB
2)    Wanneer een in een lidstaat gevestigde dochtermaatschappij                                          (GIP) (1)
      verplicht is geweest om bij wege van voorheffing vennootschaps-
      belasting te betalen over de aan de in een andere lidstaat
      gevestigde moedermaatschappij uitgekeerde dividenden, terwijl        („Vrij verkeer van goederen — Artikelen 30 en 36 EG-
      dochtermaatschappijen van in de eerste lidstaat gevestigde           Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) —
      moedermaatschappijen in vergelijkbare omstandigheden hebben          Vrij verrichten van diensten — Artikelen 56 en 59 EG-
      kunnen opteren voor een belastingregeling waardoor zij aan           Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 46 EG en 49 EG) —
      deze verplichting ontsnappen, vereist artikel 52 van het Verdrag,    Zweedse wetgeving inzake reclame voor alcoholhoudende
      dat die dochtermaatschappijen en hun in een andere lidstaat          dranken — Verkoopmodaliteiten — Maatregel van gelijke
      gevestigde moedermaatschappijen over een doeltreffend rechts-        werking als kwantitatieve beperking — Rechtvaardiging uit
      middel beschikken om terugbetaling of vergoeding te verkrijgen                hoofde van bescherming van volksgezondheid”)
      van het financiële nadeel dat zij — ten voordele van de
      autoriteiten van de betrokken lidstaat — hebben geleden                                        (2001/C 173/23)
      als gevolg van de door de dochtermaatschappijen betaalde
      voorheffing.
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
      Het enkele feit, dat een dergelijke vordering slechts strekt tot
      betaling van de rente waaruit het financiële verlies bestaat dat
      is geleden doordat niet over de voortijdig betaalde bedragen kon     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      worden beschikt, is geen grond voor verwerping van deze                                        dentie van het Hof)
      vordering.
                                                                           In zaak C-405/98, betreffende een verzoek aan het Hof
      Bij gebreke van een gemeenschapsregeling is het weliswaar een
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
      aangelegenheid van het interne recht van elke lidstaat om de
                                                                           het Stockholms Tingsrätt (Zweden), in het aldaar aanhangig
      procesregels te bepalen voor dergelijke rechtsvorderingen, met
                                                                           geding tussen Konsumentombudsmannen (KO) en Gourmet
      inbegrip van de bijkomende vraagstukken zoals de eventuele
                                                                           International Products AB (GIP), om een prejudiciële beslissing
      betaling van rente, doch die regels mogen de uitoefening van de
                                                                           over de uitlegging van de artikelen 30, 36, 56 en 59 EG-
      door het gemeenschapsrecht verleende rechten in de praktijk niet
                                                                           Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 28 EG, 30 EG, 46
      onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
                                                                           EG en 49 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                                                                           volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet
3)    Het gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat een nationale         (rapporteur), R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-
      rechter een door een binnenlandse dochtermaatschappij en haar        generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
      buitenlandse moedermaatschappij bij hem ingestelde vordering         op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      tot terugbetaling of vergoeding van het financiële nadeel dat zij    als volgt:
      als gevolg van de door de dochtermaatschappij bij wege van
      voorheffing betaalde vennootschapsbelasting hebben geleden,
      afwijst of vermindert op de enkele grond, dat zij de belastingau-    De artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de
      toriteiten niet hebben verzocht om toepassing van de regeling        artikelen 28 EG en 30 EG) en de artikelen 56 en 59 EG-Verdrag
      belastingheffing naar het groepsinkomen, waardoor de dochter-        (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 49 EG) staan niet in de
      maatschappij van de voorheffing bevrijd was geweest, en dus          weg aan een verbod op reclame voor alcoholhoudende dranken als
      geen gebruik hebben gemaakt van de hun ter beschikking               bedoeld in artikel 2 van de Lag (1978: 763) med vissa bestämmelser
      staande rechtsmiddelen om de afwijzende beslissingen van de          om marknadsföring av alkoholdrycker (Zweedse wet houdende diverse
      belastingautoriteiten met een beroep op de voorrang en de            bepalingen betreffende de verkoop van alcoholhoudende dranken),
      rechtstreekse werking van het gemeenschapsrecht aan te vechten,      zoals gewijzigd, behoudens indien blijkt dat in de juridische en
      terwijl het nationale recht de binnenlandse dochtermaatschap-        feitelijke omstandigheden die kenmerkend zijn voor de situatie in de
      pijen en hun buitenlandse moedermaatschappijen hoe dan ook           betrokken lidstaat, de bescherming van de volksgezondheid tegen de
      van deze regeling uitsluit.                                          kwalijke gevolgen van alcohol kan worden verzekerd door maatregelen
                                                                           die de handel tussen de lidstaten minder belemmeren.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.                                                   (1) PB C 1 van 4.1.1999.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 24 oktober 1996 in zaak C-86/94 (verzoek van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing): H. J. A. M. van Iersel (curator in het faillissement van Pluimvee- en wildverwerkende industrie De Venhorst BV) tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Keuringen en sanitaire controles - Omstandigheden waarin een onderneming verplicht is aan het uitsnijden verbonden retributie te betalen)

text:
 11 . 1 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 9/3
( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, ka                 bedrijfsregeling uitgesloten is geweest; deze rechten
merpresident ( rapporteur), J. L. Murray en P. J. G. Kap                  blijven beheerst door het arrest van 13 mei 1986 (zaak
teyn, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier:                    170/84, Bilka).
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 24 oktober 1996 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    (') PB nr. C 338 van 15 . 12 . 1993 , blz . 12 .
 I. Het recht op aansluiting bij een bedrijfspensioenrege
       ling valt binnen de werkingssfeer van artikel 119
       EEG-Verdrag en wordt dus bestreken door het in dat
      artikel geformuleerde discriminatieverbod. Deze uitleg
      ging hangt niet af van de doelstelling van de nationale
                                                                                ARREST VAN HET HOF
       wettelijke regeling op grond waarvan de aansluiting bij
      een dergelijke bedrijfsregeling verplicht kan worden                                     ( Vierde Kamer)
      gesteld, noch van de omstandigheid of de werkgever
                                                                                van 24 oktober 1996
       bezwaar heeft ingediend tegen het besluit om deze aan
      sluiting verplicht te stellen, noch van de vraag of onder       in zaak C-86/94 (verzoek van het College van Beroep
      de werknemers eventueel een onderzoek is verricht met
                                                                      voor het Bedrijfsleven om een prejudiciële beslissing ):
      het oog op de beslissing, een verzoek om vrijstelling           H. J. A. M. van Iersel ( curator in het faillissement van
      van de verplichte aansluiting in te dienen.                     Pluimvee- en wildverwerkende industrie De Venhorst BV)
                                                                      tegen Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en
                                                                                Visserij ( ] )
2 . De beperking in de tijd van de werking van het arrest
      van 17 mei 1990 (zaak C-262/88, Barber), geldt niet             (Keuringen en sanitaire controles — Omstandigheden
      voor het recht op aansluiting bij een bedrijfspensioen         waarin een onderneming verplicht is aan het uitsnijden
      regeling zoals die in het hoofdgeding aan de orde is,                           verbonden retributie te betalen)
      noch voor het recht op ontvangst van een ouderdoms
                                                                                ( 97/C 9/05 )
      pensioen in het geval van een werknemer die, in strijd
      met artikel 119 van het Verdrag, van de aansluiting bij
      een dergelijke regeling uitgesloten is geweest.
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
3 . De beheerders van een bedrijfspensioenregeling zijn,
                                                                      In 2aak C-86/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
      evenals de werkgever, gehouden de bepalingen van
      artikel 119 van het Verdrag na te leven en de gediscri         krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het College van Be
      mineerde werknemer kan zijn rechten rechtstreeks te            roep voor het Bedrijfsleven (Nederland ), in het aldaar aan
      genover die beheerders doen gelden.                             hangig geding tussen H. J. A. M. van Iersel ( curator in het
                                                                      faillissement van Pluimvee - en wildverwerkende industrie
                                                                      De Venhorst BV) en Staatssecretaris van Landbouw, Na
4 . Een werknemer kan zich niet op grond van het feit dat             tuurbeheer en Visserij , om een prejudiciële beslissing over
      hij met terugwerkende kracht aanspraak kan maken                de uitlegging van Beschikking 88/408/EEG van de Raad
      op aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling, ont           van 15 juni 1988 betreffende de niveaus van de overeen
      trekken aan de betaling van de op de betrokken pe              komstig Richtlijn 85/73/EEG te heffen retributies voor de
      riode van aansluiting betrekking hebbende premies.              keuringen en sanitaire controles van vers vlees ( PB 1988 ,
                                                                      L 194, blz . 24 ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ), samenge
                                                                      steld als volgt: J. L. Murray ( rapporteur ), kamerpresident,
5 . De nationale regels betreffende de beroepstermijnen               C. N. Kakouris en P. J. G. Kapteyn, rechters; advocaat-ge
      naar nationaal recht kunnen worden tegengeworpen                neraal : F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 24 oktober
      aan werknemers die hun recht op aansluiting bij een             1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      bedrijfspensioenregeling of op betaling van een ouder         volgt:
      domspensioen doen gelden, mits de regels voor derge
      lijke beroepen niet ongunstiger zijn dan voor soortge
      lijke beroepen naar nationaal recht en zij de                  Artikel 3, lid 1 , van Beschikking 88/408/EEG van de
      uitoefening van de door de communautaire rechtsorde            Raad van 15 juni 1988 betreffende de niveaus van de over
      verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of            eenkomstig Richtlijn 85/73/EEG te heffen retributies voor
      buitengewoon moeilijk maken.                                   de keuringen en sanitaire controles van vers vlees, moet al
                                                                     dus worden uitgelegd, dat het in deze bepaling bedoelde
                                                                     gedeelte van de retributie slechts verschuldigd is ter zake
6 . Het protocol ad artikel 119 van het Verdrag tot op              van vlees dat in de produktiefase tussen het slachten van
      richting van de Europese Gemeenschap, dat als tweede           het dier en de opslag van het vlees daadwerkelijk wordt
     protocol is gehecht aan het Verdrag betreffende de Eu          uitgebeend of uitgesneden.
      ropese Unie, heeft geen enkele invloed op het recht op
     aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling, noch op           (') PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994, blz . 14 .
      het recht op ontvangst van een ouderdomspensioen in
      het geval van een werknemer die, in strijd met
     artikel 119 van het Verdrag, van de aansluiting bij een


title: Doorhaling van zaak T-141/98

text:
20.2.1999            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 48/33
beschikking van 9 december 1998 de doorhaling in het              register gelast van zaak T-141/98: F. Pierros tegen Com-
register gelast van zaak T-140/98: H tegen Commissie van          missie van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                  (1) PB C 358 van 21.11.1998.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                               Doorhaling van zaak T-167/98 (1)
                                                                                (1999/C 48/75)
              Doorhaling van zaak T-141/98 (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (1999/C 48/74)
                                                                  De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                     (Procestaal: Grieks)                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                  beschikking van 27 november 1998 de doorhaling in het
                                                                  register gelast van zaak T-167/98: L. Verheyden tegen
De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 18 november 1998 de doorhaling in het             (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Beroep, op 22 juli 1996 ingesteld door ITT Promedia NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-111/96)

text:
14 . 9 . 96         LNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 269/27
nalaten ingesteld. Zij is van mening, dat vanuit juridisch            Middelen en voornaamste argumenten
oogpunt een gunstig gevolg kan worden gegeven aan het
verzoek van Sisas namens Pantochim, in de vorm van een
beschikking die, hoewel gericht tot Frankrijk, verzoekster            Verzoekster stelt, dat bij de bestreden beschikking bepaalde
rechtstreeks en individueel raakt . Pantochim is thans                specifieke onderdelen zijn afgewezen van een klacht die door
namelijk de enige niet-Franse producent in de Gemeenschap             verzoekster op 20 oktober 1994 bij de Commissie was
die in Frankrijk onder normale concurrentiële voorwaarden             ingediend tegen Belgacom NV wegens schending van
biodiesel kan leveren tegen een prijs die concurrerend is met         artikel 86 van het EG-Verdrag. De gedraging waarop de
die van klassieke dieselbrandstof, voor zover zij , zoals haar        klacht onder meer betrekking had, was het aanhangig
Franse concurrenten, de vrijstelling van accijnsrechten               maken van tergende en roekeloze gedingen door Belgacom
geniet.                                                               tegen verzoekster. Deze gedingen maakten deel uit van een
                                                                      plan om verzoekster van de markt te verdringen ; zij waren
Verzoekster voert bovendien aan, dat de systematische                 gebaseerd op de Belgische wettelijke regeling betreffende
weigering van de Franse overheid om belastingvrijstelling te          telefoongidsen, die mogelijk strijdig was met de artikelen 59 ,
verlenen voor door haar geproduceerde biodiesel erop wijst            86 en 90 van het EG-Verdrag. Het tweede geding had tot
dat het in haar bedoeling ligt de Franse markt af te schermen,        doel, verzoekster te beletten de voor de publikatie van
door die niet-Franse communautaire producent van werke               telefoongidsen noodzakelijke gegevens op te vragen . Met
                                                                      het derde geding werd de beslaglegging op verzoeksters
lijk concurrerende biodiesel de toegang te ontzeggen .
                                                                      onderneming beoogd , onder het mom van een contractuele
                                                                      vordering uit een uitgeversovereenkomst uit de tijd dat
Zij is bovendien van mening, dat de door de Franse overheid           Belgacom met betrekking tot telefoongidsen nog een statu
toegepaste modaliteiten kennelijk in strijd zijn met artikel 95       tair monopolie bezat.
van het EG-Verdrag. Volgens haar is duidelijk, dat deze
modaliteiten een beletsel vormen voor het vrije verkeer van
biodiesel, alsmede voor de normale mededinging tussen de              Verzoekster betoogt, dat de Commissie de klacht ten
Lid-Staten . De wijze waarop de betrokken belastingvrijstel          onrechte heeft afgewezen , en wel op de volgende gron
ling wordt verleend , draagt niet bij tot normale concurren          den :
tievoorwaarden tussen de producenten van biobrandstoffen
in België en die in Frankrijk .
                                                                          de Commissie heeft de feiten onjuist beoordeeld , hetgeen
                                                                          heeft geleid tot een met artikel 190 van het EG-Verdrag
                                                                          strijdige ontoereikende motivering ten aanzien van door
                                                                          verzoekster gestelde concrete feiten tot staving van haar
                                                                          argument betreffende de door Belgacom aanhangig
                                                                          gemaakte tergende en roekeloze gedingen ;
Beroep, op 22 juli 1996 ingesteld door ITT Promedia NV
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    — de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout
                        ( Zaak T-l 11 /96 )                               begaan en nagelaten, alle elementen in de zaak vol
                                                                          doende zorgvuldig te onderzoeken met betrekking tot de
                           ( 96/C 269/60 )                                Belgische wettelijke regeling betreffende telefoongid
                                                                          sen ;
                       (Procestaai: Engels)
                                                                      — de Commissie is afgegaan op een onjuiste beoordeling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                 van de Belgische wettelijke regeling betreffende telefoon
schappen is op 22 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com                   gidsen met als gevolg dat de conclusie in paragraaf 22
missie van de Europese Gemeenschappen door ITT Prome                     van haar beschikking onjuist is;
dia NV, vertegenwoordigd door I. Van Bael , P. L'Ecluse en
 K. Van Hove, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 .                      — de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout
                                                                           begaan ten aanzien van de beweerde wettigheid van de
                                                                          weigering door Belgacom tot levering;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                  begaan ten aanzien van de strategie van Belgacom om
     21 mei 1996 tot definitieve afwijzing van de bij de                   verzoekster uit te schakelen ten gunste van Belgacoms
     Commissie ingediende klacht met nummer IV/35.268                      dochteronderneming BDS ;
     voor zover deze betrekking had op de door Belgacom
     aanhangig gemaakte tergende en roekeloze gedingen;
                                                                      — de Commissie heeft in strijd met artikel 190 van het
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen,                   EG-Verdrag haar beschikking onvoldoende gemoti
     die van verzoekster daaronder begrepen, overeenkom                   veerd ten aanzien van het onderdeel van de klacht dat
     stig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering               betrekking had op het roekeloze geding van Belga
     van het Gerecht van eerste aanleg.                                    com ;
 ---pagebreak--- Nr . C 269/28        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
— de Commissie heeft gelet op artikel 86 van het EG                 — Gebrek aan motivering: Verzoeker betoogt, dat de
    Verdrag de wet kennelijk onjuist uitgelegd met als gevolg            Commissie artikel 25 van het Statuut heeft geschonden,
    dat de conclusies in de paragrafen 30—37 van haar                    daar de bestreden besluiten generlei motivering bevat
    beschikking onjuist zijn .                                           ten .
                                                                     — Aanstelling „ pour ordre ": Verzoeker betoogt dat, in
                                                                         strijd met artikel 7 van het Statuut, de aanstelling van de
                                                                         gekozen kandidaat niet beantwoordt aan het dienstbe
                                                                         lang, maar slechts een aanstelling „ pour ordre " was,
                                                                         waartoe in het uitsluitende belang van de betrokkene is
Beroep, op 22 juli 1996 ingesteld door J.-C. Séché tegen                 besloten . De aangestelde kandidaat heeft immers na
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          haar bevordering naar de rang A 2 dezelfde werkzaam
                       ( Zaak T-l 12/96 )                                heden uitgeoefend als zij voorheen in de rang A 3
                                                                         uitoefende ; deze werkzaamheden stemmen niet overeen
                          ( 96/C 269/61 )
                                                                         met de kennisgeving van vacature .
                      (Procestaai: Frans)                            — Discriminatie op grond van geslacht : Gezien het gebrek
                                                                         aan motivering van het bestreden besluit kan worden
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                         aangenomen , dat een van de beweegredenen van de
                                                                         Commissie een uitsluitend op het geslacht gebaseerde
schappen is op 22 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com                  voorkeur was, in strijd met het beginsel van gelijke
missie van de Europese Gemeenschappen door J.-C . Séché,
                                                                         behandeling van mannelijke en vrouwelijke werkne
wonende te Brussel , vertegenwoordigd door E. Boigelot,                  mers .
advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du             — Schending van het beginsel van gelijke behandeling:
Fort Rheinsheim 2 .
                                                                         Verzoeker betoogt dat hij gediscrimineerd is op grond
                                                                         van zijn nationaliteit, zijn leeftijd en zijn geslacht.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     — Misbruik van bevoegdheid en van procedure : Volgens
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou                  verzoeker was de aanstelling van de gekozen kandidaat
    dende aanstelling, op 22 mei 1996 , van de kandidaat die             geenszins gemotiveerd door het dienstbelang, maar in de
    is gekozen voor het ambt van juridisch hoofdadviseur,                eerste plaats door het belang van de betrokkene, op basis
    rang A 2 , bij de juridische dienst;                                 van een aanstelling „ pour ordre ", en in de tweede plaats
                                                                         door het streven, het aantal vrouwen in de rang A 2 bij de
                                                                         Commissie in 1996 te verdubbelen .
— nietig te verklaren het besluit om verzoeker niet aan te
    stellen op de post A 2 van juridisch hoofdadviseur bij de
    juridische dienst, welk besluit stilzwijgend besloten ligt       — Schending van de zorgplicht.
    in het hiervoor bestreden besluit;                               — Schending van het vertrouwensbeginsel en van het
                                                                         beginsel van goede trouw: Verzoeker bevond zich in een
— als gevolg in rechte van de nietigverklaring van boven                situatie waarin de communautaire administratie bij hem
    bedoelde besluiten, de Commissie te gelasten , verzoekers            gegronde verwachtingen had gewekt, dat hij zou worden
    loopbaan vanaf 1 juni 1996 te reconstrueren ;                        bevorderd naar de rang A 2 .
— de Commissie te veroordelen, verzoeker ter vergoeding              Aangaande het verzoek om schadevergoeding betoogt
    van zijn morele schade het symbolische bedrag van 1 ecu          verzoeker, dat de besluiten waarvan de nietigverklaring
    te betalen;                                                      wordt gevorderd en die gezien hun onwettigheid onjuist
                                                                     moeten worden geacht, hem aanzienlijke immateriële
— de Commissie in alle kosten te verwijzen .                         schade hebben berokkend, die verweerster dient te vergoe
                                                                     den .
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende
middelen aan :
                                                                     Beroep, op 26 juli 1996 ingesteld door Biscuiterie-Confise
— Geen vergelijkend onderzoek van verdiensten : Verzoe              rie LOR en Confiserie du TECH tegen Commissie van de
    ker trekt in twijfel , of het verzoekend onderzoek van                            Europese Gemeenschappen
    verdiensten objectief heeft plaatsgevonden voordat de                                   ( Zaak T-l 14/96 )
    bestreden besluiten worden genomen , en voegt hieraan
    toe , dat de gevolgde procedure geen enkele waarborg                                       ( 96/C 269/62 )
    heeft geboden van inachtneming van artikel 45 van het
    Statuut, noch van het beginsel van gelijke behandeling .                               (Procestaai: Frans)
    Hij betoogt voorts , dat de vergelijking van verdiensten er
    niet toe kon leiden , dat de Commissie de voorkeur zou           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    geven aan een andere kandidaat.                                  schappen is op 26 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com


title: Zaak C-385/08: Beroep ingesteld op 2 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/12

         Beroep ingesteld op 2 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-385/08)
   (2008/C 313/18)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door de vergunningen voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen van het referentiegeneesmiddel Plavix te handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93 (2), en met de artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 726/2004 (3);

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door na 1 mei 2004 geneesmiddelen op de markt te brengen en te handhaven, waarvoor geen vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG is afgegeven, de krachtens dat artikel op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster kan de vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen waarop de door de Poolse minister van Gezondheid in de periode januari-april 2004 vastgestelde besluiten betrekking hebben, en welke besluiten aanvullende aanbevelingen bevatten en bijkomende onderzoeken verlangen, niet vallen binnen de overgangsperiode als bedoeld in punt 1, sub 5, van bijlage XII bij de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van de Republiek Polen tot de Europese Unie, omdat het bij die besluiten van de minister van Gezondheid niet ging om vóór 1 mei 2004 afgegeven vergunningen voor het in de handel brengen in de zin van punt 1, sub 5, van bijlage XII bij de Toetredingsakte. Het in de handel brengen van de bestreden geneesmiddelen moest dus bij wege van een overeenkomstig richtlijn 2001/83/EG of verordening nr. 2309/93/EG afgegeven vergunning voor het in de handel brengen geschieden.
   Bovendien kon volgens verzoekster de vergunning voor het in de handel brengen van generieke geneesmiddelen van het referentiegeneesmiddel Plavix niet vallen binnen de in punt 1, sub 5, van bijlage XII bij de Toetredingsakte vastgestelde overgangstermijn, omdat de daarin voorziene afwijkingen uitsluitend betrekking hadden op de in richtlijn 2001/83/EG bedoelde eisen inzake kwaliteit, veiligheid en werkzaamheid, maar niet op de termijn van tien jaar voor de bescherming van gegevens als bedoeld in artikel 13, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2309/93, alsmede in de artikelen 89 en 90 van verordening (EG) nr. 726/2004.

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (PB L 214, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1).