title: Zaak T-53/99: Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door N. Progoulis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 174/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.6.1999
Beroep, op 19 februari 1999 ingesteld door N. Progoulis                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           — de artikelen 3 en 4 van de beschikking van de Commissie
                                                                               van 1 juli 1998 betreffende de Spaanse steunregeling „Plan
                            (Zaak T-53/99)
                                                                               RENOVE Industrial” voor de aanschaf van bedrijfsvoertui-
                                                                               gen, nietig te verklaren;
                           (1999/C 174/17)
                                                                           — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                           (Procestaal: Engels)                                kosten te verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 19 februari 1999 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door N. Progoulis,                    Dit beroep is ingesteld tegen de beschikking van de Commissie
vertegenwoordigd door V. Akritidis en J. Branton, advocaten,               van de Europese Gemeenschappen, waarbij de overeenkomst
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    van de Comisión Delegada para Asuntos Económicos betref-
Arendt & Medernach, Rue Mathias Hardt 8-10.                                fende een programma van maatregelen ter ondersteuning van
                                                                           de vervanging van het bedrijfsvoertuigenpark (Plan RENOVE
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                          Industrial) gedeeltelijk als staatssteun is aangemerkt. Dit pro-
                                                                           gramma heeft ten doel, de financiering van de investeringen
1. nietig te verklaren verweersters besluit om verzoekers                  van natuurlijke personen en kleine en middelgrote onderne-
    beoordelingsrapport betreffende de periode van 1 juli                  mingen (KMO’s) voor de aanschaf van nieuwe bedrijfsvoertui-
    1995 tot 30 juni 1997 niet te wijzigen;                                gen te vergemakkelijken, op voorwaarde dat een ander bedrijfs-
                                                                           voertuig dat ten minste tien jaar (zeven jaar voor trekkende
2. verweerster te verwijzen in alle kosten van en veroorzaakt              voertuigen) oud is uit het verkeer wordt genomen. In de
    door de procedure;                                                     bestreden beschikking wordt enkel de steun die is verleend
                                                                           aan regionale of lokale overheden en plaatselijke openbare
3. verweerder te veroordelen tot betaling van een morele
                                                                           diensten, alsmede aan natuurlijke personen of aan KMO’s die
    schadevergoeding van ten minste 100 000 BFR.
                                                                           zich met andere activiteiten dan vervoer op uitsluitend lokale of
                                                                           regionale schaal bezighouden, niet als staatssteun aangemerkt.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Het beroep is gebaseerd op de navolgende middelen:
Verzoeker, ambtenaar bij directoraat-generaal XI.E.1 van de                — Schending van het vertrouwensbeginsel. De begunstigden
Commissie, vordert de wijziging van zijn beoordelingsrapport                   van het Plan RENOVE, die van de Spaanse overheid geen
voor de periode van 1 juli 1995 tot en met 30 juni 1997, op                    enkele informatie hebben ontvangen over de procedure
grond dat zijn taken, verplichtingen, verantwoordelijkheden                    voor de Commissie, verkeerden niet in de mogelijkheid
en prestaties onjuist zijn weergegeven.                                        om te beoordelen welke bestanddelen konden duiden op
                                                                               het bestaan van een mogelijke overheidssubsidie of -steun.
Hij betoogt, dat het bestreden besluit in strijd is met algemene               Anderzijds mochten deze begunstigden ervan uitgaan, dat
rechtsbeginselen, met artikel 1 van de algemene uitvoering-                    de maatregelen van het RENOVE gedekt werden door de
bepalingen betreffende artikel 43 Ambtenarenstatuut en met                     communautaire de-minimis-regel.
artikel 3, sub c-ii en iii van de Gids voor de beoordeling. Voorts
hebben de betrokken inbreuken ertoe geleid, dat het tot                    — Onjuiste beoordeling betreffende het bestaan van
aanstelling bevoegd gezag een kennelijke beoordelingsfout ten                  staatssteun, aangezien bedoeld Plan niet beoogt bepaalde
aanzien van de feiten heeft begaan, waardoor zijn prestaties                   ondernemingen of bepaalde producties te begunstigen.
onjuist zijn beoordeeld.                                                       Volgens verzoekster gaat het om een algemene maatregel
                                                                               die voor iedere natuurlijke persoon of KMO, zonder
                                                                               onderscheid naar herkomst of nationaliteit, geldt en die
                                                                               niet een bepaalde productie begunstigt, aangezien geen
                                                                               enkele voorwaarde betreffende de oorsprong van het
                                                                               voertuig wordt gesteld.
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Confederación                  — Gebrekkige motivering op het punt van de vervalsing van
Española de Transporte de Mercanciás tegen Commissie                         de mededinging en de ongunstige beïnvloeding van het
              van de Europese Gemeenschappen                                   handelsverkeer tussen lidstaten. Het Plan geldt principieel
                                                                               en fundamenteel voor voertuigen die niet concurreren met
                                                                               die van andere landen van de Gemeenschap, aangezien de
                            (Zaak T-55/99)                                     voertuigen die met deze concurreren veel eerder vervangen
                                                                               worden dan na de in het Plan vereiste tien jaar. Hooguit
                           (1999/C 174/18)                                     kan worden gezegd, verklaard dat het Plan RENOVE
                                                                               Industrial minder gunstig kan uitvallen voor de niet in
                          (Procestaal: Spaans)                                 Spanje gevestigde vervoersondernemingen, voorzover het
                                                                               extra economische kosten zou meebrengen om daaronder
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      te vallen; desalniettemin zouden deze vervoersonder-
schappen is op 25 februari 1999 beroep ingesteld tegen                         nemingen voordeel blijven houden boven de in Spanje
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confe-                           gevestigde ondernemingen, aangezien de rentetarieven in
deración Española de Transporte de Mercanciás, gevestigd te                 de betrokken landen veel lager zijn. Bovendien worden de
Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door D.J. Pérez Villar,                      in andere lidstaten gevestigde ondernemingen niet bij
advocaat te Madrid.                                                            voorbaat van het Plan RENOVE Industrial uitgesloten.


title: Zaak T-265/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Schumacher Packaging/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/60

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Schumacher Packaging/Commissie
   (Zaak T-265/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/73)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schumacher Packaging GmbH (Schwarzenberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G.-R. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Schumacher Packaging GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-159/11: Arrest van het Gerecht van 4 februari 2013 — Marszałkowski/BHIM — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk WALICHNOWY MARKO — Ouder gemeenschapswoordmerk MAR-KO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/14

         Arrest van het Gerecht van 4 februari 2013 — Marszałkowski/BHIM — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO)
   (Zaak T-159/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk WALICHNOWY MARKO - Ouder gemeenschapswoordmerk MAR-KO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 79/24
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Marek Marszałkowski (Sokolniki, Polen) (vertegenwoordiger: C. Sadkowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Zajfert en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG (Blankenheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Ruhl, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 januari 2011 (zaak R 760/2010-4), inzake een oppositieprocedure tussen Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG en M. Marszałkowski

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               M. Marszałkowski wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak C-311/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Belasting — Btw — Internationaal vervoer van personen — Forfaitaire belasting van buiten nationale grondgebied gevestigde vervoerders)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-311/09) (1)

   (Niet-nakoming - Belasting - Btw - Internationaal vervoer van personen - Forfaitaire belasting van buiten nationale grondgebied gevestigde vervoerders)
   2010/C 179/22
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz en M. Szpunar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 73, 168 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Internationaal vervoer van personen over de weg — Nationale regeling die de in het buitenland gevestigde vervoerders verplicht tot voldoening van de btw volgens een forfaitair systeem dat uitsluitend op het aantal op het nationale grondgebied vervoerde personen is gebaseerd, en die aftrek van de voorbelasting niet mogelijk maakt

      Dictum

               1)

               Door de belasting over de toegevoegde waarde te heffen op de wijze als bepaald in afdeling 13, paragraaf 35, punten 1 en 3 tot en met 5, van de verordening van de minister van Financiën van 27 april 2004 betreffende de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van de wet inzake de belasting op producten en diensten, is de Republiek Polen de krachtens de artikelen 73, 168 en 273 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak C-64/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Visvergunningen — Verordening (EG) nr. 3690/93 — Vaartuigen Cleopatra en Ocean Quest — Definitieve overbrenging daarvan naar Argentinië)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-64/04) (1)

   (Niet-nakoming - Visvergunningen - Verordening (EG) nr. 3690/93 - Vaartuigen Cleopatra en Ocean Quest - Definitieve overbrenging daarvan naar Argentinië)
   (2007/C 96/03)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en B. Doherty, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: M. Bethell, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 5 van verordening (EG) nr. 3690/93 van de Raad van 20 december 1993 tot invoering van een communautair stelsel van regels voor de minimuminformatie die visvergunningen moeten bevatten (PB L 341, blz. 93) — Verzuim om visvergunningen van vissersvaartuigen CLEOPATRA en OCEAN QUEST in te trekken na definitieve overbrenging van deze vaartuigen naar Argentinië
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-197/12: Beroep ingesteld op 26 april 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/7

         Beroep ingesteld op 26 april 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-197/12)
   2012/C 217/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek de krachtens de btw-richtlijn (1) en met name artikel 148, sub a, c, en d, ervan op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door, voor zover het gaat om schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt en schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit, voor handelingen als bedoeld in artikel 262, II, punten 2, 3, 6 en 7, van de Code général des impôts (algemeen belastingwetboek) niet als voorwaarde voor btw-vrijstelling te stellen dat deze schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie stelt dat, voor zover het gaat om schepen waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt en schepen die worden gebruikt voor de uitoefening van een commerciële activiteit, voor btw-vrijstelling voor handelingen als bedoeld in artikel 262, II, punten 2, 3, 6 en 7, van de Code général des impôts (CGI) niet als voorwaarde is gesteld dat deze schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt. Deze voorwaarde inzake het gebruik voor de vaart op volle zee was weliswaar in de Franse btw-regeling opgenomen als reactie op het met redenen omkleed advies dat de Commissie aan de nationale autoriteiten had gericht, maar de aanpassing van artikel 262, II, punt 2, CGI aan het bepaalde in de btw-richtlijn heeft geen effect meer als gevolg van een na die wetswijziging gepubliceerde formele standpuntbepaling, die bindend is voor de overheid en waarin geen sprake is van de betrokken voorwaarde, ook al schrijft de wet dit voor.
   Volgens de Commissie kan geen van de tijdens de precontentieuze procedure door verweerster aangevoerde argumenten betreffende met name de strikte uitlegging van artikel 148, sub a, van de btw-richtlijn en de te enge uitlegging van de voorwaarde dat de schepen voor de vaart op volle zee worden gebruikt, de niet-naleving van de btw-richtlijn rechtvaardigen. Bovendien kan artikel 131 van de btw-richtlijn, waarop de Franse autoriteiten zich beroepen, niet als rechtvaardiging dienen om af te wijken van het beginsel dat vrijstellingen strikt moeten worden uitgelegd.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-12/15: Beroep ingesteld op 13 januari 2015 — Banco Santander en Santusa/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/24

         Beroep ingesteld op 13 januari 2015 — Banco Santander en Santusa/Commissie
   (Zaak T-12/15)
   (2015/C 081/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Banco Santander, S.A. (Santander, Spanje) en Santusa Holding, S.L. (Boadilla del Monte, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en J. Panero Rivas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de aangevoerde nietigheidsgronden ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               artikel 1 van het besluit nietig verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat de nieuwe interpretatie die de Spaanse overheid geeft aan artikel 12 TRLIS [texto refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de wet op de vennootschapsbelasting)], moet worden aangemerkt als met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               artikel 4, lid 1, van het besluit nietig verklaren voor zover van het Koninkrijk Spanje wordt verlangd dat het een einde maakt aan de in artikel 1 omschreven vermeende steunregeling;

               —

               artikel 4, leden 2, 3, 4 en 5, van het besluit nietig verklaren voor zover van het Koninkrijk Spanje wordt verlangd dat het de door de Commissie als staatssteun beschouwde bedragen terugvordert;

               —

               subsidiair, de omvang van de in artikel 4, lid 2, van het besluit aan het Koninkrijk Spanje opgelegde terugvorderingsverplichting op dezelfde manier beperken als in het eerste en het tweede besluit, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten vertonen gelijkenis met die welke in zaak T-826/14, Spanje/Commissie, zijn aangevoerd.
   Met name wordt betoogd dat blijk is gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij het kwalificeren van de maatregel als staatssteun, het bepalen van wie door de maatregel wordt begunstigd en het aanmerken van de door de overheid gegeven interpretatie als andere staatssteun dan de in de besluiten van de Commissie onderzochte staatssteun, alsmede dat sprake is van schending van het vertrouwensbeginsel, het estoppelbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.


title: Zaak C-89/00: Verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin van 3 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. R. Bicakci, B. Bicakci, H. K. Bicakci en B. Bicakci en het Land Berlin

text:
27.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/23
2) Moet verordening nr. 1785/81 aldus worden uitgelegd, dat           ter verduidelijking van de juridische waarde van de afgifte door
     de kwalificatie van een gebied als gebied met een tekort,        het DAFSE van de bevestiging ten behoeve van de betaling van
     moet geschieden op grond van een rekenmethode die als            een bepaald bedrag in verband met door het Europees Sociaal
     in dat gebied verbruikt beschouwt, de suiker die daar wordt      Fonds financieel gesteunde beroepsopleidingsacties, die in de
     gebruikt als ingrediënt van een verwerkt product, ook            huidige rechtspraak van het Supremo Tribunal Administrativo
     wanneer dit laatste in een ander land wordt geconsumeerd,        in enkele gevallen gebrekkig is geoordeeld wegens absolute
     dan wel aldus, dat de kwalificatie van een gebied als gebied     onbevoegdheid en derhalve nietig in de zin van artikel 133,
     met een tekort, moet geschieden op grond van een                 lid 2, sub b, van de Codigo do Procedimento Administrativo,
     rekenmethode die niet als in dat gebied verbruikt be-            op grond dat de eindbeslissing ter zake tot de bevoegdheid van
     schouwt, de suiker die daar wordt gebruikt als ingrediënt        de Europese Commissie behoort, terwijl in andere gevallen
     van een verwerkt product, maar in een ander land wordt           daarentegen is geoordeeld, dat het DAFSE een eigen uitsluiten-
     geconsumeerd?                                                    de bevoegdheid heeft, die wordt versterkt door de omstandig-
                                                                      heid, dat in intern Portugees recht uitdrukkelijk is bepaald, dat
3) Is verordening (EG) nr. 1361/98 van 26 juni 1998 (PB               de bevestigingen van het DAFSE executoriale titel vormen
     L 185, blz. 3) geldig, voorzover zij verzuimt, onder             voor de inning van uit die bevestigingen voortvloeiende
     verwijzing naar de artikelen 3, lid 1, 5, lid 3 en 6, lid 2,     schuldvorderingen.
     van verordening (EG) nr. 1785/81, een afgeleide interven-
     tieprijs voor alle gebieden van Italië vast te stellen, en
     dienaangaande geen enkele motivering bevat?
                                                                      (1) PB L 289, van 22.10.1983, blz. 1.
(1) PB L 185, van 30.6.98, blz. 1.                                    (2) PB L 289, van 22.10.1983, blz. 38.
(2) PB L 185, van 30.6.98, blz. 3.
(3) PB L 177, van 1.07.81, blz. 4.
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo,
1a Secção — 3a Subsecção, van 24 november 1999 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Directora-
Geral do Departamento para os Assuntos do Fundo
                                                                      Verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin van 3 decem-
Social Europeu (DAFSE) en MOBILCROMO-Indústria de
                                                                      ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
          Mobiliário e Revestimentos Metálicos, Lda
                                                                      tussen B. R. Bicakci, B. Bicakci, H. K. Bicakci en B. Bicakci
                                                                                en het Land Berlin
                         (Zaak C-88/00)
                        (2000/C 149/40)                                                        (Zaak C-89/00)
Het Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção — 3a Sub-
secção, heeft bij beschikking van 24 november 1999, ingeko-                                  (2000/C 149/41)
men ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart 2000, in
het geding tussen Directora-Geral do Departamento para os
Assuntos do Fundo Social Europeu (DAFSE) gegen MOBIL-
                                                                      Het Verwaltungsgericht Berlin heeft bij beschikking van 3 de-
CROMO-Indústria de Mobiliário e Revenstimentos Metálicos,
                                                                      cember 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Lda, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      op 8 maart 2000, in het geding tussen B. R. Bicakci, B. Bicakci,
verzocht om een prejudiciële beslissing. Het Supremo Tribunal
                                                                      H. K. Bicakci en B. Bicakci en het Land Berlin, het Hof van
Administrativo verzoekt het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
uitlegging van een aantal bepalingen van gemeenschapsrecht,
te weten:
— de artikelen 1, 5, lid 4, 6, leden 1 en 2, en 7, leden 1, 2 en      Is de beëindiging van het verblijf van een Turkse onderdaan
     5, van verordening (EEG) nr. 2950/83 (1) van de Raad             die voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, eerste alinea,
     van 17 oktober 1983 houdende toepassing van besluit              van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, door
     83/516/EEG (2) betreffende de taken van het Europees             middel van uitwijzing uitsluitend om redenen van algemene
     Sociaal Fonds,                                                   preventie, ter afschrikking van andere buitenlanders, verenig-
                                                                      baar met artikel 14, lid 1, van dit besluit?
     en
— artikel 5, leden 1 en 5, van besluit 83/516/EEG van de
     Raad van 17 oktober 1983 betreffende de taken van het
     Europees Sociaal Fonds,


title: Zaak T-492/17: Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Fleig/EDEO

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/20

         Beroep ingesteld op 31 juli 2017 — Fleig/EDEO
   (Zaak T-492/17)
   (2017/C 318/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stephan Fleig (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 19 september 2016 waarbij de directeur van het directoraat Personeelszaken van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde instantie, heeft besloten om de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van verzoeker per 19 juni 2017 op te zeggen (in de laatste versie van het ontslagbesluit die voortvloeit uit de afwijzing van verzoekers klacht op 19 april 2017);

               —

               veroordeling van de EDEO tot betaling aan verzoeker van een passend, aan het oordeel van het Gerecht overgelaten bedrag ter vergoeding van de door verzoeker geleden immateriële schade, en

               —

               verwijzing van de EDEO in zijn eigen kosten en in die van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke beoordelingsfout van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

               2.

               Tweede middel: de EDEO heeft de zorgplicht, het beginsel van behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en het evenredigheidsbeginsel geschonden en heeft zich schuldig gemaakt aan een inbreuk op de bescherming tegen kennelijk onredelijk ontslag (artikel 30 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

               3.

               Derde middel: inbreuk op het recht om te worden gehoord uit hoofde van artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie


title: Zaak T-553/14: Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Extra)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/16

         Beroep ingesteld op 22 juli 2014 — Wm. Wrigley Jr./BHIM (Extra)
   (Zaak T-553/14)
   2014/C 351/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wm. Wrigley Jr. Company (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Brandstätter en C. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 218/2014-5

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in zwart-wit met het woordelement „Extra” voor waren van de klassen 3, 21 en 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 37  657

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-19/98)

text:
28.3.98                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/11
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                                                                       van 21 januari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
Ingevolge het verbindende karakter van de artikelen 189,               geding tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft
derde alinea, en 5, eerste alinea, van het EG-Verdrag zijn                                 Salzburg-Umgebung
de lidstaten verplicht binnen de gestelde termijn de nodige
                                                                                (Zaak C-20/98)
maatregelen vast te stellen om te voldoen aan de richtlij-
nen die voor hen bestemd zijn. In casu is die termijn reeds                                    (98/C 94/21)
op 1 juli 1995 verstreken, zonder dat Spanje de nodige
bepalingen heeft vastgesteld.
(1) PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27.                                   De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij
                                                                       beschikking van 21 januari 1998, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 26 januari 1998, in het geding
                                                                       tussen K.-H. Meinert en Bezirkshauptmannschaft Salz-
                                                                       burg-Umgebung, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
Beroep, op 23 januari 1998 ingesteld door Commissie van                over de navolgende vraag:
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         (Zaak C-19/98)
                          (98/C 94/20)                                 Moeten de artikelen 30 tot en met 36 van het EG-Verdrag
                                                                       (bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen) en de
                                                                       overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat
is op 23 januari 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier voege
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden tot het
pen, vertegenwoordigd door C. Tufvesson en E. Gippini
                                                                       dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir, en ver-
Fournier, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       voer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden, wanneer
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                       met inachtneming van de verkeersvoorschriften een totale
Kirchberg.
                                                                       reisduur van zes uur en een afstand van 130 km niet wor-
                                                                       den overschreden, waarbij van de daadwerkelijk op de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft voor de
                                                                       berekening van de afstand in aanmerking wordt genomen?
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     vast te stellen en in werking te doen treden, of althans
     hiervan geen mededeling te doen, om te voldoen aan
     Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december
     1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
     vingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen
     de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming             Verzoek van het Hof van beroep te Gent van 15 januari
     aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan                 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
     geven (1), en in het bijzonder door het bepaalde in               Openbaar Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Ver-
     artikel 1, lid 4, tweede alinea, van deze richtlijn niet in                  weire, NV SMEG en NV Adia Interim
     nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Ver-
     drag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-                                     (Zaak C-22/98)
     men;
                                                                                (98/C 94/22)
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door geen
     antwoord te geven op de brieven van 22 februari en
     10 oktober 1994, noch op de aanmaningsbrief van
                                                                       Het Hof van beroep te Gent heeft bij beschikking van
     14 februari 1996, de krachtens het EG-Verdrag op
                                                                       15 januari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       Justitie op 28 januari 1998, in het geding tussen Openbaar
                                                                       Ministerie en Jean Claude Becu, Annie Verweire, NV
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                       SMEG en NV Adia Interim, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
Middelen en voornaamste argumenten                                     beslissing over de navolgende vragen:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-18/98 (2); de omzettingstermijn is op
31 december 1987 verstreken.                                           1. Kunnen Gemeenschapsonderdanen, weze het fysieke
                                                                           personen of rechtspersonen, bij de huidige stand van
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                         het Gemeenschapsrecht, aan artikel 90, lid 1, van het
(2) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.                               EG-Verdrag, junctis de artikelen 7, 85 en 86 van dat
                                                                           Verdrag rechten ontlenen die de lidstaten in acht moe-
                                                                           ten nemen, wanneer in havengebieden het laden en los-


title: Zaak C-254/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2009 door Calvin Klein Trademark Trust tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 7 mei 2009 in zaak T-185/07, Calvin Klein Trademark Trust/BHIM en Zafra Marroquineros S.L.

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/29

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2009 door Calvin Klein Trademark Trust tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 7 mei 2009 in zaak T-185/07, Calvin Klein Trademark Trust/BHIM en Zafra Marroquineros S.L.
   (Zaak C-254/09 P)
   2009/C 205/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Calvin Klein Trademark Trust (vertegenwoordiger: T. Andrade Boué, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Zafra Marroquineros S.L.

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 7 mei 2009 in zaak T-185/07 vernietigen;

               —

               het BHIM en Zafra Marroquineros S.L. verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Schending van de rechtspraak inzake artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (1) inzake het gemeenschapsmerk, betreffende de noodzaak om rekening te houden met alle factoren die kenmerkend zijn voor de concrete zaak; er is in rechte geen rekening gehouden met het feit dat de gemeenschapsmerkaanvraagster dat merk heeft gebruikt om de bekende cK-merken te kopiëren en daardoor overduidelijk heeft doen blijken dat de letters CK het meest onderscheidende onderdeel van het omstreden gemeenschapsmerk vormen.
   Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 doordat voor de toepassing van dit artikel geen onderzoek is verricht naar de bekendheid van de conflicterende merken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-112/01: Verzoek van het Vestre Landsret van 9 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen ApS SPKR 4 nr. 3482 en 1. Skatteministeriet, Told- og Skattestyrelsen, 2. Aktieselskabet af 11/9 1996 en 3. A.T.S. I/S Arden Transport & Spedition, vertegenwoordigd door S. en L. Lauritsen

text:
C 134/10               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.5.2001
2001, in het geding tussen 1) Consorzio del Prosciutto di               2.    Zijn voor de beoordeling van de vraag, of vorderingen
Parma 2) Salumificio S. Rita SPA en 1) ASDA Stores Limited                    aanhangig zijn welke hetzelfde onderwerp betreffen en
2) Hygrade Foods Limites, het Hof van Justitie van de Europese                op dezelfde oorzaak berusten, enkel de stellingen van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   verzoekende partij in een later ingestelde procedure
de navolgende vraag:                                                          bepalend en behoeft bijgevolg geen rekening te worden
                                                                              gehouden met de verweren en de vorderingen van de
                                                                              gedaagde, in het bijzonder de exceptie van gerechtelijke
„Doet, uit het oogpunt van het gemeenschapsrecht, verorde-                    schuldvergelijking op grond van een reeds eerder in een
ning (EEG) nr. 2081/92 (1) van de Raad in samenhang met                       andere lidstaat in een geding tussen dezelfde partijen
verordening (EG) nr. 1107/96 (2) van de Commissie en het                      ingestelde vordering?
productdossier voor de BOB (3)„prosciutto di Parma” een geldig
communautair recht ontstaan, waarop rechtstreeks een beroep
kan worden gedaan voor de rechter van een lidstaat, om de               3.    Wordt op een vordering tot schadevergoeding wegens
detailverkoop als „Parmaham” te verhinderen van gesneden en                   onrechtmatige opzegging van een duurovereenkomst
verpakte ham verkregen uit geldig uit Parma ingevoerde ham                    voor een later geding tussen dezelfde partijen ook bindend
die voldoet aan de voorwaarden van de BOB, doch die niet                      uitgemaakt of er wel een dergelijke duurovereenkomst
daarna gesneden, verpakt en geëtiketteerd werd overeenkom-                    bestond?
stig het productdossier?”
(1) Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992
    inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oor-
    sprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen
    (PB L 208, 24/07/1992, blz. 1).
(2) Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni
    1996 betreffende de registratie van de geografische aanduidingen
    en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van
    artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (PB        Verzoek van het Vestre Landsret van 9 maart 2001 om
    L 148, 21/06/1996, blz. 1).
(3) (beschermde oorsprongsbenaming).
                                                                        een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangige geding
                                                                        tussen ApS SPKR 4 nr. 3482 en 1. Skatteministeriet, Told-
                                                                          og Skattestyrelsen, 2. Aktieselskabet af 11/9 1996 en
                                                                        3. A.T.S. I/S Arden Transport & Spedition, vertegenwoor-
                                                                                digd door S. en L. Lauritsen
                                                                                (Zaak C-112/01)
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek                                            (2001/C 134/16)
Oostenrijk van 22 februari 2001 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Gantner Electronic GmbH                 Bij beschikking van 9 maart 2001, ingekomen ter griffie van
             en Basch Exploitatie Maatschappij BV                       het Hof van Justitie op 12 maart daaraanvolgend, heeft het
                                                                        Vestre Landsret in het aldaar aanhangige geding tussen ApS
                        (Zaak C-111/01)                                 SPKR 4 nr. 3482 en 1. Skatteministeriet, Told- og Skat-
                                                                        testyrelsen, 2. Aktieselskabet af 11/9 1996 en 3. A.T.S.
                                                                        I/S Arden Transport & Spedition, vertegenwoordigd door
                        (2001/C 134/15)                                 S. en L. Lauritsen, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de volgende vragen:
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
beschikking van 22 februari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 12 maart 2001, in het geding tussen
Gantner Electronic GmbH en Basch Exploitatie Maatschappij               Vraag 1
BV, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                 Moeten verordening nr. 2913/92 (1) van de Raad (het doua-
                                                                        newetboek) en verordening nr. 2454/93 (2) van de Commissie
1.    Strekt het begrip vorderingen welke hetzelfde onderwerp           (de uitvoeringsverordening), met name artikel 379, lid 1, van
      betreffen en op dezelfde oorzaak berusten, zich ook uit           de uitvoeringsverordening, aldus worden uitgelegd, dat het
      tot het verweer van de gedaagde dat een deel van het              kantoor van vertrek een douaneschuld die ten gevolge van een
      gevorderde bedrag door buitengerechtelijke schuld-                overtreding of een onregelmatigheid in verband met extern
      vergelijking is voldaan, wanneer het deel van deze                communautair douanevervoer is ontstaan, niet bij de aangever
      tegenvordering dat nog niet zou zijn voldaan, onderwerp           kan invorderen wanneer deze laatste niet binnen de termijn
      is van een geding tussen dezelfde partijen op grond               van elf maanden na geldigmaking van de aangifte voor
      van een reeds eerder in een andere lidstaat ingestelde            communautair douanevervoer de in artikel 379 van de uitvoe-
      vordering?                                                        ringsverordening bedoelde kennisgeving heeft ontvangen?
 ---pagebreak--- 5.5.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/11
Vraag 2                                                                Middelen en voornaamste argumenten
Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang, dat                    Ingevolge de artikelen 10 en 249 EG moeten de lidstaten de
het kantoor van vertrek een in het Comité douanewetboek                nodige maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken
vastgestelde administratieve regeling voor het doorgeven van           van de gestelde termijn om te zetten in hun nationale
inlichtingen (early warning system) niet heeft toegepast, of dat       rechtsorde. De in artikel 5 van richtlijn 99/20/EG en artikel 2
aan de autoriteiten van het kantoor van vertrek kan worden             van richtlijn 96/51/EG gestelde termijnen zijn respectievelijk
verweten dat een kennisgeving niet tijdig is verricht?                 verstreken op 30 september en 1 oktober 1999.
(1) van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair          (1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
    douanewetboek, PB L 302, blz. 1.                                   (2) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 39.
(2) van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter
    uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, PB L 253, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-119/01)
                         (Zaak C-118/01)
                                                                                (2001/C 134/18)
                          (2001/C 134/17)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 maart 2001 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
op 16 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek            woordigd door haar juridisch adviseur L. Ström als gemachtig-
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               de, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
genwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie                  de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:                                                —     vast te stellen dat de Republiek Finland, door met
                                                                             betrekking tot de provincie Åland niet de maatregelen te
1.    vast te stellen dat Frankrijk, door niet binnen de gestelde            treffen die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn
      termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding
      vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van                     van verontreiniging, of althans door die maatregelen niet
                                                                             aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn
      —     richtlijn 1999/20/EG van de Raad van 22 maart                    op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
            1999 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betref-
            fende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, richt-        —     de Republiek Finland te verwijzen in de kosten van de
            lijn 82/471/EEG betreffende bepaalde in diervoeding              procedure.
            gebruikte producten, richtlijn 95/53/EG tot vaststel-
            ling van de beginselen inzake de organisatie van de
            officiële controles op het gebied van diervoeding en       Middelen en voornaamste argumenten
            richtlijn 95/69/EG houdende vaststelling van de
            voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en
            de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de       De termijn voor de uitvoering van de richtlijn verstreek op
            sector diervoeding (1),                                    30 oktober 1999. Aan de Commissie is meegedeeld dat het
                                                                       parlement [van Åland] in januari 2001 een provinciale wet
                                                                       betreffende de bescherming en de toestand van het milieu
      —     richtlijn 96/51/EG van de Raad van 23 juli 1996            heeft goedgekeurd, maar dat [de inwerkingtreding] van die wet
            tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betreffende         afhankelijk is van bekrachtiging door de president van de
            toevoegingsmiddelen in de diervoeding (2),
                                                                       Republiek Finland.
      de krachtens die richtlijnen alsmede artikel 249, derde
      alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG-Verdrag op hem          (1) van 24 september 1996 (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26).
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Frankrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-633/13: Beroep ingesteld op 22 november 2013 — Reed Exhibitions/BHIM (INFOSECURITY)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/37

         Beroep ingesteld op 22 november 2013 — Reed Exhibitions/BHIM (INFOSECURITY)
   (Zaak T-633/13)
   2014/C 52/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reed Exhibitions Ltd (Richmond, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2013 in zaak R 1544/2012-5 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „INFOSECURITY” voor waren en diensten van de klassen 16, 35 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 155 596

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en lid 3, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-215/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — E. Friz GmbH/Carsten von der Heyden (Consumentenbescherming — Buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten — Werkingssfeer van richtlijn 85/577/EEG — Toetreding tot gesloten vastgoedfonds met vorm van personenvennootschap — Herroeping)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — E. Friz GmbH/Carsten von der Heyden
   (Zaak C-215/08) (1)

   (Consumentenbescherming - Buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten - Werkingssfeer van richtlijn 85/577/EEG - Toetreding tot gesloten vastgoedfonds met vorm van personenvennootschap - Herroeping)
   2010/C 148/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E. Friz GmbH

      Verwerende partij: Carsten von der Heyden

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof (Duitsland) — Uitlegging van artikel 1, lid 1, en artikel 5, lid 2, van richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (PB L 372, blz. 31) — Werkingsfeer — Toetreding van een consument tot een gesloten vastgoedfonds in de vorm van een personenvennootschap, voornamelijk met het oogmerk kapitaal te beleggen — Rechtsgevolgen van opzegging

      Dictum

               1.

               Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten is van toepassing op een overeenkomst, gesloten in omstandigheden als in het hoofdgeding aan de orde, betreffende de toetreding van een consument tot een gesloten vastgoedfonds met de vorm van een personenvennootschap, wanneer het doel van die toetreding prioritair niet is om lid van de vennootschap te worden maar om geld te beleggen.

               2.

               Artikel 5, lid 2, van richtlijn 85/577 staat in omstandigheden als die van het hoofdgeding niet in de weg aan een nationale regel die inhoudt dat in geval van herroeping van de toetreding tot een gesloten vastgoedfonds met de vorm van een personenvennootschap, welke toetreding heeft plaatsgevonden na ongevraagde huis-aan-huisverkoop, de consument jegens de vennootschap een naar rato van zijn deelneming op het tijdstip van zijn terugtrekking uit dit fonds berekend recht op het saldo van de scheiding en deling kan doen gelden, en aldus wellicht een lager bedrag terugkrijgt dan zijn inleg of gehouden is deel te nemen in het verlies van dit fonds.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-123/15: Beroep ingesteld op 16 maart 2015 — Unicorn/BHIM — Mercilink Equipment Leasing (Limassol, Cyprus) (UNICORN-čerpací stanice)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/29

         Beroep ingesteld op 16 maart 2015 — Unicorn/BHIM — Mercilink Equipment Leasing (Limassol, Cyprus) (UNICORN-čerpací stanice)
   (Zaak T-123/15)
   (2015/C 171/34)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unicorn a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: L. Lorenc, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mercilink Equipment Leasing Ltd (Limassol, Cyprus)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „UNICORN-čerpací stanice” –gemeenschapsmerk nr. 1 1 0 14  685

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 13 januari 2015 in zaak R 153/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               het BHIM heeft de door verzoekster overgelegde bewijzen niet naar behoren in aanmerking genomen;

               —

               het BHIM heeft ten onrechte geoordeeld dat de oudere merken een goed reputatie hebben.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juni 2005 in zaak C-123/02: Europees Parlement tegen Royal & Sun Alliance Insurance (Arbitragebeding — Verzekeringsovereenkomsten — Opzegging wegens toename van verzekerd risico — Misbruik — Contractuele aansprakelijkheid — Schadevergoeding)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 16 juni 2005
   in zaak C-123/02: Europees Parlement tegen Royal & Sun Alliance Insurance (1)

   (Arbitragebeding - Verzekeringsovereenkomsten - Opzegging wegens toename van verzekerd risico - Misbruik - Contractuele aansprakelijkheid - Schadevergoeding)
   (2005/C 193/01)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-123/02, betreffende een beroep krachtens artikel 238 EG, ingesteld op 5 april 2002, Europees Parlement (gemachtigden: D. Petersheim, O. Caisou-Rousseau en M. Ecker) tegen Royal & Sun Alliance Insurance (advocaten: J.-L. Fagnart en L. Vael), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 16 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De opzegging van de waarborgen van de overeenkomsten nrs. 5.013.347 en 1F516.071, die Royal & Sun Alliance Insurance het Europees Parlement op 9 oktober en 6 november 2001 heeft betekend, vormt een onrechtmatige opzegging van die overeenkomsten.

               2.

               Royal & Sun Alliance Insurance wordt veroordeeld tot vergoeding van de schade die het Europees Parlement is berokkend door de onrechtmatige opzegging van de overeenkomsten nrs. 5.013.347 en 1F516.071.

               3.

               Het bedrag dat verschuldigd is ter vergoeding van de door Royal & Sun Alliance Insurance in 2001 aan het Europees Parlement berokkende schade wordt verkregen door enerzijds het bedrag van 205 131,75 EUR te vermenigvuldigen met het percentage van de premies die Royal & Sun Alliance Insurance zou hebben ontvangen op het totaal van die welke het Parlement de vier medeverzekeraars zou hebben moeten betalen, en door anderzijds het bedrag van 178 453,01 EUR te vermenigvuldigen met datzelfde percentage en de breuk 44/46, die overeenstemt met het prorata temporis. Van de som van deze twee producten moet vervolgens het bedrag worden afgetrokken dat deze instelling aan Royal & Sun Alliance Insurance heeft betaald of had moeten betalen uit hoofde van de waarborg „arbeidsconflicten-aanslagen” voor haar bezittingen in België en Luxemburg voor de periode van 5 november 2001 tot en met 31 december 2001 en uit hoofde van alle waarborgen voor haar bezittingen in Frankrijk voor de periode van 18 november 2001 tot en met 31 december 2001.

               4.

               Het bedrag dat verschuldigd is ter vergoeding van de door Royal & Sun Alliance Insurance in 2002 aan het Europees Parlement berokkende schade wordt verkregen door het bedrag van 389 291,73 EUR te vermenigvuldigen met het percentage van de premies die Royal & Sun Alliance Insurance zou hebben ontvangen op het totaal van die welke het Europees Parlement de vier medeverzekeraars zou hebben moeten betalen uit hoofde van de waarborgen voor het jaar 2002 en door op het aldus verkregen product in mindering te brengen het bedrag dat deze instelling aan Royal & Sun Alliance Insurance zou hebben moeten betalen voor de dekking van haar bezittingen in Frankrijk tegen alle materiële schade voor het jaar 2002.

               5.

               De door Royal & Sun Alliance Insurance aan het Europees Parlement verschuldigde bedragen moeten worden vermeerderd met de wettelijke rente, te rekenen vanaf 4 april 2002.

               6.

               Royal & Sun Alliance Insurance wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 28 mei 1998 in zaak C-3/97 (verzoek van de Court of Appeal - Criminal Division, London om een prejudiciële beslissing): in de aldaar dienende strafzaak tegen J. C. Goodwin, en E. T. Unstead (Belastingbepalingen - Harmonisatie van wetgevingen - Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Zesde Richtlijn 77/388/EEG - Werkingssfeer - Levering van namaakparfum)

text:
C 234/10              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.7.98
bende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,               Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
advocaten aldaar, rue Goethe 11, betreffende hogere voor-          28 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg         als volgt:
van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) van
27 oktober 1994, Deere/Commissie (T-35/92, Jurispr. blz.
                                                                   1. Verwerpt de hogere voorziening.
II-957), en strekkende tot vernietiging van dat arrest,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door           2. Verwijst New Holland Ford Ltd in de kosten.
N. Forwood), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de           (1) PB C 54 van 4.3.1995.
Almeida, D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón (rappor-
teur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-
mer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 28 mei 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Verwerpt de hogere voorziening.                                                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste Kamer)
2. Verwijst John Deere Ltd in de kosten.                                                  van 28 mei 1998
                                                                   in zaak C-3/97 (verzoek van de Court of Appeal Ð
(1) PB C 54 van 4.3.1995.                                          Criminal Division, London om een prejudicieÈle beslissing):
                                                                   in de aldaar dienende strafzaak tegen J. C. Goodwin, en
                                                                                E. T. Unstead (1)
                                                                   (Belastingbepalingen Ð Harmonisatie van wetgevingen Ð
                                                                   Omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                   over toegevoegde waarde Ð Zesde Richtlijn 77/388/EEG
                  ARREST VAN HET HOF                                    Ð Werkingssfeer Ð Levering van namaakparfum)
                        (Vijfde Kamer)                                                       (98/C 234/19)
                       van 28 mei 1998
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak C-8/95 P: New Holland Ford Ltd tegen Commis-
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Hogere voorziening Ð Ontvankelijkheid Ð Rechtsvraag
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Ð Feitelijke vraag Ð Mededinging Ð Systeem van uit-
wisseling van informatie Ð Mededingingsbeperkingen Ð
                  Weigering van ontheffing)                        In zaak C-3/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Court of
                         (98/C 234/18)                             Appeal Ð Criminal Division, London, in de aldaar die-
                                                                   nende strafzaak tegen J. C. Goodwin en E. T. Unstead,
                      (Procestaal: Engels)                         betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
                                                                   van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
                                                                   1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stel-
                de Jurisprudentie van het Hof)                     sel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                                                                   grondslag (PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1), heeft het Hof
                                                                   (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
In zaak C-8/95 P, New Holland Ford Ltd, vennootschap               kamerpresident, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur),
naar Engels recht, gevestigd te Basildon (Verenigd Konink-         rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: H. von Hol-
rijk), vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te              stein, adjunct-griffier, op 28 mei 1998 een arrest gewezen
Rome, G. Scassellati-Sforzolini en F. Moretti, advocaten te        waarvan het dictum luidt als volgt:
Bologna, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Elvinger, Hoss en Preussen, advocaten aldaar,          Artikel 2 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
Côte d'Eich, betreffende hogere voorziening tegen het              van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet-
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese           gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting Ð Gemeen-
Gemeenschappen (Tweede Kamer) van 27 oktober 1994,                 schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
Fiatagri en New Holland Ford/Commissie (T-34/92,                   waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd,
Jurispr. blz. II-905), en strekkende tot vernietiging van dat      dat de levering van namaakparfums aan BTW is onder-
arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de           worpen.
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijge-
staan door L. Hawkes), heeft het Hof (Vijfde Kamer),
samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.          (1) PB C 74 van 8.3.1997.
Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, P. Jann en L.
Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-


title: Zaak T-742/14: Arrest van het Gerecht van 19 juli 2016 — Alpha Calcit/EUIPO — Materis Paints Italia (CALCILITE) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk CALCILITE — Ouder Uniewoordmerk Calcilit — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relevant publiek — Gemeenschappelijk publiek voor de betrokken waren”]

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/20

         Arrest van het Gerecht van 19 juli 2016 — Alpha Calcit/EUIPO — Materis Paints Italia (CALCILITE)
   (Zaak T-742/14) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk CALCILITE - Ouder Uniewoordmerk Calcilit - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 53, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relevant publiek - Gemeenschappelijk publiek voor de betrokken waren”])
   (2016/C 314/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbh (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Hauck, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Materis Paints Italia SpA (Novate Milanese, Italië) (vertegenwoordigers: P. L. Roncaglia, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 september 2014 (zaak R 753/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft en Materis Paints Italia

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 4 september 2014 (zaak R 753/2013-4) wordt vernietigd voor de door het betwiste merk aangeduide „verven, vernissen, lakken; roestwerende middelen en houtconserveringsmiddelen; kleurstoffen; beitsen”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Alpha Calcit Füllstoffgesellschaft mbh, het EUIPO en Materis Paints Italia SpA dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 462 van 22.12.2014.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2003 in zaak C-185/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland ("Niet-nakoming — Richtlĳnen 92/81/EEG en 92/82/EEG — Accĳnstarieven voor minerale oliën — Belastingcontrole — Gebruik van gasolie als motorbrandstof")

text:
C 21/2                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                24.1.2004
Derde kamer                                                                        rechterlijke instanties, waaronder de Corte suprema di cassazio-
                                                                                ne, aldus wordt uitgelegd en toegepast dat de uitoefening
—     R. Schintgen                                                                 van het recht op terugbetaling van de in strijd met het
                                                                                gemeenschapsrecht geïnde belastingen voor de belastingplichtige
—     N. Colneric
                                                                                uiterst moeilijk wordt gemaakt, niet te wijzigen, is de Italiaanse
—     K. Schiemann                                                                 Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                             2)    De Italiaanse republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                             (1) PB C 163 van 10.6.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                      van 9 december 2003
in zaak C-129/00: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Niet-nakoming — Met gemeenschapsrecht strijdige uitleg-
ging van nationale wet door rechtspraak en administratieve                                               (Zesde kamer)
praktijk — Voorwaarden voor terugvordering van onver-
                 schuldigd betaalde bedragen”)                                                      van 27 november 2003
                           (2004/C 21/04)                                    in zaak C-185/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Republiek Finland (1)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                             („Niet-nakoming — Richtlijnen 92/81/EEG en 92/82/EEG
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   — Accijnstarieven voor minerale oliën — Belastingcontrole
                          dentie van het Hof)                                         — Gebruik van gasolie als motorbrandstof”)
                                                                                (2004/C 21/05)
In zaak C-129/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: E. Traversa, bijgestaan door P. Biavati) tegen
                                                                                (Procestaal: Fins)
Italiaanse Republiek (gemachtigde: I.M. Braguglia), betreffende
een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,
door de handhaving van artikel 29, lid 2, van wet nr. 428 van                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
29 december 1990, getiteld „Disposizioni per l’adempimento                                              dentie van het Hof)
di obblighi derivanti dall’appartenenza dell’Italia alle Comunità
europee (legge comunitaria per il 1990)” [bepalingen voor de
uitvoering van de verplichtingen die voor Italië uit zijn                    In zaak C-185/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
lidmaatschap van de Europese Gemeenschappen voortvloeien                     pen (gemachtigden: E. Traversa en I. Koskinen) domicilie
(communautaire wet voor 1990)] (GURI nr. 10 van 12 januari                   gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Konink-
1991, gewoon supplement, blz. 5), zoals door de administratie                rijk Zweden (gemachtigden: I. Simfors en A. Kruse) tegen
en door de rechterlijke instanties toegepast en uitgelegd, dat               Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Bygglin)
een regeling inzake het bewijs van de afwenteling op derden                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een
van in strijd met het gemeenschapsrecht geïnde belastingen                   verzoek strekkende tot vaststelling dat de Republiek Finland,
toelaat die het de belastingplichtige onmogelijk, althans uiterst            door haar wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betref-
moeilijk maakt, zijn recht op terugbetaling van die belastingen              fende het gebruik van gasolie als motorbrandstof, zoals
uit te oefenen, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende                 deze in de praktijk worden toegepast, te handhaven, de
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld                verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans,              artikel 8, leden 2 en 3, van richtlijn 92/81/EEG van de Raad
C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, kamerpre-                     van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de
sidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet                   structuur van de accijns op minerale oliën (PB L 316, blz. 12),
(rapporteur), R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, en S. von                en artikel 5, lid 1, van richtlijn 92/82/EEG van de Raad van
Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:                 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 december 2003 een                      accijnstarieven voor minerale oliën (PB L 316, blz. 19), heeft
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris
                                                                             (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde
1)    Door artikel 29, lid 2, van wet nr. 428/1990, getiteld                 kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric,
      „Disposizioni per l’adempimento di obblighi derivanti dall’ap-         rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. von
      partenenza dell’Italia alle Comunità europee (legge comunitaria        Holstein, adjunct-griffier, op 27 november 2003 een arrest
      per il 1990)” [bepalingen voor de uitvoering van de verplichtin-       gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      gen die voor Italië uit zijn lidmaatschap van de Europese
      Gemeenschappen voortvloeien (communautaire wet voor                    1)    Door haar wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffen-
      1990)], dat door de administratie en een belangrijk deel van de              de het gebruik van gasolie als motorbrandstof, zoals deze in de
 ---pagebreak--- 24.1.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 21/3
      praktijk worden toegepast, te handhaven, is de Republiek               C. W. A. Timmermans, A. Rosas, D. A. O. Edward en S. von
      Finland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten            Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
      krachtens artikel 8, leden 2 en 3, van richtlijn 92/81/EEG van         griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 27 november
      de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de structuur van de accijns op minerale oliën, en artikel 5, lid 1,
      van richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
      betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor       1)    Een maatregel waarbij een lidstaat een aanzienlijk deel van een
      minerale oliën.                                                              belasting, zoals de litigieuze havenbelasting, toedeelt aan een
                                                                                openbare onderneming, moet als staatssteun in de zin van
2)    De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.                            artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87,
                                                                                lid 1, EG) worden beschouwd, voorzover hij het handelsverkeer
3)    Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten.                              tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt, wanneer:
(1) PB C 247 van 26.8.2000.                                                        —     de toedeling van de belasting niet is gerelateerd aan een
                                                                                duidelijk omschreven taak van openbare-dienstverlening,
                                                                                en/of
                                                                                —     de berekening van de compensatie die beweerdelijk noodza-
                                                                                kelijk is voor het vervullen van genoemde taak niet is
                                                                                uitgevoerd op basis van vooraf op objectieve en doorzich-
                     ARREST VAN HET HOF                                                  tige wijze vastgestelde parameters ten einde te vermijden
                                                                                dat deze compensatie een economisch voordeel bevat
                                                                                waardoor de begunstigde onderneming ten opzichte van
                           (Vijfde kamer)                                                concurrerende ondernemingen kan worden bevoordeeld;
                      van 27 november 2003                                         Niet alleen de toedeling van een deel van de belasting aan de
                                                                                openbare onderneming, maar ook de heffing bij de gebruikers
in de gevoegde zaken C-34/01-C-38/01 (verzoek van                                  van het deel dat met het aldus toebedeelde bedrag overeenkomt,
de Corte Suprema di Cassazione om een prejudiciële                                 kan een met de gemeenschappelijke markt onverenigbare
beslissing): Enirisorce SpA tegen Ministero delle Finan-                           steunmaatregel vormen. Wanneer dergelijke steun niet is
                                 ze (1)                                            aangemeld, is het aan de nationale rechter om overeenkomstig
                                                                                zijn nationale recht alle noodzakelijke maatregelen te nemen
                                                                                teneinde zowel de toedeling van een deel van de belasting aan
(„Openbare ondernemingen — Overdracht aan openbare                                 de begunstigde ondernemingen als de heffing daarvan te
ondernemingen van een deel van aan de staat betaalde                               voorkomen.
havenbelasting — Mededinging — Misbruik van machtspo-
sitie — Staatssteun — Heffing van gelijke werking —                                De eventuele onrechtmatigheid van de heffing en van de
   Binnenlandse belasting — Vrije verkeer van goederen”)                           toedeling van een deel van de belasting, betreft enkel het deel
                                                                                van de opbrengst van de belasting dat aan de betrokken
                           (2004/C 21/06)                                          openbare onderneming wordt betaald en strekt zich niet tot het
                                                                                volle bedrag van deze belasting.
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                             2)    Een belasting als de litigieuze havenbelasting vormt een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         binnenlandse belasting in de zin van artikel 95 EG-Verdrag
                          dentie van het Hof)                                      (thans, na wijziging, artikel 90 EG), waarop de artikelen 12
                                                                                en 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging,de artikelen 25 EG en
                                                                                28 EG) niet van toepassing zijn. Bij gebreke van iedere
                                                                                discriminatie van producten uit andere lidstaten, is de maatregel
In de gevoegde zaken C-34/01 tot en met C-38/01, betreffende                       van een lidstaat bestaande in de heffing van een dergelijke
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Corte                        belasting en de toedeling van een aanzienlijk deel van de
suprema di cassazione (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen                   opbrengst daarvan aan een openbare onderneming, zonder dat
tussen Enirisorce SpA en Ministero delle Finanze, om een                           het aldus toebedeelde bedrag overeenstemt met een daadwerkelijk
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 12                     door die onderneming verleende dienst, niet in strijd met de
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 25 EG), 13 EG-Verdrag                     bepalingen van genoemd artikel 95.
(ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam), 30 EG-Verdrag
(thans, na wijziging, artikel 28 EG), 86 en 90 EG-Verdrag
(thans de artikelen 82 EG en 86 EG), 92 EG-Verdrag (thans, na                (1) PB C 79 van 10.3.2001.
wijziging, artikel 87 EG), 93 EG-Verdrag (thans artikel 88 EG)
en 95 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 90 EG), heeft
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,


title: Zaak T-173/05: Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Martine Heus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/39

         Beroep, op 27 april 2005 ingesteld door Martine Heus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-173/05)
   (2005/C 182/72)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Martine Heus, wonende te Anderlecht (België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren, het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag van 7 januari 2005 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 18 oktober 2004 tegen het besluit van 19 juli 2004 van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek COM/PC/04 waarbij verzoekster de toegang tot dit vergelijkend onderzoek is geweigerd;

               2.

               nietig te verklaren, voorzover nodig, dit besluit van 19 juli 2004 van de voorzitter van de jury van vergelijkend onderzoek COM/PC/04;

               3.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft niet mogen deelnemen aan vergelijkend onderzoek COM/PC/04, omdat zij niet voldeed aan de voorwaarde van vijf jaar anciënniteit binnen de Commissie of een andere instelling, nu haar tijdvakken van beroepsactiviteit bij de Commissie als uitzendkracht door de jury van het vergelijkend onderzoek niet zijn meegeteld.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending aan van de artikelen 27 en 29, lid 1, van het Statuut, alsmede een kennelijke beoordelingsfout, omdat de bestreden besluiten en de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, althans in de uitlegging hiervan door het tot aanstelling bevoegde gezag, verzoeksters uitsluiting tot gevolg hebben om redenen die uitsluitend met haar voormalig administratief statuut verband houden (hoedanigheid van contractueel agent en niet van statutair personeelslid).
   Verzoekster voert tevens schending aan van het non-discriminatiebeginsel, aangezien de litigieuze criteria andere kandidaten de mogelijkheid bieden aan het vergelijkend onderzoek deel te nemen, hoewel zij minder competent zijn of binnen de Commissie een minder lange beroepservaring hebben.


title: Zaak C-118/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Artikel 307, tweede alinea, EG — Verzuim om passende middelen te gebruiken voor opheffing van onverenigbaarheid met EG-Verdrag van bilaterale overeenkomsten die met derde staten zijn gesloten vóór toetreding van lidstaat tot Europese Unie — Door Republiek Finland met Russische Federatie, Republiek Wit-Rusland, Volksrepubliek China, Maleisië, Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka en Republiek Oezbekistan gesloten bilaterale investeringsovereenkomsten)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-118/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 307, tweede alinea, EG - Verzuim om passende middelen te gebruiken voor opheffing van onverenigbaarheid met EG-Verdrag van bilaterale overeenkomsten die met derde staten zijn gesloten vóór toetreding van lidstaat tot Europese Unie - Door Republiek Finland met Russische Federatie, Republiek Wit-Rusland, Volksrepubliek China, Maleisië, Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka en Republiek Oezbekistan gesloten bilaterale investeringsovereenkomsten)
   2010/C 24/03
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen, H. Støvlbæk en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Interveniëntes aan de zijde van de verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Blaschke, gemachtigden), Republiek Hongarije (vertegenwoordiger: J. Fazekas, gemachtigde), Republiek Litouwen (vertegenwoordiger: D. Kriaučiūnas, gemachtigde), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 307, tweede alinea, EG — Verzuim om de passende middelen te gebruiken om de onverenigbaarheid met het Verdrag op te heffen waar het de bepalingen inzake overdrachten betreft in de bilaterale investeringsovereenkomsten die de Republiek Finland heeft gesloten met respectievelijk de Russische Federatie, Wit-Rusland, China, Maleisië, Sri Lanka en Oezbekistan

      Dictum

               1)

               Door niet de passende middelen te gebruiken voor de opheffing van de onverenigbaarheid met het Verdrag van de bepalingen inzake kapitaaltransfer die zijn opgenomen in de bilaterale investeringsovereenkomsten inzake de bevordering en de wederzijdse bescherming van investeringen, die de Republiek Finland heeft gesloten met onderscheidenlijk de voormalige Unie van Socialistische Sovjetrepublieken, die door de Russische Federatie is opgevolgd (overeenkomst ondertekend op 8 februari 1989), de Republiek Wit-Rusland (overeenkomst ondertekend op 28 oktober 1992), de Volksrepubliek China (overeenkomst ondertekend op 4 september 1984), Maleisië (overeenkomst ondertekend op 15 april 1985), de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka (overeenkomst ondertekend op 27 april 1985) en de Republiek Oezbekistan (overeenkomst ondertekend op 1 oktober 1992), is de Republiek Finland de krachtens artikel 307, tweede alinea, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije en de Republiek Oostenrijk zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-405/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Ontbreken van maatregelen om passende behandeling van stedelijk afvalwater van verschillende agglomeraties te verzekeren)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 25 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-405/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Ontbreken van maatregelen om passende behandeling van stedelijk afvalwater van verschillende agglomeraties te verzekeren)
   (2007/C 56/16)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, X. Lewis en H. van Vliet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: C. White, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Ontbreken van passende behandeling van stedelijk afvalwater van verschillende agglomeraties
   Dictum

               1)

               Door niet de nodige maatregelen te nemen om uiterlijk op 31 december 2000 een passende behandeling te verzekeren van het stedelijke afvalwater van de agglomeraties Bangor, Brighton, Broadstairs, Carrickfergus, Coleraine, Donaghadee, Larne, Lerwick, Londonderry, Margate, Newtownabbey, Omagh en Portrush, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak T-372/14: Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — HK Intertrade/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/35

         Beroep ingesteld op 26 mei 2014 — HK Intertrade/Raad
   (Zaak T-372/14)
   2014/C 261/60
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: HK Intertrade Co. Ltd (Wanchai, Hongkong) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, D. Sellers en N. Pilkington, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Raad in de brief van 14 maart 2014, die was gericht aan verzoeksters advocaten, met betrekking tot de herziening van de lijst van aangewezen personen en entiteiten in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, zoals gewijzigd bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012, en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012, nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt geweigerd verzoekster te schrappen van de lijst van personen en entiteiten die aan de beperkende maatregelen zijn onderworpen;

               —

               overeenkomstig artikel 50, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering onderhavige zaak te voegen met zaak T-159/13, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan, namelijk dat het besluit onvoldoende was gemotiveerd en dat de Raad blijk heeft gegeven van een kennelijke beoordelingsfout.
   Verzoekster stelt dat hoewel zij een dochteronderneming is van de op een lijst geplaatste onderneming National Iranian Oil Company (NIOC), de Raad niet heeft aangetoond dat deze omstandigheid de Iraanse Staat een economisch voordeel oplevert dat in strijd is met het doel van de bestreden maatregelen. Voorts voert verzoekster aan dat de Raad haar in feite nooit op een lijst heeft geplaatst, wat hij niet kan verhelpen door — zoals in casu — een rectificatie.