title: Zaak C-470/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 2 september 2013 — Generali-Providencia Biztosító Zrt./Közbeszerzési Hatóság — Közbeszerzési Döntőbizottság

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 2 september 2013 — Generali-Providencia Biztosító Zrt./Közbeszerzési Hatóság — Közbeszerzési Döntőbizottság
   (Zaak C-470/13)
   2013/C 367/36
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Generali-Providencia Biztosító Zrt.

      Verwerende partij: Közbeszerzési Hatóság — Közbeszerzési Döntőbizottság

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kunnen de lidstaten bepalen dat een marktdeelnemer van deelneming aan een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht wordt uitgesloten op andere gronden dan die opgesomd in artikel 45 van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten — in het bijzonder op gronden die gerechtvaardigd worden geacht om redenen van bescherming van het algemeen belang, de rechtmatige belangen van de aanbestedende dienst of de eerlijke concurrentie en behoud van een eerlijke concurrentie — en zo ja, is een dergelijke uitsluiting van een marktdeelnemer die in de laatste vijf jaar in zijn economische of beroepsactiviteit een inbreuk heeft gepleegd, die is vastgesteld bij in kracht van gewijsde gegane rechterlijke uitspraak, verenigbaar met punt 2 van de considerans van die richtlijn en de artikelen 18 VWEU, 34 VWEU, 49 VWEU en 56 VWEU?

               2)

               Indien het Hof de eerste vraag ontkennend beantwoordt, moet artikel 45, lid 2, eerste alinea, van richtlijn 2004/18, in het bijzonder sub c en d, van die bepaling, dan aldus worden uitgelegd dat van de procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht elke marktdeelnemer moet worden uitgesloten die een inbreuk heeft gepleegd die is vastgesteld door de administratieve of rechterlijke instantie in een mededingingsprocedure die is ingeleid in verband met zijn economische of beroepsactiviteit, en waarbij aan de marktdeelnemer wegens die inbreuk rechtsgevolgen inzake mededinging zijn opgelegd?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Arrest van het Hof van 14 maart 2000 in zaak C-54/99 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Association Église de scientologie de Paris, Scientology International Reserves Trust tegen Premier Ministre ("Vrĳ verkeer van kapitaal — Directe buitenlandse investeringen — Voorafgaande vergunning — Openbare orde en openbare veiligheid")

text:
27.5.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/3
Artikel 3, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van           Artikel 73 D, lid 1, sub b, EG-Verdrag (thans artikel 58, lid 1,
19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezeker-           sub b, EG) moet aldus worden uitgelegd, dat het geen stelsel van
heidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op            voorafgaande vergunning voor directe buitenlandse investeringen
Turkse werknemers en hun gezinsleden, moet aldus worden uitgelegd,         toelaat, waarbij de betrokken investeringen slechts op algemene wijze
dat het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat op Turkse             worden omschreven als investeringen die de openbare orde en de
werknemers een wettelijke regeling toepast volgens welke voor de           openbare veiligheid in gevaar kunnen brengen, zodat de belangheb-
toekenning van een ouderdomspensioen en de samenstelling van een           benden niet in staat zijn de specifieke omstandigheden te kennen,
daartoe toegekend verzekeringsnummer, als geboortedatum bepalend           waarin een voorafgaande vergunning noodzakelijk is.
wordt geacht de datum die blijkt uit de eerste opgave van de
betrokkene aan een socialezekerheidsorgaan van die lidstaat, en
slechts een andere geboortedatum in aanmerking kan worden                  (1) PB C 100 van 10.4.1999.
genomen indien een document wordt overgelegd waarvan het origineel
is afgegeven vóór de datum van die opgave.
(1) PB C 209 van 4.7.1998 en PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 16 maart 2000
                         van 14 maart 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P: Compag-
in zaak C-54/99 (verzoek van de Conseil d’État om een                     nie maritime belge transports SA (C-395/96 P), Compag-
prejudiciële beslissing): Association Église de scientologie              nie maritime belge SA (C-396/96 P) en Dafra-Lines A/S
de Paris, Scientology International Reserves Trust tegen                   (C-396/96 P) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                         Premier Ministre (1)                                                           schappen (1)
(„Vrij verkeer van kapitaal — Directe buitenlandse investe-                („Mededinging — Internationaal zeevervoer — Lijnvaart-
ringen — Voorafgaande vergunning — Openbare orde en                        conferences — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Artikel 86
                        openbare veiligheid”)                              EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) — Collectieve machtsposi-
                                                                           tie — Overeenkomst tussen nationale overheden en lijnvaart-
                                                                           conferences houdende verlening van exclusief recht — Aan-
                           (2000/C 149/04)
                                                                           dringen lijnvaartconference op toepassing van de overeen-
                                                                           komst — ‘Fighting Ships‘ — Getrouwheidskortingen —
                                                                           Rechten van verdediging — Geldboeten — Beoordelingscri-
                           (Procestaal: Frans)                                                             teria”)
                                                                                (2000/C 149/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-54/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Conseil d’État
(Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Association
Église de scientologie de Paris, Scientology International Reser-         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ves Trust en Premier Ministre, betreffende een prejudiciële                                          dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van artikel 73 D, lid 1, sub b, EG-
Verdrag (thans artikel 58, lid 1, sub b, EG), heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              In de gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P, Compagnie
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en R. Schintgen,                maritime belge transports SA (C-395/96 P), gevestigd te
kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (rapporteur),               Antwerpen (België), Compagnie maritime belge SA (C-395/96
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, H. Ragnemalm, M. Wathelet en                  P), gevestigd te Antwerpen, en Dafra-Lines A/S (C-396/96 P),
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:              gevestigd te Kopenhagen (Denemarken), vertegenwoordigd
R. Grass, op 14 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het                  door M. en D. Waelbroeck, advocaten te Brussel, domicilie
dictum luidt als volgt:                                                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,


title: Zaak C-490/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Hongarije) op 26 september 2011 — IBIS S.r.l./PARTIUM ’70 Műanyagipari Zrt.

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hajdú-Bihar Megyei Bíróság (Hongarije) op 26 september 2011 — IBIS S.r.l./PARTIUM ’70 Műanyagipari Zrt.
   (Zaak C-490/11)
   2011/C 370/27
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Hajdú-Bihar Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IBIS S.r.l.

      Verwerende partij: PARTIUM ’70 Műanyagipari Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 45, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, aldus worden uitgelegd dat de rechter van de aangezochte lidstaat in de in dit artikel 45 neergelegde rechtsmiddelprocedure de verzochte verklaring van uitvoerbaarheid van een buitenlandse beslissing kan weigeren wanneer het in artikel 54 van die verordening bedoelde certificaat is afgegeven zonder dat de voorwaarden van artikel 66, lid 2, sub a of b, van die verordening waren vervuld?

               2)

               Indien het antwoord bevestigend luidt: hoe moet artikel 35, lid 3, van die verordening worden uitgelegd in het kader van de toepassing van artikel 66 van die verordening?

               3)

               Verzet artikel 1, lid 2, sub b, van die verordening zich ertegen dat de verzochte verklaring van uitvoerbaarheid op basis van het door de rechter van herkomst afgegeven certificaat wordt geweigerd wanneer uit de beslissing waarvoor het certificaat is afgegeven, blijkt dat er een arbitragebeding bestaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak T-436/09: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2011 — Dufour/ECB ( „Toegang tot documenten — Besluit 2004/258/EG — Gegevensbanken van ECB op grond waarvan verslagen over aanwerving en mobiliteit van personeel zijn opgesteld — Weigering van toegang — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Begrip „document” — Beroep tot schadevergoeding — Prematuur karakter” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/17

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2011 — Dufour/ECB
   (Zaak T-436/09) (1)

   (Toegang tot documenten - Besluit 2004/258/EG - Gegevensbanken van ECB op grond waarvan verslagen over aanwerving en mobiliteit van personeel zijn opgesteld - Weigering van toegang - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Begrip „document” - Beroep tot schadevergoeding - Prematuur karakter)
   2011/C 355/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Julien Dufour (Jolivet, Frankrijk) (vertegenwoordigers: I. Schoenacker Rossi en H. Djeyaramane, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Laurinavicius en S. Lambrinoc, vervolgens S. Lambrinoc en P. Embley, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: B. Weis Fogh en S. Juul Jørgensen, gemachtigden); Republiek Finland (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Heliskoski, H. Leppo en M. Pere, vervolgens J. Heliskoski en H. Leppo, gemachtigden); en Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, K. Petkovska en S. Johannesson, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en C. ten Dam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het bij brief van de president van de ECB van 2 september 2009 aan verzoeker meegedeelde besluit van de directie van de ECB tot afwijzing van verzoekers verzoek om toegang tot de gegevensbanken op grond waarvan de verslagen van de ECB over de aanwerving en de mobiliteit van haar personeel zijn opgesteld, voorts verzoek tot veroordeling van de ECB tot terbeschikkingstelling van de betrokken gegevensbanken aan verzoeker, en ten slotte verzoek tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden ten gevolge van de afwijzing van zijn verzoek om toegang.

      Dictum

               1)

               Het bij brief van de president van de ECB van 2 september 2009 aan J. Dufour meegedeelde besluit van de directie van de Europese Centrale Bank (ECB) wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De ECB draagt naast haar eigen kosten de door Dufour gemaakte kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak T-29/12: Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — Bauer/BHIM — BenQ Materials (Daxon)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/23

         Beroep ingesteld op 17 januari 2012 — Bauer/BHIM — BenQ Materials (Daxon)
   (Zaak T-29/12)
   2012/C 80/39
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Erika Bauer (Schaufling, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Merz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: BenQ Materials Corp. (Gueishan Taoyuan, Taiwan)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing in haar geheel van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 november 2011 in zaak R 2191/2010-2;

               —

               verwijzing van het BHIM in de procedurekosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: BenQ Materials Corp.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Daxon” voor waren van de klassen 3, 5 en 10

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „DALTON” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 18, 25, 35, 41 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 8 december 1998 in zaak T-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB) en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Verordening (EG) nr. 2613/97 - Bepaling houdende opheffing van nationale steun aan suikerbietentelers vanaf het verkoopseizoen 2001/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 71/26                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.3.1999
machtigde: R. Silva de Lapuerta) en Commissie van de                vertegenwoordigd door L. F. Paolucci en G. P. Galletti,
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),                 advocaten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te
betreffende, in zaak T-163/97, enerzijds een verzoek tot            Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat
nietigverklaring van Verordening (EG) nr. 764/97 van de             aldaar, rue Marie-AdeÂlaïde 22, tegen Raad van de Euro-
Commissie van 23 april 1997 tot vaststelling van vrijwa-            pese Unie (gemachtigden: J. Carbery en A. Tanca), betref-
ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer van rijst van            fende een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van
oorsprong uit de landen en gebieden overzee (PB L 112               Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van
van 29.4.1997, blz. 3), en anderzijds een verzoek tot ver-          15 december 1997 houdende machtiging voor Portugal om
goeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden            steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en
ten gevolge van de vaststelling van deze verordening en             afschaffing van alle nationale steun met ingang van het
van Verordening (EG) nr. 1036/97 van de Raad van 2 juni             verkoopseizoen 2001/2002 (PB L 353 van 24.12.1997,
1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten aan-           blz. 3), heeft het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid),
zien van de invoer van rijst van oorsprong uit de landen            samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresi-
en gebieden overzee (PB L 151 van 10.6.1997, blz. 8),               dent, R. García-Valdecasas, V. Tiili, P. Lindh en P. Men-
en, in zaak T-179/97, een verzoek tot nietigverklaring              gozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 8 december 1998 een
van deze laatste verordening, heeft het Gerecht (Derde              beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresi-
dent, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op
16 november 1998 een beschikking gegeven waarvan het                1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
dictum luidt als volgt:
                                                                    2. Verzoekers worden hoofdelijk in de kosten verwezen.
1. De voeging van de zaken T-163/97, Nederlandse Antil-
     len/Raad en Commissie, en T-179/97, Nederlandse                (1) PB C 137 van 2.5.1998.
     Antillen/Raad, wordt ongedaan gemaakt.
2. De behandeling van zaak T-163/97, Nederlandse
     Antillen/Raad en Commissie, wordt geschorst totdat
     het Hof arrest heeft gewezen in zaak C-301/97, Neder-
     land/Raad.                                                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 8 december 1998
3. Zaak T-179/97, Nederlandse Antillen/Raad, wordt
     naar het Hof verwezen, opdat dit uitspraak kan doen            in zaak T-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della SECI
     op de vorderingen tot nietigverklaring.                            SpA en anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    (Verordening (EG) nr. 2613/97 Ð Bepaling houdende
4. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.               opheffing van nationale steun aan suikerbietentelers vanaf
                                                                    het verkoopseizoen 2001/2002 Ð Beroep tot nietigverkla-
(1) PB C 212 van 12.7.1997 en PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                                ring Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (1999/C 71/51)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                    In zaak T-39/98, Sadam Zuccherifici Divisione della SECI
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                    SpA, gevestigd te Bologna (ItalieÈ), Sadam Castiglionese
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                    SpA, gevestigd te Bologna, Sadam Abruzzo SpA, gevestigd
                      van 8 december 1998                           te Bologna, Zuccherificio del Molise SpA, gevestigd te Ter-
                                                                    moli (ItalieÈ) en SocietaÁ Fondiaria Industriale Romagnola
in zaak T-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori
                                                                    SpA (SFIR), gevestigd te Cesena (ItalieÈ), vertegenwoordigd
   (ANB) en anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    door V. C. Irelli, advocaat te Rome, G. Pittalis en G. Fan-
(Verordening (EG) nr. 2613/97 Ð Bepaling houdende                   zini, advocaten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te
opheffing van nationale steun aan suikerbietentelers vanaf          Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat
het verkoopseizoen 2001/2002 Ð Beroep tot nietigverkla-             aldaar, rue Marie-AdeÂlaïde 22, tegen Raad van de Euro-
                 ring Ð Niet-ontvankelijkheid)                      pese Unie (gemachtigden: J. Carbery en A. Tanca), betref-
                                                                    fende een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van
                         (1999/C 71/50)                             Verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van
                                                                    15 december 1997 houdende machtiging voor Portugal om
                     (Procestaal: Italiaans)                        steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en
                                                                    afschaffing van alle nationale steun met ingang van het
                                                                    verkoopseizoen 2001/2002 (PB L 353 van 24.12.1997,
In zaak T-38/98, Associazione Nazionale Bieticoltori                blz. 3), heeft het Gerecht (Vierde Kamer Ð uitgebreid),
(ANB), gevestigd te Rome, F. Coccia, wonende te Manfre-             samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresi-
donia (ItalieÈ) en V. Di Giovine, wonende te Lucera (ItalieÈ),      dent, R. García-Valdecasas, V. Tiili, P. Lindh en P. Men-


title: Zaak F-106/13: Beroep ingesteld op 25 oktober 2013 — ZZ/FRA

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/46

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2013 — ZZ/FRA
   (Zaak F-106/13)
   2014/C 45/86
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directeur van FRA om verzoeker de tuchtrechtelijke sanctie van een berisping op te leggen

      Conclusies van de verzoekende partij

   Verzoeker vraagt het Gerecht:

               —

               het besluit van de directeur van FRA van 20 februari 2013 om hem een berisping te geven nietig te verklaren en, zo nodig, het besluit van 22 februari 2013 waarbij de berisping schriftelijk is bevestigd nietig te verklaren;

               —

               zo nodig, het op 18 juli 2013 ontvangen besluit van de directeur van FRA van 17 juli 2013 tot afwijzing van de klacht nietig te verklaren;

               —

               verzoeker een vergoeding te geven voor de immateriële schade als gevolg van de flagrante onwettigheid en de onregelmatigheid van het administratief onderzoek en het besluit om een berisping te geven, welke schade ex aequo et bono wordt begroot op 15 000 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.


title: Zaak T-403/05: Beroep, ingesteld op  15 november 2005  door MyTravel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/29

         Beroep, ingesteld op 15 november 2005 door MyTravel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-403/05)
   (2006/C 10/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): MyTravel (Rochdale, Verenigd Koninkrijk) [vertegenwoordiger(s): D. Pannick, QC, A. Lewis, Barrister, M. Nicholson, S. Cardell, B. McKenna, Solicitors]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               geheel of, althans voorzover het Gerecht zal vermenen te behoren, nietig te verklaren de beslissing van de Commissie, vervat in twee brieven aan verzoeksters raadsman van 5 september 2005 en 12 oktober 2005, om verzoekster geen toegang te verlenen tot het rapport dat de Commissie na het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni 2002 in zaak T-342/99, Airtours/Commissie, heeft opgesteld, en ook niet tot een aantal ontwerpen, werkdocumenten en nota's die betrekking hebben op de voorbereiding van dat rapport, dan wel deel uitmaken van het dossier van de beschikking van de Commissie, die bij voormeld arrest nietig is verklaard;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, destijds „Airtours plc.” genaamd, heeft een beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie betreffende verzoeksters fusie met een andere onderneming. Bij zijn arrest in zaak T-342/99, Airtours/Commissie, heeft het Gerecht die beschikking nietig verklaard, zoals verzoekster had gevraagd. Verzoekster heeft daarop nog een beroep ingesteld (T-212/03, Mytravel/Commissie) wegens de schade die zij stelt te hebben geleden door de door de Commissie gemaakte fouten en haar inbreuken op het gemeenschapsrecht bij haar behandeling van de zaak die tot de nietigverklaring heeft geleid.
   In het kader van die tweede procedure heeft verzoekster met een beroep op verordening nr. 1049/2001 (1) de Commissie verzocht, haar toegang te verlenen tot het rapport dat de diensten van de Commissie na het arrest hebben opgesteld, alsook tot een aantal ontwerpen, werkdocumenten en nota's die betrekking hebben op de voorbereiding van dat rapport, dan wel deel uitmaken van het dossier van de beschikking van de Commissie, die nietig is verklaard. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie verzoeksters verzoek afgewezen, op grond dat de uitzonderingen van artikel 4, leden 2 en 3, van verordening nr. 1049/2001, betreffende gerechtelijke procedures en juridisch advies, het doel van inspecties, onderzoeken en audits, of het besluitvormingsproces van de Commissie, van toepassing waren.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van die beschikking. Zij betwist uitvoerig de stelling van de Commissie dat bepaalde documenten niet openbaar horen te worden gemaakt ter bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies, en is van mening dat het voor de Commissie niet mogelijk zou moeten zijn om met een beroep op de noodzaak om reeds afgesloten historische gerechtelijke procedures te beschermen, zoals de procedure in zaak T-342/99, de openbaarmaking tegen te houden van documenten die noodzakelijk zijn om een juist resultaat in afzonderlijke, lopende procedures te bereiken.
   Met betrekking tot de bescherming van onderzoeken stelt verzoekster dat de beoordeling van een voorgenomen concentratie door de Commissie geen onderzoek is in de zin van die uitzondering en dat de uitzondering niet van toepassing is op interne onderzoeken en in elk geval ook niet geldt voor onderzoeken die zijn afgesloten. Voorts is verzoekster van mening dat openbaarmaking het doel van onderzoeken in soortgelijke concentratieprocedures niet zou ondermijnen. Verzoekster betwist ook het argument van de Commissie dat een interne audit, die gericht is op de modernisering van administratieve procedures, niet onafhankelijk zou kunnen zijn indien de aanbevelingen en bevindingen daarvan openbaar werden gemaakt.
   Ten slotte is verzoekster de mening toegedaan dat de Commissie niet heeft aangetoond dat openbaarmaking haar toekomstige besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen, aangezien het rapport waarvan openbaarmaking werd gevraagd, geen betrekking heeft op de wijze waarop besluiten in de toekomst zullen worden genomen, maar op de wijze waarop zij in het verleden ten onrechte zijn genomen, en omdat transparantie niet kan worden gelijkgesteld met buitensporige druk van buitenaf en de gevraagde openbaarmaking geen invloed zou hebben op de stabiliteit van de communautaire rechtsorde.
   Verzoekster voert ten slotte aan dat er een hoger openbaar belang is bij de openbaarmaking van de gevraagde documenten.

      (1)  PB L 145, 31.5.2001, blz. 43.


title: Zaak T-112/13: Beroep ingesteld op 19 februari 2013 — Cadbury Holdings/BHIM — Société des produits Nestlé (Vorm van een chocoladereep met vier vingers)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/19

         Beroep ingesteld op 19 februari 2013 — Cadbury Holdings/BHIM — Société des produits Nestlé (Vorm van een chocoladereep met vier vingers)
   (Zaak T-112/13)
   2013/C 123/32
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cadbury Holdings Ltd (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: T. Mitcheson, barrister, P. Walsh en S. Dunstan, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep in zaak R 513/2011-2 van 11 december 2012 vernietigen, behalve voor zover de kamer van beroep heeft vastgesteld dat het merk intrinsiek onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, mist;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van dit beroep en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedures voor de nietigheidsafdeling en de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: driedimensionaal merk in de vorm van een chocoladereep met vier vingers voor waren van klasse 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 632 529

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: De vordering tot nietigverklaring is gebaseerd op de gronden van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, d en e-ii, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, c, d, en e-ii, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Doorhaling van zaak C-330/98

text:
17.7.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 204/35
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.                            Doorhaling van zaak C-320/97 (1)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die                                   (1999/C 204/74)
in zaak C-168/99 (2); de omzettingstermijn is op 27 juni 1997
verstreken (artikel 14, lid 2, van de richtlijn).                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-320/97: Commis-
(1) PB L 143 van 27 juni 1995, blz. 75.                                sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
(2) Zie in dit nummer van het PB, blz. 28.                             Duitsland.
                                                                       (1) PB C 331 van 1.11.1997.
                Doorhaling van zaak C-330/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-5/99 (1)
                        (1999/C 204/71)
                                                                                (1999/C 204/75)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 maart 1999 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-330/98: (verzoek          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing):           doorhaling in het register gelast van zaak C-5/99 (verzoek van
The Wellcome Foundation Ltd tegen Nycomed Austria GmbH.                het Landgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
                                                                       procedure ingeleid door Firma Wiesenhof Geflügelspezialitä-
(1) PB C 340 van 7.11.1998.                                            ten, filiaal van Lohmann & Co. AG.
                                                                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
                Doorhaling van zaak C-186/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-245/98 (1)
                        (1999/C 204/72)
                                                                                (1999/C 204/76)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 maart 1999 de
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 april 1999 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-186/97: Commis-
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-245/98: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Duitsland.
                                                                       (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-398/96 (1)
                Doorhaling van zaak C-192/97 (1)                                              (1999/C 204/77)
                        (1999/C 204/73)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 april 1999 de
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie              doorhaling in het register gelast van zaak C-398/96 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van               van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een
18 maart 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak            prejudiciële beslissing): Associazione Produttori Vitivinicoli
C-192/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                     della Provincia di Treviso e.a. tegen Ministero delle Risorse
tegen Bondsrepubliek Duitsland.                                        Agricole, Alimentari e Forestali (thans Ministero per le Politiche
                                                                       Agricole).
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                       (1) PB C 54 van 22.2.1997.


title: Zaak C-671/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes
   (Zaak C-671/11)
   2012/C 89/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

      Verwerende partij: Société anonyme d’intérêt collectif agricole Unanimes

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden […] aan begin of einde [te verlengen] met […] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

               2)

               In het bijzonder:

                           —

                           moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

                           —

                           indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden […] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

                           —

                           indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).


title: Zaak C-516/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 oktober 2011 door ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a. tegen Europese Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/12

         Hogere voorziening ingesteld op 7 oktober 2011 door ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in de gevoegde zaken T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 en T-154/07, ThyssenKrupp Liften Ascenseurs e.a. tegen Europese Commissie
   (Zaak C-516/11 P)
   2011/C 355/19
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV (vertegenwoordigers: O.W. Brouwer en J. Blockx, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof van Justitie:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 te vernietigen voor zover het Gerecht de gronden van rekwirante in eerste aanleg heeft afgewezen;

               —

               zelf recht doende de beschikking C(2007) 512 def. (1) van de Commissie van 21 februari 2007 in zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen, op de betreffende in eerste aanleg aangevoerde gronden, alsnog te vernietigen en/of de boete die aan ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV is opgelegd te verlagen;

               —

               subsidiair, de boete die aan rekwirante is opgelegd te verlagen;

               —

               meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert rekwirante vier middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 81, lid 1, EG (thans artikel 101, lid 1, VWEU) doordat de inbreuken de handel tussen lidstaten niet merkbaar ongunstig kunnen beïnvloeden en de Commissie de procedure van onderzoek onrechtmatig inleidde.

               2)

               Schending van het
                     ne bis in idem
                   beginsel.

               3)

               Schending van artikel 23 van verordening 1/2003 (2), artikelen 48, lid 1 en 49, leden 1 en 3, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en van het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen door bevestiging van de hoofdelijke aansprakelijkheid van rekwirante voor de volledige geldboete berekend op basis van de groepsomzet.

               4)

               Verkeerde toetsing en onrechtmatige nalatigheid van het Gerecht door geen gebruik te maken van zijn volle rechtsmacht ter zake van geldboeten, met name wat betreft de omvang van de betrokken markt, de afschrikkingsfactor en de medewerking onder de mededeling inzake medewerking van 2002 en buiten die mededeling.

      (1)  Samenvatting in PB 2008, C 75, blz. 19.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/24

         Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen, van 11 februari 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ministerie van Financiën en 1. …, 2. Hanssens Hendrik, 3. Verhoeven Rudi, 4. World Wide Shipping and Forwarding, 5. …
   Zaak C-75/04
   (2004/C 94/52)
   Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft, bij vonnis van 11 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 februari 2004, in het geding tussen Ministerie van Financiën en 1. …, 2. Hanssens Hendrik, 3. Verhoeven Rudi, 4. World Wide Shipping and Forwarding, 5. …, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient, voor het bepalen van de douaneschuld conform artikelen 201 en volgende van het Communautair Douanewetboek (Verordening-EEG nummer 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 (1)), bij de niet-zuivering van Tl-documenten uitgesteld voor de uitvoer naar diverse landen van een zending niet-communa,utaire goederen (in casu textielgoedëren/T-shirts) in transit, waarbij de niet-zuivering het gevolg is van een voorafgaandelijke onttrekking aan het douanetoezicht, de eerste inbreuk, namelijk de onttrekking aan de doorvoer, in aanmerking te worden genomeji, dan wel de er chronologisch op volgende inbreuk, bestaande in de niet-zuivering van de desbetreffende Tl-documenten, of, met andere woordei, ontstaat de douaneschuld in hoofde van de te goeder trouw zijnde aangever voor de, ten gevolge van een voorafgaande onttrekking aan de doorvoer -waaraan de aangever vreemd is- niet-aanzuivering van Tl-documenten, op grond van de artikelen 203.1 en 215.1 van het Communautair Douanewetboek dan wel op grond van de artikelen 204.1 en 215.3 van het Communautair Douanewetboek?

               2.

               Kan de aangever zich nog beroepen op de waarborgen vervat in artikel 222 van het Communautair Douanewetboek indien de artikelen 204.1 en 215.3 van het Communautair Douanewetboek van toepassing zijn in de hypothese dat de aangever geconfronteerd wordt met een niet-zuivering van de door hem uitgestelde Tl-documenten ten gevolge van een voorafgaande frauduleuze onttrekking aan de doorvoer van niet-communautaire goederen (in casu textielgoederen) waaraan de aangever vreemd is, of, met andere woorden, is artikel 222 van het Communautair Douanewetboek, dat, onder meer, verwijst naar de algemene regel van artikel 203 van het Communautair Douanewetboek –waarvan artikel 204 van het Communautair Douanewetboek een meer specifieke toepassingsbepaling is- in samenhang van toepassing met de artikelen 204.1 en 215.3 van het Communautair Douanewetboek?

      (1)  PB L 302, van 19 oktober 1992, blz. 1.


title: Zaak T-16/16: Beroep ingesteld op 19 januari 2016 — Mast-Jägermeister/BHIM (Beker)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/25

         Beroep ingesteld op 19 januari 2016 — Mast-Jägermeister/BHIM (Beker)
   (Zaak T-16/16)
   (2016/C 090/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mast-Jägermeister SE (Wolfenbüttel, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus, J. Engberding, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken model: gemeenschapsmodel „beker” — inschrijvingsaanvraag nrs. 2683615-0001 en 2683615-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 17 november 2015 in zaak R 1842/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               erkenning van 17 april 2015 als indieningsdatum van gemeenschapsmodellen nrs. 002683615-0001 en 002683615-0002;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 45, lid 1, artikel 46, leden 2 en 3, van verordening nr. 6/2002 junctis artikel 36, lid 1, onder c), en artikel 38, lid 1, van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 62, tweede volzin, van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak T-851/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Access Info Europe/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/31

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Access Info Europe/Commissie
   (Zaak T-851/16)
   (2017/C 053/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Access Info Europe (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, E. Raedts en J. Wolfhagen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig te verklaren besluit C(2016) 6029 van de Commissie van 19 september 2016 houdende weigering om verzoekster toegang te verlenen tot krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) gevraagde documenten;

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten, daaronder begrepen die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 1, onder a), derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten de internationale betrekkingen ernstig zou ondermijnen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten in ernstige mate afbreuk zou doen aan de bescherming van de aanhangige procedures in de zaken T-192/16, T-193/16 en T-257/16 en aan het belang van de Commissie bij het inwinnen van juridisch advies en het ontvangen van eerlijk, objectief en uitgebreid advies. Tevens wordt in het kader van dit middel gesteld dat de Commissie weigert te erkennen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten een hoger openbaar belang heeft en dat deze daarom openbaar moeten worden gemaakt.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 3, eerste en tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten het besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen en/of door niet te erkennen dat er sprake is van een hoger openbaar belang, met name gelet op het feit dat het betrokken besluitvormingsproces is afgerond.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan, subsidiair, een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet ten minste ten dele toegang te verlenen tot de documenten waartoe de volledige toegang werd geweigerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-458/07: Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Dominio de la Vega/BHIM — Ambrosio Velasco (DOMINIO DE LA VEGA)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/47

         Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Dominio de la Vega/BHIM — Ambrosio Velasco (DOMINIO DE LA VEGA)
   (Zaak T-458/07)
   (2008/C 51/88)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Dominio de la Vega, S.L. (Requena, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Caballero Oliver en A. Sanz-Bermell y Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ambrosio Velasco, S.A. (Dicastillo, Navarra, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2007 (zaak R 1431/2006-2) te vernietigen en bijgevolg de door Ambrosio Velasco, S.A. ingestelde oppositie af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „DOMINIO DE LA VEGA” voor waren van de klassen 33, 42 en 43 (aanvraagnr. 2.789.576)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ambrosio Velasco, S.A.

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk „PALACIO DE LA VEGA” (nr. 78.147) voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle waren van klasse 33 waartegen de oppositie was gericht, en afwijzing van de aanvraag voor deze waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende tekens bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-52/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2015 door Arthur Lambauer tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 11 december 2014 in zaak T-490/14, Arthur Lambauer/Raad van de Europese Unie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/2

         Hogere voorziening ingesteld op 6 februari 2015 door Arthur Lambauer tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 11 december 2014 in zaak T-490/14, Arthur Lambauer/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-52/15 P)
   (2015/C 337/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Arthur Lambauer

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie
   Bij beschikking van 3 september 2015 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zesde kamer) de hogere voorziening afgewezen en rekwirant verwezen in zijn eigen kosten.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94, T-335/94: Limburgse Vinyl Maatschappij NV e. a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85 van het EG-Verdrag - Werking van arrest houdende nietigverklaring - Rechten van verdediging - Geldboete)

text:
5.6.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 160/17
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 11 maart 1999                                                        van 20 april 1999
in zaak T-157/94: Empresa Nacional Siderúrgica SA (En-                  in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94,
sidesa) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94,
                                pen (1)                                  T-325/94, T-328/94, T-329/94, T-335/94: Limburgse Vinyl
                                                                         Maatschappij NV e. a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling                  (Mededinging — Artikel 85 van het EG-Verdrag — Werking
— Marktverdeling — Systemen voor informatie-                             van arrest houdende nietigverklaring — Rechten van verde-
                            uitwisseling)                                                      diging — Geldboete)
                          (1999/C 160/33)                                                         (1999/C 160/34)
                          (Procestaal: Frans)                                  (Procestalen: Duits, Engels, Frans, Italiaans, Nederlands)
In zaak T-157/94, Empresa Nacional Siderúrgica SA (Ensidesa),           In de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94,
gevestigd te Avila (Spanje), vertegenwoordigd door S. Martinez           T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94,
Lage en J. Pérez-Bustamante Köster, advocaten te Madrid,                 T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94, Limburgse Vinyl
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, Grand-               Maatschappij NV, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door
rue 31, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   I.G.F. Cath, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,
(gemachtigden: aanvankelijk J. Currall, F.E. González-Diaz en           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.
G. Sajust de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier,     Dupong, advocaat aldaar, rue de la Boucherie 4-6, Elf Atochem
bijgestaan door R. Garcı́a Vicente), betreffende primair een             SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door X. de Roux,
beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS van              C.-H. Léger en J.-P. Gunther, advocaten te Parijs, domicilie
de Commissie van 16 februari 1994, inzake een procedure op               gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch,
grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende                    advocaat aldaar, rue Goethe 11, BASF AG, gevestigd te
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                    Ludwigshafen (Duitsland), vertegenwoordigd door F. Her-
van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,                   manns, advocaat te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende
blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid),                  te Luxemburg ten kantore van J. Loesch en M. Wolters,
samengesteld als volgt: C.W. Bellamy, waarnemend president,              advocaten aldaar, rue Goethe 11, Shell International Chemical
en A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio              Company Ltd, gevestigd te Londen, vertegenwoordigd door
González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest                   K.B. Parker, QC, lid van de balie van Engeland en Wales,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              en J.W. Osborne, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg ten kantore van J. Hoss, advocaat aldaar, place
                                                                         Winston Churchill 2, DSM NV en DSM Kunststoffen BV,
1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking               gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoordigd door I.G.F.
     94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake            Cath, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie
     een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong,
     betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-        advocaat aldaar, rue de la Boucherie 4-6, Wacker-Chemie
     gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-      GmbH, gevestigd te München (Duitsland), Hoechst AG, ge-
     de geldboete op 3 350 000 EUR.                                      vestigd te Frankfurt-am-Main (Duitsland), beide vertegenwoor-
                                                                         digd door H. Hellmann en H.-J. Hellmann, advocaten te Keulen,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                 Loesch en M. Wolters, advocaten aldaar, rue Goethe 11, Société
                                                                         artésienne de vinyle, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door
                                                                         B. van de Walle de Ghelcke, advocaat te Brussel, domicilie
3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in drie vierde      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt,
     van de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie een       advocaat aldaar, val Sainte-Croix 7, Montedison SpA, gevestigd
     vierde van haar eigen kosten zal dragen.                            te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door G. Celona en G.
                                                                         Aghina, advocaten te Milaan, en P.A.M. Ferrari, advocaat te
                                                                         Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                         van G. Margue, advocaat aldaar, rue Philippe II 20, Imperial
(1) PB C 146 van 28.5.1994.                                              Chemical Industries plc, gevestigd te Londen, vertegenwoor-
                                                                         digd door D. Vaughan, QC, D. Anderson, Barrister, lid van de
                                                                         balie van Engeland en Wales, en V. White en R. Coles,
                                                                         Solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                         kantore van L. Dupong, advocaat aldaar, rue de la boucherie
                                                                         4-6, Hüls AG, gevestigd te Marl (Duitsland), aanvankelijk
 ---pagebreak--- C 160/18                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
vertegenwoordigd door H. Herrmann, advocaat te Keulen, en                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
vervolgens door F. Montag, advocaat te Keulen, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij J. Loesch, advocaat
aldaar, rue Goethe 11, Enichem SpA, gevestigd te Milaan,                                       van 25 maart 1999
vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en
F.M. Moretti, advocaat te Bologna, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen,
advocaten aldaar, place Winston Churchill 2, tegen Commissie            in zaak T-102/96: Gencor Ltd tegen Commissie van de
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-                                Europese Gemeenschappen (1)
lijk B.J. Drijber, J. Currall en M. van der Woude, bijgestaan
door E. Morgan de Rivery, A. Böhlke, D. Lloyd Jones, R.M.
Morresi en N. Forwood, vervolgens J. Currall, bijgestaan door           (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
bovengenoemde advocaten en eveneens door M. van der                     schikking waarbij concentratie onverenigbaar met de ge-
Woude), betreffende een verzoek om nietigverklaring van                 meenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot
Beschikking 94/599/EG van de Commissie van 27 juli 1994                 nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbelang —
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                    Territoriale werkingssfeer van Verordening (EEG)
EG-Verdrag (IV/31.865 — PVC) (PB L 239 van 14.9.1994,                   nr. 4064/89 — Collectieve machtspositie — Verbintenissen)
blz. 14), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer —
uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,
K. Lenaerts en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio González,                            (1999/C 160/35)
administrateur, op 20 april 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1. De zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
     T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
     T-328/94, T-329/94 en T-335/94 worden gevoegd voor het
                                                                        In zaak T-102/96, Gencor Ltd, gevestigd te Johannesburg
     arrest.
                                                                        (Republiek Zuid-Afrika), vertegenwoordigd door P. Lasok, QC
                                                                        te Londen, J. Flynn en D. Hall, solicitors te Londen, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
2. Artikel 1 van Beschikking 94/599/EG van de Commissie van             advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de
     27 juli 1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van      Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), onder-
     het EG-Verdrag (IV/31.865 — PVC), wordt nietig verklaard           steund door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
     voorzover daarin wordt aangenomen dat de Société artésienne de     door E. Röder, Ministerialrat, en B. Kloke, Oberregierungsrat,
     vinyle na het eerste halfjaar van 1981 aan de ten laste gelegde    betreffende een verzoek om nietigverklaring van Beschikking
     inbreuk heeft deelgenomen.                                         97/26/EG van de Commissie van 24 april 1996 waarbij een
                                                                        concentratie onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt
                                                                        en met de werking van de EER-Overeenkomst wordt verklaard
3. De bij artikel 3 van die beschikking aan Elf Atochem SA, de          (zaak nr. IV/M.619 — Gencor/Lonrho) (PB L 11 van
     Société artésienne de vinyle en Imperial Chemical Industries       14.1.1997, blz. 30), heeft het Gerecht van eerste aanleg
     plc opgelegde geldboeten worden verlaagd tot respectievelijk       (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi,
     2 600 000 EUR, 135 000 EUR en 1 550 000 EUR.                       kamerpresident, B. Vesterdorf, R. Garcı́a-Valdecasas, R.M.
                                                                        Moura Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        González en A. Mair, administrateurs, op 25 maart 1999 een
                                                                        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
4. De beroepen worden verworpen voor het overige.
                                                                        1. Verwerpt het beroep.
5. Elke verzoekster zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten
     die in de door haar aanhangig gemaakte zaak aan de Commissie
     zijn opgekomen. In de zaken T-306/94 en T-328/94 zullen Elf        2. Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede de kosten van
     Atochem SA, Imperial Chemical Industries plc en de Commissie            de Commissie zal dragen.
     evenwel hun eigen kosten dragen. In zaak T-318/94 zal de
     Société artésienne de vinyle twee derde van haar eigen kosten
     dragen en de Commissie, naast haar eigen kosten, een derde van
                                                                        3. Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten zal
     de kosten van deze verzoekster.                                         dragen.
(1) PB C 331 van 26.11.1994.
                                                                        (1) PB C 247 van 24.8.1996.


title: Zaak T-177/12: Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Spraylat/ECHA („REACH — Vergoeding verschuldigd voor de registratie van een stof — Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen — Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd — Evenredigheid”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/37

      Arrest van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Spraylat/ECHA
      (Zaak T-177/12) (1)

      ((„REACH - Vergoeding verschuldigd voor de registratie van een stof - Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen - Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd - Evenredigheid”))
      (2014/C 395/44)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Spraylat GmbH (Aken, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Fischer, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, A. Iber en C. Schultheiss, gemachtigden, bijgestaan door M. Kuschewsky, advocaat)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Düsterhaus en E. Manhaeve en vervolgens B. Eggers en M. Manhaeve, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van de op 21 februari 2012 door ECHA uitgeschreven factuur nr. 10030371 houdende vaststelling van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde vergoeding voor administratieve kosten, en, conservatoir, een verzoek tot nietigverklaring van besluit SME (2012) 1445 van ECHA van 15 februari 2012 houdende vaststelling dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden voor de lagere vergoeding waarin voor de kleine ondernemingen is voorzien, en houdende oplegging van een vergoeding voor administratieve kosten aan verzoekster

         Dictum

                  1)

                  Besluit SME (2012) 1445 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 15 februari 2012 en de door ECHA op 21 februari 2012 uitgeschreven factuur nr. 10030371 worden nietig verklaard.

                  2)

                  ECHA wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Spraylat GmbH.

                  3)

                  De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Zaak C-568/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 48 EG — Opticiens — Vestigingsvoorwaarden — Openen en exploiteren van optiekzaken — Onvolledige uitvoering van arrest van Hof — Forfaitaire som)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-568/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 43 EG en 48 EG - Opticiens - Vestigingsvoorwaarden - Openen en exploiteren van optiekzaken - Onvolledige uitvoering van arrest van Hof - Forfaitaire som)
   2009/C 180/18
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Traversa, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onvolledige uitvoering van het arrest van het Hof van 21 april 2005, Commissie/Griekenland (C-140/03) betreffende de schending van de artikelen 43 en 48 EG wat betreft de eigendom, de opening en de exploitatie van optiekzaken — Nationale wet die de eigendom van optiekzaken voorbehoudt aan erkende opticiens — Verzoek tot vaststelling van een dwangsom

      Dictum

               1)

               Door op de datum waarop de termijn is verstreken die was gesteld in het met redenen omkleed advies dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft uitgebracht krachtens artikel 228 EG, niet alle maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 21 april 2005, Commissie/Griekenland (C-140/03), is de Helleense Republiek de krachtens artikel 228, lid 1, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap”, een forfaitaire som van 1 miljoen EUR te betalen.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-160/16: Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Groningen Seaports e.a./Commissie

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/29

         Beroep ingesteld op 15 april 2016 — Groningen Seaports e.a./Commissie
   (Zaak T-160/16)
   (2016/C 200/42)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Groningen Seaports NV (Delfzijl, Nederland), Havenbedrijf Amsterdam NV (Amsterdam, Nederland), Havenbedrijf Rotterdam NV (Rotterdam, Nederland), Havenschap Moerdijk (Moerdijk, Nederland), NV Port of Den Helder (Den Helder, Nederland), Zeeland Seaports NV (Terneuzen, Nederland) (vertegenwoordigers: E. Pijnacker Hordijk en I. Kieft, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de beroepen beschikking te vernietigen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partijen vechten het besluit aan van de Commissie van 21 januari 2016 betreffende steunmaatregel SA.25338 (2014/C) (ex E 3/2008 en ex CP 115/2004) ten uitvoer gelegd door Nederland — Vrijstelling vennootschapsbelasting voor overheidsondernemingen.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen één middel aan.
   Enige middel, ontleend aan een schending van de doelstellingen van de staatssteunregels, een schending van de algemene beginselen van het Unierecht, met in het bijzonder het gelijkheidsbeginsel, het vereiste van zorgvuldige voorbereiding van besluiten en het verbod van willekeur, en een schending van het motiveringsbeginsel.

               —

               De Nederlandse publieke zeehavens concurreren niet met Nederlandse particuliere ondernemingen, maar met de Franse, Belgische en Duitse zeehavens in de Hamburg-Le Havre Range.

               —

               Deze Europese concurrenten ontvangen ten nadele van de Nederlandse publieke zeehavens uiteenlopende vormen van staatssteun. De Commissie was zich hiervan ten tijde van de vaststelling van het aangevochten besluit bewust. Net als de Nederlandse publieke zeehavens genieten alle concurrerende zeehavens in de Hamburg-Le Havre Range een vrijstelling van vennootschapsbelasting. De Duitse zeehavens ontvangen bovendien zeer vergaande exploitatiesteun in de vorm van verliescompensatie. Ook hiervan was de Commissie zich ten tijde van de vaststelling van het aangevochten besluit bewust.

               —

               Het aangevochten besluit schaft eenzijdig de voor de Nederlandse publieke zeehavens geldende belastingvrijstelling af, terwijl de corresponderende vrijstellingen voor de Belgische en Franse zeehavens vooralsnog gehandhaafd blijven en er zelfs nog geen eerste formele procedurele stap is gezet om steun voor de Duitse zeehavens af te schaffen.

               —

               Doordat de Commissie met het aangevochten besluit enkel de belastingvrijstelling voor de Nederlandse publieke zeehavens aanpakt, verslechtert het reeds ongelijke speelveld voor de Europese havensector aanzienlijk en brengt de Commissie de Nederlandse publieke zeehavens in een aanmerkelijk slechtere positie ten opzichte van hun directe concurrenten die eveneens zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting en bovendien ook andere vormen van staatssteun ontvangen. De Commissie motiveert niet waarom zij enkel ingrijpt in de belastingvrijstelling voor de Nederlandse publieke zeehavens.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2003 in zaak C-442/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): KapHag Renditefonds 35 Spreecenter Berlin-Hellersdorf 3. Tranche GbR tegen Finanzamt Charlottenburg ("Zesde BTW-richtlĳn — Werkingssfeer — Dienstverrichtingen onder bezwarende titel — Opneming van vennoot in personenvennootschap tegen betaling van contante inbreng")

text:
C 184/14               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               2.8.2003
uitlegging van artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn 77/          17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo-                   der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting              stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
— Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde               grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof                samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresi-            C. Gulmann, F. Macken en N. Colneric, en J. N. Cunha Rodri-
dent, C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward, A. La Pergola en                gues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruíz-Jarabo
S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:                      Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 26 juni
F. G. Jacobs; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op               2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
5 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                            Een personenvennootschap die tegen betaling van een contante inbreng
                                                                            een nieuwe vennoot opneemt, verricht te zijnen behoeve geen dienst
Artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de         onder bezwarende titel in de zin van artikel 2, punt 1, van de Zesde
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetge-              richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
vingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk              harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,       — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op diensten op        uniforme grondslag.
het gebied van reclame die onrechtstreeks worden geleverd aan de
adverteerder en worden gefactureerd aan een eerste ontvanger die ze op
zijn beurt factureert aan de adverteerder. De omstandigheid dat de          (1) PB C 56 van 2.3.2002.
adverteerder geen goed of dienst produceert, in de prijs waarvan de
kosten van die diensten kunnen worden opgenomen, doet voor de
vaststelling van de plaats waar de aan de eerste ontvanger geleverde
diensten worden verricht, niet ter zake.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 12 juni 2003
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-446/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                            (Zesde kamer)
                                                                            („Niet-nakoming — Richtlijn 75/442/EEG — Milieu —
                          van 26 juni 2003                                                       Beheer van afvalstoffen”)
in zaak C-442/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om                                                  (2003/C 184/27)
een prejudiciële beslissing): KapHag Renditefonds 35
Spreecenter Berlin-Hellersdorf 3. Tranche GbR tegen
                   Finanzamt Charlottenburg (1)                                                      (Procestaal: Spaans)
(„Zesde BTW-richtlijn — Werkingssfeer — Dienstverrich-                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
tingen onder bezwarende titel — Opneming van vennoot in                                            prudentie van het Hof)
personenvennootschap tegen betaling van contante inbreng”)
                           (2003/C 184/26)                                  In zaak C-446/01, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk
                                                                            Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), betreffende een
                           (Procestaal: Duits)                              verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door
                                                                            niet de nodige maatregelen te treffen om met betrekking tot
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     bepaalde stortplaatsen de toepassing te garanderen van de
                        prudentie van het Hof)                              artikelen 4, 9 en, eventueel, 13 van richtlijn 75/442/EEG van
                                                                            de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194,
                                                                            blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad
                                                                            van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), de krachtens deze
In zaak C-442/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
tens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in                 heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
het aldaar aanhangige geding tussen KapHag Renditefonds 35                  J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann en J. N. Cunha
Spreecenter Berlin-Hellersdorf 3. Tranche GbR en Finanzamt                  Rodrigues        (rapporteur),       rechters;     advocaat-generaal:
Charlottenburg, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-              L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 12 juni 2003 een arrest
ging van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-222/17: Beroep ingesteld op 18 april 2017 — Recylex e.a./Commissie

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/34

         Beroep ingesteld op 18 april 2017 — Recylex e.a./Commissie
   (Zaak T-222/17)
   (2017/C 195/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Recylex SA (Parijs, Frankrijk), Fonderie et Manufacture de Métaux (Anderlecht, België), Harz-Metall GmbH (Goslar, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wellinger, S. Reinart en K. Bongs, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bij besluit C(2017) 900 final van de Europese Commissie van 8 februari 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, aan verzoeksters opgelegde geldboete verlagen;

               —

               verzoeksters betalingsfaciliteiten toestaan;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft ten aanzien van verzoeksters ten onrechte geen toepassing gemaakt van punt 26 (laatste lid) van de clementiemededeling (1) wat betreft de duur van de inbreuk.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft ten aanzien van verzoeksters ten onrechte geen toepassing gemaakt van punt 26 (laatste lid) van de clementiemededeling wat betreft de inbreuk in Frankrijk.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft ten onrechte toepassing gemaakt van een specifieke verhoging van 10 % bij de berekening van de geldboete op basis van punt 37 van de boeterichtsnoeren (2).

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft verzoeksters ten onrechte geen vermindering met 50 % van de boete toegestaan in overeenstemming met het eerste streepje van punt 26 van de clementiemededeling.

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit schendt zowel het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel als het beginsel inzake het persoonlijke karakter van de boete.

               6.

               Zesde middel: het Hof wordt verzocht om gebruik te maken van zijn onbeperkte rechtsmacht om aan verzoeksters betalingsfaciliteiten toe te staan voor welk nog verschuldigd gedeelte van de boete ook.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2006, C 298, blz. 17), laatstelijk gewijzigd door de mededeling van de Commissie inzake wijzigingen aan de mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2015, C 256, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak C-695/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 23 december 2015 — Shiraz Baig Mirza/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 23 december 2015 — Shiraz Baig Mirza/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Zaak C-695/15)
   (2016/C 090/13)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shiraz Baig Mirza

      Verwerende partij: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 3, van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (1) (hierna: „Dublin III-verordening”) aldus worden uitgelegd dat

                           a)

                           de lidstaten het recht om een verzoeker naar een veilig derde land te zenden, alleen vóór het bepalen van de verantwoordelijke lidstaat kunnen uitoefenen dan wel ook na het bepalen daarvan?

                           b)

                           Luidt het antwoord op de vorige vraag anders indien de lidstaat niet op het tijdstip waarop het verzoek om internationale bescherming voor de eerste maal bij zijn diensten wordt ingediend overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de Dublin III-verordening en hoofdstuk III van die verordening, maar op het tijdstip waarop hij de uit een andere lidstaat afkomstige verzoeker na een verzoek tot overdracht of terugname overeenkomstig de hoofdstukken V en VI van de Dublin III verordening ontvangt, vaststelt dat hij de verantwoordelijke lidstaat is?

               2)

               Indien volgens de door het Hof in antwoord op de eerste vraag gegeven uitlegging het recht om een verzoeker naar een veilig derde land te zenden ook na een overdracht volgens de Dublinprocedure kan worden uitgeoefend:
               kan artikel 3, lid 3, van de Dublin III-verordening dan aldus worden uitgelegd dat de lidstaten dat recht ook kunnen uitoefenen wanneer de overdragende lidstaat tijdens de Dublinprocedure niet is ingelicht over de precieze nationale regeling inzake de uitoefening van dat recht of de praktijk van de nationale autoriteiten?

               3)

               Kan artikel 18, lid 2, van de Dublin III-verordening aldus worden uitgelegd dat, wanneer een verzoeker overeenkomstig artikel 18[, lid 1], onder c), van die verordening wordt teruggenomen, de procedure moet worden hervat in de fase waarin zij in de vorige procedure is onderbroken?

      (1)  PB L 180, blz. 31.