title: Zaak C-313/08: Beroep ingesteld op 14 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/37

         Beroep ingesteld op 14 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-313/08)
   (2008/C 223/61)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Vesco en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 1, leden 4, 5 en 6, van richtlijn 2003/58/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 tot wijziging van richtlijn 68/151/EEG van de Raad met betrekking tot de openbaarmakingsvereisten voor bepaalde soorten ondernemingen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 december 2006 verstreken.

      (1)  PB L 221, blz. 13.


title: Zaak C-302/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowaakse Republiek) op 7 juli 2006 — František Kovaľský/Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov as

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowaakse Republiek) op 7 juli 2006 — František Kovaľský/Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov as
   (Zaak C-302/06)
   (2006/C 249/04)
   Procestaal: Slowaaks
   Verwijzende rechter
   Krajský súd v Prešove
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: František Kovaľský

      Verwerende partijen: Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov as
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, tweede alinea, van het aanvullend protocol (nr. 1) bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, dat betrekking heeft op het recht van de staten om wetten vast te stellen die het gebruik van eigendom reguleren, aldus worden uitgelegd dat die wetten niet enkel moeten voldoen aan de voorwaarde van overeenstemming met het algemeen belang, maar tevens aan de voorwaarde van overeenstemming met de algemene beginselen van internationaal recht?

               2)

               Verleent artikel 1 van het aanvullend protocol (nr. 1) bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aan natuurlijke en rechtspersonen bescherming van de eigendom ongeacht de waarde daarvan?

               3)

               Hoe moeten voor de toepassing van artikel 1 van het aanvullend protocol (nr. 1) bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, de algemene beginselen van internationaal recht worden omschreven en geconcretiseerd?


title: Rectificatif à l'affaire T-155/99: Recours introduit le 25 juin 1999 contre la Commission des Communautés européennes par Dieckmann & Hansen GmbH

text:
16.10.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 299/29
                                                                 RECTIFICATIES
           Rectificatie van zaak T-157/99: Beroep, op 2 juli 1999 ingesteld door H. Griesel tegen de Raad van de Europese Unie
                                                                 (1999/C 299/44)
                                    (Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 281 van 2 oktober 1999)
Op bladzijde 18 en in de inhoud:
in plaats van:       „Zaak C-157/99”,
te lezen:            „Zaak T-157/99”.


title: Hogere voorziening, op 7 augustus 1996 ingesteld door 1. Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2. Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven tegen de beschikking, op 4 juni 1996 in zaak T-18/96 R tussen enerzijds 1. Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2. Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-268/96 P (R))

text:
5 . 10 . 96           \ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 294/5
     — de Bondsrepubliek Duitsland de richtlijn op 30 juni              Verzoek van 18 april 1996 van het Corte d'appello di
          1993 , de laatste dag van de omzettingstermijn, niet          Venezia, Sezione prima civile, om een prejudiciële beslissing
          (volledig) in Duits recht heeft omgezet,                       in het geding tussen Ministero delle Finanze en Spac SpA
                                                                                ( Zaak C-260/96 )
     — genoemde bepaling van de richtlijn inhoudelijk                                               ( 96/C 294/08 )
          gezien onvoorwaardelijk en daarmee zonder verdere
          uitvoeringshandeling toepasbaar is,
                                                                        Het Corte d'appello di Venezia , Sezione prima civile, heeft
                                                                        bij beschikking van 18 april 1996, ingekomen ter griffie van
     — de richtlijn voor de individuele werknemer rechten in            het Hof van Justitie op 24 juli 1996 , in het geding tussen
          het leven roept tegenover de als werkgever optre             Ministero delle Finanze en spac SpA, het Hof van Justitie
          dende Staat ?
                                                                        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                                                                        diciële beslissing over de navolgende vraag:
3 . In geval van bevestigende beantwoording van de tweede
     vraag: Moet onder de ingevolge artikel 2, lid 2, letter c ),       Wanneer voor de Italiaanse rechter terugbetaling wordt
     onder i ), van de richtlijn door de werkgever mee te delen         gevorderd van belastingen die zijn betaald krachtens wets
     gegevens betreffende de „ hoedanigheid of categorie van            bepalingen die onverenigbaar zijn met artikel 10 van
     de arbeid van de werknemer " het niveau van een functie            Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ('), volgens de uitlegging
     worden begrepen in die zin , dat de werknemer, wanneer             die het Hof daaraan in het arrest van 20 april 1993 heeft
     zijn inschaling ingevolge de salarisregeling van de CAO            gegeven ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 ), zijn dan de
     dwingend veronderstelt dat aan de functieomschrijving              in die richtlijn en bedoelde uitlegging neergelegde beginselen
     van een bepaalde subcategorie van een salarisgroep is              en de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht,
   • voldaan, uit de meegedeelde inschaling in een bepaalde             zoals geformuleerd door het Hof van Justitie in het arrest
     salarisgroep en subcategorie moet kunnen opmaken of                van 25 juli 1991 ( zaak C-208/90 ), verenigbaar met de
     hij bepaalde bevorderingsmogelijkheden heeft ?                     nationale bepaling die bedoelde terugbetalingsvordering
                                                                        aan de normale regeling voor de vordering uit onverschul
                                                                        digde betaling onttrekt en onder een speciale regeling brengt
4 . Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:                 voor terugbetaling van abusievelijk betaalde belastingen, en
     Heeft de kennisgeving ingevolge artikel 2, lid 2 , letter c ),     de belastingplichtige daarmee noodzaakt die vordering
     onder ii ), van de richtlijn een zodanig bindende werking,         binnen een bepaalde vervaltermijn in te stellen, die begint te
     dat de werkgever aan het aan de werknemer meege                   lopen vanaf het moment van betaling en niet vanaf het
     deelde functieniveau dient te worden gehouden zolang               moment waarop de Gemeenschapsrichtlijn naar behoren in
     hij niet heeft aangetoond, dat de inschaling onjuist is            nationaal recht is omgezet ?
     geweest, althans zolang hij niet — bij voorbeeld bij wege
     van een functiewaardering — overtuigend bewijst dat hij            (') PB nr . L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .
     hem per abuis onjuist heeft ingeschaald of dat het
     functieniveau in de loop der tijd of door wijziging van de
     CAO is verlaagd ?
5 . Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord:
     Is de omzetting in Duits recht van artikel 9 , lid 2 , van de      Hogere voorziening, op 7 augustus 1996 ingesteld door
     richtlijn bij het Nachweisgesetz ( bewijswet ) van 20 juli         1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     1995 ( BGBl . I, blz . 946 ), ingevolge welke de verplichting      Nederlandse Kraanverhuurbedrijven tegen de beschikking,
     van de werkgever tot uitreiking van een kennisgeving               op 4 juni 1996 in zaak T-18/96 R tussen enerzijds
     aan de werknemer in geval van een reeds bij de                     1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     inwerkingtreding van het Nachweisgesetz bestaande                  Nederlandse Kraanverhuurbedrijven en anderzijds Com
     arbeidsverhouding vervalt „ voor zover een eerder opge            missie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door
     steld schriftelijk stuk of een schriftelijke arbeidsovereen       het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     komst de vereiste gegevens bevat " (§ 4, lid 2 , Nachweis                                        schappen
     gesetz ), zodat als conform het Gemeenschapsrecht moet                                  ( Zaak C-268/96 P ( R ))
     worden beschouwd dat deze oudere kennisgevingen, die                                           ( 96/C 294/09 )
     voldoen aan de vereisten van de omgezette respectieve
     lijk wegens gebrekkige omzetting rechtstreeks toepasse
     lijke richtlijn, geldig blijven, zodat de werkgever, wan          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     neer hij met deze kennisgeving door een nieuwe kennis             op 7 augustus 1996 hogere voorziening ingesteld door
     geving — in casu een in rechte overgelegde salarisver             1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf en 2 . Federatie
     klaring — in tegenspraak komt, de inhoudelijke juist              Nederlandse Kraanverhuurbedrijven, vertegenwoordigd
     heid van de nieuwe kennisgeving moet bewijzen ?                    door M. van Empel , advocaat te Amsterdam, en T. Janssens,
                                                                        advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        burg ten kantore van Me Mare Loesch, Rue Goethe , 11 ,
(') PB nr . L 288 van 18 . 10 . 1991 , blz . 32 .                       tegen de beschikking, op 4 juni 19 96 in zaak T-18/96 R
                                                                        tussen enerzijds 1 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbe
                                                                        drijf en 2 . Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven en
                                                                        anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
 ---pagebreak--- Nr . C 294/6        | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5 . 10 . 96
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese           op 8 augustus 1996 , in het geding tussen SA Sucreries et
Gemeenschappen .                                                     Raffineries d'Erstein en Fonds d'intervention et de régula
                                                                     risation du marché du sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van
Appellanten concluderen dat het den Hove behage :                    de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vragen :
1 . de beschikking van de President van het Gerecht in zaak
    T- 18 /96 R van 4 juni 1996 te vernietigen;                      1 . Kunnen op een industriecomplex waar bieten tot witte
                                                                          suiker worden verwerkt, waar de hoger gelegen instal
2 . Stichting Certificatie Kraanverhuurbedrijf ( SCK ) uitstel            laties de bieten opnemen, deze behandelen en het
     van betaling te verlenen van de haar door de Commissie               gesuikerde sap eraan onttrekken , en de lager gelegen
     in de, in het hoofdgeding aangevochten, beschikking                  installaties de betrokken sappen en stropen, die door
     opgelegde boete tot het moment van de uitspraak van                  toevoeging van ruwe rietsuiker uit de overzeese depar
     het Gerecht op het beroep in het hoofdgeding, zonder                 tementen kunnen worden verrijkt, tot witte suiker
     dat SCK daartoe de zekerheid van een bankgarantie, dan               verwerken, deze lager gelegen installaties voor de
     wel een andere zekerheid, behoeft te stellen ;                       toekenning van steun voor de raffinage van suiker uit de
                                                                          betrokken overzeese departementen, op permanente
3 . Federatie Nederlandse Kraanverhuurbedrijven ( FNK )                   wijze als een „ technische eenheid " en een „ raffinaderij "
     uitstel van betaling te verlenen van de haar door de                 in de zin van artikel 9 van Verordening ( EEG ) nr. 1785/
     Commissie in de, in het hoofdgeding aangevochten,                    81 ( 1 ) en Verordening ( EEG ) nr . 2225/86 ( 2 ) worden
                                                                          beschouwd ?
     beschikking opgelegde boete tot het moment van de
     uitspraak van het Gerecht op het beroep in het hoofd
     geding, zonder dat FNK daartoe de zekerheid van een             2 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, kan een
     bankgarantie , dan wel een andere zekerheid, behoeft te              dergelijk geheel van installaties dan intermitterend en
     stellen;                                                             voor onderbroken tijdvakken als een „ technische een
                                                                          heid " en een „ raffinaderij " in de zin van deze verorde
4 . de Commissie te gelasten tot het verlenen van toegang                 ningen worden aangemerkt ?
     tot de dossiers aan SCK en FNK, ieder voor zich, in de
     zaken IV/34.179 , 34.202 en 216 , alsmede eventuele             3 . Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord , moeten
     andere dossiers welke ten grondslag liggen aan Beschik              deze tijdvakken dan worden beperkt tot de tijdvakken
     king 96/55 1 /EG , daarbij mede begrepen de interne                  waarin de verwerking van ruwe rietsuiker tot witte
     Commissiedocumenten welke betrekking hebben op het                   suiker niet bijkomstig aan de verwerking van de uit
     overleg tussen de Directoraten-generaal III en IV met                 bieten getrokken stropen in de hoger gelegen installaties
     betrekking tot de Commissieprocedures tegen FNK en                   van hetzelfde industriecomplex zou worden uitge
     SCK ;                                                                voerd ?
5.   de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
                                                                     (') PB nr . L 177 van 1 . 7 . 1981 , blz . 4 .
     procedure , inclusief de kosten van het verzoek in kort         (2 ) PB nr . L 194 van 17 . 7 . 1986 , blz . 7 .
     geding;
subsidiair :
6 . de beschikking van de President van het Gerecht in zaak
      T-18/96 R van 4 juni 1996 te vernietigen en het geschil
      terug te verwijzen naar het Gerecht voor opnieuw
      afdoening;
                                                                     Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 12 juni
                                                                      1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA
7 . de Commissie te veroordelen in de kosten van de
                                                                      Laboratoires Sarget en Fonds d'intervention et de régulari
      procedure , inclusief de kosten van het verzoek in kort                        sation du marché du sucre (FIRS )
      geding.
                                                                                ( Zaak C-270/96)
                                                                                ( 96/C 294/ 11 )
                                                                      Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
 Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 12 juni          12 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SA          op 8 augustus 1996 , in het geding tussen SA Laboratoires
 Sucreries et Raffineries d'Erstein en Fonds d'intervention et        Sarget en Fonds d'intervention et de régularisation du
          de régularisation du marché du sucre ( FIRS )               marché du sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van de
                        ( Zaak C-269/96 )                             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      beslissing over de navolgende vraag :
                           ( 96/C 294/ 10
 Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van             Vallen de produkten „ Sargenor ", „ Sarvit ", „ Lysivit " en
 12 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie        „ Dynamisan ", gelet op hun samenstelling, aanbiedings


title: Zaak C-268/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Bruxelles — België) — Fernand Ullens de Schooten/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Fundamentele vrijheden — Artikelen 49, 56 en 63 VWEU — Situatie waarvan alle aspecten zich binnen een lidstaat afspelen — Niet-contractuele aansprakelijkheid van een lidstaat voor schade die particulieren lijden als gevolg van schendingen van het Unierecht die kunnen worden toegerekend aan de nationale wetgever en de nationale rechterlijke instanties)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de cour d’appel de Bruxelles — België) — Fernand Ullens de Schooten/Belgische Staat
   (Zaak C-268/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fundamentele vrijheden - Artikelen 49, 56 en 63 VWEU - Situatie waarvan alle aspecten zich binnen een lidstaat afspelen - Niet-contractuele aansprakelijkheid van een lidstaat voor schade die particulieren lijden als gevolg van schendingen van het Unierecht die kunnen worden toegerekend aan de nationale wetgever en de nationale rechterlijke instanties))
   (2017/C 014/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Bruxelles

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellant: Fernand Ullens de Schooten

      Geïntimeerde: Belgische Staat

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat de regeling van de niet-contractuele aansprakelijkheid van een lidstaat voor schade die wordt geleden als gevolg van schending van dat recht, niet van toepassing is in geval van schade die een particulier stelt te hebben geleden doordat een op nationale onderdanen en op onderdanen van andere lidstaten gelijkelijk van toepassing zijnde nationale regeling schending zou opleveren van een in artikel 49, 56 of 63 VWEU neergelegde fundamentele vrijheid, wanneer er, in een situatie waarvan alle aspecten zich binnen een lidstaat afspelen, geen verband bestaat tussen het voorwerp of de omstandigheden van het hoofdgeding en die artikelen.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Zaak T-323/06: Beroep ingesteld op 21 november 2006 — FRESYGA/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/73

         Beroep ingesteld op 21 november 2006 — FRESYGA/Commissie
   (Zaak T-323/06)
   (2006/C 326/150)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Fresyga, SA (Almería, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Rovira Daudí, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               onderhavig beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren en de beschikking van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de Lijst van Gebieden van Communautair Belang voor de mediterrane biogeografische regio gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover zij GCB ES6110006 betreft, en dit aldus aan de werkingssfeer ervan te onttrekken;

               —

               subsidiair, de beschikking van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de Lijst van Gebieden van Communautair Belang voor de mediterrane biogeografische regio gedeeltelijk nietig te verklaren, in dier voege dat de op het grondgebied van de gemeente Níjar gelegen boerderij „Coto de Padilla” met een oppervlakte van 8 500 000 m2 van GCB ES6110006 op de lijst wordt doorgehaald.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio (1) voor zover zij ES611 0014 „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierrra Alhamilla” in zijn geheel Gebied van Communautair Belang verklaart of, subsidiair, voor zover een aan verzoekster toebehorende boerderij in deze lijst is opgenomen.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-322/06, Manuel Espinosa e.a./Commissie.
   Verzoekster betoogt in het bijzonder dat in het tijdvak tussen het voorstel en de goedkeuring van GCB ES6110006 de Commissie ondanks de verzoeken in die zin van het gemeentebestuur van Níjar, noch de sociale en economische aspecten van het gebied, noch de staat van bescherming van de terreinen heeft beoordeeld, maar daarentegen alleen het voorstel van de Junta de Andalucía heeft aanvaard, zonder na te gaan of de terreinen zich daartoe leenden.

      (1)  PB L 259, blz. 1.


title: Zaak F-13/10: Beroep ingesteld op 12 februari 2010 — De Nicola/EIB

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/53

         Beroep ingesteld op 12 februari 2010 — De Nicola/EIB
   (Zaak F-13/10)
   2010/C 134/89
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van zowel het gedeelte betreffende de doelstellingen als het gedeelte betreffende de beoordeling van het beoordelingsrapport 2008 alsmede van de bevorderingen waartoe op 18 maart 2009 is besloten. Bovendien, veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker heeft geleden.

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de maatregel van 23 september 2009, voor zover het comité van beroep daarbij heeft geantwoord op verzoekers bezwaar tegen het beoordelingsrapport 2008;

               —

               nietigverklaring van zowel het gedeelte betreffende de doelstellingen alsook het gedeelte betreffende de beoordeling van het beoordelingsrapport 2008;

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verbonden, daaropvolgende en daaraan voorafgaande handelingen, waaronder de richtsnoeren van de directie personeelszaken voor de samenvatting van de beoordeling met één van de eerste letters van het alfabet en de kwantitatieve beperkingen bij de verlening van de waardering A of B+, alsmede van de bevorderingen waartoe op 18 maart 2009 is besloten, aangezien de EIB, gezien de beoordeling van verzoekers meerderen, heeft nagelaten om hem in aanmerking te nemen onder het punt „Promotions from Function E tot D”;

               —

               veroordeling van de EIB tot vergoeding van de materiële en immateriële schade alsmede tot betaling van de kosten van de procedure, met inbegrip van rente en revaluatie.


20150731068617182015/C 270/254252004TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150702212111Gevoegde zaken T-425/04 RENV en T-444/04 RENV: Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — Frankrijk/Commissie („Staatssteun — Financiële maatregelen ten gunste van France Télécom — Aanbod van een aandeelhoudersvoorschot — Publieke verklaringen van de Franse Staat — Beschikking waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Geen uitbreiding van de formele onderzoeksprocedure — Rechten van de verdediging — Criterium van de voorzichtige particuliere investeerder — Normale marktvoorwaarden — Onjuiste rechtsopvattingen — Kennelijke beoordelingsfouten”)
 ---documentbreak--- C2702015NL2110120150702NL0025211211Arrest van het Gerecht van 2 juli 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Gevoegde zaken T-425/04 RENV en T-444/04 RENV) (
         1
      )
   „(„Staatssteun — Financiële maatregelen ten gunste van France Télécom — Aanbod van een aandeelhoudersvoorschot — Publieke verklaringen van de Franse Staat — Beschikking waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Geen uitbreiding van de formele onderzoeksprocedure — Rechten van de verdediging — Criterium van de voorzichtige particuliere investeerder — Normale marktvoorwaarden — Onjuiste rechtsopvattingen — Kennelijke beoordelingsfouten”)”2015/C 270/25Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partijen: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, gemachtigden) (T-425/04 RENV) en Orange, voorheen France Télécom (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en S. Cochard-Quesson, advocaten) (zaak T-444/04 RENV)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en D. Grespan, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij Franse Republiek: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden, bijgestaan door U. Soltész, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van beschikking 2006/621/EG van de Commissie van 2 augustus 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van France Télécom (PB 2006, L 257, blz. 11)

      Dictum

            1)

            Artikel 1 van beschikking 2006/621/EG van de Commissie van 2 augustus 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van France Télécom wordt nietig verklaard.

            2)

            Op de verzoeken tot nietigverklaring van artikel 2 van beschikking 2006/621 hoeft niet meer te worden beslist.

            3)

            De Europese Commissie zal haar eigen kosten en acht tiende van de kosten van de Franse Republiek en van Orange, voorheen France Télécom, dragen.

            4)

            De Franse Republiek en Orange, voorheen France Télécom, zullen elk twee tiende van hun eigen kosten dragen.

            5)

            De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak F-113/06: Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Bouis e.a./Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/49

         Beroep ingesteld op 29 september 2006 — Bouis e.a./Commissie
   (Zaak F-113/06)
   (2006/C 281/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Didier Bouis (Overijse, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat artikel 13 van de Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut onwettig is;

               —

               nietig te verklaren de lijst van verdiensten alsmede de lijst van de in het kader van de bevorderingsronde 2005 naar de rang A*13 bevorderde ambtenaren, voor zover verzoekers' namen daarop niet voorkomen;

               —

               nietig te verklaren de besluiten om verzoekers voorlopige voorrangspunten toe te kennen, voor zover het daarbij gaat om niet meer dan één punt per jaar diensttijd in rang met een maximum van 7 punten, zonder dat daarbij rekening is gehouden met de werkelijke verdiensten;

               —

               nietig te verklaren de besluiten om verzoekers noch de voorrangspunten te verlenen die zijn toegekend door de directeuren en de directeuren-generaal, noch die welke zijn toegekend door de bevorderingscomités, met name ter erkenning van de taken die zij in het belang van de instelling voor de bevorderingsjaren 2003 en 2004 hebben verricht;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van hun beroep stellen verzoekers dat de bestreden besluiten indruisen tegen de strekking van artikel 45 van het Statuut, op grond waarvan het tot aanstelling bevoegde gezag de te bevorderen ambtenaren hoofdzakelijk dient te kiezen op basis van een vergelijkende beoordeling van hun verdiensten.
   Zij stellen eveneens dat artikel 13 van de Algemene uitvoeringsbepalingen, zoals uitgelegd en toegepast door de Commissie, onwettig is, aangezien het indruist tegen de strekking van de bepaling die het wordt geacht te verduidelijken, alsmede tegen het algemene beginsel van gelijke behandeling en het discriminatieverbod.


title: Zaak C-463/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesgerichtshof — Duitsland) — FBTO Schadeverzekeringen NV/Jack Odenbreit (Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bevoegdheid in verzekeringszaken — Aansprakelijkheidsverzekering — Rechtstreekse vordering van getroffene tegen verzekeraar — Regel van bevoegdheid van gerechten van woonplaats van eiser)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/23

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 december 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Bundesgerichtshof — Duitsland) — FBTO Schadeverzekeringen NV/Jack Odenbreit
   (Zaak C-463/06) (1)

   (Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Aansprakelijkheidsverzekering - Rechtstreekse vordering van getroffene tegen verzekeraar - Regel van bevoegdheid van gerechten van woonplaats van eiser)
   (2008/C 51/37)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: FBTO Schadeverzekeringen NV

      Verwerende partij: Jack Odenbreit
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 9, lid 1, sub b, en 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12 blz. 1) — Rechtsvordering tegen de WA-verzekeraar in de lidstaat op het grondgebied waarvan de getroffene zijn woonplaats heeft — Begrip begunstigde van de verzekering
   Dictum
   De verwijzing in artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, naar artikel 9, lid 1, sub b, daarvan moet aldus worden uitgelegd dat de getroffene bij het gerecht van zijn woonplaats in een lidstaat rechtstreeks tegen de verzekeraar een vordering kan instellen, indien een dergelijke rechtstreekse vordering mogelijk is en de verzekeraar zijn woonplaats op het grondgebied van een lidstaat heeft.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-314/07: Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/28

         Beschikking van de president van het Hof van 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-314/07) (1)

   (2008/C 128/58)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 199 van 25.8.2007.


title: Zaak C-501/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 december 2009 — Lothar Lohmeyer/Finanzamt Minden

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 3 december 2009 — Lothar Lohmeyer/Finanzamt Minden
   (Zaak C-501/09)
   2010/C 63/36
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lothar Lohmeyer

      Verwerende partij: Finanzamt Minden

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het begrip „levensmiddelen” in bijlage H, categorie 1, bij de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1) in die zin te worden uitgelegd dat daaronder alleen zijn begrepen levensmiddelen „om mee te nemen” zoals deze in de levensmiddelenhandel plegen te worden verkocht, of zijn daaronder ook begrepen spijzen of maaltijden die — door koken, braden, bakken of op andere wijze — zijn bereid om onmiddellijk te worden geconsumeerd?

               2)

               Indien „levensmiddelen” in de zin van bijlage H, categorie 1, bij de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting ook spijzen of maaltijden voor onmiddellijke consumptie zijn:
               dient artikel 6, lid 1, eerste zin, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting dan in die zin te worden uitgelegd dat daaronder is begrepen de verstrekking van vers bereide spijzen of maaltijden die de afnemer onder gebruikmaking van eetvoorzieningen, zoals bijvoorbeeld balies, statafels en dergelijke, ter plaatse nuttigt en niet meeneemt?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-145/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2012 door de Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 januari 2012 in zaak T-407/09, Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH/Europese Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/9

         Hogere voorziening ingesteld op 26 maart 2012 door de Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 januari 2012 in zaak T-407/09, Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH/Europese Commissie
   (Zaak C-145/12 P)
   2012/C 138/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Neubrandenburger Wohnungsgesellschaft mbH (vertegenwoordigers: M. Núñez-Müller, Rechtsanwalt; J. Dammann de Chapto, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bavaria Immobilien Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. Objekte Neubrandenburg KG, Bavaria Immobilien Trading GmbH & Co. Immobilien Leasing Objekt Neubrandenburg KG

      Conclusies

               1)

               de bestreden beschikking in haar geheel vernietigen;

               2)

               de zaak zelf afdoen en de beschikking van de Commissie van 29 juli 2009 (D/53320) nietig verklaren, in ieder geval uitspraak doen over de ontvankelijkheid van het beroep in zaak T-407/09,

                  subsidiair:

               vaststellen dat de Commissie in strijd met haar verplichtingen krachtens artikel 108 VWEU en verordening (EG) nr. 659/1999 heeft nagelaten de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden;

               3)

               de Commissie en de interveniënten aan haar zijde zowel verwijzen in de kosten van de procedure in hogere voorziening als in de kosten van zaak T-407/09 in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van 9 januari 2012 in zaak T-407/09, waarmee het Gerecht het beroep van de huidige rekwirante tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie, die in een brief van 29 juli 2009 zou zijn vervat waarin wordt verklaard dat bepaalde overeenkomsten gesloten door verzoekster betreffende de verkoop van woningen in het kader van de privatisering van publieke woningen in Neubrandenburg niet binnen de werkingssfeer van artikel 87, lid 1, EG vallen, en tot vaststelling van het nalaten van de Commissie in de zin van artikel 232 EG, voor zover de Commissie geen standpunt zou hebben ingenomen over de genoemde overeenkomsten op basis van artikel 4 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel (88 EG) (PB L 83, blz. 1), als niet-ontvankelijk heeft afgewezen.
   Rekwirante voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening in wezen vier rechtsmiddelen aan:

               Ten eerste schendt de bestreden beschikking artikel 263, lid 4, VWEU nu het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door te oordelen dat de brief van de Commissie van 29 juli 2009 geen voor beroep vatbare beschikking is in de zin van die bepaling. Het Gerecht heeft die brief enkel volgens zijn bewoordingen uitgelegd. Volgens de in de vaste rechtspraak van het Hof ontwikkelde beginselen had het Gerecht echter de aard van de brief, het daarmee door de Commissie nagestreefde doel en de context waarin de brief werd opgesteld, in aanmerking moeten nemen.

               Ten tweede schendt de bestreden beschikking het Unierechtelijke beginsel van de garantie op een daadwerkelijke rechterlijke bescherming. Het Gerecht heeft het feit dat de brief van de Commissie van 29 juli 2009 niet voor beroep vatbaar is in wezen aldus gemotiveerd dat de Commissie de in de brief vervatte toetsing inzake staatssteun als „voorlopig” heeft gekenmerkt. Indien de Commissie een definitieve juridische beoordeling tot een maatregel zonder rechtsgevolgen zou kunnen herleiden enkel door haar beoordeling mondeling als „voorlopig” te bestempelen, zou zij naar eigen goeddunken kunnen vaststellen of een beschikking vatbaar is voor beroep. Een daadwerkelijke rechterlijke bescherming van individuele rechten zou dan niet meer mogelijk zijn.

               Ten derde schendt de bestreden beschikking ook artikel 265 VWEU nu het Gerecht rekening houdend met de brief van 29 juli 2009 enerzijds ontkent dat deze kan worden aangevochten en anderzijds ook ten onrechte heeft vastgesteld dat niet was voldaan aan de voorwaarden voor de ontvankelijkheid van het beroep wegens nalaten. Hierdoor worden rekwirante alle rechtsbeschermingsmogelijkheden ontnomen.

               Ten slotte vertoont de beschikking meerdere motiveringsgebreken en schendt het daardoor de motiveringsplicht van artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.


title: Zaak T-209/13: Arrest van het Gerecht van 11 april 2014 — Olive Line International/BHIM (OLIVE LINE) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLIVE LINE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/40

         Arrest van het Gerecht van 11 april 2014 — Olive Line International/BHIM (OLIVE LINE)
   (Zaak T-209/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk OLIVE LINE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 175/54
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Olive Line International, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 januari 2013 (zaak R 1447/2012-1) betreffende een verzoek om inschrijving van het beeldteken OLIVE LINE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Olive Line International, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Zaak T-587/17: Beroep ingesteld op 28 augustus 2017 — Unigroup/EUIPO — Pronova Laboratories (nailicin)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/48

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2017 — Unigroup/EUIPO — Pronova Laboratories (nailicin)
   (Zaak T-587/17)
   (2017/C 347/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unigroup ApS (Lyngby, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Rijsdijk, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pronova Laboratories BV (Amsterdam, Nederland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „nailicin” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 096 499

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 juni 2017 in zaak R 2359/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               Benelux-inschrijving nr. 894 557 niet-bewezen verklaren en de zaak terugverwijzen naar de oppositieafdeling of de kamer van beroep van het EUIPO;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van regel 19 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-73/10 P: Beschikking van het Hof van 16 november 2010 — Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Beschikking van de Commissie inzake een procedure op grond van artikel 81 EG — Beroep tot nietigverklaring — Termijn — Tardief beroep — Redenen die een verlenging van de beroepstermijn kunnen rechtvaardigen — Recht op toegang tot een rechter — Beginselen van legaliteit en evenredigheid — Kennelijk ongegrond beroep)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Beschikking van het Hof van 16 november 2010 — Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-73/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Beschikking van de Commissie inzake een procedure op grond van artikel 81 EG - Beroep tot nietigverklaring - Termijn - Tardief beroep - Redenen die een verlenging van de beroepstermijn kunnen rechtvaardigen - Recht op toegang tot een rechter - Beginselen van legaliteit en evenredigheid - Kennelijk ongegrond beroep)
   2011/C 89/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: A. Rinne, Rechtsanwalt, S. Kon en C. Humpe, Solicitors, C. Vajda QC)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer en A. Biolan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 30 november 2009 in zaak T-2/09, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen, waarbij het Gerecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 5955 def. van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak COMP/39.188 — Bananen), betreffende een mededingingsregeling op een gedeelte van de Europese bananenmarkt, en subsidiair, tot intrekking of verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete — Beroepstermijn — Overschrijding

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-268/07: Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Agrícola del Sureste/Raad en Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/13

         Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Agrícola del Sureste/Raad en Commissie
   (Zaak T-268/07)
   (2007/C 223/19)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: S. Coop. Agrícola del Sureste (Murcia, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal honderdtweeënveertigduizend vijfhonderdvijfentachtig EUR (142 585 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak T-626/13: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Beeldmerk Darjeeling collection de lingerie — Ouder collectief gemeenschapswoordmerk en ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk DARJEELING — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/39

         Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2015 — The Tea Board/BHIM — Delta Lingerie (DARJEELING collection de lingerie)
   (Zaak T-626/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Beeldmerk Darjeeling collection de lingerie - Ouder collectief gemeenschapswoordmerk en ouder collectief gemeenschapsbeeldmerk DARJEELING - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 389/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Tea Board (Calcutta, India) (vertegenwoordigers: A. Nordemann en M. Maier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Delta Lingerie (Cachan, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Marchais en P. Martini-Berthon, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2013 (zaak R 1501/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen The Tea Board en Delta Lingerie

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 september 2013 (zaak R 1501/2012-2) wordt vernietigd met betrekking tot de door het aangevraagde merk aangeduide waren van klasse 25 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd, en „detailhandel in damesonderkleding en dameslingerie, parfums, reukwater en cosmetische middelen, huishoud- en badlinnen” van klasse 35 in de zin van die Overeenkomst.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Beroep, op 2 augustus 1998 ingesteld door L. Veron tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-125/98)

text:
10.10.98              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 312/19
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
SaÁrl, Rue de Cessange 30.
                                                                    Ð het besluit om op zijn salaris 160 750 BEF ¹kosten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        van vervoer/dienstreizen (FO)º in te houden, nietig te
                                                                         verklaren,
Ð het besluit om de overeenkomst waarbij hij als tijdelijk
     functionaris bij de Europese Stichting voor opleiding is       Ð de Commissie te veroordelen tot betaling van het ten
     aangesteld niet te verlengen, nietig te verklaren,                  onrechte ingehouden bedrag, vermeerderd met rente
                                                                         van 8 % 's jaars sinds de dag van de inhouding tot de
Ð voor zoveel nodig, het besluit tot vaststelling van zijn               dag van betaling,
     beoordelingsrapport voor de periode 1995-1997 nietig
     te verklaren,                                                  Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verzoeker komt op tegen de weigering van het tot aanstel-
                                                                    ling bevoegde gezag om voor hemzelf en zijn gezin de
Verzoeker, een tijdelijk functionaris bij de Europese Stich-        vliegtuigtickets Brussel-Los Angeles via Londen in busi-
ting voor opleiding, komt op tegen de weigering om de               nessklasse te betalen overeenkomstig de reisopdracht die
overeenkomst waarbij hij als tijdelijk functionaris is aange-       was ondertekend door zijn chef, de directeur-generaal van
steld, te verlengen.                                                DG XXIII, en door de directeur-generaal Personeelszaken
                                                                    en algemeen beheer als ordonnateur. Deze weigering is
                                                                    met name gebaseerd op de overwegingen, dat krachtens de
Tot staving van zijn vordering stelt hij allereerst een ken-
                                                                    ¹regeling voor fellowshipsº, die restrictiever is dan de
nelijke beoordelingsfout. Hij betoogt dienaangaande, dat
                                                                    bepalingen van het ambtenarenstatuut inzake dienstreizen,
zijn beoordelingsrapport onvolledig is en derhalve niet
                                                                    de reizen moeten worden georganiseerd op grond van het
getrouw weergeeft welke werkzaamheden hij tijdens de
                                                                    goedkoopste beschikbare tarief, en dat de Commissie
duur van de overeenkomst heeft verricht. Verzoeker laakt
                                                                    slechts voor eÂeÂn kind het ticket kan betalen. Volgens ver-
inzonderheid, dat de talrijke werkzaamheden die hij heeft
                                                                    weerster kunnen de bepalingen inzake klassieke dienstrei-
verricht in het kader van het MEDA-programma niet naar
                                                                    zen niet zonder meer worden toegepast op ¹fellowshipsº,
waarde zijn geschat, en de fout die het gevolg is van de
                                                                    waarvoor een bijzondere regeling is vastgesteld.
vermelding ¹onvoldoendeº in de rubriek betreffende taken
inzake het beheer van financieÈle en andere middelen, ter-
wijl hem geen enkele dergelijke taak was toevertrouwd.              Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker allereerst,
Het tot het aangaan van de overeenkomst bevoegde gezag              dat de bijzondere regeling voor dienstreizen met betrek-
heeft dus op grond van een ondeugdelijke beoordeling                king tot ¹fellowshipsº, een eenvoudige administratieve
besloten de overeenkomst met verzoeker niet te verlengen.           beslissing, onwettig is wegens schending van artikel 11 en
                                                                    volgende van bijlage VII bij het ambtenarenstatuut en van
In de tweede plaats is het bestreden besluit ontoereikend           artikel 3 van de gids voor dienstreizen. Dienaangaande
gemotiveerd, zodat de Gemeenschapsrechter de gegrond-               stelt hij subsidiair, dat de door het tot aanstelling bevoegde
heid ervan niet kan beoordelen.                                     gezag aangevoerde administratieve bepalingen hem niet
                                                                    verplichten om in de goedkoopste klasse te reizen, maar
                                                                    enkel om zich het goedkoopste ticket aan te schaffen voor
                                                                    de klasse waarin hij mag reizen.
                                                                    Voorts stelt verzoeker, dat hij volgens de Gemeenschaps-
Beroep, op 2 augustus 1998 ingesteld door L. Veron tegen            rechtspraak erop mocht vertrouwen dat de reisopdracht
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                    wettig was, en dat hij dus een gewettigd vertrouwen mocht
                                                                    hebben dat alle bepalingen daarvan zouden worden
                       (Zaak T-125/98)                              gehandhaafd. Hij moet dan ook worden geacht een gewet-
                         (98/C 312/46)                              tigd vertrouwen te hebben in de regelmatigheid van alle
                                                                    geviseerde bepalingen van de reisopdracht. Subsidiair stelt
                                                                    verzoeker dat, indien de reisopdracht op onwettige wijze
                      (Procestaal: Frans)                           was vastgesteld, de Commissie haar niet binnen een rede-
                                                                    lijke termijn heeft ingetrokken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 2 augustus 1998 beroep ingesteld
                                                                    Ten slotte stelt verzoeker een kennelijke beoordelingsfout
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    en schending van het beginsel van gelijke behandeling en
L. Veron, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-
                                                                    van het recht op handhaving van de eenheid van het gezin.
N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier, advoca-
ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij Fiduciaire Myson SaÁrl, Rue de Cessange 30.


title: Zaak T-140/09: Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Prysmian, Prysmian Cavi e Sistemi Energia/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/50

         Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Prysmian, Prysmian Cavi e Sistemi Energia/Commissie
   (Zaak T-140/09)
   2009/C 141/104
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Prysmian SpA (Milaan, Italië), Prysmian Cavi e Sistemi Energia Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Pappalardo, F. Russo, M. L. Stasi en C. Tesauro, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van 9 januari 2009 waarbij de Commissie inspecties heeft gelast (zaak COMP/39610 — Surge);

               —

               vaststellen dat de beslissing van de Commissie om kopie te nemen van de gehele inhoud van de hard disk van de pc’s van een aantal bestuurders van Prysmian en die inhoud in haar kantoren te Brussel te onderzoeken, onrechtmatig en in strijd met artikel 20, lid 2, van verordening nr. 1/2003 is;

               —

               subsidiair ten opzichte van het vorige punt, vaststellen dat de handelwijze van de inspecteurs, die op grond van een onjuiste uitlegging van de hun bij de beschikking verleende inspectiebevoegdheden kopie hebben genomen van de gehele inhoud van een aantal hard disks om deze in de kantoren van de Commissie te Brussel te onderzoeken, misbruik oplevert;

               —

               de Commissie gelasten alle documenten die onrechtmatig zijn verkregen tijdens de inspectie in de zetel van Prysmian te Milaan of onrechtmatig uit de in haar kantoren te Brussel onderzochte kopieën van de hard disks zijn gelicht, aan Prysmian terug te geven;

               —

               de Commissie verbieden op enigerlei wijze gebruik te maken van de onrechtmatig verkregen documenten en inzonderheid daarvan gebruik te maken in de procedure van onderzoek naar eventuele door artikel 81 EG-Verdrag verboden gedragingen die de mededinging in de sector elektriciteitskabels beperken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is ingesteld naar aanleiding van de beschikking van de Commissie van 9 januari 2009, gegeven in het kader van het onderzoek naar het bestaan van door artikel 81 EG-Verdrag verboden gedragingen die de mededinging in de sector elektriciteitskabels beperken, waarbij aan verzoeksters is gelast, zich te onderwerpen aan een inspectie in de zin artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag. (1)

   In dit verband dient erop te worden gewezen dat tijdens de uitvoering van genoemde beschikking aan de vertegenwoordigers van verzoeksters is meegedeeld dat verweerster had beslist een eensluidende kopie („forensic image”) te nemen van de hard disk van een aantal pc’s om het onderzoek in de kantoren van de instelling te Brussel verder te zetten.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters aan:

               —

               dat in verordening nr. 1/2003 uitdrukkelijk wordt bepaald dat de inspectiebevoegdheden worden uitgeoefend in de lokaken van de onderneming en dat die lokalen kunnen worden verzegeld wanneer de inspectie meerdere dagen in beslag neemt, maar dat geen enkele normatieve bepaling de Commissie toestaat, een kopie te nemen van de gehele inhoud van hard disks, deze buiten de lokalen van de onderneming te brengen en die gegevens in haar eigen kantoren te onderzoeken;

               —

               dat verweerster de normale duur van de inspectie onrechtmatig met ongeveer een maand heeft verlengd en verzoeksters daardoor in onzekerheid heeft gelaten over de reële omvang van het onderzoek;

               —

               dat de Commissie hen ook gedurende een aantal weken heeft belet om met volledige kennis van zaken te beslissen om al dan niet een verzoek om toepassing van de clementieregeling in te dienen;

               —

               dat de aan verweerster verweten gedragingen een overduidelijke overschrijding opleveren van de grenzen die de gemeenschapswetgever aan zijn eigen inspectiebevoegdheden heeft gesteld, en de verweermogelijkheden van de aan de inspectie onderworpen ondernemingen aanzienlijk kunnen aantasten.

      (1)  PB 2003, L 1, blz. 1.


title: Zaak C-228/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) — Melzer/MF Global UK Ltd (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Grensoverschrijdende deelneming van meerdere personen aan eenzelfde onrechtmatige daad — Mogelijkheid om territoriale bevoegdheid te baseren op plaats waar andere veroorzaker van schade dan verweerder heeft gehandeld ( „wechselseitige Handlungsortzurechnung” ))

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) — Melzer/MF Global UK Ltd
   (Zaak C-228/11) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad - Grensoverschrijdende deelneming van meerdere personen aan eenzelfde onrechtmatige daad - Mogelijkheid om territoriale bevoegdheid te baseren op plaats waar andere veroorzaker van schade dan verweerder heeft gehandeld („wechselseitige Handlungsortzurechnung”))
   2013/C 225/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Melzer

      Verwerende partij: MF Global UK Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheden ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Vaststelling van de territoriale bevoegdheid om kennis te nemen van een schadevordering bij grensoverschrijdende deelneming van meerdere personen aan eenzelfde onrechtmatige daad — Mogelijkheid om territoriale bevoegdheid te baseren op plaats waar andere veroorzaker van schadebrengende feit dan verweerder heeft gehandeld

      Dictum

   Artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat op grond van deze bepaling uit de plaats van de handeling die een van de veronderstelde veroorzakers van schade — die geen partij is bij het geding — te laste wordt gelegd, geen rechterlijke bevoegdheid ten aanzien van een andere veronderstelde veroorzaker van deze schade — die niet heeft gehandeld in het rechtsgebied van het aangezochte gerecht — kan worden afgeleid.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011


title: Zaak T-293/11: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Holcim (Deutschland) en Holcim/Commissie ( „Mededinging  — Administratieve procedure  — Besluit houdende verzoek om inlichtingen  — Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen  — Motiveringsplicht  — Evenredigheid” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/29

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — Holcim (Deutschland) en Holcim/Commissie
   (Zaak T-293/11) (1)

   ((„Mededinging - Administratieve procedure - Besluit houdende verzoek om inlichtingen - Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen - Motiveringsplicht - Evenredigheid”))
   2014/C 135/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Holcim (Deutschland) AG (Hamburg, Duitsland) en Holcim Ltd (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: P. Niggemann en K. Gaßner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 2363 definitief van de Commissie van 30 maart 2011 betreffende een procedure op grond van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak 39520 — cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Holcim (Deutschland) AG en Holcim Ltd worden verwezen in de kosten, daaronder begrepen die van het kort geding.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-197/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-477/04, Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/11

         Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2007 door Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 6 februari 2007 in zaak T-477/04, Aktieselskabet af 21. november 2001 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)
   (Zaak C-197/07 P)
   (2007/C 129/20)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Aktieselskabet af 21. november 2001 (vertegenwoordiger: C. Barrett Christiansen, advokat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), TDK Kabushiki Kaisha (TDK Corp.)
   Conclusies
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van 6 februari 2007 in zaak T-477/04 (de bestreden beslissing) in zijn geheel te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 7 oktober 2004 in zaak R 364/2003-1 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het BHIM.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In haar verzoekschrift in hogere voorziening stelt rekwirante het volgende:

               door te oordelen dat de oudere merken bekend zijn in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:

                           1.

                           in de bestreden beslissing geen onderscheid gemaakt tussen de 36 oudere merken,

                           2.

                           rekening gehouden met stukken die niet in overeenstemming zijn met de officiële richtsnoeren van het BHIM,

                           3.

                           rekening gehouden met stukken die geen verwijzing naar de oudere merken bevatten,

                           4.

                           rekening gehouden met ongedateerde stukken,

                           5.

                           geen rekening gehouden met het feit dat de relevante datum om te bewijzen dat het om bekende merken gaat, de datum is waarop de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend,

                           6.

                           bevestigd dat het om bekende merken gaat op basis van stukken die niet dateren uit dezelfde periode als die waarin de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag is ingediend,

                           7.

                           rekening gehouden met een marktonderzoek als bewijs van de bekendheid van de oudere merken, hoewel niet is bewezen of aangetoond:

                                       (a)

                                       dat het marktonderzoek is uitgevoerd door een onafhankelijk en erkend onderzoeksinstituut of -bedrijf,

                                       (b)

                                       hoeveel personen zijn ondervraagd en wat hun profiel is (geslacht, leeftijd, beroep en achtergrond),

                                       (c)

                                       volgens welke methode en in welke omstandigheden het onderzoek is uitgevoerd en welke vragen de vragenlijst bevatte,

                                       (d)

                                       of het uit het marktonderzoek blijkende percentage overeenstemt met het totaal aantal ondervraagde personen dan wel met het aantal personen dat op de vragen heeft geantwoord,

                           8.

                           geen rekening gehouden met de afzonderlijke bewijswaarde van de overgelegde stukken, alvorens een globale beoordeling te maken.

               Door te oordelen dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit de bekendheid van de oudere merken in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte:

                           9.

                           zijn oordeel dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken, gebaseerd op de bekendheid — en niet de reputatie — van de oudere merken, hetgeen in strijd is met artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94,

                           10.

                           geoordeeld dat een niet uit te sluiten mogelijkheid een afdoend prima facie bewijs is van een toekomstig — niet hypothetisch — risico dat rekwirante ongerechtvaardigd voordeel zal trekken uit de bekendheid van de oudere merken.


title: Zaak T-495/11: Arrest van het Gerecht van 30 januari 2014 — Streng/BHIM — Gismondi (PARAMETRICA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PARAMETRICA — Ouder nationaal woordmerk parameta — Relatieve weigeringsgrond — Geen overlegging van bewijsmateriaal in proceduretaal van oppositie — Regel 19, leden 2 en 3, en regel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95” )

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/17

      Arrest van het Gerecht van 30 januari 2014 — Streng/BHIM — Gismondi (PARAMETRICA)
      (Zaak T-495/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PARAMETRICA - Ouder nationaal woordmerk parameta - Relatieve weigeringsgrond - Geen overlegging van bewijsmateriaal in proceduretaal van oppositie - Regel 19, leden 2 en 3, en regel 98, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95)
      (2014/C 71/28)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Michael Streng (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Pappert, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Fulvio Gismondi (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, G. Petrocchi, M. Bucarelli en F. Bellan, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 juli 2011 (zaak R 1348/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Michael Streng en Fulvio Gismondi

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Michael Streng wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-68/15: Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — Scandlines Øresund e.a./Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/56

         Beroep ingesteld op 12 februari 2015 — Scandlines Øresund e.a./Commissie
   (Zaak T-68/15)
   (2015/C 138/73)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Scandlines Øresund I/S (Helsingør, Denemarken), HH Ferries Helsingor ApS (Helsingør, Denemarken), HH-Ferries Helsingborg AB (Helsingborg, Zweden) (vertegenwoordigers: M. Johansson, R. Azelius en P. Remnelid, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep, dat is ingesteld krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 15 oktober 2014 op grond van artikel 107, lid 3, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (zaken SA.36558 en SA.38371 — Denemarken, en SA.36662 — Zweden, steun aan Øresundsbro Konsortiet).
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvattingen en beoordelingsfouten

                           —

                           Met het eerste onderdeel van het eerste middel betogen verzoeksters dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door te concluderen dat de financiering van de hinterlandfaciliteiten geen staatssteun inhield aangezien de betrokken maatregelen de mededinging niet konden verstoren en evenmin de handel tussen de lidstaten negatief konden beïnvloeden.

                           —

                           Met het tweede onderdeel betogen verzoeksters dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het onvoorwaardelijke karakter van de staatsgaranties en het wettelijk afdwingbare recht van het Consortium om door de staat gegarandeerde financiering te verkrijgen, alsook bij de beoordeling van het aantal staatgaranties.

                           —

                           Met het derde en vierde onderdeel stellen verzoeksters dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de Zweedse garantiemaatregelen een steunregeling en bestaande steun vormen.

                           —

                           Met het vijfde onderdeel stellen verzoeksters dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de vaststelling dat de staatsgaranties enkel betrekking hebben op de financiering van de vaste verbinding.

                           —

                           Met het zesde onderdeel van het eerste middel betogen verzoeksters dat artikel 107, lid 3, onder c), VWEU is geschonden, aangezien de Commissie onvoldoende gronden had om de betrokken steunmaatregelen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt te verklaren.

                           —

                           Met het zesde onderdeel stellen verzoeksters tevens dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet het cumulatieve effect te evalueren van alle verschillende steunmaatregelen die rechtstreeks of indirect aan het consortium zijn verleend.

                           —

                           Met het zevende onderdeel van het eerste middel betogen verzoeksters dat het vertrouwensbeginsel niet correct is toegepast.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming van de verplichting om de formele onderzoeksprocedure in te leiden

                           —

                           Het tweede middel omvat 19 onderdelen, in het kader waarvan verzoeksters stellen dat het door de Commissie verrichte onderzoek ontoereikend en onvolledig was en dat de Commissie op verschillende punten is afgeweken van haar eigen richtsnoeren en mededelingen. Deze gebreken vormen een reeks onderling overeenstemmende aanwijzingen waaruit blijkt dat de Commissie ten tijde van de vaststelling van het bestreden besluit niet in staat was om alle in het betrokken geval vastgestelde ernstige problemen op te lossen. De Commissie heeft dan ook ten onrechte geweigerd om de procedurele rechten die verzoeksters aan artikel 108, lid 2, VWEU ontlenen, te beschermen.

               3.

               Derde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht

                           —

                           Met hun derde en laatste middel betogen verzoeksters dat het bestreden besluit berust op een ontoereikende motivering. De Commissie heeft zich er niet van vergewist dat de motivering van het bestreden besluit nauwkeurig genoeg was om verzoeksters in staat te stellen hun rechten te verdedigen en om het Hof in staat te stellen toezicht uit te oefenen. De motiveringsgebreken betreffen de beoordeling van de hinterlandfaciliteiten door de Commissie, de staatsgaranties, de Deense belastingvoordelen, de Deense staatsleningen en, ten slotte, het feit dat de conclusies van de Commissie betreffende de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt en het gewettigde vertrouwen op een cirkelredenering zijn gebaseerd.


title: Zaak C-325/05: Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 17 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ismail Derin en Landkreis Darmstadt-Dieburg

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/7

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 17 augustus 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ismail Derin en Landkreis Darmstadt-Dieburg
   (Zaak C-325/05)
   (2005/C 281/13)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Darmstadt heeft bij beschikking van 17 augustus 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 augustus 2005, in het geding tussen Ismail Derin en Landkreis Darmstadt-Dieburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Verliest een Turkse onderdaan die als kind in het kader van gezinshereniging bij zijn in de Bondsrepubliek Duitsland in loondienst werkzame ouders is gaan wonen, zijn verblijfsrecht dat is afgeleid van het recht overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije (hierna: „besluit nr. 1/80”) om op ieder arbeidsaanbod te reageren — behalve in de gevallen van artikel 14 van besluit nr. 1/80 en wanneer hij de lidstaat van ontvangst gedurende langere tijd zonder gegronde redenen verlaat — ook wanneer hij na het bereiken van de leeftijd van 21 jaar niet meer bij zijn ouders woont en niet te hunnen laste komt?
               In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag:

               2)

               Geniet deze Turkse onderdaan, ondanks het verlies van de rechtspositie ingevolge artikel 7, lid 1, tweede streepje, van besluit nr. 1/80, speciale bescherming tegen uitwijzing krachtens artikel 14 van besluit nr. 1/80 wanneer hij, na het beëindigen van het samenwonen in gezinsverband met zijn ouders, onregelmatig in loondienst heeft gewerkt zonder op grond van zijn hoedanigheid van werknemer overeenkomstig artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 een zelfstandige rechtspositie te verwerven en gedurende een periode van verschillende jaren uitsluitend als zelfstandige werkzaam is geweest?


title: Zaak T-800/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Philip Morris/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten die zijn opgesteld in het kader van de voorbereidende werkzaamheden voor de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende de bescherming van juridische adviezen — Uitzondering betreffende de bescherming van de besluitvorming — Recht van verweer — Hoger openbaar belang”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/39

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Philip Morris/Commissie
   (Zaak T-800/14) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten die zijn opgesteld in het kader van de voorbereidende werkzaamheden voor de vaststelling van richtlijn 2014/40/EU inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende de bescherming van juridische adviezen - Uitzondering betreffende de bescherming van de besluitvorming - Recht van verweer - Hoger openbaar belang”])
   (2016/C 402/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Ltd (Richmond, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en F. Clotuche Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek ingediend krachtens artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie Ares (2014) 3188066 van 29 september 2014, voor zover bij dit besluit werd geweigerd verzoekende partij volledige toegang te verlenen tot de aangevraagde stukken, met uitzondering van de geanonimiseerde persoonsgegevens die zich daarin bevinden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Philip Morris Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 16.2.2015.


title: Zaak C-94/15 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese markt voor paraffinewas en Duitse markt voor „slack wax” — Vaststelling van prijzen en verdeling van markten — Motiveringsplicht — Bewijs van de inbreuk — Onjuiste voorstelling van het bewijs)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 februari 2017 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG/Europese Commissie
   (Zaak C-94/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese markt voor paraffinewas en Duitse markt voor „slack wax” - Vaststelling van prijzen en verdeling van markten - Motiveringsplicht - Bewijs van de inbreuk - Onjuiste voorstelling van het bewijs))
   (2017/C 112/06)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG (vertegenwoordigers: U. Itzen en J. Ziebarth, Rechtsanwältinen)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer, C. Vollrath en L. Wildpanner, gemachtigden, A. Böhlke, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door J. J. M. van Rossum en C. C. W. M. van Rossum tegen Raad en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-207/96)

text:
Nr. C 74/22           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8 . 3 . 97
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door J. J. M. van             Middelen en voornaamste argumenten
Rossum en C. C. W. M. van Rossum tegen Raad en Com
         missie van de Europese Gemeenschappen                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                       ( Zaak T-207/96 )                            met die in zaak T-206/96 .
                          ( 97/C 74/46 )
                                                                    (') PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz . 13 .
                                                                    ( 2 ) PB nr. L 84 van 29 . 3 . 1989 , blz . 2 .
                   (Procestaai: Nederlands)                         ( ? ) PB nr. L 131 van 26 . 5 . 1977, blz . 1 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld
tegen Raad en Commissie van de Europese Gemeenschap
pen door J. J. M. van Rossum, wonende te Alphen (Neder             Beroep, op 4 januari 1997 ingesteld door A. M. Campo
land), en C. C. W. M. van Rossum, wonende te Maasbom               grande tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
mel (Nederland ), beiden vertegenwoordigd door A. A. M.                                                  pen
van Beek, advocaat te Tilburg ( Nederland ).                                                      ( Zaak T-3/97 )
                                                                                ( 97/C 74/47 )
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
1 . te bepalen dat de Europese Economische Gemeenschap
    schadeplichtig is jegens verzoekers;                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                    meenschappen is op 4 januari 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. M.
2 . te bepalen dat de Europese Economische Gemeenschap              Campogrande, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
    jegens verzoekers aansprakelijk is voor de inkomsten           door M.-A. Lucas, advocaat te Luik ( België ), domicilie ge
    schade die verzoekers hebben geleden ten gevolge van            kozen hebbende te Luxemburg bij E. Korn, advocaat al
    de toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 857/84 van            daar, Rue de Nassau 21 .
    de Raad ('), alsmede de toepassing van Verordening
    ( EEG) nr. 764/89 van de Raad ( 2 ) tot wijziging van           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
    Verordening ( EEG ) nr. 857/84 , voor zover in voor
    noemde verordeningen niet is/was voorzien dat een re
    presentatieve referentiehoeveelheid kon worden toege           — nietig te verklaren of de onwettigheid vast te stellen
    wezen aan SLOM-cessionarissen die in het door de                       van het besluit van de Commissie van 19 juli 1988 be
    betrokken lidstaat gekozen referentiejaar geen melk                    treffende de bezetting van posten van het middenkader
    hadden geleverd krachtens een verbintenis als bedoeld                  ( COM(88 ) PV 928, bekendgemaakt in de „ Mededelin
    in Verordening ( EEG ) nr. 1078/77 van de Raad ( 3 );                  gen van de administratie " nr. 578 van 5 december
                                                                           1988 ), zoals gewijzigd bij haar besluit van 28 juni
                                                                           1995 ( bekendgemaakt in de „ Mededelingen van de ad
3 . te bepalen dat verzoekers inkomstenschade hebben ge                   ministratie " nr. 898 van 7 juli 1995 );
    leden tot een omvang, bestaande in het verschil tussen
    enerzijds de inkomsten, waaronder onder meer begre             — subsidiair, nietig te verklaren of de onwettigheid vast
    pen de omzet en aanwas terzake van hun veestapel,                      te stellen van het besluit van de Commissie om het
    die zij bij een normale gang van zaken zouden hebben                   ambt van hoofd van de Eenheid Andespact te bepalen
    behaald uit de hoeveelheden melk die zij zouden heb                   op de loopbaan A 5/A 4 („ Summiere kennisgevingen
    ben geleverd indien zij gedurende het tijdvak tussen                   van vacature " nr. 39 van 14 december 1995, COM/
    1 april 1984 ( de datum van inwerkingtreding van Ver                  141 /95 );
    ordening ( EEG) nr. 857/84 ) en 31 maart 1994 ( de da
    tum van het verstrijken van de heffingsperiode 1993/
                                                                    — subsidiair, nietig te verklaren of de onwettigheid vast
    1994 ) de beschikking zouden hebben gehad over de re                  te stellen van de kennisgeving van vacature betreffende
    ferentiehoeveelheid melk waar zij recht op hadden en                   de betrokken post;
    anderzijds de inkomsten die zij gedurende voornoemd
    tijdvak daadwerkelijk hebben genoten;
                                                                    — subsidiair, nietig te verklaren het besluit van het tot
                                                                           aanstelling bevoegde gezag houdende aanstelling van
4 . te bepalen dat over de bedragen van de aan verzoekers                  iemand anders in het betrokken ambt;
    verschuldigde vergoedingen met ingang van de dag van
    de uitspraak van uw arrest rente aan verzoekers dient           — in ieder geval het tot aanstelling bevoegde gezag in de
    te worden betaald op de voet van 8 % per jaar, althans                 kosten te verwijzen .
    op een door uw Hof in goede justitie te bepalen voet,
    tot aan de dag der algehele voldoening;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
5.  verweerders te veroordelen in de kosten            van dit      Verzoekster, ambtenaar met de rang A 4, salaristrap 5 ,
    geding.                                                          komt op tegen de weigering van het tot aanstelling be


title: Zaak C-299/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 30 juli 2009 — DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH/Ministerstvo životního prostředí (Ministerie van milieu)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Nejvyšší správní soud (Tsjechische Republiek) op 30 juli 2009 — DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH/Ministerstvo životního prostředí (Ministerie van milieu)
   (Zaak C-299/09)
   2009/C 267/59
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DAR Duale Abfallwirtschaft und Verwertung Ruhrgebiet GmbH

      Verwerende partij: Ministerstvo životního prostředí (Ministerie van milieu)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, sub i en k, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle (1) op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, junctis artikel 1, sub e en f, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2) en punt D 10 van bijlage II A en punt R 1 van bijlage II B bij die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat aan het eerste door het Hof van Justitie in zijn arrest van 13 februari 2003, Commissie/Luxemburg (C-458/00, Jurispr. blz. I-1553) geformuleerde criterium om verbranding van afvalstoffen te kunnen beschouwen als nuttige toepassing van afvalstoffen voor het opwekken van energie in de zin van punt R 1 van bijlage II B bij die richtlijn (namelijk dat de verrichting voornamelijk tot doel heeft ervoor te zorgen dat afvalstoffen een nuttige functie, te weten het opwekken van energie, kunnen vervullen) ook kan worden voldaan in een geval waarin geen enkele van de door het Hof in dat arrest als factoren ten bewijze van nuttige toepassing van afvalstoffen genoemde omstandigheden aanwezig is, namelijk in een geval waarin de exploitant van de installatie waarin de afvalstoffen dienen te worden verbrand, aan de leverancier van de afvalstoffen geen betaling voor de verwerking verschuldigd is en de installatie technisch niet geschikt is om op primaire energiebronnen te werken ingeval te weinig afvalstoffen worden aangevoerd?

               2)

               Indien die vraag bevestigend moet worden beantwoord: onder welke voorwaarden kan de verwerking in een dergelijk geval als nuttige toepassing van afvalstoffen worden aangemerkt?

                           a)

                           Mag het aspect betaling voor de verwerking van de afvalstoffen volledig buiten beschouwing worden gelaten, of is het, om de verwerking als nuttige toepassing van afvalstoffen te kunnen aanmerken, op zijn minst noodzakelijk dat de inkomsten die de exploitant van de installatie uit de verkoop van de door verbranding van een bepaalde hoeveelheid afvalstoffen opgewekte thermische of elektrische energie heeft verkregen, groter zijn dan de inkomsten die hij haalt uit de betalingen die hij voor het afnemen van de afvalstoffen ontvangt?

                           b)

                           Kan, wat de aard van de installatie van de afnemer van de afvalstoffen betreft, als voldoende bewijs dat het gaat om nuttige toepassing van afvalstoffen worden beschouwd, dat de installatie in de beschikking waarbij de exploitatievergunning wordt verleend, formeel als een installatie voor nuttige toepassing van afvalstoffen voor het opwekken van energie wordt aangemerkt en dat de exploitant van de installatie zich contractueel ertoe heeft verbonden om een bepaalde hoeveelheid thermische energie in het net in te voeren en bij niet nakoming van die verbintenis een contractuele boete oploopt, of is het, om de verrichting als nuttige toepassing van afvalstoffen te kunnen aanmerken, op zijn minst noodzakelijk dat de exploitant van de installatie deze juridisch, technisch en economisch daadwerkelijk, althans voor een bepaalde tijd, op andere brandstoffen dan afvalstoffen kan laten werken?

      (1)  PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1-28.

      (2)  PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39-41.


title: Zaak C-496/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Sul (Portugal) op 26 september 2011 — Portugal Telecom SGPS, SA/Fazenda Pública

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Central Administrativo Sul (Portugal) op 26 september 2011 — Portugal Telecom SGPS, SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-496/11)
   2011/C 362/19
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Central Administrativo Sul

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Portugal Telecom SGPS, SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Interveniënte: Ministério Público

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet de juiste uitlegging van artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 (1) zich ertegen dat de Portugese belastingdienst verzoekster — een holdingvennootschap — ertoe verplicht, de pro rata-aftrek toe te passen voor het totale bedrag aan over haar inputs betaalde btw, op grond van het feit dat haar voornaamste maatschappelijke doel bestaat in het beheer van participaties in andere vennootschappen, ook al vertonen deze inputs (ontvangen diensten) een direct, onmiddellijk en ondubbelzinnig verband met belaste handelingen — dienstverrichtingen — die zij in een later stadium verricht in het kader van een wettelijk toegestane nevenactiviteit bestaande in de verrichting van technische beheers- en managementdiensten?

               2)

               Kan een holdingvennootschap die voor de verwerving van goederen en diensten is onderworpen aan de btw, die vervolgens opnieuw integraal wordt aangerekend aan en ingevorderd van haar participatievennootschappen, de volledige over deze verwervingen betaalde bronbelasting door toepassing van de methode van het werkelijk gebruik van artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn aftrekken wanneer deze verwervingen een nevenactiviteit bestaande in de verrichting van technische beheers- en managementdiensten uitmaken ten aanzien van haar hoofdactiviteit bestaande in het beheer van participaties in vennootschappen?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-431/08: Beschikking van het Gerecht van 12 april 2010 — Bulur Giyim Sanayi ve Ticaret Sirketi/BHIM — Denim (VIGOSS)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/51

         Beschikking van het Gerecht van 12 april 2010 — Bulur Giyim Sanayi ve Ticaret Sirketi/BHIM — Denim (VIGOSS)
   (Zaak T-431/08) (1)

   2010/C 148/84

      Procestaal: Engels

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.