title: Zaak C-136/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 15 maart 2017 — G. C., A. F., B. H., E. D./Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’Etat (Frankrijk) op 15 maart 2017 — G. C., A. F., B. H., E. D./Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL)
   (Zaak C-136/17)
   (2017/C 168/33)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’Etat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: G. C., A. F., B. H., E. D.

      Verwerende partij: Commission nationale de l’informatique et des libertés (CNIL)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is, gelet op de specifieke verantwoordelijkheden, bevoegdheden en mogelijkheden van de exploitant van een zoekmachine, het verbod voor andere voor de verwerking verantwoordelijken om gegevens te verwerken die onder de leden 1 en 5, van artikel 8, van richtlijn 95/46 (1) vallen, onder voorbehoud van de in deze richtlijn bepaalde uitzonderingen, ook van toepassing op deze exploitant als verantwoordelijke voor de verwerking die bestaat in de activiteit van deze zoekmachine?

               2)

               Indien de onder 1 gestelde vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           —

                           moet het bepaalde in artikel 8, leden 1 en 5, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat het verbod dat aldus, onder voorbehoud van de in deze richtlijn bepaalde uitzonderingen, geldt voor een exploitant van een zoekmachine om gegevens te verwerken die onder deze bepalingen vallen, hem verplicht de verzoeken tot het verwijderen van koppelingen naar webpagina’s waarop dergelijke gegevens zijn verwerkt, systematisch in te willigen?

                           —

                           hoe moeten in een dergelijk perspectief de in artikel 8, lid 2, onder a) en e), van richtlijn 95/46 bepaalde uitzonderingen worden uitgelegd, wanneer zij van toepassing zijn op de exploitant van een zoekmachine, gelet op zijn specifieke verantwoordelijkheden, bevoegdheden en mogelijkheden? Kan, in het bijzonder, een dergelijke exploitant weigeren een verzoek tot het verwijderen van koppelingen in te willigen, wanneer hij vaststelt dat de koppelingen in kwestie leiden naar content die, hoewel deze gegevens bevat die onder de categorieën van lid 1 van artikel 8 vallen, eveneens onder de werkingssfeer van de uitzonderingen van lid 2 van dat artikel, met name onder a) en e), valt?

                           —

                           moet, op dezelfde wijze, het bepaalde in richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat, wanneer de koppelingen waarvan de verwijdering wordt gevraagd leiden naar verwerkingen van persoonsgegevens die uitsluitend voor journalistieke of voor artistieke of literaire doeleinden worden verricht en die daartoe, op grond van artikel 9 van richtlijn 95/46 gegevens mogen verzamelen en verwerken die onder de in artikel 8, leden 1 en 5 van deze richtlijn vermelde categorieën vallen, de exploitant van een zoekmachine om die reden mag weigeren een verzoek tot het verwijderen van koppelingen in te willigen?

               3)

               Indien de onder 1 gestelde vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           —

                           aan welke specifieke vereisten van richtlijn 95/46 moet de exploitant van een zoekmachine, rekening houdend met zijn verantwoordelijkheden, bevoegdheden en mogelijkheden, voldoen?

                           —

                           wanneer hij vaststelt dat de webpagina’s waarnaar de koppelingen leiden waarvan om verwijdering wordt verzocht, gegevens bevatten waarvan de publicatie op die pagina’s onrechtmatig is, moet het bepaalde in richtlijn 95/46 dan aldus worden uitgelegd:

                                       —

                                       dat op grond daarvan de exploitant van een zoekmachine is verplicht deze koppelingen te verwijderen van de resultatenlijst die wordt weergegeven na een zoekopdracht op de naam van de persoon die om verwijdering verzoekt?

                                       —

                                       of dat dit alleen inhoudt dat hij deze omstandigheid in aanmerking moet nemen bij de beoordeling van de gegrondheid van het verzoek tot verwijdering van de koppelingen?

                                       —

                                       of dat deze omstandigheid geen invloed heeft op de beoordeling die hij moet uitvoeren?

                     Hoe moet daarnaast, als deze omstandigheid wel ter zake doet, de rechtmatigheid worden beoordeeld van de publicatie van de litigieuze gegevens op webpagina’s, die afkomstig zijn uit verwerkingen die niet vallen onder de territoriale werkingssfeer van richtlijn 95/46, en bijgevolg evenmin onder die van de nationale wetgevingen die deze ten uitvoer leggen?

               4)

               Ongeacht het antwoord op de onder 1 gestelde vraag:

                           —

                           moet het bepaalde in richtlijn 95/46, onafhankelijk van de rechtmatigheid van de publicatie van de persoonsgegevens op de webpagina waarnaar de litigieuze koppeling leidt, aldus worden uitgelegd dat:

                                       —

                                       wanneer de persoon die om verwijdering verzoekt, bewijst dat deze gegevens niet langer volledig of juist zijn, of niet meer up-to-date zijn, de exploitant van een zoekmachine verplicht is het desbetreffende verzoek tot verwijdering van de koppeling in te willigen?

                                       —

                                       meer in het bijzonder, wanneer de persoon die om verwijdering verzoekt, aantoont dat, gelet op het verloop van de gerechtelijke procedure, de informatie met betrekking tot een voorgaande fase van de procedure zijn actuele situatie niet meer weerspiegelt, de exploitant van een zoekmachine de koppelingen naar webpagina’s die dergelijke gegevens bevatten, moet verwijderen?

                           —

                           moet het bepaalde in artikel 8, lid 5 van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat informatie die betrekking heeft op de verdere vervolging van een persoon of op de inhoud van een proces en de veroordeling die eruit voortvloeit, gegevens betreft inzake overtredingen en strafrechtelijke veroordelingen? Valt, in het algemeen, een webpagina, wanneer zij gegevens bevat die gewag maken van veroordelingen of gerechtelijke procedures waarvan een natuurlijke persoon het voorwerp is geweest, onder de werkingssfeer van deze bepalingen?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak T-239/10: Beroep ingesteld op 20 mei 2010 — Italië/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/31

         Beroep ingesteld op 20 mei 2010 — Italië/Commissie
   (Zaak T-239/10)
   2010/C 195/50
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               krachtens artikel 264 VWEU debetnota nr. 3241001630 van de Europese Commissie, DG Regionaal beleid, die gedateerd is op 1 maart 2010 en op 11 maart 2010 is ontvangen, en die is opgesteld naar aanleiding van de op 23 december 2009 betekende beschikking C(2009) 10350 van de Europese Commissie van 22 december 2009 inzake intrekking van een deel van de voor Italië bestemde deelneming van het Europees Ontwikkelingsfonds in het programma POR Puglia Obiettivo 1 2000-06, nietig verklaren,

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-223/10 Regione Puglia/Commissie.


title: Zaak T-387/16: Beroep ingesteld op 20 juli 2016 — Terna/Commissie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/31

         Beroep ingesteld op 20 juli 2016 — Terna/Commissie
   (Zaak T-387/16)
   (2016/C 326/54)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Terna — Rete elettrica nazionale SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Police, L. Di Via, F. Degni, F. Covone, D. Carria, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie — Directoraat-generaal Mobiliteit en Transport (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. ENER/SRD.3/JCM/cID(2016)2952913 van 23 mei 2016, tot loutere bevestiging van het eerdere besluit Move.srd.3.dir(2015)2669621 van 6 juli 2015, en van het besluit van de Europese Commissie — Directoraat-generaal Mobiliteit en Transport (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. SRD.3/JCM/cl/D(2016)4477388 van 14 juni 2016, waarbij Debit Note nr. 3241608548 is overgelegd met het bevel tot betaling van 494 871,39 EUR tegen uiterlijk 28 juli 2016, tot intrekking van het besluit van de Europese Commissie — (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. Move.srd3.dir(2015)2669621 van 6 juli 2015, voor zover daarbij vergoeding wordt uitgesloten van de kosten die Terna heeft gemaakt in het kader van de projecten nr. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-564583 en nr. 2007-E221/07/2007-TREN/07/TEN-E-S07.91403, en terugbetaling wordt gelast van de bedragen die zijn aanvaard met betrekking tot die projecten, volgens de opgave in de tabel die bij het bestreden besluit is gevoegd;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie — Directoraat-generaal Mobiliteit en Transport (Directoraat-generaal Energie — SRD.3 — Financial management), ref. nr. ENER/SRD.3/JCM/cID(2016)2952913 van 23 mei 2016, samen met besluit Move.srd.3.dir(2015)2669621 van 6 juli 2015, voor zover de vergoeding van de kosten die Terna heeft gemaakt in het kader van de projecten nr. 2009-E255/09-ENER/09-TEN-E-SI2.564583 en nr. 2007-E221/07/2007-TREN/07/TEN-E-S07.91.403, niet is verlaagd met het bedrag dat overeenkomt met uitsluitend de winst die door CESI SpA is gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden besluiten zijn een loutere bevestiging van de vorige besluiten van de Commissie, waartegen verzoekster binnen de termijn beroep bij het Gerecht heeft ingesteld (zaak T-544/15).
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die aangevoerd in die zaak.


title: Zaak T-202/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Group’Hygiène/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Vakvereniging — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/50

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — Group’Hygiène/Commissie
   (Zaak T-202/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Vakvereniging - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/85
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Group’Hygiène (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van Sphère France SAS en Schweitzer SAS hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Group’Hygiène zal zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-583/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de cour d’appel de Versailles (Frankrijk) op 17 november 2016 — Green Yellow Canet en Roussillon SNC/Enedis, SA

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de cour d’appel de Versailles (Frankrijk) op 17 november 2016 — Green Yellow Canet en Roussillon SNC/Enedis, SA
   (Zaak C-583/16)
   (2017/C 038/13)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Versailles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Green Yellow Canet en Roussillon SNC

      Verwerende partij: Enedis, SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 107, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat de regeling van verplichte afname van de elektriciteit die is opgewekt door installaties die gebruikmaken van zonne-energie, tegen een hogere prijs dan de marktprijs, en die wordt gefinancierd door de eindverbruikers van elektriciteit, zoals deze regeling voortvloeit uit de ministeriële besluiten van 10 juli 2006 (JORF nr. 171 van 26 juli 2006, blz. 11133) en 12 januari 2010 (JORF nr. 11 van 14 januari 2010, blz. 727) tot vaststelling van de voorwaarden voor de afname van die elektriciteit, gelezen in samenhang met wet nr. 2000-108 van 10 februari 2000 tot modernisering en ontwikkeling van de openbare dienst van elektriciteitsverzorging, decreet nr. 2000-1196 van 6 december 2000 en decreet nr. 2001-410 van 10 mei 2001, als staatssteun moet worden aangemerkt?

               2)

               Zo dat het geval is, moet artikel 108, lid 3, VWEU dan aldus worden uitgelegd dat het achterwege blijven van de voorafgaande aanmelding van die regeling bij de Europese Commissie de geldigheid aantast van voormelde besluiten waarbij de litigieuze steunmaatregel ten uitvoer is gelegd?


title: Zaak C-432/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Unibet (London) Ltd, Unibet (International) Ltd/Justitiekanslern (Beginsel van rechterlijke bescherming — Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in zelfstandig beroep om verenigbaarheid van nationale bepaling met gemeenschapsrecht aan te vechten — Procesautonomie — Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel — Voorlopige bescherming)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Unibet (London) Ltd, Unibet (International) Ltd/Justitiekanslern
   (Zaak C-432/05) (1)

   (Beginsel van rechterlijke bescherming - Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in zelfstandig beroep om verenigbaarheid van nationale bepaling met gemeenschapsrecht aan te vechten - Procesautonomie - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel - Voorlopige bescherming)
   (2007/C 95/15)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Högsta domstol
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Unibet (London) Ltd, Unibet (International) Ltd

      Verwerende partij: Justitiekanslern
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Högsta domstol — Uitlegging van artikel 49 EG — Nationale wettelijke regeling die niet voorziet in de mogelijkheid van beroep tot vaststelling dat een wettelijke bepaling in strijd is met hogere rechtsregels — Recht van particulieren op een doeltreffende bescherming in rechte van de rechten die zij aan de communautaire rechtsorde ontlenen
   Dictum

               1)

               Het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming van de door het gemeenschapsrecht aan de justitiabelen verleende rechten moet aldus worden uitgelegd, dat het niet vereist dat er in de rechtsorde van een lidstaat een zelfstandig beroep bestaat dat ten principale ertoe strekt, de verenigbaarheid van nationale bepalingen met artikel 49 EG te onderzoeken, wanneer andere effectieve rechtsmiddelen, die niet ongunstiger zijn dan die welke gelden voor soortgelijke nationale vorderingen, het mogelijk maken een dergelijke verenigbaarheid incidenteel te beoordelen, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

               2)

               Het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming van de door het gemeenschapsrecht aan de justitiabelen verleende rechten moet aldus worden uitgelegd, dat het vereist dat in de rechtsorde van een lidstaat voorlopige maatregelen kunnen worden gelast totdat de bevoegde rechter zich heeft uitgesproken over de verenigbaarheid van nationale bepalingen met het gemeenschapsrecht, indien dergelijke maatregelen noodzakelijk zijn ter verzekering van de volle werking van de rechterlijke uitspraak die moet worden gedaan over het bestaan van dergelijke rechten.

               3)

               Het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming van de door het gemeenschapsrecht aan de justitiabelen verleende rechten moet aldus worden uitgelegd, dat in geval van twijfel over de verenigbaarheid van nationale bepalingen met het gemeenschapsrecht, voor de eventuele toekenning van voorlopige maatregelen tot schorsing van de toepassing van deze bepalingen totdat de bevoegde rechter zich heeft uitgesproken over de verenigbaarheid daarvan met het gemeenschapsrecht, de criteria gelden die zijn vastgesteld in het nationale recht dat voor deze rechterlijke instantie van toepassing is, voor zover deze criteria niet ongunstiger zijn dan die voor soortgelijke nationale vorderingen en zij de voorlopige rechterlijke bescherming van dergelijke rechten niet praktisch onmogelijk of uiterst moeilijk maken.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak C-285/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2016 door Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 maart 2016 in zaak T-33/15, Grupo Bimbo/EUIPO (Bimbo)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/10

         Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2016 door Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 18 maart 2016 in zaak T-33/15, Grupo Bimbo/EUIPO (Bimbo)
   (Zaak C-285/16 P)
   (2016/C 475/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Grupo Bimbo, S.A.B. de C.V. (vertegenwoordiger: M. Edenborough QC)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 13 oktober 2016 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen en Grupo Bimbo S.A.B. de C.V. verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak T-296/15: Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2016 — Industrias Químicas del Vallés/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Gewasbeschermingsmiddelen — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 — Vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen — Opneming van metalaxyl in deze lijst — Niet individueel geraakt — Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/35

         Beschikking van het Gerecht van 16 februari 2016 — Industrias Químicas del Vallés/Commissie
   (Zaak T-296/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Gewasbeschermingsmiddelen - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 - Vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen - Opneming van metalaxyl in deze lijst - Niet individueel geraakt - Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2016/C 136/50)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrias Químicas del Vallés SA (Mollet del Vallès, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia Rivas en C. Vila Gisbert, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martín, P. Ondrůšek en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen (PB L 67, p. 18).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Industrias Químicas del Vallés SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-232/10: Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/9

         Beschikking van de president van het Hof van 18 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-232/10) (1)

   2011/C 120/18
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak F-5/11: Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Mariën/Commissie

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/30

         Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Mariën/Commissie
   (Zaak F-5/11)
   2011/C 139/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Peter Mariën (Elsene, België) (vertegenwoordigers: B. Theeuwes en F. Pons, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het hoofd van de delegatie van de EU in Afghanistan waarbij de leden van deze delegatie werd gelast om hun hotel te verlaten en naar de compound van de EU te verhuizen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit, vervat in de e-mail van de bijzondere vertegenwoordiger van de EU en het hoofd van de delegatie van de EU in Afghanistan van 11 januari 2011, waarbij verzoeker werd gelast om op 14 januari 2011 te verhuizen naar de compound in Kabul, Afghanistan, nietig verklaren;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van alle kosten in verband met deze tijdelijk huisvesting;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de psychologische stress en schade die hij heeft geleden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-172/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 7 april 2014 — ING Pensii Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA/Consiliul Concurenței

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Roemenië) op 7 april 2014 — ING Pensii Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA/Consiliul Concurenței
   (Zaak C-172/14)
   2014/C 212/15
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ING Pensii Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA

      Verwerende partij: Consiliul Concurenței

      Prejudiciële vraag

   Is in geval van een feitelijke gedraging die bestaat in het verdelen van cliënten het concrete, definitieve aantal ervan relevant voor het oordeel of sprake is van een aanzienlijke verstoring van de mededinging in de zin van artikel 101, lid 1, sub c, VWEU?


title: Zaak T-420/10: Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Armani/BHIM — Annunziata Del Prete (AJ AMICI JUNIOR)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/61

         Beroep ingesteld op 17 september 2010 — Armani/BHIM — Annunziata Del Prete (AJ AMICI JUNIOR)
   (Zaak T-420/10)
   ()
   2010/C 301/97
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Georgio Armani SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: M. Rapisardi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Annunziata Del Prete (Napels, Italië)

      Conclusies

               —

               beslissing R 1360/2009-2 van de tweede kamer van beroep van 8 juli 2010 vernietigen wegens onjuiste en onrechtmatige toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 door niet te erkennen dat er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat;

               —

               verzoeksters argumenten toewijzen, zoals die in de oppositieprocedure werden uiteengezet en overeenkomstig de beslissing van de oppositieafdeling;

               —

               de door „Annunziata del Prete” ingediende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 314 462 volledig afwijzen overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 voor de erdoor aangeduide waren en diensten;

               —

               het BHIM gelasten, het arrest uit te voeren en de inschrijving van het merk „AJ AMICI JUNIOR” te weigeren;

               —

               het BHIM, samen met de aanvrager Annunziata del Prete of afzonderlijk, te veroordelen tot volledige terugbetaling van de kosten van de volledige procedure aan GIORGIO ARMANI SpA;

               —

               als gevolg van de vernietiging de terugbetaling aan verzoekster gelasten van de kosten van die procedure, met inbegrip van die van de beroepsprocedure overeenkomstig artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van 2 mei 1991.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk:Annunziata del Prete

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „AJ Amici Junior” (aanvraagnr. 6 314 462) voor waren en diensten van de klassen 9, 25 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Italiaans beeldmerk met het woordelement „AJ Armani Jeans” (nr. 912 114) voor waren van de klassen 9, 25 en 35, en Italiaans woordmerk „ARMANI JUNIOR” (nr. 998 554) voor waren van de klassen 25 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het bestaan van gevaar voor verwarring van de conflicterende merken en de erdoor aangeduide waren.


title: Zaak T-192/12: Beroep ingesteld op 2 mei 2012 — PAN Europe/Commissie

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/26

         Beroep ingesteld op 2 mei 2012 — PAN Europe/Commissie
   (Zaak T-192/12)
   2012/C 194/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. Rutteman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren dat het besluit van de Commissie van 9 maart 2012 waarbij verzoeksters verzoek om interne herziening niet-ontvankelijk is verklaard, in strijd is met verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) en het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden („Verdrag van Aarhus”);

               —

               het besluit van de Commissie van 9 maart 2012 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te gelasten om de gegrondheid van het verzoek om interne herziening alsnog te beoordelen binnen een door het Gerecht vastgestelde termijn en

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verweerster heeft ten onrechte vastgesteld dat verzoekster niet voldoet aan de in artikel 11 van verordening (EG) nr. 1367/2006 vermelde criteria om een verzoek om herziening te kunnen indienen aangezien verzoekster al meer dan twee jaar bestond op het ogenblik dat zij om interne herziening heeft verzocht.

               2)

               Tweede middel: verweerster heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door te verklaren dat uitvoeringsverordening (EU) nr. 1143/2011 (2) niet kan worden beschouwd als een in artikel 2, lid 1, sub g, van verordening (EG) nr. 1367/2006 gedefinieerde administratieve handeling voor toepassing van artikel 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006, aangezien het besluit tot goedkeuring van prochloraz een voldoende individuele strekking heeft wat betreft gevolgen en inhoud om een administratieve handeling in de zin van artikel 10, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 te zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1143/2011 van de Commissie van 10 november 2011 tot goedkeuring van de werkzame stof prochloraz overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie en beschikking 2008/934/EG van de Commissie (PB L 293, blz. 26).


title: Zaak C-316/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 29 juni 2012 — J. Sebastian Guevara Kamm/TAM Airlines S.A./TAM Linhas Aereas S.A.

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 29 juni 2012 — J. Sebastian Guevara Kamm/TAM Airlines S.A./TAM Linhas Aereas S.A.
   (Zaak C-316/12)
   2012/C 295/30
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. Sebastian Guevara Kamm

      Verwerende partij: TAM Airlines S.A./TAM Linhas Aereas S.A.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 2, sub j, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1), wat de daarin bedoelde „redelijke gronden” betreft, aldus worden uitgelegd dat „redelijke gronden” alleen gronden kunnen zijn die betrekking hebben op de persoon van de passagier en de veiligheid van het luchtverkeer of van andere passagiers in gevaar brengen of andere openbare of contractuele belangen aantasten, dan wel aldus dat „redelijke gronden” ook gronden kunnen zijn die geen betrekking hebben op de persoon van de passagier, meer bepaald gevallen van overmacht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-26/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/80/EG — Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-26/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/80/EG - Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 211/17)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande et A.-M. Rouchaud-Joët, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: N. Dafniou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/80/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (PB L 261, blz. 15)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/80/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak T-164/11: Beroep ingesteld op 16 maart 2011 — Reddig/BHIM — Morleys (Vorm van messenheft)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/25

         Beroep ingesteld op 16 maart 2011 — Reddig/BHIM — Morleys
   (Vorm van messenheft)
   (Zaak T-164/11)
   2011/C 152/45
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reddig GmbH (Drebber, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Thomas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Morleys Ltd (Preston, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 december 2010 in zaak R 1072/2009-2 vernietigen;

               —

               verweerde verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en in voorkomend geval interveniënte verwijzen in de kosten van de administratieve procedure voor de kamer van beroep; en

               —

               een datum vaststellen voor de mondelinge behandeling van de zaak indien het Gerecht niet kan oordelen zonder een mondelinge behandeling.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: driedimensionaal merk „dolphin” voor waren van de klassen 6, 8 en 20 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2630101

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, d, en e-ii, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, en het feit dat de merkhouder bij de indiening van de aanvraag te kwader trouw heeft gehandeld overeenkomstig artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk in zijn geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep deze bepaling en de vereisten van het arrest Lego van het Hof van Justitie (arrest Hof van 14 september 2010, Lego Juris/BHIM, C-48/09 P) onjuist heeft uitgelegd.


title: Zaak C-414/12 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 8 mei 2014 — Bolloré/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van zelfkopiërend papier — Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door haar dochteronderneming gepleegde inbreuk — Rechtstreekse deelneming aan inbreuk door moedermaatschappij — Gelijke behandeling — Duur van administratieve en gerechtelijke procedure — Redelijke termijn — Rechten van verdediging)

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/4

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 8 mei 2014 — Bolloré/Europese Commissie
   (Zaak C-414/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van zelfkopiërend papier - Toerekenbaarheid aan moedermaatschappij van door haar dochteronderneming gepleegde inbreuk - Rechtstreekse deelneming aan inbreuk door moedermaatschappij - Gelijke behandeling - Duur van administratieve en gerechtelijke procedure - Redelijke termijn - Rechten van verdediging))
   2014/C 202/04
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Bolloré (vertegenwoordigers: P. Gassenbach, C. Lemaire en O. de Juvigny, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door N. Coutrelis, avocate)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 27 juni 2012, Bolloré/Commissie (T-372/10), houdende afwijzing van een verzoek tot nietigverklaring of herziening van besluit C(2010) 4160 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/36212 — Zelfkopiërend papier) — Na nietigverklaring van een eerste besluit vastgesteld besluit — Toerekening van inbreuk aan moedermaatschappij als rechtstreekse inbreukmaker — Geldboete — Legaliteit van strafbare feiten en straffen — Gelijke behandeling — Redelijke termijn — Rechten van de verdediging

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bolloré wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 december 2004 in zaak C-123/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Greencore Group plc (Verzoek tot nietigverklaring van brief van Commissie — Weigering van betaling van rente over terugbetaald bedrag — Begrip handeling die eerdere handeling bevestigt — Betaling van hoofdsom zonder rente — Eerdere weigeringsbeschikking — Geen)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 9 december 2004
   in zaak C-123/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Greencore Group plc (1)

   (Verzoek tot nietigverklaring van brief van Commissie - Weigering van betaling van rente over terugbetaald bedrag - Begrip handeling die eerdere handeling bevestigt - Betaling van hoofdsom zonder rente - Eerdere weigeringsbeschikking - Geen)
   (2005/C 45/12)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-123/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 19 maart 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Wiedner), andere partij in de procedure: Greencore Group plc, gevestigd te Dublin (Ierland), (gemachtigde: A. Böhlke), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 7 januari 2003, Greencore Group/Commissie (T-135/02), wordt vernietigd.

               2)

               De door de Commissie van de Europese Gemeenschappen opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt afgewezen.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-3/01: Beroep, op 4 januari 2001 ingesteld door Eerste Nederlandse Cement Industrie (ENCI) NV tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 95/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.3.2001
Schending van het recht op een effectieve verdediging: Indien            Middelen en voornaamste argumenten
een onderneming waaraan de Commissie ten onrechte een
boete oplegt, geen aanspraak kan maken op gederfde rente,
dan is zij in feite niet in staat zich volledig te verdedigen tegen      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
beschikkingen die de Commissie ten onrechte tot haar richt.              die in zaak T-2/01.
Ongerechtvaardigde verrijking.
Nu er geen algemeen geldend rentepercentage bestaat, gaat
verzoekster voor de berekening van de rente uit van het
percentage dat de Commissie hanteerde bij de vaststelling van
het bedrag dat moest worden betaald door ondernemingen die               Beroep, op 4 januari 2001 ingesteld door Istituto Nazio-
betaling van een gerechtvaardigde boete uitstelden.                      nale Istruzione Professionale Agricola — I.N.I.P.A. — e.a.
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-5/01)
                                                                                (2001/C 95/32)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 4 januari 2001 ingesteld door Eerste Neder-
landse Cement Industrie (ENCI) NV tegen de Commissie
              van de Europese Gemeenschappen                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 4 januari 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen door Istituto Nazionale
                            (Zaak T-3/01)                                Istruzione Professionale Agricola — I.N.I.P.A. — e.a., vertegen-
                                                                         woordigd door G. Pesce en F. Brunetti, advocaten, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.
                           (2001/C 95/31)
                                                                         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                       (Procestaal: Nederlands)                          —     hun vordering toe te wijzen, met veroordeling van
                                                                               verweerster in de kosten van het geding
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 januari 2001 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eerste                     Middelen en voornaamste argumenten
Nederlandse Cement Industrie (ENCI) NV, gevestigd te ’s-
Hertogenbosch         (Nederland),      vertegenwoordigd       door      Het beroep is gericht tegen de brief/beschikking van 27 oktober
M. B. W. Biesheuvel en R. Wesseling, advocaten te Den Haag,              2000 (D13118), ondertekend door de Directeur-Generaal van
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  de Europese Commissie, DG gezondheid en consumentenbe-
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.                               scherming, waarbij de joint venture van de verzoekende
                                                                         ondernemingen werd uitgesloten van de aanbestedingspro-
                                                                         cedure voor de organisatie van een informatiecampagne over
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      de voedingsveiligheid in de lidstaten voor 2000 en 2001.
—     de beschikking van de Commissie van 23 november
      2000, waarmee zij weigerde ENCI rente te vergoeden                 Als reden voor de in geding zijnde uitsluiting werd opgegeven,
      over de ten onrechte opgelegde boete, nietig te verklaren;         dat bewijsstukken ontbraken omtrent:
                                                                         —     een ervaring van ten minste drie jaar op het gebied van
—     te bepalen dat de Commissie ENCI 8,75 % rente, althans
                                                                               samenwerking met een consumentenorganisatie,
      een passende rente, dient te vergoeden, over
      7 316 000 euro gedurende de periode van 3 mei 1995
      tot 23 november 2000, alsmede 6,32 % rente over dat                —     de mogelijkheid om de consumentenorganisaties in de
      bedrag vanaf 23 november 2000 tot de dag dat de                          campagne te betrekken.
      Commissie de rente aan ENCI heeft vergoed;
                                                                         Tot staving van hun vorderingen voert de verzoekende joint
—     te Commissie te veroordelen in de kosten van dit geding.           venture aan:


title: Zaak F-36/15: Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — ZZ en ZZ/Hof van Justitie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/52

         Beroep ingesteld op 27 februari 2015 — ZZ en ZZ/Hof van Justitie
   (Zaak F-36/15)
   (2015/C 146/74)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke en T. Van Lysebeth, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekening over de maand juli 2014 voor zover daarbij voor de vaststelling van de vergoeding van hun reiskosten voor het eerst toepassing wordt gegeven aan artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut, in de sinds 1 januari 2014 geldende versie;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie in de kosten.


title: Zaak C-103/12: Beroep ingesteld op 28 februari 2012 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/2

         Beroep ingesteld op 28 februari 2012 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-103/12)
   2012/C 157/02
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L.G. Knudsen, I. Díez Parra en I. Liukkonen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/19/EU (1) van de Raad van 16 december 2011 houdende goedkeuring, namens de Europese Unie, van een verklaring inzake de toekenning van vangstmogelijkheden in wateren van de EU aan vissersvaartuigen die de vlag van de Bolivariaanse Republiek Venezuela voeren in de exclusieve economische zone voor de kust van Frans Guyana, nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement vordert nietigverklaring van besluit 2012/19/EU van de Raad van 16 december 2011 houdende goedkeuring, namens de Europese Unie, van een verklaring inzake de toekenning van vangstmogelijkheden in wateren van de EU aan vissersvaartuigen die de vlag van de Bolivariaanse Republiek Venezuela voeren in de exclusieve economische zone voor de kust van Frans Guyana. Het Europees Parlement betwist de gekozen rechtsgrondslag. Het betoogt primair dat artikel 43, lid 3, juncto artikel 218, lid 6, punt b, VWEU niet de juiste rechtsgrondslag kan zijn, want de betrokken handeling staat gelijk aan een internationale overeenkomst inzake de toegang tot de wateren van de Unie voor de uitoefening van visserijactiviteiten door een derde staat. De handeling had derhalve moeten worden vastgesteld op grondslag van de artikelen 43, lid 2, en 218, lid 6, punt a, VWEU, en dus na goedkeuring door het Parlement.
   Subsidiair is het Parlement van mening dat de Raad, door gebruik te maken van de procedure van artikel 218, lid 6, punt b, VWEU, punt a daarvan verkeerd heeft uitgelegd. Gesteld al dat artikel 43, lid 3, VWEU de juiste rechtsgrondslag zou kunnen vormen voor een interne handeling van de Unie met dezelfde inhoud als het bestreden besluit, hetgeen het Parlement betwist, neemt dit niet weg dat het gemeenschappelijke visserijbeleid, voor het aangaan van internationale verbintenissen van de EU, vanuit het oogpunt van de procedure één onlosmakelijk geheel vormt. Bijgevolg is elke tot dat gebied behorende overeenkomst een „overeenkomst betreffende gebieden waarop de gewone wetgevingsprocedure […] van toepassing is” in de zin van artikel 218, lid 6, sub a, VWEU. Aldus had de handeling hoe dan ook moeten worden vastgesteld met inachtneming van de goedkeuringsprocedure van genoemd punt a.

      (1)  PB 2012, L 6, blz. 8.


title: Zaak C-198/01: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio van 24 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C.I.F. — Consorzio Industrie Fiammiferi en Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

text:
11.8.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/9
      sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de          Verzoek van het Supremo Tribunal Amministrativo,
      periode 1 maart 2001 tot en met 30 juni 2001 nietig te         2.a Secção, van 4 april 2001 om een prejudiciële beslissing
      verklaren.                                                     in het geding tussen Fazenda Pública en Antero & C.a Ld.a
2.    De Commissie te veroordelen in de kosten van de
      procedure.
Middelen en voornaamst argumenten
                                                                                (Zaak C-203/01)
Nederland verwijst naar het in de zaak  C-452/00 (2)  ingediende
verzoekschrift.
(1) PB L 58 van 28.2.2001, blz. 13.
(2) PB C 45 van 10.2.2001, blz. 12.
                                                                                (2001/C 227/14)
                                                                     Het Supremo Tribunal Amministrativo, 2.a Secção, heeft bij
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per               beschikking van 4 april 2001, ingekomen ter griffie van het
il Lazio van 24 januari 2001 om een prejudiciële beslissing          Hof van Justitie op 17 mei 2001, in het geding tussen Fazenda
in het geding tussen C.I.F. — Consorzio Industrie Fiam-              Pública en Antero & C.a Ld.a, het Hof van Justitie van de
miferi en Autorità Garante della Concorrenza e del                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                             Mercato                                 beslissing over de navolgende vragen:
                        (Zaak C-198/01)
                                                                     1.    Wat is de betekenis of de draagwijdte van het begrip prise
                         (2001/C 227/13)                                   en compte (boeking) in artikel 2, lid 1, van verordening
                                                                           (EEG) nr. 1697/79 (1) van de Raad van 24 juli 1979?
Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 24 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 mei 2001, in het geding tussen C.I.F.
— Consorzio Industrie Fiammiferi en Autorità Garante della           2.    Was ingevolge artikel 2, lid 2, sub c, van die verordening
Concorrenza e del Mercato, het Hof van Justitie van de                     de administratieve handeling waardoor het door de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       bevoegde autoriteiten aan rechten bij invoer of bij uitvoer
beslissing over de navolgende vragen:                                      te heffen bedrag naar behoren wordt vastgesteld, de
                                                                           boeking, dan wel de vaststelling, berekening of becijfering
1)    „Wanneer een afspraak tussen ondernemingen de com-                   van de rechten door de douaneautoriteiten?
      munautaire handel ongunstig beïnvloedt, en die afspraak
      is opgelegd of wordt bevorderd door een nationale
      wettelijke maatregel die de gevolgen daarvan wettigt of
      versterkt, in het bijzonder wat betreft de vaststelling van    3.    Was op 19 april 1988 de boeking een noodzakelijke
      de prijzen en de verdeling van de markt, is dan de tot               formaliteit voor de geldigheid van de vaststelling van de
      bescherming van de mededinging aangestelde Autorità                  rechten dan wel een formaliteit waardoor de heffing
      krachtens artikel 81 EG-Verdrag verplicht of bevoegd                 vaststaat of opeisbaar wordt?
      bedoelde regeling in ieder geval buiten toepassing te
      laten, en het mededingingbeperkende gedrag van de
      ondernemingen te bestraffen of althans voor de toekomst
                                                                     4.    Werd een op 19 april 1988 naar behoren aan de
      te verbieden, en wat zijn daarvan de juridische gevolgen?”
                                                                           schuldenaar medegedeelde vaststelling (berekening of
2)    „Kan een nationale regeling, die de bevoegdheid tot                  becijfering) van douanerechten bij invoer ten behoeve
      vaststelling van de verkoopprijs van een product aan de              van een navordering, ook wanneer die heffing niet was
      minister toevertrouwt en daarnaast de bevoegdheid tot                geboekt, een liquide en opeisbare douaneschuld?
      verdeling van de productie onder de ondernemingen
      toevertrouwt aan een verplicht consortium van producen-
      ten, voor de toepassing van artikel 81, lid 1, van het
      Verdrag worden beschouwd als een regeling die nog              5.    Werd de termijn van drie jaar voor de navordering,
      ruimte voor mededinging openlaat die door autonome                   wanneer beroep in rechte is ingesteld tegen de beschik-
      gedragingen van de ondernemingen kan worden verhin-                  king van de douaneautoriteiten waarbij het verzoek om
      derd, beperkt of vervalst?”                                          kwijtschelding van de navordering is afgewezen, welk
                                                                           beroep vanaf 1988 tot en met 15 november 1995 bij de
                                                                           Portugese rechterlijke instanties aanhangig was, door dat
                                                                           beroep in rechte geschorst?


title: Zaak T-372/02: Beroep, op 13 december 2002 ingesteld door Internationaler Hilfsfonds eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.2.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 31/21
Beroep, op 13 december 2002 ingesteld door Internatio-                Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap
naler Hilfsfonds eV tegen Commissie van de Europese                   (ECHO) en om een kaderovereenkomst voor partnerschap te
                       Gemeenschappen                                 ondertekenen. In 1999 werd aan verzoekster meegedeeld dat
                                                                      intussen nieuwe voorwaarden voor de kaderovereenkomst
                        (Zaak T-372/02)                               voor partnerschap van kracht waren geworden en dat haar
                                                                      verzoek op basis van deze nieuwe bepalingen zou worden
                         (2003/C 31/30)                               behandeld. In 2001 werd zij in kennis gesteld van de stappen
                                                                      die ECHO had gezet na ontvangst van de aanvraag in 1996.
                       (Procestaal: Engels)
                                                                      In 2001 diende verzoekster een klacht in bij de Europese
                                                                      ombudsman wegens onverantwoordelijk handelen van ECHO
                                                                      en wanbeheer. De ombudsman kwam tot de slotsom dat er
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      sprake was van wanbeheer en maakte verschillende kritische
schappen is op 13 december 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                      opmerkingen.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Internatio-
naler Hilfsfonds eV, gevestigd te Rosbach (Duitsland), vertegen-
woordigd door H. Kaltenecker, Rechtsanwalt.                           Verzoekster verlangde vervolgens dat ECHO haar zou herstel-
                                                                      len in de toestand waarin zij zich voor 1996 bevond,
                                                                      voordat het wanbeheer plaatsvond, en dat gepaste disciplinaire
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   maatregelen zouden worden getroffen tegen het personeel van
                                                                      ECHO dat zich aan dat wanbeheer schuldig had gemaakt.
—    de beschikking van de Commissie van 22 oktober 2002              Verzoekster komt op tegen de beslissing van verweerster
     nietig te verklaren;                                             waarin zij weigert verzoekster in deze toestand te herstellen of
                                                                      in een alternatieve vergoeding te voorzien.
—    verweerster te gelasten verzoekster te herstellen in de
     toestand waarin zij zich in 1996 bevond toen zij een
     aanvraag had ingediend om partner van het Bureau voor            Verzoekster stelt dat verweerster de in de Europese bestuurlijke
     humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap (ECHO)              gedragscode neergelegde regels alsmede verzoeksters rechten
     te worden, en waarin zij zich zou bevinden indien                heeft geschonden en haar dossier heeft gemanipuleerd.
     verweerster zich niet verschillende keren aan wanbeheer
     schuldig zou hebben gemaakt;                                     Volgens verzoekster heeft verweerster niet het beginsel geëer-
                                                                      biedigd dat de aanvragen moeten worden getoetst aan de
—    subsidiair, verweerster te gelasten verzoekster de kader-        vereisten van de bepalingen die op het tijdstip van de aanvraag
     overeenkomst voor partnerschap die thans van kracht is,          golden. Bovendien was verzoekster niet in kennis gesteld van
     ter ondertekening aan te bieden;                                 het verzoek om informatie dat verweerster aan het Duitse
                                                                      Ministerie van Buitenlandse Zaken had gezonden en evenmin
—    verweerster te verwijzen in de kosten die aan verzoekster        van de schorsing van de aanvraagprocedure. Verzoekster stelt
     zijn opgekomen wegens indiening van een klacht bij de            tevens niet te zijn gehoord inzake deze beslissingen. Voorts
     Europese ombudsman tegen de Europese Commissie, ten              stelt zij dat haar aanvraag niet binnen een redelijke termijn is
     belope van 14 562 EUR;                                           behandeld.
—    verweerster te verwijzen in de kosten van dit verzoek-
                                                                      Verzoekster betoogt dat verweerster tevens de artikelen 5 en
     schrift en van de onderhavige procedure.
                                                                      10 EG-Verdrag heeft geschonden door aan te dringen op een
                                                                      controle van verzoeksters organisatorische, structurele en
                                                                      financiële situatie. Deze bevoegdheid ligt volgens verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                    enkel bij de Duitse autoriteiten.
Verzoekster is een niet-gouvernementele organisatie naar Duits        Ten slotte stelt verzoekster dat verweerster een vergoeding
recht die zich met humanitaire hulp bezighoudt. In 1996               moet betalen voor de kosten wegens indiening van de klacht
diende zij een aanvraag in om partner te worden van het               bij de Europese ombudsman.


title: Zaak C-497/04: Beroep, op 1 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/12

         Beroep, op 1 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-497/04)
   (2005/C 31/25)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 december 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Enrico Traversa, juridisch adviseur bij haar juridische dienst, en Georgios Zavvos, lid van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 maart 2002 tot wijziging van richtlijn 73/239/EEG van de Raad op het gebied van de solvabiliteitsmargevereisten voor schadeverzekeringsondernemingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 20 september 2003 verstreken.

      (1)  PB L 77 van 20.3.2002, blz. 17.


title: Zaak C-461/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch — Nederland) — Granton Advertising BV/Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag (Prejudiciële verwijzing — Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5 — Begrippen „andere waardepapieren” en „andere handelspapieren”  — Verkoopbevorderingssysteem — Kortingkaart — Maatstaf van heffing)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch — Nederland) — Granton Advertising BV/Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag
   (Zaak C-461/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 13, B, sub d, punten 3 en 5 - Begrippen „andere waardepapieren” en „andere handelspapieren” - Verkoopbevorderingssysteem - Kortingkaart - Maatstaf van heffing))
   2014/C 282/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof ’s-Hertogenbosch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Granton Advertising BV

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst Haaglanden/kantoor Den Haag

      Dictum

   Artikel 13, B, sub d, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de verkoop van een kortingkaart als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, geen handeling betreffende „andere waardepapieren” of „andere handelspapieren” vormt in de zin van punt 5 respectievelijk punt 3 van deze bepaling, die ziet op een aantal handelingen die de lidstaten moeten vrijstellen van belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak C-119/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasio administracinio teismo (Litouwen) op 18 maart 2008 — Mechel Nemunas UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos Finansų ministerijos

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasio administracinio teismo (Litouwen) op 18 maart 2008 — Mechel Nemunas UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos Finansų ministerijos
   (Zaak C-119/08)
   (2008/C 128/45)
   Procestaal: Litouws
   Verwijzende rechter
   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mechel Nemunas UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos Finansų ministerijos
   Prejudiciële vraag
   Moeten de Eerste richtlijn 67/227/EEG (1) van de Raad en/of artikel 33 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad worden uitgelegd als een verbod voor een lidstaat om inhoudingen op inkomsten overeenkomstig de wet van de Republiek Litouwen tot financiering van het programma voor wegenbouw en -onderhoud in de vorm van de hierboven omschreven belasting te handhaven en te heffen?

      (1)  Eerste Richtlijn van de Raad van 11 april 1967 betrefffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (PB L 71, blz. 1301).

      (2)  Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 maart 2005 in zaak T-32/03, Leder & Schuh AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder nationaal woordmerk „Schuhpark” — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord „JELLO SCHUHPARK” — Relatieve weigeringsgrond — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/20

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 maart 2005
   in zaak T-32/03, Leder & Schuh AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Ouder nationaal woordmerk „Schuhpark” - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord „JELLO SCHUHPARK” - Relatieve weigeringsgrond - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 115/37)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-32/03, Leder & Schuh AG, gevestigd te Graz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door W. Kellenter en A. Schlaffge, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: G. Schneider en B. Müller); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Schuhpark Fascies GmbH, gevestigd te Warendorf (Duitsland), vertegenwoordigd door A. Peter, advocaat, betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2002, in de verbeterde versie van 9 december 2002 (zaak R 494/1999-3), inzake een oppositieprocedure tussen Schuhpark Fascies GmbH en Leder & Schuh AG, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N. J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 8 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-178/15: Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2016 — Kohrener Landmolkerei en DHG/Commissie [„Regeling inzake gegarandeerde traditionele specialiteiten — Verordening (EU) nr. 1151/2012 — Brief waarbij de Commissie de bevoegde nationale autoriteiten ervan in kennis stelt dat hun aankondiging van bezwaar te laat is ingediend — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/45

         Beschikking van het Gerecht van 8 juni 2016 — Kohrener Landmolkerei en DHG/Commissie
   (Zaak T-178/15) (1)

   ([„Regeling inzake gegarandeerde traditionele specialiteiten - Verordening (EU) nr. 1151/2012 - Brief waarbij de Commissie de bevoegde nationale autoriteiten ervan in kennis stelt dat hun aankondiging van bezwaar te laat is ingediend - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2016/C 270/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kohrener Landmolkerei GmbH (Penig, Duitsland) en DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH (Frohburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Wagner, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Guillem Carrau en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit in de brief van 9 februari 2015 van de directeur van directie B, „Multilaterale Betrekkingen en Kwaliteitsbeleid”, van het directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling van de Commissie, met referentie Ares (2015)529719, waarbij de bevoegde Duitse autoriteiten ervan in kennis werden gesteld dat hun aankondiging van bezwaar krachtens artikel 51, lid 1, van verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB 2012, L 343, blz. 1) te laat was ingediend

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Kohrener Landmolkerei GmbH en DHG Deutsche Heumilchgesellschaft mbH worden verwezen in hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-37/16: Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Caffè Nero Group/EUIPO (CAFFÈ NERO) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk CAFFÈ NERO — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Beschrijvend karakter — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/23

         Arrest van het Gerecht van 27 oktober 2016 — Caffè Nero Group/EUIPO (CAFFÈ NERO)
   (Zaak T-37/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk CAFFÈ NERO - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Beschrijvend karakter - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder b), c) en g), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 462/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Caffè Nero Group Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: L. Cassidy, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 november 2015 (zaak R 954/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken CAFFÈ NERO als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caffè Nero Group Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak T-89/14: Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Export Development Bank of Iran/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran — Bevriezing van tegoeden — Nieuwe plaatsing van verzoeksters naam op de lijst na nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke plaatsing — Onjuiste toepassing van het recht — Onjuiste opvatting van de feiten — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid — Gelijke behandeling”)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/22

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Export Development Bank of Iran/Raad
   (Zaak T-89/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran - Bevriezing van tegoeden - Nieuwe plaatsing van verzoeksters naam op de lijst na nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke plaatsing - Onjuiste toepassing van het recht - Onjuiste opvatting van de feiten - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid - Gelijke behandeling”))
   (2017/C 022/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Export Development Bank of Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Aresu en D. Gauci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, primair, tot nietigverklaring van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 306, blz. 18), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 306, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen, en, subsidiair, tot nietigverklaring van besluit 2013/661 en van uitvoeringsverordening nr. 1154/2013, voor zover deze handelingen verzoekster betreffen vanaf 20 januari 2014

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Export Development Bank of Iran draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak T-198/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cementownia Warta /Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cementownia „Warta”/Commissie
   (Zaak T-198/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/64)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Cementownia „Warta” SA (Trębaczewo, Polen) (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak en F. Puel, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cementownia „Warta” SA zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-491/07: Beroep ingesteld op 27 december 2007 — CB/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/46

         Beroep ingesteld op 27 december 2007 — CB/Commissie
   (Zaak T-491/07)
   (2008/C 64/76)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Groupement des Cartes Bancaires (CB) GIE (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Georges, J. Ruiz Calzado, É. Barbier de La Serre, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden beschikking in haar geheel;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2007) 5060 def. van de Commissie van 17 oktober 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/D1/38.606 — GROUPEMENT DES CARTES BANCAIRES „CB”) betreffende voor nieuwe leden geldende tariefmaatregelen voor toetreding tot de Groupement alsmede de zogenoemde regeling voor „ontwakende slapende leden” die geldt voor leden van de Groupement die sinds hun toetreding met betrekking tot bankkaarten geen aanzienlijke activiteit hebben ontwikkeld.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.
   Het eerste middel betreft schending van artikel 81 EG en van het gelijkheidsbeginsel, alsmede een ontoereikende motivering wegens gebreken in de door de Commissie toegepaste methode voor analyse van de maatregelen en de markten, doordat zij geen rekening heeft gehouden met een totaalvisie, met alle relevante gegevens, noch met de concrete context waarin zij zijn genomen en waarin zij uitwerking hebben.
   In de tweede plaats stelt verzoekster schending van artikel 81, lid 1, EG doordat de Commissie bij het onderzoek van het voorwerp van de aangemelde maatregelen heeft gedwaald ten aanzien van het recht en de feiten en beoordelingsfouten heeft gemaakt. De Commissie is de verplichting tot onderzoek van het voorwerp van een beslissing van een vereniging van ondernemingen niet nagekomen en zij heeft niet aangetoond dat dit voorwerp de mededinging verstoort.
   Verzoeksters derde middel betreft schending van artikel 81, lid 1, EG eveneens doordat de Commissie bij het onderzoek van de gevolgen van de aangemelde maatregelen heeft gedwaald ten aanzien van het recht en de feiten en beoordelingsfouten heeft gemaakt.
   Subsidiair stelt verzoekster dat de Commissie artikel 81, lid 3, EG heeft geschonden bij het onderzoek of de vier voorwaarden waaraan moet zijn voldoen om voor een vrijstelling in aanmerking te komen, van toepassing zijn.
   Verzoeksters vijfde middel betreft schending van het beginsel van behoorlijk bestuur doordat een aantal van haar argumenten in de bestreden beschikking onjuist zijn opgevat, zijn weggelaten en op tegenstrijdige wijze worden voorgesteld.
   Het laatste middel betreft schending van het evenredigheidsbeginsel en van het rechtszekerheidsbeginsel.


title: Zaak C-277/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 17 mei 2016 — Polkomtel sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 17 mei 2016 — Polkomtel sp. z o.o./Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
   (Zaak C-277/16)
   (2016/C 335/40)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Polkomtel sp. z o.o.

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 13 in samenhang met artikel 8, lid 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (1), in de oorspronkelijke versie, aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie die een exploitant met een aanmerkelijke marktmacht een verplichting inzake kostenoriëntering van prijzen oplegt, met het oog op de bevordering van efficiëntie en duurzame concurrentie voor een dienst die door deze verplichting wordt bestreken een prijs kan vaststellen die lager is dan de door de exploitant gedragen kosten voor het verrichten van die dienst die door de nationale regelgevende instantie zijn getoetst en erkend als kosten die in een oorzakelijk verband staan met deze dienst?

               2)

               Moet artikel 13, lid 3, in samenhang met artikel 8, lid 4, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), in de oorspronkelijke versie, in samenhang met artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie een exploitant met een verplichting inzake kostenoriëntering van prijzen kan verplichten de prijs jaarlijks vast te stellen op basis van de actueelste gegevens over de kosten en de aldus vastgestelde prijs met de kostenonderbouwing vóór invoering van deze prijs in het economisch verkeer ter toetsing aan de nationale regelgevende instantie voor te leggen?

               3)

               Moet artikel 13, lid 3, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), in de oorspronkelijke versie, in samenhang met artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat een nationale regelgevende instantie enkel aanpassing van de prijs door een exploitant met een verplichting tot kostenoriëntering van prijzen kan eisen wanneer deze exploitant eerst zelfstandig de hoogte van de prijs vaststelt en deze invoert, of ook wanneer de exploitant de prijs toepast die tevoren door de nationale regelgevende instantie is vastgesteld, maar uit de kostenonderbouwing voor de volgende rapportageperiode naar voren komt dat de tevoren door de nationale regelgevende instantie vastgestelde prijs hoger is dan de door de exploitant gedragen kosten?

      (1)  PB L 108, blz. 7.


title: Zaak T-4/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juni 2006 — Achaiber Sing/Commissie ( Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap — Veterinairrechtelijke voorschriften — Voorschriften voor invoer van vogels — Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Vergoeding van schade — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/21

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juni 2006 — Achaiber Sing/Commissie
   (Zaak T-4/04) (1)

   („Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap - Veterinairrechtelijke voorschriften - Voorschriften voor invoer van vogels - Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen - Vergoeding van schade - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)
   (2006/C 190/36)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoeker: R. K. Achaiber Sing (Leiden, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Wilgers en J. van Duin, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Kuijper, T. van Rijn en M. van Heezik, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vergoeding van schade die verzoeker zou hebben geleden ten gevolge van toepassing van beschikking 2000/666/EG van de Commissie van 16 oktober 2000 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften en de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van vogels, met uitzondering van pluimvee, alsmede van quarantainevoorschriften (PB L 278, blz. 26)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten van de Commissie, met inbegrip van die welke verband houden met de exceptie van niet-ontvankelijkheid.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Gevoegde zaken C-200/07 en C-201/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 oktober 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Alfonso Luigi Marra/Eduardo De Gregorio (C-200/07), Antonio Clemente (C-201/07) (Prejudiciële verwijzing — Europees Parlement — Pamflet met beledigende uitlatingen verspreid door lid van Europees Parlement — Vordering tot vergoeding van immateriële schade — Immuniteit van leden van Europees Parlement)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 oktober 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Alfonso Luigi Marra/Eduardo De Gregorio (C-200/07), Antonio Clemente (C-201/07)
   (Gevoegde zaken C-200/07 en C-201/07) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Europees Parlement - Pamflet met beledigende uitlatingen verspreid door lid van Europees Parlement - Vordering tot vergoeding van immateriële schade - Immuniteit van leden van Europees Parlement)
   (2008/C 313/09)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alfonso Luigi Marra

      Verwerende partijen: Eduardo De Gregorio (C-200/07), Antonio Clemente (C-201/07)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (PB 1967, 152, blz. 13) en van artikel 6, lid 2, van het intern reglement van het Europees Parlement (PB 2005, L 44, blz. 1) — Verzoek om vergoeding van de morele schade als gevolg van beledigende uitingen door een lid van het Europees Parlement — Bevoegdheid van de civiele rechter om zich uit te spreken over het bestaan van immuniteit bij gebreke van een besluit van het Europees Parlement
   Dictum
   De communautaire regels inzake de immuniteit van de leden van het Europees Parlement moeten aldus worden uitgelegd, dat in een beroep tot schadevergoeding dat tegen een lid van het Europees Parlement is ingesteld wegens de mening die hij heeft geuit,

               —

               de nationale rechter die over een dergelijke vordering dient te oordelen, wanneer hij geen informatie heeft ontvangen betreffende een verzoek van dat parlementslid aan het Europees Parlement om verdediging van de in artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 voorziene immuniteit, niet verplicht is om aan het Europees Parlement te vragen of de voorwaarden hiervoor zijn vervuld;

               —

               de nationale rechter, wanneer hij op de hoogte is gebracht van het feit dat dit parlementslid bij het Europees Parlement een verzoek om verdediging van deze immuniteit, in de zin van artikel 6, lid 3, van het intern reglement van het Europees Parlement, heeft ingediend, de gerechtelijke procedure dient te schorsen en het Europees Parlement moet verzoeken onverwijld zijn advies uit te brengen;

               —

               de nationale rechter, wanneer hij van oordeel is dat de Europese afgevaardigde de in artikel 9 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen voorziene immuniteit geniet, verplicht is de tegen het betrokken lid van het Europees Parlement ingestelde vordering af te wijzen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Doorhaling van zaak T-85/03

text:
C 213/44               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                       6.9.2003
                Doorhaling van zaak T-35/02 ( 1)                                    Doorhaling van zaak T-62/03 ( 1)
                        (2003/C 213/88)                                                     (2003/C 213/90)
                       (Procestaal: Italiaans)                                               (Procestaal: Frans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 8 april 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    van 19 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-35/02: Alitalia — Linee Aeree Italiane SpA tegen Commissie
                                                                    T-62/03: Georges Vassilakis tegen Commissie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen.                                     Gemeenschappen.
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                    (1 ) PB C 101 van 26.4.2003.
               Doorhaling van zaak T-103/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-85/03 ( 1)
                        (2003/C 213/89)
                                                                                (2003/C 213/91)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 19 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak      De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
T-103/02: Ineos Phenol GmbH & Co. KG tegen Commissie                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van de Europese Gemeenschappen.                                     van 18 juni 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    T-85/03: Regering van de Caymaneilanden tegen Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.
                                                                    (1 ) PB C 124 van 24.5.2003.


title: Zaak T-85/08: Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Exalation/BHIM (Vektor-Lycopin)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/36

         Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Exalation/BHIM (Vektor-Lycopin)
   (Zaak T-85/08)
   (2008/C 107/61)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Exalation Ltd (Ilford, Groot-Brittannië) (vertegenwoordiger: K. Zingsheim, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 17 december 2007 (R 1037/2007-4) en de beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 4 mei 2007 te vernietigen en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, het door verzoekster aangevraagde merk „Vektor-Lycopin” als gemeenschapsmerk in het Europese merkenregister in te schrijven;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Vektor-Lycopin” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 (aanvraagnr. 4 838 983)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk voldoende onderscheidend vermogen heeft en niet beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).