title: Zaak C-523/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/59/EG — Havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen — Verzuim om voor alle havens afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen uit te werken en vast te stellen)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-523/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/59/EG - Havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen - Verzuim om voor alle havens afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen uit te werken en vast te stellen)
   (2007/C 297/26)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (PB L 332, blz. 81) — Verzuim om voor alle havens in Finland afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen uit te werken en vast te stellen
   Dictum

               1)

               Door niet voor alle havens afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen uit te werken en vast te stellen, is de Republiek Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak F-55/14: Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — ZZ/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/59

         Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-55/14)
   2014/C 421/85
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de overeenkomst van de verzoekende partij, die voor onbepaalde tijd had moeten zijn, niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 31 oktober 2013 om haar overeenkomst van arbeidscontractant, die voor onbepaalde tijd had moeten zijn, niet te verlengen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAOBG van 6 maart 2014 tot afwijzing van haar klacht van 15 november 2013, voor zover hierin melding wordt gemaakt van aanvullende elementen die niet in het bestreden besluit van 31 oktober 2013 waren opgenomen;

               —

               toekenning van een schadevergoeding van 20  000 EUR aan de verzoekende partij;

               —

               verwijzing van de Commissie in alle kosten.


               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/42

         De criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers
   (2007/C 269/74)
   Op 25 september 2007 heeft het Gerecht van eerste aanleg overeenkomstig artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering de volgende criteria vastgesteld voor de toewijzing van de zaken aan de kamers in de periode van 25 september 2007 tot en met 30 september 2008:

               1.

               De hogere voorzieningen tegen beslissingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken worden onmiddellijk na de neerlegging van het verzoekschrift en onverminderd de latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering toegewezen aan de kamer voor hogere voorzieningen.

               2.

               De andere dan de sub 1 bedoelde zaken worden onmiddellijk na de neerlegging van het verzoekschrift en onverminderd de latere toepassing van de artikelen 14 en 51 van het Reglement voor de procesvoering toegewezen aan de kamers bestaande uit drie rechters.
               De sub 2 bedoelde zaken worden, afhankelijk van de volgorde van inschrijving ter griffie, over de kamers verdeeld volgens drie afzonderlijke toerbeurten:

                           —

                           voor de zaken betreffende de toepassing van de voor ondernemingen geldende mededingingsregels, de regels betreffende staatssteun en de regels betreffende handelspolitieke beschermingsmaatregelen;

                           —

                           voor de zaken betreffende de in artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde intellectuele-eigendomsrechten;

                           —

                           voor de overige zaken.

                     In het kader van deze toerbeurtregeling worden de twee uit vier rechters bestaande kamers die met drie rechters zetelen, tweemaal in aanmerking genomen bij elke derde toerbeurt.
               De president van het Gerecht kan van deze toerbeurtregeling afwijken in geval van verknochtheid van zaken of ter verzekering van een gelijkmatige werkverdeling.


title: Zaak C-259/00: Verzoek van het Finanzgericht München van 19 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Biochem Zusatzstoffe, Handels- und Produktions GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg, Außenstelle München

text:
26.8.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 247/25
—     De Commissie bevestigt de vaststelling in het met redenen         op 29 juni 2000, in het geding tussen Gründerzentrum
      omkleed advies, volgens welke de ondergrondse wateren             — Betriebs — GmbH en Land Baden-Württemberg, het Hof
      van het departement Oise hadden moeten worden aange-              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      merkt als door verontreiniging beïnvloede wateren in de           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.
                                                                        Vallen de tarieven voor het verlijden van authentieke akten
                                                                        van de notarissen in staatsdienst van de deelstaat Baden-
(1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.                                    Württemberg in het Oberlandesgerichtsbezirk Karlsruhe ter
(2) Jurispr. 1999, blz. I-2603.
                                                                        zake van de in artikel 4, lid 3, van richtlijn 69/335/EEG (1)
                                                                        bedoelde verrichtingen, onder het verbod van artikel 10 van
                                                                        deze richtlijn, zodat voor de desbetreffende dienstverrichting
                                                                        de tarieven slechts ten belope van de werkelijke kosten van de
                                                                        notarissen mogen worden geheven?
                                                                        (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Finanzgericht München van 19 april
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Biochem Zusatzstoffe, Handels- und Produktions GmbH
en Oberfinanzdirektion Nürnberg, Außenstelle München
                           (Zaak C-259/00)                              Verzoek van het Benelux-Gerechtshof van 26 juni 2000
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cam-
                                                                               pina Melkunie B.V. en Benelux-Merkenbureau
                           (2000/C 247/37)
                                                                                (Zaak C-265/00)
Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 19 april
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juni                                 (2000/C 247/39)
2000, in het geding tussen Biochem Zusatzstoffe, Handels-
und Produktions GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg,                   Het Benelux-Gerechtshof heeft bij arrest van 26 juni 2000,
Außenstelle München, het Hof van Justitie van de Europese               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juni 2000,
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             in het geding tussen Campina Melkunie B.V. en Benelux-
de navolgende vraag:                                                    Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Moet het Geharmoniseerd Systeem in de versie van bijlage I              navolgende vragen:
van verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie (1) van               A.    Moeten de artikelen 2 en 3, lid 1, van de richtlijn
4 november 1997 tot wijziging van bijlage I van verordening                   89/104/EEG van de Raad van 21 december 988 betreffen-
(EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) met betrekking tot de                       de de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1)
tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk                    aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van de
douanetarief aldus worden uitgelegd, dat immune globuline-                    vraag of een teken dat bestaat uit een nieuw woord
concentraten uit gedroogde, van vet en caseïne ontdane                        samengesteld uit verscheidene bestanddelen, voldoende
kolostrum en met lactose gestandardiseerd, als farmaceutisch                  onderscheidend vermogen heeft om als merk voor de
product moet worden ingedeeld in hoofdstuk 30?                                desbetreffende waren te kunnen dienen, ervan moet
                                                                              worden uitgegaan dat deze vraag in beginsel bevestigend
(1) PB L 312 van 14.11.1997, blz. 1.                                          moet worden beantwoord óók indien ieder van die
(2) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.                                            bestanddelen op zichzelf voor die waren elk onderschei-
                                                                              dend vermogen mist, en dat zulks slechts anders is onder
                                                                              bijkomende omstandigheden, bijvoorbeeld indien het
                                                                              nieuwe woord een voor de hand liggende en aanstonds
                                                                              voor een ieder begrijpelijke aanduiding vormt van een
                                                                              commercieel wezenlijke combinatie van eigenschappen
                                                                              die niet anders kan worden aangeduid dan door het
                                                                              nieuwe woord?
Verzoek van het Amtsgericht Müllheim/Baden van 20 juni
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                B.    Indien vraag A ontkennend moet worden beantwoord,
Gründerzentrum — Betriebs — GmbH en Land Baden-                               moet dan worden aangenomen dat een teken dat bestaat
                            Württemberg                                       uit een nieuw woord, dat is samengesteld uit verscheidene
                                                                              bestanddelen, die ieder op zichzelf voor de desbetreffende
                           (Zaak C-264/00)                                    waren elk onderscheidend vermogen missen in de zin
                                                                              van artikel 3, lid 1, van de Richtlijn ook zélf ieder
                                                                              onderscheidend vermogen mist en dat zulks slechts
                           (2000/C 247/38)                                    anders is onder bijkomende omstandigheden die ertoe
                                                                              leiden dat de combinatie van de bestanddelen méér is dan
Het Amtsgericht Müllheim/Baden heeft bij beschikking van                      de som der delen, bijvoorbeeld wanneer het nieuwe
20 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                  woord blijk geeft van enige creativiteit?


title: Zaak T-281/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Fels-Werke/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/65

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Fels-Werke/Commissie
   (Zaak T-281/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/79)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fels-Werke GmbH (Goslar, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Arhold, N. Wimmer, F.-A. Wesche, L. Petersen en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door C. von Donat en G. Quardt, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Fels-Werke GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-376/05: Beroep ingesteld op  13 oktober 2005  — Tea-Cegos en STG/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/18

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2005 — Tea-Cegos en STG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-376/05)
   (2005/C 315/32)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): TEA-CEGOS (Madrid, Spanje) en Services Techniques Globaux (STG) (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): G. Vandersanden en L. Levi, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 12 oktober 2005 houdende afwijzing van de kandidatuur en de offerte van het consortium TEA-CEGOS, in het kader van de aanbesteding EuropeAid — 2/119860/C-Onderdeel nr. 7;

               —

               nietig te verklaren alle door verweerster na de beschikking van 12 oktober 2005 in het kader van deze aanbesteding genomen gunningsbesluiten en de door de Commissie ter uitvoering van deze besluiten gesloten contracten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters in het onderhavige geding zijn leden van een consortium dat is opgericht met het oog op de door verweerster bekendgemaakte aanbesteding „EuropeAid/119860/C/SV/MULTI”. Het consortium heeft zijn offerte ingediend voor onderdeel nr. 7 „Culture, Governance and Home Affairs”.
   Bij brief van 20 mei 2004 werd het consortium meegedeeld dat zijn kandidatuur was geaccepteerd. Bij brief van 18 juli 2005 heeft verweerster hem meegedeeld dat zij haar beschikking om de kaderovereenkomst aan hem te gunnen wenste te herzien, en deze wijziging gemotiveerd door erop te wijzen dat het betrokken besluit was genomen op basis van onjuiste gegevens die haar tijdens de procedure waren verstrekt. Op 12 oktober 2005 heeft de Commissie een beschikking gegeven waarin werd bevestigd dat verzoeksters kandidatuur en offerte waren afgewezen op basis van artikel 13 van de aankondiging van de opdracht (1). Om haar beschikking te motiveren beroept zij zich op het feit dat een van de leden van het consortium deel uitmaakte van een andere groep, waarvan een van de leden deelnam aan een andere kandidaatstelling voor hetzelfde contract. Dit betreft de bestreden beschikking.
   Tot staving van hun beroep tot nietigverklaring voeren verzoeksters verschillende middelen aan.
   In de eerste plaats betogen zij dat verweerster de contractuele bepalingen heeft geschonden, doordat zij een verkeerde toepassing heeft gegeven aan artikel 13 van de aankondiging van de opdracht en aan artikel 14 van de instructies aan de inschrijvers. Verzoeksters stellen dat artikel 13 niet van toepassing is wanneer reeds een gunningsbesluit is genomen. Ook voeren zij aan dat zij niet hebben verzuimd om de door verweerster gevraagde documenten over te leggen, noch onjuiste informatie hebben verstrekt. Aan de toepassingsvoorwaarden van artikel 14, die als enige rechtvaardigen dat in die fase van de procedure het gunningsbesluit wordt ingetrokken, is dus niet voldaan.
   In de tweede plaats stellen verzoeksters dat verweerster is uitgegaan van een kennelijk onjuiste uitlegging van het in artikel 13 van de aankondiging van de opdracht genoemde begrip „legal group”, en enkel het structurele criterium heeft gehanteerd, zonder na te gaan of zich een belangenconflict zou kunnen voordoen tussen de kandidaten in dezelfde aanbestedingsprocedure. Verzoeksters zijn van mening dat de beoordeling van verweerster afbreuk kan doen aan de beginselen van rechtszekerheid. Bovendien voeren verzoeksters een middel aan dat is ontleend aan schending van de motiveringsplicht.
   Verzoeksters derde middel is ontleend aan een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en aan onzorgvuldigheid. Verzoeksters betogen dat in geval van twijfel verweerster het consortium hiervan binnen een redelijke termijn op de hoogte had moeten stellen en deze twijfel in de loop van de aanbestedingsprocedure, en niet pas nadat zij het besluit tot gunning van de opdracht had genomen, nader had moeten onderzoeken. Dit zou hen de kosten van deelneming aan de rest van de procedure hebben bespaard.
   Met hun laatste middel betogen verzoeksters dat hun gewettigd vertrouwen, alsmede de theorie van intrekking van administratieve handelingen zijn miskend. Zij stellen dat in casu het gunningsbesluit niet onrechtmatig was en bijgevolg niet door verweerster kon worden ingetrokken.

      (1)  Aankondiging van een opdracht voor een meervoudige kaderovereenkomst „Multiple framework contract recruit technical assistance for short-term expertize for exclusive benefit of third countries benefiting from European Commission's external aid” 2004/S 132-11932, PB S 132.


title: Zaak T-5/03: Beroep, op 9 januari 2003 ingesteld door Ayassamy & Fils EURL en anderen tegen Raad van de Europese Unie

text:
8.3.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 55/39
—     voorzover nodig, nietig te verklaren het bij nota 41280          Middelen en voornaamste argumenten
      van 25 september 2002 van de vice-president van
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen, Neil
      Kinnock, meegedeelde besluit om de naam van verzoeker            Verzoeksters in het onderhavige geding verzetten zich tegen
      niet toe te voegen aan de lijst van de meest verdienstelijke     de in de bestreden handeling voorziene verlenging van de van
      ambtenaren en hem voor het begrotingsjaar 2001 niet              artikel 90 EG afwijkende regeling die de Franse overzeese
      tot de rang B 1 te bevorderen (besluit op klacht R 220/          departementen genieten.
      02 van verzoeker strekkende tot nietigverklaring van
      bovengenoemd besluit van 21 december 2001);
                                                                       Tot staving van hun vordering stellen zij dat artikel 299, lid 2,
—     te beslissen over de kosten, uitgaven en erelonen, en de         EG is geschonden, omdat huns inziens de Raad de litigieuze
      Commissie tot de betaling daarvan te veroordelen.                maatregel heeft getroffen zonder de in die bepaling voorziene
                                                                       voorwaarden in acht te nemen. Uit de voorbereidende han-
                                                                       delingen van de bestreden beschikking, inzonderheid uit het
                                                                       verslag van de Commissie aan de Raad van 24 november 1999
Middelen en voornaamste argumenten                                     en de punten nr. 3 en 5 van de toelichting bij het voorstel van
                                                                       beschikking van de Commissie aan de Raad van 23 augustus
                                                                       2002 (COM 2002 473 DEF), blijkt huns inziens immers dat
Tot staving van zijn stelling voert verzoeker in de eerste plaats      nog niet is voldaan aan de voorwaarden om op geldige
schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut en van het            wijze een permanent karakter te verlenen aan het afwijkende
beginsel van non-discriminatie aan. Verder stelt hij schending         belastingstelsel ten voordele van de Franse overzeese depar-
van de rechten van de verdediging en van het verbod van een            tementen.
willekeurige procedure, niet-nakoming van de motiverings-
plicht, schending van het vertrouwensbeginsel, niet-inachtne-
ming van de regel „patere legem quam ipse fecisti” en, ten             Verzoeksters betwisten op grond van artikel 241 EG de
slotte, niet-nakoming van de zorgplicht.                               wettigheid van beschikking 89/688 van 22 december 1989,
                                                                       waarvan de geldigheid door de bestreden beschikking wordt
                                                                       verlengd, wegens onbevoegdheid van de Raad om die verlen-
                                                                       ging in 1989 toe te staan. Dienaangaande zijn zij van mening
                                                                       dat aangezien bedoelde beschikking een afwijking vormt op
                                                                       artikel 90 EG, zij na afloop van de in 1957 in artikel 227,
                                                                       lid 2, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 299, lid 2,
                                                                       tweede alinea, EG) bepaalde termijn van 2 jaar niet meer door
Beroep, op 9 januari 2003 ingesteld door Ayassamy & Fils               de Raad kon worden vastgesteld.
    EURL en anderen tegen Raad van de Europese Unie
                           (Zaak T-5/03)
                          (2003/C 55/94)
                         (Procestaal: Frans)                           Beroep, op 10 januari 2003 ingesteld door COLDIRETTI
                                                                       — Federazione Regionale Coltivatori Diretti della Sardeg-
                                                                       na en CIA — Confederazione Italiana Agricoltori della
                                                                       Sardegna tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                         schappen
schappen is op 9 januari 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
van de Europese Unie door Ayassamy & Fils EURL, gevestigd
te Saint-François (Guadeloupe), alsmede door 23 andere                                          (Zaak T-9/03)
ondernemingen, vertegenwoordigd door John Sylvanus Dag-
non, advocaat.                                                                                (2003/C 55/95)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                                         (Procestaal: Italiaans)
—     nietig te verklaren beschikking 2002/973/EG van de Raad
      van 10 december 2002 tot wijziging van beschikking 89/
      688/EEG inzake de regeling voor de heffing, in de Franse         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      overzeese departementen, op over zee aangevoerde goe-            schappen is op 10 januari 2003 beroep ingesteld tegen
      deren („octroi de mer”) (PB L 337, blz. 83);                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door COL-
                                                                       DIRETTI — Federazione Regionale Coltivatori Diretti della
—     vast te stellen dat basisbeschikking 89/688/EEG van de           Sardegna en CIA — Confederazione Italiana Agricoltori della
      Raad van 22 december 1989 (PB L 399, blz. 46) niet               Sardegna, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli, ad-
      toepasselijk is.                                                 vocaten.


title: Zaak T-302/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Buderus Guss/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/50

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Buderus Guss/Commissie
   (Zaak T-302/14)
   2014/C 223/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Buderus Guss GmbH (Breidenbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Greinacher, J. Martin en B. Scholtka, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure met betrekking tot steun voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en mijngas op grond van het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen tegen de Bondsrepubliek Duitsland — Steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) van 18 december 2013, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de EU van 7 februari 2014, C 37, blz. 73, krachtens artikel 263, lid 1, VWEU nietig te verklaren voor zover de Commissie daarin de bijzondere vereffeningsregeling in § § 40 en 41 EEG als staatssteun in de zin van artikel 107 VWEU aanmerkt;

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te gelasten om de noodzakelijk kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107 VWEU
               Verzoekster betoogt dat de Commissie ten onrechte de steun voor hernieuwbare energie door middel van een heffingssysteem en een bijzondere vereffeningsregeling ter verlaging van de EEG-heffing als steunmaatregel heeft aangemerkt, zodat zij de formele onderzoeksprocedure niet had mogen inleiden.

                           —

                           Verzoekster voert in dat verband aan de Commissie bij haar voorlopig onderzoek van de vraag of de bijzondere vereffeningsregeling steun vormde, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien de bijzondere vereffeningsregeling als uitzonderingsregeling in het kader van de EEG-heffing geen voordeel oplevert dat grootverbruikers van stroom niet onder normale marktomstandigheden hadden kunnen verkrijgen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat geen sprake is van staatsmiddelen. Aangezien reeds de inkomsten uit de EEG-heffing geen staatsmiddelen zijn, kan ook bij de uitzonderingsregeling voor energie-intensieve ondernemingen geen sprake zijn van staatsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster voert daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling ook de mededinging niet vervalst. Zij leidt hoogstens tot herstel van de concurrentievoorwaarden zonder de EEG-heffing.

               2.

               Tweede middel: schending van het vertrouwensbeginsel
               Verzoekster betoogt dat de Commissie met de vaststelling van het besluit ook het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. De Duitse regeling ter bevordering van hernieuwbare energie is reeds uitvoerig onderzocht in het kader van een staatsteunprocedure. Aan het einde daarvan, in 2002, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat daarmee geen overdracht van staatsmiddelen was gemoeid. Aangezien de EEG 2012 op dat punt niet wezenlijk is veranderd ten opzichte van de toenmalige rechtstoestand, hadden de marktdeelnemers niet hoeven te rekenen met een nieuw onderzoek, maar hadden zij erop mogen vertrouwen dat de regeling in stand zou blijven.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid
               Tot slot is verzoekster van mening dat de Commissie misbruik heeft gemaakt van de haar krachtens de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU verleende bevoegdheid. De Commissie streeft met de inleiding van de onderzoeksprocedure hoofdzakelijk als doel na om de bevordering van hernieuwbare energie volledig te harmoniseren. Deze fundamentele doelstelling is ook te zien in de nieuwe ontwerprichtsnoeren voor milieu- en energiesteun, waarin de Commissie voor het eerst gedetailleerde regels voor de bevordering van hernieuwbare energie vaststelt. Om tot harmonisatie te komen, moet de Commissie echter de procedure voor de onderlinge aanpassing van wetgeving overeenkomstig de artikelen 116 VWEU en 117 VWEU volgen.


title: Zaak C-324/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 9 juli 2012 — Novontech-Zala Kft/LOGICDATA Electronic & Software Entwicklungs GmbH

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 9 juli 2012 — Novontech-Zala Kft/LOGICDATA Electronic & Software Entwicklungs GmbH
   (Zaak C-324/12)
   2012/C 303/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante en verweerster in eerste aanleg: Novontech-Zala Kft

      Geïntimeerde en verzoekster in eerste aanleg: LOGICDATA Electronic & Software Entwicklungs GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Levert het feit dat de met het indienen van een verweerschrift tegen een Europees betalingsbevel belaste advocaat de termijn daarvoor heeft overschreden, een schuld van de verweerder zelf op in de zin van artikel 20, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (1)?

               2)

               Voor zover de fout van de advocaat niet als schuld van de verweerder zelf kan worden aangemerkt, moet dan de als gevolg van een vergissing onjuiste inschrijving van de datum van het verstrijken van de termijn voor het indienen van een verweerschrift tegen een Europees betalingsbevel door de daarmee belaste advocaat, worden uitgelegd als een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 20, lid 2, van deze verordening?

      (1)  PB L 399, blz. 1.


title: Verzoek van Rechtbank van Koophandel te Nijvel van 2 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals SA (Zaak C-181/95)

text:
Nr. C 208/12          I NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       12 . 8 . 95
Verzoek van Rechtbank van Koophandel te Nijvel van 2 juni                  Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 19 mei 1995
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma T.
     Biogen Inc. en Smithkline Beecham Biologicals SA                        Port GmbH &c Co. tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas
                         ( Zaak C-l 8 1/95 )                                                          ( Zaak C-l 82/95 )
                            ( 95/C 208/22 )                                                              ( 95/C 208/23 )
                                                                           Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van
De Rechtbank van Koophandel te Nijvel heeft bij beschik                   19 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
king van 2 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van               op 12 juni 1995 , in het geding tussen Firma T. Port GmbH
Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Biogen Inc . en            & Co . tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van
Smithkline Beecham Biologicals SA, het Hof van Justitie van                Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                           1 . Moet artikel 234 , eerste alinea , van het EG-Verdrag
                                                                                aldus worden uitgelegd, dat de artikelen I, II en III van de
1 . Ingeval de houder van het basisoctrooi een andere                             GATT in de Bondsrepubliek Duitsland voorgaan op de
     persoon is dan de houder van de vergunning voor het in                       artikelen 18 , 19 juncto artikel 17 van Verordening
     de handel brengen van het betrokken geneesmiddel, is                         ( EEG ) nr . 404/93 (')?
     deze laatste dan verplicht de octrooihouder die erom
     verzoekt of, in voorkomend geval , verschillende octrooi             2 . a ) Is de op Verordening ( EEG ) nr . 404/93 gebaseerde
     houders die erom verzoeken, het in artikel 8 , lid 1 ,                           Verordening ( EG ) nr. 478/95 (2 ) geldig ?
     onder b ), van Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 van de
     Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een                       b ) Zo ja , dient artikel 234 , eerste alinea , van het
     aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmidde                             EG-Verdrag aldus te worden uitgelegd , dat arti
     len ('), bedoelde „ afschrift " van genoemde vergunning                          kel XIII van de GATT voorgaat op deze verorde
     te geven ?                                                                       ning ?
                                                                           3 . Indien de vragen 1 en 2.b ) bevestigend worden beant
2 . Staat Verordening ( EEG ) nr. 1768/92 eraan in de weg,                        woord : kan een burger van de Gemeenschap zich tijdens
     dat wanneer een en hetzelfde produkt wordt gedekt                            een procedure voor een rechterlijke instantie van een
     door verscheidene basisoctrooien die aan verschillende                       Lid-Staat van de Gemeenschap beroepen op de voorrang
     houders toebehoren , aan elke basisoctrooihouder een                         van de genoemde GATT-bepalingen ?
     aanvullend beschermingscertificaat wordt toegekend ?
                                                                           4. Onder welke voorwaarden kan een rechterlijke instantie
                                                                                van een Lid-Staat voorlopige rechtsbescherming verle
3 . Kan, gelet op de bewoordingen van Verordening ( EEG )                         nen door de uitvaardiging van een voorlopige maatregel ,
     nr . 1 768/92 , de houder van de vergunning voor het in de                   wanneer zij twijfelt aan de toepasselijkheid van het
     handel brengen van een geneesmiddel, een basisoctrooi                       afgeleide gemeenschapsrecht dat aan de juridische
     houder of zijn rechtverkrijgende het in artikel 8 , lid 1 ,                  beoordeling ten grondslag ligt ?
     onder b ), van de verordening bedoelde afschrift van de
     vergunning voor het in de handel brengen weigeren en                   (') PB nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 .
     hem aldus de mogelijkheid ontzeggen om zijn aanvraag                   ( 2 ) PB nr . L 49 van 4 . 3 . 1995 , blz . 13 .
     voor een aanvullend beschermingscertificaat te vervol
     ledigen ?
 4 . Kan de administratieve en/of regeringsautoriteit die de
      betrokken vergunning voor het in de handel brengen                   Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven
      heeft verleend of die bewaarder van een origineel of                  van 24 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
      afschrift van de bedoelde vergunning is, weigeren een                 tussen Affish BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en
      afschrift aan de houder van het betrokken basisoctrooi                                                    Vlees
      of van betrokken basisoctrooien of zijn rechtverkrij
      gende af te geven, of kan zij willekeurig of onder                                               ( Zaak C-183/95 )
      bepaalde voorwaarden beslissen over de wenselijkheid                                                 ( 95/C 208/24 )
      dat afschrift af te geven of mee te delen met het oog op
      het gebruik ervan tot staving van een aanvraag voor een               Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
      aanvullend beschermingscertificaat in het kader van de                uitspraak van 24 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het
      bepalingen van Verordening ( EEG ) nr . 1768/92 ?                     Hof van Justitie op 12 juni 1995 , in het geding tussen Affish
                                                                             BV en Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees , het Hof
                                                                            van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij
 (') PB nr . L 182 van 2 . 7 . 1992 , blz . 1 .                             wijze van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de
                                                                            volgende vraag:
                                                                             Is Beschikking 95/ 119/EG van de Commissie van 7 april
                                                                             1995 , gelet op het bij deze uitspraak overwogene, geldig,


title: Zaak T-631/11: Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (B BERG) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk B BERG — Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/24

         Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (B BERG)
   (Zaak T-631/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk B BERG - Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 108/63
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Caventa AG (Rekingen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Krenzel, vervolgens T. Stein en A. Segler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Löffel en P. Lange, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2011 (zaak R 2014/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Anson’s Herrenhaus KG en Caventa AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caventa AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak C-581/11 P: Beschikking van het Hof van 12 juli 2012 — Muhamad Mugraby/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie (Hogere voorziening — Beroep wegens nalaten — Schending van grondrechten en van Associatie-overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Republiek Libanon — Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen vast te stellen tegen Republiek Libanon — Beroep tot schadevergoeding — Kennelijke ongegrondheid en kennelijke niet-ontvankelijkheid van hogere voorziening)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/24

         Beschikking van het Hof van 12 juli 2012 — Muhamad Mugraby/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Zaak C-581/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep wegens nalaten - Schending van grondrechten en van Associatie-overeenkomst tussen Europese Gemeenschap en Republiek Libanon - Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen vast te stellen tegen Republiek Libanon - Beroep tot schadevergoeding - Kennelijke ongegrondheid en kennelijke niet-ontvankelijkheid van hogere voorziening)
   2013/C 9/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Muhamad Mugraby (vertegenwoordiger: S. Delhaye, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M.-M. Joséphidès, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 (Derde kamer), Mugraby/Raad en Commissie (T-292/09), houdende verwerping van enerzijds een beroep wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de Raad en de Commissie onrechtmatig hebben verzuimd om een standpunt in te nemen over rekwirants verzoek inzake de vaststelling van maatregelen tegen Libanon omdat deze staat diens grondrechten en de Associatie-overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek Libanon zouden schenden, en anderzijds een beroep tot vergoeding van de schade die rekwirant stelt te hebben geleden door het stilzitten van deze gemeenschapsinstellingen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mugraby wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 september 2004 in zaak C-465/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Vrij verkeer van werknemers — Onderdanen van Unie of EER — Onderdanen van derde landen die door overeenkomst met Gemeenschap zijn verbonden — Verkiesbaarheid voor Arbeiterkammern en ondernemingscomités — Non-discriminatiebeginsel wat arbeidsvoorwaarden betreft)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 16 september 2004
   in zaak C-465/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van werknemers - Onderdanen van Unie of EER - Onderdanen van derde landen die door overeenkomst met Gemeenschap zijn verbonden - Verkiesbaarheid voor Arbeiterkammern en ondernemingscomités - Non-discriminatiebeginsel wat arbeidsvoorwaarden betreft)
   (2004/C 273/02)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-465/01, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 4 december 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Sack) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: H. Dossi), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur), R. Silva de Lapuerta, P. Kuris en G. Arestis, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

                           a)

                           Door aan werknemers die onderdaan zijn van andere lidstaten van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte, de verkiesbaarheid voor de Kammern für Arbeiter und Angestellte te ontzeggen, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 39 EG en artikel 8 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening EEG nr. 2434/92 van de Raad van 27 juli 1992, alsook artikel 28 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

                           b)

                           Door aan werknemers die onderdaan zijn van een derde land waarmee de Gemeenschap een overeenkomst heeft gesloten die ten gunste van deze werknemers die in een lidstaat legaal zijn tewerkgesteld, voorziet in het beginsel van non-discriminatie wat de arbeidsvoorwaarden betreft, de verkiesbaarheid voor het ondernemingscomité en voor de algemene vergadering van de Kammern für Arbeiter und Angestellte te ontzeggen, is de Republiek Oostenrijk de krachtens de bepalingen van deze overeenkomsten op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 84 van 6.4.2002.


title: Zaak C-119/01: Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
5.5.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/11
Vraag 2                                                                Middelen en voornaamste argumenten
Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang, dat                    Ingevolge de artikelen 10 en 249 EG moeten de lidstaten de
het kantoor van vertrek een in het Comité douanewetboek                nodige maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken
vastgestelde administratieve regeling voor het doorgeven van           van de gestelde termijn om te zetten in hun nationale
inlichtingen (early warning system) niet heeft toegepast, of dat       rechtsorde. De in artikel 5 van richtlijn 99/20/EG en artikel 2
aan de autoriteiten van het kantoor van vertrek kan worden             van richtlijn 96/51/EG gestelde termijnen zijn respectievelijk
verweten dat een kennisgeving niet tijdig is verricht?                 verstreken op 30 september en 1 oktober 1999.
(1) van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair          (1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
    douanewetboek, PB L 302, blz. 1.                                   (2) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 39.
(2) van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter
    uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, PB L 253, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-119/01)
                         (Zaak C-118/01)
                                                                                (2001/C 134/18)
                          (2001/C 134/17)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 maart 2001 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
op 16 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek            woordigd door haar juridisch adviseur L. Ström als gemachtig-
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               de, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
genwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie                  de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:                                                —     vast te stellen dat de Republiek Finland, door met
                                                                             betrekking tot de provincie Åland niet de maatregelen te
1.    vast te stellen dat Frankrijk, door niet binnen de gestelde            treffen die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn
      termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding
      vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van                     van verontreiniging, of althans door die maatregelen niet
                                                                             aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn
      —     richtlijn 1999/20/EG van de Raad van 22 maart                    op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
            1999 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betref-
            fende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, richt-        —     de Republiek Finland te verwijzen in de kosten van de
            lijn 82/471/EEG betreffende bepaalde in diervoeding              procedure.
            gebruikte producten, richtlijn 95/53/EG tot vaststel-
            ling van de beginselen inzake de organisatie van de
            officiële controles op het gebied van diervoeding en       Middelen en voornaamste argumenten
            richtlijn 95/69/EG houdende vaststelling van de
            voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en
            de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de       De termijn voor de uitvoering van de richtlijn verstreek op
            sector diervoeding (1),                                    30 oktober 1999. Aan de Commissie is meegedeeld dat het
                                                                       parlement [van Åland] in januari 2001 een provinciale wet
                                                                       betreffende de bescherming en de toestand van het milieu
      —     richtlijn 96/51/EG van de Raad van 23 juli 1996            heeft goedgekeurd, maar dat [de inwerkingtreding] van die wet
            tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betreffende         afhankelijk is van bekrachtiging door de president van de
            toevoegingsmiddelen in de diervoeding (2),
                                                                       Republiek Finland.
      de krachtens die richtlijnen alsmede artikel 249, derde
      alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG-Verdrag op hem          (1) van 24 september 1996 (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26).
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Frankrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-228/14: Beroep ingesteld op 14 april 2014 — CBM Creative Brands Marken/BHIM — Aeronautica Militare — Stato Maggiore (TRECOLORE)

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/18

         Beroep ingesteld op 14 april 2014 — CBM Creative Brands Marken/BHIM — Aeronautica Militare — Stato Maggiore (TRECOLORE)
   (Zaak T-228/14)
   2014/C 245/25
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken, M. Grundmann en N. Kerger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aeronautica Militare — Stato Maggiore (Rome, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 januari 2014 in de zaak R 594/2013-1 te vernietigen voor zover de eerste kamer van beroep heeft bevestigd de beslissing van de oppositieafdeling waarbij aanvraag nr. 00 9 8 77  391 werd afgewezen voor waren van de klassen 18 en 25 en voor de diensten „Detailhandelsdiensten, ook via websites en teleshopping, met betrekking tot kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels, zonnebrillen, edele metalen en hun legeringen en producten hieruit vervaardigd of hiermee bedekt, juwelierswaren, bijouterieën, edelstenen, uurwerken en tijdmeetinstrumenten, leder en kunstleder en hieruit vervaardigde producten, dierenhuiden, reiskoffers en koffers, tassen, handtassen, portefeuilles, portemonnees, sleuteletuis, rugzakken, zakken, paraplu’s, parasols en wandelstokken, zwepen en zadelmakerswaren” van klasse 35;

               —

               de oppositie tegen aanvraag nr. 00 9 8 77  391 in haar geheel af te wijzen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „TRECOLORE” voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 8 77  391

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Aeronautica Militare — Stato Maggiore

      Oppositiemerk of -teken: communautair en nationaal woord- en beeldmerk „FRECCE TRICOLORI” voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 18, 20, 25, 28 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-174/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Corte suprema di cassazione op  3 april 2006  — Ministero delle Finanze tegen CO.GE.P. srl

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Corte suprema di cassazione op 3 april 2006 — Ministero delle Finanze tegen CO.GE.P. srl
   (Zaak C-174/06)
   (2006/C 154/16)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Ministero delle Finanze

      Verweerster: CO.GE.P. srl
   Prejudiciële vraag
   „Is er sprake van verhuur van onroerend goed die volgens de bepalingen van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/338/EG) (1) is vrijgesteld van BTW, wanneer aan een subject het al niet uitsluitende recht van gebruik van een openbaar goed wordt verleend, zonder dat er sprake is van een dienst met meer gewicht dan die van de verlening van het gebruik van het goed, voor een bepaalde periode en tegen een vergoeding die veel lager is dan de waarde van het goed, welke verlening op verzoek van de betrokkene geschiedt door middel van een administratieve handeling van een openbare onderneming die een bedrijf uitoefent, zoals gebeurt bij de concessie van aan de staat toebehorende goederen die bij nationale wet is geregeld, in plaats van door middel van een overeenkomst?”

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-306/02: Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado di Trento — Sezione 6 van 6 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen in de gevoegde zaken tussen Petrolvilla & Bortolotti Spa (voorheen: S.C.D. Srl), Energy Service Srl, Panarotta 2002 Srl, Tumedei Spa, NTB Spa (voorheen: Nuova Tessilbrenta Spa), Hotel Bellavista di Litterini Valter e Nadia Snc, Cattoni Hotel Plaza di Cattoni Giancarlo e C Snc, Villa Luti Srl, Pavarini Components Srl, Tecnopal Srl, Funivie Madonna di Campiglio Spa en Agenzia delle Entrate (voorheen Direzione delle Entrate) per la Provincia di Trento

text:
C 261/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
indien deze door warmte zijn verduurzaamd en zijn verpakt                Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado
in hermetisch gesloten recipiënten. Voor de vervaardiging van            di Trento — Sezione 6 van 6 juni 2002 om een prejudiciële
macedoine bestemde perziken en peren zouden niet door                    beslissing in het geding tussen in de gevoegde zaken
warmte (pasteurisatie of sterilisatie) zijn verduurzaamd en zijn         tussen Petrolvilla & Bortolotti Spa (voorheen: S.C.D. Srl),
opgeslagen in open recipiënten, terwijl de producten slechts             Energy Service Srl, Panarotta 2002 Srl, Tumedei Spa, NTB
voor enkele dagen zijn opgeslagen alvorens aan macedoine te              Spa (voorheen: Nuova Tessilbrenta Spa), Hotel Bellavista
worden toegevoegd. De producten zouden, in strijd met de                 di Litterini Valter e Nadia Snc, Cattoni Hotel Plaza
communautaire regelgeving, zijn gekwalificeerd als „tussenpro-           di Cattoni Giancarlo e C Snc, Villa Luti Srl, Pavarini
duct voor de vervaardiging van macedoine”. Tot het verkoop-              Components Srl, Tecnopal Srl, Funivie Madonna di Cam-
seizoen 1997/98 was voor het product geen steun toegestaan.              piglio Spa en Agenzia delle Entrate (voorheen Direzione
Dit standpunt van de Commissie is rechtens onjuist. De                               delle Entrate) per la Provincia di Trento
uitkering van steun aan de verwerkende industrie is geschied
overeenkomstig verordening (EG) nr. 504/97, die onder per-                                       (Zaak C-306/02)
ziken of peren op siroop en/of op natuurlijk vruchtensap
verstaat perziken of peren zonder schil, heel of in stukken,
door warmte verduurzaamd, verpakt in hermetisch gesloten                                          (2002/C 261/10)
recipiënten, met een opgiet van suikersiroop of van natuurlijk
vruchtensap. Deze verordening bepaalt niets naders omtrent
de recipiënten, de warmtebehandeling of de eindbestemming.
                                                                         De Commissione Tributaria di primo grado di Trento —
Volgens de Italiaanse regering is de financiële correctie van
                                                                         Sezione 6 heeft bij beschikking van 6 juni 2002, ingekomen
100 % voor producten bestemd voor de vervaardiging van                   ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus 2002, in het
macedoine en opgeslagen in hoeveelheden van 200 kg onwet-
                                                                         geding tussen in de gevoegde zaken tussen Petrolvilla &
tig, zodat zij moet worden nietigverklaard.
                                                                         Bortolotti Spa (voorheen: S.C.D. Srl), Energy Service Srl,
                                                                         Panarotta 2002 Srl, Tumedei Spa, NTB Spa (voorheen: Nuova
                                                                         Tessilbrenta Spa), Hotel Bellavista di Litterini Valter e Nadia
                                                                         Snc, Cattoni Hotel Plaza di Cattoni Giancarlo e C Snc, Villa
                                                                         Luti Srl, Pavarini Components Srl, Tecnopal Srl, Funivie
                                                                         Madonna di Campiglio Spa en Agenzia delle Entrate (voorheen
                                                                         Direzione delle Entrate) per la Provincia di Trento, het Hof van
Ontoereikende controles van de voorraden                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Heeft de ingevolge decreto legge nr. 324 van 30 september
Van ontoereikendheid van de controles kan slechts worden                 1992 gedurende meerdere jaren geheven belasting van 0,75 %
gesproken indien wordt aangetoond dat het doel van de                    per jaar over het nettovermogen van ondernemingen, die enkel
verordening op het gebied van de vaststelling van nadere                 wordt geheven over het onderdeel dat uitsluitend bestaat uit
regels voor de toepassing van de productiesteunregeling voor             het jaarlijks op de balans opgenomen vennootschappelijk
verwerkte producten op basis van groenten en fruit, niet                 kapitaal, uit economisch oogpunt gelijke werking als de
wordt bereikt.In casu is zulks niet aangetoond. De bestreden             kapitaalbelasting die reeds tegen het maximumtarief van 1 %
maatregel is derhalve generiek, onbewezen en onwettig. Het               wordt geheven, en is die belasting derhalve onverenigbaar met
EOGFL heeft nooit een aanwijzing verschaft rond de vraag hoe             het gemeenschapsrecht en in het bijzonder met richtlijn 69/
de controles moeten worden uitgevoerd. In de betrokken                   335/EEG van 17 juli 1969 (1)?
verordeningen is dit evenmin geregeld. Bijgevolg kan evenmin
worden betoogd dat sprake is van specifieke schending van
                                                                         (1 ) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
een voorgeschreven boekhoudkundige verificatiemethode De
financiële correctie van 10 % wegens ontoereikende controles
is dan ook onwettig.
( 1) PB L 170 van 26.6.2002, blz. 77-80. Beschikking van de              Beroep, op 5 september 2002 ingesteld door Koninkrijk
     Commissie houdende onttrekking aan communautaire financie-          Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     ring van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees                                       pen
     Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
     Garantie.
                                                                                (Zaak C-312/02)
( 2) PB L 62 van 8.3.1991, blz. 24.
( 3) PB L 78 van 20.3.1997, blz. 14.
                                                                                (2002/C 261/11)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 5 september 2002 beroep tegen Commissie van de


title: Zaak C-411/01: Verzoek van het tribunal d'instance de Metz van 8 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S.A. GEFCO en Hoofdontvanger van de Douane

text:
22.12.2001                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 369/9
      zich op het — door Nederland bestreden — standpunt                   Moeten in het kader van de regeling passief veredelingsverkeer
      stelt dat niet alleen de invoer van mengsels van suiker en           de artikelen 145 tot en met 151 van het communautair
      cacaopoeder met oorsprongscumulatie EG/LGO nadelig                   douanewetboek [verordening (EEG) nr. 2913/92 (1)] aldus
      is voor de suikersector, maar ook de invoer van mengsels             worden uitgelegd, dat het een veredelaar verboden is, bij het in
      van suiker en cacaopoeder met oorsprongscumulatie                    het vrije verkeer brengen van de veredelingsproducten het
      ACS/LGO, heeft de Commissie dit op geen enkele wijze                 bedrag af te trekken van de rechten bij invoer die op de
      aangetoond.                                                          tijdelijk uitgevoerde goederen volgens hun juiste tariefpost van
                                                                           toepassing zouden zijn, indien zij bij de uitvoer onder een
—     Schending van art. 109, lid 2, LGO-besluit: De Commissie             andere, onjuiste tariefpost waren aangegeven?
      is niet nagegaan of de bij de bestreden verordening
      getroffen vrijwaringsmaatregelen zo weinig mogelijk ver-
      storingen teweegbrengen in de werking van de associatie.             (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
      De Commissie is evenwel niet nagegaan of de onderhavige                  1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
      vrijwaringsmaatregelen ook het beoogde effect hebben.                    L 302 van 19.10.1992, blz. 1).
      Tenslotte gaan de getroffen vrijwaringsmaatregelen verder
      dan noodzakelijk is; een vrijwaringsmaatregel die slechts
      voorziet in een minimum invoerprijs voor ACS/LGO-
      mengsels zou enerzijds adequaat zijn geweest om de
      nagestreefde doelstelling te bereiken en anderzijds minder
      belastend voor de LGO en de belanghebbende bedrijven.
—     Misbruik van bevoegdheid: Art. 109 LGO-besluit verleent
      aan de Commissie geen discretionaire bevoegdheid om
      de door de Raad beoogde mogelijkheden van oorsprongs-                Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door Commissie
      cumulatie ACS/LGO te corrigeren of aan te vullen,                    van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
      wanneer het gebruik van deze mogelijkheid gevolgen                                                  België
      heeft die bij het nemen van het LGO-besluit waren
      voorzien of zelfs beoogd.
                                                                                (Zaak C-415/01)
—     Schending van het vertrouwensbeginsel.
                                                                                (2001/C 369/16)
—     Schending van art. 253 EG: De onderhavige vrijwarings-
      maatregel is op geen enkele wijze met feiten of cijfers
      onderbouwd.
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(1) PB C ... van ..., blz. ....                                            op 19 oktober 2001 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door G. V. Jordana en J. Adda als gemachtigden,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                           De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                           dat het den Hove behage:
Verzoek van het tribunal d’instance de Metz van
8 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen S.A. GEFCO en Hoofdontvanger van de                          —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, doordat het
                                    Douane                                       Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest artikel 4, leden 1
                                                                                en 2, en bijlage I van richtlijn 79/409/EEG (1) niet hebben
                                                                                uitgevoerd, niet hebben gezorgd voor een afbakening van
                               (Zaak C-411/01)                                   de op hun grondgebied gelegen speciale beschermings-
                                                                                zones die aan derden kunnen worden tegengeworpen, en
                                                                                er niet voor hebben gezorgd dat door de aanwijzing als
                                (2001/C 369/15)                                  speciale beschermingszone automatisch en tegelijkertijd
                                                                                een beschermings- en instandhoudingsregeling van toe-
                                                                                passing wordt die in overeenstemming is met het gemeen-
                                                                                schapsrecht, de verplichtingen niet is nagekomen die op
Het tribunal d’instance de Metz heeft bij beschikking van                        hem rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn
8 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het
op 17 oktober 2001, in het geding tussen S.A. GEFCO en                           behoud van de vogelstand, juncto artikel 4, lid 4, van
Hoofdontvanger van de Douane, het Hof van Justitie van de                        die richtlijn, zoals dit ingevolge artikel 7 van richtlijn
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             92/43/EEG (2) ten dele is gewijzigd bij artikel 6, leden 2,
beslissing over de navolgende vraag:                                             3 en 4, van laatstgenoemde richtlijn;


title: Zaak T-288/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Energiewerke Nord/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/40

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Energiewerke Nord/Commissie
   (Zaak T-288/14)
   2014/C 223/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Energiewerke Nord GmbH (Rubenow, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, M. Ringel, B. Wißmann, M. Püstow, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU tegen de Bondsrepubliek Duitsland wegens steun voor hernieuwbare elektriciteit en de verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN), nietig te verklaren voor zover dit de bovengrens van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen betreft;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Geen voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene bovengrens aan de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt. Zij stelt in dat verband dat grootverbruikers van stroom door de regeling niet worden bevoordeeld. De bijzondere vereffeningsregeling is eerder een vereffening voor buitengewone lasten, die verzoekster en vergelijkbare ondernemingen in het kader van de bevordering van hernieuwbare elektriciteit bijzonder treffen en die tot doel heeft om het concurrentievermogen van grootverbruikers van stroom, die aanvankelijk aanzienlijk door de EEG-heffing werden belast, te herstellen.

               2.

               Tweede middel: Geen staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster betoogt daarnaast dat de bijzondere vereffeningsregeling geen „door de staat of met staatsmiddelen bekostigde” maatregel is. Zij voert in dat verband aan dat de EEG-heffing zelf geen staatsmiddel is, zodat het afzien van die middelen door middel van de bijzondere vereffeningsregeling ook geen met staatsmiddelen bekostigde maatregel kan vormen.

                           —

                           De EEG-heffing wordt niet door de staat of door een door de staat benoemde of opgerichte openbare of private instelling opgelegd, geadministreerd of zelfs maar verdeeld. De EEG-heffing kan direct door de transmissiesysteembeheerder worden opgelegd, op grond van een civielrechtelijke aanspraak die hij daarop heeft. De EEG-heffing komt de staatsbegroting niet ten goede, zodat de bijzondere vereffeningsregeling op generlei wijze direct of indirect leidt tot verminderde inkomsten van de staat.

                           —

                           De EEG-middelen staan ook niet tot de beschikking van overheidsinstanties. Bovendien is er geen openbaar toezicht op de EEG-middelen, zoals door het Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (BAFA, federale dienst voor economie en exportcontrole) of de Bundesnetzagentur (federaal agentschap voor netwerken).


title: Zaak T-148/13: Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Spanje/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanvangsdatum — Bekendmaking in het Publicatieblad — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/13

         Beschikking van het Gerecht van 15 oktober 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-148/13) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvangsdatum - Bekendmaking in het Publicatieblad - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 359/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Centeno Huerta, vervolgens M. J. García-Valdecasas Dorrego, abogados del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, J. Baquero Cruz en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de aankondiging van het algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/125/12 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van assistenten (AST 3) in de vakgebieden „Audit”, „Financiën/Boekhouding” en „Economie/Statistiek” (PB 2012, C 394 A, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-144/05: Beroep, op 12 april 2005 ingesteld door Pablo Muñiz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/36

         Beroep, op 12 april 2005 ingesteld door Pablo Muñiz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-144/05)
   (2005/C 132/65)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pablo Muñiz, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door B. Dehandschutter, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               het besluit van de Commissie van 3 februari 2005 nietig te verklaren voorzover verzoeker hierbij volledige toegang tot de door hem opgevraagde documenten is geweigerd;

               2)

               het besluit van de Commissie van 3 februari 2005 nietig te verklaren voorzover verzoeker hierbij gedeeltelijke toegang tot de door hem opgevraagde documenten is geweigerd;

               3)

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is advocaat gespecialiseerd in het verlenen van advies over douaneaangelegenheden. Om zijn cliënten zo goed mogelijk te kunnen adviseren verzocht hij de Commissie op 13 oktober 2004 om toegang tot de notulen van de vergadering van het Comité Douanewetboek, afdeling Tarief- en Statistieknomenclatuur, van september 2004 en tot bepaalde documenten van TAXUD (directoraat-generaal Belasting en Douane-unie). Dit verzoek werd op 1 december 2004 afgewezen op grond van artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001. Op 15 december 2004 verzocht verzoeker om herziening van het oorspronkelijke besluit. Hierop werd het bestreden besluit genomen, dat het afwijzende besluit bevestigde.
   Volgens verzoeker is het bestreden besluit in strijd met artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1049/2001. De reden die is opgegeven om toegang te weigeren, namelijk dat de openbaarmaking van de betrokken documenten het besluitvormingsproces van de Commissie ernstig zou ondermijnen, is geen geldige weigeringsgrond in de zin van deze bepaling. In dit verband stelt verzoeker ook dat de Commissie in het bestreden besluit ten onrechte is uitgegaan van een bepaalde categorie documenten, terwijl zij de inhoud van elk van de opgevraagde documenten had moeten beoordelen.
   Verder heeft de Commissie artikel 4, lid 6, van de verordening geschonden door zelfs gedeeltelijke toegang tot de betrokken documenten te weigeren. Zij omzeilt ook artikel 2, lid 1, van de verordening, doordat het bestreden besluit leidt tot een systematische weigering om interne documenten openbaar te maken op de loutere grond dat het betrokken dossier nog niet is gesloten.
   Ten slotte wordt de openbaarmaking van de betrokken documenten gerechtvaardigd door een dwingend algemeen belang, namelijk de noodzaak voor de belanghebbende partijen om een beter inzicht te krijgen in de besluiten inzake tariefclassificatie.


title: Zaak T-326/11: Arrest van het Gerecht van 25 april 2012 — Brainlab/BHIM (BrainLAB) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk BrainLAB — Geen aanvraag tot vernieuwing van inschrijving van merk — Doorhaling van merk na verstrijken van geldigheid van inschrijving — Verzoek om herstel in vorige toestand — Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/19

         Arrest van het Gerecht van 25 april 2012 — Brainlab/BHIM (BrainLAB)
   (Zaak T-326/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk BrainLAB - Geen aanvraag tot vernieuwing van inschrijving van merk - Doorhaling van merk na verstrijken van geldigheid van inschrijving - Verzoek om herstel in vorige toestand - Artikel 81 van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 165/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brainlab AG (Feldkirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Bauer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Manea, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2011 (zaak R 1596/2010-4) inzake het verzoek om herstel in de vorige toestand en de aanvraag tot vernieuwing van de inschrijving van het merk BrainLAB, ingediend door verzoekster

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 15 april 2011 (zaak R 1596/2010-4) wordt vernietigd.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak C-53/03: Verzoek van de Griekse Mededingingscommissie van 22 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Apothekersvereniging Aitolia en Akarnania SYFAIT e.a. en GlaxoSmithKline AEVE (voorheen GlaxoWellcome AEVE)

text:
C 101/18                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                          26.4.2003
       zorgen dat de beperkingen van de visserij daadwerkelijk               Verzoek van de Griekse Mededingingscommissie van
       worden nageleefd. Bovengenoemde overschrijdingen to-                  22 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in het
       nen duidelijk aan dat de Spaanse autoriteiten niet doeltref-          geding tussen Apothekersvereniging Aitolia en Akarnania
       fend zijn opgetreden met de nodige controlemaatregelen                SYFAIT e.a. en GlaxoSmithKline AEVE (voorheen Glaxo-
       ter voorkoming van overbevissing en in het bijzonder de                                        Wellcome AEVE)
       vangsten waarvoor geen quota beschikbaar waren, in
       concreto door middel van een passende inspectie van de
       aanvoer en het vangst- en aanvoerregister.
                                                                                (Zaak C-53/03)
—      Schending van artikel 11, lid 2, van verordening (EEG)
       nr. 2241/87 en artikel 21, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                                (2003/C 101/30)
       nr. 2847/93: Spanje heeft de ontvangen gegevens met
       betrekking tot de vangsten en de evolutie daarvan niet
       voldoende zorgvuldig bijgehouden, waardoor de vangst
       van de soorten die in de met redenen omklede adviezen
       met betrekking tot de vangstseizoenen 1990 en 1997
       zijn genoemd, te laat werd verboden toen de desbetreffen-
       de quota reeds waren overschreden.                                    De Griekse Mededingingscommissie heeft bij beschikking van
                                                                             22 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                             op 5 februari 2003, in het geding tussen Apothekersvereniging
       De naleving van de quota is een op zich staande
       verplichting waarvoor niet hoeft te worden bewezen dat                Aitolia en Akarnania SYFAIT e.a. en GlaxoSmithKline AEVE
                                                                             (voorheen GlaxoWellcome AEVE), het Hof van Justitie van de
       de schending daarvan schade heeft berokkend aan andere
                                                                             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       lidstaten of dat de nagestreefde doelstellingen van instand-
       houding van visbestanden zijn aangetast door de bedrei-               beslissing over de navolgende vragen:
       ging van de desbetreffende vissoort.
                                                                             1.    Levert de weigering van een onderneming met een
—      Schending van artikel 1, lid 2, van verordening (EEG)                       machtspositie om de door geneesmiddelengroothandels
       nr. 2241/87 en artikel 31 van verordening (EEG)                             bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met
       nr. 2847/93: de Spaanse autoriteiten hebben geen nuttige                    de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de
       en overtuigende inlichtingen verstrekt over het wettelijk                   schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken,
       optreden tegen de verantwoordelijken voor de overschrij-                    op zichzelf misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is
       ding van de visquota of voor de verrichte vangsten in de                    voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang
       gevallen waarin geen quota beschikbaar waren voor de                        dat de parallelhandel vooral winstgevend is voor de
       vissoorten kabeljauw en makreel in 1991, kabeljauw in                       groothandelaars wegens de uiteenlopende, met over-
       1992, kabeljauw in 1994, heilbot en Engelse pook in                         heidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van
       1995 of „andere soorten” in 1996.                                           de Europese Unie, dat wil zeggen dat op de geneesmid-
                                                                                delenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een
                                                                                situatie die in ruime mate door overheidsinmenging
                                                                                wordt beheerst? Is het uiteindelijk de taak van de Natio-
( 1) van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een commu-                 nale Mededingingsautoriteit, de communautaire mededin-
     nautaire regeling voor de instandhouding en het beheer van de                 gingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten
     visbestanden (PB L 24 van 27.1.1983, blz. 1).                                 waarop de mededinging speelt, als op markten waarop de
( 2) van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een                        mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?
     communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur (PB
     L 389 van 31.12.1992).
( 3) van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde
                                                                             2.    Wanneer het Hof van mening is dat de beperking van de
     maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten (PB L 207 van
     29.7.1987, blz. 1).
                                                                                parallelhandel, om de voormelde redenen, niet in alle
( 4) van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een                         gevallen misbruik oplevert, wanneer zij uitgaat van
     controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB                een onderneming met een machtspositie, hoe zal het
     L 261 van 20.10.1993, blz. 1).                                                eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld? Meer
( 5) Cijfers op basis van de officiële informatie die Spanje heeft                 bepaald:
     bezorgd: in 1990, overbevissing voor een totaal van 1 186,6 ton;
     in 1991, overbevissing voor een totaal van 1 728 ton; in
     1992, overbevissing voor een totaal van 2 196 ton; in 1993,                   2.1. Is het een nuttig criterium, met welk percentage het
     overbevissing voor een totaal van 179 ton; in 1994, overbevissing                   normale binnenlandse verbruik wordt overschreden
     voor een totaal van 378 ton; in 1995, overbevissing voor een
                                                                                en/of welke schade de onderneming met de machts-
     totaal van 3 209 ton en 528 ton waarvoor geen quotum bestaat;
     in 1996, overbevissing voor een totaal van 39 ton en 23 ton
                                                                                positie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en
     waarvoor geen quotum bestaat; in 1997, overbevissing voor een                       haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte
     totaal van 72 ton.                                                                  van het betrokken overschrijdingspercentage en de
                                                                                hoogte van de betrokken schade — deze laatste als
                                                                                percentage van de omzet en van de totale winst
                                                                                — waarboven de betrokken gedraging misbruik
                                                                                oplevert, worden bepaald?
 ---pagebreak--- 26.4.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 101/19
      2.2. Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en         Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
            zo ja, welke zijn de belangen die zullen worden            van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
            vergeleken? Meer bepaald:                                         ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
            a)   is voor het antwoord van belang dat de eind-
                 gebruiker-patiënt uit de parallelhandel een be-                                   (Zaak C-62/03)
                 perkt economisch voordeel haalt,
            b)   wordt rekening gehouden met de belangen die                                      (2003/C 101/32)
                 de sociale zekerheidsorganen bij goedkopere
                 geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?
      2.3. Welke andere criteria en welke andere benaderingen          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            worden in casu nuttig geacht?                              op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-
                                                                       rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                       X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                       1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                         (Zaak C-61/03)                                       Brittannië en Noord-Ierland, door niet de maatregelen te
                                                                              treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan
                        (2003/C 101/31)                                       de artikelen 1, sub a, e en f, 2, lid 1, sub b, 3, 4, 5, 7, 8,
                                                                              12, 13 en 14 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van
                                                                              15 juli 1975 betreffende afvalstoffen ( 1), zoals gewijzigd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Verenigd Konink-                   1991 ( 2), niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn
rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie                     en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen;
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
L. Ström en X. Lewis als gemachtigden, domicilie gekozen               2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
hebbende te Luxemburg.                                                        Ierland in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-           Middelen en voornaamste argumenten
      Brittannië en Noord-Ierland zijn verplichtingen krachtens
      artikel 37 EGA-Verdrag niet is nagekomen door de
      Commissie geen algemene gegevens te verstrekken van
                                                                       Ingevolge richtlijn 91/156/EEG dienden de lidstaten de wettelij-
      enig plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen, in
      welke vorm ook, in het kader van de ontmanteling van             ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodza-
      de JASON-reactor, en                                             kelijk waren om uiterlijk op 1 april 1993 aan deze richtlijn te
                                                                       voldoen, en dienden zij de Commissie van die bepalingen in
—     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-           kennis te stellen. Luidens artikel 2, lid 2, dienden de lidstaten
      Ierland te verwijzen in de kosten.                               de Commissie in kennis te stellen van de voornaamste
                                                                       bepalingen van nationaal recht op het onder deze richtlijn
                                                                       vallende gebied.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Na onderzoek van de meegedeelde bepalingen van nationaal
Volgens de Commissie is het Verenigd Koninkrijk van Groot-             recht ter uitvoering van de richtlijn heeft de Commissie een
Brittannië en Noord-Ierland zijn verplichtingen krachtens              aantal inconsistenties en gebreken in de wetgeving van het
artikel 37 EGA-Verdrag niet nagekomen door de Commissie                Verenigd Koninkrijk vastgesteld en geconcludeerd dat aan de
geen algemene gegevens te verstrekken van enig plan voor de            artikelen 1, sub a, e en f, 2, lid 1, sub b, 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13 en
lozing van radioactieve afvalstoffen, in welke vorm ook, in het        14 van de richtlijn geen juiste uitvoering is gegeven.
kader van de ontmanteling van de JASON-reactor, waardoor
de Commissie niet heeft kunnen vaststellen of de uitvoering
van dat plan een radioactieve besmetting van het water, de             (1 ) PB L 194, 25.7.1975, blz. 39.
bodem of het luchtruim van een andere lidstaat ten gevolge             (2 ) PB L 78, 26.3.1991, blz. 32.
zou kunnen hebben.