title: Zaak C-191/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kúria (Hongarije) op 23 april 2012 — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kúria (Hongarije) op 23 april 2012 — Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-191/12)
   2012/C 243/02
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alakor Gabonatermelő és Forgalmazó Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het feit dat de belastingplichtige — gelet op het verbod van aftrek — in die mate steun heeft ontvangen dat hierdoor het betalen van de belasting over de toegevoegde waarde is gefinancierd of dat hij aanvullende staatssteun heeft ontvangen ter compensatie van de niet-aftrekbare belasting over de toegevoegde waarde, overeenkomstig het gemeenschapsrecht worden gekwalificeerd als afwenteling van de belasting?

               2)

               Zo ja, luidt het antwoord dan anders indien de belastingplichtige de steun niet heeft ontvangen van de lidstaat of de belastingdienst van de lidstaat, maar de steun — op basis van de met de verstrekker van de steun gesloten overeenkomst — is betaald uit de steun van de Unie en de centrale begroting van de lidstaat?

               3)

               Kunnen het beginsel van op fiscale neutraliteit gebaseerde teruggaaf, het doeltreffendheidsbeginsel, het gelijkwaardigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van ongerechtvaardigde verrijking worden geacht te zijn nageleefd indien de belastingdienst van de lidstaat — als gevolg van de regeling inzake het recht op aftrek, die in strijd is met het Unierecht — de vordering tot teruggaaf of tot schadevergoeding van de belastingplichtige alleen inwilligt voor het deel dat niet tevoren is gefinancierd door middel van de in de eerste twee vragen genoemde steun?


title: Zaak C-29/07: Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/25

         Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-29/07)
   (2007/C 56/47)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Condou-Durande), gemachtigde)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/110/EG (1) van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de lucht, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/110/EG in nationaal recht is op 6 december 2005 verstreken.

      (1)  PB L 321 van 6.12.2003, blz. 26.


title: Beroep, op 16 februari 1995 ingesteld door M. L. Lozano Palacios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-33/95)

text:
Nr. C 101 /14      T NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 4 . 95
niet te horen naar aanleiding van bepaalde beschuldigingen          Middelen en voornaamste argumenten
die wel hebben geleid tot het opleggen van een geldboete; d )
van verzoekster een verweer te verlangen tegen onvolledige          Verzoekster zet uiteen, dat zij , vóór haar aanwerving na een
en gefragmenteerde punten van bezwaar, en e ) in de                 algemeen vergelijkend onderzoek, als nationaal deskundige
beschikking jegens verzoekster nieuwe beschuldigingen op            ter beschikking van de Commissie was gesteld . Zij was dus
te nemen, die in de punten van bezwaar niet als zodanig             in Brussel gaan wonen voor een periode die beperkt was tot
waren geuit.                                                        de duur van haar terbeschikkingstelling, doch behield haar
                                                                    hoofdverblijf te Madrid. Het onderhavige beroep is gericht
                                                                    tegen de vaststelling, dat Brussel de plaats van aanwerving
— Schending van een of meer hogere rechtsregels, waaron            is .
    der artikel 85 , leden 1 en 2, van het EG-Verdrag,
    Verordening nr. 17 en algemene rechtsbeginselen:                Het beroep is gebaseerd op schending van artikel 71 van het
                                                                    Ambtenarenstatuut, van de artikelen 5 , 7, 8 , 9 en 10 van
De Commissie heeft niet bewezen dat verzoekster in strijd           bijlage VII bij het Statuut, en van artikel 2 van de algemene
heeft gehandeld met artikel 85 van het EG-Verdrag. Meer in          bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van bijlage VII,
het bijzonder heeft zij niet bewezen dat verzoekster heeft          alsmede op een kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster
„ deelgenomen " aan de Cembureau-overeenkomst, dan wel              verwijt de Commissie, dat zij geen rekening heeft gehouden
een overeenkomst en onderling afgestemde feitelijke gedra          met de omstandigheid dat zij te Brussel geen vaste en
ging inzake de uitwisseling van prijsinformatie .                   duurzame verblijfplaats heeft, en dat Madrid het permanent
                                                                    centrum van haar belangen is gebleven.
Verzoekster stelt tot slot, dat de aan haar opgelegde
geldboete niet in stand kan blijven, daar zij niet naar
aanleiding van alle beschuldigingen is gehoord, de beschul
digingen niet met voldoende bewijsmiddelen zijn gestaafd en
de haar opgelegde boete ontoereikend is gemotiveerd .
                                                                    Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door SA des Ciments
                                                                    Luxembourgeois tegen Commissie van de Europese
(M PB nr. L 343 van 30 . 12 . 1994, blz. 1 .                                               Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-34/95 )
                                                                                ( 95/C 101/32 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
Beroep, op 16 februari 1995 ingesteld door M. L. Lozano
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Palacios tegen Commissie van de Europese Gemeenschap               schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen
                               pen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door SA des
                      ( Zaak T-33/95 )                              Ciments Luxembourgeois, gevestigd te Esch-sur-Alzette
                        ( 95/C 101 /31 )                            ( Luxemburg), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advo
                                                                    caat te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                    ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue
                     (Procestaai: Frans)                            31 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
schappen is op 16 februari 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. L.                 1 , nietig te verklaren de artikelen 1,2, leden 1 en 2, en 9 van
Lozano Palacios, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                    beschikking C(94 ) 3077 def. van de Commissie van
door J.-N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                 30 november 1994 inzake een procedure op grond van
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl, Rue                     artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126 en
Glesener 1 .                                                             33.322 — Cement ), voor zover betrekking hebbend op
                                                                         verzoekster;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                 2 , subsidiair, de in artikel 9 van de bestreden beschikking
                                                                         aan verzoekster opgelegde geldboete van 1 052 000 ecu
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                   tot een passend bedrag te verminderen;
    12 april 1994, voor zover daarin is bepaald dat Brussel
    de plaats van verzoeksters aanwerving is,                       3 , de Commissie in de kosten te verwijzen.
— verweerster te veroordelen om aan verzoekster de
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
    inrichtingsvergoeding en de dagvergoedingen te betalen,
    vermeerderd met 8 % moratoire interessen, vanaf de dag          Verzoekster voert de volgende formele grieven aan :
    waarop zij verschuldigd zijn tot de dag van betaling, en
    tot vergoeding van haar reiskosten en verhuizingskosten         — De Commissie heeft verzoeksters rechten van de verde
    naar Brussel,                                                        diging geschonden, doordat zij haar slechts bepaalde
                                                                         gedeelten van de punten van bezwaar heeft meege
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                 deeld .


title: Zaak C-622/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2015 door Koninklijke Philips Electronics NV tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-92/13, Koninklijke Philips Electronics NV/Europese Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/25

         Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2015 door Koninklijke Philips Electronics NV tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-92/13, Koninklijke Philips Electronics NV/Europese Commissie
   (Zaak C-622/15 P)
   (2016/C 027/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Koninklijke Philips Electronics NV (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk, J. K. de Pree en S. Molin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-92/13 te vernietigen;

               —

               artikel 1, leden 1, onder c), en 2, onder f), en artikel 2, leden 1, onder c) en e), en 2, onder c) en e), van het besluit van de Commissie van 5 december 2012 in zaak COMP/39.437 — tv- en computerbeeldbuizen (hierna: „besluit”) geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover zij KPNV betreffen; en/of de aan KPNV bij artikel 2, leden 1, onder c) en e), en 2, onder c) en e), van het besluit opgelegde geldboeten te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen en argumenten aan.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 101 VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) door aan te nemen dat de Commissie de verkopen van door de LPD-groep vervaardigde Cathode Ray Tubes (hierna: „CRT’s”) aan de Philips-groep (en de LGE-groep) mocht aanmerken als interne verkopen, en door aan te nemen dat de Commissie de waarde van de directe EER-verkopen via verwerkte producten (hierna: „DVVP’s”) mocht meetellen bij de berekening van KPNV’s geldboete, en meer bepaald de verkopen van computerschermen en kleurentelevisies op de stroomafwaartse markt door dochterondernemingen van KPNV die door de LPD-groep geleverde CRT’s integreerden.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de Commissie KPNV’s rechten van de verdediging niet heeft geschonden door ervoor te opteren om — zelfs in de omstandigheden van deze zaak — de LPD-groep niet te betrekken bij de administratieve procedure en de mededeling van punten van bezwaar niet aan haar te richten op grond dat op KPNV een algemene zorgplicht rustte, die haar ertoe verplichtte om in haar boekhouding en haar archieven gegevens over de activiteiten van de LPD-groep bij te houden, zelfs in geval van LPD’s faillissement.
   Het Gerecht heeft een beoordelingsfout gemaakt, aangezien het KPNV’s middel inzake de behandeling van de DVVP’s onjuist heeft weergegeven en daardoor nagelaten heeft om een van de voornaamste middelen die KPNV tegen het besluit had aangevoerd, te behandelen. Voorts betoogt rekwirante dat haar de bescherming van het fundamentele gelijkheidsbeginsel is ontzegd, daar het Gerecht heeft nagelaten te erkennen dat bij de bepaling van de basis voor de berekening van de geldboete niet op alle onderneming dezelfde juridische maatstaven zijn toegepast. Die discriminatie had tot gevolg dat aan KPNV een aanzienlijk hogere boete werd opgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Doorhaling van de zaken C-73/00, C-415/00, C-420/00, C-123/01, C-237/01, C-238/01 en C-15/02

text:
14.9.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 219/11
      —      in Artois-Picardie: de kustwateren en, wat betreft de       Doorhaling van de zaken C-73/00, C-415/00, C-420/00,
             continentale wateren, het waterwegennet tussen                      C-123/01, C-237/01, C-238/01 en C-15/02 (1)
             enerzijds de gekanaliseerde Aa/Schelde en anderzijds
             de Belgische grens, de Scarpe stroomafwaarts van
             Arras, het kanaal van Lens stroomafwaarts van Lens                                 (2002/C 219/20)
             en de Somme in haar geheel;
      —      in Rhône-Méditerranée-Corse: de rivier Vistre en de
             vijver van Thau.                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2002
—     Geen strengere behandeling van lozingen van stedelijk              de doorhaling in het register gelast van de zaken C-73/00,
      afvalwater van agglomeraties met meer dan 10 000 inwo-             C-415/00, C-420/00, C-123/01, C-237/01, C-238/01 en
      ners: de Franse autoriteiten hadden toegegeven dat voor            C-15/02: Hans Oppitz e.o. en Bürgermeister der Landeshaupt-
      130 agglomeraties de stedelijke waterzuiveringsinstal-             stadt Salzburg en Grundverkehrsbeauftragter des Landes Salz-
      laties op de uiterste datum van 31 december 1998 niet              burg.
      voldeden aan de eisen van de richtlijn. In hun antwoord
      op het met redenen omkleed advies preciseren zij welis-
      waar, dat de lozingen van sommige van de 130 agglome-              (1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 28 van 27.1.2001. PB C 28 van
      raties thans feitelijk aan een dergelijke strengere behande-           27.1.2002. PB C 150 van 19.5.2001. PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                             PB C 227 van 11.8.2001. PB C 84 van 6.4.2002.
      ling zijn onderworpen, doch in werkelijkheid kunnen
      slechts de agglomeraties van Vichy, Aix en Provence en
      Mâcon daadwerkelijk van de lijst van die 130 agglomera-
      ties worden geschrapt. Met betrekking tot andere agglom-
      eraties stellen de Franse autoriteiten in hun antwoord, dat
      de nodige installaties pas in de toekomst operationeel
      zullen worden. Dit geldt voor Boulogne-sur-mer (2005),
      Clermont-Ferrand (2004), Saint-Etienne (2005), Mulhou-
      se (2003), Nancy (herfst 2002), Dijon (2005), Montpellier                        Doorhaling van zaak C-128/01 (1)
      (2004), Tarare (2003), Villefranche sur Saône (2004),
      Vitrolles (2005) en Auxerre (2004).                                                       (2002/C 219/21)
      De gebrekkige aanwijzing als kwetsbaar gebied heeft
      onvermijdelijk tot gevolg, dat ook de verplichting van
      artikel 5, lid 2, van de richtlijn met betrekking tot
      voornoemde gebieden niet is nagekomen.                             De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 mei 2002 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-128/01: Commis-
(1) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de           sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).            bliek.
                                                                         (1) PB C 161 van 2.6.2001.
       Doorhaling van de zaken C-72/00, C-128/00 en
                             C-319/00 (1)
                          (2002/C 219/19)
                                                                                Doorhaling van zaak C-143/01 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                           (2002/C 219/22)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 31 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van de zaken C-72/00,
C-128/00 en C-319/00 (verzoeken van het Unabhängige
Verwaltungssenat Salzburg om prejudiciële beslissingen): Neu-            De president van het Hof van Justitie van de Europese
bau Gesellschaft mbH e.o. en Grundverkehrsbeauftragter des               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2002 de
Landes Salzburg en Grundverkehrslandeskommission des Lan-                doorhaling in het register gelast van zaak C-143/01: Commis-
des Salzburg.                                                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 135 van 13.5.2000. PB C 163 van 10.6.2002. PB C 302
                                                                         (1) PB C 150 van 19.5.2001.
    van 21.10.2000.


title: Zaak C-504/09 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen, Hongarije, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Hogere voorziening — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Republiek Polen voor periode 2008-2012 — Artikel 9, leden 1 en 3, en artikel 11, lid 2, van richtlijn 2003/87 — Respectieve bevoegdheden van Commissie en lidstaten — Gelijke behandeling)

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen, Hongarije, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-504/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor Republiek Polen voor periode 2008-2012 - Artikel 9, leden 1 en 3, en artikel 11, lid 2, van richtlijn 2003/87 - Respectieve bevoegdheden van Commissie en lidstaten - Gelijke behandeling)
   2012/C 151/02
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Kružíková, K. Herrmann en E. White, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de Commissie: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: C. Vang, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar, M. Nowacki en B. Majczyna, gemachtigden), Hongarije, Republiek Litouwen, Slowaakse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: H. Walker, gemachtigde, en J. Maurici, barrister)

      Interveniënten aan de zijde van de Republiek Polen: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en D. Hadroušek, gemachtigden), Roemenië (vertegenwoordigers: V. Angelescu en A. Cazacioc, adviseurs)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 23 september 2009, Polen/Commissie (T-183/07), waarbij het Gerecht nietig heeft verklaard beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) — Beginsel ne ultra petita — Grenzen van de rechterlijke toetsing — Schending van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Onjuiste uitlegging van artikel 296 VWEU, van artikel 9, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG en van de artikelen 1, lid 1, 2, lid 1, en 3, lid 1, van beschikking C (2007)1295 def. van de Commissie

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak T-424/09: Arrest van het Gerecht van 13 december 2011 — Goodyear Dunlop Tyres UK/BHIM — Sportfive (QUALIFIER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk QUALIFIER — Ouder gemeenschapswoordmerk Qualifiers 2006 — Weigering van inschrijving — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2011 — Goodyear Dunlop Tyres UK/BHIM — Sportfive (QUALIFIER)
   (Zaak T-424/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk QUALIFIER - Ouder gemeenschapswoordmerk Qualifiers 2006 - Weigering van inschrijving - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 32/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Goodyear Dunlop Tyres UK Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Manea, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Sportfive GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 augustus 2009 (zaak R 1291/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Sportfive GMBH & Co. KG en Goodyear Dunlop Tyres UK Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Goodyear Dunlop Tyres UK Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak F-11/09: Beroep ingesteld op 8 februari 2009 — Marcuccio/Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/40

         Beroep ingesteld op 8 februari 2009 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-11/09)
   2009/C 90/64
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende weigering om verzoeker 100 % vergoeding van de door hem gemaakte ziektekosten te geven

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de twee verzoeken van 27 december 2007 betreffende de vergoeding van de door verzoeker gemaakte ziektekosten;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de nota van 16 oktober 2008;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 356,18 EUR als zijnde 100 % vergoeding van ziektekosten, dan wel elk lager bedrag dat het Gerecht uit dien hoofde gerechtvaardigd en billijk acht, met een jaarlijkse rente van 10 % vanaf de eerste dag van de vijfde maand na de dag waarop de verzoeken bij de adressaat zijn aangekomen, met jaarlijkse kapitalisatie, dan wel met de rente, de kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht gerechtvaardigd acht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-172/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — ING Pensii, Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA/Consiliul Concurenței (Prejudiciële verwijzing — Mededingingsregelingen — Wijze van verdeling van klanten op een markt voor particuliere pensioenfondsen — Bestaan van een beperking van de mededinging in de zin van artikel 101 VWEU — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — ING Pensii, Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA/Consiliul Concurenței
   (Zaak C-172/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Mededingingsregelingen - Wijze van verdeling van klanten op een markt voor particuliere pensioenfondsen - Bestaan van een beperking van de mededinging in de zin van artikel 101 VWEU - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten))
   (2015/C 302/09)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ING Pensii, Societate de Administrare a unui Fond de Pensii Administrat Privat SA

      Verwerende partij: Consiliul Concurenței

      Dictum

   Artikel 101, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat overeenkomsten voor de verdeling van klanten, zoals de particuliere pensioenfondsen in het hoofdgeding hebben gesloten, een mededingingsregeling vormen die ertoe strekt de mededinging te beperken. Het aantal klanten dat door deze overeenkomsten wordt geraakt, is niet relevant voor de beoordeling van de voorwaarde van beperking van de mededinging binnen de interne markt.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak T-316/02: Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Marie-Claude Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 305/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.12.2002
Tot staving van zijn beroep betoogt verzoeker dat:                     Zij stellen dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk
                                                                       onjuist heeft beoordeeld door aan te nemen dat het IOC, wat
—     de retroactieve toepassing van het bestreden besluit in          de antidopingreglementering betreft, geen onderneming is in
      strijd is met de beginselen ter zake van terugvordering          de zin van de communautaire rechtspraak. Het is duidelijk dat
      van het onverschuldigd betaalde, inzonderheid artikel 85         het IOC niet kan worden gelijkgesteld met een openbare
      van het Statuut, alsmede met het vertrouwensbeginsel en          instelling op het gebied van de sociale zekerheid, en dat het
      het beginsel van goed bestuur;                                   geen prerogatieven van de overheid uitoefent. Bovendien
                                                                       beïnvloeden de betrokken regelingen het gedrag van alle
—     voor de toepassing van artikel 67 van het Statuut                atleten op de markt van door hen geleverde sportprestaties.
      het wezenpensioen geen soortgelijke toelage is als de
      kindertoelage. Bijgevolg lag niet alleen de onregelmatig-
      heid van de betalingen van de administratie tot februari         Verder heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout
      2002 niet voor de hand, maar is in werkelijkheid de              gemaakt door aan te nemen dat de beperking van de vrijheid
      aftrek op basis van het bestreden besluit onregelmatig.          van de atleten in casu geen mededingingsbeperking is in de zin
                                                                       van artikel 81 EG, omdat die beperking inherent is aan de
                                                                       organisatie en het goede verloop van de sportcompetitie.
                                                                       De door de Commissie aangevoerde overwegingen zijn een
                                                                       kennelijk onjuiste toepassing van de criteria die het Hof van
                                                                       Justitie heeft ontwikkeld in punt 97 van het arrest Wouters (1)
                                                                       en de mededingingsbeperkende gevolgen van de betrokken
                                                                       regels van het IOC zijn kennelijk niet inherent aan het
Beroep, op 11 oktober 2002 ingesteld door David Meca-                  nastreven van de nobele doelstellingen van de doping-
Medina en Igor Majcen tegen Commissie van de Europese                  bestrijding. Volgens verzoekers staat het aan de Commissie —
                       Gemeenschappen                                  met toepassing van de „inherentietoets” en/of de „evenredig-
                                                                       heidstoets” — om te verklaren dat een regel waarvan is
                                                                       aangetoond dat hij geen wetenschappelijke basis heeft, die
                        (Zaak T-313/02)                                toetsen in geen geval kan doorstaan.
                        (2002/C 305/62)
                                                                       Ten slotte is de beoordeling van de Commissie kennelijk
                                                                       onjuist omdat zij artikel 49 EG elke horizontale rechtstreekse
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       werking ontzegt. Aangenomen moet worden, dat nu de
                                                                       betrokken regels van het IOC de „inherentietoets” niet door-
                                                                       staan, ook moet worden geconcludeerd dat die regels artikel 49
                                                                       EG schenden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door David
                                                                       (1 ) Arrest van 19 februari 2002 (C-309/99, Jurispr. blz. I-1577).
Meca-Medina, wonende te Barcelona (Spanje), en Igor Majcen,
wonende te Ljubljana (Slovenië), vertegenwoordigd door Jean-
Louis Dupont, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
—     de op 5 augustus 2002 aan verzoekers betekende beschik-
      king van de Commissie houdende afwijzing van hun
      klacht van 31 mei 2001 tegen het Internationaal Olym-            Beroep, op 15 oktober 2002 ingesteld door Marie-Claude
      pisch Comité nietig te verklaren.                                Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak T-316/02)
                                                                                (2002/C 305/63)
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de klacht
afgewezen waarbij verzoekers, beroepszwemmers, bepaalde
praktijken en regelingen van het Internationaal Olympisch                                        (Procestaal: Frans)
Comité (IOC) betreffende dopingbestrijding aan de kaak stelden
als in strijd met het Europees mededingingsrecht. Verzoekers
verzetten zich met name tegen het feit dat het IOC voor de
opsporing van nandrolon een grenswaarde blijft toepassen
waarvan thans vaststaat dat zij wetenschappelijk niet relevant         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
is.                                                                    schappen is op 15 oktober 2002 beroep ingesteld tegen
 ---pagebreak--- 7.12.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 305/31
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Marie-                  voor een intern vergelijkend onderzoek, die gedetacheerd
Claude Girardot, wonende te L’Haye les Roses (Frankrijk),             nationaal expert was alvorens tijdelijk functionaris te worden,
vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat, domicilie geko-          niet ten minste gelijke, zoniet betere, kwaliteiten bezit als de
zen hebbende te Luxemburg.                                            kandidaten die slechts met de status van tijdelijk functionaris
                                                                      in dienst van de instelling zijn. De Commissie kan dus aldus
                                                                      niet aantonen dat de uitsluiting van deelname van een
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      kandidaat die gedetacheerd nationaal expert was alvorens
—    nietig te verklaren de besluiten van 5 en 30 juli 2001 van       tijdelijk functionaris te worden, door het belang van de dienst
     de jury om de sollicitatie van verzoekster in het kader          wordt gerechtvaardigd.
     van intern vergelijkend onderzoek COM/R/502211/01
     opgenomen in de gecombineerde kennisgeving van va-               Tot staving van haar vordering voert zij het volgende aan:
     cature en van de interne vergelijkende onderzoeken, niet
     in aanmerking te nemen;                                          —      schending van artikel 27, eerste alinea, van het Statuut;
—    nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing     —      schending van het beginsel van gelijke behandeling;
     van de klacht van verzoekster, die was ingediend op              —      schending van het algemene beginsel dat iedere adminis-
     29 januari 2002 en was afgewezen bij uitdrukkelijk                      tratieve beslissing op wettelijk toelaatbare motieven moet
     besluit waarvan verzoekster op 15 juli 2002 ontvangst                   zijn gebaseerd;
     heeft bevestigd;
                                                                      —      schending van artikel 4, eerste alinea, en van artikel 29,
—    verweerster in ieder geval in de kosten te verwijzen.                   eerste alinea, van het Statuut.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is op 1 februari 1996 bij de Commissie in dienst                          Doorhaling van zaak T-116/02 (1)
getreden, eerst als gedetacheerd nationaal deskundige en
vervolgens als tijdelijk functionaris. Zij heeft een sollicitatie                               (2002/C 305/64)
ingediend voor het interne vergelijkend onderzoek COM/R/
502211/2001. Zij werd er echter van in kennis gesteld dat de                                    (Procestaal: Frans)
jury van het onderzoek had vastgesteld dat zij op 1 januari
2001 niet vijf dienstjaren had vervuld als tijdelijk functionaris,
zodat haar naam niet op de lijst van tot het onderzoek                De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
toegelaten kandidaten kon worden opgenomen.                           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                      van 10 september 2002 de doorhaling in het register gelast
Verzoekster is tegen deze afwijzing opgekomen. Zij betoogt            van zaak T-116/02: Antonio Aresu tegen Commissie van de
dat de periode waarin zij als gedetacheerd nationaal expert bij       Europese Gemeenschappen.
de Commissie in dienst was mede in aanmerking dient te
worden genomen. In beginsel wijst niets erop dat een kandidaat        (1 ) PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak C-648/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 19 december 2011 — MA, BT, DA/Secretary of State for the Home Department

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 19 december 2011 — MA, BT, DA/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-648/11)
   2012/C 65/12
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: MA, BT, DA

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Interveniënte: Aire Centre

      Prejudiciële vraag

   Welke lidstaat is op basis van de tweede alinea van artikel 6 van verordening (EG) nr. 343/2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50 van 25.2.2003, blz. 1) verantwoordelijk voor het behandelen van het asielverzoek, indien een niet-begeleide minderjarige asielzoeker in verschillende lidstaten asielaanvragen heeft ingediend en geen van zijn gezinsleden zich wettig in een andere lidstaat ophoudt?


title: Zaak T-352/99: Beroep, op 9 december 1999 ingesteld door "M" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/36                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
Beroep, op 8 december 1999 ingesteld door B. Karic,                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
D. Karic, M. Karic, S. Karic en Z. Karic tegen de Raad van
                        de Europese Unie                                 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             9 februari 1999 om haar afwezigheid van 8 tot en met
                          (Zaak T-350/99)                                    17 december 1988 en van 25 januari 1999 ongeoorloofd
                                                                             te achten en deze op haar verlof in mindering te brengen,
                           (2000/C 79/76)                                — verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 december 1999 beroep tegen de Raad van                  Verzoekster bestrijdt de wettigheid van het besluit om haar
de Europese Unie ingesteld door B. Karic en vier anderen,                afwezigheid wegens ziekte ongeoorloofd te achten en deze op
vertegenwoordigd door N. Rollason en T. Eicke, domicilie                 haar verlof in mindering te brengen. Zij meent namelijk dat de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,                  Commissie, door haar niet in de gelegenheid te stellen
Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place Winston Churchill 2.             zich daadwerkelijk te verweren tegen de beslissing van de
                                                                         raadgevend arts van de instelling om het tot staving van haar
                                                                         afwezigheid wegens ziekte overgelegde medisch attest te
Verzoekers verzoeken het Gerecht:                                        weigeren, in strijd heeft gehandeld met artikel 59, leden 1 en
                                                                         3, Ambtenarenstatuut, alsook met het recht van verweer en de
— nietig te verklaren besluit 1999/612/GBVB van de Raad                  motiveringsplicht. Zij stelt voorts, dat de raadgevend arts een
    en/of het kennelijk op 6 december 1999 vastgestelde                  kennelijke beoordelingsfout heeft begaan door te weigeren, de
    besluit, dat nog niet in het Publicatieblad is bekendgemaakt,        ernst van haar aandoening te erkennen.
    maar waarover op 6 december 1999 een bericht is versche-
    nen op de website van de Raad;
— de Raad in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door NV Calber-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                  son Belgium tegen Commissie van de Europese Gemeen-
hetgeen in zaak T-349/99 is aangevoerd. Verder stellen                                              schappen
verzoekers, dat de betwiste besluiten hen beletten hun recht
op een gezinsleven als beschermd bij artikel 8, lid 1, EVRM en
artikel 6, lid 2, EU uit te oefenen.                                                            (Zaak T-353/99)
                                                                                (2000/C 79/78)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Beroep, op 9 december 1999 ingesteld door „M” tegen                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          schappen is op 10 december 1999 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door NV Calber-
                                                                         son Belgium, gevestigd te Bornem (België), vertegenwoordigd
                          (Zaak T-352/99)                                door L. Gheysens van het advocatenkantoor Gheysens &
                                                                         Partners te Wevelgem (België), domicilie gekozen hebbende te
                           (2000/C 79/77)                                Luxemburg bij R. Reding, advocaat aldaar, Rue J. P. Brasseur 2.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         — nietig te verklaren de beschikkingen van de Commissie van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    19 juli 1999 C (1999) 2140 def. (dossier Rec 8/98 —
schappen is op 9 december 1999 beroep ingesteld tegen de                     opdrachtgever Lema) en C (1999) 2143 def. (dossier Rec
Commissie van de Europese Gemeenschappen door „M”,                           9/98 — opdrachtgever Consumer Electronic Service);
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en
V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te            — voor recht te verklaren dat [de betrokken invoerrechten]
Luxemburg bij Société de Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.                   niet mogen worden nagevorderd van verzoekster;


title: Zaak T-659/14: Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Instituto dos vinhos do Douro e do Porto/BHIM — Bruichladdich Distillery (PORT CARLOTTE)

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/23

         Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Instituto dos vinhos do Douro e do Porto/BHIM — Bruichladdich Distillery (PORT CARLOTTE)
   (Zaak T-659/14)
   2014/C 388/28
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Instituto dos vinhos do Douro e do Porto, IP (Peso da Régua, Portugal) (vertegenwoordiger: P. Sousa e Silva, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bruichladdich Distillery Co. Ltd (Argyll, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 juli 2014 in zaak R 946/2013-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „PORT CARLOTTE” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerk nr. 5 4 21  474

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de gronden voor nietigverklaring bedoeld in artikel 52, lid 1, sub a, junctis artikel 7, lid 1, sub g, en artikel 53, lid 1, sub c, gelezen in samenhang met artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 2, sub d, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c en g, en van artikel 53, lid 2, sub d, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-25/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 25 januari 2007 — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polen) op 25 januari 2007 — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
   (Zaak C-25/07)
   (2007/C 69/15)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alicja Sosnowska

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
   Prejudiciële vragen

               1)

               Geeft artikel 5, derde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, in samenhang met artikel 2 van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) (1) van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, en artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, een lidstaat het recht in de nationale regeling inzake de belasting op goederen en diensten de regelingen als neergelegd in artikel 97, leden 5 en 7, van de wet van 11 maart 2004 inzake belasting op goederen en diensten op te nemen (omissis)?

               2)

               Behoren de regelingen als neergelegd in artikel 97, leden 5 en 7, van de wet van 11 maart 2004 inzake belasting op goederen en diensten, tot de bijzondere maatregelen van artikel 27, lid 1, van de Zesde richtlijn, die tot doel hebben bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen?

      (1)  PB L 71, blz. 1301.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-206/04 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  23 maart 2006  — Mülhens GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Zirh International Corp. (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Verwarringsgevaar — Woordmerk ZIRH — Oppositie door houder van gemeenschapsmerk SIR)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/13

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 maart 2006 — Mülhens GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Zirh International Corp.
   (Zaak C-206/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Verwarringsgevaar - Woordmerk ZIRH - Oppositie door houder van gemeenschapsmerk SIR)
   (2006/C 131/22)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Mülhens GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: T. Schulte-Beckhausen en C. Musiol, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Laitinen en A. von Mühlendahl, gemachtigden),
   Zirh International Corp. (vertegenwoordiger: L. Kouker, advocaat)
   Voorwerp van de zaak
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 3 maart 2004, Mülhens/BHIM (T-355/02), houdende verwerping van het beroep tot vernietiging van de beslissing tot afwijzing van de door de houder van een ouder merk ingestelde oppositie tegen de inschrijving van een merk — Overeenstemming van de merken — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mülhens GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak C-543/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 22 november 2010 — Refcomp SpA/Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 22 november 2010 — Refcomp SpA/Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA
   (Zaak C-543/10)
   2011/C 46/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de Cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Refcomp SpA

      Verwerende partij: Axa Corporate Solutions Assurance SA, Axa France IARD, Emerson Network, Climaveneta SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een jurisdictiebeding dat in een communautaire keten van overeenkomsten tussen de fabrikant van een zaak en een koper is overeengekomen overeenkomstig artikel 23 van verordening nr. 44/2001 van 22 december 2000 (1), ook bindend voor de latere verkrijger en, zo ja, onder welke voorwaarden?

               2)

               Is het jurisdictiebeding ook bindend voor de latere verkrijger en voor diens gesubrogeerde verzekeraars, ook al geldt artikel 5, punt 1, van verordening nr. 44/2001 van 22 december 2000 niet voor de vordering van de latere verkrijger tegen de fabrikant, zoals het Hof heeft geoordeeld in het arrest Handte van 17 juni 1992 (2)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).

      (2)  Arrest van 17 juni 1992, Handte, C-26/91, Jurispr. 1992, blz. I-03967.


title: Zaak T-306/12: Beroep ingesteld op 10 juli 2012 — Spirlea/Commissie

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/18

         Beroep ingesteld op 10 juli 2012 — Spirlea/Commissie
   (Zaak T-306/12)
   2012/C 273/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Darius Nicolai Spirlea (Capezzano Pianore, Italië) en Mihaela Spirlea (Capezzano Pianore) (vertegenwoordigers: V. Foerster en T. Pahl, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige krachtens artikel 263 VWEU ingediende verzoekschrift in behandeling nemen;

               —

               het verzoekschrift ontvankelijk verklaren en

               —

               het verzoekschrift gegrond verklaren en derhalve vaststellen dat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften en verscheidene bepalingen van materieel recht heeft geschonden;

               —

               op deze grondslag het besluit van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie van 21 juni 2012 (SG.B.5/MKu/psi — Ares (2012)744102) nietig verklaren voor zover dit de informatieve brieven van de Commissie van 10 mei en 10 oktober 2011 betreft, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers zes middelen aan.

               1)

               Schending van de onderzoeksplicht als bedoeld in verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) en miskenning van de omvang van dat onderzoek
               Verzoekers voeren op dit punt aan dat de plicht om de „uitzonderingen” als voorzien in artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 te onderzoeken is geschonden en dat dit onderzoek niet omvangrijk genoeg is geweest.

               2)

               Schending van de motiveringsplicht in het tweede besluit van 21 juni 2012 in de zaken GestDem 2012/1073 en 2012/1251
               Verzoekers voeren in dit verband aan dat de plicht om de weigering van toegang, in de mate als vereist in een rechtsstaat, tot de informatieve brieven van 10 mei 2011 en 10 oktober 2011 te motiveren, is geschonden.

               3)

               Gelijkstelling van de „informele” EU-proefprocedure met de wettelijk geregelde niet-nakomingsprocedure (artikel 258 VWEU)
               Op dit punt voeren verzoekers aan dat de gelijkstelling van de „informele” EU-proefprocedure met de wettelijk geregelde niet-nakomingsprocedure (artikel 258 VWEU) rechtens onjuist is.

               4)

               Onjuiste beoordeling van de gedeeltelijke toegang tot de documenten
               Volgens verzoekers is de Commissie voorbij gegaan aan het recht op gedeeltelijke toegang tot de informatieve brieven overeenkomstig artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en heeft zij kennelijk geen concreet onderzoek verricht.

               5)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel/„hoger openbaar belang”
               Verzoekers voeren in dit verband aan dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden omdat zij de ingeroepen uitzondering, „bescherming van het doel van onderzoeken”, niet objectief heeft afgewogen tegen het „hoger openbaar belang” (artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001).

               6)

               Schending van COM(2002) 141
               Verzoekers betogen op dit punt dat de Commissie de door haarzelf vastgestelde regels voor de behandeling van klachten van EU-burgers systematisch schendt ten aanzien van verzoekers en daarmee de zelfbinding door de Commissie (bijlage bij COM (2002) 141 blijvend heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-391/06: Beroep ingesteld op 19 december 2006 — Karstadt Quelle/BHIM — dm drogerie markt (S-HE)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/31

         Beroep ingesteld op 19 december 2006 — Karstadt Quelle/BHIM — dm drogerie markt (S-HE)
   (Zaak T-391/06)
   (2007/C 42/53)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Karstadt Quelle Aktiengesellschaft (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: dm drogerie markt GmbH
   Conclusies

               —

               beslissing R 301/2006-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 september 2006 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: dm drogerie markt GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „S-HE” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 14, 16, 18, 24, 25, 28, 32, 38, 41 en 42 (aanvraagnr. 2 766 723)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „SHE” voor waren van de klassen 3 en 25, Duits beeldmerk „She” voor waren van de klassen 3, 9, 16, 18 en 25 en internationaal beeldmerk „She” voor waren van de klassen 3, 9, 16, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-405/13: Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 — Europese Commissie/Roemenië, interveniënten: Republiek Estland, Koninkrijk der Nederlanden

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/22

      Beschikking van de president van het Hof van 17 oktober 2014 — Europese Commissie/Roemenië, interveniënten: Republiek Estland, Koninkrijk der Nederlanden
      (Zaak C-405/13) (1)

      (2015/C 016/32)
      Procestaal: Roemeens
      De president van de Grote kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-462/00: Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek Oostenrĳk

text:
10.2.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 45/15
Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door de Commis-                  Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek                  sie van de Europese Gemeenschappen tegen de Republiek
                             Oostenrijk                                                             Oostenrijk
                          (Zaak C-461/00)
                                                                                (Zaak C-462/00)
                           (2001/C 45/28)
                                                                                (2001/C 45/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 december 2000 beroep ingesteld tegen de Republiek
Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de                op 21 december 2000 beroep ingesteld tegen de Republiek
juridische dienst van de Europese Commissie, domicilie geko-           Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van            pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de
de juridische dienst van de Europese Commissie, Centre                 juridische dienst van de Europese Commissie, domicilie geko-
Wagner C 254, Kirchberg.                                               zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                       de juridische dienst van de Europese Commissie, Centre
                                                                       Wagner C 254, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen, dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
      gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
      EG-Verdrag en artikel 4 van richtlijn 97/52/EG van het
      Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot            1.    vast te stellen, dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
      wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en                   gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
                                                                             EG-Verdrag en artikel 2 van richtlijn 98/4/EG van het
      93/37/EEG betreffende de coördinatie van de procedures
      voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienst-                 Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot
      verlening, overheidsopdrachten voor leveringen respec-                 wijziging van richtlijn 93/38/EEG houdende coördinatie
                                                                             van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in
      tievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van
      werken (1), door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke             de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en
                                                                             telecommunicatie (1), door niet de wettelijke en bestuurs-
      bepalingen vast te stellen voor de uitvoering van die
                                                                             rechtelijke bepalingen vast te stellen voor de uitvoering
      richtlijn in Burgenland en door de Commissie niet
      daarvan in kennis te stellen;                                          van die richtlijn in Burgenland en door de Commissie
                                                                             niet daarvan in kennis te stellen;
2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                       2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge de dwingende bepalingen van de artikelen 249,
derde alinea, EG en 10, eerste alinea, EG, zijn de lidstaten           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
verplicht een tot hen gerichte richtlijn tijdig in nationaal recht     die in zaak C-461/00 (2); de omzettingstermijn is op 16 februari
om te zetten. De betrokken termijn is op 1 oktober 1998                1999 verstreken.
verstreken.
                                                                       (1) PB 1998, L 101, blz. 1.
                                                                       (2) Zie blz. 15 van dit Publicatieblad.
(1) PB 1997, L 328, blz. 1.


title: Zaak C-423/04: Verzoek van de Social Security Commissioner, Londen, van 14 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sarah Margaret Richards en Secretary of State for Work and Pensions

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/31

         Verzoek van de Social Security Commissioner, Londen, van 14 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sarah Margaret Richards en Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-423/04)
   (2004/C 300/58)
   De Social Security Commissioner, Londen, heeft bij beschikking van 14 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 oktober 2004, in het geding tussen Sarah Margaret Richards en Secretary of State for Work and Pensions, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               (1)

               Staat richtlijn 79/7 (1) in de weg aan de weigering om aan een mannelijk-naar-vrouwelijke transseksueel een rustpensioen toe te kennen voordat zij de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt en zij op de leeftijd van 60 jaar een dergelijk pensioen zou kunnen ontvangen indien zij naar nationaal recht als een vrouw zou worden beschouwd?

               (2)

               Zo ja, vanaf wanneer heeft de uitspraak van het Hof over de eerste vraag uitwerking?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979 L 6, blz. 24).


title: Zaak C-539/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 25 oktober 2016 — Richard Rodriguez Serin/HOP!-Regional

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main (Duitsland) op 25 oktober 2016 — Richard Rodriguez Serin/HOP!-Regional
   (Zaak C-539/16)
   (2017/C 030/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Frankfurt am Main

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Richard Rodriguez Serin

      Verwerende partij: HOP!-Regional

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, punt 1, onder a), van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus te worden uitgelegd dat het begrip „verbintenissen uit overeenkomst” ook betrekking heeft op een recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 29[5]/91 (2), dat wordt uitgeoefend tegen een uitvoerende luchtvaartmaatschappij die niet de medecontractant is van de betrokken passagier?

               2)

               Wanneer artikel 5, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van toepassing is:
               Dient bij personenvervoer bestaande uit twee vluchten zonder noemenswaardig oponthoud in de overstapluchthaven, de eindbestemming van de passagier ook dan als plaats van uitvoering in de zin van artikel 5, punt 1, onder b), tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 te worden beschouwd, wanneer het met de vordering geldend gemaakte recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 wordt gebaseerd op een probleem dat zich tijdens het eerste deeltraject heeft voorgedaan en de vordering wordt gericht tegen de luchtvaartmaatschappij die de eerste vlucht heeft uitgevoerd maar geen partij is bij de vervoerovereenkomst?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.

      (2)  PB 2004, L 46, blz. 1.


title: Zaak C-290/00: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrĳk van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. F. Duchon en Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten

text:
C 285/2               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.10.2000
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 21 februari             Navali Italiani SpA en Finmeccanica SpA, enerzijds, en Advoca-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen            tenkantoor F. Bianchi e.a., anderzijds, het Hof van Justitie van
medi Bayreuth Weihermüller & Voigtmann GmbH & Co.                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
             KG en Oberfinanzdirektion Koblenz                      beslissing over de navolgende vraag:
                        (Zaak C-263/00)
                                                                    Moeten de artikelen 1, lid 2, sub e, en 2, lid 1, sub c, van
                                                                    verordening (EEG) nr. 3541/92 (1) van de Raad van 7 december
                        (2000/C 285/03)                             1992 aldus worden uitgelegd, dat Italiaanse natuurlijke perso-
                                                                    nen (in casu de geïntimeerde partij, het advocatenkantoor) niet
Het Hessiche Finanzgericht heeft bij beschikking van 21 fe-         met een beroep op een door een Iraaks rechtssubject (in casu:
bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op      de Rafidain Bank) pro solvendo (nl. ter betaling van het
28 juni 2000, in het geding tussen medi Bayreuth Weihermül-         honorarium voor rechtsbijstand) aan hen gecedeerde vorde-
ler & Co. KG en Oberfinanzdirektion Koblenz het Hof van             ring, in Italië bij een Italiaanse rechtspersoon (in casu: Fincan-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een             tieri en Finmeccanica) de proceskosten kunnen innen die een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Italiaanse rechter bij in kracht van gewijsde gegaan vonnis
                                                                    aan genoemd Iraaks rechtssubject (die de vordering heeft
a)    Vallen onder de productomschrijving „orthopedische            gecedeerd) had toegewezen?
      artikelen” in de zin van GN-post 9021 functionele
      kniebandages met gewrichtsspalken en functionele
      knieorthesen met bandage-effect, die hoofdzakelijk be-        (1) PB L 361 van 10.12.1992, blz. 1.
      staan uit geconfectioneerde neopreen en aan de zijkant
      zijn voorzien van 30 cm, respectievelijk 37 cm lange
      aluminium gewrichtsspalken (ook verwijderbaar) met
      polycentrische gewrichten met extensiebeperking en die
      over twee banden van klittenband beschikken, waarbij
      het gebruik overeenkomstig de bestemming van beide
      kniebandages/knieorthesen vooronderstelt, dat de ge-
      wrichten individueel worden ingesteld door middel van
      spalken die de extensie beperken?
                                                                    Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
b)    Kan op grond van het in aantekening 1 b bij hoofdstuk 90      Oostenrijk van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslis-
      GN gebezigde begrip „enkel”, junctis de aantekenin-           sing in het geding tussen J. F. Duchon en Pensionsver-
      gen 2 c, respectievelijk 2 b bij de hoofdstukken 61 en                       sicherungsanstalt der Angestellten
      62 GN, de elasticiteit van het weefsel ook dan als enig
      maatgevend criterium worden beschouwd, wanneer de                                       (Zaak C-290/00)
      ondersteunende functie door andere materialen wordt
      versterkt?
                                                                                (2000/C 285/05)
c)    In geval van een bevestigend antwoord op vraag b):
      Is Algemene Regel 3 b geschikt om ter afbakening bij de       Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
      vraag te worden betrokken, wanneer de ondersteunende          beschikking van 27 juni 2000, ingekomen ter griffie van het
      functie van de andere materialen overweegt, of welke          Hof van Justitie op 24 juli 2000, in het geding J. F. Duchon en
      andere criteria moeten daarbij worden gehanteerd?             Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, het Hof van
                                                                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                    prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                    1.    Valt de situatie van een werknemer, die als onderdaan
                                                                          van een huidige lidstaat vóór de toetreding van die lidstaat
                                                                          in loondienst werkzaam was in een andere lidstaat
Verzoek van de Corte di Appello di Genova van 21 juni                     en daar een arbeidsongeval heeft gehad, binnen de
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                  werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van
Fincantieri — Cantieri Navali Italiani SpA en Finmeccanica                de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
SpA, enerzijds, en Advocatenkantoor F. Bianchi e.a.,                      van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
                           anderzijds                                     zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                          binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en
                                                                          geactualiseerde versie van verordening (EEG)
                        (Zaak C-289/00)
                                                                          nr. 2001/83 (2) van de Raad van 2 juni 1983, zoals
                                                                          gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1249/92 (3) van de
                        (2000/C 285/04)                                   Raad van 30 april 1992, wanneer de betrokkene na de
                                                                          datum van toetreding van de lidstaat een aanvraag om
De Corte di Appello di Genova heeft bij beschikking van                   een arbeidsongeschiktheidsuitkering indient en aan het
21 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              arbeidsongeval een recht op een arbeidsongeschiktheids-
op 24 juli 2000, in het geding tussen Fincantieri — Cantieri              uitkering kan worden ontleend?
 ---pagebreak--- 7.10.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 285/3
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                 Kan een lidstaat ook na de vaststelling van richtlijn
                                                                      92/51/EEG (1) betreffende een tweede algemeen stelsel van
                                                                      erkenning van beroepsopleidingen, een paramedische werk-
2.    Moeten dan de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag            zaamheid, zoals die van een Heilpraktiker in de zin van het
      (thans artikelen 39, lid 2, en 42 EG) en verordening (EEG)      Duitse Heilpraktikergesetz (RGBl I 251/1939) in zijn huidige
      nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de         versie, voorbehouden aan de houders van een diploma van
      weg staan dat een nationale regeling voor het vervallen         arts, of druist dit voortaan in tegen met name artikel 43 EG
      van de wachttijd voor een uitkering wegens verminderde          (ex artikel 52 EG-Verdrag) betreffende de vrijheid van vestiging
      arbeidsongeschiktheid niet alleen als voorwaarde stelt,         en artikel 50 EG (ex artikel 60 EG-Verdrag) betreffende het vrij
      dat de verzekerde gebeurtenis het gevolg is van een             verrichten van diensten?
      arbeidsongeval, doch ook dat de verzekerde gebeurtenis
      een pensioenverzekerde betreft die verplicht verzekerd is
      ingevolge het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversiche-         Staan bovengenoemde gemeenschapsrechtelijke bepalingen in
      rungsgesetz (ASVG) of een andere (Oostenrijkse) Bonds-          de weg aan nationale voorschriften die de opleiding voor
      wet, of die vrijwillig verzekerd is ingevolge § 19a van         werkzaamheden welke door rechtsvoorschriften op het vlak
      het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversicherungsgesetz         van de gezondheidszorg worden geregeld, voorbehouden aan
      (ASVG), waardoor die regeling niet geldt voor arbeidson-        de daartoe aangewezen instellingen, en die het aanbieden
      gevallen die zich in een andere lidstaat hebben voorge-         van of bemiddelen voor dergelijke opleidingen door andere
      daan?                                                           personen of instellingen alsook het daarvoor reclame maken
                                                                      verbieden, zelfs wanneer die opleiding enkel betrekking heeft
                                                                      op bepaalde gebieden van het medisch beroep?
3.    Moeten de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag (thans
      artikelen 39, lid 2, en 42 EG) aldus worden uitgelegd, dat
      zij zich verzetten tegen artikel 9 bis van verordening          (1) PB 1992, L 209, blz. 25.
      (EEG) nr. 1408/71 en tegen een nationale regeling die
      een verlenging van de referentieperiode algemeen uitsluit
      voor de duur dat een uitkering wordt genoten, respectie-
      velijk beperkt tot het geval dat een recht op uitkering
      bestaat uit hoofde van de wettelijke ongevallenverzeke-
      ring van de betrokken lidstaat?
                                                                      Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
(2) PB 1983, L 230, blz. 6.
(3) PB 1992, L 136, blz. 28.                                                                   (Zaak C-295/00)
                                                                                (2000/C 285/07)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 1 augustus 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
                                                                      steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en
                                                                      B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek                  Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Oostenrijk van 13 juli 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Deutsche Paracelsus Schulen für
          Naturheilverfahren GmbH en K. Gräbner                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      a)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de
                         (Zaak C-294/00)                                    handhaving van een heffing over passagiers die in de
                                                                            havens van Genua, Napels en Triëst van boord gaan,
                                                                            komende uit een haven van een andere lidstaat of van een
                         (2000/C 285/06)                                    derde land of in genoemde havens inschepen voor een
                                                                            haven in een andere lidstaat of een derde land, terwijl die
                                                                            heffing niet wordt toegepast in geval van vervoer tussen
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij               twee op het nationale grondgebied gelegen havens, de
beschikking van 13 juli 2000, ingekomen ter griffie van het                 verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
Hof van Justitie op 31 juli 2000, in het geding tussen                      krachtens artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 (1)
Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en                  van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing
K. Gräbner, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
vragen:                                                                     lidstaten en derde landen;


title: Zaak C-424/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 1 augustus 2016 — Secretary of State for the Home Department/Franco Vomero

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 1 augustus 2016 — Secretary of State for the Home Department/Franco Vomero
   (Zaak C-424/16)
   (2016/C 350/24)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellant: Secretary of State for the Home Department

      Geïntimeerde: Franco Vomero

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is verhoogde bescherming krachtens artikel 28, lid 3, onder a), [van richtlijn 2004/38/EG] (1) afhankelijk van het bezit van een duurzaam verblijfsrecht als bedoeld in artikel 16 en artikel 28, lid 2?
               Als het antwoord op vraag 1 ontkennend is, worden de navolgende vragen eveneens voorgelegd:

               2)

               Is de verblijfsduur van de laatste tien jaar, als bedoeld in 28, lid 3, onder a),

                           a)

                           een gewone kalenderperiode, waarbij wordt teruggeteld vanaf de desbetreffende datum (in dit geval de datum van het bevel tot uitzetting), waaronder alle perioden van afwezigheid of gevangenschap zijn inbegrepen;

                           b)

                           een mogelijk onderbroken periode, waarbij wordt teruggeteld vanaf de desbetreffende datum en de perioden die de betrokkene niet afwezig of gevangen was, bij elkaar worden opgeteld om aldus, indien mogelijk, tot een totaal van tien jaar verblijf te komen?

               3)

               Wat is het daadwerkelijke verband tussen het vereiste van een verblijf van tien jaar als bedoeld in artikel 28, lid 3, onder a), en de algehele beoordeling van een band van integratie?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB 2004, L 158, blz. 77).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 27 november 1997 in zaak C-62/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming - Registratie van vaartuigen - Nationaliteitsvereiste voor eigenaar)

text:
7.2.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 41/3
                  ARREST VAN HET HOF                                     leense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                         op haar rusten krachtens de artikelen 6, 48, 52, 58 en
                         (Vijfde Kamer)                                  221 van het EG-Verdrag alsmede krachtens artikel 7
                                                                         van Verordening (EEG) nr. 1251/70 van de Commissie
                    van 27 november 1997
                                                                         van 29 juni 1970 met betrekking tot het recht van
in zaak C-62/96: Commissie van de Europese Gemeen-                       werknemers om verblijf te houden op het grondgebied
           schappen tegen Helleense Republiek (1)                        van een lidstaat na er een betrekking te hebben ver-
                                                                         vuld, en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van de
(Niet-nakoming Ð Registratie van vaartuigen Ð Nationa-                   Raad van 17 december 1974 betreffende het recht van
                 liteitsvereiste voor eigenaar)                          onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van
                                                                         een andere lidstaat verblijf te houden na er een werk-
                          (98/C 41/04)                                   zaamheid anders dan in loondienst te hebben uitge-
                                                                         oefend.
                      (Procestaal: Grieks)                          2. De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                    (1) PB C 158 van 1.6.1996.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-62/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                ARREST VAN HET HOF
schappen (gemachtigden: F. Benyon en M. Kondou-
Durande) tegen Helleense Republiek (gemachtigden: A.                                        (Vijfde Kamer)
Samoni-Rantou, bijgestaan door E. Skandalou en S.
Vodina), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                                van 27 november 1997
stellen dat de Helleense Republiek, door wettelijke bepa-
                                                                    in zaak C-137/96: Commissie van de Europese Gemeen-
lingen in stand te houden die het recht van inschrijving in
                                                                            schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
de Griekse scheepsregisters beperken tot vaartuigen die
voor meer dan 50 % toebehoren aan Griekse onderdanen                (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 91/414/
of aan Griekse rechtspersonen waarvan de aandelen voor                                           EEG)
meer dan 50 % aan Griekse onderdanen toebehoren, de
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-                                   (98/C 41/05)
tens de artikelen 6, 48, 52, 58 en 221 van het EG-Verdrag
alsmede krachtens artikel 7 van Verordening (EEG)
nr. 1251/70 van de Commissie van 29 juni 1970 met                                         (Procestaal: Duits)
betrekking tot het recht van werknemers om verblijf te
houden op het grondgebied van een lidstaat na er een
betrekking te hebben vervuld (PB L 142 van 30.6.1970,
blz. 24) en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad
van 17 december 1974 betreffende het recht van onderda-              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
nen van een lidstaat op het grondgebied van een andere                             de Jurisprudentie van het Hof)
lidstaat verblijf te houden na er een werkzaamheid anders
dan in loondienst te hebben uitgeoefend (PB L 14 van
20.1.1975, blz. 10), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-           In zaak C-137/96, Commissie van de Europese Gemeen-
gesteld als volgt: M. Wathelet, president van de Eerste             schappen (gemachtigde: K. D. Borchardt) tegen Bondsre-
Kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde                   publiek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en S. Maaû),
Kamer, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, P.               betreffende een verzoek tot vaststelling dat de Bondsrepu-
Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:         bliek Duitsland, door niet binnen de voorgeschreven ter-
G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op           mijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
27 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum              te stellen die nodig zijn om Richtlijn 91/414/EEG van de
luidt als volgt:                                                    Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt bren-
                                                                    gen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230 van 19.8.
                                                                    1991, blz. 1) in nationaal recht om te zetten, de verplich-
                                                                    tingen niet is nagekomen die krachtens het EG-Verdrag op
1. Door wettelijke bepalingen in stand te houden die het            haar rusten, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld
     recht van inschrijving in de Griekse scheepsregisters          als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet, J. C.
     beperken tot vaartuigen die voor meer dan 50 % toe-            Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet (rapporteur) en L.
     behoren aan Griekse onderdanen of aan Griekse                  Sevón, advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass,
     rechtspersonen waarvan de aandelen voor meer dan               op 27 november 1997 een arrest gewezen waarvan het dic-
     50 % aan Griekse onderdanen toebehoren, is de Hel-             tum luidt als volgt:


               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/36

         (2006/C 36/75)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 22 van 28.1.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 10 van 14.1.2006

      PB C 330 van 24.12.2005

      PB C 315 van 10.12.2005

      PB C 296 van 26.11.2005

      PB C 281 van 12.11.2005

      PB C 271 van 29.10.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-232/05: Beroep, op 26 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/12

         Beroep, op 26 mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-232/05)
   (2005/C 171/20)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 mei 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Christophe Giolito als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn uitvoering te geven aan de beschikking van de Commissie van 12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark (steunmaatregel CR 38/1998, ex NN 52/1998; PB L 12 van 15 januari 2002, blz. 1), de krachtens artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2 en 3 van die beschikking op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Franse autoriteiten hebben niet het nodige gedaan voor een juiste, onverwijlde en daadwerkelijke uitvoering van de beschikking volgens hun nationale procedures, hetgeen indruist tegen artikel 14, leden 1 en 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 EG (1), volgens welke de lidstaat alle nodige maatregelen dient te nemen om de steun van de begunstigde terug te vorderen. De beslissing van de nationale rechter is in strijd met de op hem rustende verplichting om aan het gemeenschapsrecht een nuttig effect te geven en het Franse recht biedt niet de mogelijkheid om voorlopige maatregelen vast te stellen, zodat de automatische gevolgen van de opschorting van de uitspraak niet kunnen worden gecompenseerd.
   De houding van de Franse autoriteiten lijkt in strijd te zijn met de in artikel 10 EG omschreven verplichting tot loyale samenwerking. Frankrijk heeft namelijk niet geantwoord op de brief van de Commissie van 21 november 2003, ondanks drie aanmaningen en een aan de Franse gevallen van terugvordering van staatssteun gewijde vergadering tussen de diensten van DG Concurrentie van de Commissie en de Franse autoriteiten. Ondanks herhaalde verzoeken van de Commissie aan Frankrijk om een afschrift van de opschortingsbeschikking, heeft zij dat nooit ontvangen. De Commissie tast dus in het duister betreffende het juiste verloop van de terugvorderingsprocedure. Die onzekerheid wordt nog versterkt doordat uit niet-officiële gegevens die de Commissie in juli 2004 heeft verkregen, blijkt dat de opschortingsbeschikking, anders dan de Franse autoriteiten beweren, nooit zou zijn gegeven. Derhalve kan de Commissie het geval van terugvordering niet behandelen in de geest van loyale samenwerking die het Hof heeft omschreven.

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-196/06: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Edison/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Waterstofperoxide en natriumperboraat — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag — Motiveringsplicht” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/22

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Edison/Commissie
   (Zaak T-196/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Waterstofperoxide en natriumperboraat - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Toerekenbaarheid van inbreukmakend gedrag - Motiveringsplicht)
   2011/C 226/43
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Edison SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, R. Casati, M. Beretta, P. Merlino en E. Bruti Liberati, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Di Bucci en F. Amato, vervolgens V. Di Bucci en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 definitief van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), voor zover zij verzoekster betreft, en subsidiair verzoek tot vermindering van de geldboete

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2006) 1766 definitief van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) wordt nietig verklaard, voor zover zij Edison SpA betreft.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.