title: Zaak T-4/02: Beroep, op 16 januari 2002 ingesteld door de erven Arca Delio e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 56/20              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2.3.2002
Beroep, op 16 januari 2002 ingesteld door de erven Arca                 gedaan waarvoor zij financiële verplichtingen waren aangegaan
Delio e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                      die zij als gevolg van diverse ongunstige factoren niet konden
                           schappen                                     nakomen (langdurige droogte, marktcrisis, onvoldoende or-
                                                                        ganisatie bij de afzet van de producten, hoge rentevoet).
                         (Zaak T-4/02)
                        (2002/C 56/36)                                  Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoekers
                                                                        schending en verkeerde toepassing van de artikelen 87 en 88
                      (Procestaal: Italiaans)                           van het Verdrag, van de „Specifieke criteria met betrekking tot
                                                                        steun aan landbouwbedrijven in moeilijkheden”, de „Commu-
                                                                        nautaire kaderregeling voor reddings- en herstructurerings-
                                                                        steun aan ondernemingen in moeilijkheden”, de Mededeling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van de Commissie inzake de-minimissteun (96/C 68/06),
schappen is op 16 januari 2002 beroep tegen Commissie van               verordening nr. 994/98 van de Raad van 7 mei 1998
de Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde                 betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het
verzoekers, vertegenwoordigd door C. Murgia en A. Delitalia,            Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap op
advocaten.                                                              bepaalde soorten van horizontale steunmaatregelen (1), en
                                                                        verordening nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van
                                                                        het EG-Verdrag op de-minimissteun (2), alsmede misbruik van
—    het beroep gegrond te verklaren, de bestreden handelin-            bevoegdheid.
     gen nietig te verklaren en over de kosten te beslissen als
     naar recht.
                                                                        Zij wijzen inzonderheid op de zeer benarde situatie van de
                                                                        begunstigde bedrijven, op de stand van de economische
Middelen en voornaamste argumenten                                      ontwikkeling van Sardinië, op de omstandigheid dat de
                                                                        betrokken steunregeling niet van dien aard is dat zij het
                                                                        handelsverkeer ongunstig beïnvloedt of de mededinging ver-
Verzoekers komen op tegen de beschikking van de Commissie               valst of dreigt te vervalsen en op het feit dat aan geen enkele
betreffende de steun in de vorm van consolidatieleningen die            begunstigde meer dan 100 000 EUR is betaald, een bedrag dat
de regio Sardinië aan een aantal aldaar gevestigde landbouwers          volgens de de-minimisregel inzake staatssteun aanvaardbaar is
en landbouwondernemingen heeft verleend. Bij de bestreden               en de mededinging niet schaadt. Wat de criteria met betrekking
beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat Italië zijn              tot steun aan landbouwbedrijven in moeilijkheden betreft,
verplichting om de betrokken steunmaatregelen in het ont-               voegen zij daaraan toe dat de steun bedoeld was ter dekking
werpstadium aan te melden, niet is nagekomen, dat het deze              van reeds bestaande investeringsschulden, beneden de tarieven
maatregelen ten uitvoer heeft gelegd zonder dat de Commissie            en percentages bleef die de Commissie voor de sector verwer-
zich erover heeft kunnen uitspreken, en dat het steun heeft             king en afzet landbouwproducten had vastgesteld, rekening
uitgekeerd die volgens van artikel 87 (ex artikel 92) EG                houdend met de omstandigheid dat Sardinië onder doelstel-
onverenigbaar is met de gemeenschappelijk markt, onder meer             ling 1 valt, dat die steun ook was bedoeld om de wisselkoers-
omdat hij niet voldoet aan de in de leden 2 en 3 van dat artikel        schommelingen te compenseren en dat degenen aan wie de
bepaalde voorwaarden om in aanmerking te komen voor een                 steun werd verleend, beschikken over een bedrijf dat voldoende
afwijking.                                                              garanties biedt dat het weer rendabel wordt.
De litigieuze steun is verleend wegens de crisissituatie van            (1) PB L 142, van 14.5.1998, blz. 1.
de landbouwbedrijven op Sardinië die investeringen hadden               (2) PB L 10, van 13.1.2001, blz. 30.


title: Zaak C-180/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 december 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/88/EG — Organisatie van de arbeidstijd — Dagelijkse rusttijd — Wekelijkse rusttijd — Maximale arbeidstijd per week)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/6

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 december 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-180/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van de arbeidstijd - Dagelijkse rusttijd - Wekelijkse rusttijd - Maximale arbeidstijd per week))
   (2016/C 068/07)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou, N. Dafniou en S. Vodina, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door geen gemiddelde arbeidstijd per week van maximaal 48 uren te hebben toegepast en geen minimale dagelijkse rusttijd te hebben gewaarborgd of een gelijkwaardige compenserende rusttijd onmiddellijk na het einde van de door die rusttijd te compenseren arbeidsuren, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3 en 6 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Heracles General Cement Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-57/95)

text:
Nr . C 119/20        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13 . 5 . 95
      4. Schending van het beginsel van gelijke behandeling             ii) de berekening van de aan verzoekster opgelegde
          van de ondernemingen met betrekking tot de op de                   boete, met name de ontwerpbeschikkingen die de
          geldboeten toepasselijke wisselkoers van de Ecu:                   Commissie aan het Raadgevend Comité heeft voor
                                                                             gelegd, waarin naar verluidt, zonder dat verzoekster
                                                                             dit kan bewijzen, de volgende paragraaf voorkomt
                                                                             (die in de beschikking ontbreekt):
                                                                             «Account should be taken of the Greek producers '
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Heracles                          argument that they were constrained by circumstan
General Cement Company tegen Commissie van de Euro                          ces to sign the contracts with certain European
                    pese Gemeenschappen                                      producers on the sale of cement and clinker.
                       (Zaak T-57/95 )                                       Consequently, the Commission considers that it
                                                                             should not impose fines on Titan and Heracles in
                         ( 95/C 119/42 )
                                                                             respect of the agreements and concerted practices
                                                                             relating to the purchases of Greek cement and
                     (Procestaai: Engels)                                    clinker referred to in point 56 .";
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           — de Commissie in de kosten te verwijzen.
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Heracles General Cement Company, vertegenwoordigd                   Middelen en voornaamste argumenten
door K. Loukopoulos, S. Farr en C. Walker, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Stoffel,
Rue Willy Georgen 8 .                                               1 . De beschikking van de Commissie is vastgesteld in strijd
                                                                        met een aantal wezenlijke procedurele vereisten, inzon
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     derheid het recht op een eerlijk proces.
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag de wettigheid            2. Verzoekster is niet naar behoren in de gelegenheid
    van de beschikking van de Commissie van 30 november                 gesteld, haar standpunt kenbaar te maken over de tegen
    1994 (*) na te gaan en deze krachtens artikel 174 van het           haar aangevoerde bezwaren waarmee de Commissie
    EG-Verdrag nietig te verklaren wegens schending van                 bekend was. Noch verzoeksters antwoord op de mede
    het EG-Verdrag en van de voorschriften ter uitvoering               deling van de punten van bezwaar, noch de onderdelen
    daarvan en wegens schending van wezenlijke vormvoor                van het verslag van de hoorzitting die betrekking hebben
    schriften;                                                          op opmerkingen van verzoekster, zijn binnen de Com
                                                                        missie vanuit het Grieks vertaald. Bijgevolg zijn de door
— krachtens artikel 172 van het EG-Verdrag de aan                       verzoekster in deze documenten aan de orde gestelde
    verzoekster opgelegde boete in te trekken dan wel                   kwesties niet naar behoren in aanmerking genomen.
    aanzienlijk te verlagen:
     i) de boete in te trekken, indien het Gerecht het              3 . De Commissie heeft haar beschikking vastgesteld in
        verzoekschrift krachtens artikel 173 gegrond ver               strijd met artikel 190 van het EG-Verdrag. De Commis
        klaart;                                                         sie heeft geen afdoende redengeving aangevoerd voor
                                                                        haar voornaamste conclusies, inzonderheid dat
    ii) de boete niettemin aanzienlijk te verlagen, indien het
         Gerecht de beschikking geheel of gedeeltelijk in               — de diverse afspraken waarbij verzoekster partij was,
        stand mocht laten;                                                   „ één enkele en continue overeenkomst" vormde;
— de Commissie krachtens de artikelen 65 en 66 van het
    Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te                  — verzoekster „ indirect" heeft deelgenomen aan de
    gelasten, alle voor leden of ambtenaren van de Commis                   Cembureau-overeenkomst;
    sie opgestelde interne nota's, memoranda en ontwerp
    documenten, verslagen van vergaderingen van de Com                 — de overeenkomsten waarbij verzoekster speciaal
    missie en adviezen van het Raadgevend Comité voor                        betrokken was (Holderbank, Lafarge, CBR) tot doel
    mededingingsregelingen en economische machtsposities                     hadden, directe verkopen door verzoekster op de
    over te leggen met betrekking tot:                                       Europese markt te voorkomen.
     i) de verspreiding van verzoeksters verweerschrift,
        zoals uiteengezet in haar antwoord op de medede            4. De beschikking van de Commissie is vastgesteld in strijd
        ling van de punten van bezwaar en het verslag van de            met het communautaire grondbeginsel van non-discri
        hoorzitting, binnen de Commissie en het Raadge                 minatie, doordat de Commissie heeft verzuimd verzoek
        vend Comité voor medededingingsregelingen en                    sters situatie individueel te beoordelen, ondanks het feit
        economische machtsposities, in andere taalversies               dat verzoeksters situatie radicaal verschilde van die van
        dan de originele Griekse versie;                                de overige adressaten van de beschikking.
 ---pagebreak--- 13. 5. 95           I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 119/21
5 . Bij de beoordeling van de rol van verzoekster heeft de           Middelen en voornaamste argumenten
     Commissie verzuimd in aanmerking te nemen, dat
     verzoekster het slachtoffer was van voortdurend mis
                                                                     Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
                                                                     middelen aan:
     bruik van een gezamenlijke machtspositie door de leden
     van European Task Force, een groepering van de                    L Proceduregebreken
     grootste Europese producenten, die tot doel had expor               1 . Schending van artikel 1 9, lid 1 , van Verordening nr.
     ten van Griekenland naar de rest van de Gemeenschap te                   17, de artikelen 2, 3 en 4 van Verordening
     voorkomen .
                                                                              nr. 99/63/EEG en artikel 3 van Verordening nr. 1 ,
                                                                              en wel om de volgende redenen:
6. De Commissie heeft rechtens niet afdoende aannemelijk
     gemaakt, dat verzoekster heeft deelgenomen aan „één                      a ) De aan verzoekster toegezonden mededeling
     enkele en continue " overeenkomst met betrekking tot de                      van de punten van bezwaar was onduidelijk en
     eerbiediging van de thuismarkten.                                            incoherent; bovendien was de duur van de aan
                                                                                verzoekster verweten inbreuken niet gepreci
                                                                                seerd .
7. De Commissie heeft de activiteiten van het Export Policy
     Committee en de rol van verzoekster binnen het EPC                       b) Verzoekster heeft niet de volledige tekst van de
     onjuist beoordeeld.                                                          mededeling van de punten van bezwaar gekre
                                                                                gen en geen toegang gehad tot het volledige
8 . De aan verzoekster opgelegde boete berust op een                              dossier.
     onjuiste beoordeling van de feiten en een duidelijke                     c) Er zijn fouten gemaakt bij het verlenen van
     schending van het recht. Zij is hoe dan ook buitensporig                     toegang tot het dossier.
     hoog.
                                                                              d) Aan verzoekster zijn in een andere dan de
(!) PB nr. L 343 van 30 . 12 . 1994, blz. 1 .                                     Spaanse taal gestelde documenten meege
                                                                                deeld.
                                                                              e ) Verzoekster heeft niet aan de hoorzitting
                                                                                mogen deelnemen.
                                                                              f) De punten van bezwaar zijn wezenlijk gewij
                                                                                zigd, zonder dat een nieuwe mededeling van
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Corporación                            punten van bezwaar is toegezonden en zonder
Uniland SA tegen Commissie van de Europese Gemeen                                dat partijen in de gelegenheid zijn gesteld, zich
                            schappen                                              dienaangaande uit te spreken.
                        (Zaak T-58/95 )                                   2 . Schending van artikel 10 van Verordening nr. 17,
                                                                              daar de Commissie het adviescomité niet heeft
                         ( 95/C 119/43 )
                                                                              ingelicht over de bij de beschikking opgelegde
                                                                              boeten.
                      (Procestaai: Spaans)
                                                                      II. Schending van artikel 8 5 van het EG-Verdrag, waar het
                                                                          gaat om :
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen                    1 , de zogeheten „ Cembureau-overeenkomst": de
                                                                              Commissie heeft het bestaan noch de duur van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Corpo                          vermeende     Cembureau-overeenkomst         bewezen.
ración Uniland SA, vertegenwoordigd door L. de Carlos
Bertrân en E. Navarro Varona, advocaten te Barcelona,                         Zij heeft evenmin aangetoond, dat het hier één
                                                                              enkele en continue overeenkomst betrof;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guillaume                        2, de „ European Task Force ": de Commissie heeft
62 .                                                                          niet aangetoond, dat de ETF een met artikel 85 van
                                                                              het EG-Verdrag strijdige overeenkomst is, noch dat
                                                                              verzoekster aan de overeenkomst tot oprichting
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           van de ETF heeft deelgenomen. Zij heeft evenmin
                                                                              de duur van de vermeende overeenkomst aange
— nietig te verklaren Beschikking 94/815/EG van de                            toond;
     Commissie van 30 november 1994 inzake een procedure
     op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak                    3 , Interciment: de Commissie heeft niet aangetoond,
     IV/33.126 en 33.322 — Cement);                                           dat verzoekster partij was bij de overeenkomst tot
                                                                              oprichting van Interciment. Zij heeft evenmin de
— subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 1 , 4, leden 1 , 2             duur van die overeenkomst bewezen;
     en 3, onder a), en 9 van genoemde beschikking, voor                  4, de maatregelen tot bescherming van de Italiaanse
     zover betrekking hebbend op verzoekster;                                 markt: de Commissie heeft niet aangetoond, dat er
                                                                              sprake was van onderling afgestemde feitelijke
— meer subsidiair, de in artikel 9 van de beschikking aan                     gedragingen met als oogmerk aan de Griekse
     verzoekster opgelegde geldboete te verlagen;                             producenten hun cliënt Calcestruzzi te onttrekken.
                                                                              Zij heeft evenmin aangetoond, dat verzoekster aan
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                     genoemde praktijken heeft deelgenomen.


title: Zaak T-499/13: Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — nMetric/BHIM (SMARTER SCHEDULING) [ „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Gemeenschap — Woordmerk SMARTER SCHEDULING — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/17

         Arrest van het Gerecht van 5 februari 2015 — nMetric/BHIM (SMARTER SCHEDULING)
   (Zaak T-499/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Gemeenschap - Woordmerk SMARTER SCHEDULING - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: nMetric LLC (Costa Mesa, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Fuchs en A. Münch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2013 (zaak R 887/2012-2) inzake een internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap van het woordmerk SMARTER SCHEDULING

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               nMetric LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 5.2.2013.


title: Zaak C-87/01 P: Hogere voorziening, op 21 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak T-105/99 tussen Conseil des communes et régions d'Europe (CCRE) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 150/10             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.5.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                     —    Schending van artikel 88 EG:
                                                                            Door de Commissie te verwijten, niet het eventuele
—   Schending van artikel 87 EG:                                            bestaan van een steunmaatregel van de Franse staat ten
                                                                            gunste van La Poste te hebben onderzocht, dwingt het
                                                                            Gerecht de Commissie, de procedure van artikel 88, lid 2,
    Anders dan het Gerecht stelt, moet staatssteun in de zin                EG en de rechten van verweer van de Franse regering te
    van artikel 87 niet alleen een voordeel verschaffen aan                 schenden.
    een onderneming, maar moet zij bovendien al dan niet
    rechtstreeks met staatsmiddelen zijn bekostigd.
                                                                            Door de Commissie te verwijten, niet te hebben onder-
                                                                            zocht of La Poste aan haar dochteronderneming niet
    Door de Commissie te verplichten te onderzoeken of la                   alleen haar integrale kosten in rekening had gebracht,
    Poste, doordat deze voorbehouden rechten voor de                        maar eveneens het kostendifferentieel dat La Poste zou
    normale post bezat, besparingen heeft kunnen doen die                   hebben gedragen indien zij een particuliere ondernemer
    haar in staat stelden, haar prestaties niet „tegen normale              was zonder voorbehouden rechten, sticht het Gerecht
    marktvoorwaarden” in rekening te brengen, verplicht het                 verwarring tussen procedures ten einde zich ervan te
    Gerecht de Commissie, de oorzaken van een eventuele                     verzekeren, dat de dochtermaatschappij van een openbaar
    steunmaatregel vast te stellen, zulks terwijl het Hof steeds            bedrijf onder „normale” marktvoorwaarden een concur-
    heeft verklaard, dat het begrip staatssteun onafhankelijk               rerende markt is binnengekomen.
    is van de oorzaken en de redenen van het overheidsop-
    treden en moet worden bepaald aan de hand van de
    gevolgen ervan.
    Het Gerecht verplaatst de toepassing van het criterium
    van het gedrag van een particuliere investeerder of
    ondernemer van de markt waarop de dochtermaatschap-
    pij werkzaam is en waarop de door de moedermaatschap-
    pij verrichte prestaties betrekking hebben, naar de —              Hogere voorziening, op 21 februari 2001 ingesteld door
    gescheiden — markt waarop die moedermaatschappij                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
    werkzaam is. Het Gerecht miskent de regel van artikel 87           arrest, op 14 december 2000 in zaak T-105/99 tussen
    een tweede maal door de situatie van een openbare                  Conseil des communes et régions d’Europe (CCRE) en de
    ondernemer als zodanig buiten beschouwing te laten                 Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
    en te vervangen door die van een ideale particuliere               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    ondernemer, dat wil zeggen, uiteindelijk, door een ideale                        Gemeenschappen (Vierde kamer)
    markt te reconstrueren waarop ideale mededinging be-
    staat. Dit brengt, indirect maar zeker, het gehele beleid en
                                                                                (Zaak C-87/01 P)
    de in de laatste jaren getroffen maatregelen betreffende
    de opening van sectoren die vroeger aan de mededinging
    onttrokken waren, opnieuw in geding. Zelfs in het geval                                    (2001/C 150/19)
    van oprichting van een dochtermaatschappij en van
    inachtneming van het doorzichtigheidsbeginsel kunnen
    de openbare bedrijven niet meer deelnemen aan de                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    mededinging op die nieuwe markten. Indien wordt                    op 21 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door
    uitgegaan van het beginsel, dat de door La Poste beheerde          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
    openbare dienst uit hoofde van de voorbehouden rechten             digd door P. Oliver en H.M.H. Speyart als gemachtigden,
    „steun” geniet die haar in staat stelt, haar bedrijfskosten te     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest,
    verlagen, welke steun zij aan haar dochteronderneming              op 14 december 2000 in zaak T-105/99 tussen Conseil des
    kan doorgeven door haar diensten te laag te factureren,            communes et région d’Europe (CCRE) en Commissie van de
    komt zulks er met zekerheid op neer, dat reeds wordt               Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
    uitgegaan van het bestaan van steun aan La Poste voor de           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
    vervulling van haar taak als openbare dienst, en dat wordt         kamer).
    verlangd dat deze wordt geneutraliseerd om overdracht
    aan haar dochtermaatschappij te voorkomen. Daardoor
    wordt in strijd met artikel 16 EG min of meer de                   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
    financiering van de openbare dienst ter discussie gesteld,
    welke financiering hoe dan ook ingevolge artikel 86,               —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 decem-
    lid 2, EG aan de toepassing van artikel 87 EG moet                      ber 2000 in zaak T-105/99 te vernietigen en aan deze
    worden onttrokken. Tenslotte moet worden gevreesd, dat                  vernietiging alle gevolgen rechtens te verbinden;
    de opvatting van het Gerecht indruist tegen de artike-
    len 86, lid 1, en 82 EG, op grond waarvan bij de
    vaststelling van de tarieven voor de toegang tot het net           —    verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van
    veeleer moet worden uitgegaan van de kosten.                            de onderhavige hogere voorziening.
 ---pagebreak--- 19.5.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 150/11
Middelen en voornaamste argumenten                                    Hogere voorziening, op 26 februari 2001 ingesteld door
—     Schending van het gemeenschapsrechtelijk beginsel van           Franse Republiek tegen het arrest, op 14 december 2000
      het begrip verrekening van vorderingen: het door het            in zaak T-613/97 tussen Union française de l’express
      Gerecht gemaakte onderscheid tussen betaling door               (UFEX), DHL International, Federal express international
      „daadwerkelijke betaling” en betaling door verrekening,         (France), CRIE en Commissie van de Europese Gemeen-
      bestaat rechtens niet, nu deze twee wijzen van betaling         schappen, ondersteund door Franse Republiek, Chrono-
      vanuit juridisch en boekhoudkundig oogpunt dezelfde             post SA en La Poste, gewezen door het Gerecht van eerste
      gevolgen teweegbrengen.                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
                                                                                — uitgebreid)
—     Schending van het beginsel van de doeltreffendheid van
      het gemeenschapsrecht: het Gerecht houdt zich ten
      onrechte alleen bezig met de goede uitvoering van                                       (Zaak C-93/01 P)
      de maatregelen waarop de gecompenseerde betalingen
      betrekking hebben, zonder in te gaan op het dwingend
      vereiste van de bescherming van financiële belangen van                                  (2001/C 150/21)
      de Gemeenschappen. Het Gerecht preciseert overigens
      niet, waarom verrekening vanuit het oogpunt van de
      uitvoering van de litigieuze maatregelen nadeliger zou          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      zijn dan een gedwongen invordering. Waar het Gerecht            op 26 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door Franse
      stelt, dat de niet-betaling van de voor de litigieuze           Republiek, vertegenwoordigd door G. de Bergues en F. Million,
      maatregelen bedoelde bedragen de uitvoering van die             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
      maatregelen in gevaar zou brengen, verdraait het de             tegen het arrest, op 14 december 2000 in zaak T-613/97
      feiten, of verzuimt het in ieder geval zijn opmerkingen te      tussen Union française de l’express (UFEX), DHL International,
      motiveren, terwijl het voor het overige stelt, dat CCRE         Federal express international (France), CRIE en Commissie
      niet in staat van insolventie verkeerde.                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Franse
                                                                      Republiek, Chronopost SA en La Poste, gewezen door het
—     Schending van het beginsel van een goed financieel
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      beheer en van een goede rechtsbedeling: het Gerecht
                                                                      (Vierde kamer — uitgebreid).
      gaat voorbij aan de belangrijkste bestaansreden van de
      verrekening, die bedoeld is om nodeloze procedures en
      kosten te vermijden, niet alleen in het kader van de
      wederzijdse financiële verplichtingen tussen partijen,          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      maar ook in het kader van een goede rechtsbedeling.
                                                                      —     het arrest van het Gerecht te vernietigen;
Verzoek van het Monomeles Dioikitiko Protodikeio Irak-                —     UFEX te verwijzen in de kosten van de procedure voor
leiou (Administratieve rechtbank van eerste aanleg te                       het Hof en opnieuw te beslissen omtrent de kosten van
Heraklion) Tweede, enkelvoudige kamer van 31 oktober                        de procedure voor het Gerecht.
2000, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
G. Stylianakis en Griekse Staat, vertegenwoordigd door
de minister van Economische zaken en de minister van
                             Verkeer                                  Middelen en voornaamste argumenten
                          (Zaak C-92/01)
                                                                      —     Onjuiste uitlegging van het begrip „normale marktvoor-
                         (2001/C 150/20)                                    waarden”. Het Gerecht tracht de Commissie ten onrechte
Het Dioikitiko Protodikeio heeft bij beschikking van 31 ok-                 te dwingen, bij haar onderzoek van de economische
tober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               factoren aan de hand waarvan zou moeten kunnen
22 februari 2001, in het geding tussen G. Stylianakis en                    worden beoordeeld, of de ontvangen vergoeding normaal
Griekse Staat, vertegenwoordigd door de minister van Econo-                 was, rekening te houden met de invloed van de structurele
mische zaken en de minister van Verkeer, het Hof van                        situatie van La Poste (haar gereserveerde sector) op haar
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     kosten en dus op de van haar dochtermaatschappij
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                           verlangde vergoeding.
Moeten de artikelen 8 A en 59 EG-Verdrag en artikel 3, lid 1,
van verordening nr. 2408/92 van de Raad (1) aldus worden                    De door het Gerecht overgenomen stelling berust op een
begrepen, dat het een lidstaat verboden is, op binnenlandse en              zuivere fictie, daar een particuliere marktdeelnemer die
intracommunautaire vluchten een gedifferentieerde fiscale last              niet over een gereserveerde sector beschikt, nooit over
te leggen, met als rechtstreeks gevolg dat de intracommunau-                een net zou willen beschikken dat vergelijkbaar is met dat
taire vluchten dubbel zo zwaar worden belast als de vluchten                van La Poste, dat uitsluitend is ontwikkeld voor de
binnen de lidstaat?                                                         gereserveerde sector. Geen enkele particuliere marktdeel-
                                                                            nemer wenst overigens toegang te hebben tot het net van
(1) PB L 240 van 24.8.1992, blz. 8.                                         La Poste, ondanks de beweerdelijk door deze laatste
                                                                            aangeboden verlaagde prijzen.


title: Zaak C-61/11 PPU: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Trento — Italië) — Strafzaak tegen Hassen El Dridi alias Karim Soufi (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Terugkeer van illegaal op grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen — Artikelen 15 en 16 — Nationale regeling die bepaalt dat gevangenisstraf wordt opgelegd aan illegaal op grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen die weigeren te voldoen aan bevel om grondgebied van lidstaat te verlaten — Verenigbaarheid)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Trento — Italië) — Strafzaak tegen Hassen El Dridi alias Karim Soufi
   (Zaak C-61/11 PPU) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Terugkeer van illegaal op grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen - Artikelen 15 en 16 - Nationale regeling die bepaalt dat gevangenisstraf wordt opgelegd aan illegaal op grondgebied verblijvende onderdanen van derde landen die weigeren te voldoen aan bevel om grondgebied van lidstaat te verlaten - Verenigbaarheid)
   2011/C 186/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte di Appello di Trento

      Partij in de strafzaak

   Hassen El Dridi alias Karim Soufi.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte di Appello di Trento — Uitlegging van de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98) — Terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen — Voorwaarden voor inbewaringstelling met het oog op verwijdering — Rechtstreekse toepasselijkheid — Nationale wetgeving die voorziet in een gevangenisstraf van één tot vier jaar voor de onderdaan van een derde land die na kennisgeving van een verwijderingsbevel zijn illegaal verblijf op het nationale grondgebied voortzet

      Dictum

   Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, in het bijzonder de artikelen 15 en 16 ervan, moet aldus worden uitgelegd dat deze zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als in het hoofdgeding aan de orde, krachtens welke aan een illegaal verblijvende onderdaan van een derde land een gevangenisstraf wordt opgelegd op de enkele grond dat die persoon, in strijd met een bevel om het grondgebied van die staat binnen een bepaalde termijn te verlaten, zonder geldige reden zijn verblijf op dat grondgebied voortzet.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011.


title: Zaak T-335/14: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Davó Lledó/BHIM — Administradora y Franquicias América en Inversiones Ged (DoggiS) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk DoggiS — Oudere nationale beeldmerken DoggiS — Oudere nationale woordmerken DOGGIS en DOGGIBOX — Oudere nationale beeldmerken die een figuurtje in de vorm van een hotdog weergeven — Aanvullende bewijzen die voor het eerst voor de kamer van beroep zijn overgelegd — Artikel 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 — Bewijzen die voor het eerst voor het Gerecht zijn overgelegd”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/36

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Davó Lledó/BHIM — Administradora y Franquicias América en Inversiones Ged (DoggiS)
   (Zaak T-335/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk DoggiS - Oudere nationale beeldmerken DoggiS - Oudere nationale woordmerken DOGGIS en DOGGIBOX - Oudere nationale beeldmerken die een figuurtje in de vorm van een hotdog weergeven - Aanvullende bewijzen die voor het eerst voor de kamer van beroep zijn overgelegd - Artikel 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 - Bewijzen die voor het eerst voor het Gerecht zijn overgelegd”])
   (2016/C 098/47)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José-Manuel Davó Lledó (Cartagena, Spanje) (vertegenwoordiger: J.-V. Gil Martí, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Administradora y Franquicias América, SA (Santiago, Chili) en Inversiones Ged Ltda (Santiago)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 maart 2014 (zaak R 1824/2013-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Administradora y Franquicias América, SA en Inversiones Ged Ltda enerzijds, en José-Manuel Davó Lledó anderzijds

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               José-Manuel Davó Lledó wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-1/16: Beschikking van de president van het Hof van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de A Coruña — Spanje) — Abanca Corporación Bancaria SA/María Isabel Vázquez Rosende

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/13

         Beschikking van de president van het Hof van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de A Coruña — Spanje) — Abanca Corporación Bancaria SA/María Isabel Vázquez Rosende
   (Zaak C-1/16) (1)

   (2017/C 129/17)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 14.3.2016.


title: Doorhaling van zaak T-128/97

text:
15.8.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 258/39
Verzoeker is van mening, dat de aankondiging van verge-             hoger niveau dan waarvoor zij was aangenomen, zonder
lijkend onderzoek in strijd is met het beginsel van gelijke         in haar contract daartoe een aanvullende bepaling op te
behandeling, voorzover daarin ambtenaren van deelne-                nemen. Bovendien is verweerder zijn verplichtingen niet
ming aan de selectieprocedure worden uitgesloten die over           nagekomen, door verzoekster niet de noodzakelijke midde-
gelijkwaardige ervaring beschikken als de ten tijde van de          len te verschaffen om de taken waarmee zij was belast,
publicatie van de aankondiging van vergelijkend onder-              naar behoren te verrichten.
zoek in een met de te voorziene posten vergelijkbare func-
tie aangestelde ambtenaren.                                         De beoordeling aan het einde van de proeftijd van ver-
                                                                    zoekster is kennelijk onjuist, aangezien deze betrekking
Tenslotte concludeert verzoeker, dat het bestreden besluit          heeft op totaal andere taken dan waarvoor zij was aange-
in het geheel niet met redenen is omkleed, zodat hij de             nomen.
gegrondheid ervan niet kan nagaan en de Gemeenschaps-
rechter zijn rechterlijk toezicht niet kan uitoefenen.              Volgens verzoekster heeft verweerder het recht van ver-
                                                                    weer geschonden en zich schuldig gemaakt aan misbruik
                                                                    van procedure, daar alleen het Vertaalbureau bevoegd is
                                                                    tot het geven van een ontslagbesluit; het door de directeur
                                                                    alleen gegeven besluit is onwettig. Tenslotte heeft verweer-
                                                                    der de opzeggingstermijnen neergelegd in de RAA en het
Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door T. Trigari-Venturin          door partijen ondertekende, bindende arbeidscontract, niet
tegen Vertaalbureau voor de Organen van de Europese                 in acht genomen.
                             Unie
                        (Zaak T-98/98)                              Wat de schadevergoeding betreft, heeft de handelwijze van
                         (98/C 258/70)                              verweerder verzoekster in de eerste plaats in onzekerheid
                                                                    gebracht, en in de tweede plaats haar vaststaande mate-
                      (Procestaal: Frans)                           rieÈle schade berokkend, aangezien haar daardoor een deel
                                                                    van de sociale uitkeringen is onthouden waarop zij recht
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   heeft.
Gemeenschappen is op 30 juni 1998 beroep ingesteld
tegen het Vertaalbureau voor de Organen van de Europese
Unie door T. Trigari-Venturin, wonende te Sandweiler
(Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, V.
Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                            Doorhaling van zaak T-229/95 (1)
Myson SARL, rue de Cessange 30.
                                                                                (98/C 258/71)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Ð nietig te verklaren het besluit van het Vertaalbureau
     voor de Organen van de Europese Unie van 9 oktober             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
     1997 om verzoekster met ingang van 31 oktober 1997             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
     te ontslaan;                                                   pen heeft bij beschikking van 16 juni 1998 de doorhaling
                                                                    in het register gelast van zaak T-229/95: Telecom Italia
Ð verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster            Mobile SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     van het symbolisch bedrag van eÂeÂn EURO ter vergoe-           schappen.
     ding van de immaterieÈle schade, en tot vergoeding van
     haar materieÈle schade begroot op 500 000 BEF, onder           (1) PB C 46 van 17.2.1996.
     voorbehoud van vermeerdering of vermindering tijdens
     de procedure in rechte;
Ð verweerder te veroordelen tot betaling van de vertra-
     gingsrente over alle bedragen verschuldigd ter uitvoe-
     ring van het te wijzen arrest, berekend op 8 % per jaar                      Doorhaling van zaak T-128/97 (1)
     vanaf de datum van opeisbaarheid van de sociale uit-
                                                                                (98/C 258/72)
     keringen waarop verzoekster recht heeft, tot de dag
     van kwijting;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
Middelen en voornaamste argumenten                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                    beschikking van 17 juni 1998 de doorhaling in het register
Verzoekster is van mening, dat verweerder met het ont-              gelast van zaak T-128/97: L. Bösche tegen Europees Parle-
slagbesluit in strijd heeft gehandeld met de artikelen 9 en         ment.
10 van de Regeling welke van toepassing is op de andere
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (RAA)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
en met het beginsel van overeenstemming tussen rang en
functie, door verzoekster met taken te belasten van een


title: Zaak T-21/01: Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door G. S. Zavvos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/26                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.3.2001
       —     24 000 000 EUR voor het verlies van een kans om              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
             de omstreden opdracht in de wacht te slepen;
                                                                          —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
       —     63 000 EUR voor kosten en accessoria voor de                      bevoegd gezag van 11 januari 2000, waarbij verzoeker
             deelneming aan de niet-openbare aanbestedingspro-                 de sanctie werd opgelegd van terugzetting in rang van A5
             cedure;                                                           naar A6, met behoud van salaristrap, overeenkomstig
                                                                               artikel 86, lid 2, sub e, van het Ambtenarenstatuut,
       —     2 000 000 ter vergoeding van de morele schade die
             zij heeft geleden;                                           —    de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
                                                                               materiële en immateriële schade die verzoeker heeft
                                                                               geleden, welke schade voorlopig en onder voorbehoud
—      verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                               wordt geraamd op 1 350 000 Euros,
                                                                          —    de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster in deze zaak, dezelfde als die in zaak T-205/00,              Middelen en voornaamste argumenten
Renco/Raad (1), vordert volledige vergoeding van de schade die
zij heeft geleden als gevolg van de onregelmatigheden bij de
                                                                          Verzoeker komt op tegen de sanctie die hem is opgelegd
plaatsing van een overheidsopdracht voor algemene inrich-
                                                                          wegens beweerde onregelmatigheden in de uitoefening van
tings- en onderhoudswerken in de gebouwen van de Raad ten
                                                                          zijn functie als hoofd van de vertegenwoordiging van de
vervolge op de oproep tot indiening van offertes 99/S 146-
                                                                          Commissie in Bratislawa (Slovaakse Republiek).
107865/FR van 30 juli 1999.
                                                                          Tot staving van zijn vordering tot nietigverklaring voert hij de
Haars inziens is de Raad aansprakelijk wegens niet-inachtne-              volgende middelen aan:
ming van het bepaalde in richtlijn 93/37/EEG (2), die van
toepassing is op de omstreden opdracht. Verder wordt de Raad
verweten, dat hij het gewettigd vertrouwen van de inschrijvers            —    Schending van het recht van verweer en van de tuchtpro-
heeft beschaamd met betrekking tot de bij de besluitvorming                    cedure.
de facto gehanteerde selectiecriteria.
                                                                          —    Ontbreken van motivering en onjuiste motivering.
(1) PB C 285, van 7.10.2000, blz. 19.                                     —    Kennelijk verkeerde beoordeling van de feiten, die hebben
(2) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende               geleid tot een onjuiste juridische beoordeling.
     de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
     opdrachten voor de uitvoering van werken.                            —    Schending van het evenredigheidsbeginsel.
Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door G. S. Zavvos                    Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door P. Efthymiou
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           (Zaak T-21/01)                                                          (Zaak T-22/01)
                            (2001/C 79/46)                                                          (2001/C 79/47)
                           (Procestaal: Frans)                                                     (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 januari 2001 beroep ingesteld tegen                     schappen is op 26 januari 2001 beroep tegen Commissie van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. S. Zav-                  de Europese Gemeenschappen ingesteld door P. Efthymiou,
vos, wonende te Linkebeek (België), vertegenwoordigd door                 wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, domicilie gekozen                  V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
hebbende te Luxemburg.                                                    burg.


title: Zaak C-529/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 oktober 2015 — Gert Folk

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 7 oktober 2015 — Gert Folk
   (Zaak C-529/15)
   (2015/C 406/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gert Folk

      Verwerende partij: Unabhängiger Verwaltungssenat für die Steiermark

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 2004/35/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 (PB L 102, blz. 15) en bij richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (PB L 140, blz. 114) (milieuaansprakelijkheidsrichtlijn), ook van toepassing op schade die zich weliswaar ook nog heeft voorgedaan na de in artikel 19, lid 1, van de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn genoemde datum, doch zijn oorsprong vindt in de exploitatie van een vóór die datum goedgekeurde en in bedrijf genomen installatie (waterkrachtinstallatie) en door een waterrechtelijke vergunning gedekt is?

               2)

               Verzet de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn, en met name de artikelen 12 en 13 daarvan, zich tegen een nationale regeling die houders van visrechten verbiedt een beroepsprocedure als bedoeld in artikel 13 van de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn in te leiden met betrekking tot een milieuschade in de zin van artikel 2, punt 1, onder b), van die richtlijn?

               3)

               Verzet de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn, en met name artikel 2, punt 1, onder b), daarvan, zich tegen een nationale bepaling die een schade die een aanmerkelijke negatieve invloed heeft op de ecologische, chemische of kwantitatieve toestand of het ecologisch potentieel van de betrokken wateren, uitzondert van het begrip „milieuschade”, wanneer de schade door een vergunning op grond van een nationale wettelijke bepaling gedekt is?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:

         Moet in de gevallen waarin bij een krachtens nationale bepalingen verleende vergunning niet is getoetst aan de criteria van artikel 4, lid 7, van richtlijn 2000/60/EG (respectievelijk de nationale bepalingen ter omzetting daarvan), bij het onderzoek van de vraag of er sprake is van een milieuschade in de zin van artikel 2, punt 1, onder b), van de milieuaansprakelijkheidsrichtlijn, artikel 4, lid 7, van richtlijn 2000/60/EG rechtstreeks worden toegepast, en worden onderzocht of de criteria van deze bepaling zijn vervuld?

      (1)  PB L 143, blz. 56, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van richtlijn 2004/35/EG — Verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 102, blz. 15), en bij richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de geologische opslag van kooldioxide en tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG van de Raad, de richtlijnen 2000/60/EG, 2001/80/EG, 2004/35/EG, 2006/12/EG en 2008/1/EG en verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140, blz. 114).


title: Zaak C-268/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Dublin, Ierland op 19 juni 2006 — IMPACT/Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Dublin, Ierland op 19 juni 2006 — IMPACT/Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
   (Zaak C-268/06)
   (2006/C 212/28)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Labour Court (Ierland)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: IMPACT

      Verweerders: Minister for Agriculture and Food, Minister for Arts, Sport and Tourism, Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Foreign Affairs, Minister for Justice, Equality and Law Reform, Minister for Transport
   Prejudiciële vragen

               „1.

               Verplicht enig beginsel van gemeenschapsrecht (in het bijzonder het gelijkwaardigheidsbeginsel en het effectiviteitbeginsel) de Rights Commissioners en de Labour Court om een rechtstreeks werkende bepaling van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP (1) gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd toe te passen bij de beoordeling van een geschil in eerste aanleg op de voet van een bepaling van nationaal recht, of bij de beslissing in hoger beroep tegen een dergelijke beslissing, wanneer

                           —

                           het nationale recht van de lidstaat, daaronder begrepen de bepalingen van nationaal recht ter omzetting van de richtlijn, de Rights Commissioners en de Labour Court niet uitdrukkelijk de bevoegdheid daartoe heeft verleend,

                           —

                           particulieren daarnaast een vordering kunnen instellen bij de High Court wegens niet-toepassing van de richtlijn door hun werkgever op hun specifieke situatie,

                           —

                           particulieren daarnaast bij een gewone bevoegde rechterlijke instantie vergoeding van de door hen geleden schade als gevolg van de niet-tijdige omzetting van de richtlijn kunnen vorderen van de lidstaat?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,

                           (a)

                           Is clausule 4, lid 1 van de Raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, inhoudelijk onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig om door particulieren voor hun nationale rechter te kunnen worden ingeroepen?

                           (b)

                           Is clausule 5, lid 1 van de Raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, inhoudelijk onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig om door particulieren voor hun nationale rechter te kunnen worden ingeroepen?

               3.

               De antwoorden van het Hof op de eerste vraag en de tweede vraag, sub b, in aanmerking genomen, verzet clausule 5, lid 1 van de Raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG, er zich tegen dat een lidstaat — wanneer hij als werkgever handelt — een voor bepaalde tijd gesloten arbeidsovereenkomst vernieuwt voor een duur tot 8 jaar in de periode nadat de genoemde richtlijn moest zijn omgezet en voordat de omzettingswetgeving in werking is getreden, wanneer:

                           —

                           het contract tot dusver telkens voor kortere termijnen was vernieuwd en de werkgever de diensten van de werknemer voor de langere termijn nodig heeft,

                           —

                           het gevolg van de vernieuwing voor de langere termijn is dat een particulier niet het volle profijt heeft van clausule 5 van de Raamovereenkomst na de omzetting in nationaal recht, en

                           —

                           er voor een dergelijke vernieuwing geen objectieve redenen zijn die losstaan van de status van de werknemer als werknemer met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd.

               4.

               Indien de eerste en de tweede vraag ontkennend worden beantwoord, verplicht enige bepaling van gemeenschapsrecht (in het bijzonder de verplichting om nationaal recht uit te leggen in het licht van de tekst en de strekking van de richtlijn teneinde het door de richtlijn beoogde doel te bereiken) de Rights Commissioner en de Labour Court om de bepalingen van nationaal recht die zijn vastgesteld ter omzetting van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, zo uit te leggen dat zij terugwerkende kracht hebben tot op de datum dat de richtlijn had moet omgezet zijn, wanneer:

                           —

                           de bewoordingen van de bepaling van nationaal recht zich niet uitdrukkelijk verzetten tegen een dergelijke uitlegging, maar

                           —

                           een bepaling van nationaal recht inzake de uitlegging van wetgeving zich verzet tegen een dergelijke toepassing met terugwerkende kracht behoudens duidelijke en ondubbelzinnige aanwijzingen voor het tegendeel?

               5.

               Indien het antwoord op de eerste of de vierde vraag bevestigend luidt, omvatten de 'arbeidsvoorwaarden' als bedoeld in clausule 4 van de Raamovereenkomst die is opgenomen in bijlage van richtlijn 1990/70/EG, mede de voorwaarden inzake beloning en pensioen uit een arbeidsovereenkomst?”

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak C-691/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Les Laboratoires Servier SA/Ministre des Affaires sociales et de la Santé, Ministre de l’Économie et des Finances (Prejudiciële verwijzing — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 89/105/EEG — Artikel 6, punt 2 — Opstellen van een lijst van door de ziekenfondsen terugbetaalde geneesmiddelen — Wijziging van de terugbetalingsvoorwaarden voor een geneesmiddel naar aanleiding van de hernieuwing van de opneming ervan op een dergelijke lijst — Motiveringsplicht)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/17

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Les Laboratoires Servier SA/Ministre des Affaires sociales et de la Santé, Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-691/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 89/105/EEG - Artikel 6, punt 2 - Opstellen van een lijst van door de ziekenfondsen terugbetaalde geneesmiddelen - Wijziging van de terugbetalingsvoorwaarden voor een geneesmiddel naar aanleiding van de hernieuwing van de opneming ervan op een dergelijke lijst - Motiveringsplicht))
   (2015/C 138/22)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Les Laboratoires Servier SA

      Verwerende partijen: Ministre des Affaires sociales et de la Santé, Ministre de l’Économie et des Finances

      Dictum

   Artikel 6, punt 2, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling vastgestelde motiveringsplicht van toepassing is op een besluit waarbij de opneming van een product op de lijst van geneesmiddelen die vallen onder het stelsel van gezondheidszorg wordt hernieuwd, maar de terugbetaling van dit product tot een bepaalde categorie van patiënten wordt beperkt.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak C-395/13: Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/10

         Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-395/13)
   2013/C 274/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door de opvang en de behandeling van het stedelijk afvalwater van 57 agglomeraties met 2 000 tot 10 000 inwonerequivalenten niet te verzekeren, zijn verplichtingen overeenkomstig de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) heeft geschonden;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verwijt de Commissie het Koninkrijk België in zevenenvijftig agglomeraties richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater niet naar behoren te hebben uitgevoerd.
   Overeenkomstig de artikelen 3, lid 1, en 4, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG moesten agglomeraties met 2 000 tot 10 000 inwonerequivalenten (IE) uiterlijk op 31 december 2005 voorzien zijn van opvangsystemen.
   Wat de verplichtingen inzake de behandeling van stedelijk afvalwater betreft, zijn de lidstaten op grond van artikel 4, lid 1, van de richtlijn gehouden om erop toe te zien dat afvalwater dat in de opvangsystemen terechtkomt vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen.
   Tot slot kan op grond van de in bijlage I, punt D, bij de richtlijn neergelegde controleprocedures worden nagegaan of de lozingen door zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater in overeenstemming zijn met de voorschriften van de richtlijn inzake de lozing van afvalwater.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Zaak T-66/14: Arrest van het Gerecht van 21 juli 2016 — Bredenkamp e.a./Raad en Commissie („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe — Bevriezing van tegoeden — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/21

         Arrest van het Gerecht van 21 juli 2016 — Bredenkamp e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-66/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe - Bevriezing van tegoeden - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2016/C 326/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: John Arnold Bredenkamp (Harare, Zimbabwe), Echo Delta (Holdings) PCC Ltd (Castletown, Isle of Man), Scottlee Holdings (Private) Ltd (Harare), Fodya (Private) Ltd (Harare) (vertegenwoordigers: P. Moser, QC, en G. Martin, solicitor)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt, D. Gauci en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden hebben geleden door de vaststelling van verordening (EG) nr. 77/2009 van de Commissie van 26 januari 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad betreffende bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB 2009, L 23, blz. 5), verordening (EU) nr. 173/2010 van de Commissie van 25 februari 2010 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB 2010, L 51, blz. 13) en verordening (EU) nr. 174/2011 van de Commissie van 23 februari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad inzake bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB 2011, L 49, blz. 23)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               John Arnold Bredenkamp, Echo Delta (Holdings) PCC Ltd, Scottlee Holdings (Private) Ltd en Fodya (Private) Ltd dragen de kosten van de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak C-53/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesverwaltungsgericht op 2 februari 2010 — Land Hessen/Franz Mücksch OHG, In het geding geroepen partij: Merck KG aA

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesverwaltungsgericht op 2 februari 2010 — Land Hessen/Franz Mücksch OHG, In het geding geroepen partij: Merck KG aA
   (Zaak C-53/10)
   2010/C 113/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Hessen

      Verwerende partij: Franz Mücksch OHG,

      In het geding geroepen partij: Merck KG aA

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 12, lid 1, van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10, blz. 13), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 (PB L 311, blz. 1; hierna: „Seveso II-richtlijn”) aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde verplichtingen van de lidstaten, met name de verplichting om in hun beleid inzake het gebruik van de grond alsmede in de procedures voor de uitvoering van dit beleid, rekening te houden met de noodzaak om op langetermijnbasis voldoende afstand te laten bestaan tussen de onder deze richtlijn vallende inrichtingen enerzijds en door het publiek bezochte gebouwen anderzijds, gericht zijn tot planningsautoriteiten die over het gebruik van de grond op basis van een afweging van de betrokken openbare en persoonlijke belangen moeten beslissen, of richten zij zich eveneens tot bouwvergunningen verstrekkende instanties die op basis van een gebonden bevoegdheid beslissen over de goedkeuring van een project in een wijk met aaneengesloten bebouwing?

               2.

               Wanneer artikel 12, lid 1, van de Seveso II-richtlijn zich eveneens zou richten tot bouwvergunningen verstrekkende instanties die op basis van een gebonden bevoegdheid beslissen over de goedkeuring van een project in een wijk met aaneengesloten bebouwing: Omvatten de genoemde verplichtingen dan mede het verbod om de vestiging van een door het publiek bezocht gebouw dat — uitgaande van de planologische beginselen — onvoldoende afstand tot een bestaand bedrijf bewaart, goed te keuren, wanneer zich op een niet of niet wezenlijk grotere afstand van het bedrijf al meerdere vergelijkbare door het publiek bezochte gebouwen bevinden, de exploitant op grond van zijn nieuwe plannen geen rekening behoeft te houden met bijkomende vereisten ter beperking van de gevolgen van ongevallen en de vereisten voor gezonde woon- en arbeidsomstandigheden in acht worden genomen?

               3.

               Wanneer deze vraag ontkennend zou moeten worden beantwoord:
               Houdt een wettelijke regeling volgens welke de vestiging van een door het publiek bezocht gebouw onder de in de vorige vraag genoemde voorwaarden dwingend moet worden goedgekeurd, voldoende rekening met het vereiste van bewaring van een voldoende afstand?


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-101/04 (verzoek van Arbeidsrechtbank te Gent om een prejudiciële beslissing): Roger Noteboom tegen Rijksdienst voor Pensioenen (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Ouderdomsuitkeringen — Aan rechthebbende op rustpensioen toegekend vakantiegeld — Werkloze grensarbeider die rechthebbende onder pensioenstelsel wordt)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-101/04 (verzoek van Arbeidsrechtbank te Gent om een prejudiciële beslissing): Roger Noteboom tegen Rijksdienst voor Pensioenen (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Ouderdomsuitkeringen - Aan rechthebbende op rustpensioen toegekend vakantiegeld - Werkloze grensarbeider die rechthebbende onder pensioenstelsel wordt)
   (2005/C 57/24)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-101/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door Arbeidsrechtbank te Gent (België) bij beslissing van 17 februari 2004, ingekomen bij het Hof op 26 februari 2004, in de procedure: Roger Noteboom tegen Rijksdienst voor Pensioenen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vierde kamer, J. N. Cunha Rodrigues en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Een uitkering als het vakantiegeld bedoeld in artikel 22 van Koninklijk Besluit nr. 50 van 24 oktober 1967 betreffende het rust en overlevingspensioen voor werknemers, zoals gewijzigd bij wet van 30 maart 1994, en in artikel 56 van het Koninklijk Besluit van 21 december 1967 tot vaststelling van het algemeen reglement betreffende het rust en overlevingspensioen voor werknemers, zoals gewijzigd bij koninklijk besluit van 27 januari 1998 en bij koninklijk besluit van 4 maart 2002, vormt een uitkering bij ouderdom in de zin van artikel 4, lid 1, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998.

               2)

               Artikel 45, lid 6, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1606/98, moet aldus worden uitgelegd dat het bevoegde orgaan van de lidstaat van de woonplaats met het oog op de toekenning van een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, een tijdvak van volledige werkloosheid tijdens hetwelk de voormalige werknemer uitkeringen heeft ontvangen volgens de bepalingen van artikel 71, lid 1, sub a-ii, van verordening nr. 1408/71 in aanmerking moet nemen, alsof de door dit orgaan toegepaste wettelijke regeling op deze werknemer tijdens zijn laatste beroepswerkzaamheden van toepassing was geweest.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-633/14: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Monster Energy/BHIM (Afbeelding van een vredessymbool) („Gemeenschapsmerk — Beroepstermijn — Aanvang — Kennisgeving van de beslissing van de kamer van beroep per fax — Ontvangst van het faxbericht — Termijnoverschrijding — Geen overmacht of toeval — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/34

         Beschikking van het Gerecht van 9 september 2015 — Monster Energy/BHIM (Afbeelding van een vredessymbool)
   (Zaak T-633/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Beroepstermijn - Aanvang - Kennisgeving van de beslissing van de kamer van beroep per fax - Ontvangst van het faxbericht - Termijnoverschrijding - Geen overmacht of toeval - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Monster Energy Company (Corona, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 december 2013 (zaak R 1285/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldteken dat een vredessymbool weergeeft, als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Monster Energy Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-508/08: Beroep ingesteld op 24 november 2008 — Bang & Olufsen/BHIM (Weergave van een luidspreker)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/35

         Beroep ingesteld op 24 november 2008 — Bang & Olufsen/BHIM (Weergave van een luidspreker)
   (Zaak T-508/08)
   (2009/C 19/65)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Bang & Olufsen A/S (Struer, Denemarken) (vertegenwoordiger: K. Wallberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               lid 2 van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2008 in zaak R 497/2005-1 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk dat een luidspreker weergeeft voor waren van de klassen 9 en 20 — aanvraag nr. 3 354 371

      Beslissing van de onderzoeker: verwerping van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de onderzoeker

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 63, lid 6, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep niet de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie; schending van artikel 7, lid, 1, sub e-iii, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het betrokken gemeenschapsmerk een teken is dat uitsluitend bestaat uit een vorm die substantiële waarde aan de waar geeft.


title: Zaak C-76/12: Beschikking van de president van de Tiende kamer van het Hof van 7 mei 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/56

         Beschikking van de president van de Tiende kamer van het Hof van 7 mei 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-76/12) (1)

   2013/C 225/109
   Procestaal: Frans
   De president van de Tiende kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012


title: Beroep, op 26 januari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Aiolika Parka Siteias AE (Zaak C-18/99)

text:
C 86/8               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
Hof van Justitie op 20 januari 1999, in het geding tussen        AE ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
Hans Sommer GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Bre-                   schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
men, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           disch adviseur, en O. Couvert-Castera, een op grond van
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-      de regeling voor nationale deskundigen bij de juridische
gende vragen:                                                    dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, bijgestaan door
                                                                 M. Bra, advocaat te Brussel, en K. Kapoutzidou, advocaat
                                                                 te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
1. Maken deel uit van de transactiewaarde in de zin van          C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre
    artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1224/80          Wagner, Kirchberg.
    van de Raad van 28 mei 1980 inzake de dou-
    anewaarde van de goederen (PB L 134 van 31.5.1980,
    blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    nr. 3193/80 (PB L 333 van 11.12.1980, blz. 1), van in
    de jaren 1989 tot 1991 uit de USSR ingevoerde
    honing, ¹onkostenº resp. ¹afwikkelingskostenº, die de        Ð verweerster te veroordelen tot integrale terugbetaling
    Duitse importeur de koper op grond van een afzonder-               van het steunbedrag dat zij van de Gemeenschap heeft
    lijke overeenkomst aanrekent, wanneer de importe-                  ontvangen, d.w.z. haar te veroordelen tot terugbetaling
    rende onderneming na de invoer het bewijs van de                   van het totaalbedrag van de schuld ten belope van
    kwaliteit van het product moet leveren en daartoe                  350 ;641,99 ECU, thans euro, met de contractuele
    overeenkomstig de Duitse HonigVO (honingverorde-                   rente, die op 31 december 1998 49 ;129,18 ECU,
    ning) monsters moet nemen en de resultaten van che-                thans euro, bedroeg, dus in totaal 399 ;771,17 ECU,
    mische analyses dient voor te leggen?                              thans euro, te vermeerderen met rente tegen het tarief
                                                                       van het Europees Fonds voor monetaire samenwer-
                                                                       king, verhoogd met 2 %, en te rekenen vanaf 1 januari
2. Bij een bevestigend antwoord op vraag 1:                            1999 tot de dag van algehele voldoening;
    Is de beschikking (K(95) 2325) van de Commissie van          Ð verweerster te veroordelen in de kosten van het geding,
    28 september 1995 nietig?                                          daaronder begrepen de salarissen van de advocaten
                                                                       van de Commissie.
3. Bij een bevestigend antwoord op vraag 2:
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
    Moet de douane overeenkomstig artikel 5, lid 2, van
    Verordening (EEG) nr. 1697/79 van navordering                Verweerster is een onderneming die zich bezighoudt met
    afzien, wanneer naar aanleiding van een controle             het ontwerpen, vervaardigen, oprichten en onderhouden
    betreffende importen in een vroegere periode, na con-        van installaties voor het gebruik van windenergie voor het
    trole tegen het niet-meetellen van de forfaitaire onkos-     opwekken en verkopen van elektrische stroom.
    ten in de douanewaarde bij gelijkwaardige koopcon-
    tracten door dezelfde douaneïnstantie geen bezwaar is
    gemaakt, en niet duidelijk is dat de marktdeelnemer          Met het onderhavige, op grond van een arbitrageclausule
    twijfels kon hebben over de juistheid van de resultaten      ingestelde beroep vordert de Commissie terugbetaling van
    van de controle?                                             de steun die zij had toegekend voor een demonstratiepro-
                                                                 ject, dat de aanleg van een windpark aan de zuidoostkust
                                                                 van Kreta bij Siteia omvatte. De Commissie heeft de naar
4. Bij een ontkennend antwoord op vraag 3:                       Engels recht tussen partijen gesloten overeenkomst wegens
                                                                 wanprestatie opgezegd.
    Rechtvaardigen buitengewone omstandigheden in de
    zin van artikel 113 van Verordening (EEG) nr. 1430/79
    de kwijtschelding van invoerheffingen op grond van de
    in vraag 3 uiteengezette omstandigheden?
                                                                 Verzoek van het Supremo tribunal administrativo, 2.a Sec-
                                                                 cËaÄo, van 9 december 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                 in het geding tussen Modelo Continente, SGPS, SA en
                                                                                Fazenda PuÂblica
Beroep, op 26 januari 1999 ingesteld door Commissie                                      (Zaak C-19/99)
van de Europese Gemeenschappen tegen Aiolika Parka
                         Siteias AE                                                      (1999/C 86/16)
                      (Zaak C-18/99)
                       (1999/C 86/15)                            Het Supremo tribunal administrativo, 2.a SeccËaÄo, heeft bij
                                                                 arrest van 9 december 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                 Hof van Justitie op 28 januari 1999, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen          Modelo Continente, SGPS, SA en Fazenda PuÂblica, het
is op 26 januari 1999 beroep tegen Aiolika Parka Siteias         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-


title: Zaak T-407/12: Beroep ingesteld op 14 september 2012 — Ubee Interactive/BHIM — Augere Holdings (Netherlands) (Ubee Interactive)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/33

         Beroep ingesteld op 14 september 2012 — Ubee Interactive/BHIM — Augere Holdings (Netherlands) (Ubee Interactive)
   (Zaak T-407/12)
   2012/C 355/69
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ubee Interactive Corp. (Jhubei City, Taiwan) (vertegenwoordiger: M. Nentwig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Augere Holdings (Netherlands) BV (Amsterdam, Nederland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 juli 2012 in zaak R 1849/2011-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „Ubee Interactive”, voor waren en diensten van de klassen 9 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7397326

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: inschrijving nr. 7130248 van het gemeenschapswoordmerk „QUBEE” voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38 en 42; inschrijving nr. 7224603 van het gemeenschapsbeeldmerk „QUBEE” voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009