title: Zaak T-41/18: Beroep ingesteld op 24 januari 2018 — Autoridad Portuaria de Vigo / Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/52

         Beroep ingesteld op 24 januari 2018 — Autoridad Portuaria de Vigo / Commissie
   (Zaak T-41/18)
   (2018/C 142/69)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Autoridad Portuaria de Vigo (Vigo, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Costas Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               ervoor te zorgen dat de Europese Commissie, als hoedster van de Verdragen, haar verplichting nakomt om te waken over de uniforme toepassing van de communautaire bepalingen door alle lidstaten, door aldus te handelen dat de uniforme toepassing in alle lidstaten wordt verzekerd van de Europese voorschriften betreffende de invoer van producten van dierlijke oorsprong uit derde landen en door de voorschriften inzake dergelijke controles te harmoniseren, en

               —

               in het bijzonder het directoraat-generaal Gezondheid en voedselveiligheid van de Europese Commissie te gelasten een vergelijkende analyse uit te voeren van de toepassing van de gemeenschapswetgeving inzake de invoer van producten van dierlijke oorsprong uit derde landen in de havens van Vigo en Leixoes (Portugal).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de divergenties bij de toepassing van de gemeenschapsregels met betrekking tot de invoer van bevroren en gekoelde visserijproducten uit derde landen leiden tot een wijziging van de mededingingsregels en van het level playing field, hetgeen uiteindelijk resulteert in een verstoring van de interne markt.
   In dit verband wordt ook aangevoerd dat havens een sleutelrol spelen in het vrachtverkeer, met name met betrekking tot de invoer van visserijproducten, waarvan 76 % via havens aankomt.


title: Zaak C-64/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Associação Sindical dos Juízes Portugueses / Tribunal de Contas (Prejudiciële verwijzing — Artikel 19, lid 1, VEU — Rechtsmiddelen — Daadwerkelijke rechtsbescherming — Onafhankelijkheid van de rechters — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Verlaging van de salarissen in de nationale openbare dienst — Bezuinigingsmaatregelen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Associação Sindical dos Juízes Portugueses / Tribunal de Contas
   (Zaak C-64/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 19, lid 1, VEU - Rechtsmiddelen - Daadwerkelijke rechtsbescherming - Onafhankelijkheid van de rechters - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Verlaging van de salarissen in de nationale openbare dienst - Bezuinigingsmaatregelen))
   (2018/C 142/02)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Associação Sindical dos Juízes Portugueses

      Verwerende partij: Tribunal de Contas

      Dictum

   Artikel 19, lid 1, tweede alinea, VEU moet in die zin worden uitgelegd dat het beginsel van de onafhankelijkheid van de rechters zich niet verzet tegen de toepassing op leden van de Tribunal de Contas (rekenkamer) van algemene maatregelen tot salarisverlaging, zoals in het hoofdgeding aan de orde, die samenhangen met verplichtingen om een buitensporig begrotingstekort weg te werken alsmede met een programma voor financiële bijstand van de Europese Unie.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak T-140/16: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Jean Marie Le Pen / Parlement („Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Bewijslast — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid — Feitelijke fout — Gelijke behandeling”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/42

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Jean Marie Le Pen / Parlement
   (Zaak T-140/16) (1)

   ((„Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen - Bevoegdheid van de secretaris-generaal - Bewijslast - Motiveringsplicht - Misbruik van bevoegdheid - Feitelijke fout - Gelijke behandeling”))
   (2018/C 142/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Marie Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, vervolgens M. Ceccaldi, ten slotte F. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en G. Corstens, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 29 januari 2016 betreffende de terugvordering van verzoeker van een bedrag van 320 026,23 EUR dat ten onrechte aan parlementaire assistentie is uitgekeerd en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 4 februari 2016

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               Jean-Marie Le Pen wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die van de procedures in kort geding.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-44/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 24 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / FOGASA, Jesus Valiño Lopez en Incatema, S.L.

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 24 januari 2018 — Cobra Servicios Auxiliares, S.A. / FOGASA, Jesus Valiño Lopez en Incatema, S.L.
   (Zaak C-44/18)
   (2018/C 142/37)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Cobra Servicios Auxiliares, S.A.

      Geïntimeerden: FOGASA, Jesus Valiño Lopez en Incatema, S.L.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70 (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling die naar aanleiding van een identieke situatie (beëindiging van de overeenkomst van opdracht tussen de werkgever en een derde onderneming op initiatief van deze laatste) voorziet in een lagere vergoeding bij beëindiging van een overeenkomst voor bepaalde tijd voor een werk of een dienst die samen met de overeenkomst van opdracht afloopt, dan bij beëindiging van overeenkomsten voor onbepaalde tijd van vergelijkbare werknemers door collectief ontslag om productieredenen die verband houden met de beëindiging van de overeenkomst van opdracht?

               2)

               Zo ja, moet de ongelijke behandeling van werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd en vergelijkbare werknemers met een overeenkomst voor onbepaalde tijd wat de vergoeding betreft die hun wordt uitgekeerd wanneer hun overeenkomst wordt beëindigd wegens identieke feitelijke omstandigheden maar op basis van verschillende rechtsgronden, aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een door artikel 21 van het Handvest verboden discriminatie, die in strijd is met de in de artikelen 20 en 21 ervan neergelegde beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie, die tot de algemene beginselen van Unierecht behoren?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak T-64/18: Beroep ingesteld op 6 februari 2018 — Alfamicro / Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/52

         Beroep ingesteld op 6 februari 2018 — Alfamicro / Commissie
   (Zaak T-64/18)
   (2018/C 142/70)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfamicro — Sistema de Computadores — Sociedade Unipessoal, Lda (Cascais, Portugal) (vertegenwoordigers: G. Gentil Anastácio en D. Pirra Xarepe, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ten eerste, verklaren dat besluit (2017) 8839 final van de Commissie van 13 december 2017 betreffende de invordering van een schuld, met betrekking tot debetnota nr. 3241507078, nietig en van generlei waarde is, en, ten tweede, dat besluit nietig verklaren voor het overige;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Ter ondersteuning van het verzoek te verklaren dat het besluit nietig en van generlei waarde is, stelt verzoekster dat de Commissie zich een bevoegdheid van de rechterlijke macht heeft toegeëigend door in de plaats van de beslissing die het Gerecht op 14 november 2017 heeft genomen in zaak T-831/14, waarin werd vastgesteld dat de Unie een tegoed op grond van een bepaalde verbintenis heeft, een besluit betreffende diezelfde verbintenis te stellen dat een andere inhoud heeft en een uitvoerbare titel vormt, hetgeen in strijd is met artikel 19 VEU en artikel 272 VWEU;

               2.

               Ter ondersteuning van het verzoek tot nietigverklaring stelt verzoekster:

                           —

                           ontoereikende motivering, doordat de Commissie enkel heeft verklaard dat een aantal systemische fouten is vastgesteld in de controles die zijn uitgevoerd in het kader van de overeenkomst waarop het bestreden besluit betrekking heeft, zonder evenwel toe te lichten waarin die fouten bestonden;

                           —

                           schending van het recht, doordat de Commissie, door de conclusies van een financiële audit die is uitgevoerd in het kader van een bepaalde contractuele verhouding, automatisch te extrapoleren naar andere contractuele verhoudingen, inbreuk heeft gemaakt op artikel 135, lid 5, tweede alínea, van verordening nr. 966/2012 (1), alsmede op een fundamenteel beginsel van administratieve overeenkomsten in het algemeen en van overheidsovereenkomsten in het bijzonder, namelijk de onaantastbaarheid van de vergoedingsclausule.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012, L 298, blz. 1).


title: Zaak C-266/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Western Sahara Campaign UK / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs (Prejudiciële verwijzing — Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko — Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden waarin bij deze overeenkomst is voorzien — Handelingen waarbij de sluiting van de overeenkomst en van het protocol wordt goedgekeurd — Verordeningen waarbij de in het protocol vastgestelde vangstmogelijkheden over de lidstaten worden verdeeld — Rechterlijke bevoegdheid — Uitlegging — Geldigheid uit het oogpunt van artikel 3, lid 5, VEU en van het volkenrecht — Toepasselijkheid van die overeenkomst en van dat protocol op het grondgebied van de Westelijke Sahara en op de wateren die daaraan grenzen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 27 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Western Sahara Campaign UK / Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs
   (Zaak C-266/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko - Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden waarin bij deze overeenkomst is voorzien - Handelingen waarbij de sluiting van de overeenkomst en van het protocol wordt goedgekeurd - Verordeningen waarbij de in het protocol vastgestelde vangstmogelijkheden over de lidstaten worden verdeeld - Rechterlijke bevoegdheid - Uitlegging - Geldigheid uit het oogpunt van artikel 3, lid 5, VEU en van het volkenrecht - Toepasselijkheid van die overeenkomst en van dat protocol op het grondgebied van de Westelijke Sahara en op de wateren die daaraan grenzen))
   (2018/C 142/03)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: Western Sahara Campaign UK

      Verwerende partijen: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs, Secretary of State for Environment, Food and Rural Affairs

      in tegenwoordigheid van: Confédération marocaine de l’agriculture et du développement rural (Comader)

      Dictum

   Aangezien noch de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, noch het Protocol tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie waarin is voorzien bij de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Unie en het Koninkrijk Marokko, van toepassing is op de wateren die grenzen aan het grondgebied van de Westelijke Sahara, is bij het onderzoek van de eerste prejudiciële vraag niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van verordening (EG) nr. 764/2006 van de Raad van 22 mei 2006 betreffende de sluiting van deze overeenkomst, besluit 2013/785/EU van de Raad van 16 december 2013 betreffende de sluiting van dit protocol of verordening (EU) nr. 1270/2013 van de Raad van 15 november 2013 betreffende de verdeling van de vangstmogelijkheden krachtens dat protocol, aantasten uit het oogpunt van artikel 3, lid 5, VEU.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak C-46/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 januari 2018 — Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 25 januari 2018 — Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl e.a. / Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto
   (Zaak C-46/18)
   (2018/C 142/38)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen in hoger beroep: Caseificio Sociale San Rocco Soc. coop. arl, S.s. Franco e Maurizio Artuso, Sebastiano Bolzon, Claudio Matteazzi, Roberto Tellatin

      Verwerende partijen in hoger beroep: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Regione Veneto

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht in die zin worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een wettelijke bepaling van een lidstaat in strijd is met artikel 2, lid 2, derde alinea, van verordening (EEG) nr. 3950/92 (1), tot gevolg heeft dat de producenten met een beroep op de bepalingen van die verordening niet verplicht zijn de extra heffing te betalen?

               2)

               Moet, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, het Unierecht en in het bijzonder het algemene beginsel van bescherming van het vertrouwen, in die zin worden uitgelegd dat het vertrouwen van rechtssubjecten die hebben voldaan aan een door een lidstaat opgelegde verplichting en die profijt hebben gehad van de gevolgen die aan het nakomen van genoemde verplichting zijn verbonden, niet kan worden beschermd wanneer blijkt dat die verplichting in strijd is met het Unierecht?

               3)

               Staan, in een situatie als die welke hier is beschreven en in het hoofdgeding aan de orde is, artikel 9 van verordening (EG) nr. 1392/2001 (2) en het Unierechtelijke begrip „prioritaire categorie” in de weg aan een bepaling van een lidstaat, zoals artikel 2, lid 3, van voorlopig wetsbesluit nr. 157/2004 van de Italiaanse Republiek, waarin de restitutie van een teveel aan extra heffing betaald bedrag op verschillende manieren is geregeld, waarbij ter zake van de termijnen en de wijze van restitutie onderscheid wordt gemaakt tussen enerzijds producenten die zich plichtsgetrouw hebben gehouden aan een nationale bepaling die in strijd blijkt te zijn met het Unierecht, en anderzijds producenten die zich niet aan die bepaling hebben gehouden?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 1992, L 405, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1392/2001 van de Commissie van 9 juli 2001 houdende vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 2001, L 187, blz. 19).


title: Zaak C-297/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti — Roemenië) — Colegiul Medicilor Veterinari din România (CMVRO) / Autoritatea Naţională Sanitară Veterinară şi pentru Siguranţa Alimentelor (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2006/123/EG — Diensten op de interne markt — Nationale regeling waarbij het recht op de detailverkoop en op het gebruik van biologische en anti-parasitaire producten en diergeneesmiddelen wordt voorbehouden aan dierenartsen — Vrijheid van vestiging — Vereiste dat de aandelen van de structuren via welke de detailverkoop van diergeneesmiddelen plaatsvindt uitsluitend in handen zijn van dierenartsen — Bescherming van de volksgezondheid — Evenredigheid)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti — Roemenië) — Colegiul Medicilor Veterinari din România (CMVRO) / Autoritatea Naţională Sanitară Veterinară şi pentru Siguranţa Alimentelor
   (Zaak C-297/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2006/123/EG - Diensten op de interne markt - Nationale regeling waarbij het recht op de detailverkoop en op het gebruik van biologische en anti-parasitaire producten en diergeneesmiddelen wordt voorbehouden aan dierenartsen - Vrijheid van vestiging - Vereiste dat de aandelen van de structuren via welke de detailverkoop van diergeneesmiddelen plaatsvindt uitsluitend in handen zijn van dierenartsen - Bescherming van de volksgezondheid - Evenredigheid))
   (2018/C 142/04)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bucureşti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Colegiul Medicilor Veterinari din România (CMVRO)

      Verwerende partij: Autoritatea Naţională Sanitară Veterinară şi pentru Siguranţa Alimentelor

      Dictum

               1)

               Artikel 15 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die voorziet in een exclusief recht voor dierenartsen op de detailverkoop en het gebruik van biologische producten, anti-parasitaire middelen voor speciaal gebruik en diergeneesmiddelen.

               2)

               Artikel 15 van richtlijn 2006/123 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die vereist dat de aandelen van de structuren via welke de detailverkoop van diergeneesmiddelen plaatsvindt, uitsluitend in handen zijn van één of meer dierenartsen.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-462/16: Arrest van het Gerecht van 9 maart 2018 — Portugal / Commissie („ELGF — Van financiering uitgesloten uitgaven — Oppervlaktegebonden steun — Uitgaven verricht door Portugal — Gewettigd vertrouwen — Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Evenredigheid”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/44

         Arrest van het Gerecht van 9 maart 2018 — Portugal / Commissie
   (Zaak T-462/16) (1)

   ((„ELGF - Van financiering uitgesloten uitgaven - Oppervlaktegebonden steun - Uitgaven verricht door Portugal - Gewettigd vertrouwen - Artikel 41, lid 3, van verordening (EG) nr. 73/2009 - Artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Evenredigheid”))
   (2018/C 142/57)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sauka, gemachtigde, bijgestaan door M. Marques Mendes en A. Dias Henriques, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59), wat de Portugese Republiek betreft.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak T-624/16: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Gollnisch / Parlement („Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire assistentie — Terugvordering van de ten onrechte betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Electa una via — Rechten van de verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Gewettigd vertrouwen — Politieke rechten — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden — Feitelijke fout — Evenredigheid”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/44

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Gollnisch / Parlement
   (Zaak T-624/16) (1)

   ((„Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire assistentie - Terugvordering van de ten onrechte betaalde bedragen - Bevoegdheid van de secretaris-generaal - Electa una via - Rechten van de verdediging - Bewijslast - Motiveringsplicht - Gewettigd vertrouwen - Politieke rechten - Gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid - Onafhankelijkheid van de leden - Feitelijke fout - Evenredigheid”))
   (2018/C 142/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Fakiroff, vervolgens F. Wagner, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 1 juli 2016 betreffende de terugvordering van verzoeker van een bedrag van 275 984,23 EUR dat ten onrechte aan parlementaire assistentie is uitbetaald en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 5 juli 2016

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bruno Gollnisch draagt zijn eigen kosten en de kosten van het Europees Parlement, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak C-76/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — SC Petrotel-Lukoil SA, Maria Magdalena Georgescu / Ministerul Economiei, Ministerul Energiei, Ministerul Finanţelor Publice (Prejudiciële verwijzing — Heffing van gelijke werking als douanerechten — Artikel 30 VWEU — Binnenlandse belasting — Artikel 110 VWEU — Heffing over uitgevoerde aardolieproducten — Geen afwenteling van de heffing op de consument — Door de heffingplichtige gedragen last van de heffing — Teruggaaf van de door de heffingplichtige betaalde bedragen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie — Roemenië) — SC Petrotel-Lukoil SA, Maria Magdalena Georgescu / Ministerul Economiei, Ministerul Energiei, Ministerul Finanţelor Publice
   (Zaak C-76/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Heffing van gelijke werking als douanerechten - Artikel 30 VWEU - Binnenlandse belasting - Artikel 110 VWEU - Heffing over uitgevoerde aardolieproducten - Geen afwenteling van de heffing op de consument - Door de heffingplichtige gedragen last van de heffing - Teruggaaf van de door de heffingplichtige betaalde bedragen))
   (2018/C 142/18)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SC Petrotel-Lukoil SA, Maria Magdalena Georgescu

      Verwerende partijen: Ministerul Economiei, Ministerul Energiei, Ministerul Finanţelor Publice

      Dictum

   Het Unierecht, in het bijzonder artikel 30 VWEU, moet in die zin worden uitgelegd dat een heffingplichtige die feitelijk de last van een met dat artikel strijdige heffing van gelijke werking heeft gedragen, teruggaaf moet kunnen krijgen van de bedragen die hij uit dien hoofde heeft betaald, zelfs in een situatie waarin het mechanisme voor de betaling van de heffing in de nationale wettelijke regeling zodanig is opgezet dat deze heffing wordt afgewenteld op de consument.

      (1)  PB C 151 van 15.5.2017.


title: Zaak T-629/16: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Shoe Branding Europe/EUIPO — adidas (Twee parallel lopende strepen geplaatst op een schoen) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor een Uniebeeldmerk bestaande in twee parallel lopende strepen op een schoen — Ouder Uniebeeldmerk dat drie parallel lopende strepen op een schoen weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Inbreuk op de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/45

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Shoe Branding Europe/EUIPO — adidas (Twee parallel lopende strepen geplaatst op een schoen)
   (Zaak T-629/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor een Uniebeeldmerk bestaande in twee parallel lopende strepen op een schoen - Ouder Uniebeeldmerk dat drie parallel lopende strepen op een schoen weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Inbreuk op de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 142/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en A. Söder, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: adidas AG (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Fowler en I. Junkar, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 juni 2016 (zaak R 597/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen adidas en Shoe Branding Europe

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shoe Branding Europe BVBA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak C-117/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Italië) — Comune di Castelbellino / Regione Marche e. a. (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 2011/92/EU — Artikel 4, leden 2 en 3, en bijlagen I tot en met III — Milieueffectbeoordeling — Vergunning om werkzaamheden uit te voeren in een installatie voor de productie van elektriciteit uit biogas zonder voorafgaand onderzoek van de noodzaak van een milieueffectbeoordeling — Nietigverklaring — Regularisatie achteraf van de vergunning op basis van nieuwe bepalingen van nationaal recht zonder voorafgaand onderzoek van de noodzaak van een milieueffectbeoordeling)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Italië) — Comune di Castelbellino / Regione Marche e. a.
   (Zaak C-117/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 2011/92/EU - Artikel 4, leden 2 en 3, en bijlagen I tot en met III - Milieueffectbeoordeling - Vergunning om werkzaamheden uit te voeren in een installatie voor de productie van elektriciteit uit biogas zonder voorafgaand onderzoek van de noodzaak van een milieueffectbeoordeling - Nietigverklaring - Regularisatie achteraf van de vergunning op basis van nieuwe bepalingen van nationaal recht zonder voorafgaand onderzoek van de noodzaak van een milieueffectbeoordeling))
   (2018/C 142/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comune di Castelbellino

      Verwerende partijen: Regione Marche, Ministero per i beni e le attività culturali, Ministero dell'Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Regione Marche Servizio Infrastrutture Trasporti Energia — P.F. Rete Elettrica Regionale, Provincia di Ancona
   in tegenwoordigheid van: Società Agricola 4 C S.S.

      Dictum

   Wanneer een project tot uitbreiding van het vermogen van een installatie voor de productie van elektriciteit als dat in het hoofdgeding, niet is onderworpen geweest aan een voorafgaand onderzoek van de noodzaak van een milieueffectbeoordeling op grond van nationale bepalingen die achteraf op dat punt onverenigbaar zijn verklaard met richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, vereist het Unierecht dat de lidstaten de onrechtmatige gevolgen van die schending ongedaan maken, en verzet het zich niet ertegen dat die installatie, na de verwezenlijking van dat project, door de bevoegde autoriteiten aan een nieuw onderzoek wordt onderworpen om na te gaan of zij voldoet aan de vereisten van die richtlijn en, eventueel, aan een milieueffectbeoordeling wordt onderworpen, mits de nationale regels die voorzien in die regularisatiemogelijkheid de betrokkenen niet in de gelegenheid stellen de Unierechtelijke voorschriften te omzeilen of buiten toepassing te laten. Ook moeten de milieueffecten die zich sinds de verwezenlijking van het project hebben voorgedaan, in aanmerking worden genomen. Die autoriteiten kunnen op basis van de nationale bepalingen die van kracht zijn op de datum waarop zij een beslissing moeten nemen, oordelen dat een milieueffectbeoordeling niet is vereist, voor zover die bepalingen verenigbaar zijn met die richtlijn.

      (1)  PB C 221 van 10.7.2017.


title: Zaak T-81/18: Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — Barata / Parlement

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/53

         Beroep ingesteld op 9 februari 2018 — Barata / Parlement
   (Zaak T-81/18)
   (2018/C 142/71)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Joao Miguel Barata (Evere, België) (vertegenwoordigers: G. Pandey, D. Rovetta en V. Villante, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               om te beginnen en waar gepast, een verklaring op grond van artikel 277 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie dat artikel 90 van het Ambtenarenstatuut ongeldig en niet-toepasbaar is in het onderhavige geding;

               —

               nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van het Europees Parlement van 30 oktober 2017 tot afwijzing van verzoekers op 19 juni 2017 ingediende klacht krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie;

               —

               nietigverklaring van, ten tweede, de besluiten van de Directeur Ontwikkeling Human Resources van 20 maart 2017 waarbij verzoeker niet werd opgenomen in de ontwerplijst van ambtenaren die waren geselecteerd voor deelname aan het opleidingsprogramma in het kader van de certificeringsronde van 2016, en waarbij zijn verzoek tot herziening krachtens artikel 90, lid 1, van het Ambtenarenstatuut werd afgewezen;

               —

               nietigverklaring van, ten derde, het besluit van het Europees Parlement van 14 februari 2016 waarbij verzoeker op de hoogte werd gesteld van zijn resultaten en waarbij hij niet werd opgenomen op de lijst van ambtenaren die waren geselecteerd voor de certificeringsronde van 2016;

               —

               nietigverklaring van, ten vierde, het besluit van het Europees Parlement van 8 december 2017 waarbij verzoeker ervan op de hoogte werd gesteld dat hij van de 87 aanmeldingen voor de certificeringsronde van 2016 op de 36e plaats was geëindigd, met als gevolg dat zijn naam niet op de betrokken ontwerplijst is verschenen;

               —

               nietigverklaring van, ten vijfde, het besluit van het Europees Parlement van 21 december 2016 waarbij werd geweigerd verzoekers beoordeling en score te herzien en waarbij hij werd uitgesloten van voorgenoemde certificeringsronde;

               —

               nietigverklaring van, ten zesde, de interne aankondiging van vergelijkend onderzoek 2016/014 van het Europees Parlement van 7 oktober 2016;

               —

               nietigverklaring van, ten slotte, de gehele ontwerplijst van het Europees Parlement van ambtenaren die waren geselecteerd voor deelname in bovengenoemd trainingsprogramma;

               —

               toewijzing van een schadevergoeding aan verzoeker van 50 000 EUR;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout en niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van artikel 25 van het Ambtenarenstatuut, kennelijk onjuiste beoordeling van de relevante feiten en documenten, en schending van artikel 296 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsmede een exceptie van onwettigheid en niet-toepasselijkheid met betrekking tot de vermeende onwettigheid en niet-toepasselijkheid van artikel 90 van het Ambtenarenstatuut.

               3.

               Derde middel: onbevoegdheid, schending van de aankondiging van vergelijkend onderzoek en van artikel 30 van het Ambtenarenstatuut juncto bijlage III bij dit Statuut en tevens van het beginsel van behoorlijk bestuur.

               4.

               Vierde middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur als vervat in artikel 41 van het Handvest, een kennelijke beoordelingsfout en schending van het gelijkheidsbeginsel.

               5.

               Vijfde middel: schending van de artikelen 1, 2, 3 en 4 van verordening (EEG) nr. 1/58 (1), schending van artikelen 1, onder d), en 28 van het Ambtenarenstatuut en schending van artikel 1, lid 1 onder f), van bijlage III bij dit Statuut alsmede schending van het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van non-discriminatie.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1 van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Gemeenschap (PB 1958, 17, blz. 385).


title: Zaak C-289/17: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Maakohus — Estland) — Collect Inkasso OÜ e.a. / Rain Aint e.a. [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 805/2004 — Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen — Voorwaarden voor waarmerking — Minimumnormen voor procedures betreffende niet-betwiste schuldvorderingen — Rechten van de schuldenaar — Niet-vermelding van het adres van de instantie waaraan een betwisting van de schuldvordering kan worden gezonden of waarbij tegen het besluit kan worden opgekomen]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/15

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Maakohus — Estland) — Collect Inkasso OÜ e.a. / Rain Aint e.a.
   (Zaak C-289/17) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 805/2004 - Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen - Voorwaarden voor waarmerking - Minimumnormen voor procedures betreffende niet-betwiste schuldvorderingen - Rechten van de schuldenaar - Niet-vermelding van het adres van de instantie waaraan een betwisting van de schuldvordering kan worden gezonden of waarbij tegen het besluit kan worden opgekomen])
   (2018/C 142/20)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Maakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Collect Inkasso OÜ, ITM Inkasso OÜ, Bigbank AS

      Verwerende partijen: Rain Aint, Lauri Palm, Raiko Oikimus, Egle Noor, Artjom Konjarov

      Dictum

   Artikel 17, onder a), en artikel 18, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen, moeten aldus worden uitgelegd dat een rechterlijke beslissing die is uitgesproken zonder dat de schuldenaar in kennis is gesteld van het adres van de rechterlijke instantie waaraan het antwoord moet worden gestuurd of waarvoor moet worden verschenen of, in voorkomend geval, waarbij die rechterlijke beslissing kan worden betwist, niet kan worden gewaarmerkt als Europese executoriale titel.

      (1)  PB C 249 van 31.7.2017.


title: Zaak C-53/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 29 januari 2018 — Antonio Pasquale Mastromartino / Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 29 januari 2018 — Antonio Pasquale Mastromartino / Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)
   (Zaak C-53/18)
   (2018/C 142/40)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Antonio Pasquale Mastromartino

      Verwerende partij: Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de verbonden agent (tied agent) onder de harmonisatie waarin richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 (1) voorziet, en in welk opzicht?

               2)

               Staat een nationale regeling, zoals die van artikel 55, lid 2, van wetsbesluit nr. 58 van 24 februari 1998 (houdende geconsolideerde bepalingen inzake financiële intermediairs overeenkomstig de artikelen 8 en 21 van wet nr. 52 van 6 februari 1996), zoals gewijzigd, alsmede artikel 111, lid 2, van besluit nr. 16190 van de Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) van 29 oktober 2007 (verordening tot vaststelling van bepalingen tot uitvoering van wetsbesluit 58/1998 betreffende intermediairs), in de weg aan de juiste toepassing van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004, in het bijzonder de artikelen 8, 23 en 51 daarvan, en van de beginselen en regels van de Verdragen inzake non-discriminatie, evenredigheid, vrijheid van dienstverrichting en van vestiging, voor zover die nationale regeling

                           a)

                           de discretionaire bevoegdheid toekent tot het opleggen van een verbod tot uitoefening van de activiteit van „verbonden agent” (adviseur die bevoegd is tot het doen van aanbiedingen buiten bedrijfsruimten — voormalig financieel tussenpersoon) wegens feiten die niet leiden tot het verlies van betrouwbaarheid, zoals gedefinieerd in het nationale recht, en die tegelijkertijd geen verband houden met de naleving van de regels ter uitvoering van de richtlijn;

                           b)

                           de discretionaire bevoegdheid toekent tot het opleggen van een verbod, voor maximaal één jaar, tot uitoefening van de activiteit van „verbonden agent” (adviseur die bevoegd is tot het doen van aanbiedingen buiten bedrijfsruimten — voormalig financieel tussenpersoon) bij een procedure ter voorkoming van „strepitus” die het gevolg is van de tenlastelegging in strafprocedures die doorgaans veel langer dan een jaar duren?”

      (1)  Richtlijn betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB 2004, L 145, blz. 1).


title: Zaak C-387/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos / Nidera BV [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Aftrek van de voorbelasting — Artikel 183 — Teruggaaf van het belastingoverschot — Te late teruggaaf — Bedrag van de krachtens nationaal recht verschuldigde vertragingsrente — Mogelijkheid om dat bedrag te verminderen om redenen die niet kunnen worden toegeschreven aan de belastingplichtige — Toelaatbaarheid — Fiscale neutraliteit — Rechtszekerheid]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos / Nidera BV
   (Zaak C-387/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Aftrek van de voorbelasting - Artikel 183 - Teruggaaf van het belastingoverschot - Te late teruggaaf - Bedrag van de krachtens nationaal recht verschuldigde vertragingsrente - Mogelijkheid om dat bedrag te verminderen om redenen die niet kunnen worden toegeschreven aan de belastingplichtige - Toelaatbaarheid - Fiscale neutraliteit - Rechtszekerheid])
   (2018/C 142/07)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Verwerende partij: Nidera BV

      In tegenwoordigheid van: Vilniaus apskrities valstybinė mokesčių inspekcija

      Dictum

   Artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, gelezen tegen de achtergrond van het beginsel van fiscale neutraliteit, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat het bedrag van de rente die normaal gesproken krachtens het nationale recht verschuldigd is over een niet binnen de gestelde termijn teruggegeven btw-overschot, wordt verminderd om redenen die samenhangen met omstandigheden die niet kunnen worden toegeschreven aan de belastingplichtige, zoals de hoogte van het bedrag van die rente in verhouding tot het bedrag van het btw-overschot, de duur van de periode waarin de teruggaaf is uitgebleven en de redenen voor dat uitblijven, alsook de daadwerkelijk door de belastingplichtige geleden verliezen.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak T-665/16: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Cinkciarz.pl/EUIPO (€$) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk €$ — Absolute weigeringsgronden — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/46

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2018 — Cinkciarz.pl/EUIPO (€$)
   (Zaak T-665/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk €$ - Absolute weigeringsgronden - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening 2017/1001] - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 142/60)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polen) (vertegenwoordigers: E. Skrzydło-Tefelska en K. Gajek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2016 (zaak R 2086/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het teken €$ als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 14 juli 2016 (zaak R 2086/2015-5) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Gevoegde zaken C-412/16 P en C-413/16 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 1 maart 2018 — Ice Mountain Ibiza, SL / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (Hogere voorziening — Uniemerk — Aanvraag tot inschrijving van de beeldmerken ocean beach club ibiza en ocean ibiza — Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, onder b) — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/6

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 1 maart 2018 — Ice Mountain Ibiza, SL / Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Gevoegde zaken C-412/16 P en C-413/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Uniemerk - Aanvraag tot inschrijving van de beeldmerken ocean beach club ibiza en ocean ibiza - Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, onder b) - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar))
   (2018/C 142/08)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Ice Mountain Ibiza, SL (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero en F. Miazzetto, abogados)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en D. Botis, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Ice Mountain Ibiza, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 13.2.2017.


title: Zaak C-119/17: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Liviu Petru Lupean, Oana Andreea Lupean / SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA, op haar beurt vertegenwoordigd door Sucursala SIBIU, SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Bescherming van de consument — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Artikel 3, lid 1, artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 5 — Beoordeling of contractuele bedingen oneerlijk zijn — Kredietovereenkomst in een vreemde valuta — Wisselkoersrisico volledig ten laste van de consument — Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen — Eigenlijke voorwerp van de kredietovereenkomst)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/16

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Liviu Petru Lupean, Oana Andreea Lupean / SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA, op haar beurt vertegenwoordigd door Sucursala SIBIU, SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA
   (Zaak C-119/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Artikel 3, lid 1, artikel 4, leden 1 en 2, en artikel 5 - Beoordeling of contractuele bedingen oneerlijk zijn - Kredietovereenkomst in een vreemde valuta - Wisselkoersrisico volledig ten laste van de consument - Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen - Eigenlijke voorwerp van de kredietovereenkomst))
   (2018/C 142/21)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Liviu Petru Lupean, Oana Andreea Lupean

      Verwerende partijen: SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA, op haar beurt vertegenwoordigd door Sucursala SIBIU, SC OTP BAAK Nyrt., vertegenwoordigd door OTP BANK SA

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een in een kredietovereenkomst in vreemde valuta tussen een verkoper en een consument opgenomen beding waarover niet afzonderlijk is onderhandeld, zoals het beding in het hoofdgeding, op grond waarvan het krediet in dezelfde valuta moet worden terugbetaald, onder het begrip „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” in de zin van die bepaling valt aangezien dat beding een wezenlijke prestatie vastlegt die kenmerkend is voor die overeenkomst.

               2)

               De artikelen 3 tot en met 5 van richtlijn 93/13 moeten aldus worden uitgelegd dat een beding in een kredietovereenkomst als in het hoofdgeding, waarmee het wisselkoersrisico volledig bij de kredietnemer wordt gelegd en dat niet transparant is geformuleerd, met als gevolg dat de kredietnemer niet op basis van duidelijke en begrijpelijke criteria de financiële gevolgen van de ondertekening van die overeenkomst kan inschatten, door de nationale rechter bij de beoordeling van dat beding als oneerlijk kan worden beschouwd als wordt vastgesteld dat het in strijd met het gebod van goede trouw het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen ten nadele van de consument aanzienlijk verstoort. Het staat aan de verwijzende rechter om — in het licht van alle omstandigheden van het hoofdgeding en rekening houdend met name met de deskundigheid en de kennis van de verkoper met betrekking tot de mogelijke wisselkoersschommelingen en de risico’s die inherent zijn aan het aangaan van een lening in vreemde valuta — na te gaan, in de eerste plaats, of het vereiste van goede trouw is nageleefd en, in de tweede plaats, of er sprake is van een aanzienlijke verstoring van het evenwicht in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13.

      (1)  PB C 178 van 6.6.2017.


title: Zaak C-418/16 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 — mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Rezon OOD (Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 15, lid 1 — Artikel 57, leden 2 en 3 — Artikel 64 — Artikel 76, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 22, lid 2 — Regel 40, lid 6 — Nietigheidsprocedure — Vorderingen tot nietigverklaring op basis van een ouder nationaal merk — Normaal gebruik van het oudere merk — Bewijs — Afwijzing van de vorderingen — Inaanmerkingneming van nieuwe bewijzen door de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) — Vernietiging van de beslissingen van de nietigheidsafdeling van het EUIPO — Terugwijzing — Gevolgen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 — mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH /Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Rezon OOD
   (Zaak C-418/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 15, lid 1 - Artikel 57, leden 2 en 3 - Artikel 64 - Artikel 76, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 22, lid 2 - Regel 40, lid 6 - Nietigheidsprocedure - Vorderingen tot nietigverklaring op basis van een ouder nationaal merk - Normaal gebruik van het oudere merk - Bewijs - Afwijzing van de vorderingen - Inaanmerkingneming van nieuwe bewijzen door de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) - Vernietiging van de beslissingen van de nietigheidsafdeling van het EUIPO - Terugwijzing - Gevolgen))
   (2018/C 142/09)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: mobile.de GmbH, voorheen mobile.international GmbH (vertegenwoordiger: T. Lührig, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde), Rezon OOD (vertegenwoordiger: P. Kanchev, advokat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               mobile.de GmbH wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Rezon ODD.

      (1)  PB C 419 van 14.11.2016.


title: Zaak T-106/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Laverana/EUIPO — Agroecopark (VERA GREEN)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/58

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Laverana/EUIPO — Agroecopark (VERA GREEN)
   (Zaak T-106/18)
   (2018/C 142/75)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co.KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en R. Drozdz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Agroecopark (Majadahonda, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk VERA GREEN — inschrijvingsaanvraag nr. 15 068 646

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 18 december 2017 in zaak R 982/2017-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.


title: Zaak C-126/17: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — ERSTE Bank Hungary Zrt / Orsolya Czakó (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Bescherming van de consumenten — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Artikel 4, lid 2, artikel 5 en artikel 6, lid 1 — Bedingen tot bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst — Leningsovereenkomst in vreemde valuta — Draagwijdte van het begrip „duidelijk en begrijpelijk opgesteld” — Gedeeltelijk of geheel ongeldige overeenkomst)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/17

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — ERSTE Bank Hungary Zrt / Orsolya Czakó
   (Zaak C-126/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Bescherming van de consumenten - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Artikel 4, lid 2, artikel 5 en artikel 6, lid 1 - Bedingen tot bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst - Leningsovereenkomst in vreemde valuta - Draagwijdte van het begrip „duidelijk en begrijpelijk opgesteld” - Gedeeltelijk of geheel ongeldige overeenkomst))
   (2018/C 142/22)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERSTE Bank Hungary Zrt

      Verwerende partij: Orsolya Czakó

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat bedingen van een leningsovereenkomst die in een lidstaat is gesloten tussen een consument en een bank voldoen aan het vereiste dat contractuele bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn opgesteld in de zin van die bepalingen, wanneer zij het bedrag dat de consument in handen zal krijgen, dat is uitgedrukt in een vreemde valuta — de rekenmunt, die is vastgelegd ten opzichte van de betaalmunt –, duidelijk vermelden. Aangezien dat bedrag wordt bepaald op basis van de wisselkoers die geldt op de dag van uitbetaling van de lening, houdt dat vereiste in dat de methoden voor berekening van het concreet geleende bedrag en de toepasselijke wisselkoers transparant moeten zijn, zodat een gemiddelde consument, dat wil zeggen een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende consument, de financiële gevolgen van die overeenkomst, waaronder met name de totale kostprijs van zijn lening, op basis van nauwkeurige en duidelijke criteria kan ramen.

               2)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat een nationale rechter een leningsovereenkomst tussen een consument en een bank in haar geheel ongeldig verklaart wanneer hij heeft vastgesteld dat bepaalde bedingen daarvan, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, oneerlijk zijn en de overeenkomst na schrapping daarvan niet kan voortbestaan.

      (1)  PB C 221 van 10.7.2017.


title: Zaak C-518/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — „ZPT” AD / Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite („Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Verordening (EG) nr. 1998/2006 — Artikel 35 VWEU — De-minimissteun in de vorm van een belastingvoordeel — Nationale regeling die investeringen in de vervaardiging van exportproducten van dat belastingvoordeel uitsluit)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad — Bulgarije) — „ZPT” AD / Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite
   (Zaak C-518/16) (1)

   ((„Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Verordening (EG) nr. 1998/2006 - Artikel 35 VWEU - De-minimissteun in de vorm van een belastingvoordeel - Nationale regeling die investeringen in de vervaardiging van exportproducten van dat belastingvoordeel uitsluit))
   (2018/C 142/10)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„ZPT” AD

      Verwerende partij: Narodno sabranie na Republika Bulgaria, Varhoven administrativen sad, Natsionalna agentsia za prihodite

      Dictum

               1)

               Bij onderzoek van het derde onderdeel van de derde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 1, lid 1, onder d), van verordening (EG) nr. 1998/2006 van de Commissie van 15 december 2006 betreffende de toepassing van de artikelen [107 en 108 VWEU] op de-minimissteun aantasten.

               2)

               Artikel 1, lid 1, onder d), van verordening nr. 1998/2006 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan bepalingen van nationaal recht zoals aan de orde in het hoofdgeding, die investeringen in activa die worden gebruikt voor activiteiten die met uitvoer verband houden, uitsluiten van een fiscaal voordeel dat de-minimissteun vormt.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak T-855/16: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Fertisac/ECHA („REACH — Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding — Lagere vergoeding voor kmo’s — Verificatie door ECHA van de verklaring inzake de grootte van de onderneming — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd — Aanbeveling 2003/361/EG — Overschrijding van de financiële maxima — Begrip ‚verbonden onderneming’”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/48

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2018 — Fertisac/ECHA
   (Zaak T-855/16) (1)

   ((„REACH - Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding - Lagere vergoeding voor kmo’s - Verificatie door ECHA van de verklaring inzake de grootte van de onderneming - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd - Aanbeveling 2003/361/EG - Overschrijding van de financiële maxima - Begrip ‚verbonden onderneming’”))
   (2018/C 142/63)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fertisac, SL (Atarfe, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Gomez Rodriguez, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: E. Maurage, J.-P. Trnka en M. Heikkilä, gemachtigden, bijgestaan door C. Garcia Molyneux en L. Tosoni, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit SME(2016) 5150 van ECHA van 15 november 2016 waarbij is vastgesteld dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor middelgrote ondernemingen en haar betaling van een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd, alsmede tot nietigverklaring van de door ECHA uitgeschreven facturen nr. 10060160 en nr. 10060161, die als bijlage bij besluit SME(2016) 5150 zijn gevoegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fertisac, SL wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Gevoegde zaken C-523/16 en C-536/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 februari 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — MA.T.I. SUD SpA / Centostazioni SpA (C-523/16), Duemme SGR SpA / Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR) (C-536/16) (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 51 — Correctie van de inschrijvingen — Richtlijn 2004/17/EG — Verduidelijking van de inschrijvingen — Nationale wettelijke regeling waarbij de inschrijvers de te verstrekken documenten slechts kunnen corrigeren tegen betaling van een geldboete — Beginselen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten — Beginsel van gelijke behandeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/8

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 februari 2018 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — MA.T.I. SUD SpA / Centostazioni SpA (C-523/16), Duemme SGR SpA / Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR) (C-536/16)
   (Gevoegde zaken C-523/16 en C-536/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 51 - Correctie van de inschrijvingen - Richtlijn 2004/17/EG - Verduidelijking van de inschrijvingen - Nationale wettelijke regeling waarbij de inschrijvers de te verstrekken documenten slechts kunnen corrigeren tegen betaling van een geldboete - Beginselen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten - Beginsel van gelijke behandeling - Evenredigheidsbeginsel))
   (2018/C 142/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: MA.T.I. SUD SpA (C-523/16), Duemme SGR SpA (C-536/16)

      in tegenwoordigheid van: China Taiping Insurance Co. Ltd (C-523/16)

      Verwerende partijen: Centostazioni SpA (C-523/16), Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR) (C-536/16)

      Dictum

   Het Unierecht, en met name artikel 51 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, de beginselen die gelden inzake de plaatsing van overheidsopdrachten, waaronder de beginselen van gelijke behandeling en transparantie waaraan artikel 10 van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en artikel 2 van richtlijn 2004/18 refereren, alsook het evenredigheidsbeginsel, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een procedure tot aanvulling of verduidelijking van de stukken en herstel van gebreken, volgens welke de aanbestedende dienst in het kader van een aanbestedingsprocedure voor een overheidsopdracht elke inschrijver wiens inschrijving wezenlijke onregelmatigheden in de zin van die regeling bevat, kan verzoeken om zijn inschrijving te corrigeren tegen betaling van een geldboete, voor zover het bedrag van deze boete in overeenstemming blijft met het evenredigheidsbeginsel, waarbij het aan de verwijzende rechter staat om dit na te gaan.
   Daarentegen dienen diezelfde bepalingen en beginselen aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in een procedure tot aanvulling of verduidelijking van de stukken en herstel van gebreken, volgens welke de aanbestedende dienst van een inschrijver kan verlangen dat hij tegen betaling van een geldboete het ontbreken van een document verhelpt, wanneer dat gebrek volgens de uitdrukkelijke bepalingen van de aanbestedingsstukken tot zijn uitsluiting moet leiden, of dat hij de onregelmatigheden in zijn inschrijving op zodanige wijze rechtzet dat de aangebrachte verbeteringen of aanpassingen neerkomen op de indiening van een nieuwe inschrijving.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak C-60/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 31 januari 2018 — AS Tallinna Vesi/Keskkonnaamet

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 31 januari 2018 — AS Tallinna Vesi/Keskkonnaamet
   (Zaak C-60/18)
   (2018/C 142/42)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS Tallinna Vesi

      Verwerende partij: Keskkonnaamet

      In tegenwoordigheid van: Keskkonnaministeerium

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6, lid 4, van richtlijn 2008/98/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling met dit artikel verenigbaar is wanneer zij bepaalt dat bij ontstentenis van Unierechtelijk neergelegde criteria voor de einde-afvalfase van een specifieke afvalsoort, de einde-afvalfase afhankelijk is van het feit of bij een nationale handeling van algemene strekking criteria voor een specifieke afvalsoort zijn vastgesteld?

               2)

               Kent artikel 6, lid 4, eerste volzin, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, de houder van afvalstoffen het recht toe om bij ontstentenis van Unierechtelijk neergelegde criteria voor de einde-afvalfase van een specifieke afvalsoort, de bevoegde autoriteit of een rechterlijke instantie van een lidstaat te verzoeken om de einde-afvalfase in overeenstemming met de toepasselijke rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie vast te stellen, ongeacht of bij een nationale handeling van algemene strekking criteria voor een specifieke afvalsoort zijn vastgesteld?

      (1)  PB 2008, L 312, blz. 3.


title: Zaak T-117/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (200 PANORAMICZNYCH)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/58

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (200 PANORAMICZNYCH)
   (Zaak T-117/18)
   (2018/C 142/76)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o. o. (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordiger: C. Rogula, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „200 PANORAMICZNYCH” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 299 688

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 2194/2016-5

      Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van de vijfde kamer van beroep door toewijzing van het beroep van verzoekster en inschrijving van het merk „200 PANORAMICZNYCH” op grond van de vaststelling dat het woordteken „200 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „200 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

         subsidiair

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep en terugverwijzing naar het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (hierna: „EUIPO”) voor een hernieuwd onderzoek van het woordmerk „200 PANORAMICZNYCH”, inschrijvingsaanvraag nr. 015299688, met het oog op de inschrijving ervan als Uniemerk, inzonderheid uit het oogpunt van de eliminatie van momenteel aanwezige onregelmatigheden, namelijk op grond van de vaststelling dat het woordteken „200 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen absolute grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „200 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-74/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 5 februari 2018 — A Ltd

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 5 februari 2018 — A Ltd
   (Zaak C-74/18)
   (2018/C 142/43)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A Ltd

      Andere partij in de procedure: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het bepaalde in artikel 157, lid 1, eerste alinea, juncto artikel 13, punten 13 en 14, van richtlijn 2009/138/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de lidstaat van vestiging van de vennootschap (rechtspersoon) die verzekeringnemer is, dan wel de lidstaat van vestiging van de vennootschap die voorwerp is van een bedrijfsovername, moet worden beschouwd als de lidstaat die bevoegd is om assurantiebelasting te heffen wanneer een verzekeringsmaatschappij wier hoofdkantoor in het Verenigd Koninkrijk is gevestigd en die in Finland niet over een vestiging beschikt, een verzekering ter dekking van risico’s in verband met een bedrijfsovername

                           —

                           aanbiedt aan een bij de bedrijfsovername als koper optredende, niet in Finland gevestigde vennootschap, terwijl de doelvennootschap van de bedrijfsovername in Finland is gevestigd,

                           —

                           aanbiedt aan een bij de bedrijfsovername als koper optredende, in Finland gevestigde vennootschap, terwijl de doelvennootschap van de bedrijfsovername niet in Finland is gevestigd,

                           —

                           aanbiedt aan een bij de bedrijfsovername als verkoper optredende, niet in Finland gevestigde vennootschap, terwijl de doelvennootschap van de bedrijfsovername in Finland is gevestigd,

                           —

                           aanbiedt aan een bij de bedrijfsovername als verkoper optredende, in Finland gevestigde vennootschap, terwijl de doelvennootschap van de bedrijfsovername niet in Finland is gevestigd?

               2)

               Is in casu van belang dat de verzekering enkel de fiscale aansprakelijkheid van de doelvennootschap dekt die is ontstaan vóór de bedrijfsovername?

               3)

               Is in casu van belang of de bedrijfsovername betrekking heeft op de aandelen dan wel op een bedrijfsonderdeel van de doelvennootschap?

               4)

               Is in een situatie waarin de bedrijfsovername betrekking heeft op de aandelen van de doelvennootschap, van belang dat de garanties die de verkoper aan de koper heeft verstrekt, enkel inhouden dat de verkoper de eigendom van de te verkopen aandelen heeft en dat daarop geen vorderingen van derden rusten?

      (1)  Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (PB 2009, L 335, blz. 1).


title: Zaak C-577/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH / Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Werkingssfeer — Artikel 2, lid 1 — Bijlage I — Activiteiten die onderworpen zijn aan die regeling — Productie van polymeren — Gebruik van warmte die wordt geleverd door een derde installatie — Aanvraag voor kosteloze toewijzing van emissierechten — Periode 2013-2020)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH / Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-577/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Milieu - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Werkingssfeer - Artikel 2, lid 1 - Bijlage I - Activiteiten die onderworpen zijn aan die regeling - Productie van polymeren - Gebruik van warmte die wordt geleverd door een derde installatie - Aanvraag voor kosteloze toewijzing van emissierechten - Periode 2013-2020))
   (2018/C 142/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Trinseo Deutschland Anlagengesellschaft mbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, moet aldus worden uitgelegd dat een installatie voor de productie van polymeren, met name polycarbonaat, zoals de installatie die in het hoofdgeding aan de orde is, die de voor deze productie benodigde warmte betrekt van een derde installatie, niet is onderworpen aan de bij die richtlijn ingevoerde regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten, omdat zij geen directe CO2-emissies teweegbrengt.

      (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-118/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (300 PANORAMICZNYCH)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/59

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (300 PANORAMICZNYCH)
   (Zaak T-118/18)
   (2018/C 142/77)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o. o. (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordiger: C. Rogula, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „300 PANORAMICZNYCH” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 299 696

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 2195/2016-5

      Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van de vijfde kamer van beroep door toewijzing van het beroep van verzoekster en inschrijving van het merk „300 PANORAMICZNYCH” op grond van de vaststelling dat het woordteken „300 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „300 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

         subsidiair

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep en terugverwijzing naar het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (hierna: „EUIPO”) voor een hernieuwd onderzoek van het woordmerk „300 PANORAMICZNYCH”, inschrijvingsaanvraag nr. 01529696, met het oog op de inschrijving ervan als Uniemerk, inzonderheid uit het oogpunt van de eliminatie van momenteel aanwezige onregelmatigheden, namelijk op grond van de vaststelling dat het woordteken „300 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen absolute grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „300 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van verordening nr. 2017/1001.


title: Gevoegde zaken C-142/17 en C-143/17: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Manuela Maturi e. a. / Fondazione Teatro dell'Opera di Roma, Fondazione Teatro dell’Opera di Roma / Manuela Maturi e. a. (C-142/17), Catia Passeri / Fondazione Teatro dell’Opera di Roma (C-143/17) (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep — Richtlijn 2006/54/EG — Nationale regeling die voorziet in de tijdelijke mogelijkheid voor werknemers-artiesten die de pensioenleeftijd hebben bereikt, om in dienst te blijven tot aan de leeftijd die voordien als pensioengerechtigde leeftijd gold, die op was vastgesteld op 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/18

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Manuela Maturi e. a. / Fondazione Teatro dell'Opera di Roma, Fondazione Teatro dell’Opera di Roma / Manuela Maturi e. a. (C-142/17), Catia Passeri / Fondazione Teatro dell’Opera di Roma (C-143/17)
   (Gevoegde zaken C-142/17 en C-143/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Sociale politiek - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Richtlijn 2006/54/EG - Nationale regeling die voorziet in de tijdelijke mogelijkheid voor werknemers-artiesten die de pensioenleeftijd hebben bereikt, om in dienst te blijven tot aan de leeftijd die voordien als pensioengerechtigde leeftijd gold, die op was vastgesteld op 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen))
   (2018/C 142/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera, Fondazione Teatro dell'Opera di Roma (-142/17), Catia Passeri (C-143/17)

      Verwerende partijen: Fondazione Teatro dell'Opera di Roma, Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera, Luca Troiano, Mauro Murri (C-142/17), Fondazione Teatro dell'Opera di Roma (C-143/17)

      Dictum

   Artikel 14, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling als die in artikel 3, lid 7, van wetsbesluit nr. 64/2010, omgezet in wet nr. 100 van 29 juni 2010, in de versie die van kracht was op datum van de feiten in het hoofdgeding, krachtens welke werknemers die als ballerina of danser in dienst zijn en die de pensioenleeftijd hebben bereikt die deze regeling zowel voor vrouwen als voor mannen vaststelt op 45 jaar, tijdens een overgangsperiode van twee jaar de mogelijkheid hebben een optie uit te oefenen op grond waarvan zij in dienst kunnen blijven tot aan de uiterste leeftijd die in de voorheen geldende regeling voor het in dienst blijven was bepaald en die was vastgesteld op 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen, door die richtlijn verboden directe discriminatie op grond van geslacht vormt.

      (1)  PB C 249 van 31.7.2017.


title: Zaak T-103/17: Arrest van het Gerecht van 9 maart 2018 — Recordati Orphan Drugs/EUIPO — Laboratorios Normon (NORMOSANG) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NORMOSANG — Ouder nationaal woordmerk NORMON — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Regel 19, lid 2, onder a), ii), en regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii), en artikel 8, leden 1 en 7, van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430]”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/49

         Arrest van het Gerecht van 9 maart 2018 — Recordati Orphan Drugs/EUIPO — Laboratorios Normon (NORMOSANG)
   (Zaak T-103/17) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NORMOSANG - Ouder nationaal woordmerk NORMON - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Regel 19, lid 2, onder a), ii), en regel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95 [thans artikel 7, lid 2, onder a), ii), en artikel 8, leden 1 en 7, van gedelegeerde verordening (EU) 2017/1430]”])
   (2018/C 142/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Recordati Orphan Drugs (Puteaux, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Quirin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Laboratorios Normon, SA (Tres Cantos, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Gonzalez-Mogena Gonzalez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 november 2016 (zaak R 831/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Normon en Recordati Orphan Drugs

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Recordati Orphan Drugs wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 18.4.2017.


title: Zaak C-233/17 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 — GX / Commissie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering — Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 — Besluit om verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/18

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 22 februari 2018 — GX / Commissie
   (Zaak C-233/17 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering - Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 - Besluit om verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen))
   (2018/C 142/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GX (vertegenwoordiger: G.-M. Enache, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en P. Mihaylova, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               GX wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 221 van 10.7.2017.


title: Zaak T-119/18: Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (400 PANORAMICZNYCH)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/60

         Beroep ingesteld op 20 februari 2018 — Agencja Wydawnicza Technopol/EUIPO (400 PANORAMICZNYCH)
   (Zaak T-119/18)
   (2018/C 142/78)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o. o. (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordiger: C. Rogula, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „400 PANORAMICZNYCH” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 299 704

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 15 december 2017 in zaak R 2200/2016-5

      Conclusies

               —

               herziening van de beslissing van de vijfde kamer van beroep door toewijzing van het beroep van verzoekster en inschrijving van het merk „400 PANORAMICZNYCH” op grond van de vaststelling dat het woordteken „400 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „400 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

         subsidiair

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep en terugverwijzing naar het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (hierna: „EUIPO”) voor een hernieuwd onderzoek van het woordmerk „400 PANORAMICZNYCH”, inschrijvingsaanvraag nr. 015299704, met het oog op de inschrijving ervan als Uniemerk, inzonderheid uit het oogpunt van de eliminatie van momenteel aanwezige onregelmatigheden, namelijk op grond van de vaststelling dat het woordteken „400 PANORAMICZNYCH” niet voldoet aan de voorwaarden in artikel 7, lid 1, inzonderheid onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001 en er derhalve geen absolute grond is voor weigering van de inschrijving van het merk;

         en/of

               —

               overeenkomstig artikel 7, lid 3, van verordening nr. 2017/1001 heeft het woordteken „400 PANORAMICZNYCH” als gevolg van het gebruik ervan onderscheidend vermogen verkregen, zodat er geen grond is voor weigering van de inschrijving; inzonderheid is geen van de voorwaarden in artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van toepassing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), c) en d), van verordening nr. 2017/1001.