               24.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/5

         Verzoek van 17 december 2013 van Héraðsdómur Reykjavíkur om een advies van het EVA-Hof in de zaak LBI hf. tegen Merrill Lynch Int. Ltd
   (Zaak E-28/13)
   (2014/C 121/05)
   Bij schrijven van 17 december 2013 van Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 17 december 2013, om een advies in de zaak LBI hf. tegen Merrill Lynch Int. Ltd, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Moet artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2001/24/EG betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen aldus worden uitgelegd dat „regels betreffende nietigheid, vernietigbaarheid of niet-tegenwerpbaarheid van […] rechtshandelingen” betrekking heeft op de regels betreffende nietigverklaring van maatregelen die een financiële onderneming heeft getroffen overeenkomstig regels die vergelijkbaar zijn met die welke volgens de faillissementswet van toepassing zijn op de nietigverklaring van maatregelen die een failliete natuurlijke persoon heeft getroffen?

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, moet artikel 30, lid 1, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de partij tegen wie een vordering tot nietigverklaring is gericht, ermee kan volstaan het bewijs te leveren dat nietigverklaring van de maatregel volgens het recht van de lidstaat dat op de maatregel van toepassing is, niet zou zijn toegestaan, met betrekking tot regels van welke aard ook, bijvoorbeeld regels betreffende de termijnen om in rechte op te treden?

               3.

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, moet artikel 30, lid 1, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de partij tegen wie een vordering tot nietigverklaring is gericht, het bewijs moet leveren dat aan de voorwaarden voor nietigverklaring van de maatregel volgens het recht van de lidstaat dat op de maatregel van toepassing is, kennelijk niet is voldaan, bijvoorbeeld omdat de bevoegdheid voor de nietigverklaring van het betrokken soort maatregel geheel ontbreekt?


title: Zaak C-223/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2017 door Lubrizol France SAS tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 in zaak T-191/14, Lubrizol France SAS/Raad van de Europese Unie

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/11

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2017 door Lubrizol France SAS tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 in zaak T-191/14, Lubrizol France SAS/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-223/17 P)
   (2017/C 221/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Lubrizol France SAS (vertegenwoordigers: R. MacLean, solicitor, A. Bochon, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-191/14, Lubrizol France/Raad van de Europese Unie, vernietigen, voor zover het betrekking heeft op de twee middelen die rekwirante voor het Gerecht heeft aangevoerd;

               —

               deze twee middelen gegrond verklaren;

               —

               gebruikmaken van zijn bevoegdheid om zelf uitspraak te doen over de twee betrokken middelen en de zaak zelf af te doen;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing over rekwirantes twee middelen inzake inbreuken op het recht en de procedure, en

               —

               de Raad en de interveniënten verwijzen in de proceskosten en uitgaven die rekwirante in het kader van deze procedure en de procedure in eerste aanleg heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert rekwirante drie middelen aan.

               1.

               Het Gerecht heeft de toepassing door de Raad van de relevante toets niet aan de hand van de juiste juridische criterium beoordeeld
               Rekwirante beklemtoont dat het Gerecht, door bij de beoordeling of de autonome schorsing van de rechten voor BPA’s moest worden beëindigd na te laten de relevante criteria toe te passen die zijn neergelegd in de mededeling van de Commissie inzake autonome tariefschorsingen en -contingenten (2011/C 363/02 (1)), de opmerkingen van de Raad en de Commissie niet naar behoren heeft beoordeeld aan de hand van de relevante toets en in overeenstemming met het juiste juridische criterium dat op deze situatie moet worden toegepast.

               2.

               Het Gerecht heeft zijn eigen redenering op ongeoorloofde wijze in de plaats gesteld van die van de Raad en het bewijs kennelijk verdraaid
               Rekwirante stelt in de eerste plaats dat het Gerecht op ongeoorloofde wijze heeft gepoogd zijn eigen redenering in de plaats te stellen van die van de Raad en de Commissie, en derhalve een eigen ongeoorloofde grond heeft verstrekt ten bewijze dat de door de opposant geleverde goederen konden worden aangemerkt als materialen die identiek of soortgelijk waren aan BPA of BPA konden vervangen.
               In de tweede plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht het bewijs inzake de mogelijkheid van de opposant om voldoende beschikbare aantallen van het beweerdelijk met BPA vergelijkbare product te leveren, heeft beoordeeld op een kennelijk onjuiste wijze, en derhalve de duidelijke strekking van het bewijs en de toepassing ervan in het kader van de beoordeling van de zaak in eerste aanleg heeft verdraaid.

               3.

               Het Gerecht heeft kennelijke fouten gemaakt bij de toepassing van de relevante procedures en zijn redenering bevat tegenstrijdigheden
               Rekwirante voert aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bevoegdheid van de Commissie om een bezwaar af te wijzen op grond dat het antwoord pas is verstrekt geruime tijd na de termijn van 15 werkdagen die in de mededeling van de Commissie is gesteld, enkel betrekking had op het eerste contact tussen de opposant en de verzoekende ondernemingen en niet op daaropvolgende communicatie, waardoor het Gerecht die vertraging irrelevant heeft geacht. Daarmee heeft het Gerecht zijn arrest tegenstrijdig gemotiveerd, wat de aard, werking en rol betreft van de verschillende partijen bij de procedure die in de mededeling van de Commissie is neergelegd.

      (1)  PB 2011, C 363, blz. 6.


title: Zaak T-411/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Sogelma/EBW ( Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Aanbesteding van Europees Bureau voor wederopbouw — Besluit om aanbesteding te annuleren en nieuwe te publiceren — Beroep tot nietigverklaring — Bevoegdheid van Gerecht — Noodzaak van voorafgaande administratieve klacht — Beroepstermijn — Lastgeving — Motiveringsplicht — Schadevordering )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2008 — Sogelma/EBW
   (Zaak T-411/06) (1)

   („Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Aanbesteding van Europees Bureau voor wederopbouw - Besluit om aanbesteding te annuleren en nieuwe te publiceren - Beroep tot nietigverklaring - Bevoegdheid van Gerecht - Noodzaak van voorafgaande administratieve klacht - Beroepstermijn - Lastgeving - Motiveringsplicht - Schadevordering’)
   (2008/C 301/51)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sogelma — Societá generale lavori manutenzioni appalti Srl (Scandicci, Italië) (vertegenwoordigers: E. Cappelli, P. De Caterini, A. Bandini en A. Gironi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Kalha, vervolgens M. Dischendorfer en ten slotte R. Lundgren, gemachtigden, bijgestaan door S. Bariatti en F. Scanzano, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en L. Prete, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van de besluiten van het EBW om de aanbesteding voor de opdracht voor werken EuropeAid/120694/D/W/YU te annuleren en een nieuwe aanbesteding uit te schrijven, en een beroep tot vergoeding van de gestelde schade
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sogelma — Societá generale lavori manutenzioni appalti Srl zal haar eigen kosten dragen, alsmede die van het Europees Bureau voor wederopbouw.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak F-9/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 september 2011 — AC/Raad (Openbare dienst — Bevordering — Bevorderingsronde 2009 — Vergelijking van verdiensten — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/23

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 september 2011 — AC/Raad
   (Zaak F-9/10) (1)

   (Openbare dienst - Bevordering - Bevorderingsronde 2009 - Vergelijking van verdiensten - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   2011/C 362/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AC (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodriguez en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet op te nemen op de lijst van personen die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AD13 zijn bevorderd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AC zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010, blz. 79.


title: Zaak T-668/11: Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — VIP Car solutions SARL/Europees Parlement ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Overheidsopdrachten voor diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Vervoer van leden van Europees Parlement in auto’s en minibussen met chauffeur gedurende zittingsperiodes in Straatsburg — Afwijzing van offerte van inschrijver — Nietigverklaring van afwijzingsbeslissing door Gerecht — Vermeende schade ten gevolge van beslissing houdende afwijzing van offerte van verzoekster — Beroep tot schadevergoeding” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/75

         Arrest van het Gerecht van 6 juni 2013 — VIP Car solutions SARL/Europees Parlement
   (Zaak T-668/11) (1)

   (Niet-contractuele aansprakelijkheid - Overheidsopdrachten voor diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Vervoer van leden van Europees Parlement in auto’s en minibussen met chauffeur gedurende zittingsperiodes in Straatsburg - Afwijzing van offerte van inschrijver - Nietigverklaring van afwijzingsbeslissing door Gerecht - Vermeende schade ten gevolge van beslissing houdende afwijzing van offerte van verzoekster - Beroep tot schadevergoeding)
   2013/C 225/166
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: VIP Car Solutions SARL (Hoenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Welzer, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Hellinckx en M. Mraz, vervolgens L. Daurie en M. Mraz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot schadevergoeding strekkende tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van de beslissing van het Europees Parlement om de offerte af te wijzen die zij heeft ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure EP/2006/06/UTD/1, betreffende het vervoer van de leden van het Parlement in auto’s en minibussen gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg, aangezien deze beslissing is nietig verklaard door het arrest van het Gerecht van 20 mei 2009, VIP Car Solutions/Parlement (T-89/07, Jurispr. blz. II-1403).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               VIP Car Solutions SARL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 mei 2002 in zaak C-376/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 98/8/EG")

text:
C 169/12                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            13.7.2002
M. Fiorilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de             de het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1),
Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechte-            en in elk geval door deze maatregelen niet aan de Commissie
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen               mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
aan richtlijn 98/101/EG van de Commissie van 22 december                    verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer),
1998 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van                  samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, M. Wathelet
richtlijn 91/157/EEG van de Raad inzake batterijen en accu’s                (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
die gevaarlijke stoffen bevatten (PB 1999, L 1, blz. 1), althans            cobs; griffier: R. Grass, op 16 mei 2002 een arrest gewezen
deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze                  waarvan het dictum luidt als volgt:
richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,             1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet,                      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:                    het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998
R. Grass, op 30 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het                           betreffende het op de markt brengen van biociden, is het
dictum luidt als volgt:                                                           Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/101/EG          2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
      van de Commissie van 22 december 1998 houdende aanpassing
      aan de technische vooruitgang van richtlijn 91/157/EEG van
      de Raad inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke stoffen           (1) PB C 317 van 10.11.2001.
      bevatten, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn
      op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 30 mei 2002
                    ARREST VAN HET HOF                                      in zaak C-376/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
                            (Eerste kamer)
                                                                            („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/8/EG”)
                          van 16 mei 2002
                                                                                (2002/C 169/21)
in zaak C-372/01: Commissie van de Europese Gemeen-
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                                                     (Procestaal: Engels)
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/8/EG                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
             — Op de markt brengen van biociden”)                                                      dentie van het Hof)
                           (2002/C 169/20)
                                                                            In zaak C-376/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                           (Procestaal: Frans)                              pen (gemachtigde: R. Wainwright) tegen Ierland (gemachtigde:
                                                                            D. J. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  dat Ierland, door niet voor 14 mei 2000 de wettelijke en
                          dentie van het Hof)                               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
                                                                            te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement
                                                                            en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
                                                                            brengen van biociden (PB L 123, blz. 1) of, in elk geval, door
In zaak C-372/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    de Commissie niet in kennis te stellen van deze bepalingen, de
pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Groothertogdom Luxem-                     krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
burg (gemachtigde: J. Faltz), betreffende een verzoek om vast               nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de                   volgt: P. Jann, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die            en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het                      R. Grass, op 30 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het
Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffen-               dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 13.7.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 169/13
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en           1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
      te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement           2)     Elke partij in de hogere voorziening draagt haar eigen kosten.
      en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
      brengen van biociden, is Ierland de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            (1) PB C 355 van 25.11.2000.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                                                                                van 2 mei 2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-43/01 P: Sandro Cognigni tegen Commissie van
                        van 13 maart 2002                                                   de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx tegen Europees                         („Hogere voorziening — Ambtenaren — Hogere voorziening
Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding                                             die kennelijk ongegrond is”)
                            (Cedefop) (1)
                                                                                (2002/C 169/23)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Niet-verlenging
van een overeenkomst van tijdelijk functionaris — Afwijzing
van sollicitatie — Ontvankelijkheid — Bevoegdheid —                                                   (Procestaal: Italiaans)
          Wettigheid van kennisgeving van vacature”)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2002/C 169/22)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            In zaak C-43/01 P, Sandro Cognigni, wonende te Amandola
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Italië), vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat, betref-
                          dentie van het Hof)                               fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
                                                                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                            kamer) van 30 november 2000, Cognigni/Commissie (T-314/
                                                                            00, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot
In zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx, ambtenaar van de                      vernietiging van die beschikking; andere partij bij de procedure:
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel (België),                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,                   J. Currall, bijgestaan door A. Del Ferro), heeft het Hof (Vierde
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    kamerpresident, D. A. O. Edward en A. M. La Pergola, rechters;
(Vijfde kamer) van 13 juli 2000, Hendrickx/Cedefop (T-87/99,                advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 2 mei 2002
JurAmbt blz. I-A-147 en II-679), strekkende tot gedeeltelijke               een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-                  1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
ding (Cedefop), vertegenwoordigd door B. Wägenbaur, heeft
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken, en N. Colneric (rapporteur), en              2)     S. Cognigni wordt verwezen in de kosten.
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen,
V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues, C. W. A. Timmermans en                   (1) PB C 95 van 24.3.2001.
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
R. Grass, op 13 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-305/10: Arrest van het Gerecht van 7 februari 2012 — Hartmann-Lamboy/BHIM — Diptyque (DYNIQUE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNIQUE — Ouder gemeenschapswoordmerk DIPTYQUE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/17

         Arrest van het Gerecht van 7 februari 2012 — Hartmann-Lamboy/BHIM — Diptyque (DYNIQUE)
   (Zaak T-305/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DYNIQUE - Ouder gemeenschapswoordmerk DIPTYQUE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 80/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Marlies Hartmann-Lamboy (Westerburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Loos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Diptyque SAS (Parijs, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2010 (zaak R 1217/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Diptyque SAS en Marlies Hartmann-Lamboy

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marlies Hartmann-Lamboy wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-40/04: Verzoek van de Korkein Oikeus (Finland) van 30 januari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Syuichi Yonemoto enerzĳds en Openbaar ministerie en Raine Pöyry anderzĳds

text:
3.4.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 85/15
Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van                       pensioen (niet-aangevuld theoretisch bedrag) de berekenings-
30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het                  grondslag dient te vormen voor het Italiaanse proratapensioen
      geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat                    wanneer de gepensioneerde de in de Italiaanse nationale
                                                                         wettelijke regeling voor de aanvulling tot de minimumuitke-
                                                                         ring vastgestelde inkomensgrenzen overschrijdt?
                          (Zaak C-25/04)
                          (2004/C 85/23)
                                                                         (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Het Dioikitido Protodikeio Athinas heeft bij beschikking van
30 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis
AEVE en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
De vragen in deze zaak zijn identiek aan de vragen in zaak               Verzoek van de Korkein Oikeus (Finland) van 30 januari
C-23/04.                                                                 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                         Syuichi Yonemoto enerzijds en Openbaar ministerie en
                                                                                Raine Pöyry anderzijds
                                                                                (Zaak C-40/04)
                                                                                (2004/C 85/25)
Verzoek van het Tribunale di Bolzano van 9 januari 2004                  De Korkein Oikeus heeft bij beschikking van 30 januari 2004
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ursel                (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 februari
Koschitzki en INPS — Istituto Nazionale della Previdenza                 2004) in het geding tussen Syuichi Yonemoto enerzijds en
                               Sociale                                   Openbaar ministerie en Raine Pöyry anderzijds het Hof van
                                                                         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                          (Zaak C-30/04)                                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         1)    Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht, inzonderheid
                          (2004/C 85/24)                                       gelet op richtlijn 98/37/EG (1) en de artikelen 28 EG
                                                                               en 30, aan de verplichtingen die naar nationaal recht
                                                                               kunnen worden opgelegd aan een importeur (of andere
                                                                               distributeur) van een machine die is voorzien van een EG-
Het Tribunale di Bolzano heeft bij beschikking van 9 januari                   merkteken met betrekking tot de veiligheidsaspecten van
2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                        een machine,
28 januari 2004, in het geding tussen Ursel Koschitzki en INPS
— Istituto Nazionale della Previdenza Sociale, het Hof van                     —     vóór de wederverkoop van een machine
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                               —     en daarna?
Kan, gelet op artikel 42 van het Verdrag tot oprichting van de           2)    Met name over het volgende bestaat onduidelijkheid:
Europese Gemeenschap (in de versie van de Verdragen van
Amsterdam en Nice), dat op het gebied van de sociale                           a)    In welke mate en onder welke voorwaarden zijn
zekerheid de vaststelling van passende maatregelen voor                              de handelings- en controleverplichtingen die met
de totstandkoming van het vrije verkeer van werknemers                               betrekking tot de veiligheid op een importeur (of
voorschrijft, artikel 46, lid 2, sub b), van verordening nr. 1408/                   andere distributeur) van een met een EG-merkteken
71 (1) aldus worden uitgelegd dat het tot het minimum                                voorziene machine rusten, naar gemeenschapsrecht
aangevulde fictief pensioen, altijd de berekeningsbasis moet                         gerechtvaardigd?
vormen voor het Italiaanse proratapensioen, ook al zijn de in
de Italiaanse nationale wettelijke regeling voor de aanvulling                 b)    Is het bij de toetsing van de aan een importeur (of
tot de minimumuitkering vastgestelde inkomensgrenzen                                 andere distributeur) opgelegde verplichtingen aan
(artikel 6 van wet nr. 638/83, gewijzigd bij artikel 4 van                           het gemeenschapsrecht van belang, met welk soort
decreto legislativo 503/92) overschreden, of dient artikel 46,                       veiligheidsgebrek de machine is behept, en zo ja in
lid 2, sub b), aldus te worden uitgelegd dat het zuiver fictief                      welke mate?
 ---pagebreak--- C 85/16                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          3.4.2004
      c)    Zijn — en zo ja, in hoeverre — de in punt 10                  heeft het Bundesfinanzhof in het geding tussen Finanzamt
            genoemde bepalingen van § 40 van de Työturval-                Arnsberg en Stadt Sundern, het Hof van Justitie van de
            lisuuslaki (wet inzake de veiligheid op het werk) in          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
            strijd met het gemeenschapsrecht, gelet op de in de           slissing over de navolgende vragen:
            punten 12 tot en met 15 beschreven strafrechtelijke
            sancties en de verplichtingen tot schadevergoeding            1)    Mogen of moeten de lidstaten die de gemeenschappelijke
            in geval van schending van die bepalingen?                          forfaitaire regeling voor landbouwproducenten als be-
                                                                                doeld in artikel 25 van richtlijn 77/388/EEG (1) in natio-
                                                                                naal recht hebben omgezet, de forfaitair belaste landbou-
                                                                                wers dus vrijstellen van omzetbelasting?
(1) Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en van de Raad
    van 22 juni 1998, PB L 207, blz. 1.                                   2)    Zo ja, geldt dit dan enkel voor de levering van landbouw-
                                                                                producten en voor agrarische diensten, of eveneens voor
                                                                                de rest van de omzet van de forfaitair belaste landbouwer?
                                                                                Of valt laatstbedoelde omzet onder de algemene regeling
                                                                                van richtlijn 77/388/EEG?
                                                                                Wat volgt hieruit voor de verpachting van een jachtgebied
                                                                                door een forfaitair belaste landbouwer?
Verzoek van het College van Beroep voor het Bedrijfsle-
ven, van 23 januari 2004, om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Maatschap J.B. en R.A.M. Elshof en
de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Voedsel-                        (1) PB L 145, blz. 1.
                             kwaliteit
                         (Zaak C-42/04)
                          (2004/C 85/26)
Het College van Beroep voor het Bedrijfsleven heeft, bij vonnis           Verzoeken om een prejudiciële beslissing van het Tribu-
van 23 januari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van                nale di Gorizia bij beschikkingen nrs. 1259/2003 en 1260/
Justitie op 3 februari 2004, in het geding tussen J.B. en                 2003 van 18 december 2003 in de gedingen tussen
R.A.M. Elshof en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer                   Azienda Agricola Bogar Roberto en Andrea, respectieve-
en Voedselkwaliteit, het Hof van Justitie van de Europese                         lijk Azienda Agricola Bressan Aldo en AGEA
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                                          (Zaken C-44/04 en 45/04)
                                                                                (2004/C 85/28)
heeft het begrip „partij” in artikel 4, derde lid, van Verordening
(EG) nr. 1046/2001 (1) dezelfde betekenis als het begrip
„vracht” in punt 1 van bijlage II bij deze verordening of dient
onder „partij” te worden verstaan: alle dieren die door een               Bij beschikkingen van 18 december 2003 (ingekomen ter
landbouwbedrijf op één dag dan wel op grond van één                       griffie van het Hof van Justitie op 4 februari daaraanvolgend)
beslissing tot opkoop zijn geleverd ter destructie?                       heeft het Tribunale di Gorizia in de gedingen tussen Azienda
                                                                          Agricola Bogar Roberto en Andrea, respectievelijk Azienda
                                                                          Agricola Bressan Aldo en AGEA, het Hof van Justitie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(1) PB L 145, 31 mei 2001, blz. 31-34.                                    beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van
                                                                          31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening
                                                                          (EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden
                                                                          uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als
                                                                          administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moe-
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 27 november                           ten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid
             Finanzamt Arnsberg en Stadt Sundern                          hebben overschreden?
                         (Zaak C-43/04)
                                                                          (1) PB L 90 van 1.4.84, blz. 10.
                          (2004/C 85/27)                                  (2) PB L 405 van 31.12.92, blz. 1.
Bij beschikking van 27 november 2003 (ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 4 februari 2004 daaraanvolgend)


title: Zaak C-168/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 april 2014 — Grupo Itevelesa S.L. e.a./Oca Inspección Técnica de Vehículos SA e.a.

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 7 april 2014 — Grupo Itevelesa S.L. e.a./Oca Inspección Técnica de Vehículos SA e.a.
   (Zaak C-168/14)
   2014/C 175/39
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Tercera

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Grupo Itevelesa S.L., Applus Iteuve Technology, Certio ITV S.L. en Asistencia Técnica Industrial SAE

      Verwerende partijen: Oca Inspección Técnica de Vehículos SA en Generalidad de Cataluña

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit artikel 2, lid 2, sub d, van richtlijn 2006/123/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, activiteiten van technische controle van voertuigen van de toepassing van die richtlijn uit wanneer die, overeenkomstig de nationale regels, worden verricht door particuliere bedrijven onder het toezicht van de overheid van een lidstaat?

               2)

               Als het antwoord op die vraag ontkennend is (dat wil zeggen als de activiteiten van technische controle van voertuigen in beginsel binnen de werkingssfeer van richtlijn 2006/123/EG vallen), kan dan de uitsluitingsgrond van artikel 2, lid 2, sub i, van die richtlijn worden toegepast op grond dat de particuliere bedrijven die deze dienst verrichten bevoegd zijn om, als voorzorgsmaatregel, te besluiten tot een rijverbod voor voertuigen die zodanige veiligheidsgebreken vertonen dat het rijden ermee een onmiddellijk gevaar zou opleveren?

               3)

               Als richtlijn 2006/123/EG op de activiteiten van technische controle van voertuigen van toepassing is, maakt dan de uitlegging ervan in samenhang met artikel 2 van richtlijn 2009/40/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (of met de overeenkomstige bepaling van de daaraan voorafgaande richtlijn 96/96/EG) het in elk geval mogelijk die activiteiten afhankelijk te stellen van een voorafgaande vergunning van de overheid? Is de inhoud van punt 26 van het arrest van het Hof van 22 oktober 2009 (zaak C-438/08) (3) van invloed op dat antwoord?

               4)

               Is een nationale regeling die het aantal vergunningen voor de vestiging van stations voor de technische controle van voertuigen afhankelijk stelt van de inhoud van een ruimtelijk spreidingsplan waarin, als rechtvaardigingsgronden voor een kwantitatieve beperking, de garantie van een adequate territoriale dekking, kwaliteitsborging van de dienst en bevordering van mededinging tussen de marktdeelnemers worden genoemd, daaronder begrepen elementen van economische planning, verenigbaar met de artikelen 10 en 14 van richtlijn 2006/123/EG of, als die richtlijn niet van toepassing is, met artikel 43 EG-Verdrag (thans artikel 49 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie)?

      (1)  PB L 376, blz. 36.

      (2)  PB L 141, blz. 12.

      (3)  EU:C:2099:651.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 11 juni 1998 in zaak C-297/96 (verzoek van de Social Security Commissioner om een prejudiciële beslissing): V. A. Partridge tegen Adjudication Officer (Sociale zekerheid - Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties - Artikel 4, lid 2 bis, artikelen 5 en 10 bis en bijlage VI van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Verzorgingstoelage voor gehandicapten - Geen exporteerbaarheid)

text:
C 258/6               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15.8.98
2. Artikel 13, lid 2, onder f), van Verordening (EEG)              kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur)
     nr. 1408/71, zoals ingevoegd bij Verordening (EEG)            en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger;
     nr. 2195/91 van de Raad, verzet zich niet tegen een           griffier: R. Grass, op 11 juni 1998 een arrest gewezen
     wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke           waarvan het dictum luidt als volgt:
     een persoon die iedere beroepswerkzaamheid op zijn
     grondgebied heeft stopgezet, slechts aan de wettelijke
     regeling van die lidstaat onderworpen kan blijven             Artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
     indien hij aldaar zijn woonplaats behoudt.                    Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                   socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-
                                                                   gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
3. Verordening (EEG) nr. 1408/71 verzet zich niet tegen            Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
     een wettelijke regeling van een lidstaat, volgens welke       bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij
     een persoon die iedere beroepswerkzaameid op zijn             Verordening (EEG) nr. 1247/92, gelezen in samenhang
     grondgebied heeft stopgezet, het recht op behoud van          met bijlage II bis, moet aldus worden uitgelegd, dat de
     de krachtens de wettelijke regeling uitgekeerde gezins-       attendance allowance onder de werkingssfeer ervan valt en
     bijslagen verliest op grond dat hij zijn woonplaats           bijgevolg is aan te merken als een bijzondere, niet op pre-
     heeft overgebracht naar een andere lidstaat, waar hij         mie- of bijdragebetaling berustende prestatie in de zin van
     met zijn gezinsleden woont.                                   artikel 4, lid 2 bis, van die verordening, zodat de situatie
                                                                   van iemand als verzoekster in het hoofdgeding, die na
(1) PB C 294 van 5.10.1996.                                        1 juni 1992, datum van inwerkingtreding van Verordening
                                                                   (EEG) nr. 1247/92, aan de voorwaarden voor toekenning
                                                                   van die prestatie voldoet, uitsluitend wordt beheerst door
                                                                   de bij artikel 10 bis ingevoerde coördinatieregeling.
                                                                   (1) PB C 318 van 26.10.1996.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Derde Kamer)
                       van 11 juni 1998
in zaak C-297/96 (verzoek van de Social Security Commis-
sioner om een prejudicieÈle beslissing): V. A. Partridge tegen                       ARREST VAN HET HOF
                    Adjudication Officer (1)
                                                                                (Vijfde Kamer)
(Sociale zekerheid Ð Bijzondere, niet op premie- of bijdra-
                                                                                van 11 juni 1998
gebetaling berustende prestaties Ð Artikel 4, lid 2 bis,
artikelen 5 en 10 bis en bijlage VI van Verordening (EEG)          in zaak C-361/96 (verzoek van het Finanzgericht Köln om
nr. 1408/71 Ð Verzorgingstoelage voor gehandicapten Ð              een prejudicieÈle beslissing): SocieÂteÂ GeÂneÂrale des Grandes
                   Geen exporteerbaarheid)                         Sources d'Eaux MineÂrales FrancËaises tegen Bundesamt für
                         (98/C 258/10)                                                        Finanzen (1)
                                                                   (Belasting over de toegevoegde waarde Ð Uitlegging van
                                                                   artikel 3, onder a), van Achtste BTW-Richtlijn 79/1072/
                     (Procestaal: Engels)                          EEG Ð Verplichting voor de niet in het binnenland geves-
                                                                   tigde belastingplichtige bij het verzoek om teruggaaf van
                                                                   belasting de originelen van de facturen of invoerdocumen-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     ten te voegen Ð Mogelijkheid een duplicaat bij te voegen
                de Jurisprudentie van het Hof)                     bij verlies van het origineel buiten de schuld van de belas-
                                                                                tingplichtige)
                                                                                (98/C 258/11)
In zaak C-297/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Social
Security Commissioner (Verenigd Koninkrijk), in het
                                                                                (Procestaal: Duits)
aldaar aanhangig geding tussen V. A. Partridge en Adjudi-
cation Officer, betreffende een prejudicieÈle beslissing over
de uitlegging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                                de Jurisprudentie van het Hof)
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB L 230 van
22.8.1983, blz. 6), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)          In zaak C-361/96, betreffende een verzoek aan het Hof
nr. 1247/92 (PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1), heeft het            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,             gericht Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding


title: Zaak C-396/01: Beroep, op 10 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 369/8                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22.12.2001
Beroep, op 10 oktober 2001 ingesteld door Commissie                     Met het oog op de aanwijzing en de herziening van de
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                      aanwijzing van kwetsbare zones verlangt artikel 6 van de
                                                                        richtlijn dat de lidstaten volgens specifieke tijdschema’s nitraat-
                                                                        concentraties controleren en de staat van eutrofiëring van
                         (Zaak C-396/01)                                oppervlaktewateren, estuaria en kustwateren nagaan. De Com-
                                                                        missie stelt dat Ierland in de praktijk niet overeenkomstig
                                                                        artikel 6 correct heeft gecontroleerd en toezicht heeft ge-
                         (2001/C 369/13)                                houden.
                                                                        (1) Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake
                                                                            de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  agrarische bronnen (PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1).
op 10 oktober 2001 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Beroep, op 15 oktober 2001 ingesteld door het Koninkrijk
                                                                        der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
—     vast te stellen dat Ierland de krachtens richtlijn                                         Gemeenschappen
      91/676/EEG (1) inzake de bescherming van water tegen
      verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen op                                    (Zaak C-407/01)
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet
      binnen de in de richtlijn gestelde termijnen krachtens
      artikel 3, lid 1, wateren volgens de criteria van bijlage I                                 (2001/C 369/14)
      aan te wijzen en deze aan de Commissie mee te delen,
      krachtens artikel 3, lid 2 en/of artikel 3, lid 4 kwetsbare
      zones aan te wijzen, overeenkomstig artikel 5 actiepro-
      gramma’s op te stellen en overeenkomstig artikel 6, lid 1,        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      sub a, b en c juiste en volledige controle en toezicht op         op 15 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de Commissie
      wateren uit te oefenen;                                           van de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der
                                                                        Nederlanden, vertegenwoordigd door H.G. van Sevenster en
                                                                        J.S. van den Oosterkamp, als gemachtigden.
—     Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                      —     Verordening (EG) nr. 1476/2001 van de Commissie
                                                                              van 18 juli 2001 tot wijziging van Verordening (EG)
                                                                              nr. 1325/2001, wat betreft de toepassing van vrijwarings-
                                                                              maatregelen ten aanzien van de invoer, uit de landen en
Op basis van de beschikbare informatie is de Commissie van                    gebieden overzee, van mengsels van suiker en cacaopoe-
mening, dat Ierland heeft nagelaten om wateren overeenkom-                    der met oorsprongcumulatie ACS/LGO, voor 1 juli-
stig de criteria van bijlage I van de richtlijn vast te stellen.              1 december 2001 nietig te verklaren;
Voorzover Ierland zou betogen dat wel wateren overeenkom-
stig artikel 3, lid 1, van de richtlijn zijn vastgesteld, brengt de     —     De Commissie te veroordelen in de kosten van de
Commissie daartegenin dat Ierland heeft nagelaten om deze                     procedure.
wateren binnen de in artikel 12 van de richtlijn gestelde
termijn aan haar mee te delen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Ierland heeft geen actieprogramma’s voor zijn gehele grondge-
bied opgesteld en toegepast, waartoe het is gemachtigd krach-
tens artikel 3, lid 5 van de richtlijn. De in artikel 3, lid 5          —     Samenhang met Verordening 1325/2001 wiens vernie-
vastgestelde ontheffing van de verplichting tot bepaling van                  tiging het voorwerp is van zaak C-325/01 (1). Met de
specifieke kwetsbare zones komt daarom niet in aanmerking.                    nietigheid van Verordening 1325/2001 komt de grond-
Ierland heeft evenwel niet overeenkomstig artikel 3, lid 2 en/of              slag aan onderhavige verordening te vervallen.
artikel 3, lid 4 kwetsbare zones aangewezen. Het is thans de
enige lidstaat waar dergelijke aanwijzingen volledig ontbreken.         —     Schending van art. 109, lid 1, van het Besluit 91/482/EEG
Een uitvloeisel van Ierland nalaten om kwetsbare zones aan te                 van de Raad betreffende de associatie van de landen
wijzen is, dat geen actieprogramma’s overeenkomstig artikel 5                 en gebieden overzee met de Europese Economische
van de richtlijn zijn opgesteld.                                              Gemeenschap („LGO-besluit”): Voorzover de Commissie


title: Zaak C-287/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif (Luxemburg) op 10 juni 2010 — Tankreederei I SA/Directeur de l’administration des Contributions directes

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif (Luxemburg) op 10 juni 2010 — Tankreederei I SA/Directeur de l’administration des Contributions directes
   (Zaak C-287/10)
   ()
   2010/C 221/44
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tankreederei I SA

      Verwerende partij: Directeur de l’administration des Contributions directes

      Prejudiciële vraag

   Staan de artikelen 49 EG en 56 EG in de weg aan de bepalingen van artikel 152 bis, lid 1, van de gewijzigde wet van 4 december op de inkomstenbelasting, dat voor de Luxemburgse belastingplichtigen de belastingkorting voor investering afhankelijk stelt van de voorwaarde dat die investeringen worden verricht in een vestiging die zich in het Groothertogdom Luxemburg bevindt en bestemd is om er permanent te blijven, en bovendien dat zij fysiek worden uitgevoerd op het Luxemburgse grondgebied?


title: Zaak T-301/12: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2013 — Laboratoires CTRS/Commissie ( „Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvraag voor vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel Orphacol — Weigeringsbesluit van Commissie — Verordening (EG) nr. 726/2004 — Richtlijn 2001/83/EG — Langdurig gebruik in medische praktijk — Uitzonderlijke omstandigheden” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/9

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2013 — Laboratoires CTRS/Commissie
   (Zaak T-301/12) (1)

   (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvraag voor vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel Orphacol - Weigeringsbesluit van Commissie - Verordening (EG) nr. 726/2004 - Richtlijn 2001/83/EG - Langdurig gebruik in medische praktijk - Uitzonderlijke omstandigheden)
   2013/C 233/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley en M. Barnden, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, M. Šimerdová en L. Banciella, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en D. Hadroušek, gemachtigden); Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: V. Pasternak Jørgensen en C. Thorning, gemachtigden); Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, F. Gloaguen en S. Menez, gemachtigden); Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en A. Posch, gemachtigden); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer, gemachtigde, vervolgens C. Murrel en ten slotte L. Christie, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Majczyna en M. Szpunar, vervolgens B. Majczyna, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Commissie C(2012) 3306 def. van 25 mei 2012 tot weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Orphacol — cholinezuur”, op grond van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad

      Dictum

               1)

               Het uitvoeringsbesluit van de Commissie C(2012) 3306 def. van 25 mei 2012 tot weigering van een vergunning voor het in de handel brengen van het weesgeneesmiddel voor menselijk gebruik „Orphacol — cholinezuur”, op grond van verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van Laboratoires CTRS.

               3)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Franse Republiek, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak C-22/06: Beroep, op  17 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/30

         Beroep, op 17 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-22/06)
   (2006/C 60/57)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 januari 2006 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/105/EG van de Commissie van 15 oktober 2004 tot vaststelling van de modellen van officiële fytosanitaire certificaten of fytosanitaire certificaten voor wederuitvoer waarvan in richtlijn 2000/29/EG van de Raad vermelde planten, plantaardige producten of andere materialen uit derde landen vergezeld moeten gaan (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/105 in nationaal recht is op 31 december 2004 verstreken.

      (1)  PB L 319, blz. 9.


title: Zaak T-392/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg in kort geding van 19 november 2008 — AEPI/Commissie ( Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij staking wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/35

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg in kort geding van 19 november 2008 — AEPI/Commissie
   (Zaak T-392/08 R)
   („Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij staking wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2009/C 32/68)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: P. Xanthopoulos en T. Asprogerakas Grivas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Christoforou en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 met betrekking tot een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-140/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 22 april 2016 — Le Pen/Parlement („Kort geding — Lid van het Europees Parlement — Terugvordering van ter dekking van de kosten van parlementaire medewerkers betaalde vergoedingen — Vordering tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/26

         Beschikking van de president van het Gerecht van 22 april 2016 — Le Pen/Parlement
   (Zaak T-140/16 R)
   ((„Kort geding - Lid van het Europees Parlement - Terugvordering van ter dekking van de kosten van parlementaire medewerkers betaalde vergoedingen - Vordering tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2016/C 200/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Marie Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op de artikelen 278 VWEU en 279 VWEU gebaseerde vordering tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 29 januari 2016 waarbij wordt gelast, een bedrag van 320 026,23 EUR van verzoeker terug te vorderen, en van de ten vervolge op dat besluit vastgestelde debetnota nr. 2016-195 van 4 februari 2016

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-455/05: Beroep ingesteld op  29 december 2005  — Componenta tegen Commissie

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/42

         Beroep ingesteld op 29 december 2005 — Componenta tegen Commissie
   (Zaak T-455/05)
   (2006/C 48/80)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekster: Componenta Oyj (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: M. Savola, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van beschikking K(2005)3871 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 inzake de staatssteun die de Republiek Finland Componenta als investeringssteun heeft toegekend;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure, vermeerderd met rente.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep betreft beschikking K(2005)3871 def. van de Commissie van 20 oktober 2005, waarbij is vastgesteld dat de staatssteun die de Republiek Finland aan Componenta heeft verleend (steun nr. C 37/2004, dossier NN 51/2004), op grond van artikel 87 EG verboden was.
   De Commissie is van mening dat steun is toegekend in het kader van een tweeledige regeling, als gevolg waarvan Componenta haar aandeel (50 %) in het kapitaal van de vastgoedbeleggingsmaatschappij Karkkilan Keskustakiinteistöt Oy heeft verkocht aan de stad Karkkila, die op haar beurt reeds eerder 50 % van het kapitaal van deze maatschappij bezat, en die vastgoedbeleggingsmaatschappij aan Componenta de aandeelhouderslening heeft terugbetaald die Componenta had ingebracht. Tegelijkertijd heeft de stad Karkkila een nieuwe aanvullende lening van hetzelfde bedrag in de maatschappij ingebracht.
   Volgens de Commissie gaat het bij de koopprijs en de terugbetaling van de aandeelhouderslening om steun.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar beroep onder meer aan:
   De beschikking van de Commissie is wat zowel de motivering ervan als de daarin genoemde bedragen betreft in haar geheel onjuist en onwettig. Zij heeft gehandeld in strijd met wezenlijke vormvoorschriften en met misbruik van bevoegdheid, aangezien zij het haar tijdens de onderzoeksprocedure overgelegde bewijsmateriaal kennelijk onjuist heeft beoordeeld. De beschikking van de Commissie druist eveneens in tegen de bepalingen inzake steunmaatregelen van artikel 87 EG. De beschikking leidt tot een uitkomst die onbillijk is en derhalve in strijd is met het evenredigheidsbeginsel van artikel 5, derde alinea, EG.
   De Commissie heeft bij de waardering van de verkochte belang in de beleggingsmaatschappij een onjuist uitgangspunt gekozen. Anders dan de Commissie meent, is de waarde van het voorwerp van transactie vastgesteld op het tijdstip van de verkoop in overeenstemming met de marktvoorwaarden.
   Wat de regeling inzake de aandeelhouderslening betreft, stelt verzoekster dat deze regeling haar geen economische voordelen heeft opgeleverd. Derhalve heeft de Commissie de aard en de betekenis van deze regeling verkeerd beoordeeld. Bovendien is de motivering van de beschikking met betrekking tot de regeling inzake de aandeelhouderslening onduidelijk en ontoereikend.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de beschikking van de Commissie in strijd is met haar praktijk in andere steunzaken en niet beantwoordt aan de beginselen die de Commissie heeft opgesteld in haar mededeling aan de lidstaten over de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EEG-Verdrag en van artikel 5 van richtlijn 80/723/EEG op openbare bedrijven in de industriesector. (1)

   Met betrekking tot de in de koopovereenkomst opgenomen investeringsclausule stelt verzoekster dat de Commissie die clausule en de betekenis daarvan verkeerd heeft beoordeeld.

      (1)  PB C 307 van 13.11.1993, blz. 3.


title: Zaak C-21/02: Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 68/8                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.3.2002
Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                         (Zaak C-17/02)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            2000/71/EG van de Commissie van 7 november 2000
                         (2002/C 68/14)                                     tot aanpassing van de meetmethoden van de bijlagen I, II,
                                                                            III en IV bij richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement
                                                                            en de Raad aan de technische vooruitgang uit hoofde van
                                                                            artikel 10 van die richtlijn (PB L 287 van 14.11.2000,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  blz. 46), althans deze bepalingen niet aan de Commissie
op 28 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 2
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen;
woordigd door Laura Pignataro en Stefan Rating als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                         —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             Ingevolge artikel 249 EG zijn richtlijnen verbindend ten
      1999/64/EG van de Commissie van 23 juni 1999 tot                aanzien van de te bereiken resultaten voor de lidstaten
      wijziging van richtlijn 90/388/EEG teneinde ervoor te           waarvoor zij bestemd zijn. In casu is die termijn op 1 januari
      zorgen dat telecommunicatie- en kabeltelevisienetten            2001 verstreken zonder de Italiaanse Republiek de bepalingen
      die eigendom van eenzelfde exploitant zijn, gescheiden          heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van de in de
      juridische eenheden vormen, althans die bepalingen niet         conclusie van de Commissie genoemde richtlijn.
      mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens die
      richtlijn op haar rustende verplichtingen;
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Ingevolge artikel 249 EG zijn richtlijnen verbindend ten
aanzien van de te bereiken resultaten voor de lidstaten                                           (Zaak C-22/02)
waarvoor zij bestemd zijn. In casu is die termijn op 30 april
2000 verstreken zonder de Italiaanse Republiek de bepalingen
heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van de in de                                      (2002/C 68/16)
conclusie van de Commissie genoemde richtlijn.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi
                                                                      als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-21/02)
                                                                      —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                         (2002/C 68/15)                                     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van
                                                                            consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  CO2-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenau-
op 29 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              to’s (PB L 12 van 18.01.2000, blz. 16), althans deze
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi                    voldaan aan de krachtens artikel 12 van deze richtlijn op
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                  haar rustende verplichtingen;


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  9 februari 2006  in zaak C-127/04 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, om een prejudiciële beslissing]: Declan O'Byrne tegen Sanofi Pasteur MSD Ltd, Sanofi Pasteur SA (Richtlijn 85/374/EEG — Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Begrip  in verkeer brengen  van product — Levering door producent aan 100 %-dochter)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 9 februari 2006
   in zaak C-127/04 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, om een prejudiciële beslissing]: Declan O'Byrne tegen Sanofi Pasteur MSD Ltd, Sanofi Pasteur SA (1)

   (Richtlijn 85/374/EEG - Aansprakelijkheid voor producten met gebreken - Begrip „in verkeer brengen” van product - Levering door producent aan 100 %-dochter)
   (2006/C 86/09)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-127/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Verenigd Koninkrijk) bij beslissing van 18 november 2003, ingekomen bij het Hof op 8 maart 2004, in de procedure Declan O'Byrne tegen Sanofi Pasteur MSD Ltd, voorheen Aventis Pasteur MSD Ltd, Sanofi Pasteur SA, voorheen Aventis Pasteur SA, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, K. Schiemann, K. Lenaerts, E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 9 februari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 11 van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken moet aldus worden uitgelegd dat een product in het verkeer is gebracht wanneer het het productieproces van de producent heeft verlaten en is opgenomen in een verkoopproces in een vorm waarin het aan het publiek wordt aangeboden voor gebruik of consumptie.

               2)

               Wanneer een rechtsvordering wordt ingesteld tegen een vennootschap die ten onrechte voor de producent van een product wordt aangezien, terwijl dat product in werkelijkheid is gefabriceerd door een andere vennootschap, is het in beginsel een zaak van het nationale recht om de voorwaarden vast te stellen waaronder het mogelijk is, in het kader van een dergelijke rechtsvordering een partij in de plaats te stellen van een andere. Een nationale rechter die de voorwaarden voor deze indeplaatsstelling onderzoekt, dient echter erop toe te zien dat de werkingssfeer ratione personae van richtlijn 85/374, zoals vastgesteld in de artikelen 1 en 3 daarvan, wordt geëerbiedigd.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-16/11: Beschikking van de president van het Hof van 6 juli 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/38

         Beschikking van de president van het Hof van 6 juli 2011 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-16/11) (1)

   2011/C 269/81
   Procestaal: Ests
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door T. Port GmbH & Co KG tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-2/99)

text:
C 71/34               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.3.1999
Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door T. Port GmbH              brengt, is, naar zijzelf verklaart, sedert 1 juli 1993 erkend
& Co KG tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    als marktdeelnemer van de categorie A. Sedert 1995 heeft
                           schappen                                zij invoercontacten met bananenproducenten in Costa
                         (Zaak T-1/99)                             Rica.
                        (1999/C 71/64)
                                                                   Verzoekster vordert bij haar beroep vergoeding van de
                                                                   schade die zij heeft geleden doordat zij als voorwaarde
                      (Procestaal: Duits)                          voor de invoer van bananen uit Costa Rica de kosten van
                                                                   de uitvoercertificaten heeft moeten betalen. Als gevolg van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  het reeds aangehaalde arrest van het Hof staat vast, dat
Gemeenschappen is op 4 januari 1999 beroep tegen Com-              het ongeldig verklaarde artikel in strijd is met het alge-
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door T.            mene discriminatieverbod en met artikel 40, lid 3, van het
Port GmbH & Co KG, gevestigd te Hamburg, vertegen-                 EG-Verdrag. De schending van het beginsel van gelijke
woordigd door en domicilie gekozen hebbende bij G. Mei-            behandeling en de discriminatie van de marktdeelnemers
er, advocaat, Jakordenstraûe 10, te Köln.                          van de categorie A is op basis van willekeur en niet ter-
                                                                   zake dienende gronden (financieÈle steun) gebeurd. Deze
                                                                   schendingen van het recht hebben de schade veroorzaakt
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   die verzoekster daardoor heeft geleden dat zij gehouden
                                                                   was haar afnameverplichtingen jegens haar producent in
Ð verweerster ertoe te veroordelen verzoekster de schade           Costa Rica na te komen. Om deze bananen in de Gemeen-
     van 828 337,10 DEM te vergoeden die deze heeft gele-          schap te mogen invoeren en op de markt brengen heeft zij
     den doordat zij in Costa Rica uitvoercertificaten heeft       bij haar aanvraag van invoercertificaten bij de bevoegde
     moeten kopen om gebruik te kunnen maken van de                Duitse autoriteiten moeten aantonen, dat zij over de over-
     certificaten voor invoer van bananen in de Gemeen-            eenkomstige uitvoercertificaten beschikte. Voor het verkrij-
     schap die haar als marktdeelnemer van categorie A             gen van die uitvoercertificaten heeft verzoekster de uit-
     waren toegekend, en uit derde landen afkomstige               gaven moeten doen die uit de aanvragen blijken.
     bananen uit Costa Rica in Duitsland op de markt te
     kunen brengen;                                                (1) Verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie van 1 maart
                                                                       1995 tot vaststelling van aanvullende bepalingen voor de toe-
Ð verweerster ertoe te veroordelen verzoekster de schade               passing van Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betref-
                                                                       fende de regeling inzake het tariefcontingent voor de invoer
     van 126 356,80 DEM te vergoeden die deze heeft gele-
                                                                       van bananen in de Gemeenschap en tot wijziging van Verorde-
     den doordat zij ter financiering van de uitgaven voor             ning (EEG) nr. 1442/93 (PB L 49 van 4.3.1995, blz. 13).
     de uitvoercertificaten geld heeft moeten lenen bij der-       (2) Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
     den;                                                              1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                       in de sector bananen (PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1).
                                                                   (3) Gevoegde zaken C-364/95 en C-365/95, T. Port GmbH & Co./
Ð verweerster ertoe te veroordelen verzoekster over de                 Hauptzollamt Hamburg-Jonas, Jurispr. 1998, blz. I-1023.
     gevorderde schadevergoeding rente op de voet van 4 %
     per jaar vanaf de instelling van het beroep te betalen;
Ð verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                 Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door T. Port GmbH
                                                                            & Co KG tegen Raad van de Europese Unie
In 1994 sloot de Gemeenschap in het kader van de GATT                                         (Zaak T-2/99)
met Colombia, Costa Rica en Venezuela een zogenoemde
                                                                                (1999/C 71/65)
kaderovereenkomst betreffende bananen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij Verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie (1), die
met name op artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 404/93
van de Raad (2) was gebaseerd, dienden de maatregelen ter          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
uitvoering van de kaderovereenkomst definitief te worden           Gemeenschappen is op 4 januari 1999 beroep tegen Raad
vastgesteld.                                                       van de Europese Unie ingesteld door T. Port GmbH & Co
                                                                   KG, gevestigd te Hamburg, vertegenwoordigd door en
                                                                   domicilie gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat, Jakor-
Bij arrest van het Hof van 10 maart 1998 (3) werd Ver-
                                                                   denstraûe 10, te Köln.
ordening (EG) nr. 478/95 ongeldig verklaard voorzover
artikel 3, lid 2, daarvan enkel de marktdeelnemers van de
categorieeÈn A en C verplicht uitvoercertificaten te verkrij-      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
gen voor de invoer van bananen van oorsprong uit Colom-
bia, Costa Rica of Nicaragua.                                      Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
                                                                        te vergoeden die deze heeft geleden doordat zij van
Verzoekster, die sedert het begin van deze eeuw bananen                 marktdeelnemers van de categorieeÈn A, B en C invoer-
uit Latijns-Amerika in Duitsland invoert en op de markt                 certificaten voor bananen heeft moeten kopen of zich
 ---pagebreak--- 13.3.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 71/35
     dergelijke certificaten ter benutting heeft moeten laten       van 236 000 ton tegen het nulrecht in te voeren bananen
     overdragen om uit Costa Rica en Colombia ingevoerde            te openen. Door de regeling van de bij wijze van straf te
     bananen uit derde landen in Duitsland op de markt te           heffen extra invoerrechten waarin artikel 18, lid 1, van
     kunnen brengen;                                                Verordening (EEG) nr. 404/93 voorziet, heeft de Raad
                                                                    belet, dat verzoekster de door artikel 18 van Verordening
Ð verweerder te veroordelen verzoekster de schade te ver-           (EEG) nr. 1442/93 geboden invoermogelijkheid benut.
     goeden die deze sedert 21 december 1996 heeft gele-            Ofschoon die regeling op voorstel van de Commissie is
     den doordat zij over de uit Costa Rica en Colombia             ingevoerd, is alleen de Raad aansprakelijk voor het door
     ingevoerde en door haar in Duitsland op de markt               de wetgever begane onrecht. Als wetgevende instantie die
     gebrachte bananen invoerrechten heeft betaald;                 de uitvoeringsbepalingen vaststelt, is de Commissie gebon-
                                                                    den aan hetgeen de Raad heeft bepaald. Bijgevolg is alleen
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade             de Raad tot het betalen van schadevergoeding gehouden.
     te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
     geleden doordat zij procesinteresten (Prozeûzinsen) ten        (1) Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
     bedrage van 324 294 DEM heeft moeten betalen;                      1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                        in de sector bananen (PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1).
                                                                    (2) Verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster over de
                                                                        1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling voor
     gevorderde schadevergoeding rente op de voet van 4 %               de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 142 van
     per jaar vanaf de instelling van het beroep te betalen;            12.6.1993, blz. 6).
                                                                    (3) Arrest van 10 maart 1998, gevoegde zaken C-364/95 en
Ð verweerder in de kosten van het geding te verwijzen;                  C-365/95, T. Port GmbH & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jo-
                                                                        nas, Jurispr. blz. I-1023.
subsidiair:
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
     van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert
     8 september 1997 heeft geleden;
                                                                    Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door Banatrading
meer subsidiair:                                                               GmbH tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-3/99)
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
                                                                                (1999/C 71/66)
     van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert
     25 september 1997 heeft geleden;
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 4 januari 1999 beroep tegen Raad
Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster aan,
                                                                    van de Europese Unie ingesteld door Banatrading GmbH,
dat zij schade heeft geleden doordat zij wegens de extra
                                                                    gevestigd te Hamburg, vertegenwoordigd door en domici-
invoerrechten waarin artikel 18, lid 2, van Verordening
                                                                    lie gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat,
(EEG) nr. 404/93 van de Raad (1) juncto het contigenten-
                                                                    Jakordenstraûe 10, te Köln.
stelsel bedoeld in artikel 18 e.v. van Verordening (EEG)
nr. 404/93, en artikel 2 e.v. van Verordening (EEG)
nr. 1442/93 van de Commissie (2) bij wijze van straf voor-          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zien, certificaten voor de invoer van bananen uit Costa
Rica en Colombia heeft moeten kopen om die bananen in               Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
de Gemeenschap te kunnen invoeren. Zoals het Standing                    te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
Appelate Body van de WTO op 25 september 1997 heeft                      geleden doordat zij van marktdeelnemers van de
vastgesteld, was verzoekster evenwel gerechtigd tot                      categorieeÈn A, B en C invoercertificaten voor bananen
236 000 ton bananen per jaar tegen het nulrecht in de                    heeft moeten kopen of zich dergelijke certificaten ter
Gemeenschap in te voeren.                                                benutting heeft moeten laten overdragen om uit Ecua-
                                                                         dor ingevoerde bananen uit derde landen in Duitsland
Costa Rica en Colombia waren reeds vóór de inwerking-                    op de markt te kunnen brengen;
treding van de marktordening voor bananen partijen bij
het GATT. Derhalve stonden de artikelen I:1 en XIII van             Ð verweerder te veroordelen verzoekster de schade te ver-
het GATT, dat vóór de inwerkingtreding van het EEG-Ver-                  goeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft geleden
drag was gesloten, overeenkomstig de rechtspraak van het                 doordat zij over de uit Ecuador ingevoerde en door
Hof (3) volgens artikel 234, eerste alinea, van het EG-Ver-              haar in Duitsland op de markt gebrachte bananen
drag de toepassing van Verordening (EEG) nr. 404/93 in                   invoerrechten heeft betaald;
de weg.
                                                                    Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
De inbreuk op de artikelen I:1 en XIII van het GATT die                  te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
de verplichting tot het betalen van schadevergoeding doet                geleden doordat zij de bedragen die zij als gevolg van
ontstaan, ligt in de omstandigheid dat is nagelaten ter                  het onrechtmatige handelen van verweerder heeft moe-
nakoming van de meestbegunstigingsverplichting voor                      ten betalen, niet als rentekwekende termijndeposito's
derde landen die lid zijn van het GATT, een contingent                   bij haar handelsbank heeft kunnen beleggen;


title: Beroep, op 7 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-348/97)

text:
 22 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 357/23
 Beroep, op 6 oktober 1997 ingesteld door Commissie van                  van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
    de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
                          ( Zaak C-347/97)                               sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                             ( 97/C 357/40 )
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                — vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de
 is op 6 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       tingen niet is nagekomen, doordat zij 1 . in strijd met
 vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur                        artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 (') heeft
 Hausen als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                       toegestaan, dat goederen waarvoor bij de invoer uit
 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                           Nederland een restitutie was toegekend, in de Bondsre
 Kirchberg.                                                                  publiek Duitsland werden gebracht, zonder dat een
                                                                             aan het communautaire prijsniveau beantwoordende
                                                                             heffing werd geïnd en aan de Gemeenschap overgedra
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            gen, en 2 . alle douaneformaliteiten in het interne
                                                                             Duitse goederenverkeer heeft afgeschaft en niet de
                                                                             noodzakelijke maatregelen voor de toepassing van Ver
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle                  ordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft genomen;
      maatregelen vast te stellen en/of mee te delen die nodig
      zijn om te voldoen aan artikel 6 van Richtlijn 91/157/
      EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen               — verweerster te verwijzen in de kosten.
      en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ('), de krach
      tens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      nagekomen;
                                                                        De Bondsrepubliek Duitsland heeft in strijd met het
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                      Gemeenschapsrecht gehandeld, doordat zij
Middelen en voornaamste argumenten                                      — geen heffingen op ingevoerde boter heeft toegepast en
                                                                             niet een bedrag van 12 648 000 DM, dat de begroting
                                                                             van de Gemeenschap is ontgaan, heeft vastgesteld en
Uit het in artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag                     tezamen met rente aan de Gemeenschap heeft overge
bedoelde verbindende karakter van richtlijnen en uit                         dragen;
artikel 5 , eerste alinea, van dat Verdrag vloeit voort, dat
de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de met die
richtlijn beoogde resultaten binnen de daarin gestelde ter             — reeds voor de hereniging op 3 oktober 1990 alle doua
mijn moeten bereiken. De in artikel 6 van de richtlijn                       neformaliteiten aan de interne Duitse grenzen heeft
bedoelde programma's moesten uiterlijk op 17 september                       afgeschaft en niet de noodzakelijke maatregelen voor
 1992 worden vastgesteld en bij de Commissie ingediend,                      de toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft
en het is onbetwist en onbetwistbaar, dat het Koninkrijk                     genomen .
België niet alle nationale maatregelen heeft genomen, die
nodig zijn om de betrokken programma's op te stellen .                  (') PB L 203 van 1 . 8 . 1990, blz . 61 .
(') PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Beroep, op 7 oktober 1997 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                             ( Zaak C-351/97)
                                Duitsland
                                                                                ( 97/C 357/42 )
                         ( Zaak C-348/97)
                            ( 97/C 357/41 )                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 13 oktober 1997 beroep tegen Groothertogdom
                                                                        Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,
is op 7 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                  lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
schappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Borchardt, lid               Centre Wagner, Kirchberg.