title: Gevoegde zaken C-94/04 en C-202/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 december 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Torino en het Tribunale di Roma — Italië) — Federico Cipolla/Rosaria Portolese, echtgenote Fazari (C-94/04), Stefano Macrino, Claudia Capodarte/Roberto Meloni (C-202/04) (Communautaire mededingingsregels — Nationale tariefregelingen voor advocatenhonoraria — Vaststelling van tarieven voor beroepsgroep — Vrij verrichten van diensten)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 december 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'appello di Torino en het Tribunale di Roma — Italië) — Federico Cipolla/Rosaria Portolese, echtgenote Fazari (C-94/04), Stefano Macrino, Claudia Capodarte/Roberto Meloni (C-202/04)
   (Gevoegde zaken C-94/04 en C-202/04) (1)

   (Communautaire mededingingsregels - Nationale tariefregelingen voor advocatenhonoraria - Vaststelling van tarieven voor beroepsgroep - Vrij verrichten van diensten)
   (2006/C 331/03)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechters
   Corte d'appello di Torino en Tribunale di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Federico Cipolla (C-94/04), Stefano Macrino, Claudia Capodarte (C-202/04)

      Verwerende partijen: Rosaria Portolese, echtgenote Fazari (C-94/04), Roberto Meloni (C-202/04)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte d'appello di Torino — Toepasselijkheid van communautaire mededingingsregels op diensten van advocaten — Nationale bindende tariefregeling op grond waarvan een overeenkomst tussen cliënt en advocaat waarbij het tarief wordt overeengekomen, nietig is
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Roma — Verenigbaarheid met artikelen 10 EG en 81 EG van een nationale regeling waarbij een tarief voor honoraria wordt goedgekeurd dat zowel geldt voor tot verdediging in rechte behorende diensten van advocaten als voor activiteiten van juridisch advies, die ook door niet advocaten mogen worden verricht — Door orde van advocaten voorgesteld tarief
   Dictum

               1)

               De artikelen 10 EG, 81 EG en 82 EG staan er niet aan in de weg dat een lidstaat een wettelijke maatregel neemt waarbij op basis van het ontwerp van een beroepsorganisatie van advocaten zoals de Consiglio nazionale forense (Italiaanse nationale orde van advocaten) een tariefregeling met minimumbedragen voor de honoraria van de beroepsgenoten wordt goedgekeurd, van welke tariefregeling in beginsel niet kan worden afgeweken, noch met betrekking tot verrichtingen die zijn voorbehouden aan de leden van de beroepsgroep, noch met betrekking tot werkzaamheden, zoals buitengerechtelijke diensten, die tevens kunnen worden verricht door iedere andere, niet onder die tariefregeling vallende deelnemer aan het economisch verkeer.

               2)

               Een wettelijke regeling waarbij het absoluut verboden is om bij overeenkomst af te wijken van de minimumhonoraria die zijn vastgesteld bij een tariefregeling voor advocaten zoals in het hoofdgeding aan de orde, voor verrichtingen die juridisch van aard zijn en zijn voorbehouden aan advocaten, vormt een beperking van de in artikel 49 EG neergelegde vrijheid van dienstverrichting. Het staat aan de verwijzende rechter, na te gaan of een dergelijke regeling, gelet op de wijze waarop zij in concreto wordt toegepast, daadwerkelijk beantwoordt aan de ter rechtvaardiging ervan aangevoerde doelstellingen van consumentenbescherming en een goede rechtsbedeling, en of de uit die regeling voortvloeiende beperkingen niet aan deze doelstellingen onevenredig zijn.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.

      PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak C-29/07: Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/31

         Beschikking van de president van het Hof van 19 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-29/07) (1)

   (2007/C 315/56)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak T-257/10: Beroep ingesteld op 4 juni 2010 — Italië/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/50

         Beroep ingesteld op 4 juni 2010 — Italië/Commissie
   (Zaak T-257/10)
   ()
   2010/C 221/81
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2010) 1711 def. van de Commissie van 24 maart 2010 betreffende steunmaatregel C 4/2003 (ex NN 102/2002) nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse Republiek is bij het Gerecht van de Europese Unie opgekomen tegen beschikking C(2010) 1711 def. van de Commissie van 24 maart 2010 betreffende steunmaatregel C 4/2003 (ex NN 102/2002), waarvan bij brief van 25 maart 2010 SG Greffe (2010) D/4224 kennisgeving is gedaan. In deze beschikking, die is vastgesteld in aansluiting op het arrest van het Hof in de zaak Commissie/Italië en WAM (C-494/06 P) houdende afwijzing van de hogere voorziening van de Commissie tegen het arrest van het Gerecht, dat de vorderingen van Italië en WAM tegen beschikking 2006/177/EG van de Commissie betreffende steunmaatregel C 4/2003 (ex NN 102/2002) die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van WAM, had toegewezen, zijn de steunmaatregelen inzake de rentevoeten die aan WAM SpA zijn toegekend overeenkomstig wet 394/81 betreffende maatregelen ter ondersteuning van de Italiaanse export in 1995 en 2000, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert de Italiaanse Republiek de volgende middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 4, leden 5 en 6, van verordening (EG) nr. 659/99 (1) en van het beginsel ne bis in idem. De eerdere, in 2004 vastgestelde beschikking van de Commissie betreffende dezelfde steunmaatregel is volledig en met terugwerkende kracht nietig verklaard door het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie. Er is dus sprake van stilzwijgende goedkeuring van de steunmaatregel sinds het besluit om in januari 2003 de formele onderzoeksprocedure in te leiden. Verder geldt het beginsel ne bis in idem.

               2.

               Schending van artikel 108, leden 2 en 3, VWEU en van de artikelen 4, 6, 7, 10, 13 en 20 van verordening (EG) nr. 659/99. De laatste beschikking bevat een volledig nieuw onderzoek van de betrokken steunmaatregel en had dus moeten worden vastgesteld na een contradictoire formele onderzoeksprocedure, waarbij de lidstaat en de belanghebbende partijen worden betrokken.

               3.

               Schending van het gezag van gewijsde. De arresten van het Gerecht en het Hof inzake de vorige steunmaatregel hebben gezag van gewijsde met betrekking tot het feit dat de steunmaatregel niet de export, maar de uitgaven voor het penetreren van derde markten begunstigt, alsook met betrekking tot het feit dat louter algemene verwijzingen naar de beginselen inzake steunmaatregelen met een rechtstreekse weerslag op de interne markt niet volstaan ter rechtvaardiging van een beschikking betreffende een steunmaatregel met rechtstreekse gevolgen voor een derde markt, die bovendien van geringe betekenis is. In de nieuwe beschikking is de Commissie evenwel aan het gezag van gewijsde van die arresten voorbijgegaan en heeft zij schijnbaar alleen de voornoemde beginselen toegepast.

               4.

               Schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van artikel 20 van verordening (EG) nr. 659/99; ontoereikend onderzoek. Bij het onderzoek op basis waarvan de nieuwe beschikking is vastgesteld, is gebruikgemaakt van een universiteitsstudie over de steunontvangende onderneming uit 2009, die de Commissie niet aan de belanghebbende partijen heeft meegedeeld en evenmin met hen heeft besproken alvorens de nieuwe beschikking vast te stellen.

               5.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU en van de artikelen 1, lid 1, sub d, en 2 van verordening (EG) nr. 1998/2006; schending van het gezag van gewijsde; contradictoir karakter. De betrokken steunmaatregelen vielen binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1998/2006 betreffende de de-minimissteun, aangezien zij over een periode van drie jaar betrekking hadden op een bedrag lager dan 200 000 EUR. Bij die maatregelen ging het dan ook niet om staatssteun en zij moesten niet worden aangemeld. Voornoemde verordening was van toepassing omdat met gezag van gewijsde was vastgesteld dat het niet om exportsteun ging.

               6.

               Schending van artikel 107, lid 3, sub c en e, VWEU en van artikel 4, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 70/2001. Het betrof hoe dan ook met de gemeenschappelijke markt verenigbare steunmaatregelen in de zin van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU, omdat zij gericht waren op het bevorderen van de internationalisatie van gemeenschapsondernemingen. In de beschikking wordt hier niet op ingegaan.

               7.

               Schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 en van het evenredigheidsbeginsel. Het vastgestelde terug te vorderen steunbedrag is hoe dan ook te hoog. De reële steun vloeit voort uit het verschil tussen de referentierentevoet op het ogenblik van betaling van de afzonderlijke financieringstranches en de verlaagde rentevoet, niet uit het verschil tussen de referentierentevoet die gold op het (veel eerdere) tijdstip waarop de financiering is toegekend en voornoemde verlaagde rentevoet.

         Verder stelt de Italiaanse Republiek schending van de motiveringsplicht en van het vertrouwensbeginsel.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-299/13: Beroep ingesteld op 31 mei 2013 — El Corte Inglés/BHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/17

         Beroep ingesteld op 31 mei 2013 — El Corte Inglés/BHIM — Azzedine Alaïa (ALIA)
   (Zaak T-299/13)
   2013/C 215/24
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela en J. L. Rivas Zurdo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Azzedine Alaïa (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 maart 2013 in zaak R 819/2012-2 vernietigen;

               —

               het BHIM en Azzedine Alaïa verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ALIA” voor waren van de klassen 3, 14, 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 788 999

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Azzedine Alaïa

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk „ALAÏA” en gemeenschapsbeeldmerk „ALAÏA PARIS” voor waren en diensten van de klassen 3, 16, 18, 20, 25 en 35 en niet-ingeschreven ouder merk „ALAÏA”

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van de regels 20, lid 6, en 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk (Zaak C-359/97)

text:
20 . 12 . 97       | NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 387/7
is onderworpen „ ongeacht het oogmerk of het resultaat            Nu wegentol aan BTW is onderworpen, betekent zulks dat
van die activiteit" als bedoeld in artikel 4, lid 1 , van de      een deel van de betrokken BTW beschikbaar had moeten
richtlijn.                                                        worden gesteld als onderdeel van de bijdrage van Ierland
                                                                  aan de eigen middelen van de Gemeenschap .
Inzonderheid beschouwt de Commissie de exploitatie van            (') Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
autowegen, binnenwateren en havenfaciliteiten als een eco            fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
nomische activiteit .                                                 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                      over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag ( PB L 145
                                                                      van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
De rechtspraak van het Hof toont duidelijk aan, dat het
verrichten van diensten aan BTW is onderworpen, wan
neer de betrokken dienst tegen betaling wordt verricht,
waarbij de belastinggrondslag alles omvat wat als tegen
prestatie voor die dienst wordt ontvangen. Volgens het
Hof moet er een rechtstreeks verband bestaan tussen de
verrichte dienst en de ontvangen tegenprestatie .                 Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese               Gemeenschappen tegen Verenigd
                                                                                Koninkrijk
Wat de betaling van tol voor het gebruik van een weg                                         ( Zaak C-359/97 )
betreft, bestaat er onbetwistbaar een rechtstreeks verband
                                                                                ( 97/C 387/ 12 )
tussen de verrichte dienst en de daarvoor ontvangen tegen
prestatie, indien de tol wordt geheven iedere keer wanneer
een voertuig de weg mag gebruiken .
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Verenigd
De omstandigheid dat een particuliere ondernemer activi          Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeen
teiten verricht die bijdragen tot het algemeen welzijn,           schappen, vertegenwoordigd door H. Michard en B.
brengt niet mee dat die activiteiten niet aan BTW zijn            Doherty, leden van haar juridische dienst, als gemachtig
onderworpen .                                                     den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
                                                                  Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                  Centre Wagner, Kirchberg.
 Communautaire definitie
                                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Ingevolge de Zesde BTW-richtlijn zijn „ economische acti
viteiten ", waartoe mede „ diensten " behoren, aan BTW            — te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door tolgel
onderworpen . De begrippen „ diensten " en „ economische               den voor het gebruik van bestaande tolwegen en tol
activiteiten " moeten in het kader van de Zesde BTW-richt             bruggen in het Verenigd Koninkrijk in strijd met het
lijn objectief worden uitgelegd op basis van de economi               bepaalde in de artikelen 2 en 4, leden 1 , 2 en 5 , van
sche realiteit van de handeling, ongeacht de wijze waarop              de Zesde BTW-richtlijn (') niet aan BTW te onderwer
de handeling volgens de diverse nationale wetgevingen                  pen en door te verzuimen, de dienovereenkomstige
wordt gekwalificeerd . Iedere andere uitlegging zou indrui            eigen middelen, vermeerderd met vertragingsrente , aan
sen tegen de uniforme toepassing van het Gemeenschaps                 de Commissie beschikbaar te stellen, niet heeft voldaan
recht .                                                                aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende ver
                                                                       plichtingen;
 Bij een objectieve uitlegging omvat het begrip „ diensten "
 de door de exploitanten van een weg of een andere infra         — het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen .
 structuur die voor het vervoer van goederen of personen
 wordt gebruikt, ten behoeve van de verbruikers verrichte
 dienst. De uitlegging is steeds aanvaard door lidstaten als      Middelen en voornaamste argumenten
 Spanje en Italië, die BTW heffen over alle tol die wordt
 betaald voor het gebruik van autowegen en andere onder          Belastbare handelingen
 delen van de wegeninfrastructuur. De door bepaalde lidsta
 ten, waaronder Ierland, toegekende vrijstelling brengt der
 halve niet alleen het gemeenschappelijk stelsel van belas       De onderhavige zaak draait om de vraag, of bepaalde han
 ting over de toegevoegde waarde uit zijn evenwicht, maar         delingen aan BTW zijn onderworpen . Derhalve moet wor
 ook het stelsel van bijdragen aan de eigen middelen van de       den bepaald, wanneer de belasting moet worden geheven .
 Gemeenschap door de lidstaten.                                   Artikel 2, lid 1 , van de Zesde BTW-richtlijn bepaalt, dat
                                                                  aan belasting over de toegevoegde waarde zijn onderwor
                                                                  pen „ de levering van goederen en de diensten, welke in het
 Het niet-heffen van BTW over tolgelden is onverenigbaar           binnenland door een als zodanig handelende belasting
 met de communautaire regelgeving inzake de eigen midde          plichtige onder bezwarende titel worden verricht ".
 len van de Gemeenschap .                                         Artikel 4 van de richtlijn geeft een aantal definities:
 ---pagebreak--- C 387/8               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 12 . 97
„ 1 . Als belastingplichtige wordt beschouwd ieder die,             wordt gekwalificeerd . Iedere andere uitlegging zou indrui
      ongeacht op welke plaats, zelfstandig een van de in           sen tegen de uniforme toepassing van het Gemeenschaps
       lid 2 omschreven economische activiteiten verricht,          recht .
       ongeacht het oogmerk of het resultaat van die activi
       teit.
                                                                    Bij een objectieve uitlegging omvat het begrip „ diensten "
                                                                    de door de exploitanten van een weg of een andere infra
  2.   De in lid 1 bedoelde economische activiteiten omvat         structuur die voor het vervoer van goederen of personen
       ten alle werkzaamheden van een fabrikant, handelaar          wordt gebruikt, ten behoeve van de verbruikers verrichte
       of dienstverrichter (. . .). Als economische activiteit      dienst. De uitlegging is steeds aanvaard door lidstaten als
       wordt onder andere beschouwd de exploitatie van              Spanje en Italië, die BTW heffen over alle tol die wordt
       een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duur          betaald voor het gebruik van autowegen en andere onder
      zaam opbrengst uit te verkrijgen ." (cursivering toege       delen van de wegeninfrastructuur. De door bepaalde lidsta
       voegd )                                                      ten, waaronder het Verenigd Koninkrijk, toegekende vrij
                                                                    stelling brengt derhalve niet alleen het gemeenschappelijk
                                                                    stelsel van belasting over de toegevoegde waarde uit zijn
Volgens de Commissie is een voorbeeld van „ de exploitatie          evenwicht, maar ook het stelsel van bijdragen aan de eigen
van een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er duur             middelen van de Gemeenschap door de lidstaten .
zaam opbrengst uit te verkrijgen ", het exploiteren van een
weg en het heffen van tol daarvoor. Bijgevolg gaat het
hierbij om een economische activiteit en is degene die de           Het niet-heffen van BTW over tolgelden is onverenigbaar
activiteit verricht belastingplichtige in de zin van de Zesde       met de communautaire regelgeving inzake de eigen midde
BTW-richtlijn .                                                     len van de Gemeenschap .
De Commissie betoogt, dat een handeling die onder de                Nu wegentol aan BTW is onderworpen, betekent zulks dat
werkingssfeer van de Zesde BTW-richtlijn valt, aan BTW              een deel van de betrokken BTW beschikbaar had moeten
is onderworpen „ ongeacht het oogmerk of het resultaat              worden gesteld als onderdeel van de bijdrage van het Ver
van die activiteit " als bedoeld in artikel 4, lid 1 , van de       enigd Koninkrijk aan de eigen middelen van de Gemeen
richtlijn.                                                          schap.
Inzonderheid beschouwt de Commissie de exploitatie van              (') Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
                                                                        fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
autowegen, binnenwateren en havenfaciliteiten als een eco              omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
nomische activiteit .
                                                                        over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB L 145
                                                                        van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
De rechtspraak van het Hof toont duidelijk aan, dat het
verrichten van diensten aan BTW is onderworpen, wan
neer de betrokken dienst tegen betaling wordt verricht,
waarbij de belastinggrondslag alles omvat wat als tegen
prestatie voor die dienst wordt ontvangen . Volgens het
Hof moet er een rechtstreeks verband bestaan tussen de
                                                                    Beroep, op 22 oktober 1997 ingesteld door Commissie
verrichte dienst en de ontvangen tegenprestatie .                   van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                                                                bliek
Wat de betaling van tol voor het gebruik van een weg                                           ( Zaak C-365/97 )
betreft, bestaat er onbetwistbaar een rechtstreeks verband
                                                                                97/C 387/ 13 )
tussen de verrichte dienst en de daarvoor ontvangen tegen
prestatie, indien de tol wordt geheven iedere keer wanneer
een voertuig de weg mag gebruiken .
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    is op 22 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
De omstandigheid dat een particuliere ondernemer activi            Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
teiten verricht die bijdragen tot het algemeen welzijn,             schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli , lid van
brengt niet mee dat die activiteiten niet aan BTW zijn              haar juridische dienst, bijgestaan door M. Merola, advo
onderworpen .                                                       caat te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                    bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                    Centre Wagner, Kirchberg.
Communautaire definitie
                                                                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Ingevolge de Zesde BTW-richtlijn zijn „ economische acti
viteiten ", waartoe mede „ diensten " behoren, aan BTW
onderworpen. De begrippen „ diensten " en „ economische             — vast te stellen en te verklaren, dat de Italiaanse Repu
activiteiten " moeten in het kader van de Zesde BTW-richt               bliek de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
lijn objectief worden uitgelegd op basis van de economi                 verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij met
sche realiteit van de handeling, ongeacht de wijze waarop                betrekking tot het gebied van het afvaldepot San
de handeling volgens de diverse nationale wetgevingen                    Rocco


title: Zaak T-448/13: Arrest van het Gerecht van 3 juni 2015 — Bora Creations/BHIM — Beauté prestige international (essence) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk essence — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/35

         Arrest van het Gerecht van 3 juni 2015 — Bora Creations/BHIM — Beauté prestige international (essence)
   (Zaak T-448/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk essence - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 236/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bora Creations SL (Ceuta, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Lange, G. Hild en C. Pape, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Beauté prestige international (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 6 juni 2013 (zaak R 1085/2012-5) inzake een nietigheidsprocedure Beauté prestige international en Bora Creations, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bora Creations, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Zaak C-452/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Firenze — Italië) — Tonina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa (Richtlijn 82/76/EEG — Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten — Artsen — Verkrijging van titel van specialist — Bezoldiging tijdens opleidingsperiode — Vijfjarige verjaring van recht op betaling van periodieke bezoldigingen)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Firenze — Italië) — Tonina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle/Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa
   (Zaak C-452/09) (1)

   (Richtlijn 82/76/EEG - Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten - Artsen - Verkrijging van titel van specialist - Bezoldiging tijdens opleidingsperiode - Vijfjarige verjaring van recht op betaling van periodieke bezoldigingen)
   2011/C 204/15
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte di Appello di Firenze

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Tonina Enza Iaia, Andrea Moggio, Ugo Vassalle

      Verwerende partijen: Ministero dell'Istruzione, dell'Università e della Ricerca, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Università degli studi di Pisa

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte di Appello di Firenze — Uitlegging van richtlijn 82/76/EEG van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van richtlijn 75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn 75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 43, blz. 21) — Specialistenopleiding — Recht op een passende vergoeding gedurende de opleiding — Rechtstreekse werking indien de richtlijn niet werd omgezet — Mogelijkheid voor de staat om zich met betrekking tot het tijdvak vóór de eerste omzettingswet te beroepen op de vijfjarige of de tienjarige verjaringstermijn van het aan die richtlijn ontleende recht

      Dictum

   Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat een lidstaat zich op het verstrijken van een redelijke verjaringstermijn beroept tot afwijzing van een rechtsvordering die een particulier heeft ingesteld tot vrijwaring van de door een richtlijn verleende rechten ofschoon deze lidstaat deze richtlijn niet correct heeft omgezet, op voorwaarde dat het gedrag van deze lidstaat niet de oorzaak ervan is dat het beroep te laat is ingesteld. Vaststelling door het Hof van schending van het recht van de Unie heeft geen invloed op het aanvangspunt van de verjaringstermijn wanneer deze schending buiten twijfel staat.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli 2002 in zaak T-387/00: Comitato organizzatore del convegno internazionale "Effetti degli inquinamenti atmosferici sul clima e sulla vegetazione" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Beroep dat in feite geschil uit overeenkomst betreft — Onbevoegdheid van gemeenschapsrechter — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
26.10.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 261/13
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                  e sulla vegetazione”, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd
                    VAN EERSTE AANLEG                                     door P. Grassi en G. Russo, advocaten, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                        van 10 juli 2002                                  Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en
                                                                          R. Amorosi), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
in zaak T-146/00 DEP: S. Ruf en M. Stier tegen Bureau                     de handeling die vervat zou liggen in een brief waarbij de
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                        Commissie van verzoeker terugbetaling vordert van een deel
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                          van de bedragen die waren toegekend op grond van de tussen
                                                                          verzoeker en de Commissie gesloten overeenkomst B4/91/
                     (Begroting van kosten)                               3046/11396 ter financiering van de organisatie van een
                                                                          congres over de gevolgen van luchtverontreiniging voor het
                        (2002/C 261/21)                                   klimaat en de begroeiing, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                          samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en
                         (Procestaal: Duits)                              P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 10 juli 2002 een
                                                                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-146/00 DEP, S. Ruf, wonende te Ettlingen (Duits-
land), en M. Stier, wonende te Pfinztal (Duitsland), vertegen-            1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
woordigd door V. Spitz, A. N. Klinger en A. Gaul, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                2)     Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) (BHIM) (gemachtigde: E. Joly), betreffende een
                                                                          (1 ) PB C 61 van 24 februari 2001.
verzoek om begroting van de kosten die verzoekers aan
verweerder dienen te vergoeden op grond van het arrest van
het Gerecht van 20 juni 2001, Ruf en Stier/BHIM (beeldmerk
„DAKOTA”), T-146/00, Jurispr. blz. II-1797, heeft het Gerecht
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura-Ramos,
president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung,
op 10 juli 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
luidt als volgt:
                                                                                VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Het totale bedrag van de kosten die verzoekers in zaak T-146/00
aan het Bureau moeten vergoeden, wordt bepaald op 2 692,63 euro.                                   van 11 juli 2002
( 1) PB C 233 van 12 augustus 2000.                                       in de zaken T-107/01 R en T-175/01 R: Société des mines
                                                                          de Sacilor-Lormines tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                          (Procedure in kort geding — Opschorting van tenuitvoerleg-
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                         ging — Voorlopige maatregelen — Artikel 88 KS)
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 261/23)
                        van 10 juli 2002
in zaak T-387/00: Comitato organizzatore del convegno                                               (Procestaal: Frans)
internazionale „Effetti degli inquinamenti atmosferici sul
clima e sulla vegetazione” tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          In de zaken T-107/01 R en T-175/01 R, Société des mines de
(Beroep tot nietigverklaring — Beroep dat in feite geschil uit            Sacilor-Lormines, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegen-
overeenkomst betreft — Onbevoegdheid van gemeenschaps-                    woordigd door R. Schmitt, advocaat, tegen Commissie van
                rechter — Niet-ontvankelijkheid)                          de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en
                                                                          L. Ström), betreffende een verzoek tot opschorting van de
                        (2002/C 261/22)                                   tenuitvoerlegging van de beschikkingen van de Commissie van
                                                                          30 maart, 21 april, 9 en 10 juli 2001, alsmede een verzoek
                       (Procestaal: Italiaans)                            om de Commissie bij wege van voorlopige maatregel te
                                                                          gelasten gevolg te geven aan de door verzoekster op 9 februari
                                                                          en 9 mei 2001 ingediende klachten, heeft de president van het
In zaak T-387/00, Comitato organizzatore del convegno                     Gerecht op 11 juli 2002 een beschikking gegeven waarvan het
internazionale „Effetti degli inquinamenti atmosferici sul clima          dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-156/04: Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — EDF/Commissie ( Staatssteun — Door Franse autoriteiten aan EDF verleende steun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Procedurele rechten van begunstigde van steun — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten — Criterium particuliere investeerder )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/32

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — EDF/Commissie
   (Zaak T-156/04) (1)

   („Staatssteun - Door Franse autoriteiten aan EDF verleende steun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Procedurele rechten van begunstigde van steun - Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten - Criterium particuliere investeerder”)
   2010/C 37/41
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Électricité de France (EDF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra en C. Giolito, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Iberdrola, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en É. Barbier de La Serre, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003)

      Dictum

               1.

               De artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003) worden nietig verklaard.

               2.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten alsmede die van Électricité de France (EDF) dragen.

               3.

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

               4.

               Iberdrola, SA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak T-455/11 P: Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Europol/Kalmár ( „Hogere voorziening — Ambtenarenrecht — Personeel van Europol — Overeenkomst voor bepaalde duur — Ontslag — Motiveringsplicht — Recht van verweer — Schadevergoeding” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/12

         Arrest van het Gerecht van 14 november 2013 — Europol/Kalmár
   (Zaak T-455/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenarenrecht - Personeel van Europol - Overeenkomst voor bepaalde duur - Ontslag - Motiveringsplicht - Recht van verweer - Schadevergoeding)
   2013/C 377/27
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann, D. El Khoury en J. Arnould, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en E. Antypas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Andreas Kalmár (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: D. Coppens, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 26 mei 2011, Kalmár/Europol (F-83/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot de gedeeltelijke vernietiging van dit arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Politiedienst (Europol) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Andreas Kalmár in het kader van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak T-96/13: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Rot Front/BHIM — Rakhat (Маcка) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Маcка — Niet-ingeschreven ouder nationaal beeldmerk Маcка — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Toepassing van het nationale recht door het BHIM”]

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/15

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Rot Front/BHIM — Rakhat (Маcка)
   (Zaak T-96/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Маcка - Niet-ingeschreven ouder nationaal beeldmerk Маcка - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Toepassing van het nationale recht door het BHIM”])
   (2015/C 429/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rot Front OAO (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Térauda, vervolgens O. Spuhler en M. Geitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Rakhat AO (Almaty, Kazachstan)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2012 (zaak R 893/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Rot Front OAO en Rakhat AO

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2012 (zaak R 893/2012-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Rot Front OAO.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-100/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2016 door Ellinikos Chrysos AE Metalleion kai Viomichanias Chrysou tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 december 2015 in de gevoegde zaken T-233/11 en T-262/11, Griekenland en Ellinikos Chrysos/Commissie

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/8

         Hogere voorziening ingesteld op 18 februari 2016 door Ellinikos Chrysos AE Metalleion kai Viomichanias Chrysou tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 december 2015 in de gevoegde zaken T-233/11 en T-262/11, Griekenland en Ellinikos Chrysos/Commissie
   (Zaak C-100/16 P)
   (2016/C 175/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ellinikos Chrysos AE Metalleion kai Viomichanias Chrysou (vertegenwoordigers: V. Christianos en I. Soufleros, dikigoroi)

      Andere partijen in de procedure: Helleense Republiek en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 december 2015 in de gevoegde zaken T-233/11 en T-262/11 vernietigen en de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Bij het bestreden arrest werd geoordeeld dat met betrekking tot twee steunmaatregelen was voldaan aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU. De eerste steunmaatregel heeft betrekking op de verkoop van de Cassandra Mijnen aan rekwirante voor een prijs die lager ligt dan de marktwaarde van de mijnen. De tweede maatregel betreft de belastingvrijstelling met betrekking tot de waarde van de grond van de mijnen.

               2.

               Rekwirante voert drie middelen aan, waarvan twee ten aanzien van de eerste steunmaatregel en één ten aanzien van de tweede steunmaatregel. Meer in het bijzonder voert rekwirante het volgende aan:

                           —

                              met betrekking tot de eerste steunmaatregel: het oordeel in het bestreden arrest berust wat het bestaan van een voordeel betreft op een onjuiste rechtsopvatting, en verder is sprake van een gebrekkige motivatie en procedurele onregelmatigheden wat betreft de waarde van de mijnen;

                           —

                              met betrekking tot de eerste steunmaatregel: het oordeel in het bestreden arrest berust wat het bestaan van een voordeel betreft op een onjuiste rechtsopvatting, en verder is sprake van een gebrekkige motivatie wat betreft de waarde van de grond;

                           —

                              met betrekking tot de tweede steunmaatregel: het oordeel in het bestreden arrest berust wat het bestaan van een voordeel betreft op een onjuiste rechtsopvatting.


title: Zaak T-334/14: Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Roca Sanitario/BHIM — Villeroy & Boch (Waterkaan met één hendel) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een waterkraan met één hendel weergeeft — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van de ontwerper — Verzadiging van de stand van techniek — Verschillende algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”]

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/22

         Arrest van het Gerecht van 29 oktober 2015 — Roca Sanitario/BHIM — Villeroy & Boch (Waterkaan met één hendel)
   (Zaak T-334/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een waterkraan met één hendel weergeeft - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van de ontwerper - Verzadiging van de stand van techniek - Verschillende algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”])
   (2015/C 429/28)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Roca Sanitario, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Guerras Mazón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Villeroy & Boch AG (Mettlach, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 21 februari 2014 (zaak R 812/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Villeroy & Boch AG en Roca Sanitario, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Roca Sanitario, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak F-15/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 september 2008 — Abba e.a./Parlement

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/67

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 september 2008 — Abba e.a./Parlement
   (Zaak F-15/06) (1)

   (2008/C 301/134)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006, blz. 37.


title: Zaak C-89/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — United Utilities plc/Commissioners of Customs & Excise (Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, B, sub f — Vrijstelling voor kansspelen — Werkingssfeer — Callcenter -activiteit)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — United Utilities plc/Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-89/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub f - Vrijstelling voor kansspelen - Werkingssfeer - „Callcenter”-activiteit)
   (2006/C 224/20)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   House of Lords
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: United Utilities plc

      Verweerders: Commissioners of Customs & Excise
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — House of Lords — Uitlegging van artikel 13, B, sub f, van Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstelling voor weddenschappen, loterijen en andere kans- en geldspelen — Toepasselijkheid op dienstverrichtingen door derde vennootschap, die telefonisch weddenschappen aanneemt voor rekening van andere vennootschap
   Dictum
   Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat ten behoeve van een organisator van telefonische weddenschappen verrichte „callcenter”-diensten waarbij het personeel van de verrichter van deze diensten de weddenschappen namens de organisator aanvaardt, niet als een weddenschap in de zin van deze bepaling kunnen worden aangemerkt en dus niet onder de btw-vrijstelling van deze bepaling kunnen vallen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak T-377/13: Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — ultra air/BHIM — Donaldson Filtration Deutschland (ultra.air ultrafilter)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/49

         Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — ultra air/BHIM — Donaldson Filtration Deutschland (ultra.air ultrafilter)
   (Zaak T-377/13)
   2013/C 260/87
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ultra air GmbH (Hilden, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. König, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Donaldson Filtration Deutschland GmbH (Haan, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 mei 2013 in zaak R 1100/2011-4 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), alsook Donaldson Filtration Deutschland GmbH indien zij intervenieert in de onderhavige procedure, te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het woordmerk „ultra.air ultrafilter” voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 11, 37 en 42– gemeenschapsmerkinschrijving nr. 7 480 585

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Donaldson Filtration Deutschland GmbH

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de absolute nietigheidsgrond van artikel 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-463/05: Beroep, op  22 december 2005  ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden.

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/19

         Beroep, op 22 december 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden.
   (Zaak C-463/05)
   (2006/C 48/36)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 december 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Dominique Maidani en Wouter Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat ten Hove behage:

               1)

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2002/47/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, van 6 juni 2002, betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2)

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   Artikel 11 van Richtlijn 2002/47 bepaalt dat de lidstaten de nodige bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 27 december 2003 aan deze richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis stellen.
   De Commissie moet vaststellen dat het Koninkrijk der Nederlanden deze maatregelen nog steeds niet heeft genomen of althans de Commissie niet heeft medegedeeld.

      (1)  PB L 168, blz. 43


title: Zaak C-419/01: Beroep, op 23 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk Spanje

text:
8.12.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 348/21
Beroep, op 23 oktober 2001 ingesteld door Commissie                  voldaan aan de door de gemeenschapsrechtspraak voor de
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                  volledige toepassing van een richtlijn gestelde vereisten van
                               Spanje                                zekerheid en openbaarheid.
                        (Zaak C-419/01)                              (1) PB L 135 van 30.05.1991, blz. 40.
                        (2001/C 348/37)
                                                                     Beroep, op 26 oktober 2001 ingesteld door Commissie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
op 23 oktober 2001 beroep tegen het Koninkrijk Spanje                                                 bliek
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-                                    (Zaak C-425/01)
dische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
bij L. Escobar Guerrero, eveneens lid van haar juridische dienst,
                                                                                (2001/C 348/38)
Centre Wagner.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     op 26 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Portugese Repu-
                                                                     bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door slechts       vertegenwoordigd door H. Kreppel en M. França als gemachtig-
       voor enkele delen van haar grondgebied kwetsbare gebie-       den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
       den aan te wijzen, de krachtens artikel 5 van richtlijn       Guerrero, Centre Wagner, Kirchberg.
       91/271/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
       behandeling van stedelijk afvalwater op haar rustende
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                     —     vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft
—      het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                    voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
                                                                           tens de artikelen 4, 10, 11 en 12 van richtlijn
                                                                           89/391/EEG (1);
                                                                     —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG bepaalt dat de
lidstaten uiterlijk 31 december 1993 de kwetsbare zones              De Portugese Republiek heeft nog geen bepalingen vastgesteld
aanwijzen volgens de in bijlage II vastgestelde criteria (bestaan    met betrekking tot de procedure voor de verkiezing van de
van het risico van eutrofiëring van zoet water of kustwateren,       vertegenwoordigers der werknemers op het gebied van de
nitraatconcentratie in voor de winning van drinkwater bestem-        veiligheid en de gezondheid op het werk. Het ontbreken van
de oppervlaktewateren en wateren die een aanvullende behan-          vertegenwoordigers der werknemers op het gebied van de
deling vergen om aan andere gemeenschapsrichtlijnen te               veiligheid en de gezondheid op het werk — omdat de
voldoen). Het onderhavige beroep is beperkt tot het ontbreken        verkiezingsprocedure niet geregeld is — belet de werknemers,
van de aanwijzing van gevoelige gebieden met betrekking tot          hun rechten op het betrokken gebied uit te oefenen. Indien het
de wateren waarvoor de Comunidades Autónomas bevoegd                niet noodzakelijk was uitvoeringsbepalingen vast te stellen
zijn: de binnenwateren die tot intracommunautaire hydrografi-        voor de verkiezingsprocedure volgens welke de werknemers
sche stroomgebieden behoren en de kustwateren.                       hun vertegenwoordigers aanwijzen, zou de Portugese wetgever
                                                                     geheel ten overvloede in artikel 23, lid 2, sub b, van decreto-
                                                                     lei 441/91 hebben bepaald, dat die verkiezingsprocedure moet
Tot dusver hebben enkel de Comunidades Autónomas van                worden geregeld.
Andalucı́a, Galicië, Murcia en Cantabria hun kwetsbare gebie-
den in kustwateren aangewezen, die aanwijzing in hun officiële       (1) Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende
publicatiebladen bekendgemaakt en aan de Commissie meege-                de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
deeld. Met betrekking tot het hydrografische stroomgebied dat            verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers
de volledig binnen de Comunidad Autónoma van Cataluña                  op het werk (PB L 183 van 29 juni 1989, blz. 1-8).
gelegen wateren omvat, is de Commissie van mening dat de
aanwijzing niet geldig kan worden geacht, omdat niet is


title: Zaak T-92/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  26 januari 2006  — Stadtwerke Schwäbisch Hall e.a. tegen Commissie ( Staatssteun — Regeling inzake belastingvrijstelling voor financiële reserves gevormd door in Duitsland gevestigde kerncentrales voor verwijdering van radioactief afval en definitieve stillegging van installaties — Beschikking waarmee na afloop van inleidende onderzoeksfase wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun — Beroep tot nietigverklaring )

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/15

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 januari 2006 — Stadtwerke Schwäbisch Hall e.a. tegen Commissie
   (Zaak T-92/02) (1)

   („Staatssteun - Regeling inzake belastingvrijstelling voor financiële reserves gevormd door in Duitsland gevestigde kerncentrales voor verwijdering van radioactief afval en definitieve stillegging van installaties - Beschikking waarmee na afloop van inleidende onderzoeksfase wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2006/C 74/29)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeksters: Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH (Schwäbisch Hall, Duitsland), Stadtwerke Tübingen GmbH (Tübingen, Duitsland) en Stadtwerke Uelzen GmbH (Uelzen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Fouquet, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Kreuschitz, gemachtigde)

      Interveniëntes aan de zijde van verweerster: E.ON Kernkraft GmbH (Hannover, Duitsland), RWE Power AG (Essen, Duitsland), EnBW Energie Baden-Württemberg AG (Karlsruhe, Duitsland) en Hamburgische Electricitäts-Werke AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Karpenstein en D. Sellner, advocaten)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2001) 3967 def. van de Commissie van 11 december 2001 houdende vaststelling dat de Duitse regeling inzake belastingvrijstelling voor door kerncentrales gevormde financiële reserves voor de verwijdering van hun radioactief afval en de definitieve stillegging van hun installaties, geen steunmaatregel is in de zin van artikel 87, lid 1, EG
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen alsmede die van de Commissie en interveniëntes.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak C-426/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2015 door Diputación Foral de Bizkaia tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 mei 2015 in zaak T-397/12, Diputación Foral de Bizkaia/Commissie

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/10

         Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2015 door Diputación Foral de Bizkaia tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 mei 2015 in zaak T-397/12, Diputación Foral de Bizkaia/Commissie
   (Zaak C-426/15 P)
   (2015/C 337/12)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Diputación Foral de Bizkaia (vertegenwoordiger: I. Sáenz-Cortabarría Fernández, abogado)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest;

               —

               toewijzing van de in eerste aanleg ingediende vordering;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure in eerste aanleg en de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en toepassing van artikel 108, lid 3, eerste zin, VWEU (verplichting tot voorafgaande aanmelding) en met name van het begrip „conceder” (invoering) dat voorkomt in [de Spaanse versie van] die bepaling, gelezen in samenhang met het in artikel 107, lid 1, VWEU gebruikte begrip „otorgar” (niet gebruikt in de Nederlandse versie), aangezien het Gerecht het eens is met de verklaring van de Commissie (artikel 2 van het bestreden besluit) (1) dat de aangemelde steunmaatregel die in de overeenkomsten in het vooruitzicht wordt gesteld, onrechtmatig is omdat deze steunmaatregel op 15 december 2006 is ingevoerd zonder dat de verplichting tot voorafgaande aanmelding was nagekomen. Onjuiste rechtsopvatting aangezien geen rekening is gehouden met het Unierechtelijke staatssteunbeginsel dat bij de bepaling van het tijdstip waarop steunmaatregelen van de staten geacht worden te zijn ingevoerd, dient te worden gekeken naar het nationale recht dat op het geval in kwestie van toepassing is. Onjuiste rechtsopvatting aangezien het Gerecht het in artikel 1, onder f), van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) neergelegde begrip „onrechtmatige steun” ten onrechte heeft toegepast. Schending van het legaliteitsbeginsel.

      Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting aangezien het Gerecht bevestigt dat sprake is van „onrechtmatige steun” wat de op de gronden betrekking hebbende overeenkomst betreft, daar in die overeenkomst een termijn van twaalf maanden is vastgelegd. Onjuiste rechtsopvatting aangezien ten onrechte geen rekening is gehouden met het Unierechtelijke staatssteunbeginsel dat bij de bepaling van het tijdstip waarop steunmaatregelen van de staten geacht worden te zijn ingevoerd, dient te worden gekeken naar het nationale recht dat op het geval in kwestie van toepassing is.

      Derde middel: onjuiste rechtsopvatting aangezien het Gerecht is voorbijgegaan aan het feit dat de Commissie bij de vaststelling van het bestreden besluit de algemene beginselen van behoorlijk bestuur heeft geschonden. Onjuiste rechtsopvatting aangezien is voorbijgegaan aan de schending van de rechten en procedurele waarborgen die de Diputación ontleent aan haar hoedanigheid van belanghebbende. Onjuiste rechtsopvatting aangezien impliciet is geoordeeld dat de brief van de Commissie van 15 april 2010 genoegzaam voldoet aan de uit de genoemde algemene beginselen voortvloeiende eisen. Onjuiste voorstelling van doorslaggevend bewijs. Schending van het grondrecht op een eerlijk proces. Onmogelijkheid verweer te voeren.

      (1)  Besluit C(2012) 4194 final van de Commissie van 27 juni 2012 inzake staatssteun nr. SA.28356 (C 37/2009) (ex N 226/2009).

      (2)  Verordening van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [108 VWEU] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-754/16: Beroep ingesteld op 2 november 2016 — Oakley/EUIPO — Xuebo Ye (Weergave van een silhouet in de vorm van een ellips)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/40

         Beroep ingesteld op 2 november 2016 — Oakley/EUIPO — Xuebo Ye (Weergave van een silhouet in de vorm van een ellips)
   (Zaak T-754/16)
   (2017/C 014/49)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Oakley, Inc. (Foothill Ranch, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: E. Ochoa Santamaría en V. Rodríguez Pombo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Xuebo Ye (Wenzhou, China)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Weergave van een silhouet in de vorm van een ellips) — inschrijvingsaanvraag nr. 13 088 191

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 31 augustus 2016 in zaak R 2608/2015-4

      Conclusies

               —

               het beroep, met alle bijbehorende stukken en fotokopies, ontvankelijk verklaren;

               —

               de aangeboden bewijzen toelaten;

               —

               het beroep toewijzen, de bestreden beslissing vernietigen en de inschrijving van Uniemerk nr. 13 088 191 weigeren overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder b, en lid 5;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak C-183/01

text:
4.5.2002              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 109/41
              Doorhaling van zaak C-115/01 (1)                    [verzoek van het Employment Tribunal te Leeds (Verenigd
                                                                  Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]: P. Breckon en
                       (2002/C 109/78)                            M. Barret tegen Secretary of State for Employment.
                                                                  (1) PB C 173 van 16.6.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
                                                                                Doorhaling van zaak C-183/01 (1)
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                (2002/C 109/81)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-127/01 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 januari 2002 de
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-183/01: Commis-
                       (2002/C 109/79)                            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                  bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 januari 2002          (1) PB C 200 van 14.7.2001.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-127/01:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-382/01 (1)
                                                                                (2002/C 109/82)
              Doorhaling van zaak C-137/01 (1)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2002
                       (2002/C 109/80)
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-382/01:
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd
                                                                  Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 januari 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-137/01            (1) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 maart 1999 in zaak T-205/98: Clauni SA en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
C 246/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
1) De tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van 27          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
     oktober 1998 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen                        RECHT VAN EERSTE AANLEG
     zonder vermindering of intrekking van het recht op ouderdom-
     spensioen, wordt opgeschort tot aan het eindarrest van het                                  van 21 juni 1999
     Gerecht in deze zaak.
                                                                         in zaak T-56/99 R, Marlines SA tegen Commissie van de
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                      Europese Gemeenschappen
                                                                         (Mededinging — Betaling van de geldboete — Bankgarantie
                                                                         — Procedure in kort geding — Opschorting van de tenuit-
                                                                                voerlegging)
                                                                                (1999/C 246/66)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                 LEG                                     In zaak T-56/99 R, Marlines SA, gevestigd te Monrovia,
                                                                         vertegenwoordigd door D. Papatheofanous, advocaat bij de
                                                                         Areios Pagos te Athene, domicilie gekozen hebbende te Findel
                        van 9 maart 1999                                 (Luxemburg) bij P. Attallas, route de Trèves, tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Trian-
                                                                         tafyllou en R. Lyal), betreffende een verzoek tot opschorting
in zaak T-205/98: Clauni SA en andere tegen Commissie                    van de tenuitvoerlegging van beschikking 1999/271/EG van
             van de Europese Gemeenschappen (1)                          de Commissie van 6 december 1998 inzake een procedure op
                                                                         grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 —
                                                                         Griekse veerdienstmaatschappijen) (PB 1999, L 109, blz. 24),
                (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                       die verzoekster, in artikel 2, een geldboete van 0,26 miljoen
                                                                         ECU oplegt, wegens schending van artikel 81 EG (ex ar-
                                                                         tikel 85), heeft de president van het Gerecht op 21 juni 1999
                         (1999/C 246/65)                                 een beschikking gegeven, waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-205/98, Clauni SA, gevestigd te Agen (Frankrijk),
J.-M. Bissières, wonende te Croix Blanche (Frankrijk), SA
Lamogenais, thans SA Loma, gevestigd te Penne d’Agenais
(Frankrijk) en A. Lompech, wonende te Canet (Frankrijk),
vertegenwoordigd door D. Veyssière, advocaat te Agen, do-
micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
May, advocaat aldaar, Grand’Rue 31, tegen Commissie van                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
de Europese Gemeenschappen, bettreffende een beroep tot                                 RECHT VAN EERSTE AANLEG
toewijzing van een door eerste verzoeker op 20 december
1995 bij de Franse douane ingediend verzoek tot kwijtschel-                                       van 1 juni 1999
ding betreffende een aantal importen van champignons uit
Polen, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
                                                                         in zaak T-93/99 R: B. Bonaiti Brighina tegen Commissie
samengesteld als volgt: R.M. Moura-Ramos, president, V. Tiili
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
en P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 maart 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Kort geding — Spoedeisendheid — Afwezig)
1) Het beroep wordt          verworpen     wegens   kennelijke niet-
     ontvankelijkheid.                                                                           (1999/C 246/67)
2) Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen.                                                   (Procestaal: Italiaans)
                                                                         In zaak T-93/99 R, B. Bonaiti Brighina, ambtenaar werkzaam
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                               bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra,
                                                                         vertegenwoordigd door M. Rizzoglio, advocaat te Milaan, en
                                                                         F. Colussi, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebben-
                                                                         de te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, rue de Wiltz
                                                                         36, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak T-65/10: Beroep ingesteld op 11 februari 2010 — Spanje/Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/59

         Beroep ingesteld op 11 februari 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-65/10)
   2010/C 100/87
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking nr. C(2009) 9270 def. van de Commissie van 30 november 2009 tot vermindering van de op grond van beschikking C(94) 3456 van 9 december 1994, FEDER nr. 94.11.09.001, toegekende bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ten behoeve van het operationele programma „Andalusië-doelstelling 1 (1994-1999)” in Spanje, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep komt het Koninkrijk Spanje op tegen de bovengenoemde beschikking. Ter onderbouwing van zijn beroep voert de verzoekende staat de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 (1), doordat in de bestreden beschikking is gebruikgemaakt van de methode van extrapolatie, terwijl dit artikel niet voorziet in de mogelijkheid om de bij concrete acties vastgestelde onregelmatigheden te extrapoleren naar alle acties die deel uitmaken van de uit de fondsen van het EFRO gefinancierde operationele programma's. De door de Commissie in de bestreden beschikking toegepaste correctie heeft geen rechtsgrondslag, aangezien de richtsnoeren van de Commissie van 15 oktober 1997 betreffende de netto financiële correcties in het kader van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad, volgens het arrest van het Hof van Justitie van 6 april 2000, Koninkrijk Spanje/Commissie, C-443/97 (2), geen rechtsgevolgen ten aanzien van de lidstaten teweeg kunnen brengen en aangezien artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 alleen betrekking heeft op de vermindering van de bijstand indien het onderzoek een onregelmatigheid bevestigt, zodat geen correcties door extrapolatie kunnen worden toegepast;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, gelezen in samenhang met het huidige artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking), doordat de correctie door extrapolatie is toegepast ondanks het feit dat er geen tekortkomingen in het stelsel van beheer van, controle op of audit van de gewijzigde overeenkomsten aan het licht zijn gekomen, nu de voor het beheer bevoegde organen de Spaanse wettelijke regeling toepasten, met betrekking waartoe het Hof van Justitie niet heeft geoordeeld dat zij in strijd is met het recht van de Europese Unie. De naleving van het nationale recht door de beheerders kan — ook al leidt dit mogelijkerwijs tot de vaststelling door de Commissie van onregelmatigheden of concrete inbreuken op het recht van de Europese Unie — niet als basis dienen voor een extrapolatie wegens inefficiëntie van het stelsel van beheer, wanneer het Hof van Justitie niet heeft vastgesteld dat de door die organen toegepaste wet in strijd is met het recht van de Europese Unie en de Commissie geen niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 258 VWEU heeft ingeleid;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, doordat de steekproef die voor de toepassing van de financiële correctie door extrapolatie is gebruikt, niet representatief is. De Commissie trok de steekproef voor de toepassing van de extrapolatie aan de hand van een zeer klein aantal projecten (37 van 5 319), nam daarbij niet alle zwaartepunten van het operationele programma in aanmerking, hield rekening met uitgaven die de Spaanse autoriteiten eerder hadden ingetrokken, ging uit van de aangegeven uitgaven en niet van de toegekende bijstand, en maakte gebruik van een computerprogramma dat voor minder dan 85 % betrouwbaar was. Daardoor voldoet de steekproef niet aan de representativiteitsvoorwaarden die vervuld moeten zijn om als basis voor een extrapolatie te kunnen dienen;

               —

               verjaring van de vervolging ingevolge artikel 3 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995. (3) Ten slotte moet voor de verjaring van de onregelmatigheden worden gekeken naar het tijdstip waarop de Spaanse autoriteiten van het bestaan van onregelmatigheden op de hoogte zijn gebracht (hetgeen in oktober 2004 geschiedde, terwijl het in de meeste gevallen om in 1997, 1998 en 1999 begane onregelmatigheden ging), waarbij de in artikel 3 van verordening nr. 2988/95 gestelde termijn van vier jaar moet worden toegepast.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 74, blz. 1).

      (2)  Jurispr. blz. I-2415.

      (3)  Verordening betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-476/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/55/EG — Massale toestroom van ontheemden — Tijdelijke bescherming — Minimumnormen)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-476/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/55/EG - Massale toestroom van ontheemden - Tijdelijke bescherming - Minimumnormen)
   (2006/C 22/03)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-476/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 12 november 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Kontoy en C. O'Reilly) tegen Helleense Republiek (gemachtigde: N. Dafniou), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde kamer, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters, avocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 17 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen, heeft de Helleense Republiek niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-412/08: Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — Trubion Pharmaceuticals/BHIM — Merck (TRUBION) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRUBION — Ouder gemeenschapsbeeldmerk TriBion Harmonis — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/35

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2009 — Trubion Pharmaceuticals/BHIM — Merck (TRUBION)
   (Zaak T-412/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TRUBION - Ouder gemeenschapsbeeldmerk TriBion Harmonis - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 37/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trubion Pharmaceuticals, Inc. (Seattle, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Hertz-Eichenrode, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Best en R. Freitag, vervolgens M. Best en U. Pfleghar, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 juli 2008 (zaak R 1605/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Trubion Pharmaceuticals, Inc. en Merck KGaA

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Trubion Pharmaceuticals, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-420/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2016 door Balázs-Árpád Izsák en Attila Dabis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 mei 2016 in zaak T-529/13, Balázs-Árpád Izsák en Attila Dabis/Europese Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/8

         Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2016 door Balázs-Árpád Izsák en Attila Dabis tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 mei 2016 in zaak T-529/13, Balázs-Árpád Izsák en Attila Dabis/Europese Commissie
   (Zaak C-420/16 P)
   (2016/C 392/11)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Rekwiranten: Balázs-Árpád Izsák en Attila Dabis (vertegenwoordiger: D. Sobor, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Hongarije, Helleense Republiek, Roemenië en Slowaakse Republiek

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 10 mei 2016 in zaak T–529/13 te vernietigen en overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie,

                           —

                           primair, besluit C(2013) 4975 final van de Europese Commissie van 25 juli 2013 houdende weigering tot registratie van het voorgestelde burgerinitiatief, waarvan verzoekers in hun verzoekschrift om nietigverklaring verzochten, alsnog nietig te verklaren en de zaak zelf af te doen;

                           —

                           subsidiair, voor het geval dat het Hof zou oordelen dat de zaak niet in staat van wijzen is, de zaak voor afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwiranten de volgende middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft artikel 47 van het Handvest en artikel 92, lid 1, van zijn Reglement voor de procesvoering geschonden, met name omdat het zijn plicht heeft verzaakt informatie te verstrekken omtrent de bewijslast voor zover het, alvorens arrest te wijzen, procespartijen niet heeft meegedeeld dat de omstandigheid dat de uitvoering van het cohesiebeleid van de Unie, zowel door de Unie als door de lidstaten, een bedreiging vormt voor de specifieke kenmerken van de regio’s met een nationale minderheid en de omstandigheid dat de specifieke kenmerken van de regio’s met een nationale minderheid op etnisch, cultureel, religieus of taalgebied kunnen worden beschouwd als een ernstige en permanente demografische belemmering in de zin van artikel 174, derde alinea, VWEU, naar zijn oordeel feitenkwesties zijn waarvan het bewijs in de procedure moet worden geleverd.

               2.

               Het Gerecht heeft artikel 11, lid 4, VEU en artikel 4, lid 2, onder b), van de verordening over het Europees burgerinitiatief (1) geschonden voor zover het in geding zijnde Europees burgerinitiatief voldoet aan het bepaalde in lid 4 van artikel 11 VEU, aangezien het een aangelegenheid betreft waarvoor volgens de organisatoren een rechtshandeling van de Unie nodig is ter uitvoering van de Verdragen en de Europese Commissie bevoegd is om het desbetreffende voorstel in te dienen. Voorts kan de Commissie slechts dan registratie van een voorgesteld burgerinitiatief op grond van onbevoegdheid weigeren, als het voorstel zichtbaar buiten het kader van haar bevoegdheden valt.

               3.

               Het Gerecht heeft artikel 4, lid 2, onder c), VWEU en artikel 174 VWEU geschonden, aangezien in de derde alinea van artikel 174 VWEU de omstandigheden die ernstige en permanente natuurlijke of demografische belemmeringen vormen uit hoofde waarvan in het cohesiebeleid van de Unie „bijzondere aandacht” aan een regio moet worden besteed, bij wijze van voorbeeld worden genoemd.

               4.

               Het Gerecht heeft artikel 7 VWEU, artikel 167 VWEU, artikel 3, lid 3, VEU, artikel 22 van het Handvest en de Verdragsbepalingen betreffende het discriminatieverbod geschonden aangezien het aan de orde zijnde Europees burgerinitiatief de bij artikel 7 VWEU voorgeschreven samenhang tussen de beleidsmaatregelen en optredens van de Unie bevordert in die zin dat het beoogt te bewerkstelligen dat in het cohesiebeleid rekening wordt gehouden met de culturele diversiteit en het behoud daarvan.

      (1)  Verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (PB L 65, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 juli 2004 in zaak T-308/00, Salzgitter AG tegen Commissie (Staatssteun — Artikel 4, sub c, 67 en 95 KS — Financiële maatregelen ten gunste van Salzgitter — Grens met voormalige Duitse Democratische Republiek en voormalige Tsjecho-Slowaakse Republiek — Niet-aangemelde steunmaatregelen — Zesde staalsteuncode — Rechtszekerheid)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 juli 2004
   in zaak T-308/00, Salzgitter AG tegen Commissie (1)

   (Staatssteun - Artikel 4, sub c, 67 en 95 KS - Financiële maatregelen ten gunste van Salzgitter - Grens met voormalige Duitse Democratische Republiek en voormalige Tsjecho-Slowaakse Republiek - Niet-aangemelde steunmaatregelen - Zesde staalsteuncode - Rechtszekerheid)
   (2004/C 239/28)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-308/00, Salzgitter AG, gevestigd te Salzgitter (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plessing als gemachtigde, bijgestaan door K. Schroeter, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K.-D. Borchardt en V. Kreuschitz, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2000/797/EGKS van de Commissie van 28 juni 2000 betreffende de door Duitsland toegekende staatssteun ten gunste van Salzgitter AG, Preussag Stahl AG en de dochterondernemingen van de groep in de ijzer- en staalindustrie, voortaan Salzgitter AG – Stahl und Technologie (SAG) (PB L 323, blz. 5), heeft het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig de artikelen 2 en 3 van beschikking 2000/797/EGKS van de Commissie van 28 juni 2000 betreffende de door de Bondsrepubliek Duitsland toegekende staatssteun ten gunste van Salzgitter AG, Preussag Stahl AG en de dochterondernemingen van het concern in de ijzer- en staalindustrie, voortaan Salzgitter AG – Stahl und Technologie (SAG).

               2)

               Verstaat dat verzoekster een derde van haar eigen kosten zal dragen.

               3)

               Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in twee derde van verzoeksters kosten.

               4)

               Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-330/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 februari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/43/EG — Vennootschapsrecht — Wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 25 februari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-330/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/43/EG - Vennootschapsrecht - Wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 100/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en M. Adam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mede te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen, tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad en houdende intrekking van richtlijn 84/253/EEG van de Raad (PB L 157, blz. 87)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende de wettelijke controles van jaarrekeningen en geconsolideerde jaarrekeningen, tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad en houdende intrekking van richtlijn 84/253/EEG van de Raad, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009.