title: Zaak C-163/01 P: Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door B.M.J.B. Beusmans tegen het arrest op 31 januari 2001 in de zaak T-73/94 tussen enerzĳds B.M.J.B. Beusmans, en anderzĳds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
11.8.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 227/7
      die intentie werd geuit. Wel is frappant dat het Hof belang      eerste aanleg (Vierde kamer), in de zaak T-73/94, tussen
      hecht aan het feit dat de betrokken vier producenten in          enerzijds B.M.J.B. Beusmans, vertegenwoordigd door E.H. Pijn-
      1989, na toewijzing van een voorlopige referentiehoe-            acker Hordijk, advocaat, en anderzijds 1. de Raad van de
      veelheid, de melkproductie onmiddellijk hebben hervat.           Europese Unie, vertegenwoordigd door A.M. Colaerf, en 2. de
      Die omstandigheid speelt in de afwegingen van het                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      Gerecht in het arrest a quo nu juist in het geheel geen rol.     digd door Th. van Rijn.
      Voor het overige geldt dat het Hof in zijn tussenarrest in       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
      Mulder II in het geheel niet ingaat op de specifieke
      problematiek van de 83-ers.                                      —     Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg op 31 januari
                                                                             2001 in zaak T-73/94 (1) te vernietigen;
—     Het Gerecht heeft een onjuiste bewij slastverdeling toege-
      past, althans Bouma een rechtens onaanvaardbare bewij-           —     de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
      slast opgelegd: Vóór de inwerkingtreding van verordening             aanleg;
      857/84 kon een SLOM-producent in de situatie van
                                                                       —     de Raad en de Commissie te veroordelen in de kosten van
      Bouma niet vermoeden dat aan de niet-hervatting van
                                                                             het geding in beide instanties.
      zijn productie voor 1 april 1984 de consequentie zou
      worden verbonden dat hij zijn recht op een referentiehoe-
      veelheid — respectievelijk op vervangende schadevergoe-
      ding — definitief en volledig zou kunnen verspelen. Het          Middelen en voornaamste argumenten
      opleggen van een bewijslast om aan te tonen „dat hij
      voornemens was die productie na afloop van zijn niet-            De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die
      leveringsverplichting te hervatten en dat hij hiertoe            in zaak C-162/01 P.
      als gevolg van de inwerkingtreding van verordening
      nr. 857/84 niet in staat was”, impliceert dat Bouma
      met terugwerkende kracht wordt geconfronteerd met de             (1) PB 1994, C 90, blz. 25.
      gevolgen van de inwerkingtreding van die verordening.
      Van een Gemeenschapsonderdaan in de positie van
      Bouma kan in redelijkheid niet gevergd worden dat hij 17
      tot 18 jaar na dato nog kan beschikken over schriftelijke
      bewijsmiddelen met betrekking tot zijn bedrijfsvoering in
      het verre verleden. Dit klemt temeer omdat in geen enkel
      eerder arrest van Hof of Gerecht bewijs op de door het           Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door
      Gerecht thans cruciaal geachte punten zelfs. maar relevant       G. van den Berg tegen het arrest op 31 januari 2001 in de
      is geacht.                                                       zaak T-143/97 tussen enerzijds G. van den Berg, en
                                                                       anderzijds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de
—     Het Gerecht heeft de relevante feiten op een zodanig             Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
      onjuiste en verkleurde wijze weergegeven en beoordeeld,          door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      dat het arrest strijdig moet worden geacht met het                             Gemeenschappen (Vierde kamer)
      motiveringsbeginsel en het objectiviteitsbeginsel.
                                                                                (Zaak C-164/01 P)
(1) PB 1993, C 334, blz. 17.
(2) Arrest van 11 december 1990, zaak C-189/89.
(3) PB 1984, L 148, blz. 13.                                                                    (2001/C 227/11)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 13 april 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het
                                                                       arrest, op 31 januari 2001 gewezen door het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg (Vierde kamer), in de zaak T-143/97, tussen
                                                                       enerzijds G. van den Berg, vertegenwoordigd door E.H. Pijnac-
Hogere voorziening, op 13 april 2001 ingesteld door                    ker Hordijk, advocaat, en anderzijds 1. de Raad van de
B.M.J.B. Beusmans tegen het arrest op 31 januari 2001 in               Europese Unie, vertegenwoordigd door A.M. Colaert, en 2. de
de zaak T-73/94 tussen enerzijds B.M.J.B. Beusmans, en                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
anderzijds 1. de Raad van de Europese Unie, en 2. de                   digd door Th. van Rijn.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
               Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                       —     Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg op 31 januari
                       (Zaak C-163/01 P)                                     2001 in zaak T-143/97 (1) te vernietigen;
                                                                       —     de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
                         (2001/C 227/10)
                                                                             aanleg ter verdere afdoening van het door verzoeker op
                                                                             29 april 1997 bij het Gerecht ingestelde beroep;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 april 2001 hogere voorziening ingesteld tegen het                —     de Raad en de Commissie te veroordelen in de kosten van
arrest, op 31 januari 2001 gewezen door het Gerecht van                      het geding in beide instanties.


title: Zaak T-22/14: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — Bergallou/Parlement en Raad („Beroep tot nietigverklaring – Hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie – Minder gunstige regeling op het gebied van forfaitaire betaling van reiskosten en vermeerdering van het jaarlijks verlof door extra verlofdagen als reisdagen – Geen individuele geraaktheid – Niet-contractuele aansprakelijkheid – Causaal verband – Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/39

      Beschikking van het Gerecht van 11 november 2014 — Bergallou/Parlement en Raad
      (Zaak T-22/14) (1)

      („Beroep tot nietigverklaring - Hervorming van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie - Minder gunstige regeling op het gebied van forfaitaire betaling van reiskosten en vermeerdering van het jaarlijks verlof door extra verlofdagen als reisdagen - Geen individuele geraaktheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Causaal verband - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)
      (2015/C 016/61)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Amal Bergallou (Lot, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

         Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L. Visaggio en E. Taneva, gemachtigden), en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

         Voorwerp

      Enerzijds een verzoek tot nietigverklaring, ingediend krachtens artikel 263 VWEU, van artikel 1, lid 65, sub b, en lid 67, sub d, van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB L 287, blz. 15), voor zover deze bepalingen het recht op de jaarlijkse vergoeding van reiskosten en reisdagen voor die reis verbinden aan het ontvangen van de ontheemdingstoelage of de toelage voor verblijf in het buitenland en, anderzijds, een verzoek krachtens artikel 340 VWEU tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekster stelt te hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Bergallou draagt haar eigen kosten alsmede de kosten van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.

                  3)

                  Op het verzoek om tussenkomst van de Europese Commissie behoeft niet te worden beslist.

         (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Zaak T-88/09: Arrest van het Gerecht van 8 november 2011 — Idromacchine e.a./Commissie ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Staatssteun — Besluit van Commissie tot inleiding van formele onderzoeksprocedure — Voor derde onderneming nadelige vermeldingen — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent — Beroepsgeheim — Immateriële schade — Materiële schade — Oorzakelijk verband — Vertragingsrente en compenserende rente” )

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/23

         Arrest van het Gerecht van 8 november 2011 — Idromacchine e.a./Commissie
   (Zaak T-88/09) (1)

   (Niet-contractuele aansprakelijkheid - Staatssteun - Besluit van Commissie tot inleiding van formele onderzoeksprocedure - Voor derde onderneming nadelige vermeldingen - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent - Beroepsgeheim - Immateriële schade - Materiële schade - Oorzakelijk verband - Vertragingsrente en compenserende rente)
   2011/C 370/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Idromacchine Srl (Porto Marghera, Italië); Alessandro Capuzzo (Mirano, Italië); en Roberto Capuzzo (Mogliano Veneto, Italië) (vertegenwoordigers: W. Viscardini en G. Donà, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan en E. Righini, gemachtigden, bijgestaan door F. Ruggeri Laderchi, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van onjuiste informatie die met name het imago en de reputatie van Idromacchine schaadt in besluit C(2002) 5426 def. van de Commissie van 30 december 2004, „Steunmaatregelen van de staten — Italië — Steunmaatregelen nrs. N 586/2003, N 587/2003, N 589/2003 en C 48/2004 (ex N 595/2003) — Verlenging van de uiterste leveringstermijn van drie jaar voor een chemische tanker — Uitnodiging overeenkomstig artikel 88, lid 2, [EG] opmerkingen te maken”

      Dictum

               1)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 20 000 EUR aan Idromacchine Srl voor de immateriële schade die laatstbedoelde heeft geleden.

               2)

               De aan Idromacchine te betalen schadevergoeding wordt vermeerderd met compenserende rente, te rekenen vanaf 18 februari 2005 tot de uitspraak van het onderhavige arrest, volgens het tarief dat de Europese Centrale Bank (ECB) voor de belangrijkste herfinancieringsoperaties heeft vastgesteld, verhoogd met twee procentpunten.

               3)

               De aan Idromacchine te betalen schadevergoeding wordt vermeerderd met vertragingsrente, te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige betaling van deze schadevergoeding, volgens het tarief dat de ECB voor de belangrijkste herfinancieringsoperaties heeft vastgesteld, verhoogd met twee procentpunten.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Commissie draagt haar eigen kosten en twee derde van de kosten van Idromacchine, A. Capuzzo en R. Capuzzo, die één derde van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-433/13: Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Petropars Iran e.a./Raad

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/31

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2013 — Petropars Iran e.a./Raad
   (Zaak T-433/13)
   2013/C 313/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Petropars Iran Co. (Kish Island, Iran); Petropars Oilfields Services Co. (Kish Island); Petropars Aria Kish Operation and Management Co. (Teheran, Iran); en Petropars Resources Engineering Kish Co. (Teheran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, Solicitor, P. Blakeley, Barrister, en Z. Bubeza, Solicitor)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punten 1 tot en met 4 van bijlage II.I.B. bij besluit 2013/270 (1) en punten 1 tot en met 4 van bijlage II.I.B. bij uitvoeringsverordening nr. 522/2013 (2) nietig verklaren; en/of

               —

               verklaren dat artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413 (3) en artikel 23, lid 2, sub d, van besluit 267/2012 (4) niet van toepassing zijn op verzoeksters; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: er is geen rechtsgrondslag om verzoekers in besluit 2013/270/GBVB van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 op te nemen op de lijst, aangezien de reden die is opgegeven voor de opname van elk van verzoeksters („dochteronderneming van [een] op de lijst geplaatste entiteit”) geen criterium voor opname op een lijst vormt in verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad of besluit 2010/413/GBVB van de Raad.

               2.

               Tweede middel: verzoeksters' opname in de lijst is onrechtmatig voor zover de Raad beweert zich te hebben gebaseerd op artikel 23, lid 2, sub d, van verordening nr. 267/2012 of artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413, gelet op het feit dat (1) aan de materiële criteria van deze bepalingen ten aanzien van geen enkele verzoekster is voldaan en/of de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de beoordeling of al dan niet aan de criteria was voldaan; en (2) de Raad verzoeksters op de lijst heeft opgenomen op basis van onvoldoende bewijs teneinde vast te stellen dat aan de criteria was voldaan en daardoor (nog) een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.

               3.

               Derde middel: voor zover verzoeksters op basis van artikel 23, lid 2, sub d, van verordening nr. 267/2012 en/of artikel 20, lid 1, sub c, van besluit 2010/413 op de lijst kunnen worden opgenomen alleen omdat zij dochterondernemingen zijn van op de lijst geplaatste entiteiten (welke entiteiten op hun beurt dochterondernemingen zijn van op de lijst geplaatste entiteiten die niet beschuldigd worden van een inbreuk), zijn deze artikelen onrechtmatig daar zij het evenredigheidsbeginsel schenden en moeten zij niet van toepassing worden verklaard op verzoeksters.

               4.

               Vierde middel: verzoeksters' opname in de lijst schendt in ieder geval hun fundamentele rechten en vrijheden op basis van het Handvest van de grondrechten of het recht van de Unie, daaronder begrepen het recht om hun bedrijfswerkzaamheden uit te voeren en het recht op rustig genot van hun eigendom en/of schendt het evenredigheidsbeginsel. Voorts is de opname op de lijst in strijd met het voorzorgsbeginsel, het beginsel van milieubescherming en de bescherming van de menselijke gezondheid en veiligheid, aangezien daardoor aanzienlijke schade aan de gezondheid en veiligheid van gewone Iraanse werknemers en aan het milieu kan worden berokkend.

               5.

               Vijfde middel: door besluit 2013/270/GBVB en uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 vast te stellen, voor zover zij van toepassing zijn op verzoeksters, heeft de Raad de procedurele vereisten geschonden om (i) (de derde en de vierde) verzoeksters individueel in kennis te stellen van hun opname op de lijst; (ii) (alle verzoeksters) passende en voldoende redenen te geven; en (iii) verzoeksters' recht van verweer en recht op daadwerkelijke rechtsbescherming te eerbiedigen.

      (1)  Besluit 2013/270/GBVB van de Raad van 6 juni 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013 L 156, blz. 10).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013 L 156, blz. 3).

      (3)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010 L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2010 L 88, blz. 1).


title: Zaak F-107/14: Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/53

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-107/14)
   (2015/C 007/65)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en niet van toepassing verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 16 februari 2014 om de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF van 14 januari 1997 in zaak C-169/95: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Steun voor bouw van staalgieterij in provincie Teruel (Spanje))

text:
 Nr. C 74/2           [ NL ]               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8 . 3 . 97
     sponsor op andere momenten dan aan bet begin en/of                      laatste staat naar Servië of Montenegro zijn uitge
     het eind van het programma niet verbiedt.                               voerd, op grond dat lidstaat A de betaling van dergelij
                                                                             ke exporten enkel toestaat, indien deze zijn verricht
 H PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 , en                                     vanaf zijn grondgebied en zijn eigen bevoegde autori
    PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                         teiten krachtens Verordening (EEG) nr. 1432/92 voor
                                                                            die exporten een voorafgaande vergunning hebben af
                                                                            gegeven, terwijl de betrokken goederen door het sanc
                                                                            tiecomité van de Verenigde Naties worden aangemerkt
                                                                            als producten voor zuiver medische doeleinden en ter
                                                                            zake overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1432/92
                                                                            door de bevoegde autoriteiten van lidstaat B een uit
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                            voervergunning is afgegeven.
                       van 14 januari 1997
 in zaak C-124/95 (verzoek van de Court of Appeal om                  2 . Nationale maatregelen die strijdig blijken te zijn met
 een prejudiciële beslissing): The Queen, ex parte: Centro                 de gemeenschappelijke handelspolitiek in de zin van
    Com Sri tegen HM Treasury en Bank of England (')                        artikel 113 van het Verdrag en met de Gemeenschaps
                                                                            verordeningen waarmee aan deze politiek uitvoering
 (Buitenlands en veiligheidsbeleid — Gemeenschappelijke                     wordt gegeven, zijn enkel gerechtvaardigd uit hoofde
handelspolitiek — Blokkeren van banktegoeden — Sanc                        van artikel 234 van het EEG-Verdrag, indien zij nood
       ties tegen de Republieken Servië en Montenegro)                      zakelijk zijn ter verzekering van de nakoming door de
                            ( 97/C 74/02 )                                  betrokken lidstaat van zijn verplichtingen jegens derde
                                                                            landen, die voortvloeien uit een overeenkomst gesloten
                                                                            vóór de inwerkingtreding van het Verdrag of de toetre
                       (Procestaai: Engels)
                                                                            ding van deze lidstaat.
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       O PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 .
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-124/95, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Court of
Appeal ( England and Wales ), in het aldaar aanhangig ge
ding tussen The Queen, ex parte: Centro-Com Sri en HM                                    ARREST VAN HET HOF
Treasury en Bank of England, om een prejudiciële beslis                                     van 14 januari 1997
sing over de uitlegging van de artikelen 113 en 234 van
het EG-Verdrag, alsmede van Verordening ( EEG) nr. 1432/             in zaak C-169/95 : Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende een verbod op                                 de Europese Gemeenschappen (')
de handel tussen de Europese Economische Gemeenschap                  (Staatssteun — Steun voor bouw van staalgieterij in pro
en de Republieken Servië en Montenegro (PB nr. L 151                                        vincie Teruel (Spanje))
van 3 . 6 . 1992 , blz. 4), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodnguez Iglesias, president, G. F. Mancini,                                        ( 97/C 74/03 )
J. C. Moitinho de Almeida en J. L. Murray, kamerpresi
denten, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), C. Gulmann,                                           (Procestaai: Spaans)
D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 14 januari               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                   de Jurisprudentie van het Hof)
volgt:
                                                                     In zaak C-169/95 , Koninkrijk Spanje ( gemachtigden: A. J.
I. De gemeenschappelijke handelspolitiek in de zin van               Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ) tegen Commissie
    artikel 113 van het EEG-Verdrag, zoals daaraan uit              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : F. E.
    voering is gegeven door Verordening (EEG) nr. 1432/              Gonzalez Diaz en P. Nemitz ), betreffende een beroep tot
     92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende een verbod              nietigverklaring van Beschikking 95/438/EG van de Com
     op de handel tussen de Europese Economische Ge                 missie van 14 maart 1995 betreffende de door Spanje ten
    meenschap en de Republieken Servië en Montenegro,                behoeve van de onderneming Piezas y Rodajes SA, een in
    en door Verordening (EEG) nr. 2603/69 van de Raad                de provincie Teruel, Aragón, Spanje, gevestigde staalgiete
    van 20 december 1969 houdende de totstandbrenging                rij , toegekende investeringssteun ( PB nr. L 257 van 27. 10 .
    van een gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer,             1995 , blz. 45 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
    verzet zich ertegen dat lidstaat A, ter verzekering van          Rodnguez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida ,
    een doeltreffende toepassing van Resolutie 757 (1992)            J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten, P. J. G. Kap
    van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, maat            teyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet ( rap
    regelen treft die verbieden dat op zijn grondgebied ge          porteur), G. Hirsch, P. Jann en M. Wathelet, rechters; ad
    deponeerde Servische of Montenegrijnse banktegoeden              vocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H. von Holstein,
    worden gedeblokkeerd voor de betaling van goederen,              adjunct-griffier, op 14 januari 1997 een arrest gewezen
    die door een onderdaan van lidstaat B vanuit deze                waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 8 . 3 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 74/3
1 . Verwerpt het beroep.                                                 aan de handelaar een ongerechtvaardigde verrijking
                                                                         van laatstgenoemde zou opleveren. De nationale rech
2 . Verwijst bet Koninkrijk Spanje in de kosten.                         ter dient aan de hand van de omstandigheden van elk
                                                                         concreet geval te beoordelen, of aan deze voorwaarden
                                                                         is voldaan. Indien slechts een gedeelte van de last van
H PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                                                                         de heffing is afgewenteld, behoort de nationale over
                                                                         heid het niet afgewentelde bedrag aan de handelaar te
                                                                         rug te betalen.
                                                                    1 . Een eventuele wettelijke verplichting om de heffing
                                                                         door te berekenen in de kostprijs wettigt niet het ver
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                         moeden, dat de last van de heffing geheel is afgewen
                      van 14 januari 1997                                teld, ook niet wanneer er een sanctie staat op niet-na-
                                                                         koming van die verplichting.
in de gevoegde zaken C-192/95 tot en met C-218/95
( verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal
d'instance de Paris ): Société Comateb e.a. tegen Directeur         3 . Indien, ook al is de heffing op de koper afgewenteld,
           général des douanes et droits indirects (')                   de handelaar overeenkomstig het nationale recht gel
                                                                         dend kan maken dat door de toepassing van de on
(Octroi de mer — Terugvordering van het onverschuldigd                   rechtmatige heffing schade is ontstaan waardoor de
betaalde — Verplichting tot afwenteling van belasting —                  ongerechtvaardigde verrijking geheel of gedeeltelijk on
                    Overzeese departementen)                             gedaan wordt gemaakt, dient de nationale rechter
                          ( 97/C 74/04 )                                 daaruit de consequenties te trekken.
                       (Procestaai: Frans)                          (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In de gevoegde zaken C-192/95 tot en met C-218/95 , So                               ARREST VAN HET HOF
ciété Comateb ( C-192/95 ), Société Panigua ( C-193/95 ), So                                 ( Zesde Kamer)
ciété Edouard et fils ( C-194/95 ), Société de distribution de
vins et liqueurs ( C-195/95 ), Établissements André Haan                                  van 16 januari 1997
( C-l 96/95 ), Société Diffusion générale de quincaillerie (C      in zaak C-134/95 (verzoek van de Pretura circondariale di
197/95 ), Société Diffusion générale ( C-198/95 ), Société          Biella om een prejudiciële beslissing): Unità Socio-Sanita
Cama Renault ( C-199/95 ), SCP Ovide et Dorville ( C-200/           ria Locale n. 47 di Biella (USSL ) tegen Istituto nazionale
95 ), Société Ducros Guadeloupe ( C-201/95 ), Société               per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (IN
Comptoir commercial Caraïbes ( C-202/95 ), Société Giafa                                           AIL ) (M
( C-203/95 ), Société LVS ( C-204/95 ), Société Catherine et
Jean-Claude Tabar Nouval ( C-205/95 ), Société L'Heure et           (Werknemers — Bemiddelingsdienst voor werknemers —
L'Or ( C-206/95 ), Société Général bazar bricolage ( C-207/                               Wettelijk monopolie)
95 ), Société Grain d'or ( C-208/95 ), Société Cash Service                                     ( 97/C 74/05 )
( C-209/95 ), Établissements Efira ( C-210/95 ), Société Fa
randole ( C-211/95 ), Société Carat ( C-212/95 ), Société Rio
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
( C-213/95 ), Société guadeloupéenne de distribution mo
derne ( SGDM ) ( C-214/95 ), Martinique automobiles SA
( C-215/95 ), Socovi SARL ( C-216/95 ), Établissements Ga           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
briel Vangour et Cie SARL ( C-217/95 ), Simat Guadeloupe                            de Jurisprudentie van het Hof)
SARL ( C-218/95 ), tegen Directeur général des douanes et
droits indirects, betreffende een prejudiciële beslissing over      In zaak C-134/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
de uitlegging van het Gemeenschapsrecht inzake terugvor            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
dering van onverschuldigd betaalde heffingen, heeft het             circondariale di Biella ( Italië ), in het aldaar aanhangig ge
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre         ding tussen Unita Socio-Sanitaria Locale n. 47 di Biella
sident, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida en J. L.           ( USSL ) en Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli
Murray, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, D. A. O. Ed            infortuni sul lavoro ( INAIL ), betreffende een prejudiciële
ward ( rapporteur ), J.-P. Puissochet, P. Jann en H. Ragne         beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 , 49, 54 en
malm, rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: H.        90 van het EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer), sa
von Holstein, adjunct-griffier, op 14 januari 1997 een ar          mengesteld als volgt: J. L. Murray, president van de Vierde
rest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    Kamer, waarnemend voor de president van de Zesde Ka
                                                                    mer, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur), G.
1 . Een lidstaat kan terugbetaling van een in strijd met het        Hirsch en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:
      Gemeenschapsrecht toegepaste heffing aan de hande            M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 16 ja
      laar slechts afwijzen, wanneer vaststaat dat de heffing       nuari 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     geheel ten laste van een ander is gekomen en teruggaaf         als volgt:


title: Zaak T-136/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — EARL Salvat père & fils e.a./Commissie ( Staatssteun — Omschakelingsmaatregelen in de wijnbouw — Beschikking die steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Toetsing aan artikel 87, lid 1, EG )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/47

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2007 — EARL Salvat père & fils e.a./Commissie
   (Zaak T-136/05) (1)

   („Staatssteun - Omschakelingsmaatregelen in de wijnbouw - Beschikking die steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Toetsing aan artikel 87, lid 1, EG’)
   (2007/C 269/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: EARL Salvat père & fils (Saint-Paul-de-Fenouillet, Frankrijk); Comité interprofessionnel des vins doux naturels et vins de liqueur à appellations contrôlées (CIVDN) (Perpignan, Frankrijk); en Comité national des interprofessions des vins à appellation d'origine (CNIV) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: H. Calvet en O. Billard, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Giolito en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Franse Republiek (vertegenwoordiger: G. de Bergues, gemachtigde)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van artikel 1, leden 1 en 3, van beschikking 2007/253/EG van de Commissie van 19 januari 2005 betreffende het Plan Rivesaltes en de parafiscale heffingen CIVDN die door Frankrijk ten uitvoer zijn gelegd (PB L 112, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-365/02 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Marie Lindfors (Richtlijn 83/183/EEG — Overbrenging van verblijfplaats naar andere lidstaat — Belastingheffing vóór registratie of ingebruikneming van voertuig)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-365/02 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): Marie Lindfors (1)

   (Richtlijn 83/183/EEG - Overbrenging van verblijfplaats naar andere lidstaat - Belastingheffing vóór registratie of ingebruikneming van voertuig)
   (2004/C 228/13)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-365/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Korkein hallinto-oikeus (Finland) in een aldaar door Marie Lindfors ingeleide procedure, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 1 van richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren (PB L 105, blz. 64), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta, en K. Lenaerts (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 1 van richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat wanneer de eigenaar van een voertuig zijn verblijfplaats van een lidstaat naar een andere overbrengt, een belasting als bedoeld in de autoverolaki (1482/1994) (motorrijtuigenbelastingwet) wordt geheven vóór de registratie of ingebruikneming van het voertuig in de lidstaat waarnaar de verblijfplaats wordt overgebracht. Gelet evenwel op de voorwaarden van artikel 18 EG, staat het aan de verwijzende rechter om na te gaan of de toepassing van het nationale recht kan waarborgen dat, wat deze belasting betreft, deze eigenaar niet minder gunstig wordt behandeld dan de burgers die permanent in de betrokken lidstaat hebben verbleven, en of, in voorkomend geval, een dergelijk verschil in behandeling wordt gerechtvaardigd door objectieve overwegingen die losstaan van de verblijfplaats van de betrokken personen en evenredig zijn aan de rechtmatige doelstellingen van het nationale recht.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002.


title: Zaak T-115/06: Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening e.a./Raad ( „Dumping — Invoer van zalm van oorsprong uit Noorwegen — Regel van laagste recht — Berekening van minimuminvoerprijzen en vaste rechten” )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/22

         Arrest van het Gerecht van 21 maart 2012 — Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening e.a./Raad
   (Zaak T-115/06) (1)

   (Dumping - Invoer van zalm van oorsprong uit Noorwegen - Regel van laagste recht - Berekening van minimuminvoerprijzen en vaste rechten)
   2012/C 133/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening (Oslo, Noorwegen), Norske Sjømatbedrifters Landsforening (Trondheim, Noorwegen), Salmar Farming AS (Kverva, Noorwegen), Hydroteck AS (Kristiansund, Noorwegen), Hallvard Lerøy AS (Bergen, Noorwegen) en Lerøy Midnor AS (Hestvika, Noorwegen) (vertegenwoordigers: B. Servais en T. Paulsen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Stancanelli en K. Talabér-Ritz, vervolgens K. Talabér-Ritz, T. Scharf en H. van Vliet, gemachtigden, bijgestaan door E. McGovern, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 85/2006 van de Raad van 17 januari 2006 tot instelling van definitieve antidumpingrechten en tot definitieve inning van de voorlopige antidumpingrechten op gekweekte zalm uit Noorwegen (PB L 15, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 85/2006 van de Raad van 17 januari 2006 tot instelling van definitieve antidumpingrechten en tot definitieve inning van de voorlopige antidumpingrechten op gekweekte zalm uit Noorwegen wordt nietig verklaard, voor zover zij betrekking heeft op Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming AS, Hydroteck AS, Hallvard Lerøy AS en Lerøy Midnor AS.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten, alsook die van Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming, Hydroteck, Hallvard Lerøy en Lerøy Midnor.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak T-475/12: Arrest van het Gerecht van 13 januari 2014 — LaserSoft Imaging/BHIM (WorkflowPilot) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WorkflowPilot — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/36

         Arrest van het Gerecht van 13 januari 2014 — LaserSoft Imaging/BHIM (WorkflowPilot)
   (Zaak T-475/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WorkflowPilot - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 52/68
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: LaserSoft Imaging AG (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Hunnekuhl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 augustus 2012 (zaak R 480/2012-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken WorkflowPilot als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LaserSoft Imaging AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-463/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 77/388/EEG — BTW — Artikel 11, A, lid 1, sub a — Maatstaf van heffing — Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs — Verordening (EG) nr. 603/95 — Steun in sector gedroogde voedergewassen)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-463/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 77/388/EEG - BTW - Artikel 11, A, lid 1, sub a - Maatstaf van heffing - Subsidie die rechtstreeks verband houdt met prijs - Verordening (EG) nr. 603/95 - Steun in sector gedroogde voedergewassen)
   (2004/C 228/19)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-463/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa en K. Simonsson) tegen Koninkrijk Zweden (gemachtigde: A. Falk), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door de belasting over de toegevoegde waarde niet toe te passen op het steunbedrag dat is uitgekeerd krachtens verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector gedroogde voedergewassen (PB L 63, blz. 1), de krachtens artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

               3)

               Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten draagt.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Zaak T-511/09: Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Niki Luftfahrt/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/27

         Beroep ingesteld op 21 december 2009 — Niki Luftfahrt/Commissie
   (Zaak T-511/09)
   2010/C 80/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Niki Luftfahrt GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Asenbauer, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van de Europese Commissie van 28 augustus 2009, „Staatssteun C 6/2009 (ex N 663/2008) — Oostenrijk Austrian Airlines — Herstructureringsplan” nietig verklaren krachtens artikel 264, lid 1, VWEU (ex artikel 231, lid 1, EG);

               —

               de Europese Commissie veroordelen om verzoekster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen de voor de procedure noodzakelijke kosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2009) 6686 def. van de Commissie van 28 augustus 2009 betreffende de staatssteun in het kader van de verkoop van de aandelen van de Oostenrijkse Staat in de groep Austrian Airlines aan Deutsche Lufthansa AG [C 6/2009 (ex N 663/2008)]. In deze beschikking is de Commissie van oordeel dat de door de Republiek Oostenrijk ten gunste van Austrian Airlines verleende herstructureringssteun onder bepaalde voorwaarden met de gemeenschappelijke markt verenigbaar is, voor zover het bij de Commissie aangemelde herstructureringsplan in zijn volle omvang wordt uitgevoerd.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoekster, die een particulier gefinancierde luchtvaartmaatschappij exploiteert en bij de Commissie een klacht met betrekking tot de litigieuze herstructureringssteun heeft ingediend, in de eerste plaats aan, dat de Commissie artikel 87, leden 1 en 3, sub c, EG, artikel 88, lid 2, EG en de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (PB 2004, C 244, blz. 2) heeft geschonden. Met name wordt in dit verband betoogd dat de Commissie buiten beschouwing heeft gelaten

               —

               dat de begunstigde van de steun niet Austrian Airlines is, maar Lufthansa, dat geen onderneming in moeilijkheden is en dus ook geen steun verdient;

               —

               dat noch Austrian Airlines, noch Lufthansa een passende eigen bijdrage voor de herstructurering van Austrian Airlines heeft geleverd;

               —

               dat de aangemelde herstructureringsmaatregelen niet aan de voormelde richtsnoeren voldoen;

               —

               dat de door de Republiek Oostenrijk voorgestelde compenserende maatregelen niet volstaan om ongunstige gevolgen van de steun voor de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, zoveel mogelijk af te zwakken.

         Verder betoogt verzoekster dat aan de litigieuze steun onlosmakelijk voorwaarden zijn verbonden die in strijd zijn met de communautaire voorschriften inzake de vrijheid van vestiging en dus met artikel 43 EG.
   Voorts beroept zij zich op schending van artikel 253 EG, daar de Commissie de bestreden beschikking niet naar behoren met redenen heeft omkleed, voor zover zij

               —

               de situatie op de betrokken markten, inzonderheid de positie van de door de steun begunstigde onderneming en de positie van de concurrenten op die markten, niet heeft vastgesteld en onderzocht, en

               —

               ook buiten beschouwing heeft gelaten dat Austrian Airlines in het verleden al herhaaldelijk onrechtmatige steun heeft ontvangen.

         Ten slotte voert zij aan dat de Commissie de haar verleende bevoegdheid heeft misbruikt.


title: Zaak C-471/03 P: Hogere voorziening, op 12 november 2003 (faxbericht van 10.11.2003) ingesteld door Diputación Foral de Bizkaia tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van 5 augustus 2003 in de gevoegde zaken T-116/01 en T-118/01, P&O European Ferries (Vizcaya) SA (T-116/01), en Diputación Foral de Vizcaya (T-118/01) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 21/14               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        24.1.2004
Verzoek van Tribunale di Bologna — eerste meervoudige                  —    Indien de stand van het geding het toestaat, de door
strafkamer — van 22 september 2003 om een prejudiciële                      rekwirante in eerste aanleg geformuleerde conclusies toe
beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen Mario                    te wijzen, en bijgevolg nietig te verklaren de beschikking
                      Filomeno Miraglia                                     van de Commissie van 29 november 2000 betreffende de
                                                                            door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten
                                                                            gunste van de scheepvaartmaatschappij Ferries Golfo de
                       (Zaak C-469/03)                                      Vizcaya, of, subsidiair, nietig te verklaren artikel 2 van
                                                                            voornoemde beschikking voorzover daarbij de terugvor-
                        (2004/C 21/25)                                      dering van 985 500 000 ESP, vermeerderd met de desbe-
                                                                            treffende rente, wordt gelast;
Het Tribunale di Bologna — eerste meervoudige strafkamer —             —    subsidiair, de zaak naar het Gerecht te verwijzen;
heeft bij beschikking van 22 september 2003, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 10 november 2003, in de            —    in beide gevallen de Commissie in de kosten van beide
aldaar aanhangige strafzaak tegen Mario Filomeno Miraglia,                  instanties te verwijzen.
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
„Is artikel 54 van de Overeenkomst ter uitvoering van het
Schengen-akkoord van 14 juni 1985 van toepassing, wanneer              Middelen en voornaamste argumenten
de rechter in de eerste staat in zijn beslissing verklaart dat de
strafzaak is geëindigd, zonder enig oordeel over de grond van
de zaak en op basis van de veronderstelling dat de zaak reeds          —    Onjuiste rechtsopvatting, voorzover het Gerecht van
in een andere staat wordt vervolgd?”                                        eerste aanleg het element „voordeel” van het begrip
                                                                            steunmaatregel uitlegt in het licht van het beginsel van de
                                                                            particuliere investeerder in een markteconomie, en daarbij
                                                                            als criterium invoert dat moet worden beoordeeld of
                                                                            behoefte bestaat aan de overheidsmaatregel.
                                                                       —    Onjuiste uitlegging van artikel 87 EG, voorzover volgens
Hogere voorziening, op 12 november 2003 (faxbericht                         het Gerecht sprake is van staatssteun daar de aanschaf
van 10.11.2003) ingesteld door Diputación Foral de Biz-                     van de vouchers niet noodzakelijk was.
kaia tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer —
uitgebreid) van 5 augustus 2003 in de gevoegde zaken                   —    Onjuiste rechtsopvatting, voorzover het Gerecht het
T-116/01 en T-118/01, P&O European Ferries (Vizcaya)                        ontbreken van een economische analyse van de beschik-
SA (T-116/01), en Diputación Foral de Vizcaya (T-118/01)                    king van de Commissie niet aanrekent, wanneer de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           Commissie verklaart dat alle betaalde bedragen
                                                                            staatssteun vormen.
                      (Zaak C-471/03 P)
                                                                       —    Verdraaiing door het Gerecht van de motivering van de
                                                                            beschikking, waarbij de toepassing van artikel 87, lid 2,
                        (2004/C 21/26)                                      sub a, EG uitsluitend op grond van het gebrek aan
                                                                            transparantie bij de selectie van de scheepvaartonderne-
                                                                            ming is afgewezen, waardoor geen verweer mogelijk
                                                                            was, daar niet werkelijk op de in het verzoekschrift
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  aangevoerde argumenten is ingegaan.
op 12 november 2003 (faxbericht van 10.11.2003) hogere
voorziening ingesteld door Diputación Foral de Bizkaia, verte-
genwoordigd door Marta Morales Isasi en Ignacio Saenz-                 —    Kennelijke onjuistheid van de door het Gerecht als
Cortabarria Fernández, tegen het arrest van het Gerecht van                 bewezen beschouwde feiten en onjuiste kwalificatie van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer                  de feiten, daar het Gerecht van oordeel is, dat de in de
— uitgebreid) van 5 augustus 2003 in de gevoegde zaken                      overeenkomst van 1995 vervatte steunmaatregelen „in
T-116/01 en T-118/01, P&O European Ferries (Vizcaya) SA                     1992 zijn ingevoerd en tot uitvoering gebracht”, en
(T-116/01) en Diputación Foral de Vizcaya (T-118/01) tegen                  daaruit als juridische consequentie afleidt dat zij onwettig
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                   zijn, hetgeen tot een onjuiste voorstelling van de feiten,
                                                                            van de beschikking en de bewijsmiddelen alsmede tot een
                                                                            schending van de procedureregels leidt, voorzover het
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                             Gerecht de motivering van de Commissie voor de kwali-
                                                                            ficatie van de bestreden steunmaatregelen als onwettig
—     het bestreden arrest te vernietigen;                                  door zijn eigen motivering vervangt.
 ---pagebreak--- 24.1.2004             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 21/15
—     Onjuiste rechtsopvatting, voorzover volgens het Gerecht        den van de contacten met de tussenpersonen en in voorko-
      de Commissie bij de toetsing van de bestreden steunmaat-       mend geval met de verzekerden —, terwijl de verzekeringsover-
      regelen aan artikel 87 EG niet behoefde te beoordelen          eenkomsten op naam van de verzekeringsmaatschappij wor-
      of de intracommunautaire handel en de mededinging              den gesloten en het verzekeringsrisico door deze wordt
      werkelijk ongunstig waren beïnvloed.                           gedragen, vallen dan de ter uitvoering van die overeenkomst
                                                                     door die belastingplichtige verrichte werkzaamheden onder
—     Verkeerde voorstelling van de argumenten van het ver-          het begrip „samenhangende diensten, verricht door assurantie-
      zoekschrift en dwaling ten aanzien van het recht door          makelaars en verzekeringsagenten” gebezigd in artikel 13, B,
      schending van de procedureregels betreffende het recht         letter a, van de Zesde richtlijn (1)?
      van verweer, daar het Gerecht de argumenten over
      het bestaan van uitzonderlijke omstandigheden en de
      bescherming van het gewettigd vertrouwen niet heeft            (1) Zesde Richtlijn van de Raad , van 17 mei 1977, betreffende de
      onderzocht.                                                        harmonisatie van de wetgevingen der Lid-staten inzake omzet-
                                                                         belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                         de toegevoegde waarde; uniforme grondslag (77/388/CEE).
—     Verkeerde voorstelling van de argumenten van het ver-              (JO L 145, 13 juni 1977, blz. 1).
      zoekschrift en dwaling ten aanzien van het recht door
      schending van de procedureregels betreffende het recht
      van verweer, daar het Gerecht de argumenten over de
      schending van artikel 10 EG en van het beginsel van
      behoorlijk bestuur door de Commissie niet heeft onder-
      zocht.
—     Onjuiste rechtsopvatting, door schending van de proce-
      dureregels betreffende het recht van verweer, waar het         Verzoek van het Tribunale Ordinario di Milano — tiende
      Gerecht niet op het in het verzoekschrift aangevoerde          strafkamer — van 23 oktober 2003 om een prejudiciële
      bewijs is ingegaan.                                            beslissing in het geding tussen Adelio Aggio, Paolo Berlus-
                                                                                coni en Giovanni Butti
                                                                                (Zaak C-473/03)
                                                                                (2004/C 21/28)
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 7 no-
vember 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Fiscale
      Eenheid Arthur Andersen & Co Accountants c.s.                  Het Tribunale Ordinario di Milano — tiende strafkamer —
                                                                     heeft bij beschikking van 23 oktober 2003, ingekomen ter
                                                                     griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2003, in het
                       (Zaak C-472/03)                               geding tussen Adelio Aggio, Paolo Berlusconi en Giovanni
                                                                     Butti, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                        (2004/C 21/27)
                                                                     vragen:
                                                                     —     Kan artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG (1) aldus worden
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 7 novem-                uitgelegd, dat de lidstaten niet alleen verplicht zijn
ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                passende sancties vast te stellen wegens de niet-openbaar-
12 november 2003, in het geding tussen de Staatssecretaris                 making van de balans en van de winst- en verliesrekening
van Financiën en de Fiscale Eenheid Arthur Andersen &                      van de ondernemingen, maar ook wegens vervalsing
Co Accountants c.s., het Hof van Justitie van de Europese                  daarvan alsmede van de andere mededelingen van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                vennootschap aan de aandeelhouders of het publiek, of
de navolgende vraag:                                                       van andere informatie over de economische, vermogens-
                                                                           of financiële situatie die de vennootschap over zichzelf of
                                                                           over de groep waartoe zij behoort, moet verstrekken?
Indien een belastingplichtige met een (levens)-verzekerings-
maatschappij een overeenkomst heeft gesloten als de in geding        —     Verwijzen de vereisten dat de sancties doeltreffend,
zijnde overeenkomst tussen ACMC en UL, welke onder                         evenredig en afschrikwekkend moeten zijn, met welke
meer inhoudt dat die belastingplichtige tegen een bepaalde                 bewoordingen het Hof van Justitie in het arrest van
vergoeding en met behulp van op het terrijn van verzekeringen              21 september 1989, Commissie/Helleense Republiek
deskundig, gediplomeerd personneel het grootste deel van de                (C-68/88, Jurispr. blz. 2965) het begrip „passende sanctie”
feitelijke werkzaamheden zal verrichten die aan het verzekeren             heeft gepreciseerd, naar de aard of het type van de sanctie
zijn verbonden — daaronder begrepen het in de regel nemen                  in abstracto, dan wel meer naar de toepassing ervan in de
van de verzekeringsmaatschappij bindende beslissingen tot het              praktijk, rekening houdend met de structurele kenmerken
aangaan van de verzekeringsovereenkomsten en het onderhou-                 van de betrokken rechtsorde?


title: Zaak F-87/08: Beroep ingesteld op 20 oktober 2008 — Schuerings/Europese Stichting voor Opleiding

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/43

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2008 — Schuerings/Europese Stichting voor Opleiding
   (Zaak F-87/08)
   (2008/C 327/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Gisela Schuerings (Nice, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Stichting voor Opleiding
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoekster te ontslaan alsmede veroordeling van de Europese Stichting voor Opleiding tot vergoeding van verzoeksters materiële en immateriële schade
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Stichting voor Opleiding van 23 oktober 2007 om verzoekster te ontslaan;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van de Europese Stichting voor Opleiding van 10 juli 2008 houdende afwijzing van de klacht die verzoekster op grond van artikel 46 RAP en artikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend;

               —

               veroordeling van de Europese Stichting voor Opleiding tot betaling van een bedrag van 125 000 EUR ter vergoeding van de materiële schade;

               —

               veroordeling van de Europese Stichting voor Opleiding tot betaling van een bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Europese Stichting voor Opleiding in de kosten van de procedure.


title: Doorhaling van zaak C-12/96

text:
10.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 312/9
              Doorhaling van zaak C-12/96 (1)                     doorhaling in het register gelast van zaak C-30/98 (ver-
                        (98/C 312/19)                             zoek van het Landgericht Berlin om een prejudicieÈle beslis-
                                                                  sing): VR-Leasing GmbH tegen M. Bertram.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 1998             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-12/96: Por-
tugese Republiek tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
(1) PB C 95 van 30.3.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-351/97 (1)
                                                                                (98/C 312/23)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-39/98 (1)
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-351/97: Com-
                        (98/C 312/20)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                  togdom Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 1998 de           (1) PB C 357 van 22.11.1997.
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/98: Com-
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Silena
SpA.
(1) PB C 137 van 2.5.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-250/96 (1)
                                                                                (98/C 312/24)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-327/96 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli 1998 de
                        (98/C 312/21)                             doorhaling in het register gelast van zaak C-250/96 (ver-
                                                                  zoek van de Pretura circondariale di Brescia om een preju-
                                                                  dicieÈle beslissing): Strafzaak tegen R. Piccaluga.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de
                                                                  (1) PB C 294 van 5.10.1996.
doorhaling in het register gelast van zaak C-327/96 (ver-
zoek van het Tribunale di Genova om een prejudicieÈle
beslissing): Ente Autonomo Fiera Internazionale di Genova
tegen Ministero delle Finanze.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-297/97 (1)
                                                                                (98/C 312/25)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-30/98 ( )1
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-297/97: Com-
                        (98/C 312/22)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                  Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de           (1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Gevoegde zaken T-539/12 en T-150/13: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2015 — Ziegler/Commissie ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Mededinging — Markt van internationale verhuisdiensten in België — Verhuizingen van ambtenaren en andere personeelsleden van de Unie — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld — Schaduwbestekken — Omvang van de aansprakelijkheid van een instelling — Gezag van gewijsde — Zorgvuldigheidsplicht — Causaal verband” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/30

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2015 — Ziegler/Commissie
   (Gevoegde zaken T-539/12 en T-150/13) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Mededinging - Markt van internationale verhuisdiensten in België - Verhuizingen van ambtenaren en andere personeelsleden van de Unie - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld - Schaduwbestekken - Omvang van de aansprakelijkheid van een instelling - Gezag van gewijsde - Zorgvuldigheidsplicht - Causaal verband”))
   (2015/C 065/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ziegler SA (Brussel, België); en Ziegler Relocation SA (Brussel) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, M. Favart en A. Bailleux, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en A. Bouquet, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om vergoeding van, enerzijds, de schade die zou voortvloeien uit de vaststelling van besluit C (2008) 926 definitief van de Commissie van 11 maart 2008, inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38543 — Internationale verhuisdiensten), en, anderzijds, de schade die zou voortvloeien uit de voortzetting van de praktijk van „schaduwbestekken” na de vaststelling van besluit C (2008) 926, tussen 11 maart 2008 en 1 januari 2014

      Dictum

               1)

               De beroepen worden afgewezen.

               2)

               Ziegler SA draagt naast haar eigen kosten de kosten van de Europese Commissie in zaak T-539/12.

               3)

               Ziegler Relocation SA draagt naast haar eigen kosten de kosten van de Commissie in zaak T-150/13.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak T-346/06: Beroep ingesteld op 6 december 2006 — IMS/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/18

         Beroep ingesteld op 6 december 2006 — IMS/Commissie
   (Zaak T-346/06)
   (2007/C 20/26)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: IMS (Schio, Italië) (vertegenwoordiger(s): F. Colonna en T. E. Romolotti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het advies van de Commissie C(2006) 3914 van 6 september 2006 en vaststelling van het recht op vergoeding van de daaruit voortvloeiende schade;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure overeenkomstig de artikelen 87 e.v. van het Reglement voor de procesvoering.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen het advies van de Commissie C(2006) 3914 van 6 september 2006 betreffende een door de Franse autoriteiten getroffen maatregel waarbij een verbod is opgelegd met betrekking tot bepaalde mechanische persen van het merk IMS.
   Nadat de Franse Republiek maatregelen had vastgesteld met betrekking tot door verzoekster (IMS) vervaardigde persen, heeft de Commissie deze maatregelen overeenkomstig artikel 7, lid 2, van richtlijn 98/37/EG onderzocht en na dit onderzoek het advies gegeven dat de door de Franse autoriteiten vastgestelde maatregelen gerechtvaardigd waren.
   Tot staving van haar stellingen voert verzoekster aan:

               —

               verzuim van de Commissie om de uitspraak van de Franse Conseil d'État van 6 november 2002 in aanmerking te nemen. Bij uitspraak nr. 238453 van 6 november 2002 had de Franse Conseil d'État vastgesteld dat de procedure volgens welke het Franse interministeriële besluit van 27 juni 2001 was vastgesteld, onregelmatig was en heeft die instantie dit nietig verklaard. De Commissie heeft echter haar eigen advies uitgebracht over een handeling die volgens het recht van de lidstaat die deze had vastgesteld, ongeldig was. Daaruit volgt dat het advies zelf onrechtmatig is aangezien het bedoeld is om een handeling te bevestigen die reeds door de bevoegde autoriteiten ongeldig was verklaard en die in de eigen rechtsorde zelf geen werking meer had.

               —

               onjuiste beoordeling van de feiten. Volgens verzoekster is de beoordeling van de feiten door de Commissie gebrekkig omdat de kenmerken van de door IMS geproduceerde machines vanuit het oogpunt van de technische conformiteit met de toepasselijke voorschriften verkeerd zijn beoordeeld.

               —

               wat de schadevergoeding betreft, stelt IMS dat zij om de hier uiteengezette redenen door onrechtmatig handelen van de Commissie schade heeft geleden en nog lijdt, omdat de Commissie niet op juiste wijze rekening heeft gehouden met de ingetreden nietigheid van het Franse besluit, en de producten van IMS verkeerd heeft beoordeeld.


title: Zaak C-526/09: Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/21

         Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-526/09)
   2010/C 51/33
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door het lozen van industrieel afvalwater door de in de zone Matosinhos gelegen industriële eenheid „Estação de Serviço Sobritos” zonder passende vergunning te hebben toegestaan, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens van artikel 11, leden 1 en 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 (1) inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.

               —

               De Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot op heden heeft de Portugese Republiek de Commissie niet meegedeeld dat de vergunningprocedure voor de industriële eenheid „Estação de Serviço Sobritos” is afgesloten.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Zaak T-192/11: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — Seka Yapo e.a./Raad

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/28

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — Seka Yapo e.a./Raad
   (Zaak T-192/11) (1)

   2011/C 319/61
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-341/09 P: Beschikking van de president van het Hof van 9 februari 2011 — Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas)/Europese Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/26

         Beschikking van de president van het Hof van 9 februari 2011 — Acegas-APS SpA, voorheen Acqua, Elettricità, Gas e servizi SpA (Acegas)/Europese Commissie
   (Zaak C-341/09 P) (1)

   2011/C 252/50
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2002 in zaak T-80/02, Tetra Laval BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Beschikking waarbĳ scheiding van ondernemingen wordt gelast — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 4064/89 — Onwettigheid van beschikking waarbĳ concentratie onverenigbaar met gemeenschappelĳke markt wordt verklaard — Daaruit voortvloeiende onwettigheid van scheidingsbeschikking)

text:
C 19/34                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        25.1.2003
       —     moratoire interessen over verzoekers aandeel in de voorde-       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
             len die uit de omstreden toelagen voortvloeien, vanaf elke
             maand sedert oktober 2000 tot op de datum van
             inwerkingtreding van het besluit van 16 juli 2001, totdat                            van 25 oktober 2002
             de verschuldigde bedragen volledig zijn betaald.
3)     De moratoire interessen moeten worden berekend op de voet
       van het tarief dat door de Europese Centrale Bank voor de           in zaak T-80/02, Tetra Laval BV tegen Commissie van de
       basisherfinancieringstransacties was vastgesteld en tijdens de                        Europese Gemeenschappen (1)
       betrokken periode gold, vermeerderd met twee procentpunten.
4)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
                                                                           schikking waarbij scheiding van ondernemingen wordt gelast
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.                                                  — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 4064/89 — Onwet-
                                                                           tigheid van beschikking waarbij concentratie onverenigbaar
                                                                           met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Daaruit
                                                                               voortvloeiende onwettigheid van scheidingsbeschikking)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2003/C 19/65)
                         van 25 oktober 2002
in zaak T-5/02, Tetra Laval BV tegen Commissie van de                                                 (Procestaal: Engels)
                  Europese Gemeenschappen (1)
(Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
schikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeen-
schappelijke markt wordt verklaard — Rechten van verde-
diging — Horizontale en verticale werking — Voorzienbare                   In zaak T-80/02, Tetra Laval BV, gevestigd te Amsterdam
conglomeraatwerking — Hefboomwerking — Potentiële me-                      (Nederland), vertegenwoordigd door A. Vandencasteele,
         dedinging — Algemene versterkende werking)                        D. Waelbrouck, A. Weitbrecht en S. Völcker, advocaten, tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                           A. Whelan en P. Hellström), betreffende een beroep tot
                            (2003/C 19/64)
                                                                           nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
                                                                           30 januari 2002, waarbij met toepassing van artikel 8,
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           lid 4, van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van
                                                                           21 december 1989 betreffende de controle op concentraties
                                                                           van ondernemingen, een scheiding van ondernemingen wordt
In zaak T-5/02, Tetra Laval BV, gevestigd te Amsterdam                     gelast (zaak COMP/M. 2416 — Tetra Laval/Sidel), heeft het
(Nederland), vertegenwoordigd door A. Vandencasteele,                      Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
D. Waelbrouck, A. Weitbrecht en S. Völcker, advocaten, tegen               president, J. Pirrung en N. J. Forwood, rechters; griffier:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    B. Pastor, adjunct-griffier, op 25 oktober 2002 een arrest
A. Whelan en P. Hellström), betreffende een beroep tot                     gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
nietigverklaring van beschikking C (2001) 3345 def. van de
Commissie van 30 oktober 2001, waarbij een concentratie
onverenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt
en de EER-Overeenkomst (zaak COMP/M. 2416 — Tetra                          1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 30 ja-
Laval/Sidel), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als                  nuari 2002, waarbij met toepassing van artikel 8, lid 4, van
volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en N. J. Forwood,                     verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 25 oktober                    1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       gen, een scheiding van ondernemingen wordt gelast (zaak
                                                                                COMP/M. 2416 — Tetra Laval/Sidel).
1)     Verklaart nietig beschikking C (2001) 3345 def. van de
       Commissie van 30 oktober 2001, waarbij een concentratie             2)     Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede in die van
       onverenigbaar is verklaard met de gemeenschappelijke markt en
                                                                                verzoekster, daaronder begrepen de kosten die op de procedure
       de EER-Overeenkomst (zaak COMP/M. 2416 — Tetra Laval/                      in kort geding zijn gevallen.
       Sidel).
2)     Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede in die van
       verzoekster.                                                        (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
( 1) PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak C-428/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato (Italië) op 26 juli 2013 — Ministero dell’Economia e delle Finanze en AAMS/Yesmoke Tabacco SpA

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Consiglio di Stato (Italië) op 26 juli 2013 — Ministero dell’Economia e delle Finanze en AAMS/Yesmoke Tabacco SpA
   (Zaak C-428/13)
   2013/C 313/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato (AAMS)

      Verwerende partij: Yesmoke Tabacco SpA

      Prejudiciële vraag

   Staan artikel 8, lid 2 van richtlijn 95/59/EG (1) en artikel 7, lid 2, van richtlijn 2011/64/EU (2), die bepalen dat het heffingspercentage van de evenredige accijns respectievelijk van de ad-valoremaccijns en het bedrag van de specifieke accijns „voor alle sigaretten dezelfde [moeten] zijn”, in de weg aan een nationale bepaling als artikel 39 octies, lid 4, van d.lgs. nr. 504 van 26 oktober 1995 (zoals gewijzigd bij artikel 55, lid 2 bis, sub c, van d.l. nr. 78 van 31 mei 2010, omgezet, na wijzigingen, bij wet nr. 122 van 30 juli 2010), die bepaalt dat de accijns voor sigaretten met een verkoopprijs aan het publiek die lager is dan die van de sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse, gelijk is aan 115 % van het basisbedrag, zodat een accijns met een specifiek vast minimumtarief geldt voor sigaretten met een lagere verkoopprijs, en niet een minimumaccijnsbedrag voor sigaretten van alle prijsklassen, zoals toegestaan door artikel 16, lid 7, van richtlijn 95/59/EG en door artikel 14, lid 2, van richtlijn 2011/64/EU?

      (1)  Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten (PB L 291, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten (PB L 176, blz. 24).


title: Zaak C-693/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Il Camaleonte Srl/Questore di Napoli, Ministero dell’Interno

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Il Camaleonte Srl/Questore di Napoli, Ministero dell’Interno
   (Zaak C-693/15)
   (2016/C 106/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Il Camaleonte Srl

      Verwerende partijen: Questore di Napoli, Ministero dell’Interno

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie Commissie/Italië, C-465/05, EU:C:2007:781, waarbij het Hof heeft geoordeeld dat de Italiaanse Staat de krachtens de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door te bepalen dat:

                           a)

                           de activiteit van particuliere bewaker enkel kan worden uitgeoefend na voorafgaande aflegging van een eed van trouw aan de Italiaanse Republiek;

                           b)

                           de activiteit van particuliere beveiliging slechts door een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter kan worden uitgeoefend na afgifte van een territoriaal beperkte vergunning door de Prefetto (prefect), zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de verplichtingen waaraan de dienstverrichter reeds in zijn lidstaat van oorsprong is onderworpen;

                           c)

                           bedoelde vergunning een beperkte territoriale geldigheid heeft en dat bij de afgifte ervan rekening wordt gehouden met het aantal en de omvang van de in het betrokken gebied reeds actieve ondernemingen op het gebied van de particuliere beveiliging;

                           d)

                           particuliere beveiligingsbedrijven een vestiging moeten hebben in iedere provincie waarin zij werkzaam zijn;

                           e)

                           het personeel van de ondernemingen individuele toestemming moet hebben verkregen om als particuliere bewaker werkzaam te zijn, zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de controles en verificaties die reeds in de lidstaat van oorsprong zijn verricht;

                           f)

                           beveiligingsbedrijven slechts een vergunning kunnen verkrijgen indien zij een minimum- en/of maximumpersoneelsbezetting hebben;

                           g)

                           deze ondernemingen een waarborgsom moeten storten bij de Cassa deposito e prestiti, en

                           h)

                           de prijzen van de diensten op het gebied van de particuliere beveiliging in de vergunning van de prefect worden vastgesteld, waarbij de prijzen enkel binnen een van tevoren vastgestelde marge mogen schommelen op zich uit dat de provinciale met de openbare orde belaste dienst (Questore) bevoegd is om de bestreden dienstvoorschriften op te leggen die het inzetten van een minimumaantal agenten (twee) verplichten voor de opdrachten betreffende bepaalde diensten?

               2)

               Vertoont deze vraag, hoewel het om een nieuwe vraag gaat, gelijkenissen die van die aard zijn dat tot hetzelfde besluit kan worden gekomen, vanuit het oogpunt van de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag?


title: Zaak C-411/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2013 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 mei 2013 in zaak T-249/11, Sanco/BHIM — Marsalman (Afbeelding van een kip)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/39

         Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2013 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 mei 2013 in zaak T-249/11, Sanco/BHIM — Marsalman (Afbeelding van een kip)
   (Zaak C-411/13 P)
   2013/C 260/70
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en A. Folliard-Monguiral als gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Sanco, SA

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               een nieuw arrest over de grond van de zaak wijzen waarbij het beroep tegen de litigieuze beslissing wordt verworpen, dan wel de zaak naar het Gerecht verwijzen;

               —

               verzoekster voor het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) geschonden door zich te baseren op een onjuiste uitlegging van het toepassingsgebied van de diensten van de klassen 35 en 39 van de classificatie van Nice waarop het aangevraagde merk betrekking heeft. De analyse van de soortgelijkheid van de waren en diensten is onjuist daar het Gerecht geen rekening heeft gehouden met het feit dat de diensten van het aangevraagde merk van de werkingssfeer ervan uitsluiten de activiteiten die een marktdeelnemer voor eigen rekening aanbiedt met betrekking tot zijn eigen waren. De vraag of dergelijke diensten, in de zin van de classificatie van Nice, dienen te worden verricht voor rekening van derden, is een rechtsvraag die het Hof moet beantwoorden.

               2)

               Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 geschonden door de complementariteit van de waren en diensten uit het oogpunt van het relevante publiek te onderzoeken op basis van het belang van een waar of dienst „voor de aankoop” van een andere waar of dienst. Het Gerecht heeft niet onderzocht of de complementariteit van de waren en diensten is gebaseerd op een interactie van dien aard dat het gecombineerde gebruik ervan zuiver objectief noodzakelijk of wenselijk is.

               3)

               Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 geschonden door te oordelen dat complementaire waren of diensten automatisch soortgelijk zijn, ook al gaat het enkel om een geringe mate van soortgelijkheid, zonder na te gaan of de verschillen die voortvloeien uit andere factoren die complementariteit kunnen opheffen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-472/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — SP/Commissie

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/63

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — SP/Commissie
   (Zaak T-472/09)
   2010/C 24/112
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: SP SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordiger: G. Belotti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietig of non-existent verklaren de beschikking van de Commissie in zaak COMP. 37 956 — Betonstaafstaal, nieuwe beschikking — C (2009) 7492, door de Commissie definitief vastgesteld op 30 september 2009.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij beschikking van 17 september 2002 had de Commissie een in oktober 2000 ingeleide procedure afgesloten in het kader waarvan zij diverse onaangekondigde inspecties bij enkele Italiaanse staalondernemingen had uitgevoerd. Zij verweet deze ondernemingen, tussen 6 december 1989 en juli 2000 te hebben deelgenomen aan een onrechtmatige mededelingsregeling in de zin van artikel 65 EGKS-Verdrag. Deze beschikking werd door alle ondernemingen waartoe zij gericht was, waaronder de huidige verzoekster, aangevochten.
   Dit beroep werd gegrond verklaard met de overweging dat de Commissie de bestreden beschikking had gegeven met als rechtsgrondslag artikel 65 EGKS-Verdrag, terwijl het EGKS-Verdrag vijf jaar eerder buiten werking was getreden.
   Bij de met het onderhavige beroep bestreden beschikking heeft de Commissie haar bezwaren met betrekking tot de in de eerste beschikking aan de orde gestelde inbreuk herhaald en heeft zij de rechtsgrondslag voor de oplegging van de boete gewijzigd, maar artikel 65 EGKS-Verdrag opnieuw aangevoerd als rechtsgrondslag voor de inbreuk.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster diverse argumenten aan, waaronder:

               1)

               Onvolledigheid van de beschikking en schending van wezenlijke vormvoorschriften, voorzover de beschikking is betekend zonder haar bijlagen en bovendien is vastgesteld door het College in onvolledige samenstelling.

               2)

               Onbevoegdheid van de Commissie om schending van artikel 65 EGKS-Verdrag in te roepen na de buitenwerkingtreding van dit Verdrag.

               3)

               Schending en onjuiste toepassing van artikel 23 van verordening EG nr.1/2003 (1), aangezien deze bepaling in de eerste plaats uitsluitend voor de bestraffing van inbreuken op het EG-Verdrag en niet van inbreuken op het EGKS-Verdrag bedoeld is, en in de tweede plaats alleen voor actieve ondernemingen die in het voorgaande jaar een omzet hebben behaald. Verzoekster, die zich in vereffening bevindt, had aangetoond dat zij in het jaar 2008 geen omzet heeft behaald.

               4)

               Misbruik van bevoegdheid en procedurefouten, daar de Commissie de volgens de EGKS-voorschriften ingeleide procedure heeft voortgezet volgens een EG-procedure die daar geen grondslag voor bood.

               5)

               Partijdigheid van het bestuurlijk optreden en gebrek aan motivering, daar in de stukken vervatte argumenten voor het standpunt dat de beweerde mededingingsregeling niet bestond en/of geen gevolgen sorteerde niet in de beschouwing zijn betrokken en voorts elementen buiten beschouwing zijn gelaten waaruit bleek dat verzoekster in verschillende opzichten niet aan de mededingingsregeling heeft deelgenomen.

               6)

               Schending van verzoeksters recht van verweer, daar de beschikking niet is voorafgegaan door een nieuwe mededeling van de punten van bezwaar.

               7)

               Schending en onjuiste toepassing van het recht, daar de opgelegde boete ten onrechte is verhoogd, inzonderheid wegens de duur ervan en de afschrikkende werking.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, van 4.1.2003, blz. 1).