title: Beroep, op 14 juli 1995 ingesteld door de vennootschap Etablissements J. Richard Ducros tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-149/95)

text:
Nr . C 248/ 16        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 9 . 95
in aanmerking komen, alsmede de beoordelingsrapporten                 — het Parlement in de kosten te verwijzen.
die over hen zijn uitgebracht, onderling worden vergele
ken ".
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Hij zet in dit verband uiteen, dat zijn beoordelingsrapport
over de periode 1991-1993 hem eerst op 1 juli 1994, dus               Verzoekster betwist het bij brief van 29 september 1994
                                                                      meegedeelde besluit van het Parlement om krachtens
later dan in de toepasselijke bepalingen voorgeschreven, is           artikel 85 van het Ambtenarenstatuut van de haar sedert
meegedeeld; de mededeling geschiedde inderdaad toen de
door DG XX voor 1994 opgestelde lijst van het meest voor              1 juni 1987 betaalde kostwinnerstoelage een deel terug te
bevordering in aanmerking komende ambtenaren reeds was                vorderen dat overeenkomt met de in dezelfde periode door
                                                                      de Luxemburgse autoriteiten aan haar echtgenoot uitge
gepubliceerd . Bij het onderzoek van verzoekers situatie
beschikte het bevorderingscomité dus slechts over een                 keerde „ huishoudpremie ". Zij is immers van mening, dat de
beoordelingsrapport dat tardief en onjuist was, aangezien             anti-cumulatieregel in casu niet van toepassing is, aangezien
het later op klacht van verzoeker werd gewijzigd. Verzoeker           zowel het rechtskarakter als de toekenningsvoorwaarden
concludeert daaruit, dat de op die grondslag door het                 van de kostwinnerstoelage en de huishoudpremie funda
                                                                      menteel verschillen .
bevorderingscomité opgemaakte lijst van het meest voor
bevordering in aanmerking komende ambtenaren en de
daaropvolgende, door het tot aanstelling bevoegd gezag                Dienaangaande merkt verzoekster op, dat volgens de
                                                                      Luxemburgse wetgeving de huishoudpremie : a ) van con
genomen bevorderingsbesluiten nietig zijn krachtens arti
kel 45 van het Statuut .                                              tractuele aard is, b ) onafhankelijk van de gezinslasten wordt
                                                                      betaald en c ) belastbaar is . Zij concludeert daaruit, dat de
Verzoeker beklemtoont bovendien, dat het bevorderingsco              huishoudpremie, anders dan de door de Europese Gemeen
mité bij het berekenen van zijn diensttijd in de rang een             schappen betaalde kostwinnerstoelage, ondanks haar bena
kennelijke beoordelingsfout heeft begaan. Hij is immers van           ming geen gezinstoelage is .
mening, dat deze diensttijd moest worden berekend vanaf
 1985 , toen hij tot LA 5 werd bevorderd, en niet vanaf 1989
toen hij , na te zijn geslaagd voor het intern vergelijkend
onderzoek COM/2/87 voor de overgang van het kader LA
naar categorie A, in de rang A 5 werd aangesteld.
                                                                      Beroep, op 14 juli 1995 ingesteld door de vennootschap
                                                                      Etablissements J. Richard Ducros tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-149/95 )
Beroep, op 13 juli 1995 ingesteld door G. Pavan tegen
                                                                                ( 95/C 248/36 )
                      Europees Parlement
                        ( Zaak T-147/95 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                           ( 95/C 248/35 )
                       (Procestaai: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 14 juli 1995 beroep ingesteld tegen de
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
 schappen is op 13 juli 1995 beroep ingesteld tegen Europees          vennootschap Etablissements J. Richard Ducros, gevestigd
 Parlement door G. Pavan, wonende te Luxemburg, verte                te Parijs, vertegenwoordigd door P. Genin, advocaat te
 genwoordigd door A. Lorang, advocaat te Luxemburg,                   Lyon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,
 Rue Albert Ier 51 .
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om de
 — nietig te verklaren het krachtens artikel 85 van het                    ingeleide procedure te beëindigen;
     Statuut genomen besluit van het Europees Parlement van
     29 september 1994 ;                                              — verweerster in de kosten van de procedure te verwij
                                                                           zen .
 — vast te stellen dat er geen termen aanwezig zijn voor
     compensatie tussen de door verzoeksters echtgenoot
     ontvangen huishoudpremie en de door verzoekster                   Middelen en voornaamste argumenten
     ontvangen kostwinnerstoelage;
                                                                       Verzoekster, een naamloze vennootschap naar Frans recht
 — vast te stellen dat het Europees Parlement alle bedragen            in de sector metaalconstructies en ketelbouw, bestrijdt het
     die krachtens het besluit van 29 september 1994 ten               besluit van de Commissie ( ] ) om de op 11 maart 1992
     onrechte zijn ingehouden, dient uit te betalen;                   ingeleide procedure van artikel 93 , lid 2 , van het EG
                                                                       Verdrag te beëindigen en haar goedkeuring te hechten aan
 — vast te stellen dat verzoekster integraal alle kostwinners         de door de Italiaanse autoriteiten aan de vennootschappen
     toelagen zal ontvangen die zij vanaf december 1994 had            CMF SUD en CMF in de vorm van achtereenvolgende
     moeten krijgen;                                                   kapitaalverhogingen verleende steun .
 ---pagebreak--- 23 . 9 . 95           I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 248/17
Volgens verzoekster is de financiering door de Staat die deze              Groothertogdom Luxemburg voornemens was te verle
twee ondernemingen hebben ontvangen de reden dat in een                    nen aan Profilarbed SA in overeenstemming wordt
aanbestedingsprocedure van de Chambre de Commerce et                       geacht met artikel 3 van Beschikking nr. 3855/91 /EGKS
d'Industrie te Marseille betreffende werkzaamheden aan de                  van de Commissie en derhalve verenigbaar met de
luchthaven aldaar, de offerte van CMF SUD is verkozen                      gemeenschappelijke markt, in haar geheel nietig te
boven die van verzoekster. Bij vergelijking van de door de                 verklaren;
twee vennootschappen ingediende offertes was een prijsver
schil van 33 % gebleken .
                                                                       — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding,
De Commissie heeft besloten zich niet te verzetten tegen de                daaronder begrepen die van verzoekster.
betrokken kapitaalinjecties, op grond van de verplichtingen
die cle Italiaanse autoriteiten waren aangegaan in het kader
van een programma tot privatisering van de Holding                     Middelen en voornaamste argumenten
IRITECNA, de moedervennootschap van de vennootschap
pen CMF SUD en CMF . Die verplichtingen bestonden met                  Verzoekster, een vereniging van Britse ijzer- en staalprodu
name in de vereffening van CMF SUD en de privatisering                 centen, komt op tegen de beschikking van de Commissie als
van CMF uiterlijk op 30 juni 1995 .                                    weergegeven in mededeling C 25/94 , waarin de steun die de
                                                                       Luxemburgse autoriteiten aan Arbed wilden verlenen voor
Verzoekster stelt, dat de litigieuze steunmaatregelen onwet           de bouw van een nieuwe electrische staalfabriek te Esch
tig zijn op grond dat zij zijn goedgekeurd in strijd met               Schifflange ter vervanging van de bestaande LD-AC instal
artikel 93 , lid 3 , van het EG-Verdrag, en dat een dergelijke         latie, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is
onwettigheid niet achteraf kan worden geregulariseerd .                verklaard . Volgens de bestreden beschikking is de steun
                                                                       verenigbaar met de gemeenschappelijke markt, omdat hij in
Volgens verzoekster heeft de Commissie de voorwaarden                  overeenstemming is met artikel 3 van de Vijfde Steuncode
voor de toekenning van steun aan in moeilijkheden verke               voor de staalsector, dat de verlening van steun met het oog
rende ondernemingen naast zich neergelegd, welke zijn                  op bescherming van het milieu onder bepaalde omstandig
vastgesteld in de strikte regels van het „ Achtste verslag over        heden toelaat .
het mededingingsbeleid " en de mededeling betreffende de
„ Nieuwe communautaire richtsnoeren toegepast op het
steunprogramma voor de redding en herstructurering van in              Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking artikel 3 van
moeilijkheden verkerende ondernemingen ". Immers, de                   de Vijfde Steuncode aldus lijkt te interpreteren, dat een steun
levensvatbaarheid van de steunontvangende ondernemin                  als steun voor milieudoeleinden kan worden gekwalificeerd
gen is nooit als bereikbare doelstelling gesteld, er zijn geen         wanneer deze is bestemd voor de bouw van een nieuwe
eisen gesteld met betrekking tot een serieuze sanering, en ten         fabriek. Dit is in strijd met de duidelijke redactie van
slotte hebben deze ondernemingen tot viermaal toe steun                voormeld artikel 3 , volgens hetwelk aan ijzer- en staaion
ontvangen, terwijl herstructureringssteun slechts eenmaal              dernemingen verleende steun die bestemd is om hen in staat
noodzakelijk zou moeten zijn.                                          te stellen te voldoen aan nieuwe wettelijke milieu-eisen,
                                                                       verenigbaar kan worden geacht met de gemeenschappelijke
0 ) PB nr. C 120 van 16 . 5 . 1995 , blz . 4 .                         markt .
                                                                       De opvatting van de Commissie vooronderstelt, dat op alle
                                                                       vormen van steun met een milieubeschermingsdoel dezelfde
                                                                       interpretatieregels van toepassing zijn, ongeacht of het het
Beroep, op 19 juli 1995 ingesteld door The British Iron and            EG-Verdrag of het EGKS-Verdrag betreft . Dit is onjuist,
Steel Producers ' Association tegen Commissie van de                   want terwijl het EG-Verdrag steunverlening door de Lid
                    Europese Gemeenschappen                            staten onder bepaalde omstandigheden toelaat in artikel 92 ,
                         ( Zaak T-150/95 )                             bepaalt artikel 4, onder c), van het EGKS-Verdrag, dat door
                                                                       de Staten verleende subsidies of hulp, in welke vorm ook,
                            ( 95/C 248/37 )                            verboden zijn .
                        (Procestaai: Engels)
                                                                       Voorts is de Steuncode — voortgekomen uit de ernstige
                                                                       moeilijkheden waarmee de EGKS-ondernemingen te kam
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             pen hadden en nog steeds hebben — op zich reeds een
 schappen is op 19 juli 1995 beroep ingesteld tegen Com               afwijking van het verbod op staatssteun in het EGKS
 missie van de Europese Gemeenschappen door The British                Verdrag. Verzoekster is derhalve op grond van een hoger
 Iron and Steel Producers' Association, vertegenwoordigd
                                                                       rechtsbeginsel van mening, dat afwijkingen van een ver
 door J. Boyce en Ph . Raven van Slaughter & May, Solicitors           dragsbeginsel strikt moeten worden uitgelegd en dat de
 te Londen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 Commissie niet mag trachten de Vijfde Steuncode binnen
 kantore van Wagener & Rukevina , Boulevard de la Foire                 het EG-kader voor steunverlening met een milieubescher
 10a .
                                                                       mingsdoel te brengen door artikel 3 , lid 1 , van de Vijfde
                                                                        Steuncode ruimer uit te leggen .
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
 — de beschikking van de Commissie, vervat in mededeling
     C 25/94 (ex N 11/94 ), waarin de steun die het


title: Zaak F-37/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 november 2015 — van der Spree/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Definitieve beëindiging van de werkzaamheden — Artikel 6, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut — Vergoeding bij beëindiging van de dienst van twee maanden basissalaris — Wijziging van woonplaats van de verzoeker — Woonplaats van verzoekers dochter — Bewijs)

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 november 2015 — van der Spree/Commissie
   (Zaak F-37/15) (1)

   ((Openbare dienst - Bezoldiging - Definitieve beëindiging van de werkzaamheden - Artikel 6, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut - Vergoeding bij beëindiging van de dienst van twee maanden basissalaris - Wijziging van woonplaats van de verzoeker - Woonplaats van verzoekers dochter - Bewijs))
   (2016/C 007/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Daniel van der Spree (Eischoll, Zwitserland) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om hem na zijn verhuizing naar Zwitserland de dubbele vergoeding bij de beëindiging van de dienst te betalen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Van der Spree draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 26.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 mei 2005 in zaak C-335/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 4 mei 2005
   in zaak C-335/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/43/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 171/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-335/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 30 juli 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en H. Kreppel) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, P. Kūris en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 4 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar richtlijn 2000/43/EG van Raad, van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, heeft de Republiek Oostenrijk niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2.

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


20150731042616992015/C 270/443072015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150605353621Zaak T-307/15: Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — 1&1 Telecom/Commissie
 ---documentbreak--- C2702015NL3510120150605NL0044351362Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — 1&1 Telecom/Commissie
   (Zaak T-307/15)2015/C 270/44Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: 1&1 Telecom GmbH (Montabaur, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Murach, J. Schmidt en R. Klotz, advocaten, en P. Alexiadis, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit C(2014) 4443 van de Europese Commissie van 2 juli 2014 in zaak nr. COMP/M.7018 — Telefónica Deutschland/E-Plus (het „besluit”), waarbij de concentratie van Telefónica Deutschland Holding AG en EPlus Mobilfunk GmbH & Co. KG, onder voorbehoud van naleving door Telefónica van de in de bijlagen bij het besluit vermelde toezeggingen, verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-overeenkomst, en

            —

            verwijzing van de Commissie in haar eigen kosten en in die van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

            1.

            Eerste middel: met de vaststelling of de concentratie aanleiding geeft tot een significante belemmering van daadwerkelijke mededinging, heeft de Commissie wezenlijke procedurevereisten geschonden door niet te motiveren, met inbegrip van haar zorgplicht, en heeft zij een kennelijke fout gemaakt in de toepassing van de EU-regels inzake controle op concentraties, met betrekking tot:

                     —

                     het achterwege laten van een analyse van de verticale gevolgen van de concentratie;

                     —

                     de ontoereikende motivering ter ondersteuning van de conclusie dat niet hoefde te worden vastgesteld of de concentratie aanleiding geeft tot een significante belemmering van daadwerkelijke mededinging op de wholesalemarkt voor toegang en gespreksopbouw in Duitsland, en

                     —

                     de ontoereikende motivering met betrekking tot conclusies die zijn getrokken aangaande horizontale gecoördineerde gevolgen op de wholesalemarkt voor toegang en gespreksopbouw en op de retailmarkt voor mobiele telecommunicatie in Duitsland.

            2.

            Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van ernstige onjuiste rechtsopvattingen en kennelijke beoordelingsfouten, toen zij

                     —

                     Telefónica’s definitieve toezeggingen aanvaardde;

                     —

                     tot de slotsom kwam dat met deze definitieve toezeggingen volledig zou worden tegemoet gekomen aan de significante belemmering van daadwerkelijke mededinging, en

                     —

                     onder voorbehoud van naleving door Telefónica van de definitieve toezeggingen toestemming gaf voor de concentratie.

            3.

            Derde middel: met het nemen van het besluit heeft de Commissie misbruik gemaakt van haar bevoegdheden door rekening te houden met beleidsoverwegingen die geen verband houden met mededinging in plaats van de mededingingsdoeleinden van de Verdragen en de EU-concentratieverordening (
                  1
               ) na te streven.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de EG-concentratieverordening) (PB L 24, blz. 1).


title: Zaak T-562/08: Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Repsol Lubricantes y Especialidades e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van paraffinewas — Beschikking waarbij een inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Vaststelling van de prijzen en verdeling van de markten — Bewijs van het bestaan van de mededingingsregeling — Duur van de inbreuk — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Gelijke behandeling — Vermoeden van onschuld — Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag — Aansprakelijkheid van een moedermaatschappij voor de door haar dochterondernemingen gepleegde inbreuken op de mededingingsregels — Door de moedermaatschappij uitgeoefende beslissende invloed — Vermoeden bij 100 %-deelneming” )

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/40

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Repsol Lubricantes y Especialidades e.a./Commissie
   (Zaak T-562/08) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van paraffinewas - Beschikking waarbij een inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Vaststelling van de prijzen en verdeling van de markten - Bewijs van het bestaan van de mededingingsregeling - Duur van de inbreuk - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Gelijke behandeling - Vermoeden van onschuld - Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag - Aansprakelijkheid van een moedermaatschappij voor de door haar dochterondernemingen gepleegde inbreuken op de mededingingsregels - Door de moedermaatschappij uitgeoefende beslissende invloed - Vermoeden bij 100 %-deelneming”))
   (2015/C 046/48)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, voorheen Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, SA (Madrid, Spanje); Repsol Petróleo, SA (Madrid); en Repsol, SA, voorheen Repsol YPF, SA (Madrid) (vertegenwoordigers: J. M. Jiménez-Laiglesia Oñate, J. Jiménez-Laiglesia Oñate en S. Rivero Mena, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, F. Castilla Contreras en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas), alsook een verzoek tot verlaging van de aan verzoeksters opgelegde geldboete.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, Repsol Petróleo, SA en Repsol, SA zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-488/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Debreceni Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 31 oktober 2012 — Sándor Nagy/Hajdú-Bihar megyei Kormányhivatal

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Debreceni Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 31 oktober 2012 — Sándor Nagy/Hajdú-Bihar megyei Kormányhivatal
   (Zaak C-488/12)
   2013/C 79/04
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sándor Nagy

      Verwerende partij: Hajdú-Bihar megyei Kormányhivatal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het enkel beoogt een voorziening in rechte tegen onwettige en ongegronde (unjustified) ontslagen te waarborgen?

               2)

               Betekent [deze bepaling] dat de werkgever bij ontslag de werknemer de redenen voor het ontslag schriftelijk moet meedelen, omdat anders het ontslag kennelijk onredelijk (unjustified) is?

               3)

               Maakt het niet meedelen van de redenen als zodanig de maatregel onwettig, of kan de werkgever de redenen later tijdens een eventueel arbeidsgeding meedelen?


title: Zaak C-455/01: Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
6.4.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 84/39
      (ii) overdraagbaar                                                Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
      zijn om te kunnen worden omschreven als „goederen”                                             bliek
      waarop de bepalingen van de Regulations van 1993 en/of
      de richtlijn van toepassing zijn?
                                                                                (Zaak C-455/01)
                                                                                (2002/C 84/68)
Verzoek van Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van
19 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
geding tussen 1. M. Ospelt, 2. Schlössle Weisenberg                     op 27 november 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Familienstiftung en de Unabhängiger Verwaltungssenat                    Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                     des Landes Vorarlberg                              vertegenwoordigd door R. B. Wainright en R. Amorosi als
                                                                        gemachtigden.
                         (Zaak C-452/01)
                          (2002/C 84/67)                                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        —    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 19 ok-                  wettelijke regeling te handhaven die de verhandeling van
tober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                nog niet volledig geharmoniseerde producten die bestemd
22 november 2001, in het geding tussen 1. M. Ospelt,                         zijn voor gebruik op handelsschepen die onder Italiaanse
2. Schlössle Weisenberg Familienstiftung en Unabhängiger                     vlag varen, afhankelijk stelt van een door een nationale
Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg, het Hof van Justitie                 instantie af te geven eenvormigheidscertificaat — waar-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                   door eventueel het recht om het product te verhandelen
le beslissing over de navolgende vragen:                                     enkel toekomt aan de houder van het certificaat — en
                                                                             door niet de geldigheid te erkennen van proeven die
1.    Moeten de artikelen 12 EG (ex artikel 6 EEG-verdrag) en                volgens internationale normen zijn verricht door in de
      56 e.v. EG (ex artikel 73B e.v. EEG-Verdrag) aldus worden              lidstaten of EER-staten erkende organismen, ook wanneer
      uitgelegd, dat regelingen die de vervreemding van land-                de gegevens door de bevoegde autoriteiten ter beschikking
      en bosbouwgronden in het algemeen belang van het                       worden gesteld en uit de certificaten blijkt dat de gebruikte
      behoud, de versterking of het creëren van een levensvat-               materialen een gelijkwaardige veiligheid waarborgen, niet
      bare boerenstand aan administratiefrechtelijke beperkin-               heeft voldaan aan de krachtens de artikelen 28 en 30 van
      gen onderwerpen, gelet op de in een toe te passen                      het Verdrag op haar rustende verplichtingen;
      rechtsregel van de Europese Unie gewaarborgde fun-
      damentele vrijheden, in het bijzonder het vrije verkeer           —    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
      van kapitaal, ook tegenover lidstaten van de Europese
      Economische Ruimte in de zin van „derde landen”
      krachtens artikel 56, lid 1, EG (ex artikel 73B EEG-
      Verdrag) geldig zijn?
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
2.    Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:
      Moeten de artikelen 12 EG (ex artikel 6 EEG-Verdrag) en
      56 e.v. EG (ex artikel 73B e.v. EEG-Verdrag) aldus worden         De stelselmatige toepassing op in andere lidstaten wettig
      uitgelegd, dat de regeling van het (Vorarlberger) Gesetz          vervaardigde en in de handel gebrachte producten van de voor
      über den Verkehr mit Grundstücken (Grundverkehrs-                 nationale producten vastgestelde normen, zonder dat dit zijn
      gesetz; LGBl. für Vorarlberg nr. 61/1993; hierna: „VGVG           rechtvaardiging vindt in dwingende vereisten, inzonderheid de
      1993”) op grond waarvan de verzoeksters bij de ver-               weigering om voor de afgifte van de „verklaring van goed-
      vreemding van landbouwgronden reeds vóór de over-               gekeurd type” de bij die producten gevoegde certificaten in
      schrijving van het eigendomsrecht in het Grundbuch aan            aanmerking te nemen, ook wanneer deze de gegevens bevatten
      een „vergunningprocedure” waren onderworpen, in strijd            die noodzakelijk zijn om de veiligheid te beoordelen, vormt
      is met het gemeenschapsrecht en inbreuk heeft gemaakt             zonder meer een maatregel van gelijke werking als een
      op een fundamentele vrijheid van verzoeksters die krach-          kwantitatieve invoerbeperking, die de tussenstaatse handel kan
      tens artikel 56, lid 1, EG (ex artikel 73B EEG-Verdrag) toe       belemmeren.
      te passen rechtsregels van de Europese Unie ook tegen-
      over lidstaten van de EER in de zin van „derde landen” is
      gewaarborgd?                                                      Het voorgaande wordt niet betwist. Punt van discussie is
                                                                        daarentegen de maatregel die de Italiaanse staat heeft getroffen
                                                                        om de nationale regelgeving te doen stroken met de beginselen
 ---pagebreak--- C 84/40              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6.4.2002
van gemeenschapsrecht. Zo kan niet worden gesteld, dat               Middelen en voornaamste argumenten
dienstorder nr. 57/2000 van 4 augustus 2000 van de Comando
del Corpo delle Capitanerie di porto wijziging brengt in decreet
347/94, dat de bestreden bepalingen bevat.                           Schending van artikel 7, lid 1, van verordening (EG)
                                                                     nr. 40/94 (2) van de Raad van 20 december 1993 inzake het
                                                                     gemeenschapsmerk: Het Gerecht is ten onrechte van oordeel
                                                                     dat het aangevraagde merk een concreet onderscheidend
Volgens de Commissie zijn de Italiaanse autoriteiten zich ook        vermogen mist. Ten tijde van de indiening van de aanvraag
van dit laatste bewust. Tot op heden heeft Italië echter nog niet    was zowel de gekozen tabletvorm als de gekozen kleurencom-
voldaan aan de verplichting, in DPR 347/94 de wijzigingen            binatie, in het bijzonder echter de combinatie van beide,
aan te brengen die noodzakelijk zijn om de nationale wetgeving       atypisch voor een wasmiddel en al helemaal niet technisch
in overeenstemming te brengen met de beginselen van gemeen-          noodzakelijk.
schapsrecht.
                                                                     Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, is er geen principiële
                                                                     reden waarom het aandachtsniveau van de consument bij
                                                                     dagelijkse verbruiksgoederen minder hoog zou zijn; eerder het
                                                                     tegendeel is waar.
                                                                     Subsidiair: Zelfs wanneer het tijdstip van indiening van de
                                                                     aanvraag beslissend zou zijn, kan een geschiktheid van de
                                                                     betrokken merkaanvragen als herkomstaanduiding niet wor-
Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld                    den uitgesloten. Het is namelijk onjuist om voor de afbakening
door Henkel KGaA tegen het arrest van het Gerecht van                van de kring van soortgelijke waren als criterium te hanteren
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                 of wegens eventuele overeenkomsten met die waren een
kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99, Henkel                onderscheidend vermogen zou kunnen ontbreken — daarmee
KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                wordt de vraag van de vatbaarheid voor inschrijving op
          markt (merken, tekeningen en modellen)                     ongeoorloofde wijze vermengd met de vraag van de bescher-
                                                                     mingsomvang resp. van de kans op verwarring. Indien sprake
                                                                     is van een overeenstemming die tot verwarring aanleiding kan
                      (Zaak C-456/01 P)                              geven, is het aan de houder van het oudere merk om op de
                                                                     voet van artikel 8 van verordening nr. 40/94 doorhaling van
                                                                     het jongere merk te vorderen.
                        (2002/C 84/69)
                                                                     (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
                                                                     (2) PB L 11, blz. 1.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
Henkel KGaA, vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
Chr. Osterrieth, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede                 Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld
kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99, Henkel                door Henkel KGaA tegen het arrest van het Gerecht van
KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
markt (merken, tekeningen en modellen) (1).                          kamer) van 19 september 2001 in zaak T-336/99, Henkel
                                                                     KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                               markt (merken, tekeningen en modellen)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-457/01 P)
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede                                     (2002/C 84/70)
     kamer) van 19 september 2001 in zaak T-335/99,
     betekend op 1 oktober 2001, gedeeltelijk te vernietigen;
     de beslissing van de derde kamer van beroep van het             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
     (merken, tekeningen en modellen) van 21 september               Henkel KGaA, vertegenwoordigd door H. F. Wissel en
     1999 (zaak R 71/1999-3) met betrekking tot merkaan-             Chr. Osterrieth, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen
     vraagnr. 703 231 nietig te verklaren;                           hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                     kamer) van 19 september 2001 in zaak T-336/99, Henkel
—    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in         KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
     de kosten te verwijzen.                                         markt (merken, tekeningen en modellen) (1).


title: Zaak T-792/14 P: Arrest van het Gerecht van 17 maart 2016 — Vanhaleweyn/EDEO („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beloning — Personeel van EDEO dat in een derde land is tewerkgesteld — Afschaffing van de vergoeding voor bijzondere levensomstandigheden voor op Mauritius tewerkgesteld personeel — Geen vaststelling van de AUB van artikel 10 van bijlage X bij het Statuut”)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/37

         Arrest van het Gerecht van 17 maart 2016 — Vanhaleweyn/EDEO
   (Zaak T-792/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beloning - Personeel van EDEO dat in een derde land is tewerkgesteld - Afschaffing van de vergoeding voor bijzondere levensomstandigheden voor op Mauritius tewerkgesteld personeel - Geen vaststelling van de AUB van artikel 10 van bijlage X bij het Statuut”))
   (2016/C 156/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Eric Vanhaleweyn (Grand Baie, Mauritius) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 25 september 2014, Osorio e.a./EDEO (F-101/13, JurAmbt., EU:F:2014:223), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 25 september 2014, Osorio e.a./EDEO (F-101/13) wordt vernietigd voor zover daarbij het door Eric Vanhalewyn ingestelde beroep wordt verworpen.

               2)

               Het besluit van de directeur-generaal Administratie van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 19 december 2012 tot herziening van het bedrag van de vergoeding voor bijzondere levensomstandigheden (VBL) die wordt betaald aan in derde landen tewerkgestelde functionarissen wordt nietig verklaard, voor zover daarbij wordt afgeschaft de VBL die in artikel 10 van bijlage X bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie is voorzien voor de ambtenaren of functionarissen die zijn tewerkgesteld op Mauritius.

               3)

               De Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak T-371/11: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2012 — Monier Roofing Components/BHIM (CLIMA COMFORT) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CLIMA COMFORT — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Artikel 75, tweede zin, van verordening nr. 207/2009 — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 76 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/33

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2012 — Monier Roofing Components/BHIM (CLIMA COMFORT)
   (Zaak T-371/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CLIMA COMFORT - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Artikel 75, tweede zin, van verordening nr. 207/2009 - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 76 van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 366/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Monier Roofing Components GmbH (Oberursel, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Ekey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 april 2011 (zaak R 2026/2010-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CLIMA COMFORT als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Monier Roofing Components GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-165/00: Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.8.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                      —    toe te wijzen het bedrag van 25 000 Euros, onder voorbe-
                                                                             houd van vermeerdering of vermindering in de loop van
Verzoekster vecht het besluit aan van haar directe chef, waarbij             het geding, als vergoeding voor de materiële schade die
zij is ontheven van de functie van teamleidster binnen de                    verzoeker heeft geleden door het mislopen van deze te
Italiaanse afdeling van de vertaaldienst.                                    vervullen post en daarmee van een bevorderingsmogelijk-
                                                                             heid;
Tot staving van haar vordering beroept zij zich op de volgende
middelen:                                                               —    de Commissie te verwijzen in alle kosten.
—     Onbevoegdheid van haar directe chef tot het nemen van
      het bestreden besluit, aangezien het besluit tot haar             Middelen en voornaamste argumenten
      aanstelling als teamleidster was genomen door de direc-
      teur van de vertaaldienst zelf;                                   Verzoeker komt op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie voor
                                                                        de post van hoofd eenheid, overeenkomend met de vacante
—     schending van wezenlijke vormvoorschriften, doordat               post COM/091/99 IV/E/2 „Basisindustrie”.
      het Comité voor het Stauut niet is geraadpleegd;
                                                                        Tot staving van zijn beroep voert verzoeker aan:
—     schending van het recht van verweer, voor zover verzoek-
      ster niet in de gelegenheid is gesteld, haar standpunt
                                                                        —    Schending van artikel 25 van het Statuut en van de
      kenbaar te maken alvorens het besluit werd genomen;
                                                                             motiveringsplicht;
—     schending van de verplichting, handelingen met redenen
      te omkleden.                                                      —    Schending van artikel 45 van het Statuut, van de bevor-
                                                                             deringsprocedure en van het beginsel van gelijke behande-
                                                                             ling;
                                                                        —    Schending van artikel 7 van het Statuut;
                                                                        —    Het bestaan van een klaarblijkelijke beoordelingsfout,
Beroep, op 16 juni 2000 ingesteld door C. Morello tegen                      alsmede van misbruik van bevoegdheid.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-164/00)
                         (2000/C 247/60)
                                                                        Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door Consorzio In-
                         (Procestaal: Frans)                            dustrie Fiammiferi (CIF) tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                                    (Zaak T-165/00)
van de Europese Gemeenschappen door C. Morello, wonende
te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en P. P. van                                        (2000/C 247/61)
Gehuchten, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                              (Procestaal: Italiaans)
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
      tot aanstelling van een andere ambtenaar in de post               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      COM/091/99 IV/E/2 „Basisindustrie”, die overeenkomt               schappen is op 19 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
      met de functie A5/A4, hoofd van een eenheid;                      van de Europese Gemeenschappen door Consorzio Industrie
                                                                        Fiammiferi (CIF), vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
—     nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van de sollitatie   Roberti, advocaten te Napels, Grote Zavel 36, Brussel.
      van verzoeker voor de post COM/091/99 IV/E/2, hoofd
      van een eenheid;                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verzoeker het bedrag toe te wijzen van 100 000 Euros,             —    nietig te verklaren de beschikking van de Europese
      onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in                  Commissie, vervat in de brief van het secretariaat-
      de loop van het geding, terzake van vergoeding van                     generaal van 7 april 2000, houdende weigering toegang te
      immateriële schade die verzoeker heeft geleden als gevolg              verlenen tot een aantal documenten betreffende bepaalde
      van de onregelmatige of onvolledige inlichtingen die                   door de Commissie geïnstrueerde procedures in het kader
      verweerster heeft ingewonnen voor het persoonsdossier                  van de regeling betreffende de productie en de verkoop
      van verzoeker, en de onzekerheid en ongerustheid om-                   van lucifers in Italië;
      trent zijn beroepsmatige toekomst waarin hij is komen te
      verkeren;                                                         —    de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 26.8.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/35
Middelen en voornaamste argumenten                                       geval is de keuze van de aanwervingsprocedure niet ingegeven
                                                                         door de behoeften en het belang van de dienst.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-107/00, Consorzio Industrie Fiammiferi tegen                   Verder stelt verzoeker, dat aangezien hij sedert 1 april 1998 in
Commissie (1).                                                           aanmerking kwam voor bevordering tot de rang A 4, het
                                                                         bestreden besluit van 13 december 1999 waarbij hij is aange-
                                                                         steld in het ambt dat hij reeds meer dan twee jaar uitoefende,
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
                                                                         noodzakelijkerwijs de verplichting meebracht de mogelijkhe-
                                                                         den van bevordering te onderzoeken.
Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door P. Hirschfeldt
              tegen Europees Milieuagentschap
                                                                         Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door „D” tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-166/00)
                                                                                (Zaak T-167/00)
                         (2000/C 247/62)
                                                                                (2000/C 247/63)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 juni 2000 beroep tegen Europees Milieu-
agentschap ingesteld door P. Hirschfeldt, wonende te                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Kopenhagen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,               schappen is op 19 juni 2000 beroep ingesteld tegen de
advocaten te Brussel.                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door „D”,
                                                                         wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
                                                                         V. Peere, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het bij brief van 27 september 1999             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     aan verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit hou-
     dende annulering van intern vergelijkend onderzoek                  —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     EEA/T/99/1;                                                               20 augustus 1999 waarbij zij heeft geweigerd zijn burger-
                                                                               lijke staat als partner in een „unión estable homosexual” te
—    nietig te verklaren het besluit van 13 december 1999                      erkennen en hem en zijn partner alle daaraan verbonden
     waarbij verzoeker van de Commissie naar het Europees                      rechten te verlenen, met name de verzekering uit hoofde
     Milieuagentschap is overgeplaatst, voorzover hij bij dat                  van de gemeenschappelijke ziektekosten- en ongevallen-
     besluit met ingang van 1 september 1999 is ingedeeld in                   regeling, de toekenning van de kostwinnerstoelage en de
     de rang A 5, salaristrap 3;                                               rechten uit hoofde van het protocol betreffende de
                                                                               voorrechten en immuniteiten, met inbegrip van het recht
—    verweerder in de kosten te verwijzen.                                     om niet te worden onderworpen aan de bepalingen tot
                                                                               beperking van de immigratie en de formaliteiten voor de
                                                                               inschrijving van vreemdelingen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoeker voert aan, dat de bestreden besluiten zijn genomen
met:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
—    schending van de artikelen 8, 45 en 27 van het Statuut;
                                                                         Verzoeker is ambtenaar van de Commissie en heeft met zijn
—    schending van artikel 5 van het Statuut en van beginsel             partner van hetzelfde geslacht een officieel partnercontract
     van gelijke behandeling;                                            gesloten („unión estable homosexual”) ingevolge de Catalaanse
                                                                         wet van 15 juli 1998. Volgens verzoeker brengt dit contract
—    misbruik van bevoegdheid.                                           voor de partners wederkerige rechten en verplichtingen mee,
                                                                         met name de verplichting om bij te dragen in de lasten van de
Volgens verzoeker is vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1                   huishouding en de gemeenschappelijke kosten. Vervolgens
geannuleerd ten vervolge op een interinstitutionele afspraak             heeft verzoeker een verzoek ingediend tot erkenning van zijn
tussen de Commissie en het Milieuagentschap om aan de                    burgerlijke staat als partner in een „unión estable homosexual”
procedure van overplaatsing de voorkeur te geven boven die               en tot verkrijging van de kostwinnerstoelage. Bij het bestreden
van vergelijkend onderzoek, teneinde te voorkomen dat hij                besluit heeft de Commissie verzoeker als alleenstaande aange-
met behoud van zijn post bij de Commissie in vaste dienst zou            merkt en geweigerd, hem een kostwinnerstoelage toe te
worden aangesteld bij het Milieuagentschap. In een dergelijk             kennen.


title: Zaak T-367/11: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2013 — Lyder Entrprises/CBP — Liner Plants (1993) (SOUTHERN SPLENDOUR) ( „Kwekersrecht — Aanvraag voor communautair kwekersrecht voor ras SOUTHERN SPLENDOUR — Bezwaren — Afwijzing van aanvraag door kamer van beroep van CBP — Bevoegdheid van CBP — Bewijsvoering — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/11

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2013 — Lyder Entrprises/CBP — Liner Plants (1993) (SOUTHERN SPLENDOUR)
   (Zaak T-367/11) (1)

   (Kwekersrecht - Aanvraag voor communautair kwekersrecht voor ras SOUTHERN SPLENDOUR - Bezwaren - Afwijzing van aanvraag door kamer van beroep van CBP - Bevoegdheid van CBP - Bewijsvoering - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 359/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lyder Entrprises Ltd (Auckland, Nieuw Zeeland) (vertegenwoordiger: G. J. Pickering, solicitor)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CBP) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het CBP, interveniërend voor het Gerecht: Liner Plants (1993) Ltd (Waitakere, Nieuw Zeeland) (vertegenwoordiger: P. Jonker, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het CBP van 4 mei 2011 (zaak A 7/2010) inzake een aanvraag voor een communautair kwekersrecht voor het ras SOUTHERN SPLENDOUR.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lyder Entrprises Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-27/05: Beroep, op 14 januari 2005 ingesteld door Carmela Lo Giudice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/40

         Beroep, op 14 januari 2005 ingesteld door Carmela Lo Giudice tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-27/05)
   (2005/C 82/71)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Carmela Lo Giudice, wonende te Strombeek-Bever (België), vertegenwoordigd door Frédéric Frabetti en Gilles Bounéou, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren de beoordelingsronde 2003 (periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003);

               2.

               subsidiair, nietig te verklaren het besluit van 4 mei 2004 om verzoeksters loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2003 af te sluiten;

               3.

               te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria en de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ambtenaar van de Commissie, was van 1 december 2003 tot en met 10 mei 2004 met ziekteverlof. Tijdens die periode heeft de Commissie haar loopbaanontwikkelingsrapport vastgesteld zonder verzoekster hierbij te betrekken.
   Tot staving van haar beroep stelt verzoekster om te beginnen dat de aanmaak, in het kader van het nieuwe systeem tot vaststelling van het loopbaanontwikkelingsrapport, van computerformulieren die rechtstreeks op het scherm worden ingevuld en in het computersysteem voor het personeelsbeheer worden opgeslagen, neerkomt op de aanleg van parallelle dossiers, in strijd met artikel 26 van het Statuut.
   Verzoekster betoogt eveneens dat het feit dat zij bij de opstelling van het rapport helemaal niet is betrokken, inbreuk maakt op artikel 43 van het Statuut, de Algemene uitvoeringsbepalingen van dat artikel, de beginselen van behoorlijk bestuur, non-discriminatie en verbod van willekeur. In dezelfde context beroept verzoekster zich op misbruik van bevoegdheid, ontbreken van motivering, schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen, schending van de regel „Patere legem quam ipse fecisti”, en schending van de zorgplicht.


title: Zaak C-235/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) van 1 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Commissioners of Customs & Excise en CSC Financial Services Ltd [voorheen Continuum (Europe) Ltd]

text:
12.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/21
      of beschikbaarstelling „in het algemeen afbreuk zou doen         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni 2000,
      aan door de wet beschermde geheimen”. Dit begrip komt            in het geding tussen The Commissioners of Customs & Excise
      evenwel niet voor in de limitatieve opsomming van                en CSC Financial Services Ltd [voorheen Continuum (Europe)
      uitzonderingen in artikel 3, lid 2, van richtlijn                Ltd], het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      90/313/EEG. Het komt niet overeen met het begrip „het            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
      vertrouwelijk karakter van gegevens” in de richtlijn en is       vragen:
      ook inhoudelijk niet minder ruim. De nationale autoritei-
      ten zijn weliswaar verplicht de nationaalrechtelijke bepa-       Hoe moet de bij artikel 13 B, sub d, punt 5 (1), voor „handelin-
      lingen aldus uit te leggen, dat het gemeenschapsrecht            gen inzake waardepapieren” verleende vrijstelling worden
      wordt geëerbiedigd, doch gelet op de bewoordingen van            uitgelegd? Is het in het bijzonder zo, dat:
      de Franse wet kan objectief niet worden uitgesloten dat          1)    het begrip „handeling inzake waardepapieren” uitsluitend
      er sprake is van afwijzingen die op grond van de richtlijn             geldt voor een handeling waardoor de wettelijke rechten
      niet zijn te rechtvaardigen; hierdoor ontstaat — in strijd             of verplichtingen van partijen met betrekking tot het
      met de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen —                waardepapier worden gewijzigd?
      een ontoelaatbare rechtsonzekerheid.
                                                                       2)    de woorden „handelingen, bemiddeling daaronder begre-
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 2, laatste alinea (gedeelte-         pen, inzake waardepapieren” van toepassing zijn op een
      lijk verstrekken van informatie): een door de Franse                   dienst bestaande in het verstrekken van informatie aan
      „Commission d’accès aux documents administratifs” ont-                 potentiële beleggers en de ontvangst en verwerking
      wikkelde doctrine kan niet in de plaats treden van een                 van aanvragen van beleggers voor de uitgifte van een
      juiste omzetting van een richtlijn die subjectieve rechten             waardepapier (maar uitgezonderd de voorbereiding en
      verleent.                                                              verzending van het eigendomsbewijs van het waardepa-
                                                                             pier), indien die dienst wordt verricht door een persoon
                                                                             die aan dat waardepapier geen wettelijke rechten of
—     Niet-omzetting van artikel 3, lid 3 (afwijzing van verzoe-
                                                                             verplichtingen ontleent, maar ten behoeve van een per-
      ken die kennelijk onredelijk zijn of inhouden dat onvol-
                                                                             soon die aan dat waardepapier wel wettelijke rechten of
      tooide of interne documenten beschikbaar moeten wor-
                                                                             verplichtingen ontleent?
      den gesteld): artikel 3, lid 3, van de richtlijn betreft
      weliswaar een mogelijkheid voor de lidstaten, en geen            (1) van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      verplichting, doch het blijkt dat de Franse autoriteiten in          betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      de praktijk ten aanzien van bepaalde verzoeken van deze              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
      afwijzingsmogelijkheid gebruik maken, en dat particulie-             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
      ren niet in staat zijn om met de vereiste duidelijkheid te           13.6.1977, blz. 1).
      bepalen, waar de grenzen van hun recht op toegang tot
      informatie liggen, aangezien de uitzonderingsmogelijkhe-
      den slechts per concreet geval door de bestuursrechter
      wordt getoetst.
                                                                       Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van
—     Onjuiste omzetting van artikel 3, lid 4 (stilzwijgende           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
      afwijzing zonder motivering).                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-236/00)
(1) PB L 158 van 23.06.1990, blz. 56.                                                            (2000/C 233/40)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van haar juridische
                                                                       dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                       Wagner, Kirchberg.
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
Queen’s Bench Division (Crown Office) van 1 juni 2000                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The                dat het den Hove behage:
Commissioners of Customs & Excise en CSC Financial                     —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
     Services Ltd [voorheen Continuum (Europe) Ltd]                          door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                        (Zaak C-235/00)                                      zijn voor het volgen van:
                                                                             —     richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli
                        (2000/C 233/39)                                            1998 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering
                                                                                van richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende
                                                                                vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                          de erkenning en de registratie van bedrijven en
Division (Crown Office) heeft bij beschikking van 1 juni 2000,                     tussenpersonen in de sector diervoeding (1), en


title: Zaak C-516/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2006 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 27 september 2006 in zaak T-153/04, Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/14

         Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2006 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 27 september 2006 in zaak T-153/04, Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-516/06 P)
   (2007/C 42/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en F. Amata, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Ferriere Nord SpA
   Conclusies

               —

               het arrest waartegen hogere voorziening is ingesteld te vernietigen voor zover daarbij het door Ferriere Nord ingestelde beroep tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 5 februari 2004 en van het faxbericht van de Commissie van 13 april 2004 ontvankelijk is verklaard;

               —

               het door Ferriere Nord in eerste instantie ingestelde beroep tot nietigverklaring van de litigieuze handelingen niet ontvankelijk te verklaren en bijgevolg af te wijzen;

               —

               Ferriere Nord te verwijzen in de kosten van de procedures in beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Voor zover het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 in zaak T-153/04, Ferriere Nord SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, het beroep in eerste aanleg ontvankelijk verklaart, schendt het artikel 230 EG, eerste alinea, juncto artikel 249 EG, wat de uitlegging van het begrip voor beroep vatbare handeling betreft, is het niet of onjuist gemotiveerd en gaat het mank aan een vormfout wegens onbevoegdheid van het Gerecht.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft niet aangetoond dat de litigieuze handelingen bindende rechtsgevolgen in het leven roepen, die de belangen van verzoekster in eerste aanleg kunnen schaden doordat zij dier rechtspositie aanmerkelijk wijzigen. Bovendien heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte tot ontvankelijkheid geconcludeerd op grond van de niet-onderbouwde stelling dat de in eerste instantie bestreden handelingen een vermoeden van wettigheid genieten. Ten slotte heeft het Gerecht van eerste aanleg de hem door het Verdrag toegekende bevoegdheden overschreden.


               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/1

         Besluiten van het Hof tijdens zijn algemene vergadering van 16 mei 2006
   (2006/C 143/03)
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft ter vergadering van 16 mei 2006 besloten A. Tizzano toe te voegen aan de Derde en de Zesde kamer.
   Bijgevolg zijn de Derde en de Zesde kamer samengesteld als volgt:
   Derde kamer:
   A. Rosas, kamerpresident,
   J. Malenovský, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Tizzano, A. Borg Barthet, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters.
   Zesde kamer:
   J. Malenovský, kamerpresident
   J.-P. Puissochet, S. von Bahr, A. Tizzano, A. Borg Barthet, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters.


title: Zaak C-160/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 2 maart 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Energiebeleid — Energieprestatie van gebouwen — Richtlijn 2010/31/EU — Artikel 5, lid 2 — Verslag over de kostenoptimale niveaus)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/8

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 2 maart 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-160/16) (1)

   ((Niet-nakoming - Energiebeleid - Energieprestatie van gebouwen - Richtlijn 2010/31/EU - Artikel 5, lid 2 - Verslag over de kostenoptimale niveaus))
   (2017/C 121/11)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is de krachtens artikel 5, lid 2, van richtlijn 2010/31 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij niet het in artikel 5, lid 2, tweede alinea, van richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen bedoelde verslag over de kostenoptimale niveaus heeft ingediend dat moet worden opgesteld overeenkomstig gedelegeerde verordening (EU) nr. 244/2012 van de Commissie van 16 januari 2012 tot aanvulling van richtlijn 2010/31 middels het vaststellen van een vergelijkend methodologisch kader voor het berekenen van kostenoptimale niveaus van minimumenergieprestatie-eisen voor gebouwen en onderdelen van gebouwen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak C-492/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Conseil national de l'ordre des médecins/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche en Ministre des Affaires sociales et de la Santé (Vrij verkeer van personen — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 2005/36/EG — Erkenning van beroepskwalificaties — Beroep van tandarts — Specificiteit en onderscheid met beroep van arts — Gemeenschappelijke opleiding)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/36

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Conseil national de l'ordre des médecins/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche en Ministre des Affaires sociales et de la Santé
   (Zaak C-492/12) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 2005/36/EG - Erkenning van beroepskwalificaties - Beroep van tandarts - Specificiteit en onderscheid met beroep van arts - Gemeenschappelijke opleiding)
   2013/C 344/62
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Conseil national de l’ordre des médecins

      Verwerende partijen: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, Ministre des Affaires sociales et de la Santé

      In tegenwoordigheid van: Conseil national de l’ordre des chirurgiens-dentistes

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 36 van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22) — Specificiteit van het beroep van beoefenaar der tandheelkunde en onderscheid met het beroep van arts — Toelaatbaarheid van een nationale wettelijke regeling die een gemeenschappelijke universitaire opleiding voor studenten geneeskunde en tandheelkunde invoert — Toelaatbaarheid van een wettelijke regeling die leidt tot de uitoefening van eenzelfde specialisme door artsen en tandartsen

      Dictum

               1)

                           a)

                           Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat een lidstaat een gespecialiseerde opleidingscyclus instelt, zowel in de geneeskunde als in de tandheelkunde, waarvan de benaming niet overeenstemt met de voor die lidstaat vermelde benamingen in bijlage V bij die richtlijn. Een dergelijke gespecialiseerde opleiding kan zowel openstaan voor personen die enkel een medische basisopleiding hebben voltooid als voor personen die enkel de studie in het kader van de basisopleiding tandheelkunde met goed gevolg hebben volbracht.

                           b)

                           Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of

                                       —

                                       die gespecialiseerde opleiding, voor zover zij niet beantwoordt aan de in de artikelen 24 en 34 van die richtlijn bedoelde vereisten inzake de basisopleidingen tot arts of beoefenaar der tandheelkunde, niet leidt tot afgifte van de titel van arts met basisopleiding of de titel van beoefenaar der tandheelkunde met basisopleiding, en

                                       —

                                       de titel die wordt toegekend na voltooiing van die gespecialiseerde opleiding niet het recht verleent het basisberoep van arts of beoefenaar der tandheelkunde uit te oefenen aan personen zonder de titel van arts met basisopleiding, respectievelijk beoefenaar der tandheelkunde met basisopleiding.

               2)

               Richtlijn 2005/36, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1137/2008, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzet dat medische vakken deel uitmaken van een gespecialiseerde opleiding in de tandheelkunde.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-304/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — Reber/BHIM — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Mozart) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk Mozart — Voorwerp van geschil — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Motiveringsplicht — Gewettigd vertrouwen — Gelijke behandeling — Rechtmatigheidsbeginsel — Artikel 7, lid 1, sub c, artikel 51, lid 1, sub a, artikel 73, eerste volzin, en artikel 74, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/48

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — Reber/BHIM — Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli (Mozart)
   (Zaak T-304/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk Mozart - Voorwerp van geschil - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Motiveringsplicht - Gewettigd vertrouwen - Gelijke behandeling - Rechtmatigheidsbeginsel - Artikel 7, lid 1, sub c, artikel 51, lid 1, sub a, artikel 73, eerste volzin, en artikel 74, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 209/84)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Paul Reber GmbH & Co. KG (Bad Reichenhall, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Spuhler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (Kilchberg, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Lange en G. Hild, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2006 (zaak R 97/2005-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG en Paul Reber GmbH & Co. KG
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Paul Reber GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-255/02: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  21 februari 2006  (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London, om een prejudiciële beslissing) — Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1 — Economische activiteit — Leveringen van goederen — Diensten — Misbruik — Transacties die worden verricht met uitsluitende bedoeling belastingvoordeel te verkrijgen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/1

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 februari 2006 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London, om een prejudiciële beslissing) — Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-255/02) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1 - Economische activiteit - Leveringen van goederen - Diensten - Misbruik - Transacties die worden verricht met uitsluitende bedoeling belastingvoordeel te verkrijgen)
   (2006/C 131/01)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd, County Wide Property Investments Ltd

      Verweerder: Commissioners of Customs & Excise
   Voorwerp van de zaak
   Uitlegging van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag — Transacties verricht met uitsluitende bedoeling om fiscaal voordeel te behalen — Transacties zonder zelfstandig economisch doel
   Dictum

               1)

               Handelingen zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, zijn leveringen van goederen of dienstverrichtingen en een economische activiteit in de zin van de artikelen 2, punt 1, 4, leden 1 en 2, 5, lid 1, en 6, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, indien zij voldoen aan de objectieve criteria waarop genoemde begrippen zijn gebaseerd, zelfs wanneer zij zijn verricht met het uitsluitende doel een belastingvoordeel te verkrijgen, zonder ander economisch doel.

               2)

               De Zesde richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen het recht van een belastingplichtige om de voorbelasting af te trekken indien de transacties waarop dit recht is gebaseerd een misbruik vormen.
               Om te kunnen vaststellen dat sprake is van misbruik, is ten eerste vereist dat de betrokken transacties, in weerwil van de formele toepassing van de voorwaarden in de desbetreffende bepalingen van de Zesde richtlijn en de nationale wettelijke regeling tot omzetting daarvan, ertoe leiden dat in strijd met het doel van deze bepalingen een belastingvoordeel wordt toegekend. Ten tweede moet uit een geheel van objectieve factoren blijken dat het wezenlijke doel van de betrokken transacties erin bestaat een belastingvoordeel te verkrijgen.

               3)

               Wanneer een misbruik is vastgesteld, moeten de in het kader daarvan verrichte transacties zo worden geherdefinieerd dat de situatie wordt hersteld zoals zij zou zijn geweest zonder de transacties die dit misbruik vormen.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak T-400/16: Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — Maximum Play/EUIPO (MAXPLAY)

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/11

         Beroep ingesteld op 27 juli 2016 — Maximum Play/EUIPO (MAXPLAY)
   (Zaak T-400/16)
   (2016/C 371/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Maximum Play Inc. (San Francisco, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MAXPLAY” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 047 963

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 mei 2016 in zaak R 2273/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               miskenning van oudere Uniemerken en nationale merken alsook van een nationale inschrijvingsaanvraag.


title: Zaak T-177/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Schräder/CBP — Hansson (Sumost 01)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/45

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Schräder/CBP — Hansson (Sumost 01)
   (Zaak T-177/08)
   (2008/C 171/85)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Leidereiter en W.-A. Schmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jørn Hansson (Søndersø, Denemarken)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 4 december 2007 (zaak A 005/2007) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het communautaire kwekersrecht: verzoeker

      Betrokken communautair kwekersrecht:„Sumost 01” (aanvraag voor kwekersrecht nr. 2001/1758)

      Houder van het tegengeworpen communautaire kwekersrecht: Jørn Hansson

      Tegengeworpen communautair kwekersrecht:„Lemon Symphony”

      Beslissing van het Communautair Bureau voor plantenrassen waartegen beroep is ingesteld bij de kamer van beroep: afwijzing van de aanvraag voor een communautair kwekersrecht

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 59, lid 2, van verordening (EG) nr. 1239/95 (1) doordat verzoeker niet op regelmatige wijze voor de mondelinge behandeling is opgeroepen;

               —

               schending van artikel 75 van verordening (EG) nr. 2100/94 (2) doordat de bestreden beslissing is genomen op gronden en bewijselementen ten aanzien waarvan verzoeker zijn standpunt niet heeft kunnen bepalen;

               —

               schending van artikel 81, lid 2, en artikel 48 van verordening nr. 2100/94 wegens partijdigheid van een medewerkster van verweerder, wiens verklaringen voor de beslissing zijn gebruikt;

               —

               schending van artikel 60 van verordening nr. 1239/95 doordat geen formele beslissing is genomen met betrekking tot het horen van een medewerkster van verweerder;

               —

               schending van artikel 62 van verordening nr. 2100/94 wegens ontoereikende en onjuiste beoordeling van de feiten met betrekking tot de onderscheidbaarheid;

               —

               schending van artikel 48 van verordening nr. 2100/94 wegens partijdigheid van een lid van de kamer van beroep.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1239/95 van de Commissie van 31 mei 1995 houdende voorschriften ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad, betreffende de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen (PB L 121, blz. 37).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).


               9.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/20

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door DB Schenker op 17 november 2016
   (Zaak E-14/11 COSTS)
   (2017/C 73/10)
   Op 17 november 2016 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS (gezamenlijk „DB Schenker” genoemd), vertegenwoordigd door Jon Midthjell van Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, NO-0151 Oslo, Noorwegen.
   De eiser vraagt het Hof de volgende beschikking uit te vaardigen:

               1.

               Het volledige bedrag van de resterende kosten die door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aan Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS moeten worden betaald, is vastgesteld op 183 951 EUR.

               2.

               Over dat bedrag is vertragingsrente verschuldigd vanaf de datum waarop deze beschikking aan de partijen is betekend tot de datum van daadwerkelijke betaling ervan. Het toe te passen rentepercentage wordt berekend op basis van de rentevoet die door de Europese Centrale Bank op haar basisherfinancieringstransacties op de eerste kalenderdag van de maand van de vervaldag wordt toegepast, verhoogd met drie en een half procentpunt.

         Feiten en argumenten:

               —

               De eisers, gezamenlijk „DB Schenker” genoemd, verrichten zakelijke activiteiten te land, over zee en per spoor in Noorwegen, Zweden en Denemarken. DB Schenker was de eiser in zaak E-14/11 bij het EVA-Hof tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

               —

               Artikel 70, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het EVA-Hof luidt als volgt:

                  „In geval van geschil over de invorderbare kosten beslist het Hof op verzoek van de belanghebbende partij bij een beschikking, na kennis te hebben genomen van de opmerkingen van de wederpartij.”.

               —

               In het arrest in zaak E-14/11 veroordeelde het EVA-hof de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot betaling van de door de eiser gemaakte kosten.


title: Zaak T-198/06: Beroep ingesteld op 21 juli 2006 — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme e.a./Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/8

         Beroep ingesteld op 21 juli 2006 — Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme e.a./Commissie
   (Zaak T-198/06)
   (2006/C 237/16)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeksters: Rathscheck Schiefer und Dach-Systeme KG (Mayen, Duitsland), Nikolaus Theis Nachf. Böger GmbH (Bundenbach, Duitsland) en I.B. Rathscheck Söhne KG Moselschiefer-Bergwerke (Mayen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Risse, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 8 maart 2006 inzake steunmaatregel nr. C 31/2004 (ex NN 53/2004) van Duitsland aan Magog Schiefergruben GmbH & Co. KG nietig te verklaren.
   Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen artikel 1 van beschikking K (2006) 641 def. van de Commissie van 8 maart 2006, waarin de Commissie heeft beslist dat de staatssteun die Duitsland heeft verleend aan Magog Schiefergruben GmbH & Co. KG, een concurrente van verzoeksters, overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c, EG ten dele verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
   Verzoeksters hebben deelgenomen aan het formele onderzoek van de Commissie.
   Tot staving van hun beroep stellen verzoeksters schending van verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (PB L 10, blz. 33), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 364/2004 van de Commissie van 25 februari 2004 (PB L 63, blz. 22).
   Volgens verzoeksters kan steun overeenkomstig de artikelen 5 bis en 5 ter van verordening nr. 70/2001 slechts worden verleend, wanneer het nieuwe productieproces waarvan de invoering door de steun wordt bevorderd, een preconcurrentiële ontwikkeling is. In casu is dat niet het geval, daar het prototype waarvoor de steun is verleend, niet innovatief is.
   Verder stellen verzoeksters tot staving van hun beroep dat geen steun kan worden verleend op grond van artikel 4 van verordening nr. 70/2001. Dat kan pas wanneer het gesteunde productieproces wezenlijk anders is dan het vorige. Deze voorwaarde is hier niet vervuld, daar de werkwijze in het productieproces dezelfde is gebleven.


title: Zaak C-31/03: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 december 2002 om een prejudiciële beslissing in de beroepsprocedure betreffende Pharmacia & Upjohn S.p.A

text:
26.4.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 101/17
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 17 december                           leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2241/87 (3) en
2002 om een prejudiciële beslissing in de beroepspro-                       de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van verordening
       cedure betreffende Pharmacia & Upjohn S.p.A                          (EEG) nr. 2847/93 (4) niet is nagekomen
                           (Zaak C-31/03)                                   —     door niet de passende voorschriften te hebben
                                                                                vastgesteld voor het gebruik van de hem toegewezen
                                                                                vangstquota voor de vangstseizoenen 1990, 1991,
                          (2003/C 101/28)                                         1992, 1993, 1994, 1995, 1996 en 1997,
                                                                            —     door niet te hebben toegezien op de naleving van de
                                                                                gemeenschapswetgeving inzake instandhouding van
Het Bundesgerichtshof heeft het Hof van Justitie van de                           de visbestanden door middel van voldoende controle
Europese Gemeenschappen bij beschikking van 17 december                           van de visserijactiviteit en passende inspecties van
2002, ingekomen ter griffie van het Hof op 27 januari 2003,                       de vissersvloot, van de aanvoer en van het vangstre-
in de beroepsprocedure betreffende Pharmacia & Upjohn                             gister in de vangstseizoenen 1990, 1991, 1992,
S.p.A, in verband met de uitlegging van artikel 19, lid 1, van                    1993, 1994, 1995, 1996 en 1997,
verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992
betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscer-                —     door de visvangst van onder Spaanse vlag varende
tificaat voor geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1) verzocht om                       of op Spaans grondgebied geregistreerde vissersvaar-
een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:                               tuigen niet bij wet voorlopig te hebben verboden
                                                                                toen de quota die hem waren toegekend voor de
„Staat het aan de afgifte van een aanvullend beschermingscer-                     vangstseizoenen 1990, 1991, 1992, 1993, 1994,
tificaat in een lidstaat van de Gemeenschap op basis van een                      1995, 1996 en 1997, werden geacht volledig te zijn
in die lidstaat toegelaten geneesmiddel voor mensen in de weg,                    opgebruikt, en door de visvangst uiteindelijk te
dat vóór de volgens artikel 19, lid 1, van verordening nr. 1768/                  hebben verboden toen deze quota reeds waren
92 beslissende peildatum in een andere lidstaat van de                            overschreden,
Gemeenschap een vergunning voor het in de handel brengen
van hetzelfde product als diergeneesmiddel is afgegeven, of is              —     door geen strafrechtelijke of administratieve stappen
slechts van belang wanneer het product als geneesmiddel voor                      te hebben ondernomen tegen de kapitein of tegen
mensen in de Gemeenschap is toegelaten?”                                          iedere andere persoon die verantwoordelijk was
                                                                                voor de overbevissing in de vangstseizoenen 1990,
                                                                                1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996 en 1997;
                                                                       —    het Koninkrijk Spanje te veroordelen in de kosten.
Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                       —    Schending van artikel 5, lid 2, van verordening (EEG)
                           (Zaak C-42/03)                                   nr. 170/83 en artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                            nr. 3760/92: krachtens deze bepalingen rust op de
                                                                            lidstaten een algemene verplichting om in overeenstem-
                          (2003/C 101/29)                                   ming met de geldende communautaire bepalingen de
                                                                            voorschriften voor het gebruik van de hun toegewezen
                                                                            quota vast te stellen. Uit de gegevens inzake overbevissing
                                                                            in de met redenen omklede adviezen die aan Spanje zijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  gezonden, blijkt in het algemeen dat de vastgestelde
op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                    overschrijdingen zich herhaaldelijk hebben voorgedaan
Spanje door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    en een aanzienlijke omvang hebben (5). Dit toont aan dat
vertegenwoordigd door Th. van Rijn, juridisch adviseur, en                  het Koninkrijk Spanje zijn verplichting niet is nagekomen
S. Parda Quintillán, lid van haar juridische dienst, domicilie              om in overeenstemming met de geldende communautaire
gekozen hebbende te Luxemburg.                                              wetgeving voldoende passende en doeltreffende maatre-
                                                                            gelen vast te stellen voor het gebruik van de hem voor de
                                                                            vangstseizoenen 1990 tot en met 1997 toegewezen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            vangstquota.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen      —    Schending van artikel 1, lid 1, van verordening (EEG)
      die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 2, van                     nr. 2241/87 en artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/
      verordening (EEG) nr. 170/83 (1), artikel 9, lid 2, van               93: om de vangstquota correct te beheren is daarnaast
      verordening (EEG) nr. 3760/92 (2), de artikelen 1 en 11,              eveneens bewaking en controle vereist, om ervoor te