title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2000 in de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica Foods (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Vrĳwaringsmaatregel — Producten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO — Ontvankelĳkheid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid)

text:
C 335/42                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.11.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               woordigd door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der
                                                                         Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                     van 20 september 2000                               kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, en
                                                                         Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao (Nederlandse
in zaak T-203/99, P. de Palma e.a. tegen Commissie van de                Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agteren en M. M.
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebben-
                                                                         de te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
(Ambtenaren — Verlof voor vakverenigingswerkzaamheden)                   aldaar, Rue Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk der
                                                                         Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fierstra), tegen Commissie
                          (2000/C 335/78)                                van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn
                                                                         en C. Van der Hauwaert), ondersteund door Koninkrijk Spanje
                                                                         (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om
                          (Procestaal: Frans)                            opschorting van de uitvoering van verordening (EG)
                                                                         nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot
In zaak T-203/99, P. de Palma, J. Escale, C. Hamptaux en
                                                                         invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
H. Wood, ambtenaren van de Commissie van de Europese                     invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                         de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
C. Mourato, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                         blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-
te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue              ming van de belangen van verzoeksters, heeft de president van
Beck 2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         het Gerecht op 12 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-
                                                                         het dictum luidt als volgt:
roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
23 september 1998 houdende weigering om verzoekers verlof                1)    De zaken T-94/00 R en T-110/00 R worden gevoegd voor
voor vakverenigingswerkzaamheden toe te kennen, heeft het                      deze beschikking.
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, presi-
dent, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier:              2)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
J. Palacio González, administrateur, op 20 september 2000                     Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
                                                                               gebieden overzee van producten van de sector suiker met
1)    Het besluit van de Commissie van 23 september 1998 houden-               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
      de weigering om verzoekers verlof voor vakverenigingswerk-               van verzoeksters.
      zaamheden toe te kennen, wordt nietig verklaard.
                                                                         3)    De Commissie zal binnen het maximum van 4 995 ton
2)    Verstaat dat de Commissie de kosten zal dragen.                          bepalen, welke hoeveelheid producten van de sector suiker met
                                                                               oorsprongscumulatie EG/LGO elk van verzoeksters nog tot en
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                                   met 30 september 2000 in de Gemeenschap mag invoeren, en
                                                                               de modaliteiten voor de invoer van die producten vaststellen.
                                                                         4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                         van 12 juli 2000                                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
in de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica                                                van 20 juli 2000
Foods (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          in zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per
                                                                         lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregel — Pro-                                          Gemeenschappen
ducten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
— Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisend-                              (Procedure in kort geding — Onbevoegdheid)
                                heid)
                                                                                (2000/C 335/80)
                          (2000/C 335/79)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         In zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per lo
In de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica Foods                 sviluppo sostenibile, gevestigd te Calatafimi (Italië), vertegen-
(Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegen-               woordigd door D. Fosselard, advocaat te Brussel, domicilie


title: Zaak C-140/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV tegen 1. Jean Hustin en 2. Jo Goossens

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/19

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 17 maart 2010 — Greenstar-Kanzi Europe NV tegen 1. Jean Hustin en 2. Jo Goossens
      (Zaak C-140/10)
      (2010/C 161/27)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hof van Cassatie van België

         Partijen in het hoofdgeding

                  Verzoekster

                  :

                  Greenstar-Kanzi Europe NV

                  Verweerders

                  :

                              Jean Hustin

                              Jo Goossens

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 94 van verordening (EG) nr. 2100/94 (1) van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht, zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 873/2004 (2) van de Raad van 29 april 2004, in samenhang gelezen met de artikelen 11, lid 1, 13, leden 1 tot en met 3, 16, 27 en 104 van voornoemde verordening nr. 2100/94, aldus worden uitgelegd dat de houder of de tot exploitatie gerechtigde persoon een vordering wegens inbreuk kan instellen tegen eenieder die handelingen verricht met betrekking tot materiaal dat aan deze laatste werd verkocht of afgestaan door een licentiehouder wanneer de beperkingen die in de licentieovereenkomst tussen de licentiehouder en de houder van het communautair kwekersrecht, ingeval van verkoop van dat materiaal, werden bedongen, niet werden geëerbiedigd?

                  2)

                  Zo ja, is het voor de beoordeling van de inbreuk van belang dat diegene die voornoemde handeling verricht op de hoogte is of geacht wordt op de hoogte te zijn van de aldus in de bedoelde licentieovereenkomst opgelegde beperkingen?

         (1)  PB L 227, blz. 1.

         (2)  PB L 162, blz. 38.


title: Zaak C-42/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 26 januari 2017 — M.A.S., M.B.

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 26 januari 2017 — M.A.S., M.B.
   (Zaak C-42/17)
   (2017/C 195/14)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte costituzionale

      Partijen in de strafzaken

   M.A.S., M.B.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 325, leden 1 en 2, VWEU aldus worden uitgelegd dat de strafrechter een nationale verjaringsregeling die in een groot aantal gevallen belet dat ernstige fraude wordt bestraft waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, of die voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad, kortere verjaringstermijnen stelt dan voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de betrokken lidstaat worden geschaad, buiten toepassing dient te verklaren, ook wanneer hiervoor geen voldoende bepaalde wettelijke grondslag aanwezig is?

               2)

               Moet artikel 325, leden 1 en 2, VWEU aldus worden uitgelegd dat de strafrechter een nationale verjaringsregeling die in een groot aantal gevallen belet dat ernstige fraude wordt bestraft waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, of die voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad, kortere verjaringstermijnen stelt dan voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de betrokken lidstaat worden geschaad, buiten toepassing dient te verklaren, ook wanneer de verjaring in de rechtsorde van de betrokken lidstaat onderdeel vormt van het materiële strafrecht en onderworpen is aan het legaliteitsbeginsel?

               3)

               Moet het arrest van de Grote kamer van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 september 2015, Taricco, C-105/14, aldus worden uitgelegd dat de strafrechter een nationale verjaringsregeling die in een groot aantal gevallen belet dat ernstige fraude wordt bestraft waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad, of die voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad, kortere verjaringstermijnen stelt dan voor gevallen van fraude waardoor de financiële belangen van de betrokken lidstaat worden geschaad, buiten toepassing dient te verklaren, ook wanneer dit in strijd is met de grondbeginselen van de Italiaanse constitutionele orde en met de door de grondwet van de betrokken lidstaat erkende onvervreemdbare rechten van de persoon?


title: Doorhaling van zaak C-474/04

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/34

         Doorhaling van zaak C-474/04 (1)

   (2005/C 182/64)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 maart 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-474/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak C-399/08 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 september 2010 — Europese Commissie/Deutsche Post AG, Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Bundesrepublik Deutschland (Hogere voorziening — Artikel 87 EG — Steunmaatregelen van de lidstaten — Maatregelen van Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG — Artikel 86 EG — Diensten van algemeen economisch belang — Compensatie voor extra kosten die voortvloeien uit beleid van verkoop met verlies in sector van-deur-tot-deurpakketdiensten — Bestaan van voordeel — Door Commissie gehanteerde verificatiemethode — Bewijslast — Artikel 230 EG — Omvang van rechterlijke toetsing door Gerecht)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/10

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 september 2010 — Europese Commissie/Deutsche Post AG, Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV, UPS Europe NV/SA, Bundesrepublik Deutschland
      (Zaak C-399/08 P) (1)

      (Hogere voorziening - Artikel 87 EG - Steunmaatregelen van de lidstaten - Maatregelen van Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG - Artikel 86 EG - Diensten van algemeen economisch belang - Compensatie voor extra kosten die voortvloeien uit beleid van verkoop met verlies in sector van-deur-tot-deurpakketdiensten - Bestaan van voordeel - Door Commissie gehanteerde verificatiemethode - Bewijslast - Artikel 230 EG - Omvang van rechterlijke toetsing door Gerecht)
      (2010/C 288/15)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, J. Flett en B. Martenczuk, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Deutsche Post AG (vertegenwoordiger: J. Sedemund, Rechtsanwalt), Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV (vertegenwoordiger: R. Wojtek, Rechtsanwalt), UPS Europe NV/SA (vertegenwoordiger: E. Henny, advocaat), Bundesrepublik Deutschland (vertegenwoordigers: M. Lumma en B. Klein, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer — uitgebreid) van 1 juli 2008, Deutsche Post/Commissie (T-266/02), houdende nietigverklaring van beschikking 2002/753/EG van de Commissie van 19 juni 2002 betreffende maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG (PB L 247, blz. 27), waarbij de onverenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt is vastgesteld en de terugvordering ervan is gelast — Compensatie van meerkosten ten gevolge van een beleid van verkoop met verlies in de sector van-deur-tot-deurpakketdiensten — Schending van de artikelen 86, lid 2, EG, 87, lid 1, EG en 230 EG, alsook van artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie — Nietigverklaring zonder vaststelling van een concrete onjuistheid in de argumentatie van de Commissie ter motivering van de bestreden beschikking — Ontoereikende motivering van de beweerde onwettigheid van de methode die de Commissie heeft gebruikt om het bestaan van onrechtmatige steun vast te stellen

         Dictum

                  1)

                  De principale hogere voorziening en de incidentele hogere voorzieningen worden afgewezen.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Deutsche Post AG in het kader van de principale hogere voorziening.

                  3)

                  Het Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV en UPS Europe SA dragen hun eigen kosten in het kader van de principale hogere voorziening.

                  4)

                  Deutsche Post AG, het Bundesverband Internationaler Express- und Kurierdienste eV en UPS Europe SA dragen hun eigen kosten in het kader van de incidentele hogere voorzieningen.

                  5)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-165/10: Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2010 — Grupo Osborne/BHIM — Confecciones Sanfertús (TORO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/36

         Beschikking van het Gerecht van 14 juli 2010 — Grupo Osborne/BHIM — Confecciones Sanfertús (TORO)
   (Zaak T-165/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2010/C 246/61
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. M. Iglesias Monravá, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Confecciones Sanfertús, SL (Graus, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 januari 2010 (zaak R 638/2009-2) inzake een oppositieprocedure tussen Confecciones Sanfertús, SL en Grupo Osborne, SA

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               Verzoekster zal de kosten dragen.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak T-436/15: Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Consorzio Vivaisti viticoli pugliesi en Negro/Commissie

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/20

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Consorzio Vivaisti viticoli pugliesi en Negro/Commissie
   (Zaak T-436/15)
   (2015/C 328/21)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Consorzio Vivaisti viticoli pugliesi (Otranto, Italië) en Negro Daniele (Otranto) (vertegenwoordigers: V. Pellegrino en A. Micolani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de maatregel overeenkomstig artikel 278 VWEU voorlopig schorsen, voor zover deze verzoekers betreft;

               —

               vaststellen en verklaren dat uitvoeringsbesluit 2015/789 van de Commissie en meer in het bijzonder artikel 9 ervan en bijlage I erbij, onrechtmatig zijn, voor zover daarbij de soort „Vitis” wordt ingedeeld bij de soorten die vatbaar zijn voor de Europese en niet-Europese isolaten van Xylella fastidiosa en bijgevolg wordt verboden dat zij wordt verplaatst „binnen de Unie, binnen of buiten het afgebakende gebied”, en dientengevolge dat besluit nietig verklaren, voor zover het verzoekers betreft;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten

               —

               gelasten dat verweerster alle andere passend geachte maatregelen neemt, daaronder begrepen aanvullende onderzoeksmaatregelen, ook via het EFSA.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers de schending aan van het evenredigheidsbeginsel, van artikel 5 VEU en artikel 296 VWEU en van wezenlijke vormvereisten omdat de motivering ontbreekt en/of onjuist is. Voorts voeren zij misbruik van bevoegdheid aan wegens onjuiste aannames feitelijk en rechtens, de onvolledigheid van het onderzoek en intrinsieke tegenstrijdigheden.
   Verzoekers preciseren dat het beroep is gebaseerd op onderzoeken die zijn verricht door onderzoekers van het CNR te Bari, waaruit op basis van op het terrein en in laboratoria verrichte waarnemingen, analyses en proeven, blijkt dat:

               —

               de geïsoleerde bacterie in Salento per subsoort en stam verschilt van die waarvan algemeen bekend is dat zij verantwoordelijk is voor de plantenziekten van de wijnstok in werelddelen buiten Europa;

               —

               van 2013 tot op heden de wijnstokken in de provincie Lecce geen symptomen van de ziekte van Pierce of van andere vormen van abnormale verdroging hebben vertoond;

               —

               in diezelfde periode bij die wijnstokken evenmin een spoor van de bacterie is aangetroffen, zelfs niet in de nabijgelegen gebieden en in rechtstreeks contact met de besmette olijfbomen;

               —

               alle proeven die in laboratoria op wijnstokken zijn uitgevoerd (door middel van inenting en/of contact met de drager) negatief waren, zowel wat de ontwikkeling van de infectie betreft als de aanwezigheid van de bacterie in asymptomatische vormen.

         Bijgevolg is de indeling van de wijnstok bij de nader omschreven planten volgens verzoekers onrechtmatig omdat zij geen rekening houdt met de resultaten van de onderzoeken waaruit blijkt dat de wijnstok duidelijk immuun is voor de bacterie die in de besmette zone is verspreid.
   De maatregel is bovendien tegenstrijdig, aangezien de Commissie na een eerste EFSA-advies 26/11/2013, waarin was vermeld dat weinig gekend was over de stam van Xylella fastidiosa die in Salento was aangetroffen, in de eerdere besluiten 2014/87 en 2014/497 de wijnstok niet bij de vatbare soorten had ingedeeld, terwijl zij verrassenderwijs de wijnstok vervolgens daar wel bij heeft ingedeeld en heeft verboden dat wijnstokken worden verplaatst, ook nadat uit grondigere onderzoeken van het EFSA en van de Italiaanse autoriteiten was gebleken dat de wijnstok immuun was voor de geïsoleerde bacterie in Salento.


title: Zaak C-337/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X Holding BV/Staatssecretaris van Financiën (Artikelen 43 EG en 48 EG — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Fiscale eenheid bestaande uit ingezeten moedervennootschap en een of meer ingezeten dochterondernemingen — Belasting van winst bij moedervennootschap — Uitsluiting van niet-ingezeten dochterondernemingen)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — X Holding BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-337/08) (1)

   (Artikelen 43 EG en 48 EG - Belastingwetgeving - Vennootschapsbelasting - Fiscale eenheid bestaande uit ingezeten moedervennootschap en een of meer ingezeten dochterondernemingen - Belasting van winst bij moedervennootschap - Uitsluiting van niet-ingezeten dochterondernemingen)
   2010/C 100/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X Holding BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 48 EG — Regeling volgens welke ingezeten moedervennootschappen met een of meer van hun ingezeten dochterondernemingen een fiscale eenheid kunnen vormen, zodat de belasting over de winst van deze eenheid wordt geheven bij de moedervennootschap — Uitsluiting van niet-ingezeten dochterondernemingen van deze regeling

      Dictum

   De artikelen 43 EG en 48 EG verzetten zich niet tegen de wettelijke regeling van een lidstaat die een moedervennootschap de mogelijkheid biedt om met haar ingezeten dochteronderneming een fiscale eenheid te vormen, doch niet toestaat dat een dergelijke fiscale eenheid wordt gevormd met een niet-ingezeten dochteronderneming omdat laatstgenoemde vennootschap voor de belasting van haar winst niet is onderworpen aan de belastingwet van deze lidstaat.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-160/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk COLOR EDITION — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 — Procesbelang — Artikel 55 van verordening nr. 40/94 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/50

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle (COLOR EDITION)
   (Zaak T-160/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk COLOR EDITION - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 - Procesbelang - Artikel 55 van verordening nr. 40/94’)
   (2008/C 209/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Lancôme parfums et beauté & Cie SNC (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Baud, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: CMS Hasche Sigle (Keulen, Duitsland)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 februari 2007 (zaak R 231/2006-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen CMS Hasche Sigle en Lancôme parfums et beauté & Cie SNC
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lancôme parfums et beauté & Cie SNC zal haar eigen kosten dragen alsmede die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-147/00: Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Les Laboratoires Servier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.8.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 247/29
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door M. Van Huffel                     Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Les Laboratoires
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Servier tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
                         (Zaak T-142/00)
                                                                                (Zaak T-147/00)
                         (2000/C 247/51)
                                                                                (2000/C 247/52)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie             schappen is op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door M. Van Huffel, woon-                van de Europese Gemeenschappen door Les Laboratoires
achtig te Chaumont-Gistoux (België), vertegenwoordigd door              Servier, vertegenwoordigd door E. Wright van het kantoor
J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.                          White & Case, advocaat te Brussel.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     vast te stellen dat de beschikking van de Commissie van
—     nietig te verklaren het besluit van de jury van intern                  9 maart 2000 betreffende de intrekking van vergunnin-
      vergelijkend onderzoek COM/TA/99 houdende afwijzing                     gen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen
      van verzoekers sollicitatie;                                            voor menselijk gebruik die de stoffen „Dexfenfluramine”
                                                                              en „Fenfluramine” bevatten, onregelmatig is en nietig
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                                  moet worden verklaard;
                                                                        —     verzoekster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker heeft sinds december 1995 ononderbroken op basis
van achtereenvolgende overeenkomsten in dienst van de                   Bij de bestreden beschikking is de lidstaten de verplichting
Commissie gewerkt als intra-muros consulent, hulpfunctiona-             opgelegd vergunningen voor het in de handel brengen van
ris en tijdelijk functionaris. In december 1999 solliciteerde hij       geneesmiddelen die Dexfenfluramine en Fenfluramine bevat-
voor intern vergelijkend onderzoek COM/TA/99, dat door de               ten, in te trekken. Verzoekster produceert geneesmiddelen die
Commissie werd georganiseerd voor de vorming van een                    deze stoffen bevatten.
reservelijst van administrateurs en hoofdadministrateurs in de
rang A7/A8 en A5/A4. De jury van voormeld vergelijkend                  Verzoekster vordert de nietigverklaring van de beschikking op
onderzoek besloot verzoekers sollicitatie af te wijzen op grond         de volgende gronden:
dat verzoeker niet behoorde tot het statutair personeel van de
Commissie dat uiterlijk op 1 februari 1997 in dienst was                —     In strijd met de tekst van de toepasselijke regeling was
getreden, één van de in de aankondiging van het vergelijkend                  de beschikking niet tot verzoekster gericht in haar
onderzoek gestelde voorwaarden.                                               hoedanigheid van houder van vergunningen voor het in
                                                                              de handel brengen;
Volgens verzoeker is dit besluit onwettig, dat het in de eerste
                                                                        —     Volgens de in richtlijn 65/65 (1) neergelegde criteria, zoals
plaats is gebaseerd op een onregelmatige administratieve
                                                                              uitgelegd door het Europees Hof van Justitie, kan een
situatie, die op haar beurt het gevolg is van misbruik van
                                                                              vergunning voor het in de handel brengen slechts worden
procedure, en in de tweede plaats op een toelatingsvoorwaarde
                                                                              ingetrokken wanneer het product bij normaal gebruik
die onwettig is wegens in strijd met artikel 27 van het Statuut.
                                                                              schadelijk is of de therapeutische werking ervan ont-
                                                                              breekt. De beschikking verwijst niet naar deze criteria,
Door te oordelen dat verzoeker op het betrokken tijdstip niet                 maar wel naar andere.
tot het statutair personeel van de Commissie behoorde, heeft
de jury een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.                        —     Door ervan uit te gaan dat het rapport van het Comité
                                                                              voor farmaceutische specialiteiten in 1996 en dat in
                                                                              2000 grondig verschillende informatie bevatten, heeft de
                                                                              Commissie bij de vaststelling van haar beschikkingen
                                                                              kennelijk een beoordelingsfout gemaakt.
 ---pagebreak--- C 247/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.8.2000
—     Door haar beschikking niet te baseren op de in de                 Middelen en voornaamste argumenten
      toepasselijke richtlijn vastgestelde criteria, heeft de Com-
      missie gedwaald ten aanzien van het recht.
                                                                        Verzoekster is een internationale vereniging van Europese
                                                                        vlakglasproducenten. Zij vordert nietigverklaring van een
—     Door niet te aanvaarden dat uitzonderlijke omstandighe-           beschikking van de Commissie inzake steunverlening door
      den aanwezig waren op grond waarvan een andere                    Italië aan Sangalli Manfredonia Vetro in verband met de bouw
      conclusie dan die van het Comité voor farmaceutische              van een vlakglasfabriek in Manfredonia in Zuid-Italië.
      specialiteiten zich opdrong, heeft de Commissie kennelijk
      een beoordelingsfout gemaakt, de rechten van verzoekster
      op een eerlijk, onpartijdig en grondig onderzoek van haar         Zij stelt, dat de regionale steunmaatregel had moeten worden
      producten geschonden, en de toepasselijke wettelijke              aangemeld bij de Commissie onder de multisectoriële kader-
      regeling naast zich neergelegd.                                   regeling voor regionale steun. Zij betwijfelt, dat de het besluit
                                                                        tot steunverlening door de Italiaanse autoriteiten is genomen
                                                                        voor de inwerkingtreding van de kaderregeling. Voor het
—     De beschikking zet niet duidelijk en consequent uiteen
                                                                        overige valt de steunmaatregel buiten de grenzen die in eerdere
      waarom de twee producten schadelijk waren, en is dus
                                                                        beschikkingen van de Commissie met betrekking tot regionale
      aangetast door een ontoereikende motivering.
                                                                        steun zijn getrokken.
—     De beschikking is in strijd met verzoeksters eigendoms-
      rechten die beschermd zijn door het Europees verdrag              Bovendien bestrijdt verzoekster de conclusie van de Commis-
      tot bescherming van de rechten van de mens en de                  sie, dat Sangalli en de Sangalli Vetro groep middelgrote
      fundamentele vrijheden.                                           ondernemingen zijn en derhalve in aanmerking komen voor
                                                                        een toeslag van 15 % bruto-subsidie-equivalent (BSE). Haars
                                                                        inziens is de gebruikte methode ter aanwijzing van de onderne-
(1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende     mingen die onder de definitie van kleine en middelgrote
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen   ondernemingen (KMB) vallen, in strijd met artikel 87, lid 3,
    inzake geneesmiddelen (PB 1965, 22, blz. 369).                      sub a en c, EG. Deze methode heeft ertoe geleid, dat de
                                                                        Commissie ten onrechte steun aan niet-KMB’s heeft goed-
                                                                        gekeurd.
                                                                        Tenslotte berust de opvatting van de Commissie, dat de
                                                                        onderhavige investeringssteun in overeenstemming is met
                                                                        eerdere beschikkingen waarbij de in wet nr. 488/92 voorziene
                                                                        steunregeling is goedgekeurd, op een kennelijk onjuiste beoor-
                                                                        deling van de feiten. Het betrokken project was namelijk niet
Beroep, op 6 juni 2000 ingesteld door Groupement Eu-                    economisch levensvatbaar, zoals deze wet vereist. De beslissing
ropéen des producteurs de Verre Plat tegen Commissie                    van de Commissie op dit punt is in feitelijk opzicht kennelijk
               van de Europese Gemeenschappen                           onjuist.
                         (Zaak T-150/00)
                         (2000/C 247/53)
                         (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door Le Laboratoire du
                                                                        Bain tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Groupement Eu-                                              (Zaak T-151/00)
ropéen des producteurs de Verre Plat, te Brussel, vertegenwoor-
digd door B. van de Walle de Ghelcke, advocaat te Brussel.                                      (2000/C 247/54)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     beschikking C (99)2895 def. van de Commissie van de
      Europese Gemeenschappen van 20 juli 1999 - staatssteun            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      C86/98 (ex NN 135/98 — Italië — steunmaatregelen ten              schappen is op 7 juni 2000 beroep ingesteld tegen Raad van
      gunste van Sangalli Manfredonia Vetro, Apulië, Italië)            de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
      nietig te verklaren;                                              schappen door Le Laboratoire du Bain, gevestigd te Nontron
                                                                        (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Lazarus, advocaat te
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                            Parijs.


title: Zaak T-126/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2008 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2008 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)
   (Zaak T-126/07) (1)

   (2008/C 107/72)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak C-284/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Koblenz (Duitsland) op 7 juni 2012 — Deutsche Lufthansa AG/Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Koblenz (Duitsland) op 7 juni 2012 — Deutsche Lufthansa AG/Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH
   (Zaak C-284/12)
   2012/C 273/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Koblenz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Verwerende partij: Flughafen Frankfurt-Hahn GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft een besluit van de Commissie om overeenkomstig artikel 108, lid 3, tweede zin, VWEU de formele onderzoeksprocedure in te leiden waartegen niet is opgekomen, tot gevolg dat een nationale rechterlijke instantie in een procedure tot terugvordering van reeds gedane betalingen en tot staking van toekomstige betalingen, aan de rechtsopvatting van de Commissie in haar besluit tot inleiding van deze procedure is gebonden bij de beoordeling of sprake is van staatssteun?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Zijn maatregelen van een openbaar bedrijf als bedoeld in artikel 2, sub b-i, van richtlijn 2006/111/EG (1), dat een luchthaven exploiteert, uit het oogpunt van de staatssteunregels te beschouwen als selectieve maatregelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU louter op grond dat zij enkel ten goede komen van luchtvaartmaatschappijen die de luchthaven gebruiken?

               3)

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is de voorwaarde van selectiviteit dan niet vervuld wanneer het openbare bedrijf dat de luchthaven exploiteert, aan alle luchtvaartmaatschappijen die besluiten de luchthaven te gebruiken, op transparante wijze dezelfde gebruiksvoorwaarden verleent?

                           b)

                           Geldt dit ook wanneer de luchthavenexploitant werkt volgens een bepaald bedrijfsmodel (in casu samenwerking met zogenaamde goedkope luchtvaartmaatschappijen of lowcostcarriers), de gebruiksvoorwaarden op deze afnemers zijn afgestemd en derhalve niet voor alle luchtvaartmaatschappijen even aantrekkelijk zijn?

                           c)

                           Is in ieder geval sprake van een selectieve maatregel wanneer het grootste deel van de passagiers van de luchthaven al jarenlang afkomstig is van één luchtvaartmaatschappij?

      (1)  Richtlijn 2006/111/EG van de Commissie van 16 november 2006 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (PB L 318, blz. 17).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-465/03 (verzoek van de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz, om een prejudiciële beslissing): Kretztechnik AG tegen Finanzamt Linz (Zesde BTW-richtlijn — Diensten onder bezwarende titel — Uitgifte van aandelen — Beursintroductie van vennootschap — Aftrek van BTW)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-465/03 (verzoek van de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz, om een prejudiciële beslissing): Kretztechnik AG tegen Finanzamt Linz (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Diensten onder bezwarende titel - Uitgifte van aandelen - Beursintroductie van vennootschap - Aftrek van BTW)
   (2005/C 217/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-465/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz (Oostenrijk), bij beslissing van 20 oktober 2003, ingekomen bij het Hof op 5 november 2003, in de procedure Kretztechnik AG tegen Finanzamt Linz, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De uitgifte van nieuwe aandelen is geen handeling die binnen de werkingssfeer valt van artikel 2, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995.

               2)

               Krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, bestaat een recht op aftrek van alle BTW die drukt op de door een belastingplichtige gemaakte kosten voor de verschillende diensten die hij in het kader van een aandelenuitgifte heeft laten verrichten, voorzover alle handelingen van die belastingplichtige in het kader van zijn bedrijfsactiviteit, belaste handelingen zijn.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak C-415/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Complejo Agrícola, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 14 juli 2008 in zaak T-345/06, Complejo Agrícola SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/15

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Complejo Agrícola, SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 14 juli 2008 in zaak T-345/06, Complejo Agrícola SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-415/08 P)
   (2008/C 313/22)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Complejo Agrícola, SA (vertegenwoordigers: A. Menéndez Menéndez en G. Yanguas Montero, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               ontvankelijkverklaring van de hogere voorziening;

               —

               vernietiging van de op 18 juli 2008 aan rekwirante meegedeelde beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2008 („beschikking van het Gerecht”), waarbij het Gerecht: a) niet-ontvankelijk verklaart het beroep tot nietigverklaring van Complejo Agrícola (hierna: „beroep tot nietigverklaring”) tegen beschikking 2006/613/EG (1) van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (hierna: „beschikking 2006/613”), en b) Complejo Agrícola in haar eigen kosten en in die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Commissie”) verwijst;

               —

               verwijzing van de zaak naar het Gerecht opdat dit het beroep ontvankelijk verklaart en inhoudelijk beslist over de door Complejo Agrícola in het beroep tot nietigverklaring geformuleerde vorderingen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de door Complejo Agrícola in de onderhavige procedure gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de beschikking van het Gerecht wordt erkend dat beschikking 2006/613 een voor beroep vatbare handeling is. Bij voornoemde beschikking wordt echter de procesbevoegdheid van Complejo Agrícola afgewezen omdat naar zijn oordeel beschikking 2006/613, waarbij het gebied Acebuchales de la Campiña Sur de Cádiz — code 6120015 — (hierna: „GCB Acebuchales”), waar een deel van het landbouwbedrijf „Las Lomas” is gelegen waarvan Complejo Agrícola eigenares is, als gebied van communautair belang (hierna: „GCB”) wordt aangewezen, Complejo Agrícola niet rechtstreeks raakt, omdat die beschikking Complejo Agrícola geen concrete verplichtingen oplegt en daarvoor geen nationale uitvoeringsbepalingen noodzakelijk zijn.
   Volgens Complejo Agrícola wordt bij de beschikking van het Gerecht artikel 230 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna: „EG”) onjuist uitgelegd, aangezien Complejo Agrícola volgens dat artikel, zoals het door de meest recente rechtspraak wordt uitgelegd, volstrekt bevoegd zou zijn om op te komen tegen beschikking 2006/613 aangezien deze haar rechtstreeks en individueel raakt. Om die reden moet de bestreden beschikking worden vernietigd.
   Complejo Agrícola wordt rechtstreeks door beschikking 2006/613 geraakt, zowel bekeken vanuit het oogpunt van de formele jurisprudentiële uitlegging van het rechtstreeks geraakt zijn, die reeds is achterhaald, alsook vanuit het oogpunt van de thans door het Hof erkende materiële uitlegging.
   De bestreden beschikking vergelijkt de situatie van Complejo Agrícola met eerdere gevallen waarmee zij niets van doen heeft, en onderzoekt niet de concrete omstandigheden van het onderhavige geval. De situatie van Complejo Agrícola moet volgens de thans geldende rechtspraak tot de erkenning van haar procesbevoegdheid leiden. Het wezenlijke verschil van het onderhavige geval met die welke in de in de beschikking van het Gerecht aangehaalde arresten worden behandeld, is namelijk dat de Spaanse regeling tot bescherming van de GCB ten tijde van de vaststelling van beschikking 2006/613 reeds was aangenomen en vaststond welke juridische consequenties de vaststelling van beschikking 2006/613 voor Complejo Agrícola zou hebben, zodat de mogelijkheid dat de Spaanse staat die beschikking niet zou toepassen, zuiver theoretisch was. Aan dit feit kan, anders dan de beschikking van het Gerecht stelt, niet worden afgedaan door de mogelijkheid dat de Spaanse staat in de toekomst de reeds vastgestelde voorschriften tot bescherming van de GCB kan wijzigen.

      (1)  PB L 259, blz. 1.


title: Zaak C-230/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 juni 2009 — Hauptzollamt Koblenz/Kurt Etling en Thomas Etling GbR, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 25 juni 2009 — Hauptzollamt Koblenz/Kurt Etling en Thomas Etling GbR, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen
   (Zaak C-230/09)
   2009/C 220/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauptzollamt Koblenz

      Verwerende partijen: Kurt Etling en Thomas Etling GbR

      Interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

      Prejudiciële vraag

   Dient het gemeenschapsrecht, en in het bijzonder artikel 5, sub k, van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (1), aldus te worden uitgelegd dat de referentiehoeveelheid van een producent in het tijdvak van twaalf maanden waarin hem door een andere producent een referentiehoeveelheid is overgedragen, niet de hoeveelheid omvat op grond waarvan tijdens het betrokken tijdvak van twaalf maanden door die andere producent reeds melk is geleverd?

      (1)  PB L 270, blz. 123.


title: Zaak C-377/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dolj — Roemenië) — Adrian Băilă/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing — Geen verband met reëel geschil of voorwerp van hoofdgeding — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/17

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dolj — Roemenië) — Adrian Băilă/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-377/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geen verband met reëel geschil of voorwerp van hoofdgeding - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 63/31
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Dolj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Adrian Băilă

      Verwerende partij: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Craiova, Administrația Fondului pentru Mediu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunalul Dolj — Registratie van tweedehandse motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd — Milieubelasting op tweedehandse auto’s bij hun eerste registratie in een bepaalde lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale regeling met artikel 110 VWEU — Tijdelijke vrijstelling voor motorvoertuigen met bepaalde kenmerken

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door het Tribunalul Dolj bij beslissing van 9 juni 2010 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-141/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije (Niet-nakoming — Richtlijn 2009/147/EG — Behoud van de vogelstand — Speciale beschermingszones Kaliakra en Belite skali — Richtlijn 92/43/EEG — Bescherming van de natuurlijke habitats en van de in het wild levende soorten — Gebied van communautair belang Kompleks Kaliakra — Richtlijn 2011/92/EU — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Toepasselijkheid ratione temporis van de beschermingsregeling — Aantasting van de natuurlijke habitats van soorten en storing van soorten — Windenergie — Toerisme)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-141/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 2009/147/EG - Behoud van de vogelstand - Speciale beschermingszones Kaliakra en Belite skali - Richtlijn 92/43/EEG - Bescherming van de natuurlijke habitats en van de in het wild levende soorten - Gebied van communautair belang Kompleks Kaliakra - Richtlijn 2011/92/EU - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Toepasselijkheid ratione temporis van de beschermingsregeling - Aantasting van de natuurlijke habitats van soorten en storing van soorten - Windenergie - Toerisme))
   (2016/C 098/04)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, C. Hermes en P. Mihaylova, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: E. Petranova en D. Drambozova, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De Republiek Bulgarije

                           —

                           heeft, door niet alle zones die van belang zijn voor de instandhouding van vogels op te nemen in de speciale beschermingszone die de regio Kaliakra bestrijkt, niet de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden voor de instandhouding van, enerzijds, de biologische soorten bedoeld in bijlage I bij richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand, en anderzijds, de niet in die bijlage vermelde, maar regelmatig voorkomende trekvogelsoorten in de geografische zee- en landzone waar die richtlijn van toepassing is, als speciale beschermingszone aangewezen, zodat deze lidstaat de krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                           —

                           is, door haar goedkeuring te hechten aan de uitvoering van de projecten „AES Geo Energy”, „Disib” en „Longman Investment” in de voor de instandhouding van vogels belangrijke zone die de regio Kaliakra bestrijkt en die niet is aangewezen als speciale beschermingszone, maar wel als zodanig had moeten worden aangewezen, de krachtens artikel 4, lid 4, van richtlijn 2009/147 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           is, door haar goedkeuring te hechten aan de uitvoering van de projecten „Kaliakra Wind Power”, „EVN Enertrag Kavarna”, „Vertikal — Petkov & Cie” en „Thracian Cliffs Golf & Spa Resort” in de speciale beschermingszones die de regio Kaliakra, respectievelijk de regio Belite skali bestrijken, de krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen;

                           —

                           is, door, enerzijds, het cumulatieve effect van de projecten „Windtech”, „Brestiom”, „Eco Energy” en „Longman Investment”, in de voor de instandhouding van vogels belangrijke zone die de regio Kaliakra bestrijkt en die niet is aangewezen als speciale beschermingszone, maar wel als zodanig had moeten worden aangewezen, niet correct te beoordelen, en, anderzijds, desalniettemin vergunning te verlenen voor de uitvoering van het project „Longman Investment”, de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens, respectievelijk, enerzijds, artikel 4, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011, betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, en bijlage III, punt 1, onder b), daarvan, en anderzijds, artikel 2, lid 1, van deze richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Republiek Bulgarije wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-378/09: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 juni 2010 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Artikel 10 bis, eerste, tweede en derde alinea — Milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Nationale regeling die recht om beroep in te stellen tegen milieubesluiten beperkt — Niet-omzetting van voornoemde bepaling binnen gestelde termijn)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 10 juni 2010 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-378/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Artikel 10 bis, eerste, tweede en derde alinea - Milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Nationale regeling die recht om beroep in te stellen tegen milieubesluiten beperkt - Niet-omzetting van voornoemde bepaling binnen gestelde termijn)
   2010/C 209/14
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en J. Jirkalová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 10 bis, eerste, tweede en derde alinea, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (PB L 73, blz. 5) en bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 156, blz. 17) — Nationale regeling die de inspraak van het publiek in milieubesluitvormingsprocedures beperkt

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, is de Tsjechische Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-58/16: Beroep ingesteld op 1 februari 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/13

         Beroep ingesteld op 1 februari 2016 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-58/16)
   (2016/C 118/16)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en L. Nicolae, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 3, alsook de artikelen 6, 7 en 9 van richtlijn 2005/65/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens, niet is nagekomen doordat zij er niet voor heeft gezorgd dat voor alle havens in Noordrijn-Westfalen de grenzen worden vastgesteld, havenveiligheidsbeoordelingen en veiligheidsplannen worden goedgekeurd en een havenveiligheidsfunctionaris wordt erkend;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Krachtens artikel 6 van richtlijn 2005/65/EG moeten de lidstaten ervoor zorgen dat voor elke onder deze richtlijn vallende haven een havenveiligheidsbeoordeling wordt uitgevoerd en door de betrokken lidstaat wordt goedgekeurd. Deze havenveiligheidsbeoordelingen moeten volgens bijlage I bij die richtlijn alle gebieden vaststellen die voor de havenveiligheid relevant zijn, en daarmee ook de havengrenzen.
   Op grond van artikel 2, lid 3, stellen de lidstaten voor elke haven de grenzen vast en houden zij daarbij in voorkomende gevallen rekening met de informatie van de havenveiligheidsbeoordeling. In artikel 2, lid 4, wordt het geval behandeld waarin de grenzen van een havenfaciliteit in de zin van verordening (EG) nr. 725/2004 (2) precies overeenkomen met die van de haven.
   Bij een in 2013 uitgevoerde inspectie is aan het licht gekomen dat havenveiligheidsbeoordelingen ontbraken voor ten minste elf onder richtlijn 2005/65/EG vallende havens in Noordrijn-Westfalen. Blijkens latere briefwisseling is deze situatie sindsdien ongewijzigd.
   Van minstens evenveel havens zijn de grenzen niet vastgesteld, aangezien de vaststelling van de havengrenzen op haar beurt berust op de havenveiligheidsbeoordeling, zoals hierboven is uiteengezet.
   Derhalve staat vast dat Duitsland artikel 2, lid 3, en artikel 6 van richtlijn 2005/65/EG niet naar behoren heeft toegepast.
   Krachtens artikel 7 van richtlijn 2005/65/EG moeten de lidstaten ervoor zorgen dat voor elke onder de richtlijn vallende haven een havenveiligheidsplan wordt opgesteld en door de betrokken lidstaat wordt goedgekeurd.
   In hun schrijven van 21 augustus 2013 hebben de Duitse autoriteiten erkend dat voor ten minste elf onder de richtlijn vallende havens in Noordrijn-Westfalen havenveiligheidsplannen ontbraken. Blijkens latere briefwisseling is deze situatie sindsdien ongewijzigd.
   Derhalve staat vast dat Duitsland artikel 7 van richtlijn 2005/65/EG niet naar behoren heeft toegepast.
   Krachtens artikel 9 van richtlijn 2005/65/EG moet voor elke onder deze richtlijn vallende haven een havenveiligheidsfunctionaris worden erkend.
   In hun schrijven van 21 augustus 2013 hebben de Duitse autoriteiten toegegeven dat voor meerdere onder de richtlijn vallende havens in Noordrijn-Westfalen geen havenveiligheidsfunctionarissen waren erkend. Blijkens latere briefwisseling is deze situatie sindsdien ongewijzigd.
   Derhalve staat vast dat Duitsland artikel 9 van richtlijn 2005/65/EG niet naar behoren heeft toegepast.

      (1)  PB L 310, blz. 28.

      (2)  PB L 129, blz. 6.


title: Zaak C-363/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 juni 2013 — Leonardo Zappalà/Rete Ferroviaria Italiana SpA

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 28 juni 2013 — Leonardo Zappalà/Rete Ferroviaria Italiana SpA
   (Zaak C-363/13)
   2013/C 260/53
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Leonardo Zappalà

      Verwerende partij: Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de clausules van de raamovereenkomst inzake arbeid voor bepaalde tijd waaraan richtlijn 1999/70/EG (1) uitvoering heeft gegeven, van toepassing op de scheepvaartsector, en heeft inzonderheid clausule 2, punt 1, ook betrekking op werknemers die voor bepaalde tijd zijn aangesteld op veerboten die dagelijkse verbindingen verzorgen?

               2)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan richtlijn 1999/70/EG uitvoering heeft gegeven, met name clausule 3, punt 1, zich tegen een nationale regeling (artikel 332 Codice della navigazione) die de „duur” van een overeenkomst bepaalt en niet het „einde”, en is de bepaling van een duur van de overeenkomst met een termijn waarvan zeker is dat hij zal intreden („maximaal 78 dagen”) maar niet zeker wanneer, verenigbaar met deze richtlijn?

               3)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan richtlijn 1999/70/EG uitvoering heeft gegeven, met name clausule 3, punt 1, zich tegen een nationale regeling (artikelen 325, 326 en 332 van de Codice della navigazione) waarin als objectieve redenen voor de overeenkomst voor bepaalde tijd enkel de vaart of vaarten worden genoemd, waardoor het voorwerp van de overeenkomst (prestatie) in wezen overeenkomt met de oorzaak (grond voor de sluiting voor bepaalde tijd)?

               4)

               Verzet de raamovereenkomst waaraan de richtlijn uitvoering heeft gegeven zich tegen een nationale regeling (in casu de voorschriften van de Codice della navigazione) die uitsluit dat een reeks opeenvolgende overeenkomsten (die misbruik in de zin van clausule 5 opleveren) wordt omgezet in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd (maatregel die in artikel 326 van de Codice della navigazione enkel is voorzien voor het geval de werknemer ononderbroken in dienst is voor een periode langer dan een jaar en voor het geval waarin tussen de beëindiging van een overeenkomst en de sluiting van de volgende overeenkomst niet meer dan 60 dagen verlopen)?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak T-71/07: Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Icuna.Com/Parlement

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/53

         Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Icuna.Com/Parlement
   (Zaak T-71/07)
   (2007/C 95/107)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Icuna.Com SCRL (Braine-le-Château, België) (vertegenwoordigers: J. Windey en P. de Bandt, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement van 31 januari 2007, waarbij de aanbestedingsprocedure EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003 is geannuleerd wat perceel 2 betreft;

               —

               de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap vast te stellen en het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een vergoeding voor alle ten gevolge van het bestreden besluit geleden schade, en een deskundige aan te wijzen om deze schade te begroten;

               —

               in elk geval het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij besluit van 1 december 2006 heeft het Europees Parlement de offerte afgewezen die verzoekster heeft ingediend in het kader van aanbesteding EP/DGINFO/WEBTV/2006/0003, perceel 2: inhoud van de uitzending, met het oog op het creëren en opzetten van het web-tv-kanaal van het Europees Parlement (1), en heeft het een overeenkomst gesloten met een andere inschrijver. Tegen dit besluit heeft verzoekster een beroep tot nietigverklaring bij het Gerecht ingesteld op 19 december 2006 (2). In het kader van de procedure in kort geding heeft de president van het Gerecht voorlopig, en voor zover het Parlement overeenkomstig het besluit van 1 december 2006 de overeenkomst reeds had gesloten, de opschorting van de tenuitvoerlegging van de overeenkomst gelast. Na de hoorzitting in het kader van de procedure in kort geding heeft het Parlement het bestreden besluit van 31 januari 2007 vastgesteld, waarbij het de betrokken aanbestedingsprocedure heeft geannuleerd wat betreft perceel 2.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan. Het eerste middel betreft de onwettigheid van het bestreden besluit, wegens onbevoegdheid van de auteur van de handeling en schending van artikel 101 van het Financieel Reglement (3). Verzoekster stelt dat geen enkele bepaling van gemeenschapsrecht de ordonnateur toestaat de gunning van een opdracht in te trekken na ondertekening van de overeenkomst met de begunstigde. Daarenboven stelt zij dat, zelfs al zou verweerder bevoegd zijn geweest om het bestreden besluit vast te stellen op grond van artikel 101 van het Financieel Reglement, deze bepaling het niet mogelijk maakt om de aanbesteding gedeeltelijk in te trekken.
   In het kader van het tweede middel betoogt verzoekster dat het bestreden besluit mank gaat aan een motiveringsgebrek, voor zover daaruit niet kan worden opgemaakt waarom verweerder een dergelijke maatregel heeft getroffen en evenmin waarop dit besluit steunt, noch om welke reden de aanbesteding slechts gedeeltelijk is ingetrokken, namelijk enkel voor perceel 2.
   Naast de nietigverklaring van het besluit van 31 januari 2007 vordert verzoekster de vergoeding van alle ten gevolge van dit besluit geleden schade.

      (1)  Aankondiging van opdracht „web-tv-kanaal van het Europees Parlement ”(PB 2006, S 87-91412).

      (2)  Zaak T-383/06, Icuna.Com/Parlement, PB 2007, C 20, blz. 31.

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 januari 2001 in zaak C-151/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 97/66/EG — Verwerking van persoonsgegevens en bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in telecommunicatiesector — Niet-omzetting")

text:
19.5.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 150/7
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te        1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen
      treffen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 8, lid 3,            tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7,
      en 9, lid 2, van richtlijn 97/13/EG van het Europees                       8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG
      Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een                     van het Europees Parlement en de Raad van 15 december
      gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en indi-                1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de
      viduele vergunningen op het gebied van telecommunicatiedien-               bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommu-
      sten, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens die                     nicatiesector in werking te doen treden, is de Franse Republiek
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                   de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
                                                                           2)    De Franse republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 34 van 5.02.2000.
                                                                           (1) PB C 192 van 8.7.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vierde kamer)
                                                                                van 25 januari 2001
                       van 18 januari 2001                                 in zaak C-429/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
in zaak C-151/00: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)                         („Niet-nakoming — BTW — Achtste richtlijn — Teruggaaf
                                                                           van in andere lidstaat betaalde BTW — Zesde richtlijn —
(„Niet-nakoming — Richtlijn 97/66/EG — Verwerking                          Plaats van dienst — Inzameling, sortering, vervoer en
van persoonsgegevens en bescherming van de persoonlijke                                      verwijdering van afvalstoffen”)
  levenssfeer in telecommunicatiesector — Niet-omzetting”)
                                                                                (2001/C 150/13)
                          (2001/C 150/12)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-429/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: H. Michard en E. Traversa) tegen Franse
                                                                           Republiek (gemachtigden: aanvankelijk K. Rispal-Bellanger
In zaak C-151/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   en G. Mignot, vervolgens K. Rispal-Bellanger en S. Seam),
pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Franse Republiek (gemach-               betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
tigden: K. Rispal-Bellanger en A. Lercher), betreffende een                Republiek, door aan niet in het binnenland gevestigde belas-
verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek,            tingplichtigen teruggaaf van de belasting over de toegevoegde
door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen              waarde te weigeren wanneer die belastingplichtigen een deel
tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8,         van hun werkzaamheid aan een in Frankrijk gevestigde belas-
leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG van            tingplichtige hebben uitbesteed, de verplichtingen niet is
het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997                     nagekomen die op haar rusten krachtens de Achtste richtlijn
betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de be-                   (79/1072/EEG) van de Raad van 6 december 1979 betreffende
scherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommu-                 de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
nicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1) in werking te doen treden            omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting
en aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15                  over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland
van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                 gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11), in het
nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als                  bijzonder artikel 2 daarvan, heeft het Hof (Zesde kamer),
volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward (rappor-             samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skou-
teur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;               ris (rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
griffier: R. Grass, op 18 januari 2001 een arrest gewezen                  N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 januari
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-156/94: Siderúrgica Aristrain Madrid, SL, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en onderling samenhangende gedragingen - Prijsvaststelling - Marktverdeling - Systemen voor informatie-uitwisseling)

text:
C 160/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.6.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 11 maart 1999                                                         van 11 maart 1999
in zaak T-151/94: British Steel plc tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)                            in zaak T-156/94: Siderúrgica Aristrain Madrid, SL, tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en                   (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling                   ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
— Marktverdeling — Systemen voor informatie-                              onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling
                            uitwisseling)                                 — Marktverdeling — Systemen voor informatie-
                                                                                uitwisseling)
                          (1999/C 160/31)
                                                                                (1999/C 160/32)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
In zaak T-151/94, British Steel plc, gevestigd te Londen,
vertegenwoordigd door P.G.H. Collins en J.E. Pheasant, solici-
tors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                 In zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid, SL, gevestigd te
van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commis-              Madrid, vertegenwoordigd door A. Creus en door, aanvankelijk
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvan-                 X.R. Calzado, later N. Lacalle, advocaten te Barcelona, domicilie
kelijk J. Currall, N. Lorenz en G.S. de Bergues, later J.-L.              gekozen hebbende te Brussel, avenue d’Auderghem 78, tegen
Dewost, J. Currall en G. Charrier, bijgestaan door J. Flynn),             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
betreffende primair een beroep tot nietigverklaring van Be-               aanvankelijk J. Currall, F.E. González-Diaz en G.S. de Bergues,
schikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari                    later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier, bijgestaan door R.
1994 inzake een procedure op grond van artikel 65 van                     Garciá Vicente), betreffende primair een beroep tot nietigver-
het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onderling                  klaring van Beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van
samenhangende gedragingen van Europese balkenproducenten                  16 februari 1994 inzake een procedure op grond van artikel 65
(PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede                van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onder-
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W. Bellamy,                ling samenhangende gedragingen van Europese balkenpro-
waarnemend voor de president, A. Potocki en J. Pirrung,                   ducenten (PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op              (Tweede Kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W.
11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 Bellamy, waarnemend voor de president, A. Potocki en J.
als volgt:                                                                Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
                                                                          op 11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de
     Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond
     van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten       1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
     en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-               94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake
     producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt            een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag
     gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een              betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-
     overeenkomst tot verdeling van de Italiaanse markt.                       gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-
                                                                               de geldboete op 7 100 000 EUR.
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
     94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op
     20 000 000 EUR.                                                      2. Verwerpt het beroep voor het overige.
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                                  3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in drie vierde
                                                                               van de kosten van de Commissie, met inbegrip van de op het kort
                                                                               geding gevallen kosten. Verstaat dat de Commissie een vierde van
4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van           haar eigen kosten zal dragen.
     de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
     van haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 146 van 28.5.1994.
(1) PB C 146 van 28.5.1994.


title: Zaak T-366/10 P: Beschikking van het Gerecht van 15 juli 2011 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Vergoeding van invorderbare kosten — Exceptie van parallel beroep — Procedurefouten — Rechten van verdediging — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/20

         Beschikking van het Gerecht van 15 juli 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-366/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Vergoeding van invorderbare kosten - Exceptie van parallel beroep - Procedurefouten - Rechten van verdediging - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 282/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 22 juni 2010, Marcuccio/Commissie (F-78/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak T-492/08: Beroep ingesteld op 18 november 2008 — Wessang/BHIM — Greinwald (star foods)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/40

         Beroep ingesteld op 18 november 2008 — Wessang/BHIM — Greinwald (star foods)
   (Zaak T-492/08)
   (2009/C 32/77)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Nicolas Wessang (Zimmerbach, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Greinwald GmbH (Kempten, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2008 vernietigen;

               —

               de oppositie toewijzen die N. WESSANG op 26 september 2005 heeft ingesteld tegen de aanvraag tot inschrijving van het merk STAR FOODS met grafische vormgeving (aanvraagnr. 004105615);

               —

               deze inschrijvingsaanvraag nr. 004105615 volledig afwijzen;

               —

               Greinwald GmbH verwijzen in alle kosten van N. WESSANG in de oppositieprocedure, de beroepsprocedure en de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Greinwald GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „star foods” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 — aanvraagnr. 4 105 615

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoord- en beeldmerken „STAR SNACKS” voor waren van de klassen 29, 30 en 31

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: volgens verzoeker bestaat er gevaar voor verwarring van de twee conflicterende merken doordat zij zowel op visueel vlak als op fonetisch of begripsmatig vlak zeer sterk overeenstemmen en betrekking hebben op soortgelijke of dezelfde waren


title: Zaak F-45/06: Beroep ingesteld op  25 april 2006  — Martin Avendano e.a. tegen Commissie

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/39

         Beroep ingesteld op 25 april 2006 — Martin Avendano e.a. tegen Commissie
   (Zaak F-45/06)
   (2006/C 143/74)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Javier Martin Avendano en anderen (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Jaume, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietig te verklaren de weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekers te plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2005 tot de rang A*10 en B*10 zijn bevorderd, zoals deze besluiten impliciet volgen uit mededeling nr. 85-2005 van de administratie van 23 november 2003;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name de herkwalificatie van verzoekers' rang in, naar gelang het geval, de rang A*10, met terugwerkende kracht tot 1 maart 2005, of de rang B*10, met terugwerkende kracht tot 1 januari 2005;

               —

               subsidiair, enerzijds, verweerster te gelasten, verzoekers bij hun volgende bevordering te beschouwen als in aanmerking komend voor bevordering tot, naar gelang het geval, de rang A*10 of de rang B*10 en, anderzijds, verweerster te veroordelen tot betaling van de schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het feit dat zij niet zijn bevorderd tot, naar gelang het geval, de rang A*10 met ingang van 1 maart 2005 of de rang B*10 met ingang van 1 januari 2005;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn ambtenaren van de vroegere rang A7 of B2. Na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut is hun rang vervangen door de rang A*8 respectievelijk B*8, en wel op grond van artikel 2 van bijlage XIII bij het Statuut. Zij stellen dat hun loopbaan vertraging heeft opgelopen als gevolg van het feit dat het nieuwe indelingssysteem tussen de vroegere rang A7 (thans A*8) en A6 (thans A*10) en tussen de vroegere rang B2 (thans B*8) en B1 (thans B*10) de extra rang A*9 en B*9 heeft opgenomen.
   Tot staving van hun beroep stellen zij dat de toepassing van artikel 2 van bijlage XIII bij het Statuut op hen, zonder enige bijzondere maatregel ter compensatie van de schade die zij op het vlak van de loopbaan ondervinden, onwettig is. Deze exceptie van onwettigheid is allereerst gebaseerd op schending van het beginsel van gelijkwaardigheid van de oude en de nieuwe loopbaanstructuur, een beginsel dat is neergelegd in artikel 6 van het Statuut. Op grond hiervan had het TABG verzoekers moeten plaatsen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2005 zijn bevorderd tot de rang A*10 en B*10.
   Verzoekers stellen voorts dat zij slachtoffer zijn geweest van een schending van het beginsel van gelijke behandeling ten opzichte van hun collega's van de rang A7 en B2 die vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut zijn bevorderd.
   Ten slotte beroepen verzoekers zich op schending van het gewettigd vertrouwen dat bij hen was ontstaan door de verzekering van de Raad en de Commissie dat de nieuwe loopbaanstructuur geen verslechtering van hun arbeidsomstandigheden zou meebrengen, alsmede op schending van door hen verkregen rechten en misbruik van bevoegdheid.