title: Zaak T-157/04: Beroep, op 22 april 2004 ingesteld door Joël De Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/12

         Beroep, op 22 april 2004 ingesteld door Joël De Bry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-157/04)
   (2004/C 168/22)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Joël De Bry, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en È. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli tot 31 december 2002;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep wijst verzoeker er allereerst op dat hij is beoordeeld door iemand met dezelfde rang als hijzelf, die samen met hem voor bevordering in aanmerking kwam. Zijns inziens was er bij zijn beoordelaar derhalve een belangenconflict. Deze beoordelaar heeft dit belangenconflict in strijd met artikel 14 van het Statuut niet ter kennis van het TABG gebracht.
   Verder wijst verzoeker op een gebrek aan samenhang tussen de beoordelingen in het bestreden rapport en de punten die hij heeft gekregen. Hij stelt ook niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van de rechten van de verdediging met betrekking tot een opmerking van de beoordelaar als zou hij zich niet aan de normale arbeidstijden hebben gehouden.


title: Zaak T-237/11: Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — Lidl Stiftung/BHIM — Lactimilk (BELLRAM)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/25

         Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — Lidl Stiftung/BHIM — Lactimilk (BELLRAM)
   (Zaak T-237/11)
   2011/C 204/46
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Träger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Lactimilk, SA (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2011 in zaak R 1154/2009-4; en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BELLRAM” voor waren van klasse 29 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5074281

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk „RAM”, ingeschreven onder nr. 5414439 voor waren van klasse 29; Spaans beeldmerk „Ram”, ingeschreven onder nr. 98550 voor waren van klasse 29; Spaans woordmerk „RAM”, ingeschreven onder nr. 151890 voor waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat in de bestreden beslissing de artikelen 63, lid 2, 75 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 (hierna: „verordening nr. 207/2009”) alsook haar recht te worden gehoord zijn geschonden doordat de kamer van beroep heeft nagelaten partijen te verzoeken opmerkingen te maken over haar voornemen om de inschrijving op basis waarvan oppositie was ingesteld, te vervangen.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat in de bestreden beslissing artikel 41 van verordening nr. 207/2009 juncto regel 15, lid 2, sub f, van de uitvoeringsverordening is geschonden doordat de kamer van beroep rekening heeft gehouden met waren die in het oppositieverzoekschrift niet naar behoren en niet voor de uiterste datum voor het instellen van oppositie waren omschreven.
   Met haar derde middel stelt verzoekster dat in de bestreden beslissing de artikelen 42, lid 2, 42, lid 3, en 15 van verordening nr. 207/2009 zijn geschonden doordat de kamer van beroep het doel van de ingeschreven goederen niet correct heeft beoordeeld op basis van de overgelegde bewijsstukken.
   Met haar vierde middel stelt verzoekster dat in de bestreden beslissing artikel 76 van verordening nr. 207/2009 junctis regel 50, lid 1, en regel 19, leden 1 en 3, van de uitvoeringsverordening zijn geschonden doordat de kamer van beroep ten onrechte rekening heeft gehouden met een verhoogd onderscheidend vermogen van het oudere merk.
   Ten slotte stelt verzoekster met haar vijfde middel dat in de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 is geschonden doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft aangenomen dat de waren in hoge mate soortgelijk zijn. Met betrekking tot de overeenstemming van de tekens heeft de kamer van beroep niet aangenomen dat de tekens verschillen of in geringe mate overeenstemmen wegens het eenvormige karakter van „BELLRAM” in de Spaanse taal. De tekens „BELLRAM” en „RAM” kunnen niet worden verward want de waren zijn in geringe mate soortgelijk en de tekens stemmen niet of in geringe mate overeen.


title: Zaak T-374/08: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Aldi Einkauf/BHIM — Illinois Tools Works (TOP CRAFT) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TOP CRAFT — Oudere nationale beeldmerken Krafft — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Normaal gebruik van oudere merken — Artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009) en regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95” )

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/32

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Aldi Einkauf/BHIM — Illinois Tools Works (TOP CRAFT)
   (Zaak T-374/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TOP CRAFT - Oudere nationale beeldmerken Krafft - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Normaal gebruik van oudere merken - Artikel 43, lid 2, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009) en regel 22 van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2011/C 252/74
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks en C. Fürsen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Illinois Tools Works, Inc. (Glenview, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 juni 2008 (zaak R 952/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Illinois Tools Works, Inc. en Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 25 juni 2008 (zaak R 952/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Illinois Tools Works, Inc. en Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG, wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak F-78/13: Beroep ingesteld op 23 augustus 2013 — ZZ/EDEO

text:
               5.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 291/7

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2013 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-78/13)
   2013/C 291/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, A. Coolen en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker van de vertegenwoordiging in Burundi over te plaatsen naar het hoofdkantoor van EDEO te Brussel

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het besluit van de Hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie van 15 juli 2013 om verzoeker in het belang van de dienst met onmiddellijke ingang over te plaatsen naar een post van MDR.C te Brussel;

               —

               vaststellen dat EDEO met de vaststelling van het bestreden besluit een reeks dienstfouten heeft gemaakt waarvoor de Unie aansprakelijk is;

               —

               vaststellen dat het bestreden besluit ernstige schade heeft veroorzaakt voor verzoeker en voor zijn echtgenote;

               —

               hem daarvan akte geven;

               —

               EDEO verwijzen in de kosten.


title: Verzoek bij beschikking van het Finanzgericht Bremen van 2 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fa. Söhl & Söhlke en Hauptzollamt Bremen (Zaak C-48/98)

text:
C 137/8               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
Hogere voorziening, op 23 februari 1998 ingesteld door                de Europese Gemeenschap, betrekking had op ureum
European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA)                  dat rechtstreeks afkomstig was uit een Russische
tegen het arrest, op 17 december 1997 in zaak                         fabriek, terwijl het voor deze analyses gebruikte Russi-
T-121/95 (1) tussen European Fertilizer Manufacturers                 sche ureum in feite op de EG-markt was verkregen.
Association (EFMA) en Raad van de Europese Unie,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-               Ð Onjuiste juridische kwalificatie van de feiten door het
schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                  Gerecht van eerste aanleg, doordat het Gerecht van
van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer Ð                        eerste aanleg op basis van de gegevens en het bewijs-
                          uitgebreid)                                 materiaal waartoe EFMA tijdens de administratieve
                      (Zaak C-46/98 P)                                procedure toegang had gekregen, niet op redelijke
                        (98/C 137/17)                                 gronden kon oordelen, dat geen inbreuk was gemaakt
                                                                      op het recht van EFMA om naar behoren te worden
                                                                      gehoord.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 23 februari 1998 hogere voorziening ingesteld door
European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA),            Ð Schending van artikel 173 van het EG-Verdrag, door-
vertegenwoordigd door D. Voillemot en O. Prost, advoca-               dat het Gerecht van eerste aanleg EFMA rechtsbescher-
ten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                ming heeft onthouden door geen rekening te willen
ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue               houden met de Z/Yen-studie.
Goethe 11, tegen het arrest, op 17 december 1997 in zaak
T-121/95 tussen European Fertilizer Manufacturers                (1) PB C 189 van 22.7.1995, blz. 18.
Association (EFMA) en Raad van de Europese Unie,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer Ð uitge-
breid).
                                                                 Verzoek bij beschikking van het Finanzgericht Bremen van
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                 2 februari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van              geding tussen Fa. Söhl & Söhlke en Hauptzollamt Bremen
    17 december 1997 te vernietigen op de in de onderha-                                 (Zaak C-48/98)
    vige hogere voorziening genoemde rechtspunten;                                        (98/C 137/18)
2. de zaak, voor zoveel nodig, naar het Gerecht van eer-
    ste aanleg terug te verwijzen;                               Het Finanzgericht Bremen heeft bij beschikking van
                                                                 2 februari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
3. de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure
                                                                 Justitie op 24 februari 1998, in het geding tussen Fa. Söhl
    voor het Gerecht van eerste aanleg en in de kosten van
                                                                 & Söhlke en Hauptzollamt Bremen, het Hof van Justitie
    de onderhavige procedure voor het Hof.
                                                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
Middelen en voornaamste argumenten                               dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Ð Ontoereikende motivering, doordat het Gerecht van              1. Bevat artikel 859 van Verordening (EEG) nr. 2454/93
    eerste aanleg niet heeft aangegeven, om welke reden               van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststel-
    het het eerste en het tweede middel dat EFMA in haar              ling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verorde-
    beroep voor het Gerecht van eerste aanleg had aange-              ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
    voerd, niet heeft willen onderzoeken.                             van het communautair douanewetboek (PB L 253 van
                                                                      11.10.1993, blz. 1) een naar behoren tot stand geko-
Ð Schending van artikel 173 van het EG-Verdrag, door-                 men en uitputtende regeling inzake de verzuimen in de
    dat het Gerecht van eerste aanleg blijkbaar van oor-              zin van artikel 204, lid 1, onder a), van Verordening
    deel was, dat EFMA geen belang had bij het eerste en              (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992
    het tweede middel dat zij in haar beroep voor het                 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
    Gerecht van eerste aanleg had aangevoerd.                         (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1), waarvan ¹vaststaat
Ð MaterieÈle onjuistheid van de door het Gerecht van eer-             dat zij zonder werkelijke gevolgen zijn gebleven voor
    ste aanleg gedane vaststellingen en verdraaiing van het           de juiste werking van de tijdelijke opslag of de betrok-
    bewijsmateriaal, doordat het Gerecht van eerste aanleg            ken douaneregelingº?
    zijn vaststellingen betreffende de aanpassing wegens
    kwaliteit heeft gebaseerd op een percentage waarmee          2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
    EFMA zou hebben ingestemd, terwijl dit laatste in
    feite niet het geval was.                                         a) Is het voor de rechter onmogelijk zelfstandig te
                                                                          onderzoeken of is voldaan aan de voorwaarden
Ð MaterieÈle onjuistheid van de door het Gerecht van eer-                 voor een verlenging van de termijn overeenkomstig
    ste aanleg gedane vaststellingen en verdraaiing van het               artikel 859, punt 1, van voormelde uitvoeringsbe-
    bewijsmateriaal, doordat het Gerecht van eerste aanleg                palingen wanneer tijdig daarom is verzocht, indien
    heeft verklaard, dat de technische en chemische analy-                een verzoek om verlenging van de termijn door de
    ses die EFMA had overgelegd om aan te tonen dat er                    douane bij definitief geworden beschikking is afge-
    geen verschil was tussen Russisch ureum en ureum uit                  wezen?
 ---pagebreak--- 2.5.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 137/9
    b) Kan het verzoek om verlenging Ð in plaats van              6. Indien de in artikel 900, lid 1, onder o), van de uitvoe-
         betrekking te hebben op specifiek te vermelden               ringsbepalingen bedoelde grond voor terugbetaling
         aangiften Ð ook in het algemeen worden gedaan                aanwezig is, dient er dan in principe van te worden
         voor alle aangiften die in een bepaalde periode (in          uitgegaan, dat de betrokkene zonder frauduleuze
         casu van verschillende maanden) zullen worden                bedoelingen of kennelijke nalatigheid heeft gehandeld?
         gedaan, waarbij ter rechtvaardiging wordt verwe-
         zen naar in de loop van die periode bestaande bij-       7. Indien vraag 6 en/of vraag 4 ontkennend worden
         zondere problemen binnen de onderneming (bij-                beantwoord:
         voorbeeld plotselinge ziekte van medewerkers of
                                                                      Moet het begrip ¹klaarblijkelijke nalatigheidº in
         afwezigheid van medewerkers wegens vakantie,
                                                                      artikel 239, lid 1, tweede streepje, van het douanewet-
         nog niet ingewerkte nieuwe medewerkers, proble-
                                                                      boek volgens objectieve dan wel (ook) volgens subjec-
         men bij de informatisering van de gegevens betref-
                                                                      tieve criteria worden geïnterpreteerd, en heeft het
         fende douanezaken, extra werk verband houdend
                                                                      dezelfde inhoud als het begrip ¹duidelijke nalatigheidº
         met eigenlijk door de douane uit te voeren verreke-
                                                                      in artikel 859, tweede streepje, van de uitvoeringsbepa-
         ningen in het kader van de regeling passieve ver-
                                                                      lingen, en het begrip ¹manifeste nalatigheidº in
         edeling), zonder dat sprake is van duidelijke nala-
                                                                      artikel 212 bis van het douanewetboek, en kan worden
         tigheid in de zin van artikel 859, tweede streepje,
                                                                      gesteld dat geen sprake is van ¹klaarblijkelijke nalatig-
         van de uitvoeringsbepalingen?
                                                                      heidº in de zin van artikel 239 van het douanewetboek
                                                                      wanneer douaneschulden bij invoer in de zin van
3. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:                        artikel 204, lid 1, onder a), zijn ontstaan doordat over
                                                                      een periode van verschillende maanden wegens de in
    Is er van uit te gaan, dat de overschrijding van de ter-          vraag 2, onder b), bij wege van voorbeeld opgesomde
    mijnen om de goederen een douanebestemming te                     omstandigheden de termijn van artikel 49, lid 1, van
    geven, in een aantal gevallen is te beschouwen als ver-           het douanewetboek niet is nageleefd en ook geen gron-
    zuimen ¹waarvan vaststaat dat zij zonder werkelijke               den voor verlenging van de termijn aanwezig waren,
    gevolgen zijn gebleven voor de juiste werking van de              zodat ook sprake was van een duidelijke nalatigheid in
    tijdelijke opslag of de betrokken douaneregelingº,                de zin van artikel 859, tweede streepje, van de uitvoe-
    wanneer de betrokken goederen na het verstrijken van              ringsbepalingen?
    de termijn een douanebestemming krijgen, zonder dat
    een verlenging van de termijn overeenkomstig
    artikel 49, lid 2, van het douanewetboek gerechtvaar-
    digd ware geweest?
4. Indien vraag 2, onder b), of vraag 3 ontkennend wordt          Verzoeken van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 10, 13,
    beantwoord:                                                   16 en 17 februari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                  de gedingen tussen Finalarte Sociedade de ConstrucËaÄo
    Is artikel 900, lid 1, onder o), van de uitvoeringsbepa-      Civil, Lda. en Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bau-
    lingen, ingevoegd bij artikel 1, punt 29, van Verorde-        wirtschaft (C-49/98), en tussen Urlaubs- und Lohnaus-
    ning (EG) nr. 3254/94 van de Commissie (PB L 346              gleichskasse der Bauwirtschaft en 1. Amilcar Oliveira
    van 31.12.1994, blz. 1), niet alleen van toepassing op        Rocha (C-50/98), 2. Works in The World, srl (C-51/98),
    de toekenning van een preferentieel tarief of een com-        3. Tudor Stone Ltd (C-52/98), 4. Tecnamb-Technologia do
    munautaire behandeling, doch maakt het ook in                 Ambiente, Lda. (C-53/98), alsmede 5. Turiprata Constru-
    andere gevallen een verlaging van de douanerechten                             cËoÄes Civil, Lda. (C-54/98)
    mogelijk?                                                            (Gevoegde zaken C-49/98 tot en met C-54/98)
                                                                                (98/C 137/19)
5. Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                  Het Arbeitsgericht Wiesbaden Ð 1e, 5e, 7e en 8e Kammer
    Moeten de douane en de rechterlijke instanties in geval       Ð heeft bij beschikkingen van 10, 13, 16 en 17 februari
    van een verzoek om terugbetaling ambtshalve alle              1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
    mogelijke gronden voor terugbetaling onderzoeken,             24 februari 1998, in de gedingen tussen Finalarte Socie-
    ook wanneer de aanvrager zijn verzoek uitdrukkelijk           dade de ConstrucËaÄo Civil, Lda. en Urlaubs- und Lohnaus-
    baseert op eÂeÂn enkele in de wet voorziene grond, in         gleichskasse der Bauwirtschaft (C-49/98), en tussen
    welk geval in casu ook zou moeten worden onderzocht           Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en
    of is voldaan aan de voorwaarden van artikel 239,             1. Amilcar Oliveira Rocha (C-50/98), 2. Works in The
    lid 1, tweede streepje, van het douanewetboek, in             World, srl (C-51/98), 3. Tudor Stone Ltd (C-52/98), 4. Tec-
    samenhang met artikel 905, lid 1, eerste zin, van de          namb-Technologia do Ambiente, Lda. (C-53/98), alsmede
    uitvoeringsbepalingen, met betrekking tot aangiften           5. Turiprata ConstrucËoÄes Civil, Lda. (C-54/98), het Hof
    voor het vrije verkeer, in verband waarmee geldige cer-       van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
    tificaten EUR.1 inzake goederenverkeer, respectievelijk       om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
    certificaten van oorsprong formulier A voorhanden
    waren, in welk geval de volledige of gedeeltelijke vrij-      1. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 van het EG-Verdrag
    stelling van invoerrechten mogelijk is voor na passieve           aldus worden uitgelegd, dat zij worden geschonden
    veredeling opnieuw ingevoerde goederen (verrekening               door een bepaling van nationaal recht Ð § 1, lid 3,
    van douanerechten) of voor na herstelling terugke-                eerste volzin, Arbeitnehmerentsendegesetz (AEntG) Ð
    rende goederen?                                                   die de geldigheid van de voorschriften van algemeen


title: Zaak C-418/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Artikelen 4 en 10 — Uitvoering en toepassing — IBA 2000 — Waarde — Kwaliteit van gegevens — Criteria — Beoordelingsmarge — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Artikel 6 — Uitvoering en toepassing)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-418/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Artikelen 4 en 10 - Uitvoering en toepassing - IBA 2000 - Waarde - Kwaliteit van gegevens - Criteria - Beoordelingsmarge - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Artikel 6 - Uitvoering en toepassing)
   (2008/C 51/06)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, gemachtigde, E. Cogan, Barrister, G. Hogan SC)
   Voorwerp
   Niet nakoming — Schending van de artikelen 4 en 10 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Schending van artikel 6 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)
   Dictum

               1)

               Ierland is de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 4, leden 1, 2 en 4, en 10 van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49, en krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43, niet nagekomen

                           —

                           door niet overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49/EG van de Commissie van 29 juli 1997, sinds 6 april 1981 alle naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden aan te wijzen voor de in bijlage I bij die richtlijn vermelde soorten, met uitzondering van die welke zijn bestemd voor de instandhouding van de kolgans (Groenlandras) (Anser albifrons flavirostris), alsmede voor de niet in die bijlage I genoemde geregeld voorkomende trekvogels, met uitzondering van die welke zijn bestemd voor de bescherming van de kievit (Vanellus vanellus), de tureluur (Tringa totanus), de watersnip (Gallinago gallinago) en de wulp (Numenius arquata);

                           —

                           door niet te waarborgen dat de bepalingen van artikel 4, lid 4, eerste volzin, van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49, sinds 6 april 1981 worden toegepast op gebieden die overeenkomstig die richtlijn als specialebeschermingszones moeten worden aangewezen;

                           —

                           door de bepalingen van artikel 4, lid 4, tweede volzin, van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49, niet volledig en juist om te zetten en toe te passen;

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, met betrekking tot de overeenkomstig artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49, aangewezen of overeenkomstig artikel 4, lid 2, van die richtlijn erkende specialebeschermingszones;

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43 met betrekking tot het recreatieve gebruik van alle onder dat artikel vallende gebieden;

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43 met betrekking tot plannen;

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43 met betrekking tot de verlening van vergunningen voor aquacultuurprojecten;

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43 met betrekking tot onderhoudswerkzaamheden aan afwateringssloten in de specialebeschermingszone Glen Lough, en

                           —

                           door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van artikel 10 van richtlijn 79/409, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/49.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Helleense Republiek en het Koninkrijk Spanje dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-275/09: Beschikking van het Gerecht van 4 juli 2011 — Sepracor Pharmaceuticals/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Werkzame stof eszopiclone — Vergunning voor in handel brengen — Weigering van erkenning als nieuwe werkzame stof — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/17

         Beschikking van het Gerecht van 4 juli 2011 — Sepracor Pharmaceuticals/Commissie
   (Zaak T-275/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Werkzame stof eszopiclone - Vergunning voor in handel brengen - Weigering van erkenning als nieuwe werkzame stof - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 282/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sepracor Pharmaceuticals (Ireland) Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: I. Dodds-Smith, solicitor, D. Anderson, QC, en J. Stratford, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sipos, vervolgens M. Wilderspin en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beslissing die zou zijn vervat in de brief die de Commissie verzoekster op 6 mei 2009 heeft gezonden in het kader van de procedure voor een vergunning voor het in de handel brengen van Lunivia, voor zover deze betrekking heeft op de kwalificatie van de werkzame stof eszopiclone.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Sepracor Pharmaceuticals (Ireland) Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak T-649/13: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — TrekStor/BHIM (SmartTV Station) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SmartTV Station — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/27

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — TrekStor/BHIM (SmartTV Station)
   (Zaak T-649/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SmartTV Station - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 414/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: TrekStor Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: O. Spieker en M. Alber, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Fischer, vervolgens G. Schneider en A. Schifko, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 oktober 2013 (zaak R 128/2013-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SmartTV Station als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               TrekStor Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak T-120/10: Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — ClientEarth e.a./Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/42

         Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — ClientEarth e.a./Commissie
   (Zaak T-120/10)
   2010/C 134/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk), Transport & Environment (Brussel, België), European Environmental Bureau (Brussel, België) en BirdLife International (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Hockman QC, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerster verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en verordening (EG) nr. 1367/2006 (2) heeft geschonden;

               —

               vaststellen dat de gronden om overeenkomstig artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 toegang tot een document te weigeren, ofwel binnen de gestelde termijnen van de tweefasige administratieve procedure in een schriftelijk antwoord moeten worden meegedeeld, ofwel in een rechtsgeding als middel moeten worden opgeworpen, en in alle andere gevallen aan rechterlijke toetsing onttrokken zijn;

               —

               nietig verklaren de bestreden beschikking van 9 februari 2010 (SG.E3/MM/psi-Ares (2010)70321), waarbij de Commissie haar voornemen kenbaar maakte bepaalde documenten die milieugegevens bevatten, niet aan verzoekers vrij te geven;

               —

               verweerster gelasten toegang te verstrekken tot alle gevraagde documenten die in de loop van haar behandeling van het verzoek om toegang van 15 oktober 2009 en van het confirmatief verzoek van 17 december 2009 werden geïdentificeerd, en tot alle documenten die tijdens de overweging ervan werden opgemaakt, en dit onverwijld en zonder bewerking, overeenkomstig artikel 10 van verordening (EG) 1049/2001;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van verzoekers, met inbegrip van de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers vorderen, overeenkomstig artikel 263 VWEU, de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 9 februari 2010, waarbij verweerster haar voornemen kenbaar maakte bepaalde documenten die milieu-informatie betreffende de uitstoot van broeikasgassen als gevolg van de productie van biobrandstoffen bevatten en die door de Commissie overeenkomstig richtlijn 2009/28/EG (3) zijn aangemaakt en/of gebruikt, niet aan verzoekers vrij te geven.
   Ter onderbouwing van haar beroep brengen verzoekers volgende middelen naar voren:

               Ten eerste, schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet tijdig de documenten of de redenen tot weigering van inzage openbaar te maken. Het verzoek om toegang werd op 15 oktober 2009 ingediend. Verweerster heeft het verzoek gedeeltelijk afgewezen, vier documenten vrijgegeven en de toegang tot ongeveer tweehonderd documenten geweigerd. Verzoekers betwistten de gronden voor de weigering. Op 9 februari 2010, de dag waarop de door de richtlijn voorgeschreven termijn afliep, weigerde de Commissie de overige documenten vrij te geven of geldige redenen voor het niet vrijgeven daarvan op te geven.

               Ten tweede, schending van artikel 7, lid 1, en artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet uitvoerig voor elk document de redenen voor het niet vrijgeven kenbaar te maken. Om te voldoen aan de voorwaarden voor een uitzondering, moeten de redenen voor het niet vrijgeven van elk document uitvoerig, schriftelijk en binnen de gestelde termijn kenbaar worden gemaakt. Op 9 februari 2010, de dag waarop de door de richtlijn voorgeschreven termijn afliep, weigerde de Commissie de overige documenten vrij te geven en gaf zij geen gedetailleerde redenen voor het niet vrijgeven ervan, zoals door de verordening en de rechtspraak wordt vereist.

               Verzoekers voeren bovendien schending aan van artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 wegens het ontbreken van een concrete, individuele beoordeling van de inhoud van elk document afzonderlijk. De Commissie is ertoe gehouden, bij het bepalen of een document of enig deel ervan valt onder een uitzondering op de algemene regel dat alle documenten toegankelijk moeten worden gemaakt, een concrete, individuele beoordeling te maken van de inhoud van elk document afzonderlijk. Op 9 februari 2010, de dag waarop de door de richtlijn voorgeschreven termijn afliep, gaf de Commissie toe dat deze analyse bij de gevraagde documenten niet was uitgevoerd en dat, voor zover er een analyse was uitgevoerd, deze niet aan verzoekers werd vrijgegeven.

               Verder voeren verzoekers schending aan van artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 wegens het onrechtmatige toepassen van de uitzondering van artikel 4, lid 3. De Commissie voerde aanvankelijk de uitzondering van artikel 4, lid 3, aan voor ongeveer tweehonderd documenten. Op 9 februari 2010, de dag waarop de door de richtlijn voorgeschreven termijn afliep, gaf de Commissie de documenten niet vrij. Opdat er van de uitzondering van artikel 4, lid 3, sprake kan zijn, dient de Commissie aan te tonen dat het document of de informatie die het bevat haar besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen. Verzoekers betogen dat de documenten, die milieu-informatie betreffende emissies in het milieu bevatten, het besluitvormingsproces van de Commissie niet ernstig zouden ondermijnen en dat, voor zover een document of informatie voor een uitzondering in aanmerking zou komen, een hoger openbaar belang hun openbaarmaking gebiedt.

               Tevens voeren verzoekers schending aan van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 wegens het niet bewerken van documenten. Indien de Commissie weigert de gevraagde documenten vrij te geven, moet zij overwegen, indien mogelijk, de delen die anders onder de uitzondering vallen, te bewerken, en de delen die buiten de uitzondering vallen, openbaar maken. Verzoekers stellen dat de Commissie die bewerking niet heeft overwogen of uitgevoerd en daardoor informatie of delen van documenten niet heeft vrijgegeven, die anders openbaar hadden moeten worden gemaakt.

               Ten slotte wordt aangevoerd dat verweerster artikel 4, lid 7, van verordening (EG) 1049/2001 heeft geschonden, door niet de periode te bepalen gedurende welke de uitzondering van artikel 4, lid 3 van toepassing zal zijn. Indien de Commissie weigert gevraagde documenten of delen ervan vrij te geven, dient zij te bepalen gedurende welke de periode de uitzondering van toepassing is. Verzoekers voeren aan dat de Commissie heeft nagelaten de periode te bepalen en kenbaar te maken gedurende welke een voor het overige geldige uitzondering van toepassing is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001 L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (3)  Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 140, blz. 16).


title: Hogere voorziening, op 15 april 1996 ingesteld door S. Ryan-Sheridan tegen het arrest, op 15 februari 1996 in zaak T-589/93 tussen S. Ryan-Sheridan en de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) (Zaak C-119/96 P)

text:
Nr . C 158 / 10         NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         1 . 6 . 96
Hogere voorziening, op 15 april 1996 ingesteld door S.                     het Hof van Justitie op 15 april 1996 , in het geding tussen S.
Ryan-Sheridan tegen het arrest, op 15 februari 1996 in zaak                Bulut en Deutsche Bundespost, het Hof van Justitie van de
T-589/93 tussen S. Ryan-Sheridan en de Europese Stichting                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden                    beslissing over de navolgende vragen :
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                 Gemeenschappen ( Derde kamer)                             1 . Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/ 187/EEG (') aldus
                        ( Zaak C-l 19/96 P)                                     worden uitgelegd , dat er ook dan sprake is van een
                             ( 96/C 158 /22 )                                   overgang van een onderdeel van de onderneming op een
                                                                                andere eigenaar in de zin van deze bepaling, indien een
                                                                                onderneming haar tot op heden door eigen werknemers
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      verrichte schoonmaak van de bedrijfsruimten, die zij zo
op 15 april 1996 hogere voorziening ingesteld door S.                           heeft georganiseerd, dat de werknemers telkens een
Ryan-Sheridan , vertegenwoordigd door M. -A. Lucas, advo                       bepaalde ruimte van haar bedrijfsgebouwen voor
caat te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                       schoonmaak is toegewezen, stapsgewijs zodanig uitbe
E. Korn, advocaat aldaar, Rue de Nassau, tegen het arrest,                      steedt, dat zij telkens wanneer een schoonmaakkracht
op 15 februari 1 996 tussen S. Ryan-Sheridan en de Europese                     vertrekt     of   haar      schoonmaakwerkzaamheden          om
Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstan                      andere redenen tijdelijk of permanent niet meer kan
digheden gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                      verrichten, de schoonmaak van haar ruimte aan een
Europese Gemeenschappen ( Derde kamer ).                                        derde onderneming uitbesteedt ?
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                                Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang,
                                                                                of de stapsgewijze uitbesteding een volledige vestiging
— het arrest a quo (') te vernietigen,                                          betreft of telkens een meerdere schoonmaakruimten
                                                                                omvattend deel van een vestiging van een en dezelfde
— zelf uitspraak te doen over het geschil en de besluiten                       onderneming ?
      nietig te verklaren waartegen zij met haar beroep bij het
      Gerecht is opgekomen, op basis van de aldaar aange
      voerde middelen en overgelegde documenten ( 2 ),                     2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, moet
                                                                                artikel 4 , lid 1 , eerste volzin, van Richtlijn 77/ 178/EEG
— de andere partij te veroordelen om haar een schadever                        aldus worden uitgelegd, dat een Ànderungskundigung
      goeding van 500 000 Bfr . te betalen ,                                    met het oog op de vermindering van de werktijd van een
                                                                                schoonmaakkracht niet is toegestaan , indien deze
— de andere partij te verwijzen in de kosten van de twee                        plaatsvindt, op grond van het feit dat wegens een
      gedingen, de op het kort geding gevallen kosten begre                    organisatorische beslissing een tewerkstelling voor de
      pen .                                                                     huidige omvang niet meer mogelijk is, en indien de
                                                                                schoonmaakkracht zonder de beslissing tot uitbesteding
Middelen en voornaamste argumenten                                              in de zin van de eerste vraag verder zou kunnen worden
                                                                               tewerkgesteld voor de tot op heden gewerkte omvang,
— Misbruik van bevoegdheid of in ieder geval ontbreken                          doordat zij voor de volle omvang of als aanvulling werk
      van formele onpartijdigheid van het aanwervingscomi                      krijgt toegewezen, dat op zich wegens de beslissing tot
      té ,                                                                      uitbesteding van alle vrijkomende schoonmaakruimten
      misbruik van procedure .                                                  niet meer door eigen werknemers moet worden ver
                                                                                vuld ?
— Onregelmatigheid van dé interne kennisgeving,
      schending van het gelijkheidsbeginsel .                              (') PB 1977, L 61 , blz . 26 .
— Kennelijke beoordelingsfout,
      schending van de zorgplicht .
( 1 ) PB nr . C 95 van 30 . 3 . 1996 , blz . 14 .
( 2 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 , blz . 18 .
                                                                           Beroep , op 17 april 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                               Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                ( Zaak C-124/96 )
                                                                                ( 96/C 158 /24 )
Verzoek van 29 maart 1996 van het Landesarbeitsgericht
Hamburg om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                 S. Bulut en Deutsche Bundespost                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          ( Zaak C-121 /96 )                               op 17 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                             ( 96/C 158/23 )                               genwoordigd door E. Traversa en F. E. Gonzalez Diaz, leden
                                                                           van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
Het Landesarbeitsgericht Hamburg — 3e kamer — heeft bij                    gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
beschikking van 29 maart 1996 , ingekomen ter griffie van                  Centre Wagner, Kirchberg .


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 februari 2003 in zaak C-75/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Richtlĳn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlĳke habitats — Wilde flora en fauna")

text:
5.4.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 83/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                               (Zesde kamer)
                                                                                van 6 februari 2003
                        van 13 februari 2003
                                                                             in zaak C-92/01 (verzoek van het Monomeles Dioikitiko
in zaak C-75/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           Protodikeio Irakleiou om een prejudiciële beslissing):
       schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                                  Georgios Stylianakis tegen Elliniko Dimosio ( 1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhou-                          („Artikel 8 A EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 18
    ding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna”)                   EG) — Europees burgerschap — Artikel 59 EG-Verdrag
                                                                             (thans, na wijziging, artikel 49 EG) — Vrij verrichten van
                                                                             diensten — Communautair luchtvervoer — Luchthavenbe-
                            (2003/C 83/04)                                   lasting — Discriminatie — Verordening (EEG) nr. 2408/
                                                                                92”)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 83/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                             (Procestaal: Grieks)
                           dentie van het Hof)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-75/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en J. Adda) tegen
Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: J. Faltz), betreffen-                 In zaak C-92/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
de een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom                     tens artikel 234 EG van het Monomeles Dioikitiko Protodikeio
Luxemburg, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn              Herakliou (Griekenland), in het aldaar aanhangig geding tussen
voor een volledige en juiste uitvoering van de artikelen 1, 4,               Georgios Stylianakis en Elliniko Dimosio, om een prejudiciële
lid 5, 5, lid 4, 6, 7, 12, leden 1, sub b en c, 2 en 4, 13, leden 1,         beslissing over de uitlegging van de artikelen 8 A en 59 EG-
sub b, en 2, 14, 15, 16, lid 1, 22, sub b en c, en 23, lid 2, van            Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 18 EG en 49 EG)
richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de                    alsmede artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92
instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora                 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van
en fauna (PB L 206, blz. 7), juncto de bijlagen I, II, IV, V en VI           communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommu-
hierbij, de krachtens deze richtlijn alsmede krachtens ar-                   nautaire luchtroutes (PB L 240, blz. 8), heeft het Hof (Zesde
tikel 249, derde alinea, EG op hem rustende verplichtingen                   kamer), samengesteld als volgt: J. P. Puissochet (rapporteur),
niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                 kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en
als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann (rappor-             J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
teur), V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-             griffier: R. Grass, op 6 februari 2003 een arrest gewezen
generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 13 februari 2003                waarvan het dictum luidt als volgt:
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             Artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad
1)     Door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn voor een         van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire
       volledige en juiste uitvoering van de artikelen 1, 4, lid 5, 5,       luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes, verzet
       lid 4, 6, 7, 12, leden 1, sub b en c, 2 en 4, 13, lid 1, sub b,       zich tegen een maatregel van een lidstaat zoals in het hoofdgeding
       14, 15, 16, lid 1, 22, sub b, en 23, lid 2, van richtlijn             aan de orde, die voor nagenoeg alle vluchten naar andere lidstaten
       92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de                       een luchthavenbelasting oplegt welke hoger is dan die voor vluchten
       instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en       binnen die lidstaat, tenzij wordt aangetoond dat die belasting de
       fauna juncto de bijlagen I, II, IV, V en VI hierbij, is het           tegenprestatie vormt voor luchthavendiensten die noodzakelijk zijn
       Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem           voor de afhandeling van passagiers en dat de kosten van die diensten
       rustende verplichtingen niet nagekomen.                               indien zij worden verstrekt aan passagiers die andere lidstaten als
                                                                             bestemming hebben, de kosten van de diensten die noodzakelijk zijn
2)     Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.             voor de afhandeling van passagiers van binnenlandse vluchten, in
                                                                             dezelfde verhouding overschrijden.
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                             (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.


title: Zaak T-548/11: Beschikking van het Gerecht van 26 november 2012 — MIP Metro/BHIM — Real Seguros (real,- QUALITY) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Verval van oudere nationale merken — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/47

         Beschikking van het Gerecht van 26 november 2012 — MIP Metro/BHIM — Real Seguros (real,- QUALITY)
   (Zaak T-548/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Verval van oudere nationale merken - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 26/93
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Real Seguros, SA (Porto, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 augustus 2011 (zaak R 114/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Real Seguros, SA en MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten van de procedure voor het Gerecht dragen.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Zaak T-324/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 oktober 2009 — Estland/Commissie ( Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen — Verordening (EG) nr. 832/2005, waarbij overgangsmaatregelen in suikersector worden vastgesteld — Beroep tot nietigverklaring — Collegialiteit — Begrip voorraad — Omstandigheden waaronder voorraden zijn ontstaan — Motivering — Goed bestuur — Goede trouw — Non-discriminatie — Eigendomsrecht — Evenredigheid )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 oktober 2009 — Estland/Commissie
   (Zaak T-324/05) (1)

   („Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Wegens toetreding van nieuwe lidstaten vast te stellen overgangsmaatregelen - Verordening (EG) nr. 832/2005, waarbij overgangsmaatregelen in suikersector worden vastgesteld - Beroep tot nietigverklaring - Collegialiteit - Begrip „voorraad” - Omstandigheden waaronder voorraden zijn ontstaan - Motivering - Goed bestuur - Goede trouw - Non-discriminatie - Eigendomsrecht - Evenredigheid”)
   2009/C 282/69
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Estland (vertegenwoordiger: L. Uibo, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Visaggio en E. Randvere, vervolgens T. van Rijn, H. Tserepa-Lacombe en E. Randvere, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Letland (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Balode-Buraka, L. Ostrovska en K. Drēviņa, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 832/2005 van de Commissie van 31 mei 2005 betreffende de bepaling van de overtollige hoeveelheid suiker, isoglucose en fructose voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 138, blz. 3)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Republiek Estland wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               3.

               De Republiek Letland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak C-263/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta Domstolen (Zweden) op 19 juni 2008 — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening/Stockholms kommun genom dess marknämnd

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta Domstolen (Zweden) op 19 juni 2008 — Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening/Stockholms kommun genom dess marknämnd
   (Zaak C-263/08)
   (2008/C 209/51)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta Domstolen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Djurgården-Lilla Värtans Miljöskyddsförening

      Verwerende partij: Stockholms kommun genom dess marknämnd
   Prejudiciële vragen

               1)

               „Moet bijlage II, punt 10, bij richtlijn 85/337 (1) aldus worden uitgelegd, dat daaronder vallen waterwerkzaamheden waarbij binnensijpelend grondwater uit een tunnel met hoogspanningskabels wordt afgevoerd en water in de grond of het gesteente wordt gepompt (gebracht) ter compensatie van een eventuele daling van het grondwaterpeil, alsmede de aanleg en het onderhoud van installaties voor afvoer en toevoer van water?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Houdt artikel 10bis van richtlijn 85/337 — bepalende dat het betrokken publiek onder bepaalde voorwaarden in beroep kan gaan bij een rechtbank of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële of formele rechtmatigheid van enig besluit aan te vechten — ook de eis in dat het betrokken publiek het recht moet hebben een beslissing van een rechter over de verlening van een vergunning aan te vechten, in een geval waarin het betrokken publiek de mogelijkheid heeft gekregen deel te nemen aan de procedure voor de rechter over de verlening van de vergunning en aldaar opmerkingen te maken?

               3)

               Indien de vragen 1 en 2 bevestigend worden beantwoord: Moeten de artikelen 1, lid 2, 6, lid 4, en 10bis van richtlijn 85/337 aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat verschillende voorwaarden kan stellen met betrekking tot het betrokken publiek als bedoeld in de artikelen 6, lid 4, en 10bis, zodat kleine plaatselijke milieubeschermingorganisaties inspraak kunnen hebben in de in artikel 6, lid 4, bedoelde besluitvormingsprocedures betreffende projecten die aanzienlijke gevolgen kunnen hebben voor het milieu in het gebied waar de vereniging werkzaam is, maar geen recht hebben om in beroep te gaan in de zin van artikel 10bis?”

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).


title: Zaak T-73/00: Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door N. Martínez Rey en anderen tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 163/28                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.6.2000
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG                                                                   AANLEG
                       van 24 januari 2000                                                      van 23 maart 2000
   in zaak T-179/98: J. Cuenda Guijarro e.a. tegen Raad (1)             in zaak T-266/99, Librairie de Rome tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
(Ambtenaren — Procesbelang — Algemeen en abstract
belang — Bezwarend besluit — Ontbreken — Kennelijke                     (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbesteding
                      niet-ontvankelijkheid)                            — Selectiecriteria — Afwijzing van offerte — Beroep
                                                                                kennelijk rechtens ongegrond)
                         (2000/C 163/54)
                                                                                (2000/C 163/55)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-179/98, J. Cuenda Guijarro, ambtenaar van de
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, E. Hellgren,             In zaak T-266/99, Librairie de Rome, gevestigd te Brussel,
ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te                  vertegenwoordigd door L. Dehin en C. Bruls, advocaten te
Brussel, P. S; Laaksonen, ambtenaar van de Raad van de                  Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Europese Unie, wonende te Brussel, H. Lund, ambtenaar van               van C. Duro, advocaat aldaar, Rue de la Chapelle 3, tegen
de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, D. Marlier,           Europees Parlement (gemachtigden: T. Millett en A. Neergaard),
ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te                  betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit
Masnuy-Saint-Jean (België), M. A. Santos, ambtenaar van de              van het Parlement om de opdracht betreffende de exploitatie
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, A. Sederow-              van krantenkiosken aan een andere inschrijver te gunnen dan
sky, ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende                aan verzoeker, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
te Brussel, J. Willems, ambtenaar van de Raad van de Europese           als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en A. W. H.
Unie, wonende te Tervuren (België), en N. Youssouroum,                  Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 23 maart 2000 een beschik-
ambtenaar van de Raad van de Europese Unie, wonende te                  king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en F. Parmentier,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        1) Het beroep wordt verworpen.
burg bij de Fiduciaire Myson S.à.r.l., Rue de Cessange 30, tegen
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: F. Van Craeyenest,
M. Bauer en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietig-          2) Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
verklaring van het besluit van de Raad van 12 januari 1998
houdende afwijzing van, enerzijds, verzoekers’ vordering om
                                                                        (1) PB C 34 van 5.2.2000.
met betrekking tot het Justus Lipsius-gebouw van de Raad te
Brussel een aantal maatregelen inzake de veiligheid en de
bescherming van de gezondheid en het leefmilieu op de
werkplek te treffen, en anderzijds, de vordering tot vergoeding
van de morele schade die verzoekers stellen te hebben
geleden als gevolg van onrechtmatige handelingen, stilzitten
en nalatigheden van de instelling met betrekking tot de
toestand van dat gebouw, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president,               Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door N. Martı́nez Rey
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 24 januari            en anderen tegen Raad van de Europese Unie
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                                (Zaak T-73/00)
1) Het beroep wordt verworpen wegen kennelijke niet-ontvankelijk-
     heid.                                                                                (2000/C 163/56)
2) Verzoekers zullen hun eigen kosten en de helft van de kosten van
     verweerder dragen.                                                                          (Procestaal: Spaans)
3) Verweerder zal de helft van zijn eigen kosten dragen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 maart 2000 beroep ingesteld tegen de Raad
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                            van de Europese Unie door N. Martı́nez Rey en anderen,
                                                                        woonachtig te La Coruña (Spanje), vertegenwoordigd door
                                                                        R. Garcı́a-Gallardo en D. Domı́nguez Pérez, advocaten te Brus-
                                                                        sel, Square de Meeûs, nr. 19.
 ---pagebreak--- 10.6.2000            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 163/29
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren het negende kader van bijlage I D
    bij verordening (EG) nr. 2742/1999 van de Raad van                 Betrokken merk:              woordmerk „LITE”        —    aan-
    17 december 1999 tot vaststelling, voor het jaar 2000,                                          vraagnr. 214932
    van de vangstmogelijkheden die gelden voor bepaalde
    visbestanden en groepen visbestanden in de wateren van             Waar of dienst:              waren en diensten van de klassen
    de Gemeenschap en, wat vaartuigen van de Gemeenschap                                            5, 29, 30, 32 en 33 (hoofdzakelijk
    betreft, in andere wateren met vangstbeperkingen, tot                                           voedingsmiddelen en dranken)
    vaststelling voorts van de bij de visserij in acht te nemen
    voorschriften, en tot wijziging van verordening (EG)               Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
    nr. 66/98;                                                         bestreden beslissing:        de onderzoeker
— nietig te verklaren punt 1, 1.1, sub i, van bijlage IV bij           Middelen:                    — schending van de rechten van
    verordening nr. 685/95 van de Raad van 27 maart 1995                                                de verdediging door de kamer
    betreffende het beheer van de visserij-inspanningen voor                                            van beroep
    bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeen-
                                                                                — schending van artikel 7, lid 1,
    schap, op grond van de uiteengezette middelen, voorzover
    de Raad voor het jaar 2000 en voor het gebied VIII een                                              sub b, van verordening (EG)
    analytisch TAC heeft vastgesteld en geen algemene TAC                                               nr. 40/94
    mogelijk is;                                                                                — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub c, van verordening (EG)
— de Raad van de EU in alle kosten te verwijzen.                                                        nr. 40/94
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-54/00 FCPG e.a./Raad.
                                                                       Beroep, op 6 april 2000 ingesteld door Hänseler GmbH
                                                                       en Schuck GmbH tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door REWE-ZENTRAL
AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                            (Zaak T-83/00)
         markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (2000/C 163/58)
                         (Zaak T-79/00)
                       (2000/C 163/57)                                                        (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Duits)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 6 april 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen door Hänseler GmbH,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              gevestigd te Konstanz (BRD) en Schuck GmbH, gevestigd te
schappen is op 4 april 2000 beroep tegen Bureau voor                   Schwaig (BRD), vertegenwoordigd door B. Sträter, advocaat te
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en            Bonn (BRD).
modellen) ingesteld door REWE-ZENTRAL AG, te Keulen
(BRD), vertegenwoordigd door M. Kinkeldey van Grünecker,
Kinkeldey, Stockmair & Schwannhäusser, advocaten te Mün-               Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
chen.
                                                                       — beschikking K (2000) 608 van de Commissie van 9 maart
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                           2000 nietig te verklaren;
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-             — subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover bij
    ken, tekeningen en modellen) van 27 januari 2000 —                     artikel 1 in samenhang met bijlage 1 daarvan de lidstaat
    beroep nr. R 275/1999-3 — te vernietigen;                              Duitsland wordt gelast de vergunningen voor verzoeksters’
                                                                           geneesmiddelen die norpseudoephedrin bevatten, in te
— verweerder in de kosten te veroordelen.                                  trekken;


title: Zaak C-80/05 P: Hogere voorziening, op 18 februari 2005 (faxbericht/e-mail: 16 februari 2005) ingesteld door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 1 december 2004 in zaak T-27/02, Kronofrance SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/16

         Hogere voorziening, op 18 februari 2005 (faxbericht/e-mail: 16 februari 2005) ingesteld door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 1 december 2004 in zaak T-27/02, Kronofrance SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH
   (Zaak C-80/05 P)
   (2005/C 106/31)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 februari 2005 (faxbericht/e-mail: 16 februari 2005) hogere voorziening ingesteld door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH, vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer, advocaat, en H. Mueller als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 1 december 2004 in zaak T-27/02, Kronofrance SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Glunz AG en OSB Deutschland GmbH.
   Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 1 december 2004 in zaak T-27/02 (1) te vernietigen en het beroep te verwerpen;

               2.

               subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

               3.

               verzoekster in eerste aanleg in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg moet worden vernietigd op de volgende gronden:

               —

               Het Gerecht heeft artikel 87, lid 3, EG geschonden, daar het de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten onjuist heeft uitgelegd en daarbij is voorbijgegaan aan de beoordelingsvrijheid van de Commissie bij de opstelling en de toepassing van deze kaderregeling. Voorts heeft het Gerecht het bij het verkeerde eind met zijn economische beoordeling dat steunmaatregelen in een krimpende markt kennelijk ernstige risico's van concurrentieverstoringen creëren, ook wanneer in de betrokken sector geen overcapaciteit bestaat.

               —

               Het Gerecht heeft op grond van een onjuiste uitlegging van artikel 230, vierde alinea, EG de procesbevoegdheid van verzoekster in eerste aanleg en daarmee de ontvankelijkheid van het beroep bevestigd. Verzoekster wordt door de bestreden steunmaatregel niet rechtstreeks en individueel geraakt, aangezien tussen haar en rekwiranten geen concurrentieverhouding bestaat.

               —

               Het Gerecht heeft artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden. Het had maatregelen tot organisatie van de procesgang moeten treffen ter opheldering van de feitelijke situatie en moeten vaststellen op welke feiten verzoeksters procesbevoegdheid kon worden gebaseerd.

               —

               Het Gerecht heeft artikel 230, tweede alinea, EG geschonden, aangezien het in zijn arrest buiten het kader van de met het beroep aangevoerde grieven is getreden.

      (1)  PB C 31, 5.2.2005.


title: Zaak C-222/05: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 17 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/12

         Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven van 17 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-222/05)
   (2005/C 193/21)
   Procestaal: Nederlands
   Het College van Beroepvoor het bedrijfsleven Nederland heeft bij arrest van 17 mei 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 2005, in het geding tussen 1. J. van der Weerd, 2. Maatschap van der Bijl, 3. J.W. Schoonhoven en Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Verplicht het gemeenschapsrecht tot ambtshalve toetsing — dat wil zeggen toetsing aan gronden die vallen buiten de grondslag van de geschillen- aan gronden die zijn ontleend aan richtlijn 85/511/EEG (1)?

               2.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Heeft de ingevolge artikel 11, eerste lid, eerste gedachtestreepje, gelezen in samenhang met artikel 13, eerste lid, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 85/511/EEG op de lidstaten rustende verplichting erop toe te zien dat de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mkz op te sporen worden verricht door een in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG genoemd laboratorium, rechtstreekse werking?

               3.

                           a.

                           Moet artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG aldus worden uitgelegd, dat aan de omstandigheid dat de aanwezigheid van mkz wordt vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, rechtsgevolgen moeten worden verbonden?

                           b.

                           Indien vraag 3a bevestigend wordt beantwoord:
                           Strekt artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG tot bescherming van de belangen van justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding? Zo neen, kunnen justitiabelen, zoals appellanten in het hoofdgeding, een beroep doen op eventuele schending van de verplichtingen die voor de autoriteiten van de lidstaten uit deze bepaling voortvloeien?

                           c.

                           Indien het antwoord op vraag 3b meebrengt dat justitiabelen een beroep kunnen doen op artikel 11, eerste lid, van richtlijn 85/511/EEG: Welke rechtsgevolgen moeten worden verbonden aan,een vaststelling van de aanwezigheid van mkz door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG?

               4.

               Moet bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG, gelet op het bepaalde in de artikelen 11 en 13 van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd dat de vermelding in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.?

               5.

               Indien uit de antwoorden op vorenvermelde vragen volgt dat de aanwezigheid van mkz kan worden vastgesteld door een laboratorium dat niet is genoemd in bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG of dat bijlage B bij richtlijn 85/511/EEG aldus moet worden uitgelegd dat de vermelding van het „Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad” ook betrekking kan of moet hebben op ID-Lelystad B.V.:
               Dient richtlijn 85/511/EEG aldus te worden uitgelegd dat daarin is geregeld dat het tot besluiten bevoegde nationale bestuursorgaan gebonden is aan uitkomsten van onderzoek door een laboratorium dat is geplaatst op bijlage B bij richtlijn 85/551/EEG, dan wel, indien het antwoord op vraag 3a meebrengt dat het bestuursorgaan zijn maatregelen ter bestrijding van mkz ook mag baseren op de uitslagen verkregen door een laboratorium dat niet is geplaatst op bijlage B van richtlijn 85/511/EEG, op de uitslagen van laatstbedoeld laboratorium, of behoort de bepaling van het gezag tot de procedurele autonomie van de lidstaat en dient de rechter bij wie het hoofdgeding aanhangig is te onderzoeken of de regels dienaangaande gelden ongeacht of het laboratoriumonderzoek plaatsvindt op grond van een communautaire of nationaal rechtelijke verplichting, alsmede of de hantering van het nationaal rechtelijke procedurele kader die tenuitvoerlegging van de communautaire regels niet uiterst moeilijk of praktisch onmogelijk maakt.

               6.

               Indien het antwoord op vraag 5 meebrengt dat de binding van nationale autoriteiten aan de laboratoriumuitslag wordt geregeld door richtlijn 85/511/EEG:
               Zijn nationale autoriteiten onvoorwaardelijk gebonden aan de uitslag van een door een laboratorium verricht mkz-onderzoek? Zo neen, welke beoordelingsmarge laat richtlijn 85/511/EEG deze nationale autoriteiten?

      (1)  Richtlijn 85/511/EEG van de Raad, van 18 november 1985, tot vaststelling van gemmenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 315, blz. 11)


title: ARREST VAN HET HOF van 14 januari 1997 in zaak C-124/95 (verzoek van de Court of Appeal om een prejudiciële beslissing): The Queen, ex parte: Centro-Com Srl tegen HM Treasury en Bank of England (Buitenlands en veiligheidsbeleid - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Blokkeren van banktegoeden - Sancties tegen de Republieken Servië en Montenegro)

text:
 Nr. C 74/2           [ NL ]               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8 . 3 . 97
     sponsor op andere momenten dan aan bet begin en/of                      laatste staat naar Servië of Montenegro zijn uitge
     het eind van het programma niet verbiedt.                               voerd, op grond dat lidstaat A de betaling van dergelij
                                                                             ke exporten enkel toestaat, indien deze zijn verricht
 H PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 , en                                     vanaf zijn grondgebied en zijn eigen bevoegde autori
    PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                         teiten krachtens Verordening (EEG) nr. 1432/92 voor
                                                                            die exporten een voorafgaande vergunning hebben af
                                                                            gegeven, terwijl de betrokken goederen door het sanc
                                                                            tiecomité van de Verenigde Naties worden aangemerkt
                                                                            als producten voor zuiver medische doeleinden en ter
                                                                            zake overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1432/92
                                                                            door de bevoegde autoriteiten van lidstaat B een uit
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                            voervergunning is afgegeven.
                       van 14 januari 1997
 in zaak C-124/95 (verzoek van de Court of Appeal om                  2 . Nationale maatregelen die strijdig blijken te zijn met
 een prejudiciële beslissing): The Queen, ex parte: Centro                 de gemeenschappelijke handelspolitiek in de zin van
    Com Sri tegen HM Treasury en Bank of England (')                        artikel 113 van het Verdrag en met de Gemeenschaps
                                                                            verordeningen waarmee aan deze politiek uitvoering
 (Buitenlands en veiligheidsbeleid — Gemeenschappelijke                     wordt gegeven, zijn enkel gerechtvaardigd uit hoofde
handelspolitiek — Blokkeren van banktegoeden — Sanc                        van artikel 234 van het EEG-Verdrag, indien zij nood
       ties tegen de Republieken Servië en Montenegro)                      zakelijk zijn ter verzekering van de nakoming door de
                            ( 97/C 74/02 )                                  betrokken lidstaat van zijn verplichtingen jegens derde
                                                                            landen, die voortvloeien uit een overeenkomst gesloten
                                                                            vóór de inwerkingtreding van het Verdrag of de toetre
                       (Procestaai: Engels)
                                                                            ding van deze lidstaat.
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       O PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 .
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-124/95, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Court of
Appeal ( England and Wales ), in het aldaar aanhangig ge
ding tussen The Queen, ex parte: Centro-Com Sri en HM                                    ARREST VAN HET HOF
Treasury en Bank of England, om een prejudiciële beslis                                     van 14 januari 1997
sing over de uitlegging van de artikelen 113 en 234 van
het EG-Verdrag, alsmede van Verordening ( EEG) nr. 1432/             in zaak C-169/95 : Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende een verbod op                                 de Europese Gemeenschappen (')
de handel tussen de Europese Economische Gemeenschap                  (Staatssteun — Steun voor bouw van staalgieterij in pro
en de Republieken Servië en Montenegro (PB nr. L 151                                        vincie Teruel (Spanje))
van 3 . 6 . 1992 , blz. 4), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodnguez Iglesias, president, G. F. Mancini,                                        ( 97/C 74/03 )
J. C. Moitinho de Almeida en J. L. Murray, kamerpresi
denten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann,                                           (Procestaai: Spaans)
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 14 januari               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                   de Jurisprudentie van het Hof)
volgt:
                                                                     In zaak C-169/95 , Koninkrijk Spanje ( gemachtigden: A. J.
I. De gemeenschappelijke handelspolitiek in de zin van               Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ) tegen Commissie
    artikel 113 van het EEG-Verdrag, zoals daaraan uit              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : F. E.
    voering is gegeven door Verordening (EEG) nr. 1432/              Gonzalez Diaz en P. Nemitz ), betreffende een beroep tot
     92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende een verbod              nietigverklaring van Beschikking 95/438/EG van de Com
     op de handel tussen de Europese Economische Ge                 missie van 14 maart 1995 betreffende de door Spanje ten
    meenschap en de Republieken Servië en Montenegro,                behoeve van de onderneming Piezas y Rodajes SA, een in
    en door Verordening (EEG) nr. 2603/69 van de Raad                de provincie Teruel, Aragón, Spanje, gevestigde staalgiete
    van 20 december 1969 houdende de totstandbrenging                rij , toegekende investeringssteun ( PB nr. L 257 van 27. 10 .
    van een gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer,             1995 , blz. 45 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
    verzet zich ertegen dat lidstaat A, ter verzekering van          Rodnguez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida ,
    een doeltreffende toepassing van Resolutie 757 (1992)            J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten, P. J. G. Kap
    van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, maat            teyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rap
    regelen treft die verbieden dat op zijn grondgebied ge          porteur), G. Hirsch, P. Jann en M. Wathelet, rechters; ad
    deponeerde Servische of Montenegrijnse banktegoeden              vocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. von Holstein,
    worden gedeblokkeerd voor de betaling van goederen,              adjunct-griffier, op 14 januari 1997 een arrest gewezen
    die door een onderdaan van lidstaat B vanuit deze                waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-504/15: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Antonio Paolo Conti (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht — Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/12

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Antonio Paolo Conti
   (Zaak C-504/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht - Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 270/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Frosinone

      Partij in de strafzaak

   Antonio Paolo Conti

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak T-549/12: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2013 — Nemeco/BHIM — Coca-Cola (NU)

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/30

         Beschikking van het Gerecht van 3 september 2013 — Nemeco/BHIM — Coca-Cola (NU)
   (Zaak T-549/12) (1)

   2013/C 336/65
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.