title: Zaak T-65/06: Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — FLSmidth/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector van industriële kunststof zakken — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Duur van inbreuk — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Medewerking tijdens administratieve procedure — Evenredigheid — Hoofdelijke aansprakelijkheid” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/22

         Arrest van het Gerecht van 6 maart 2012 — FLSmidth/Commissie
   (Zaak T-65/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector van industriële kunststof zakken - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Duur van inbreuk - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Medewerking tijdens administratieve procedure - Evenredigheid - Hoofdelijke aansprakelijkheid)
   2012/C 118/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: FLSmidth & Co. A/S (Valby, Denemarken) (vertegenwoordiger: J.-E. Svensson, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, gemachtigde, bijgestaan door M. Gray, barrister)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), en, subsidiair, verzoek tot verlaging van het bedrag van de geldboete die bij genoemde beschikking aan verzoekster is opgelegd.

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2005) 4634 definitief van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), wordt nietig verklaard voor zover FLSmidth & Co. A/S daarin aansprakelijk wordt gehouden voor de enkele en voortgezette inbreuk bedoeld in artikel 1, lid 1, daarvan in de periode tussen 31 december 1990 en 31 december 1991.

               2)

               Het bedrag tot betaling waarvan FLSmidth & Co. A/S hoofdelijk aansprakelijk is gehouden krachtens artikel 2, sub f, van beschikking C(2005) 4634 wordt vastgesteld op 14,45 miljoen EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie en FLSmidth & Co. zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-447/05: Verzoek van het Cour d'appel de Paris van  18 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Thomson Multimedia Sales Europe en Admininistration des Douanes et Droits Indirects

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/16

         Verzoek van het Cour d'appel de Paris van 18 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA Thomson Multimedia Sales Europe en Admininistration des Douanes et Droits Indirects
   (Zaak C-447/05)
   (2006/C 48/31)
   Procestaal: Frans
   Het Cour d'appel de Paris heeft bij beschikking van 18 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 december 2005, in het geding tussen SA Thomson Multimedia Sales Europe en Admininistration des Douanes et Droits Indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Is bijlage 11 bij verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 (1) ongeldig wegens strijd met artikel 24 van verordening nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het Communautair douanewetboek (2), omdat zij ertoe leidt dat een televisietoestel dat in Polen is vervaardigd in de hiervóór omschreven omstandigheden, wordt beschouwd als van oorsprong uit Korea?”

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (2)  PB L 302, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-324/02

text:
C 101/30                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                       26.4.2003
        verzetten tegen een wet van een lidstaat die, ter beteuge-                  afgelegd alsmede te voorkomen dat bewijs verloren gaat,
        ling van de schending van de op de vennootschappen                          maar óók en vooral ertoe strekt dat belanghebbenden
        rustende verplichtingen van openbaarheid en getrouwe                        bij een eventueel naderhand bij de burgerlijke rechter
        informatie, opgelegd om „de belangen zowel van de                           aanhangig te maken geding — degene die het aanspannen
        vennoten als van derden” te verdedigen, voorziet in een                     daarvan overweegt, degene die verwacht dat het tegen
        bijzonder      gedifferentieerd       vervolgbaarheids-       en            hem zal worden aangespannen, dan wel een derde die
        strafsysteem, dat strafbaarheid op klachte en zwaardere                     anderszins bij dat geding belang heeft — de gelegenheid
        en effectieve sancties voorbehoudt aan inbreuken die                        te bieden vooraf opheldering te verkrijgen omtrent de
        vennoten en schuldeisers schade toebrengen?                                 (hun wellicht nog niet precies bekende) feiten, zulks
                                                                                teneinde hen in staat te stellen hun positie beter te
                                                                                beoordelen, met name ook ten aanzien van de vraag
( 1) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968                       tegen wie het geding moet worden aangespannen?
     strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de
     lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van
     de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen         —      Zo ja, kan het dan gelden als een maatregel in de zin van
     te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen                  art. 24 EEX?
     als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te
     maken (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8).
( 2) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de
     grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende
     de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222
     van 14.8.1978 blz. 11).
( 3) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op
     de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag
     betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van
     18.7.1983, blz. 1).                                                                     Doorhaling van zaak C-435/01 ( 1)
( 4) Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november 1990
     tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG
     betreffende respectievelijk de jaarrekening en de geconsolideerde                               (2003/C 101/51)
     jaarrekening, ten aanzien van het toepassingsgebied van deze
     richtlijnen (PB L 317 van 16.11.1990, blz. 60).
                                                                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 januari 2003 de
                                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-435/01 Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.
Verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam van 12 de-
cember 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                     (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
tussen St. Paul Dairy Industries N.V. en de vennootschap
             naar Belgisch recht Unibel Exser B.V.B.A.
                           (Zaak C-104/03)
                           (2003/C 101/50)
                                                                                Doorhaling van zaak C-324/02 ( 1)
Het Gerechtshof te Amsterdam heeft bij uitspraak van 12 de-
cember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                                          (2003/C 101/52)
op 6 maart 2003, in het geding tussen St. Paul Dairy Industries
N.V. en de vennootschap naar Belgisch recht Unibel Exser
B.V.B.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               De president van het Hof van Justitie van de Europese
vragen:                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 februari 2003
                                                                             de doorhaling in het register gelast van zaak C-324/02
—       Valt het in de artikelen 186 en volgende van het                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
        Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering                  rijk Spanje.
        geregelde instituut van „voorlopig getuigenverhoor voor-
        dat een zaak aanhangig is” binnen de werkingssfeer van
        het EEX, mede in aanmerking genomen dat het, zoals het               (1 ) PB C 274 van 9.11.2002.
        in genoemde wet is geregeld, beoogt niet alleen mogelijk
        te maken dat spoedig na het plaatsvinden van omstreden
        feiten daaromtrent getuigenverklaringen kunnen worden


title: Zaak C-101/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission — Oostenrijk) — Gentcho Pavlov, Gregor Famira/Ausschuss der Rechtsanwaltskammer Wien (Buitenlandse betrekkingen — Associatie-overeenkomsten — Nationale regeling die vóór toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie Bulgaarse staatsburgers uitsluit van inschrijving op lijst van advocaten-stagiairs — Verenigbaarheid van dergelijke regeling met in associatie-overeenkomst EG-Bulgarije neergelegd verbod van discriminatie op grond van nationaliteit wat betreft arbeidsvoorwaarden)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission — Oostenrijk) — Gentcho Pavlov, Gregor Famira/Ausschuss der Rechtsanwaltskammer Wien
   (Zaak C-101/10) (1)

   (Buitenlandse betrekkingen - Associatie-overeenkomsten - Nationale regeling die vóór toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie Bulgaarse staatsburgers uitsluit van inschrijving op lijst van advocaten-stagiairs - Verenigbaarheid van dergelijke regeling met in associatie-overeenkomst EG-Bulgarije neergelegd verbod van discriminatie op grond van nationaliteit wat betreft arbeidsvoorwaarden)
   2011/C 269/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gentcho Pavlov, Gregor Famira

      Verwerende partij: Ausschuss der Rechtsanwaltskammer Wien

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission — Uitlegging van artikel 38, lid 1, van de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds (PB L 358 van 31.12.94, blz. 3) — Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit wat betreft de arbeidsvoorwaarden — Verenigbaarheid met dit artikel van een nationale regeling die Bulgaarse staatsburgers vóór de toetreding van Bulgarije tot de Europese Unie uitsluit van de inschrijving op de lijst van advocaten-stagiairs — Rechtstreekse werking van deze bepaling

      Dictum

   Het beginsel van non-discriminatie in artikel 38, lid 1, eerste streepje, van de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds, die namens de Gemeenschap is gesloten en goedgekeurd bij besluit 94/908/EG, EGKS, Euratom van de Raad en van de Commissie van 19 december 1994, moet aldus worden uitgelegd, dat het voor de toetreding van de Bulgaarse Republiek tot de Europese Unie niet in de weg stond aan een regeling van een lidstaat zoals die van § 30, leden 1 en 5, van de Österreichische Rechtsanwaltsordnung (Oostenrijks reglement betreffende het beroep van advocaat) in de op het hoofdgeding toepasselijke versie, op grond waarvan een Bulgaars staatsburger ingevolge een door deze regeling opgelegde nationaliteitsvoorwaarde niet kon worden ingeschreven op de lijst van advocaten-stagiairs, en bijgevolg geen attest betreffende de vertegenwoordigingsbevoegdheid (große Legitimationsurkunde) kon krijgen.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-170/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Mirko De Filippo/Ministero dell’Interno

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/31

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 2 april 2010 — Mirko De Filippo/Ministero dell’Interno
      (Zaak C-170/10)
      (2010/C 161/44)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Mirko De Filippo

         Verwerende partij: Ministero dell’Interno

         Prejudiciële vraag

      Is de nationale regeling (ingevoerd bij het decreto Bersani, decreto-legge nr. 223 van 4 juli 2006, dat is omgezet in wet nr. 248 van 4 augustus 2006) die „onder andere voorziet in het volgende:

                  a)

                  een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot;

                  b)

                  bepalingen die feitelijk garanderen dat de verworven handelsposities in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen);

                  c)

                  bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die voorwerp zijn van de concessie”,

            verenigbaar met de artikelen 43 EG en 49 EG?


title: Zaak C-512/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Vervoer — Richtlijn 91/440/EEG — Ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap — Richtlijn 2001/14/EG — Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit — Artikel 6, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/14 — Voortdurend ontbreken van financieel evenwicht — Artikelen 6, lid 1, en 7, leden 3 en 4, van richtlijn 91/440 — Ontbreken van maatregelen om infrastructuurbeheerder aan te moedigen — Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14 — Berekening van recht voor minimumtoegang)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-512/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Richtlijn 91/440/EEG - Ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap - Richtlijn 2001/14/EG - Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit - Artikel 6, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/14 - Voortdurend ontbreken van financieel evenwicht - Artikelen 6, lid 1, en 7, leden 3 en 4, van richtlijn 91/440 - Ontbreken van maatregelen om infrastructuurbeheerder aan te moedigen - Artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14 - Berekening van recht voor minimumtoegang)
   2013/C 225/03
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, K. Bożekowska-Zawisza en M. Laszuk, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Očková, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 6, lid 3, en bijlage II van richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25), alsook aan de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1 tot en met 3, 7, lid 3, 8, lid 1, en 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               De Republiek Polen heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 6, lid 2, en 7, lid 3, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, door na te laten maatregelen te treffen om de spoorweginfrastructuurbeheerder aan te moedigen de kosten van de verschaffing van infrastructuur alsmede het bedrag van de toegangsrechten te verlagen, en door toe te laten dat bij de berekening van de rechten die worden geheven voor alle minimumprestaties en voor de toegang via het spoor tot de infrastructuur kosten in aanmerking worden genomen die niet kunnen worden beschouwd als rechtstreeks voortvloeiend uit de exploitatie van de treindienst.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Republiek Polen, de Tsjechische Republiek en de Italiaanse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak T-227/07: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Spanje/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Productiesteun voor tomatenverwerkende bedrijven — Onaangekondigde controles in daarvoor geschikte perioden — Evenredigheid )

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/39

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-227/07) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Productiesteun voor tomatenverwerkende bedrijven - Onaangekondigde controles in daarvoor geschikte perioden - Evenredigheid)
   2010/C 346/76
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. van Rijn, vervolgens F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2007/243/EG van de Commissie van 18 april 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 106, blz. 55)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-57/12: Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — Good Luck Shipping/Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/23

         Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — Good Luck Shipping/Raad
   (Zaak T-57/12)
   2012/C 109/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Good Luck Shipping LLC (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: F. Randolph en M. Lester, Barristers, en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 11), nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan, waarmee zij betoogt dat de Raad bij het opnemen van haar naam in de lijsten bij het bestreden besluit en de bestreden verordening:

               —

               heeft nagelaten om een toereikende en voldoende motivering te geven;

               —

               de criteria voor plaatsing op de lijst niet heeft nageleefd, en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door vast te stellen dat in verzoeksters geval aan deze criteria was voldaan en/of verzoekster heeft opgenomen zonder dat daarvoor een afdoende juridische basis bestond;

               —

               verzoeksters rechten van verdediging en recht op een daadwerkelijke rechterlijke toetsing niet in acht heeft genomen; en

               —

               verzoeksters grondrechten, met inbegrip van het recht op bescherming van haar eigendom, handelszaak en reputatie zonder enige rechtvaardiging heeft geschonden zonder de evenredigheid in acht te nemen.


title: Zaak C-465/05: Beroep, op  23 december 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/24

         Beroep, op 23 december 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-465/05)
   (2006/C 60/46)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en E. Montaguti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.

               1.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

                           —

                           vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door te bepalen dat:

                           —

                           de werkzaamheid van particuliere bewaker enkel kan worden uitgeoefend na voorafgaande eed van trouw aan de Italiaanse Republiek;

                           —

                           de werkzaamheid van particuliere bewaker slechts kan uitgeoefend na afgifte van een vergunning door de prefect;

                           —

                           voornoemde vergunning een beperkte territoriale geldigheid heeft en slechts kan worden afgegeven indien het aantal en de omvang van de reeds bestaande bewakingsbedrijven dat toelaten;

                           —

                           particuliere bewakingsbedrijven een vestiging moeten hebben in iedere provincie waarin zij werkzaam zijn;

                           —

                           het personeel van die bedrijven individueel toestemming moet hebben gekregen als bewaker werkzaam te zijn;

                           —

                           bewakingsbedrijven slechts een vergunning kunnen krijgen indien zij een minimum- en/of maximumaantal werknemers in dienst hebben;

                           —

                           particuliere bewakingsbedrijven een waarborg moeten storten bij de plaatselijke Cassa deposito e prestiti;

                     de prijzen voor de particuliere bewakingsdiensten worden vastgesteld met toestemming van de prefect en slechts bepaalde schommelingen kunnen vertonen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De werkzaamheid van particuliere bewaker vormt geen rechtstreekse deelneming aan de uitoefening van openbaar gezag. Derhalve kan zij niet worden onderworpen aan de in de artikelen 45 EG en 55 EG voorziene uitzondering op het recht van vestiging en het vrij verrichten van diensten.

               1.

               De verplichte eedaflegging vormt een ongerechtvaardigde belemmering, die in geen verhouding staat tot het gestelde doel en de aard van de werkzaamheden van particuliere bewakers. De formele eed bemoeilijkt communautaire bedrijven de vestiging en in het algemeen de toegang tot de Italiaanse markt van particuliere bewakingsdiensten, terwijl het af en toe verrichten van dergelijke diensten helemaal onaantrekkelijk wordt gemaakt.

               2.

               Het vereiste van een vergunning voor het verrichten van diensten op het gebied van de particuliere bewaking in Italië, zonder dat rekening wordt gehouden met overeenkomstige verplichtingen waaraan de dienstverrichter reeds in zijn lidstaat van vestiging is onderworpen, vormt een ongerechtvaardigde belemmering van het vrij verrichten van diensten.

               3.

               Een communautaire onderneming in de sector die zich in Italië wil vestigen en werkzaam wil zijn op een gebied van zekere omvang, moet evenveel vergunningen krijgen als het aantal provincies waar zij wenst te werken (Italië heeft 104 provincies). Bovendien is het niet zeker dat de vergunningen worden afgegeven door de prefect, aangezien deze rekening houdt met het aantal en de omvang van de reeds gevestigde bedrijven.

               4.

               Een bedrijf dat zich in Italië wenst te vestigen, dient per vergunning en per provincie een vestiging te hebben, zonder dat zulks voor de dienstverrichting noodzakelijk is. Bovendien is de verplichting een vestiging te hebben in strijd met de vrije dienstverrichting, daar de dienstverrichter die grensoverschrijdend werkzaam is, zich moet vestigen.

               5.

               Wanneer een onderneming slechts af en toe diensten verricht, moet volgens de Italiaanse wetgeving iedere werknemer individueel toestemming hebben gekregen in Italië werkzaam te zijn, zonder dat rekening wordt gehouden met het toezicht waaraan iedere bewaker reeds in zijn eigen lidstaat is onderworpen.

               6.

               Door de prefect afgegeven vergunningen kunnen de vermelding van een maximum- en/of minimumaantal werknemers bevatten. Bij niet-inachtneming daarvan kan de vergunning worden ingetrokken. Een en ander vormt een belemmering voor de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting, waardoor inzonderheid kleine ondernemingen volledig van de markt kunnen zijn uitgesloten.

               7.

               De in de Italiaanse wetgeving verplicht gestelde storting van een waarborg bij de Cassa depositi e prestiti houdt geen rekening met overeenkomstige verplichtingen waaraan de dienstverrichter in zijn lidstaat van vestiging reeds is onderworpen.

               8.

               De beperkingen van de vrije tariefbepaling vormen eveneens een beperking van de vrije vestiging en het vrij verrichten van diensten. Een nieuwe ondernemer die toegang tracht te verkrijgen tot een bepaalde markt, stuit immers op concurrentie en de prijs van de dienst is voor het werven van klanten van het allergrootste belang.


title: Zaak C-126/05: Beroep, op 21 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/13

         Beroep, op 21 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-126/05)
   (2005/C 132/26)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 maart 2005 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door N. Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/34/EG (1) van 22 juni 2000 tot wijziging van richtlijn 93/104/EG (2) betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd om de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 augustus 2003 verstreken.

      (1)  PB L 195, van 01.08.2000, blz. 41.

      (2)  PB L 307, van 13.12.1993, blz. 18.


title: Doorhaling van zaak C-294/94

text:
22 . 6 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/27
              Doorhaling van zaak C-294/94 ( )                                     Doorhaling van zaak C-230/95 (')
                          ( 96/C 180/64 )                                                        96/C 180/68 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1 996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-294/94               de doorhaling in het register gelast van zaak C-230/95 : Raad
(verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia          van de Europese Unie tegen Europees Parlement .
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
L. C. Quintanilha .
(M PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/95 ( )
                                                                                96/C 180/69
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-3 10/94 ( )                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
                          ( 96/C 180/65 )                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie            Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 januari 1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak       (M PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
C-3 1 0/94 ( verzoek van het Tribunal de commerce de Saintes
om een prejudiciële beslissing ): Garage Ardon SA, Bernard
Martin — Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl en                          Doorhaling van zaak C-3 1 8/95 ( )
Bernard Menet Sari tegen Garage Trabisco SA .
                                                                                ( 96/C 180/70
(') PB nr . C 380 van 13 . 12 . 1994 .
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 maart 1996
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 1 8/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                     land .
               Doorhaling van zaak C-20/95 ( )
                          ( 96/C 180/66 )                            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
                                                                                Doorhaling van zaak C-374/95 ( )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/95
( verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia                                   ( 96/C 180/71 )
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen O.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Weg .
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
(') PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-374/95
                                                                     ( verzoek van het Industrial Tribunal, Southampton , om een
                                                                     prejudiciële beslissing ): J. P. Barker tegen Service Children's
                                                                     Schools .
                                                                     (M PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-3 3/95 ( )
                          ( 96/C 180/67 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-3 8 1/95 ( )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1 996                                        ( 96/C 180/72 )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/95
( verzoek van het Tribunal de grande instance de Saint              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Nazaire om een prejudiciële beslissing ): Sàrl Polypièces            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 1996
tegen Directeur des services fiscaux de Loire-Atlantique .           de doorhaling in het register gelast van zaak C-381 /95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
(') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                 Koninkrijk Spanje .
                                                                     (M PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Zaak C-352/12: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per l’Abruzzo — Italië) — Consiglio Nazionale degli Ingegneri/Comune di Castelvecchio Subequo, Comune di Barisciano (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 2, sub a en d — Diensten — Ondersteuning bij ontwikkeling van plan tot wederopbouw van bepaalde door aardbeving verwoeste delen van gemeente — Overeenkomst tussen twee openbare lichamen, waaronder een universiteit — Als ondernemer aan te merken openbaar lichaam — Buitengewone omstandigheden)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/47

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per l’Abruzzo — Italië) — Consiglio Nazionale degli Ingegneri/Comune di Castelvecchio Subequo, Comune di Barisciano
   (Zaak C-352/12) (1)

   (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 2, sub a en d - Diensten - Ondersteuning bij ontwikkeling van plan tot wederopbouw van bepaalde door aardbeving verwoeste delen van gemeente - Overeenkomst tussen twee openbare lichamen, waaronder een universiteit - Als ondernemer aan te merken openbaar lichaam - Buitengewone omstandigheden)
   2013/C 225/81
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per l’Abruzzo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Consiglio Nazionale degli Ingegneri

      Verwerende partijen: Comune di Castelvecchio Subequo en Comune di Barisciano

      In aanwezigheid van: Università degli Studi Chieti Pscara — Dipartirnento Scienze e Storia dell’Architettura en Scuola di Architettura e Design Vittoria (SAD) dell’Università degli Studi di Camerino

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per l’Abruzzo — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, sub a en d, 2 en 28, en van bijlage II, categorieën 8 en 12, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Gunning van opdracht zonder in de richtlijn voorgeschreven procedures voor het plaatsen van opdrachten — Overeenkomst tussen twee openbare lichamen, waarbij de dienstverrichter een universiteit is en de door de wederpartij verstrekte vergoeding niet kennelijk niet hoger is dan de kosten — Dienst bestaande in onderzoek, analysen en planning voor de wederopbouw van het historische centrum van twee door een aardbeving verwoeste gemeenten — Wijze van gunning van de opdracht gerechtvaardigd door welomschreven openbare belangen in verband met de aardbeving

      Dictum

   Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1177/2009 van de Commissie van 30 november 2009 staat in de weg aan een nationale regeling op basis waarvan zonder oproep tot inschrijving een overeenkomst kan worden gesloten waarbij openbare lichamen onderling een samenwerking tot stand brengen wanneer — hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan — een dergelijke overeenkomst niet ertoe strekt de uitvoering te verzekeren van een taak van algemeen belang die op deze lichamen gezamenlijk rust, de overeenkomst niet uitsluitend wordt beheerst door overwegingen en eisen die verband houden met het nastreven van doelstellingen van algemeen belang, of de overeenkomst een particuliere dienstverrichter bevoordeelt tegenover zijn concurrenten. Het feit dat een dergelijke overeenkomst tot stand komt in een buitengewone situatie kan slechts in aanmerking worden genomen voor zover de aanbestedende dienst vaststelt dat aan de toepassingsvoorwaarden van artikel 31, punt 1, sub c, van deze richtlijn is voldaan.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-246/09 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Insula/Commissie ( Kort geding — Debetnota’s — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/39

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2009 — Insula/Commissie
   (Zaak T-246/09 R)
   („Kort geding - Debetnota’s - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 205/72
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Marsal en J.-D. Simonet, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van twee debetnota’s waarbij de terugbetaling wordt gelast van geldbedragen die in het kader van subsidie-overeenkomsten aan verzoeker waren betaald

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-477/04: Beschikking van de president van het Hof van  12 januari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/13

         Beschikking van de president van het Hof van 12 januari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-477/04) (1)

   (2006/C 154/30)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak T-81/09: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Griekenland/Commissie ( „EFRO — Vermindering van financiële bijstand — Operationeel programma in kader van doelstelling 1 (1994-1999), „Toegankelijkheid en Wegennet” in Griekenland — Delegatie van hulptaken door Commissie aan derden — Beroepsgeheim — Percentage van financiële correctie — Beoordelingsmarge van Commissie — Rechterlijke toetsing” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/46

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-81/09) (1)

   (EFRO - Vermindering van financiële bijstand - Operationeel programma in kader van doelstelling 1 (1994-1999), „Toegankelijkheid en Wegennet” in Griekenland - Delegatie van hulptaken door Commissie aan derden - Beroepsgeheim - Percentage van financiële correctie - Beoordelingsmarge van Commissie - Rechterlijke toetsing)
   2011/C 269/101
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk M Tassopoulou, gemachtigde, bijgestaan door C. Meïdanis en E. Lampadarios, advocaten, vervolgens P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden, bijgestaan door G. Michailopoulos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Steiblytė en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 8573 van de Commissie van 15 december 2008 houdende vermindering, met 30 104 470,47 EUR, van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die in het kader van het operationele programma „Toegankelijkheid en Wegennet” aan Griekenland was toegekend bij beschikking C(1994) 3579 van de Commissie van 16 december 1994 tot goedkeuring van bijstand van het EFRO

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2008) 8573 van de Commissie van 15 december 2008 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die aan Griekenland was toegekend, wordt nietig verklaard voor zover zij enerzijds voorziet in een correctie ten bedrage van 506 303 EUR voor het project „Isthmos — Galota” en anderzijds in een correctie ten bedrage van 684 343 EUR voor het project „Kruispunt Polymylos (contract 928)”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek draagt haar eigen kosten en 80 % van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Commissie draagt 20 % van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia van 7 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Serbini en het Ministero del Commercio con l'Estero (Zaak C-178/96)

text:
Nr . C 197/ 16         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 7 . 96
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door het Verenigd
beslissing over de navolgende vraag :                                   Koninkrijk tegen de Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Zijn de reglementen van een sportfederatie, die de clubs                                        ( Zaak C-l 80/96 )
verbieden een speler die na een bepaalde datum is aange                                           ( 96/C 197/34 )
worven, voor het eerst in de competitie op te stellen, al dan
niet in strijd met het EG-Verdrag ( inzonderheid met de
artikelen 6 , 48 , 85 en 86 ), wanneer het om een beroepsspeler         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
gaat die onderdaan is van een Lid-Staat van de Europese                 op 24 mei 1996 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
Unie, in weerwil van de redenen van sportieve aard die de               Europese Gemeenschappen door het Verenigd Koninkrijk,
federaties inroepen ter rechtvaardiging van die bepalingen,             vertegenwoordigd door L. Nicoll, van het Treasury Solici
namelijk de noodzaak de competitie niet te vervalsen ?                  tor's Department, als gemachtigde, bijgestaan door K. P. E.
                                                                        Lasok, QC , en D. Anderson, Barrister, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg ter Britse ambassade, Boulevard
                                                                        Roosevelt 14 .
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la
Lombardia van 7 november 1995 om een prejudiciële                       — nietig te verklaren Beschikking 96/23 9/EG van de
beslissing in het geding tussen S. Serbini en het Ministero del             Commissie C ); subsidiair,
                     Commercio con l'Estero
                                                                        — nietig te verklaren artikel 1 van Beschikking 96/23 9/EG
                         ( Zaak C-178/96 )                                  van de Commissie, voor zover het van toepassing is
                            ( 96/C 197/33 )                                 op :
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                       i ) levende runderen die op grond van Beschikking
heeft bij beschikking van 7 november 1995 , ingekomen ter                         94/474/EG ( 2 ) mogen worden uitgevoerd vanuit het
griffie van het Hof van Justitie op 22 mei 1996 , in het geding                   Verenigd Koninkrijk; en/of
tussen S. Serbini en het Ministero del Commercio con
l'Estero, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                       ii ) het sperma en/of de embryo 's van levende runderen;
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                          en/of
navolgende vragen :
                                                                            iii ) vlees van runderen jonger dan 30 maanden die in
1 . Valt de aankoop van ruw goud als investering onder het                        het Verenigd Koninkrijk zijn geslacht of vlees van
     begrip „ kapitaalverkeer " van artikel 67, lid 1 , van het                   runderen waarvoor een officiële verklaring wordt
     Verdrag, zoals dit gold tot 31 december 1993 ?                               afgegeven dat zij afkomstig zijn uit kudden waar
                                                                                geen geval van BSE is vastgesteld en die niet zijn
2 . Zo ja , was op de aankoop van ruw goud als investering                        blootgesteld aan enige daadwerkelijke of potentiële
     op 31 juli 1993 Richtlijn 88/361 /EEG ( 1 ) van toepassing                   voedselbron besmet met het BSE-agens; en/of
     en had deze richtlijn rechtstreekse werking, zodat
     nationale bepalingen als artikel 15 van wetsdecreet                     iv ) produkten van in het Verenigd Koninkrijk geslachte
     nr. 148 van 31 maart 1988 buiten toepassing moeten                           runderen, die in de voedselketen voor mens of dier
     worden gelaten ?                                                             kunnen komen of bestemd zijn voor gebruik in de
                                                                                medische , de kosmetische of de farmaceutische
3 . Zo ja, is Richtlijn 88/361 /EEG nog steeds van toepassing                     sector; en/of
     na de inwerkingtreding van artikel 73 A van het Verdrag
     ( ingevoegd bij artikel G 15 van het Verdrag betreffende               v)    gelatine en/of talg; en/of
     de Europese Unie ), op grond waarvan „ met ingang van
     1 januari 1994 de artikelen 67 tot en met 73 worden                    vi ) uitvoer naar derde landen ( behoudens wanneer er
     vervangen door de artikelen 73 B tot en met 73 G ", of                       sprake is van een daadwerkelijk gevaar voor een
     wordt de vrijmaking van het kapitaalverkeer thans                            verlegging van het handelsverkeer, indien nodig );
     volledig geregeld door de artikelen 73 B tot en met
     73 G ?                                                             — nietig te verklaren elk der bestreden handelingen;
4 . In geval van een ontkennende beantwoording van het                      en
     eerste onderdeel van de vorige vraag, is op de aankoop
     van ruw goud als investering thans het bepaalde in                 — de Commissie te verwijzen in de kosten van het Verenigd
     artikel 73 B, lid 1 , EG-Verdrag van toepassing en heeft               Koninkrijk.
     deze bepaling rechtstreekse werking ?
                                                                        Voornaamste middelen en argumenten
(M PB nr . L 178 van 8 . 7. 1988 , blz . 5 .
                                                                        Kort gezegd zijn de bestreden beschikking en de bestreden
                                                                        handelingen ongeldig om de volgende redenen:


title: Zaak T-480/07: Beroep ingesteld op 17 december 2007 — SIMSA/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/43

         Beroep ingesteld op 17 december 2007 — SIMSA/Commissie
   (Zaak T-480/07)
   (2008/C 64/71)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Società imballaggi metallici Salerno Srl (SIMSA) (Salerno, Italië) (vertegenwoordiger: M. A. Calabrese, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking SG/E/3/MIB/mbp D(2007) 8992 van de Commissie van 17 oktober 2007 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-417/07, Lodato Gennaro & Co.


title: Zaak C-127/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 maart 2013 door Guido Strack tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 januari 2013 in zaak T-392/07, Guido Strack/Europese Commissie

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/14

         Hogere voorziening ingesteld op 15 maart 2013 door Guido Strack tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 januari 2013 in zaak T-392/07, Guido Strack/Europese Commissie
   (Zaak C-127/13 P)
   2013/C 147/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Guido Strack (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vierde kamer) van 15 januari 2013 in zaak T-392/07 vernietigen voor zover daarbij rekwirants vorderingen niet of niet volledig zijn toegewezen.

               2)

               Beslissen overeenkomstig de door rekwirant in zaak T-392/07 geformuleerde vorderingen.

               3)

               De Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

               4)

               Subsidiair, ook de beschikking van de president van het Gerecht van de Europese Unie waarbij zaak T-392/07 aan de Vierde kamer van het Gerecht is toegewezen, vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirant negen middelen aan:

               1)

               Onbevoegdheid van de kamer die het bestreden arrest heeft gegeven en daaruit voortvloeiende procedurele gebreken en motiveringsgebreken, alsook daarmee samenhangende schending van artikel 6, lid 1, EVRM, artikel 47, lid 2, Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 50, tweede alinea, Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de artikelen 12 en 13, lid 1, Reglement voor de procesvoering van het Gerecht en andere rechtsnormen, door de toewijzing van de zaak aan een andere kamer in de loop van de procedure.

               2)

               Onregelmatigheden in de procedure en schending van verordening nr. 1049/2001 (1), de artikelen 6 en 13 EVRM en artikel 47 Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook van het beginsel van een doeltreffende voorziening in rechte, het recht te worden gehoord en het recht op een eerlijk proces en voorts ontoereikende motivering en onjuiste opvatting van de feiten, door: de zaak niet te behandelen volgens de versnelde procedure; onaanvaardbare beperking van rekwirants mogelijkheden om zijn grieven kenbaar te maken en weigering van een verzoekschrift tot rectificatie van het proces-verbaal van terechtzitting; ontoereikende beoordeling van de documenten door het Gerecht en afwijzing van rekwirants verzoek om alle documenten in camera te onderzoeken; onjuiste voorstelling van de feiten, ontoereikende beoordeling en schending van de beginselen inzake de verdeling van de bewijslast en een eerlijk proces wat betreft de vraag of alle documenten zijn meegedeeld en hoeveel confirmatieve verzoeken krachtens verordening nr. 1049/2001 daadwerkelijk zijn ingediend; buitensporig lange procedure en onrechtmatige behandeling van het betreffende verzoek om schadevergoeding.

               3)

               Onjuiste rechtsopvatting, gebrek aan nauwkeurigheid en ontoereikende motivering met betrekking tot de formulering en omvang van punt 1 van het dictum — en de punten van het arrest die daaraan ten grondslag liggen — in samenhang met een onjuiste voorstelling van de feiten, onder meer door een onjuiste beoordeling van het voortbestaan van rekwirants procesbelang.

               4)

               Onjuiste voorstelling van de feiten, ontoereikende motivering en schending van de beginselen inzake uitlegging wat betreft de omvang van rekwirants verzoek om toegang tot de documenten van zaak T-110/04.

               5)

               Onjuiste rechtsopvatting, onjuiste voorstellingen van de feiten en ontoereikende motivering inzake de toepassing en uitlegging van artikel 4, lid 1, sub b, en artikel 4, lid 4, van verordening nr. 1049/2001 juncto de voorschriften inzake gegevensbescherming.

               6)

               Onjuiste rechtsopvatting, onjuiste voorstellingen van de feiten en ontoereikende motivering wat betreft de toepassing en uitlegging van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001.

               7)

               Onjuiste rechtsopvatting en ontoereikende motivering met betrekking tot de afwijzing van de vordering tot schadevergoeding in het verzoekschrift, inzonderheid schending van de beginselen inzake beoordeling van het bewijs en doeltreffende voorziening in rechte.

               8)

               Schending van het beginsel van doeltreffende voorziening in rechte in het kader van de afwijzing in punt 90 van zaak T-392/07 van een vordering van rekwirant.

               9)

               Onjuiste rechtsopvatting en ontoereikende motivering inzake de beslissing omtrent de kosten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 3).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 april 1997 in zaak T-20/94: J. Hartmann tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producenten die verbintenis tot niet-levering of omschakeling zijn aangegaan - Vergoeding - Verordening (EEG) nr. 2187/93 - Verjaring)

text:
Nr. C 181 / 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 857/84
                        van 16 april 1997                                  van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene
                                                                           voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
in zaak T-554/93 : A. Th. E. Saint en Chr. Murray                          quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                        heffing in de sector melk en zuivelproducten, zoals
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                              aangevuld bij Verordening (EEG) nr. 1371 /84 van de
                                                                            Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van na
 (Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoe                   dere voorschriften voor de toepassing van de bij
ding — Extracontractuele aansprakelijkheid — Melk —                        artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 in
Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producenten die                    gestelde extra heffing, voorzover in deze verordeningen
verbintenis tot niet-levering of omschakeling zijn aange                  niet werd voorzien in de toekenning van een referentie
gaan — Vergoeding — Verordening (EEG) nr. 2187/93 —                        hoeveelheid aan producenten die in het door de be
       Rechtsgevolgen — Ontvankelijkheid — Verjaring                       trokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk had
                          ( 97IC 181 /23 )                                 den geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld in
                                                                            Verordening (EEG) nr. 1078/77 van 17 mei 1977 tot
                                                                           invoering van een stelsel van premies voor het niet in
                       (Procestaai: Engels)                                de handel brengen van melk en zuivelproducten en
                                                                           voor de omschakeling van het melkveebestand.
In zaak T-554/93 , A. Th. E. Saint en Chr. Murray, wo
nende respectievelijk te Penrhos, Gwent (Verenigd Konink             3 . Verstaat dat de periode waarvoor verzoekers schade
rijk ), en te Naas, Kildare (Ierland ), vertegenwoordigd door              vergoeding moet worden toegekend voor de schade die
E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.                   zij hebben geleden ten gevolge van de toepassing van
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                      Verordening (EEG) nr. 857/84, begint op 5 ' augustus
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie ge                  1987 en eindigt op 28 maart 1989.
kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Frieden ,
advocaat aldaar, avenue Guillaume 62, tegen Raad van
                                                                      4 . Verstaat dat partijen binnen twaalf maanden na het
de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
Bishop) en Commissie van de Europese Gemeenschappen                        onderhavig arrest de in gemeen overleg vastgestelde
(gemachtigden: aanvankelijk G. Rozet en X. Lewis, vervol                  bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht
                                                                           zullen overleggen.
gens G. Rozet en Chr. Docksey ), betreffende een beroep
krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag, strekkende tot
nietigverklaring van de artikelen 8 , lid 2, onder a ), en 14,        5 . Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstem
vierde alinea, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de                  ming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun be
Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan                   rekeningen aan het Gerecht zullen doen toekomen.
bepaalde producenten van melk of zuivelproducten die
hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen (PB
nr. L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 ), en een beroep krachtens       6 . Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
de artikelen 178 en 215 van het EEG-Verdrag, strekkende
tot vergoeding van de schade die verzoekers hebben gele              0 ) PB nr. C 338 van 15 . 12 . 1993 .
den, omdat zij geen melk hebben kunnen leveren ingevolge
Verordening ( EEG ) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart
1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/
68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten
( PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz . 13 ), zoals aangevuld bij
Verordening ( EEG ) nr. 1371/84 van de Commissie ( PB nr.             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
L 132 van 18 . 5 . 1984, blz . 11 ), heeft het Gerecht van eer
ste aanleg ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als                                  van 16 april 1997
volgt: A. Saggio, president, C. W. Bellamy, A. Kalogero              in zaak T-20/94: J. Hartmann tegen Raad van de Europese
poulos, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:              Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (^
H. Jung, op 16 april 1997 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                               (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aan
                                                                      sprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoe
                                                                      veelheid — Producenten die verbintenis tot niet-levering of
I. Verklaart de conclusies tot nietigverklaring van de                omschakeling zijn aangegaan — Vergoeding — Verorde
     artikelen 8, lid 2, onder a), en 14, vierde alinea, van                       ning (EEG) nr. 2187/93 — Verjaring)
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van
                                                                                ( 97/C 181 /24 )
     22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan be
     paalde producenten van melk of zuivelproducten die
     hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen,                                (Procestaai: Duits)
     niet ontvankelijk.
                                                                      In zaak T-20/94, J. Hartmann, wonende te Hamminkeln
2 . Verstaat dat verweerders gehouden zijn, de schade te              ( Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meisterernst, M.
     vergoeden die verzoekers hebben geleden ten gevolge              Düsing, D. Manstetten en F. Schulze, advocaten te Mün
 ---pagebreak--- 14 . 6. 97              | NL 1              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 / 13
ster, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                  5 . Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
tore van L. Dupong en G. Konsbruck-Raus, advocaten al
daar, rue des Bains 14 A, tegen Raad van de Europese                    (') PB nr. G 90 van 26 . 3 . 1994 .
Unie ( gemachtigde: A. Brautigam ) en Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Boofê, H.-J .
Rabe en G. M. Berrisch ), betreffende een beroep krachtens
de artikelen 178 en 215 , tweede alinea, van het EG-Ver
drag en Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad van
22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde
producenten van melk of zuivelproducten die hun activiteit
                                                                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen ( PB nr. L 196 van
5 . 8 . 1993 , blz . 6 ), strekkende tot vergoeding van de scha                                van 16 april 1997
de die verzoeker heeft geleden omdat hij geen melk heeft
kunnen leveren ingevolge Verordening ( EEG) nr. 857/84                 in zaak T-66/95 : H. Kuchlenz-Winter tegen Commissie
van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voor                                van de Europese Gemeenschappen (')
schriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van
                                                                        (Ambtenaren — Dekking door gemeenschappelijk stelsel
Verordening ( EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sec               van ziektekostenverzekering — Van echt gescheiden echt
tor melk en zuivelproducten ( PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984,
                                                                       genoot van gewezen ambtenaar — Beroep tot nietigverkla
blz . 13 ), zoals aangevuld bij Verordening ( EEG ) nr. 1371/
                                                                       ring — Ontvankelijkheid — Zorgplicht — Vrij verkeer
84 van de Commissie ( PB nr. L 132 van 18 . 5 . 1984,
                                                                        van personen — Gelijke behandeling — Beslissing van na
blz . 11 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ),
                                                                        tionale rechterlijke instantie houdende verdeling van pensi
samengesteld als volgt: A. Saggio, president, C. W. Bella
                                                                                oenrechten — Gevolgen)
my, A. Kalogeropoulos, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
rechters; griffier: H. Jung, op 16 april 1997 een arrest ge                                       ( 97/C 181 /25 )
wezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Verstaat dat verweerders gehouden zijn, de schade te
     vergoeden die verzoeker heeft geleden ten gevolge van
     de toepassing van Verordening (EEG) nr. 857/84 van                In zaak T-66/95 , H. Kuchlenz-Winter, van echt gescheiden
     de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voor                 echtgenote van een gewezen ambtenaar van het Europees
     schriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater           Parlement, wonende te Kehlen ( Luxemburg), vertegen
     van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in              woordigd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel, do
     de sector melk en zuivelproducten, zoals aangevuld bij            micilie gekozen hebbende te Bereldange ten kantore van
      Verordening (EEG) nr. 1371 /84 van de Commissie van              A. Machmer, advocaat aldaar, rue Roger Barthel 1 , tegen
      16 mei 1984 tot vaststelling van nadere voorschriften            Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
     voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van Ver           den: J. Griesmar, J. Curall en B. Wagenbaur), betreffende,
     ordening (EEG) nr. 804/68 ingestelde extra heffing,               primair, een verzoek om vast te stellen, dat de Commissie
     voorzover in de verordeningen niet werd voorzien in               verplicht is verzoekster de dekking van het gemeenschap
     de toekenning van een referentiehoeveelheid aan pro              pelijk stelsel van ziektekostenverzekering te blijven garan
     ducenten die in het door de betrokken lidstaat gekozen            deren, en dat zij gebruik dient te maken van haar recht
     referentiejaar geen melk hadden geleverd krachtens                om bij de Raad een voorstel in te dienen, teneinde ervoor
     een verbintenis als bedoeld in Verordening (EEG)                  te zorgen dat personen in de situatie van verzoekster de
     nr. 1078/77 van 17 mei 1977 tot invoering van een                 mogelijkheid krijgen, bij dat stelsel aangesloten te blijven,
     stelsel van premies voor het niet in de handel brengen            en subsidiair, een verzoek om de Duitse regering attent te
     van melk en zuivelproducten en voor de omschakeling               maken op de leemte in de nationale regeling op het gebied
     van het melkveebestand.                                           van de ziektekostenverzekering, en haar te vragen de nodi
                                                                       ge maatregelen te nemen om die leemte op te vullen, heeft
                                                                       het Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A.
2 . Verstaat dat de periode waarvoor verzoeker schadever              Saggio, president, V. Tiili en M. R. M. Moura Ramos,
     goeding moet worden toegekend voor de schade die                  rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 16 april
     hij heeft geleden ten gevolge van de toepassing van               1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     Verordening (EEG) nr. 857/84, begint op 4 mei 1987                volgt:
     en eindigt op 28 maart 1989.
                                                                       1 . Verwerpt het beroep.
3 . Verstaat dat partijen binnen twaalf maanden na het
     onderhavig arrest de in gemeen overleg vastgestelde
     bedragen die moeten worden betaald, aan het Gerecht               2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
     zullen overleggen.                                                     gen .
                                                                       (M PB nr. C 137 van 3 . 6 . 1995 .
4 . Verstaat dat partijen, indien zij niet tot overeenstem
     ming kunnen komen, binnen dezelfde termijn hun be
     rekeningen aan het Gerecht zullen doen toekomen.


title: Zaken T-178/10, T-263/10 en T-265/10: Arrest van het Gerecht van 21 juni 2012 — Spanje/Commissie ( „Door Spanje beheerde Operationele programma’s van Cohesiefonds en EFRO — Verzoek om tussentijdse betaling — Bewijzen die duiden op significante tekortkoming in werking van beheers- en controlesystemen — Maatregelen houdende schorsing van betalingstermijn — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Auditstrategie — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/17

         Arrest van het Gerecht van 21 juni 2012 — Spanje/Commissie
   (Zaken T-178/10, T-263/10 en T-265/10) (1)

   (Door Spanje beheerde Operationele programma’s van Cohesiefonds en EFRO - Verzoek om tussentijdse betaling - Bewijzen die duiden op significante tekortkoming in werking van beheers- en controlesystemen - Maatregelen houdende schorsing van betalingstermijn - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Auditstrategie - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid)
   2012/C 227/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en B. Conte en, in de zaak T-178/10, A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroepen ingesteld tegen de beschikkingen van de Commissie van 12 februari 2010 (T-178/10), 8 april 2010 (T-263/10) en 15 april 2010 (T-265/10), waarbij de Spaanse autoriteiten in kennis zijn gesteld van de schorsing van de betalingstermijn voor bepaalde door het Koninkrijk Spanje ingediende verzoeken om tussentijdse betaling.

      Dictum

               1)

               De zaken T-178/10, T-263/10 en T-265/10 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak C-173/12 P: Beschikking van het Hof van 17 januari 2013 — Verenigde Douaneagenten BV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 220, lid 2, douanewetboek — Navordering van invoerrechten — Onjuiste weergave van feiten — Invoer van ruwe rietsuiker)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/10

         Beschikking van het Hof van 17 januari 2013 — Verenigde Douaneagenten BV/Europese Commissie
   (Zaak C-173/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 220, lid 2, douanewetboek - Navordering van invoerrechten - Onjuiste weergave van feiten - Invoer van ruwe rietsuiker)
   2013/C 108/20
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Verenigde Douaneagenten BV (vertegenwoordiger: S. Moolenaar, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Burggraaf en L. Keppenne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 februari 2012, Verenigde Douaneagenten/Commissie (T-32/11), houdende gedeeltelijke verwerping door het Gerecht van het beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie C(2010) 6754 def. van 1 oktober 2010 waarbij ter zake van een specifiek geval boeking achteraf van de rechten van invoer gerechtvaardigd wordt geacht en kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd wordt geacht (REC 02/09)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen

               2)

               Verenigde Douaneagenten BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Verkiezing van de president van het Hof

text:
4.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 316/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
      Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof                    Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering
                                                                                van 10 oktober 2000
                       (2000/C 316/01)
                                                                                (2000/C 316/03)
De heren von Bahr, da Cunha Rodrigues en Timmermans, bij
besluit van de regeringen der lidstaten van 26 juli 2000 (1)
benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen voor de periode van 7 oktober 2000 tot en               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft
met 6 oktober 2006, hebben op 6 oktober 2000 de eed voor               tijdens zijn vergadering van 10 oktober 2000 de volgende
het Hof afgelegd.                                                      besluiten genomen:
De heren Tizzano, Geelhoed en mevrouw Stix-Hackl, bij
besluit van de regeringen der lidstaten van 26 juli 2000 (1)
benoemd tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de          Toevoeging van de rechters von Bahr, da Cunha Rodri-
Europese Gemeenschappen voor de periode van 7 oktober                  gues en Timmermans
2000 tot en met 6 oktober 2006, hebben op 6 oktober 2000
de eed voor het Hof afgelegd.
                                                                       Het Hof heeft besloten de rechters von Bahr en Timmermans
                                                                       toe te voegen aan de Vierde en de Vijfde kamer, en rechter da
(1) PB L 199 van 5 augustus 2000, blz. 81.                             Cunha Rodrigues aan de Derde en de Zesde kamer.
                                                                       Benoeming van de kamerpresidenten
                                                                       Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
                                                                       procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van
                                                                       een jaar aanvangend op 7 oktober 2000:
          Verkiezing van de president van het Hof
                       (2000/C 316/02)                                 —     M. Wathelet, rechter, tot president van de Eerste kamer,
De rechters in het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-            —     V. Skouris, rechter, tot president van de Tweede kamer,
schappen hebben in hun vergadering van 10 oktober 2000
overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het Reglement voor de
procesvoering, de heer Rodrı́guez Iglesias gekozen tot presi-          —     C. Gulmann, rechter, tot president van de Derde en de
dent van het Hof voor de periode van 7 oktober 2000 tot en                   Zesde kamer,
met 6 oktober 2003.
                                                                       —     A. La Pergola, rechter, tot president van de Vierde en de
                                                                             Vijfde kamer.


title: Zaak C-38/10: Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/18

         Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-38/10)
   2010/C 80/33
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 49 VWEU en artikel 31 EER, door de vaststelling en de handhaving van de in de artikelen 76a, 76b en 76c van de Portugese wet op de vennootschapsbelasting (Código do Imposto sobre o Rendimento das pessoas Colectivas — CIRC) vervatte bepalingen op grond waarvan bij overbrenging van de zetel en de daadwerkelijke leiding van een Portugese onderneming naar een andere lidstaat de stopzetting van de activiteiten van een vaste inrichting in Portugal of de overbrenging van vermogen in Portugal naar een andere lidstaat:

                           —

                           de belastinggrondslag voor het belastingjaar waarin deze gebeurtenis plaatsvindt, alle met betrekking tot de betrokken vermogensbestanddelen niet gerealiseerde waardevermeerderingen omvat, terwijl niet gerealiseerde waardevermeerderingen in verband met uitsluitend binnenlandse transacties niet in de belastinggrondslag worden meegerekend;

                           —

                           de aandeelhouders van een vennootschap die haar zetel en daadwerkelijke leiding naar het buitenland verlegt een belasting verschuldigd zijn waarvan de grondslag bestaat uit het verschil tussen de waarde van het zuivere vermogen van de onderneming (berekend op de dag van overbrenging en tegen marktprijzen) en de koopprijs van de betrokken vennootschapsaandelen.

               —

               De Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van oordeel dat bovengenoemde bepalingen van de CIRC een beperking vormen van de in artikel 49 VWEU neergelegde vrijheid van vestiging.
   Volgens de bedoelde Portugese wettelijke bepalingen worden niet gerealiseerde waardevermeerderingen enkel belast wanneer een onderneming haar zetel en haar daadwerkelijke leidding naar het buitenland verlegt of wanneer zij afzonderlijke vermogensbestanddelen overdraagt naar een in een andere lidstaat gelegen vaste inrichting, terwijl een overeenkomstige verlegging van de zetel binnen Portugal of de overbrenging van vermogen naar een vestiging in dezelfde lidstaat, geen fiscale gevolgen heeft.
   De Commissie heeft geen bezwaar tegen belastingvoorschriften van de lidstaten over waardevermeerderingen die optreden bij personen die als ingezeten belastingplichtige belasting verschuldigd zijn over hun wereldinkomen. Zij betoogt echter dat het Portugese recht dezelfde regels moet toepassen, ongeacht of de zetel, de daadwerkelijke leiding of vermogensbestanddelen naar het buitenland worden verlegd of overgedragen dan wel in Portugal blijven, en dat de factoren die fiscale verplichtingen doen ontstaan dezelfde moeten zijn, inzonderheid met betrekking tot het realiseren van activa of andere factoren waardoor de amortisering wordt aangepast.
   Volgens de Commissie moeten ondernemingen het recht hebben, hun zetel of afzonderlijke vermogensbestanddelen naar een andere lidstaat te verleggen respectievelijk over te brengen zonder dat zij zich daardoor aan zeer complexe en dure procedures moeten onderwerpen, en is er geen rechtvaardiging voor de onmiddellijke belastingheffing op niet gerealiseerde waardevermeerderingen bij een verlegging van de zetel of de daadwerkelijke leiding van een onderneming naar een andere lidstaat of de stopzetting van een activiteit van een vaste inrichting in Portugal dan wel de overdracht van in Portugal gelegen vermogen naar een andere lidstaat, wanneer in vergelijkbare situaties binnenslands geen belastingheffing plaatsvindt.
   De noodzaak, de bijzondere bescherming te waarborgen van de rechten van bepaalde belanghebbenden, inzonderheid schuldeisers, minderheidsaandeelhouders en de belastingdienst, moet in aanmerking worden genomen, maar met eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel zoals dit door het Hof is uitgelegd.
   In dit verband zou de Portugese Republiek bij voorbeeld de waarde kunnen bepalen van nog niet gerealiseerde waardevermeerderingen die aan haar belasting onderworpen moeten blijven. Dit mag echter niet meebrengen dat de belasting onmiddellijk verschuldigd is of dat nadere voorwaarden voor uitstel kunnen worden gesteld.
   Het streven, een doeltreffende fiscale controle te waarborgen en belastingvlucht te bestrijden, kan ook worden bereikt met minder beperkende maatregelen, door gebruik te maken van de mechanismen van richtlijn 77/799/EEG (1) van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen, en richtlijn 2008/55/EG (2) van de Raad van 26 mei 2008 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen, alsmede uit andere maatregelen.
   De Portugese rechtsvoorschriften gaan verder dan noodzakelijk is ter bereiking van het gestelde doel, te weten een doeltreffende belastingheffing te waarborgen. Het Portugese recht moet dan ook dezelfde regels toepassen, ongeacht of de zetel, de daadwerkelijke leiding of vermogenswaarde naar het buitenland wordt verlegd of in Portugal blijft. De belastingheffing mag pas plaatsvinden nadat de waardevermeerdering is gerealiseerd.

      (1)  PB L 336, blz. 15.

      (2)  PB L 150, blz. 28.


title: Zaak C-223/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2012 door de Republiek Oostenrijk tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 februari 2012 in de gevoegde zaken T-268/08 en T-281/08, Land Burgenland en Republiek Oostenrijk/Europese Commissie

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/17

         Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2012 door de Republiek Oostenrijk tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 februari 2012 in de gevoegde zaken T-268/08 en T-281/08, Land Burgenland en Republiek Oostenrijk/Europese Commissie
   (Zaak C-223/12 P)
   2012/C 194/26
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Land Burgenland

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 28 februari 2012 in de gevoegde zaken T-268/08 en T-281/08 vernietigen;

               —

               de zaak zelf afdoen en beschikking 2008/719/EG van de Europese Commissie van 30 april 2008 betreffende staatssteun C 56/06 (ex NN 77/06) van Oostenrijk voor de privatisering van Bank Burgenland (PB L 239, blz. 32) nietig verklaren en de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het Hof;

               —

               subsidiair, inzake het in punt 2 gestelde, de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor beslissing in de zin van de juridische beoordeling in het arrest van het hof en de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt hogere voorziening in tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 februari 2012 in de gevoegde zaken T-268/08 en T-281/08, waarbij het beroep van rekwirante tegen beschikking 2008/719/EG van de Commissie van 30 april 2008 betreffende de staatssteun van Oostenrijk voor de privatisering van Bank Burgenland is verworpen.
   Rekwirante voert twee middelen in hogere voorziening aan:
   1)   Schending van artikel 107, lid 1, VWEU door de vaststelling dat de Commissie bij de beoordeling van de offertes geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door geen rekening te houden met de voor het land Burgenland uit de garantieregeling (Ausfallhaftung) volgende risico’s

   Het Gerecht baseerde zich in dit opzicht ten onrechte op rechtspraak die op de onderhavige zaak niet van toepassing is en die, zo zij in beginsel al toepasselijk was, in strijd is met de overwegingen van het Gerecht.
   Het Gerecht houdt bovendien geen rekening met rechtspraak die in strijd is met zijn overwegingen.
   Het Gerecht was ten slotte ten onrechte van oordeel dat met de uit de garantieregeling volgende risico’s geen rekening kon worden gehouden, hoewel de garantieregeling een bestaande en dus rechtmatige steun vormt.
   2)   Schending van artikel 107, lid 1, VWEU door de vaststelling dat de Commissie geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door vast te stellen dat noch de uitslag noch de duur van de procedure voor de autoriteit van toezicht op de financiële markten (FMA) de verkoop van Bank Burgenland aan Grazer Wechselseitige Versicherung rechtvaardigde

   Volgens het Gerecht stelde de Commissie zonder onjuiste beoordeling vast dat er geen aanwijzingen waren dat de FMA de verwerving door het consortium zou verbieden, maar daarbij ging het Gerecht er ten onrechte van uit dat de door rekwirante aangevoerde aanwijzingen voor de vergunningsprocedure voor de FMA niet relevant waren en door deze niet in acht zijn genomen.
   Het Gerecht hield bovendien bij zijn vaststelling dat er geen aanwijzingen waren dat duur van de procedure voor de FMA de kansen op privatisering van Bank Burgenland in gevaar brachten, geen rekening met het door rekwirante voorgelegde concrete bewijs.
   Het Gerecht hanteerde ten slotte een onjuiste toetsing- en controlemaatstaf.


title: Zaak T-293/07 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Lofaro/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Klachttermijn — Datum van indiening van klacht — Ontvangst door administratie — Rechtszekerheidsbeginsel )

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/46

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 december 2008 — Lofaro/Commissie
   (Zaak T-293/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Klachttermijn - Datum van indiening van klacht - Ontvangst door administratie - Rechtszekerheidsbeginsel’)
   (2009/C 44/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Alessandro Lofaro (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J.-L. Laffineur, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 24 mei 2007, Lofaro/Commissie (F-27/06 en F-75/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Lofaro zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007.


title: Zaak C-531/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2012 door Commune de Millau en Société d'économie mixte d'équipement de l'Aveyron (SEMEA) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 september 2012 in de gevoegde zaken T-168/10 en T-572/10, Europese Commissie/SEMEA en Commune de Millau

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/6

         Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2012 door Commune de Millau en Société d'économie mixte d'équipement de l'Aveyron (SEMEA) tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 19 september 2012 in de gevoegde zaken T-168/10 en T-572/10, Europese Commissie/SEMEA en Commune de Millau
   (Zaak C-531/12 P)
   2013/C 32/08
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirantes: Commune de Millau, Société d'économie mixte d'équipement de l'Aveyron (SEMEA) (vertegenwoordiger: F. Bleykasten, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 september 2012 vernietigen,

         Opnieuw uitspraak doend,

               —

               verklaren dat het Gerecht niet bevoegd is kennis te nemen van het door de Commissie tegen Commune de Millau gerichte verzoekschrift in zaak T-572/10;

               —

               de Commissie verwijzen naar de bevoegde Franse rechterlijke instanties;

               —

               het door de Commissie tegen SEMEA gerichte verzoekschrift in zaak T-168/10 niet-ontvankelijk verklaren;

         Ten gronde,

               —

               vaststellen dat de verplichting die aan de vordering van de Commissie ten grondslag ligt naar Frans recht is verjaard;

               —

               de verzoeken van de Commissie gericht tegen Commune de Millau en SEMEA afwijzen;

         Subsidiair,

               —

               voor recht verklaren dat de Commissie de beginselen van de rechtszekerheid en behoorlijk bestuur heeft geschonden;

               —

               voor recht verklaren dat dit de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie ten opzichte van Commune de Millau en SEMEA heeft doen intreden;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan Commune de Millau en SEMEA van het primaire bedrag van 41 012 EUR, te vermeerderen met rente en nevenkosten die naar Frans recht worden berekend en op de datum van het te wijzen arrest vervallen;

         In ieder geval,

               —

               voor recht verklaren en oordelen dat de Commissie de proceskosten draagt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren vier middelen aan tegen het arrest van het Gerecht.
   In de eerste plaats stelt Commune de Millau dat het Gerecht niet bevoegd is kennis te nemen van het tegen haar gerichte verzoekschrift. Volgens rekwirante is het sluiten van een arbitragebeding via een derdenbeding niet mogelijk voor een rechtspersoon naar Frans publiekrecht. Verzoekster meent dat er geen overeenkomst is in het kader waarvan Commune de Millau een arbitragebeding ten gunste van de Commissie heeft kunnen sluiten.
   In de tweede plaats stelt SEMEA dat zij met de overdracht van haar vermogen aan een nog steeds solvabele publiekrechtelijke rechtspersoon (Commune de Millau) toen zij zelf had opgehouden te betalen, haar rechten en plichten van vennootschappelijke aard rechtsgeldig heeft vereffend.
   In de derde plaats stellen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in strijd te handelen met de toepasselijke wettelijke bepaling inzake verjaring. De litigieuze vordering is ontstaan in de handelsbetrekkingen tussen SEMEA en de Commissie. Niettegenstaande de bestuursrechtelijke aard van het tussen SEMEA en de Commissie gesloten contract, is de in casu toepasselijke regel volgens rekwirantes artikel 189 bis, thans artikel 110-4, van de Franse code de commerce [wetboek van koophandel]. Rekwirantes menen dan ook dat de vordering van de Commissie is verjaard.
   In de laatste plaats verwijten rekwirantes het Gerecht dat het niet de aansprakelijkheid van de Commissie heeft erkend, ondanks dat het feit dat zij gedurende twaalf jaar niets heeft ondernomen met het oog op de inning van haar vordering, een onrechtmatigheid oplevert en in strijd is met artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. De hoogte van de door de Commissie gevorderde rente houdt ook verband met het feit dat zij heeft nagelaten haar vordering te innen, zodat er wel degelijk een causaal verband tussen de gestelde schade en het gedrag van de Commissie is. Rekwirantes stellen tot slot dat de schade verband houdt met het feit dat zij niet tijdig maatregelen hebben kunnen treffen aan de vordering van de Commissie te voldoen.


title: Zaak C-371/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — National Grid Indus BV/Inspecteur van de Belastingdienst Rijnmond/kantoor Rotterdam (Verplaatsing van feitelijke bestuurszetel van vennootschap naar andere lidstaat dan die van haar oprichting — Vrijheid van vestiging — Artikel 49 VWEU — Heffing op latente meerwaarden in activa van vennootschap die haar zetel tussen lidstaten verplaatst — Bepaling van hoogte van heffing op moment van zetelverplaatsing — Onmiddellijke invordering van heffing — Evenredigheid)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 29 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — National Grid Indus BV/Inspecteur van de Belastingdienst Rijnmond/kantoor Rotterdam
   (Zaak C-371/10) (1)

   (Verplaatsing van feitelijke bestuurszetel van vennootschap naar andere lidstaat dan die van haar oprichting - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Heffing op latente meerwaarden in activa van vennootschap die haar zetel tussen lidstaten verplaatst - Bepaling van hoogte van heffing op moment van zetelverplaatsing - Onmiddellijke invordering van heffing - Evenredigheid)
   2012/C 32/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: National Grid Indus BV

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst Rijnmond/kantoor Rotterdam

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikel 43 EG (thans artikel 49 VWEU) — Nationale fiscale bepalingen die voorzien in een onmiddellijke eindafrekeningsheffing voor vennootschappen die hun zetel of activa naar een andere lidstaat verplaatsen

      Dictum

               1)

               Een naar het recht van een lidstaat opgerichte vennootschap die haar feitelijke bestuurszetel naar een andere lidstaat verplaatst, zonder dat deze verplaatsing haar hoedanigheid van vennootschap naar het recht van de eerste lidstaat aantast, kan zich op artikel 49 VWEU beroepen om de rechtmatigheid van een door de eerste lidstaat aan haar opgelegde heffing bij genoemde zetelverplaatsing aan de orde te stellen.

               2)

               Artikel 49 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich niet verzet tegen een regeling van een lidstaat krachtens welke het bedrag van de heffing over de latente meerwaarden in vermogensbestanddelen van een vennootschap definitief wordt vastgesteld — zonder eventuele later optredende waardeverminderingen of meerwaarden in aanmerking te nemen — op het moment waarop de vennootschap, wegens de verplaatsing van haar feitelijke bestuurszetel naar een andere lidstaat, ophoudt in de eerste lidstaat belastbare winst te genieten; het is in dat verband onverschillig dat de belaste latente meerwaarden betrekking hebben op valutawinsten die in de lidstaat van ontvangst niet tot uitdrukking kunnen komen, gelet op het daar geldende belastingregime;

                           —

                           het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die de onmiddellijke invordering voorschrijft van de heffing over de latente meerwaarden in vermogensbestanddelen van een vennootschap die haar feitelijke bestuurszetel naar een andere lidstaat verplaatst, op het moment zelf van genoemde verplaatsing.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.