title: Zaak C-103/01: Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 118/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door Italiaanse Repu-              3)    De beschikking is voorts onwettig op de volgende
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gronden:
                         (Zaak C-102/01)                                   de betrokken markt is niet afgebakend; misbruik van
                                                                           bevoegdheid wegens verdraaiing van de feiten; schending
                                                                           van de richtlijn postdiensten; schending van onjuiste
                                                                           toepassing van de artikelen 82 en 86 van het Verdrag;
                         (2001/C 118/32)                                   misbruik van bevoegdheid wegens de algemeenheid en
                                                                           onbepaaldheid van de beschikking.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 1 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-            (1) Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van
genwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door             15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor
I. M. Braguglia en F. Quadri, avvocati dello Stato.                      de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de
                                                                         Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB
                                                                         L 15 van 21.1.1998, blz. 14).
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     de beschikking van de Commissie van de Europese
      Gemeenschappen van 21 december 2000, ter kennis van
      de Italiaanse regering gebracht op 22 december 2000,
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                     Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-103/01)
1)    De Italiaanse regering betoogt, dat de Commissie kenne-
      lijk heeft gedwaald bij de vaststelling van de juiste
      rechtsgrondslag voor toetsing aan het gemeenschapsrecht                                 (2001/C 118/33)
      van de litigieuze nationale bepalingen en dat dit ont-
      breken van een rechtsgrondslag in casu heeft geleid tot
      een klaarblijkelijke schending van wezenlijke vormvoor-        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      schriften en misbruik van procedure, aangezien krachtens       op 2 maart 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
      artikel 86, lid 3, een procedure is ingeleid en een            Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      beschikking is gegeven, ofschoon een eventuele onjuiste        vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische
      uitvoering van richtlijn 97/67/EG (1) in het kader van de      dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
      procedure van artikel 226 van het Verdrag aan de orde          C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
      had moeten worden gesteld.                                     Wagner, Kirchberg.
      Door aldus te handelen, heeft de Commissie bovendien
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      artikel 86, lid 3, van het Verdrag geschonden, welke
      bepaling in casu niet kon worden toegepast, alsmede
      artikel 226 van het Verdrag, dat ten onrechte niet is          1)    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de
      toegepast.                                                           aanvullende eisen die in de voorschriften van bepaalde
                                                                           Länder worden gesteld aan persoonlijke beschermings-
                                                                           middelen voor de brandweer die aan de vereisten van
      De bestreden beschikking bevat niet de minste uiteenzet-             richtlijn 89/686/EEG (1) van de Raad van 21 december
      ting van de redenen waarom de Commissie de procedure                 1989 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevin-
      van artikel 86 heeft gevolgd. Derhalve is de beschikking             gen der lidstaten betreffende persoonlijke beschermings-
      gebrekkig gemotiveerd.                                               middelen voldoen en van de EG-merktekens zijn voor-
                                                                           zien, de artikelen 1 en 4 van deze richtlijn heeft ge-
                                                                           schonden;
2)    De beschikking is gebrekkig wegens schending van de
      rechten van verweer, daar de definitieve beschikking
      afwijkt van de aanmaningsbrief.                                2)    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 21.4.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 118/21
Middelen en voornaamste argumenten                                   3.    Indien vraag (1) bevestigend en vraag (2) ontkennend
                                                                           moet worden beantwoord, zijn dan maatregelen als in dit
                                                                           kort geding gevorderd, aan te merken als voorlopige of
Naar de mening van de Commissie is het begrip „de strijdkrach-             bewarende maatregelen in de zin van art. 24 EEX?
ten en de ordehandhaving”, op wier beschermingsmiddelen de
richtlijn volgens artikel 1, lid 4, tweede streepje, en bijlage I
niet van toepassing is, een gemeenschapsrechtelijk begrip, dat
niet kan worden gedefinieerd met verwijzing naar het recht
van de lidstaten. Zelfs wanneer de brandweer in een lidstaat
aan de minister van Defensie of, zoals in Duitsland, aan de
autoriteiten van de Länder onderworpen is, behoort zij niet tot
de „strijdkrachten en ordehandhaving” in de zin van de               Beroep, op 6 maart 2001 ingesteld door Commissie van
richtlijn.                                                           de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
(1) PB L 399 van 30.12.1989, blz. 18.                                                         (Zaak C-107/01)
                                                                                (2001/C 118/35)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 6 maart 2001 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                     Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, als gemachtigde,
                                                                     domicile gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 2 maart                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                A.T. van der Plas en W.H. Guis                       —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                           niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                       (Zaak C-105/01)                                     te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richt-
                                                                           lijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998 tot
                                                                           wijziging van richtelijn 96/26/EG inzake de toegang tot
                        (2001/C 118/34)                                    het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                           personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal,
                                                                           en inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certifi-
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 2 maart                  caten en andere titels ter vergemakkelijking van de
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart            uitoefening van het recht van vrije vestiging van bedoelde
2001, in het geding tussen A.T. van der Plas en W.H. Guis, het             vervoerondernemers (1), of door die bepalingen in ieder
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
1.    Moet art. 16, aanhef en onder 2, EEX aldus worden              —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
      uitgelegd, dat de hiervoor onder 1 sub a tot en met e                wijzen.
      vermelde vorderingen — gericht tegen een in Nederland
      wonende directeur van een in Nederland gevestigde
      vennootschap die de aandelen houdt in een in Frankrijk         Middelen en voornaamste argumenten
      gevestigde vennootschap, en strekkende tot het verkrijgen
      van diens medewerking bij het doen bijeenroepen van
      een algemene vergadering en het tot stand brengen              Het verbindende karakter van de artikelen 10, lid 1, en 249,
      van bepaalde besluiten in die in Frankrijk gevestigde          lid 3, EG brengt voor de lidstaten de verplichting mee, de
      vennootschap — betrekking hebben op hetgeen is om-             nodige maatregelen te treffen om de tot hen gerichte richtlijnen
      schreven in genoemde verdragsbepaling met dien verstan-        voor het verstrijken van de daartoe gestelde termijn in hun
      de dat de Franse rechter bij uitsluiting bevoegd moet          nationale rechtsorde om te zetten. Deze in artikel 2, lid 1, van
      worden geacht van die vorderingen kennis te nemen?             richtlijn 98/76/EG gestelde termijn is op 1 oktober 1999
                                                                     verstreken, zonder dat het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                     nodige maatregelen heeft vastgesteld.
2.    Indien vraag (1) bevestigend moet worden beantwoord,
      sluit bevoegdheid van een rechter, gebaseerd op art. 16,
      aanhef en onder 2, EEX, uit dat een rechter van een            (1) PB L 227, blz. 17.
      andere verdragsluitende staat op grond van art. 24 EEX
      bevoegd is tot het nemen van in de wet voorziene
      voorlopige of bewarende maatregelen?


title: Doorhaling van zaak T-53/97

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/62

         Doorhaling van zaak T-53/97 (1)

   (2005/C 217/123)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-53/97: B. J. G. Oude Kotte tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 142 van 10.5.1997.


title: Zaak C-162/99: Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
17.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 204/27
— Is verordening nr. 343/97, die Italië verplicht tot distillatie            — artikel 15, titel IV, van wet nr. 409 van 24.07.1985 te
     van 12 150 000 miljoen hl, onwettig wegens schending                         handhaven, dat verwijst naar artikel 1 van wet nr. 1398
     van artikel 39, lid 11, sub b, van verordening nr. 822/87                    van 14.12.1964, op grond waarvan enkel Italiaanse
     (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)?                               onderdanen bij verhuizing naar een andere lidstaat in
                                                                                het beroepsregister ingeschreven kunnen blijven;
— Voor het geval artikel 39, lid 11, sub b, van verordening
     nr. 822/87 (zoals gewijzigd bij verordening nr. 1972/87)           2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
     aldus moet worden uitgelegd dat het de […] berekening
     toestaat [die wordt gehanteerd in verordening nr. 343/94],
     is artikel 39, lid 11, sub b, in dat geval onwettig wegens         Middelen en voornaamste argumenten
     schending van het redelijkheidsbeginsel, wegens kennelijke
     dwaling en strijd met de doelstelling, alsook wegens
     schending van het discriminatieverbod van artikel 40 van           Als gevolg van het woonplaatsvereiste kunnen in andere
     het Verdrag?                                                       lidstaten gevestigde artsen worden gediscrimineerd, voor zover
                                                                        het gemakkelijker is voor Italiaanse onderdanen om aan dit
                                                                        vereiste te voldoen. Het maakt de uitoefening van het beroep
— Zijn artikel 39, leden 3, 4 en 11, van verordening                    van tandarts in Italië onmogelijk voor een arts die in een
     nr. 822/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1566/93,           andere lidstaat is gevestigd, ook al is het in de nabijheid van de
     alsook verordening nr. 343/94 waarbij deze bepalingen              grens. Daarentegen kan een tandarts die in Italië — in het
     zijn uitgevoerd, onwettig wegens schending van het re-             bijzonder in het grensgebied — is gevestigd, in een andere
     delijkheidsbeginsel, kennelijke dwaling, en schending van          lidstaat een nevenpraktijk openen zonder in deze lidstaat te
     het evenredigheidsbeginsel?                                        moeten wonen. Bijgevolg wordt de Italiaanse regeling strikter
                                                                        toegepast op tandartsen uit andere lidstaten dan op in Italië
                                                                        woonachtige tandartsen.
(1) Verordening van de Commissie van 15 februari 1994 (PB L 44,
    blz. 9).
(2) Verordening van de Commissie van 16 maart 1987 (PB L 84,            Als gevolg van de verplichte doorhaling in het beroepsregister
    blz. 1).                                                            bij verhuizing naar het buitenland, wordt het voor niet-
(3) PB L 184, blz. 26.                                                  ingezeten onmogelijk om een tandartspraktijk op Italiaans
(4) Neergelegd in artikel 39, lid 3, derde streepje, van verordening    grondgebied te openen. Een dergelijke maatregel is discrimi-
    nr. 822/87.                                                         nerend, voor zover het aan in Italië gevestigde en woonachtige
                                                                        tandartsen niet verboden is om een nevenpraktijk in een
                                                                        andere lidstaat te openen, mits zij blijven wonen in het gebied
                                                                        van de orde waartoe zijn in Italië behoren.
Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                        Verzoek van het Amtsgericht Tauberbischofsheim van
                         (Zaak C-162/99)                                13 april 1999 om een prejudiciële beslissing in de geldboe-
                                                                            teprocedure tegen Firma Portugaia Construçoes Lda
                         (1999/C 204/49)
                                                                                (Zaak C-164/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                                     (1999/C 204/50)
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door F.P. Ruggeri Laderchi en B. Mongin, leden van             Het Amtsgericht Tauberbischofsheim heeft bij beschikking van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen             13 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                  4 mei 1999, in de geldboeteprocedure tegen Firma Portugaia
Wagner, Kirchberg.                                                      Construçoes Lda., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        1) Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht om richt-
1. te verklaren dat de Italiaanse Republiek de krachtens de                  lijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     artikelen 48 en 52 EG- Verdrag (thans, na wijziging,                    16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling
     artikelen 39 EG en 43 EG) niet is nagekomen, door                       van werknemers met het oog op het verrichten van
                                                                             diensten (PB 1997, L 18, blz. 1), of ingeval de richtlijn niet
     — decreto legislativo nr. 233 van het voorlopig staats-                 van toepassing is, de artikelen 59 e.v., EG-Verdrag aldus
          hoofd van 13.09.1946, zoals gewijzigd bij artikel 9                uit te leggen, dat dwingende redenen van algemeen belang,
          van wet nr. 362 van 8.11.1991, op zodanige wijze te                die een beperking van de vrijheid van dienstverrichting
          handhaven dat voor tandartsen die in Italië praktizeren,           in gevallen van terbeschikkingstelling van werknemers
          in feite een woonplaatsvereiste blijft gelden;                     kunnen rechtvaardigen, niet enkel besloten kunnen liggen


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 januari 2002 in zaak T-160/98: Firma Léon Van Parys NV en Pacific Fruit Company NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bananen — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Vermindering van referentiehoeveelheden)

text:
C 109/42                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 6 december 2001
                                                                                van 29 januari 2002
in zaak T-43/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Raad
                     van de Europese Unie (1)
                                                                         in zaak T-160/98: Firma Léon Van Parys NV en Pacific
                                                                         Fruit Company NV tegen Commissie van de Europese
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —                                           Gemeenschappen (1)
Besluit 97/803/EG — Suikerimporten — Beroep tot nietig-
verklaring — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijk-
heid — Onomkeerbaarheid van bereikte resultaten — Even-                  (Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten
             redigheidsbeginsel — Rechtszekerheid”)                      — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid —
                                                                                Vermindering van referentiehoeveelheden)
                          (2002/C 109/83)
                                                                                (2002/C 109/84)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak T-43/98, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd te
Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en
G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de Europese                 In zaak T-160/98, Firma Léon Van Parys NV, gevestigd te
Gemeenschappen (gemachtigde: T. Van Rijn), Koninkrijk Span-              Antwerpen (België), Pacific Fruit Company NV, gevestigd te
je (gemachtigden: M. López-Monı́s Gallego en R. Silva de                Antwerpen, vertegenwoordigd door P. Vlaemminck, L. Van
Lapuerta) en Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellan-            den Hende en J. Holmens, advocaten, domicilie gekozen
ger), betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit            hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
97/803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot tussentijd-               Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet en L. Visaggio),
se herziening van besluit 91/482/EEG betreffende de associatie           betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de tussen
van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeen-                12 maart en 5 augustus 1998 gegeven beschikking van de
schap (PB L 329, blz. 50), en een verzoek om schadevergoe-               Commissie waarbij de hoeveelheid bananen die in 1996 door
ding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:           verzoeksters is afgezet en die in aanmerking is genomen bij
J. Azizi, kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters;            de bepaling van hun referentiehoeveelheid voor 1998, is
griffier: J. Plingers, administrateur, op 6 december 2001 een            verminderd, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en
                                                                         J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 29 januari 2002 een
                                                                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten     1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
      van de Raad, met inbegrip van de kosten in verband met de
      procedures in kort geding.
                                                                         2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en in die van de
                                                                               Commissie.
3)    Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                         (1) PB C 378 van 5.12.1998.
(1) PB C 151 van 16.5.1998


title: Zaak T-358/02: Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Deutsche Post AG en DHL International Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.2.2003
en die aangelegenheid moet betrekking hebben op de kwaliteit,              —     verweerster in de kosten te verwijzen.
de veiligheid of de werkzaamheid van het product. Volgens
verzoekster waren deze voorwaarden niet vervuld.
Verzoekster stelt verder dat de bestreden beschikking wezenlij-
ke vormvoorschriften schendt. De procedure schond haar
rechten van de verdediging en haar recht om te worden                      Middelen en voornaamste argumenten
gehoord. Zij is niet in de gelegenheid gesteld om commentaar
te geven op essentiële wijzigingen van de samenvatting van
kenmerken van het product Capoten. De procedure schond
ook het tijdschema in artikel 32 van richtlijn 2001/83 en in               Volgens verzoeksters blijkt uit de bestreden beschikking, dat
de mededeling van de Commissie aan de aanvragers (versie
                                                                           Poste Italiane SpA in het tijdvak 1994-1999 op het gebied
1998).
                                                                           van postdiensten voortdurend verliesgevend was en dat zij
                                                                           middelen van de staat ontving om deze verliezen op te vangen.
Verzoekster stelt tevens schending van regels van gemeen-                  In artikel 2 van de beschikking heeft de Commissie beschikt,
schapsrecht als het beginsel van gelijke behandeling, de                   dat de overheidsmaatregelen ten gunste van Poste Italiane SpA
motiveringsplicht, het vertrouwensbeginsel en het evenredig-               geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen.
heidsbeginsel.
Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking                  Verzoeksters betogen dat de beschikking onverenigbaar is met
kennelijke beoordelingsfouten bevat.                                       artikel 87, lid 1, EG, zoals uitgelegd in de beschikking van de
                                                                           Commissie van 19 juni 2002 ( 2), voorzover zij betrekking
( 1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
                                                                           heeft op de compensatie van verliezen betreffende postdiensten
     de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen     die weliswaar tot de universele dienst behoren, maar aan
     inzake farmaceutische specialiteiten (PB 1965, blz. 369).             mededinging onderworpen zijn. In deze beschikking heeft de
( 2) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van        Commissie vastgesteld, dat de aanwending van staatsmiddelen
     6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek         ter compensatie van verliezen die door een postbedrijf worden
     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311,          geleden op het gebied van tot de universele dienst behorende,
     blz. 67).                                                             maar aan de mededinging onderworpen postdiensten, een met
                                                                           artikel 87, lid 1, EG strijdige kruissubsidie vormt, wanneer de
                                                                           verliezen zijn toe te schrijven aan niet-kostendekkende tarie-
                                                                           ven, waarvan de toepassing door de post niet van overheidswe-
                                                                           ge verplicht is gesteld.
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Deutsche
Post AG en DHL International Srl tegen Commissie van                       Verzoeksters betogen dat de beschikking onverenigbaar is met
                  de Europese Gemeenschappen                               artikel 87, lid 1, EG, te maar daar zij betrekking heeft op
                                                                           verliesgevende postdiensten die niet tot de universele dienst
                          (Zaak T-358/02)                                  behoren en al lang concurrentie ondervinden. Daar de Italiaan-
                                                                           se posterijen sinds vijftig jaar alleen maar verliezen maken, die
                                                                           derhalve enkel uit staatsmiddelen kunnen zijn gedekt, had de
                           (2003/C 44/62)                                  Commissie de compensatie van deze verliezen met
                                                                           staatsmiddelen niet mogen „verwaarlozen”, maar had zij ook
                          (Procestaal: Duits)                              in zoverre moeten onderzoeken of geen sprake was van een
                                                                           met artikel 87, lid 1, EG, onverenigbare kruissubsidie.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen                      Voorts betogen verzoeksters, dat de Commissie niet motiveert
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                     waarom zij in de bestreden beschikking de kruissubsidie,
Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), en DHL International               anders dan in haar beschikking van 19 juni 2002, als voor
Srl, gevestigd te Rozzano (Italië), vertegenwoordigd door                  compensatie vatbare netto extra kosten „in het algemeen
J. Sedemund en Th. Lübbig, advocaten,                                      economisch belang” heeft aangemerkt. Derhalve is tevens de
                                                                           motiveringsplicht van artikel 253 EG geschonden.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—      nietig te verklaren beschikking 2002/782/EG van de
       Commissie van 12 maart 2002 inzake staatssteun van                  Tenslotte is de beschikking in strijd met het algemene discrimi-
       Italië ten behoeve van Poste Italiane SpA (1);                      natieverbod van artikel 12 EG, daar de Commissie de Italiaanse
 ---pagebreak--- 22.2.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 44/33
posterijen heeft begunstigd ten opzichte van verzoeksters,             Voor het overige komen de middelen en argumenten overeen
die juist op het gebied van aan mededinging onderworpen                met die welke in zaak T-351/02 zijn aangevoerd.
postdiensten concurreren met de Italiaanse posterijen.
( 1) PB L 282, blz. 29.
( 2) Beschikking van de Commissie betreffende maatregelen van de
     Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van Deutsche Post AG (PB
     L 247, blz. 27).
                                                                       Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Muswell-
                                                                       brook Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Deutsche
Bahn AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                              schappen                                                         (Zaak T-362/02)
                          (Zaak T-361/02)
                                                                                (2003/C 44/64)
                           (2003/C 44/63)
                          (Procestaal: Duits)                                                 (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                 schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bahn AG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door M. Schütte, Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende              door Muswellbrook Limited, te Dublin (Ierland), vertegenwoor-
te Luxemburg.                                                          digd door J. Casulá Oliver, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—      vast te stellen dat de Commissie, door geen beschikking
       te geven naar aanleiding van de bij verzoeksters klacht
       van 5 juli 2002 aan haar voorgelegde feiten, althans geen       —    te verklaren dat de beslissing van de eerste kamer van
       onderzoek inzake steunmaatregelen in te stellen, de                  beroep van het BHIM van 30 september 2002 (R16/
       krachtens de artikelen 87 en 88, lid 1, EG op haar                   2000-1) verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeen-
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                           schapsmerk, en in het bijzonder de artikelen 15, lid 2,
                                                                            sub a, en/of 42, leden 2 en 3, schendt voorzover daarbij
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                              wordt geoordeeld dat opposante niet het bewijs heeft
                                                                            geleverd dat het Spaanse merk nr. 88.222 in de vijf jaar
                                                                            voor de publicatie van de aanvraag om een gemeen-
                                                                            schapsmerk in de Gemeenschap normaal is gebruikt ter
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            onderscheiding van kledingstukken of confectie van
                                                                            klasse 25;
Het beroep heeft dezelfde oorsprong als zaak T-351/02
(Deutsche Bahn/Commissie).
                                                                       —    deze beslissing in haar geheel te vernietigen;
In het onderhavige beroep voert verzoekster aan dat de
                                                                       —    deze beslissing te herzien, en met name te verklaren dat
Commissie de krachtens de artikelen 87 en 88, lid 1, EG op
                                                                            de oppositie tegen de inschrijving van gemeenschapsmerk
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door, ofschoon
                                                                            nr. 278.028 ten gronde dient te worden beoordeeld en
daartoe overeenkomstig artikel 232, leden 2 en 3 EG, uitgeno-
                                                                            daarover uitspraak dient te worden gedaan, en als gevolg
digd, geen onderzoek in te stellen naar het eventuele
                                                                            daarvan bij hetzelfde arrest inschrijving van gemeen-
steunkarakter van § 4, lid 1, punt 3, sub a, van het Duitse
                                                                            schapsmerk nr. 278.028 te weigeren, of subsidiair te
Mineralölsteuergesetz of de verenigbaarheid ervan met de
                                                                            gelasten dat de zaak wordt teruggewezen naar de eerste
bepalingen van het EG-Verdrag inzake steunmaatregelen en
                                                                            kamer van beroep van het BHIM;
door hierover geen bindende beschikking te geven. Als een
dergelijke beschikking kan met name niet worden aangemerkt
de brief van de Commissie van 21 september 2002, en het                —    verweerder, en in voorkomend geval interveniënte, te
stilzitten van de Commissie wordt niet door objectieve gronden              verwijzen in alle kosten van deze procedure en van de
gerechtvaardigd.                                                            administratieve fases van oppositie en beroep.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 januari 2002 in zaak C-466/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Richtlĳnen 75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG — Plannen voor beheer van afvalstoffen)

text:
C 84/14                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
     —      artikelen 6, 7 en 23 van legge provinciale della                      —      artikel 3 van decreto del Presidente della Repubblica nr. 7
            Provincia autonoma di Trento nr. 35 van 2 septem-                            van 15 januari 1972;
            ber 1978,
                                                                                —      artikelen 2, sub c en d, 3, eerste alinea, sub b en c, en 5,
                                                                                eerste alinea, sub a, van legge regionale della Liguria
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                                   nr. 12 van 3 november 1972;
krachtens de artikelen 59 tot en met 61 en 63 tot en met 66
van het Verdrag, alsook krachtens de artikelen 52 en 54 EG-                       —      artikel 8, lid 1, sub d, van legge regionale del Veneto
Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 43 EG en 44 EG), 55                           nr. 35 van 2 augustus 1988;
EG-Verdrag (thans artikel 45 EG), 56 en 57 EG-Verdrag (thans,
na wijziging, de artikelen 46 EG en 47 EG), en 58 EG-                             —      artikelen 8, tweede alinea, en 11, eerste alinea, van legge
Verdrag (thans artikel 48 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer),                             regionale dell’Emilia-Romagna nr. 43 van 26 mei 1980;
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr
(rapporteur), A. La Pergola, L. Sevón en M. Wathelet, rechters;                  —      artikelen 5, 13, 14 en 15, eerste alinea, sub a, van legge
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 15 januari                           regionale del Friuli Venezia Giulia nr. 10 van 23 februari
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              1981,
                                                                                is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                                op haar rusten krachtens de artikelen 59 tot en met 61 en 63
1)   Door de navolgende bepalingen te handhaven:
                                                                                tot en met 66 van het Verdrag, alsook krachtens de artikelen 52
                                                                                en 54 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 43 EG en
     —      artikel 2, eerste alinea, en artikel 7 van regio decreto legge        44 EG), 55 EG-Verdrag (thans artikel 45 EG), 56 en 57 EG-
            nr. 454 van 29 januari 1934;                                          Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 46 EG en 47 EG),
                                                                                en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG).
     —      artikel 2, eerste alinea, van decreto del Presidente della      3)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
            Repubblica nr. 7 van 15 januari 1972;
                                                                            4)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     —      artikel 2, leden 4, 6 en 7, van decreto del Presidente della
            Repubblica nr. 390 van 18 april 1994;                           (1) PB C 47 van 19.2.2000.
     —      artikel 4 van legge regionale della Liguria nr. 40 van
            14 juli 1978;
     —      artikel 6, leden 1, sub e, f en h, en artikel 7 van legge                             ARREST VAN HET HOF
            regionale del Veneto nr. 35 van 2 augustus 1988;
                                                                                (Tweede kamer)
     —      artikel 4, artikel 5, zesde alinea, sub a en c, artikel 6,                               van 24 januari 2002
            eerste alinea, artikel 8, eerste en tweede alinea, en
            artikel 16, eerste alinea, van legge regionale dell’Emilia-     in zaak C-466/99: Commissie van de Europese Gemeen-
            Romagna nr. 43 van 26 mei 1980;                                              schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
     —      artikel 4, leden 1, sub c, en 2, en artikel 15, lid 3, van      (Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Richtlijnen
            legge regionale della Lombardia nr. 45 van 29 april             75/442/EEG, 91/689/EEG en 94/62/EG — Plannen voor
            1980;                                                                                beheer van afvalstoffen)
                                                                                (2002/C 84/22)
     —      artikelen 3, 4 en 8, laatste alinea, van legge regionale del
            Friuli Venezia Giulia nr. 10 van 23 februari 1981;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
     —      artikelen 3, 5 en 12 van legge provinciale della Provincia      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
            autonoma di Trento nr. 35 van 2 september 1978,                                             dentie van het Hof)
     is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
     op haar rusten krachtens de artikelen 59 EG-Verdrag (thans,            In zaak C-466/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
     na wijziging, artikel 49 EG), 60 EG-Verdrag (thans artikel 50          pen (gemachtigden: L. Ström en G. Bisogni) tegen Italiaanse
     EG), 61, 63 en 64 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                  Republiek (gemachtigden: U. Leanza, bijgestaan door P. G. Fer-
     artikelen 51 EG, 52 EG en 53 EG), en 65 en 66 EG-Verdrag               ri), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
     (thans de artikelen 54 EG en 55 EG).                                   de Italiaanse Republiek, door de Commissie geen informatie
                                                                            met betrekking tot de plannen voor beheer en verwijdering
                                                                            van afvalstoffen, gevaarlijke afvalstoffen, verpakking en ver-
2)   Door de navolgende bepalingen te handhaven:                            pakkingsafval mee te delen, de verplichtingen niet is nageko-
 ---pagebreak--- 6.4.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/15
men die op haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn                   sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        tussen Clean Car Autoservice GmbH en Stadt Wien, Republik
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            Österreich, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,                         van artikel 104, lid 5, eerste alinea, van het Reglement voor de
blz. 32), artikel 6 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van               procesvoering van het Hof van Justitie, in de gecodificeerde
12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB                  versie 1999/C 65/01 van 6 maart 1999 (PB C 65, blz. 1), heeft
L 377, blz. 20), en artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het              het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994                         president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10),            dent van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Col-              R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters; advocaat-
neric, kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),            generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein,         ministrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
adjunct-griffier, op 24 januari 2002 een arrest gewezen                    het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Door de Commissie geen informatie over de plannen voor beheer        Artikel 104, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering van het
      en verwijdering van afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen mee     Hof van Justitie, in de gecodificeerde versie 1999/C 65/01 van
      te delen inzake de regio’s Sicilia en Basilicata, noch informatie    6 maart 1999, moet aldus worden uitgelegd dat over de kosten die
      over de plannen voor het beheer van verpakkingen en verpak-          de partijen in het hoofdgeding voor de bij artikel 234 EG ingevoerde
      kingsafval inzake het geheel van de Italiaanse regio’s, is de        prejudiciële procedure hebben gemaakt, wordt beslist volgens de
      Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op         nationale rechtsregels die van toepassing zijn op het bij de verwijzende
      haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG van         rechter aanhangige geding, mits die regels niet ongunstiger zijn dan
      de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals             die welke gelden voor soortgelijke procesincidenten die zich volgens
      gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart          het nationale recht in het kader van een dergelijk geding kunnen
      1991, artikel 6 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van             voordoen.
      12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en
      artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement
      en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en            (1) PB C 47 van 19.2.2000.
      verpakkingsafval.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                (Zesde kamer)
                             (Zesde kamer)
                                                                                van 10 januari 2002
                       van 6 december 2001
                                                                           in zaak C-480/99 P: Gerry Plant e.a. tegen Commissie van
in zaak C-472/99 (verzoek van het Landesgericht für                                       de Europese Gemeenschappen (1)
Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):
Clean Car Autoservice GmbH tegen Stadt Wien, Republik
                                                                           („Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring krach-
                              Österreich (1)
                                                                           tens artikel 33 EGKS-Verdrag — Ontvankelijkheid —
                                                                              Beginsel van hoor en wederhoor in procedure in rechte”)
(Artikel 234 EG — Kosten van partijen in hoofdgeding —
Artikel 104, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering
                               van het Hof)                                                           (2002/C 84/24)
                             (2002/C 84/23)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-472/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-480/99 P, Gerry Plant e.a. (gemachtigden: B. Hewson,
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-            barrister, geïnstrueerd door T. Graham, solicitor), betreffende


title: Zaak T-354/14: Arrest van het Gerecht van 9 december 2015 — Comercializadora Eloro/BHIM — Zumex Group (zumex) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ZUMEX — Ouder nationaal woordmerk JUMEX — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/49

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2015 — Comercializadora Eloro/BHIM — Zumex Group (zumex)
   (Zaak T-354/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ZUMEX - Ouder nationaal woordmerk JUMEX - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 038/64)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comercializadora Eloro, SA (Ecatepec, Mexico) (vertegenwoordiger: J. de Castro Hermida, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Zumex Group, SA (Moncada, Spanje) (vertegenwoordiger: M. C. March Cabrelles, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 februari 2014 (zaak R 391/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Comercializadora Eloro, SA en Zumex Group, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Comercializadora Eloro, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Doorhaling van zaak C-246/99

text:
C 305/18                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                7.12.2002
       richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt                       Doorhaling van zaak C-246/99 ( 1)
       voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
       afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die
       op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn                                   (2002/C 305/33)
       75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
       bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de            De president van het Hof van Justitie van de Europese
       procedure.                                                          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
                                                                           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                           C-246/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           tegen Koninkrijk Denemarken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           (1 ) PB C 246 van 28.8.1999.
Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder
                                                                                Doorhaling van zaak C-434/00 ( 1)
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                                (2002/C 305/34)
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te
Rodano gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar
voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
milieu kunnen hebben. Derhalve is zij de krachtens artikel 4               2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-434/00
van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nage-                (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudicië-
komen.                                                                     le beslissing): Strafzaak tegen G. Cuomo.
                                                                           (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.                                                                  Doorhaling van zaak C-120/01 ( 1)
                                                                                (2002/C 305/35)
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
stortplaats te Rodano gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft
aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming
die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen       De president van het Hof van Justitie van de Europese
verricht. Derhalve is zij de krachtens artikel 8 van de richtlijn          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 september 2002
op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/01:
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.


title: Zaak C-210/03: Verzoek van The High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) van 17 april 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen op verzoek van 1) Swedish Match AB en 2) Swedish Match UK Ltd tegen Secretary of State for Health

text:
C 171/14              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      19.7.2003
1.    Moet, gelet op de uitspraken van het Hof van Justitie van             rechten (in het bijzonder het eigendomsrecht), aldus
      de Europese Gemeenschappen in de zaken C-39/86 (Lair/                 worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale
      Universität Hannover, Jurispr. 1988, blz. 3161) en C-197/             wettelijke regeling die de levering, het aanbod of de
      86 (Brown/Secretary of State for Scotland, Jurispr. 1988,             overeenkomst tot levering, de uitstalling voor levering of
      blz. 3205) en gezien de ontwikkeling van het recht van                het bezit voor levering verbiedt van een product dat
      de Europese Unie, waaronder de invoering van artikel 18               geheel of gedeeltelijk bestaat uit tabak in de vorm van
      EG en ontwikkelingen op het gebied van de bevoegdheid                 poeder, fijne deeltjes of een combinatie van deze vormen
      van de Europese Unie op onderwijsterrein, steun ter zake              of in vormen die eruit zien als levensmiddelen, en
      van de kosten van levensonderhoud aan studenten die                   bestemd is voor ander oraal gebruik dan roken of
      een universitaire opleiding volgen, hetzij in de vorm van             pruimen?
      (a) gesubsidieerde leningen, hetzij in de vorm van (b)
      toelagen, voor de toepassing van artikel 12 EG en het
      verbod van discriminatie op grond van nationaliteit nog          2.   Is artikel 8 van richtlijn 2001/237/EG ( 1) geheel of
      steeds worden geacht buiten de werkingssfeer van het                  gedeeltelijk ongeldig wegens:
      EG-Verdrag te vallen?
2.    Indien enig onderdeel van de eerste vraag ontkennend
                                                                            a.   schending van het non-discriminatiebeginsel;
      wordt beantwoord en steun ter zake van de kosten van
      levensonderhoud aan studenten in de vorm van toelagen
      of leningen niet onder artikel 12 EG valt, aan de hand
      van welke criteria moet de nationale rechter dan bepalen              b.   schending van artikel 28 en/of artikel 29 EG;
      of de voorwaarden om voor een dergelijke steun in
      aanmerking te komen, gebaseerd zijn op objectief te
      rechtvaardigen overwegingen die losstaan van de natio-                c.   schending van het evenredigheidsbeginsel;
      naliteit van degene die om steun verzoekt?
3.    Indien enig onderdeel van de eerste vraag ontkennend                  d.   de ongeschiktheid van artikel 95 en/of artikel 133
      wordt beantwoord, kan dan een beroep op artikel 12 EG                      als rechtsgrondslag;
      worden gedaan om aanspraak te kunnen maken op steun
      ter zake van de kosten van levensonderhoud vanaf een
      datum gelegen vóór de datum van de uitspraak van het                  e.   schending van artikel 95, lid 3;
      Hof van Justitie in de onderhavige zaak en, zo ja, moet
      dan een uitzondering worden gemaakt voor degenen die
      vóór die datum een beroep in rechte hebben ingesteld?
                                                                            f.   misbruik van bevoegdheid;
                                                                            g.   schending van artikel 253 EG en/of van de motiver-
                                                                                ingsplicht;
Verzoek van The High Court of Justice (England and
Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)                       h.   schending van het fundamentele recht van ei-
van 17 april 2003, om een prejudiciële beslissing in het                         gendom?
geding tussen The Queen op verzoek van 1) Swedish
Match AB en 2) Swedish Match UK Ltd tegen Secretary
                       of State for Health                             3.   In een situatie waarin:
                        (Zaak C-210/03)
                                                                            a.   een nationale maatregel tot omzetting van ar-
                        (2003/C 171/20)                                          tikel 8 bis van richtlijn 89/622/EEG (2) werd vastge-
                                                                                steld in 1992;
The High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench
(Administrative Court), heeft bij beschikking van 17 april                  b.   deze nationale maatregel werd vastgesteld krachtens
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei                   bevoegdheden van nationaal recht die niet afhangen
2003, in het geding tussen The Queen op verzoek van                              van het bestaan van een verplichting de richtlijn uit
1) Swedish Match AB en 2) Swedish Match UK Ltd, tegen                            te voeren;
Secretary of State for Health, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                       c.   richtlijn 89/622/EEG (zoals vervolgens gewijzigd
                                                                                door de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland
1.    Moeten de artikelen 28, 29 en 30 EG, toegepast in                          en Zweden) is ingetrokken en vervangen door
      overeenstemming met het algemene evenredigheids- en                        richtlijn 2001/37/EG waarvan artikel 8 artikel 8 bis
      het non-discriminatiebeginsel en met de fundamentele                       van richtlijn 89/622/EEG overneemt;
 ---pagebreak--- 19.7.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 171/15
       d.    artikel 8 van richtlijn 2001/37/EG ongeldig is op                         waarin die persoon zijn verblijfsrecht inroept, geen
             grond van de in de vragen 2a, 2c of 2h genoemde                           algemene identificatieplicht oplegt aan de eigen
             beginselen, moeten deze beginselen dan aldus wor-                         onderdanen?
             den uitgelegd dat zij ook in de weg staan aan de
             betrokken nationale regeling?                                       c.    Indien het antwoord op vraag 2a bevestigend is, stelt
                                                                                de huidige stand van het gemeenschapsrecht eisen
                                                                                aan de tijdsduur waarbinnen die lidstaat alsnog
( 1) Richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van                    gelegenheid moet geven tot het tonen van een
     5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke                geldige identiteitskaart of geldig paspoort alvorens
     en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de                      een bestuursrechtelijke sanctie in de vorm van een
     productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten —                     maatregel op te leggen ter zake van het veronderstel-
     Verklaringen van de Commissie (PB L 194 van 18.7.2001 blz. 26-
                                                                                de illegaal verblijf?
     35).
( 2) Richtlijn 89/622/EEG van de Raad van 13 november 1989                       d.    Is een bestuursrechtelijke sanctie in de vorm van een
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en be-
                                                                                maatregel als in vraag 2c genoemd en die bestaat uit
     stuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de etikettering
     van tabaksproducten (PB L 359 van 8.12.1989, blz. 1-4).                           het opleggen van een maatregel van bewaring ter
                                                                                fine van uitzetting op de voet van het bepaalde in
                                                                                artikel 59 Vw 2000 alvorens de termijn als bedoeld
                                                                                in vraag 2c is verstreken, een sanctie die een
                                                                                onevenredig grote inbreuk vormt op het vrije verkeer
                                                                                van diensten?
                                                                            3.   a.    Indien het antwoord op vraag 1 ontkennend is, is
Verzoek van de Rechtbank ’s-Gravenhage van 12 mei                                      dan in de huidige stand van het gemeenschapsrecht
2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak S. Oulane                               sprake van een belemmering van het vrij verkeer
tegen de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie                                van diensten, indien jegens een persoon die stelt
                                                                                onderdaan van een andere lidstaat en toerist te zijn,
                           (Zaak C-215/03)                                             in de periode waarin en zolang hij niet, door middel
                                                                                van het tonen van een geldige identiteitskaart of
                                                                                geldig paspoort, zijn verblijfsrecht heeft aangetoond,
                           (2003/C 171/21)                                             een maatregel van bewaring ter fine van uitzetting
                                                                                op de voet van het bepaalde in artikel 59 Vw 2000
                                                                                wordt opgelegd in het belang van de openbare orde,
                                                                                ook zonder gebleken actuele en ernstige bedreiging
De Rechtbank ’s-Gravenhage heeft bij uitspraak van 12 mei
                                                                                van die openbare orde?
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
19 mei 2003, in de zaak S. Oulane tegen de Minister voor                         b.    Is, indien sprake is van een belemmering als ge-
Vreemdelingenzaken en Integratie, het Hof van Justitie van de                          noemd in vraag 3a, voor de vaststelling van de vraag
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                   of de belemmering gerechtvaardigd is, van belang de
beslissing over de navolgende vragen:                                                  tijdsduur waarbinnen die lidstaat alsnog gelegenheid
                                                                                heeft gegeven tot het tonen van een geldige iden-
Betreffende de eerste procedure:                                                       titeitskaart of geldig paspoort?
                                                                                c.    Is, indien sprake is van een belemmering als ge-
1.     Dient, door het wegvallen van toegangscontrole aan de                           noemd in vraag 3a, voor de vaststelling van de vraag
       binnengrenzen, het bepaalde in artikel 4, tweede lid, derde                     of de belemmering gerechtvaardigd is, van belang of
       alinea, van de richtlijn 73/148/EEG (PB EG nr. L 172) zo                        de lidstaat achteraf al dan niet schadevergoeding
       opgevat te worden dat het daarin toegekende verblijfs-                          uitkeert over de periode waarin de persoon in
       recht van een persoon, die stelt onderdaan van een andere                       bewaring verbleef en nog niet zijn nationaliteit door
       lidstaat en toerist te zijn, door de autoriteiten van de                        middel van het tonen van een geldig paspoort of een
       lidstaat, waarin die persoon zijn verblijfsrecht inroept,                       geldige identiteitskaart had aangetoond, als zulks
       moet worden erkend eerst en vanaf het moment waarop                             in die lidstaat gebruikelijk is bij onrechtmatige
       door die persoon diens geldige identiteitskaart of geldige                      vreemdelingenbewaringen?
       paspoort is getoond?
                                                                            4.   Staat in het geval een lidstaat zelf geen algemene identifi-
2.     a.    Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend is, geeft                catieplicht kent de huidige stand van het gemeenschaps-
             de huidige stand van het gemeenschapsrecht, in het                  recht er aan in de weg, in het bijzonder gelet op het
             bijzonder voor wat betreft het non-discriminatie                    discriminatieverbod, dat een lidstaat bij binnenlands
             beginsel en het vrije verkeer van diensten, aanleiding              vreemdelingentoezicht ten aanzien van een persoon die
             daarop een uitzondering te maken zodanig dat de                     stelt toerist te zijn, overgaat tot het opleggen van
             autoriteiten van een lidstaat die persoon in de                     een maatregel als vreemdelingenbewaring ter fine van
             gelegenheid moet stellen om alsnog diens geldige                    uitzetting op de voet van het bepaalde in artikel 59 Vw
             identiteitskaart of geldige paspoort te tonen?                      2000, in de periode waarin en zolang die persoon niet
                                                                                door middel van het tonen van een geldige identiteitskaart
       b.    Is het voor de beantwoording van vraag 2a van                       of een geldig paspoort zijn gestelde verblijfsrecht aan-
             betekenis dat het nationale recht van de lidstaat,                  toont?


title: Zaak C-87/07: Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 10 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/34

         Beschikking van de president van de Zevende kamer van het Hof van 10 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-87/07) (1)

   (2007/C 297/65)

      Procestaal: Maltees

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-79/09: Beschikking van het Gerecht van 31 januari 2014 — Frankrijk/Commissie ( „Staatssteun — Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren — Financiering via verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard — Intrekking van beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/31

         Beschikking van het Gerecht van 31 januari 2014 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-79/09) (1)

   ((„Staatssteun - Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren - Financiering via verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard - Intrekking van beschikking - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 112/41
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, vervolgens E. Belliard, G. de Bergues en J. Gstalter, en ten slotte E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, vervolgens B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C (2008) 7846 definitief van de Commissie van 10 december 2008 betreffende steunmaatregel nr. 561/2008 aangaande de kaderregeling voor acties van de in Frankrijk erkende sectorale organisaties in de landbouwsector ten behoeve van de leden van de vertegenwoordigde landbouwsectoren

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Arrest van het Hof van 2 maart 1999 in zaak C-416/96 (verzoek van de Immigration Adjudicator om een prejudiciële beslissing): N. El-Yassini tegen Secretary of State for the Home Department (Begrip, nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel 177 van het Verdrag - Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko - Artikel 40, eerste alinea - Beginsel van non-discriminatie op gebied van arbeidsvoorwaarden en beloning - Rechtstreekse werking - Draagwijdte - Weigering verblijfsvergunning te verlengen waardoor arbeid van Marokkaans werknemer in lidstaat wordt beëindigd)

text:
15.5.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                    C 136/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij Verordening
                                                                                (EEG) nr. 2211/78 van de Raad (PB L 264 van 27.9.1978,
                                                                                blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez
                        van 2 maart 1999                                        Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en
                                                                                P. Jann, kamerpresidenten, G.F. Mancini, J.C. Moitinho de
                                                                                Almeida, C. Gulmann, D.A.O. Edward, H. Ragnemalm, L.
                                                                                Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen (rapporteur), rechters;
in zaak C-416/96 (verzoek van de Immigration Adjudi-                            advocaat-generaal: P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau,
cator om een prejudiciële beslissing): N. El-Yassini tegen                      hoofdadministrateur, op 2 maart 1999 een arrest gewezen
      Secretary of State for the Home Department (1)                            waarvan het dictum luidt als volgt:
(Begrip, nationale rechterlijke instantie in de zin van artikel                 Artikel 40, eerste alinea, van de Samenwerkingsovereenkomst tussen
177 van het Verdrag — Samenwerkingsovereenkomst EEG-                            de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,
Marokko — Artikel 40, eerste alinea — Beginsel van                              ondertekend te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeenschap
non-discriminatie op gebied van arbeidsvoorwaarden en                           goedgekeurd bij Verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad, moet
beloning — Rechtstreekse werking — Draagwijdte — Wei-                           aldus worden uitgelegd, dat het er in beginsel niet aan in de weg
gering verblijfsvergunning te verlengen waardoor arbeid van                     staat dat de lidstaat van ontvangst weigert de verblijfstitel te verlengen
    Marokkaans werknemer in lidstaat wordt beëindigd)                           van een Marokkaans onderdaan die hij tot zijn grondgebied heeft
                                                                                toegelaten en aan wie hij heeft toegestaan aldaar arbeid in loondienst
                                                                                te verrichten zolang betrokkene er over zijn dienstbetrekking beschikt,
                                                                                wanneer de oorspronkelijke reden van verlening van zijn verblijfsrecht
                          (1999/C 136/01)                                       niet meer bestaat op het tijdstip waarop de geldigheidsduur van zijn
                                                                                verblijfsvergunning verstrijkt.
                          (Procestaal: Engels)                                  Dit zou slechts anders zijn, indien die weigering tot gevolg had dat
                                                                                het recht op het daadwerkelijk verrichten van arbeid, dat de betrokkene
                                                                                door die lidstaat is verleend door middel van een door de bevoegde
                                                                                autoriteiten volgens de regels afgegeven tewerkstellingsvergunning
                                                                                met een langere duur dan die van de verblijfstitel, in gevaar zou
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      komen, zonder dat zulks om redenen van bescherming van een wettig
                          dentie van het Hof)                                   overheidsbelang, zoals redenen van openbare orde, openbare veiligheid
                                                                                en volksgezondheid, gerechtvaardigd is. Het is aan de nationale
                                                                                rechter om te beoordelen of dit het geval is.
In zaak C-416/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Immigration
Adjudicator (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig
geding tussen N. El-Yassini en Secretary of State for the Home                  (1) PB C 74 van 8.3.1997.
Department, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van artikel 40, eerste alinea, van de Samenwerkingsovereen-
komst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het
Koninkrijk Marokko, ondertekend te Rabat op 27 april 1976


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 24 september 2002 in zaak T-182/01: Sophie Bachotet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tĳdelĳke functionarissen — Niet-plaatsing op reservelĳst — Gelĳke behandeling")

text:
7.12.2002                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 305/23
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  digd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen
                                                                             hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                        van 24 september 2002                                Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-Duvieusart en
                                                                             H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek om nietigverkla-
in zaak T-113/01: Veronica Sabbag tegen Commissie van                        ring van het in een brief van 14 juli 2000 vervatte besluit van
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            het selectiecomité om verzoekster niet te plaatsen op de
                                                                             reservelijst van tijdelijke functionarissen van selectieprocedure
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste
functionarissen — Weigering van plaatsing op reservelijst                    kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
— Talenkennis van leden van selectiecomité — Gelijke                         N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González,
                               behandeling”)                                 administrateur, op 24 september 2002 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (2002/C 305/49)                                 1)     Verklaart nietig het in de aan verzoekster gerichte brief van
                                                                                14 juli 2000 vervatte besluit van het selectiecomité om
                             (Procestaal: Frans)                                    verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure
                                                                                COM/R/A/01/1999.
                                                                             2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
In zaak T-113/01, Veronica Sabbag, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                     (1 ) PB C 317 van 10.11.2001.
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche-
Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe), betreffende een verzoek
tot nietigverklaring van het in een brief van 14 juli 2000
vervatte besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
de reservelijst te plaatsen van tijdelijke functionarissen van
de selectieprocedure COM/R/A/01/1999, heeft het Gerecht                                             VAN EERSTE AANLEG
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpre-                                          van 5 juli 2001
sident, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 24 september 2002 een arrest                    in zaak T-182/00: Marco Pannella tegen Europees Parle-
gewezen waarvan het dictum luidt:                                                                             ment ( 1)
1)     Verklaart nietig het in de brief van 14 juli 2000 vervatte            („Kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement
       besluit van het selectiecomité om verzoekster niet op de              — Afwezigheid tijdens zittingen van Parlement — Recht-
       reservelijst te plaatsen van de selectieprocedure COM/R/A/01/         vaardigingen — Afwijzing van verzoek — Intrekking van
       1999.                                                                 bestreden besluit — Afdoening zonder beslissing — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid”)
2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (2002/C 305/51)
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.                                                                            (Procestaal: Italiaans)
                                                                             In zaak T-182/00, Marco Pannella, lid van het Europees
                                                                             Parlement, wonende te Rome, vertegenwoordigd door
                                                                             P. A. M. Ferrari, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
                                                                             H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek om nietigver-
                                                                             klaring van het bij brief van 17 april 2000 aan verzoeker
                        van 24 september 2002
                                                                             meegedeelde besluit van het College van quaestoren van het
                                                                             Europees Parlement van 15 maart 2000 houdende afwijzing
in zaak T-182/01: Sophie Bachotet tegen Commissie van                        van zijn verzoek om zijn afwezigheid op de zitting van het
                  de Europese Gemeenschappen ( 1)                            Europees Parlement van 17 tot en met 21 januari 2000 te
                                                                             mogen rechtvaardigen overeenkomstig artikel 28, lid 2, van de
(„Ambtenaren — Aanwerving — Selectie van tijdelijke                          Regeling kosten en vergoedingen van de leden van het
functionarissen — Niet-plaatsing op reservelijst — Gelijke                   Europees Parlement, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                               behandeling”)                                 gesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
                                                                             J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 5 juli 2001 een
                             (2002/C 305/50)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                             (Procestaal: Frans)                             Op dit beroep behoeft niet te worden beslist. Het Parlement zal zijn
                                                                             eigen kosten dragen alsmede die van verzoeker.
In zaak T-182/01, Sophie Bachotet, hulpfunctionaris bij het                  (1 ) PB C 285 van 7.10.2000.
Comité van de Regio’s, woonachtig te Brussel, vertegenwoor-


title: Zaak C-114/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Theodora Hendrika Bouman/Rijksdienst voor Pensioenen [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Verzekering ter zake van ouderdom en overlijden — Artikel 46 bis, lid 3, onder c) — Vaststelling van de uitkeringen — Nationale anticumulatievoorschriften — Afwijking — Begrip „vrijwillig voortgezette verzekering”  — Nationaal pensioen uit hoofde van een verplichte verzekering — Mogelijkheid om gedurende een bepaald tijdvak ontheffing van aansluiting te vragen — Reikwijdte van de verklaring van het bevoegde orgaan van een andere lidstaat — Verordening (EEG) nr. 574/72 — Artikel 47]

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Theodora Hendrika Bouman/Rijksdienst voor Pensioenen
   (Zaak C-114/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Verzekering ter zake van ouderdom en overlijden - Artikel 46 bis, lid 3, onder c) - Vaststelling van de uitkeringen - Nationale anticumulatievoorschriften - Afwijking - Begrip „vrijwillig voortgezette verzekering” - Nationaal pensioen uit hoofde van een verplichte verzekering - Mogelijkheid om gedurende een bepaald tijdvak ontheffing van aansluiting te vragen - Reikwijdte van de verklaring van het bevoegde orgaan van een andere lidstaat - Verordening (EEG) nr. 574/72 - Artikel 47])
   (2015/C 118/02)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Theodora Hendrika Bouman

      Verwerende partij: Rijksdienst voor Pensioenen

      Dictum

   Artikel 46 bis, lid 3, onder c), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat het mede het gedeelte van de uitkering omvat dat voortvloeit uit een tijdvak van verzekering waarin de verzekerde van aansluiting bij de verplichte verzekering kon worden ontheven, in het geval dat die aansluiting gedurende het betrokken tijdvak de omvang van de socialezekerheidsuitkering beïnvloedt.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Verzoek van het Arbeidshof te Bergen (Zesde Kamer) bij arrest van 9 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tusen A. Vanbraekel, M.-A. Vanbraekel, M.-P. Vanbraekel, M.-C. Vanbraekel, B. Vanbraekel, E. Vanbraekel en A. Vanbraekel en Landsbond der christelijke mutualiteiten (Zaak C-368/98)

text:
19.12.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 397/17
Het vereiste dat de minister van FinancieÈn toestemming                het bevoegde orgaan, dan wel volgens dat van de staat
moet verlenen voor de overdracht van aandelen die meer                 op het grondgebied waarvan de ziekenhuisopname
dan 10 % van het stemgerechtigd kapitaal van geprivati-                heeft plaatsgevonden?
seerde ondernemingen vertegenwoordigen (of voor de
overdracht van een gekwalificeerde deelneming in financi-
ele instellingen), zoals neergelegd in wetsbesluit 380/93, is
onverenigbaar met de artikelen 73 B en 52 EG-Verdrag.             Ð is een beperking van het bedrag van de vergoeding
Het vereiste van toestemming zou slechts gerechtvaardigd               door de wetgeving van de staat van het bevoegde
kunnen zijn om dwingende redenen van algemeen belang                   orgaan geoorloofd uit het oogpunt van artikel 36 van
op basis van vaststaande en openbare objectieve criteria,              Verordening (EEG) nr. 1408/71, ofschoon daar van
zonder welke het vereiste zodanig zou kunnen worden                    een volledige vergoeding wordt gesproken?
gehanteerd dat de controle van de betrokken onderneming
in handen van de binnenlandse ondernemingen zou blij-
                                                                  (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
ven. De Portugese autoriteiten hebben echter generlei
dwingende redenen van algemeen belang aangevoerd ter
rechtvaardiging van die maatregel. Wat de criteria betreft
op basis waarvan de verlening van de toestemming zou
moeten plaatsvinden, is de Commissie van oordeel, dat die
criteria hetzij in de wettelijke voorschriften niet worden
vermeld, hetzij, ingeval wetsbesluit 380/93 naar wet 11/90
verwijst, de vastgestelde criteria zo kunnen worden uitge-
                                                                  Verzoek van de Divisional Court, Queen's Bench Division,
legd en toegepast dat Portugese onderdanen worden
                                                                  van 13 maart 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
begunstigd ten nadele van onderdanen van andere lidsta-
                                                                  geding tussen The Queen en Minister of Agriculture,
ten.
                                                                  Fisheries and Food, ex parte: T. R. Fisher & P. Fisher
                                                                                (a firm)
(1) PB L 302 van 15.11.1985.
                                                                                (Zaak C-369/98)
                                                                                (98/C 397/29)
Verzoek van het Arbeidshof te Bergen (Zesde Kamer) bij            De Divisional Court, Queen's Bench Division heeft bij
arrest van 9 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslissing in      beschikking van 13 maart 1998, ingekomen ter griffie van
het geding tusen A. Vanbraekel, M.-A. Vanbraekel, M.-P.           het Hof van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding
Vanbraekel, M.-C. Vanbraekel, B. Vanbraekel, E. Vanbrae-          tussen The Queen en Minister of Agriculture, Fisheries
kel en A. Vanbraekel en Landsbond der christelijke mutua-         and Food, ex parte: T. R. Fisher & P. Fisher (a firm), het
                            liteiten                              Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                       (Zaak C-368/98)                            zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                  vragen:
                        (98/C 397/28)
Het Arbeidshof te Bergen (Zesde Kamer) heeft bij arrest           1. i)    Laten de artikelen 3, lid 1, en 9 van Verordening
van 9 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                      (EEG) nr. 3508/92 (1), in samenhang met de alge-
van Justitie op 16 oktober 1998, in het geding tussen                      mene beginselen van Gemeenschapsrecht, toe dat
A. Vanbraekel, M.-A. Vanbraekel, M.-P. Vanbraekel,                         informatie die in een overeenkomstig artikel 2 van
M.-C. Vanbraekel, B. Vanbraekel, E. Vanbraekel en A.                       die Verordening opgezette databank is opgeslagen
Vanbraekel en Landsbond der christelijke mutualiteiten,                    en die betrekking heeft op gegevens die door of
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                   namens een eerdere aanvrager van compensatiebe-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende                   dragen zijn verstrekt, aan derden wordt meege-
vragen:                                                                    deeld?
Wanneer de nationale rechterlijke instantie, in een aldaar
                                                                       ii) Zo ja, is de verstrekking van de informatie die
aanhangig geding, de noodzaak van een ziekenhuisopname
                                                                           rechtmatig van de bevoegde autoriteit mag wor-
in een andere lidstaat dan die van het bevoegde orgaan
                                                                           den verlangd, beperkt,
heeft erkend Ð ofschoon de in artikel 22 van Verordening
(EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op                  Ð wat de verzoekers om informatie betreft:
loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de
Gemeenschap verplaatsen (1) bedoelde voorafgaande toe-                          a) tot hen die de toestemming van de vorige
stemming was geweigerd Ð:                                                          op de ¹Base Formº vermelde aanvrager
                                                                                hebben; en/of
Ð moet de vergoeding van de kosten van ziekenhuisop-                            b) tot hen die om de informatie verzoeken in
     name geschieden volgens het stelsel van de staat van                          verband met hun aanvraag om landbouw-