title: Zaak C-404/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 augustus 2010 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 9 juni 2010 in zaak T-237/05, Éditions Odile Jacob SAS/Commissie

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/19

         Hogere voorziening ingesteld op 10 augustus 2010 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 9 juni 2010 in zaak T-237/05, Éditions Odile Jacob SAS/Commissie
   (Zaak C-404/10 P)
   ()
   2010/C 274/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, O. Beynet, en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Éditions Odile Jacob SAS, Lagardère SCA

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 9 juni 2010, zaak T-237/05, Éditions Jacob/Commissie, voor zover daarbij de beschikking van de Commissie van 7 april 2005 waarbij de toegang is geweigerd tot een aantal documenten betreffende de procedure voor de controle op concentraties nr. COMP/M.2978 nietig is verklaard;

               —

               verwerping van het door de in hogere voorziening verwerende partij bij het Gerecht ingestelde beroep tot nietigverklaring en afdoening van de punten waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht;

               —

               verwijzing van de in eerste aanleg verzoekende partij in de kosten, zowel die in eerste aanleg als die in deze hogere voorziening door de Commissie gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert voor haar hogere voorziening twee middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) onjuist heeft uitgelegd door bij de uitlegging van de uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten geen rekening te houden met het bepaalde in verordening (EEG) nr. 4064/89 (2) van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen. De algemene regels inzake toegangsrechten dienen immers rekening te houden met de specifieke kenmerken van procedures op mededingingsgebied en met de vertrouwelijkheidsgaranties die aan de bij een concentratie betrokken ondernemingen worden gegeven.
   Met haar tweede middel, dat bestaat uit vijf onderdelen, verwijt de Commissie het Gerecht een onjuiste uitlegging van artikel 4, leden 2 en 3, van genoemde verordening nr. 1049/2001, voor zover het heeft geoordeeld dat rekwirante verplicht was, over te gaan tot een concreet en individueel onderzoek van elk document waarvan inzage was verzocht, ook in gevallen waarvoor een duidelijke uitzondering gold (eerste onderdeel). De Commissie betwist tevens de restrictieve uitlegging die door het Gerecht is gegeven aan de uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits, welke uitlegging inhoudt dat deze uitzondering niet kan worden gehanteerd nadat de Commissie haar beschikking tot afsluiting van de administratieve procedure voor controle op een concentratie heeft gegeven (tweede onderdeel). Rekwirante stelt ook dat het Gerecht het recht kennelijk onjuist heeft toegepast door in de eerste plaats van de Commissie te eisen dat zij de documenten concreet en individueel onderzoekt, met een beschrijving van de inhoud van elk document, en in de tweede plaats de raadpleging van derden te eisen, ondanks dat overduidelijk de uitzondering voor bescherming van commerciële belangen van toepassing was (derde onderdeel). Voorts stelt de Commissie dat het Gerecht het recht onjuist heeft toegepast door haar weigering van toegang tot interne documenten nietig te verklaren, terwijl die documenten onder de in artikel 4, lid 3, tweede alinea, genoemde uitzondering voor het „besluitvormingsproces” vielen (vierde onderdeel). Ten slotte is volgens rekwirante artikel 4, lid 6, van eerdergenoemde verordening onjuist uitgelegd (vijfde onderdeel).

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395, blz. 1).


title: Zaak C-352/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 31 juli 2007 — A. Menarini Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, F.I.R.M.A. Srl, Laboratori Guidotti SpA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA; Malesi Istituto Farmabiologico SpA, Menarini International Operations Luxembourg SA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 31 juli 2007 — A. Menarini Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, F.I.R.M.A. Srl, Laboratori Guidotti SpA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA; Malesi Istituto Farmabiologico SpA, Menarini International Operations Luxembourg SA/Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.
   (Zaak C-352/07)
   (2007/C 247/10)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: A. Menarini — Industrie Farmaceutiche Riunite Srl, F.I.R.M.A. Srl, Laboratori Guidotti SpA, Istituto Lusofarmaco d'Italia SpA, Malesi Istituto Farmabiologico SpA en Menarini International Operations Luxembourg SA

      Verwerende partijen: Ministero della Salute, Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is voorzien, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de term „verminderingen” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als bedoeld in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het vaststellen van maatregelen die verwijzen naar „geraamde” in plaats van „vastgestelde” economische waarden van de uitgaven verenigbaar met de communautaire regeling in artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren” (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Hebben de eisen verbonden met de inachtneming van de plafonds voor de geneesmiddelenuitgaven die elke lidstaat bevoegd is vast te stellen, enkel betrekking op de geneesmiddelenuitgaven of beschikken de nationale staten over de discretionaire bevoegdheid in elk geval ook rekening te houden met de gegevens over de andere uitgaven voor de gezondheidszorg?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak T-462/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — HEG en Graphite India/Raad (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Antidumpingrechten — Compenserende rechten — Invoer van grafietelektrodesystemen uit India — Rechten van verdediging — Gelijke behandeling — Vaststelling van schade — Causaal verband)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2008 — HEG en Graphite India/Raad
   (Zaak T-462/04) (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Antidumpingrechten - Compenserende rechten - Invoer van grafietelektrodesystemen uit India - Rechten van verdediging - Gelijke behandeling - Vaststelling van schade - Causaal verband)
   (2009/C 32/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: HEG Ltd (New Delhi, India) en Graphite India Ltd (Kolkata, India) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Adamantopoulos, advocaat, en J. Branton, solicitor, vervolgens J. Branton)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1628/2004 van de Raad van 13 september 2004 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op grafietelektrodesystemen uit India (PB L 295, blz. 4) en van verordening (EG) nr. 1629/2004 van de Raad van 13 september 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op grafietelektrodesystemen uit India (PB L 295, blz. 10).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HEG Ltd en Graphite India Ltd zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad dragen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak T-66/10: Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — Zuckerfabrik Jülich/Commissie ( „Landbouw — Suiker — Productieheffingen — Gedeeltelijke nietigverklaring en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/42

         Beschikking van het Gerecht van 9 april 2013 — Zuckerfabrik Jülich/Commissie
   (Zaak T-66/10) (1)

   (Landbouw - Suiker - Productieheffingen - Gedeeltelijke nietigverklaring en ongeldigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 156/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Zuckerfabrik Jülich GmbH (voorheen Zuckerfabrik Jülich AG) (Jülich, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-J. Prieß en B. Sachs, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en B. Schima, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Diez Moreno, vervolgens A. Rubio Gonzâlez, abogados del Estado) en Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Janeckaitè en R. Krasuckaitè, vervolgens R. Krasuckaitè en R. Mackevičienè, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1193/2009 van de Commissie van 3 november 2009 houdende rectificatie van de verordeningen (EG) nr. 1762/2003, (EG) nr. 1775/2004, (EG) nr. 1686/2005 en (EG) nr. 164/2007 en houdende vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor de verkoopseizoenen 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 en 2005/2006 (PB L 321, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van Zuckerfabrik Jülich GmbH.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Republiek Litouwen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 februari 2000 in zaak T-164/98: G. Carraro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 122/32                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      29.4.2000
nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instand-                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
houding van de visbestanden (PB L 171, blz. 1), heeft
het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitgebreid),                                       van 22 februari 2000
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts,
A. Potocki, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier:               in zaak T-171/98: M. A. Biasutto tegen Raad van de
H. Jung, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het                                        Europese Unie (1)
dictum luidt als volgt:
1) Verklaart het beroep niet ontvankelijk.                                 (Ambtenaren — Ziekteverlof — Onregelmatige afwezigheid
                                                                           — Artikel 59 — Statuut — Procedure die in geval van
2) Verwijst verzoekers in hun eigen kosten alsmede in de kosten van               afwezigheid wegens ziekte moet worden gevolgd)
     de Raad.
                                                                                (2000/C 122/45)
3) Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                           In zaak T-171/98, M. A. Biasutto, ambtenaar van de Raad van
                                                                           de Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                           J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.á r.l., Rue de Cessange
                                                                           30, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: P. Borges
                                                                           en M. Bauer), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 het besluit van 20 februari 1998 waarbij de Raad heeft
                                                                           geweigerd verzoeksters ziektebriefje te registreren en haar
                        van 23 februari 2000                               afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en met 22 februari
                                                                           1998 onregelmatig heeft verklaard, heeft het Gerecht (Vijfde
in zaak T-164/98: G. Carraro tegen Commissie van de                        kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president,
                 Europese Gemeenschappen (1)                               P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
                                                                           ministrateur, op 22 februari 2000 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dicturn luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietig-
          verklaring — Beroep tot schadevergoeding)                        1) Verklaart nietig het besluit van 20 februari 1998 waarbij de
                                                                                Raad verzoeksters afwezigheid tijdens de periode van 9 tot en
                           (2000/C 122/44)                                      met 22 februari 1998 onregelmatig heeft verklaard.
                                                                           2) Verwijst de Raad in de kosten.
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
In zaak T-164/98, G. Carraro, bij het Gemeenschappelijk
Centrum voor onderzoek te Ispra tewerkgestelde ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
de te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door G. Marchesini,
advocaat bij de Italiaanse Corte suprema di cassazione, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie                     ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het
                                                                                van 9 maart 2000
besluit waarbij verzoekers beoordelingsrapport over de periode
van 1 juli 1993 tot 30 juni 1995 definitief is vastgesteld, en
anderzijds, vergoeding van de morele schade die hij heeft                  in zaak T-10/99: M. Vicente Nuñez tegen Commissie van
geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld                                   de Europese Gemeenschappen (1)
als volgt: A. Potocki, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 23 fe-        (Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdien-
bruari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                sten — Lijst van meest verdienstelijk geachte ambtenaren —
volgt:                                                                     Lijst van bevorderde ambtenaren — Beoordelingsrapport —
                                                                                Ontoereikende motivering)
1) Verwerpt het beroep.
                                                                                (2000/C 122/46)
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                           In zaak T-10/99, M. Vicente Nuñez, ambtenaar van de Com-
                                                                           missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraai-


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 september 1999 in zaak C-414/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming - Invoer en verwerving van wapens - Zesde BTW-richtlijn - Nationale wettelijke regeling niet-conform)

text:
C 366/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          18.12.1999
1) Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni                   1) Door de intracommunautaire invoer en verwerving van wapens,
     1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermings-             munitie en materiaal voor uitsluitend militair gebruik, niet zijnde
     certificaat voor geneesmiddelen, inzonderheid artikel 3, sub b,            luchtvaartuigen en oorlogsschepen in de zin van de punten 23 en
     ervan moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een product in              25 van bijlage F bij de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
     de in de vergunning voor het in de handel brengen vermelde vorm            Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
     wordt beschermd door een van kracht zijnd basisoctrooi, het                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
     aanvullend beschermingscertificaat het product als geneesmiddel            schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
     kan dekken in al zijn onder de bescherming van het basisoctrooi            uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG
     vallende vormen.                                                           van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het
                                                                                gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
2) Om in het kader van de toepassing van verordening                            waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de
     nr. 1768/92, inzonderheid artikel 3, sub a, ervan, vast te stellen         fiscale grenzen, van richtlijn 77/388, van de belasting over de
     of een product wordt beschermd door een basisoctrooi, moet te              toegevoegde waarde vrij te stellen ondanks het bepaalde in de
     rade worden gegaan met de regels die op dat octrooi van                    artikelen 2, sub 2, 14, 28 bis en 28 quater, B, van die richtlijn,
     toepassing zijn.                                                           is het Koninkrijk Spanje de krachtens die richtlijn op hem
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
(1) PB C 41 van 7.2.1998.
                                                                           2) Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 41 van 7.2.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                      van 16 september 1999                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-414/97: Commissie van de Europese Gemeen-                                                   (Zesde kamer)
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(Niet-nakoming — Invoer en verwerving van wapens —                                               van 16 september 1999
Zesde BTW-richtlijn — Nationale wettelijke regeling niet-
                              conform)                                     in zaak C-435/97 (verzoek van het Verwaltungsgericht,
                                                                           Autonome Sektion für die Provinz Bozen, om een preju-
                          (1999/C 366/06)                                  diciële beslissing): World Wildlife Fund (WWF) e. a. tegen
                                                                                Autonome Provinz Bozen e. a. (1)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           (Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van
                                                                           milieueffecten van bepaalde openbare en particuliere projec-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                   ten)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (1999/C 366/07)
In zaak C-414/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: M. Dı́az-Llanos La Roche en C. Gómez de
la Cruz) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Dı́az Abad),                                       (Procestaal: Duits)
betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk
Spanje, door de intracommunautaire invoer en verwerving van
wapens, munitie en materiaal voor uitsluitend militair gebruik,            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
niet zijnde luchtvaartuigen en oorlogsschepen in de zin van de                                       dentie van het Hof)
punten 23 en 25 van bijlage F bij de Zesde richtlijn
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1997 betreffende                       In zaak C-435/97, betreffende een verzoek aan het Hof
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Verwaltungsgericht,
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                   Autonome Sektion für die Provinz Bozen (Italië), in het aldaar
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                  aanhangig geding tussen World Wildlife Fund (WWF) e. a. en
blz. 1), van de belasting over de toegevoegde waarde vrij te               Autonome Provinz Boven e. a., om een prejudiciële beslissing
stellen ondanks het bepaalde in de artikelen 2, sub 2, 14,                 over de uitlegging van richtlijn 85/337/EEG van de Raad
28 bis en 28 quater, B, van die richtlijn, de krachtens het                van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van
EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-                  bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175,
men, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:                  blz. 40), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch en J. L. Murray                P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray en H. Rag-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:            nemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;
R. Grass, op 16 september 1999 een arrest gewezen waarvan                  griffier: L. Hewlett, administrateur, op 16 september 1999 een
het dictum luidt als volgt:                                                arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-111/11: Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ e.a./Commissie

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/27

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-111/11)
   2012/C 6/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verzoekende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over de maand februari 2011 en volgende waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe aanpassingscoëfficiënt voor de stad Varese overeenkomstig verordening (EU) nr. 1239/2010 van de Raad van 20 december 2010

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ salarisafrekeningen op basis van de in verordening (EG) nr. 1239/2010 van de Raad van 20 december 2010 bedoelde aanpassingscoëfficiënt voor de stad Varese, die vanaf 1 juli 2010 van toepassing is;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 juli 2011 tot afwijzing van verzoekers’ klachten betreffende de aanpassingscoëfficiënt voor Varese;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-121/10: Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2015 — Conte e.a./Raad („Beroep tot nietigverklaring — Visserij — Instandhouding van de visbestanden — Vaststelling van een communautaire regeling voor controle, inspectie en handhaving — Begrip regelgevingshandeling — Begrip wetgevingshandeling — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/12

         Beschikking van het Gerecht van 26 maart 2015 — Conte e.a./Raad
   (Zaak T-121/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Visserij - Instandhouding van de visbestanden - Vaststelling van een communautaire regeling voor controle, inspectie en handhaving - Begrip regelgevingshandeling - Begrip wetgevingshandeling - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 178/13)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Giovanni Conte (Pomezia, Italië), Casa del Pescatore Soc. coop. rl (Civitanova Marche, Italië), Guidotti Giovanni & Figli Snc (Termoli, Italië), Organizzazione di produttori della pesca di Civitanova Marche Soc. coop. rl (Civitanova Marche), Consorzio gestione mercato ittico Manfredonia Soc. coop. rl (Cogemim) (Manfredonia, Italië) (vertegenwoordigers: P. Cavasola, G. Micucci en V. Cannizzaro, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Westerhof Löfflerová en A. Lo Monaco, vervolgens A. Westerhof Löfflerová en S. Barbagallo, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks en D. Bianchi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (PB L 343, blz. 1), en meer in het bijzonder de artikelen 9, 10, 14, leden 1 tot en met 5, 15, 17, lid 1, 58, leden 1 tot en met 3 en 5, 59, leden 2 en 3, 60, leden 4 en 5, 62, lid 1, 63, lid 1, 64, 65, 66, leden 1 en 3, 67, lid 1, 68, 73, lid 8, 92, lid 2, en 103 van deze verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Giovanni Conte, Casa del Pescatore Soc. coop. rl, Guidotti Giovanni & Figli Snc, Organizzazione di produttori della pesca di Civitanova Marche Soc. coop. rl en Consorzio gestione mercato ittico Manfredonia Soc. coop. rl (Cogemim) worden verwezen in hun eigen kosten alsook in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-185/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — Allianz SpA, voorheen Riunione Adriatica di Sicurtà SpA, Generali Assicurazioni Generali SpA/West Tankers Inc. (Erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse scheidsrechterlijke uitspraken — Verordening nr. (EG) nr. 44/2001 — Werkingssfeer — Bevoegdheid van gerecht van lidstaat om gerechtelijk bevel uit te vaardigen waarbij partij wordt verboden om procedure in te leiden of voort te zetten voor rechterlijke instantie van andere lidstaat, op grond dat deze procedure in strijd is met arbitragebeding — Verdrag van New York)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 10 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — Allianz SpA, voorheen Riunione Adriatica di Sicurtà SpA, Generali Assicurazioni Generali SpA/West Tankers Inc.
   (Zaak C-185/07) (1)

   (Erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse scheidsrechterlijke uitspraken - Verordening nr. (EG) nr. 44/2001 - Werkingssfeer - Bevoegdheid van gerecht van lidstaat om gerechtelijk bevel uit te vaardigen waarbij partij wordt verboden om procedure in te leiden of voort te zetten voor rechterlijke instantie van andere lidstaat, op grond dat deze procedure in strijd is met arbitragebeding - Verdrag van New York)
   (2009/C 82/06)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   House of Lords
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Allianz SpA, voorheen Riunione Adriatica di Sicurtà SpA, Generali Assicurazioni Generali SpA

      Verwerende partij: West Tankers Inc
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — House of Lords — Uitlegging van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Bevoegdheid van een gerecht van een lidstaat om een partij te verbieden in een andere lidstaat een gerechtelijke procedure in te leiden, of om die partij te gelasten deze procedure te staken, op grond dat die procedure in strijd is met een arbitragebeding
   Dictum
   Het is onverenigbaar met verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, dat een gerecht van een lidstaat een gerechtelijk bevel uitvaardigt teneinde een persoon te verbieden een procedure voor de gerechten van een andere lidstaat in te leiden of voort te zetten, op grond dat een dergelijke procedure in strijd is met een arbitragebeding.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak C-342/05: Beroep, op 19 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/10

         Beroep, op 19 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
   (Zaak C-342/05)
   (2005/C 281/19)
   Procestaal: Fins
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 september 2005 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Van Beek en I. Koskinen als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door in strijd met de uitzonderingsregeling van artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), de jacht op wolven in de regel toe te staan, de krachtens artikel 12, lid 1, en artikel 16, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 16 van richtlijn 92/43/EEG is een uitzondering op het systeem van strikte bescherming waarin artikel 12 voorziet; het moet derhalve restrictief worden uitgelegd. Lid 1 van het artikel stelt twee voorwaarden waaronder in de in sub a tot en met e bedoelde gevallen van het systeem kan worden afgeweken. In de eerste plaats mag de afwijking geen afbreuk doen aan het streven de populaties van de betrokken soort in hun natuurlijke verspreidingsgebied in een gunstige staat van instandhouding te laten voortbestaan. In de tweede plaats is een afwijking slechts mogelijk wanneer er geen andere bevredigende oplossing bestaat.
   Daar de wolf zich in Finland niet in een gunstige staat van instandhouding bevindt, er andere alternatieven bestaan en vergunningen voor de jacht op wolven regelmatig worden verleend zonder dat naar behoren is vastgesteld dat het gaat om dieren die grote schade hebben aangericht, wordt de jacht op wolven in Finland in grotere mate toegestaan dan de voorwaarden van artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG veroorloven.

      (1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.


title: Zaak C-7/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Stockholm (Zweden) op 7 januari 2013 — Skandia America Corporation USA, filial Sverige/Skatteverket

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Förvaltningsrätt i Stockholm (Zweden) op 7 januari 2013 — Skandia America Corporation USA, filial Sverige/Skatteverket
   (Zaak C-7/13)
   2013/C 55/12
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Stockholm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skandia America Corporation USA, filial Sverige

      Verwerende partij: Skatteverket

      Prejudiciële vragen

               1.

               Vormt de verrichting van extern aangekochte diensten door het hoofdkantoor van een vennootschap in een derde land ten behoeve van haar bijkantoor in een lidstaat, waarbij de kosten voor de aankoop worden toegedeeld aan het bijkantoor, een belastbare handeling wanneer het bijkantoor in de lidstaat deel uitmaakt van een btw-groep?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, dient het hoofdkantoor in het derde land dan te worden beschouwd als een niet in de lidstaat gevestigde belastingplichtige in de zin van artikel 196 van de richtlijn (1), met het gevolg dat de afnemer belasting over de handelingen verschuldigd is?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-340/13: Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Federación Española de Hostelería/EACEA [ „Beroep tot nietigverklaring — Programma op het gebied van onderwijs en levenslang leren — Overeenkomst inzake het project „Virtuele simulator voor het leren van talen door personen die actief zijn in de toeristische sector (e-client)”  — Vooraankondiging — Geschil van contractuele aard — Niet voor beroep vatbare handeling — Geen herkwalificatie van de overeenkomst — Niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/38

         Arrest van het Gerecht van 16 oktober 2014 — Federación Española de Hostelería/EACEA
   (Zaak T-340/13) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Programma op het gebied van onderwijs en levenslang leren - Overeenkomst inzake het project „Virtuele simulator voor het leren van talen door personen die actief zijn in de toeristische sector (e-client)” - Vooraankondiging - Geschil van contractuele aard - Niet voor beroep vatbare handeling - Geen herkwalificatie van de overeenkomst - Niet-ontvankelijkheid”])
   2014/C 421/52
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Federación Española de Hostelería (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Miguelsanz Roldán, F. J. del Nogal Méndez, R. Fernández Flores en M. P. Abad Marco, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) (vertegenwoordigers: H. Monet en A. Jaume, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door J. L. Buendía Sierra, N. Ruiz García en A. Balcells Cartagena, vervolgens door J. L. Buendía Sierra en A. Balcells Cartagena, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de vooraankondiging van het EACEA van 5 april 2013 waarbij verzoekster is meegedeeld dat zij 1 81  686,11 EUR moest terugbetalen na de audit van het project „Virtuele simulator voor het leren van talen door personen die actief zijn in de toeristische sector (e-client)”

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Federación Española de Hostelería wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 24.8.2013.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 1999 in zaak T-13/99 R, Pfizer Animal Health tegen Raad (Kort geding - Opschorting van tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 2821/98 - Schrapping van virginiamycine van de lijst van toegelaten toevoegingsmiddelen - Richtlijn 70/524/EEG - Spoedeisendheid - Belangenafweging)

text:
C 299/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.10.1999
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET       Duitsland), HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungs-
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  gesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, gevestigd te Rosen-
                                                                        heim, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
                        van 21 juli 1999                                gevestigd te Rosenheim, Isoplus Fernwärmetechnik Gesell-
                                                                        schaft mbH, gevestigd te Hohenberg (Oostenrijk) en Isoplus
                                                                        Fernwärmetechnik GmbH, gevestigd te Sondershausen (Duits-
in zaak T-191/98 R: DSR-Senator Lines GmbH tegen
                                                                        land), vertegenwoordigd door P. Krömer en F. Nusterer, ad-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        vocaten te Sankt Pölten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen
(Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie                    Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
— Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging —                     E. Gippini Fournier en W. Mölls), betreffende een verzoek om
                  Spoedeisendheid — Geen)                               opschorting van de tenuitvoerlegging dan wel schorsing van
                                                                        de executie van de artikelen 3, sub d, en 4 van beschikking
                        (1999/C 299/32)                                 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake
                                                                        een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
                                                                        (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) (PB
                        (Procestaal: Engels)                            1999, L 24, blz. 1), zoals gerectificeerd bij een beschikking
                                                                        van 6 november 1998, voor zover verzoeksters bij die bepalin-
In zaak T-191/98 R, DSR-Senator Lines GmbH, gevestigd te                gen een geldboete is opgelegd die binnen drie maanden te
Bremen (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,                rekenen vanaf de kennisgeving van de beschikking moet
advocaat te Brussel, U. Zinsmeister, advocaat te Düsseldorf, en         worden betaald, heeft de president van het Gerecht van eerste
J. Pheasant, N. Bromfield en M. Levitt, solicitors, domicilie           aanleg op 9 juli 1999 een beschikking gegeven waarvan het
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                 dictum luidt als volgt:
Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, ondersteund door
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessingen                1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
en C.-D. Quassowski), tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), betreffende een ver-             2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
zoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking
1999/243/EG van de Commissie van 16 september 1998
inzake een procedure op grond van de artikelen 85 en 86 van
het EG-Verdrag (Zaak IV/35.134 — Trans-Atlantic Conference
Agreement) (PB 1999, L 95, blz. 1), voor zover bij de
artikelen 8 en 10 van die beschikking aan verzoekster een
geldboete van 13 750 000 euro is opgelegd, heeft de president
van het Gerecht op 21 juli 1999 een beschikking gegeven                 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                          HET
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                                                  van 30 juni 1999
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                            in zaak T-13/99 R, Pfizer Animal Health tegen Raad
                                                                        (Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging van
                                                                        verordening (EG) nr. 2821/98 — Schrapping van virginia-
                                                                        mycine van de lijst van toegelaten toevoegingsmiddelen —
                                                                        Richtlijn 70/524/EEG — Spoedeisendheid — Belangenaf-
                                                                                weging)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (1999/C 299/34)
                         van 9 juli 1999
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak T-9/99 R, HFB Holding für Fernwärmetechnik
Beteiligungsgesellschaft mbH & Co KG e.a. tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen                           In zaak T-13/99 R, Pfizer Animal Health SA/NV, gevestigd te
                                                                        Louvain-la-Neuve (België), vertegenwoordigd door I. S. For-
                                                                        rester, QC, E. Wright, Barrister, en M. Powell, Solicitor,
(Mededinging — Betaling van geldboete — Kort geding                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— Opschorting van tenuitvoerlegging — Schorsing van                     A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, ondersteund door
                             executie)                                  Asociación Nacional de Productores de Ganado Porcino en
                                                                        Asociación Española de Criadores de Vacuno de Carne,
                        (1999/C 299/33)                                 gevestigd te Madrid en te Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd
                                                                        door J. Folguera Crespo en A. Guttiérrez Hernández, advocaten
                                                                        te Madrid, J. Massaguer Fuentes en E. Navarro Varona,
                         (Procestaal: Duits)                            advocaten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        burg ten kantore van Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Val
In zaak T-9/99 R, HFB Holding für Fernwärmetechnik Betei-               Sainte-Croix 7, Fédération européenne de la santé animale
ligungsgesellschaft mbH & Co KG, gevestigd te Rosenheim                 (Fedesa) en Fédération européenne des fabricants d’adjuvants
 ---pagebreak--- 16.10.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/25
pour la nutrition animale (Fefena), gevestigd te Brussel, verte-        de tenuitvoerlegging van artikel 2, sub a, van beschikking
genwoordigd door D. Waelbroeck en D. Brinckman, advocaten               98/653/EG van de Commissie van 18 november 1998 inzake
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 spoedmaatregelen die noodzakelijk zijn geworden wegens
kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt               het voorkomen van boviene spongiforme encefalopathie in
8-10, en H. Kerckhove en P. Lambert, woonachtig te Wingene              Portugal (PB L 311, blz. 23), voor zover het een verbod stelt
(België), vertegenwoordigd door J. Bourgeois, advocaat te               op de uitvoer vanuit Portugal naar Spanje en Frankrijk van
Brussel, en N. Köhncke, advocaat te Düsseldorf, domicilie               gevechtsstieren bestemd voor culturele of sportieve evenemen-
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,                   ten in die twee lidstaten, en, in de tweede plaats, een verzoek
advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Raad van de Europese               krachtens artikel 186 EG-Verdrag (thans art. 243 EG) om
Unie (gemachtigden: J. Carbery en M. Sims), ondersteund door            onder bepaalde voorwaarden de verzending van die dieren
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                 vanuit Portugal naar Spanje en Frankrijk toe te staan, heeft de
P. Olivier, T. Christoforou en F. Ruggeri Laderchi), Koninkrijk         president van het Gerecht van eerste aanleg op 9 augustus
Denemarken (gemachtigde: J. Molde), Koninkrijk Zweden                   1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
(gemachtigde: A. Kruse) en Republiek Finland (gemachtigden:             volgt:
H. Rotkirch en T. Pynnä), betreffende een verzoek, strekkende
tot opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EG)           1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
nr. 2821/98 van de Raad van 17 december 1998 tot wijziging,
wat betreft de intrekking van de toelating van bepaalde                 2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
antibiotica, van richtlijn 70/524/EEG betreffende toevoegings-
middelen in de diervoeding (PB L 351, blz. 4), of tot verkrijging
van iedere andere voorlopige maatregel, heeft de president van
het Gerecht op 30 juni 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                        Beroep, op 18 juni 1999 ingesteld door Daewoo Electro-
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                          nics Manufacturing España, SA (DEMESA) tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (Zaak T-148/99)
                                                                                (1999/C 299/36)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 schappen is op 18 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen door Daewoo Electronics
                      van 9 augustus 1999                               Manufacturing España, SA (DEMESA), gevestigd te Alava
                                                                        (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriar-
in de gevoegde zaken T-38/99 R, T-39/99 R, T-40/99 R,                   te Valiente, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel,
T-41/99 R, T-42/99 R, T-45/99 R en T-48/99 R, Sociedade                 Oudergemselaan 78.
Agrı́cola dos Arinhos Lda e.a. tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       (Kort geding — Spoedeisendheid — Afwezigheid)                        24 februari 1999, betreffende de door Spanje aan Daewoo
                                                                            Electronics Manufacturing España, SA (DEMESA) toege-
                         (1999/C 299/35)                                    kende staatssteun;
                                                                        — de Commissie te verwijzen in de kosten.
                       (Procestaal: Portugees)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
In de gevoegde zaken T-38/99 R, T-39/99 R, T-40/99 R,
T-41/99 R, T-42/99 R, T-45/99 R en T-48/99 R, Sociedade                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Agrı́cola dos Arinhos Lda, gevestigd te Lissabon, Sociedade             die in zaken T-127/99, Teritorio Histórico de Alava, Arabako
Agrı́cola do Monte da Aldeia Lda, gevestigd te Lissabon,                Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava/Commissie en
A. J. da Veiga Teixeira, wonende te Coruche (Portugal), Socie-          T-129/99, Comunidad Autónoma del Pais Vasco en Gasteizco
dade Agrı́cola do Monte da Senhora do Carmo SA, gevestigd               Industria Lurra/Commissie.
te Almeirim (Portugal), Sociedade Agrı́cola de Perescuma SA,
gevestigd te Almeirim, J. de Barahona Núncio, wonende te               Meer in het bijzonder stelt verzoekster:
Evora (Portugal) en F. L. Pinheiro Caldeira, wonende te Campo
Maior (Portugal), vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en             — schending van het recht van verdediging van de verzoeken-
J. Rôla Roque, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen                     de onderneming, waaraan de litigieuze staatssteun is
hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, Grand-                   toegekend, voor zover zij niet op de hoogte is gebracht
rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      van de in de administratieve fase verrichte handelingen en
(gemachtigden: A. Alves Vieira, G. Berscheid en V. Airão),                 haar zienswijze over belangrijke aspecten van de zaak niet
betreffende, in de eerste plaats, een verzoek krachtens ar-                 is gevraagd, terwijl de bestreden beschikking haar wel is
tikel 185 EG-Verdrag (thans art. 242 EG) om opschorting van                 betekend; en


title: Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door Windstar Sail Cruises Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-209/95)

text:
Nr . C 351 /20         NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30 . 12 . 95
van MNG van oorsprong uit Indonesië, de Republiek                  Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door Windstar Sail
Korea , Taiwan en Thailand en definitieve inning van het           Cruises Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit Limited
voorlopige recht heeft vastgesteld . Door ondernemingen die            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
een door de Commissie aanvaarde verbintenis hadden
                                                                                ( Zaak T-209/95 )
aangegaan geproduceerd en naar de Gemeenschap uitge
                                                                                ( 95/C 351 /38 )
voerd MNG was vrijgesteld van het definitieve recht, en
verzoekster was een van de ondernemingen die van het
definitieve anti-dumpingrecht waren vrijgesteld. Na een
door Orsan, de enige communautaire producent van MNG,                                    (Procestaai: Engels)
ingediend verzoek om een nieuw onderzoek, zulks overeen
komstig artikel 14 van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 ,
publiceerde de Commissie op 9 juli 1994 mededeling                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
94/C 187/06 inzake de inleiding van een nieuw onderzoek            schappen is op 3 november 1995 beroep ingesteld tegen
van alle anti-dumpingmaatregelen betreffende de invoer van         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wind
MNG van oorsprong uit Indonesië, de Republiek Korea ,              star Sail Cruises Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit
Taiwan en Thailand . Op 8 juni 1995 zond de Commissie              Limited, vertegenwoordigd door A. Merckx, advocaat te
verzoekster een brief, waarin zij aankondigde dat zij              Brussel .
voornemens was haar prijsverbintenissen in te trekken en te
vervangen door een voorlopig anti-dumpingrecht, geba
seerd op vóór de aanvaarding van de prijsverbintenis
vastgestelde feiten . De Commissie stelde, dat „ de uitvoer       Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
prijzen, wat hun nominale waarde betreft, weliswaar in
overeenstemming waren met de inhoud van de verbintenis            — krachtens de artikelen 173 en 174 EG-Verdrag de
sen, doch dat het niveau van de wederverkoopprijzen van                 beschikking van de Commissie van 21 juni 1995 nietig te
het produkt in de Gemeenschap sterk in de richting van een              verklaren, voor zover daarin de door de Franse Regering
schending van de verbintenissen wees ". Op 18 juli 1995                 verleende steun voor de bouw van de „Tahiti Nui " als
stelde de Commissie Verordening ( EG ) nr . 1754/95 vast, de            ontwikkelingshulp in de zin van artikel 4 , lid 7, van de
handeling waartegen het onderhavige beroep is gericht.                  scheepsbouwrichtlijn en als verenigbaar met de gemeen
                                                                        schappelijke markt wordt beschouwd;
Verzoekster stelt, dat de bestreden verordening kennelijk
onwettig is, daar zij op ongeldige gronden berust. Zij
                                                                   — de Commissie te verwijzen in de kosten .
betoogt, dat de Commissie deze verordening heeft gebaseerd
op artikel 10, lid 6 , van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 ,
anders gezegd, op de vaststelling dat verzoekster haar
verbintenis heeft geschonden . Haars inziens is deze vaststel     Middelen en voornaamste argumenten
ling kennelijk onwettig:
                                                                   Verzoeksters, die cruises verzorgen tussen verschillende
 1 . in zoverre zij is gebaseerd op feiten die niet individueel    EG-havens in de Middellandse Zee en tussen aanloophavens
     op haar betrekking hebben ;                                   in de Caribische Zee en Frans Polynesië, komen op tegen het
                                                                   besluit van de Commissie om geen bezwaar te maken tegen
                                                                   de aan hun concurrent verleende staatssteun voor de bouw,
2 . daar zij op een fundamentele dwaling in rechte berust,         door de Franse scheepswerf Ateliers et Chantiers du Havre,
     namelijk dat de vaststelling van de niet-nakoming van
                                                                   van een vaartuig dat de naam „ Tahiti Nui " zal dragen en dat
     een prijsverbintenis gebaseerd kan zijn op een analyse        in 1 996 in Frans Polynesië in dienst zal worden genomen. De
     van de door onafhankelijke importeurs in de Gemeen
                                                                   Commissie beschouwde deze steun als ontwikkelingshulp in
     schap toegepaste wederverkoopprijzen van het betrok          de zin van artikel 4, lid 7, van de scheepsbouwrichtlijn en
     ken produkt;
                                                                   achtte deze derhalve in overeenstemming met de gemeen
                                                                   schappelijke markt.
3 . daar zij is gebaseerd op een geheim dossier, waarvan
     verzoekster geen details zijn meegedeeld, wat schending
     van haar fundamenteel recht om te worden gehoord              Tot staving van hun vordering stellen verzoeksters :
     oplevert; en
                                                                   — De beschikking is in strijd met artikel 93 EG-Verdrag,
4 . daar de Commissie ten onrechte stelt, dat de in punt 6              voor zover de Commissie enkel kan besluiten om geen
     van de bestreden verordening genoemde Duitse impor                bezwaar te maken, zonder de procedure van artikel 93 ,
     teur tijdens de onderzoekperiode banden met verzoek               lid 2, in te leiden, wanneer het op het eerste gezicht
     ster had en daar dit feit hoe dan ook niets heeft uit te           duidelijk is dat de steun verenigbaar is met het Gemeen
     staan met de vraag, of verzoekster haar verbintenis al             schapsrecht. In casu heeft de verwerende instelling
     dan niet is nagekomen.                                             evenwel , ofschoon zij aanvankelijk serieuze twijfel uitte
                                                                        omtrent de inleiding van de procedure van artikel 93 ,
                                                                        lid 2, deze steun in feite buiten deze procedure gelaten en
                                                                        onderzocht in het kader van de vereenvoudigde verifi
                                                                        catieprocedure van artikel 93 , lid 3 . In elk geval moeten
 ---pagebreak--- 30 . 12 . 95           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 351 /21
    voor de beoordeling van de vraag of voor steun voor de                  b ) het besluit van de jury van 15 november 1994 om
    scheepsbouw een ontheffing kan worden verleend als                          verzoekster niet toe te laten tot vergelijkend onder
    ontwikkelingshulp in de zin van artikel 4, lid 7, van de                    zoek COM/T/A/95 te verklaren ;
    scheepsbouwrichtlijn, moeilijke feitelijke vraagstukken
    worden onderzocht, waarvoor de procedure van arti                 — subsidiair :
    kel 93 , lid 2 , moet worden ingeleid .
                                                                            a ) vast te stellen, dat de besluiten waarbij de Commissie
— De Commissie heeft niet aangetoond dat de bestreden                           in maart 1992 en februari 1994 haar algemene
    steun noodzakelijk was om de scheepvaartonderneming                         beleidslijn inzake tijdelijke functionarissen heeft
    te kunnen laten bijdragen tot de ontwikkeling van het                       bepaald, de in de middelen aangevoerde beginselen
    ontwikkelingsland . Het is duidelijk dat het tegenoverge                   schenden en niet van toepassing zijn op verzoek
    stelde het geval is, daar de feitelijke eigenaars van de                    ster ;
     „ Tahiti Nui " Franse ondernemingen zijn, die willen
    profiteren van ruime belastingfaciliteiten en geen ont                 b ) het besluit van de Commissie van 27 juli 1995 om
    wikkelingshulp nodig hebben om bij te dragen tot de                         verzoekster niet toe te laten tot een ander vergelij
    ontwikkeling van de Franse overzeese gebiedsdelen en                        kend onderzoek met het oog op benoeming in vaste
    departementen, doch vaartuigen tegen normale markt                         dienst dan vergelijkend onderzoek COM/T/A/95
    prijzen kunnen kopen .                                                      nietig te verklaren;
— De Commissie heeft niet de invloed van de bestreden                  — meer subsidiair : de Commissie te veroordelen tot beta
    steun voor de mededinging op de markt voor cruises in                   ling van schadevergoeding op grond van het foutieve en
    de Gemeenschap en tussen scheepswerven van de                          schadeveroorzakende karakter van de bestreden beslui
    Gemeenschap onderzocht. In feite heeft deze steun                      ten, waarbij verzoekster zich het recht voorbehoudt de
    verzoeksters' activiteiten aanzienlijk geschaad .                      door haar geleden schade in de loop van de procedure te
                                                                            begroten;
— De beschikking heeft inbreuk gemaakt op verzoeksters'
    rechten van de verdediging en heeft geen rekening                  — verweerster in de kosten te verwijzen .
    gehouden met de verplichtingen van de Commissie
    betreffende onpartijdigheid, zorgvuldigheid en goed en
    behoorlijk bestuur.                                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster, een voormalig tijdelijk functionaris van cate
                                                                       gorie A en thans hulpfunctionaris van dezelfde categorie bij
                                                                       de Commissie, bestrijdt het besluit van de jury van intern
                                                                       vergelijkend onderzoek COM/T/A/95 om haar niet toe te
                                                                       laten tot het examen van dat vergelijkend onderzoek, op
                                                                       grond dat zij geen tijdelijk functionaris was ten tijde van het
        Beroep, op 10 november 1995 ingesteld door                     verstrijken van de termijn voor het indienen van sollicitaties,
    C. Petit-Laurent tegen Commissie van de Europese                   zoals in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek
                        Gemeenschappen                                 was bepaald .
                        ( Zaak T-2 11/95 )
                                                                       Tot staving van haar vordering voert verzoekster soortge
                           ( 95/C 351 /39 )
                                                                       lijke middelen en argumenten aan als in zaak T-207/95 .
                       Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 10 november 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door C.
Petit-Laurent, wonende te Brussel ( België ), vertegenwoor                            Doorhaling van zaak T-526/93 ( )
digd door M.-A . Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen                                       ( 95/C 351 /40 )
hebbende te Luxemburg bij E. Korn, advocaat aldaar, Rue
de Nassau 21 .
                                                                                (Procestaai: Engels)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
— primair :                                                            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                       pen heeft bij beschikking van 10 november 1995 de
    a ) vast te stellen, dat de aankondiging van vergelijkend          doorhaling in het register gelast van zaak T-526/93 : M.
         onderzoek COM/T/A/95 onwettig is en niet van                  Fogarty, J. Eager, D. O'Halloran, J. J. Dillon, J. J. Lynch, M.
         toepassing op verzoekster;                                    en M. McMahon, J. Fitzsimmons en H. McCollum tegen


title: Zaak C-625/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2015 door Schniga GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 10 september 2015 in de gevoegde zaken T-91/14 en T-92/14, Schniga GmbH/Communautair Bureau voor plantenrassen

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/27

         Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2015 door Schniga GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 10 september 2015 in de gevoegde zaken T-91/14 en T-92/14, Schniga GmbH/Communautair Bureau voor plantenrassen
   (Zaak C-625/15 P)
   (2016/C 027/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Schniga GmbH (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Communautair Bureau voor plantenrassen, Brookfield New Zealand Ltd, Elaris SNC

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 10 september 2015 in de gevoegde zaken T-91/14 en T-92/14 vernietigen;

               —

               het CPVO en interveniënten verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 7 van verordening nr. 2100/94 (1) inzake het communautaire kwekersrecht evenals bij de toepassing van de artikelen 22 en 23 van verordening (EG) nr. 1239/95 (2) van de Commissie van 31 mei 1995.
   Het Gerecht heeft de bevoegdheid van de voorzitter van het Communautair Bureau voor plantenrassen ter zake van het opnemen van extra eigenschappen in het onderzoeksproces van het ras waarvoor om bescherming van het communautaire kwekersrecht wordt verzocht, onjuist beoordeeld.
   Het Gerecht heeft de juridische aard van de technische protocollen en richtsnoeren die moeten worden toegepast in het technische onderzoek van een aangevraagd communautair kwekersrecht onjuist beoordeeld, wat resulteert in een onjuiste beoordeling van het tijdskader waarin de voorzitter van het Communautair Bureau voor plantenrassen kan beslissen dat een nieuwe eigenschap voor de vaststelling van onderscheidbaarheid van het nieuwe ras in overweging mag worden genomen.
   Het Gerecht heeft het gevolg van de toepassing van de beginselen van rechtszekerheid, objectiviteit van het Communautair Bureau voor plantenrassen, en gelijke behandeling onjuist beoordeeld met betrekking tot de beslissingen van de voorzitter van het Communautair Bureau voor plantenrassen inzake het onderzoek van een nieuw ras.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1239/95 van de Commissie van 31 mei 1995 houdende voorschriften ter uitvoering van verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad, betreffende de procedures voor het Communautair Bureau voor Planterassen (PB L 121, blz. 37).


title: Zaak C-371/00 P: Hogere voorziening, op 9 oktober 2000 ingesteld door RJB Mining plc tegen de beschikking, op 25 juli 2000 in zaak T-110/98 tussen RJB Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, bĳgestaan door de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrĳk Spanje en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid)

text:
25.11.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/39
Justitie op 28 september 2000, in het geding tussen Réunion                     voldoen aan richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli
des assureurs maladie en J.M. Laboup, het Hof van Justitie van                  1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                         gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
beslissing over de navolgende vraag:                                            goederen per spoor (1) en richtlijn 96/87/EG van de
De Europese richtlijnen 92/49 (1) van 18 juni 1992 en 92/96 (2)                 Commissie van 13 december 1996 tot aanpassing aan de
van 1 november 1992 hebben betrekking op het direct                             technische vooruitgang van richtlijn 96/49/EG van de
verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke-                     Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
ringsbranche.                                                                   gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
                                                                                goederen per spoor (2), en in ieder geval door de Commis-
De vraag rijst, of deze richtlijnen, gelet op:                                  sie niet op de hoogte te brengen van dergelijke maatrege-
— het arrest van 18 december 1997 (zaak Intervalonie                            len, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende
      ASPL) (3) waarin het Hof van Justitie van de Europese                     verplichting niet is nagekomen;
      Gemeenschappen heeft geoordeeld dat:
                                                                          —     Ierland in de kosten te verwijzen.
      „de lidstaten zich gedurende de omzettingstermijn van
      een richtlijn dienen te onthouden van maatregelen die de
      verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschre-            Middelen en voornaamste argumenten
      ven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen”, en
                                                                          Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalende dat een
— de veroordeling van de Franse Staat bij arrest van het                  richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van                 voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt voor de
      16 december 1999 wegens niet-omzetting in nationaal                 betrokken lidstaten de verplichting mee om zich te houden
      recht van de richtlijnen 92/49 van 18 juni 1992 en 92/96            aan de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn. Deze
      van 1 november 1992,                                                termijn is verstreken op 1 januari 1997, zonder dat Ierland al
      aldus moeten worden uitgelegd, dat zij verbieden dat met            de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen
      betrekking tot gerechtelijke uitspraken die zijn gebaseerd          aan de richtlijnen als bedoeld in de conclusies van de Com-
      op voorschriften inzake het directe verzekeringsbedrijf             missie.
      met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, die
      niet in overeenstemming zijn met voormelde richtlijnen,             (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 25.
      enige uitvoeringsmaatregel wordt genomen of procedure               (2) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 45.
      wordt ingesteld, van welke aard ook, met name een
      procedure voor het Tribunal de Commerce tot het
      verkrijgen van een gerechtelijk akkoord of de gerechtelijke
      vereffening?
(1) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie      Hogere voorziening, op 9 oktober 2000 ingesteld door
    van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende       RJB Mining plc tegen de beschikking, op 25 juli 2000 in
    het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-   zaak T-110/98 (1) tussen RJB Mining plc en de Commissie
    zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen
    73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering)
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, bijgestaan door de
    (PB L 228, blz. 1).                                                   Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje en RAG
(2) Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot              Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste
    coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer
    het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de                                   — uitgebreid)
    Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn)
    (PB L 360, blz. 1).                                                                          (Zaak C-371/00 P)
(3) Waarschijnlijk: arrest van 18 december 1997 in prejudiciële zaak
    C-129/96, Inter-Environnement Wallonie ASBL.
                                                                                (2000/C 335/70)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 4 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                    op 9 oktober 2000 hogere voorziening ingesteld door RJB
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                         Mining plc, vennootschap naar Engels recht, gevestigd te
                                                                          Harworth, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door
                          (Zaak C-370/00)                                 M. Brealey, Barrister, en J. Lawrence, Solicitor, domicilie geko-
                                                                          zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en
                          (2000/C 335/69)                                 Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de beschikking, op 25 juli 2000 in zaak T-110/98 tussen RJB
op 4 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door                     Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                   pen, bijgestaan door de Bondsrepubliek Duitsland, het Konink-
digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,             rijk Spanje en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre               (Tweede kamer — uitgebreid).
Wagner, Kirchberg.
                                                                          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          1)    de hogere voorziening toe te wijzen;
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
      en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te            2)    de beschikking te vernietigen;
 ---pagebreak--- C 335/40               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 25.11.2000
3)   nietig te verklaren beschikking 98/687/EGKS van 10 juni         4)    het Gerecht van eerste aanleg de middelen niet had
     1998 betreffende steunmaatregelen van Duitsland ten                   mogen verwerpen op grond van artikel 111 van het
     behoeve van de kolenindustrie in 1997 (PB 1998, L 234,                Reglement voor de procesvoering.
     blz. 30), subsidiair, de zaak naar het Gerecht terug te
     verwijzen;
                                                                     (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 38.
4)   de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
     voorziening en van de procedure voor het Gerecht van
     eerste aanleg.
Middelen en voornaamste argumenten
Zonder over te gaan tot de mondelinge behandeling, heeft het
Gerecht van eerste aanleg in zijn beschikking van 25 juli 2000,      Beroep, op 11 oktober 2000 ingesteld door Commissie
conform artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering          van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
van het Gerecht, beslist, dat het beroep van RJB Mining                                             bliek
rechtens ongegrond was, nu het gebaseerd was op middelen
die in het tussenarrest van 9 september 1999 niet waren                                      (Zaak C-374/00)
verworpen.
Het Gerecht van eerste aanleg besliste dat:                                                  (2000/C 335/71)
a)   het middel ontleend aan het onterechte criterium van een        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     loutere verlaging van de productiekosten, een nieuw             op 11 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
     middel was, op 1 maart 2000 voor het eerst is voorgedra-        bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     gen, en dus kennelijk niet-ontvankelijk was ingevolge           vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wain-
     artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoe-         wright en P. Panagiotopoulos, bij haar juridische dienst gede-
     ring; en                                                        tacheerd nationaal ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te
b)   het middel ontleend aan ontoereikende motivering, ken-          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                                                                     dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
     nelijk ongegrond was, nu het neerkwam op een loutere
     herhaling van de argumenten die reeds waren aangevoerd
     tot staving van de middelen ten gronde, die niet-ontvanke-      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     lijk waren verklaard.
                                                                     —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
Rekwirante stelt dat:                                                      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                           telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
1)   zij op 1 maart 2000 geen nieuw middel heeft voorgedra-                Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen
     gen. Tot staving van deze zienswijze voert zij aan:                   aan richtlijn 97/11/EG(1) van de Raad van 3 maart 1997
     a)    het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 48 van              tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de
           het Reglement voor de procesvoering verkeerd uitge-             milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en par-
           legd, nu het argument betreffende de loutere verla-             ticuliere projecten, de krachtens het EG-Verdrag op haar
           ging van de productiekosten geen „middel” in de zin             rustende verplichtingen niet is nagekomen;
           van dat artikel was;
                                                                     —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     b)    subsidiair, het Gerecht van eerste aanleg kwam ten
           onrechte tot de conclusie dat het middel betreffende
           de loutere beperking van de productiekosten niet          Middelen en voornaamste argumenten
           reeds een afzonderlijk middel was ten opzichte van
           dat betreffende de levensvatbaarheid; en
                                                                     Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG (voorheen
     c)    meer subsidiair, indien rekwirant op de punten a en       artikel 189 respectievelijk artikel 5 EG-Verdrag) moeten de
           b in het ongelijk wordt gesteld, is ervan uit te gaan     lidstaten de nodige maatregelen treffen om richtlijnen vóór het
           dat het middel betreffende de loutere beperking van       verstrijken van de gestelde termijn om te zetten in hun
           de productiekosten zo nauw verband houdt met het          nationale rechtsorde, en moeten zij die maatregelen onverwijld
           middel betreffende de levensvatbaarheid, dat het          aan de Commissie meedelen. De Commissie stelt vast, dat de
           moet worden beschouwd als een precisering van dat         Helleense Republiek tot nog toe niet de passende maatregelen
           middel, zodat rekwirant in dit middel moet worden         heeft getroffen om de betrokken richtlijn volledig in Grieks
           ontvangen;                                                recht om te zetten, en zeker dergelijke maatregelen niet aan de
                                                                     Commissie heeft meegedeeld.
2)   het Gerecht van eerste aanleg het middel ambtshalve had
     moeten opwerpen;
                                                                     (1) PB L 73, blz. 5.
3)   het Gerecht van eerste aanleg het middel ontleend aan
     schending van de motiveringsplicht ten onrechte heeft
     afgewezen;


title: Zaak C-306/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken (Duitsland) op 26 juni 2012 — Spedition Welter GmbH/Avanssur SA

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Saarbrücken (Duitsland) op 26 juni 2012 — Spedition Welter GmbH/Avanssur SA
   (Zaak C-306/12)
   2012/C 287/34
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Saarbrücken

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Spedition Welter GmbH

      Verwerende partij: Avanssur SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 21, lid 5, van richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (1), aldus worden uitgelegd dat de bevoegdheden van de schaderegelaar het in ontvangst nemen van betekeningen en kennisgevingen voor de verzekeringsonderneming omvatten, zodat bij een door de benadeelde tegen de verzekeringsonderneming ingestelde vordering tot vergoeding van de door een ongeval veroorzaakte schade de betekening aan de door die onderneming aangewezen schaderegelaar kan worden beschouwd als geldige betekening aan de verzekeringsonderneming?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Heeft artikel 21, lid 5, van richtlijn 2009/103/EG rechtstreekse werking in die zin dat de benadeelde zich voor de nationale rechter erop kan beroepen, zodat de nationale rechter ervan moet uitgaan dat bij een betekening aan de schaderegelaar, „als vertegenwoordiger” van de verzekeringsonderneming, geldig aan de verzekeringsonderneming is betekend, ook al is de schaderegelaar daartoe niet bij overeenkomst gemachtigd en voorziet het nationale recht voor dat geval evenmin in een wettelijke lastgeving, terwijl de betekening voor het overige aan alle door het nationale recht voorgeschreven voorwaarden voldoet?

      (1)  PB L 263, blz. 11.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 juni 2005 in zaak C-537/03 (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): Katja Candolin e.a. tegen Vahinkovakuutusosakeyhtiö Pohjola e.a. (Verplichte motorrijtuigenverzekering — Richtlijnen 84/5/EEG en 90/232/EEG — Wettelijke aansprakelijkheidsregelingen — Bijdrage van inzittende tot schade — Weigering of beperking van recht op schadevergoeding)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 30 juni 2005
   in zaak C-537/03 (verzoek van de Korkein oikeus om een prejudiciële beslissing): Katja Candolin e.a. tegen Vahinkovakuutusosakeyhtiö Pohjola e.a. (1)

   (Verplichte motorrijtuigenverzekering - Richtlijnen 84/5/EEG en 90/232/EEG - Wettelijke aansprakelijkheidsregelingen - Bijdrage van inzittende tot schade - Weigering of beperking van recht op schadevergoeding)
   (2005/C 205/05)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-537/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Korkein oikeus (Finland) bij beslissing van 19 december 2003, ingekomen bij het Hof op 22 december 2003, in de procedure Katja Candolin, Jari-Antero Viljaniemi, Veli-Matti Paananen tegen Vahinkovakuutusosakeyhtiö Pohjola, Jarno Ruokoranta, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), E. Juhász en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 30 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   In omstandigheden als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, verzetten artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en artikel 1 van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zich tegen een nationale regeling krachtens welke de door de verplichte motorrijtuigenverzekering te betalen schadevergoeding op onevenredige wijze kan worden geweigerd of beperkt op grond dat de inzittende heeft bijgedragen tot de door hem opgelopen schade. Het feit dat de betrokken inzittende de eigenaar is van het voertuig waarvan de bestuurder het ongeval heeft veroorzaakt, is niet relevant.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.