title: Gevoegde zaken C-400/09 en C-207/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, in liquidatie, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)/Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 7, lid 2 — Farmaceutische producten — Parallelimport — Ompakking van merkproduct — Nieuwe verpakking waarop houder van vergunning voor in handel brengen, volgens wiens instructies product is omgepakt, als ompakker is vermeld — Fysieke ompakking door onafhankelijke onderneming)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, in liquidatie, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)/Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme
   (Gevoegde zaken C-400/09 en C-207/10) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 7, lid 2 - Farmaceutische producten - Parallelimport - Ompakking van merkproduct - Nieuwe verpakking waarop houder van vergunning voor in handel brengen, volgens wiens instructies product is omgepakt, als ompakker is vermeld - Fysieke ompakking door onafhankelijke onderneming)
   2011/C 298/03
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Orifarm A/S, Orifarm Supply A/S, Handelsselskabet af 5. januar 2002 A/S, in liquidatie, Ompakningsselskabet af 1. november 2005 A/S (C-400/09), Paranova Danmark A/S, Paranova Pack A/S (C-207/10)

      Verwerende partijen: Merck Sharp & Dohme Corporation (voorheen Merck & Co.), Merck Sharp & Dohme BV, Merck Sharp & Dohme

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van de arresten van het Hof in de zaken C-232/94, MPA Pharma, en C-427/93, Bristol–Myers Squibb, en van de Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Ompakking van parallel ingevoerd geneesmiddel– Parallelimporteur, houder van de vergunning voor het op de markt brengen van een ingevoerd geneesmiddel, die zich zelf op de nieuwe verpakking als ompakker vermeldt, ondanks het feit dat het geneesmiddel in werkelijkheid door een onafhankelijke onderneming is gekocht en omgepakt

      Dictum

   Artikel 7, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een aan een farmaceutisch product dat parallel wordt ingevoerd verbonden merk, zich niet op basis van deze bepaling kan verzetten tegen de verdere verhandeling van dit omgepakte product op de enkele grond dat de nieuwe verpakking als ompakker niet de onderneming vermeldt die dit product in opdracht daadwerkelijk heeft omgepakt en die over een vergunning beschikt om dit te doen, maar de onderneming die de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van dit product is, volgens de instructies waarvan de ompakking is verricht en die de verantwoordelijkheid voor deze ompakking op zich neemt.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.

      PB C 179 van 3.7.2010


title: Zaak T-381/05: Beroep ingesteld op  10 oktober 2005  — Di Bucci/Commissie

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/24

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2005 — Di Bucci/Commissie
   (Zaak T-381/05)
   (2006/C 10/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Vittorio Di Bucci (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): M. van der Woude en V. Landes, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem in het kader van de bevorderingsprocedure 2004 slechts vier voorrangspunten van het directoraat-generaal toe te kennen, zoals dat bij het besluit van de directeur-generaal tot afwijzing van zijn klacht is bevestigd en definitief is geworden;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal personeelszaken en algemeen beheer om hem in het kader van de bevorderingsronde 2004 geen speciaal voorrangspunt „Bevorderingscomité voor werkzaamheden in het belang van de instelling” („PPCP”) toe te kennen;

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de directeur-generaal personeelszaken en algemeen beheer om hem in het kader van de bevorderingsronde 2004 een totaal van 20 punten toe te kennen en een totaal van 40 punten ten behoeve van de bevordering naar rang A4 voor die ronde; de lijst van ambtenaren aan wie PPCP's zijn toegekend; de in het kader van de bevorderingsronde 2004 na behandeling door de bevorderingscomités opgestelde lijst van verdienstelijke ambtenaren in rang A6; de in het kader van de bevorderingsronde 2004 opgestelde lijst van naar rang A4 bevorderde ambtenaren, en in elk geval het besluit om zijn naam niet op de genoemde lijsten te plaatsen;

               —

               nietig te verklaren, voorzover noodzakelijk, het besluit tot afwijzing van zijn klacht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker soortgelijke middelen aan als die welke zijn aangevoerd in zaak T-311/04 (1).

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 44.


title: Zaak C-345/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA „Maxima Latvija”/Konkurences padome (Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Artikel 101, lid 1, VWEU — Toepassing van een soortgelijke nationale regeling — Bevoegdheid van het Hof — Begrip „overeenkomst met mededingingsbeperkende strekking” — Handelshuurovereenkomsten — Winkelcentra — Recht van de ankerhuurder om zich te verzetten tegen de verhuur door de verhuurder van winkelruimte aan derden)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa — Letland) — SIA „Maxima Latvija”/Konkurences padome
   (Zaak C-345/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Artikel 101, lid 1, VWEU - Toepassing van een soortgelijke nationale regeling - Bevoegdheid van het Hof - Begrip „overeenkomst met mededingingsbeperkende strekking” - Handelshuurovereenkomsten - Winkelcentra - Recht van de ankerhuurder om zich te verzetten tegen de verhuur door de verhuurder van winkelruimte aan derden))
   (2016/C 038/10)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Maxima Latvija”

      Verwerende partij: Konkurences padome

      Dictum

               1)

               Artikel 101, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat de loutere omstandigheid dat een handelshuurovereenkomst voor de verhuur van een supermarkt in een winkelcentrum, een clausule bevat die de huurder het recht toekent om zich te verzetten tegen de verhuur, door de verhuurder, van winkelruimte in dat centrum aan andere huurders, niet impliceert dat die overeenkomst een mededingingsbeperkende strekking in de zin van die bepaling heeft.

               2)

               Handelshuurovereenkomsten als die in het hoofdgeding, waarvan na een grondige analyse van de economische en juridische context waarin ze gelden, en van de bijzonderheden van de betrokken referentiemarkt blijkt dat ze aanzienlijk bijdragen tot een mogelijke afscherming van die markt, kunnen worden beschouwd als overeenkomsten die „tot gevolg” hebben dat de mededinging wordt verhinderd, beperkt of vervalst in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU. Het belang van de bijdrage van elke overeenkomst tot die afscherming hangt onder meer af van de marktpositie van de contractpartijen en de duur van de overeenkomst.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak C-300/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 30 mei 2013 — Ayuntamiento de Benferri/Consejería de Infraestructuras y Transporte, Iberdrola Distribución Eléctrica SAU

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 30 mei 2013 — Ayuntamiento de Benferri/Consejería de Infraestructuras y Transporte, Iberdrola Distribución Eléctrica SAU
   (Zaak C-300/13)
   (2013/C 226/09)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección 1

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ayuntamiento de Benferri

      Verwerende partijen: Consejería de Infraestructuras y Transporte, Iberdrola Distribución Eléctrica SAU

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het begrip „aanleg van bovengrondse hoogspanningsleidingen van 220 kV of meer en langer dan 15 km” in punt 20 van bijlage I bij richtlijn 85/337 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11 (2), aldus te worden uitgelegd dat de enige elektrische installaties die daaronder vallen, bovengrondse leidingen zijn die aan deze twee drempelwaarden voldoen?

               2)

               Dient het begrip „transmisión” van elektrische energie via bovengrondse leidingen, dat wordt gebruikt in [de Spaanse taalversie van] punt 3, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, aldus te worden uitgelegd dat de enige installaties voor transmissie van elektrische energie die daaronder vallen, bovengrondse leidingen zijn? Zo neen:

               3)

               Dient het begrip „transmisión” van elektrische energie via bovengrondse leidingen, dat wordt gebruikt in [de Spaanse taalversie van] punt 3, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, aldus te worden uitgelegd dat het schakelinstallaties omvat?

               4)

               Dient het begrip „transmisión” van elektrische energie via bovengrondse leidingen, dat wordt gebruikt in [de Spaanse taalversie van] punt 3, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, aldus te worden uitgelegd dat het schakelinstallaties omvat, ook al wordt de aanleg of de uitbreiding daarvan uitgevoerd in het kader van een project dat niet in de aanleg van een bovengrondse leiding voorziet?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175, blz. 40.

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG, PB L 73, blz. 5.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 27 juni 1996 in zaak C-293/94 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout om een prejudiciële beslissing): Rechtbank van eerste aanleg te Turnhout tegen J. Brandsma (Vrij verkeer van goederen - Afwijkingen - Bescherming van volksgezondheid - Bevoegdheden van Lid-Staten - Biociden)

text:
Nr . C 336/4             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9 . 11 . 96
Artikel 30 EG-Verdrag staat in de weg aan een regeling van                   digd uit hoofde van artikel 36 van het Verdrag. De
een Lid-Staat inzake de aanduiding van het modeljaar van                     nationale autoriteiten mogen evenwel niet nodeloos
motorvoertuigen, die ertoe leidt dat de administratie en de                  technische of chemische analyses of laboratoriumproe
marktdeelnemers van een Lid-Staat zich op het standpunt                      ven eisen, wanneer dezelfde analyses en proeven reeds in
stellen, dat van twee voertuigen van hetzelfde model van een                 die Lid-Staat zijn verricht en de resultaten ervan ter
bepaald merk, die op hetzelfde tijdstip na 30 juni op de                     beschikking van die autoriteiten staan of hun desge
markt worden gebracht, enkel het parallel ingevoerde                         vraagd ter beschikking kunnen worden gesteld.
voertuig niet als een model van het volgende kalenderjaar
mag worden aangeboden .                                                 (') PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .
( 1 ) PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 2 juli 1996
                                                                        in zaak C-473/93 : Commissie van de Europese Gemeen
                     ARREST VAN HET HOF                                        schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (')
                            ( Eerste Kamer )                            (Niet-nakoming — Vrij verkeer van personen — Betrekkin
                                                                                gen in overheidsdienst)
                          van 27 juni 1996
                                                                                ( 96/C 336/08 )
in zaak C-293/94 ( verzoek van de Rechtbank van eerste
aanleg te Turnhout om een prejudiciële beslissing): Recht
bank van eerste aanleg te Turnhout tegen J. Brandsma (')                                       (Procestaai: Frans)
(Vrij verkeer van goederen — Afwijkingen — Bescherming
 van volksgezondheid — Bevoegdheden van Lid-Staten —                    ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                Biociden)                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                             ( 96/C 336/07 )
                                                                        In zaak C-473/93 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ) tegen Groothertog
                       (Procestaai: Nederlands)                         dom Luxemburg ( gemachtigde : A. Lorang ), betreffende een
                                                                        beroep, strekkende tot vaststelling dat het Groothertogdom
                                                                        Luxemburg, door jegens werknemers die onderdaan van een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           andere Lid-Staat zijn, een nationaliteitsvereiste te handha
                   de jurisprudentie van het Hof)                       ven ter zake van de toegang tot de betrekkingen van
                                                                        ambtenaar of beambte in de publieke sectoren onderzoek ,
In zaak C-293/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   onderwijs, gezondheid, vervoer over land, post en de
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Rechtbank van                  telecommunicatie , alsmede in de sector water-, gas- en
eerste aanleg te Turnhout ( België ) in het aldaar aanhangig            elektriciteitsdistributie, de krachtens artikel 48 EEG
geding tegen J. Brandsma , om een prejudiciële beslissing               Verdrag en de artikelen 1 en 7 van Verordening ( EEG )
over de uitlegging van de artikelen 30 en 36 van het                    nr . 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende
EG-Verdrag, heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als            het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap
volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón ( rappor              ( PB 1968 , L 257, blz . 2 ) op hem rustende verplichtingen niet
teur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : N.                 is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt : G. C.
Fennelly; griffier : D. Louterman-Hubeau , hoofdadministra             Rodrfguez Iglesias , president, C. N. Kakouris, D. A. O.
teur, op 27 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het                    Edward , J.-P . Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten ,
dictum luidt als volgt:                                                 G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de
                                                                        Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P.
                                                                        Jann ( rapporteur ), H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathe
 1 . Een wettelijke regel van een Lid-Staat, waarbij verbod             let, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier : D. Lou
       wordt opgelegd bestrijdingsmiddelen voor niet-land              terman-Hubeau , hoofdadministrateur, op 2 juli 1996 een
       bouwkundig gebruik in de handel te brengen, te                   arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       verwerven, aan te bieden, ten toon ofte koop te stellen,
       in het bezit te houden , te bereiden, te vervoeren, te
       verkopen, af te staan onder bezwarende titel of koste            1 . Door in de publieke sectoren onderzoek, onderwijs,
                                                                             gezondheid, vervoer over land, post en telecommunica
       loos in te voeren of te gebruiken, die niet vooraf zijn
       toegelaten, levert een maatregel van gelijke werking in               tie, alsmede in de sector water-, gas- en elektriciteits
       de zin van artikel 30 EG-Verdrag op.                                  distributie, het vereiste van de Luxemburgse nationali
                                                                             teit niet te beperken tot de toegang tot de betrekkingen
                                                                             van ambtenaar en beambte die een rechtstreekse of
2 . Een nationale wettelijke regeling ingevolge welke het                    indirecte deelneming aan de uitoefening van openbaar
       verboden is een biocide, als de onderhavige, die gevaar              gezag en aan werkzaamheden strekkende tot bescher
       lijke stoffen bevat, zonder voorafgaande toelating in de              ming van de algemene belangen van de Staat of van
       handel te brengen, zelfs indien dit produkt in een andere             andere openbare lichamen inhouden, is het Groother
       Lid-Staat tot de verkoop is toegelaten , is gerechtvaar              togdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen


title: Zaak T-96/14: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Vimeo/BHIM — PT Comunicações (VIMEO) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VIMEO — Ouder gemeenschapsbeeldmerk meo — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen co-existentie van merken — Verwarringsgevaar”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/27

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Vimeo/BHIM — PT Comunicações (VIMEO)
   (Zaak T-96/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VIMEO - Ouder gemeenschapsbeeldmerk meo - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen co-existentie van merken - Verwarringsgevaar”])
   (2015/C 414/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vimeo LLC (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Poulter en M. Macdonald, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: PT Comunicações, SA (Lissabon, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2013 (zaak R 1092/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen PT Comunicações, SA en Vimeo LLC

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vimeo LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 april 1995 in zaak T-82/95 R, C. Gómez de Enterría tegen Europees Parlement

text:
Nr . C 159/24         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24 . 6 . 95
1 . TheJapanese Shipowners ' Association en The European               2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
     Community Shipowners ' Association worden toegela
     ten tot interventie ter ondersteuning van de conclusies
     van verzoeksters .
2 . The Freight Transport Association, VAssociation des                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     utilisateurs des transports de fret en The European                                  VAN EERSTE AANLEG
     Council of Transport Users ASBL worden toegelaten tot                                    van 27 april 1995
     interventie ter ondersteuning van conclusies van ver
     weerster.                                                         in zaak T-393/94, P. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (*)
3 . Het verzoek om vertrouwelijke behandeling van                                       (Afdoening zonder beslissing)
     bepaalde gegevens van het door verzoeksters ingediende                                      ( 95/C 159/51
     dossier wordt ingewilligd.
4 . De tenuitvoerlegging van de artikelen 1 , 2, 3 en 4 van                                  (Procestaai: Frans)
     Beschikking 94/980/EG van de Commissie van 19 ok
     tober 1994 inzake een procedure betreffende de toepas            In zaak T-393/94 , P. , vertegenwoordigd door M. Vicelli en
     sing van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.446 —               J.-P. Spitzer, advocaten te Parijs, domicilie gekozen heb
     Trans Atlantic Agreement) wordt opgeschort tot aan de             bende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
     uitspraak van het arrest van het Gerecht waarbij het              aldaar, Grand-Rue 21 , tegen Commissie van de Europese
     hoofdgeding wordt beëindigd, voor zover deze artikelen            Gemeenschappen (gemachtigde : J. Griesmar ), betreffende
     verzoeksters verbieden in het kader van het gecombi              een beroep tot nietigverklaring van verschillende besluiten
     neerde vervoer gezamenlijk de tarieven vast te stellen            van de Commissie tot verlaging van het terugbetalingsper
     voor de segmenten vervoer over land over het grondge             centage van de kosten van verzoeksters verblijf in een
     bied van de Gemeenschap .                                         ziekenhuis, heeft het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld
                                                                       als volgt: J. L. Cruz Vilaça, president; H. Kirschner en A.
5 . Over het verzoek om opschorting van de tenuitvoerleg              Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 27 april 1995
     ging behoeft geen uitspraak te worden gedaan voor                 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
     zover het betrekking heeft op het gezamenlijk afsluiten           volgt:
     van dienstencontracten.
                                                                       1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
6 . Het verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging
     van artikel 5 van de beschikking wordt afgewezen.                 2.   Verweerster wordt verwezen in de kosten.
1. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  0 ) PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
(M PB nr . L 376 van 31 . 12 . 1994 , blz . 1 .
                                                                       Beroep, op 3 april 1995 ingesteld door T. Boggian tegen
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                ( Zaak T-92/95 )
                       van 11 april 1995                                                         ( 95/C 159/52 )
in zaak T-82/95 R, C. Gómez de Enterria tegen Europees
                            Parlement                                                       (Procestaai: Italiaans)
                         ( 95/C 159/50 )
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                      (Procestaai: Frans)                              schappen is op 3 april 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door T.
In zaak T-82/95 R, C. Gómez de Enterria , ambtenaar van                Boggian, ondernemer, woonachtig te Montagnana ( Padua ,
het Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen                Italië ), vertegenwoordigd door I. Cacciavillani, advocaat te
woordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie              Venetië , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,              kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Europees             51 .
Parlement (gemachtigden : G. Garzón Clariana en M. Peter ),
betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
legging van het besluit van de Voorzitter van het Europees
Parlement van 19 december 1994 , waarbij verzoekster                   — nietig te verklaren beschikking C(91 ) 1725 van de
krachtens artikel 50 van het Statuut van haar ambt is                       Commissie van 29 juli 1991 (niet gepubliceerd ), hou
ontheven, heeft de President van het Gerecht op 11 april                    dende goedkeuring en toekenning van de financiële
1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                   steun van de Gemeenschap aan het „ Operationeel
volgt:                                                                      programma voor de ontwikkeling van het platteland in
                                                                            de regio Veneto ", voor wat betreft de maatregel vervat in
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                             „ Subprogramma 2 — Ontwikkeling van de overige


title: Zaak T-308/16: Beroep ingesteld op 13 juni 2016 — Marsh/EUIPO (ClaimsExcellence)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/27

         Beroep ingesteld op 13 juni 2016 — Marsh/EUIPO (ClaimsExcellence)
   (Zaak T-308/16)
   (2016/C 287/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Marsh GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Riegger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ClaimsExcellence” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 847 462

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 8 april 2016 in zaak R 2358/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-443/02: Verzoek van het Tribunale di Pordenone van 20 november 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Nicolas Schreiber

text:
8.2.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 31/11
     richtlijn 64/221/EEG niet als een loutere „aanvulling” of         —      Onmiddellijke uitvoering van een uitzettingsbesluit in
     „wijziging” van de gedwongen uitzetting overeenkomstig                   niet-dringende gevallen: in de Duitse administratieve
     § 47, leden 1 en 2 (hoofdregel), AuslG worden uitgelegd.                 praktijk wordt vaak — bijna systematisch — vastgesteld
     Evenmin kan laatstbedoelde bepaling een inhoudelijke                     dat er een bijzonder belang bestaat voor onmiddellijke
     concretisering zijn van eerstbedoelde bepaling, aangezien                uitvoering van een uitzettingsbesluit in de zin van § 80,
     zij ermee in strijd is. De tegenspraak tussen deze bepalin-              lid 2, nr. 4, VwGO. De artikelen 7 en 9 van richtlijn 64/
     gen leidt tot problemen bij de toepassing ervan in de                    221/EEG verliezen daardoor hun betekenis. Aangezien
     praktijk, en bijgevolg tot beslissingen die onverenigbaar                het Duitse vreemdelingenrecht evenwel niet voorziet
     zijn met het gemeenschapsrecht.                                          in een bijzondere procedure voor een onafhankelijke
                                                                              instantie als bedoeld in artikel 9 van richtlijn 64/221/
                                                                              EEG, kan bij uitzetting van burgers van de Unie slechts in
                                                                              „dringende gevallen” in de zin van artikel 9, lid 1, van
                                                                              deze richtlijn het opschortende effect door een bevel
—    Bij uitzetting van burgers van de Unie met een verblijfsver-             krachtens § 80, lid 2, nr. 4, VwGO teniet worden gedaan.
     gunning voor bepaalde tijd wordt het risico voor de
                                                                              Volgens de Commissie is een geval slechts dringend
     openbare orde onvoldoende onderzocht. Bij de toepas-
                                                                              wanneer de onmiddellijke uitzetting het enige middel is
     sing van § 12 Aufenthaltsgesetz/EWG gaan de Duitse
                                                                              om een concrete, onmiddellijke en ernstige bedreiging
     autoriteiten vaak ten onrechte uit van de ruime uitlegging
                                                                              voor de openbare orde weg te nemen, en de bevoegde
     van het begrip „openbare veiligheid en orde” in het Duitse               instantie concreet motiveert waarom aan deze specifieke
     administratieve recht, zonder rekening te houden met de
                                                                              voorwaarde voldaan is. Voorts volgt volgens haar uit
     veel striktere uitlegging van dit begrip in de Bouchereau-
                                                                              het evenredigheidsbeginsel dat, althans ten aanzien van
     rechtspraak van het Hof van Justitie, die als enige met
                                                                              burgers van de Unie die reeds geruime tijd op het
     betrekking tot de artikelen 39, lid 4, EG en 46 EG relevant
                                                                              grondgebied verblijven, onmiddellijke uitzetting enkel
     is. Dit is kennelijk te wijten aan het feit dat zij op grond
                                                                              uitzonderlijk en om zeer ernstige en dringende redenen
     van de specifieke opzet van § 12, lid 1, Aufenthaltsgesetz/
                                                                              mag plaatsvinden. Ook op dit punt behoeven het Duitse
     EWG tot de voor de hand liggende, maar met het
                                                                              recht en de Duitse administratieve praktijk een ondubbel-
     gemeenschapsrecht onverenigbare, conclusie komen dat                     zinnige verduidelijking.
     het bestaan van ernstige redenen van openbare orde enkel
     moet worden geverifieerd ten aanzien van bezitters
     van een EG-verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd als
     bedoeld in de tweede zin van de reeds aangehaalde                 (1 ) PB nr. 56 van 4 april 1964, blz. 850.
                                                                       (2 ) PB L 257 van 19 oktober 1968, blz. 2.
     bepaling, zodat andere burgers van de Unie ook om
                                                                       (3 ) PB L 172 van 28 juni 1973, blz. 14.
     „loutere” redenen van openbare orde kunnen worden
                                                                       (4 ) PB L 180 van 13 juli 1990, blz. 26.
     uitgezet.
—    Ongeoorloofde overwegingen van algemene preventie:
     een uitzetting die in beginsel als algemene preventiemaat-
     regel volgt op de voor het betrokken misdrijf uitgespro-
     ken strafrechtelijke veroordeling, is onverenigbaar met de
     beginselen inzake het vrije verkeer van werknemers die de
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Pordenone van 20 novem-
     nationaliteit van een lidstaat hebben. Een administratieve
                                                                       ber 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
     praktijk die op § 47, leden 1 en 2, AuslG, en aldus
     ongetwijfeld ook op overwegingen van algemene preven-                                    tegen Nicolas Schreiber
     tie is gebaseerd, is in strijd met het gemeenschapsrecht.
                                                                                (Zaak C-443/02)
—    Er wordt onvoldoende rekening gehouden met het even-                                          (2003/C 31/16)
     redigheidsbeginsel uit het oogpunt van het grondrecht op
     eerbiediging van het gezinsleven. Ofschoon de uitzonde-
     ring „openbare orde” met inachtneming van de mensen-
     rechten moet worden toegepast, wordt vaak niet of in
     onvoldoende mate rekening gehouden met de gezins-                 Het Tribunale di Pordenone heeft bij beschikking van 20 no-
     situatie van de betrokkene (uit het oogpunt van § 17              vember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                       op 6 december 2002, in de strafzaak tegen Nicolas Schreiber,
     AuslG). Dienaangaande verwijst de Commissie in het
     bijzonder naar de rechtspraak van het Europees Hof voor           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     de Rechten van de Mens, volgens welke zelfs recidiverende         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     zware misdadigers zonder individueel verblijfsrecht, gelet        vragen:
     op het geheel van hun concrete levensomstandigheden,
     niet steeds mogen worden uitgezet. Volgens haar behoe-            1.     Moet artikel 2, lid 1, sub a en sub b, van richtlijn 98/8/
     ven het Duitse recht en de Duitse administratieve praktijk               EG ( 1), gelet op de daarbij in de communautaire rechtsorde
     op dit punt een ondubbelzinnige verduidelijking.                         ingevoerde algemene regeling, aldus worden uitgelegd dat
 ---pagebreak--- C 31/12                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.2.2003
       de termen „biociden” en „biocide met een gering risico”           Verzoek van het Monomeles Protodikeio Athinon van
       enkel betrekking hebben op producten waarvan de                   11 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
       werking als biocide afhangt van werkzame stoffen die              tussen Fixtures Marketing Limited en Organismos Prog-
       met chemische en biologische middelen daaraan zijn                                 nostikon Agonon Podosfairou
       toegevoegd door middel van procédés die er expliciet op
       zijn gericht om met die toevoeging aan de producten een
                                                                                (Zaak C-444/02)
       werking als biocide te geven?
                                                                                (2003/C 31/17)
2.     Moet artikel 2, lid 1, sub c, van richtlijn 98/8/EG, gelet
       op de daarbij in de communautaire rechtsorde ingevoerde
       algemene regeling, aldus worden uitgelegd dat de uitdruk-
       king „basisstof” verwijst naar een stof die niet aan een          Het Monomeles Protodikeio Athinon heeft bij beschikking van
       product wordt toegevoegd om het een beoogde werking               11 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
       als biocide te geven, maar dat een dergelijke werking als         9 december 2002, in het geding tussen Fixtures Marketing
       biocide wordt verkregen bovenop de functie die het                Limited en Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou,
       product bij gebruik ervan normalerwijze heeft (bijvoor-           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
       beeld: afwasmiddel voor vaatwasmachines dat dankzij de            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
       toevoeging van een stof die bedoeld is om de reinigende           vragen:
       werking te verbeteren, daaraan ook een bacteriedodende
       werking kan geven)?                                               1.     Wat moet worden verstaan onder databank, en wat is de
                                                                                werkingssfeer van richtlijn 96/9/EEG (1), inzonderheid
                                                                                artikel 7 betreffende het recht sui generis?
3.     Kan een stukje rode-cederhout enkel omdat het als
       „antimottenmiddel” in de handel wordt gebracht, worden            2.     Zijn volgens die bepaling van de werkingssfeer van de
       gekwalificeerd als „biocide”, als „biocide met een gering                richtlijn lijsten van voetbalwedstrijden beschermd als
       risico” dan wel als „basisstof” in de zin van richtlijn 98/8/            databanken waarvan de fabrikant een recht sui generis
       EG wanneer: (a) het betrokken hout op generlei wijze                     geniet, en zo ja, onder welke voorwaarden?
       chemisch of biologisch is behandeld; (b) het product de
       stof waarvan de aan het hout toegeschreven werking                3.     Hoe wordt het recht op de databank geschonden, en
       afhangt, van nature bevat; (c) het product in wezen in de                wordt het recht beschermd na aanpassing van de inhoud
       handel wordt gebracht zoals het in de natuur voorkomt?                   van de databank?
4.     Moet artikel 2, lid 1, sub c, van richtlijn 98/8/EG aldus         (1 ) PB L 77 van 27.03.1996, blz. 20.
       worden uitgelegd dat alleen wanneer een „basisstof” op
       de lijst van bijlage 1B is opgenomen, deze kan worden
       vrijgesteld van toelating en van registratie als voorzien
       voor het in de lidstaten op de markt brengen van in
       genoemd artikel 2 bedoelde producten, waardoor een
       dergelijke opneming op de lijst van bijlage 1B rechtens in
       alle opzichten constitutieve werking heeft?
                                                                         Hogere voorziening, op 9 december 2002 ingesteld door
                                                                         Glaverbel tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
5.     Mag artikel 4 van richtlijn 98/8/EG, onder verwijzing
       naar de artikelen 28 en 30 EG, aldus worden uitgelegd             van 9 oktober 2002 in zaak T-36/01 (1), Glaverbel tegen
                                                                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
       dat een product zoals dat wat in de derde vraag is
       omschreven, dat in een lidstaat wettig op de markt is                           ken, tekeningen en modellen) (BHIM)
       gebracht zonder dat in die lidstaat toelating of registratie
       nodig was, in een andere lidstaat waarin het vervolgens                                    (Zaak C-445/02 P)
       in de handel wordt gebracht, aan toelating of registratie
       worden onderworpen, nu dat product niet op de lijst van
       bijlage 1B bij richtlijn 98/8/EG is opgenomen?                                               (2003/C 31/18)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 1) Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van         op 9 december 2002 hogere voorziening ingesteld door
     16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
     biociden (PB L 123 van 24.04.1998, blz. 1).
                                                                         Glaverbel, vertegenwoordigd door S. Möbus, advocaat, domici-
                                                                         lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het
                                                                         Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Tweede kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-36/01,
                                                                         Glaverbel tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                         markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).


title: Zaak C-550/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Strafzaak tegen E, F (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme — Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Verordening (EG) nr. 2580/2001 — Artikelen 2 en 3 — Plaatsing van organisatie op lijst van bij terroristische daden betrokken personen, groepen en entiteiten — Overmaking aan organisatie door haar leden van opbrengsten van geldinzamelingsacties en verkoop van publicaties)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/15

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Strafzaak tegen E, F
   (Zaak C-550/09) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met oog op strijd tegen terrorisme - Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB - Verordening (EG) nr. 2580/2001 - Artikelen 2 en 3 - Plaatsing van organisatie op lijst van bij terroristische daden betrokken personen, groepen en entiteiten - Overmaking aan organisatie door haar leden van opbrengsten van geldinzamelingsacties en verkoop van publicaties)
   2010/C 234/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in de strafzaak

   E, F

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Düsseldorf — Uitlegging van de artikelen 2 en 3 van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70) — Inroeping, voor de nationale rechter, van de ongeldigheid van een besluit van de Raad waarbij een organisatie op de lijst van artikel 2, lid 3, van voormelde verordening is geplaatst, welk besluit niet door de betrokken organisatie is bestreden — Werkingssfeer van de bepalingen van de verordening die de terbeschikkingstelling van financiële middelen aan een op deze lijst geplaatste organisatie verbieden — Overdracht van financiële middelen binnen de organisatie door personen die daarvan deel uitmaken

      Dictum

               1)

               De plaatsing van de Devrimci Halk Kurtulus Partisi-Cephesi (DHKP-C) op de lijst bedoeld in artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, is ongeldig en kan, bijgevolg, niet bijdragen aan de grondslag voor een strafrechtelijke veroordeling wegens een beweerdelijke schending van die verordening met betrekking tot de periode vóór 29 juni 2007.

               2)

               Artikel 2, lid 1, sub b, van verordening nr. 2580/2001 moet aldus worden uitgelegd dat het betrekking heeft op de overmaking aan een op de lijst bedoeld in artikel 2, lid 3, van die verordening geplaatste rechtspersoon, groep of entiteit, door een lid van die rechtspersoon, groep of entiteit, van tegoeden en andere financiële of economische middelen die zijn ingezameld bij of verkregen van externe personen.

      (1)  PB C 148 van 05.06.2010.


title: Zaak C-225/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Landau/Isar (Duitsland) op 7 mei 2007 — Strafzaak tegen Rainer Günther Möginger

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Landau/Isar (Duitsland) op 7 mei 2007 — Strafzaak tegen Rainer Günther Möginger
   (Zaak C-225/07)
   (2007/C 183/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Amtsgericht Landau/Isar
   Partijen in het hoofdgeding
   Rainer Günther Möginger
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 1, lid 2, artikel 7, lid 1, sub b, artikel 8, leden 2 en 4, alsmede artikel 9 van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/26/EG van de Raad van 2 juni 1997 (hierna: „de richtlijn”),
               aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs ook dan niet mag weigeren te erkennen, wanneer tegen de houder ervan op het grondgebied van de eerste lidstaat een maatregel van intrekking of nietigverklaring van een door deze lidstaat afgegeven rijbewijs is getroffen, en het aan deze maatregel verbonden tijdelijke verbod tot afgifte van een nieuw rijbewijs in deze lidstaat nog niet was verstreken vóór de dag van afgifte van het rijbewijs door de andere lidstaat?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord:
               Dient de richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de gerechtelijke en bestuurlijke instanties van de eerstgenoemde lidstaat aan het beginsel van onderlinge erkenning kunnen voorbijgaan wanneer de houder van het rijbewijs zich in het concrete geval wegens rechtsmisbruik niet kan beroepen op een in een andere lidstaat verkregen rijbewijs, in het bijzonder wanneer uit een geheel van objectieve omstandigheden blijkt dat in weerwil van de formele naleving van de voorwaarden van de gemeenschapsregeling het door deze regeling beoogde doel niet werd bereikt, en er een subjectief element bestaat, namelijk de bedoeling om een door de gemeenschapsregeling toegekend voordeel — erkenning van het in een andere EU-lidstaat afgegeven rijbewijs — te verkrijgen door kunstmatig de voorwaarden te creëren waaronder het recht op dat voordeel ontstaat,
               met name

                           —

                           wanneer volgens de informatie waarover de eerstgenoemde lidstaat beschikt, de houder van het rijbewijs op de dag van afgifte ervan zijn gewone verblijfplaats in deze lidstaat had en niet in de lidstaat van afgifte, en

                           —

                           wanneer volgens de informatie waarover de eerstgenoemde lidstaat beschikt, op grond van objectieve en door de rechter te verifiëren omstandigheden ervan moet worden uitgegaan dat de houder van het rijbewijs geen mogelijkheid zou hebben gehad in de eerstgenoemde lidstaat rechtmatig een rijbewijs te verkrijgen?

      (1)  PB L 237, blz. 1.


title: Zaak T-207/15: Beroep ingesteld op 24 april 2015 — National Iranian Tanker Company/Raad

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/32

         Beroep ingesteld op 24 april 2015 — National Iranian Tanker Company/Raad
   (Zaak T-207/15)
   (2015/C 245/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: National Iranian Tanker Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: T. de la Mare, QC, M. Lester en J. Pobjoy, barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley en C. Murphy, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/236 van de Raad van 12 februari 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 39, blz. 18) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/230 van de Raad van 12 februari 2015 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 39, blz. 3), voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               subsidiair, vaststelling dat artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (zoals gewijzigd; hierna: „besluit”) en artikel 23, lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 (zoals gewijzigd; hierna: „verordening”) niet van toepassing zijn op verzoekster wegens onrechtmatigheid, en

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft door verzoekster opnieuw op de lijsten te plaatsen op grond van de feiten die door het Gerecht zijn afgewezen in zaak T-565/12, NITC/Raad (arrest van 3 juli 2014), de beginselen van het gezag van gewijsde, rechtszekerheid, gerechtvaardigde verwachtingen en onherroepelijkheid geschonden, alsook verzoeksters recht op een doeltreffende voorziening in rechte zoals neergelegd artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft niet aangetoond dat verzoekster voldeed aan het plaatsingscriterium betreffende de verstrekking van financiële en logistieke steun aan de Iraanse regering. Het Gerecht heeft in de zaak NITC/Raad de bewering dat sprake was van financiële steun afgewezen. Verzoekster levert de Iraanse regering geen winst op en de Iraanse regering haalt geen winst uit verzoekster via verzoeksters aandeelhouders of anderszins. Zoals het Gerecht heeft geoordeeld in NITC/Raad volstaat indirecte financiële steun niet om te voldoen aan dit criterium. De aantijging inzake logistieke steun is slechts een herformulering van aantijgingen die reeds in NITC/Raad werden aangevoerd. Hoe dan ook ontbreekt het vereiste oorzakelijke verband tussen verzoeksters activiteiten en nucleaire proliferatie, en is mogelijke steun door verzoekster hoogstens indirecte logistieke steun.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft verzoeksters recht van verweer en het recht op behoorlijk bestuur en doeltreffende rechterlijke toetsing geschonden. Inzonderheid heeft de Raad a) verzoekster de redenen om haar opnieuw op de lijsten te plaatsen en het tegen haar aangevoerde bewijs niet meegedeeld, en/of b) verzoekster niet de gelegenheid gegeven om haar standpunt over de redenen en/of het tegen haar aangevoerde bewijs kenbaar te maken voordat zij opnieuw op de lijsten werd geplaatst.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft verzoeksters grondrechten, met inbegrip van haar recht op bescherming van haar eigendom, haar zaak en haar goede naam, op ongerechtvaardigde en onevenredige wijze geschonden. De bestreden maatregelen hebben een ernstige weerslag op verzoekster, zowel wat betreft haar zaak als haar goede naam en wereldwijde goodwill. Verzoeksters plaatsing op de lijsten kan ook nefaste gevolgen hebben voor de rechthebbenden in pensioenfondsen (verzoeksters aandeelhouders), onschuldige Iraanse burgers van wie velen op pensioen zijn. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoeksters tegoeden en economische middelen verband houdt met of wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel, noch dat deze bevriezing evenredig was in het licht van een dergelijk doel.

               5.

               Vijfde middel, ter ondersteuning van het verzoek om vaststelling: indien artikel 20, lid 1, onder c), van het besluit en artikel 23, lid 2, onder d), van de verordening, anders dan gesteld met het tweede middel, aldus moeten worden uitgelegd dat zij ook betrekking hebben op a) indirecte financiële steun en/of b) logistieke steun die geen verband houdt met nucleaire proliferatie, zijn deze criteria onrechtmatig en onevenredig gelet op de doelstellingen van het besluit en de verordening. De uit deze ruimere uitlegging voortvloeiende arbitraire ruimheid en omvang van de criteria gaat verder dan wat geschikt en noodzakelijk is om deze doelstellingen te verwezenlijken. De bepaling zou derhalve onrechtmatig zijn.


title: Zaak C-106/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-328/13, Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/3

         Hogere voorziening ingesteld op 4 maart 2015 door Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2014 in zaak T-328/13, Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-106/15 P)
   (2015/C 178/03)
   Procestaal: Grieks.

      Partijen

      Rekwirante: Tameio Pronoias Prosopikou Trapezis Kyprou (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Liasidou en K. Efstathiou, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               vernietiging van het oordeel van het Gerecht tot aanvaarding van de exceptie van niet-ontvankelijkheid, met name het oordeel dat „een verklaring van de Eurogroep [...] niet [kan] worden beschouwd als een handeling die ertoe strekt rechtsgevolgen teweeg te brengen ten aanzien van derden” en dientengevolge jegens rekwirante en dat de Eurogroep met de bestreden verklaring „zeer in het algemeen een overzicht [heeft] gegeven van bepaalde maatregelen die op politiek vlak waren overeengekomen met de Republiek Cyprus”;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest waarbij de waardevermindering van de deposito’s aan de Republiek Cyprus is toegerekend, zonder dat de Eurogroep, verweersters of deze laatste via de Eurogroep een enkele gedraging, handeling of besluit wordt verweten;

               —

               vernietiging van de verwijzing van rekwirante in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.

               1.

               Het bestreden arrest is ontoereikend gemotiveerd en is gewezen op grond van een onjuiste uitlegging van de feiten en het recht met betrekking tot de instelling die daadwerkelijk het besluit over de waardevermindering van de deposito’s („bail in”) heeft vastgesteld.

               2.

               Het bestreden arrest is gewezen in strijd met de algemene rechtsbeginselen, aangezien het Gerecht het feit verkeerd heeft opgevat dat het litigieuze besluit van de Eurogroep, ongeacht de soort en de vorm die heeft aangenomen, in casu een handeling was waartegen bij beroep tot nietigverklaring kon worden opgekomen.

               3.

               Het bestreden arrest is gebrekkig doordat het Gerecht in zijn onderzoek is voorbijgegaan aan de rechtsbetrekking en feitelijke verhouding tussen de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en de Eurogroep, en aan het feit dat de handelingen van de Eurogroep, uit hoofde van het beginsel van Legal Causation en het criterium van de daadwerkelijk verantwoordelijke, handelingen van de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie vormden, die eveneens overeenkomstig het Verdrag en de protocollen van de Europese Unie en het secundaire en afgeleide recht hadden moeten optreden.
               Dientengevolge heeft het Gerecht de kern van de argumenten en het geschil van rekwirante niet onderzocht, zodat het beroep tot nietigverklaring ten onrechte is afgewezen.

               4.

               Na toewijzing van de hogere voorziening moet rekwirante niet worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure noch in die van de procedure in eerste aanleg.


title: Zaak C-487/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — SC Total Waste Recycling SRL/Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Afvalstoffen — Overbrenging daarvan — Verordening (EG) nr. 1013/2006 — Overbrenging binnen de Europese Unie — Andere plaats van binnenkomst dan die welke is vermeld in de kennisgeving en in de voorafgaande toestemming — Wezenlijke wijzigingen van de bijzonderheden van een overbrenging van afvalstoffen — Illegale overbrenging — Evenredigheid van de administratieve geldboete]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 26 november 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — SC Total Waste Recycling SRL/Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség
   (Zaak C-487/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Afvalstoffen - Overbrenging daarvan - Verordening (EG) nr. 1013/2006 - Overbrenging binnen de Europese Unie - Andere plaats van binnenkomst dan die welke is vermeld in de kennisgeving en in de voorafgaande toestemming - Wezenlijke wijzigingen van de bijzonderheden van een overbrenging van afvalstoffen - Illegale overbrenging - Evenredigheid van de administratieve geldboete])
   (2016/C 038/11)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Total Waste Recycling SRL

      Verwerende partij: Országos Környezetvédelmi és Természetvédelmi Főfelügyelőség

      Dictum

               1)

               Artikel 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 669/2008 van de Commissie van 15 juli 2008, moet aldus worden uitgelegd dat de overbrenging van afvalstoffen, zoals die welke in bijlage IV van deze verordening zijn opgenomen, in het land van doorvoer via een andere grenspost dan die welke in het kennisgevingsdocument is aangegeven en waarvoor de bevoegde autoriteiten toestemming hebben verleend, dient te worden aangemerkt als een wezenlijke wijziging van de bijzonderheden en/of de voorwaarden van een transport waarvoor toestemming is verleend, zodat de omstandigheid dat de bevoegde autoriteiten niet op de hoogte zijn gebracht van die wijziging ertoe dat leidt dat het een illegale overbrenging van afvalstoffen betreft, aangezien deze „feitelijk niet met de kennisgeving of de vervoersdocumenten overeenstemt” in de zin van artikel 2, punt 35, onder d), van die verordening.

               2)

               Artikel 50, lid 1, van verordening nr. 1013/2006, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 669/2008, dat bepaalt dat de sancties die de lidstaten op inbreuken op de bepalingen van deze verordening toepassen doeltreffend moeten zijn, dient aldus te worden uitgelegd dat de oplegging van een geldboete ter bestraffing van de overbrenging van afvalstoffen, zoals die welke in bijlage IV bij deze verordening zijn opgenomen, in het land van doorvoer via een andere grensovergang dan die welke is vermeld in het kennisgevingsdocument waarvoor de bevoegde autoriteiten toestemming hebben verleend, en waarbij het basisbedrag van die boete even hoog is als de boete die wordt toegepast in geval van niet-nakoming van de verplichting om toestemming te verkrijgen en een voorafgaande schriftelijke kennisgeving te verrichten, enkel als evenredig kan worden beschouwd indien uit de omstandigheden waarin de inbreuk is gepleegd kan worden afgeleid dat het om even zware inbreuken gaat. Het staat aan de nationale rechter om, rekening houdend met alle feitelijke en juridische omstandigheden die de bij hem aanhangig gemaakte zaak kenmerken, inzonderheid de gevaren die de inbreuk kan opleveren voor de bescherming van het milieu en de gezondheid van de mens, te beoordelen of het boetebedrag niet verder gaat dan nodig is ter bereiking van de doelstelling een hoog niveau van bescherming van het milieu en de gezondheid van de mens te waarborgen.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-285/96)

text:
5 . 10 . 96              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 294/9
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                      — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            Artikel 7 van de richtlijn verplicht de Lid-Staten, pro
1 . te verklaren dat de Franse Republiek, door niet de                      gramma 's vast te stellen ter vermindering van de verontrei
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast             niging van de wateren door de onder lijst II vallende stoffen.
       te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/86/EEG van de              De richtlijn voorziet niet uitdrukkelijk in een datum voor
       Commissie ( J ) tot aanpassing aan de technische vooruit            tenuitvoerlegging. In een brief van 3 november 1976 had de
       gang van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad ( 2 ) inzake               Commissie de Lid-Staten de volgende termijnen voorge
       batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten, of            steld: 15 september 1978 voor het vergunningstelsel;
       door deze bepalingen niet mede te delen, de krachtens                15 september 1981 voor het programma ter vermindering
       deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is             van de verontreiniging door de in lijst II vermelde stoffen ;
       nagekomen;                                                           15 september 1986 voor de uitvoering van de programma's .
                                                                            Deze termijnen zijn verstreken zonder dat de Italiaanse
2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                         Republiek de ter uitvoering van de richtlijn noodzakelijke
                                                                            programma 's heeft vastgesteld .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            (M PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is,
moeten de Lid-Staten zich houden aan de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen . Deze termijn is op 31 de
cember 1993 verstreken, zonder dat de Franse Republiek de                   Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
aan de richtlijn .                                                                                ( Zaak C-286/96 )
                                                                                ( 96/C 294/ 19 )
(!) PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51 .
( 2 ) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                            pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar
                                                                            juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van                    Wagner, Kirchberg.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          ( Zaak C-285/96 )                                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                             ( 96/C 294/ 18 )
                                                                            vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  nodig zijn voor het volgen van
op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                       — Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van 22 juli
pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar                        1991 houdende veertiende aanpassing aan de technische
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                      vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                              betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
Wagner, Kirchberg.                                                              rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( x );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            — Richtlijn 93/86/EEG van de Commissie van 4 oktober
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft                        1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende                     Richtlijn 91 /157/EEG van de Raad inzake batterijen en
      verplichtingen, door, in strijd met artikel 7 van Richtlijn               accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ( 2 );
      76/464/EEG ( 1 ), niet de programma's ter vermindering
      van de verontreiniging vast te stellen die kwaliteitsdoel            — Richtlijn 93/90/EEG van de Commissie van 29 oktober
      stellingen bevatten voor de 99 in de bijlage vermelde                     1993 betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in arti
      gevaarlijke stoffen, of de Commissie niet in beknopte                     kel 13 , lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/EEG
      vorm de programma's en de resultaten van de toepassing                    van de Raad ( 3 );
      hiervan mee te delen, en door, in strijd met artikel 5 van
      het EG-Verdrag, de Commissie niet alle nodige inlich                 — Richtlijn 93/105/EG van de Commissie van 25 novem
      tingen te verstrekken;                                                    ber 1993 houdende vaststelling van bijlage VII D inzake


title: Zaak T-427/09: Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — centrotherm Clean Solutions/BHIM — Centrotherm Systemtechnik (CENTROTHERM)

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/39

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — centrotherm Clean Solutions/BHIM — Centrotherm Systemtechnik (CENTROTHERM)
   (Zaak T-427/09)
   2009/C 312/65
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG (Blaubeuren, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Löffel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Centrotherm Systemtechnik GmbH (Brilon, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 augustus 2009 in zaak R 6/2008-4, voor zover de vordering tot vervallenverklaring voor de volgende waren is afgewezen:

                           —

                           klasse 11 — leidingen voor uitlaatgassen van verwarmingsapparaten, rookafzuiging voor schoorstenen, buizen voor verwarmingsketels; aanzetstukken voor gasbranders, mechanische onderdelen van verwarmingsapparaten, mechanische onderdelen van gasbranders; kranen voor pijpleidingen, schoorsteenschuiven;

                           —

                           klasse 17 — verbindingsstukken voor buizen, verbindingsmoffen, leidinguitrustingen, slangen, alle hiervoor vermelde waren niet van metaal;

                           —

                           klasse 19 — buizen, pijpleidingen, in het bijzonder voor de bouw; zijbuizen; schoorsteenbuizen;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „CENTROTHERM” voor waren en diensten van de klassen 11, 17, 19 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 1 301 019)

      Houder van het gemeenschapsmerk: Centrotherm Systemtechnik GmbH

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en gedeeltelijke vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) juncto regel 40, lid 5, en regel 22, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), voor zover de door de merkhoudster aangevoerde bewijsmiddelen inzake het gebruik voldoende zijn geacht om een normaal gebruik van het aan de orde zijnde merk in de zin van artikel 15 van verordening nr. 207/2009 te staven.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-377/00: Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
9.12.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 355/13
—     Ierland in de kosten te verwijzen.                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG-Verdrag zijn richtlijnen
Middelen en voornaamste argumenten                                      verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de
                                                                        lidstaten waarvoor zij bestemd zijn. Krachtens artikel 10, eerste
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex ar-                alinea, van het Verdrag dienen de lidstaten alle algemene of
tikel 189 van het EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de            bijzondere maatregelen te treffen welke geschikt zijn om de
maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen                nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen van de
gerichte richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren.        instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
Die omzettingstermijn is verstreken op 8 april 1999, zonder
dat Ierland alle maatregelen heeft genomen die nodig zijn voor          Ondanks het verstrijken van de gestelde termijnen heeft de
de uitvoering van de in de conclusies van de Commissie                  Italiaanse Republiek de verslagen over de toepassing van
vermelde richtlijn.                                                     bovenvermelde richtlijnen niet overgelegd.
(1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6.                                     (1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.
                                                                        (2) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 23.
                                                                        (3) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
Beroep, op 11 oktober 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                              Republiek                                 Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                          (Zaak C-376/00)                                                       dom Luxemburg
                                                                                (Zaak C-377/00)
                          (2000/C 355/25)
                                                                                (2000/C 355/26)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
vertegenwoordigd door H. Støvlbaek, lid van de juridische               op 13 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
dienst, en R. Amorosi, ter beschikking van de juridische                Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen          pen, vertegenwoordigd door B. Mongin, lid van haar juridische
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                  dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Wagner, Kirchberg.                                                      burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen     1.    vast te stellen dat Luxemburg, door niet de wettelijke en
      de termijn van artikel 5 van richtlijn 91/692/EEG (1) van               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te
      de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en                    delen, die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
      rationalisering van de verslagen over de toepassing van                 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake
      bepaalde richtlijnen op milieugebied, de verslagen toe te               veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiers-
      zenden bedoeld in:                                                      schepen (1) , de krachtens die richtlijn op hem rustende
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen.
      —     artikel 18 van richtlijn 75/439/EEG (2) van de Raad
            van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van                 2.    Luxemburg in de kosten te verwijzen.
            afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn
            87/101/EEG;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      —     artikel 12 van richtlijn   75/442/EEG (3) van de Raad
            van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals            De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
            gewijzigd bij richtlijn 91/159/EEG;                         die in zaak C-335/00 (2), de termijn bepaald in artikel 14, lid 1,
                                                                        van richtlijn 98/18/EG, is verstreken op 1 juli 1998.
      beide zoals gewijzigd, met betrekking tot de periode
      1995/1997, bij artikel 5 van voormelde richtlijn 91/692,
                                                                        (1) PB L 144 van 15.5.1998, blz. 1.
      niet heeft voldaan aan de krachtens voormelde richtlijnen         (2) PB C...
      op haar rustende verplichtingen;
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-94/14: Beroep ingesteld op 11 februari 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van gekleurd patroon)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/52

         Beroep ingesteld op 11 februari 2014 — EE/BHIM (Afbeelding van gekleurd patroon)
   (Zaak T-94/14)
   2014/C 135/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EE Ltd (Hatfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 november 2013 in zaak R 495/2013-1 vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met een afbeelding van een gekleurd patroon voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 16, 25, 28, 35–39, 41, 42 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 177 631

      Beslissing van de onderzoeker: weigering om het aangevraagde merk in te schrijven

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-25/13: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Mäurer & Wirtz/BHIM — Sacra (4711 Aqua Mirabilis) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk 4711 Aqua Mirabilis — Ouder gemeenschapswoordmerk AQUA ADMIRABILIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Onderscheidend vermogen van ouder merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/30

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — Mäurer & Wirtz/BHIM — Sacra (4711 Aqua Mirabilis)
   (Zaak T-25/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk 4711 Aqua Mirabilis - Ouder gemeenschapswoordmerk AQUA ADMIRABILIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Onderscheidend vermogen van ouder merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 112/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG (Stolberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schulte-Beckhausen en S. Hühner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sacra Srl (Venetië, Italië)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 november 2012 (zaak R 1601/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Sacra Srl en Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mäurer & Wirtz GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 9.3.2013.


title: Zaak T-490/07: Arrest van het Gerecht van 17 december 2009 — Notartel/BHIM — SAT.1 (R.U.N.) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk R.U.N. — Ouder nationaal en gemeenschapswoordmerk ran — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] — Motiveringsplicht — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009) — Gedeeltelijke weigering van inschrijving )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/34

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2009 — Notartel/BHIM — SAT.1 (R.U.N.)
   (Zaak T-490/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk R.U.N. - Ouder nationaal en gemeenschapswoordmerk ran - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] - Motiveringsplicht - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009) - Gedeeltelijke weigering van inschrijving”)
   2010/C 37/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Notartel SpA — Società informatica del Notariato (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Bosshard en M. Balestriero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Sempio, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH (Berlijn, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 oktober 2007 (zaak R 1267/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH en Notartel SpA — Società informatica del Notariato

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Notartel SpA — Società informatica del Notariato wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak C-532/03: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten — Artikelen 43 EG en 49 EG — Ambulancediensten voor spoedhulp)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-532/03) (1)

   (Niet-nakoming - Overheidsopdrachten - Artikelen 43 EG en 49 EG - Ambulancediensten voor spoedhulp)
   (2008/C 51/05)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Wiedner en X. Lewis, gemachtigden, en J. Flynn, QC)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, gemachtigde, A. Collins, SC, E. Regan, SC, en C. O'Toole, barrister)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster, C. Wissels en P. van Ginneken, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 49 EG — Regeling inzake de verrichting van ambulancediensten voor spoedhulp — Verplichting van voorafgaande bekendmaking — Beginselen van transparantie, gelijkheid en non-discriminatie
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak F-71/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 september 2015 — De Simone/ECDC

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 21 september 2015 — De Simone/ECDC
   (Zaak F-71/15) (1)

   (2015/C 363/59)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015, blz. 50.


title: Zaak C-428/01: Verzoek van Tribunale di Catania, sezione quarta civile, van 15 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A

text:
5.1.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 3/19
2.     Heeft een dergelijke beperking enkel betrekking op de           2)    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan die
       vrijheid van dienstverrichting, of betreft zij ook of                 overgangsregeling, gelet op de overwegingen van deze
       uitsluitend de toegang tot de werkgelegenheid in de zin               beschikking, binnen de werkingssfeer van artikel 87, lid 3,
       van artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             sub b, EG vallen?
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                 3)    Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord, kan die
       19 september 1980?                                                    overgangsregeling, gelet op de algemene beginselen van
                                                                             het gemeenschapsrecht en inzonderheid die welke in de
3.     Moet artikel 13 va besluit nr. 1/80 van de Associatieraad             motivering van de beschikking zijn genoemd, verenigbaar
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de               worden geacht met het EG-Verdrag en het communautai-
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van                       re rechtsstelsel?
       19 september 1980 ook worden toegepast op werk-
       nemers van een in Turkije gevestigde werkgever, die als
       vrachtwagenchauffeurs belast met grensoverschrijdend
       goederenvervoer regelmatig een lidstaat van de Gemeen-
       schap doorrijden, zonder dat zij deel uitmaken van de
       (legale) arbeidsmarkt van die lidstaat?
4.     Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
       betreffende de ontwikkeling van de Associatie tussen de
                                                                       Verzoek van het Hof van beroep te Bergen (Zesde
       Europese Economische Gemeenschap en Turkije van
                                                                       fiscale kamer) van 2 november 2001 om een prejudiciële
       19 september 1980 aldus worden uitgelegd, dat het een           beslissing in het geding tussen Philippe Mertens en
       lidstaat van de Gemeenschap algemeen verboden is
                                                                                Belgische Staat
       nationale voorschriften vast te stellen die, in vergelijking
       met de nationale rechtstoestand op 1 december 1980,
       voor Turkse werknemers nieuwe beperkingen met betrek-                                   (Zaak C-431/01)
       king tot de toegang tot de arbeidsmarkt invoeren, of
       verbiedt deze bepaling de invoering van nieuwe bepalin-
       gen enkel voor de tewerkstelling, respectievelijk de ver-                                 (2002/C 3/30)
       dere tewerkstelling van werknemers die reeds voor de
       inwerkingtreding van de nieuwe beperking legaal in
       Duitsland verbleven en tewerkgesteld waren?
                                                                       Het Hof van beroep te Bergen (Zesde fiscale kamer) heeft bij
                                                                       beschikking van 2 november 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                       het Hof van Justitie op 7 november 2001, in het geding tussen
                                                                       Philippe Mertens en Belgische Staat, het Hof van Justitie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van Tribunale di Catania, sezione quarta civile,
van 15 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
    geding tussen F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A             Verzetten de artikelen 39 en/of 43 van het Verdrag tot
                                                                       oprichting van de Europese Gemeenschap zich tegen een
                                                                       wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke voor de
                        (Zaak C-428/01)                                aanslagen in de personenbelasting, het in een vorig belastbaar
                                                                       tijdperk in deze lidstaat geleden beroepsverlies van een in deze
                          (2002/C 3/29)                                lidstaat verblijvende natuurlijk persoon slechts van de winst
                                                                       van deze natuurlijke persoon in een later belastbaar tijdperk
                                                                       kan worden afgetrokken, voorzover dit beroepsverlies niet in
                                                                       mindering kan worden gebracht op de bezoldigingen van dit
                                                                       vorig belastbaar tijdperk die zijn behaald uit een in een andere
Het Tribunale di Catania, sezione quarta civile, heeft het             lidstaat uitgeoefende dienstbetrekking, en dit tot gevolg heeft
beschikking van 15 oktober 2001, ingekomen ter griffie van             dat het aldus in mindering gebrachte beroepsverlies met het
het Hof van Justitie op 31 oktober 2001, in het geding tussen          oog op de aanslag in de personenbelasting noch in deze
F.lli Costanzo S.p.A. en Elettrica S.p.A., het Hof van Justitie van    lidstaat noch in de andere lidstaat kan worden afgetrokken van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                het belastbaar inkomen van deze natuurlijke persoon, terwijl
beslissing over de navolgende vragen:                                  indien de natuurlijke persoon zijn dienstbetrekking in dezelfde
                                                                       lidstaat had uitgeoefend als waarin hij zijn zelfstandige werk-
1)     Moeten de artikelen 87 en volgende EG aldus worden              zaamheid uitoefent, de vermelde beroepsverliezen wel in
       uitgelegd dat een regeling als de in artikel 106 van            mindering zouden kunnen worden gebracht op het belastbaar
       wetgevend decreet nr. 270/99 neergelegde overgangs-             inkomen van deze natuurlijke persoon?
       regeling, een nieuwe steunmaatregel van de staat kan
       vormen die binnen de werkingssfeer van het in artikel 87
       EG neergelegde verbod valt?


title: Gevoegde zaken C-22/08 en C-23/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Nürnberg — Duitsland) — Athanasios Vatsouras (C-22/08), Josif Koupatantze (C-23/08)/Arbeitsgemeinschaft (ARGE) Nürnberg 900 (Europees burgerschap — Vrij verkeer van personen — Artikelen 12 EG en 39 EG — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 24, lid 2 — Geldigheidstoetsing — Onderdaan van andere lidstaat — Beroepsactiviteit in andere lidstaat — Niveau van beloning en duur van activiteit — Behoud van status van werknemer — Recht op uitkeringen ten gunste van werkzoekenden)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Nürnberg — Duitsland) — Athanasios Vatsouras (C-22/08), Josif Koupatantze (C-23/08)/Arbeitsgemeinschaft (ARGE) Nürnberg 900
   (Gevoegde zaken C-22/08 en C-23/08) (1)

   (Europees burgerschap - Vrij verkeer van personen - Artikelen 12 EG en 39 EG - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 24, lid 2 - Geldigheidstoetsing - Onderdaan van andere lidstaat - Beroepsactiviteit in andere lidstaat - Niveau van beloning en duur van activiteit - Behoud van status van „werknemer” - Recht op uitkeringen ten gunste van werkzoekenden)
   2009/C 180/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Sozialgericht Nürnberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Athanasios Vatsouras (C-22/08), Josif Koupatantze (C-23/08)

      Verwerende partij: Arbeitsgemeinschaft (ARGE) Nürnberg 900

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sozialgericht Nürnberg — Geldigheid van artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Uitlegging van de artikelen 12 EG en 39 EG — Recht op een socialebijstandsuitkering van een onderdaan van een andere lidstaat die werkloos is en voorheen een onbeduidende beroepsactiviteit heeft uitgeoefend in de betrokken lidstaat — Nationale regeling die onderdanen van de andere lidstaten van sociale bijstand uitsluit indien de maximumverblijfsduur voorzien in artikel 6 van richtlijn 2004/38/EG is overschreden en er geen ander recht op verblijf bestaat

      Dictum

               1)

               Met betrekking tot het recht van de onderdanen van de lidstaten die in een andere lidstaat werkzoekende zijn, is bij het onderzoek van de eerste vraag niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid aantasten van artikel 24, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG.

               2)

               Artikel 12 EG staat niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling die de onderdanen van de lidstaten uitsluit van het recht op socialebijstandsuitkeringen die aan onderdanen van derde landen worden toegekend.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak F-29/14: Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — ZZ/Commissie

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/44

         Beroep ingesteld op 28 maart 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-29/14)
   2014/C 184/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van het PMO tot intrekking en vervanging van de oorspronkelijke voorstellen voor de overdracht van de vóór de indiensttreding bij het Europees Parlement verworven pensioenrechten, nadat verzoeker naar de Commissie was overgeplaatst

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 18 december 2013, waarvan verzoeker is kennisgegeven bij e-mail van 19 december 2013 en waarbij de klachten die hij op 9 september 2013 tegen de besluiten van het PMO van 10 juni 2013 had ingediend, zijn afgewezen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten van het PMO van 10 juni 2013, waartegen verzoeker klachten had ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure krachtens artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering, alsmede in de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en het honorarium van de vertegenwoordiger krachtens artikel 91, sub b, van dat Reglement.