title: Zaak T-365/19: Beroep ingesteld op 17 juni 2019 — Capraro/Parlement

text:
               5.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 263/65

      Beroep ingesteld op 17 juni 2019 — Capraro/Parlement
      (Zaak T-365/19)
      (2019/C 263/70)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Patrizia Capraro (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Paniz, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  de mededeling van het Directoraat-Generaal Financiën van het Europees Parlement, waarin besluit nr. 14/2018 van 12 juli 2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Bureau van het Voorzitterschap van de Tweede Kamer, Italië) en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica (Presidentiële Raad van de Senaat van de Republiek, Italië) is opgenomen, nietig verklaren en in ieder geval

                  —

                  de nieuwe vaststelling en de herberekening van de door het Europees Parlement toegekende levenslange toelage nietig verklaren;

                  —

                  dientengevolge vaststellen en verklaren dat verzoekster recht heeft op behoud van de betrokken levenslange toelage ten belope van de bedragen die zij heeft verkregen en haar toekomen op basis van de wettelijke regeling die voorafgaand aan besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica van kracht was en het Europees Parlement veroordelen tot betaling, aan verzoekster, van alle ten onrechte ingehouden bedragen, te vermeerderen met de gederfde waarde ingevolge de geldontwaarding en de wettelijke rente vanaf de datum waarop de desbetreffende bedragen zijn ingehouden, alsmede

                  —

                  het Europees Parlement ertoe veroordelen uitvoering te geven aan het te wijzen arrest, de levenslange toelage onmiddellijk en integraal in zijn oorspronkelijke omvang te herstellen en de schade te vergoeden voor zover de verzoekende partij daar recht op heeft.

                  —

                  In ieder geval, het Europees Parlement verwijzen in alle kosten, waaronder het honorarium van verzoeksters advocaat, te vermeerderen met de btw, rechten en belastingen en forfaitaire kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-345/19, Santini/Parlement.


title: Zaak T-366/19: Beroep ingesteld op 18 juni 2019 — Sboarina/Parlement

text:
               5.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 263/66

      Beroep ingesteld op 18 juni 2019 — Sboarina/Parlement
      (Zaak T-366/19)
      (2019/C 263/71)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Gabriele Sboarina (Verona, Italië) (vertegenwoordiger: M. Paniz, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  de mededeling van het Directoraat-Generaal Financiën van het Europees Parlement, waarin besluit nr. 14/2018 van 12 juli 2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Bureau van het Voorzitterschap van de Tweede Kamer, Italië) en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica (Presidentiële Raad van de Senaat van de Republiek, Italië) is opgenomen, nietig verklaren en in ieder geval

                  —

                  de nieuwe vaststelling en de herberekening van de door het Europees Parlement toegekende levenslange toelage nietig verklaren;

                  —

                  dientengevolge vaststellen en verklaren dat verzoeker recht heeft op behoud van de betrokken levenslange toelage ten belope van de bedragen die hij heeft verkregen en hem toekomen op basis van de wettelijke regeling die voorafgaand aan besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica van kracht was en het Europees Parlement veroordelen tot betaling, aan verzoeker, van alle ten onrechte ingehouden bedragen, te vermeerderen met de gederfde waarde ingevolge de geldontwaarding en de wettelijke rente vanaf de datum waarop de desbetreffende bedragen zijn ingehouden, alsmede

                  —

                  het Europees Parlement ertoe veroordelen uitvoering te geven aan het te wijzen arrest, de levenslange toelage onmiddellijk en integraal in zijn oorspronkelijke omvang te herstellen en de schade te vergoeden voor zover de verzoekende partij daar recht op heeft.

                  —

                  In ieder geval, het Europees Parlement verwijzen in alle kosten, waaronder het honorarium van verzoekers advocaat, te vermeerderen met de btw, rechten en belastingen en forfaitaire kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-345/19, Santini/Parlement.


title: Zaak T-370/19: Beroep ingesteld op 19 juni 2019 — Spanje/Commissie

text:
               5.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 263/67

      Beroep ingesteld op 19 juni 2019 — Spanje/Commissie
      (Zaak T-370/19)
      (2019/C 263/72)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. García-Valdecasas Dorrego, gemachtigde)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het besluit van de Europese Commissie van 18 maart 2019 nietig verklaren.

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de Commissie van 18 maart 2019 betreffende de deelname van de nationale regelgevende instantie van Kosovo aan het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (1).
      Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 35 van verordening (EU) nr. 2018/1971 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 tot oprichting van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (Berec) en het Bureau voor ondersteuning van Berec (Berec-bureau), tot wijziging van verordening (EU) 2015/2120 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1211/2009 (2), aangezien dit artikel bepaalt dat alleen de raad van regulators, de werkgroepen en de raad van bestuur openstaan voor deelname van regelgevende instanties van derde landen.

                  2.

                  Tweede middel: schending van artikel 35 van verordening (EU) 2018/1971, aangezien er geen overeenkomst bestaat over de deelname van de regelgevende instantie van Kosovo aan Berec.

                  3.

                  Derde middel: schending van artikel 35 van verordening (EU) 2018/1971, aangezien de Europese Commissie is afgeweken van de procedure die is vastgesteld voor de deelname van regelgevende instanties van derde landen aan Berec. Dit heeft bovendien geleid tot de vaststelling van een rechtshandeling zonder enige rechtsgrondslag, waardoor juridische verplichtingen ten aanzien van derden zijn ontstaan, zonder dat daartoe aan de Commissie specifieke bevoegdheden zijn verleend.

         (1)  PB 2019, C 115, blz. 26.

         (2)  PB 2018, L 321, blz. 1.


title: Zaak T-371/19: Beroep ingesteld op 18 juni 2019 — Itinerant Show Room/EUIPO — Forest (FAKE DUCK)

text:
               5.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 263/68

      Beroep ingesteld op 18 juni 2019 — Itinerant Show Room/EUIPO — Forest (FAKE DUCK)
      (Zaak T-371/19)
      (2019/C 263/73)
      Taal van het verzoekschrift: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Itinerant Show Room Srl (San Giorgio in Bosco, Italië) (vertegenwoordigers: A. Visentin, M. Cartella en B. Cartella, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Forest Srl (Milaan, Italië)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk FAKE DUCK — inschrijvingsaanvraag nr. 15 912 496

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 april 2019 in zaak R 1117/2018-1

         Conclusies

                  —

                  het beroep gegrond verklaren om de in het verzoekschrift uiteengezette redenen en dienovereenkomstig;

                  —

                  de bestreden beslissing vernietigen;

                  —

                  het EUIPO gelasten Uniemerk nr. 015912496 ook voor de klassen 18 en 25 te doen inschrijven;

                  —

                  het EUIPO verwijzen in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad;

                  —

                  verzuim de concrete verkoopmodaliteiten van de waren te beoordelen.


title: Zaak T-372/19: Beroep ingesteld op 20 juni 2019 — Cellai/Parlement

text:
               5.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 263/69

      Beroep ingesteld op 20 juni 2019 — Cellai/Parlement
      (Zaak T-372/19)
      (2019/C 263/74)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Marco Cellai (Firenze, Italië) (vertegenwoordiger: Marco Cellai, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  de mededeling van het Directoraat-Generaal Financiën van het Europees Parlement, waarin besluit nr. 14/2018 van 12 juli 2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Bureau van het Voorzitterschap van de Tweede Kamer, Italië) en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica (Presidentiële Raad van de Senaat van de Republiek, Italië) is opgenomen, nietig verklaren en in ieder geval

                  —

                  de nieuwe vaststelling en de herberekening van de door het Europees Parlement toegekende levenslange toelage nietig verklaren;

                  —

                  dientengevolge vaststellen en verklaren dat verzoeker recht heeft op behoud van de betrokken levenslange toelage ten belope van de bedragen die hij heeft verkregen en hem toekomen op basis van de wettelijke regeling die voorafgaand aan besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica van kracht was en het Europees Parlement veroordelen tot betaling, aan verzoeker, van alle ten onrechte ingehouden bedragen, te vermeerderen met de gederfde waarde ingevolge de geldontwaarding en de wettelijke rente vanaf de datum waarop de desbetreffende bedragen zijn ingehouden, alsmede

                  —

                  het Europees Parlement ertoe veroordelen uitvoering te geven aan het te wijzen arrest, de levenslange toelage onmiddellijk en integraal in zijn oorspronkelijke omvang te herstellen en de schade te vergoeden voor zover de verzoekende partij daar recht op heeft.

                  —

                  In ieder geval, het Europees Parlement verwijzen in alle kosten, waaronder het honorarium van verzoekers advocaat, te vermeerderen met de btw, rechten en belastingen en forfaitaire kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in de zaak T-345/19, Santini/Parlament.


title: Zaak T-385/19: Beroep ingesteld op 25 juni 2019 — Mazzone/Parlement

text:
               12.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/46

      Beroep ingesteld op 25 juni 2019 — Mazzone/Parlement
      (Zaak T-385/19)
      (2019/C 270/48)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Antonio Mazzone (Napels, Italië) (vertegenwoordiger: M. Paniz, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  de mededeling van het Directoraat-Generaal Financiën van het Europees Parlement, waarin besluit nr. 14/2018 van 12 juli 2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Bureau van het Voorzitterschap van de Tweede Kamer, Italië) en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica (Presidentiële Raad van de Senaat van de Republiek, Italië) is opgenomen, nietig verklaren en in ieder geval

                  —

                  de nieuwe vaststelling en de herberekening van de door het Europees Parlement toegekende levenslange toelage nietig verklaren;

                  —

                  dientengevolge vaststellen en verklaren dat verzoeker recht heeft op behoud van de betrokken levenslange toelage ten belope van de bedragen die hij heeft verkregen en hem toekomen op basis van de wettelijke regeling die voorafgaand aan besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera en/of besluit nr. 6/2018 van de Consiglio di Presidenza del Senato della Repubblica van kracht was en het Europees Parlement veroordelen tot betaling, aan verzoeker, van alle ten onrechte ingehouden bedragen, te vermeerderen met de gederfde waarde ingevolge de geldontwaarding en de wettelijke rente vanaf de datum waarop de desbetreffende bedragen zijn ingehouden, alsmede

                  —

                  het Europees Parlement ertoe veroordelen uitvoering te geven aan het te wijzen arrest, de levenslange toelage onmiddellijk en integraal in zijn oorspronkelijke omvang te herstellen en de schade te vergoeden voor zover de verzoekende partij daar recht op heeft.

                  —

                  In ieder geval, het Europees Parlement verwijzen in alle kosten, waaronder het honorarium van verzoekers advocaat, te vermeerderen met de btw, rechten en belastingen en forfaitaire kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-345/19, Santini/Parlement.


title: Zaak T-388/19: Beroep ingesteld op 28 juni 2019 — Puigdemont i Casamajó en Comín i Oliveres/Parlement

text:
               12.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/47

      Beroep ingesteld op 28 juni 2019 — Puigdemont i Casamajó en Comín i Oliveres/Parlement
      (Zaak T-388/19)
      (2019/C 270/49)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Carles Puigdemont i Casamajó (Waterloo, België) en Antoni Comín i Oliveres (Waterloo) (vertegenwoordigers: P. Bekaert, advocaat, B. Emmerson, QC, G. Boye en S. Bekaert, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  het besluit van het Parlement om verzoekers geen toegang te verlenen tot de speciale ontvangstdienst voor verkozen parlementsleden en de instructie van de voorzitter van het Parlement van 29 mei 2019, waarmee hun werd belet om de op grond van artikel 3, lid 2, van het reglement vereiste schriftelijke verklaring af te leggen, nietig verklaren;

                  —

                  het besluit van het Parlement — zoals bevestigd bij de brief zonder rechtsgrondslag van de voorzitter van het Parlement van 27 juni 2019 — om de door Spanje officieel afgekondigde uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement van 26 mei 2019 niet in aanmerking te nemen, en het daaropvolgende besluit om een door de Spaanse autoriteiten op 17 juni 2019 bekendgemaakte andere en onvolledige lijst van verkozen parlementsleden, waarop verzoekers niet voorkomen, in aanmerking te nemen, nietig verklaren;

                  —

                  het besluit van het Parlement om de mededeling van de Spaanse kiescommissie van 20 juni 2019 aldus op te vatten dat daarbij het effect wordt ontnomen van de afkondiging van verzoekers als verkozen parlementsleden, wat neerkomt op een het Parlement toe te rekenen onwettige kennisgeving van vacature in strijd met artikel 13 van de verkiezingsakte van 1976, nietig verklaren;

                  —

                  het besluit van het Parlement — zoals bevestigd bij de brief zonder rechtsgrondslag van de voorzitter van het Parlement van 27 juni 2019 — tot weigering om overeenkomstig artikel 3, lid 2, van zijn reglement het recht van verzoekers te waarborgen om zitting te nemen in het Parlement en zijn organen en om alle daaraan verbonden rechten te genieten vanaf de eerste vergadering en totdat is besloten op de bij zowel het Parlement als de rechterlijke autoriteiten van Spanje aanhangige geschillen, nietig verklaren;

                  —

                  het besluit van de voorzitter van het Parlement — zoals bevestigd bij de brief zonder rechtsgrondslag van de voorzitter van het Parlement van 27 juni 2019 — tot weigering om overeenkomstig artikel 8 van het reglement de privileges en immuniteiten te bevestigen die verzoekers genieten op grond van artikel 9 van Protocol (Nr. 7) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, nietig verklaren;

                  —

                  verweerder verwijzen in alle kosten van de onderhavige procedure en overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU veroordelen tot vergoeding van de geleden schade, bestaande uit het gederfde maandelijkse salaris voor leden van het Europees Parlement plus één symbolische euro voor de immateriële schade.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers vijf middelen aan.

                  1.

                  Het besluit van het Parlement om verzoekers geen toegang te verlenen tot de speciale ontvangstdienst voor verkozen parlementsleden en de instructie van de voorzitter van het Parlement van 29 mei 2019 zijn in strijd met de artikelen 20 en 21, en artikel 39, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”).

                  2.

                  Het besluit van het Parlement om de door Spanje officieel afgekondigde uitslag van de verkiezingen voor het Europees Parlement van 26 mei 2019 niet in aanmerking te nemen, en het daaropvolgende besluit om een door de Spaanse autoriteiten op 20 juni 2019 bekendgemaakte andere en onvolledige lijst van verkozen parlementsleden, waarop verzoekers niet voorkomen, in aanmerking te nemen, zijn in strijd met artikel 12 van de verkiezingsakte van 1976 en artikel 3, lid 2, van besluit 2018/937 van de Europese Raad (1), juncto artikel 39, lid 2, van het Handvest; artikel 10, leden 1 en 2, VEU; artikel 14, leden 2 en 3, VEU, en artikel 1, lid 3, van de verkiezingsakte van 1976.

                  3.

                  Het besluit van het Parlement om de mededeling van de Spaanse kiescommissie van 20 juni 2019 aldus op te vatten dat daarbij het effect wordt ontnomen van de afkondiging van verzoekers als verkozen parlementsleden komt neer op een aan het Parlement toe te rekenen onwettige kennisgeving van het vacant worden van de zetel in strijd met artikel 13 van de verkiezingsakte van 1976, die in strijd is met artikel 6, lid 2, en de artikelen 8 en 13, van de verkiezingsakte van 1976, juncto artikel 39, lid 2, van het Handvest; artikel 10, leden 1 en 2, VEU; artikel 14, leden 2 en 3, VEU, en artikel 1, lid 3, van de verkiezingsakte van 1976.

                  4.

                  Het besluit van het Parlement tot weigering om overeenkomstig artikel 3, lid 2, van zijn reglement het recht van verzoekers te waarborgen om zitting te nemen in het Parlement en zijn organen en om alle daaraan verbonden rechten te genieten vanaf de eerste vergadering en totdat uitspraak is gedaan in de bij zowel het Parlement als de rechterlijke autoriteiten van Spanje aanhangige geschillen, is in strijd met artikel 3, lid 2, van het reglement van het Europees Parlement en artikel 5, lid 1, en artikel 12, van de verkiezingsakte van 1976, juncto artikel 39, lid 2, van het Handvest; artikel 10, leden 1 en 2, VEU; artikel 14, leden 2 en 3, VEU, en artikel 1, lid 3, van de verkiezingsakte van 1976.

                  5.

                  Het besluit van de voorzitter van het Parlement tot weigering om de privileges en immuniteiten te bevestigen die verzoekers genieten op grond van artikel 9 van Protocol (Nr. 7) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie is in strijd met artikel 5, lid 2, van het reglement van het Europees Parlement; artikel 6, lid 2, van de verkiezingsakte van 1976, en artikel 9 van voornoemd Protocol, juncto artikel 39, lid 2, van het Handvest; artikel 10, leden 1 en 2, VEU; artikel 14, leden 2 en 3, VEU, en artikel 1, lid 3, van de verkiezingsakte van 1976.

         (1)  Besluit (EU) 2018/937 van de Europese Raad van 28 juni 2018 inzake de samenstelling van het Europees Parlement (PB LI 165/1 van 2.7.2018, blz. 1).


title: Zaak T-389/19: Beroep ingesteld op 27 juni 2019 — Coppo Gavazzi/Parlement

text:
               12.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/48

      Beroep ingesteld op 27 juni 2019 — Coppo Gavazzi/Parlement
      (Zaak T-389/19)
      (2019/C 270/50)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Maria Teresa Coppo Gavazzi (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: M. Merola, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

                  —

                  de maatregel waarvan verzoekster bij wege van de bestreden mededeling in kennis is gesteld en waarbij het Europees Parlement de ouderdomspensioenrechten opnieuw heeft vastgesteld en de terugvordering heeft gelast van het op basis van de vorige pensioenberekening uitgekeerde bedrag, non-existent of in zijn geheel nietig verklaren;

                  —

                  het Europees Parlement gelasten alle ten onrechte ingehouden bedragen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van inhouding aan de bron, terug te geven en het Europees Parlement veroordelen om uitvoering te geven aan de te wijzen rechterlijke beslissing en de initiatieven te nemen en de handelingen en maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te waarborgen dat de pensioenuitkering onmiddellijk en integraal in haar oorspronkelijke omvang wordt hersteld;

                  —

                  het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Het onderhavige beroep is gericht tegen de handeling waarbij het Europees Parlement de ouderdomspensioenrechten van verzoekster opnieuw heeft vastgesteld naar aanleiding van de inwerkingtreding, op 1 januari 2019, van besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Bureau van het Voorzitterschap van de Tweede Kamer, Italië) en de terugvordering heeft gelast van het op basis van de vorige berekening uitgekeerde bedrag.
      Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

                  1.

                  Het eerste middel is ontleend aan de onbevoegdheid van de auteur van de handeling, schending van wezenlijke vormvoorschriften en de daaruit voortvloeiende schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten.

                              —

                              Dienaangaande stelt verzoekster dat de mededeling van het Europees Parlement onwettig is omdat zij ernstige en kennelijke gebreken, met name procedurele gebreken, vertoont, en meer bepaald dat het besluit door het Directoraat-Generaal Financiën is vastgesteld en niet door het Bureau van het Voorzitterschap van het Europees Parlement zoals artikel 11 bis, lid 6, en artikel 25, lid 3, van het reglement van orde van het Europees Parlement voorschrijven. De mededeling bevat geen enkele reden waarom zij is vastgesteld en waarom het Italiaanse besluit automatisch wordt toegepast.

                  2.

                  Volgens het tweede middel heeft de bestreden handeling geen rechtsgrondslag en is daarin blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 75 van de maatregelen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement

                              —

                              Verzoekster verklaart in dit verband dat de bestreden handeling ten onrechte bijlage III bij de regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement (hierna: „RKV”) en artikel 75 van de maatregelen ter uitvoering van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (hierna: „MAS”) als haar rechtsgrondslag aanwijst. De pensioenregeling waarin de RKV voorzag, is op 14 juli 2009 wegens de inwerkingtreding van het Statuut van de leden van het Europees Parlement afgeschaft. Voorts staat artikel 75 MAS, dat naar bijlage III bij de RKV verwijst, niet toe dat het Europees Parlement maatregelen zoals de bestreden maatregel vaststelt.

                  3.

                  Met het derde middel voert verzoekster aan dat de mededeling kennelijk indruist tegen het vereiste van artikel 75, lid 2, MAS dat de aangelegenheid alleen bij wet mag worden geregeld, welk artikel uitdrukkelijk verwijst naar de nationale wettelijke voorwaarden, zodat het uitgesloten is dat interne besluiten van de Tweede Kamer van een lidstaat in aanmerking kunnen komen.

                              —

                              Volgens verzoekster zijn de wijzigingen ingevolge besluit nr. 14/2018 van het Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati niet bij een Italiaanse wet vastgesteld, maar louter bij een besluit van het Ufficio di Presidenza di una Camera dei Deputati.

                  4.

                  Het vierde middel berust op kennelijke schending van de algemene beginselen van het Europees recht, zoals het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van gewettigd vertrouwen, het beginsel van bescherming van verworven rechten en het gelijkheidsbeginsel.

                              —

                              Verzoekster beweert in dit verband dat het bestreden besluit ernstig afbreuk doet aan het vertrouwen dat de voormalige Parlementsleden mochten hebben dat de rechten die zij inmiddels hadden verworven, niet voor wijziging vatbaar waren, alsmede aan de verwachtingen die zij mochten koesteren op basis van de tijdens hun ambtstermijn vigerende wetgeving. Bovendien blijkt de aanzienlijke vermindering van het bedrag van de vergoeding waarop de voormalige Parlementsleden op grond van de voordien toepasselijke regeling recht hebben, geenszins gebaseerd te zijn op een adequate rechtsgrond of een dwingend vereiste, zoals in de rechtspraak van het Hof van Justitie en het Europees Hof voor de rechten van de mens wordt vereist.


title: Zaak C-573/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Daniel Adam Popławski (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluiten — Geen rechtstreekse werking — Voorrang van het Unierecht — Gevolgen — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikel 4, punt 6 — Kaderbesluit 2008/909/JBZ — Artikel 28, lid 2 — Verklaring van een lidstaat op grond waarvan deze lidstaat de bestaande, vóór 5 december 2011 toepasselijke, rechtsinstrumenten op het gebied van overbrenging van gevonniste personen mag blijven toepassen — Tardieve verklaring — Gevolgen)

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/2

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Daniel Adam Popławski
      (Zaak C-573/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluiten - Geen rechtstreekse werking - Voorrang van het Unierecht - Gevolgen - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 4, punt 6 - Kaderbesluit 2008/909/JBZ - Artikel 28, lid 2 - Verklaring van een lidstaat op grond waarvan deze lidstaat de bestaande, vóór 5 december 2011 toepasselijke, rechtsinstrumenten op het gebied van overbrenging van gevonniste personen mag blijven toepassen - Tardieve verklaring - Gevolgen)
      (2019/C 280/02)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank Amsterdam

         Partij in het hoofdgeding

      Daniel Adam Popławsk

         in tegenwoordigheid van: Openbaar Ministerie

         Dictum

                  1)

                  Artikel 28, lid 2, van kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een verklaring die krachtens deze bepaling door een lidstaat is afgelegd na het tijdstip van aanneming van dit kaderbesluit, geen rechtsgevolgen kan sorteren.

                  2)

                  Het beginsel van voorrang van het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het een nationale rechterlijke instantie niet verplicht om een bepaling van nationaal recht die onverenigbaar is met bepalingen van een kaderbesluit, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde kaderbesluiten, waarvan de rechtsgevolgen worden gehandhaafd overeenkomstig artikel 9 van het aan de Verdragen gehechte Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, buiten toepassing te laten, aangezien die bepalingen geen rechtstreekse werking hebben. De autoriteiten van de lidstaten, met inbegrip van de rechterlijke instanties, zijn evenwel verplicht om hun nationale recht zo veel mogelijk conform uit te leggen, waardoor zij een resultaat kunnen garanderen dat verenigbaar is met het door het betrokken kaderbesluit nagestreefde doel.

         (1)  PB C 412 van 4.12.2017.


title: Zaak C-597/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgisch Syndicaat van Chiropraxie, Bart Vandendries e.a./Ministerraad (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 132, lid 1, onder c) — Vrijstellingen — Medische en paramedische beroepen — Chiropraxie en osteopathie — Artikel 98 — Bijlage III, punten 3 en 4 — Geneesmiddelen en medische hulpmiddelen — Verlaagd tarief — Verstrekking naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een therapeutisch karakter — Normaal tarief — Verstrekking naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een esthetisch karakter — Beginsel van fiscale neutraliteit — Handhaving van de gevolgen van een met het Unierecht onverenigbare nationale regeling)

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/3

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Belgisch Syndicaat van Chiropraxie, Bart Vandendries e.a./Ministerraad
      (Zaak C-597/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 132, lid 1, onder c) - Vrijstellingen - Medische en paramedische beroepen - Chiropraxie en osteopathie - Artikel 98 - Bijlage III, punten 3 en 4 - Geneesmiddelen en medische hulpmiddelen - Verlaagd tarief - Verstrekking naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een therapeutisch karakter - Normaal tarief - Verstrekking naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een esthetisch karakter - Beginsel van fiscale neutraliteit - Handhaving van de gevolgen van een met het Unierecht onverenigbare nationale regeling)
      (2019/C 280/03)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Grondwettelijk Hof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Belgisch Syndicaat van Chiropraxie, Bart Vandendries, Belgische Unie van Osteopaten e.a., Plast.Surg. e.a., Belgian Society for Private Clinics e.a

         Verwerende partij: Ministerraad

         Dictum

                  1)

                  Artikel 132, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing van de daarin verleende vrijstelling niet is voorbehouden aan de diensten die worden verricht door beoefenaars van een door de wetgeving van de betrokken lidstaat gereglementeerd medisch of paramedisch beroep.

                  2)

                  Artikel 98 van richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang met bijlage III, punten 3 en 4, bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die een verschil in behandeling maakt tussen geneesmiddelen en medische hulpmiddelen die worden verstrekt naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een therapeutisch karakter enerzijds en geneesmiddelen en medische hulpmiddelen die worden verstrekt naar aanleiding van een ingreep of behandeling met een louter esthetisch karakter anderzijds doordat laatstbedoelde geneesmiddelen en medische hulpmiddelen worden uitgesloten van het voordeel van het verlaagde tarief van de belasting over de toegevoegde waarde dat geldt voor eerstbedoelde geneesmiddelen en medische hulpmiddelen

                  3)

                  In omstandigheden als in het hoofdgeding kan een nationale rechterlijke instantie niet een nationale bepaling toepassen op grond waarvan zij bepaalde gevolgen van een vernietigde handeling in stand kan laten om de werking van nationale bepalingen die zij onverenigbaar met richtlijn 2006/112 heeft verklaard, tijdelijk te handhaven totdat zij in overeenstemming met deze richtlijn zijn gebracht, teneinde het risico van rechtsonzekerheid als gevolg van de terugwerkende kracht van deze vernietiging te beperken en voorts te voorkomen dat een nationale regeling toepassing vindt die voorafgaat aan die bepalingen en onverenigbaar is met die richtlijn.

         (1)  PB C 427 van 26.11.2018.


title: Gevoegde zaken C-723/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Lies Craeynest e.a./Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Brussels Instituut voor Milieubeheer (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2008/50/EG — Artikelen 6, 7, 13 en 23 — Bijlage III — Beoordeling van de luchtkwaliteit — Criteria tot vaststelling dat de grenswaarden voor stikstofdioxide zijn overschreden — Metingen door vaste bemonsteringspunten — Keuze van de geschikte locaties — Interpretatie van de meetresultaten van de bemonsteringspunten — Verplichtingen van de lidstaten — Rechterlijk toezicht — Omvang van het toezicht — Injunctiebevoegdheid)

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/4

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 juni 2019 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel — België) — Lies Craeynest e.a./Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Brussels Instituut voor Milieubeheer
      (Gevoegde zaken C-723/17) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2008/50/EG - Artikelen 6, 7, 13 en 23 - Bijlage III - Beoordeling van de luchtkwaliteit - Criteria tot vaststelling dat de grenswaarden voor stikstofdioxide zijn overschreden - Metingen door vaste bemonsteringspunten - Keuze van de geschikte locaties - Interpretatie van de meetresultaten van de bemonsteringspunten - Verplichtingen van de lidstaten - Rechterlijk toezicht - Omvang van het toezicht - Injunctiebevoegdheid)
      (2019/C 280/04)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Lies Craeynest, Cristina Lopez Devaux, Frédéric Mertens, Stefan Vandermeulen, Karin De Schepper, ClientEarth VZW

         Verwerende partijen: Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Brussels Instituut voor Milieubeheer

         In tegenwoordigheid van: Belgische Staat

         Dictum

                  1)

                  Artikel 4, lid 3, VEU en artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU, gelezen in samenhang met artikel 288, derde alinea, VWEU, en de artikelen 6 en 7 van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa dienen aldus te worden uitgelegd dat het aan de nationale rechter staat, wanneer bij hem een vordering daartoe is ingesteld door particulieren die rechtstreeks getroffen worden door de overschrijding van de in artikel 13, lid 1, van deze richtlijn bedoelde grenswaarden, om te onderzoeken of de in een bepaalde zone geplaatste bemonsteringspunten zijn geïnstalleerd overeenkomstig de in bijlage III, deel B, punt 1, onder a), bij deze richtlijn gestelde criteria en, zo dat niet het geval is, jegens de bevoegde nationale autoriteit alle noodzakelijke maatregelen te treffen, zoals een bevel indien daarin naar nationaal recht is voorzien, opdat deze bemonsteringspunten geplaatst worden overeenkomstig die criteria.

                  2)

                  Artikel 13, lid 1, en artikel 23, lid 1, van richtlijn 2008/50 dienen aldus te worden uitgelegd dat het voor de vaststelling dat een in bijlage XI bij deze richtlijn vastgestelde grenswaarde met middelingstijd van een kalenderjaar is overschreden, volstaat dat op één bemonsteringspunt, afzonderlijk beschouwd, een niveau van verontreiniging wordt gemeten dat hoger is dan deze grenswaarde.

         (1)  PB C 104 van 19.3.2018.


title: Zaak C-454/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Heilbronn (Duitsland) op 14 juni 2019 — Strafzaak tegen ZW

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/27

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Heilbronn (Duitsland) op 14 juni 2019 — Strafzaak tegen ZW
      (Zaak C-454/19)
      (2019/C 280/36)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Amtsgericht Heilbronn

         Partijen in de strafzaak

      ZW

         Betrokken partij: Staatsanwaltschaft Heilbronn

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet het primaire en/of afgeleide Unierecht, in casu meer bepaald richtlijn 2004/38/EG (1), in de zin van een ongeclausuleerd recht van de burgers van de Unie van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten, aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op nationale strafrechtelijke bepalingen?

                  2)

                  Ingeval de vraag bevestigend wordt beantwoord: staat de uitlegging van het primaire en/of afgeleide Unierecht in de weg aan de toepassing van een nationale strafrechtelijke bepaling waarbij de onttrekking van een kind aan zijn voogd in het buitenland strafbaar is gesteld, wanneer in die bepaling geen onderscheid wordt gemaakt tussen lidstaten van de Europese Unie en derde landen?

         (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB 2004, L 158, blz. 77).


title: Zaak C-456/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Svea Hovrätt (Zweden) op 14 juni 2019 — AB Östgötatrafiken/Patent- och registreringsverket

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/27

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Svea Hovrätt (Zweden) op 14 juni 2019 — AB Östgötatrafiken/Patent- och registreringsverket
      (Zaak C-456/19)
      (2019/C 280/37)
      Procestaal: Zweeds

         Verwijzende rechter

      Svea Hovrätt

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: AB Östgötatrafiken

         Verwerende partij: Patent- och registreringsverket

         Prejudiciële vragen

      De vragen hebben betrekking op de toepassing van artikel 4, lid 1, onder b), van richtlijn 2015/2436 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1), en luiden als volgt:

                  1)

                  Moet artikel 4, lid 1, onder b), van de merkenrichtlijn aldus worden uitgelegd dat, in het geval van een aanvraag tot inschrijving van een merk ter aanduiding van diensten, welke aanvraag betrekking heeft op een teken dat in een bepaalde positie is aangebracht en grote vlakken van de fysieke voorwerpen bedekt waarmee de diensten worden verricht, moet worden beoordeeld of het merk al dan niet losstaat van het uiterlijk van de betrokken voorwerpen?

                  2)

                  Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is het noodzakelijk dat het merk op significante wijze afwijkt van de norm of van wat in de betrokken economische sector gangbaar is om het te kunnen aanmerken als een merk dat onderscheidend vermogen heeft?

         (1)  PB 2015, L 336, blz. 1.


title: Zaak C-459/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 17 juni 2019 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Wellcome Trust Ltd

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/28

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 17 juni 2019 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Wellcome Trust Ltd
      (Zaak C-459/19)
      (2019/C 280/38)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

         Verwerende partij: Wellcome Trust Ltd

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 44 van richtlijn 2006/112 (1) aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige die een niet-economische activiteit verricht bestaande in de aankoop en verkoop van aandelen en andere effecten in het kader van het beheer van de activa van een charitable trust (caritatieve trust), moet worden aangemerkt als „een als zodanig handelende belastingplichtige” wanneer hij uitsluitend ten behoeve van deze activiteit beleggingsbeheerdiensten afneemt van een persoon van buiten de Unie?

                  2)

                  Indien de eerste prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord en de artikelen 46 tot en met 49 van de richtlijn niet van toepassing zijn, is artikel 45 van de richtlijn dan van toepassing op de dienstverrichting of is noch artikel 44 noch artikel 45 van de richtlijn van toepassing op de dienstverrichting?

         (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-463/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Metz (Frankrijk) op 18 juni 2019 — Syndicat CFTC du personnel de la Caisse primaire d’assurance maladie de la Moselle/Caisse primaire d’assurance maladie de Moselle

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/29

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud’hommes de Metz (Frankrijk) op 18 juni 2019 — Syndicat CFTC du personnel de la Caisse primaire d’assurance maladie de la Moselle/Caisse primaire d’assurance maladie de Moselle
      (Zaak C-463/19)
      (2019/C 280/39)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil de prud’hommes de Metz

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Syndicat CFTC du personnel de la Caisse primaire d’assurance maladie de la Moselle

         Verwerende partij: Caisse primaire d’assurance maladie de Moselle

         Andere partij: Mission nationale de contrôle et d’audit des organismes de sécurité sociale

         Prejudiciële vraag

      Moet richtlijn 2006/54/EG (1), gelezen in het licht van de artikelen 8 en 157 VWEU, de algemene Unierechtelijke beginselen van gelijke behandeling en het verbod op discriminatie, en artikel 20, artikel 21, lid 1, en artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Unie, aldus worden uitgelegd dat artikel 46 van de Franse collectieve arbeidsovereenkomst voor socialezekerheidsorganen, op grond waarvan alleen aan de vrouwelijke werknemers van deze organen die zelf hun kinderen opvoeden na het zwangerschapsverlof een verlof van drie maanden met behoud van een half salaris of een verlof van anderhalve maand met behoud van het volledige salaris en een onbetaald verlof van een jaar wordt toegekend, niet onder de materiële werkingssfeer van deze richtlijn valt?

         (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB 2006, L 204, blz. 23).


title: Zaak C-467/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 19 juni 2019 — Strafzaak tegen QR

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/29

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Spetsializiran nakazatelen sad (Bulgarije) op 19 juni 2019 — Strafzaak tegen QR
      (Zaak C-467/19)
      (2019/C 280/40)
      Procestaal: Bulgaars

         Verwijzende rechter

      Spetsializiran nakazatelen sad

         Partij in de strafzaak

      QR

         Prejudiciële vraag

                  1)

                  Is rechtspraak als die welke in het geding is, die betrekking heeft op de nationale wet betreffende de goedkeuring door de rechtbank van een tussen de openbare aanklager en de verdediging getroffen schikking over de oplegging van een overeengekomen straf, waarin is bepaald dat de instemming van de andere verdachten als voorwaarde geldt voor de goedkeuring van een dergelijke schikking en dat die instemming enkel nodig is tijdens de gerechtelijke fase van de procedure, verenigbaar met artikel 7, lid 4, van richtlijn 2016/343 (1), met de artikelen 47 en 52 van het Handvest alsook met het doeltreffendheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel?

         (1)  Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende de versterking van bepaalde aspecten van het vermoeden van onschuld en van het recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB 2016, L 65, blz. 1).


title: Zaak C-470/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 17 juni 2019 — Friends of the Irish Environment Limited/Commissioner for Environmental Information

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/30

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 17 juni 2019 — Friends of the Irish Environment Limited/Commissioner for Environmental Information
      (Zaak C-470/19)
      (2019/C 280/41)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      High Court

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Friends of the Irish Environment Limited

         Verwerende partij: Commissioner for Environmental Information

         Eerste medegedaagde: The Courts Service of Ireland

         Prejudiciële vraag

      Is het toezicht op de toegang tot gerechtelijke dossiers van procedures waarin een einduitspraak is gedaan, waarin de beroepstermijn is verstreken en verder geen beroep of ander rechtsmiddel aanhangig is, maar waaromtrent verdere verzoeken in specifieke omstandigheden mogelijk zijn, aan te merken als het optreden in een „rechterlijke hoedanigheid” in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad?

         (1)  PB 2003, L 41, blz. 26.


title: Zaak C-472/19: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 20 juni 2019 — Vert Marine SAS/Premier Ministre, Ministre de l'Economie et des Finances

text:
               19.8.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 280/31

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 20 juni 2019 — Vert Marine SAS/Premier Ministre, Ministre de l'Economie et des Finances
      (Zaak C-472/19)
      (2019/C 280/42)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Conseil d’État

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Vert Marine SAS

         Verwerende partijen: Premier Ministre, Ministre de l'Economie et des Finances

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Dient richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten (1) aldus te worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat de wetgeving van een lidstaat, met het oog op de invoering van ethische normen bij overheidsopdrachten, een ondernemer die bij onherroepelijk vonnis is veroordeeld voor een bijzonder ernstig strafbaar feit en aan wie om die reden het verbod is opgelegd om gedurende vijf jaar deel te nemen aan een procedure voor de plaatsing van een concessieovereenkomst, niet de mogelijkheid biedt om bewijzen over te leggen waaruit blijkt dat de door hem genomen maatregelen volstaan om zijn betrouwbaarheid bij de aanbestedende dienst aan te tonen, ondanks het bestaan van deze uitsluitingsgrond?

                  2)

                  Wanneer richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 april 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten de lidstaten toestaat om aan andere autoriteiten dan de betrokken aanbestedende dienst de taak toe te vertrouwen om de nalevingsmaatregelen van de ondernemers te beoordelen, betekent deze mogelijkheid dan dat zij dit kunnen toevertrouwen aan de gerechtelijke autoriteiten? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen mechanismen als de in het Franse recht voorziene ontheffing, gerechtelijke rehabilitatie en weglating van de vermelding van een veroordeling in formulier 2 van het strafblad, gelijkgesteld worden met nalevingsmaatregelen in de zin van de richtlijn?

         (1)  PB 2014, L 94, blz. 1.


title: Zaak T-182/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2019 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DUO) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER DUO — Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               9.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/39

      Arrest van het Gerecht van 19 juni 2019 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER DUO)
      (Zaak T-182/16 RENV) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER DUO - Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2019/C 305/46)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Guinot (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 (zaak R 2916/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Guinot en L’Oréal

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  L’Oréal wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Arrest van het Hof van 14 mei 2019 in zaak E-2/18 — C tegen — Concordia Schweizerische Kranken- und Unfallversicherung AG, Landesvertretung Liechtenstein (Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikel 24 — Gepensioneerde die buiten de bevoegde staat woont — Verstrekkingen in de woonplaats — Vergoedingsprocedure)

text:
               19.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/3

      ARREST VAN HET HOF
      van 14 mei 2019
      in zaak E-2/18
      C
      tegen
      Concordia Schweizerische Kranken- und Unfallversicherung AG, Landesvertretung Liechtenstein

         (Verordening (EG) nr. 883/2004 — Artikel 24 — Gepensioneerde die buiten de bevoegde staat woont — Verstrekkingen in de woonplaats — Vergoedingsprocedure)

      (2019/C 315/04)
      In zaak E-2/18, C tegen Concordia Schweizerische Kranken- und Unfallversicherung AG, Landesvertretung Liechtenstein — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door het Fürstliches Landgericht van Liechtenstein, betreffende de uitlegging van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 14 mei 2019 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

                  1.

                  Wanneer een gepensioneerde geen recht heeft op verstrekkingen in de EER-staat waar hij woont omdat de verstrekkingen buiten de werkingssfeer van het socialezekerheidsstelsel ervan vallen, heeft de gepensioneerde overeenkomstig artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels recht op verstrekkingen voor rekening van de bevoegde instelling in de EER-staat krachtens wiens wetgeving het pensioen wordt uitgekeerd.

                  2.

                  De gepensioneerde heeft het recht aanvragen tot vergoeding rechtstreeks in te dienen bij de bevoegde instelling in de EER-staat krachtens wiens wetgeving het pensioen wordt uitgekeerd, met name, maar niet uitsluitend, als de staat waar hij woont, de vergoeding heeft geweigerd. Overeenkomstig artikel 22, lid 1, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en artikel 76, lid 4, van Verordening (EG) nr. 883/2004 mag het feit dat de bevoegde instelling geen informatie betreffende de te volgen procedure ter beschikking van de gepensioneerde stelt, in geen geval afbreuk doen aan de rechten van de gepensioneerde ten aanzien van de instelling.


title: Arrest van het Hof van 14 mei 2019 in zaak E-3/18 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-uitvoering — Verordening (EU) 2015/1051)

text:
               19.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/4

      ARREST VAN HET HOF
      van 14 mei 2019
      in zaak E-3/18
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

         (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-uitvoering — Verordening (EU) 2015/1051)

      (2019/C 315/05)
      In zaak E-3/18, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland niet de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in punt 7ja van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1051 van de Commissie van 1 juli 2015 betreffende de modaliteiten voor de uitvoering van de taken van het platform voor onlinebeslechting van geschillen, de modaliteiten voor het elektronische klachtenformulier en de modaliteiten voor de samenwerking binnen het netwerk van contactpunten zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, in zijn interne rechtsorde op te nemen zoals vereist op grond van artikel 7 van de Overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 14 mei 2019 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
      Het Hof:

                  1.

                  stelt vast dat IJsland de krachtens artikel 7 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door de in punt 7ja van bijlage XIX bij de Overeenkomst genoemde handeling (Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1051 van de Commissie van 1 juli 2015 betreffende de modaliteiten voor de uitvoering van de taken van het platform voor onlinebeslechting van geschillen, de modaliteiten voor het elektronische klachtenformulier en de modaliteiten voor de samenwerking binnen het netwerk van contactpunten zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, niet binnen de gestelde termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen.

                  2.

                  verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof van 14 mei 2019 in zaak E-4/18 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-uitvoering — Verordening (EU) nr. 524/2013)

text:
               19.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/5

      ARREST VAN HET HOF
      van 14 mei 2019
      in zaak E-4/18
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

         (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-uitvoering — Verordening (EU) nr. 524/2013)

      (2019/C 315/06)
      In zaak E-4/18, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om te verklaren dat IJsland heeft verzuimd de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om de in de punten 7d, 7f en 7j van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG (verordening ODR consumenten)), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, op te nemen in zijn interne rechtsorde, zoals vereist op grond van artikel 7 van de Overeenkomst, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 14 mei 2019, een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
      Het Hof:

                  1.

                  verklaart dat IJsland de krachtens artikel 7 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door de in de punten 7d, 7f en 7j van bijlage XIX bij de Overeenkomst genoemde handeling (Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG (verordening ODR consumenten)), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, niet binnen de gestelde termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen.

                  2.

                  verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof van 14 mei 2019 in zaak E-5/18 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2013/11/EU)

text:
               19.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/6

      ARREST VAN HET HOF
      van 14 mei 2019
      in zaak E-5/18
      Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

         (Niet-nakoming door een EVA-staat van op hem rustende verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2013/11/EU)

      (2019/C 315/07)
      In zaak E-5/18, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland de verplichtingen die krachtens de in de punten 7d, 7f en 7k van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG), zoals aangepast door Protocol 1 bij de Overeenkomst, en krachtens artikel 7 van de Overeenkomst op hem rusten, niet is nagekomen door de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van de handeling niet binnen de gestelde termijn vast te stellen of althans niet ter kennis van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te brengen, heeft het Hof, samengesteld uit Páll Hreinsson, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Bernd Hammermann, rechters, op 14 mei 2019 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
      Het Hof:

                  1.

                  verklaart dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van de in de punten 7d, 7f, en 7k van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2013/11/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende alternatieve beslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de Overeenkomst, en uit hoofde van artikel 7 van de Overeenkomst, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van deze handeling.

                  2.

                  verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-289/18: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2019 – Pshonka/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Handhaving van verzoekers naam op de lijst — Verplichting van de Raad om na te gaan of de beslissing van een autoriteit van een derde land is genomen met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming”)

text:
               30.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/49

      Arrest van het Gerecht van 11 juli 2019 – Pshonka/Raad
      (Zaak T-289/18) (1)

      („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Handhaving van verzoekers naam op de lijst - Verplichting van de Raad om na te gaan of de beslissing van een autoriteit van een derde land is genomen met inachtneming van de rechten van de verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming”)
      (2019/C 328/54)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Verzoekende partij: Artem Viktorovych Pshonka (Kramatorsk, Oekraïne) (vertegenwoordiger: M. Mleziva, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en R. Pekař, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2018/333 van de Raad van 5 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2018, L 63, blz. 48), en van uitvoeringsverordening (EU) 2018/326 van de Raad van 5 maart 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2018, L 63, blz. 5), voor zover verzoekers naam is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

         Dictum

                  1)

                     Besluit (GBVB) 2018/333 van de Raad van 5 maart 2018 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, en uitvoeringsverordening (EU) 2018/326 van de Raad van 5 maart 2018 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, worden nietig verklaard voor zover de naam Artem Viktorovych Pshonka is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn.

                  2)

                     De Raad van de Europese Unie wordt veroordeeld in de kosten.

         (1)  PB C 249 van 16.7.2018.


title: Zaak T-480/16: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2019 — Lidl Stiftung (EUIPO) — Amedei (For you) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk For you — Beslissing tot afwijzing van de inschrijvingsaanvraag wegens absolute weigeringsgronden — Verdwijnen van het procesbelang — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               30.9.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/52

      Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2019 — Lidl Stiftung (EUIPO) — Amedei (For you)
      (Zaak T-480/16) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk For you - Beslissing tot afwijzing van de inschrijvingsaanvraag wegens absolute weigeringsgronden - Verdwijnen van het procesbelang - Afdoening zonder beslissing”)
      (2019/C 328/58)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Berger en M. Wolter, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Amedei Srl (Pontedera, Italië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 april 2016 (zaak R 851/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Amedei en Lidl Stiftung

         Dictum

                  1)

                     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                     Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak C-292/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door A Oy (Prejudiciële verwijzing — Vrijheid van vestiging — Directe belastingen — Vennootschapsbelasting — Richtlijn 90/434/EEG — Artikel 10, lid 2 — Inbreng van activa — Niet-ingezeten vaste inrichting die in het kader van een inbreng van activa wordt overgedragen aan een eveneens niet-ingezeten ontvangende vennootschap — Recht van de lidstaat van de inbrengende vennootschap om belasting te heffen op de winsten of meerwaarden van die inrichting die bij de inbreng van activa tevoorschijn komen — Nationale wettelijke regeling die vanaf het jaar van de overdracht voorziet in onmiddellijke heffing van belasting op de winsten of meerwaarden — Invordering van de verschuldigde belasting als waren het inkomsten in het belastingjaar waarin de inbreng van activa heeft plaatsgevonden)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door A Oy
   (Zaak C-292/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van vestiging - Directe belastingen - Vennootschapsbelasting - Richtlijn 90/434/EEG - Artikel 10, lid 2 - Inbreng van activa - Niet-ingezeten vaste inrichting die in het kader van een inbreng van activa wordt overgedragen aan een eveneens niet-ingezeten ontvangende vennootschap - Recht van de lidstaat van de inbrengende vennootschap om belasting te heffen op de winsten of meerwaarden van die inrichting die bij de inbreng van activa tevoorschijn komen - Nationale wettelijke regeling die vanaf het jaar van de overdracht voorziet in onmiddellijke heffing van belasting op de winsten of meerwaarden - Invordering van de verschuldigde belasting als waren het inkomsten in het belastingjaar waarin de inbreng van activa heeft plaatsgevonden))
   (2018/C 022/13)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

   A Oy

      Dictum

   Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling als die in het hoofdgeding, die in geval van de overdracht door een ingezeten vennootschap van een niet-ingezeten vaste inrichting aan een eveneens niet-ingezeten vennootschap in het kader van een inbreng van activa voorziet in de onmiddellijke heffing van belasting op de meerwaarden die bij die rechtshandeling tevoorschijn zijn gekomen en de uitgestelde invordering van de verschuldigde belasting niet toestaat, terwijl dergelijke meerwaarden in een gelijkwaardige binnenlandse situatie pas worden belast bij de vervreemding van de ingebrachte activa, aangezien die wettelijke regeling de uitgestelde invordering van een dergelijke belasting niet toestaat.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak C-31/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Sofia, Bulgarije) op 17 januari 2018 — „Elektrorazpredelenie Jug” EAD / Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad (Sofia, Bulgarije) op 17 januari 2018 — „Elektrorazpredelenie Jug” EAD / Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)
   (Zaak C-31/18)
   (2018/C 123/18)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Elektrorazpredelenie Jug” EAD

      Verwerende partij: Komisia za energiyno i vodno regulirane (KEVR)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van artikel 2, punten 3 en 5, van richtlijn 2009/72/ЕG (1) aldus worden uitgelegd dat voor het onderscheid tussen het distributiesysteem en het transmissiesysteem, en daarmee ook tussen de activiteiten van „distributie” en „transmissie” van elektriciteit, als enige criterium het spanningsniveau geldt en dat het de lidstaten ondanks hun vrijheid om systeemgebruikers bij het ene dan wel het andere type systeem (transmissiesysteem of distributiesysteem) onder te brengen, niet is toegestaan om een aanvullend criterium ter onderscheiding van de activiteiten van transmissie enerzijds en distributie anderzijds in te voeren, namelijk de eigendom van de vermogensbestanddelen die ter uitoefening van deze activiteiten worden gebruikt?

               2)

               Zo ja, moeten dan de afnemers van elektriciteit die zijn aangesloten op het middenspanningsnet, altijd worden behandeld als afnemers van de distributiesysteembeheerder die een vergunning voor het betrokken gebied heeft, zulks ongeacht de eigendomsverhoudingen ten aanzien van de voorzieningen waarop de elektrische installaties van deze afnemers rechtstreeks zijn aangesloten, en ongeacht de overeenkomsten die de afnemers rechtstreeks met de transmissiesysteembeheerder hebben gesloten?

               3)

               Zo nee, zijn dan, gelet op de strekking en het doel van richtlijn 2009/72/ЕG, nationale regelingen als die van § 1, punt 44, juncto punt 20, van de aanvullende voorschriften bij de Energiewet toelaatbaar, die „transmissie van elektriciteit” omschrijven als het transport van elektriciteit langs het transmissiesysteem en „elektriciteitstransmissiesysteem” als het geheel van elektrische leidingen en installaties ten behoeve van de transmissie, de transformatie van stroom van hoogspanning naar middenspanning en de herverdeling van energiestromen? Zijn onder dezelfde voorwaarden nationale regelingen toelaatbaar als die van artikel 88, lid 1, van de Energiewet, die bepalen dat „[d]e distributie van elektriciteit en het beheer van elektriciteitsdistributiesystemen in handen zijn van distributiesysteembeheerders die eigenaar van dergelijke systemen in een afgebakend gebied zijn en een vergunning hebben voor de distributie van elektriciteit in datzelfde gebied?

      (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB 2009, L 211, blz. 55).


title: Zaak T-102/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Knauf/EUIPO (upgrade your personality)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/35

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Knauf/EUIPO (upgrade your personality)
   (Zaak T-102/18)
   (2018/C 134/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Martin Knauf (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Jaeger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk „upgrade your personality” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 750 029

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 december 2017 in zaak R 1011/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               inschrijving van het Uniemerk „upgrade your personality” voor de volgende waren van de klassen 9 en 28:
               klasse 9 — geregistreerde computerprogramma’s; computerprogramma’s (te downloaden software); software; spelsoftware; softwareprogramma’s voor videospellen; computerprogramma’s voor de gegevensverwerking; software (grafische -); software voor virtuele werkelijkheidsspellen; software voor virtual reality; optische gegevensdragers met daarop geregistreerde programma’s; vooropgenomen magnetische gegevensdragers; videospelcassettes; videobanden; videocassettes (opgenomen -)
               klasse 28 — spelconsoles.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001


title: Zaak T-63/18: Beroep ingesteld op 6 februari 2018 — Torro Entertainment/EUIPO — Grupo Osborne (TORRO Grande Meat in Style)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/23

         Beroep ingesteld op 6 februari 2018 — Torro Entertainment/EUIPO — Grupo Osborne (TORRO Grande Meat in Style)
   (Zaak T-63/18)
   (2018/C 134/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Torro Entertainment (Plovdiv, Bulgarije) (vertegenwoordiger: A. Kostov, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk TORRO Grande Meat in Style — inschrijvingsaanvraag nr. 14 744 452

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2017 in zaak R 1776/2017-2

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing voor zover hierin het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling wordt afgewezen;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Grupo Osborne S.A. in de kosten van „Torro Entertainment” Ltd. met betrekking tot de procedure voor het Gerecht alsmede de beroeps- en oppositieprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001;

               —

               niet-nakoming van de motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht.


title: Zaak T-103/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — S & V Technologies/EUIPO — Smoothline (Smoothline)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/36

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — S & V Technologies/EUIPO — Smoothline (Smoothline)
   (Zaak T-103/18)
   (2018/C 134/51)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: S & V Technologies GmbH (Hennigsdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schmitz en M. Breuer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Smoothline AG (Zürich, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Smoothline” — internationale inschrijving nr. 958 169 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 7 december 2017 in zaak R 115/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 95 van verordening 2017/1001

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001


title: Zaak C-71/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 2 februari 2018 — Skatteministeriet / KPC Herning

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 2 februari 2018 — Skatteministeriet / KPC Herning
   (Zaak C-71/18)
   (2018/C 134/21)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteministeriet

      Verwerende partij: KPC Herning

      Prejudiciële vraag

   Is het met artikel 135, lid 1, onder j) — cf. artikel 12, lid 1, onder a), en lid 2 — gelezen in samenhang met artikel 135, lid 1, onder k) — cf. artikel 12, lid 1, onder b), en lid 3 — van de btw-richtlijn (1) verenigbaar dat een lidstaat, in omstandigheden als die in het hoofdgeding, de levering van een terrein waarop op het tijdstip van de levering een gebouw staat, als een aan belasting over de toegevoegde waarde (btw) onderworpen verkoop van een bouwterrein beschouwt, wanneer het de bedoeling van de partijen is dat het gebouw geheel of gedeeltelijk wordt gesloopt om plaats te maken voor een nieuw gebouw?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak T-89/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Guiral Broto/EUIPO — Gastro & Soul (Café del Sol)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/29

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — Guiral Broto/EUIPO — Gastro & Soul (Café del Sol)
   (Zaak T-89/18)
   (2018/C 134/42)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ramón Guiral Broto (Marbella, Spanje) (vertegenwoordiger: J. de Castro Hermida, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gastro & Soul GmbH (Hildesheim, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Café del Sol” — Uniemerk nr. 6 105 985

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2017 in zaak R 1095/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en vaststelling dat de door Ramón Guiral Broto ingestelde oppositie die op zijn ouder Spaans merk nr. 2348110 voor klasse 42 van de internationale classificatie van waren en diensten was gebaseerd, gegrond is;

               —

               bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van het door de Duitse onderneming GASTRO & SOUL GmbH aangevraagde merk „Café del Sol” (Uniemerk nr. 6 105 985) voor de „levering van levensmiddelen en dranken, tijdelijke huisvesting en cateringdiensten” van klasse 43 van de internationale classificatie van waren en diensten, gelet op het gevaar voor verwarring bij de consument dat zou voortvloeien uit het naast elkaar bestaan van de conflicterende merken, rekening houdend met de grote verbale overeenstemming van de conflicterende merken en het feit dat zij dezelfde waren aanduiden, of, indien het Gerecht zich daartoe niet bevoegd acht, terugverwijzing van de zaak naar een kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en deze te gelasten de oppositie toe te wijzen;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing op grond dat verzoekers rechten van verdediging en het rechtszekerheidsbeginsel zijn geschonden doordat verzoeker uitdrukkelijk de mogelijkheid is ontzegd om een volledige vertaling te verstrekken van het oudere oppositiemerk waarop hij zich in beroepsprocedure nr. 1095/2017 4 beriep, en aldus inbreuk is gemaakt op een van de fundamentele doelstellingen van de terugverwijzing van de zaak naar een kamer van beroep van EUIPO die bij het arrest van het Gerecht van 13 december 2016 in zaak T-548/15 was toegestaan, en bijgevolg toekenning van een nieuwe verwijzing van de zaak naar een kamer van beroep van het EUIPO teneinde dat gebrek te herstellen en dienovereenkomstig te beslissen op het beroep.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-90/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Visoki upravni sud (Kroatië) op 8 februari 2018 — Hrvatska banka za obnovu i razvitak (HBOR)/Povjerenik za informiranje Republike Hrvatske

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Visoki upravni sud (Kroatië) op 8 februari 2018 — Hrvatska banka za obnovu i razvitak (HBOR)/Povjerenik za informiranje Republike Hrvatske
   (Zaak C-90/18)
   (2018/C 134/22)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Visoki upravni sud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hrvatska banka za obnovu i razvitak (HBOR)

      Verwerende partij: Povjerenik za informiranje Republike Hrvatske

      Prejudiciële vraag

               1)

               Moeten de bepalingen van artikel 15, lid 3, tweede alinea, VWEU en artikel 4, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan de mogelijkheid om toegang te krijgen tot informatie betreffende het gebruik van overheidsmiddelen geen uitzonderingen kent, zelfs als de toegang tot die informatie anders beperkt is, aangezien die informatie onder het zakengeheim (bankgeheim) valt?”


title: Zaak T-91/18: Beroep ingesteld op 16 februari 2018 — Equity Cheque Capital Corporation/EUIPO (DIAMOND CARD)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/31

         Beroep ingesteld op 16 februari 2018 — Equity Cheque Capital Corporation/EUIPO (DIAMOND CARD)
   (Zaak T-91/18)
   (2018/C 134/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Equity Cheque Capital Corporation (Victoria, Canada) (vertegenwoordigers: I. Berkeley, barrister, P. Wheeler en C. Rani, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk DIAMOND CARD — inschrijvingsaanvraag nr. 15 775 422

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 december 2017 in zaak R 1544/2017-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak T-107/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Aytekin/EUIPO — Dienne Salotti (Dienne)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/38

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Aytekin/EUIPO — Dienne Salotti (Dienne)
   (Zaak T-107/18)
   (2018/C 134/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Erkan Aytekin (Ankara, Turkije) (vertegenwoordiger: V. Martín Santos, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dienne Salotti SRL a socio unico (Altamura, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Aanvraag voor Uniebeeldmerk Dienne — inschrijvingsaanvraag nr. 15 080 302

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 1444/2017-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van aanvrager/interveniënte en/of het EUIPO in de kosten van verzoekende partij die verband houden met dit beroep, en in alle proceskosten opgekomen bij de beslissingen van het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak T-316/15: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Polen/Commissie („EFRO — Weigering om een financiële bijdrage aan een groot project te bevestigen — Artikel 40, eerste alinea, onder g), van verordening (EG) nr. 1083/2006 — Rechtvaardiging van de publieke deelname — Artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006 — Overschrijding van de termijn”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/41

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Polen/Commissie
   (Zaak T-316/15) (1)

   ((„EFRO - Weigering om een financiële bijdrage aan een groot project te bevestigen - Artikel 40, eerste alinea, onder g), van verordening (EG) nr. 1083/2006 - Rechtvaardiging van de publieke deelname - Artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006 - Overschrijding van de termijn”))
   (2018/C 142/52)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann, D. Recchia en M. Siekierzyńska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2015) 2230 van de Commissie van 31 maart 2015 waarbij zij heeft geweigerd de Republiek Polen een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) te bevestigen ten gunste van het grote project „Opbouw van innovatieve diensten in het gemeenschappelijke dienstencentrum van IBM in Wrocław” in het kader van prioritaire as IV van het operationele programma „Innovatieve economie”.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-39/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 10 november 2017 in zaak T-180/15, Icap plc e.a./Europese Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/26

         Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 10 november 2017 in zaak T-180/15, Icap plc e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-39/18 P)
   (2018/C 142/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, V. Bottka, M. Farley, B. Mongin, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Icap plc, Icap Management Services Ltd, Icap New Zealand Ltd (ICAP)

      Conclusies

               —

               het arrest (punten 281 tot en met 299 en het dictum) vernietigen voor zover hierin de in artikel 2 van het litigieuze besluit opgelegde geldboeten nietig worden verklaard;

               —

               in de uitoefening van de volledige rechtsmacht van het Hof het vijfde en zesde middel — betreffende de geldboeten — van het door ICAP bij het Gerecht ingediende verzoekschrift afwijzen en passende aan ICAP op te leggen geldboeten vaststellen;

               —

               ICAP verwijzen in alle kosten en de beslissing over de kosten in het arrest in eerste aanleg wijzigen teneinde deze in overeenstemming te brengen met de uitkomst van de onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie baseert haar hogere voorziening op het onderstaande enige middel:
   De Commissie voert aan dat het Gerecht in zijn arrest in zaak T-180/15, Icap plc e.a./Europese Commissie, EU:T:2017:795 de rechtspraak van het Hof van Justitie over de bij oplegging van geldboeten vereiste motivering onjuist heeft toegepast. Het Gerecht wijkt in dit arrest af van het beginselarrest in zaak C-194/14 P, AC-Treuhand AG/Europese Commissie, EU:C:2015:717, punten 66 tot en met 68, en legt de Commissie de strengere verplichting op om meer tot in detail te motiveren welke methodologie werd gebruikt bij de berekening van de geldboeten die zij wegens schendingen van artikel 101 VWEU heeft opgelegd, in het bijzonder wanneer zij punt 37 van de richtsnoeren voor geldboeten heeft toegepast. De Commissie beoogt met haar hogere voorziening de onjuiste rechtsopvattingen waarvan het Gerecht blijk heeft gegeven, bij te stellen. Aanvaarding van deze opvattingen zou schadelijk zijn voor de mogelijkheden van de Commissie om passende geldboeten vast te stellen waar een voldoende afschrikwekkende werking van uitgaat. Om dat doel te bereiken, is het cruciaal de motiveringsplicht op een juiste wijze vorm te geven die overeenstemt met de uit de rechtspraak voorvloeiende vereisten zoals in herinnering gebracht in zaak C-194/14 P, AC-Treuhand AG/Europese Commissie, punt 68. Een strengere motiveringsplicht inzake geldboeten die ook van toepassing is op de interne beraadslagingen en berekeningen van tussenstappen, doet daarentegen afbreuk aan de beoordelingsruimte van de Commissie bij de vaststelling van geldboeten. Dit geldt ook wanneer de Commissie zich baseert op punt 37 van de richtsnoeren voor geldboeten. Dit laatste punt is nu juist in de richtsnoeren voor geldboeten opgenomen opdat de Commissie hier in atypische gevallen van kan afwijken, zoals wanneer zij geldboeten aan facilitatoren oplegt. Zoals de rechterlijke instanties van de Unie hebben erkend, dient de Commissie haar beoordelingsbevoegdheid en discretionaire ruimte bij de vaststelling van passende geldboeten te behouden.


title: Zaak T-402/15: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Polen/Commissie („EFRO — Weigering om een financiële bijdrage aan een groot project te bevestigen — Artikel 41, lid 1, van verordening (EG) nr. 1083/2006 — Beoordeling van de bijdrage van een groot project tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het operationele programma — Artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006 — Overschrijding van de termijn”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/41

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Polen/Commissie
   (Zaak T-402/15) (1)

   ((„EFRO - Weigering om een financiële bijdrage aan een groot project te bevestigen - Artikel 41, lid 1, van verordening (EG) nr. 1083/2006 - Beoordeling van de bijdrage van een groot project tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het operationele programma - Artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006 - Overschrijding van de termijn”))
   (2018/C 142/53)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B.-R. Killmann en M. Siekierzyńska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2015) 3228 final van de Commissie van 11 mei 2015 waarbij zij weigert de Republiek Polen een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) te bevestigen ten gunste van het grote project „Europees centrum gemeenschappelijke diensten — Intelligente logistieksystemen” in het kader van prioritaire as IV van het operationele programma „Innovatieve economie”.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.