title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 mei 2001 in zaak C-144/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden ("Niet-nakoming — Richtlĳn 93/13/EEG — Oneerlĳke bedingen in consumentenovereenkomsten — Onvolledige omzetting")

text:
C 200/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       14.7.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                           onder post 8517 van de gecombineerde nomenclatuur worden
                                                                                ingedeeld.
                           (Vijfde kamer)
                                                                           3)    Onderdelen van computernetwerkapparatuur die hetzij recht-
                                                                                streeks, hetzij door tussenschakeling van één of meer andere
                         van 10 mei 2001                                         eenheden op de centrale verwerkingseenheid kunnen worden
                                                                                aangesloten, speciaal zijn ontworpen om van een dergelijk
in zaak C-463/98 (verzoek van de Appeal Commissioners                            systeem deel uit te maken, in staat zijn gegevens te ontvangen
om een prejudiciële beslissing): Cabletron Systems Ltd                           of te leveren in een vorm die bruikbaar is voor het systeem,
             tegen The Revenue Commissioners (1)                                 en geen functie hebben die zij zonder een automatische
                                                                                gegevensverwerkende machine zouden kunnen vervullen, moeten
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten —                                zowel vóór als na 1 januari 1996 onder post 8471 van de
Tariefindeling van toestellen gebruikt in lokaal netwerk —                       gecombineerde nomenclatuur worden ingedeeld.
Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Geldigheid van
      verordeningen (EG) nr. 1638/94 en nr. 1165/95”)
                                                                           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
                          (2001/C 200/21)
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-463/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Appeal Commissioners (Ierland), in het aldaar aanhangig                                            (Vijfde kamer)
geding tussen Cabletron Systems Ltd en The Revenue Commis-
sioners, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van
verordening (EG) nr. 1638/94 van de Commissie van 5 juli                                             van 10 mei 2001
1994 houdende indeling van bepaalde goederen in de gecom-
bineerde nomenclatuur (PB L 172, blz. 5) en van verordening                in zaak C-144/99: Commissie van de Europese Gemeen-
(EG) nr. 1165/95 van de Commissie van 23 mei 1995                                 schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde
nomenclatuur (PB L 117, blz. 15), alsook over de uitlegging van
de gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk                    („Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke
douanetarief, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG)                 bedingen in consumentenovereenkomsten — Onvolledige
nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot                                             omzetting”)
de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk
douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening                                     (2001/C 200/22)
(EEG) nr. 2505/92 van de Commissie van 14 juli 1992 (PB
L 267, blz. 1), verordening (EEG) nr. 2551/93 van de
Commissie van 10 augustus 1993 (PB L 241, blz. 1), verorde-
ning (EG) nr. 3115/94 van de Commissie van 20 december                                             (Procestaal: Nederlands)
1994 (PB L 345, blz. 1), en verordening (EG) nr. 3009/95 van
de Commissie van 22 december 1995 (PB L 319, blz. 1), heeft
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,             In zaak C-144/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward (rapporteur),                 pen (gemachtigde: P. van Nuffel, bijgestaan door M. van der
                                                                           Woude en L. Dommering-van Rongen) tegen Koninkrijk der
P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 mei 2001 een              Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en J. van Bakel),
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
                                                                           het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de wettelijke en
1)    Verordening (EG) nr. 1638/94 van de Commissie van 5 juli             bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter
      1994 houdende indeling van bepaalde goederen in de gecombi-          volledige omzetting in Nederlands recht van de artikelen 4,
      neerde nomenclatuur is ongeldig, voorzover daarbij de in de          lid 2, en 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april
      punten 1 tot en met 3 van de bijlage bij deze verordening            1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereen-
      beschreven adapters, verbindingseenheden en zend- en ontvang-        komsten (PB L 95, blz. 29), de krachtens artikel 189 EG-
      toestellen onder post 8517 van de gecombineerde nomenclatuur         Verdrag (thans artikel 249 EG) en voornoemde richtlijn op
      worden ingedeeld.                                                    hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
                                                                           Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,
2)    Verordening (EG) nr. 1165/95 van de Commissie van 23 mei             kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann
      1995 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde          (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: A. Tiz-
      nomenclatuur is ongeldig, voorzover daarbij de in punt 4 van         zano; griffier: R. Grass, op 10 mei 2001 een arrest gewezen
      de bijlage bij deze verordening beschreven adapterkaarten            waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/13
1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te   2)    Artikel 7, sub c, van richtlijn 85/374 moet aldus worden
       stellen die nodig zijn ter volledige omzetting in Nederlands              uitgelegd, dat de uitsluiting van aansprakelijkheid op grond dat
       recht van de artikelen 4, lid 2, en 5 van richtlijn 93/13/EEG             de betrokken activiteit geen economisch doel heeft of niet is
       van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen              verricht in het kader van de beroepsuitoefening, niet geldt voor
       in consumentenovereenkomsten, is het Koninkrijk der Nederlan-             een gebrekkig product dat is vervaardigd en gebruikt in het
       den de krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende verplich-           kader van een bepaalde medische dienstverrichting die volledig
       tingen niet nagekomen.                                                    met openbare middelen wordt gefinancierd, zonder financiële
                                                                                bijdrage van de patiënt.
2)     Het Koninkrijk der Nederlanden wordt in de kosten veroordeeld.
                                                                           3)    Artikel 9 van richtlijn 85/374 moet aldus worden uitgelegd,
( 1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                                dat, met uitzondering van onstoffelijke schade waarvan de
                                                                                vergoeding uitsluitend afhangt van de bepalingen van het
                                                                                nationale recht, en van de uitsluitingen die in geval van
                                                                                beschadiging van een zaak voortvloeien uit de preciseringen in
                                                                                die bepaling, een lidstaat geen beperkingen kan stellen aan de
                                                                                te vergoeden categorieën van stoffelijke schade ten gevolge van
                                                                                dood of lichamelijk letsel dan wel beschadiging of vernietiging
                      ARREST VAN HET HOF                                         van een zaak.
                                                                           4)    Ingevolge richtlijn 85/374 moet de nationale rechter nagaan
                            (Vijfde kamer)                                       in welke categorie de omstandigheden van de zaak moeten
                                                                                worden ondergebracht, namelijk of het om schade gaat als
                          van 10 mei 2001                                        bedoeld in artikel 9, eerste lid, sub a, of in artikel 9, eerste lid,
                                                                                sub b, van de richtlijn, dan wel of het om onstoffelijke schade
in zaak C-203/99 (verzoek van het Højesteret om een                              gaat waarvoor eventueel het nationale recht geldt. Hij kan
prejudiciële beslissing): Henning Veedfald tegen Århus                           krachtens de richtlijn echter niet elke vergoeding weigeren op
                          Amtskommune (1)                                        grond dat, hoewel aan de andere aansprakelijkheidsvoorwaarden
                                                                                is voldaan, de geleden schade niet in een der hierboven bedoelde
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 85/374/EEG                            categorieën zou kunnen worden ondergebracht.
— Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Uit-
        sluiting van aansprakelijkheid — Voorwaarden”)                     (1) PB C 226 van 7.8.1999.
                           (2001/C 200/23)
                           (Procestaal: Deens)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                      ARREST VAN HET HOF
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Vijfde kamer)
In zaak C-203/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Højesteret (Denemarken), in                                         van 10 mei 2001
het aldaar aanhangige geding tussen Henning Veedfald en
Århus Amtskommune om een prejudiciële beslissing over de                   in de gevoegde zaken C-223/99 en C-260/99 (verzoek van
uitlegging van de artikelen 7, sub a en c, en 9, sub a en b, van           het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia
richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende              om een prejudiciële beslissing): Agorà Srl tegen Ente
de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-              Autonomo Fiera Internazionale di Milano en Excelsior
lijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor            Snc di Pedrotti Bruna & C. tegen Ente Autonomo Fiera
producten met gebreken (PB L 210, blz. 29), heeft het                             Internazionale di Milano, Ciftat soc. coop. arl (1)
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,
kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann                      („Overheidsopdrachten voor dienstverrichting — Begrip
(rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: D. Ruı́z-              aanbestedende dienst — Publiekrechtelijke instelling”)
Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                          (2001/C 200/24)
volgt:
1)     Artikel 7, sub a, van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van                                   (Procestaal: Italiaans)
       25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
       de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, moet aldus        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       worden uitgelegd, dat een gebrekkig product in het verkeer is                                 dentie van het Hof)
       gebracht wanneer het wordt gebruikt bij een bepaalde medische
       dienstverrichting om een menselijk orgaan voor te bereiden voor     In de gevoegde zaken C-223/99 en C-260/99, betreffende
       transplantatie, en het orgaan bij die voorbereiding wordt           verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
       beschadigd.                                                         Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Italië),


title: Zaak C-283/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 7 juni 2010 — Circul Globus București (Circ & Variete Globus București)/Uniunea Compozitorilor și Muzicologilor din România — Asociația pentru Drepturi de Autor — U.C.M.R. — A.D.A

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 7 juni 2010 — Circul Globus București (Circ & Variete Globus București)/Uniunea Compozitorilor și Muzicologilor din România — Asociația pentru Drepturi de Autor — U.C.M.R. — A.D.A
   (Zaak C-283/10)
   ()
   2010/C 234/40
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Circul Globus București (Circ & Variete Globus București)

      Verwerende partij: Uniunea Compozitorilor și Muzicologilor din România — Asociația pentru Drepturi de Autor — U.C.M.R. — A.D.A

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 aldus worden uitgelegd dat onder „mededeling aan het publiek” wordt verstaan:

               a)

               uitsluitend de mededeling aan publiek dat niet aanwezig is op de plaats waar de mededeling wordt gedaan, of

               b)

               ook elke andere rechtstreeks verrichte mededeling van een werk dat wordt opgevoerd op een voor het publiek toegankelijke plaats, ongeacht de wijze van openbare uitvoering of rechtstreekse opvoering van het werk?

         Ingeval de vraag sub a bevestigend wordt beantwoord, betekent dit dan dat de sub b genoemde rechtstreekse mededelingen van werken aan het publiek niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen of geen mededeling van een werk aan het publiek vormen, maar openbare opvoeringen en/of uitvoeringen van een werk in de zin van artikel 11, lid 1, sub 1°, van de Conventie van Bern zijn?
   Ingeval de vraag sub b bevestigend wordt beantwoord, staat artikel 3, lid 1, van de richtlijn dan toe dat de lidstaten het recht van mededeling van muziekwerken aan het publiek, ongeacht de wijze van mededeling, bij wet aan een regeling van verplicht collectief beheer onderwerpen, ook wanneer dat recht individueel kan worden beheerd en door de auteurs daadwerkelijk op die wijze wordt beheerd, zonder de auteurs de mogelijkheid te bieden hun werken van het collectieve beheer uit te sluiten?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10).


title: Samenstelling van het EVA-Hof

text:
               13.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/6

      SAMENSTELLING VAN HET EVA-HOF

   (2005/C 253/07)
   Benoeming van de griffier van het EVA-Hof
   Overeenkomstig artikel 9 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst werd de heer Henning Harborg tot griffier benoemd voor de periode van 1 september 2004 tot en met 31 augustus 2007, als opvolger van de heer Lucien Dedichen. Tijdens een openbare zitting van het EVA-Hof van 28 september 2004 heeft de heer Henning Harborg de in artikel 10 van Protocol 5 van de TA- en Hof-Overeenkomst voorgeschreven eed afgelegd.


title: Zaak C-104/02: Beroep, op 20 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 131/4                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.6.2002
Verzoek van het Tribunale di Brescia — Seconda Sezione                Beroep, op 20 maart 2002 ingesteld door Commissie
Civile van 21 januari 2002 om een prejudiciële beslissing             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
in de gedingen tussen Società Dolomite Italiana — SDI                                              Duitsland
spa (C-88/02), Dolomite Franchi Spa (C-89/02) en Mi-
nistero delle Finanze; verzoek van 8 okober 2001 om een                                         (Zaak C-104/02)
prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Ugine Srl
(C-95/02, TOMAR Srl (C-96/02), Rezzola Scavi Srl
(C-97/02) en Villa Gemma Spa (C-98/02) en Ministero                                             (2002/C 131/09)
                           delle Finanze
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(Zaken C-88/02, C-89/02, C-95/02, C-96/02 tot en met
                                                                      op 20 maart 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                              C-98/02)
                                                                      Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door Günter Wilms, lid van de juridische
                         (2002/C 131/08)                              dienst van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar
                                                                      Guerrero, lid van de juridische dienst van de Europese Commis-
                                                                      sie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
Het Tribunale di Brescia — Seconda Sezione Civile heeft bij
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
beschikking van 21 januari 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 14 maart 2002, in de gedingen tussen
                                                                      1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
Società Dolomite Italiana — SDI spa (C-88/02), Dolomite
                                                                            eigen middelen te laat aan de Gemeenschap over te
Franchi Spa (C-89/02) en Ministero delle Finanze, en bij
                                                                            maken, de verplichtingen niet is nagekomen die op
beschikking van 8 oktober 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                            haar rusten krachtens artikel 49 van verordening (EEG)
het Hof van Justitie op 18 maart 2002, in de gedingen tussen
                                                                            nr. 1214/92 (1) van de Commissie van 21 april 1992
Ugine Srl (C-95/02), TOMAR Srl (C-96/02), Rezzola Scavi Srl
                                                                            houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigings-
(C-97/02) en Villa Gemma Spa (C-98/02) en Ministero delle
                                                                            maatregelen betreffende de regeling voor communautair
Finanze, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            douanevervoer, artikel 379 van verordening (EEG)
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                            nr. 2454/93 (2) van de Commissie van 2 juli 1993
vragen:
                                                                            houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoe-
                                                                            ring van verordening (EEG) nr. 2913/92 (3) van de Raad
1.    Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de                     tot vaststelling van het communautair douanewetboek en
      artikelen 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de                artikel 2, lid 1, van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/
      Raad van 17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in                     89 (4) van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing
      artikel 11, lid 1, van de Italiaanse wet van 23 december              van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel
      1998, nr. 448 (GURI van 29 december 1998, nr. 302,                    van eigen middelen van de Gemeenschappen;
      gewoon supplement), volgens hetwelk de heffing op
      overheidsvergunningen ter zake van de inschrijving „van         2.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland overeen-
      de andere vennootschapsakten” jaarlijks forfaitair ver-               komstig artikel 11 van verordening nr. 1552/89 voor de
      schuldigd is voor elk van de jaren van 1985 tot en                    periode tot 31 mei 2000, en artikel 11 van verordening
      met 1992, en die voor naamloze vennootschappen en                     nr. 1150/2000 (5) voor de periode na 31 mei 2000,
      commanditaire         vennootschappen      op     aandelen            wegens de te late boeking rente moet betalen aan de
      750 000 LIT en voor vennootschappen met beperkte                      begroting van de Gemeenschap;
      aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?
                                                                      3.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
2.    Is met het gemeenschapsrecht verenigbaar het bepaalde
      in artikel 11, lid 3, van wet nr. 448/98, volgens hetwelk
      de rente over de terug te betalen bedragen, voor zover          Middelen en voornaamste argumenten
      meer is betaald dan in artikel 11, lid 1, is vastgesteld,
      wordt berekend volgens de wettelijke rentevoet die geldt
                                                                      Artikel 49 van verordening nr. 1214/92 en artikel 379 van
      op de datum van inwerkingtreding van deze wet (2,5 %
                                                                      verordening nr. 2454/93 stellen een duidelijke en dwingende
      ’s jaars) in plaats van volgens de rentevoet bedoeld in
                                                                      maximumtermijn waarbinnen de douaneautoriteiten van de
      artikel 5 juncto artikel 1 van wet nr. 29 van 26 januari
                                                                      lidstaten tot naheffing moeten overgaan. Het gaat daarbij niet
      1961, zoals nadien gewijzigd?
                                                                      om een termijn van orde. Daarvoor zou de gemeenschapswet-
                                                                      gever minder verbindende bewoordingen hebben gekozen. De
                                                                      bedoeling van de wetgever en de duidelijke bewoordingen van
(1) PB L 249 van 03.10.1969, blz. 25.                                 de tekst laten enkel de conclusie toe dat artikel 49 van
                                                                      verordening nr. 1214/92 en artikel 379, lid 2, van verordening
                                                                      nr. 2454/93 geen louter „behoren”, maar een echte verplichting
                                                                      inhouden. De naheffing moet uiterlijk na afloop van de
                                                                      14 maanden worden verricht. Daar de douaneautoriteiten op
 ---pagebreak--- 1.6.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 131/5
dat tijdstip de schuldenaar en de hem mee te delen schuld              2.    de Commissie niet in kennis te stellen van alle andere
kennen, moet ook de kennisgeving op grond van artikel 2,                     niet-betwiste bedragen in verband met de bij de Duitse
lid 1, van verordening nr. 1552/89 plaatsvinden. Komt de                     douane niet verwerkte Carnets TIR vanaf 1994 tot de
lidstaat binnen die termijn zijn verplichting tot naheffing van              wijziging van het besluit van het BMF van 1996 (besluit
de rechten en tot vaststelling van de eigen middelen niet na,                van 11 september 1996, III B 1 — Z 0912 — 31/96), die
dan kan dat — naar gelang van de mate waarin de termijn is                   aldus zijn behandeld (opname in de „B-boekhouding” in
overschreden — tot vertraging bij de overmaking van de                       plaats van in de „A-boekhouding”);
desbetreffende eigen middelen leiden.
                                                                       3.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de op
                                                                             grond van de sub 1 gestelde inbreuken niet overgemaakte
De Duitse autoriteiten hebben de in artikel 49 van verordening               eigen middelen onverwijld aan de Commissie moet
nr. 1214/92 en artikel 379, lid 2, van verordening                           overmaken;
nr. 2454/93 gestelde termijnen niet in acht genomen en
daardoor de eigen middelen te laat vastgesteld. Voorzover de           4.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland met
te late vaststelling tot vertraging bij de overmaking van eigen              betrekking tot reeds overgemaakte bedragen de datum
middelen heeft geleid, is artikel 11 van verordening                         van opeisbaarheid van de vordering, het verschuldigde
nr. 1552/89 van toepassing, waarin is bepaald dat de lidstaten               bedrag en eventueel de datum van de overmaking moet
rente moeten betalen, ongeacht de reden voor de vertraging.                  aangeven;
                                                                       5.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland overeen-
( 1) PB L 132 van 16.5.1992.                                                 komstig artikel 11 van verordening nr. 1552/89 voor de
( 2) PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.                                        periode tot 31 mei 2000, en artikel 11 van verordening
( 3) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
( 4) PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1.                                          nr. 1150/2000 voor de periode na 31 mei 2000, de op
( 5) PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1.                                         grond van de te late boeking verschuldigde rente moet
                                                                             betalen aan de begroting van de Gemeenschap;
                                                                       6.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 21 maart 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                    De Commissie erkent dat volgens artikel 6 van verordening
                            Duitsland                                  nr. 1552/89 de opname van invoerrechten in de A-boekhou-
                                                                       ding van eigen middelen slechts kan worden geëist indien de
                                                                       betrokken lidstaat een met contante betaling vergelijkbare
                         (Zaak C-105/02)                               zekerheidsstelling heeft verkregen. Dat betekent evenwel niet
                                                                       dat die zekerheid „onmiddellijk en dadelijk realiseerbaar” moet
                         (2002/C 131/10)                               zijn.
                                                                       De Duitse autoriteiten betwisten heel algemeen — en derhalve
                                                                       zonder enige motivering — dat de zekerheid van 60 024 ECU
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             per Carnet TIR, die op gelijke wijze wordt gesteld voor
op 21 maart 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                 nationale invoerrechten en eigen middelen van de EU, bij
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               goederen die tegen een hoog tarief worden belast, volstaat om
vertegenwoordigd door Günter Wilms, lid van de juridische              in de meeste gevallen de vordering te dekken. Zij betwisten
dienst van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                niet — en kunnen dat ook niet — dat de betrokken zekerheden
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar               in alle gevallen althans ten dele volstaan om die vorderingen
Guerrero, lid van de juridische dienst van de Europese Commis-         te dekken. Derhalve hadden zij althans in die mate in de A-
sie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                                   boekhouding moeten worden opgenomen, tenzij een andere
                                                                       beoordeling geboden is ten gevolge van de opzegging door de
                                                                       herverzekeraar, daar — zoals de Duitse autoriteiten stellen —
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       het risico daardoor slechts „op papier” verzekerd is. Daar
                                                                       evenwel in beginsel het tijdstip waarop de TIR-procedure
1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de ver-         begint en de betrokken zekerheid gesteld wordt, beslissend is,
       plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-         moesten vorderingen van vóór 1995 hoe dan ook in de A-
       tens verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 (1) van de          boekhouding worden opgenomen en overgemaakt.
       Raad van 29 mei 1989, per 31 mei 2000 vervangen door
       verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (2), betreffende
       het stelsel van eigen middelen, door bepaalde vervoer-          Indien de stelling van de Bondsregering, dat de vorderingen
       documenten (Carnet TIR) niet naar behoren te hebben             wegens de opzegging door de herverzekeraar reeds sinds 1995
       verwerkt en derhalve de daaruit voortvloeiende eigen            als onverzekerd moesten worden beschouwd, juist is, dan
       middelen niet correct te hebben geboekt en niet tijdig aan      hadden de Duitse autoriteiten wegens het ontbreken van
       de Commissie te hebben overgemaakt;                             zekerheid geen toestemming mogen verlenen voor de TIR-


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 30 april 2002 in zaak C-181/01 P: N tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Artikel 73 Statuut — Begrip ongeval — Weigering om hiv-infectie als ongeval aan te merken")

text:
C 169/14                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.7.2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                     1.    Is het bedrag dat op de factuur wordt vermeld door
                                                                                degene die in het kader van een overeenkomst van
                           (Derde kamer)                                          aanneming van werk zijn diensten ten gunste van de staat
                                                                                verricht, BTW in de zin van de Zesde EG-richtlijn
                        van 30 april 2002                                         betreffende de BTW (77/388/EEG) (1), wanneer enerzijds
                                                                                de dienstverrichter ten onrechte meent dat hij die diensten
in zaak C-181/01 P: N tegen Commissie van de Europese                             als zelfstandige verricht, terwijl hij in werkelijkheid in een
                       Gemeenschappen (1)                                         verhouding van afhankelijkheid verkeert, en in opdracht
                                                                                van zijn werkgever op de verklaringen die hij afgeeft BTW
                                                                                in rekening brengt, niet over de totale wettelijke honoraria
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Sociale zekerheid                             die hij van de staat ontvangt — en die de wettelijke
— Artikel 73 Statuut — Begrip ongeval — Weigering om                              grondslag vormen voor de BTW, die vervolgens samen
            hiv-infectie als ongeval aan te merken”)
                                                                                met de wettelijke honoraria wordt geïnd —, maar volgens
                                                                                de methode van de interne aftrek bepaald boven de
                          (2002/C 169/24)                                         honoraria die worden geacht ook de verschuldigde BTW
                                                                                te omvatten, en anderzijds de staat de wettelijke honoraria
                          (Procestaal: Frans)                                     betaalt, verminderd met de BTW die geacht wordt erin
                                                                                opgenomen te zijn?
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            2.    Wijkt het in artikel 21, lid 1, sub c, van de Zesde EG-
                                                                                richtlijn betreffende de BTW (77/388/EEG) geponeerde
                                                                                beginsel van de vormelijkheid van de belasting (namelijk
In zaak C-181/01 P, N, ambtenaar van de Commissie van                             dat wanneer op de factuur of het als zodanig dienst doend
de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België),                          document BTW is vermeld, die belasting aan de staat
vertegenwoordigd door G. Durazzo, advocaat, betreffende                           moet worden afgedragen), wanneer de staat, die die
hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste                    werkzaamheid verricht in het kader van zijn overheidsbe-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van                          voegdheid, niet optreedt als belastingplichtige in de zin
13 februari 2001, N/Commissie (T-2/00, JurAmbt. blz. I-A-37                       van artikel 4, lid 5, van voornoemde richtlijn voor de
en II-135), strekkende tot vernietiging van dat arrest; andere                    toepassing van het aftrekmechanisme, en het als belasting
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeen-                        betaalde niet kan worden afgewenteld en niet wordt
schappen (gemachtigde: J. Currall), heeft het Hof (Derde                          afgewenteld op de eindverbruiker (de met de staat
kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident,                        contracterende particulier die de vertaling van documen-
C. Gulmann (rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-                  ten verlangt), en anderzijds de dienstverrichter aanspraak
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 30 april 2002                    maakt op teruggaaf van de belasting die hij aan de
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                       belastingautoriteit heeft betaald, na aftrek van de eventue-
                                                                                le inkomende belasting zodat verrijking uitgesloten is?
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    N wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
Verzoek van de President van het Dioikitiko Efeteio
Athinon van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslis-
sing in het geding tussen Griekse Staat, vertegenwoordigd                   Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 november
 door het belastingkantoor Athene 4, en M. Karageorgou                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                                Finanzamt Gummersbach en Gerhard Bockemühl
                           (Zaak C-78/02)
                          (2002/C 169/25)                                                             (Zaak C-90/02)
                                                                                (2002/C 169/26)
De President van het Dioikitiko Efeteio Athinon heeft bij
beschikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 maart 2002, in het geding tussen
Griekse Staat, vertegenwoordigd door het belastingkantoor
Athene 4, en M. Karageorgou, het Hof van Justitie van de                    Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 november
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
beslissing over de navolgende vragen:                                       15 maart 2002, in het geding tussen Finanzamt Gummersbach


title: Zaak C-361/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud'hommes de Beauvais — Frankrijk) — Olivier Polier/Najar EURL (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Verdrag nr. 158 van de Internationale Arbeidsorganisatie — Europees Sociaal Handvest — Beëindiging van dienstverband zonder reden — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/11

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 16 januari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de prud'hommes de Beauvais — Frankrijk) — Olivier Polier/Najar EURL
   (Zaak C-361/07) (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Verdrag nr. 158 van de Internationale Arbeidsorganisatie - Europees Sociaal Handvest - Beëindiging van dienstverband zonder reden - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)
   (2008/C 79/19)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil de prud'hommes de Beauvais
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Olivier Polier

      Verwerende partij: Najar EURL
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil de prud'hommes de Beauvais — Uitlegging van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikelen 30 en 33), van het Europees Sociaal Handvest (artikelen 24 en 27) en van Verdrag nr. 158 van de Internationale Arbeidsorganisatie over de beëindiging van het dienstverband — Beëindiging van het dienstverband van een werknemer zonder reden — Geldigheid van nationale regelgeving in het licht van eerdergenoemde voorschriften
   Dictum
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om de door de Conseil de prud'hommes de Beauvais bij beslissing van 9 juli 2007 gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-587/15: Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Rose Vision/Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/73

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2015 — Rose Vision/Commissie
   (Zaak T-587/15)
   (2015/C 398/86)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rose Vision, S.L. (Pozuelo de Alarcón, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Marín López, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               In de eerste plaats op grond van artikel 263 VWEU besluit C(2015) 5449 final van de Commissie van 28 juli 2015 betreffende de terugvordering van een door Rose Vision, S.L. verschuldigd totaalbedrag van 5 35  613,20 EUR, vermeerderd met rente, nietig verklaren.

               —

               In de tweede plaats op grond van artikel 272 VWEU verklaren dat de Commissie punt II.14, lid 1, onder a), en punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van KP7 heeft geschonden met betrekking tot het eindverslag van audit 11-INFS-025 en van audit 11-BA119-016, die bij Rose Vision zijn uitgevoerd in het kader van haar deelname aan de projecten „Support action to the Integral Satcon Initiative (sISI)”, „Implementing cooperation on Future Internet and ICT Components between Europe and Latin America (FIRST)”, „Supporting the future of the NEM European Technology Platform (FutureNEM)”, „Support Action for the NEM European Technology Platform (4NEM)” en „Structural Funds for Regional Research Advancement (SFERA)”.

               —

               In de derde plaats op grond van artikel 272 VWEU verklaren dat het eindverslag van audit 11-INFS-025 en het verslag van audit 11-BA119-016, die in strijd met punt II.14, lid 1, onder a), en punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van KP7 zijn opgesteld, van rechtswege nietig zijn, ongeldig zijn en geen rechtskracht hebben.

               —

               In de vierde plaats op grond van artikel 272 VWEU juncto artikel 340, eerste alinea, VWEU verklaren dat Rose Vision niet gehouden is tot betaling aan de Commissie van het in besluit C(2015) 5449 final van de Commissie van 28 juli 2015 vermelde bedrag van 5 35  613,20 EUR, vermeerderd met rente.

               —

               In de vijfde plaats op grond van artikel 272 VWEU juncto artikel 340, eerste alinea, VWEU de Commissie veroordelen tot betaling aan Rose Vision van de uitstaande bedragen wegens de deelname van Rose Vision aan de KP7-projecten. Die bedragen belopen thans 1 95  571,13 EUR voor de projecten sISI, FIRST, FutureNEM, 4NEM en SFERA van de Commissie en 2 17  729,37 EUR, vermeerderd met wat in de toekomst verschuldigd wordt, voor de projecten E-Sponder en MaPEer SME van het Uitvoerend Agentschap Onderzoek. Beide bedragen, die voorlopig zijn en in een latere fase van dit proces een meer precieze berekening behoeven, worden ieder geval verhoogd met de in punt II.5, lid 5, van de algemene voorwaarden van KP7 bedoelde rente.

               —

               In de zesde plaats op grond van artikel 272 VWEU juncto artikel 340, eerste en tweede alinea, VWEU de Commissie veroordelen om Rose Vision de contractuele schade te vergoeden die voortvloeit uit de schending van punt II.14, lid 1, onder a), punt II.22, lid 5, en punt II.5, lid 3, onder d), van de algemene voorwaarden van KP7 alsook de niet-contractuele schade die voortvloeit uit de registratie van Rose Vision in het EWS (categorie W2) ten belope van het in punt 114 van het onderhavige beroepschrift vermelde bedrag dan wel elk ander bedrag dat het Gerecht ex aequo et bono passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Het eindverslag van audit 11-INFS-025 van 9 oktober 2012 en het eindverslag van audit 11-BA119-016 van 22 april 2013 zijn in strijd met punt II.4, lid 1, onder a), van de algemene voorwaarden van KP7, voor zover daarin wordt geoordeeld dat de door Rose Vision gedane uitgaven niet subsidiabel zijn omdat het geen werkelijke uitgaven zijn.

               2.

               Het eindverslag van audit 11-INFS-025 van 9 oktober 2012 en het eindverslag van audit 11-BA119-016 van 22 april 2013 zijn in strijd met punt II.22, lid 5, van de algemene voorwaarden van KP7.

               3.

               De opschorting door de Commissie van de betalingen aan Rose Vision voor alle projecten van het zevende kaderprogramma waaraan Rose Vision deelnam en de opschorting door het Agentschap als gevolg van de opschorting waartoe de Commissie had besloten, vormen een schending van punt II.5, lid 3, onder d), van de algemene voorwaarden van KP7.

               4.

               Op grond van het in het arrest van het Gerecht van 22 april 2012, Planet/Commissie (T-320/09), gehanteerde criterium ontbeert de activering van een W2-waarschuwing (EWS) ten aanzien van Rose Vision iedere rechtsgrondslag.


title: Zaak C-12/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2013 door Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08, Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/12

         Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2013 door Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 7 november 2012 in zaak T-574/08, Syndicat des thoniers méditerranéens e.a./Commissie
   (Zaak C-12/13 P)
   2013/C 71/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Gérard Buono, Jean-Luc Buono, Roger Del Ponte, Serge Antoine Di Rocco, Jean Gérald Lubrano, Jean Lubrano, Jean Lucien Lubrano, Fabrice Marin, Robert Marin (vertegenwoordigers: A. Arnaud en P.-O. Koubi-Flotte, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Syndicat des thoniers méditerranéens, Marc Carreno, Jean Louis Donnarel, Jean-François Flores, Gérald Jean Lubrano, Hervé Marin, Nicolas Marin, Sébastien Marin, Serge Antoine José Perez

      Conclusies

               —

               het arrest van 7 november 2012 in zaak T-574/08 vernietigen;

               —

               de Unie veroordelen tot betaling van:

                           —

                           1 523 588,94 EUR aan Gérard Buono (eerste verzoeker) en Jean-Luc Buono (tweede verzoeker), die dit bedrag gezamenlijk vorderen met betrekking tot hun vaartuigen GERARD LUC III en IV;

                           —

                           1 068 600 EUR aan Roger Del Ponte (derde verzoeker), die dit bedrag vordert met betrekking tot het vaartuig ROGER CHRISTIAN IV;

                           —

                           1 094 800 EUR aan Serge Antoine Di Rocco (vierde verzoeker), die dit bedrag vordert met betrekking tot het vaartuig ANNE ANTOINE II;

                           —

                           855 628,20 EUR aan Jean Gérald Lubrano (vijfde verzoeker), die dit bedrag vordert met betrekking tot het vaartuig VILLE D’ARZEW II;

                           —

                           1 523 588,94 EUR aan Jean Lubrano (zesde verzoeker) en Jean Lucien Lubrano (zevende verzoeker), die dit bedrag gezamenlijk vorderen met betrekking tot hun vaartuigen GERALD JEAN III en IV, en

                           —

                           865 784,59 EUR aan Fabrice Marin (achtste verzoeker) en Robert Marin (negende verzoeker), die dit bedrag gezamenlijk vorderen met betrekking tot hun vaartuig ERIC MARIN;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing op grond van de door het Hof aangereikte oplossingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van hun hogere voorziening voeren rekwiranten drie middelen aan.
   Met het eerste middel verwijten rekwiranten het Gerecht dat het de door hen geleden schade onjuist heeft gekwalificeerd bij de behandeling van het middel waarin wordt aangevoerd dat er sprake is van niet-contractuele aansprakelijkheid wegens onrechtmatig handelen.
   Met hun tweede middel stellen rekwiranten dat het Gerecht afbreuk heeft gedaan aan de door het Unierecht gewaarborgde grondrechten, doordat het de door iedere rekwirant individueel geleden schade niet correct heeft beoordeeld.
   Met het derde middel laken rekwiranten subsidiair het feit dat het Gerecht de niet-contractuele aansprakelijkheid wegens rechtmatig handelen niet heeft erkend als een algemeen beginsel dat de rechtsstelsels van de lidstaten gemeen hebben.


title: Zaak T-304/12: Arrest van het Gerecht van 16 januari 2014 — Message Management/BHIM — Absacker (ABSACKER of Germany) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ABSACKER of Germany — Oudere nationaal beeldmerk ABSACKER — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/35

         Arrest van het Gerecht van 16 januari 2014 — Message Management/BHIM — Absacker (ABSACKER of Germany)
   (Zaak T-304/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ABSACKER of Germany - Oudere nationaal beeldmerk ABSACKER - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 52/64
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Message Management GmbH (Wiesbaden, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Konle, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Absacker GmbH (Keulen, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 maart 2012 (zaak R 1028/2011-1), betreffende een oppositieprocedure tussen Absacker GmbH et Message Management GmbH.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Message Management GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak C-8/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 24 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/17/EG — Technische voorschriften voor het doneren, verkrijgen en testen van menselijke weefsels en cellen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/15

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 24 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-8/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/17/EG - Technische voorschriften voor het doneren, verkrijgen en testen van menselijke weefsels en cellen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 282/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/17/EG van de Commissie van 8 februari 2006 ter uitvoering van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft bepaalde technische voorschriften voor het doneren, verkrijgen en testen van menselijke weefsels en cellen (PB L 38, blz. 40)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/17/EG van de Commissie van 8 februari 2006 ter uitvoering van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft bepaalde technische voorschriften voor het doneren, verkrijgen en testen van menselijke weefsels en cellen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-195/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 april 2007 — Deloitte Business Advisory/Commissie ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Offerteaanvraag voor activiteiten betreffende evaluatie van programma's en andere activiteiten op gebied van volksgezondheid — Afwijzing van offerte — Belangenconflict )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 april 2007 — Deloitte Business Advisory/Commissie
   (Zaak T-195/05) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Offerteaanvraag voor activiteiten betreffende evaluatie van programma's en andere activiteiten op gebied van volksgezondheid - Afwijzing van offerte - Belangenconflict’)
   (2007/C 96/70)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Deloitte Business Advisory NV (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Van Heuven, S. Ronse en S. Logie, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en E. Manhaeve als gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, de beslissing van de Commissie houdende afwijzing van de offerte van Euphet voor de overheidsopdracht genaamd „Raamcontract voor de evaluatie van beleidsgebieden van [directoraat-generaal „Gezondheid en consumentenbescherming”], perceel nr. 1 (volksgezondheid) — aanbesteding nr. SANCO/2004/01/041 ”en, ten tweede, de beslissing van de Commissie tot gunning van de betrokken opdracht aan een derde
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster, Deloitte Business Advisory NV, wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak T-209/04: Beroep, op 10 juni 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/24

         Beroep, op 10 juni 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-209/04)
   (2004/C 201/47)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat de Commissie, door na te laten binnen een redelijke termijn een standpunt te bepalen ten aanzien van de door de Spaanse autoriteiten gevraagde goedkeuringen, de verplichting niet is nagekomen die op haar rust krachtens artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2792/1999, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2369/2002.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Spaanse autoriteiten hebben de Commissie om een aantal afwijkingen verzocht om steun voor de oprichting van een gemengde vennootschap te kunnen verlenen als bedoeld in verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 (1). Wanneer het vaartuig wordt overgebracht naar derde landen die geen visserijovereenkomst met de Europese Gemeenschap hebben, moet de Commissie de desbetreffende afwijking toestaan (artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2792/1999, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2369/2002). Die steun kan door de nationale autoriteiten slechts tot en met 31december 2004 worden toegekend.
   De Commissie is op 16 februari 2004 formeel verzocht om haar standpunt te bepalen ten aanzien van de nog aanhangige zaken, en daar zij niet alle zaken heeft afgehandeld, heeft het Koninkrijk Spanje besloten beroep in te stellen tegen die instelling, mede gelet op het feit dat de Spaanse autoriteiten, die wachten op de beslissing van de Commissie met betrekking tot de gevraagde afwijkingen, reeds de door het nationale recht voor de afhandeling gestelde termijnen hebben overschreden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (PB L 358 van 31.12.2002, blz. 49).


title: Zaak T-120/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — MB Immobilien en MB System/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/29

         Beroep ingesteld op 16 april 2007 — MB Immobilien en MB System/Commissie
   (Zaak T-120/07)
   (2007/C 140/50)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: MB Immobilien Verwaltungs GmbH (Neukirch/Lausitz, Duitsland) en MB System GmbH & Co. KG (Nordhausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Brüggen, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende steunmaatregel nr. C38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland aan de Biria-groep;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters stellen beroep in tegen beschikking C(2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007, waarin de Commissie heeft vastgesteld dat drie steunmaatregelen van Duitsland ten gunste van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (nadien Biria AG) onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn.
   De eerste verzoekster is de rechtsopvolger van Biria AG, terwijl de tweede verzoekster de rechtsopvolger van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG is. Verzoeksters voeren aan dat zij door de bestreden beschikking rechtstreeks en individueel zijn geraakt.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters in de eerste plaats een schending van het gemeenschapsrecht aan als gevolg van een verkeerde uitleg van een door de Commissie zelf goedgekeurde staatssteunregeling. Zij merken in dit verband op dat de Commissie heeft verzuimd om haar beschikking te baseren op de definitie van het begrip onderneming in moeilijkheden, zoals opgenomen in de door haar goedgekeurde staatssteunregeling.
   Daarnaast zou de Commissie het gemeenschapsrecht hebben geschonden als gevolg van een onjuiste beoordeling van de feiten. Verzoeksters voeren in dit verband aan dat de door de bestreden beschikking geraakte ondernemingen, anders dan de Commissie meent, ten tijde van de vaststelling van de beschikking geen ondernemingen in moeilijkheden waren.
   Tot slot voeren verzoeksters een schending van het gemeenschapsrecht als gevolg van ernstige motiveringsgebreken aan.


title: Zaak T-392/09: Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — 1. garantovaná/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Geldboeten — Plafond van 10 % van omzet — Relevante omzet — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Evenredigheid — Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten — Vermogen om te betalen” )

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/16

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2012 — 1. garantovaná/Commissie
   (Zaak T-392/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor calciumcarbide en magnesium voor staal- en gasindustrie in EER, met uitzondering van Ierland, Spanje, Portugal en Verenigd Koninkrijk - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Geldboeten - Plafond van 10 % van omzet - Relevante omzet - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Evenredigheid - Richtsnoeren van 2006 voor berekening van geldboeten - Vermogen om te betalen)
   2013/C 32/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: 1. garantovaná a.s. (Bratislava, Slowakije) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Powell, solicitor, A. Sutton en G. Forwood, barristers, vervolgens M. Powell, G. Forwood, M. Staroň en P. Hodál, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Bourke, N. von Lingen en A. Tokár, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie), voor zover zij verzoekster betreft, en subsidiair verzoek om verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               1. garantovaná a.s. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door Miwon Co. Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-208/95)

text:
30 . 12 . 95        \ NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 351 / 19
hebbende te Luxemburg bij E. Korn, advocaat aldaar, Rue            Voorts heeft de Commissie zelf beslist, dat alle tijdelijke
Nassau 21 .                                                        functionarissen die — zoals verzoekster — na juli 1988 en
                                                                   voor maart 1992 in dienst zijn getreden, aan twee vergelij
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :               kende onderzoeken mogen deelnemen, indien zij drie jaar
                                                                   tijdelijk functionaris zijn geweest. Daar de Commissie
— het beroep ontvankelijk te verklaren;                            zichzelf heeft verbonden door te stellen, dat de categorie
                                                                   functionarissen die met betrekking tot de toegang tot
— vast te stellen, dat de aankondiging van vergelijkend            vergelijkende onderzoeken met het oog op benoeming in
    onderzoek COM/T/B/95 onwettig is en niet van toepas           vaste dienst gelijk moeten worden behandeld, bestaat uit de
    sing op verzoekster;                                           functionarissen die tussen die twee data in dienst zijn
                                                                   getreden, kan de onmogelijkheid om verzoeksters statuut
— het besluit van de jury van 7 november 1994 om                   van tijdelijk functionaris tot 30 september 1994 te verlen
    verzoekster niet toe te laten tot vergelijkend onderzoek       gen, geen objectieve reden opleveren die een ongelijke
     COM/T/B/95 nietig te verklaren;                               behandeling rechtvaardigt.
— vast te stellen, dat de besluiten waarbij de Commissie in
    maart 1992 en februari 1994 haar algemene beleidslijn          Ten slotte stelt verzoekster schending van de zorgplicht.
    inzake tijdelijke functionarissen heeft bepaald, de in de
    middelen aangevoerde beginselen schenden en niet van
    toepassing zijn op verzoekster;
— het besluit van de Commissie van 27 juli 1995 om
    verzoekster niet toe te laten tot een ander vergelijkend
    onderzoek met het oog op benoeming in vaste dienst dan
     vergelijkend onderzoek COM/T/B/95 nietig te verkla           Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door Miwon Co. Ltd
    ren ;                                                               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-208/95 )
— de Commissie te veroordelen tot betaling van schade
     vergoeding op grond van het foutieve en schadeveroor                                   ( 95 /C 351 /37 )
     zakende karakter van de bestreden besluiten, waarbij
     verzoekster zich het recht voorbehoudt de door haar
                                                                                (Procestaai: Engels)
    geleden schade in de loop van de procedure te begro
     ten ;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
— verweerster in de kosten te verwijzen .                          schappen is op 3 november 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door Miwon
Middelen en voornaamste argumenten                                 Co . Ltd, vertegenwoordigd door J.-F. Bellis , domicilie
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. F.
Verzoekster, een voormalig tijdelijk functionaris van cate        Brausch, advocaat aldaar, Rue Zithe 8 .
gorie B en thans hulpfunctionaris van dezelfde categorie bij
de Commissie, bestrijdt de weigering van de jury van
vergelijkend onderzoek COM/T/B/95 om haar toe te laten             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
tot het examen van dat vergelijkend onderzoek, op grond
dat zij geen tijdelijk functionaris was op het tijdstip dat zij    — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 1754/95 van de
zich kandidaat stelde . Dit besluit is genomen op grond van              Commissie van 18 juli 1995 tot instelling van een
een aankondiging van een vergelijkend onderzoek waarbij                  voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van mono
de eis werd gesteld, dat de kandidaat uiterlijk op 30 sep               natriumglutamaat van oorsprong uit, onder meer, de
tember 1994 drie jaar diensttijd diende te hebben als                    Republiek Korea , voor zover daarin wordt geoordeeld
functionaris bedoeld in de regeling welke van toepassing is              dat verzoekster haar verbintenis niet is nagekomen en
op de andere personeelsleden, alsmede de hoedanigheid van                waarbij haar een voorlopig anti-dumpingrecht op door
tijdelijk functionaris van categorie B op deze datum .                   haar geproduceerd mononatriumglutamaat wordt opge
                                                                         legd;
Overeenkomstig de haar door de administratie verstrekte
inlichtingen had verzoekster een overeenkomst als hulp
functionaris voor een maand getekend teneinde te kunnen            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
deelnemen aan een vergelijkend onderzoek met het oog op
benoeming in vaste dienst. Om die reden heeft verzoekster,
die ervan overtuigd was dat zij tot het examen zou worden          Middelen en voornaamste argumenten
toegelaten, geen klacht ingediend tegen de aankondiging
van het vergelijkend onderzoek .                                   Verzoekster, een „ limited company " naar Koreaans recht,
                                                                   produceert een ruim assortiment levensmiddelen en
Verzoekster stelt allereerst schending van het vertrouwens        chemische produkten, waaronder mononatriumglutamaat
beginsel, daar zij van de bevoegde diensten van de Commis          ( hierna : „ MNG "), een produkt dat als smaakversterker in
sie de verzekering had gekregen dat zij als hulpfunctionaris       levensmiddelen wordt gebruikt. Zij wijst erop, dat de Raad
aan het betrokken vergelijkend onderzoek zou kunnen                op 27 juni 1990 Verordening ( EEG ) nr. 1798/90 houdende
deelnemen .                                                        instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer
 ---pagebreak--- Nr . C 351 /20         NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    30 . 12 . 95
van MNG van oorsprong uit Indonesië, de Republiek                  Beroep, op 3 november 1995 ingesteld door Windstar Sail
Korea , Taiwan en Thailand en definitieve inning van het           Cruises Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit Limited
voorlopige recht heeft vastgesteld . Door ondernemingen die            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
een door de Commissie aanvaarde verbintenis hadden
                                                                                ( Zaak T-209/95 )
aangegaan geproduceerd en naar de Gemeenschap uitge
                                                                                ( 95/C 351 /38 )
voerd MNG was vrijgesteld van het definitieve recht, en
verzoekster was een van de ondernemingen die van het
definitieve anti-dumpingrecht waren vrijgesteld. Na een
door Orsan, de enige communautaire producent van MNG,                                    (Procestaai: Engels)
ingediend verzoek om een nieuw onderzoek, zulks overeen
komstig artikel 14 van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 ,
publiceerde de Commissie op 9 juli 1994 mededeling                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
94/C 187/06 inzake de inleiding van een nieuw onderzoek            schappen is op 3 november 1995 beroep ingesteld tegen
van alle anti-dumpingmaatregelen betreffende de invoer van         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wind
MNG van oorsprong uit Indonesië, de Republiek Korea ,              star Sail Cruises Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit
Taiwan en Thailand . Op 8 juni 1995 zond de Commissie              Limited, vertegenwoordigd door A. Merckx, advocaat te
verzoekster een brief, waarin zij aankondigde dat zij              Brussel .
voornemens was haar prijsverbintenissen in te trekken en te
vervangen door een voorlopig anti-dumpingrecht, geba
seerd op vóór de aanvaarding van de prijsverbintenis
vastgestelde feiten . De Commissie stelde, dat „ de uitvoer       Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
prijzen, wat hun nominale waarde betreft, weliswaar in
overeenstemming waren met de inhoud van de verbintenis            — krachtens de artikelen 173 en 174 EG-Verdrag de
sen, doch dat het niveau van de wederverkoopprijzen van                 beschikking van de Commissie van 21 juni 1995 nietig te
het produkt in de Gemeenschap sterk in de richting van een              verklaren, voor zover daarin de door de Franse Regering
schending van de verbintenissen wees ". Op 18 juli 1995                 verleende steun voor de bouw van de „Tahiti Nui " als
stelde de Commissie Verordening ( EG ) nr . 1754/95 vast, de            ontwikkelingshulp in de zin van artikel 4 , lid 7, van de
handeling waartegen het onderhavige beroep is gericht.                  scheepsbouwrichtlijn en als verenigbaar met de gemeen
                                                                        schappelijke markt wordt beschouwd;
Verzoekster stelt, dat de bestreden verordening kennelijk
onwettig is, daar zij op ongeldige gronden berust. Zij
                                                                   — de Commissie te verwijzen in de kosten .
betoogt, dat de Commissie deze verordening heeft gebaseerd
op artikel 10, lid 6 , van Verordening ( EEG ) nr. 2423/88 ,
anders gezegd, op de vaststelling dat verzoekster haar
verbintenis heeft geschonden . Haars inziens is deze vaststel     Middelen en voornaamste argumenten
ling kennelijk onwettig:
                                                                   Verzoeksters, die cruises verzorgen tussen verschillende
 1 . in zoverre zij is gebaseerd op feiten die niet individueel    EG-havens in de Middellandse Zee en tussen aanloophavens
     op haar betrekking hebben ;                                   in de Caribische Zee en Frans Polynesië, komen op tegen het
                                                                   besluit van de Commissie om geen bezwaar te maken tegen
                                                                   de aan hun concurrent verleende staatssteun voor de bouw,
2 . daar zij op een fundamentele dwaling in rechte berust,         door de Franse scheepswerf Ateliers et Chantiers du Havre,
     namelijk dat de vaststelling van de niet-nakoming van
                                                                   van een vaartuig dat de naam „ Tahiti Nui " zal dragen en dat
     een prijsverbintenis gebaseerd kan zijn op een analyse        in 1 996 in Frans Polynesië in dienst zal worden genomen. De
     van de door onafhankelijke importeurs in de Gemeen
                                                                   Commissie beschouwde deze steun als ontwikkelingshulp in
     schap toegepaste wederverkoopprijzen van het betrok          de zin van artikel 4, lid 7, van de scheepsbouwrichtlijn en
     ken produkt;
                                                                   achtte deze derhalve in overeenstemming met de gemeen
                                                                   schappelijke markt.
3 . daar zij is gebaseerd op een geheim dossier, waarvan
     verzoekster geen details zijn meegedeeld, wat schending
     van haar fundamenteel recht om te worden gehoord              Tot staving van hun vordering stellen verzoeksters :
     oplevert; en
                                                                   — De beschikking is in strijd met artikel 93 EG-Verdrag,
4 . daar de Commissie ten onrechte stelt, dat de in punt 6              voor zover de Commissie enkel kan besluiten om geen
     van de bestreden verordening genoemde Duitse impor                bezwaar te maken, zonder de procedure van artikel 93 ,
     teur tijdens de onderzoekperiode banden met verzoek               lid 2, in te leiden, wanneer het op het eerste gezicht
     ster had en daar dit feit hoe dan ook niets heeft uit te           duidelijk is dat de steun verenigbaar is met het Gemeen
     staan met de vraag, of verzoekster haar verbintenis al             schapsrecht. In casu heeft de verwerende instelling
     dan niet is nagekomen.                                             evenwel , ofschoon zij aanvankelijk serieuze twijfel uitte
                                                                        omtrent de inleiding van de procedure van artikel 93 ,
                                                                        lid 2, deze steun in feite buiten deze procedure gelaten en
                                                                        onderzocht in het kader van de vereenvoudigde verifi
                                                                        catieprocedure van artikel 93 , lid 3 . In elk geval moeten


title: Zaak T-267/01: Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confederación Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/42                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.1.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1765 def.                Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1760 def.
van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als                van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als
met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van               met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van
staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-          staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-
vloeien uit de vierde aanvullende bepaling van regeling (Norma          vloeien uit artikel 26 van regeling (Norma Foral) nr. 24/1996
Foral) nr. 7/1996 van 26 december 1996 en uit de tiende                 van 5 juli 1996, inzake vennootschapsbelasting (Boletı́n Oficial
aanvullende bepaling van regeling (Norma Foral) nr. 4/1998              del Territorio Histórico de Alava, van 9 augustus 1996), dat
van 2 december 1998, die voorzien in een belastingkrediet               voorziet in een verlaging van 99 %, 75 %, 50 % en 25 % van
van 45 % van het bedrag aan investeringen die ondernemingen             de belastbare grondslag voor de betrokken belasting gedurende
van het grondgebied Biskaje doen in nieuwe vaste activa en die          de eerste vier aanslagjaren, ten gunste van de ondernemingen
meer dan 2 500 miljoen peseta (15 025 303 euro) bedragen.               die hun ondernemingsactiviteit aanvangen op het grondgebied
                                                                        van Alava vanaf de inwerkingtreding van de wet, voorzover zij
                                                                        beschikken over een kapitaal van meer dan 20 miljoen peseta
De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-              (120 202 euro), meer dan 80 miljoen peseta (430 810 euro)
voerde middelen en argumenten komen overeen met die in                  investeren, en meer dan tien arbeidsplaatsen creëren.
zaak T-225/01.
                                                                        De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-
                                                                        voerde middelen en argumenten komen overeen met die in
                                                                        zaak T-225/01.
Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
                                                                        ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                         (Zaak T-267/01)                                                        Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-268/01)
                           (2002/C 3/72)
                                                                                (2002/C 3/73)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-                 schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-          Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-
digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.                                  deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-
                                                                        digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van            —     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van                     11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van
      Spanje ten gunste van bepaalde recent opgerichte onder-                 Spanje ten gunste van bepaalde recent opgerichte onder-
      nemingen in Alava (Spanje);                                             nemingen in Biskaje (Spanje);
—     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de        —     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de
      beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende                beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende
      de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van bepaalde               de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van bepaalde
      recent opgerichte ondernemingen in Alava, omdat de                      recent opgerichte ondernemingen in Biskaje, omdat de
      verplichting tot terugvordering van de bedragen die                     verplichting tot terugvordering van de bedragen die niet
      niet werden geïnd door het belastingkantoor van Alava                   werden geïnd door het belastingkantoor van Biskaje
      ingevolge de omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar                 ingevolge de omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar
      is.                                                                     is.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —     de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-533/09: Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/23

         Beroep ingesteld op 18 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-533/09)
   2010/C 51/37
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door op basis van het besluit van de Ministro da Justiça van 12 december 1991 houdende bekrachtiging van het advies van de Conselho Consultivo da Procuradoria-Geral da República over artikel 15 van de Constituição, het bezit van de Portugese nationaliteit als voorwaarde te stellen voor de toegang tot en de uitoefening van het beroep van notaris, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 49 VWEU, nu het bepaalde in artikel 51 VWEU niet van toepassing is.

               —

               De Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In Portugal zijn de belangen die door notarissen worden behartigd, geen staatsbelangen. De notaris verricht geen werkzaamheden ter rechtstreekse en specifieke uitoefening van het openbaar gezag en behoort niet tot het openbaar bestuur. De uitzondering van artikel 51 VWEU geldt dus niet voor de notaris in Portugal. Het op 12 december 1991 bekrachtigde advies van de Procuradoria-Geral da República bevestigt niet dat het beroep van notaris onder artikel 15, lid 2, van de Constituição valt. In Portugal heeft de notaris zuiver technische taken, die niet op het politiek vertrouwen, maar op de beroepsbekwaamheid berusten.


title: Zaak T-202/10: Beroep ingesteld op 29 april 2010 — Stichting Woonlinie e.a./Commission

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/50

         Beroep ingesteld op 29 april 2010 — Stichting Woonlinie e.a./Commission
   (Zaak T-202/10)
   2010/C 179/86
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Woonlinie (Woudrichem, Nederland), Stichting Allee Wonen (Roosendaal, Nederland), Woningstichting Volksbelang (Wijk bij Duurstede, Nederland), Stichting WoonInvest (Leidschendam-Voorburg, Nederland), Stichting Woonstede (Ede, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Henny, T. Ottervanger en P. Glazener, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partijen

               —

               Vernietiging van de Beschikking van de Commissie met betrekking tot de bestaande steunregel in overeenstemming met artikel 263 VWEU;

               —

               veroordeling van de Commissie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vragen de nietigverklaring van Beschikking C(2009) 9963 final van de Commissie van 15 december 2009 inzake steunmaatregel E 2/2005 en N 642/2009 (Nederland) — bestaande steun en speciale projectsteun aan woningcorporaties. Ter ondersteuning van hun verzoek roepen verzoeksters 8 middelen in.
   Ten eerste zou de Commissie het recht onjuist hebben toegepast door alle maatregelen als onderdeel van een steunregeling te kwalificeren. Volgens verzoeksters zijn de door de Commissie opgesomde derde en vierde maatregel, ongeacht of deze als steunmaatregel kwalificeren in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, ten onrechte aangemerkt als onderdeel uitmakend van een bestaande steunregeling in de zin van artikel 1, sub d, van Verordening 659/1999 (1). Bijgevolg zou de Commissie haar bevoegdheid hebben overschreden door beide maatregelen mee te nemen in haar onderzoek naar de verenigbaarheid van een bestaande steunregeling met de gemeenschappelijke markt.
   Ten tweede zou de beschikking van de Commissie in zaak E 2/2005 gebaseerd zijn op een onvolledige en kennelijk onjuiste beoordeling van de betreffende nationale wetgeving en relevante feiten. Volgens verzoeksters heeft de Commissie niet onderzocht of er inderdaad een kennelijke fout bestaat bij de definitie van de diensten van algemeen economisch belang in het huidige Nederlandse stelsel voor financiering van sociale huisvesting.
   Ten derde zou de Commissie een onjuiste en onzorgvuldige beoordeling hebben gemaakt in zoverre zij heeft geconcludeerd dat de verhuur van sociale huurwoningen aan personen met betrekkelijk hoge inkomens deel uitmaakt van de aan de woningcorporaties opgedragen publieke taak.
   Ten vierde zou de Commissie blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting en misbruik maken van haar bevoegdheden, voorzover zij van de Nederlandse staat een nieuwe definitie van „sociale huisvesting” verlangt. Volgens verzoeksters overschrijdt de Commissie haar bevoegdheid door haar eigen definitie vast te stellen voor sociale huisvesting als dienst van algemeen economisch belang terwijl Nederland moet geacht worden hierover een ruime beoordelingsvrijheid te hebben om haar beleid op dit gebied zelf te bepalen.
   Ten vijfde zou de Commissie blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting in zoverre zij geen onderscheid heeft gemaakt tussen de definitie van een dienst van algemeen economisch belang en de wijze waarop deze wordt gefinancierd.
   Ten zesde zou de Commissie Beschikking 2005/842/EG (2) hebben miskend door een specifieke omschrijving van de dienst van algemeen economisch belang te verlangen. Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten onrechte vastgesteld dat een lidstaat de dienst van algemeen economisch belang moet definiëren op basis van een inkomensgrens.
   Ten zevende zou de Commissie een beoordelingsfout hebben gemaakt en artikel 5 van Beschikking 2005/842/EG hebben miskend in zoverre zij niet heeft vastgesteld dat de wijze van financiering van de dienst van algemeen economisch belang kennelijk ongeschikt was. Volgens verzoeksters heeft de Commissie nagelaten na te gaan of er, gelet op de definitie van de dienst van algemeen economisch belang, sprake zou kunnen zijn van mogelijke overcompensatie.
   Ten achtste zou de Commissie misbruik hebben gemaakt van de procedure voor de beoordeling van bestaande steunregelingen, door op basis van deze procedure een limitatieve lijst op te leggen van gebouwen die als maatschappelijk vastgoed kwalificeren, waardoor de gebouwen buiten deze lijst niet meer onder de dienst van gemeenschappelijk economisch belang vallen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Beschikking 2005/842/EG van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 2673) (PB L 312, blz. 67).


title: Zaak C-310/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hovioikeus — Finland) — Nike European Operations Netherlands BV/Sportland Oy, in liquidatie [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikelen 4 en 13 — Insolventieprocedure — Nadelige rechtshandelingen — Vordering tot teruggave van betalingen die zijn verricht vóór het tijdstip waarop de insolventieprocedure is geopend — Recht van de lidstaat waar de insolventieprocedure wordt geopend — Recht van een andere lidstaat dat de betrokken handeling beheerst — Recht dat „in het gegeven geval niet voorziet in de mogelijkheid om die handeling te bestrijden” — Bewijslast]

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hovioikeus — Finland) — Nike European Operations Netherlands BV/Sportland Oy, in liquidatie
   (Zaak C-310/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikelen 4 en 13 - Insolventieprocedure - Nadelige rechtshandelingen - Vordering tot teruggave van betalingen die zijn verricht vóór het tijdstip waarop de insolventieprocedure is geopend - Recht van de lidstaat waar de insolventieprocedure wordt geopend - Recht van een andere lidstaat dat de betrokken handeling beheerst - Recht dat „in het gegeven geval niet voorziet in de mogelijkheid om die handeling te bestrijden” - Bewijslast])
   (2015/C 406/10)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin hovioikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nike European Operations Netherlands BV

      Verwerende partij: Sportland Oy, in liquidatie

      Dictum

               1)

               Artikel 13 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing ervan is onderworpen aan de voorwaarde dat de betrokken handeling niet kan worden bestreden op grond van het recht dat op deze handeling van toepassing is (lex causae), gelet op alle omstandigheden van het geval.

               2)

               Voor de toepassing van artikel 13 van verordening nr. 1346/2000 en ingeval degene die verweer voert tegen een vordering tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid van een handeling, een bepaling van het recht dat op deze handeling van toepassing is (lex causae) aanvoert op grond waarvan deze handeling slechts kan worden bestreden onder de in deze bepaling vastgestelde omstandigheden, is het aan deze verweerder om aan te voeren dat van deze omstandigheden geen sprake is en hiervoor het bewijs te leveren.

               3)

               Artikel 13 van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat met de bewoordingen „niet voorziet in de mogelijkheid om die handeling te bestrijden”, naast de geldende insolventiebepalingen van het recht dat op deze handeling van toepassing is (lex causae), ook alle bepalingen en algemene beginselen van dit recht worden bedoeld.

               4)

               Artikel 13 van verordening nr. 1346/2000 moet aldus worden uitgelegd dat degene tegen wie een vordering tot nietigheid, vernietiging of niet-tegenwerpbaarheid van een handeling is ingesteld, moet aantonen dat deze handeling niet kan worden bestreden op basis van het recht dat op deze handeling van toepassing is (lex causae) in zijn geheel. De nationale rechterlijke instantie bij wie een dergelijke vordering is ingesteld, mag de bewijslast voor het bestaan van een bepaling of een beginsel van dit recht op grond waarvan de handeling kan worden bestreden alleen bij de verzoeker leggen, indien zij van oordeel is dat de verweerder in eerste instantie, gelet op de regels die normaliter van toepassing zijn in zijn nationale procesrecht, daadwerkelijk heeft aangetoond dat de betrokken handeling niet kan worden bestreden op grond van ditzelfde recht.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak C-658/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 12 december 2013 — Wilhelm Spitzner, Maria-Luise Spitzner/TUIfly GmbH

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 12 december 2013 — Wilhelm Spitzner, Maria-Luise Spitzner/TUIfly GmbH
   (Zaak C-658/13)
   2014/C 85/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Wilhelm Spitzner en Maria-Luise Spitzner

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 aldus worden uitgelegd dat een buitengewone omstandigheid die resulteert in de vertraging van een vlucht, ook voor een andere, aansluitende vlucht een buitengewone omstandigheid in de zin van deze bepaling vormt wanneer het in een vertraging resulterende gevolg van deze buitengewone omstandigheid louter wegens de operationele organisatie van de luchtvaartmaatschappij zijn weerslag heeft op de latere vlucht?

               2)

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat het begrip „voorkomen (kunnen) worden” niet de buitengewone omstandigheden als zodanig betreft, maar de daaruit voortvloeiende vertraging of annulering van de vlucht?

               3)

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat van luchtvaartmaatschappijen die hun vluchten in een zogenoemd rotatiesysteem uitvoeren, redelijkerwijs kan worden verlangd dat zij tussen de vluchten voorzien in een minimumtijdreserve waarvan de omvang overeenkomt met de in artikel 6, lid 1, sub a-c, van verordening (EG) nr. 261/2004 vastgestelde periodes?

               4)

               Moet artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 aldus worden uitgelegd dat van luchtvaartmaatschappijen die hun vluchten in een zogenoemd rotatiesysteem uitvoeren, redelijkerwijs kan worden verlangd dat zij passagiers wier vlucht wegens een buitengewone gebeurtenis reeds aanzienlijk is vertraagd, niet of later vervoeren om vertraging van aansluitende vluchten te voorkomen?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak T-106/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 januari 2008 — Demp/BHIM — BAU HOW (BAU HOW) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld BAU HOW — Oudere beeldmerken BAUHAUS — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub a) en b), en artikel 73 van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 januari 2008 — Demp/BHIM — BAU HOW (BAU HOW)
   (Zaak T-106/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld BAU HOW - Oudere beeldmerken BAUHAUS - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub a) en b), en artikel 73 van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 64/57)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Demp BV, voorheen Demp Holding BV (Maastricht, Nederland) (vertegenwoordigers: R.-D. Härer, C. Schultze, J. Ossing en C. Weber, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: BAU HOW GmbH (Hattersheim/Okriftel, Duitsland)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 31 januari 2006 (zaak R 92/2004-4) inzake een oppositieprocedure tussen Demp BV en BAU HOW GmbH
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Demp BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.