title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 december 1995 in zaak T-285/94: F. Pfloeschner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Pensioenen - Aanpassingscoëfficiënt voor Zwitserland - Gewezen ambtenaar van Zwitserse nationaliteit - Exceptie van onwettigheid van Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2175/88)

text:
Nr . C 46/ 14          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  17 . 2 . 96
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 14 december 1995                                                  van 9 januari 1996
in zaak T-285/94 : F. Pfloeschner tegen Commissie van de             in zaak T-368/94: P. Blanchard tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                                        Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassingscoëfficiënt voor               (Ambtenarenstatuut — Personeelscomité — Verkiezing —
Zwitserland — Gewezen ambtenaar van Zwitserse nationa               Recht van vak- en beroepsorganisaties om meer dan een lijst
liteit — Exceptie van onwettigheid van Verordening (EGKS,                                       in te dienen)
                 EEG, Euratom) nr. 2175/88)                                                     ( 96/C 46/27 )
                           ( 96/C 46/26 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-368/94 , P. Blanchard, ambtenaar van de Com
In zaak T-285/94 , F. Pfloeschner, voormalig ambtenaar van           missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende                 digd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen
te Genève ( Zwitserland ), vertegenwoordigd door G. Van             hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
dersanden, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende          aldaar, Rue de Nassau 21 , ondersteund door Union
te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari , Rue Glesener 1 ,         syndicale-Bruxelles, service public européen, te Brussel,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                 vertegenwoordigd door L. Misson en ter terechtzitting door
machtigden : J. Griesmar, D. Waelbroeck en ter terechtzit           B. Rixhon, advocaten te Luik, domicilie gekozen hebbende
ting door A. M. Alves Vieira ), ondersteund door Raad van            te Luxemburg ten kantore van E. Korn, Rue de Nassau 21 ,
de Europese Unie (gemachtigden : Y. Crétien en D. Canga              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
Fano ), betreffende een beroep ertoe strekkende, dat het             machtigde : G. Valsesia ), betreffende een beroep tot nietig
Gerecht het in verzoekers ouderdomspensioenafrekening                verklaring van de besluiten van het kiesbureau vervat in de
voor december 1993 vervatte besluit van de Commissie                 nota 's die de voorzitter van dit bureau op 3 en 8 november
nietig verklaart, voor zover daarin een aanpassingscoëffi            1994 aan verzoeker in diens hoedanigheid van politiek
ciënt 100 is toegepast, en dat het de Commissie gelast zowel         secretaris van de Union syndicale fédérale heeft gezonden,
met betrekking tot het ouderdomspensioen als met betrek             en van het mondelinge besluit van 8 november 1 994 waarbij
king tot het overlevingspensioen alle rechtsgevolgen te              die voorzitter een lijst met 27 kandidatenkoppels van de lijst
verbinden aan het arrest houdende nietigverklaring, heeft            Research/Union syndicale met een benaming waarin de
het Gerecht (Tweede kamer ), samengesteld als volgt: B.              naam Union syndicale niet voorkwam, niet tot de verkiezing
Vesterdorf, president, D. P. M. Barrington en A. Saggio,             voor de plaatselijke afdeling van het personeelscomité heeft
rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op          toegelaten, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samengesteld
 14 december 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum              als volgt: D. P. M. Barrington, president, K. Lenaerts en P.
luidt als volgt:                                                     Lindh , rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administra
                                                                     teur, op 9 januari 1996 een arrest gewezen waarvan het
                                                                     dictum luidt als volgt :
 1 . Verklaart verzoekers pensioenafrekening voor decem
     ber 1 993 nietig voor zover daarin een aanpassingscoëf          1.   Verklaart de twee besluiten van het kiesbureau van
     ficiënt 1 00 is toegepast.
                                                                          8 november 1994 nietig, met dien verstande dat die
                                                                          nietigverklaring het resultaat van de op 31 januari en 1
 2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker                  en 2 februari 1 995 georganiseerde verkiezing voor het
     van moratoire interessen op de voet van 8 % per jaar                 personeelscomité onverlet laat. Verwerpt het beroep tot
     over pensioenacbterstallen, te rekenen vanaf de respec              nietigverklaring voor het overige.
     tieve vervaldag van elke pensioenuitkering tot op de dag
     van de daadwerkelijke betaling.                                  2 . Wijst de vordering tot schadevergoeding af.
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                              3 . Verstaat dat de Commissie de kosten van verzoeker,
                                                                          daaronder begrepen de kosten die op het kort geding zijn
                                                                          gevallen, en haar eigen kosten zal dragen. Verstaat dat
 4 . Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.                   interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
 (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                               (') PB nr . C 370 van 24 . 12 . 1994 .


title: Zaak T-54/16: Arrest van het Gerecht van 17 januari 2017 — Netguru/EUIPO (NETGURU) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk NETGURU — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 41 van het Handvest van de grondrechten — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/27

         Arrest van het Gerecht van 17 januari 2017 — Netguru/EUIPO (NETGURU)
   (Zaak T-54/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk NETGURU - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 41 van het Handvest van de grondrechten - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 063/37)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Netguru sp. z o.o. (Poznań, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Jarosiński, vervolgens T. Grzybkowski, T. Guzek, M. Jackowski, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 december 2015 (zaak R 144/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken NETGURU als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Netguru sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak F-113/07: Beroep ingesteld op 18 oktober 2007 — Šimonis/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/36

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2007 — Šimonis/Commissie
   (Zaak F-113/07)
   (2008/C 79/69)
   Procestaal: Litouws
   Partijen

      Verzoekende partij: Irmantas Šimonis (Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Vilkas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie van de Europese Gemeenschappen tijdens de selectieprocedure ter voorziening in een post bedoeld in de aankondiging van vacature nr. COM/2007/142 ervan heeft afgezien de overplaatsing van verzoeker naar de Commissie te vragen en hem van de selectieprocedure heeft uitgesloten;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 8 augustus 2007 waarbij de op 27 april 2007 door verzoeker ingediende klacht (nr. R/273/07) is afgewezen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan. Het eerste is ontleend aan schending van zijn gewettigd vertrouwen dat werd gewekt doordat in 2005 tussen de hoofden van administratie een interinstitutioneel akkoord is gesloten volgens hetwelk nieuw aangeworven ambtenaren een termijn van drie jaar in acht moeten nemen alvorens zij naar een andere instelling kunnen overstappen.
   Met zijn tweede middel stelt verzoeker onwettigheid van het besluit van de Commissie wegens gebrek aan motivering, op grond dat die motivering niet in verhouding staat tot het verdedigde belang en de Commissie de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid heeft overschreden. Verzoeker betoogt voorts dat het besluit discriminatie op grond van nationaliteit inhoudt.
   Met zijn derde middel stelt verzoeker schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van de zorgvuldigheidsplicht.


title: Zaak C-581/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2012 door Kuwait Petroleum Corp., Kuwait Petroleum International Ltd, Kuwait Petroleum (Nederland) BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-370/06, Kuwait Petroleum Corp., Kuwait Petroleum International Ltd, Kuwait Petroleum (Nederland) BV/Europese Commissie

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/4

         Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2012 door Kuwait Petroleum Corp., Kuwait Petroleum International Ltd, Kuwait Petroleum (Nederland) BV tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-370/06, Kuwait Petroleum Corp., Kuwait Petroleum International Ltd, Kuwait Petroleum (Nederland) BV/Europese Commissie
   (Zaak C-581/12 P)
   2013/C 55/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Kuwait Petroleum Corp., Kuwait Petroleum International Ltd en Kuwait Petroleum (Nederland) BV (vertegenwoordigers: D.W. Hull, Solicitor, G. Berrisch, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               hetzij i) artikel 2, sub i, van de litigieuze beschikking (1) te vernietigen voor zover hun daarbij een geldboete is opgelegd, hetzij ii) de hun opgelegde geldboete te verlagen, hetzij iii) de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van zowel de hogere voorziening als de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij arrest van 27 september 2012 (hierna: „bestreden arrest”) bevestigde het Gerecht de beschikking van de Commissie van 13 september 2006 waarbij aan Kuwait Petroleum Corporation („KPC”), Kuwait Petroleum International Limited („KPI”) en Kuwait Petroleum (Nederland) BV („KPN”) (KPC, KPI en KPN worden hierna samen „rekwirantes” genoemd) hoofdelijk en gezamenlijk een geldboete van 16 632 miljoen EUR is opgelegd op grond dat zij inbreuk hadden gemaakt op artikel 81 EG door prijzen vast te stellen voor de Nederlandse bitumenmarkt. Elk van de rekwirantes verzoekt hetzij om vernietiging van het bestreden arrest voor zover daarbij een geldboete is opgelegd, hetzij om verlaging van de geldboete, hetzij om terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht op de volgende gronden:

               1.

               het bestreden arrest moet worden vernietigd voor zover daarbij een geldboete is opgelegd, of, subsidiair, naar het Gerecht worden terugverwezen, aangezien het Gerecht een juridische vergissing heeft gemaakt, meer bepaald punt 23, sub b, laatste alinea, van de mededeling inzake medewerking van 2002 onjuist heeft opgevat. Volgens deze bepaling zal de Commissie, indien een onderneming die om immuniteit verzoekt „bewijsmateriaal verstrekt dat betrekking heeft op feiten die de Commissie niet eerder bekend waren en die een rechtstreeks gevolg hebben voor de zwaarte of de duur van de vermoedelijke inbreuk”, met deze feiten geen rekening houden bij het bepalen van de geldboete die aan de betrokken onderneming moet worden opgelegd. Het Gerecht oordeelde dat een feit de Commissie slechts „onbekend” is, wanneer zij volstrekt geen weet heeft van dat feit. Ook al heeft de Commissie slechts een zeer vaag vermoeden van het bestaan van een kartel en beschikt zij niet over concrete bewijzen van de feiten met betrekking tot het kartel, zal een onderneming die dergelijke bewijzen levert, bijgevolg niet in aanmerking komen voor de immuniteit waarin punt 23, sub b, laatste alinea, voorziet. Rekwirantes stellen dat deze alinea aldus te eng en juridisch gesproken onjuist is uitgelegd;

               2.

               het Gerecht heeft in het bestreden arrest een juridische vergissing gemaakt voor zover het de door rekwirantes overgelegde bewijzen niet naar behoren in overweging heeft genomen alvorens te concluderen dat de bewijzen die KPN de Commissie met het oog op immuniteit had verschaft, aan waarde hadden ingeboet ten gevolge van de inlichtingen die door andere ondernemingen waren verstrekt. Het Gerecht kon niet tot deze bevinding komen zonder eerst de door KPN verstrekte bewijzen te onderzoeken en te vergelijken met de bewijzen van de andere partijen — wat het niet eens heeft geprobeerd te doen.

      (1)  Beschikking C(2006) 4090 def. van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL), PB 2007 L 196, blz. 40.


title: Zaak C-651/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 19 december 2016 — DW

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 19 december 2016 — DW
   (Zaak C-651/16)
   (2017/C 086/13)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot cassatie: DW

      Andere partij in de procedure: Valsts sociālās apdrošināšanas aģentūra

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 4, lid 3, VEU en artikel 45, leden 1 en 2, VWEU aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die bij de bepaling van de hoogte van de bevallingsuitkering voor de referteperiode van twaalf maanden waarover het gemiddelde sociale verzekeringsloon wordt berekend, wel rekening houdt met de maanden waarin betrokkene bij een instelling van de Europese Unie heeft gewerkt en onder het gemeenschappelijke verzekeringsstelsel van de Europese Gemeenschappen viel, maar tegelijk ervan uitgaat dat betrokkene tijdens die periode niet in Letland was verzekerd en daarom haar inkomen gelijkstelt met het in de staat gangbare gemiddelde sociale verzekeringsloon, met als gevolg dat de toegekende bevallingsuitkering mogelijkerwijs aanzienlijk lager uitvalt dan de uitkering die zij had kunnen ontvangen indien zij tijdens de referteperiode niet bij een instelling van de Europese Unie, maar in Letland had gewerkt?


title: Beroep, op 24 januari 1995 ingesteld door N. Kyrpitsis tegen Economisch en Sociaal Comité (Zaak T-13/95)

text:
Nr. C 74/14           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25 . 3 . 95
de verslechtering van zijn gezondheidstoestand, daarbij op         komende ambtenaren mocht uitsluiten ten voordele van
3 % is vastgesteld.                                                ambtenaren die na hem op de lijst van voorgestelde
                                                                   ambtenaren stonden, voor zover is aangetoond dat de
                                                                   verdiensten van laatstgenoemden op zijn minst evenwaardig
                                                                   aan de zijne waren. Dienaangaande wijst hij erop, dat de lijst
                                                                   van de voorgestelde ambtenaren juist in volgorde van
                                                                   verdiensten is opgesteld, wat betekent, dat het bevorderings
Beroep, op 24 januari 1995 ingesteld door J. Hodar tegen           comité ten onrechte het criterium van de anciënniteit heeft
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                   laten voorgaan op dat van de verdienste. Hij concludeert
                        (Zaak T-12/95 )                            daaruit, dat de bepalingen van het Statuut alsmede de
                          ( 95/C 74/26)                            bevorderingsprocedure met voeten zijn getreden.
                                                                   Ten slotte merkt verzoeker op, dat de reden waarom het
                       (Procestaai: Frans)                         bevorderingscomité hem niet op de betrokken lijst heeft
                                                                   opgenomen, terwijl het dat wel heeft gedaan met de vier
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europesde                 ambtenaren die na hem op de lijst van de voorgestelde
Gemeenschappen is op 24 januari 1995 beroep ingesteld              ambtenaren stonden, uit geen enkel objectief element blijkt;
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door J.             hetzelfde geldt voor de opneming op de lijst van ambtenaren
Hodar, wonende te Redange (Frankrijk), vertegenwoordigd            die niet op de lijst van voorgestelde ambtenaren stonden.
door J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen           Bijgevolg is zijns inziens het in artikel 25 van het Ambte
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue               narenstatuut neergelegde motiveringsvereiste geschonden.
Glesener 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
     verzoeker niet op te nemen op de lijst van de voor het
     bevorderingsjaar 1994 het meest voor bevordering in de        Beroep, op 24 januari 1995 ingesteld door N. Kyrpitsis
     rang D 1 in aanmerking komende ambtenaren;                                  tegen Economisch en Sociaal Comité
                                                                                (Zaak T-13/95 )
— voor zoveel als nodig, nietig te verklaren alle latere                                     ( 95/C 74/27)
     besluiten in het kader van de procedure voor bevorde
     ring in de rang D 1 voor het bevorderingsjaar 1994, en
                                                                                (Procestaai: Frans)
     meer in het bijzonder het besluit om verzoeker niet in die
     rang te bevorderen;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
— verweerster in de kosten van de procedure te verwij             schappen is op 24 januari 1995 beroep ingesteld tegen
     zen .                                                         Economisch en Sociaal Comité door N. Kyrpitsis, wonende
                                                                   te Gendebien (België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
Middelen en voornaamste argumenten                                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                   burg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 .
Verzoeker zet uiteen, dat hij op de door DG IX voor het
begrotingsjaar 1 994 opgestelde lijst van voor bevordering in     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
de rang D 1 in aanmerking komende ambtenaren is
opgenomen. Hij is evenwel niet opgenomen op de door het           — nietig te verklaren de besluiten tot afwijzing van zijn
bevorderingscomité opgestelde lijst van de het meest voor               sollicitatie naar de posten 2/94, 3/94 en 4/94;
bevordering in aanmerking komende ambtenaren. Op die
lijst heeft het bevorderingscomité echter wel ambtenaren          — verweerder in de kosten van de procedure te verwij
opgenomen die na hem op de door DG IX voorgestelde lijst                zen .
van ambtenaren stonden, en zelfs ambtenaren >die niet eens
waren voorgesteld.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Om te beginnen betoogt hij, dat de opneming op de lijst van
de het meest voor bevordering in aanmerking komende               Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op:
ambtenaren van ambtenaren die niet zijn voorgesteld en die         1 . schending van artikel 29 van het Ambtenarenstatuut;
een „normaal loopbaanprofiel " (statistische vertegenwoor        2. schending van de kennisgeving van vacature; 3 . een
diging van degenen die voor bevordering in aanmerking             kennelijke beoordelingsfout; en 4. schending van artikel 45
komen, gebaseerd op de objectieve criteria leeftijd en            van het Statuut.
anciënniteit) vertonen, in strijd is met het besluit van de
Commissie van 24 november 1976 betreffende de bevorde            Verzoeker merkt immers op, dat het tot aanstelling
ringen, krachtens welk die mogelijkheid beperkt is tot             bevoegde gezag heeft erkend, dat het een ambtenaar in een
ambtenaren met een „trage " loopbaan.                             van de vacante plaatsen heeft overgeplaatst zonder vergelij
                                                                  kend onderzoek van de verdiensten van alle ambtenaren die
Voorts stelt hij, dat het bevorderingscomité hem slechts van      zich voor een overplaatsing in die post hadden aangemeld.
de lijst van de het meest voor bevordering in aanmerking          Hij concludeert daaruit, dat het besluit tot afwijzing van zijn
 ---pagebreak--- 25 . 3 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 74/15
sollicitatie naar die drie posten is afgewezen in strijd met de       Middelen en voornaamste argumenten
prioritéitsvolgorde die is neergelegd in artikel 29 van het
Statuut alsmede in punt 6 van de kennisgeving van vacature,           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
dat uitdrukkelijk bepaalt dat de mogelijkheden om bij wege            met die in zaak T-20/94 .
van overplaatsing in de betrokken posten te voorzien, bij
voorrang moeten worden onderzocht.
Voorts betoogt verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegde
gezag de kennisgeving van vacature heeft geschonden, door
de kandidaten op grond van niet in de aankondiging                    Beroep, op 6 februari 1995 ingesteld door G. Kühle tegen
vermelde criteria te selecteren. Hij wijst erop, dat het tot          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
aanstelling bevoegde gezag uitdrukkelijk heeft erkend, dat                                  Gemeenschappen
het personeelsleden had uitgekozen die ervaring als bode
hadden en die reeds in een dergelijke post waren tewerk                                    ( Zaak T-16/95 )
gesteld.                                                                                ( 95/C 74/29 )
Bovendien is zijns inziens bij de vaststelling van het                                     (Procestaai: Duits)
bestreden besluit een kennelijke beoordelingsfout begaan en
is het besluit in strijd met de door artikel 45 van het Statuut       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
verleende garanties vastgesteld .                                     schappen is op 6 februari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
                                                                      van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Ten slotte verwijt verzoeker verweerder, dat deze zelfs in de         Gemeenschappen door G. Kühle, te Berge (Bondsrepubliek
fase van de uitdrukkelijke afwijzing van de klacht gegevens           Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
heeft meegedeeld op grond waarvan de gegrondheid van het              Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,
bestreden besluit kon worden nagegaan.                                advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij Dupong c.s, advocaten aldaar, Rue des Bains
                                                                      14a .
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 27 januari 1995 ingesteld door J. Blum tegen               1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     een SLOM-I-vergoeding aan verzoeker voor de periode
                         Gemeenschappen                                    van 7 mei 1986 tot 29 maart 1989 ten bedrage van
                                                                           8 952,80 DM, met rente ad 8 % vanaf 19 mei 1992, en
                         ( Zaak T-14/95 )
                                                                           hen hoofdelijk in de kosten te verwijzen;
                            ( 95/C 74/28 )
                                                                      2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
                        (Procestaai: Duits)                                gige beroep Hülseberg e.a. tegen Raad en Commissie
                                                                           (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                           sen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 27 januari 1995 beroep ingesteld tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen door J. Blum, te Hallschlag ( Bondsrepu
bliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst,             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W. Haneklaus,                 met die in zaak T-20/94 .
advocaten te Münster, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des
Bains 14a .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Beroep, op 6 februari 1995 ingesteld door S. Alexopouloü
1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de                                          ( Zaak T-17/95 )
     periode van 19 oktober 1985 tot 29 juli 1993 ten                                          ( 95/C 74/30 )
     bedrage van 29 355,23 DM met rente ad 8 % vanaf
     19 mei 1992, en hen hoofdelijk in de advocatenkosten te
     verwijzen;                                                                            (Procestaai: Frans)
2. het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie               schappen is op 6 februari 1995 beroep ingesteld tegen
     (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor             Commissie van de Europese Gemeenschappen door S.
    sen .                                                             Alexopoulou, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door


title: Zaak T-618/13: Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA CORE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AAVA CORE — Ouder gemeenschapswoordmerk JAVA en algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs JAVA — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen associatiegevaar — Verband tussen de tekens — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/38

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA CORE)
   (Zaak T-618/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AAVA CORE - Ouder gemeenschapswoordmerk JAVA en algemeen bekend merk in de zin van artikel 6 bis van het Verdrag van Parijs JAVA - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen associatiegevaar - Verband tussen de tekens - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 034/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oracle America, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Heydn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Aava Mobile Oy (Oulu, Finland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 september 2013 (zaak R 1369/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Oracle America, Inc. en Aava Mobile Oy.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oracle America, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-318/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/32

         Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-318/04)
   (2004/C 228/67)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Europees Parlement, vertegenwoordigd door H. Duintjer Tebbens en A. Caiola als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:

               —

               beschikking 2004/535/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 14 mei 2004 (1) krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert het Europees Parlement vier middelen aan, te weten bevoegdheidsoverschrijding door de Commissie, schending van de essentiële beginselen van richtlijn 95/46/EG, schending van grondrechten en schending van het evenredigheidsbeginsel.
   Met betrekking tot de bevoegdheidsoverschrijding stelt het Parlement dat de Commissie de beschikking ultra vires heeft gegeven zonder daarbij de bepalingen van basisrichtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van persoonsgegevens in acht te nemen en in het bijzonder met schending van artikel 3, lid 2, eerste streepje, van richtlijn 95/46, dat niet binnen de werkingssfeer van het gemeenschapsrecht vallende activiteiten van de toepassing van deze richtlijn uitsluit.
   Het Europees Parlement benadrukt verder de volgende aspecten: het CBP (Bureau of Customs and Border Protection van de Verenigde Staten van Amerika) is geen derde land in de zin van artikel 25 van richtlijn 95/46, de vaststelling van gepastheid staat overdrachten toe zowel naar andere Amerikaanse autoriteiten als naar derde landen, de beschikking vormt een inbreuk op artikel 13 van richtlijn 95/46 betreffende de uitzonderingen en beperkingen op de beginselen inzake de verwerking van persoonsgegevens (uitzonderingen en beperkingen voorbehouden aan de lidstaten), en op grond van de beschikking heeft het CBP rechtstreeks toegang tot de PNR-gegevens, hoewel de richtlijn daarin niet voorziet. Gelet op de onderlinge samenhang van de vaststelling van gepastheid en de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten, moet de beschikking worden beschouwd als een maatregel die niet beantwoordt aan het nagestreefde doel, namelijk het verplicht stellen van de overdracht van PNR-gegevens.
   Met zijn tweede middel stelt het Europees Parlement dat de vaststelling van gepastheid van de Commissie ook de essentiële beginselen van richtlijn 95/46 schendt. Meer bepaald is de finaliteit van de door de beschikking beoogde verwerking onverenigbaar met de verwerking als bedoeld in de richtlijn; er bestaat geen wettelijke verplichting tot verwerking; de beginselen van de basisrichtlijn worden geschonden met betrekking tot de verwerking van gevoelige gegevens, het recht op inzage alsook met betrekking tot de daarmee samenhangende rechten; het recht op rechterlijke bescherming is niet gewaarborgd en de mogelijkheid van overdracht naar andere Amerikaanse autoriteiten en andere landen zonder reële en daadwerkelijke bescherming is onverenigbaar met richtlijn 95/46.
   In de derde plaats houdt het Europees Parlement staande dat de vaststelling van gepastheid van de Commissie grondrechten schendt, in het bijzonder het recht op privacy en het recht op de bescherming van persoonsgegevens als bepaald in artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, zoals toegepast door het Hof van Justitie en het Europees Hof voor de rechten van de mens.
   Met zijn vierde middel voert het Parlement aan dat de vaststelling van gepastheid ook het evenredigheidsbeginsel schendt, met name omdat een buitensporig aantal PNR-gegevens kan worden overgedragen en omdat deze gegevens door de Amerikaanse autoriteiten te lang kunnen worden bewaard.

      (1)  Beschikking 2004/535/EG van de Commissie van 14 mei 2004 betreffende de passende bescherming van persoonsgegevens in het Passenger Name Record van vliegtuigpassagiers die aan het Bureau of Customs and Border Protection van de Verenigde Staten worden doorgegeven (PB L 235, blz. 11).


title: Gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Région Nord-Pas-de-Calais en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie ( „Staatssteun — Bouw van spoorwegmateriaal — Terug te betalen voorschotten — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering wordt gelast — Aanpassing van petitum — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Staatsmiddelen — Toerekening aan Staat — Criterium van particuliere investeerder — Onderneming in moeilijkheden” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/19

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2011 — Région Nord-Pas-de-Calais en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie
   (Gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08) (1)

   (Staatssteun - Bouw van spoorwegmateriaal - Terug te betalen voorschotten - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering wordt gelast - Aanpassing van petitum - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Staatsmiddelen - Toerekening aan Staat - Criterium van particuliere investeerder - Onderneming in moeilijkheden)
   2011/C 186/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Région Nord-Pas-de-Calais (Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Cliquennois en F. Cavedon, advocaten) (zaak T-267/08), en Communauté d’agglomération du Douaisis (Frankrijk) (vertegenwoordigers: M.Y. Benjamin en D. Rombi, advocaten) (zaak T-279/08)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Aanvankelijk, nietigverklaring van beschikking C(2008) 1089 def. van de Commissie van 2 april 2008 betreffende staatssteun C-38/2007 (ex NN 45/2007) die de Franse autoriteiten ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA ten uitvoer hebben gelegd, vervolgens nietigverklaring van beschikking C(2010) 4112 def. van de Commissie van 23 juni 2010 betreffende staatssteun C-38/2007 (ex NN 45/2007) die de Franse autoriteiten ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA ten uitvoer hebben gelegd.

      Dictum

               1)

               Op de verzoeken tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1089 def. van de Commissie van 2 april 2008 betreffende staatssteun C-38/2007 (ex NN 45/2007) die de Franse autoriteiten ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA ten uitvoer hebben gelegd, hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld in de kosten, behalve in de kosten van de Région Nord-Pas-de-Calais en de Communauté d’agglomération du Douaisis van na de mededeling aan hen van beschikking C(2010) 4112 def. van de Commissie van 23 juni 2010 betreffende staatssteun C-38/2007 (ex NN 45/2007) die de Franse autoriteiten ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA ten uitvoer hebben gelegd, waarbij beschikking C (2008) def. is ingetrokken.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 30 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst voor pensioenen en Gerdina Lustig (Zaak C-244/97)

text:
Nr. C 252/22                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
Verzoek van de Regeringsratt van 11 juni 1997 om een                        Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 30 juni
prejudiciële beslissing in het door de verzekeringsmaat                    1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           schappij Skandia aanhangig gemaakte geding                              Rijksdienst voor pensioenen en Gerdina Lustig
                             ( Zaak C-241/97)                                                      ( Zaak C-244/97)
                                 97/C 252/44 )                                                        ( 97/C 252/45 )
De Regeringsratt heeft bij beschikking van 11 juni 1997,                    Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 juli                    30 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
1997, in het door de verzekeringsmaatschappij Skandia                       tie op 4 juli 1997, in het geding tussen Rijksdienst voor
aanhangig gemaakte geding, het Hof van Justitie van de                      pensioenen en Gerdina Lustig, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                       beslissing over de navolgende vraag:
1 . Is het verenigbaar met artikel 18 , lid 1 , van Richtlijn
       73/239/EEG ('), zoals gewijzigd bij artikel 26 van                   Moet artikel 49, lid 1 , onder b ), punt ii ), van Verordening
       Richtlijn 92/49/EEG (2 ), en met artikel 21 , lid 1 , van            ( EEG ) nr. 1408/71 , in samenhang met artikel 45 van die
       Richtlijn 79/267/EEG (3 ), zoals gewijzigd bij artikel 27            verordening, aldus worden uitgelegd dat het aan de
       van Richtlijn 92/96/EEG (4 ), dat een nationale wette               bevoegde nationale overheid oplegt, als de betrokkene vol
       lijke regeling voorschrijft, dat een verzekeringsonder              doet aan de voorwaarde van één wetgeving om een recht
       neming, voorzover het gaat om het vrije vermogen van                 te hebben op een zij het beperkt ouderdomspensioen zon
       de onderneming ( dat wil zeggen de activa welke aan                 der dat een beroep behoeft te worden gedaan op de tijd
       wezig zijn boven de activa die tegenover de technische               vakken van verzekering vervuld krachtens een andere wet
       voorzieningen staan ), niet zonder bijzondere vergun                geving aan de voorwaarden waaraan niet is voldaan om
       ning aandelen in een nationale of buitenlandse naam                 rechten op pensioen te laten gelden, toch de krachtens de
       loze vennootschap mag bezitten die meer dan 5 % van                  laatstgenoemde wetgeving vervulde tijdvakken in aanmer
       de stemrechten van alle aandelen vertegenwoordigen ?                 king te nemen wanneer hierdoor een hoger ouderdomspen
                                                                            sioen kan worden toegekend tot het ogenblik waarop ook
                                                                            krachtens de laatstgenoemde wetgeving aan de nodige
                                                                            voorwaarden is voldaan ?
Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt:
2 . Zijn voornoemde artikelen, wat onder meer de nauw
       keurigheid betreft, van dien aard dat zij tot gevolg
       hebben, dat een nationale rechter een nationale bepa
       ling met voormelde inhoud buiten toepassing dient te                 Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 25 juni
       laten, wanneer hij moet nagaan of de belegging van                   1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
       het vrije vermogen van een verzekeringsonderneming                   M. Schoonbroodt, M. Schoonbroodt en Transports A.M.
       toelaatbaar is ?                                                                  Schoonbroodt en de Belgische staat
                                                                                ( Zaak C-247/97)
(') Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                                 ( 97/C 252/46 )
      betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met
      uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefe
      ning daarvan ( PB nr. L 228 van 16 . 8 . 1973 , blz. 3 ).
( 2 ) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördi          Het Belgische Hof van Cassatie heeft bij beschikking van
      natie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen             25 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering         tie op 7 juli 1997, in het geding tussen M. Schoonbroodt,
      van de levensverzekeringsbranche , en houdende wijziging van          M. Schoonbroodt en Transports A.M. Schoonbroodt en de
      de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG ( derde richtlijn
      schadeverzekering) (PB nr. L 228 van 11.8 . 1992, blz. 1 ).           Belgische staat, het Hof van Justitie van de Europese
( 3 ) Eerste Richtlijn 79/267/EEG van de Raad van 5 maart 1979              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa        over de navolgende vraag:
      lingen betreffende de toegang tot het directe levensverzeke
      ringsbedrijf, en de uitoefening daarvan ( PB nr. L 63 van 13 . 3 .
      1979 , blz . 1 ).
(4 ) Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot               Moeten de reservoirs die zijn aangebracht in of aan van
      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen       een koelsysteem voorziene containers, bestemd voor het
      betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijzi       wegvervoer over lange afstand, worden beschouwd als
      ging van de Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde                „ normale " reservoirs in de zin van artikel 112 van Veror
      levensrichtlijn ) ( PB nr. L 360 van 9 . 12 . 1992 , blz . 1 ).       dening ( EEG ) nr. 918/83 ( ] ) betreffende de instelling van
                                                                            een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen,
                                                                            zoals dat artikel is gewijzigd bij Verordening ( EEG )
                                                                            nr. 1315/88 ( 2 ), wanneer


title: Zaak T-750/15: Beroep ingesteld op 22 december 2015 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft e.a./Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/47

         Beroep ingesteld op 22 december 2015 — Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft e.a./Commissie
   (Zaak T-750/15)
   (2016/C 059/54)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mitteldeutsche Braunkohlengesellschaft mbH (Zeitz, Duitsland), RWE Power AG (Essen, Duitsland), Vattenfall Europe Mining AG (Cottbus, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Karpenstein, K. Dingemann en M. Kottmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2014) 5081 final van de Europese Commissie van 23 juli 2014 betreffende steunmaatregel SA.38632 (2014/N) — Duitsland: EEG 2014 — Hervorming van de hernieuwbare-energiewet — nietig verklaren, voor zover het de regeling van § 61, leden 3 en 4, van het Erneuerbare-Energien-Gesetz 2014 (wet van 2014 betreffende hernieuwbare energie; hierna: „EEG 2014”) inzake bestaande installaties voor eigen energievoorziening aanmerkt als staatssteun en deze in punt 5, tweede streepje (blz. 75), slechts tot en met 31 december 2017 verenigbaar met de interne markt verklaart;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen selectieve bevoordeling van bepaalde ondernemingen
               Met hun eerste middel voeren verweersters aan dat het bestreden besluit de regeling inzake bestaande installaties voor eigen stroomvoorziening (§ 61, leden 3 en 4, EEG 2014) ten onrechte als een selectieve maatregel en dus als staatssteun aanmerkt.

               2.

               Tweede middel: geen financiering van overheidswege
               Met hun tweede middel voeren verweersters aan dat de met de EEG-heffing (hernieuwbare-energieheffing) gefinancierde steun voor hernieuwbare energiebronnen niet met overheidsmiddelen, maar met particuliere middelen wordt bekostigd. De inning noch de aanwending van de EEG-heffing staat — zoals de rechtspraak vereist — onder voortdurend overheidstoezicht. Voorts bezwaren de in het geding zijnde regelingen juist niet de overheidsbegrotingen, aangezien de heffingsvrijstelling die geldt voor de eigen energievoorziening met bestaande installaties niet leidt tot een daling van het totale bedrag van de EEG-heffing.


title: Zaak C-184/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Griekenland) op 1 april 2016 — Ovidiu-Mihaita Petrea/Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasynkrotisis

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/33

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Griekenland) op 1 april 2016 — Ovidiu-Mihaita Petrea/Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasynkrotisis
      (Zaak C-184/16)
      (2016/C 211/43)
      Procestaal: Grieks

         Verwijzende rechter

      Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Ovidiu-Mihaita Petrea

         Verwerende partij: Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasynkrotisis

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten de artikelen 27 en 32 van richtlijn 2004/38/EG (1), gelezen in samenhang met de artikelen 45 en 49 VWEU en gelet op de procedurele autonomie van de lidstaten en de beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen en van goed bestuur, aldus worden uitgelegd dat deze voorschrijven of toestaan dat een reeds krachtens artikel 8, lid 1, van presidentieel decreet nr. 106/2007 aan een onderdaan van een andere lidstaat verstrekte verklaring van inschrijving als burger van de Europese Unie wordt ingetrokken en dat jegens hem een terugkeerbesluit wordt uitgevaardigd, in het geval dat deze persoon, hoewel hij is ingeschreven in het register van ongewenste vreemdelingen en hem om redenen van openbare orde en veiligheid een inreisverbod is opgelegd, opnieuw de betrokken lidstaat is binnengekomen en zich daar als ondernemer heeft gevestigd zonder overeenkomstig artikel 32 van richtlijn 2004/38 een aanvraag tot opheffing van het inreisverbod in te dienen, terwijl dit inreisverbod een zelfstandige reden van openbare orde vormt die als zodanig de intrekking van de verklaring van inschrijving als burger van een lidstaat rechtvaardigt?

                  2)

                  Bij een bevestigend antwoord op de vorige vraag, staat deze situatie dan gelijk aan die waarin een burger van de Europese Unie niet rechtmatig op het grondgebied van de lidstaat van ontvangst verblijft, zodat volgens artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG (2) de instantie die bevoegd is tot intrekking van de verklaring van inschrijving als burger van de Unie een terugkeerbesluit kan uitvaardigen ondanks dat enerzijds de verklaring van inschrijving naar algemeen aanvaarde opvatting geen verblijfstitel vormt en anderzijds de personele werkingssfeer van richtlijn 2008/115 slechts onderdanen van derde landen omvat?

                  3)

                  Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag, kunnen dan de intrekking — om redenen van openbare orde en veiligheid — van de verklaring van inschrijving als burger van een andere lidstaat, die geen verblijfstitel vormt, door de bevoegde instanties van de lidstaat van ontvangst, handelend binnen het kader van de procedurele autonomie van de lidstaat van ontvangst, en de gelijktijdige vaststelling van een terugkeerbesluit worden beschouwd als één administratief besluit tot verwijdering in de zin van de artikelen 27 en 28 van richtlijn 2004/38, dat door de rechter getoetst kan worden aan deze bepalingen, die mogelijk de enige wijze beschrijven waarop burgers van de Unie administratiefrechtelijk van het grondgebied van de lidstaat van ontvangst kunnen worden verwijderd?

                  4)

                  Ongeacht het antwoord op de eerste en de tweede vraag, verzet het doeltreffendheidsbeginsel zich tegen vaste nationale rechtspraak die verbiedt dat de administratieve instanties, en derhalve ook de bevoegde rechterlijke instanties, bij de behandeling van de intrekking van een verklaring van inschrijving als burger van de Europese Unie of de oplegging van een verwijderingsmaatregel op de grond dat in de betrokken lidstaat van ontvangst een inreisverbod geldt voor de onderdaan van een andere lidstaat, onderzoeken in hoeverre bij de uitvaardiging van het bewuste inreisverbod de procedurele waarborgen van de artikelen 30 en 31 van richtlijn 2004/38 in acht zijn genomen?

                  5)

                  Bij een ontkennend antwoord op de vorige vraag, vloeit dan uit artikel 32 van richtlijn 2004/38 een verplichting voor de bevoegde administratieve instanties van de lidstaat voort om de betrokken onderdaan van een andere lidstaat altijd het verwijderingsbesluit ter kennis te brengen in een taal die hij begrijpt, zodat hij daadwerkelijk gebruik kan maken van de procedurele rechten die hij ontleent aan de genoemde bepalingen van de richtlijn, ongeacht of hij daarom zelf verzoekt?

         (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77).

         (2)  Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98).


title: Zaak C-457/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 juli 2017 — Heiko Jonny Maniero/Studienstiftung des deutschen Volkes eV

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 juli 2017 — Heiko Jonny Maniero/Studienstiftung des deutschen Volkes eV
   (Zaak C-457/17)
   (2017/C 347/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot Revision: Heiko Jonny Maniero

      Verweerster in Revision: Studienstiftung des deutschen Volkes eV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de verlening door een geregistreerde vereniging (eingetragener Verein), van studiebeurzen ter stimulering van onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland onder het begrip „onderwijs” in de zin van artikel 3, lid 1, onder g), van richtlijn 2000/43/EG (1)?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Vormt bij de verlening van de in de eerste prejudiciële vraag genoemde studiebeurzen de deelnamevoorwaarde van het slagen voor het Erstes Juristisches Staatsexamen (eerste staatsexamen rechtsgeleerdheid; hierna: „eerste staatsexamen”) een indirecte discriminatie van een aanvrager in de zin van artikel 2, lid 2, onder b), van richtlijn 2000/43/EG, wanneer de aanvrager, een burger van de Unie, weliswaar een vergelijkbaar diploma in een niet bij de Europese Unie horende staat heeft behaald, zonder dat de keuze van deze plaats waar het diploma is behaald, in verband staat met de etnische afstamming van de aanvrager, maar hij op grond van zijn woonplaats in Duitsland en de vloeiende beheersing van de Duitse taal net als een Duitse onderdaan de mogelijkheid had om na een rechtenstudie in Duitsland het eerste staatsexamen af te leggen?
               Maakt het hierbij verschil dat met het studiebeursprogramma, dat geen discriminerende kenmerken vertoont, wordt beoogd om afgestudeerden van een rechtenstudie in Duitsland door het stimuleren van onderzoeks- of studieprojecten in het buitenland kennis van buitenlandse rechtsstelsels, buitenlandervaring en taalkennis te laten opdoen?

      (1)  Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22).


title: Zaak T-410/04: Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/29

         Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-410/04)
   (2005/C 19/63)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 oktober 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door D. Del Grazio, avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voorzover hierin wordt voorzien in een vermindering van de totale middelen die op basis van beschikking 1999/659, zoals gewijzigd bij beschikking 2000/426, aan de Italiaanse Republiek worden toegewezen voor de periode 2000-2006;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze zaak wordt opgekomen tegen beschikking 2004/592/EG van de Commissie van 23 juli 2004 [C(2004)2837 def.] houdende wijziging van beschikking 1999/659/EG tot vaststelling van een indicatieve verdeling over de lidstaten van de middelen uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie, voor maatregelen op het gebied van plattelandsontwikkeling voor de periode 2000-2006. (1)

   Volgens verzoekster wordt door de wijziging waarin de bestreden beschikking voorziet, niet enkel de toewijzing van gemeenschapsmiddelen aan de Italiaanse Republiek voor het jaar 2004 aangepast ten opzichte van de door deze lidstaat ingediende uitgavenraming, maar wordt het totaalbedrag van de voor deze lidstaat bestemde middelen herzien, zodat door de toekenning van een totale dotatie van 4 473,2 MEuro het op basis van het zogenoemde profiel van Berlijn (gelijk aan 4 512,30 MEuro) vastgestelde bedrag met ongeveer 40 MEuro wordt verminderd.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending van het verbod van terugwerkende kracht aan. Zij stelt dienaangaande dat verordening nr. 817/2004 (2) op 20 april 2004 is vastgesteld en op 7 mei 2004 in werking is getreden, terwijl reeds lang was verstreken de in artikel 47, lid 1, van verordening nr. 445/2002 bedoelde vervaldag van 30 september, binnen welke de lidstaten de staat van de in het begrotingsjaar 2003 verrichte en tot het einde van dat jaar nog te verrichten uitgaven, alsmede de ramingen voor de begrotingsjaren 2004 en volgende aan de Commissie moeten meedelen. De Commissie had derhalve de op de begroting van het begrotingsjaar 2004 uitgetrokken kredieten moeten vaststellen op basis van het bepaalde in artikel 49 van die verordening, die op 30 september 2003 nog van kracht was, en nog niet op basis van artikel 57 van verordening nr. 817/2004. Bijgevolg had zij in het begrotingsjaar 2004 niet kunnen overgaan tot de vaststelling van de bestreden beschikking, die haar rechtsgrondslag in de nieuwe uitvoeringsregeling van verordening nr. 1257/1999 (3) vindt, en had zij de daarmee samenhangende aanpassing van de aanvankelijke toewijzingen per lidstaat, vastgelegd bij beschikking nr. 659/1999, zoals gewijzigd bij beschikking nr. 426/2000, niet kunnen verrichten overeenkomstig de bepalingen van het vermelde artikel 57.
   Subsidiair, zelfs indien werd aangenomen dat verordening nr. 817/2004, in het bijzonder artikel 57 in zijn geheel, inderdaad ook op de overeenkomstig verordening nr. 445/2002 vóór 30 september door de lidstaten meegedeelde ramingen van toepassing was, wordt betwist dat de Commissie bevoegd is om de bij beschikking 2000/426, zoals gewijzigd bij beschikking 2000/426, vastgelegde toewijzing van middelen te herzien, ook door vermindering van het op basis van het zogenoemde profiel van Berlijn vastgestelde totaalbedrag, en om dit ook te doen ten aanzien van de Italiaanse Republiek. Dienaangaande wordt aangevoerd dat artikel 46 van verordening nr. 1257/1999 alsmede artikel 57 van verordening nr. 817/2004 zijn geschonden. Het feit dat een daadwerkelijke rechtsgrondslag voor de in de bestreden beschikking toegepaste vermindering volledig ontbreekt, toont volgens verzoekster aan dat verweerster bij het vaststellen daarvan de doelstelling van de verordening waarop de beschikking is gebaseerd, volkomen heeft miskend en bijgevolg ook haar bevoegdheid heeft misbruikt.
   Nog meer subsidiair beroept verzoekster zich op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen alsmede op de motiveringsplicht.

      (1)  PB L 263 van 10.8.2004, blz. 24.

      (2)  Verordening (EG) nr. 817/2004 van 29 april 2004 van de Commissie tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (PB L 153 van 30.4.2004, blz. 30).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen (PB L 160 van 26.6.1999, blz. 80).


title: Zaak T-239/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 juni 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2009 in zaak F-146/07, Marcuccio/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/28

         Hogere voorziening ingesteld op 16 juni 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2009 in zaak F-146/07, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-239/09 P)
   2009/C 193/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

   In elk geval:

               —

               de bestreden beschikking zonder enige uitzondering volledig vernietigen;

               —

               beslissen dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig en zonder enige uitzondering ontvankelijk was.

         Primair:

               —

               het petitum van het beroep in eerste aanleg volledig en zonder enige uitzondering toewijzen alsmede de verwerende partij verwijzen in alle kosten en honoraria die in verband met deze zaak in beide procedures zijn gemaakt.

         Subsidiair:

               —

               de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak over deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2009 in zaak F-146/07. Bij deze beschikking is een beroep, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om geen gevolg te geven aan rekwirants verzoek om een onderzoek in te stellen naar een zending die besmet zou zijn met antrax en waarvan rekwirant het slachtoffer zou zijn geworden toen hij bij de delegatie van de Commissie in Angola werkzaam was, alsmede tot vergoeding van de schade die hij door dat besluit heeft geleden, deels niet-ontvankelijk en deels ongegrond verklaard.
   Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant dat het Gerecht op een aantal punten met betrekking tot de niet-ontvankelijkheid en de ongegrondheid van zijn vorderingen van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan alsmede dat er sprake is van verdraaiing en onjuiste opvatting van de feiten.


title: Zaak T-197/10: Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — BVR/BHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich — Ouder nationaal beeldmerk Raiffeisenbank — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/43

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2011 — BVR/BHIM — Austria Leasing (Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich)
   (Zaak T-197/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Austria Leasing Gesellschaft m.b.H. Mitglied der Raiffeisen-Bankengruppe Österreich - Ouder nationaal beeldmerk Raiffeisenbank - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 311/80
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Rinke, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Austria Leasing GmbH (Eschborn, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Joachim, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 februari 2010 (zaak R 248/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) en Austria Leasing GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bundesverband der Deutschen Volksbanken und Raiffeisenbanken e.V. (BVR) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-121/08: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/32

         Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-121/08) (1)

   (2008/C 285/57)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Doorhaling van zaak C-47/00

text:
21.4.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/23
               Doorhaling van zaak C-367/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-463/99 (1)
                        (2001/C 118/40)                                                    (2001/C 118/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-367/99        2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-463/99:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
een prejudiciële beslissing]: Hugo BOSS Aktiengesellschaft         Republiek.
tegen Coalle FA-93.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-467/99 (1)
               Doorhaling van zaak  C-246/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/44)
                        (2001/C 118/41)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-467/99:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-246/97:       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            Republiek.
meenschappen.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-47/00 (1)
               Doorhaling van zaak C-330/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/45)
                        (2001/C 118/42)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/00
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-330/97:       (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            beslissing): H. Gevin tegen Bundesanstalt für Arbeit — Kinder-
meenschappen.                                                      geldkasse.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                       (1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak C-330/03: Verzoek van Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-Administrativo sección tercera van 21 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos en Administratión del Estado; andere partĳ bĳ de procedure: G.M. Imo

text:
20.9.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 226/11
kan beperken. Derhalve is er sprake van schending van de               Beroep, op 25 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
artikelen 1 en 3 van verordening nr. 881/92. Hetzelfde geldt             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
voor de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 3118/93.
                                                                                (Zaak C-326/03)
                                                                                (2003/C 226/19)
(1) PB L 95, blz. 1.
(2) PB L 279, blz. 1.                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                       25 juli 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door M.-J. Jonczy, lid van haar juridische dienst.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                         (Zaak C-324/03)                                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                         (2003/C 226/18)                                     1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                                                                             overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders
24 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                      van de Europese Gemeenschap en de Federatie van de
Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek,                        bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese
vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-                Unie (1), en in ieder geval door de Commissie niet
staan door A. Cingolo, avvocato dello Stato.                                 van die bepalingen op de hoogte te brengen, niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              verplichtingen;
—     nietig te verklaren nota nr. 26777 van 14 mei 2003 van           —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
      het lid van de Europese Commissie Barnier, ontvangen op
      20 mei 2003, voorzover daarin wordt geweigerd de
      voorschotten die in verband met staatssteun van de lidsta-       Middelen en voornaamste argumenten
      ten na 19 februari 2003 zijn toegekend, als subsidiabel te
      aanvaarden, alsook alle handelingen die daaraan ten              De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;                      30 juni 2002.
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in te
      kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1) PB L 167, van 2.7.1999, blz. 33.
Verzoekster stelt dat de bestreden handeling kennelijk in strijd
is met artikel 32 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) en
regel nr. 1, punten 1 en 2 van de bijlage bij verordening (EG)
nr. 1685/2000 van de Commissie (2). Volgens haar hecht geen
van de in genoemde verordeningen vervatte bepalingen, voor             Verzoek van Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-
de subsidiabiliteit van de bedragen die aan de eindbegunstigde         Administrativo sección tercera van 21 juli 2003 om
van de financiering op basis van een staatssteunmaatregel zijn         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Colegio
toegekend, belang aan de daadwerkelijk met de financiering             de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos en
verrichte werkzaamheden. Integendeel, het in de betrokken              Administratión del Estado; andere partij bij de procedure:
verordeningen omschreven stelsel hecht uitsluitend belang                                          G.M. Imo
aan de door de lidstaat als eindbegunstigde verrichte betalingen,
onder de enkele voorwaarde dat daarin de uitgaven zijn gespe-                                   (Zaak C-330/03)
cificeerd die daadwerkelijk door de eindbegunstigde zelf zijn
gedaan.                                                                                (2003/C 226/20)
Verzoekster betoogt voorts dat de bestreden handeling onwet-           Het Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-Administrativo
tig is wegens ontoereikende en tegenstrijdige motivering.              sección tercera heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingeko-
                                                                       men ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2003, in het
                                                                       geding tussen Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y
                                                                       Puertos en Administratión del Estado; andere partij bij de
(1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.                                 procedure: G.M. Imo, het Hof van Justitie van de Europese
(2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.                                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- C 226/12                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          20.9.2003
A)    Moet artikel 3, sub a, juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn       Omvat de term „overeenkomsten betreffende het verrichten
      89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-                  van diensten voor vervoer” in artikel 3, lid 2, van richtlijn
      fende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronder-            97/7/EG (1) betreffende de bescherming van de consument bij
      wijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten                    op afstand gesloten overeenkomsten, autoverhuurovereenkom-
      minste drie jaar (1) worden afgesloten, aldus worden uit-           sten?
      gelegd dat het de ontvangende lidstaat de mogelijkheid
      biedt van een beperkte erkenning van de beroepskwalifi-
      caties van een aanvrager die in het bezit is van het (in Italië
      uitgereikte) diploma van ingenieur waterbouw („ingegnere
                                                                          (1) Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van
      civile idraulico”), en dit beroep wenst uit te oefenen in een
                                                                              20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij
      andere lidstaat waarvan de wettelijke regeling als geregle-             op afstand gesloten overeenkomsten — Verklaring van de Raad en
      menteerd beroep dat van ingenieur weg- en waterbouw                     van het Parlement ad artikel 6, lid 1 — Verklaring van de
      („ingeniero de Caminos, Canales y Puertos”) erkent? Hierbij             Commissie ad artikel 3, lid 1, eerste streepje (PB L 144 van
      moet ervan worden uitgegaan dat laatstgenoemd beroep in                 4.6.1997, blz. 19).
      de ontvangende lidstaat activiteiten omvat die niet altijd
      overeenkomen met het diploma van de aanvrager en dat
      de door hem aangetoonde opleiding geen vakgebieden
      omvat die wezenlijk verschillen van die welke in het
      algemeen voor het behalen van het diploma van ingenieur
      weg- en waterbouw in de ontvangende lidstaat vereist zijn.          Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
B)   Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is:                                            Duitsland
     strookt het met de artikelen 39 EG en 43 EG, dat het recht
     van de aanvragers die hun eigen beroep als zelfstandige of                                    (Zaak C-339/03)
     in loondienst wensen uit te oefenen in een andere lidstaat
     dan die waar zij de beroepskwalificatie hebben verworven,                                     (2003/C 226/22)
     in dier voege wordt beperkt dat die ontvangende staat in
     zijn nationaal recht de beperkte erkenning van de                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
     beroepskwalificaties kan uitsluiten, indien die in beginsel          1 augustus 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland inge-
     met artikel 4 van richtlijn 89/48/EEG overeenkomende                 steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver-
     beslissing betekent, dat onevenredige bijkomende eisen               tegenwoordigd door J.-C. Schieferer en M. Van Beek, leden van
     voor de uitoefening van het eigen beroep worden gesteld?             haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg.
     Onder beperkte erkenning wordt in casu verstaan, dat de
     aanvrager wordt toegestaan zijn activiteit als ingenieur             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     enkel uit te oefenen in de desbetreffende sector (water-             dat het den Hove behage:
     bouw) van het algemenere beroep van ingenieur weg- en
     waterbouw, dat in de ontvangende staat gereglementeerd               1.   vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland door niet
     is, zonder dat hem de bijkomende eisen van artikel 4,                     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     lid 1, sub b, van richtlijn 89/48/EEG worden gesteld.                     stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                               1999/22/EG van de Raad van 29 maart 1999 betreffende
                                                                               het houden van wilde dieren in dierentuinen (1) (met name
                                                                               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig
(1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.                                            zijn voor de volledige uitvoering van de richtlijn in de
                                                                               deelstaten, behalve de deelstaten Bremen, Hamburg,
                                                                               Hessen, Baden-Württemberg en Niedersachsen), of althans
                                                                               door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                               de krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen;
Verzoek van het High Court of Justice (England & Wales),
Chancery Division van 21 juli 2003 om een prejudiciële                    2.   de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
beslissing in het geding tussen easycar (UK) Ltd en Office                     de procedure.
                            of Fair Trading
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                           (Zaak C-336/03)
                                                                          De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                           (2003/C 226/21)                                9 april 2002 zonder dat alle Duitse deelstaten de nodige
                                                                          bepalingen hebben vastgesteld.
Het High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division
heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 30 juli 2003, in het geding tussen
Easycar (UK) Ltd en Office of Fair Trading, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                            (1) PB L 94, blz. 24.
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-381/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 augustus 2012 door I Marchi Italiani Srl tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 juni 2012 in zaak T-133/09, I Marchi Italiani e Basile/BHIM — Osra

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/20

         Hogere voorziening ingesteld op 9 augustus 2012 door I Marchi Italiani Srl tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 juni 2012 in zaak T-133/09, I Marchi Italiani e Basile/BHIM — Osra
   (Zaak C-381/12 P)
   2012/C 303/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: I Marchi Italiani Srl (vertegenwoordigers: L. Militerni en G. Militerni, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Osra SA

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigen voor zover daarbij het beroep van I Marchi Italiani s.r.l. is verworpen en I Marchi Italiani s.r.l. is verwezen in de kosten, behalve in die welke betrekking hebben op de afstand van instantie;

               —

               de in eerste aanleg ingestelde vorderingen gedeeltelijk toewijzen en dienovereenkomstig de op 30 januari 2009 aan rekwirante ter kennis gebrachte beslissing van de tweede kamer van beroep van 9 januari 2009 in zaak R 502/2008 tussen I Marchi Italiani S.r.l. en Osra SA houdende bevestiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij het merk „B Antonio Basile 1952” naar aanleiding van het beroep van Osra SA vervallen is verklaard en nietig is verklaard, vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening van I Marchi Italiani s.r.l. is gebaseerd op de volgende drie middelen:

               1)

               Schending van artikel 135, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht in die zin dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de door verzoekster overgelegde stukken buiten beschouwing moeten worden gelaten zonder dat hun bewijskracht moet worden onderzocht, en door de argumenten inzake de bekendheid van het betwiste merk en het beginsel van goede trouw niet-ontvankelijk te verklaren.

               2)

               Schending van artikel 53, lid 2, van verordening nr. 40/94 (1) (thans artikel 54, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (2)) in die zin dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat minder dan vijf jaar is verstreken tussen de datum van inschrijving van het merk en de datum van indiening van de vordering tot nietigverklaring en dat bijgevolg de datum van indiening van het verzoek tot inschrijving van het gemeenschapsmerk irrelevant is.

               3)

               Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 in die zin dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat de conflicterende merken overeenstemmen, en deze bepaling dus onjuist heeft toegepast door te besluiten dat sprake was van verwarringsgevaar.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk, PB L 11, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk, PB L 78, blz. 1.


title: Zaak T-482/15 R: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Gerecht van 15 oktober 2015 — Ahrend Furniture/Commissie („Kort geding — Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedure — Levering van meubilair — Afwijzing van de aanbieding van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen fumus boni iuris”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/56

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Gerecht van 15 oktober 2015 — Ahrend Furniture/Commissie
   (Zaak T-482/15 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedure - Levering van meubilair - Afwijzing van de aanbieding van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen fumus boni iuris”))
   (2015/C 398/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ahrend Furniture (Zaventem, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Lepièce, V. Dor en S. Engelen, vervolgens A. Lepièce, V. Dor, S. Engelen en F. Caillol, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en J. Estrada de Solà, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie waarbij perceel nr. 1 van aanbesteding nr. OIB.DR.2/PO/2014/055/622 voor de opdracht „Levering van meubilair” aan een andere inschrijver is gegund en, subsidiair, een verzoek om een bevel tot overlegging van documenten in verband met het financiële onderzoek van de aanbiedingen en om opschorting van de tenuitvoerlegging van het betrokken besluit gedurende een nieuwe termijn van tien dagen vanaf de verzending van die documenten

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 26 augustus 2015 in zaak T-482/15 R wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-755/15: Beroep ingesteld op 30 december 2015 — Luxemburg/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/48

         Beroep ingesteld op 30 december 2015 — Luxemburg/Commissie
   (Zaak T-755/15)
   (2016/C 059/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: D. Holderer, gemachtigde, en D. Waelbroeck, S. Naudin en A. Steichen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 inzake de door het Groothertogdom Luxemburg ten gunste van Fiat tot uitvoering gebrachte staatssteun SA.38375;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 oktober 2015 inzake de door het Groothertogdom Luxemburg ten gunste van Fiat tot uitvoering gebrachte staatssteun SA.38375 voor zover daarbij terugvordering van de steun gelast;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 107 VWEU, doordat de Commissie niet heeft bewezen dat het litigieuze anticiperende besluit selectief was.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 107 VWEU en niet-nakoming van de motiveringsplicht, doordat de Commissie niet heeft bewezen dat er sprake is van een voordeel of een beperking van de mededinging.

               3.

               Derde, subsidiaire middel, ontleend aan schending van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, doordat de Commissie in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en de rechten van de verdediging terugvordering van de steun heeft gelast.


title: Zaak C-298/06: Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/4

         Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-298/06)
   (2006/C 237/08)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en I. Chatzigiannis, gemachtigden)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/43/EG (1) van de Raad van 26 mei 2003 houdende wijziging van richtlijn 88/407/EEG tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 143 van 11.6.2003, blz. 23.