title: Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door Salini Costruttori SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-188/96)

text:
8 . 2. 97            pNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 40/23
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage het                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
beroep gegrond te verklaren en , bijgevolg, de bestreden
handelingen nietig te verklaren .                                      — het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag tot
                                                                           afwijzing van zijn verzoek D/661 /95 van 27 juli 1995 tot
Middelen en voornaamste argumenten                                         het verkrijgen van een geldig beoordelingsrapport voor
                                                                           de periode 1991 — 1993 , alsmede tot vergoeding van de
Verzoekster, een onderneming in de ijzer- en staalsector, in
                                                                           morele schade die hij heeft geleden doordat de regeling
liquidatie , richt zich in haar beroep hoofdzakelijk tegen de              voor het opstellen van het beoordelingsrapport niet is
beschikking die eveneens aan de orde is in de zaken                        nageleefd en dat rapport te laat in zijn persoonsdossier is
T-164/96 , Moccia Irme, T-165/96 , Prolafer, en T-166/96 ,
                                                                           opgenomen , nietig te verklaren,
Ferriera Acciaieria Casilina , voor zover deze haar betreft.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              — voor zoveel nodig, het besluit van de Commissie van
welke in bovengenoemde zaken worden aangevoerd .                           18 juli 1996 waarbij zijn klacht R/ 147/96 uitdrukkelijk
                                                                           is afgewezen , nietig te verklaren,
                                                                       — verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe
                                                                           ding voor morele schade van 500 000 Bfr . of een ander
Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door Salini                          door het - Gerecht ex aequo et bono vast te stellen
Costruttori SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen                    bedrag,
                                schappen
                        ( Zaak T-l 88/96 )
                                                                       — verweerster in de kosten te verwijzen .
                            ( 97/C 40/54 )
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Frans)
                                                                       Verzoeker komt op tegen het feit dat het tot aanstelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              bevoegde gezag op 20 januari 1995 officieel de ontvangst
schappen is op 26 november 1996 beroep ingesteld tegen                 van zijn beoordelingsrapport voor de periode 1991 — 1993
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Salini                   heeft geregistreerd en het rapport bij zijn personeelsdossier
Costruttori SpA, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd                   heeft gevoegd , hoewel het enkel het rapport voor de periode
                                                                       1989— 1991 overnam .
door J.-P . Cuny, advocaat te Versailles ( Frankrijk ).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage vast te             Bij nota van 25 juli 1995 diende hij een verzoek in als
stellen dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten , tot de         bedoeld in artikel 90 , lid 1 , van het Ambtenarenstatuut, om
Italiaanse regering een beschikking op basis van de artike            met name naar behoren een rapport voor de betrokken
len 93 , lid 2 , en 101 van het Verdrag te richten .                   periode op te stellen . De Commissie heeft dit verzoek
                                                                       uitdrukkelijk afgewezen . De klacht tegen deze afwijzing is
Middelen en voornaamste argumenten                                     gedeeltelijk verworpen; de administratie stelde verzoeker
                                                                       voor de geleden morele schade een vergoeding van
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die              35 000 Bfr . voor .
in zaak T-l 87/96 .
                                                                       Het beroep betreft dit laatste besluit . Tot staving van zijn
                                                                       vordering stelt verzoeker schending van het zorgvuldig
                                                                       heidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling,
                                                                       alsmede schending van de artikelen 26 en 43 van het
Beroep, op 26 november 1996 ingesteld door L.B.                        Ambtenarenstatuut .
Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                schappen                               In dit verband beklemtoont hij dat het beoordelingsrapport,
                         ( Zaak T-l 93/96 )                            dat overeenstemt met het rapport voor de periode
                             ( 97/C 40/55 )                            1989—1991 , slechts slaat op de vier maanden van zijn
                                                                       tewerkstelling bij de directie D van DG V. Dit rapport was
                        (Procestaai: Frans)                            opgesteld door de directeur-generaal van de vertaaldienst;
                                                                       daar hij op 1 maart 1991 is tewerkgesteld bij het directoraat
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             generaal „Werkgelegenheid ", is zijn functie en beoordelaar
 schappen is op 26 november 1996 beroep ingesteld tegen                veranderd . Derhalve mocht en kon zijn beoordeling niet
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door                         zomaar worden bestendigd .
 L.B. Rasmussen, wonende te Dalheim ( Luxemburg ),
 vertegenwoordigd door C. Revoldini, advocaat te Luxem                Voorts meent verzoeker, dat hij zoals elke andere ambtenaar
 burg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te zijnen               recht heeft op een geldig beoordelingsrapport, zodat de
 kantore, Route de Longwv 180 .                                        bevoegde instanties zich kunnen uitspreken over zijn bevor
                                                                       derings- en carrièremogelijkheden .


title: Zaak C-70/03: Beroep, op 17 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
C 124/2                   NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.5.2003
richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer),
L 78, blz. 32) en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie                 Samper/Parlement (T-99/00, JurAmbt. blz. I-A-111 en II-507),
van 24 mei 1996 (PB L 135, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde                   strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,                 de procedure: Ignacio Samper, ambtenaar bij het Europees
C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en                  Parlement, wonende te Madrid (Spanje), (advocaat: E. Boigelot),
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M.-           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 april 2003 een arrest                   thelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                             generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 3 april 2003 een
1)     In het geval van een verwerkingsproces van afvalstoffen dat uit       arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       meerdere afzonderlijke fases bestaat, moet voor de toepassing
       van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari
       1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van          1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap,                    Europese Gemeenschappen van 3 mei 2001, Samper/Parlement
       zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 120/97 van de Raad                  (T-99/00).
       van 20 januari 1997, de kwalificatie als verwijderingshande-
       ling of als nuttige toepassing in de zin van richtlijn 75/442/        2)     Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste aanleg voor
       EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen,                   een uitspraak over de vordering van Samper tot nietigverklaring
       zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van                     van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 1999
       18 maart 1991 en bij beschikking 96/350/EG van de                            houdende reconstructie van zijn loopbaan voorzover daarin de
       Commissie van 24 mei 1996, geschieden door alleen rekening                   datum van ingang van zijn bevordering tot de rang A 4 is
       te houden met de eerste handeling die de afvalstoffen na hun                 bepaald op 1 januari 1998.
       overbrenging moeten ondergaan.
                                                                             3)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
2)     De calorische waarde van de als brandstof te gebruiken
       afvalstoffen is geen relevant criterium om te bepalen of
       deze handeling een verwijderingshandeling is als bedoeld in           (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
       punt D 10 van bijlage II A bij richtlijn 75/442, zoals
       gewijzigd bij richtlijn 91/156 en bij beschikking 96/350, of
       een nuttige toepassing als bedoeld in punt R 1 van bijlage II B
       bij de richtlijn. De lidstaten mogen criteria voor dit onderscheid
       vaststellen op voorwaarde dat deze stroken met de criteria van
       de richtlijn.
( 1) PB C 161 van 2.6.2001.
                                                                             Beroep, op 17 februari 2003 ingesteld door Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
                                                                                (Zaak C-70/03)
                       ARREST VAN HET HOF
                              (Vijfde kamer)                                                            (2003/C 124/04)
                            van 3 april 2003
in zaak C-277/01 P: Europees Parlement tegen Ignacio                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                Samper ( 1)                                  op 17 februari 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                             Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Reconstructie van                        vertegenwoordigd door I. Martínez del Peral en M. França,
     loopbaan — Vergelijkend onderzoek van verdiensten”)                     leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
                                                                             te Luxemburg.
                            (2003/C 124/03)
                             (Procestaal: Frans)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje door de artike-
                            dentie van het Hof)                                     len 5 en 6, lid 2 van richtlijn 93/13/EEG ( 1) van de Raad
                                                                                van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
                                                                                consumentenovereenkomsten niet volledig in nationaal
In zaak C-277/01 P, Europees Parlement (gemachtigden:                               recht om te zetten, de krachtens het Verdrag en deze
H. von Hertzen en D. Moore), betreffende hogere voorziening                         richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
tegen het arrest van 3 mei 2001 van het Gerecht van eerste                          komen;
 ---pagebreak--- 24.5.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 124/3
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.               2)     Biedt Richtlijn 85/511/EEG ( 1), zoals gewijzigd door
                                                                             Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)
                                                                             treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-
                                                                             ding van mkz?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      3)     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een
—      Onjuiste uitvoering van artikel 5 van de richtlijn: in de             lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende
       wet waarbij artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG in het                  nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
       Spaanse recht is opgenomen, is verzuimd om te bepalen                 in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richtlijn
       dat de voor de consument gunstigste interpretatie niet                90/423/EEG?
       van toepassing is in het kader van de in artikel 7, lid 2
       van de richtlijn bedoelde procedures (verbodsacties).
       Aldus ontstaat een situatie waarin de consument het            (1 ) PB 1985, L 315, blz. 11.
       risico loopt dat de uitleggingsregel tegen zijn belangen       (2 ) PB 1990, L 224, blz. 13.
       ingaat doordat het onmogelijk is om onduidelijke bedin-
       gen die volgens een „normale” uitlegging oneerlijk zijn via
       een verbodsactie uit overeenkomsten met consumenten
       worden verwijderd.
—      Onjuiste uitvoering van artikel 6, lid 2 van de richtlijn:
       door te verwijzen naar het bepaalde in „artikel 5 van het
       Verdrag van Rome van 1980 inzake het recht dat van             Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
       toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst” wordt        ven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
       in het Spaanse recht aan de door de richtlijn aan              de zaak de heer en mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen
       consumenten verleende bescherming een dubbele beper-           de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee
       king opgelegd. De richtlijn voorziet in bescherming                                          en Vlees
       van alle consumenten in alle overeenkomsten met een
       verkoper, terwijl de Spaanse wet in die bescherming
       voorziet enkel voor bepaalde typen overeenkomsten en                                      (Zaak C-97/03)
       enkel wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan, een
       door de richtlijn verboden beperking.
                                                                                (2003/C 124/06)
( 1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.
                                                                      Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
                                                                      uitspraak van 7 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
                                                                      Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de zaak de heer en
                                                                      mevrouw T.H.J.M. van Schaijk tegen de Directeur van de
                                                                      Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees, het Hof van
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
ven van 7 januari 2003 om een prejudiciële beslissing
in de zaak A. Tempelman tegen de Directeur van de                     1)     Kan een lidstaat aan het gemeenschapsrecht de bevoegd-
         Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees                        heid ontlenen te besluiten tot doding van dieren die
                                                                             verdacht zijn van besmetting met het mkz-virus?
                          (Zaak C-96/03)
                                                                      2)     Biedt Richtlijn 85/511/EEG ( 1), zoals gewijzigd door
                                                                             Richtlijn 90/423/EEG (2), lidstaten ruimte voor het (doen)
                         (2003/C 124/05)
                                                                             treffen van aanvullende nationale maatregelen ter bestrij-
                                                                             ding van mkz?
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij               3)     Welke grenzen stelt het gemeenschapsrecht aan een
uitspraak van 7 januari 2003, ingekomen ter griffie van het                  lidstaat ten aanzien van het treffen van aanvullende
Hof van Justitie op 4 maart 2003, in de zaak A. Tempelman                    nationale maatregelen, anders dan die welke zijn voorzien
tegen de Directeur van de Rijksdienst voor de keuring van Vee                in Richtlijn 85/511/EEG, zoals gewijzigd door Richt-
en Vlees, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                lijn 90/423/EEG?
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
                                                                      (1 ) PB 1985, L 315, blz. 11.
                                                                      (2 ) PB 1990, L 224, blz. 13.
1)     Kan een lidstaat aan het gemeenschapsrecht de bevoegd-
       heid ontlenen te besluiten tot doding van dieren die
       verdacht zijn van besmetting met het mkz-virus?


title: Zaak C-425/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2007 door AEPI A.E. Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007 in zaak T-229/05, AEPI A.E. Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/36

         Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2007 door AEPI A.E. Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007 in zaak T-229/05, AEPI A.E. Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias/Commissie
   (Zaak C-425/07 P)
   (2007/C 269/61)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Rekwirante: AEPI A.E. Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias (vertegenwoordiger: Th. Asprogerakas-Grivas, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 juli 2007 in zaak T-229/05, AEPI A.E. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen volledig te vernietigen;

               —

               de zaak naar zich toe te trekken of terug te verwijzen naar het Gerecht dat het bestreden arrest heeft gewezen, voor een uitspraak overeenkomstig onze conclusies over het beroep dat wij op 14 juni 2005 (krachtens artikel 230 EG) bij het Gerecht van eerste aanleg hebben ingesteld tegen beschikking SG-Greffe (2005) D/201832 van de Commissie van 18 april 2005 houdende afwijzing van onze klacht (2001/4372,56(2001)A/3603/2); en

               —

               de Commissie te verwijzen in al onze kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het bestreden arrest heeft het Gerecht de artikelen 81 en 82 EG onjuist uitgelegd, omdat het niet heeft onderzocht of de Commissie met de litigieuze beschikking de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid heeft overschreden, geen oog heeft gehad voor de desbetreffende rechtspraak van het Hof van Justitie en geen rekening heeft gehouden met de in het verzoekschrift beschreven feitelijke omstandigheden die een potentiële ongunstige beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer aantonen. Ten slotte was het, met onjuiste uitlegging en toepassing van de artikelen 81 en 82 EG, van oordeel dat de concurrentiebepalingen van het gemeenschapsrecht noodzakelijk het bestaan van een daadwerkelijke ongunstige beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer vereisen, terwijl in werkelijkheid, bij juiste uitlegging en toepassing van de voormelde bepalingen, ook een potentiële ongunstige beïnvloeding volstaat voor de gegrondheid van het beroep.


title: Zaak T-178/07: Beroep ingesteld op 21 mei 2007 — Euro-Information/BHIM CYBERHOME

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/31

         Beroep ingesteld op 21 mei 2007 — Euro-Information/BHIM CYBERHOME
   (Zaak T-178/07)
   (2007/C 170/61)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Européenne de traitement de l'Information SAS (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Greffe en J. Schouman, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 maart 2007 in zaak R 1249/2006-1 te vernietigen voor zover daarbij de inschrijving van CYBERHOME (aanvraagnr. 4 114 666) als gemeenschapsmerk werd geweigerd voor een deel van de geclaimde waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38;

               —

               CYBERHOME (aanvraagnr. 4 114 666) in te schrijven als gemeenschapsmerk voor alle geclaimde waren en diensten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CYBERHOME” voor waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38 (aanvraagnr. 4 114 666)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van de inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat, anders dan de kamer van beroep van het BHIM in de bestreden beslissing heeft vastgesteld, haar merk willekeurig is en voor de geclaimde waren en diensten voldoende onderscheidend vermogen heeft zoals vereist door verordening nr. 40/94 (1) van de Raad.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-97/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 maart 2015 — Gyarmathy/FRA (Openbare dienst — Personeel van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van een sollicitatie)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 maart 2015 — Gyarmathy/FRA
   (Zaak F-97/13) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten - Tijdelijk functionarissen - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van een sollicitatie))
   (2015/C 146/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Valéria Anna Gyarmathy (Györ, Hongarije) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (vertegenwoordigers: M. Kjærum, gemachtigde, en B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om een andere kandidaat te benoemen op een post van „Senior Programme Manager” en verzoekster niet te benoemen op de tweede post die in de kennisgeving van vacature wordt genoemd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gyarmathy draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014, blz. 26.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 mei 1999 in zaak C-6/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Begrip - Belastingkrediet - Terugvordering - Absolute onmogelijkheid)

text:
17.7.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/15
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger;             Een voorschrift als artikel 3, lid 1, van de Verordening stoffen met
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 mei 1999 een arrest            sympathico-mimetische werking (PVV) 1991, juncto artikel 2 van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                deze Verordening, is een technisch voorschrift in de zin van
                                                                           richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
De artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de              een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
artikelen 28 tot en met 30 EG) moeten aldus worden uitgelegd, dat          voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad
zij zich ertegen verzetten, dat een lidstaat het vervoer over de weg van   van 22 maart 1988, ten aanzien waarvan de lidstaat die het heeft
voor de slacht bestemde dieren beperkt, door voor te schrijven dat dit     vastegesteld, ingevolge artikel 10 van deze richtlijn is vrijgesteld van
vervoer slechts mag plaatsvinden tot het dichtstbij gelegen, geschikte     de in artikel 8 van de richtlijn neergelegde verplichting tot mededeling
binnenlandse slachthuis en slechts onder zodanige omstandigheden           aan de Commissie.
dat met inachtneming van de vervoersvoorschriften en de verkeersregels
een totale reisduur van 6 uur en een afstand van 130 km niet worden        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
overschreden, waarbij de werkelijk op de autosnelweg afgelegde
kilometers bij de berekening van de afstand slechts voor de helft in
aanmerking worden genomen.
(1) PB C 370 van 6.12.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 19 mei 1999
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-6/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie van
                            (Vijfde kamer)                                                 de Europese Gemeenschappen (1)
                          van 11 mei 1999                                  (Staatssteun — Begrip — Belastingkrediet — Terugvorde-
                                                                                ring — Absolute onmogelijkheid)
in de gevoegde zaken C-425/97 — C-427/97 (verzoek van
het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch om een prejudiciële                                               (1999/C 204/29)
beslissing): in de aldaar dienende strafzaken tegen
A. Albers (C-425/97), M. van den Berkmortel (C-426/97)
                 en L. Nuchelmans (C-427/97) (1)                                                    (Procestaal: Italiaans)
(„Richtlijn 83/189/EEG — Technische voorschriften —
Mededelingsplicht — Verbod van stoffen met groeibevor-                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          derende werking”)                                                           dentie van het Hof)
                           (1999/C 204/28)                                 In zaak C-6/97, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza,
                                                                           bijgestaan door O. Fiumara) tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro, A. C. Jessen en
                        (Procestaal: Nederlands)                           E. Altieri), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                           beschikking 97/270/EG van de Commissie van 22 oktober
                                                                           1996 betreffende de door Italië ingevoerde belastingkredietre-
                                                                           geling ten behoeve van de sector beroepsgoederenvervoer over
                                                                           de weg (C 45/95 ex NN 48/95) (PB 1997, L 106, blz. 22), heeft
In de gevoegde zaken C-425/97 — C-427/97, betreffende                      het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex art. 177)               kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur), G. F. Mancini, H. Rag-
van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch (Nederland), in de                 nemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
aldaar dienende strafzaken tegen A. Albers (C-425/97), M. van              Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
den Berkmortel (C-426/97) en L. Nuchelmans (C-427/97),                     19 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 volgt:
van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983
betreffende een informatieprocedure op het gebied van nor-                 1) Verwerpt het beroep.
men en technische voorschriften (PB L 109, blz. 8), zoals
gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad van 22 maart                2) Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
1988 (PB L 81, blz. 75), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho
de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), L. Sevón en M. Wathe-                (1) PB C 94 van 22.3.1997.
let, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Hol-
stein, adjunct-griffier, op 11 mei 1999 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-326/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2013 door Peek & Cloppenburg KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 april 2013 in zaak T-507/11, Peek & Cloppenburg/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/5

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juni 2013 door Peek & Cloppenburg KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 18 april 2013 in zaak T-507/11, Peek & Cloppenburg/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-326/13 P)
   2013/C 245/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Peek & Cloppenburg KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Lange, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Peek & Cloppenburg KG (Hamburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 18 april 2013 in zaak T-507/11 vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 februari 2011 in zaak R 262/2005-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt en Peek & Cloppenburg KG (Hamburg) verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) is geschonden doordat het criterium „het recht verleent om het gebruik van een later merk te verbieden” onjuist is uitgelegd.
   Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, kan niet ervan worden uitgegaan dat de bepaling enkel vereist dat het aangevoerde recht van meer dan plaatselijke betekenis is. Het aan de orde zijnde criterium moet aldus worden uitgelegd dat het de kring van tekens van meer dan plaatselijke betekenis op basis waarvan oppositie kan worden ingesteld, verder beperkt. Deze uitlegging bestaat erin dat het aan de orde zijnde nationale recht de houder ervan het recht moet verlenen om het gebruik van een later merk te verbieden op het gehele grondgebied van de lidstaat van herkomst van dat recht.
   Deze uitlegging vindt steun in de bedoeling van de oppositieprocedure tegen een gemeenschapsmerkaanvraag, de regeling van de artikelen 110 en 111 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, alsook de uitlegging van het aan artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk identieke criterium in artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG (2).
   De Duitse wetgever heeft artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG juist uitgelegd en aldus in het nationale recht omgezet dat het aan de orde zijnde recht de houder ervan het recht moet verlenen om het gebruik van een later merk te verbieden op het gehele grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland. In geding is de uitlegging van het criterium „het recht verleent om het gebruik van een later merk te verbieden”.
   Subsidiair voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 8, lid 4, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk heeft geschonden door het criterium „van meer dan alleen plaatselijke betekenis” onjuist uit te leggen. Daarbij steunt zij zich op de bedoeling van de oppositieprocedure en het doel van de begrenzing van de kring van nationale tekens op basis waarvan oppositie kan worden ingesteld, het verband met de regeling van de artikelen 110 en 111 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en de regeling van artikel 4, lid 4, sub b, van richtlijn 2008/95/EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).


title: Zaak T-232/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 maart 2016 in zaak F-3/15, Frieberger en Vallin/Commissie

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/44

         Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 maart 2016 in zaak F-3/15, Frieberger en Vallin/Commissie
   (Zaak T-232/16 P)
   (2016/C 243/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Jürgen Frieberger (Sint-Lambrechts-Woluwe, België) en Benjamin Vallin (Sint-Gillis, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 2 maart 2016 in zaak F-3/15, Frieberger en Vallin/Commissie, te vernietigen, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken het vierde middel van het beroep gegrond heeft verklaard;

               —

               wat de procedure in eerste aanleg betreft, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken van oordeel mocht zijn dat de zaak in staat van wijzen is, het beroep ongegrond verklaren en verzoekers verwijzen in de kosten;

               —

               wat de procedure in hogere voorziening betreft, elke partij verwijzen in haar eigen kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verkeerde opvatting van de in eerste aanleg aangevoerde argumenten alsmede schending van het verbod om ultra petita te gaan.

               2.

               Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 26, lid 5, van bijlage XIII bij het Statuut.

               3.

               Derde middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip overdracht van pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.

               4.

               Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht.

               5.

               Vijfde middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 29 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijk geding tussen K. Ertanir en Land Hessen (Zaak C-98/96)

text:
18 . 5 . 96           INL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 145/5
Beroep, op 23 maart 1996 ingesteld door Commissie van de                   Verzoek van 22 november 1995 van het Oberlandesgericht
     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                     Düsseldorf om een prejudiciële beslissing in de handelsre
                          ( Zaak C-91/96 )                                 gisterzaak betreffende Daihatsu Deutschland GmbH, ver
                                                                               zoekster: Verband deutscher Daihatsu-Hàndler e.V.
                            ( 96/C 145/09 )
                                                                                ( Zaak C-97/96 )
                                                                                ( 96/C 145/10 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 maart 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       Het Oberlandesgericht Düsseldorf — 3de Zivilsenat —
vertegenwoordigd door M. Kondou Durande, lid van haar                      heeft bij beschikking van 22 november 1 995, ingekomen ter
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    griffie van het Hof van Justitie op 26 maart 1996, in de
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,              handelsregisterzaak betreffende Daihatsu Deutschland
Bâtiment Wagner, Kirchberg.                                                GmbH, verzoekster: Verband deutscher Daihatsu-Hàndler
                                                                           e .V. , het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           vraag :
1 , vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                  Heeft artikel 6 van de eerste vennootschapsrichtlijn ( Eerste
       binnen de bepaalde termijn de nodige wettelijke en                  Richtlijn 68/151 /EEG ) i 1 ) van 9 maart 1968 rechtstreekse
       bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen            werking, wanneer het Duitse recht als ( enige ) maatregel om
       aan :                                                               de openbaarmaking van de jaarrekening van een vennoot
                                                                           schap met beperkte aansprakelijkheid af te dwingen, voor
       a ) Richtlijn 92/118/EEG van de Raad van 17 december                ziet in de vaststelling door het Registergericht van een
            1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en          dwangsom tot 10 000 DM, doch het Registergericht daar
           de gezondheidsvoorschriften voor het handelsver                toe enkel optreedt op verzoek van een vennoot, een
           keer en de invoer in de Gemeenschap van produkten               schuldeiser of de centrale ondernemingsraad dan wel de
           waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen                ondernemingsraad van de vennootschap, en heeft een
           specifieke communautaire regelgeving geldt als                  eventuele rechtstreekse werking van die bepaling van de
            bedoeld in bijlage A, hoofdstuk I, van Richtlijn               richtlijn tot gevolg, dat — naast de naar Duits recht
            89/662/EEG, en, wat ziekteverwekkers betreft, van              bevoegde categorieën personen — een ieder kan verzoeken
           Richtlijn 90/425/EEG ( 1 ) en                                   om vaststelling van een dwangsom of dat dit recht ten
                                                                           minste toekomt aan een vereniging van handelaren, die
       b ) Richtlijn 93/52/EEG van de Raad van 24 juni 1993                volgens haar statuten de belangen behartigt van haar leden,
           tot wijziging van Richtlijn 89/556/EEG tot vaststel            die in een contractuele relatie staan met de vennootschap
           ling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het           welke haar openbaarmakingsverplichting niet is nageko
                                                                           men ?
           intracommunautaire handelsverkeer in embryo's
           van als huisdier gehouden runderen en de invoer
           daarvan uit derde landen ( 2 ),                                 (M PB 1968 , nr. 65 , blz. 8 .
       de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
       krachtens het Verdrag en deze richtlijnen;
2 , de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                      Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 29
                                                                           februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het admini
Middelen en voornaamste argumenten                                         stratiefrechtelijk geding tussen K. Ertanir en Land Hessen
                                                                                ( Zaak C-98/96 )
De termijn waarbinnen de Lid-Staten uitvoeringsmaatrege                                              ( 96/C 145/ 11 )
len moesten vaststellen, is in het geval van de Richtlijnen
92/118/EEG en 93/52/EEG verstreken op 1 januari 1994.                      Het Verwaltungsgericht Darmstadt — 5e kamer — heeft bij
                                                                           beschikking van 29 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
De Helleense Republiek heeft tot op heden nagelaten                        het Hof van Justitie op 26 maart 1996 , in het geding tussen
dergelijke maatregelen te treffen, niettegenstaande de inge               K. Ertanir en Land Hessen, het Hof van Justitie van de
brekestelling en het met redenen omklede advies van de                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Commissie .                                                                beslissing over de navolgende vragen:
Bijgevolg verzoekt de Commissie het Hof vast te stellen, dat               a ) Welke gevolgen met betrekking tot het voortbestaan van
de Helleense Republiek haar verplichtingen niet is nageko                      de werk- en verblijfsvergunning hebben onderbrekingen
men .                                                                           van het legaal verblijf of tijdvakken van arbeid zonder
                                                                                werkvergunning voor krachtens artikel 6, lid 1 , van
{ l ) PB nr. L 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 49 .
                                                                                Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije
( 2 ) PB nr . L 175 van 19 . 7. 1993 , blz . 21 .                               ( gepubliceerd in de Amtliche Nachrichten van de Bun
                                                                                desanstalt für Arbeit — ANBA —, 1981 , blz. 4; hierna :
                                                                                „ ARB ") reeds ontstane rechten, voor zover dergelijke
                                                                                ontbrekende tijdvakken niet overeenkomstig artikel 6 ,
 ---pagebreak--- Nr. C 145/6             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18 . 5 . 96
    lid 2, ARB worden gelijkgesteld met tijdvakken van                Bij bevestigende beantwoording van de eerste dan wel van
    legale arbeid ?                                                   de tweede en de derde vraag:
b ) Behoort een Turks werknemer, die in het bezit is van een          4 . Omvat het begrip voorlopige maatregelen als bedoeld in
    werk- en verblijfsvergunning op grond waarvan hij een                  artikel 24 Executieverdrag de in de artikelen 289 tot 297
    werkzaamheid als specialiteitenkok mag uitoefenen,                    van het Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechts
    ook dan tot de legale arbeidsmarkt van een Lid-Staat in               vordering voorziene mogelijkheid om in kort geding als
    de zin van artikel 6 , lid 1 , ARB, indien hij vanaf het begin        onverwijlde voorziening bij voorraad een vonnis tot
    van zijn verblijf in deze Lid-Staat ervan op de hoogte                 betaling van een contractuele tegenprestatie te verkrij
    was, dat zijn verblijfsvergunning enkel werd verleend                 gen ?
    voor een totale geldigheidsduur van drie jaar en enkel
    voor de uitoefening van een bepaalde werkzaamheid bij
    een met naam genoemde werkgever ?
c ) Voor het geval het Hof van oordeel is, dat de in vraag b )
    genoemde kring van personen tot de legale arbeidsmarkt
    van een Lid-Staat behoort: verleent de machtiging van             Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
    artikel 6 , lid 3 , ARB de Lid-Staten het recht om                Division van 3 november 1995 om een prejudiciële beslis
    verblijfsrechten te scheppen, waarvoor de voordelen van           sing in het geding tussen The Queen en The Ministry of
    artikel 6 , lid 1 , ARB van meet af aan niet gelden ?             Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: British Agro
                                                                                chemicals Association Ltd
                                                                                ( Zaak C-100/96 )
                                                                                ( 96/C 145/ 13 )
Verzoek van 29 februari 1996 van het Bundesgerichtshof                De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij
om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbeschwerde                beschikking van 3 november 1995 , ingekomen ter griffie
procedure tussen Hans-Hermann Mietz en Intership Yach                van het Hof van Justitie op 25 maart 1996 , in het geding
                           ting Sneek BV                              tussen The Queen en The Ministry of Agriculture, Fisheries
                                                                      and Food, ex parte : British Agrochemicals Association Ltd,
                         ( Zaak C-99/96 )
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                             96/C 145/ 12                             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen :
Het Bundesgerichtshof — IX . Zivilsenat — heeft bij
beschikking van 29 februari 1996 , ingekomen ter griffie van          1 . Staat Richtlijn 91 /414/EEG van de Raad van 15 juli
het Hof van Justitie op 26 maart 1996 , in het geding tussen               1991 betreffende het op de markt brengen van gewas
Hans-Hermann Mietz en Intership Yachting Sneek BV, het                    beschermingsmiddelen ('), zoals gewijzigd, een Lid
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                  Staat toe, het op de markt brengen van een uit een ander
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                 EER-land of een derde land ingevoerd gewasbescher
                                                                          mingsmiddel toe te laten op grond dat de Lid-Staat dat
1 . Is er sprake van koop en verkoop op afbetaling van                    produkt identiek acht aan een referentie-gewasbescher
    roerende lichamelijke zaken in de zin van artikel 13 ,                mingsmiddel , dat overeenkomstig de artikelen 4, lid 1 ,
    eerste alinea , onder 1 , Executieverdrag, wanneer vol               of 8 , lid 2, van de richtlijn door die Lid-Staat al is
    gens een door partijen als „ koopcontract " aangemerkt                toegelaten, wanneer het ingevoerde produkt geacht
    stuk de ene partij zich verbindt om een motorjacht van                wordt identiek te zijn aan het referentieprodukt
    een nader omschreven type met negen gespecificeerde                   indien :
    aanpassingen te vervaardigen en aan de andere partij in
    eigendom over te dragen, terwijl deze andere partij                    i ) de werkzame stof in het ingevoerde produkt door
    daarvoor een bedrag van 250 000 DM in vijf termijnen                       dezelfde onderneming ( of door een daarmee verbon
    dient te betalen ?                                                         den onderneming of onder licentie ) wordt vervaar
                                                                               digd als de werkzame stof in het referentieprodukt
Bij ontkennende beantwoording van de eerste vraag:                             en binnen door de registratie-instantie aanvaarde
                                                                               variaties dezelfde is, en
2 . Gaat het bij de onder 1 bedoelde overeenkomst om een
    overeenkomst die betrekking heeft op de levering van                  ii ) het ingevoerde produkt door dezelfde onderneming
    roerende lichamelijke zaken in de zin van artikel 13 ,                     ( of een daarmee verbonden onderneming of onder
    eerste alinea, onder 3 , Executieverdrag ?                                 licentie ) volgens dezelfde formule wordt vervaar
                                                                               digd als het referentieprodukt, en eventuele verschil
3 . Dient in het kader van artikel 34 , tweede alinea, juncto                  len in aard, kwaliteit en hoeveelheid van de bestand
    artikel 28 , tweede alinea , eveneens rekening te worden                   delen door de registratie-instantie worden geacht
    gehouden met door de debiteur aangevoerde nieuwe                           geen wezenlijke invloed op de veiligheid van men
    feiten, ertoe strekkende dat het gerecht van de staat van                  sen, huisdieren, vee, wilde dieren of het milieu in het
    herkomst de bepalingen van de vierde afdeling van                          algemeen of op de werkzaamheid ervan te heb
    titel II van het Executieverdrag heeft geschonden ?                        ben ?


title: Doorhaling van zaak C-461/02

text:
C 21/30               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                   24.1.2004
              Doorhaling van zaak C-308/02 (1)                                    Doorhaling van zaak C-461/02 (1)
                        (2004/C 21/58)                                                      (2004/C 21/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-308/           2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-461/
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Groothertogdom Luxemburg.                                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 247 van 12.10.2002.                                        (1) PB C 44 van 22.2.2003.
              Doorhaling van zaak C-342/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/03 (1)
                        (2004/C 21/59)
                                                                                (2004/C 21/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september               De president van het Hof van Justitie van de Europese
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-342/02:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse               2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/03:
Republiek.                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                    Republiek.
(1) PB C 261 van 26.10.2002.
                                                                    (1) PB C 70 van 22.3.2003.
              Doorhaling van zaak C-370/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-190/03 (1)
                        (2004/C 21/60)
                                                                                (2004/C 21/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-370/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Koninkrijk België.                                                  2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-190/
                                                                    03: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
(1) PB C 305 van 7.12.2002.
                                                                    (1) PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak F-104/15: Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — ZZ/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/71

         Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-104/15)
   (2015/C 302/88)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij geen overlevingspensioen toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 24 september 2014 en 10 april 2015;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-313/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Diervoeding — Genetisch gemodificeerde voeders — Vervaardiging, in handel brengen of gebruik — Nationaal verbod dat nog niet in werking is getreden)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-313/11) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Diervoeding - Genetisch gemodificeerde voeders - Vervaardiging, in handel brengen of gebruik - Nationaal verbod dat nog niet in werking is getreden)
   2013/C 260/08
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 16, lid 5, 19, 20, en 34 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (PB L 268, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik van genetisch gemodificeerde diervoeders verbiedt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 du 27.8.2011.


title: Arrest van het Hof van 1 juni 1999 in zaak C-302/97 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): K. Konle tegen Republiek Oostenrijk ("Vrijheid van vestiging - Vrijheid van kapitaalverkeer - Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en artikel 56 EG (ex artikel 73 B) - Vergunningsprocedure voor verkrijging van onroerende goederen - Artikel 70 van Akte betreffende toetredingsvoorwaarden van Republiek Oostenrijk - Tweede woningen - Aansprakelijkheid voor schending van gemeenschapsrecht")

text:
17.7.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/17
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 1 juni 1999
                           van 1 juni 1999
                                                                          in zaak C-302/97 (verzoek van het Landesgericht für
                                                                          Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):
                                                                                K. Konle tegen Republiek Oostenrijk(1)
in zaak C-126/97 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Eco Swiss China                   („Vrijheid van vestiging — Vrijheid van kapitaalverkeer
         Time Ltd tegen Benetton International NV (1)                     —Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43
                                                                          EG) en artikel 56 EG (ex artikel 73 B) — Vergunningsproce-
                                                                          dure voor verkrijging van onroerende goederen — Artikel 70
(„Mededinging — Ambtshalve toepassing van artikel 81 EG                   van Akte betreffende toetredingsvoorwaarden van Republiek
(ex artikel 85) door een scheidsgerecht — Bevoegdheid van                 Oostenrijk — Tweede woningen — Aansprakelijkheid voor
 nationale rechter tot vernietiging van arbitrale vonnissen”)                             schending van gemeenschapsrecht”)
                                                                                (1999/C 204/33)
                           (1999/C 204/32)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                        (Procestaal: Nederlands)                                                     dentie van het Hof)
                                                                          In zaak C-302/97, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-126/97, betreffende een verzoek aan het Hof                     krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Landesgericht für
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Hoge Raad der                     Zivilrechtssachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig
Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding tussen Eco Swiss              geding tussen K. Konle en Republiek Oostenrijk, betreffende
China Time Ltd en Benetton International NV, betreffende een              een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 10 EG
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 81 EG (ex          (ex artikel 5), artikel 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel
artikel 85), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-             12 EG), de artikelen 52, 54, 56 en 57 EG-Verdrag (thans, na
drı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet,         wijziging, artikelen 43 EG, 44 EG, 46 EG en 47 EG), artikel 53
G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.              EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam),
Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann, J. L. Murray,               de artikelen 45 EG en 48 EG (ex artikelen 55 en 58), de
D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet,                  artikelen 56 EG tot en met 60 EG (ex artikelen 73 B tot en met
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. von Holstein,        73 D, 73 F en 73 G), de artikelen 73 E en 73 H EG-Verdrag
adjunct-griffier, op 1 juni 1999 een arrest gewezen waarvan               (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam), alsmede ar-
het dictum luidt als volgt:                                               tikel 70 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden
                                                                          voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het
                                                                          Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
1) Een nationale rechter moet een vordering tot vernietiging van een      de Europese Unie is gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB
     arbitraal vonnis toewijzen wanneer dat vonnis naar zijn oordeel      1995, L 1, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
     inderdaad in strijd is met artikel 81 EG (ex artikel 85), indien     G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P.
     hij volgens de regels van zijn nationale procesrecht een vordering   Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpresiden-
     tot vernietiging op grond van strijd met nationale regels van        ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
     openbare orde moet toewijzen.                                        J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en
                                                                          M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
                                                                          fier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 1 juni 1999 een
2) Het gemeenschapsrecht dwingt een nationale rechter niet tot het        arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     buiten toepassing laten van regels van nationaal procesrecht,
     volgens welke een arbitraal tussenvonnis met het karakter van een    1) Artikel 56 EG (ex artikel 73 B) en artikel 70 van de Akte
     eindvonnis, waartegen niet tijdig een vordering tot vernietiging is       betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oosten-
     ingesteld, gezag van gewijsde krijgt en niet door een later               rijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
     arbitraal vonnis kan worden aangetast, ook niet indien dit nodig          aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is
     is om in de procedure tot vernietiging van een later arbitraal            gegrond,
     vonnis te kunnen onderzoeken, of een overeenkomst die in het              — verzetten zich niet tegen een regeling betreffende de verkrijging
     arbitrale tussenvonnis rechtsgeldig is verklaard, wellicht toch                van terreinen, zoals ingevoerd bij het Tiroler Grundverkehrs-
     nietig is wegens strijd met artikel 81 EG.                                     gesetz van 1993, tenzij deze regeling niet als een deel van de
                                                                                op 1 januari 1995 bestaande nationale rechtsorde van de
                                                                                Republiek Oostenrijk moet worden beschouwd;
(1) PB C 166 van 31.5.1997.
                                                                               — verzetten zich tegen een regeling als die welke is ingevoerd bij
                                                                                het Tiroler Grundverkehrsgesetz van 1996.
                                                                          2) In beginsel staat het aan de nationale rechterlijke instanties om
                                                                               te beoordelen of een schending van het gemeenschapsrecht
                                                                               voldoende gekwalificeerd is om een niet-contractuele aansprake-
                                                                               lijkheid van een lidstaat jegens particulieren te doen ontstaan.
 ---pagebreak--- C 204/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         17.7.1999
3) In een lidstaat met een federale structuur moet de schade die aan       2. Aan de rechtstreekse werking van een richtlijn waarvan de
     particulieren is toegebracht door nationale maatregelen die in             uitvoeringstermijn is verstreken, wordt niet afgedaan door de
     strijd met het gemeenschapsrecht zijn vastgesteld, niet noodzake-          kennisgeving die een lidstaat overeenkomstig artikel 100 A,
     lijkerwijze, ter nakoming van zijn gemeenschapsrechtelijke ver-            lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 95, leden 4 tot
     plichtingen, door de bondsstaat worden vergoed.                            en met 9, EG) heeft gedaan met het oog op de bevestiging van
                                                                                nationale bepalingen die van deze richtlijn afwijken. Dit geldt
                                                                                ook indien de Commissie op deze kennisgeving niet heeft
                                                                                gereageerd.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                           (1) PB C 318 van 18.10.1997.
                      ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                           van 1 juni 1999                                                            (Vijfde kamer)
in zaak C-319/97 (verzoek van het Landskrona tingsrätt                                               van 3 juni 1999
om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen A. Kor-
                                  tas (1)                                  in zaak C-33/97 (verzoek van de Rechtbank van Koophan-
                                                                           del te Hasselt om een prejudiciële beslissing): Colim NV
                                                                                tegen Bigg’s Continent Noord NV (1)
(Artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-
tikel 95, leden 4 tot en met 9, EG) — Richtlijn 94/36/EG
inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden                     („Harmonisatie van wetgevingen — Informatieprocedure op
gebruikt — Kennisgeving van daarvan afwijkende nationale                   gebied van normen en technische voorschriften — Richtlijn
bepalingen — Geen bevestiging door Commissie — Gevolg)                     83/189/EEG — Etikettering en presentatie van producten
                                                                                — Bescherming van consument — Taal”)
                           (1999/C 204/34)
                                                                                (1999/C 204/35)
                          (Procestaal: Zweeds)                                                    (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In zaak C-33/97, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tens artikel 177 EG-Verdrag van de Rechtbank van Koophandel
                           dentie van het Hof)                             te Hasselt (België), in het aldaar aanhangig geding tussen Colim
                                                                           NV en Bigg’s Continent Noord NV, betreffende een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van richtlijn 83/189/EEG van de
In zaak C-319/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landskrona
                                                                           op het gebied van normen en technische voorschriften (PB
tingsrätt (Zweden), in de aldaar dienende strafzaak tegen
                                                                           L 109, blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de
A. Kortas, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                           Raad van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 75), en van de op de
van artikel 100 A, lid 4, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           etikettering van producten toepasselijke beginselen, heeft het
artikel 95, leden 4 tot en met 9, EG), alsook van richtlijn
                                                                           Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
94/36/EG van het Europees Parlement en van de Raad van
                                                                           kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen
                                                                           D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-
worden gebruikt (PB L 237, blz. 13), heeft het Hof, samenge-
                                                                           generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kap-
                                                                           3 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
teyn, G. Hirsch en P. Jann (rapporteur), kamerpresidenten,
                                                                           volgt:
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
A. Saggio; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 1 juni          1) De verplichting om de vermeldingen die op het etiket moeten
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     voorkomen, het garantiebewijs en de gebruiksaanwijzing van
                                                                                producten ten minste te stellen in de taal of de talen van het
                                                                                gebied waar die producten op de markt worden gebracht, vormt
1. Een richtlijn kan rechtstreekse werking hebben, ook al is de                 geen „technisch voorschrift” in de zin van richtlijn 83/189/EEG
     rechtsgrondslag ervan artikel 100 A EG-Verdrag (thans, na                  van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatiepro-
     wijziging, artikel 95 EG) en ook al kunnen de lidstaten volgens            cedure op het gebied van normen en technische voorschriften,
     artikel 100 A, lid 4, verzoeken, van de richtlijn afwijkende               zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad van
     bepalingen te mogen toepassen.                                             22 maart 1988.


title: Zaak C-323/01: Beroep, op 24 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 317/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
      richtlijn 89/665/EEG — met inbegrip van de uitvoering             Beroep, op 24 augustus 2001 ingesteld door Commissie
      van de in artikel 2, lid 1, sub c, genoemde opdrachten —,         van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
      waarbij een indirect op de verkrijging van schadevergoe-                                          bliek
      ding gericht verzoek van een inschrijver wordt afgewezen,
      indien de aanbestedingsprocedure reeds onrechtmatig                                       (Zaak C-323/01)
      was op grond van een ander dan het door desbetreffende
      inschrijver betwiste besluit van de aanbestedende dienst,                                 (2001/C 317/20)
      omdat de eventuele schade van de inschrijver in dat geval
      ook onafhankelijk van het betwiste besluit om andere
      redenen zou zijn ontstaan?                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 24 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                        bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
3.    Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: verbiedt
                                                                        vertegenwoordigd door Richard Wainwright en Roberto
      richtlijn 93/36/EEG (2) inzake de coördinatie van de
                                                                        Amorosi, als gemachtigden.
      procedures voor overheidsopdrachten, en met name de
      artikelen 15 tot en met 26 ervan, dat de aanbestedende
      dienst tijdens een aanbestedingsprocedure referenties over        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      de door de inschrijvers aangeboden producten niet in
      aanmerking neemt bij de beoordeling van de geschiktheid           1)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      van de inschrijver, maar deze als gunningscriterium                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      beschouwt, zodat een negatieve beoordeling van deze                     om te voldoen aan richtlijn 98/101/EG (1) van de Com-
      referenties niet tot uitsluiting van de bieder van de                   missie van 22 december 1998 houdende aanpassing aan
      aanbestedingsprocedure leidt, maar alleen tot gevolg                    de technische vooruitgang van richtlijn 91/157/EEG (2)
      heeft, dat een inschrijving in het kader van een punten-                van de Raad inzake batterijen en accu’s die gevaarlijke
      systeem — waarbij bijvoorbeeld een negatieve beoorde-                   stoffen bevatten, subsidiair door deze niet ter kennis van
      ling van de referenties door een lagere prijs kan worden                de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de
      gecompenseerd — een minder gunstige beoordeling                         krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
      krijgt?
                                                                        2)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
4.    Indien de vragen 1 en 3 ontkennend worden beantwoord:
      is een gunningscriterium op grond waarvan referenties
      over producten aldus worden beoordeeld, dat alleen het            Middelen en voornaamste argumenten
      aantal referenties wordt geteld, en niet inhoudelijk wordt
      onderzocht of de ervaringen van de opdrachtgevers met
      het product goed of slecht waren, en waarbij bovendien            Het dwingende karakter van de artikelen 249 EG, derde alinea,
      alleen referenties uit het Alpen/EU-gebied in aanmerking          en 10 EG, eerste alinea, verplicht de lidstaten om alle nodige
      worden genomen, verenigbaar met de desbetreffende                 maatregelen te nemen om de nakoming van de uit richtlijnen
      bepalingen van het gemeenschapsrecht — met inbegrip               voortvloeiende verplichtingen te verzekeren, binnen de daarin
      van artikel 26 van richtlijn 93/36/EEG —, het beginsel            gestelde termijnen. De omzettingstermijn is verstreken op
      van gelijke behandeling, en de volkenrechtelijke verplich-        1 januari 2000, zonder dat Italië de nodige bepalingen heeft
      tingen van de Gemeenschappen?                                     vastgesteld.
5.    Is een gunningscriterium op grond waarvan een gunstige            (1) PB L 1 van 5.1.1999, blz. 1.
      beoordeling alleen mogelijk is wanneer het voorwerp van           (2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38.
      de aanbesteding binnen een straal van 300 km rond de
      plaats van aanbesteding kan worden bezichtigd, verenig-
      baar met de bepalingen van het gemeenschapsrecht, en
      met name met het beginsel van gelijke behandeling?
6.    Indien vraag 3 bevestigend, of vraag 4 of 5 ontkennend            Hogere voorziening, op 29 augustus 2001 (per faxbericht
      wordt beantwoord: moet artikel 2, lid 1, sub c, van               op 27 augustus 2001) ingesteld door Telefon & Buch
      richtlijn 89/665/EEG, eventueel in samenhang met andere           VerlagsgmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      beginselen van het gemeenschapsrecht, aldus worden                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
      uitgelegd dat indien de inbreuk van de aanbestedende              van 14 juni 2001 in de gevoegde zaken T-357/99 en
      dienst uit de vaststelling van een onrechtmatig gunnings-         T-358/99 tussen Telefon & Buch VerlagsgmbH en Bureau
      criterium bestaat, de inschrijver alleen dan recht op             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      schadevergoeding heeft indien concreet kan worden                                  tekeningen, modellen) (BHIM)
      bewezen dat hij zonder dat onrechtmatige gunningscri-
      terium de beste inschrijver zou zijn geweest?
                                                                                (Zaak C-326/01 P)
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.                                                                    (2001/C 317/21)
(2) PB 1993, L 199, blz. 1.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 29 augustus 2001 (per faxbericht op 27 augustus 2001)


title: Zaak T-331/11: Arrest van het Gerecht van 12 september 2013 — Besselink/Raad ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Ontwerpbesluit van Raad tot machtiging van Commissie tot onderhandeling over overeenkomst tot aansluiting van Europese Unie tot Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen — Gedeeltelijke toegang — Motiveringsplicht — Verzoek om maatregelen tot organisatie van de procesgang of instructiemaatregelen — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/22

         Arrest van het Gerecht van 12 september 2013 — Besselink/Raad
   (Zaak T-331/11) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Ontwerpbesluit van Raad tot machtiging van Commissie tot onderhandeling over overeenkomst tot aansluiting van Europese Unie tot Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden - Uitzondering betreffende bescherming van openbaar belang inzake internationale betrekkingen - Gedeeltelijke toegang - Motiveringsplicht - Verzoek om maatregelen tot organisatie van de procesgang of instructiemaatregelen - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 313/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Leonard Besselink (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, J. Blockx en E. Raedts, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: oorspronkelijk C. Fekete, P. Plaza García en J. Herrmann, vervolgens P. Plaza García, J. Herrmann en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Paasivirta en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Raad van 1 april 2011 waarbij de volledige toegang is geweigerd tot document nr. 9689/10 met een ontwerpbesluit van de Raad tot machtiging van de Commissie tot onderhandeling over de overeenkomst tot aansluiting van de Europese Unie tot het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden

      Dictum

               1.

               Het besluit van de Raad van 1 april 2011 waarbij volledige toegang is geweigerd tot document nr. 9689/10, wordt nietig verklaard voor zover daarbij toegang is geweigerd tot onderhandelingsrichtsnoer nr. 5 en tot de niet-openbaar gemaakte gedeelten van het gevraagde document die herinneren aan de beginselen van het EU-Verdrag voor de onderhandelingen tot aansluiting van de Europese Unie tot het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, of die de bij de onderhandelingen te behandelen vragen alleen aan de orde stellen.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-262/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/19/EG — Onderlinge erkenning van diploma's certificaten en andere titels — Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, vroedkundige, architect, apotheker en arts — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/1

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-262/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/19/EG - Onderlinge erkenning van diploma's certificaten en andere titels - Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, vroedkundige, architect, apotheker en arts - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 237/02)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Manville en H. Støvlbæk)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen de gestelde termijn van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (PB L 206, blz. 1)
   Dictum

               1)

               De niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de volledige implementatie van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak C-166/02: Verzoek van het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal van 26 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Daniel Fernando Messejana Viegas en Companhia de Seguros Zurich, SA, en Mitsubishi Motors de Portugal, SA — Interveniënte: CGU International Insurance plc — Agência Geral em Portugal

text:
29.6.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 156/9
Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door het Koninkrijk                         opvattingen aangaande de toekomstige ontwikkelingen
der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese                          op het gebied van havens. Hiermee heeft de Commissie
                       Gemeenschappen                                       een gerechtvaardigd vertrouwen gewekt.
                        (Zaak C-164/02)                              (1) hoewel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt op grond
                                                                         van artikel 87 EG, lid 3, sub c, onder verwijzing naar punt 38 van
                                                                         de Kaderregeling inzake staatssteun voor het milieu (PB 2001,
                        (2002/C 156/16)                                  C 37, blz. 3).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 mei 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
den, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster, als gemachtigde.
                                                                     Verzoek van het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer
                                                                     do Sal van 26 april 2002 om een prejudiciële beslissing in
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                       het geding tussen Daniel Fernando Messejana Viegas en
                                                                     Companhia de Seguros Zurich, SA, en Mitsubishi Motors
                                                                     de Portugal, SA — Interveniënte: CGU International
1.   Nietig te verklaren het Besluit van de Commissie van                     Insurance plc — Agência Geral em Portugal
     15 februari 2002, kenmerk SG (2002) D/228533, betref-
     fende Steunmaatregel nr. N 812/2001 (hierna: het Besluit,
     bijlage 1), voor zover de Commissie in deze beschikking                                   (Zaak C-166/02)
     de bijdragen aan havenautoriteiten verleend op grond
     van de Stimuleringsregeling verwerking baggerspecie aan-                                  (2002/C 156/17)
     merkt als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG (1).
2.   De Commissie te veroordelen in de kosten.
                                                                     Het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal heeft bij
                                                                     beschikking van 26 april 2002, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 2 mei 2002, in het geding tussen Daniel
                                                                     Fernando Messejana Viegas en Companhia de Seguros Zurich,
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                     SA, en Mitsubishi Motors de Portugal, SA — Interveniënte:
                                                                     CGU International Insurance plc — Agência Geral em Por-
—    Strijd met artikel 87 EG: De Nederlandse regering meent         tugal — het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     dat de Commissie ten onrechte stelt dat havenautoriteiten       verzocht om een prejudiciële beslissing.
     bij het beheer van waterwegen en bij onderhoud van de
     algemene infrastructuur in de havens als onderneming in
     de zin van artikel 87 lid 1 EG kunnen worden aangemerkt.        Het Tribunal Judicial da Comarca de Alcácer do Sal verzoekt
     Naar het oordeel van de Nederlandse regering moet               het Hof van Justitie een uitspraak te doen over de uitlegging
     het beheer van vaarwegen (waaronder baggeren) in dit            van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG(1) van de Raad van
     verband als publieke taak worden beschouwd en niet              30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de
     als economische activiteit. Investeringen in dat soort          wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de
     infrastructuur worden in normale omstandigheden door            wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het
     de Commissie beschouwd als algemene maatregelen,                verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (2), rekening
     waarvoor de uitgaven gedragen worden door de staat in           houdende met het bepaalde in artikel 508 van de Código Civil
     het kader van zijn verantwoordelijkheden op het gebied          (Portugees Burgerlijk Wetboek).
     van het ontwerpen en ontwikkelen van een vervoers-
     systeem in het belang van het publiek in het algemeen,
                                                                     (1) PB L 8 van 11.01.1984, blz. 17.
     mits de infrastructuur overeenkomstig communautaire             (2) Die naar mening van verzoeker voorziet in een minimumbedrag
     wetgeving de jure en de facto openstaat voor alle                   van verplichte dekking, zonder een onderscheid te maken of een
     werkelijke of potentiële gebruikers.                                afzonderlijk minimumbedrag vast te stellen voor risicoaansprake-
                                                                         lijkheid, waardoor indien het ongeval zich in enig ander land van
—    Strijd met het motiveringsbeginsel.                                 de Gemeenschap zou voordoen, de aansprakelijke een vergoeding
                                                                         zou moeten betalen tot de verplichte minimumdekking (thans
                                                                         600 000 euro). De bij deze richtlijn opgelegde minimumdekking
—    Strijd met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbegin-           is met andere woorden een minimumgrens, wat betekent dat
     sel: De Commissie heeft in een aantal documenten                    artikel 508 van het Burgerlijk Wetboek moet worden ingetrokken.
     haar opvattingen omtrent staatssteun in de havensector              Dit artikel stelt als maximaal toe te kennen schadevergoeding
     kenbaar gemaakt. Met deze documenten, verschillende                 voor een slachtoffer van een verkeersongeval „het bedrag dat
     beschikkingen, heeft de Commissie enerzijds een concreti-           overeenkomt met het dubbele van het bedrag waarvoor beroep in
     sering en verduidelijking gegeven van de verdragsbepalin-           tweede aanleg kan worden ingesteld” (namelijk 29 927,88 euro).
     gen, onder meer, betreffende staatssteun op het gebied
     van havens, en anderzijds uitdrukking gegeven aan haar


title: Zaak C-171/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Fra.bo SpA/Deutsche Vereinigung des Gas- und Wasserfaches eV (DVGW) — Technisch-Wissenschaftlicher Verein (Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen — Nationaal certificeringsproces — Vermoeden van overeenstemming met nationaal recht — Toepasselijkheid van artikel 28 EG op particuliere conformiteitsbeoordelingsinstantie)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Fra.bo SpA/Deutsche Vereinigung des Gas- und Wasserfaches eV (DVGW) — Technisch-Wissenschaftlicher Verein
   (Zaak C-171/11) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen - Nationaal certificeringsproces - Vermoeden van overeenstemming met nationaal recht - Toepasselijkheid van artikel 28 EG op particuliere conformiteitsbeoordelingsinstantie)
   2012/C 287/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fra.bo SpA

      Verwerende partij: Deutsche Vereinigung des Gas- und Wasserfaches eV (DVGW) — Technisch-Wissenschaftlicher Verein

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Düsseldorf — Uitlegging van de artikelen 34, 101 en 106, lid 2, VWEU — Toepassing van deze bepalingen op de werkzaamheid van een privaatrechtelijke vereniging (Technisch-Wissenschaftlicher Verein) die door een lidstaat wordt erkend als certificeringsinstantie voor bepaalde producten — Horizontale rechtstreekse werking van artikel 34 VWEU

      Dictum

   Artikel 28 EG moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de normerings- en certificeringsactiviteiten van een privaatrechtelijke organisatie wanneer de nationale wetgeving de door deze organisatie gecertificeerde producten als in overeenstemming met het nationale recht beschouwt en dit de verhandeling van producten die door deze organisatie niet zijn gecertificeerd, bemoeilijkt.

      (1)  PB C 226 van 30.07.2011.