title: Zaak C-268/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/17/EG — Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-268/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/17/EG - Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 79/17)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1).
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-612/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 november 2016 — C & J Clark International Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 november 2016 — C & J Clark International Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-612/16)
   (2017/C 038/17)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: C & J Clark International Ltd

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er een termijn verbonden aan de inning van het bij uitvoeringsverordening (EG) nr. 2016/1395 (1) van de Commissie van 18 augustus 2016 en uitvoeringsverordening nr. 2016/1647 (2) van de Commissie van 13 september 2016 (hierna, samen: „bestreden verordeningen”) opgelegde antidumpingrecht, en zo ja, op basis van welke wettelijke bepaling?

               2)

               Zijn de bestreden verordeningen ongeldig omdat zij geen geldige rechtsgrondslag hebben en dus in strijd zijn met artikel 5, lid 1, en artikel 5, lid 2, VEU?

               3)

               Zijn de bestreden verordeningen ongeldig wegens strijd met artikel 266 VWEU doordat niet de maatregelen zijn getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14, C&J Clark International?

               4)

               Zijn de bestreden verordeningen ongeldig wegens strijd met artikel 10, lid 1, van verordening (EU) nr. 2016/1036 (3) of het rechtszekerheidsbeginsel (non-retroactiviteit), doordat een antidumpingrecht wordt opgelegd op de invoer van bepaald schoeisel van leer van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Vietnam, die heeft plaatsgevonden gedurende het tijdvak waarin verordening (EG) nr. 1472/2006 (4) van de Raad en verordening (EG) nr. 1294/2009 (5) van de Raad golden?

               5)

               Zijn de bestreden verordeningen ongeldig wegens strijd met artikel 21 van verordening nr. 2016/1036 doordat opnieuw een antidumpingrecht wordt opgelegd zonder nieuwe beoordeling van het belang van de Unie?

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1395 van de Commissie van 18 augustus 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Buckinghan Shoe Mfg Co., Ltd, Buildyet Shoes Mfg., DongGuan Elegant Top Shoes Co. Ltd, Dongguan Stella Footwear Co Ltd, Dongguan Taiway Sports Goods Limited, Foshan City Nanhai Qun Rui Footwear Co., Jianle Footwear Industrial, Sihui Kingo Rubber Shoes Factory, Synfort Shoes Co. Ltd, Taicang Kotoni Shoes Co. Ltd, Wei Hao Shoe Co. Ltd, Wei Hua Shoe Co. Ltd, Win Profile Industries Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2016, L 225, blz. 52).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1647 van de Commissie van 13 september 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit Vietnam en geproduceerd door Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co., Ltd, Lac Ty Co., Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co Ltd, Freetrend Industrial Ltd en haar verbonden onderneming Freetrend Industrial A (Vietnam) Co, Ltd, Fulgent Sun Footwear Co., Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co, Ltd, Golden Top Company Co., Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd, Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co., Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2016, L 245, blz. 16).

      (3)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

      (5)  Uitvoeringsverordening nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).


title: Zaak T-522/12: Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2014 — Alfa-Beta Vassilopoulos/BHIM — Henkel (AB terra Leaf)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/54

         Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2014 — Alfa-Beta Vassilopoulos/BHIM — Henkel (AB terra Leaf)
   (Zaak T-522/12) (1)

   2014/C 142/69
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door vennootschap Camar Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-79/96)

text:
 10 . 8 . 96          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 233/ 13
bevoegde gezag waarbij zij ambtshalve van de post OP/DIR,           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
beheer van het externe personeel , is overgeplaatst naar de         — onder verwijzing naar artikel 175 van het EG-Verdrag te
post OP/4 , groep A „ Publikaties ".                                    verklaren dat de Commissie, door niet de maatregelen
                                                                        vast te stellen die noodzakelijk zijn om verzoekster in
Zij verklaart allereerst, dat haar vroegere post door haar              staat te stellen de moeilijkheden te boven te komen die
vertrek vacant is geworden , en dat haar nieuwe post vacant             zijn terug te voeren op
was vóór de „ overplaatsing ". Het is dus niet zo dat zij met
                                                                        — de onmogelijkheid om Somalische bananen te vinden
haar ambt is overgeplaatst, zodat verweerster de bestreden                  in hoeveelheden overeenkomend met de door haar
maatregel verkeerdelijk als „ overplaatsing " heeft aange
merkt .
                                                                            doorgaans verkochte hoeveelheden , wegens de in
                                                                            Somalië heersende crisistoestand , en
Verzoekster beklemtoont met name de wijze waarop het                    — de onmogelijkheid om over te schakelen op bananen
bestreden besluit haar loopbaanperspectieven ongunstig                      van andere oorsprong, wegens de bij Verordening
beïnvloedt; de aan haar nieuwe post verbonden functies                      ( EEG ) nr . 404/93 van de Raad opgelegde beperkin
liggen namelijk kennelijk beneden haar kundigheden , kwa                   gen , artikel 30 van Verordening ( EEG ) nr . 404/93 en
lificaties en eerder uitgeoefende functies , en de betrokken                artikel 40, lid 3 , tweede alinea , van het EG-Verdrag
overplaatsing lijkt een verkapte sanctie die verzoekster is                 heeft geschonden ;
opgelegd omdat haar betrekkingen met haar rechtstreekse             — te verklaren dat de Commissie gehouden is voor de
hiërarchieke meerdere slecht zouden zijn .                              toekomst de passende maatregelen vast te stellen ;
                                                                    — de Commissie overeenkomstig de artikelen 178 en 215 ,
Verzoekster stelt dienaangaande schending van de artike                tweede alinea , van het EG-Verdrag te veroordelen tot
len 4 en 29 van het Statuut, daar bij elke overplaatsing in             vergoeding van de door haar nalaten aan verzoekster
eigenlijke zin de vormvoorschriften van die twee bepalingen             veroorzaakte schade ;
in acht moeten worden genomen, hetgeen , zoals hierboven is
                                                                   — de Commissie te verwijzen in de kosten .
gezegd , in casu niet is gebeurd .
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verder verwijt verzoekster het tot aanstelling bevoegde             Verzoekster, de enige handelaar in de Gemeenschap die
gezag schending van artikel 7 van het Statuut; de „ over           sedert lang Somalische bananen verkoopt, verwijt de Com
plaatsing ", die het voorwerp is van het geding, zou noch in        missie dat zij niet de ingevolge artikel 30 van Verordening
het belang van de dienst noch met inachtneming van de               ( EEG ) nr . 404/93 voorziene maatregelen heeft vastgesteld
overeenstemming tussen de ambten zijn gebeurd . Op de               om haar in staat te stellen de moeilijkheden te overwinnen
kwaliteit van verzoeksters werk werd immers nooit iets
                                                                   waarmee zij bij de bevoorrading heeft af te rekenen, en die
aangemerkt . Integendeel , in haar beoordelingsrapporten           enerzijds het gevolg zijn van de moeilijke situatie in Somalië
werden haar verantwoordelijkheids- en initiatiefzin , haar
efficiëntie en haar bekwaamheden erkend .
                                                                   en anderzijds van de door voormelde verordening opgelegde
                                                                    beperkingen .
Ten slotte stelt verzoekster niet-nakoming van de jegens           Verzoekster zet in dit verband uiteen , dat zij tot de
haar bestaande zorgplicht alsmede misbruik van bevoegd            inwerkingtreding van de gemeenschappelijke marktorde
heid .                                                             ning in de sector bananen de ontbrekende Somalische
                                                                   bananen kon vervangen door bananen uit andere ACS
                                                                   landen dan wel uit andere derde landen . Toen evenwel de
                                                                   gemeenschappelijke marktordening in werking trad, kon zij
                                                                   deze praktijk niet meer voortzetten, omdat voor bananen uit
                                                                   derde landen en voor bananen uit ACS-landen in feite
                                                                   invoercontingenten gelden, en het voor eerstbedoelde cate
                                                                   gorie zonder referentiehoeveelheden niet mogelijk is een
Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door vennootschap                 aandeel in het contingent te krijgen .
Camar Sri tegen Commissie van de Europese Gemeenschap             Volgens verzoekster is het tekort aan Somalische bananen,
                               pen
                                                                   ten gevolge van de oorlog en de daaruit volgende crisissi
                       ( Zaak T-79/96 )                            tuatie die nog steeds voortduurt, weliswaar een omstandig
                         ( 96/C 233/24 )                           heid waarvoor de Commissie niet verantwoordelijk is, maar
                                                                   kan haar wel het 'verwijt worden gemaakt dat zij in verband
                                                                   met de bevoorrading van de Gemeenschap geen rekening
                    (Procestaai: Italiaans)                        heeft gehouden met het wegvallen van de 60 000 ton die in
                                                                   de bijlage bij Verordening ( EEG ) nr . 404/93 als traditionele
                                                                   hoeveelheden zijn aangemerkt, en die de Raad wel heeft
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   meegerekend bij de vaststelling van het tariefcontingent
schappen is op 24 mei 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                   voor derde landen en niet-traditionele ACS-landen, en
Commissie van de Europese Gemeenschappen door ven
nootschap Camar Sri , gevestigd te Florence ( Italië ), verte
                                                                   voorts dat zij niet de passende maatregelen heeft vastgesteld
                                                                   om dit verzuim te verhelpen .
genwoordigd door W. Viscardini Donà , bijgestaan door M.
Paolin en S. Donà , advocaten te Padua , domicilie gekozen         Volgens verzoekster volgt uit de considerans van de door de
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                   Commissie vastgestelde verordeningen om het hoofd te
advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8— 10, PB 39 .                 bieden aan de moeilijkheden veroorzaakt door de cyclonen
 ---pagebreak--- Nr . C 233/ 14         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10 . 8 . 96
„ Debbie , Iris , Luis en Marilyn ", dat de aanpassing van het        heeft uitgeoefend, in het kader waarvan zij als secretaresse
tariefcontingent het mogelijk diende en dient te maken ,              en/of typiste heeft gewerkt.
enerzijds een toereikende bevoorrading van de markt van de
Gemeenschap te verzekeren, en anderzijds een schadever               Verzoekster voert de schending aan van de aankondiging
goeding toe te kennen aan de handelaren die schade hebben             van vergelijkend onderzoek , alsmede het bestaan van een
geleden ten gevolge van de onmogelijkheid om de commu                kennelijke beoordelingsfout. Een van de bijzondere voor
nautaire markt opnieuw te bevoorraden met bananen van                 waarden voor toelating tot het vergelijkend onderzoek was
oorsprong uit geteisterde streken of landen, en dat soortge          namelijk punt d ), inhoudende dat een grondige kennis van
lijke maatregelen werden genomen door de nationale                    de Franse taal vereist was . Bovendien moesten de kandida
autoriteiten vóór de inwerkingtreding van de gemeenschap             ten ingevolge punt b ) van de bijzondere voorwaarden het
pelijke marktordening . Het is dus noodzakelijk, dat die             bewijs leveren dat zij op de datum van de publikatie van de
zelfde oplossingen ook in het kader van die marktordening             aankondiging van vergelijkend onderzoek twee jaar
worden vastgesteld . Deze zelfde redenen gelden bovendien             beroepservaring hadden als secretaresse en/of typiste . De
ook voor het ontbreken van bananen uit Somalië, ongeacht              voorwaarden van de aankondiging van vergelijkend onder
of dit het gevolg is van een oorlog of van een cycloon .              zoek houden niet in , dat de beroepservaring in het Frans
                                                                      moet zijn verworven . Volgens verzoekster blijkt evenwel uit
Op deze grondslag stelt verzoekster, dat het verzuim van de           de uitdrukkelijke afwijzing, dat gelet op de aard van het
Commissie om maatregelen vast te stellen, een schending               vergelijkend onderzoek , alleen werkzaamheden in dienst
vormt van de beginselen van de gemeenschappelijke markt              van de Commissie eventueel in aanmerking komen als
ordening in de sector bananen, dit wil zeggen van de                  beroepservaring in het kader van het vergelijkend onder
beginselen van bescherming van alle handelaren, van de                zoek .
aanpassing van de Gemeenschapsregeling aan onvoorziene
of bijzondere moeilijkheden, en van het discriminatiever             Anderzijds heeft de jury een kennelijke beoordelingsfout
bod .
                                                                      begaan waar hij zich op het standpunt stelde, dat de termen
                                                                      „ empregada " en „ escrituraria " niet noodzakelijk secreta
                                                                      riaatswerkzaamheden of werkzaamheden als typiste impli
                                                                      ceren .
Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door Ana Maria
Fernandes Leite Mateus tegen Raad van de Europese
                                Unie
                         ( Zaak T-80/96 )
                           ( 96/C 233/25 )                            Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door C. Apostolidis en
                                                                      64 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                        (Procestaai: Frans)                                                       schappen
                                                                                ( Zaak T-81 /96 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                      ( 96/C 233/26 )
schappen is op 24 mei 1 996 beroep ingesteld tegen Raad van
de Europese Unie door Ana Maria Fernandes Leite Mateus ,
wonende te Zaventem ( België ), vertegenwoordigd door                                      (Procestaai: Frans)
J. - N. Louis , T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glesener 1 .                              schappen is op 24 mei 1996 beroep tegen Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Apostolidis en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                  64 anderen, allen tewerkgesteld bij het Transuraneninsti
                                                                      tuut te Karlsruhe, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T.
— nietig te verklaren het besluit van de jury van algemeen            Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie
      vergelijkend onderzoek Raad/C/360 van 3 oktober 1 995           gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
      om haar niet tot het algemeen vergelijkend onderzoek            Sàrl, rue Glesener 1 .
      toe te laten;
— verweerder te verwijzen in de kosten .                              Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten                                    — te verklaren dat de Commissie een fout heeft begaan
                                                                          door na te laten de maatregelen te treffen die nodig zijn
Verzoekster is ambtenaar van de Commissie, en komt op                     voor de uitvoering van het arrest van het Gerecht (Vierde
tegen het jurybesluit om haar niet toe te laten tot de proeven            Kamer ) van 27 oktober 1994 in zaak T-64/92 ;
van vergelijkend onderzoek Raad/C/360 , betreffende de
vaststelling van een aanwervingsreserve van Franstalig                — nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou
secretariaatspersoneel , op grond dat zij niet de vereiste twee           dende afwijzing van het door verzoekers geformuleerde
jaar beroepservaring als secretaresse en/of typiste had . Zij             verzoek om vaststelling van hun salarisafrekening voor
wijst er in dit verband op , dat zij tussen 1973 en 1989 in               januari 1992 en om aan ieder van hen 50 000 Bfr . te
Portugal als werknemer van een particuliere onderneming                   betalen ter vergoeding van de door hen geleden morele
verschillende functies van „ empregada " en „ escrituraria "              schade ;


title: Zaak C-62/16: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2016 — Commissie/Roemenië

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/20

      Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2016 — Commissie/Roemenië
      (Zaak C-62/16) (1)

      (2016/C 454/36)
      Procestaal: Roemeens
      De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Beroep, op 11 januari 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-5/96)

text:
16 . 3 . 96              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 77/7
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Uit artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/409/EEG volgt, dat het         1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje niet aan de
aanwijzen van speciale beschermingszones ( SBZ ) bij uitstek                   krachtens de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag op hem
het middel vormt waarmee de Lid-Staten moeten ( nastreven                      rustende verplichtingen heeft voldaan, door niet binnen
te ) verzekeren dat de in bijlage I vermelde vogelsoorten                      de gestelde termijn de wettelijke of bestuursrechtelijke
kunnen voortbestaan en zich kunnen voortplanten . Het feit                     maatregelen vast te stellen, althans aan haar mee te
dat in een Lid-Staat sommige populaties van deze soorten                       delen, welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
afnemen rechtvaardigt het vermoeden dat deze Lid-Staat                         bepalingen van Richtlijn 90/658/EEG van de Raad (*)
niet aan zijn resultaatsverplichting heeft voldaan . Daadwer                 van 4 december 1990, in het bijzonder artikel 8 daarvan,
kelijk heeft de populatie van negen van de in bijlage I                        alsmede om te voldoen aan de bepalingen van Richtlijn
vermelde vogelsoorten in Nederland een achteruitgang                           93/16/EEG ( 2 ) van 5 april 1993 , in het bijzonder de
vertoond van meer dan 50% .                                                    artikelen 3 en 9 , leden 3 en 4, daarvan, die overeenko
                                                                               men met respectievelijk de artikelen 3 en 9 bis, leden 1 en
Volgens artikel 4 , lid 1 , laatste alinea moeten de Lid-Staten               2 , van Richtlijn 75/362/EEG ( 3 ), zoals gewijzigd bij
                                                                               artikel 1 van Richtlijn 90/658/EEG;
de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden als
SBZ aanwijzen . Met het oog op een samenhangend geheel                  2 . verweerder te verwijzen in de kosten .
van SBZ heeft de Commissie wetenschappelijke onderzoe
ken laten verrichten door het „ Secrétariat de la Flore et de la
Faune " van het „ Musée national d'Histoire naturelle " te              Middelen en voornaamste argumenten
Parijs die een inventaris heeft opgesteld van leefgebieden die
op grond van ornithologische criteria als SBZ zouden                    Ingevolge het bindend karakter van artikel 189 , derde
moeten worden aangewezen; deze lijst is in 1989 en 1994                 alinea , en artikel 5 EG-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht,
geactualiseerd door de „ International Conseil of Bird                  de maatregelen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
Preservation " („ Inventory of Important Bird Areas in the              voldoen aan de voor hen bestemde richtlijnen, voordat de
European Community " — IBA89 en IBA94 ). Voor wat de                    daartoe in de richtlijn gestelde termijn is verstreken . Deze
juridische relevantie van de IBA89 en IBA94 aangaat, is de              termijn is in casu reeds verstreken op 1 juli 1991 zonder dat
Commissie-van mening dat de doelstellingen van artikel 4 ,              Spanje de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld .
lid 1 , het best gediend zouden zijn indien de Lid-Staten alle in
die inventaris vermelde zones daadwerkelijk als SBZ zouden              (') PB nr . L 353 van 17 . 12 . 1990 , blz . 73 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 165 van 7. 7 . 1993 , blz . 1 .
aanwijzen. Aangezien de Lid-Staten echter over een zekere
                                                                        (') PB nr . L 167 van 30 . 6 . 1975 , blz . 1 .
discretionaire bevoegdheid beschikken in deze materie, lijkt
het de Commissie niet mogelijk om dit maximale resultaat in
rechte te kunnen afdwingen . Daarentegen is er wel sprake
van een schending van de aanwijzingsverplichting indien een
Lid-Staat het aantal en de oppervlakte van de IBA89 en
IBA94 zones kennelijk miskent. Dit is zonder meer het geval             Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 augustus
indien een Lid-Staat, zowel in aantal zones als in totale               1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
oppervlakte , minder dan de helft van de door IBA89 en                  Badische Erfrischungs-Getranke GmbH 8c Co. KG en Land
IBA94 gerepertorieerde zones aanwijst als SBZ . Bovendien                                       Baden-Württemberg
moeten de SBZ voldoende gevarieerd en representatief zijn
                                                                                ( Zaak C-17/96 )
om bescherming te bieden aan alle in bijlage I opgenomen
vogelsoorten . Het aantal en de oppervlakte van de door                                               ( 96/C 77/ 14 )
Nederland aangewezen SBZ voldoet niet aan die vereis
ten .                                                                   Het Bundesverwaltungsgericht, derde Senat, heeft bij
                                                                        beschikking van 31 augustus 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding
                                                                        tussen Badische Erfrischungs-Getranke GmbH & Co. KG
                                                                        en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen :
Beroep, op 11 januari 1996 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                     1 . Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 80/777/EEG van de
                           ( Zaak C-5/96 )                                     Raad (') van 15 juli 1980, juncto deel I ( Definitie ) van
                                                                               bijlage I daarbij , aldus worden uitgelegd, dat een water
                             ( 96/C 77/ 13 )
                                                                               — afgezien van de „ oude waters " als bedoeld in punt 2 ,
                                                                               tweede alinea , van deel I van bijlage I — enkel als
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     natuurlijk mineraalwater mag worden erkend, wanneer
op 11 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           het gezondheidsbevorderende eigenschappen bezit en,
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          zo ja , dat het bewijs van deze eigenschappen moet
vertegenwoordigd door B. J. Drijber en J. R. Vidal Puig,                       worden geleverd ?
leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                2 . Mogen de in voorkomend geval noodzakelijke gezond
juridische dienst.                                                             heidsbevorderende eigenschappen ook voortvloeien uit


title: Zaak C-77/03: Beroep, op 20 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 101/22                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         26.4.2003
Vra ag 1                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Is het verenigbaar met artikel 4, derde alinea, punt 8, sub a-iii,          Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbin-
van de Eerste geneesmiddelenrichtlijn (richtlijn 65/65/EEG (1)              dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
zoals gewijzigd) dat een product na de verkorte procedure                   lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn de lidstaten verplicht de
wordt toegelaten, wanneer in het werkzame bestanddeel van                   in de richtlijn gestelde termijn voor uitvoering in acht te
het product een ander zout wordt gebruikt dan in het                        nemen. Die termijn is verstreken op 17 juli 2001 en Ierland
referentieproduct?                                                          heeft nog steeds niet de bepalingen vastgesteld die nodig zijn
                                                                            voor het volgen van de in de vordering van de Commissie
                                                                            genoemde richtlijn.
Vra ag 2
                                                                            (1 ) PB L 201, van 17 juli 1998, blz. 88.
Kan de verkorte procedure worden toegepast, wanneer een
aanvrager op eigen initiatief of op verzoek van de nationale
gezondheidsdienst nadere documentatie in de vorm van be-
paalde farmacologische, toxicologische of klinische proeven
overlegt ten bewijze dat het product „in wezen gelijkwaardig
is aan” het referentieproduct?
                                                                            Beroep, op 20 februari 2003 ingesteld door Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
( 1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende                                      Duitsland
     de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     inzake farmaceutische specialiteiten (PB B 22, blz. 369).                                         (Zaak C-77/03)
                                                                                (2003/C 101/37)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 19 februari 2003 ingesteld door Commissie                        op 20 februari 2003 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                            vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridische
                           (Zaak C-75/03)                                   dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                            C. Gómez de la Cruz, lid van diezelfde dienst, Centre Wagner
                                                                            C 254, Kirchberg.
                          (2003/C 101/36)
                                                                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
op 19 februari 2003 beroep tegen Ierland ingesteld door                            de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                            stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/71/
digd door N. Yerrell als gemachtigde, domicilie gekozen                            EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van
hebbende te Luxemburg.                                                             13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van
                                                                                modellen, of door deze bepalingen niet aan de Commissie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                   mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
1)     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig             2.     de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten
       zijn voor het volgen van richtlijn 98/50/EG van de Raad                     van de procedure.
       van 29 juni 1998 tot wijziging van richtlijn 77/187/EEG
       inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
       lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de               Middelen en voornaamste argumenten
       werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigin-
       gen of onderdelen van vestigingen (1), of door er niet voor
       te zorgen dat de vertegenwoordigers van werkgevers en                De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
       werknemers de nodige bepalingen bij overeenkomst                     28 oktober 2001.
       invoeren, en/of door die bepalingen niet aan de Commis-
       sie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem
       rustende verplichtingen niet is nagekomen;                           (1 ) PB L 289, van 28 oktober 1998, blz. 28.
2)     Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-358/14: Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — Republiek Polen/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/42

         Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — Republiek Polen/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-358/14)
   2014/C 315/69
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partijen: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 2, punt 25, 6, lid 2, sub b, 7, leden 1 tot en met 5, 7, eerste volzin, 12 tot en met 14, en artikel 13, lid 1, sub c, van richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (1);

               —

               verwijzing van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift stelt de Republiek Polen dat de bestreden bepalingen complexe en nieuwe voorschriften bevatten, die voor het eerst in richtlijn 2014/40/EU voorkomen en ertoe strekken tabaksproducten met een kenmerkend aroma, waaronder mentholsigaretten, door middel van een verbod deze producten in de handel te brengen en de vaststelling van begeleidende maatregelen volledig van de interne markt uit te sluiten. Gezien het aandeel van mentholsigaretten op de markt van tabaksproducten in de Europese Unie heeft dit verbod ernstige gevolgen voor de productie van mentholsigaretten.
   De Republiek Polen voert de volgende middelen aan tegen de bestreden bepalingen.

               Ten eerste schending van artikel 114 VWEU. Het verbod om mentholsigaretten in de handel te brengen is vastgesteld hoewel er geen verschillen zijn tussen de nationale wettelijke regelingen die het verkeer van goederen zouden kunnen beperken. Dit verbod draagt niet bij tot een verbetering van de werking van de interne markt, integendeel, het werpt belemmeringen op die vóór de vaststelling van de richtlijn niet bestonden.

               Ten tweede schending van evenredigheidsbeginsel. Het verbod mentholsigaretten in de handel te brengen is niet geschikt om de doelen van de richtlijn te verwezenlijken. Bovendien schendt het verbod het vereiste dat de getroffen maatregelen noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de nagestreefde doelen. De kosten van dit verbod gaan de mogelijke voordelen verre te boven.

               Ten derde schending van subsidiariteitsbeginsel. Het verbod mentholsigaretten in de handel te brengen schendt het subsidiariteitsbeginsel, aangezien het vraagstuk van het verbruik van mentholsigaretten zowel uit oogpunt van de invloed op de volksgezondheid als uit oogpunt van de eventuele maatschappelijke en economische kosten van het verkoopverbod lokaal van aard is en beperkt is tot een kleine groep lidstaten. Dit vraagstuk moet dus op nationaal niveau worden opgelost, uitsluitend in die lidstaten waarin deze producten veel geconsumeerd en vervaardigd worden.

      (1)  PB L 127, blz. 1.


title: Zaak C-517/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Collège d'autorisation et de contrôle du Conseil supérieur de l'audiovisuel (België) op 11 december 2009 — RTL Belgium SA (voorheen TVI SA)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Collège d'autorisation et de contrôle du Conseil supérieur de l'audiovisuel (België) op 11 december 2009 — RTL Belgium SA (voorheen TVI SA)
   (Zaak C-517/09)
   2010/C 51/30
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Collège d'autorisation et de contrôle du Conseil supérieur de l'audiovisuel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RTL Belgium SA (voorheen TVI SA)

      Verwerende partij: Conseil supérieur de l'audiovisuel

      Prejudiciële vraag

   Kan het begrip „uitoefenen van effectieve controle over de keuze van programma’s en de organisatie ervan” in artikel 1, sub c, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 (richtlijn audiovisuele mediadiensten), aldus worden uitgelegd dat een vennootschap die in een lidstaat is gevestigd en krachtens een vergunning van de regering van die lidstaat een audiovisuele mediadienst mag aanbieden, daadwerkelijk een dergelijke controle uitoefent wanneer zij tegen betaling van een niet nader bepaald bedrag, overeenkomend met de totale omzet uit reclame die bij de uitzending van deze dienst wordt behaald, een in een andere lidstaat gevestigde derde vennootschap (met mogelijkheid van subdelegatie) belast met de productie van alle eigen programma’s van die dienst, de externe communicatie op het gebied van het programmaschema, alsmede de financiële en juridische zaken, het personeelsbeleid, het beheer van de infrastructuur en andere voorzieningen met betrekking tot het personeel, en voorts blijkt dat de beslissingen met betrekking tot de samenstelling van de programma’s, het eventueel schrappen van uitzendingen en de aanpassing van het programmaschema wegens actuele gebeurtenissen, op de zetel van die derde vennootschap worden genomen en uitgevoerd.

      (1)  Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23)


title: Zaak T-487/13: Beroep ingesteld op 6 september 2013 — Navarra de Servicios y Tecnologías/Commissie

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/34

         Beroep ingesteld op 6 september 2013 — Navarra de Servicios y Tecnologías/Commissie
   (Zaak T-487/13)
   2013/C 313/64
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Navarra de Servicios y Tecnologías SA (Pamplona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Andérez González, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende onderneming verzoekt het Gerecht het bestreden besluit nietig te verklaren wat haar betreft en de Commissie uitdrukkelijk te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               In dit verband voert verzoekster aan:

                           —

                           er is geen sprake van staatssteun, aangezien in het onderhavige geval geen overheidsingrijpen heeft plaatsgevonden waarbij staatsmiddelen zijn overgedragen, geen voordeel is verleend aan economisch actieve ondernemingen, de mededinging niet is vervalst en er geen bedreiging was voor het handelsverkeer tussen lidstaten.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 106, lid 2, VWEU en van het aan het Verdrag van Amsterdam van 2 oktober 1997 gehechte protocol betreffende het publiekeomroepstelsel in de lidstaten
               In dit verband beroept de verzoekende onderneming zich op:

                           —

                           de wettelijke inrichting van de diensten van algemeen economisch belang, bij de vormgeving, de organisatie en de financiering waarvan de lidstaten over een ruime beoordelingsmarge beschikken;

                           —

                           het feit dat zij niet in een gunstiger mededingingspositie is geplaatst, en

                           —

                           het feit dat in het onderhavige geval is voldaan aan de voorwaarden van het arrest Altmark, aangezien de uit te voeren openbaredienstverplichtingen duidelijk zijn omschreven en zij uitdrukkelijk met de uitvoering daarvan is belast, en op basis van een gedetailleerde en objectieve economische evaluatie een compensatie is vastgesteld die niet hoger ligt dan de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU, aangezien in casu een doel van gemeenschappelijk belang wordt nagestreefd, ter bereiking waarvan de betrokken maatregel passend en evenredig is, zonder dat de mededinging op de markt onnodig wordt verstoord

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid, doordat er een verschil bestaat tussen het voorwerp van het bestreden besluit en het ultieme doel dat met dat besluit wordt nagestreefd, alsook kennelijke onevenredigheid tussen het nagestreefde theoretische doel en de gevolgen van de toepassing daarvan, die in strijd zijn met het algemeen belang en in het commerciële en economische belang zijn van één of meer bepaalde ondernemingen


title: Zaak C-130/08: Beroep ingesteld op 31 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/25

         Beroep ingesteld op 31 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-130/08)
   (2008/C 128/46)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Kontou-Durande)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om in alle gevallen het onderzoek ten gronde te verzekeren van een asielaanvraag van een onderdaan van een derde land die, met toepassing van artikel 16, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 343/2003, aan Griekenland is overgedragen opdat zijn asielverzoek opnieuw wordt onderzocht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 343/2003;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Hoog Commissariaat voor de vluchtelingen van de Verenigde Naties heeft de aandacht van de Commissie gevestigd op de vraag van de verenigbaarheid van de Griekse wetgeving inzake de procedure tot erkenning van een vreemdeling als vluchteling met de bepalingen van verordening (EG) nr. 343/2003, in het geval waarin een vreemdeling vrijwillig het land heeft verlaten en er een besluit tot onderbreking van de behandeling van zijn asielaanvraag is gegeven.

               2.

               Dit probleem vloeit voort uit artikel 2, lid 8, van presidentieel decreet 61/99 (gepubliceerd in FEK A'63) van 6 april 1999 betreffende de onderbreking van de procedure tot onderzoek van een asielaanvraag. Dat voorschrift stelt het vertrek zonder aanzegging van de asielaanvrager gelijk met een herroeping die de procedure tot onderzoek van de aanvraag onderbreekt, bij besluit van de secretaris-generaal van het ministerie van Openbare orde dat wordt betekend aan de betrokkene als persoon met onbekende verblijfplaats. Tegen dat besluit kan slechts beroep worden ingesteld wanneer de aanvrager zich opnieuw bij de bevoegde autoriteiten meldt, uiterlijk binnen drie maanden na de betekening van het besluit houdende onderbreking van de procedure tot onderzoek van zijn aanvraag, en nadat hij heeft bewezen dat zijn afwezigheid te wijten was aan overmacht.

               3.

               Het vertrek zonder aanzegging van een asielaanvrager, uit de lidstaat waar hij een asielaanvraag heeft ingediend naar een andere lidstaat, is een van de klassieke situaties die verordening (EG) nr. 343/2003 beoogt te regelen, met name teneinde te verzekeren dat zijn aanvraag ten gronde zal worden onderzocht door de staat die als verantwoordelijk voor het onderzoek van zijn aanvraag wordt beschouwd krachtens artikel 16, lid 1, van de verordening.

               4.

               Het geheel van vereisten dat in artikel 2, lid 8, van het presidentieel decreet wordt gesteld, leidt echter in de praktijk tot de onmogelijkheid om een besluit tot onderbreking in rechte te betwisten en zich van een doeltreffende toegang tot de procedure tot toekenning van de vluchtelingenstatus te verzekeren.

               5.

               De Helleense Republiek heeft erkend dat de Griekse wetgeving tot moeilijkheden in verband met verordening (EG) nr. 343/2003 kan leiden en heeft zich bereid verklaard dienaangaande maatregelen te treffen. Zo heeft zij voorgesteld het probleem op te lossen door vaststelling van een presidentieel decreet dat richtlijn 2005/85/EG van de Raad in nationaal recht zal omzetten en zal preciseren dat de litigieuze bepalingen niet van toepassing zijn in de gevallen waarin verordening (EG) nr. 343/2003 geldt.

               6.

               Daarnaast heeft zij de verzekering gegeven dat zij elke asielaanvraag van personen die in het kader van verordening (EG) nr. 343/2003 voor heronderzoek worden overgedragen, ten gronde zal onderzoeken en de eventueel genomen besluiten tot onderbreking zal herroepen.

               7.

               De Commissie houdt rekening met die toezeggingen van de Helleense Republiek. Toch is zij van mening dat die niet volstaan om de rechtszekerheid te waarborgen die noodzakelijk is voor de correcte toepassing, in alle gevallen van asielaanvraag, van alle bepalingen van de verordening en met name van het onderzoek ten gronde van iedere asielaanvraag, zodat een daadwerkelijke toegang tot de toekenningsprocedures is gewaarborgd ten gunste van de vluchteling.

               8.

               Derhalve is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek, door niet de noodzakelijke maatregelen te treffen om het onderzoek ten gronde te verzekeren van een asielaanvraag van een onderdaan van een derde land, ten aanzien van wie een besluit tot onderbreking wegens vrijwillig vertrek is gegeven en die zij met toepassing van artikel 3, lid 1 van verordening (EG) nr. 343/2003 opnieuw heeft opgenomen, de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: Zaak C-377/02: Verzoek van de Raad van State — IXe Kamer — (België), van 18 oktober 2002 om een prejudiciòle beslissing in de zaak NV Firma Leon Van Parys, tegen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

text:
11.1.2003               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 7/9
Zo nee,                                                               van een zakelijk recht van vruchtgebruik), ongedaan wordt
                                                                      gemaakt op de enkele grond dat ten gevolge van een wetswijzi-
2.     Moet artikel 45, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/        ging die nog niet was ingegaan op het moment waarop
                                                                      vermelde handeling werd verricht, deze handeling met terug-
       71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) betreffende de
       toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-         werkende kracht wordt aangemerkt als een vrijgestelde hande-
                                                                      ling zonder recht op aftrek?
       nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die
       zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
       en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de
       Raad van 2 december 1996 ( 2), aldus worden uitgelegd
       dat het in de weg staat aan een regeling van een
       lidstaat volgens welke voor het recht op vervroegd
       ouderdomspensioen bij werkloosheid, onder meer als             Verzoek van de Raad van State — IXe Kamer — (België),
       voorwaarde wordt gesteld dat de werknemer in een               van 18 oktober 2002 om een prejudiciòle beslissing in de
       bepaald tijdvak gelegen vóór de peildatum een werkloos-        zaak NV Firma Leon Van Parys, tegen Belgisch Interventie-
       heidsuitkering uit hoofde van de werkloosheidsverzeke-                            en Restitutiebureau (BIRB)
       ring van deze lidstaat heeft ontvangen?
                                                                                (Zaak C-377/02)
( 1) PB 1971, L 149, blz. 2.                                                                    (2003/C 7/16)
( 2) PB 1997, L 28, blz. 1.
                                                                      De Raad van State — IXe Kamer — (België) heeft bij uitspraak
                                                                      van 18 oktober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      Justitie op 21 oktober 2002, in de zaak NV Firma Leon Van
                                                                      Parys tegen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB),
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen:
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 ok-                   1.    Schenden de Verordening (EEG) nr. 404/93 ( 1) van 13 fe-
tober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                     bruari 1993 van de Raad houdende een gemeenschappe-
tussen Stichting „Goed Wonen” en de Staatssecretaris                        lijke ordening der markten in de sector bananen, zoals
                            van Financiën                                   gewijzigd bij verordening 1637/98 (EG) (2) van 20 juli
                                                                            1998 van de Raad, de Verordening (EG) nr. 2362/98 (3)
                                                                            van de Commissie van 28 oktober 1998 houdende
                          (Zaak C-376/02)                                   uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 404/93
                                                                            van de Raad betreffende de regeling voor de invoer
                                                                            van bananen in de Gemeenschap, de Verordening (EG)
                            (2003/C 7/15)                                   nr. 2806/98 ( 4) van 23 december 1998 van de Commissie
                                                                            betreffende de afgifte van certificaten voor de invoer van
                                                                            bananen in het kader van de tariefcontingenten en de
                                                                            invoer van traditionele ACS-bananen, voor het eerste
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 18 oktober                kwartaal van 1999, en de indiening van nieuwe aanvra-
                                                                            gen, de Verordening (EG) nr. 102/99 ( 5) van 15 januari
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                            1999 van de Commissie betreffende de afgifte van
21 oktober 2002, in het geding tussen Stichting „Goed Wonen”
en de Staatssecretaris van Financiòn, het Hof van Justitie van              certificaten voor de invoer van bananen in het kader van
                                                                            de tariefcontingenten en de invoer van traditionele ACS-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                        bananen, voor het eerste kwartaal van 1999 (tweede
                                                                            periode), en de Verordening (EG) nr. 608/99 ( 6) van
                                                                            19 maart 1999 betreffende de afgifte van certificaten
                                                                            voor de invoer van bananen in het kader van de
Verzetten, onder de omstandigheden als vermeld aan het slot                 tariefcontingenten van traditionele ACS-bananen, voor
van 6.3.4 hiervóór, de artikelen 17 en 20 van de Zesde                      het tweede kwartaal 1999, en de indiening van nieuwe
richtlijn, dan wel het Europeesrechtelijke vertrouwens- of                  aanvragen, artikel I, artikel XIII:1 en artikel XIII:2, (d), van
rechtszekerheidsbeginselbeginsel zich ertegen dat — in een                  het GATT 1994, afzonderlijk of gezamenlijk genomen,
geval waarin geen sprake is van fraude of misbruik noch van                 doordat zij:
wijziging van voorgenomen gebruik als bedoeld in de punten
50 en 51 van het arrest van het Hof van Justitie in de zaak                 —     ten voordele van twaalf in de bijlage bij de verorde-
Schlosstrasse — de herziening van door een belastingplichtige                     ning nr. 1637/98 genoemde landen, een gezamenlijk
niet in aftrek gebrachte BTW die hij heeft voldaan voor een                       quotum instellen van maximaal 857 700 kg ba-
(onroerend) goed dat aan hem is geleverd en aanvankelijk door                     nanen (de „traditionele ACS-bananen”) en, bijko-
hem werd bestemd voor de (niet aan de BTW onderworpen)                            mend, doordat dit quotum, in zoverre het begrepen
verhuur van dat goed, maar nadien voor een aan de BTW                             wordt in het door de verordening 1637/98 ingevoer-
onderworpen handeling (in het onderhavige geval het vestigen                      de systeem waarbij de invoer van bananen alleen
 ---pagebreak--- C 7/10                   NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.1.2003
             maar wordt geregeld op basis van een tariefcontin-          Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 ok-
             gent, niet overeenstemt met een verdeling die de            tober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
             handel zonder beperkingen benadert;                         tussen Waterschap Zeeuws Vlaanderen en de Staatssecre-
                                                                                taris van Financiën
       —     een tariefcontingent voor een totale hoeveelheid van
             2 535 000 ton instellen voor derde staten en voor
             niet-traditionele ACS-bananen en dat tariefcontin-
             gent vervolgens procentueel verdelen op basis van                                        (Zaak C-378/02)
             een niet-representatieve periode aangezien de invoer
             van bananen in de jaren 1994-1996 reeds aan
             beperkende voorwaarden gekoppeld was;
                                                                                (2003/C 7/17)
2.     Schenden de sub 1. hiervoor vermelde verordeningen
       artikel 4 van de Raamovereenkomst van 23 april 1993
       tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
       Overeenkomst van Cartagena en de lidstaten daarvan
       doordat met die bepaling, de Europese Gemeenschap er
       zich toe verplicht heeft haar betrekkingen met Ecuador
       volgens de bepalingen van het GATT te laten verlopen en           De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 2002,
       aan dat land de behandeling van meestbegunstigde natie            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2002, in
       toe te kennen;                                                    het geding tussen Waterschap Zeeuws Vlaanderen en de
                                                                         Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
3.     Schenden de sub 1. hiervoor vermelde verordeningen van
                                                                         beslissing over de navolgende vragen:
       de Europese Commissie het beginsel van het gewettigd
       vertrouwen en het beginsel van de goede trouw in
       het internationaal publiekrecht en het internationaal
       gewoonterecht, doordat de Commissie de voor de Ge-                1.     Heeft een publiekrechtelijk lichaam met betrekking tot
       meenschap uit het GATT 1994 voortvloeiende verplich-                     een door hem aangeschaft investeringsgoed dat hij tegen
       tingen niet nakomt, doordat de Commissie misbruik heeft                  vergoeding aan een derde levert, met betrekking tot
       gemaakt van juridische procedures en de uitkomst van                     welke levering hij als belastingplichtige moet worden
       een internationale geschillenbeslechtingsprocedure niet                  aangemerkt, recht op herziening van de ter zake van de
       in acht neemt en doordat zij, ondanks verklaringen                       aanschaf betaalde omzetbelasting op de voet van ar-
       afgelegd bij de totstandkoming van de verordening                        tikel 20 (in het bijzonder leden 2 en 3) van de Zesde
       nr. 1637/98, geen systeem heeft uitgewerkt waarbij de                    richtlijn (1), in zoverre hij dat goed in het kader van
       invoerlicenties voor bananen toegekend worden aan de                     overheidshandelen als bedoeld in 4, lid 5, van de Zesde
       „werkelijke importeurs”.                                                 richtlijn heeft gebruikt?
4.     Heeft de Europese Commissie de bevoegdheden die haar
       door de Verordening nr. 404/90 van de Raad, gewijzigd             2.     Heeft een publiekrechtelijk lichaam op grond van de
       door de Verordening nr. 1637/98, is gegeven, overschre-                  Zesde richtlijn het recht om een investeringsgoed dat
       den door het tariefcontingent voor de invoer voor                        deels voor handelingen als belastingplichtige en deels
       bananen vast te stellen met miskenning van de verplich-                  voor overheidshandelingen wordt gebruikt, geheel buiten
       tingen die voor de Gemeenschap volgen uit het GATT                       het ondernemingsvermogen te laten, zoals door het Hof
       1994 en het GATS, of die desgevallend geacht moeten                      van Justitie is beslist ten aanzien van belastingplichtige
       worden, wegens de geuite intentie om het regime voor de                  natuurlijke personen?
       invoer van bananen in de Gemeenschap aan te passen
       aan de geldende WTO-akkoorden, als een positieve
       rechtsregel geïntegreerd te zijn in het Gemeenschapsrecht.
                                                                         (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
( 1) PB 1993, L 47, blz. 1-11.
                                                                              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
( 2) PB 1998, L 210, blz. 28-31.
                                                                              inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
( 3) PB 1998, L 293, blz. 32-45.
                                                                              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag — PB L 145,
( 4) PB 1998, L 349, blz. 32-33.
                                                                              blz. 1, rectificatie L 149, blz. 26.
( 5) PB 1999, L 11, blz. 16.
( 6) PB 1999, L 75, blz. 18-19.


Avis juridique important

|

E1994P0004

Adviesaanvrage van Marknadsdomstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 30 augustus 1994 in de zaak Konsumentombudsmannen tegen De Agostini (Svenska) Förlag AB (Zaak E-4/94)

Publicatieblad Nr. C 347 van 08/12/1994 blz. 0013 - 0013

Adviesaanvrage van Marknadsdomstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 30 augustus 1994 in de zaak Konsumentombudsmannen tegen De Agostini (Svenska) Förlag AB (Zaak E-4/94) (94/C 347/11)Ingevolge een beschikking van 30 augustus 1994 van Marknadsdomstolen (handelsgerecht) in Zweden, heeft de griffie van het EVA-Hof op 12 september 1994 een aanvraag ontvangen voor een advies in de zaak Konsumentombudsmannen (de consumentenombudsman) tegen Agostini (Svenska) Förlag AB, in verband met de volgende vragen:1. Vormt artikel 2, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad (de TV-richtlijn) of het daarin vervatte beginsel van de uitzendende Staat een beletsel voor een ontvangende Staat om maatregelen te nemen tegen een reclameboodschap die door een adverteerder wordt verspreid via televisie-uitzendingen uit andere EER-Staten?2. Is toepassing van de bepaling van artikel 11, lid 1, van Radiolagen (de Zweedse omroepwet), die op kinderen gerichte reclame verbiedt, verenigbaar met artikel 11 van de EER-Overeenkomst?


title: Zaak T-442/16: Beroep ingesteld op 4 augustus 2016 — Šroubárna Ždánice/Raad

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/42

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2016 — Šroubárna Ždánice/Raad
   (Zaak T-442/16)
   (2016/C 392/55)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Šroubárna Ždánice a.s. (Kyjov, Tsjechië) (vertegenwoordiger: M. Osladil, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vaststelling dat de Europese Unie verplicht is tot betaling van 75 502 534 CZK aan schadevergoeding aan de verzoekende partij;

               —

               verwijzing van de Europese Unie in de kosten van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, te weten dat aan alle voorwaarden is voldaan voor niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie voor schade overeenkomstig de artikelen 268 VWEU juncto artikel 340, tweede alinea, VWEU:

               —

               door oplegging van een antidumpingrecht op de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot de invoer verzonden uit Maleisië, heeft de Europese Unie haar verplichtingen geschonden die voortvloeien uit het lidmaatschap van de WTO, zoals in het bijzonder neergelegd in de antidumpingovereenkomst;

               —

               schending in van artikel 216, lid 2, VWEU door schending van de antidumpingovereenkomst;

               —

               als gevolg van de onrechtmatige handeling van de Europese Unie heeft de verzoekende partij voor een bedrag van 75 502 534 CZK aan schade geleden;

               —

               er bestond een causaal verband tussen het schadebedrag en het onrechtmatig handelen van de Europese Unie.


title: Gevoegde zaken C-217/13 en C-218/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Oberbank AG (C-217/13), Banco Santander SA (C-218/13), Santander Consumer Bank AG (C-218/13)/Deutscher Sparkassen- und Giroverband eV (Prejudiciële verwijzing — Merken — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 3, leden 1 en 3 — Voor bankdiensten ingeschreven merk dat bestaat in contourloze rode kleur — Vordering tot nietigverklaring — Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Bewijs — Opinieonderzoek — Tijdstip waarop onderscheidend vermogen door gebruik moet zijn verkregen — Bewijslast)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Oberbank AG (C-217/13), Banco Santander SA (C-218/13), Santander Consumer Bank AG (C-218/13)/Deutscher Sparkassen- und Giroverband eV
   (Gevoegde zaken C-217/13 en C-218/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 3, leden 1 en 3 - Voor bankdiensten ingeschreven merk dat bestaat in contourloze rode kleur - Vordering tot nietigverklaring - Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Bewijs - Opinieonderzoek - Tijdstip waarop onderscheidend vermogen door gebruik moet zijn verkregen - Bewijslast))
   2014/C 282/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Oberbank AG (C-217/13), Banco Santander SA (C-218/13), Santander Consumer Bank AG (C-218/13)

      Verwerende partij: Deutscher Sparkassen- und Giroverband eV

      Dictum

               1)

               Artikel 3, leden 1 en 3, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een uitlegging van het nationale recht volgens welke in procedures waarin de vraag aan de orde is of een contourloos kleurmerk door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen, in ieder geval uit een opinieonderzoek een herkenningsgraad van dit merk van minstens 70 % moet blijken.

               2)

               Wanneer een lidstaat geen gebruik heeft gemaakt van de in artikel 3, lid 3, tweede volzin, van richtlijn 2008/95 geboden mogelijkheid, moet artikel 3, lid 3, eerste volzin, van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat in het kader van een nietigheidsprocedure die betrekking heeft op een merk dat intrinsiek onderscheidend vermogen mist, bij de beoordeling of dit merk door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen, dient te worden onderzocht of een dergelijk vermogen is verkregen vóór de datum van indiening van de aanvraag tot inschrijving van dit merk. In dit verband is niet van belang dat de houder van het litigieuze merk aanvoert dat dit in ieder geval na de indiening van de inschrijvingsaanvraag, maar vóór de inschrijving ervan door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen.

               3)

               Wanneer een lidstaat geen gebruik heeft gemaakt van de in artikel 3, lid 3, tweede volzin, van richtlijn 2008/95 geboden mogelijkheid, moet artikel 3, lid 3, eerste volzin, van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat het litigieuze merk in het kader van een nietigheidsprocedure nietig wordt verklaard wanneer het intrinsiek onderscheidend vermogen mist en de houder ervan er niet in slaagt om aan te tonen dat dit merk vóór de datum van indiening van de inschrijvingsaanvraag onderscheidend vermogen had verkregen als gevolg van het gebruik dat ervan was gemaakt.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-189/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 8 mei 2008 — Zuid-Chemie BV tegen Philippo's Mineralenfabriek NV/SA, thans PMF Productions

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 8 mei 2008 — Zuid-Chemie BV tegen Philippo's Mineralenfabriek NV/SA, thans PMF Productions
   (Zaak C-189/08)
   (2008/C 183/25)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Zuid-Chemie BV

      Verweerster: Philippo's Mineralenfabriek NV/SA
   Prejudiciële vragen

               a)

               Welke schade moet bij een onrechtmatige gedraging als door Zuid-Chemie aan haar vordering ten grondslag gelegd, worden aangemerkt als de initiële schade ten gevolge van die gedraging: de schade die ontstaat door de aflevering van het ondeugdelijke product of de schade die ontstaat bij het normaal gebruik van het product voor het doel waarvoor het was bestemd?

               b)

               Indien dit laatste het geval is, kan dan de plaats waar deze schade is ingetreden slechts worden aangemerkt als „de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan” in de zin van art. 5, aanhef en onder 3, EEX-Verordening (1), indien de schade bestaat in fysieke schade aan personen of zaken, of is dit mede mogelijk indien (vooralsnog) slechts vermogensschade is geleden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-315/13: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — Kompas MTS/Parlement e.a. ( „Beroep tot schadevergoeding — Schade die zou zijn geleden door de omzetting van een richtlijn inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten in Oostenrijks recht — Etikettering van tabaksproducten — Beperkende maatregelen ten aanzien van de invoer van tabaksproducten — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/60

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2014 — Kompas MTS/Parlement e.a.
   (Zaak T-315/13) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Schade die zou zijn geleden door de omzetting van een richtlijn inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten in Oostenrijks recht - Etikettering van tabaksproducten - Beperkende maatregelen ten aanzien van de invoer van tabaksproducten - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   2014/C 315/101
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kompas mejni turistični servis d.d. (Kompas MTS d.d.) (Ljublijana, Slovenië) (vertegenwoordiger: J. Tischler, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en P. Schonard, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en J. Herrmann, gemachtigden), en Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Cattabriga en F. Schatz, vervolgens C. Cattabriga en S. Grünheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot schadevergoeding op basis van artikel 268 VWEU en artikel 340, tweede alinea, VWEU, in onderlinge samenhang gelezen, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden na de tenuitvoerlegging van kwantitatieve invoerbeperkingen inzake tabaksproducten op het Oostenrijkse grondgebied naar aanleiding van de vaststelling van richtlijn 2001/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (PB L 194, blz. 26)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kompas mejni turistični servis d.d. (Kompas MTS d.d.) draagt naast haar eigen kosten ook de kosten van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: Zaak C-86/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Siegburg (Duitsland) op 12 februari 2010 — Hüseyin Balaban/Zelter GmbH

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Siegburg (Duitsland) op 12 februari 2010 — Hüseyin Balaban/Zelter GmbH
   (Zaak C-86/10)
   2010/C 113/38
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Siegburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hüseyin Balaban

      Verwerende partij: Zelter GmbH

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 6 van richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 [tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep] aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die toelaat dat bij de keuze van de werknemers die moeten worden ontslagen om redenen die verband houden met het functioneren van het bedrijf, ter waarborging van een evenwichtige leeftijdsstructuur, het personeel in leeftijdsgroepen wordt ingedeeld en vergelijkbare werknemers zo worden uitgekozen, dat de verhouding van het aantal uit elke leeftijdsgroep uit te kiezen werknemers tot het totale aantal vergelijkbare werknemers dat moet worden ontslagen, gelijk is aan de verhouding van het aantal in de desbetreffende leeftijdsgroep tewerkgestelde werknemers tot het totale aantal van alle vergelijkbare werknemers in het bedrijf?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-386/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Firma Brita GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen (Associatieovereenkomst EG-Israël — Territoriaal toepassingsgebied — Associatieovereenkomst EG-PLO — Weigering om preferentiële tariefregeling voor producten van oorsprong uit Israël toe te passen op producten van oorsprong uit Westelijke Jordaanoever — Twijfels over oorsprong van producten — Toegelaten exporteur — Controle achteraf van factuurverklaringen door douaneautoriteiten van staat van invoer — Verdrag van Wenen inzake verdragenrecht — Beginsel van relatieve werking van verdragen)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 25 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Firma Brita GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Hafen
   (Zaak C-386/08) (1)

   (Associatieovereenkomst EG-Israël - Territoriaal toepassingsgebied - Associatieovereenkomst EG-PLO - Weigering om preferentiële tariefregeling voor producten van oorsprong uit Israël toe te passen op producten van oorsprong uit Westelijke Jordaanoever - Twijfels over oorsprong van producten - Toegelaten exporteur - Controle achteraf van factuurverklaringen door douaneautoriteiten van staat van invoer - Verdrag van Wenen inzake verdragenrecht - Beginsel van relatieve werking van verdragen)
   2010/C 100/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg — Duitsland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Brita GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Hafen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van de Euro-Mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, ondertekend te Brussel op 20 november 1995 (PB 2000 L 147, blz. 3), en inzonderheid van de artikelen 32 en 33 van Protocol nr. 4 van deze overeenkomst, alsmede van de Euro-Mediterrane Interim-associatieovereenkomst voor handel en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) ten behoeve van de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, anderzijds, ondertekend te Brussel op 24 februari 1997 (PB L 187, blz. 3) — Weigering van toepassing van de aan producten van oorsprong uit Israël toegekende preferentiële behandeling voor producten die afkomstig zijn uit een Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever — Bevoegdheid van de autoriteiten van de staat van invoer om de bewijzen van oorsprong achteraf te controleren wanneer geen andere twijfel over de oorsprong van de betrokken goederen bestaat dan de twijfel die is ontstaan uit een verschillende uitlegging, door de partijen bij de associatieovereenkomst tussen de EEG en Israël, van het begrip „grondgebied van de Staat Israël” en wanneer de aan de geschillenprocedure van artikel 33 van Protocol nr. 4 van deze overeenkomst voorafgaande procedure met het oog op de uitlegging van dit begrip niet is gevolgd

      Dictum

               1)

               De douaneautoriteiten van de lidstaat van invoer kunnen de preferentiële behandeling van de Euro-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, ondertekend te Brussel op 20 november 1995, weigeren wanneer de betrokken goederen afkomstig zijn van de Westelijke Jordaanoever. Bovendien kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaat van invoer geen samenloop van kwalificaties in overweging nemen door in het midden te laten welke van de in aanmerking komende overeenkomsten, te weten de Euro-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, en de Euro-mediterrane Interim-associatieovereenkomst voor handel en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) ten behoeve van de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, anderzijds, ondertekend te Brussel op 24 februari 1997, in casu van toepassing is en of het bewijs van oorsprong afkomstig moet zijn van de Israëlische dan wel van de Palestijnse autoriteiten.

               2)

               In het kader van de procedure van artikel 32 van protocol nr. 4 bij de Euro-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, zijn de douaneautoriteiten van de staat van invoer niet gebonden door het overgelegde bewijs van oorsprong en door het antwoord van de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer, wanneer dat antwoord niet voldoende gegevens bevat, in de zin van artikel 32, lid 6, van dit protocol, om de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen. Bovendien zijn de douaneautoriteiten van de staat van invoer niet verplicht om een geschil over de uitlegging van het territoriale toepassingsgebied van die overeenkomst voor te leggen aan het bij artikel 39 van voornoemd protocol ingestelde Comité douanesamenwerking.

      (1)  PB C 285 van 08.11.2008.


title: Zaak C-303/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 21 juni 2012 — Guido Imfeld, Nathalie Garcet/Belgische Staat

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 21 juni 2012 — Guido Imfeld, Nathalie Garcet/Belgische Staat
   (Zaak C-303/12)
   2012/C 287/33
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Guido Imfeld, Nathalie Garcet

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel [39 EG] eraan in de weg dat de Belgische belastingregeling, meer bepaald de artikelen 155 en 134, lid 1, tweede alinea, van het WIB 92 — ongeacht of de omzendbrief van 12 maart 2008 (Ci. RH. 331/575.420) wordt toegepast — ertoe leidt dat het krachtens artikel 17 van de Overeenkomst tussen Duitsland en België tot het vermijden van dubbele belasting vrijgestelde Duitse arbeidsinkomen van verzoeker bij de berekening van de Belgische belasting in aanmerking wordt genomen, in de belastinggrondslag voor de toekenning van de in het WIB 92 bedoelde belastingvoordelen wordt opgenomen en de aan dit vrijgestelde arbeidsinkomen verbonden voordelen, zoals de belastingvrije som wegens verzoekers gezinssituatie, worden verminderd of lager zijn dan wanneer beide verzoekers inkomsten uit Belgische bron hadden en niet verzoeker maar verzoekster het hoogste inkomen had, terwijl verzoeker in Duitsland als alleenstaande over zijn arbeidsinkomen wordt belast en daar niet alle belastingvoordelen kan genieten die verband houden met zijn persoonlijke situatie en gezinssituatie waarmee de Duitse fiscus slechts ten dele rekening houdt?


title: Zaak C-118/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission (Oostenrijk) op 1 april 2009 — Mag. lic. Robert Koller/Rechtsanwaltsprüfungskommission beim Oberlandesgerichts Graz

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission (Oostenrijk) op 1 april 2009 — Mag. lic. Robert Koller/Rechtsanwaltsprüfungskommission beim Oberlandesgerichts Graz
   (Zaak C-118/09)
   2009/C 141/48
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Berufungs- und Disziplinarkommission

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mag. lic. Robert Koller

      Verwerende partij: Rechtsanwaltsprüfungskommission beim Oberlandesgerichts Graz

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 89/48/EEG (1) van toepassing op het geval van een Oostenrijks staatsburger,

                           a)

                           die in Oostenrijk met succes een rechtenstudie heeft afgesloten en de academische graad „Magister der Rechtswissenschaften” heeft gekregen,

                           b)

                           die, nadat hij aan een Spaanse universiteit aanvullende examens heeft afgelegd na een opleiding die echter minder dan drie jaar heeft geduurd, vervolgens bij besluit van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschap van het Koninkrijk Spanje het recht heeft gekregen om de met de Oostenrijkse titel gelijkwaardige Spaanse titel „Licenciado en Derecho” te voeren, en

                           c)

                           die door inschrijving bij de balie van Madrid het recht heeft gekregen om de beroepstitel „abogado” te voeren en in Spanje ook daadwerkelijk het beroep van advocaat heeft uitgeoefend, en wel drie weken voordat hij de aanvraag heeft ingediend en hoogstens vijf maanden voordat het besluit in eerste aanleg is genomen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Is de uitlegging van § 24 EuRAG volgens welke het afsluiten van een rechtenstudie in Oostenrijk en het na het afleggen van aanvullende examens aan een Spaanse universiteit binnen een tijdspanne van minder dan drie jaar verkregen recht om de Spaanse titel „Licenciado en Derecho” te voeren, ook dan niet volstaat om te mogen deelnemen aan de proeve van bekwaamheid in Oostenrijk overeenkomstig § 24, lid 1, EuRAG zonder dat het bewijs is geleverd van de naar nationaal recht (§ 2, lid 2, RAO) vereiste stage, wanneer de aanvrager in Spanje zonder vergelijkbaar stagevereiste is toegelaten als „abogado” en daar dat beroep heeft uitgeoefend gedurende drie weken voordat hij zijn aanvraag heeft ingediend en gedurende hoogstens vijf maanden voordat het besluit in eerste aanleg is genomen, verenigbaar met richtlijn 89/48/EEG?

      (1)  PB L 19, blz. 16.


title: Zaak T-202/05: Beroep, op 18 mei 2005 ingesteld door Caroline Ogou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/33

         Beroep, op 18 mei 2005 ingesteld door Caroline Ogou tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-202/05)
   (2005/C 193/56)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 mei 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Caroline Ogou, wonende te Abidjan (Ivoorkust), vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de aankondiging van het vergelijkend onderzoek COM/PB/04 van 6 april 2004 en de instructies betreffende de elektronische inschrijvingsprocedure waarnaar daarin wordt verwezen, of althans punt IX.1 van de aankondiging;

               —

               de onwettigheid vast te stellen van de belemmering voor haar sollicitatie, als gevolg waarvan het haar op 12 mei 2004 onmogelijk is gebleken toegang te krijgen tot het elektronisch inschrijvingsformulier volgens de in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek genoemde procedure;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de „Task Force Concours Interne”, dat haar is meegedeeld bij elektronisch bericht van 12 mei 2004, houdende afwijzing van de sollicitatiebrief die zij deze Task Force op diezelfde dag op andere wijze had doen toekomen;

               —

               nietig te verklaren de achtereenvolgende handelingen van de procedure van het vergelijkend onderzoek, en met name:

                           —

                           de lijst van kandidaten die voldoen aan de voorwaarden bedoeld in de punten a, b, en c, van artikel 28 van het Statuut, zoals vastgesteld door het tot aanstelling bevoegd gezag en zoals tezamen met de sollicitatiedossiers doorgezonden aan de jury;

                           —

                           de door de jury opgestelde lijst van kandidaten die voldoen aan de voorwaarden als bepaald in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek;

                           —

                           de door de jury na afloop van haar werkzaamheden opgestelde lijst van geschikte kandidaten;

                           —

                           en de benoemingsbesluiten die op basis daarvan door het tot aanstelling bevoegd gezag zijn genomen of zullen worden genomen;

               —

               voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van 3 februari 2005 van de Directeur-generaal Personeelsleden en Administratie, houdende afwijzing van haar klacht van 12 augustus 2004 tegen voornoemde bestreden handelingen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, plaatselijk functionaris van de Commissie, zag zich voor de onmogelijkheid geplaatst om zich overeenkomstig de aankondiging van het vergelijkend onderzoek elektronisch in te schrijven voor het intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie C naar categorie B COM/PB/04, aangezien de Commissie het informaticasysteem voor de inschrijving zodanig had geconfigureerd, dat plaatselijke functionarissen werden belemmerd zich in te schrijven.
   Verzoeker betoogt dat punt III.1 van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, dat bepaalt dat ambtenaren en tijdelijke functionarissen kunnen deelnemen en dat dus plaatselijke functionarissen uitsluit, in strijd is met de artikelen 4, 27 en 29, lid 1, sub b, van het Statuut en met het gelijkheidsbeginsel. De belemmering van haar inschrijving „on line” is dus onwettig. Verzoekster stelt in dit verband, dat plaatselijke functionarissen die wegens een publiekrechtelijke band in dienst van de Instelling zijn, deel uitmaken van het interne of ambtelijke personeel en in beginsel recht op toelating tot interne vergelijkende onderzoeken hebben, dat zij met soortgelijke taken worden belast als ambtenaren of tijdelijke functionarissen, en dat hun uitsluiting van interne vergelijkende onderzoeken dus niet gerechtvaardigd is uit hoofde van de eisen van de openstaande vacatures noch strookt met het belang van de dienst.
   Verzoekster betoogt verder nog, dat punt IX van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek en punt 2 van de instructies aan de kandidaten strijdig is met de artikelen 2, 4 en 5 van bijlage III bij het Statuut, aangezien zij in een verplichte elektronische inschrijvingsprocedure voorzien die haar sollicitatie belemmert.