title: Zaak C-203/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2016 door Dirk Andres (curator van de failliete boedel van de Heitkamp BauHolding GmbH, voorheen Heitkamp BauHolding) tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-287/11, Heitkamp BauHolding GmbH/Europese Commissie

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/37

      Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2016 door Dirk Andres (curator van de failliete boedel van de Heitkamp BauHolding GmbH, voorheen Heitkamp BauHolding) tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 4 februari 2016 in zaak T-287/11, Heitkamp BauHolding GmbH/Europese Commissie
      (Zaak C-203/16 P)
      (2016/C 211/48)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirant: Dirk Andres (curator van de failliete boedel van de Heitkamp BauHolding GmbH) (vertegenwoordigers: W. Niemann, S. Geringhoff en P. Dodos, Rechtsanwälte)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

         Conclusies

                  —

                  het dictum van het arrest van het Gerecht van 4 februari 2016 in zaak T-287/11 ten dele vernietigen, namelijk voor zover het beroep daarbij is verworpen (punten 2 en 3 van het dictum), en de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen en bijgevolg besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (1) nietig verklaren;

                  —

                  subsidiair, het dictum van het hierboven genoemde arrest van het Gerecht vernietigen voor zover daarbij het beroep is afgewezen (punten 2 en 3 van het dictum) en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen;

                  —

                  gerekwireerde verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:
      Rekwirant laakt allereerst een aantal procedurefouten. Het Gerecht zou zijn slotsom met betrekking tot de afbakening van het referentiekader, de selectiviteit van de maatregel en de rechtvaardiging van de maatregel niet of slechts met tegenstrijdigheden hebben gemotiveerd, en zou daarbij tegelijkertijd het recht van rekwirant om te worden gehoord, hebben geschonden door voorbij te gaan aan diens betoog.
      Verder stelt rekwirant schending van artikel 107 VWEU en daartoe formuleert hij de volgende grieven:
      Ten eerste zou het Gerecht het referentiekader onjuist hebben afgebakend door de eerste en de tweede fase van het onderzoek naar de selectiviteit door elkaar te halen en daarbij ten onrechte de in § 8c, lid 1, KStG (wet vennootschapsbelasting) vervatte regeling van de uitsluiting het benutten van de verliezen als de doorslaggevende basisregel en het behoud van de verliezen op grond van de „saneringsclausule” van § 8c, lid 1a, KStG als uitzondering daarop te beschouwen. Daarbij zou het Gerecht eraan zijn voorbijgegaan dat de saneringsclausule een onderdeel van de meer algemene en het op het Duitse constitutionele recht berustende normale belastingregel van overdracht van de verliezen in de zin van § 10d EStG (wet inkomstenbelasting) is.
      Ten tweede zou het Gerecht ten onrechte hebben geoordeeld dat de „saneringsclausule” selectief is. Het Gerecht zou eraan zijn voorbijgegaan dat de „saneringsclausule” juist niet voorziet in een personele werkingssfeer, maar veeleer ten goede komt aan alle ondernemingen ongeacht de aard of het voorwerp ervan. De „saneringsclausule” zou zonder onderscheid gelden voor alle ondernemingen die in economische moeilijkheden zijn geraakt. In dit verband is het Gerecht ook eraan voorbijgegaan dat ondernemingen in moeilijkheden en gezonde ondernemingen zich met betrekking tot het hoofddoel van de regeling van het laten vervallen van de verliezen niet in een feitelijk en rechtens vergelijkbare situatie bevinden. In de gevallen waarin de „saneringsclausule” geldt, is het volgens de door de wetgever verrichte typering uitgesloten dat misbruik wordt gemaakt van de verliezen.
      Ten derde zou het Gerecht in elk geval ten onrechte hebben geoordeeld dat de „saneringsclausule” niet gerechtvaardigd was. Rekwirant stelt dat de „saneringsclausule” niet de ondersteuning van ondernemingen in moeilijkheden beoogt, maar ervoor wil zorgen dat deze ondernemingen naar draagkracht worden belast, hetgeen een inherent doel van het Duitse belastingrecht is. Het behoud van de verliezen heeft in het bijzonder tot doel, ervoor te zorgen dat over zogenoemde „schijnwinsten”, die ontstaan uit de afstand van vorderingen uit leningen, door verrekening met verliezen uiteindelijk geen belasting wordt geheven.

         (1)  PB L 235, blz. 26.


title: Zaak C-323/99: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann en K. Brandenstein

text:
C 333/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.11.1999
4) Hoe verhouden artikel 5, lid 6, en artikel 5, lid 7, sub c,            Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
     van richtlijn zich tot elkaar?                                       gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                           tussen G. van de Water en Staatssecretaris van Financiën
5) Zou de eerste vraag aldus moeten worden beantwoord, dat
     de naderhand (met aftrek van voorbelasting) verrichte                                         (Zaak C-325/99)
     diensten (carrosserie- en lakwerk) bij de onttrekking van
     het goed (motorvoertuig) niet overeenkomstig artikel 5,                                       (1999/C 333/34)
     lid 6, van de richtlijn moeten worden belast: moet dan de
     aftrek van voorbelasting voor deze diensten overeenkom-              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
     stig artikel 20, lid 1, sub b, van de richtlijn worden herzien?      1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          31 augustus 1999, in het geding tussen G. van de Water en
                                                                          Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
(1) PB 1977, L 145, blz. 1.                                               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Kan als uitslag tot verbruik van accijnsproducten, als bedoeld
                                                                          in artikel 6, lid 1 van de Richtlijn 92/12/EEG van de Raad (1),
                                                                          mede aangemerkt worden het — enkele — voorhanden
                                                                          hebben van een accijnsproduct in de zin van artikel 3,
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om                       lid 1, van de Richtlijn, indien en voorzover dit niet reeds
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt                overeenkomstig de geldende communautaire bepalingen en
           Düsseldorf-Mettmann en K. Brandenstein                         nationale wetgeving in de heffing van accijns is betrokken?
                          (Zaak C-323/99)                                 (1) PB 1992, L 76, blz. 1.
                           (1999/C 333/33)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
1999, in het geding tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann                  Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
en K. Brandenstein, het Hof van Justitie van de Europese                  gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over               tussen Stichting „Goed Wonen” (voorheen Woningbouw-
de navolgende vragen:                                                     vereniging „Goed Wonen”) en Staatssecretaris van Finan-
                                                                                ciën
Volgens artikel 5, lid 6, eerste volzin, van richtlijn                                             (Zaak C-326/99)
77/388/EEG (1) wordt met een levering onder bezwarende titel
gelijkgesteld het door een belastingplichtige aan zijn bedrijf                                     (1999/C 333/35)
onttrekken van een goed voor eigen privé-doeleinden, ingeval
met betrekking tot dat goed of de bestanddelen daarvan recht              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
op volledige of gedeeltelijke aftrek van de belasting over de             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
toegevoegde waarde is ontstaan.                                           31 augustus 1999, in het geding tussen Stichting „Goed
                                                                          Wonen” (voorheen Woningbouwvereniging „Goed Wonen”) en
1) Is deze bepaling van toepassing wanneer voor het goed                  Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
     zelf weliswaar geen, maar voor de diensten of leveringen             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     die de belastingplichtige ten behoeve van dit goed na                beslissing over de navolgende vraag:
     aanschaffing daarvan heeft doen verrichten of ontvangen,
     wel recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan?                   1.     Dienst artikel 5, lid 3, van de Zesde richtlijn (1) aldus te
                                                                          worden uitgelegd dat het de nationale wetgever vrijstaat
2) Wat moet worden verstaan onder een bestanddeel in de
                                                                          zakelijke rechten die aan de rechthebbende de bevoegdheid
     zin van deze bepaling?
                                                                          verschaffen het onroerend goed te gebruiken, slechts dan als
3) Wat is de maatstaf van heffing bij de onttrekking, wanneer             lichamelijke zaken te beschouwen, indien de vergoeding die
     voor het onttrokken goed weliswaar geen, maar voor                   overeenkomen wordt ter zake van de vestiging, overdracht,
     enkele bestanddelen daarvan wel recht op volledige of                wijziging, afstand of opzegging van dergelijke rechten, ten
     gedeeltelijke aftrek van voorbelasting is ontstaan?                  minste gelijk is aan de economische waarde van het desbetref-
                                                                          fende onroerend goed?
4) Moet de aftrek van voorbelasting, waarvan een belasting-
     plichtige gebruik heeft gemaakt in verband met diensten              2.     Dient artikel 13 onderdeel B, aanhef en onder b, en 13
     of leveringen ten behoeve van een zonder recht op                    onderdeel C, aanhef en onder a, van de Zesde richtlijn aldus
     aftrek van voorbelasting aangeschaft goed, overeenkomstig            uitgelegd te worden dat het de nationale wetgever vrijstaat
     artikel 20, van richtlijn 77/388/EEG worden herzien, wan-            onder de begrippen „verhuur en verpachting” naast verhuur en
     neer artikel 5, lid 6, eerste volzin, van de richtlijn niet van      verpachting in civielrechtelijke zin mede te begrijpen iedere
     toepassing is?                                                       andere vorm waarin onroerende zaken voor gebruik, anders
                                                                          dan als levering, ter beschikking worden gesteld?
(1) PB L 145, blz. 1.
                                                                          (1) PB 1977, L 145, blz. 1.


               22.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 480/7

         Verzoek van de Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht van 30 oktober 2015 om een advies van het EVA-Hof, in de zaak A tegen de Finanzmarktaufsicht (FMA)
   (Zaak E-27/15)
   (2016/C 480/09)
   Bij schrijven van 30 oktober 2015 van de Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht (de beroepsinstantie van de autoriteit financiële markten) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 16 november 2015, om een advies in de zaak A tegen de Finanzmarktaufsicht (FMA), betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Moet Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme aldus worden uitgelegd dat de „aanbieders van trust- en bedrijfsdiensten” in de zin van artikel 2, lid 1, punt 3, onder c), en artikel 3, punt 7, onder b), van die richtlijn, uitsluitend conform de wetgeving van de lidstaat waarin die aanbieders zijn gevestigd (in welchem [der Dienstleister für Trusts und Gesellschaften] seinen rechtlichen Sitz hat) zijn onderworpen aan de verplichting om informatie in te winnen over het doel en de beoogde aard van de zakelijke relatie als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder c), en artikel 9, lid 6, van de richtlijn?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: welke criteria moeten worden gehanteerd om te bepalen of de „aanbieders van trust- en bedrijfsdiensten” verplicht zijn om conform de wetgeving van een andere lidstaat informatie in te winnen over het doel en de beoogde aard van de zakelijke relatie als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder c), en artikel 9, lid 6, van de richtlijn?

               3.

               Zijn de antwoorden op de vragen 1 en 2 ook van toepassing wanneer de onderneming waarvoor administratieve diensten worden verricht een onderneming is die niet is opgericht in een lidstaat?


title: Beroep, op 13 februari 1997 ingesteld door J. E. Vela Palacios tegen Economisch en Sociaal Comité (Zaak T-30/97)

text:
10 . 5 . 97           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 142/17
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                  tegen Economisch en Sociaal Comité door J. E. Vela Pala
                    VAN EERSTE AANLEG                                    cios, wonende te Casablanca ( Marokko ), vertegenwoor
                     van 20 februari 1997                                digd door J. Creus, advocaat te Barcelona .
in zaak T-141/96: Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
     KG e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
                              schappen (')                               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage, het
                   (Verwijzing naar het Hof)                             eindbesluit in tuchtprocedure nr. 3/1995 betreffende het
                                                                         bewijs van haar verblijf in een thermale kuur, nietig te ver
                           ( 97/C 142/36 )                               klaren, in het bijzonder de sanctie van verlaging in salaris
                                                                         trap, met terugbetaling van het deel van het salaris dat is
                       (Procestaai: Duits)                               ingehouden, en mitsdien alle overige economische gevol
                                                                         gen van deze sanctie betreffende verzoeksters bezoldiging,
In zaak T 141 /96, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.                       alsmede alle rechtsgevolgen van eerder genoemd besluit
KG, gevestigd te Tettnang ( Duitsland ), Hochland Reich,                 nietig te verklaren.
Summer & Co . KG, gevestigd te Heimenkirch ( Duitsland ),
Milchwerk Crailsheim eG, gevestigd te Crailsheim (Duits
land ), Milchwerk Geislingen eG, gevestigd te Geislingen/
Steige (Duitsland), Wendelstein Kasewerk Molkerei Zie                   Middelen en voornaamste argumenten
genhain Gmbh & Co. KG, gevestigd te Bad Aibling
(Duitsland ), Zentral-Molkerei Aurich Gmbh, gevestigd te
Aurich ( Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Salzwedel
en M. Loschelder, domicilie gekozen hebbende te Luxem                   Verzoekster komt op tegen de sanctie van verlaging naar
burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue                     rang C4, tweede salaristrap, die haar is opgelegd bij het
Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                      eindbesluit in tuchtprocedure nr. 3/1995 betreffende het
schappen ( gemachtigden : J. L. Iglesias Buhigues en U.                  verblijf in een thermale kuur in Ischia ( Italië ). Deze sanctie
Wölker), betreffende een beroep strekkende tot nietigver                is opgelegd omdat de dagen van het verblijf in deze kuur
klaring van Verordening ( EG ) nr. 1107/96 van de Commis                niet met bewijzen zijn gestaafd .
sie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de geo
grafische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het
kader van de procedure van artikel 17 van Verordening
( EEG) nr. 2081 /92 van de Raad ( PB nr. L 148 van 21 . 6.               Dienaangaande stelt verzoekster, dat de enige bewijsstuken
1996 , blz. 1 ), wat de registratie van „ Feta " als beschermde          waarover zij beschikt, het medisch advies van de badinstel
oorsprongsbenaming betreft, heeft het Gerecht (Vijfde Ka                ling en de rekeningen van de behandelingen, aan de me
mer ), samengesteld als volgt: R. Garcfa-Valdecasas, kamer              disch adviseur van de ziekte- en ongevallenverzekering zijn
president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,           gezonden, omdat dit de vereiste procedure is voor de te
op 20 februari 1997 een beschikking gegeven waarvan het                  rugbetaling van de gemaakte onkosten.
dictum luidt als volgt:
 1 . Zaak T-141 /96 , Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
     KG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   Anderzijds stelt zij schending van wezenlijke vormvereisten
     wordt verwezen naar het Hof, opdat dit op de beroe                 in de administratieve procedure, daar het bestreden besluit
     pen tot nietigverklaring kan beslissen.                             is vastgesteld zonder rekening te houden met het proces
                                                                         verbaal van het voorafgaande verhoor en zonder toerei
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .                  kende motivering, waarom het tot aanstelling bevoegd ge
                                                                         zag is afgeweken van de in het advies van de tuchtcommis
(M PB nr. C 336 van 9 . 11 . 1996, blz . 30 .                            sie voorgestelde sanctie. Subsidiair stelt zij , dat het
                                                                         actuariële advies een paragraaf met de mening van de
                                                                         voorzitter van de tuchtraad bevat, waarmee hij de grenzen
                                                                         van zijn bevoegdheid heeft overschreden .
Beroep, op 13 februari 1997 ingesteld door J. E. Vela
         Palacios tegen Economisch en Sociaal Comité                     Ten gronde stelt verzoekster onjuiste beoordeling van de
                         ( Zaak T-30/97)                                 feiten, daar de dagen van onwettige afwezigheid niet juist
                                                                         zijn berekend, alsmede schending van het beginsel dat de
                            ( 97IQ 142/37 )                              opgelegde sanctie evenredig moet zijn aan de gedraging
                                                                         waarvoor de sanctie is opgelegd.
                      (Procestaai: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Gemeenschappen is op 13 februari 1997 beroep ingesteld


title: Verzoek van 23 april 1996 van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing in de zaak van J. Lehtonen en ASBL Castors Canada Dry Namur-Braine tegen ASBL Fédération royale belge des sociétés de basket-ball (Zaak C-176/96)

text:
6 . 7. 96             I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 197/15
20 mei 1 996 , in het geding tussen R. A. Pereira Roque en His         2 . indien er een levering van goederen of diensten onder
Excellency the Lieutenant Governor of Jersey, het Hof van                   bezwarende titel is geweest, wat is dan de aard van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     desbetreffende tegenprestatie ?
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       (!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
1 . Ervan uitgaande, dat Britse burgers in Jersey zijn
     vrijgesteld van immigratiecontrole en niet kunnen wor
     den uitgewezen, heeft artikel 4 van Protocol nr . 3 ( 1 ) bij
     het Verdrag betreffende de toetreding van het Verenigd
     Koninkrijk tot de Europese Gemeenschappen tot gevolg
     dat onderdanen van een andere Lid-Staat evenmin uit
                                                                       Verzoek van de Sala de lo Social van het Tribunal Superior
     Jersey kunnen worden uitgewezen ?                                 de Justicia de Castilla-La Mancha van 25 april 1996 om een
                                                                       prejudiciéle beslissing in het geding tussen F. Sánchez
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoordt,               Hidalgo e.a. enerzijds en Asociación de Servicios Aser en
     staat artikel 4 eraan in de weg dat de bevoegde                            Sociedad Cooperativa Minerva anderzijds
     autoriteiten in Jersey een onderdaan van een andere                                        ( Zaak C-l 73/96 )
     Lid-Staat uitwijzen, tenzij die uitwijzing is gerechtvaar
     digd uit hoofde van openbare orde , openbare veiligheid                                       ( 96/C 197/31 )
     en volksgezondheid ?
                                                                       De Sala de lo Social van het Tribunal Superior de Justicia de
3 . Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord ,              Castilla-La Mancha heeft bij beschikking van 25 april 1996,
     staat artikel 4 eraan in de weg dat de bevoegde                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei
     autoriteiten in Jersey een onderdaan van een andere               1996, in het geding tussen F. Sanchez Hidalgo e.a . enerzijds
     Lid-Staat uitwijzen, wanneer de redenen van openbare              en Asociación de Servicios Aser en Sociedad Cooperativa
     orde die de betrokken autoriteiten aanvoeren in de                Minerva anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
     praktijk niet zouden leiden tot uitwijzing van die                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
     persoon uit het Verenigd Koninkrijk ?                             over de navolgende vraag:
(M PB nr. L 73 van 27. 3 . 1972 , blz . 164 .                          Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad
                                                                       van 14 februari 1977 ( l ) aldus worden uitgelegd, dat onder
                                                                       de werkingssfeer van dit artikel ook valt het geval waarin
                                                                       een onderneming stopt met het verrichten van de dienst van
                                                                       thuishulp aan bepaalde hulpbehoevende personen voor
                                                                       rekening van een gemeentebestuur, dat deze dienst aan haar
                                                                       had uitbesteed, deze dienst vervolgens aan een andere
                                                                       onderneming wordt gegund, geen materiële bestanddelen
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                    worden overgedragen en in de collectieve arbeidsovereen
Division, van 13 mei 1996 om een prejudiciele beslissing in            komst of in het bestek niets wordt gezegd over de
het geding tussen Commissioners of Customs and Excise en               verplichting van de nieuwe onderneming, waaraan de dienst
                 First National Bank of Chicago                        is gegund, tot subrogatie in de arbeidsverhouding met de
                                                                       werknemers van de voorgaande onderneming waaraan de
                         ( Zaak C-l 72/96 )                            dienst was uitbesteed ?
                            ( 96/C 197/30 )
                                                                       (') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz. 26 .
De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij
beschikking van 13 mei 1996, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 20 mei 1996 , in het geding tussen
Commissioners of Customs and Excise en First National
Bank of Chicago, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                 Verzoek van 23 april 1996 van de rechtbank van eerste
over de navolgende vragen:                                             aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing in de zaak
                                                                       van J. Lehtonen en ASBL Castors Canada Dry Namur
                                                                       Braine tegen ASBL Fédération royale beige des sociétés de
Moet Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                                 basket-ball
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                                        ( Zaak C-l 76/96 )
van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond                                         ( 96/C 197/32 )
slag ( J ), wat deviezentransacties betreft als omschreven bij
de British Banker's Association ( definitie supra, De feiten,          De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
punt 1 ), aldus worden uitgelegd, dat:                                 king van 23 april 1 996, ingekomen ter griffie van het Hof op
                                                                       22 mei 1996 , in de zaak van J. Lehtonen en ASBL Castors
1 . die deviezentransacties een levering van goederen of               Canada Dry Namur-Braine tegen ASBL Fédération royale
     diensten onder bezwarende titel zijn ?                            beige des sociétés de basket-ball, het Hof van Justitie van de
 ---pagebreak--- Nr . C 197/ 16         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 7 . 96
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    Beroep, op 24 mei 1996 ingesteld door het Verenigd
beslissing over de navolgende vraag :                                   Koninkrijk tegen de Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Zijn de reglementen van een sportfederatie, die de clubs                                        ( Zaak C-l 80/96 )
verbieden een speler die na een bepaalde datum is aange                                           ( 96/C 197/34 )
worven, voor het eerst in de competitie op te stellen, al dan
niet in strijd met het EG-Verdrag ( inzonderheid met de
artikelen 6 , 48 , 85 en 86 ), wanneer het om een beroepsspeler         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
gaat die onderdaan is van een Lid-Staat van de Europese                 op 24 mei 1996 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
Unie, in weerwil van de redenen van sportieve aard die de               Europese Gemeenschappen door het Verenigd Koninkrijk,
federaties inroepen ter rechtvaardiging van die bepalingen,             vertegenwoordigd door L. Nicoll, van het Treasury Solici
namelijk de noodzaak de competitie niet te vervalsen ?                  tor's Department, als gemachtigde, bijgestaan door K. P. E.
                                                                        Lasok, QC , en D. Anderson, Barrister, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg ter Britse ambassade, Boulevard
                                                                        Roosevelt 14 .
                                                                        Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per la
Lombardia van 7 november 1995 om een prejudiciële                       — nietig te verklaren Beschikking 96/23 9/EG van de
beslissing in het geding tussen S. Serbini en het Ministero del             Commissie C ); subsidiair,
                     Commercio con l'Estero
                                                                        — nietig te verklaren artikel 1 van Beschikking 96/23 9/EG
                         ( Zaak C-178/96 )                                  van de Commissie, voor zover het van toepassing is
                            ( 96/C 197/33 )                                 op :
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                       i ) levende runderen die op grond van Beschikking
heeft bij beschikking van 7 november 1995 , ingekomen ter                         94/474/EG ( 2 ) mogen worden uitgevoerd vanuit het
griffie van het Hof van Justitie op 22 mei 1996 , in het geding                   Verenigd Koninkrijk; en/of
tussen S. Serbini en het Ministero del Commercio con
l'Estero, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                       ii ) het sperma en/of de embryo 's van levende runderen;
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                          en/of
navolgende vragen :
                                                                            iii ) vlees van runderen jonger dan 30 maanden die in
1 . Valt de aankoop van ruw goud als investering onder het                        het Verenigd Koninkrijk zijn geslacht of vlees van
     begrip „ kapitaalverkeer " van artikel 67, lid 1 , van het                   runderen waarvoor een officiële verklaring wordt
     Verdrag, zoals dit gold tot 31 december 1993 ?                               afgegeven dat zij afkomstig zijn uit kudden waar
                                                                                geen geval van BSE is vastgesteld en die niet zijn
2 . Zo ja , was op de aankoop van ruw goud als investering                        blootgesteld aan enige daadwerkelijke of potentiële
     op 31 juli 1993 Richtlijn 88/361 /EEG ( 1 ) van toepassing                   voedselbron besmet met het BSE-agens; en/of
     en had deze richtlijn rechtstreekse werking, zodat
     nationale bepalingen als artikel 15 van wetsdecreet                     iv ) produkten van in het Verenigd Koninkrijk geslachte
     nr. 148 van 31 maart 1988 buiten toepassing moeten                           runderen, die in de voedselketen voor mens of dier
     worden gelaten ?                                                             kunnen komen of bestemd zijn voor gebruik in de
                                                                                medische , de kosmetische of de farmaceutische
3 . Zo ja, is Richtlijn 88/361 /EEG nog steeds van toepassing                     sector; en/of
     na de inwerkingtreding van artikel 73 A van het Verdrag
     ( ingevoegd bij artikel G 15 van het Verdrag betreffende               v)    gelatine en/of talg; en/of
     de Europese Unie ), op grond waarvan „ met ingang van
     1 januari 1994 de artikelen 67 tot en met 73 worden                    vi ) uitvoer naar derde landen ( behoudens wanneer er
     vervangen door de artikelen 73 B tot en met 73 G ", of                       sprake is van een daadwerkelijk gevaar voor een
     wordt de vrijmaking van het kapitaalverkeer thans                            verlegging van het handelsverkeer, indien nodig );
     volledig geregeld door de artikelen 73 B tot en met
     73 G ?                                                             — nietig te verklaren elk der bestreden handelingen;
4 . In geval van een ontkennende beantwoording van het                      en
     eerste onderdeel van de vorige vraag, is op de aankoop
     van ruw goud als investering thans het bepaalde in                 — de Commissie te verwijzen in de kosten van het Verenigd
     artikel 73 B, lid 1 , EG-Verdrag van toepassing en heeft               Koninkrijk.
     deze bepaling rechtstreekse werking ?
                                                                        Voornaamste middelen en argumenten
(M PB nr . L 178 van 8 . 7. 1988 , blz . 5 .
                                                                        Kort gezegd zijn de bestreden beschikking en de bestreden
                                                                        handelingen ongeldig om de volgende redenen:


title: Verzoek van het Bezirksgericht für Handelssachen Wien van 21 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Verein für Konsumenteninformation en Österreichische Kreditversicherung AG (Zaak C-364/96)

text:
Nr. C 9/ 12            [_NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11 . 1 . 97
voor overheidsvergunningen in de zin van DL nr. 853/84,                          de Europese Unie, die belast is met de bepaling van
omgezet in wet nr. 17/85 , zoals later gewijzigd ), zulks wat                    een gemeenschappelijk standpunt, een voorstel voor
betreft de periode tijdens welke de Italiaanse Staat de be                      een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad
palingen van vorenbedoelde richtlijn nog niet naar beho                         betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne
ren in zijn eigen rechtsorde had omgezet ( welke periode                         markt voor aardgas ( PB 1994, C 123 , blz. 26 ) heeft
pas bij de inwerkingtreding van DL nr. 331 van 30 augus                         ingediend, eraan in de weg dat een ingevolge artikel 9,
tus 1993 , omgezet in wet nr. 427 van 29 oktober 1993 , is                       lid 3 , van Verordening nr. 17 van de Raad f 1 ), be
beëindigd )?                                                                     voegde autoriteit van een Lid-Staat, gezien artikel 5 ,
                                                                                tweede alinea, EG-Verdrag, krachtens welk de Lid
( 1 ) PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz. 25 .                                 staten zich moeten onthouden van alle maatregelen
                                                                                welke de verwezenlijking van de doelstellingen van
                                                                                het EG-Verdrag in gevaar kunnen brengen, bij over
                                                                                heidsbesluit artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag toepast op
                                                                                een overeenkomst waarbij twee nationale transmissie
                                                                                maatschappijen zich ertoe verbinden af te zien van de
Verzoek van het Bezirksgericht für Handelssachen Wien                            rechtstreekse of indirecte openbare bevoorrading met
van 21 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het                        leidinggas in het bevoorradingsgebied van de andere
geding tussen Verein für Konsumenteninformation en                               partij bij de overeenkomst ( demarcatie-overeen
              Österreichische Kreditversicherung AG                              komst)?
                           ( Zaak C-364/96 )
                                                                             2 . Zo vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord :
                               ( 97/C 9/22 )
                                                                                Handelt een ingevolge artikel 9, lid 3 , van Verorde
Het Bezirksgericht für Handelssachen Wien heeft bij be                          ning nr. 17 bevoegde autoriteit, wanneer in een an
schikking van 21 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van                        dere Lid-Staat de aldaar gevestigde transmissiemaat
het Hof van Justitie op 14 november 1996 , in het geding                         schappijen via overeenkomsten op de facto over tegen
tussen Verein für Konsumenteninformation en Österreichi                         mededinging beschermde afzetgebieden beschikken of
sche Kreditversicherungs AG, het Hof van Justitie van de                         wanneer in die Lid-Staat een wettelijk monopolie
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                             voor de gasbevoorrading bestaat, in strijd met de uit
beslissing over de navolgende vraag:                                             artikel 5 , tweede alinea , juncto artikel 3 , onder g,
                                                                                EG-Verdrag voortvloeiende verplichting voor de Lid
Moet artikel 7 van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van                          Staten om zich te onthouden van alle maatregelen die
13 juni 1990 betreffende pakketreizen , met inbegrip van                         doelstellingen van de Gemeenschap — waaronder de
vakantiepakketten en rondreispakketten ( 1 ), aldus worden                       totstandbrenging van een systeem dat de mededinging
uitgelegd, dat ook de betaling van bedragen die de consu                        binnen de interne markt tegen vervalsing beschermt
ment ter plaatse aan de dienstverrichter ( bij voorbeeld, de                     — in gevaar kunnen brengen, indien hij artikel 85 ,
hotelhouder ) voldoet omdat deze hem anders belet de te                         lid 1 , EG-Verdrag toepast op een demarcatie-overeen
rugreis te aanvaarden , als „garantie voor de repatriëring                       komst tussen twee nationale transmissiemaatschap
van de consument " onder de werkingssfeer van genoemde                           pijen ?
bepaling valt ?
                                                                             3 . Zo vraag 2 ontkennend moet worden beantwoord:
(') PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 59 .
                                                                                Is de omstandigheid dat de nationale rechtsorde ( in
                                                                                Duitsland § 103 GWB ) demarcatie-overeenkomsten
                                                                                tussen transmissiemaatschappijen, indien aangemeld,
                                                                                vrijstelt van het kartelverbod, en dat ondernemingen
Verzoek van het Kammergericht Berlin — Kartellsenat —                            van die mogelijkheid gebruik maken, een maatregel
van 30 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het                        ( verkoopmethode ) die verenigbaar is met het vrije
                                                                                handelsverkeer tussen de Lid-Staten in de zin van arti
geding tussen Ruhrgas AG en Thyssengas GmbH ener
               zijds, en Bundeskartellamt anderzijds                             kel 30 EG-Verdrag, zoals door het Hof uitgelegd (ge
                                                                                voegde zaken C-267/91 en C-268/91 , Keek, Jurispr.
                           ( Zaak C-365/96 )                                     1993 , blz. 1-6097 ), en heeft dat in voorkomend geval
                               ( 97/C 9/23 )                                     tot gevolg, dat een ingevolge artikel 9 , lid 3 , van Ver
                                                                                ordening nr. 17 bevoegde autoriteit van een Lid-Staat
Het Kammergericht Berlin — Kartellsenat — heeft bij be                          het verbod van artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag op een
schikking van 30 oktober 1996, ingekomen ter griffie van                         dergelijke vrijgestelde demarcatie-overeenkomst niet
het Hof van Justitie op 19 november 1996 , in het geding                         mag toepassen ?
tussen Ruhrgas AG en Thyssengas GmbH enerzijds, en
Bundeskartellamt anderzijds, het Hof van Justitie van de                     4 . Zo vraag 3 ontkennend moet worden beantwoord :
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                             Is artikel 9 , lid 3 , van Verordening nr. 17, krachtens
                                                                                welk — zolang de Commissie geen procedure heeft
   1 . Staat het feit, dat de Commissie, wat de aardgassector                    ingeleid — de autoriteiten van de Lid-Staten bevoegd
        betreft, met het oog op de totstandbrenging van de                       blijven artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag toe te passen,
        interne markt regelgevend optreedt en overeenkom                        ongeldig, omdat de leden 1 ( verbod ) en 3 (vrijstelling )
        stig artikel 189 B, lid 2, EG-Verdrag bij de Raad van                    van die bepaling ten aanzien van hun toepassing in


title: Zaak T-648/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/62

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica/Parlement
   (Zaak T-648/15)
   (2016/C 048/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Baltijas pētnieciskās žurnālistikas centrs Re:Baltica (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8361 C van het Europees Parlement van 15 september 2015 houdende afwijzing van verzoekers confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoeker en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoeker heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-159/13 en T-372/14: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — HK Intertrade/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanvang — Ontvankelijkheid — Recht om te worden gehoord — Verplichting tot kennisgeving — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/30

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — HK Intertrade/Raad
   (Gevoegde zaken T-159/13 en T-372/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvang - Ontvankelijkheid - Recht om te worden gehoord - Verplichting tot kennisgeving - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2016/C 027/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: HK Intertrade Co. Ltd (Wanchai, Hongkong, China) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington en D. Sellers, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-159/13, nietigverklaring van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), en in zaak T-372/14, nietigverklaring van het in de brief van 14 maart 2014 neergelegde besluit van de Raad om de beperkende maatregelen ten aanzien van verzoekster te handhaven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HK Intertrade Co. Ltd draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2002 in zaak T-127/00: Michael Nevin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bĳlage VII bĳ Statuut — Diensten verricht voor internationale organisatie.)

text:
23.11.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 289/23
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Bury en                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
R. Vidal), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
beschikking van de Commissie van 28 februari 2000 inzake
                                                                                van 18 september 2002
het verzoek om opening van een onderzoeksprocedure dat
door verzoeksters is ingediend met het oog op de intrekking
van het voordeel van het stelsel van algemene preferenties                 in zaak T-29/01: Carlos Puente Martín tegen Commissie
voor polyethyleentereftalaatfolie uit India, heeft het Gerecht                           van de Europese Gemeenschappen (1)
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpre-
sident, R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:
                                                                           (Ambtenaren — Herplaatsing — Inrichtingsvergoeding —
H. Jung, op 12 september 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           Opnieuw toekennen van invaliditeitspensioen — Wederin-
het dictum luidt als volgt:                                                               richtingsvergoeding — Voorwaarden)
1)     Verklaart de beschikking van de Commissie van 28 februari
       2000 nietig.                                                                                (2002/C 289/45)
2)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten alsmede de kosten
       van verzoeksters zal dragen.                                                                  (Procestaal: Spaans)
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                           In zaak T-29/01, Carlos Puente Martín, ambtenaar van de
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                           Madrid, vertegenwoordigd door O. González Correas, ad-
                                                                           vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (gemachtigden: J. Currall, J. Rivas-Andrés en J. Gutiérrez
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Gisbert), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                                                                           besluit van de Commissie van 22 februari 2000 houdende
                      van 11 september 2002                                weigering om verzoeker het totale bedrag van de inrichtings-
                                                                           vergoeding en de wederinrichtingsvergoeding te betalen nadat
in zaak T-127/00: Michael Nevin tegen Commissie van de                     deze zich te Brussel en daarna terug te Madrid had gevestigd,
                 Europese Gemeenschappen (1)                               heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                           M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier:
(Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1,                      J. Palacio González, administrateur, op 18 september 2002
sub a, van bijlage VII bij Statuut — Diensten verricht voor                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                    internationale organisatie.)
                                                                           1)     Op de vordering om Spaans als procestaal te bezigen behoeft
                           (2002/C 289/44)
                                                                                niet te worden beslist.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           2)     Verklaart het besluit van de Commissie van 22 februari 2000
                                                                                nietig voorzover daarbij is geweigerd, verzoeker het totale bedrag
                                                                                van de inrichtingsvergoeding bedoeld in artikel 5, lid 1, van
In zaak T-127/00, Michael Nevin, ambtenaar van de Commis-                         bijlage VII bij het Statuut en de wederinrichtingsvergoeding
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren                           bedoeld in artikel 6, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut te
(België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie
                                                                                betalen.
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, D. Wael-
broeck en A. Vroninks), betreffende een beroep strekkende,                 3)     Veroordeelt de Commissie ertoe, verzoeker die vergoedingen te
                                                                                betalen, vermeerderd met moratoire interessen vanaf de datum
enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                                                                                waarop zij volgens bijlage VII bij het Statuut verschuldigd
van 9 april 1999 houdende weigering om verzoeker de in
                                                                                waren, tot op de datum van betaling, met aftrek van de
artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van
                                                                                bedragen die verzoeker reeds als inrichtingsvergoeding heeft
de Europese Gemeenschappen bedoelde ontheemdingstoelage
toe te kennen, en, anderzijds, tot betaling van die vergoeding,                   ontvangen. Het jaarlijkse tarief van deze moratoire interessen
                                                                                wordt berekend aan de hand van het tarief dat door de Raad
vermeerderd met moratoire interessen, heeft het Gerecht
                                                                                van gouverneurs van de Europese Centrale bank in de betrokken
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
                                                                                periode voor de belangrijkste herfinancieringstransacties wordt
V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
                                                                                toegepast, vermeerderd met twee procentpunten.
ministrateur, op 11 september 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           4)     Verwerpt het beroep voor het overige.
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                           5)     Verwijst de Commissie in de kosten.
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                           (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Zaak C-87/03: Beroep op 27 februari 2003 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
7.6.2003                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 135/7
nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als                      samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident,
volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann                       D. A. O. Edward en S. von Bahr (rapporteur), rechters;
en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                 advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 6 februari
R. Grass, op 10 april 2003 een arrest gewezen waarvan het                      2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
dictum luidt als volgt:                                                        volgt:
1)     Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-       1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
       rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad             2.     Dieckmann & Hansen GmbH wordt verwezen in de kosten.
       van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van
       biociden, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op
       haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            (1 ) PB C 44.
2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                               Beroep op 27 februari 2003 ingesteld door Koninkrijk
                                                                                Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak C-87/03)
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                                                 (2003/C 135/11)
                            (Vierde kamer)
                                                                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                               op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de
                         van 6 februari 2003                                   Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
                                                                               door Nuria Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen
in zaak C-492/01 P: Dieckmann & Hansen GmbH tegen                              hebbende te Luxemburg.
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                               Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
(„Beschikking 1999/244/EG houdende wijziging van be-
schikking 97/296/EG tot vaststelling van de lijst van derde                    —      nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2341/2002 (1)
landen waaruit invoer van visserijproducten voor menselijke                           van de Raad van 20 december 2002 tot vaststelling,
consumptie is toegestaan — Invoerverbod voor kaviaar                                  voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige
uit Kazachstan — Niet-contractuele aansprakelijkheid van                              visbestanden en groepen visbestanden welke in de wate-
Gemeenschap — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-                             ren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de
         ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond”)                               Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen
                                                                                van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de
                                                                                visserij in acht te nemen voorschriften, voorzover daarbij
                           (2003/C 135/10)                                            aan de Spaanse vloot niet bepaalde quota in de commu-
                                                                                nautaire wateren van de Noord-en de Oostzee worden
                           (Procestaal: Duits)                                        toegekend, en
                                                                               —      verweerder in de kosten te verwijzen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                               Middelen en voornaamste argumenten
In zaak C-492/01 P, Dieckmann & Hansen GmbH, gevestigd                         —      Schending van het discriminatieverbod: Na afloop van de
te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Rabe,                             overgangsperiode op 31 december 2002 verkeren de
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                               Spaanse vissers in dezelfde situatie als de vissers van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                              andere lidstaten en dienen zij dezelfde toegang tot de
(Vijfde kamer) van 23 oktober 2001, Dieckmann & Hansen/                               wateren en de bestanden te hebben. De Spaanse vissers
Commissie (T-155/99, Jurispr. blz. II-3143), strekkende tot                           worden door de bestreden verordening echter verschil-
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure:                          lend behandeld, doordat het hun in de wateren van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                               Noord- en de Oostzee niet is toegestaan te vissen op bijna
G. Berscheid en M. Niejhar), heeft het Hof (Vierde kamer),                            alle soorten waarvoor quota gelden.
 ---pagebreak--- C 135/8                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          7.6.2003
       Er bestaat geen objectieve rechtvaardigingsgrond voor              Beroep op 28 februari 2003 ingesteld door het Koninkrijk
       deze discriminatie. De algemene regel is dat het gehele                     Spanje tegen Raad van de Europese Unie
       acquis communautaire volledig van toepassing is op de
       nieuwe lidstaten vanaf de datum van hun toetreding en
       de in een Toetredingsakte vervatte uitzonderingen op
                                                                                (Zaak C-90/03)
       deze volledige toepassing hebben steeds een tijdelijk
       karakter en moeten eng worden uitgelegd. Uitbreiding
       van deze uitzonderingen tot na de in de Toetredingsakte
       vastgestelde overgangsperiode zou in strijd zijn met het                                    (2003/C 135/12)
       wezen van deze uitzonderingen, dat wil zeggen hun
       buitengewone, in tijd beperkte karakter, alsmede hun
       doel, namelijk een nieuwe lidstaat in staat te stellen
       geleidelijk in de Gemeenschap te integreren.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen de Raad van de
—      Schending van de Toetredingsakte van Spanje: Daar in de
                                                                          Europese Unie door het Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd
       bestreden verordening aan Spanje in de communautaire
                                                                          door N. Díaz Abad, Abogado del Estado, domicilie gekozen
       wateren van de Noord- en de Oostzee geen aandeel in de
                                                                          hebbende te Luxemburg.
       na de toetreding van Spanje verdeelde quota is toegewe-
       zen, wordt de overgangsperiode verlengd tot na de in de
       Toetredingsakte vastgestelde termijn, hetgeen schending
       van de bepalingen daarvan oplevert.
                                                                          Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
       Er kan niet aan worden voorbijgegaan dat Spanje, als de
       overgangsperiode van artikel 166 van de Toetredingsakte            1.   artikel 9, lid 1, sub b), van verordening (EG) nr. 2792/
       niet had bestaan, aan de vanaf 1986 uitgevoerde verdelin-               1999 ( 1) tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en
       gen van nieuwe quota zou hebben deelgenomen waarbij                     voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeen-
       rekening zou zijn gehouden met drie factoren:                           schap in de visserijsector, zoals gewijzigd bij verordening
                                                                               (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december
                                                                               2002 ( 2), nietig te verklaren;
       —     zijn historische vangsten in de jaren 1973-1978, dat
             wil zeggen de voor de eerste vaststelling van het            2.   de Raad te verwijzen in de kosten.
             beginsel van relatieve stabiliteit betrokken periode.
       —     zijn vangsten van dezelfde soorten in aangrenzende
             gebieden.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
       —     de noodzaak rekening te houden met bijvangsten.              —    Schending van wezenlijke vormvoorschriften: Spanje is
                                                                               van mening dat de tekst van artikel 9, lid 1, sub b), van
                                                                               verordening (EG) nr. 2792/1999, zoals gewijzigd bij
—      inbreuk op artikel 20, lid 2, van verordening (EG)                      verordening (EG) nr. 2369/02, die in Publicatieblad van de
       nr. 2371/2002 (2) van de Raad van 20 december 2002                      Europese Gemeenschappen L 358 van 31 december 2002 is
       inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van                 gepubliceerd, niet de door de Raad goedgekeurde tekst is.
       de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk                  De in dit geval door de Raad goedgekeurde tekst stond
       visserijbeleid: Na het verstrijken van de overgangsperiode              in het laatste compromisdocument, d.w.z. document
       moeten de nieuwe vangstmogelijkheden die tussen                         nr. SN 113/02, waarbij het document dat het tweede
       1992 en 1998 zijn verdeeld, rekening houdend met de                     compromis bevatte, nr. SN 105/02, stilzwijgend werd
       belangen van elke lidstaat, en dus ook van Spanje, worden               gewijzigd, door te voorzien in de mogelijkheid om op
       verdeeld.                                                               vaartuigen van meer dan 100 GT een coëfficiënt 1:1,35
                                                                               toe te passen, waardoor deze ook van toepassing is op
                                                                               vaartuigen van meer dan 400 GT, en dus in de mogelijk-
                                                                               heid om aan dit type vaartuigen steun voor vernieuwing
                                                                               te geven.
( 1) PB L 356 van 31.12.2002, blz. 12.
( 2) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.
                                                                          —    Inbreuk op artikel 254 EG: de publicatiehandeling moet
                                                                               beperkt blijven tot het reproduceren van de tekst van de
                                                                               regeling, zoals vastgesteld door het orgaan met wettelijke
                                                                               en regelgevende bevoegdheid. Niet mogelijk is dat door
                                                                               middel van de publicatie wijzigingen in de door de


title: Zaak C-394/01: Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.12.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 369/7
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 20 septem-                 Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Franse Repu-
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
tussen 1. Harald Weigel, 2. Ingrid Weigel en Finanzlandes-
                    direktion für Vorarlberg
                                                                                (Zaak C-394/01)
                         (Zaak C-387/01)                                                      (2001/C 369/12)
                         (2001/C 369/11)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, vertegen-
                                                                      woordigd door G. de Bergues en F. Million als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 20 sep-
tember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 oktober 2001, in het geding tussen 1. Harald Weigel,                De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:
2. Ingrid Weigel en Finanzlandesdirektion für Vorarlberg, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                      —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                            25 juli 2001, gegeven op basis van de artikelen 87 en 88
                                                                            EG, betreffende staatssteun van Frankrijk in de vorm van
                                                                            ontwikkelingssteun voor het door Alstom Leroux Naval
1.    Moet artikel 39 EG (vrij verkeer van werknemers) of                   gebouwde en voor exploitatie te Saint-Pierre-et-Miquelon
      artikel 12 EG (discriminatie op grond van nationaliteit)              bestemde passagiersschip „Le Levant”;
      aldus worden uitgelegd dat inbreuk op die bepalingen
      wordt gemaakt wanneer Normverbrauchsabgabe (basis-
      heffing en toeslag) wordt geheven over een motorvoertuig        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
      dat vanwege een door een verandering van arbeidsplaats
      noodzakelijk geworden verhuizing vanuit een andere
      plaats op het gemeenschapsgrondgebied naar het grond-
      gebied van de Republiek Oostenrijk wordt meegebracht?           Middelen en voornaamste argumenten
2.    Verzetten artikel 90 EG (geen hogere belastingheffing           Dwaling ten aanzien van de feiten, dwaling rechtens en
      voor goederen uit andere lidstaten) of artikel 23 EG            kennelijk beoordelingsfouten ten aanzien van de beoordeling
      (douane-unie) en 25 EG (verbod van in- en uitvoerrechten        van het element „ontwikkeling” van de litigieuze steun:
      en heffingen van gelijke werking tussen de lidstaten) zich
      tegen het opleggen van de in de eerste prejudiciële vraag
      bedoelde Normverbrauchsabgabe (basisheffing, respectie-         De commissie stelt zich ten onrechte op het standpunt, dat de
      velijk toeslag)?                                                doelstellingen op het gebied van het scheppen van arbeids-
                                                                      plaatsen niet zijn bereikt. Zo zijn op de Antillen zeventien en
                                                                      op Saint-Pierre-et-Miquelon twaalf bemanningsleden aange-
3.    Is het verenigbaar met de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          worven. Het permanente aantal bemanningsleden van het
      van de Raad van 17 mei 1977 (1) betreffende de harmoni-         schip is dus in overeenstemming met de berekeningen
      satie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-            (55 posten) en elf posten in plaats van de geplande vijf zijn
      belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over        gecreëerd voor de uitrusting.
      de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, in de versie
      van richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december
      1991 (2) tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel       Ten slotte bestrijdt de Franse regering het oordeel van de
      van belasting over de toegevoegde waarde en tot wij-            Commissie, dat het economisch effect van de steun voor Saint-
      ziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale            Pierre-et-Miquelon ontoereikend zou zijn. In de eerste plaats
      grenzen, van richtlijn 77/388/EEG, dat de als onderdeel         kon de Commissie het economisch effect van de steun voor
      van de in de eerste prejudiciële vraag bedoelde Normver-        het tijdvak 2001-2003 niet beoordelen door het te berekenen
      brauchsabgabe vastgestelde toeslag wordt geheven?               door middel van een extrapolatie van de voor de jaren 1995 en
                                                                      2000 vastgestelde cijfers, zonder zich schuldig te maken aan
                                                                      rechtsdwaling. In de tweede plaats berust het oordeel van de
                                                                      Commissie op feitelijke onjuistheden. Zo het economisch
                                                                      effect voor Saint-Pierre-et-Miquelon al lager mocht zijn dan
(1) PB 1977, L 145, blz. 1.
(2) PB 1991, L 376, blz. 1.                                           het bedrag van de steun, zou dat effect hoe dan ook tevens
                                                                      moeten worden beoordeeld in de context van de archipel, met
                                                                      name haar omvang en economische mogelijkheden.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 december 1998 in zaak C-153/97 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): A. Grajera Rodríguez tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) (Sociale zekerheid - Ouderdomspensioenen - Berekening van prestaties - Bijlage VI, deel D, punt 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71)

text:
20.2.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 48/5
                  ARREST VAN HET HOF                                     deling van het risico, is niet in strijd met die richtlijn,
                    van 17 december 1998                                 omdat zij een door artikel 118 A, lid 3, van het EG-
                                                                         Verdrag en door Richtlijn 90/394/EEG toegestane
in zaak C-2/97 (verzoek van het Tribunale di Genova om                   maatregel voor een hogere graad van bescherming van
een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ italiana petroli SpA             de arbeidsomstandigheden vormt.
                   (IP) tegen Borsana Srl (1)
(Sociaal beleid Ð Bescherming van veiligheid en gezond-             2. Artikel 4 van Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van
heid van werknemers Ð Gebruik van arbeidsmiddelen Ð                      30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften
Risico's van blootstelling aan carcinogene agentia Ð                     inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door
          Richtlijnen 89/655/EEG en 90/394/EEG)                          werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats
                                                                         (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,
                        (1999/C 48/09)
                                                                         lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) verbiedt een lidstaat
                                                                         niet om de aanpassing van de bestaande arbeidsmidde-
                     (Procestaal: Italiaans)                             len op een vóór 31 december 1996 gelegen termijn te
                                                                         bepalen, mits die termijn niet zo kort is, dat daardoor
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           de werkgevers niet tot deze aanpassing in staat zijn of
                de Jurisprudentie van het Hof)                           kosten voor hen ontstaan die kennelijk buitensporig
                                                                         zijn ten opzichte van die bij een langere termijn.
In zaak C-2/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    (1) PB C 94 van 22.3.1997.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
nale di Genova (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tus-
sen SocietaÁ italiana petroli SpA (IP) en Borsana Srl, om
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 4
van Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november
1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid
en gezondheid bij het gebruik door werknemers van                                     ARREST VAN HET HOF
arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere                                      (Vijfde Kamer)
richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn
89/391/EEG) (PB L 393 van 30.12.1989, blz. 13) en van                                   van 17 december 1998
de artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 90/394/EEG van de              in zaak C-153/97 (verzoek van het Tribunal Supremo om
Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de             een prejudicieÈle beslissing): A. Grajera Rodríguez tegen
werknemers tegen de risico's van blootstelling van carcino-         Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería
gene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de                     General de la Seguridad Social (TGSS) (1)
zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB
L 196 van 26.7.1990, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld           (Sociale zekerheid Ð Ouderdomspensioenen Ð Bereke-
als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. J. G. Kap-       ning van prestaties Ð Bijlage VI, deel D, punt 4, van Ver-
teyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresiden-                         ordening (EEG) nr. 1408/71)
ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-                                      (1999/C 48/10)
teur), D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, R. Schintgen en
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;                                   (Procestaal: Spaans)
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 17 december 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
1. Artikel 4 van Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van
     28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werk-
     nemers tegen de risico's van blootstelling aan carcino-        In zaak C-153/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     gene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
     de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)        nal Supremo (Spanje), in het aldaar aanhangig geding tus-
     moet aldus worden uitgelegd, dat de verplichting voor          sen A. Grajera Rodríguez en Instituto Nacional de la Segu-
     de werkgever tot vermindering of vervanging van het            ridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad
     carcinogene agens niet afhankelijk is van het resultaat        Social (TGSS), betreffende een prejudicieÈle beslissing over
     van de in artikel 3 van die richtlijn bedoelde beoor-          de geldigheid van bijlage VI, deel D, punt 4, bij Verorde-
     deling van het risico.                                         ning (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
                                                                    betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelin-
                                                                    gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
     Artikel 5 van Richtlijn 90/394/EEG moet aldus wor-             gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
     den uitgelegd, dat de verplichting voor de werkgever           zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)
     tot voorkoming of vermindering van de blootstelling            nr. 2001/83 (PB L 230 van 22.8.1984, blz. 6), aangepast
     aan het carcinogene agens afhankelijk is van het resul-        bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende de toetre-
     taat van de in artikel 3 van die richtlijn bedoelde            dingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de Por-
     beoordeling van het risico.                                    tugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen (PB
                                                                    L 302 van 15.11.1985, blz. 23), en vervolgens gewijzigd
     Een nationale bepaling die de werkgever verplicht tot          bij Verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad (PB L 136
     vermindering van de blootstelling van werknemers aan           van 19.5.1992, blz. 7), en over de uitlegging van voor-
     het carcinogene agens onafhankelijk van de beoor-              noemde verordening, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
 ---pagebreak--- C 48/6                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
gesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresi-      Schintgen en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal:
dent, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O.              S. Alber; griffer: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
Edward en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A.             17 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op               luidt als volgt:
17 december 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                   Artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn 69/335/EEG van
                                                                   de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastin-
Bij onderzoek van de prejudicieÈle vragen is niet gebleken         gen op het bijeenbrengen van kapitaal, moet aldus worden
van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen              uitgelegd, dat bij de overdracht van aandelen een recht
aantasten van bijlage VI, deel D, punt 4, bij Verordening          kan worden geheven, ongeacht of de vennootschap die
(EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-             deze aandelen heeft uitgegeven, op een beurs is genoteerd,
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op          en of de overdracht van aandelen geschiedt op de beurs
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,           dan wel rechtstreeks tussen de vervreemder en de verkrij-
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-           ger.
zigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83,
aangepast bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende
de toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en            (1) PB C 252 van 16.8.1997.
de Portuguese Republiek en de aanpassing van de Verdra-
gen, en vervolgens gewijzigd bij Verordening (EEG)
nr. 1248/92 van de Raad.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                                                                                van 17 december 1998
                                                                   in zaak C-244/97 (verzoek van het Belgische Hof van Cas-
                  ARREST VAN HET HOF
                                                                   satie om een prejudicieÈle beslissing): Rijksdienst voor Pen-
                         (Zesde Kamer)                                              sioenen tegen G. Lustig (1)
                    van 17 december 1998                           (Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Ouderdomsuitkeringen
                                                                   Ð Artikelen 45 en 49 Ð Berekening van de uitkeringen
in zaak C-236/97 (verzoek van het éstre Landsret om een            wanneer de betrokkene niet gelijktijdig voldoet aan alle
prejudiceÈle beslissing): Skatteministeriet tegen Aktiesel-        voorwaarden gesteld bij alle wetgevingen krachtens welke
            skabet Forsikringsselskabet Codan (1)                     tijdvakken van verzekering of van wonen zijn vervuld)
(Richtlijn 69/335/EEG Ð Indirecte belastingen op bijeen-                                  (1999/C 48/12)
brengen van kapitaal Ð Recht geheven bij overdracht van
             niet op beurs genoteerde aandelen)
                        (1999/C 48/11)                                               (Procestaal: Nederlands)
                      (Procestaal: Deens)
                                                                   In zaak C-244/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgi-
                                                                   sche Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tus-
                                                                   sen Rijksdienst voor Pensioenen en G. Lustig, betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de
                de Jurisprudentie van het Hof)                     artikelen 45 en 49 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
                                                                   de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
                                                                   de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-
In zaak C-236/97, betreffende een verzoek aan het Hof              digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het éstre             Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
Landsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding              bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB L 230 van
tussen Skatteministeriet en Aktieselskabet Forsikringssel-         22.8.1984, blz. 6), en zoals gewijzigd bij Verordening
skabet Codan, om een prejudicieÈle beslissing over de uit-         (EEG) nr. 1248/92 (PB L 136 van 19.5.1992, blz. 7), en
legging van artikel 12, lid 1, onder a), van Richtlijn             bij Verordening (EG) nr. 3096/95 (PB L 335 van
69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de             30.12.1995, blz. 10), heeft het Hof (Zesde Kamer), samen-
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal            gesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G.
(PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), heeft het Hof (Zesde            Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R. Schintgen
Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-           (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;
president, J. L. Murray, H. Ragnemalm (rapporteur), R.             griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 17 december