title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 23 mei 1996 in zaak C-237/94 (verzoek van de Social Security Commissioner om een prejudiciële beslissing): J. O'Flynn tegen Adjudication Officer (Aan werknemers uitgekeerde sociale voordelen - Vergoeding voor begrafeniskosten)

text:
6 . 7. 96            I NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 197/7
                   ARREST VAN HET HOF                                    nale wettelijke regeling vastgestelde voorwaarden niet
                        van 23 mei 1996                                  ongunstiger mogen zijn dan die welke voor gelijksoor
                                                                         tige nationale vorderingen gelden, en niet van dien aard
in zaak C-5/94 (verzoek van de High Court of Justice,                    mogen zijn, dat zij het verkrijgen van schadevergoeding
Queen's Bench Division om een prejudiciele beslissing): The              nagenoeg onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
Queen tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
             parte: Hedley Lomas ( Ireland ) Ltd (*)
                                                                     (M PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
(Vrij verkeer van goederen — Dierenbescherming — Har
monisatierichtlijn — Artikel 36 EG-Verdrag — Niet
contractuele aansprakelijkheid van een Lid-Staat wegens
            schending van het Gemeenschapsrecht)
                          ( 96/C 197/11 )
                       (Procestaai: Engels)                                            ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vijfde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                               van 23 mei 1996
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     in zaak C-237/94 (verzoek van de Social Security Commis
                                                                     sioner om een prejudiciële beslissing): J. O'Flynn tegen
In zaak C-5/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                                     Adjudication Officer ( 1 )
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of                (Aan werknemers uitgekeerde sociale voordelen — Vergoe
Justice, Queen's Bench Division ( Engeland en Wales ) in het                           ding voor begrafeniskosten)
aldaar aanhangig geding tussen The Queen en Ministry of
Agriculture, Fisheries and Food, ex parte : Hedley Lomas                                       ( 96/C 197/12 )
( Ireland ) Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
ging van de artikelen 34 en 36 EG-Verdrag en van het                                       (Procestaal: Engels)
beginsel van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de
Staat wegens schending van het Gemeenschapsrecht, heeft
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward en G. Hirsch,                            de Jurisprudentie van het Hof)
kamerpresidenten, G. F. Mancini ( rapporteur ), F. A. Schoc
kweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L.
Murray, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat                In zaak C-237/94, betreffende een verzoek aan het Hof
generaal : P. Léger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd           krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Social Security
administrateur, op 23 mei 1996 een arrest gewezen waarvan            Commissioner (Verenigd Koninkrijk ) in het aldaar aanhan
het dictum luidt als volgt:                                          gig geding tussen J. O'Flynn en Adjudication Officer, om een
                                                                     prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 7 van
                                                                     Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad van 15 okto
1 . Het Gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat een               ber 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
      Lid-Staat een beroep doet op artikel 36 EG-Verdrag ter         binnen de Gemeenschap ( PB 1968 , L 257, blz. 2 ), heeft het
     rechtvaardiging van een beperking van de uitvoer van            Hof ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O.
     goederen naar een andere Lid-Staat op de enkele grond,          Edward , kamerpresident, J.-P. Puissochet ( rapporteur ), P.
     dat die andere Lid-Staat volgens de eerste staat de             Jann, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
      bepalingen van een communautaire harmonisatiericht            C. O. Lenz; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
      lijn niet naleeft, die het doel beoogt te bereiken ter         23 mei 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
      bescherming waarvan het beroep op artikel 36 zou               volgt:
     dienen, maar die niet voorziet in een procedure voor
      controle op de toepassing van die bepalingen of in
     sancties op overtreding ervan.                                  Artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de
                                                                     Raad van 1 5 oktober 1 968 betreffende het vrije verkeer van
2 . Een Lid-Staat heeft de verplichting tot vergoeding van           werknemers binnen de Gemeenschap verzet zich tegen een
      de schade die een particulier heeft geleden doordat in         bepaling als artikel 7, lid 1 , sub c, van de Social Fund
     strijd met artikel 34 van het Verdrag de afgifte van een        (Maternity and Funeral Expenses) Regulations 1987,
      uitvoervergunning is geweigerd, wanneer de geschonden          waarin voor de toekenning van een vergoeding tot dekking
      regel van Gemeenschapsrecht ertoe strekt aan particu          van de door een werknemer gemaakte begrafeniskosten als
      lieren rechten toe te kennen, er sprake is van een             voorwaarde wordt gesteld, dat de teraardebestelling of
      voldoende gekwalificeerde schending en er een recht           crematie plaatsvindt op het grondgebied van de Lid-Staat
      streeks causaal verband bestaat tussen die schending en        waarvan de wetgeving in de toekenning van die vergoeding
                                                                     voorziet.
      de door particulieren geleden schade. Onder voorbe
      houd hiervan is het aan de Staat om in het kader van het
      nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen onge            (M PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
      daan te maken van de schade veroorzaakt door een hem
      toe te rekenen schending van het Gemeenschapsrecht,
      met dien verstande dat de door de toepasselijke natio


title: Zaak T-472/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Enercon/BHIM — Hasbro (ENERCON)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/28

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Enercon/BHIM — Hasbro (ENERCON)
   (Zaak T-472/07)
   (2008/C 79/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Enercon GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Böhm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Hasbro Inc. (Pawtucket, Verenigde Staten van Amerika)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 oktober 2007 in zaak R 959/2006-4 te vernietigen voor zover daarbij het beroep van Enercon GmbH tegen de beslissing van de oppositieafdeling van 26 mei 2006 in oppositieprocedure nr. B 763 666 werd verworpen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapswoordmerk „ENERCON” voor waren van de klassen 16, 18, 24, 25, 28 en 32 — aanvraagnr. 3 326 031

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Hasbro Inc.

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „TRANSFORMERS ENERGON” voor waren van de klassen 16, 18, 24, 25, 28, 30 en 32 — aanvraagnr. 3 152 121 en de oudere niet-ingeschreven merken „TRANSFORMERS ENERGON” en „ENERGON”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-293/13: Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Theophilou/Commissie en ECB

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/18

         Beroep ingesteld op 24 mei 2013 — Theophilou/Commissie en ECB
   (Zaak T-293/13)
   (2013/C 226/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Christos Theophilou (Nicosia, Cyprus); en Eleni Theophilou (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, en A. Paschalides, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               schadevergoeding ten bedrage van 1 583 479 EUR toe te kennen op grond dat de voorwaarden vervat in de punten 1.23 tot 1.27 van het memorandum van overeenstemming van 26 april 2013 tussen Cyprus en verweerders een flagrante schending vormen van een hogere regel ter bescherming van het individu, te weten artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 1 van Protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens;

               —

               de relevante voorwaarden nietig te verklaren en te gelasten dat de in artikel 14 tot 18 van het Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme (hierna: „ESM-verdrag”) vervatte instrumenten voor financiële bijstand op korte termijn met inachtneming van het arrest van het Hof krachtens artikel 19 van het ESM-verdrag moeten worden herzien, om de nodige wijzigingen aan te brengen om aan het arrest te voldoen; en

               —

               daar waar de schadevergoeding in het eerste onderdeel van de conclusie geen rekening houdt met het feit dat de relevante bepalingen zouden worden nietig verklaard, schadevergoeding wegens schending van artikel 263 VWEU toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de relevante voorwaarden in het memorandum van overeenstemming „een flagrante schending van een hogere regel ter bescherming van het individu” vormen (1), aangezien:

                           —

                           voormelde rechtsregel van hogere rang is, aangezien hij is opgenomen in het Handvest en het EVRM;

                           —

                           verweerders krachtens artikel 51, lid 1, van het Handvest en artikel 6, lid 2, VEU verplicht zijn tot het respecteren en het beschermen van de grondrechten die worden gewaarborgd door het Handvest en het EVRM;

                           —

                           bankdeposito’s eigendom in de zin van voormeld artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van protocol nr. 1 bij het EVRM zijn.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de hiernavolgende schendingen tezamen beschouwd zo uitgebreid waren dat zij op de volgende manieren een flagrante schending van hoger recht vormen:

                           —

                           op het tijdstip dat verzoekers hun bankdeposito’s werden ontnomen, waren er geen „voorwaarden waarin de wet voorziet” opgenomen in het acquis dat de ontneming van bankdeposito’s regelt, wat in strijd is met het Handvest en het Protocol;

                           —

                           verzoekers werden in strijd met artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol hun deposito’s ontzegd zonder dat dit „tijdig op billijke wijze wordt vergoed”;

                           —

                           de ontneming van deposito’s is prima facie onwettig tenzij „[zij] met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel […] noodzakelijk [is] en daadwerkelijk aan door de Unie erkende doelstellingen van algemeen belang of aan de eisen van de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen beantwoord[t].” (2);

                           —

                           het parallelle algemene belang van het op korte en middellange termijn voorkomen van paniek en een run op de banken werd niet in aanmerking genomen bij de afweging van het algemeen belang in het kader van artikel 17 van het Handvest en artikel 1 van het Protocol;

                           —

                           het was niet het doel Cyprus te schaden of te straffen, maar om ten gunste van dit land — en de eurozone — maatregelen ter ondersteuning van de stabiliteit te nemen, waardoor zijn financiële instellingen en economische levensvatbaarheid worden verbeterd en niet gedestabiliseerd;

                           —

                           er was geen evenredige verhouding tussen de inmenging en een legitiem doel, aangezien krachtens artikel 3 van het ESM-verdrag van 2012 de reële doelstelling „het vrijmaken van middelen en het verstrekken van stabiliteitssteun, onder stringente voorwaarden […] ten gunste van ESM-leden die te maken hebben met of worden bedreigd door ernstige financieringsproblemen, indien zulks onontbeerlijk is om de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel en van de lidstaten ervan te vrijwaren” was, zonder haar economie te verlammen.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat de ontneming van verzoekers’ deposito’s noodzakelijk noch evenredig was.

               4)

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verweerders verantwoordelijk zijn voor de ontneming van verzoekers’ bankdeposito’s, aangezien verzoekers’ bankdeposito’s zonder de flagrante schending zouden zijn beschermd door de rechten die voortvloeien uit het Handvest en het Protocol, met als gevolg dat verzoekers’ verlies voldoende rechtstreeks en voorzienbaar was.

               5)

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat indien de voormelde argumenten gegrond worden bevonden, de relevante voorwaarden nietig moeten worden verklaard, niettegenstaande dat deze voorwaarden tot Cyprus waren gericht, aangezien zij verzoekers rechtstreeks en individueel raken. De relevante voorwaarden en uitvoeringsmodaliteiten vormen immers een schending van het Verdrag en/of een rechtsregel houdende toepassing daarvan en/of misbruik van bevoegdheid, voor zover wordt geoordeeld dat het ontnemen van verzoekers bankdeposito’s in strijd met artikel 6, lid 1, VEU het beginsel van de rechtsstaat heeft ondermijnd.

      (1)  Zie arrest van het Hof van 2 december 1971, Zuckerfabrik Schöppenstedt/Raad (5-71, Jurispr. blz. 975).

      (2)  Artikel 52, lid 1, Handvest.


title: Zaak T-323/16: Beroep ingesteld op 24 juni 2016 — Banco Cooperativo Español/GAR

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/30

         Beroep ingesteld op 24 juni 2016 — Banco Cooperativo Español/GAR
   (Zaak T-323/16)
   (2016/C 296/39)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco Cooperativo Español, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Sarmiento Ramirez-Escudero, advocaat)

      Verwerende partij: gemeenschappelijke afwikkelingsraad

      Conclusies

               —

               artikel 5, lid 1, van gedelegeerde verordening 2015/63 niet van toepassing verklaren;

               —

               het tot Banco Cooperativo Español gerichte besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad betreffende de betaling van de vooraf te betalen bijdrage voor het boekjaar 2016, nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen het besluit van de gemeenschappelijke afwikkelingsraad betreffende de vooraf te betalen bijdrage aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor het boekjaar 2016, dat op 26 april 2016 overeenkomstig artikel 6 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/81 van de Raad van 19 december 2014 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de toepassing van verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad wat vooraf te betalen bijdragen aan het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds betreft (PB 2015, L 15, blz. 1), is meegedeeld via de Spaanse Autoridad de Resolución Ejecutiva (uitvoerende afwikkelingsautoriteit) [Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria — Fonds voor de Ordelijke Herstructurering van de Banken (FROB)].
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU die strekt tot vaststelling door het Gerecht dat artikel 5, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44), niet van toepassing is. Verzoekster stelt in dit verband dat dit artikel van de gedelegeerde verordening in strijd is met:

                           —

                           artikel 103, lid 7, van richtlijn 2014/59, doordat daarbij een berekeningssysteem is ingesteld waarin aan een instelling met een conservatief risicoprofiel dezelfde vooraf te betalen bijdrage wordt opgelegd als aan een instelling met een zeer hoog risicoprofiel.

                           —

                           artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat het verzoeksters grondrecht van vrijheid van ondernemerschap onterecht beperkt.

                           —

                           het evenredigheidsbeginsel, doordat het geen rekening houdt met de dubbeltelling van bepaalde passiva van verzoekster en daardoor tot een kennelijk ongerechtvaardigde onnodige en onevenredige beperking leidt.

               2.

               Schending van artikel 103, lid 2, van richtlijn 2014/59 en artikel 70 van verordening nr. 806/2014, uitgelegd in het licht van artikel 16 van het Handvest en het evenredigheidsbeginsel

         Verzoekster stelt in dit verband dat uit de ter rechtvaardiging van de niet-toepasselijkheid van artikel 5, lid 1, van gedelegeerde verordening 2015/63 aangevoerde gronden duidelijk blijkt dat het noodzakelijk is verzoeksters risicoprofiel aan te passen aan de bijzondere werking van het door haar geleide samenwerkingsnetwerk, zoals vereist door de bovengenoemde artikelen. Derhalve moet het bestreden besluit — waarvan de inhoud overeenkomt met een strikte en letterlijke toepassing van een bepaling die geen rekening houdt met dat risicoprofiel van verzoekster — worden geacht in strijd te zijn met artikel 103, lid 2, van richtlijn 2014/59 en in het bijzonder met verordening nr. 806/2014, die in artikel 70, betreffende vooraf te betalen bijdragen, naar richtlijn 2014/59 en de uitvoeringsbepalingen daarvan verwijst.


title: Zaak C-364/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 28 juli 2014 — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 28 juli 2014 — Annette Lorch, Kurt Lorch/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-364/14)
   2014/C 339/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Annette Lorch, Kurt Lorch

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant om te spreken van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend?

               3)

               Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de redelijke maatregelen die de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening moet treffen, alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-197/97

text:
C 121/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.5.1999
Verzoeken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am                                   Doorhaling van zaak C-289/98 (1)
Main van 23 februari 1999 om een prejudiciële beslissing
in de gedingen tussen E.-O. Flemmer, R. Christoffel,                                         (1999/C 121/27)
M. Leitensdorfer en Raad en Commissie van de Europese
Unie, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt für Land-                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                   wirtschaft und Ernährung                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 decembre 1998
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-289/98:
             (Zaken C-80/99, C-81/99 en C-82/99)                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
                         (1999/C 121/26)
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Eerste kamer, heeft
bij beschikkingen van 23 februari 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 4 maart 1999, in de gedingen
tussen 1. E.-O. Flemmer, 2. R. Christoffel en 3. M. Leitensdorfer
en Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt                              Doorhaling van zaak C-197/97 (1)
für Landwirtschaft und Ernährung, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                         (1999/C 121/28)
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
a) Moet artikel 215, tweede alinea van het EG-Verdrag juncto          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 1999
     artikel 178 van het EG-Verdrag junctis de bepalingen van         de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/97 (verzoek
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad (1), aldus             van het Liverpool Industrial Tribunal om een prejudiciële
     worden uitgelegd, dat het Hof ook bevoegd is ten aanzien         beslissing): D.M. Davies tegen Girobank plc.
     van geschillen die voortvloeien uit een door de bevoegde
     nationale instantie namens en voor rekening van de Raad
     en de Commissie gesloten overeenkomst uit hoofde van             (1) PB C 212 van 12.7.1997.
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 inzake het vergoedings-
     voorstel aan bepaalde producenten van melk of zuivelpro-
     ducten die hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen
     uitoefenen?
b) Wanneer deze vraag ontkennend wordt beantwoord en                                 Doorhaling van zaak C-24/98 (1)
     artikel 215, eerste alinea, van het EG-Verdrag toepasselijk
     zou zijn en de nationale rechter dus ingevolge artikel 183
     van het EG-Verdrag bevoegd, luidt de volgende vraag, of                                 (1999/C 121/29)
     op een dergelijke overeenkomst, waar Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 hieromtrent geen regeling bevat, de bepalin-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
     gen van het nationale procesrecht dan wel de algemene            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 februari 1999
     rechtsbeginselen die de rechtsordes van de lidstaten ge-         de doorhaling in het register gelast van zaak C-24/98: Commis-
     meen hebben, toepassing dienen te vinden.                        sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
c) Wanneer de algemene rechtsbeginselen toepassing moeten             (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     vinden, rijst vervolgens de vraag, of en onder welke
     voorwaarden de bevoegde nationale instantie de namens
     en voor rekening van Raad en de Commissie gesloten
     overeenkomst geheel of gedeeltelijk ongedaan kan maken,
     wanneer achteraf blijkt, dat de volgens Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 te vervullen voorwaarden voor het doen van
     een vergoedingsvoorstel geheel of gedeeltelijk niet waren                      Doorhaling van zaak C-371/96 (1)
     vervuld, respectievelijk dat de voorwaarden voor het doen
     van een vergoedingsvoorstel enkel zijn vervuld doordat de                               (1999/C 121/30)
     bevoegde nationale instanties op grond van het vertrou-
     wensbeginsel hebben moeten afzien van het intrekken van
     de definitieve toewijzing van een specifieke referentiehoe-      De president van het Hof van Justitie van de Europese
     veelheid, die als voorwaarde voor toekenning van schade-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 1999
     vergoeding geldt.                                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-371/96 (verzoek
                                                                      van het Tribunale di Trento om een prejudiciële beslissing):
                                                                      Ministero delle Finanze tegen Cotonificio del Trentino SpA.
(1) PB L 196 van 5.8.1993, blz. 6.
                                                                      (1) PB C 40 van 8.2.1997.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2001 in zaak T-156/98: RJB Mining tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EGKS-Verdrag — Concentratie van ondernemingen — Ontvankelĳkheid — Staatssteun")

text:
5.5.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 134/17
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 17 januari 2001
                        van 31 januari 2001
                                                                          in zaak T-14/99: M.-J. Kraus tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-156/98: RJB Mining tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          (Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Terugvordering van
                                                                          onverschuldigd betaalde — Voor hand liggende onregel-
(„EGKS-Verdrag — Concentratie van ondernemingen —                                              matigheid van betaling)
               Ontvankelijkheid — Staatssteun”)
                                                                                (2001/C 134/36)
                          (2001/C 134/35)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                          In zaak T-14/99, M.-J. Kraus, ambtenaar van de Commissie
                          (Procestaal: Engels)                            van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
                                                                          vertegenwoordigd door L. Thielen, advocaat te Luxemburg,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
In zaak T-156/98, RJB Mining, gevestigd te Harworth (Verenigd             laatstgenoemde, Rue Willy Goergen 10, tegen Commissie van
Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Brealey, Barrister,                 de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-
en J. Lawrence, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te                  Kayser, F. Clotuche-Duvieusart en B. Wägenbaur), betreffende
Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten                  een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de
aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de                    Commissie van 19 oktober 1998 waarbij verzoekster de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Leivo en                        verplichting wordt opgelegd de ontvangen kostwinnerstoelage
R. Lyal), ondersteund door RAG Aktiengesellschaft, gevestigd              terug te betalen, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
te Essen (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Hansen,                    als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura-
advocaat in Denemarken, en S. Völcker, advocaat te Berlijn,               Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   op 17 januari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, en                     luidt als volgt:
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en
C.-D. Quassowski), betreffende een verzoek tot nietigverklaring           1)    Verwerpt het beroep.
van de beschikking van de Commissie van 29 juli 1998
houdende goedkeuring van de overname van Saarbergwerke                    2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
AG en Preussag Anthrazit GmbH door RAG Aktiengesellschaft
(zaak nr. IV/EGKS.1252 — RAG/Saarbergwerke AG/Preussag                    (1) PB C 100 van 10.4.1999.
Anthrazit), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als
volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. Forwood,
rechters; griffier: H. Jung, op 31 januari 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 29 juli          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      1998 houdende goedkeuring van de overname van Saarberg-
      werke AG en Preussag Anthrazit GmbH door RAG Aktien-                                       van 16 januari 2001
      gesellschaft (zaak nr. IV/EGKS.1252 — RAG/Saarbergwerke
      AG/Preussag Anthrazit).
                                                                          in de gevoegde zaken T-97/99 en T-99/99: M. Chamier en
                                                                                E. Ó’Hannrachain tegen Europees Parlement (1)
2)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsook in die van
      verzoekster, met uitsluiting van de kosten die aan verzoekster zijn (Ambtenaren — Ambt van rang A 1 — Artikel 29,
      opgekomen door de interventies van RAG Aktiengesellschaft en        lid 2, Statuut — Kennisgeving van vacature — Kennelijk
      de Bondsrepubliek Duitsland.                                             verkeerde beoordeling — Misbruik van bevoegdheid)
3)    Verstaat dat RAG Aktiengesellschaft en de Bondsrepubliek                                      (2001/C 134/37)
      Duitsland hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 358 van 21.11.1998.                                              In de gevoegde zaken T-97/99 en T-99/99, M. Chamier,
                                                                          ambtenaar van het Europees Parlement, wonende te Reckange-
                                                                          sur-Mess (Luxemburg), en E. O’Hannrachain, ambtenaar van
                                                                          het Europees Parlement, wonende te Cents (Luxemburg),
                                                                          vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten


title: Zaak C-307/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 30 mei 2016 — Stanisław Pieńkowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 30 mei 2016 — Stanisław Pieńkowski/Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie
   (Zaak C-307/16)
   (2016/C 335/42)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Stanisław Pieńkowski

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 146, lid 1, onder b), en de artikelen 147, 131 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) (omissis) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen nationale regelingen die de toepassing van de vrijstelling uitsluiten jegens een belastingplichtige die niet voldoet aan de voorwaarde dat hij in het voorafgaande belastingjaar een bepaalde omzetdrempel heeft behaald noch een overeenkomst heeft gesloten met een marktdeelnemer die gerechtigd is reizigers de btw terug te geven?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 17 oktober 2002 in zaak T-215/02 R, Santiago Gómez-Reino tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Ontvankelĳkheid — Bezwarend besluit)

text:
25.1.2003                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/35
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                               C. Tagaras, advocaat, tegen Commissie van de Europese
                               AANLEG                                     Gemeenschappen (gemachtigden: H. Tserepa-Lacombe en
                                                                          J. Currall), betreffende een vordering tot nietigverklaring van
                        van 7 oktober 2002                                het besluit van de jury van intern vergelijkend onderzoek
                                                                          COM/A/17/96 om verzoeker niet op de lijst van geschikte
in zaak T-24/01, Claire Staelen tegen Raad van de Euro-                   kandidaten te plaatsen omdat hij voor het mondeling examen
               pese Unie en Europees Parlement (1)                        niet het vereiste minimumaantal punten had behaald, en een
                                                                          vordering tot vergoeding van de materiële en morele schade
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — De-                       die verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht
legatie van bevoegdheden van tot aanstelling bevoegd gezag                (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Forwood, president,
                      — Niet-ontvankelijkheid)                            J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op
                                                                          21 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                            (2003/C 19/66)                                luidt als volgt:
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          1)     Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.
In zaak T-24/01, Claire Staelen, tijdelijk functionaris van
het Europees Parlement, wonende te Bridel (Luxemburg),                    2)     De Commissie zal alle kosten dragen.
vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
Unie (gemachtigden: F. Anton en A. Pilette) en Europees                   (1 ) PB C 186 van 30.6.2001.
Parlement (gemachtigden: J. F. de Wachter en D. Moore),
betreffende, primair, een vordering tot nietigverklaring van de
volledige procedure van verbetering van het schriftelijk examen
van vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98 of althans van het
besluit van de jury houdende weigering om verzoekster toe te
laten tot de examens die op het examen VII.A.d. volgden, en,
subsidiair, een vordering tot vergoeding van de morele schade
die verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 7 oktober
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt:
                                                                                van 17 oktober 2002
1)     Het beroep T-24/01 wordt wegens kennelijke niet-ontvankelijk-
       heid verworpen voorzover het tegen de Raad is gericht.
2)     Elk der partijen zal de kosten dragen die hem zijn opgekomen       in zaak T-215/02 R, Santiago Gómez-Reino tegen Com-
       in het kader van dit beroep voorzover het tegen de Raad is                   missie van de Europese Gemeenschappen
       gericht, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
       gevallen.
                                                                          (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Ontvankelijk-
                                                                                heid — Bezwarend besluit)
( 1) PB C 95 van 24.3.2001.
                                                                                (2003/C 19/68)
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                        (Procestaal: Frans)
                               AANLEG
                       van 21 oktober 2002
in zaak T-97/01, Christos Gogos tegen Commissie van de                    In zaak T-215/02 R, Santiago Gómez-Reino, ambtenaar van
                  Europese Gemeenschappen (1)                             de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                          Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat, tegen
                   (Afdoening zonder beslissing)                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                          H. P. Hartvig en J. Currall), betreffende een verzoek om
                            (2003/C 19/67)                                een aantal voorlopige maatregelen, te weten, ten eerste, de
                                                                          overlegging van een aantal documenten te gelasten, ten tweede,
                          (Procestaal: Grieks)                            de opschorting van een aantal besluiten betreffende interne
                                                                          onderzoeken van het Europees Bureau voor fraudebestrijding
                                                                          (OLAF) te gelasten en verbod op te leggen dergelijke besluiten
In zaak T-97/01, Christos Gogos, ambtenaar van de Commissie               te nemen, en ten derde, maatregelen te treffen op grond van
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                     artikel 24 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
 ---pagebreak--- C 19/36                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
Gemeenschappen, heeft de president van het Gerecht, op                   Hij meent dienaangaande dat de Secretaris-generaal het bestre-
17 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum               den besluit op onwettige wijze heeft vastgesteld, aangezien er
luidt als volgt:                                                         geen algemene regels bestaan op grond waarvan het mogelijk
                                                                         is leidinggevende functies niet te handhaven. De taken die
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        verzoeker sinds de vaststelling van dit besluit daadwerkelijk
                                                                         heeft verricht, zijn bovendien kennelijk inferieur aan de taken
                                                                         die normaal door een ambtenaar in rang A 3 worden verricht.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Beroep, op 14 oktober 2002 ingesteld door Michel Sou-                    Beroep, op 31 oktober 2002 ingesteld door de vereniging
 bies tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Gestoras Pro Amnistia, Juan Mari Olano Olano en Julen
                                                                              Zelarain Errasti tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-325/02)
                                                                                (Zaak T-333/02)
                           (2003/C 19/69)
                                                                                (2003/C 19/70)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michel                     schappen is op 31 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Raad
Soubies, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Albert                van de Europese Unie door de vereniging Gestoras Pro
Coolen, Jean-Noël Louis en Étienne Marchal, advocaten, do-               Amnistia, gevestigd te Hernani (Spanje), Juan Mari Olano
micilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                   Olano, wonende te Gainza (Spanje), en Julen Zelarain Errasti,
                                                                         wonende te Donostia (Spanje), vertegenwoordigd door Didier
                                                                         Rouget, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van 26 november 2001 van           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      de Secretaris-generaal van de Commissie om verzoeker
      als adviseur ad personam in rang A 3 tewerk te stellen bij
                                                                         —     verweerder te veroordelen tot betaling van een schadever-
      de eenheid SG/F.2 „Institutionele zaken”;                                goeding van 1 000 000 euro aan de vereniging Gestoras
                                                                               Pro Amnistia, en van 100 000 euro aan zowel Juan Mari
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                                   Olano Olano als Julen Zelarain Errasti;
                                                                         —     te verklaren dat over deze bedragen 4,5 % vertragingsren-
Middelen en voornaamste argumenten                                             te op jaarbasis is verschuldigd, te rekenen vanaf de datum
                                                                               van het arrest van het Gerecht tot de algehele betaling;
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 3, verzet zich tegen het               —     verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten en in die van
besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag om hem tot                      verzoekers.
adviseur ad personam te benoemen bij de eenheid SG/F.2
„Institutionele zaken”, waarvan het hoofd in rang A 5 is
benoemd.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op
schending van:                                                           De vereniging Gestoras Pro Amnistia en haar twee woordvoer-
                                                                         ders vorderen vergoeding van de schade die zij stellen te
—     de motiveringsplicht;                                              hebben geleden ingevolge de plaatsing van die vereniging op
                                                                         de lijst van personen, groepen en entiteiten die betrokken
—     de procedure om te voorzien in vacatures voor leiding-             zijn bij terroristische daden, die is opgesteld op grond van
      gevende functies, de artikelen 4, 5, 27 en 29 van het              gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB ( 1) van 27 de-
      Statuut alsmede de beginselen van goed beheer en                   cember 2001 en is bevestigd bij de gemeenschappelijke
      behoorlijk bestuur, en het recht op ontwikkeling van de            standpunten 2002/340/GBVB (2) van de Raad van 2 mei
      loopbaan.                                                          2002 en 2002/940/GBVB (3) van de Raad van 17 juni 2002.


title: Zaak C-30/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 22 januari 2014 — Ryanair Ltd, andere partij: PR Aviation BV

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 22 januari 2014 — Ryanair Ltd, andere partij: PR Aviation BV
   (Zaak C-30/14)
   2014/C 135/20
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Ryanair Ltd

      Andere partij: PR Aviation BV

      Prejudiciële vraag

   Strekt de werking van de DbRl [Datenbankenrichtlijn] (1) zich mede uit tot online databanken die niet, op de voet van hoofdstuk II van de richtlijn, worden beschermd door het auteursrecht en ook niet, op de voet van hoofdstuk III, door een recht sui generis, en wel in die zin dat ook in zoverre de vrijheid om gebruik te maken van dergelijke databanken met (al dan niet overeenkomstige) toepassing van de artikelen 6, lid 1, en 8, in verbinding met artikel 15 DbRl, niet contractueel mag worden beperkt?

      (1)  Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77, blz. 20).


title: Zaak C-329/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/8

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-329/08)
   (2008/C 272/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), de krachtens artikel 19 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/35/EG in nationaal recht is op 30 april 2007 verstreken. Op de datum waarop het onderhavige beroep is ingesteld, had de verwerende partij de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de omzetting van de richtlijn in intern recht met betrekking tot het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest, echter nog niet getroffen.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak F-120/06: Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Dálnoky/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/31

         Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Dálnoky/Commissie
   (Zaak F-120/06)
   (2006/C 310/66)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Noémi Dálnoky (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Horváth, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de door het Europees bureau voor personeelsselectie (EPSO) gepubliceerde aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/47/06 (1) voor de aanwerving van administrateurs met — onder meer — de Roemeense nationaliteit;

               —

               verweerster te gelasten, in de toekomst geen aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek te publiceren en geen algemeen vergelijkend onderzoek te organiseren met het vereiste van grondige kennis van slechts een bepaalde gemeenschapstaal, maar met het vereiste van grondige kennis van een van de gemeenschapstalen, tenzij een bijzondere taal is vereist wegens de bijzondere aard van de te bekleden ambten;

               —

               indien voormeld algemeen vergelijkend onderzoek gedeeltelijk of volledig is afgesloten vóór de nietigverklaring door het Gerecht, verweerster te gelasten, nadelen die verzoekster of anderen ondervinden als gevolg van de in dit algemeen vergelijkend onderzoek toegepaste discriminerende bepaling op te heffen, onder meer door te voorzien in een andere mogelijkheid te solliciteren naar de met algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/47/06 te vervullen ambten voor degenen die zich als gevolg van voormelde discriminerende bepaling hebben onthouden van sollicitatie;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, een Roemeens onderdaan van Hongaarse origine en met Hongaars als moedertaal, stelt dat de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/47/06, door het vereiste dat de sollicitanten een grondige kennis van het Roemeens moeten hebben, in strijd is met het EG-recht op verschillende punten:

               —

               schending van verzoeksters rechten op gelijke behandeling en non-discriminatie op grond van etnische afstamming, aangezien Roemeense onderdanen met Roemeens als moedertaal oneerlijk worden bevoordeeld;

               —

               discriminatie op grond van nationaliteit, in strijd met het Ambtenarenstatuut en artikel 12 EG, voor zover in eerdere vergelijkende onderzoeken de sollicitanten bewijs mochten leveren van grondige kennis van een gemeenschapstaal die niet de meest gesproken taal in hun lidstaat was;

               —

               er wordt een vereiste gesteld dat niet is toegelaten door het Ambtenarenstatuut, dat alleen grondige kennis van een bepaalde gemeenschapstaal vereist, in tegenstelling tot één ervan, wanneer er een specifieke functiegerelateerde behoefte is of dit is gerechtvaardigd op grond van een ander objectief of rechtmatig beleid.

      (1)  PB C 145 A, 21. 6. 2006.


title: Arrest van het Hof van 31 maart 2017 in zaak E-14/16 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EVA-staat — Niet-naleving — Richtlijn 95/50/EG betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg)

text:
               13.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/17

         ARREST VAN HET HOF
   van 31 maart 2017
   in zaak E-14/16
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland

      (Niet-nakoming van verplichtingen door een EVA-staat — Niet-naleving — Richtlijn 95/50/EG betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg)

   (2017/C 224/08)
   In zaak E-14/16, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland, door artikel 3, lid 1, artikel 4, leden 1 tot en met 5, artikel 5, artikel 6, lid 1, en artikel 9, lid 1, van het besluit waarnaar is verwezen in punt 17d van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 95/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg), aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, niet na te leven, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 31 maart 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door artikel 3, lid 1, artikel 4, leden 1 tot en met 5, artikel 5 en artikel 9, lid 1, van het besluit waarnaar is verwezen in punt 17d van bijlage XIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 95/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg), aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, niet binnen de voorgeschreven termijn uit te voeren, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit niet is nagekomen.

               2.

               Verwerpt het verzoek met betrekking tot de niet-naleving van artikel 6, lid 1, van het besluit.

               3.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-637/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 9 december 2016 — Florian Hanig/Société Air France SA

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 9 december 2016 — Florian Hanig/Société Air France SA
   (Zaak C-637/16)
   (2017/C 086/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Florian Hanig

      Verwerende partij: Société Air France SA

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 7, lid 1, eerste zin, onder b), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1) aldus te worden uitgelegd dat het begrip „intracommunautair” ook betrekking heeft op gebieden die ingevolge bijlage II bij het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zogenoemde „landen en gebieden overzee” zijn waarvoor alleen de in het vierde deel van het VWEU opgenomen bijzondere associatieregeling geldt?

      (1)  PB 2004, L 46, blz. 1.


title: Zaak T-195/98: Beroep, op 11 december 1998 ingesteld door Ettlin Gesellschaft für Spinnerei und Weberei AG en anderen tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 160/22              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.6.1999
Beroep, op 11 december 1998 ingesteld door Ettlin                      Gleiss, Lutz Hootz Hirsch te Brussel, domicilie gekozen
Gesellschaft für Spinnerei und Weberei AG en anderen                   hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolter, advocaten aldaar,
              tegen Raad van de Europese Unie                          rue Goethe 11.
                       (Zaak T-195/98)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (1999/C 160/42)
                                                                       1. nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de
                                                                           Commissie van 28 oktober 1998 (staatssteun voor Sniace
                       (Procestaal: Engels)                                — Spanje — Nr. C 68/97 (ex NN 118/97) voorzover de
                                                                           Commissie daarbij heeft vastgesteld, dat:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 december 1998 beroep tegen Raad van de
Europese Unie ingesteld door Ettlin Gesellschaft für Spinnerei             — het niet innen van de aan de sociale zekerheid verschul-
und Weberei AG en anderen, vertegenwoordigd door C.                            digde bijdragen, moratoire toeslagen en interesten, en
Stanbrook QC en A. Dashwood, domicilie gekozen hebbende                        de tussen Sniace en de sociale zekerheid gesloten
te Luxemburg bij A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-                    schuldsaneringsovereenkomsten van 8 maart 1996,
Adélaïde 22.                                                                   7 mei 1996 en 30 september 1997, alsmede
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                       — het niet innen van de aan het loonwaarborgfonds
                                                                               Fogasa verschuldigde bijdragen en moratoire interesten
— krachtens de artikelen 173 en 174 van het EG-Verdrag                         en de overeenkomsten tussen Sniace en het loonwaar-
     nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende                      borgfonds Fogasa van 5 november 1993 en 31 oktober
     verwerping van het voorstel van de Commissie voor een                     1995,
     verordening tot instelling van een definitief antidumping-
     recht op de invoer van ongebleekte weefsels van katoen            met uitzondering van de van de marktrente afwijkende renteta-
     van oorsprong uit China, Egypte, India, Indonesië, Pakistan       rieven, geen staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het
     en Turkije, en tot inning van de voorlopige rechten               EG-Verdrag zijn;
     ingesteld bij Verordening (EG) nr. 773/98 van 7 april
     1998;                                                             2. de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen;
— krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het
     EG-Verdrag vast te stellen, dat de Raad de schade dient te        3. verweerster krachtens artikel 21 van ’s Hofs Statuut-EG en
     vergoeden die verzoeksters hebben geleden ten gevolge                 artikel 65 van het Reglement voor de procesvoering van
     van de onwettige verwerping van het voorstel van de                   het Gerecht te gelasten de navolgende stukken over te
     Commissie voor een verordening tot instelling van anti-               leggen:
     dumpingrechten;
                                                                           — het antwoord van de Spaanse regering op verzoeksters
— de Raad in de kosten te veroordelen.                                         bezwaarschriften van 4 juli 1996, 26 november 1996
                                                                               en 9 december 1996;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           — het antwoord van de Spaanse regering op verzoeksters
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                        repliek van 17 april 1997;
die in zaak T-213/97 (1).
                                                                           — alle standpuntbepalingen van de Spaanse regering in
(1) PB C 318 van 18.10.1997, blz. 23.                                          het kader van de procedure van artikel 93, lid 2, van
                                                                               het EG-Verdrag.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 11 februari 1999 ingesteld door Lenzing
Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese                     Bij de bestreden beschikking werd staatssteun die de Spaanse
                       Gemeenschappen                                  autoriteiten aan de rayonvezelfabrikant „Sociedad Nacional de
                                                                       Industrias y Aplicaciones di Celuso Española SA” (Sniace) had
                         (Zaak T-36/99)                                verleend, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt
                                                                       verklaard, doch werden de uit de klacht blijkende maatregelen
                        (1999/C 160/43)                                na onderzoek niet als verboden steun aangemerkt.
                        (Procestaal: Duits)                            Verzoekster, de grootste Europese fabrikant van rayon- en
                                                                       modalvezels en een concurrente van Sniace, stelt dat de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Commissie de navolgende inbreuken heeft gemaakt:
schappen is op 11 februari 1999 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Lenzing                  — schending van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag doordat
Aktiengesellschaft, gevestigd te Lenzing (Oostenrijk), vertegen-           enkel het financiële voordeel dat voor Sniace voortvloeit
woordigd door H.-J. Niemeyer van het advocatenkantoor                      uit het feit dat over de sedert 1991 verschuldigde sociale-


title: Zaak T-54/08: Beroep ingesteld op 4 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/34

         Beroep ingesteld op 4 februari 2008 — Republiek Cyprus/Commissie
   (Zaak T-54/08)
   (2008/C 79/65)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordiger: P. Kliridis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de uitnodiging tot inschrijving EuropeAid/125051/D/SUP/CY voor de sluiting van de overeenkomst „Upgrading the Management of the Energy Sector — Energy Metering and Reactive Power compensation”, die op of rond 24 november 2007 en uitsluitend in het Engels is bekendgemaakt op de website http://ec.europa.eu/europaid/tender/data/, en de artikelen 5 en 23 daarvan, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens verzoekster is de uitnodiging tot inschrijving om de volgende redenen onwettig:

               —

               in de eerste plaats heeft de Commissie door de vaststelling van de uitnodiging de rechtsgrondslag daarvan overschreden of geschonden, met name verordening (EG) nr. 389/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een instrument voor financiële steun ter bevordering van de economische ontwikkeling van de Turks-Cypriotische gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2667/2000 betreffende het Europees Bureau voor wederopbouw (1),

               —

               in de tweede plaats is de uitnodiging in strijd en/of onverenigbaar met artikel 299 EG, zoals gewijzigd bij artikel 19 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (hierna: „Toetredingsakte van 2003”) en Protocol nr. 10 over Cyprus bij de Toetredingsakte van 2003, en

               —

               in de derde plaats is de uitnodiging in strijd of onverenigbaar met de verplichtingen die voortvloeien uit dwingende bepalingen van internationaal recht en met de resoluties 541(1983) en 550(1984) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

      (1)  PB L 65, blz. 5.


title: Zaak T-357/17: Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Aide et Action France/Commissie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/28

         Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Aide et Action France/Commissie
   (Zaak T-357/17)
   (2017/C 269/40)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aide et Action France (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Le Mière, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 6 april 2017 en debetnota nr. 3241607987, ontvangen op 8 augustus 2016, nietig verklaren met alle rechtsgevolgen van dien;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van Aide et Action France, ten belope van 8 000 EUR, op grond van artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, volgens hetwelk verzoekster procesbelang en procesbevoegdheid heeft, aangezien het besluit van 6 april 2017 (hierna: „bestreden besluit”) rechtsgevolgen voor haar meebrengt.

               2.

               Tweede middel, betreffende ontoereikende motivering van het bestreden besluit, voor zover:

                           —

                           dit besluit artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: „VWEU”) en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) schendt;

                           —

                           dit besluit geen duidelijke en ondubbelzinnige elementen feitelijk en rechtens bevat;

                           —

                           de Commissie enkel naar contractuele wanprestaties verwijst, zonder een contractueel beding te vermelden waarop deze kunnen worden gebaseerd en zonder gegevens aan te voeren op basis waarvan de omvang van de gestelde schuld kan worden vastgesteld;

                           —

                           dit besluit zelfs wanneer de context in aanmerking wordt genomen ontoereikend is gemotiveerd;

                           —

                           het onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en zijn samenvatting van de feiten verzoekster niet in staat stelden de strekking van de haar betreffende maatregel te begrijpen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan de weigering van toegang tot het eindverslag dat OLAF aan de Europese Commissie heeft verstrekt, voor zover:

                           —

                           het bestreden besluit artikel 15, lid 3, VWEU, artikel 42 van het Handvest en verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie schendt;

                           —

                           verzoekster toegang had moeten krijgen tot het eindverslag van OLAF zodra de debetnota was opgesteld en het besluit tot invordering door middel van compensatie was vastgesteld, teneinde haar recht van verweer ten volle uit te kunnen oefenen;

                           —

                           de Commissie zich had moeten houden aan de nationale voorwaarden inzake het recht van toegang tot documenten waarop een ongunstig besluit wordt gebaseerd;

                           —

                           het beginsel van mededeling van onderzoeks- en evaluatieverslagen van de Commissie was neergelegd in de subsidieovereenkomst;

                           —

                           de Commissie hoe dan ook de inhoud van een document had kunnen meedelen door bepaalde passages onleesbaar te maken.

               4.

               Vierde middel, betreffende het ontbreken van een grondslag voor het bestreden besluit en, derhalve, schending van het VWEU, voor zover:

                           —

                           het bestreden besluit artikel 209 VWEU en verordening nr. 966/2012 van 25 oktober 2012, betreffende de financiële regels van de EU-begroting, en uitvoeringsverordening nr. 1268/2012 van 29 oktober 2012 schendt;

                           —

                           aan het bestreden besluit geen vaststaande, liquide en opeisbare vordering ten grondslag ligt;

                           —

                           het geheel van de door verzoekster ontvangen middelen volledig is gebruikt voor de uitvoering van het programma waarvoor de EU-financiering was toegekend, overeenkomstig artikel 14 van bijlage 2 bij de subsidieovereenkomst „Grant Contract”.


title: Zaak C-8/09: Beroep ingesteld op 9 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/25

         Beroep ingesteld op 9 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-8/09)
   (2009/C 69/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en J. Sénéchal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/17/EG van de Commissie van 8 februari 2006 ter uitvoering van richtlijn 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft bepaalde technische voorschriften voor het doneren, verkrijgen en testen van menselijke weefsels en cellen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 november 2006 verstreken. Op de datum van de instelling van dit beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen getroffen om de richtlijn om te zetten of had zij deze althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 38, blz. 40.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 83 van 5.4.2003

text:
26.4.2003        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 101/55
                                                           III
                                                    (Bekendmakingen)
                                                    (2003/C 101/97)
                 Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
          PB C 83 van 5.4.2003
          Historisch overzicht van de vroegere publicaties
          PB C 70 van 22.3.2003
          PB C 55 van 8.3.2003
          PB C 44 van 22.2.2003
          PB C 31 van 8.2.2003
          PB C 19 van 25.1.2003
          PB C 7 van 11.1.2003
                                            Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                          EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                            CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-399/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 16 oktober 2009 — Marie Landtová/Česká správa sociálního zabezpečení

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 16 oktober 2009 — Marie Landtová/Česká správa sociálního zabezpečení
   (Zaak C-399/09)
   2010/C 24/31
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marie Landtová

      Verwerende partij: Česká správa sociálního zabezpečení

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet punt 6 van deel A van bijlage III in samenhang met artikel 7, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, volgens hetwelk het criterium om te bepalen welke opvolgerstaat bevoegd is om het tot en met 31 december 1992 door werknemers in het socialezekerheidsstelsel van de voormalige Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek vervulde verzekeringstijdvak mee te rekenen, van kracht blijft, aldus worden uitgelegd dat het de toepassing uitsluit van een regel van nationaal recht waarin wordt bepaald dat een Tsjechische socialezekerheidsinstelling met betrekking tot het recht op een uitkering en de vaststelling van de hoogte hiervan, het verzekeringstijdvak dat tot en met 31 december 1992 op het grondgebied van de voormalige Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek is vervuld, volledig moet meerekenen, hoewel volgens het bovenvermelde criterium een socialezekerheidsinstelling van de Republiek Slowakije bevoegd is om deze mee te rekenen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 12 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in samenhang met de artikelen 3, lid 1, 10, en 46 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat het verzekeringstijdvak dat tot en met 31 december 1992 in het socialezekerheidsstelsel van de voormalige Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek is vervuld en al eenmaal in dezelfde omvang is meegerekend voor uitkeringsdoeleinden in het socialezekerheidsstelsel van de Republiek Slowakije, krachtens de voormelde nationale regeling slechts voor in de Tsjechische Republiek woonachtige onderdanen van deze staat volledig wordt meegerekend bij de vaststelling van het recht op ouderdomspensioen en de hoogte hiervan?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak T-275/03: Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 251/14              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         18.10.2003
Verzoekster beroept zich voorts op schending van de motive-            bestreden beschikking onrechtmatig is. De inleiding van de
ringsplicht, schending van de zorgplicht en van het beginsel           procedure was niet naar behoren gebaseerd op overwegingen
van goed bestuur, kennelijk onjuiste beoordeling, schending            van volksgezondheid. Voorts hadden de verwijzing en de inlei-
van het vertrouwensbeginsel en misbruik van bevoegdheid.               ding van de procedure betrekking op de volledige inhoud van
                                                                       de SPC. Dit gaat verder dan de toegestane reikwijdte van een
                                                                       verwijzing op grond van artikel 30 en in een dergelijke pro-
                                                                       cedure is de vaststelling van een geharmoniseerde SPC niet
                                                                       toegestaan. Bovendien was de inleiding van de procedure niet
                                                                       naar behoren gemotiveerd.
                                                                       Voorts stellen verzoeksters dat de harmonisatie van de SPC's in
                                                                       de bestreden beschikking onrechtmatig was omdat de
Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Merck                        Commissie niet bevoegd was de beschikking vast te stellen.
Sharp & Dohme Limited en acht andere tegen de                          Subsidiair stellen verzoeksters dat ook wanneer de Commissie
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       in principe de SPC's voor RENITEC had kunnen harmoniseren,
                                                                       zij heeft nagelaten enige reden van volksgezondheid aan te
                        (Zaak T-273/03)                                voeren die de harmonisatie van de SPC's kan rechtvaardigen.
                        (2003/C 251/27)
                                                                       Tot slot stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking
                        (Procestaal: Engels)                           onrechtmatig is omdat bindende termijnen van de richtlijn
                                                                       zijn overschreden en de motivering van de Commissie en het
                                                                       Comité voor Farmaceutische Specialiteiten ontoereikend was.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 1 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Merck Sharp & Dohme Limited, gevestigd te Hoddesdon
(Verenigd Koninkrijk), Merck Sharp & Dohme BV, gevestigd               (1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad tot
te Haarlem (Nederland), Laboratoires Merck Sharp & Dohme-                  vaststelling van een communautair wetboek betreffende genees-
Chibret, gevestigd te Parijs (Frankrijk), MSD Sharp & Dohme                middelen voor menselijk gebruik (PB L 311 van 28.11.2001,
GmbH, gevestigd te Haar (Duitsland), Merck Sharp & Dohme                   blz. 67).
(Italia) SpA, gevestigd te Rome (Italië), Merck Sharp & Dohme,
LDA., gevestigd te Paço de Arcos (Portugal), Merck Sharp &
Dohme de Espana SA, gevestigd te Madrid (Spanje), Merck
Sharp & Dohme GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk) en
VIANEX SA, gevestigd te Nea Erythrea (Griekenland), alle ver-
tegenwoordigd door G. Berrisch en P. Bogaert, advocaten.
                                                                       Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—      de bestreden beschikking nietig te verklaren;
                                                                                (Zaak T-275/03)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters.
                                                                                (2003/C 251/28)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Verzoeksters zijn vergunninghouders voor het geneesmiddel              Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
RENITEC en aanverwante handelsnamen. RENITEC bevat het                                                Duits)
werkzame bestanddeel „enalapril” en wordt gebruikt bij de
behandeling van hoge bloeddruk en hartinsufficiëntie.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld
Verzoeksters bestrijden beschikking C(2003) 1752 van de
                                                                       tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
Commissie van 21 mei 2003 betreffende het in de handel
                                                                       ken, tekeningen en modellen) door Focus Magazin Verlag
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die de
                                                                       GmbH, te München (Duitsland), vertegenwoordigd door
stof „enalapril” bevatten, waarbij de Commissie de
                                                                       U. Gürtler, advocaat. In de procedure voor de kamer van
Samenvatting van de Productkenmerken („SPC”) voor
                                                                       beroep was voorts partij Eci Telecom Ltd, Petach Tikva, Israël.
RENITEC en aanverwante handelsnamen heeft geharmoni-
seerd. De bestreden beschikking is vastgesteld als resultaat
van een verwijzingsprocedure op grond van artikel 30 van               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de
Raad (1).
                                                                       —     de beslissing van de oppositieafdeling van verweerder
Verzoeksters voeren aan dat de inleiding van de procedure van                (2055/2001) in oppositieprocedure nr. B 288680 te ver-
artikel 30 onrechtmatig was en dat dit impliceert dat de                     nietigen;
 ---pagebreak--- 18.10.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 251/15
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van ver-             Beroep, op 5 augustus 2003 ingesteld door Galileo
      weerder van 30 april 2003 (zaak R 913/2001-4) te ver-             International Technology LLC en 13 anderen tegen
      nietigen;                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-279/03)
—     verweerder      te gelasten, in oppositieprocedure
      nr. B 288680 te beslissen met inachtneming van de                                         (2003/C 251/29)
      rechtsopvatting van de beslissende rechter;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 5 augustus 2003 beroep ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Aanvraagster van het           ECI TELECOM LTD.                         Galileo International Technology LLC en 13 anderen, verte-
merk:                                                                   genwoordigd door C. Delcorde, J.-N. Louis, J.-A. Delcorde en
                                                                        S. Maniatopoulos, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Aangevraagde merk:             Woordmerk „Hi-FOCuS” voor                Luxemburg.
                               waren en diensten van de
                               klassen 9 en 38 — aanvraagnr.
                               1 338 029
Houder van het opposi-         Verzoekster                              Verzoeksters concludeert dat het het Gerecht behage:
tiemerk of -teken:
Oppositiemerk of -teken:       Duits         merk        „FOCUS”
                               (nr. 394 07 564) voor waren en
                               diensten van de klassen 3, 5, 6, 7,      —    de Commissie te verbieden om de term „Galileo” te
                               8, 9, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24,             gebruiken in verband met het project inzake een radio-
                               25, 26, 28, 29, 30, 33, 34, 38,               navigatiesysteem per satelliet, en om nog langer — direct
                               39, 41 en 42                                  of indirect — derden ertoe te bewegen die term in het
Beslissing       oppositie-    Afwijzing van de oppositie                    kader van datzelfde project te gebruiken en om enige
afdeling:                                                                    manier aan het gebruik van deze term door een derde
                                                                             deel te nemen;
Beslissing    kamer     van    Verwerping van het beroep
beroep:
Middelen:                      —     In de oppositieprocedure is
                                     voldoende bewijs van het           —    de Commissie te veroordelen aan verzoeksters, die geza-
                                     oudere recht van verzoekster            menlijk en solidair optreden, 50 miljoen euro als vergoe-
                                     overgelegd;                             ding voor de geleden materiële schade te betalen;
                               —     schending van verzoeksters
                                     rechten van de verdediging;
                                                                        subsidiair,
                               —     schending van verzoeksters
                                     recht op een eerlijk proces;
                               —     schending van artikel 42                —     indien de Commissie de term „Galileo” zou blijven
                                     van     verordening      (EG)                 gebruiken, haar te veroordelen aan verzoeksters een
                                     nr. 40/94 (1) en regel 20,                    bedrag van 240 miljoen euro te betalen;
                                     lid 3, van verordening (EG)
                                     nr. 2868/95 (2).
                                                                             —     de Commissie te veroordelen aan verzoeksters met
                                                                                ingang van de datum van het onderhavige beroep
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993                    moratoire interesten te betalen, overeenkomend met
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                                 het referentiepercentage van de ECB, vermeerderd
(2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december                  met twee punten;
    1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                                                                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-355/05: Beroep, op  22 september 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/15

         Beroep, op 22 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-355/05)
   (2005/C 296/28)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 september 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Schima en D. Lawumni als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 33 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 176 van 15. 7. 2003.


title: Zaak C-3/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  16 maart 2006  (verzoek van de Rechtbank Utrecht om een prejudiciële beslissing) — Poseidon Chartering BV tegen Marianne Zeeschip VOF, Albert Mooij, Sjoerdtje Sijswerda, Gerrit Schram (Richtlijn 86/653/EEG — Zelfstandige handelsagenten — Begrip handelsagent — Sluiting en verlenging van slechts één overeenkomst gedurende meerdere jaren)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 maart 2006 (verzoek van de Rechtbank Utrecht om een prejudiciële beslissing) — Poseidon Chartering BV tegen Marianne Zeeschip VOF, Albert Mooij, Sjoerdtje Sijswerda, Gerrit Schram
   (Zaak C-3/04) (1)

   (Richtlijn 86/653/EEG - Zelfstandige handelsagenten - Begrip handelsagent - Sluiting en verlenging van slechts één overeenkomst gedurende meerdere jaren)
   (2006/C 131/14)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank Utrecht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Poseidon Chartering BV

      Verweerders: Marianne Zeeschip VOF, Albert Mooij, Sjoerdtje Sijswerda, Gerrit Schram
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Rechtbank Utrecht — Uitlegging van artikel 1, lid 2, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17) — Begrip handelsagent — Zelfstandige tussenpersoon die op commissiebasis voor een reder heeft onderhandeld over een tijdbevrachtingovereenkomst alsmede de jaarlijkse verlening daarvan
   Dictum
   Artikel 1, lid 2, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een zelfstandige tussenpersoon belast is geweest met het sluiten van slechts één overeenkomst, die nadien gedurende meerdere jaren is verlengd, de in die bepaling gestelde voorwaarde van permanent belast-zijn vereist dat de principaal die tussenpersoon heeft belast met het bemiddelen bij de achtereenvolgende verlengingen van die overeenkomst.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.