title: Zaak C-135/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/26

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-135/14)
   2014/C 175/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, W. Mölls en D. Bianchi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 1385/2013 van de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 850/98 en (EG) nr. 1224/2009, en verordeningen (EG) nr. 1069/2009, (EU) nr. 1379/2013 en (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad in verband met de wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (1) nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van verordening (EU) nr. 1385/2013 handhaven totdat een op de juiste rechtsgrondslag gebaseerde nieuwe verordening in werking treedt;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verzoekt om nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1385/2013, die door de Raad is vastgesteld op grond van artikel 349 VWEU.
   De Commissie verwijt de Raad dat hij deze richtlijn heeft vastgesteld terwijl zij had voorgesteld om deze handeling te baseren op een sectorale rechtsgrondslag, te weten de artikelen 43, lid 2, en 168, lid 4, sub b, VWEU.
   Gelet op de doelstelling en het oogmerk van de litigieuze verordening vormt artikel 349 VWEU niet de gepaste rechtsgrondslag daarvoor. Dit artikel is slechts van toepassing wanneer wordt afgeweken van het in artikel 355, lid 1, VWEU neergelegde beginsel van de toepassing van primair recht op ultraperifere gebieden. De betrokken richtlijn wijkt niet af van de Verdragen, maar past alleen het afgeleide recht aan om rekening te houden met de wijziging in de status van Mayotte. Deze uitlegging wordt niet alleen bevestigd door de inhoud van artikel 349 VWEU, maar ook door het rechtsgrondslagstelsel van het Verdrag en de historische oorsprong van dit artikel.

      (1)  PB L 354, blz. 86.


title: Zaak T-408/07: Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2010 — Crunch Fitness International/BHIM (CRUNCH) ( Gemeenschapsmerk — Verval — Intrekking van vordering tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing )

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/39

         Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2010 — Crunch Fitness International/BHIM (CRUNCH)
   (Zaak T-408/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Verval - Intrekking van vordering tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”)
   2010/C 100/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Crunch Fitness International, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Barry, solicitor, vervolgens H. Johnson, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Laitinen en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: ILG Ltd (Dun Laoghaire, Ierland) (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 augustus 2007 (zaak R 1168/2005-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen ILG Ltd en Crunch Fitness International, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte dragen hun eigen kosten alsook elk de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak F-65/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 maart 2012 — Schönberger/Parlement

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/12

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 maart 2012 — Schönberger/Parlement
   (Zaak F-65/11) (1)

   2012/C 157/22
   Procestaal: Duits
   De president van de Eerste kamer heeft na minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 252 van 27.08.11, blz. 57.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 november 1999 in de gevoegde zaken T-103/98, T-104/98, T-107/98, T-113/98 en T-118/98: S. Bech Kristensen e.a. tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Overschrĳving van pensioenrechten — Berekening van pensioenjaren — Vordering tot uitbetaling van overschot)

text:
22.1.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 20/19
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 10 november 1999
                     van 7 december 1999
                                                                       in de gevoegde zaken T-103/98, T-104/98, T-107/98,
in zaak T-92/98: Interporc Im- und Export GmbH tegen                   T-113/98 en T-118/98: S. Bech Kristensen e.a. tegen Raad
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                          van de Europese Unie (1)
                                                                       (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Overschrij-
(„Beroep tot nietigverklaring — Doorzichtigheid — Toegang              ving van pensioenrechten — Berekening van pensioenjaren
tot documenten — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom —                                — Vordering tot uitbetaling van overschot)
Afwijzing van verzoek om toegang tot documenten van de
Commissie — Strekking van uitzondering uit hoofde van
algemeen belang (gerechtelijke procedures) en van auteurs-                                        (2000/C 20/38)
                     regel — Motivering”)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (2000/C 20/37)
                                                                       In de gevoegde zaken T-103/98, T-104/98, T-107/98,
                                                                       T-113/98 en T-118/98, S. Bech kristensen, ambtenaar van de
                        (Procestaal: Duits)                            Raad van de Europese Unie, wonende te Waterloo (België),
                                                                       B. Hoff-Nielsen, ambtenaar van de Raad van de Europese Unie,
                                                                       wonende te Brussel, J. Lesueur, ambtenaar van de Raad van de
                                                                       Europese Unie, wonende te Brussel, P. Clausen, ambtenaar van
In zaak T-92/98, Interporc Im- und Export GmbH, gevestigd te           de Raad van de Europese Unie, wonende te Terhulpen (België),
Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. M. Berrisch,
                                                                       en I. Langer Andersen, ambtenaar van de Raad van de Europese
advocaat te Brussel en te Hamburg tegen Commissie van de
                                                                       Unie, wonende te Rungsted Kyst (Denemarken), vertegenwoor-
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker), betref-              digd door J.-N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier,
fende een verzoek om nietigverklaring van de beschikking van
                                                                       advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
de Commissie van 23 april 1998 waarbij verzoekster de
                                                                       burg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange 30, tegen
toegang tot bepaalde documenten is ontzegd, heeft het Gerecht          Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Bauer en
van eerste aanleg (Eerste kamer, uitgebreid), samengesteld
                                                                       D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, J. Pirrung,        van de besluiten van de Raad van 6 oktober 1997 houdende
A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op           weigering om verzoekers het bij de berekening van de
7 december 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                       pensioenjaren niet in aanmerking genomen gedeelte van hun
als volgt:                                                             naar het pensioenstelsel van de Gemeenschappen overschreven
                                                                       pensioenrechten uit te betalen, heeft het Gerecht (Eerste
                                                                       kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pir-
1) Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 23 april
                                                                       rung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 10 november
     1998, voorzover daarbij de toegang tot van de Commissie
                                                                       1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     afkomstige documenten is geweigerd.
                                                                       1) Verklaart nietig de besluiten van de Raad van 6 oktober 1997
2) Verwerpt het beroep voor het overige.                                    houdende weigering om verzoekers het bij de berekening van de
                                                                            extra pensioenjaren niet in aanmerking genomen gedeelte van hun
                                                                            naar het pensioenstelsel van de Gemeenschappen overschreven
3) Verstaat dat partijen hun eigen kosten zullen dragen.                    pensioenrechten uit te betalen.
                                                                       2) Verwijst de Raad in de kosten van het geding.
(1) PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                       (1) PB C 299 van 26.9.1998 en C 312 van 10.10.1998.


title: Zaak C-518/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 27 november 2008 — Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos/Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María Del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) op 27 november 2008 — Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos/Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María Del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet
   (Zaak C-518/08)
   (2009/C 32/34)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal de grande instance de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos

      Verwerende partijen: Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María Del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan Frankrijk na de vaststelling van richtlijn [2001/84/EG] van 27 september 2001 (1) een volgrecht in stand houden voor erfgenamen met uitsluiting van legatarissen en rechtsopvolgers?

               2)

               Staan de overgangsbepalingen van artikel 8, leden 2 en 3, van richtlijn [2001/84/EG] van 27 september 2001 Frankrijk toe om een afwijkende regeling te hebben?

      (1)  Richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (PB L 272, blz. 32).


title: Zaak T-428/10: Beroep ingesteld op 16 september 2010 — Trenzas y Cables de Acero/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/38

         Beroep ingesteld op 16 september 2010 — Trenzas y Cables de Acero/Commissie
   (Zaak T-428/10)
   ()
   2010/C 317/70
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Trenzas y Cables de Acero PSC, SL (Santander, Spanje) (vertegenwoordigers: E. González Díaz en A. Tresandí Blanco, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 juni 2010 in zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal) krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete krachtens artikel 261 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie nietig verklaren of verminderen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige procedure wordt opgekomen tegen dezelfde beschikking als die in zaak T-426/10, Moreda Riviere Trefilerías/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in voornoemde zaak.
   Verzoekster verwijt de Commissie dat zij een fout, feitelijk en rechtens, heeft gemaakt bij de toepassing van artikel 101 VWEU voor zover zij TYCSA PSC verantwoordelijk acht voor de gestelde schending van dat artikel, op grond dat TYCSA PSC, nu deze tussen 30 november 1992 en 19 september 2002 lid zou zijn geweest van een economische eenheid bestaande uit verschillende rechtspersonen (GSW, TQ, MRT en TYCSA PSC zelf), verantwoordelijkheid treft voor de in de beschikking beschreven gedraging.


title: Zaak T-44/03: Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door Giorgio Lebedef e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 101/40               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           26.4.2003
      Marseille tijdens de bijeenkomst op 23 januari 2003 in                 te Luxemburg waren, de boottocht van Brindisi naar de
      de lokalen van de Vertegenwoordiging van de Commissie                  verschillende Griekse grensposten (Korfoe, Igoumenitsa
      te Marseille bedrieglijke althans vertrouwelijke gegevens              en Patras) terug te betalen op basis van het tarief voor een
      heeft verspreid;                                                       zitplaats van het type „vliegtuigzetel” (aircraft type seat);
—     verweerster te verwijzen in alle „verhaalbare kosten”, ten       —     nietig te verklaren alle salarisafrekeningen van verzoekers
      bedrage van 10 000 EUR.                                                die zijn opgesteld overeenkomstig de besluiten;
                                                                       —     de volledige terugbetaling te gelasten waarvan de nietig-
                                                                             verklaring wordt gevorderd; van de bedragen die ten
Middelen en voornaamste argumenten                                           gevolge van de uitvoering van de bestreden besluiten
                                                                             niet werden ontvangen, vermeerderd met de wettelijke
                                                                             interesten;
Verzoekster betoogt dat een vertegenwoordiger van verweer-
ster tijdens een bijeenkomst te Marseille op 23 januari 2003           —     de Commissie te verwijzen in de kosten, de uitgaven en
bedrieglijke althans vertrouwelijke informatie heeft verspreid.              de honoraria.
Die verspreiding heeft haar schade berokkend waarvan zij
met het onderhavige beroep vergoeding vordert. Verzoekster
beroept zich op de non-contractuele aansprakelijkheid van
verweerster in het kader van artikel 288 EG alsmede op                 Middelen en voornaamste argumenten
schending van de ingevolge artikel 287 EG op haar rustende
geheimhoudingsplicht.
                                                                       In onderhavige zaak vorderen verzoekers de nietigverklaring
                                                                       van het besluit van de Commissie om de berekeningsmethode
                                                                       voor de kosten van de jaarlijkse reis naar Griekenland te
                                                                       wijzigen.
                                                                       Tot staving van hun vordering tot nietigverklaring (primair en
Beroep, op 7 februari 2003 ingesteld door Giorgio Lebedef              subsidiair) voeren verzoekers in wezen zes middelen aan: ten
 e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   eerste, schending van artikel 71 van het Statuut en de
                                                                       artikelen 7 en 8 van bijlage VII bij het Statuut, ten tweede
                          (Zaak T-44/03)                               schending van het non-discriminatiebeginsel, ten derde
                                                                       schending van het beginsel van eerbiediging van de rechten
                                                                       van verdediging, ten vierde schending van het verbod van
                         (2003/C 101/73)                               willekeurige procedure en niet-nakoming van de motiverings-
                                                                       plicht, ten vijfde schending van het vertrouwensbeginsel en de
                                                                       regel „patere legem quam ipse fecisti” en, ten zesde, niet-
                         (Procestaal: Frans)
                                                                       nakoming van de zorgplicht.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 7 februari 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Giorgio
Lebedef, wonende te Senningerberg (Luxemburg), en 49 andere
ambtenaren, vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat,                Beroep, op 6 februari 2003 ingesteld door Riva Acciaio
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                               S.p.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-45/03)
—     nietig te verklaren het besluit van het bevoegde gezag om
      voor de jaren 1993, 1994 en 1995 of de periode in deze                                    (2003/C 101/74)
      jaren waarin verzoekers ambtenaar bij de Commissie te
      Luxemburg waren, de berekeningsmethode voor de
      kosten van de jaarlijkse reis naar Griekenland, te wijzigen                              (Procestaal: Italiaans)
      door voor bepaalde bestemmingen de reisroute via
      Brindisi in aanmerking te nemen;
      of subsidiair:                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 6 februari 2003 beroep ingesteld tegen de
—     nietig te verklaren het besluit van het bevoegde gezag           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Riva
      om, voor de jaren 1993, 1994, en 1995 of de periode in           Acciaio S.p.A., vertegenwoordigd door M. Merola, M. Pap-
      deze jaren waarin verzoekers ambtenaar bij de Commissie          palardo en F. Martin, advocaten.


title: Zaak C-240/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni/Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/21/EG — Artikel 3 — Onpartijdigheid en onafhankelijkheid van nationale regelgevende instanties — Richtlijn 2002/20/EG — Artikel 12 — Administratieve bijdragen — Onderwerping van een nationale regelgevende instantie aan de voorschriften voor de overheidsfinanciën en aan voorschriften voor de beheersing en de rationalisering van de overheidsuitgaven)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni/Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze
   (Zaak C-240/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/21/EG - Artikel 3 - Onpartijdigheid en onafhankelijkheid van nationale regelgevende instanties - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 12 - Administratieve bijdragen - Onderwerping van een nationale regelgevende instantie aan de voorschriften voor de overheidsfinanciën en aan voorschriften voor de beheersing en de rationalisering van de overheidsuitgaven))
   (2016/C 350/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

      Verwerende partijen: Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze

      Dictum

   Artikel 3 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, en artikel 12 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die een nationale regelgevende instantie in de zin van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, onderwerpt aan nationale bepalingen op het gebied van de overheidsfinanciën en, inzonderheid, aan bepalingen voor de beheersing en de rationalisering van de uitgaven van overheidsdiensten, zoals in het hoofdgeding aan de orde.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-733/16: Beroep ingesteld op 18 oktober 2016 — Banque Postale/ECB

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/32

      Beroep ingesteld op 18 oktober 2016 — Banque Postale/ECB
      (Zaak T-733/16)
      (2016/C 454/55)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: La Banque Postale (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Guillaume en L. Coudray, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank

         Conclusies

      Verzoekende partij concludeert tot:

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de Europese Centrale Bank van 24 augustus 2016 betreffende het verzoek van La Banque Postale om toestemming om risicoblootstellingen aan de overheidssector overeenkomstig artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 575/2013 buiten de berekening van de hefboomratio te houden;

                  —

                  verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: De Europese Centrale Bank heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het besluit van 24 augustus 2016 betreffende het verzoek van La Banque Postale om toestemming om risicoblootstellingen aan de overheidssector buiten de berekening van de hefboomratio te houden (hierna: „bestreden besluit”) voorbarig is.

                  2.

                  Tweede middel: de ECB heeft geen discretionaire bevoegdheid bij de toepassing van artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, p.1; hierna: „verordening nr. 575/2013”).

                  3.

                  Derde middel: de ECB heeft bij de vaststelling van het bestreden besluit het recht geschonden. Deze schending houdt met name verband met:

                              —

                              het feit dat de gecentraliseerde spaargelden van La Banque Postale geen hefboomwerking hebben;

                              —

                              het vermeende risico dat de Caisse des dépôts et consignations en de Franse Staat niet zullen betalen;

                              —

                              vermeende operationele risico’s bij het inzamelen van de gecentraliseerde spaargelden van La Banque Postale.


title: Zaak C-478/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 6 november 2008 — Buzzi Unicem SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 6 november 2008 — Buzzi Unicem SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   (Zaak C-478/08)
   (2009/C 19/24)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Buzzi Unicem SpA e.a.

      Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan het in artikel 174, lid 2, EG neergelegde beginsel „de vervuiler betaalt” aldus worden uitgelegd dat verplichtingen inzake spoedbeveiliging, sanering en milieuherstel van een vervuild gebied (en/of de kosten daarvan), zij het ook alleen bij uitzondering, kunnen worden opgelegd aan een subject dat niets van doen heeft met de lozing in het milieu van de stoffen die tot de vervuiling van dat gebied hebben geleid, dan wel, indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, staat dat beginsel in de weg aan een nationale wettelijke regeling en/of een administratief besluit waarbij verplichtingen inzake spoedbeveiliging, sanering en milieuherstel van een vervuild gebied (en/of de kosten daarvan) in strijd met het evenredigheidsbeginsel worden opgelegd aan een subject dat stelt niets van doen te hebben met de lozing in het milieu van de stoffen die tot de vervuiling van dat gebied hebben geleid, zonder dat eerst diens aansprakelijkheid aan de hand van een causaal verband is vastgesteld, of louter op grond dat het werkzaam is in, zakelijke rechten bezit met betrekking tot dan wel eigenaar van een bedrijf is in een vervuild gebied?

               2)

               Staat het beginsel „de vervuiler betaalt” in de weg aan een nationale wettelijke regeling, in het bijzonder artikel 2050 van de Codice civile, op grond waarvan de overheid, wanneer verschillende bedrijven in het vervuilde gebied werkzaam zijn, die bedrijven kan verplichten de kosten van de sanering van dat gebied te dragen, zonder dat eerst hun individuele aansprakelijkheid voor de vervuiling is vastgesteld, dan wel louter op grond dat zij een specifieke positie innemen omdat zij eigenaar zijn van de productiemiddelen en dus objectief aansprakelijk zijn voor de door hen veroorzaakte milieuschade, of in elk geval kunnen worden verplicht tot het saneren van de omliggende vervuilde gebieden, ook wanneer zij die vervuiling niet hebben veroorzaakt en zonder dat er sprake is van een proportionele grondslag?

               3)

               Staat de communautaire richtlijn betreffende het herstellen van milieuschade (richtlijn 2004/35/EG (1) van 21 april 2004, in het bijzonder artikel 7 ervan en bijlage II waarnaar in dat artikel wordt verwezen) in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de overheid als „redelijke opties voor het herstel van de milieuschade” andere werken aan de milieucomponenten (in casu „fysieke isolatie” van de bodem langs de zee) kan opleggen dan die waarvoor eerder, na een passend op tegenspraak gevoerd onderzoek, was geopteerd en die reeds waren goedgekeurd en uitgevoerd of in uitvoering waren, zonder een onderzoek te hebben ingesteld naar de specifieke situatie van het gebied, naar de kosten van uitvoering daarvan in samenhang met de redelijkerwijze voorzienbare voordelen, naar de mogelijke of waarschijnlijke nevenschade en de mogelijke of de waarschijnlijke schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid en de openbare veiligheid en naar de tijd die nodig is voor de verwezenlijking daarvan?

               4)

               Staat de communautaire richtlijn betreffende het herstellen van milieuschade (richtlijn 2004/35/EG van 21 april 2004, in het bijzonder artikel 7 ervan en bijlage II waarnaar in dat artikel wordt verwezen), gelet op de bijzondere situatie in het gebied van nationaal belang Priolo, in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de overheid ex auctoritate de inachtneming van dergelijke voorschriften als voorwaarde kan stellen voor de toestemming voor rechtmatig gebruik van terreinen waarop de sanering niet rechtstreeks betrekking heeft, omdat zij reeds zijn gesaneerd of niet zijn vervuild, maar die binnen het afgebakende gebied van nationaal belang Priolo liggen?

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak T-296/08: Beroep ingesteld op 28 juli 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/19

         Beroep ingesteld op 28 juli 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie
   (Zaak T-296/08)
   (2008/C 247/38)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: Rechtsanwalt U. Claus)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 mei 2008 over de definitieve goedkeuring van een betaling in het kader van het project „Integrationsindikatoren und Generationswechsel” op grond van de financieringsovereenkomst JLS/2004/INTI/077, voor zover hierbij verzoekers verzoek tot goedkeuring van een aanvullende betaling van 59 592,77 EUR als eindsaldo naast het reeds goedgekeurde bedrag, is geweigerd;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker en de Commissie hebben in mei 2005 een overeenkomst getekend over de subsidie voor een project in het kader van het programma INTI. Bij brief van 23 mei 2008 heeft verweerster de betaling van een eindsaldo aan verzoeker goedgekeurd, dat kleiner was dan het door verzoeker ter goedkeuring ingediende eindsaldo. Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen de afwijzing van zijn verzoek tot betaling van de kosten die het goedgekeurde bedrag overstijgen.
   Verzoeker voert tot staving van zijn beroep aan dat de stelling van de Commissie dat elke wijziging ter zake van de deelnemers aan het project nadat de financieringsovereenkomst is gesloten, het voorwerp moet uitmaken van een herzieningsovereenkomst, onjuist is, daar dit vereiste niet uit de financieringsovereenkomst kan worden afgeleid. Bovendien heeft de Commissie de goedkeuring van kosten geweigerd op grond van verschillende argumenten die in strijd zijn met de financieringsovereenkomst en met de eerdere praktijk van de Commissie.


title: Zaak T-327/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Mallis en Malli/Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/32

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Mallis en Malli/Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak T-327/13)
   2013/C 252/54
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Konstantinos Mallis (Larnaka, Cyprus) en Elli Malli (Larnaka, Cyprus) (vertegenwoordigers: E. Efstathiou, K. Efstathiou en K. Liasidou, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het besluit van de Eurogroep van 25 maart 2013 nietig te verklaren, dat definitief is geworden bij besluit [KDP (kanonistiki diokitiki praxi, regelgevingshandeling)] 104/2013 van de president van Central Bank of Cyprus, in zijn hoedanigheid van agent en/of vertegenwoordiger van het Europees Stelsel van centrale banken, van 29 maart 2013, waarbij is besloten tot de „verkoop van bepaalde producten” van Cyprus Popular Bank Public Co Ltd en dat in wezen een gemeenschappelijk besluit van de Europese Centrale bank en de Europese Commissie is;

               —

               subsidiair, te verklaren dat het bovengenoemde besluit van de Eurogroep in wezen, ongeacht de vorm ervan, een besluit van de Europese Centrale Bank en/of een gezamenlijk met de Europese Commissie genomen besluit is;

               —

               de Europese Centrale Bank en/of de Europese Commissie in de kosten van deze procedure te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Met hun eerste middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit nietig is aangezien de door het Verdrag betreffende de Europese Unie aan de Europese Centrale Bank en aan de Europese Commissie toegekende bevoegdheden daarmee zijn overschreden, zodat het besluit een handeling ultra vires van de twee organen is.

               2)

               Met hun tweede middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit een schending vormt van het eigendomsrecht dat door artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en door artikel 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens wordt gewaarborgd, zoals bevestigd door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               3)

               Met hun derde middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit kennelijk ongegrond is, een rechtsgrondslag ontbeert en in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Met hun vierde middel stellen verzoekers dat het bestreden besluit tevens in strijd is met de algemeen aanvaarde rechtsbeginselen die voortvloeien uit het recht van de Europese Unie en ook met het beginsel dat niemand zijn eigen nalatigheid kan inroepen om een voordeel te verkrijgen en/of onrechtmatig en/of onwettig optreden te rechtvaardigen.


title: Zaak T-104/14 P-INTP: Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — Commissie/Verile en Gjergji („Procedure — Uitlegging van een arrest”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/17

         Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — Commissie/Verile en Gjergji
   (Zaak T-104/14 P-INTP) (1)

   ((„Procedure - Uitlegging van een arrest”))
   (2017/C 078/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Marco Verile (Cadrezzate, Italië) en Anduela Gjergji (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om uitlegging van het arrest van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji (T-104/14 P, EU:T:2015:776)

      Dictum

               1)

               Punt 3 van het dictum van het arrest van 13 oktober 2015, Commissie/Verile en Gjergji (T-104/14 P), moet aldus worden uitgelegd dat het zowel betrekking heeft op de kosten van de procedure in hogere voorziening, als op de kosten van de procedure in eerste aanleg.

               2)

               Marco Verile en Anduela Gjergji, enerzijds, en de Europese Commissie, anderzijds, dragen elk hun eigen kosten van de uitleggingsprocedure.

               3)

               De minuut van het onderhavige arrest wordt aan de minuut van het geïnterpreteerde arrest gehecht. In margine van de minuut van laatstgenoemd arrest wordt aantekening gedaan van het onderhavige arrest.

      (1)  PB C 151 van 19.5.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 17 mei 2001 in de gevoegde zaken C-322/99 en C-323/99 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Burgdorff tegen Hans-Georg Fischer (C-322/99) en Finanzamt Düsseldorf-Mettmann tegen Klaus Brandenstein (C-323/99) (Zesde BTW-richtlĳn — Artikelen 5, lid 6, en 11 A, lid 1, sub b — Onttrekking van een bedrĳfsgoed voor privédoeleinden — Belastingheffing, indien voor het goed of de bestanddelen daarvan recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan — Begrip bestanddelen van het onttrokken goed)

text:
C 200/20                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          14.7.2001
1)    Door in strijd met de artikelen 5 en 7 juncto bijlage II van         volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),
      richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake             D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
      het behoud van de vogelstand een regeling vast te stellen die de     generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
      vangst en het houden van de soorten Passer italiae, Passer           op 17 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
      montanus en Sturnus vulgaris toestaat, is de Italiaanse              als volgt:
      Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
      tingen niet nagekomen.
                                                                           1)    Indien een belastingplichtige een goed (in dit geval een voertuig)
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.                               dat zonder recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde
                                                                                waarde is gekocht en waaraan na de aankoop werkzaamheden
3)    Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.
                                                                                zijn verricht waarvoor de belasting over de toegevoegde waarde
                                                                                is afgetrokken, onttrekt voor andere dan bedrijfsdoeleinden, treft
                                                                                de belasting over de toegevoegde waarde die is verschuldigd op
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn van de
                                                                                Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
                                                                                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde;
                                                                                uniforme grondslag, alleen de „bestanddelen” waarvoor recht op
                                                                                aftrek is ontstaan, te weten de bestanddelen die hun fysieke en
                                                                                economische kenmerken definitief hebben verloren doordat zij
                                                                                na de aanschaf van het voertuig daarin zijn geïntegreerd in
                                                                                verband met leveringen van goederen die hebben geleid tot een
                     ARREST VAN HET HOF                                          duurzame waardevermeerdering van het voertuig die op het
                                                                                tijdstip van de onttrekking nog niet volledig was verbruikt.
                            (Vijfde kamer)
                                                                           2)    In geval van een op grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde
                          van 17 mei 2001                                        richtlijn 77/388 belaste onttrekking, met name de onttrekking
                                                                                van een goed (in dit geval een voertuig),
in de gevoegde zaken C-322/99 en C-323/99 (verzoeken
                                                                                —      dat zonder recht op aftrek is aangeschaft, en
van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing):
Finanzamt Burgdorff tegen Hans-Georg Fischer
(C-322/99) en Finanzamt Düsseldorf-Mettmann tegen                                —      waaraan werkzaamheden zijn verricht waarvoor recht
                Klaus Brandenstein (C-323/99) (1)                                       op aftrek is ontstaan en waarbij „bestanddelen” zijn
                                                                                geïntegreerd,
(Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 5, lid 6, en 11 A, lid 1,
sub b — Onttrekking van een bedrijfsgoed voor privédoelein-                      is de maatstaf van heffing in de zin van artikel 11 A, lid 1,
den — Belastingheffing, indien voor het goed of de bestand-                      sub b, van de Zesde richtlijn 77/388 de ten tijde van de
delen daarvan recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan                      onttrekking geldende prijs van de in het voertuig geïntegreerde
       — Begrip bestanddelen van het onttrokken goed)                            goederen die in de zin van artikel 5, lid 6, van deze richtlijn
                                                                                bestanddelen van het onttrokken goed vormen.
                          (2001/C 200/35)
                                                                           3)    De afgetrokken belasting over de toegevoegde waarde voor
                                                                                werkzaamheden die na de aanschaf van een goed (in dit geval
                           (Procestaal: Duits)                                   een voertuig) zijn verricht en die in geval van onttrekking van
                                                                                het voertuig niet op grond van artikel 5, lid 6, van de Zesde
                                                                                richtlijn aan de belasting over de toegevoegde waarde zijn
                                                                                onderworpen, moet worden herzien overeenkomstig artikel 20,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       lid 1, sub b, van de richtlijn, voorzover de waarde van de
                          dentie van het Hof)                                    betrokken werkzaamheden niet volledig is verbruikt in het kader
                                                                                van de beroepsuitoefening van de belastingplichtige vóór de
                                                                                overbrenging van het voertuig naar zijn privévermogen.
In de gevoegde zaken C-322/99 en C-323/99, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
Bundesfinanzhof (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen
tussen Finanzamt Burgdorf en Hans-Georg Fischer (C-322/99)
en tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann en Klaus
                                                                           (1) PB C 333 van 20.11.1999.
Brandenstein (C-323/99), om een prejudiciële beslissing over
de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
L 145, blz. l), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als


title: Zaak C-392/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 augustus 2012 door Fruit of the Loom, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 juni 2012 in zaak T-514/10, Fruit of the Loom, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/9

         Hogere voorziening ingesteld op 22 augustus 2012 door Fruit of the Loom, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 juni 2012 in zaak T-514/10, Fruit of the Loom, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-392/12 P)
   2012/C 355/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Fruit of the Loom, Inc. (vertegenwoordigers: S. Malynicz, Barrister, en V. Marsland, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 21 juni 2012 in zaak T-514/10 vernietigen;

               —

               het BHIM en interveniënt verwijzen in hun eigen kosten en in die van rekwirante.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat het onderzoek krachtens artikel 15, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) drie stadia kent. In de eerste plaats moet worden beoordeeld of het merk zoals het is ingeschreven onderscheidend vermogen heeft. In de tweede plaats moet worden beoordeeld of het merk zoals het is gebruikt onderscheidend vermogen heeft. In de derde plaats moet worden beoordeeld of het onderscheidend vermogen van het merk zoals het is ingeschreven is gewijzigd. Had het Gerecht deze aanpak juist toegepast op het bewijs, zou het tot de slotsom zijn gekomen dat het bewijs van het gebruik voldeed aan de eisen van artikel 15, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk.
   Het Gerecht heeft voor de uitlegging van het gemeenschapsmerk een onjuiste regel opgelegd, volgens welke een woordelement van een merk dat niet wordt begrepen door de consumenten van een lidstaat (omdat het een obscuur woord is in een andere taal van de Unie of niet lijkt op een woord in hun eigen taal) toch moet worden geacht hetzelfde onderscheidend vermogen te hebben als een wordelement dat zij wel begrijpen en dat zelf onderscheidend vermogen heeft.
   Het Gerecht heeft de rechtspraak van het Hof betreffende gebruik in de context van onderscheidend vermogen dat is verkregen in de zin van artikel 7 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, niet naar analogie in aanmerking heeft genomen of toegepast. Volgens die rechtspraak kan een merk onderscheidend vermogen verkrijgen door het gebruik van dat merk als element van of in samenhang met een ingeschreven merk (zie arrest van 7 juli 2005, C-353/03, Société des Produits Nestlé S.A./Mars UK Limited, Jurispr. blz. I-6135).
   Het Gerecht heeft de feiten onjuist voorgesteld met betrekking tot rekwirantes gebruik van het woord FRUIT in haar informele contacten met klanten. Anders dan het Gerecht heeft vastgesteld, was dat gebruik niet louter intern en vormde het een normaal gebruik van het merk.
   Het Gerecht heeft de feiten onjuist voorgesteld met betrekking tot rekwirantes gebruik van het merk FRUIT op haar website www.fruit.com. Anders dan het Gerecht heeft vastgesteld, beoogde dat gebruik goederen te bevorderen en vormde het een normaal gebruik.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-186/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 1 april 2016 – Ruxandra Paula Andriciuc și alții/Banca Românească SA

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curte de Apel Oradea (Roemenië) op 1 april 2016 – Ruxandra Paula Andriciuc și alții/Banca Românească SA
   (Zaak C-186/16)
   (2016/C 243/17)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curte de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ruxandra Paula Andriciuc e.a.

      Verwerende partij: Banca Românească SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) aldus worden uitgelegd dat de aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen strikt moet worden beoordeeld aan de hand van de situatie ten tijde van sluiten van de overeenkomst of valt daaronder ook het geval waarin de prestatie van een consument tijdens de uitvoering van een duurovereenkomst als gevolg van aanzienlijke schommelingen van de wisselkoers onredelijk bezwarend is geworden ten opzichte van de situatie ten tijde van sluiten van de overeenkomst?

               2)

               Moet de duidelijkheid en begrijpelijkheid van een beding in een overeenkomst in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 aldus worden opgevat dat dit beding enkel de redenen die ten grondslag liggen aan de opname ervan in de overeenkomst en het werkingsmechanisme hoeft te bevatten, of moet het ook alle mogelijke gevolgen ervan illustreren die kunnen leiden tot een variatie van de door de consument betaalde prijs, bijvoorbeeld het koersrisico, en kan in het licht van richtlijn 93/13/EEG worden aangenomen dat de plicht van de bank om de cliënt op het moment van de kredietverlening voor te lichten uitsluitend betrekking heeft op de voorwaarden van het krediet, namelijk de rente, de commissies en de zekerheden ten laste van de kredietnemer, maar de mogelijke appreciatie of depreciatie van een buitenlandse munt niet onder deze informatieplicht valt?

               3)

               Moet artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG aldus worden uitgelegd dat de uitdrukkingen „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” en „gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten” een beding omvatten dat is opgenomen in een kredietovereenkomst in vreemde valuta tussen een verkoper en een consument waarover niet afzonderlijk is onderhandeld, krachtens hetwelk het krediet in dezelfde valuta moet worden terugbetaald?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak C-255/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 mei 2012 — Telecom Italia SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 mei 2012 — Telecom Italia SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-255/12)
   2012/C 217/26
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Telecom Italia SpA

      Verwerende partijen: Autorità per le garanzie nelle comunicazioni, Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vraag

   Moeten de betrokken bepalingen van gemeenschapsrecht in deze sector, inzonderheid de bepalingen van richtlijn 2002/20/EG (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan genoemde nationale bepalingen, met name wet nr. 266/2005, mede gelet op de concrete toepassing ervan door de toezichthoudende autoriteit?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak T-464/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2014 door Risto Nieminen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 april 2014 in zaak F-81/12, Nieminen/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/45

         Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2014 door Risto Nieminen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 10 april 2014 in zaak F-81/12, Nieminen/Raad
   (Zaak T-464/14 P)
   2014/C 261/71
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Risto Nieminen (Kraainem, België) (vertegenwoordigers: M. de Abreu Caldas, D. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 10 april 2014 in zaak F-81/12 (RistoNieminen/Raad) te vernietigen;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken de rekwirerende partij heeft verweten dat zij onvoldoende elementen had aangevoerd om aan te tonen dat er sprake was van een kennelijke beoordelingsfout, ofschoon het wist dat zij niet over reële mogelijkheden beschikte om dat aan te tonen en weigerde om de verwerende partij te verplichten, alle relevante documenten over te leggen om de gegrondheid van dat middel te beoordelen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van het bewijsmateriaal en van de feiten.


title: Zaak C-466/99: Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
5.2.2000                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 34/19
— Het Verenigd Koninkrijk heeft gehandeld in strijd met                    omzettingstermijn is verstreken op 30 juni 1996, zonder dat
     artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2057/82 (zoals gewij-           het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die
     zigd bij artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2241/87 met            nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
     ingang van 1 augustus 1987), door te verzuimen om                     Commissie vermelde richtlijn.
     strafrechtelijke of administratieve stappen te ondernemen
     tegen de kapiteins en eigenaars van schepen waarvan is
     vastgesteld dat zij de geldende regelingen met betrekking
     tot de instandhoudings- en controlemaatregelen niet na-               (1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.
     leven.
(1) Verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983
    tot instelling van een communautaire regeling voor de instandhou-
    ding en het beheer van de visbestanden (PB L 24 van 27.01.83,
    blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 2057/82 van de Raad van 29 juni 1982
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op
    de activiteiten van vissersvaartuigen uit de lidstaten (PB L 220 van
    29.07.82, blz. 1).                                                     Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie
(3) Verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987             van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op                                         bliek
    de visserijactiviteiten (PB L 207 van 29.07.87, blz. 1).
                                                                                (Zaak C-466/99)
                                                                                (2000/C 34/36)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie                        3 december 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                 ninkrijk                                  woordigd door L. Ström, lid van haar juridische dienst, en
                                                                           G. Bisogni, ter beschikking van die juridische dienst gesteld
                            (Zaak C-455/99)                                magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                           Kirchberg.
                             (2000/C 34/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1 december 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de Commis-
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                       sie niet in kennis te stellen van de plannen voor het beheer
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                        en de lozing van afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen,
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                    verpakkingen en verpakkingsafval, niet voldaan heeft aan
Wagner, Kirchberg.                                                              de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artike-
                                                                                len 7, 6 en 14 van de richtlijnen 75/442/EEG (1),
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                91/689/EEG (2) en 94/62/EG (3);
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de                — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkings-               Middelen en voornaamste argumenten
     afval (1), niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
     op hem rustende verplichtingen;
                                                                           De Italiaanse Republiek diende de Commissie de in de richtlij-
— het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.                       nen 75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG bedoelde informa-
                                                                           tie betreffende de opstelling van plannen voor het beheer en
                                                                           lozing van afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen, verpakkingen
Middelen en voornaamste argumenten                                         en verpakkingsafval te verstrekken, overeenkomstig de artike-
                                                                           len 7, 6 en 14 van die richtlijnen.
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex ar-
tikel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatrege-             De Commissie heeft die informatie niet ontvangen, ook niet
len te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte                  nadat zij de Italiaanse autoriteiten op 21 oktober 1998 haar
richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die                met redenen omkleed advies had doen toekomen.
 ---pagebreak--- C 34/20                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.2.2000
Gelet op deze omstandigheden is de Commissie van oordeel,                 fenylen (PCB’s/PCT’s) (1), althans deze bepalingen niet ter
dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de krachtens           kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan
het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen.                    de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen;
                                                                     — het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
(1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
(2) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
(3) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex ar-
                                                                     tikel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatrege-
                                                                     len te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
                                                                     richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
Beroep, op 6 december 1999 ingesteld door Commissie                  omzettingstermijn is verstreken op 16 maart 1998, zonder dat
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                    het Verenigd Koninkrijk de bepalingen heeft vastgesteld die
                             ninkrijk                                nodig zijn voor de uitvoering van de in de conclusies van de
                                                                     Commissie vermelde richtlijn.
                         (Zaak C-468/99)
                                                                     (1) PB L 243 van 24.09.1996, blz. 31.
                          (2000/C 34/37)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
6 december 1999 beroep tegen Verenigd Koninkrijk ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                           Doorhaling van zaak C-90/99 (1)
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                                (2000/C 34/38)
Wagner, Kirchberg.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 1999
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de          de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/99: Commis-
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             bliek.
     96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende
     de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorter-       (1) PB C 160 van 5.6.1999.


title: Zaak T-576/12: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Łaszkiewicz/BHIM — Capital Safety Group EMEA (PROTEKT) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROTEKT — Oudere gemeenschapswoordmerken PROTECTA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/38

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2014 — Łaszkiewicz/BHIM — Capital Safety Group EMEA (PROTEKT)
   (Zaak T-576/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PROTEKT - Oudere gemeenschapswoordmerken PROTECTA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 292/46
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Grzegorz Łaszkiewicz (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Gwiazdowska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Capital Safety Group EMEA SAS (Carros, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2012 (zaak R 700/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Capital Safety Group SAS en Grzegorz Łaszkiewicz

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grzegorz Łaszkiewicz wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13. 4. 2013.


title: Zaak T-30/09: Beroep ingesteld op 21 januari 2009 — Engelhorn/BHIM — The Outdoor Group (peerstorm)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/29

         Beroep ingesteld op 21 januari 2009 — Engelhorn/BHIM — The Outdoor Group (peerstorm)
   (Zaak T-30/09)
   (2009/C 82/52)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Engelhorn KGaA (Mannheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Outdoor Group Limited (Northampton, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2008 in zaak R 167/2008-5 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „peerstorm” voor waren en diensten van klasse 25 — aanvraag nr. 4 115 382

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: The Outdoor Group Limited

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „PETER STORM” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 833 566, alsook het Britse merk „PETER STORM” voor waren van klasse 18

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat, alsook schending van regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), aangezien onvoldoende is bewezen dat het oppositiemerk is gebruikt op een wijze die de verkregen rechten in stand houdt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-196/06 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 maart 2007 — Alecansan SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), CompUSA Management Co (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Aanvraag om inschrijving van beeldmerk — Oppositie van houder van ouder nationaal beeldmerk — Gevaar voor verwarring — Geen — Geen soortgelijkheid van door conflicterende merken aangeduide waren en diensten)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/24

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 9 maart 2007 — Alecansan SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), CompUSA Management Co
   (Zaak C-196/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Aanvraag om inschrijving van beeldmerk - Oppositie van houder van ouder nationaal beeldmerk - Gevaar voor verwarring - Geen - Geen soortgelijkheid van door conflicterende merken aangeduide waren en diensten)
   (2007/C 96/42)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Alecansan SL (vertegenwoordigers: P. Merino Baylos en A. Velázquez Ibáñez, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), CompUSA Management Co
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 7 februari 2006, Alecansan/BHIM (T-202/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot vernietiging ingesteld door de houder van het nationale beeldmerk „COMP USA ”voor waren ingedeeld in klasse 39 tegen beslissing R 711/2002-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 24 maart 2003, houdende verwerping van het beroep ingesteld tegen de beslissing van de oppositieafdeling houdende afwijzing van de oppositie ingesteld tegen de aanvraag om inschrijving van het communautaire beeldmerk „COMP USA ”voor waren ingedeeld in de klassen 9 en 37 — Soortgelijkheid van merken — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Alecansan SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-431/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de VAT and Duties Tribunals, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 september 2008 — 1) F G Wilson (Engineering) Ltd, 2) Caterpillar EPG Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de VAT and Duties Tribunals, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 september 2008 — 1) F G Wilson (Engineering) Ltd, 2) Caterpillar EPG Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-431/08)
   (2008/C 327/23)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunals, London (op verzoek van het Northern Ireland Tribunal Centre)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: F G Wilson (Engineering) Ltd, Caterpillar EPG Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de goederen […] in casu aan het douanetoezicht onttrokken in de zin van artikel 203, lid 1, van het douanewetboek (1) op grond van het bepaalde in artikel 865 van de uitvoeringsverordening (2)?

               2)

               Indien dit het geval is, is daardoor ingevolge artikel 203 van het douanewetboek een douaneschuld bij invoer ontstaan?

               3)

               Indien het antwoord op de vragen 1 en 2 bevestigend luidt, staat het douanewetboek, en meer bepaald artikel 78, lid 3, herziening van de aangifte toe om de communautaire code te corrigeren en, zo ja, is HMRC dan verplicht de aangifte te wijzigen en de situatie te regulariseren?

               4)

               Indien regularisatie op grond van artikel 78 van het douanewetboek niet mogelijk is, en gezien het feit dat er sprake is van een douaneschuld uit hoofde van artikel 203 van het douanewetboek en dat vaststaat dat er sprake is van een bijzondere situatie in de zin van artikel 899 van de uitvoeringsverordening, kan het Tribunal dan in de omstandigheden en in het licht van de vaststellingen die hierna volgen, concluderen dat van klaarblijkelijke nalatigheid geen sprake is, zodat de douaneschuld krachtens artikel 239 van het douanewetboek moet worden kwijtgescholden en de navordering van douanerechten moet worden ingetrokken? Meer bepaald, mogen de bevoegde autoriteiten bij de beoordeling of van de zijde van de betrokken ondernemer sprake is van klaarblijkelijke nalatigheid het feit in aanmerking nemen, dat de nalatigheid van de douaneautoriteiten in hun taak op het gebied van zorgvuldigheid en beleid heeft bijgedragen aan de vergissingen die de douaneschuld hebben doen ontstaan?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Zaak C-676/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2013 door Zoo Sport Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-453/12, Zoo Sport Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp., interveniënte voor het Gerecht

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/2

         Hogere voorziening ingesteld op 17 december 2013 door Zoo Sport Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-453/12, Zoo Sport Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp., interveniënte voor het Gerecht
   (Zaak C-676/13 P)
   2014/C 303/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Zoo Sport Ltd (vertegenwoordiger: I. Rungg, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp.
   Bij beschikking van 15 juli 2014 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-139/06: Beroep ingesteld op  12 mei 2006  — Frankrijk/Commissie

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/31

         Beroep ingesteld op 12 mei 2006 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-139/06)
   (2006/C 165/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Franse Republiek (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en S. Gasri, gemachtigden)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               primair, de litigieuze beschikking nietig te verklaren wegens onbevoegdheid van de Commissie;

               —

               subsidiair, de litigieuze beschikking nietig te verklaren wegens onregelmatigheid van de procedure op grond van schending van de rechten van de verdediging;

               —

               meer subsidiair, de litigieuze beschikking nietig te verklaren voorzover zij een onjuiste beoordeling bevat van de maatregelen die Frankrijk heeft getroffen om volledig uitvoering te geven aan het arrest van 12 juli 2005;

               —

               nog meer subsidiair, de litigieuze beschikking nietig te verklaren voorzover de daarbij vastgestelde dwangsom lager had moeten zijn;

               —

               geheel subsidiair, de dwangsom te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure of, in geval van verlaging van de dwangsom door het Gerecht, elke partij te verwijzen in de eigen kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 11 juni 1991 (1) heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen vastgesteld dat verzoekster niet heeft voldaan aan de verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van de gemeenschapswetgeving inzake visserijbeleid. Aangezien dit arrest niet is uitgevoerd, heeft de Commissie op grond van artikel 228 EG beroep ingesteld bij het Hof, en bij arrest van 12 juli 2005 (2) is verzoekster veroordeeld tot betaling aan de Commissie van een dwangsom voor elke periode van zes maanden te rekenen vanaf de uitspraak van het arrest, alsmede van een forfaitair bedrag. Na dit arrest heeft de Commissie de stand van de uitvoering van het arrest van het Hof van 11 juni 1991 door verzoekster verder onderzocht en, nadat zij had vastgesteld dat verzoekster het arrest niet volledig had uitgevoerd, een beschikking tot haar gericht met het verzoek om betaling van de financiële sancties die haar door het Hof van Justitie bij het arrest van 12 juli 2005 zijn opgelegd. Het betreft de bestreden beschikking.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster verschillende middelen aan.
   Primair stelt zij dat de litigieuze beschikking nietig moet worden verklaard wegens onbevoegdheid van de Commissie, omdat deze geen beschikking kan geven waarbij van een lidstaat de betaling wordt verlangd van een door het Hof in het kader van artikel 228 EG opgelegde dwangsom. Op grond van artikel 228 EG is alleen het Hof bevoegd om een dergelijke betaling te verlangen, aangezien hiervoor eerst moet worden vastgesteld dat de niet-nakoming voortduurt.
   Subsidiair beroept verzoekster zich op de onregelmatigheid van de procedure voor de vaststelling van de beschikking door de Commissie op grond van schending van de rechten van de verdediging, aangezien de Franse autoriteiten niet in de gelegenheid zijn geweest om vóór de vaststelling van de litigieuze beschikking op zinvolle wijze hun opmerkingen in te dienen.
   Meer subsidiair stelt verzoekster onjuiste beoordeling door de Commissie van de maatregelen die Frankrijk heeft getroffen om volledig uitvoering te geven aan het arrest van het Hof.
   Nog meer subsidiair stelt zij dat de Commissie, gelet op de door haar sinds het arrest van het Hof genomen uitvoeringsmaatregelen, een lagere dwangsom had moeten vaststellen.
   Ten slotte is verzoekster geheel subsidiair van mening dat het Gerecht, zo het zich op het standpunt mocht stellen dat de Commissie niet bevoegd was om de bij het arrest van het Hof opgelegde dwangsom te verlagen, zelf hiertoe moet beslissen in het kader van zijn volle rechtsmacht.

      (1)  Commissie/Frankrijk (C-64/88, Jurispr. blz. I-2727).

      (2)  Commissie/Frankrijk (C-304/02, Jurispr. blz. I-6263).


Belangrijke juridische mededeling

|

E2001P0002

Verzoek om advies van het EVA-Hof door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (de administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) bij beschikking van genoemde rechtbank van 12 maart 2001 in de zaak van dr. Martin Franz Pucher (Zaak E-2/01)

Publicatieblad Nr. C 242 van 30/08/2001 blz. 0005 - 0005

Verzoek om advies van het EVA-Hof door de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (de administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) bij beschikking van genoemde rechtbank van 12 maart 2001 in de zaak van dr. Martin Franz Pucher(Zaak E-2/01)(2001/C 242/08)Ingevolge een beschikking van 12 maart 2001 van de Verwaltungsbeschwerdeinstanz des Fürstentums Liechtenstein (de administratieve rechtbank van het Vorstendom Liechtenstein) heeft de Griffie van het EVA-Hof op 14 maart 2001 een verzoek om advies in de zaak van dr. Martin Franz Pucher ontvangen betreffende de volgende vragen:1. Vormt de door artikel 180a, lid 1, van het PGR voorgeschreven verblijfplaatsvereiste openlijke of heimelijke discriminatie op grond van nationaliteit in de zin van artikel 4 van de EER-overeenkomst, en vormt deze verblijfplaatsvereiste anders een beperking van de in artikel 31 van de EER-overeenkomst vervatte vrijheid van vestiging?2. Gesteld dat vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: is dergelijke discriminatie of beperking gerechtvaardigd uit hoofde van de openbare orde en/of openbare veiligheid (zie artikel 33 van de EER-overeenkomst)?


title: Zaak F-39/12: Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — ZZ/Rekenkamer

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/38

         Beroep ingesteld op 19 maart 2012 — ZZ/Rekenkamer
   (Zaak F-39/12)
   2012/C 138/89
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer tot afwijzing van het verzoek om erkenning van het bestaan van een onrechtmatige gedraging waardoor de verzoekende partij materiële en immateriële schade zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 7 december 2011, gericht tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij om erkenning van het feit dat de Rekenkamer zich onrechtmatig heeft gedragen waardoor de verzoekende partij schade heeft geleden waarvoor de Europese Unie niet-contractueel aansprakelijk is;

               —

               veroordeling van de Rekenkamer tot betaling van een vergoeding van 50 000 EUR voor de immateriële schade, en voor de materiële schade van een bedrag bestaande in het verschil tussen het bedrag van de bezoldiging waarop de verzoekende partij aanspraak had kunnen maken indien zij een gemiddeld carrièreverloop had gehad en haar huidige rang alsmede in het verschil bestaande in het bedrag van de bezoldiging waarop zij aanspraak had kunnen maken indien zij haar loopbaan tot de wettelijke pensioenleeftijd had voortgezet en haar huidige pensioen;

               —

               verwijzing van de Rekenkamer in de kosten.


title: Zaak C-527/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Lourdes Cachaldora Fernández/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Prejudiciële verwijzing — Mannelijke en vrouwelijke werknemers — Gelijke behandeling op het gebied van de sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Artikel 4 — Richtlijn 97/81/EG — Door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Berekening van uitkeringen — Systeem voor de opvulling van bijdrageonderbrekingen — Deeltijdwerkers en voltijdwerkers)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Galicia — Spanje) — Lourdes Cachaldora Fernández/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
   (Zaak C-527/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Mannelijke en vrouwelijke werknemers - Gelijke behandeling op het gebied van de sociale zekerheid - Richtlijn 79/7/EEG - Artikel 4 - Richtlijn 97/81/EG - Door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Berekening van uitkeringen - Systeem voor de opvulling van bijdrageonderbrekingen - Deeltijdwerkers en voltijdwerkers))
   (2015/C 198/07)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lourdes Cachaldora Fernández

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan bijdrageonderbrekingen die vallen binnen de referentieperiode voor de berekening van een op bijdragen gebaseerd arbeidsongeschiktheidspensioen en volgen op deeltijdwerk, in aanmerking worden genomen ten belope van de toepasselijke minimumbijdragegrondslagen zoals verminderd overeenkomstig de deeltijdcoëfficiënt, terwijl een dergelijke vermindering niet is voorzien indien deze onderbrekingen volgen op voltijdwerk.

               2)

               De raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, gesloten op 6 juni 1997, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet in die zin worden uitgelegd dat niet binnen de werkingssfeer ervan valt een regeling van een lidstaat op grond waarvan bijdrageonderbrekingen die vallen binnen de referentieperiode voor de berekening van een op bijdragen gebaseerd arbeidsongeschiktheidspensioen en volgen op deeltijdwerk, in aanmerking worden genomen ten belope van de toepasselijke minimumbijdragegrondslagen zoals verminderd overeenkomstig de deeltijdcoëfficiënt, terwijl een dergelijke vermindering niet is voorzien indien deze onderbrekingen volgen op voltijdwerk.

      (1)  PB C 9 van 11.1.2014.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 juni 1997 in zaak T-237/95: F. Carbajo Ferrero tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Intern vergelijkend onderzoek - Aanstelling in ambt van afdelingshoofd)

text:
Nr. C 228/14            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 7 . 97
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         van deze maatregelen, de verplichtingen niet is nageko
                                                                           men, die krachtens deze bepalingen op haar rusten;
— te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet bin
     nen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuurs
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om         — de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten .
     te voldoen aan Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     12 december 1991 inzake de bescherming van water                 Middelen en voornaamste argumenten
     tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
     bronnen ('), in het bijzonder door niet de kwetsbare
     zones aan te wijzen, zoals is voorgeschreven in
                                                                      Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een
                                                                      richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
     artikel 3 , lid 2, van de richtlijn, en door niet een code
     of codes van goede landbouwpraktijken op te stellen,             dend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn de
     zoals is voorgeschreven in artikel 4 van de richtlijn, de        lidstaten verplicht, binnen de in de richtlijn gestelde ter
                                                                      mijn de nodige implementatiemaatregelen vast te stellen.
     verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
     krachtens artikel 189 , derde alinea, EG-Verdrag en de           Deze termijn is verstreken op 19 december 1993 , zonder
     artikelen 3 , lid 2, 4 en 12 van Richtlijn 91/676/EEG;           dat de Portugese Republiek de noodzakelijke bepalingen
                                                                      heeft vastgesteld.
— subsidiair te verklaren dat de Portugese Republiek ,
     door de Commissie niet onverwijld in kennis te stellen           O PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 1 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 12 juni 1997                                                     van 12 juni 1997
in zaak T-237/95 : F. Carbajo Ferrero tegen Europees                  in zaak T-104/96: L. Kramer tegen Commissie van de
                            Parlement (')                                             Europese Gemeenschappen ( l )
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aan                    (Ambtenaren — Vaststelling van niveau van ambt — Ken
              stelling in ambt van afdelingshoofd)                    nelijke beoordelingsfout — Rechtsdwaling — Misbruik
                           ( 97IC 228/29 )                                      van bevoegdheid — Artikel 7 van Statuut)
                                                                                ( 97/C 228/30 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
In zaak T-237/95, F. Carbajo Ferrero, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoor                  In zaak T-104/96 , L. Kramer, ambtenaar van de Commis
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brus              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervu
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fidu             ren ( België ), vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
ciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30, tegen Europees                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
Parlement (gemachtigden: N. Lorenz en A. Bonn ), betref              xemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue de Cessange
fende een beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het             30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
besluit van het Europees Parlement waarbij de heer X op               (gemachtigden : J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende
grond van intern vergelijkend onderzoek nr. A/88 is aange            een beroep tot nietigverklaring van de kennisgeving van
steld in het ambt van afdelingshoofd van het voorlichtings
                                                                      vacature van het in de rang A 5/A 4 ingedeelde ambt van
bureau van het Europees Parlement te Madrid, en ander
                                                                      hoofd van eenheid XI. B. 3 ( COM/1 11 /95 ) en, bijgevolg, tot
zijds, het besluit van het Europees Parlement waarbij ver            nietigverklaring van de aanstelling van de heer K. in dat
zoeker niet in dat ambt is aangesteld, heeft het Gerecht
                                                                      ambt, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als
( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi            volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke,
dent, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: J.
                                                                      rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 12 juni 1997
Palacio Gonzalez, administrateur, op 11 juni 1997 een
                                                                      een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Verwerpt het beroep.                                              1 . Verwerpt het beroep.
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
     gen .                                                                gen .
(M PB nr. C 46 van 17. 2 . 1996 .                                     O PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 .


title: Zaak T-72/11: Arrest van het Gerecht van 13 september 2012 — Sogepi Consulting y Publicidad/BHIM (ESPETEC) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk „ESPETEC” — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen onderscheidend vermogen op grond van gebruik — Artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/8

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2012 — Sogepi Consulting y Publicidad/BHIM (ESPETEC)
   (Zaak T-72/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk „ESPETEC” - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen onderscheidend vermogen op grond van gebruik - Artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 319/13
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sogepi Consulting y Publicidad, SL (Vic, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. de Oliveira Vaz Miranda Sousa, T. Barceló Rebaque en N. Esteve Manasanch en vervolgens J. de Oliveira Vaz Miranda Sousa en N. Esteve Manasanch)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 november 2010 (zaak R 312/2010-2) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „ESPETEC” als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sogepi Consulting y Publicidad, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.