title: Zaak T-169/02: Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Cervecería Modelo S.A. de C.V. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
27.7.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 180/33
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij de bestreden richtlijn wordt voor fabrikanten van mengvoe-          —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
ders voor gebruiksdieren een verplichting ingevoerd om een                    beroep van het BHIM van 6 maart 2002;
precieze kwantitatieve opgave te doen van alle in hun produc-
ten gebruikte grondstoffen, teneinde de volksgezondheid te
beschermen door een betere traceerbaarheid van de ingrediën-            —     verweerder te verwijzen in de kosten.
ten. Volgens verzoekster heeft deze maatregel tot gevolg, dat de
fabrikanten van mengvoeders hun kennis en zakengeheimen
verplicht openbaar moeten maken.
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
een aantal in de communautaire rechtsorde gewaarborgde                  Middelen en voornaamste argumenten
rechten en van de doelstellingen van het Verdrag. Zo is de
bestreden richtlijn in strijd met de bescherming van een niet-
vervalste mededinging en de bevordering van het technolo-               Aanvrager van het ge-        verzoekster
gisch onderzoek en de ontwikkeling. Bovendien is deze in                meenschapsmerk:
strijd met het eigendomsrecht en het recht op vrije uitoefening
van een economische activiteit. Ten slotte stelt verzoekster, dat
de richtlijn indruist tegen het doel, de landbouwproducten te           Betrokken        gemeen-     beeldmerk nr. 1.178.425, dat een
verbeteren en het milieu te beschermen.                                 schapsmerk:                  bierflesje met op het etiket de
                                                                                vermelding „NEGRA MODELO”
                                                                                weergeeft, als gemeenschapsmerk
Voorts is de bestreden richtlijn onevenredig. Deze is niet                                           voor waren van de klassen 25
geschikt om het beoogde doel, de bescherming van de                                                  (kleding), 32 (bieren) en 42 (bars,
volksgezondheid, te bereiken, en gaat in elk geval verder dan                                        restaurants en nachtclubs)
hetgeen ter verwezenlijking van dat doel nodig is. De richtlijn
verzekert op zich niet de kwaliteit van de producten, verbetert
evenmin de traceerbaarheid van de ingrediënten en brengt                Houder van het oppo-         MODELO CONTINENTE HIPER-
onevenredige lasten op het gebied van de etikettering mee.              sitiemerk of -teken in de    MERCADOS S.A.
                                                                        oppositieprocedure:
Ten slotte stelt verzoekster, dat de richtlijn op een onjuiste
rechtsgrondslag berust. Gelet op het feit dat de bestreden              Oppositiemerk of -te-        Portugese             beeldmerken
richtlijn niets van doen heeft met het veterinair en fytosanitair       ken:                         nrs. 295.800 en 295.804 die res-
gebied, had artikel 37 EG-Verdrag, en niet artikel 152 van het                                       pectievelijk de waren van de klas-
Verdrag, als rechtsgrondslag moeten worden gekozen.                                                  sen 25 (kledingstukken, schoeisel
                                                                                inbegrepen) en 32 (siropen, bieren
                                                                                en alcoholvrije dranken) van de
                                                                                internationale       nomenclatuur
                                                                                onderscheiden
                                                                        Beslissing oppositie-af-     voorlopige afwijzing van de on-
                                                                        deling:                      derhavige aanvraag voor een ge-
Beroep, op 30 mei 2002 ingesteld door Cervecerı́a Modelo                                             meenschapsmerk ter onderschei-
S.A. de C.V. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                                               ding van „bieren” en aanvaarding
                   de interne markt (BHIM)                                                           ervan ter onderscheiding van
                                                                                „kleding” en „bars, restaurants en
                         (Zaak T-169/02)                                                             nachtclubs”
                         (2002/C 180/57)                                Beslissing kamer van be-     bevestiging van de beslissing van
                                                                        roep:                        de oppositie-afdeling
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        Middelen:                    schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub a, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 mei 2002 beroep ingesteld tegen het BHIM
door Cervecerı́a Modelo, te Mexico-Stad, vertegenwoordigd
door C. Lamo Devesa en A. Velazquez Ibañez, advocaten.


title: Zaak T-304/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 november 2008 — Calzaturificio Frau/BHIM — Camper (Beeld van volledig ingekleurde gestileerde boog) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld in vorm van volledig ingekleurde gestileerde boog — Ouder communautair beeldmerk in vorm van gestileerde boog — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 november 2008 — Calzaturificio Frau/BHIM — Camper (Beeld van volledig ingekleurde gestileerde boog)
   (Zaak T-304/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld in vorm van volledig ingekleurde gestileerde boog - Ouder communautair beeldmerk in vorm van gestileerde boog - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 327/41)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Calzaturificio Frau SpA (San Giovanni Ilarione, Italië) (vertegenwoordiger: A. Rizzoli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en L. Rampini, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Camper, SL (Inca, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Temiño Ceniceros, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 juni 2007 (zaak R 786/2006-1) inzake een oppositieprocedure tussen Camper, SL en Calzaturificio Frau SpA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Calzaturificio Frau SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak T-58/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2011 door Michel Nolin tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 december 2010 in zaak F-82/09, Nolin/Commissie

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/23

         Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2011 door Michel Nolin tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 december 2010 in zaak F-82/09, Nolin/Commissie
   (Zaak T-58/11 P)
   2011/C 89/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Michel Nolin (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 1 december 2010 in zaak F-82/09 (Nolin/Commissie) vernietigen;

               —

               het besluit van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Personeelszaken en administratie van de Europese Commissie van 19 december 2008 om na rekwirants bevordering tot de rang AD 13 krachtens artikel 29, lid 1, sub a-iii, van het Statuut al zijn merite- en gratificatiepunten in te trekken, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirant twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het legaliteits- en het rechtszekerheidsbeginsel, daar het Gerecht met zijn oordeel dat de Commissie het litigieuze besluit zonder wettelijke grondslag kon baseren op de algemene opzet van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan.

               2)

               Tweede middel: schending van het non-discriminatiebeginsel, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken van een verkeerde rechtsopvatting is uitgegaan door te oordelen i) dat de directeur-generaal van het directoraat-generaal Personeelszaken en administratie over een restbevoegdheid beschikt die hem niet is verleend bij een besluit van het TABG overeenkomstig artikel 2 van het Statuut, en ii) dat krachtens de artikelen 29 en 45 van het Statuut bevorderde ambtenaren zich na hun aanstelling of bevordering in eenzelfde rechtspositie bevinden, terwijl die positie noch in termen van procedure noch in termen van functie en verantwoordelijkheden identiek is.


title: Zaak C-33/04: Beroep, ingesteld op 29 januari 2004 tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.3.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 71/13
Volgens de Commissie is de op 15 september 1999 overeen-              Beroep, op 29 januari 2004 ingesteld door Commissie van
gekomen overdracht van de afvalinzameling en -verwerking                de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
door de gemeente Mödling aan AbfallGmbH niet te beschou-
wen als een een „interne overdracht” binnen de administratieve                                 (Zaak C-32/04)
structuur van de gemeente Mödling, omdat de gemeente over
AbfallGmbH geen controle meer uitoefent zoals over haar
                                                                                (2004/C 71/21)
eigen diensten. Er zijn dus diensten overgedragen, waarvoor
een aanbesteding moest worden gehouden.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB L 209, blz. 1.                                                 op 29 januari 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door U. Wölker en F. Simonetti als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                      dat het den Hove behage:
Beroep, op 29 januari 2004 ingesteld door Commissie van               —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/58/EG
                                                                            van de Commissie van 27 juli 2001 tot tweede wijziging
                         (Zaak C-31/04)                                     van richtlijn 91/155/EEG houdende beschrijving en vast-
                                                                            stelling van de wijze van uitvoering van het systeem
                         (2004/C 71/20)                                     voor specifieke informatie inzake gevaarlijke preparaten
                                                                            krachtens artikel 14 van richtlijn 1999/45/EG van het
                                                                            Europees Parlement en de Raad en inzake gevaarlijke
                                                                            stoffen krachtens artikel 27 van richtlijn 67/548/EEG van
                                                                            de Raad (veiligheidsinformatiebladen) (1), althans door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
op 29 januari 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                 krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    niet is nagekomen;
woordigd door K. Banks en F. Castillo de la Torre, leden
van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te             —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de         De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2002
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    verstreken.
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001
                                                                      (1) PB L 212 van 7.8.2001, blz. 24.
      betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
      het auteursrecht en de naburige rechten in de informatie-
      maatschappij (1), althans door deze bepalingen niet aan
      de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn
      op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                Beroep, ingesteld op 29 januari 2004 tegen Groothertog-
                                                                      dom Luxemburg door Commissie van de Europese Ge-
                                                                                meenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Zaak C-33/04)
                                                                                (2004/C 71/22)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december
2002 verstreken.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
                                                                      op 29 januari 2004 tegen het Groothertogdom Luxemburg
                                                                      beroep ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door W. Wils en M. Shotter als
                                                                      gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 71/14                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       20.3.2004
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               Beroep, op 29 januari 2004 ingesteld door de Commissie
dat het het Hof behage, vast te stellen dat:                          van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                                der Nederlanden
—     door niet te voldoen aan de verplichting tot controle van
      de overeenstemming van de kostenberekeningssystemen
      door een onafhankelijk bevoegd lichaam, en door niet te                                   (Zaak C-34/04)
      voldoen aan de verplichting tot publicatie van een
      overeenstemmingsverklaring over 1998 en 1999, het
      Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet is                                        (2004/C 71/23)
      nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 5,
      van richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en
      de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op
      telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van
      de universele dienst en van de interoperabiliteit door          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      toepassing van de beginselen van Open Network Provi-            op 29 januari 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
      sion (ONP) (1),                                                 Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door Thomas van Rijn en
—     door in de praktijk niet correct de maatregelen toe te          Christiaan Diderich, als gemachtigden.
      passen die zijn genomen om uitvoering te geven aan
      artikel 18, leden 1 en 2, van richtlijn 98/10/EG, met
      betrekking tot de controle op de overeenstemming van
      het kostentoerekeningssysteem door de nationale regel-          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      gevende instantie of een ander bevoegd lichaam dat van
      het telecommunicatieorganisatie onafhankelijk is en is
                                                                      —     vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
      goedgekeurd door de nationale regelgevende instantie,
                                                                            de visvergunningen van de vissersvaartuigen WIRON III
      alsook met betrekking tot de jaarlijkse publicatie van
                                                                            en WIRON IV na de definitieve overbrenging van deze
      een overeenstemmingsverklaring, het Groothertogdom
                                                                            vaartuigen naar Argentinië niet te hebben ingetrokken,
      Luxemburg de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                            inbreuk heeft gemaakt op artikel 5 van verordening (EG)
      hem rusten krachtens artikel 18 van richtlijn 98/10/EG
                                                                            nr. 3690/93 van 20 december 1993 tot invoering van
      van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
                                                                            een communautair stelsel van regels voor de minimumin-
      1998 inzake de toepassing van Open Network Provision
                                                                            formatie die visvergunningen moeten bevatten.
      (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecom-
      municatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt
      klimaat (2).                                                    —     Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
                                                                            kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Het Groothertogdom Luxemburg heeft nog niet alle maatrege-
len getroffen die nodig zijn voor de volledige omzetting en
conforme toepassing van artikel 7, lid 5, van richtlijn 97/33
met betrekking tot:                                                   In het kader van de Overeenkomst inzake de betrekkingen
                                                                      tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Argen-
—     de controle van de overeenstemming van het                      tijnse Republiek op het gebied van de zeevisserij (PB L 318 van
      kostenberekeningssysteem door de nationale regelgeven-          20.12.1993) zijn de onder Nederlandse vlag varende en in
      de instantie of een onafhankelijk bevoegd lichaam;              Nederland geregistreerde vaartuigen WIRON III en WIRON IV
                                                                      naar Argentinië overgebracht. De vaartuigen zijn uit het
—     de jaarlijkse publicatie van een overeenstemmingsverkla-        Nederlandse register van vissersvaartuigen uitgeschreven, naar
      ring.                                                           Argentinië overgebracht en daar in het nationale
                                                                      scheepsregister ingeschreven. De Commissie heeft vastgesteld
                                                                      dat de visvergunningen van de vaartuigen WIRON III en
Wat richtlijn 98/10 betreft, heeft controle van de overeenstem-       WIRON IV opnieuw zijn gebruikt voor andere vaartuigen.
ming van het kostenberekeningssysteem van exploitant Entre-           Deze handelswijze is in strijd met de in artikel 5 van
prise des Postes et Télécommunications (EPT) nog steeds niet          verordening 3690/93 neergelegde verplichting voor Nederland
plaatsgevonden. Ook is er geen overeenstemmingsverklaring             om de visvergunningen van vaartuigen die definitief buiten
gepubliceerd.                                                         bedrijf zijn gesteld, in te trekken. Voor de Gemeenschap staat
                                                                      de definitieve overbrenging van een vaartuig naar een derde
                                                                      land gelijk met het definitief buiten gebruik stellen van het
(1) PB L 199, blz. 32.                                                vaartuig.
(2) PB L 101, blz. 24.


title: Zaak C-586/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) van 29 december 2008 — Angelo Rubino/Ministero dell'Università e della Ricerca

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) van 29 december 2008 — Angelo Rubino/Ministero dell'Università e della Ricerca
   (Zaak C-586/08)
   (2009/C 55/30)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Angelo Rubino

      Verwerende partij: Ministero dell'Università e della Ricerca
   Prejudiciële vraag
   Staan de communautaire beginselen betreffende de afschaffing tussen de lidstaten van de Gemeenschap van hinderpalen voor het vrije verkeer van personen en diensten, en betreffende de wederzijdse erkenning van diploma's, certificaten en andere titels, zoals deze voortvloeien uit de artikelen 3, lid 1, sub c, en 47, lid 1, EG van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, alsmede de bepalingen van richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, in de weg aan een nationale regeling als de Italiaanse regeling die is neergelegd in wetsdecreet nr. 206/2007, waarbij de universitaire docenten niet worden gerekend tot de gereglementeerde beroepen in verband met de erkenning van beroepskwalificaties?

      (1)  PB L 255, blz. 22.


title: Zaak C-26/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Árpád Kásler, Hajnalka Káslerné Rábai/OTP Jelzálogbank Zrt (Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen verkopers en consumenten — Artikelen 4, lid 2, en 6, lid 1 — Beoordeling van oneerlijk karakter van contractuele bedingen — Uitsluiting van bedingen betreffende eigenlijk voorwerp van overeenkomst of betreffende gelijkwaardigheid van prijs of vergoeding mits zij duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd — In vreemde valuta opgestelde kredietovereenkomsten — Bedingen betreffende wisselkoers — Verschil tussen aankoopkoers, van toepassing bij vrijgave van lening, en verkoopkoers, van toepassing bij aflossing ervan — Bevoegdheden van nationale rechter in geval van als „oneerlijk” gekwalificeerd beding — Vervanging van oneerlijk beding door nationaal voorschrift van aanvullend recht — Toelaatbaarheid)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Árpád Kásler, Hajnalka Káslerné Rábai/OTP Jelzálogbank Zrt
   (Zaak C-26/13) (1)

   ((Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in overeenkomsten tussen verkopers en consumenten - Artikelen 4, lid 2, en 6, lid 1 - Beoordeling van oneerlijk karakter van contractuele bedingen - Uitsluiting van bedingen betreffende eigenlijk voorwerp van overeenkomst of betreffende gelijkwaardigheid van prijs of vergoeding mits zij duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd - In vreemde valuta opgestelde kredietovereenkomsten - Bedingen betreffende wisselkoers - Verschil tussen aankoopkoers, van toepassing bij vrijgave van lening, en verkoopkoers, van toepassing bij aflossing ervan - Bevoegdheden van nationale rechter in geval van als „oneerlijk” gekwalificeerd beding - Vervanging van oneerlijk beding door nationaal voorschrift van aanvullend recht - Toelaatbaarheid))
   2014/C 194/05
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Árpád Kásler, Hajnalka Káslerné Rábai

      Verwerende partij: OTP Jelzálogbank Zrt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kúria — Uitlegging van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Beoordeling van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen — In vreemde valuta opgestelde kredietovereenkomst met hypothecaire zekerheid tussen een particulier en een bank krachtens welke de lening moet worden betaald en terugbetaald in de nationale valuta — Schuld berekend bij de sluiting van de overeenkomst tegen de verkoopkoers van de vreemde valuta — Beding krachtens hetwelk de aflossingen worden vastgesteld tegen de geldende aankoopkoers van de valuta en niet tegen de verkoopkoers

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           de bewoordingen „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” alleen dan een beding omvatten dat is opgenomen in een in vreemde valuta opgestelde leningsovereenkomst tussen een verkoper en een consument en waarover niet afzonderlijk is onderhandeld, zoals het in het hoofdgeding aan de orde zijnde beding, krachtens hetwelk de verkoopkoers van die valuta wordt gebruikt voor de berekening van de aflossingen van de lening, voor zover is vastgesteld dat genoemd beding een wezenlijke prestatie van die overeenkomst vastlegt die als dusdanig de kern ervan uitmaakt. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan, rekening houdend met de aard, de algehele opzet en de voorwaarden van de overeenkomst, alsmede met de juridische en feitelijke context ervan;

                           —

                           een dergelijk beding, voor zover het de consument een betalingsverplichting oplegt, te weten de verplichting om in het kader van de aflossingen van de lening de bedragen te betalen die voortvloeien uit het verschil tussen de verkoopkoers en de aankoopkoers van de vreemde valuta, niet kan worden aangemerkt als een „vergoeding” waarvan de gelijkwaardigheid als tegenprestatie voor de door de kredietverlener verrichte prestatie krachtens artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 niet mag worden beoordeeld op het oneerlijke karakter ervan.

               2)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat wat betreft een contractueel beding als dat wat in het hoofdgeding aan de orde is, het vereiste dat een contractueel beding duidelijk en begrijpelijk is opgesteld aldus moet worden verstaan dat het niet alleen gebiedt dat het litigieuze beding voor de consument grammaticaal begrijpelijk is, maar ook dat in de overeenkomst de concrete werking van het wisselkoersmechanisme van de vreemde valuta waarnaar het betrokken beding verwijst alsmede de verhouding tussen dit mechanisme en het mechanisme dat is voorgeschreven door andere bedingen betreffende de vrijgave van de lening, transparant zijn gespecificeerd, zodat de consument op basis van duidelijke en begrijpelijke criteria de economische gevolgen die er voor hem aan zijn verbonden, kan voorzien.

               3)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, waarin een overeenkomst tussen een verkoper en een consument niet kan blijven voortbestaan na de schrapping van een oneerlijk beding, die bepaling zich niet verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de nationale rechter de nietigheid van dat beding kan verhelpen door het te vervangen door een nationaal voorschrift van aanvullend recht.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak T-226/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2006 — CAS Succhi di Frutta SpA/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Aanbestedingsprocedure — Betaling in natura — Schade op markt die door betaling in natura wordt geraakt — Causaal verband )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2006 — CAS Succhi di Frutta SpA/Commissie
   (Zaak T-226/01) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Aanbestedingsprocedure - Betaling in natura - Schade op markt die door betaling in natura wordt geraakt - Causaal verband”)
   (2006/C 281/47)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: CAS Succhi di Frutta SpA (Castagnaro, Italië) (vertegenwoordigers: G. Roberti, F. Sciaudone en A. Franchi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden door de beschikkingen van de Commissie C (96) 1916, van 22 juli 1996, en C (96) 2208, van 6 september 1996, die zijn gegeven in het kader van verordening (EG) nr. 228/96 van de Commissie van 7 februari 1996 betreffende de levering van vruchtensap en vruchtenjam bestemd voor de bevolkingen van Armenië en Azerbeidzjan (PB L 30, blz. 18).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 24.11.2001.


title: Zaak C-305/00: Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main van 1 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Schulin en Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

text:
21.10.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 302/17
       controle van de wettigheid van overeenkomsten tot                  of dat hij dat ras — ten minste — anderszins in zijn bedrijf
       verpachting en verkoop van die hoeveelheden blijkt, dat            heeft gebruikt?
       de oorspronkelijk aan het overdragende bedrijf toegewe-
       zen hoeveelheden onjuist waren vastgesteld door andere
       dan aan de overheid toe te rekenen oorzaken?                       (1) PB L 227 van 01.09.1994, blz. 1.
                                                                          (2) PB L 173 van 25.07.1995, blz. 14.
2)     Zijn de hierboven genoemde gemeenschapsbepalingen
       geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39 EG-Verdrag),
       voor zover daarin niet is bepaald dat in geval van
       latere controle van verpachte of verkochte individuele
       referentiehoeveelheden, met terugwerkende kracht een
       hoeveelheid kan worden toegewezen, met correctie van
       de in het toewijzingsbericht door andere dan aan de
                                                                          Hogere voorziening, op 17 augustus 2000 ingesteld door
       overheid zelf toe te rekenen omstandigheden onjuist
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
       aangegeven hoeveelheid?
                                                                          arrest, op 8 juni 2000 in de gevoegde zaken T-79/96,
                                                                          T-260/97 en T-117/98 tussen Camar srl, verzoekster in
                                                                          de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Tico srl,
(1) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.                                      verzoekster in zaak T-117/98, in zaak T-79/96 onder-
(2) PB L 57 van 10.3.1993, blz. 12. Het nummer van bovengenoemde          steund door Italiaanse Republiek, enerzijds, en Commissie
    richtlijn is gecorrigeerd ten opzichte van de prejudiciële vraag.
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, verweerster in de
                                                                          zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Raad van de
                                                                          Europese Unie, verweerder in zaak T-260/97, onder-
                                                                          steund door Franse Republiek, interveniënte in de zaken
                                                                          T-79/96 en T-260/97, anderzijds, gewezen door het Ge-
                                                                          recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-312/00 P)
                                                                                (2000/C 302/34)
Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van 1 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het                 op 17 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door
geding tussen C. Schulin en Saatgut-Treuhandverwaltungs                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                 GmbH                                     digd door C. Van der Hauwaert en L. Visaggio, leden van de
                                                                          juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan door A. Dal
                                                                          Ferro, advocaat te Vicenza, domicilie gekozen hebbende te
                           (Zaak C-305/00)                                Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
                                                                          dienst, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 8 juni
                                                                          2000 in de gevoegde zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98
                                                                          tussen Camar srl, verzoekster in de zaken T-79/96, T-260/97
                           (2000/C 302/33)                                en T-117/98, en Tico srl, verzoekster in zaak T-117/98, in zaak
                                                                          T-79/96 ondersteund door Italiaanse Republiek, enerzijds, en
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, verweerster in
Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking             de zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98, en Raad van de
van 1 augustus 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                Europese Unie, verweerder in zaak T-260/97, ondersteund
Justitie op 11 augustus 2000, in het geding tussen C. Schulin             door Franse Republiek, interveniënte in de zaken T-79/96 en
en Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH, het Hof van Justitie                 T-260/97, anderzijds gewezen door het Gerecht van eerste
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).
le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Moet artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG)              —     het bestreden arrest te vernietigen;
nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994, juncto artikel 8
van verordening (EG) nr. 1768/95 (2) van de Commissie van
24 juli 1995, aldus worden uitgelegd, dat de houder van een               en derhalve:
ingevolge verordening nr. 2100/94 beschermd ras van iedere
landbouwer de in die bepalingen bedoelde informatie kan                   —     het beroep T-79/96 ongegrond te verklaren;
verlangen, ongeacht of er aanwijzingen zijn dat de landbouwer
met betrekking tot dat ras enige van de in artikel 13, lid 2, van         —     het beroep T-260/97 ongegrond te verklaren, de vorde-
verordening nr. 2100/94 genoemde handelingen heeft verricht                     ring tot schadevergoeding daaronder begrepen;


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 maart 1998 in zaak T-232/97: M. Becret-Danieau e.a. tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Salarisafrekeningen - Ontvankelijkheid - Termijnen - Nieuw en wezenlijk feit - Verval van recht)

text:
16.5.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 151/9
heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-                       VAN EERSTE AANLEG
fier: H. Jung, op 25 maart 1998 een beschikking gegeven                                   van 24 maart 1998
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    in zaak T-232/97: M. Becret-Danieau e.a. tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                    (Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Salarisafre-
                                                                    keningen Ð Ontvankelijkheid Ð Termijnen Ð Nieuw en
                                                                                wezenlijk feit Ð Verval van recht)
2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                                            (98/C 151/19)
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                  (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-232/97, M. Becret-Danieau, J. Cadogan, M.
                                                                    Mesenburg, R. Moriarty, A.-M. Nilles, T. Rodrigues, F.
                                                                    SimoÄes, J.-L. Spellini, J. Pica-Borruto en N. Schulte, amb-
                                                                    tenaren van het Europees Parlement, wonende, respectie-
                                                                    velijk, te Bertrange (Luxemburg), te Steinsel (Luxemburg),
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              te Biwer (Luxemburg), te Colmar-Berg (Luxemburg), te
                  VAN EERSTE AANLEG                                 Mamer (Luxemburg), te Mondercange (Luxemburg), te
                                                                    Munsbach (Luxemburg), te Bascharage (Luxemburg), te
                      van 12 maart 1998                             Thionville (Frankrijk) en te Leudelange (Luxemburg), ver-
in zaak T-207/97, G. Berthu tegen Raad van de Europese              tegenwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmen-
                            Unie (1)                                tier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
(Economisch en monetair beleid Ð Verordening van de                 sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: M.
Raad over enkele bepalingen betreffende de invoering van            Peter en Y. Pantalis), betreffende een beroep tot nietigver-
de euro Ð Vervanging van de naam ¹ecuº, genoemd in                  klaring van de uitdrukkelijk genomen besluiten tot afwij-
artikel 109 G van het EG-Verdrag, door de naam ¹euroº               zing van verzoekers' verzoeken om uitbetaling van de
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kennelijke niet-ontvan-             bedragen die krachtens artikel 67, lid 2, van het Statuut
                           kelijkheid)                              van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen van
                                                                    hun kostwinnerstoelage waren afgetrokken uit hoofde van
                        (98/C 151/18)                               de gezinspremie die hun echtgenoot ontvangt, en voor
                                                                    zoveel nodig, van de besluiten van 15 mei en 27 juli 1997
                                                                    houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten, heeft
                      (Procestaal: Frans)                           het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A.
                                                                    Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en J. Pirrung,
                                                                    rechters; griffier: H. Jung, op 24 maart 1998 een beschik-
                                                                    king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-207/97, G. Berthu, lid van het Europees Parle-
ment, wonende te Chelles (Frankrijk), vertegenwoordigd
door A. Varaut, advocaat te Parijs, rue Alfred de Vigny 9,          1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: J.-P. Jac-
queÂ en I. Díez Parra), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad                2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de
invoering van de euro (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1),             (1) PB C 318 van 18.10.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, kamerpresident, C. W. Bellamy en J.
Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 12 maart 1998 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                         (Free Zone) NV tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-43/98)
2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.                                                    (98/C 151/20)
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                            (Procestaal: Nederlands)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld


title: Zaak F-78/15: Beroep ingesteld op 18 mei 2015 — ZZ e.a./EIB

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/56

         Beroep ingesteld op 18 mei 2015 — ZZ e.a./EIB
   (Zaak F-78/15)
   (2015/C 279/72)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de in de salarisafrekeningen over februari 2015 vervatte besluiten waarbij de jaarlijkse salarisaanpassing voor 2015 is beperkt tot 1,2 % en nietigverklaring van de latere afrekeningen alsmede, voor zover nodig, van de informatieve nota’s die de verwerende partij verzoekers heeft gezonden op 6 en 10 februari 2015. Anderzijds, veroordeling van de EIB tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die zou zijn geleden.

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren, daaronder begrepen de daarin opgenomen exceptie van onwettigheid;

               —

               dientengevolge:

                           —

                           nietig verklaren het besluit vervat in verzoekers’ salarisafrekening over februari 2015 om de jaarlijkse salarisaanpassing voor 2015 te beperken tot 1,2 % en, dientengevolge, nietig verklaren de soortgelijke besluiten die in de latere salarisafrekeningen zijn opgenomen en, voor zover nodig, nietig verklaren twee informatieve nota’s die de verwerende partij verzoekers heeft gezonden op 6 en 10 februari 2015;

               —

               dientengevolge, de verwerende partij veroordelen:

                           —

                           tot betaling aan elke verzoeker en ter vergoeding van de materiële schade (i) van het salarissaldo overeenkomende met de toepassing van de jaarlijkse salarisverhoging voor 2015, dat wil zeggen een verhoging van 0,4 % voor de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015; (ii) van het salarissaldo overeenkomende met de gevolgen van de toepassing van de jaarlijkse aanpassing van 1,2 % voor 2015 op het bedrag van de salarissen die vanaf januari 2016 zullen worden betaald; (iii) van vertragingsrente over de verschuldigde salarissaldo’s tot aan de volledige betaling van de verschuldigde bedragen, waarbij het tarief van de toe te passen vertragingsrente moet worden berekend op basis van de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met drie punten en (iv) van een vergoeding voor het verlies aan koopkracht, zodat de volledige materiële schade voor elke verzoeker voorlopig wordt begroot op 30  000 EUR;

                           —

                           tot betaling aan elke verzoeker van 1  000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               de EIB verwijzen in alle kosten.


title: Zaak T-26/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Verborgh tegen Commissie ( Ambtenaren — Aanstelling — Herziening van indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Verborgh tegen Commissie
   (Zaak T-26/04) (1)

   („Ambtenaren - Aanstelling - Herziening van indeling in rang - Artikel 31, lid 2, Statuut”)
   (2006/C 108/31)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoeker: Jacques Verborgh (Aalter, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en É. De Schietere de Lophem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en S. Pilette, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Primair, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 20 december 2002 houdende definitieve indeling van verzoeker in de rang A7, salaristrap 3, en nietigverklaring, voorzover nodig, van het besluit van de Commissie van 9 oktober 2003 houdende afwijzing van verzoekers klacht alsmede, subsidiair, overlegging van bepaalde stukken.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


20150731059617102015/C 270/402812015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150526323322Zaak T-281/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Luchtbanden voor autowielen)
 ---documentbreak--- C2702015NL3220120150526NL0040322332Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Luchtbanden voor autowielen)
   (Zaak T-281/15)2015/C 270/40Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Fucci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken model: gemeenschapsmodel (Luchtbanden voor autowielen) — gemeenschapsmodel nr. 4 700-0001

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2015 in zaak R 1287/2014-3

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

            —

            de bestreden beslissing te vernietigen;

            —

            het verzoek om herstel in de vorige toestand dat Pirelli Tyre SpA krachtens artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen heeft ingediend, toe te wijzen, en vast te stellen dat de betaling van de vernieuwingstaks voor het tweede tijdvak van vijf jaar regelmatig is verricht via girorekening nr. 000069 op naam van Bugnion SpA, en dat de aan het model verbonden rechten dus nog steeds gelden;

            —

            het BHIM te verwijzen in de door Pirelli Tyre SpA in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen.


title: Zaak T-411/03: Beroep, op 9 december 2003 ingesteld door Georges Herbillon tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 35/18               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        7.2.2004
Beroep, op 17 december 2003 ingesteld door Antonio                     Beroep, op 9 december 2003 ingesteld door Georges
Aresu tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          Herbillon tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                                              schappen
                        (Zaak T-407/03)                                                       (Zaak T-411/03)
                                                                                (2004/C 35/30)
                         (2004/C 35/29)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 9 december 2003 beroep ingesteld tegen
schappen is op 17 december 2003 beroep ingesteld tegen                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Georges
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Antonio                  Herbillon, wonende te Arlon, België, vertegenwoordigd door
Aresu, vertegenwoordigd door Sergio Diana, advocaat.                   N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
A)    de volgende twee besluiten nietig te verklaren:                  —    het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van
                                                                            23 december 2002, waarbij verzoekers aanvankelijke
                                                                            indeling in rang A7 wordt bevestigd, nietig te verklaren;
      —    het uitdrukkelijk besluit van het TABG dat volgt uit
           het elektronisch bericht van Chantal Graykowski
           van 31 maart 2003, waarin wordt meegedeeld dat              —    verweerster te verwijzen in alle kosten.
           verzoekers sollicitatie in het kader van de „rotation
           2003/déconcentration (3ème phase)” terzijde is ge-
           legd;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
      —    — het impliciet besluit van het TABG van 18 ok-
           tober 2003 houdende afwijzing van de door verzoe-
           ker in verband met het hiervóór vermelde besluit
           ingediende klacht;                                          Verzoeker, die bij zijn indiensttreding bij de Commissie in
                                                                       1986 in de rang A7, salaristrap 3, is ingedeeld, verzet zich na
                                                                       het heronderzoek van deze indeling naar aanleiding van het
B)    de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.           arrest van het Hof van Justitie in zaak C-389/98 P, Gevaert/
                                                                       Commissie, tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegde
                                                                       gezag om hem niet opnieuw in te delen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Tot staving van zijn conclusie stelt verzoeker:
                                                                       —    schending van de motiveringsplicht, voorzover in het
Verzoeker in het onderhavige geding komt op tegen de                        antwoord van verweerster op zijn klacht enkel een
afwijzing van zijn sollicitatie voor overplaatsing naar een                 theoretische, volstrekt algemene uiteenzetting werd ge-
externe delegatie in het kader van de „rotation 2003/déconcen-              geven;
tration (3ème phase)”.
                                                                       —    een kennelijke beoordelingsfout in verband met een
                                                                            kennelijk onjuiste lezing van de rechtspraak „Alexopou-
                                                                            lou”, alsmede een clichématige en oppervlakkige analyse
Tot staving van zijn vordering voert verzoeker als enige grond              van zijn eigen situatie op het punt van de criteria
aan dat de besluiten niet met redenen omkleed zijn en bijgevolg             betreffende de buitengewone kwalificaties en de bijzon-
artikel 25, tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut schenden.              dere behoeften van de dienst.


               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/1

         (2008/C 223/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 209 van 15.8.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 197 van 2.8.2008

      PB C 183 van 19.7.2008

      PB C 171 van 5.7.2008

      PB C 158 van 21.6.2008

      PB C 142 van 7.6.2008

      PB C 128 van 24.5.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-329/08: Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/29

         Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-329/08) (1)

   2009/C 113/57

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-396/08: Arrest van het Gerecht van 8 juli 2010 — Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie ( „Staatssteun — Steun voor opleiding — Beschikking waarbij steun deels verenigbaar, deels onverenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard — Noodzakelijkheid van steun — Positieve externe effecten — Motiveringsplicht” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/33

         Arrest van het Gerecht van 8 juli 2010 — Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie
   (Zaak T-396/08) (1)

   (Staatssteun - Steun voor opleiding - Beschikking waarbij steun deels verenigbaar, deels onverenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard - Noodzakelijkheid van steun - Positieve externe effecten - Motiveringsplicht)
   2010/C 234/58
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Freistaat Sachsen (Duitsland); en Land Sachsen-Anhalt (Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en T. Graf, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. França, K. Gross en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/878/EG van de Commissie van 2 juli 2008 betreffende de steunmaatregel die Duitsland voornemens is toe te kennen ten gunste van DHL (PB L 312, blz. 31).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Freistaat Sachsen en het Land Sachsen-Anhalt dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-273/08: Beroep ingesteld op 25 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/36

         Beroep ingesteld op 25 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-273/08)
   (2008/C 209/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door de Commissie van de Europese Gemeenschappen noch zijn programma's ter vermindering van de nationale emissies van zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NOx), vluchtige organische stoffen (VOS) en ammoniak (NH3), noch zijn nationale emissie-inventarissen voor SO2, NOx, VOS en NH3, noch zijn jaarlijkse prognoses voor SO2, NOx, VOS en NH3 voor het jaar 2010 mee te delen, de krachtens de artikelen 6, leden 1, 2 en 3, 7, leden 1 en 2, en 8, leden 1 en 2, van richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie voert aan dat het Groothertogdom Luxemburg heeft nagelaten om haar binnen de door richtlijn 2001/81/EG gestelde termijnen mededeling te doen van drie soorten documenten inzake de vaststelling van nationale emissieplafonds voor zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NOx), vluchtige organische stoffen (VOS) en ammoniak (NH3).
   In de eerste plaats is verweerder de in artikel 6, leden 1, 2 en 3, van de richtlijn vemelde verplichting om programma's voor een geleidelijke vermindering van de nationale emissies van de hierboven genoemde verontreinigende stoffen op te stellen, niet nagekomen.
   In de tweede en derde plaats heeft hij met betrekking tot dezelfde verontreinigende stoffen de bepalingen van artikel 7, leden 1 en 2, niet in acht genomen ter zake van de opstelling en de jaarlijkse bijwerking van de nationale emissie-inventarissen en de emissie-prognoses voor 2010.
   Ten slotte is hij de op hem rustende verplichting om deze drie soorten documenten, binnen de in artikel 8, leden 1 en 2, van de richtlijn gestelde termijnen aan de Commissie mee te delen, niet nagekomen.

      (1)  PB L 309, blz. 22.


title: Zaak T-561/08: Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Bactria en Gutknecht/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/37

         Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Bactria en Gutknecht/Commissie
   (Zaak T-561/08)
   (2009/C 55/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH (Kirchheimbolanden, Duitsland), Jürgen Gutknecht (Kirchheimbolanden, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de Europese Gemeenschap veroordelen tot betaling van de schade die verzoeksters hebben geleden ten gevolge van (i) de onwettige vaststelling van artikel 6, lid 2, van de Eerste beoordelingsverordening, de Tweede beoordelingsverordening en verordening nr. 1451/2007 van de Commissie; of, subsidiair (ii) het nalaten van de Commissie om de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat tijdens het beoordelingsprogramma verzoeksters' rechten inzake bescherming van gegevens krachtens de biocidenrichtlijn werden gehandhaafd, en free riding werd voorkomen, welke schade wordt geraamd op een totaalbedrag van 3 912 569 EUR, of enig ander in de loop van het geding door verzoeker dan wel door het Hof ex aequo et bono bepaald bedrag;

               —

               subsidiair, de Europese Gemeenschap bij tussenarrest veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de datum van het arrest de cijfers met betrekking tot de tussen partijen overeengekomen schadevergoeding aan het Gerecht mede te delen, of, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, binnen dezelfde termijn hun met gedetailleerde cijfers onderbouwde opmerkingen aan het Gerecht over te leggen;

               —

               de Europese Gemeenschap veroordelen tot betaling van verzoeksters' compensatoire rente tegen de standaardrentevoet vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden;

               —

               de Europese Gemeenschap veroordelen tot betaling van de standaardrentevoet van 8 % of een andere gepaste, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het bedrag dat is verschuldigd vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen krachtens artikel 235 EG vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van artikel 6, lid 2, van verordening nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 (1) inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde programma (2), en van de verordeningen nrs. 2032/2003 (3) en 1451/2007 (4) van de Commissie.
   Subsidiair vorderen verzoeksters vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden ten gevolge van het feit dat de Commissie heeft nagelaten om te garanderen dat de krachtens artikel 12 van richtlijn 98/8 aan kennisgevers verleende rechten inzake de bescherming van gegevens worden beschermd. Voorts stellen verzoeksters dat de schade die zij hebben geleden ten gevolge van het onrechtmatige gedrag van de Commissie bestaat in een significante vermindering van de waarde van de handelsactiviteiten van de eerste verzoekster en de derving van de winst (lucrum cessans) die de eerste verzoekster zonder het handelen van de Gemeenschap zou hebben behaald met de verkoop van de betrokken biociden en de werkzame stoffen in die biociden.
   Naast de schade die de tweede verzoekster stelt te hebben geleden als aandeelhouder van en daarmee eigenaar van de handelsactiviteiten van de eerste verzoekster, wordt betoogd dat de tweede verzoekster tevens haar middelen van bestaan heeft verloren. Ten slotte vorderen verzoeksters compensatoire rente tegen de standaardrentevoet vanaf de datum waarop de gestelde verliezen hebben geleden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1896/2000 van de Commissie van 7 september 2000 inzake de eerste fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende biociden bedoelde programma (PB L 228, blz. 6).

      (2)  Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1896/2000 (PB L 307, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (PB L 325, blz. 3).


title: Arrest van het Hof van 20 mei 2003 in zaak C-469/00 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Ravil SARL tegen Bellon import SARL, Biraghi SpA ("Beschermde oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 — Verordening (EG) nr. 1107/96 — Verse geraspte Grana Padano — Productdossier — Overeenkomst tussen twee lidstaten — Voorwaarde van raspen en verpakken van kaas in productiegebied — Artikelen 29 EG en 30 EG — Rechtvaardiging — Tegenwerpbaarheid van voorwaarde aan derden — Rechtszekerheid — Bekendmaking")

text:
C 171/4                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                            19.7.2003
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,              import SARL, Biraghi SpA, om een prejudiciële beslissing over
N. Colneric, en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                    de uitlegging van artikel 29 EG, heeft het Hof, samengesteld
A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 20 mei                als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
                                                                             sidenten, C. Gulmann (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann,
                                                                             V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha
1)     De artikelen 6, lid 1, sub c, en 7, sub c en e, van richtlijn 95/
                                                                             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       96 staan niet in de weg aan een nationale regelgeving zoals die
                                                                             F. Contet, hoofdadministrateur, op 20 mei 2003 een arrest
       aan de orde in de hoofdgedingen, mits komt vast te staan dat
                                                                             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       de ruime verspreiding niet alleen van het jaarinkomen, ingeval
       dit een bepaald plafond overschrijdt, van de werknemers van
       rechtspersonen die onder toezicht van het Rechnungshof staan,
       maar tevens van de namen van de personen die dat inkomen
       ontvangen, noodzakelijk en passend is ter bereiking van het
       door de wetgever nagestreefde doel van een goed beheer van de         1)   Met betrekking tot de periode vóór de inwerkingtreding van
       openbare middelen, hetgeen door de verwijzende rechterlijke                verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni
       instanties moet worden nagegaan.                                           1996 betreffende de registratie van de geografische aanduidin-
                                                                                gen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure
2)     De artikelen 6, lid 1, sub c, en 7, sub c en e, van richtlijn 95/          van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
       46 hebben rechtstreekse werking hebben in dier voege, dat een              Raad, moet artikel 29 EG aldus worden uitgelegd dat het zich
       particulier er zich voor de nationale rechterlijke instanties op           niet ertegen verzet dat een overeenkomst tussen lidstaat A en
       kan beroepen om de toepassing van met deze artikelen strijdige             lidstaat B, zoals de op 28 april 1964 te Rome ondertekende
       bepalingen van nationaal recht te verhinderen.                             Overeenkomst tussen de Franse Republiek en de Italiaanse
                                                                                Republiek inzake de bescherming van oorsprongsbenamingen,
                                                                                herkomstaanduidingen en benamingen van bepaalde producten,
( 1) PB C 79 van 10.3.2001; PB C 173 van 16.6.2001.                               een nationale wettelijke regeling van lidstaat B, zoals die
                                                                                bedoeld door de verwijzende rechter, op grond waarvan de in
                                                                                lidstaat B beschermde oorsprongsbenaming van een kaas voor
                                                                                in geraspte vorm verhandelde kaas wordt voorbehouden aan
                                                                                kaas die in het productiegebied wordt geraspt en verpakt, in
                                                                                lidstaat A toepasselijk verklaart.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                             2)   Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli
                           van 20 mei 2003
                                                                                1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en
                                                                                oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmid-
in zaak C-469/00 (verzoek van de Cour de cassation om                             delen, gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaar-
een prejudiciële beslissing): Ravil SARL tegen Bellon                             den voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het
                   import SARL, Biraghi SpA ( 1)                                  Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
                                                                                de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat
                                                                                zij zich niet ertegen verzet dat voor het gebruik van een
(„Beschermde oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG)                             beschermde oorsprongsbenaming als voorwaarde wordt gesteld
nr. 2081/92 — Verordening (EG) nr. 1107/96 — Verse                                dat handelingen als het raspen en het verpakken van het product
geraspte „Grana Padano” — Productdossier — Overeen-                               in het productiegebied plaatsvinden, indien een dergelijke
komst tussen twee lidstaten — Voorwaarde van raspen en                            voorwaarde in het productdossier is voorzien.
verpakken van kaas in productiegebied — Artikelen 29 EG
en 30 EG — Rechtvaardiging — Tegenwerpbaarheid van
voorwaarde aan derden — Rechtszekerheid — Bekendma-
                                 king”)
                                                                             3)   Dat voor het gebruik van de beschermde oorsprongsbenaming
                                                                                „Grana Padano” voor in geraspte vorm verhandelde kaas als
                           (2003/C 171/04)
                                                                                voorwaarde wordt gesteld dat het raspen en het verpakken in
                                                                                het productiegebied plaatsvinden, vormt een maatregel van
                           (Procestaal: Frans)                                    gelijke werking als een kwantitatieve uitvoerbeperking in de zin
                                                                                van artikel 29 EG, maar kan als gerechtvaardigd en bijgevolg
                                                                                als verenigbaar met laatstbedoelde bepaling worden beschouwd.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                             4)   De betrokken voorwaarde kan echter niet aan de marktdeel-
In zaak C-469/00, betreffende een verzoek aan het Hof                             nemers worden tegengeworpen, omdat zij niet via een adequate
krachtens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk),                    bekendmaking in de gemeenschapsregeling te hunner kennis is
in het aldaar aanhangig geding tussen Ravil SARL og Bellon                        gebracht. Het rechtszekerheidsbeginsel sluit evenwel niet uit dat
 ---pagebreak--- 19.7.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 171/5
       de nationale rechter tot de conclusie komt dat deze voorwaarde        A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       kan worden tegengeworpen aan marktdeelnemers die zich in de           F. Contet, hoofdadministrateur, op 22 mei 2003 een arrest
       periode vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 1107/96          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       zouden hebben beziggehouden met het raspen en verpakken van
       het product, wanneer zijns inziens het decreet van 4 november         1)     Een naamloze vennootschap die is opgericht door, eigendom is
       1991 gedurende die periode op grond van bovenbedoelde                        van en beheerd wordt door een territoriaal lichaam, voorziet in
       overeenkomst tussen de Franse Republiek en de Italiaanse                     een behoefte in de zin van artikel 1, sub b, tweede alinea, van
       Republiek van toepassing was en krachtens nationale voorschrif-              richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
       ten inzake bekendmaking aan de betrokken rechtssubjecten kon                 de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
       worden tegengeworpen.                                                        overheidsopdrachten voor dienstverlening, wanneer zij diensten
                                                                                verwerft waarmee wordt beoogd de ontwikkeling van industriële
                                                                                en commerciële activiteiten op het grondgebied van het territoria-
( 1) PB C 469 van 10.2.2001.                                                        le lichaam te bevorderen. Om te bepalen of die behoefte geen
                                                                                industrieel of commercieel karakter heeft, dient de verwijzende
                                                                                rechter de omstandigheden te beoordelen waarin die vennoot-
                                                                                schap is opgericht en de voorwaarden waaronder zij haar
                                                                                activiteit uitoefent, met name of zij niet hoofdzakelijk een
                                                                                winstoogmerk heeft, al dan niet de met die activiteit verbonden
                                                                                risico’s draagt en of zij met openbare middelen wordt gefinan-
                                                                                cierd.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             2)     Het feit dat de te bouwen bedrijfsruimten aan slechts één
                                                                                onderneming worden verhuurd, betekent niet dat de verhuurder
                            (Vijfde kamer)                                          geen publiekrechtelijke instelling is, mits is bewezen dat hij
                                                                                voorziet in een behoefte van algemeen belang die niet van
                                                                                industriële of commerciële aard is.
                          van 22 mei 2003
                                                                             (1 ) PB C 95 van 24.3.2001.
in zaak C-18/01 (verzoek van de Kilpailuneuvosto om
een prejudiciële beslissing): Arkkitehtuuritoimisto Riitta
Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa tegen Varkauden
                            Taitotalo Oy ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Richtlijn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienst-
verrichting — Begrip „aanbestedende dienst” — Publiek-                                                    (Vijfde kamer)
rechtelijke instelling — Vennootschap die door territoriaal
lichaam is opgericht om op zijn grondgebied ontwikkeling                                                 van 22 mei 2003
   van industriële en commerciële activiteiten te bevorderen”)
                                                                             in zaak C-103/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2003/C 171/05)                                            schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijn 89/686/EEG — Werkings-
                            (Procestaal: Fins)                               sfeer — Uitzonderingen — Persoonlijke beschermingsmid-
                                                                             delen die speciaal zijn ontworpen en vervaardigd voor de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                  strijdkrachten of de ordehandhaving”)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 171/06)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-18/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG-Verdrag van de Kilpailuneuvosto (Finland),               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in het aldaar aanhangige geding tussen Arkkitehtuuritoimisto                                             dentie van het Hof)
Riitta Korhonen Oy, Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy,
Rakennuttajatoimisto Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo
Oy, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                    In zaak C-103/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van                    pen (gemachtigde: J. Schieferer) tegen Bondsrepubliek Duits-
18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures                    land (gemachtigden: W.-D. Plessing, B. Muttelsee-Schön en H.-
voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-                    W. Rengeling), ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),                     den: G. de Bergues en D. Colas), betreffende een verzoek aan
samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur),                    het Hof om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland,
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                  door in de regelgeving van sommige deelstaten nadere eisen te
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr en                stellen aan persoonlijke beschermingsmiddelen voor de


title: Zaak C-317/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X/Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 64 VWEU — Kapitaalverkeer naar of uit derde landen in verband met het verrichten van financiële diensten — Op een Zwitserse bankrekening aangehouden financiële activa — Navorderingsaanslag — Navorderingstermijn — Verlenging van de navorderingstermijn in geval van buiten de woonlidstaat aangehouden tegoeden)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/6

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-317/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 64 VWEU - Kapitaalverkeer naar of uit derde landen in verband met het verrichten van financiële diensten - Op een Zwitserse bankrekening aangehouden financiële activa - Navorderingsaanslag - Navorderingstermijn - Verlenging van de navorderingstermijn in geval van buiten de woonlidstaat aangehouden tegoeden))
   (2017/C 112/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               Artikel 64, lid 1, VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het van toepassing is op een nationale regeling die een beperking stelt aan het in die bepaling bedoelde kapitaalverkeer, zoals de verlengde navorderingstermijn die in het hoofdgeding aan de orde is, zelfs wanneer deze beperking tevens van toepassing is in situaties die niets van doen hebben met directe investeringen, vestiging, het verrichten van financiële diensten of de toelating van waardepapieren tot de kapitaalmarkten.

               2)

               Het openen van een effectenrekening door een ingezetene van een lidstaat bij een bankinstelling buiten de Europese Unie, zoals aan de orde in het hoofdgeding, valt onder het begrip „kapitaalverkeer in verband met het verrichten van financiële diensten” in de zin van artikel 64, lid 1, VWEU.

               3)

               De mogelijkheid die artikel 64, lid 1, VWEU de lidstaten biedt om beperkingen toe te passen op het kapitaalverkeer in verband met het verrichten van financiële diensten, geldt ook voor beperkingen zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde verlengde navorderingstermijn, die zich niet richten tot de dienstverrichter en evenmin de voorwaarden of de wijze van dienstverlening regelen.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  13 oktober 2005  in zaak C-200/04 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Heidelberg tegen ISt internationale Sprach- und Studienreisen GmbH (Zesde BTW-richtlijn — Bijzondere regeling voor reisbureaus en reisorganisatoren (touroperators) — Artikel 26, lid 1 — Werkingssfeer — Pakket dat vervoer naar en/of verblijf in gastland alsmede taalonderricht omvat — Hoofdprestatie en bijkomstige prestaties — Begrip — Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 13 oktober 2005
   in zaak C-200/04 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Heidelberg tegen ISt internationale Sprach- und Studienreisen GmbH (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Bijzondere regeling voor reisbureaus en reisorganisatoren (touroperators) - Artikel 26, lid 1 - Werkingssfeer - Pakket dat vervoer naar en/of verblijf in gastland alsmede taalonderricht omvat - Hoofdprestatie en bijkomstige prestaties - Begrip - Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten)
   (2005/C 296/12)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-200/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissing van 18 maart 2004, ingekomen bij het Hof op 5 mei 2004, in de procedure: Finanzamt Heidelberg tegen ISt internationale Sprach- und Studienreisen GmbH heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Schintgen, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris en G. Arestis (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 13 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 26 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, dient aldus te worden uitgelegd dat het van toepassing is op een ondernemer die diensten zoals de programma's „High-School” en „College” aanbiedt, welke bestaan in de organisatie van taalreizen en buitenlandse studieverblijven, en die daartoe op eigen naam, tegen betaling van een totaalprijs, aan zijn klanten een verblijf in het buitenland van drie tot tien maanden verstrekt en daarbij gebruik maakt van diensten van andere belastingplichtigen.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak C-54/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Ordinario di Venezia — Italië) — Vinyls Italia SpA, in staat van faillissement/Mediterranea di Navigazione SpA [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Insolventieprocedures — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikelen 4 en 13 — Voor het geheel van schuldeisers nadelige rechtshandelingen — Omstandigheden waarin de betrokken rechtshandeling kan worden bestreden — Handeling onderworpen aan het recht van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend — Handeling die niet op grond van dat recht kan worden bestreden — Verordening (EG) nr. 593/2008 — Artikel 3, lid 3 — Door partijen gekozen recht — Alle aanknopingspunten van de betrokken situatie bevinden zich in de lidstaat waar de procedure is geopend — Invloed]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Ordinario di Venezia — Italië) — Vinyls Italia SpA, in staat van faillissement/Mediterranea di Navigazione SpA
   (Zaak C-54/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Insolventieprocedures - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikelen 4 en 13 - Voor het geheel van schuldeisers nadelige rechtshandelingen - Omstandigheden waarin de betrokken rechtshandeling kan worden bestreden - Handeling onderworpen aan het recht van een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend - Handeling die niet op grond van dat recht kan worden bestreden - Verordening (EG) nr. 593/2008 - Artikel 3, lid 3 - Door partijen gekozen recht - Alle aanknopingspunten van de betrokken situatie bevinden zich in de lidstaat waar de procedure is geopend - Invloed])
   (2017/C 249/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Venezia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vinyls Italia SpA, in staat van faillissement

      Verwerende partij: Mediterranea di Navigazione SpA

      Dictum

               1)

               Artikel 13 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet aldus worden uitgelegd dat de vorm waarin en de termijn waarbinnen diegene die voordeel heeft getrokken uit een voor het geheel van schuldeisers nadelige handeling, een exceptie op grond van dit artikel moet opwerpen om zich te verzetten tegen een vordering tot herroeping van die handeling volgens de bepalingen van de lex fori concursus, en de vraag of dit artikel ook ambtshalve mag worden toegepast door de bevoegde rechter, in voorkomend geval buiten de termijn waarover de betrokken partij beschikt, een zaak zijn van het procesrecht van de lidstaat op het grondgebied waarvan het geding aanhangig is. Dat recht mag evenwel niet ongunstiger zijn dan het recht dat voor soortgelijke situaties naar nationaal recht geldt (gelijkwaardigheidsbeginsel) en mag de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten niet in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maken (doeltreffendheidsbeginsel), hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               2)

               Artikel 13 van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat de partij op wie de bewijslast rust, moet bewijzen dat, wanneer de lex causae voorziet in de mogelijkheid om een als nadelig aangemerkte handeling te bestrijden, in concreto niet is voldaan aan de voorwaarden om een tegen die handeling ingesteld beroep te kunnen toewijzen, die verschillen van die van de lex fori concursus.

               3)

               Artikel 13 van verordening nr. 1346/2000 kan geldig worden ingeroepen wanneer de contractspartijen, die zijn gevestigd in dezelfde lidstaat op het grondgebied waarvan zich ook alle overige relevante aanknopingspunten van de betrokken situatie bevinden, het recht van een andere lidstaat hebben aangewezen als het recht dat op de overeenkomst van toepassing is, mits die partijen dat recht niet op bedrieglijke of onrechtmatige wijze hebben gekozen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak F-6/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 maart 2015 — Borghans/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Overlevingspensioen — Artikel 27, eerste alinea, van bijlage VIII bij het Statuut — Gescheiden echtgenoot van een overleden ambtenaar — Bestaan van een alimentatiepensioen op de datum van overlijden van de ambtenaar — Artikel 42 van bijlage VIII bij het Statuut — Termijn voor de indiening van een verzoek om vaststelling van de pensioenrechten)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/41

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 23 maart 2015 — Borghans/Commissie
   (Zaak F-6/14) (1)

   ((Openbare dienst - Bezoldiging - Overlevingspensioen - Artikel 27, eerste alinea, van bijlage VIII bij het Statuut - Gescheiden echtgenoot van een overleden ambtenaar - Bestaan van een alimentatiepensioen op de datum van overlijden van de ambtenaar - Artikel 42 van bijlage VIII bij het Statuut - Termijn voor de indiening van een verzoek om vaststelling van de pensioenrechten))
   (2015/C 155/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Julia Borghans (Auderghem, België) (vertegenwoordigers: F. Van der Schueren en C. Lefèvre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en A.-C. Simon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoekster na het overlijden van haar ex-echtgenoot een overlevingspensioen toe te kennen

      Dictum

               1)

               Het besluit van 3 juni 2013 waarbij de Europese Commissie heeft geweigerd om Borghans een overlevingspensioen toe te kennen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Borghans.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014, blz. 28.


title: Zaak C-394/14: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Sandy Siewert e.a./Condor Flugdienst GmbH (Prejudiciële verwijzing – Reglement voor de procesvoering – Artikel 99 – Luchtvervoer – Verordening (EG) nr. 261/2004 – Langdurige vertraging van vluchten – Compensatie voor luchtreizigers – Vrijstellingen van de verplichting van de luchtvaartmaatschappij tot betaling van compensatie – Begrip „buitengewone omstandigheden” – Schade aan het vliegtuig toegebracht door een mobiele vliegtuigtrap bij een vorige vlucht)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/15

      Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Sandy Siewert e.a./Condor Flugdienst GmbH
      (Zaak C-394/14) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Reglement voor de procesvoering - Artikel 99 - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Langdurige vertraging van vluchten - Compensatie voor luchtreizigers - Vrijstellingen van de verplichting van de luchtvaartmaatschappij tot betaling van compensatie - Begrip „buitengewone omstandigheden” - Schade aan het vliegtuig toegebracht door een mobiele vliegtuigtrap bij een vorige vlucht)
      (2015/C 016/23)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Amtsgericht Rüsselsheim

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Sandy Siewert, Emma Siewert, Nele Siewert

         Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

         Dictum

      Artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moet aldus worden uitgelegd, dat de in het hoofdgeding aan de orde zijnde botsing van een mobiele vliegtuigtrap van een luchthaven met een vliegtuig geen voorval is dat kan worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” op grond waarvan de luchtvaartmaatschappij wordt vrijgesteld van haar verplichting de luchtreizigers compensatie te betalen bij een langdurige vertraging van een vlucht die door dit vliegtuig wordt uitgevoerd.

         (1)  PB C 372 van 20.10.2014.


20150731040616982015/C 270/412822015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150526333311Zaak T-282/15: Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Loopvlak)
 ---documentbreak--- C2702015NL3310120150526NL0041331331Beroep ingesteld op 26 mei 2015 — Pirelli Tyre/BHIM (Loopvlak)
   (Zaak T-282/15)2015/C 270/41Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Pirelli Tyre SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Fucci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken model: gemeenschapsmodel (Loopvlak) — gemeenschapsmodel nr. 4 700-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2015 in zaak R 1288/2014-3

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

            —

            de bestreden beslissing te vernietigen;

            —

            het verzoek om herstel in de vorige toestand dat Pirelli Tyre SpA krachtens artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen heeft ingediend, toe te wijzen, en vast te stellen dat de betaling van de vernieuwingstaks voor het tweede tijdvak van vijf jaar regelmatig is verricht via girorekening nr. 000069 op naam van Bugnion SpA, en dat de aan het model verbonden rechten dus nog steeds gelden;

            —

            het BHIM te verwijzen in de door Pirelli Tyre SpA in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 67 van verordening (EG) nr. 6/2002 betreffende gemeenschapsmodellen.