title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 28 maart 1996 in zaak C-99/94 (verzoek van het Finanzgericht Rheinland-Pfalz om een prejudiciële beslissing): Robert Birkenbeul GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Koblenz (Anti-dumpingrechten op invoer van elektromotoren)

text:
22 . 6. 96           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 180/9
4 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal                                       ARREST VAN HET HOF
     dragen.                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 28 maart 1996
(M PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                                                                       in zaak C-99/94 ( verzoek van het Finanzgericht Rheinland
                                                                       Pfalz om een prejudiciële beslissing): Robert Birkenbeul
                                                                             GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Koblenz ( 1 )
                                                                            (Anti-dumpingrechten op invoer van elektromotoren)
                                                                                96/C 180/ 18
                                                                                (Procestaai: Duits)
                   ARREST VAN HET HOF                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           (Vijfde kamer)                                               de Jurisprudentie van het Hof)
                       van 28 maart 1996
                                                                       In zaak C-99/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
     in zaak C-468/93 ( verzoek van het Gerechtshof te                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Finanzgericht
Leeuwarden om een prejudiciële beslissing ): Gemeente                  Rheinland-Pfalz ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig geding
   Emmen tegen Belastingdienst Grote Ondernemingen ( 1 )               tussen Robert Birkenbeul GmbH & Co . KG en Haupt
(Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13 B, onder h, en artikel 4,            zollamt Koblenz, om een prejudiciële beslissing over de
       lid 3, onder b) — Levering van bouwterreinen)                   uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 3019/86 van de
                                                                       Commissie van 30 september 1986 tot instelling van een
                            ( 96/C 180/17 )
                                                                       voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van gestandaar
                                                                       diseerde meerfasige elektromotoren met een vermogen van
                                                                       meer dan 0,75 kW tot en met 75 kW, van oorsprong uit
                    (Procestaai: Nederlands)                           Bulgarije, de Duitse Democratische Republiek, Hongarije,
                                                                       Polen,' Roemenië, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie ( PB
                                                                        1986 , L 280, blz. 68 ) en van Verordening ( EEG) nr. 864/87
In zaak C-468/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                 van de Raad van 23 maart 1987 houdende instelling van een
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te                definitief anti-dumpingrecht op de invoer van gestandaar
Leeuwarden ( Nederland ) in het aldaar aanhangig geding                diseerde meerfasige elektromotoren met een vermogen van
tussen Gemeente Emmen en Belastingdienst Grote Onder                  meer dan 0,75 kW tot en met 75 kW, van oorsprong uit
nemingen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging            Bulgarije, de Duitse Democratische Republiek, Hongarije,
van artikel 13 B, onder h ), juncto artikel 4, lid 3 , onder b ),      Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie en definitieve
van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                   inning van de bedragen die als waarborg voor het voorlopig
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid                recht zijn gesteld ( PB 1987, L 83 , blz. 1 ), heeft het Hof
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond               ( rapporteur ), kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida en
slag ( PB 1977, L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof (Vijfde kamer ),      C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal : N. Fennelly;
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,               griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 28 maart 1996
J.-P. Puissochet ( rapporteur ), J. C. Moitinho de Almeida, C.         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Gulmann en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : N.
Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op               Verordening (EEG) nr. 3019/86 van de Commissie van
28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              30 september 1986 tot instelling van een voorlopig anti
als volgt :                                                            dumpingrecht op de invoer van gestandaardiseerde meerfa
                                                                       sige elektromotoren met een vermogen van meer dan
                                                                        0,75 kW tot en met 75kW, van oorsprong uit Bulgarije, de
Het staat aan de Lid-Staten om een omschrijving te geven               Duitse Democratische Republiek, Hongarije, Polen, Roe
van het begrip bouwterrein in de zin van artikel 13 B, onder           menië, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, en Verordening
h), juncto artikel 4, lid 3 , onder b), van de Zesde Richtlijn          (EEG) nr. 864/87 van. de Raad van 23 maart 1987
 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                 houdende instelling van een definitiefanti-dumpingrecht op
harmonisatie van de wetgeving der Lid-Staten inzake                    de invoer van gestandaardiseerde meerfasige elektromoto
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                ren met een vermogen van meer dan 0,75 kW tot en met
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. Bijgevolg               75 kW, van oorsprong uit Bulgarije, de Duitse Democrati
is het niet aan het Hof om te preciseren in welke mate een             sche Republiek, Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de
onbebouwd terrein bouwrijp moet zijn gemaakt om als                    Sowjetunie en definitieve inning van de bedragen die als *
 bouwterrein in de zin van de richtlijn te worden aange                waarborg voor het voorlopig recht zijn gesteld, moeten
merkt.
                                                                       aldus worden uitgelegd, dat zij enkel betrekking hebben op
                                                                        complete ofafgewerkte gestandaardiseerde meerfasige elek
                                                                        tromotoren .
 (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                                                                        P ) PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .


title: Zaak T-763/14: Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Soprema/BHIM — Sopro Bauchemie (SOPRAPUR)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/38

      Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Soprema/BHIM — Sopro Bauchemie (SOPRAPUR)
      (Zaak T-763/14)
      (2015/C 073/49)
      Taal van het verzoekschrift: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Holding Soprema (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M.-R. Hirsch, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sopro Bauchemie GmbH (Wiesbaden, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

         Aanvrager: verzoekende partij

         Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van woordmerk „SOPRAPUR” — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 977 642

         Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 augustus 2014 in zaak R 1370/2013-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-677/16: Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Bowles/ECB

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/54

         Beroep ingesteld op 22 september 2016 — Bowles/ECB
   (Zaak T-677/16)
   (2016/C 419/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlos Bowles (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

         dientengevolge:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Chief Services Officer (CSO) van 29 februari 2016, genomen krachtens delegatie van de directie en aan het personeel meegedeeld op 11 maart 2016, om verzoeker voor 2016 uit te sluiten van de extra salarisverhoging;

               —

               nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van het bijzondere bezwaar van 5 juli 2016 dat op 13 juli 2016 is ontvangen;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële schade te gelasten bestaande in het verlies van een kans om in 2016 een extra salarisverhoging te krijgen, welke op 49 102 EUR wordt begroot;

               —

               vergoeding van verzoekers immateriële schade te gelasten, welke ex aequo et bono op 15 000 EUR wordt begroot;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van non-discriminatie, van de artikelen 12 en 21 van het Handvest van de grondrechten, van artikel 51 van de arbeidsvoorwaarden van de personeelsleden van de ECB, van het recht op een loopbaan en bevordering alsmede van het rechtszekerheidsbeginsel.

                           —

                           Verzoeker is van mening dat het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 december 2015 in zaak F-94/14, Bowles/ECB, door de ECB tot op heden nog niet is uitgevoerd. Meer bepaald, circulaire nr. 1/2011 betreffende de extra salarisverhogingen, die door dat Gerecht onwettig is verklaard, is noch ingetrokken noch gewijzigd.

                           —

                           Verzoeker is eveneens van mening dat vertegenwoordigers van het personeel die een volledige of aanzienlijke arbeidsvrijstelling genieten, bij gebreke van een wetswijziging, zich opnieuw in een situatie bevinden waarin zij, in tegenstelling tot het overige personeel van de ECB, geen enkele mogelijkheid van salarisverhoging of loopbaanontwikkeling hebben.

                           —

                           Voorts stelt verzoeker zich op het standpunt dat zijn uitsluiting van de vergelijking na afloop waarvan de ECB het besluit tot toekenning van een extra salarisverhoging neemt de wettigheid van die vergelijking aantast en dat die uitsluiting, die in de praktijk definitief is, hem kennelijk benadeelt en discrimineert wegens het feit dat hij voltijds vertegenwoordiger van het personeel is.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat de CSO onbevoegd was om te beslissen dat jegens verzoeker niet de procedure zoals voorzien in circulaire nr. 1/2011 werd gevolgd.

                           —

                           Verzoeker is van mening dat de directie van de ECB, afgezien van de bevoegdheid om te beslissen welke personen een aanvullende salarisverhoging ontvangen, geen enkele andere bevoegdheid op dat gebied aan de CSO heeft gedelegeerd noch de bevoegdheid om circulaire nr. 1/2011 te wijzigen teneinde bepaalde functionarissen uit te sluiten van de toepassing ervan.

                           —

                           Mitsdien was de CSO niet bevoegd om te beslissen om circulaire nr. 1/2001 niet op verzoeker toe te passen, terwijl hij dit overeenkomstig de bevoegdheden die de directie aan hem had gedelegeerd wel had moeten doen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het ontbreken van raadpleging van het personeelscomité, hetgeen in strijd is met artikel 27 van het Handvest en met de artikelen 48 en 49 van de arbeidsvoorwaarden.

                           —

                           Ten slotte is verzoeker van mening dat indien het besluit van de CSO moet worden aangemerkt als een besluit tot wijziging van circulaire nr. 1/2011, het personeelscomité vooraf niet is geraadpleegd over dat besluit. Daar die raadpleging met name vóór elke wijziging van circulaire nr. 1/2011 vereist is, had de ECB het personeelscomité over die wijziging moeten raadplegen.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 april 2002 in zaak C-290/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Johann Franz Duchon tegen Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten ("Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Artikelen 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 39 EG en 42 EG) — Artikelen 9 bis en 94 van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Arbeidsongeval in andere lidstaat vóór inwerkingtreding van deze verordening in lidstaat van herkomst — Arbeidsongeschiktheid")

text:
15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 144/7
(gemachtigden: A. Samoni-Rantou, G. Alexaki en S. Vodina),                 rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Johann Franz
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de              Duchon en Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, om
Helleense Republiek, door in de nationale wet tot omzetting                een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-
van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985                      len 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39 EG
betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en                  en 42 EG), alsmede over de uitlegging of de geldigheid van de
bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aanspra-            artikelen 9 bis en 94 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
kelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29)                 de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
niet de in artikel 9, sub b, van de betrokken richtlijn bedoelde           socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
franchise van 500 euro op te nemen, artikel 9, sub b, van die              alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
richtlijn slechts gedeeltelijk heeft omgezet, heeft het Hof                verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),              (EEG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997,
kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola                L 28, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Ge-             volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr en M. Wathelet
elhoed; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 25 april 2002             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     R. Grass, op 18 april 2002 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
1)     Door in de nationale wet tot omzetting van richtlijn 85/374/
       EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge
       aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
       der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met
       gebreken, niet de in artikel 9, sub b, van de richtlijn bedoelde
       franchise van 500 euro op te nemen, is de Helleense Republiek       1)    De situatie van een onderdaan van een lidstaat die vóór de
       de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet           toetreding van deze staat tot de Europese Unie werkzaamheden
       nagekomen.                                                                in loondienst heeft verricht in een andere lidstaat, waar hij een
                                                                                arbeidsongeval heeft gehad, en die na de toetreding van zijn
2)     De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                       staat van herkomst de autoriteiten ervan verzoekt om toekenning
                                                                                van een pensioen wegens arbeidsongeschiktheid ten gevolge van
                                                                                dit ongeval, valt binnen de werkingssfeer van verordening (EEG)
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                      nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
                                                                                toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
                                                                                zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                                Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
                                                                                verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december
                                                                                1996.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                           2)    Artikel 94, lid 3, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd
                                                                                en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, in samenhang met
                         van 18 april 2002                                       artikel 48, lid 2, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39,
                                                                                lid 2, EG), moet aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet
in zaak C-290/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                            tegen een nationale bepaling zoals die van artikel 235, lid 3,
om een prejudiciële beslissing): Johann Franz Duchon                             sub a, van het Allgemeine Sozialversicherungsgesetz, die alleen
  tegen Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten (1)                        dan afziet van het vereiste van de wachttijd als voorwaarde voor
                                                                                het ontstaan van een pensioenrecht wegens arbeidsongeschikt-
(„Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Artike-                          heid ten gevolge van een arbeidsongeval — dat zich in casu
len 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39                       heeft voorgedaan vóór de datum van inwerkingtreding van deze
EG en 42 EG) — Artikelen 9 bis en 94 van verordening                             verordening in de betrokken lidstaat — indien het slachtoffer
(EEG) nr. 1408/71 — Arbeidsongeval in andere lidstaat                            ten tijde van het ongeval verplicht of vrijwillig verzekerd was
vóór inwerkingtreding van deze verordening in lidstaat van                     onder de wettelijke regeling van deze staat, met uitsluiting van
               herkomst — Arbeidsongeschiktheid”)                                de wettelijke regeling van elke andere lidstaat.
                          (2002/C 144/10)
                           (Procestaal: Duits)                             3)    De artikelen 48, lid 2, en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                                artikelen 39, lid 2, EG en 42 EG) moeten aldus worden
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een bepaling zoals
                          dentie van het Hof)                                    artikel 234, lid 1, sub 2-b, van het Allgemeine Socialver-
                                                                                sicheringsgesetz, in samenhang met artikel 236, lid 3, van
                                                                                dezelfde wet, volgens welke voor de verlenging van de referentie-
                                                                                periode waarbinnen de wachttijd voor het ontstaan van een
In zaak C-290/00, betreffende een verzoek aan het Hof                            pensioenrecht moet zijn vervuld, enkel de tijdvakken in aanmer-
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-                    king worden genomen waarin de verzekerde een invaliditeitspen-
 ---pagebreak--- C 144/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 15.6.2002
      sioen uit hoofde van de nationale arbeidsongevallenverzekering       gedaan in het kader van een steunmaatregel voor de verkoop
      heeft ontvangen, zonder mogelijkheid tot verlenging van deze         van boter tegen verlaagde prijs en de toekenning van steun
      periode wanneer een dergelijke uitkering uit hoofde van de           voor room, boter en boterconcentraat voor de vervaardiging
      wettelijke regeling van een andere lidstaat is toegekend.            van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere voedings-
                                                                           middelen, en anderzijds gedeeltelijke nietigverklaring van
4)    Artikel 9 bis van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en        beschikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000
      bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, dat onverenigbaar is          houdende weigering van communautaire financiering voor
      met de artikelen 48, lid 2, en 51 EG-Verdrag voorzover daarin        bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het
      de mogelijkheid is uitgesloten om ter verlenging van de              Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
      referentieperiode onder de wettelijke regeling van een lidstaat,     (EOGFL), afdeling „Garantie” (PB L 180, blz. 49), voorzover
      de tijdvakken in aanmerking te nemen waarin renten wegens            daarbij van communautaire financiering zijn uitgesloten de
      arbeidsongeval zijn toegekend uit hoofde van de wettelijke           uitgaven van respectievelijk 1 602 256,54 EUR en
      regeling van een andere lidstaat, wordt ongeldig verklaard.          31 883,22 EUR die het Koninkrijk België heeft gedaan in het
                                                                           kader van een steunmaatregel voor de verkoop van boter tegen
                                                                           verlaagde prijs en de toekenning van steun voor room, boter
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                           en boterconcentraat voor de vervaardiging van banketbakkers-
                                                                           werk, consumptie-ijs en andere voedingsmiddelen, heeft het
                                                                           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamer-
                                                                           president, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
                                                                           J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
                                                                           raal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
                                                                           18 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
                     ARREST VAN HET HOF                                    1)    Verwerpt het beroep.
                            (Zesde kamer)                                  2)    Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
                          van 18 april 2002                                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
in zaak C-332/00: Koninkrijk België tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)
(„Beroep tot nietigverklaring — Goedkeuring van EOGFL-
rekeningen — Niet-erkenning van uitgaven — Begrotingsja-
                          ren 1995-1997”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 144/11)
                                                                                (Vierde kamer)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                van 7 mei 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- in zaak C-364/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           dentie van het Hof)                                    schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 97/70/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn”)
In zaak C-332/00, Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx)
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: A. Bordes en M. Niejahr), betreffende een verzoek tot                                      (2002/C 144/12)
enerzijds nietigverklaring van beschikking 2000/448/EG van
de Commissie van 5 juli 2000 tot wijziging van beschikking
1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekeningen                                         (Procestaal: Nederlands)
die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, gefinan-
cierde uitgaven (PB L 180, blz. 46), voorzover daarin van                  In zaak C-364/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
communautaire financiering zijn uitgesloten de uitgaven ten                pen (gemachtigde: T. van Rijn) tegen Koninkrijk der Nederlan-
bedrage van 50 763 827 BEF die het Koninkrijk België heeft                 den (gemachtigde: J. van Bakel), betreffende een verzoek om


title: Zaak C-270/14 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2015 — Debonair Trading Internacional Lda/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, onder b) — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SÔ:UNIC — Oudere gemeenschaps- en nationale woordmerken SO...?, SO...? ONE, SO...? CHIC — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Familie van merken]

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 oktober 2015 — Debonair Trading Internacional Lda/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-270/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, onder b) - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SÔ:UNIC - Oudere gemeenschaps- en nationale woordmerken SO...?, SO...? ONE, SO...? CHIC - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Familie van merken])
   (2015/C 406/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Debonair Trading Internacional Lda (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Debonair Trading Internacional Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.3.2014.


title: Zaak T-503/15: Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Aranynektár/BHIM — Naturval Apícola (Natür-bal)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/43

         Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Aranynektár/BHIM — Naturval Apícola (Natür-bal)
   (Zaak T-503/15)
   (2015/C 354/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aranynektár Termékgyártó és Kereskedelmi kft (Dunavarsány, Hongarije) (vertegenwoordiger: I. Molnár, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Naturval Apícola, SL (Monserrat, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Natür-bal” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 374 841

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2015 in zaak R 1158/2014-2

      Conclusies

               —

               toewijzing van het onderhavige beroep;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, verwerping van het beroep van opposante tegen de beslissing van de oppositieafdeling (beslissing nr. B 2 156 383 van 5 maart 2014) en bevestiging van die beslissing van de oppositieafdeling;

               —

               verwijzing van opposante in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-400/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — ZERO Industry/BHIM — zero International Holding (zerorh+)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/30

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — ZERO Industry/BHIM — zero International Holding (zerorh+)
   (Zaak T-400/06)
   (2007/C 56/59)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: ZERO Industry Srl (Como, Italië) (vertegenwoordiger: M. Rapisardi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: zero International Holding GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               te vernietigen beslissing R 0958/2005-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 5 oktober 2006, die verzoekster op 23 oktober 2006 ter kennis is gebracht;

               —

               de door verweerder ingestelde oppositie tegen de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2004547 van ZERO Industry Srl definitief af te wijzen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, het door ZERO Industry Srl aangevraagde gemeenschapsmerk in te schrijven;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt of elke in het ongelijk gestelde partij gezamenlijk of afzonderlijk te verwijzen in verzoeksters kosten, vergoedingen en honoraria die verband houden met de onderhavige procedure, de oppositieprocedure en de beroepsprocedure voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „zerorh+” voor waren van de klassen 9, 18 en 25 — aanvraagnr. 2004547

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: zero International Holding GmbH & Co. KG

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „zero” voor waren van de klassen 18 en 25 en nationaal woordmerk „zero” voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94
   Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep bovengenoemde bepaling onjuist heeft uitgelegd voor zover zij geen rekening heeft gehouden met de visuele, fonetische en begripsmatige verschillen tussen de waren waarop de conflicterende merken betrekking hebben.


title: Zaak F-40/15: Beroep ingesteld op 9 maart 2015 — ZZ/Raad

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/27

         Beroep ingesteld op 9 maart 2015 — ZZ/Raad
   (Zaak F-40/15)
   (2015/C 178/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2013

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2013;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-294/99: Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas (23e drievoudige kamer) van 26 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen "Athinaiki Zythopoiïa AE" en Griekse Staat

text:
30.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 314/3
Verzoek van Tribunale di Trieste — I. Sezione Civile —                    Is het verenigbaar met het gemeenschapsrecht, en meer in
van 24 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het                     het bijzonder met richtlijn 69/335/EEG van 17 juli 1969 (1),
   geding tussen Crossbow Srl en Ministero delle Finanze                  wanneer ingevolge voormelde besluitwet nr. 324 van 30 sep-
                                                                          tember 1992 over een periode van verschillende jaren een
                                                                          belasting van 0,75 % per jaar wordt geheven, uitsluitend op
                          (Zaak C-291/99)                                 dat bestanddeel van het nettovermogen dat bestaat in het
                                                                          jaarlijks in de balans vermelde vennootschappelijk kapitaal,
                          (1999/C 314/04)                                 dat reeds werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing van
                                                                          1 % op de inbreng?
Het Tribunale di Trieste — I. Sezione Civile — heeft bij
beschikking van 24 mei 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 3 augustus 1999, in het geding tussen
Crossbow Srl en Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie             (1) PB L 249 van 3 oktober 1969, blz. 25.
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
le beslissing over de navolgende vragen:
1) Laat artikel 234 EG-Verdrag (1) het uit de artikelen 1-20
      van bijlage VIII bij het Vredesverdrag van Parijs van
      1947 en uit het Memorandum van London van 1954
      voortvloeiende extraterritoriaal statuut van de haven van
      Triëst onverlet?
2) Moet het antwoord op de vraag of de vrije zones in de
      haven van Triëst tot het douanegebied van de Gemeen-                Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinas
      schap behoren, worden gezocht in verordening (EEG)                  (23e drievoudige kamer) van 26 juli 1999 om een preju-
      nr. 2913/92 (2) en in de eerdere verordening                        diciële beslissing in het geding tussen „Athinaiki Zy-
      nr. 1496/68 (3)?                                                                    thopoiïa AE” en Griekse Staat
3) Moet het antwoord op die vraag daarentegen niet worden
      gezocht in richtlijn 69/75/EEG van de Raad (4) en in de                                     (Zaak C-294/99)
      latere verordening nr. 2454/93 (5)?
                                                                                (1999/C 314/06)
( 1) EG-Verdrag, thans, na wijziging, art. 307 EG.
( 2) Verordening van de Raad, PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.            Bij beschikking van 27 juli 1999 (ingekomen ter griffie van
( 3) PB L 238 van 28.9.1968, blz. 1.
                                                                          het Hof van Justitie op 5 augustus 1999) heeft het Dioikitiko
( 4) PB L 58 van 8.3.1969, blz. 11.
                                                                          Protodikeio Athinas (23e drievoudige kamer) in het aldaar
( 5) Verordening van de Commissie van 2.7.1993, PB L 253 van
     11.10.1993, blz. 1.                                                  dienende geding tussen „Athinaiki Zythopoiïa AE” en Griekse
                                                                          Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          de volgende prejudiciële vraag gesteld:
                                                                          Is er sprake van „inhouding van belasting aan de bron” in de
                                                                          zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 90/435/EEG (1) van de
                                                                          Raad van 23 juli 1990, wanneer een bepaling van nationaal
                                                                          recht voorschrijft, dat bij uitkering van winst door de dochter-
                                                                          maatschappij — een naamloze of soortgelijke vennootschap
Verzoek van de Commissione Tributaria di primo grado                      — aan de moedermaatschappij, voor de bepaling van de
di Trento — Sezione no. 6 — van 10 juni 1999 om een                       belastbare winst van de dochtermaatschappij de totale zuivere
prejudiciële beslissing in het geding tussen Energy Service               winst in aanmerking wordt genomen, met inbegrip van
  Srl en Direzione delle Entrate per la Provincia di Trento               onbelaste en volgens een bijzondere regeling, leidende tot
                                                                          delging van de belastingschuld, belaste inkomsten, terwijl die
                                                                          twee categorieën van inkomsten op grond van de nationale
                          (Zaak C-293/99)                                 wetgeving niet zouden worden belast wanneer zij bij de
                                                                          dochtermaatschappij bleven en niet aan de moedermaatschap-
                          (1999/C 314/05)                                 pij werden uitgekeerd?
De Commissione Tributaria di primo grado di Trento
— Sezione no. 6 — heeft bij beschikking van 10 juni 1999,                 (1) PB L 225 van 20.8.1990, blz. 6.
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 augustus
1999, in het geding tussen Energy Service Srl en Direzione
delle Entrate per la Provincia di Trento, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-92/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Antwerpen — België) — Sven Mathys/De Grave Antverpia NV [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 96/75/EG — Voorschriften inzake bevrachting en prijsvorming op het gebied van goederenvervoer over de binnenwateren — Reikwijdte — Artikel 1, onder b) — Begrip „vervoerder” — Artikel 2 — Vrijheid van contractsluiting en prijsonderhandeling]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/3

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het hof van beroep Antwerpen — België) — Sven Mathys/De Grave Antverpia NV
   (Zaak C-92/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 96/75/EG - Voorschriften inzake bevrachting en prijsvorming op het gebied van goederenvervoer over de binnenwateren - Reikwijdte - Artikel 1, onder b) - Begrip „vervoerder” - Artikel 2 - Vrijheid van contractsluiting en prijsonderhandeling])
   (2016/C 462/03)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sven Mathys

      Verwerende partij: De Grave Antverpia NV

      Dictum

   In het kader van activiteiten van goederenvervoer over de binnenwateren moeten artikel 1, onder b), van richtlijn 96/75/EG van de Raad van 19 november 1996 houdende voorschriften inzake bevrachting en prijsvorming in de sector nationaal en internationaal goederenvervoer over de binnenwateren in de Gemeenschap, voor zover daarin een „vervoerder” wordt gedefinieerd als een eigenaar of exploitant van één of meer binnenschepen, en artikel 2 van deze richtlijn, voor zover daarin is bepaald dat op dit gebied door de betrokken partijen vrij overeenkomsten worden gesloten, aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals van toepassing op het hoofdgeding, die een persoon die niet aan deze definitie voldoet, toestaat een vervoersovereenkomst te sluiten in de hoedanigheid van vervoerder.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak T-44/11: Beroep ingesteld op 17 januari 2011 — Italië/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/29

         Beroep ingesteld op 17 januari 2011 — Italië/Commissie
   (Zaak T-44/11)
   2011/C 80/54
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: L. Ventrella, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Gedeeltelijk nietig verklaren besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010, betekend op 5 november 2010, houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht.
               Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van substantiële vormvoorschriften (artikel 268 VEU, voorheen artikel 253 EG) wegens gebrek aan motivering. Verkeerde voorstelling van de feiten. Schending van het evenredigheidsbeginsel. Schending van artikel 24, lid 2, van verordening (EG) nr. 2799/1999 van de Commissie van 17 december 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad ten aanzien van de toekenning van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder voor voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd mageremelkpoeder (PB L 340, blz. 3).
   De Commissie heeft financiële correcties in de sector mageremelkpoeder aangebracht wegens beweerde onjuiste toepassing van de vermindering van de bijstand en van de toe te passen sancties. Inzonderheid heeft zij op basis van een restrictieve uitlegging van artikel 24, lid 2, van verordening nr. 2799/1999, die onjuist is en niet strookt met de geest van de verordening, geoordeeld dat de driemaandelijkse controle die is verricht de week na de week waarin de afwijking is vastgesteld, niet kon worden beschouwd als het in de verordening voorgeschreven speciale onderzoek en daarvoor dus niet in de plaats kon komen. Voorts heeft de Commissie uit kleine specifieke gevallen algemene conclusies getrokken over eventuele — zuiver theoretische — tekortkomingen bij de handhaving van de regelgeving door de Italiaanse autoriteiten. Daarbij zijn ook de feiten onjuist voorgesteld. Aangezien de bedragen van de sancties die niet zouden zijn opgelegd beduidend lager zijn dan het totale bedrag waarmee Italië zal worden bestraft, zijn de redenen voor de toepassing van onevenredige en overdreven hoge forfaitaire correcties niet duidelijk. Behalve dat er een gebrek aan motivering is, is derhalve ook het evenredigheidsbeginsel geschonden.
   2)   Tweede middel: schending van substantiële vormvoorschriften (artikel 268 VEU, voorheen artikel 253 EG) wegens gebrek aan motivering. Schending van het evenredigheidsbeginsel. Schending van artikel 6, lid 3, VEU wegens schending van de fundamentele beginselen van bescherming van het gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid en niet-terugwerkende kracht van substantiële bepalingen. Schending van artikel 32, lid 5, van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1). Schending van het “ne bis in idem”-beginsel.
   De Commissie heeft voor de lidstaat ten vervolge op een in 2003 uitgevoerd onderzoek voor het jaar 2009 een rectificatie toegepast die betrekking had op de inrichting van het stelsel van terugvordering van de betalende instanties, die was afgestemd op de waarde van de gevallen waarover destijds niet door de Commissie zelf was beslist en die volgens de destijds toepasselijke bepalingen van gemeenschapsrecht beweerdelijk vallen onder de nieuwe regelgeving, waardoor zij onder de fifty fifty-regel van verordening nr. 1290/2005 vallen. De betrokken financiële correctie lijkt onrechtmatig voor zover de belasting van de lidstaat met 50 procent van de betrokken bedragen automatisch is vastgesteld overeenkomstig artikel 32, lid 5, van verordening nr. 1290/05. Deze is ten onrechte met terugwerkende kracht toegepast met betrekking tot een onderzoek dat hoofdzakelijk de “in 2002/2003 waargenomen situatie” betrof, zoals de Commissie zelf uitdrukkelijk heeft toegegeven. Bovendien is voor dezelfde verificaties aan de Italiaanse staat op basis van artikel 32 van verordening nr. 1290//2005 reeds een financiële correctie van 50 % opgelegd bij beschikking C(2007) 1901 van de Commissie van 27 april 2007. Bij de bestreden beschikking past de Commissie voor dezelfde gevallen en op basis van dezelfde betwistingen een nieuwe financiële correctie toe die gelijk is aan 100 % van het bedrag van de niet ingevorderde kredieten. Het is dan ook onrechtmatig en zonder meer onevenredig en in flagrante strijd met het “ne bis in idem”-beginsel, om jaren later nog eens 50 % op te leggen als sanctie.
   3)   Derde middel: verjaring van het recht van de Commissie. Overschrijding van de redelijke termijn voor de afronding van de onderzoeken. Schending van artikel 32, lid 5, van verordening nr. 1290/05. Schending van het “ne bis in idem”-beginsel.
   Subsidiair, voor het geval, quod non, dat artikel 32, lid 5, van verordening nr. 1290/05, door de Commissie met terugwerkende kracht toegepast, de toepasselijke norm is, beroept verzoekster zich op onrechtmatigheid van de betrokken correctie wegens het verstrijken van de termijn van vier jaar waarbinnen de Commissie een sanctie kan opleggen. Meer subsidiair beroept verzoekster zich op onrechtmatigheid van de rectificaties wegens overschrijding van de redelijke termijn van de betrokken onderzoeken. Nu deze niet zijn afgesloten binnen een redelijke termijn (maar acht jaar na de aanvang ervan) heeft de nationale begroting reeds aanzienlijke schade geleden door de forfaitaire correctie van 50 % bij beschikking C(2007) 1901 van de Commissie, betreffende de gevallen waarop ook de bestreden beschikking betrekking heeft. Een en ander is ook in flagrante strijd met het “ne bis in idem”-beginsel.


title: Zaak C-418/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 10 augustus 2011 — TEXDATA Software GmbH

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 10 augustus 2011 — TEXDATA Software GmbH
   (Zaak C-418/11)
   2011/C 331/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Innsbruck

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TEXDATA Software GmbH

      Prejudiciële vragen

   Staat het Unierecht, bij de huidige stand ervan, met name

               1)

               de vrijheid van vestiging (artikelen 49 en 54 VWEU);

               2)

               het algemene rechtsbeginsel (artikel 6, lid 3, VEU) van een doeltreffende voorziening in rechte (doeltreffendheidsbeginsel);

               3)

               het beginsel van hoor en wederhoor, in de zin van artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten (artikel 6, lid 1, VEU) en artikel 6, lid 2, EVRM (artikel 6, lid 1, VEU);

               4)

               het beginsel ne bis in idem van artikel 50 van het Handvest van de grondrechten; of

               5)

               de voorwaarden voor de sancties in de procedure van openbaarmaking als bedoeld in artikel 6 van richtlijn 68/151/EEG (1), artikel 60 bis van richtlijn 78/660/EEG (2) en artikel 38, lid 6, van richtlijn 83/349/EEG (3);

         in de weg aan een nationale regeling die bij overschrijding van de wettelijke termijn van negen maand voor de opstelling en openbaarmaking van de jaarrekening bij de voor het handelsregister bevoegde rechterlijke instantie,

               —

               zonder mogelijkheid om vooraf een standpunt in te nemen over het bestaan van de plicht tot openbaarmaking en over eventuele redenen voor verhindering, in het bijzonder zonder voorafgaand onderzoek of deze jaarrekening niet al aan de voor het handelsregister bevoegde rechterlijke instantie van de hoofdvestiging werd overgelegd; en

               —

               zonder voorafgaande individuele aanmaning aan de vennootschap of aan de vertegenwoordigingsbevoegde organen om aan de openbaarmakingsplicht te voldoen;

         vereist dat de voor het handelsregister bevoegde rechterlijke instantie onmiddellijk een geldboete van minstens 700 EUR oplegt aan de vennootschap en aan elk van de vertegenwoordigingsbevoegde organen op basis van de fictie — voor zover niet het tegendeel is bewezen — dat de vennootschap en haar organen door eigen schuld de openbaarmaking achterwege hebben gelaten; en dat bij verder verzuim telkens om de twee maand nog een geldboete van minstens 700 EUR wordt opgelegd aan de vennootschap en aan elk van de vertegenwoordigingsbevoegde organen op basis van de fictie — ook hier voor zover niet het tegendeel is bewezen — dat de vennootschap en haar organen door eigen schuld de openbaarmaking achterwege hebben gelaten?

      (1)  Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 65, blz. 8).

      (2)  Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222, blz. 11; zoals gewijzigd PB 2006, L 224, blz. 1).

      (3)  Zevende richtlijn (83/349/EEG) van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193, blz. 1).


title: Zaak T-121/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Alstom/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/30

         Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Alstom/Commissie
   (Zaak T-121/07)
   (2007/C 140/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alstom (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Derenne, avocat, W. Broere, Solicitor, en A. Müller-Rappard, C. Guirado, avocates)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1, sub b, 2, sub b, en 2, sub c, van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, substantiële verlaging van de geldboete die aan Alstom is opgelegd;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelaars) met betrekking tot een kartel op het gebied van gasgeïsoleerde schakelaars, bestaande uit afstemming over de inschrijvingen op aanbestedingsopdrachten, afspraken over minimumprijzen voor deze inschrijvingen, de toewijzing van quota en projecten en de uitwisseling van informatie. Subsidiair strekt het beroep tot nietigverklaring of verlaging van de geldboete die in de bestreden beschikking aan verzoekster is opgelegd.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.
   Het eerste middel heeft betrekking een schending van de regels over rechtsbescherming en het algemene beginsel van het „recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel”, omdat de Commissie, door de geldboete hoofdelijk op te leggen aan twee juridisch en economisch onafhankelijke ondernemingen, een situatie heeft gecreëerd, waarin de eventueel gunstige uitkomst van een beroep door verzoekster uitsluitend is komen af te hangen van de uitkomst van het beroep van een zelfstandige derde partij.
   Het tweede middel heeft betrekking op een schending van het recht over hoofdelijkheid, omdat de Commissie twee ondernemingen waartussen geen enkele juridische band bestaat hoofdelijk aansprakelijk voor een en dezelfde inbreuk houdt, hetgeen in strijd is met de rechtszekerheid en het persoonlijk karakter van straffen.
   Met het derde middel verwijt verzoekster de Commissie dat zij artikel 253 EG heeft geschonden, omdat zij onvoldoende zou hebben uiteengezet waarom de elementen, die verzoekster had aangedragen om aan te tonen dat zij geen beslissende invloed had op de dochterondernemingen waarvan zij 100 % van de aandelen in handen had, onvoldoende waren om het vermoeden op dit punt te weerleggen.
   Verzoeksters vierde middel heeft betrekking op een schending van artikel 81 EG, meer bepaald de regels over de toerekening aan de moederonderneming van de inbreuken begaan door hun dochterondernemingen, alsmede de regels over de overdracht van aansprakelijkheid voor inbreuken.
   Met het vijfde middel voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking in strijd is met de regels over de erkenning van het bestaan van verzwarende omstandigheden wegens de hoedanigheid van „kartelleider”, in combinatie met het beginsel van gelijke behandeling. Verzoekster meent dat de Commissie haar ten onrechte de rol van „kartelleider” heeft toebedeeld en dat haar rol als „Europees secretaris” enkel een administratieve functie is geweest en niet van dien aard is geweest dat zij daardoor een belangrijkere rol zou hebben gespeeld dan de andere deelnemers in het kartel. Bijgevolg meent verzoekster dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt, dat zij het recht verkeerd heeft toegepast en dat zij de bestreden beschikking op dit punt ontoereikend heeft gemotiveerd.
   Verzoekster voert ook aan dat de Commissie op het punt van de bewijslevering van een voortdurende inbreuk rechtsregels heeft geschonden, doordat zij onvoldoende bewijselementen heeft aangedragen betreffende feiten die zich zo kort na elkaar zouden hebben voorgedaan dat zij het bewijs vormen van een voortdurende inbreuk.
   Verzoeksters zevende middel heeft betrekking op een schending van de rechten van de verdediging, omdat de Commissie zich in de bestreden beschikking baseert op bepaalde feitelijke elementen die in de mededeling van punten van bezwaar niet waren genoemd en ten aanzien waarvan de Commissie niet heeft aangegeven welke gevolgen zij voornemens was daaraan te verbinden in haar beschikking.
   Met het achtste middel, ten slotte, beweert verzoekster dat de Commissie de regels voor de berekening van het basisbedrag van de geldboete heeft geschonden, omdat in de bestreden beschikking, voor de gehele inbreukperiode, de hoogte van de geldboete is gebaseerd op de omzet die in de Europese Economische Ruimte is behaald, terwijl de EEE-overeenkomst pas op 1 januari 1994 in werking is getreden.


title: Zaak C-459/12: Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Werner Krieger/ERGO Lebensversicherung AG

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/21

         Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg — Duitsland) — Werner Krieger/ERGO Lebensversicherung AG
   (Zaak C-459/12) (1)

   2014/C 184/28
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Besluit door het Hof genomen tijdens zijn vergadering van 14 september 1999

text:
20.11.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 333/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Besluit door het Hof genomen tijdens zijn vergadering                 Toevoeging van rechter F. Macken
                    van 14 september 1999
                                                                      Rechter F. Macken is toegevoegd aan de Derde en de Zesde
                         (1999/C 333/01)                              kamer.
Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
procesvoering heeft het Hof van Justitie van de Europese              Benoeming van de kamerpresidenten
Gemeenschappen de heer N. Fennelly benoemd tot eerste
advocaat-generaal voor de periode van 7 oktober 1999 tot en
met 6 oktober 2000.                                                   Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
                                                                      procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van
                                                                      een jaar aanvangend op 7 oktober 1999:
                                                                      — L. Sevón, rechter, tot president van de Eerste kamer,
                                                                      — R. Schintgen, rechter, tot president van de Tweede kamer,
        Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                                      — J. C. Moitinho de Almeida, rechter, tot president van de
                                                                           Derde en de Zesde kamer,
                         (1999/C 333/02)
                                                                      — D. A. O. Edward, rechter, tot president van de Vierde en de
Mevrouw Fidelma Macken, bij besluit van de vertegenwoordi-                 Vijfde kamer.
gers van de regeringen der lidstaten van 15 september 1999 (1)
benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen voor de periode ingaande op de dag van
haar eedaflegging tot en met 6 oktober 2003, heeft op                 Samenstelling van de kamers
5 oktober 1999 de eed voor het Hof afgelegd.
                                                                      1.     De samenstelling van de kamers is voor dezelfde periode
(1) PB 1999, L 248, blz. 32.                                          vastgesteld als volgt:
                                                                      Eerste kamer
                                                                      L. Sevón, kamerpresident
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering               P. Jann en M. Wathelet, rechters
                      van 6 oktober 1999
                                                                      Tweede kamer
                         (1999/C 333/03)
                                                                      R. Schintgen, kamerpresident
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft
tijdens zijn vergadering van 6 oktober 1999 de volgende
besluiten genomen:                                                    G. Hirsch en V. Skouris, rechters


title: Zaak C-150/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 30 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken (Niet-nakoming — Vrij verkeer van werknemers — Vrij verrichten van diensten — Vrij verkeer van kapitaal — Vrijheid van vestiging — Inkomstenbelasting — Ouderdomspensioen — Aansluiting bij in andere lidstaat gevestigde pensioeninstelling — Belastingwetgeving — Beperking van aftrekbaarheid van belastbaar inkomen van dan wel beperking van belastingvrijstelling voor premiebetalingen in kader van pensioenregeling — Dwingende redenen van algemeen belang — Doeltreffendheid van fiscale controles — Samenhang van belastingstelsel — Symmetrie van belastingstelsel — Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 30 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-150/04) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van werknemers - Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Vrijheid van vestiging - Inkomstenbelasting - Ouderdomspensioen - Aansluiting bij in andere lidstaat gevestigde pensioeninstelling - Belastingwetgeving - Beperking van aftrekbaarheid van belastbaar inkomen van dan wel beperking van belastingvrijstelling voor premiebetalingen in kader van pensioenregeling - Dwingende redenen van algemeen belang - Doeltreffendheid van fiscale controles - Samenhang van belastingstelsel - Symmetrie van belastingstelsel - Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting)
   (2007/C 82/03)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal, S. Tams en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Kruse, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 39 EG, 43 EG, 49 EG en 56 EG — Belastingwetgeving houdende beperking van de aftrekbaarheid van het belastbaar inkomen van premies voor pensioenverzekeringen welke zijn aangegaan met een in de lidstaat gevestigde onderneming
   Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Denemarken is de krachtens de artikelen 39 EG, 43 EG en 49 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen door een regeling inzake levensverzekeringen en ouderdomspensioenen in te voeren en te handhaven op grond waarvan het recht op aftrek van en het recht op vrijstelling voor premiebetalingen alleen worden toegekend in het kader van overeenkomsten die met in Denemarken gevestigde pensioeninstellingen zijn afgesloten, terwijl een dergelijk belastingvoordeel niet wordt toegekend in het kader van overeenkomsten die met in andere lidstaten gevestigde pensioeninstellingen zijn afgesloten.

               2)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 190 van 24.7.2004.


title: Zaak C-89/07: Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/23

         Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-89/07)
   (2007/C 95/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: G. Rozet, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door in haar wettelijke regeling het vereiste van de Franse nationaliteit te handhaven voor de uitoefening van de functies van kapitein en officier (eerste stuurman) op alle schepen die onder Franse vlag varen, de krachtens artikel 39 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Voor zover de Franse wettelijke regeling de Franse nationaliteit verplicht stelt voor de uitoefening van de functies van kapitein en officier (eerste stuurman) op alle schepen die onder Franse vlag varen, is zij niet in overeenstemming met de bepalingen van gemeenschapsrecht inzake het vrije verkeer van werknemers, zoals door het Hof uitgelegd in zijn arresten van 30 september 2003, Colegio de Oficiales de la Marina Mercante Española (C-405/01), en Anker e.a. (C-47/02). Dit nationaliteitsvereiste mag slechts worden gesteld voor de functies van kapitein en eerste stuurman die daadwerkelijk en regelmatig de uitoefening van bevoegdheden van openbaar gezag impliceren.


title: Beroep, op 1 april 1996 ingesteld door Verenigd Koninkrijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-106/96)

text:
18 . 5 . 96          LNL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 145/7
2 . Staat Richtlijn 91 /414/EEG een Lid-Staat toe, een uit een'                verrichten van de rechtshandeling zo duidelijk was dat
     ander EER-land of van buiten de EER ingevoerd                             geen redelijk denkende derde zou kunnen menen dat van
     gewasbeschermingsmiddel als identiek ( in de zin van                      tegenstrijdigheid geen sprake is ?
     vraag 1 ) met een referentieprodukt tot de markt toe te
     laten zonder vooraf de feitelijke samenstelling van het             P ) PB 1968 , L 65 , blz. 8 .
     ingevoerde produkt te onderzoeken ?
3 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, staat dan
     artikel 9, lid 2 , van Richtlijn 91/414/EEG een Lid-Staat
     toe, een uit landen van buiten de EER ingevoerd
     gewasbeschermingsmiddel op de markt toe te laten,                   Beroep, op 1 april 1996 ingesteld door Verenigd Koninkrijk
     wanneer de importeur of degene die het produkt op de                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     markt brengt, geen permanente vestiging in de EER                                            ( Zaak C-l 06/96 )
     heeft ?
                                                                                ( 96/C 145/15 )
(!) PB nr . L 230 van 19 . 8 . 1991 , blz. 1 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 1 april 1 996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk, ver
                                                                         tegenwoordigd door J. E. Collins, Assistant Treasury
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 maart                    Solicitor, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt QC,
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 van de Engelse balie, domicilie gekozen hebbende te
Coöperatieve Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en                    Luxemburg bij de Britse ambassade, Boulevard Roosevelt
Mr Erik Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement                 14 .
                         van Mediasafe BV
                          ( Zaak C- 1 04/96 )                            Verzoeker vordert nietigverklaring van het ( de) besluit(en )
                             ( 96/C 145/ 14 )                            bedoeld in het perscommuniqué van de Commissie van
                                                                         23 januari 1996, onverminderd de bevoegdheid van het Hof
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                        van Justitie om de gevolgen van het ( de ) vernietigde
22 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    besluit(en ) gedekt te verklaren, met veroordeling van de
Justitie op 1 april 1996 , in het geding tussen Coöperatieve             Commissie in de kosten van het geding, overeenkomstig
Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en Mr Erik                         artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering.
Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement van
Mediasafe BV, het Hof van Justitie van de Europese                       Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de volgende vragen:                                                 Het Verenigd Koninkrijk vordert nietigverklaring van het
                                                                         ( de ) besluit(en ) bedoeld in het perscommuniqué van 23 ja
1 . Is het in overeenstemming met het bepaalde in de Eerste              nuari 1996 op de navolgende, in artikel 173 , tweede alinea,
     Richtlijn (*) dat aan een vennootschap wordt toegestaan             EG-Verdrag genoemde gronden, te weten onbevoegdheid,
     zich tegenover een derde, met wie een in het algemeen tot           schending van wezenlijke vormvoorschriften en schending
     vertegenwoordiging van de vennootschap bevoegde                     van het EG-Verdrag.
     bestuurder namens de vennootschap een rechtshande
     ling heeft verricht, te beroepen op onbevoegdheid van               De Commissie heeft onbevoegd gehandeld, omdat zij zonder
     die bestuurder op de grond dat deze bij de rechtshan               geldige machtiging tot het doen van uitgaven heeft besloten.
     deling een belang heeft dat tegenstrijdig is met het                Voorts heeft zij artikel 4 EG-Verdrag geschonden, dat
     hare ?
                                                                         bepaalt dat elke instelling handelt binnen de grenzen van de
2 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    haar door dit Verdrag verleende bevoegdheden
     indien de tegenstrijdigheid van belangen aan de derde
     bekend was ten tijde van het verrichten van de rechts              Bovendien heeft zij een wezenlijk vormvoorschrift geschon
     handeling, dan wel op grond van de gegevens waarover                den doordat in de motivering niet wordt vermeld, op welke
     hij toen beschikte redelijkerwijs bekend kon zijn ?                 rechtsgrondslag de gewraakte uitgaven berusten. Die moti
                                                                         vering had moeten worden verwerkt in een besluit van de
3 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    Commissie, gericht tot en in extenso medegedeeld aan de
     indien de tegenstrijdigheid van belangen ten tijde van het          Lid-Staten .


title: Zaak C-302/06: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowaakse Republiek) — František Koval'ský/Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov, a.s. (Verzoek om prejudiciële beslissing — Aanvullend protocol bij Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden — Eigendomsrecht — Elektrische installaties op particuliere terreinen zonder compensatie voor eigenaren — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/11

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowaakse Republiek) — František Koval'ský/Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov, a.s.
   (Zaak C-302/06) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Aanvullend protocol bij Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden - Eigendomsrecht - Elektrische installaties op particuliere terreinen zonder compensatie voor eigenaren - Onbevoegdheid van Hof)
   (2007/C 82/22)
   Procestaal: Slowaaks
   Verwijzende rechter
   Krajský súd v Prešove
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: František Koval'ský

      Verwerende partijen: Mesto Prešov, Dopravný podnik Mesta Prešov, a.s.

      Interveniënten: Zuzana Petrová, Ondrej Valla
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Krajský súd v Prešove — Uitlegging van artikel 6 EU en van artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Parijs op 20 maart 1952 — Eigendomsrecht — Nationale wettelijke regeling die toestaat dat op particuliere terreinen elektriciteitsconstructies worden gebouwd zonder dat de eigenaren recht hebben op compensatie
   Dictum
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door de Krajský súd v Prešove bij beslissingen van 2 mei en 21 juli 2006 gestelde vragen.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak T-272/02: Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door stad Napels tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
26.10.2002            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 261/19
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Aanvrager van het ge-         verzoekster
Verzoekster, die stelt het slachtoffer te zijn van belaging, komt       meenschapsmerk:
op tegen de afwijzing door de Commissie van haar verzoek
om rechtsbijstand. Voorts bestrijdt zij het stilzwijgende besluit       Betrokken        gemeen-      woordmerk „RUFFLES” voor wa-
om de door belaging veroorzaakte ziekteverschijnselen niet als          schapsmerk:                   ren van de klassen 29 en 30
een beroepsziekte aan te merken.                                                                      (voeding en specerijen) — aan-
                                                                                vraagnr. 000096875
Tot staving van haar beroep tegen eerstgenoemd besluit voert            Houder van het oppo-          Convent Knabber-Gebäck GmbH
verzoekster schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut            sitiemerk of -teken in de
aan. Haars inziens is de motivering van dit besluit incoherent.         oppositieprocedure:
                                                                        Oppositiemerk          of     Duits merk „RIFFELS” voor waren
Voorts beroept verzoekster zich op schending van artikel 24,            -teken:                       van klasse 29 (frieten)
leden 1 en 2, van het Statuut met het betoog, dat de Commissie
weigert verzoekster bij te staan doordat zij haar geen toegang          Beslissing     oppositie-     toewijzing van de oppositie voor
verleent tot de informatie waarover zij ter zake van de belaging        afdeling:                     „gedroogde groenten” (klasse 29)
beschikt.                                                                                en „banketbakkers- en suikerbak-
                                                                                kerswaren” (klasse 30). Afwijzing
                                                                                van de oppositie voor „graanpre-
Tot staving van haar beroep tegen het tweede besluit voert                                            paraten” (klasse 30).
verzoekster schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut
aan. Verzoekster stelt dat zij nooit een motivering voor de             Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
stilzwijgende afwijzing van haar besluit heeft ontvangen.               roep:
                                                                        Middelen:                     schending van het beginsel van de
                                                                                rechten van de verdediging en van
                                                                                de regelgeving, die aan de basis
                                                                                liggen van de artikelen 73 en
                                                                                74 van verordening nr. 40/94,
                                                                                alsmede schending van de begin-
                                                                                selen van coëxistentie en gelijk-
Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Pepsico Inc.                                               stelling van gemeenschapsmerken
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne                                                  en nationale merken.
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                        (Zaak T-269/02)
                        (2002/C 261/36)
                       (Procestaal: Spaans)                             Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door stad Napels
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-272/02)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                      (2002/C 261/37)
tekeningen en modellen) door Pepsico Inc., te New York,
vertegenwoordigd door E. Armijo Chávarri, advocaat.                                           (Procestaal: Italiaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     te vernietigen de beslissing van het BHIM van 10 juni             schappen is op 4 september 2002 beroep ingesteld tegen
      2002 in zaak 114/2000-1;                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door stad
                                                                        Napels, vertegenwoordigd door Massimo Merola, Claudio
—     het BHIM te verwijzen in de kosten.                               Tesauro, Gisuseppe Tarallo en Edoardo Barone, advocaten.
 ---pagebreak--- C 261/20              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 26.10.2002
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Beroep, op 9 september 2002 ingesteld door „D” tegen
                                                                                Europese Investeringsbank
—     de bij brief van 11 juni 2002 gegeven beschikking van
      de Commissie betreffende EFRO-bijstand nr. 66 en de
      correctie van de rekeningen met betrekking tot EFRO-                                    (Zaak T-275/02)
      bijstand nr. 67 nietig te verklaren;
                                                                                (2002/C 261/38)
—     de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip
      van de kosten van rechtsbijstand.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 september 2002 beroep ingesteld tegen
Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van de             Europese Investeringsbank door „D”, vertegenwoordigd door
beschikking van 11 juni 2002 waarbij het dossier inzake EFRO-         J. Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
bijstand nr. 85.05.03.066 (hierna: „EFRO-bijstand nr. 66”) —          Luxemburg.
„Collegamento metropolitana tratta Museo/Dante” (metrover-
binding tussen Museo en Dante) — is gesloten en de Commissie
het bedrag van de aanvankelijk toegekende steun voor de
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
verwezenlijking van dit project heeft verminderd, en impliciet
het verzoek om correctie van het saldo van de eerder
toegekende,      daarmee samenhangende EFRO-bijstand                  —     het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te
nr. 85.05.03.067 (hierna: „EFRO-bijstand nr. 67”) — „Collega-               verklaren;
mento su Ferro — Centro Urbano di Napoli” (treinverbinding
— stadscentrum Napels) heeft afgewezen. Verweerster heeft in
                                                                      —     nietig te verklaren het eenzijdig genomen besluit van de
de bestreden beschikking slechts een deel van de aanvankelijk
                                                                            Europese Investeringsbank van 26 maart 2002 waarbij
geplande en werkelijk gedane uitgaven in aanmerking geno-
                                                                            de tussen partijen overeengekomen proeftijd van zes
men en de aanvankelijk toegekende steun dienovereenkomstig
                                                                            maanden met vier maanden is verlengd;
verminderd.
                                                                      —     nietig te verklaren het besluit van de Europese In-
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending van              vesteringsbank van 28 juni 2002 waarbij verzoekers
het vertrouwensbeginsel en van het billijkheidsbeginsel en                  arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, gesloten op
niet-nakoming van de motiveringsplicht.                                     20 oktober 2001, buiten de proeftijd eenzijdig per 15 juni
                                                                            2002 is opgezegd;
Dienaangaande betoogt zij dat de Commissie:                           —     de Europese Investeringsbank te gelasten, verzoeker
                                                                            45 000 (vijfenveertigduizend) euro aan schadevergoeding
                                                                            te betalen;
—     door haar eigen vroegere gedrag bij verzoekster het
      gewettigde vertrouwen heeft gewekt dat zij de toegekende
      steun volledig zou ontvangen, aangezien de werken               —     de Europese Investeringsbank in de kosten te verwijzen.
      waarvoor bijstand werd verleend, werden uitgevoerd
      zoals gepland, en de in aanmerking komende — werkelijk
      gedane en naar behoren geboekte — uitgaven in totaal
      niet minder bedroegen dan de aanvankelijk geplande
      uitgaven.                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—     het verzoek om correctie van het saldo van EFRO-bijstand
      nr. 67 heeft afgewezen en de in het kader van EFRO-             Verzoeker komt op tegen de verlenging van zijn proeftijd bij
      bijstand nr. 66 toegekende steun heeft verminderd op            verweerster alsmede tegen de eenzijdige opzegging door
      grond dat de in aanmerking komende uitgaven lager               laatstgenoemde van zijn arbeidsovereenkomst buiten die
      waren dan gepland (doordat zij per vergissing reeds op          proeftijd.
      de nieuwe steun waren toegerekend), hoewel de gedane
      uitgaven in totaal hoger waren dan gepland en verweer-
      ster heeft erkend dat de werken overeenkomstig het              Tot staving van zijn beroep voert hij het volgende aan:
      project waren uitgevoerd.
                                                                      —     schending van het legaliteitsbeginsel doordat noch de
                                                                            aanstellingsbrief noch de Statuten van de Bank bepalen


title: Zaak T-333/11: Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Wessang/BHIM — Greinwald (star foods)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/51

         Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — Wessang/BHIM — Greinwald (star foods)
   (Zaak T-333/11)
   2011/C 269/114
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nicolas Wessang (Zimmerbach, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Greinwald GmbH (Kempten, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2011 vernietigen;

               —

               verklaren voor recht dat het BHIM de noodzakelijke maatregelen moet nemen ter uitvoering van het onderhavige arrest tot vernietiging van voornoemde beslissing en bijgevolg de oppositie ingesteld door Nicolas WESSANG op 26 september 2005 tegen de aanvraag tot inschrijving van het merk STAR FOODS + grafisch beeld nr. 4 105 615 toewijzen;

               —

               verklaren voor recht dat het BHIM de noodzakelijke maatregelen moet nemen ter uitvoering van het onderhavige arrest tot vernietiging van voornoemde beslissing en bijgevolg de aanvraag tot inschrijving van het merk STAR FOODS + grafisch beeld nr. 4 105 615 in haar geheel afwijzen;

               —

               de vennootschap GREINWALD GmbH en het BHIM hoofdelijk respectievelijk in solidum verwijzen in alle kosten die Nicolas WESSANG zijn opgekomen in de oppositieprocedure, de beroepsprocedure en de onderhavige procedure;

               —

               verklaren dat de vennootschap GREINWALD GmbH alle kosten welke haar zijn opgekomen in de oppositieprocedure, de beroepsprocedure en de onderhavige procedure, zal dragen;

               —

               verklaren het BHIM alle kosten welke hem zijn opgekomen in de oppositieprocedure, de beroepsprocedure en de onderhavige procedure, zal dragen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Greinwald GmbH.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „star foods” voor waren van de klassen 29, 30 en 32 — inschrijvingsaanvraag nr. 4105615

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoeker

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeld- en woordmerken „STAR SNACKS” voor waren van de klassen 29, 30 en 31

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie, naar aanleiding van het arrest van het Gerecht van 11 mei 2010 in zaak T-492/08, Wessang/BHIM — Greinwald (star foods)

      Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat het Gerecht heeft geoordeeld dat gevaar voor verwarring van de twee conflicterende merken bestaat en dat de kamer van beroep daardoor een gebonden bevoegdheid had naar aanleiding van het arrest van het Gerecht. Verzoekster is aldus van mening dat de kamer van beroep de grenzen van haar bevoegdheid heeft overschreden door opnieuw te oordelen over de zaak in haar geheel.


title: Zaak C-302/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 3 juni 2013 — AS flyLAL-Lithuanian Airlines (failliet verklaarde vennootschap)/VAS „Starptautiskā lidosta Rīga” , AS „Air Baltic Corporation”

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 3 juni 2013 — AS flyLAL-Lithuanian Airlines (failliet verklaarde vennootschap)/VAS „Starptautiskā lidosta Rīga”, AS „Air Baltic Corporation”
   (Zaak C-302/13)
   (2013/C 226/10)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS flyLAL-Lithuanian Airlines (failliet verklaarde vennootschap)

      Verwerende partijen: VAS „Starptautiskā lidosta Rīga”, AS „Air Baltic Corporation”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een geschil waarin wordt gevorderd dat schadevergoeding wordt toegekend en dat de onrechtmatigheid wordt vastgesteld van de handelwijze van de verwerende partijen die bestaat in een verboden overeenkomst en in misbruik van een machtspositie en is gebaseerd op de toepassing van normatieve handelingen van algemene strekking van een andere lidstaat, worden beschouwd als een burgerlijke of een handelszaak in de zin van de verordening[ (1)], in aanmerking genomen dat verboden overeenkomsten vanaf de sluiting ervan nietig zijn en dat de vaststelling van regelgeving een publiekrechtelijke handeling van de staat (acta iure imperii) is, waarop de volkenrechtelijke regels inzake de immuniteit van rechtsmacht van een staat ten opzichte van de gerechten van andere staten toepassing vinden?

               2)

               Moet, bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag (de zaak is een burgerlijke of een handelszaak in de zin van de verordening), de procedure tot schadevergoeding worden beschouwd als een geschil betreffende de geldigheid van de besluiten van de organen van vennootschappen in de zin van artikel 22, punt 2, van de verordening, hetgeen het mogelijk maakt de beslissing niet te erkennen ingevolge artikel 35, lid 1, van de verordening?

               3)

               Indien het voorwerp van het beroep tot schadevergoeding binnen de werkingssfeer van artikel 22, punt 2, van de verordening (exclusieve bevoegdheden) valt, is het gerecht van de staat waarin om erkenning wordt verzocht dan verplicht om na te gaan of de omstandigheden bedoeld in artikel 35, lid 1, van de verordening aanwezig zijn wanneer het gaat om de erkenning van een beslissing waarbij voorlopige bewarende maatregelen worden opgelegd?

               4)

               Kan de in artikel 34, punt 1, van de verordening opgenomen openbare-ordeclausule aldus worden opgevat dat de erkenning van een beslissing waarbij voorlopige bewarende maatregelen worden opgelegd, in strijd is met de openbare orde van een lidstaat indien, ten eerste, het hoofdargument voor de oplegging van voorlopige bewarende maatregelen het aanzienlijke bedrag is dat wordt gevorderd, zonder dat een onderbouwde en beargumenteerde berekening is gemaakt, en, ten tweede, de erkenning en tenuitvoerlegging van die beslissing de verwerende partijen schade zou kunnen berokkenen welke, in geval van afwijzing van de vordering tot schadevergoeding, niet zou kunnen worden vergoed door de verzoekende partij, een failliet verklaarde vennootschap, hetgeen negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de economische belangen en dus voor de veiligheid van de staat waarin om erkenning wordt verzocht, aangezien de Republiek Letland 100 % van de aandelen in Lidosta Rīga en 52,6 % van de aandelen in AS Air Baltic Corporation in handen heeft?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak C-97/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 3 de Barcelona (Spanje) op 17 februari 2016 — José María Pérez Retamero/TNT Express Worldwide, S.L., Transportes Saripod, S.L. en Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona (Spanje) op 17 februari 2016 — José María Pérez Retamero/TNT Express Worldwide, S.L., Transportes Saripod, S.L. en Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)
   (Zaak C-97/16)
   (2016/C 156/38)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 3 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José María Pérez Retamero

      Verwerende partijen: TNT Express Worldwide, S.L., Transportes Saripod, S.L. en Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de definitie van „mobiele werknemer” in artikel 3, onder d), van richtlijn 2002/15/EG (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan een nationale bepaling als artikel 1, lid 3, onder g), van het Estatuto de los Trabajadores (Spaans werknemersstatuut), dat bepaalt dat „personen die vervoersdiensten verrichten, in het kader van door de bevoegde autoriteit afgegeven vergunningen, […] met voertuigen […] die zij in eigendom hebben of waarover zij de directe beschikkingsmacht hebben […]” niet als „mobiele werknemers” kunnen worden aangemerkt?

               2)

               Moet artikel 3, onder e), tweede alinea, van de richtlijn („Ter fine van deze richtlijn gelden voor bestuurders die niet aan deze criteria voldoen, dezelfde plichten en rechten als die welke in deze richtlijn voor werknemers zijn vastgesteld.”) aldus worden uitgelegd dat, indien niet aan alle criteria is voldaan om als „zelfstandige bestuurder” te worden aangemerkt, moet worden aangenomen dat het om een „mobiele werknemer” gaat?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen (PB L 80, blz. 35).


title: Zaak F-90/09: Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Ernotte/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/41

         Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Ernotte/Commissie
   (Zaak F-90/09)
   2010/C 11/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Frédéric Ernotte (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Defalque, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker heeft geleden door de wijze van behandeling van zijn dossier betreffende de erkenning dat het infarct dat hij heeft gehad, door een ongeval is veroorzaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 96 579,175 EUR (vermeerderd met vertragingsrente waarvan het bedrag moet worden berekend volgens de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 2 punten en vanaf 1 januari 2006) ter vergoeding van de materiële schade die hij heeft geleden door de nonchalance en de onredelijke termijn waarbinnen de Commissie zijn dossier heeft behandeld betreffende de erkenning dat het infarct dat hij op 28 augustus 2002 heeft gehad, door een ongeval is veroorzaakt;

               —

               toekenning van een vergoeding voor verzoekers immateriële schade, welke voorlopig ex aequo et bono op 5 000 EUR wordt geraamd, onder voorbehoud van een vermeerdering of vermindering in de loop van het geding;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.