title: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 13 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen K. Konle en Republiek Oostenrijk (Zaak C-302/97)

text:
18 . 10 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 318/9
Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien                    gelaedeerde alleen de deelstaat, en niet de staat in zijn
van 13 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing in het                  geheel kan aanspreken ?
        geding tussen K. Konle en Republiek Oostenrijk
                         ( Zaak C-302/97 )
                            ( 97/C 318/15 )
                                                                       Verzoek van het Bundesgerichtshof van 26 juni 1997
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ver
beschikking van 13 augustus 1997, ingekomen ter griffie                braucherschutzverein e.V. en Sektkellerei G. C. Kessler
van het Hof van Justitie op 22 augustus 1997, in het                                              GmbH & Co .
geding tussen K. Konle en Republiek Oostenrijk, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                                            ( Zaak C-303/97)
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                          ( 97/C 318/ 16 )
1 . Moeten de artikelen 6, 52 e.v. ( derde deel, titel III,            Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 26 juni
     hoofdstuk 2 ) en 73b e.v. ( derde deel , titel III,               1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     hoofdstuk 4 ) van het EG-Verdrag en artikel 70 van de             25 augustus 1997, in het geding tussen Verbraucherschutz
     Akte van Toetreding ( Akte betreffende de toetredings            verein e.V. en Sektkellerei G. C. Kessler GmbH & Co ., het
     voorwaarden voor (. . .) de Republiek Oostenrijk (. . .)          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
     en de aanpassing van de Verdragen ) aldus worden uit             zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     gelegd, dat:                                                      vragen betreffende de uitlegging van artikel 13 , lid 2 ,
                                                                       onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 2333/92 van de Raad
     a ) het feit dat verzoeker tijdens de geldingsduur van            van 13 juli 1992 tot vaststelling van de algemene voor
          het Tiroler Grundverkehrsgesetz 1993 het bewijs              schriften voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van
          verschuldigd was dat hij geen vakantieverblijf zou           mousserende wijn en mousserende wijn waaraan koolzuur
          inrichten, terwijl bij eigendomsverkrijging door een         gas is toegevoegd ('):
          eigen onderdaan de enkele verklaring overeenkom
          stig § 10, lid 2, zou hebben volstaan om de toe             1 . Volstaat voor de toepassing van het verbod van
          stemming van de Grundverkehrsbehörde te verkrij                  artikel 13 , lid 2, onder b ), van Verordening ( EEG )
          gen, welke toestemming hem werd geweigerd, en                     nr. 2333/92 het feit dat een woord van een ter
                                                                            omschrijving van de mousserende wijn gebruikt merk
     b ) het feit dat verzoeker zich ingevolge het Tiroler                  ( in casu : Hochgewachs ) kan worden verward met een
          Grundverkehrsgesetz 1996 — evenals thans ook                      gedeelte van de omschrijving van een niet voor de
          eigen onderdanen — reeds vóór de inschrijving van                 samenstelling van de cuvée van die mousserende wijn
          zijn eigendomsrecht , in het hypotheekregister aan                gebruikte wijn ( in casu : Riesling-Hochgewachs ), ook
          een toestemmingsprocedure moet onderwerpen,                       wanneer vaststaat dat het koopgedrag van de meeste
          waarbij de mogelijkheid om een verklaring met                     consumenten niet door misleidende informatie over de
          rechtsgevolg in te dienen, dat geen vakantieverblijf              aard van de cuvée is beïnvloed en dat de houder van
          zal worden ingericht, nu ook voor eigen onderda                  het merk geen bedrog wilde plegen ?
          nen is komen te vervallen,
                                                                       2 . In geval van een bevestigend antwoord op de eerste
     in strijd zijn met het Gemeenschapsrecht en verzoeker                  vraag, kan de commerciële eigendom, die de merkhou
     beletten een door het Gemeenschapsrecht gewaar                        der op grond van traditioneel, ongestoord gebruik van
     borgde fundamentele vrijheid uit te oefenen ?                          zijn merk op nationaal grondgebied heeft verworven
                                                                            als hoger rechtsbelang in de weg staan aan de toepas
2. Zo ja, is dan het Hof van Justitie in het kader van de                   sing van het verbod van artikel 13 , lid 2, onder b ), van
     procedure van artikel 177 van het EG-Verdrag ook                       die verordening ?
     bevoegd te beoordelen of een schending van het
     Gemeenschapsrecht „ voldoende gekwalificeerd " is ( in            (') PB L 231 van 13 . 8 . 1992, blz. 9 .
     de zin van bijvoorbeeld de rechtsoverwegingen in het
     arrest van het Hof van 5 maart 1996, Brasserie de
     Pêcheur tegen Bondsrepubliek Duitsland )?
3 . Bij een bevestigend antwoord op de vragen 1 en 2 : is              Hogere voorziening, op 26 augustus 1997 ingesteld door
     de schending „ voldoende gekwalificeerd "?                        F. Carbajo Ferrero tegen het arrest, op 12 juni 1997 in
                                                                       zaak T-237/95 tussen F. Carbajo Ferrero en Europees Par
4 . Wordt aan het beginsel van aansprakelijkheid van de                lement gewezen door de Eerste Kamer van het Gerecht
     lidstaten voor schade die een particulier door schen                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     ding van het Gemeenschapsrecht wordt toegebracht,                                        ( Zaak C-304/97 P )
     bij juiste uitlegging van artikel 5 van het EG-Verdrag
     ook dan recht gedaan, wanneer in het nationale aan                                          ( 97/C 318/ 17 )
     sprakelijkheidsrecht van een federaal gestructureerde
     lidstaat ten aanzien van schending die aan een deel              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     staat moet worden toegerekend, de regel geldt dat de              is op 26 augustus 1997 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak C-438/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Republiek Polen) — Bogusław Juliusz Dankowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi (Zesde btw-richtlijn — Recht op aftrek van voorbelasting — Verrichte diensten — Niet in btw-register ingeschreven belastingplichtige — Verplichte vermeldingen op factuur voor btw-doeleinden — Nationale belastingregeling — Uitsluiting van recht op aftrek krachtens artikel 17, lid 6, van Zesde btw-richtlijn)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Republiek Polen) — Bogusław Juliusz Dankowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
   (Zaak C-438/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Recht op aftrek van voorbelasting - Verrichte diensten - Niet in btw-register ingeschreven belastingplichtige - Verplichte vermeldingen op factuur voor btw-doeleinden - Nationale belastingregeling - Uitsluiting van recht op aftrek krachtens artikel 17, lid 6, van Zesde btw-richtlijn)
   2011/C 63/15
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bogusław Juliusz Dankowski

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Verenigbaarheid met deze bepaling van een nationale regeling volgens welke het recht op aftrek van voorbelasting is uitgesloten wanneer deze voor een dienst is betaald op basis van een factuur die in strijd met het nationale recht is uitgereikt door een persoon die niet is ingeschreven in het register van belastingplichtigen inzake belasting op goederen en diensten

      Dictum

               1)

               De artikelen 18, lid 1, sub a, en 22, lid 3, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18/EG van de Raad van 14 februari 2006, moeten aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige recht heeft op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde die hij heeft voldaan over diensten verricht door een andere belastingplichtige die niet voor de belasting over de toegevoegde waarde is geregistreerd, wanneer de desbetreffende facturen alle door dit artikel 22, lid 3, sub b, vereiste gegevens bevatten, in het bijzonder die welke nodig zijn voor de identificatie van de marktdeelnemer die deze facturen heeft opgemaakt, en van de aard van de verrichte diensten.

               2)

               Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/18, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die het recht op aftrek uitsluit voor de belasting over de toegevoegde waarde die door een belastingplichtige is betaald aan een andere belastingplichtige die een dienstverrichter is, wanneer laatstgenoemde niet voor de belasting over de toegevoegde waarde is geregistreerd.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 25 maart 1998 in zaak T-202/97: L. Koopman tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Indeling in salaristrap - Anciënniteit - Artikel 90 van het Statuut - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 151/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
                  VAN EERSTE AANLEG                                wonende, respectievelijk, te Mamer (Luxemburg), te
                     van 16 maart 1998                             Luxemburg, te Mersch (Luxemburg), te Luxemburg en te
                                                                   Strassen (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
in zaak T-235/95, A. Goldstein tegen Commissie van de              A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
                Europese Gemeenschappen (1)                        gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
(Beroep tot nietigverklaring Ð Door de Commissie                   SARL, rue de Cessange 30, tegen Hof van Justitie van de
gevraagde voorlopige maatregelen Ð Bevoegdheden van                Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. Millett),
de Commissie Ð Bevestigende handeling Ð Afwezigheid                betreffende een beroep tot nietigverklaring van de uitdruk-
         van procesbelang Ð Niet-ontvankelijkheid)                 kelijk genomen besluiten tot afwijzing van verzoeksters'
                                                                   verzoeken om uitbetaling van de bedragen die krachtens
                        (98/C 151/15)                              artikel 67, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van
                                                                   de Europese Gemeenschappen van hun kostwinnerstoelage
                     (Procestaal: Engels)                          waren afgetrokken uit hoofde van de gezinspremie die hun
                                                                   echtgenoot ontvangt op grond van de Luxemburgse collec-
In zaak T-235/95, A. Goldstein, wonende te Londen, ver-            tieve overeenkomst voor personeelsleden van banken, en
tegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor, 3 Kings           voor zoveel nodig, van de besluiten van 17 maart 1997
Bench Walk, Inner Temple, Londen, tegen Commissie van              houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten, heeft
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal),                 het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit        Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en J. Pirrung,
van de Commissie van 16 oktober 1995, waarbij deze                 rechters; griffier: H. Jung, op 24 maart 1998 een beschik-
heeft geweigerd haar besluit te herzien betreffende de             king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
afwijzing van een verzoek om voorlopige maatregelen in
het kader van een procedure tot vaststelling van een schen-
ding van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag door             1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de General Medical Council, en voorts heeft geweigerd
bepaalde andere door verzoeker gevraagde voorlopige                2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
maatregelen te gelasten, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 16 maart            (1) PB C 252 van 16.8.1997.
1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten daaronder                           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     begrepen die van de procedures in kort geding voor de                            VAN EERSTE AANLEG
     president van het Gerecht.
                                                                                van 25 maart 1998
(1) PB C 64 van 2.3.1996.                                          in zaak T-202/97: L. Koopman tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Indeling in salaristrap Ð AncieÈnniteit Ð
                                                                       Artikel 90 van het Statuut Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 151/17)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG                                                      (Procestaal: Frans)
                     van 24 maart 1998
in zaak T-181/97: H. Meyer e.a. tegen Hof van Justitie             In zaak T-202/97, L. Koopman, ambtenaar van de Com-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
(Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Salarisafre-           Keerbergen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door N. LhoeÈst,
keningen Ð Ontvankelijkheid Ð Termijnen Ð Nieuw en                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
             wezenlijk feit Ð Verval van recht)                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                   sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        (98/C 151/16)                              schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieu-
                                                                   sart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                      (Procestaal: Frans)                          van het besluit van de Commissie van 21 oktober 1996
                                                                   houdende afwijzing van verzoekers verzoek om herindeling
In zaak T-181/97, H. Meyer, I. Bruno, A. Muller di                 uit hoofde van artikel 32, derde alinea, van het Statuut
Lenardo, M. Gomez en L. Araujo, ambtenaren van het                 van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen,
 ---pagebreak--- 16.5.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 151/9
heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als volgt:                       BESCHIKKING VAN HET GERECHT
V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; grif-                       VAN EERSTE AANLEG
fier: H. Jung, op 25 maart 1998 een beschikking gegeven                                   van 24 maart 1998
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    in zaak T-232/97: M. Becret-Danieau e.a. tegen Europees
                                                                                Parlement (1)
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                    (Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Salarisafre-
                                                                    keningen Ð Ontvankelijkheid Ð Termijnen Ð Nieuw en
                                                                                wezenlijk feit Ð Verval van recht)
2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                                            (98/C 151/19)
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                                                  (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-232/97, M. Becret-Danieau, J. Cadogan, M.
                                                                    Mesenburg, R. Moriarty, A.-M. Nilles, T. Rodrigues, F.
                                                                    SimoÄes, J.-L. Spellini, J. Pica-Borruto en N. Schulte, amb-
                                                                    tenaren van het Europees Parlement, wonende, respectie-
                                                                    velijk, te Bertrange (Luxemburg), te Steinsel (Luxemburg),
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                              te Biwer (Luxemburg), te Colmar-Berg (Luxemburg), te
                  VAN EERSTE AANLEG                                 Mamer (Luxemburg), te Mondercange (Luxemburg), te
                                                                    Munsbach (Luxemburg), te Bascharage (Luxemburg), te
                      van 12 maart 1998                             Thionville (Frankrijk) en te Leudelange (Luxemburg), ver-
in zaak T-207/97, G. Berthu tegen Raad van de Europese              tegenwoordigd door J.-N. Louis, A. Tornel en F. Parmen-
                            Unie (1)                                tier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
(Economisch en monetair beleid Ð Verordening van de                 sange 30, tegen Europees Parlement (gemachtigden: M.
Raad over enkele bepalingen betreffende de invoering van            Peter en Y. Pantalis), betreffende een beroep tot nietigver-
de euro Ð Vervanging van de naam ¹ecuº, genoemd in                  klaring van de uitdrukkelijk genomen besluiten tot afwij-
artikel 109 G van het EG-Verdrag, door de naam ¹euroº               zing van verzoekers' verzoeken om uitbetaling van de
Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Kennelijke niet-ontvan-             bedragen die krachtens artikel 67, lid 2, van het Statuut
                           kelijkheid)                              van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen van
                                                                    hun kostwinnerstoelage waren afgetrokken uit hoofde van
                        (98/C 151/18)                               de gezinspremie die hun echtgenoot ontvangt, en voor
                                                                    zoveel nodig, van de besluiten van 15 mei en 27 juli 1997
                                                                    houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten, heeft
                      (Procestaal: Frans)                           het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A.
                                                                    Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en J. Pirrung,
                                                                    rechters; griffier: H. Jung, op 24 maart 1998 een beschik-
                                                                    king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-207/97, G. Berthu, lid van het Europees Parle-
ment, wonende te Chelles (Frankrijk), vertegenwoordigd
door A. Varaut, advocaat te Parijs, rue Alfred de Vigny 9,          1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde: J.-P. Jac-
queÂ en I. Díez Parra), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad                2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de
invoering van de euro (PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1),             (1) PB C 318 van 18.10.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, kamerpresident, C. W. Bellamy en J.
Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 12 maart 1998 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    Beroep, op 10 maart 1998 ingesteld door Emesa Sugar
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                         (Free Zone) NV tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-43/98)
2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.                                                    (98/C 151/20)
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                                            (Procestaal: Nederlands)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 10 maart 1998 beroep ingesteld


title: Doorhaling van zaak C-66/98

text:
7.8.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 226/27
Beroep, op 15 juni 1999 ingesteld door Commissie van                               Doorhaling van zaak C-10/99 (1)
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (1999/C 226/48)
                        (Zaak C-230/99)
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
                        (1999/C 226/46)                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 april 1999 de
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-10/99 (verzoek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          van het Amtsgericht München om een prejudiciële beslissing):
op 15 juni 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door        P. Feiler tegen Karlsruher Lebensversicherungs-AG.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
digd door H. van Lier, juridisch adviseur, en O. Couvert-
Castéra, ter beschikking van de juridische dienst gesteld           (1) PB C 71 van 13.3.1999.
nationaal ambtenaar, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Franse Republiek niet heeft voldaan                       Doorhaling van zaak C-63/98 (1)
     aan de krachtens artikel 28 (ex artikel 30) EG-Verdrag
     op haar rustende verplichtingen, door het besluit van                                  (1999/C 226/49)
     9 november 1994 betreffende materialen en voorwerpen
     in rubber, die in contact komen met eet- en drinkwaren,        De president van het Hof van Justitie van de Europese
     vast te stellen zonder uitdrukkelijk te voorzien in de         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 mei 1999 de
     erkenning van in andere lidstaten wettig toegepaste techni-    doorhaling in het register gelast van zaak C-63/98: Commissie
     sche voorschriften, normen en productiemethoden, noch          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-
     in de erkenning van de resultaten van de controles en          landen.
     bijbehorende analyses door een inspectie- en controle-
     dienst of een erkend laboratorium in een andere lidstaat;
                                                                    (1) PB C 166 van 30.5.1998.
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De bestreden Franse regelgeving heeft tot gevolg, dat de
verhandeling in Frankrijk van in andere lidstaten wettig                           Doorhaling van zaak C-311/98 (1)
vervaardigde en in de handel gebrachte, maar niet met de
Franse voorschriften overeenstemmende producten, wordt
verhinderd, en vormt derhalve een beperking van de tussen-                                  (1999/C 226/50)
staatse handel. De Commissie bestrijdt weliswaar niet, dat de
in het besluit neergelegde bepalingen zijn vastgesteld op           De president van het Hof van Justitie van de Europese
gronden verband houdend met de volksgezondheid, maar                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 mei 1999 de
betoogt dat zij, bij gebreke van iedere clausule inzake weder-      doorhaling in het register gelast van zaak C-311/98: Commis-
zijdse erkenning van producten die een gelijkwaardige bescher-      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
ming waarborgen, niet evenredig zijn aan het gestelde doel.
                                                                    (1) PB C 299 van 26.9.1998.
               Doorhaling van zaak C-292/98 (1)
                        (1999/C 226/47)                                            Doorhaling van zaak C-66/98 (1)
De president van de Vierde kamer van het Hof van Justitie                                   (1999/C 226/51)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
19 april 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak         De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie van
C-292/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen                  de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 mei
tegen Italiaanse Republiek.                                         1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-66/98:
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                         Republiek.
                                                                    (1) PB C 137 van 2.5.1999.


title: Arrest van het Hof van 6 mei 2003 in zaak C-104/01 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Libertel Groep BV tegen Benelux-Merkenbureau ("Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlĳn 89/104/EEG — Tekens die merk kunnen zĳn — Onderscheidend vermogen — Kleur als zodanig — Kleur oranje")

text:
C 146/6                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                           21.6.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                       1)     Doordat de gemeente Bockhorn (Duitsland) de aanbesteding
                                                                                van de opdracht voor de behandeling van haar afvalwater niet
                           (Vijfde kamer)                                           heeft aangekondigd en de uitslag van de procedure niet heeft
                                                                                bekendgemaakt in het supplement op het Publicatieblad van de
                         van 10 april 2003                                          Europese Gemeenschappen, is de Bondsrepubliek Duitsland bij
                                                                                de gunning van deze overheidsopdracht voor dienstverlening de
in de gevoegde zaken C-20/01 en C-28/01: Commissie                                  verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                 artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2, en 16, lid 1, van
                            Duitsland ( 1)                                          richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                                                                                de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
(„Niet-nakoming — Ontvankelijkheid — Procesbelang —                                 overheidsopdrachten voor dienstverlening.
Richtlijn 92/50/EEG — Procedures voor het plaatsen van
overheidsopdrachten voor dienstverlening — Procedure van                     2)     Doordat de stad Braunschweig (Duitsland) zonder voorafgaan-
gunning via onderhandelingen, zonder voorafgaande bekend-                           de aankondiging is overgegaan tot onderhandse aanbesteding
making van een aankondiging van opdracht — Voorwaar-                                van een opdracht voor verwerking van haar afval, hoewel niet
                                 den”)                                              was voldaan aan de voorwaarden van artikel 11, lid 3,
                                                                                van richtlijn 92/50 voor de onderhandse aanbesteding van
                                                                                opdrachten zonder aanbesteding in de gehele Gemeenschap,
                          (2003/C 146/09)
                                                                                is de Bondsrepubliek Duitsland bij de gunning van deze
                                                                                overheidsopdracht voor dienstverlening de verplichtingen niet
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 8 en 11,
                                                                                lid 3, sub b), van die richtlijn.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             3)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
                                                                             4)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
In de gevoegde zaken C-20/01 en C-28/01, Commissie van de
                                                                                Ierland zal zijn eigen kosten dragen.
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Schieferer) tegen
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing, bijge-
staan door H.-J. Prieß) ondersteund door Verenigd Koninkrijk                 (1 ) PB C 61 van 24.2.2001.
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Ma-
grill, bijgestaan door R. Williams, barrister), betreffende twee
verzoeken om vast te stellen dat
—      de Bondsrepubliek Duitsland, door de aanbesteding van
       de opdracht voor de afvalwaterbehandeling in de gemeen-
       te Bockhorn (Duitsland) niet aan te kondigen en de uitslag
       van de procedure niet bekend te maken in het supplement
       op het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, bij                                   ARREST VAN HET HOF
       de gunning van deze overheidsopdracht voor dienstver-
       lening de verplichtingen niet is nagekomen die op haar                                            van 6 mei 2003
       rusten krachtens artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2,
       en 16, lid 1, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad
       van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                    in zaak C-104/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
       procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten                  landen om een prejudiciële beslissing): Libertel Groep BV
       voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1);                                                tegen Benelux-Merkenbureau ( 1)
—      de Bondsrepubliek Duitsland bij de gunning van een
       overheidsopdracht voor dienstverlening de verplichtingen              („Merken — Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 89/
                                                                             104/EEG — Tekens die merk kunnen zijn — Onderscheidend
       niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de
       artikelen 8 en 11, lid 3, sub b, van richtlijn 92/                            vermogen — Kleur als zodanig — Kleur oranje”)
       50, doordat de stad Braunschweig (Duitsland) zonder
       voorafgaande aankondiging is overgegaan tot onderhand-                                            (2003/C 146/10)
       se aanbesteding van een opdracht voor verwerking van
       haar afval, hoewel niet was voldaan aan de voorwaarden
       van genoemd artikel 11, lid 3, voor de onderhandse                                             (Procestaal: Nederlands)
       aanbesteding van opdrachten zonder aankondiging in de
       gehele Gemeenschap,
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-                 In zaak C-104/01, betreffende een verzoek aan het Hof
thelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola,                      krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
P. Jann (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:               in het aldaar aanhangig geding tussen Libertel Groep BV en
L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op                   Benelux-Merkenbureau, om een prejudiciële beslissing over de
10 april 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                uitlegging van artikel 3 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG)
volgt:                                                                       van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing
 ---pagebreak--- 21.6.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 146/7
van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft                                 ARREST VAN HET HOF
het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president van
de Zesde kamer, waarnemend voor de president, M. Wathelet                                               (Vijfde kamer)
en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, P. Jann, F. Macken, S. von Bahr en J. N. Cunha
Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                                         van 8 mei 2003
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 6 mei 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           in zaak C-111/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                                                                             om een prejudiciële beslissing): Gantner Electronic GmbH
1)     Een kleur als zodanig, zonder bepaalde omtrek, kan voor                         tegen Basch Exploitatie Maatschappij BV ( 1)
       bepaalde waren en diensten onderscheidend vermogen hebben
       in de zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van de Eerste       („Executieverdrag — Artikel 21 — Aanhangigheid —
       richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                                          Verrekening”)
       betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, op
       voorwaarde onder meer dat zij het voorwerp kan vormen van
       een grafische voorstelling die duidelijk, nauwkeurig, als zodanig                               (2003/C 146/11)
       volledig, gemakkelijk toegankelijk, begrijpelijk, duurzaam en
       objectief is. Aan deze laatste voorwaarde kan niet worden                                       (Procestaal: Duits)
       voldaan door de betrokken kleur eenvoudigweg op papier weer
       te geven, doch wel door de kleur aan te duiden met een
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       internationaal erkende kleurcode.
                                                                                dentie van het Hof)
2)     Bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van een
       bepaalde kleur als merk moet rekening worden gehouden met
       het algemeen belang, dat de beschikbaarheid van kleuren niet          In zaak C-111/01, betreffende een verzoek aan het Hof
       ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeel-             krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
       nemers die waren of diensten aanbieden van het type waarvoor          uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
       de inschrijving is aangevraagd.                                       27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
                                                                             en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
3)     Aan een kleur als zodanig komt onderscheidend vermogen in de          handelszaken, van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het
       zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van richtlijn 89/104      aldaar aanhangige geding tussen Gantner Electronic GmbH
       toe voorzover het merk in de perceptie van het relevante publiek      en Basch Exploitatie Maatschappij BV, om een prejudiciële
       geschikt is om de waar of de dienst waarvoor de inschrijving is       beslissing over de uitlegging van artikel 21 van bovengenoemd
       aangevraagd, als afkomstig van een bepaalde onderneming te            verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32),
       identificeren en dus om deze waar of dienst van die van andere        zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
       ondernemingen te onderscheiden.                                       toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
                                                                             Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
4)     Het feit dat de inschrijving van een kleur als zodanig is             (PB L 304, blz. 1, en gewijzigde tekst, blz. 77), het Verdrag van
                                                                             25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense
       aangevraagd voor een grote reeks van waren en/of diensten, dan
       wel voor een specifieke waar of dienst, onderscheidenlijk             Republiek (PB L 388, blz. 1), het Verdrag van 26 mei 1989
       groep van waren of diensten, is tezamen met de overige                inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese
       omstandigheden van het concrete geval van belang zowel voor           Republiek (PB L 285, blz. 1) en het Verdrag van 29 november
       de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de kleur           1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de
                                                                             Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15,
       waarvoor om inschrijving is verzocht, als voor de beoordeling
       van de vraag of de inschrijving ervan zou indruisen tegen het         blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
       algemeen belang, dat de beschikbaarheid van kleuren niet              M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmer-
       ongerechtvaardigd wordt beperkt voor de andere marktdeel-             mans, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr, rechters; advocaat-
       nemers die waren of diensten aanbieden van het type waarvoor          generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,
                                                                             op 8 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
       de inschrijving is aangevraagd.
                                                                             als volgt:
5)     Bij de beoordeling van de vraag of een merk onderscheidend
       vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, sub b), en lid 3, van        Artikel 21 van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de
       richtlijn 89/104 bezit, moet de autoriteit die bevoegd is voor        rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
       de inschrijving van merken, een concreet onderzoek verrichten,        burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
       daarbij rekening houdend met alle concrete omstandigheden             9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
       van het geval, daaronder begrepen het gebruik dat van het merk        Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
       is gemaakt.                                                           Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van
                                                                             de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                             toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                 het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de
                                                                             Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
                                                                             Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat om te beoordelen of twee,
                                                                             voor gerechten van verschillende verdragsluitende staten aanhangige


title: Zaak F-122/13: Beroep ingesteld op 17 december 2013 — ZZ/Europol

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/53

         Beroep ingesteld op 17 december 2013 — ZZ/Europol
   (Zaak F-122/13)
   2014/C 52/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J. Kempeners en M. Itani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van Europol om verzoeksters overeenkomst niet voor onbepaalde tijd te verlengen en veroordeling van Europol tot betaling van het verschil tussen de bezoldiging die zij bij Europol had kunnen blijven ontvangen en elke andere vergoeding die zij daadwerkelijk heeft ontvangen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van Europol van 6 mei 2013, waarbij Europol verzoekster heeft meegedeeld dat haar overeenkomst voor bepaalde tijd die op 31 oktober 2013 zou aflopen, niet zou worden verlengd;

               —

               veroordeling van Europol tot betaling aan verzoekster van het verschil tussen het bedrag van de bezoldiging waarop zij aanspraak had kunnen maken indien zij bij Europol in dienst was gebleven enerzijds, en het bedrag van de bezoldiging, honoraria, werkloosheidsuitkeringen of elke andere vervangende uitkering die zij sinds 1 oktober 2013 in plaats van haar bezoldiging bij Europol daadwerkelijk heeft ontvangen anderzijds;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-379/14: Beschikking van het Gerecht van 17 december 2015 — Universal Music/BHIM — Yello Strom (Yellow Lounge) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/26

         Beschikking van het Gerecht van 17 december 2015 — Universal Music/BHIM — Yello Strom (Yellow Lounge)
   (Zaak T-379/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 068/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Universal Music GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Viefhues, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Yello Strom GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Gründig-Schnelle, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 maart 2014 (zaak R 274/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Yello Strom GmbH en Universal Music GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Universal Music GmbH en Yello Strom GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer)  15 december 2005  in zaak C-344/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van de vogelstand — Lentejacht op bepaalde watervogels)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   15 december 2005
   in zaak C-344/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland (1)

   (Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van de vogelstand - Lentejacht op bepaalde watervogels)
   (2006/C 48/06)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-344/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 1 augustus 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en P. Aalto) tegen Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, president van de Tweede kamer, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Republiek Finland heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, zoals gewijzigd bij de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, voorzover zij niet het bewijs heeft geleverd dat in het kader van de lentejacht op watervogels in continentaal Finland en in de provincie Åland:

                           —

                           voor de eidereend, de brileend, de middelste zaagbek, de grote zaagbek, de grote zee-eend en de kuifeend was voldaan aan de in artikel 9, lid 1, sub c, van deze richtlijn voor een afwijking gestelde voorwaarde dat er geen andere bevredigende oplossing bestond dan de lentejacht, en dat

                           —

                           voor de eidereend, de grote zaagbek, de middelste zaagbek en de grote zee-eend was voldaan aan de in voormelde bepaling voor een afwijking gestelde voorwaarde dat de jacht slechts het vangen van vogels in kleine hoeveelheden betrof.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-337/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sø- og Handelsret (Denemarken) op 1 juli 2011 — HK Danmark als lasthebber van Lone Skouboe Werge/Pro Display A/S, in staat van faillissement

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sø- og Handelsret (Denemarken) op 1 juli 2011 — HK Danmark als lasthebber van Lone Skouboe Werge/Pro Display A/S, in staat van faillissement
   (Zaak C-337/11)
   2011/C 269/63
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Sø- og Handelsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: HK Danmark als lasthebber van Lone Skouboe Werge

      Verwerende partij: Pro Display A/S, in staat van faillissement

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Valt eenieder die wegens fysieke, mentale of psychische letsels zijn arbeid niet of slechts in beperkte mate kan verrichten tijdens een periode die, wat de duur ervan betreft, voldoet aan de in punt 45 van het arrest van het Hof in zaak C-13/05 („Navas”) (1) geformuleerde eis, onder het begrip „handicap” in de zin van de richtlijn?

                           b)

                           Valt een toestand die voortvloeit uit een door een arts gediagnosticeerde ongeneeslijke ziekte, onder het begrip „handicap” in de zin van de richtlijn?

                           c)

                           Valt een toestand die voortvloeit uit een door een arts gediagnosticeerde tijdelijke ziekte, onder het begrip „handicap” in de zin van de richtlijn?

               2)

               Dient een blijvende vermindering van prestatievermogen die geen bijzondere hulpmiddelen of dergelijke vergt en alleen of hoofdzakelijk hierin bestaat dat de betrokkene niet in staat is om voltijds te werken, te worden beschouwd als een handicap in de zin waarin die uitdrukking wordt gebruikt in richtlijn 2000/78/EG (2) van de Raad?

               3)

               Valt vermindering van de arbeidstijd onder de maatregelen bedoeld in artikel 5 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad?

               4)

               Staat richtlijn 2000/78/EG van de Raad in de weg aan de toepassing van een nationale wetsbepaling volgens welke een werkgever het recht heeft een werknemer met de verkorte opzegtermijn te ontslaan wanneer deze werknemer in een ononderbroken periode van 12 maanden in totaal 120 dagen loon tijdens ziekte heeft gekregen, ingeval het gaat om een werknemer die als gehandicapt in de zin van de richtlijn moet worden beschouwd en wiens afwezigheid

                           a)

                           wordt veroorzaakt door die handicap,
                           of

                           b)

                           te wijten is aan het feit dat de werkgever niet naargelang van de behoefte in de concrete situatie passende maatregelen heeft genomen om de persoon met een handicap in staat te stellen zijn arbeid te verrichten?

      (1)  Arrest van 11 juli 2006, Jurispr. blz. I-6467.

      (2)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-176/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Association de médiation sociale/Union locale des syndicats CGT e.a. (Sociaal beleid — Richtlijn 2002/14/EG — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Artikel 27 — Vereiste van bepaalde minimumaantallen werknemers voor oprichting van personeelsvertegenwoordigende organen — Berekening minimumaantallen — Met Unierecht strijdige nationale regeling — Rol van nationale rechter)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Association de médiation sociale/Union locale des syndicats CGT e.a.
   (Zaak C-176/12) (1)

   (Sociaal beleid - Richtlijn 2002/14/EG - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Artikel 27 - Vereiste van bepaalde minimumaantallen werknemers voor oprichting van personeelsvertegenwoordigende organen - Berekening minimumaantallen - Met Unierecht strijdige nationale regeling - Rol van nationale rechter)
   2014/C 85/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association de médiation sociale

      Verwerende partijen: Union locale des syndicats CGT, Hichem Laboubi, Union départementale CGT des Bouche-du-Rhône, Confédération générale du travail (CGT)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de Cassation (Frankrijk) — Uitlegging van de bepalingen van richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap — Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers (PB L 80, blz. 29). — Uitlegging van de artikelen 27, 51, 52 en 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitlegging van artikel 6, leden 1 en 3, VEU — Inroepbaarheid van voornoemde bepalingen in een geding tussen particulieren om een nationale maatregel ter uitvoering van de richtlijn te toetsen — Toelaatbaarheid van een nationale wettelijke bepaling die, met name om de wettelijke drempels voor het oprichten van organen voor de vertegenwoordiging van het personeel te bepalen, werknemers met bepaalde arbeidscontracten uitsluit van de berekening van het aantal werknemers van de onderneming

      Dictum

   Artikel 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alleen of gelezen in samenhang met de bepalingen van richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap, moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel van het Handvest, wanneer een nationale bepaling ter uitvoering van deze richtlijn, zoals artikel L. 1111-3 van de Franse code du travail, onverenigbaar is met het recht van de Unie, niet kan worden ingeroepen in een geding tussen particulieren teneinde die nationale bepaling buiten toepassing te laten.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Zaak C-441/02: Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 31/10                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             8.2.2003
4.   Staat bij het onderzoek van de vragen 1 tot en met 3 het                4.    door burgers van de Unie uit te zetten zonder
     evenredigheidsbeginsel in de weg aan de in vraag 1                            inachtneming van een evenredige verhouding tussen
     bedoelde nationale wettelijke regeling?                                       het grondrecht op eerbiediging van het gezinsleven
                                                                                en de handhaving van de openbare orde, en
5.   Maakt het voor het antwoord op de vragen 1 tot en met
     4 verschil, wanneer de nationaalrechtelijke voorwaarde
     dat de kleinhandel in geneesmiddelen alleen mag worden                  5.    door in niet-dringende gevallen de onmiddellijke
     uitgeoefend door de staat of door een rechtspersoon                           uitvoering te gelasten van uitzettingsbesluiten tegen
     waarin de staat beslissende zeggenschap heeft, geheel of                      burgers van de Unie,
     gedeeltelijk niet geldt voor zonder recept verkrijgbare
     geneesmiddelen?
                                                                             niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten
                                                                             krachtens de artikelen 18 EG en 39 EG, krachtens
                                                                             het grondrecht op eerbiediging van het gezinsleven als
                                                                             algemeen beginsel van gemeenschapsrecht, en krachtens
                                                                             de artikelen 3 en 9 van richtlijn 64/221/EEG ( 1) voor
                                                                             de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende
                                                                             bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Commissie                          verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                          openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezond-
                             Duitsland                                       heid, artikel 1 van verordening (EEG) nr. 1612/68 (2)
                                                                             betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                         (Zaak C-441/02)                                     Gemeenschap, de artikelen 1, 4, 5, 8 en 10 van richtlijn
                                                                             73/148/EEG (3) inzake de opheffing van de beperkingen
                                                                             van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen
                          (2003/C 31/15)                                     van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van
                                                                             vestiging en verrichten van diensten, en de artikelen 1 en 2
                                                                             van richtlijn 90/364/EEG ( 4) betreffende het verblijfsrecht;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                —    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door C. O’Reilly en W. Bogensberger als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                                Middelen en voornaamste argumenten
—    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland,
                                                                        —    Bij gedwongen (automatische) uitzetting wordt onvol-
     1.    door in haar wetgeving onvoldoende duidelijk vast                 doende rekening gehouden met het persoonlijke gedrag.
           te stellen dat burgers van de Unie niet mogen worden              § 47, leden 1 en 2, van het Ausländergesetz (vreemdelin-
           uitgezet op grond van een bevoegdheidsregel die                   genwet; AuslG) is, voorzover deze bepaling op burgers
           dwingend of in beginsel voorschrijft dat een straf-               van de Unie betrekking heeft, flagrant in strijd met de in
           rechtelijke veroordeling in kracht van gewijsde tot               artikel 3, lid 2, van richtlijn 64/221/EEG gestelde ver-
           uitzetting leidt, of burgers van de Unie op grond van             eisten, volgens welke strafrechtelijke veroordelingen als
           deze onduidelijke bevoegdheidsregel uit te zetten,                zodanig geen uitzetting rechtvaardigen. Daarnaast is deze
                                                                             bepaling in strijd met de in artikel 3, lid 1, van richtlijn 64/
     2.    door de gemeenschapsrechtelijke voorwaarden voor                  221/EEG gestelde verplichting om met het persoonlijke
           beperkingen van het vrije verkeer onvoldoende                     gedrag van de betrokkenen rekening te houden, dat wil
           duidelijk in §§ 4 en 12, lid 1, Aufenthaltsgesetz/                zeggen van geval tot geval te oordelen. De beoordelings-
           EWG (wet inzake het binnenkomen en verblijf van                   vrijheid die de autoriteiten daarvoor nodig hebben, wordt
           EEG-onderdanen) om te zetten, of burgers van de                   hun echter door § 47, leden 1 en 2 (hoofdregel), AuslG
           Unie op grond van deze onduidelijke bevoegdheids-                 ontnomen, en vervangen door een algemene beoordeling
           regel uit te zetten,                                              door de wetgever die uitsluitend op de veroordeling is
                                                                             gebaseerd. Ofschoon § 12 van het Aufenthaltsgesetz/
     3.    door in haar wetgeving onvoldoende duidelijk vast                 EWG bepaalt dat een strafrechtelijke veroordeling als
           te stellen dat burgers van de Unie niet mogen worden              zodanig geen reden is tot uitzetting van een vreemdeling
           uitgezet op grond van een bevoegdheidsregel die                   (lid 4) en dat moet worden onderzocht of diens persoon-
           met het oog op algemene preventie is vastgesteld, of              lijke gedrag een uitzetting op grond van de openbare orde
           burgers van de Unie uit te zetten om andere                       en veiligheid rechtvaardigt (lid 3), kan § 12, leden 3 en 4,
           vreemdelingen af te schrikken,                                    Aufenthaltsgesetz/EWG of artikel 3, leden 1 en 2, van
 ---pagebreak--- 8.2.2003              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 31/11
     richtlijn 64/221/EEG niet als een loutere „aanvulling” of         —      Onmiddellijke uitvoering van een uitzettingsbesluit in
     „wijziging” van de gedwongen uitzetting overeenkomstig                   niet-dringende gevallen: in de Duitse administratieve
     § 47, leden 1 en 2 (hoofdregel), AuslG worden uitgelegd.                 praktijk wordt vaak — bijna systematisch — vastgesteld
     Evenmin kan laatstbedoelde bepaling een inhoudelijke                     dat er een bijzonder belang bestaat voor onmiddellijke
     concretisering zijn van eerstbedoelde bepaling, aangezien                uitvoering van een uitzettingsbesluit in de zin van § 80,
     zij ermee in strijd is. De tegenspraak tussen deze bepalin-              lid 2, nr. 4, VwGO. De artikelen 7 en 9 van richtlijn 64/
     gen leidt tot problemen bij de toepassing ervan in de                    221/EEG verliezen daardoor hun betekenis. Aangezien
     praktijk, en bijgevolg tot beslissingen die onverenigbaar                het Duitse vreemdelingenrecht evenwel niet voorziet
     zijn met het gemeenschapsrecht.                                          in een bijzondere procedure voor een onafhankelijke
                                                                              instantie als bedoeld in artikel 9 van richtlijn 64/221/
                                                                              EEG, kan bij uitzetting van burgers van de Unie slechts in
                                                                              „dringende gevallen” in de zin van artikel 9, lid 1, van
                                                                              deze richtlijn het opschortende effect door een bevel
—    Bij uitzetting van burgers van de Unie met een verblijfsver-             krachtens § 80, lid 2, nr. 4, VwGO teniet worden gedaan.
     gunning voor bepaalde tijd wordt het risico voor de
                                                                              Volgens de Commissie is een geval slechts dringend
     openbare orde onvoldoende onderzocht. Bij de toepas-
                                                                              wanneer de onmiddellijke uitzetting het enige middel is
     sing van § 12 Aufenthaltsgesetz/EWG gaan de Duitse
                                                                              om een concrete, onmiddellijke en ernstige bedreiging
     autoriteiten vaak ten onrechte uit van de ruime uitlegging
                                                                              voor de openbare orde weg te nemen, en de bevoegde
     van het begrip „openbare veiligheid en orde” in het Duitse               instantie concreet motiveert waarom aan deze specifieke
     administratieve recht, zonder rekening te houden met de
                                                                              voorwaarde voldaan is. Voorts volgt volgens haar uit
     veel striktere uitlegging van dit begrip in de Bouchereau-
                                                                              het evenredigheidsbeginsel dat, althans ten aanzien van
     rechtspraak van het Hof van Justitie, die als enige met
                                                                              burgers van de Unie die reeds geruime tijd op het
     betrekking tot de artikelen 39, lid 4, EG en 46 EG relevant
                                                                              grondgebied verblijven, onmiddellijke uitzetting enkel
     is. Dit is kennelijk te wijten aan het feit dat zij op grond
                                                                              uitzonderlijk en om zeer ernstige en dringende redenen
     van de specifieke opzet van § 12, lid 1, Aufenthaltsgesetz/
                                                                              mag plaatsvinden. Ook op dit punt behoeven het Duitse
     EWG tot de voor de hand liggende, maar met het
                                                                              recht en de Duitse administratieve praktijk een ondubbel-
     gemeenschapsrecht onverenigbare, conclusie komen dat                     zinnige verduidelijking.
     het bestaan van ernstige redenen van openbare orde enkel
     moet worden geverifieerd ten aanzien van bezitters
     van een EG-verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd als
     bedoeld in de tweede zin van de reeds aangehaalde                 (1 ) PB nr. 56 van 4 april 1964, blz. 850.
                                                                       (2 ) PB L 257 van 19 oktober 1968, blz. 2.
     bepaling, zodat andere burgers van de Unie ook om
                                                                       (3 ) PB L 172 van 28 juni 1973, blz. 14.
     „loutere” redenen van openbare orde kunnen worden
                                                                       (4 ) PB L 180 van 13 juli 1990, blz. 26.
     uitgezet.
—    Ongeoorloofde overwegingen van algemene preventie:
     een uitzetting die in beginsel als algemene preventiemaat-
     regel volgt op de voor het betrokken misdrijf uitgespro-
     ken strafrechtelijke veroordeling, is onverenigbaar met de
     beginselen inzake het vrije verkeer van werknemers die de
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Pordenone van 20 novem-
     nationaliteit van een lidstaat hebben. Een administratieve
                                                                       ber 2002 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
     praktijk die op § 47, leden 1 en 2, AuslG, en aldus
     ongetwijfeld ook op overwegingen van algemene preven-                                    tegen Nicolas Schreiber
     tie is gebaseerd, is in strijd met het gemeenschapsrecht.
                                                                                (Zaak C-443/02)
—    Er wordt onvoldoende rekening gehouden met het even-                                          (2003/C 31/16)
     redigheidsbeginsel uit het oogpunt van het grondrecht op
     eerbiediging van het gezinsleven. Ofschoon de uitzonde-
     ring „openbare orde” met inachtneming van de mensen-
     rechten moet worden toegepast, wordt vaak niet of in
     onvoldoende mate rekening gehouden met de gezins-                 Het Tribunale di Pordenone heeft bij beschikking van 20 no-
     situatie van de betrokkene (uit het oogpunt van § 17              vember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                       op 6 december 2002, in de strafzaak tegen Nicolas Schreiber,
     AuslG). Dienaangaande verwijst de Commissie in het
     bijzonder naar de rechtspraak van het Europees Hof voor           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     de Rechten van de Mens, volgens welke zelfs recidiverende         zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     zware misdadigers zonder individueel verblijfsrecht, gelet        vragen:
     op het geheel van hun concrete levensomstandigheden,
     niet steeds mogen worden uitgezet. Volgens haar behoe-            1.     Moet artikel 2, lid 1, sub a en sub b, van richtlijn 98/8/
     ven het Duitse recht en de Duitse administratieve praktijk               EG ( 1), gelet op de daarbij in de communautaire rechtsorde
     op dit punt een ondubbelzinnige verduidelijking.                         ingevoerde algemene regeling, aldus worden uitgelegd dat


title: Zaak C-224/02: Verzoek van de Korkein oikeus van 14 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Heikki Antero Pusa en Osuuspankki Keskinäinen Vakuutusyhtiö

text:
24.8.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 202/11
De bij de richtlijn opgelegde beperkingen treffen in feite vooral      voorheffing van inkomstenbelasting in mindering te brengen
de kleine en middelgrote ondernemingen. De beperking van               op het pensioen, terwijl dat niet gebeurt wanneer een
de arbeidstijd heeft een ongunstige invloed op hun concurren-          schuldenaar in een andere lidstaat woonachtig is en daar
tievermogen omdat hun situatie verschilt van die van de                inkomstenbelasting moet betalen, waardoor het voor beslag
eigenaars van grote ondernemingen. In grote ondernemingen              vatbare gedeelte in dat geval groter is omdat wordt uitgegaan
maakt de werkverdeling het mogelijk dat de bestuurders de              van het brutopensioenbedrag en niet van het nettobedrag?
door de richtlijn toegestane rijtijd volledig benutten, terwijl
andere personeelsleden, voor wie de richtlijn de werktijd niet
beperkt, zich bezighouden met het bestuur en de ontwikkeling
van de onderneming.
Vijfde middel: niet-nakoming van de mo-                                Verzoek van het Tribunale di Gela — Ufficio del Giudice
tiveringsplicht                                                        per le Indagini Preliminari — van 19 juni 2002 om
                                                                       een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Marco
Volgens Finland hebben het Parlement en de Raad inbreuk                              Antonio Saetti en Andrea Frediani
gemaakt op artikel 253 EG door de bepalen dat de richtlijn
ook geldt voor zelfstandige bestuurders.                                                       (Zaak C-235/02)
Volgens vaste rechtspraak van het Hof verschilt de in ar-                                      (2002/C 202/14)
tikel 253 EG geformuleerde motiveringsplicht naar gelang van
de aard van de verordening, richtlijn, beschikking of andere
maatregel. De motivering moet de redenering van gemeen-
                                                                       Het Tribunale di Gela — Ufficio del Giudice per le Indagini
schapsinstelling die de maatregel heeft getroffen, duidelijk en
                                                                       Preliminari — heeft bij beschikking van 19 juni 2002,
ondubbelzinnig tot uiting doen komen zodat de betrokkenen
                                                                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juni 2002,
kennis kunnen nemen van de rechtvaardigingsgronden en Hof
                                                                       in de strafzaak tegen Marco Antonio Saetti en Andrea Frediani
zijn toetsing kan verrichten.
                                                                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Volgens Finland is aan deze voorwaarden niet voldaan voorzo-           vragen:
ver de richtlijn van toepassing is op zelfstandige bestuurders.
                                                                       1.    Valt petroleumcokes onder het begrip afvalstof van
                                                                             artikel 1 van richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad van
(1) PB L 80, blz. 35.                                                        15 juli 1975 betreffende afvalstoffen?
                                                                       2.    Is het gebruik van petroleumcokes als brandstof een
                                                                             handeling van nuttige toepassing in de zin van artikel 1
                                                                             van richtlijn 75/442?
                                                                       3.    Valt petroleumcokes die wordt gebruikt als brandstof
                                                                             voor de productie, onder de categorieën afvalstoffen die
Verzoek van de Korkein oikeus van 14 juni 2002 om een                        door een lidstaat van de toepassing van de communautai-
prejudiciële beslissing in het geding tussen Heikki Antero                   re afvalstoffenregeling kunnen worden uitgesloten na
      Pusa en Osuuspankki Keskinäinen Vakuutusyhtiö                          vaststelling van specifieke bepalingen in de zin van
                                                                             artikel 2 van richtlijn 75/442?
                        (Zaak C-224/02)
                                                                       4.    Is de mogelijkheid om petroleumcokes op de plaats van
                        (2002/C 202/13)                                      productie ook te gebruiken in de verbrandingsprocessen
                                                                             waarbij elektrische of thermische energie wordt opgewekt
                                                                             voor doeleinden die geen verband houden met de eigenlij-
                                                                             ke raffinageprocessen, mits de emissies binnen de door
De Korkein oikeus heeft bij beschikking van 14 juni 2002,                    de bepalingen terzake gestelde grenzen vallen, zelfs indien
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni 2002,              het zwavelgehalte meer dan 3 % bedraagt, een maatregel
in het geding tussen Heikki Antero Pusa en Osuuspankki                       die nodig en toereikend is om ervoor te zorgen dat de
Keskinäinen Vakuutusyhtiö, het Hof van Justitie van de                       nuttige toepassing van die afvalstof plaatsvindt zonder
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-                     gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat
slissing over de navolgende vraag:                                           procédés of methoden worden aangewend die nadelige
                                                                             gevolgen voor het milieu kunnen hebben in de zin van
Staat artikel 18 van het Verdrag tot oprichting van de                       artikel 4 van richtlijn 75/442?
Europese Gemeenschap of een andere bepaling van het
gemeenschapsrecht in de weg aan een nationale regeling                 (1) PB L 194, van 25.07.1975, blz. 39.
waarbij voor beslag ter uitvoering van een vonnis betreffende
een geldschuld, het deel van een periodiek uitbetaald pensioen
waarop beslag kan worden gelegd, wordt vastgesteld door de


title: Zaak T-162/09: Arrest van het Gerecht van 19 april 2012 — Würth en Fasteners (Shenyang)/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/17

         Arrest van het Gerecht van 19 april 2012 — Würth en Fasteners (Shenyang)/Raad
   (Zaak T-162/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 165/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adolf Würth GmbH & Co. KG (Künzelsau, Duitsland) en Arnold Fasteners (Shenyang) Co. Ltd (Shenyang, China) (vertegenwoordigers: M. Karl en M. Mayer, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en B. Martenczuk, gemachtigden) en European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bourgeois, Y. van Gerven en E. Wäktare, vervolgens J. Bourgeois, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Adolf Würth GmbH & Co. KG en Arnold Fasteners (Shenyang) Co. Ltd zullen hun eigen kosten dragen alsook die van de Raad van de Europese Unie en van het European Industrial Fasteners Institute AISBL.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak T-78/99: Beroep, op 1 april 1999 ingesteld door S.M. en R.D. Elder tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.6.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 174/11
Ten slotte stelt verzoekster schending van fundamentele                Nadien is de inschrijving van verzoekers voertuig geweigerd.
rechten van het gemeenschapsrecht, respectievelijk rechten             Later vernam verzoeker, dat het chassisnummer van zijn
van het niveau van de grondrechten in verband met een                  voertuig door de douanediensten was geblokkeerd, omdat de
onredelijke, met het vertrouwensbeginsel strijdige aantasting          Commissie de Belgische administratie van douane en accijnzen
van een eigendomsrecht, zijnde het door verzoekster uitgeoe-           de verschillende keren gevraagde noodzakelijke inlichtingen
fende commerciële bedrijf (vgl. artikel 4 van het Duitse               niet had verstrekt.
Grundgesetz). Bovendien wordt het in de constitutie van de
Bondsrepubliek Duitsland vastgelegde, doch ook in het kader            Volgens verzoeker zijn de volgende, tot de aansprakelijkheid
van het gemeenschapsrecht in acht te nemen recht van een               van verweerster leidende dienstfouten begaan:
„toegang tot de rechter”, dat het niveau heeft van een
grondrecht (vgl. artikel 19, lid 4, van het Duitse Grundgesetz),       — de Commissie heeft er niet voor gezorgd, dat zijn persoons-
geschonden.                                                                 dossier alle belangrijke en nuttige documenten bevatte die
                                                                            nodig waren om de Belgische autoriteiten correcte en
                                                                            volledige adviezen en inlichtingen te kunnen verstrekken;
(1) PB L 208, 24.7.1992, blz. 1.
                                                                       — de Commissie heeft verzoekers belangen niet correct tegen
                                                                            de Belgische autoriteiten verdedigd, doordat zij de datum
                                                                            van 1 november 1992 heeft vermeld, terwijl verzoekers
                                                                            persoonsdossier twee documenten bevatte waaruit bleek,
                                                                            dat hij zijn werk te Brussel op 5 januari 1993 had hervat;
                                                                       — de Commissie lijkt niet te weten welke overeenkomsten er
Beroep, op 2 april 1999 ingesteld door G. Ojha tegen                        met het Belgische Ministerie van Financiën zijn gesloten en
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                             lijkt ook geen inspanningen te hebben geleverd om de
                                                                            inhoud ervan te achterhalen.
                         (Zaak T-77/99)
                                                                       De materiële schade is gelijk aan de huurprijs van een
                                                                       voertuig van hetzelfde type als verzoekers auto waarvan het
                        (1999/C 174/22)                                chassisnummer was geblokkeerd, zijnde 2 200 BFR per dag
                                                                       voor de periode van 1 februari 1996 tot en met 31 decem-
                        (Procestaal: Frans)                            ber 1997. De morele schade kan ex æquo et bono op 300 000
                                                                       BFR worden begroot, daar verzoeker belangrijke morele schade
                                                                       heeft geleden ten gevolge van de fouten en de omissies van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              verweersters diensten.
schappen is op 2 april 1999 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door G. Ojha, wonende
te Bierbeek (België), vertegenwoordigd door A. Ottati en M.
Dallemagne, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 1 april 1999 ingesteld door S.M. en R.D. Elder
— nietig te verklaren het besluit houdende uitdrukkelijke                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     afwijzing van de door hem krachtens artikel 90, lid 2,
     Ambtenarenstatuut ingediende klacht;                                                        (Zaak T-78/99)
— verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
     een bedrag van 1 552 239 BFR als materiële schadevergoe-                                   (1999/C 174/23)
     ding en 300 000 BFR als morele schadevergoeding;
                                                                                (Procestaal: Engels)
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 1 april 1999 beroep tegen Commissie van de
Middelen en voornaamste argumenten                                     Europese Gemeenschappen ingesteld door S.M. en R.D. Elder,
                                                                       vertegenwoordigd door S. Crosby van Kemmler Rapp Böhlke
                                                                       & Crosby, advocaten te Brussel.
Verzoeker werkte tot 31 december 1992 bij de delegatie van
de Commissie te Dacca (Bangladesh). Op 17 december 1991
kocht hij een auto Mercedes met BTW-vrijstelling en voerde             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
die vanuit België in Bangladesh in. Op 5 januari 1993 ging hij
                                                                       (i) nietig te verklaren de afwijzende beschikking van de
weer bij de Commissie te Brussel werken.
                                                                            Commissie op het herzieningsverzoek aan de secretaris-
                                                                            generaal van de Commissie van 6 januari 1999, welke
Volgens verzoeker verklaarde de bevoegde dienst van de                      hierin bestaat dat zij tot 8 februari 1999 in generlei vorm
Commissie op 23 december 1992 en 15 januari 1993 op                         geantwoord heeft, althans niet uiterlijk op 13 of 14 februari
belastingformulieren, dat verzoeker aan de voorwaarden voor                 1999 haar standpunt heeft bepaald;
douanevrijstelling voldeed; daarbij zouden zij echter een fout
hebben gemaakt en 1 november 1992 hebben opgegeven als                 (ii) verweerster krachtens artikel 87 van het Reglement voor de
de datum waarop hij zijn werk te Brussel hervatte.                          procesvoering van Het Gerecht in de kosten te veroordelen.
 ---pagebreak--- C 174/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.6.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers stellen, dat zij onder de toepassing vallen van              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
enkele bepalingen van de United Kingdom VAT Act 1994, die                   5 januari 1999 houdende afwijzing van de door hem
op grond van de machtiging in artikel 4, lid 4, van de Zesde                krachtens artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut ingediende
BTW-richtlijn (77/388/EEG, zoals gewijzigd) zijn vastgesteld                klacht tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd
(„[Elke lidstaat kan] personen die in het binnenland gevestigd              gezag, waarbij hem toestemming is geweigerd om de
zijn en die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, doch financieel,         gedetailleerde samenvatting te publiceren van de voor-
economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden                     dracht die hij op 30 oktober 1997 te Cordoba had mogen
zijn, tezamen als één belastingplichtige aanmerken”). Van deze              houden over het onderwerp „The need for economic
machtiging kan echter niet zonder meer gebruik worden                       finetuning at the local and regional level in het Monetary
gemaakt, daar artikel 4, lid 4, voorafgaande raadpleging                    Union of the European Union”;
conform artikel 29 van de richtlijn voorschrijft, waarbij het
„Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde                — zijn vordering om toestemming voor de publicatie van de
waarde” is ingesteld.                                                       samenvatting van zijn voordracht ontvankelijk en gegrond
                                                                            te verklaren;
Verzoekers menen, dat wanneer het Verenigd Koninkrijk dit               — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
Comité niet heeft geraadpleegd of geen direct bewijs in de
vorm van een bewijskrachtig rapport over de raadpleging
wordt geleverd, de bedoelde bepalingen van het Verenigd                 Middelen en voornaamste argumenten
Koninkrijk wegens schending van een wezenlijk vormvoor-
schrift ongeldig zijn en niet op hen kunnen worden toegepast.           Verzoeker zet uiteen, dat hij als particulier aan een seminarie
                                                                        heeft deelgenomen en dat hij bij die gelegenheid een voordracht
Zij hebben de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk wel              heeft gehouden. Voor die voordracht had hij tevoren toestem-
om informatie over de raadpleging verzocht, doch dit is                 ming verkregen van zijn hiërarchieke meerderen. Die toestem-
afgewezen op de grond dat de desbetreffende gegevens niet               ming had hij verkregen op basis van een samenvatting van zijn
voor het publiek toegankelijk zijn. Zij hebben zich derhalve            voordracht en een summiere vermelding van de belangrijkste
tot de Commissie gewend, doch deze heeft op het verzoek                 punten die hij zou behandelen. Na de voordracht verzochten
evenals op het herzieningsverzoek niet binnen een maand na              de organisatoren van het seminarie hem om de volledige tekst
indiening geantwoord.                                                   van de voordracht, om die te kunnen opnemen in een boek
                                                                        dat zij wensten uit te geven. Daarop verzocht verzoeker
Doordat het herzieningsverzoek niet binnen een maand is                 overeenkomstig artikel 17, tweede alinea, Ambtenarenstatuut
beantwoord, dient het verzoek volgens artikel 2, lid 4, van het         om toestemming om de betrokken tekst te mogen publiceren.
toegangsbesluit als afgewezen te worden beschouwd. Deze                 De bevoegde autoriteit weigerde toestemming te verlenen op
afwijzing is op zich reeds onrechtmatig en ook, omdat zij niet          grond dat verzoekers mening, zoals hij die tot uiting had
is gemotiveerd en dientengevolge in strijd is met artikel 190           gebracht, de belangen van de instelling dreigde te schaden,
EG, een bepaling van dwingend recht. De termijn van een                 daar zij de manoeuvreerruimte van deze laatste beperkte, en
maand voor elk van de twee verzoeken legt een zekere                    omdat er grote verschillen bestonden tussen de samenvatting
discipline op en wil de rechten van personen als verzoekers             van de voordracht (op basis waarvan hij de toestemming had
die toegang tot documenten wensen te verkrijgen, beschermen             verkregen om ze te houden) en de betrokken tekst.
tegen vertraging, door de Commissie te verplichten, binnen de
termijn al het nodige te doen, daaronder begrepen interne               Verzoeker betwist die motivering en is van mening dat de
consultaties en het verkrijgen van alle vereiste goedkeuringen;         Commissie, door hem het recht op publicatie van zijn artikel
die termijn is dwingend en in alle opzichten bindend.                   te ontzeggen, een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan,
                                                                        zich schuldig heeft gemaakt aan machtsmisbruik, het vertrou-
                                                                        wensbeginsel heeft geschonden en haar zorgplicht niet is
                                                                        nagekomen.
Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door M. Cwik tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-82/99)                                 Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door M. Hendrickx
                                                                                tegen CEDEFOP
                        (1999/C 174/24)
                                                                                (Zaak T-87/99)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (1999/C 174/25)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 april 1999 beroep tegen Commissie van de                                     (Procestaal: Frans)
Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Cwik, wonende
te Tervuren (België), vertegenwoordigd door N. Lhöest, ad-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Centrum
bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.                          voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding — hierna:


11 . 11 . 95          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 299/ 1
                                                                         I
                                                                (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                              HOF VAN JUSTITIE
                                              Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                                 ( 95/C 299/01 )
             De heer Melchior Wathelet, bij besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten
             van de Europese Gemeenschappen van 13 september 1995 (') benoemd tot rechter in het Hof van
             Justitie van de Europese Gemeenschappen, heeft op 18 september 1995 de eed voor het Hof
             afgelegd .
             (') PB nr. L 233 van 30 . 9 . 1995 , blz . 88 .
             Eedaflegging door de nieuwe leden van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                               Gemeenschappen
                                                                 ( 95/C 299/02 )
             De heren André Potocki en Rui Manuel Gens de Moura Ramos, bij besluit van de Vertegenwoor
             digers van de Regeringen der Lid-Staten van 17 resp. 26 juli 1995 ( 1 ) (2 ) benoemd tot rechters in het
             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, hebben op 18 september 1995 de eed
             voor het Hof afgelegd .
             (') PB nr . L 172 van 22 . 7 . 1995 , blz . 23 .
             ( 2 ) PB nr . L 188 van 9 . 8 . 1995 , blz . 7 .
                        Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering van 19 september 1995
                                                                  ( 95/C 299/03 )
              Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van
              19 september 1995 de volgende besluiten genomen :
              Toevoeging van rechter M. Wathelet
              Het Hof heeft besloten rechter M. Wathelet toe te voegen aan de Eerste en de Vijfde kamer.