title: Zaak C-196/03 P: Hogere voorziening, op 3 mei 2003 ingesteld door Arnaldo Lucaccioni tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 26 februari 2003 in zaak T-164/01, Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.7.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 171/11
Tweede middel:                onjuiste uitlegging en toepassing                   wekkend is en zeer zware en ongeneeslijke ziekten
                              van de artikelen 42 en 43 EG.                       veroorzaakt;
                                                                             —    rekwirantes veiligheid op het werk bewust in gevaar
                                                                                heeft gebracht, door ernstige nalatigheid
                                                                             en vordert de betaling van een bedrag van 3 500 000 euro
Hogere voorziening, op 3 mei 2003 ingesteld door                             (voorheen 7 000 000 000 ITL), onder verwijzing naar de
Arnaldo Lucaccioni tegen het arrest van het Gerecht van                      vergoeding die is toegekend aan elk van de slachtoffers
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                         (ongeveer 500 000 euro, voorheen 1 000 000 000 ITL)
kamer) van 26 februari 2003 in zaak T-164/01, Arnaldo                        als bedoeld in vonnis 4840/96 van 5 juli 1996 van de
Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           Pretura Circondariale di Torino, en van de schadever-
                           schappen                                          goeding die is toegekend aan elk van de slachtoffers van
                                                                             het ongeval met de „Cermis”-kabelbaan, namelijk
                       (Zaak C-196/03 P)                                     2 000 000 euro (voorheen 4 000 000 000 ITL).
                        (2003/C 171/16)                                3.    de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
                                                                             voorziening.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 3 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Arnaldo
Lucaccioni, vertegenwoordigd door M. Cimino, avvocato,                 Middelen en voornaamste argumenten
domicilie gekozen hebbende te Fermo (AP) (Italië), tegen het
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 26 februari 2003 in
zaak T-164/01, Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de               1)     Volgens het Gerecht had rekwirant op 15 mei 1995
Europese Gemeenschappen.                                               reeds een eigenlijk en echt verzoek ingediend met betrekking
                                                                       tot de morele schade die hij in de periode vóór zijn beroeps-
                                                                       ziekte had geleden. Dit verzoek was door het tot aanstelling
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                         bevoegde gezag afgewezen bij besluit van 22 september 1994
                                                                       en rekwirant had op 15 december 1994 daartegen een klacht
1.    de hogere voorziening ontvankelijk en bijgevolg gegrond          ingediend waarin hij de beweerde schade, in het bijzonder de
      te verklaren;                                                    morele schade, die hij vóór de beroepsziekte had geleden, niet
                                                                       langer vermeldde; dienaangaande stelde hij bij het Gerecht (in
2.    overeenkomstig het gemene recht, het Handvest van                zaak T-165/95) beroep in tegen de afwijzing van de klacht
      Fundamentele Rechten van de Europese Unie en het                 waarbij de Commissie hem het recht op vergoeding ontzegde
      Europees Verdrag van de rechten van de mens hem een              voor de morele schade die hij vóór het ontstaan van de
      vergoeding toe te kennen voor de morele en lichamelijke          beroepsziekte had geleden. In wezen zou rekwirant niet
      schade die hem door verweerster in eerste aanleg is              tijdig een beroep hebben ingesteld tegen het besluit van de
      veroorzaakt tussen 1967 en 1990, toen hij al dan niet            Commissie van 22 september 1994 voorzover dit geen
      onder artikel 73 van het Ambtenarenstatuut viel, op              melding maakte van een vergoeding van de schade.
      grond van de onrechtmatige daad en onverschoonbare
      aansprakelijkheid van de instelling, die:
                                                                       Volgens rekwirant zijn de argumenten van het Gerecht niet
      —    de menselijke waardigheid van rekwirant heeft ge-           overtuigend omdat niet als vaststaand kan worden aangeno-
           schonden;                                                   men dat het verzoek van 15 mei 1994 een verzoek om
                                                                       vergoeding van de vóór het ontstaan van de ziekte geleden
      —    zijn recht op integriteit heeft geschonden;                 schade inhield. Deze uitlegging is betwistbaar aangezien het
                                                                       gaat om een brief waar in het algemeen vragen en eisen worden
      —    hem op onrechtmatige wijze over een lange periode           geformuleerd met betrekking tot de schade die verbonden is
           lichamelijk letsel heeft toegebracht, voorzover zij         aan het ontstaan van de ziekte.
           hem bewust en ook met onjuiste verklaringen heeft
           gedwongen te werken in lokalen die met asbest
           waren geïsoleerd, wetend dat asbest gevaarlijk is           2)     Rekwirant komt eveneens op tegen het feit dat het
           voor eenieder die daaraan wordt blootgesteld;               Gerecht het verzoek om vergoeding van de materiële schade
                                                                       niet-ontvankelijk heeft verklaard op grond dat een beroep tot
      —    het leven van rekwirant bewust in gevaar heeft              schadevergoeding gegevens moet bevatten die het mogelijk
           gebracht, met het risico hem om het leven te                maken het gedrag te omschrijven dat rekwirant aan de
           brengen, als verzwarende omstandigheid;                     instelling toeschrijft, alsmede de redenen die volgens hem
                                                                       wijzen op het bestaan van een causaal verband tussen dit
      —    rekwirant jarenlang bewust heeft gekweld door hem           gedrag en de schade die hij beweert te hebben geleden. Volgens
           bloot te stellen aan asbest, een stof die kankerver-        rekwirant is de schade aan zijn gezondheid ten gevolge van de
 ---pagebreak--- C 171/12                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        19.7.2003
blootstelling aan asbest tot uiting gekomen in fysieke en               worden aangemerkt, daar de Italiaanse belastingdienst reeds
psychische stress; deze schade kan worden opgemaakt uit de              bij de inschrijving van die vennootschapsakten in de jaren
gegevens over de milieuverontreiniging en kan zeker worden              1985-1992 „soortgelijke heffingen die de verrichte dienst
gekwalificeerd als fysieke en existentiële schade. In casu moet         zouden hebben vergoed” heeft geïnd.
hoe dan ook worden aangenomen dat er sprake is van
psychische schade ten gevolge van het existentiële lijden van           Anders dan in artikel 11, lid 2, van legge nr. 448/98 is bepaald,
het subject dat een gevreesde kanker en dus de teloorgang van           is de Italiaanse belastingdienst verplicht, de kapitaalvennoot-
zijn eigen bestaan mocht verwachten.                                    schappen die tijdig daarom hebben gevraagd, het bedrag van de
                                                                        vergunningsheffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte
                                                                        die door het Hof in het arrest Ponente Carni onrechtmatig is
                                                                        verklaard, volledig terug te betalen, en kan hij daarvan niet een
                                                                        bedrag aftrekken dat acht maal de bij dat artikel 11, lid 1,
                                                                        ingevoerde jaarlijkse forfaitaire heffing met terugwerkende
                                                                        kracht bedraagt. De invoering van die jaarlijkse forfaitaire
Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                  heffing met terugwerkende kracht vormt een duidelijke
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                    schending van het verbod van artikel 10 van richtlijn 69/335.
                          (Zaak C-197/03)
                                                                        b)   De regeling inzake de berekening van de rente over de
                                                                             aan de vennootschappen terug te geven bedragen
                          (2003/C 171/17)
                                                                        De Commissie merkt op dat de regeling inzake de berekening
                                                                        van de rente over de teruggaaf van de vergunningsheffing voor
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              de inschrijving van de oprichtingsakte als bedoeld in artikel 11,
op 12 mei 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              lid 3, van legge nr. 448/98, enkel betrekking heeft op
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                een specifieke categorie van vorderingen tot terugbetaling,
woordigd door Enrico Traversa als gemachtigde.                          namelijk vorderingen op basis van schending van artikel 10
                                                                        van richtlijn 69/335, dus op basis van schending van een
                                                                        bepaling van gemeenschapsrecht. Daar die regeling inzake de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        berekening van de rente kennelijk ongunstiger is dan de
                                                                        regeling inzake de berekening van de rente in geval van
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door krachtens       overeenkomstige vorderingen op basis van nationaal recht,
      artikel 11 van legge nr. 448/98 een jaarlijkse forfaitaire        leidt de Commissie daaruit af dat artikel 11, lid 3, van legge
      heffing met terugwerkende kracht voor de inschrijving             nr. 448/98 inbreuk maakt op het door de communautaire
      van andere vennootschapsakten dan de oprichtingsakte              rechtspraak ontwikkelde beginsel van gelijkwaardigheid.
      in te voeren en door te voorzien in een regeling inzake
      de terugbetaling van de afgeschafte heffing op over-
      heidsvergunningen voor de inschrijving van de oprich-             c) De wijze van terugbetaling van de afgeschafte vergun-
      tingsakte van de vennootschappen, die discriminerend en                ningsheffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte
      restrictief is voor de vennootschappen die recht op
      terugbetaling daarvan hebben, niet heeft voldaan aan de           De omstandigheid dat volgens de Commissie artikel 11,
      verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 10,           leden 4 en 5, van legge nr. 448/98 en circulaire nr. 32/E
      sub c, van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van               voor de aanvang van de terugbetalingsprocedures een tijdstip
      17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het          bepalen, een jaarlijks „plafond” voor de voor terugbetaling
      bijeenbrengen van kapitaal, en de door het Hof van                bestemde bedragen invoeren en de terugbetalingen opschorten,
      Justitie in zijn rechtspraak ontwikkelde beginselen inzake        indien nog een geding in eerste aanleg aanhangig is, leidt of
      de teruggaaf van door de lidstaten in strijd met het              kan leiden tot vertragingen bij de teruggaaf van de afgeschafte
      gemeenschapsrecht geheven belastingen;                            heffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte van de
                                                                        vennootschappen. De temporele spreiding van de terugbetalin-
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van het         gen en de daaruit voortvloeiende verlenging van de duur van de
      geding.                                                           rechtsvorderingen tot terugbetaling van de inschrijvingsheffing
                                                                        maken de uitoefening van een door het gemeenschapsrecht
                                                                        verleend recht duidelijk buitengewoon moeilijk, en meer
                                                                        bepaald de uitoefening van het recht van de kapitaalvennoot-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        schappen om bij hun oprichting uitsluitend aan de geharmoni-
                                                                        seerde vennootschapsbelasting onderworpen te worden en de
                                                                        teruggaaf te vorderen van andere indirecte belastingen, die
a)   De jaarlijkse forfaitaire heffing met terugwerkende                niet-geharmoniseerd en volgens artikel 10 van richtlijn 69/
     kracht voor de inschrijving van andere akten dan de                335 verboden zijn.
     oprichtingsakte
                                                                        De Commissie leidt daaruit af dat de Italiaanse wetgever met
De Commissie is van mening dat de jaarlijkse forfaitaire heffing        de invoering van de restrictieve terugbetalingsregeling van
met terugwerkende kracht voor de inschrijving van andere                artikel 11, leden 4 en 5, van legge nr. 448/98 tegelijkertijd
akten dan de oprichtingsakte niet als een vergoeding kan                inbreuk heeft gemaakt op alle drie beginselen die het Hof van


title: Doorhaling van zaak T-4/99

text:
C 211/26              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22.7.2000
              Doorhaling van zaak T-194/98 (1)                         rechter: R. M. Moura Ramos) de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-180/99: V. Tsarnavas tegen Commissie van
                       (2000/C 211/54)                                 de Europese Gemeenschappen.
                        (Procestaal: Frans)                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 16 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-194/98: Scan Office Design SA tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-221/99 (1)
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                                (2000/C 211/57)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                Doorhaling van zaak T-4/99 (1)                         De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                       (2000/C 211/55)                                 van 16 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                       T-221/99: G. Rassmussen tegen Raad van de Europese Unie.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                       (1) PB C 366 van 18.12.1999.
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 13 april 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
T-4/99: OGT-Fruchthandelsgesellschaft mbH tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                            Doorhaling van zaak T-21/00 (1)
                                                                                (2000/C 211/58)
                                                                                (Procestaal: Frans)
              Doorhaling van zaak       T-180/99 (1)
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                       (2000/C 211/56)                                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 3 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-21/00: D. Crabbe tegen Europees Centrum voor de
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP).
Bij beschikking van 13 april 2000 heeft het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (alleensprekend                  (1) PB C 79 van 18.3.2000.


title: Zaak T-578/13: Beroep ingesteld op 6 november 2013 — Luxembourg Pamol (Cyprus) en Luxembourg Industries/Commissie

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/35

         Beroep ingesteld op 6 november 2013 — Luxembourg Pamol (Cyprus) en Luxembourg Industries/Commissie
   (Zaak T-578/13)
   2014/C 45/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Luxembourg Pamol (Cyprus) Ltd (Nicosia, Cyprus) en Luxembourg Industries Ltd (Tel-Aviv, Israël) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren; en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verweersters vorderen nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 8 oktober 2013, dat hen werd meegedeeld op 9 oktober 2013, betreffende de publicatie van bepaalde delen van het verslag inzake collegiale toetsing en van de definitieve bijlage inzake kaliumfosfonaten, waarvan verzoeksters de vertrouwelijke behandeling hebben aangevraagd ingevolge richtlijn 91/414/EEG (1) van de Raad en verordening (EU) nr. 188/2011 (2) van de Commissie.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 14 van richtlijn 91/414/EEG van de Raad en het grondrecht op bescherming van bedrijfsgeheimen, verankerd in artikel 339 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, geschonden als gevolg van een onjuiste uitlegging van de voornoemde bepalingen en een onjuiste beoordeling van verzoeksters’ verzoeken om vertrouwelijke behandeling.

               2)

               Tweede middel: de Commissie schendt de grondbeginselen van het Unierecht, het beginsel van behoorlijk bestuur en verzoeksters’ recht van verweer door verzoeksters onvoldoende de gelegenheid te bieden om de reden voor hun verzoek om vertrouwelijke behandeling te verdedigen en te verduidelijken.

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 188/2011 van de Commissie van 25 februari 2011 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van richtlijn 91/414/EEG van de Raad wat betreft de procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die twee jaar na de datum van kennisgeving van die richtlijn niet op de markt waren (PB L 53, blz. 51).


title: Zaak C-26/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Leeuwarden — Nederland) — fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand/Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen (Belasting over de toegevoegde waarde — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Artikelen 17 en 13, B, sub d, punt 6 — Vrijstellingen — Aftrek van voorbelasting — Pensioenfonds — Begrip „beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen” )

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Leeuwarden — Nederland) — fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand/Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen
   (Zaak C-26/12) (1)

   (Belasting over de toegevoegde waarde - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikelen 17 en 13, B, sub d, punt 6 - Vrijstellingen - Aftrek van voorbelasting - Pensioenfonds - Begrip „beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen”)
   2013/C 260/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Leeuwarden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: fiscale eenheid PPG Holdings BV cs te Hoogezand

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Leeuwarden — Uitlegging van de artikelen 13, B, sub d, punt 6, en 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van de artikelen 135, lid 1, sub g, 168 en 169 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Belastingplichtige die op grond van de nationale wetgeving inzake ouderdomspensioenen een pensioenfonds heeft opgericht om de pensioenrechten van zijn werknemers als deelnemers aan dat fonds zeker te stellen — Aftrek van de voorbelasting ter zake van prestaties die aan hem voor de bedrijfsvoering van het pensioenfonds zijn verstrekt

      Dictum

   Artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige die ten behoeve van het zeker stellen van de pensioenrechten van zijn werknemers en gewezen werknemers een pensioenfonds heeft opgericht in de vorm van een juridisch en fiscaal afgescheiden entiteit, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, het recht heeft de belasting over de toegevoegde waarde die hij heeft betaald ter zake van prestaties voor het beheer en de bedrijfsvoering van dat fonds in aftrek te brengen, mits uit het geheel van de omstandigheden van de betrokken transacties een rechtstreeks en onmiddellijk verband naar voren komt.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Doorhaling van zaak C-354/00

text:
C 348/22              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             8.12.2001
              Doorhaling van zaak C-249/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-443/00 (1)
                       (2001/C 348/39)                                                   (2001/C 348/42)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2001          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
de doorhaling in het register gelast van zaak C-249/00:           2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          C-443/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Republiek.                                                        tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                       (1) PB C 45 van 10.2.2001.
              Doorhaling van zaak C-272/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-132/01 (1)
                       (2001/C 348/40)                                                   (2001/C 348/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 september 2001         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-272/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-132/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Republiek.                                                        Oostenrijk.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.                                        (1) PB C 161 van 2.6.2001.
              Doorhaling van zaak C-354/00 (1)                                  Doorhaling van zaak C-133/01 (1)
                       (2001/C 348/41)                                                   (2001/C 348/44)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 oktober 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 oktober 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-354/00:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-133/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
rijk Spanje.                                                      Oostenrijk.
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                       (1) PB C 161 van 2.6.2001.


title: Zaak T-409/06: Beroep ingesteld op 21 december 2006 — Sun Sang Kong Yeun Shoes Factory/Raad van de Europese Unie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/39

         Beroep ingesteld op 21 december 2006 — Sun Sang Kong Yeun Shoes Factory/Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-409/06)
   (2007/C 42/69)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Sun Sang Kong Yeun Shoes Factory (Hui Yang) Co., Ltd (Xin Xu, China) (vertegenwoordigers: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC, en K. Beal, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               de bestreden verordening nietig te verklaren voor zover deze verzoekster betreft;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in verzoeksters kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een Chinese producent en exporteur van lederen schoeisel, verzoekt om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (1).
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan, waarin zij betoogt dat:

               —

               de bestreden verordening een kennelijke beoordelingsfout vertoont of een schending oplevert van „wezenlijke vormvoorschriften”, dan wel van het beginsel van gelijke behandeling, door niet te concluderen dat verzoekster onder marktvoorwaarden opereerde (2);

               —

               de Commissie, door te weigeren om verzoekster te behandelen als een marktgericht bedrijf, artikel 3 van de basisverordening heeft geschonden en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met relevante informatie met betrekking tot de structuur van de markt, in het bijzonder met de belangrijke rol die onafhankelijke tussenpersonen speelden bij de levering van de door verzoekster vervaardigde producten;

               —

               de Commissie heeft gehandeld buiten de werkingssfeer van artikel 18, lid 1, van de basisverordening en verzoeksters rechten van de verdediging heeft geschonden;

               —

               de Commissie, door verzoekster geen mededeling te verstrekken met betrekking tot de radicale wijziging van de definitieve maatregelen die de Commissie tussen 7 juli en 28 juli 2006 heeft voorgesteld, artikel 20 van de basisverordening heeft geschonden;

               —

               de bestreden verordening een kennelijke beoordelingsfout vertoont met betrekking tot de omvang en de duur van de schending die wordt ingeroepen ter rechtvaardiging van het opleggen van rechten aan verzoekster; en

               —

               de bestreden verordening artikel 2, lid 10, van de basisverordening schendt met betrekking tot het vereiste van het maken van een „billijke vergelijking” tussen de uitvoerprijs en de normale waarde voor de vaststelling van de dumpingmarge.

      (1)  PB L 275, blz. 1.

      (2)  Zie artikel 2, lid 7, sub b en c, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 1996 L 56, blz. 1).


title: Zaak C-284/02: Verzoek van het Bundesarbeidsgericht van 21 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land Brandenburg en U. Sass

text:
26.10.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 261/3
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoek van het Bundesarbeidsgericht van 21 maart 2002
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land
                                                                                Brandenburg en U. Sass
—       vast te stellen dat Ierland, door niet de maatregelen te                                 (Zaak C-284/02)
        treffen die nodig zijn voor een correcte uitvoering en
        toepassing van richtlijn 76/464/EEG (1) van de Raad van                                  (2002/C 261/04)
        4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt
        door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch
        milieu van de Gemeenschap worden geloosd, de krach-
        tens die richtlijn, inzonderheid de artikelen 7 en 9           Het Bundesarbeidsgericht heeft bij beschikking van 21 maart
        daarvan, en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin-        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
        gen niet is nagekomen;                                         2 augustus 2002, in het geding tussen Land Brandenburg en
                                                                       U. Sass, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
—       Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                       Verzetten artikel 119 EG-Verdrag (thans artikel 141 EG) en
                                                                       richtlijn 76/207/EEG (1) zich ertegen dat in een CAO-regeling
                                                                       krachtens welke perioden van schorsing van de arbeidsverhou-
                                                                       ding niet als diensttijd worden beschouwd, ook van de
                                                                       diensttijd wordt uitgesloten de periode waarin de arbeidsver-
                                                                       houding geschorst was omdat de werkneemster, na afloop van
                                                                       de mee te tellen acht weken beschermingstijd overeenkomstig
                                                                       § 6 MuSchG, tot aan het einde van de twintigste week na de
Middelen en voornaamste argumenten                                     geboorte zwangerschapsverlof overeenkomstig § 244, lid 1,
                                                                       AGB-DDR van 16 juni 1977 (GBl. I, blz. 185) heeft genomen?
                                                                       (1 ) PB L 39, blz. 40.
De Commissie betoogt dat Ierland, in strijd met de artikelen 7
en 9 van de richtlijn, grotendeels heeft nagelaten, de ten tijde
van de vaststelling van de richtlijn reeds duidelijk aanwezige
fosforverontreiniging te verminderen en het ontstaan of de
toename van dergelijke verontreiniging op andere plaatsen te           Verzoek van het Oberlandesgericht München van 25 juli
voorkomen. Verder voldoen de door Ierland in 1998 vastge-              2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
stelde kwaliteitsdoelstellingen voor fosfor en de Ierse maatrege-       A.M.O.K. Verlangs GmbH en A & R Gastronomie GmbH
len betreffende lozingsvergunningen niet aan de eisen van de
artikelen 7 en 9 van de richtlijn. Ten slotte vertonen de
                                                                                (Zaak C-289/02)
door Ierland vastgestelde programma’s ter vermindering van
fosforverontreiniging aanzienlijke gebreken.
                                                                                (2002/C 261/05)
                                                                       Het Oberlandesgericht München heeft bij beschikking van
                                                                       25 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
De Commissie stelt ook dat Ierland heeft nagelaten program-            9 augustus 2002, in het geding tussen A.M.O.K. Verlangs
ma’s ter vermindering van verontreiniging door andere in               GmbH en A & R Gastronomie GmbH, het Hof van Justitie van
lijst II genoemde stoffen dan fosfor af te werken en op passende       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
wijze uit te voeren en/of de resultaten van de toepassing van          beslissing over de navolgende vraag:
de programma’s voor die stoffen in beknopte vorm mee te
delen.
                                                                       Moeten de artikelen 49 EG en 12 EG aldus worden uitgelegd
                                                                       dat zij in de weg staan aan een beslissing van een nationale
                                                                       rechterlijke instantie volgens welke in een lidstaat voor de
                                                                       prestaties van een advocaat uit een andere lidstaat in een in de
                                                                       eerste lidstaat gevoerd geding en voor de prestaties van een
( 1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.                                  procureur (Einvernehmensanwalt) slechts recht op vergoeding
                                                                       bestaat ten belope van de kosten, belasting over de toegevoegde
                                                                       waarde daaronder begrepen, die in geval van vertegenwoor-
                                                                       diging door een advocaat uit eerstgenoemde lidstaat zouden
                                                                       zijn ontstaan?


title: Zaak F-63/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 maart 2013 — Christoph e. a./Commissie (Openbare dienst — Tijdelijk personeel — Artikelen 2, 3 bis en 3 ter RAP — Tijdelijke functionarissen — Arbeidscontractanten — Arbeidscontractanten voor hulptaken — Duur van overeenkomst — Artikelen 8 en 88 RAP — Besluit van Commissie van 28 april 2004 betreffende maximumduur van gebruikmaking van tijdelijk personeel in diensten van Commissie — Richtlijn 1999/70/EG — Toepasselijkheid op instellingen)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 14 maart 2013 — Christoph e. a./Commissie
   (Zaak F-63/08) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijk personeel - Artikelen 2, 3 bis en 3 ter RAP - Tijdelijke functionarissen - Arbeidscontractanten - Arbeidscontractanten voor hulptaken - Duur van overeenkomst - Artikelen 8 en 88 RAP - Besluit van Commissie van 28 april 2004 betreffende maximumduur van gebruikmaking van tijdelijk personeel in diensten van Commissie - Richtlijn 1999/70/EG - Toepasselijkheid op instellingen)
   2013/C 123/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eugen Christoph e.a. (Leggiuno, Italië) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden, vervolgens M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten houdende vaststelling van verzoekers’ aanstellingsvoorwaarden, voor zover de duur van hun overeenkomst of de verlenging daarvan voor beperkte tijd is

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Verzoekers dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008, blz. 25.


title: Zaak T-379/14: Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Universal Music/BHIM — Yello Strom (Yellow Lounge)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/46

         Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Universal Music/BHIM — Yello Strom (Yellow Lounge)
   (Zaak T-379/14)
   2014/C 292/56
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Universal Music GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Viefhues, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yello Strom GmbH (Keulen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 maart 2014 in zaak R 274/2013-4 vernietigen; en

               —

               verweerder en in voorkomend geval andere partij verwijzen in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Yellow Lounge” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38, 41, 42 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 0 33  421

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Yello Strom GmbH

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „Yello” voor waren en diensten van de klassen 4, 7, 9, 16, 35, 38, 41, 42 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid, 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door C. Jemaa tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-20/98)

text:
28.3.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/35
Europees Parlement ingesteld door P. Reichert, wonende te          Beroep, op 20 januari 1997 ingesteld door C. Jemaa tegen
Overijse (BelgieÈ), vertegenwoordigd door D. Rogalla,                               Raad van de Europese Unie
advocaat te Sprockhövel (Duitsland), domicilie gekozen                                    (Zaak T-20/98)
hebbende te Luxemburg bij Decker, Braun & Wagner,
advocaten aldaar, avenue Marie-TheÂreÁse 16.                                                (98/C 94/83)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 20 januari 1997 beroep ingesteld
Ð nietig te verklaren het afwijzende besluit nr. 029945            tegen Raad van de Europese Unie door C. Jemaa,
     van 21 oktober 1997 alsmede de maandelijkse salaris-          wonende te PreÂvessin-Moens (Frankrijk), vertegenwoor-
     afrekeningen vanaf 1 juni 1996 voorzover deze geen            digd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmentier, advoca-
     ontheemdingstoelage bevatten;                                 ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                   bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.
Ð het Europees Parlement respectievelijk zijn ¹tot aan-            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     stelling bevoegd gezagº te veroordelen, aan verzoeker
     vanaf zijn indiensttreding bij het Europees Parlement
                                                                   Ð nietig te verklaren de besluiten van de Raad van
     de ontheemdingstoelage toe te kennen overeenkomstig
                                                                        12 maart 1997 waarbij verzoekster werd gelast
     de toepasselijke bepalingen, met rente vanaf 1 juni
                                                                        247 350 CHF terug te betalen en van 13 juni 1997 om
     1996 tegen het percentage dat het Gerecht zal verme-
                                                                        op verzoeksters salaris 4 650 CHF per maand in te
     nen te behoren;
                                                                        houden gedurende 59 maanden;
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.                            Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoekster, ambtenaar van rang B 3, is sinds september
                                                                   1976 te werk gesteld bij het verbindingskantoor van de
Verzoeker, van Duitse nationaliteit, is sinds juni 1996            Raad te GeneÁve. Naar zij heeft verklaard, huurde zij te
werkzaam bij de persafdeling van de socialistische fractie         GeneÁve een appartement met een huurprijs van 4 450 CHF
in het Europees Parlement in Brussel. Bij het bestreden            per maand plus 200 CHF voor een garage. Ingevolge
besluit is de klacht afgewezen die verzoeker had ingediend         bijlage X bij het Statuut werd haar de huur zoals deze was
tegen het feit dat hem niet overeenkomstig artikel 4, lid 1,       opgegeven terugbetaald van 1 april 1992 tot en met
onder a), eerste streepje, van bijlage VII bij het Statuut een     28 februari 1997.
ontheemdingstoelage werd toegekend. De afwijzing was,
kort gezegd, hierop gebaseerd, dat in verzoekers geval             De verklaringen van verzoekster ten aanzien van haar
reeds vóór de indiensttreding banden met het land van              huur zijn onjuist, voorzover zij eigenaar was geworden
standplaats hadden bestaan en dat hij zich derhalve op dat         van het betrokken appartement.
tijdstip ¹niet in een situatie bevond, die een daadwerke-
lijke verhuizing en/of verlegging van de woonplaats kon
                                                                   Bij besluit van 12 maart 1997 gelastte het tot aanstelling
bevestigenº.
                                                                   bevoegde gezag verzoekster, ten spoedigste de ten onrechte
                                                                   ontvangen huurkosten terug te betalen tot een bedrag van
                                                                   247 350 CHF. Bij besluit van 13 juni 1997 legde het dit
Verzoeker stelt het volgende: voordat hij zijn huidige
                                                                   besluit ten uitvoer door met ingang van juni 1997 van ver-
gezinsdomicilie in juli 1993 naar BelgieÈ verplaatste, had
                                                                   zoeksters salaris maandelijks een bedrag van 4 650 CHF
hij in verschillende plaatsen in Duitsland gewoond. Anders
                                                                   in te houden.
dan verweerder meent, was hij in het relevante tijdvak
voor de toekenning van de ontheemdingstoelage noch in
BelgieÈ regelmatig woonachtig geweest, noch had hij aldaar         Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich
zijn voornaamste beroepsbezigheid uitgeoefend. Als jour-           op eÂeÂn middel, dat ontleend is aan schending van de bepa-
nalist voor Duitse media had hij weliswaar ook in Brussel          lingen van bijlage X bij het Statuut, onwettigheid van de
gewerkt en was hij in de gemeenteregisters aldaar inge-            interne richtlijnen van de Raad van 19 december 1988,
schreven geweest, maar zijn journalistieke werk had hem            vastgesteld ter uitvoering van bijlage X bij het Statuut, en
vaak ook naar andere plaatsen dan Brussel gevoerd. Zijn            schending van het algemene beginsel van gelijkheid en
relatie met het land van oorsprong Duitsland tot juli 1993         non-discriminatie.
blijkt onder meer hieruit, dat zijn salaris in Duitse valuta
op een Duitse rekening werd gestort, dat hij in Duitsland          Volgens verzoekster zijn de bestreden besluiten onwettig
sociaalverzekerd was en dat tot dat tijdstip het centrum           omdat zij de terugbetaling verlangen van verblijfkosten die
van zijn gezinsleven aldaar was gelegen.                           ingevolge bijlage X bij het Statuut en de rechtspraak van
                                                                   het Gerecht in geen geval ten laste van de in een derde
                                                                   land te werk gestelde ambtenaar mogen komen. De bestre-
                                                                   den besluiten hebben tot gevolg dat de instelling zonder
 ---pagebreak--- C 94/36                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
oorzaak wordt verrijkt, terwijl verzoekster de verblijfkos-          Tegen het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie voert
ten die zij vergoed heeft gekregen, wel degelijk heeft moe-          verzoeker in de eerste plaats schending aan van artikel 25,
ten maken. Het feit dat zij eigenaar is van het door haar            tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut, doordat ver-
bewoonde onroerend goed betekent immers in het geheel                weerster hem niet alle gegevens heeft verstrekt om de
niet, dat de gemaakte verblijfkosten niet reeÈel zijn.               gegrondheid van het bestreden besluit te kunnen beoorde-
                                                                     len.
Bovendien staat er geen bepaling in het Statuut of in
bijlage X bij het Statuut die een instelling het recht geeft         Verzoeker stelt eveneens schending van artikel 12 van de
de terugbetaling van verblijfkosten te weigeren aan een in           Regeling welke van toepassing is op de andere personeels-
een derde land te werk gesteld ambtenaar die eigenaar is             leden, en ongeldigheid van de kennisgeving van vacature,
van de door hem bewoonde woning in de plaats waar zijn               doordat het criterium dat het tot het aangaan van de over-
instelling hem, uitsluitend in het belang van de dienst, te          eenkomst bevoegd gezag aanvoert om de afwijzing van
werk heeft gesteld.                                                  zijn sollicitatie te rechtvaardigen, en dat in de kennisgeving
                                                                     van vacature niet uitdrukkelijk was vermeld, geen passend
Ten slotte zijn de bestreden besluiten in strijd met het alge-       middel is om het in die bepaling beoogde doel te bereiken,
meen beginsel van gelijke behandeling van alle ambtena-              namelijk de instelling de medewerking te verzekeren van
ren, aangezien zij gebaseerd zijn op interne richtlijnen             personen die uit een oogpunt van vakbekwaamheid, pres-
waarin met de factor verblijf geen rekening wordt gehou-             tatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen
den bij de vaststelling van de correctiecoeÈfficieÈnt wanneer        voldoen.
de ambtenaar eigenaar is geworden van het appartement
of het onroerend goed dat hij bewoont.                               Ten slotte betoogt verzoeker, dat het tot het aangaan van
                                                                     de overeenkomst bevoegd gezag een kennelijke beoorde-
                                                                     lingsfout heeft gemaakt door te overwegen, dat zijn sollici-
                                                                     tatie voor het betrokken ambt niet in aanmerking kon
                                                                     worden genomen, terwijl zijn kundigheden, opleiding en
                                                                     ervaring volledig met het profiel van dat ambt overeen-
Beroep, op 19 januari 1998 ingesteld door C. A. Leite                stemmen.
Mateus tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                               pen
                         (Zaak T-21/98)
                           (98/C 94/84)
                                                                     Beroep, op 21 januari 1998 ingesteld door Scottish Soft
                        (Procestaal: Frans)                          Fruit Growers Limited tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                             (Zaak T-22/98)
Gemeenschappen is op 19 januari 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                                            (98/C 94/85)
C. A. Leite Mateus, wonende te Zaventem (BelgieÈ), verte-
genwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmentier,                                   (Procestaal: Engels)
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij Fiduciaire Myson SaÁrl, rue de Cessange 30.            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 21 januari 1998 beroep tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                                                                     door Scottish Soft Fruit Growers Limited, vertegenwoor-
Ð het besluit van de Commissie van 11 maart 1997 om                  digd door F. Randolph, domicilie gekozen hebbende te
     zijn sollicitatie naar ambt NPPR/2002/96 af te wijzen,          Luxemburg bij Arendt & Medernach, advocaten aldaar,
     nietig te verklaren;                                            rue Matthias Hardt 8Ð10.
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                   Ð de afwijzende beschikking van de Commissie Ð door
                                                                          verzoekster ontvangen op 12 november 1997 Ð op
                                                                          het verzoek van de Scottish Office betreffende de
Verzoeker, sinds 1988 ambtenaar van rang B bij de Com-                    terugbetaling van de aanloopsubsidie door verzoekster,
missie, solliciteerde in het kader van een op 14 oktober                  nietig te verklaren;
1996 gepubliceerde oproep tot uiting van belangstelling
voor de aanstelling van tijdelijke functionarissen in ambten
van de begroting ¹Onderzoekº. Bij nota van 11 maart                  Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
1997 werd hem meegedeeld, dat zijn sollicitatie was afge-
wezen. Nadat hij tegen dat besluit een klacht had inge-              Middelen en voornaamste argumenten
diend, verklaarde het tot het aangaan van de overeen-
komst bevoegd gezag, dat zijn sollicitatie was afgewezen             Verzoekster is een in 1992 in het Verenigd Koninkrijk
omdat hij als ambtenaar niet kon deelnemen aan een pro-              opgerichte producentenorganisatie voor frambozen. Krach-
cedure voor de selectie van tijdelijke functionarissen.              tens artikel 2, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1991/92


title: Zaak T-240/11: Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — L’Oréal/BHIM — United Global Media Group (MyBeauty)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/27

         Beroep ingesteld op 4 mei 2011 — L’Oréal/BHIM — United Global Media Group (MyBeauty)
   (Zaak T-240/11)
   2011/C 204/48
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en S. Abel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: United Global Media Group, Inc. (El Segundo, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 februari 2011 in zaak R 898/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen; of

               —

               subsidiair, de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die verzoekster voor de kamer van beroep zijn opgekomen, indien deze partij intervenieert voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MyBeauty TV” voor waren van de klassen 3, 35 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6406755

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Gronden waarop de oppositie werd ingesteld: de andere partij in de procedure baseerde haar oppositie op artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009, op grond dat zij houdster was van een aantal oudere niet-ingeschreven merken die overeenstemmen met verzoeksters merk

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie; met betrekking tot de kosten stelde de oppositieafdeling dat opposante als verliezende partij normaalgezien de kosten van verzoeksters vertegenwoordiging zou moeten dragen, maar aangezien verzoekster geen gemachtigde in de zin van artikel 93 van verordening nr. 207/2009 heeft aangewezen, heeft zij geen dergelijke kosten gedragen.

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep en verwijzing van verzoekster in de kosten van opposante.

      Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat de bestreden beslissing dient te worden vernietigd wegens schending van artikel 85, lid 1, van verordening nr. 207/2009 van de Raad. Volgens deze bepaling moet de verliezende partij in een oppositieprocedure de vereiste procedurekosten die de winnende partij heeft gedragen, betalen. Artikel 85, lid 1, van deze verordening beperkt deze verplichting niet tot de kosten doordat een erkende gemachtigde in de zin van artikel 93, lid 1, van verordening nr. 207/2009 opdracht is gegeven. Regel 94 van verordening nr. 2868/95 bevat evenmin een bepaling volgens welke enkel de kosten van beroepsmatige vertegenwoordiging kunnen worden teruggevorderd. Regel 94 van verordening nr. 2868/95 stelt louter een „bovengrens” aan de kosten die kunnen worden teruggevorderd wanneer een erkende gemachtigde is opgetreden voor de winnende partij. Voor zover regel 94 van verordening nr. 2868/95 in die zin zou moeten worden uitgelegd dat terugvordering in een zaak als de onderhavige uitgesloten is, zou deze regel volstrekt in strijd zijn met artikel 85, lid 1, van verordening nr. 207/2009 en is derhalve nietig of moet buiten toepassing worden gelaten.


title: Zaak C-198/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Ivan Wallmann/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 13 april 2017 — Ivan Wallmann/TUIfly GmbH
   (Zaak C-198/17)
   (2017/C 231/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ivan Wallmann

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak F-19/13: Beroep ingesteld op 19 februari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/30

         Beroep ingesteld op 19 februari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-19/13)
   2013/C 123/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de extra vóór indiensttreding verkregen pensioenrechten te berekenen op basis van de nieuwe AUB

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 2 juli 2012 tot berekening van de extra pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Commissie zijn verkregen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 7 december 2012, strekkende tot toepassing van de AUB en de actuariële waarden die op het moment van het verzoek om overdracht van pensioenrechten golden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Doorhaling van zaak T-150/98

text:
4.11.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 316/37
Beroep, op 7 september 2000 ingesteld door G. Stauner                    dures voor de verstrekking van vertrouwelijke informatie door
en 21 andere leden van het Europees Parlement tegen                      de Commissie en de behandeling daarvan in het Parlement.
Europees Parlement en Commissie van de Europese                          Deze regels en procedures zijn neergelegd in punt 17 van het
                         Gemeenschappen                                  bestreden akkoord en in punt 29 van bijlage III bij het
                                                                         kaderakkoord.
                          (Zaak T-236/00)
                                                                         Verzoekers stellen, dat het bestreden akkoord een ongeoorloof-
                          (2000/C 316/69)                                de beperking inhoudt van hun status van lid van het Europees
                                                                         Parlement, en meer in bijzonder van de daaraan ontleende
                                                                         controlebevoegdheid ten opzichte van de Commissie. Met
                          (Procestaal: Duits)                            name voorziet het bestreden akkoord en bijlage III daarbij niet
                                                                         in enige vorm van rechtsbescherming tegen maatregelen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                waarmee de Commissie en het Parlement het recht op
schappen is op 7 september 2000 beroep ingesteld tegen                   informatie van de Parlementsleden zouden beperken. Boven-
Europees Parlement en Commissie van de Europese Gemeen-                  dien worden bij het kaderakkoord aan de verzoekers verplich-
schappen door G. Stauner en 21 andere leden van het Europees             tingen opgelegd die in strijd zijn met het Verdrag, met
Parlement, vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat van               bepalingen van de begrotingsvoorschriften van de Europese
het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, te Berlijn.                  Gemeenschap, en met het reglement van orde van het
                                                                         Parlement.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     het kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Euro-
      pees Parlement en de Europese Commissie (document
      nr. C5-0349/2000), die op 5 juli 2000 is gesloten tussen
      het Europees Parlement en de Commissie van de Europese
                                                                                Doorhaling van zaak T-150/98 (1)
      Gemeenschappen, tezamen met alle bijlagen, inzonder-
      heid bijlage III bij dit kaderakkoord, nietig te verklaren;
                                                                                (2000/C 316/70)
—     verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is ingesteld krach-          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
tens artikel 230 EG-Verdrag, en is gericht tegen het kaderak-            van 6 juli 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
koord van 5 juli 2000 tussen het Europees Parlement en de                T-150/98: De Haan Beheer BV tegen Commissie van de
Europese Commissie, inzake de betrekkingen tussen de twee                Europese Gemeenschappen.
instellingen. Het beroep tot nietigverklaring is inzonderheid
gericht tegen de in het akkoord vastgestelde regels en proce-            (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Zaak C-448/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 oktober 2012 — M. Roest, andere partij: Burgemeester van Amsterdam

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 8 oktober 2012 — M. Roest, andere partij: Burgemeester van Amsterdam
   (Zaak C-448/12)
   2013/C 26/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: M. Roest

      Andere partij: Burgemeester van Amsterdam

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 1, tweede lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), geldig in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) inhoudt dat artikel 1, tweede lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), geldig is, moet artikel 4, derde lid, van de verordening, in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 8, tweede lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 7, aanhef en onder f, van de Privacyrichtlijn (1) gelezen in verbinding met artikel 6, eerste lid, aanhef en onder b, van die richtlijn zo worden uitgelegd dat ter uitvoering van deze verordening door de lidstaten wettelijk dient te worden gewaarborgd dat de op grond van deze verordening verzamelde en opgeslagen biometrische gegevens niet voor andere doeleinden mogen worden verzameld, verwerkt en gebruikt dan voor de afgifte van het document?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak T-155/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 mei 2015 — Kaddour/Raad („Kort geding — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden en beperking op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Unie — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Schending van de vormvereisten — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/21

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 mei 2015 — Kaddour/Raad
   (Zaak T-155/15 R)
   ((„Kort geding - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden en beperking op de binnenkomst op en de doorreis via het grondgebied van de Unie - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Schending van de vormvereisten - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 221/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Khaled Kaddour (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: A. Boesch, D. Amaudruz en M. Ponsard, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de maatregelen die aan verzoeker zijn opgelegd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/108 van de Raad van 26 januari 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 20, blz. 2), en bij uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/117 van de Raad van 26 januari 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 20, blz. 85)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-364/04: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Michaniki AE en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/7

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias van 30 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Michaniki AE en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon
   (Zaak C-364/04)
   (2004/C 284/15)
   Het Symvoulio tis Epikrateias heeft bij beschikking van 30 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 augustus 2004, in het geding tussen Michaniki AE en Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Syndesmos Technikon Etaireion Anoteron Taxeon, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG (1) van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199), aldus worden uitgelegd, dat in het geval van een aanbestedingsprocedure als die welke in de motivering van de onderhavige beschikking is beschreven (systeem van inschrijvingen, niet vergezeld van een schriftelijke motivering, met specifieke kortingspercentages voor groepen van prijzen en controle op het normale karakter van de specifieke kortingspercentages), de aanbestedende dienst verplicht is een bepaalde inhoud te geven aan de handeling waarbij hij een deelnemer verzoekt om preciseringen over een inschrijving die is bestempeld als abnormaal laag ten opzichte van een drempel die is bepaald door toepassing van een mathematische methode met kenmerken die analoog zijn aan die van de mathematische methode die in de motivering van de onderhavige beschikking is beschreven?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, volstaat het dan, om te voldoen aan de voornoemde bepaling van richtlijn 93/37/EEG, dat in de voormelde handeling de specifieke korting wordt vermeld, die de deelnemer voor een of meer groepen van prijzen heeft geboden en die de aanbestedende dienst als problematisch beschouwt, of is de aanbestedende dienst bovendien verplicht, de redenen aan te geven waarom hij die korting als problematisch beschouwt, met een door bewijzen gestaafde beoordeling van de marginale kosten voor de uitvoering van de overeenkomstige werken?

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.


title: Zaak T-281/11 P: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Canga Fano/Raad ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2009 — Besluit om rekwirant niet naar rang AD 13 te bevorderen — Vergelijking van verdiensten — Controle door rechter van kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/19

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 — Canga Fano/Raad
   (Zaak T-281/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2009 - Besluit om rekwirant niet naar rang AD 13 te bevorderen - Vergelijking van verdiensten - Controle door rechter van kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 189/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Diego Canga Fano (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 24 maart 2011, Canga Fano/Raad (F-104/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Canga Fano zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Raad van de Europese Unie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Derde Kamer) van 14 juli 1998 in zaak C-399/97, Glasoltherm SARL tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Électricité de France en HLM "Colomiers Habitat SA" (Niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift)

text:
C 312/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.10.98
gen vast te stellen ter uitvoering van Richtlijn 94/15/EG           3 juli 1997, Smanor e.a./Commissie (T-201/96, Jurispr.
van de Commissie van 15 april 1994 betreffende aanpas-              blz. II-1081), en strekkende tot vernietiging van die
sing, voor de eerste maal, aan de technische vooruitgang            beschikking; andere partij bij de procedure: Commissie
van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad inzake de doelbe-              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. B.
wuste introductie van genetisch gemodificeerde organis-             Wainwright en O. Couvert-CasteÂra), heeft het Hof (Vierde
men in het milieu (PB L 103 van 22.4.1994, blz. 20), en             Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-
Richtlijn 94/51/EG van de Commissie van 7 november                  sident, P. J. G. Kapteyn en K. M. Ioannou (rapporteur),
1994 betreffende aanpassing aan de technische vooruit-              rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass,
gang van Richtlijn 90/219/EEG van de Raad inzake het                op 9 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-              tum luidt als volgt:
organismen (PB L 297 van 18.11.1994, blz. 29), de krach-
tens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is        1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
nagekomen, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld
als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, R.
Schintgen, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en K. M. Ioan-            2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.
nou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier:
R. Grass, op 16 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het            (1) PB C 357 van 22.11.1997.
dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     ter uitvoering van Richtlijn 94/51/EG van de Commis-
     sie van 7 november 1994 betreffende aanpassing aan                           BESCHIKKING VAN HET HOF
     de technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG
     van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van gene-                                      (Derde Kamer)
     tisch gemodificeerde micro-organismen, is het Groot-                                    van 14 juli 1998
     hertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2 van die
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nageko-          in zaak C-399/97, Glasoltherm SARL tegen Commissie
     men.                                                           van de Europese Gemeenschappen, EÂlectriciteÂ de France
                                                                                en HLM ¹Colomiers Habitat SAº (1)
2. Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in                            (Niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift)
     de kosten van de procedure.
                                                                                (98/C 312/04)
( ) PB C 331 van 1.11.1997.
 1
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
               BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                    In zaak C-399/97, Glasoltherm SARL, in vereffening,
                         (Vierde Kamer)
                                                                    gevestigd te Orsay (Frankrijk), vertegenwoordigd door P.
                         van 9 juli 1998                            Penciolelli, advocaat te EÂvry, wonende avenue de la LibeÂ-
in zaak C-317/97 P: Smanor SA en H. SeÂgaud en M.                   ration 18, 91 130 Ris-Orangis (Frankrijk), tegen Commis-
SeÂgaud tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B.
                              pen (1)                               Wainwright, en O. Couvert-Castera, bijgestaan door N.
                                                                    Coutrelis), EÂlectriciteÂ de France, gevestigd te Parijs, HLM
(Beschikking van Gerecht van eerste aanleg Ð Verzuim                ¹Colomiers Habitat SAº, gevestigd te Colomiers (Frank-
om niet-nakomingsprocedure in te leiden Ð Beroep                    rijk), heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt:
wegens stilzitten en tot schadevergoeding Ð Hogere voor-            C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J. C. Moitinho
          ziening Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)               de Almeida en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-gene-
                          (98/C 312/03)                             raal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 14 juli 1998 een
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                     2. Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afge-
                                                                         wezen.
In zaak C-317/97 P, Smanor SA, vennootschap naar Frans
recht, gevestigd te Saint-Martin-d'EÂcublei (Frankrijk), H.
SeÂgaud e M. SeÂgaud, wonende te Saint-Martin-d'EÂcublei,           3. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
vertegenwoordigd door L. Roques, advocaat te Val-de-
Marne, rue du GeÂneÂral de Larminat 7-9, CreÂteil (Frank-           (1) PB C 55 van 20.2.1998.
rijk), betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede Kamer) van


title: Zaak F-6/15: Beroep ingesteld op 21 januari 2015 — ZZ/EASA

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/40

      Beroep ingesteld op 21 januari 2015 — ZZ/EASA
      (Zaak F-6/15)
      (2015/C 107/53)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Asenov, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA)

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart tot beëindiging van verzoekers overeenkomst voor bepaalde tijd vóór de in de overeenkomst vastgelegde afloopdatum en verzoek om vergoeding, met rente, van de materiële en immateriële schade die hij door de voortijdige beëindiging van zijn overeenkomst heeft geleden

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  het bestreden besluit nr. 2014/039/E van 16 april 2014, waarbij verzoekers overeenkomst voortijdig wordt beëindigd, zoals bevestigd bij besluit nr. SR 14-005 van EASA van 27 oktober 2014, nietig verklaren;

                  —

                  verzoeker een vergoeding toekennen voor de immateriële schade die hij heeft geleden in de vorm van vernedering, afbreuk aan zijn reputatie en een verslechterende gezondheid als gevolg van het besluit. Verzoeker begroot deze immateriële schade op 100 000 EUR;

                  —

                  een vergoeding toekennen voor de materiële schade die verzoeker heeft geleden door de voortijdige beëindiging van zijn overeenkomst. Deze materiële schade bestaat in het verschil tussen verzoekers volledige salaris en de vergoeding krachtens artikel 47, onder b-ii, RAP voor de periode tussen de voortijdige beëindiging van zijn overeenkomst en de dag waarop deze weer in werking zal treden of de datum waarop de overeenkomst op 1 november 2015 afloopt. Het verschil wordt begroot op 75 000 EUR, doch kan preciezer worden berekend door het accountantskantoor van EASA,

                  —

                  de normale uitvoering van verzoekers overeenkomst herstellen alsmede zijn arbeidsbetrekking met het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart;

                  —

                  wat het bewijs betreft:

                              —

                              een getuige oproepen voor de mondelinge behandeling teneinde een getuigenis af te leggen over verzoekers reputatie binnen de burgerlijke luchtvaart voordat hij ten onrechte werd geschorst;

                              —

                              een getuige oproepen voor de mondelinge behandeling teneinde een getuigenis af te leggen over verzoekers psychische en fysieke gezondheid gedurende en na de onrechtmatige schorsing en de beëindiging van zijn overeenkomst;

                              —

                              EASA gelasten om een lijst over te leggen van zijn gevoelige posten.

                  —

                  wat de kosten betreft, de verwerende partij verwijzen in haar eigen proceskosten alsmede in die van verzoeker, daaronder begrepen de kosten van de advocaat die verzoeker vertegenwoordigt voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, de kosten van de getuigen en andere kosten die in verband met de procedure zijn gemaakt.


title: Zaak T-19/06: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — Mindo/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Prijsvaststelling en marktverdeling — Betaling van geldboete door hoofdelijk aansprakelijke medeschuldenaar — Insolventieprocedure tegen verzoekster ingesteld in loop van geding — Verdwijnen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/15

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2011 — Mindo/Commissie
   (Zaak T-19/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Italiaanse markt voor aankoop en eerste bewerking van ruwe tabak - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Prijsvaststelling en marktverdeling - Betaling van geldboete door hoofdelijk aansprakelijke medeschuldenaar - Insolventieprocedure tegen verzoekster ingesteld in loop van geding - Verdwijnen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 340/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mindo Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: J. Folguera Crespo en P. Vidal Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk É. Gippini Fournier, N. Khan en F. Amato, vervolgens É. Gippini Fournier, N. Khan en L. Malferrari, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, (EG) (zaak COMP/C-38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië) en, subsidiair, tot verlaging van de aan Mindo Srl opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Mindo Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-336/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2017 door HB e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 april 2017 in zaak T-361/14, Europese Commissie/HB e.a.

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/22

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2017 door HB e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 april 2017 in zaak T-361/14, Europese Commissie/HB e.a.
   (Zaak C-336/17 P)
   (2017/C 283/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: HB e.a. (vertegenwoordiger: Dr. P. Brockmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof van Justitie:

               1.

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie in zaak T-361/14, HB e.a./Commissie, van 5 april 2017, waarbij het beroep ongegrond is verklaard en verzoekers zijn verwezen in de kosten, te vernietigen en de zaak naar het Gerecht van de Europese Unie terug te verwijzen voor een nieuwe mondelinge behandeling,
               in voorkomend geval

               2.

               ingeval het Hof van oordeel is dat het voldoende is voorgelicht, de zaak zelf af te doen en vast te stellen dat de psychologische interactie tussen mens en dier binnen de bevoegdheid van de Unie valt;

               3.

               in elk geval, de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel in hogere voorziening: procedurefout bestaande in schending van het recht om te worden gehoord, doordat

               —

               de advocaten van de verzoekers en de rechters geen kennis hebben kunnen nemen van het feit dat verzoekster in eerste aanleg tijdig was verschenen voor de mondelinge behandeling van 27 september 2016 als gevolg van het feit dat een personeelslid van het Gerecht de minderjarige dochter van die verzoekster de toegang heeft geweigerd omdat de oppas van het kind te laat was komen opdagen, waardoor ook verzoekster in eerste aanleg de toegang is ontzegd en, anders dat dit personeelslid zegt, aan de rechters of aan de vertegenwoordigers van die verzoekers niet is meegedeeld dat zij aanwezig was;

               —

               aan de andere verzoekers evenmin is meegedeeld dat zij hun aanwezigheid in de zittingszaal actief moesten aanmelden, aangezien zij weliswaar vóór het begin van de zitting, maar na het in de oproepingsbrief vermelde tijdstip, waren aangekomen,

         waardoor verzoekers niet als getuigen konden worden gehoord ofschoon zij daar schriftelijk om hadden verzocht, wat volgens rekwiranten heeft geleid tot een onjuist juridisch oordeel, namelijk de vaststelling dat het beroep ongegrond was.

      Tweede middel in hogere voorziening: procedurefout bestaande in een vooruitlopende beoordeling van de bewijzen doordat

               —

               alle bewijsaanbiedingen zonder motivering en ten onrechte zijn afgewezen;

               —

               in het bijzonder met betrekking tot interdisciplinaire vraagstukken geen toelichting door deskundigen is toegestaan;

               —

               aan de partijen geen schriftelijke of mondelinge vragen zijn gesteld,

         wat volgens rekwiranten noodzakelijkerwijze tot een onjuist oordeel, namelijk ongegrondheid, heeft geleid.

      Derde middel in hogere voorziening: Ingeval het Hof zou oordelen dat ethiek hoe dan ook een kwestie is die verband houdt met van de mensenrechten en een belangrijk integratievereiste is, zou zaak op basis van de stukken ten gronde kunnen worden afgedaan.


title: Zaak T-3/07: Beroep ingesteld op 2 januari 2007 — Spanje/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/31

         Beroep ingesteld op 2 januari 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-3/07)
   (2007/C 56/62)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. M. Rodríguez Cárcamo)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               volledige nietigverklaring van beschikking C(2006) 5103, waarbij financiële correcties worden aangebracht in vijf projecten die op het grondgebied van Andalusië worden uitgevoerd:

                           —

                           het eerste aangevoerde middel strekt tot de gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking en tot de beperking van het bedrag van de correctie met 1 136 320 EUR,

                           —

                           het tweede aangevoerde middel strekt tot de gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beschikking en tot de beperking van het bedrag van de correctie met 267 746 EUR, of subsidiair en wegens een berekeningsfout, met 90 186 EUR,

                           —

                           het derde aangevoerde middel strekt tot de gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beschikking en tot de beperking van het bedrag van de correctie met 76 369 EUR,

                           —

                           het vierde aangevoerde middel strekt tot de gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beschikking en tot de beperking van het bedrag van de correctie met 3 264 849 EUR.

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking C(2006) 5103 van de Commissie van 20 oktober 2006 tot vermindering van de bijstand uit het Cohesiefonds voor vijf projecten die op het grondgebied van de autonome regio Andalusië worden uitgevoerd en die als volgt worden aangeduid:

               —

               N.2000.ES.16.C.PE.012 (maatregelen voor het afvalbeheer van de autonome regio Andalusië);

               —

               N.2000.ES.16.C.PE.066 (maatregelen voor de sanering en de zuivering van het stroomgebied van de Guadalquivir);

               —

               N.2000.ES.16.C.PE.004 (maatregelen voor de sanering en de zuivering van het stroomgebied Zuid: fase I);

               —

               N.2000.ES.16.C.PE.025 (uitbreiding van de inrichtingen voor de behandeling van vast stedelijk afval in de autonome regio Andalusië — 2001);

               —

               N.2000.ES.16.C.PE.138 (maatregelen voor het afvalbeheer in de autonome regio Andalusië).

         Met de bestreden beschikking, waarin het onderzoek naar project 012 centraal stond, heeft de Commissie een correctie toegepast van 4 745 284 EUR, die berust op bepaalde overwegingen die verband houden met de toereikendheid van de controles inzake de subsidiabiliteit van de kosten en de nakoming van bepaalde regels inzake aanbesteding (rechtstreekse gunning van twee opdrachten, gebruik van ervaring als gunningscriterium en vermeende onregelmatigheden bij de openbaarmaking van bepaalde opdrachten).
   Tot staving van zijn conclusies stelt de verzoekende staat:

               —

               schending van het vertrouwens-, het rechtszekerheids- en het evenredigheidsbeginsel in verband met de subsidiabiliteit van bepaalde kosten, voor zover de bestreden maatregel was genomen vóór afloop van de verlenging van de termijn waarom was verzocht om de kosten die niet voor subsidie in aanmerking komen opnieuw te berekenen en te vervangen door andere kosten die wel in aanmerking komen voor subsidie;

               —

               onjuiste uitlegging van artikel 11, lid 3, sub b en e, van richtlijn 92/50/EEG (1) in verband met de vermeende onregelmatigheden die zijn vastgesteld bij de rechtstreekse gunning van twee opdrachten voor dienstverlening. In het kader van dit middel wordt eveneens subsidiair een berekeningsfout aangevoerd;

               —

               schending van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten waar het „ervaringscriterium” in de gunningscriteria is opgenomen. Hoewel dit criterium niet uitdrukkelijk wordt genoemd in de toepasselijke regelgeving, aanvaardt de communautaire rechtspraak deze mogelijkheid, en het gebruik van dit criterium kan nimmer een ernstige en kennelijke inbreuk op de communautaire rechtsorde uitmaken, maar is hooguit een verschoonbare rechtsdwaling die veroorzaakt is door het gebrek aan duidelijkheid van de betrokken bepaling;

               —

               geen ernstige en kennelijke inbreuk en bijgevolg geen voldoende gekwalificeerde schending van het gemeenschapsrecht met betrekking tot de onregelmatigheden die voortvloeien uit de niet-openbaarmaking van bepaalde opdrachten.

      (1)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak T-203/15: Beschikking van het Gerecht van 20 november 2015 — Zitro IP/BHIM (WORLD OF BINGO) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WORLD OF BINGO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/60

         Beschikking van het Gerecht van 20 november 2015 — Zitro IP/BHIM (WORLD OF BINGO)
   (Zaak T-203/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WORLD OF BINGO - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2016/C 038/80)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 februari 2015 (zaak R 1900/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken WORLD OF BINGO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Zitro IP Sàrl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-530/08: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 12 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Hongarije

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/43

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 12 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Hongarije
   (Zaak C-530/08) (1)

   2010/C 63/70

      Procestaal: Hongaars

   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Doorhaling van zaak C-246/03

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/21

         Doorhaling van zaak C-246/03 (1)

   (2005/C 106/45)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-246/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.