title: Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door Compagnie Maritime Belge Transport NV en Compagnie Maritime Belge NV tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Belge Transport NV en Compagnie Maritime Belge NV en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co. en Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-395/96 P)

text:
Nr . C 54/10           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
     deeld dat de gevraagde voorlopige voorzieningen per se         Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     slechts op basis van een definitieve beoordeling van de        door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     feiten en aangevoerde middelen kunnen worden getrof           Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid).
     fen en derhalve de gevraagde voorzieningen kunnen
     worden afgewezen zonder een beoordeling van de                 Requirantes concluderen dat het den Hove behage :
     middelen en argumenten, welke door de requirant ter
     rechtvaardiging van het verzoek zijn aangevoerd . Noch         — het arrest van het Gerecht te vernietigen;
     de tekst van artikel 186 van het EG-Verdrag noch de
     rechtspraak terzake rechtvaardigen een afwijzing van           — de bestreden beschikking van de Commissie nietig te
     een verzoek om voorlopige maatregelen om de enkele                 verklaren;
     reden dat de gevraagde voorlopige voorzieningen ( deels )
     toekenning van een ( schade)bedrag betreffen . Requirant       — subsidiair, indien de beschikking van de Commissie niet
     heeft er voorts op gewezen dat onder bepaalde omstan              in haar geheel nietig wordt verklaard, de aan requirantes
     digheden naar ( onder meer) Nederlands recht toeken               opgelegde geldboete in te trekken of althans aanzienlijk
    ning van een ( deel van een ) schadevergoeding in kort              te verlagen;
     geding ( als voorlopige voorziening) mogelijk is .
                                                                    — in elk geval de Commissie en interveniënten te verwijzen
— Schending van artikel 1 86, het motiveringsbeginsel en/of             in de kosten van de gehele procedure.
    het recht van hoor en wederhoor doordien de President
    heeft nagelaten na te gaan of er mogelijk andere
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
    passende voorlopige maatregelen getroffen zouden kun
    nen worden teneinde de belangen van requirant te                In deze hogere voorziening beperken requirantes zich tot de
     beschermen .
                                                                    navolgende punten :
— Schending van artikel 186 van het EG-Verdrag, het
    motiveringsbeginsel en het recht van hoor en wederhoor          — geen van de inbreuken die hun door de Commissie en het
    doordien de President de beschikking heeft vastgesteld              Gerecht worden ten laste gelegd, kunnen als zodanig
    zonder requirant iii de mogelijkheid te stellen zijn                worden aangemerkt;
    standpunt mondeling nader toe te lichten.
                                                                    — ten onrechte heeft het Gerecht hun argumenten betref
                                                                        fende de collectieve beoordeling van hun machtspositie
                                                                        afgewezen;
Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door              — in elk geval dient de geldboete te worden verlaagd;
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie
Maritime Beige NV tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de         — het Gerecht heeft requirantes' recht om te worden
gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Beige                  gehoord geschonden;
Transport NV en Compagnie Maritime Beige NV en
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund               — het Gerecht heeft requirantes' recht op een enge inter
door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines                  pretatie van strafrechtelijke bepalingen geschonden.
A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH 8c Co . en               In het bijzonder is onderhavige voorziening gebaseerd op de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93                volgende gronden :
tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                 Wat het eerste gestelde misbruik betreft, bestaande in de
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer —               „ deelneming aan de uitvoering van de samenwerkingsover
                            uitgebreid)                            eenkomst met Ogefrem en het herhaaldelijk langs verschil
                                                                    lende wegen aandringen op strikte naleving van die over
                      ( Zaak C-395/96 P)                           eenkomst ", stellen requirantes dat
                          ( 97/C 54/18 )
                                                                   a ) het Gerecht aan zijn arrest zelf niet de eerdere tenlaste
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              leggingen van de Commissie ten gronde heeft gelegd,
op 10 december 1996 hogere voorziening ingesteld door                   doch een geheel nieuwe tenlastelegging — die voordien
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie                      nooit door de Commissie is gedaan en niet door de feiten
Maritime Beige NV, vertegenwoordigd door M. Wael                       wordt gestaafd — en aldus hun rechten van de verde
broeck en D. Waelbroeck, advocaten te Brussel, domicilie                diging en hun recht op een eerlijk proces heeft geschon
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                den;
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 , tegen het arrest,
op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen              b ) de motivering in het arrest van het Gerecht tegenstrijdig
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie                      is;
Maritime Beige NV en Commissie van de Europese Gemeen
schappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/            c ) zelfs indien de oorspronkelijke tenlastelegging door het
93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese                  Gerecht niet is gewijzigd, het gestelde misbruik requi
Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien                   rantes in elk geval niet ten laste kan worden gelegd ; het
GmbH & Co . en Commissie van de Europese Gemeen                        Gerecht is volledig voorbijgegaan aan de verschillende
schappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en                       middelen die requirantes terzake hebben aangevoerd .
 ---pagebreak--- 22. 2. 97            1 NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 54/ 11
Met betrekking tot het tweede beweerde misbruik,                           Gerecht gegeven uitlegging de verordening haar „ nuttige
bestaande in de zogenoemde „ fighting ships ", stellen                    werking " ontneemt;
requirantes dat
                                                                     b ) zelfs indien het Gerecht gelijk had met zijn uitlegging van
a ) het Gerecht de bestreden beschikking gelezen heeft alsof              artikel 5 , punt 2, letter b ), onder i ), van de verordening,
     zij was gebaseerd op een definitie van „ fighting ships ",           requirantes enkel niet voldaan hebben aan een vrijstel
     die volstrekt het tegengestelde is van de definitie in de            lings-„verplichting " en niet aan een vrijstellings-„voor
     punten van bezwaar; indien deze interpretatie van het                waarde "; bijgevolg was de Commissie verplicht eerst de
     Gerecht juist is, had het moeten concluderen dat door de             groepsvrijstelling in te trekken ( ex nunc ) alvorens
     bestreden beschikking requirantes' rechten van de ver               andere maatregelen te overwegen uit hoofde van arti
     dediging en hun recht op een eerlijk proces werden                   kel 86 van het EG-Verdrag, indien de inbreuk bleef
    geschonden;                                                           voortduren ( inbreuk op artikel 7, lid 1 , en artikel 8 , lid 2 ,
                                                                          van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 );
b ) indien — subsidiair — het Gerecht de beschikking van
     de Commissie onjuist heeft uitgelegd, het zelf, in strijd       c ) het Gerecht ten slotte aan de beschikking een betekenis
    met requirantes' rechten van de verdediging en recht op               heeft gegeven, die niet is te rijmen met de bewoordingen
                                                                          ervan .
    een eerlijk proces, de tenlastelegging tegen requirantes
    heeft gewijzigd;
                                                                     Met betrekking tot de toepasselijkheid van artikel 86 van
c ) zij hebben aangetoond, dat aan geen van de voorwaar             het EG-Verdrag in geval van een collectieve machtspositie
    den van de oorspronkelijke tenlastelegging tegen hen in          stellen requirantes dat
    de punten van bezwaar was voldaan; de nieuwe tenlas
    telegging tegen hen ( in afwijking van de oorspronkelijke
    in de punten van bezwaar ) is onverenigbaar met                  a ) in de beschikking van de Commissie niet toereikend
    artikel 86 , voorzover daarin een conference wordt                    wordt gemotiveerd, waarom artikel 86 van het EG
    verboden om louter te reageren op verzoeken van                       Verdrag collectief toepasselijk is op de leden van Cewal,
    klanten om de tarieven van de conference aan te passen                en het niet de taak van het Gerecht was om de
    aan die van een outsider, zonder daarbij verlies te lijden            redengeving van de Commissie aan te vullen of te gissen
    of zich schuldig te maken aan prijsdiscriminatie; onder              door afzonderlijke gegevens uit de beschikking te
    nemingen met een machtspositie moeten de mogelijk                    destilleren tot staving van een collectieve beoordeling
    heid hebben om te concurreren met derden, en in ieder                 van hun positie op de markt;
    geval kan een prijsstelling boven de gemiddelde kosten
    door een onderneming met een machtspositie niet als
    afbraakprijs worden aangemerkt;                                  b ) om een collectieve machtspositie vast te stellen, het
                                                                          Gerecht zich ten onrechte heeft gebaseerd op het feit dat
                                                                          de betrokken ondernemingen deelnamen in „ wat in
d ) noch de naam die Cewal-leden aan de praktijk hebben                  wezen, zo het al iets is , een artikel 85-praktijk is ";
    gegeven, noch de intentie van de partijen relevant is voor
    de beoordeling van de vraag of er sprake is van misbruik;
    de Commissie zelf heeft zich steeds op het standpunt            c ) het Gerecht het recht heeft geschonden, toen het besliste
    gesteld, dat zij „ een intentie van zelfs een onderneming             dat de onderling afgestemde gedragingen van de Cewal
                                                                          leden als een „ misbruik " in de zin van artikel 86 van het
    met een machtspositie om te winnen van concurrenten,
    niet als onwettig beschouwt ".                                        EG-Verdrag konden worden beschouwd, ofschoon zij
                                                                         niet het resultaat waren van eenzijdige gedragingen van
                                                                         de Cewal-leden;
Met betrekking tot het derde gestelde misbruik, voort
vloeiende uit de door Cewal aangeboden 100 % -getrouw              d ) in elk geval het Gerecht niet heeft geantwoord op
heidscontracten, stellen requirantes dat                                 requirantes' argumenten dienaangaande .
a ) door een veroordeling van requirantes' 100 %-getrouw           Subsidiair stellen requirantes dat de geldboete dient te
    heidskortingen door het Gerecht, in feite een wijziging         worden ingetrokken of aanzienlijk dient te worden ver
    van artikel 5, punt 2, letter b ), onder i ), van Verordening   laagd . Zij hebben aangetoond dat:
    ( EEG ) nr. 4056/86 van de Raad ( 1 ) ( dat leden van een
    conference uitdrukkelijk toestaat om „ getrouwheids
    regelingen met vervoergebruikers aan te gaan en te              a ) de aan CMB opgelegde geldboete hoger is dan haar
    handhaven ") wordt gewijzigd in een regel dat 100%                  totale omzet op de relevante markt in het jaar vooraf
    getrouwheidskortingen mogen worden aangeboden,                       gaande aan de beschikking en relatief gezien de hoogste
    mits de situatie op de markt zodanig is, dat de                      geldboete is die ooit door de Commissie is opgelegd;
    conference geen machtspositie inneemt; volgens de                    deze hoogte was niet gerechtvaardigd door een bijzon
    definitie van collectieve machtspositie van het Gerecht              dere ernst van de gestelde inbreuken, de duur ervan ,
    zelf zal dit evenwel nooit het geval zijn, zodat de door het         gestelde voordelen uit deze inbreuken, een niet-coöpe
 ---pagebreak--- Nr . C 54/ 12            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 2 . 97
     ratieve opstelling van requirantes, of door de aard of          Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door
     waarde van de betrokken producten/diensten;                     Dafra Lines A/S tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de
                                                                     gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Beige
b ) rekening had moeten worden gehouden met de moei                 Transport NV en Compagnie Maritime Beige NV en
     lijke financiële situatie van requirantes, alsook met het       Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
     ontbreken van precedenten voor de gestelde inbreuk, de          door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines
     wettelijke regelingen in Zaïre en de coöperatieve opstel       A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                     T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co . en
     ling van requirantes;
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93
                                                                     tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese
c ) de punten van bezwaar niet waren gericht tot requiran           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
     tes, doch tot Cewal en Cewal, doch niet haar leden, met         aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer —
     een geldboete bedreigden, en dat de Commissie dus niet                                     uitgebreid )
     het recht had om daarna een geldboete op te leggen aan
     enige leden van Cewal zonder dit te hebben aangekon                                 ( Zaak C-396/96 P)
     digd in de punten van bezwaar;                                                           ( 97/C 54/19 )
d ) geen reden is gegeven waarom 95 % van de geldboete is            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     opgelegd aan CMB ( die 35 % van de handel vervoerde ),          op 10 december 1996 hogere voorziening ingesteld door
     terwijl geen geldboete is opgelegd aan CMZ ( die 40%            Dafra Lines A/S, vertegenwoordigd door M. Waelbroeck en
     van de handel vervoerde ); de enige reden is, dat de            D. Waelbroeck, advocaten te Brussel , domicilie gekozen
     Commissie het politiek moeilijk vond om een geldboete           hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
     op te leggen aan een Zaïrese onderneming; de Commis            advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen het arrest,
     sie wilde ook een „ politiek evenwicht " tot stand brengen      op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen
     met de vroeger voor een volstrekt andere gedraging aan          Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie
     de Franse onderneming Delmas opgelegde geldboete;               Maritime Beige NV en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/
                                                                     93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese
e ) ook het op de geldboete toegepaste rentetarief                   Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien
     ( 13,25% ) abnormaal hoog is .                                  GmbH & Co . en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en
Ten slotte stellen requirantes, dat procedures betreffende           Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
inbreuken op de mededingingsregels, waarna geldboetes                door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
worden opgelegd aan ondernemingen, het karakter van een              Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid ).
strafvervolging hebben in de zin van het EVRM en dat
bijgevolg het Gerecht inbreuk heeft gemaakt op :                     Requirante concludeert dat het den Hove behage :
                                                                     — het arrest van het Gerecht te vernietigen;
a ) artikel 6 , lid 3 , van het EVRM, voorzover de „ reden van
     de beschuldiging " door het Gerecht is gewijzigd;               — de bestreden beschikking van de Commissie nietig te
                                                                         verklaren;
b ) artikel 7, lid 1 , van het EVRM, voorzover het Gerecht           — subsidiair, indien de beschikking van de Commissie niet
     zich op het standpunt heeft gesteld, dat requirantes, in            in haar geheel nietig wordt verklaard, de aan requirante
     strijd met alle bestaande rechtspraak, een geldboete kon            opgelegde geldboete in te trekken of althans aanzienlijk
     worden opgelegd voor inbreuken waarvoor in het geheel               te verlagen;
     geen precedent bestaat en die nooit voordien zijn
     veroordeeld, in het bijzonder :                                 — in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van
                                                                         de gehele procedure .
     — hun weigering om een door de staat verleend
          exclusief recht op te geven;                               Middelen en voornaamste argumenten
     — de concurrentie van een outsider het hoofd te bieden,         In deze hogere voorziening beperkt requirante zich tot de
          zonder verlies te lijden;                                  navolgende punten :
     — het verlenen van getrouwheidskortingen, waarvoor              — geen van de inbreuken die haar door de Commissie en
          uitdrukkelijk een vrijstelling is verleend bij een             het Gerecht worden ten laste gelegd, kunnen als zodanig
          verordening betreffende een groepsvrijstelling.                worden aangemerkt;
                                                                     — ten onrechte heeft het Gerecht haar argumenten betref
0 ) Verordening ( EEG ) nr . 4056/86 van de Raad van 22 december         fende de collectieve beoordeling van haar machtspositie
    1986 tot vaststelling van de wijze van toepassing van de             afgewezen;
    artikelen 85 en 86 van het Verdrag op het zeevervoer ( PB nr.
    L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz. 4 ).                             — in elk geval dient de geldboete te worden verlaagd;
                                                                    — het Gerecht heeft requirantes recht om te worden
                                                                         gehoord geschonden;


title: Zaak C-283/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat — Oostenrijk) — Sky Österreich GmbH/Österreichischer Rundfunk (Richtlijn 2010/13/EU — Aanbieden van audiovisuele mediadiensten — Artikel 15, lid 6 — Geldigheid — Evenementen van groot belang voor publiek waarvoor exclusieve televisie-uitzendrechten gelden — Recht van toegang van televisieomroeporganisaties tot dergelijke evenementen teneinde korte nieuwsverslagen te verzorgen — Beperking van eventuele compensatie voor houder van exclusief recht tot extra kosten die voortkomen uit verschaffen van deze toegang — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 16 en 17 — Evenredigheid)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 januari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat — Oostenrijk) — Sky Österreich GmbH/Österreichischer Rundfunk
   (Zaak C-283/11) (1)

   (Richtlijn 2010/13/EU - Aanbieden van audiovisuele mediadiensten - Artikel 15, lid 6 - Geldigheid - Evenementen van groot belang voor publiek waarvoor exclusieve televisie-uitzendrechten gelden - Recht van toegang van televisieomroeporganisaties tot dergelijke evenementen teneinde korte nieuwsverslagen te verzorgen - Beperking van eventuele compensatie voor houder van exclusief recht tot extra kosten die voortkomen uit verschaffen van deze toegang - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 16 en 17 - Evenredigheid)
   2013/C 71/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundeskommunikationssenat

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sky Österreich GmbH

      Verwerende partij: Österreichischer Rundfunk

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundeskommunikationssenat — Verenigbaarheid van artikel 15, lid 6, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (PB L 95, blz. 1) met de vrijheid van ondernemerschap en het recht op eigendom, zoals gewaarborgd door de artikelen 16 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie alsmede door artikel 1 van het aanvullende protocol bij het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden — Recht van alle omroeporganisaties op het verkrijgen van toegang tot evenementen van groot belang voor het publiek die op basis van exclusiviteit worden uitgezonden, met het oog op het verzorgen van korte nieuwsverslagen — Beperking van eventuele compensatie tot de extra kosten die rechtstreeks voortkomen uit het verschaffen van die toegang — Evenredigheid

      Dictum

   Bij onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 15, lid 6, van richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) kunnen aantasten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Beroep, op 16 september 1996 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-301/96)

text:
Nr . C 336/ 18               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 11 . 96
      op . Wat de situatie in de andere Lid-Staten betreft, wordt            Beroep, op 16 september 1996 ingesteld door Bondsrepu
       „ feta " sinds meerdere decennia in meerdere Lid-Staten               bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen
      vervaardigd en bestaat er een aanzienlijke intracommu                                               schappen
      nautaire handel in dit produkt; de omvang van die                                              ( Zaak C-301 /96 )
      produktie is sinds enkele jaren vergelijkbaar, zo niet
                                                                                ( 96/C 336/35 )
      groter dan de produktie in Griekenland ; bovendien
      wordt in de andere Lid-Staten vooral buiten Grieken
      land vervaardigde „ feta " gebruikt. Ten slotte is „ feta " in         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      meerdere Lid-Staten onderworpen aan regelingen van                     op 16 september 1996 beroep tegen Commissie van de
      eerdere datum dan de Griekse regeling, en komt de                      Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek
      benaming „ feta " voor in diverse na 1975 vastgestelde                 Duitsland , vertegenwoordigd door E. Röder, Bondsminis
      communautaire regelingen, zonder dat zij daarin wordt                  terie van Economische zaken, en Th . Oppermann , hoogle
      voorbehouden aan een produkt van Griekse oor                          raar aan de universiteit Tübingen .
      sprong .
                                                                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
(') Verordening ( EG ) nr . 1107/96 van 12 juni 1996 betreffende de          — nietig te verklaren artikel 2 van de beschikking van de
      registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbe
      namingen in het kader van de procedure van artikel 17 van
                                                                                Commissie van 26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.)
      Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de Raad ( PB nr. L 148 van           betreffende een steunmaatregel van Duitsland ten gunste
      21 . 6 . 1996 , blz . 1 ).                                                 van het Volkswagen-concern bestemd voor de fabrieken
( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .                                 te Mosel en Chemnitz, alsmede artikel 1 voor zover de
                                                                                met de gemeenschappelijke markt verenigbaar ver
                                                                                klaarde investeringssteun en investeringsbijdragen wor
                                                                                den beperkt tot 418,7 DM respectievelijk 120,5 miljoen
                                                                                DM ;
Verzoek van het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein
van 22 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het                      — artikel 3 , lid 2 , van de beschikking van de Commissie van
geding tussen E. Reimer en Amt für Land- und Wasserwirt                         26 juni 1996 ( COM(96 ) 1844 def.) nietig te verklaren
                                schaft Flensburg                                 voor zover de gecombineerde steunintensiteit, uitge
                               ( Zaak C-300/96 )                                 drukt als bruto-subsidie-equivalent, voor Mosel II tot
                                  ( 96/C 336/34 )                                22,3 % en voor Chemnitz II tot 20,8 % wordt
                                                                                beperkt;
Het Verwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij
                                                                             — verweerster in de kosten te verwijzen .
beschikking van 22 april 1 996 , ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 16 september 1996 , in het geding tussen
E. Reimer en Amt für Land - und Wasserwirtschaft Flens                      Middelen en voornaamste argumenten
burg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Schending van het Verdrag en van wezenlijke vormvoor
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                   schriften :
vragen :
                                                                             — artikel 92 , lid 2 , sub c, EG-Verdrag vormt een wettelijke
a ) Is met het gemeenschapsrechtelijk evenredigheidsbe                          uitzondering op het principiële steunverbod van arti
       ginsel verenigbaar artikel 9 , lid 2, tweede alinea, van                  kel 92 , lid 1 , terwijl het derde lid een facultatieve
       Verordening ( EEG ) nr . 3887/92 van de Commissie van                     uitzondering bevat. In het geval van maatregelen die
       23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen                           onder het tweede lid vallen , is de toetsing in het kader
       inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem                      van artikel 93 , lid 3 , beperkt tot de voorwaarden van de
       voor bepaalde communautaire steunregelingen ( 1 ), in de                  desbetreffende bepalingen , bij lid 2 , sub c, dus het
       versie vóór de inwerkingtreding van Verordening ( EG )                    bestaan van nadelen als gevolg van de deling en de
       nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli 1995 tot                          noodzakelijkheid van de steun ter compensatie daarvan .
       wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 3887/92 van de                     De Commissie is bewust niet op de kwestie van de deling
       Commissie, dat aan een bedrijfshoofd, wiens geconsta                     ingegaan en heeft daarmee de motiveringsverplichting
       teerde oppervlakte met een bepaald akkerbouwgewas                         van artikel 1 90 EG-Verdrag geschonden . Voorts heeft zij
       minder is dan de in zijn steunaanvraag opgegeven                          het excesverbod geschonden , omdat zij de bestreden
       oppervlakte, de aan de oppervlakte gerelateerde betaling                   beschikking op basis van lid 3 , sub c, met toepassing van
       bij een verschil van meer dan 20 % ook dan volledig                       de discretionaire criteria van de communautaire bepa
       weigert, indien er geen sprake is van opzet of grove                      lingen voor steunverlening aan de automobielindustrie
       nalatigheid, doch slechts van lichte nalatigheid ?                        heeft gegeven;
b ) Indien vraag a ) ontkennend wordt beantwoord: Hoe                        — de beschikking is in strijd met artikel 92 , lid 2 , sub c,
       moet artikel 9 , lid 2 , tweede alinea , van Verordening                  EG-Verdrag. Voor deze zogenoemde „ Duitse clausule "
       ( EEG ) nr . 3887/92 van de Commissie , in de versie vóór                 gelden de algemene uitleggingsbeginselen . Naast het
       de inwerkingtreding van Verordening ( EEG ) nr . 1648/                    door de Commissie clichématig aangevoerde beginsel ,
       95 van de Commissie, in dergelijke gevallen worden                        dat uitzonderingen strikt moeten worden uitgelegd, is in
       uitgelegd ?                                                               het bijzonder het beginsel van de zinvolle uitlegging van
(') PB nr . L 391 van 31 . 12 . 1992 , blz . 36 .
                                                                                de gemeenschapsregelingen van belang; uitgaande van
                                                                                de traditionele uitleggingsbeginselen is in het vaste kader
                                                                                van artikel 92, lid 2, sub c, noch een strikte, noch een
 ---pagebreak--- 9 . 11 . 96            INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 336/ 19
     ruime uitlegging aangewezen, maar een uitlegging waar            — de motivering van de beschikking is tegenstrijdig,
     bij het nuttig effect van deze bepaling wordt gewaar                 aangezien de Commissie enerzijds ervan uitgaat dat de
     borgd .                                                               ophanden zijnde VW-investeringen in 1993 enkel waren
                                                                           uitgesteld , anderzijds evenwel meent dat het om een
     De streken bedoeld in artikel 92 , lid 2 , sub c, zijn sinds          uitbreiding van bestaande capaciteiten gaat;
     het herstel van de eenheid van Duitsland op 3 oktober
                                                                       — de Commissie heeft de feiten onvoldoende onderzocht
     1990 naast de gebieden van de Bondsrepubliek die tot
     dan nadeel ondervonden van de deling, geheel Oost                    en met name eraan voorbijgezien , dat de herstructure
     Duitsland. Reeds bij de toetreding van het Saarland tot               ringsmaatregelen bij Mosel II interimmaatregelen voor
     de Bondsrepubliek in 1957, bleek dat de werkingssfeer                 de werkgelegenheid waren, in afwachting van het
     van de Duitse clausule met het desbetreffende gebied                  gereedkomen van Mosel II/Chemnitz II;
     werd uitgebreid overeenkomstig het volkenrechtelijke              — ( subsidiair ) bij de toetsing van de steun volgens arti
     beginsel van de beweeglijke verdragsgrenzen . Dit werd                kel 92 , lid 3 , heeft de Commissie :
     opnieuw bevestigd bij de totstandkoming van het
     Verdrag van Maastricht; aanvankelijk was de Duitse                    — zich ten aanzien van een op 22 maart 1991 toege
     clausule in een voorstel van het Luxemburgse Voorzit                     zegde steun gebaseerd op de steuncriteria voor de
     terschap van herfst 1991 tot wijziging van het EEG                       automobielindustrie ( 1 ) ofschoon deze slechts golden
     Verdrag geschrapt. Ook werd in 1 992 een aan artikel 92 ,                 tot eind 1990 ;
     lid 2 , sub c, EG-Verdrag gelijkluidende tekst opgenomen
     in artikel 61 , sub 2c, EER-Verdrag; dit zou geen zin                 — de door de Duitse Regering voorzichtigheidshalve
     hebben gehad, indien daarmee niet juist mede de nieuwe                    aangevoerde bepaling sub b met een standaardfor
     Lander bedoeld waren geweest.                                             mulering afgewezen ;
                                                                           — het bepaalde sub a niet toegepast, ofschoon aan de
     De omstreden steunmaatregelen voor „ Mosel II/Chem                       voorwaarden ter zake was voldaan ;
     nitz II " zijn noodzakelijk om de door de deling van                  — de projecten Mosel II/Chemnitz II ten onrechte en in
     Duitsland veroorzaakte economische nadelen in de
                                                                               afwijking van een jarenlange tegenovergestelde
     Saksische automobielbranche te compenseren . Anders                       opvatting als uitbreidingsinvesteringen en niet als
     dan in lid 2 , sub b , gaat het in lid 2 , sub c , niet om                nieuwe investeringen aangemerkt;
     „ herstel van schade " maar om „ compensatie " — wat
     flexibeler is — van met de deling samenhangende                       — onbegrijpelijke berekeningen gemaakt en door VW
     nadelen . Maatregelen die bedoeld zijn om tot vergelijk                  overgelegde stukken buiten beschouwing gelaten .
     bare economische en sociale structuren tussen Oost- en
     West-Duitsland te komen, zijn compensatiemaatregelen              — Schending van het vertrouwensbeginsel door de verras
     in de zin van artikel 92 , lid 2, sub c . De compensatie van          sende ommezwaai van de Commissie , Mosel II/Chem
     de door de deling veroorzaakte nadelen binnen Duits                  nitz II niet meer als nieuwe investeringen , maar als
     land, wat het doel is van de bepaling, is iets heel anders            uitbreidingsinvesteringen te beschouwen .
     dan de bevordering van de economische ontwikkeling
     van bepaalde gebieden of economische sectoren als                 (') PB nr . C 123 van 18 . 5 . 1989 , blz . 3 .
     bedoeld in artikel 92 , lid 3 . Bij de compensatie in de zin
     van lid 2 , sub c, staat voorop het zo snel mogelijk en
     effectief overwinnen van de gevolgen van de deling .
     Steunmaatregelen als bedoeld in lid 3 , sub a en c , liggen
     daarentegen op het — andere — vlak van het gericht op
                                                                       Beroep, op 16 september 1996 ingesteld door Commissie
     de economische en sociale samenhang binnen de
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     Gemeenschap ( artikel 130 A, EG-Verdrag ). Dit doel                                             Duitsland
     wordt door de Gemeenschap nagestreefd met haar
     regionale beleid in het kader van Titel XIV van het                                       ( Zaak C-3 02/96 )
     Verdrag . De Gemeenschap heeft Oost-Duitsland in dit                                         ( 96/C 336/36 )
      beleid opgenomen als „ doel 1-gebied ". Dit betekent
     echter niet, dat bijzondere stimuleringsmaatregelen               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     waarmee Duitsland met eigen middelen de gevolgen van              op 16 september 1996 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
     de deling op basis van de bijzondere bepaling van                 land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
      artikel 92, lid 2 , sub c, zo snel mogelijk uit de weg tracht    schappen , vertegenwoordigd door P. Nemitz, lid van haar
     te ruimen, ongeoorloofd zouden zijn geworden .                    juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                       burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
      Bij de beoordeling van de noodzakelijkheid van de onder          Kirchberg.
      artikel 92 , lid 2 , sub c, vallende maatregelen in het kader
      van de procedure van artikel 93 dient te worden bedacht,         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
      dat de Duitse regelgeving misbruik zo goed als uitsluit.
      Er mag geen steun „ uit de losse hand " worden verleend;         — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
      overeenkomstig de Duitse wetgeving is het doel en de                 verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      hoogte van eventuele steun afgestemd op de wederop                  krachtens de beschikking van de Commissie van 26 juni
      bouw in de nieuwe Lander en vindt zij hierin haar                     1996 betreffende een steunmaatregel van Duitsland ten
      begrenzing;                                                          gunste van het Volkswagen-concern bestemd voor de


title: Zaak C-270/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 17 mei 2013 — Iraklis Haralambidis/Calogero Casilli

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 17 mei 2013 — Iraklis Haralambidis/Calogero Casilli
   (Zaak C-270/13)
   2013/C 207/51
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Iraklis Haralambidis

      Verwerende partij: Calogero Casilli

      Prejudiciële vragen

               1.

               Levert het beding waarin de functie van voorzitter van een havenautoriteit is voorbehouden aan Italiaanse staatsburgers discriminatie op grond van nationaliteit krachtens artikel 45 VWEU op, nu de uitzonderingsbepaling van artikel 45, lid 4, VWEU niet relevant lijkt voor het onderhavige geval [– benoeming van een staatsburger van een andere lidstaat van de Europese Unie tot voorzitter van een havenautoriteit, een rechtspersoon die kan worden gekwalificeerd als publiekrechtelijke instelling –] omdat deze bepaling ziet op […] betrekkingen in overheidsdienst (in het onderhavige geval […] niet van toepassing) en de vertrouwensfunctie van voorzitter van een havenautoriteit — niettemin — kan worden opgevat als „werkzaamheden” in ruime zin […]?

               2.

               Kan het vervullen van de functie van voorzitter van een Italiaanse havenautoriteit door een staatsburger van een andere lidstaat van de Europese Unie — anderszins — onder het recht van vestiging van artikel 49 e.v. VWEU worden gebracht en levert het verbod naar nationaal recht om deze functie te vervullen voor een persoon die geen Italiaans staatsburger is, een geval van discriminatie op grond van nationaliteit op, of is deze omstandigheid uitgesloten van het voornoemde artikel 51 VWEU?

               3.

               Kan het vervullen van de functie van voorzitter van een Italiaanse havenautoriteit door een staatsburger van een andere lidstaat van de Europese Unie — subsidiair — worden gekwalificeerd als verrichten van een „dienst” in de zin van richtlijn 2006/123/EG (1), is de uitsluiting van havendiensten van de werkingssfeer van de richtlijn in casu van belang en — indien dat niet het geval is — levert het verbod naar nationaal recht om deze functie te vervullen discriminatie op grond van nationaliteit op?

               4.

               Meer subsidiair: kan het vervullen van de functie van voorzitter van een Italiaanse havenautoriteit door een staatsburger van een andere lidstaat van de Europese Unie, mocht dat niet onder de hierboven genoemde rechtsfiguren vallen, in de zin van artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in algemenere zin worden opgevat als een voorrecht dat deel uitmaakt van het recht van de gemeenschapsburger om „te werken, zich te vestigen of diensten te verrichten in iedere lidstaat”, ook ongeacht de bijzondere „sector”bepalingen in de artikelen 45 en 49 e.v. VWEU, alsook in richtlijn 2006/123/EG betreffende diensten op de interne markt, en is het verbod naar nationaal recht om deze functie te vervullen in strijd met het eveneens algemene verbod van discriminatie op grond van nationaliteit van artikel 21, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?

      (1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).


title: Zaak C-100/99: Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 160/8                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.6.1999
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober                    2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
            H. Osseili en Bundesanstalt für Arbeit                         Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing
                                                                           op staatloze werknemers en hun gezinsleden die recht-
                                                                           streeks vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengeko-
                          (Zaak C-97/99)
                                                                           men en binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?
                         (1999/C 160/17)
                                                                      (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
17 maart 1999, in het geding tussen H. Osseili en Bundesan-
stalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                      Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni           Republiek tegen Raad van de Europese Unie en Commis-
     1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-                     sie van de Europese Gemeenschappen
     regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
     plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-                              (Zaak C-100/99)
     den, wanneer deze volgens het EG-Verdrag, in de versie
     van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-                                   (1999/C 160/19)
     bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:               op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
     Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing          pen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door Prof. U.
     op staatloze werknemers en hun gezinsleden die recht-            Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door D. Del Gaizo, avvoca-
     streeks vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengeko-      to dello Stato, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
     men en binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?               Italiaanse ambassade, rue Marie-Adelaïde 5.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
                                                                      — de bestreden verordeningen (1) nietig te verklaren, inzon-
                                                                           derheid wat de betwiste bepalingen betreft;
                                                                      — de Raad en de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           M. Nasser en Landeshauptstadt Stuttgart                    1.     Ingevolge de verwijzing naar artikel 4 van Verordening
                                                                      (EG) nr. 2799/98, in artikel 2 van Verordening (EG)
                                                                      nr. 2800/98, geldt voor de deelnemende lidstaten hetzelfde
                          (Zaak C-98/99)                              verbod als voor de niet-deelnemende lidstaten inzake de
                                                                      toekenning van compenserende steun wat de prijzen en andere
                         (1999/C 160/18)                              dan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2799/98 bedoelde
                                                                      bedragen betreft, voor het gedeelte beneden 2,6 % aanzienlijke
                                                                      revaluatie.
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               Deze regeling maakt geen onderscheid, en leidt dus tot
17 maart 1999, in het geding tussen M. Nasser en Landeshaupt-         distorsies ten nadele van de deelnemende valuta, inzonderheid
stadt Stuttgart, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-         van die welke een „merkelijk” inkomensverlies bij de overgang
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de              naar de euro kunnen aantonen, en is in strijd met de beginselen
navolgende vragen:                                                    en het doel van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, inzon-
                                                                      derheid met de artikelen 39 en 40 van het Verdrag en met het
1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni           evenredigheidsbeginsel.
     1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
     regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-             2.     Het tweede middel betreft de wijze van toepassing van
     plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-      de compensatieregeling van artikel 4 van Verordening (EG)
     den, wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie          nr. 2799/98, met name wat de vaststelling betreft van het
     van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-           forfaitaire inkomensverlies, dat voor sommige producten een
     bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?                  ongerechtvaardigd nadeel teweegbrengt.
 ---pagebreak--- 5.6.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 160/9
3.      Artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2799/98 voorziet in        2. Zo ja, was artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2630/81 van
een bijzonder gunstige behandeling, wat de compenserende                  de Commissie houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen
steun betreft, van bepaalde producten. Anders dan voor de                 inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de
andere prijzen en bedragen, wordt de franchise vastgesteld op             sector suiker, van 10 september 1981 (2), [thans vervangen
0,5 % in plaats van 2,6 %, in de tweede plaats vormt dit geen             door artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1464/95 van de
kortingspercentage, doch een zogeheten de minimisgrens; in                Commissie, houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen
de derde plaats is de toepassing van een dergelijke franchise             inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de
overgelaten aan de discretionaire keuze van de lidstaten. Ten             sector suiker, van 27 juni 1995 (3)] dan ultra vires en
slotte beloopt ingevolge artikel 3, lid 1, van Verordening (EG)           ongeldig omdat het een voorwaarde oplegde die niet in
nr. 2800/98 de bijdrage van de Gemeenschap voor het eerste                Verordening (EEG) nr. 1785/81 is neergelegd en daardoor
jaar 100 %.                                                               niet wordt gerechtvaardigd, namelijk dat een uitvoercertifi-
                                                                          caat voor C-suiker enkel mag worden afgegeven nadat de
Inzonderheid door de vaststelling van een lagere franchise,               betrokken producent aan het bevoegde bureau het bewijs
waarvoor de toepassingsmodaliteiten veel gunstiger zijn voor              heeft geleverd, dat de hoeveelheid waarvoor het certificaat
de producenten, ontbreekt voor dit verschil in behandeling                wordt gevraagd, of een gelijkwaardige hoeveelheid, daad-
elke rechtsgrondslag en rechtvaardiging.                                  werkelijk boven de A- en B- quota van de betrokken
                                                                          onderneming is geproduceerd?
Bovendien leidt deze voorkeursbehandeling met betrekking tot          3. Indien vraag 1 of vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:
de betrokken producten en steunmaatregelen ertoe, dat de                  heeft de nationale autoriteit in casu, waar zij de als C-suiker
producten uit het Middellandse Zeegebied achteruit worden                 uitgevoerde suiker als A- of B-suiker kwalificeerde en/of
gezet, in strijd met de regels en beginselen van het Verdrag,             waar zij krachtens artikel 3 van Verordening (EEG)
waarbij nog komt dat zulks een schending vormt van wezenlij-              nr. 2670/81 van de Commissie tot vaststelling van uitvoe-
ke vormvoorschriften alsook een misbruik van bevoegdheid.                 ringsbepalingen voor de productie buiten de quota in de
                                                                          sector suiker, van 14 september 1981 (4), een heffing
(1) Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Raad (PB L 349         van        oplegde wegens het verzuim om C-suiker buiten de EG af
    24.12.1998, blz. 1).                                                  te zetten, dan een of meer van de volgende beginselen van
    Verordening (EG) nr. 2800/98 van de Raad (PB L 349         van        het Gemeenschapsrecht geschonden:
    24.12.1998, blz. 8).
    Verordening (EG) nr. 2808/98 van de Commissie (PB L 349    van        a) het beginsel van bescherming van gewettigd ver-
    24.12.1998, blz. 36).                                                     trouwen,
    Verordening (EG) nr. 2813/98 van de Commissie (PB L 349    van
    24.12.1998, blz. 48).                                                 b) het rechtszekerheidsbeginsel,
                                                                          c) het discriminatiebeginsel,
                                                                          d) het evenredigheidsbeginsel,
                                                                          e) het beginsel van juist gebruik van bevoegdheid,
                                                                      zodat de vordering van een heffing in casu ongeldig en
Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench                   onuitvoerbaar is?
Division (Crown Office) (England and Wales) van 26 fe-
bruari 1999 inzake een verzoek om een prejudiciële                    4. Vervolgens of subsidiair, indien vraag 1 ontkennend wordt
beslissing in het geding tussen The Queen en Intervention                 beantwoord:
Board for Agricultural Produce, ex parte British Sugar Plc                a) Heeft de nationale autoriteit de bevoegdheid om het
                                                                              bedrag van de krachtens artikel 3 van Verordening
                         (Zaak C-101/99)                                      (EEG) nr. 2670/81 op te leggen heffing te variëren?
                         (1999/C 160/20)                                  b) Indien het antwoord op vraag 4a) bevestigend luidt,
                                                                              welke elementen mag de nationale autoriteit dan
De High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Crown                       in aanmerking nemen bij de uitoefening van die
Office) (England and Wales) heeft bij beschikking van 26 fe-                  bevoegdheid, inzonderheid gelet op de omstandighe-
bruari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                den van dit geval?
18 maart 1999, in het geding tussen The Queen en Interven-                c) Indien het antwoord op vraag 4b) ontkennend luidt, is
tion Board for Agricultural Produce, ex parte British Sugar Plc,              artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2670/81
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                      ongeldig voorzover het de nationale autoriteit verplicht
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       een heffing op te leggen, zelfs wanneer de hoeveelheid
vragen:                                                                       op de interne markt afgezette suiker in de praktijk de
                                                                              som van de A- en B-quota van de betrokken producent
1. Kan een onderneming waaraan een nationale autoriteit een                   niet overschrijdt?
     quotum heeft toegekend, krachtens de gemeenschappelijke
     suikerregeling en in het bijzonder artikel 24, lid 1, onder      5. Heeft de nationale autoriteit in de omstandigheden van dit
     c), van Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad                    geval het recht om een bedrag te heffen krachtens artikel 3,
     houdende een gemeenschappelijke ordening der markten                 lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2670/81, wanneer zij de
     in de sector suiker, van 30 juni 1981(1), suiker als C-suiker        onderneming niet in overeenstemming met de tijdslimiet
     aanmerken, wanneer die suiker tijdens een verkoopseizoen             van artikel 3, lid 2, van die verordening vóór 1 mei van
     is geproduceerd voordat de onderneming de productie van              het betrokken jaar in kennis heeft gesteld van die heffing
     een hoeveelheid suiker gelijkwaardig aan de som van haar             en/of is de onderneming in voornoemde omstandigheden
     A- en B- quota heeft voltooid?                                       vrijgesteld van de verplichting tot betaling van die heffing?


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 18 juni 1998 in zaak C-183/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 80/68/EEG)

text:
5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 278/3
van Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van                                     ARREST VAN HET HOF
22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel
                                                                                (Zesde Kamer)
van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tus-
sen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde                                 van 18 juni 1998
landen (PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1), heeft het Hof
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                in zaak C-183/97: Commissie van de Europese Gemeen-
kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur), J. C. Moitinho                       schappen tegen Portugese Republiek (1)
de Almeida, J.-P. Puissochet en L. Sevón, rechters; advo-
caat-generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-Hubeau,         (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 80/68/
hoofdadministrateur, op 18 juni 1998 een arrest gewezen                                          EEG)
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (98/C 278/05)
1. Artikel 30 van het EG-Verdrag staat niet in de weg
     aan een regeling van een lidstaat als hier in geding, die
                                                                                (Procestaal: Portugees)
     in een andere lidstaat gevestigde zeevervoeronderne-
     mingen wier schepen aanleggen in de havens van eerst-
     genoemde lidstaat, verplichten tegen betaling van een
     vergoeding die hoger is dan de werkelijke kostprijs van
     de verrichte dienst, gebruik te maken van de diensten          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     van plaatselijke corporaties van walpersoneel waaraan                          de Jurisprudentie van het Hof)
     exclusieve concessies zijn verleend.
2. De artikelen 5, 85 en 86 en artikel 90, lid 1, van het          In zaak C-183/97, Commissie van de Europese Gemeen-
     EG-Verdrag, in hun onderlinge samenhang gelezen,              schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-
     staan niet in de weg aan voorschriften van een lidstaat       gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en J. Lopes
     als hier in geding, waarbij:                                  Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
                                                                   te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle nodige
     Ð aan in die lidstaat gevestigde ondernemingen het            wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen
         uitsluitend recht voor het verrichten van diensten        voor een volledige en juiste uitvoering van Richtlijn 80/68/
         inzake vast- en ontmeren van schepen wordt ver-           EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de
         leend;                                                    bescherming van het grondwater tegen verontreiniging ver-
                                                                   oorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen
     Ð gebruikmaking van deze diensten verplicht wordt             (PB L 20 van 26.1.1980, blz. 43), inzonderheid de
         gesteld tegen een prijs die, naast de werkelijke          artikelen 8, 9, 10, 11 en 15 ervan, en, subsidiair, door de
         kostprijs van de diensten, ook de extra kosten voor       Commissie niet onverwijld van die maatregelen in kennis
         de handhaving van een universele dienst inzake            te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 21,
         vast- en ontmeren van schepen omvat, en                   lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen,
                                                                   heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.
     Ð naar gelang van de haven wordt voorzien in ver-             Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini,
         schillende tarieven, om rekening te houden met de         G. Hirsch en K. M. Ioannou (rapporteur), rechters; advo-
         bijzondere kenmerken van elke haven.                      caat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 18 juni
                                                                   1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                   volgt:
3. De bepalingen van Verordening (EEG) nr. 4055/86
     van de Raad van 22 december 1986 houdende toepas-
     sing van het beginsel van het vrij verrichten van dien-
     sten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en       1. Door niet binnen de gestelde termijn alle nodige wette-
     tussen de lidstaten en derde landen, en van artikel 59             lijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen voor
     van het EG-Verdrag staan niet in de weg aan een rege-              een volledige en juiste uitvoering van Richtlijn 80/68/
     ling van een lidstaat als hier in geding, die in een               EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende
     andere lidstaat gevestigde zeevervoerondernemingen                 de bescherming van het grondwater tegen verontreini-
     verplicht, bij het aanleggen van hun schepen in de                 ging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaar-
     havens van eerstgenoemde lidstaat tegen betaling van               lijke stoffen, inzonderheid de artikelen 8, 9, 10, 11 en
     een vergoeding gebruik te maken van de diensten van                15 ervan, heeft de Portugese Republiek niet voldaan
     plaatselijke corporaties van walpersoneel waaraan                  aan de krachtens artikel 21, lid 1, van deze richtlijn op
     exclusieve concessies zijn verleend. Zo een dergelijke             haar rustende verplichtingen.
     regeling al een belemmering zou vormen voor het vrij
     verrichten van diensten inzake zeevervoer, zou zij
     immers worden gerechtvaardigd door overwegingen               2. De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.
     van openbare veiligheid als bedoeld in artikel 56 van
     het Verdrag.
                                                                   (1) PB C 199 van 28.6.1997.
( ) PB C 336 van 9.11.1996.
 1


title: Zaak T-406/08: Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — ICF/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt voor aluminiumfluoride — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst — Vaststelling van prijzen en verdeling van markten — Bewijs van inbreuk — Rechten van verdediging — Overeenstemming tussen mededeling van punten van bezwaar en bestreden beschikking — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 — Euromediterrane Overeenkomst” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/61

         Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — ICF/Commissie
   (Zaak T-406/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt voor aluminiumfluoride - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst - Vaststelling van prijzen en verdeling van markten - Bewijs van inbreuk - Rechten van verdediging - Overeenstemming tussen mededeling van punten van bezwaar en bestreden beschikking - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten van 2006 - Euromediterrane Overeenkomst)
   2013/C 225/136
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industries Chimiques du Fluor (ICF) (Tunis, Tunesië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. van der Woude en T. Hennen, vervolgens P. Wytinck en D. Gillet, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, K. Mojzesowicz en N. von Lingen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 3043 van de Commissie van 25 juni 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (COMP/39.180 — Aluminiumfluoride) betreffende een mededingingsregeling op de wereldmarkt voor aluminiumfluoride, inhoudende vaststelling van de prijzen en verdeling van de markten op mondiale schaal, alsmede, subsidiair, verzoek tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Industries Chimiques du Fluor wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-167/00: Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door "D" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.8.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/35
Middelen en voornaamste argumenten                                       geval is de keuze van de aanwervingsprocedure niet ingegeven
                                                                         door de behoeften en het belang van de dienst.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-107/00, Consorzio Industrie Fiammiferi tegen                   Verder stelt verzoeker, dat aangezien hij sedert 1 april 1998 in
Commissie (1).                                                           aanmerking kwam voor bevordering tot de rang A 4, het
                                                                         bestreden besluit van 13 december 1999 waarbij hij is aange-
                                                                         steld in het ambt dat hij reeds meer dan twee jaar uitoefende,
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
                                                                         noodzakelijkerwijs de verplichting meebracht de mogelijkhe-
                                                                         den van bevordering te onderzoeken.
Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door P. Hirschfeldt
              tegen Europees Milieuagentschap
                                                                         Beroep, op 19 juni 2000 ingesteld door „D” tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-166/00)
                                                                                (Zaak T-167/00)
                         (2000/C 247/62)
                                                                                (2000/C 247/63)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 juni 2000 beroep tegen Europees Milieu-
agentschap ingesteld door P. Hirschfeldt, wonende te                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Kopenhagen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,               schappen is op 19 juni 2000 beroep ingesteld tegen de
advocaten te Brussel.                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door „D”,
                                                                         wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en
                                                                         V. Peere, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren het bij brief van 27 september 1999             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     aan verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit hou-
     dende annulering van intern vergelijkend onderzoek                  —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     EEA/T/99/1;                                                               20 augustus 1999 waarbij zij heeft geweigerd zijn burger-
                                                                               lijke staat als partner in een „unión estable homosexual” te
—    nietig te verklaren het besluit van 13 december 1999                      erkennen en hem en zijn partner alle daaraan verbonden
     waarbij verzoeker van de Commissie naar het Europees                      rechten te verlenen, met name de verzekering uit hoofde
     Milieuagentschap is overgeplaatst, voorzover hij bij dat                  van de gemeenschappelijke ziektekosten- en ongevallen-
     besluit met ingang van 1 september 1999 is ingedeeld in                   regeling, de toekenning van de kostwinnerstoelage en de
     de rang A 5, salaristrap 3;                                               rechten uit hoofde van het protocol betreffende de
                                                                               voorrechten en immuniteiten, met inbegrip van het recht
—    verweerder in de kosten te verwijzen.                                     om niet te worden onderworpen aan de bepalingen tot
                                                                               beperking van de immigratie en de formaliteiten voor de
                                                                               inschrijving van vreemdelingen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoeker voert aan, dat de bestreden besluiten zijn genomen
met:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
—    schending van de artikelen 8, 45 en 27 van het Statuut;
                                                                         Verzoeker is ambtenaar van de Commissie en heeft met zijn
—    schending van artikel 5 van het Statuut en van beginsel             partner van hetzelfde geslacht een officieel partnercontract
     van gelijke behandeling;                                            gesloten („unión estable homosexual”) ingevolge de Catalaanse
                                                                         wet van 15 juli 1998. Volgens verzoeker brengt dit contract
—    misbruik van bevoegdheid.                                           voor de partners wederkerige rechten en verplichtingen mee,
                                                                         met name de verplichting om bij te dragen in de lasten van de
Volgens verzoeker is vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1                   huishouding en de gemeenschappelijke kosten. Vervolgens
geannuleerd ten vervolge op een interinstitutionele afspraak             heeft verzoeker een verzoek ingediend tot erkenning van zijn
tussen de Commissie en het Milieuagentschap om aan de                    burgerlijke staat als partner in een „unión estable homosexual”
procedure van overplaatsing de voorkeur te geven boven die               en tot verkrijging van de kostwinnerstoelage. Bij het bestreden
van vergelijkend onderzoek, teneinde te voorkomen dat hij                besluit heeft de Commissie verzoeker als alleenstaande aange-
met behoud van zijn post bij de Commissie in vaste dienst zou            merkt en geweigerd, hem een kostwinnerstoelage toe te
worden aangesteld bij het Milieuagentschap. In een dergelijk             kennen.
 ---pagebreak--- C 247/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op het           Arolo di Leggiuno (Italië), vertegenwoordigd door E. Boigelot,
volgende:                                                              advocaat te Brussel.
—    Schending van artikel 25 van het Statuut:                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     Het bestreden besluit heeft de vorm van een „note de              —     nietig te verklaren de beschikking van 13 september 1999
     dossier” en bevat geen enkele motivering                                van het hoofd van de eenheid „Verzekering ongevallen en
                                                                             beroepsziekten” (DG IX, personeelszaken en algemeen
—    Schending van artikel 7 EG en van het beginsel van de                   beheer), in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd
     bevoegdheidsverdeling:                                                  gezag, betreffende „artikel 73 van het Statuut”, waarbij
     De Commissie heeft een eigen oordeel geveld over                        verzoeker is meegedeeld dat het tot aanstelling bevoegd
     verzoekers burgerlijke staat, in plaats van zich te voegen              gezag weigert artikel 73 van het Statuut toe te passen en
     naar de rechtsorden van de lidstaten, die als enige bevoegd             hem zijn medische kosten terug te betalen, op grond dat
     zijn tot het vaststellen van wetgeving op het gebied van                het ongeval veroorzaakt is door de beoefening van een
     de persoonlijke staat                                                   notoir gevaarlijke sport in de zin van artikel 4, lid 1,
                                                                             sub e, derde alinea, van de Regeling voor de verzekering
—    Schending van het beginsel van de eigenheid van de                      van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen
     persoonlijke staat:                                                     tegen ongevallen en beroepsziekten;
     Met het bestreden besluit maakt de Commissie het                  —     nietig te verklaren het impliciet besluit tot afwijzing van
     verzoeker volledig onmogelijk de rechten verbonden aan                  verzoekers klacht strekkende tot nietigverklaring van de
     zijn persoonlijke staat geldend te maken                                bestreden beschikking;
—    Schending van het discriminatieverbod en van het begin-           —     verweerster te veroordelen om verzoekster alle medische
     sel van het vrije verkeer van werknemers:                               kosten voortvloeiend uit zijn deltavlieger-ongeval op
                                                                             9 mei 1999 te vergoeden, vermeerderd met 8 % moratoi-
     Volgens verzoeker is sprake van: een met artikel 141 EG                 re interessen per jaar, vanaf de datum van het ongeval tot
     strijdige discriminatie wegens geslacht en seksuele geaard-             de datum van feitelijke terugbetaling;
     heid, strijd met artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het
     Statuut, en discriminatie op grond van nationaliteit              —     voor recht te verklaren dat verweerster de tijdelijke
                                                                             volledige en gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid, alsmede
—    Schending van het recht op privacy:                                     de permanente gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid moet
                                                                             vergoeden overeenkomstig de percentages en criteria
     Het bestreden besluit is een ongeoorloofde inbreuk                      die door een deskundige of in onderling overleg zijn
     op het recht op bescherming van het privéleven en                       vastgesteld;
     gezinsleven.
                                                                       —     verweerster in ieder geval te verwijzen in de kosten.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoeker stelt schending van de artikelen 72 en 73 van het
Beroep, op 23 juni 2000 ingesteld door P. Spruyt tegen                 Statuut en van artikel 4, lid 1, sub b, tweede alinea, van
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                         voormelde regeling, alsmede van de beginselen van het
                                                                       gewettigd vertrouwen en van gelijkheid van behandeling.
                        (Zaak T-171/00)
                                                                       Hij betoogt in dit verband, dat de bestreden beschikking
                        (2000/C 247/64)                                kennelijk gebaseerd is op een onjuiste uitlegging van artikel 4,
                                                                       lid 1, sub b, tweede streepje, van de Regeling, aangezien
                                                                       deltavliegen niet uitdrukkelijk wordt vermeld in de lijst van
                        (Procestaal: Frans)                            gevaarlijke sporten in deze bepaling, zodat verweerster ten
                                                                       onrechte stelt dat het ongeval ingevolge artikel 73 van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Statuut niet onder de sociale verzekering valt, waar zij niet het
schappen is op 23 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie           bewijs levert dat deze sport op een lijn is te plaatsen met een
van de Europese Gemeenschappen door P. Spruyt, wonende te              van de vermelde sporten, dan wel notoir gevaarlijk is.


title: Zaak C-388/10 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 maart 2011 — Félix Muñoz Arraiza/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 8, lid 1, sub b, 43, lid 2, en 44, lid 1 — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RIOJAVINA — Oppositie door houder van ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk RIOJA — Weigering van inschrijving — Verwarringsgevaar)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/10

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 maart 2011 — Félix Muñoz Arraiza/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja
   (Zaak C-388/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 8, lid 1, sub b, 43, lid 2, en 44, lid 1 - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RIOJAVINA - Oppositie door houder van ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk RIOJA - Weigering van inschrijving - Verwarringsgevaar)
   2011/C 252/19
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Félix Muñoz Arraiza (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (vertegenwoordiger: J. Martínez De Torre, abogado)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 juni 2010, Muñoz Arraiza/BHIM — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja (RIOJAVINA) (T-138/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 januari 2009 (zaak R 721/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen de Consejo Regulador de la Denominación de Origen Calificada Rioja en Félix Muñoz Arraiza

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               F. Muñoz Arraiza wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-106/08: Beroep ingesteld op 27 februari 2008 — CPEM/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/39

         Beroep ingesteld op 27 februari 2008 — CPEM/Commissie
   (Zaak T-106/08)
   (2008/C 107/67)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Centre de promotion de l'emploi par la micro-entreprise (CPEM) (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de debetnota;

               —

               vaststelling van een recht op schadevergoeding wegens openbare aantasting van het imago van een organisatie die een opdracht van algemeen belang vervult (geraamd op 100 000 EUR);

               —

               terugbetaling van de advocatenkosten en de kosten van rechtsbijstand, waarvoor bewijsstukken kunnen worden overgelegd.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de beschikking van de Commissie die is vervat in debetnota nr. 3240912189 van 17 december 2007, betreffende beschikking C(2007) 4645 van de Commissie van 4 oktober 2007 houdende intrekking, naar aanleiding van het rapport van OLAF, van de algemene subsidie die door het Europees Sociaal Fonds is verleend voor een door verzoekster uitgevoerd proefproject (1), waarvan verzoekster nietigverklaring heeft verzocht in het kader van zaak T-444/07, CPME/Commissie (2).
   Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster primair dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de grenzen van haar bevoegdheid heeft overschreden, aangezien de bestreden debetnota niet tot de daadwerkelijke schuldenaar is gericht. Met een beroep op schending van artikel 135 van Financieel Reglement nr. 1605/2002 (3), stelt verzoekster dat de debetnota gericht had moeten zijn tot het orgaan dat een rol van financieel verantwoordelijke heeft gespeeld in het kader van het betrokken project, dat de subsidies van het Europees Sociaal Fonds daadwerkelijk heeft ontvangen.
   Bovendien betoogt verzoekster dat de omstandigheid dat de debetnota tot haar is gericht, gelet op de opdracht van algemeen belang die zij vervult, haar imago en haar geloofwaardigheid aantast ten aanzien van haar financiële partners.

      (1)  Beschikking C(2007) 2645 van de Commissie van 17 augustus 1999, zoals gewijzigd bij beschikking C(2001) 2144 van 18 september 2001.

      (2)  PB 2008, C 37, blz. 29.

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak C-84/03: Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
26.4.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 101/25
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De Commissie heeft in 2000 een klacht van een marktdeel-
De uitoefening van het beroep van laboratorium- en röntgen-            nemer ontvangen over een (gestelde) onjuiste omzetting in de
technicus en technicus orthopedie is als zelfstandige activiteit       Italiaanse wetgeving van richtlijn 89/655/EEG (1) van de Raad
in Oostenrijk niet toegestaan. Voor de uitoefening van deze            van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften
drie beroepen is een dienstverband noodzakelijk. Een lid van           inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werk-
deze beroepsgroepen van een andere lidstaat waar deze                  nemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede
beroepen gewoonlijk als vrij beroep worden uitgeoefend, kan            bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
in Oostenrijk zijn beroep dus niet als een zelfstandige activiteit     89/391/EEG).
uitoefenen. De nationale maatregel vormt dus ongetwijfeld een
belemmering voor de vrijheid van vestiging en de vrijheid van
dienstverrichting.                                                     Hoewel zij talloze keren door de Commissie zijn benaderd,
                                                                       hebben de Italiaanse autoriteiten geen enkele informatie over
                                                                       de door verzoeker gesignaleerde zaak verstrekt. Dit verzuim
                                                                       om de herhaaldelijk door de Commissie gevraagde informatie
De Commissie acht het betoog van de Republiek Oostenrijk
ter rechtvaardiging van deze maatregel niet overtuigend:               te geven, is een niet-nakoming van de door artikel 10 EG aan
onvoldoende is aangetoond dat de uitoefening van de betrok-            de lidstaten opgelegde verplichting om de instellingen van de
ken para(medische) beroepen in het kader van een dienstver-            Gemeenschap loyale medewerking te verlenen.
band alleen of althans beter geschikt is om een hoger niveau
van de bescherming van de volksgezondheid te verzekeren.               (1 ) PB L 393 van 30.12.1989, blz. 13.
Het in het Oostenrijkse recht vervatte verbod deze drie
beroepen als een zelfstandige activiteit uit te oefenen vormt
een ongerechtvaardigde beperking en dus een schending van
de in de artikelen 43 en 49 EG gewaarborgde vrijheid van
vestiging en vrijheid van dienstverrichting.
                                                                       Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
                                                                                (Zaak C-84/03)
                                                                                (2003/C 101/42)
Beroep, op 25 februari 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse
                            Republiek
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 26 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
                         (Zaak C-82/03)                                Spanje door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en K. Wiedner,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                        (2003/C 101/41)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    gemeenschapsrecht op hem rustende verplichtingen niet
op 25 februari 2003 beroep ingesteld tegen de Italiaanse                      is nagekomen door richtlijn 93/36/EEG van de Raad
Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                      van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
pen, vertegenwoordigd door A. Aresu.                                          procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor leveringen (1) en richtlijn 93/37/EEG van de Raad
                                                                              van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor de uitvoering van werken (2), niet juist in nationaal
                                                                              recht te hebben omgezet, en in het bijzonder:
a.    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de
      Commissie geen loyale medewerking te verlenen in een
                                                                              —     door de privaatrechtelijke instellingen die voldoen
      zaak betreffende de gezondheid en de veiligheid van                           aan de in de artikel 1, sub b, tweede alinea, eerste,
      werknemers, de krachtens artikel 10 EG op haar rustende
                                                                                tweede en derde streepje, van elk van deze richtlijnen
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                                gestelde voorwaarden, uit te sluiten van de werkings-
                                                                                sfeer van real decreto legislativo 2/2000 van 16 juni
b.    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                            tot goedkeuring van de herziene tekst van de Ley de
 ---pagebreak--- C 101/26                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
             Contratos de las Administraciones Públicas (over-                   deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens die
             heidsopdrachtenwet), in het bijzonder artikel 1,                    richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
             lid 3, van deze wet;                                                komen;
       —     door de samenwerkingsovereenkomsten tussen de                —      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
             overheidsadministraties en de overige openbare in-                  kosten.
             stanties en derhalve ook de overeenkomsten die in
             de zin van de richtlijnen overheidsopdrachten zijn,
             op absolute wijze en bij artikel 3, lid 1, sub c, van de
             herziene tekst van de overheidsopdrachtenwet uit te          Middelen en voornaamste argumenten
             sluiten van de werkingssfeer daarvan;
                                                                          De omzettingstermijn is op 30 juni 1994 verstreken.
       —     door bij de artikelen 141, sub a, en 182, sub a en g,
             van de herziene tekst van de overheidsopdrachten-
             wet de procedure van gunning via onderhandelingen            (1 ) PB L 121, blz. 20.
             toe te staan in twee gevallen waarin de genoemde
             richtlijnen niet voorzien;
2.     het Koninkrijk Spanje te veroordelen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
Blijken uit het petitum.
                                                                                (Zaak C-93/03)
( 1) PB L 199, blz. 1.
                                                                                (2003/C 101/44)
( 2) PB L 199, blz. 54.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 februari 2003 beroep tegen Portugese Republiek
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          vertegenwoordigd door K. Banks en M. França als gemachtig-
Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door Commissie                      den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                          dom Luxemburg                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (Zaak C-89/03)                                 —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                en in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
                          (2003/C 101/43)                                        aan richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming
                                                                                van modellen ( 1), of althans deze bepalingen niet mee te
                                                                                delen aan de Commissie, de krachtens artikel 19 van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        nagekomen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door L. Ström en M.B. Stromsky als
                                                                          —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   Middelen en voornaamste argumenten
dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door             De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op
       niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in            28 oktober 2001.
       werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan
       richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993
       betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het           (1 ) PB L 289 van 28.10.1998, blz. 28.
       in de handel brengen van en de controle op explosieven
       voor civiel gebruik (1), of althans de Commissie niet van


title: Zaak T-41/14: Beroep ingesteld op 15 januari 2014 — Argo Development and Manufacturing/BHIM — Clapbanner (Reclamemateriaal)

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Beroep ingesteld op 15 januari 2014 — Argo Development and Manufacturing/BHIM — Clapbanner (Reclamemateriaal)
   (Zaak T-41/14)
   2014/C 129/28
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Argo Development and Manufacturing Ltd (Ra'anana, Israël) (vertegenwoordiger: B. Brisset, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Clapbanner Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 oktober 2013 in zaak R 981/2012-3 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model voor het product „reclamemateriaal” — ingeschreven onder nr. 1684325-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: aangevoerd werd dat het model niet nieuw was (artikel 5 van verordening nr. 6/2002) en geen eigen karakter had (artikel 6 van verordening nr. 6/2002)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4, 5 en 6 van verordening nr. 6/2002.