title: Aanwijzing van een kamerpresident en toevoeging van de rechters aan de Kamers van het Gerecht van eerste aanleg

text:
11.4.98               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/1
                                                             I
                                                       (Mededelingen)
                                            HOF VAN JUSTITIE
                                                     HOF VAN JUSTITIE
Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof van Justitie         Aanwijzing van een kamerpresident en toevoeging van de
             van de Europese Gemeenschappen                       rechters aan de Kamers van het Gerecht van eerste aanleg
                        (98/C 113/01)                                                    (98/C 113/04)
Bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen          Na het defungeren van president A. Saggio en de ambts-
der lidstaten van 18 februari 1998 (1) benoemd tot advo-         aanvaarding van rechter P. Mengozzi heeft het Gerecht
caat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese           van eerste aanleg tijdens zijn voltallige conferentie van
Gemeenschappen, heeft de heer Antonio Saggio op 4 maart          10 maart 1998 besloten hetgeen volgt:
1998 de eed voor het Hof afgelegd.
(1) PB L 63 van 4.3.1998, blz. 24.
                                                                 Voor de periode van 10 maart 1998 tot en met 31 augustus
                                                                 1998 is de president van het Gerecht, B. Vesterdorf, presi-
                                                                 dent van de Eerste Kamer en de Eerste Kamer (uitgebreid)
                                                                 en wordt rechter P. Mengozzi toegevoegd aan de Eerste
                                                                 Kamer, de Eerste Kamer (uitgebreid) en de Vijfde Kamer
                                                                 (uitgebreid).
Eedaflegging door een nieuw lid van het Gerecht van
      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen               Bijgevolg wordt de samenstelling van de Kamers, zoals
                        (98/C 113/02)                            vastgesteld op 2 juli 1997 (PB C 271 van 6.9.1997,
                                                                 blz. 14), gewijzigd als volgt:
Bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen
der lidstaten van 18 februari 1998 (1) benoemd tot rechter       Eerste Kamer
bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen, heeft de heer Paolo Mengozzi op                  B. Vesterdorf, president, R.M. Moura Ramos en P. Men-
4 maart 1998 de eed voor het Hof afgelegd.                       gozzi, rechters.
(1) PB L 63 van 4.3.1998, blz. 25.                               Eerste Kamer (uitgebreid)
                                                                 B. Vesterdorf, president, C. Bellamy, R.M. Moura Ramos,
                                                                 J. Pirrung en P. Mengozzi, rechters.
Verkiezing van de president van het Gerecht van eerste           Vijfde Kamer (uitgebreid)
          aanleg van de Europese Gemeenschappen
                        (98/C 113/03)                            J. Azizi, kamerpresident, R. García-Valdecasas, R.M.
                                                                 Moura Ramos, M. Jaeger en P. Mengozzi, rechters.
Op 4 maart 1998 hebben de rechters van het Gericht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, overeen-           In de zaken waarin de schriftelijke procedure is beeÈindigd
komstig artikel 7 van het Reglement voor de procesvoe-           en de mondelinge behandeling door die Kamers in hun
ring, rechter Bo Vesterdorf gekozen tot president van het        vroegere samenstelling, maar zonder president A. Saggio,
Gerecht voor de periode van 4 maart 1998 tot en met 31           vóór 10 maart 1998 is gehouden of bepaald, blijft de
augustus 1998.                                                   samenstelling van die Kamers ongewijzigd.


title: Zaak C-496/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 16 september 2016 — Strafzaak tegen Pál Aranyosi

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hanseatische Oberlandesgericht in Bremen (Duitsland) op 16 september 2016 — Strafzaak tegen Pál Aranyosi
   (Zaak C-496/16)
   (2016/C 475/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hanseatisches Oberlandesgericht in Bremen

      Partij in de strafzaak

   Pál Aranyosi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 1, lid 3, artikel 5 en artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JI van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten aldus te worden uitgelegd dat de uitvoerende lidstaat bij een beslissing tot uitlevering ten behoeve van strafvervolging, het reële gevaar van een onmenselijke of vernederende behandeling van de vervolgde persoon in de zin van artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op grond van de detentieomstandigheden slechts hoeft uit te sluiten voor de eerste penitentiaire inrichting waar de vervolgde persoon na de overlevering aan de uitvaardigende lidstaat wordt geplaatst?

               2)

               Dient de uitvoerende lidstaat bij de beslissing ook het reële gevaar uit te sluiten dat de vervolgde persoon aan een onmenselijke of vernederende behandeling wordt onderworpen op grond van zijn detentieomstandigheden bij een daaraanvolgende opsluiting in de gevangenis in geval van veroordeling?

               3)

               Dient de uitvoerende lidstaat dit gevaar voor de betrokkene ook uit te sluiten voor het geval hij naar andere penitentiaire inrichtingen kan worden overgeplaatst?


title: Gevoegde zaken T-355/04 en T446/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 januari 2010 — Co-Frutta/Commissie (Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende gemeenschappelijke markt van invoer van bananen — Stilzwijgende afwijzing gevolgd door uitdrukkelijke weigering van toegang — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde — Naleving van termijnen — Voorafgaande toestemming van lidstaat — Motiveringsplicht)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 januari 2010 — Co-Frutta/Commissie
   (Gevoegde zaken T-355/04 en T446/04) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende gemeenschappelijke markt van invoer van bananen - Stilzwijgende afwijzing gevolgd door uitdrukkelijke weigering van toegang - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde - Naleving van termijnen - Voorafgaande toestemming van lidstaat - Motiveringsplicht)
   2010/C 51/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Co-Frutta Soc. coop. (Padua, Italië) (vertegenwoordigers: W. Viscardini en G. Donà, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Visaggio en P. Aalto, vervolgens P. Aalto en L. Prete, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-355/04, vordering tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 28 april 2004 houdende afwijzing van een initieel verzoek om toegang tot de gegevens over de in de Gemeenschap geregistreerde marktdeelnemers voor de invoer van bananen en een vordering tot nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking van de Commissie houdende afwijzing van het confirmatief verzoek om toegang, alsmede, in zaak T-446/04, vordering tot nietigverklaring van de uitdrukkelijke beschikking van de Commissie van 10 augustus 2004 waarbij toegang tot die gegevens is geweigerd

      Dictum

               1)

               Op het beroep in zaak T-355/04 behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Het beroep in zaak T-446/04 wordt verworpen.

               3)

               Co-Frutta Soc. coop. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-219/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België — België) — Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers VZW, Andibel VZW/Belgische Staat (Artikel 30 EG — Verordening (EG) nr. 338/97 — Bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten — Verbod op houden van zoogdieren van bepaalde in bedoelde verordening genoemde soorten of van niet onder die verordening vallende soorten — Houden in andere lidstaten toegestaan)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State van België — België) — Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers VZW, Andibel VZW/Belgische Staat
   (Zaak C-219/07) (1)

   (Artikel 30 EG - Verordening (EG) nr. 338/97 - Bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten - Verbod op houden van zoogdieren van bepaalde in bedoelde verordening genoemde soorten of van niet onder die verordening vallende soorten - Houden in andere lidstaten toegestaan)
   (2008/C 209/15)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State van België
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers VZW, Andibel VZW

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State van België — Uitlegging van artikel 30 EG en verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (PB L 61, blz. 1) — Nationale regeling die een lijst van soorten vaststelt die in de betrokken lidstaat mogen worden gehouden, waardoor de in de bijlagen B, C of D bij de verordening vermelde soorten alsook de niet door de verordening gedekte soorten niet mogen worden gehouden — Soorten die in andere lidstaten, met een aan de verordening conforme wetgeving, wel mogen worden gehouden
   Dictum
   De artikelen 28 EG en 30 EG, afzonderlijk of in combinatie met verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, staan niet in de weg aan een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke het verbod, zoogdieren die behoren tot andere soorten dan die welke uitdrukkelijk in die regeling zijn genoemd, in te voeren, in bezit te hebben en te verhandelen, van toepassing is op zoogdiersoorten die niet in bijlage A bij die verordening zijn opgenomen, indien de bescherming of de eerbiediging van de belangen en de vereisten vermeld in de punten 27 tot en met 29 van het onderhavige arrest niet even doeltreffend kan worden gewaarborgd door maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder beperken.
   De verwijzende rechter moet nagaan:

               —

               of de opstelling en de latere wijzigingen van de nationale lijst van zoogdiersoorten waarvan het in bezit hebben toegestaan is, berusten op criteria die objectief en niet discriminerend zijn;

               —

               of is voorzien in een procedure die de belanghebbenden in staat stelt te verkrijgen dat zoogdiersoorten op de bedoelde lijst worden geplaatst, of deze procedure gemakkelijk toegankelijk is en binnen een redelijke termijn kan worden afgesloten en of, indien zij uitloopt op een weigering van plaatsing op de lijst — welke weigering moet worden gemotiveerd — hiertegen in rechte kan worden opgekomen;

               —

               of de bevoegde administratieve autoriteiten de verzoeken tot plaatsing van een zoogdiersoort op de bedoelde lijst of tot verkrijging van een individuele afwijking voor het houden van specimens van niet in die lijst genoemde soorten, slechts kunnen afwijzen wanneer het houden van specimens van de betrokken soorten een reëel gevaar voor de bescherming van de hierboven vermelde belangen en vereisten oplevert, en

               —

               of de voorwaarden voor het houden van specimens van niet in die lijst genoemde zoogdiersoorten, zoals de voorwaarden van artikel 3bis, lid 2, punten 3, sub b, en 6, van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren, zoals gewijzigd bij de wet van 4 mei 1995, objectief gerechtvaardigd zijn en niet verder gaan dan hetgeen noodzakelijk is om de doelstelling van de nationale regeling in haar geheel te waarborgen.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 december 1998 in zaak C-221/97 P: A. Schröder, J. Thamann en K.-J. Thamann tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap - Bestrijding van klassieke varkenspest in Duitsland)

text:
20.2.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 48/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                de rechten van de werknemers bij overgang van onder-
                        (Vijfde Kamer)                              nemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus
                                                                    worden uitgelegd, dat deze richtlijn van toepassing is op
                    van 10 december 1998                            een situatie waarin een publiekrechtelijk lichaam dat de
in de gevoegde zaken C-173/96 en C-247/96 (verzoeken                thuishulp aan hulpbehoevenden dan wel de bewaking van
van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Man-           enkele lokalen aan een eerste onderneming had uitbesteed,
cha en het Arbeitsgericht Lörrach om een prejudicieÈle              bij de afloop of na opzegging van de overeenkomst met
beslissing): F. SaÂnchez Hidalgo e.a. tegen Asociación de           deze onderneming besluit de opdracht aan een tweede
Servicios Aser, Sociedad Cooperativa Minerva (C-173/96),            onderneming te gunnen, voorzover de transactie gepaard
en H. Ziemann tegen Ziemann Sicherheit GmbH, Horst                  gaat met de overdracht van een economische eenheid tus-
            Bohn Sicherheitsdienst (C-247/96) (1)                   sen beide ondernemingen. Het begrip economische eenheid
                                                                    verwijst naar een georganiseerd geheel van personen en
(Behoud van rechten van werknemers bij overgang van
                                                                    elementen waarmee een economische activiteit met een
                       ondernemingen)
                                                                    eigen doelstelling kan worden uitgeoefend. De enkele
                       (1999/C 48/01)                               omstandigheid dat de achtereenvolgens door de oude en
                                                                    de nieuwe opdrachtnemer verleende diensten overeen-
                (Procestaal: Spaans en Duits)                       komen, wettigt niet de conclusie dat er sprake is van een
                                                                    overdracht van een economische eenheid.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)                       (1) PB C 197 van 6.7.1996 en PB C 294 van 5.10.1996.
In de gevoegde zaken C-173/96 en C-247/96, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG-
Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia de Castil-
la-La Mancha (Spanje) (C-173/96) en het Arbeitsgericht
Lörrach (Duitsland) (C-247/96), in de aldaar aanhangige
                                                                                ARREST VAN HET HOF
gedingen tussen F. SaÂnchez Hidalgo e.a. en Asociación de
Servicios Aser, Sociedad Cooperativa Minerva (C-173/96),                                    (Vijfde Kamer)
en tussen H. Ziemann en Ziemann Sicherheit GmbH,                                       van 10 december 1998
Horst Bohn Sicherheitsdienst (C-247/96), om een prejudi-
cieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn                  in zaak C-221/97 P: A. Schröder, J. Thamann en K.-J.
77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de               Thamann tegen Commissie van de Europese Gemeen-
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                                        schappen (1)
betreffende het behoud van de rechten van de werknemers             (Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap
bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onder-                   Ð Bestrijding van klassieke varkenspest in Duitsland)
delen daarvan (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26), heeft het
                                                                                (1999/C 48/02)
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puisso-
chet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho
                                                                                (Procestaal: Duits)
de Almeida, C. Gulmann en D. A. O. Edward, rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 10 december 1998 een arrest gewezen             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad              In zaak C-221/97 P, A. Schröder, J. Thamann en K.-J. Tha-
van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van            mann, als vennoten van Zuchtschweine Epe GbR, ven-
de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van             nootschap naar Duits recht, gevestigd te Neuenkirchen
 ---pagebreak--- C 48/2               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Rentzmann en R.             1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
Brenken, advocaten te Quakenbrück, domicilie gekozen              volgt:
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Molitor, P.
Feltgen en A. Harpes, advocaten aldaar, rue des Bains             1. Artikel 51, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 574/72
14 A, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van              van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de
het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde Kamer) van 15 april              wijze van toepassing van Verordening (EEG)
1997, Schröder e.a./Commissie (T-390/94, Jurispr.                      nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale-
blz. II-501), strekkende tot vernietiging van dat arrest,              zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese              alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
Gemeenschappen (gemachtigde: C. Schmidt bijgestaan                     Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bij-
door B. Wägenbaur), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-               gewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, staat
gesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), president van de              eraan in de weg, dat in het geval van een voormalig
Eerste Kamer, waarnemend voor de president van de                      grensarbeider die rechthebbende op een invaliditeitsuit-
Vijfde Kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward, L. Sevón en                 kering is, die woont op het grondgebied van een
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo               andere lidstaat dan die van het orgaan dat de uitkering
Colomer; griffier: R. Grass, op 10 december 1998 een                   verschuldigd is, en wiens woonplaats dichter bij het
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     orgaan van de bevoegde staat dan bij het orgaan van
                                                                       de woonstaat ligt, het bevoegde orgaan de administra-
                                                                       tieve en medische controle van de betrokkene verricht,
1. Wijst de hogere voorziening af.                                     zonder een voorafgaande controle door het orgaan van
                                                                       de woonplaats te hebben gevraagd. Dezelfde bepaling
2. Verwijst Schröder en Thamann in de kosten.                          verzet zich er echter niet tegen, dat de betrokkene
                                                                       afziet van de voorafgaande controle door het orgaan
                                                                       van de woonplaats, op voorwaarde dat het daarbij om
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                            een vrije en ondubbelzinnige beslissing gaat.
                                                                  2. Artikel 40 van dezelfde verordening verzet zich er niet
                                                                       tegen, dat het bevoegde orgaan, wanneer het gaat om
                                                                       de eerste vaststelling van een invaliditeitsuitkering aan
                                                                       een persoon die woont op het grondgebied van een
                                                                       andere lidstaat dan die van het bevoegde orgaan, de
                 ARREST VAN HET HOF
                                                                       mate van invaliditeit op basis van zijn eigen medisch
                       (Derde Kamer)                                   onderzoek bepaalt, zonder eerst een onderzoek door
                                                                       het orgaan van de woonplaats te hebben gevraagd.
                   van 10 december 1998
                                                                       Het bevoegde orgaan dient echter rekening te houden
in zaak C-279/97 (verzoek van de Centrale Raad van                     met medische documenten en rapporten en met inlich-
Beroep om een prejudicieÈle beslissing): Bestuur van het               tingen van administratieve aard, afkomstig van het
Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen tegen C. J. M.               orgaan van de woonstaat van de betrokkene.
                   Voeten en J. Beckers (1)
                                                                  (1) PB C 271 van 6.9.1997.
(Sociale zekerheid Ð Grensarbeiders Ð Invaliditeit Ð
                     Medische controle)
                       (1999/C 48/03)
                  (Procestaal: Nederlands)                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde Kamer)
In zaak C-279/79, betreffende een verzoek aan het Hof                                 van 10 december 1998
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Centrale
Raad van Beroep (Nederland), in het aldaar aanhangig              in zaak C-290/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
geding tussen bestuur van het Landelijk Instituut Sociale         een prejudicieÈle beslissing): G. Bruner, handeldrijvend
Verzekeringen en C. J. M. Voeten en J. Beckers, om een            onder de naam ¹Georg Brunerº tegen Hauptzollamt Ham-
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de                                          burg-Jonas (1)
artikelen 40 en 51 van Verordening (EEG) nr. 574/72 van           (Uitvoerrestituties Ð Nomenclatuur van landbouwproduc-
de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze                                         ten)
van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betref-
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op                                  (1999/C 48/04)
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-                                (Procestaal: Duits)
zigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB
L 230 van 22.8.1984, blz. 86), heeft het Hof (Derde                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-                       de Jurisprudentie van het Hof)
sident, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur) en C. Gul-
mann, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-           In zaak C-290/97, betreffende een verzoek aan het Hof
mer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 10 december         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-


title: Zaak C-566/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 december 2007 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij Stadeco BV

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 december 2007 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij Stadeco BV
   (Zaak C-566/07)
   (2008/C 64/35)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Stadeco BV
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 21, lid 1, aanhef en sub c, van de Zesde richtlijn (1) zo worden uitgelegd dat geen BTW verschuldigd wordt in de lidstaat waarin de opsteller van de factuur woont of is gevestigd, indien hij het BTW-bedrag op die factuur in rekening brengt voor een handeling die krachtens het Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde geacht wordt plaats te vinden in een andere lidstaat dan wel in een derde land?

               2)

               Zo nee, mogen, ingeval een factuur bedoeld in artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn is uitgereikt aan een ontvanger die geen recht op aftrek van BTW heeft (waardoor geen gevaar van verlies aan belastinginkomsten bestaat), de lidstaten aan herziening van de bij vergissing gefactureerde en mitsdien ingevolge deze bepaling verschuldigde BTW de voorwaarde verbinden dat de belastingplichtige aan zijn afnemer alsnog een herstelfactuur uitreikt waarop geen BTW-bedrag is vermeld?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-2/02

text:
24.8.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 202/39
              Doorhaling van zaak T-382/00 (1)                                        Doorhaling van zaak T-238/01 (1)
                        (2002/C 202/66)                                                         (2002/C 202/68)
                       (Procestaal: Engels)                                                      (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 30 mei 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak           van 28 mei 2002 de doorhaling in het register gelast van
T-382/00: Monsanto Company tegen Raad van de Europese                   zaak T-238/01: Centre Européen pour la Statistique et le
Unie.                                                                   Développement A.s.b.l. (CESD-Communautaire) tegen Com-
                                                                        missie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 61 van 24.2.01.
                                                                        (1) PB C 331 van 24.11.01.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-143/01 en
                           T-161/01 (1)
                        (2002/C 202/67)
                                                                                Doorhaling van zaak T-2/02 (1)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 202/69)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste                                    (Procestaal: Spaans)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 4 juni 2002 de doorhaling in het register gelast van de
gevoegde zaken T-143/01 en T-161/01: Raymond Maxwell en                 De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
Liam O’Bradaigh tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
schappen.                                                               van 7 juni 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                        T-2/02: Guillermo Balmori Abella tegen Commissie van de
(1) PB C 245 van 1.9.2001 en C 289 van 13.10.2001.                      Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 68 van 16.3.02.


title: Zaak T-138/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Ahouma/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/22

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Ahouma/Raad
   (Zaak T-138/11)
   2011/C 130/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Brouha Nathanaël Ahouma (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Brouha Nathanaël Ahouma betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Brouha Nathanaël Ahouma van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-137/11, Guiai Bi Poin/Raad.


title: Zaak T-811/14: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2017 — Unilever/EUIPO — Technopharma (Fair & Lovely) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Fair & Lovely — Oudere nationale en Benelux-woordmerken FAIR & LOVELY — Beslissing over het beroep — Artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 — Opschorting van de administratieve procedure — Regel 20, lid 7, onder c), en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Gewettigd vertrouwen — Misbruik van bevoegdheid — Kennelijke beoordelingsfouten”]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/44

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2017 — Unilever/EUIPO — Technopharma (Fair & Lovely)
   (Zaak T-811/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Fair & Lovely - Oudere nationale en Benelux-woordmerken FAIR & LOVELY - Beslissing over het beroep - Artikel 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009 - Opschorting van de administratieve procedure - Regel 20, lid 7, onder c), en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Gewettigd vertrouwen - Misbruik van bevoegdheid - Kennelijke beoordelingsfouten”])
   (2017/C 104/61)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unilever NV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Fox, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Technopharma Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Scott, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2014 (zaak R 1004/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Technopharma en Unilever

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 6 oktober 2014 (zaak R 1004/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Technopharma Ltd en Unilever NV wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO draagt zijn eigen kosten en de helft van de kosten van Unilever.

               3)

               Technopharma draagt haar eigen kosten en de helft van de kosten van Unilever.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-361/12: Arrest van het Gerecht van 6 december 2013 — Premiere Polish/BHIM — Donau Kanol (ECOFORCE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ECOFORCE — Ouder gemeenschapsbeeldmerk ECO FORTE — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/20

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2013 — Premiere Polish/BHIM — Donau Kanol (ECOFORCE)
   (Zaak T-361/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ECOFORCE - Ouder gemeenschapsbeeldmerk ECO FORTE - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 24/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Premiere Polish Co., Ltd (Cheltenham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Jones en M. Carter, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Donau Kanol GmbH & Co. KG (Ried im Traunkreis, Oostenrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 juni 2012 (zaak R 851/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Donau Kanol GmbH & Co. KG en Premiere Polish Co. Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Premiere Polish Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 319 van 20.10.2012.


title: Zaak C-327/00: Verzoek van de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Sezione III — bĳ beschikkingen van 15 oktober 1999, 17 december 1999, 30 maart 2000 en 23 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Santes SpA tegen Unità Socio Sanitaria Locale n. 42 di Pavia, en tegen SCA Mölnlycke SpA, alsmede Artsana SpA, niet verschenen en Fater SpA, niet verschenen

text:
4.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 316/15
1)    Heeft artikel 141 (1) in de omstandigheden van het onder-       van de juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
      havige geval (zoals uiteengezet in deze beschikking)            hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die
      rechtstreekse werking, zodat verzoeksters zich in proce-        dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
      dures voor de nationale rechter hierop kunnen beroepen
      om hun loon te kunnen vergelijken met dat van mannelij-         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      ke werknemers van North Yorkshire County Council die
      gelijkwaardig werk verrichten als dat van verzoeksters?         1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door het
                                                                            kwaliteitsmerk „Markenqualität aus deutschen Landen”
2)    Is een dergelijk beroep op de rechtstreekse werking                   toe te kennen aan in Duitsland vervaardigde eindproduc-
      van artikel 141 enkel mogelijk, indien de verwerende                  ten van een bepaalde kwaliteit, de krachtens artikel 28
      werkgever kan verklaren waarop het door de werkgever                  EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      van de gekozen referentiepersonen aan zijn werknemers
      betaalde loon is gebaseerd?                                     2.    verweerster in de kosten te veroordelen.
(1) van het EG-Verdrag.                                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De toekenning van het kwaliteitsmerk aan uitsluitend Duitse
                                                                      producten die aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen, kan de
                                                                      invoer tussen lidstaten rechtstreeks of zijdelings, daadwerkelijk
                                                                      of potentieel, belemmeren. Onverminderd de bepalingen be-
                                                                      treffende oorsprongsbenamingen en herkomstaanduidingen
                                                                      mag een kwaliteitsaanduiding niet worden gereserveerd voor
Verzoek van het Finanzgericht Münster van 21 augustus                 binnenlandse producten. De onderhavige aanduiding valt
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen              buiten de werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 2081/92
     Lankhorst-Hohorst GmbH en Finanzamt Steinfurt                    van de Raad, aangezien zij te ver van het specifieke onderwerp
                                                                      van deze verordening af ligt. Voorts mag reclame door middel
                        (Zaak C-324/00)                               van een kwaliteitsmerk niet mede op de geografische herkomst
                                                                      van het product betrekking hebben, in casu „Duits”. Ook al
                                                                      moet aan de bondsregering worden toegegeven, dat het
                        (2000/C 316/27)
                                                                      kwaliteitsmerk geen „chauvinistische tendensen” weerspiegelt,
                                                                      levert het benadrukken van de kwaliteit in onmiddellijke
Het Finanzgericht Münster heeft bij beschikking van 21 au-            relatie met een herkomstaanduiding — in casu de inheemse
gustus 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op        oorsprong van het product — niettemin tegelijkertijd een
4 september 2000, in het geding tussen Lankhorst-Hohorst              discriminatie van gelijkwaardige producten van andere oor-
GmbH en Finanzamt Steinfurt, het Hof van Justitie van de              sprong op.
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
Moet de vrijheid van vestiging van onderdanen van een lidstaat
op het grondgebied van een andere lidstaat ingevolge artikel 43
van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
                                                                      Verzoek van de Tribunale Amministrativo Regionale per
van 10 november 1997 aldus worden uitgelegd, dat deze in
                                                                      la Lombardia — Sezione III — bij beschikkingen van
de weg staat aan de nationale regeling van § 8 a van het
                                                                      15 oktober 1999, 17 december 1999, 30 maart 2000 en
Körperschaftsteuergesetz?
                                                                      23 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                      tussen Santes SpA tegen Unità Socio Sanitaria Locale
                                                                      n. 42 di Pavia, en tegen SCA Mölnlycke SpA, alsmede
                                                                      Artsana SpA, niet verschenen en Fater SpA, niet versche-
                                                                                nen
                                                                                (Zaak C-327/00)
Beroep, op 4 september 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                            (2000/C 316/29)
                             Duitsland
                                                                      De Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia —
                        (Zaak C-325/00)                               Sezione III — heeft bij beschikkingen van 15 oktober 1999,
                                                                      17 december 1999, 30 maart 2000 en 23 juni 2000 ingeko-
                                                                      men ter griffie van het Hof van Justitie op 5 september 2000,
                        (2000/C 316/28)                               in het geding tussen Santes SpA tegen Unità Socio Sanitaria
                                                                      Locale n. 42 di Pavia, en tegen SCA Mölnlycke SpA, alsmede
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Artsana SpA, niet verschenen en Fater SpA, niet verschenen,
op 4 september 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer en C. Schmidt, leden           vragen:
 ---pagebreak--- C 316/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.11.2000
1.    Moet artikel 22 van richtlijn 93/36/EEG (1) van 14 juni         2)    Was het geoorloofd, de voor Hamburg en „Façade
      1993 aldus worden uitgelegd, dat de bevoegde nationale                Atlantique” vastgestelde prijzen met hypothetische
      rechter verplicht is om de burgers van de Unie die worden             vrachtkosten ten bedrage van 3,8 ECU/t te verhogen?
      benadeeld door in strijd met het gemeenschapsrecht
      genomen besluiten te beschermen, in het bijzonder door          3)    Mochten aan de berekening van de definitieve referentie-
      gebruik te maken van het instrument van buitentoepas-                 prijs zuiver rekenkundig vastgestelde gemiddelde prijzen
      singlating zoals voorgeschreven in artikel 5 van de natio-            ten grondslag worden gelegd, zonder rekening te houden
      nale wet nr. 2248 van 20 maart 1865, ook met betrek-                  met de verschillende hoeveelheden die in de afzonderlijke
      king tot aanbestedingsvoorwaarden die in strijd zijn met              maanden van de berekeningsperiode op de markt waren
      het gemeenschapsrecht maar niet binnen de door het                    gebracht?
      nationale procesrecht gestelde korte beroepstermijn zijn
      aangevochten, en ambtshalve toepassing te geven aan het         4)    In geval van een bevestigend antwoord op de eerste en de
      gemeenschapsrecht, telkens wanneer hij constateert dat                derde vraag: Lijdt verordening (EEG) nr. 525/93 met
      enerzijds de toepassing van het gemeenschapsrecht ern-                betrekking tot haar regels voor de berekening van het
      stig is belemmerd of bemoeilijkt en er anderzijds een                 definitieve regionale referentiebedrag aan een motive-
      algemeen communautair of nationaal belang bestaat dat                 ringsgebrek in de zin van artikel 253 EG (ex artikel 190)?
      een dergelijke toepassing rechtvaardigt?
                                                                      5)    Is het motiveringsgebrek zo wezenlijk, dat het tot nietig-
2.    Volgt dezelfde conclusie uit artikel 6, tweede alinea, EG-            heid of gedeeltelijke nietigheid van de verordening zou
      Verdrag, dat met de verklaring dat de Unie de door het                leiden?
      Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van
      de mens en de fundamentele vrijheden gewaarborgde
      grondrechten eerbiedigt, het beginsel overneemt van             (1) PB L 56 van 9.3.1993, blz. 18.
      doelmatige rechterlijke bescherming in de zin van de
      artikelen 6 en 13 van dit laatste verdrag?
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.
                                                                      Beroep, op 11 september 2000 ingesteld door Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                                                                dom Luxemburg
                                                                                (Zaak C-335/00)
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht Regens-
burg van 30 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Maria Weber en Martin Weber en                                            (2000/C 316/31)
                         Freistaat Bayern
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                         (Zaak C-328/00)                              11 september 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                      Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen, vertegenwoordigd door G. Berscheid, lid van de juridische
                         (2000/C 316/30)                              dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                      Wagner, Kirchberg.
Het Bayerische Verwaltungsgericht Regensburg heeft bij be-
schikking van 30 augustus 2000, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 6 september 2000, in het geding tussen        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Maria Weber en Martin Weber en Freistaat Bayern, het Hof              dat het den Hove behage:
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                1)    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                            door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en
1)    Was de Commissie bij de vaststelling van het definitieve              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
      regionale referentiebedrag in afwijking van de bewoordin-             zijn om te voldoen aan
      gen van bijlage I van verordening (EEG) nr. 525/93 (1)
      gerechtigd om geen rekening te houden met referentie-                 —     richtlijn 98/68/EG van de Commissie van 10 sep-
      prijzen uit de maanden in de periode tussen 1 juli 1992                     tember 1998 tot vaststelling van het in artikel 9,
      en 1 januari 1993, om referentieprijzen uit de maanden                      lid 1, van richtlijn 95/53/EG van de Raad bedoelde
      na de genoemde periode mede bij de berekening te                            modeldocument en van controlevoorschriften bij
      betrekken en om ontbrekende referentieprijsgegevens                         de invoer van diervoeder uit derde landen in de
      door een raming te vervangen?                                               Gemeenschap (1);


title: Doorhaling van zaak C-390/93

text:
13 . 4 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 108/7
Beroep, op 26 februari 1996 ingesteld door Koninkrijk                 Middelen en voornaamste argumenten
           België tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                        ( Zaak C-58/96 )                              deze in zaak C-407/95 ( 2 ).
                          ( 96/C 108/ 12 )
                                                                      (') PB 1996 , L 20 , blz . 17 .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               ( 2 ) PB 1996, C 46 , blz . 11 .
is op 26 februari 1996 beroep tegen de Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door het Konink
rijk België , ten deze vertegenwoordigd door J. Devadder,
bestuursdirecteur bij het ministerie van Buitenlandse zaken,
Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking, en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Ambas
sade van het Koninkrijk België, 4 , Rue des Girondins .                              Doorhaling van zaak C-390/93 (')
                                                                                ( 96/C 108/ 13 )
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage :
Verordening ( EG ) nr. 127/96 van de Commissie van                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
25 januari 1 996 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 1996
gevolg van de stormen Iris , Luis en Marilyn, van een extra           de doorhaling in het register gelast van zaak C-390/93 :
hoeveelheid bananen boven het tariefcontingent dat voor               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
het eerste kwartaal van 1996 voor invoer is vastgesteld ^),           Koninkrijk Spanje .
te vernietigen en de Commissie tot de kosten te ver
oordelen .                                                            (') PB nr . C 261 van 25 . 9 . 1993 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Verwerpt het beroep .
                     van 27 februari 1996
                                                                      2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
  in zaak T-235/94 : Galtieri tegen Europees Parlement ( )                   daaronder begrepen de kosten die op het kort geding zijn
(Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Terugvordering                           gevallen.
van het onverschuldigd betaalde — Bevoegdheidsover
            schrijding — Gewettigd vertrouwen —                       (') PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .
                       Schadevergoeding)
                          ( 96/C 108/ 14 )
                       (Procestaai: Frans)                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 28 februari 1996
In zaak T-235/94, R. Galtieri, tijdelijk functionaris van het         in zaak T-294/94: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de
Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                               Europese Gemeenschappen ( 1 )
door H. Wouters, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van B. Assoignons,                           (Ambtenaren — Bijstandsplicht — Artikel 24
advocaat aldaar, Rue des Girondins 8 , tegen Europees                                        Ambtenarenstatuut)
Parlement (gemachtigden: M. Peter en K. Bradley ), betref                                        ( 96/C 108/ 15 )
fende een beroep tot, ten eerste, nietigverklaring van het bij
brief van 19 januari 1994 ter kennis gebrachte besluit van                                    (Procestaai: Grieks)
het Europees Parlement om de door verzoeker ten onrechte
als kostwinnerstoelage ontvangen bedragen te verhalen, ten            In zaak T-294/94 , K. Dimitriadis, gewezen ambtenaar van
tweede, veroordeling van het Europees Parlement om de op              de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,
verzoekers maandbezoldigingen ingehouden bedragen uit te              wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Papa
betalen, en ten derde , veroordeling van het Europees                 zissis, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen heb
Parlement tot betaling van schadevergoeding en moratoire              bende te Luxemburg bij verzoeker, Boulevard Grande
interessen, heeft het Gerecht ( Eerste kamer), samengesteld           Duchesse Charlotte 4 A, tegen Rekenkamer van de Europese
als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura              Gemeenschappen, ( gemachtigden : J. -M. Stenier, C. Komni
Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, op 27 februari 1996 een         nos en P. Giusta ), betreffende een beroep tot, ten eerste,
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    nietigverklaring van de besluiten nrs . 8543 en 8912 van de


title: Doorhaling van zaak T-69/94

text:
 11 . 11 . 95           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                            Nr . C 299/21
               Doorhaling van zaak T-555/93 (*)                       3 . Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.
                           ( 95/C 299/42 )
                                                                      (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                       (Procestaai: Engels )
 De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
 Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 au                             Doorhaling van zaak T-15/94 (M
gustus 1995 de doorhaling in het register gelast van zaak                                        ( 95/C 299/44 )
T-555/93 : D. A. Jones tegen Raad van de Europese Unie .
                                                                                (Procestaai: Frans)
 (') PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                      De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                      eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
                                                                      register gelast van zaak T-15/94 : D. Benecos tegen Com
                                                                      missie van de Europese Gemeenschappen .
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
                    VAN EERSTE AANLEG
                      van 9 augustus 1995
in zaak T-585 /93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
peace International ) en anderen tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen ( ] )                                       Doorhaling van zaak T- 18/94 (')
                     (Niet-ontvankelijkhi -id)                                                     95/C 299/45 )
                          ( 95 /C 299/43 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Engels)                          De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
In zaak T-585/93 , Stichting Greenpeace Council ( Green
                                                                      beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
peace International ), D. Viera Gonzalez, P. Guedes Garci'a ,        register gelast van zaak T- 18/94 : D. Benecos tegen Com
J. Ignacio Trojaola Chavez, A. Gonzalez Gonzalez, P.                 missie van de Europese Gemeenschappen .
Melian Castro, C. Sanchez Artiles, J. Juan Melian Melian,
                                                                      (') PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
C. Guadalup Gómez Castro, C. Donate Hernandez, B.
Martin Espfnola , J. Hernandez Morin, G. Peha Hernandez,
A. Cabrera Expósito, V. Hernandez Vaquero, P. Reinhard ,
J. Gonzalez Dominguez, Tagoror Ecologista Alternativo en
Comisión Canaria contra la contaminación , vertegenwoor
digd door P. Sands en M. Hoskins, barristers , geïnstrueerd                          Doorhaling van zaak T- 19/94 (')
door Leigh, Day & Co, solicitors , domicilie gekozen                                              95 /C 299/46
hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P. Noesen ,
advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen Commissie van de                                 (Procestaai: Frans)
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gilmour ),
ondersteund door Koninkrijk Spanje ( gemachtigden : A.               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ), betreffende de                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
nietigverklaring van het besluit van de Commissie, beweer           beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het
delijk vastgesteld tussen 7 maart 1991 en 29 oktober 1993 ,          register gelast van zaak T-19/94 : D. Benecos tegen Com
om aan het Koninkrijk Spanje ongeveer 1 1 of 12 miljoen ecu          missie van de Europese Gemeenschappen .
uit te betalen krachtens Besluit C ( 91 ) 440 betreffende
financiële bijstand van het Europese fonds voor regionale             0 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
ontwikkeling voor de bouw van twee elektrische centrales
op de Canarische eilanden ( Gran Canaria en Tenerife), heeft
het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: J. L.
Cruz Vila^a , president, A. Kalogeropoulos en V. Tiili ,
rechters; griffier : H. Jung, op 9 augustus 1995 een beschik
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Doorhaling van zaak T-69/94 ( )
                                                                                ( 95/C 299/47 )
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                           (Procestaai: Frans)
2 . Verzoeksters worden hoofdelijk in de kosten verwe               De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
     zen .                                                            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
 ---pagebreak--- Nr . C 299/22         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT
register gelast van zaak T-69/94 : G. Rounis tegen Commis                             VAN EERSTE AANLEG
sie van de Europese Gemeenschappen .                                                    van 11 augustus 1995
(') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                     in zaak T-104/95 R, Tsimenta Chalkidos AE tegen Com
                                                                              missie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( 95/C 299/49 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                                                                     In zaak T-104/95 R , Tsimenta Chalkidos AE, gevestigd te
             Doorhaling van de gevoegde zaken                        Athene ( Griekenland ), vertegenwoordigd door P. Bernitsas ,
                 T-61/95 R en T-62/95 R ( ] )                        advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                          ( 95/C 299/48 )                            burg ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar, Rue
                                                                     Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
                    (Procestaai: Portugees)                          Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Christoforou en R.
                                                                     Lyal ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
De president van het Gerecht van eerste aanleg van de                tenuitvoerlegging van Beschikking 94/815/EG van de Com
Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli            missie van 30 november 1994 inzake een procedure op
1995 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde            grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126
zaken T-61 /95 R en T-62/95 R : CIMPOR — Cimentos de                 en 33.322 — Cement, PB 1994 , L 343 , blz . 1 ), voor zover
Portugal , SA et SECIL — Companhia Geral de Cal e                    verzoekster daarin een geldboete van 1 856 000 ecu wordt
Cimento , SA tegen Commissie van de Europese Gemeen                 opgelegd, heeft de president van het Gerecht op 1 1 augustus
                                                                     1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
schappen .
                                                                     volgt:
(') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                 1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                     2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-502/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 16 november 2007 — K-1 Sp. z o.o. w Toruniu/Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 16 november 2007 — K-1 Sp. z o.o. w Toruniu/Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
   (Zaak C-502/07)
   (2008/C 22/55)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Naczelny Sąd Administracyjny
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K-1 Sp. z o.o. w Toruniu

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
   Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit artikel 2, lid 2, van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) (1) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, junctis de artikelen 2 en 10, leden 1, sub a, en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, de mogelijkheid uit dat een tot de belasting op goederen en diensten gehouden belastingplichtige (btw-plichtige) de verplichting wordt opgelegd tot betaling van een bijkomende belastingschuld als bedoeld in artikel 109, leden 5 en 6, van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten, wanneer wordt vastgesteld dat de btw-plichtige in de belastingaangifte een hoger bedrag als terug te geven verschil in belasting of terug te geven voorbelasting heeft opgegeven dan het verschuldigde bedrag?

               2)

               Kunnen de „bijzondere maatregelen” als bedoeld in artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, gelet op hun karakter en doel, bestaan in de mogelijkheid dat aan de btw-plichtige een bijkomende belastingschuld wordt opgelegd die bij beslissing van de belastingdienst wordt bepaald, wanneer objectief wordt vastgesteld dat de belastingplichtige een te hoog bedrag als terug te geven verschil in belasting of terug te geven voorbelasting heeft opgegeven?

               3)

               Is in de bevoegdheid die is voorzien in artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, het recht vervat op invoering van een bijkomende belastingschuld als vastgesteld in artikel 109, leden 5 en 6, van de wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten?

      (1)  PB L 71, blz. 1301-1303.

      (2)  PB L 145, blz. 1-40.


title: Zaak C-203/13: Beschikking van de president van het Hof van 12 september 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/10

         Beschikking van de president van het Hof van 12 september 2013 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-203/13) (1)

   2013/C 377/22
   Procestaal: Bulgaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Zaak T-630/13: Beroep ingesteld op 28 november 2013 — DK Recycling und Roheisen/Commissie

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/15

         Beroep ingesteld op 28 november 2013 — DK Recycling und Roheisen/Commissie
   (Zaak T-630/13)
   2014/C 31/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: DK Recycling und Roheisen GmbH (Duisburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Altenschmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad (C(2013) 5666, PB L 240, blz. 27) nietig verklaren voor zover daarbij is geweigerd de in bijlage I, onder punt A en punt D, vermelde installaties met identificatiecodes DE000000000001320 en DE-new-14220-0045 op te nemen op de overeenkomstig artikel 11, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG door Duitsland bij de Commissie ingediende lijst van onder richtlijn 2003/87/EG vallende installaties en van de desbetreffende voorlopige jaarlijkse hoeveelheden emissierechten die kosteloos aan deze installaties zouden moeten worden toegewezen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster in wezen het volgende aan:

               —

               Het bestreden besluit, voor zover dit door verzoekster wordt aangevochten, schendt richtlijn 2003/87/EG en besluit 2011/278/EU (2). Het besluit is bovendien onverenigbaar met het evenredigheidsbeginsel en met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het is ook niet afdoende gemotiveerd.

               —

               Voor zover de weigering om emissierechten kosteloos toe te wijzen aan verzoeksters installaties erop berust dat haar door Duitsland voorlopig extra kosteloze emissierechten waren toegewezen ter compensatie van onbillijke gevolgen, betoogt verzoekster dat besluit 2011/278, anders dan de Commissie meent, niet in de weg staat aan deze toewijzing. In ieder geval is een bijzondere toewijzing wegens onbillijke situaties, ter compensatie van onredelijke belastingen als gevolg van de emissiehandel, vereist op grond van de waarborgen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, alsmede het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Voor zover de weigering om emissierechten kosteloos toe te wijzen aan verzoeksters installaties erop berust dat haar door Duitsland voorlopig extra kosteloze emissierechten voor de productie van zinkconcentraat in verzoeksters hoogoven op basis van een procesemissiessubinstallatie waren toegewezen, voert verzoekster aan dat het aangevochten besluit onverenigbaar is met besluit 2011/278 alsmede dat het op tegenstrijdige wijze en ontoereikend is gemotiveerd.

               —

               Ten slotte voert verzoekster schending aan van de vereisten van een behoorlijke administratieve praktijk overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Voorafgaand aan het besluit is verzoekster niet in de gelegenheid gesteld haar standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (2)  2011/278/EU: Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad [Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772] (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-102/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Cornwell/Commissie

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/23

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2008 — Cornwell/Commissie
   (Zaak T-102/04) (1)

   (2008/C 247/47)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-511/07: Beroep ingesteld op 21 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/33

         Beroep ingesteld op 21 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-511/07)
   (2008/C 22/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en U. Wölker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door het niet meedelen van de gegevens die moesten worden verstrekt op grond van artikel 3, lid 1, sub f, van beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (1), gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 4, lid 1, sub b en d, van beschikking nr. 2005/166/EG van de Commissie van 10 februari 2005 tot vaststelling van regels voor de uitvoering van beschikking nr. 280/2004/EG (2), de krachtens deze bepalingen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie verwijt verweerder de verplichtingen van beschikking 280/2004, gelezen in samenhang met beschikking 2005/166, niet volledig te zijn nagekomen. In de eerste plaats heeft verweerder immers nagelaten in zijn jaarlijkse verslag volledige informatie te verstrekken over de gebruikte methoden en de soorten activiteitsgegevens en emissiefactoren die worden gebruikt voor de hoofdbronnen van de Gemeenschap. In de tweede plaats heeft het Groothertogdom Luxemburg de Commissie evenmin een algemene algehele onzekerheidsevaluatie omtrent de elementen van het Luxemburgse verslag betreffende de nationale inventarisatie meegedeeld.

      (1)  PB L 49, blz. 1.

      (2)  PB L 55, blz. 57.


title: Zaak C-473/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 22 oktober 2012 — Beroepsinstituut van vastgoedmakelaars (BIV)/Geoffrey Englebert, Immo 9 BVBA, Grégory Francotte

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 22 oktober 2012 — Beroepsinstituut van vastgoedmakelaars (BIV)/Geoffrey Englebert, Immo 9 BVBA, Grégory Francotte
   (Zaak C-473/12)
   2013/C 26/36
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Beroepsinstituut van vastgoedmakelaars (BIV)

      Verwerende partijen: Geoffrey Englebert, Immo 9 BVBA, Grégory Francotte

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 13, lid 1, sub g, in fine, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1) aldus te worden geïnterpreteerd dat het de lidstaten vrij staat al dan niet in een uitzondering te voorzien op de in artikel 11, lid 1, bedoelde onmiddellijke informatieplicht, indien dit noodzakelijk is ter bescherming van de rechten en vrijheden van anderen of zijn de lidstaten ter zake aan beperkingen onderworpen?

               2)

               Vallen de beroepsactiviteiten van privédetectives, die door het interne recht worden geregeld en worden uitgeoefend ten dienste van overheden die ertoe zijn gemachtigd elke inbreuk op de bepalingen tot bescherming van een beroepstitel en tot organisatie van een beroep aan te klagen bij de gerechtelijke overheden, naar gelang van de omstandigheden, onder de uitzondering bedoeld in artikel 13, lid 1, sub d en g, in fine, van de voormelde richtlijn?

               3)

               Is, indien het antwoord op de tweede vraag ontkennend zou zijn, artikel 13, lid 1, sub d en g, in fine, van de voormelde richtlijn verenigbaar met artikel 6, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, meer bepaald met het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie?

      (1)  PB L 281, blz. 31.


title: Zaak T-412/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — M/Ombudsman ( Niet-contractuele aansprakelijkheid — Ad acta leggen door Commissie van klacht betreffende handelswijze van lidstaat — Besluit van Europese Ombudsman betreffende afhandeling van klacht — Fouten van Commissie bij vaststelling van gevallen van wanbeheer — Vermelding van naam van verzoeker — Schending van recht op eerbiediging van privéleven, van evenredigheidsbeginsel en van beginsel van hoor en wederhoor — Morele schade — Causaal verband )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — M/Ombudsman
   (Zaak T-412/05) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid - Ad acta leggen door Commissie van klacht betreffende handelswijze van lidstaat - Besluit van Europese Ombudsman betreffende afhandeling van klacht - Fouten van Commissie bij vaststelling van gevallen van wanbeheer - Vermelding van naam van verzoeker - Schending van recht op eerbiediging van privéleven, van evenredigheidsbeginsel en van beginsel van hoor en wederhoor - Morele schade - Causaal verband’)
   (2008/C 285/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: M (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Vandersanden en A. Kalogeropoulos, vervolgens A. Kalogeropoulos en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: J. Sant'Anna en G. Grill, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering krachtens artikel 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden doordat hij bij naam wordt genoemd in het besluit van de Europese Ombudsman van 18 juli 2002 betreffende klacht nr. 1288/99/OV en betreffende verzuim van de Ombudsman met betrekking tot het onderzoek van deze klacht en de conclusies die hij in dat besluit heeft getrokken.
   Dictum

               1)

               De Europese Ombudsman wordt veroordeeld tot betaling aan M van een schadevergoeding van 10 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak C-54/08: Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/16

         Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-54/08)
   (2008/C 107/24)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de artikelen 43 en 45 EG heeft geschonden door in § 5 van de Bundesnotarordnung het Duitse staatsburgerschap als voorwaarde te stellen voor toegang tot het ambt van notaris;

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, doordat zij richtlijn 89/48/EG (dan wel richtlijn 2005/36/EG) voor het ambt van notaris niet heeft uitgevoerd, deze richtlijn en de artikelen 43 en 45 EG heeft geschonden;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 43 EG verbiedt elke discriminatie op grond van nationaliteit die het gevolg is van wettelijke bepalingen die de vrijheid van vestiging beperken. Krachtens artikel 45, eerste alinea, EG is het hoofdstuk inzake het recht van vestiging niet van toepassing op werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in een lidstaat, zelfs indien deze slechts voor een bepaalde gelegenheid geschieden.
   Overeenkomstig de Bundesnotarordnung mogen in Duitsland alleen Duitse staatsburgers worden benoemd tot notaris. De bepaling die aan de orde is, discrimineert derhalve op grond van nationaliteit en maakt inbreuk op de vrijheid van vestiging van staatsburgers van andere lidstaten, door hen te beletten het ambt van notaris uit te oefenen.
   Volgens de Commissie vallen de werkzaamheden van notarissen niet onder de uitzondering van artikel 45 EG, zodat de vrijheid van vestiging op dit ambt van toepassing is.
   Ter beantwoording van de vraag, wat „openbaar gezag” in de zin van artikel 45 EG betekent, moet enerzijds worden aangeknoopt bij het nationale begrip. Voor werkzaamheden die in een lidstaat niet tot het openbaar gezag worden gerekend, kan geen beroep worden gedaan op de uitzondering, zelfs wanneer dezelfde werkzaamheden in andere lidstaten wel tot het openbaar gezag worden gerekend. Anderzijds dienen het begrip openbaar gezag en de draagwijdte ervan voor de uitlegging in de zin van artikel 45 EG gemeenschapsrechtelijk te worden bepaald en dient de betekenis ervan door het Hof autonoom en op eenvormige wijze te worden uitgelegd. Het feit dat de Duitse wetgever en de Duitse rechterlijke instanties de werkzaamheden van een notaris principieel als deelname aan het nationale openbaar gezag beschouwden, betekent niet dat deze werkzaamheden bij de striktere gemeenschapsrechtelijke beoordeling reeds daarom kunnen worden uitgezonderd van de vrijheid van vestiging. Als uitzondering op een fundamentele vrijheid moet artikel 45, eerste alinea, EG immers beperkt worden uitgelegd.
   In de huidige stand van de marktintegratie levert het aanzienlijke problemen op om een inhoudelijke rechtvaardiging te vinden voor de voorwaarde van het staatsburgerschap in verband met de werkzaamheden van notarissen. Voor geen van deze werkzaamheden, zelfs wanneer zij van overheidswege plaatsvinden, is een bijzondere verbondenheid met de staat vereist, zoals eigen is aan het staatsburgerschap. Aan deze werkzaamheden is evenmin het risico verbonden dat door de uitoefening van overheidsbevoegdheden en door de inzet van machtsmiddelen van de staat conflicten met de eigen staatsburgers ontstaan.
   De door de Bondsrepubliek Duitsland ter rechtvaardiging van het vereiste van staatburgerschap aangevoerde werkzaamheden — de opmaak van akten van rechtshandelingen en overeenkomsten, de bewijskracht van dergelijke akten, de aanbrenging van een executoirverklaring en de juridische advisering die verband houdt met de opmaak van akten — volstonden niet als rechtvaardiging voor de toepassing van artikel 45 EG. Voor zover zij al deelnemen aan de uitoefening van het openbaar gezag, gebeurt dat enkel op indirecte wijze. Voorts moet de uitoefening van het openbaar gezag niet worden verward met werkzaamheden in dienst van het algemeen belang. Algemeen nut valt niet noodzakelijkerwijs onder het openbaar gezag; activiteiten die het algemeen belang dienen in plaats van de belangen van een individu, vinden niet per se plaats door de overdracht van openbaar gezag. Terwijl de daadwerkelijke uitoefening van het openbaar gezag dus aan de eigen staatsburgers kan worden voorbehouden, kan de uitvoering van een bepaalde werkzaamheid in het algemene belang, zoals dat bijvoorbeeld het geval is bij de vrijwillige rechtspleging, ook worden gewaarborgd door de toegang tot het ambt en de gedragsregels aan bijzondere regelingen en aan bijzonder toezicht te onderwerpen.
   De Commissie is dus van mening dat geen van de werkzaamheden waarmee notarissen in Duitsland zijn belast, afzonderlijk of alle tezamen beschouwd, een rechtstreekse en specifieke deelname aan de uitoefening van het openbaar gezag in de zin van de rechtspraak vormt.


title: Gevoegde zaken C-431/09 en C-432/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09)/Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)/Agicoa Belgium BVBA (C-432/09) (Auteursrecht — Satellietomroep — Richtlijn 93/83/EEG — Artikelen 1, lid 2, sub a, en 2 — Mededeling aan publiek per satelliet — Aanbieder van satellietpakket — Eenheid van mededeling aan publiek per satelliet — Verantwoordelijkheid voor deze mededeling — Toestemming van houders van auteursrechten voor deze mededeling)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09)/Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)/Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)
   (Gevoegde zaken C-431/09 en C-432/09) (1)

   (Auteursrecht - Satellietomroep - Richtlijn 93/83/EEG - Artikelen 1, lid 2, sub a, en 2 - Mededeling aan publiek per satelliet - Aanbieder van satellietpakket - Eenheid van mededeling aan publiek per satelliet - Verantwoordelijkheid voor deze mededeling - Toestemming van houders van auteursrechten voor deze mededeling)
   2011/C 355/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Airfield NV, Canal Digitaal BV (C-431/09), Airfield NV (C-432/09)

      Verwerende partijen: Belgische Vereniging van Auteurs, Componisten en Uitgevers CVBA (Sabam) (C-431/09), Agicoa Belgium BVBA (C-432/09)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Hof van beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, sub a, en b, en 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15) — Uitsluitend recht van de auteur om de mededeling van zijn werk toe te staan — Uitzending door een omroeporganisatie van programmadragende signalen bestemd voor digitale televisie via een autonome satelliet — Daaropvolgende doorgifte van deze signalen — Toestemming van de houders van de rechten

      Dictum

   Artikel 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel, moet aldus worden uitgelegd dat een aanbieder van een satellietpakket voor zijn interventie in de directe en de indirecte doorgifte van televisieprogramma’s als die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn, toestemming van de betrokken rechthebbenden moet verkrijgen, tenzij deze rechthebbenden met de betrokken omroeporganisatie zijn overeengekomen dat de beschermde werken ook via deze aanbieder aan het publiek worden meegedeeld, op voorwaarde dat, in dat laatste geval, de interventie van deze aanbieder deze werken niet voor een nieuw publiek toegankelijk maakt.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-189/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico (IRCCS) — Fondazione Santa Lucia/Cassa conguaglio per il settore elettrico e.a. (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/96/EG — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Belastingverlagingen — Materiële werkingssfeer — Voordelen met betrekking tot de bijdragen voor de algemene kosten van de stroominfrastructuur — Artikel 17 — Energie-intensieve bedrijven — Voordelen die enkel aan dergelijke bedrijven binnen de verwerkende industrie worden toegekend — Toelaatbaarheid)

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/2

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 18 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico (IRCCS) — Fondazione Santa Lucia/Cassa conguaglio per il settore elettrico e.a.
   (Zaak C-189/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/96/EG - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Belastingverlagingen - Materiële werkingssfeer - Voordelen met betrekking tot de bijdragen voor de algemene kosten van de stroominfrastructuur - Artikel 17 - Energie-intensieve bedrijven - Voordelen die enkel aan dergelijke bedrijven binnen de verwerkende industrie worden toegekend - Toelaatbaarheid))
   (2017/C 070/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico (IRCCS) — Fondazione Santa Lucia

      Verwerende partijen: Cassa conguaglio per il settore elettrico, Ministero dello Sviluppo Economico, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Autorità per l’energia elettrica e il gas

      In tegenwoordigheid van: 2M SpA

      Dictum

               1)

               Artikel 17, lid 1, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „belastingverlagingen” ook betrekking heeft op de voordelen met betrekking tot bijdragen zoals die aan de orde in het hoofdgeding, voor de algemene kosten van de Italiaanse stroominfrastructuur, die door het nationale recht worden toegekend aan energie-intensieve bedrijven in de zin van die bepaling, onder voorbehoud van verificatie door de verwijzende rechter van de feiten en de nationale rechtsregels waarop dit antwoord van het Hof is gebaseerd.

               2)

               Artikel 17, lid 1, van richtlijn 2003/96 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling waarbij belastingverlagingen op het elektriciteitsverbruik enkel worden toegekend aan die energie-intensieve bedrijven in de zin van die bepaling die behoren tot de verwerkende industrie.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak T-9/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2008 — Volkswagen/BHIM (Silhouet van wagen met koplampen) (Gemeenschapsmerk — Afstand van nationale inschrijving — Afdoening zonder beslissing)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2008 — Volkswagen/BHIM (Silhouet van wagen met koplampen)
   (Zaak T-9/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Afstand van nationale inschrijving - Afdoening zonder beslissing)
   (2008/C 223/77)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-P. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus en R. Jepsen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2007 (zaak R 1306/2007-4) inzake een internationale inschrijving, krachtens het Protocol bij de Schikking van Madrid betreffende de internationale inschrijving van merken, ondertekend te Madrid op 27 juni 1989, van het beeldmerk bestaande in het silhouet van een wagen met koplampen
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Arrest van het Hof van 6 april 2017 in zaak E-5/16 — Gemeente Oslo (Richtlijn 2008/95/EG — Merken — Auteursrecht — Openbare orde — Publiek domein — Onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Tekens die uitsluitend bestaan uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft)

text:
               13.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/18

         ARREST VAN HET HOF
   van 6 april 2017
   in zaak E-5/16
   Gemeente Oslo

      (Richtlijn 2008/95/EG — Merken — Auteursrecht — Openbare orde — Publiek domein — Onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Tekens die uitsluitend bestaan uit de vorm die een wezenlijke waarde aan de waar geeft)

   (2017/C 224/09)
   In zaak E-5/16, gemeente Oslo — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Noorse Kamer van beroep voor industriële-eigendomsrechten (Klagenemnda for industrielle rettigheter) over de uitlegging van Richtlijn 2008/95/EG betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, en met name artikel 3, lid 1, onder b) tot en met f), heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 6 april 2017 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De inschrijving als merk van een teken dat bestaat uit werken waarvoor de looptijd van de auteursrechtelijke bescherming is verstreken, is op zich niet in strijd met de openbare orde of de goede zeden in de zin van artikel 3, lid 1, onder f), van Richtlijn 2008/95/EG.

               2.

               Of de inschrijving als merk van tekens die bestaan uit kunstwerken moet worden geweigerd op basis van de goede zeden in de zin van artikel 3, lid 1, onder f), van Richtlijn 2008/95/EG, hangt met name af van de status of de perceptie van het kunstwerk in het betrokken EER-land. Bij die beoordeling kan het risico op verduistering of schending van een werk van belang zijn.

               3.

               De inschrijving van een teken kan slechts worden geweigerd op basis van de in artikel 3, lid 1, onder f), van Richtlijn 2008/95/EG opgenomen uitzondering betreffende de openbare orde als het teken uitsluitend bestaat uit een werk dat tot het publieke domein behoort en de inschrijving van dit teken een daadwerkelijke en voldoende ernstige bedreiging van een fundamenteel maatschappelijk belang zou vormen.

               4.

               Artikel 3, lid 1, onder e), iii), van Richtlijn 2008/95/EG kan van toepassing zijn op tweedimensionale voorstellingen van driedimensionale vormen, waaronder beeldhouwwerken.

               5.

               Artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 2008/95/EG moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op tweedimensionale en driedimensionale voorstellingen van de vorm van een waar.

               6.

               Artikel 3, lid 1, onder b), van Richtlijn 2008/95/EG moet aldus worden uitgelegd dat een teken dat een beschrijvend karakter heeft in de zin van artikel 3, lid 1, onder c), noodzakelijkerwijs elk onderscheidend vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), mist. Mocht de verwijzende instantie vaststellen dat het betrokken teken geen beschrijvend karakter heeft, kan zij het onderscheidend vermogen ervan voor de toepassing van artikel 3, lid 1, onder b), beoordelen met betrekking tot de waren of diensten waarop dat merk betrekking heeft, en tot de vermoedelijke verwachting van de redelijk geïnformeerde, omzichtige en oplettende gemiddelde consument van de betrokken categorie waren en goederen.