               6.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/8

         Beroep tegen Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 juli 2011
   (Zaak E-9/11)
   2011/C 294/08
   Op 21 juli 2011 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Florence Simonetti Gjermund Mathisen, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, Belgium.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoekt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

               het Koninkrijk Noorwegen, door inzake de rechten van in de EER gevestigde personen en ondernemingen om deelnemingen te bezitten en stemrecht uit te oefenen op gereglementeerde markten in Noorwegen de beperkingen in stand te houden als bedoeld in artikel 35, leden 1, 2 en 3, en artikel 36 van de Wet nr. 74 van 29 juni 2007 betreffende gereglementeerde markten (hierna de „Beurswet” genoemd) en artikel 5-3, leden 1, 2 en 3, en artikel 5-4 van de Wet van 5 juli 2002 betreffende de registratie van financiële instrumenten (hierna de „Wet effectenbewaarinstellingen” genoemd), de krachtens de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure wordt verwezen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Noorse wetgeving beperkt het bezit van en het stemrecht in infrastructuurinstellingen voor financiële diensten. De Beurswet verbiedt, als basisregel, een deelneming van meer dan 20 % van de aandelen in beursinstellingen en stemrechten voor meer dan 20 % van het stemgerechtigde kapitaal bezit of meer dan 30 % van de op de algemene vergadering vertegenwoordigde stemmen. Overeenkomstige regels ten aanzien van effectenbewaarinstellingen zijn vastgelegd in de Wet effectenbewaarinstellingen;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de bestreden wetgeving onverenigbaar is met zowel de vrijheid van vestiging volgens artikel 31 van de EER-Overeenkomst als met het vrij verkeer van kapitaal volgens artikel 40 van de EER-Overeenkomst;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt in het bijzonder dat de omstreden wetgeving niet noodzakelijk is om de goede werking en de efficiëntie van de financiële markten te bevorderen en om bij marktspelers vertrouwen te wekken in de onafhankelijkheid en de onpartijdigheid van de instellingen. De Autoriteit betoogt dat er minder beperkende maatregelen beschikbaar zijn die voldoende effectief zouden zijn.


title: Zaak C-152/01: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kyocera Electronics Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld

text:
C 186/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.6.2001
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               2.   bijgevolg het beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak
Borislav Erdeljan, route de Thionville 90, betreffende hogere              voor afdoening (of voor schorsing hangende de uitspraak
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                van het Hof in zaak C-310/99, Italië/Commissie) naar het
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                   Gerecht te verwijzen;
21 mei 1999, Schioccet/Commissie (T-169/98 en T-170/98,
nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot           3.   de Commissie te veroordelen in de door rekwirante ter
vernietiging van die beschikking en tot toewijzing van de                  zake van de incidentele procedure voor het Gerecht van
conclusies van rekwirante in eerste aanleg, andere partij bij de           eerste aanleg en de onderhavige hogere voorziening
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                        gemaakte kosten en de beslissing omtrent de kosten in de
(gemachtigde: M. Wolfcarius, bijgestaan door J.-L. Fagnart),               hoofdzaak aan te houden.
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
mann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Mac-
ken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op    Middelen en voornaamste argumenten
16 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                               De tegen de bestreden beschikking aangevoerde middelen
                                                                      rechtens zijn de volgende:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                      —    schending en onjuiste toepassing van de artikelen 111 en
2)    Schioccet SARL wordt verwezen in de kosten.                          114 van het Reglement voor de procesvoering van het
                                                                           Gerecht;
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                           —    schending en onjuiste toepassing van de bepalingen van
                                                                           het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                           betreffende de berekening van de beroepstermijnen in
                                                                           geval van publicatie van de bestreden handeling;
                                                                      —    gebrek aan motivering ten aanzien van de argumenten
                                                                           rechtens van rekwiranten betreffende de toepassing van
                                                                           de termijnvoorschriften;
Hogere voorziening, op 27 maart 2001 ingesteld door                   —    subsidiair, dwaling ten aanzien van het recht en gebrek
Confederazione generale dell’industria italiana (Confin-                   aan motivering ten aanzien van de kwestie van ver-
dustria), gevestigd te Rome; Confederazione Generale                       schoonbare dwaling.
Italiana del Commercio, del Turismo, dei Servizi e delle
PMI (Confcommercio), gevestigd te Rome; Confartigia-
nato, gevestigd te Rome; Associazione Bancaria Italiana
(ABI), gevestigd te Rome; Associazione Nazionale fra le
Imprese Assicuratrici (ANIA), gevestigd te Milaan, en
Banco di Napoli SpA, gevestigd te Napels, tegen de
beschikking, op 19 januari 2001 in zaak T-126/00, Confe-
derazione generale dell’industria italiana (Confindustria)
                                                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 maart 2001 om
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kyocera
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                         Electronics Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-152/01)
                       (Zaak C-141/01 P)
                                                                                (2001/C 186/08)
                        (2001/C 186/07)
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 1 maart 2001,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april 2001,
(Tweede kamer — uitgebreid) is op 27 maart 2001 hogere                in het geding tussen Kyocera Electronics Europe GmbH en
voorziening ingesteld door Confederazione generale dell’in-           Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de Europese
dustria italiana (Confindustria) en andere tegen de beschikking,      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
op 19 januari 2001 in zaak T-126/00 tussen Confederazione             de navolgende vragen:
generale dell’industria italiana (Confindustria) en andere en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                 1.   Moet artikel 3, lid 2, sub a, van verordening (EEG)
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 nr. 1495/80 (1) van de Commissie van 11 juni 1980
pen (Tweede kamer uitgebreid).                                             betreffende de toepassing van sommige bepalingen van
                                                                           de artikelen 1, 3 en 8 van verordening (EEG)
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                           nr. 1224/80 (2) van de Raad inzake de douanewaarde
                                                                           van de goederen, in de versie van verordening (EEG)
1.    de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de              nr. 220/85 (3), aldus worden uitgelegd, dat de betalingen
      Europese Gemeenschappen van 19 januari 2001 te                       van interest onderscheiden zijn van de prijs van de
      vernietigen;                                                         goederen, wanneer op het relevante tijdstip van de
 ---pagebreak--- 30.6.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 186/5
      aanvaarding van de goederenaangifte bij de douane                   Dat het doel en de strekking van het toepasselijke
      enkel de factuur met de nettoprijs van de goederen is               gemeenschapsrecht niet zijn geschonden, wordt bevestigd
      overgelegd, waaruit — evenmin als uit de aangifte inzake            door de regeling die kort nadien in het licht van de
      de douanewaarde — expliciet noch impliciet kan worden               ervaring werd opgesteld [verordening nr. 1422/97 van
      afgeleid, dat in het kader van de aankopen waarvan de               de Raad (2)].
      waarde moet worden vastgesteld, door de koper aan de
      verkoper ook interesten zijn betaald?
                                                                          Wat de niet-toepassing van de buitengewone
2.    Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord:                   braaklegging voor akkerbouwgewassen in Regadio be-
                                                                          treft, beroepen zij zich op de feitelijke omstandigheden
      Maken de betaalde interesten deel uit van de douanewaar-            (droogte en Toetredingsakte), zoals vermeld in verorde-
      de van de goederen?                                                 ning nr. 1040/95 van de Commissie (3), evenals op een
                                                                          overeenkomst die helaas enkel kan worden bewezen
(1) PB L 154 van 21.06.1980, blz. 14.                                     wanneer die door de Commissie wordt erkend.
(2) PB L 134 van 31.06.1980, blz. 1.
(3) PB L 25 van 30.01.1985, blz. 7.                                  —    (Subsidiair) Het bedrag van de financiële correctie omvat
                                                                          twijfelachtige begrippen en volgt uit een berekening die
                                                                          in strijd is met de geldende regeling. Ook wanneer de
                                                                          begrippen van de Commissie bij de correctie worden
                                                                          betrokken is de berekening ervan onjuist.
Beroep, op 9 april 2001 ingesteld door Koninkrijk Spanje
                                                                     (Akkerbouwgewassen: kwalitatieve en kwantitatieve tekort-
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     komingen bij de controles in de Comunidad Autónoma de
                                                                     Andalucı́a in 1996 en 1997)
                        (Zaak C-153/01)
                        (2001/C 186/09)                              —    De verrichte controles overschrijden het in de regeling
                                                                          vereiste minimum ruimschoots. De vermeende vertragin-
                                                                          gen bij de controles via klassieke methoden dienen geen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          gevolgen te hebben, omdat de controles via teledetectie
op 9 april 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                          dat verplichte minimum op zich reeds overschrijden.
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
                                                                          Bovendien moet niet worden vergeten, dat de extra
woordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del Estado, als
                                                                          controles via klassieke methoden gedeeltelijk na 31 au-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
                                                                          gustus werden verricht, en dat het dus gaat om aanvullen-
Spaanse ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.
                                                                          de controles die in de tijd volgen op de aanvankelijke
                                                                          controles. De Commissie bleef zwijgen toen haar twee
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          keer werd gevraagd of het verrichten van extra controles
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van             na 31 augustus onjuist was. Het is incoherent om de
      5 februari 2001 (1) houdende onttrekking aan commu-                 correctie te verhogen naar evenredigheid van het aantal
      nautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lid-             aanvullende controles, want dat komt neer op meer
      staten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds               sancties naarmate meer wordt gecontroleerd.
      voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben
      verricht, en
                                                                          Volgens de Spaanse autoriteiten is de correctie met
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                             betrekking tot de controles via teledetectie en via klassieke
                                                                          methoden in Andalusië in 1997 nietig om nog twee
                                                                          redenen naast het reeds gestelde:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          1.    De gegevens die de Commissie voor het oogstjaar
(Akkerbouwgewassen: onvoldoende buitengewone braakleg-                          1997 hanteert zijn verkeerd, omdat zij betrekking
ging in 1995)                                                                   hebben op het oogstjaar 1996. Er is dus sprake van
                                                                                een duidelijk feitelijke vergissing.
—     Er is geen sprake van niet-nakoming op grond waarvan
      een financiële correctie kan worden toegepast: de Spaanse           2.    De correctie met betrekking tot het oogstjaar 1997
      autoriteiten zijn van mening, dat zij het gemeenschaps-                   schendt de rechten van de verdediging, omdat
      recht niet hebben geschonden.                                             inbreuk is gemaakt op het beginsel van hoor en
                                                                                wederhoor.
      Wat de niet-toepassing van de buitengewone
      braaklegging in Secano betreft, gaan zij uit van een
      materiële en doelgerichte uitlegging van het toepasselijke          Ook wanneer het Hof van mening zou zijn dat een
      recht, gebaseerd op een door de Commissie erkend feit:              financiële correctie zou moeten worden toegepast, is
      de extreme droogte in 1994 dwong de landbouwers over                er geen rechtvaardiging voor het door de Commissie
      te schakelen op gewassen die weinig water nodig hebben.             vastgestelde bedrag.


title: Zaak C-93/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/35/EG — Milieu — Inspraak van publiek in opstelling van bepaalde plannen en programma's — Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/4

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 27 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-93/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/35/EG - Milieu - Inspraak van publiek in opstelling van bepaalde plannen en programma's - Niet-omzetting binnen voorgeschreven termijn)
   (2007/C 283/06)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling, binnen gestelde termijn, van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17)
   Dictum

               1)

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen binnen de voorgeschreven termijn vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen;

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 september 2003 in zaak C-58/01 (verzoek van de Special Commissioners of Income Tax om een prejudiciële beslissing): Océ van der Grinten NV tegen Commissioners of Inland Revenue ("Richtlĳn 90/435/EEG — Vennootschapsbelasting — Moedermaatschappĳen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten — Begrip bronbelasting")

text:
15.11.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 275/7
                     ARREST VAN HET HOF                                       2)    Artikel 7, lid 2, van richtlijn 90/435 van de Raad van 23 juli
                                                                                1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor
                                                                                moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-
                            (Vijfde kamer)                                          lende lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat op grond
                                                                                daarvan een belasting mag worden geheven als de 5 %-
                                                                                belasting bedoeld in de overeenkomst inzake dubbele belasting
                      van 25 september 2003                                         die in het hoofdgeding aan de orde is, ook al gaat het daarbij
                                                                                voor het deel dat drukt op de door de dochteronderneming
                                                                                aan de moedermaatschappij uitgekeerde dividenden, om een
in zaak C-58/01 (verzoek van de Special Commissioners                               bronbelasting in de zin van artikel 5, lid 1, van de richtlijn.
of Income Tax om een prejudiciële beslissing): Océ
van der Grinten NV tegen Commissioners of Inland                              3)    Bij onderzoek van de derde vraag is niet gebleken van formele
                              Revenue (1)                                           of procedurele gebreken die de geldigheid van artikel 7, lid 2,
                                                                                van de richtlijn kunnen aantasten.
(„Richtlijn 90/435/EEG — Vennootschapsbelasting — Moe-
dermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillen-                    (1) PB C 134 van 5.5.2001.
              de lidstaten — Begrip bronbelasting”)
                           (2003/C 275/12)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 30 september 2003
                                                                              in zaak C-76/01 P: Comité des industries du coton et des
                                                                              fibres connexes de l’Union européenne (Eurocoton) e.a. (1)
In zaak C-58/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van de Special Commissioners of Income
Tax (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding                    („Hogere voorziening — Dumping — Verwerping door Raad
tussen Océ van der Grinten NV en Commissioners of Inland                      van voorstel voor verordening tot instelling van definitieve
Revenue, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                antidumpingrechten — Ontbreken van gewone meerderheid
artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van                    die nodig is voor vaststelling van verordening — Verstrijken
23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling               van termijn voor antidumpingonderzoek — Begrip voor
voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit                                beroep vatbare handeling — Motiveringsplicht”)
verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6), alsmede over de
uitlegging en de geldigheid van artikel 7, lid 2, van die
richtlijn, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                                        (2003/C 275/13)
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                                               (Procestaal: Engels)
25 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)    Een belasting als de 5 %-belasting bedoeld in de overeenkomst
      inzake dubbele belasting die in het hoofdgeding aan de orde is,
      vormt voor het deel dat drukt op de dividenduitkering door de
      in het Verenigd Koninkrijk gevestigde dochteronderneming aan            In zaak C-76/01 P, Comité des industries du coton et des fibres
      de in een andere lidstaat gevestigde moedermaatschappij, een            connexes de l’Union européenne (Eurocoton), gevestigd te
      bronbelasting op de door een dochteronderneming aan de                  Brussel (België), Ettlin Gesellschaft für Spinnerei und Weberei
      moedermaatschappij uitgekeerde winst in de zin van artikel 5,           AG, gevestigd te Ettlingen (Duitsland), Textil Hof Weberei
      lid 1, van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli                 GmbH & Co. KG, gevestigd te Hof (Duitsland), H. Hecking
      1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor            Söhne GmbH & Co., gevestigd te Stadtlohn (Duitsland),
      moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-              Spinnweberei Uhingen GmbH, gevestigd te Uhingen (Duits-
      lende lidstaten. Voor het deel dat drukt op het belastingkrediet        land), F. A. Kümpers GmbH & Co., gevestigd te Rheine
      waarop die dividenduitkering in het Verenigd Koninkrijk recht           (Duitsland), Tenthorey SA, gevestigd te Éloyes (Frankrijk), Les
      geeft, vormt die belasting evenwel geen door artikel 5, lid 1,          tissages des héritiers de G. Perrin — Groupe Alain Thirion
      van de richtlijn verboden bronbelasting.                                (HPG—GAT Tissages), gevestigd te Cornimont (Frankrijk),


               10.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/6

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Hurtigruten ASA op 29 augustus 2011
   (Zaak E-10/11)
   2011/C 325/03
   Op 29 augustus 2011 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Hurtigruten ASA, vertegenwoordigd door Siri Teigum, advocaat, en Odd Stemsrud, advocaat, Advokatfirmaet Thommessen AS, Haakon VII's gate 10, 0116 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 205/11/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 29 juni 2011 inzake de aanvullende overeenkomst over Hurtigruten-dienst nietig te verklaren;

               2.

               of, subsidiair, te verklaren dat de artikelen 2, 3 en 4 van Besluit nr. 205/11/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 29 juni 2011 geen uitwerking hebben voor zover daarin de terugbetaling wordt bevolen van de steun waarnaar in artikel 1 van het besluit is verwezen; en

               3.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te verwijzen in haar eigen kosten en die van Hurtigruten ASA.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster, Hurtigruten ASA, is een naamloze vennootschap die reis- en vervoersactiviteiten verricht in Noorwegen en daarbuiten;

               —

               Op 28 november 2008 hebben de Noorse autoriteiten de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ervan in kennis gesteld dat over de overeenkomst tussen de Noorse autoriteiten en Hurtigruten ASA over de aankoop van vervoersdiensten tussen Bergen en Kirkenes in Noorwegen opnieuw werd onderhandeld. Op 14 juli 2010 deelde de Toezichthoudende autoriteit van de EVA de Noorse autoriteiten mee dat zij de formele onderzoeksprocedure van artikel 1, lid 2, van deel I van Protocol 3 bij de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie zou inleiden met betrekking tot de aanvullende betalingen aan Hurtigruten in 2008;

               —

               Bij Besluit nr. 205/11/COL, stelde de Toezichthoudende Autoriteit van EVA vast dat de aanvullende overeenkomst staatsteun vormde die onverenigbaar is met de werking van de EER-overeenkomst in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst in zoverre zij een vorm van overcompensatie voor een publieke dienst inhoudt;

               —

               Verzoekster voert onder andere aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van EVA het bestreden besluit heeft gebaseerd op kennelijk onjuiste rechtsopvattingen en/of een kennelijk onjuiste beoordeling:

                           —

                           op grond van artikel 59, lid 2, van de EER-Overeenkomst met betrekking tot het recht van de Noorse regering om ervoor te zorgen dat de taakuitvoering van een onderneming belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang niet wordt verhinderd wanneer de continuïteit van de diensten in gevaar is, en de hoogte van de compensatie die in die omstandigheden kan worden toegekend;

                           —

                           op grond van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst en het door het Altmark-arrest geschapen kader en de aansluitende tenuitvoerlegging van het besluit;

                           —

                           op grond van artikel 61, lid 3, van de EER-Overeenkomst en de toepasselijkheid van de Richtsnoeren betreffende reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden: en

                           —

                           dat het besluit nietig moet worden verklaard op grond dat de Toezichthoudende Autoriteit van EVA haar besluit niet heeft gemotiveerd zoals voorgeschreven door artikel 16 van de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, het beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden, de zorgvuldigheidsplicht is geschonden, een rechtsgrond in protocol 3 bij de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie ontbreekt en/of het rechtszekerheidsbeginsel is geschonden.


title: Zaak T-600/14: Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Syriatel Mobile Telecom/Raad

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/60

         Beschikking van het Gerecht van 15 september 2015 — Syriatel Mobile Telecom/Raad
   (Zaak T-600/14) (1)

   (2015/C 381/81)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak T-129/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Develey tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van plastic fles — Weigering van inschrijving — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Ouder nationaal merk — Verdrag van Parijs — TRIPs-Overeenkomst — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Develey tegen BHIM
   (Zaak T-129/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk - Vorm van plastic fles - Weigering van inschrijving - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Ouder nationaal merk - Verdrag van Parijs - TRIPs-Overeenkomst - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   (2006/C 108/35)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Develey Holding GmbH & Co. Beteiligungs KG (Unterhaching, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Kunz-Hallstein en H. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 20 januari 2004 (zaak R 367/2003-2) houdende afwijzing van de aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een fles
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak C-461/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken (Niet-nakoming — Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-461/05) (1)

   (Niet-nakoming - Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting)
   2010/C 51/07
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga, G. Wilms, D. Triantafyllou en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Molde, J. Bering Liisberg en B. Weis Fogh, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: E.-M. Mamouna, A. Samoni-Rantou en K. Boskovits, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordigers: C. Guerra Santos, L. Inez Fernandes en J. Gomes, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordigers: E. Bygglin en A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en, voor het tijdvak na 31 mei 2000, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Van douanerechten vrijgestelde invoer van oorlogsmaterieel

      Dictum

               1)

               Door met betrekking tot de invoer van militair materieel met vrijstelling van douanerechten te weigeren de eigen middelen te berekenen en aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen te betalen die in het tijdvak tussen 1 januari 1998 en 31 december 2002 niet werden geïnd, alsmede door te weigeren de vertragingsrente te betalen in verband met het feit dat die eigen middelen niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen werden betaald, is het Koninkrijk Denemarken tot en met 31 mei 2000 de verplichtingen niet nagekomen die op hem rustten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en na die datum evenmin die welke op hem rustten krachtens dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

               2)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Helleense Republiek, de Portugese Republiek en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak T-202/12: Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Al Assad/Raad

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/24

         Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Al Assad/Raad
   (Zaak T-202/12)
   2012/C 217/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bouchra Al Assad (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: G. Karouni, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/172/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Bouchra („Bushra” genoemd) Al Assad;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten overeenkomstig de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert verzoekster zeven middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-383/11, Makhlouf/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 282, blz. 30.


title: Zaak T-676/13: Beroep ingesteld op 18 december 2013 — Italian international film/EACEA

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/42

         Beroep ingesteld op 18 december 2013 — Italian international film/EACEA
   (Zaak T-676/13)
   2014/C 45/73
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italian international film Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Fratini en B. Bettelli, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep toe te wijzen en het besluit van het Agentschap van 8 oktober 2013 tot afwijzing van het in het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/21/12 ingediende project voor de film „Only God Forgives” derhalve nietig te verklaren;

               —

               het Agentschap te gelasten alle daarmee samenhangende maatregelen te treffen;

               —

               het Agentschap te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur tot afwijzing van het project voor de film „Only God Forgives” dat is ingediend in het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/21/12 (MEDIA 2007 — Steun voor de transnationale distributie van Europese films — het „selectieve” programma 2013) (2012/C 300/07).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 296 VWEU, artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 133, lid 3, van het financieel reglement wegens ontoereikende motivering

                           —

                           De verzoekende partij stelt dienaangaande in het bijzonder dat zij niet begrijpt waarom verweerder het door haar ingediende project in casu als niet subsidiabel heeft beschouwd. In het bestreden besluit wordt de afwijzing van dat project namelijk op een andere wijze gemotiveerd dan in het eerdere schrijven van 7 augustus 2013, waarin haar wordt verweten dat zij niet voldoet aan een in de richtsnoeren opgenomen subsidiabiliteitscriterium dat verschilt van het criterium als vermeld in het bij die brief gevoegde voorgedrukte model (de distributie van de film in bioscopen wordt niet door de verzoekende partij zelf verricht). In het bestreden besluit wordt het project echter afgewezen op grond van de vijfde alinea van artikel 5, lid 1, van de richtsnoeren, volgens welke uitbesteding is toegestaan, zij het slechts in beperkte mate.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 167 VWEU en de uitvoeringsbepalingen, waaronder het financieel reglement, en van de punten 3 en 4 van de oproep tot het indienen van voorstellen EACEA/21/12

                           —

                           De verzoekende partij betoogt in dit verband dat de in het bestreden besluit uiteengezette argumenten kennelijk onjuist zijn. Zij preciseert op dit punt dat uit de bewoordingen van het bestreden besluit blijkt dat het Agentschap de contractuele verhouding tussen haar en Rai Cinema ten onrechte en willekeurig heeft aangemerkt als uitbesteding. Uit hetzelfde schrijven volgt bovendien dat het Agentschap uitbesteding verwart met een overeenkomst voor delegatie van de activiteit bestaande in de „physical distribution” aan een derde.


title: Zaak T-211/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Italië/Commissie ( Staatssteun — Steunregeling ingevoerd door Italiaanse autoriteiten ten gunste van recentelijk aan beurs genoteerde ondernemingen — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Motiveringsplicht — Selectiviteit — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten — Aantasting van mededinging )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 september 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-211/05) (1)

   („Staatssteun - Steunregeling ingevoerd door Italiaanse autoriteiten ten gunste van recentelijk aan beurs genoteerde ondernemingen - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Motiveringsplicht - Selectiviteit - Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten - Aantasting van mededinging”)
   2009/C 256/36
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Italië (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Braguglia, vervolgens R. Adam en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2006/261/EG van de Commissie van 16 maart 2005 betreffende steunmaatregel C 8/2004 (ex NN 164/2003) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van recentelijk aan de beurs genoteerde ondernemingen (PB 2006, L 94, blz. 42)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Beroep, op 25 april 1997 ingesteld door Kesko Oy tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-134/97)

text:
Nr. C 199/36           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          28 . 6 . 97
Beroep, op 25 april 1997 ingesteld door Kesko Oy tegen                      daarin niet werd toegestaan om binnen een redelijke
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen                           periode adequate maatregelen voor te stellen om weer
                         ( Zaak T-134/97)                                   een daadwerkelijke mededinging tot stand te brengen.
                                                                            De Commissie heeft daardoor het discriminatieverbod,
                            97/C 199/84 )                                   het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van goed be
                                                                            stuur geschonden . Bovendien heeft de Commissie,
                       (Procestaai: Engels)                                 door deze wijziging in de praktijk niet te motiveren,
                                                                            inbreuk gemaakt op artikel 190 van het EG-Verdrag.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 25 april 1997 beroep ingesteld tegen              3 . Ingevolge de beschikking ex artikel 8 , lid 4, moet de
de Commissie van de Europese Gemeenschappen door                            vóór de concentratie bestaande situatie worden her
Kesko Oy, vertegenwoordigd door G. Van Gerven, advo                        steld; aldus gaat deze beschikking verder dan nodig is
caat te Brussel, en S. Beeston van de Law Society of                        om weer een daadwerkelijke mededinging tot stand te
England and Wales, domicilie gekozen hebbende te                            brengen. Door bij voorbaat oplossingen uit te sluiten
Luxemburg bij Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue                        die niet de status quo ante herstellen, heeft de Com
Goethe 11 .                                                                 missie de grenzen van haar bevoegdheden uit hoofde
                                                                            van artikel 8 , lid 4, van de concentratieverordening
                                                                            overschreden en het evenredigheidsbeginsel en het be
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                            ginsel van goed bestuur geschonden .
— de beschikking van de Commissie van 19 februari                    (') Verordening ( EEG ) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
     1997 in de zaak Kesko/Tuko ( IV/M.784 ) nietig te ver                1989 betreffende de controle op concentraties van onderne
    klaren;                                                                mingen ( PB nr. L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz . 1 ).
                                                                     ( 2 ) PB nr. C 131 van 26 . 4 . 1997, blz . 17 .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
Op 20 november 1996 verklaarde de Commissie op grond
                                                                     Beroep, op 29 april 1997 ingesteld door Eugénio Branco
van artikel 8 , lid 3 , van de concentratieverordening ( l ) de
                                                                        Lda. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
tot stand gebrachte concentratie van verzoekster, een on
derneming naar Fins recht, en Tuko Oy onverenigbaar met                                        ( Zaak T-142/97)
de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER
                                                                                ( 97/C 199/85 )
Overeenkomst. Nadien gaf de Commissie op 19 februari
1997 een nadere beschikking, waarin zij krachtens
artikel 8 , lid 4, van de concentratieverordening maatrege                                 (Procestaai: Portugees)
len gelastte om weer een daadwerkelijke mededinging tot
stand te brengen .
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
Bij op 31 januari 1997 ter griffie van het Gerecht neerge           meenschappen is op 29 april 1997 beroep ingesteld tegen
legd verzoekschrift ( zaak T-22/97 ( 2 )) heeft verzoekster          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eugé
krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag beroep ingesteld            nio Branco Lda ., vennootschap naar Portugees recht, ge
tot nietigverklaring van de beschikking ex artikel 8 , lid 3 .       vestigd te Lissabon, vertegenwoordigd door B. Belchior,
Met onderhavig beroep vordert verzoekster nietigverkla              advocaat te Vila Nova de Gaia, domicilie gekozen heb
ring van de beschikking ex artikel 8 , lid 4 .                       bende te Luxemburg bij J. Schroeder, van het kantoor
                                                                     Faltz & Associés, rue Heine 6 .
Verzoekster voert de volgende middelen aan :
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
1 . De beschikking ex artikel 8 , lid 4, dient nietig te wor
    den verklaard, omdat zij slechts geldig is ingeval van
    een geldige beschikking ex artikel 8 , lid 3 . Voor zover        — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie,
                                                                            aan verzoekster meegedeeld bij brief van het Dafse van
    de beschikking ex artikel 8 , lid 3, nietig wordt ver
                                                                            24 februari 1997, houdende goedkeuring van de uit
     klaard, zoals verzoekster heeft gevorderd in haar ver
    zoekschrift van 31 januari 1997, moet de beschikking                    hoofde van de bijdrage van het Europees Sociaal Fonds
    ex artikel 8 , lid 4, automatisch nietig worden ver                    ingediende rekeningen, waarbij is vastgesteld dat door
    klaard .                                                                verzoekster ingediende rekeningen niet voor vergoe
                                                                            ding in aanmerking komen en waarbij de terugbetaling
                                                                            is gelast van 17 565 320 esc., zijnde 423 507 esc . die
2 . De procedure die is gevolgd voor de vaststelling van                    haar waren toegekend als voorschotten van het ESF en
    de beschikking ex artikel 8 , lid 4, wijkt af van de vroe              17 141 813 esc. wegens nationale bijdragen van de
    gere praktijk van de Commissie ten aanzien van tot                      Portugese overheid, en tot vermindering van de bij
     stand gebrachte concentraties, voor zover verzoekster                  stand van het ESF tot 30 672 242 esc .;


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 oktober 2003 in zaak C-56/01 (verzoek van het Tribunal des Affaires de sécurité sociale de Nanterre om een prejudiciële beslissing): Patricia Inizan tegen Caisse primaire d'assurance maladie des Hauts-de-Seine ("Sociale zekerheid — Vrĳ verrichten van diensten — In andere lidstaat te maken kosten voor ziekenhuisverzorging — Voorwaarden voor terugbetaling — Voorafgaande toestemming — Artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Geldigheid")

text:
13.12.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 304/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                              ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                       van 2 oktober 2003
in zaak C-195/99 P: Krupp Hoesch Stahl AG tegen                                                       van 23 oktober 2003
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Hogere voorziening — Overeenkomsten en onderling sa-                          in zaak C-56/01 (verzoek van het Tribunal des Affaires
menhangende gedragingen — Europese balkenproducen-                              de sécurité sociale de Nanterre om een prejudiciële
                                 ten”)                                          beslissing): Patricia Inizan tegen Caisse primaire d’as-
                                                                                surance maladie des Hauts-de-Seine (1)
                          (2003/C 304/01)
                          (Procestaal: Duits)                                   („Sociale zekerheid — Vrij verrichten van diensten — In
                                                                                andere lidstaat te maken kosten voor ziekenhuisverzorging
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      — Voorwaarden voor terugbetaling — Voorafgaande toe-
                          dentie van het Hof)                                   stemming — Artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71
                                                                                — Geldigheid”)
In zaak C-195/99 P, Krupp Hoesch Stahl AG, gevestigd te
Dortmund (Duitsland), (avocat: F. Montag), betreffende hogere                                             (2003/C 304/02)
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —
uitgebreid) van 11 maart 1999, Krupp Hoesch/Commissie                                                     (Procestaal: Frans)
(T-147/94, Jurispr. blz. II-603), strekkende tot vernietiging van
dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
W. Wils, bijgestaan door H.-J. Freund), heeft het Hof (Vijfde                                             dentie van het Hof)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann (rapporteur) en S. von
Bahr, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 2 oktober 2003 een                        In zaak C-56/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              tens artikel 234 EG van het Tribunal des affaires de sécurité
                                                                                sociale de Nanterre (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                           tussen Patricia Inizan en Caisse primaire d’assurance maladie
2)    Verwijst Krupp Hoesch Stahl AG in de kosten.                              des Hauts-de-Seine, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                                geldigheid en de uitlegging van artikel 22 van verordening
                                                                                (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
(1) PB C 299 van 16.10.1999.
                                                                                de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-
                                                                                nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
 ---pagebreak--- C 304/2                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                              13.12.2003
binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en                                         ARREST VAN HET HOF
bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 118/97 van de
Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), alsmede
over de uitlegging van de artikelen 49 EG en 50 EG, heeft het                                    van 23 oktober 2003
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmer-
mans, president van de Vierde kamer, waarnemend voor de
president van de Vijfde kamer, A. La Pergola (rapporteur),                 in zaak C-191/01 P: Bureau voor harmonisatie binnen de
P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas, rechters, advocaat-generaal:             interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                                 tegen Wm. Wrigley Jr. Company (1)
ministrateur, op 23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           („Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening
                                                                           (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgrond — Onderschei-
                                                                           dend vermogen — Merken die uitsluitend bestaan uit be-
                                                                           schrijvende tekens of aanduidingen — Woordcombinatie
                                                                                Doublemint”)
1)    Bij onderzoek van het eerste gedeelte van de vraag is niet
      gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van
      artikel 22, lid 1, sub c-i, van verordening (EEG) nr. 1408/71                                  (2003/C 304/03)
      van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
      de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
      alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                                     (Procestaal: Engels)
      verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verorde-
      ning (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996,
      kunnen aantasten.                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2)    Artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 1408/71,
      in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening nr. 118/
      97, moet aldus worden uitgelegd dat de toestemming waarvan           In zaak C-191/01 P, Bureau voor harmonisatie binnen de
      in deze bepaling sprake is niet mag worden geweigerd wanneer         interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
      blijkt dat de desbetreffende behandeling behoort tot de prestaties   (gemachtigden: V. Melgar en S. Laitinen), domicilie gekozen
      waarin de wettelijke regeling van de lidstaat op het grondgebied     hebbende te Luxemburg, ondersteund door Bondsrepubliek
      waarvan de betrokkene woont, voorziet, en dat in deze lidstaat       Duitsland (gemachtigden: A. Dittrich en B. Muttelsee-Schön),
      niet tijdig een identieke of voor de patiënt even doeltreffende      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en vertegenwoor-
      behandeling kan worden verkregen.                                    digd door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                           Ierland (gemachtigde: J. E. Collins, bijgestaan door D. Alexan-
                                                                           der), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende
                                                                           hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
3)    De artikelen 49 EG en 50 EG moeten aldus worden uitgelegd            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van
      dat zij zich niet verzetten tegen de wettelijke regeling van een     31 januari 2001, Wrigley/BHIM (DOUBLEMINT) (zaak T-193/
      lidstaat zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die      99, Jurispr. blz. II-417), strekkende tot vernietiging van dat
      de terugbetaling van een ziekenhuisbehandeling in een andere         arrest waarmee het Gerecht de beslissing van de eerste kamer
      lidstaat dan die waar het ziekenfonds van de sociaalverzekerde       van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      is gevestigd, afhankelijk stelt van toestemming van dit zieken-      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juni
      fonds en aan deze toestemming de voorwaarde verbindt dat             1999 (zaak R 216/1998-1) heeft vernietigd, bij welke beslissing
      wordt bewezen dat de sociaalverzekerde de voor zijn gezond-          het beroep is verworpen van Wm. Wrigley Jr. Company tegen
      heidstoestand passende behandeling niet op het grondgebied           de weigering om het woord Doublemint als gemeenschaps-
      van deze lidstaat kon ondergaan. De toestemming mag                  merk in te schrijven, andere partij bij de procedure: Wm.
      echter enkel op die grond worden geweigerd wanneer op het            Wrigley Jr. Company, gevestigd te Chicago, Illinios (Verenigde
      grondgebied van de lidstaat waar de betrokkene woont, tijdig         Staten van Amerika), vertegenwoordigd door M. Kinkeldey,
      een identieke of voor de patiënt even doeltreffende behandeling      Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
      kan worden verkregen.                                                heeft het Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris, president,
                                                                           P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha
                                                                           Rodrigues en A. Rosas, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,
                                                                           A. La Pergola, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen,
                                                                           F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-
                                                                           generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,
(1) PB C 95 van 24.3.2001.                                                 op 23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                           luidt als volgt:
                                                                           1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen van 31 januari 2001, Wrigley/
                                                                                BHIM (Doublemint) (T-193/99).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 januari 2000 in zaak C-414/98 (verzoek van het Verwaltungsgericht Schwerin om een prejudiciële beslissing): landerzeugergemeinschaft eG Groß Godems tegen Amt für Landwirtschaft Parchim ("Landbouw — Verordening (EEG) nr. 4115/88 — Steun voor extensivering van productie — Toepasselĳke sancties")

text:
8.4.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 102/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann en
                                                                                J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
                           (Derde kamer)                                        D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 20 januari 2000
                                                                                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                       van 20 januari 2000
                                                                                1. Artikel 16, lid 1, van verordening (EEG) nr. 4115/88 van de
in zaak C-414/98 (verzoek van het Verwaltungsgericht                                 commissie van 21 december 1988 tot vaststelling van de
Schwerin om een prejudiciële beslissing): landerzeuger-                              bepalingen ter uitvoering van de steunregeling voor de extensive-
gemeinschaft eG Groß Godems tegen Amt für Landwirt-                                  ring van productie, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                         schaft Parchim (1)                                          nr. 838/93 van de Commissie van 6 april 1993, moet aldus
                                                                                moet worden uitgelegd, dat de aldaar bepaalde wijze van
                                                                                berekening van de vermindering van de steun voor de extensivering
(„Landbouw — Verordening (EEG) nr. 4115/88 — Steun
                                                                                van toepassing is wanneer het verschil tussen het aantal eenheden
voor extensivering van productie — Toepasselijke sancties”)
                                                                                waarvoor steun is gevraagd, en het geconstateerde aantal
                                                                                eenheden meer dan twee hectaren bedraagt, maar minder dan
                          (2000/C 102/01)                                            10 % van de oppervlakte waarvoor steun is gevraagd.
                          (Procestaal: Duits)                                   2. De vermindering van de steun voor de extensivering, bepaald in
                                                                                artikel 16, lid 1, tweede zin, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 4115/88, zoals gewijzigd bij verordening nr. 838/93, geldt
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-           voor de gehele looptijd van de verbintenis van de begunstigde,
                          dentie van het Hof)                                        behalve wanneer deze kan bewijzen dat het verschil tussen het
                                                                                aantal eenheden waarvoor steun is gevraagd, en het geconstateer-
In zaak C-414/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                de aantal eenheden noch aan zijn opzet noch aan zijn nalatigheid
krachtens artikel 177 EG Verdrag (thans artikel 234 EG) van                          is toe te schrijven.
het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland), in het aldaar
aanhangige geding tussen Landerzeugergemeinschaft eG Groß
Godems en Amt für Landwirtschaft Parchim, om een prejudi-
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 16 van verorde-
                                                                                (1) PB C 33 van 6.2.1999.
ning (EEG) nr. 4115/88 van de Commissie van 21 december
1988 tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van de
steunregeling voor de extensivering van de productie (PB
L 361, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
nr. 838/93 van de Commissie van 6 april 1993 (PB L 88,
blz. 16), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:


title: Zaak T-140/00: Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Zapf Creation AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 233/30                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12.8.2000
Beroep, op 24 mei 2000 ingesteld door L. Bal tegen                       —     kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van de
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                duur van de werkzaamheden van niveau B en niet-
                                                                               inachtneming van de zorgplicht;
                         (Zaak T-139/00)
                                                                         —    niet-inachtneming van de motiveringsplicht.
                         (2000/C 233/56)
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 mei 2000 beroep ingesteld tegen Commissie              Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Zapf Creation AG
van de Europese Gemeenschappen door L. Bal, woonachtig                   tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
te Walhain (België), vertegenwoordigd door I. Cooreman,                               (merken, tekeningen en modellen)
advocaat te Brussel.
                                                                                (Zaak T-140/00)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 233/57)
—     het besluit van 28 januari 2000 van de Europese Commis-
      sie nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Duits)
—     de procedure van intern vergelijkend onderzoek
      COM/TB/99 voor de loopbaan B5/B4, nietig te verklaren;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 25 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
subsidiair:                                                              harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                         modellen) ingesteld door Zapf Creation AG, te Rödental/Co-
—     de Commissie te veroordelen, verzoeker ter vergoeding              burg (BRD), vertegenwoordigd door A. Kockläuner van Meiss-
      van materiële en immateriële schade het bedrag van                 ner, Bolte & Partner, advocaten te München.
      300 000 BEF te betalen;
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
uiterst subsidiair, alvorens uitspraak te doen ten gronde;
                                                                         —    beslissing nr. R 348/1999-3 van de derde kamer van
—     verzoeker toe te staan, met alle middelen rechtens                      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      de bewijzen dat de door hem ad interim verrichte                        interne markt van 21 maart 2000 te vernietigen;
      werkzaamheden zijn verricht in het kader van een
      tewerkstelling op niveau „B” en dat hij in het kader van           —    verweerder in de kosten te veroordelen.
      zijn tewerkstellingen ad interim werkzaamheden van een
      met niveau B vergelijkbaar niveau heeft verricht;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
in alle gevallen:
                                                                         Betrokken merk:               woordmerk „New Born Baby” —
—     de Commissie krachtens artikel 87 van het Reglement                                              aanvraagnr. 650234
      voor de procesvoering in de kosten te verwijzen.
                                                                         Waar of dienst:               waren van klasse 28 (poppen voor
                                                                                gebruik als speelgoed en accesso-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                     ires voor deze poppen in de vorm
                                                                                van speelgoed)
Verzoeker verwijt de Commissie schending van de aankondi-
ging van het vergelijkend onderzoek en van artikel 5, eerste             Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
alinea, van bijlage III bij het statuut. De Commissie heeft ten          bestreden beslissing:         de onderzoeker
onrechte geoordeeld, dat alleen de als personeelslid van
niveau B opgedane ervaring voor de toelating tot het vergelij-           Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,
kend onderzoek in aanmerking moet worden genomen. De                                                       sub b, van verordening (EG)
bewoordingen van de aankondiging van het vergelijkend                                                      nr. 40/94
onderzoek moeten evenwel aldus worden uitgelegd, dat enkel                                             — schending van artikel 7, lid 1,
het reële niveau van de ervaring van de sollicitant relevant is.                                           sub c, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Tot staving van zijn vorderingen beroept verzoeker zich op:                                            — schending van de rechten van
                                                                                de verdediging
—     kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie van
      het niveau van de in werkzaamheden van niveau B
      opgedane ervaring;


title: Zaak T-264/09: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Tecnoprocess/Commissie en Delegatie van de Unie in Marokko ( „Beroep wegens nalaten — Uitnodiging om te handelen — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Oorzakelijk verband — Schade — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/17

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Tecnoprocess/Commissie en Delegatie van de Unie in Marokko
   (Zaak T-264/09) (1)

   (Beroep wegens nalaten - Uitnodiging om te handelen - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Oorzakelijk verband - Schade - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2011/C 282/30
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tecnoprocess Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: A. Majoli, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Bordes en L. Prete, gemachtigden), en Delegatie van de Europese Unie in Marokko

      Voorwerp

   Beroep tot vaststelling van de nalatigheid van de Europese Commissie en de delegatie van de Europese Unie in Marokko, alsmede tot vergoeding van de schade die ten gevolge van met name deze nalatigheid zou zijn geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Tecnoprocess Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak C-15/09: Beroep ingesteld op 12 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/25

         Beroep ingesteld op 12 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-15/09)
   (2009/C 69/47)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en L. Jelínek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 373, blz. 37.


title: Zaak T-368/08: Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2012 — Atlantean/Commissie

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/33

         Beschikking van het Gerecht van 27 maart 2012 — Atlantean/Commissie
   (Zaak T-368/08) (1)

   2012/C 151/57
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-4/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 5 januari 2010 — Bureau National Interprofessionnel du Cognac

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 5 januari 2010 — Bureau National Interprofessionnel du Cognac
   (Zaak C-4/10)
   2010/C 63/56
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bureau National Interprofessionnel du Cognac

      Andere partijen: Oy Gust. Ranin, Patentti- ja rekisterihallituksen valituslautakunta

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is verordening (EG) nr. 110/2008 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad, van toepassing op de beoordeling van de voorwaarden voor inschrijving van een op 19 december 2001 aangevraagd en op 31 januari 2003 ingeschreven merk met een door deze verordening beschermde geografische herkomstaanduiding?

               2)

               Wanneer vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: dient een merk dat onder meer een door verordening nr. 110/2008 beschermde geografische herkomstaanduiding of een dergelijke aanduiding als soortnaam en in vertaling bevat, en ingeschreven is voor gedistilleerde dranken die onder andere wat bereidingswijze en alcoholvolume betreft niet voldoen aan de voorwaarden van de verordening voor het gebruik van de betrokken geografische herkomstaanduiding, wegens schending van de artikelen 16 en 23 van verordening nr. 110/2008 geweigerd te worden?

               3)

               Moet, ongeacht of het antwoord op vraag 1 bevestigend dan wel ontkennend is, worden aangenomen dat een merk als in vraag 2 beschreven tot misleiding van het publiek kan leiden, bijvoorbeeld ten aanzien van de aard, hoedanigheid of plaats van herkomst van de waren of diensten, zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, sub g, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG (2)) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, thans richtlijn 2008/95/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (gecodificeerde versie)?

               4)

               Moet, ongeacht het antwoord op vraag 1, wanneer een lidstaat op de grondslag van artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 89/104 heeft bepaald dat een merk niet ingeschreven wordt of, indien ingeschreven, nietig verklaard kan worden indien en voor zover het gebruik van dat merk verboden kan worden op grond van andere dan merkenrechtelijke bepalingen in die lidstaat of in de Gemeenschap, worden aangenomen dat ingeval een merkinschrijving elementen bevat die inbreuk maken op verordening nr. 110/2008, op basis waarvan het gebruik van het merk verboden kan worden, het merk niet wordt ingeschreven?

      (1)  PB L 39, blz. 16.

      (2)  PB L 40, blz. 1

      (3)  PB L 299, blz. 25.


title: Zaak T-431/14: Arrest van het Gerecht van 22 oktober 2015 — Volkswagen/BHIM (CHOICE) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHOICE — Merk dat bestaat uit een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/30

         Arrest van het Gerecht van 22 oktober 2015 — Volkswagen/BHIM (CHOICE)
   (Zaak T-431/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CHOICE - Merk dat bestaat uit een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 414/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 april 2014 (zaak R 2019/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CHOICE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volkswagen AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak C-374/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Vennootschapsbelasting — Uitkering van dividend — Belastingkrediet — Verschillende behandeling van ingezeten en niet-ingezeten aandeelhouders — Bilaterale verdragen ter voorkoming van dubbele belasting)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 december 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-374/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Vennootschapsbelasting - Uitkering van dividend - Belastingkrediet - Verschillende behandeling van ingezeten en niet-ingezeten aandeelhouders - Bilaterale verdragen ter voorkoming van dubbele belasting)
   (2006/C 331/05)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation

      Verwerende partij: Commissioners of Inland Revenue
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Nationale wettelijke regeling inzake vennootschapsbelasting — Bronheffing („advance corporation tax”) met betrekking tot dividenduitkeringen door een dochteronderneming aan een moedermaatschappij — Belastingkrediet („tax credit”) dat is bestemd om rekening met de voorheffing te houden — Verlening van belastingkrediet beperkt tot ingezetenen en tot ingezetenen van bepaalde andere lidstaten waarmee een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting is gesloten dat een bepaling daartoe bevat — Aansprakelijkheid van lidstaat voor schending van het gemeenschapsrecht — Vorm van schadevergoeding
   Dictum

               1)

               De artikelen 43 EG en 56 EG verzetten zich niet ertegen dat een lidstaat, in geval van uitkering van een dividend door een in die staat gevestigde vennootschap, aan vennootschappen die dit dividend ontvangen en eveneens in deze staat zijn gevestigd, een belastingkrediet toekent dat overeenkomt met het gedeelte van de door de uitkerende vennootschap over de uitgekeerde winst betaalde belasting, maar geen belastingkrediet toekent aan in een andere lidstaat gevestigde ontvangende vennootschappen die in deze eerste staat niet aan belasting onderworpen zijn voor dit dividend.

               2)

               De artikelen 43 EG en 56 EG verzetten zich niet ertegen dat een lidstaat het recht op een belastingkrediet waarin een met een andere lidstaat gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belasting voorziet voor in deze laatste staat gevestigde vennootschappen die dividend ontvangen van een in de eerste staat gevestigde vennootschap, niet uitbreidt tot vennootschappen die zijn gevestigd in een derde staat waarmee hij een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting heeft gesloten dat niet in een dergelijk recht voorziet voor vennootschappen die in deze derde staat zijn gevestigd.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak C-114/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2004/24/EG — Traditionele kruidengeneesmiddelen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/23

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-114/07) (1)

   (Niet-nakoming - Communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2004/24/EG - Traditionele kruidengeneesmiddelen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 315/39)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en M. Šimerdová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: T. Boček, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging, wat traditionele kruidengeneesmiddelen betreft, van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 85)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging, wat traditionele kruidengeneesmiddelen betreft, van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, is de Tsjechische Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-439/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC” VZW/Raad voor de Mededinging, Minister van Economie (Mededingingsbeleid — Nationale procedure — Interventie van nationale mededingingsautoriteiten in procedures in rechte — Nationale mededingingsautoriteit van gemengde aard met zowel gerechtelijke als bestuurlijke karaktertrekken — Beroep tegen beslissing van dergelijke autoriteit — Verordening (EG) nr. 1/2003)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC” VZW/Raad voor de Mededinging, Minister van Economie
   (Zaak C-439/08) (1)

   (Mededingingsbeleid - Nationale procedure - Interventie van nationale mededingingsautoriteiten in procedures in rechte - Nationale mededingingsautoriteit van gemengde aard met zowel gerechtelijke als bestuurlijke karaktertrekken - Beroep tegen beslissing van dergelijke autoriteit - Verordening (EG) nr. 1/2003)
   2011/C 55/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vlaamse federatie van verenigingen van Brood- en Banketbakkers, Ijsbereiders en Chocoladebewerkers „VEBIC” VZW

      Verwerende partijen: Raad voor de Mededinging, Minister van Economie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 2, 5, 15, lid 1, en 35, lid 3, verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1) — Indiening door de nationale mededingingsautoriteiten van schriftelijke opmerkingen en middelen, feitelijk en rechtens, in het kader van een beroepsprocedure tegen hun beslissing — Pluraliteit van autoriteiten in een lidstaat

      Dictum

   Artikel 35 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die een nationale mededingingsautoriteit niet de bevoegdheid verleent om als verwerende partij deel te nemen aan een procedure in rechte tegen een van haar beslissingen. Het staat aan de nationale mededingingsautoriteiten om de noodzaak en het nut van interventie voor een doeltreffende toepassing van het mededingingsrecht van de Unie af te wegen. Het nuttig effect van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU wordt echter in gevaar gebracht wanneer de nationale mededingingsautoriteit stelselmatig niet verschijnt in dergelijke procedures in rechte.
   Bij gebreke van een regeling van de Unie blijven de lidstaten overeenkomstig het beginsel van procedurele autonomie bevoegd om het orgaan of de organen van de nationale mededingingsautoriteit aan te wijzen dat/die als verwerende partij kan/kunnen deelnemen aan een voor een nationale rechter gevoerde procedure tegen een beslissing van die autoriteit, met dien verstande dat de eerbiediging van de grondrechten en de doeltreffendheid van het mededingingsrecht van de Unie ten volle dienen te worden gewaarborgd.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak C-595/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2010 door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 30 september 2010 in zaak T-85/09, Yassin Abdullah Kadi/Europese Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/10

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2010 door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 30 september 2010 in zaak T-85/09, Yassin Abdullah Kadi/Europese Commissie
   (Zaak C-595/10 P)
   2011/C 72/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson, gemachtigde, D. Beard en M. Wood, barristers)

      Andere partijen in de procedure: Yassin Abdullah Kadi, Europese Commissie, Raad van de Europese Unie, Franse Republiek

      Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht in zaak T-85/09 in zijn geheel vernietigen;

               —

               het beroep van Yassin Abdullah Kadi tot nietigverklaring van verordening nr. 881/2002 (1) verwerpen, voor zover deze op hem betrekking heeft;

               —

               Yassin Abdullah Kadi verwijzen in de kosten van het Verenigd Koninkrijk van de procedure voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De conclusie van het Gerecht dat volledige rechterlijke toetsing passend is voor EU-maatregelen waarbij resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties correct zijn omgezet, is strijdig met de bepalingen van de EU-Verdragen en de rechtspraak van de rechterlijke instanties van de Unie. Zij druist rechtstreeks in tegen de ontstaansgeschiedenis en doelstelling van de EU en, met name, tegen de ontwikkeling van een gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
   Het Handvest van de Verenigde Naties vereist dat de lidstaten van de Verenigde Naties de verplichtingen van dat Handvest nakomen. Die verplichtingen prevaleren boven de verplichtingen die uit andere internationale verdragen kunnen voortvloeien. Dergelijke verplichtingen omvatten die welke door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn opgelegd om het internationale terrorisme te bestrijden.
   Inzonderheid gelet op de artikelen 3, lid 5, en 21, VEU, en artikel 351 VWEU, prevaleert de verplichting van de EU-lidstaten om de besluiten van de Veiligheidsraad na te komen boven de verplichtingen die uit de EU-Verdragen kunnen voortvloeien.
   De EU dient zichzelf gebonden te achten aan de bepalingen van de VN-Handvest en op basis daarvan genomen besluiten van de VN-Veiligheidsraad.
   Het is onverenigbaar met de bindende werking van de besluiten van de VN-Veiligheidsraad wanneer een rechterlijke instantie van de Unie zou overgaan tot een volledige toetsing van de EU-maatregelen die beogen de besluiten van de Veiligheidsraad te implementeren.
   Voor zover een toetsing van EU-maatregelen die besluiten van de Veiligheidsraad correct implementeren passend is, dienen de rechterlijke instanties van de Unie naar behoren rekening te houden met de aard en doelstelling van het Handvest van de Verenigde Naties en de rol van de Veiligheidsraad als het voornaamste orgaan dat belast is met het verzekeren van de internationale vrede en veiligheid. Gezien de aard van de Veiligheidsraad en de belangrijke rol die hij vervult, gelet op de oprichting en werking van het Bureau van de Ombudsman en naar behoren rekening houdend met de samenvatting van de redenen die aan de Commissie en aan Yassin Abdullah Kadi zijn verstrekt, is er geen grond om verordening 881/2002 nietig te verklaren voor zover zij Yassin Abdullah Kadi betreft.

      (1)  PB L 139, blz. 9.


title: Zaak C-606/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association nationale d’assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’immigration (Verordening (EG) nr. 562/2006 — Communautaire code betreffende overschrijding van grenzen door personen (Schengengrenscode) — Artikel 13 — Onderdanen van derde landen, die houder zijn van tijdelijke verblijfsvergunning — Nationale regeling die terugkeer verbiedt van deze onderdanen naar grondgebied van lidstaat die tijdelijke verblijfsvergunning heeft afgegeven bij ontbreken van terugkeervisum — Begrip „terugkeervisum” — Eerdere bestuurlijke praktijk die terugkeer zonder terugkeervisum toeliet — Noodzaak van overgangsmaatregelen — Geen)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Association nationale d’assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’immigration
   (Zaak C-606/10) (1)

   (Verordening (EG) nr. 562/2006 - Communautaire code betreffende overschrijding van grenzen door personen (Schengengrenscode) - Artikel 13 - Onderdanen van derde landen, die houder zijn van tijdelijke verblijfsvergunning - Nationale regeling die terugkeer verbiedt van deze onderdanen naar grondgebied van lidstaat die tijdelijke verblijfsvergunning heeft afgegeven bij ontbreken van terugkeervisum - Begrip „terugkeervisum” - Eerdere bestuurlijke praktijk die terugkeer zonder terugkeervisum toeliet - Noodzaak van overgangsmaatregelen - Geen)
   2012/C 227/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association nationale d’assistance aux frontières pour les étrangers (ANAFE)

      Verwerende partij: Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’immigration

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van de artikelen 5, lid 4, sub a, en 13 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105, blz. 1) — Nationale regeling die de terugkeer verbiedt van onderdanen van derde landen, die in het bezit zijn van een voorlopige verblijfsvergunning, naar het grondgebied van de lidstaat die deze vergunning heeft afgegeven, bij ontbreken van een terugkeervisum dat werd afgeleverd door de consulaire of prefecturale autoriteiten — Begrip „terugkeervisum” — Toelaatbaarheid van overgangsmaatregelen ten gunste van zulke onderdanen die het grondgebied hebben verlaten — Beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen

      Dictum

               1)

               De voorschriften inzake de weigering van toegang aan de onderdanen van derde landen in artikel 13 van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 81/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009, zijn ook van toepassing op visumplichtige onderdanen van derde landen die — zonder daarbij het grondgebied van een andere lidstaat te betreden — via de buitengrenzen van de Schengenruimte wensen terug te keren naar de lidstaat die hun een tijdelijke verblijfsvergunning heeft verstrekt.

               2)

               Artikel 5, lid 4, sub a, van verordening nr. 562/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 81/2009, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die aan een onderdaan van een derde land een terugkeervisum in de zin van deze bepaling afgeeft, de toegang tot de Schengenruimte niet mag beperken tot uitsluitend de punten van binnenkomst van het nationale grondgebied.

               3)

               Het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen vereisen niet dat overgangsmaatregelen worden vastgesteld ten aanzien van onderdanen van derde landen die het grondgebied van een lidstaat hebben verlaten terwijl zij enkel in het bezit waren van een tijdelijke verblijfsvergunning die hangende de behandeling van een eerste aanvraag van een verblijfsvergunning of van een asielverzoek was afgegeven, en die naar dit grondgebied wensen terug te keren na de inwerkingtreding van verordening nr. 562/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 81/2009.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.