title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 juni 1996 in zaak T-293/94: J. Vela Palacios tegen Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Ontvankelijkheid - Bezwarend besluit - Tussentijds beoordelingsrapport - Loyaliteitsplicht - Tuchtmaatregel)

text:
20 . 7 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 210/15
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                        van 18 juni 1996                              te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,
                                                                      Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Economisch en Sociaal
in zaak T-l 50/94: J. Vela Palacios tegen Economisch en               Comité van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden :
    Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen ( l )               M. Bermejo Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring en tot schade              beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de secreta
vergoeding — Ontvankelijkheid — Indiening van klacht                  ris-generaal van het Economisch en Sociaal Comité van
door middel van fax — Beoordelingsrapport — Vertraging                6 december 1993 en 22 juni 1994 waarbij aan verzoekster
— Motivering van slechter beoordelingsrapport — Morele                bij wijze van tuchtmaatregel een berisping is gegeven en
                               schade)                                waarbij de klacht tegen die tuchtmaatregel is afgewezen,
                          ( 96/C 210/37 )                             alsmede tot nietigverklaring of intrekking van het door
                                                                      verzoeksters gewezen hiërarchieke meerdere op 5 juli 1993
                       (Procestaai: Frans)                            opgestelde beoordelingsrapport, heeft het Gerecht ( Eerste
                                                                      Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president; V, Tiili
In zaak T-150/94, J. Vela Palacios, ambtenaar van het                 en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier : B. Pastor, hoofd
Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeen                  administrateur, op 1 8 j uni 1996 een arrest gewezen waarvan
schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E.                het dictum luidt als volgt:
Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,             1 . Verklaart nietig het besluit van het Economisch en
Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Economisch en Sociaal                    Sociaal Comité van 6 december 1993 waarbij aan
Comité van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden :                     verzoekster een berisping is gegeven, en het besluit van
M. Bermejo Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een                      het Economisch en Sociaal Comité van 22 juni 1994
beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van het           houdende afwijzing van verzoeksters klacht tegen het
Economisch en Sociaal Comité van 18 juni 1993 houdende                     besluit van 6 december 1993 .
vaststelling van verzoeksters beoordelingsrapporten over de
perioden van 1 december 1986 tot 31 augustus 1988 en van              2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
 1 september 1988 tot 31 augustus 1990 en, anderzijds , het           3.   Verstaat dat het Economisch en Sociaal Comité alle
besluit van 13 januari 1994 houdende afwijzing van de
klacht tegen die rapporten, en tot vergoeding van de schade                kosten zal dragen .
die verzoekster zou hebben geleden door de dienstfouten die           (M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 . .
verweerders administratie zou hebben gemaakt, heeft het
Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio,
president; V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 18 juni 1996 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
 1.   Veroordeelt het Economisch en Sociaal Comité tot
                                                                                van 27 maart 1996
      betaling aan verzoekster van een bedrag overeenkomend
      met 50 000 Bfr. ter vergoeding van de morele schade die         in gevoegde zaak T-530/93 e.a., R. Bathoorn en 213
      deze heeft geleden .                                            anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (Gedeeltelijke doorhaling)
 3 . Verstaat dat het Economisch en Sociaal Comité zijn
                                                                                ( 96/C 210/39 )
      eigen kosten en de helft van verzoeksters kosten zal
      dragen . Verzoekster zal de helft van haar eigen kosten                            (Procestaai: Nederlands)
      dragen.
 (') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
                                                                      In de gevoegde zaken T-530/93 t/m T-533/93 , T-l /94 t/m
                                                                      T-4/94, T-l 1 /94, T-53/94 , T-71 /94 , T-73/94 t/m T-76/94,
                                                                      T-86/94 , T-87/94, T-91/94 , T-94/94, T-96/94, T-101 /94
                                                                      t/m T-106/94 , T-118/94 t/m T-124/94, T-130/94 en T
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             253/94 , R. Bathoorn en 213 anderen, wonende in Neder
                        van 18 uni 1996
                                                                      land, vertegenwoordigd door H. J. Bronkhorst, advocaat bij
                                                                      de Hoge Raad der Nederlanden, en E. H. Pijnacker Hordijk,
in zaak T-293/94 : J. Vela Palacios tegen Economisch en               advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te
     Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen ( l )              Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guil
 (Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit —                  laume 62 , tegen Raad van de Europese Unie ( gemachtigde :
 Tussentijds beoordelingsrapport — Loyaliteitsplicht —                A. Brautigam ) en Commissie van de Europese Gemeen
                         Tuchtmaatregel)                              schappen ( gemachtigde : Th. van Rijn ), betreffende een
                           ( 96/C 210/38 )
                                                                       beroep krachtens de artikelen 178 en 215 , tweede alinea,
                                                                      van het EEG-Verdrag tot vergoeding van de schade die
                       (Procestaai: Frans)                            verzoekers stellen te hebben geleden door de toepassing van
                                                                      Verordening ( EEG ) nr . 857/84 van de Raad van 31 maart
 In zaak T-293/94 , J. Vela Palacios, ambtenaar van het                1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
 Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeen                 van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr . 804/68
 schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E.                bedoelde heffing in de sector melk en zuivelprodukten ( PB


title: Zaak C-184/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Twoh International BV/Staatssecretaris van Financiën (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea — Intracommunautaire leveringen — Vrijstelling — Geen verplichting voor belastingdienst om bewijzen te vergaren — Richtlijn 77/799/EEG — Wederzijdse bijstand van bevoegde autoriteiten van lidstaten op gebied van directe en indirecte belastingen — Verordening (EEG) nr. 218/92 — Administratieve samenwerking op gebied van indirecte belastingen)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Twoh International BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-184/05) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea - Intracommunautaire leveringen - Vrijstelling - Geen verplichting voor belastingdienst om bewijzen te vergaren - Richtlijn 77/799/EEG - Wederzijdse bijstand van bevoegde autoriteiten van lidstaten op gebied van directe en indirecte belastingen - Verordening (EEG) nr. 218/92 - Administratieve samenwerking op gebied van indirecte belastingen)
   (2007/C 297/04)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Twoh International BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 28 quater, A, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), in samenhang met richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en indirecte belastingen (PB L 336, blz. 15), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/12/EEG (PB L 76, blz. 1), en met verordening (EEG) nr. 281/92 van de Raad van 27 januari 1992 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW) (PB L 24, blz. 1) — Verkoop en vervoer van goederen naar een andere lidstaat voor rekening van koper — Geen mededeling van relevante inlichtingen door bevoegde autoriteit van lidstaat van aankomst — Verplichting ja of nee voor de autoriteiten van de lidstaat van vertrek om inlichtingen op te vragen bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van aankomst, en deze in voorkomend geval in aanmerking te nemen
   Dictum
   Artikel 28 quater, A, sub a, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, in samenhang met richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992, en met verordening (EEG) nr. 218/92 van de Raad van 27 januari 1992 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen, moet aldus worden uitgelegd dat de belastingautoriteiten van de lidstaat vanwaaruit goederen in het kader van een intracommunautaire levering worden verzonden of vervoerd, niet verplicht zijn de autoriteiten van de lidstaat waarvoor de goederen volgens de leverancier bestemd zijn, om inlichtingen te verzoeken.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak C-367/08: Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/11

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-367/08)
   (2008/C 260/21)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/22/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 inzake minimumvoorwaarden voor de uitvoering van de verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 van de Raad betreffende voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en tot intrekking van richtlijn 88/599/EEG van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 16 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 april 2007 verstreken.

      (1)  PB L 102, blz. 35.


title: Zaak C-384/99: Beroep, op 8 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
8.1.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 6/13
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg.
1. te vernietigen het arrest van het Gerecht van 8 juli 1999 in
     zaak T-163/98, Procter & Gamble/Bureau voor harmonisa-
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                      dat het den Hove behage:
     modellen), voor zover het Gerecht van oordeel was, dat de
     Eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
                                                                      — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door artikel 5 van
     binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                           richtlijn 97/33/EG (1) in samenhang met bijlage I bij die
     niet had gehandeld in strijd met artikel 7, lid 1, sub c, van
                                                                           richtlijn niet correct uit te voeren en door niet de maatrege-
     verordening (EG) nr. 40/94 (1) bij de vaststelling van haar
                                                                           len te treffen die nodig zijn voor de uitvoering van arti-
     beslissing van 31 juli 1998 in zaak R 35/1998-1;
                                                                           kel 5 van richtlijn 97/33/EG in samenhang met de bijlage I
2. het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                    en III bij die richtlijn, de krachtens die bepalingen en
     (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de                   het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
     kosten.                                                               nagekomen;
                                                                      — het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te
Middelen en voornaamste argumenten                                         verwijzen.
Schending van het gemeenschapsrecht: het Gerecht heeft in
het bestreden arrest een te ruime strekking toegekend aan             Middelen en voornaamste argumenten
artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 44/94 inzake het
gemeenschapsmerk: het Gerecht heeft zich beperkt tot de               Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10, lid 1, EG en
vaststelling, dat de woordcombinatie gemeenschapsmerk: het            artikel 23 van richtlijn 97/33/EG diende België de maatregelen
Gerecht heeft zich beperkt tot de vaststelling, dat de woord-         te treffen die nodig waren om uiterlijk op 31 december 1997
combinatie „baby-dry” geen teken bevatte dat in de handel kon         aan die richtlijn te voldoen. De Commissie verwijt België, dat
dienen tot aanduiding van de bestemming van de waar, en heeft         het de krachtens artikel 5 van de richtlijn op hem rustende
zich niet uitgesproken over de vraag of deze woordcombinatie          verplichtingen niet is nagekomen door:
geschikt is om de waren van een onderneming te onderschei-
den. Welnu, een correcte uitlegging van de weigeringsgrond            — de voor financiering uit hoofde van de universele dienstver-
van artikel 7, lid 1, sub c, kan niet de weigering tot gevolg              lening in aanmerking komende diensten uit te breiden tot
hebben van de inschrijving als individueel merk van een                    diensten die voor de geschreven pers tegen een speciaal
dermate beschrijvend teken, dat het niet anders kan worden                 tarief worden verricht;
opgevat dan als beschrijving van de waar of van een eigenschap
daarvan. Dit is de teleologische of synthetische uitlegging, die      — te voorzien in een onvolledige methode voor de berekening
zich verzet tegen elk vermoeden van ongeschiktheid van                     van de bijdragen van de exploitanten aan de financiering
de beschrijvende tekens, waarvan wordt uitgegaan door de                   van de nettokosten van de universele dienstverlening, een
heersende rechtspraak in een aantal lidstaten zoals de Benelux-            methode die bovendien niet voldoet aan de in artikel 5,
landen, Frankrijk of Duitsland, waar het merkenrecht niet meer             lid 1, van richtlijn 97/33/EG geformuleerde transparantie-
wordt beschouwd als een monopolierecht, zulks onder meer                   verplichtingen; het besluit waarin de methode voor de
ten gevolge van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad                 berekening van de nettokosten van de universele dienstver-
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                     lening en van de grondslag van de bijdragen van de
merkenrecht der lidstaten (2).                                             exploitanten aan de financiering daarvan nader zou worden
                                                                           bepaald, is nog steeds niet vastgesteld en bekendgemaakt;
(1) PB 1994, L 11, blz. 1.                                                 in elk geval is het aan de Commissie nog niet officieel ter
(2) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.                                         kennis gebracht;
                                                                      — door te voorzien in een onjuiste methode voor de bereke-
                                                                           ning van de nettokosten van de universele dienst; die
                                                                           methode houdt met name geen rekening met de „immate-
                                                                           riële” voordelen van de verstrekking van de universele
                                                                           dienst (en wijkt daardoor af van artikel 5, lid 4, van richtlijn
Beroep, op 8 oktober 1999 ingesteld door Commissie van                     97/33/EG) en met de in bijlage III bij richtlijn 97/33/EG
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       genoemde boekhoudbeginselen: het begrip vermijdbare
                                                                           nettokosten, de inaanmerkingneming van toekomstgerich-
                         (Zaak C-384/99)                                   te en niet van historische kosten en inkomsten, de
                                                                           inaanmerkingneming van de rechtstreekse en indirecte
                           (2000/C 6/25)                                   inkomsten uit de verstrekking van de uit hoofde van de
                                                                           universele dienstverlening gefinancierde diensten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 oktober 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld            (1) PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32.
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door B. Doherty, lid van haar juridische dienst, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde Kamer) van 12 juni 1996 in zaak C-95/96 (verzoek van het Tribunal de commerce de Marseille om een prejudiciële beslissing), Urssaf - Union de recouvrement des cotisations de sécurite sociale et d'allocations familiales des Bouches-du-Rhône tegen Clinique de la Pointe Rouge SA (Prejudiciële verwijzing - Onbevoegdheid van het Hof)

text:
Nr . C 354/ 12           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23 . 11 . 96
                   ARREST VAN HET HOF                                        om de particulieren met ingang van 1 januari 1993 een
                        van 8 oktober 1996                                   daadwerkelijke bescherming te verzekeren tegen de
                                                                             risico 's van insolvabiliteit en faillissement van de orga
in de gevoegde zaken C-178/94 , C-179/94, C-188/94 ,                         nisatoren van pakketreizen en/of van de doorverkopers
C-189/94 en C-190/94 ( verzoeken van het Landgericht                         die partij zijn bij de overeenkomst.
Bonn om een prejudiciële beslissing ): E. Dillenkofer e.a.
               tegen Bondsrepubliek Duitsland (')                       4 . Wanneer een Lid-Staat de organisator van een pakket
(Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbe                    reis en/of de doorverkoper die partij is bij de overeen
grip van vakantiepakketten en rondreispakketten — Niet                      komst, toestaat de betaling te verlangen van een
omzetting — Aansprakelijkheid en schadevergoedingsplicht                     voorschot van maximum 10% van de reissom , met een
                             van Lid-Staat)                                  plafond van 500 DM, is aan het door artikel 7 van
                             ( 96/C 354/22 )                                 Richtlijn 90/314/EEG nagestreefde doel van bescher
                                                                             ming slechts voldaan wanneer bij insolvabiliteit of
                                                                             faillissement van de organistaor van de pakketreis en/of
                         (Procestaai: Duits)                                  van de doorverkoper die partij is bij de overeenkomst,
                                                                              ook de terugbetaling van dit voorschot is verzekerd.
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                         5 . Artikel 7 van Richtlijn 90/314/EEG moet aldus worden
                                                                              uitgelegd, dat de garanties waarvan de organisatoren
                                                                              van pakketreizen of de doorverkopers die partij zijn bij
In de gevoegde zaken C-178/94 , C-179/94 , C-188/94 ,                         de overeenkomst, het bestaan moeten „ aantonen ", ook
 C-189/94 en C-190/94, betreffende verzoeken aan het Hof                      dan ontbreken, wanneer de reizigers bij het betalen van
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Landgericht                         de reissom in het bezit komen van een titel, en dat de
 Bonn in de aldaar aanhangige gedingen tussen E. Dillenko                    Bondsrepubliek Duitsland niet met een beroep op het
 fer e.a . en Bondsrepubliek Duitsland, om een prejudiciële                   „ vooruitbetalingsarrest " van het Bundesgerichtshof van
 beslissing over de uitlegging van Richtlijn 90/314/EEG van                   12 maart 1 987 de omzetting van Richtlijn 90/314/EEG
 de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen , met                      achterwege kon laten .
 inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten ( PB
  1990 , L 158 , blz . 59 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt:     6 . Richtlijn 90/3 14/EEG legt de Lid-Staten niet de ver
 G. C. Rodrfguez Iglesias , president, G. F. Mancini , J. C.                  plichting op in het kader van artikel 7 specifieke
 Moitinho de Almeida , J. L. Murray en L. Sevón , kamerpre                   maatregelen vast te stellen ter bescherming van de
 sidenten , C. N. Kakouris , P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann                    kopers van pakketreizen tegen hun eigen nalatigheid.
 ( rapporteur ), D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet, G. Hirsch ,
 P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : G.              (') PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .
 Tesauro ; griffier: R. Grass, op 8 oktober 1996 een arrest
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
  1 . Het uitblijven binnen de daartoe vastgestelde termijn                             BESCHIKKING VAN HET HOF
      van elke maatregel van omzetting van een richtlijn ter
      verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschre                                     ( Derde Kamer )
      ven resultaat, is op zich een gekwalificeerde schending                                    van 12 juni 1996
      van het Gemeenschapsrecht, en doet derhalve voor de
                                                                        in zaak C-95 /96 ( verzoek van het Tribunal de commerce de
      benadeelde particulieren een recht op schadevergoeding
      ontstaan, voor zover het door de richtlijn voorgeschre           Marseille om een prejudiciële beslissing ), Urssaf — Union de
                                                                        recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'alloca
      ven resultaat de toekenning van rechten aan particulie
      ren inhoudt, waarvan de inhoud kan worden bepaald,
                                                                        tions familiales des Bouches-du-Rhône tegen Clinique de la
                                                                                Pointe Rouge SA (')
      en er een causaal verband bestaat tussen de schending
      van de op de Staat rustende verplichting en de geleden               (Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid van het Hof)
      schade .                                                                                ( 96/C 354/23 )
  2 . Het door artikel 7 van Richtlijn 90/314/EEG van de                                         (Procestaai: Frans)
      Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen , met
                                                                         ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
      inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten ,
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
      voorgeschreven resultaat houdt voor het geval van
      insolvabiliteit of faillissement van de organisator van de         In zaak C- 95/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
      pakketreis en/of van de doorverkoper die partij zijn bij           krachtens artikel 177 t^G-Verdrag van Tribunal de com
      de overeenkomst, in dat aan de koper van een pakketreis            merce de Marseille ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangig
      rechten worden toegekend inzake de terugbetaling van               geding tussen Urssaf — Union de recouvrement des cotisa
      de reeds voldane bedragen alsmede zijn repatriëring                tions de sécurité sociale et d'allocations familiales des
      waarvan de inhoud voldoende kan worden bepaald.
                                                                         Bouches-du-Rhöne en Clinique de la Pointe Rouge SA , om
                                                                         een prejudiciële beslissing over de mogelijkheid , de inleiding
  3 . Om te voldoen aan artikel 9 van Richtlijn 90/3 1 4/EEG ,           van een liquidatieprocedure tegen een vrijgesproken ver
      had de Lid-Staat binnen de voorgeschreven termijn alle             dachte te vorderen , wanneer de door diens ongegronde
      maatregelen moeten vaststellen die noodzakelijk waren              gevangenneming veroorzaakte schade nog niet is hersteld ,
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96         1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 354/ 13
heeft het Hof ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J.-P .                          BESCHIKKING VAN HET HOF
Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida                                             ( Vierde Kamer )
 ( rapporteur ) en C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal :
A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 12 juni 1996 een                                           van 11 juli 1996
 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                in zaak C-325 /94 P: An Taisce — The National Trust for
                                                                        Ireland , en World Wide Fund for Nature UK ( WWF ) tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ')
Het Hof is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op bet
door het Tribunal de commerce de Marseille bij vonnis van                (Hogere voorziening — Voor beroep vatbaar besluit —
 1 maart 1996 ingediende verzoek om een prejudiciële                             Kennelijk ongegronde hogere voorziening)
beslissing.                                                                                ( 96/C 354/25 )
(') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .                                                           (Procestaai: Engels)
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-325/94 P, An Taisce — The National Trust for
                                                                        Ireland , en World Wide Fund for Nature UK (WWF )
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                  ( advocaat: G. Berrisch ), betreffende hogere voorziening
                          ( Derde Kamer )                               tegen het op 23 september 1994 door het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede Kamer )
                        van 12 juni 1996                                in zaak T-461 /93 gewezen arrest tussen An Taisce en WWF
in zaak C-96/96 ( verzoek van het Tribunal de commerce de               UK enerzijds en de Commissie anderzijds (Jurisprudentie
Marseille om een prejudiciële beslissing ) , Urssaf — Union de          1994 , blz . 11-733 ), en strekkende tot vernietiging van dat
recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'alloca           arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van de
tions familiales des Bouches-du-Rhône tegen Clinique                    Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : C. O'Reilly en
                            Florens SA ( 1 )                            M. van der Woude ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
   (Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid van het Hof)                samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident,
                                                                        P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters;
                           ( 96/C 354/24 )                              advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier: R. Grass , op
                                                                        11 juli 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                       (Procestaai: Frans)                              luidt als volgt :
                                                                        1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        2 . Requiranten worden in de kosten verwezen.
In zaak C-96/96 , betreffende een verzoek aan het Hof                   (!) PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van Tribunal de com
merce de Marseille ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangig
geding tussen Urssaf — Union de recouvrement des cotisa
tions de sécurité sociale et d'allocations familiales des
Bouches-du-Rhöne en Clinique Florens SA, om een preju
diciële beslissing over de mogelijkheid , de inleiding van een                        BESCHIKKING VAN HET HOF
liquidatieprocedure tegen een vrijgesproken verdachte te
vorderen , wanneer de door diens ongegronde gevangenne                                           ( Eerste Kamer )
ming veroorzaakte schade nog niet is hersteld, heeft het Hof                                van 17 september 1996
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt : J.-P . Puissochet,            in zaak C-19/95 P: San Marco Impex Italiana SA tegen
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ) en
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
C. Gulmann , rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola ;
griffier: R. Grass , op 12 juni 1996 een beschikking gegeven            (Hogere voorziening — Overheidsopdracht voor uitvoering
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     van werken — Artikelen 178 en 215, tweede alinea,
                                                                                EEG- Verdrag)
                                                                                ( 96/C 354/26 )
Het Hof is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op het
door het Tribunal de commerce de Marseille bij vonnis van
 1 maart 1996 ingediende verzoek om een prejudiciële                                           (Procestaai: Engels)
beslissing.
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-l 9/95 P, San Marco Impex Italiana SA ( advocaat:
                                                                        L. Defalque ), betreffende hogere voorziening tegen het op


C 19/44                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                25.1.2003
 Doorhaling van gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01 ( 1)                 beschikking van 14 november 2002 de doorhaling in het
                                                                         register gelast van zaak T-331/01: Huntstown Air Park Limited
                           (2003/C 19/81)                                en Omega Aviation Services Limited tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 5 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01: Léon Rappe tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-172/02 (1)
( 1) PB C 289 van 13.10.2001 en C 369 van 22.12.2001.
                                                                                (2003/C 19/84)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-294/01 (1)                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                           (2003/C 19/82)                                van 4 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                         zaak T-172/02: Laurent Druet tegen Commissie van de
                        (Procestaal: Spaans)                             Europese Gemeenschappen.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste               (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 24 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-294/01: Lucía Aparicio Chofré tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 44 van 16.2.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-199/02 (1)
                                                                                (2003/C 19/85)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-331/01 (1)
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                           (2003/C 19/83)
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                         van 22 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         zaak T-199/02: Michel van Beek tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak C-77/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma's — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/19

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-77/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma's - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 326/37)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (PB L 197, blz. 30)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-169/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 10 april 2012 — TNT Express Worldwide (Poland) Sp. z o.o./Minister Finansów

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 10 april 2012 — TNT Express Worldwide (Poland) Sp. z o.o./Minister Finansów
   (Zaak C-169/12)
   2012/C 209/02
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TNT Express Worldwide (Poland) Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de uit artikel 66, sub a, b en c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) (PB L 347, blz. 1, zoals gewijzigd; hierna: „richtlijn 2006/112”) voortvloeiende regeling aldus worden uitgelegd dat wanneer een belastingplichtige een factuur uitreikt voor een dienst die onder de in dat artikel bedoelde bevoegdheid van de lidstaat valt (in afwijking van de artikelen 63, 64 en 65 van richtlijn 2006/112), op grond van artikel 66, sub b, van richtlijn 2006/112 kan worden bepaald dat de belasting verschuldigd wordt (belastingschuld ontstaat) op de dag van betaling, maar uiterlijk dertig dagen na de verrichting van de dienst?

               2)

               Moet de uit artikel 66, sub a en b, van richtlijn 2006/112 voortvloeiende regeling aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de Poolse bepalingen vervat in artikel 19, lid 13, punt 2, sub a en b, van de Poolse wet van 11 maart 2004 betreffende de belasting over de toegevoegde waarde (ustawa o podatku od towarów i usług, Dz. U. nr. 54, pos. 535, zoals gewijzigd), volgens welke het tijdstip waarop de belastingschuld ontstaat (het feit waardoor de belasting voor bepaalde handelingen verschuldigd wordt) voor vervoer- en verzenddiensten het tijdstip is van ontvangst van de volledige prijs of een deel ervan, maar uiterlijk de dertigste dag vanaf de dag van verrichting van die diensten, zelfs wanneer binnen de 7 dagen na de verrichting van de dienst een factuur is uitgereikt en overhandigd die voorziet in een latere betalingstermijn, en de dienstontvanger recht heeft op aftrek van de voorbelasting in het tijdvak waarin hij de factuur heeft ontvangen, ongeacht of hij al dan niet voor de dienst betaald heeft?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-19/10: Beroep ingesteld op 12 januari 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/15

         Beroep ingesteld op 12 januari 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-19/10)
   2010/C 80/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en S. Mortoni, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaans Republiek, door niet de wettelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 12 van verordening (EG) nr. 273/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren vast te stellen en overeenkomstig artikel 16 van deze verordening ter kennis van de Commissie te brengen, en door niet de wettelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 31 van verordening (EG) nr. 111/2005 (2) van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren, de krachtens deze verordeningen op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verordening (EG) nr. 273/2004 is op 18 augustus 2005 in werking getreden. Verordening (EG) nr. 111/2005 is op 15 februari 2005 in werking getreden en is sinds 18 augustus 2005 van toepassing. Aangezien de Commissie geen mededeling heeft ontvangen van de bepalingen die Italië moest vaststellen op grond van artikel 12 van verordening nr. 273/2004 en op grond van artikel 31 van verordening nr. 111/2005 en bovendien van de Italiaanse Republiek geen mededeling heeft ontvangen waaruit blijkt dat de nodige maatregelen daadwerkelijk werden getroffen, heeft de Commissie geoordeeld dat de Italiaanse Republiek geen dergelijke maatregelen heeft vastgesteld en dus niet heeft voldaan aan haar verplichtingen op grond van verordening nr. 273/2004 en verordening nr. 111/2005.

      (1)  PB L 47, blz. 1.

      (2)  PB 2005 L 22, blz. 1.


title: Zaak T-34/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Bayer CropScience e.a./Commissie ( Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof endosulfan — Nieuw onderzoek van vergunning voor in de handel brengen — Beroep wegens nalaten — Afdoening zonder beslissing )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — Bayer CropScience e.a./Commissie
   (Zaak T-34/05) (1)

   („Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof endosulfan - Nieuw onderzoek van vergunning voor in de handel brengen - Beroep wegens nalaten - Afdoening zonder beslissing”)
   (2006/C 281/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Bayer CropScience AG (Monheim, Duitsland), Makhteshim-Agan Holding BV (Amsterdam, Nederland), Alfa Georgika Efodia AEVE (Athene, Griekenland) en Aragonesas Agro, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Doherty, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verzoeksters: European Crop Association (ECPA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, U. Zinsmeister en N. Rampal, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo, abogado del Estado)
   Voorwerp
   Beroep wegens nalaten, strekkende tot vaststelling dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten door verzoeksters ingediende gegevens te onderzoeken in het kader van de procedure voor herziening van de toelating voor het op de markt brengen van de door verzoeksters geproduceerde werkzame stof endosulfan, bepaald bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               De Commissie en verzoeksters zullen ieder hun eigen kosten dragen.

               3)

               De Commissie en verzoeksters in kort geding zullen ieder de eigen kosten dragen die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje en de European Crop Protection Association zullen ieder hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-345/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 16 maart 2007 — V/Parlement ( Kort geding — Opheffing van immuniteit lid van Europees Parlement — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Verzoek om voorlopige maatregelen — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 16 maart 2007 — V/Parlement
   (Zaak T-345/05 R)
   („Kort geding - Opheffing van immuniteit lid van Europees Parlement - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Verzoek om voorlopige maatregelen - Ontvankelijkheid - Spoedeisendheid’)
   (2007/C 96/74)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: V (vertegenwoordigers: J. Lofthouse, M. Monan, barristers, en E. Hayes, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, D. Moore en M. Windisch, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek ertoe strekkende dat, in de eerste plaats, de tenuitvoerlegging wordt opgeschort van de resolutie van het Europees Parlement [vertrouwelijke informatie die is gemaskeerd] houdende opheffing van de immuniteit van jurisdictie van verzoeker, in de tweede plaats, voorlopige maatregelen worden gelast welke voorkomen dat de strafvervolging wordt hervat in afwachting van de eindbeslissing van het Gerecht over het beroep ten gronde, in de derde plaats, de anonimiteit van verzoeker wordt beschermd en geen ruchtbaarheid aan het onderhavige verzoek wordt gegeven voordat het Gerecht een uitspraak heeft gedaan over het beroep ten gronde en een eventuele nationale procedure is beëindigd, in de vierde plaats, verzoeker toestemming krijgt om de schriftelijke stukken van partijen die in het kader van het kort geding en in het kader van het beroep ten gronde zijn uitgewisseld, ter kennis te brengen van de vervolgende instantie in het Verenigd Koninkrijk alsmede van de nationale rechterlijke instantie waar de nationale zaak aanhangig wordt gemaakt, en in de vijfde plaats, in de procedure ten gronde zo snel mogelijk een terechtzitting plaatsvindt
   Dictum

               1)

               Het beroep in kort geding wordt verworpen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 juni 2001 in zaak C-479/99 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): CBA Computer Handels- und Beteiligungs GmbH, voorheen VOBIS Microcomputer AG, tegen Hauptzollamt Aachen (Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Tariefindeling van geluidskaarten voor computers — Indeling in de gecombineerde nomenclatuur — Geldigheid van de verordeningen (EG) nrs. 1153/97 en 2086/97)

text:
C 200/22                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
1)    Wijst de hogere voorzieningen af.                                    de ingevolge de artikelen 48, 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na
                                                                           wijziging, de artikelen 39 EG, 43 EG en 49 EG) op haar
2)    Verwijst D en het Koninkrijk Zweden hoofdelijk in de kosten.         rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
                                                                           (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpre-
3)    Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk der         sident, P. Jann (rapporteur), L. Sevón, S. von Bahr en
      Nederlanden hun eigen kosten zullen dragen.                          C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
                                                                           cobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
                                                                           31 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           1)    Door te bepalen dat:
                                                                                —      particuliere beveiligingswerkzaamheden, waaronder begre-
                                                                                pen de bewaking van roerende of onroerende goederen, in
                                                                                Italië slechts mogen worden verricht door Italiaanse
                                                                                particuliere beveiligingsbedrijven die in het bezit zijn van
                                                                                een desbetreffende vergunning,
                                                                                —      als beëdigde particuliere bewakers alleen mogen worden
                                                                                aangesteld Italiaanse onderdanen die in het bezit zijn van
                     ARREST VAN HET HOF                                                 de daartoe vereiste vergunning,
                                                                                is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                                op haar rusten krachtens de artikelen 48, 52 en 59 EG-
                           (Vijfde kamer)
                                                                                Verdrag (thans, na wijziging, de artikelen 39 EG, 43 EG en
                                                                                49 EG).
                          van 31 mei 2001                                  2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
in zaak C-283/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        (1) PB C 281 van 2.10.1999.
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(Niet-nakoming — Vrij verkeer van werknemers — Vrijheid
van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Particuliere
beveiligingswerkzaamheden — Particuliere beveiligingsbe-                                         ARREST VAN HET HOF
drijven en beëdigde particuliere bewakers — Nationaliteits-
                               vereiste)                                                                (Vijfde kamer)
                          (2001/C 200/38)                                                              van 7 juni 2001
                                                                           in zaak C-479/99 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
                                                                           dorf om een prejudiciële beslissing): CBA Computer
                         (Procestaal: Italiaans)                           Handels- und Beteiligungs GmbH, voorheen VOBIS Mi-
                                                                                crocomputer AG, tegen Hauptzollamt Aachen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Tarie-
                          dentie van het Hof)                              findeling van geluidskaarten voor computers — Indeling
                                                                           in de gecombineerde nomenclatuur — Geldigheid van de
                                                                                verordeningen (EG) nrs. 1153/97 en 2086/97)
In zaak C-283/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: aanvankelijk vertegenwoordigd door                                                  (2001/C 200/39)
A. Aresu en M. Patakia, vervolgens door E. Traversa en
M. Patakia) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza,
aanvankelijk bijgestaan door P. G. Ferri, later door F. Quadri),                                       (Procestaal: Duits)
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door te bepalen dat:                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
—     particuliere beveiligingswerkzaamheden, waaronder be-
      grepen de bewaking van roerende of onroerende goede-                 In zaak C-479/99, betreffende een verzoek aan het Hof
      ren, in Italië slechts mogen worden verricht door Italiaan-          krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Düsseldorf
      se „particuliere beveiligingsinstituten” die in het bezit zijn       (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen CBA
      van een desbetreffende vergunning,                                   Computer Handels- und Beteiligungs GmbH, voorheen VOBIS
                                                                           Microcomputer AG, en Hauptzollamt Aachen, om een preju-
—     als „beëdigde particuliere bewakers” alleen mogen worden             diciële beslissing over de uitlegging van de posten 8471, 8473
      aangesteld Italiaanse onderdanen die in het bezit zijn van           en 8543 van de gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in
      de daartoe vereiste vergunning,                                      bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
 ---pagebreak--- 14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/23
23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en                              C, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief               17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
(PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)                   der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
nr. 1153/97 van de Commissie van 24 juni 1997 (PB L 168,                   stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
blz. 35), en over de geldigheid van verordening nr. 1153/97                grondslag (PB L 145, blz. l), heeft het Hof (Zesde kamer),
en verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie van                       samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skou-
4 november 1997 tot wijziging van bijlage I bij verordening                ris, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric (rapporteur),
nr. 2658/87 (PB L 312, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                      rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             Hubeau, afdelingshoofd, op 29 mei 2001 een arrest gewezen
D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en                        waarvan het dictum luidt als volgt:
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 juni 2001 een
                                                                           Artikel 11 A, lid 3, sub b, en C, lid 1, van de Zesde richtlijn
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                           harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
Elektronische assemblages waarmee automatische gegevensverwerken-          — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
de machines en eenheden daarvoor geluidssignalen kunnen bewerken           waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de
(geluidskaarten), moeten worden ingedeeld onder post 8471 van de           maatstaf van heffing voor goederen die op postorder uit een catalogus
gecombineerde nomenclatuur in de redactie van verordening (EG)             aan een klant voor eigen gebruik worden geleverd, wanneer de
nr. 1153/97 van de Commissie van 24 juni 1997 tot wijziging van            leverancier aan de klant een korting op de catalogusprijs toekent
bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met                waarbij het bedrag van die korting op een afzonderlijke rekening
betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeen-         wordt gecrediteerd op het tijdstip waarop de termijnen aan de
schappelijk douanetarief.                                                  leverancier worden betaald — welke korting dan door de klant
                                                                           onmiddellijk kan worden opgenomen of op een andere wijze gebruikt
                                                                           —, de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkochte goederen
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                           is, welke dienovereenkomstig met het bedrag van deze korting wordt
                                                                           verlaagd op het tijdstip waarop zij door de klant wordt opgenomen of
                                                                           op een andere wijze wordt gebruikt.
                                                                           (1) PB C 160 van 5.6.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                         van 29 mei 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-86/99 (verzoek van het VAT and Duties
Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Free-                                               (Zesde kamer)
  mans plc tegen Commissioners of Customs & Excise (1)
                                                                                van 29 mei 2001
(„Zesde BTW-richtlijn — Maatstaf van heffing — Korting
verkregen op het tijdstip waarop de handeling wordt verricht
— Prijsvermindering nadat de handeling heeft plaatsgevon-                  in zaak C-263/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                 den”)                                                 schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                          (2001/C 200/40)                                  („Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten
                                                                             van diensten — Werkzaamheid van vervoersconsultant”)
                          (Procestaal: Engels)                                                       (2001/C 200/41)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                       (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-86/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
                                                                                dentie van het Hof)
VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk),
in het aldaar aanhangig geding tussen Freemans plc en
Commissioners of Customs & Excise, om een prejudiciële                     In zaak C-263/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
beslissing over de uitlegging van artikel 11 A, lid 3, sub b, en           pen (gemachtigden: aanvankelijk A. Aresu en M. Patakia,


title: Zaak T-253/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 september 2006 door O. Chassagne tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 juni 2006 in zaak F-11/05, Chassagne/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/38

         Hogere voorziening ingesteld op 8 september 2006 door O. Chassagne tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 juni 2006 in zaak F-11/05, Chassagne/Commissie
   (Zaak T-253/06 P)
   (2006/C 281/68)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 juni 2006 in zaak F 11/05 te vernietigen;

               —

               zijn in eerste aanleg ingediende conclusies tot nietigverklaring en tot schadevergoeding toe te wijzen;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het eerste middel van zijn hogere voorziening voert verzoeker aan dat het Gerecht een procedurefout heeft gemaakt die afbreuk doet aan zijn rechten van verweer, aangezien hij niet in staat is geweest zijn opmerkingen te maken over de documenten waarop het Gerecht zijn redenering heeft gebaseerd, en voor zover bepaalde door verzoeker aangevoerde argumenten en bepaalde tijdens de procedure neergelegde documenten niet in aanmerking zijn genomen. Met zijn tweede middel stelt verzoeker dat het Gerecht met zijn verkeerde opvatting van de beroepsmiddelen en met zijn onjuiste uitlegging van de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen het gemeenschapsrecht heeft geschonden. Hij is ook van mening dat het Gerecht de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak C-147/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 28 maart 2014 — Loutfi Management Propriété intellectuelle SARL tegen AMJ Meatproducts NV en Halalsupply NV

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 28 maart 2014 — Loutfi Management Propriété intellectuelle SARL tegen AMJ Meatproducts NV en Halalsupply NV
   (Zaak C-147/14)
   2014/C 194/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL

      Verweersters: AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel [9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk], mede gelet op de bepalingen van de artikelen 21 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de Unie (2), aldus te worden uitgelegd dat, bij de beoordeling van het verwarringsgevaar tussen een gemeenschapsmerk waarin een Arabisch woord dominant is en een teken waarin een ander maar visueel overeenstemmend Arabisch woord dominant is, het verschil in uitspraak en betekenis tussen deze woorden door de bevoegde rechterlijke instanties van de lidstaten mag of zelfs moet worden onderzocht en in rekening gebracht, ook al is het Arabisch geen officiële taal van de Unie en van de lidstaten?

      (1)  PB L 78, blz. 1.

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak T-405/10: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Justice & Environment/Commissie („Harmonisatie van wetgevingen — Doelbewuste introductie van GGO’s in het milieu — Procedure betreffende de verlening van de vergunning voor het in de handel brengen — Verzoek tot interne herziening — Nietigverklaring van de bestreden of in geding zijnde besluiten — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/19

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Justice & Environment/Commissie
   (Zaak T-405/10) (1)

   ((„Harmonisatie van wetgevingen - Doelbewuste introductie van GGO’s in het milieu - Procedure betreffende de verlening van de vergunning voor het in de handel brengen - Verzoek tot interne herziening - Nietigverklaring van de bestreden of in geding zijnde besluiten - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2014/C 431/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Association/Vereniging Justice & Environment (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Černý, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver en D. Bianchi, vervolgens D. Bianchi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit 2010/135/EU van de Commissie van 2 maart 2010 betreffende het in de handel brengen, overeenkomstig richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een aardappelproduct (Solanum tuberosum L. lijn EH92-527-1), genetisch gemodificeerd met het oog op een groter gehalte aan amylopectine in het zetmeel (PB L 53, blz. 11), en van besluit 2010/136/EU van de Commissie van 2 maart 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van diervoeders die zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde aardappel EH92-527-1 (BPS-25271-9) en de onvoorziene of technisch niet te voorkomen aanwezigheid van die aardappel in levensmiddelen en andere diervoeders krachtens verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 53, blz. 15), alsook van de beschikking tot afwijzing van het verzoek tot interne herziening van deze besluiten, die in de brief van de Commissie van 6 juli 2010 zou zijn vervat

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in de kosten van de Association/Vereniging Justice & Environment.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-439/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — holyGhost/EUIPO — CBM (holyGhost)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/25

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — holyGhost/EUIPO — CBM (holyGhost)
   (Zaak T-439/16)
   (2016/C 350/31)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: holyGhost GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wiedemann en S. Engbrink, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „holyGhost” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 757 853

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 30 mei 2016 in zaak R 2867/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-164/15 P en C-165/15 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 — Europese Commissie/Aer Lingus Ltd, Ryanair Designated Activity Company, Ierland (Hogere voorziening — Staatssteun — Nationale belasting op luchtvervoer — Toepassing van verschillende tarieven — Lager tarief voor vluchten met een bestemming op maximaal 300 km afstand van de nationale luchthaven — Voordeel — Selectief karakter — Beoordeling ingeval de belastingmaatregel een beperking van het vrij verrichten van diensten kan inhouden — Terugvordering — Accijns)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 — Europese Commissie/Aer Lingus Ltd, Ryanair Designated Activity Company, Ierland
   (Gevoegde zaken C-164/15 P en C-165/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Nationale belasting op luchtvervoer - Toepassing van verschillende tarieven - Lager tarief voor vluchten met een bestemming op maximaal 300 km afstand van de nationale luchthaven - Voordeel - Selectief karakter - Beoordeling ingeval de belastingmaatregel een beperking van het vrij verrichten van diensten kan inhouden - Terugvordering - Accijns))
   (2017/C 053/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, D. Grespan, T. Maxian Rusche en B. Stromsky, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Aer Lingus Ltd (vertegenwoordigers: K. Bacon en A. Robertson, QC, en door D. Bailey, barrister, geïnstrueerd door A. Burnside, solicitor), Ryanair Designated Activity Company, voorheen Ryanair Ltd (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, I.-G. Metaxas-Maragkidis, dikigoros, en E. Vahida, avocat), Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, J. Quaney en A. Joyce, gemachtigden, bijgestaan door E. Regan, SC, en B. Doherty, BL)

      Dictum

               1)

               De arresten van het Gerecht van de Europese Unie van 5 februari 2015, Aer Lingus/Commissie (T-473/12, niet gepubliceerd, EU:T:2015:78) en Ryanair/Commissie (T-500/12, niet gepubliceerd, EU:T:2015:73), worden vernietigd, in zoverre daarbij artikel 4 van besluit 2013/199/EU van de Commissie van 25 juli 2012 betreffende steunmaatregel SA.29064 (11/C, ex 11/NN) — Verschillende vliegbelastingtarieven toegepast door Ierland, nietig wordt verklaard, voor zover bij dat artikel terugvordering van de steun van de begunstigden wordt gelast voor een bedrag dat in overweging 70 van dat besluit wordt bepaald op 8 EUR per passagier.

               2)

               De incidentele hogere voorzieningen worden afgewezen.

               3)

               De beroepen tot nietigverklaring van Aer Lingus Ltd en Ryanair Designated Activity Company tegen besluit 2013/199 worden verworpen.

               4)

               Aer Lingus Ltd en Ryanair Designated Activity Company worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie voor het Gerecht van de Europese Unie en voor het Hof van Justitie.

               5)

               Ierland zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak C-260/00: Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Koblenz

text:
7.10.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 285/1
                                                                    I
                                                              (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari                 Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Ko-                        Lohmann GmbH & Co. KG en Oberfinanzdirektion Ko-
                               blenz                                                                   blenz
                        (Zaak C-260/00)                                                         (Zaak C-261/00)
                        (2000/C 285/01)                                                          (2000/C 285/02)
Het Hessiche Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-             Het Hessiche Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-
bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op          bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
28 juni 2000, in het geding tussen Lohmann GmbH & Co. KG                28 juni 2000, in het geding tussen Lohmann GmbH & Co. KG
en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van Justitie van de              en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                   beslissing over de navolgende vragen:
1.    Valt onder de productomschrijving „orthopedische artike-          1.    Valt onder de productomschrijving „orthopedische artike-
      len” in de zin van GN-post 9021 een polsbandage, de                     len” in de zin van GN-post 9021 een steungordel voor de
      zogeheten „epX Wrist Dynamic polsbandage”, maat M/L,                    rug, de zogeheten „epX Back Basic rugbandage”, maat S,
      gemaakt van een 1,2 mm dikke, eenkleurige, drielaagse                   door samenstikken geconfectioneerd, die overwegend
      stof met twee buitenlagen van elastisch breiwerk en                     bestaat uit opengewerkt elastisch breiwerk met een
      een zeer dunne, in de dwarsdoorsnede niet zichtbare                     maximale dikte van 1,5 mm, een lengte van circa 87 cm
      tussenlaag van kunststof; buisvormig genaaid, waarbij                   en een breedte van circa 23 cm, aan de voorkant te sluiten
      aan elke zijde vier licht gebogen, circa 12 cm lange                    met een klittenband en aan de buitenkant voorzien van
      spalkachtige staafjes van roestvrij materiaal zijn verwerkt;            twee extra elastische banden van breiwerk die, naar voren
      met een lengte van circa 19 cm, met bovenaan een                        getrokken, aangespannen en op het klittenbandgedeelte
      diameter van circa 11 cm en onderaan een diameter van                   kunnen worden bevestigd, waarbij in het midden (aan de
      circa 9 cm, en met een ronde uitsparing in het midden                   achterkant) een smalle staaf van kunststof is ingenaaid en
      voor de duimen?                                                         in het rugdeel een tas is gemaakt voor een pelotte?
2.    Kan op grond van het in aantekening 1 b bij hoofdstuk             2.    Kan op grond van het in aantekening 1 b bij hoofdstuk
      90 GN gebezigde begrip „enkel”, junctis de aantekenin-                  90 GN gebezigde begrip „enkel”, junctis de aantekenin-
      gen 2 c, respectievelijk 2 b bij de hoofdstukken 61 en 62               gen 2 c, respectievelijk 2 b bij de hoofdstukken 61 en 62
      GN, de elasticiteit van het weefsel ook dan als enig                    GN, de elasticiteit van het weefsel ook dan als enig
      maatgevend criterium worden beschouwd, wanneer de                       maatgevend criterium worden beschouwd, wanneer de
      ondersteunende functie niet alleen door een met het                     ondersteunende functie door een op het gebruiksdoel
      gebruiksdoel overeenkomende confectionering, doch ook                   afgestemde confectionering door de verwerking van
      door andere elementen (hier de spalkachtige staafjes)                   breiwerk met verschillende elasticiteit tenminste wordt
      tenminste wordt versterkt?                                              versterkt?


title: Zaak C-411/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2014 door Romano Pisciotti tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 2 juli 2014 in zaak T-403/14, Pisciotti/Commissie

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/11

         Hogere voorziening ingesteld op 29 augustus 2014 door Romano Pisciotti tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 2 juli 2014 in zaak T-403/14, Pisciotti/Commissie
   (Zaak C-411/14 P)
   (2015/C 118/15)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Romano Pisciotti (vertegenwoordiger: M. Maresca, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 28 januari 2015 heeft het Hof (Tweede kamer) de hogere voorziening afgewezen en beslist dat Pisciotti zijn eigen kosten draagt.


title: Zaak C-401/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2009 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 2 juli 2009 in zaak T-279/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Centrale Bank

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/14

         Hogere voorziening ingesteld op 3 oktober 2009 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 2 juli 2009 in zaak T-279/06, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Centrale Bank
   (Zaak C-401/09 P)
   2010/C 11/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwirante vordert:

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht;

               —

               nietigverklaring van de beslissing van de Europese Centrale Bank waarbij de offerte van rekwirante is afgewezen en de opdracht aan de gekozen inschrijver is gegund;

               —

               verwijzing van de ECB in de door rekwirante in verband met de procedure in eerste aanleg gemaakte kosten in en buiten rechte, ook ingeval deze hogere voorziening wordt afgewezen, alsmede in de kosten van de hogere voorziening indien zij wordt toegewezen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat verweerders exceptie van niet-ontvankelijkheid, die tegelijk met het verweerschrift is ingediend, niet-ontvankelijk had moeten verklaard omdat zij niet voldoet aan artikel 114 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, waarin uitdrukkelijk is bepaald dat een dergelijke exceptie bij „een afzonderlijke akte” moet worden ingediend. Rekwirante betoogt ook dat het Gerecht, door de exceptie van niet-ontvankelijkheid te aanvaarden en niet op rekwirantes argumenten met betrekking tot die exceptie in te gaan, artikel 36 van het Statuut van het Hof van Justitie heeft geschonden.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat European Dynamics geen procesbelang bij de toetsing van de beslissing van de aanbestedende dienst had omdat haar offerte niet kon worden aanvaard. Rekwirante betoogt ook dat het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door te oordelen dat rekwirante over een vergunning voor de terbeschikkingstelling van werknemers diende te beschikken om haar diensten rechtmatig aan te kunnen bieden.
   Ten slotte betoogt rekwirante dat het Gerecht heeft verzuimd de relevante rechtsbepalingen over de verplichting van de aanbestedende dienst tot motivering van zijn beslissing toe te passen.


title: Zaak T-145/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 november 2005  — Righini/Commissie ( Ambtenaren — Tijdelijk functionarissen — Indeling in rang en in salaristrap — Indeling in hoogste rang van loopbaan )

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 november 2005 — Righini/Commissie
   (Zaak T-145/04) (1)

   („Ambtenaren - Tijdelijk functionarissen - Indeling in rang en in salaristrap - Indeling in hoogste rang van loopbaan”)
   (2006/C 10/39)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Elisabetta Righini (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): É. Boigelot, advocaat]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): V. Joris en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat]
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie om verzoekster bij haar indiensttreding, hetzij als tijdelijk functionaris hetzij als ambtenaar op proef, in te delen in de rang A7, salaristrap 3, en, voorzover nodig, nietigverklaring van het besluit van 21 januari 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004


title: Zaak C-506/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2006 — Sabine Mayr/Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 14 december 2006 — Sabine Mayr/Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG
   (Zaak C-506/06)
   (2007/C 56/24)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sabine Mayr

      Verwerende partij: Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG
   Prejudiciële vraag
   Is een werkneemster die een in-vitrofertilisatiebehandeling ondergaat, een „zwangere werkneemster” in de zin van artikel 2, sub a, eerste zinsnede, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), wanneer ten tijde van de aanzegging van haar ontslag haar eicellen reeds met de zaadcellen van haar partner waren bevrucht, zodat er „in-vitro” embryo's bestonden, die echter nog niet in haar lichaam waren ingeplant (1)?

      (1)  PB L 348, blz. 1.


title: Zaak C-269/07: Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/19

         Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-269/07)
   (2007/C 199/30)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               Vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door het invoeren en handhaven van de bepalingen van de §§ 79 tot en met 99 van het Einkommensteuergesetz (Duitse wet op de inkomstenbelasting) inzake de aanvullende pensioenregeling, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van verordening nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 (1), artikel 18 EG en artikel 12 EG,
               voor zover krachtens deze bepalingen

                           a)

                           grensarbeiders (en hun echtgenoten) de toelage wordt geweigerd, wanneer zij niet onbeperkt belastingplichtig zijn;

                           b)

                           het niet is toegestaan dat het opgebouwde kapitaal wordt gebruikt voor een voor eigen woondoeleinden dienende woning in het eigen huis, wanneer deze niet in Duitsland is gelegen;

                           c)

                           de ontvangen toelage bij beëindiging van de onbeperkte belastingplicht moet worden terugbetaald.

               —

               De Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In 2001 heeft Duitsland de zogenoemde pensioentoelage ingevoerd, die het opbouwen van een aanvullend pensioen ter compensatie van de vermindering van de hoogte van de wettelijke pensioenen moet aanmoedigen. Deze toelage wordt evenwel enkel toegekend wanneer de betrokkene in Duitsland onbeperkt belastingplichtig is, waardoor in ieder geval de grensarbeiders, voor wie de bevoegdheid tot belastingheffing krachtens een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting toekomt aan hun woonstaat en die derhalve in Duitsland geen belasting betalen, van de toelage zijn uitgesloten. Bovendien bestaat de mogelijkheid om het opgebouwde kapitaal deels te gebruiken voor het verwerven van een eigen woning enkel voor in Duitsland gelegen eigendom, en niet voor eigendom vlak over de grens in het buitenland. Ten slotte moet de toelage worden terugbetaald wanneer de betrokkene de status van onbeperkt belastingplichtige verliest.
   Volgens de Commissie zijn deze regelingen in strijd met de gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit, het vrije verkeer van werknemers en de gelijke behandeling van werknemers uit andere lidstaten met betrekking tot sociale en fiscale voordelen. Het verbod van discriminatie van werknemers uit andere lidstaten op grond van nationaliteit is namelijk niet alleen gericht tegen openlijke discriminatie op grond van nationaliteit, maar ook tegen verkapte vormen van discriminatie die bij toepassing van andere onderscheidingscriteria in feite tot hetzelfde resultaat zouden leiden. Verder volgt uit de rechtspraak van het Hof dat ook grensarbeiders uit hoofde van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 recht op sociale voordelen hebben.
   Aangezien de pensioentoelage valt binnen de definitie van een „sociaal voordeel”, moet deze ook worden toegekend wanneer de grensarbeider en/of zijn echtgenoot in Duitsland helemaal niet belastingplichtig is/zijn. Het voordeel is namelijk gekoppeld aan de objectieve hoedanigheid van werknemer van de betrokkenen. Het wettelijke pensioen, dat is verlaagd en waarvan de aanvulling door middel van de toelage derhalve wordt aangemoedigd, geldt in de eerste plaats voor personen die over een arbeidsverhouding beschikken, al kan het incidenteel ook gelden voor andere categorieën personen. Bovendien omvat het begrip „sociaal voordeel” ook voordelen die simpelweg worden toegekend omdat de begunstigde zijn woonplaats op het nationale staatsgebied heeft. Het blijkt dat grensarbeiders zich in de regel in dezelfde positie bevinden als werknemers die op het nationale grondgebied zijn gevestigd: beide categorieën worden getroffen door de verlaging van de pensioenen in het Duitse stelsel waarbij zij zijn aangesloten en waarvoor zij premies betaalden. Beide categorieën hebben er belang bij om tijdens hun arbeidsleven ter compensatie een aanvullend pensioen op te bouwen. De Duitse regeling, krachtens welke grensarbeiders, voor wier inkomsten de bevoegdheid tot belastingheffing ingevolge een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting toekomt aan de woonstaat, van het voordeel zijn uitgesloten, roept derhalve een verkapte discriminatie in het leven en is dus in strijd met artikel 39, lid 2, EG en artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68. Of de pensioentoelage moet worden aangemerkt als een „fiscaal” of als een „sociaal” voordeel, is uiteindelijk niet van belang, aangezien grensarbeiders ook bij „fiscale” voordelen recht hebben op gelijke behandeling.
   Ook ten aanzien van het verbod om het opgebouwde kapitaal te gebruiken voor een voor eigen woondoeleinden dienende woning in het eigen huis, wanneer deze niet in Duitsland is gelegen, geldt de overweging dat het bij dit gebruik gaat om een sociaal voordeel. Zelfs wanneer het hier om een fiscaal voordeel zou gaan, is er niettemin sprake van een schending van het vrije verkeer van werknemers, aangezien dit vereiste de mogelijkheid beperkt om gebruik te maken van een sociaal voordeel: het maakt het voor grensarbeiders onmogelijk om hun opgespaarde kapitaal te gebruiken voor een woning, wanneer deze in het nabijgelegen buitenland is gelegen, hetgeen bij dergelijke werknemers doorgaans valt te verwachten. De typische grensarbeiders kunnen, wanneer de pensioenverzekeringsovereenkomst in de fase van uitkering komt, de toelage minder flexibel aanwenden dan nationale werknemers. De waarde van deze toelage als sociaal voordeel wordt hierdoor verminderd. Deze benadeling van grensarbeiders vormt derhalve eveneens een verkapte discriminatie op grond van nationaliteit, die in strijd is met artikel 39, lid 2, EG en artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68.
   De in de Duitse regeling voorziene terugbetalingsverplichting bij beëindiging van de onbeperkte belastingplicht treft in de eerste plaats buitenlanders. Het aantal buitenlanders dat na het arbeidsleven naar het land van herkomst terugkeert, is namelijk veel groter dan het aantal pensioengerechtigde Duitsers dat naar het buitenland vertrekt. Bovendien ontmoedigt de terugbetalingsverplichting de betrokkenen om hun woonplaats te verplaatsen naar een andere lidstaat. Voorts kan de litigieuze regeling de waarde van de toelage voor migrerende werknemers in vergelijking met nationale werknemers van begin af verminderen, en zo reeds op het niveau van toekenning van het voordeel een verkapte discriminatie in het leven roepen. Dit is het geval wanneer de migrerende werknemer de terugbetaling van begin af wil vermijden en daarom niet eens een aanvraag voor toekenning van de toelage indient. Ook hiervoor kunnen geen rechtvaardigingsgronden worden aangewezen. Wat de fiscale samenhang betreft, deze wordt reeds door de regelingen in verdragen ter voorkoming van dubbele belasting verzekerd. De terugbetalingsverplichting bij beëindiging van de onbeperkte belastingplicht vormt derhalve eveneens een verkapte discriminatie op grond van nationaliteit en is dus in strijd met artikel 39 EG, artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 en de artikelen 12 EG en 18 EG.

      (1)  PB L 257, blz. 2.