title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 25 april 2002 In de gevoegde zaken C-418/00 en C-419/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Communautaire regeling voor instandhouding en beheer van visbestanden — Inspectie van vissersvaartuigen en controle op vangsten (artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83, artikel 1, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2241/87, artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 en artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93] — Te late sluiting van visserĳ (artikel 11, leden 1 en 2, van verordening nr. 2241/87 en artikel 21, leden 1 en 2, van verordening nr. 2847/93) — Ontbreken van strafrechtelĳke of administratieve stappen tegen personen verantwoordelĳk voor quota-overschrĳdingen (artikel 1, lid 2, van verordening nr. 2241/87 en artikel 31 van verordening nr. 2847/93)"

text:
C 144/10                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.6.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Derde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                          van 30 april 2002                                                        van 25 april 2002
in zaak C-400/00 (verzoek van het Tribunal Judicial da                     In de gevoegde zaken C-418/00 en C-419/00: Commissie
Comarca do Porto om een prejudiciële beslissing): Club-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
Tour, Viagens e Turismo SA tegen Alberto Carlos Lobo                                                      bliek (1)
Gonçalves Garrido, in tegenwoordigheid van: Club Med
                            Viagens Lda (1))                               („Niet-nakoming — Communautaire regeling voor instand-
                                                                           houding en beheer van visbestanden — Inspectie van vissers-
                                                                           vaartuigen en controle op vangsten (artikel 5, lid 2, van
(„Richtlijn 90/314/EEG — Pakketreizen, met inbegrip van
                                                                           verordening (EEG) nr. 170/83, artikel 1, lid 1, van verorde-
vakantiepakketten en rondreispakketten — Begrippen „pak-
                                                                           ning (EEG) nr. 2241/87, artikel 9, lid 2, van verordening
     ket” en „van tevoren georganiseerde combinatie””)
                                                                           (EEG) nr. 3760/92 en artikel 2 van verordening (EEG)
                                                                           nr. 2847/93] — Te late sluiting van visserij (artikel 11,
                           (2002/C 144/14)                                 leden 1 en 2, van verordening nr. 2241/87 en artikel 21,
                                                                           leden 1 en 2, van verordening nr. 2847/93) — Ontbreken van
                                                                           strafrechtelijke of administratieve stappen tegen personen
                         (Procestaal: Portugees)                           verantwoordelijk voor quota-overschrijdingen (artikel 1,
                                                                           lid 2, van verordening nr. 2241/87 en artikel 31 van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                     verordening nr. 2847/93)”
                           dentie van het Hof)
                                                                                (2002/C 144/15)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-400/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Judicial da Comarca
do Porto (Portugal), in het aldaar aanhangig geding tussen                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Club-Tour, Viagens e Turismo SA en Alberto Carlos Lobo                                               dentie van het Hof)
Gonçalves Garrido, in tegenwoordigheid van: Club Med Via-
gens Lda, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/314/EEG van de Raad van
13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van                    In de gevoegde zaken C-418/00 en C-419/00, Commissie van
vakantiepakketten en rondreispakketten (PB L 158, blz. 59),                de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,            B. Mongin) tegen Franse Republiek (gemachtigden: C. Vasak
kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en J. N. Cunha                     en G. de Bergues), betreffende een verzoek om vast te stellen
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:              dat de Franse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen
R. Grass, op 30 april 2002 een arrest gewezen waarvan het                  die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening
dictum luidt als volgt:                                                    (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983 tot
                                                                           instelling van een communautaire regeling voor de instand-
                                                                           houding en het beheer van de visbestanden (PB L 24, blz. 1),
1)    Het begrip „pakket” in artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/314/      de artikelen 1 en 11, leden 1 en 2, van verordening (EEG)
      EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen,           nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende
      met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, moet        vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de
      aldus worden uitgelegd, dat het ook betrekking heeft op reizen       visserijactiviteiten (PB L 207, blz. 1), artikel 9, lid 2, van
      die een reisbureau op verzoek en overeenkomstig de specificaties     verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
      van een consument of een beperkte groep consumenten organi-          1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
      seert.                                                               visserij en de aquacultuur (PB L 389, blz. 1) en de artikelen 2,
                                                                           21, leden 1 en 2, en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93
2)    Het in artikel 2, punt 1, van richtlijn 90/134 gebezigde begrip      van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een
      „van tevoren georganiseerde combinatie” moet aldus worden            controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB
      uitgelegd, dat het combinaties van toeristische diensten omvat       L 261, blz. 1) (C-418/00), alsmede krachtens artikel 9, lid 2,
      die worden vastgelegd op het moment waarop de overeenkomst           van verordening nr. 3760/92 en de artikelen 2, 21 en 31 van
      tussen het reisbureau en de consument wordt gesloten.                verordening nr. 2847/93, in samenhang met de verordeningen
                                                                           (EG) nrs. 3362/94 van de Raad van 20 december 1994 inzake
                                                                           de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal toegestane
(1) PB C 372 van 23.12.2000.                                               vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden,
                                                                           alsmede de bij de visserij in het kader van de totaal toegestane
                                                                           vangsten in acht te nemen voorschriften (PB L 363, blz. 1), en
                                                                           3074/95 van de Raad van 22 december 1995 inzake de
 ---pagebreak--- 15.6.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 144/11
vaststelling van de voor 1996 geldende totaal toegestane                        vangsten te zijn uitgeput, en door uiteindelijk de visserij te
vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen visbestanden,                    verbieden toen het quotum reeds ruimschoots was overschreden,
alsmede bepaalde bij de visserij in acht te nemen voorschriften                 is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op
(PB L 330, blz. 1) (C-419/00), door:                                            haar rusten krachtens artikel 11, leden 1 en 2, van verordening
                                                                                nr. 2241/87, wat de vangstseizoenen 1991 tot en met 1993
—    niet de passende voorschriften te hebben vastgesteld voor                  betreft, en krachtens artikel 21, leden 1 en 2, van verordening
     het gebruik van de haar toegewezen quota voor de                           nr. 2847/93, wat de vangstseizoenen 1994 tot en met 1996
     vangstseizoenen 1991 tot en met 1994 (C-418/00)                            betreft.
     alsmede voor de vangstseizoenen 1995 en 1996 (C-419/
     00),                                                                       Door geen strafrechtelijke of administratieve stappen te hebben
                                                                                ondernomen tegen de kapitein of ieder ander persoon die
—    niet te hebben toegezien op de naleving van de gemeen-                     verantwoordelijk is voor visserijactiviteiten na de vangstver-
     schapsregeling met betrekking tot de instandhouding van                    boden, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen
     de soorten, door controle van de uitoefening van de                        die op haar rusten krachtens artikel 1, lid 2, van verordening
     visserij alsmede door een passende inspectie van de                        nr. 2241/87, wat de vangstseizoenen 1991 tot en met 1993
     aanvoer en de registratie van de vangsten,                                 betreft, en krachtens artikel 31 van verordening nr. 2847/93,
                                                                                wat de vangstseizoenen 1994 tot en met 1996 betreft.
—    de visserij door onder de Franse vlag varende of in
     Frankrijk geregistreerde vissersvaartuigen niet voorlopig            2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     te hebben verboden, ofschoon het quotum werd geacht
     door de betrokken vangsten te zijn uitgeput, en door
     uiteindelijk de visserij te verbieden toen het quotum reeds
                                                                          (1) PB C 4 van 6.1.2001
     ruimschoots was overschreden, voor de vangstseizoenen
     1991 tot en met 1994 (C-418/00) alsmede voor de
     vangstseizoenen 1995 en 1996 (C-419/00),
—    geen strafrechtelijke of administratieve stappen te hebben
     ondernomen tegen de kapitein of ieder ander persoon
     die verantwoordelijk is voor visserijactiviteiten na de
     vangstverboden, voor de vangstseizoenen 1991 tot en
     met 1994 (C-418/00) alsmede voor de vangstseizoenen
     1995 en 1996 (C-419/00),                                                              BESCHIKKING VAN HET HOF
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,                                       (Vijfde kamer)
kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en M. Wathelet,
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
25 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                      van 4 maart 2002
volgt:
                                                                          in zaak C-175/00 (verzoek van het Arbeidshof te Antwer-
1)   Door voor de vangstseizoenen 1991 tot en met 1996 niet de            pen om een prejudiciële beslissing): Marie-Josée Ver-
     passende voorschriften te hebben vastgesteld voor het gebruik        wayen-Boelen tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoorzie-
     van de haar toegewezen quota en door niet op de naleving van                                         ning (1)
     de gemeenschapsregeling inzake instandhouding van de soorten
     te hebben toegezien door controle op de uitoefening van de           („Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering —
     visserij alsmede door een passende inspectie van de aanvoer en       Vraag waarop antwoord geen enkele ruimte voor redelijke
     de registratie van de vangsten, is de Franse Republiek de            twijfel laat — Artikel 67, lid 3, van verordening (EEG)
     verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens           nr. 1408/71 — Samentelling van tijdvakken van verzekering
     artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83 van de            of van arbeid met oog op verwerven van recht op werkloos-
     Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een communau-            heidsuitkering — Vereiste, laatstelijk tijdvakken van verzeke-
     taire regeling voor de instandhouding en het beheer van de           ring of van arbeid te hebben vervuld krachtens wettelijke
     visbestanden, artikel 1, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2241/       regeling op grond waarvan uitkeringen worden gevraagd”)
     87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van
     bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten,
     artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van                                        (2002/C 144/16)
     de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een
     communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, en
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
     artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van
     12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor
     het gemeenschappelijk visserijbeleid.
     Door de visserij door onder Franse vlag varende of in Frankrijk      In zaak C-175/00, betreffende een verzoek aan het Hof
     geregistreerde vissersvaartuigen niet voorlopig te hebben verbo-     krachtens artikel 234 EG van het Arbeidshof te Antwerpen
     den, ofschoon het quotum werd geacht door de betrokken               (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Marie-Josée


title: Zaak C-469/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 22 oktober 2012 — Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH/Olbrich Transport und Logistik GmbH

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 22 oktober 2012 — Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH/Olbrich Transport und Logistik GmbH
   (Zaak C-469/12)
   2013/C 26/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Krejci Lager & Umschlagbetriebs GmbH

      Verwerende partij: Olbrich Transport und Logistik GmbH

      Prejudiciële vraag

   Is een overeenkomst over de opslag van goederen een overeenkomst die een „verstrekking van diensten” betreft in de zin van artikel 5, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 juli 2004 in zaak C-27/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 91/271/EEG — Beschikking 93/481/EEG — Opvang en behandeling van stedelijk afvalwater — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 juli 2004
   in zaak C-27/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 91/271/EEG - Beschikking 93/481/EEG - Opvang en behandeling van stedelijk afvalwater - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2004/C 217/07)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-27/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. van Beek) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, bijgestaan door A. Cornet) betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de volledige uitvoering van de artikelen 3, 5 en 17 – dit laatste gelezen in samenhang met de artikelen 3 en 4 – van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40), en van beschikking 93/481/EEG van de Commissie van 28 juli 1993 inzake de voorbeelden voor de presentatie van nationale programma's die in artikel 17 van richtlijn 91/271 zijn voorgeschreven (PB L 226, blz. 23), de krachtens artikel 226 EG en de krachtens die richtlijn en beschikking op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de volledige uitvoering van de artikelen 3, 5 en 17 – dit laatste gelezen in samenhang met de artikelen 3 en 4 – van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, en van beschikking 93/481/EEG van de Commissie van 28 juli 1993 inzake de voorbeelden voor de presentatie van nationale programma's die in artikel 17 van richtlijn 91/271 zijn voorgeschreven, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 226 EG en de krachtens die richtlijn en beschikking op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak T-149/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2007 — Czigàny e.a./Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2001/2002 — Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond is )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2007 — Czigàny e.a./Commissie
   (Zaak T-149/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2001/2002 - Beroep dat kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk rechtens ongegrond is’)
   (2007/C 170/50)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Imre Czigàny (Sint-Genesius-Rode, België), Isabel Alves (Luxemburg, Luxemburg), Georgette Henningsen (Brussel, België) en Michel Lucas (Tervuren, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Bounéou en F. Frabetti, vervolgens F. Frabetti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring, primair, van de beoordelingsperiode 2001/2002, voor zover deze verzoekers betreft, en, subsidiair, van verzoekers' loopbaanontwikkelingrapporten over die periode
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en, voor het overige, kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.


title: Zaak C-474/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakapothiki Pharma-Group Messinias Anonymi Etaireia/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakapothiki Pharma-Group Messinias Anonymi Etaireia/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-474/06)
   (2007/C 20/09)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Farmakapothiki Pharma-Group Messinias Anonymi Etaireia

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: Zaak T-455/17: Beroep ingesteld op 14 juli 2017 — Bateni/Raad

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/36

         Beroep ingesteld op 14 juli 2017 — Bateni/Raad
   (Zaak T-455/17)
   (2017/C 300/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Naser Bateni (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Schlingmann en M. Bever, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               1.

               De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Raad, veroordelen tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 250 000 EUR als vergoeding voor de immateriële schade die hij heeft geleden wegens:

                           —

                           de opname, bij besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2011, L 319, blz. 71), in tabel III van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad en de opname, bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2011, L 319, blz. 11), in tabel III van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010;

                           —

                           de opname in tabel III van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1);

                           —

                           de opname in tabel III van de bijlage bij besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 306, blz. 18) en in tabel III van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 306, blz. 3);

               2.

               De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Raad, veroordelen tot betaling van vertragingsrente tegen de door de Europese Centrale Bank toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, te rekenen vanaf 24 maart 2017 tot de volledige betaling van het in punt 1 genoemde bedrag;

               3.

               De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Raad, verwijzen in de kosten van de procedure, in het bijzonder in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één middel aan.

               1.

               De Raad heeft door de vaststelling van de beperkende maatregelen tegen verzoeker ernstig inbreuk gemaakt op rechtsvoorschriften die verzoeker beschermen. Verzoeker heeft daardoor aanzienlijke immateriële schade geleden, waarvoor hij schadevergoeding moet ontvangen.

                           —

                           Verzoeker heeft tegen zijn opname in de sanctielijsten met succes beroepen tot nietigverklaring ingesteld. Het Gerecht heeft de genoemde rechtshandelingen bij in kracht van gewijsde gegane arresten van 6 september 2013, in de zaken T-42/12 en T-181/12, en 16 september 2015, in zaak T-45/14, nietig verklaard, voor zover zij betrekking hadden op verzoeker. Het Gerecht heeft daarbij vastgesteld dat de Raad in geen van beide zaken gronden had aangevoerd die verzoekers opname in de sanctielijsten hadden kunnen rechtvaardigen, en dat hij derhalve kennelijk een beoordelingsfout had gemaakt en onzorgvuldig had gehandeld.

                           —

                           Overeenkomstig de rechtspraak van het Gerecht (arrest van 25 november 2014, Safa Nicu Sepahan/Raad, T-384/11, EU:T:2014:986), die inmiddels is bevestigd door het Hof (arrest van 30 mei 2017, Safa Nicu Sepahan Co./Raad van de Europese Unie, C-45/15 P, ECLI:EU:C:2017:402), is er sprake van een gekwalificeerde schending van zowel de ter bescherming van particulieren vastgestelde materiële bepalingen van de desbetreffende machtigingsgrondslagen als de fundamentele rechten van de betrokkene, in het bijzonder het recht op effectieve rechterlijke bescherming.

                           —

                           De nietigverklaring van de betrokken rechtshandelingen volstaat op zich niet als schadeloosstelling. De verstrekkende sociale, professionele en particuliere gevolgen van de onwettige opname van verzoeker in de lijsten gedurende vele jaren, kunnen alleen door schadeloosstelling worden gecompenseerd.


title: Zaak T-350/17: Beroep ingesteld op 1 juni 2017 — Singapore Airlines en Singapore Airlines Cargo/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/68

         Beroep ingesteld op 1 juni 2017 — Singapore Airlines en Singapore Airlines Cargo/Commissie
   (Zaak T-350/17)
   (2017/C 239/79)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Singapore Airlines Ltd (Singapore, Singapore) en Singapore Airlines Cargo Pte Ltd (Singapore) (vertegenwoordigers: J. Kallaugher en J. Poitras, Solicitors, en J. Ruiz Calzado, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) in zijn geheel of gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               voorts, of subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde boete aanzienlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten; en

               —

               alle andere maatregelen gelasten die in de omstandigheden van deze zaak aangewezen zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard omdat met de daarin vervatte belangrijkste vaststelling dat één enkele en voortdurende inbreuk aangaande luchtvrachtdiensten op alle routes naar en vanuit de EU is gepleegd, het recht ernstig is geschonden en een kennelijk onjuiste beoordeling is gemaakt.
               Volgens verzoeksters is in het bestreden besluit in het bijzonder het volgende niet aangetoond: i) het bestaan van een wereldwijd kartel; ii) de bevoegdheid inzake buiten de EU verrichte verkoopactiviteiten die verband houden met luchtvracht; iii) de toepasselijkheid van artikel 101 VWEU op activiteiten die door buitenlandse regeringen worden gereguleerd of vereist; iv) een voldoende verband tussen verzoeksters gedragingen bij de drie vermeende onderdelen van de enkele en voortdurende inbreuk, namelijk brandstoftoeslagen, veiligheidstoeslagen en de vermeende weigering om commissie te betalen over de toeslagen; en v) een voldoende verband tussen de contacten die de luchtvaartmaatschappijen op directieniveau onderhielden en hun gedrag op lokale markten.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard voor zover daarbij een inbreuk met betrekking tot onderlinge afstemming van de aan expediteurs te betalen commissie over de uit toeslagen verworven inkomsten wordt vastgesteld.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit nietig moet worden verklaard voor zover de vaststelling van een mede door verzoeksters begane inbreuk is gebaseerd op bewijs betreffende contacten tussen uitsluitend leden van de WOW-luchtvrachtalliantie.
               Volgens verzoeksters is de beoordeling van de volledig samenwerkende luchtvaartalliantie in het bestreden besluit niet uitgevoerd volgens het voor een dergelijke alliantie juiste juridische criterium en zijn er wezenlijke fouten gemaakt in de beoordeling van de wijze waarop de WOW-alliantie functioneert. Verzoeksters voeren verder aan dat hun contacten met WOW-partners deel uitmaakten van een oprechte poging om een succesvolle alliantie op te zetten en dus geen uitdrukking waren van een gemeenschappelijk project of plan dat aan de basis zou hebben gelegen van de enkele en voortdurende inbreuk.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat het bestreden besluit nietig zou moeten worden verklaard omdat daarin niet het bewijs wordt geleverd dat verzoeksters aan de enkele en voortdurende inbreuk hebben deelgenomen.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat, mochten verzoeksters (in weerwil van de in het vierde middel aangevoerde argumenten) toch aan sommige onderdelen van de enkele en voortdurende inbreuk hebben deelgenomen, in het bestreden besluit niet is aangetoond dat zij zich bewust waren van alle andere onderdelen van het in dat besluit beschreven gedrag, met name de duidelijk onrechtmatige onderlinge afstemming tussen de belangrijkste karteldeelnemers, of dat verzoeksters zich van dergelijk gedrag bewust hadden moeten zijn, terwijl de rechtspraak dat wel vereist.

               6.

               Het zesde middel is eraan ontleend dat de aan verzoeksters opgelegde geldboete, ingeval het bestreden besluit niet geheel nietig wordt verklaard, moet worden verlaagd omdat de Commissie zich niet heeft gehouden aan de eenduidige voorwaarden in de boeterichtsnoeren (1) aangaande de vaststelling van de relevante omzet, en omdat de opgelegde geldboete niet in verhouding staat tot verzoeksters beperkte deelname aan de enkele en voortdurende inbreuk alsook tot de minder ernstige aard van verzoeksters handelen (zoals aangetoond in het derde, vierde en vijfde middel).

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-58/11 P: Arrest van het Gerecht van 15 november 2011 — Nolin/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Intrekking van merite- en gratificatiepunten na bevordering op basis van artikel 29 van Statuut — Rechtsgrondslag — Bevoegdheid van vaststeller van handeling — Non-discriminatiebeginsel” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/15

         Arrest van het Gerecht van 15 november 2011 — Nolin/Commissie
   (Zaak T-58/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Intrekking van merite- en gratificatiepunten na bevordering op basis van artikel 29 van Statuut - Rechtsgrondslag - Bevoegdheid van vaststeller van handeling - Non-discriminatiebeginsel)
   2012/C 6/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Michel Nolin (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 1 december 2010, Nolin/Commissie (F-82/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Nolin zal zijn eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak T-385/08: Beroep ingesteld op 15 september 2008 — Nadine Trautwein Rolf Trautwein/BHIM (Afbeelding van een hond)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/36

         Beroep ingesteld op 15 september 2008 — Nadine Trautwein Rolf Trautwein/BHIM (Afbeelding van een hond)
   (Zaak T-385/08)
   (2008/C 313/66)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Nadine Trautwein Rolf Trautwein GbR, Research Development (Leopoldshöhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Czychowski, A. Nordemann en A. Dustmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juni 2008 in zaak R 1734/2007-1 en de beslissing van de onderzoeker van 25 september 2007 vernietigen, voor zover daarbij gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4829321 de bescherming voor „lederwaren, voor zover begrepen in klasse 18; tassen” van klasse 18 en „voedingsmiddelen voor dieren/diervoeding en drank voor huisdieren” van klasse 31 wordt ontzegd;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4829321 ook voor deze waren laten publiceren;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: afbeelding van een hond voor waren van de klassen 18, 25 en 31 — aanvraagnr. 4 829 321

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de aangevochten beslissing voor „kledingstukken en schoeisel alsmede hoofddeksels; ceintuurs” van klasse 25

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het aangevraagde merk noch een rechtstreeks beschrijvende noch een uitsluitend beschrijvende aanduiding is en beschikt over het vereiste onderscheidend vermogen.


title: Zaak T-578/14: Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — VSM Geneesmiddelen/Commissie

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/26

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2014 — VSM Geneesmiddelen/Commissie
   (Zaak T-578/14)
   2014/C 339/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VSM Geneesmiddelen BV (Alkmaar, Nederland) (vertegenwoordiger: U. Grundmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verklaren dat de Commissie sinds 1 augustus 2014 onrechtmatig in gebreke blijft om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid aan te vatten overeenkomstig de procedure voorzien in artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 (1); en

               —

               subsidiair, het beweerdelijk in de brief van de Commissie van 29 juni 2014 vervatte besluit om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA niet voor 1 augustus 2014 aan te vatten volgens de in artikel 13 neergelegde procedure, nietig verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar vordering betoogt verzoekster dat de Europese Commissie ingevolge artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 — Verordening inzake gezondheidsclaims („VGC”) verplicht was om ten laatste op 31 januari 2010 een lijst van toegestane claims betreffende in voeding gebruikte stoffen vast te stellen. Ter voorbereiding van de vaststelling van deze lijst was aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) opgedragen om door de lidstaten ingediende claims te beoordelen. In september 2010 heeft de Commissie echter een schorsing en herziening van de beoordelingsprocedure met betrekking tot claims inzake plantaardige stoffen aangekondigd, waarna de EFSA is opgehouden met het verwerken van deze claims. De Commissie heeft alleen de beoordelingsprocedure met betrekking tot plantaardige stoffen opgeschort, maar niet de procedure met betrekking tot andere, vergelijkbare chemische stoffen.
   Verzoekster heeft de Commissie bij brief van 23 april 2014 verzocht om de EFSA de opdracht te geven om onverwijld de beoordeling van claims inzake plantaardige stoffen in voeding te hervatten aangezien zij aanzienlijk benadeeld wordt door de huidige wettelijke achterstand en de onzekerheid op het gebied van gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte plantaardige stoffen.
   De Commissie heeft verzoekster bij brief van 19 juni 2014 meegedeeld dat de lidstaten en belanghebbenden hun bezorgdheid hadden geuit en dat zij vooralsnog geen beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen zou aanvatten. Verzoekster heeft de Commissie op 8 juni 2014 een tweede brief toegestuurd waarin zij een termijn voor de aanvang van de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA heeft voorgesteld die op 31 juni 2014 is verstreken. De Commissie heeft niet geantwoord op deze brief.
   De Europese Commissie heeft dus geen volledige lijst van toegestane gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte stoffen vastgesteld zoals is vereist door artikel 13, lid 3, VGC. Artikel 13 VGC voorziet niet alleen in duidelijke termijnen maar ook in duidelijke procedures voor de vaststelling van de lijst van gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte stoffen. De verordening laat de Commissie niet de vrijheid om de procedurestappen te veranderen of de termijnen te verlengen.
   Bovendien heeft de verordening inzake gezondheidsclaims tot doel om „algemene beginselen voor alle claims” vast te stellen. Dit toont duidelijk aan dat de wetgever geen verschillende beoordelingsniveaus voor bepaalde soorten stoffen heeft willen vaststellen. Bijgevolg missen alle overwegingen van de Europese Commissie met betrekking tot een apart stelsel voor de beoordeling van claims inzake plantaardige stoffen elke rechtsgrondslag, en gaan zij bovendien in tegen de algemene doelstellingen van de verordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9).


title: Zaak C-457/00: Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door Koninkrĳk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.2.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/13
      —      De Commissie verwijt de Franse autoriteiten ten                     heeft zij het begrip staatssteun miskend en is zij
             onrechte, dat zij geen rekening hebben gehouden                     vooruitgelopen op de beoordeling ten gronde van
             met het vermogen van de markt om de nieuwe                          het dossier, waardoor zij heeft gehandeld in strijd
             hoeveelheden landwijn die na de voorgenomen                         met de artikelen 87 en 295 EG. De SRIW heeft
             omschakeling van wijnstokrassen zullen worden                       gehandeld conform het criterium van de particuliere
             geproduceerd, op te slorpen.                                        investeerder. Evengoed als de particuliere partners
                                                                                (Beaulieugroep en de banken van de Verlipack-
(1) Verordening (EG) nr. 1493/2000 van de Commissie van 10 juli
                                                                                groep), heeft de SRIW, zoals ook het Waals Gewest
    2000 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de                  bij de beslissing over zijn kapitaalinbreng, gehandeld
    bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en               als een particulier investeerder bij het onderzoek van
    fruit (PB L 170 van 11.7.2000, blz. 1).                                      het dossier, en daarbij rekening gehouden met
(2) Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987                   informatie van de Heye-groep die wees op gunstige
    houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt                    toekomstperspectieven voor de Verlipack-groep. Het
    (PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1).                                             faillissement 22 maanden na de overheidstussen-
(3) Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999
    houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt                    komsten kan niet als bewijs a posteriori gelden, dat
    (PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1).                                            de SRIW in 1997 evenmin als het Waalse Gewest
(4) Verordening (EG) nr. 1227/2000 van de Commissie van 31 mei                   als particulier investeerder zou hebben gehandeld.
    2000 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verorde-             De Heye-groep is de werkelijke debiteur van de door
    ning (EG) nr. 1493/1999 (PB L 143 van 16.6.2000, blz. 1).                    de SRIW geleende fondsen. Het gebruik dat de
                                                                                Heye-groep tegen normale marktvoorwaarden heeft
                                                                                gemaakt van de door de SRIW te zijner beschikking
                                                                                gestelde fondsen kan door de Commissie niet wor-
                                                                                den getoetst in het kader van een onderzoek inzake
                                                                                staatssteun, en kan a fortiori niet worden aange-
Beroep, op 18 december 2000 ingesteld door Koninkrijk                            merkt als staatssteun op grond dat deze fondsen
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                              aanvankelijk door de overheid ter beschikking zou-
                                pen                                              den zijn gesteld en dat de uiteindelijke begunstigde
                                                                                ervan niet de Heye-groep is.
                         (Zaak C-457/00)
                                                                             —   Waar de Commissie ervan uitgaat dat de volledige
                                                                                obligatielening van 27 maart 1997 van de Heye-
                          (2001/C 45/25)
                                                                                groep een steunmaatregel vormde, heeft zij het
                                                                                begrip steun miskend. Het beding inzake afstand
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       van schuldvordering was een minder groot risico
op 18 december 2000 beroep ingesteld tegen Commissie                             dan de Commissie kon denken, nu in weerwil van
van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,                           het faillissement van de drie exploitatiemaatschap-
vertegenwoordigd door A. Snoecx, adviseur bij het directoraat-                   pijen in januari 1999, dit beding geen beletsel kon
generaal juridische zaken van het ministerie van Buitenlandse                    vormen voor de terugbetaling van het bedrag van de
zaken, buitenlandse handel en internationale samenwerking,                       lening van de SRIW wegens de voortijdige opzegging
als gemachtigde, en door J. M. De Backer, G. Vandersanden en                     van deze overeenkomst door de SRIW, voordat aan
L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                     de voorwaarden voor de toepassing van het betwiste
Luxemburg ter Belgische ambassade, Rue des Girondins 4.                          beding inzake afstand van schuldvordering was
                                                                                voldaan.
Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove behage:
                                                                             —   Wat de lening van 28 maart 1997 betreft, heeft
—     nietig te verklaren beschikking C-40/99 van de Commis-                     de Commissie zich bepaald tot de automatische
      sie van 20 september 2000, getiteld „Staatssteun ten                       toepassing van haar referentierentevoet, zonder een
      gunste van Verlipack — België”;                                            onderzoek van de bijzondere voorwaarden van het
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    concrete geval, hoewel de Belgische autoriteiten
                                                                                daarom hadden verzocht. Aldus heeft de Commissie
                                                                                afstand gedaan van de uitoefening van de discretio-
Middelen en voornaamste argumenten                                               naire bevoegdheid die artikel 87 EG haar toekent.
—     Schending van artikel 87 EG en artikel 295 EG:                         —   Bij haar onderzoek van de kapitaalinbreng in de
                                                                                Verlipack Holding II, heeft de Commissie tussen-
      —      Waar de Commissie ervan is uitgegaan, dat de lening                 komsten met een volkomen uiteenlopend rechtska-
             van 28 maart 1997 en de obligatielening van                         rakter op één lijn geplaatst, nu zij de twee leningen
             27 maart 1997 die door de regionale investerings-                   van SRIW aan Hermann Heye in de beschouwing
             maatschappij van Wallonië (Société Régionale                        heeft betrokken alsof het ging om directe kapitaalin-
             d’Investissement de Wallonie; hierna: „SRIW”), een                  breng ten gunste van Verlipack Holding II.
             naamloze vennootschap waarvan het kapitaal vol-
             ledig in handen is van het Waals Gewest, waren             —    Schending van de motiveringsplicht.
             toegekend aan Hermann Heye, steunmaatregelen
             waren doordat het Waals Gewest kapitaal had
             ingebracht ten behoeve van Verlipack Holding II,


title: Zaak F-91/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Torijano Montero/Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/72

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Torijano Montero/Raad
   (Zaak F-91/07)
   (2007/C 269/132)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Javier Torijano Montero (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, R. Albelice en Ch. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de kennisgeving van vacature van 31 oktober 2006, door het secretariaat-generaal van de Raad bekendgemaakt bij Mededeling aan het personeel nr. 171/06, betreffende het ambt van hoofd van de dienst „externe beveiliging” van de Dienst beveiliging van de Raad;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 31 mei 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten en, met name, de in de kennisgeving van vacature vereiste voorwaarden van rang te herzien teneinde verzoeker de gelegenheid te bieden, te solliciteren;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de rang AD 6, betwist dat voormelde kennisgeving van vacature de mogelijkheid om te solliciteren naar het ambt van hoofd van de dienst „externe beveiliging” van de Dienst beveiliging van de Raad, een ambt dat in de rang AD 11 moet worden vervuld, voorbehoudt aan ambtenaren die ten minste de rang AD 8 hebben.
   Verzoeker herinnert eraan dat hij in het kader van zaak F-76/05 (1) indeling in de rang AD 8 vordert en stelt dat het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen is geschonden, aangezien de vervulling van de betrokken post tot gevolg zou hebben dat hij zijn huidige hoedanigheid van hoofd van de sector „externe beveiliging/beveiliging van missies” verliest ten gunste van de kandidaat die zal worden uitgekozen.
   Voorts is inbreuk gemaakt op het dienstbelang, aangezien zijn sollicitatie door de in de kennisgeving van vacature opgenomen voorwaarde van rang niet in aanmerking kan worden genomen, ondanks het feit dat hij de meest geschikte persoon is om de in die kennisgeving bedoelde functie te vervullen. Ook heeft de administratie niet uitgelegd waarom het dienstbelang een afwijking rechtvaardigt van artikel 31, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, volgens hetwelk ambtenaren worden aangeworven in de rangen AD 5 tot en met AD 8.
   Ten slotte stelt verzoeker dat de administratie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005, blz. 23 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-302/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak F-110/10: Beroep ingesteld op 29 oktober 2010 — Couyoufa/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/43

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2010 — Couyoufa/Commissie
   (Zaak F-110/10)
   ()
   2011/C 13/87
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Denise Couyoufa (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij tot afwijzing van verzoeksters verzoek om te worden vrijgesteld van de verplichte rotatie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               vaststelling dat het besluit van 31 juli 2008 onwettig is;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 26 februari 2010 tot afwijzing van het verzoek van Couyoufa;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van haar klacht tegen dat besluit;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak T-541/12: Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Wedi/BHIM — Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade (BALCO)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/21

         Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Wedi/BHIM — Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade (BALCO)
   (Zaak T-541/12)
   2013/C 46/37
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wedi Gmbh (Emsdetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Bischof, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade GmbH & Co. KG (Herford, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 september 2012 in zaak R 2255/2011-4 te vernietigen;

               —

               subsidiair, de procedure in zaak R 2255/2011-4 te schorsen tot definitief uitspraak is gedaan over de door verzoekster op 15 november 2012 ingestelde vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 006095889 (Balkogrün) van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep [dossier nr. 000007267 C van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)];

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BALCO” voor waren van klasse 19 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 023 771

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: woordmerken „Balkogrün”, „Balkoplan” en „Balkotop” voor waren van de klassen 19, 21 en 27

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-143/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Specializat Cluj (Roemenië) op 20 maart 2013 — Bogdan Matei, Ioana Ofelia Matei/SC Volksbank România SA

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Specializat Cluj (Roemenië) op 20 maart 2013 — Bogdan Matei, Ioana Ofelia Matei/SC Volksbank România SA
   (Zaak C-143/13)
   2013/C 171/29
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Specializat Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bogdan Matei, Ioana Ofelia Matei

      Verwerende partij: SC Volksbank România SA

      Prejudiciële vraag

   Kunnen de begrippen „voorwerp” en/of „prijs” in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG (1),
   gelet op het feit dat volgens deze bepaling de beoordeling of bedingen oneerlijk zijn betrekking mag hebben noch op de bepaling van het voorwerp van de overeenkomst, noch op de gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten, voor zover die bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd,
   en
   aangezien overeenkomstig artikel 2, lid [2], sub a, van richtlijn 2008/48/EG (2), de in artikel 3, sub g, van deze richtlijn vervatte definitie van de totale kosten van het krediet voor de consument, die alle commissieloon omvatten dat de consument in verband met de kredietovereenkomst moet betalen, niet van toepassing is om het voorwerp van een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst te bepalen,
   aldus worden uitgelegd dat, van de elementen die de aan de kredietinstelling verschuldigde tegenprestatie vormen, ook het jaarlijks kostenpercentage van een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst, dat met name bestaat uit de vaste of variabele rentevoet, de bankcommissies en de andere in de kredietovereenkomst opgenomen en bepaalde kosten, onder deze begrippen (voorwerp en prijs van een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst) valt?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 12 september 2002 in zaak C-351/00 (verzoek van de vakuutusoikeus om een prejudiciële beslissing): Pirkko Niemi ["Sociale politiek — Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen — Toepasselĳkheid van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zĳn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG) of van richtlĳn 79/7/EEG — Begrip beloning — Pensioenregeling voor ambtenaren"]

text:
9.11.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 274/13
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 17 september 2002
                     van 12 september 2002                                  in zaak C-392/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                            een prejudiciële beslissing): Finanzamt Hannover-Nord
                                                                            tegen Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und
in zaak C-351/00 (verzoek van de vakuutusoikeus om een                      Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraft-
           prejudiciële beslissing): Pirkko Niemi (1)                                                 werken mbH (1)
                                                                            („Bijeenbrengen van kapitaal — Richtlijn 69/335/EEG —
[„Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannen en                      Kapitaalrecht — Door vennoten verstrekte renteloze leningen
vrouwen — Toepasselijkheid van artikel 119 EG-Verdrag                           — Overeenkomst tot overdracht van bedrijfsresultaten”)
(de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
artikelen 136 EG-143 EG) of van richtlijn 79/7/EEG —
                                                                                (2002/C 274/21)
  Begrip „beloning” — Pensioenregeling voor ambtenaren”]
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 274/20)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Fins)
                                                                            In zaak C-392/00, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
                          dentie van het Hof)                               in het aldaar aanhangig geding tussen Finanzamt Hannover-
                                                                            Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und
                                                                            Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken
                                                                            mbH, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                            artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad
                                                                            van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het
In zaak C-351/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd
krachtens artikel 234 EG van de vakuutusoikeus (Finland), in                bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB
een procedure aanhangig gemaakt door Pirkko Niemi, om een                   L 156, blz. 23), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 119 EG-              volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, J.-P. Puissochet,
Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen                     R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters; advocaat-
door de artikelen 136 EG-143 EG) en van richtlijn 79/7/EEG                  generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke                ministrateur, op 17 september 2002 een arrest gewezen
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van              waarvan het dictum luidt als volgt:
mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid
(PB 1979, L 6, blz. 24), heeft het Hof (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr,               Artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
D. A. O. Edward, M. Wathelet en C. W. A. Timmermans                         17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:              van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 12 september 2002 een                 van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          verzet tegen de heffing van kapitaalrecht op de interessen die een
                                                                            vennootschap bespaart omdat haar vennoten haar een renteloze
                                                                            lening hebben verstrekt, in een situatie waarin de vennoten en de
                                                                            vennootschap vóór de verstrekking van die lening een overeenkomst
Een pensioen zoals dat uitgekeerd uit hoofde van de valtion eläkelaki       tot overdracht van de bedrijfsresultaten hebben gesloten, mits de aldus
(pensioenwet voor overheidspersoneel) 280/1966, zoals gewijzigd bij         bespaarde interessen het vennootschappelijk vermogen van genoemde
wet 638/1994, valt binnen de werkingssfeer van artikel 119 EG-              vennootschap op duurzame wijze hebben doen toenemen. Het staat
Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de             aan de nationale rechter om, rekening houdend met de kenmerkende
artikelen 136 EG-143 EG).                                                   eigenschappen van de betrokken prestatie, te beoordelen of en zo ja,
                                                                            in welke mate, de bespaarde interessen daadwerkelijk bedoeld gevolg
                                                                            hebben gehad.
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                            (1 ) PB C 372 van 23.12.2000.


title: Zaak T-67/16: Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — fleur ami/EUIPO — 8 Seasons Design (lampen)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/39

         Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — fleur ami/EUIPO — 8 Seasons Design (lampen)
   (Zaak T-67/16)
   (2016/C 111/48)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: fleur ami GmbH (Willich, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Potthoff, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: 8 Seasons Design GmbH (Eschweiler, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel „lampen” — aanvraag nr. 2 252 213-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2015 in zaak R 2164/2014-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               subsidiair, vastlegging van een mondelinge behandeling,

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002


title: Zaak C-45/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 27 januari 2014 — Strafzaak tegen István Balázs en Dániel Papp

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 27 januari 2014 — Strafzaak tegen István Balázs en Dániel Papp
   (Zaak C-45/14)
   2014/C 142/12
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in de strafzaak

      Verweerders: István Balázs en Dániel Papp

      Andere partij in de procedure: Fővárosi Fellebbviteli Főügyészség

      Prejudiciële vragen

   Is de regeling of het ontbreken van een regeling van de inbeschuldigingstelling als bedoeld in artikel 2 van het Hongaarse wetboek van strafvordering in strijd met

               1)

               het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde „recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht”;

               2)

               het „recht om niet tweemaal in een strafrechtelijke procedure voor hetzelfde delict te worden berecht of gestraft” als bedoeld in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 14, lid 7, van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en artikel 4, lid 1, van het Zevende Protocol bij het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en/of

               3)

               het „verbod van misbruik van recht” als bedoeld in artikel 54 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?


title: Zaak C-408/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Lancôme parfums et beauté & Cie SNC tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-160/07, Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/9

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Lancôme parfums et beauté & Cie SNC tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-160/07, Lancôme/BHIM — CMS Hasche Sigle
   (Zaak C-408/08 P)
   (2009/C 6/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Lancôme parfums et beauté & Cie SNC (vertegenwoordiger: A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), CMS Hasche Sigle
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 in zaak T-160/07 vernietigen;

               —

               het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van het Bureau van 21 december 2005 in zaak 892 C inzake de inschrijving van het gemeenschapsmerk COLOR EDITION (nr. 2965804) verwerpen op grond dat de partij die nietigverklaring vordert, geen recht heeft om te ageren, of op grond dat er geen absolute weigeringsgronden bestaan;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor het Hof;

               —

               CMS Hasche Sigle verwijzen in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Met haar eerste middel, dat twee onderdelen bevat, voert zij aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 55, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1).
   De onjuiste rechtsopvatting bestaat in de bevestiging van de procesbevoegdheid van het advocatenkantoor CMS Hasche Sigle in de procedure voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), en vervolgens voor het Gerecht. Deze partij heeft immers niet aangetoond dat zij beschikt over een daadwerkelijk of potentieel economisch belang, hetgeen de enige rechtvaardigingsgrond kan zijn voor de bevoegdheid van een advocatenkantoor, handelend in eigen naam, om in rechte op te treden teneinde nietigverklaring van een cosmeticamerk te vorderen. Het gemeenschapsrecht kent geen beroepen die zonder een eigen persoonlijk of economisch belang kunnen worden ingesteld (actio popularis).
   Erkennen dat een advocaat in eigen naam een vordering tot nietigverklaring van een merk kan instellen, is volgens rekwirante in elk geval onverenigbaar met het beroepsprofiel van de advocaat als medewerker in de rechtspleging.
   Met haar tweede middel komt rekwirante op tegen het oordeel van het Gerecht dat het merk COLOR EDITION wordt opgevat als een beschrijving en dus valt onder artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94. Deze uitlegging is in strijd met de rechtspraak van het Hof inzake de constitutieve elementen van het begrip beschrijvend merk. Het feit dat uit een merk de aangeduide waren en de kenmerken ervan kunnen worden afgeleid, is immers geen afdoende criterium. Er dient te worden nagegaan of de gekozen termen, zowel afzonderlijk als gezamenlijk beschouwd, deel uitmaken van de omgangstaal van het betrokken publiek en gebruikelijk zijn.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Zaak T-316/09: Beschikking van het Gerecht van 25 februari 2010 — Google/BHIM (ANDROID) ( Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Beperking van de lijst van waren waarvoor inschrijving is aangevraagd — Intrekking van bezwaar tegen inschrijving — Afdoening zonder beslissing )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/46

         Beschikking van het Gerecht van 25 februari 2010 — Google/BHIM (ANDROID)
   (Zaak T-316/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Beperking van de lijst van waren waarvoor inschrijving is aangevraagd - Intrekking van bezwaar tegen inschrijving - Afdoening zonder beslissing”)
   2010/C 113/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Google, Inc. (Mountain View, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Bognár en M. Kinkeldey, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 mei 2009 (zaak R 1622/2008-2) inzake een verzoek tot inschrijving van het woordmerk ANDROID als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               Verzoekster en verweerder zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak T-121/04: Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door Henri Boquien en 12 andere verzoekers tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/48

         Beroep, op 26 maart 2004 ingesteld door Henri Boquien en 12 andere verzoekers tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-121/04)
   (2004/C 118/103)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 26 maart 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door Henri Boquien en 12 andere verzoekers, allen wonende in Frankrijk, vertegenwoordigd door J.-F. Péricaud, advocaat.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan iedere verzoeker van een vergoeding overeenkomend met de geleden schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum van indiening van het verzoekschrift;

               —

               de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen hoofdelijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in zaak T-440/03, Arizmendi e.a./Raad en Commissie. (1)

      (1)  PB C 59 van 6.03.04, blz. 31.


title: Doorhaling van zaak C-264/98

text:
C 173/32               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.6.2001
1.    Is het vaccinatieverbod waartoe artikel 13 van Richtlijn                     Doorhaling van zaak C-403/00 (1)
      85/511/EEG (1) strekt, ongeldig wegens strijd met het
      gemeenschapsrecht en met name het proportionaliteits-                                  (2001/C 173/56)
      beginsel?
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 2001 de
2.    Is de wijze waarop de Commissie toepassing heeft
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-403/00: Commissie
      gegeven aan bedoeld artikel 13, met name bij Beschik-
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
      king 2001/246/EG (2), gewijzigd bij Beschikking
      2001/279/EG (3), ongeldig wegens strijd met het gemeen-
      schapsrecht?                                                   (1) PB C 355 van 9.12.2000.
(1) PB 1985, L 315, blz. 11.
(2) PB 2001, L 88, blz. 21.
(3) PB 2001, L 96, blz. 19.                                                        Doorhaling van zaak C-264/98 (1)
                                                                                (2001/C 173/57)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 april 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-264/98 (verzoek
                                                                     van de Rechtbank van eerste aanleg te Charleroi om een
                                                                     prejudiciële beslissing): T. Balog tegen VZW Royal Charleroi
               Doorhaling van zaak C-88/00 (1)                       Sporting Club (RCSC).
                                                                     (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                         (2001/C 173/55)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 maart 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-88/00 (verzoek                        Doorhaling van zaak C-377/00 (1)
van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële
beslissing): Directora-Geral do Departamento para os Assuntos                                (2001/C 173/58)
do Fundo Social Europeu (DAFSE) tegen MOBILCROMO —
Indústria de Mobiliário e Revestimentos Metálicos, Lda.           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 april 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-377/00: Commissie
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                     Luxemburg.
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-222/96)

text:
Nr. C 269/6               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                          Richtlijn 91/156/EEG van de Raad ( ) tot wijziging van
      Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                            Richtlijn 75/442/EEG ( 2 ) betreffende afvalstoffen, of
                           ( Zaak C-222/96 )                                     door deze maatregelen niet mee te delen, de ingevolge
                                                                                deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                              ( 96/C 269/ 14 )
                                                                                nagekomen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                2 . de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                     Middelen en voornaamste argumenten
genwoordigd door M. Götz zur Hausen, als gemachtigde,
bijgestaan door J.-J . Evrard, advocaat, domicilie gekozen                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                    met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                          termijn is verstreken op 1 april 1993 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         (>) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 194 van 25 . 7. 1975 , blz . 39 .
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de               (■•») PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7 .
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
       stellen die nodig zijn om zich te voegen naar Richtlijn
       92/32/EEG van de Raad (') tot zevende wijziging van
       Richtlijn 67/548/EEG ( 2 ) betreffende de aanpassing van
       de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de
       indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaar
       lijke stoffen, of door deze maatregelen niet mee te delen,         Beroep, op 27 juni 1996 ingesteld door SA Promotion
       de ingevolge deze richtlijn op hem rustende verplichtin                           Leopold tegen Europees Parlement
       gen niet is nagekomen ;                                                                     ( Zaak C-224/96 )
                                                                                ( 96/C 269/16 )
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Middelen en voornaamste argumenten                                        op 27 juni 1996 beroep tegen Europees Parlement ingesteld
                                                                          door SA Promotion Leopold, vertegenwoordigd door L. Si
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                       mont en P.A. Foriers, advocaten te Brussel, domicilie
met die in zaak C-205/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde           gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Loesch , advocaat
termijn is vertreken op 31 oktober 1993 .                                 aldaar, Rue Goethe 11 .
(') PB nr . L 154 van 5 . 6 . 1992 , blz . 1 .                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967, blz. 1 .
(■') PB nr . C 247 van 24 . 8 . 1996 , blz . 7 .                          — het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren en
                                                                                derhalve voor recht te verklaren, dat de definitieve
                                                                                investeringskosten van gebouw D 2 in de zin van de
                                                                                overeenkomst van erfpacht met optie op koop van
                                                                                8 januari 1992 mede omvatten een bedrag van
                                                                                23 355 000 Bfr . aan tussentijdse rente over het op dat
                                                                                gebouw toegerekende gedeelte van het opstartvoorschot
Beroep, op 26 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                         van een miljard ;
      Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                           ( Zaak C-223/96 )                              — voor zoveel nodig, het Europees Parlement te veroorde
                              ( 96/C 269/ 15 )                                  len tot betaling van de op basis van het aldus gecorri
                                                                                geerde bedrag berekende pachtprijs alsmede tot de
                                                                                wettelijke rente van 8 % per jaar vanaf de datum waarop
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                deze pachtprijs verschuldigd is;
op 26 juni 1996 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
genwoordigd door M. Kontou-Durande, als gemachtigde ,                     — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
bijgestaan door J.-J . Evrard, advocaat, domicilie gekozen                      verwijzen .
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         De middelen en voornaamste argumenten zijn ontleend aan
                                                                          een tussen partijen gesloten overeenkomst die onder meer
                                                                          een arbitrale clausule bevat .
 1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
       stellen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar


title: Zaak T-788/16: Beroep ingesteld op 10 november 2016 — De Geoffroy e.a./Parlement

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/49

         Beroep ingesteld op 10 november 2016 — De Geoffroy e.a./Parlement
   (Zaak T-788/16)
   (2017/C 014/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Dominique De Geoffroy (Brussel, België) en 14 anderen (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           de op 21 maart 2016 bekendgemaakte Guidelines betreffende verlof van het Parlement („Guidelines on leave”) worden nietig verklaard;

                           —

                           het besluit van 13 juni 2016 houdende weigering om Stéphane Grosjean een gevraagd verlof toe te kennen wordt nietig verklaard;

                           —

                           het besluit van 12 april 2016 houdende inwilliging van het verzoek om verlof van Françoise Joostens, maar met opneming van de gevraagde verlofdagen in het quotum van 3,5 dagen, wordt nietig verklaard;

                           —

                           het besluit van 2 juni 2016 houdende weigering om Françoise Joostens een gevraagd verlof toe te kennen wordt nietig verklaard;

                           —

                           in elk geval, de verwerende partij wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het volledig ontbreken van motivering door de verwerende partij, gezien het ontbreken van antwoord op de klachten die de verzoekende partijen hebben ingediend tegen de op 21 maart 2016 bekendgemaakte Guidelines betreffende het verlof van het Parlement (hierna: „betrokken Guidelines”).

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid, bestaande in de vaststelling van de Guidelines door het Parlement, wegens schending van het Ambtenarenstatuut en van de door de interne regels betreffende het beheer van verlof toegekende rechten, alsmede schending van de verworven rechten van de verzoekende partijen.

                           —

                           de twee verzoekende partijen die de drie betwiste individuele besluiten hebben ontvangen, respectievelijk van 2 juni 2016, 13 juni 2016 en 12 april 2016, waarvan de eerste twee besluiten het door hen gevraagde verlof weigerden en het laatste het verzoek om verlof van één van hen inwilligde, maar de gevraagde verlofdagen opnam in het quotum van 3,5 dagen, zijn van mening dat voor de nietigverklaring van die individuele besluiten hetzelfde middel kan worden aangevoerd.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het Parlement bij de vaststelling van de Guidelines niet zijn personeelsleden heeft geraadpleegd, hetgeen neerkomt op een schending van artikel 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan het ontbreken van een afweging tussen de belangen van de instelling en die van de tolken, hetgeen in strijd is met het evenredigheidsbeginsel, aan misbruik van recht, een kennelijk onjuiste beoordeling, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht, waaraan de verwerende partij zich door de vaststelling van de betrokken Guidelines schuldig zou hebben gemaakt.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het feit dat door de vaststelling van de bestreden Guidelines tolken en andere ambtenaren en functionarissen verschillend worden behandeld.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van het gelijkheidsbeginsel en het verbod van discriminatie, schending van het beginsel van rechtszekerheid en van de voorzienbaarheid, wat de in die Guidelines voorziene uitzonderingen en bijzondere gevallen betreft.


title: Zaak C-352/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Oviedo — Spanje) — Angel Lorenzo González Alonso/Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/4

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Oviedo — Spanje) — Angel Lorenzo González Alonso/Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE
   (Zaak C-352/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 89/07
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Oviedo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Angel Lorenzo González Alonso

      Verwerende partij: Nationale Nederlanden Vida Cia De Seguros y Reaseguros SAE

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Oviedo — Uitlegging van artikel 3, lid 2, sub d, van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (PB L 372, blz. 31) — Buiten een verkoopruimte gesloten overeenkomst waarin een levensverzekering wordt aangeboden tegen maandelijkse betaling van een premie die in verschillende producten van de verzekeringsonderneming zelf wordt belegd

      Dictum

   Het door de Audiencia Provincial de Oviedo bij beslissing van 22 juni 2010 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-237/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 3 juni 2008 — Google France/Viaticum, Luteciel

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de Cassation (Frankrijk) op 3 juni 2008 — Google France/Viaticum, Luteciel
   (Zaak C-237/08)
   (2008/C 209/40)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de Cassation (chambre commerciale, financière et économique)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Google France

      Verwerende partijen: Viaticum, Luteciel
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 1, sub a en b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1) aldus worden uitgelegd dat de verlener van een betalende dienst van vermelding die de adverteerders zoekwoorden ter beschikking stelt die ingeschreven merken reproduceren of nabootsen, en die in het kader van de overeenkomst tot vermelding op basis van deze zoekwoorden zorgt voor het creëren en het bevoorrecht verschijnen van commerciële links naar sites waarop waren worden aangeboden die dezelfde zijn als de waren waarop de merkinschrijving betrekking heeft of daaraan soortgelijk zijn, een gebruik maakt van deze merken dat de houder ervan kan verbieden?

               2)

               Indien de merkhouder een dergelijk gebruik niet kan verbieden krachtens de richtlijn en verordening [(EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk] (2), kan de verlener van de betalende dienst van vermelding worden beschouwd als een verlener van een dienst van de informatiemaatschappij bestaande in de opslag van de door een afnemer van de dienst verstrekte informatie in de zin van artikel 14 van richtlijn 2000/31 van 8 juni 2000 (3), zodat hij niet aansprakelijk kan worden gesteld voordat hij door de merkhouder op de hoogte is gebracht van het onwettige gebruik van het teken door de adverteerder?

      (1)  PB 1989, L 40, blz. 1.

      (2)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (3)  Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („Richtlijn inzake elektronische handel”) (PB L 178, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 juni 2004 in zaak T-186/02, BMI Bertollo Srl tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Oudere woordmerken DIESEL — Aanvraag voor beeldmerk DIESELIT als gemeenschapsmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 juni 2004
   in zaak T-186/02, BMI Bertollo Srl tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Oudere woordmerken DIESEL - Aanvraag voor beeldmerk DIESELIT als gemeenschapsmerk - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 239/38)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-186/02, BMI Bertollo Srl, gevestigd te Pianezze San Lorenzo (Italië), vertegenwoordigd door F. Tedeschini, M. Pinnarò, P. Santer, V. Corbeddu en M. Bertuccelli, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: O. Montalto), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht, Diesel SpA, gevestigd te Molvena (Italië), vertegenwoordigd door G. Bozzola en C. Bellomunno, advocaten, betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 19 maart 2002 (zaak R 525/2001-3), betreffende een oppositieprocedure tussen BMI Bertollo Srl en Diesel SpA, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 30 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 191 van 10.8.2002.