title: Zaak C-380/16: Beroep ingesteld op 8 juli 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/14

         Beroep ingesteld op 8 juli 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-380/16)
   (2016/C 314/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Owsiany-Hornung en M. Wasmeier, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               beslissen dat de Bondsrepubliek Duitsland overeenkomstig artikel 258, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 73 alsmede de artikelen 306 tot en met 310 van de btw-richtlijn (richtlijn 2006/112/EG) niet is nagekomen, omdat zij reisdiensten voor belastingplichtigen, die deze voor hun onderneming gebruiken, uitsluit van de bijzondere regeling voor reisbureaus en reisbureaus, voor zover de genoemde bijzondere regeling op hen van toepassing is, toestaat de maatstaf van heffing voor groepen van diensten en voor ieder belastingtijdvak te totaliseren;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster stelt dat de in Duitsland bepaalde regeling ter berekening van de belasting over de toegevoegde waarde bij reisdiensten niet in overeenstemming is met richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde. (1) Deze richtlijn voorziet in de artikelen 306 tot en met 310 in een bijzondere regeling, op grond waarvan de reisdiensten die een reisbureau voor een klant verricht als een enkele dienst worden beschouwd. Het Duitse recht wijkt hiervan op ontoelaatbare wijze af.
   Ten eerste is het niet toegestaan belastingplichtigen die reisdiensten voor hun onderneming gebruiken van de toepassing van de bijzondere regeling uit te sluiten. Reeds in het arrest van 26 september 2013 in de zaak C-189/11 (2), Commissie/Spanje, heeft het Hof vastgesteld dat de bijzondere regeling niet alleen moet worden toegepast op diensten die worden verricht voor particuliere eindverbruikers, maar ook op die welke voor belastingplichtige ondernemers worden verricht. Het staat de lidstaten niet vrij de regeling tot de eerste groep te beperken.
   Ten tweede is de berekeningsmethode die in het Duitse btw-recht is vastgesteld onverenigbaar met richtlijn 2006/112/EG. Volgens de artikelen 73 en 306 tot en met 310 ervan moet de maatstaf van heffing voor iedere reis afzonderlijk worden vastgesteld. Het Duitse recht staat daarentegen toe dat de winstmarges voor „groepen van diensten” respectievelijk voor alle reizen in een bepaald tijdvak als een totaal worden berekend. Het Hof heeft in het hierboven genoemde arrest tevens vastgesteld dat een dergelijke totalisering niet in overeenstemming is met gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB L 347, blz. 1.

      (2)  ECLI:EU:C:2013:587.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 11 juli 2005 in zaak T-17/04, Front national e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Voor beroep vatbare handeling — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/21

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 11 juli 2005
   in zaak T-17/04, Front national e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

   (Verordening betreffende statuut en financiering van politieke partijen op Europees niveau - Beroep tot nietigverklaring - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Voor beroep vatbare handeling - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 229/45)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-17/04, Front national, gevestigd te Saint-Cloud (Frankrijk), Marie-France Stirbois, wonende te Villeneuve-Loubey (Frankrijk), Bruno Gollnisch, wonende te Limonest (Frankrijk), Carl Lang, wonende te Boulogne-Billancourt (Frankrijk), Jean-Claude Martinez, wonende te Montpellier (Frankrijk), Philip Claeys, wonende te Overijse (België), Koen Dillen, wonende te Antwerpen (België), en Mario Borghezio, wonende te Turijn (Italië), vertegenwoordigd door W. de Saint-Just, advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück, N. Lorenz en D. Moore, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Sims en I. Díez Parra), betreffende een verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partijen op Europees niveau (PB L 297, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N.J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Verkiezing van de kamerpresidenten

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/2

         Verkiezing van de kamerpresidenten
   2009/C 267/04
   De rechters van het Hof van Justitie hebben in een vergadering op 7 oktober 2009 overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heren A. Tizzano, J. N. Cunha Rodrigues, K. Lenaerts en J. C. Bonichot verkozen tot president van respectievelijk de Eerste, de Tweede, de Derde en de Vierde kamer bestaande uit vijf rechters, voor een periode van drie jaar die verstrijkt op 6 oktober 2012.
   De rechters van het Hof van Justitie hebben in een vergadering op 8 oktober 2009 overeenkomstig artikel 10, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heer E. Levitz, mevrouw P. Lindh, mevrouw R. Silva de Lapuerta en mevrouw C. Toader verkozen tot president van respectievelijk de Vijfde, de Zesde, de Zevende en de Achtste kamer bestaande uit drie rechters, voor een periode van een jaar die verstrijkt op 6 oktober 2010.


title: Zaak C-282/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Sul (Portugal) op 6 juni 2012 — Fazenda Pública/ITELCAR — Automóveis de Aluguer, Lda

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Sul (Portugal) op 6 juni 2012 — Fazenda Pública/ITELCAR — Automóveis de Aluguer, Lda
   (Zaak C-282/12)
   2012/C 250/18
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Central Administrativo Sul

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fazenda Pública, ITELCAR — Automóveis de Aluguer, Lda

      Verwerende partijen: ITELCAR — Automóveis de Aluguer, Lda, Fazenda Pública

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 63 VWEU en 65 VWEU (voorheen de artikelen 56 EG en 58 EG) zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als artikel 61 CIRC [Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Colectivas], in de versie van wetsdecreet nr. 198/2001 van 3 juli 2001, zoals gewijzigd bij wet nr. 60-A/2005 van 30 december 2005 (wet houdende de overheidsbegroting voor 2006), volgens welke ingeval een in Portugal ingezeten belastingplichtige een schuld is aangegaan jegens een in een derde land gevestigde entiteit waarmee een bijzondere relatie bestaat in de zin van artikel 58, lid 4, CIRC, de rente fiscaal niet als kosten aftrekbaar is voor het gedeelte dat betrekking heeft op de overmatige schuldenlast in de zin van artikel 61, lid 3, CIRC, wanneer de op het nationale grondgebied gevestigde belastingplichtige deze rente heeft betaald tegen dezelfde voorwaarden als voor rente die zou zijn betaald door een in Portugal gevestigde belastingplichtige die een overmatige schuldenlast heeft jegens een in Portugal gevestigde entiteit waarmee een bijzondere relatie bestaat?


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 december 1999 in zaak T-153/99, L. Simonella tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaar — Weigering van bevordering — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
8.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 102/27
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                    VAN EERSTE AANLEG
                    van 16 december 1999                                — vast te stellen dat de afwijking waarin artikel 1, sub 7, van
                                                                            verordening nr. 1804/1999 van de Raad voorziet, naar
in zaak T-153/99, L. Simonella tegen Commissie van de                       haar aard van de rest kan worden losgekoppeld, en die
                Europese Gemeenschappen (1)                                 afwijking nietig te verklaren;
(Ambtenaar — Weigering van bevordering — Beroep tot                     — de Raad in alle kosten en uitgaven te verwijzen.
nietigverklaring en tot schadevergoeding — Kennelijke
                     niet-ontvankelijkheid)
                         (2000/C 102/54)                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Verzoekers in deze zaak zijn door het Franse Ministerie
In zaak T-153/99, L. Simonella, ambtenaar van de Commissie              van Landbouw erkende beroepsorganisaties die de regionale
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Howald                       groeperingen van biolandbouwers verenigen om de belangen
(Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door                       van deze landbouwers te vertegenwoordigen en te verdedigen
R. Grasso, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebben-             en de biologische landbouw te bevorderen.
de ten kantore van laatstgenoemde, Rue Notre-Dame 35, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro), betreffende een beroep             Het beroep is gericht tegen verordening (EG) nr. 1804/1999
tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend genomen           van de Raad van 19 juli 1999 waarbij verordening nr. 2092/91
besluit tot afwijzing van verzoekers op 25 november 1998                van de Raad inzake de biologische productiemethode en
ingeschreven klacht, en anderzijds, vergoeding van de materiële         aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en le-
en morele schade die verzoeker heeft geleden, heeft het Gerecht         vensmiddelen wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, president,          productie, voorzover daarbij in artikel 5 van verordening
A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op            nr. 2092/91 een afwijking wordt ingevoegd op grond waarvan
16 december 1999 een beschikking gewezen waarvan het                    handelsmerken met een verwijzing naar biologische landbouw
dictum luidt als volgt:                                                 tot 1 juli 2006 mogen worden gehanteerd voor de aanduiding
                                                                        van producten die niet uit de biologische landbouw voortko-
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        men, mits duidelijk wordt vermeld, dat de producten niet
                                                                        overeenkomstig de biologische productiemethode, als om-
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         schreven in die verordening, zijn geproduceerd.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                        Verzoekers stellen allereerst schending van de communautaire
                                                                        mededingingsregels; de betrokken afwijking zou ondernemin-
                                                                        gen die voedingsmiddelen uit biologisch geteelde producten
                                                                        vervaardigen, rechtstreeks benadelen door aan ondernemingen
                                                                        die geen gebruik maken van producten van dit type landbouw,
Beroep, op 15 november 1999 ingesteld door Fédération                   toe te staan handelsmerken te hanteren waarin naar de
Nationale d’Agriculture Biologique des Régions de France                biologische productiemethode wordt verwezen.
       (FNAB) e.a. tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-268/99)                                Voorts maakt de verwarring die het nieuwe artikel 5 van
                                                                        verordening nr. 2092/91 bij de consument schept, inbreuk op
                         (2000/C 102/55)                                het in artikel 3, sub t, van het Verdrag geformuleerde beginsel
                                                                        van bescherming van de consument. Volgens verzoekers maakt
                                                                        de doorsnee consument immers geen onderscheid tussen
                         (Procestaal: Frans)                            producten met een vermelding die naar de biologische produc-
                                                                        tiemethode verwijst, en producten die daadwerkelijk biologisch
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               zijn geteeld. Het hanteren van deze merken voor producten
schappen is op 15 november 1999 beroep tegen Raad van de                die geenszins volgens de biologische productiemethode zijn
Europese Unie ingesteld door Fédération Nationale d’Agricul-            geteeld, creëert ontegenzeglijk verwarring bij de consument.
ture Biologique des régions de France (FNAB), Syndicat
européen des Transformateurs et Distributeurs de Produits de
l’Agriculture Biologique (SETRAB), beide gevestigd te Parijs, en        Verzoekers stellen ook:
SARL Est Distribution Biogam, gevestigd te Château-Salins
(Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Hatton en D. Leer-
makers, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende                — schending van een wezenlijk vormvoorschrift: de Raad
te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Place du                       heeft nagelaten het Parlement te raadplegen over de
Théâtre 5.                                                                  omstreden afwijking;


title: Zaak C-293/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 14 juni 2010 — Gebhard Stark/D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 14 juni 2010 — Gebhard Stark/D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG
   (Zaak C-293/10)
   ()
   2010/C 274/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Innsbruck

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gebhard Stark

      Verwerende partij: D.A.S. Österreichische Allgemeine Rechtsschutzversicherung AG

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4, lid 1, van richtlijn 87/344/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat daarmee in strijd is § 158k, lid 2, van het Versicherungsvertragsgesetz (wet op de verzekeringsovereenkomst) en het hierop gebaseerde, in de algemene verzekeringsvoorwaarden van een rechtsbijstandverzekeraar vervatte beding, inhoudende dat in een verzekeringsovereenkomst kan worden overeengekomen dat de verzekeringnemer voor zijn vertegenwoordiging in een gerechtelijke of bestuursrechtelijke procedure enkel een tot de beroepshalve vertegenwoordiging van partijen bevoegde persoon mag kiezen die kantoor houdt in de plaats van de gerechtelijke of bestuursinstantie die in eerste aanleg bevoegd is voor de te voeren procedure?

      (1)  Richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering (PB L 185, blz. 77).


title: Zaak T-498/10: Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Mayer Naman/BHIM — Daniel e Mayer (David Mayer)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/51

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Mayer Naman/BHIM — Daniel e Mayer (David Mayer)
   (Zaak T-498/10)
   ()
   2010/C 346/101
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: David Mayer Naman (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: S. Sutti, S. Cazzaniga, V. Fedele, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Daniel e Mayer Srl (Milaan, Italië)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing volledig hervormen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat het woordelement „David Mayer” bevat (inschrijvingsaanvraag nr. 1518950), voor onder meer waren van de klassen 18 en 25

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Daniel & Mayer Srl

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: Italiaans woordmerk „DANIEL & MAYER MADE IN ITALY” (nr. 472351), voor waren van klasse 25, en niet-ingeschreven woordmerk „DANIEL & MAYER”, gebruikt in Italië met betrekking tot de „productie en verkoop van kledingartikelen en accessoires”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending en onjuiste toepassing van artikel 8 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-347/04: Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/57

         Beroep, op 17 augustus 2004 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-347/04)
   (2004/C 262/104)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 augustus 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pascal Millot, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 11 september 2003 om verzoeker definitief in te delen in de rang A6, salaristrap 1;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 32, lid 2, van het Statuut alsmede met het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, omdat het genomen is zonder de mogelijkheid te onderzoeken of hem, op grond van zijn opleiding en de vóór zijn aanwerving opgedane beroepservaring, een extra salarisanciënniteit kon worden toegekend.


title: Zaak T-52/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door Giorgio Lebedef tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-54/09, Lebedef/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/48

         Hogere voorziening ingesteld op 9 februari 2010 door Giorgio Lebedef tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-54/09, Lebedef/Commissie
   (Zaak T-52/10 P)
   2010/C 113/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-54/09, Giorgio Lebedef, woonachtig te 4, Neie Wee, L-1670 Senningerberg, Luxemburg, ambtenaar van de Europese Commissie, vertegenwoordigd en bijgestaan door Frédéric Frabetti, 5, rue Jean Bertels, L-1230 Luxemburg, advocaat bij het Hof, ten kantore van wie domicilie is gekozen, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Currall en G. Berscheid als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, verwerende partij, betreffende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van 15 februari 2008, 1 april 2008, 10 april 2008, 20 mei 2008 en 14 juli 2008 betreffende de aftrek van 39 dagen van rekwirants verlof over het jaar 2008, vernietigen;

               —

               rekwirants in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen;

               —

               subsidiair, de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening vraagt rekwirant om vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 november 2009 in zaak F-54/09, Lebedef/Commissie, waarbij rekwirants beroep tot nietigverklaring van een aantal besluiten betreffende de aftrek van 39 dagen van zijn verlof over het jaar 2008, kennelijk rechtens ongegrond is verklaard.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant 9 middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut en van artikel 1, lid 2, van de raamovereenkomst betreffende de relaties tussen de Commissie en de vak- en beroepsorganisaties;

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van het begrip vakbondsvrijheid;

               —

               in 2008 niet bestaande feiten;

               —

               miskenning van het besluit van de Commissie van 28 april 2004 houdende vaststelling van de toepassingsbepalingen voor afwezigheid wegens ongeval of ziekte;

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van de begrippen „deelneming aan de personeelsvertegenwoordiging”, „vakbondsdetachering” en „vakbondstaak”;

               —

               verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten en van rekwirants beweringen alsmede materiële onjuistheid van de vaststellingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken met betrekking tot de opneming van „onregelmatige absenties” in SysPer2;

               —

               verkeerde uitlegging van rekwirants verklaringen en een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de uitlegging van het begrip „afwezigheid” zoals gedefinieerd in de artikelen 57, 59 en 60 van het Statuut;

               —

               een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de toepassing van artikel 60 van het Statuut, en

               —

               het ontbreken van motivering van een aantal beslissende punten van de bestreden zaak.


title: Zaak T-203/17: Beschikking van het Gerecht van 20 juli 2017 — GY/Commissie

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/41

         Beschikking van het Gerecht van 20 juli 2017 — GY/Commissie
   (Zaak T-203/17) (1)

   (2017/C 293/53)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 195 van 19.6.2017.


title: Zaak C-116/15: Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/30

         Beroep ingesteld op 6 maart 2015 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-116/15)
   (2015/C 146/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola en M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               voeging van deze zaak met de onder nummer C-14/15 geregistreerde zaak voor de schriftelijke en mondelinge behandeling en voor het arrest;

               —

               nietigverklaring van besluit 2014/911/EU van de Raad van 4 december 2014 betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van dactyloscopische gegevens in Letland (1), en

               —

               verwijzing van verwerende partij in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement voert twee middelen aan ter ondersteuning van zijn beroep op grond van artikel 263 VWEU.
   Eerste middel: het Parlement is van mening dat de Raad besluit 2014/911/EU op een onjuiste rechtsgrondslag heeft genomen. In het kader van dit eerste middel zet het Parlement twee argumenteerlijnen uiteen. Het Parlement beweert met name dat de Raad een rechtsgrondslag voor het bestreden besluit had moeten vinden onder de bepalingen van het VWEU en dat in ieder geval de Raad zich bij het nemen van besluit 2014/911/EU heeft gebaseerd op een onwettige bepaling. Hij zou namelijk een afgeleide rechtsgrondslag hebben gebruikt, die als zodanig onwettig is, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof. Op grond van dit middel werpt het Parlement een exceptie van onwettigheid op tegen artikel 25, lid 2, van besluit 2008/615/JBZ (2).
   Tweede middel: het Parlement verwijt de Raad het gebruik van een onjuiste besluitvormingsprocedure voor het nemen van voornoemd besluit. Het Parlement leidt hieruit derhalve een schending van de Verdragen alsook een schending van wezenlijke vormvoorschriften af.

      (1)  PB L 360, blz. 28.

      (2)  PB L 210, blz. 1.


title: Gevoegde zaken C-381/14 en C-385/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 april 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n° 9 de Barcelona — Spanje) — Jorge Sales Sinués/Caixabank SA (C-381/14), en Youssouf Drame Ba/Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc SA) (C-385/14) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Consumentenovereenkomsten — Hypotheekovereenkomsten — Bodembeding — Toetsing van het beding met het oog op ongeldigverklaring ervan — Collectieve procedure — Verbodsvordering — Schorsing van de individuele procedure met hetzelfde voorwerp)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/11

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 april 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona — Spanje) — Jorge Sales Sinués/Caixabank SA (C-381/14), en Youssouf Drame Ba/Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc SA) (C-385/14)
      (Gevoegde zaken C-381/14 en C-385/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Consumentenovereenkomsten - Hypotheekovereenkomsten - Bodembeding - Toetsing van het beding met het oog op ongeldigverklaring ervan - Collectieve procedure - Verbodsvordering - Schorsing van de individuele procedure met hetzelfde voorwerp))
      (2016/C 211/11)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de lo Mercantil no 9 de Barcelona

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Jorge Sales Sinués (C-381/14), Youssouf Drame Ba (C-385/14)

         Verwerende partijen: Caixabank SA (C-381/14), Catalunya Caixa SA (Catalunya Banc SA) (C-385/14)

         Dictum

      Artikel 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in de hoofdgedingen aan de orde, volgens welke de nationale rechter een individuele vordering die door een consument bij hem is ingesteld tot vaststelling dat een beding in een overeenkomst tussen hem en een verkoper oneerlijk is, automatisch moet schorsen in afwachting dat een definitieve beslissing wordt gegeven in een aanhangige collectieve vordering die door een consumentenorganisatie op de grondslag van lid 2 van dat artikel 7 is ingesteld om een eind te maken aan het gebruik, in overeenkomsten van hetzelfde type, van soortgelijke bedingen als het beding waarop de individuele vordering betrekking heeft, zonder dat in overweging kan worden genomen of die schorsing relevant is uit het oogpunt van de bescherming van de consument die zich individueel tot de rechter heeft gewend en zonder dat de consument kan besluiten zich los te maken van de collectieve vordering.

         (1)  PB C 388 van 3.11.2014.


title: Zaak C-402/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 oktober 2012 — Jager & Polacek GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Oppositie — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 18, lid 1 — Rechtskarakter van mededeling van BHIM dat oppositie ontvankelijk werd verklaard — Recht op doeltreffende voorziening in rechte)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 oktober 2012 — Jager & Polacek GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-402/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Oppositie - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 18, lid 1 - Rechtskarakter van mededeling van BHIM dat oppositie ontvankelijk werd verklaard - Recht op doeltreffende voorziening in rechte)
   2012/C 379/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Jager & Polacek GmbH (vertegenwoordiger: A. Renck, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (zevende kamer) van 12 mei 2011, Jager & Polacek/BHIM (REDTUBE) (T-488/09), waarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2009 (zaak R 442/2009-4) inzake de oppositieprocedure tussen Jager & Polacek GmbH en RT Mediasolution s.r.o. — Schending van artikel 80, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht op doeltreffende voorziening in rechte

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 mei 2011, Jager & Polacek/BHIM (REDTUBE) (T-488/09), wordt vernietigd.

               2)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 29 september 2009 (zaak R 442/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Jager & Polacek GmbH en RT Mediasolutions s.r.o. wordt vernietigd.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) wordt verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in die van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-459/02 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Willy Gerekens en Association agricole pour la promotion de la commercialisation laitière Procola tegen Luxemburgse Staat (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Melk — Extra heffing in de sector melk en zuivelproducten — Nationale wettelijke regeling — Heffing met terugwerkende kracht — Algemene beginselen van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-459/02 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Willy Gerekens en Association agricole pour la promotion de la commercialisation laitière Procola tegen Luxemburgse Staat (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Melk - Extra heffing in de sector melk en zuivelproducten - Nationale wettelijke regeling - Heffing met terugwerkende kracht - Algemene beginselen van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht)
   (2004/C 228/18)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-459/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Luxemburg), in het aldaar aanhangige geding tussen Willy Gerekens, Association agricole pour la promotion de la commercialisation laitière Procola en Luxemburgse Staat, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht met betrekking tot een nationale regeling inzake productiequota voor zuivel, die is vastgesteld in de plaats van een eerdere, door het Hof van Justitie als discriminerend aangemerkte, regeling, en op grond waarvan de overschrijdingen van deze quota die hebben plaatsgevonden na de inwerkingtreding van verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad van 31 maart 1984 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 804/68 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 10), en van verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), maar onder de vervangen nationale regeling, met terugwerkende kracht kunnen worden bestraft, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, waarnemend voor de president van de Derde kamer, R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De algemene beginselen van gemeenschapsrecht van rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat ter toepassing van een communautaire regeling die productiequota oplegt, zoals die welke zijn ingevoerd door de verordeningen (EEG) nr. 856/84 van de Raad van 31 maart 1984 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 804/68 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten, en (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten, in plaats van een eerdere, door het Hof als discriminerend aangemerkte, regeling, een nieuwe regeling vaststelt op grond waarvan de overschrijdingen van productiequota die hebben plaatsgevonden na de inwerkingtreding van die verordeningen, maar onder de vervangen nationale regeling, met terugwerkende kracht kunnen worden bestraft.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Zaak T-588/15: Beroep ingesteld op 9 oktober 2015 — GABO:mi/Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/60

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2015 — GABO:mi/Commissie
   (Zaak T-588/15)
   (2016/C 027/77)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GABO:mi Gesellschaft für Ablauforganisation:milliarium mbH & Co. KG (Munchen, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Ahlhaus en C. Mayer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden besluiten;

               —

               verwijzing van verweerster in alle kosten met inbegrip van verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster betwist de besluiten van de Commissie, vervat in de e-mail van 29 juli 2015 en in de brieven van 19 augustus 2015 [Ref. Ares(2015)3466903] en 28 augustus 2015 [Ref. Ares(2015)3557576], houdende opschorting van alle betalingen aan verzoekster van subsidie betreffende het zevende kaderprogramma (FP7), beheerd bij verweersters Directoraat E, namelijk FP7 subsidie-overeenkomst nr. 602299 betreffende project EU-CERT-ICD en FP7 subsidie-overeenkomst nr. 260777 betreffende project HIP-Trial en Directoraat F, namelijk FP7 subsidie-overeenkomst nr. 312117 betreffende project BIOFECTOR.
   Verzoekster baseert haar beroep tegen de bestreden besluiten op vijf middelen.

               1.

               Eerste middel: geen rechtvaardiging in artikel II.5, lid 3, onder d), van bijlage II bij de FP7 subsidie-overeenkomst.

               2.

               Tweede middel: verzuim van vorm en procedure en schending van de beginselen van behoorlijk bestuur.

               3.

               Derde middel: ander door verweerster nagestreefd doel dan voorzorgsmaatregelen te nemen, namelijk in feite gevolg te geven aan onwettige compensatie.

               4.

               Vierde middel: grondslag in onwettige discretionaire besluiten van verweerster.

               5.

               Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak C-102/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 5 maart 2008 — SALIX Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co Objekt Offenbach KG/Finanzamt Düsseldorf-Süd

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 5 maart 2008 — SALIX Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co Objekt Offenbach KG/Finanzamt Düsseldorf-Süd
   (Zaak C-102/08)
   (2008/C 142/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salix Grundstücks-Vermietungsgesellschaft mbH & Co Objekt Offenbach KG

      Verwerende partij: Finanzamt Düsseldorf-Süd
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de lidstaten werkzaamheden van staten, deelstaten, gemeenten of andere publiekrechtelijke lichamen, die krachtens artikel 13 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „Zesde richtlijn”), van de belasting zijn vrijgesteld, alleen dan overeenkomstig artikel 4, lid 5, vierde alinea, van deze richtlijn als werkzaamheden van de overheid „beschouwen”, wanneer de lidstaten zulks uitdrukkelijk wettelijk regelen?

               2)

               Kan van „concurrentievervalsing van enige betekenis” in de zin van artikel 4, lid 5, vierde juncto tweede alinea, van de Zesde richtlijn, alleen dan sprake zijn, wanneer de behandeling van een publiekrechtelijk lichaam als niet-belastingplichtige zou leiden tot concurrentievervalsing van enige betekenis ten nadele van concurrerende particuliere belastingplichtigen, of ook wanneer de behandeling van een publiekrechtelijk lichaam als niet-belastingplichtige tot concurrentievervalsing van enige betekenis te zijnen nadele zou leiden?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-387/04

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/33

         Doorhaling van zaak C-387/04 (1)

   (2005/C 217/70)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-387/04 (verzoek van het Amtsgericht Dresden om een prejudiciële beslissing): Volker Donath.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-195/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 18 april 2014 — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 18 april 2014 — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V./Teekanne GmbH & Co. KG
   (Zaak C-195/14)
   2014/C 245/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

      Verwerende partij: Teekanne GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vraag

   Mogen de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede de daarvoor gemaakte reclame door het voorkomen, de beschrijving of de grafische voorstelling, de indruk wekken dat een bepaald ingrediënt aanwezig is, terwijl dit ingrediënt in werkelijkheid ontbreekt, en dit enkel blijkt uit de lijst van ingrediënten overeenkomstig artikel 3, lid 1, punt 2, van richtlijn 2000/13/EG? (1)

      (1)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109, blz. 29), in de voor het laatst bij richtlijn 2013/20/EU van de Raad van 13 mei 2013 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van voedselveiligheid en veterinair en fytosanitair beleid, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië (PB L 158, blz. 234) gewijzigde versie.


title: Zaak T-454/14: Arrest van het Gerecht van 31 mei 2016 – Warimex/EUIPO (STONE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk STONE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/22

         Arrest van het Gerecht van 31 mei 2016 – Warimex/EUIPO (STONE)
   (Zaak T-454/14) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk STONE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 251/23)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Warimex Waren-Import Export Handels-GmbH (Neuried, Duitsland) (vertegenwoordigers: E. Keller en J. Voogd, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Schneider en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 maart 2014 (zaak R 1599/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken STONE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Warimex Waren-Import Export Handels-GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak T-260/03: Beroep, op 18 juli 2003 ingesteld door Celltech R&D Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 239/22              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         4.10.2003
Beroep, op 18 juli 2003 ingesteld door Celltech R&D                     Beroep, op 28 juli 2003 ingesteld door J. Schmoldt, Kaefer
Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                        Isoliertechnik GmbH & Co. KG en Hauptverband der
interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)                   Deutschen Bauindustrie e.V. tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-260/03)
                                                                                (Zaak T-264/03)
                       (2003/C 239/41)
                                                                                (2003/C 239/42)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 juli 2003 beroep ingesteld tegen Bureau               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-             schappen is op 28 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
gen en modellen) (BHIM) door Celltech R & D Limited, te                 van de Europese Gemeenschappen door J. Schmoldt, wonende
Slough (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door                     te Dallgow-Döberitz (Duitsland), Kaefer Isoliertechnik GmbH
D. Alexander, QC, en N. Jenkins, advocaat.                              & Co. KG, gevestigd te Bremen (Duitsland), en Hauptverband
                                                                        der Deutschen Bauindustrie e.V., gevestigd te Berlijn (Duits-
                                                                        land), vertegenwoordigd door H.-C. Schneider, wonende te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Hannover.
—    de beslissing van de tweede kamer van beroep van het               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
     (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 19 mei
     2003 in zaak R0659/2002-2 geheel of gedeeltelijk te                —     artikel 1 in samenhang met tabel 1 van de bijlage bij
     vernietigen;                                                             beschikking nr. 2003/312/EG van de Commissie van
                                                                              9 april 2003 (kennisgeving geschied onder nummer
                                                                              C(2003) 1161), zoals gepubliceerd op 8 mei 2003 (PB
—    het BHIM in de kosten te verwijzen.                                      L 114, blz. 50), betreffende de publicatie van de referenties
                                                                              van de Europese normen voor warmte-isolatieproducten
                                                                              EN 13162:2001 tot en met EN 1 13172:2001 nietig te
                                                                              verklaren, zodat mededeling 2001/C 358/08 van de
Middelen en voornaamste argumenten                                            Commissie van 15 december 2001 (PB C 358, blz. 9),
                                                                              voorzover deze op de normen EN 13162:2001 tot en
Betrokken merk:               „CELLTECH”       —     aanvraagnr.              met EN 1 13172:2001 betrekking heeft, en mededeling
                              1731678.                                        2001/C 120/06 van 22 mei 2003 (PB C 120, blz. 17) uit
                                                                              het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
Waar of dienst:               Farmaceutische, diergeneeskun-                  moeten worden verwijderd;
                              dige en hygiënische middelen, sa-
                              menstellingen en substanties              —     verweerster in de kosten te verwijzen.
                              (klasse 5), chirurgische, medische,
                              tandheelkundige en diergenees-
                              kundige toestellen en instrumen-
                              ten (klasse 10), onderzoek- en            Middelen en voornaamste argumenten
                              ontwikkelingsdiensten; diensten
                              op het gebied van consultancy;
                              alle met betrekking tot biologi-          Het Europese Comité voor Normalisatie heeft op 23 mei 2001
                              sche, medische en chemische we-           tien normen voor warmte-isolatieproducten goedgekeurd,
                              tenschappen (klasse 41).                  waarvan de referentienummers op 15 december 2001 ( 1) in
                                                                        het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen zijn
Bij de kamer van beroep       Weigering van inschrijving door           gepubliceerd. Later heeft de Bondsrepubliek Duitsland overeen-
bestreden beslissing:         de onderzoeker.                           komstig artikel 5, lid 1, van richtlijn 89/106/EEG ( 2) onder
                                                                        andere bezwaar gemaakt tegen deze tien normen voor warmte-
                                                                        isolatieproducten. Dit bezwaar is bij de bestreden beschikking
Middelen:                     Schending van artikel 7, lid 1,
                              sub b, van verordening nr. 40/94          afgewezen.
                              inzake het gemeenschapsmerk. —
                              schending van artikel 7, lid 1,
                                                                        Verzoekers voeren formele én inhoudelijke argumenten aan.
                              sub c, van verordening (EG)
                                                                        Zo werden volgens hen procedurele fouten begaan, doordat
                              nr. 40/94.
                                                                        het Permanent Comité voor de bouw in strijd met artikel 5, lid
                                                                        1, van richtlijn 89/106 geen advies heeft uitgebracht, en de
                                                                        bestreden beschikking niet afdoende is gemotiveerd. Ook bij


title: Zaak T-201/09: Arrest van het Gerecht van 21 september 2011 — Rügen Fisch/BHIM — Schwaaner Fischwaren (SCOMBER MIX) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk SCOMBER MIX — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/15

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2011 — Rügen Fisch/BHIM — Schwaaner Fischwaren (SCOMBER MIX)
   (Zaak T-201/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk SCOMBER MIX - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 319/29
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rügen Fisch AG (Sassnitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Schwaaner Fischwaren GmbH (Schwaan, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Jaeger-Lenz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2009 (zaak R 230/2007-4), inzake een nietigheidsprocedure tussen Rügen Fisch AG en Schwaaner Fischwaren GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rügen Fisch AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-417/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/3M Italia SpA (Directe belastingen — Beëindiging van procedures aanhangig voor gerecht dat in laatste instantie uitspraak doet in belastingzaken — Rechtsmisbruik — Artikel 4, lid 3, VEU — Door Verdrag gewaarborgde vrijheden — Beginsel van non-discriminatie — Staatssteun — Verplichting daadwerkelijke toepassing van Unierecht te waarborgen)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate/3M Italia SpA
   (Zaak C-417/10) (1)

   (Directe belastingen - Beëindiging van procedures aanhangig voor gerecht dat in laatste instantie uitspraak doet in belastingzaken - Rechtsmisbruik - Artikel 4, lid 3, VEU - Door Verdrag gewaarborgde vrijheden - Beginsel van non-discriminatie - Staatssteun - Verplichting daadwerkelijke toepassing van Unierecht te waarborgen)
   2012/C 151/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: 3M Italia SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Vennootschapsbelasting — Nationale wetgeving op grond waarvan het percentage van de dividendbelasting verschilt afhankelijk van de plaats van vestiging van een vennootschap — Commerciële transactie waaraan wordt deelgenomen door in Italië gevestigde vennootschappen en vennootschappen die in het buitenland gevestigd zijn — Bestuurlijk besluit waarbij de in geval van in het buitenland gevestigde vennootschappen verschuldigde belasting toepasselijk wordt geacht — Begrip misbruik van recht zoals gedefinieerd in zaak C-255/02, Halifax e.a. — Toepasselijkheid op niet-geharmoniseerde nationale belastingen zoals de directe belastingen

      Dictum

   Het recht van de Unie, inzonderheid het beginsel van het verbod van rechtsmisbruik, artikel 4, lid 3, VEU, de door het VWEU gewaarborgde vrijheden, het beginsel van non-discriminatie, de regels inzake staatssteun en de verplichting, de daadwerkelijke toepassing van het recht van de Unie te waarborgen, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat in een zaak als die in het hoofdgeding, betreffende directe belastingen, een nationale bepaling wordt toegepast op grond waarvan procedures die aanhangig zijn voor een gerecht dat in laatste instantie uitspraak doet in belastingzaken, worden beëindigd tegen betaling van een bedrag ter hoogte van 5 % van het in geding zijnde bedrag, wanneer die procedures zijn aangevangen met een beroep dat meer dan tien jaar voor de inwerkingtreding van die bepaling in eerste aanleg is ingesteld en de belastingdienst in eerste en in tweede aanleg in het ongelijk is gesteld.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-202/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Milano (Italië) op 29 april 2015 — Agenzia delle Entrate — Direzione Regionale Lombardia Ufficio Contenzioso/H3 g SpA

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Milano (Italië) op 29 april 2015 — Agenzia delle Entrate — Direzione Regionale Lombardia Ufficio Contenzioso/H3 g SpA
   (Zaak C-202/15)
   (2015/C 262/03)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Regionale Lombardia Ufficio Contenzioso

      Verwerende partij: H3 g SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het — gezien het feit dat de Italiaanse wetgever de bevoegdheid van de artikelen 90, lid 2, en 185, lid 2, tweede volzin, van richtlijn 2006/112/EG (1) [en voordat deze richtlijn werd vastgesteld, van de artikelen 11 C, lid 1, en 20, lid 1, onder b), tweede alinea, van richtlijn 77/388/EEG (2)] heeft uitgeoefend met betrekking tot respectievelijk de verlaging van de maatstaf voor heffing en de herziening van de voor de belaste handelingen in rekening gebrachte btw in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling van de door partijen vastgestelde tegenprestatie — in overeenstemming met de in het VWEU verankerde beginselen van evenredigheid en doeltreffendheid en het beginsel van neutraliteit dat de toepassing van btw regelt, dat beperkingen worden gesteld die het de belastingplichtige onmogelijk of uiterst moeilijk maken om de belasting betreffende de geheel of gedeeltelijk niet-betaalde tegenprestatie terug te vorderen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: is een bepaling als artikel 26, lid 2, van DPR 633/1972, die in de praktijk van de belastingdienst van de lidstaat van de Unie het recht op terugvordering van de belasting ondergeschikt maakt aan de levering van het bewijs dat eerst tevergeefs insolventie- of tenuitvoerleggingsprocedures zijn ingesteld, ook wanneer deze handelingen redelijkerwijs onrendabel zijn gezien het bedrag van de vordering, de vooruitzichten op inning daarvan en de kosten van de tenuitvoerleggings- of insolventieprocedures, verenigbaar met de bovenstaande beginselen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-235/12: Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — CEDC International/BHIM — Underberg (fles met grashalm)

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/23

         Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — CEDC International/BHIM — Underberg (fles met grashalm)
   (Zaak T-235/12)
   2012/C 243/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CEDC International sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Siciarek, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Underberg AG (Dietlikon, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 maart 2012 in zaak R 2506/2010-4;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de beschrijving „Voorwerp van het merk is een groen-bruinachtige grashalm die in een fles staat, waarbij de lengte van de grashalm overeenkomt met ongeveer drie vierde van de hoogte van de fles” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 33266

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Frans driedimensionaal merk nr. 95588457 in de vorm van een fles met een grashalm voor waren van klasse 33; Duits merk nr. 39848553; Pools merk nr. 62018 voor waren van klasse 33; Pools merk nr. 85811 voor waren van klasse 33; Japans merk nr. 2092826 voor waren van klasse 28; Frans driedimensionaal merk nr. 98746752 in de vorm van een fles met een grashalm voor waren van klasse 33; niet-ingeschreven merk dat in Duitsland in de handel wordt gebruikt voor „vodka”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van het gelijkheidsbeginsel;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 en schending van regel 22, lid 3, van verordening nr. 2868/95 en bijgevolg tevens schending van artikel 8, lid 1, sub a, 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-18/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 mei 2008 — Kronberger/Parlement ( Beroep tot nietigverklaring — Akte betreffende verkiezing van Europees Parlement — Beroepstermijn — Onbevoegdheid van Gerecht — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 21 mei 2008 — Kronberger/Parlement
   (Zaak T-18/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Akte betreffende verkiezing van Europees Parlement - Beroepstermijn - Onbevoegdheid van Gerecht - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 171/64)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Hans Kronberger (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: W. Weh, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, N. Lorenz en M. Windisch, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 28 april 2005 waarbij verzoekers bezwaar betreffende de verkiezing van Andreas Mölzer tot lid van het Europees Parlement, dat was ingediend in overeenstemming met het bepaalde in artikel 12 van de Akte van 20 september 1796 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, ongegrond werd verklaard
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Hans Kronberger wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de kortgedingprocedure.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-45/03: Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door Riva Acciaio S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 101/40               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           26.4.2003
      Marseille tijdens de bijeenkomst op 23 januari 2003 in                 te Luxemburg waren, de boottocht van Brindisi naar de
      de lokalen van de Vertegenwoordiging van de Commissie                  verschillende Griekse grensposten (Korfoe, Igoumenitsa
      te Marseille bedrieglijke althans vertrouwelijke gegevens              en Patras) terug te betalen op basis van het tarief voor een
      heeft verspreid;                                                       zitplaats van het type „vliegtuigzetel” (aircraft type seat);
—     verweerster te verwijzen in alle „verhaalbare kosten”, ten       —     nietig te verklaren alle salarisafrekeningen van verzoekers
      bedrage van 10 000 EUR.                                                die zijn opgesteld overeenkomstig de besluiten;
                                                                       —     de volledige terugbetaling te gelasten waarvan de nietig-
                                                                             verklaring wordt gevorderd; van de bedragen die ten
Middelen en voornaamste argumenten                                           gevolge van de uitvoering van de bestreden besluiten
                                                                             niet werden ontvangen, vermeerderd met de wettelijke
                                                                             interesten;
Verzoekster betoogt dat een vertegenwoordiger van verweer-
ster tijdens een bijeenkomst te Marseille op 23 januari 2003           —     de Commissie te verwijzen in de kosten, de uitgaven en
bedrieglijke althans vertrouwelijke informatie heeft verspreid.              de honoraria.
Die verspreiding heeft haar schade berokkend waarvan zij
met het onderhavige beroep vergoeding vordert. Verzoekster
beroept zich op de non-contractuele aansprakelijkheid van
verweerster in het kader van artikel 288 EG alsmede op                 Middelen en voornaamste argumenten
schending van de ingevolge artikel 287 EG op haar rustende
geheimhoudingsplicht.
                                                                       In onderhavige zaak vorderen verzoekers de nietigverklaring
                                                                       van het besluit van de Commissie om de berekeningsmethode
                                                                       voor de kosten van de jaarlijkse reis naar Griekenland te
                                                                       wijzigen.
                                                                       Tot staving van hun vordering tot nietigverklaring (primair en
Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door Giorgio Lebedef              subsidiair) voeren verzoekers in wezen zes middelen aan: ten
 e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   eerste, schending van artikel 71 van het Statuut en de
                                                                       artikelen 7 en 8 van bijlage VII bij het Statuut, ten tweede
                          (Zaak T-44/03)                               schending van het non-discriminatiebeginsel, ten derde
                                                                       schending van het beginsel van eerbiediging van de rechten
                                                                       van verdediging, ten vierde schending van het verbod van
                         (2003/C 101/73)                               willekeurige procedure en niet-nakoming van de motiverings-
                                                                       plicht, ten vijfde schending van het vertrouwensbeginsel en de
                                                                       regel „patere legem quam ipse fecisti” en, ten zesde, niet-
                         (Procestaal: Frans)
                                                                       nakoming van de zorgplicht.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 7 februari 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Giorgio
Lebedef, wonende te Senningerberg (Luxemburg), en 49 andere
ambtenaren, vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat,                Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door Riva Acciaio
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-45/03)
—     nietig te verklaren het besluit van het bevoegde gezag om
      voor de jaren 1993, 1994 en 1995 of de periode in deze                                    (2003/C 101/74)
      jaren waarin verzoekers ambtenaar bij de Commissie te
      Luxemburg waren, de berekeningsmethode voor de
      kosten van de jaarlijkse reis naar Griekenland, te wijzigen                              (Procestaal: Italiaans)
      door voor bepaalde bestemmingen de reisroute via
      Brindisi in aanmerking te nemen;
      of subsidiair:                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 6 februari 2003 beroep ingesteld tegen de
—     nietig te verklaren het besluit van het bevoegde gezag           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Riva
      om, voor de jaren 1993, 1994, en 1995 of de periode in           Acciaio S.p.A., vertegenwoordigd door M. Merola, M. Pap-
      deze jaren waarin verzoekers ambtenaar bij de Commissie          palardo en F. Martin, advocaten.
 ---pagebreak--- 26.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 101/41
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
primair
                                                                       —     op basis van artikel 230 EG gedeeltelijk nietig te verklaren
                                                                             besluit 2002/974/EG van de Raad van 12 december 2002
1.    artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
                                                                             tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG)
      hierin wordt vastgesteld dat verzoekster heeft deelgeno-
                                                                             nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen
      men aan één enkel complex en voortgezet kartel op de
                                                                             tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de
      Italiaanse markt van betonstaal in staven of in rollen, dat
                                                                             strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit
      tot doel of tot gevolg had de prijzen vast te stellen, met
                                                                             2002/848/EG (PB L 337, blz. 85), meer in het bijzonder
      name door middel van beperking of controle van de
                                                                             artikel 1, punt 1.25, van dit besluit, en artikel 1, punt 2.14,
      productie of de verkoop;
                                                                             voorzover dit verzoekers naam vermeldt;
2.    artikel 2 van de beschikking van de Commissie nietig te
      verklaren voorzover hierin aan verzoekster een boete van         —     op basis van artikel 241 EG onwettig te verklaren
      26,9 miljoen euro wordt opgelegd;                                      verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 de-
                                                                             cember 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen
subsidiair                                                                   tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de
                                                                             strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 7);
—     de in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster
      opgelegde boete van 26,9 miljoen euro te verlagen;
                                                                       —     de Commissie te gelasten, verzoeker op basis van de
                                                                             artikelen 235 en 288 EG schadeloos te stellen voor een
in ieder geval
                                                                             naar billijkheid op 100 000 EUR te bepalen bedrag;
—     de Commissie te verwijzen in de proceskosten.
                                                                       —     verweerders in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking           Middelen en voornaamste argumenten
die wordt betwist in zaak T-27/03, S.P./Commissie.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              Verzoeker woont in Nederland en kreeg in 1992 op basis van
in bovengenoemde zaak.                                                 het Verdrag van Genève de status van vluchteling op grond
                                                                       dat hij geldige redenen had om te vrezen voor vervolging op
                                                                       de Filippijnen. Verzoeker was actief in de communistische
                                                                       partij van de Filippijnen en lid van het onderhandelingscomité
                                                                       van het nationaal democratisch front op de Filippijnen in de
                                                                       vredesonderhandelingen met de regering.
Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door J. M. Sison
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    Op 28 oktober 2002 heeft de Raad besluit 2002/848 (1)
                  Europese Gemeenschappen                              vastgesteld en verzoeker opgenomen op de lijst overeenkom-
                                                                       stig artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van
                                                                       de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende
                         (Zaak T-47/03)                                maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het
                                                                       oog op de strijd tegen het terrorisme (2). Verzoeker is ook
                        (2003/C 101/75)                                opgenomen op de lijst van besluit 2002/974/EG (3) van
                                                                       12 december 2002. Dit laatste besluit wordt in casu bestreden.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op
                                                                       schending van de motiveringsplicht, kennelijk onjuiste beoor-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              deling en schending van het beginsel van goed bestuur.
schappen is op 6 februari 2003 beroep ingesteld tegen                  Verzoeker betoogt dat hij niet de schuilnaam Armando
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                 Liwanag heeft en niet de leider is van de New Peoples’ Army
Gemeenschappen door J. M. Sison, woonachtig te Utrecht,                (NPA). Het bestreden besluit schendt het evenredigheidsbegin-
vertegenwoordigd door J. Fermon, advocaat.                             sel en het vrije kapitaalverkeer.


title: Zaak T-196/03: Beroep, op 3 juni 2003 ingesteld door European Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 184/50             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           2.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 3 juni 2003 ingesteld door European Federa-
                                                                      tion for Cosmetic Ingredients (EFfCI) tegen Europees
Aanvrager van inschrijving    Marine Enterprise Projects Soc.                    Parlement en Raad van de Europese Unie
van gemeenschapsmerk:         Unipersonale di Alberto Fioren-
                              zi Srl.
                                                                                (Zaak T-196/03)
Aangevraagd         gemeen-   Beeldmerk „BAINBRIDGE” in-
                                                                                (2003/C 184/107)
schapsmerk:                   schrijvingsaanvraag       940 007,
                              aangevraagd voor producten
                              van klasse 18 (Leder en kunst-                                    (Procestaal: Engels)
                              leder en hieruit vervaardigde
                              producten voorzover niet begre-
                              pen in andere klassen; dieren-
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                              huiden; reiskoffers en koffers;
                                                                      schappen is op 3 juni 2003 beroep ingesteld tegen Europees
                              paraplu's, parasols en wandel-
                                                                      Parlement en Raad van de Europese Unie door European
                              stokken; zwepen en zadelma-
                                                                      Federation for Cosmetic Ingredients (EFfCI), gevestigd te
                              kerswaren) en 25 (Kledingstuk-
                                                                      Brussel, België, vertegenwoordigd door K. Maldegem en
                              ken, schoeisel, hoofddeksels).
                                                                      C. Mereu, advocaten.
Houder van merk of onder-     Verzoekster.                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
scheidend teken waarop in
oppositieprocedure beroep                                             —     Het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, althans
op wordt gedaan:                                                            de ontvankelijkheid tezamen met de zaak ten gronde te
                                                                            onderzoeken.
Merk of onderscheidend te-    De volgende ingeschreven Itali-
ken waarop in oppositie-      aanse      merken:      beeldmerk       —     Artikel 1 van richtlijn 2003/15/EG (1) van het Europees
procedure beroep wordt        „BRIDGE” (nrs. 370 836 en                     Parlement en de Raad van 27 februari 2003 tot wijziging
gedaan:                       704 338) voor waren van                       van richtlijn 76/768/EEG (2) betreffende de onderlinge
                              klasse 25, beeldmerk „OLD                     aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
                              BRIDGE” (nr. 606 709) voor                    cosmetische producten gedeeltelijk nietig te verklaren in
                              waren van klasse 25, beeldmerk                dier voege, dat de nieuwe artikelen 4 bis, leden 2 en 2.1,
                              „THE       BRIDGE        BASKET”              4 ter en de nieuwe alinea van artikel 6, lid 3, van richtlijn
                              (nr. 593 651) voor waren van                  76/768 worden ingetrokken.
                              klasse 18 en 25, woordmerk
                              „THE BRIDGE” (nr. 642 952)              —     Verweerders in de kosten te verwijzen.
                              voor waren van klasse 25, drie-
                              dimensionaal       merk       „THE
                              BRIDGE” (nr. 704 372 en
                              633349) voor waren van de               Middelen en voornaamste argumenten
                              klassen 18 en 25, woordmerk
                              „FOOTBRIDGE” (nr. 710 102)
                              voor waren van de klassen 18            Verzoekster is een Europees economisch samenwerkingsver-
                              en 25, beeldmerk „THE BRIDGE            band dat Europese fabrikanten van cosmetica-ingrediënten
                              WASYFARER” (nr. 721 569)                vertegenwoordigt. De door haar bestreden bepalingen van
                              voor waren van de klassen 18            richtlijn 2003/15/EG hebben betrekking op het verbod, dier-
                              en 25, woordmerk „OVER THE              proeven uit te voeren op chemische stoffen die als ingrediënten
                              BRIDGE” (nr. 630 763) voor              in cosmetische producten worden gebruikt, alsook op het
                              waren van de klassen 18 en              verbod van ieder gebruik in cosmetische producten van stoffen
                              25, en woordmerk „THE                   die als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de
                              BRIDGE” (nr. 642 953) voor              voortplanting zijn ingedeeld.
                              waren van klasse 18.
                                                                      Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van de bepa-
                                                                      lingen die het verrichten van dierproeven verbieden, voert
Beslissing oppositieafdeling: Afwijzing oppositie.                    verzoekster het volgende aan:
Beslissing kamer van be-      Verwerping beroep.                      —     Schending van wezenlijke vormvoorschriften. De
roep:                                                                       bestreden maatregel berust op een onjuiste rechtsgrond-
                                                                            slag. Ofschoon zij is vastgesteld op basis van artikel 95
                                                                            EG-Verdrag, is zij niet bedoeld om belemmeringen van het
Middelen van beroep:          Onjuiste       toepassing       van           vrije verkeer van goederen of distorsies van de mededin-
                              artikel 8, lid 1, sub b, van ver-             ging op te heffen. Voorts beroept verzoekster zich op
                              ordening (EG) nr. 40/94 (gevaar               misbruik van bevoegdheid, daar de litigieuze maatregel
                              voor verwarring).                             gericht is op de bevordering van het welzijn van dieren,
                                                                            dat niet behoort tot de doelstellingen van de Gemeen-
                                                                            schap op het gebied van de interne markt. Tenslotte is de
                                                                            bestreden maatregel niet afdoende met redenen omkleed.
 ---pagebreak--- 2.8.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 184/51
—     Schending van het EG-Verdrag en van bepalingen van                l. Engineering and Contracting, vertegenwoordigd door G.
      afgeleid gemeenschapsrecht. De maatregel is in strijd met         M. Roberti, A.M. Lerro, M.S. Mariani, P. Ziotti en I. Perego,
      artikel 95, lid 3, EG en richtlijn 76/768, bepalende dat bij      advocaten.
      harmonisatiemaatregelen moet worden uitgegaan van een
      „hoog beschermingsniveau” voor de volksgezondheid, de
      veiligheid, de milieubescherming en de consumentenbe-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      scherming.
—     Kennelijk onjuiste beoordeling, daar de bestreden maat-           —     het besluit van de Europese Commissie, neergelegd in de
      regel geen rekening houdt met de wetenschappelijke gege-                brief van directeur P.B. Knudsen, directoraat A — Dienst
      vens die door de adviesorganen van de Commissie zijn                    voor samenwerking EuropeAid, D (2003) D/8511, „Proras
      verstrekt.                                                              exclusion from participation in a TACIS procurement
                                                                              procedure” van 19 maart 2003 nietig te verklaren;
Tot staving van haar vordering tot nietigverklaring van het
verbod op kankerverwekkende en soortgelijke stoffen voert               —     de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie
verzoekster het volgende aan:                                                 wegens voormeld besluit vast te stellen;
—     Kennelijk onjuiste motivering en inconsistentie met richt-        —     de Commissie te veroordelen om de schade te vergoeden
      lijn 76/768. De bestreden maatregel valt niet te rijmen                 die verzoekster door dat besluit heeft geleden en die is
      met de risicobenadering die aan deze richtlijn ten grond-               berekend op 1 177 638,24 euro, en als verdere vorm van
      slag ligt.                                                              schadeloosstelling de publicatie van het dictum van het te
                                                                              wijzen arrest te gelasten;
—     Schending van een fundamentele procedureregel. Het
      verbod had niet mogen worden uitgevaardigd zonder
      voorafgaande raadpleging en positief advies van het               —     de Commissie te verwijzen in de kosten van dit geding.
      wetenschappelijk comité voor cosmetische producten en
      voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten,
      overeenkomstig artikel 8, lid 2, van richtlijn 76/768.
—     Schending van artikel 95, lid 3, EG en de bepalingen ter
      uitvoering daarvan.                                               Middelen en voornaamste argumenten
Voorts maken de bestreden bepalingen inbreuk op hogere
beginselen van gemeenschapsrecht, te weten het evenredig-               Met het onderhavige beroep komt de vennootschap Proras S.r.l.
heidsbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrouwensbe-         Engineering and Contracting (hierna: „Proras” of „verzoekster”)
ginsel, het voorzorgsbeginsel, het consistentiebeginsel, het            op tegen het besluit van de Commissie, neergelegd in de brief
beginsel van gelijke behandeling en de noodzaak alle betrokken          van directeur P.B. Knudsen, directoraat A — Dienst voor
belangen af te wegen.                                                   samenwerking EuropeAid, D (2003) D/8511, „Proras exclusion
                                                                        from participation in a TACIS procurement procedure”, van
                                                                        19 maart 2003, waarbij haar, op grond van de artikelen 93,
(1) PB L 66, blz. 26.                                                   sub c en f, en 96 van verordening nr. 1605/2002 (1), een
(2) PB 1976, L 262, blz. 169.                                           sanctie is opgelegd, bestaande in de uitsluiting, voor de duur
                                                                        van twee jaar, van deelneming aan opdrachten voor door de
                                                                        Commissie in het kader van het TACIS-programma gefinan-
                                                                        cierde externe acties, en verzoekt zij krachtens de artikelen 235
                                                                        en 288 EG om vergoeding van de door dat besluit veroor-
                                                                        zaakte schade. Bedoeld besluit zou zijn genomen na, onder
                                                                        andere door verzoekster betwiste, onregelmatigheden die
                                                                        volgens verweerster zouden zijn begaan in de procedure van
Beroep, op 30 mei 2003 ingesteld door Proras S.r.l. Engi-               aanbesteding SCR-E/110983/D/S/NI, uitgeschreven door de
neering and Contracting tegen Commissie van de Euro-                    bestuurseenheid van het „Programma de apoyo al Sector
                      pese Gemeenschappen                               Educativo en Nicaragua” en gefinancierd in het kader van het
                                                                        „ALA”-programma.
                           (Zaak T-197/03)
                                                                        Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert Proras
                                                                        vier middelen aan. In de eerste plaats wijst verzoekster erop,
                          (2003/C 184/108)
                                                                        dat de diensten van EuropeAid, door het bestreden besluit te
                                                                        baseren op een regeling — namelijk verordening nr. 1506/
                         (Procestaal: Italiaans)                        2002 — die op het tijdstip van de haar aangewreven onregel-
                                                                        matigheden nog niet in werking was getreden, het beginsel van
                                                                        het ontbreken van terugwerkende kracht, het legaliteitsbeginsel
                                                                        en het vertrouwensbeginsel hebben geschonden. Op procedu-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               reel vlak verwijt verzoekster de betrokken diensten, dat zij haar
schappen is op 30 mei 2003 beroep ingesteld tegen                       niet hebben ingelicht over het voornemen om haar sancties op
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Proras S.r.               te leggen, en haar nog minder de mogelijkheid hebben


title: Zaak C-220/09: Beroep ingesteld op 16 juni 2009 — Commissie/Republiek Malta

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/15

         Beroep ingesteld op 16 juni 2009 — Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-220/09)
   2009/C 193/20
   Procestaal: Maltees

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Aquilina en W. Wils, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Malta, door de bijlage vermeld in artikel 3, lid 3, en artikel 5, derde zin, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1), niet correct om te zetten in nationaal recht, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Malta verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie betoogt dat de Republiek Malta de bijlage vermeld in artikel 3, lid 3, en artikel 5, derde zin, van richtlijn 93/13/EEG (hierna: „richtlijn”) niet correct in nationaal recht heeft omgezet en dus de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   Volgens de Commissie is het ter uitvoering van een richtlijn niet noodzakelijkerwijs vereist dat de lidstaten wetgevend optreden, maar is het essentieel dat de nationale wetgeving waarborgt dat de nationale autoriteiten de richtlijn effectief volledig toepassen, dat de rechtspositie uit hoofde van het nationale recht voldoende nauwkeurig en duidelijk is, en dat individuen volledig in kennis worden gesteld van hun rechten en zich in voorkomend geval op deze rechten kunnen beroepen voor de nationale rechter.
   Wat meer bepaald de bijlage vermeld in artikel 3, lid 3, van de richtlijn betreft, betoogt de Commissie dat de omzetting van deze bijlage in Maltees recht zowel noodzakelijk als belangrijk is. Voor zover de in de bijlage bij de richtlijn vervatte lijst indicatief en illustratief is, vormt deze een bron van informatie voor zowel de nationale autoriteiten die instaan voor de toepassing van de uitvoeringsmaatregelen, als voor individuen die door deze maatregelen worden getroffen. Om het door de richtlijn beoogde resultaat te bereiken, moeten de lidstaten daarom een uitvoeringsvorm en –methode kiezen die voldoende waarborgen dat het publiek daarvan kennis kan nemen.
   De Commissie voert aan dat de Republiek Malta geen maatregelen heeft getroffen die voldoende waarborgen dat het publiek in kennis zou worden gesteld van de gehele lijst van de bijlage bij de richtlijn, in het bijzonder de punten 1, sub a, f, g, h, en punt 1, sub q, in zijn geheel. Bovendien heeft de Republiek Malta niet meegedeeld dat de bijlage bij de richtlijn in zijn geheel was weergegeven in de voorbereidende werkzaamheden voor de wet waarbij de richtlijn is uitgevoerd, welke voorbereidende werkzaamheden naar Maltese rechtstraditie een belangrijke hulp bij de uitlegging zijn. Bovendien was er geen andere aanduiding gegeven dat deze informatie het publiek op enige andere wijze zou worden verstrekt.
   Met betrekking tot de omzetting in Maltees recht van de derde zin van artikel 5 van de richtlijn, betoogt de Commissie dat de omzetting van deze zin in Maltees recht zowel noodzakelijk als belangrijk is, aangezien de stipulatie in de betrokken zin een bindende wetsbepaling is die de consument uitgebreidere rechten en een grotere bescherming biedt en bijdraagt tot het bepalen van het resultaat dat de richtlijn beoogt te bereiken.

      (1)  PB L 95, blz. 29.