title: Zaak T-439/15: Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Amrita e a./Commissie

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/24

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2015 — Amrita e a./Commissie
   (Zaak T-439/15)
   (2015/C 328/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Soc. coop. Amrita arl (Scorrano, Italië), Cesi Marta (Alliste, Italië), Comune Agricola Lunella — Soc. Mutua Coop Agricola (Galatone, Italië), Mustich Loredana Faustina (Lequile, Italië), Rollo Olga (Lecce, Italië), Borrello Claudia (Salve, Italië), Società agricola Merico Maria Rosa di Consiglia, Marta e Vito Lisi (Miggiano, Italië), Marzo Luigi (Specchia, Italië), Azienda Agricola Piccapane di Pellegrino Giuseppe (Castrignano del Capo, Italië), Azienda Agricola Le Lame di Russo Antonello e Russo Gianluigi Ss (Cutrofiano, Italië), Lanzieri Ivana (Ugento, Italië), Stendardo Giovanni (Presicce, Italië), Stasi Anna Maria (Castrignano del Capo, Italië), Azienda Agricola Crie di Miggiano Gianluigi (Muro Leccese, Italië), Castriota Maria Grazia (Galatone, Italië), Gabrieli Tommasi Emanuele (Calimera, Italië), Azienda Agricola di Canioni Fiorella (Melendugno, Italië), Azienda Agricola Spirdo Ss agricola (Ruffano, Italië), Coppola Silvia (Guagnano, Italië), Fondazione le Costantine (Uggiano la Chiesa, Italië), Impresa Agricola Stefania Stamerra (Lecce, Italië), Azienda Agricola Clemente Pezzuto di Pezzuto Francesco (Trepuzzi, Italië), Cooperativa Sociale Terrarossa (Tricase, Italië), Vaglio Irene (Tricase, Italië), Simone Cosimo Antonio (Morciano di Leuca, Italië), Azienda Agrituristica „Gli Ulivi” di Baglivo Cesaria (Tricase, Italië), Preite Osvaldo (Taurisano, Italië), Masseria Alti Pareti Società Agricola arl (Maglie, Italië), Società Agricola Li Matonni Sas di Sammarco Ascanio & C. (Erchie, Italië) (vertegenwoordigers: L. Paccione en V. Stamerra, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekers vorderen nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen (PB L 125, blz. 36), in voorkomend geval met buitentoepassinglating van richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 (PB L 169, blz. 1), met alle gevolgen rechtens, mede ten aanzien van de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze zaak wordt hetzelfde besluit bestreden als in zaak T-436/15, Consorzio Vivaisti viticoli pugliesi en Negro/Commissie, en zaak T-437/15, Eden Green Vivai Piante di Verdesca Giuseppe e a./Commissie.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers zestien middelen aan:

               1.

               Eerste middel: onrechtmatigheid van richtlijn 2000/29 wegens schending van artikel 48 VEU junctis artikel 3 VWEU en artikel 5 VEU, onbevoegdheid en schending van het beginsel van loyale samenwerking.

                           —

                           De richtlijn ruimt de Unie een door de Verdragen niet erkende exclusieve bevoegdheid in.

               2.

               Tweede middel: onrechtmatigheid van richtlijn 2000/29 wegens onbevoegdheid en schending van artikel 5 VEU in verband met de beginselen van loyale samenwerking en subsidiariteit.

                           —

                           De richtlijn ruimt de Commissie de in de Verdragen niet erkende bevoegdheid in, maatregelen van de lidstaten op het gebied van fytosanitaire vereisten ter bescherming van planten in te trekken.

               3.

               Derde middel: onrechtmatigheid van besluit 2015/789 van de Commissie wegens onrechtmatigheid van de eraan te grondslag liggende richtlijn 2000/29 in de zin van de bovenstaande punten 1 en 2.

               4.

               Vierde middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 6 VEU in verband met het beginsel van daadwerkelijke rechterlijke bescherming, die verzoekers reeds is toegekend door de bestuursrechter van de Italiaanse staat.

               5.

               Vijfde middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU in verband met de beginselen van loyale samenwerking en subsidiariteit wegens een volledig gebrek aan motivering met betrekking tot het kernpunt van de eventuele ontoereikendheid van de maatregel van de lidstaat ter bestrijding van de bacterie Xylella fastidiosa.

               6.

               Zesde middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU in verband met het evenredigheidsbeginsel en het voorzorgsbeginsel.

                           —

                           De in het besluit voorgeschreven maatregelen zijn excessief vergeleken met de opgegeven doeleinden.

               7.

               Zevende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van ISPM-norm nr. 9, in verband met artikel 5 VEU en Protocol (nr. 2) bij het VWEU, betreffende de toepassing van de beginselen van evenredigheid en subsidiariteit.

               8.

               Achtste middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 voor zover daarin, in strijd met artikel 5 VEU en het daarin neergelegde beginsel van evenredigheid, de gehele provincie Lecce als „besmet gebied” wordt aangeduid en een gebied met een breedte van minstens 10 kilometer ten noorden van deze provincie als „bufferzone”. De bestreden maatregel is bovendien in strijd met essentiële vormvoorschriften daar zij ontoereikend is gemotiveerd en op onjuiste en onbillijke overwegingen berust.

               9.

               Negende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU en onbevoegdheid, aangezien alleen de Italiaanse staat de eventuele besmette gebieden moet kunnen aanwijzen en afbakenen.

               10.

               Tiende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU en onbevoegdheid voor zover het aanplanten van waardplanten in het besmette gebied wordt verboden, en wegens schending van artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, daar de bestreden maatregel ertoe leidt dat dat de zakelijke rechten van verzoekers op hun landbouwgrond zonder wettelijke grondslag worden beperkt.

               11.

               Elfde middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van de artikelen 11 en 191 VWEU, het voorzorgsbeginsel en artikel 5 VEU in verband met gemeenschapsrichtlijn 2001/42, voor zover het uitgraven van besmette en gezonde planten in een omtrek van 100 meter, samen met de verplichte fytosanitaire maatregelen ter uitroeiing van de insectenvector, bij gebreke van een strategische milieubeoordeling en een onderzoek naar de gevaren voor het milieu en de gezondheid van de mens schadelijk zijn voor het milieu en het landschap van Salento aantasten.

               12.

               Twaalfde middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van de artikelen 11 en 191 VWEU en van gemeenschapsrichtlijn 43/1992 aangezien de vastgestelde maatregelen niet berusten op een beoordeling van de risico’s van uitgraven, uitroeiing en fytosanitaire behandelingen voor delen van het grondgebied die door het recht van de Unie speciaal worden beschermd als bijzondere-beschermingsgebied, natuurpark en gebied van communautair belang.

               13.

               Dertiende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van het op 20 oktober 2000 te Florence ondertekende Europees Landschapsverdrag en van de artikelen 191 en 11 VWEU, in samenhang met gemeenschapsrichtlijn 43/1992.

                           —

                           De voorschriften van de Unie schrijven de verwijdering, zonder onderscheid, van olijfbomen voor met verplichte toepassing van in de biologische landbouw strikt verboden chemische bestrijdingsmiddelen, hetgeen in feite leidt tot de ondergang van de bedrijven van verzoekers, die sinds jaren zijn overgestapt op de biologische olijventeelt.

               14.

               Veertiende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU in verband met de beginselen van verordening nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 en van de artikelen 11 en 191 VWEU, mede in samenhang met richtlijn 2009/128, en schending van het evenredigheidsbeginsel en wezenlijke vormvoorschriften.

                           —

                           De voorschriften van de Unie verplichten verzoekers, chemische substanties te gebruiken die in de biologische landbouw niet zijn toegestaan en ook planten uit te graven die enkel verdacht worden van besmetting. Dergelijke maatregel stroken niet met de wetenschappelijke adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en berusten bovendien op de veronderstelling dat er een causaal verband bestaat tussen snelle uitdroging van de olijfboom en de bacterie Xylella, dat tot op heden echter niet bewezen is.

               15.

               Vijftiende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 doordat de Europese Commissie, in plaats van voorlopige beschermende maatregelen te treffen om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid te waarborgen, een zuiver hypothetische benadering heeft gevolgd die het Hof volledig afkeurt.

               16.

               Zestiende middel: rechtstreekse onrechtmatigheid van besluit 2015/789 wegens schending van artikel 5 VEU, wezenlijke vormvoorschriften en het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Het gebruik van bestrijdingsmiddelen en het uitgraven van planten, maatregelen die door de EFSA als ondoeltreffend en onuitvoerbaar zijn bestempeld, zijn niet noodzakelijk ter bereiking van het met richtlijn 2000/29/EG nagestreefde unierechtelijk doel, waardoor het evenredigheidsbeginsel wordt geschonden.


title: Zaak F-27/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 januari 2013 — BO/Commissie (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Vergoeding van vervoerskosten verband houdende met medische zorg — Vervoerskosten om redenen van taal)

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 januari 2013 — BO/Commissie
   (Zaak F-27/11) (1)

   (Openbare dienst - Sociale zekerheid - Vergoeding van vervoerskosten verband houdende met medische zorg - Vervoerskosten om redenen van taal)
   2013/C 79/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BO (Amman, Jordanië) (vertegenwoordigers: L. Levi, M. Vandenbussche en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij houdende weigering om toestemming te geven voor de medische verzorging waarom verzoeker ten behoeve van zijn zoon, zijn echtgenote en hemzelf heeft gevraagd

      Dictum

               1)

               De besluiten van de Europese Commissie van 1 juni 2010 houdende weigering om de vervoers- en begeleidingskosten van de zoon van BO te vergoeden worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van BO.

      (1)  PB C 186 van 25.06.11, blz. 33.


title: Beroep, op 17 oktober 1996 ingesteld door G. Bosetti tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-161/96)

text:
7 . 12 . 96         I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 370/ 17
Middelen en voornaamste argumenten                                  zijn uitgelegd. De Commissie verleent de door hem verte
                                                                    genwoordigde vakvereniging immers niet alle rechten waar
Voor de ontvankelijkheid van zijn beroep voert verzoeker            op deze aanspraak kan maken, voor zover het bestreden be
aan, dat dit niet tegen een handeling, maar tegen een ver          sluit tot uiting komt in een verbod om deel te nemen aan de
zuim van zijn tot aanstelling bevoegd gezag is gericht. Het         vergaderingen die de instellingen met de VBO beleggen, de
verzuim bestaat erin, dat door het uitblijven van de defini        weigering om haar de middelen ter beschikking te stellen,
tieve vaststelling van de aanpassingscoëfficiënten, verzoe         die nodig zijn om haar taken naar behoren te vervullen, de
kers pensioen voor het tijdvak van 1 juli 1991 tot 30 juni          miskenning van haar rechten op distributie, en het verbod
1994 nog niet definitief is vastgesteld.                            om gedurende de werktijd en in de gebouwen van de Com
                                                                    missie vakbondsactiviteiten te ontplooien .
Het beroep is ook gegrond, daar niet valt in te zien, waarom        Ook verwijt verzoeker de Commissie, het Raamakkoord
voor ambtenaren die in gebieden van de Bondsrepubliek
                                                                    niet in acht te hebben genomen en het van zijn doel te heb
Duitsland wonen, andere beginselen moeten gelden dan die
                                                                    ben afgewend.
welke voor alle andere landen gelden, en waarom het tot
aanstelling bevoegd gezag ervan wil afzien, de sedert juni
1994 zonder betwisting geldende beginselen ook op de                Hij beroept zich ten slotte op schending van de motiverings
daaraan voorafgaande periode toe te passen .                        plicht, die voortvloeit uit de artikelen 25 , tweede alinea, en
                                                                    90, lid 1 , van het Statuut.
Beroep, op 17 oktober 1996 ingesteld door G. Bosetti tegen
                                                                    Beroep, op 18 oktober 1996 ingesteld door S. Forcheri te
          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-161/96 )                                                    ( Zaak T- 162/96 )
                         ( 96/C 370/36 )                                                      ( 96/C 370/37 )
                      (Procestaai: Frans)                                                  (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 17 oktober 1996 beroep ingesteld tegen               schappen is op 18 oktober 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Bo                Commissie van de Europese Gemeenschappen door S. For
setti , wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door G.              cheri, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A.
Bounéou, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb              Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
bende aldaar te diens kantore, avenue du Bois 15 .                  Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue
                                                                    de Nassau 21 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     31 oktober 1995 houdende weigering om de autonome              — verweersters nalaten om het hoofd van afdeling B/4 van
     vakvereniging Action et Défense-Luxembourg te laten                DG XXI bij het opnemen van zijn functie of althans per
     toetreden tot het Raamakkoord van 20 september 1974                29 oktober 1992 bij SAMCOMM te detacheren, nietig
     inzake de betrekkingen tussen de Commissie en de vak              te verklaren of de onwettigheid ervan vast te stellen;
     en beroepsorganisaties;
                                                                    — verweersters besluit van 12 december 1995 tot afwijzing
                                                                        van verzoekers aanvraag van de in artikel 7, lid 2, Amb
— de Commissie in alle kosten te verwijzen .
                                                                        tenarenstatuut voorziene aanvullende toelage nietig te
                                                                        verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — het besluit van de Commissie van 24 juli 1996 tot ge
Verzoeker, die adjunct-secretaris-generaal is van de vakver            deeltelijke aanvaarding van verzoekers administratieve
eniging „ Action et Défense-Luxembourg ", zet uiteen, dat               klacht nietig te verklaren, voorzover daarin niet wordt
deze organisatie op 9 oktober 1995 heeft verzocht om toe               vastgesteld, dat verzoeker sinds 29 oktober 1992 ad in
treding tot het Raamakkoord van 20 september 1974 inza                 terim het ambt van hoofd van afdeling XXI/B/4 vervult
ke de betrekkingen tussen de Commissie en de vak- en be                en hem derhalve niet per 30 januari 1993 voor onbe
roepsorganisaties (VBO). Op 31 oktober 1995 heeft het                   paalde tijd de aanvullende toelage wordt verleend;
bevoegde lid van de Commissie het verzoek afgewezen, op
grond dat de toestand het hem niet mogelijk maakte, zich            — verweerster te veroordelen om aan verzoeker de aanvul
op dat ogenblik over de representativiteit van de betrokken              lende toelage te betalen, vermeerderd met rente van 8%
organisatie uit te spreken .                                             's jaars, vanaf de datum waarop die vergoeding ver
                                                                        schuldigd was en tot de volledige betaling;
Volgens verzoeker is dat besluit in strijd met de artikelen 9
en 24 bis Ambtenarenstatuut, zoals zij in de rechtspraak            — verweerster in de kosten te verwijzen .


title: Gevoegde zaken C-147/06 en C-148/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — SECAP SpA (C-147/06)/Comune di Torino, in tegenwoordigheid van: Tecnoimprese Srl, Gambarana Impianti Snc, ICA Srl, Cosmat Srl, Consorzio Ravennate, ARCAS SpA, Regione Piemonte, en Santorso Soc. coop. arl (C-148/06)/Comune di Torino, in tegenwoordigheid van: Bresciani Bruno Srl, Azienda Agricola Tekno Green Srl, Borio Giacomo Srl, Costrade Srl (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Gunning van opdrachten — Abnormaal lage inschrijvingen — Regels voor uitsluiting — Opdrachten voor werken die onder drempels van Richtlijnen 93/37/EEG en 2004/18/EG blijven — Verplichtingen van aanbestedende dienst die voortvloeien uit fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — SECAP SpA (C-147/06)/Comune di Torino, in tegenwoordigheid van: Tecnoimprese Srl, Gambarana Impianti Snc, ICA Srl, Cosmat Srl, Consorzio Ravennate, ARCAS SpA, Regione Piemonte, en Santorso Soc. coop. arl (C-148/06)/Comune di Torino, in tegenwoordigheid van: Bresciani Bruno Srl, Azienda Agricola Tekno Green Srl, Borio Giacomo Srl, Costrade Srl
   (Gevoegde zaken C-147/06 en C-148/06) (1)

   (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Gunning van opdrachten - Abnormaal lage inschrijvingen - Regels voor uitsluiting - Opdrachten voor werken die onder drempels van Richtlijnen 93/37/EEG en 2004/18/EG blijven - Verplichtingen van aanbestedende dienst die voortvloeien uit fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht)
   (2008/C 171/04)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: SECAP SpA (C-147/06), Santorso Soc. coop. arl (C-148/06)

      Verwerende partij: Comune di Torino

      In tegenwoordigheid van: Tecnoimprese Srl, Gambarana Impianti Snc, ICA Srl, Cosmat Srl, Consorzio Ravennate, ARCAS SpA, Regione Piemonte (C-147/06), en Bresciani Bruno Srl, Azienda Agricola Tekno Green Srl, Borio Giacomo Srl, Costrade Srl (C-148/06)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54) en van artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Abnormaal lage inschrijvingen — Omvang van verplichting om contradictoire verificatieprocedure te doen plaatsvinden
   Dictum
   De fundamentele regels van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting alsmede het algemene verbod van discriminatie verzetten zich tegen een nationale regeling die de aanbestedende diensten, wat opdrachten betreft met een waarde beneden de drempel van artikel 6, lid 1, sub a, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, en met een duidelijk grensoverschrijdend belang, dwingend ertoe verplicht om ingeval meer dan vijf geldige inschrijvingen zijn ingediend, automatisch de inschrijvingen uit te sluiten die volgens een in deze regeling vastgelegd mathematisch criterium in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag worden geacht, zonder dat die aanbestedende diensten een mogelijkheid wordt gelaten om de samenstelling van deze inschrijvingen te onderzoeken door de betrokken inschrijvers om preciseringen daarover te verzoeken. Dit zou niet het geval zijn indien in een nationale of lokale regeling dan wel door de betrokken aanbestedende dienst, op grond van een excessief groot aantal inschrijvingen waardoor de aanbestedende dienst zou kunnen worden gedwongen tot een contradictoire verificatie van een dusdanig groot aantal inschrijvingen dat dit zijn administratieve mogelijkheden te buiten zou gaan, of de verwezenlijking van het project in gevaar zou kunnen komen wegens de vertraging die deze verificatie met zich zou kunnen brengen, een redelijke drempel zou worden vastgesteld waarboven abnormaal lage inschrijvingen automatisch zouden worden uitgesloten.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.

      PB C 154 van 1.7.2006.


title: Zaak T-698/16: Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Trasta Komercbanka e.a./ECB

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/29

      Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Trasta Komercbanka e.a./ECB
      (Zaak T-698/16)
      (2016/C 441/34)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Trasta Komercbanka AS (Riga, Letland) en zes andere partijen (vertegenwoordigers: O. Behrends, L. Feddern en M. Kirchner, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de ECB van 3 maart 2016 waarbij de bankvergunning van Trasta Komercbanka AS is ingetrokken;

                  —

                  verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

                  1.

                  Schending door de ECB van artikel 24 van de GTM-verordening (1) en daarmee samenhangende bepalingen in verband met de toetsing van het voorgaande besluit van de ECB door de administratieve raad voor toetsing.

                  2.

                  Verzuim van de ECB om alle feitelijke aspecten te onderzoeken en zorgvuldig en onpartijdig te beoordelen, waaronder — doch niet uitsluitend — het verzuim van de ECB om passend te reageren op het feit dat de informatie en documenten die door de plaatselijke Letse regelgevende instantie waren ingediend, onnauwkeurig waren.

                  3.

                  Schending door de ECB van het evenredigheidsbeginsel door niet te erkennen dat er alternatieve maatregelen beschikbaar waren.

                  4.

                  Schending door de ECB van het beginsel van gelijke behandeling.

                  5.

                  Schending door de ECB van artikel 19 en overweging 75 van de GTM-verordening en misbruik van bevoegdheid door de ECB.

                  6.

                  Schending door de ECB van het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.

                  7.

                  Schending door de ECB van procedureregels — waaronder het recht om te worden gehoord, het recht op toegang tot het dossier en het recht op een naar behoren gemotiveerd besluit — en artikel 83, lid 1, van de GTM-kaderverordening.

         (1)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63).


title: Zaak C-178/12: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social — Spanje) — Rafaela Rivas Montes/Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO) (Artikelen 53, lid 2, en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Sociaal beleid — Beginsel van gelijke behandeling — Richtlijn 1999/70/EG — Door EVV, UNICE en CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 4 — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Bepaling van anciënniteit — Ongelijke behandeling van statutair personeel en arbeidscontractanten — Inaanmerkingneming van vroegere diensttijd die bij overheid is vervuld — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social — Spanje) — Rafaela Rivas Montes/Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO)
   (Zaak C-178/12) (1)

   (Artikelen 53, lid 2, en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociaal beleid - Beginsel van gelijke behandeling - Richtlijn 1999/70/EG - Door EVV, UNICE en CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 4 - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Bepaling van anciënniteit - Ongelijke behandeling van statutair personeel en arbeidscontractanten - Inaanmerkingneming van vroegere diensttijd die bij overheid is vervuld - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 129/06
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rafaela Rivas Montes

      Verwerende partij: Instituto Municipal de Deportes de Córdoba (IMDECO)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social — Uitlegging van artikel 45, lid 4, VWEU — Nationale wettelijke regeling inzake de berekeningswijze van anciënniteitstoelages in de overheidssector — Toepassing door een overheidsinstantie van andere regels naargelang de arbeidsverhouding van statutaire dan wel van contractuele aard is — Verzuim om rekening te houden met bepaalde door niet-statutair personeel vervulde tijdvakken

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die de Juzgado de lo Social no 1 de Córdoba (Spanje) bij beslissing van 27 februari 2012 heeft gesteld.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: Zaak T-310/17: Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (LION’S HEAD global partners)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/49

         Beroep ingesteld op 15 mei 2017 — Lion’s Head Global Partners/EUIPO — Lion Capital (LION’S HEAD global partners)
   (Zaak T-310/17)
   (2017/C 231/62)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lion’s Head Global Partners LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: R. Nöske, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lion Capital LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „LION’S HEAD global partners” — internationale inschrijving nr. 996 979

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 februari 2017 in zaak R 1477/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 28 februari 2017 (zaak R 1477/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Lion’s Head Global Partners LLP en Lion Capital LLP en afwijzing van de oppositie;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-585/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 24 december 2008 — Peter Pammer/Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 24 december 2008 — Peter Pammer/Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG
   (Zaak C-585/08)
   (2009/C 44/68)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peter Pammer

      Verwerende partij: Reederei Karl Schlüter GmbH & Co KG
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een „vrachtschipreis” een pakketreis in de zin van artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1)?

               2)

               Zo ja: Is er reeds sprake van het „richten” van een activiteit op een lidstaat in de zin van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening nr. 44/2001, wanneer een internetsite van een tussenpersoon via internet kan worden geraadpleegd?

      (1)  PB L 2001, blz. 1.


title: Zaak C-310/01: Verzoek van de Consiglio di Stato van 29 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Comune di Udine tegen Diddi Dino Figli s.r.l. en A.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati en met betrekking tot AMGA — Azienda Multiservizi s.p.a. en 2) AMGA — Azienda Multiservizi s.p.a tegen Diddi Dino Figli s.r.l. en A.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati en met betrekking tot Comune di Udine

text:
C 289/16              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.10.2001
Hogere voorziening, op 3 augustus 2001 ingesteld door                       rekening heeft gehouden met het dienstbelang, ofschoon
Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 14 juni                      artikel 45 Ambtenarenstatuut dit verlangt.
2001 in zaak T-230/99 tussen H. Mc Auley en Raad van
de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste
         aanleg van de Europese Gemeenschappen                        (1) PB C 6, van 8.1.2000, blz. 29.
                       (Zaak C-309/01 P)
                        (2001/C 289/30)
                                                                      Verzoek van de Consiglio di Stato van 29 mei 2001 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Comune
                                                                      di Udine tegen Diddi Dino Figli s.r.l. en A.G.E.S.I. —
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici
op 3 augustus 2001 hogere voorziening ingesteld door Raad             integrati en met betrekking tot AMGA — Azienda Mul-
van de Europese Unie, vertegenwoordigd door F. Anton en               tiservizi s.p.a. en 2) AMGA — Azienda Multiservizi s.p.a
A. Pilette als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te            tegen Diddi Dino Figli s.r.l. en A.G.E.S.I. — Associazione
Luxemburg, tegen het arrest, op 14 juni 2001 in zaak T-               Nazionale Imprese Gestione servizi tecnici integrati en
230/99 (1) tussen H. Mc. Auley en Raad van de Europese Unie                        met betrekking tot Comune di Udine
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Vierde kamer).
                                                                                (Zaak C-310/01)
                                                                                (2001/C 289/31)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 29 mei 2001,
—    het arrest te vernietigen voorzover het de aanstelling van       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 augustus
     mevr. K. nietig verklaart;                                       2001, in het geding tussen 1) Comune di Udine tegen Diddi
                                                                      Dino Figli s.r.l. en A.G.E.S.I. — Associazione Nazionale
                                                                      Imprese Gestione servizi tecnici integratie en met betrekking
—    tegelijkertijd het beroep in eerste aanleg te verwerpen;         tot AMGA — Azienda Multiservizi s.p.a. en 2) AMGA —
                                                                      Azienda Multiservizi s.p.a. tegen Diddi Dino Figli s.r.l. en
                                                                      A.G.E.S.I. — Associazione Nazionale Imprese Gestione servizi
—    kosten rechtens.
                                                                      tecnici integrati en met betrekking tot Comune di Udine, het
                                                                      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      a)    Moet op grond van artikel 2 van richtlijn 92/50/EEG van
Middelen en voornaamste argumenten                                          de Raad (1) van 18 juni 1992 de in die richtlijn neergelegde
                                                                            regeling van toepassing worden geacht op [een overeen-
—    Verdraaiing van de inhoud van de kennisgeving van                      komst voor de levering van warmte en het verrichten
     vacature: de talenkennis en de managementcapaciteiten                  van een aantal diensten betreffende de werking van
     verheffen tot de twee beslissende en nagenoeg enige                    verwarmingsinstallaties], ofschoon de betrokken overeen-
     criteria van een kennisgeving van vacature betreffende                 komst eerder betrekking lijkt te hebben op de levering
     een post die omkaderingstaken omvat, vormt een ver-                    van goederen dan op de verrichting van diensten, en
     draaiing van de bewoordingen van de kennisgeving van                   welke uitlegging moet aan dat artikel worden gegeven
     vacature in haar geheel beschouwd.                                     voor de vaststelling of de bestreden maatregelen in
                                                                            overeenstemming zijn met het gemeenschapsrecht?
—    Verkeerde rechtsopvatting doordat het Gerecht de ver-            b)    Moet op grond van het bepaalde in de artikelen 6, en 1,
     diensten van de kandidaten op eigen gezag heeft vergele-               sub b, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni
     ken en zijn beoordeling in de plaats van die van het                   1992 de in die richtlijn neergelegde regeling van toepas-
     TABG heeft gesteld en daardoor verder is gegaan dan het                sing worden geacht op [een overeenkomst tussen een
     controleren op kennelijk verkeerde beoordelingen. Door                 gemeente en een vennootschap voor de levering van
     te oordelen dat de ervaring van mevr. K. „beperkt” was en              warmte en het verrichten van een aantal diensten betref-
     die verzoeker [in eerste aanleg] „zeer groot”, heeft het               fende de werking van verwarmingsinstallaties] en welke
     Gerecht zich rechtstreeks op het terrein van de vergelij-              uitlegging moet aan die artikelen worden gegeven voor
     king bij wege van een „waardeoordeel” begeven, hetgeen                 de vaststelling of de bestreden maatregelen in overeen-
     nochtans tot de uitsluitende bevoegdheid van de TABG                   stemming zijn met het gemeenschapsrecht?
     behoort.
                                                                      (1) PB L 209, van 24.7.1992, blz. 1.
—    Verkeerde rechtsopvatting doordat het Gerecht bij de
     vergelijking van de verdiensten van de kandidaten geen


title: Zaak C-209/05: Beroep, op 13 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/10

         Beroep, op 13 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-209/05)
   (2005/C 171/18)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Republiek Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Condou en W. Bogensberger als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               a)

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens de artikelen 6 en 8 van richtlijn 64/221/EEG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, omdat zij bij de weigering van afgifte van een visum aan onderdanen van derde landen, die familielid zijn van een burger van de Unie die zijn recht op vrij verkeer uitoefent,

                           —

                           de redenen daarvoor niet nauwkeurig, voldoende gedetailleerd en volledig vermeldt, ook indien hiertegen geen bezwaren bestaan uit het oogpunt van de veiligheid van de Staat;

                           —

                           aan de betrokkenen tegen het besluit tot weigering van afgifte van een visum niet de mogelijkheden van beroep verleent waarover de eigen onderdanen beschikken tegen bestuursrechtelijke besluiten;

               b)

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 64/221/EEG legt de lidstaten in het kader van de maatregelen die uit hoofde van openbare orde, veiligheid of gezondheid worden genomen ten aanzien van personen die binnen de personele werkingssfeer daarvan vallen, een aantal verplichtingen op, in het bijzonder betreffende de motivering van het besluit en de tegen dit besluit ter beschikking staande beroepsmogelijkheid. Krachtens artikel 6 van de genoemde richtlijn moeten de redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid, die ten grondslag liggen aan de weigering om een familielid van een burger van de Unie een visum af te geven, de betrokkene ter kennis worden gebracht. Krachtens artikel 8 van de richtlijn moet de betrokkene aan wie een visum is geweigerd, ten aanzien van het besluit ten minste kunnen beschikken over dezelfde beroepsmogelijkheden als die waarover de eigen onderdanen beschikken ten aanzien van bestuursrechtelijke besluiten.
   De Commissie is van mening dat een aantal bepalingen van de Oostenrijkse vreemdelingenwet niet in overeenstemming zijn met de bovengenoemde vereisten van het gemeenschapsrecht, waarin de richtlijn voorziet.
   Volgens § 93, lid 2, van de wet moet het besluit enkel op schriftelijk of op neergeschreven verzoek van de partij schriftelijk worden meegedeeld en is het voldoende in de motivering enkel de toepasselijke wetsbepalingen te vermelden. Volgens artikel 6 van de richtlijn geldt voor de lidstaten evenwel een automatische motiveringsplicht: de motivering mag niet afhankelijk zijn van de urgentie of van het verzoek van de betrokkene. De enkele vermelding van de toegepaste wetsbepalingen voldoet verder niet aan de motiveringsvereisten: bij een afwijzend besluit biedt de enkele aanhaling van de wetsbepalingen onvoldoende informatie over de weigeringsgronden. Volgens de rechtspraak van het Hof is moet de motivering nauwkeurig, gedetailleerd en volledig zijn, zodat de betrokkene tegen het voor hem nadelige besluit kan opkomen en zijn belangen dienovereenkomstig kan verdedigen.
   Volgens § 94, lid 2, van de Oostenrijkse vreemdelingenwet is tegen een weigering of ongeldigverklaring van een visum geen beroep mogelijk. Deze bepaling is in strijd met de in artikel 8 van de richtlijn neergelegde verplichting, volgens welke de betrokkene moet kunnen beschikken over de beroepsmogelijkheden die voor de eigen onderdanen openstaan ten aanzien van bestuursrechtelijke handelingen, ongeacht of dit beroep bij de bestuurlijke autoriteiten of bij de rechter kan worden ingesteld. Het betoog van de Republiek Oostenrijk dat de weigering van een rechtsmiddel in deze context gerechtvaardigd is omdat noch de afwijzing van de aanvraag noch de ongeldigverklaring van een visa gevolgen hebben die verder reiken dan de handeling zelf en een nieuwe aanvraag sneller tot een resultaat voert dan beroep tegen het besluit, is niet relevant. Een nieuwe aanvraag houdt namelijk het risico in, dat het feitelijk onjuiste besluit gewoon wordt herhaald.

      (1)  PB L 56 van 04.04.1964, blz. 850.


title: Zaak T-445/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (GERMANY 2006)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/50

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — FIFA/BHIM — Ferrero (GERMANY 2006)
   (Zaak T-445/08)
   (2008/C 313/89)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Alexander, QC, A. Barav, barrister, R. Buchel en C. Rassmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero OHG mbH (Stadtallendorf, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 1467/2005-1 geheel of gedeeltelijk vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „GERMANY 2006” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 en 42 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 153 005

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: (i) schending van de artikelen 73 en 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, voor zover de kamer van beroep haar beslissing voornamelijk heeft gebaseerd op artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, een bepaling die niet werd aangevoerd door de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep en waarop de nietigheidsafdeling zich evenmin heeft gebaseerd; (ii) subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, niet heeft beoordeeld in zijn geheel, uit het oogpunt van de gemiddelde consument, en doordat zij de relevante regels inzake de beoordeling van het beschrijvend karakter met betrekking tot de aangevraagde waren en/of diensten niet heeft toegepast; en (iii) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, het vereiste onderscheidend vermogen miste; en (iv) schending van de artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd, geen onderscheidend vermogen had verkregen voor diensten van klasse 41 en voor alle waren die voorwerp zijn van merchandising


title: Zaak F-4/13: Beroep ingesteld op 15 januari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/38

         Beroep ingesteld op 15 januari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-4/13)
   2013/C 108/90
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport over de periode 1995-1997 en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de algemeen secretaris van de Europese dienst voor extern optreden van 12 maart 2012 tot vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport over de periode 1995-1997;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie van 4 oktober 2012 tot afwijzing van de klacht die verzoeker op 20 juni 2012 uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een bedrag van 25 000 EUR voor de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-556/10: Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/5

         Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-556/10)
   2011/C 38/07
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               1)

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland bij de omzetting van het eerste spoorwegpakket de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens

                           —

                           artikel 6, lid 3, van en bijlage II bij richtlijn 91/440/EEG (1) en de artikelen 4, lid 2, en 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG (2);

                           —

                           artikel 6, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG;

                           —

                           de artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG, en

                           —

                           artikel 30, lid 4, van richtlijn 2001/14/EG juncto artikel 10, lid 7, van richtlijn 91/440/EEG;

               2)

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De richtlijnen 91/440/EEG en 2001/14/EG beogen een gelijke en niet-discriminerende toegang tot de spoorweginfrastructuur voor alle ondernemingen en de bevordering van een concurrerende, dynamische en transparante spoorwegmarkt in Europa. Artikel 6, lid 3, van richtlijn 91/440/EEG schrijft voor dat de uitoefening van „essentiële taken” van een infrastructuurbeheerder worden toevertrouwd aan instanties of ondernemingen „die zelf geen spoorvervoersdiensten verlenen”.
   Volgens de Commissie is de door de richtlijn voorgeschreven onafhankelijkheid van de infrastructuurbeheerders bij de uitoefening van essentiële taken in Duitsland niet gewaarborgd, daar verschillende van die „essentiële taken” zijn toevertrouwd aan een vennootschap die weliswaar juridisch onafhankelijk is, maar onderdeel is van een holding waartoe onder meer andere ondernemingen behoren die spoorvervoersdiensten verlenen.
   De in richtlijn 2001/14/EG als norm gestelde onafhankelijkheid moet niet enkel juridisch zijn, maar moet ook organisatorisch en op het vlak van de besluitvorming tot uitdrukking komen. Daaruit volgt dat de met essentiële taken belaste onderneming slechts samen met spoorvervoersdiensten verlenende ondernemingen in dezelfde holding mag worden ondergebracht als zij daarvan niet alleen juridisch los staat, maar daarmee ook aantoonbaar geen economische eenheid vormt, en daarvan dus ook economisch onafhankelijk is. Als in een holdingconstructie de „essentiële taken” door een dochtervennootschap worden verricht, moet er dus door voorzorgsmaatregelen voor worden gezorgd dat de moeder en de dochter niet als een economische eenheid en dus niet als één onderneming kunnen optreden. Die adequate en afdoende voorzorgsmaatregelen, die ook de economische onafhankelijkheid van de infrastructuurbeheerder van de spoorwegmaatschappijen moeten kunnen garanderen, zijn in Duitsland echter niet getroffen. De door Duitsland aangevoerde voorzorgsmaatregelen volstaan niet om de onafhankelijkheid van de essentiële taken te waarborgen, belangenconflicten te vermijden en de controle op de met essentiële taken belaste instantie aan de holding te onttrekken.
   Enerzijds wordt op het voldoen aan de eis van onafhankelijkheid niet toegezien door een onafhankelijke autoriteit, en concurrenten hebben in geval van schending van het onafhankelijkheidsgebod geen beroepsmogelijkheid. Anderzijds is de onafhankelijkheid van de medewerkers, het bestuur en de leidinggevende personen van de met essentiële taken belaste instantie om de volgende redenen niet gewaarborgd:

               —

               bestuursleden van de holding of van andere tot de holding behorende vennootschappen wordt niet belet ook zitting te nemen in het bestuur van de met essentiële taken belaste instantie;

               —

               er is niet bepaald dat leden van het bestuur van de met essentiële taken belaste instantie en het leidinggevende en met de uitoefening van essentiële taken belaste personeel na hun vertrek bij die instantie gedurende een passend aantal jaren geen leidende functie in de holding of in andere door de holding gecontroleerde ondernemingen kunnen opnemen;

               —

               het bestuur van de met essentiële taken belaste instantie wordt niet volgens duidelijk omschreven criteria benoemd en heeft geen zodanige juridische verplichtingen dat de algehele onafhankelijkheid van de besluitvorming gewaarborgd is;

               —

               de met essentiële taken belaste instantie heeft geen eigen, in afzonderlijke en bewaakte lokalen ondergebracht personeel, wiens contacten met de holdingmaatschappij en andere door haar gecontroleerde ondernemingen beperkt blijven tot officiële mededelingen die verband houden met de uitoefening van de essentiële taken;

               —

               de toegang tot de informaticasystemen is niet beveiligd, zodat niet kan worden uitgesloten dat de holding in het bezit komt van gegevens die betrekking hebben op de uitoefening van de essentiële taken.

         Behalve door de hiervoor beschreven schending van het vereiste van onafhankelijkheid van de infrastructuurbeheerder bij de uitoefening van essentiële taken is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens de richtlijnen 91/440 en 2001/14 op haar rustende verplichtingen ook niet nagekomen doordat zij

               —

               de voorschriften van richtlijn 2001/14/EG over de gebruiksrechten niet voldoende duidelijk heeft omgezet en zij heeft verzuimd de voorwaarden te scheppen voor de onjuiste toepassing van het beginsel van de totale kosten;

               —

               niet de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld om de infrastructuurbeheerders te verplichten de infrastructuurkosten en de rechten voor de toegang tot het spoorwegnet te verlagen;

               —

               heeft nagelaten de toezichthoudende instantie te machtigen om van de infrastructuurbeheerder verlangde informatie ook door passende sancties af te dwingen.

      (1)  Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25).

      (2)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29).


title: Zaak T-362/08: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2011 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende realisatie van industrieel project in krachtens richtlijn 92/43/EEG beschermde zone — Documenten afkomstig van lidstaat — Verzet van lidstaat — Gedeeltelijke weigering van toegang — Uitzondering inzake economisch beleid van lidstaat — Artikel 4, leden 5 tot en met 7, van verordening nr. 1049/2001” )

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/21

         Arrest van het Gerecht van 13 januari 2011 — IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds/Commissie
   (Zaak T-362/08) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende realisatie van industrieel project in krachtens richtlijn 92/43/EEG beschermde zone - Documenten afkomstig van lidstaat - Verzet van lidstaat - Gedeeltelijke weigering van toegang - Uitzondering inzake economisch beleid van lidstaat - Artikel 4, leden 5 tot en met 7, van verordening nr. 1049/2001)
   2011/C 55/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Crosby, solicitor, en S. Santoro, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. O’Reilly en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: J. Bering Liisberg en B. Weis Fogh, gemachtigden); Republiek Finland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Heliskoski, M. Pere en H. Leppo, daarna J. Heliskoski, gemachtigden); en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: K. Petkovska, A. Falk en S. Johannesson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juni 2008 houdende weigering om verzoekster toegang te verschaffen tot een document dat door de Duitse autoriteiten aan de Commissie is overgelegd in het kader van een procedure tot ontneming van de beschermde status aan een gebied dat is beschermd krachtens richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               IFAW Internationaler Tierschutz-Fonds gGmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-472/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstolen — Zweden) — Canadian Oil Company Sweden AB, Anders Rantén/Riksåklagaren [Prejudiciële verwijzing — Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Omvang van het geharmoniseerde gebied — Registratie van de stoffen bij het Europees Agentschap voor chemische stoffen vóór het in de handel brengen — Artikel 5 — Nationale register voor chemische stoffen — Aangifteplicht met het oog op registratie — Verenigbaarheid met de REACH-verordening — Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU — Kwantitatieve invoerbeperking]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstolen — Zweden) — Canadian Oil Company Sweden AB, Anders Rantén/Riksåklagaren
   (Zaak C-472/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Registratie, beoordeling en autorisatie van chemische stoffen - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Omvang van het geharmoniseerde gebied - Registratie van de stoffen bij het Europees Agentschap voor chemische stoffen vóór het in de handel brengen - Artikel 5 - Nationale register voor chemische stoffen - Aangifteplicht met het oog op registratie - Verenigbaarheid met de REACH-verordening - Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU - Kwantitatieve invoerbeperking])
   (2016/C 156/14)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Canadian Oil Company Sweden AB, Anders Rantén

      Verwerende partij: Riksåklagaren

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie, in de versie van verordening (EG) nr. 552/2009 van de Commissie van 22 juni 2009, dient aldus te worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling die een importeur van chemische stoffen verplicht die stoffen bij een bevoegde nationale instantie te registreren, terwijl die importeur krachtens die verordening reeds verplicht is die stoffen bij het Europees Agentschap voor chemische stoffen te registreren, op voorwaarde dat die registratie bij de bevoegde nationale instantie geen voorafgaande vereiste vormt voor het in de handel brengen van deze, op informatie ziet die verschillend is van de door deze verordening vereiste informatie en bijdraagt tot het bereiken van de door deze verordening nagestreefde doelstellingen, inzonderheid het waarborgen van een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu en het vrije verkeer van dergelijke stoffen op de interne markt, met name door de invoering van een systeem van controles van het veilige beheer van dergelijke stoffen in de betrokken lidstaat en door de beoordeling van dat beheer, hetgeen aan de nationale rechter toekomt na te gaan.

               2)

               De bepalingen van artikel 34 VWEU, gelezen in samenhang met die van artikel 36 VWEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de aangifte en registratieplicht voor chemische stoffen, zoals voorzien in de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale regeling.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014


title: Zaak C-41/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2016 door Min Liu tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 18 november 2015 in zaak T-813/14, Liu/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/7

         Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2016 door Min Liu tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 18 november 2015 in zaak T-813/14, Liu/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-41/16 P)
   (2016/C 326/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Min Liu (vertegenwoordiger: Y. Zhang, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 8 juni 2016 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-115/16: Beschikking van het Gerecht van 13 juni 2017 — Sandvik Intellectual Property/EUIPO — Adveo Group International (ADVEON)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/41

         Beschikking van het Gerecht van 13 juni 2017 — Sandvik Intellectual Property/EUIPO — Adveo Group International (ADVEON)
   (Zaak T-115/16) (1)

   (2017/C 256/48)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-105/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 20 maart 2009 — Terre wallonne/Waals Gewest

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 20 maart 2009 — Terre wallonne/Waals Gewest
   (Zaak C-105/09)
   2009/C 129/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Terre wallonne

      Verwerende partij: Waals Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het beheersprogramma voor stikstof voor aangewezen kwetsbare zones, waarvan de opstelling is voorgeschreven in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (1), een plan of programma als bedoeld in artikel 3, lid 2, sub a, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (2), dat wordt voorbereid met betrekking tot landbouw, bosbouw, visserij, energie, industrie, vervoer, afvalstoffenbeheer, waterbeheer, telecommunicatie, toerisme en ruimtelijke ordening of grondgebruik en dat het kader vormt voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor de in bijlagen I en II bij richtlijn 85/337/EEG (3) genoemde projecten?

               2)

               Is het beheersprogramma voor stikstof voor aangewezen kwetsbare zones, waarvan de opstelling is voorgeschreven in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, een plan of programma als bedoeld in artikel 3, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s, waarvoor, gelet op het mogelijk effect op gebieden, een beoordeling vereist is uit hoofde van de artikelen 6 of 7 van richtlijn 92/43/EEG (4), in het bijzonder wanneer het betrokken beheersprogramma voor stikstof van toepassing is op alle aangewezen kwetsbare zones in het Waalse Gewest?

               3)

               Is het beheersprogramma voor stikstof voor aangewezen kwetsbare zones, waarvan de opstelling is voorgeschreven in artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, een ander plan of programma dan de in artikel 3, lid 2, van de richtlijn bedoelde plannen en programma’s, dat het kader vormt voor de toekenning van toekomstige vergunningen voor projecten, en met betrekking waartoe de lidstaten overeenkomstig artikel 3, lid 4, bepalen of het aanzienlijke milieueffecten kan hebben als bedoeld in lid 5?

      (1)  PB L 375, blz. 1.

      (2)  PB L 197, blz. 30.

      (3)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (4)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).


title: Zaak C-453/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 13 november 2006 — 01051 Telecom GmbH/Bundesrepublik Deutschland

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/41

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 13 november 2006 — 01051 Telecom GmbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-453/06)
   (2006/C 326/85)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: 01051 Telecom GmbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      In het geding geroepen partij: Vodafone D2 GmbH
   Prejudiciële vraag
   Verzetten artikel 27, eerste volzin, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (1) en artikel 7 van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (2) zich tegen een nationale regeling waarbij een in het vroegere nationale rechtskader geldende wettelijke verplichting op grond waarvan de interconnectietarieven dienen te worden bepaald op basis van de kosten verbonden aan efficiënte dienstverlening, tijdelijk wordt gehandhaafd, hoewel het gemeenschapsrecht daarin niet voorziet?

      (1)  PB L 108, blz. 33.

      (2)  PB L 108, blz. 7.


title: Zaak T-321/05: Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — AstraZeneca/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Markt voor geneesmiddelen tegen maagzweren — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG — Bepaling van markt — Aanzienlijke concurrentiedruk — Misbruik van procedures voor verlenen van aanvullende beschermingscertificaten voor geneesmiddelen en van vergunningprocedures voor in handel brengen van geneesmiddelen — Misleidende verklaringen — Uitschrijving van vergunningen voor op markt brengen — Hindernissen voor in handel brengen van generieke geneesmiddelen en voor parallelinvoer — Geldboeten” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/33

         Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 — AstraZeneca/Commissie
   (Zaak T-321/05) (1)

   (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Markt voor geneesmiddelen tegen maagzweren - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG - Bepaling van markt - Aanzienlijke concurrentiedruk - Misbruik van procedures voor verlenen van aanvullende beschermingscertificaten voor geneesmiddelen en van vergunningprocedures voor in handel brengen van geneesmiddelen - Misleidende verklaringen - Uitschrijving van vergunningen voor op markt brengen - Hindernissen voor in handel brengen van generieke geneesmiddelen en voor parallelinvoer - Geldboeten)
   2010/C 221/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: AstraZeneca AB (Södertälje, Zweden) en AstraZeneca plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Brealey, QC, M. Hoskins, D. Jowell, barristers, F. Murphy, G. Sproul, I. MacCallum en C. Brown, solicitors, vervolgens M. Brealey, M. Hoskins, D. Jowell, F. Murphy en C. Brown, en ten slotte M. Brealey, M. Hoskins, D. Jowell en F. Murphy)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier en A. Whelan, vervolgens F. Castillo de la Torre, É. Gippini Fournier en J. Bourke, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) (Genève, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Van Kerckhove, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2005) 1757 def. van de Commissie van 15 juni 2005 inzake een procedure op grond van artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca)

      Dictum

               1.

               Artikel 1, lid 2, van beschikking C(2005) 1757 def. van de Commissie van 15 juni 2005 inzake een procedure op grond van artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/A.37.507/F3 — AstraZeneca) wordt nietig verklaard voor zover daarin is vastgesteld dat AstraZeneca AB en AstraZeneca plc artikel 82 EG en artikel 54 van de EER-Overeenkomst hebben geschonden door te verzoeken om uitschrijving van de vergunningen voor het in de handel brengen van Losec-capsules in Denemarken en Noorwegen en tegelijkertijd in deze twee landen deze capsules van de markt te halen en Losec MUPS-tabletten te lanceren, en voor zover is vastgesteld dat deze handelingen de parallelinvoer van Losec-caspules in deze landen konden beperken.

               2.

               De bij artikel 2 van deze beschikking gezamenlijk en hoofdelijk aan AstraZeneca AB en AstraZeneca plc opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 40 250 000 EUR en de bij dit artikel aan AstraZeneca AB opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 12 250 000 EUR.

               3.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4.

               AstraZeneca AB en AstraZeneca plc dragen 90 % van hun eigen kosten en 90 % van de kosten van de Europese Commissie, met uitzondering van de kosten die deze laatste naar aanleiding van de interventie van de European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) heeft gemaakt.

               5.

               EFPIA draagt haar eigen kosten.

               6.

               De Commissie draagt de eigen kosten die zij naar aanleiding van de interventie van EFPIA heeft gemaakt, alsook 10 % van haar overige eigen kosten en 10 % van de kosten van AstraZeneca AB en AstraZeneca plc.

      (1)  PB C 271 van 29.10.2005.


title: Zaak T-625/11: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — BSH/BHIM (ecoDoor) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ecoDoor — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/12

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — BSH/BHIM (ecoDoor)
   (Zaak T-625/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ecoDoor - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 55/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 22 september 2011 (zaak R 340/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken ecoDoor als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak C-527/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Republiek Hongarije) op 15 november 2010 — ERSTE Bank Hungary Nyrt./Hongaarse Staat, B.C.L. Trading GmbH, ERSTE Befektetési Zrt.

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága (Republiek Hongarije) op 15 november 2010 — ERSTE Bank Hungary Nyrt./Hongaarse Staat, B.C.L. Trading GmbH, ERSTE Befektetési Zrt.
   (Zaak C-527/10)
   ()
   2011/C 30/34
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Magyar Köztársaság Legfelsőbb Bírósága

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERSTE Bank Hungary Nyrt.

      Verwerende partijen: Hongaarse Staat, B.C.L. Trading GmbH en ERSTE Befektetési Zrt.

      Andere partijen: dr. Bárándy és Társai Ügyvédi Iroda, Komerční banka, a.s.

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) (hierna: „verordening”) van toepassing op een civiele procedure betreffende het bestaan van een (tot zekerheid strekkend) zakelijk recht wanneer het land waar de tot zekerheid strekkende effecten en nadien het in de plaats daarvan gekomen bedrag aan contanten zich bevonden, nog geen lidstaat van de Europese Unie was ten tijde van de opening van een insolventieprocedure in een andere lidstaat, maar wel ten tijde van de indiening van het verzoekschrift?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Beroep, op 18 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-429/97)

text:
C 55/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
legging van de bepalingen van het EG-Verdrag, met name            Verzoek van 2 oktober 1997 van het Bundesfinanzhof om
de artikelen 155, 169 en 86 daarvan, en van de ter uitvoe-        een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Sarclad
ring van laatstgenoemd artikel vastgestelde Verordening           International Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-Brittan-
nr. 17 alsmede wegens schending van artikel 173 en van                            nieÈ en Bundesamt für Finanzen
wezenlijke vormvoorschriften.
                                                                                (Zaak C-428/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                          (98/C 55/34)
Ð Verkeerde kwalificatie:
                                                                  Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 2 oktober
     Ð verkeerde uitlegging van Verordening nr. 17;               1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                  18 december 1997, in het geding tussen Sarclad Internatio-
     Ð verkeerde uitlegging van artikel 169 van het EG-           nal Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-BrittannieÈ en Bun-
        Verdrag: voor de toepasselijkheid van artikel 169,        desamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese
        betreffende de niet-nakomingsprocedure, volstaat          Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
        het niet dat de klacht betrekking heeft op en for-        over de navolgende vraag:
        meel gericht is tegen ¹de niet-inachtneming van
        Richtlijn 93/38/EEGº; zij zag immers enkel op de
        gedragingen van de aanbestedende dienst terzake
                                                                  Moet artikel 3, onder a), van Achtste Richtlijn 79/1072/
        van de mededinging en het vrije verkeer van goede-
                                                                  EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de
        ren;
                                                                  harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                  omzetbelasting (1) aldus worden uitgelegd,
        door te herinneren aan de rechtspraak van het Hof
        volgens welke de handelingen van de aanbeste-
        dende diensten moeten worden toegerekend aan de
        lidstaten waaronder die diensten ressorteren,             Ð dat ook het duplicaat van een vervangingsbewijs als
        maakt het Gerecht evenmin aannemelijk dat de                   het origineel van een invoerdocument kan worden
        door de Commissie gevolgde procedure passend                   beschouwd, of dat het de lidstaten onder bepaalde
        was; toepassing van deze rechtspraak op het onder-             omstandigheden is toegestaan, het duplicaat als het
        havige geval zou meebrengen dat de NMBS geen                   origineel van het invoerdocument te behandelen,
        enkele verantwoordelijkheid draagt, hetgeen in
        strijd is met het in artikel 222 van het Verdrag
        geformuleerde beginsel, ofschoon haar onrechtma-          Ð of, dat de niet in het binnenland gevestigde belasting-
        tige gedraging dezelfde is als degene die aan een              plichtigen, die onder Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
        particuliere onderneming kan worden verweten;                  van de Raad van 6 december 1979 betreffende de har-
                                                                       monisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
     Ð verkeerde opvatting over het beginsel van voor                  omzetbelasting vallen, hun recht op aftrek van voorbe-
        beroep vatbare handeling.                                      lasting definitief niet meer kunnen laten gelden, wan-
                                                                       neer het oorspronkelijk opgestelde invoerdocument
Ð Schending van wezenlijke vormvoorschriften:                          vóór de indiening van het verzoek om teruggaaf van
                                                                       de belasting over de toegevoegde waarde verloren is
     Ð kennelijke schending van het recht van verweer:                 gegaan?
        het Gerecht heeft inbreuk gemaakt op dit funda-
        mentele beginsel door principieel aan te nemen,           (1) PB L 331 van 27.12.1979, blz. 11.
        dat in het kader van de procedure van artikel 169
        van het Verdrag personen die een klacht hebben
        ingediend, geen procedurele rechten hebben;
     Ð denaturering van het voorwerp van het geschil:
        met betrekking tot de door de Commissie opge-
        worpen exceptie van niet-ontvankelijkheid heeft
        het Gerecht nagelaten in limine litis het door            Beroep, op 18 december 1997 ingesteld door Commissie
        Sateba in haar beroepschrift gestelde ontbreken            van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
        van een rechtsgrondslag voor de brief van de Com-                                 (Zaak C-429/97)
        missie betreffende het ad acta leggen van de klacht
        vast te stellen; het Gerecht kon zich dan ook niet                                  (98/C 55/35)
        zonder overschrijding van zijn bevoegdheden in de
        plaats van de Commissie stellen bij de keuze uit de
        procedures waarover deze in het kader van                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        artikel 155 van het Verdrag beschikt, om verzoek-         is op 18 december 1997 beroep ingesteld tegen Franse
        sters beroep niet-ontvankelijk te verklaren.              Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen, vertegenwoordigd door H. Michard en E. Tra-
(1) PB C 357 van 22.11.1997, blz. 27.                             versa, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                  Kirchberg.
 ---pagebreak--- 20.2.98                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 55/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoek van het Amtsgericht Köln van 3 september 1997
                                                                       om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                J. Johannes en H. Johannes
a) vast te stellen dat de Franse Republiek, door terugbeta-                                    (Zaak C-430/97)
     ling van BTW te weigeren aan belastingplichtigen die
     niet in het binnenland zijn gevestigd, wanneer die                                          (98/C 55/36)
     belastingplichtigen een deel van hun werk aan een in
     Frankrijk gevestigde belastingplichtige hebben aanbe-
                                                                       Het Amtsgericht Köln heeft bij beschikking van 3 septem-
     steed, niet heeft voldaan aan de krachtens Achtste
                                                                       ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
     Richtlijn 79/1072/EEG van 6 december 1979 (1),
                                                                       op 19 december 1997, in het geding tussen J. Johannes en
     inzonderheid artikel 2, op haar rustende verplichtin-
                                                                       H. Johannes, het Hof van Justitie van de Europese
     gen;
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                       over de navolgende vragen:
b) de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       1. Geeft het Ambtenarenstatuut, inzonderheid bijlage VIII
                                                                           (Pensioenregeling), meer in het bijzonder artikel 27
                                                                           daarvan, een volledige, uitputtende regeling van de
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           pensioenaanspraken van de gescheiden echtgenoot van
                                                                           een ambtenaar, die verdergaande aanspraken naar
                                                                           nationaal recht (in casu de verbintenisrechtelijke pensi-
De Commissie verwerpt de door de Franse autoriteiten                       oenverrekening naar Duits recht) uitsluit?
voorgestane uitlegging van artikel 9, lid 2, onder c), van
de zesde richtlijn (2), die het begrip verlening van diensten
op het gebied van de verwijdering van afval ¹beperktº tot              2. Is het verenigbaar met het Ambtenarenstatuut en met
de loutere uitvoering van werken aan lichamelijke roe-                     artikel 6 van het EG-Verdrag, dat het recht van een
rende zaken, die zouden moeten worden belast op de                         lidstaat (in casu Duitsland) op het gebied van de gevol-
plaats waar zij materieel zijn verricht. Een dergelijk begrip              gen van echtscheiding een ambtenaar sterker met een
verrichting van diensten op het gebied van de verwijdering                 verbintenisrechtelijke aanspraak op pensioenverreke-
van afval heeft, ingeval het om grensoverschrijdende ver-                  ning belast, enkel op grond dat hij de Duitse nationali-
wijdering gaat, tot gevolg dat de lidstaat van vestiging van               teit bezit?
de dienstverrichter die hoofdaannemer is, eenzijdig en
arbitrair wordt verplicht, het recht om belasting te heffen
te delen. Bovendien leidt de benadering van de Franse
autoriteiten tot een zeer grote rechtsonzekerheid, niet
alleen voor de betrokken ondernemer wanneer deze ten
behoeve van zijn clieÈnten de BTW-regeling van zijn ver-
                                                                       Beroep, op 19 december 1997 ingesteld door Commissie
richting in het kader van de overeenkomst moet bepalen,
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
maar ook voor de belastingdienst van de lidstaat waarin
die belastingplichtige gevestigd is. Een dergelijk begrip                                      (Zaak C-431/97)
leidt tot potentieÈle situaties van dubbele belasting, die                                       (98/C 55/37)
artikel 9, in casu meer bepaald lid 1, vermijdt door een
eenvormige, homogene en rationele belasting van de
betrokken dienstverrichtingen binnen de Gemeenschap te                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
waarborgen. Ten slotte gaan de Franse autoriteiten voor                is op 19 december 1997 beroep ingesteld tegen Ierland
de bepaling van de plaats van de belasting over tot een                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
volledige herlezing of uitlegging van de overeenkomst tus-             genwoordigd door B. J. Drijber, lid van haar juridische
sen de hoofdaannemer en zijn clieÈnt, zulks zonder dat de              dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
autoriteiten van de lidstaat van vestiging waar die dienst-            Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid van
verrichter belastingplichtige is, hebben kunnen bepalen of             haar juridische dienst, Centre Wagner.
die uitlegging geen aantasting vormde van hun eigen fis-
cale bevoegdheid, zoals gedefinieerd in artikel 9 van de
zesde richtlijn, meer in het bijzonder artikel 9, lid 1.               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(1) Achtste richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevin-     Ð te verklaren dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
    gen van de lidstaten inzake omzetbelasting Ð Regeling voor             en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
    de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan           voldoen aan Richtlijn 94/57/EG van de Raad van
    niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331        22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voor-
    van 27.12.1979, blz. 11).                                              schriften en normen voor met de inspectie en controle
(2) Zesde richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen         van schepen belaste organisaties en voor de desbetref-
    der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-
                                                                           fende werkzaamheden van maritieme instanties (1), de
    sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme belas-
    tinggrondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1).
                                                                           krachtens deze richtlijn en het Verdrag op hem rus-
                                                                           tende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Ð Ierland te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-248/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen — België) — Trespa International B.V./Nova Haven- en Vervoerbedrijf N.V. (Verordening ter uitvoering van communautair douanewetboek — Artikelen 291 en 297 — Gunstige tariefbehandeling — Bijzondere bestemming — Begrip degene die de goederen voor het vrije verkeer invoert of doet invoeren — Begrip overdracht van goederen binnen de Gemeenschap — Begrip cessionaris )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen — België) — Trespa International B.V./Nova Haven- en Vervoerbedrijf N.V.
   (Zaak C-248/07) (1)

   (Verordening ter uitvoering van communautair douanewetboek - Artikelen 291 en 297 - Gunstige tariefbehandeling - Bijzondere bestemming - Begrip „degene die de goederen voor het vrije verkeer invoert of doet invoeren’ - Begrip „overdracht van goederen binnen de Gemeenschap’ - Begrip „cessionaris’)
   (2008/C 327/05)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Trespa International B.V.

      Verwerende partij: Nova Haven- en Vervoerbedrijf N.V.
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van beroep te Antwerpen — Uitlegging van artikelen 1 bis, 291 en 297 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) — Begrip „overdracht van goederen binnen de Gemeenschap”, „degene die de goederen voor het vrije verkeer invoert of doet invoeren” en „cessionaris”
   Dictum

               1)

               Artikel 291, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 89/97 van de Commissie van 20 januari 1997, dient aldus te worden uitgelegd dat het daarin gebruikte begrip „degene die de goederen […] invoert of doet invoeren” doelt op degene voor wie de goederen zijn bestemd, en die voornemens is deze de voorgeschreven bijzondere bestemming te doen volgen, ongeacht of hij de douaneaangifte zelf doet dan wel zich hiervoor laat vertegenwoordigen in de zin van artikel 5 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek. Dat begrip doelt niet op de vertegenwoordiger van deze persoon bij de douaneautoriteiten, behalve in de gevallen waarin deze vertegenwoordiger wordt geacht in eigen naam en voor eigen rekening te handelen krachtens artikel 5, lid 4, tweede alinea, van verordening nr. 2913/92, en hij derhalve als invoerder dient te worden beschouwd.

               2)

               Artikel 297, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 89/97, dient aldus te worden uitgelegd dat er geen sprake is van overdracht van goederen binnen de Gemeenschap wanneer goederen in België worden ingevoerd en nadien naar Nederland worden vervoerd, indien de vergunninghouder optreedt voor rekening van de uiteindelijke invoerder, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden nagegaan. Het feit alleen dat de goederen zijn ingevoerd en ingeklaard in België en vervolgens naar Nederland zijn vervoerd, speelt geen rol voor de beoordeling of er al dan niet een overdracht in de zin van deze bepaling heeft plaatsgehad. In geval van overdracht dient de cessionaris in het bezit te zijn van een overeenkomstig artikel 291 van die verordening afgegeven vergunning.

               3)

               Artikel 297, lid 1, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 89/97, dient aldus te worden uitgelegd dat het daarin gebruikte begrip „cessionaris” niet doelt op een douaneagent die de douaneformaliteiten vervult voor rekening van de invoerder.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 oktober 2004 in zaak C-249/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Transport Environment Development Systems (Trends) e.a. (Arbitragebeding — Besluit 2004/407/EG, Euratom — Artikelen 2 en 3 — Verwijzing van het Gerecht van eerste aanleg)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/2

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 8 oktober 2004
   in zaak C-249/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Transport Environment Development Systems (Trends) e.a. (1)

   (Arbitragebeding - Besluit 2004/407/EG, Euratom - Artikelen 2 en 3 - Verwijzing van het Gerecht van eerste aanleg)
   (2005/C 69/05)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-249/03, betreffende een beroep krachtens artikel 238 EG, ingesteld op 10 juni 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Patakia, bijgestaan door M. Bra, K. Kapoutzidou en S. Chatziyiannis), tegen Transport Environment Development Systems (Trends), civiele vennootschap zonder winstoogmerk, gevestigd te Athene (Griekenland), (advocaat: V. Christianos) Marios Kontaratos, woonachtig te Athene (Griekenland), Anastasios Tillis, woonachtig te Neo Irakleio, Attica (Griekenland), (advocaat: V. Christianos), Georgios Argyrakos, woonachtig te Athene (Griekenland), Konstantinos Petrakis, woonachtig te Cholargos, Attica (Griekenland), Fotini Koutrouba, woonachtig te Glyfada, Attica (Griekenland), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, R. Schintgen en G. Arestis (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 8 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Zaak C-249/03 wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Gevoegde zaken T-305/07 en T-306/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS in zwart en wit en OFFSHORE LEGENDS in blauw, zwart en groen) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor inschrijving van twee gemeenschapsbeeldmerken OFFSHORE LEGENDS, het ene in zwart en wit, het andere in blauw, zwart en groen — Ouder nationaal beeldmerk OFFSHORE 1 — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Gelijksoortige waren en overeenstemmende tekens — Geen verzoek om bewijs van normaal gebruik van oudere merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94, juncto artikel 15, lid 2, sub a, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 42, leden 2 en 3, en artikel 15, lid 1, tweede alinea, sub a, van verordening nr. 207/2009] )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/60

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Offshore Legends/BHIM — Acteon (OFFSHORE LEGENDS in zwart en wit en OFFSHORE LEGENDS in blauw, zwart en groen)
   (Gevoegde zaken T-305/07 en T-306/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor inschrijving van twee gemeenschapsbeeldmerken OFFSHORE LEGENDS, het ene in zwart en wit, het andere in blauw, zwart en groen - Ouder nationaal beeldmerk OFFSHORE 1 - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Gelijksoortige waren en overeenstemmende tekens - Geen verzoek om bewijs van normaal gebruik van oudere merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94, juncto artikel 15, lid 2, sub a, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 42, leden 2 en 3, en artikel 15, lid 1, tweede alinea, sub a, van verordening nr. 207/2009]”)
   2009/C 267/104
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Offshore Legends (Nevele, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en N. Clarembeaux, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Acteon (Saint-Tropez, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Milon, advocaat)

      Voorwerp

   Twee beroepen, ingesteld tegen twee beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 mei 2007 (zaken R 1031/2006-2 en R 1038/2006-2) inzake oppositieprocedures tussen Acteon en Offshore Legends.

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Offshore Legends wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.