title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 28 maart 1996 in zaak C-468/93 (verzoek van het Gerechtshof te Leeuwarden om een prejudiciële beslissing): Gemeente Emmen tegen Belastingdienst Grote Ondernemingen (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 13 B, onder h, en artikel 4, lid 3, onder b) - Levering van bouwterreinen)

text:
22 . 6. 96           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 180/9
4 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal                                       ARREST VAN HET HOF
     dragen.                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 28 maart 1996
(M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                                                                       in zaak C-99/94 ( verzoek van het Finanzgericht Rheinland
                                                                       Pfalz om een prejudiciële beslissing): Robert Birkenbeul
                                                                             GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Koblenz ( 1 )
                                                                            (Anti-dumpingrechten op invoer van elektromotoren)
                                                                                96/C 180/ 18
                                                                                (Procestaai: Duits)
                   ARREST VAN HET HOF                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           (Vijfde kamer)                                               de Jurisprudentie van het Hof)
                       van 28 maart 1996
                                                                       In zaak C-99/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
     in zaak C-468/93 ( verzoek van het Gerechtshof te                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht
Leeuwarden om een prejudiciële beslissing ): Gemeente                  Rheinland-Pfalz ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig geding
   Emmen tegen Belastingdienst Grote Ondernemingen ( 1 )               tussen Robert Birkenbeul GmbH & Co . KG en Haupt
(Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13 B, onder h, en artikel 4,            zollamt Koblenz, om een prejudiciële beslissing over de
       lid 3, onder b) — Levering van bouwterreinen)                   uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 3019/86 van de
                                                                       Commissie van 30 september 1986 tot instelling van een
                            ( 96/C 180/17 )
                                                                       voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van gestandaar
                                                                       diseerde meerfasige elektromotoren met een vermogen van
                                                                       meer dan 0,75 kW tot en met 75 kW, van oorsprong uit
                    (Procestaai: Nederlands)                           Bulgarije, de Duitse Democratische Republiek, Hongarije,
                                                                       Polen,' Roemenië, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie ( PB
                                                                        1986 , L 280, blz. 68 ) en van Verordening ( EEG) nr. 864/87
In zaak C-468/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                 van de Raad van 23 maart 1987 houdende instelling van een
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te                definitief anti-dumpingrecht op de invoer van gestandaar
Leeuwarden ( Nederland ) in het aldaar aanhangig geding                diseerde meerfasige elektromotoren met een vermogen van
tussen Gemeente Emmen en Belastingdienst Grote Onder                  meer dan 0,75 kW tot en met 75 kW, van oorsprong uit
nemingen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging            Bulgarije, de Duitse Democratische Republiek, Hongarije,
van artikel 13 B, onder h ), juncto artikel 4, lid 3 , onder b ),      Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie en definitieve
van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                   inning van de bedragen die als waarborg voor het voorlopig
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid                recht zijn gesteld ( PB 1987, L 83 , blz. 1 ), heeft het Hof
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond               ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
slag ( PB 1977, L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof (Vijfde kamer ),      C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,               griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 28 maart 1996
J.-P. Puissochet ( rapporteur ), J. C. Moitinho de Almeida, C.         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Gulmann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : N.
Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op               Verordening (EEG) nr. 3019/86 van de Commissie van
28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              30 september 1986 tot instelling van een voorlopig anti
als volgt :                                                            dumpingrecht op de invoer van gestandaardiseerde meerfa
                                                                       sige elektromotoren met een vermogen van meer dan
                                                                        0,75 kW tot en met 75kW, van oorsprong uit Bulgarije, de
Het staat aan de Lid-Staten om een omschrijving te geven               Duitse Democratische Republiek, Hongarije, Polen, Roe
van het begrip bouwterrein in de zin van artikel 13 B, onder           menië, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, en Verordening
h), juncto artikel 4, lid 3 , onder b), van de Zesde Richtlijn          (EEG) nr. 864/87 van. de Raad van 23 maart 1987
 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                 houdende instelling van een definitiefanti-dumpingrecht op
harmonisatie van de wetgeving der Lid-Staten inzake                    de invoer van gestandaardiseerde meerfasige elektromoto
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                ren met een vermogen van meer dan 0,75 kW tot en met
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. Bijgevolg               75 kW, van oorsprong uit Bulgarije, de Duitse Democrati
is het niet aan het Hof om te preciseren in welke mate een             sche Republiek, Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de
onbebouwd terrein bouwrijp moet zijn gemaakt om als                    Sowjetunie en definitieve inning van de bedragen die als *
 bouwterrein in de zin van de richtlijn te worden aange                waarborg voor het voorlopig recht zijn gesteld, moeten
merkt.
                                                                       aldus worden uitgelegd, dat zij enkel betrekking hebben op
                                                                        complete ofafgewerkte gestandaardiseerde meerfasige elek
                                                                        tromotoren .
 (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                                                                        P ) PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .


title: Zaak F-123/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 januari 2008 — De Fays/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/71

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 januari 2008 — De Fays/Commissie
   (Zaak F-123/07)
   (2008/C 64/119)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-479/14: Arrest van het Gerecht van 1 februari 2017 — Kendrion/Europese Unie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Nauwkeurigheid van het verzoekschrift — Ontvankelijkheid — Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten — Redelijke procestermijn — Materiële schade — Rente over het niet-voldane bedrag van de geldboete — Kosten van een bankgarantie — Immateriële schade — Causaal verband”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/18

         Arrest van het Gerecht van 1 februari 2017 — Kendrion/Europese Unie
   (Zaak T-479/14) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Nauwkeurigheid van het verzoekschrift - Ontvankelijkheid - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten - Redelijke procestermijn - Materiële schade - Rente over het niet-voldane bedrag van de geldboete - Kosten van een bankgarantie - Immateriële schade - Causaal verband”))
   (2017/C 078/24)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Kendrion NV (Zeist, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Glazener en T. Ottervanger, vervolgens T. Ottervanger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Placco, vervolgens J. Inghelram en E. Beysen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, S. Noë en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de duur van de procedure voor het Gerecht in het kader van de zaak die heeft geleid tot het arrest van 16 november 2011, Kendrion/Commissie (T-54/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:667)

      Dictum

               1)

               De Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 588 769,18 EUR aan Kendrion NV voor de door deze vennootschap geleden materiële schade wegens schending van de redelijke procestermijn in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 16 november 2011, Kendrion/Commissie (T-54/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:667).

               2)

               De Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 6 000 EUR aan Kendrion voor de door deze vennootschap geleden immateriële schade wegens schending van de redelijke procestermijn in zaak T-54/06.

               3)

               Elk van de in de punten 1) en 2) bedoelde vergoedingen zal worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot aan de volledige voldoening ervan, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) voor zijn basisherfinancieringsoperaties heeft vastgesteld, vermeerderd met drieënhalf procentpunten.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt verwezen in haar eigen kosten en de kosten van Kendrion die betrekking hebben op de exceptie van niet-ontvankelijkheid die heeft geleid tot de beschikking van 6 januari 2015, Kendrion/Europese Unie (T-479/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:2).

               6)

               Kendrion en de Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, dragen ieder hun eigen kosten in verband met het beroep dat tot het onderhavige arrest heeft geleid.

               7)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-304/10: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/10

         Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-304/10) (1)

   2011/C 120/24
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-654/16: Beroep ingesteld op 13 september 2016 — Foshan Lihua Ceramic/Commissie

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/19

         Beroep ingesteld op 13 september 2016 — Foshan Lihua Ceramic/Commissie
   (Zaak T-654/16)
   (2016/C 428/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Foshan Lihua Ceramic Co. Ltd (Foshan City, China) (vertegenwoordigers: B. Spinoit en D. Philippe, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2016) 2136 van de Commissie van 11 juli 2016 tot afwijzing van een verzoek voor een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek, beperkt tot dumpingaspecten in verband met de door uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad ingestelde definitieve antidumpingmaatregelen betreffende de invoer van keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, namelijk dat de verwerende partij artikel 17, lid 3, juncto artikel 11, lid 3 en artikel 11, lid 5 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) heeft geschonden.

      (1)  PB 2009, L 343, blz. 51.


title: Zaak C-62/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht — Duitsland) — Peter Gauweiler e.a./Deutscher Bundestag (Prejudiciële verwijzing — Economisch en monetair beleid — Besluiten van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) betreffende een aantal technische kenmerken van de rechtstreekse monetaire transacties van het Eurosysteem in de secundaire markten voor staatsobligaties — Artikelen 119 VWEU en 127 VWEU — Taken van de ECB en van het Europees Stelsel van centrale banken — Transmissiemechanisme van het monetair beleid — Handhaving van de prijsstabiliteit — Evenredigheid — Artikel 123 VWEU — Verbod van monetaire financiering van de lidstaten van de eurozone)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverfassungsgericht — Duitsland) — Peter Gauweiler e.a./Deutscher Bundestag
   (Zaak C-62/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Economisch en monetair beleid - Besluiten van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) betreffende een aantal technische kenmerken van de rechtstreekse monetaire transacties van het Eurosysteem in de secundaire markten voor staatsobligaties - Artikelen 119 VWEU en 127 VWEU - Taken van de ECB en van het Europees Stelsel van centrale banken - Transmissiemechanisme van het monetair beleid - Handhaving van de prijsstabiliteit - Evenredigheid - Artikel 123 VWEU - Verbod van monetaire financiering van de lidstaten van de eurozone))
   (2015/C 279/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverfassungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Peter Gauweiler, Bruno Bandulet, Wilhelm Hankel, Wilhelm Nölling, Albrecht Schachtschneider, Joachim Starbatty, Roman Huber e.a., Johann Heinrich von Stein e.a., Fraktion DIE LINKE im Deutschen Bundestag

      Verwerende partij: Deutscher Bundestag

      in tegenwoordigheid van: Bundesregierung

      Dictum

   De artikelen 119 VWEU, 123, lid 1, VWEU en 127, leden 1 en 2, VWEU en de artikelen 17 tot en met 24 van Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank moeten aldus worden uitgelegd dat zij het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB) toestaan een programma vast te stellen voor de aankoop van staatsobligaties op de secundaire markt, zoals het programma dat is aangekondigd in het persbericht waarnaar wordt verwezen in de notulen van de 340e vergadering van de Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) van 5 en 6 september 2012.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak C-146/08 P: Beschikking van het Hof van 26 maart 2009 — Efkon AG/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Richtlijn 2004/52/EG — Interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/14

         Beschikking van het Hof van 26 maart 2009 — Efkon AG/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-146/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Richtlijn 2004/52/EG - Interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond)
   2009/C 205/25
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Efkon AG (vertegenwoordiger: M. Novak, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: U. Rösslein en A. Neergaard, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en E. Karlsson, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en G. Braun, gemachtigden).

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 22 januari 2008 in zaak T 298/04 (Efkon/Parlement en Raad), waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap (PB L 166, blz. 124) — Vereiste van individuele geraaktheid door de bestreden handeling — Recht om in rechte te worden gehoord — Duur van de procedure voor het Gerecht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Efkon AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-104/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 24 februari 2010 — Patrick Kelly/National University of Ireland

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) op 24 februari 2010 — Patrick Kelly/National University of Ireland
   (Zaak C-104/10)
   2010/C 134/29
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Patrick Kelly

      Verwerende partij: National University of Ireland

      Prejudiciële vragen

               1.

               Geeft artikel 4, lid 1, van richtlijn 97/80/EG (1) van de Raad een kandidaat voor een beroepsopleiding die meent dat hem de toegang tot die beroepsopleiding is ontzegd omdat het beginsel van gelijke behandeling niet ten aanzien van hem is toegepast, recht op inlichtingen over de respectieve kwalificaties van de andere kandidaten voor die cursus, in het bijzonder van de kandidaten aan wie de toegang tot de beroepsopleiding niet is ontzegd, zodat de kandidaat „voor de rechter of een andere bevoegde instantie feiten (kan) aanvoer(en) die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden”?

               2.

               Geeft artikel 4 van richtlijn 76/207/EEG (2) van de Raad een kandidaat voor een beroepsopleiding die meent dat hem de toegang „op grond van dezelfde criteria” tot die beroepsopleiding is ontzegd en dat hij is gediscrimineerd „op grond van geslacht” wat betreft de toegang tot een beroepsopleiding, recht op inlichtingen over de respectieve kwalificaties van de andere kandidaten voor die cursus, in het bijzonder van de kandidaten aan wie de toegang tot de beroepsopleiding niet is ontzegd, welke inlichtingen in het bezit zijn van degene die de opleiding verstrekt?

               3.

               Geeft artikel 3 van richtlijn 2002/73/EG (3), dat „directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht” verbiedt met betrekking tot de „toegang tot beroepsopleiding”, een kandidaat voor een beroepsopleiding die stelt te zijn gediscrimineerd „op grond van zijn of haar geslacht” wat betreft de toegang tot een beroepsopleiding, recht op inlichtingen over de respectieve kwalificaties van de andere kandidaten voor die cursus, in het bijzonder van de kandidaten aan wie de toegang tot de beroepsopleiding niet is ontzegd, welke inlichtingen in het bezit zijn van degene die de opleiding verstrekt?

               4.

               Is de aard van de verplichting krachtens artikel 267, derde alinea, VWEU in een lidstaat met een accusatoir rechtstelsel anders dan die in een lidstaat met een inquisitoir rechtstelsel, en zo ja, in welk opzicht?

               5.

               Kan een op grond van voornoemde richtlijnen eventueel bestaand recht op informatie worden aangetast door de werking van nationale of Europese regelingen betreffende de bescherming van de vertrouwelijkheid?

      (1)  Richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht (PB L 14, blz. 6).

      (2)  Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40).

      (3)  Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (Voor de EER relevante tekst) (PB L 269, blz. 15).


title: Zaak F-47/11: Beroep ingesteld op 15 april 2011 — ZZ/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/56

         Beroep ingesteld op 15 april 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-47/11)
   2011/C 252/123
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: W. Bode, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekster uit te sluiten van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO AST/100/09 en verzoek om toegang tot informatie over de afloop van het vergelijkend onderzoek

      Conclusies

   Verzoekster concludeert tot,

               —

               vaststelling dat verweerster verplicht is om verzoekster volledig op de hoogte te stellen van het verloop tot nu toe van het vergelijkend onderzoek en van de afzonderlijke examens, met in begrip van de procedure voor de beoordeling van de examens, met name, maar niet uitsluitend, door:

                           —

                           de verlening van toegang tot alle stukken waarover verweerster met betrekking tot verzoeksters deelname aan het vergelijkend onderzoek beschikt, daaronder begrepen stukken die de beoordeling van verzoeksters examens betreffen;

                           —

                           verlening van volledig informatie over de kwestie hoe verzoekster voor de praktische toets (a) 12 punten heeft kunnen behalen;

                           —

                           verlening van informatie over het verloop van het vergelijkend onderzoek in het algemeen, met inbegrip van mededeling van het aantal kandidaten dat aan het mondelinge en praktische examen heeft deelgenomen; het aantal kandidaten dat voor het mondelinge examen is geslaagd; het aantal kandidaten dat voor de praktische toets (a) is geslaagd; de richtlijnen die de examencommissie voor de beoordeling heeft opgesteld, bijvoorbeeld beoordelingsschema’s, richtlijnen op grond waarvan een bepaald deel van de punten voor bepaalde onderdelen van de individuele examenonderdelen moet worden gegeven of bepaalde beoordelingscriteria moeten worden gehanteerd; de punten die de andere kandidaten voor de praktische toetsen (a) en (b) hebben behaald alsmede informatie over de vraag hoe die punten tot stand kwamen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 28 september 2010 alsmede van het bevestigende besluit van 5 april 2011, zodat verzoekster verder aan het vergelijkend onderzoek zal kunnen deelnemen, waarbij in de eerste plaats haar praktische toets (b) zal moeten worden gecorrigeerd;

               —

               vaststelling dat de verwerende partij verplicht is om verzoeksters buitengerechtelijke kosten verband houdende met de drie administratieve klachten en het onderhavige beroep te vergoeden.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde kamer) van 19 oktober 1995 in zaak C-128/94 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): H. Hönig tegen Stadt Stockach (Richtlijn 88/166/EEG - Minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen)

text:
Nr . C 315/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
civile e penale di Milano bij verwijzingsbeschikking van                                  ARREST VAN HET HOF
3 1 maart 1 994 gestelde vragen .                                                                  ( Zesde kamer )
                                                                                van 19 oktober 1995
(') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
                                                                       in zaak C-137/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                       van de High Court of Justice, Queen's Bench Division ,
                                                                       Divisional Court ): The Queen tegen The Secretary of State
                                                                                for Health, ex parte: C. Richardson ( ] )
                                                                        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Vrijstelling
                                                                        van betaling van eigen bijdrage in kosten geneesmiddelen —
                                                                       Materiële werkingssfeer van Richtlijn 79/7/EEG — Band
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                       met depensioengerechtigde leeftijd — Werking in de tijd van
                                                                                het arrest)
                          ( Vierde kamer )
                                                                                ( 95 /C 315/ 15 )
                       van 19 oktober 1995
in zaak C-128/94 (verzoek van het Bundesverwaltungsge                                          (Procestaai: Engels)
richt om een prejudiciële beslissing ): H. Hönig tegen Stadt
                             Stockach ( 1 )
(Richtlijn 88/166/EEG — Minimumnormen ter bescher                     ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                ming van legkippen in batterijen)                                       de Jurisprudentie van het Hof)
                           ( 95/C 315/ 14 )
                                                                       In zaak C-l 37/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
                        (Procestaai: Duits)                            Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court, in het
                                                                       aldaar aanhangig geding tussen The Queen en The Secretary
                                                                       of State for Health, ex parte : C. Richardson , om een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende
                                                                       de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
In zaak C-128/94, betreffende een verzoek aan het Hol                  behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de
                                                                       sociale zekerheid ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesverwal
                                                                       ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ,
tungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen H.
Hönig en Stadt Stockach, om een prejudiciële beslissing over           kamerpresident, F. A. Schockweiler ( rapporteur ), P. J. G.
                                                                       Kapteyn, J. L. Murray en H. Ragnemalm, rechters; advo
de uitlegging van artikel 3 , lid 1 , onder a ), van de bijlage bi ]
Richtlijn 88/ 166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter                 caat-generaal : M. B. Elmer; griffier : L. Hewlett, administra
                                                                       teur, op 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak
                                                                       dictum luidt als volgt:
 1 31 /86 ( vernietiging van Richtlijn 86/ 1 1 3/EEG van de Raad
van 25 maart 1986 tot vast stelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen ) ( PB 1988 , L 74 .,           1 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
blz . 83 ), heeft het Hof ( Vierde kamer ), samengesteld als                19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuit
volgt: C. N. Kakouris , kamerpresident , P. J. G. Kapteyn                   voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
( rapporteur) en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal :                mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
P. Léger; griffier: H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op                    zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat een regeling
 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                      als die van Regulation 6 (1 ) van de National Health
luidt als volgt:                                                            Service (Charges for Drugs and Appliances) Regulations
                                                                             1 989, waarbij bepaalde categorieën personen en met
                                                                            name bepaalde bejaarden worden vrijgesteld van beta
Artikel 3, lid 1 , onder a), van de bijlage bij Richtlijn                   ling van een eigen bijdrage in de kosten van op recept
88/166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter uitvoering                      verstrekte geneesmiddelen en apparaten, binnen de
van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131 /86                     werkingssfeer van de richtlijn valt.
(vernietiging van Richtlijn 86/1 1 3/EEG van de Raad van
25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen), moet aldus                   2 . Artikel 7, lid 1 , onder a), van Richtlijn 79/7/EEG staat
worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen verzet, dat                     een Lid-Staat die met toepassing van deze bepaling de
Lid-Staten met betrekking tot de kooioppervlakte voor                       pensioenleeftijd voor vrouwen op 60 jaar en voor
legkippen in batterijen strengere nationale normen vaststel                mannen op 65 jaar heeft vastgesteld, niet toe tevens te
len .                                                                       bepalen, dat vrouwen vanaf de leeftijd van 60 jaar en
                                                                            mannen pas vanafde leeftijd van 65 jaar recht hebben op
                                                                            vrijstelling van betaling van de eigen bijdrage.
(') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                        3 . De Werking in de tijd van dit arrest behoeft niet te
                                                                            worden beperkt, zodat ook personen die vóór de datum


title: Zaak T-488/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Galileo International Technology/BHIM — GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS (GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/32

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Galileo International Technology/BHIM — GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS (GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS)
   (Zaak T-488/08)
   (2009/C 19/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Galileo International Technology LLC (Bridgetown, Barbados) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, K. Gilbert en M. Blair, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Galileo Sistemas y Servicios, SL (Tres Cantos, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 augustus 2008 in zaak R 403/2006-4 vernietigen; en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GSS GALILEO SISTEMAS Y SERVICIOS” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: aanvraag voor gemeenschapswoordmerk „GALILEO” (aanvraagnr. 170 167) voor waren en diensten van de klassen 9, 39, 41 en 42; gemeenschapswoordmerk „GALILEO” (nr. 2 157 501) voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 39, 41 en 42; gemeenschapsbeeldmerk „powered by Galileo” (nr. 516 799) voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 39, 41 en 42; gemeenschapsbeeldmerk „GALILEO INTERNATIONAL” (nr. 330 084) voor waren en diensten van de klassen 9, 39, 41 en 42; gemeenschapsbeeldmerk „GALILEO INTERNATIONAL” (nr. 2 159 069) voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 39, 41 en 42; oudere tekens die in verscheidene lidstaten worden beschermd, te weten een niet-ingeschreven merk, een handelsnaam en een teken, die alle in het economische verkeer worden gebruikt voor de aangeduide waren en diensten.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie met betrekking tot de litigieuze waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien (i) de kamer van beroep het betrokken gemeenschapsmerk niet globaal heeft beoordeeld met betrekking tot de zuivere woordmerken „GALILEO”; (ii) de kamer van beroep het gemeenschapsmerk onjuist heeft beoordeeld met betrekking tot de oudere samengestelde merken die het woord „GALILEO” bevatten; en (iii) de kamer van beroep de soortgelijkheid van de waren onjuist heeft beoordeeld; schending van artikel 63, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep de zaak niet heeft teruggewezen naar de oppositieafdeling voor een beoordeling overeenkomstig artikel 8, leden 4 en 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: Zaak T-366/08: Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Federcoopesca e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 530/2008 — Herstel van blauwvintonijnbestanden — Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 — Handeling van algemene strekking — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/12

         Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Federcoopesca e.a./Commissie
   (Zaak T-366/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 530/2008 - Herstel van blauwvintonijnbestanden - Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 - Handeling van algemene strekking - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 109/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Federazione Nazionale delle Cooperative della Pesca (Federcoopesca) (Rome, Italië) en de acht andere verzoekers van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordigers: P. Cavasola, V. Cannizzaro en G. Micucci, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Federazione Nazionale delle Cooperative della Pesca (Federcoopesca) en de acht andere verzoekers van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage, zullen hun eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-577/14: Arrest van het Gerecht van 10 januari 2017 — Gascogne Sack Deutschland GmbH en Gascogne/Europese Unie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Nauwkeurigheid van het verzoekschrift — Verjaring — Ontvankelijkheid — Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten — Redelijke procestermijn — Materiële schade — Geleden verliezen — Rente over het niet-voldane bedrag van de geldboete — Kosten van een bankgarantie — Verlies van een kans — Immateriële schade — Causaal verband”)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/27

         Arrest van het Gerecht van 10 januari 2017 — Gascogne Sack Deutschland GmbH en Gascogne/Europese Unie
   (Zaak T-577/14) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Nauwkeurigheid van het verzoekschrift - Verjaring - Ontvankelijkheid - Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten - Redelijke procestermijn - Materiële schade - Geleden verliezen - Rente over het niet-voldane bedrag van de geldboete - Kosten van een bankgarantie - Verlies van een kans - Immateriële schade - Causaal verband”))
   (2017/C 053/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gascogne Sack Deutschland GmbH (Wieda, Duitsland) en Gascogne (Saint-Paul-les-Dax, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Puel, E. Durand en L. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Placco, vervolgens J. Inghelram en S. Chantre, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, V. Bottka en P. van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden wegens de duur van de procedure voor het Gerecht in de zaken die hebben geleid tot de arresten van 16 november 2011, Groupe Gascogne/Commissie (T-72/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:671), en Sachsa Verpackung/Commissie (T-79/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:674)

      Dictum

               1)

               De Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 47 064,33 EUR aan Gascogne voor de materiële schade die deze vennootschap heeft geleden wegens schending van de redelijke procestermijn in de zaken die hebben geleid tot de arresten van 16 november 2011, Groupe Gascogne/Commissie (T-72/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:671), en Sachsa Verpackung/Commissie (T-79/06, niet gepubliceerd, EU:T:2011:674). Op dit bedrag wordt compensatoire rente toegepast, te rekenen vanaf 4 augustus 2014 tot de datum van uitspraak van het onderhavige arrest, tegen het door Eurostat (bureau voor de statistiek van de Europese Unie) voor de betrokken periode in de lidstaat van vestiging van voornoemde vennootschap vastgestelde jaarlijkse inflatiepercentage.

               2)

               De Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 5 000 EUR aan Gascogne Sack Deutschland GmbH en een schadevergoeding van 5 000 EUR aan Gascogne voor de immateriële schade die deze vennootschappen onderscheidenlijk hebben geleden wegens schending van de redelijke procestermijn in de zaken T-72/06 en T-79/06.

               3)

               Elk van de in de punten 1) en 2) hierboven genoemde vergoedingen zal worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot aan de volledige voldoening ervan, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) voor zijn basisherfinancieringsoperaties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee procentpunten.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, wordt verwezen in haar eigen kosten en die van Gascogne Sack Deutschland en Gascogne in verband met de exceptie van niet-ontvankelijkheid die heeft geleid tot de beschikking van 2 februari 2015, Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie (T-577/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:80).

               6)

               Gascogne Sack Deutschland en Gascogne, enerzijds, en de Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, anderzijds, dragen ieder hun eigen kosten in verband met de beroepen die tot het onderhavige arrest hebben geleid.

               7)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak C-585/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2012 door Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-343/06, Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland BV/Europese Commissie

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/6

         Hogere voorziening ingesteld op 12 december 2012 door Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-343/06, Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland BV/Europese Commissie
   (Zaak C-585/12 P)
   2013/C 55/08
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Shell Petroleum NV, The Shell Transport and Trading Company Ltd, Shell Nederland Verkoopmaatschappij BV (vertegenwoordigers: O.W. Brouwer, W. Knibbeler, A.A.J. Pliego Selie, P. D. van den Berg, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de punten van het arrest zoals in de hogere voorziening verzocht vernietigen;

               —

               de zaak afdoen en het bestreden arrest vernietigen of de geldboete verlagen zoals in de hogere voorziening verzocht dan wel subsidiair de zaak naar het Gerecht terugverwijzen om overeenkomstig het arrest van het Hof uitspraak te doen, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren twee middelen aan. In het bestreden arrest heeft het Gerecht het beroep waarmee rekwirantes verzochten om beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL) gedeeltelijk nietig te verklaren, gedeeltelijk verworpen.
   Met hun eerste middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zijn arrest ontoereikend heeft gemotiveerd toen het oordeelde dat de litigieuze beschikking rechtens afdoende aantoont dat een zelfde onderneming zich aan recidive schuldig heeft gemaakt. Het Gerecht heeft ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zijn arrest ontoereikend gemotiveerd toen het vaststelde dat aan de voorwaarden van het arrest Michelin/Commissie (T-203/01) was voldaan. Tot slot heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bewijslast bij rekwirantes te leggen.
   Met hun tweede middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zijn arrest ontoereikend heeft gemotiveerd toen het oordeelde dat de Europese Commissie de omzet uit de verkoop van het product Mexphalte C mocht meewegen bij de berekening van de geldboete. Het Gerecht heeft voorts een procedurefout gemaakt doordat het bepaalde argumenten van rekwirantes niet heeft behandeld. Bovendien heeft het Gerecht zijn arrest ontoereikend gemotiveerd doordat het niet is ingegaan op de omstandigheid dat het incoherent is dat industrieel bitumen niet in aanmerking is genomen bij de berekening van de geldboete. Ook heeft het Gerecht wezenlijk bewijs onjuist opgevat, aangezien het zich op een onjuiste lezing van een cruciaal document heeft gebaseerd om tot een conclusie over Mexphalte C te komen die duidelijk niet uit dat document kan worden afgeleid. Voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en zijn arrest ontoereikend gemotiveerd toen het bij de uitoefening van zijn toetsingsbevoegdheid met volledige rechtsmacht het bedrag van de geldboete onderzocht. Tot slot heeft het Gerecht een procedurefout gemaakt en de regels betreffende de bewijslast geschonden doordat het niet heeft onderzocht of de Europese Commissie het gelijkheidsbeginsel had geschonden door de omzet uit de verkoop van Mexphalte C mee te wegen bij de berekening van de geldboete van rekwirantes.


title: Zaak C-343/04: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 21 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land Oberösterreich en ČEZ, a.s.

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/8

         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 21 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land Oberösterreich en ČEZ, a.s.
   (Zaak C-343/04)
   (2004/C 251/14)
   Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 21 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 augustus 2004, in het geding tussen Land Oberösterreich en ČEZ, a.s., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet het begrip „vorderingen betreffende zakelijke rechten op onroerende goederen” in artikel 16, lid 1, sub a, van het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (hierna: „Executieverdrag”) aldus worden uitgelegd dat het ook (preventieve) vorderingen tot het verkrijgen van een rechterlijk verbod omvat, met name een vordering op basis van § 364, lid 2, van het Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch (hierna: „ABGB”) die ertoe strekt immissies te doen verbieden die afkomstig zijn van een perceel grond dat gelegen is in een naburige staat die geen lid is van de Europese Unie (in casu inwerking van ioniserende stralingen afkomstig van een kerncentrale in de Tsjechische Republiek), op een onroerend goed dat eigendom is van verzoeker?


title: Zaak C-395/05: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale di Viterbo — Italië) — Strafzaak tegen Antonello D'Antonio, Alessandro D'Antoni, Rodolfo Ramieri (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Uitlegging van artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 86 EG — Kansspelen — Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen — Vereiste van concessie — Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen — Vereiste van vergunning — Strafrechtelijke sancties)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/20

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Tribunale di Viterbo — Italië) — Strafzaak tegen Antonello D'Antonio, Alessandro D'Antoni, Rodolfo Ramieri
   (Zaak C-395/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Uitlegging van artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 86 EG - Kansspelen - Inzamelen van weddenschappen op uitslag van sportevenementen - Vereiste van concessie - Uitsluiting van marktdeelnemers die zijn opgericht in vorm van bepaalde typen kapitaalvennootschappen - Vereiste van vergunning - Strafrechtelijke sancties)
   (2007/C 96/34)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Viterbo
   Partijen in de strafzaak
   Antonello D'Antonio, Alessandro D'Antoni, Rodolfo Ramieri
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunale di Viterbo — Uitlegging van artikelen 31 EG, 43 EG, 49 EG en 81 tot en met 89 EG — Nationale wet die bookmakersactiviteit aan vergunningsvereiste onderwerpt
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling op grond waarvan het verboden is om zonder een door de betrokken lidstaat verleende concessie of vergunning voorstellen voor weddenschappen op met name sportevenementen in te zamelen, te aanvaarden, te registreren en door te sturen, vormt een beperking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten als bedoeld in respectievelijk de artikelen 43 EG en 49 EG.

               2)

               Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of een dergelijke regeling, voor zover daarbij het aantal in de kansspelsector actieve marktdeelnemers wordt beperkt, daadwerkelijk beantwoordt aan het doel, het exploiteren van activiteiten in deze sector voor criminele of frauduleuze doeleinden te voorkomen.

               3)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die welke in de hoofdzaak aan de orde is, die marktdeelnemers die zijn opgericht in de vorm van kapitaalvennootschappen waarvan de aandelen op de gereglementeerde markten zijn genoteerd, van de kansspelsector uitsluit en bovendien daarvan blijft uitsluiten.

               4)

               De artikelen 43 EG en 49 EG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in de hoofdzaak aan de orde is, op grond waarvan aan personen als de verdachten in de hoofdzaak een strafrechtelijke sanctie wordt opgelegd omdat zij zonder de in de nationale wettelijke regeling voorgeschreven concessie of vergunning een georganiseerde activiteit van inzameling van weddenschappen hebben uitgeoefend, wanneer deze personen die concessies of vergunningen niet hebben kunnen verkrijgen wegens de met het gemeenschapsrecht strijdige weigering van deze lidstaat om hun deze te verlenen.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak C-203/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad na Republika Balgaria (Bulgarije), van 26 april 2010 — Stellvertretender Direktor der Direktion „Anfechtung und Verwaltung des Vollzugs” bei der Zentralverwaltung der Nationalen Agentur für Einnahmen/Auto Nikolovi OOD

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad na Republika Balgaria (Bulgarije), van 26 april 2010 — Stellvertretender Direktor der Direktion „Anfechtung und Verwaltung des Vollzugs” bei der Zentralverwaltung der Nationalen Agentur für Einnahmen/Auto Nikolovi OOD
   (Zaak C-203/10)
   2010/C 195/09
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad na Republika Balgaria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stellvertretender Direktor der Direktion „Anfechtung und Verwaltung des Vollzugs” bei der Zentralverwaltung der Nationalen Agentur für Einnahmen

      Verwerende partij: Auto Nikolovi OOD

      Prejudiciële vragen

               1.

               Omvat het begrip „gebruikte goederen” als omschreven in artikel 311, lid 1, punt 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), eveneens gebruikte roerende goederen die niet zodanig (door merk, model, serienummer, productiejaar, enz.) zijn geïndividualiseerd, dat zij van andere goederen van dezelfde soort zijn te onderscheiden, maar die in tegendeel door hun generieke kenmerken worden bepaald?

               2.

               Wordt de lidstaten met de in artikel 311, lid 1, punt 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad opgenomen zinsnede „als omschreven door de lidstaten” de mogelijkheid toegekend om zelf het begrip „gebruikte goederen” te omschrijven, of moet de omschrijving van dit begrip in de richtlijn precies in het nationale recht worden weergegeven?

               3.

               Stemt het in een nationale bepaling gestelde vereiste dat gebruikte goederen individueel zijn bepaald, overeen met de inhoud en het doel van de gemeenschapsrechtelijke omschrijving van „gebruikte goederen”?

               4.

               Kan er, gelet op de in punt 51 van de considerans van richtlijn 2006/112/EG van de Raad vermelde doelstellingen, van worden uitgegaan dat de in artikel 314, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG opgenomen zinsnede „wanneer deze goederen hem binnen de Gemeenschap […] worden geleverd”, eveneens de invoer van gebruikte goederen die de belastingplichtige wederverkoper zelf heeft ingevoerd, omvat?

               5.

               Voor het geval dat de winstmargeregeling eveneens toepasselijk is op de levering van gebruikte goederen door een belastingplichtige wederverkoper die deze goederen zelf heeft ingevoerd: moet degene waarvan de belastingplichtige wederverkoper deze goederen heeft verkregen, behoren tot een van de in artikel 314, sub a tot en met d, genoemde groepen personen?

               6.

               Is de in artikel 320, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad opgenomen opsomming van goederen limitatief?

               7.

               Moet artikel 320, lid 1, sub 1, en lid 2, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling volgens welke het recht van de belastingplichtige wederverkoper op aftrek van de door hem bij de invoer van gebruikte goederen als voorbelasting betaalde btw ontstaat en moet worden uitgeoefend in het tijdvak waarin deze goederen in het kader van een latere belaste levering worden geleverd, waarop de belastingplichtige wederverkoper de normale btw-regeling toepast?

               8.

               Hebben de artikelen 314, sub a tot en met d, en 320, lid 1, sub 1, en lid 2, van richtlijn 2006/112/EG rechtstreekse werking en kan de nationale rechter in een geval als het onderhavige daarop rechtstreeks een beroep doen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 20 november 1996 in zaak C-135/95: "Z" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Onregelmatige afwezigheid - Artikelen 59 en 60 Statuut - Medische attesten - Arbeidsongeschiktheid)

text:
  Nr. C 9/ 16         I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11 . 1 . 97
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 kantore van C. Dessoy, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 , te
                     van 19 november 1996                                 gen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                                                                          machtigde: G. Valsesia ), betreffende een beroep tot nietig
 in zaak C-272/94 : C. Brulant tegen Europees Parle                      verklaring van het besluit van 6 september 1994 houdende
                                ment ( ! )                                toepassing van artikel 60 van het Statuut van de ambtena
  (Ambtenaren — Bevordering — Misbruik van bevoegd                       ren van de Europese Gemeenschappen op verzoekster,
                                 heid)                                    zoals bevestigd bij het besluit van de Commissie van 3 april
                                                                           1994 houdende afwijzing van verzoeksters klacht, heeft
                             ( 97/C 9/28 )                                het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: H.
                                                                          Kirschner, president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropoulos,
                         (Procestaai: Frans)                              rechters; griffier: H. Jung, op 20 november 1996 een arrest
                                                                          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 In zaak T-272/94, C. Brulant, ambtenaar bij het Europees
 Parlement, wonende te Compiègne ( Frankrijk ), vertegen                 1 . Verwerpt het beroep.
 woordigd door S. Deniniolle, advocaat te Parijs, domicilie
 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,                    2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
 advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Europees Parlement                      gen .
 ( gemachtigden : M. Peter en J. Pantalis ), betreffende een
 beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parle
 ment van 30 september 1993 houdende voorziening in het                   (>) PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 , blz . 23 .
 in de kennisgeving van vacature nr. 7262 bedoelde ambt
 ( ambt II/A/1 993 ), van het besluit van 15 november 1993
 houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie en van het
 besluit van 28 april 1994 houdende uitdrukkelijke afwij
 zing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Derde Ka
 mer ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, B. Ves                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
 terdorf en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio                                        VAN EERSTE AANLEG
 Gonzalez, administrateur, op 19 november 1996 een arrest                                      van 21 november 1996
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          in zaak C-53/96, Syndicat des producteurs de viande bovi
 1 . Verklaart nietig bet besluit van het Europees Parle                 ne de la coordination rurale e.a. tegen Commissie van de
     ment van 30 september 1993 houdende voorziening in                                   Europese Gemeenschappen C1 )
     het in de kennisgeving van vacature nr. 7262 bedoelde                (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Dringende maatre
     amt (ambt II/A/1933).                                               gelen inzake bescherming van de volksgezondheid — Scha
                                                                          devordering — Onvoorzienbare schade — Niet-ontvanke
2 . Verklaart eveneens nietig het besluit houdende afwij                                                 lijkheid)
     zing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt.                                                   ( 97/C 9/30 )
3 . Verwijst het Parlement in alle kosten.                                                       (Procestaai: Frans)
(•) PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994, blz . 31 .
                                                                         In zaak T-53/96, Syndicat des producteurs de viande bovi
                                                                         ne de la coordination rurale, gevestigd te l'Isle-Jourdain
                                                                         ( Frankrijk ), Syndicat des producteurs de lait de la coordi
                                                                         nation rurale, gevestigd de l'Isle Jourdain ( Frankrijk ), P. de
                                                                         Villiers, wonende te Aubretières ( Frankrijk ), vertegenwoor
                                                                         digd door A. Varaut, advocaat te Parijs, tegen Commissie
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : G. Ber
                     van 20 november 1996                                scheid, J. Macdonald Flett en U. Wölker ), betreffende een
                                                                         schadevordering krachtens de artikelen 178 en 215 ,
in zaak C-135/95 : „ Z " tegen Commissie van de Europese                 tweede alinea, EG-Verdrag, heeft het Gerecht (Vijfde Ka
                       Gemeenschappen (')                                mer), samengesteld als volgt: R. Garcia-Valdecasas, kamer
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Onregelma                   president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,
tige afwezigheid — Artikelen 59 en 60 Statuut — Medi                    op 21 november 1996 een beschikking gegeven waarvan
            sche attesten — Arbeidsongeschiktheid)                       het dictum luidt als volgt:
                            ( 97/C 9/29 )
                                                                         1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                         2 . Verzoekers worden hoofdelijk in de kosten verwezen.
In zaak T-135/95 , „ Z ", ambtenaar van de Commissie van
                                                                         (M PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz . 35 .
de Europese Gemeenschappen, wonende te Torredelmar
( Spanje ), vertegenwoordigd door J. F. Neven, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten


title: Zaak T-740/16: Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Stips/Commissie

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/21

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Stips/Commissie
   (Zaak T-740/16)
   (2016/C 475/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Adolf Stips (Besozzo, Italië) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij vraagt het Gerecht:
   te verklaren en vast te stellen,

               —

               de Europese Commissie wordt veroordeeld tot volledige vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden als gevolg van de vertraging bij de organisatie van de herindeling 2013;

               —

               in elk geval, de Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van het beroep voert de verzoekende partij één middel aan, ontleend aan de schade die zij zou hebben geleden en die uitsluitend te wijten is aan de niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting tot behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. Ten eerste heeft de Commissie de lijst van heringedeelde functionarissen niet binnen een redelijke termijn vastgesteld, dat wil zeggen vóór 31 december 2013. Ten tweede is de door de verzoekende partij geleden schade reëel en berekenbaar en ten derde bestaat er een oorzakelijk verband tussen de dienstfout van de Commissie en de geleden schade.


title: Zaak C-252/06: Beroep ingesteld op  15 juli 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/27

         Beroep ingesteld op 15 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-252/06)
   (2006/C 178/44)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verweerster: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 januari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 9, blz. 3.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 26 september 1996 in zaak C-230/94 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): R. Enkler tegen Finanzamt Homburg (Zesde BTW-Richtlijn - Begrip economische activiteit - Maatstaf van heffing)

text:
Nr . C 354/6            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23 . 11 . 96
sector rundvlees ( PB 1987, L 109 , blz . 12 ), heeft het Hof           waarde aan niet in het binnenland gevesti-gde belastingplich
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris                 tigen ( PB 1979 , L 331 , blz . 11 ), heeft het Hof ( Zesde
( rapporteur ), kamerpresident, G. Hirsch en G. F. Mancini ,            Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpre
rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. von                sident, G. Hirsch ( rapporteur) en P. J. G. Kapteyn, rechters;
Holstein , adjunct-griffier, op 17 september 1996 een arrest            advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : H. A. Rühl, hoofd
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                            administrateur, op 26 september 1996 een arrest gewezen
                                                                        waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG van de
      Raad van 25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de               Artikel 3 , onder b), van de Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het               van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmo
      gebied van de douaneschuld, heeft rechtstreekse wer              nisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbe
      king en doet voor particulieren rechten ontstaan die zij          lasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over
      kunnen inroepen tegenover een Lid-Staat die deze                  de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland geves
      richtlijn niet in nationaal recht heeft omgezet, en die de        tigde belastingplichtigen, moet aldus worden uitgelegd, dat
      nationale rechter moet handhaven .                                een advocaat die in de Lid-Staat waar hij gevestigd is,
                                                                        krachtens artikel 28 , lid 3 , onder b), en bijlage F van de
2 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG is ook               Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      van toepassing in geval van schending van Verordening             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
      (EEG) nr. 612/77 van de Commissie van 24 maart 1 9 77             Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
      tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de              van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
      bijzondere invoerregeling voor bepaalde jonge manne              slag, BTW-vrijstelling geniet, uit dien hoofde niet gerechtigd
      lijke mestrunderen , zoals gewijzigd bij Verordening              is de bevoegde dienst van die Lid-Staat om afgifte van de in
      (EEG) nr. 1384/77 van de Commissie van 27 juni                    genoemd artikel 3 , onder b), bedoelde verklaring te verzoe
      1977 .                                                            ken, en dus geen recht heeft op teruggaaf van de BTW die is
                                                                        geheven ter zake van diensten die hem zijn verleend in een
(') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 ,                                  Lid-Staat waar hij niet gevestigd is en waar diensten verricht
     PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .                                 door advocaten niet zijn vrijgesteld.
                                                                        (M PB nr . C 178 van 30 . 6 . 1993 .
                     ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer )                                                 ARREST VAN HET HOF
                      van 26 september 1996                                                       ( Vierde Kamer )
in zaak C-302/93 ( verzoek van het Gerechtshof te
                                                                                van 26 september 1996
 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing ): E. Debouche
      tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen ( 1 )             in zaak C-230/94 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                        een prejudiciële beslissing ): R. Enkier tegen Finanzamt
 (BTW — Uitlegging van artikel 1 7, leden 2 en 3, onder a),
                                                                                Homburg ( 1 )
 van Richtlijn 77/388/EEG en van de artikelen 3, onder b),
 en 5, eerste alinea, van Richtlijn 79/1 072/EEG — Teruggaaf             (Zesde BTW-Richtlijn — Begrip economische activiteit —
 van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het                                  Maatstaf van heffing)
           binnenland gevestigde belastingplichtigen)                                               ( 96/C 354/ 11 )
                            ( 96/C 354/ 10 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                         ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 In zaak C-302/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                 de Jurisprudentie van het Elof)
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te
 ' s-Gravenhage ( Nederland ) in het aldaar aanhangig geding            In zaak C-230/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 tussen E. Debouche en Inspecteur der Invoerrechten en                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesfinanzhof
 Accijnzen , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           in het aldaar aanhangig geding tussen R. Enkier en
 van artikel 17, leden 2 en 3 , onder a ), van de Zesde Richtlijn        Finanzamt Homburg, om een prejudiciële beslissing over de
 77/388 /EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                  uitlegging van artikel 4 , leden 1 en 2 , artikel 6 , lid 2 ,
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                  onder a ), en artikel 1 1 , deel A, lid 1 , onder c ), van de Zesde
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977 ,             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
 L 145 , blz . 1 ), en van de artikelen 3 , onder b ), en 5 , eerste     Staten inzake omzetbelasting -— Gemeenschappelijk stelsel
 alinea , van de Achtste Richtlijn 79/ 1072/EEG van de Raad              van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond
 van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de                  slag ( PB 1 977, L 1 45 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
 wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Rege                samengesteld als volgt : C. N. Kakouris , kamerpresident,
 ling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde             P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters ;
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 354/7
advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier : H. A. Rühl, hoofd           penne en B. Smulders ), betreffende een beroep tot nietig
administrateur, op 26 september 1996 een arrest gewezen                verklaring van beschikking SG(94 ) D/8907 van de Commis
waarvan het dictum luidt als volgt:                                    sie van 27 juni 1994 betreffende steun aan de vennootschap
                                                                       Kimberly Clark Sopalin , heeft het Hof, samengesteld als
                                                                       volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, C. N. Kakouris,
1 . De verhuur van een lichamelijke zaak is een exploitatie
     die is aan te merken als economische activiteit in de zin
                                                                       D. A. O. Edward, J.-P . Puissochet en G. Hirsch ( rapporteur ),
                                                                       kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, C.
     van artikel 4, lid 2 , van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG
                                                                       Gulmann , J. L. Murray, L. Sevón en M. Wathelet, rechters ;
     van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni
                                                                       advocaat-generaal : F. G. Jacobs ; griffier : H. von Holstein,
     satie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzet
                                                                       adjunct-griffier, op 26 september 1996 een arrest gewezen
     belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                       waarvan het dictum luidt als volgt :
     over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, wan
     neer die verhuur erop gericht is, duurzaam opbrengsten
     te verkrijgen.                                                    1 . Verwerpt het beroep .
2 . Om vast te stellen of de verhuur van een lichamelijke              1 . Verwijst de Franse Republiek in de kosten .
     zaak , zoals een kampeerwagen, erop gericht is, duur
     zaam opbrengsten te verkrijgen in de zin van artikel 4,           (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
     lid 2 , tweede zin, van Richtlijn 77/388/EEG , moet de
     nationale rechter het geheel van de omstandigheden van
     het concrete geval beoordelen.
3 . Artikel 11 , deel A, lid 1 , onder c), van Richtlijn
     77/388/EEG moet aldus worden uitgelegd, dat de
     uitgaven die ontstaan in de periode tijdens welke de zaak                             ARREST VAN HET HOF
     de belastingplichtige op zodanige wijze ter beschikking                                      ( Zesde Kamer )
     staat, dat hij ze op ieder ogenblik daadwerkelijk voor
     andere dan bedrijfsdoeleinden kan gebruiken, moeten                                     van 26 september 1996
     worden opgenomen in de maatstaf van heffing van de                in zaak C-287/94 ( verzoek van het 0stre Landsret om een
     omzetbelasting over handelingen die overeenkomstig                prejudiciële beslissing ): A/S Richard Frederiksen & Co .
     artikel 6 , lid 2 , van die verordening met dienstverrich                             tegen Skatteministeriet ( 1 )
     tingen zijn gelijkgesteld. Flet in aanmerking te nemen
    gedeelte van deze uitgaven moet evenredig zijn aan de              (Bijeenbrengen van kapitaal — Kapitaalrecht — Door
     verhouding tussen de totale duur van daadwerkelijk                moedermaatschappij aan dochter verstrekte renteloze
    gebruik van de zaak en de periode van daadwerkelijk                lening — Belasting over inkomsten van vennootschap
    gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden.                                                          pen)
                                                                                ( 96/C 354/ 13 )
(M PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Deens)
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                    ARREST VAN HET HOF                                 In zaak C-287/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
                     van 26 september 1996                             krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het 0stre Landsret
in zaak C-241 /94 : Franse Republiek tegen Commissie van               ( Denemarken ) in het aldaar aanhangig geding tussen A/S
                                                                       Richard Frederiksen & Co . en Skatteministeriet, om een
                de Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                       prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 4 ,
(Begrip steunmaatregelen van Staten in de zin van artikel 92,          lid 2 , onder b ), en 1 0 van Richtlijn 69/335/EEG van de Raad
lid 1, van het Verdrag — Tegemoetkomingen van de Staat                 van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
                     met een sociaal karakter)                         bijeenbrengen van kapitaal ( PB 1969 , L 249 , blz . 25 ), heeft
                           ( 96/C 354/ 12 )                            het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N.
                                                                       Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini en H. Ragnemalm
                         (Procestaai: Frans)
                                                                       ( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal : A. La Pergola ;
                                                                       griffier : H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op 26 september
                                                                       1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         volgt :
                 de jurisprudentie van het Hof)
                                                                       1 . Artikel 4 , lid 2 , onder b), van Richtlijn 69/335/EEG van
In zaak C-241 /94 , Franse Republiek ( gemachtigden : E.                    de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
Belliard , C. Salins en J.-M . Belorgey ) tegen Commissie van               belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, moet
de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : J.-P . Kep                     aldus worden uitgelegd, dat het bij de verstrekking van


title: Zaak T-315/14: Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Hipp/BHIM — Nestlé Nutrition (Praebiotik)

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/37

         Beroep ingesteld op 5 mei 2014 — Hipp/BHIM — Nestlé Nutrition (Praebiotik)
   (Zaak T-315/14)
   2014/C 212/48
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hipp & Co. (Sachseln, Zwitserland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, A. Wagner en S. Brandstätter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Nestlé Nutrition GmbH (Franfurt am Main, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 februari 2014 in zaken R 1171/2012-4 en R 1326/2012-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „Praebiotik” voor waren van de klassen 5, 29 en 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 83  919

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Nestlé Nutrition GmbH

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van het verzoek om nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: de bestreden beslissing wordt aldus gedeeltelijk vernietigd dat het litigieuze merk volledig vervallen wordt verklaard. Het beroep van Hipp & Co. wordt verworpen.

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 51, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 78 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-131/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 maart 2015 door Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 januari 2015 in zaak T-58/13, Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE/Europese Commissie

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/19

         Hogere voorziening ingesteld op 16 maart 2015 door Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 8 januari 2015 in zaak T-58/13, Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE/Europese Commissie
   (Zaak C-131/15 P)
   (2015/C 198/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE (vertegenwoordiger: S. Pappas, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Helleense Republiek en Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP)

      Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 januari 2015 in zaak T-58/13, Club Hotel Loutraki e.a./Commissie, vernietigen;

               —

               besluit C (2012) 6777 final van de Commissie van 3 oktober 2012 in staatssteunzaak SA 33988 (2011/N) — Griekenland — Nadere bepalingen betreffende de uitbreiding van het uitsluitend recht van OPAP voor de exploitatie van 13 kansspelen en toekenning van een exclusieve licentie voor de exploitatie van 35  000 videoloterijterminals voor een periode van tien jaar nietig verklaren;

               —

               verwerende partijen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 januari 2015 in zaak T-58/13, Club Hotel Loutraki e.a./Commissie, houdende verwerping van rekwirantes’ beroep tot nietigverklaring van besluit C (2012) 6777 final van de Commissie van 3 oktober 2012 in staatssteunzaak SA 33988 (2011/N) — Griekenland — Nadere bepalingen betreffende de uitbreiding van het uitsluitend recht van OPAP voor de exploitatie van 13 kansspelen en toekenning van een exclusieve licentie voor de exploitatie van 35  000 videoloterijterminals voor een periode van tien jaar.

               2.

               In dat besluit heeft de Commissie geen bezwaar gemaakt tegen twee aangemelde maatregelen in het voordeel van OPAP: a) de toekenning van een exclusieve vergunning aan OPAP om 35  000 videoloterijterminals te exploiteren voor een periode van tien jaar die eindigt in 2022; b) de verlenging met 10 jaar, van 2020 tot 2030, van het uitsluitende recht dat reeds aan OPAP was toegekend voor de exploitatie van 13 kansspelen.

               3.

               Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes drie middelen tegen het bestreden arrest aan:

                           a)

                           Het Gerecht heeft artikel 108, lid 3, VWEU en de artikelen 4, lid 4, 7, leden 2 en 3, en 13, lid 1, van verordening nr. 659/1999 (1) geschonden, door in de punten 33 tot en met 64 van het bestreden arrest te oordelen dat de Commissie niet verplicht was een formele onderzoeksprocedure in te leiden en haar onderzoek rechtmatig in de inleidende onderzoeksfase heeft beëindigd.

                           b)

                           Het Gerecht heeft artikel 296 VWEU en de artikelen 41 en 47 van het Handvest geschonden, door in de punten 65 tot en met 78 van het bestreden arrest te oordelen dat het besluit van de Commissie voldoende was gemotiveerd, hoewel economische gegevens ontbraken, zodat niet kon worden beoordeeld of de berekeningen van de Commissie nauwkeurig waren.

                           c)

                           Het Gerecht heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden, door te oordelen dat de Commissie de aangemelde maatregelen gezamenlijk mocht beoordelen, hoewel de markt niet was afgebakend, en daarbij de begrippen „vergelijkbaarheid” en „economische context” onjuist toe te passen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-129/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Carlos Andres en 150 andere rekwiranten tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2013 in zaak F-15/10, Andres e.a./ECB

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/27

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Carlos Andres en 150 andere rekwiranten tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2013 in zaak F-15/10, Andres e.a./ECB
   (Zaak T-129/14 P)
   2014/C 159/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partijen: Carlos Andres (Frankfurt am Main, Duitsland) en 150 andere rekwiranten (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank (ECB)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 11 december 2013 in zaak F-15/10 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, de door rekwiranten in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en, derhalve,

                           —

                           nietig te verklaren de salarisafrekeningen over juni 2009 voor zover daarin met betrekking tot rekwiranten voor het eerst toepassing wordt gegeven aan de hervorming van de pensioenregeling waartoe de raad van bestuur op 4 mei 2009 heeft besloten alsmede nietig te verklaren, in dezelfde mate, alle vorige salarisafrekeningen en toekomstige pensioenafrekeningen;

                           —

                           voor zover nodig, nietig te verklaren de op 28 augustus respectievelijk 17 december 2009 gedateerde besluiten tot afwijzing van de verzoeken om herziening („administrative review”) en van de interne klachten („grievance procedure”);

                           —

                           dientengevolge,

                                       —

                                       de verwerende partij te veroordelen tot betaling van het verschil in bezoldiging en pensioen voortvloeiende uit voormeld besluit van de raad van bestuur van 4 mei 2009 ten opzichte van de toepassing van de voorgaande pensioenregeling, waarbij het verschil in bezoldiging en pensioen moet worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf 15 juni 2009 en vervolgens vanaf de 15e van elke maand tot aan de volledige betaling, tegen de tariefvoet vastgesteld door de ECB, vermeerderd met 3 punten,

                                       —

                                       de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de schade als gevolg van het verlies aan koopkracht, waarbij deze schade ex aequo et bono en voorlopig moet worden vastgesteld op 1 % van de maandelijkse bezoldiging van elke rekwirant;

                           —

                           de ECB te verwijzen in alle kosten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 6.8 van bijlage III bij de arbeidsvoorwaarden, schending van het legaliteits- en het rechtszekerheidsbeginsel alsmede schending van artikel 35, lid 1, sub e, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan inbreuk op de bevoegdheden van het comité van toezicht, schending van bijlage III bij de arbeidsvoorwaarden en van het mandaat van het comité van toezicht alsmede schending van het beginsel van goede trouw.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het recht van raadpleging van het personeelscomité en het comité van toezicht, schending van het beginsel van goede trouw en van de artikelen 45 en 46 van de arbeidsvoorwaarden, schending van het protocolakkoord over de betrekkingen tussen de directie en het personeelscomité van de ECB, schending van bijlage III bij de arbeidsvoorwaarden en van het mandaat van het comité van toezicht alsmede verkeerde opvatting van het dossier.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 6.3 van het pensioenplan, niet-uitvoering van de controle van de motivering van het besluit van 4 mei 2009, verkeerde opvatting van het dossier en schending van het beginsel van goed financieel beheer.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan niet-uitvoering van de controle van een kennelijke beoordelingsfout en verkeerde opvatting van het dossier.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel, niet-nakoming van de motiveringsplicht, verkeerde opvatting van het dossier en van het bewijsmateriaal.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan miskenning van de verschillende aard van een contractuele en een statutaire arbeidsverhouding, inbreuk op fundamentele voorwaarden van de arbeidsverhouding en schending van richtlijn 91/533. (1)

               8.

               Achtste middel, ontleend aan een inbreuk op verworven rechten.

      (1)  Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32).


title: Zaak T-264/17: Beroep ingesteld op 4 mei 2017 — Uponor Innovation/EUIPO — Swep International (SMATRIX)

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/35

         Beroep ingesteld op 4 mei 2017 — Uponor Innovation/EUIPO — Swep International (SMATRIX)
   (Zaak T-264/17)
   (2017/C 221/49)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Uponor Innovation AB (Borås, Zweden) (vertegenwoordiger: A. Kylhammar, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Swep International AB (Landskrona, Zweden)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „SMATRIX” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 540 431

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 1 maart 2017 in zaak R 236/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

               —

               verwijzing van SWEP International in verzoeksters kosten voor de oppositieafdeling en de kamer van beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-132/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Leuven (België) op 15 maart 2010 — 1. Olivier Paul Louis Halley, 2. Julie Jacqueline Marthe Marie Halley et 3. Marie Joëlle Armel Halley tegen Belgische Staat

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Leuven (België) op 15 maart 2010 — 1. Olivier Paul Louis Halley, 2. Julie Jacqueline Marthe Marie Halley et 3. Marie Joëlle Armel Halley tegen Belgische Staat
   (Zaak C-132/10)
   2010/C 134/41
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Leuven

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

                           Olivier Paul Louis Halley

                           Julie Jacqueline Marthe Marie Halley

                           Marie Joëlle Armel Halley

               Verweerder

               :

               Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

   Is artikel 137, eerste lid, 2 Wetboek Successierechten, gelezen in samenhang met artikel 111 Wetboek Successierechten, bestaanbaar met de artikelen 26, 49, 63 en 65 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie doordat de verjaringstermijn voor de successierechten verschuldigd op aandelen op naam twee jaar bedraagt indien de zetel van de werkelijke leiding van de vennootschap zich in België bevindt, terwijl deze verjaringstermijn tien jaar bedraagt indien de zetel van de werkelijke leiding van de vennootschap zich niet in België bevindt?