title: Arrest van het Hof van 25 juli 2002 in zaak C-459/99 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): VZW Beweging tegen Rassenhaat, Antisemitisme en Xenofobie (BRAX) tegen Belgische Staat ("Onderdanen van derde landen die gehuwd zĳn met onderdanen van lidstaten — Visumplicht — Recht van echtgenoten om zonder identiteitsbewĳzen of visum het land binnen te komen — Verblĳfsrecht van onregelmatig binnengekomen echtgenoten — Verblĳfsrecht van regelmatig binnengekomen echtgenoten wier visum is verlopen op ogenblik van aanvraag van verblĳfsvergunning — Richtlĳnen 64/221/EEG, 68/360/EEG en 73/148/EEG en verordening (EG) nr. 2317/95")

text:
28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/3
                    ARREST VAN HET HOF                                             de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten
                                                                                en van hun familie binnen de Gemeenschap, artikel 3 van
                                                                                richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake
                          van 25 juli 2002
                                                                                de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het
                                                                                verblijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap
in zaak C-459/99 (verzoek van de Raad van State om een                             ter zake van vestiging en verrichten van diensten, en verordening
prejudiciële beslissing): VZW Beweging tegen Rassenhaat,                           (EG) nr. 2317/95 van de Raad van 25 september 1995 ter
Antisemitisme en Xenofobie (BRAX) tegen Belgische                                  bepaling van de derde staten waarvan de onderdanen bij
                               Staat (1)                                           overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit
                                                                                moeten zijn van een visum, dienen tegen de achtergrond van het
                                                                                evenredigheidsbeginsel aldus te worden uitgelegd, dat een
(„Onderdanen van derde landen die gehuwd zijn met onder-
                                                                                lidstaat een onderdaan van een derde land die gehuwd is
danen van lidstaten — Visumplicht — Recht van echtge-
                                                                                met een onderdaan van een lidstaat en die zonder geldige
noten om zonder identiteitsbewijzen of visum het land binnen                       identiteitskaart of geldig paspoort, of in voorkomend geval
te komen — Verblijfsrecht van onregelmatig binnengekomen
                                                                                zonder visum, zijn grondgebied tracht binnen te komen, niet
echtgenoten — Verblijfsrecht van regelmatig binnengekomen
                                                                                aan de grens mag terugwijzen wanneer deze echtgenoot het
echtgenoten wier visum is verlopen op ogenblik van aanvraag
                                                                                bewijs kan leveren van zijn identiteit en huwelijksband, en uit
van verblijfsvergunning — Richtlijnen 64/221/EEG, 68/
                                                                                niets blijkt dat hij een gevaar is voor de openbare orde, de
360/EEG en 73/148/EEG en verordening (EG) nr. 2317/                                openbare veiligheid of de volksgezondheid in de zin van
                                  95”)
                                                                                artikel 10 van richtlijn 68/360 en artikel 8 van richtlijn 73/
                                                                                148.
                          (2002/C 233/04)
                                                                            2)     Artikel 4 van richtlijn 68/360 en artikel 6 van richtlijn 73/
                          (Procestaal: Frans)                                      148 moeten aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat op grond
                                                                                van deze bepalingen niet een verblijfsvergunning kan weigeren
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         aan een onderdaan van een derde land die het bewijs kan leveren
                          dentie van het Hof)                                      van zijn identiteit en van zijn huwelijk met een onderdaan van
                                                                                een lidstaat, en hem niet van het grondgebied kan verwijderen,
                                                                                op de enkele grond dat hij het grondgebied van de betrokken
                                                                                lidstaat onregelmatig is binnengekomen.
In zaak C-459/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Raad van State (België), in
                                                                            3)     De artikelen 3 en 4, lid 3, van richtlijn 68/360, de artikelen 3
het aldaar aanhangige geding tussen VZW Beweging tegen                             en 6 van richtlijn 73/148, en artikel 3, lid 3, van richtlijn 64/
Rassenhaat, Antisemitisme en Xenofobie (BRAX) en Belgische
                                                                                221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de
Staat, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                    coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere
artikelen 1, lid 2, 3, lid 3, en 9, lid 2, van richtlijn 64/221/EEG                maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die
van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de
                                                                                gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de
voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten                             openbare veiligheid en de volksgezondheid, moeten aldus worden
aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn
                                                                                uitgelegd, dat een lidstaat niet een verblijfsvergunning kan
uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de                      weigeren aan een onderdaan van een derde land die gehuwd is
volksgezondheid (PB 1964, 56, blz. 850), de artikelen 3 en 4                       met een onderdaan van een lidstaat en het grondgebied van
van richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                deze lidstaat regelmatig is binnengekomen, en hem niet van het
inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing                         grondgebied kan verwijderen, op de enkele grond dat zijn visum
en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun                         verlopen is vóór de aanvraag van de verblijfsvergunning.
familie binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 13), de
artikelen 3 en 6 van richtlijn 73/148/EEG van de Raad van
21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen van de                   4)     De artikelen 1, lid 2, en 9, lid 2, van richtlijn 64/221 moeten
verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidstaten                       aldus worden uitgelegd, dat een buitenlandse echtgenoot van
binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en verrichten                         een onderdaan van een lidstaat het recht heeft een besluit tot
van diensten (PB L 172, blz. 14), en verordening (EG) nr. 2317/                    weigering van afgifte van een eerste verblijfsvergunning of een
95 van de Raad van 25 september 1995 ter bepaling van de                           besluit tot verwijdering van het grondgebied vóór de afgifte van
derde Staten waarvan de onderdanen bij overschrijding van de                       een dergelijk document, voor te leggen aan de in artikel 9,
buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van                        lid 1, bedoelde bevoegde instantie, ook wanneer hij geen
een visum (PB L 234, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als                      identiteitsbewijs bezit dan wel visumplichtig is maar het
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, N. Colneric en S. von                  grondgebied van de lidstaat zonder visum is binnengekomen of
Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                               er na het verlopen van zijn visum is gebleven.
J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen en J. N. Cunha
Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
Hackl; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 25 juli
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 (1 ) PB C 47 van 19.2.2000.
1)    Artikel 3 van richtlijn 68/360/EEG van de Raad van
      15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van


title: Zaak C-529/03: Verzoek van het Tribunale di Cagliari van 20 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Marco Antonio Scalas en Renato Lilliu en Regione Autonoma della Sardegna

text:
20.3.2004               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/7
Middelen en voornaamste argumenten                                     f)    schending en niet-inachtneming van de „criteria voor de
                                                                             steun aan landbouwbedrijven in moeilijkheden” en van
—     Het geschil betreft niet de kwalificatie van de Saronische             de „communautaire richtsnoeren voor reddings- en her-
      Golf als kwetsbaar gebied, maar het ontbreken, voor het                structureringssteun aan ondernemingen in moeilijk-
      stedelijk afvalwater van de ruimere regio Athene, van een              heden”;
      behandelingssysteem dat verder gaat dan een secundaire
      zuivering, alvorens het afvalwater in het kwetsbare gebied       g)    Schending van het vertouwensbeginsel.
      wordt geloosd.
                                                                       (1) PB L 248 van 11 september 1997, blz. 27.
—     Het is onomstreden dat, bij het verstrijken van de door          (2) PB L 93 van 30 maart 1985, blz. 1.
      de Commissie in haar met redenen omkleed advies
      gestelde termijn, maar ook nog ten tijde van het instellen
      van het onderhavige beroep, het stedelijk afvalwater van
      de installatie van Psytalleia geen behandeling krijgt die
      verder gaat dan een secundaire zuivering.
                                                                       Beroep, ingesteld op 22 december 2003 tegen de Bonds-
(1) PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.                                   republiek Duitsland door de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-538/03)
                                                                                (2004/C 71/11)
Verzoek van het Tribunale di Cagliari van 20 oktober
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Marco Antonio Scalas en Renato Lilliu en Regione Au-                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                      tonoma della Sardegna                            op 22 december 2003 tegen de Bondsrepubliek Duitsland
                                                                       beroep ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen, vertegenwoordigd door N. Yerrell lid van haar
                          (Zaak C-529/03)                              juridische dienst, en H. Kreppel in het kader van de uitwisseling
                                                                       met nationale ambtenaren bij de juridische dienst van de
                           (2004/C 71/10)                              Commissie gedetacheerde rechter in een Arbeitsgericht, als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het Tribunale di Cagliari heeft bij beschikking van 20 oktober
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland in strijd
9 december 2003, in het geding tussen Marco Antonio Scalas                   handelt met het beginsel van gelijke behandeling van
en Renato Lilliu en Regione Autonoma della Sardegna, het Hof                 mannen en vrouwen, zoals neergelegd in de artikelen 1,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen de volgende                      2 en 5 van richtlijn 76/207/EEG (1) en in clausule 4
prejudiciële vragen gesteld over de geldigheid van beschikking               van de bijlage bij richtlijn 97/81/EG (2) van de Raad
612/97 (1) van de Commissie in verband met de volgende                       betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV
gebreken:                                                                    gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid,
a)    onbevoegdheid van de Commissie om de bestreden                         doordat zij vrouwen, die verreweg het grootste deel van
      beschikking vast te stellen wegens schending van de                    de minder dan 18 uur per week werkende deeltijdwerk-
      artikelen 32, 33, 34, 35, 36, 37 en 38 EG in hun                       nemers in Duitse overheidsdienst uitmaken, indirect
      onderlinge samenhang gelezen;                                          discrimineert doordat
                                                                             a)    krachtens § 14, lid 2, van het Bundespersonalvertre-
b)    schending van de voorschriften die de procedure van
                                                                                tungsgesetz en de met dit voorschrift overeen-
      artikel 88, lid 1, EG regelen;
                                                                                komende regelingen in de deelstaten
c)    schending van de voorschriften die de procedure van                          —     Bayern
      artikel 88, leden 2 en 3, EG regelen;
                                                                                —     Berlin
d)    motivering van de beschikking voldoet niet aan de eisen
      van artikel 253 EG juncto artikel 88, lid 3, EG en                           —     Bremen
      artikel 87, lid 1, EG;
                                                                                —     Hessen
e)    schending en onjuiste toepassing van verordening 797/
      85 (2) van de Raad betreffende de verbetering van de                         deeltijdwerknemers die normaal gesproken minder
      doeltreffendheid van de landbouwstructuur;                                   dan 18 uren per week, respectievelijk


title: Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Nijvel (Negende Kamer) van 3 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgocodex SA en de Belgische staat (Zaak C-381/97)

text:
20 . 12 . 97            NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 387/ 13
5 . Is de nationale ( kort geding-) rechter bevoegd om,             8 . Maakt het voor het antwoord op vraag 7 verschil of
     onder omstandigheden als in het arrest Zuckerfabrik                   het voorgestelde besluit inhoudelijk bezien al dan niet
     Süderdithmarschen e.a . ( C-143/88 en C-92/89 ) en                    in strijd is met hogere regels van Gemeenschapsrecht ?
     latere arresten omschreven, een lidstaat voorlopig te
     verbieden te participeren ( actief dan wel passief) in
     besluitvorming in de Raad van Ministers in het kader
     van genoemd artikel 136, lid 2 ?
                                                                    Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Nijvel
                                                                    ( Negende Kamer) van 3 november 1997 om een prejudi
6 . Aangenomen dat de beoordeling van de onder 5 .                  ciële beslissing in het geding tussen Belgocodex SA en de
     bedoelde omstandigheden niet competeert aan de                                              Belgische staat
     nationale rechter maar aan het Hof van Justitie, zijn                                     ( Zaak C-381/97 )
     dan de in het vonnis van 17 oktober 1997 op blz . 7,                                         ( 97/C 387/21
     eerste volle alinea („ Op grond van een en ander " . . .)
     tot en met blz . 8 tweede volledige alinea ( eindigend
     met . . . „ te zeer in strijd met het belang van de            De rechtbank van eerste aanleg te Nijvel ( Negende Kamer )
     Gemeenschap ") opgesomde omstandigheden — mede                 heeft bij beschikking van 3 november 1997, ingekomen ter
     in het licht van hetgeen verder in dat vonnis en in het        griffie van het Hof van Justitie op 7 november 1997, in
     vonnis van 6 oktober 1997 is overwogen — van dien              het geding tussen Belgocodex SA en de Belgische staat, het
     aard dat een verbod als onder 5 . genoemd gerechtvaar         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     digd is ?                                                      zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                    vraag :
                                                                    „ Staat artikel 2 van de Eerste Richtlijn 67/227/EEG van
                                                                    de Raad van 11 april 1967 (') betreffende de harmonisatie
7. Staat artikel 5 van het EG-Verdrag — en meer in het
     bijzonder een daarin opgesloten beginsel van gemeen           van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting,
                                                                    waarin het beginsel van het gemeenschappelijk stelsel van
     schapstrouw jegens andere lidstaten — in de weg aan
     een dergelijk rechterlijk verbod voor wat betreft              belasting over de toegevoegde waarde is neergelegd, eraan
     nadere besluitvorming door die lidstaat in genoemd             in de weg, dat een lidstaat — in casu België — die van de
                                                                    in artikel 13.C van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
     kader, indien
                                                                    Raad van 17 mei 1977 ( 2 ) betreffende de harmonisatie van
                                                                    de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
                                                                    Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toege
     a ) deze lidstaat ondanks wetenschap van het op dat            voegde waarde : uniforme grondslag, bedoelde mogelijk
          zelfde moment gaande zijnde kort geding betref           heid gebruik heeft gemaakt en aldus aan zijn belasting
          fende zijn stemgedrag in de Europese Ministerraad         plichtigen het recht heeft verleend om voor belastinghef
          niettemin met het betreffende Raadsvoorstel heeft
                                                                    fing over bepaalde vormen van verhuur van onroerende
          ingestemd en                                              goederen te kiezen, bij een wet van latere datum dit keuze
                                                                    recht afschaft en zo de vrijstelling opnieuw in volle
                                                                    omvang invoert ?"
     b ) dat ( eerste ) kort geding heeft geleid tot een derge
          lijk verbod enkele uren nadat die lidstaat zijn stem      (') PB 71 van 14 . 4 . 1967, blz . 1301 .
          aan dat voorstel heeft gegeven ?                          ( 2 ) PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .


title: Verzoek van het Ret te Aalborg van 7 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Foreningen af danske Videogramdistributører, als mandataris van Egmont Film A/S, Buena Vista Home Entertainment A/S, Scanbox Danmark A/S, Metronome Video A/S, Polygram Records A/S, Nordisk Film Video A/S, Irish Video A/S en Warner Home Video Inc. en Laserdisken, vertegenwoordigd door Hans Kristian Pedersen, interveniënten: Sammenslutningen af Danske Filminstruktører, Michael Viuf Christiansen, Pioneer Electronics Denmark A/S en Videoforhandler Ove Jensen (Zaak C-61/97)

text:
Nr. C 108/ 14         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 4 . 97
Verzoek van het Ret te Aalborg van 7 februari 1997 om                  woordigd door J. Currall als gemachtigde en D. Wael
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Foreningen            broeck als advocaat, domicilie gekozen hebbende te Lux
af danske Videogramdistributorer, als mandataris van Eg               emburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
mont Film A/S, Buena Vista Home Entertainment A/S,                     dienst, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
Scanbox Danmark A/S, Metronome Video A/S, Polygram                     12 december 1996 in zaak T-33/95 tussen M.L. Lozano
Records A/S, Nordisk Film Video A/S, Irish Video A/S en                Palacios en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Warner Home Video Inc. en Laserdisken, vertegenwoor                   gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro
digd door Hans Kristian Pedersen, interveniënten: Sam                 pese Gemeenschappen (Tweede Kamer ).
menslutningen af Danske Filminstruktorer, Michael Viuf
Christiansen, Pioneer Electronics Denmark A/S en Video                Requirante concludeert dat het den Hove behage :
                    forhandler Ove Jensen
                                                                       — te vernietigen het door het Gerecht van eerste aanleg
                         ( Zaak C-61 /97 )
                                                                            van de Europese Gemeenschappen ( Tweede Kamer) op
                           ( 97/C 108/25 )                                  12 december 1996 in zaak T 33/95 , M.L. Lozano Pa
                                                                            lacios tegen Commissie van de Europese Gemeen
Het Ret te Aalborg heeft bij beschikking van 7 februari                     schappen, gewezen arrest, voor zover daarin is geoor
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     deeld dat verweerster in hogere voorziening, wegens
12 februari 1997, in het geding tussen Foreningen af dan                   het enkele feit dat zij de ontheemdingstoelage ontving,
ske Videogramdistributorer, als mandataris van Egmont                       recht had op de in artikel 5 , lid 1 , eerste alinea, van
Film A/S e.a . en Laserdisken, vertegenwoordigd door Hans                   bijlage VII bij het Statuut bedoelde inrichtingsvergoe
Kristian Pedersen, interveniënten: Sammenslutningen af                      ding;
Danske Filminstruktorer e.a ., het Hof van Justitie van de             — kosten rechtens .
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                   Middelen en voornaamste argumenten
Staan artikel 30 juncto artikel 36 alsmede de artikelen 85             Het Gerecht van eerste aanleg heeft een dwaling in recht
en 86 van het Verdrag eraan in de weg, dat degene die van              begaan door te oordelen, dat uit het enkele feit dat ver
de houder van de alleenrechten op een filmwerk een al                 weerster in hogere voorziening recht had op de ontheem
leenrecht heeft verkregen om exemplaren van een filmwerk               dingstoelage omdat zij technisch voldeed aan de voorwaar
in een lidstaat te vervaardigen en te distribueren, toestem           den van artikel 4, onder a ), van bijlage VII bij het Statuut,
ming kan geven voor de verhuur van eigen uitgaven en te               bleek dat zij de facto de voorwaarden vervulde om in aan
gelijkertijd de verhuur kan beletten van ingevoerde uitga             merking te komen voor de inrichtingsvergoeding. Uit de
ven die op de markt zijn gebracht in een andere lidstaat,              tekst van artikel 71 van het Statuut, uit het opschrift waar
waar de houder van de alleenrechten voor de vervaardi
                                                                       onder dit artikel in het Statuut staat en uit het opschrift
ging en distributie van exemplaren van filmwerken de                   van afdeling 3 van bijlage VII, waarvan artikel 5 , lid 1 ,
exemplaren in eigendom heeft overgedragen en daarbij                   eerste alinea, deel uitmaakt, blijkt volgens de Commissie
stilzwijgend heeft aanvaard, dat de exemplaren in die lid             duidelijk, dat de inrichtingsvergoeding, net als de andere
staat worden verhuurd ?
                                                                       in die afdeling 3 geregelde vergoedingen, geen automati
                                                                       sche aanvulling van het salaris is, maar kosten beoogt te
In aanmerking nemende, dat Richtlijn 92/100/EEG van de                 dekken die daadwerkelijk zijn opgekomen of kunnen op
Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht,                komen. De zin en het doel van de inrichtingsvergoeding
het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het ge               pleiten eveneens voor deze uitlegging.
bied van intellectuele eigendom ('), in werking is getreden,
wordt bovenvermelde vraag eveneens gesteld met dien ver
stande, dat de richtlijn voor de beantwoording van de
vraag van toepassing moet worden geacht.
(') PB nr. L 346 van 27. 11 . 1992, blz . 61 .                         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 7 februari
                                                                       1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                       1 . Bayerische Motorenwerke AG, 2. BMW Nederland BV
                                                                                en Ronald Karei Deenik
                                                                                ( Zaak C-63/97)
Hogere voorziening, op 12 februari 1997 ingesteld door                                           ( 97/C 108/27 )
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het ar
rest, op 12 december 1996 in zaak T-33/95 tussen M.L.                  De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 7 fe
Lozano Palacios en Commissie van de Europese Gemeen                   bruari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van                op 13 februari 1997, in het geding tussen 1 . Bayerische
       de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)                       Motorenwerke AG, 2 . BMW Nederland BV en Ronald Ka
                       ( Zaak C-62/97 P)                               rel Deenik, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                            ( 97/C 108/26 )
                                                                       navolgende vragen:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                a ) Zijn, nu Richtlijn 89/104/EEG (') voor wat betreft de
is op 12 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door                    aan het merk verbonden rechten enkel met het oog op
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                          het in lid 4 van artikel 5 omschreven geval een bepa


title: Zaak T-21/02: Beroep, op 25 januari 2002 ingesteld door Giuseppe Atzeni en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.5.2002             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/25
1)   De verzoeken in kort geding worden afgewezen.                      —     De betrokken steun bestaat reeds sedert 1928. Welnu bij
                                                                              de vaststelling van de bestreden beschikking heeft de
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                       Commissie de procedure van artikel 88, lid 1, overge-
                                                                              slagen.
                                                                        —     Schending van de gemeenschapsregeling betreffende de
                                                                              verbetering van de doeltreffendheid van de landbouw-
                                                                              structuur, en van de „Communautaire kaderregeling voor
                                                                              reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen
                                                                              in moeilijkheden”.
Beroep, op 25 januari 2002 ingesteld door Giuseppe
Atzeni en anderen tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen                                    Verder stellen verzoekers dat de motiveringsplicht niet is
                                                                        nagekomen.
                         (Zaak T-21/02)
                                                                        (1) PB C 56 van 2 maart 2002, blz. 20.
                        (2002/C 118/40)
                      (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 januari 2002 beroep tegen Commissie van               Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Michel Sautelet
de Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
verzoekers, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli,
advocaten.
                                                                                (Zaak T-25/02)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 118/41)
—    krachtens artikel 230 EG beschikking 612/97 van de
     Commissie onwettig te verklaren en deze beschikking                                        (Procestaal: Frans)
     derhalve nietig te verklaren in haar geheel of, subsidiair,
     voorzover daarbij terugvordering van de door de Italiaan-
     se staat aan verzoekers toegekende steun wordt gelast;
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                             schappen is op 7 februari 2002 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door Michel Sautelet,
                                                                        wonende te Kirchberg (Groothertogdom Luxemburg), verte-
                                                                        genwoordigd door G. Bounéou, advocaat, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                      hebbende te Luxemburg.
De beschikking waartegen het onderhavige beroep is gericht,             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
is dezelfde als die waartegen is opgekomen in zaak T-4/02,
Erven Arca Delio e.a./Commissie (1).
                                                                        —     nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit
                                                                              nr. 39090 van 6 november 2001 waarbij de vergoeding
Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen verzoekers:                     voor verzoekers morele schade op 1 500 EUR is bepaald;
—    Verweerster was niet bevoegd om de die beschikking te              —     verzoeker een bedrag van 12 384,68 EUR (hetgeen
     geven, omdat de mededingingsregels in beginsel niet van                  overeenkomt met 500 000 LUF) toe te kennen ter
     toepassing zijn op het gebied van de landbouw. Met                       vergoeding van de morele schade die hij ten gevolge van
     betrekking tot de nadere bepalingen van verordening                      de vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrap-
     nr. 26/62 stellen zij dat er casu geen steun voor de                     port over de periode van 1.7.1997 tot 30.6.1999 heeft
     productie van of de handel in landbouwproducten is                       geleden;
     verleend; het ging er slechts om landbouwbedrijven
     die volgens de regio Sardinië objectief gezien in een              —     nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit
     ongunstige situatie verkeerden, weer de nodige liquiditei-               nr. 44024 van 15 november 2001 waarbij klacht nr. 497/
     ten te bezorgen. Bovendien wordt in die verordening                      01 van 31 oktober 2001, die op 5 november 2001
     bepaald dat de steunregeling alleen van toepassing is in                 bij het secretariaat-generaal van de Commissie werd
     samenhang met artikel 88, lid 1 en lid 3, eerste zin.                    ingeschreven, niet-ontvankelijk is verklaard;


title: Zaak T-125/01: Beroep, op 8 juni 2001 ingesteld door José Martí Peix tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.9.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 245/21
Beroep, op 8 juni 2001 ingesteld door José Martı́ Peix                  2)   Subsidiair, indien het Gerecht van oordeel is, dat de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                            verjaring van de feiten niet uit de toepasselijke commu-
                                                                             nautaire regeling valt af te leiden, stelt verzoekster, dat de
                                                                             beschikking een gebrek aan administratieve zorgvuldig-
                         (Zaak T-125/01)                                     heid impliceert, daar zij daardoor in een volledig weerloze,
                                                                             onzekere en juridisch ongewisse positie komt te verkeren,
                         (2001/C 245/35)                                     haar gewettigd vertrouwen wordt beschaamd en in dit
                                                                             geval de in de communautaire rechtspraak geformuleerde
                                                                             fundamentele beginselen worden genegeerd.
                        (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door José Partı́ Peix,                        Gezien de termijn die is verstreken vanaf het tijdstip dat
wonende te Huelva (Spanje), vertegenwoordigd door Ramón                     de door de Commissie gelaakte feiten zich hebben
Garcia-Gallardo en Marı́a Dolores Domı́nguez Pérez, ad-                      voorgedaan totdat de bestreden beschikking is vastgesteld,
vocaten.                                                                     kan worden gesteld, dat de instelling een beschikking die
                                                                             zo nadelig voor de belangen van verzoekster is, niet
                                                                             binnen de redelijke termijn heeft vastgesteld. In het
                                                                             bijzonder, in plaats van een procedure tot vermindering
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            van de bijstand in te leiden meteen nadat verzoekster
                                                                             haar de feiten in het kader van de periodieke verslagen
—     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;                      betreffende de werkzaamheden had meegedeeld, bleef de
                                                                             Commissie absoluut stil zitten en liet zij bijna zes jaar
                                                                             voorbijgaan.
—     nietig te verklaren beschikking C(2001)679 def. houden-
      de verlaging van de steun die aan José Partı́ Peix SA is
      verleend bij beschikking C(91)2474 def. van de Commis-
      sie van 16 december 1991, gewijzigd bij beschikking
                                                                        3)   Indien het Gerecht van oordeel mocht zijn, dat de
      C(93)1131 def./4 van de Commissie van 12 mei 1993
                                                                             Commissie de beschikking binnen een redelijke termijn
      voor een project tot oprichting van een gemengde
                                                                             heeft vastgesteld, betoogt verzoekster, dat die beschikking
      vennootschap in de visserijsector (SM/ESP/17/91);
                                                                             ten gronde nietig is om twee redenen:
—     elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend
      acht, zodat de Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen haar verplichtingen uit artikel 233 EG nakomt en                   —     wat betreft een van de vissersvaartuigen, dat is
      met name de situatie opnieuw onderzoekt;                                     vergaan, voorzover is besloten tot intrekking van de
                                                                                steun nadat een beoordelingsfout was gemaakt, daar
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                               de Commissie stelt, dat zij „onjuiste inlichtingen”
      veroordelen tot betaling aan verzoekster van alle kosten                     heeft gekregen, hetgeen niet juist is. De Commissie
      van de procedure.                                                            baseert haar beschikking op de verplichting tot
                                                                                vervanging van het vergane schip, waaromtrent in
                                                                                de destijds toepasselijke regeling niets was bepaald.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             —     wat de overige vissersvaartuigen betreft, straft de
Onderhavig beroep strekt tot nietigverklaring van een beschik-                     Commissie het verzuim om mee te delen dat zij de
king van de Commissie waarbij de financiële steun wordt                            wateren van het in de steunverleningsbeschikking
verminderd, die aan een project tot oprichting van een                             bedoelde land hebben verlaten, een louter adminis-
gemengde vennootschap in de visserijsector was toegekend.                          tratieve formaliteit, en gaat zij voorbij aan de
Verzoekster stelt, dat die beschikking nietig is omdat de                          omstandigheid dat die vaartuigen nog steeds actief
gestelde onregelmatigheden die de Commissie heeft ontdekt,                         zijn onder de vlag van een andere gemengde ven-
niet bestaan. Verzoekster voert daarvoor vier middelen aan:                        nootschap en nog steeds voldoen aan de doelstellin-
                                                                                gen die aan de oprichting van de vennootschap ten
                                                                                grondslag lagen.
1)    Verzoekster stelt, dat de beschikking nietig is daar ten
      tijde van de vaststelling daarvan de feiten waarop de
      vermindering van de steun is gebaseerd, waren verjaard.
      Jarenlang heeft de Commissie geen enkele administratieve
      maatregel ten aanzien van het dossier genomen en heeft
      zij de steun pas na het verstrijken van de daarvoor in de
      regeling gestelde termijn verminderd.


title: Zaak C-109/00: Verzoek van het Højesteret Anke- og Kæremålsudvalg van 21 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tele Danmark A/S en HK, als vertegenwoordiger van M. Brandt-Nielsen

text:
27.5.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 149/27
Verzoek van de Arbeidsrechtbank (Derde kamer) te                         Zijn onder diensten op het gebied van de reclame, als vermeld
Bergen van 13 maart 2000 om een prejudiciële beslissing                  in artikel 9, lid 2, sub e, van richtlijn nr. 77/388/EEG (1) van
in het geding tussen C. Insalaca en Rijksdienst voor                     17 mei 1977, wanneer het gaat om verrichtingen die ertoe
                             Pensioenen                                  strekken de verkoop van goederen of diensten te bevorderen,
                                                                         enkel die diensten te verstaan, welke rechtstreeks door de
                          (Zaak C-107/00)                                dienstverrichter aan een belastingplichtige adverteerder wor-
                                                                         den geleverd en gefactureerd, met uitsluiting van diensten van
                                                                         dezelfde aard, die onrechtstreeks aan de adverteerder worden
                          (2000/C 149/49)                                geleverd, en worden gefactureerd aan een derde die ze aan de
                                                                         adverteerder doorfactureert?
De Arbeidsrechtbank (Derde kamer) te Bergen heeft bij vonnis
van 13 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                 (1) Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
Justitie op 22 maart 2000, in het geding tussen C. Insalaca en               harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
Rijksdienst voor Pensioenen, het Hof van Justitie van de                     belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-                     toegevoegde waarde: uniforme grondslag (77/388/EEG — PB
slissing over de navolgende vragen:                                          L 145 van 13.6.1977, blz. 1).
1. Is een nationale bepaling die de berekening van een
      overlevingspensioen regelt en die in een beperking van het
      cumulatieplafond „ouderdomspensioen — overlevingspen-
      sioen” voorziet wanneer de langstlevende echtgenoot aan-
      spraak kan maken op een ten laste van een andere
      lidstaat komend overlevingspensioen, een bepaling inzake
      vermindering in de zin van de artikelen 46 bis en 46 ter           Verzoek van het Højesteret Anke- og Kæremålsudvalg
      van verordening nr. 1408/71 van 14 juni 1971 (1)?                  van 21 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                         geding tussen Tele Danmark A/S en HK, als vertegen-
2. Zo ja, staan de artikelen 46 bis en 46 ter toe, dat het                              woordiger van M. Brandt-Nielsen
      nationale orgaan dat de anti-cumulatiebepaling toepast,
      rekening houdt met het pensioen dat aan de langstlevende
                                                                                (Zaak C-109/00)
      echtgenoot krachtens de regeling van een andere lidstaat
      wordt toegekend, om het in de nationale wettelijke regeling
      voorziene cumulatieplafond „ouderdomspensioen — over-                                      (2000/C 149/51)
      levingspensioen” te verlagen?
                                                                         Het Højesteret Anke- og Kæremålsudvalg heeft bij beschikking
( 1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971          van 21 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
     betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op    Justitie op 23 maart 2000, in het geding tussen Tele Danmark
     werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die        A/S en HK, als vertegenwoordiger van M. Brandt-Nielsen, het
     zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2)           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         Vraag 1
                                                                         Staan artikel 5, lid 1, van richtlijn 207/76/EEG van de Raad
                                                                         van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
Verzoek van de afdeling contentieux van de Conseil d’État               beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten
van 9 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het                aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
geding tussen het Syndicat des Producteurs indépendants                  ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
(SPI) en het ministerie van Economische zaken, Financiën                 waarden (1), en/of artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG van de
                            en Industrie                                 Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van
                                                                         maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veilig-
                          (Zaak C-108/00)                                heid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens
                                                                         de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (2), dan
                                                                         wel andere bepalingen in de genoemde richtlijnen of het
                          (2000/C 149/50)
                                                                         overige gemeenschapsrecht, eraan in de weg, dat een werk-
                                                                         neemster wordt ontslagen wegens zwangerschap, wanneer de
De Conseil d’État heeft bij beschikking van 9 februari 2000,            reden van dit ontslag is, dat de betrokkene is aangesteld als
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 maart               tijdelijke kracht voor een beperkte periode, dat de werkneem-
2000, in het geding tussen Syndicat des Producteurs indépen-             ster bij het aangaan van de arbeidsovereenkomst wist dat zij
dants (SPI) en ministerie van Economische zaken, Financiën en            zwanger was maar dit niet aan de werkgever heeft meegedeeld,
Industrie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-             en dat de zwangerschap betekent dat de werkneemster een
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende           belangrijk deel van de aanstellingsperiode niet zou kunnen
vraag:                                                                   werken?
 ---pagebreak--- C 149/28               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
Vraag 2                                                                   hoger is dan 2 %, in overeenstemming met het bepaalde in
                                                                          artikel 28 van het Verdrag betreffende de Europese Unie
Is het voor het antwoord op de eerste vraag van belang, dat de            en kunnen zij worden gerechtvaardigd in de zin van
aanstelling plaatsvindt binnen een zeer grote onderneming en              artikel 30 van dit Verdrag?
dat deze veelvuldig gebruik maakt van tijdelijke krachten?
                                                                     2. Zijn de artikelen 1, 3 en 8 van het Koninklijk Besluit van
                                                                          2 september 1985 betreffende brood en andere bakkerij-
(1) PB L 39, blz. 40.                                                     producten en artikel 14 van de wet van 24 januari 1977
(2) PB L 348, blz. 1.                                                     betreffende de bescherming van de gezondheid van de
                                                                          verbruikers op het stuk van de voedingsmiddelen en andere
                                                                          producten, in overeenstemming met het bepaalde in
                                                                          artikel 28 van het Verdrag betreffende de Europese Unie
                                                                          en kunnen zij worden gerechtvaardigd in de zin van
                                                                          artikel 30 van dit Verdrag?
Verzoek van de 55e Kamer van de Rechtbank van eerste                 3. Zijn de artikelen 4, 2 en 5 van het Koninklijk Besluit van
aanleg te Brussel van 28 maart 2000 om een prejudiciële                   17 april 1980 betreffende de reclame voor voedingsmidde-
beslissing in de strafzaak tegen C. Bellamy; civiele partij:              len en artikel 14 van de wet van 24 januari 1977 betreffen-
                   English Shop Wholesale SA                              de de bescherming van de gezondheid van de verbruikers
                                                                          op het stuk van de voedingsmiddelen en andere producten,
                         (Zaak C-123/00)                                  in overeenstemming met het bepaalde in artikel 28 van het
                                                                          Verdrag betreffende de Europese Unie en kunnen zij
                         (2000/C 149/52)                                  worden gerechtvaardigd in de zin van artikel 30 van dit
                                                                          Verdrag?
De 55e Kamer van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
heeft bij vonnis van 28 maart 2000, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 31 maart 2000, in de strafzaak tegen
C. Bellamy; civiele partij: English Shop Wholesale SA, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                              Doorhaling van zaak C-20/99 (1)
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (2000/C 149/53)
1. Zijn de artikelen 1, 3 en 8 van het Koninklijk Besluit van
     2 september 1985 betreffende brood en andere bakkerij-          De president van het Hof van Justitie van de Europese
     producten en artikel 14 van de wet van 24 januari 1977          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2000
     betreffende de bescherming van de gezondheid van de             de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/99: Commis-
     verbruikers op het stuk van de voedingsmiddelen en andere       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse
     producten, doordat zij verbieden dat brood in de handel         Republiek.
     wordt gebracht waarvan het keukenzoutgehalte, uitgedrukt
     in natriumchloride en ten opzichte van de droge stof,           (1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak T-382/12: Arrest van het Gerecht van 19 juni 2014 — Kampol/BHIM — Colmol (Nobel) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Nobel — Ouder nationaal woordmerk NOBEL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/26

         Arrest van het Gerecht van 19 juni 2014 — Kampol/BHIM — Colmol (Nobel)
   (Zaak T-382/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Nobel - Ouder nationaal woordmerk NOBEL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 253/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kampol sp. z o.o. (Świdnica, Polen) (vertegenwoordiger: J. Kępiński, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Colmol-Colchões, SA (Oliveira de Azeméis, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 juni 2012 (zaak R 2286/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Colmol — Colchões, SA en Kampol-K. Humiński & syn sp. z o.o.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kampol sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-127/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 21 VWEU en 63 VWEU — EER-Overeenkomst — Artikelen 28 en 40 — Schenk- en erfbelasting — Bevoegdheidsverdeling op fiscaal terrein — Discriminatie tussen ingezetenen en niet-ingezetenen — Discriminatie op grond van de plaats waar de onroerende zaak is gelegen — Bewijslast)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/3

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
      (Zaak C-127/12) (1)

      ((Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 21 VWEU en 63 VWEU - EER-Overeenkomst - Artikelen 28 en 40 - Schenk- en erfbelasting - Bevoegdheidsverdeling op fiscaal terrein - Discriminatie tussen ingezetenen en niet-ingezetenen - Discriminatie op grond van de plaats waar de onroerende zaak is gelegen - Bewijslast))
      (2014/C 395/03)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels, R. Lyal en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  Het Koninkrijk Spanje is de krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen door toe te staan dat er verschillen in de fiscale behandeling van schenkingen en erfenissen zijn geïntroduceerd tussen in Spanje ingezeten en niet in Spanje ingezeten ontvangers, tussen in Spanje ingezeten en niet in Spanje ingezeten erflaters, en tussen schenkingen en soortgelijke vervreemding van op het Spaans grondgebied gelegen onroerende zaken en in het buitenland gelegen onroerende zaken.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Zaak T-674/14: Beschikking van het Gerecht van 2 september 2015 — SEA/Commissie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/61

         Beschikking van het Gerecht van 2 september 2015 — SEA/Commissie
   (Zaak T-674/14) (1)

   (2015/C 381/84)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014.


title: Zaak C-201/02: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Administrative Court van 28 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en Secretary of State for Transport, Local Governmemt and the Regions

text:
27.7.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 180/13
3.    Is, in de omstandigheden van onderhavige zaak, de                  in het geding tussen The Queen en Secretary of State for
      ontvangst, door eerste verzoekster, van kinderzorg een             Transport, Local Governmemt and the Regions, het Hof van
      dienst zoals bedoeld in richtlijn 73/148/EEG van de Raad?          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
4.    Is het, in de omstandigheden van onderhavige zaak en
      overeenkomstig artikel 1 van richtlijn 90/364/EEG van
      de Raad, voor eerste verzoekster uitgesloten in het
      gastland te verblijven omdat uitsluitend in haar behoeften         a)    Kan de goedkeuring van een nieuwe reeks voorwaarden
      wordt voorzien door de haar begeleidende ouder, die                      voor een bestaande vergunning die bij een Interim
      onderdaan van een derde staat is?                                        Development Order („old mining permission”; hierna:
                                                                               „IDO”) ingevolge Section 22 en Schedule 2 van de
                                                                               Planning and Compensation Act 1991 is verleend, wor-
5.    Verleent artikel 18, lid 1, EG, gelet op de bijzondere feiten            den aangemerkt als een „vergunning” in de zin van de
      van onderhavige zaak, aan eerste verzoekster het recht de                richtlijn betreffende de milieu-effectbeoordeling (hierna:
      lidstaat van ontvangst binnen te komen en er te verblijven,              „MEB-richtlijn”) (1)?
      zelfs indien zij op grond van geen enkele andere bepaling
      van EU-recht aanspraak kan maken op een verblijf in het
      gastland?
                                                                         b)    Kan na de goedkeuring van een nieuwe voorwaardenrege-
6.    Zo ja, heeft tweede verzoekster dan het recht gedurende                  ling voor een IDO-„oude mijnbouwvergunning” op grond
      die periode samen met eerste verzoekster in het gastland                 van de Planning and Compensation Act 1991, de goed-
      te blijven?                                                              keuring van nadere aangelegenheden als vereist op basis
                                                                               van de nieuwe voorwaardenregeling, op zich als een
7.    Welke werking heeft in dit verband en gelet op het feit                  „vergunning” in de zin van de MEB-richtlijn worden
      dat eerste verzoekster niet in China kan wonen met                       aangemerkt?
      tweede verzoekster, haar vader en haar broer, het gemeen-
      schapsrechtelijke beginsel van eerbiediging van de grond-
      rechten, in het bijzonder aangezien verzoeksters zich
      beroepen op artikel 8, juncto artikel 14, EVRM, volgens            c)    Indien vraag a) bevestigend wordt beantwoord, maar
      hetwelk iedereen recht heeft op eerbiediging van zijn                    vraag b) ontkennend, blijft op de lidstaat dan niettemin
      privé-leven, zijn gezinsleven en zijn huis?                              een verplichting rusten om een einde te maken aan zijn
                                                                               nalaten om een MEB te vereisen, en zo ja, hoe?
(1) Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de
    opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf
    van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake
                                                                         d)    Hebben (i) particulieren de mogelijkheid om zich te
    van vestiging en verrichten van diensten (PB L 172, 28.06.1973,            verzetten tegen het nalaten van de staat om een MEB te
    blz. 14).                                                                  vereisen, of (ii) kan dit op grond van de door het Hof aan
(2) Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende              de doctrine van de rechtstreekse werking opgelegde
    het verblijfsrecht (PB L 180, 13.07.1990, blz. 26).                        beperkingen worden verboden, in het bijzonder op grond
                                                                               van de „horizontale rechtstreekse werking” of op grond
                                                                               van het opleggen van lasten of verplichtingen op particu-
                                                                               lieren door een overheidsorgaan.
                                                                         e)    Indien vraag d)(ii) bevestigend wordt beantwoord, wat
                                                                               zijn dan de grenzen van dergelijke verboden betreffende
Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench                            de rechtstreekse werking in de omstandigheden van het
Division, Administrative Court van 28 maart 2002 om                            onderhavige geval en welke maatregelen is het Verenigd
een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen                     Koninkrijk in overeenstemming met de richtlijn betreffen-
en Secretary of State for Transport, Local Governmemt                          de de milieu-effectbeoordeling gerechtigd te treffen?
                           and the Regions
                           (Zaak C-201/02)
                                                                         (1) Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                           (2002/C 180/22)                                   de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
                                                                             projecten PB L 175 van 05/07/1985, blz. 40.
De High Court of Justice, Queen’s Bench Division, Ad-
ministrative Court heeft bij beschikking van 28 maart 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 mei 2002,


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 mei 2000 in zaak T-75/00 R, A. Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Afwezigheid)

text:
23.9.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 273/13
Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  Beroep, op 30 juni 2000 ingesteld door Koninklijke Phi-
kantore van Bonn en Schmidt, advocaten aldaar, Val Sainte-                  lips Electronics N.V. tegen Raad van de Europese Unie
Croix 7, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägenbaur), betreffende een
verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de                                             (Zaak T-177/00)
beschikking van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende
de intrekking van de vergunningen voor het in de handel
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die                                              (2000/C 273/23)
„amfepramon” bevatten [C(2000) 4539], heeft de president
van het Gerecht op 28 juni 2000 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)   Wat verzoekster betreft, wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
     van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     betreffende de intrekking van de vergunningen voor het in de        schappen is op 30 juni 2000 beroep tegen Raad van de
     handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die        Europese Unie ingesteld door Koninklijke Philips Electronics
     „amfepramon” bevatten [C(2000) 4539].                               N.V., vertegenwoordigd door C. Stanbrook Q.C. en F. Ragolle
                                                                         van Stanbrook-Hooper, advocaten te Brussel.
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —      krachtens de artikelen 230 en 231 EG nietig te verklaren
                                                                                het besluit van de Raad tot afwijzing van het voorstel van
                                                                                de Commissie voor een verordening van de Raad tot
                                                                                instelling van een definitief antidumpingrecht op de
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                          invoer van bepaalde onderdelen voor televisiecamera-
                            AANLEG                                              systemen van oorsprong uit Japan;
                        van 18 mei 2000                                  —      krachtens de artikelen 235 en 288, tweede alinea, EG de
                                                                                Raad te veroordelen tot vergoeding van alle schade die
                                                                                verzoekster lijdt door de onrechtmatige afwijzing van het
in zaak T-75/00 R, A. Fichtner tegen Commissie van de                           Commissievoorstel, althans door niet vóór het einde van
                  Europese Gemeenschappen                                       de termijn van 15 maanden adequate beschermingsmaat-
                                                                                regelen te treffen;
(Procedure in kort geding — Spoedeisendheid — Afwezig-
                               heid)                                     —      de Raad in de kosten te veroordelen.
                         (2000/C 273/22)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Verzoekster komt op tegen de afwijzing door de Raad van het
In zaak T-75/00 R, A. Fichtner, ambtenaar bij de Commissie               voorstel van de Commissie van 7 april 2000 voor een
van de Europese Gemeenschappen, in dienst te Ispra, bij                  verordening van de Raad tot instelling van een definitief
het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO), te                   antidumpingrecht op de invoer van bepaalde onderdelen voor
Besozzo (Italië), vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat           televisiecamerasystemen van oorsprong uit Japan (COM(2000)
te Pavia, via Speroni, 14, Varese, tegen Commissie van de                195 final). Het feit dat dit voorstel geen eenvoudige meerder-
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-              heid van stemmen binnen de Raad heeft gekregen, gecombi-
fende een verzoek om voorlopige maatregelen, strekkende tot              neerd met het verstrijken van de termijn van 15 maanden
opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van de              bedoeld in artikel 6, lid 9, van de basisverordening (1), brengt
Commissie van 30 september 1999 tot tuchtrechtelijk ontslag              volgens verzoekster mee, dat de afwijzing definitief is.
van verzoeker, heeft het Gerecht, op 18 mei 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         Verzoekster stelt enerzijds, dat de Raad aan het einde van de
                                                                         termijn van 15 maanden niet de bevoegdheid had om het
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         Commissievoorstel af te wijzen, omdat hij zich voor die tijd
                                                                         niet heeft willen bezighouden met het onderzoek van de feiten
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  en met de procedurele aspecten van de zaak. In de geldende
                                                                         basisverordening heeft de Raad zichzelf beperkt tot de moge-
                                                                         lijkheid om nog slechts in enkele modaliteiten van het voorstel
                                                                         wijzigingen aan te brengen, daarbij echter binnen de grenzen


title: Zaak T-673/11: Beroep ingesteld op 29 december 2011 — Sigla/BHIM (VIPS CLUB)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/18

         Beroep ingesteld op 29 december 2011 — Sigla/BHIM (VIPS CLUB)
   (Zaak T-673/11)
   2012/C 65/34
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sigla (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               akte te nemen van de indiening van het verzoekschrift en de daarbij gevoegde stukken, te verklaren dat het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 oktober 2011 in zaak R 641/2011-1 tijdig en volgens de vormvereisten is ingesteld, en na de behandeling van de zaak deze beslissing te vernietigen en het Bureau te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VIPS CLUB” voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 43

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de merkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 op grond dat het aangevraagde teken niet beschrijvend is en over onderscheidend vermogen beschikt


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 oktober 2003 in zaak C-411/01 (verzoek van het Tribunal d'instance de Metz om een prejudiciële beslissing): GEFCO SA tegen Receveur principal des douanes ("Communautair douanewetboek en uitvoeringsverordening — Regeling passieve veredeling — Vrĳstelling van invoerrechten voor veredelingsproducten — Bedrag aftrekbaar in geval van onjuiste vermelding van tariefpost in aangifte van tĳdelĳke uitvoer van goederen — Verzuim zonder werkelĳk gevolg voor juiste werking van regeling passieve veredeling")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/15
                    ARREST VAN HET HOF                                              artikel 8, lid 3, van Real Decreto nr. 2062/1999, por el que
                                                                                se regula el nivel mínimo de formación en profesiones marítimas,
                                                                                van 30 december 1999.
                     van 30 september 2003
                                                                              (1) PB C 17 van 19.1.2002.
in zaak C-405/01 (verzoek van het Tribunal Supremo om
een prejudiciële beslissing): Colegio de Oficiales de la
Marina Mercante Española tegen Administración del
                              Estado (1)
(„Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39, lid 4, EG —
Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins en eerste                                               ARREST VAN HET HOF
stuurmannen op koopvaardijschepen — Toekenning van
bevoegdheden van openbaar gezag aan boord — Aan onder-
danen van de vlagstaat voorbehouden betrekkingen —                                                         (Eerste kamer)
Voor onderdanen van andere lidstaten op voorwaarde van
         wederkerigheid toegankelijke betrekkingen”)                                                   van 2 oktober 2003
                          (2003/C 275/24)                                     in zaak C-411/01 (verzoek van het Tribunal d’instance de
                                                                              Metz om een prejudiciële beslissing): GEFCO SA tegen
                                                                                Receveur principal des douanes (1)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                              („Communautair douanewetboek en uitvoeringsverordening
                                                                              — Regeling passieve veredeling — Vrijstelling van invoer-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                              rechten voor veredelingsproducten — Bedrag aftrekbaar in
                          dentie van het Hof)
                                                                              geval van onjuiste vermelding van tariefpost in aangifte van
                                                                              tijdelijke uitvoer van goederen — Verzuim zonder werkelijk
                                                                              gevolg voor juiste werking van regeling passieve veredeling”)
In zaak C-405/01, betreffende een verzoek aan het Hof                                                    (2003/C 275/25)
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Supremo (Spanje),
in het aldaar aanhangige geding tussen Colegio de Oficiales de
la Marina Mercante Española en Administración del Estado, in                                              (Procestaal: Frans)
tegenwoordigheid van: Asociación de Navieros Españoles
(ANAVE), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
artikel 39 EG alsmede de artikelen 1 en 4 van verordening                                                dentie van het Hof)
(EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof, samengesteld
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,             In zaak C-411/01, betreffende een verzoek aan het Hof
M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en C. W. A. Timmer-                    krachtens artikel 234 EG van het Tribunal d’instance de Metz
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                    (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen GEFCO SA
Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von                  en Receveur principal des douanes, om een prejudiciële
Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-                  beslissing over de uitlegging van de artikelen 145 tot en met
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                     151 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van
ministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen                         12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           douanewetboek (PB L 302, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),
                                                                              samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en
                                                                              A. Rosas (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
1)   Artikel 39, lid 4, EG moet aldus worden uitgelegd, dat het een           griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 2 oktober 2003
     lidstaat slechts toestaat de betrekkingen van kapitein en eerste         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     stuurman op onder zijn vlag varende koopvaardijschepen aan
     eigen onderdanen voor te behouden, wanneer de aan de                     1)    De artikelen 145 tot en met 151 van verordening (EEG)
     kapiteins en de eerste stuurmannen op deze schepen toebedeelde                 nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling
     bevoegdheden van openbaar gezag daadwerkelijk regelmatig                       van het communautair douanewetboek moeten aldus worden
     worden uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun                uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een ondernemer
     werkzaamheden vormen.                                                          die goederen bij tijdelijke uitvoer uit het gebied van de
                                                                                Gemeenschap overeenkomstig de regeling passieve veredeling,
2)   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het zich                        onder een onjuiste tariefpost heeft aangegeven, het bewijs levert
     ertegen verzet dat een lidstaat een voorwaarde van wederkerig-                 dat de onjuiste aangifte geen werkelijk gevolg heeft gehad voor
     heid verbindt aan de toegang van onderdanen van andere                         de juiste werking van deze regeling in de zin van artikel 150,
     lidstaten tot de betrekkingen van kapitein en eerste stuurman                  lid 2, van deze verordening, zelfs indien de aangifte van tijdelijke
     op onder zijn vlag varende koopvaardijschepen, zoals bedoeld in                uitvoer niet formeel is gewijzigd.
 ---pagebreak--- C 275/16                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
2)    Met dit bewijs moet met name ondubbelzinnig kunnen worden               1)    Door, na het verstrijken van de in het met redenen omkleed
      vastgesteld dat de veredelingsproducten het resultaat zijn van de             advies gestelde termijn, bij wege van artikel 62, eerste alinea,
      behandeling van de tijdelijk uitgevoerde goederen.                            van decreto legislativo nr 504, met als opschrift „Testo
                                                                                unico delle disposizioni legislative concernenti le imposti sulla
3)    De verwijzende rechter dient te bepalen of de ondernemer, gelet               produzione e sui consumi e relative sanzioni penali e am-
      op alle omstandigheden van de in het hoofdgeding aanhangige                   ministrative” (gecoördineerde tekst van de wettelijke bepalingen
      zaak, dit bewijs al dan niet heeft geleverd.                                  betreffende de belastingen op productie en verbruik en inzake
                                                                                de strafrechtelijke en administratieve sancties ter zake), een
4)    Indien dit het geval is, mag bij het in het vrije verkeer brengen             verbruiksbelasting op smeerolie te handhaven, is de Italiaanse
      van de veredelingsproducten het bedrag worden afgetrokken van                 Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten
      de invoerrechten die op de tijdelijk uitgevoerde goederen van                 krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de
      toepassing zouden zijn, indien de juiste tariefpost was toegepast.            Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling
                                                                                voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer
                                                                                daarvan en de controles daarop, en artikel 8, lid 1, sub a, van
(1) PB C 369 van 22.12.2001.                                                        richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
                                                                                betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
                                                                                minerale oliën, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de
                                                                                Raad van 22 december 1994.
                                                                              2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                              (1) PB C 31 van 2.2.2002.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                     van 25 september 2003                                                        ARREST VAN HET HOF
in zaak C-437/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                                van 23 september 2003
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                              in zaak C-452/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
                                                                              hof om een prejudiciële beslissing): Margarethe Ospelt
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 92/12/EEG en 92/81/EEG                                tegen Schlössle Weissenberg Familienstiftung (1)
   — Belasting op smeerolie — Accijns op minerale oliën”)
                                                                              („Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 73 B EG-Verdrag
                          (2003/C 275/26)                                     (thans artikel 56 EG) — Artikel 40 en bijlage XII EER-
                                                                              overeenkomst — Procedure van voorafgaande vergunning
                                                                              voor verwerving van landbouw- en bosbouwgrond — Toe-
                         (Procestaal: Italiaans)                                               laatbaarheid — Voorwaarden”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                              (2003/C 275/27)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-437/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                dentie van het Hof)
pen (gemachtigden: E. Traversa en K. Gross) tegen Italiaanse
Republiek (gemachtigde: I.M. Braguglia, bijgestaan door
G. Aiello), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de                 In zaak C-452/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Italiaanse Republiek, door een belasting op smeerolie te                      krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof
handhaven, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                    (Oostenrijk), in een procedure ingeleid door Margarethe Ospelt
rusten krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van                en Schlössle Weissenberg Familienstiftung, om een prejudiciële
de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling                 beslissing over de uitlegging van artikel 6 EG-Verdrag (thans,
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer                   na wijziging, artikel 12 EG) en de artikelen 73 B tot en met
daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1), en artikel 8,               73 D, 73 F en 73 G EG-Verdrag (thans de artikelen 56 EG tot
lid 1, sub a, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad van                         en met 60 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur                  G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet (rapporteur),
van de accijns op minerale oliën (PB L 316, blz. 12), zoals                   M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
gewijzigd bij richtlijn 94/74/EG van de Raad van 22 december                  sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann,
1994 (PB L 365, blz. 46), heeft het Hof (Eerste kamer),                       V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha
samengesteld als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpre-                   Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
sident, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:                     hoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 septem-
S. Alber; griffier: R. Grass, op 25 september 2003 een arrest                 ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   volgt:


title: Zaak T-55/15: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2017 — Certified Angus Beef/EUIPO — Certified Australian Angus Beef (CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie — Beeldmerk CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF — Algemeen bekende oudere beeld- en woordmerken SINCE 1978 CERTIFIED ANGUS BEEF BRAND en CERTIFIED ANGUS BEEF BRAND — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/31

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2017 — Certified Angus Beef/EUIPO — Certified Australian Angus Beef (CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF)
   (Zaak T-55/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Unie - Beeldmerk CERTIFIED AUSTRALIAN ANGUS BEEF - Algemeen bekende oudere beeld- en woordmerken SINCE 1978 CERTIFIED ANGUS BEEF BRAND en CERTIFIED ANGUS BEEF BRAND - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Certified Angus Beef LLC (Wooster, Ohio, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Aikens, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en A. Söder, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Certified Australian Angus Beef Pty Ltd (Surrey Hills, Australië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 oktober 2014 (zaak R 662/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Certified Angus Beef en Certified Australian Angus Beef

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Certified Angus Beef LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak C-441/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Dansk Industri (DI), als lasthebber van Ajos A/S/Nalatenschap van Karsten Eigil Rasmussen (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Richtlijn 2000/78/EG — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling die in strijd is met een richtlijn — Mogelijkheid voor een particulier de Staat aansprakelijk te stellen wegens schending van het Unierecht — Geschil tussen particulieren — Afweging van verschillende rechten en beginselen — Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen — Rol van de nationale rechter)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/12

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Dansk Industri (DI), als lasthebber van Ajos A/S/Nalatenschap van Karsten Eigil Rasmussen
      (Zaak C-441/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Richtlijn 2000/78/EG - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Nationale regeling die in strijd is met een richtlijn - Mogelijkheid voor een particulier de Staat aansprakelijk te stellen wegens schending van het Unierecht - Geschil tussen particulieren - Afweging van verschillende rechten en beginselen - Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen - Rol van de nationale rechter))
      (2016/C 211/13)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Højesteret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Dansk Industri (DI), als lasthebber van Ajos A/S

         Verwerende partij: Nalatenschap van Karsten Eigil Rasmussen

         Dictum

                  1)

                  Het algemene verbod van discriminatie op grond van leeftijd, zoals dat concreet gestalte heeft gekregen in richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich, ook in een geschil tussen particulieren, verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een werknemer geen recht op een ontslagvergoeding heeft wanneer hij recht heeft op een door de werkgever betaald ouderdomspensioen op grond van een pensioenregeling waartoe hij voor het bereiken van zijn vijftigste levensjaar is toegetreden, ongeacht of de werknemer ervoor opteert op de arbeidsmarkt te blijven dan wel met pensioen te gaan.

                  2)

                  Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechterlijke instantie die uitspraak dient te doen in een binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/78 vallend geding tussen particulieren, bij de toepassing van de bepalingen van haar nationaal recht die bepalingen in overeenstemming met die richtlijn dient uit te leggen, of, wanneer een dergelijke richtlijnconforme uitlegging onmogelijk blijkt te zijn, elke met het algemene verbod van discriminatie op grond van leeftijd strijdige bepaling van dat nationale recht, zo nodig, buiten toepassing dient te laten. Aan deze verplichting kan niet worden afgedaan door het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en evenmin door het feit dat de particulier die meent schade te hebben geleden door de toepassing van een met het Unierecht strijdige nationale bepaling, de mogelijkheid heeft om de betrokken lidstaat aansprakelijk te stellen wegens schending van het Unierecht.

         (1)  PB C 421 van 24.11.2014.


title: Zaak T-435/04: Beroep, op 22 oktober 2004 ingesteld door Manuel Simões Dos Santos tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/43

         Beroep, op 22 oktober 2004 ingesteld door Manuel Simões Dos Santos tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-435/04)
   (2005/C 6/84)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door Manuel Simões Dos Santos, wonende te Alicante (Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 7 juli 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht, alsmede de besluiten van 15 december 2003 tot vaststelling van het aan de klager toegekende gecumuleerde tegoed aan punten voor verdiensten en het besluit van 12 december 2003 tot bevestiging daarvan;

               —

               verweerder te verwijzen in alle kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker werd tijdens bevorderingsronde 2002 bevorderd tot rang A 5. Daarbij heeft het TABG hem laten weten dat hij nog een tegoed van 54,19 punten had. Verzoeker heeft echter bij brief van de personeelsafdeling van 15 december 2003 vernomen dat zijn tegoed aan punten op 30 september 2003 slechts 1,5 punten bedroeg. Uit deze brief, die de bestreden handeling vormt, blijkt dat deze puntenreductie niet het gevolg was van een omrekening van de punten die hem waren toegekend vóór de bij besluit van het Bureau ADM-03-35 ingevoerde nieuwe regeling, maar van een volledige schrapping ervan op grond van de in dat besluit bedoelde nieuwe regel dat na een bevordering van nul wordt vertrokken.
   Ter ondersteuning van zijn stellingen beroept verzoeker zich in de eerste plaats op schending van het wettigheidsbeginsel, van het rechtszekerheidsbeginsel en van het beginsel van verbod van retroactiviteit, aangezien er in casu geen uitzonderlijke omstandigheden bestaan ter rechtvaardiging van het vervallen van het puntentegoed dat aan de ambtenaar was toegekend en waarop hij volgens de destijds geldende regeling recht had.
   Verzoeker stelt ook schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van het non-discrimatiebeginsel, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht.