title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 oktober 2001 in zaak C-475/99 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht Rheinland-Pfalz om een prejudiciële beslissing): Firma Ambulanz Glöckner tegen Landkreis Südwestpfalz) (Artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG) — Ziekenvervoer per ambulance — Bĳzondere of uitsluitende rechten — Beperking van mededinging — Taak van algemeen belang — Rechtvaardiging — Invloed op handel tussen lidstaten)

text:
22.12.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 369/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                       van 16 oktober 2001                                                         van 25 oktober 2001
in zaak C-429/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-475/99 (verzoek van het Oberverwaltungs-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)                        gericht Rheinland-Pfalz om een prejudiciële beslissing):
                                                                           Firma Ambulanz Glöckner tegen Landkreis Südwest-
(Telecommunicatie — Richtlijnen 90/388/EEG en 96/19/EG                                                     pfalz) (1)
— Spraaktelefonie — Terugbeldiensten — Portugal Te-
                                lecom)
                                                                           (Artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG,
                                                                           82 EG en 86 EG) — Ziekenvervoer per ambulance —
                          (2001/C 369/04)                                  Bijzondere of uitsluitende rechten — Beperking van mededin-
                                                                           ging — Taak van algemeen belang — Rechtvaardiging —
                                                                                Invloed op handel tussen lidstaten)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                (2001/C 369/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-429/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen (gemachtigde: A. Alves Vieira) tegen Portugese Republiek                                          dentie van het Hof)
(gemachtigden: L. Fernandes, P. de Pitta e Cunha en N. Ruiz),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Portugese
Republiek, door niet alle noodzakelijke maatregelen te nemen
om te voldoen aan artikel 2, lid 2, vierde alinea, van richtlijn           In zaak C-475/99, betreffende een verzoek aan het Hof
90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende                   krachtens artikel 234 EG van het Oberverwaltungsgericht
de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten                 Rheinland-Pfalz (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
(PB L 192, blz. 10), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van            tussen Firma Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz,
de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van richtlijn                 in tegenwoordigheid van: Arbeiter-Samariter-Bund Landesver-
90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige                   band Rheinland-Pfalz eV, Deutsches Rotes Kreuz Landesver-
mededinging op de markten voor telecommunicatie (PB L 74,                  band Rheinland-Pfalz eV, en Vertreter des öffentlichen Interes-
blz. 13), de op grond van deze bepaling op haar rustende                   ses, Mainz, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),             van de artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,            EG, 82 EG en 86 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet en V. Skouris,                   steld als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde kamer,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op              waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
16 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en
als volgt:                                                                 C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
                                                                           cobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 25 oktober
1.    Door de afschaffing van de aan Portugal Telecom verleende            2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      uitsluitende rechten met betrekking tot het terugbelsysteem uit
      te stellen tot 1 januari 2000, is de Portugese Republiek de
      verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens           —     een nationale bepaling als § 18, lid 3, van het Rettungsdienst-
      artikel 2, lid 2, vierde alinea, van richtlijn 90/388/EEG van              gesetz (wet op de eerstehulpdienst), in de versie van 22 april
      de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging                   1991 op grond waarvan de voor het verrichten van diensten voor
      op de markten voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd               ambulancevervoer noodzakelijke vergunning door de bevoegde
      bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996                  instantie wordt geweigerd, wanneer het gebruik ervan de werking
      tot wijziging van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de               en de rentabiliteit kan schaden van de eerstehulpdienst, waarvan
      invoering van volledige mededinging op de markten voor                     het beheer is opgedragen aan EHBO-organisaties als die
      telecommunicatie.                                                          waarom het gaat in het hoofdgeding, verleent laatstbedoelde
                                                                                organisaties een bijzonder of uitsluitend recht in de zin van
2.    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.                        artikel 90, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG);
                                                                           —     wanneer de beslissing om die vergunning af te geven dan wel te
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                                        weigeren, door de bevoegde instanties eenzijdig en op eigen
                                                                                verantwoordelijkheid wordt genomen, in overeenstemming met
                                                                                de in de wet vastgestelde voorwaarden, en geen sprake is van
 ---pagebreak--- C 369/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22.12.2001
      een overeenkomst of overleg van die instanties met de EHBO-          (gemachtigden: W-D. Plessing en B. Muttelsee-Schön), betref-
      organisaties zelf of tussen deze laatste onderling, wordt ar-        fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
      tikel 90, lid 1, van het Verdrag juncto artikel 85, lid 1, sub c,    Bondsrepubliek Duitsland de ingevolge de artikelen 52 en 59
      EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, sub c, EG) niet geschonden,     EG-Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 43 EG en 49 EG)
                                                                           op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door bij
—     een nationale bepaling als § 18, lid 3, van het Rettungsdienst-      wet te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde bouwonder-
      gesetz, in de versie van 22 april 1991, is in strijd met             nemingen
      artikel 90, lid 1, van het Verdrag juncto artikel 86 EG-Verdrag
      (thans artikel 82 EG), voorzover vaststaat dat:
      —     EHBO-organisaties als die waarom het gaat in het               a)   in het kader van een tijdelijke vereniging op de Duitse
            hoofdgeding, een machtspositie innemen op de markt voor             markt slechts grensoverschrijdende diensten kunnen ver-
            diensten voor vervoer van spoedgevallen,                            richten, wanneer zij in Duitsland hun zetel of althans een
                                                                                vestiging met eigen personeel hebben, en zij voor dit
      —     die machtspositie bestaat op een wezenlijk deel van de              personeel een collectieve ondernemingsovereenkomst
            gemeenschappelijke markt, en                                        hebben gesloten,
      —     het gezien de economische kenmerken van de betrokken
            markt, voldoende waarschijnlijk is, dat die bepaling
            ondernemingen die zijn gevestigd in andere lidstaten           b)   slechts arbeidskrachten uit andere landen ter beschikking
            dan de betrokken lidstaat, daadwerkelijk belet om in                van andere bouwondernemingen kunnen stellen, wan-
            laatstbedoelde lidstaat diensten voor ambulancevervoer te           neer zij in Duitsland hun zetel of althans een vestiging
            verrichten of zelfs om zich aldaar te vestigen;                     met eigen personeel hebben en zij als lid van een
                                                                                Duitse werkgeversvereniging onderworpen zijn aan een
—     een bepaling als § 18, lid 3, van het Rettungsdienstgesetz, in
                                                                                collectieve kader- en socialezekerheidsovereenkomst,
      de versie van 22 april 1991, is evenwel gerechtvaardigd uit
      hoofde van artikel 90, lid 2, van het Verdrag, voorzover zij niet
      in de weg staat aan de afgifte van een vergunning aan
      onafhankelijke ondernemers in gevallen waarin vaststaat, dat         c)   in Duitsland geen filiaal kunnen oprichten dat als bouw-
      de met het beheer van de eerstehulpdienst belaste EHBO-                   onderneming wordt beschouwd, wanneer het personeel
      organisaties kennelijk niet in staat zijn om te voldoen aan de            ervan uitsluitend beheers-, verkoop-, ontwerp- en con-
      vraag op het gebied van diensten voor vervoer van spoedgevallen           trolewerkzaamheden of loonarbeid verricht, maar dat een
      en voor ziekenvervoer.                                                    filiaal daartoe op de Duitse arbeidsmarkt werknemers in
                                                                                dienst moet hebben die gedurende meer dan 50 % van de
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                                       totale arbeidstijd van de onderneming bouwwerkzaamhe-
                                                                                den verrichten,
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
                     ARREST VAN HET HOF                                    kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,
                                                                           L. Sevón en C. W. A Timmermans, rechters; advocaat-generaal:
                            (Vijfde kamer)                                 D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 25 oktober 2001
                                                                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                       van 25 oktober 2001
in zaak C-493/99: Commissie van de Europese Gemeen-
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                           1)   Door bij wet te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde
(Niet-nakoming — Artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans,                          bouwondernemingen
na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG) — Nationale
wettelijke regeling inzake terbeschikkingstelling van arbeids-
krachten in bouwnijverheid — Uitsluiting van ondernemin-                        a)     in het kader van een tijdelijke vereniging op de Duitse
gen die niet bij collectieve overeenkomst van betrokken sector                         markt alleen dan grensoverschrijdende diensten kunnen
zijn aangesloten en over geen vestiging in lidstaat van                                verrichten, wanneer zij in Duitsland hun zetel of althans
        dienstverrichting beschikken — Evenredigheid)                                  een vestiging met eigen personeel hebben en voor dit
                                                                                personeel een collectieve ondernemingsovereenkomst heb-
                           (2001/C 369/06)                                             ben gesloten,
                           (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      b)     alleen dan arbeidskrachten uit andere landen ter beschik-
                           dentie van het Hof)                                         king van andere bouwondernemingen kunnen stellen,
                                                                                wanneer zij in Duitsland hun zetel of althans een vestiging
                                                                                met eigen personeel hebben en als lid van een Duitse
In zaak C-493/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                               werkgeversvereniging onderworpen zijn aan een collectieve
pen (gemachtigde: J. Sack) tegen Bondsrepubliek Duitsland                              kader- en socialezekerheidsovereenkomst,


title: Zaak T-366/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Calebus/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna — Beschikking 2006/613/EG — Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio — Handeling die vatbaar is voor beroep — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 — Calebus/Commissie
   (Zaak T-366/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en wilde flora en fauna - Beschikking 2006/613/EG - Lijst van gebieden van communautair belang voor mediterrane biogeografische regio - Handeling die vatbaar is voor beroep - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 223/72)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Calebus, SA (Almería, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Bocanegra Sierra, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Recchia, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (PB L 259, blz. 1), voor zover daarbij het gebied „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla”, waar verzoekster eigenaar is van een perceel grond, als gebied van communautair belang is aangewezen.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Calebus, SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-392/06: Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Union Investment Privatfonds/BHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk unibanco — Oudere nationale beeldmerken UniFLEXIO, UniVARIO en UniZERO — Te late overlegging van documentens — Beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/38

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2010 — Union Investment Privatfonds/BHIM — Unicre-Cartão International De Crédito (unibanco)
      (Zaak T-392/06) (1)

      („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk unibanco - Oudere nationale beeldmerken UniFLEXIO, UniVARIO en UniZERO - Te late overlegging van documentens - Beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 74, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
      (2010/C 161/58)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Union Investment Privatfonds GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Keller, vervolgens J. Zindel, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Unicre-Cartão International De Crédito, SA (Lissabon, Portugal)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 oktober 2006 (zaak R 442/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen l’Union Investment Privatfonds GmbH en Unicre-Cartão International De Crédito, SA

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Union Investment Privatfonds GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-26/05: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van  16 februari 2006  (verzoek van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslissing) — Plato Plastik Robert Frank GmbH tegen Caropack Handelsgesellschaft mbH (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Begrippen fabrikant van verpakking en fabrikant van verpakkingsafval — Fabrikant van plastic draagtassen)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/2

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 16 februari 2006 (verzoek van het Landesgericht Korneuburg om een prejudiciële beslissing) — Plato Plastik Robert Frank GmbH tegen Caropack Handelsgesellschaft mbH
   (Zaak C-26/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Begrippen fabrikant van verpakking en fabrikant van verpakkingsafval - Fabrikant van plastic draagtassen)
   (2006/C 154/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesgericht Korneuburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Plato Plastik Robert Frank GmbH

      Verweerster: Caropack Handelsgesellschaft mbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Korneuburg — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10) — Begrippen „producenten van verzamel-, verkoop- of verzendverpakkingen” en „leveranciers van verpakkingsmaterialen” — Fabrikant van plastic draagtassen
   Dictum

               1.

               Artikel 3, punten 1 en 11, van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval, moet aldus worden uitgelegd dat de fabrikant van verpakking niet noodzakelijk degene is die goederen in verband brengt of doet brengen met de verpakking. De fabrikant van plastic draagtassen die in een winkel gratis of tegen betaling aan een klant worden verstrekt, moet als een fabrikant van verpakking worden aangemerkt.

               2.

               Richtlijn 94/62 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale wettelijke regeling als het decreet van de bondsminister van Milieu, Jeugd en Gezin inzake de preventie en de terugwinning van verpakkingsafval en bepaalde resten van producten en inzake de invoering van inzamel en terugwinningsystemen, dat bepaalt dat de fabrikant van verpakking, inzonderheid van plastic draagtassen, deze na gebruik moet terugnemen of moet deelnemen aan een systeem van inzameling en terugwinning van het verpakkingsafval, tenzij een verkoper in een volgend handelsstadium deze verplichting overneemt en de fabrikant een rechtsgeldige verklaring in die zin verkrijgt.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-290/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/63

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-290/06) (1)

   (2008/C 301/117)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006.


title: Zaak C-414/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2008 door Sviluppo Italia Basilicata SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-176/06, Sviluppo Italia Basilicata SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/23

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2008 door Sviluppo Italia Basilicata SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-176/06, Sviluppo Italia Basilicata SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-414/08 P)
   (2008/C 301/37)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Sviluppo Italia Basilicata SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 in zaak T-176/06 (hierna: „bestreden arrest”) te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor afdoening met inachtneming van de aanwijzingen van het Hof;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van zaak T-176/06.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het bestreden arrest heeft het Gerecht het door Sviluppo Italia Basilicata SpA ingestelde beroep verworpen dat, enerzijds, een vordering betrof tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 1706 van de Commissie van 20 april 2006 (hierna: „litigieuze beschikking”) houdende verlaging van de financiële bijstand uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling ten behoeve van de globale subsidie voor de verwezenlijking van stimuleringsmaatregelen voor kleine en middelgrote ondernemingen die actief zijn in de regio Basilicata in Italië, en, anderzijds, een vordering tot vergoeding van de door haar na en ten gevolge van de vaststelling van deze beschikking geleden schade.
   Ter ondersteuning van haar conclusies voert rekwirante aan dat het Gerecht van eerste aanleg op meerdere punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
   In de eerste plaats stelt rekwirante dat het Gerecht, door omkering van de volgorde van behandeling van de in het kader van het beroep in eerste aanleg aangevoerde middelen, de inhoud en de volledige draagwijdte van het beroep kennelijk heeft miskend.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht volgens rekwirante op verschillende punten blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de uitlegging en de toepassing van de globale subsidie, de Overeenkomst en notitie nr. 19 van beschikking 97/322/EG (1). Volgens rekwirante heeft het Gerecht niet juist begrepen wat volgens de hiervoor genoemde rechtshandelingen de werkelijke inhoud en het doel van maatregel 2 van de globale subsidie was. Als gevolg van deze ernstig onjuiste opvatting vooraf zijn de hierop volgende uitleggingshandelingen van het Gerecht van de relevante begrippen (bijv. „verplichting”, „uitgaven”, „duur”) aangetast.
   In de derde plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht had moeten vaststellen dat de litigieuze beschikking onrechtmatig was, voor zover zij is vastgesteld op de grondslag van de beweerdelijke schending van een voorwaarde (de „voorwaarde betreffende nut”) die noch in de beschikking tot gunning van de opdracht, noch in het globale-subsidieprogramma staat vermeld en die problemen van rechtszekerheid en buitensporige beoordelingsvrijheid bij de toepassing ervan meebrengt.
   In de vierde plaats stelt rekwirante onjuiste uitlegging en bijgevolg verkeerde toepassing door het Gerecht van de beginselen die door het Hof zijn neergelegd in het arrest van 21 september 2000, zaak C-462/98 P, Mediocurso/Commissie (2).
   In de vijfde plaats stelt rekwirante schending van de artikelen 25 en 26 van verordening nr. 4253/88 (3) met betrekking tot de toezichts- en de controleplicht van de Commissie. De overwegingen van het Gerecht zouden er in het bijzonder toe leiden dat het in de betrokken normen vastgelegde stelsel voor toezicht en waarneming niet wordt toegepast en geëerbiedigd.
   In de zesde plaats stelt rekwirante schending van het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel doordat het Gerecht haar klachten heeft afgewezen inzake de onjuiste aanname dat het door de Commissie (onder andere door het handelen van het toezichthoudende comité) gewekte vertrouwen hoe dan ook in strijd was met de toepasselijke bepalingen en derhalve niet voor bescherming in aanmerking kwam.
   In de zevende plaats stelt rekwirante dat het Gerecht bewijselementen verkeerd heeft opgevat en algemene beginselen inzake bewijslast heeft geschonden, omdat het heeft geweigerd door verweerster niet betwiste feiten en door Sviluppo Italia Basilicata SpA geleverd bewijs bewezen te achten.
   In de achtste plaats stelt rekwirante schending van de gemeenschapsrechtspraak inzake de toepassing van het evenredigheidsbeginsel in geval van verlaging van een gemeenschapsbijdrage, doordat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met de omstandigheden die tot een minder strenge financiële correctie hadden kunnen leiden.
   Met betrekking tot de beroepsgronden inzake het verzoek tot schadevergoeding betoogt rekwirante bovenal dat het bestreden arrest onjuist en ontoereikend is gemotiveerd voor zover daarin het verzoek is afgewezen tot vergoeding van de schade waarvoor de Gemeenschap aansprakelijk is wegens onrechtmatig handelen.
   Ten slotte betoogt rekwirante dat het bestreden arrest onjuist en ontoereikend is gemotiveerd voor zover daarin het verzoek is afgewezen tot vergoeding van de schade waarvoor de Gemeenschap aansprakelijk is wegens rechtmatig handelen („objectieve aansprakelijkheid”).

      (1)  Beschikking van de Commissie van 23 april 1997 tot wijziging van de beschikkingen houdende goedkeuring van communautaire bestekken, enige programmeringsdocumenten en communautaire initiatieven ten behoeve van Italië — PB L 146, blz. 11.

      (2)  Jurispr. blz. I-7183.

      (3)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds — PB L 374, blz. 1.


title: Zaak T-17/12: Arrest van het Gerecht van 30 april 2014 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie [ „Consumentenbescherming — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Weigering van vergunning voor claim inzake ziekterisicobeperking — Vermelding van risicofactor — Wettigheid van procedure tot vergunning voor gezondheidsclaims inzake ziekterisicobeperking — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Directe en individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Evenredigheid — Motiveringsplicht” ]

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/21

         Arrest van het Gerecht van 30 april 2014 — Hagenmeyer en Hahn/Commissie
   (Zaak T-17/12) (1)

   ([„Consumentenbescherming - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Weigering van vergunning voor claim inzake ziekterisicobeperking - Vermelding van risicofactor - Wettigheid van procedure tot vergunning voor gezondheidsclaims inzake ziekterisicobeperking - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Directe en individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Evenredigheid - Motiveringsplicht”])
   2014/C 194/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Moritz Hagenmeyer (Hamburg, Duitsland) en Andreas Hahn (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Teufer, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en S. Grünheid, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Šulce, Z. Kupčová en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1170/2011 van de Commissie van 16 november 2011 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die over de ziekterisicobeperking gaan (PB L 299, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Moritz Hagenmeyer en Andreas Hahn zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak T-189/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Deza/ECHA

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/27

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Deza/ECHA
   (Zaak T-189/14)
   2014/C 194/35
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechië) (vertegenwoordiger: P. Dejl, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen van 24 januari 2014, vervat in mededelingen AFA-C-0000004274-77-09/F, AFA-C-0000004280-84-09/F, AFA-C-0000004275-75-09/F en AFA-C-0000004151-87-08/F,

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) juncto artikel 118 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (2) en schending van het recht op bescherming van rechtmatige commerciële belangen en van intellectuele eigendom.

                           —

                           In dat verband betoogt de verzoekende partij dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 juncto artikel 118 van verordening nr. 1907/2006, aangezien de openbaarmaking van de betrokken informatie aan een derde zou leiden tot ondermijning van de bescherming van hun commerciële belangen en van intellectuele-eigendomsrechten, er geen hoger openbaar belang is dat de openbaarmaking van de betrokken informatie gebiedt, en de verwerende partij in haar besluit niet eens heeft verklaard dat er een openbaar belang is dat voorrang heeft boven de noodzaak om die rechten van de verzoekende partij te beschermen.

               2.

               Tweede middel: schending van de verbintenissen die voor de Europese Unie voortvloeien uit de TRIPS-Overeenkomst (3) en daarmee verband houdende aantasting van het recht op bescherming van vertrouwelijke informatie.

                           —

                           De verzoekende partij betoogt dienaangaande dat het bestreden besluit in strijd is met de internationale verplichtingen welke voor de Europese Unie voortvloeien uit artikel 39, lid 2, van de TRIPS-Overeenkomst, volgens hetwelk de partijen bij de Overeenkomst dienen te verzekeren dat natuurlijke personen en rechtspersonen de mogelijkheid hebben te beletten dat informatie waarover zij rechtmatig beschikken zonder hun toestemming wordt openbaar gemaakt aan, verworven door of gebruikt door anderen op een wijze die strijdig is met eerlijke handelsgebruiken, zolang deze informatie: a) geheim is in de zin dat zij, globaal dan wel in de juiste samenstelling en ordening van de bestanddelen, niet algemeen bekend is bij of gemakkelijk toegankelijk voor personen binnen de kringen die zich gewoonlijk bezighouden met de desbetreffende soort informatie; b) handelswaarde bezit omdat zij geheim is, en c) is onderworpen aan, gezien de omstandigheden, redelijke maatregelen door de persoon die rechtmatig over de informatie beschikt, om deze geheim te houden.

               3.

               Derde middel: schending van de verbintenissen die voor de Europese Unie voortvloeien uit artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en schending van artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en daarmee verband houdende aantasting van het eigendomsrecht en de bescherming daarvan.

                           —

                           In dat verband wordt aangevoerd dat het bestreden besluit inbreuk maakt op artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, artikel 1 van het Aanvullend Protocol bij dat Verdrag en artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien het het recht van de verzoekende partij op ongestoord genot van eigendom beperkt.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001.

                           —

                           Volgens verzoekster maakt het bestreden besluit inbreuk op artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de openbaarmaking van de betrokken informatie het besluitvormingsproces van de Europese Commissie en van de verwerende partij ter zake van de aanvraag om de betrokken stof te gebruiken, ernstig zou ondermijnen, er geen hoger openbaar belang is dat de openbaarmaking van de betrokken informatie gebiedt, en de verwerende partij in haar besluit niet eens heeft verklaard dat er een openbaar belang is dat voorrang heeft boven de noodzaak om die rechten van de verzoekende partij te beschermen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).

      (3)  Overeenkomst inzake handelsaspecten van intellectueel eigendom (TRIPS) van 15 april 1994 (PB L 336, blz. 214).


title: Zaak T-261/14 P: Arrest van het Gerecht van 25 februari 2015 — Walton/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet ontvankelijk — Ontslag van een tijdelijk functionaris — Bedrag van de schuldvordering die de Commissie jegens rekwirant heeft na zijn ontslag — Gezag van gewijsde — Besluiten die bij gebreke van een beroep in rechte definitief zijn geworden” )

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/28

         Arrest van het Gerecht van 25 februari 2015 — Walton/Commissie
   (Zaak T-261/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet ontvankelijk - Ontslag van een tijdelijk functionaris - Bedrag van de schuldvordering die de Commissie jegens rekwirant heeft na zijn ontslag - Gezag van gewijsde - Besluiten die bij gebreke van een beroep in rechte definitief zijn geworden”))
   (2015/C 118/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Robert Walton (Oxford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en A.-C. Simon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 27 februari 2014, Walton/Commissie (F-32/13, JurAmbt., EU:F:2014:37), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Walton draagt zijn eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak F-134/14: Beroep ingesteld op 18 november 2014 — ZZ/Commissie

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/53

         Beroep ingesteld op 18 november 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-134/14)
   (2015/C 034/65)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie dat er geen sprake is van schade als gevolg van de tijd die de Commissie genomen heeft om vast te stellen dat verzoeksters ziekte door het beroep was veroorzaakt en dat haar slechts 2  000 EUR zal worden toegekend ter vergoeding van de situatie van onzekerheid omtrent de erkenning van een beroepsziekte waarin zij heeft verkeerd, alsmede verzoek om vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 8 augustus 2014, door verzoekster ontvangen bij aangetekend schrijven op 1 oktober 2014, tot afwijzing van haar klacht van 24 april 2014;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 3 februari 2014 om verzoeksters schadevordering van 16 oktober 2013 slechts ten dele toe te wijzen;

               —

               toekenning van een vergoeding voor verzoeksters immateriële schade, welke ex aequo et bono op het bedrag van 20  000 EUR wordt vastgesteld;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten.


title: Zaak C-556/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Franse Republiek (Niet-nakoming — Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordening (EG) nr. 894/97 — Drijfnet — Begrip — Zogenoemd thonaille -visnet — Verbod voor vangst van bepaalde soorten — Verordeningen (EEG) nr. 2847/93 en (EG) nr. 2371/2002 — Geen doeltreffend controlesysteem om dit verbod te doen naleven)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Franse Republiek
   (Zaak C-556/07) (1)

   (Niet-nakoming - Gemeenschappelijk visserijbeleid - Verordening (EG) nr. 894/97 - Drijfnet - Begrip - Zogenoemd „thonaille”-visnet - Verbod voor vangst van bepaalde soorten - Verordeningen (EEG) nr. 2847/93 en (EG) nr. 2371/2002 - Geen doeltreffend controlesysteem om dit verbod te doen naleven)
   2009/C 102/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin, M. van Heezik en T. van Rijn, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A.-L. During, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Gemeenschappelijk visserijbeleid — Verordeningen (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 261, blz. 1) en (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid — Toelating van de thonaille door de nationale autoriteiten ondanks het communautaire verbod op het gebruik van drijfnetten van 2,5 km of langer — Geen doeltreffend controlesysteem om dit verbod te doen naleven

      Dictum

               1)

               Doordat zij heeft nagelaten om de uitoefening van de visserij op bevredigende wijze te controleren, te inspecteren en te bewaken met het oog op het verbod op drijfnetten voor het vangen van bepaalde soorten, en doordat zij er niet op heeft toegezien dat passende maatregelen werden genomen tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor de inbreuken op de communautaire regeling ter zake van het gebruik van drijfnetten, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 31, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2846/98 van de Raad van 17 december 1998, alsook krachtens de artikelen 23, leden 1 en 2, 24 en 25, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 april 2000 in zaak C-123/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 94/62/EG)

text:
8.7.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 192/5
het Gerechtshof te ’s-Gravenhage (Nederland), in het aldaar               artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad
aanhangig geding tussen C. Baars en Inspecteur der Belastingen            van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand
Particulieren/Ondernemingen Gorinchem, om een prejudiciële                van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied
beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 en 52 EG-                van de directe belastingen (PB L 336, blz. 15), heeft het Hof
Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 12 EG en 43 EG) en             (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpre-
van de artikelen 73 B en 73 D EG-Verdrag (thans de artike-                sident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
len 56 EG en 58 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-               generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
steld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, C. Gulmann,             13 april 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters;          volgt:
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 13 april 2000 een arrest gewezen                  Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de
                                                                          bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe
Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) verzet         belastingen, moet aldus worden uitgelegd:
zich tegen een belastingregeling van een lidstaat als in het hoofdgeding
aan de orde is, die, ingeval deelneming in het kapitaal van een           — De daarin bedoelde vrijstelling of vermindering van belasting
vennootschap de aandeelhouder een zodanige invloed op de besluiten             behoeft niet in een uitdrukkelijke handeling van de bevoegde
van de vennootschap verleent, dat hij de activiteiten ervan kan                autoriteit van een andere lidstaat te zijn vervat.
bepalen,                                                                  — De woorden „abnormale vrijstelling of vermindering” verwijzen
                                                                               naar een ongerechtvaardigde vermindering van belasting in een
— aan de in die lidstaat wonende onderdanen van de lidstaten een               andere lidstaat.
     gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de vermogensbelasting
     verleent voor het in de aandelen in die vennootschap belegde
     vermogen,                                                            (1) PB C 48 van 20.2.1999.
— doch aan deze vrijstelling de voorwaarde verbindt, dat het een
     deelneming in een in de betrokken lidstaat gevestigde vennoot-
     schap betreft, zodat zij niet geldt voor aandeelhouders van in
     andere lidstaten gevestigde vennootschappen.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 13 april 2000
                                                                          in zaak C-123/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
                     ARREST VAN HET HOF                                    (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 94/62/EG)
                           (Eerste kamer)                                                           (2000/C 192/10)
                         van 13 april 2000                                                          (Procestaal: Grieks)
in zaak C-420/98 (verzoek van de Nederlandse Raad
van State om een prejudiciële beslissing): W. N. tegen                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                Staatssecretaris van Financiën (1)                                                  dentie van het Hof)
                                                                          In zaak C-123/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 77/799/EEG                     pen (gemachtigde: Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-
— Wederzijdse bijstand van autoriteiten van lidstaten op                  bliek (gemachtigden: N. Dafniou en D. Tsagkaraki, betreffende
gebied van directe belastingen — Spontane uitwisseling van                een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Helleense
                             informatie”)                                 Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
                                                                          lingen mee te delen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn
                          (2000/C 192/09)                                 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                          20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsaf-
                                                                          val (PB L 365, blz. 10), of door niet de maatregelen vast te
                       (Procestaal: Nederlands)                           stellen die nodig zijn om eraan te voldoen, de krachtens het
                                                                          EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
In zaak C-420/98, betreffende een verzoek aan het Hof                     niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van               als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gul-
de Nederlandse Raad van State (Nederland), in het aldaar                  mann en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
aanhangig geding tussen W. N. en Staatssecretaris van Finan-              P. Léger; griffier: R. Grass, op 13 april 2000 een arrest gewezen
ciën, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van               waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 192/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.7.2000
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-          op exclusieve rechten op de bestanddelen company of line,
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan        is niet onderzocht.
     richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval,               Uit de bestreden beslissingen blijkt niet, dat de correctie-
     is de Helleense Republiek de krachtens die richtlijn op haar               bepaling van artikel 12, sub b, van verordening 40/94 in
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    de beschouwing is betrokken. Dit kan verklaren, waarom
                                                                                de uitluitingsgronden van artikel 7, lid 1, sub b en c,
2) De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                          van verordening nr. 40/94 in het geval van het teken
                                                                                Companyline naar een te strenge maatstaf zijn beoordeeld.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                Ten onrechte heeft het Gerecht buiten beschouwing gela-
                                                                                ten, dat verweerder in strijd met artikel 38, leden 2 en 3,
                                                                                van verordening 40/94, regel 11, lid 2, van de uitvoerings-
                                                                                verordening en punt 8.13.2 van de beoordelingsrichtlijnen
                                                                                niet van zijn kant heeft aangestuurd op een dergelijke
                                                                                afstandsverklaring. Ten onrechte heeft het Gerecht de
Hogere voorziening, op 20 maart 2000 ingesteld door                             praktijk in de lidstaten van de Gemeenschap niet betrokken
DKV Deutsche Krankenversicherung AG tegen het arrest,                           bij de beoordeling van de uitsluitingsgronden van artikel 7,
op 12 januari 2000 in zaak T-19/99 tussen DKV Deutsche                          lid 1, van verordening nr. 40/94.
Krankenversicherung AG en Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-                       — Schending van het recht, misbruik van bevoegdheid:
len) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                          Volgens rekwirante zijn de tegenstrijdigheden en verzui-
           Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                               men van verweerder een objectief duidelijke indicatie, dat
                                                                                de bestreden beslissing voornamelijk was bedoeld om
                         (Zaak C-104/00 P)                                      de inschrijving van het teken Companyline onder alle
                                                                                omstandigheden en ongeacht de juridische situatie en de
                          (2000/C 192/11)                                       harmonisatieopdracht van verweerder te voorkomen. Het
                                                                                zuiver formele argument van de coëxistentie van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      communautaire merkenrecht met het nationale merken-
op 20 maart 2000 hogere voorziening ingesteld door DKV                          recht van de lidstaten overtuigt niet, aangezien de beslissing
Deutsche Krankenversicherung AG, vertegenwoordigd door                          van verweerder niet berust op een objectief feitelijk onder-
S. von Petersdorff-Campen van Von Rospatt, von der Osten,                       zoek, in het bijzonder van de praktijk in het Verenigd
Pross, advocaten te Düsseldorf, bijgestaan door A. Maxton van                   Koninkrijk, en evenmin op een belangenafweging die
Maxton & Langmaack, patentanwälte te Düsseldorf, domicilie                      voldoet aan de eis van co-existentie.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch
van De Bandt, van Heckel, Lagae & Loesch, advocaten aldaar,
Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 12 januari 2000 in zaak
T-19/99 tussen DKV Deutsche Krankenversicherung AG en
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).                       Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Koninkrijk
                                                                            Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                                            pen
— de bestreden beslissingen te vernietigen;
                                                                                (Zaak C-114/00)
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                                (2000/C 192/12)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— Schending van het recht, artikel 7, lid 1, sub b, van verorde-            op 27 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
     ning 40/94 van de Raad: Voor de inschrijving van het                   Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
     teken „Companyline” is een te strenge maatstaf toegepast.              woordigd door S. Ortiz Vaamonde, abogado del Estado, als
     In plaats van het teken in zijn geheel te beoordelen, worden           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
     de bestanddelen „Company” en „line” in de bestreden                    Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4-6.
     beslissingen afzonderlijk van elkaar bezien. Aan de vele
     associatief opgeroepen mogelijke betekenissen wordt voor-              Verzoeker concludeert dat het den hove behage:
     bijgegaan. Gelet op de praktijk in de lidstaten (met inbegrip
     van de Engelstalige) en ook de beslissingen van verweerder             1. de beschikking van de Commissie van 22 december 1999
     met betrekking tot soortgelijke tekens had de inschrijving                 betreffende steun voor de financiering van vlottend kapitaal
     van het teken Companyline niet op grond van artikel 7,                     voor de landbouwsector in Extremadura, nietig te ver-
     lid 1, sub b, van verordening 40/94 mogen worden gewei-                    klaren;
     gerd. De mogelijkheid om het teken in te schrijven met
     daarbij de aantekening, dat geen beroep zal worden gedaan              2. verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-219/03: Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Mullglen Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 239/10                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                       4.10.2003
Verder stelt verzoeker niet-nakoming van de motiveringsplicht              Middelen en voornaamste argumenten
en schending van het beginsel van gelijke behandeling. Wat is
laatste betreft, zijn de aanvragen met betrekking tot nieuwe
vaartuigen ter vervanging van de „Angela” en de „Pembroke”                 De door verzoekster aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
blijkbaar anders te zijn behandeld dan alle andere aanvragen               als die in zaak T-218/03 (1).
met betrekking tot nieuwe vaartuigen ter vervanging van oude.
                                                                           (1 ) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
( 1) Beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003
     inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging
     van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter
     verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de
     productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen
     met een lengte over alles van meer dan 12 m [kennisgeving
     geschied onder nummer C(2003) 1113] (PB L 90, blz. 48).
                                                                           Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Cavankee Fishing
( 2) Beschikking 97/413/EG van de Raad van 26 juni 1997 inzake de
     doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de          Company Limited tegen Commissie van de Europese
     periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001, van                                     Gemeenschappen
     de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbren-
     ging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de                                    (Zaak T-220/03)
     exploitatie daarvan (PB L 175, blz. 27).
                                                                                (2003/C 239/15)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Mullglen Limited                    schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Commissie van de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Europese Gemeenschappen ingesteld door Cavankee Fishing
                                                                           Company Limited, gevestigd te Greencastle (Ierland), vertegen-
                                                                           woordigd door P. Gallagher en A. Collins, barristers, en
                           (Zaak T-219/03)                                 D. Barry, solicitor.
                           (2003/C 239/14)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                           (Procestaal: Engels)                            —      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
                                                                                Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie
                                                                                ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-
                                                                                lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de
                                                                                veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                         kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen
schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Commissie van de                         met een lengte over alles van meer dan 12 m, die
Europese Gemeenschappen ingesteld door Mullglen Limited,                          ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,
gevestigd te Killybegs (Ierland), vertegenwoordigd door                           voorzover daarbij een aanvraag tot verlenging om veilig-
P. Gallagher en A. Collins, barristers, en D. Barry, solicitor.                   heidsredenen van de MFV Fr McGee en tot verhoging van
                                                                                de capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw
                                                                                vaartuig ter vervanging van de MFV Fr McGee is afge-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                               wezen;
—      nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de             —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
       Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie
       ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstel-
       lingen in verband met maatregelen ter verbetering van de
       veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de product-            Middelen en voornaamste argumenten
       kwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen
       met een lengte over alles van meer dan 12 m, die                    De door verzoekster aangevoerde rechtsmiddelen zijn dezelfde
       ter kennis is gebracht onder nummer C(2003) 1113,                   als die in zaak T-218/03 (1).
       voorzover daarbij een aanvraag tot verhoging van de
       capaciteit om veiligheidsredenen voor een nieuw vaartuig
       ter vervanging van de MFV Pacelli is afgewezen;                     (1 ) Zie bladzijde 9 van dit Publicatieblad.
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.


19.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 397/33
tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese           Overeenkomst (Overeenkomst inzake de handelsaspecten
Unie door Zino Davidoff SA en Davidoff & Cie SA, geves-           van de intellectuele eigendom).
tigd te Freiburg en GeneÁve (Zwitserland), vertegenwoor-
digd door R. Wägenbaur, advocaat te Brussel, domicilie            (1) T-175/98, Una Film GmbH/Parlement en Raad.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt
& Medernach, advocaten aldaar, Rue Matthias Hardt 8-
10.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:              Beroep, op 29 oktober 1998 ingesteld door J. Cuenda
                                                                         Guijarro e.a. tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-179/98)
1. Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de
     Raad van 6 juli 1998 betreffende de onderlinge aan-                                  (98/C 397/65)
     passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
     lingen van de lidstaten op het gebied van reclame en                               (Procestaal: Frans)
     sponsoring voor tabaksproducten (PB L 213 van
     30.7.1998, blz. 9; bijlage K1) nietig te verklaren,
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     althans voor zover zij sponsoring en reclame met
                                                                  Gemeenschappen is op 29 oktober 1998 beroep tegen
     betrekking tot merken die voor 30 juli 1998 werden
                                                                  Raad van de Europese Unie ingesteld door J. Cuenda Gui-
     gebruikt in reclame voor andere producten dan tabaks-
                                                                  jarro, E. Hellgren, P. S. Laaksonen, H. Lund, D. Marlier,
     producten, verbiedt of bemoeilijkt;
                                                                  M. A. Santos, A. Sederowsky, N. Youssouroum en J. Wil-
                                                                  lems, allen wonende in BelgieÈ, vertegenwoordigd door
                                                                  J.-N. Louis en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domici-
2. verweerders in de kosten te verwijzen.                         lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                  SARL, Rue de Cessange 30.
Middelen en voornaamste argumenten                                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                  Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van
Verzoeksters zijn vennootschappen naar Zwitsers recht.
                                                                       12 januari 1998;
Eerste verzoekster bezit de rechten op het merk ¹Davi-
doffº buiten de tabaksector en verleent wereldwijd licen-
ties voor diversificatieproducten onder het merk ¹Davi-           Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
doffº en daarmee verbonden merken. Tweede verzoekster
bezit de rechten op het merk ¹Davidoffº voor tabakspro-           Middelen en voornaamste argumenten
ducten met inbegrip van rookartikelen zoals aanstekers
e.d.
                                                                  Verzoekers, ambtenaren van de Raad van de Europese
                                                                  Unie, hebben fouten, tekortkomingen, gebreken en defec-
                                                                  ten vastgesteld in het gebouw Justus Lipsius, waar zij zijn
Oorspronkelijk werden onder het merk ¹Davidoffº uitslui-          tewerkgesteld.
tend tabaksproducten op de markt gebracht, maar thans
zijn onder dat merk ook talrijke, gewoonlijk door licentie-
nemers geproduceerde diversificatieproducten in de han-           Na talrijke informele stappen, hebben zij een formeel ver-
del, zoals cosmetica, gedistilleerde dranken, lederwaren,         zoek ingediend, strekkende tot
stropdassen, horloges, brillen enz. Volgens verzoeksters is
er een groot verschil tussen reclame voor tabaksproducten         Ð aanstelling van een deskundige, in onderling overleg
en reclame voor die andere producten, en worden deze                   met de vertegenwoordigers van het personeel, die na
laatste geenszins geassocieerd met ¹Davidoffº-tabakspro-               bestudering van alle documenten betreffende het
ducten.                                                                gebouw Justus Lipsius moet worden gelast
                                                                       Ð alle fouten en gebreken te noteren die het gebouw
Volgens verzoeksters hangt het voortbestaan van de ¹Davi-                  vertoont en die de veiligheid van het personeel en
doffº-diversificatieproducten en van de daarmee verbon-                    de bezoekers in gevaar brengen;
den banen af van het feit, dat de licentienemers reclame
kunnen maken voor de licentieproducten.                                Ð aan te geven welke werken moeten worden ver-
                                                                           richt om deze gebreken te verhelpen, en
In rechte voeren verzoeksters soortgelijke argumenten aan              Ð toezicht uit te oefenen op deze werken;
als in zaak T-175/98 (1). Daarnaast stellen zij nog misbruik
van bevoegdheid, schending van andere grondrechten                Ð het verkrijgen van de verbintenis al deze door de des-
(persvrijheid, het recht op een naam als uitvloeisel van het           kundige genoteerde werken uit te voeren of te doen
persoonlijkheidsrecht, recht op gelijke behandeling, vrij-             uitvoeren, om het gebouw overeenkomstig de expertise
heid van beroepsuitoefening) en schending van de Trips-                in orde te brengen;
 ---pagebreak--- C 397/34              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
Ð het onverwijld in orde brengen van het gebouw Justus                 50 102,- BEF, dat overeenkomt met 2/3 van de bij
     Lipsius, om het in overeenstemming te brengen met                 haar indiensttreding uitgekeerde inrichtingsvergoeding,
     zowel de Belgische als de communautaire wettelijke en             nietig te verklaren;
     bestuursrechtelijke bepalingen;
                                                                   Ð verweerder te verwijzen in de kosten.
Ð vaststelling van doeltreffende maatregelen op het
     gebied van de informatie en de opleiding van het per-
     soneel inzake veiligheid.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Op 12 januari 1998 is dit verzoek stilzwijgend afgewezen.
                                                                   Verzoekster is op 1 april 1997 op basis van een overeen-
                                                                   komst van twee jaar als tijdelijk functionaris bij Cedefop
Verzoekers herinneren eraan, dat de Raad in zijn hoeda-
                                                                   in dienst getreden in de functie van secretaresse in de rang
nigheid van werkgever de veiligheid, de gezondheid en de
                                                                   C 5. Overeenkomstig artikel 24, lid 1, RAP ontving zij een
kwaliteit van de werkomgeving van zijn ambtenaren dient
                                                                   inrichtingsvergoeding.
te garanderen.
Tot staving van hun beroep voeren verzoekers eÂeÂn middel          Bij brief van 28 januari 1998 bood de Commissie haar een
aan, ontleend aan schending van de zorg- en bijstands-             functie als typiste bij DG XI aan. Nadat zij dit aanbod
plicht, schending van de bouwwetgeving van de Brusselse            had aanvaard, zegde verzoekster bij nota van 31 januari
agglomeratie, schending van de regels inzake veiligheid,           1998 bij verweerder op overeenkomstig artikel 8 van haar
bescherming van de gezondheid en kwaliteit van de werk-            overeenkomst. De opzegtermijn van twee maanden ging in
omgeving, en kennelijke beoordelingsfout.                          op 1 februari 1998 en eindigde op 31 maart daaraanvol-
                                                                   gend. Verzoekster trad op 1 april 1998 in dienst bij DG XI.
                                                                   Tot staving van haar vordering stelt verzoekster, dat zij
                                                                   sinds 1 april 1997 ononderbroken in dienst is geweest bij
                                                                   de Gemeenschappen. Haars inziens heeft verweerder met
                                                                   zijn besluit om tweederde van de bij haar indiensttreding
Beroep, op 30 oktober 1998 ingesteld door E. Cotrim                uitgekeerde inrichtingsvergoeding te verhalen, inbreuk
tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de                 gemaakt op artikel 5, lid 5, van bijlage VII bij het Ambte-
                  beroepsopleiding (Cedefop)                       narenstatuut. Door zich op het standpunt te stellen dat
                       (Zaak T-180/98)                             verzoekster eigener beweging de dienst van de Gemeen-
                        (98/C 397/66)                              schappen had verlaten door van Cedefop naar de Commis-
                                                                   sie over te stappen, heeft verweerder zich schuldig
                                                                   gemaakt aan een kennelijk onjuiste beoordeling, gelet op
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   zijn statuut en de hem opgedragen taak.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 30 oktober 1998 beroep tegen                  Volgens verzoekster is de Commissie in strijd met
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps-              artikel 85 Ambtenarenstatuut overgegaan tot inhouding
opleiding ingesteld door E. Cotrim, wonende te Winksele            van tweederde van de aan haar uitgekeerde inrichtingsver-
(BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Parmen-         goeding, gelet op verweerders vaste praktijk, die is over-
tier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te          eengekomen met de Commissie, om de inrichtingsvergoe-
Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange               ding integraal uit te keren aan zijn personeelsleden bij hun
30.                                                                aanwerving.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Subsidiair stelt verzoekster vast, dat verweerder onwettig
                                                                   terugbetaling verlangt van meer dan de helft van de krach-
Ð het besluit van Cedefop van 9 maart 1998 waarbij van             tens artikel 5, lid 5, van bijlage VII bij het Ambtenarensta-
     haar terugbetaling wordt verlangd van het bedrag van          tuut aan haar uitgekeerde inrichtingsvergoeding.


title: Zaak T-229/10: Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Graf-Syteco/BHIM — Teco Electric & Machinery (SYTECO)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/28

         Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Graf-Syteco/BHIM — Teco Electric & Machinery (SYTECO)
   (Zaak T-229/10)
   2010/C 195/45
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Graf-Syteco GmbH & Co. KG (Tuningen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kieser, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Teco Electric & Machinery Co. Ltd (Taipei, Taiwan)

      Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 februari 2010 in zaak R 230/2009-1 in die zin dat oppositie nr. B 1 112 889 van 5 februari 2007 ingesteld op grond van het Duitse woordbeeldmerk nr. 30 327 439, van het Britse en Noord-Ierse woordbeeldmerk nr. 233 226, van het Benelux woordbeeldmerk nr. 742 535 en van het Spaanse woordbeeldmerk nr. 2 545 860 TECO wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 februari 2010 in zaak R 230/2009-1;

               —

               verwijzing van het Bureau in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SYTECO” voor waren en diensten van de klassen 9, 37 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Teco Electric & Machinery Co. Ltd

      Oppositiemerk of -teken: vier nationale beeldmerken die het woordelement „TECO” bevatten, voor waren van de klassen 7, 9 en 11

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-11/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 13 januari 2015 — Odvolací finanční ředitelství/Český rozhlas

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 13 januari 2015 — Odvolací finanční ředitelství/Český rozhlas
   (Zaak C-11/15)
   (2015/C 138/37)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Odvolací finanční ředitelství

      Verwerende partij: Český rozhlas

      Prejudiciële vraag

   Kan een publieke omroep die wordt gefinancierd met wettelijk opgelegde bijdragen, waarvan ook de hoogte bij wet wordt vastgesteld, die verschuldigd zijn door eenieder die eigenaar of bezitter is van een radio of deze op een andere rechtsgrond mag gebruiken, worden geacht „tegen betaling diensten te verrichten” in de zin van artikel 2, punt 1, van de Zesde btw-richtlijn (77/388/EEG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, welke diensten overeenkomstig artikel 13, A, lid 1, onder q), van deze richtlijn moeten worden vrijgesteld van btw, of verricht een dergelijke omroep een niet-economische activiteit die op grond van artikel 2 van de Zesde btw-richtlijn geenszins aan btw is onderworpen en die dus niet overeenkomstig artikel 13, A, lid 1, onder q), van deze richtlijn kan worden vrijgesteld van btw?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 1999 in zaak T-144/98: D. Cantoreggi tegen het Europees Parlement (Ambtenaren — Bevordering — Vergelĳking van verdiensten)

text:
8.4.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 102/23
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 16 december 1999                                                       van 15 december 1999
in zaak T-143/98: M. Cendrowicz tegen Commissie van                     in zaak T-144/98: D. Cantoreggi tegen het Europees Parle-
               de Europese Gemeenschappen (1)                                                           ment (1)
(Ambtenaren — Aanstelling — Vaststelling van niveau                     (Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
van te vervullen ambt — Kennisgeving van vacature —                                                      sten)
        Vergelijking van verdiensten — Kennelijke fout)
                                                                                (2000/C 102/46)
                        (2000/C 102/45)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        In zaak T-144/98, D. Cantoreggi, ambtenaar van het Europees
In zaak T-143/98, M. Cendrowicz, ambtenaar van de Commis-               Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door É. Boi-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,                 gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domici-            Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson               Fort Rheinsheim 2, tegen het Europees Parlement (gemachtig-
S.à.r.l., Rue Glesener 1, tegen Commissie van de Europese               den: Y. Pantalis en D. Waelbroeck), ondersteund door M. N.,
Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en                     vertegenwoordigd door J.-N. Louis en G.-F. Parmentier, ad-
F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot, enerzijds,         vocaten te Brussel, en C. Arendt, advocaat te Luxemburg,
nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
C. Camino in het ambt COM/98/97 is aangesteld als hoofd                 laatstgenoemde, Boulevard Royal 49, betreffende een beroep
van eenheid 1. „India, Nepal, Boetan, Sri-Lanka” van het                tot nietigverklaring van een weigering van bevordering, heeft
directoraat C „Zuid-Azië en Zuidoost-Azië” van het direc-               het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. Po-
toraat-generaal Buitenlandse betrekkingen: Zuidelijk Middel-            tocki, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
landse-Zeegebied, het Midden-Oosten en het nabije Oosten,               J. Palacio González, administrateur, op 15 december 1999 een
Latijns-Amerika, Zuid-Azië en Zuidoost-Azië en Noord-Zuid-              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
samenwerking (DG IB), het besluit houdende afwijzing van
verzoekers sollicitatie naar dat ambt en, voor zoveel nodig, het
besluit houdende afwijzing van zijn klacht, en anderzijds,              1) Verklaart nietig de besluiten van het Europees Parlement van
schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-                 12 februari, 25 februari en 22 juni 1998 houdende, respectieve-
steld als volgt: R. M. Moura-Ramos, president, V. Tiili en                   lijk, aanstelling van M. N. als hoofd van de afdeling „Technisch
P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op                 gebouwenbeheer”, afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat
16 december 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                       ambt en afwijzing van verzoekers klacht.
luidt als volgt:
                                                                        2) Verwijst het Europees Parlement in zijn eigen kosten en in die
1) Verwerpt het beroep.                                                      van verzoeker.
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.            3) Verstaat dat M. N., interveniënt, zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                             (1) PB C 340 van 7.11.1998.


title: Zaak C-436/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Bergen — België) — Belgische Staat/BLM NV (Zesde btw-richtlijn — Artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a, en 13, B, sub b — Recht op aftrek — Investeringsgoed dat toebehoort aan belastingplichtige rechtspersoon en dat ter beschikking is gesteld van personeel van deze laatste voor privédoeleinden)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Bergen — België) — Belgische Staat/BLM NV
   (Zaak C-436/10) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a, en 13, B, sub b - Recht op aftrek - Investeringsgoed dat toebehoort aan belastingplichtige rechtspersoon en dat ter beschikking is gesteld van personeel van deze laatste voor privédoeleinden)
   2012/C 151/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Bergen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Verwerende partij: BLM NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Bergen — Uitlegging van de artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a, en 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Investeringsgoed dat gedeeltelijk ter beschikking is gesteld en wordt gebruikt voor de privédoeleinden van de bestuurder van een rechtspersoon en van zijn gezin, dat recht op aftrek van voorbelasting heeft doen ontstaan — Uitsluiting van recht op aftrek

      Dictum

   De artikelen 6, lid 2, eerste alinea, sub a, en 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EEG van de Raad van 10 april 1995, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die, ook al ontbreken de kenmerken van verpachting of verhuur van onroerend goed in de zin van dat artikel 13, B, sub b, het gebruik voor privédoeleinden door personeel van een belastingplichtige rechtspersoon van een gedeelte van een gebouw dat die belastingplichtige heeft gebouwd of krachtens een zakelijk recht op het goed in bezit heeft, behandelt als een op grond van deze laatste bepaling van belasting over de toegevoegde waarde vrijgestelde dienstverrichting, indien dat goed het recht op aftrek van voorbelasting heeft doen ontstaan.
   Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of, in een situatie zoals aan de orde in het hoofdgeding, ervan kan worden uitgegaan dat sprake is van verhuur van onroerend goed in de zin van genoemd artikel 13, B, sub b.

      (1)  PB C 328 van 04.12.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 juli 2001 in zaak C-399/98 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia om een prejudiciële beslissing): Ordine degli Architetti delle Province di Milano e Lodi e.a. tegen Comune di Milano (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richtlĳn 93/37/EEG — Nationale wettelĳke regeling volgens welke houder van bouwvergunning of van goedgekeurd verkavelingsplan infrastructurele voorzieningen in eigen beheer kan aanleggen onder aftrek van bĳdrage — Nationale wettelĳke regeling volgens welke overheid rechtstreeks met particulier kan onderhandelen over inhoud van hem betreffende administratieve handelingen)

text:
29.9.2001                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 275/3
1)    Artikel 22, lid 1, sub c en i, van verordening (EEG)                                    ARREST VAN HET HOF
      nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971, betreffende de
      toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en                                 (Zesde kamer)
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
      Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
      verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni                                          van 12 juli 2001
      1983, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een sociaalver-
      zekerde van het bevoegde orgaan toestemming heeft gekregen          in zaak C-399/98 (verzoek van het Tribunale am-
      om zich naar het grondgebied van een andere lidstaat te begeven     ministrativo regionale per la Lombardia om een prejudi-
      ten einde aldaar een behandeling te ondergaan, het orgaan van       ciële beslissing): Ordine degli Architetti delle Province di
      de verblijfplaats gehouden is die verzekerde verstrekkingen te               Milano e Lodi e.a. tegen Comune di Milano (1)
      verlenen volgens de door dit orgaan toegepaste regels inzake de
      vergoeding van gezondheidszorg, als ware de betrokkene bij dit      (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richt-
      orgaan aangesloten.                                                 lijn 93/37/EEG — Nationale wettelijke regeling volgens
                                                                          welke houder van bouwvergunning of van goedgekeurd
      Wanneer een sociaalverzekerde die op basis van artikel 22,          verkavelingsplan infrastructurele voorzieningen in eigen
      lid 1, sub c, van die verordening een verzoek om toestemming        beheer kan aanleggen onder aftrek van bijdrage — Nationale
      heeft ingediend, van het bevoegde orgaan een afwijzende             wettelijke regeling volgens welke overheid rechtstreeks met
      beslissing heeft ontvangen waarvan achteraf de ongegrondheid        particulier kan onderhandelen over inhoud van hem betref-
      wordt vastgesteld, kan de betrokkene rechtstreeks van het                          fende administratieve handelingen)
      bevoegde orgaan de vergoeding vorderen van een bedrag dat
      gelijk is aan het bedrag dat het orgaan van de verblijfplaats                                 (2001/C 275/05)
      voor zijn rekening zou hebben genomen volgens de door dit
      orgaan toegepaste wettelijke regeling, indien de toestemming
      meteen was gegeven.                                                                          (Procestaal: Italiaans)
      Artikel 22 van die verordening beoogt niet, een eventuele           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      vergoeding volgens de in de lidstaat van aansluiting geldende                                 dentie van het Hof)
      tarieven te regelen, zodat het noch belet, noch voorschrijft, dat
      die staat een aanvullende vergoeding bepaalt ten belope van het     In zaak C-399/98, betreffende een verzoek aan het Hof
      verschil tussen het volgens de vergoedingsregeling van de lidstaat  krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
      van aansluiting te betalen bedrag en de vergoeding volgens de       het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia
      regeling van de lidstaat van verblijf, wanneer de eerste regeling   (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Ordine degli
      gunstiger is dan de tweede en de wetgeving van de lidstaat van      Architetti delle Province di Milano e Lodi, Piero De Amicis,
      aansluiting in een dergelijke vergoeding voorziet.                  Consiglio Nazionale degli Architetti, Leopoldo Freyrie en
                                                                          Comune di Milano, in tegenwoordigheid van: Pirelli SpA,
      Artikel 59 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49         Milano Centrale Servizi SpA, Fondazione Teatro alla Scala,
      EG) moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer de vergoeding          voorheen Ente Autonomo Teatro alla Scala, om een prejudicië-
      van de kosten van ziekenhuisverzorging in een lidstaat van          le beslissing over de uitlegging van richtlijn 93/37/EEG van de
      verblijf, zoals die voortvloeit uit de toepassing van de in die     Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
      lidstaat geldende regels, lager is dan de vergoeding waarop de      procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
      betrokkene bij toepassing van de wettelijke regeling van de         de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), heeft het
      lidstaat van aansluiting recht zou hebben gehad in geval van        Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
      zieken uitverzorging in laatstbedoelde lidstaat, het bevoegde       kamerpresident, V. Skouris (rapporteur), J.-P. Puissochet,
      orgaan de sociaalverzekerde een aanvullende vergoeding ten          R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:
      belope van dat verschil moet betalen.                               P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 12 juli 2001
                                                                          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)    Artikel 36 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en
      bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, kan niet aldus worden       Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
      uitgelegd, dat ingevolge deze bepaling een sociaalverzekerde die    coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-
      op basis van artikel 22, lid 1, sub c, van deze verordening een     ten voor de uitvoering van werken, verzet zich tegen nationale
      verzoek om toestemming heeft ingediend en van het bevoegde          wettelijke bepalingen op het gebied van stedebouw volgens welke een
      orgaan een afwijzende beslissing heeft ontvangen, recht heeft op    infrastructurele voorziening door de houder van een bouwvergunning
      vergoeding van alle ziektekosten die hij in de lidstaat waar hij    of van een goedgekeurd verkavelingsplan zonder inachtneming van de
      is behandeld heeft gemaakt, wanneer is komen vast te staan dat      procedures van de richtlijn in eigen beheer kan worden aangelegd
      die afwijzende beslissing ongegrond was.                            onder gehele of gedeeltelijke aftrek van de voor de verlening van de
                                                                          vergunning verschuldigde bijdrage, wanneer de waarde van deze
                                                                          voorziening gelijk is aan of meer bedraagt dan de in die richtlijn
                                                                          vastgestelde drempel.
(1) PB C 397 van 19.12.1998.
                                                                          (1) PB C 1 van 4.1.1999.


title: Zaak C-548/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Edgard Mulders/Rijksdienst voor Pensioenen (Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 1, sub r — Begrip „tijdvak van verzekering” — Artikel 46 — Berekening van ouderdomspensioen — In aanmerking te nemen tijdvakken van verzekering — Grensarbeider — Periode van arbeidsongeschiktheid — Samenloop van door twee lidstaten betaalde soortgelijke uitkeringen — Niet-inaanmerkingneming van betrokken periode als tijdvak van verzekering — Woonplaatsvereiste — Nationale anticumulatiebepalingen)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Edgard Mulders/Rijksdienst voor Pensioenen
   (Zaak C-548/11) (1)

   (Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 1, sub r - Begrip „tijdvak van verzekering” - Artikel 46 - Berekening van ouderdomspensioen - In aanmerking te nemen tijdvakken van verzekering - Grensarbeider - Periode van arbeidsongeschiktheid - Samenloop van door twee lidstaten betaalde soortgelijke uitkeringen - Niet-inaanmerkingneming van betrokken periode als tijdvak van verzekering - Woonplaatsvereiste - Nationale anticumulatiebepalingen)
   2013/C 164/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Edgard Mulders

      Verwerende partij: Rijksdienst voor Pensioenen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 1, sub r, en 46 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Ouderdoms- en overlijdensverzekering — Berekening van uitkeringen — In aanmerking te nemen verzekeringstijdvakken

      Dictum

   De artikelen 1, sub r, en 46 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, gelezen in samenhang met artikel 13, lid 2, sub a, van deze verordening en met de artikelen 45 VWEU en 48 VWEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat, bij de berekening van het ouderdomspensioen in een lidstaat, een periode van arbeidsongeschiktheid waarin aan een migrerende werknemer in een andere lidstaat een arbeidsongeschiktheidsuitkering is uitgekeerd waarop pensioenbijdragen zijn ingehouden, door de wetgeving van deze andere lidstaat niet wordt aangemerkt als een „tijdvak van verzekering” in de zin van die bepalingen, op grond dat de belanghebbende niet in laatstgenoemde lidstaat woont en/of krachtens de wetgeving van de eerstgenoemde lidstaat een soortgelijke uitkering heeft ontvangen die niet met de betrokken arbeidsongeschiktheidsuitkering kon worden gecumuleerd.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.