title: Zaak C-495/00: Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda dagricola Visentin, Giorgio, Giovanni en Luciano e.a. en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Caseificio Silvio Belladelli e Figlio, e.a.

text:
21.4.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 118/9
1.    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening         Zo neen:
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de
                                                                      2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
                                                                            de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
                                                                            van verordening nr. 543/93 van de Commissie van
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
                                                                            9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
                                                                            EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?
                                                                            geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
                                                                            maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,
Zo neen:                                                                    compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
                                                                            bepalingen kan worden afgeweken?
2.    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4             3)    Kunnen de verordeningen nrs. 3950/92 en 534/93 aldus
      van verordening nr. 543/93 van de Commissie van                       worden uitgelegd, dat de individuele referentiehoeveel-
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39           heid niet noodzakelijk aan iedere producent afzonderlijk
      EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in               hoeft te worden medegedeeld, maar ook op andere wijzen
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een              kan worden medegedeeld, zoals door publicatie van
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,                  overzichtsstaten?
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
      bepalingen kan worden afgeweken?
                                                                      (1) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.
                                                                      (2) PB L 57, van 10.03.93, blz. 12.
(1) PB L 405, van 31.12.1992, blz. 1.
(2) PB L 57, van 10.3.1993; blz. 12.
                                                                      Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per                il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in
il Lazio van 6 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in            het geding tussen Azienda dagricola Visentin, Giorgio,
het geding tussen Balestri Carlon en Azienda di Stato per             Giovanni en Luciano e.a. en Azienda di Stato per gli
gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Minister                interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Caseificio
van Financiën en Economische planning, alsmede Par-                                     Silvio Belladelli e Figlio, e.a.
                           lamat s.p.a.
                                                                                (Zaak C-495/00)
                        (Zaak C-484/00)
                        (2001/C 118/13)                                                       (2001/C 118/14)
Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij         Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof        beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 29 december 2000, in het geding tussen Balestri       van Justitie op 29 december 2000, in het geding tussen
Carlo tegen Azienda di Stato per gli interventi nel mercato           Azienda agricola Visentin, Giorgio, Giovanni en Luciano e.a.
agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en Economische              en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo
planning, alsmede Parlamat s.p.a., het Hof van Justitie van de        (AIMA) en Caseificio Silvio Belladelli e Figlio, e.a., het Hof van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                  Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
beslissing over de navolgende vragen:                                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening         1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
      nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en                   nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
      de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de             de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 543/93 (2) van de
      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,                    Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
      dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor                dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
      uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan                   uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
      worden afgeweken in geval van administratief of rechter-              worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
      lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?                           lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?
 ---pagebreak--- C 118/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
Zo neen:                                                                   Is de verwijzing in artikel 3 bis, lid 1, sub a, van de
                                                                           richtlijn naar artikel 7, lid 1, van de richtlijn een lex
2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van             specialis ten opzichte van artikel 7, lid 2, van de richtlijn,
      de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4                  zodat een eventueel strengere nationale misleidingsmaat-
      van verordening nr. 543/93 van de Commissie van                      staf op alle onderdelen van de vergelijking kan worden
      9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39          toegepast?
      EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
      geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
      maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,                 Moet artikel 3 bis, lid 1, sub a, van de richtlijn aldus
      compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde              worden uitgelegd, dat de vergelijking van de prijs van een
      bepalingen kan worden afgeweken?                                     merkproduct met de prijs van een kwalitatief gelijkwaar-
                                                                           dig naamloos product ongeoorloofd is, wanneer de
3)    Laat de communautaire regelgeving toe, dat de lidstaat,              namen van de fabrikanten niet worden genoemd, of staan
      indien de mogelijkheid van terugwerkende compensaties                artikel 3, lid 1, sub c en artikel 3 bis, lid 1, sub g, van de
      is uitgesloten, de aanzuivering van de schuld aan de                 richtlijn in de weg aan het noemen van de fabrikanten? Is
      Gemeenschap voor zijn rekening neemt zonder zich aan                 het imago van een (merk)product een kenmerk van het
      sancties bloot te stellen?                                           goed of de dienst in de zin van artikel 3 bis, sub c, van de
                                                                           richtlijn? Volgt uit een (eventueel) ontkennend antwoord
                                                                           op deze vraag, dat elke (prijs) vergelijking van een
(1) PB L 405, van 31.12.92, blz. 1.                                        merkproduct met een kwalitatief gelijkwaardig naamloos
(2) PB L 57, van 10.03.93, blz. 12.                                        product ongeoorloofd is?
                                                                      2.   Moet artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus worden
                                                                           uitgelegd, dat ook verschillen in de aankoop van het goed
                                                                           of de dienst waarvan de kenmerken worden vergeleken
                                                                           met kenmerken van het goed of de dienst van de
                                                                           adverteerder, enkel volgens artikel 3 bis van de richtlijn
                                                                           moeten worden beoordeeld?
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 19 december
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Pippig Augenoptik GmbH & Co KG en 1. Hartlauer                             Ingeval die vraag bevestigend wordt beantwoord:
Handelsgesellschaft mbH 2. Erfgenamen van de overleden
                      Franz Josef Hartlauer
                                                                           Moet artikel 3 bis van de richtlijn aldus worden uitgelegd,
                          (Zaak C-44/01)                                   dat een (prijs)vergelijking slechts geoorloofd is wanneer
                                                                           de vergeleken goederen langs dezelfde handelswegen
                                                                           worden aangekocht en dus door de adverteerder en zijn
                         (2001/C 118/15)                                   concurrent(en) in vergelijkbare keuze worden aange-
                                                                           boden?
Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 19 december
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 februari 2000, in het geding tussen Pippig Augenoptik               3.   Moet onder „vergelijking” in de zin van artikel 7, lid 2,
GmbH & Co KG en 1. Hartlauer Handelsgesellschaft mbH                       van de richtlijn ook het creëren van de vergelijkingsbasis
2. Erfgenamen van de overleden Franz Josef Hartlauer, het Hof              door middel van een testaankoop worden verstaan?
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                     Ingeval die vraag bevestigend wordt beantwoord:
1.    Moet artikel 7, lid 2, van richtlijn 97/55/EEG (1) van het
      Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot                 Moet artikel 3 bis van de richtlijn aldus worden uitgelegd,
      wijziging van Richtlijn 84/450/EEG (2) inzake misleidende            dat het bewust veroorzaken van een voor de adverteerder
      reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen                gunstige (prijs)vergelijking door middel van een nog voor
      (hierna: „richtlijn”) aldus worden uitgelegd, dat onder              het begin van het eigen aanbod verrichte en daaraan
      „vergelijkende reclame voorzover het de vergelijking                 aangepaste testaankoop de vergelijking ongeoorloofd
      betreft”, de mededelingen over het aanbod van de adver-              maakt?
      teerder zelf, de mededelingen over het aanbod van de
      concurrent en de mededelingen over de onderlinge
      verhouding tussen beide aanboden (het resultaat van de          4.   Is een vergelijking kleinerend in de zin van artikel 3 bis,
      vergelijking) moeten worden verstaan? Of gaat het slechts            lid 1, sub e, van de richtlijn, wanneer de adverteerder de
      om de „vergelijking” in de zin van artikel 7, lid 2, van de          bij een concurrent gekochte goederen zo uitkiest, dat een
      richtlijn, voorzover mededelingen over het resultaat van             prijsverschil wordt bereikt dat boven het gemiddelde
      de vergelijking worden gegeven, zodat misleidende voor-              prijsverschil ligt, en/of wanneer telkens dergelijke prijsver-
      stellingen over andere kenmerken van de vergeleken                   gelijkingen worden gemaakt, zodat de indruk ontstaat dat
      goederen/diensten kunnen worden beoordeeld volgens                   de prijzen van de concurrent(en) in het algemeen te hoog
      een eventueel strengere nationale misleidingsmaatstaf?               zijn?


title: Zaak C-173/03: Verzoek van het Tribunale di Genova van 20 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fallimento "Traghetti del mediterraneo" SpA en Repubblica Italiana

text:
C 158/10                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         5.7.2003
Verzoek van het Tribunale di Genova van 20 maart                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                in zaak T-145/01, B. Latino tegen Commissie van de Europese
Fallimento „Traghetti del mediterraneo” SpA en Repub-                   Gemeenschappen. Rekwirant concludeert dat het den Hove
                           blica Italiana                               behage:
                         (Zaak C-173/03)                                primair:
                         (2003/C 158/17)                                —     de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
                                                                              klaren;
Het Tribunale di Genova heeft bij beschikking van 20 maart              —     het tweede punt van het dictum van het arrest van het
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2003 in zaak
14 april 2003, in het geding tussen Fallimento „Traghetti del                 T-145/01 te vernietigen;
mediterraneo” SpA en Repubblica Italiana, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-              subsidiair:
le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        —     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van het tot
1.    Is de nationale staat tegenover zijn burgers niet-contrac-              aanstelling bevoegde gezag van 10 augustus 2000, waar-
      tueel aansprakelijk voor fouten van zijn eigen rechters bij             bij het verzoek van rekwirant van 7 mei 1996 om zijn
      de toepassing van het gemeenschapsrecht of voor het niet                artrose als beroepsziekte te erkennen, is afgewezen;
      toepassen ervan, in het bijzonder wanneer een rechter in
      laatste aanleg zijn verplichting tot verwijzing naar het          in elk geval:
      Hof van Justitie in de zin van artikel 234, derde alinea,
      van het Verdrag niet nakomt?                                      —     overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van het Re-
                                                                              glement voor de procesvoering over de kosten te be-
2.    Indien moet worden geoordeeld, dat een nationale staat                  slissen.
      aansprakelijk is voor fouten van zijn eigen rechters bij de
      toepassing van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder
      wanneer een rechter in laatste aanleg in de zin van
      artikel 234, derde alinea, van het Verdrag nalaat een zaak        Middelen en voornaamste argumenten
      naar het Hof van Justitie te verwijzen voor een prejudiciële
      beslissing, staat dan aan die aansprakelijkheid in de weg         —     Eerste middel: Schending door de Commissie van ar-
      — en is dus onverenigbaar met de beginselen van het                     tikel 73 van het Ambtenarenstatuut en van artikel 3,
      gemeenschapsrecht — een nationale wettelijke regeling                   lid 2, van de Regeling voor de verzekering van de
      inzake de aansprakelijkheid van de staat voor fouten van                ambtenaren tegen ongevallen en beroepsziekten:
      de rechters, welke                                                      Rekwirant komt op tegen het oordeel van het Gerecht
                                                                              van eerste aanleg dat de weigering van de Commissie om
      —     die aansprakelijkheid uitsluit met betrekking tot de              zijn gewrichtsaandoeningen als beroepsziekte te erkennen
            uitlegging van rechtsvoorschriften en de beoordeling              omdat hiervoor niet voldoende bewijs was geleverd, geen
            van de feiten en het bewijs in het kader van de                   schending uitmaakt van artikel 73 van het Ambtenaren-
            rechterlijke werkzaamheid,                                        statuut, en evenmin van de Regeling voor de verzekering
                                                                              van de ambtenaren tegen ongevallen en beroepsziekten.
      —     de aansprakelijkheid van de staat beperkt tot het
            geval van opzet of ernstige schuld van de rechter?          —     Tweede middel: Niet-inachtneming van de bevoegdheid-
                                                                              safbakening tussen de medische commissies:
                                                                              Volgens rekwirant hebben de Commissie en het Gerecht
                                                                              het algemene rechtsbeginsel „semper in dubiis benigniora
                                                                              preferenda sunt” geschonden, dat geldt bij onzekerheid
Hogere voorziening, op 25 april 2003 ingesteld door                           over de werkelijke oorzaak van de ziekte, en is de
B. Latino tegen het arrest van de Eerste kamer van het                        procedure voor de medische commissie onregelmatig
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                        verlopen. De medische commissie had immers geen
pen van 26 februari 2003 in zaak T-145/01, B. Latino                          tweede keer geraadpleegd mogen worden, enerzijds om-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             dat zij met het verstrekken van haar eerste advies
                                                                              haar bevoegdheid had uitgeput, anderzijds omdat zij —
                        (Zaak C-180/03 P)                                     doordat zij reeds een advies had verstrekt en doordat een
                                                                              lid van de medische dienst van de Commissie deel van
                                                                              haar uitmaakte — niet voldeed aan de noodzakelijke
                         (2003/C 158/18)
                                                                              voorwaarden inzake onafhankelijkheid en onpartijdig-
                                                                              heid. Ten slotte moeten de medische commissies bij
                                                                              ontbreken van een gemeenschapsregeling over de te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    volgen procedure de instructies eerbiedigen die zijn
op 25 april 2003 hogere voorziening ingesteld door B. Latino,                 ontvangen van de instellingen.
vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en K. Delvolvé,
advocaten, tegen het arrest van de Eerste kamer van het


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-151/94: British Steel plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en onderling samenhangende gedragingen - Prijsvaststelling - Marktverdeling - Systemen voor informatie-uitwisseling)

text:
C 160/16                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.6.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 11 maart 1999                                                         van 11 maart 1999
in zaak T-151/94: British Steel plc tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)                            in zaak T-156/94: Siderúrgica Aristrain Madrid, SL, tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en                   (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling                   ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
— Marktverdeling — Systemen voor informatie-                              onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling
                            uitwisseling)                                 — Marktverdeling — Systemen voor informatie-
                                                                                uitwisseling)
                          (1999/C 160/31)
                                                                                (1999/C 160/32)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
In zaak T-151/94, British Steel plc, gevestigd te Londen,
vertegenwoordigd door P.G.H. Collins en J.E. Pheasant, solici-
tors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                 In zaak T-156/94, Siderúrgica Aristrain Madrid, SL, gevestigd te
van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commis-              Madrid, vertegenwoordigd door A. Creus en door, aanvankelijk
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvan-                 X.R. Calzado, later N. Lacalle, advocaten te Barcelona, domicilie
kelijk J. Currall, N. Lorenz en G.S. de Bergues, later J.-L.              gekozen hebbende te Brussel, avenue d’Auderghem 78, tegen
Dewost, J. Currall en G. Charrier, bijgestaan door J. Flynn),             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
betreffende primair een beroep tot nietigverklaring van Be-               aanvankelijk J. Currall, F.E. González-Diaz en G.S. de Bergues,
schikking 94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari                    later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier, bijgestaan door R.
1994 inzake een procedure op grond van artikel 65 van                     Garciá Vicente), betreffende primair een beroep tot nietigver-
het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onderling                  klaring van Beschikking 94/215/EGKS van de Commissie van
samenhangende gedragingen van Europese balkenproducenten                  16 februari 1994 inzake een procedure op grond van artikel 65
(PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede                van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten en onder-
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W. Bellamy,                ling samenhangende gedragingen van Europese balkenpro-
waarnemend voor de president, A. Potocki en J. Pirrung,                   ducenten (PB L 116 van 6.5.1994, blz. 1), heeft het Gerecht
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op              (Tweede Kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: C.W.
11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 Bellamy, waarnemend voor de president, A. Potocki en J.
als volgt:                                                                Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
                                                                          op 11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de
     Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond
     van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten       1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
     en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-               94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake
     producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt            een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag
     gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een              betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-
     overeenkomst tot verdeling van de Italiaanse markt.                       gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-
                                                                               de geldboete op 7 100 000 EUR.
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
     94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op
     20 000 000 EUR.                                                      2. Verwerpt het beroep voor het overige.
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                                  3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in drie vierde
                                                                               van de kosten van de Commissie, met inbegrip van de op het kort
                                                                               geding gevallen kosten. Verstaat dat de Commissie een vierde van
4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van           haar eigen kosten zal dragen.
     de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
     van haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          (1) PB C 146 van 28.5.1994.
(1) PB C 146 van 28.5.1994.


title: Zaak T-280/10: Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (ANEURYSMCONTROL)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/46

         Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (ANEURYSMCONTROL)
   (Zaak T-280/10)
   ()
   2010/C 234/82
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Milux Holding S.A. (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 april 2010 in zaak R 1432/2009-4;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ANEURYSMCONTROL” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 44

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep het non-discriminatiebeginsel onjuist heeft toegepast op de feiten van de zaak; subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het aangevraagde merk onvoldoende intrinsiek onderscheidend vermogen bezat.


title: Zaak T-195/00: Beroep, op 26 juli 2000 ingesteld door Thomas Cook Group Limited en Interpayment Services Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 302/26              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.10.2000
Beroep, op 26 juli 2000 ingesteld door Thomas Cook                     Beroep, op 26 juli 2000 ingesteld door L. Verheyden tegen
Group Limited en Interpayment Services Limited tegen                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-196/00)
                       (Zaak T-195/00)
                                                                                (2000/C 302/65)
                       (2000/C 302/64)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 26 juli 2000 beroep ingesteld tegen de
schappen is op 26 juli 2000 beroep tegen Commissie van de              Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Verhey-
Europese Gemeenschappen ingesteld door Thomas Cook                     den, wonende te Angera (Italië), vertegenwoordigd door E. Boi-
Group Limited en Interpayment Services Limited, vertegen-              gelot, advocaat te Brussel.
woordigd door C. Delcorde en E. Kling van het advocatenkan-
toor Dechert Price & Rhoads te Brussel.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   —    nietig te verklaren het besluit om hem tijdens de bevor-
                                                                            deringsronde 1999 niet te bevorderen naar de rang A4
—     de Commissie overeenkomstig artikel 288, tweede alinea,               met toekenning van een passende salaristrap overeen-
      EG te verplichten hun een schadevergoeding van                        komstig het Ambtenarenstatuut en met terugwerkende
      25,5 miljoen GBP te betalen;                                          kracht tot 10 oktober 1989, hetgeen volgt uit het feit dat
                                                                            zijn naam niet voorkomt op de in „Mededelingen van de
                                                                            administratie” nr. 1082 van 13 augustus 1999 gepubli-
—     de Commissie te veroordelen tot betaling van interessen               ceerde lijst van degenen die zijn bevorderd,
      over dat bedrag op de voet van 6 % per jaar vanaf de dag
      van uitspraak van het arrest tot de dag van betaling; en
                                                                       —    hem een morele schadevergoeding toe te kennen van
                                                                            500 000 BEF (12 394,68 euro), vermeerderd met 8 %
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                               rente met ingang van de datum van de uitspraak van het
                                                                            Gerecht tot de volledige betaling,
                                                                       —    verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeksters stellen, dat het teken dat de Commissie als               Middelen en voornaamste argumenten
symbool voor de euro heeft gekozen, wezenlijke gelijkenis
vertoont met een van de logo’s die zij zelf hebben laten
inschrijven. Het feit dat de Commissie dat teken gebruikt en           Verzoeker komt op tegen het feit dat hij tijdens de bevor-
derden aanspoort dat te doen, levert dus inbreuk op verzoek-           deringsronde 1999 niet naar de rang A4 is bevorderd.
sters’ merk op. De Commissie heeft nagelaten de uitholling
van het logo te voorkomen en heeft dus het beginsel van de
eerbiediging van bestaande rechten geschonden, alsmede het             Tot staving van zijn vordering stelt hij, dat het tot aanstelling
vertrouwensbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het              bevoegd gezag de artikelen 25, tweede alinea, 43 en 45 van
evenredigheidsbeginsel. Bovendien komt het nalaten van de              het Ambtenarenstatuut, alsmede het gelijkheidsbeginsel, de
Commissie neer op een onrechtmatige confiscatie van verzoek-           zorgplicht, het vertrouwensbeginsel en de motiveringsplicht
sters’ eigendom.                                                       heeft geschonden door geen rekening te houden met zijn
                                                                       verdiensten, en ook niet met zijn zeer aanzienlijke anciënniteit
                                                                       in de rang, waardoor het hem in een volkomen abnormale
Voorzover de Commissie wettig handelde, heeft dat handelen             administratieve situatie heeft geplaatst, gelet op de gebruikelij-
onevenredige en onbillijke nadelen voor verzoeksters, en levert        ke loopbaan die openstaat voor elke ambtenaar die vanuit het
het een geval van „Sonderopfer” en „rupture d’égalité devant           oogpunt van zijn verwachtingen en objectieve verdiensten in
les charges publiques” op dat recht op schadevergoeding opent.         een zelfde of een gelijksoortige situatie verkeert.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 februari 2004 in zaak C-310/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 19 februari 2004
   in zaak C-310/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 1999/44/EG)
   (2004/C 94/16)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-310/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner) betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 19 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de in het met redenen omklede advies gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-15/99: Brugg Rohrsysteme GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen terugwerkende kracht — Gewettigd vertrouwen)

text:
C 156/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 29.6.2002
4)    Verstaat dat de Commissie 20 % van haar eigen kosten, met            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      inbegrip van die welke op de procedure in kort geding zijn
      gevallen, zal dragen.
                                                                                van 20 maart 2002
(1) PB C 86 van 27.3.1999.
                                                                         in zaak T-16/99: Lögstör Rör (Deutschland) tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                         tikel 81 EG) — Boycot — Toegang tot dossier — Geldboete
                                                                         — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Geen
                        van 20 maart 2002                                      terugwerkende kracht — Gewettigd vertrouwen”)
in zaak T-15/99: Brugg Rohrsysteme GmbH tegen Com-
        missie van de Europese Gemeenschappen (1)                                                  (2002/C 156/26)
(Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
tikel 81 EG) — Boycot — Geldboete — Richtsnoeren voor                                              (Procestaal: Duits)
berekening van geldboeten — Geen terugwerkende kracht
                     — Gewettigd vertrouwen)
                          (2002/C 156/25)
                          (Procestaal: Duits)                            In zaak T-16/99, Lögstör Rör (Deutschland) GmbH, gevestigd
                                                                         te Fulda (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-J. Hellmann
                                                                         en T. Nägele, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         pen (gemachtigden: W. Mölls en E. Gippini Fournier), betreffen-
In zaak T-15/99, Brugg Rohrsysteme GmbH, gevestigd te                    de, primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
Wunstorf (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Jestaedt,                 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake
H.-C. Salger en M. Sura, advocaten, domicilie gekozen hebben-            een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
de te Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)
schappen (gemachtigden: W. Mölls en É. Gippini Fournier),               (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot
betreffende, primair, een verzoek tot nietigverklaring van               vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober                   opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde                  R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot         ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster                 het dictum luidt als volgt:
opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                1)    Verwerpt het beroep.
het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                               2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         (1) PB C 86 van 27.3.1999.
(1) PB C 86 van 27.3.1999.


title: Zaak T-450/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2009 — Harwin International/BHIM — Cuadrado (Pickwick COLOUR GROUP) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair beeldmerk Pickwick COLOUR GROUP — Oudere nationale merken PicK OuiC en PICK OUIC Cuadrado, S.A. VALENCIA — Verzoek tot bewijs van gebruik — Artikel 56, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 57, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/46

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2009 — Harwin International/BHIM — Cuadrado (Pickwick COLOUR GROUP)
   (Zaak T-450/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair beeldmerk Pickwick COLOUR GROUP - Oudere nationale merken PicK OuiC en PICK OUIC Cuadrado, S.A. VALENCIA - Verzoek tot bewijs van gebruik - Artikel 56, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 57, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 180/85
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Harwin International LLC (Albany, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Przedborski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Cuadrado, SA (Paterna, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2007 (zaak R 1245/2006-2) in een nietigheidsprocedure tussen Cuadrado, SA en Harwin International LLC.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 10 september 2007 (zaak R 1245/2006-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die welke Harwin International LLC zijn opgekomen.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-478/15: Beroep ingesteld op 21 augustus 2015 — Roemenië/Commissie

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/33

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2015 — Roemenië/Commissie
   (Zaak T-478/15)
   (2015/C 346/39)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: R. Radu, A. Buzoianu, E. Gane, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie, aangenomen bij brief nr. BUDG/B/3/MV D(2015) 2453089 van 11 juni 2015, waarbij zij Roemenië aanmaant om het bedrag van 1 079 513,09 EUR bruto ter beschikking te stellen als eigen middelen;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker 4 middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie is niet bevoegd om het bestreden besluit aan te nemen

                           —

                           Het Unierecht bevat geen enkele bepaling die aan de Commissie de bevoegdheid geeft om een lidstaat ertoe te verplichten een bedrag te betalen dat overeenstemt met het verlies aan eigen middelen van de Europese Unie, vastgesteld ten gevolge van de kwijtschelding van douaneschuld die is beslist door een andere lidstaat, die verantwoordelijk was voor de berekening, de inning en de boeking op de EU-begroting van de douanerechten als traditionele eigen middelen.

               2.

               Tweede middel: ontoereikende en niet-afdoende motivering van het bestreden besluit

                           —

                           Het bestreden besluit van de Commissie is niet toereikend en afdoend gemotiveerd, zoals vereist door artikel 296 VWEU, voor zover het bestreden besluit enerzijds de rechtsgrondslag op basis waarvan het is aangenomen niet vermeldt, en die grondslag niet kan worden afgeleid uit de andere elementen van de brief en, anderzijds, de Commissie de juridische redenering, die ertoe heeft geleid dat aan Roemenië een betalingsbevel wordt opgelegd, in het besluit niet heeft vermeld.

               3.

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid door de Commissie

                           —

                           Voor het geval dat het Gerecht zou beslissen dat de instelling van de Europese Unie binnen de grenzen van de door de Verdragen toegekende bevoegdheden heeft gehandeld, voert Roemenië aan dat deze instelling misbruik heeft gemaakt van haar eigen bevoegdheid, in strijd met het beginsel van goed bestuur en het recht van verdediging van Roemenië.

                           —

                           De Commissie is de op haar rustende zorgvuldigheidsplicht en plicht tot behoorlijk bestuur niet nagekomen voor zover zij niet alle relevante gegevens waarover ze beschikte zorgvuldig heeft onderzocht of geen andere noodzakelijke gegevens heeft opgevraagd alvorens het bestreden besluit aan te nemen. De Commissie heeft geen direct oorzakelijk verband aangetoond tussen de feiten die aan Roemenië worden verweten en het verlies aan eigen middelen van de Europese Unie. De Commissie heeft evenmin de van Roemenië gevorderde som gerechtvaardigd met een verwijzing naar het bedrag aan douanerechten dat overeenkomt met de waarde van de transitoperatie in kwestie, maar heeft zich gebaseerd op de waarde die de Bondsrepubliek Duitsland heeft meegedeeld.

                           —

                           De handelwijze van de Commissie was niet te voorzien en stelde Roemenië niet in staat om zijn recht van verdediging uit te oefenen.

               4.

               Vierde middel: miskenning van de vereisten van rechtszekerheid en wettig vertrouwen

                           —

                           De rechtsregels op basis waarvan de Commissie de betalingsplicht heeft opgelegd, werden door haar niet vermeld en gepreciseerd, en de toepassing ervan kon door Roemenië niet worden voorzien. Voordat het de brief van de Commissie ontving, kon Roemenië noch weten noch voorzien dat het verplicht was het gevorderde bedrag ter beschikking te stellen van de begroting van de Unie. Verder is Roemenië van mening dat, door het aannemen van het bestreden besluit en het opleggen van een betalingsplicht ten laste van Roemenië, 5 jaar na de feiten en ondanks de conclusies die de Commissie heeft geformuleerd tijdens de dialoog die tijdens deze periode is gevoerd met de Roemeense autoriteiten, de instelling van de Europese Unie het gewettigd vertrouwen heeft geschonden van Roemenië dat erop mocht vertrouwen dat het niet gebonden was tot betaling van de douanerechten betreffende de transitoperatie in kwestie.


title: Zaak C-398/10: Beschikking van de president van het Hof van 3 januari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/13

         Beschikking van de president van het Hof van 3 januari 2011 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-398/10) (1)

   2011/C 89/30
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-610/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2011 door Centrotherm Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 september 2011 in zaak T-434/09, Centrotherm Systemtechnik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/7

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2011 door Centrotherm Systemtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 15 september 2011 in zaak T-434/09, Centrotherm Systemtechnik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-610/11 P)
   2012/C 80/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Centrotherm Systemtechnik GmbH (vertegenwoordigers: A. Schulz en C. Onken, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 september 2011 in zaak T-434/09 vernietigen;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 augustus 2009 in zaak R 6/2008-4 vernietigen voor zover daarbij de vordering tot vervallenverklaring van gemeenschapsmerk nr. 1 301 019 CENTROTHERM is toegewezen;

               —

               het BHIM en centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij het beroep van rekwirante tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 augustus 2009 betreffende een procedure inzake vervallenverklaring tussen centrotherm Clean Solutions GmbH & Co. KG en Centrotherm Systemtechnik GmbH is verworpen.
   Rekwirante voert de volgende middelen aan:

               1)

               Het bestreden arrest schendt artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1), aangezien de bewijskracht van de voor de nietigheidsafdeling overgelegde verklaring op erewoord van de zaakvoerder van rekwirante daarin onjuist is beoordeeld. Anders dan de kamer van beroep en het Gerecht oordelen, is deze verklaring op erewoord zelfs volgens de rechtspraak van het Gerecht een toegelaten bewijsmiddel in de zin van artikel 78, lid 1, sub f, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk.

               2)

               Het Gerecht heeft bovendien artikel 76, lid 1, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk onjuist uitgelegd. Anders dan de voorgaande instanties menen, geldt volgens de ondubbelzinnige bewoordingen van artikel 76, lid 1, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en gelet op de opzet van deze verordening in de procedure inzake vervallenverklaring op grond van artikel 51, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk het beginsel van ambtshalve onderzoek.

               3)

               De stukken die rekwirante in de procedure voor de kamer van beroep heeft overgelegd, konden niet buiten beschouwing worden gelaten op grond dat zij te laat waren ingediend. Dit blijkt uit de opzet van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, in het bijzonder uit een vergelijking van de voorschriften inzake het gebruik die in de procedure inzake vervallenverklaring gelden met de voorschriften over de oppositie- en de nietigheidsprocedure wegens absolute weigeringsgronden, en uit de algemene beginselen van de verdeling van de bewijslast.
               Tegen deze achtergrond moet regel 40, lid 5, van de uitvoeringsverordening (2) teleologisch worden beperkt.

               4)

               Mocht het Hof het een teleologische beperking van regel 40, lid 5, van de uitvoeringsverordening afwijzen, kan deze regel niet worden toegepast, aangezien zij in strijd is met de bepalingen en de opzet van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en het in een rechtsstaat geldende algemene proportionaliteitsbeginsel schendt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak T-371/09: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Retractable Technologies/BHIM — Abbott Laboratories (RT) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk RT — Ouder nationaal woordmerk RTH — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/11

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Retractable Technologies/BHIM — Abbott Laboratories (RT)
   (Zaak T-371/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk RT - Ouder nationaal woordmerk RTH - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 200/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Retractable Technologies, Inc. (Little Elm, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: K. Dröge, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Jenewein, vervolgens G. Schneider en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Abbott Laboratories (Abbot Park, Illinois, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 juli 2009 (zaak R 1234/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Abbott Laboratories en Retractable Technologies, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Retractable Technologies, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak T-483/13: Arrest van het Gerecht van 20 juli 2016 — Oikonomopoulos/Commissie („Niet-contractuele aansprakelijkheid — Schade door de Commissie in het kader van een onderzoek door OLAF en door OLAF veroorzaakt — Beroep tot schadevergoeding — Vordering tot vaststelling dat handelingen van OLAF juridisch non-existent zijn en niet-ontvankelijk zijn voor het leveren van bewijs voor de nationale autoriteiten — Ontvankelijkheid — Misbruik van bevoegdheid — Verwerking van persoonsgegevens — Rechten van de verdediging”)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/21

         Arrest van het Gerecht van 20 juli 2016 — Oikonomopoulos/Commissie
   (Zaak T-483/13) (1)

   ((„Niet-contractuele aansprakelijkheid - Schade door de Commissie in het kader van een onderzoek door OLAF en door OLAF veroorzaakt - Beroep tot schadevergoeding - Vordering tot vaststelling dat handelingen van OLAF juridisch non-existent zijn en niet-ontvankelijk zijn voor het leveren van bewijs voor de nationale autoriteiten - Ontvankelijkheid - Misbruik van bevoegdheid - Verwerking van persoonsgegevens - Rechten van de verdediging”))
   (2016/C 326/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Athanassios Oikonomopoulos (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Korogiannakis en I. Zarzoura, vervolgens G. Georgios, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en A. Sauka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, een vordering tot vergoeding van schade veroorzaakt door de Commissie en door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), en anderzijds een vordering ertoe strekkende te verklaren dat handelingen van OLAF juridisch non-existent zijn en niet-ontvankelijk zijn voor het leveren van bewijs voor de nationale autoriteiten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Athanassios Oikonomopoulos wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op de procedure in kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-86/99: Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Londen, van 14 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Freemans plc en Commissioners of Customs and Excise

text:
C 160/4                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.6.1999
Beroep, op 8 maart 1999 ingesteld door Commissie van                   Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Londen, van
 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                    14 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Freemans plc en Commissioners of Customs
                                                                                and Excise
                          (Zaak C-83/99)
                                                                                (Zaak C-86/99)
                         (1999/C 160/07)                                                        (1999/C 160/08)
                                                                       Het VAT and Duties Tribunal, Londen, heeft bij beschikking
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             van 14 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
op 8 maart 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje               Justitie op 12 maart 1999, in het geding tussen Freemans plc
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-               en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van
woordigd door M. Dı́az-Llanos La Roche, Juridisch adviseur,            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
en door C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                    — Wat is ingevolge artikel 11, delen A en C, van de zesde
                                                                            Richtlijn (1) de maatstaf van heffing voor goederen uit een
                                                                            catalogus die op postorder worden besteld en aan de klant
                                                                            worden geleverd voor diens eigen gebruik, wanneer de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            leverancier zelf een krediet financiert en de klant op de
                                                                            catalogusprijs een korting („AOP-korting”) toekent, welke
                                                                            korting aan de klant wordt gecrediteerd gelijktijdig met
— vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door een verlaagd              de betaling van de aflossingen aan de leverancier (de
     tarief toe te passen op het verrichten van diensten bestaan-           AOP-korting kan ook worden gebruikt om een aflossing
     de in het ter beschikking van de gebruikers stellen van een            gedeeltelijk of volledig te voldoen), met dien verstande dat
     wegeninfrastructuur, niet heeft voldaan aan de verplichtin-            het saldo van de AOP-korting over verrichte betalingen
     gen die op hem rusten ingevolge artikel 12 van de Zesde                door de klant onmiddellijk kan worden opgenomen of
     BTW-richtlijn (Richtlijn 77/388/EEG) van de Raad van                   gebruikt, ook wanneer die klant in de toekomst nog
     17 mei 1977;                                                           aflossingen verschuldigd is?
                                                                       — Is de maatstaf van heffing:
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                            1. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
                                                                                te goederen na aftrek van de AOP-korting op die prijs,
                                                                                of
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            2. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
                                                                                te goederen, welk bedrag wordt verlaagd zodra de
                                                                                AOP-korting aan de klant wordt gecrediteerd, of
Het verrichten van diensten bestaande in het ter beschikking
van de gebruikers stellen van een wegeninfrastructuur, kan
niet op één lijn worden geplaatst met „vervoer van personen                 3. de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkoch-
en de bagage die zij bij zich hebben”, in de zin van punt 5 van                 te goederen, die wordt verlaagd zodra de AOP-korting
bijlage H bij de Zesde Richtlijn. Het gaat om twee totaal                       door de klant wordt opgenomen of gebruikt, of
verschillende dienstverrichtingen: in het geval van het vervoer,
verbindt de dienstverrichter zich ertoe personen of goederen
ten laste te nemen en naar een andere plaats te vervoeren; in               4. enig ander bedrag, en in voorkomend geval, welk
het geval van de autowegen, stelt de concessiehouder een                        bedrag.
wegeninfrastructuur ter beschikking van de gebruiker, zodat
deze zich sneller kan verplaatsen. Voor de Commissie is niet
duidelijk, hoe Spanje zich zou kunnen beroepen op het
beginsel van niet-distorsie of neutraliteit als grondslag voor         (1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
een dermate ruime uitlegging van de tekst van bijlage H, dat               de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
de praktische gevolgen daarvan volledig worden opgeheven.                  belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
                                                                           toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                           13.6.1977, blz. 1).


title: Zaak C-109/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Spanje) op 3 maart 2017 — Bankia, S.A./Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán en María Concepción Marí Merino

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Cartagena (Spanje) op 3 maart 2017 — Bankia, S.A./Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán en María Concepción Marí Merino
   (Zaak C-109/17)
   (2017/C 161/16)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia de Cartagena

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bankia, S.A.

      Verwerende partijen: Juan Carlos Marí Merino, Juan Pérez Gavilán en María Concepción Marí Merino

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11 van richtlijn 2005/29 (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals de vigerende Spaanse hypothecaire executieregeling (artikelen 695 en volgende juncto artikel 552, lid 1, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering), waarin geen rechterlijke toetsing van oneerlijke handelspraktijken plaatsvindt, noch ambtshalve noch op verzoek van een partij, aangezien deze regeling de toetsing van overeenkomsten en akten waarbij mogelijkerwijs sprake is van oneerlijke handelspraktijken, bemoeilijkt of onmogelijk maakt?

               2)

               Moet artikel 11 van richtlijn 2005/29 aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals de Spaanse regeling waarbij niet is gewaarborgd dat de betreffende gedragscode daadwerkelijk wordt nageleefd indien de executerende partij besluit zich daar niet aan te houden (artikelen 5 en 6 juncto artikel 15 van koninklijk wetsbesluit 6/2012 van 9 maart 2012)?

               3)

               Moet artikel 11 van richtlijn 2005/29 aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de Spaanse regeling waarbij de consument bij een hypothecaire executie niet kan verzoeken om naleving van de betreffende gedragscode, met name wat „datio in solutum” en het tenietgaan van de vordering betreft (artikel 3 van de gedragscode die als bijlage is gehecht aan koninklijk wetsbesluit 6/2012 van 9 maart 2012)?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB 2005, L 149, blz. 22).


title: Zaak C-284/01 P: Hogere voorziening, op 6 juni 2001 ingesteld door Girish Ojha tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-77/99, Girish Ojha tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 109/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
Hogere voorziening, op 6 juni 2001 ingesteld door Girish           Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
Ojha tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak                     Wien van 12 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing
T-77/99, Girish Ojha tegen Commissie van de Europese               in het geding tussen Prof. Monika Herbstrith en Republiek
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste                                            Oostenrijk
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                                (Zaak C-430/01)
                       (Zaak C-284/01 P)
                                                                                (2002/C 109/31)
                        (2002/C 109/29)
                                                                   Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
                                                                   king van 12 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                   van Justitie op 6 november 2001, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is         Prof. Monika Herbstrith en Republiek Oostenrijk, het Hof van
op 6 juni 2001 hogere voorziening ingesteld door Girish Ojha       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-77/99 (1) tussen       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
rekwirant en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese         1.    Wordt door de in de feiten uiteengezette handelwijze van
Gemeenschappen (Eerste kamer). Bij beschikking van 22 no-                een staatsorgaan, in het bijzonder de niet-benoeming
vember 2001 heeft het Hof (Eerste kamer) de hogere voorzie-              ondanks beroepskwalificatie, een voorschrift van het
ning afgewezen en G. Ojha in zijn eigen kosten verwezen.                 rechtstreeks toepasselijke gemeenschapsrecht geschon-
                                                                         den, en — zo ja — welk?
                                                                   2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
(1) PB C 161, van 2.6.2002, blz. 16.
                                                                         Is het voorschrift van het rechtstreeks toepasselijke ge-
                                                                         meenschapsrecht, dat geschonden is, een voorschrift dat
                                                                         voor de verzoekende partij in het hoofdgeding een
                                                                         subjectief recht creëert?
                                                                   3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                         Beschikt het Hof van Justitie op basis van de inhoud van
                                                                         het verzoek om een prejudiciële beslissing over alle
                                                                         inlichtingen om zelf te kunnen beoordelen of het natio-
Hogere voorziening, op 23 juli 2001 ingesteld door                       nale orgaan in de beschreven feitelijke situatie in het
Smanor SA, Monique en Hubert Ségaud tegen de beschik-                    hoofdgeding de grenzen van de beoordelingsmarge waar-
king, op 4 juli 2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten                 over het beschikt, kennelijk en aanzienlijk heeft over-
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven                      schreden, of dient deze vraag door de verwijzende
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       Oostenrijkse rechter te worden beantwoord?
               Gemeenschappen (Eerste kamer)
                       (Zaak C-291/01 P)
                        (2002/C 109/30)                            Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
                                                                   van 12 november 2001 om een prejudiciële beslissing in
                                                                   het geding tussen Hilde Schönheit en stad Frankfurt am
                                                                                Main
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door Smanor                                     (Zaak C-4/02)
SA, Monique en Hubert Ségaud, tegen de beschikking, op 4 juli
2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten en Commissie van                                   (2002/C 109/32)
de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
Bij beschikking van 22 november 2001 heeft het Hof (Eerste
kamer) de hogere voorziening afgewezen en elk van rekwiran-        Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main heeft bij beschik-
ten in zijn eigen kosten verwezen.                                 king van 12 november 2001, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 9 januari 2002, in het geding tussen Hilde
                                                                   Schönheit en stad Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                   beslissing over de navolgende vragen:


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juni 1998 in de gevoegde zaken T-171/95 en T-191/95: A. Al en 99 anderen en F. Becker en zes anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Pensioen - Aanpassingscoëfficiënt - Verandering van hoofdstad - Terugwerkende kracht - Verordening (EGKS, EG, Euratom) nr. 3161/94 - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Bezwarend besluit)

text:
25.7.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 234/23
woordigd door K. Banks, lid van haar juridische dienst,           Ð Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                  Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en         een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig      bindend is voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
    zijn voor het volgen van Richtlijn 93/83/EEG van de           de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings-
    Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van                termijn in acht te nemen. Die termijn is sedert 1 januari
    bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en        1998 verstreken en Ierland heeft nog steeds niet de nodige
    naburige rechten op het gebied van de satellietomroep         bepalingen vastgesteld om de in de conclusies van de Com-
    en de doorgifte via de kabel (1), en/of door deze niet        missie genoemde richtlijn te volgen en/of heeft die bepalin-
    aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-           gen nog steeds niet aan de Commissie meegedeeld.
    Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
    men;                                                          (1) PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15.
                                               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Handhaving van de samenstelling van de kamers voor het            gewezen ambtenaren, gepensioneerde ambtenaren van de
                gerechtelijk jaar 1997/1998                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende in
                       (98/C 234/44)                              Duitsland, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
                                                                  Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
Tijdens zijn plenaire conferentie van 1 juli 1998 heeft het       sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Gerecht ter kennis genomen, dat wegens de gerechtelijke           schappen (gemachtigde: G. Valsesia), ondersteund door
vakanties de eedaflegging door de nieuwe leden van het            Raad van de Europese Unie (gemachtigden: aanvankelijk
Gerecht ten overstaan van het Hof eerst zal kunnen plaats-        Y. Cretien, A. Lucidi en D. Canga Fano, en vervolgens
vinden na afloop van het reces. Overeenkomstig artikel 5,         enkel A. Lucidi en D. Canga Fano), Bondsrepubliek Duits-
derde alinea, van 's Hofs Statuut-EG, artikel 5, derde ali-       land (gemachtigden: S. Maass, E. Röder en B. Kloke) en
nea, van 's Hofs Statuut-EGA en artikel 5, derde alinea,          Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. Fierstra en
van 's Hofs Statuut-EGKS blijven derhalve de besluiten            J. van den Oosterkamp), betreffende een beroep tot, ten
van 2 juli 1997 (PB C 271 van 6.9.1997) en van 10 maart           eerste, nietigverklaring van verzoekers' salarisafrekening
1998 (PB C 113 van 11.4.1998) inzake de aanwijzing van            voor de maand december 1994 voorzover daarin toepas-
de kamerpresidenten, de samenstelling van de kamers en            sing wordt gemaakt van Verordening (EGKS, EG, Eura-
de toewijzing van zaken aan de kamers van kracht en blijft        tom) nr. 3161/94 van de Raad van 19 december 1994 hou-
de heer B. Vesterdorf president van het Gerecht.                  dende aanpassing, met ingang van 1 juli 1994, van de
                                                                  bezoldigingen en pensioenen (PB L 335 van 23.12.1994,
                                                                  blz. 1), en ten tweede, herstel van verzoekers in hun volle-
                                                                  dige pensioenrechten met toepassing, vanaf 3 oktober
                                                                  1990, van een op basis van de kosten van levensonder-
                                                                  houd te Berlijn vastgestelde aanpassingscoeÈfficieÈnt, als-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          mede betaling van vertragingsrente op de voet van 10 %
                      van 9 juni 1998                             per jaar, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld
                                                                  als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt en A. Po-
in de gevoegde zaken T-171/95 en T-191/95: A. Al en 99
                                                                  tocki, rechters; griffier: H. Jung, op 9 juni 1998 een arrest
anderen en F. Becker en zes anderen tegen Commissie van
                                                                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
             de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Pensioen Ð AanpassingscoeÈfficieÈnt Ð
Verandering van hoofdstad Ð Terugwerkende kracht Ð                1. Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.
Verordening (EGKS, EG, Euratom) nr. 3161/94 Ð Beroep
tot nietigverklaring Ð Ontvankelijkheid Ð Bezwarend
                           besluit)                               2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                       (98/C 234/45)                                   gen.
                     (Procestaal: Frans)                          (1) PB C 315 van 25.11.1995.
In de gevoegde zaken T-171/95 en T-191/95, A. Al en 99
andere gewezen ambtenaren en F. Becker en zes andere


title: Zaak T-409/04: Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Benito Latino tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/51

         Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Benito Latino tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-409/04)
   (2004/C 300/99)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Benito Latino, wonende te Lauzun (Frankrijk), vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het medisch rapport van 6 mei 2002, dat verzoeker officieel ter kennis is gebracht op 11 november 2003 en door deze laatste in ontvangst is genomen op 15 november 2003;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 11 november 2003, dat verzoeker op 15 november 2003 heeft ontvangen, voorzover daarin wordt vastgesteld dat verzoekers blijvende gedeeltelijke invaliditeit 5 % bedraagt en bepaalde kosten en honoraria van de leden van de medische commissie te zijnen laste worden gebracht;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van alle kosten en honoraria van de medische commissie;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle honoraria en kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een voormalige ambtenaar van de Commissie die van 1969 tot 1991 in het Berlaymont-gebouw te Brussel had gewerkt, verzocht in 1994 dat zijn ademhalingsziekte die verband houdt met het feit dat hij aan asbest zou zijn blootgesteld, als beroepsziekte zou worden erkend. Een eerste besluit waarbij de Commissie in antwoord op dat verzoek zijn ziekte als beroepsziekte had erkend en zijn invaliditeit op 5 % had bepaald, werd door het Gerecht nietig verklaard in het kader van het door verzoeker ingestelde beroep T-300/97 (1).
   Daarop heeft de Commissie de zaak opnieuw aan de medische commissie voorgelegd. Nadat deze op 6 mei 2002 een nieuw medisch rapport had opgesteld, heeft de Commissie het bestreden besluit vastgesteld.
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker allereerst dat het rapport van de meerderheid van de medische commissie artikel 73 van het Statuut schendt doordat in dat rapport geen rekening wordt gehouden met het daarvan afwijkende rapport. Bovendien voldoet eerstgenoemd rapport niet aan de in de rechtspraak van het Gerecht geformuleerde voorwaarden en bevat het onderling tegenstrijdige en onbegrijpelijke beoordelingen.
   Verder stelt verzoeker schending van de artikelen 3, 17 en 20 van de regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten, van de derde alinea van de bijlage bij deze regeling en van de artikelen 381 tot en met 383 en 387 en volgende van de Belgische officiële invaliditeitsschaal. Bovendien stelt hij dat de medische commissie blijk heeft gegeven van gebrek aan objectiviteit en dat twee leden van de medische commissie hem vijandig gezind waren. Volgens verzoeker dient een nieuwe medische commissie te worden samengesteld met inachtneming van de rechten van de verdediging.

      (1)  Mededeling in PB 1988, C 41, blz. 23.


title: Zaak C-424/04: Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/31

         Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-424/04)
   (2004/C 300/59)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Wiedner en B. Stromsky als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door aan de aanbestedende dienst niet de verplichting op te leggen om een daadwerkelijke mededinging te waarborgen door te voorzien in een minimumaantal van vijf inschrijvers bij een niet-openbare procedure, zelfs wanneer geen minimum- en maximumaantal is aangegeven, de krachtens artikel 19, lid 2, van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (1), artikel 27, lid 2, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 (2) en artikel 22, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (3) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door overeenkomsten van lening of betreffende financiële verplichtingen, ongeacht of die een financierings- dan wel een liquiditeitsbehoefte moeten dekken, die geen verband houden met een immobiliënproject, van de werkingssfeer van de Franse Code des marchés publics uit te sluiten, de krachtens artikel 1, sub a-vii, van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 en artikel 1, lid 4, sub c-iv, van richtlijn 93/38/EEG van de Raad (4) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               3.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door het plaatsen van overheidsopdrachten voor het verrichten van:

                           —

                           juridische diensten,

                           —

                           sociale diensten en diensten inzake gezondheid,

                           —

                           recreatieve en culturele diensten en diensten op het gebied van sport,

                           —

                           diensten inzake onderwijs alsook diensten inzake beroepskwalificatie en -integratie,

                     alleen te onderwerpen aan de voorwaarden inzake de omschrijving van de diensten onder verwijzing naar normen, voorzover die bestaan, alsook aan het toesturen van een bericht van een gunning van de opdracht, zonder uitdrukkelijk de eerbiediging van de regels en beginselen van het Verdrag te vermelden, de krachtens de beginselen en regels van het Verdrag, en in het bijzonder het gelijkheidsbeginsel en het transparantiebeginsel, waarvan de adequate bekendmaking een uitvloeisel is, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               4.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Franse Code des marchés publics is in een aantal opzichten in strijd met de regels en de beginselen van het EG-Verdrag en met de communautaire richtlijnen betreffende overheidsopdrachten.
   Om te beginnen is de Franse Republiek, door de aanbestedende dienst niet de verplichting op te leggen om, wanneer geen minimum- en maximumaantal is aangegeven, een minimumaantal van vijf inschrijvers te waarborgen, de krachtens de communautaire richtlijnen op haar rustende verplichting om in bepaalde niet-openbare procedures voor de plaatsing van overheidsopdrachten een daadwerkelijke mededinging te waarborgen, niet nagekomen.
   De Franse Republiek is evenmin de op haar rustende verplichtingen nagekomen door overeenkomsten van lening of betreffende financiële verplichtingen, ongeacht of die een financierings- dan wel een liquiditeitsbehoefte moeten dekken, die geen verband houden met een immobiliënproject, van de werkingssfeer van de Franse Code des marchés publics uit te sluiten. Deze overeenkomsten hebben echter betrekking op dienstverrichtingen en vallen derhalve binnen de werkingssfeer van de richtlijnen. Bovendien kan niet worden aangenomen dat zij onder de uitzondering inzake effecten en andere financiële instrumenten vallen.
   Ten slotte vormt het feit dat bepaalde opdrachten voor dienstverlening zijn uitgesloten van de werkingssfeer van de verplichting om een passende bekendmaking te waarborgen, een schending van het non-discriminatiebeginsel als bedoeld in artikel 49 EG en van het transparantiebeginsel.

      (1)  Richtlijn 93/36/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199 van 9/8/1993, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24/7/1992, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 93/37/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van 9/8/1993, blz. 54).

      (4)  Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199 van 9/8/1993, blz. 84).


title: Zaak C-10/12 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 — Transnational Company „Kazchrome” AO, ENRC Marketing AG/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Euroalliages (Hogere voorziening — Dumping — Verordening (EG) nr. 172/2008 — Invoer van ferrosilicium uit China, Egypte, Kazachstan, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Rusland — Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 3, lid 7 — Gekende factoren — Schade voor bedrijfstak van Unie — Causaal verband)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 december 2013 — Transnational Company „Kazchrome” AO, ENRC Marketing AG/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Euroalliages
   (Zaak C-10/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Dumping - Verordening (EG) nr. 172/2008 - Invoer van ferrosilicium uit China, Egypte, Kazachstan, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Rusland - Gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 3, lid 7 - Gekende factoren - Schade voor bedrijfstak van Unie - Causaal verband)
   2014/C 52/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Transnational Company „Kazchrome” AO, ENRC Marketing AG (vertegenwoordigers: A. Willems en S. De Knop, avocats)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, G. Berrisch, Rechtsanwalt)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en S. Thomas, gemachtigden), Euroalliages (vertegenwoordigers: J. Bourgeois, Y. van Gerven en N. McNelis, avocats)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2010, Transnational Company „Kazchrome” en ENRC Marketing/Raad (T-192/08), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 172/2008 van de Raad van 25 februari 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op ferrosilicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, Kazachstan, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Rusland (PB L 55, blz. 6)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Transnational Company „Kazchrome” AO en ENRC Marketing worden verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

               4)

               Euroalliages draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak C-74/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Bâtiments et Ponts Construction SA, WISAG Produktionsservice GmbH, voorheen ThyssenKrupp Industrieservice GmbH/Berlaymont 2000 SA (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richtlijn 93/37/EEG — Artikel 24 — Uitsluitingsgronden — Verplichtingen ter zake van betaling van socialezekerheidsbijdragen en belastingen — Op straffe van uitsluiting vereiste registratie van inschrijvers — „Registratiecommissie” en haar bevoegdheden — Onderzoek van geldigheid van getuigschriften die zijn afgegeven door bevoegde autoriteiten van lidstaat van vestiging van buitenlandse inschrijvers)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Bâtiments et Ponts Construction SA, WISAG Produktionsservice GmbH, voorheen ThyssenKrupp Industrieservice GmbH/Berlaymont 2000 SA
   (Zaak C-74/09) (1)

   (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Richtlijn 93/37/EEG - Artikel 24 - Uitsluitingsgronden - Verplichtingen ter zake van betaling van socialezekerheidsbijdragen en belastingen - Op straffe van uitsluiting vereiste registratie van inschrijvers - „Registratiecommissie” en haar bevoegdheden - Onderzoek van geldigheid van getuigschriften die zijn afgegeven door bevoegde autoriteiten van lidstaat van vestiging van buitenlandse inschrijvers)
   2010/C 246/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bâtiments et Ponts Construction SA, WISAG Produktionsservice GmbH, voorheen ThyssenKrupp Industrieservice GmbH

      Verwerende partij: Berlaymont 2000 SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie (België) — Uitlegging van artikel 24, tweede alinea, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), en van de artikelen 49 EG en 50 EG — Plaatsing van overheidsopdrachten — Nationale regeling op grond waarvan een aanbestedende dienst enerzijds een inschrijver kan uitsluiten omdat hij niet geregistreerd is in die staat, zelfs indien die inschrijver gelijkwaardige attesten heeft overgelegd die door de autoriteiten van een andere lidstaat zijn afgegeven, en anderzijds die attesten aan een geldigheidstoetsing kan onderwerpen — Verenigbaarheid van deze regeling met de genoemde bepalingen van het gemeenschapsrecht

      Dictum

               1.

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling waarbij de in een andere lidstaat gevestigde aannemer om een opdracht in de lidstaat van de aanbestedende dienst toegewezen te kunnen krijgen aldaar geregistreerd moet zijn als niet vallende onder de uitsluitingsgronden die zijn opgesomd in artikel 24, eerste alinea, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, op voorwaarde dat een dergelijke verplichting de deelneming van de aannemer aan de betrokken overheidsopdracht belemmert noch vertraagt, en evenmin buitensporige administratieve lasten meebrengt, en dat zij uitsluitend ertoe strekt na te gaan of betrokkene professioneel geschikt is in de zin van deze bepaling.

               2.

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan het onderzoek van de aan een aannemer van een andere lidstaat door de fiscale en sociale autoriteiten van die lidstaat afgegeven getuigschriften, aan een andere instantie dan de aanbestedende dienst wordt opgedragen wanneer:

                           —

                           die instantie grotendeels bestaat uit personen die worden benoemd door de werkgevers- en werknemersorganisaties uit het bouwbedrijf in de provincie waar de betrokken overheidsopdracht wordt uitgevoerd, en

                           —

                           die bevoegdheid zich uitstrekt tot een inhoudelijke toetsing van de geldigheid van deze getuigschriften.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-317/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 juni 2011 — Rainer Reimann/Philipp Halter GmbH & Co. Sprengunternehmen KG

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 juni 2011 — Rainer Reimann/Philipp Halter GmbH & Co. Sprengunternehmen KG
   (Zaak C-317/11)
   2011/C 269/53
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Berlin-Brandenburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rainer Reimann

      Verwerende partij: Philipp Halter GmbH & Co. Sprengunternehmen KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zich tegen een nationale regeling als die van § 13, lid 2, van het Bundesurlaubsgesetz (federale wet inzake de vakantie; hierna: „BUrlG”), bepalende dat in bepaalde sectoren de duur van de jaarlijkse minimale vakantie van 4 weken bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden beperkt?

               2)

               Verzetten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd zich tegen een nationale collectieve arbeidsovereenkomst als de federale collectieve arbeidsovereenkomst voor de bouwsector, volgens welke geen recht op vakantie ontstaat in de jaren waarin wegens ziekte een bepaalde brutoloonsom niet wordt behaald?

               3)

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord:
               Is dan een regeling als die in § 13, lid 2, van het BUrlG niet toepasselijk?

               4)

               Indien de eerste, de tweede en de derde vraag bevestigend worden beantwoord:
               Kan dan, met het oog op de doeltreffendheid van de regeling van § 13, lid 2, van het BUrlG en van de bepalingen van het Bundesrahmentarifvertrag Bau (federale collectieve arbeidsovereenkomst voor de bouwsector), een beroep worden gedaan op de bescherming van het gewettigd vertrouwen, voor zover het gaat over perioden vóór 1 december 2009, zijnde de datum van de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en het Handvest van de grondrechten? Moet aan de sociale partners bij het Bundesrahmentarifvertrag Bau voor de bouwsector een termijn worden toegekend waarbinnen zij zelf een andere regeling kunnen overeenkomen?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).