title: Zaak T-254/02: Beroep, op 23 augustus 2002 ingesteld door "L" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 261/18               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
Beroep, op 21 augustus 2002 ingesteld door Brighton                      beschikking wordt ten onrechte alleen rekening gehouden
Marine and Palace Pier Company tegen Commissie van de                    met de gevolgen die de exploitatie van een centrum van
                  Europese Gemeenschappen                                cultuurhistorisch belang op de West Pier voor de mededinging
                                                                         kunnen hebben. Er moet echter ook rekening worden gehou-
                                                                         den met de gevolgen die het beheer en het gebruik van de
                         (Zaak T-252/02)                                 bedrijfsgebouwen en de commerciële ruimte in het kustgebied
                                                                         voor de mededinging en de handel kunnen hebben. Deze
                                                                         nieuwe commerciële ontwikkelingen zouden niet plaatsvinden
                         (2002/C 261/34)
                                                                         zonder de gefinancierde restauratie van de West Pier.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Ten slotte heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd
                                                                         dat indien er wel sprake was van steun, deze krachtens
                                                                         artikel artikel 87, lid 3, sub d, EG verenigbaar zou zijn met de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                gemeenschappelijke markt. De Commissie heeft de voordelen
schappen is op 21 augustus 2002 beroep ingesteld tegen de                van enige cultuurhistorische doelstelling niet afgewogen tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de                         de veel grotere louter commerciële aspecten. Evenmin heeft zij
Brighton Marine and Palace Pier Company, Jarrow, Tyne and                rekening gehouden met de mogelijke nadelen voor verzoekster,
Wear (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door C. Vajda               Palace Pier, die eveneens op de monumentenlijst staat en
QC en T. Usher, Solicitor.                                               volledig steunt op haar commerciële levensvatbaarheid.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van 9 april 2002 met
      betrekking tot de conclusies krachtens artikel 87, lid 1,
      en artikel 87, lid 3, sub d, EG;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         Beroep, op 23 augustus 2002 ingesteld door „L” tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak T-254/02)
Verzoekster exploiteert de Brighton Palace Pier. In de bestreden
                                                                                (2002/C 261/35)
beschikking heeft de Commissie geoordeeld, dat bij de restaura-
tie van de Brighton West Pier geen sprake was van staatssteun
en, indien dat wel het geval was, die steun in overeenstemming
was met de gemeenschappelijke markt. Verzoekster stelt dat                                        (Procestaal: Frans)
een particuliere partner, St. Modwen, bij de restauratie van de
Brighton West Pier betrokken is. Na restauratie zal deze
partner de pier en het aangrenzende gebied commercieel
exploiteren. Dit betekent dat verzoekster een rechtstreekse
concurrent krijgt, aangezien de West Pier, die slechts 1,2 ki-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
lometer van de Palace Pier ligt, dan dezelfde diensten en                schappen is op 23 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
attracties zal aanbieden als verzoekster thans aanbiedt.                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door „L”, wo-
                                                                         nende te Brussel, vertegenwoordigd door J. Van Rossem,
                                                                         advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Volgens verzoekster heeft de Commissie zich ten onrechte op
het standpunt gesteld, dat de maatregelen St. Modwen niet
bevoordeelden. Door de financiering van de restauratie zou               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
St. Modwen de mogelijkheid krijgen, een belangrijke commer-
ciële ontwikkeling door te voeren in een mate en op een locatie
die anders niet mogelijk zou zijn geweest. Hierdoor geniet               —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
St. Modwen een mededingingsvoordeel ten opzichte van                           30 april 2002 en de stilzwijgende afwijzing van verzoek-
verzoekster.                                                                   sters klacht van 4 februari 2002;
                                                                         —     verweerster te gelasten verzoekster schadeloos te stellen;
Voorts heeft de Commissie ten onrechte geoordeeld, dat
de betrokken maatregelen geen gevolgen hebben voor de
mededinging en het handelsverkeer tussen de lidstaten. In de             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 26.10.2002            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 261/19
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Aanvrager van het ge-         verzoekster
Verzoekster, die stelt het slachtoffer te zijn van belaging, komt       meenschapsmerk:
op tegen de afwijzing door de Commissie van haar verzoek
om rechtsbijstand. Voorts bestrijdt zij het stilzwijgende besluit       Betrokken        gemeen-      woordmerk „RUFFLES” voor wa-
om de door belaging veroorzaakte ziekteverschijnselen niet als          schapsmerk:                   ren van de klassen 29 en 30
een beroepsziekte aan te merken.                                                                      (voeding en specerijen) — aan-
                                                                                vraagnr. 000096875
Tot staving van haar beroep tegen eerstgenoemd besluit voert            Houder van het oppo-          Convent Knabber-Gebäck GmbH
verzoekster schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut            sitiemerk of -teken in de
aan. Haars inziens is de motivering van dit besluit incoherent.         oppositieprocedure:
                                                                        Oppositiemerk          of     Duits merk „RIFFELS” voor waren
Voorts beroept verzoekster zich op schending van artikel 24,            -teken:                       van klasse 29 (frieten)
leden 1 en 2, van het Statuut met het betoog, dat de Commissie
weigert verzoekster bij te staan doordat zij haar geen toegang          Beslissing     oppositie-     toewijzing van de oppositie voor
verleent tot de informatie waarover zij ter zake van de belaging        afdeling:                     „gedroogde groenten” (klasse 29)
beschikt.                                                                                en „banketbakkers- en suikerbak-
                                                                                kerswaren” (klasse 30). Afwijzing
                                                                                van de oppositie voor „graanpre-
Tot staving van haar beroep tegen het tweede besluit voert                                            paraten” (klasse 30).
verzoekster schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut
aan. Verzoekster stelt dat zij nooit een motivering voor de             Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
stilzwijgende afwijzing van haar besluit heeft ontvangen.               roep:
                                                                        Middelen:                     schending van het beginsel van de
                                                                                rechten van de verdediging en van
                                                                                de regelgeving, die aan de basis
                                                                                liggen van de artikelen 73 en
                                                                                74 van verordening nr. 40/94,
                                                                                alsmede schending van de begin-
                                                                                selen van coëxistentie en gelijk-
Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Pepsico Inc.                                               stelling van gemeenschapsmerken
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                                  en nationale merken.
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                        (Zaak T-269/02)
                        (2002/C 261/36)
                       (Procestaal: Spaans)                             Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door stad Napels
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-272/02)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                      (2002/C 261/37)
tekeningen en modellen) door Pepsico Inc., te New York,
vertegenwoordigd door E. Armijo Chávarri, advocaat.                                           (Procestaal: Italiaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     te vernietigen de beslissing van het BHIM van 10 juni             schappen is op 4 september 2002 beroep ingesteld tegen
      2002 in zaak 114/2000-1;                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door stad
                                                                        Napels, vertegenwoordigd door Massimo Merola, Claudio
—     het BHIM te verwijzen in de kosten.                               Tesauro, Gisuseppe Tarallo en Edoardo Barone, advocaten.


title: Zaak C-404/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2011 door Elf Aquitaine SA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 mei 2011 in zaak T-299/08, Elf Aquitaine/Commissie

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/15

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2011 door Elf Aquitaine SA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 17 mei 2011 in zaak T-299/08, Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak C-404/11 P)
   2011/C 298/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Elf Aquitaine SA (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en E. Lagathu, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

                     primair:

                           —

                           vernietiging, op grond van de artikelen 256 VWEU en 56 van het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, van het arrest van het Gerecht van 17 mei 2011, Elf Acquitaine/Commissie (T-229/08), in zijn geheel;

                           —

                           toewijzing van de vorderingen in eerste aanleg bij het Gerecht;

                           —

                           bijgevolg, nietigverklaring van de artikelen 1, sub f, 2, sub c en e, 3 en 4 van beschikking nr. C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat);

               —

                     subsidiair
                  : herziening, op grond van artikel 261 VWEU, van de geldboete van 22 700 000 EUR die hoofdelijk aan Arkema SA en aan Elf Aquitaine is opgelegd bij artikel 2, sub c, van beschikking nr. C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat), alsook de geldboete van 15 890 000 EUR die aan Elf Aquitaine persoonlijk is opgelegd bij artikel 2, sub e, van diezelfde beschikking, overeenkomstig zijn volle rechtsmacht, wegens objectieve gebreken in de motivering en de redenering in het arrest van het Gerecht van 17 mei 2011, zaak T-229/08, als bedoeld in de zes middelen ter ondersteuning van de onderhavige hogere voorziening;

               —

                     in elk geval
                  , verwijzing van de Europese Commissie in het geheel van de kosten, waaronder die welke voor Elf Aquitaine zijn opgekomen bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zes primaire middelen en één subsidiair middel aan.
   Met haar eerste middel stelt Elf Aquitaine SA schending van artikel 5 VEU door het Gerecht, omdat dit het beginsel van automatische aansprakelijkheid van moedermaatschappijen heeft bekrachtigd dat door de Commissie in de onderhavige zaak is toegepast en dat zij gerechtvaardigd heeft op basis van het begrip onderneming in de zin van artikel 101 VWEU. Een dergelijke benadering is onverenigbaar met, althans staat in geen verhouding tot, de beginselen van bevoegdheidstoedeling en subsidiariteit (eerste onderdeel), alsook het evenredigheidsbeginsel (tweede onderdeel).
   Met haar tweede middel beroept rekwirante zich op een kennelijk onjuiste uitlegging van het nationale recht en van het begrip onderneming, omdat het Gerecht onder meer een onjuiste juridische waarde heeft gehecht aan het beginsel van autonomie van de rechtspersoon.
   Met haar derde middel betoogt rekwirante in wezen dat het Gerecht opzettelijk heeft geweigerd de gevolgen te trekken uit de strafrechtelijke aard van de sancties in het mededingingsrecht en de nieuwe verplichtingen die voortvloeien uit het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het Gerecht heeft het begrip onderneming in het recht van de Unie immers abusievelijk en onjuist toegepast, in strijd met de presumptie van autonomie die aan het nationale vennootschapsrecht ten grondslag ligt en ook de strafrechtelijke aard van de sancties in het mededingingsrecht. Rekwirante stelt voorts dat het Gerecht ambtshalve had moeten opwerpen dat het huidige stelsel van de administratieve procedure voor de Commissie onrechtmatig is.
   Met haar vierde middel stelt rekwirante schending van de rechten van de verdediging als gevolg van een onjuiste uitlegging van het billijkheidsbeginsel en het beginsel van processuele gelijkheid. Het Gerecht heeft immers toegestaan dat de Commissie een probatio diabolica heeft gebruikt en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de onafhankelijkheid van een dochteronderneming algemeen moet worden beoordeeld, aan de hand van de kapitaalbetrekkingen met haar moedermaatschappij, terwijl deze beoordeling aan de hand van een gedraging op een bepaalde markt moet plaatsvinden.
   Met haar vijfde middel roept rekwirante een schending van de motiveringsplicht in, daar het Gerecht slechts kort de verwerping van haar betoog door de Commissie heeft geconstateerd, zonder enige analyse van de door deze laatste ingeroepen argumenten (eerste onderdeel). Elf Aquitaine SA verwijt het Gerecht bovendien dat een motivering ten aanzien van de presumptie van toerekenbaarheid ontbreekt (tweede onderdeel) en dat de motivering ten aanzien van de aan rekwirante persoonlijk opgelegde geldbete ontoereikend is (derde onderdeel).
   Met haar zesde middel voert rekwirante de onrechtmatigheid van de persoonlijk opgelegde geldboete aan, ontleend aan de onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (eerste onderdeel), de invoering van een onjuiste rechtgrondslag voor de oplegging van een persoonlijke geldboete (tweede onderdeel) en tegenstrijdigheid tussen de motivering in het bestreden arrest op het punt van het begrip één enkele onderneming en de oplegging van een persoonlijke geldboete (derde onderdeel).
   Met haar zevende en laatste (subsidiaire) middel geeft rekwirante te kennen dat het bedrag van de persoonlijke geldboete die haar is opgelegd met het oog op afschrikking, onevenredig is en een herziening daarvan rechtvaardigt.


title: Zaak C-146/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Albert Collée, als rechtsopvolger onder algemene titel van Collée KG/Finanzamt Limburg an der Lahn (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea — Intracommunautaire levering — Weigering van vrijstelling — Te late indiening van bewijs van levering)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Albert Collée, als rechtsopvolger onder algemene titel van Collée KG/Finanzamt Limburg an der Lahn
   (Zaak C-146/05) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea - Intracommunautaire levering - Weigering van vrijstelling - Te late indiening van bewijs van levering)
   (2007/C 297/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Albert Collée, als rechtsopvolger onder algemene titel van Collée KG

      Verwerende partij: Finanzamt Limburg an der Lahn
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 28 quater, A, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd — Weigering om intracommunautaire levering van goederen vrij te stellen van omzetbelasting — Niet-tijdige overlegging van factuur waarmee bewijs van intracommunautaire transactie wordt geleverd
   Dictum
   Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de belastingdienst van een lidstaat weigert om een intracommunautaire levering die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden vrij te stellen van belasting over de toegevoegde waarde, enkel omdat het bewijs van een dergelijke levering niet tijdig is geleverd.
   Bij het onderzoek van het recht op vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde over een dergelijke levering, hoeft de verwijzende rechter het feit dat de belastingplichtige een intracommunautaire levering die heeft plaatsgevonden aanvankelijk volledig bewust heeft achtergehouden slechts in aanmerking te nemen wanneer er gevaar bestaat voor verlies van belastinginkomsten en de belastingplichtige dit gevaar niet volledig heeft geëlimineerd.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-385/03: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas en Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG

text:
C 275/32                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
Voorts vormen de substantiële wijzigingen die de Raad na de              Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 juli 2003 om een
behandeling door het Parlement in de richtlijn heeft aange-              prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
bracht, reden voor het verwijt, dat daardoor het medebeslis-             Hamburg-Jonas en Käserei Champignon Hofmeister
singsrecht van het Parlement in de zin van artikel 251 EG is                                     GmbH & Co. KG
geschonden.
                                                                                (Zaak C-385/03)
Tenslotte beroept de Duitse regering zich subsidiair op
schending van het evenredigheidsbeginsel, daar de in de
artikelen 3 en 4 opgenomen totale verboden op reclame in de                                       (2003/C 275/48)
pers en in alle gedrukte publicaties alsmede op de radio en
op Internet doelbewust nagenoeg uitsluitend plaatselijke of
regionale situaties omvatten die geen grensoverschrijdend
element bevatten, zodat de extensieve verbodsregelingen in de
zin van artikel 14, lid 1, EG ter verbetering van de interne             Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 juli 2003,
markt niet noodzakelijk en derhalve onevenredig zijn. Deze               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 september
schending van het evenredigheidsverbod is des te ernstiger, nu           2003, in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas en
de verboden gelijktijdig op grond van de uiterst ruime en                Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, het Hof
onbepaalde definitie van het begrip „reclame” in artikel 2 b en          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
„pers en andere gedrukte publicaties” in artikel 1, sub a, en            een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 3 van de richtlijn een vergaande inbreuk maken op de
grondrechten van de vrijheid van meningsuiting en persvrij-
heid.
                                                                         „Moet artikel 11, lid 1, eerste en tweede alinea, van verordening
                                                                         (EEG) nr. 3665/87 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
(1) PB L 152, blz. 16.                                                   nr. 2945/94 (2) — mede gelet op het evenredigheidsbeginsel
                                                                         — aldus worden uitgelegd, dat enkel onjuiste gegevens met
                                                                         betrekking tot de individuele artikelen in de aangifte ten
                                                                         uitvoer, die tot een hogere uitvoerrestitutie dan de geldende
                                                                         kunnen leiden, een vermindering van de uitvoerrestitutie
                                                                         meebrengen ten belope van het bedrag van de aldaar omschre-
                                                                         ven boete, hoewel in verband met het specifieke betalingsver-
Verzoek van het Supreme Court, Ireland van 2 april                       zoek dat volgens nationaal recht moet worden afgegeven,
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 uitdrukkelijk is verklaard dat voor de betrokken artikelen in de
                  Ryanair Ltd en Aer Rianta cpt                          aangifte niet om betaling van uitvoerrestitutie wordt verzocht?”
                         (Zaak C-382/03)
                                                                         (1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
                                                                         (2) PB L 310 van 3.12.1994, blz. 57.
                         (2003/C 275/47)
Het Supreme Court, Ireland heeft bij beschikking van 2 april
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 september 2003, in het geding tussen Ryanair Ltd en Aer
Rianta cpt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                         Beroep, op 5 september 2003 ingesteld door het Konink-
A.    Is een incheckbalie op een luchthaven een „luchthaven-             rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
      voorziening” in de zin van artikel 16, lid 3, van de                                      Gemeenschappen
      richtlijn (1)?
B.    Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord, is de huur                                     (Zaak C-388/03)
      die wordt aangerekend voor het exclusieve recht om
      voor een periode van een jaar of meer een bepaalde
      incheckbalie te gebruiken, een vergoeding voor de toe-                                      (2003/C 275/49)
      gang tot luchthavenvoorzieningen in de zin van ar-
      tikel 16, lid 3, van de richtlijn?
(1) Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van       op 5 september 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie
    de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36-45).                door het Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door
                                                                         H.G. Sevenster, hoofd van de afdeling Europees Recht van het
                                                                         Ministerie van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage.


title: Zaak T-123/09: Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012 — Ryanair/Commissie ( „Staatssteun — Aan luchtvaartmaatschappij verstrekte lening die aan haar eigen vermogen kan worden toegevoegd — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Verkoop van activa van luchtvaartmaatschappij — Beschikking waarbij na afloop van inleidende onderzoeksfase wordt vastgesteld dat er geen sprake is van steun — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Belanghebbende — Ontvankelijkheid — Ernstige moeilijkheden — Bevoegdheid — Motiveringsplicht” )

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/15

         Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-123/09) (1)

   (Staatssteun - Aan luchtvaartmaatschappij verstrekte lening die aan haar eigen vermogen kan worden toegevoegd - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Verkoop van activa van luchtvaartmaatschappij - Beschikking waarbij na afloop van inleidende onderzoeksfase wordt vastgesteld dat er geen sprake is van steun - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Belanghebbende - Ontvankelijkheid - Ernstige moeilijkheden - Bevoegdheid - Motiveringsplicht)
   2012/C 138/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida en I.-G. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan en E. Righini, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri en P. Gentili, avocats) en Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA (Fiumicino, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti, G. Bellitti, I. Perego, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2009/155/EG van de Commissie van 12 november 2008 betreffende de lening van 300 miljoen EUR die door Italië aan Alitalia is verstrekt nr. C 26/08 (ex NN 31/08) (PB 2009, L 52, blz. 3), en verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 6745 def. van de Commissie van 12 november 2008 inzake steunmaatregel N 510/2008 — Italië — Verkoop van activa van luchtvaartmaatschappij Alitalia

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ryanair Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie en van Alitalia — Compagnia Aerea Italiana SpA.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-418/99: Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
22.1.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 20/11
Verzoek van het Kantongerecht te Groningen van 19 ok-                   Middelen en voornaamste argumenten
tober 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor
Groningen en de vennootschap naar buitenlands recht                     De Commissie is van mening, dat het Koninkrijk Spanje
               Challenger Trading Company Ltd                           ingevolge artikel 13 van de richtlijn uiterlijk op 21 mei 1998
                                                                        had moeten voldoen aan de verplichting om de bevoegde
                         (Zaak C-410/99)                                instanties en organen aan te wijzen, en preciseert dat het
                                                                        Koninkrijk Spanje, ondanks de vaststelling van richtlijn
                           (2000/C 20/21)                               1999/30/EG (2) van de Raad, eerste richtlijn tot uitvoering van
                                                                        richtlijn 96/62/EG, nog steeds niet heeft meegedeeld welke
Het Kantongerecht te Groningen heeft bij beschikking van                instanties en organen belast zijn met de toepassing van deze
19 oktober 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                  richtlijn.
Justitie op 27 oktober 1999, in de zaak de Kamer van
Koophandel en Fabrieken voor Groningen en de vennootschap
naar buitenlands recht Challenger Trading Company Ltd, het              (1) PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                (2) PB L 163 van 29.06.1999, blz. 41.
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Verzet het bepaalde in artikelen 43 en 48 (nieuw) van het
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zich
ertegen, dat in Nederland formeel buitenlandse vennootschap-
pen, als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de formeel
buitenlandse vennootschappen, worden onderworpen aan de
bepalingen van de artikelen 2 en volgende van die Wet (1).
(1) De artikelen 2 en volgende van bedoelde Wet onderwerpen de
    formeel buitenlandse vennootschappen aan enkele bepalingen          Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
    van Nederlands vennootschapsrecht die strekken tot bescherming      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    van belangen van derden, zoals bepalingen omtrent de inschrijving                                  bliek
    in het Handelsregister, het minimumkapitaal, de boekhoudplicht,
    alsmede het opmaken, inrichten en openbaar maken van jaar-
    stukken.                                                                                (Zaak C-418/99)
                                                                                (2000/C 20/23)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie                     op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                         bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                Spanje                                  vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-
                                                                        dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde
                         (Zaak C-417/99)                                dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                           (2000/C 20/22)                               Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door G. Valero Jordana, als gemachtigde, domicilie             — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Centre Wagner.                                                               die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                             97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             16 december 1997 (1) betreffende de onderlinge aanpas-
                                                                             sing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatrege-
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                       len tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en
     bevoegde instanties en de organen aan te wijzen als                     deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden
     bedoeld in artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 96/62/EG (1)         gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machi-
     van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling                 nes althans die bepalingen niet ter kennis van de Commissie
     en het beheer van de luchtkwaliteit, de krachtens deze                  te brengen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-                  op haar rustende verplichtingen;
     komen,
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                      — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 20/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                   ber 1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                     maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te
                                                                     voegen naar de in de conclusies van de Commissie genoemde
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-       richtlijn.
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde       (1) PB L 48, van 19.2.97, blz. 20.
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 juni
1998 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
(1) PB L 59, van 27.2.98, blz. 1.
                                                                     Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-420/99)
                                                                                (2000/C 20/25)
Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                bliek                                op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                     bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                        (Zaak C-419/99)                              vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-
                                                                     dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde
                                                                     dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen
                          (2000/C 20/24)                             hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-           — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen            die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                    96/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Wagner, Kirchberg.                                                        28 oktober 1996 (1) inzake de exploitatie en het in de
                                                                          handel brengen van natuurlijk mineraalwater, althans die
                                                                          bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar
                                                                          rustende verplichtingen;
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     96/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     19 december 1996 (1) inzake voor bijzondere voeding             Middelen en voornaamste argumenten
     bestemde levensmiddelen, althans die bepalingen niet ter
     kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan
     de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
                                                                     de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
                                                                     bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                 op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
                                                                     termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 28 oktober
                                                                     1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                   gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
                                                                     naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te            (1) PB L 299, van 23.11.96, blz. 26.
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 septem-


title: Zaak T-100/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Compagnie d'entreprises CFE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/41

         Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Compagnie d'entreprises CFE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-100/05)
   (2005/C 106/82)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Compagnie d'entreprises CFE, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door B. Louveaux en J. van Ypersele, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beschikking 2004/813/EG van de Commissie van 7 december 2004 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de Atlantische biogeografische regio (bekendgemaakt in het Publicatieblad van 29 december 2004), in haar geheel of althans gedeeltelijk nietig te verklaren voorzover verzoeksters eigendom, gelegen Vorsterielaan te Watermaal-Bosvoorde (België), met kadasternummer Sectie F 66/Y/2 en 66/s/2, hierin wordt beschermd als gebied van communautair belang;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster in deze zaak is eigenaar van een groot gedeelte van een bouwterrein in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Dit terrein is bij de bestreden beschikking beschermd als gebied van communautair belang.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan:

               —

               schending van artikel 4, leden 1 en 2, en van bijlage III bij richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, voorzover de Commissie de betrokken beschikking heeft vastgesteld zonder dat België op regelmatige wijze een lijst van gebieden van communautair belang heeft voorgesteld, aangezien de indiener van het voorstel, het Brussels Instituut voor Milieubeheer, kennelijk niet bevoegd is daarvoor. Bijgevolg is de bestreden handeling ongeldig wegens onbevoegdheid;

               —

               schending van de artikelen 4, lid 2, derde alinea, 20 en 21 van bovengenoemde richtlijn, artikelen 5, lid 2, en 7, lid 1, van besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, artikel 8 van het reglement van orde van het comité Habitat, artikel 9 van het krachtens bovengenoemd artikel 7, lid 1, bij beschikking 2001/C 38/03, vastgestelde standaardreglement van orde alsmede van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en audi alteram partem. Verzoekster verklaart dienaangaande dat de zaak niet volgens de gewone adviesprocedure aan het comité Habitats is voorgelegd maar door middel van de schriftelijke adviesprocedure, zonder dat het gebruik van deze procedure noodzakelijk is gebleken en zonder dat het comité Habitats zich over alle technische aspecten van het dossier heeft kunnen uitspreken.

               —

               de Commissie heeft haar beschikking gebaseerd op een voorstel van lijst van gebieden die is opgesteld aan de hand van feiten die onjuist en/of irrelevant zijn ten aanzien van de in bijlage III bij richtlijn 92/43/EEG vastgestelde criteria.


title: Verzoek van het Supremo tribunal administrativo, 2.a Secção, van 9 december 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Modelo Continente, SGPS, SA en Fazenda Pública (Zaak C-19/99)

text:
C 86/8               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
Hof van Justitie op 20 januari 1999, in het geding tussen        AE ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen-
Hans Sommer GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Bre-                   schappen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juri-
men, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-           disch adviseur, en O. Couvert-Castera, een op grond van
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-      de regeling voor nationale deskundigen bij de juridische
gende vragen:                                                    dienst gedetacheerde nationale ambtenaar, bijgestaan door
                                                                 M. Bra, advocaat te Brussel, en K. Kapoutzidou, advocaat
                                                                 te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
1. Maken deel uit van de transactiewaarde in de zin van          C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre
    artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1224/80          Wagner, Kirchberg.
    van de Raad van 28 mei 1980 inzake de dou-
    anewaarde van de goederen (PB L 134 van 31.5.1980,
    blz. 1), zoals gewijzigd bij Verordening (EEG)               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    nr. 3193/80 (PB L 333 van 11.12.1980, blz. 1), van in
    de jaren 1989 tot 1991 uit de USSR ingevoerde
    honing, ¹onkostenº resp. ¹afwikkelingskostenº, die de        Ð verweerster te veroordelen tot integrale terugbetaling
    Duitse importeur de koper op grond van een afzonder-               van het steunbedrag dat zij van de Gemeenschap heeft
    lijke overeenkomst aanrekent, wanneer de importe-                  ontvangen, d.w.z. haar te veroordelen tot terugbetaling
    rende onderneming na de invoer het bewijs van de                   van het totaalbedrag van de schuld ten belope van
    kwaliteit van het product moet leveren en daartoe                  350 ;641,99 ECU, thans euro, met de contractuele
    overeenkomstig de Duitse HonigVO (honingverorde-                   rente, die op 31 december 1998 49 ;129,18 ECU,
    ning) monsters moet nemen en de resultaten van che-                thans euro, bedroeg, dus in totaal 399 ;771,17 ECU,
    mische analyses dient voor te leggen?                              thans euro, te vermeerderen met rente tegen het tarief
                                                                       van het Europees Fonds voor monetaire samenwer-
                                                                       king, verhoogd met 2 %, en te rekenen vanaf 1 januari
2. Bij een bevestigend antwoord op vraag 1:                            1999 tot de dag van algehele voldoening;
    Is de beschikking (K(95) 2325) van de Commissie van          Ð verweerster te veroordelen in de kosten van het geding,
    28 september 1995 nietig?                                          daaronder begrepen de salarissen van de advocaten
                                                                       van de Commissie.
3. Bij een bevestigend antwoord op vraag 2:
                                                                 Middelen en voornaamste argumenten
    Moet de douane overeenkomstig artikel 5, lid 2, van
    Verordening (EEG) nr. 1697/79 van navordering                Verweerster is een onderneming die zich bezighoudt met
    afzien, wanneer naar aanleiding van een controle             het ontwerpen, vervaardigen, oprichten en onderhouden
    betreffende importen in een vroegere periode, na con-        van installaties voor het gebruik van windenergie voor het
    trole tegen het niet-meetellen van de forfaitaire onkos-     opwekken en verkopen van elektrische stroom.
    ten in de douanewaarde bij gelijkwaardige koopcon-
    tracten door dezelfde douaneïnstantie geen bezwaar is
    gemaakt, en niet duidelijk is dat de marktdeelnemer          Met het onderhavige, op grond van een arbitrageclausule
    twijfels kon hebben over de juistheid van de resultaten      ingestelde beroep vordert de Commissie terugbetaling van
    van de controle?                                             de steun die zij had toegekend voor een demonstratiepro-
                                                                 ject, dat de aanleg van een windpark aan de zuidoostkust
                                                                 van Kreta bij Siteia omvatte. De Commissie heeft de naar
4. Bij een ontkennend antwoord op vraag 3:                       Engels recht tussen partijen gesloten overeenkomst wegens
                                                                 wanprestatie opgezegd.
    Rechtvaardigen buitengewone omstandigheden in de
    zin van artikel 113 van Verordening (EEG) nr. 1430/79
    de kwijtschelding van invoerheffingen op grond van de
    in vraag 3 uiteengezette omstandigheden?
                                                                 Verzoek van het Supremo tribunal administrativo, 2.a Sec-
                                                                 cËaÄo, van 9 december 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                 in het geding tussen Modelo Continente, SGPS, SA en
                                                                                Fazenda PuÂblica
Beroep, op 26 januari 1999 ingesteld door Commissie                                      (Zaak C-19/99)
van de Europese Gemeenschappen tegen Aiolika Parka
                         Siteias AE                                                      (1999/C 86/16)
                      (Zaak C-18/99)
                       (1999/C 86/15)                            Het Supremo tribunal administrativo, 2.a SeccËaÄo, heeft bij
                                                                 arrest van 9 december 1998, ingekomen ter griffie van het
                                                                 Hof van Justitie op 28 januari 1999, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen          Modelo Continente, SGPS, SA en Fazenda PuÂblica, het
is op 26 januari 1999 beroep tegen Aiolika Parka Siteias         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
 ---pagebreak--- 27.3.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 86/9
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende              dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
vragen:                                                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
1. Kan een particulier zich in zijn betrekkingen met de
     staat op de artikelen 10 en 12 van Richtlijn                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     69/335/EEG van de Raad (1) beroepen, ook wanneer
     die richtlijn niet in nationaal recht is omgezet?
                                                                      1. vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet
                                                                           binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
2. Moeten de in artikel 4, lid 3, van Richtlijn                            rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
     69/335/EEG genoemde verrichtingen worden geacht te                    voor het volgen van Richtlijn 90/428/EEG van de
     vallen onder het verbod van artikel 10 van die richt-                 Raad van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in
     lijn, zodat daarover niet alleen geen kapitaalrecht,                  voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende
     maar ook geen enkele andere belasting in welke vorm                   vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan
     dan ook Ð aangeduid als heffing en niet als belasting                 deze wedstrijden (1) de krachtens het EG-Verdrag en
     Ð mag worden geheven?                                                 deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen;
3. Moeten de bepalingen van de artikelen 10 en 12, lid 1,
     onder e), van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat
                                                                      2. verweerster in de kosten van de procedure te verwij-
     deze eraan in de weg staan, dat de hoogte van de aan
                                                                           zen.
     de notaris verschuldigde honoraria wegens het passe-
     ren van de (wettelijk verplichte) notarieÈle akte van een
     besluit tot kapitaalverhoging of statutenwijziging, vari-
     eert naar gelang van het bedrag van de kapitaalver-              Middelen en voornaamste argumenten
     hoging of van het maatschappelijk kapitaal?
                                                                      Krachtens de dwingende bepalingen van artikel 189, derde
4. Kunnen deze honoraria Ð ingevolge artikel 5 (van de                alinea, en artikel 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn
     Tabela de Emolumentos do Notariado) Ð worden                     de lidstaten verplicht de bepalingen van een tot hen
     geacht te zijn berekend op basis van de kosten van de            gerichte richtlijn binnen de daartoe gestelde termijn in
     verleende dienst?                                                nationaal recht om te zetten.
5. Wat moet onder die kosten worden verstaan? Omvat-                  Ofschoon die termijn voor Oostenrijk op 1 januari 1995 is
     ten zij mede de bezoldiging van de notarissen en amb-            verstrekken, hebben nog niet alle Oostenrijkse Bundeslän-
     tenaren van de onderscheiden kantoren, alsook de kan-            der de nodige bepalingen vastgesteld.
     toorinrichting en dergelijke?
                                                                      (1) PB L 224 van 1.8.1990, blz. 60.
6. Is het, gelet op de artikelen 10 en 12, lid 1, onder e),
     van de richtlijn, toegestaan en dus wettig, dat de hono-
     raria deze kosten te boven gaan en, zo ja, op welke
     wijze?
(1) Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betref-
    fende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapi-
                                                                      Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo van
    taal (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25).                           15 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                                geding tussen C. Bertinetto en SpA Biraghi
                                                                                (Zaak C-22/99)
                                                                                (1999/C 86/18)
Beroep, op 29 januari 1999 ingesteld door Commissie van               De Pretura circondariale di Pinerolo heeft bij beschikking
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk                van 15 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-20/99)                               van Justitie op 1 februari 1999, in het geding tussen C.
                                                                      Bertinetto en SpA Biraghi, het Hof van Justitie van de
                          (1999/C 86/17)                              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1999 beroep tegen Republiek Oostenrijk               Verbiedt artikel 3 van Verordening nr. 804/68 van de
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Raad (1) de Italiaanse staat, bij wet de sluiting van bedrijfs-
pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr, lid van haar juri-             takovereenkomsten te regelen die ten doel hebben, de


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 23 november 1995 in zaak C-394/93 (verzoek van het Landessozialgericht Rheinland-Pfalz te Mainz om een prejudiciële beslissing): G. Alonso-Pérez tegen Bundesanstalt für Arbeit (Sociale zekerheid van werknemers die zich binnen Gemeenschap verplaatsen - Kinderbijslag - Beperking door Lid-Staat van terugwerkende kracht van aanvraag om kinderbijslag)

text:
3 . 2 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 31 /3
     in de desbetreffende Lid-Staat voor werknemers geldt,            1 . Artikel 12, onder h), van Verordening (EEG) nr. 857/84
     en dat die regeling rechtstreeks op alle of bepaalde                   van de Raad van 3 1 maart 1 984 houdende algemene
     categorieën ambtenaren van toepassing is of naar een in                voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
     die Lid-Staat reeds bestaande sociale zekerheidsregeling               quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
     voor ambtenaren verwijst, zonder dat in dit verband                    heffing in de sector melk en zuivelprodukten, moet aldus
     andere elementen in aanmerking moeten worden geno                     worden uitgelegd, dat de levering van melk door een
     men .                                                                  landbouwbedrijf aan scholieren en internaatspupillen,
                                                                            waarbij de prijs van de melk indirect wordt betaald door
3 . De artikelen 48 en 51 van het EEG-Verdrag moeten                        doorberekening in het kostgeld, moet worden aange
     aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten,                merkt als rechtstreekse verkoop in de zin van die
     dat tijdvakken van arbeid die iemand voor ivie een                     bepaling, ook wanneer het landbouwbedrijf, de school
     bijzondere regeling voor ambtenaren of met hen gelijk                 en het internaat door dezelfde instelling worden
     gestelden geldt, zoals een arts in vaste dienst bij het IKA,           beheerd.
     in openbare ziekenhuizen in een andere Lid-Staat heeft
     vervuld, niet in aanmerking worden genomen voor het              2 . Bij onderzoek van artikel 4, lid 1 , van Verordening
     verkrijgen van het recht op pensioen, terwijl de nationale             (EEG) nr. 1371 /84 van de Commissie van 16 mei 1 984
     wettelijke regeling inaanmerkingneming van dergelijke                  tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de
     tijdvakken wel toestaat wanneer zij in soortgelijke                    toepassing van de bij artikel 5 quater van Verordening
     instellingen op het nationale grondgebied zijn ver                     (EEG) nr. 804/68 ingestelde extraheffing, voor zover
     vuld.                                                                  het uitsluit dat na afloop van de registratietermijn voor
                                                                            toewijzing van een referentiehoeveelheid voor recht
(') PB nr . C 18 van 21 . 1 . 1994 .                                        streekse verkoop, rekening wordt gehouden met latere
                                                                            wijzigingen in de economische behoeften van het bedrijf
                                                                            van de producent, is niet gebleken van feiten of
                                                                            omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aan
                                                                            tasten .
                   ARREST VAN HET HOF
                        (Tweede kamer)                                3 . Artikel 4, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1371 /84
                                                                            moet aldus worden uitgelegd, dat aan een producent die
                    van 23 november 1995
                                                                            de in deze bepaling gestelde termijn heeft overschreden,
in zaak C-285/93 ( verzoek om prejudiciële beslissing van                   krachtens het beginsel van herstel in de vroegere
het Finanzgericht München ): Dominikanerinnen-Kloster                        toestand en volgens de nationale rechtsregels een refe
       Altenhohenau tegen Hauptzollamt Rosenheim ( 1 )                      rentiehoeveelheid kan worden toegewezen, mits de
(Extraheffing op melk — Referentiehoeveelheid voor                          nationale regel niet anders wordt toegepast dan in het
                     rechtstreekse verkoop)                                 geval van overschrijding van nationale termijnen, noch
                                                                             op een wijze die afbreuk doet aan de doelstellingen van
                           ( 96/C 31 /05 )                                   het melkquotastelsel.
                       (Procestaai: Duits)                            f 1 ) PB nr . C 175 van 26 . 6 . 1993 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                  Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-285/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                           ( Zesde kamer)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz
gericht München ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig                                      van 23 november 1995
geding tussen Dominikanerinnen-Kloster Altenhohenau                   in zaak C-394/93 (verzoek van het Landessozialgericht
tegen Hauptzollamt Rosenheim, om een prejudiciële beslis             Rheinland-Pfalz te Mainz om een prejudiciële beslissing):
sing over de uitlegging van artikel 12 , onder h ), van                      G. Alonso-Pérez tegen Bundesanstalt für Arbeit ( l )
Verordening ( EEG ) nr . 857/84 van de Raad van 31 maart
                                                                       (Sociale zekerheid van werknemers die zich binnen Gemeen
 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/68         schap verplaatsen — Kinderbijslag — Beperking door
 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelprodukten ( PB           Lid-Staat van terugwerkende kracht van aanvraag om
                                                                                kinderbijslag)
 1984, L 90, blz . 13 ), alsmede over de uitlegging en de
 geldigheid, met name in het licht van de algemene beginselen                                      ( 96/C 31/06 )
 van gemeenschapsrecht, van artikel 4, lid 1 , van Verorde
                                                                                (Procestaai: Duits)
 ning ( EEG ) nr. 1371 /84 van de Commissie van 16 mei 1984
 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepas          (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
 sing van de bij artikel 5 quater van Verordening ( EEG )                                Jurisprudentie van het Hof)
 nr. 804/68 ingestelde extraheffing ( PB 1984 , L 132, blz. 11 ),
 heeft het Hof ( Tweede kamer), samengesteld als volgt:                In zaak C-394/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
 G. Hirsch ( rapporteur ), kamerpresident, G. F. Mancini en            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landes
 F. A. Schockweiler, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;           sozialgericht Rheinland-Pfalz te Mainz ( Duitsland ) in het
 griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 november           aldaar aanhangig geding tussen G. Alonso-Pérez tegen
 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over
 volgt:                                                                de uitlegging van artikel 1 , punt 1 , van Verordening ( EEG )
 ---pagebreak--- Nr . C 31 /4         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 2 . 96
nr. 3427/89 van de Raad van 30 oktober 1989 tot wijziging           procedure : Commissie van de Europese Gemeenschappen
van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de toepas         ( gemachtigden : E. de March en A. Dal Ferro ), heeft het Hof
sing van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en           ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen          ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening ( EEG )              C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal; D. Ruiz-Jarabo
nr . 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van        Colomer; griffier: R. Grass, op 23 november 1995 een arrest
Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ( PB 1989 , L 331 , blz. 1 ),      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N.
Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini , F. A.          1 . Wijst de hogere voorziening af.
Schockweiler en J. L. Murray ( rapporteur ), rechters; advo
caat-generaal : P. Léger; griffier : H. A. Rühl; hoofdadmini
strateur, op 23 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan             2 . Verwijst requirante in de kosten.
het dictum luidt als volgt:
                                                                    0 ) PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheids
regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 , en vervolgens
                                                                                ARREST VAN HET HOF
gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3427/89 van de Raad
van 30 oktober 1989 tot wijziging van Verordening (EEG)                                 van 30 november 1995
nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale               in zaak C-55/94 (verzoek om prejudiciële beslissing ):
zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als           R. Gebhard tegen Consiglio dell' Ordine degli Avvocati e
mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                                Procuratori di Milano 0 )
verplaatsen en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot
vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening            (Richtlijn 77/249/EEG — Vrij verkeer van diensten —
(EEG) nr. 1408/71 , verzet er zich niet tegen, dat een              Advocaten — Mogelijkheid om kantoor te openen —
nationale bepaling die de terugwerkende kracht van aan                        Artikelen 52 en 59 van het EG-Verdrag)
vragen om kinderbijslag tot zes maanden beperkt, wordt                                         ( 96/C 31/08 )
toegepast op een door een Spaans onderdaan ingediende
aanvraag tot verkrijging per 15 januari 1986 van kinder                                 (Procestaai: Italiaans)
bijslag voor zijn in Spanje wonende gezinsleden.
(M PB nr . C 263 van 29 . 9 . 1993 .                                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-55/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                  ARREST VAN HET HOF                                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Consiglio
                                                                    Nazionale Forense ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding
                        ( Derde kamer )                             tussen R. Gebhard en Consiglio dell' Ordine degli Avvocati e
                   van 23 november 1995                             Procuratori di Milano, om een prejudiciële beslissing over de
in zaak C-476/93 P: Nutral SpA tegen Commissie van de               uitlegging van Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                       22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
                                                                    uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van
(Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring —                 diensten ( PB 1977, L 78 , blz . 17 ), heeft het Hof, samenge
                      Ontvankelijkheid)                             steld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president, C. N.
                           96/C 31 /07                              Kakouris, D. A. O. Edward ( rapporteur ) en G. Hirsch,
                                                                    kamerpresidenten, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C.
                    (Procestaai: Italiaans)                         Moitinho de Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L.
                                                                     Murray, P. Jann, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters;
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdad
                 Jurisprudentie van het Hof)                         ministrateur, op 30 november 1995 een arrest gewezen
                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak C-476/93 P, Nutral SpA, gevestigd te Casalbuttano,
Cremona ( Italië ), vertegenwoordigd door E. Cappelli en
P. de Caterini, advocaten te Rome, en door M. de Bellis,             1 . Het in artikel 60, derde alinea, van het EG-Verdrag
advocaat te Mantova , domicilie gekozen hebbende te                      bedoelde tijdelijk karakter van de dienstverrichting
Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar,                      moet worden beoordeeld aan de hand van de frequentie,
Avenue Guillaume 13 B, betreffende hogere voorziening                    de periodiciteit en de continuïteit ervan.
tegen de op 21 oktober 1993 door het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen gegeven beschik              2 . De dienstverrichter in de zin van het Verdrag kan zich in
 king in de zaken T-492/93 en T-492/93 R ( Nutral/                       de Lid-Staat van ontvangst voorzien van de infrastruc
 Commissie, Jurispr. 1993, blz. 11-1023 ), en strekkende tot             tuur die noodzakelijk is om zijn dienst te kunnen
 vernietiging van deze beschikking, andere partij bij de                 verrichten.


title: Zaak F-33/08: Beroep ingesteld op 4 maart 2008 — V/Commissie

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/26

         Beroep ingesteld op 4 maart 2008 — V/Commissie
   (Zaak F-33/08)
   (2008/C 158/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: V (vertegenwoordiger: C. Ronzi, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 mei 2007 waarbij verzoekster ervan op de hoogte is gesteld dat zij niet voldeed aan de voorwaarden van fysieke geschiktheid om werkzaamheden bij de Europese Commissie uit te oefenen, verwijdering uit haar persoonsdossier van een aantal deskundigenrapporten, en vordering tot vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van 15 mei 2007 waarbij verzoekster ervan op de hoogte is gesteld dat zij niet voldeed aan de voorwaarden van fysieke geschiktheid om werkzaamheden bij de Europese Commissie uit te oefenen;

               —

               voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van 12 juli 2007 houdende afwijzing van verzoeksters klacht van 1 juni 2007;

               —

               te gelasten dat uit verzoeksters persoonsdossier moet worden verwijderd deskundigenrapporten, opgesteld op 15 september 2006, 21 september 2006 en 28 maart 2007 en, dientengevolge, te verklaren dat moet worden verwezen naar het aanvankelijke medisch advies van 26 juni 2006 waarin verzoekster arbeidsgeschikt was verklaard;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die verzoekster heeft geleden en die voorlopig ex aequo et bono op 170 900 EUR wordt geraamd (vermeerderd met vertragingsrente tegen de door de Europese Centrale Bank toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten vanaf 1 augustus 2006);

               —

               bij wijze van voorlopige maatregel te gelasten dat de reservelijst waarop verzoeksters naam voorkomt wordt verlengd, indien het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken na februari 2009 wordt gewezen (de datum waarop de geldigheid van de reservelijst afloopt);

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-654/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — České centrum pro investigativní žurnalistiku/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/67

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — České centrum pro investigativní žurnalistiku/Parlement
   (Zaak T-654/15)
   (2016/C 048/75)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: České centrum pro investigativní žurnalistiku o.p.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8681 C van het Europees Parlement van 14 september 2015 houdende afwijzing van verzoekers confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoeker en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoeker heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-18/98)

text:
C 94/10                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.3.98
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                8. Is het wijzigingsbesluit van de Raad (97/803/EG) in
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:                           strijd met artikel 133, lid 1, van het EG-Verdrag?
                                                                     9. Is genoemd wijzigingsbesluit van de Raad rechtsgeldig
 1. Is de tussentijdse wijziging van het associatiebesluit               in verband met verwachtingen die zijn gewekt als
      per 1 december 1997 bij Besluit 97/803/EG van de                   gevolg van de door de Commissie verspreide voorlich-
      Raad van 24 november 1997 (PB L 329 van                            tingsbrochure DE 76 van oktober 1993, gegeven dat
      29.11.1997, blz. 50) Ð meer in het bijzonder het                   daarin naar aanleiding van het zesde LGO-besluit op
      daarbij ingevoerde artikel 108 ter, lid 1, alsmede de              bladzijde 16 wordt gesteld dat de werkingsduur van
      schrapping van ¹millingº als voor de oorsprong rele-               dat besluit thans tien jaar beloopt (voordien vijf
      vante verwerkingshandeling Ð wel proportioneel?                    jaar)?
                                                                   10. Is het eerder genoemde per 1 december 1997 inge-
 2. Is het toelaatbaar dat genoemd raadsbesluit Ð meer
                                                                         voerde artikel 108 ter zozeer onwerkbaar dat het
      in het bijzonder het daarbij ingevoerde artikel 108
                                                                         ongeldig moet worden geacht?
      ter, lid 1, alsmede de schrapping van ¹millingº als
      voor de oorsprong relevante verwerkingshandeling Ð
                                                                   11. Is de nationale (kort geding-) rechter bevoegd om,
      in zijn beperkende gevolgen (aanmerkelijk) verder
                                                                         onder omstandigheden als in het arrest Zuckerfabrik
      gaat dan met behulp van vrijwaringsmaatregelen op
                                                                         Süderdithmarschen e.a. (C-143/88 en C-92/89) en
      basis van artikel 109 AB mogelijk zou zijn?
                                                                         latere arresten omschreven, op voorhand een voorlo-
                                                                         pige voorziening te treffen indien schending van het
 3. Is het verenigbaar met het EG-Verdrag, in het bijzon-                communautaire recht door een niet-communautaire,
      der deel IV daarvan, dat een besluit van de Raad als               door het Gemeenschapsrecht aangewezen uitvoerende
      bedoeld in artikel 136, lid 2, van dat Verdrag Ð in                instantie dreigt, opdat een dergelijke schending wordt
      dit geval het genoemde Besluit 97/803/EG Ð kwanti-                 voorkomen?
      tatieve invoerbeperkingen of maatregelen van gelijke
      werking vervat?                                              12. Aangenomen dat vraag 11 bevestigend wordt beant-
                                                                         woord en dat de boordeling van de onder 11
                                                                         genoemde omstandigheden niet competeert aan de
 4. Maakt het voor de beantwoording van vraag 3 ver-                     nationale rechter maar aan het Hof van Justitie, zijn
      schil:                                                             dan de in dit vonnis onder 3.9 tot en met 3.11
                                                                         bedoelde omstandigheden van dien aard dat een voor-
      a) of deze beperkingen c.q. maatregelen de vorm                    ziening als onder 11 gerechtvaardigd is?
           krijgen van tariefcontingenten of beperkingen in
           oorsprongsbepalingen dan wel een cumulatie van
           beide
           respectievelijk
                                                                   Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van
      b) of de betreffende bepalingen al dan niet vrijwa-             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
           ringsmaatregelen inhouden?
                                                                                (Zaak C-18/98)
                                                                                (98/C 94/19)
 5. Vloeit uit het EG-Verdrag, in het bijzonder deel IV
      daarvan, voort dat in het kader van artikel 136, lid 2,
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      bereikte resultaten Ð in de zin van voor de LGO
                                                                   is op 23 januari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      gunstige maatregelen Ð vervolgens niet meer ten
                                                                   Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
      nadele van de LGO kunnen worden gewijzigd of
                                                                   pen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en E. Gippini
      ongedaan kunnen worden gemaakt?
                                                                   Fournier, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
 6. Als dat inderdaad niet meer mogelijk is, zijn de               Kirchberg.
      betreffende besluiten van de Raad dan nietig, respec-
      tievelijk kunnen particulieren zich daarop dan in een        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      geding voor de nationale rechter beroepen?
                                                                   Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
                                                                       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
 7. In hoeverre moet het LGO-Besluit van 1991 (Besluit                 vast te stellen en in werking te doen treden, of althans
      91/482/EEG van de Raad, PB L 263 van 19.9.1991,                  hiervan geen mededeling te doen, om te voldoen aan
      blz. 1, met rectificatie in PB L 15 van 23.1.1993,               Richtlijn 93/22/EEG (1) van de Raad van 10 mei 1993
      blz. 33) geacht worden ongewijzigd te gelden gedu-               betreffende het verrichten van diensten op het gebied
      rende de in artikel 240, lid 1, van dat besluit                  van beleggingen in effecten, de krachtens het EG-Ver-
      genoemde periode van tien jaar, nu de Raad geen wij-             drag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
      ziging in dat besluit heeft aangebracht vóór het ver-            men;
      strijken van de eerste (periode van) vijf jaar als
      bedoeld in artikel 240, lid 3, aanhef, van dat besluit?      Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 28.3.98                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/11
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                                                                       van 21 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
Ingevolge het verbindende karakter van de artikelen 189,               geding tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft
derde alinea, en 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn                                 Salzburg-Umgebung
de lidstaten verplicht binnen de gestelde termijn de nodige
                                                                                (Zaak C-20/98)
maatregelen vast te stellen om te voldoen aan de richtlij-
nen die voor hen bestemd zijn. In casu is die termijn reeds                                    (98/C 94/21)
op 1 juli 1995 verstreken, zonder dat Spanje de nodige
bepalingen heeft vastgesteld.
(1) PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27.                                   De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij
                                                                       beschikking van 21 januari 1998, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 26 januari 1998, in het geding
                                                                       tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft Salz-
                                                                       burg-Umgebung, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van                over de navolgende vraag:
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         (Zaak C-19/98)
                          (98/C 94/20)                                 Moeten de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag
                                                                       (bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen) en de
                                                                       overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat
is op 23 januari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier voege
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden tot het
pen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en E. Gippini
                                                                       dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir, en ver-
Fournier, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       voer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden, wanneer
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                       met inachtneming van de verkeersvoorschriften een totale
Kirchberg.
                                                                       reisduur van zes uur en een afstand van 130 km niet wor-
                                                                       den overschreden, waarbij van de daadwerkelijk op de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft voor de
                                                                       berekening van de afstand in aanmerking wordt genomen?
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     vast te stellen en in werking te doen treden, of althans
     hiervan geen mededeling te doen, om te voldoen aan
     Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december
     1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
     vingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen
     de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming             Verzoek van het Hof van beroep te Gent van 15 januari
     aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan                 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     geven (1), en in het bijzonder door het bepaalde in               Openbaar Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Ver-
     artikel 1, lid 4, tweede alinea, van deze richtlijn niet in                  weire, NV SMEG en NV Adia Interim
     nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Ver-
     drag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-                                     (Zaak C-22/98)
     men;
                                                                                (98/C 94/22)
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door geen
     antwoord te geven op de brieven van 22 februari en
     10 oktober 1994, noch op de aanmaningsbrief van
                                                                       Het Hof van beroep te Gent heeft bij beschikking van
     14 februari 1996, de krachtens het EG-Verdrag op
                                                                       15 januari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen Openbaar
                                                                       Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                       SMEG en NV Adia Interim, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
Middelen en voornaamste argumenten                                     beslissing over de navolgende vragen:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-18/98 (2); de omzettingstermijn is op
31 december 1987 verstreken.                                           1. Kunnen Gemeenschapsonderdanen, weze het fysieke
                                                                           personen of rechtspersonen, bij de huidige stand van
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                         het Gemeenschapsrecht, aan artikel 90, lid 1, van het
(2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.                               EG-Verdrag, junctis de artikelen 7, 85 en 86 van dat
                                                                           Verdrag rechten ontlenen die de lidstaten in acht moe-
                                                                           ten nemen, wanneer in havengebieden het laden en los-


title: Zaak T-491/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2008 door Philippe Bui Van tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 september 2008 in zaak F-51/07, Bui Van/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/39

         Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2008 door Philippe Bui Van tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 september 2008 in zaak F-51/07, Bui Van/Commissie
   (Zaak T-491/08 P)
   (2009/C 32/76)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Philippe Bui Van (Hettange-Grande, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Nelissen Grade, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 11 september 2008 (Tweede kamer) in zaak F-51/07 vernietigen;

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 5 maart 2007 houdende afwijzing van rekwirants klacht nietig verklaren;

               —

               het besluit van de directeur-generaal van het GCO van 4 oktober 2006 nietig verklaren, voor zover rekwirant daarbij wordt ingedeeld in de rang AST 3, salaristrap 2, terwijl hij aanvankelijk was ingedeeld in de rang AST 4, salaristrap 2;

               —

               het besluit van 28 juni 2006 houdende aanstelling van rekwirant in de rang AST 4, salaristrap 2, bevestigen;

               —

               het TABG wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de litigieuze besluiten en, met name, de indeling in de rang AST 4, salaristrap 2, alsmede de terugwerkende kracht van de aanstelling in de rang AST 4, salaristrap 2, vanaf de indiensttreding;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met deze hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 september 2008 in de zaak Bui Van/Commissie, F-51/07, waarbij dat Gerecht de verwerende partij heeft veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 1 500 EUR en het beroep, strekkende tot nietigverklaring van het besluit om rekwirant in te delen in de rang AST 3, terwijl hij aanvankelijk was ingedeeld in de rang AST 4, voor het overige heeft verworpen.
   Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie middelen aan.
   In de eerste plaats moet het bestreden arrest worden vernietigd, voor zover daarin wordt geoordeeld dat ofschoon de Commissie rekwirants rechten van verdediging heeft geschonden, het feit dat laatstgenoemde niet is gehoord geen gevolg heeft voor de regelmatigheid van het litigieuze besluit van de Commissie.
   In de tweede plaats en in verband met het middel dat rekwirant in eerste aanleg had ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling en schending van de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte het administratieve besluit van 4 oktober 2006 bevestigd waarbij rekwirant van de rang AST 4 tot de rang AST 3 is gedegradeerd, op grond van het onjuiste oordeel dat rekwirants gewettigd vertrouwen in de handeling waarbij hij in de rang AST 4 was aangesteld niet gerechtvaardigd was, omdat hij op grond van een voetnoot in de aankondiging van vergelijkend onderzoek had moeten weten dat zijn aanstelling in de rang AST 4 onregelmatig was en dat het nieuwe Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, dat volgens de aankondiging van vergelijkend onderzoek van toepassing was, hem kon worden tegengeworpen. Rekwirant stelt dat die voetnoot geen wijziging kon brengen in de statutaire bepalingen die op het moment van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek van kracht waren.
   In de derde plaats heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte geoordeeld dat er geen sprake was van schending van het beginsel van gelijke behandeling, terwijl het TABG, ofschoon het rekwirant heeft gedegradeerd tot de rang AST 3, een gunstig gevolg heeft gegeven aan de klachten van drie andere ambtenaren die zich in wezen in dezelfde situatie als rekwirant bevonden.