title: Zaak T-365/00: Beroep, op 29 november 2000 ingesteld door Alsace International Car Service (A.I.C.S.) tegen Europees Parlement

text:
27.1.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 28/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de derde kamer van beroep van het             —    de beslissing van de derde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) van 12 september                    (merken, tekeningen en modellen) van 12 september
      2000 in zaak R 477/1999-3 te vernietigen;                            2000 in zaak R 569/1999-3 te vernietigen;
—     het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt            —    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) in de kosten te ver-                (merken, tekeningen en modellen) in de kosten te ver-
      wijzen.                                                              wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken merk:              woordmerk „CARCARD” — aan-               Betrokken merk:              woordmerk „TRUCKCARD” —
                             vraagnr. 115 014                                                      aanvraagnr. 113 274
Waar of dienst:              waren en diensten van de klassen         Waar of dienst:              waren en diensten van de klassen
                             9, 36, 37, 38, 39, 42 (o.a. gege-                                     9, 36, 37, 38, 39, 42 (o.a. gege-
                             vensdragers voor voertuigdata,                                        vensdragers voor voertuigdata,
                             leasing van voertuigen en de fi-                                      leasing van voertuigen en de fi-
                             nanciële afwikkeling daarvan, be-                                     nanciële afwikkeling daarvan, be-
                             middeling inzake diensten op het                                      middeling inzake diensten op het
                             gebied van verkeers- en vervoer-                                      gebied van verkeers- en vervoers-
                             slogistiek, pechservice, reparatie-                                   logistiek, pechservice, reparatie-
                             en sleepdiensten)                                                     en sleepdiensten)
Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door          Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker                           bestreden beslissing:        de onderzoeker
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,        Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
                                 sub b, van verordening (EG)                                           sub b, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                             nr. 40/94
                             — schending van artikel 7, lid 1,                                     — schending van artikel 7, lid 1,
                                 sub c, van verordening (EG)                                           sub c, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                             nr. 40/94
Beroep, op 24 november 2000 ingesteld door Daimler
Chrysler AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                  Beroep, op 29 november 2000 ingesteld door Alsace
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                   International Car Service (A.I.C.S.) tegen Europees Parle-
                                                                                ment
                       (Zaak T-358/00)
                                                                                (Zaak T-365/00)
                        (2001/C 28/53)
                                                                                (2001/C 28/54)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 november 2000 beroep ingesteld tegen                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,             schappen is op 29 november 2000 beroep tegen Europees
tekeningen en modellen) door Daimler Chrysler AG, te                  Parlement ingesteld door de vennootschap Alsace International
Stuttgart (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Völker van            Car Service (A.I.C.S.), gevestigd te Straatsburg (Frankrijk),
Gleiss Lutz Hootz Hirsch, advocaten te Stuttgart (Duitsland).         vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs.
 ---pagebreak--- C 28/30                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      27.1.2001
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   6 juli 2000 in zaak T-139/99, Alsace International Car
                                                                      Service/Commissie (1). De middelen en voornaamste argumen-
—    nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement       ten zijn immers nagenoeg dezelfde als die welke in die zaak
     van 4 oktober 2000 houdende weigering om de overeen-             zijn aangevoerd.
     komst TAXI 13 op te zeggen;
                                                                      Inzonderheid wordt aangevoerd:
—    onder voorbehoud van hogere voorziening tegen het
     arrest van 6 juli 2000, het Parlement krachtens artikel 288      —     dat de Franse wettelijke regeling taxi’s verbiedt werkzaam-
     EG te veroordelen tot betaling van een vergoeding van                  heden te verrichten die niet in overeenstemming zijn met
     10 000 EUR per maand vanaf 4 oktober 2000 tot op de                    de specifieke regeling op grond waarvan zij de voordelen
     datum van opzegging van de overeenkomst TAXI 13;                       van het Statuut kunnen genieten, zoals blijkt uit een
                                                                            definitief geworden vonnis van het Tribunal correctionnel
—    het Parlement in de kosten te verwijzen.                               de Strasbourg van 7 april 2000;
                                                                      —     dat het Europees Parlement zich bewust was van de
Middelen en voornaamste argumenten                                          onrechtmatigheid van de gunning van de betrokken
                                                                            opdracht aan de vereniging Taxi 13.
De in deze zaak aan de orde zijnde problematiek houdt
verband met die welke het voorwerp was van het arrest van             (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak F-74/06: Beroep ingesteld op 19 juni 2006 — Longinidis/Cedefop

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/15

         Beroep ingesteld op 19 juni 2006 — Longinidis/Cedefop
   (Zaak F-74/06)
   (2006/C 237/26)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Pavlos Longinidis (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directie van het Cedefop van 30 november 2005 houdende beëindiging van verzoekers contract voor onbepaalde tijd;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directie van het Cedefop van 10 maart 2006 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van voormeld besluit;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directie van het Cedefop van 9 december 2005, waarbij verzoeker uit zijn functie als hoofd van de dienst juridische aangelegenheden en beheer van contracten („Head of Legal and Contract Management Service”) is teruggezet in de rang van adviseur van het Cedefop;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 24 mei 2006 waarbij de commissie van beroep van het Cedefop verzoekers klacht tot nietigverklaring van de drie voornoemde besluiten heeft afgewezen, daar dit besluit de redenen van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) voor de opzegging van verzoekers contract bevat;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 11 november 2005 waarbij de directie van het Cedefop de samenstelling van de commissie van beroep heeft gewijzigd;

               —

               nietig te verklaren het besluit van 14 november 2005 waarbij de commissie van beroep van het Cedefop haar reglement voor de procesvoering heeft gewijzigd;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de commissie van beroep van het Cedefop van 10 maart 2006, waarbij verzoekers klacht met het oog op nietigverklaring van voornoemde besluiten van 11 november 2005 en 14 november 2005 is afgewezen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directie van het Cedefop van 28 april 2006 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om de adjunct-directeur van het Cedefop te verwijderen uit de leiding van het administratieve onderzoek betreffende laatstgenoemde en verzoeker;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de commissie van beroep van het Cedefop van 9 maart 2006 inzake de klacht van een personeelslid van het Cedefop, voor zover dat besluit verzoekers reputatie en professionele integriteit aantast;

               —

               het Cedefop te veroordelen tot vergoeding van verzoekers financiële schade — gelijk aan de basissalarissen, salarisaanvullingen en pensioenrechten — die hij door voornoemd besluit van 30 november 2005 heeft geleden;

               —

               het Cedefop te veroordelen tot betaling van 50 000EUR aan verzoeker als vergoeding van de morele schade die hij door voornoemde besluiten van 30 november 2005 en 9 maart 2006 heeft geleden;

               —

               het Cedefop te veroordelen tot betaling van een symbolische euro aan verzoeker als vergoeding van de morele schade die hij door voornoemd besluit van 11 november 2005 heeft geleden;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij het besluit van 30 november 2006 heeft de directrice van het Cedefop het tussen verzoeker en het Cedefop gesloten arbeidscontract voor onbepaalde tijd beëindigd. Volgens verzoeker heeft het TABG met de vaststelling van dit besluit de grenzen van zijn discretionaire bevoegdheid overschreden en berust het besluit op misbruik van bevoegdheid, schending van de rechten van verdediging en van het recht te worden gehoord, alsmede op tegenstrijdige motivering.
   Volgens verzoeker blijkt uit de verklaring die het TABG in het kader van het onderzoek van de administratieve klacht heeft gegeven, dat de reden voor het ontslag gezocht moet worden in verzoekers voorstel in augustus 2005 om een arbeidscontract voor bepaalde tijd van een werkneemster, waarvan verzoeker de hiërarchieke meerdere was, niet te verlengen. Het TABG heeft die werkneemster na de vervanging van het leidinggevend personeel van het Cedefop herplaatst en verzoeker ontslagen. Het TABG heeft die besluiten genomen op basis van een kennelijk onjuiste beoordeling van de omstandigheden, en het besluit om verzoeker te ontslaan is duidelijk in strijd met het dienstbelang.
   Vervolgens voert verzoeker aan dat de andere bestreden besluiten schending van de interne wettelijke procedures van het Cedefop inhouden, zoals de bepalingen inzake de commissie van beroep, de bepalingen betreffende de administratieve onderzoeken en de tuchtprocedures.
   Verzoeker eist ook schadevergoeding wegens de onrechtmatige opzegging van zijn contract. Ten slotte eist hij schadevergoeding van het Cedefop op basis van de bepalingen inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid van de gemeenschapsinstellingen, omdat hij persoonlijk zou zijn geschaad en zijn professionele reputatie zou zijn aangetast door het ontslagbesluit en door de inhoud van het besluit van de commissie van beroep inzake de klacht van voornoemde werkneemster.


title: Zaak T-379/07: Beroep ingesteld op 3 oktober 2007 — Republiek Polen/Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/38

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2007 — Republiek Polen/Commissie
   (Zaak T-379/07)
   (2007/C 283/69)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: T. Nowakowski, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 804/2007 van de Commissie van 9 juli 2007 tot vaststelling van een verbod op de visserij op kabeljauw in de Oostzee (deelsectoren 25-32, EG-wateren) door vaartuigen die de vlag van Polen voeren (1),

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van verordening (EG) nr. 804/2007 van de Commissie van 9 juli 2007 tot vaststelling van een verbod op de visserij op kabeljauw in de Oostzee (deelsectoren 25-32, EG-wateren) door vaartuigen die de vlag van Polen voeren. De bestreden verordening bepaalt dat het quotum dat met ingang van 11 juli 2007 voor 2007 aan verzoekster is toegewezen voor de visserij op kabeljauw in de Oostzee, volledig is opgebruikt, en verbiedt in de periode van 11 juli 2007 tot en met 31 december 2007 de verdere visserij op kabeljauw in dat gebied door vaartuigen die de vlag van Polen voeren, en tevens om kabeljauw die door deze vaartuigen is gevangen, aan boord te hebben, over te laden of aan te voeren.
   Ter ondersteuning van haar beroep verwijt verzoekster de Commissie dat zij duidelijke fouten heeft gemaakt bij de beoordeling van de vangstmogelijkheden voor kabeljauw door Poolse vissersvaartuigen, en stelt zij schending van verordening (EG) nr. 1941/2006 van de Raad van 11 december 2006 tot vaststelling, voor 2007, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de Oostzee van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften (2). In het kader van dit middel voert verzoekster aan dat de Commissie haar vaststelling met betrekking tot de vangstmogelijkheden voor kabeljauw door Poolse vissersvaartuigen heeft gebaseerd op volgens verzoekster willekeurige en niet-representatieve gegevens, die afkomstig zijn van door de inspecteurs van de Commissie uitgevoerde controles zonder rekening te houden met de gegevens van het Poolse informatiesysteem inzake de zeevisserij.
   Verder stelt verzoekster dat de bestreden verordening het evenredigheidsbeginsel schendt, aangezien het bij de verordening ingevoerde vangstverbod wezenlijke ongunstige socio-economische gevolgen teweegbrengt die de hypothetische voordelen voor de bescherming van de visbestanden aanzienlijk te boven gaan. Verzoekster verwijt de Commissie dat zij die gevolgen niet vóór de vaststelling van de bestreden verordening heeft beoordeeld en niet de mogelijkheid in aanmerking heeft genomen om de beoogde doelstellingen te bereiken met behulp van middelen die minder schadelijk voor de maatschappij en de economie van de zeegebieden zijn.
   In de motivering van haar beroep verwijt verzoekster ook dat de bestreden verordening ontoereikend is gemotiveerd, waardoor het volgens haar onmogelijk is om de doeltreffendheid en de rechtmatigheid van het bij de verordening ingevoerde verbod na te gaan.
   Verzoekster stelt verder schending van het solidariteitsbeginsel en van het beginsel van loyale samenwerking, waarbij zij de Commissie verwijt dat zij geen dialoog is aangegaan en verzoekster niet in staat heeft gesteld dit heikele punt vóór de vaststelling van de bestreden verordening nader toe te lichten.
   Verzoekster voert ten slotte aan dat de bestreden verordening het recht op vrije uitoefening van een economische activiteit schendt, aangezien het ingevoerde vangstverbod betrekking heeft op personen die in de praktijk de aard van de uitgeoefende activiteit niet kunnen wijzigen en waarvoor de visvangst de enige bron van levensonderhoud is, te meer waar dit een algeheel verbod is en geen uitzonderingen toestaat.

      (1)  PB L 180, blz. 3.

      (2)  PB L 367, blz. 1.


title: Zaak C-595/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld (Handelspolitiek — Verordening (EG) nr. 1470/2001 — Verordening (EG) nr. 1205/2007 — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Definitieve antidumpingrechten op invoer van compacte fluorescentielampen — Toepasselijkheid van definitieve antidumpingrechten op producten ingedeeld onder tariefpostonderverdeling als bedoeld in antidumpingverordening — Betrokken product — Werkingssfeer)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld
   (Zaak C-595/11) (1)

   (Handelspolitiek - Verordening (EG) nr. 1470/2001 - Verordening (EG) nr. 1205/2007 - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Definitieve antidumpingrechten op invoer van compacte fluorescentielampen - Toepasselijkheid van definitieve antidumpingrechten op producten ingedeeld onder tariefpostonderverdeling als bedoeld in antidumpingverordening - Betrokken product - Werkingssfeer)
   2013/C 164/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Steinel Vertrieb GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van de verordeningen (EG) nr. 1470/2001 van de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de ingestelde voorlopige rechten (PB L 195, blz. 8), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1322/2006 van de Raad van 1 september 2006 (PB L 244, blz. 1), en (EG) nr. 1205/2007 van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filippijnen wordt verzonden (PB L 272, blz. 1) — Toepasselijkheid van die verordeningen op compacte fluorescentielampen met schemerschakelaar

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 1470/2001 van de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de ingestelde voorlopige rechten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1322/2006 van de Raad van 1 september 2006, en verordening (EG) nr. 1205/2007 van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filipijnen wordt verzonden, hebben betrekking op alle producten die dezelfde wezenlijke kenmerken hebben als die neergelegd in die verordeningen en die tevens vallen onder postonderverdeling ex 8539 31 90 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 254/2000 van de Raad van 31 januari 2000. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of dit voor de producten die in het hoofdgeding aan de orde zijn het geval is ondanks de toevoeging van een schemerschakelaar, dan wel of de producten in het hoofdgeding andere producten zijn omdat zij bijkomende kenmerken vertonen waarnaar in die verordeningen niet wordt verwezen.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak T-429/07: Beroep ingesteld op 27 november 2007 — BP Aromatics/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/24

         Beroep ingesteld op 27 november 2007 — BP Aromatics/Commissie
   (Zaak T-429/07)
   (2008/C 37/37)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: BP Aromatics Ltd (Sunbury on Thames, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Renshaw en G. Bushell, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               verweerster en al degenen die als interveniënten worden toegelaten, te verwijzen in de kosten, en

               —

               alle andere maatregelen vast te stellen die het Hof passend acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 3202 def. van de Commissie van 10 juli 2007, waarbij de door de Portugese autoriteiten aangemelde staatssteun ten gunste van Artensa (Artenius) voor de bouw van een nieuwe fabriek voor de vervaardiging van chemische producten verenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt in de zin van artikel 87, lid 3, sub a, EG.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie de artikelen 87 EG en 88 EG, de uitvoeringsbepalingen daarvan, bepaalde substantiële vormvoorwaarden en een aantal beginselen van gemeenschapsrecht heeft geschonden doordat zij:

               —

               de multisectorale kaderregeling van 2002 betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (1), die een analyse op basis van de EER-markt en niet op basis van de wereldmarkt vereist, verkeerd heeft uitgelegd en toegepast;

               —

               een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te concluderen dat de relevante markt voor gezuiverd tereftalaatzuur de hele wereld omvat, terwijl zij volgens verzoekster beperkt is tot de EER;

               —

               een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te concluderen dat het relevante aandeel van de verkopen van Artensa minder dan 25 % zal bedragen, terwijl het in werkelijkheid op EER-niveau meer dan 25 % zal bedragen.

         Indien de Commissie de EER-markt voor gezuiverd tereftalaatzuur grondig en naar behoren had onderzocht, had zij moeilijk kunnen vaststellen dat de steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG had moeten inleiden.
   Het feit dat de Commissie tijdens haar voorafgaande onderzoek problemen had bij de beoordeling van de steun en dus de formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG had moeten inleiden, wordt bevestigd door de lange tijd die is verstreken tussen de aanmelding van deze steun door de Portugese autoriteiten en de vaststelling van de bestreden beschikking.
   Verder is verzoekster van mening dat haar procedurele rechten zijn geschonden doordat de Commissie geen formele onderzoeksprocedure in de zin van artikel 88, lid 2, EG heeft ingeleid.
   Ten slotte heeft de Commissie volgens haar niet voldaan aan de krachtens artikel 253 EG op haar rustende motiveringsplicht.

      (1)  Mededeling van de Commissie — Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (Kennisgeving geschied onder nummer C(2002) 315) (PB 2002 C 70, blz. 8).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juli 1997 in zaak T-92/96: R. Monaco tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Aanstelling - Indeling in rang - Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek en kennisgeving van vacature - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Artikel 31, lid 2, van het Statuut - Beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie)

text:
16 . 8 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 252/27
2. Verwijst verzoekers hoofdelijk in de kosten.                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 9 juli 1997
3 . Verstaat, dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit            in zaak T-4/96, S tegen Hof van Justitie van de Europese
     tannië en Noord-Ierland zijn eigen kosten zal dragen.                                 Gemeenschappen (')
                                                                     (Ambtenaren — Beroepsziekte — Medische commissie —
(M PB nr. C 290 van 6 . 11 . 1992 .
                                                                     Berekeningsgrondslag voor uitkering voorzien in artikel 73,
                                                                                lid 2, van het Statuut)
                                                                                ( 97/C 252/59 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 9 juli 1997                             In zaak T-4/96, S, tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen (gemachtigde : T. Millett), betreffende, in
in zaak T-156/95 : D. Echauz Brigaldi e.a. tegen Commis             de eerste plaats, een verzoek om nietigverklaring van het
            sie van de Europese Gemeenschappen ( ] )                 besluit van het Hof van 11 april 1995 , voorzover daarin
(Ambtenaren — Besluiten van Commissie houdende wei                  voor de berekening van de uitkering voorzien in artikel 73
gering van buitengewoon verlof voor verkiezingen en reis            van het Statuut wordt uitgegaan van een invaliditeitsper
                   dagen — Ontvankelijkheid)                         centage van 6 % en, in de tweede plaats, een verzoek om
                                                                     erkenning van verzoeksters recht op genoemde uitkering
                          ( 97/C 252/58 )                            berekend op basis van een invaliditeitspercentage van
                                                                     30% en, in de derde plaats, een verzoek om compensa
                       (Procestaai: Spaans)                          toire interessen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samen
                                                                     gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
                                                                     Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 9 juli
In zaak T-156/95, D. Echauz Brigaldi, J.-L. Buendfa Siërra,          1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
C. Montoliu Garcfa, M. J. Rufz Monroy, C. Ochoa de                   volgt:
Michelena, V. Pagadigorria Wicke, M. Abellan López, I.
Gil Tardón, A. Garda Velazquez, M. C. Labrador Rubio,
                                                                     1 . Verwerpt het beroep.
C. Casado Salinas, D. Gonzalez Marm, E. M. Rasines
Martin, J. Vizcarra Soriano en L. Fabra Utray, ambtenaren
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver                2 . Verwijst elk der partijen in haar eigen kosten.
tegenwoordigd door R. Garcia-Gallardo Gil-Fournier,
advocaat te Burgos, domicilie gekozen hebbende te Brussel            (') PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
ten kantore van J. en B. Cremades & Co, Louisalaan 391 ,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: A. M. Alves Vieira en B. Vila Costa ),
betreffende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van
de besluiten van de Commissie van 2 mei 1995 houdende
weigering om verzoekers buitengewoon verlof voor verkie
zingen en reisdagen toe kennen om hen in staat te stellen            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
hun stemrecht uit te oefenen in Spanje waar zij hun offici
                                                                                van 9 juli 1997
ele woonplaats hadden behouden en waar zij waren gaan
stemmen voor de verkiezing van het Europees Parlement                 in zaak T-92/96: R. Monaco tegen Europees Parlement (')
in juni 1994, en anderzijds, veroordeling van de Commis
sie om elke ambtenaar de reisdagen toe te kennen die hij             (Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Schen
heeft gebruikt om in Spanje te gaan stemmen of hem het               ding van aankondiging van vergelijkend onderzoek en ken
daarmee overeenkomende bedrag te betalen, heeft het                  nisgeving van vacature — Beginsel van bescherming van
Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Le              gewettigd vertrouwen — Artikel 31, lid 2, van het Statuut
naerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke rechters; griffier:         — Beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie)
J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 9 juli 1997 een                                         ( 97/C 252/60 )
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . Verwerpt het beroep.
                                                                     In zaak T-92/96, R. Monaco, ambtenaar van het Europees
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra           Parlement, wonende te Capellen ( Luxemburg), vertegen
     gen .                                                           woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel,
                                                                     advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lux
O PB nr. C 77 van 16 . 3 . 1996 .
                                                                     emburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30,
                                                                     tegen Europees Parlement ( gemachtigden : M. Peter, F. Her
                                                                     bert en D. M. Tomasevic ), betreffende een beroep tot nie
                                                                     tigverklaring van het besluit van het Europees Parlement
 ---pagebreak--- Nr. C 252/28       I NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16 . 8 . 97
van 22 augustus 1995 houdende aanstelling van verzoeker            M. J. Palacio González, administrateur, op 10 juli 1997
in een ambt van hulpbeambte, voorzover die aanstelling in          een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de rang C 5 is gebeurd, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ),
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en
J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op       1 . Verklaart de conclusies tot nietigverklaring niet-ont
9 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                vankelijk .
als volgt:
                                                                   2 . Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan
1 . Verklaart het besluit van bet Parlement van 22 augus              over de conclusies inzake nalaten.
    tus 1995 nietig, voorzover bet verzoekers indeling in
    de rang betreft.
                                                                   3 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, in de helft
                                                                       van de kosten van verzoekster in het kader van de con
2. Verwijst het Parlement in de kosten.                                clusies tot nietigverklaring en in alle kosten van ver
                                                                       zoekster in het kader van de conclusies inzake nalaten.
O PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                                                                   4 . Verwijst verzoekster in de helft van haar kosten in het
                                                                       kader van de conclusies tot nietigverklaring.
                                                                   5 . Verwijst het Koninkrijk Spanje in zijn eigen kosten.
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (M PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                       van 10 juli 1997
in zaak T-2 12/95 : Asociación de fabricantes de cemento
de Espana ( Oficemen) tegen Commissie van de Europese
                     Gemeenschappen H
(Antidumpingprocedure — Voorstel van de Commissie tot
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beëindiging van antidumpingprocedure zonder instelling
van beschermende maatregelen — Verwerping door de                                           van 10 juli 1997
Raad — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens
                                                                   in zaak T-227/95 : AssiDoman Kraft Products AB en ande
                             nalaten)
                                                                   ren tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( x )
                        ( 97/C 252/61 )
                                                                   (Mededinging — Gevolgen van gedeeltelijke nietigverkla
                                                                   ring door Hof van beschikking inzake procedure op grond
                     (Procestaai: Spaans)                          van artikel 85 van Verdrag — Werking van arrest voor
                                                                   adressaten van beschikking die geen beroep tot nietigver
                                                                   klaring hebben ingesteld — Artikel 176 van Verdrag —
In zaak T-212/95, Asociación de fabricantes de cemento              Verzoek om gedeeltelijke terugbetaling van betaalde geld
de Espana ( Oficemen), gevestigd te Madrid, vertegenwoor                                         boeten)
digd door J. Folguera Crespo en E. Navarro Varona, advo                                      ( 97/C 252/62 )
caten te Barcelona, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg ten kantore van L. Frieden, advocaat aldaar, avenue
Guillaume 62, ondersteund door Koninkrijk Spanje ( aan                                   (Procestaai: Engels)
vankelijk vertegenwoordigd door G. Calvo Diaz, en later
door L. Pérez De Ayala Becerril ), tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ( aanvankelijk vertegenwoor               In zaak T-227/95 , AssiDoman Kraft Products AB, geves
digd door N. Kahn en F. E. Gonzalez-Diaz, en later door            tigd te Stockholm, AB Iggesunds Bruk, gevestigd te Örn
N. Kahn en F. Castillo De la Torre ), betreffende in de eer       skölksvik ( Zweden ), Korsnas AB, gevestigd te Gavle ( Zwe
ste plaats een verzoek tot nietigverklaring van het besluit        den ), MoDo Paper AB, gevestigd te Örnskölksvik ( Zwe
van de Commissie om in februari 1994 de in mei 1992 op             den ), Södra Cell AB, gevestigd te Vaxjö ( Zweden ), Stora
verzoek van Oficemen ingeleide antidumpingprocedure de             Kopparbergs Bergslags AB, gevestigd te Falun (Zweden ),
facto te beëindigen en aldus de door deze vereniging gevor        Svenska Cellulosa AB, gevestigd te Sundsvall ( Zweden ),
derde beschermende maatregelen te weigeren, en in de               vertegenwoordigd door J. E. Pheasant, Solicitor of the
tweede plaats een verzoek tot vaststelling van het verzuim         Supreme Court of England and Wales, en C. Raux, advo
van de Commissie, die bedoelde antidumpingprocedure                caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
formeel verder heeft laten lopen en geen maatregelen heeft         ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue
genomen om ze te beëindigen, in voorkomend geval door              Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
de instelling van beschermende maatregelen, heeft het              schappen ( gemachtigde : W. Wils ), betreffende een beroep
Gerecht van eerste aanleg ( Derde Kamer — uitgebreid ),            tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. Briët,     4 oktober 1995 tot afwijzing van de door verzoeksters na
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier:           het arrest van het Hof van 31 maart 1993 (gevoegde zaken


title: Zaak T-327/99: Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door Front National tegen Europees Parlement

text:
C 47/34                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.2.2000
— de Commissie en het Europees Bureau ook op andere                      Middelen en voornaamste argumenten
     punten hebben gedwaald ten aanzien van het recht,
     namelijk door uit te gaan van „uitzonderlijke omstandighe-
                                                                         Verzoekster, een van de politieke fracties in het Europees
     den” ter rechtvaardiging van de afgifte van een vergunning
                                                                         Parlement, stelt dat op 19 juli 1999 de oprichting van de
     voor deferiprone krachtens artikel 13 van verordening
                                                                         „Technische fractie van onafhankelijke afgevaardigden (TOA)
     nr. 2309/93, terwijl er geen sprake was van „uitzonderlijke
                                                                         — Gemengde fractie” aan de voorzitter van het Parlement is
     omstandigheden” in de zin van artikel 13;
                                                                         meegedeeld (artikel 29 van het Reglement van orde). Tijdens
                                                                         de plenaire vergadering op 20 juli hebben alle politieke
— de Commissie en het Europees Bureau het evenredigheids-                fracties zich tegen de oprichting van deze gemengde fractie
     beginsel en het voorzorgsbeginsel niet of niet naar behoren         uitgesproken. Daarop heeft de Commissie constitutionele
     hebben toegepast.                                                   zaken en reglement zich gebogen over de vraag, of deze
                                                                         nieuwe fractie binnen de termen van artikel 29, lid 1, van het
                                                                         Reglement kon vallen. De door haar voorgestelde uitleg komt
                                                                         erop neer, dat deze bepaling niet de oprichting toelaat van een
                                                                         fractie die ieder politiek karakter en iedere politieke affiniteit
                                                                         tussen de leden ervan openlijk ontkent. Op 14 september
                                                                         1999 heeft het Parlement de voorgestelde uitleg bij gewone
                                                                         meerderheid goedgekeurd. Het beroep is tegen dit besluit van
                                                                         het Parlement gericht.
Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door Front
              National tegen Europees Parlement
                                                                         Tegen dit besluit is eveneens beroep ingesteld door leden
                                                                         van het Europees Parlement (zaken T-222/99, T-222/99 R (1)
                          (Zaak T-327/99)                                en T-329/99).
                           (2000/C 47/59)                                Verzoekster stelt het volgende:
                                                                             Het bestreden besluit is formeel onwet-
                          (Procestaal: Frans)                                tig
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    — het bestreden besluit omvat meer dan een eenvoudige
schappen is op 19 november 1999 beroep tegen Europees                             interpretatie en moet als een retroactieve ontbindings-
Parlement ingesteld door Front National, te Saint-Cloud (Frank-                   verklaring van de fractie worden gezien. Tot dusver
rijk), vertegenwoordigd door A. Nivière, advocaat te Lyon, Rue                    heeft het Europees Parlement bij verkiezingen niet
Vendôme 155.                                                                      de minste controle uitgeoefend op het bestaan van
                                                                                politieke tegenstellingen binnen de fracties;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          — de plenaire vergadering van het Parlement heeft niet
                                                                                over de integrale tekst van de constitutionele commis-
— het besluit van Europees Parlement van 14 september                             sie gestemd, in het bijzonder niet over het bijzondere
     1999, waarbij de Technische fractie van onafhankelijke                       deel dat de ontbinding van de TOA-fractie betreft;
     afgevaardigden ontbonden is verklaard, nietig te verklaren;
                                                                             — het beginsel van de eerbiediging van de rechten van de
— de parlementaire leden van deze fractie met ingang van                          verdediging en dat van de contradictoire procedure
     19 juli 1999 — de datum van bekendmaking van de                              zijn miskend, omdat de woordvoerders van de fractie
     oprichting van de fractie — te herstellen in al hun materiële                in de plenaire vergadering geen gelegenheid is gegeven
     en immateriële rechten en bevoegdheden;                                      stelling te nemen.
— de aan de fractie ter beschikking gestelde personen in hun                 Het bestreden                 besluit      is   materieel
     loopbaan te herstellen, zodat zij weer in de positie kunnen             onwettig
     worden gebracht waarin zij zich wat de indexatie betreft
     hadden bevonden, de rang en salaristrap in aanmerking                   — artikel 29 van het Reglement van orde van het Parle-
     genomen, die zij als assistent, technicus en secretaresse van                ment is onjuist toegepast, aangezien deze bepaling
     een parlementaire fractie zouden hebben gehad;                               geen speciale procedure voor de erkenning van fracties
                                                                                bevat. De oprichting van een fractie is dus niet
— te bepalen, dat de verschillende financiële middelen die aan                    afhankelijk van een inhoudelijke toetsing van de poli-
     de politieke fracties overeenkomstig de voor alle andere                     tieke affiniteit;
     politieke fracties geldende regels worden toegekend, betaal-
     baar zijn vanaf de datum van bekendmaking van de                        — het gelijkheidsbeginsel is geschonden, omdat de status
     oprichting van de Technische fractie van onafhankelijke                      van fractieloze Europese afgevaardigde discriminerend
     afgevaardigden, dus vanaf 19 juli 1999;                                      is ten opzichte van die van lid van een erkende
                                                                                fractie. Iets dergelijks is in deze mate onbekend in het
— het Europees Parlement in de kosten te verwijzen.                               parlementaire recht van de lidstaten;
 ---pagebreak--- 19.2.2000           NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 47/35
   — de wijzigingen van het Reglement van orde leveren                        ten opzichte van die van de meerdeheid alsmede
       misbruik van procedure op, aangezien zij steeds in het                 afwijzing van een „dictatuur van de grote fracties”;
       nadeel van dezelfde afgevaardigden werken, in het
       bijzonder van de leden van verzoekster;                            — tenslotte is het Parlement op grond van de algemene
                                                                              rechtsbeginselen en in het bijzonder het gelijkheidsbe-
   — het bestreden besluit vindt geen steun in het recht,                     ginsel verplicht, aan alle andere afgevaardigden
       aangezien de politieke onafhankelijkheid van de leden                  dezelfde rechten te waarborgen. Het bestreden besluit
       van de gemengde fractie het bestaan van een zekere                     is hiermee niet in overeenstemming.
       onderlinge politieke affiniteit niet uitsluit. Die affiniteit
       komt tot uitdrukking in het verdedigen van de rechten         (1) In deze zaak heeft de president van het Gerecht bij beschikking
       van de afgevaardigden, het aanspraak maken op gelijke             van 25 november 1999 de tenuitvoerlegging van het bestreden
       behandeling van de afgevaardigden van de minderheid               besluit van het Europees Parlement geschorst.


title: Zaak T-35/03: Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Aventis Cropscience S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 83/24                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           5.4.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie waarbij            —      de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
      verzoekers sollicitatie is afgewezen en hij niet is toegelaten             BHIM van 18 november 2002 in zaak R 803/2001-2 te
      tot de schriftelijke procedure van algemeen vergelijkend                   vernietigen;
      onderzoek EUR/A/166/01, welk besluit verzoeker of-
      ficieel ter kennis is gebracht bij besluit van het TABG van         —      derhalve verzoeksters oppositie tegen het merk CARPO
      8 april 2002;                                                              toe te wijzen, en
—     subsidiair, verzoeker een voorlopig op 2 500 euro ge-               —      verweerder te verwijzen in de kosten.
      raamde vergoeding toe te kennen voor de morele schade
      die hij heeft geleden;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                          Aanvrager van het ge-           Basf Aktiengesellschaft
                                                                          meenschapsmerk:
Middelen en voornaamste argumenten                                        Betrokken          gemeen-      woordmerk „CARPO” voor waren
                                                                          schapsmerk:                     van klasse 5 (schimmeldodende
                                                                                en onkruidverdelgende middelen,
Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen het feit dat                                               insectenverdelgingsmiddelen,
hij van deelneming aan het examen van vergelijkend onderzoek                                              middelen ter verdelging van onge-
EUR/A/166/01, georganiseerd met het oog op de vorming van                                                 dierte)
een aanwervingsreserve van administrateurs A7/A6 op het
gebied van audit, is uitgesloten op grond dat zijn titels en              Houder van het oppo-            verzoekster
diploma’s niet voldoen aan de voorwaarden van punt III.B.2                sitiemerk of -teken in de
van de aankondiging van vergelijkend onderzoek. De jury                   oppositieprocedure:
heeft namelijk geoordeeld dat verzoekers titels van „Ragionere
e Perito Commerciale” en „Revisore Contabile” niet als gelijk-            Oppositiemerk of -te-           Spaans woordmerk „HARPO Z”
waardig aan de titel van „Dottore Commercialista” kunnen                  ken:                            voor waren van klasse 5 (mid-
worden aangemerkt.                                                                                delen ter verdelging van ongedier-
                                                                                te, schimmeldodende en onkruid-
                                                                                verdelgende middelen)
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker
schending van de aankondiging van vergelijkend onderzoek,                 Beslissing oppositieafde-       afwijzing van de oppositie
niet-nakoming van de motiveringsplicht en kennelijk verkeerde             ling:
beoordeling. Hij stelt dat de jury zijn titels, diploma’s, beroeps-
activiteiten en stages op het gebied van audit, die zijn inziens          Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
een gelijkwaardige beroepskwalificatie opleveren, onjuist heeft           roep:
beoordeeld.                                                               Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,
                                                                                lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (verwarringsgevaar).
Beroep, op 31 januari 2003 ingesteld door Aventis Crops-
cience S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                     Beroep, op 4 februari 2003 ingesteld door Open Mobile
                    de interne markt (BHIM)                               Alliance Ltd. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM)
                           (Zaak T-35/03)
                                                                                (Zaak T-37/03)
                           (2003/C 83/53)
                                                                                (2003/C 83/54)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 januari 2003 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 4 februari 2003 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                   Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
door Aventis Cropscience S.A., te Lyon (Frankrijk), vertegen-             door Open Mobile Alliance Ltd., te Reading (Verenigd Konink-
woordigd door E. Armijo Chávarri, advocaat.                               rijk), vertegenwoordigd door A. Dellmeier, advocaat.


title: Zaak C-42/06: Beroep, op  27 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/8

         Beroep, op 27 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-42/06)
   (2006/C 74/15)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 januari 2006 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Stromsky als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een regeling in te voeren voor de erkenning van natuurlijke of rechtspersonen die zakken vervaardigen en/of verdelen die bestemd zijn voor de ophaling van huisvuil, waarvan de modaliteiten niet stroken met het evenredigheidsbeginsel, de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Er bestaat geen communautaire harmonisatie inzake de erkenning van natuurlijke of rechtspersonen die zakken vervaardigen en/of verdelen die bestemd zijn voor de ophaling van huisvuil.
   Een nationale wettelijke regeling voor de erkenning van natuurlijke of rechtspersonen die zakken vervaardigen en/of verdelen die bestemd zijn voor de ophaling van huisvuil moet dan ook worden beoordeeld aan de hand van de artikelen 28 EG tot en met 30 EG.
   Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie kan een procedure van voorafgaande erkenning zoals die van artikel 10 bis van de verordening van de Raad van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest van 15 juli 1993 betreffende de verwijdering van afval door middel van ophalingen het vrij verkeer van goederen belemmeren.
   Om te kunnen worden gerechtvaardigd in het licht van de fundamentele vrijheid van het vrij verkeer van goederen moet een dergelijke procedure van voorafgaande erkenning een door het gemeenschapsrecht erkend doel van algemeen belang nastreven en het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen, dat wil zeggen dat het passend moet zijn om het nagestreefde doel te bereiken en niet verder mag gaan dan nodig is om dat doel te bereiken.
   De Commissie kan aanvaarden dat een erkenningsprocedure het doel van algemeen belang bestaande in de bescherming van de gezondheid van werknemers en van het milieu nastreeft.
   In casu meent de Commissie evenwel dat de modaliteiten van de erkenningsprocedure van artikel 10 bis van de verordening indruisen tegen het evenredigheidsbeginsel, daar deze procedure niet gemakkelijk toegankelijk is.


title: Zaak T-66/99: Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door Minoan Lines ANE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 136/18              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.5.1999
— Subsidiair wordt betoogd, dat de Commissie willekeurig de              Middelen en voornaamste argumenten
    periode heeft bepaald, waarin wordt gesteld dat verzoekster
    aan een overeenkomst of overeenkomsten voor het geza-                — Kennelijke fouten van de Commissie bij de beoordeling
    menlijk vaststellen van de vrachtprijzen heeft deel-                      van de feitelijke omstandigheden en met betrekking tot de
    genomen.                                                                  toepassing van artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag en
                                                                              Verordening (EEG) nr. 4056/86 van de Raad.
— Gesteld dat verzoekster aan een dergelijke overeenkomst
    heeft deelgenomen, zou die overeenkomst, als zijnde van                   Onvoldoende motivering met betrekking tot de opvatting
    minder belang, niet onder het verbod van artikel 85, lid 1,               van de Commissie, dat verzoekster haar autonomie niet
    van het EG-Verdrag vallen, aangezien verzoekster, zoals de                had verloren, wat de vaststelling van de vrachtprijzen voor
    Commissie heeft geoordeeld, tot de zogenoemde kleine                      het internationale deel van het vaarplan betreft.
    en middelgrote bedrijven behoort. Bovendien was de
    Commissie met zichzelf in tegenspraak, door enerzijds te                  De voormelde gebreken van de bestreden beschikking
    oordelen dat de schending een beperkte weerslag had,                      leiden tot de conclusie, dat de Commissie misbruik heeft
    maar anderzijds te stellen dat de overeenkomst de me-                     gemaakt van haar bevoegdheid om een geldboete op te
    dedinging op een aanzienlijk deel van de betrokken markt                  leggen.
    aanmerkelijk beïnvloedt.
                                                                         — Kennelijke dwaling van de Commissie bij de beoordeling
                                                                              van de inhoud van brieven van de permanente vertegen-
— Meer subsidiair wordt betoogd, dat de hoogte van de aan
                                                                              woordiging van Griekenland en het Griekse ministerie van
    verzoekster opgelegde geldboete onverenigbaar is met het
                                                                              Koopvaardij, en niet-vermelding van de redenen waarom
    evenredigheidsbeginsel.
                                                                              de Commissie verzoeksters analyse van die brieven heeft
                                                                              genegeerd.
                                                                         — Kennelijke fout van de Commissie met betrekking tot de
                                                                              toepassing van het Gemeenschapsrecht en ontbreken van
                                                                              een voldoende motivering: de onderhandelingen tussen de
                                                                              betrokken vennootschappen vallen niet onder artikel 85,
                                                                              lid 1, van het EG-Verdrag.
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Strintzis Lines                   — De door de Commissie aan verzoekster opgelegde geldboe-
Shipping AE tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           te levert misbruik van bevoegdheid op.
                             schappen
                                                                         — Subsidiair, de laagste geldboete is onevenredig hoog.
                          (Zaak T-65/99)
                                                                         — Ten slotte wordt betoogd, dat de onwettigheid van de
                                                                              contrôle die de Commissie in de kantoren van de vennoot-
                         (1999/C 136/39)                                      schap Eta heeft verricht, schending van wezenlijke vorm-
                                                                              voorschriften oplevert.
                         (Procestaal: Grieks)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Strintzis Lines
Shipping AE, gevestigd te Piraeus (Griekenland), vertegenwoor-
digd door K. Adamantopoulos en V. Akritidis, advocaten                   Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door Minoan Lines
te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   ANE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
C. Medernach, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                                (Zaak T-66/99)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (1999/C 136/40)
— de beschikking van de Commissie van 9 december 1998
    inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
    EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse ferryboten) volledig
    nietig te verklaren;                                                                         (Procestaal: Grieks)
— subsidiair, artikel 1 van die beschikking, betreffende de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    duur van de schending van artikel 85 van het EG-Verdrag              schappen is op 4 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
    wat verzoekster betreft, nietig te verklaren en de aan               sie van de Europese Gemeenschappen door Minoan Lines ANE,
    verzoekster opgelegde geldboete nietig te verklaren of               gevestigd te Heraklion (Kreta, Griekenland), vertegenwoordigd
    althans te verminderen;                                              door I. Soufleros, advocaat te Athene, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg ten kantoren van A. May, advocaat
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                 aldaar, Grand-rue 31.
 ---pagebreak--- 15.5.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 136/19
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                — Wat de in de bestreden beschikking vermelde individuele
                                                                       „inbreuken” betreft, betoogt verzoekster, dat de „overeen-
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                 komsten” pasten in de praktijk van iedere vennootschap
   9 december 1998 inzake een procedure op grond van                   om aan de tonen, dat de wettelijke en bestuursrechtelijke
   artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse                  regeling in acht was genomen, en zo de inmenging van het
   ferryboten), voorzover zij verzoekster betreft;                     Griekse ministerie van Koopvaardij te voorkomen.
— subsidiair, de bij voornoemde beschikking aan verzoekster
   opgelegde geldboete nietig te verklaren of ten minste tot       — In de bestreden beschikking heeft de Commissie zich
   een passend bedrag te verlagen;                                     beperkt tot een selectieve verwijzing naar bepaalde punten
                                                                       van het antwoord van de Griekse permanente vertegen-
— verweerster in de kosten te verwijzen.                               woordiging van 17 maart 1995, en heeft zij daaraan met
                                                                       name een heel andere betekenis gegeven.
Middelen en voornaamste argumenten
— Procedurele fouten bij het verrichten van het onderzoek.         — Wat de opgelegde geldboete betreft, betoogt verzoekster,
                                                                       dat de bestreden beschikking de „inbreuk” ten onrechte als
— Ongeoorloofde toerekening van de handelingen en initia-              ernstig heeft bestempeld, en de transporteurs ten onrechte
   tieven van de vennootschap ETA aan verzoekster.                     in grote, middelgrote en kleine bedrijven heeft ingedeeld.
                                                                       Het feit dat de „inbreuk” tot tientallen jaren vóór de
— Weliswaar worden in de door de Commissie aangevoerde                 inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 4056/86 van
   stukken vaak de termen „overeenkomst”, „er is overeen-              de Raad teruggaat, mocht door de Commissie niet als een
   gekomen”, „wij komen overeen” enz. gebruikt, maar het               bijzonder verzwarend element worden beschouwd, omdat
   gaat niet precies om overeenkomsten in de zin van                   zij aan „traagheid” en een al lang bestaand gebruik was te
   artikel 85 van het EG-Verdrag, aangezien de betrokken               wijten. Verzoekster betwist, dat zij de promotor van het
   „overeenkomsten” geen bindend karakter hadden en niet               kartel was, betoogt, dat bij de aanrekening van verzwarende
   met dwangmechanismen gepaard gingen.                                omstandigheden het gelijkheidsbeginsel is geschonden, en
                                                                       houdt staande, dat de Commissie had moeten erkennen
— Die „overeenkomsten” betroffen enkel de naar buiten                  dat, wat verzoekster betreft, alle in het richtsnoer van
   bekendgemaakte vrachtprijzen voor de buitenlandse lijnen,           14 januari 1998 vermelde verzachtende omstandigheden
   en werden in de praktijk niet toegepast.                            aanwezig zijn.


title: Zaak T-321/17: Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Niemelä e.a./ECB

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/52

         Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Niemelä e.a./ECB
   (Zaak T-321/17)
   (2017/C 283/82)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Heikki Niemelä (Ohain, België), Mika Lehto (Espoo, Finland), Nemea plc (St. Julians, Malta), Nevestor SA (Ohain) en Nemea Bank plc (St. Julians) (vertegenwoordiger: A. Meriläinen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               besluit ECB/SSM/2017-213800JENPXTUY75VS0/1 WHD-2017-0003 van de Europese Centrale Bank van 23 maart 2017, waarbij de vergunning van Nemea Bank plc (hierna: „onder toezicht staande entiteit”) als kredietinstelling wordt ingetrokken, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het besluit van de ECB aldus herzien dat de toepassing ervan wordt opgeschort, gelet op de onherstelbare schade die de onmiddellijke en permanente toepassing van het besluit waarschijnlijk zal hebben op de stakeholders van de onder toezicht staande entiteit, voornamelijk op haar depositohouders, werknemers en aandeelhouders, terwijl de directe/indirecte aandeelhouders van de onder toezicht staande entiteit wordt toegestaan dan wel opgelegd om binnen een te bepalen redelijke termijn afstand te doen van hun belang in de bank;

               —

               verweerster gelasten verzoekers 10 miljoen EUR te betalen (plus wettelijke rente, te rekenen vanaf 23 maart 2017) ter vergoeding van de schade die zij als gevolg van het besluit hebben geleden;

               —

               verweerster verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers vijf middelen aan.

               1.

               De feiten van de zaak zijn in de motivering niet correct weergegeven en/of die motivering volstaat niet.

                           —

                           De ECB was als gevolg van lopende beroepsprocedures naar nationaal recht niet bij machte om een volledig gemotiveerd besluit te geven.

               2.

               De ECB heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

                           —

                           De ECB heeft een fout gemaakt voor zover zij ervan uitgegaan was dat de richtsnoeren van de Malta Financial Services Authority (Autoriteit voor financiële diensten van Malta) definitief en beslissend waren, terwijl de Financial Services Tribunal (rechtbank voor aangelegenheden inzake financiële diensten) nog moet oordelen of zij worden goedgekeurd, ingetrokken of gewijzigd. De ECB heeft hoe dan ook kennelijk ten onrechte aangenomen dat de intrekking van de vergunning van de onder toezicht staande entiteit te verkiezen was boven de gedwongen verkoop van de bank en dat het scenario van een verkoop van de bank zich waarschijnlijk toch niet zou voordoen.

               3.

               Het bestreden besluit berust op een onjuiste rechtsopvatting.

                           —

                           De ECB was niet bevoegd om het bestreden besluit vast te stellen aangezien de bevoegdheid tot intrekking van de vergunning als kredietinstelling die aan de onder toezicht staande bank was uitgereikt, berust bij de Malta Financial Services Authority en niet bij de ECB. Het besluit van de ECB geeft dus blijk van een bevoegdheidsoverschrijding (ultra vires) en is in strijd met verzoekers’ recht van beroep krachtens het nationale recht, alsook met hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte en een eerlijk proces krachtens het Unierecht.

               4.

               De ECB heeft misbruik gemaakt van haar bevoegdheid.

                           —

                           Gesteld al dat de ECB over de kwestieuze bevoegdheid beschikte, dan heeft zij haar bevoegdheden aldus misbruikt dat de onder toezicht staande entiteit en de andere verzoekers zijn beroofd van het recht van beroep dat hun krachtens het nationale recht toekomt.

               5.

               Het besluit van de ECB is niet conform het Unierecht, daar het in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Op basis van het evenredigheidsbeginsel had in casu moeten worden afgezien van de intrekking van de vergunning van de onder toezicht staande entiteit. In de omstandigheden die zich voordeden, zou een verkoop van de bank minder schadelijk zijn geweest voor de onder toezicht staande entiteit en niet nadelig voor de depositohouders, de werknemers en de aandeelhouders van deze entiteit.


title: Zaak C-245/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Thomas Cook Belgium NV/Thurner Hotel GmbH [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EG) nr. 1896/2006 — Europese betalingsbevelprocedure — Te laat verweer — Artikel 20, lid 2 — Verzoek tot heroverweging van het Europees betalingsbevel — Exceptie van onbevoegdheid van het gerecht van oorsprong — Ten onrechte uitvaardigen van een Europees betalingsbevel, gelet op de voorschriften van de verordening — Ontbreken van de „kennelijke” aard — Ontbreken van „uitzonderlijke” omstandigheden]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Thomas Cook Belgium NV/Thurner Hotel GmbH
   (Zaak C-245/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EG) nr. 1896/2006 - Europese betalingsbevelprocedure - Te laat verweer - Artikel 20, lid 2 - Verzoek tot heroverweging van het Europees betalingsbevel - Exceptie van onbevoegdheid van het gerecht van oorsprong - Ten onrechte uitvaardigen van een Europees betalingsbevel, gelet op de voorschriften van de verordening - Ontbreken van de „kennelijke” aard - Ontbreken van „uitzonderlijke” omstandigheden])
   (2015/C 414/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Cook Belgium NV

      Verwerende partij: Thurner Hotel GmbH

      Dictum

   Artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en van de Raad van 12 december 2006, tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 936/2012 van de Commissie van 4 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat het in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding, eraan in de weg staat dat een verweerder, aan wie overeenkomstig die verordening een Europees betalingsbevel is betekend, om heroverweging van dat bevel verzoekt met het argument dat het gerecht van oorsprong zich onterecht bevoegd heeft verklaard op grond van gestelde onjuiste informatie die door de verzoeker is verstrekt in zijn aanvraagformulier voor dat betalingsbevel.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-452/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 september 2014 — Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute/Doc Generici srl

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 29 september 2014 — Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute/Doc Generici srl
   (Zaak C-452/14)
   (2014/C 448/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA), Ministero della Salute

      Verwerende partij: Doc Generici srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 2, sub a, van de thans geldende versie van verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad van 10 februari 1995 (1) aldus worden uitgelegd dat voor wijzigingen van vergunningen voor het in de handel brengen van type I — in het bijzonder, wat het hoofdgeding betreft, van type I A — in geval van identieke wijzigingen die betrekking hebben op meerdere vergunningen voor het in de handel brengen die toebehoren aan dezelfde vergunninghouder, een enkele vergoeding moet worden betaald, in de daarin bepaalde omvang, dan wel aldus dat voor iedere vergunning waarop de wijziging betrekking heeft een vergoeding moet worden betaald?

               2)

               Mag dan wel — zoals de verwijzende rechter van oordeel is — moet in omstandigheden als die van de onderhavige zaak de vraag aan het Hof van Justitie worden voorgelegd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad van 10 februari 1995 inzake de vergoedingen die aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling dienen te worden betaald (PB L 35, blz. 1).


title: Verzoek van het Arbeidshof te Luik van 28 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst voor werknemerspensioenen (RWP) en F. Conti (Zaak C-143/97)

text:
Nr. C 181 /6           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 6 . 97
     standhouding van de natuurlijke habitats en de wilde                 Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main
     flora en fauna ('), de krachtens die richtlijn op haar               van 25 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                           geding tussen Deutsche Post AG en GZS Gesellschaft für
                                                                                Zahlungssysteme mbH
                                                                                ( Zaak C-147/97)
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
     de procedure .                                                                                ( 97/C 181 / 12 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij be
                                                                          schikking van 25 maart 1997, ingekomen ter griffie van
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                 het Hof van Justitie op 17 april 1997, in het geding tussen
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken               Deutsche Post AG en GZS Gesellschaft für Zahlungssy
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn                steme mbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
termijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op 5 juni                navolgende vragen:
1992 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek de nodige
bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de
Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.                 1 . Moet artikel 90 van het EG-Verdrag aldus worden uit
                                                                               gelegd, dat een wet tot goedkeuring van de verdragen
(') PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992 , blz . 71 .                                 van de Wereldpostvereniging van 14 december 1989
                                                                               een overheidsmaatregel vormt, waarmee in strijd met
                                                                               artikel 90, lid 1 , van het EG-Verdrag een met artikel 86
                                                                               van het EG-Verdrag strijdige maatregel is getroffen die
                                                                               niet onder de uitzondering van artikel 90, lid 2, van
                                                                               het EG-Verdrag valt, voorzover bij die wet de post
                                                                               dienst van lidstaat A het recht wordt verleend, binnen
                                                                               landse tarieven te vragen voor de bestelling van in
Verzoek van het Arbeidshof te Luik van 28 maart 1997
                                                                               lidstaat B afgegeven post, of de bestelling te weigeren
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijks                     ingeval de binnenlandse tarieven niet worden betaald,
    dienst voor werknemerspensioenen ( RWP) en F. Conti                        wanneer de inhoud van de brieven wordt vastgesteld
                         ( Zaak C-143/97)                                      door een onderneming in lidstaat A en via elektroni
                                                                               sche datatransmissie wordt doorgegeven aan een in
                            ( 97/C 181 / 11 )                                  lidstaat B gevestigde onderneming, alwaar zij worden
                                                                               geprint, verzendklaar worden gemaakt en bij de plaat
                                                                               selijke postdienst worden afgegeven ?
Het Arbeidshof te Luik heeft bij beschikking van 28 maart
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 16 april 1997, in het geding tussen Rijksdienst voor werk               2.   Dienen de artikelen 30 e.v. en 59 e.v. van het EG-Ver
nemerspensioenen en F. Conti, het Hof van Justitie van de                      drag aldus te worden uitgelegd, dat de bevoegdheid
 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                          van de postdienst van lidstaat A om binnenlandse ta
 beslissing over de navolgende vraag:                                          rieven te vragen voor de bestelling van in lidstaat B af
                                                                               gegeven post aan in lidstaat A woonachtige ontvan
                                                                               gers, of de bestelling te weigeren ingeval de binnen
 Moet het begrip bepaling inzake vermindering in de                            landse tarieven niet worden betaald, in strijd is met de
 artikelen 12, lid 2, 46 , lid 3 , en 46 ter van Verordening                   waarborg van het vrije verkeer van goederen, wanneer
 ( EEG ) nr. 1408/71 (') aldus worden uitgelegd, dat dit be                   de inhoud van de brieven wordt vastgesteld door een
 grip een wettelijke bepaling van een lidstaat omvat, inhou                   onderneming in lidstaat A en via elektronische data
 dende dat het bedrag van het rustpensioen van de werkne                      transmissie wordt doorgegeven aan een in lidstaat B
 mer die geen 30, doch ten minste 25 kalenderjaren tewerk                     gevestigde onderneming, alwaar zij worden geprint,
 gesteld is geweest, met een supplement wordt verhoogd,                        verzendklaar worden gemaakt en bij de plaatselijke
 en dat dit supplement gelijk is aan het verschil tussen het                   postdienst worden afgegeven ?
 bedrag van het rustpensioen dat hij zou bekomen hebben
 indien hij daadwerkelijk gedurende 30 kalenderjaren zou
 hebben gewerkt, en het globale bedrag van de rustpensioe
 nen waarop hij krachtens een nationale regeling of een re                3 . Voor het geval dat uit het antwoord op bovenstaande
 geling van een andere lidstaat aanspraak kan maken ?                           prejudiciële vragen volgt, dat er enkel sprake is van
                                                                                schending van het Gemeenschapsrecht op grond dat de
                                                                                postdienst van lidstaat A boven de in lidstaat B be
 (') PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .                                  taalde posttarieven of boven de op grond van het We
                                                                                reldpostverdrag en/of de CEPT-overeenkomst ontvan
                                                                               gen eindkosten, binnenlandse tarieven ontvangt of
                                                                                door weigering van de bestelling kan afdwingen:


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-41/03 P: Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek (Hogere voorziening — Associatieregeling landen en gebieden overzee — Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao — Verordening (EG) nr. 465/2000 — Vrijwaringsmaatregelen — Artikel 109 van LGO-besluit — Beoordelingsvrijheid van Commissie — Evenredigheidsbeginsel — Motivering)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-41/03 P: Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk der Nederlanden, Koninkrijk Spanje, Franse Republiek (1)

   (Hogere voorziening - Associatieregeling landen en gebieden overzee - Invoer van suiker en mengsels van suiker en cacao - Verordening (EG) nr. 465/2000 - Vrijwaringsmaatregelen - Artikel 109 van LGO-besluit - Beoordelingsvrijheid van Commissie - Evenredigheidsbeginsel - Motivering)
   (2005/C 229/02)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-41/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 29 januari 2003, Rica Foods (Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba) (advocaat: G. van der Wal), andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: H. Sevenster), Koninkrijk Spanje (gemachtigden: N. Díaz Abad en M. Muñoz Pérez), Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en L. Bernheim), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen (rapporteur), G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Rica Foods (Free Zone) NV wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak T-102/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Deutsche Post/BHIM — PostNL Holding (TPG POST)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/53

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Deutsche Post/BHIM — PostNL Holding (TPG POST)
   (Zaak T-102/14)
   2014/C 112/68
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Hamacher en C. Giersdorf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: PostNL Holding BV (Den Haag, Nederland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 december 2013 in zaak R 2108/2012-1 vernietigen, en

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, de andere partijen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: PostNL Holding BV

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TPG POST” voor waren en diensten van de klassen 6, 9, 16, 20, 35, 38 en 39 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 920 916)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationale en gemeenschapswoordmerken „DP”, „POST” en „Deutsche Post” voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 14, 16, 25, 28, 35, 36, 38, 39 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak T-60/98

text:
C 299/40                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26.9.98
voor de jaren 1994, 1995 en 1996 zijn kolenindustrie heeft                           Doorhaling van zaak T-49/98 (1)
verleend; de tweede en de derde beschikking hebben                                             (98/C 299/72)
betrekking op de jaren 1997 en 1998. De drie bestreden
beschikkingen betreffen steun voor de bedrijfsvoering in                                 (Procestaal: Nederlands)
de zin van artikel 3 van de steuncode (1), steun voor bui-
tenbedrijfstelling in de zin van artikel 4 van de steuncode            De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
alsmede steun ter dekking van buitengewone lasten in de                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
zin van artikel 5 van de steuncode.                                    beschikking van 15 juli 1998 de doorhaling in het register
                                                                       gelast van zaak T-49/98: ALZ NV tegen Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen.
Verzoekster stelt, dat zij door deze beschikkingen ernstig
wordt geraakt daar de Britse kolenindustrie de laatste tien            (1) PB C 137 van 2.5.1998.
jaar grondig is geherstructureerd en gerationaliseerd en
daar zij, verzoekster, ook heeft geprobeerd overzee, inzon-
derheid in Duitsland en Spanje, een markt te vinden voor
haar kolen.
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                     Doorhaling van de zaken T-56/98 en T-56/98 R (1)
die in zaak T-110/98 (2), met uitzondering van de gestelde                                     (98/C 299/73)
schending van het beginsel van goed bestuur.
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) Beschikking nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van                  De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
    28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
    regeling voor de steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve
    van de kolenindustrie (PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12).
                                                                       beschikking van 17 juni 1998 de doorhaling in het register
(2) Zie bladzijde 36 van dit Publicatieblad.                           gelast van de zaken T-56/98 en T-56/98 R: VTech Electro-
                                                                       nics (UK) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen.
                                                                       (1) PB C 166 van 30.5.1998.
       Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-185/96 (1)
                          (98/C 299/71)
                        (Procestaal: Frans)                                          Doorhaling van zaak T-60/98 (1)
                                                                                (98/C 299/74)
De president van de Derde Kamer van het Gerecht van                                          (Procestaal: Frans)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 10 juli 1998 de doorhaling gelast van de               De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
naam van verzoekster Max Labat Automobiles 17 in de                    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
lijst van de verzoeksters in zaak T-185/96: Max Labat                  beschikking van 2 juli 1998 de doorhaling in het register
Automobiles 17 en Riviera Auto Service Ets Dalmasso                    gelast van zaak T-60/98: Ecord Consortium for Russian
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        Co-operation, bestaande uit: Danagro Adviser A/S, Plun-
                                                                       kett Foundation en Irish Agri-Food Development Ltd,
(1) PB C 54 van 22.2.1997.                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 209 van 4.7.1998.


title: Zaak T-38/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Groupe Danone/Commissie (Mededinging — Mededingingsregelingen — Geldboeten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Mededeling inzake medewerking)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Groupe Danone/Commissie
   (Zaak T-38/02) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Geldboeten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Mededeling inzake medewerking)
   (2005/C 330/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Groupe Danone (Parijs, Frankrijk) [vertegenwoordiger(s): A. Winckler en M. Waha, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): A. Bouquet en W. Wils, gemachtigden]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/569/EG van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak nr. IV/37.614/F3 PO/Interbrew en Alken-Maes) (PB 2003, L 200, blz. 1) en, subsidiair, verzoek tot verlaging van de bij artikel 2 van deze beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum van het arrest

               1)

               Het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete wordt bepaald op 42,4125 miljoen EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en drie vierde van de kosten van de Commissie dragen. De Commissie zal een vierde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak C-273/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l'agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Harry Winston SARL (Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 206 — Ontstaan van douaneschuld — Diefstal van onder stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen — Begrip „Onherstelbaar verlies van goederen door overmacht” — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 71 — Belasting over toegevoegde waarde — Belastbaar feit — Verschuldigd worden van belasting)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l'agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières/Harry Winston SARL
   (Zaak C-273/12) (1)

   (Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 206 - Ontstaan van douaneschuld - Diefstal van onder stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen - Begrip „Onherstelbaar verlies van goederen door overmacht” - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 71 - Belasting over toegevoegde waarde - Belastbaar feit - Verschuldigd worden van belasting)
   2013/C 252/20
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects, Chef de l'agence de poursuites de la Direction nationale du renseignement et des enquêtes douanières

      Verwerende partij: Harry Winston SARL

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 206 van verordening nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) en artikel 71 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen — Diefstal van goederen — Begrip „onherstelbaar verlies van goederen” — Overmacht — Ontstaan van een douaneschuld bij invoer — Feit waardoor belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd wordt

      Dictum

               1)

               Artikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat diefstal van onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen een onttrekking van deze goederen in de zin van die bepaling vormt waardoor een douaneschuld bij invoer ontstaat. Artikel 206 van die verordening kan enkel worden toegepast in gevallen waarin overeenkomstig de artikelen 202 en 204, lid 1, sub a, daarvan een douaneschuld kan ontstaan.

               2)

               Artikel 71, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat diefstal van onder het stelsel van douane-entrepots geplaatste goederen tot gevolg heeft dat het belastbare feit plaatsvindt en de belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd wordt.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.