title: Zaak C-535/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG — Behoud van vogelstand — Onjuiste aanwijzing en onvoldoende rechtsbescherming van specialebeschermingszones)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-535/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG - Behoud van vogelstand - Onjuiste aanwijzing en onvoldoende rechtsbescherming van specialebeschermingszones)
   2010/C 346/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl, E. Pürgy en K. Drechsel, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) en van artikel 6, lid 2, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Verzuim om een gebied dat geschikt is voor de instandhouding van vogelsoorten aan te wijzen als specialebeschermingszone („Hanság”) en onjuiste afbakening van een ander gebied („Niedere Tauern”) — Verzuim om in reeds aangewezen specialebeschermingszones te zorgen voor rechtsbescherming die strookt met de eisen van het gemeenschapsrecht

      Dictum

               1)

               De Republiek Oostenrijk is,

                           —

                           door niet correct op basis van ornithologische criteria ingevolge artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, het gebied Hanság in het Land Burgenland als specialebeschermingszone te hebben aangewezen en de specialebeschermingszone Niedere Tauern in het Land Steiermark te hebben afgebakend, en

                           —

                           met betrekking tot de specialebeschermingszones Maltsch, Wiesengebiete im Freiwald, Pfeifer Anger, Oberes Donautal en Untere Traun in het Land Oberösterreich en de specialebeschermingszone Verwall in het Land Vorarlberg niet te hebben gezorgd voor rechtsbescherming die strookt met de eisen van artikel 4 van richtlijn 79/409 en van artikel 6, lid 2, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna,

                     de krachtens die bepalingen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Republiek Oostenrijk en de Bondsrepubliek Duitsland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 51 van 23.02.2008.


title: Zaak T-328/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Mareggiando in Calabria — Servizi Pesca Turismo e.a./Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/38

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Mareggiando in Calabria — Servizi Pesca Turismo e.a./Commissie
   (Zaak T-328/08)
   (2008/C 272/76)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Mareggiando in Calabria — Servizi Pesca Turismo Soc. coop. (Vibo Valentia, Italië), De Leonardo (Vibo Valentia, Italië), Finelli (Vibo Valentia, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, en A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Arrest van het Hof van 5 november 2002 in zaak C-469/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland ("Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)")

text:
C 323/4                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21.12.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                             EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG) en
                                                                                artikel 6 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaar-
                                                                                den voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland
                     van 5 november 2002
                                                                                en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de
                                                                                Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 1994,
in zaak C-469/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1), door de in die
             schappen tegen Republiek Finland (1)                                  eerdere overeenkomsten vervatte bepalingen die onvere-
                                                                                nigbaar zijn met het Verdrag, met name artikel 52
                                                                                daarvan, en met het afgeleide recht, niet in te trekken of
(„Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van                         daartoe niet alle mogelijke wettelijke maatregelen te
bilaterale „open sky”-overeenkomst met Verenigde Staten                            treffen,
van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor
luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92,
2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van                        heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president
Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wij-                         van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
ziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans                        R. Schintgen, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
                          artikel 10 EG)”)                                  A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris (rapporteur), F. Macken,
                                                                            N. Colneric, S. von Bahr, en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                            advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
                          (2002/C 323/04)                                   junct-griffier, en D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
                                                                            5 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                           (Procestaal: Fins)                               luidt als volgt:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  1)     Door met de Verenigde Staten van Amerika internationale
                          dentie van het Hof)                                      verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de
                                                                                overeenkomst inzake luchtvervoer van 29 maart 1949 en van
                                                                                het protocol van 12 mei 1980 verbintenissen te handhaven
In zaak C-469/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                —     betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten
pen (gemachtigden: A. Rosas en F. Benyon) tegen Republiek
                                                                                aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommu-
Finland (gemachtigde: T. Pynnä, bijgestaan door R. Luoma),
                                                                                nautaire routes,
ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
M. A. Fierstra en J. van Bakel), betreffende een verzoek om vast
te stellen:                                                                        —     betreffende de op Fins grondgebied aangeboden of gebruik-
                                                                                te geautomatiseerde boekingssystemen, en
—     primair, dat de Republiek Finland, door in 1995 met de
      Verenigde Staten van Amerika te onderhandelen over                           —     waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de
      een „open sky”-overeenkomst op het gebied van het                                  uitoefening van de vervoersrechten te verbieden of deze
      luchtvervoer, en deze overeenkomst te paraferen en te                              rechten in te trekken wanneer de door de Republiek
      sluiten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op                           Finland aangewezen luchtvaartmaatschappijen niet in
      haar rusten krachtens het EG-Verdrag, met name de                                  handen zijn van deze laatste of van Finse onderdanen,
      artikelen 5 (thans artikel 10 EG) en 52 (thans, na
      wijziging, artikel 43 EG), en krachtens het van het Verdrag
      afgeleide recht, met name verordeningen van de Raad                          heeft de Republiek Finland niet voldaan aan de verplichtingen
      (EEG) nrs. 2407/92 van 23 juli 1992 betreffende de                           die op haar rusten krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans
      verlening van exploitatievergunningen aan luchtvaart-                        artikel 10 EG), artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      maatschappijen (PB L 240, blz. 1), 2408/92 van 23 juli                       artikel 43 EG), en verordeningen van de Raad (EEG) nrs. 2409/
      1992 betreffende de toegang van communautaire lucht-                         92 van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten, en
      vaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes                       2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      (PB L 240, blz. 8), 2409/92 van 23 juli 1992 inzake                          geautomatiseerde boekingssystemen, zoals gewijzigd bij verorde-
      tarieven voor luchtdiensten (PB L 240, blz. 15), 2299/                       ning (EEG) nr. 3089/93 van de Raad van 29 oktober 1993.
      89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      geautomatiseerde boekingssystemen (PB L 220, blz. 1),                 2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de
      Raad van 29 oktober 1993 (PB L 278, blz. 1), en 95/93
                                                                            3)     De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.
      van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke
      regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire
      luchthavens (PB L 14, blz. 1), en                                     4)     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.
—     subsidiair, voorzover de overeenkomst van 1995 niet
      kan worden geacht de eerder gesloten overeenkomsten                   (1 ) PB C 71 van 13.3.1999.
      ingrijpend te hebben gewijzigd en dus te hebben vervan-
      gen, dat de Republiek Finland niet heeft voldaan aan de
      verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 234


title: Zaak C-305/06: Beroep ingesteld op 13 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/23

         Beroep ingesteld op 13 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-305/06)
   (2006/C 224/44)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Simonsson)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door een ondernemer van wegvervoer te beletten het dichtstbijzijnde geschikte spoorwegeindstation van lossing te gebruiken en, in het kader van een gecombineerd vervoer tussen lidstaten, ook het eindvervoer dat een integrerend bestanddeel uitmaakt van het gecombineerd vervoer te verrichten, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 4 van richtlijn 92/106/EEG (1) van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het optreden van de Griekse autoriteiten, dat wordt gekenmerkt door bescherming van een tak van de nationale economie, in casu het wegvervoer in Noord-Griekenland, rechtvaardigt in geen geval de belemmering van de uitoefening van een wettelijk beschermde economische activiteit, zoals het gecombineerd vervoer in de zin van richtlijn 92/106/EG, die volgens haar artikel 2 vanaf 1 juli 1993 moest worden toegepast.

      (1)  PB L 368 van 17.12.1992, blz. 38.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 22 juni 2004 in zaak C-151/03 P, Karl L. Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Vergoeding van door dienstfouten van Commissie geleden schade — Toepassing van associatiebesluiten van de LGO)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/21

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 22 juni 2004
   in zaak C-151/03 P, Karl L. Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Vergoeding van door dienstfouten van Commissie geleden schade - Toepassing van associatiebesluiten van de LGO)
   (2005/C 6/40)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-151/03 P, Karl L. Meyer, wonende te Uturoa (Raiatea, Frans Polynesië), (advocaat: J.-D. des Arcis) betreffende een hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) van 13 februari 2003, Meyer/Commissie (T-333/01, Jurispr. blz. II-117), en strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en B. Martenczuk), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J.N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur) en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 22 juni 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Meyer wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-819/14: Beschikking van het Gerecht van 20 april 2016 – Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Overeenkomst inzake financiële bijstand van de Unie voor een project met als doelstelling de verbetering de doeltreffendheid van wetten ter bestrijding van discriminatie (project GendeRace) — Debetnota — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Handeling die deel uitmaakt van een zuiver contractuele context en daarmee onlosmakelijk verbonden is — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/20

         Beschikking van het Gerecht van 20 april 2016 – Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia/Commissie
   (Zaak T-819/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Overeenkomst inzake financiële bijstand van de Unie voor een project met als doelstelling de verbetering de doeltreffendheid van wetten ter bestrijding van discriminatie (project GendeRace) - Debetnota - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Handeling die deel uitmaakt van een zuiver contractuele context en daarmee onlosmakelijk verbonden is - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2016/C 222/24)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Fondatsia „Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia” (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: H. Hristev, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Di Paolo en V. Soloveytchik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van, ten eerste, de handeling van de Commissie vervat in de brief van 22 augustus 2014, die het einde van de auditprocedure aankondigt alsmede de opschorting van de invordering van een schadevergoeding in het kader van een subsidieovereenkomst ter ondersteuning van een project, en, ten tweede, de als bijlage bij die brief gevoegde debetnota die de Commissie heeft verstuurd met het oog op de terugvordering van een bedrag van 34 070,16 EUR dat in het kader van datzelfde project aan verzoekster was gestort.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 maart 1996 in zaak T-60/92: M. Noonan tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Aanwerving - Vergelijkend onderzoek betreffende categorie C - Niet-toelating - Kandidaten die in het bezit zijn van een universitair diploma)

text:
  Nr. C 145/8       | NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 18 . 5 . 96
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                      van 28 maart 1996
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
 in zaak T-60/92: M. Noonan tegen Commissie van de                         29 november 1995 ( K(95 ) 3319 fin.) betreffende een
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                             bijzondere afschrijvingsmogelijkheid voor vliegtuigen
  (Ambtenaren — Aanwerving — Vergelijkend onderzoek                        overeenkomstig § 82 f van de Duitse Einkommensteuer
  betreffende categorie C — Niet-toelating — Kandidaten die                durchführungsverordnung ( uitvoeringsbepalingen in
        in het bezit zijn van een universitair diploma)                    zake inkomstenbelasting), voor zover dit de verlenging
                            ( 96/C 145/16 )                                van de geldigheidsduur van deze bepaling van 1 januari
                                                                           1 995 tot en met 31 december 1999 betreft;
                      (Procestaai: Engels)                            — de Commissie te verwijzen in de kosten van het
                                                                           geding.
 In zaak T-60/92, M. Noonan, tijdelijk functionaris van het
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, verte               Middelen en voornaamste argumenten
 genwoordigd door J. O'Reilly, SC, van de balie van
 Noord-Ierland, en, tijdens de mondelinge behandeling, door           Verzoeksters zijn een organisatie van luchtvaartonderne
 0 . Brouwer, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen                 mingen en een van haar leden. Bij de organisatie zijn
 hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl, Rue                 aangesloten alle luchtvaartondernemingen die in de supra
 Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                 regionale en internationale luchtvaartsector actief zijn, niet
 schappen (gemachtigde: J. Forman ), betreffende een beroep           door de Staat worden gecontroleerd en in Duitsland zijn
 tot nietigverklaring van het op 9 juni 1992 aan verzoekster          gevestigd ( Lufthansa via haar dochteronderneming Condor
 meegedeelde besluit van de jury van vergelijkend onderzoek           Flugdienst GmbH ). Verzoeksters hebben tijdens de proce
 COM/C/741 om verzoekster niet tot het vergelijkend                   dure voor de Commissie aangedrongen op een verlenging
 onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht ( Eerste kamer),           van de geldigheidsduur van § 82 f EStDV.
 samengesteld als volgt: A. Saggio, kamerpresident, V. Tiili
 en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op                 § 82 f EStDV bepaalt hoe de aankoopkosten van vliegtuigen
 28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt            over de normale gebruiksduur kunnen worden afgeschre
 als volgt:                                                           ven, dat wil zeggen in het kader van de winstcalculatie van
                                                                      een onderneming in mindering kunnen worden gebracht.
 1 . Verklaart nietig het besluit waarbij de jury van algemeen        Deze bepaling geeft de luchtvaartondernemingen tot op
      vergelijkend onderzoek COM/C/741 beeft geweigerd                zekere hoogte de keuze wat de manier betreft waarop zij het
     verzoekster tot de proeven van het vergelijkend onder           afschrijvingsvolume over de afschrijvingsduur verdelen .
     zoek toe te laten .
                                                                      Verzoeksters zijn de mening toegedaan, dat het bestreden
 2 . Verwijst de Commissie in de kosten.                              besluit in strijd is met de bevoegdheidsregels van het
                                                                      EG-Verdrag. § 82 f EStDV is een immanent bestanddeel van
 (M PB nr. C 258 van 7. 10 . 1992 .                                   het Duitse belastingsysteem. In de belastingregelingen van
                                                                      de Lid-Staten kan alleen worden ingegrepen via onderlinge
                                                                      aanpassing, doch niet via controle op steunmaatregelen.
                                                                      Het bestreden besluit is in strijd met de motiveringsplicht
                                                                      van artikel 190 EG-Verdrag:
Beroep, op 28 februari 1996 ingesteld door Arbeitsgemein
schaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen en Hapag-Lloyd                 — de gevolgde redenering is wegens haar woordkeuze en
Fluggesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese                      structuur onbegrijpelijk;
                       Gemeenschappen
                         ( Zaak T-25/96 )                             — de Commissie kan zich niet beroepen op controleerbare
                           ( 96/C 145/17)
                                                                          feitelijke vaststellingen inzake het belastingvoordeel
                                                                          voor de ondernemingen, de verloren inkomsten voor de
                                                                          Staat, de concurrentiedistorsie en de ongunstige beïn
                      (Procestaai: Duits)                                 vloeding van het handelsverkeer tussen de Lid-Staten;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             — de Commissie is er ten gevolge van een denkfout van
schappen is op 28 februari 1996 beroep ingesteld tegen                    uitgegaan, dat Duitsland heeft erkend dat § 82 f EStDV
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Arbeits                    een steunmaatregel is;
gemeinschaft deutscher Luftfahrt-Unternehmen, te Bonn,
en Hapag-Lloyd Fluggesellschaft mbH, te Langenhagen                   — de Commissie heeft verschillende deskundigenverslagen
( BRD ), vertegenwoordigd door Dr. G. Schohe en Dr. P. von                buiten beschouwing gelaten, waaruit valt af te leiden dat
Dietze, advocaten te Hamburg, domicilie gekozen hebbende                  § 82 f EStDV in geen geval een belastingvoordeel en dus
te Luxemburg ten kantore van M. Baden, advocaat aldaar,                   een inkomstenverlies voor de Staat veroorzaakt, doch
Rue Philippe II 34 B.                                                     zich ertoe beperkt de ondernemingen tot op zekere


title: Gevoegde zaken C-622/10 en C-623/10: Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — Rémi Paquot (C-622/10), Adrien Daxhelet (C-623/10)/Belgische Staat — FOD Financiën

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/23

         Beschikking van de president van het Hof van 7 juni 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — Rémi Paquot (C-622/10), Adrien Daxhelet (C-623/10)/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Gevoegde zaken C-622/10 en C-623/10) (1)

   2011/C 232/39
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-196/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Swedish Match North Europe/BHIM — Skruf Snus (doosjes snuiftabak)

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/33

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — Swedish Match North Europe/BHIM — Skruf Snus (doosjes snuiftabak)
   (Zaak T-196/14)
   2014/C 151/43
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Swedish Match North Europe AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: H. Wistam en L. Holm, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Skruf Snus AB (Stockholm, Zweden)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 december 2013 in de zaak R 1803/2012-3 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: een model voor de waar „doosjes snuiftabak” — ingeschreven onder nr. 1265805-0010

      Houder van het gemeenschapsmodel: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: ontbreken van eigen karakter

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring van het litigieuze gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002


title: Zaak T-11/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juli 2006 — Romana Tabacchi/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Mededinging — Betaling van geldboete — Bankgarantie — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging — Gedeeltelijke en voorwaardelijke opschorting )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/46

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juli 2006 — Romana Tabacchi/Commissie
   (Zaak T-11/06 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Mededinging - Betaling van geldboete - Bankgarantie - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging - Gedeeltelijke en voorwaardelijke opschorting”)
   (2006/C 224/99)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Romana Tabacchi SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. C. Rizza, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en F. Amato als gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2005 betreffende een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG (zaak COMP/C-38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië), voor zover verzoekster daarbij een geldboete van 2,05 miljoen EUR wordt opgelegd, en anderzijds verzoek om ontheffing van de verplichting een bankgarantie te stellen ter voorkoming van de onmiddellijke invordering van die geldboete
   Dictum

               1)

               De verplichting van Romana Tabacchi SpA om ten gunste van de Commissie een bankgarantie te stellen ter voorkoming van de onmiddellijke invordering van de geldboete die haar is opgelegd bij artikel 2 van de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2005 betreffende een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG (zaak COMP/C 38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië) wordt opgeschort onder de volgende voorwaarden:

                           a)

                           binnen twee weken vanaf de betekening van de onderhavige beschikking zal verzoekster:

                                       —

                                       een bankgarantie voor 400 000 EUR stellen;

                                       —

                                       200 000 EUR betalen aan de Commissie;

                           b)

                           binnen drie maanden vanaf de betekening van de onderhavige beschikking zal verzoekster 330 000 EUR betalen aan de Commissie;

                           c)

                           met ingang van 1 januari 2007 zal verzoekster om de drie maanden 100 000 EUR betalen aan de Commissie, tot:

                                       —

                                       het restbedrag van de geldboete, vermeerderd met de rente vermeld in de brief van de Commissie van 9 november 2005 waarmee haar beschikking tot oplegging van de geldboete is betekend, is betaald; of

                                       —

                                       het arrest in de hoofdzaak is uitgesproken.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-165/16: Beroep ingesteld op 18 april 2016 – Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/24

         Beroep ingesteld op 18 april 2016 – Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie
   (Zaak T-165/16)
   (2016/C 222/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland), Airport Marketing Services Ltd (Dublin) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, E. Vahida en I. Metaxas Maragkidis, advocaten, en B. Byrne, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1, lid 4, en 2 tot en met 4, van besluit (EU) 2016/287 van de Europese Commissie van 15 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.26500 (2012/C) (ex 2011/NN, ex CP 227/2008) door Duitsland toegekend aan Flugplatz Altenburg-Nobitz GmbH en Ryanair Ltd (PB 2016, L 59, blz. 22) nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending, door het besluit, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van het beginsel van behoorlijk bestuur en van verzoeksters’ rechten van verdediging, doordat de Commissie verzoeksters geen toegang heeft verleend tot het onderzoeksdossier en hen niet in staat heeft gesteld naar behoren hun standpunt kenbaar te maken.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien de Commissie niet heeft aangetoond dat er sprake is van selectieve voordelen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie ten onrechte heeft geconcludeerd dat de afspraken tussen de luchthaven en verzoeksters laatstgenoemden een voordeel toekenden. De Commissie heeft ten onrechte geweigerd de door verzoeksters voorgestelde vergelijkende analyse te aanvaarden, kennelijke beoordelingsfouten gemaakt en haar kosten-batenanalyse ontoereikend gemotiveerd, door geen passende waarde toe te kennen aan marketingdiensten die werden verstrekt ingevolge de marketingdienstenovereenkomsten; door op onjuiste gronden de redenering te verworpen op grond waarvan de luchthaven de marketingdiensten heeft ingekocht; door ten onrechte de mogelijkheid uit te sluiten dat die marketingdiensten deels met het oog op het algemeen belang zijn ingekocht, door haar conclusies wat betreft de berekening van de winstgevendheid op onvolledige, onbetrouwbare en ongeschikte gegevens te baseren, en door ten onrechte voorbij te gaan aan de voordelen, in ruimere zin, van het Airport Services Agreement tussen de luchthaven en Ryanair.

               4.

               Vierde middel, subsidiair ontleend aan schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU, doordat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het recht onjuist heeft toegepast door te oordelen dat de steun aan Ryanair en AMS gelijk was aan de totale marginale verliezen van de luchthaven (zoals berekend door de Commissie) in plaats van aan het eigenlijke voordeel voor Ryanair en AMS. De Commissie had moeten onderzoeken in hoeverre het gestelde voordeel in feite ten goede was gekomen aan de passagiers van Ryanair. Voorts heeft de Commissie niet gekwantificeerd in hoeverre Ryanair als gevolg van de (beweerdelijk) niet kostendekkende geldstromen van de luchthaven enig concurrentievoordeel zou hebben genoten. Ten slotte heeft de Commissie onvoldoende toegelicht waarom de terugvordering van het in het besluit genoemde bedrag noodzakelijk was om de situatie te herstellen zoals deze was vóór de steunverlening.


title: Zaak C-169/13: Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/29

         Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-169/13) (1)

   2014/C 102/43
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-395/10: Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/50

         Beroep ingesteld op 14 september 2010 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie
   (Zaak T-395/10)
   ()
   2010/C 301/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: S. Crosby, Solicitor, en S. Santoro, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de stilzwijgende afwijzing van verzoeksters confirmatief verzoek nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking van de Commissie houdende afwijzing van verzoeksters verzoek, overeenkomstig verordening nr. 1049/2001 (1), om toegang tot bepaalde documenten met betrekking tot de handelsonderhandelingen tussen de EU en India.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende drie middelen aan:

               Ten eerste stelt zij dat de Commissie verordening nr. 1049/2001 heeft geschonden door niet binnen de gestelde termijn op het confirmatief verzoek te antwoorden.

               Ten tweede betoogt verzoekster dat de Commissie verordening nr. 1049/2001 en het Verdrag heeft geschonden door een confirmatief verzoek feitelijk af te wijzen zonder daarvoor enige reden op te geven, of althans geen reden die voldoet aan de door het Verdrag en het Hof vastgestelde maatstaven.

               Ten derde stelt zij dat de Commissie, door niet te antwoorden op het confirmatief verzoek, een fundamenteel procedureel vereiste heeft geschonden en/of blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-158/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — Adobe/BHIM (FLEX) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FLEX — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2008 — Adobe/BHIM (FLEX)
   (Zaak T-158/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FLEX - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 313/52)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Adobe Systems Inc. (San Jose, Californië, VSA) (vertegenwoordigers: M. Graf en F. Wesel, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock, D. Botis en G. Schneider, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 april 2006 (zaak R 1430/2005-2) betreffende de inschrijving van gemeenschapsmerk FLEX nr. 3 795 011
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Adobe Systems Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak C-214/05 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2006 — Sergio Rossi SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Sissi Rossi Srl (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Woordmerk SISSI ROSSI — Oppositie door houder van ouder woordmerk MISS ROSSI — Argumenten die voor het eerst ter terechtzitting worden voorgedragen — Bewijsaanbiedingen)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2006 — Sergio Rossi SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Sissi Rossi Srl
   (Zaak C-214/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Woordmerk „SISSI ROSSI” - Oppositie door houder van ouder woordmerk „MISS ROSSI” - Argumenten die voor het eerst ter terechtzitting worden voorgedragen - Bewijsaanbiedingen)
   (2006/C 224/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Sergio Rossi SpA (vertegenwoordiger: A. Ruo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: O. Montalto en P. Bullock, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Sissi Rossi Srl, gevestigd te Castenaso di Villanova (Italië) (vertegenwoordiger: S. Verea, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 1 maart 2005, Sergio Rossi/BHIM (T-169/03) — Verwerping van het door de houder van het nationale en internationale woordmerk „MISS ROSSI” voor waren van klasse 25 ingestelde beroep tot vernietiging van beslissing R 569/2002-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 28 februari 2003 houdende vernietiging van de weigering van de oppositieafdeling om het woordmerk „SISSI ROSSI” als gemeenschapsmerk in te schrijven voor waren van de klassen 14, 15, 5 en 26
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Sergio Rossi SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak C-84/99: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 26 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. Amsterdamsche Footbaal Club "AJAX" 2. Langenberg Participaties B.V., mede handelende onder de naam Fan Promotions, en 1. S.C. Reule, 2. S.J. Reule, 3. Fan Image B.V.

text:
C 136/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.5.1999
7. Kan de regeling van § 24, lid 2, JAG en § 14a JAO                   Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 5 maart
     krachtens artikel 2, lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG alleen       1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. v.o.f.
     worden gerechtvaardigd op grond van de overweging, dat            Schieving-Nijstad, 2 W.G. Schieving, 3. H. Nijstad, en
     zij nadelen compenseert die vrouwen, doordat zij niet                                      R. Groeneveld
     dienstplichtig zijn, niet ondervinden?
                                                                                (Zaak C-89/99)
8. Kan uit artikel 6 van Richtlijn 76/207/EEG een aanspraak
     op toegang tot een opleiding volgen, indien de geweigerde                                 (1999/C 136/22)
     toegang op een discriminatie berust en geen andere
     sanctieregelingen in de vorm van vervangende aanspraken
     bestaan?                                                          De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 5 maart
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       15 maart 1999, in de zaak 1. v.o.f. Schieving-Nijstad, 2. W.G.
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                                    Schieving, 3. H. Nijstad, en R. Groeneveld, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 26 fe-                    1. Komt aan artikel 50 van het TRIP’s-verdrag, in het
bruari 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak                      bijzonder aan lid 6 van dat artikel, rechtstreekse werking
1. Amsterdamsche Footbaal Club „AJAX” 2. Langenberg                        toe?
Participaties B.V., mede handelende onder de naam Fan
Promotions, en 1. S.C. Reule, 2. S.J. Reule, 3. Fan Image              2. Dient artikel 50, lid 6, van het TRIP’s-verdag aldus te
                                B.V.                                       worden uitgelegd dat voorlopige maatregelen als bedoeld
                                                                           in de leden 1 en 2 van deze bepaling van rechtswege
                                                                           vervallen hetzij indien de hoofdzaak niet aanhangig is
                          (Zaak C-84/99)                                   gemaakt binnen de daartoe bij de voorlopige maatregel
                                                                           vastgestelde termijn, hetzij, bij gebreke van zulk een
                         (1999/C 136/20)                                   vaststelling, indien de hoofdzaak niet aanhangig is gemaakt
                                                                           binnen een termijn van 20 werkdagen dan wel van
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van                       31 kalenderdagen (welke van de twee termijnen de langste
26 februari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    is), of is voor zodanig verval (steeds) een verzoek vereist
Justitie op 9 maart 1999, in de zaak 1. Amsterdamsche                      van de partij tegen wie de maatregel is genomen?
Football Club „AJAX”, 2. Langenberg Participaties B.V., mede
handelende onder de naam Fan Promotions, en 1. S.C. Reule,             3. Vangt de termijn binnen welke de hoofdzaak aanhangig
2. S.J. Reule, 3. Fan Image B.V., het Hof van Justitie van de              moet worden, wanneer deze niet bij de voorlopige voorzie-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       ning is vastgesteld, aan:
beslissing over de vraag of aan artikel 50, lid 6, van het
TRIP’s-verdrag rechtstreekse werking toekomt.                              a) op dan wel daags na de dag waarop de rechter de
                                                                                voorlopige maatregel heeft getroffen, dan wel
                                                                           b) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                                                                                houdende de voorlopige maatregel aan de verweerder
Verzoek van het Tribunal de grande instance de Béthune                          is betekend, dan wel
van 24 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Roquette Frères SA en Direction des                          c) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                          services fiscaux                                      houdende de voorlopige maatregel onherroepelijk is
                                                                                geworden, dan wel
                          (Zaak C-88/99)
                                                                           d) op enig ander tijdstip?
                         (1999/C 136/21)
                                                                       4. Moet de rechter die een voorlopige maatregel treft, ambts-
                                                                           halve een termijn bepalen, binnen welke een bodempro-
Het Tribunal de grande instance de Béthune heeft bij vonnis                cedure aanhangig dient te worden gemaakt, of mag hij een
van 24 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                   zodanige termijn slechts bepalen, indien een daartoe
Justitie op 15 maart 1999, in het geding tussen Roquette                   strekkend verzoek is gedaan?
Frères SA en Direction des services fiscaux, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                5. Kan de rechter die in hoger beroep dient te oordelen over
prejudiciële beslissing. Het Tribunal de grande instance de                een door de rechter in eerste aanleg getroffen maatregel en
Béthune verzoekt het Hof van Justitie een uitspraak te doen                deze bevestigt, hetzij ambtshalve hetzij op verzoek van één
over de wettigheid van artikel L 190 van de Livre des                      der partijen alsnog een termijn als hiervoor bedoeld
procédures fiscales, en met name over de vraag of de Franse                vaststellen, indien de rechter in eerste aanleg zulks heeft
regering op geldige wijze een onderscheid kan maken tussen                 nagelaten?
het verval van de rechtsvordering en het verval van de
termijn voor terugbetaling, dat zich uit in een verschillende          6. Is artikel 50 van het TRIP’s-verdrag van toepassing, indien
behandeling van zuiver interne beroepen en beroepen die                    dit verdrag voor de betrokken lidstaat in werking treedt op
voortvloeien uit de vaststelling door de communaitaire rechter             een tijdstip, waarop de behandeling ter terechtzitting in
van de onwettigheid van een nationale norm in het licht van                eerste aanleg is afgesloten, doch de rechter nog geen
het Gemeenschapsrecht.                                                     uitspraak heeft gedaan?


title: Zaak F-64/06: Beroep ingesteld op  22 mei 2006  — Bergström/Commissie

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/36

         Beroep ingesteld op 22 mei 2006 — Bergström/Commissie
   (Zaak F-64/06)
   (2006/C 165/73)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Ragnar Bergström (Linkebeek, België) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en J. Feld, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietigverklaring van het individuele besluit betreffende de overgang van het statuut van tijdelijk functionaris naar dat van ambtenaar, in de vorm van een aanstellingsbesluit dat op 16 september 2005 is ingegaan en op 28 september 2005 is betekend;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 26 april 2004 is aan verzoeker meegedeeld dat hij geslaagd was voor het op 25 juli 2002 bekendgemaakte algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/3/02 tot vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs A7/A6. Na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut is hij aangesteld als ambtenaar op dezelfde post als toen hij tijdelijk functionaris was en is hij op grond van bijlage XIII bij het Statuut ingedeeld in de rang A*6, salaristrap 2.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van de artikelen 31 en 62 van het Statuut alsmede van de artikelen 5 en 2 van bijlage XIII bij het Statuut.
   Verzoeker stelt verder schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen, behoud van verkregen rechten, en gelijke behandeling van ambtenaren van dezelfde categorie of hetzelfde kader.


title: Zaak T-30/12: Beroep ingesteld op 19 januari 2012 — IDT Biologika/Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/28

         Beroep ingesteld op 19 januari 2012 — IDT Biologika/Commissie
   (Zaak T-30/12)
   2012/C 89/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: IDT Biologika GmbH (Dessau-Roßlau, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Gross en T. Kroupa, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beslissing van 5 oktober 2011 van de delegatie van de Europese Unie in de Republiek Servië, houdende afwijzing van de offerte van IDT Biologika GmbH, die zij had ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure EuropeAid/130686/C/SUP/RS Re-Launch LOT 1, voor de levering van rabiësvaccins aan het begunstigde ministerie van Landbouw, Bosbouw en Waterbeheer van de Republiek Servië, en houdende gunning van de desbetreffende opdracht aan een consortium onder leiding van „Biovet a.s.”, nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekster schending van artikel 252, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (1) aan, daar de winnende offerte volgens verzoekster, gelet op de non-virulentie van de aangeboden vaccins voor de mens en gelet op de vereiste vergunningen, niet aan de in het bestek gestelde technische eisen voldoet en derhalve niet in aanmerking had mogen worden genomen.
   Voorts vormt de inaanmerkingneming van de winnende offerte van het consortium onder leiding van „Biovet a.s.” op het punt van de prijsvergelijking ongelijke behandeling, daar alleen verzoeksters offerte voldoet aan alle feitelijk gestelde eisen ten aanzien van de technische specificaties van de litigieuze aanbestedingsprocedure en dus de enige regelmatige offerte van de procedure is.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak C-516/07: Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/8

         Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-516/07)
   (2008/C 37/09)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: S. Pardo Quintillán, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens

                           —

                           artikel 3, leden 2 en 7, van richtlijn 2000/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, door niet alle autoriteiten te hebben aangewezen die voor de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn bevoegd zijn;

                           —

                           artikel 3, lid 8, van richtlijn 2000/60/EG, door niet de Commissie de lijst van alle bevoegde autoriteiten te hebben verschaft;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het verzoek van de Commissie berust op artikel 3 van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid.
   Overeenkomstig artikel 3, leden 2, 7 en 8, van deze richtlijn dienden de lidstaten de autoriteiten aan te wijzen die voor de toepassing van de bepalingen van richtlijn 2000/60/EG bevoegd zijn en de Commissie de lijst van bevoegde autoriteiten binnen een bepaalde termijn mee te delen.

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak T-505/11: Beroep ingesteld op 26 september 2011 — Aldi/BHIM — Dialcos (dialdi)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/21

         Beroep ingesteld op 26 september 2011 — Aldi/BHIM — Dialcos (dialdi)
   (Zaak T-505/11)
   2011/C 355/38
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks en C. Fürsen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Dialcos SpA (Due Carrare, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 juli 2011 in zaak R 1097/2010-2 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Dialcos SpA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „dialdi” bevat, voor waren van de klassen 29 en 30

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „ALDI” voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 7, 9, 16, 24, 25, 29, 30, 31, 32, 33, 34 en 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak C-17/05: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 11 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. F. Cadman en Health & Safety Executive, interveniënte: Equal Opportunities Commission

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/8

         Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) van 11 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. F. Cadman en Health & Safety Executive, interveniënte: Equal Opportunities Commission
   (Zaak C-17/05)
   (2005/C 69/18)
   Procestaal: Engels
   De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft bij beschikking van 11 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 januari 2005, in het geding tussen B. F. Cadman en Health & Safety Executive, interveniënte: Equal Opportunities Commission, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Vereist artikel 141 EG dat de werkgever het gebruik van het criterium anciënniteit als beslissend beloningselement speciaal rechtvaardigt, wanneer het gebruik van dit criterium ongelijke gevolgen heeft voor de relevante mannelijke en vrouwelijke werknemers? Wanneer het antwoord afhangt van de omstandigheden, welke zijn dan die omstandigheden?

               2)

               Luidt het antwoord op de vorige vraag anders, wanneer de werkgever het criterium anciënniteit op individuele basis toepast op werknemers, zodat een beoordeling plaatsvindt van de vraag in welke mate meer anciënniteit een hoger beloningsniveau rechtvaardigt?

               3)

               Moet er een relevant onderscheid worden gemaakt tussen het gebruik van het criterium anciënniteit bij deeltijdwerknemers en het gebruik van dat criterium bij voltijdwerknemers?


title: Zaak C-23/04: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas (administratieve rechtbank van eerste aanleg te Athene) van 30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat

text:
C 71/10                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        20.3.2004
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 27 november                      Middelen en voornaamste argumenten
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding betref-
fende insolventieprocedure tegen Susanne Staubitz-                     De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op
                             Schreiber                                 30 juni 1996. De Republiek Finland heeft artikel 7, lid 1,
                                                                       tweede alinea, van richtlijn 94/62/EG van het Europees
                           (Zaak C-1/04)                               Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakking-
                                                                       safval niet aldus in nationaal recht omgezet dat de rechtszeker-
                          (2004/C 71/13)                               heid en de rechtsduidelijkheid zijn gewaarborgd, en heeft
                                                                       evenmin verzekerd dat bovenbedoelde verplichting in de
                                                                       praktijk wordt toegepast.
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 27 november
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                (1) Richtlijn van 20 december 1994 betreffende verpakking en
                                                                           verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).
2 januari 2004, in het geding betreffende insolventieprocedure
tegen Susanne Staubitz-Schreiber, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
„Moet artikel 3, lid 1, eerste volzin, van verordening (EG)            Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas (adminis-
nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende                  tratieve rechtbank van eerste aanleg te Athene) van
insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) aldus worden uitgelegd        30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het
dat de rechter van de lidstaat waarbij een verzoek om opening               geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat
van een insolventieprocedure is ingediend, bevoegd blijft
inzake de beslissing over de opening van de insolventiepro-                                      (Zaak C-23/04)
cedure indien de schuldenaar na de indiening van het verzoek
doch vóór de opening van deze procedure het centrum van                                          (2004/C 71/15)
zijn voornaamste belangen naar het grondgebied van een
andere lidstaat heeft verplaatst, of wordt dan de rechter van de
andere lidstaat bevoegd?”                                              Het Dioikitiko Protodikeio Athinas (administratieve rechtbank
                                                                       van eerste aanleg te Athene) heeft bij beschikking van 30 sep-
                                                                       tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis AEVE
                                                                       en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
Beroep, op 16 januari 2004 ingesteld door Commissie van
 de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                    1.    Brengt de in artikel 31, lid 2, van protocol nr. 4
                                                                             (aangehecht aan de Europa-Overeenkomst waarbij een
                          (Zaak C-13/04)                                     associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
                                                                             Gemeenschappen en hun lidstaten enerzijds, en de Repu-
                          (2004/C 71/14)                                     bliek Hongarije, anderzijds) neergelegde verplichting tot
                                                                             wederzijdse bijstand voor de douaneautoriteiten van de
                                                                             lidstaat van invoer de verplichting mee om rekening te
                                                                             houden met de beslissingen van Hongaarse rechterlijke
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   instanties betreffende de geldigheid van de door de
op 16 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Finland                  autoriteiten van de staat van uitvoer verrichte controles,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     die betrekking hebben op de juistheid van een uitvoercer-
woordigd door M. Konstantinidis en P. Aalto, domicilie                       tificaat EUR.1, gelet op het feit dat:
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                             a)    de Hongaarse autoriteiten de douaneautoriteiten van
                                                                                de staat van invoer naar behoren op de hoogte
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                            hadden gebracht van de resultaten van de oorspron-
dat het het Hof behage:                                                            kelijk verrichte controle betreffende de onjuistheid
                                                                                van bepaalde uitvoercertificaten, er echter op wij-
1)    vast te stellen dat de Republiek Finland artikel 7, lid 1,                   zend dat de geldigheid van de controle het voorwerp
      tweede alinea, van richtlijn 94/62/EG van het Europees                       was van aanhangige procedures voor de Hongaarse
      Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpak-                       rechterlijke instanties en
      kingsafval (1) niet aldus in nationaal recht heeft omgezet
      dat de rechtszekerheid en de rechtsduidelijkheid zijn                  b)    de Hongaarse autoriteiten de douaneautoriteiten van
      gewaarborgd, en dat zij evenmin heeft verzekerd dat                          de staat van invoer officieel hebben ingelicht over
      bovenbedoelde verplichting in de praktijk wordt toege-                       de uitkomst van die procedures, dus over de beslis-
      past;                                                                        singen van bedoelde rechterlijke instanties waarbij is
                                                                                vastgesteld dat uiteindelijk een aantal certificaten
2)    de Republiek Finland in de kosten te verwijzen.                              EUR.1 onjuist waren?
 ---pagebreak--- 20.3.2004             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/11
2.   Moet artikel 32 van voornoemd protocol nr. 4 aldus                Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van
     worden uitgelegd, dat de douaneautoriteiten van de                30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het
     lidstaat van invoer rekening dienen te houden met de                    geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat
     beslissingen van de rechterlijke instanties van de staat van
     uitvoer die de resultaten vernietigen van controles die
     door de Hongaarse autoriteiten na de invoer zijn verricht,                                  (Zaak C-24/04)
     gelet op het feit dat
                                                                                (2004/C 71/16)
     a)    de autoriteiten van de staat van invoer naar behoren
           op de hoogte zijn gebracht, zowel van de voor de
           Hongaarse rechterlijke instanties aanhangige gedin-
           gen als van de uitkomst van de betrokken proce-             Het Dioikitido Protodikeio Athinas heeft bij beschikking van
           dures, en                                                   30 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis
     b)    die autoriteiten nooit hebben gevraagd de controle          AEVE en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
           te verrichten?                                              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
3.   Indien één van de bovenstaande vragen bevestigend
     wordt beantwoord, moeten de voornoemde regelingen
     van het gemeenschapsrecht dan aldus worden uitgelegd,             De vragen in deze zaak zijn identiek aan de vragen in zaak
     dat zij in de weg staan aan administratieve handelingen tot       C-23/04.
     oplegging van aanvullende douanerechten, belastingen en
     boeten, die door de nationale autoriteiten van de staat
     van invoer zijn vastgesteld na de mededeling, door de
     Hongaarse autoriteiten, van het resultaat van de door hen
     verrichte controle, maar vóór de bekendmaking van
     de inhoud van de rechterlijke beslissingen waarbij de
     resultaten daarvan worden vernietigd, teneinde het nuttig
     effect te verzekeren van het verbod op douanerechten dat          Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door Commissie van
     is neergelegd in de Europa-Overeenkomst waarbij een                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
     associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
     Gemeenschappen en Hongarije, gelet ook op het feit
     dat de afgegeven certificaten EUR.1 uiteindelijk onjuist                                    (Zaak C-26/04)
     waren?
                                                                                (2004/C 71/17)
4.   Is het, hiermee samenhangend, van invloed op de boven-
     staande vragen, dat noch de Griekse noch de Hongaarse
     douaneautoriteiten hebben verzocht het associatiecomité
     van artikel 33 van voornoemd protocol nr. 4 bijeen te
     roepen om dienaangaande uitspraak te doen, hetgeen                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     erop wijst dat geen van beide autoriteiten van mening             op 27 januari 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
     was dat het geven van de beslissingen van de Hongaarse            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     rechterlijke instanties een tussen hen bestaand geschil           woordigd door Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische
     vormt dat aan het oordeel van bedoeld comité zou                  dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     moeten worden voorgelegd?
5.   Subsidiair, indien de voorgaande vragen ontkennend                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     worden beantwoord en de Griekse autoriteiten dus de
     voornoemde regelingen van het gemeenschapsrecht niet              —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     hebben geschonden door een aanvullend douanerecht,                      aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     BTW en een boete op te leggen, is het dan denkbaar dat,                 artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160/EEG (1) van 8 decem-
     op grond van artikel 220, lid 2, van het communautair                   ber 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater,
     douanewetboek, niet tot boeking achteraf van de rechten                 door de stranden „A Videira”, „Niño do Corvo” en
     ten laste van de importeur wordt overgegaan, wegens een                 „Canabal” in Moaña, Ría de Vigo, autonome gemeenschap
     vergissing van de douaneautoriteiten zelf van de staat van              Galicië, niet officieel als badzones aan te wijzen;
     invoer of van uitvoer, meer bepaald gelet op het feit dat
     de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer over alle          —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     feitelijke gegevens betreffende de oorsprong van de                     aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     voor uitvoer bestemde voertuigen beschikten, op grond                   artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG (2) van 30 oktober
     waarvan het certificaat EUR.1 niet zou worden afgegeven                 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater,
     en de autoriteiten van de staat van invoer het wettelijk                door voor de Ría de Vigo geen programma ter verminde-
     verschuldigde douanerecht direct konden boeken?                         ring van de verontreiniging vast te stellen;
                                                                       —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-290/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 mei 2012 — Comap SA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering — Beschikking van Commissie waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Geldboeten — Duur van inbreuk — Begrip „continuïteit” )

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 mei 2012 — Comap SA/Europese Commissie
   (Zaak C-290/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering - Beschikking van Commissie waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Geldboeten - Duur van inbreuk - Begrip „continuïteit”)
   2012/C 174/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Comap SA (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. de Guigné, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: C. Giolito, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011, Comap/Commissie (T-377/06) waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4180 definitief van de Commissie van 20 september 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen) — Sector van koperen fittingen en fittingen uit koperlegering — Schending van het recht op een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie — Schending van het beginsel van strikte uitlegging van het strafrecht — Begrip „publieke distantiëring” — Onjuiste opvatting van bewijzen — Geen motivering

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Comap SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak T-96/08: Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2010 — Global Digital Disc/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/59

         Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2010 — Global Digital Disc/Commissie
   (Zaak T-96/08) (1)

   ()
   2010/C 221/93
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-463/09: Beroep ingesteld op 20 november 2009 — Herm. Sprenger/BHIM — Kieffer Sattlerwarenfabrik (vorm van stijgbeugel)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/37

         Beroep ingesteld op 20 november 2009 — Herm. Sprenger/BHIM — Kieffer Sattlerwarenfabrik (vorm van stijgbeugel)
   (Zaak T-463/09)
   2010/C 11/69
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Herm. Sprenger GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordiger: V. Schiller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Georg Kieffer Sattlerwarenfabrik GmbH (München, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 september 2009 in zaak R 1614/2008-4;

               —

               afwijzing van de door Georg Kieffer Sattlerwarenfabrik GmbH ingediende vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 1 599 620 van verzoekster;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: driedimensionaal gemeenschapsmerk nr. 1 599 620 voor waren van klasse 6

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Georg Kieffer Sattlerwarenfabrik GmbH

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat ten onrechte is geoordeeld dat het betrokken merk inherent onderscheidingsvermogen mist;

               —

               schending van artikel 52, lid 1, sub a, en van artikel 52, lid 2, juncto artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 doordat ten onrechte is beslist dat het betrokken merk geen onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen;

               —

               schending van artikel 76, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 doordat de relevante feiten niet naar behoren zijn onderzocht;

               —

               schending van artikel 83 van verordening nr. 207/2009 wat het beginsel van hoor en wederhoor betreft;

               —

               schending van artikel 77, lid 1, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep verzoeksters subsidiaire vordering tot mondelinge behandeling had moeten toewijzen;

               —

               schending van het EG-Verdrag wat het beginsel van een eerlijk proces betreft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-463/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Varna (Bulgarije) op 8 oktober 2014 — Asparuhovo Lake Investment Company OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Varna (Bulgarije) op 8 oktober 2014 — Asparuhovo Lake Investment Company OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
   (Zaak C-463/14)
   (2014/C 439/33)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Аdministrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asparuhovo Lake Investment Company OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 24, lid 1, en artikel 25, sub b, van richtlijn 2006/112 (1) aldus te worden uitgelegd dat het begrip „dienst” zich eveneens uitstrekt tot abonnementen voor het verrichten van adviesdiensten zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, waarbij de dienstverrichter, die beschikt over gekwalificeerd personeel voor het verrichten van de diensten, zich ter beschikking stelt van de opdrachtgever voor de duur van de overeenkomst en zich ertoe verbonden heeft met concurrenten van de opdrachtgever geen overeenkomsten te sluiten met een vergelijkbaar voorwerp?

               2)

               Dienen artikel 64, lid 1, en artikel 63 van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd dat het belastbare feit bij adviesdiensten die het voorwerp uitmaken van een abonnement, plaatsvindt wanneer de periode afloopt waarvoor de betaling werd overeengekomen, ongeacht of en hoe vaak de opdrachtgever gebruik heeft gemaakt van de diensten waarvoor de consulent zich te zijner beschikking heeft gesteld?

               3)

               Dient artikel 62, lid 2, van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd dat degene die in het kader van een abonnement voor begeleiding de diensten verricht, verplicht is belasting over de toegevoegde waarde ter zake van de diensten aan te rekenen wanneer de periode afloopt waarvoor de abonnementsvergoeding werd overeengekomen, of ontstaat deze verplichting slechts als de opdrachtgever in het desbetreffende belastingtijdvak gebruik heeft gemaakt van de diensten van de consulent?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-82/06: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Afvalstoffen — Gevaarlijke afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG — Verplichting om afvalbeheersplannen op te stellen en mee te delen)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-82/06) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Afvalstoffen - Gevaarlijke afvalstoffen - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/689/EEG - Verplichting om afvalbeheersplannen op te stellen en mee te delen)
   (2007/C 183/19)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia en G. Fiengo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), en van artikel 6 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 377, blz. 20) — Verplichting om afvalbeheersplannen mee te delen
   Dictum

               1)

               Door niet te zijn overgegaan tot opstelling van:

                           —

                           het afvalbeheersplan betreffende de provincie Rimini, zulks overeenkomstig artikel 7, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG van de Raad van 18 maart 1991,

                           —

                           de afvalbeheersplannen betreffende de locaties en installaties geschikt voor de afvalverwijdering van de regio Latium, zulks overeenkomstig artikel 7, lid 1, vierde streepje, van richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG,

                           —

                           de afvalbeheersplannen betreffende de regio's Friuli-Venezia Giulia en Puglia, alsook de autonome provincie Bolzano-Alto Adige en de provincie Rimini, zulks overeenkomstig artikel 6 van richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen,

                     is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-465/03: Verzoek van de Unabhängiger Finanzsenat, afdeling Linz, van 20 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kretztechnik AG en Finanzamt Linz

text:
C 47/14                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         21.2.2004
3.    Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-        2.    Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: dienen
      schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-                 artikel 2, punt 1, en artikel 17 van de Zesde BTW-richtlijn
      gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-                aldus te worden uitgelegd dat diensten in verband met
      gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst                     een beursintroductie in hun geheel betrekking hebben op
      hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een                     een vrijgestelde handeling en op deze grond geen recht
      machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een                    op aftrek van voorbelasting bestaat?
      punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?
                                                                       3.    Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: bestaat
4.    Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele                       er krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van de Zesde
      schade worden vergoed?                                                 richtlijn een recht op aftrek van voorbelasting op grond
                                                                             dat de andere diensten (reclame, advocatenkosten, juri-
5.    Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook                      disch en technisch advies) waarvoor aftrek van voorbe-
      van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding                     lasting zou kunnen plaatsvinden, voor belaste handelin-
      toekennen?                                                             gen van de onderneming gebruikt worden?
6.    Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
      voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-
                                                                       (1) PB L 145, blz. 1.
      len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het
      gemeenschapsrecht?
7.    Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van
      de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
      op de artikelen 81 en 82 is gepleegd, of op de dag waarop
      zij is beëindigd?
8.    Moet de nationale rechter krachtens het gemeenschaps-
      recht de hiermee strijdige nationale normen buiten toe-
      passing verklaren, dan wel deze normen in overeenstem-           Verzoek van het Hessischer Verwaltungsgerichtshof van
      ming met het gemeenschapsrecht uitleggen?                        1 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen de vennootschap Volkswirt Weinschänken
                                                                                GmbH en de Stadt Frankfurt am Main
                                                                                (Zaak C-491/03)
Verzoek van de Unabhängiger Finanzsenat, afdeling Linz,                                           (2004/C 47/24)
van 20 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
    geding tussen Kretztechnik AG en Finanzamt Linz
                         (Zaak C-465/03)
                                                                       Het Hessischer Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking
                                                                       van 1 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                          (2004/C 47/23)                               Justitie op 20 november 2003, in het geding tussen de
                                                                       vennootschap Volkswirt Weinschänken GmbH en de Stadt
                                                                       Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
De Unabhängiger Finanzsenat, afdeling Linz, heeft bij beschik-         de navolgende vragen:
king van 20 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 5 november 2003, in het geding tussen                  1.    Volgens een gemeentereglement inzake drankbelasting
Kretztechnik AG en Finanzamt Linz, het Hof van Justitie van                  wordt belasting geheven op „de verkoop onder bezwaren-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      de titel van alcoholhoudende drank voor onmiddellijke
beslissing over de navolgende vragen:                                        consumptie” en moet onder een dergelijke verkoop
                                                                             worden verstaan „elke verkoop voor consumptie ter
1.    Wanneer een aandelenvennootschap overgaat tot beurs-                   plaatse”. Is deze belasting een andere indirecte belasting
      introductie en in samenhang daarmee tot uitgifte van                   op accijnsproducten in de zin van artikel 3, leden 1 en 2,
      aandelen aan nieuwe aandeelhouders tegen betaling van                  richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992
      een uitgifteprijs, verricht zij dan een dienst onder bez-              betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten,
      warende titel in de zin van artikel 2, punt 1, van de                  het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de
      Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de                controles daarop, dan wel een belasting op dienstverrich-
      harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                   tingen in verband met accijnsproducten in de zin van
      omzetbelasting (1)?                                                    artikel 3, lid 3, tweede zin, richtlijn 92/12/EEG (1)?


title: Doorhaling van zaak C-308/98

text:
13.3.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 71/23
          hoogste categorie ligt, haar strategie noodzakelij-       Ð de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
          kerwijs moet opgeven voor een dumpingstrategie                 de Europese Gemeenschappen van 30 november 1998
          Ð hetgeen niet lijkt te stroken met de geest van de            in zaak T-97/94 te vernietigen;
          richtlijnen Ð, kon de Commissie uit dat element
          niet afleiden, dat de onderneming een gebrek aan          Ð het op 9 maart 1994 ingestelde beroep van rekwirant
          concurrentievermogen had.                                      ontvankelijk en gegrond te verklaren;
     Ð De vaststelling van de Commissie dat er een wan-             Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
          verhouding bestaat tussen openbare gelden en
          inbreng van de verkrijger, gaat volledig voorbij aan      Middelen en voornaamste argumenten
          de bijzondere situatie van de verkrijgers, die leiding
                                                                    Ð Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot
          geven aan de onderneming en die door de inbreng
                                                                         bescherming van de rechten van de mens, discrimina-
          van hun eigen spaargeld aantonen dat zij zich
                                                                         tie, schending van het beginsel dat niemand voordeel
          inzetten voor de herstructurering. Voor het overige
                                                                         kan plukken van zijn eigen ongeoorloofde handelin-
          houdt de Commissie geen rekening met het feit dat
                                                                         gen: weliswaar was verzoeker bij het instellen van zijn
          de begunstigde onderneming tot de categorie kleine
                                                                         beroep niet meer in dienst van de Commissie, maar hij
          en middelgrote ondernemingen behoort en zich
                                                                         was het bij het indienen van zijn klacht, die het geschil
          bevindt in een zone ¹objectif 2º, zoals de richtlij-
                                                                         op gang heeft gebracht. Door haar besluit tot afwijzing
          nen voorzien. De Commissie stelt ten onrechte, dat
                                                                         ter kennis te brengen met een vertraging die de in het
          de inbreng van de verkrijger 12 % van de inge-
                                                                         Ambtenarenstatuut bedoelde vier maanden over-
          brachte openbare gelden vertegenwoordigt, terwijl
                                                                         schrijdt, heeft de Commissie zelf de omstandigheden
          hij, in verband gebracht met het equivalent
                                                                         gecreeÈerd die het haar mogelijk maakten, zich op het
          ¹steunº, er 22 % van vertegenwoordigt. Ten slotte
                                                                         ontbreken van procesbelang te beroepen.
          tonen de herstructureringsmaatregelen (sluiting van
          ongeveer 60 % van de productiecapaciteiten, ont-          Ð Schending van het beginsel van de bescherming en de
          slagen enz.) duidelijk aan, dat de onderneming aan             eerbiediging van de persoonlijkheid: het Gerecht houdt
          de inspanning deelneemt.                                       geen rekening met het feit, dat gunstige beoordelings-
                                                                         rapporten een ambtenaar steeds het recht kunnen
     Ð Aangaande het criterium van voorkoming van dis-                   geven, zelfs na de beeÈindiging van zijn dienst, zijn
          torsies van de mededinging, is de Franse regering              wetenschappelijke en professionele bekwaamheden te
          van oordeel dat de beoordeling van de Commissie                bewijzen in geval van voortzetting van zijn beroeps-
          geen rekening houdt met de door haar verstrekte                activiteiten, zelfs buiten het kader van de Gemeen-
          gegevens en dat de beschikking onvoldoende                     schap.
          nauwkeurig en ontoereikend gemotiveerd is.
(1) ¹Mededingingsrecht in de Europese Gemeenschappenº, Vol.
    II B, blz. 38.
                                                                                Doorhaling van zaak C-204/98 (1)
                                                                                (1999/C 71/41)
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Hogere voorziening, op 29 januari 1999 ingesteld door N.            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 december
tegen de beschikking, op 30 november 1998 door het                  1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-              C-204/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
pen (Vijfde Kamer) gegeven in zaak T-97/94 tussen N. en             tegen Helleense Republiek.
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak C-21/99 P)                            (1) PB C 234 van 25.7.1998.
                         (1999/C 71/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1999 hogere voorziening ingesteld door
N., vertegenwoordigd door G. Sakellaropoulos, advocaat                             Doorhaling van zaak C-308/98 (1)
te Athene, tegen de beschikking, op 30 november 1998                                         (1999/C 71/42)
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Vijfde Kamer) gegeven in zaak T-97/94               De president van het Hof van Justitie van de Europese
tussen N. en Commissie van de Europese Gemeenschap-                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december
pen.                                                                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                    C-308/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                      tegen Ierland.
                                                                    (1) PB C 299 van 26.9.1998.
Ð het onderhavige verzoek ontvankelijk en gegrond te
     verklaren;