201807200172013522018/C 276/161662018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180301111112Zaak C-166/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale per la Campania (Italië) op 1 maart 2018 — Idroenergia Scrl / Agenzia delle dogane e dei Monopoli — Ufficio delle Dogane di Caserta
 ---documentbreak--- C2762018NL1120120180301NL0016112111Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale per la Campania (Italië) op 1 maart 2018 — Idroenergia Scrl / Agenzia delle dogane e dei Monopoli — Ufficio delle Dogane di Caserta
   (Zaak C-166/18)2018/C 276/16Procestaal: Italiaans
      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale per la Campania

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Idroenergia Scrl

      Verwerende partij: Agenzia delle dogane e dei Monopoli — Ufficio delle Dogane di Caserta
   Bij beschikking van 21 juni 2018 heeft het Hof (Zesde kamer) het verzoek van de Commissione tributaria regionale per la Campania (Italië) om een prejudiciële beslissing, kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


201807200602013272018/C 276/313352018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180523222321Zaak C-335/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 23 mei 2018 — Strafzaak tegen AK
 ---documentbreak--- C2762018NL2210120180523NL0031221232Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 23 mei 2018 — Strafzaak tegen AK
   (Zaak C-335/18)2018/C 276/31Procestaal: Bulgaars
      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partij in de strafzaak

   AK

      Prejudiciële vragen

            1)

            Dient artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1889/2005 (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad aldus te worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die voorziet in de automatische confiscatie van een in bewaring genomen geldbedrag dat niet volgens de regels is aangegeven bij het overschrijden van de buitengrens van de Europese Unie, louter op grond dat geen aangifte van dit geldbedrag is gedaan en zonder dat de confiscatie nodig is teneinde de herkomst van het bedrag vast te stellen?

            2)

            Dient artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad aldus te worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die op het in de eerste vraag genoemde strafbare feit niet alleen een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar of een geldboete ter hoogte van een vijfde van de waarde van het voorwerp van het strafbare feit stelt, maar ook voorziet in de verplichte confiscatie van het voorwerp van het strafbare feit, zonder dat de herkomst van het niet-aangegeven bedrag een rol speelt?

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (PB 2005, L 309, blz. 9).


201807200662013132018/C 276/172492018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180411121211Zaak C-249/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 april 2018 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: CEVA Freight Holland BV
 ---documentbreak--- C2762018NL1210120180411NL0017121121Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 11 april 2018 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: CEVA Freight Holland BV
   (Zaak C-249/18)2018/C 276/17Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: CEVA Freight Holland BV

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 78 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (
                  1
               ) van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat een aangever in het kader van een boeking achteraf alsnog onder verwijzing naar artikel 147, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 2454/93 (
                  2
               ) van de Commissie tot vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 kan kiezen voor een andere, lagere transactieprijs van ingevoerde goederen met het oog op het verlagen van de douaneschuld?

            2)

                        a.

                        Vormt voor de toepassing van artikel 221, lid 3, van verordening nr. 2913/92 het bepalen van het tijdstip waarop de mededeling aan de schuldenaar heeft plaatsgevonden, een vraag van Unierecht?

                        b.

                        Indien vraag 2)a. bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 221, lid 3, van verordening nr. 2913/92 aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde mededeling door de schuldenaar moet zijn ontvangen binnen de termijn van drie jaar nadat de douaneschuld is ontstaan, of volstaat dat die mededeling binnen die termijn aan de schuldenaar is verzonden?

      (
         1
      )	Verordening van 12 oktober 1992 (PB 1992, L 302, blz. 1).
   (
         2
      )	Verordening van 2 juli 1993 (PB 1993, L 253, blz. 1).


201807200462012992018/C 276/323362018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180523232311Zaak C-336/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Apelativen sad Sofia (Bulgarije) op 23 mei 2018 — Strafzaak tegen EP
 ---documentbreak--- C2762018NL2310120180523NL0032231231Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Apelativen sad Sofia (Bulgarije) op 23 mei 2018 — Strafzaak tegen EP
   (Zaak C-336/18)2018/C 276/32Procestaal: Bulgaars
      Verwijzende rechter

   Apelativen sad Sofia

      Partij in de strafzaak

   EP

      Prejudiciële vragen

            1)

            Dient artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1889/2005 (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad, volgens hetwelk niet-aangegeven liquide middelen overeenkomstig de in de nationale wetgeving vastgestelde voorwaarden in bewaring mogen worden genomen, aldus te worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de automatische confiscatie van de liquide middelen op grond van niet-nakoming van de aangifteplicht zonder dat de herkomst van de liquide middelen wordt gecontroleerd, of dient het aldus te worden uitgelegd dat het alleen de voorlopige inbewaarneming van de liquide middelen toestaat in afwachting van de herkomstcontrole door de bevoegde nationale autoriteit? Strookt artikel 251, lid 2, van de Nakazatelen kodeks (Bulgaars wetboek van strafrecht) met de mogelijkheid waarin artikel 4, lid 2, van de verordening voorziet?

            2)

            Afhankelijk van het antwoord op de eerste vraag: dient artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die bij niet-nakoming van de aangifteplicht van artikel 3 van de verordening voorziet in een cumulatie van de sancties gevangenisstraf of geldboete en de confiscatie van de niet-aangegeven liquide middelen zonder herkomstcontrole? Is de gelijktijdige toepassing van artikel 251, lid 1, NK en artikel 251, lid 2, NK — dat wil zeggen, het opleggen van de in artikel 251, lid 1, NK voorziene straf en de uit de strafrechtelijke veroordeling voortvloeiende en krachtens artikel 251, lid 2, NK verplichte confiscatie van het geldbedrag dat het voorwerp van het volgens artikel 251, lid 1, NK strafbare feit uitmaakt — verenigbaar met artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1889/2005, dat verlangt dat sancties bij niet-nakoming van de aangifteplicht van artikel 3 ervan worden vastgesteld die doeltreffend en afschrikkend zijn en bovendien in een redelijke verhouding staan tot de ernst van de inbreuk en de bedreiging die zij voor de samenleving vormt?

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (PB 2005, L 309, blz. 9).


201807200612013122018/C 276/182512018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180412121322Zaak C-251/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 12 april 2018 — Trace Sport tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven
 ---documentbreak--- C2762018NL1220120180412NL0018122132Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 12 april 2018 — Trace Sport tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven
   (Zaak C-251/18)2018/C 276/18Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Rechtbank Noord-Holland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Trace Sport

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane, kantoor Eindhoven

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is uitvoeringsverordening 501/2013 (
                  1
               ) geldig voor zover zij betrekking heeft op producentexporteur Kelani Cycles?

            2)

            Is uitvoeringsverordening 501/2013 geldig voor zover zij betrekking heeft op producentexporteur Creative Cycles?

      (
         1
      )	Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 van de Raad van 29 mei 2013 tot uitbreiding van het definitieve antidumpingrecht dat bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 990/2011 is ingesteld op de invoer van rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China tot de invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië (PB 2013, L 153, blz. 1).


201807200192012932018/C 276/333422018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180524242521Zaak C-342/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2018 door Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-130/17, Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL2410120180524NL0033241252Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2018 door Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-130/17, Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A/Commissie
   (Zaak C-342/18 P)2018/C 276/33Procestaal: Pools
      Partijen

      Rekwirante: Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. (vertegenwoordiger: M. Jeżewski, adwokat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 15 maart 2018 waarbij het beroep van Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. in zaak T-130/17, niet-ontvankelijk is verklaard;

            —

            beslissing over de ontvankelijkheid en verklaring dat het beroep van Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. in zaak T-130/17 strekkende tot nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van besluit C(2016) 6950 final van de Commissie van 28 oktober 2016 houdende herziening van de krachtens richtlijn 2003/55/EG (
                  1
               ) verleende ontheffing van de OPAL-gasleiding van de vereisten inzake de toegang van derden en tariefregulering ontvankelijk is.

            —

            terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor een beoordeling ten gronde van het beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

            1)

            Artikel 263 van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat rekwirante niet rechtstreeks wordt geraakt door het besluit van de Europese Commissie.
            De beoordeling van het Gerecht dat rekwirante niet rechtstreeks wordt geraakt door het besluit van de Europese Commissie is onjuist. De opvatting van het Gerecht is niet verenigbaar met de bestaande rechtspraak, die erop duidt dat personen die geen nationale regelgevende instantie — adressaten van het besluit — zijn, rechtstreeks worden geraakt. Rekwirante wijst er met name op dat de Duitse regelgevende instantie kennelijk voornemens was een regelgevingsontheffing af te geven.

            2)

            Artikel 263 van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat rekwirante niet individueel wordt geraakt door het besluit van de Europese Commissie.
            De situatie van rekwirante maakt in dit geval een individualisering mogelijk in de zin van de rechtspraak over de ontvankelijkheid van een beroep. Gelet op de marktpositie van rekwirante wordt zij door het litigieuze besluit individueel geraakt. Dit besluit is tevens van invloed op haar situatie als eigenares van de Jamal-gasleiding, die concurreert met de OPAL-gasleiding (een verlenging van de NordStream-gasleiding) en ook op haar situatie als subject dat gehouden is de gasbevoorrading veilig te stellen.

            3)

            Artikel 263, vierde alinea, in fine, van het Verdrag is onjuist uitgelegd doordat is vastgesteld dat het litigieuze besluit geen regelgevingshandeling is.
            Volgens rekwirante is het besluit een regelgevingshandeling en is de beoordeling van het Gerecht op dit punt onjuist.

      (
         1
      )	Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB 2003, L 176, blz. 57).


201807200592013202018/C 276/192572018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180413131311Zaak C-257/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 13 april 2018 — M. Güler tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
 ---documentbreak--- C2762018NL1310120180413NL0019131131Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 13 april 2018 — M. Güler tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)
   (Zaak C-257/18)2018/C 276/19Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: M. Güler

      Verweerder: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

      Prejudiciële vragen

            1)

            Kan een Turkse onderdaan die tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat is toegetreden, de nationaliteit van die lidstaat heeft verworven zonder afstand te doen van zijn Turkse nationaliteit en vervolgens vrijwillig afstand heeft gedaan van de nationaliteit van die lidstaat van ontvangst en daarmee van het Unieburgerschap, een beroep doen op artikel 6 van besluit 3/80 (
                  1
               ) om zich aan de woonplaatsvoorwaarde van de TW (
                  2
               ) te onttrekken?

            2)

            Zo ja, op welk moment moet deze Turkse onderdaan voldoen aan de voorwaarde dat hij geen Unieburger is, om aanspraken te ontlenen aan artikel 6 van besluit 3/80: reeds op het moment van vertrek uit de ontvangende lidstaat, dan wel pas vanaf het latere moment waarop de te exporteren uitkering in het buitenland zou moeten worden betaald?

            3)

            Moet artikel 6, eerste lid, van besluit 3/80 aldus worden uitgelegd dat aan een Turkse onderdaan die op het moment van remigratie naar Turkije nog over de nationaliteit van een lidstaat beschikte, maar deze op een later moment vrijwillig heeft opgegeven, vanaf dit laatste moment de aanspraak op een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkering die ertoe strekt een minimuminkomen te waarborgen op basis van het sociaal minimum van de betreffende lidstaat, niet mag worden ontzegd om de enkele reden dat hij in Turkije woont, zelfs als hij tot het moment van vertrek uit de betreffende lidstaat geen aanspraak op deze bijzondere uitkering kon maken omdat toen nog niet aan de toekenningsvoorwaarden was voldaan?

      (
         1
      )	Besluit nr. 3/80 van de associatieraad, van 19 september 1980, betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60).
   (
         2
      )	Wet van 6 november 1986, houdende verlening van toeslagen tot het relevante sociaal minimum aan uitkeringsgerechtigden op grond van de Werkloosheidswet, de Ziektewet, de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen (toeslagenwet).


201807200142013512018/C 276/526452017CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180323333312Zaak C-645/17: Beschikking van de president van het Hof van 23 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Emirates Airlines — Direktion für Deutschland/Aylin Wüst, Peter Wüst
 ---documentbreak--- C2762018NL3320120180323NL0052332331Beschikking van de president van het Hof van 23 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Emirates Airlines — Direktion für Deutschland/Aylin Wüst, Peter Wüst
   (Zaak C-645/17) (
         1
      )2018/C 276/52Procestaal: DuitsDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 129 van 24.4.2017.


201807200352013422018/C 276/343582018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180601252731Zaak C-358/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2018 door de Republiek Polen tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-507/15, Polen/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL2510120180601NL0034251273Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2018 door de Republiek Polen tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 15 maart 2018 in zaak T-507/15, Polen/Commissie
   (Zaak C-358/18 P)2018/C 276/34Procestaal: Pools
      Partijen

      Rekwirante: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 maart 2018 in zaak T-507/15, Polen/Commissie, voor zover bij dit arrest de hiernavolgende middelen van het beroep tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 [kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076] houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (
                  1
               ) zijn afgewezen:

                     a)

                     tweede onderdeel van het eerste middel betreffende de doelmatigheid van de controles ter plaatse vóór toekenning van de voorlopige erkenning van producentengroeperingen, en

                     b)

                     tweede onderdeel van het tweede middel betreffende de beoordeling van het risico van schade voor het fonds en de hoogte van de forfaitaire correctie met betrekking tot de uitgaven in het kader van de maatregel „Groenten en fruit — Voorlopig erkende producentengroeperingen”;

            —

            nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 [kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076] houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarbij een bedrag van 55375053,74 EUR, uitgegeven door een door de Republiek Polen erkend betaalorgaan, aan financiering van de Europese Unie wordt onttrokken;

            —

            verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden arrest heeft het Gerecht het beroep van de Republiek Polen verworpen waarbij zij had verzocht tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie houdende onttrekking aan EU-financiering van een bedrag van 142446,05 EUR en 55375053,74 EUR, uitgegeven door een door de Republiek Polen erkend betaalorgaan in het kader van de maatregelen „Groenten en fruit — Operationele programma’s” en „Groenten en fruit — Voorlopig erkende producentengroeperingen”.
   De Commissie heeft de Republiek Polen op drie punten tekortkomingen bij de uitgave van deze middelen verweten. Ten eerste hadden die tekortkomingen betrekking op de controles ter plaatse of de producentenorganisaties aan de criteria voor de erkenning voldeden (hoeveelheid controles); ten tweede op de controles ter plaatse vóór de toekenning van de voorlopige erkenning voor producentengroeperingen of erkenning voor producentenorganisaties; ten derde op de steun betaald aan producentenorganisaties uit hoofde van de kosten van zaaigoed in het kader van operationele programma’s.
   De tweede van de hierboven genoemde punten berustte erop dat de Poolse autoriteiten vóór de voorlopige erkenning als producentengroepering of erkenning als producentenorganisatie niet hebben gecontroleerd of zij de vereiste minimumwaarde van verkochte productie hebben gehaald, een fundamenteel criterium voor de erkenning. Volgens de Commissie waren de controles ter plaatse door de Poolse autoriteiten op dit punt ondoelmatig. Deze controles speelden volgens de Commissie een sleutelrol en de door de Commissie vastgestelde tekortkomingen waren de grond voor een forfaitaire correctie van 10 % van de uitgaven voor zowel de maatregel „Groenten en fruit — Operationele programma’s” als „Groenten en fruit — Voorlopig erkende producentengroeperingen”.
   De Republiek Polen voert de volgende middelen aan tegen het bestreden arrest.

            1.

            Kennelijk onjuiste opvatting van de feiten:

                     —

                     de vaststellingen van onregelmatigheden bij de controles van producentenorganisaties vóór hun erkenning zijn betrokken op de controles van producentengroeperingen vóór de voorlopige erkenning;

                     —

                     de vaststelling dat de controles van producentengroeperingen vóór de voorlopige erkenning ondoelmatig waren, is in strijd met het standpunt van de Commissie van 1 maart 2001, waarin de doelmatigheid van die controles werd bevestigd.

               In verband met dit middel voert de Republiek Polen ten eerste aan dat het Gerecht op ontoelaatbare wijze de vaststellingen over onregelmatigheden bij de controles van producentenorganisaties vóór hun erkenning, te weten Vegapol en Zrzeszenie Plantatorów Owoców i Warzyw w Łowiczu, heeft betrokken op de beoordeling van de doelmatigheid van de controles van de producentengroeperingen vóór hun voorlopige erkenning. Bovendien wijst de Republiek Polen erop dat het Gerecht kennelijk de feiten onjuist heeft opgevat bij de beoordeling van de door de Republiek Polen aangevoerde strijdigheid van de brief van de Commissie van 1 maart 2011, waarbij de doelmatigheid van de controles door de Poolse autoriteiten vóór de voorlopige erkenning van de producentengroeperingen is bevestigd, met de brief van 24 februari 2014, waarin de Commissie de Republiek Polen tekortkomingen op dit punt verwijt. Bovenstaande onjuiste opvattingen hebben het Gerecht gebracht tot volkomen onjuiste slotsommen over de ondoelmatigheid van de controles van de producentengroeperingen voordat hun de voorlopige erkenning is toegekend.

            2.

            Schending van het recht op een doeltreffende rechterlijke toetsing op het gebied van de hoogte van de door de Commissie opgelegde forfaitaire correctie.
            In verband met dit middel voert de Republiek Polen aan dat het Gerecht geen rechterlijke toetsing heeft doorgevoerd op het gebied van de regelmatigheid van de vaststelling door de Commissie van de hoogte van de forfaitaire correctie voor de maatregel „Groenten en fruit — Voorlopig erkende producentengroeperingen”. De Republiek Polen voert inzonderheid aan dat het Gerecht uitsluitend heeft getoetst of de litigieuze controles sleutelcontroles waren in de zin van de richtsnoeren van 23 december 1997 betreffende de geraamde financiële gevolgen ten tijde van de voorbereiding van het besluit over de goedkeuring van de rekeningen van de afdeling Garantie van het EOGFL (VI/5330/97-PL). Het Gerecht heeft verzuimd alle overige elementen te onderzoeken die de Commissie in aanmerking moet nemen bij de inschatting van het risico van schade voor de begroting van de Unie en de bepaling van de hoogte van de correctie.

            3.

            Ontoereikende motivering van het arrest, voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie:

                     —

                     aannemelijk heeft gemaakt dat zich onregelmatigheden hebben voorgedaan bij de controles van de producentengroeperingen vóór hun voorlopige erkenning, en

                     —

                     de hoogte van de forfaitaire correctie regelmatig was.

               In verband met dit middel voert de Republiek Polen aan dat het arrest ontoereikend is gemotiveerd, ten eerste, voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de controles van de producentengroeperingen vóór hun voorlopige erkenning ondoelmatig waren, en ten tweede, voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat de hoogte van de financiële correctie, namelijk 10 % voor de maatregel „Groenten en fruit — Voorlopig erkende producentengroeperingen”, regelmatig was.

      (
         1
      )	PB L 182, blz. 39.


201807201162013082018/C 276/776912017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180629464722Zaak T-691/17: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2018 — hoechstmass Balzer/EUIPO (Vorm van een meetlint) [„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een meetlint — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2762018NL4620120180629NL0077462472Arrest van het Gerecht van 29 juni 2018 — hoechstmass Balzer/EUIPO (Vorm van een meetlint)
   (Zaak T-691/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een meetlint — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 276/77Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: hoechstmass Balzer GmbH (Sulzbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Zapfe, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juli 2017 (zaak R 2331/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een meetlint als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Hoechstmass Balzer GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 402 van 27.11.2017.


201807201132013562018/C 276/72782017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180626434422Zaak T-78/17: Arrest van het Gerecht van 26 juni 2018 — Jumbo Africa/EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk JUMBO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001) — Artikel 52, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2762018NL4320120180626NL0072432442Arrest van het Gerecht van 26 juni 2018 — Jumbo Africa/EUIPO — ProSiebenSat.1 Licensing (JUMBO)
   (Zaak T-78/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk JUMBO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001) — Artikel 52, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder a), en lid 2, van verordening 2017/1001]”]”2018/C 276/72Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Jumbo Africa, SL (L’Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: M.C. Buganza González en E. Torner Lasalle, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. García Murillo en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: ProSiebenSat.1 Licensing GmbH (Unterföhring, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 oktober 2016 (zaak R 227/2016-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen ProSiebenSat.1 Licensing en Jumbo Africa

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Jumbo Africa, SL wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (
         1
      )	PB C 104 van 3.4.2017.


201807200482012822018/C 276/537112017CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180517333313Zaak C-711/17: Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Anke Hartog / British Airways plc
 ---documentbreak--- C2762018NL3330120180517NL0053333331Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Anke Hartog / British Airways plc
   (Zaak C-711/17) (
         1
      )2018/C 276/53Procestaal: DuitsDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 134 van 16.4.2018.


201807200292012952018/C 276/353632018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180604272711Zaak C-363/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juni 2018 — Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd / Ministre de l’Économie et des Finances
 ---documentbreak--- C2762018NL2710120180604NL0035271271Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juni 2018 — Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd / Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-363/18)2018/C 276/35Procestaal: Frans
      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Organisation juive européenne, Vignoble Psagot Ltd

      Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Prejudiciële vraag

   Vereist het recht van de Europese Unie, in het bijzonder verordening nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten (
         1
      ), voor zover de oorsprong van een binnen de werkingssfeer van deze verordening vallend product moet worden vermeld, voor een product afkomstig uit een sinds 1967 door Israël bezet gebied de vermelding van dit gebied alsmede een vermelding waarin wordt gepreciseerd dat het product afkomstig is uit een Israëlische nederzetting indien dit het geval is? Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, kan een lidstaat dan op grond van de bepalingen van de verordening, met name die van hoofdstuk VI ervan, dergelijke vermeldingen vereisen?
   (
         1
      )	Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, richtlijn 90/496/EEG van de Raad, richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (PB 2011, L 304, blz. 18).


201807200932012892018/C 276/732112017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180628444411Zaak T-211/17: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2018 — Amplexor Luxembourg / Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure — Verwerking van aankondigingen voor bekendmaking in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie — Gelijke behandeling van de inschrijvers — Neutralisatie van het voordeel van de zittende contractant — Misbruik van bevoegdheid”)
 ---documentbreak--- C2762018NL4410120180628NL0073441441Arrest van het Gerecht van 28 juni 2018 — Amplexor Luxembourg / Commissie
   (Zaak T-211/17) (
         1
      )
   „(„Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Rangschikking van een inschrijver in de cascadeprocedure — Verwerking van aankondigingen voor bekendmaking in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie — Gelijke behandeling van de inschrijvers — Neutralisatie van het voordeel van de zittende contractant — Misbruik van bevoegdheid”)”2018/C 276/73Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Amplexor Luxembourg Sàrl (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J.-F. Steichen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà en O. Verheecke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van 13 februari 2017 van het Bureau voor publicaties van de Europese Unie, voor zover verzoekster daarbij op de tweede plaats is ingedeeld in aanbesteding nr. AO 10651 voor het sluiten van een kaderovereenkomst volgens het cascadesysteem voor de verwerking van aankondigingen voor bekendmaking in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Amplexor Luxembourg Sàrl wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

      (
         1
      )	PB C 213 van 3.7.2017.


201807200082013502018/C 276/363712018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180606272822Zaak C-371/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 6 juni 2018 — Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited / SkyKick UK Limited, SkyKick Inc
 ---documentbreak--- C2762018NL2720120180606NL0036272282Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 6 juni 2018 — Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited / SkyKick UK Limited, SkyKick Inc
   (Zaak C-371/18)2018/C 276/36Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sky plc, Sky International AG, Sky UK Limited

      Verwerende partijen: SkyKick UK Limited, SkyKick Inc

      Prejudiciële vragen

            1)

            Kan een Uniemerk of een nationaal merk dat in een lidstaat is ingeschreven, geheel of gedeeltelijk nietig worden verklaard op grond dat enkele of alle bewoordingen in de specificatie van waren en diensten niet voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn opdat de bevoegde autoriteiten en derden louter en alleen op basis van die bewoordingen kunnen vaststellen wat de omvang is van de door het merk geboden bescherming?

            2)

            In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag: is een term zoals „software” te algemeen en omvat deze waren die te sterk uiteenlopen om verenigbaar te zijn met de herkomstaanduidende functie van het merk, zodat deze term niet voldoende duidelijk en nauwkeurig is opdat de bevoegde autoriteiten en derden louter en alleen op basis van die term kunnen vaststellen wat de omvang is van de door het merk geboden bescherming?

            3)

            Kan een eenvoudige aanvraag om inschrijving van een merk, zonder voornemen dit merk te gebruiken voor de gespecificeerde waren of diensten, een aanvraag te kwader trouw vormen?

            4)

            In geval van een bevestigend antwoord op de derde vraag: kan worden geconcludeerd dat de aanvrager de aanvraag deels te goeder trouw en deels te kwader trouw heeft ingediend, indien en voor zover de aanvrager het voornemen had het merk te gebruiken voor enkele van de gespecificeerde waren of diensten, maar niet het voornemen had het merk te gebruiken voor de overige gespecificeerde waren of diensten?

            5)

            Is artikel 32, lid 3, van de UK Trade Marks Act 1994 verenigbaar met richtlijn (EU) 2015/2436 (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad en haar voorgangers?

      (
         1
      )	Richtlijn (EU) 2015/2436 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 2015, L 336, blz. 1).


201807200982013612018/C 276/781562017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180620474711Zaak T-156/17: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — L / Parlement („Openbare dienst — Geaccrediteerd parlementair medewerker — Beëindiging van de overeenkomst — Litispendentie — Niet-ontvankelijkheid”)
 ---documentbreak--- C2762018NL4710120180620NL0078471471Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — L / Parlement
   (Zaak T-156/17) (
         1
      )
   „(„Openbare dienst — Geaccrediteerd parlementair medewerker — Beëindiging van de overeenkomst — Litispendentie — Niet-ontvankelijkheid”)”2018/C 276/78Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: L (vertegenwoordiger: I. Coutant Peyre, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: Í. Ní Riagáin Düro en M. Windisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 24 juni 2016 om verzoekers arbeidsovereenkomst van geaccrediteerd parlementair medewerker te beëindigen

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

            2)

            Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 402 van 27.11.2017.


201807200502013462018/C 276/547212017CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180517333314Zaak C-721/17: Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Sebastien Vollmer, Vera Sagalov / Swiss Global Air Lines AG
 ---documentbreak--- C2762018NL3340120180517NL0054334331Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Sebastien Vollmer, Vera Sagalov / Swiss Global Air Lines AG
   (Zaak C-721/17) (
         1
      )2018/C 276/54Procestaal: DuitsDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 123 van 9.4.2018.


201807200892013592018/C 276/743622017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180627454511Zaak T-362/17: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2018 — NCL/EUIPO (FEEL FREE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk FEEL FREE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2762018NL4510120180627NL0074451451Arrest van het Gerecht van 27 juni 2018 — NCL/EUIPO (FEEL FREE)
   (Zaak T-362/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk FEEL FREE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 276/74Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: NCL Corporation Ltd (Miami, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek, A. Söder en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 23 maart 2017 (zaak R 2094/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FEEL FREE als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            NCL Corporation Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 249 van 31.7.2017.


201807200182012742018/C 276/5572018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180426343411Zaak C-7/18: Beschikking van de president van het Hof van 26 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Modesto Jardón Lama/Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social
 ---documentbreak--- C2762018NL3410120180426NL0055341341Beschikking van de president van het Hof van 26 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Modesto Jardón Lama/Instituto Nacional de la Seguridad Social, Tesorería General de la Seguridad Social
   (Zaak C-7/18) (
         1
      )2018/C 276/55Procestaal: SpaansDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 142 van 23.4.2018.


201807200922013352018/C 276/755562017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180626454622Zaak T-556/17: Arrest van het Gerecht van 26 juni 2018 — Staropilsen/EUIPO — Pivovary Staropramen (STAROPILSEN; STAROPLZEN) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk STAROPILSEN; STAROPLZEN — Oudere Unie- en nationale woordmerken STAROPRAMEN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2762018NL4520120180626NL0075452462Arrest van het Gerecht van 26 juni 2018 — Staropilsen/EUIPO — Pivovary Staropramen (STAROPILSEN; STAROPLZEN)
   (Zaak T-556/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk STAROPILSEN; STAROPLZEN — Oudere Unie- en nationale woordmerken STAROPRAMEN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 60, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 276/75Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Staropilsen s. r. o. (Plzeň, Tsjechië) (vertegenwoordiger: A. Kodrasová, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Pivovary Staropramen s. r. o. (Praag, Tsjechië) (vertegenwoordiger: M. Vojáček, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2017 (zaak R 236/2017-4) inzake een oppositieprocedure tussen Pivovary Staropramen en Staropilsen

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Staropilsen s. r. o. wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 347 van 16.10.2017.


201807200122012722018/C 276/56272018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180601343412Zaak C-27/18: Beschikking van de president van het Hof van 1 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije, ondersteund door: Franse Republiek
 ---documentbreak--- C2762018NL3420120180601NL0056342341Beschikking van de president van het Hof van 1 juni 2018 — Europese Commissie / Republiek Bulgarije, ondersteund door: Franse Republiek
   (Zaak C-27/18) (
         1
      )2018/C 276/56Procestaal: BulgaarsDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 83 van 5.3.2018.


201807200992013622018/C 276/766572017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180620464611Zaak T-657/17: Arrest van het Gerecht van 20 juni 2018 — Anabi Blanga/EUIPO — Polo/Lauren (HPC POLO) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk HPC POLO — Ouder Uniewoordmerk POLO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Onderscheidend vermogen — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
 ---documentbreak--- C2762018NL4610120180620NL0076461461Arrest van het Gerecht van 20 juni 2018 — Anabi Blanga/EUIPO — Polo/Lauren (HPC POLO)
   (Zaak T-657/17) (
         1
      )
   „(„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk HPC POLO — Ouder Uniewoordmerk POLO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Onderscheidend vermogen — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)”2018/C 276/76Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Gidon Anabi Blanga (Mexico, Mexico) (vertegenwoordiger: M. J. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zajfert, D. Walicka en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: The Polo/Lauren Company LP (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Black, solicitor, en S. Baran, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2017 (zaak R 2368/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen The Polo/Lauren Company en G. Anabi Blanga

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Gidon Anabi Blanga wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 437 van 18.12.2017.


201807200432012792018/C 276/373792018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180608282921Zaak C-379/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juni 2018 — Deutsche Lufthansa AG / Land Berlin
 ---documentbreak--- C2762018NL2810120180608NL0037281292Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juni 2018 — Deutsche Lufthansa AG / Land Berlin
   (Zaak C-379/18)2018/C 276/37Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Verwerende partij: Land Berlin

      Andere partijen: Berliner Flughafen Gesellschaft mbH; Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is een nationale bepaling volgens welke het door de luchthavenbeheerder vastgestelde systeem van luchthavengelden ter goedkeuring aan de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit moet worden voorgelegd zonder dat de luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers wordt verboden andere luchthavengelden vast te stellen dan die welke door de toezichthoudende autoriteit zijn goedgekeurd, verenigbaar met richtlijn 2009/12/EG (
                  1
               ) van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden (PB L 70, blz. 11), en in het bijzonder artikel 3, artikel 6, leden 3 tot en met 5, en artikel 11, leden 1 en 7 ervan?

            2)

            Is een uitlegging van het nationale recht volgens welke een luchthavengebruiker de mogelijkheid wordt onthouden de goedkeuring van het systeem van luchthavengelden door de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit te betwisten, maar hij wel beroep kan indienen tegen de luchthavenbeheerder en daarbij kan aanvoeren dat de in de regeling vastgestelde luchthavengelden niet billijk zijn, met de voornoemde richtlijn verenigbaar?

      (
         1
      )	PB 2009, L 70, blz. 11.


201807200822012872018/C 276/795872017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180620484811Zaak T-587/17: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — Unigroup/EUIPO — Pronova Laboratories (nailicin) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk nailicin — Ouder Beneluxwoordmerk NAILCLIN — Relatieve weigeringsgrond — Inschrijvingsbewijs van het oudere merk — Regel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii), van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430] — Inaanmerkingneming van een stuk dat samen met het oppositiebezwaarschrift is overgelegd — Regel 19, lid 4, van verordening nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 5, van gedelegeerde verordening 2017/1430] — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”]
 ---documentbreak--- C2762018NL4810120180620NL0079481481Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — Unigroup/EUIPO — Pronova Laboratories (nailicin)
   (Zaak T-587/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk nailicin — Ouder Beneluxwoordmerk NAILCLIN — Relatieve weigeringsgrond — Inschrijvingsbewijs van het oudere merk — Regel 19, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii), van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430] — Inaanmerkingneming van een stuk dat samen met het oppositiebezwaarschrift is overgelegd — Regel 19, lid 4, van verordening nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 5, van gedelegeerde verordening 2017/1430] — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”]”2018/C 276/79Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Unigroup ApS (Lyngby, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Rijsdijk, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Pronova Laboratories BV (Muiden, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Wertwijn, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 juni 2017 (zaak R 2359/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Pronova Laboratories en Unigroup

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Unigroup ApS wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en in die van Pronova Laboratories BV.

      (
         1
      )	PB C 347 van 16.10.2017.


201807200232013242018/C 276/57572018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180517343413Zaak C-57/18: Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — AX / BW
 ---documentbreak--- C2762018NL3430120180517NL0057343341Beschikking van de president van het Hof van 17 mei 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — AX / BW
   (Zaak C-57/18) (
         1
      )2018/C 276/57Procestaal: DuitsDe president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 152 van 30.4.2018.


201807200652013292018/C 276/383932018CJC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180614292911Zaak C-393/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 14 juni 2018 — UD / XB
 ---documentbreak--- C2762018NL2910120180614NL0038291291Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Family Division (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 14 juni 2018 — UD / XB
   (Zaak C-393/18)2018/C 276/38Procestaal: Engels
      Verwijzende rechter

   High Court of Justice, Family Division (England and Wales)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UD

      Verwerende partij: XB

      Prejudiciële vragen

            1)

            Is de fysieke aanwezigheid van een kind in een staat een essentieel element van de gewone verblijfplaats, in de zin van artikel 8 van [verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad] (
                  1
               )?

            2)

            Heeft, in omstandigheden waarin beide ouders de ouderlijke verantwoordelijkheid dragen, het feit dat een moeder is misleid om naar een andere staat te gaan en vervolgens door de vader in die staat onrechtmatig wordt vastgehouden, door middel van dwang of een andere onrechtmatige handeling, waardoor de moeder is gedwongen in die staat te bevallen van een kind, gevolgen voor de beantwoording van vraag (1) indien mogelijk sprake is geweest van een schending van de mensenrechten van de moeder en/of het kind, overeenkomstig de artikelen 3 en 5 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens van 1950, of anderszins?

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).


201807200882012882018/C 276/802582018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180423484922Zaak T-258/18: Beroep ingesteld op 23 april 2018 — Brunke/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL4820120180423NL0080482492Beroep ingesteld op 23 april 2018 — Brunke/Commissie
   (Zaak T-258/18)2018/C 276/80Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Lothar Brunke (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Schniebel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            de discriminerende werking van richtlijn 2005/36/EG vast te stellen wat de beroepsuitoefeningsmogelijkheden als arts zonder beroepskwalificatie als medisch specialist betreft;

            —

            subsidiair, de verwerende partij te verplichten, met inachtneming van de rechtsopvatting van het Gerecht een beslissing ten gunste van verzoeker te nemen waardoor deze binnen een redelijke termijn toegang verkrijgt tot het beroep van medisch specialist als medisch specialist voor natuurgeneeskunde, met erkenning van zijn jarenlange ervaring in een privépraktijk op dit gebied en van zijn bijscholing naast zijn beroepsactiviteit;

            —

            subsidiair, vast te stellen dat de Commissie haar uit het VWEU voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen door geen besluit vast te stellen op basis van de klachten van verzoeker van 6 juni 2017 en 27 december 2017.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad (
         1
      ) hem verhindert om elders in Europa actief te zijn als arts, aangezien het ontbreken van een regeling inzake vrijstelling voor artsen die geen medisch specialist zijn, voor verzoeker de facto leidt tot een verbod om zijn beroep uit te oefenen. In dit verband verwijt verzoeker de Commissie dat zij niets heeft ondernomen tegen deze discriminerende situatie.
   (
         1
      )	Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB 2005, L 255, blz. 22).


201807201072013382018/C 276/813162018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180522495021Zaak T-316/18: Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — Mediaservis/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL4910120180522NL0081491502Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — Mediaservis/Commissie
   (Zaak T-316/18)2018/C 276/81Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Mediaservis s. r. o. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: D. Vosol en C. Schneider, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Conclusies

            —

            besluit C(2018) 753 final van 19 februari 2018 van de Commissie om geen bezwaar te maken tegen een staatssteunregeling voor de Tsjechische post voor het verstrekken van universele postdienst tussen 2013-201, nietig verklaren;

            —

            de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

            1.

            De Commissie heeft artikel 108, leden 2 en 3, VWEU geschonden.

                     —

                     De Commissie heeft besloten om de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU niet in te leiden hoewel zij ernstige moeilijkheden ondervond bij haar beoordeling van de verenigbaarheid van de staatssteun met de gemeenschappelijke markt.

            2.

            De Commissie heeft de zaak onvoldoende en onvolledig onderzocht en heeft niet alle feiten en juridische kwesties onderzocht die haar ter kennis zijn gebracht door personen, ondernemingen en verenigingen wier belangen mogelijk zijn geschaad door het verlenen van de steun, en zij heeft de motiveringsplicht geschonden.

                     —

                     De Commissie heeft niet alle bezwaren onderzocht die verzoekster in haar klacht had aangevoerd. De Commissie heeft daarentegen oppervlakkig vastgesteld dat de berekening van de nettokosten was gebaseerd op een passende boekhoudkundige scheiding tussen de kosten voor universele dienst en andere kosten.

                     —

                     De Commissie heeft in dat verband de motiveringsplicht geschonden.

            3.

            De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling bij de berekening van de nettokosten en de verificatie of er geen sprake was van overcompensatie.

                     —

                     De Commissie is ten onrechte tot de slotsom gekomen dat de kosten die Česká pošta in het kader van de universele dienst en daarbuiten had gemaakt, waren toegekend in overeenstemming met punt 31 van de DAEB-kaderregeling van 2012. (
                           1
                        )

                     —

                     De Commissie heeft haar besluit in dat verband gebaseerd op een kennelijk onrealistisch contrafeitelijk scenario.

                     —

                     Het door de Commissie aanvaarde contrafeitelijke scenario hield geen rekening met het feit dat op grond van de Tsjechische postwet is vereist dat de prijzen alle gemaakte kosten weerspiegelen.

                     —

                     De nettokosten zijn berekend in schending van punt 32 van de DAEB-kaderregeling van 2012, aangezien bij die berekening relevante inkomstenbronnen niet in aanmerking werden genomen, ook al hadden deze betrekking op andere activiteiten dan DAEB.

            4.

            De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting wat betreft de toepassing van punt 25 van de DAEB-kaderregeling van 2012 juncto bijlage I, deel B, bij de postrichtlijn. (
                  2
               )

                     —

                     Hoewel punt 25 van de DAEB-kaderregeling en bijlage I, deel B, bij de postrichtlijn vereisen dat bij de berekening van de nettokosten de voordelen, daaronder, zoveel als mogelijk, begrepen immateriële voordelen, voor de verrichter van de DAEB dienen te worden beoordeeld (om rekening te houden met eventuele immateriële en marktvoordelen die een aanbieder van de universele dienst geniet), zag bijlage A.1, bij het besluit van de Commissie enkel op immateriële voordelen.

            5.

            De Commissie heeft de punten 51 e.v. van de DAEB-kaderregeling van 2012 en de motiveringsplicht geschonden.

                     —

                     Gelet op het marktgedrag van Česká pošta dat erop is gericht concurrenten van de markt te verdrijven, had de Commissie aanvullende vereisten moeten opleggen om te verzekeren dat het handelsverkeer niet werd beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Unie in de zin van punt 51 e.v. van de DAEB-kaderregeling van 2012, doch zij heeft dit niet gedaan.

                     —

                     Gesteld dat geen dergelijke verplichting op de Commissie rustte, dan was zij verplicht, gelet op het marktaandeel en het marktgedrag van Česká pošta, om concrete redenen op te geven waarom dergelijke aanvullende vereisten niet noodzakelijk waren geweest, doch zij heeft dit niet gedaan.

      (
         1
      )	Mededeling van de Commissie, EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011) (PB 2012, C 8, blz. 15).
   (
         2
      )	Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14), laatstelijk gewijzigd door richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (PB 2008, L 52, blz. 3).


201807200962013342018/C 276/823182018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180522515221Zaak T-318/18: Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — Amazon EU en Amazon.com/Europese Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL5110120180522NL0082511522Beroep ingesteld op 22 mei 2018 — Amazon EU en Amazon.com/Europese Commissie
   (Zaak T-318/18)2018/C 276/82Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: Amazon EU Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) en Amazon.com, Inc. (Seattle, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Paemen, M. Petite en A. Tombiński, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van de artikelen 1 tot en met 4 van het besluit van de Europese Commissie van 4 oktober 2017 betreffende steunmaatregel SA.38944 (2014/C) (ex 2014/NN) door Luxemburg ten uitvoer gelegd ten gunste van Amazon, waarin is bepaald dat Luxemburg bij een in 2003 toegekende fiscale ruling onrechtmatige staatssteun heeft verleend aan LuxOpCo voor de periode mei 2006 tot en met juni 2014 (
                  1
               );

            —

            subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit, en

            —

            hoe dan ook, verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters negen middelen aan.

            1.

            Eerste middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU aangezien uit het besluit niet blijkt dat er sprake is van een voordeel ten gunste van verzoeksters, gelet op de door hen aangevoerde vergelijkingspunten.

                     —

                     in het besluit wordt ten onrechte geen rekening gehouden met rechtstreeks bewijsmateriaal waaruit blijkt dat de vergoeding die LuxOpCo gedurende de referentieperiode daadwerkelijk voor de immateriële activa heeft betaald, in overeenstemming was met het zakelijkheidsbeginsel en dat de fiscale ruling van 2003 LuxOpCo derhalve geen voordeel heeft verleend in de vorm van een verlaagde belastinggrondslag.

            2.

            Tweede middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU aangezien de vaststelling dat er sprake is van een voordeel, is gebaseerd op een onjuiste analyse van de functies van LuxOpCo en Amazon European Holding Technologies S.C.S.

                     —

                     de analyse van de door Amazon European Holding Technologies S.C.S. (hierna: „LuxSCS”) en LuxOpCo uitgeoefende functies berust op een aantal onjuiste opvattingen, feitelijk en rechtens. Deze onjuiste opvattingen tasten de geldigheid aan van de toegepaste methode van de transactionele nettomarge (transactional net margin method) en de daaruit voortvloeiende belangrijkste bevinding dat er sprake is van een voordeel.

            3.

            Derde middel: het besluit schendt artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en het beginsel van behoorlijk bestuur aangezien bij de bevinding dat er sprake is van een voordeel geen rekening is gehouden met alle bewijzen.

                     —

                     in het besluit wordt het bewijsmateriaal niet met de vereiste zorgvuldigheid en onpartijdigheid onderzocht.

            4.

            Vierde middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU en de motiveringsplicht aangezien de bevinding dat er sprake is van een voordeel, is gebaseerd op de veronderstelling dat de vergoeding niet in overeenstemming was met het zakelijkheidsbeginsel.

                     —

                     de bevinding dat er sprake is van een voordeel impliceert dat LuxOpCo een verrekenprijs heeft betaald die duidelijk afwijkt van het zakelijkheidsbeginsel en derhalve ongegrond is.

            5.

            Vijfde middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU aangezien uit de subsidiaire motivering niet blijkt dat er sprake is van een voordeel.

                     —

                     De subsidiaire vaststelling dat de fiscale ruling van 2003 LuxOpCo een economisch voordeel heeft verleend omdat deze was gebaseerd op drie ongeschikte methodekeuzes, berust op een onjuiste kwalificatie van de respectieve functies van LuxOpCo en LuxSCS en is ongegrond.

            6.

            Zesde middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU aangezien het de fiscale ruling van 2003 onjuist als een individuele ad-hocmaatregel aanmerkt en bijgevolg ten onrechte op een vermoeden van selectiviteit is gebaseerd.

                     —

                     op basis van een onjuiste kwalificatie van de fiscale ruling van 2003 als een individuele ad-hocmaatregel wordt in het besluit bij de beoordeling van de selectiviteit ten onrechte een vermoeden van selectiviteit toegepast om vast te stellen dat de fiscale ruling van 2003 selectief van aard is.

            7.

            Zevende middel: het besluit schendt artikel 107, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel aangezien de selectiviteitsanalyse berust op een onjuist referentiekader.

                     —

                     op grond van de subsidiaire selectiviteitsbeoordeling sluit het besluit de algemene administratieve praktijk van Luxemburg inzake verrekenprijzen ten onrechte uit van het referentiekader, hetgeen in strijd is met de toepasselijke rechtspraak.

            8.

            Achtste middel: het besluit schendt de beginselen van rechtszekerheid, terugwerkende kracht en non-discriminatie alsmede een wezenlijk vormvoorschrift aangezien het de geldigheid van de fiscale ruling van 2003 beoordeelt aan de hand van latere OESO-richtsnoeren.

                     —

                     het besluit is met terugwerkende kracht en op discriminerende wijze van toepassing en onderwerpt verzoeksters en het Groothertogdom Luxemburg ten onrechte aan de normen van de OESO-richtsnoeren „Verrekenprijzen van 2017”, die voor het eerst zijn bekendgemaakt na de inleiding van de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU door de Commissie, en ruim na de vaststelling van de fiscale ruling van 2003.

            9.

            Negende middel: het besluit schendt artikel 17 van verordening nr. 2015/1589 (
                  2
               ) aangezien terugvordering van staatssteun wordt gelast terwijl de toepasselijke verjaringstermijn reeds was verstreken.

                     —

                     de bij het besluit gelaste terugvordering is onrechtmatig aangezien de in artikel 17 van verordening nr. 2015/1589 vastgestelde verjaringstermijn van tien jaar is verstreken.

      (
         1
      )	Besluit (EU) 2018/859 van de Commissie van 4 oktober 2017 betreffende steunmaatregel SA.38944 (2014/C) (ex 2014/NN) door Luxemburg ten uitvoer gelegd ten gunste van Amazon (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 6740) (PB 2018, L 153, blz. 1).
   (
         2
      )	Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


201807201002013632018/C 276/833582018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180609525321Zaak T-358/18: Beroep ingesteld op 9 juni 2018 — J. García Carrión/EUIPO — Codorníu (JAUME CODORNÍU)
 ---documentbreak--- C2762018NL5210120180609NL0083521532Beroep ingesteld op 9 juni 2018 — J. García Carrión/EUIPO — Codorníu (JAUME CODORNÍU)
   (Zaak T-358/18)2018/C 276/83Taal van het verzoekschrift: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: J. García Carrión, SA (Jumilla, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Arsuaga Santos, abogada)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Codorníu, SA (Esplugues de Llobregat, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „JAUME CODORNÍU” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 543 599

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 april 2018 in zaak R 451/2017-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van het aangevraagde merk (nr. 14 543 599) voor waren en diensten van klasse 33;

            —

            verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Aangevoerde middelen

   Schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807201102013052018/C 276/843592018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180611535421Zaak T-359/18: Beroep ingesteld op 11 juni 2018 — Unifarco/EUIPO — GD Tecnologie Interdisciplinari Farmaceutiche (TRICOPID)
 ---documentbreak--- C2762018NL5310120180611NL0084531542Beroep ingesteld op 11 juni 2018 — Unifarco/EUIPO — GD Tecnologie Interdisciplinari Farmaceutiche (TRICOPID)
   (Zaak T-359/18)2018/C 276/84Samenvatting van het arrest Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Unifarco SpA (Santa Giustina, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani en J. Graffer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: GD Tecnologie Interdisciplinari Farmaceutiche Srl (Rome, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „TRICOPID” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 287 056

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2018 in zaak R 2150/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor de oppositieafdeling en de kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending en onjuiste toepassing van artikel 47, leden 2 en 3, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

            —

            schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807201172012772018/C 276/853612018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180608545521Zaak T-361/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — APEDA/EUIPO — Burraq Travel & Tours General Tourism Office (SIR BASMATI RICE)
 ---documentbreak--- C2762018NL5410120180608NL0085541552Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — APEDA/EUIPO — Burraq Travel & Tours General Tourism Office (SIR BASMATI RICE)
   (Zaak T-361/18)2018/C 276/85Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Agricultural and Processed Food Products Export Development Authority (APEDA) (New Delhi, India) (vertegenwoordiger: N. Dontas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Burraq Travel & Tours General Tourism Office SA (Athene, Griekenland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk SIR BASMATI RICE — Uniemerk nr. 13 102 454

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 maart 2018 in zaak R 90/2017-2

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            de bestreden beslissing te vernietigen, behalve voor zover zij betrekking heeft op „sago” en „kunstrijst [ongekookt]” waarop het bestreden Uniemerk betrekking heeft voor klasse 30;

            —

            het betrokken Uniemerk in zijn geheel nietig te verklaren;

            —

            het EUIPO te verwijzen in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in de procedures voor het Gerecht, de kamer van beroep en de nietigheidsafdeling van het EUIPO.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder g), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens de absolute nietigheids- en weigeringsgrond die een merk treft dat het publiek kan misleiden;

            —

            schending van artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens de absolute nietigheidsgrond die een merk treft waarvan de aanvrager bij indiening van de aanvraag te kwader trouw was;

            —

            schending van artikel 59, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens de absolute nietigheids- en weigeringsgrond die een merk treft dat beschrijvend van aard is;

            —

            schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, wegens ontoereikende motivering van de beslissingen van het EUIPO.


201807201082013392018/C 276/863662018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180608555511Zaak T-366/18: Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Pet King Brands/EUIPO — Virbac (SUIMOX)
 ---documentbreak--- C2762018NL5510120180608NL0086551551Beroep ingesteld op 8 juni 2018 — Pet King Brands/EUIPO — Virbac (SUIMOX)
   (Zaak T-366/18)2018/C 276/86Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Pet King Brands, Inc. (Bartlett, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Schmidpeter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Virbac SA (Carros, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: aanvraag voor het Uniewoordmerk SUIMOX — inschrijvingsaanvraag nr. 15 039 993

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2018 in zaak R 1835/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 94, lid 1, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807201042013042018/C 276/873672018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180615565611Zaak T-367/18: Beroep ingesteld op 15 juni 2018 — Sixsigma Networks Mexico/EUIPO — Marijn van Oosten Holding (UKIO)
 ---documentbreak--- C2762018NL5610120180615NL0087561561Beroep ingesteld op 15 juni 2018 — Sixsigma Networks Mexico/EUIPO — Marijn van Oosten Holding (UKIO)
   (Zaak T-367/18)2018/C 276/87Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Sixsigma Networks Mexico, SA de CV (Mexico, Mexico) (vertegenwoordigers: C. Casas Feu en J. Dorado Lopez-Lozano, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marijn van Oosten Holding BV (Amsterdam, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: aanvraag voor het Uniewoordmerk UKIO — inschrijvingsaanvraag nr. 15 079 023

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 maart 2018 in zaak R 1536/2017-2

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807201022013022018/C 276/883682018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180615565722Zaak T-368/18: Beroep ingesteld op 15 juni 2018 — ETI Gıda Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Grupo Bimbo (ETI Bumbo)
 ---documentbreak--- C2762018NL5620120180615NL0088562572Beroep ingesteld op 15 juni 2018 — ETI Gıda Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Grupo Bimbo (ETI Bumbo)
   (Zaak T-368/18)2018/C 276/88Taal van het verzoekschrift: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: ETI Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ (Eskişehir, Turkije) (vertegenwoordigers: D. Cañadas Arcas, P. Merino Baylos, D. Gómez Sánchez en N. Martínez de las Rivas Malagón, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grupo Bimbo, SAB de CV (Mexico, Mexico)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij voor het Gerecht

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ETI Bumbo” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 895 585

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 april 2018 in zaak R 1459/2017-1

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

   Schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, en van artikel 76 van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad


201807201092012912018/C 276/893692018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180618575821Zaak T-369/18: Beroep ingesteld op 18 juni 2018 — Napolitano / Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL5710120180618NL0089571582Beroep ingesteld op 18 juni 2018 — Napolitano / Commissie
   (Zaak T-369/18)2018/C 276/89Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: John Napolitano (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van de bestreden besluiten;

            —

            verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De met het onderhavige beroep aangevochten besluiten zijn het besluit van 27 september 2017 om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/324/16, het besluit van 25 oktober 2017 houdende afwijzing van het verzoek om heroverweging van de niet-opneming op de reservelijst en het besluit van het AIPN (het tot aanstelling bevoegde gezag) van 7 maart 2018, waarbij het overeenkomstig artikel 90 van het Statuut ingestelde administratieve beroep is afgewezen. De aankondiging van vergelijkend onderzoek die in de onderhavige procedure aan de orde is, betrof de aanwerving van 10 onderzoekers (AD 9): teamleiders die moesten worden opgenomen op reservelijsten waaruit de Europese Commissie (met name het Europees Bureau voor fraudebestrijding — OLAF) kan putten voor de aanwerving van nieuwe ambtenaren (zijnde administrateurs) aan wie de leiding zal worden toevertrouwd van een team onderzoekers op het vlak van EU-uitgaven, corruptiebestrijding, ernstige wanpraktijken van EU-personeel, douane, handel, tabak en namaakgoederen.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

            1.

            Eerste middel: schending van de regeling van het taalgebruik in de Europese instellingen, in het bijzonder de artikelen 1, 2 en 6 van verordening nr. 1/58, van het verbod van discriminatie op grond van taal, van het in artikel 5 VWEU neergelegde evenredigheidsbeginsel en van artikel 27 van het Statuut.

            2.

            Tweede middel: niet-nakoming door de juryvoorzitter van de verplichting tot onpartijdigheid en schending van artikel 3 van bijlage III bij het Statuut.

            3.

            Derde middel: de jury heeft de aankondiging van vergelijkend onderzoek niet in acht genomen voor zover de jury, ten eerste, bij de berekening van de scores voor de meerkeuzetoets en de test betreffende de algemene vaardigheden twee onderscheiden begrippen (te weten „vereiste minimumscore” en „uitgesloten van verdere deelname”) door elkaar heeft gebruikt, en hij, ten tweede, voor de casestudy in het kader van de test betreffende de algemene vaardigheden te specifieke onderwerpen heeft gekozen waardoor degenen die reeds ervaring bij het OLAF hadden opgedaan, bevoordeeld waren.

            4.

            Vierde middel: schending van het beginsel van gelijkheid van de kandidaten alsmede gebrek aan objectiviteit bij de beoordeling wegens de instabiliteit van de jury.

            5.

            Vijfde middel: er is sprake van een beoordelingsfout, gelet op de grote verschillen tussen de individuele discretionaire beoordelingen van de jury. Voorts komt uit de lezing van de algemene bepalingen niet duidelijk naar voren dat de testen volstrekt los van elkaar moesten worden beschouwd.


201807201062013372018/C 276/903712018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180618585921Zaak T-371/18: Beroep ingesteld op 18 juni 2018 — Reiner Stemme Utility Air Systems/EASA
 ---documentbreak--- C2762018NL5810120180618NL0090581592Beroep ingesteld op 18 juni 2018 — Reiner Stemme Utility Air Systems/EASA
   (Zaak T-371/18)2018/C 276/90Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Reiner Stemme Utility Air Systems GmbH (Wildau, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Alexander en P. Stompfe, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA)

      Conclusies

            —

            de vordering tot betaling — de door verweerder uitgereikte factuur nr. 90091554 van 28 april 2017 — in de vorm van het besluit van de kamer van beroep van EASA van 19 april 2018 nietig verklaren;

            —

            verordening (EU) nr. 319/2014 (
                  1
               ) van de Commissie van 27 maart 2014 inzake de vergoedingen en rechten die worden geheven door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart in de onderhavige zaak niet-toepasselijk verklaren;

            —

            de tenuitvoerlegging van factuur nr. 90091554 van 28 april 2017 opschorten totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan;

            —

            verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de Commissie heeft haar bevoegdheid overschreden door belastingen te heffen op het gebied van de veiligheid van de luchtvaart
            Verzoekster voert aan dat „vergoedingen” voor vliegtuigen in de categorie van 2000 kg tot 5700 kg, wegens de „drastische stijging” van de „vaste vergoeding” met meer dan 1700 procent, neerkomen op belastingen. In de onderhavige zaak is de dienstverlening door verweerder aan de burgers in ruil voor de „vergoedingen” zo verwaarloosbaar (minimaal) dat die dienstverlening niet als een tegenprestatie kan worden beschouwd, maar een belasting vormt.
            De Commissie is evenwel niet bevoegd om belastingen te heffen op het gebied van de veiligheid van de luchtvaart. Verordening (EU) nr. 319/2014 van de Commissie, welke voorziet in een vaste vergoeding van 263800 EUR voor certificeringswerkzaamheden betreffende vliegtuigen als die van verzoekster, wat hoegenaamd niet in verhouding staat tot de door verweerder daadwerkelijk verrichte taken en dus geen tegenprestatie voor de dienstverlening van verweerder uitmaakt, schendt bijgevolg het beginsel van bevoegdheidstoebedeling.

            2.

            Tweede middel: de litigieuze factuur, die met het bestreden besluit is bevestigd, levert schending van artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op
            Volgens verzoekster staan de vergoedingen die door verweerder op basis van verordening (EU) nr. 319/2014 voor de betrokken certificeringstaken in rekening zijn gebracht, niet in verhouding tot het beoogde doel, zodat zij indruisen tegen verzoeksters vrijheid van ondernemerschap overeenkomstig artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

            3.

            Derde middel: de litigieuze factuur, die met het bestreden besluit is bevestigd, vormt een discriminerende behandeling en is derhalve in strijd met artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
            De door verweerder overeenkomstig verordening (EU) nr. 319/2014 uitgereikte litigieuze factuur voldoet niet aan de voorwaarden van artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, daar verzoekster anders wordt behandeld dan andere vliegtuigbouwers die een typecertificaat aanvragen, hoewel de situatie vereist dat zij gelijk worden behandeld.

            4.

            Vierde middel: schending van artikel 13, lid 2, VEU
            Ten slotte stelt verzoekster dat artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 319/2014 verweerder geen beoordelingsmarge betreffende de betaling van vergoedingen voor de certificeringstaak laat. In dat artikel wordt veeleer bepaald wanneer de te betalen vergoeding een vaste dan wel een variabele vergoeding is. Daarmee heeft de Commissie haar bevoegdheid om de verordening vast te stellen overschreden en dientengevolge het in artikel 13, lid 2, VEU neergelegde institutionele evenwicht van de Unie geschonden.

      (
         1
      )	Verordening (EU) nr. 319/2014 van de Commissie van 27 maart 2014 inzake de vergoedingen en rechten die worden geheven door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 593/2007 (PB 2014, L 93, blz. 58)


201807201012012862018/C 276/913782018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180622596021Zaak T-378/18: Beroep ingesteld op 22 juni 2018 — NHS/EUIPO HLC SB Distribution (CRUZADE)
 ---documentbreak--- C2762018NL5910120180622NL0091591602Beroep ingesteld op 22 juni 2018 — NHS/EUIPO HLC SB Distribution (CRUZADE)
   (Zaak T-378/18)2018/C 276/91Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: NHS, Inc. (Santa Cruz, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Olson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: HLC SB Distribution, SL (Irún, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: aanvraag voor het Uniewoordmerk CRUZADE — inschrijvingsaanvraag nr. 13 528 112

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 13 april 2018 in zaak R 1217/2017-5

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 13 528 112 voor „skateboards en onderdelen ervan”;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


201807201052013362018/C 276/923812018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180625606121Zaak T-381/18: Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Engel/EUIPO — F. Engel (ENGEL)
 ---documentbreak--- C2762018NL6010120180625NL0092601612Beroep ingesteld op 25 juni 2018 — Engel/EUIPO — F. Engel (ENGEL)
   (Zaak T-381/18)2018/C 276/92Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Engel GmbH (Pfullingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Pfitzer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: F. Engel K/S (Haderslev, Denemarken)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen met betrekking tot het beeldmerk ENGEL — internationale inschrijving nr. 1 178 629 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 maart 2018 in zaak R 1423/2017-2

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het EUIPO in de kosten.

            —

            schorsing van de behandeling van de zaak totdat een beslissing is genomen op het verzoek tot nietigverklaring van de merken van F. ENGEL.

      Aangevoerde middelen

            —

            schending van artikel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie;

            —

            schending van het recht op een eerlijk proces.


201807200812013302018/C 276/934872017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180619616111Zaak T-487/17: Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2018 — UE/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL6110120180619NL0093611611Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2018 — UE/Commissie
   (Zaak T-487/17) (
         1
      )2018/C 276/93Procestaal: EngelsDe president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 357 van 23.10.2017.


201807200862013322018/C 276/946202017TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180620616112Zaak T-620/17: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — Teollisuuden Voima/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL6120120180620NL0094612611Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2018 — Teollisuuden Voima/Commissie
   (Zaak T-620/17) (
         1
      )2018/C 276/94Procestaal: EngelsDe president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 402 van 27.11.2017.


201807200872013582018/C 276/951482018TC27620180806NL01NLINFO_JUDICIAL20180619616113Zaak T-148/18: Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2018 — UE/Commissie
 ---documentbreak--- C2762018NL6130120180619NL0095613611Beschikking van het Gerecht van 19 juni 2018 — UE/Commissie
   (Zaak T-148/18) (
         1
      )2018/C 276/95Procestaal: EngelsDe president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.
   (
         1
      )	PB C 166 van 14.5.2018.


201808030332049842018/C 294/193182018CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL20180511141411Zaak C-318/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) op 11 mei 2018 — Oracle Belgium BVBA tegen Belgische Staat
 ---documentbreak--- C2942018NL1410120180511NL0019141141Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (België) op 11 mei 2018 — Oracle Belgium BVBA tegen Belgische Staat
   (Zaak C-318/18)2018/C 294/19Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Oracle Belgium BVBA

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 2, (2), van het besluit van 11 januari 2016 van de Europese Commissie (SA.37667), luidens hetwelk „bedragen (van de onrechtmatig geachte steunmaatregel van België aan de bvba Tekelec International, bestaande uit een vrijstelling van belasting van de zgn. 'overwinst' voor de boekjaren 2009, 2010, 2011 en 2012, verleend door de Rulingcommissie van de Belgische fiscus bij beslissing van 1 juli 2008) die niet van de ontvangers zijn teruggevorderd na de in lid 1 beschreven terugvordering dienen te worden teruggevorderd van de vennootschapsgroep waartoe de ontvanger behoort”, worden begrepen in die zin dat bij overname van de ontvanger van de steunmaatregel (de bvba Tekelec International) door een nieuwe vennootschapsgroep (de Oracle-groep) na het einde van de steunmaatregel (de steunmaatregel geldend voor de boekjaren 2009, 2010, 2011 en 2012, en de overname daterend van 10 juni 2013) en voor het begin van het onderzoek van de Europese Commissie naar de geoorloofdheid van de steunmaatregel (opgestart bij brief van 19 december 2013), „de vennootschapsgroep waartoe de ontvanger behoort” de vennootschapsgroep van de koper wordt, dan wel de vennootschapsgroep van de verkoper blijft?

            2)

            Als het antwoord op die eerste vraag afhankelijk is, ongeacht de aard van de onrechtmatig geachte steunmaatregel (economisch of fiscaal), van de vraag of de overnameprijs al dan niet marktconform is, nl. dat de vennootschapsgroep van de verkoper de begunstigde blijft als de overnameprijs marktconform is, meer bepaald als de waarde van de bedoelde steunmaatregel opgenomen is in de overnameprijs, en dat de vennootschapsgroep van de koper de begunstigde wordt als de overnameprijs onder de marktprijs ligt, meer bepaald als de waarde van de bedoelde steunmaatregel niet of niet volledig opgenomen is in de overnameprijs, op wie rust dan, bij terugvordering van de onrechtmatig geachte steunmaatregel van de vennootschapsgroep van de koper, of van een lid ervan, de bewijslast: moet de nieuwe vennootschapsgroep of het aangesproken lid ervan bewijzen dat de overnameprijs marktconform is of moet de terugvorderende instantie, de Belgische Staat, bewijzen dat de overnameprijs onder de marktprijs ligt?

            3)

            Als het antwoord op die eerste vraag daarentegen, wegens de fiscale aard van de omstreden steunmaatregel, niet afhankelijk is van de vraag of de overnameprijs al dan niet marktconform is, op welke grond moet dan bepaald worden welke vennootschapsgroep, door de overname, „de vennootschapsgroep waartoe de ontvanger behoort” is?


201808030362050152018/C 294/032082016CJC29420180820NL01NLINFO_JUDICIAL201806283311Zaak C-208/16 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2018 — Bondsrepubliek Duitsland / Dirk Andres (curator in het faillissement van Heitkamp BauHolding GmbH), Europese Commissie [Hogere voorziening — Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende bepaalde overdrachten van verliezen op toekomstige belastingjaren („saneringsclausule”) — Besluit waarbij de steunregeling onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Individueel geraakte persoon — Artikel 107, lid 1, VWEU — Begrip ‚staatssteun’ — Selectiviteitsvoorwaarde — Vaststelling van het referentiekader — Juridische kwalificatie van de feiten]
 ---documentbreak--- C2942018NL310120180628NL00033131Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2018 — Bondsrepubliek Duitsland / Dirk Andres (curator in het faillissement van Heitkamp BauHolding GmbH), Europese Commissie
   (Zaak C-208/16 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende bepaalde overdrachten van verliezen op toekomstige belastingjaren („saneringsclausule”) — Besluit waarbij de steunregeling onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Individueel geraakte persoon — Artikel 107, lid 1, VWEU — Begrip ‚staatssteun’ — Selectiviteitsvoorwaarde — Vaststelling van het referentiekader — Juridische kwalificatie van de feiten]”2018/C 294/03Procestaal: Duits
      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en R. Kanitz, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Dirk Andres (curator in het faillissement van Heitkamp BauHolding GmbH) (vertegenwoordigers: W. Niemann, S. Geringhoff en P. Dodos, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck-Putz, gemachtigden)

      Dictum

            1)

            De incidentele hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Punten 2 en 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 februari 2016, Heitkamp BauHolding/Commissie (T-287/11, EU:T:2016:60), worden vernietigd.

            3)

            Besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel”, wordt nietig verklaard.

            4)

            De Europese Commissie wordt behalve in haar eigen kosten betreffende zowel de procedure in eerste aanleg als de procedure in hogere voorziening, verwezen in de kosten van de Bondsrepubliek Duitsland betreffende de procedure in hogere voorziening alsmede in de kosten van Dirk Andres, in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Heitkamp BauHolding GmbH, betreffende zowel de procedure in eerste aanleg als de procedure in hogere voorziening.

      (
         1
      )	PB C 211 van 13.6.2016.