title: Zaak T-48/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — British Airways/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/32

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — British Airways/Commissie
   (Zaak T-48/11)
   2011/C 80/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: British Airways plc (Harmondsworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Lasok, QC, R. O’Donoghue, Barrister, en B. Louveaux, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van de beschikking, voor zover deze vaststelt dat verzoekster deelnam aan een inbreuk met betrekking tot commissies op toeslagen en/of de zaak terugverwijzen naar de Commissie voor een herziening van haar beslissing inzake dit punt;

               —

               nietig verklaren van de beschikking, voor zover deze vaststelt dat de inbreuk door verzoekster is begonnen op 22 januari 2001, en deze datum vervangen door 1 oktober 2001 en/of de zaak terugverwijzen naar de Commissie voor een herziening van haar beslissing op dit punt;

               —

               nietig verklaren van de beschikking voor zover deze vaststelt dat zaken in verband met Hongkong, Japan, India, Thailand, Singapore, Korea en Brazilië artikel 101 VWEU, artikel 53 EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst met Zwitserland schonden en/of de zaak terugverwijzen naar de Commissie voor een herziening van haar beslissing op dit punt;

               —

               de overeenkomstig de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete intrekken of aanzienlijk verminderen, met verwijzing naar elk van de bovenstaande punten en/of de volledige rechtsmacht van het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in verzoeksters kosten in verband met deze zaak.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert de gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking nr. C(2010) 7694 def. van de Commissie van 9 november 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU (voorheen artikel 81 EG), artikel 53 EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat over het luchtvervoer (zaak COMP/39.258 — Luchtvracht) betreffende de afstemming van verschillende elementen van de prijs van luchtvrachtdiensten op (i) routes tussen luchthavens binnen de EER, (ii) routes tussen luchthavens binnen de EU en luchthavens buiten de EER, (iii) routes tussen luchthavens in EER-lidstaten die geen EU-lidstaten zijn en derde landen, en routes tussen luchthavens binnen de EU en Zwitserland. De in de beschikking vastgestelde afstemming houdt verband met brandstoftoeslagen, veiligheidstoeslagen, en de betaling van commissies op toeslagen aan expediteurs.
   Tot staving van haar beroep, voert verzoekster zeven middelen aan.

               1)

               Kennelijke beoordelingsfout en ontoereikende motivering, aangezien de Commissie niet voldoende nauwkeurig heeft bewezen dat verzoekster deelnam aan de afstemming van de betaling van commissies op toeslagen, terwijl zij geen rekening hield met de grote hoeveelheid bewijsmateriaal die zij in bezit had en waaruit het tegendeel bleek.

               2)

               Kennelijke beoordelingsfout en schending door verweerster van haar verplichting om de aanvangsdatum van verzoeksters inbreuk rechtens genoegzaam te bewijzen. In dit verband voert verzoekster aan dat:

                           —

                           het aangevoerde bewijsmateriaal de criteria van nauwkeurigheid en consistentie niet vervult wat de duur van de inbreuk betreft;

                           —

                           de vaststelling van de aanvangsdatum door de Commissie in strijd is met het beginsel in dubio pro reo.

               3)

               Onjuiste opvattingen omtrent het recht en de feiten, en kennelijke beoordelingsfouten, aangezien de Commissie niet bevoegd was om artikel 101 VWEU en/of artikel 53 EER-Overeenkomst toe te passen in verband met de luchtvaartregelgeving en het desbetreffende administratieve stelsel in Hongkong, Japan, India, Thailand, Singapore, Korea en Brazilië, en/of heeft nagelaten haar bevoegdheden uit te oefenen in overeenstemming met het beginsel van internationale hoffelijkheid en/of heeft nagelaten het beginsel van internationale hoffelijkheid naar behoren in aanmerking te nemen bij de uitoefening van haar bevoegdheden.

               4)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel, het persoonlijk karakter van straffen en het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de aan verzoekster opgelegde geldboete niet in evenredigheid is met de zwaarte van de inbreuk. In dit verband betoogt verzoekster dat:

                           —

                           de Commissie bij een objectieve inbreuk de „aard” en het „vermogen” op haar eigen markt in aanmerking moet nemen, evenals de economische context, die de zwaarte vaststellen en beïnvloeden;

                           —

                           een grondige analyse van de onderhavige zaak erop wijst dat er doorslaggevende argumenten bestonden om verzoeksters inbreuk als minder zwaar te bestempelen dan de Commissie heeft gedaan door een factor wegens de ernst van de inbreuk toe te passen.

               5)

               Schending van de motiveringsplicht en het evenredigheidsbeginsel door het basisbedrag van de geldboete te verhogen met een bijkomend bedrag van 16 % ter afschrikking.

               6)

               Onjuiste opvattingen omtrent het recht en de feiten, kennelijke beoordelingsfouten en schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling en van de clementieregeling, aangezien de Commissie aan verzoekster de laagste vermindering van de geldboete uit hoofde van clementie heeft toegekend, hoewel zij als eerste onderneming op grond van de clementieregeling om vermindering van de geldboete heeft verzocht.

               7)

               Kennelijke beoordelingsfout en schending van de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid door te weigeren aan verzoekster een vermindering van de geldboete te verlenen als strafvermindering, aangezien de Commissie geen rekening heeft gehouden met verzoeksters beperkte deelname aan de inbreuk en het feit dat zij niet aan alle elementen van de inbreuk heeft deelgenomen.


title: Zaak T-387/04: Beroep, op 27 september 2004 ingesteld door EnBW Energie Baden-Württemberg AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/38

         Beroep, op 27 september 2004 ingesteld door EnBW Energie Baden-Württemberg AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-387/04)
   (2005/C 6/75)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door EnBW Energie Baden-Württemberg AG, gevestigd te Karlsruhe (Duitsland), vertegenwoordigd door C.-D. Ehlermann, M. Seyfarth, A. Gutermuth en M. Wissmann, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 7 juli 2004 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door Duitsland overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG (1) is meegedeeld, krachtens artikel 231 EG nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een Duits energiebedrijf. Aangezien de door haar geëxploiteerde elektriciteitscentrales broeikasgassen uitstoten, geldt voor verzoekster vanaf 1 januari 2005 de bij richtlijn 2003/87/EG ingevoerde gemeenschapsregeling voor de handel in broeikasgasemissierechten.
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie, waarbij het door Duitsland meegedeelde nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, op enkele voor de onderhavige zaak irrelevante punten na, wordt gehandhaafd. Verzoekster betwist met name een in dit plan vervatte overdrachtsregel op grond waarvan een elektriciteitscentrale-exploitant die een oude inrichting buiten bedrijf stelt en door een nieuwe vervangt, gedurende vier jaar de hoeveelheid emissierechten die hij voor de gesloten installatie heeft ontvangen, meeneemt. Verzoekster is van mening dat aldus een overmatig aantal rechten wordt toegewezen, wat steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG oplevert en niet kan worden gerechtvaardigd. Verweersters verschillende beoordeling in de bestreden beschikking wordt door kennelijke motiveringsgebreken ontkracht en is niet op toereikend feitenonderzoek gebaseerd. De bestreden beschikking is bijgevolg in strijd met artikel 87, lid 3, en artikel 88, lid 2, EG.
   Verder heeft verweerster in strijd met artikel 88, lid 2, EG, nagelaten een formele procedure betreffende staatssteun in te leiden, ofschoon zij ernstig aan de verenigbaarheid van deze regel met het EG-Verdrag had moeten twijfelen.
   Bovendien is de bestreden beschikking in strijd met artikel 9, lid 3, en criterium 5 van bijlage III bij richtlijn 2003/87/EG, daar de toewijzing van teveel emissierechten een onrechtmatige bevoordeling van verzoeksters concurrenten oplevert, wat nog wordt versterkt doordat ondernemingen die, zoals verzoekster, in de nabije toekomst op grond van wettelijke voorschriften elektriciteitscentrales moeten sluiten, onrechtmatig worden benadeeld.
   Ten slotte is de bestreden beschikking wegens talrijke ernstige motiveringsgebreken in strijd met artikel 253.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.


title: Beroep, op 4 juli 1996 ingesteld door L. Krämer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-104/96)

text:
Nr . C 247/20         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24 . 8 . 96
f)   de door de Commissie tot staving van haar conclusies            eenheid XI . B. 3 , „Juridische aspecten, wetgeving en toepas
    aangevoerde motivering voldoet niet aan de verplichting          sing van het Gemeenschapsrecht ", die bepaalt, dat in de post
    van de Commissie krachtens artikel 190 van het                   zal worden voorzien in de rang A 4/A 5 , voor zover deze
    EG-Verdrag om de redenen te vermelden waarop haar                omstandigheid hem heeft verhinderd te solliciteren,
     beschikkingen zijn gebaseerd teneinde het Hof in staat te       ondanks het feit dat hij deze post jarenlang heeft ver
    stellen zijn rechterlijke toetsing uit te oefenen, de            vuld .
    partijen om hun rechten te verdedigen en de Lid-Staten
    en de andere belanghebbende partijen om vast te stellen          Volgens verzoeker had de betrokken post niet moeten
     in welke omstandigheden de Commissie het Verdrag                worden gepubliceerd als A 4/A 5-post, aangezien deze alle
    heeft toegepast.                                                 kenmerken van een A 3-post vertoonde, zowel wat de aan de
                                                                     post verbonden taken betreft als ten aanzien van het aantal
                                                                     bij de eenheid werkzame ambtenaren . Hij concludeert
                                                                     daaruit, dat het bestreden besluit ongeldig is wegens
                                                                     kennelijke dwaling bij de beoordeling van de feiten, alsook
Beroep, op 4 juli 1996 ingesteld door L. Kramer tegen                wegens rechtsdwaling.
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T-104/96 )                             Verzoeker beroept zich voorts op schending van artikel 7,
                                                                     van het Ambtenarenstatuut en op misbruik van bevoegd
                          ( 96/C 247/43 )                            heid, stellende dat het besluit om de post van hoofd van
                                                                     eenheid B.3 van DG XI te publiceren als A 4/A 5-post, niet is
                      (Procestaai: Frans)                            genomen in het belang van de dienst, maar om zijn
                                                                     sollicitatie te verhinderen ten gunste van een sollicitant die is
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     gekozen wegens zijn nationaliteit en niet wegens zijn
schappen is op 4 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                     bekwaamheden en ervaring op het betrokken gebied .
van de Europese Gemeenschappen door L. Kramer,
wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd door G.
Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson, rue Glese
ner 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-209/95 ( )
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                ( 96/C 247/44 )
— nietig te verklaren de kennisgeving van vacature voor de
    post van hoofd van eenheid XI .B.3 als A 4/A 5-post                                     (Procestaai: Engels)
    ( COM/1 11 /95 );
— bijgevolg nietig te verklaren de aanstelling van een               De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
    kandidaat in de rang A 5 ;                                       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                     pen heeft bij beschikking van 15 juli 1996 de doorhaling in
— de Commissie in alle kosten te verwijzen .                         het register gelast van zaak T-209/95 : Windstar Sail Cruises
                                                                     Limited, Wind Star Limited en Wind Spirit Limited tegen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen .
Verzoeker , ambtenaar van rang A 3 , komt op tegen de
kennisgeving van vacature voor de post van hoofd van                 (') PB nr . C 351 van 30 . 12 . 1995 .


title: Zaak F-87/09: Beroep ingesteld op 21 oktober 2009 — Dekker/Europol

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/80

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2009 — Dekker/Europol
   (Zaak F-87/09)
   2010/C 24/153
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Abraham Dekker (Dordrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: D. Dane en P. de Casparis, advocaten)

      Verwerende partij: Europol

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van Europol van 15 april 2009 houdende weigering om het aan verzoeker toegekende bedrag aan invaliditeitspensioen (onder verrekening van zijn overige inkomsten) te willen garanderen tot een netto-inkomen van 90 % van het laatstverdiende basissalaris en in te staan voor de negatieve wijzigingen van zijn totale netto-inkomen als gevolg van een wijziging van belastingheffing

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 15 april 2009 waarbij de verwerende partij verzoeker ervan op de hoogte heeft gesteld dat zij niet verplicht is om een netto-inkomen van 90 % van het laatste basissalaris van de functionaris te garanderen en dat het niet haar plicht is om de financiële schade te vergoeden voor zover de aanslag van de Nederlandse belastingdienst wordt gehandhaafd;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 23 juli 2009 betreffende de klacht, waarbij verzoekers grieven tegen het besluit van 15 april 2009 ongegrond zijn verklaard;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door P. Mozzaglia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-137/95)

text:
Nr . C 229/24        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    2 . 9 . 95
Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door Industria del Frio             invoerverbod op visserijprodukten van oorsprong uit Japan
Auxiliar Conservera, SA tegen Commissie van de Europese              toe te passen, omdat de Commissie op grond van Richtlijn
                       Gemeenschappen                                90/675/EEG enkel maatregelen kan vaststellen waardoor
                       ( Zaak T-l 36/95 )                            een op een bepaalde datum — de datum van publikatie van
                                                                     de maatregel — bestaande situatie wordt gewijzigd .
                          ( 95/C 229/52 )
                                                                     Met betrekking tot het beroep tot schadevergoeding
                     (Procestaai: Spaans)                            beklemtoont verzoekster dat zij vergoeding van de schade
                                                                     vordert, die zij als gevolg van de handeling van de
                                                                     Commissie heeft geleden, waarvan de terugwerkende kracht
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            een voldoende gekwalificeerde schending van ter bescher
schappen is op 3 juli 1995 beroep ingesteld tegen Commissie          ming van verzoeksters belangen gegeven hogere rechtsregels
van de Europese Gemeenschappen door Industria del Frio               oplevert, vermeerderd met de wettelijke interessen over het
Auxiliar Conservera, SA, gevestigd te Bermeo ( Spanje ),             betrokken bedrag.
vertegenwoordigd door I. Saenz-Cortabarria Fernandez en
M. Morales Isasi, beiden advocaat te Biskaje, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Harles,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                     Beroep, op 3 juli 1995 ingesteld door P. Mozzaglia tegen
— Beschikking 95/119/EG van de Commissie van 7 april                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
     1995 houdende beschermende maatregelen ten aanzien                                     ( Zaak T-137/95 )
     van visserijprodukten van oorsprong uit Japan nietig te
                                                                                ( 95/C 229/53 )
     verklaren, voor zover zij betrekking heeft op de produk
     ten die onderweg waren naar de Gemeenschap;
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
— de Europese Gemeenschappen te veroordelen tot vergoe
     ding van de schade die verzoekster heeft geleden als
     gevolg van de met het recht strijdige toepassing van            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     Beschikking 95/ 119/EG van de Commissie van 7 april             schappen is op 3 juli 1995 beroep ingesteld tegen Commissie
     1995 , en het bedrag ervan vast te stellen op 18 396 133        van de Europese Gemeenschappen door P. Mozzaglia ,
     peseta, behoudens vermeerdering van eis — op basis van          ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeen
     de verkoopprijs van 50 ton in Puerto Rico bevroren               schappen, vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat
     witte tonijn — of althans voor het bedrag dat het                bij de Corte di Cassazione, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
     Gerecht passend acht, vermeerderd met de wettelijke              8— 10 Rue Mathias Hardt .
     interessen tegen de voet van 9 % en met moratoire
     interessen met ingang van de dag van indiening van deze                                                   »
     vordering;                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                            — nietig te verklaren de weigering van de Commissie om
                                                                           hem de inrichtingsvergoeding en de dagvergoeding te
                                                                           betalen, alsmede hem de reiskosten naar zijn standplaats
Middelen en voornaamste argumenten:                                        te vergoeden;
Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat de bestreden               — vast te stellen dat over voormelde vergoedingen en
 beschikking inbreuk maakt op haar rechten, voor zover zij                 terugbetalingen 8 % rente verschuldigd is vanaf de
 de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht schendt,                 datum van het verzoek tot die van de daadwerkelijke
 in het bijzonder het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel             betaling;
 dat wetten geen terugwerkende kracht hebben, het ver
 trouwensbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het begin
 sel van gelijke behandeling, doordat de goederen die op het          — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
 moment van haar inwerkingtreding onderweg waren naar
 de Gemeenschap, niet van haar werkingssfeer zijn uitgeslo           Middelen en voornaamste argumenten:
 ten. Verzoekster stelt in de tweede plaats, dat de Commissie
 haar motiveringsverplichting ex artikel 190 van het EG
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 Verdrag niet is nagekomen, aangezien de bestreden beschik
 king een aantal tegenstrijdigheden bevat, waardoor niet kan          met die in zaak T-33/95 (').
 worden achterhaald wat de werkelijke redenen zijn,
 waarom de Instelling haar met terugwerkende kracht heeft              (>) PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .
 toegepast. Ten slotte stelt verzoekster misbruik van
 bevoegdheid : zij verklaart dat de Commissie door de Raad
 niet was gemachtigd om met terugwerkende kracht een


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  26 januari 2006  in zaak C-2/05 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel om een prejudiciële beslissing): Rijksdienst voor Sociale Zekerheid tegen Herbosch Kiere NV (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststelling van toepasselijke wettelijke regeling — In andere lidstaat gedetacheerde werknemers — Draagwijdte van E 101-verklaring)

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 26 januari 2006
   in zaak C-2/05 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel om een prejudiciële beslissing): Rijksdienst voor Sociale Zekerheid tegen Herbosch Kiere NV (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Vaststelling van toepasselijke wettelijke regeling - In andere lidstaat gedetacheerde werknemers - Draagwijdte van E 101-verklaring)
   (2006/C 86/16)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-2/05, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) bij beslissing van 23 december 2004, ingekomen bij het Hof op 5 januari 2005, in de procedure Rijksdienst voor Sociale Zekerheid tegen Herbosch Kiere NV, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vierde kamer, J. N. Cunha Rodrigues en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 26 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Zolang de E 101-verklaring die is afgegeven overeenkomstig artikel 11, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2195/91 van de Raad van 25 juni 1991, niet is ingetrokken of ongeldig verklaard door de autoriteiten van de lidstaat van afgifte, bindt zij het bevoegde orgaan en de rechterlijke instanties van de lidstaat waarin de werknemers zijn gedetacheerd. Bijgevolg is een rechterlijke instantie van de lidstaat van ontvangst van deze werknemers niet bevoegd de geldigheid na te gaan van een E 101-verklaring wat betreft de staving van de feiten op grond waarvan een dergelijke verklaring is afgegeven, met name het bestaan tijdens de detacheringsperiode van een organische band, in de zin van artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 2001/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2195/91, juncto punt 1 van besluit nr. 128 van de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers van 17 oktober 1985 betreffende de toepassing van de artikelen 14, lid 1, sub a, en 14 ter, lid 1, van verordening nr. 1408/71, tussen de in een lidstaat gevestigde onderneming en de werknemers die zij op het grondgebied van een andere lidstaat heeft gedetacheerd.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-170/09: Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener en Shanghai Prime Machinery/Raad

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/45

         Beroep ingesteld op 24 april 2009 — Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener en Shanghai Prime Machinery/Raad
   (Zaak T-170/09)
   2009/C 153/89
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener (Shanghai, China) en Shanghai Prime Machinery (Shanghai, China) (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos en Y. Melin, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China nietig verklaren voor zover:

                           —

                           in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, tweede alinea, [van verordening nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd (hierna: „basisverordening”)] de termijn van drie maanden voor de mededeling van de beoordeling van het verzoek om behandeling als marktgerichte onderneming niet is geëerbiedigd;

                           —

                           verzoeksters daarbij in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, eerste streepje, eerste deel, van de basisverordening ten onrechte de behandeling als marktgerichte onderneming is geweigerd;

                           —

                           verzoeksters daarbij in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, eerste streepje, tweede deel, van de basisverordening ten onrechte de behandeling als marktgerichte onderneming is geweigerd;

                           —

                           de beoordeling daarin is gebaseerd op onvoldoende informatie, in strijd met de verplichting om alle relevante aspecten van elk individueel geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, die door de communautaire rechtsorde wordt gewaarborgd in administratieve procedures;

                           —

                           daarbij op exporterende producenten die behandeling als marktgerichte onderneming verzoeken, een bewijslast wordt gelegd die niet overeenstemt met algemene beginselen van gemeenschapsrecht, in het bijzonder met het beginsel van behoorlijk bestuur;

                           —

                           zij in strijd is met de artikelen 1, leden 1 en 2, 2, 3, lid 1, 5, 6, 8, 10, lid 1, 11 en 15 van [verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn, zoals gewijzigd (hierna: „anti-subsidiebasisverordening”)], aangezien de weigering van de behandeling als marktgerichte onderneming wordt gebruikt om subsidies te compenseren;

                           —

                           in strijd met artikel 2, lid 10, van de basisverordening geen rekening is gehouden met een verschil waarvan is aangetoond dat het van invloed is op de vergelijkbaarheid van prijzen;

                           —

                           in strijd met artikel 235 EG geen redenen zijn gegeven voor de handhaving van de weigering van de behandeling als marktgerichte onderneming;

                           —

                           de beoordeling daarin is gebaseerd op een procedure die in strijd is met de fundamentele rechten van de verdediging van verzoeksters, zodat zij sommige bevindingen die essentieel zijn voor de berekening van de rechten, en de uitkomst van het onderzoek niet effectief kunnen aanvechten;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van de bestreden verordening om de volgende redenen.
   Met betrekking tot hun eerste bezwaar stellen verzoeksters dat artikel 2, lid 7, sub c, tweede alinea, van de basisverordening is geschonden, omdat de beslissing inzake de behandeling als marktgerichte onderneming (hierna: „BMO”) is meegedeeld na het verstrijken van de in dat artikel vastgelegde termijn van drie maanden en nadat de Commissie over alle belangrijkste informatie beschikte om de dumpingmarge van verzoeksters te berekenen.
   Met betrekking tot hun tweede bezwaar stellen verzoeksters dat de bestreden verordening in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, eerste streepje, van de basisverordening, omdat verzoeksters’ verzoek om BMO daarbij is afgewezen, ofschoon verzoeksters hadden aangetoond dat zij hun zakelijke besluiten uitsluitend nemen als reactie op marktsignalen zonder staatsinmenging. Volgens verzoeksters vermeldt de bestreden verordening geen enkel feit dat wijst op staatsinmenging vóór, tijdens of na de onderzoeksperiode. Verzoeksters stellen voorts met betrekking tot hun derde bezwaar dat de bestreden verordening in strijd is met artikel 2, lid 7, sub c, eerste alinea, tweede streepje, van de basisverordening, omdat verzoeksters’ verzoek om BMO daarbij is afgewezen nadat verzoeksters hadden voldaan aan hun bewijslast en hadden aangetoond dat de kosten van het belangrijkste productiemiddel de marktvoorwaarden weergaven.
   Met betrekking tot hun vierde bezwaar stellen verzoeksters dat de feiten van het geval niet zorgvuldig en onpartijdig zijn onderzocht. Meer in het bijzonder is de conclusie dat de prijzen van grondstoffen in China waren door subsidiëring verstoord, die is gebruikt als reden voor de vaststelling dat verzoeksters productiemiddelen niet tegen marktwaarde inkochten, gebaseerd op onvoldoende informatie en heeft de Commissie het bewijsmateriaal betreffende de staalsector in China niet naar behoren onderzocht.
   Met betrekking tot hun vijfde bezwaar stellen verzoeksters dat de bestreden verordening in strijd is met algemene beginselen van gemeenschapsrecht en in het bijzonder met het beginsel van behoorlijk bestuur, dat tevens is neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten, aangezien hun een onredelijke bewijslast is opgelegd om aan te tonen dat marktvoorwaarden gelden, zoals wordt vereist door artikel 2, lid 7, sub b, van de basisverordening.
   Met betrekking tot hun zesde bezwaar voeren verzoeksters aan dat de bestreden verordening in strijd is met de anti-subsidiebasisverordening, aangezien in de bestreden verordening de weigering van BMO beweerdelijk is gebruikt om te compenseren voor subsidies die alleen op grond van de anti-subsidiebasisverordening en na behoorlijk onderzoek kunnen worden aangepakt.
   Met betrekking tot hun achtste bezwaar betogen verzoeksters dat er geen rechtsgrondslag is voor de weigering om een correctie naar de normale waarde toe te passen op basis van het argument dat grondstofprijzen verstoord zijn, in afwijking van de redenen die door de communautaire instelling zijn gegeven voor de afwijzing van hun verzoek om correctie op grond van artikel 2, lid 10, sub k, van de basisverordening.
   Met betrekking tot hun negende bezwaar stellen verzoeksters dat de Commissie in de definitieve mededeling houdende het voorstel tot het nemen van definitieve maatregelen enkel dezelfde redenering als in de mededeling inzake de BMO heeft geherformuleerd en herhaald, zonder het geleverde bewijs te onderzoeken en redenen te geven voor de weigering. Verzoeksters stellen voorts dat in de bestreden verordening geen redenen worden gegeven voor de bevestiging van de afwijzing van het door verzoeksters geleverde bewijs.
   Tot slot stellen verzoeksters met betrekking tot hun laatste bezwaar dat hun rechten van de verdediging zijn geschonden, omdat zij zijn gehinderd in het verkrijgen van toegang tot essentiële informatie met betrekking tot de berekening van de normale waarde en dumpingmarges.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-242/03 (verzoek van de Cour administrative om een prejudiciële beslissing): Ministre des Finances tegen Jean-Claude Weidert en Élisabeth Paulus (Vrij verkeer van kapitaal — Inkomstenbelasting — Speciale aftrek bij bedragen die zijn aangewend voor de verwerving van aandelen — Beperking van het voordeel bij de verwerving van aandelen van in de betrokken lidstaat gevestigde vennootschappen)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-242/03 (verzoek van de Cour administrative om een prejudiciële beslissing): Ministre des Finances tegen Jean-Claude Weidert en Élisabeth Paulus (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Inkomstenbelasting - Speciale aftrek bij bedragen die zijn aangewend voor de verwerving van aandelen - Beperking van het voordeel bij de verwerving van aandelen van in de betrokken lidstaat gevestigde vennootschappen)
   (2004/C 228/26)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-242/03, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Cour administrative (Luxemburg), in het geding tussen Ministre des Finances en Jean-Claude Weidert, Élisabeth Paulus, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 56, lid 1, EG en 58, lid 1, sub a, EG, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De artikelen 56, lid 1, EG, en 58, lid 1, sub a, EG staan in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat waarbij wordt uitgesloten dat een aftrek van het belastbaar inkomen wordt toegekend aan natuurlijke personen die aandelen verwerven die een investering in gereed geld vertegenwoordigen in kapitaalvennootschappen die zijn gevestigd in andere lidstaten.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-317/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Svea hovrätt (Zweden) op 2 juli 2012 — Strafzaak tegen Daniel Lundberg

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Svea hovrätt (Zweden) op 2 juli 2012 — Strafzaak tegen Daniel Lundberg
   (Zaak C-317/12)
   2012/C 258/21
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Svea hovrätt

      Partij in de strafzaak

   Daniel Lundberg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de uitdrukking „niet-commercieel goederenvervoer” in artikel 3, sub h, van verordening (EG) nr. 561/2006 (1) aldus worden uitgelegd dat goederenvervoer door een particulier in het kader van een hobby die gedeeltelijk door financiële bijdragen van externe personen of ondernemingen (sponsoring) wordt gefinancierd, erdoor wordt bestreken?

               2)

               Is het voor de beoordeling wat onder „niet-commercieel goederenvervoer” moet worden verstaan relevant

                           a)

                           dat de bestuurder uitsluitend voor eigen rekening vervoert?

                           b)

                           dat voor het vervoer niet afzonderlijk wordt betaald?

                           c)

                           hoe hoog de financiële bijdragen zijn in absolute termen en/of in verhouding tot de totale kosten van de hobbyactiviteit?

      (1)  Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102, blz. 1).


title: Zaak C-434/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 4 augustus 2016 — Peter Nowak/Data Protection Commissioner

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/11

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 4 augustus 2016 — Peter Nowak/Data Protection Commissioner
      (Zaak C-434/16)
      (2016/C 364/06)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Supreme Court

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Peter Nowak

         Verwerende partij: Data Protection Commissioner

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Kunnen gegevens die in of als antwoorden door een kandidaat tijdens een beroepsexamen worden opgeschreven, persoonsgegevens zijn in de zin van richtlijn 95/46/EG (1)?

                  2)

                  Indien het antwoord op vraag 1 luidt dat alle of sommige van dergelijke gegevens persoonsgegevens kunnen zijn in de zin van de richtlijn, welke factoren zijn dan relevant voor de vaststelling of het in een bepaald geval bij dergelijk schriftelijk examenwerk om persoonsgegevens gaat, en hoe zwaar dienen dergelijke factoren te wegen?

         (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak T-245/17: Beroep ingesteld op 24 april 2017 — ViaSat/Commissie

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/33

         Beroep ingesteld op 24 april 2017 — ViaSat/Commissie
   (Zaak T-245/17)
   (2017/C 213/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ViaSat, Inc. (Carlsbad, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: E. Righini, J. Ruiz Calzado en A. Aresu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoek ontvankelijk verklaren;

               —

               overeenkomstig artikel 265, lid 3, VWEU verklaren dat de Commissie heeft nagelaten te handelen;

               —

               subsidiair, het besluit van de Commissie vervat in twee aan verzoekster gerichte brieven van 14 en 21 februari 2017 overeenkomstig artikel 263, leden 2 en 4, VWEU nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, aangevoerd ter ondersteuning van het beroep wegens nalaten, ontleend aan het verzuim van de Commissie om een besluit te nemen ter voorkoming van een ander gebruik van de 2GHz-band.

                           —

                           De Commissie heeft onrechtmatig nagelaten vast te stellen dat het gebruik van de 2GHz-band, die op EU-niveau is geharmoniseerd en aanbesteed door middel van een door de Unie georganiseerde selectieprocedure, ingrijpend wordt gewijzigd indien het aan mobiele satellietdiensten toegewezen 2GHz-spectrum hoofdzakelijk wordt gebruikt voor een terrestrisch netwerk. De Commissie had haar verantwoordelijkheid moeten nemen en had een besluit moeten vaststellen om te voorkomen dat nationale regelgevingsinstanties (hierna: „NRI’s”) Inmarsat toestemming zouden geven om de 2GHz-band hoofdzakelijk te gebruiken voor lucht-grondcommunicatiedoelstellingen in plaats van hoofdzakelijk voor een satellietnetwerk ten behoeve van mobiele satellietdiensten (hierna: „MSS”) zoals overeenkomstig de MSS-beschikkingen van de EU zou moeten.

               2.

               Tweede middel, aangevoerd ter ondersteuning van het beroep wegens nalaten, ontleend aan het verzuim van de Commissie om stappen te ondernemen om te voorkomen dat de interne markt versnipperd raakt.

                           —

                           De Commissie is verplicht haar bevoegdheden in te zetten ter voorkoming van enig risico op versnippering van de interne markt voor pan-Europese mobiele satellietdiensten die universele connectiviteit bieden. Dit risico zou ontstaan indien sommige NRI’s op eigen gezag besluiten om een specifiek bedrijf toe te staan de 2GHz-band voor een nieuw doel te gebruiken. Door de nalatigheid in de uitoefening van deze plicht in reactie op de brief waarin verzoekster opriep tot handelen en in reactie op de door NRI’s ingediende verzoeken om instructie, is inderdaad het risico toegenomen dat sommige lidstaten het gebruik van de 2GHz-band voor nieuwe doelstellingen toestaan.

               3.

               Derde middel, subsidiair aangevoerd ter ondersteuning van het beroep tot nietigverklaring, ontleend aan een onjuiste uitlegging.

                           —

                           Het besluit van de Commissie dat is vervat in de bovengenoemde brieven van 14 en 21 februari 2017 moet nietig worden verklaard omdat de Commissie een onjuiste uitlegging heeft gegeven aan i) de bepalingen die vastleggen welke bevoegdheden zij heeft op het gebied van de harmonisatie van het voor MSS gebruikte spectrum; ii) de omvang van haar plicht om zorg te dragen voor volledige naleving van de algemene beginselen van het openbare-aanbestedingsrecht van de EU zoals van toepassing op deze zaak; iii) haar plichten om te voorkomen dat lidstaten onderling afwijkende besluiten vaststellen en om ervoor te zorgen dat de interne markt voor pan-Europese mobiele satellietdiensten die universele connectiviteit verschaffen, niet versnipperd raakt en iv) de omvang van haar plicht tot loyale samenwerking ter ondersteuning van de lidstaten bij de uitvoering van de taken die voortvloeien uit de Verdragen.


title: Zaak T-6/15: Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Ice Mountain Ibiza/BHIM — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean ibiza)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/47

      Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Ice Mountain Ibiza/BHIM — Marbella Atlantic Ocean Club (ocean ibiza)
      (Zaak T-6/15)
      (2015/C 073/59)
      Taal van het verzoekschrift: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero en F. Miazzetto, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „ocean ibiza” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 610 525

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2014 in zaak R 2207/2013-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2014 in zaak R 2207/2013-1, en bijgevolg afwijzing van de oppositie ingesteld door Marbella Atlantic Ocean Club, SL en toewijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 610 525 „ocean ibiza” (samengesteld merk) voor klasse 41, en

                  —

                  verwijzing van verweerder in de kosten van deze procedure, met inbegrip van alle kosten die in casu tot dusver in lagere instanties zijn gemaakt voor de oppositieafdeling en de eerste kamer van beroep van het BHIM.

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-438/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Richtlijn 96/96/EG — Nationale regeling — Beperkende voorwaarden voor toegang tot verrichten van voertuiginspecties — Artikel 45 EG — Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag — Verkeersveiligheid — Evenredigheid)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-438/08) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Richtlijn 96/96/EG - Nationale regeling - Beperkende voorwaarden voor toegang tot verrichten van voertuiginspecties - Artikel 45 EG - Werkzaamheden ter uitoefening van openbaar gezag - Verkeersveiligheid - Evenredigheid)
   2009/C 297/17
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en M. Teles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en A. Pereira de Miranda, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 43 EG — Wettelijke regeling waarbij beperkingen worden gesteld aan de vrijheid van vestiging van entiteiten die in Portugal voertuiginspecties willen verrichten

      Dictum

               1.

               Door beperkingen te stellen aan de vrijheid van vestiging van organisaties uit andere lidstaten die in Portugal voertuiginspecties willen verrichten, te weten door het verlenen van vergunningen ondergeschikt te maken aan het openbaar belang, door een maatschappelijk kapitaal van ten minste 100 000 EUR te eisen, door beperkingen te stellen aan het maatschappelijk doel van de ondernemingen en door hun vennoten, beheerders en bestuurders te onderwerpen aan incompatibiliteitsregels, is de Portugese Republiek de krachtens artikel 43 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door E. Brognieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-174/96)

text:
Nr. C 9/ 18         LNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11 . 1 . 97
vastgesteld, en anderzijds uit de omstandigheid dat de              Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door E. Brognieri
Commissie uitgaat van verschillende cijfers bij de bereke              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
ning van de referentiehoeveelheden voor 1 995 en 1996 .                                   ( Zaak C-174/96 )
                                                                                { 97IC 9/33 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Beroep, op 28 oktober 1996 ingesteld door Y. Chevalier             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
         Delanoue tegen Raad van de Europese Unie                   meenschappen is op 20 september 1996 beroep tegen
                        ( Zaak C-172/96 )                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                           ( 97/C 9/32 )                            door E. Brognieri, wonende te Barasso ( Italië ), vertegen
                                                                    woordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie
                       (Procestaai: Frans)                          gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Schilz, advocaat al
                                                                    daar, rue du Fort Rheinsheim 2 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 28 oktober 1996 beroep ingesteld te             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
gen de Raad van de Europese Unie door Y. Chevalier-De
lanoue, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N .            — nietig te verklaren het besluit van 30 november 1995
Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel ,               betreffende de toekenning van de vergoedingen voor
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fyduciaire                  ploegendienst in uitvoering van het arrest van het Ge
Myson SARL, rue de Cessange 30 .                                        recht van eerste aanleg van 8 juni 1995 in de zaak T
                                                                        583 /93 ;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    — betaling aan verzoeker te gelasten van alle uit dien
— het besluit van de Raad van 29 januari 1996 om de                     hoofde verschuldigde bedragen, in hoofdsom en ver
     duur van zijn vakantieverlof niet te verlengen met ex             wijlinteressen, het bedrag in hoofdsom thans geraamd
     tra reisdagen, te vernietigen;                                     zijnde, onder alle voorbehoud en met name onder
                                                                        voorbehoud van verhogingen tijdens de procedure, op
— verweerder in de kosten te verwijzen .                                24 997 792 lire, met interessen op de voet van 8 % per
                                                                        jaar;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — verweerster in alle kosten te verwijzen .
Verzoeker is ambtenaar van de Raad . Zijn plaats van her
komst is bepaald op Washington. Hij betwist het besluit
waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag weigert, de              Middelen en voornaamste argumenten
duur van het vakantieverlof waarop hij recht heeft, te ver
lengen met een aantal reisdagen dat is berekend aan de              Verzoeker, dezelfde als in zaak T-583/93 ( beslecht bij ar
hand van de behoeften, met name de werkelijke duur en               rest van 8 juni 1995 ) en in zaak T-148/96 ( voor het Ge
de reisomstandigheden alsook de periode van aanpassing/             recht aanhangig ), komt op tegen het besluit van het tot
herstel als gevolg van het tijdsverschil .                          aanstelling bevoegd gezag van 30 november 1995 , waarbij
                                                                    het vergoedingen voor ploegendienst voor de periode van
Verzoeker is namelijk van mening, dat met de twee reisda           1 maart 1993 tot en met 31 december 1993 zijn toege
gen die hem zijn toegekend op basis van de algemene re             kend .
gels voor ambtenaren wier plaats van herkomst buiten Eu
ropa is gelegen, uitsluitend de reisduur wordt gedekt,              Hij verwijt het betrokken besluit met name, dat daarin
maar geen rekening wordt gehouden met de tijd voor her             geen rekening is gehouden met het feit dat het besluit hou
stel van de daardoor veroorzaakte vermoeienissen . Dit be
                                                                    dende regularisatie van zijn situatie pas op 28 november
tekent volgens verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegde          1995 is genomen en dat het dictum van voormeld arrest
gezag ambtenaren wier plaats van herkomst buiten Europa             van 8 juni 1995 de betaling oplegde van bedragen bestemd
is gelegen, anders behandelt dan ambtenaren wier plaats             ter dekking van de periode tussen 1 maart 1993 en de da
van herkomst in Europa is gelegen en die overeenkomstig             tum van het regularisatiebesluit. Deze datum kan geen be
artikel 7 van bijlage V van het Ambtenarenstatuut recht             trekking hebben op die van een bijna twee jaar vóór dat
hebben op verlenging van de duur van hun verlof teneinde            arrest genomen besluit.
rekening te houden met de vermoeienissen van de reis, en
wel ondanks het feit dat zij zich niet gesteld zien voor het
probleem van de aanpassing aan het tijdsverschil . Hij con         Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op
cludeert daaruit, dat het bestreden besluit is genomen in           schending van de artikelen 26 en 56 bis van het Statuut,
strijd met de beginselen van gelijke behandeling en non            en op de artikelen 176 en 179 EG-Verdrag, alsmede op de
discriminatie, alsook met artikel 7, vijfde alinea , van            niet-eerbiediging van het beginsel van het gezag van ge
bijlage V van het Statuut.                                          wijsde .


title: Zaak T-60/13: Beroep ingesteld op 6 februari 2013 — Reiner Appelrath-Cüpper/BHIM — Ann Christine Lizenzmanagement (AC)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/23

         Beroep ingesteld op 6 februari 2013 — Reiner Appelrath-Cüpper/BHIM — Ann Christine Lizenzmanagement (AC)
   (Zaak T-60/13)
   2013/C 101/51
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reiner Appelrath-Cüpper Nachf. GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Schumann en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ann Christine Lizenzmanagement GmbH & Co. KG (Braunschweig, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 28 november 2012 in zaak R 108/2012-4 te vernietigen, voor zover daarbij het beroep is toegewezen en het aangevraagde gemeenschapsmerk is geweigerd;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 9 070 021 aangevraagde gemeenschapsbeeldmerk „AC” voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 18, 25 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: de in Duitsland onder de nrs. 30 666 076 en 30 666 074 ingeschreven merken en het onder nr. 948 259 ingeschreven en in een aantal lidstaten van de Europese Unie geldende internationale beeldmerk „AC ANNE CHRISTINE” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 14, 18, 25 en 35; het onder nr. 6 904 783 ingeschreven gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 3, 9, 14 en 25; het onder nr. 6 905 541 ingeschreven gemeenschapsmerk voor waren van de klassen 3, 14 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing voor wat waren en diensten van de klassen 9, 14, 18, 25 en 35 betreft, weigering van het aangevraagde gemeenschapsmerk voor deze waren en diensten en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 15 en 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-563/12: Beroep ingesteld op 26 december 2012 — Central Bank of Iran/Raad

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/21

         Beroep ingesteld op 26 december 2012 — Central Bank of Iran/Raad
   (Zaak T-563/12)
   2013/C 55/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Central Bank of Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Lester, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 (1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 (2) nietig verklaren, voor zover die maatregelen verzoekster betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Geen van de juridische criteria om verzoekster op een lijst te plaatsen is vervuld, de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te oordelen dat dit wel het geval was en er bestaat geen geldige rechtsgrondslag voor haar plaatsing op een lijst.

               2.

               De Raad heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekster is opgenomen in de bestreden maatregelen.

               3.

               De Raad heeft verzoeksters recht van verdediging en haar recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet gewaarborgd.

               4.

               De beslissing van de Raad om verzoekster op een lijst te plaatsen heeft zonder rechtvaardiging of evenredigheid inbreuk gemaakt op verzoeksters grondrechten, waaronder haar recht op bescherming van haar eigendom, haar zaak en haar goede naam.

      (1)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16).


title: Zaak C-615/12 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 november 2013 — Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater/Europese Commissie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Subsidies die zijn toegekend in kader van door programma „Cultuur 2000” gefinancierde projecten — Vorderingen tot betaling van verschillende bedragen — Inhoud van verzoekschrift — Hogere voorziening die deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is)

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/3

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 november 2013 — Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater/Europese Commissie
   (Zaak C-615/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Subsidies die zijn toegekend in kader van door programma „Cultuur 2000” gefinancierde projecten - Vorderingen tot betaling van verschillende bedragen - Inhoud van verzoekschrift - Hogere voorziening die deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond is)
   2013/C 377/05
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater (vertegenwoordiger: H. Karl, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en D. Roussanov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 25 oktober 2012, Arbos/Commissie (T-161/06), waarbij is verworpen het beroep strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling van 38 585,42 EUR, vermeerderd met 12 % rente vanaf 1 januari 2001, en van 27 618,91 EUR, vermeerderd met 12 % rente vanaf 1 maart 2003, enerzijds, en tot betaling van 26 459,38 EUR exclusief btw aan advocatenkosten die rekwirante tijdens de precontentieuze fase heeft gemaakt, anderzijds — Schending van artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak F-123/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 3 mei 2007 — Bracke/Commissie (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Intern vergelijkend onderzoek — Toelatingsvoorwaarden — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde van anciënniteit in dienst — Tijdelijk personeel — Artikel 27 van Statuut — Beginsel van behoorlijk bestuur — Non-discriminatiebeginsel)

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/25

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 3 mei 2007 — Bracke/Commissie
   (Zaak F-123/05) (1)

   (Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Intern vergelijkend onderzoek - Toelatingsvoorwaarden - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Voorwaarde van anciënniteit in dienst - Tijdelijk personeel - Artikel 27 van Statuut - Beginsel van behoorlijk bestuur - Non-discriminatiebeginsel)
   (2007/C 129/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Marc Bracke (Etterbeeck, België) (vertegenwoordiger: P. Bruwier, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en L. Lozano Palacios)
   Voorwerp
   Enerzijds, vaststelling, uit hoofde van artikel 241 EG, dat punt III.1 van de aankondiging van vergelijkend onderzoek COM/PC/04 wegens schending van het non-discriminatiebeginsel niet van toepassing is en, anderzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG houdende weigering om verzoeker aan te werven alsmede van alle ten gevolge van dat besluit vastgestelde handelingen, op grond dat het in strijd is met artikel 27 van het Statuut, het non-discriminatiebeginsel, de beginselen van behoorlijk bestuur, onafhankelijkheid van de jury en gewettigd vertrouwen alsmede gebaseerd is op een onwettige bepaling van de aankondiging
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006, blz. 53.


title: Doorhaling van zaak C-378/99

text:
C 118/30              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.4.2001
              Doorhaling van zaak C-368/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-343/00 (1)
                       (2001/C 118/82)                                                     (2001/C 118/85)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/99             de doorhaling in het register gelast van zaak C-343/00:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
een prejudiciële beslissing]: La Chemise Lacoste SA tegen          Republiek.
Coalle Fa-93.
                                                                   (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
              Doorhaling van zaak C-126/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-378/99 (1)
                       (2001/C 118/83)                                                     (2001/C 118/86)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/00:            de doorhaling in het register gelast van zaak C-378/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
Republiek.                                                         republiek Duitsland.
(1) PB C 163 van 10.6.2000.                                        (1) PB C 6 van 8.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-402/00 (1)                                   Doorhaling van zaak C-335/00 (1)
                       (2001/C 118/84)                                                     (2001/C 118/87)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2001           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 januari 2001
de doorhaling in het register gelast van zaak C-402/00             de doorhaling in het register gelast van zaak C-335/00:
[verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: F. Harding tegen      togdom Luxemburg.
Skandia Asset Management Ltd.
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                       (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak T-480/11: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Technion en Technion Research & Development Foundation/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten die in aanmerking zijn genomen bij een financiële audit van de uitvoering van bepaalde onderzoekscontracten gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Weigering van toegang — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits — Verplichting tot concreet en individueel onderzoek — Hoger openbaar belang”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/25

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2015 — Technion en Technion Research & Development Foundation/Commissie
   (Zaak T-480/11) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten die in aanmerking zijn genomen bij een financiële audit van de uitvoering van bepaalde onderzoekscontracten gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits - Verplichting tot concreet en individueel onderzoek - Hoger openbaar belang”])
   (2015/C 213/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Technion — Israel Institute of Technology (Haïfa, Israël) en Technion Research & Development Foundation Ltd (Haïfa) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Grisay en D. Piccininno, vervolgens D. Grisay en C. Hartman, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Costa de Oliveira en C. ten Dam, vervolgens F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van 30 juni 2011 waarbij de Commissie Technion — Israel Institute of Technology de toegang heeft geweigerd tot documenten die in aanmerking zijn genomen bij een financiële audit van de uitvoering van bepaalde onderzoekscontracten die zijn gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Technion — Israel Institute of Technology en Technion Research & Development Foundation Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laboratoires Valda en Fonds d'intervention et de régularisation du marché du sucre (FIRS) (Zaak C-202/96)

text:
Nr . C 233 /6               NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 8 . 96
weg nachtarbeid van vrouwen in de gehele industrie                            op 12 juni 1996 , in het geding tussen Laboratoires de
verbiedt .                                                                    thérapeutique moderne ( LTM ) en Fonds d'intervention et
                                                                              de régularisation du marché du sucre ( FIRS ), het Hof van
(') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .                               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
( 2 ) Arrest van 2 augustus 1993 in zaak C- 1 58 /9 1 . Jurisprudentie        prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      1993 , blz . 1-4300 .
      In antwoord op de aanmaningsbrief en op het met redenen                 Vallen „ Alvityl 50-dragees " en „ Strongenol 20-ampullen ",
      omklede advies heeft de Franse Regering zich beroepen op een in         gelet op hun samenstelling, aanbiedingsvorm en functie,
      het Journal officiel de la Republique française van 13 december
      1993 , blz . 4517 e . v ., bekendgemaakte tekst .
                                                                              onder Verordening ( EEG ) nr. 1010/86 van de Raad (')
                                                                              betreffende de indeling van goederen onder hoofdstuk 21 of
                                                                              30 van het gemeenschappelijk douanetarief?
                                                                              (') PB nr . L 94 van 9 . 4 . 1986 , blz . 9 .
Verzoek van het Landgericht Köln van 18 april 1996 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Metronome
        Musik GmbH en Music Point Hokamp GmbH
                             ( Zaak C-200/96 )
                                                                              Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 april
                                 ( 96/C 233/09 )
                                                                              1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                              Laboratoires Valda en Fonds d'intervention et de régulari
Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 18 april                                      sation du marché du sucre ( FIRS )
 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 13 juni 1996 , in het geding tussen Metronome Musik                                                   ( Zaak C-202/96 )
GmbH en Music Point Hokamp GmbH , het Hof van Justitie                                                    ( 96/C 233/ 11 )
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:                                  Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
Is de invoering van een exclusief verhuurrecht in afwijking                   3 april 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
van het beginsel van de uitputting van het distributierecht,                  op 12 juni 1 996 , in het geding tussen Laboratoires Valda en
bij artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 92/ 100/EEG van de Raad                 Fonds d'intervention et de régularisation du marché du
van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het                        sucre ( FIRS ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
intellectuele eigendom ('), verenigbaar met het Gemeen                       navolgende vragen :
schapsrecht, inzonderheid met communautaire grondrech                        Kan Verordening ( EEG ) nr. 717/85 van de Commissie van
ten ?
                                                                              19 maart 1985 betreffende de indeling van goederen onder
(') PB nr . L 346 van 11 . 12 . 1992-, blz . 61 .
                                                                              post 17.04 D I van het gemeenschappelijk douanetarief (')
                                                                              aldus worden uitgelegd, dat zij betrekking heeft op goederen
                                                                              waarvan de samenstelling ( in gewichtspercenten ) verschilt
                                                                              van die welke in artikel 1 van deze verordening is aangege
                                                                              ven ?
Verzoek van het Tribunal administratif de Paris van 3 april
                                                                              Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet post
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                              3004 van de gecombineerde nomenclatuur („ geneesmidde
Laboratoires de thérapeutique moderne ( LTM ) en Fonds
                                                                              len ") aldus worden uitgelegd, dat daaronder ook valt een
d'intervention et de régularisation du marché du sucre
                                                                              produkt dat is samengesteld uit suiker, maar vooral uit
                                      ( FIRS )
                                                                              werkzame aromatiserende middelen met geneeskrachtige
                             ( Zaak C-201 /96 )                               eigenschappen, in zodanige hoeveelheden dat het produkt
                                 ( 96/C 233 / 10 )                            hoofdzakelijk voor therapeutische en profylactische doel
                                                                              einden wordt gebruikt ?
Het Tribunal administratif de Paris heeft bij vonnis van
3 april 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                (') PB nr . L 78 van 21 . 3 . 1985 , blz . 13 .


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 april 2003 in zaak C-276/01 (verzoek van het Amtsgericht Schleswig om een prejudiciële beslissing): Joachim Steffensen ("Richtlĳn 89/397/EEG — Officiële controle op levensmiddelen — Artikel 7, lid 1, tweede alinea — Analyses van monsters — Recht op tegenexpertise — Rechtstreekse werking — Toelaatbaarheid van analyseresultaten als bewĳsmiddel in geval van schending van recht op tegenexpertise")

text:
C 135/6                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 7.6.2003
       zesde volzin, 2.2, tweede volzin, 2.3, derde en vierde volzin, en             gegevens feitelijk en rechtens te onderzoeken of de resultaten van
       2.8, tweede volzin, tweede tot en met vijfde streepje, van bijlage I          de analyses van monsters van producten van een fabrikant al
       daarbij op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                       dan niet moeten worden aanvaard als bewijsmiddel voor
                                                                                overtreding van de nationale levensmiddelenwetgeving van een
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                          lidstaat door die fabrikant, wanneer deze het in artikel 7, lid 1,
                                                                                tweede alinea, van de richtlijn neergelegde recht op een
                                                                                tegenexpertise niet heeft kunnen uitoefenen. Dienaangaande
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                moet de nationale rechter nagaan of de in het kader van dit
                                                                                beroep toepasselijke nationale regels inzake de bewijsvoering
                                                                                niet minder gunstig zijn dan die welke voor vorderingen
                                                                                krachtens nationaal recht gelden (gelijkwaardigheidsbeginsel)
                                                                                en of zij de uitoefening van de door de communautaire
                                                                                rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of
                                                                                uiterst moeilijk maken (doeltreffendheidsbeginsel). Bovendien
                      ARREST VAN HET HOF                                             dient de nationale rechter te onderzoeken of een dergelijk
                                                                                bewijsmiddel moet worden uitgesloten om te voorkomen dat
                            (Vijfde kamer)                                           maatregelen worden genomen die onverenigbaar zijn met de
                                                                                eerbiediging van de fundamentele rechten, in het bijzonder het
                          van 10 april 2003                                          recht op een eerlijk proces voor een rechterlijke instantie zoals
                                                                                neergelegd in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot
                                                                                bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
in zaak C-276/01 (verzoek van het Amtsgericht Schleswig
                                                                                vrijheden.
    om een prejudiciële beslissing): Joachim Steffensen ( 1)
(„Richtlijn 89/397/EEG — Officiële controle op levensmid-                     (1 ) PB C 275 van 29.9.2001.
delen — Artikel 7, lid 1, tweede alinea — Analyses van
monsters — Recht op tegenexpertise — Rechtstreekse wer-
king — Toelaatbaarheid van analyseresultaten als bewijs-
 middel in geval van schending van recht op tegenexpertise”)
                           (2003/C 135/08)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Eerste kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 10 april 2003
                                                                              in zaak C-114/02: Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak C-276/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Amtsgericht Schleswig                                       schappen tegen Franse Republiek (1)
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tegen Joachim
Steffensen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 („Niet-nakoming — Richtlijn 98/8/EG — Niet-uitvoering
van artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG                                       binnen gestelde termijn”)
van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
levensmiddelen (PB L 186, blz. 23), heeft het Hof (Vijfde
                                                                                (2003/C 135/09)
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
C. W. A. Timmermans (rapporteur), P. Jann, S. von Bahr en
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:                                           (Procestaal: Frans)
M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 10 april 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
1)     Artikel 7, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 89/397/EEG van
       de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op
       levensmiddelen, moet aldus worden uitgelegd dat een fabrikant
       op basis van deze bepaling tegenover de bevoegde instanties van        In zaak C-114/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       een lidstaat het recht op een tegenexpertise kan laten gelden,         pen (gemachtigde: L. Ström) tegen Franse Republiek (gemach-
       wanneer deze instanties op basis van de analyse van in de              tigden: G. de Bergues en E. Puisais), betreffende een verzoek
       detailhandel genomen monsters van deze producten betwisten             om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
       dat zijn producten voldoen aan de nationale levensmiddelenwet-         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
       geving.                                                                nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het
                                                                              Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffen-
2)     De nationale rechter bij wie een beroep als dat van het                de het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1), de
       hoofdgeding aanhangig is, dient gelet op alle beschikbare              krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is


title: Zaak T-130/09: Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Eliza/BHIM — Went Computing Consultancy Group (eliza)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/40

         Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Eliza/BHIM — Went Computing Consultancy Group (eliza)
   (Zaak T-130/09)
   2009/C 153/78
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eliza Corporation (Beverly, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Köbbing, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Went Computing Consultancy Group BV (Utrecht, Nederland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 februari 2009 in zaak R 1244/2008-4 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „eliza” voor waren en diensten van de klassen 9, 37 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „ELISE” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad (1) (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er bij het relevante publiek sprake is van gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken.

      (1)  Vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-262/04: Beroep, op 25 juni 2004 ingesteld door vennootschap BIC S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/22

         Beroep, op 25 juni 2004 ingesteld door vennootschap BIC S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-262/04)
   (2004/C 251/40)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 juni 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door de vennootschap BIC S.A., gevestigd te Clichy (Frankrijk), vertegenwoordigd door M.-P. Escande, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 april 2004 (zaak R 468/2003-4) te vernietigen, voorzover daarbij werd geconcludeerd dat de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 738 392 moest worden geweigerd op basis van de in artikel 7 van verordening nr. 40/94 vermelde gronden, aangezien de vennootschap BIC heeft aangetoond dat de toepassingsvoorwaarden van dit artikel in casu waren vervuld;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               driedimensionaal merk in de vorm van een aansteker

               Waren of diensten:

               waren van klasse 34 (artikelen voor rokers, aanstekers) – aanvraagnr. 1 738 392

               Voor de kamer van beroep aangevochten beslissing:

               weigering van de inschrijving door de onderzoeker

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               verzoekster heeft aangetoond dat de vorm van de aansteker waarvan om inschrijving als gemeenschapsmerk wordt gevraagd, door de consumenten op grote schaal wordt herkend als afkomstig van verzoekster;
               verzoekster heeft aangetoond dat de vorm van de BIC-aansteker onderscheidend vermogen heeft verkregen in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Zaak T-313/17: Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Wajos/EUIPO (Vorm van een fles)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/50

         Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Wajos/EUIPO (Vorm van een fles)
   (Zaak T-313/17)
   (2017/C 231/64)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wajos GmbH (Dohr, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Schneiders, R. Krillke en B. Schneiders, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een fles) — inschrijvingsaanvraag nr. 14 886 097

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2017 in zaak R 1526/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak C-179/96

text:
8 . 2 . 97            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 40/ 15
de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 34/96 :              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                         hertogdom Luxemburg.
Koninkrijk Spanje .
                                                                       (') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 .
(') PB nr . C 180 van 22 . 6 . 1996 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-243/96 (')
                                                                                ( 97/C 40/37 )
               Doorhaling van zaak C-152/96 (')
                           ( 97/C 40/35 )                              De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
                                                                       1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-243/96 :
De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 september
                                                                       Koninkrijk België .
1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C- 152/96 :
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot                  (') PB nr . C 269 van 14 . 9 . 1996 .
hertogdom Luxemburg.
(') PB nr . C 233 van 10 . 8 . 1996 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-265/96 ( )
                                                                                ( 97/C 40/38 )
               Doorhaling van zaak C-179/96 (')                        De President van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november
                           ( 97/C 40/36 )                              1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-265/96 :
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
De President van het Hof van Justitie van de Europese                  Koninkrijk België .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 november
 1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 79/96 :       (') PB nr . C 269 van 14 . 9 . 1996 .
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              advocaat aldaar, Rue Marie-Adélaïde 24 , tegen Europese
                     van 11 december 1996                               Gemeenschap, vertegenwoordigd door: 1 . Raad van de
                                                                        Europese Unie ( gemachtigden : J.-P . Jacqué , A. Brautigam,
 in zaak T-521 /93 , Atlanta AG en andere tegen Raad van de            J. Huber en A. Lo Monaco ) en 2 . Commissie van de
 Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                     Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : P. Gilsdorf en
                             schappen ( 1 )                             U. Wölker ), ondersteund door Franse Republiek ( gemach
 (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen —                   tigden : E. Belliard en G. Mignot ) en Verenigd Koninkrijk
        Invoerregeling — Beroep tot schadevergoeding)                   van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigden :
                            ( 97/C 40/39 )                              aanvankelijk S.L. Hudson en vervolgens L. Nicoll ), betref
                                                                        fende een beroep strekkende tot veroordeling van de
                       (Procestaai: Duits)                              Europese Gemeenschap , vertegenwoordigd door de Raad
                                                                        en de Commissie , tot vergoeding van de schade voort
 In zaak T-521 /93 , Atlanta AG, gevestigd te Bremen ( Duits           vloeiend uit de vaststelling van Verordening ( EEG ) nr. 404/
 land ), Atlanta Handelsgesellschaft Harder & Co . GmbH,                93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een
 gevestigd te Bremen, Afrikanische Frucht-Compagnie                     gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
 GmbH , gevestigd te Hamburg ( Duitsland ), Cobana Bana                bananen ( PB nr . L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz . 1 ), heeft het
 neneinkaufsgesellschaft mbH & Co . KG, gevestigd te                    Gerecht ( Vierde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
 Hamburg, Edeka Fruchtkontor GmbH , gevestigd te Ham                   volgt: K. Lenaerts, kamerpresident; R. García-Valdecasas,
  burg, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert &             P. Lindh , J. Azizi en J.D. Cooke, rechters ; griffier : H. Jung,
  Co ., gevestigd te Hamburg, en Pacific Fruchtimport GmbH ,            op 11 december 1996 een arrest gewezen waarvan het
  gevestigd te Hamburg, vertegenwoordigd door E.A. Undritz              dictum luidt als volgt:
  en G. Schohe , advocaten te Hamburg, domicilie gekozen
  hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Baden ,                       1 . Verwerpt bet beroep .


title: Zaak C-215/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 25 april 2017 — Nova Kreditna Banka Maribor, d.d./Republiek Slovenië

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 25 april 2017 — Nova Kreditna Banka Maribor, d.d./Republiek Slovenië
   (Zaak C-215/17)
   (2017/C 213/28)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nova Kreditna Banka Maribor, d.d.

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje, van richtlijn 2003/98, zoals gewijzigd bij richtlijn 2013/37 (geconsolideerde versie), gelet op een benadering die strekt tot minimumharmonisatie, aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling (absolute) onbeperkte toegang kan toestaan tot alle informatie in overeenkomsten betreffende auteursrecht en adviesovereenkomsten, ook wanneer deze wordt omschreven als bedrijfsgeheim, en deze regeling zulks enkel bepaalt met betrekking tot personen die onder een overheersende invloed van de Staat staan maar niet voor andere verplichte personen, en is voor deze uitlegging ook verordening (EU) nr. 575/2013 relevant voor zover zij ziet op de voorschriften voor de openbaarmaking van informatie, inzonderheid in de zin dat de toegang tot overheidsinformatie in de zin van richtlijn 2003/98 niet ruimer kan zijn dan in de eenvormige voorschriften voor de openbaarmaking van gegevens van deze richtlijn is neergelegd?

               2)

               Moet verordening nr. 575/2013, voor zover zij ziet op de voorschriften voor de openbaarmaking van informatie over de commerciële activiteiten van banken, meer bepaald artikel 446 en artikel 432, lid 2 (opgenomen in deel acht van deze verordening), aldus worden uitgelegd dat deze voorschriften in de weg staan aan een regeling van een lidstaat waarbij een bank die onder de overheersende invloed staat of stond van publiekrechtelijke lichamen, verplicht wordt informatie openbaar te maken over haar overeenkomsten voor de verlening van adviesdiensten, advocatendiensten, diensten van auteurs van werken van de geest en andere intellectuele diensten, meer bepaald informatie over de soort rechtshandeling, de andere partij bij de overeenkomst (voor rechtspersonen: de handelsnaam, de zetel, het postadres), de waarde van de overeenkomst, de hoogte van de afzonderlijke betalingen, de datum van sluiting van de overeenkomst, de duur van de rechtsbetrekking en soortgelijke gegevens die uit de bijlagen bij de overeenkomsten naar voren komen — gegevens die alle dateren uit de periode waarin de bank onder overheersende invloed stond — zonder dat is voorzien in een uitzondering op die verplichting en zonder mogelijkheid het belang van het publiek bij toegang tot de gegevens af te wegen tegen het belang van de bank bij het bewaren van het bedrijfsgeheim, indien het niet gaat om een geval met grensoverschrijdende aspecten?