title: Verzoek van het Landgericht München I van 8 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen WSC Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH en Boots- und Segelzubehör Walter Huber enerzijds en Attenberger Franz anderzijds. (Zaken C-108/97 en C-109/97)

text:
Nr. C 166/4          ~NL1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      31 . 5 . 97
voor staatssteun aan de automobielindustrie, met terug               Verzoek van het Landgericht München I van 8 januari
werkende kracht tot 1 januari 1995 te verlengen, heeft het            1997 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,            WSC Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs
kamerpresident, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, G.                  GmbH en Boots- und Segelzubehör Walter Huber ener
Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur), rechters; advocaat-ge                     enerzijds en Attenberger Franz anderzijds.
neraal : C. O. Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd                             ( Zaken C-108/97 en C-109/97)
administrateur, op 15 april 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als voglt:                                                                   ( 97/C 166/07)
                                                                      Het Landgericht München I heeft bij beschikkingen van
1 . Verklaart nietig bet bij brief van 6 juli 1995 meege             8 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
      deelde besluit van de Commissie om baar besluit van
                                                                      titie op 14 maart 1997, in de gedingen tussen WSC Wind
      23 december 1992, waarbij de communautaire kader               surfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH en
      regeling voor staatssteun aan de automobielindustrie            Boots- und Segelzubehör Walter Huber enerzijds ( zaak
      was verlengd, met terugwerkende kracht tot 1 januari            C-108/97 ) en Attenberger Franz anderzijds ( zaak C-109/
      1 995 te verlengen.                                             97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               gende vragen :
                                                                      1 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 1 , onder c ): (')
(') PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                                                                           Moet artikel 3 , lid 1 , onder c ), aldus worden uitgelegd,
                                                                           dat het volstaat, dat er een mogelijkheid is dat het te
                                                                           ken kan dienen tot aanduiding van de plaats van her
                                                                           komst, of moet deze mogelijkheid concreet voor de
                                                                           hand liggen ( in de zin dat andere soortgelijke onderne
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    mingen dat woord reeds gebruiken om de plaats van
                        van 4 maart 1997
                                                                           herkomst van vergelijkbare goederen aan te duiden, of
                                                                           er althans concrete aanwijzingen zijn , dat zij dit bin
in zaak C-46/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com                       nen afzienbare tijd zullen doen ) of moet het zelfs nodig
          missie van de Europese Gemeenschappen (')                        zijn om dat teken te gebruiken om de plaats van her
                                                                           komst van de betrokken goederen aan te duiden, of
                  (Afdoening zonder beslissing)                            moet er daarnaast nog een gekwalificeerde noodzaak
                           ( 97/C 166/06 )                                 voor het gebruik van die aanduiding van de plaats van
                                                                           herkomst bestaan, daar bijvoorbeeld dergelijke goede
                       (Procestaal: Duits)                                 ren die in die streek worden vervaardigd, in hoog aan
                                                                           zien staan ?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Is het voor een ruimere of restrictievere uitlegging van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            artikel 3 , lid 1 , onder c ), met betrekking tot de aandui
                                                                           ding van de plaats van herkomst van belang, dat
                                                                           krachtens artikel 6, lid 1 , onder b ), de aan het merk
In zaak C-46/96 , Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigde :                 verbonden rechtsgevolgen beperkt zijn ?
E. Röder ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigden : A. C. Jessen en P. F. Nemitz, bij                Vallen onder de in artikel 3 , lid 1 , onder c ), bedoelde
gestaan door H.-J. Rabe en G. M. Berrisch ), betreffende                   aanduidingen van de plaats van herkomst slechts de
een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de                  aanduidingen van de plaats waar de goederen worden
Commissie C(95 ) 3319 def. van 29 november 1995 betref                    vervaardigd , of volstaat het dat die goederen op die
fende fiscale steun op het gebied van afschrijvingen ten                   plaats of vanuit die plaats worden verhandeld, of vol
gunste van Duitse ondernemingen, heeft het Hof, samenge                   staat het bij de vervaardiging van textielproducten dat
steld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F.                zij in het genoemde gebied worden ontworpen, doch
Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L.                    vervolgens elders in het kader van loonwerk worden
Sevón, kamerpresidenten , J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.                  vervaardigd ?
Jann ( rapporteur), H. Ragnemalm, M. Wathelet en R.
Schintgen , rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Co          2 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 3 , eerste zin :
lomer; griffier: R. Grass, op 4 maart 1997 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                Welke eisen stelt die bepaling voor de mogelijkheid om
                                                                           een beschrijvend teken in de zin van artikel 3 , lid 1 ,
                                                                           onder c ), in te schrijven ?
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           In het bijzonder: Zijn die eisen altijd gelijk, of verschil
2.    De Commissie wordt verwezen in de kosten.                            len zij naar gelang van de grootte van de behoefte om
                                                                           het teken vrij te houden ?
i ') PB nr. C 108 van 13 . 4 . 1996 .                                      Is met name de tot dusver in de Duitse rechtspraak ge
                                                                           huldigde opvatting, dat voor beschrijvende tekens
                                                                           waarvoor een behoefte om het teken vrij te houden be
 ---pagebreak--- 31 . 5 . 97             NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 166/5
     staat, een bekendheid bij meer dan 50 % van de be                 Dit specifiek verbod is in strijd met artikel 4 van Richtlijn
     trokken handelskringen vereist en te bewijzen is, ver             90/396/EEG, voor zover het een belemmering vormt voor
     enigbaar met die bepaling ?                                        de ingebruikneming van toestellen waarop de richtlijn van
                                                                        toepassing is en die aan de daarin gestelde essentiële voor
     Stelt die bepaling eisen aan de aard en de wijze waar             schriften voldoen .
     op het door het gebruik verkregen onderscheidend ver
     mogen moet worden vastgesteld ?                                    De redenering dat artikel 5 , punt 10, van DPR 412/93 ver
                                                                        enigbaar is met Richtlijn 90/396/EEG, wegens de daaraan
(') Eerste Richtlijn ( 89/ 104/EEG ) van de Raad van 21 december
    1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lid
                                                                        ten grondslag liggende veiligheidseisen, is ongegrond . De
    staten ( PB 1989 , L 40, blz . 1 ).                                 door de richtlijn vastgestelde essentiële eisen inzake de in
                                                                        stallatie en het gebruik van gastoestellen — ook die van
                                                                        het „ open " type — zijn namelijk exhaustief opgesomd,
                                                                        aangezien daarmee aan alle relevante veiligheidsvoorwaar
                                                                        den is voldaan, zodat bedoelde eisen een dwingend karak
                                                                        ter hebben . In de onderhavige zaak hebben de nationale
Beroep, op 18 maart 1997 ingesteld door Commissie van                   instanties niet langer de mogelijkheid om nationale bepa
  de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                 lingen in stand te laten of vast te stellen, die de eerbiedi
                          ( Zaak C-l 12/97)                             ging van bijkomende eisen voorschrijven, zoniet zouden
                                                                        op onrechtmatige wijze belemmeringen worden opgewor
                             ( 97/C 166/08 )                            pen voor de toepassing en de werking van de interne
                                                                        markt .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 18 maart 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse Re               Eveneens ongegrond is het argument dat artikel 5 , punt 10,
publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                     van DPR 412/93 moet worden beschouwd als een recht
pen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli en H. Stovl                  matige afwijking van het beginsel van vrij verkeer van goe
baek, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,               deren, gebaseerd op de artikelen 36 en 100 A, lid 4, dan
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez                    wel op artikel 129 A van het EG-Verdrag.
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         (!) PB nr. L 196 van 26 . 7. 1990, blz . 15 .
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een re
      geling in te stellen en in stand te laten ingevolge welke
      in bewoonde lokalen alleen„gesloten " verwarmingstoe
      stellen mogen worden geplaatst, wat een impliciet ver
      bod inhoudt op de installatie van verwarmingstoestel              Beroep, op 19 maart 1997 ingesteld door Commissie van
      len van een ander type, die in overeenstemming zijn                   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
      met Richtlijn 90/396/EEG ('), de ingevolge het Ge
                                                                                ( Zaak C-114/97)
      meenschapsrecht op haar rustende verplichtingen niet
      is nagekomen;                                                                                ( 97/C 166/09 )
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de proceskos
      ten .                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 19 maart 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 Middelen en voornaamste argumenten                                      Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                         pen, vertegenwoordigd door A. Caeiro en F. Castillo de la
 Artikel 5 , punt 10, van het Decreet van de President van               Torre, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
 de Republiek van 26 augustus 1993 ( hierna " „ DPR 412/                 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
 93 "), bepaalt dat bij het plaatsen van nieuwe installaties             sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 of de aanpassing van verwarmingsinstallaties waarbij af
 zonderlijke verwarmingstoestellen worden geplaatst, be                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 houdens de gevallen waarin men zich beperkt tot de ver
 vanging van toestellen, verwarmingstoestellen kunnen wor
 den geplaatst die geïsoleerd zijn ten opzichte van de                   — vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje zijn verplich
 bewoonde lokalen, dan wel toestellen van eender welk                         tingen krachtens het Verdrag, in het bijzonder de
 type, voor zover zij buiten, of in passende technische loka                 artikelen 48 , 52 en 59, niet is nagekomen , door de
 len zijn geplaatst.                                                          artikelen 7, 8 en 10 van Ley 23/1992 (') van 30 juli
                                                                              1992 te handhaven, voorzover daarin voor de verle
 Weliswaar verbiedt artikel 5 , punt 10, van DPR 412/93                       ning van een vergunning voor de uitoefening van parti
 niet de verkoop van niet-geïsoleerde verwarmingstoestellen                   culiere veiligheidsdiensten met betrekking tot de zoge
 ( van het „ open " type ), en bevat deze bepaling ook geen al               noemde „ veiligheidsondernemingen " als voorwaarde
 gemeen verbod op de plaatsing van die toestellen, doch                       het bezit van de Spaanse nationaliteit wordt gesteld,
 daartegenover staat dat deze bepaling specifiek, zij het im                 alsmede dat de bestuurders en directeuren in Spanje
 pliciet, de installatie van dergelijke verwarmingstoestellen                 wonen, en met betrekking tot het „veiligheidsperso
 verbiedt in bewoonde lokalen, wanneer het gaat om het                        neel ", dat het de Spaanse nationaliteit heeft;
 aanbrengen van een nieuwe installatie of om de aanpassing
 van een bestaande verwarmingsinstallatie .                               — verweerder in de kosten te verwijzen .


title: Zaak F-101/13: Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — ZZ/EDEO

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/41

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-101/13)
   2013/C 367/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: EDEO

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG van 19 december 2012, dat op 1 juli 2013 in werking is getreden, om de in de Republiek Mauritius tewerkgestelde ambtenaren niet langer de in artikel 10 van bijlage X bij het Statuut bedoelde toelage wegens bijzondere levensomstandigheden toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om met ingang van 1 juli 2013 elke toelage wegens bijzondere levensomstandigheden in de zin van artikel 10 van bijlage X bij het Statuut in te trekken;

               —

               verwijzing van EDEO in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-77/04: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend bĳ arrest van de Cour de cassation (Frankrĳk), Eerste burgerlĳke kamer, van 20 januari 2004, in het geding tussen GIE Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur, Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France, enerzĳds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich España, en Société Pyrénéenne de transit d'automobiles "SOPTRANS" SA, anderzĳds

text:
3.4.2004                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 85/19
a)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-       2.    Is artikel 6, sub 2, van toepassing voor het bepalen van
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  de bevoegde rechter in geval van een vordering tot
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 vrijwaring of tot tussenkomst tussen verzekeraars, en zo
      belast;                                                                ja, is er dan samenhang tussen de verschillende vorderin-
                                                                             gen in de zin van artikel 22 van het Verdrag vereist, of in
b)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-             ieder geval een voldoende band tussen deze vorderingen
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-                  waaruit blijkt dat er geen sprake is van onttrekking aan
      mische activiteiten die geacht worden volledig te zijn                 het forum?
      vrijgesteld;
      of
c)    dat investeringsgoed tot het eind van de herzieningsperio-
      de wordt beschouwd alsof het was gebruikt voor econo-
      mische activiteiten die geacht worden gedeeltelijk te zijn
      belast en gedeeltelijk te zijn vrijgesteld, naar rato van
      de respectieve waarde van de belaste terugverkoop in
      volledige eigendom en de vrijgestelde verpachting voor           Beroep, op 19 februari 2004 ingesteld door Commissie
      een duur van 999 jaar?                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                                                                                dom Luxemburg
(1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                        (Zaak 79/04)
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. PB L 145 van                                 (2004/C 85/36)
    13.6.1977 blz. 1-40.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 februari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door M. Patakia en B. Schima als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend bij
arrest van de Cour de cassation (Frankrijk), Eerste burger-            De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
lijke kamer, van 20 januari 2004, in het geding tussen GIE             dat het het Hof behage:
Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,                1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich                   niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles                       te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/
                  „SOPTRANS” SA, anderzijds                                  40/EG van de Commissie van 8 mei 2002 houdende
                                                                             uitvoeringsbepalingen van richtlijn 92/75/EEG van de
                          (Zaak C-77/04)                                     Raad met betrekking tot de energie-etikettering van
                                                                             elektrische ovens voor huishoudelijk gebruik (1), althans
                          (2004/C 85/35)                                     door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te
                                                                             delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
                                                                             verplichtingen niet is nagekomen;
Bij arrest van 20 januari 2004 (ingekomen ter griffie van het
Hof op 17 februari daaraanvolgend) heeft de Cour de Cassation          2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
(Frankrijk), Eerste burgerlijke kamer, in het geding tussen                  kosten.
GIE Réunion européenne, Société Axa, Société Winterthur,
Compagnie Le Continent, Assurances mutuelles de France,
enerzijds, en Société Zurich Seguros, thans Société Zurich
España, en Société Pyrénéenne de transit d’automobiles „SOP-           Middelen en voornaamste argumenten
TRANS” SA, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 31 december
de volgende vragen:                                                    2002 verstreken.
1.    Valt een vordering tot vrijwaring of tot tussenkomst
      tussen verzekeraars, die niet is gebaseerd op een herverze-
      keringsovereenkomst doch op een cumulatie van verze-             (1) PB L 128 van 15.5.2002, blz. 45.
      keringen of op het bestaan van medeverzekeringen, in
      verzekeringszaken onder de bepalingen van afdeling 3
      van titel II van het Verdrag van Brussel van 27 september
      1968, zoals gewijzigd bij het toetredingsverdrag van
      1978?


title: Zaak C-88/10: Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Italië) — Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale/Seasoft Spa

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/27

      Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Palermo — Italië) — Assessorato del Lavoro e della Previdenza Sociale/Seasoft Spa
      (Zaak C-88/10) (1)

      ()
      (2010/C 288/50)
      Procestaal: Italiaans
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Doorhaling van zaak C-149/99

text:
C 122/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.4.2000
Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie                                Doorhaling van zaak C-373/98 (1)
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                          (Zaak C-70/00)                                                     (2000/C 122/30)
                         (2000/C 122/28)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            de doorhaling in het register gelast van zaak C-373/98:
op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               Republiek.
digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                    (1) PB C 378 van 5.12.1998.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
     termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
     98/36/EG (1) van de Commissie van 2 juni 1998 tot
     wijziging van richtlijn 96/5/EG inzake bewerkte voedings-
     middelen op basis van granen en babyvoeding voor
     zuigelingen en peuters (2), althans door de Commissie niet                     Doorhaling van zaak C-161/99 (1)
     van die bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan
     aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-
     tingen;                                                                                (2000/C 122/31)
— Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
Middelen en voornaamste argumenten                                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-161/99:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk           Republiek.
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht
de betrokken lidstaten de ter uitvoering van een richtlijn
gestelde termijn in acht te nemen. In casu is die termijn             (1) PB C 188 van 3.7.1999.
op 31 december 1998 verstreken zonder dat Ierland de
maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoe-
ring te geven aan de in de conclusies van de Commissie
genoemde richtlijn.
(1) PB L 167, 12.06.1998, blz. 23.
(2) Richtlijn 96/5/EG, Euratom van de Commissie van 16 februari
    1996 (PB L 49, 28.02.1996, blz. 17).
                                                                                Doorhaling van zaak C-149/99 (1)
                                                                                (2000/C 122/32)
               Doorhaling van zaak C-360/98 (1)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                         (2000/C 122/29)                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 januari 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-149/99 (verzoek
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000              J. Blachnitzky tegen Landes-Grundverkehrskommission beim
de doorhaling in het register gelast van zaak C-360/98                Amt der Tiroler Landesregierung.
(verzoek van de Conseil de Prud’hommes de Bobigny om een
prejudiciële beslissing): B. Bauduin en L. Blondeau tegen SA
Renault.
                                                                      (1) PB C 188 van 3.7.1999.
(1) PB C 358 van 21.11.1998.


title: Zaak T-127/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Alvaro Sesma Merino tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2013 in zaak F-125/12, Sesma Merino/BHIM

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/31

         Hogere voorziening ingesteld op 21 februari 2014 door Alvaro Sesma Merino tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2013 in zaak F-125/12, Sesma Merino/BHIM
   (Zaak T-127/14 P)
   2014/C 184/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirerende partij: Alvaro Sesma Merino (El Campello, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 11 december 2013 in zaak F-125/12 en inwilliging van de door rekwirant in die zaak ingediende vorderingen;

               —

               subsidiair, na vernietiging van bovengenoemd arrest, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie;

               —

               nietigverklaring van rekwirants beoordelingsrapport (appraisal report) over 2011 in de versie van 1 februari 2012, alsmede van de e-mails die de verwerende partij op 2 februari 2012 om 14.51 respectievelijk 15.49 uur heeft verzonden, voor zover daarin de doelstellingen van het BHIM voor rekwirant voor de periode van 1 oktober 2011 tot en met 30 september 2012 worden vastgelegd;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling van een passende vergoeding aan rekwirant, welke ter beoordeling van dit Gerecht wordt gelaten, voor de materiële en immateriële schade die hij heeft geleden;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling van alle proceskosten, dat wil zeggen van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie alsook van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut

                           —

                           Rekwirant betoogt dat de vaststelling van doelstellingen, anders dan de in het bestreden arrest verdedigde positie, wel degelijk een maatregel kan zijn die de rechtspositie van de betrokkene rechtstreeks en individueel raakt en rechtstreeks van invloed kan zijn op een bepaalde rechtssituatie.

                           —

                           In dit opzicht stelt rekwirant onder meer dat het Gerecht voor ambtenarenzaken uitsluitend heeft onderzocht of de vaststelling van doelstellingen bindende rechtsgevolgen voor de toekomstige beoordeling van de ambtenaar had, in plaats van te onderzoeken of die vaststelling op zich bindende rechtsgevolgen voor rekwirant had, waarop het antwoord in elk geval bevestigend had moeten zijn. Rekwirant verwijt het Gerecht voor ambtenarenzaken dat het de vaststelling van doelstellingen en rekwirants beoordeling op één hoop heeft gegooid. Bovendien is het in strijd met de zorgplicht en het evenredigheidsbeginsel, en dus met het beginsel van de rechtstaat, dat de ambtenaar een volledig jaar geconfronteerd wordt met eventueel onaanvaardbare werkomstandigheden als gevolg van onaanvaardbare doelstelling, zonder daar rechtstreeks tegen te kunnen opkomen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het fundamentele recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming overeenkomstig artikel 6, lid 1, van het EVRM en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten

                           —

                           Rekwirant betoogt dat er sprake is van schending van het fundamentele recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming, op grond van het ontbreken van een onderzoek ten gronde. Ook is er sprake van schending van andere fundamentele rechten en vormt die schending in elk geval een bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut. De verwijzing naar een latere beoordeling is in strijd met het fundamentele recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de wetten van de logica

                           —

                           Rekwirant betoogt in dit verband dat het in strijd is met de wetten van de logica om de vaststelling van doelstellingen aan te merken als een maatregel ter voorbereiding van de beoordeling.

                           —

                           Ditzelfde geldt voor de verklaring van het Gerecht voor ambtenarenzaken dat een vaststelling van doelstellingen onder bepaalde voorwaarden kan worden aangemerkt als bezwarend besluit in de zin van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut. Het onderzoek van die voorwaarden zou echter juist een onderzoek van de gegrondheid vormen. Het Gerecht voor ambtenarenzaken erkent dus de noodzaak van een mogelijkheid van rechterlijke bescherming, die het vervolgens echter wegens niet-ontvankelijkheid afwijst, hetgeen onlogisch is.


title: Beroep, op 13 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen SA Royale Belge e.a. (Zaak C-76/95)

text:
24 . 6 . 95           I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 159/ 13
       mingen die , aangezien zij nagenoeg dezelfde kwalitatieve       — Onbevoegdheid : Door Verordening ( EG ) nr . 3303/94
      en kwantitatieve kenmerken hebben, zich jegens de                    worden ten aanzien van de drie betrokken landen
      gebruikers in grote mate als een eenheid presenteren;                maatregelen genomen die afwijken van Verordening
                                                                           ( EEG ) nr . 404/93 . Deze bevoegdheid behoorde volgens
c ) toestaat dat de vraag naar diensten in de sector van de                artikel 149 , lid 3 , van de Toetredingsakte toe aan de
       bejaardenhulp naar de onder b ) bedoelde ondernemin                Raad en niet aan de Commissie .
       gen wordt geleid ;
                                                                       — Onvoldoende motivatie .
d ) ondernemingen verplicht op eigen kosten diensten te
       verrichten die accessoir zijn aan de diensten die zij tegen     (') PB nr . L 341 van 30 . 12 . 1994 , blz . 46 .
       vergoeding aanbieden;
e ) aanleiding geeft tot afspraken waarbij de ondernemin
       gen die niet bij dit systeem zijn aangesloten , worden
       verplicht op eigen kosten accessoire diensten bij de door
       hen verrichte prestaties te leveren en de kosten van die        Beroep, op 13 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
       diensten op de gebruikers af te wentelen ;                         Europese Gemeenschappen tegen SA Royale Beige e. a.
                                                                                ( Zaak C-76/95 )
f) er aldus toe leidt, dat de gebruikers de economische last                                      ( 95/C 159/26 )
       gaan dragen van dergelijke diensten , die kosteloos zijn
       wanneer /. ij worden verleend door ondernemingen die
       aan de overeenkomst deelnemen ?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 maart 1995 beroep ingesteld tegen SA Royale Beige ,
                                                                       handelend voor eigen rekening en voor rekening van de
                                                                       volgende verzekeringsmaatschappijen : 1 . SA Assurances
                                                                       générales de France, 2 . Caisse nationale de prévoyance, 3 .
                                                                       Les Mutuelles du Mans , 4 . SA Assurantie van de Belgische
                                                                       Boerenbond , 5 . SA Hannover, 6 . AG-Securitas en 7.
Beroep, op 14 maart 1995 ingesteld door Koninkrijk België              Condor, door Commissie van de Europese Gemeenschap
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     pen, vertegenwoordigd door J. Currall , lid van haar
                          ( Zaak C-71 /95 )
                                                                       juridische dienst, als gemachtigde , bijgestaan door J. - L.
                                                                       Fagnart, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
                            ( 95/C 159/25 )                            Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
op 14 maart 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de               deert dat het den Hove behage verweerster te veroordelen
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België , verte                tot betaling van :
genwoordigd door J. Devadder, bestuursdirecteur bij het
Ministerie van Buitenlandse zaken , Buitenlandse Handel en             — het kapitaal dat de Commissie verschuldigd is ingevolge
Ontwikkelingssamenwerking, als gemachtigde , domicilie                      artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Ambassade van                          Europese Gemeenschappen , ten gevolge van de beroeps
België , rue des Girondins 4 .                                              ziekte van L. , gewezen ambtenaar van de Commissie ;
                                                                       — de moratoire interessen, overeenkomstig artikel 1 ,
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                             punt 2 , van de Overeenkomst, met ingang van 6 mei
                                                                            1994, datum waarop de Commissie de verzekeraars in
Verordening ( EG ) nr. 3303/94 van de Commissie van                         gebreke heeft gesteld ;
2 1 december 1 994 houdende overgangsmaatregelen voor de
 invoer van bananen in Oostenrijk, Finland en Zweden ( 1 ) te          — haar te verwijzen in de kosten van het geding, overeen
vernietigen en de Commissie tot de kosten te veroorde                      komstig artikel 69 , lid 2, van het Reglement voor de
 len .                                                                      procesvoering van het Hof.
 Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
— Discriminatie : Artikel 4 van Verordening ( EG ) nr . 3303/          De zaak is bij het Hof aanhangig gemaakt op basis van een
       94 wijkt duidelijk af van artikel 19 van Verordening            arbitragebeding in de verzekeringsovereenkomst, die ertoe
       ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad ; elk van de betrokken           strekt de financiële gevolgen te dekken van de statutaire
       landen krijgt een afzonderlijk contingent zonder boven         verplichtingen die op de Gemeenschappen rusten wegens
       dien de verdeling die wrerd opgenomen in artikel 19 van         ongevallen en beroepsziekten van hun personeelsleden .
       Verordening ( EEG ) nr . 404/93 . Door het instellen van        Partijen zijn het niet eens over de vraag, of de verzekeraars
       dergelijk specifiek systeem , treedt een discriminatie op       op basis van de verzekeringsovereenkomst de regelmatig
       tussen de verschillende marktdeelnemers naargelang               heid kunnen betwisten van het door de medische commissie
       deze gevestigd zijn in een oorspronkelijke Lid-Staat van         uitgebrachte advies .
       de Europese Unie of in een Lid-Staat die toegetreden is
       op 1 januari 1995 .


title: Zaak C-79/07: Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/34

         Beschikking van de president van het Hof van 8 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-79/07) (1)

   (2007/C 297/63)

      Procestaal: Maltees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak C-275/05: Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van 12 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alois Kibler jun. en Land Baden-Württemberg, in het geding geroepen partijen: Manfred Ott en Konrad Leiprecht

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/7

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Sigmaringen van 12 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Alois Kibler jun. en Land Baden-Württemberg, in het geding geroepen partijen: Manfred Ott en Konrad Leiprecht
   (Zaak C-275/05)
   (2005/C 229/14)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Sigmaringen heeft bij beschikking van 12 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 2005, in het geding tussen Alois Kibler jun. en Land Baden-Württemberg, in het geding geroepen partijen: Manfred Ott en Konrad Leiprecht, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Is een nationale regeling van een lidstaat, op grond waarvan bij de teruggave van een verpacht bedrijfsdeel de desbetreffende referentiehoeveelheid voor de voor de melkproductie gebruikte gronden van het bedrijf van de pachter tezamen met het bedrijfsdeel weer op de verpachter overgaan, ook wanneer laatstbedoelde op het tijdstip van de teruggave geen melkproducent meer is en niet voornemens is zelf nog melk te produceren of opnieuw aan een melkproducent te verpachten, verenigbaar met artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 857/84 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 590/85 (2), en met artikel 7, punten 2, 3 en 4, van verordening (EEG) nr. 1546/88 (3)?

               2)

               Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: is een nationale regeling van een lidstaat, op grond waarvan in geval van beëindiging van de pacht, ook wanneer deze vrijwillig gebeurt, de referentiehoeveelheid volledig bij de pachter van het bedrijfsdeel blijft, verenigbaar met artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 857/84, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 590/85, en met artikel 7, punt 4, van verordening (EEG) nr. 1546/88?

      (1)  PB L 90, blz. 13.

      (2)  PB L 68, blz. 1.

      (3)  PB L 139, blz. 12.


title: Zaak T-307/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 januari 2009 — Hansgrohe/BHIM (AIRSHOWER) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AIRSHOWER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 januari 2009 — Hansgrohe/BHIM (AIRSHOWER)
   (Zaak T-307/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AIRSHOWER - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 55/41)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Hansgrohe AG (Schiltach, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Weidert en J. Zehnsdorf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en S. Schäffner, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 mei 2007 (zaak R 1281/2006-1) betreffende een aanvraag tot inschrijving van het woordteken AIRSHOWER als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hansgrohe AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak T-8/11: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Bank Kargoshaei e.a./Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Gewettigd vertrouwen — Heronderzoek van vastgestelde beperkende maatregelen — Beoordelingsfout — Gelijke behandeling — Rechtsgrondslag — Wezenlijke vormvoorschriften — Evenredigheid — Eigendomsrecht” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/31

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Bank Kargoshaei e.a./Raad
   (Zaak T-8/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Gewettigd vertrouwen - Heronderzoek van vastgestelde beperkende maatregelen - Beoordelingsfout - Gelijke behandeling - Rechtsgrondslag - Wezenlijke vormvoorschriften - Evenredigheid - Eigendomsrecht)
   2013/C 325/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Bank Kargoshaei (Teheran, Iran); Bank Melli Iran Investment Company (Teheran); Bank Melli Iran Printing and Publishing Company (Teheran); Cement Investment & Development Co. (Teheran); Mazandaran Cement Company (Teheran); Melli Agro-chemical Company (Teheran); en Shomal Cement Co. (Teheran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Defalque en S. Woog, vervolgens L. Defalque en C. Malherbe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 281, blz. 81), verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB (PB L 319, blz. 71), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en anderzijds een verzoek tot nietigverklaring van alle latere verordeningen of besluiten tot aanvulling of tot wijziging van een van de bestreden handelingen, die van kracht zijn op de datum waarop de mondelinge behandeling wordt gesloten

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsook die van Bank Kargoshaei, Bank Melli Iran Investment Company, Bank Melli Iran Printing and Publishing Company, Cement Investment & Development Co., Mazandaran Cement Company, Melli Agro-chemical Company en Shomal Cement Co.

               3.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-329/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — Alexandre Achughbabian/Préfet du Val-de-Marne (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Gemeenschappelijke normen en procedures inzake terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen — Nationale regeling op grond waarvan in geval van illegaal verblijf gevangenisstraf en geldboete worden opgelegd)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Paris — Frankrijk) — Alexandre Achughbabian/Préfet du Val-de-Marne
   (Zaak C-329/11) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2008/115/EG - Gemeenschappelijke normen en procedures inzake terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen - Nationale regeling op grond waarvan in geval van illegaal verblijf gevangenisstraf en geldboete worden opgelegd)
   2012/C 32/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alexandre Achughbabian

      Verwerende partij: Préfet du Val-de-Marne

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d’appel de Paris — Uitlegging van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98) — Verenigbaarheid van een nationale regeling krachtens welke aan een onderdaan van een derde land een gevangenisstraf wordt opgelegd op de enkele grond dat hij illegaal het nationale grondgebied is binnengekomen en aldaar illegaal verblijft — Inbewaringstelling met het oog op terugleiding tot aan de grens — Eventuele onregelmatigheid van de inverzekeringstelling

      Dictum

   Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet aldus worden uitgelegd dat zij

               —

               zich verzet tegen een regeling van een lidstaat waarbij illegaal verblijf wordt tegengegaan met strafrechtelijke sancties, voor zover die regeling toestaat dat een gevangenisstraf wordt opgelegd aan een onderdaan van een derde land die weliswaar illegaal op het grondgebied van die lidstaat verblijft en niet bereid is dat grondgebied vrijwillig te verlaten, doch op wie niet de in artikel 8 van deze richtlijn bedoelde dwangmaatregelen zijn toegepast en voor wie, in geval van vreemdelingenbewaring met het oog op de voorbereiding en de uitvoering van zijn verwijdering, de maximale duur van die bewaring nog niet is verstreken; en

               —

               zich niet verzet tegen een dergelijke regeling voor zover deze toestaat dat een gevangenisstraf wordt opgelegd aan een onderdaan van een derde land op wie de bij die richtlijn ingestelde terugkeerprocedure is toegepast en die, zonder geldige reden om niet terug te keren, illegaal op dat grondgebied verblijft.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak T-286/07: Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Torres/BHIM — Torres de Anguix (TORRES de ANGUIX)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/16

         Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Torres/BHIM — Torres de Anguix (TORRES de ANGUIX)
   (Zaak T-286/07)
   (2007/C 235/30)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Miguel Torres, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Torres de Anguix, SL
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau van 2 mei 2007 in zaak R 707/2006-2 te vernietigen met verwijzing van het Bureau in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Torres de Anguix, SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „TORRES de ANGUIX” voor waren en diensten van de klassen 33, 35 en 39 (aanvraag nr. 3.283.652)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „TORRES” (gemeenschapsmerk nr. 1.752.526) voor waren van klasse 33 en vele andere gemeenschaps-, nationale en internationale merken waarin het woord „TORRES” alleen of samen met andere woorden of tekens voorkomt

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag tot inschrijving van het aangevraagde merk

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing houdende afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-292/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Regensburg (Duitsland) op 11 juni 2010 — G/Cornelius de Visser

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Regensburg (Duitsland) op 11 juni 2010 — G/Cornelius de Visser
   (Zaak C-292/10)
   ()
   2010/C 346/38
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Regensburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: G

      Verwerende partij: Cornelius de Visser

      Prejudiciële vragen

               a)

               Staan artikel 6, lid 1, eerste alinea, eerste zinsdeel, van het Verdrag betreffende de Europese Unie in de versie van het Verdrag van Lissabon (hierna: EU-Verdrag) juncto artikel 47, lid 2, eerste zin, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) (1) of andere Europese bepalingen in de weg aan een zogenoemde openbare betekening naar nationaal recht (conform §§ 185 tot en met 188 van het Duitse wetboek van burgerlijke rechtsvordering, door de kennisgeving van de betekening voor de duur van één maand te afficheren op het daarvoor bestemde bord bij de rechterlijke instantie die de betekening beveelt), indien de verweerder in een (beginnende) civiele procedure weliswaar op zijn website een adres binnen het grondgebied van de Europese Unie (hierna: grondgebied van de Unie) opgeeft, maar een betekening aan dat adres niet mogelijk is bij gebreke van een verblijfplaats van verweerder aldaar en ook overigens niet kan worden vastgesteld waar de verweerder op dit moment verblijft?

               b)

               Voor het geval dat de vraag sub a bevestigend wordt beantwoord:
               Is de nationale rechter dan gehouden de nationale bepalingen die een openbare betekening toestaan, conform de bestaande rechtspraak van het Hof (laatstelijk arrest van 12 januari 2010, C-341/08, Petersen, nog niet gepubliceerd in de Jurispr.) buiten toepassing te laten, ook indien het nationale recht de bevoegdheid daartoe slechts toekent aan het Duitse Bundesverfassungsgericht (constitutionele rechter)?
               en
               Moet verzoekster, om haar rechten te kunnen uitoefenen, aan de rechterlijke instantie een nieuw adres van de verweerder meedelen voor een nieuwe betekening van het gedinginleidende stuk, aangezien naar nationaal recht de procedure zonder openbare betekening en zonder informatie over de verblijfplaats van de verweerder niet kan plaatsvinden?

               c)

               Voor het geval dat de vraag sub a ontkennend wordt beantwoord: Staat artikel 26, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (hierna: „verordening nr. 44/2001”) (2) in casu in de weg aan het wijzen van een verstekvonnis overeenkomstig § 331 van het Duitse wetboek van burgerlijke rechtsvordering, dus aan de afgifte een executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen in de zin van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (hierna: „verordening nr. 805/2004”), voor zover de veroordeling tot betaling van smartengeld ten bedrage van ten minste 20 000,00 EUR wordt gevorderd, vermeerderd met rente, en advocatenkosten ten bedrage van 1 419,19 EUR vermeerderd met rente?
               Voor de onderstaande vragen geldt telkens de voorwaarde dat verzoekster het geding op grond van de antwoorden van het Hof op de vragen sub a tot en met c kan voortzetten:

               d)

               Is verordening nr. 44/2001, gezien artikel 4, lid 1, en artikel 5, punt 3, van deze verordening, ook van toepassing in situaties waarin de verweerder in een civiele procedure, tegen wie wegens het beheer van een website een vordering is ingesteld tot staking, informatieverstrekking en betaling van smartengeld, weliswaar (vermoedelijk) burger van de Unie is als bedoeld in artikel 9, tweede zin, EU-Verdrag, maar zijn verblijfplaats onbekend is en het om die reden ook denkbaar, maar geenszins zeker is, dat hij zich thans bevindt buiten het grondgebied van de Unie en tevens buiten het overige toepassingsgebied van het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Lugano op 16 september 1988 (hierna: „Verdrag van Lugano”), en tevens de precieze standplaats van de server waarop de website is opgeslagen, onbekend is, maar het voor de hand ligt dat deze zich binnen het grondgebied van de Unie bevindt?

               e)

               Indien verordening nr. 44/2001 in deze situatie van toepassing is: Moet de uitdrukking „plaats waar het schadebrengende feit zich kan voordoen” in artikel 5, punt 3, van verordening nr. 44/2001 in het geval van (dreigende) schendingen van persoonlijkheidsrechten door de inhoud van een website aldus worden uitgelegd,
               dat de betrokkene (hierna: „verzoekster”) tegen de beheerder van de website (hierna: „verweerder”), ongeacht waar (binnen of buiten het grondgebied van de Unie) deze gevestigd is, ook een vordering tot staking, informatieverstrekking en schadevergoeding kan instellen bij de gerechten van elke lidstaat waar die website kan worden opgeroepen,
               of
               is voor de bevoegdheid van de gerechten van een lidstaat waarin de verweerder niet is gevestigd, of indien er geen aanwijzingen zijn voor een verblijf van verweerder op het grondgebied van deze lidstaat, naast de louter technische mogelijkheid om die website op te roepen ook vereist dat er tussen de gelaakte inhoud of de website en de forumstaat een bijzondere band bestaat?

               f)

               Indien een dergelijke bijzondere band vereist is: Welke criteria zijn bepalend voor die band?
               Is het beslissend dat de website door de beheerder ervan doelbewust (ook) is gericht tot de internetgebruikers in de forumstaat, of volstaat het dat de op de website te raadplegen informatie objectief een band heeft met die staat, in die zin dat een conflict tussen tegenstrijdige belangen — het belang van verzoekster bij de eerbiediging van haar persoonlijkheidsrecht en het belang van de beheerder bij de vormgeving van zijn website — in de omstandigheden van het concrete geval, met name op grond van de inhoud van de website, zich in de forumstaat daadwerkelijk kan hebben voorgedaan of zich kan voordoen respectievelijk zich heeft voorgedaan doordat één of meer bekenden van degene wiens persoonlijkheidsrecht wordt geschonden, kennis hebben genomen van de inhoud van de website?

               g)

               Is het voor de vaststelling van de bijzondere band van belang hoe vaak de website in de forumstaat is opgeroepen?

               h)

               Voor het geval dat de verwijzende rechter na bovenstaande vragen bevoegd is om van deze vordering kennis te nemen: Zijn de rechtsbeginselen van het arrest van het Hof van 7 maart 1995 (Shevil e.a., zaak C-68/93, Jurispr. blz. I-415) tevens van toepassing op de boven geschetste situatie?

               i)

               Indien voor de bevoegdheid geen bijzondere band vereist is, of indien daarvoor volstaat dat de gelaakte informatie objectief een band heeft met de forumstaat, in die zin dat een conflict tussen de tegenstrijdige belangen in de omstandigheden van het concrete geval, met name op grond van de inhoud van de website, zich in de forumstaat daadwerkelijk kan hebben voorgedaan of zich kan voordoen respectievelijk zich heeft voorgedaan doordat één of meer bekenden van degene wiens persoonlijkheidsrecht wordt geschonden, kennis hebben genomen van de inhoud van de website, en voor een dergelijke band niet vereist is dat de betrokken website in de forumstaat een minimumaantal keren is opgeroepen, of indien verordening nr. 44/2001 niet van toepassing is op de onderhavige casus:
               Moet artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (hierna: „richtlijn inzake elektronische handel”) (3) aldus worden uitgelegd, dat aan die bepalingen een conflictenrechtelijke betekenis moet worden toegekend, in die zin dat zij ook in het burgerlijk recht de verplichting meebrengen om uitsluitend het recht van het land van herkomst toe te passen, waarbij de nationale collisieregels opzij worden geschoven,
               of
               vormen die bepalingen een correctief op materieelrechtelijk vlak, waardoor het materieelrechtelijke resultaat van het overeenkomstig de nationale collisieregels toepasselijke recht inhoudelijk gewijzigd wordt en wordt gereduceerd tot de vereisten van het land van herkomst?

               j)

               Indien artikel 3, leden 1 en 2, van de richtlijn inzake elektronische handel een conflictenrechtelijk karakter heeft:
               Verplichten die bepalingen enkel tot de uitsluitende toepassing van het materiële recht van het land van herkomst of ook tot de toepassing van de aldaar geldende collisieregels, zodat terugverwijzing door het recht van het land van herkomst naar het recht van het land van bestemming mogelijk blijft?

               k)

               Indien artikel 3, leden 1 en 2, van de richtlijn inzake elektronische handel een conflictenrechtelijk karakter heeft:
               Is voor de bepaling van de vestigingsplaats van de aanbieder van de dienst van belang de (vermoedelijke) actuele verblijfplaats, de verblijfplaats bij het begin van de publicatie van de foto’s van verzoekster of de (vermoedelijke) standplaats van de server waarop de website is opgeslagen?

      (1)  PB L 303, blz. 1.

      (2)  PB L 12, blz. 1.

      (3)  PB L 178, blz. 1.


title: Zaak T-164/99: Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door A. Leroy tegen Raad van de Europese Unie

text:
2.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/21
Volgens verzoekster gaat het om een typische steunmaatregel,             tweede alinea, van de algemene aankondiging van verkiezin-
en ligt voor de hand dat het om werkings- en reddingssteun               gen, op 27 januari 1999, voorzover 21 personen die niet
gaat, zodat voormelde termijn van twee maanden als redelijk              stemgerechtigd waren in de zin van de toepasselijke reglemen-
is te beschouwen.                                                        taire bepalingen, bij de betwiste verkiezingen hun stem hebben
                                                                         uitgebracht en deze stemmen de resultaten inzake de toeken-
                                                                         ning van het aantal zetels aan de verschillende lijsten hebben
(1) PB C 368 van 23.12.1994.                                             kunnen beïnvloeden.
(2) PB C 205 van 5.7.1997.
                                                                         Zij stellen tevens schending van artikel 1, eerste en vierde
                                                                         alinea, van bijlage II bij het Statuut, van artikelen 3, punt 1,
                                                                         tweede alinea, en 6 van de regeling betreffende de samenstelling
                                                                         en werkwijze van het personeelscomité, van de artikelen 14,
                                                                         sub b en c, van de procedure voor de verkiezing van de
                                                                         afdeling Brussel van het personeelscomité, vastgesteld door
Beroep, op 19 juli 1999 ingesteld door L. Dricot-Daniele,                de algemene vergadering van 19 januari 1999, en van de
P. De Palma en C. Hamptaux tegen de Commissie van de                     artikelen 2, tweede alinea, en 4, tweede alinea, van de algemene
                   Europese Gemeenschappen                               aankondiging van verkiezingen, voorzover 27 schriftelijk
                                                                         uitgebrachte stemmen buiten de termijn zijn binnengekomen,
                                                                         doordat die stemgerechtigden hun stembiljet te laat hadden
                          (Zaak T-162/99)                                ontvangen.
                          (1999/C 281/40)                                Verzoeksters stellen tenslotte schending van artikel 14, laatste
                                                                         alinea, van de regeling betreffende de samenstelling en werk-
                                                                         wijze van het personeelscomité en van artikel 32 van het
                          (Procestaal: Frans)                            intern reglement van het plaatselijk personeelscomité van
                                                                         Brussel van 24 april 1990, voorzover de aanwijzingen voor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                het centrale comité en voor de statutaire of administratieve
schappen is op 19 juli 1999 beroep ingesteld tegen de                    organen zijn verricht door een plaatselijk personeelscomité dat
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Dricot-                 geconstitueerd is op basis van de resultaten van verkiezingen
Daniele, P. De Palma en C. Hamptaux, allen wonende te                    die onregelmatigheden vertonen. Volgens verzoeksters hebben
Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel,            deze onregelmatigheden de verdeling van de zetels tussen de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                  verschillende lijsten kunnen wijzigen, en bijgevolg de verdeling
C. Kremer, rue Heinrich Heine 6, advocaat aldaar.                        van de zetels in het centrale personeelscomité en in de andere
                                                                         administratieve of statutaire organen waarvoor het centrale
                                                                         personeelscomité leden diende aan te wijzen.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— de verkiezingen voor het personeelscomité van de plaatse-
     lijke afdeling van Brussel van 9, 10 en 11 maart 1999 en
     de aanwijzingen en voorstellen die het comité ingevolge
     die verkiezingen aan het centrale personeelscomité en aan
     de andere statutaire en administratieve organen heeft
     gedaan, nietig te verklaren;                                        Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door A. Leroy tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie
— voorzover nodig, enerzijds de nalatigheid van de Commis-
     sie om voornoemde verkiezingen nietig te verklaren, vast                                    (Zaak T-164/99)
     te stellen, en te verklaren dat het personeelscomité van de
     plaatselijke afdeling van Brussel, samengesteld overeen-
     komstig de resultaten van de verkiezingen van 9, 10, en                                     (1999/C 281/41)
     11 maart 1999, zoals die door het kiesbureau van
     23 maart 1999 zijn bekendgemaakt, niet rechtsgeldig is                                       (Procestaal: Frans)
     geconstitueerd en dat bijgevolg de aanwijzingen en/of
     voorstellen voor aanwijzing die dat comité aan het centrale
     personeelscomité en aan de statutaire en administratieve            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     organen heeft gedaan, niet geldig zijn en, anderzijds, de           schappen is op 9 juli 1999 beroep tegen de Raad van de
     afwijzing van verzoeksters’ klachten nietig te verklaren;           Europese Unie ingesteld door A. Leroy, wonende te Grimber-
                                                                         gen (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo-
— verweerster te verwijzen in de kosten van deze instantie.              caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — het onwettige karakter te erkennen van het besluit van de
Verzoeksters stellen in de eerste plaats schending van artikel 1,            Raad van 1 mei 1999 houdende vaststelling van de
vierde alinea, van (bijlage II bij) het Statuut, van artikel 7 van           modaliteiten voor de opneming van het Schengen-
de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsle-               Secretariaat in het Secretariaat-Generaal van de Raad, en
den van de Gemeenschappen, van de artikelen 4, punt 2 en 6,                  dit besluit bijgevolg nietig te verklaren;
van de regeling betreffende de samenstelling en werkwijze van
het personeelscomité van 22 oktober 1997 en van artikel 2,               — verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 281/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.10.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      (7Q7) zijn uitgerust met nieuwe motoren met een omloopver-
                                                                        houding van minder dan 3, met ingang van 4 mei 2000 niet
Het bestreden besluit is hetzelfde als dat van zaak T-107/99,           meer in EU-registers worden ingeschreven en, indien zij buiten
Garcia Retortillo (1). De middelen en voornaamste argumenten            de EU zijn ingeschreven, met ingang van 1 april 2002 niet
komen overeen met die welke in die zaak zijn aangevoerd.                meer worden geëxploiteerd op luchthavens binnen de EU.
                                                                        Geen van deze met nieuwe motoren uitgeruste 707-toestellen
                                                                        zal vóór 4 mei 2000 gereed zijn voor inscrijving in de EU.
Tot staving van zijn verzoek beroept verzoeker zich op                  De met nieuwe motoren uitgeruste 707-toestellen voldoen
schending van artikel 7 van protocol nr. 2 bij het Verdrag van          evenwel aan de geluidsnormen die gelden voor andere vliegtui-
Amsterdam, van de artikelen 27 en 39 van het Statuut en van             gen waarvan de exploitatie krachtens de bestreden verordening
het non-discriminatiebeginsel, alsmede op de omstandigheid              nog wel is toegestaan.
dat de Raad bij de vaststelling van het besluit van 1 mei
1999 zou hebben gedwaald ten aanzien van het recht.
Deze rechtsdwaling betreft met name het ontbreken van een               Verzoeksters betogen dienaangaande, dat de omloopverhou-
objectieve rechtvaardigingsgrond voor het feit dat 2 oktober            ding niet zegt over de geluidhinder of de vervuiling die een
1997 als peildatum gold — personen die op die datum bij het             met nieuwe motoren uitgerust vliegtuig veroorzaakt. De
Schengen-Secretariaat werkzaam waren, kwamen in aanmer-                 toepassing van een op de omloopverhouding gebaseerd crite-
king voor opneming in het secretariaat van de Raad — en                 rium houdt geen verband met een verantwoorde technische
de wijze waarop verzoekers contract voor onbepaalde tijd                doelstelling en moet als willekeurig worden aangemerkt.
is beëindigd.                                                           Bovendien stelt de verordening geen geluidsnorm vast en zou
                                                                        zij Omega’s vliegtuigen ook benadelen indien deze volkomen
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB.                                    stil zouden zijn. Zoals Omega’s vliegtuigen door 7Q7 met
                                                                        nieuwe motoren worden uitgerust, veroorzaken zij minder,
                                                                        althans niet meer, geluidhinder dan veel vliegtuigen die
                                                                        krachtens de bestreden verordening nog wel in de EU mogen
                                                                        worden geëxploiteerd; tevens veroorzaken zij minder vervui-
                                                                        ling dan andere vliegtuigen die nog jaren in de EU mogen
                                                                        worden geëxploiteerd.
Beroep, op 9 juli 1999 ingesteld door Omega Air Limited
   en Seven Q Seven Inc. tegen Raad van Europese Unie                   Op grond hiervan stellen verzoeksters dat de bestreden
                                                                        verordening:
                        (Zaak T-165/99)
                                                                        — de waarde van Omega’s 707-toestellen onmiddellijk met
                                                                             ten minste circa 30 % vermindert;
                         (1999/C 281/42)
                                                                        — de aanzienlijke investeringen van beide verzoeksters in
                        (Procestaal: Engels)                                 het beproevings- en recertificeringsprogramma van 7Q7
                                                                             tenietdoet;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               — de uitvoering van hun sinds 1992 lopende motorvervan-
schappen is op 9 juli 1999 beroep tegen de Raad van de                       gingsprogramma voor vijf vliegtuigen belet, alsook de
Europese Unie ingesteld door Omega Air Limited en Seven Q                    voorgenomen vervanging van de motoren bij andere
Seven Inc., vertegenwoordigd door D. Vaughan QC, A. Robert-                  vliegtuigen, met als gevolg derving van extra inkomsten,
son en M. Offer, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     gelet op de verlengde levensduur van niet nieuwe motoren
ten kantore van Faltz & Kremer, advocaten aldaar, Rue Heine 6.               uitgeruste vliegtuigen;
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    — voor hen verliezen en schade met zich brengt, waaronder
                                                                             de kosten gemaakt wegens pogingen om te bewerkstel-
— verordening (EG) nr. 925/1999 van de Raad nietig te                        ligen, dat de bestreden verordening vliegtuigen met nieuwe
    verklaren voorzover zij vliegtuigen betreft die zijn uitgerust           motoren met een omloopverhouding van minder dan 3
    met geheel nieuwe motoren met een omloopverhouding                       niet zou verbieden.
    van minder dan 3;
— een schadevergoeding vast te stellen overeenkomstig de
    artikelen 235 en 288, lid 2, EG-Verdrag;                            Volgens verzoeksters schendt de bestreden verordening niet
                                                                        alleen de motiveringsverplichting van artikel 235 van het
— de Raad in de kosten te verwijzen.                                    Verdrag en algemene beginselen als het non-
                                                                        discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het vert-
                                                                        rouwensbeginsel, maar ook de Algemene Overeenkomst be-
Middelen en voornaamste argumenten                                      treffende tarieven en handel (GATT), de Overeenkomst inzake
                                                                        technische handelsbelemmeringen en het Verdrag van Chicago.
Verzoeksters vorderen nietigverklaring van verordening (EG)
nr. 925/1999 van de Raad (1), voorzover zij vliegtuigen die
zijn uitgerust met geheel nieuwe motoren met een omloopver-             (1) PB 1999, L 115 van 4 mei 1999, blz. 1.
houding van minder dan 3 verbiedt, doch deze wel toelaat
indien de omloopverhouding 3 of meer is. Als gevolg van deze
verordening kunnen Boeing 707 vliegtuigen van de eerste
verzoekster (Omega), wanneer zij door de tweede verzoekster


title: Zaak C-338/05 P: Hogere voorziening, op  19 september 2005  ingesteld door Front national, M. F. Stirbois, B. Gollnisch, C. Lang, J.C. Martinez, P. Claeys, K. Dillen en M. Borghezio tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van  11 juli 2005  in zaak T-17/04, Front national e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/9

         Hogere voorziening, op 19 september 2005 ingesteld door Front national, M. F. Stirbois, B. Gollnisch, C. Lang, J.C. Martinez, P. Claeys, K. Dillen en M. Borghezio tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-17/04, Front national e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-338/05 P)
   (2005/C 315/16)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 september 2005 hogere voorziening ingesteld door Front national e.a., vertegenwoordigd door W. de Saint-Just, advocaat, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 11 juli 2005 in zaak T-17/04, Front national e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie.
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage de bestreden beschikking van 11 juli 2005 te vernietigen, en daaraan alle gevolgen rechtens te verbinden.
   Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwiranten, een politieke partij, het Front national, en leden van het Europees Parlement die tot verschillende nationale politieke partijen behoren (Front national, Lega Nord, Vlaams Blok) hebben het Gerecht om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 2004/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het statuut en de financiering van politieke partĳen op Europees niveau (1) verzocht, met name op grond van onwettigheid, schending van de beginselen van gelijkheid, transparantie, politiek pluralisme, en subsidiariteit, en vermoeden van misbruik van procedureregels.
   Het Gerecht heeft in de bestreden beschikking van 11 juli 2005 om te beginnen geoordeeld dat het Front national door de bestreden verordening rechtstreeks werd geraakt (punt 48). Daarentegen stelde het Gerecht dat de rekwiranten welke lid van het Parlement zijn door de bestreden verordening niet rechtstreeks werden geraakt (punt 52). Nochtans is duidelijk dat die leden, verkozenen, zich door hun activiteit en engagement binnen hun politieke partij onderscheiden van „iedere ander burger”. Bijgevolg kunnen zij opkomen tegen een handeling betreffende de rechten en het statuut van de politieke formatie waartoe zij behoren. Het Gerecht heeft echter geoordeeld dat het Front national door de bestreden verordening niet individueel werd geraakt (punt 66).
   Uit dien hoofde heeft het Gerecht het betoog van het Europees Parlement overgenomen, dat artikel 4 van bedoelde verordening geen rechtstreekse werking heeft, „zodat verordening nr. 2004/2003 ten aanzien van het Front national geen rechtstreeks gevolg heeft”.
   Evenwel bepaalt artikel 13 van die verordening dat „de artikelen 4 tot en met 10 van toepassing [zijn] vanaf de opening van de eerste vergaderperiode van het Europees Parlement na de verkiezingen van juni 2004”. Nu het Front national bij de Europese verkiezingen in alle grote regio's van Frankrijk met en lijst opkomt en het geen twijfel lijdt dat het, gelet op zijn sterke representativiteit in Frankrijk, verkozenen zal hebben, is de stelling dat het Front national in het Europees Parlement zal zijn vertegenwoordigd geen extrapolatie of speculatie. Bijgevolg wordt het Front national rechtstreeks geraakt door de bepalingen van de verordening „betreffende het statuut en de financiering van politieke partĳen op Europees niveau”.

      (1)  PB L 297, blz. 1.


title: Zaak T-719/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2015 door LP tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 september 2015 in zaak F-73/14, LP/Europol

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/37

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2015 door LP tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 september 2015 in zaak F-73/14, LP/Europol
   (Zaak T-719/15 P)
   (2016/C 059/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: LP (Ê’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Politiedienst (Europol)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van 28 september 2015 in zaak F-73/14 te vernietigen en uitspraak te doen over de zaak dan wel deze terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               Europol te verwijzen in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij een enkel middel aan, ontleend aan het feit dat de bestreden beschikking op meerdere punten op een rechtsdwaling berust en in strijd is met het recht van de Europese Unie, met name voor wat betreft de motiveringsplicht, de zorgplicht en de kennelijke beoordelingsfout.


title: Zaak C-86/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Future Health Technologies Ltd/Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs (Belasting over toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstellingen — Artikel 132, lid 1, sub b en c — Ziekenhuisverpleging en medische verzorging alsmede handelingen die daarmee nauw samenhangen — Medische verzorging in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen — Inzameling, analyse en bewerking van navelstrengbloed — Bewaring van stamcellen — Eventueel toekomstig gebruik voor therapeutische doeleinden — Handelingen bestaande uit samenstel van aspecten en verrichtingen)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester — Verenigd Koninkrijk) — Future Health Technologies Ltd/Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-86/09) (1)

   (Belasting over toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Artikel 132, lid 1, sub b en c - Ziekenhuisverpleging en medische verzorging alsmede handelingen die daarmee nauw samenhangen - Medische verzorging in kader van uitoefening van medische en paramedische beroepen - Inzameling, analyse en bewerking van navelstrengbloed - Bewaring van stamcellen - Eventueel toekomstig gebruik voor therapeutische doeleinden - Handelingen bestaande uit samenstel van aspecten en verrichtingen)
   2010/C 221/18
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   VAT and Duties Tribunal, Manchester

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Future Health Technologies Ltd

      Verwerende partij: Her Majesty's Commissioners of Revenue and Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, Manchester — Uitlegging van artikel 132, lid 1, sub b en c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Vrijstelling — Begrippen „ziekenhuisverpleging en medische verzorging, alsmede de handelingen die daarmede nauw samenhangen” en „medische verzorging” — Diensten bestaande in het inzamelen, vervoeren, testen en bewaren van bloed en stamcellen uit de navelstreng van pasgeborenen voor eventuele medische behandeling

      Dictum

               1.

               Activiteiten bestaande in de toezending van een set van gereedschappen voor de inzameling van navelstrengbloed van pasgeborenen alsmede in de analyse en de bewerking van dat bloed en, in voorkomend geval, de bewaring van de daaruit gewonnen stamcellen met het oog op een eventueel toekomstig gebruik voor therapeutische doeleinden, die uitsluitend beogen te waarborgen dat een voorraad stamcellen voor een medische behandeling beschikbaar is in het onzekere geval waarin behandeling noodzakelijk wordt en als zodanig niet ertoe strekken ziekten of gezondheidsproblemen te diagnosticeren, te verzorgen of te genezen, vallen, ongeacht of zij samen dan wel afzonderlijk worden beschouwd, noch onder het begrip „ziekenhuisverpleging en medische verzorging” in artikel 132, lid 1, sub b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, noch onder het begrip „medische verzorging” in artikel 132, lid 1, sub c, van deze richtlijn. Wat de analyse van navelstrengbloed betreft, zou de conclusie slechts anders luiden, indien die analyse daadwerkelijk ertoe zou strekken, een medische diagnose mogelijk te maken, wat voor zover nodig door de verwijzende rechter moet worden nagegaan.

               2.

               Het begrip handelingen die „nauw samenhangen” met „ziekenhuisverpleging en medische verzorging” in de zin van artikel 132, lid 1, sub b, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het niet ziet op activiteiten als die in het hoofdgeding, bestaande in de toezending van een set van gereedschappen voor de inzameling van navelstrengbloed van pasgeborenen alsmede in de analyse en de bewerking van dat bloed en, in voorkomend geval, de bewaring van de daaruit gewonnen stamcellen met het oog op een eventueel toekomstig gebruik voor therapeutische doeleinden, waarmee deze activiteiten slechts mogelijkerwijs samenhangen en dat niet heeft plaatsgevonden, noch aan de gang is of wordt overwogen.

      (1)  PB C 102 van 01.05.2009.


title: Zaak F-78/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 april 2008 — Boudova e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Hulpfunctionarissen die als ambtenaar worden aangesteld — Vergelijkende onderzoeken bekendgemaakt voor inwerkingtreding van nieuwe Statuut — Bezwarend besluit — Ontvankelijkheid van beroep)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/61

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 april 2008 — Boudova e.a./Commissie
   (Zaak F-78/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang - Hulpfunctionarissen die als ambtenaar worden aangesteld - Vergelijkende onderzoeken bekendgemaakt voor inwerkingtreding van nieuwe Statuut - Bezwarend besluit - Ontvankelijkheid van beroep)
   (2008/C 223/115)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Stanislava Boudova e.a. (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van de verzoeken om herziening van de indeling in rang van verzoekers, voormalige hulpfunctionarissen die na succesvolle deelname aan algemene vergelijkende onderzoeken voor de rangen B5/B4 als ambtenaar zijn aangesteld — Vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007, blz. 42.


title: Zaak C-355/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 28 juni 2016 — Christian Picart/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 28 juni 2016 — Christian Picart/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-355/16)
   (2016/C 335/48)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian Picart

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan het recht om zich als zelfstandige te vestigen, zoals dit is omschreven in de artikelen 1 en 4 van de Overeenkomst van 21 juni 1999 en door artikel 12 van bijlage I daarbij, gelijkwaardig worden geacht aan de door artikel 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (thans artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) gewaarborgde vrijheid van vestiging van personen die werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefenen?

               2)

               Moet in dit geval, gelet op artikel 16 van deze overeenkomst, het arrest C-470/04 van 7 september 2006 — dat dateert van na deze overeenkomst — worden toegepast in een situatie waarin een onderdaan van een lidstaat die naar Zwitserland is verhuisd, louter de deelnemingen aanhoudt die hij bezit in vennootschappen die naar het recht van die lidstaat zijn opgericht, en die hem de mogelijkheid bieden om de beslissingen van die vennootschappen in zekere mate te beïnvloeden en de activiteiten ervan te bepalen, zonder dat hij stelt voornemens te zijn in Zwitserland een andere activiteit als zelfstandige uit te oefenen dan die welke hij uitoefende in de lidstaat waarvan hij onderdaan was, en die erin bestond deze deelnemingen te beheren?

               3)

               Moet dit recht, ingeval het niet gelijkwaardig is aan de vrijheid van vestiging, worden uitgelegd op dezelfde manier als waarop het Hof van Justitie van de Europese Unie de vrijheid van vestiging heeft uitgelegd in zijn arrest van 7 september 2006 (zaak C-470/04)?