title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 8 oktober 2001 in zaak T-236/00 R II: Gabriele Stauner en anderen tegen Europees Parlement en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie — Artikel 197 EG — Artikelen 108 en 109 Reglement voor de procesvoering — Ontvankelĳkheid)

text:
C 44/14               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       16.2.2002
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                             3)    Verzoeksters worden in hun eigen kosten en in die van de Raad
                            AANLEG                                           verwezen.
                                                                       4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
                   van 19 september 2001
in de zaken T-54/00 en T-73/00, Federación de Cofradı́as              (1) PB C 135 van 13.5.2000 en C 163 van 10.6.2000.
de Pescadores de Guipúzcoa e.a. tegen Raad van de
                       Europese Unie (1)
(Visserij — Bescherming van de visbestanden — Uitwisse-
ling van vangstquota — Overdracht van aan Portugese
Republiek toegekend vangstquotum voor ansjovis — Beroep
tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid — Ont-
                          vankelijkheid)                                     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                                                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         (2002/C 44/25)                                                       van 8 oktober 2001
                       (Procestaal: Spaans)                            in zaak T-236/00 R II: Gabriele Stauner en anderen tegen
                                                                       Europees Parlement en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
In de zaken T-54/00, Federación de Cofradı́as de Pescadores           (Procedure in kort geding — Kaderakkoord over de betrekkin-
de Guipúzcoa, gevestigd te San Sebastián (Spanje), Federación       gen tussen het Europees Parlement en de Commissie —
de Cofradı́as de Pescadores de Vizcaya, gevestigd te Bilbao            Artikel 197 EG — Artikelen 108 en 109 Reglement voor de
(Spanje), Federación de Cofradı́as de Pescadores de Cantabria,                      procesvoering — Ontvankelijkheid)
gevestigd te Santander (Spanje), en 59 andere verzoekers, en
T-73/00, Nicólas Martı́nez Rey en anderen, gevestigd te Ares,
                                                                                (2002/C 44/26)
La Coruña (Spanje), Porvenir Numero Cuatro, SL, gevestigd te
Riviera, La Coruña, Hermanos Deza, SL, gevestigd te Sanxenxo,
Pontevedra (Spanje), vertegenwoordigd door J. R. Garcı́a-                                        (Procestaal: Duits)
Gallardo Gil-Fournier en M. D. Domı́nguez Pérez, advocaten,
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carberry,
I. Diez Parra en M. Sims-Robertson), ondersteund door de
Europese Commissie (gemachtigden: T. van Rijn en J. Guerra             In zaak T-236/00 R II, Gabriele Stauner, wonende te Wolfrats-
Fernández) betreffende een verzoek om nietigverklaring van            hausen (Duitsland), Freddy Blak, wonende te Næstved (De-
de negende rubriek van bijlage I D bij verordening (EG)                nemarken), Heide Rühle, wonende te Stuttgart (Duitsland),
nr. 2742/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot                     Esko Olavi Seppänen, wonende te Helsinki, Bart Staes, wonen-
vaststelling, voor het jaar 2000, van de vangstmogelijkheden           de te Antwerpen (België), leden van het Europees Parlement,
die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen visbestan-            vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten,
den in de wateren van de Gemeenschap en, wat vaartuigen van            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees
de Gemeenschap betreft, in andere wateren met vangstbeper-             Parlement (gemachtigden: C. Pennera en M. Berger) en Com-
kingen, tot vaststelling voorts van de bij de visserij in acht te      missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
nemen voorschriften, en tot wijziging van verordening (EG)             U. Wölker en X. Lewis), betreffende een verzoek krachtens de
nr. 66/98 (PB L 341, blz. 1), en anderzijds nietig te verklaren        artikelen 108 en 109 van het Reglement voor de procesvoering
punt 1, 1.1, sub i, van bijlage IV bij verordening nr. 685/95          van het Gerecht om opschorting van de uitvoering van de
van de Raad van 27 maart 1995 betreffende het beheer van               punten 3.2, eerste streepje, en 3.3 van bijlage 3 bij het
de visserij-inspanningen voor bepaalde vangstgebieden en               Kaderakkoord van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen het
visbestanden van de Gemeenschap (PB L 71, blz. 5), heeft het           Europees Parlement en de Commissie (PB C 121, blz. 122), en
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,               om andere voorlopige maatregelen, heeft de president van het
kamerpresident, en K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:       Gerecht op 8 oktober 2001 een beschikking gegeven waarvan
H. Jung, op 19 september 2001 een beschikking gegeven                  het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
1)   De zaken T-54/00 en T-73/00 worden voor de beschikking
     gevoegd.                                                          2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
2)   De beroepen als kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.


title: Zaak T-32/06: Beroep ingesteld op  27 januari 2006  — Justerini & Brooks Limited tegen BHIM

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/15

         Beroep ingesteld op 27 januari 2006 — Justerini & Brooks Limited tegen BHIM
   (Zaak T-32/06)
   (2006/C 96/29)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Justerini & Brooks Limited (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: B. Cordery, Solicitor)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Elia Canelo Gutierrez (Talavera de la Reina, Spanje)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 november 2005 (zaak R 36/2005-2) inzake oppositieprocedure nr. B 605 461, waarvan officiële kennisgeving is ontvangen op 30 november 2005, te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „J&B” voor waren en diensten van de klassen 14, 18, 21, 25, 33 en 43 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2 696 383)
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Elia Canelo Gutierrez

      Oppositiemerk of -teken: internationaal beeldmerk „JOB” voor waren van klasse 33 (inschrijvingsnr. 275 247)
   Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, 8, lid 2, sub a-iii, en 73 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad en van procedurele voorschriften, zoals geformuleerd in verschillende regels van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie


title: Zaak T-352/13 P: Arrest van het Gerecht van 23 april 2015 — BX/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Vorming van een reserve voor de aanwerving van Bulgaarse en Roemeense administrateurs (AD) van de rang 5 op het gebied van het recht — Besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen — Bewijslast — Vergelijkende beoordeling — Gelijke behandeling — Stabiliteit van de samenstelling van de jury — Artikel 3, vijfde alinea, van bijlage III bij het Statuut — Verkeerde opvatting van de feiten en het bewijsmateriaal — Beroep tot schadevergoeding — Beslissing over de kosten”)

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/14

         Arrest van het Gerecht van 23 april 2015 — BX/Commissie
   (Zaak T-352/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek - Vorming van een reserve voor de aanwerving van Bulgaarse en Roemeense administrateurs (AD) van de rang 5 op het gebied van het recht - Besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen - Bewijslast - Vergelijkende beoordeling - Gelijke behandeling - Stabiliteit van de samenstelling van de jury - Artikel 3, vijfde alinea, van bijlage III bij het Statuut - Verkeerde opvatting van de feiten en het bewijsmateriaal - Beroep tot schadevergoeding - Beslissing over de kosten”))
   (2015/C 190/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: BX (Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Rata, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 24 april 2013, BX/Commissie (F-88/11, JurAmbt., EU:F:2013:51), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               BX draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-408/09: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel.) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ancotel — Ouder gemeenschapsbeeldmerk ACOTEL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Relevant publiek” )

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/21

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — ancotel/BHIM — Acotel (ancotel.)
   (Zaak T-408/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ancotel - Ouder gemeenschapsbeeldmerk ACOTEL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Relevant publiek)
   2011/C 204/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ancotel GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Truelsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Acotel SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. De Simone en D. Demarinis, advocaten, vervolgens D. De Simone, D. Demarinis en J. Wrede, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 juni 2009 (zaak R 1385/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Acotel SpA en ancotel GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 19 juni 2009 (zaak R 1385/2008-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsook die van ancotel GmbH dragen.

               3)

               Acotel SpA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 maart 2000 in zaak C-208/98 (verzoek van Landgericht Potsdam om een prejudiciële beslissing): Berliner Kindl Brauerei AG tegen Andreas Siepert ("Harmonisatie van wetgevingen — Consumentenkrediet — Richtlĳn 87/102 — Werkingssfeer — Borgtochtovereenkomst — Daarvan uitgesloten")

text:
C 149/8                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
het Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland), in het aldaar                                ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen D. Diamantis en Elliniko Dimosio,
Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiriseon AF
(OAE), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                                         (Vijfde kamer)
de artikelen 25 en 29 van de Tweede richtlijn (77/91/EEG) van
de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren
van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van                                        van 23 maart 2000
de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea,
van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met
                                                                          in zaak C-208/98 (verzoek van Landgericht Potsdam om
betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap,
                                                                          een prejudiciële beslissing): Berliner Kindl Brauerei AG
alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks
                                                                                tegen Andreas Siepert (1)
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB 1977,
L 26, blz. 1), en over misbruik van een uit een gemeenschaps-
bepaling voortvloeiend recht, heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede             („Harmonisatie van wetgevingen — Consumentenkrediet —
kamer, waarnemend voor de kamerpresident, P. J. G. Kapteyn                Richtlijn 87/102 — Werkingssfeer — Borgtochtovereen-
(rapporteur), G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skouris, rechters;                             komst — Daarvan uitgesloten”)
advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: L. Hewlett, ad-
ministrateur, op 23 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                                         (2000/C 149/13)
Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat de nationale                                   (Procestaal: Duits)
rechter een nationaalrechtelijke bepaling toepast op grond waarvan
hij kan beoordelen, of de wijze van uitoefening van een uit een
gemeenschapsbepaling voortvloeiend recht rechtsmisbruik oplevert.
Een aandeelhouder die zich op artikel 25, lid 1, van de Tweede            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
richtlijn (77/91/EEG) van de Raad van 13 december 1976 strekken-                                    dentie van het Hof)
de tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden
verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede
alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de        In zaak C-208/98, betreffende een verzoek aan het Hof
deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instand-        het Landgericht Potsdam (Duitsland), in het aldaar aanhangig
houding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarbor-       geding tussen Berliner Kindl Brauerei AG en A. Siepert, om
gen gelijkwaardig te maken (PB 1977, L 26, blz. 1), en over               een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
misbruik van een uit een gemeenschapsbepaling voortvloeiend recht,        87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende
beroept, mag evenwel niet worden geacht het uit die bepaling              de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-
voortvloeiende recht te misbruiken op grond dat hij minderheidsaan-       lingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB 1987,
deelhouder is, dat de sanering van de onder een saneringsregeling         L 42, blz. 48), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
gebrachte vennootschap hem ten goede is gekomen, dat hij geen             volgt: J. C. Mointinho de Almeida, president van de Zesde
gebruik heeft gemaakt van zijn voorkeurrecht, dat hij tot de              kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
aandeelhouders behoort die om onderwerping van de vennootschap            L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann, J.-P. Puissochet en
aan de regeling voor vennootschappen in ernstige moeilijkheden            M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
hebben gevraagd, of dat hij zekere tijd heeft laten verstrijken alvorens  D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 23 maart
zijn vordering in te stellen. Daartegen verzet het gemeenschapsrecht      2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
zich niet tegen de toepassing van de bedoelde nationaalrechtelijke
bepaling door de nationale rechter, ingeval een aandeelhouder uit de
ter beschikking staande rechtsmiddelen om een als gevolg van een          Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
inbreuk op de richtlijn ontstane situatie ongedaan te maken, dat          betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
middel heeft gekozen, dat zo ernstig nadeel toebrengt aan de legitieme    bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet moet aldus
belangen van derden, dat het klaarblijkelijk onevenredig is.              worden uitgelegd, dat een tot zekerheid van de terugbetaling van een
                                                                          krediet gesloten borgtochtovereenkomst niet binnen de werkingssfeer
                                                                          van deze richtlijn valt, wanneer de borg noch de kredietnemer in het
                                                                          kader van zijn beroepsactiviteit heeft gehandeld.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 september 2000 in zaak C-193/99 (Verzoek van het Sedgefield Magistrates' Court om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen G. E. Hume (Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer — Wekelĳkse rusttĳd — Verschuiving)

text:
25.11.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 335/15
2)    Ierland wordt in de kosten verwezen.                                                      ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                                               (Vierde kamer)
                                                                                van 3 oktober 2000
                                                                           in zaak C-371/97 (Verzoek van Tribunale civile e penale
                                                                           di Venezia om een prejudiciële beslissing): C. Gozza e.a.
                                                                                tegen Università degli Studi di Padova e.a. (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Recht van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
                           (Eerste kamer)
                                                                           Artsen — Medische specialismen — Opleidingsperioden —
                                                                                Bezoldiging — Rechtstreekse werking)
                      van 28 september 2000
                                                                                (2000/C 335/29)
in zaak C-193/99 (Verzoek van het Sedgefield Magistrates’
Court om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen
                            G. E. Hume (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer —
              Wekelijkse rusttijd — Verschuiving)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2000/C 335/28)                                                             dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Engels)                             In zaak C-371/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Tribunale civile e penale di Venezia (Italië), in het aldaar
                                                                           aanhangig geding tussen C. Gozza e.a. tegen Università degli
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Studi di Padova e.a., om een prejudiciële beslissing over de
                          dentie van het Hof)
                                                                           uitlegging van richtlijn 82/76/EEG van de Raad van 26 januari
                                                                           1982 tot wijziging van richtlijn 75/362/EEG inzake de onder-
In zaak C-193/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      linge erkenning van de diploma’s, certificaten en andere titels
krachtens artikel 234 EG van de Sedgefield Magsitrates’ Court              van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelij-
(Verenigd Koninkrijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen               king van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van
G. E. Hume, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging              vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn
van artikel 8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de             75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en
Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde                    bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden
voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (PB L 370,              van de arts (PB L 43, blz. 21), heeft het Hof (Vierde kamer),
blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:             samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamer-
L. Sevón, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet,            president, A. La Pergola en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op              generaal: P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
28 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                    3 oktober 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
luidt als volgt:                                                           als volgt:
Artikel 8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad            Artikel 2, lid 1, sub c, alsmede punt 1 van de bijlage bij richtlijn
van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften           75/363/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de coördinatie
van sociale aard voor het wegvervoer, moet aldus worden uitgelegd,         van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de
dat een chauffeur die verkiest zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven     werkzaamheden van de arts, zoals gewijzigd bij richtlijn 82/76/EEG
naar de daaropvolgende week, in die volgende week twee opeenvolgen-        van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van richtlijn
de wekelijkse rusttijden moet nemen zonder onderbreking daartussen.        75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s,
                                                                           certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen
                                                                           tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                van vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van richtlijn
                                                                           75/363, en artikel 3, lid 2, alsmede punt 2 van de bijlage bij
                                                                           richtlijn 75/363, zoals gewijzigd bij richtlijn 82/76, moeten worden
                                                                           uitgelegd als volgt:


title: Zaak T-451/08: Beroep ingesteld op 2 oktober 2008 — Stim/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/52

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2008 — Stim/Commissie
   (Zaak T-451/08)
   (2008/C 313/93)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (Stim) u.p.a. (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: C. Thomas, solicitor, en N. Pourbaix, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de artikelen 3 en 4, lid 2, en artikel 4, lid 3, voor zover het verwijst naar artikel 3, van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC); en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC), inzonderheid van artikel 3 van die beschikking, waarin wordt vastgesteld dat de in de EER gevestigde leden van de CISAC (1) zich schuldig maken aan door artikel 81 EG en artikel 53 EER verboden onderling afgestemde feitelijke gedragingen door de territoriale afbakening van de tussen hen gesloten contracten voor wederzijdse vertegenwoordiging zodanig te coördineren dat een licentie alleen geldt voor het nationale grondgebied van iedere auteursrechtenorganisatie.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voor verzoekster het volgende aan:
   Met de bestreden beschikking wordt inbreuk gemaakt op artikel 151, lid 4, EG doordat de Commissie niet voldoende rekening heeft gehouden met de gevolgen voor de culturele verscheidenheid in Europa waar zij eist dat een einde wordt gemaakt aan de gestelde onderling afgestemde feitelijke gedragingen ter zake van de territoriale afbakening van de tussen in de EER gevestigde auteursrechtenorganisaties gesloten overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging voor het afgeven van vergunningen voor het gebruik van hun repertoire via satelliet, kabeldistributie en internet. Verder stelt verzoekster dat de beschikking de culturele verscheidenheid in Europa zal schaden aangezien de auteurs van muziek met geringere culturele aantrekkingskracht de door het huidige stelsel geboden zekerheid zullen verliezen dat met betrekking tot alle gebieden waar hun muziek kan worden uitgevoerd, vergunningen zullen worden afgegeven en dat zij daaruit inkomsten zullen ontvangen.
   Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie er rekening mee had moeten houden dat de door haar vastgestelde beperking van de mededinging fictief of hooguit marginaal is. Volgens verzoekster is er immers geen sprake van een beperking van de mededinging in de zin van artikel 8, lid 1, EG. Derhalve stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de toepassing van bovengenoemde bepaling. Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie voor de onderling afgestemde feitelijke gedragingen rechtmatig ontheffing had kunnen verlenen op grond van artikel 81, lid 3, EG. Door dit niet te doen heeft zij de culturele verscheidenheid in Europa nodeloos geschaad.

      (1)  International Confederation of Societies of Authors and Composers („Cisac”).


title: Zaak T-434/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2007 — Gateway/BHIM — Fujitsu Siemens Computers (ACTIVY Media Gateway) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk ACTIVY Media Gateway — Oudere gemeenschaps- en nationale woord- en beeldmerken Gateway en GATEWAY — Relatieve weigeringsgronden — Ontbreken van verwarringsgevaar — Ontbreken van overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 5, van Verordening nr. 40/94 )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/13

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 november 2007 — Gateway/BHIM — Fujitsu Siemens Computers (ACTIVY Media Gateway)
   (Zaak T-434/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk ACTIVY Media Gateway - Oudere gemeenschaps- en nationale woord- en beeldmerken Gateway en GATEWAY - Relatieve weigeringsgronden - Ontbreken van verwarringsgevaar - Ontbreken van overeenstemming van tekens - Artikel 8, lid 1, sub b), van Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 5, van Verordening nr. 40/94’)
   (2008/C 8/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Gateway, Inc. (Irvine, Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. R. Jones en P. Massey, vervolgens C. R. Jones en E. S. Mackenzie, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Fujitsu Siemens Computers GmbH (München, Duitsland)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 september 2005 (zaak R 1068/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Fujitsu Siemens Computers GmbH en Gateway, Inc.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gateway, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 23 oktober 2001 in zaak C-281/00 P: Una Film "City Revue" GmbH tegen Europees Parlement e.a. ("Richtlĳn 98/43/EG inzake reclame en sponsoring voor tabaksprodukten — Hogere voorziening — Afdoening zonder beslissing — Beslissing omtrent kosten")

text:
C 84/32                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           6.4.2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 23 oktober 2001
                     van 22 november 2001
                                                                           in zaak C-281/00 P: Una Film „City Revue” GmbH tegen
                                                                                Europees Parlement e.a. (1)
in zaak C-223/00 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Director-                  („Richtlijn 98/43/EG inzake reclame en sponsoring voor
Geral do Departamento para os Assuntos du Fundo Social                     tabaksprodukten — Hogere voorziening — Afdoening zon-
Europeu (DAFSE) tegen Partex — Companhia Portuguesa                                 der beslissing — Beslissing omtrent kosten”)
                         de Serviços SA (1)
                                                                                (2002/C 84/53)
     („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (2002/C 84/52)                                  (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
                                                                                prudentie van het Hof van Justitie”)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                           In zaak C-281/00 P, Una Film „City Revue” GmbH, gevestigd
                                                                           te Wenen (Oostenrijk), vertegenwoordigd door R. Borgelt,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           Rechtsanwalt, bijgestaan door professor M. Dauses, betreffende
                          dentie van het Hof)
                                                                           hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                           aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van
                                                                           27 juni 2000, Salamander e.a./Parlement en Raad (T-172/98,
                                                                           T-175/98-T-177/98, Jurispr. blz. II-2487), strekkende tot
                                                                           vernietiging van dat arrest en tot toewijzing van de door
                                                                           verzoekster in eerste aanleg geformuleerde vorderingen; andere
In zaak C-223/00, betreffende een verzoek aan het Hof                      partijen bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden:
krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-                      C. Pennera en M. Berger), Raad van de Europese Unie
ministrativo (Portugal) in het aldaar aanhangige geding tussen             (gemachtigden: R. Gosalbo Bono en S. Marquardt), Commissie
Director-Geral do Departamento para os Assuntos du Fundo                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker
Social Europeu (DAFSE) en Partex — Companhia Portuguesa                    en I. Martı́nez del Peral), Markenverband eV, gevestigd te
de Serviços SA, om een prejudiciële beslissing over de uitleg-             Wiesbaden (Duitsland), Manifattura Lane Gaetano Marzotto &
ging van besluit 83/516/EEG van de Raad van 17 oktober                     Figli SpA, gevestigd te Valdagno (Italië), Lancaster BV, gevestigd
1983 betreffende de taken van het Europees Sociaal Fonds (PB               te Amsterdam (Nederland), Franse Republiek, Republiek Fin-
L 289, blz. 38) en verordening (EEG) nr. 2950/83 van de Raad               land, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
van 17 oktober 1983 houdende toepassing van besluit 83/516                 Ierland, en Salamander AG, gevestigd te Kornwestheim (Duits-
(PB L 289, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld              land), Zino Davidoff SA, gevestigd te Fribourg (Zwitserland),
als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann,             en Davidoff & Cie SA, gevestigd te Genève (Zwitserland), Alma
J.-P. Puissochet en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal:             Media Group Advertising SA & Co. Partnership, Panel Two
J. Mischo; griffier: R. Grass, op 22 november 2001 een                     and Four Advertising SA, Rythmos Outdoor Advertising
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                    SA en Media Center Advertising SA, gevestigd te Athene
                                                                           (Griekenland), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
                                                                           volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de
Het door het Supremo Tribunal Administrativo bij beschikking van           Derde kamer, J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha
10 mei 1999 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is           Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
niet-ontvankelijk.                                                         lomer; griffier: R. Grass, op 23 oktober 2001 een beschikking
                                                                           gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(1) PB nr. C 233, van 12.8.2000.                                           1)    Op de door Una Film „City Revue” GmbH ingestelde hogere
                                                                                voorziening behoeft niet te worden beslist.
                                                                           2)    Una Film „City Revue” GmbH, het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.
 ---pagebreak--- 6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/33
3)    De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen           1)     Op de door Zino Davidoff SA og Davidoff & Cie SA ingestelde
      kosten dragen.                                                              hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.
(1) PB C 259, van 9.9.2000.
                                                                           2)     Zino Davidoff SA og Davidoff & Cie SA, het Europees
                                                                                Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen
                                                                                kosten.
                                                                           3)     Lancaster BV en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen dragen hun eigen kosten.
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                           (1) PB C 302 van 21 oktober 2000.
                           (Derde kamer)
                      van 23 oktober 2001
in zaak C-313/00 P: Zini Davidoff SA tegen Europees
                            Parlement (1)
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(„Richtlijn 98/43/EG 98/43/EG betreffende reclame en
sponsoring voor tabaksproducten — Hogere voorziening —                                                (Derde kamer)
       Beslissing niet meer nodig — Verdeling kosten”)
                                                                                van 13 november 2001
                           (2002/C 84/54)
                          (Procestaal: Duits)                              in zaak C-430/00 P: Anton Dürbeck GmbH tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              („Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der
                                                                           markten — Bananen — Importen uit ACS-staten en uit
                                                                           derde staten — Aanvraag van extra invoercertificaten —
                                                                           Onbillijkheid — Overgangsmaatregelen — Artikel 30 van
In zaak C-313/00 P, Zino Davidoff SA, gevestigd te Freiburg                verordening (EEG) nr. 404/93 — Beperking van schade —
(Zwitserland) en Davidoff & Cie SA, gevestigd te Genève                                       Beroep tot nietigverklaring”)
(Zwitserland), vertegenwoordigd door R. Wägenbaur, ad-
vocaat, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                                              (2002/C 84/55)
(Derde kamer) van 27 juni 2000, Salamander e.a./Parlement en
Raad (T-172/98, T-175/98, T-176/98 en T-177/98, T-218/95,                                            (Procestaal: Duits)
Jurispr. blz. II-2487), strekkende tot vernietiging van dat arrest
en toewijzing van het in eerste instantie gevorderde, andere
partijen bij de procedure: Europees Parlament (gemachtigden:               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C. Pennera en M. Berger), Raad van de Europese Unie                                                  dentie van het Hof)
(gemachtigden: R. Gosalbo Bono en S. Marquardt), verweerders
in eerste aanleg, Lancaster BV, Amsterdam (Nederland), verte-
genwoordigd door R. Wägenbaur, Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en I. Martinez del                 In zaak C-430/00 P, Anton Dürbeck GmbH, gevestigd te
Peral), Markenverband eV, gevestigd te Wiesbaden (Duitsland),              Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door
Manifattura Lane Gaetano Marzotto & Figli SpA, gevestigd te                G. Meier, Rechtsanwalt, betreffende hogere voorziening tegen
Valdagno (Italië), Franse Republiek, Republiek Finland, Ver-               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, inter-             Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 19 september 2000,
veniënten in eerste aanleg, en Salamander AG, gevestigd te                 Dürbeck/Commissie (T-252/97, Jurispr. blz. II-3031), strek-
Kornwestheim (Duitsland), Una Film „City Revue” GmbH,                      kende tot vernietiging van dit arrest, andere partijen bij de
gevestigd te Wenen (Oostenrijk), Alma Media Group Adver-                   procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tising SA & Co. Partnership, Panel Two and Four Advertising                (gemachtigden: K.-D. Borchardt en C. van der Hauwaert),
SA, Rythmos Outdoor Advertising SA en Media Center                         Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta) en
Advertising SA, gevestigd te Athene (Griekenland), heeft het               Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en C. Vasak),
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                     heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
waarnemend president van de Derde kamer, J.-P. Puissochet                  mann, waarnemend voor de president van de Derde kamer,
(rapporteur) en J.N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                  J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters;
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 23 ok-            advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 13 november
tober 2001 de een beschikking gegeven waarvan het dictum                   2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
luidt als volgt:                                                           volgt:


title: Zaak C-8/13: Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2014 — Europese Commissie/Republiek Slovenië, interveniënten: Koninkrijk België en Koninkrijk der Nederlanden

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/17

         Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2014 — Europese Commissie/Republiek Slovenië, interveniënten: Koninkrijk België en Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-8/13) (1)

   2014/C 261/25
   Procestaal: Sloveens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 10 februari 2004 in zaak C-85/03 (verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): Mavrona & Sia OE tegen Delta Etaireia Symmetochon AE

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/17

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 10 februari 2004
   in zaak C-85/03 (verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): Mavrona & Sia OE tegen Delta Etaireia Symmetochon AE (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 86/653/EEG - Coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten - Toepasselijkheid op commissionairs)
   (2004/C 94/34)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-85/03, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Polymeles Protodikeio Athinon (Griekenland) in het geding tussen Mavrona & Sia OE en Delta Etaireia Symmetochon AE om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 10 februari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, dient aldus te worden uitgelegd dat personen die voor rekening van een principaal maar op eigen naam handelen, niet onder de werkingssfeer van deze richtlijn vallen.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-271/02: Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Österreichische Volksbanken-Aktiengesellschaft en Niederösterreichische Landesbank-Hypothekenbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 274/33
Verder stelt verzoekster dat er geen enkel bewijs is voor de           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
stelling van de Commissie, dat de gelaakte exploitatieverliezen
het gevolg zijn van een agressief kortingbeleid en derhalve            —      te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
geen verband houden met verzoeksters verplichtingen van                       beroep van 26 juni 2002 in beroepsprocedure R 206/
algemeen economisch belang, die kennelijk onjuist is. Verder                  2002-3;
heeft de Commissie haar bevoegdheden op het gebied van
diensten van algemeen economisch belang overschreden, daar             —      verweerder te verwijzen in de kosten.
zij volgens de rechtspraak niet bevoegd is om te beslissen over
het bedrag van de kosten of de efficiëntie van de verrichter van
postdiensten.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster stelt, dat de Commissie artikel 87 onjuist heeft           Betrokken         gemeen-       woordmerk „bestpartner” — aan-
toegepast en de rechtspraak betreffende de vaststelling van            schapsmerk:                     vraagnr. 2268134
steun aan ondernemingen die diensten van algemeen econo-
misch belang verrichten, heeft geschonden. De Commissie                Waren of diensten:              diensten van de klassen 36, 38
heeft niet bewezen, dat het besluit tot kruissubsidiëring van de                                       en 42 (onder meer verzekeringen,
pakketdienst voor zakelijke klanten kan worden „toegerekend”                                           internetdiensten en verwerking
aan de overheid van de Bondsrepubliek. Verder heeft de                                                 van gegevens voor derden)
Commissie geen rekening gehouden met het feit dat een louter
interne compensatie van verliezen binnen een onderneming               Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
geen steun is, maar enkel valt onder artikel 82 EG. Bovendien          roep aangevochten be-           onderzoeker
miskent zij, dat de financiering van tijdelijke exploitatieverlie-     slissing:
zen een economisch verantwoord besluit was.
                                                                       Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
                                                                       roep:
Ten slotte stelt verzoekster, dat de Commissie het beginsel van        Middelen:                       —      geen weigeringsgronden in
hoor en wederhoor heeft geschonden.                                                                           de zin van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b en c, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94 ( 1);
( 1) Beschikking 2001/354/EG van de Commissie van 20 maart 2001
     in een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag                                       —      geen vrijhoudingsbehoefte.
     (zaak COMP/35.141 — Deutsche Post AG) (PB L 125, blz. 27).
                                                                       (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Beroep, op 28 augustus 2002 ingesteld door MLP Finanz-
dienstleistungen AG tegen het Bureau voor harmonisatie                 Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Österreichi-
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-                  sche Volksbanken-Aktiengesellschaft en Niederösterrei-
                               len)                                    chische Landesbank-Hypothekenbank AG tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-270/02)
                                                                                (Zaak T-271/02)
                        (2002/C 274/58)                                                          (2002/C 274/59)
                        (Procestaal: Duits)                                                      (Procestaal: Duits)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegen
schappen is op 28 augustus 2002 beroep ingesteld tegen het             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Österrei-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,              chische Volksbanken-Aktiengesellschaft en Niederösterreichi-
tekeningen en modellen) door MLP Finanzdienstleistungen AG,            sche Landesbank-Hypothekenbank AG, respectievelijk ge-
te Heidelberg (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Göpfert,           vestigd te Wenen en te St. Pölten (Oostenrijk), vertegenwoor-
advocaat.                                                              digd door A. Ablasser, R. Roniger en R. Bierwagen, advocaten.
 ---pagebreak--- C 274/34               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.11.2002
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   Verder is niet voldaan aan de in artikel 81, lid 1, EG gestelde
                                                                       voorwaarde van ongunstige beïnvloeding van de handel tussen
                                                                       lidstaten. De afspraken op de Oostenrijkse bankmarkt konden
—     artikel 1 van beschikking C(2002) 2091 def. van de               de grensoverschrijdende handel niet ongunstig beïnvloeden, en
      Commissie van 11 juni 2002 in zaak COMP/36.571 —                 verzoeksters kan dienaangaande geen schuld worden verweten,
      Oostenrijkse banken, nietig te verklaren voorzover het           daar zij met name op grond van de toenmalige rechtssituatie
      betrekking heeft op verzoeksters;                                in Oostenrijk en de deelname van officiële instanties ervan
                                                                       mochten uitgaat, dat hun handelingen ook naar Europees
—     artikel 2, eerste volzin, van de beschikking nietig te           mededingingsrecht rechtmatig waren. Bij de vaststelling van
      verklaren voorzover het betrekking heeft op verzoeksters;        de zwaarte van de inbreuk wordt in de beschikking geen
                                                                       rekening gehouden met het feit dat geen bindende afspraken
                                                                       in de zin van een prijsovereenkomst zijn gemaakt en worden
—     artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover       geen verzachtende omstandigheden in aanmerking genomen.
      het betrekking heeft op verzoeksters; subsidiair, de bij
      artikel 3 van de beschikking aan verzoeksters opgelegde
      geldboete te verlagen;
                                                                       Als verdere procedurefouten zien verzoeksters de besluiten en
                                                                       maatregelen om de FPÖ als klager toe te laten en haar de
—     subsidiair bij de eerste vordering, de toelating van de          punten van bezwaar mee te delen.
      FPÖ als klager en de bekendmaking aan haar van de
      mededeling van punten van bezwaar nietig te verklaren;
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Beroep, op 6 september 2002 ingesteld door Krüger
                                                                       GmbH & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie
                                                                       binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten                                             len)
van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden
beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —                                          (Zaak T-273/02)
artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari                                 (2002/C 274/60)
1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de
mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie
heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.                         (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                       Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
Verzoeksters stellen dat de onwettigheid van de bestreden
beschikking in de eerste plaats blijkt uit de ten dele onjuiste en
ten dele onvolledige en dus verkeerde vaststelling van de feiten.
Daardoor schendt de beschikking wezenlijke vormvoorschrif-
ten in de zin van artikel 230, tweede alinea, EG. Verder is de         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
beschikking op verschillende punten ontoereikend gemo-                 schappen is op 6 september 2002 beroep ingesteld tegen het
tiveerd en tegenstrijdig. Dit betreft zowel de keuze van de            Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
adressaten van de beschikking als de vraag waarom verzoek-             tekeningen en modellen) door Krüger GmbH & Co. KG, te
sters zijn gekozen op grond van het criterium betreffende de           Bergisch Gladbach (Duitsland), vertegenwoordigd door S. v.
grootte van de instelling.                                             Petersdorff-Campen, advocaat. Andere partij voor de kamer
                                                                       van beroep: Calpis Co. Ltd., te Tokio (Japan).
Verder stellen verzoeksters dat de beschikking indruist tegen
het beginsel van gelijke behandeling, daar zij bij de keuze van        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
de adressaten van de beschikking zijn gediscrimineerd. Zij
hebben veel minder vaak dan andere banken of zelfs geheel              —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
niet deelgenomen aan verschillende ronden en zij zijn ook qua                beroep van 25 juni 2002 in zaak R 484/2000-1;
grootte niet vergelijkbaar met andere banken. De Commissie
heeft ook het beginsel van hoor en wederhoor en verzoeksters’
rechten van de verdediging geschonden.                                 —     het Bureau te verwijzen in de kosten van verzoekster.


title: Zaak C-166/99: Verzoek van het Arbeidshof te Brussel (Vierde kamer) van 28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Defreyn en Sabena NV

text:
3.7.1999                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 188/23
De tweede schending                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Ingevolge artikel 189 EG-Vertrag, volgens hetwelk een richtlijn
Volgens de Commissie is Italië de krachtens het gemeenschaps-           verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor
recht op hem rustende verplichtingen niet nagekomen doordat             elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht
het de essentiële onderdelen van artikel 9 van richtlijn                de in de richtlijnen gestelde omzettingstermijnen in acht te
79/409/EEG niet volledig, duidelijk en ondubbelzinnig in het            nemen. Ofschoon die termijn op 1 juli 1997 is verstreken,
nationale recht heeft omgezet, daar in de nationale regeling            heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
wordt bepaald, dat in sommige van de in artikel 9, lid 1, sub a         van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijnen
en b, genoemde gevallen van de verbodsbepalingen kan                    nog steeds niet vastgesteld.
worden afgewezen zonder de in artikel 9, lid 2, bepaalde
voorwaarden en modaliteiten in acht te nemen en zonder te
zoeken naar andere bevredigende oplossingen, althans wan-               (1) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.
neer de afwijking wordt toegestaan in het belang van de                 (2) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.
veiligheid van het luchtverkeer.
(1) PB L 103 van 25.4.1979, blz.1.
(2) Decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri (decreet van de   Verzoek van het Arbeidshof te Brussel (Vierde kamer)
    minister-president).
                                                                        van 28 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                                geding tussen M. Defreyn en Sabena NV
                                                                                (Zaak C-166/99)
                                                                                (1999/C 188/52)
                                                                        Het Arbeidshof te Brussel (Vierde kamer) heeft bij arrest van
Beroep, op 30 april 1999 ingesteld door Commissie van                   28 april 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                   op 4 mei 1999, in het geding tussen M. Defreyn en Sabena
                                                                        NV, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak C-161/99)                               verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen:
                          (1999/C 188/51)                               1. Is de aanvullende vergoeding bij vervroegde uittreding, die
                                                                             is voorzien in de bij koninklijk besluit van 16 januari 1975
                                                                             algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsover-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   eenkomst nr. 17 en die is ingevoerd bij de collectieve
op 30 april 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                 arbeidsovereenkomst van 23 mei 1984, gesloten binnen
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     het paritair subcomité nr. 315.1, aan te merken als
woordigd door F. P. Ruggeri Laderchi, lid van haar juridische                een uitkering die verschuldigd is uit hoofde van een
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                ondernemings- of sectoriële regeling inzake sociale zeker-
burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                     heid waarop artikel 119 van het Verdrag tot oprichting
                                                                             van de Europese Gemeenschap van toepassing is?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        2. Verdragen de bepalingen van collectieve arbeidsovereen-
1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de                 komst nr. 17 en van de binnen het paritair comité
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen            nr. 315.1 gesloten collectieve arbeidsovereenkomst van
     die nodig zijn voor het volgen van                                      23 mei 1984 zich met artikel 5 van richtlijn
                                                                             76/207/EEG (1), voorzover zij vrouwelijke werknemers
                                                                             ouder dan 60 jaar uitsluiten van het voordeel van de
     a) richtlijn 96/22/EG (1) van de Raad van 29 april 1996
                                                                             vergoeding bij vervroegde uittreding, die een aanvullende
         betreffende het verbod op het gebruik, in de veehoude-
                                                                             vergoeding bij ontslag is en die als aanvulling van de
         rij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en
                                                                             werkloosheidsuitkering wordt toegekend, terwijl mannelij-
         van bepaalde stoffen met thyreostatische werking,
                                                                             ke werknemers tot de leeftijd van 65 jaar recht op die
         alsmede van ß-agonisten en tot intrekking van de
                                                                             vergoeding blijven hebben?
         richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG,
                                                                        3. In geval van een bevestigend antwoord op de twee
     b) richtlijn 96/23/EG (2) van de Raad van 29 april 1996                 voorgaande vragen: staat de toepassing van het protocol
         inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde                 ad artikel 119 van het Verdrag eraan in de weg, dat de
         stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in                 vordering van mevrouw Defreyn gegrond wordt verklaard,
         producten daarvan en tot intrekking van de richtlijnen              voorzover zij is gebaseerd op schending van artikel 5 van
         85/358/EEG en 86/469/EEG en de beschikkingen                        richtlijn 76/207/EEG?
         89/187/EEG en 91/664/EEG,
     of althans door die bepalingen niet mee te delen, de               (1) van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
                                                                            van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
     krachtens het Verdrag en die richtlijnen op haar rustende              ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
     verplichtingen niet is nagekomen;                                      ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
                                                                            waarden (PB L 39, blz. 40).
2. de Italiaanse Republiek in de kosten van de procedure te
     verwijzen.


title: Zaak C-462/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 oktober 2008 — Ümit Bekleyen/Land Berlin

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg (Duitsland) op 27 oktober 2008 — Ümit Bekleyen/Land Berlin
   (Zaak C-462/08)
   (2009/C 19/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberverwaltungsgericht Berlin-Brandenburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ümit Bekleyen

      Verwerende partij: Land Berlin
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 7, tweede alinea, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad betreffende de ontwikkeling van de Associatie, aldus worden uitgelegd dat het recht op toegang tot de arbeidsmarkt en het daarmee samenhangend recht van verblijf na voltooiing van een beroepsopleiding in het gastland, ook ontstaat wanneer het in het gastland geboren kind, nadat het met zijn familie naar de gezamenlijke staat van herkomst is teruggekeerd, als meerderjarige voor het volgen van een beroepsopleiding alleen naar de betrokken lidstaat terugkeert op een tijdstip dat zijn in het verleden in loondienst werkzame ouders met de Turkse nationaliteit de lidstaat reeds tien jaar voordien voorgoed had verlaten?


title: Zaak T-171/04: Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Daniel Surget tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/19

         Beroep, op 17 mei 2004 ingesteld door Daniel Surget tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-171/04)
   (2004/C 190/31)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 mei 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniel Surget, wonende te Cherbourg (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Péricaud, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 909 428 euro, subsidiair, tot betaling van een schadevergoeding van 740 190 euro, telkens vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de indiening van het onderhavige verzoekschrift;

               —

               de Raad en de Commissie hoofdelijk in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in zaak T-440/03, Arizmendi e.a./Raad en Commissie. (1)

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004, blz. 31.


title: Zaak T-266/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juni 2007 — Commissie/TH Parkner

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juni 2007 — Commissie/TH Parkner
   (Zaak T-266/06) (1)

   (2007/C 183/80)

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-551/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Deniz Sahin/Bundesminister für Inneres (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 2004/38/EG — Artikelen 18 EG en 39 EG — Recht op eerbiediging van familieleven — Recht van verblijf van persoon met nationaliteit van derde land die grondgebied van lidstaat is binnengekomen als asielzoeker en vervolgens is gehuwd met persoon met nationaliteit van andere lidstaat)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/23

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Deniz Sahin/Bundesminister für Inneres
   (Zaak C-551/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 2004/38/EG - Artikelen 18 EG en 39 EG - Recht op eerbiediging van familieleven - Recht van verblijf van persoon met nationaliteit van derde land die grondgebied van lidstaat is binnengekomen als asielzoeker en vervolgens is gehuwd met persoon met nationaliteit van andere lidstaat)
   (2009/C 44/39)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deniz Sahin

      Verwerende partij: Bundesminister für Inneres
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van artikelen 18 en 39, EG-Verdrag, alsook artikelen 3, lid 1, 6, lid 2, 7, lid 1, sub d, en lid 2, 9, lid 1, en 10, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Verblijfsrecht van persoon met nationaliteit van derde land die lidstaat is binnengekomen als asielzoeker en vervolgens met burger van andere lidstaat gehuwd is
   Dictum

               1)

               De artikelen 3, lid 1, 6, lid 2, en 7, lid 1, sub d, en lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moeten aldus worden uitgelegd dat zij ook betrekking hebben op familieleden die onafhankelijk van de burger van de Unie in de gastlidstaat zijn aangekomen en pas toen zij eenmaal in de gastlidstaat waren, de hoedanigheid van familielid hebben verkregen dan wel in familieverband met deze burger van de Unie zijn gaan leven. In dit verband is niet van belang dat het familielid op het tijdstip dat het deze hoedanigheid verkrijgt dan wel in familieverband gaat leven, voorlopig in de gastlidstaat verblijft op grond van de asielwetgeving van die staat.

               2)

               De artikelen 9, lid 1, en 10, lid 1, van richtlijn 2004/38 staan in de weg aan een nationale wettelijke regeling op grond waarvan familieleden van een burger van de Unie die niet de nationaliteit van een lidstaat bezitten en die op grond van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 7, lid 2, van deze richtlijn, een recht van verblijf hebben, geen verblijfskaart van familielid van een burger van de Unie kunnen verkrijgen, alleen omdat het hun op grond van de asielwetgeving van de gastlidstaat voorlopig is toegestaan in die staat te verblijven.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008


title: Zaak C-295/99: Beroep, op 5 augustus 1999 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.10.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/11
Beroep, op 5 augustus 1999 ingesteld door Koninkrijk                     voor van runderen en varkens verkregen vleesproducten
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      met een dergelijk gering vetgehalte;
                              pen
                                                                     4. de Commissie te verwijzen in de kosten van deze proce-
                       (Zaak C-295/99)                                   dure.
                       (1999/C 299/11)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Middelen en voornaamste argumenten
op 5 augustus 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie van
de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk België,
vertegenwoordigd door mevrouw Anni Snoecx, Adviseur bij              (Beschikking 1999/368)
het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel
en Ontwikkelingssamenwerking, en in haar afwezigheid, me-
vrouw Raymonde Foucart, Directeur-Generaal bij hetzelfde
Ministerie, bijgestaan door de heren Hans Gilliams en Jan            — Onbevoegdheid: Artikel 9, lid 3 van Richtlijn 89/662/EEG
Meyers, advocaten bij de balie te Brussel, als gemachtigden,             en artikel 10, lid 3, van Richtlijn 90/425/EEG laten enkel
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Belgische                 conservatoire maatregelen toe ten aanzien van producten,
ambassade, rue des Girondins 4.                                          respectievelijk dieren en producten, afkomstig van een
                                                                         door een „epidemische dierziekte getroffen gebied” of van
                                                                         een „bepaalde” inrichting. Een ongewoon hoge inname van
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                           dioxines of zelfs ziekteverschijnselen als gevolg daarvan
                                                                         zijn nog geen „epidemische dierziekte”. Evenmin zijn de
1. Beschikking 1999/368/EG van de Commissie van 4 juni                   maatregelen van Beschikking 1999/368 beperkt tot een
    1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met               of meerdere „bepaalde” inrichtingen. Bovendien konden
    betrekking tot dioxineverontreiniging van voor menselijke            voornoemde artikelen de Commissie enkel tot rechtsgrond-
    consumptie of vervoedering bestemde van runderen en                  slag dienen indien zij, hetzij niet in kennis is gesteld van de
    varkens verkregen producten te vernietigen,                          door de betrokken Lidstaat genomen maatregelen, hetzij
                                                                         deze maatregelen ontoereikend acht, en ook enkel voor
    of minstens, in subsidiaire orde, artikel 1, lid 1, van deze         maatregelen die, gelet op de ernst van het gevaar voor de
    Beschikking te vernietigen in zoverre het een handelsver-            gezondheid van mens of dier en de eventueel reeds door
    bod oplegt (i) zonder beperking in de tijd van een verdachte         de betrokken Lidstaat genomen beschermende maatrege-
    periode qua potentiële contaminatie, inzonderheid zonder             len, zo urgent zijn dat het advies, zelfs het dringend advies,
    beperking tot runderen en varkens die in België zijn                 van het Permanent Veterinair Comité niet kan worden
    gehouden tussen 15 januari en 3 juni 1999, en van                    afgewacht. Dit was op 4 juni 1999 niet het geval voor
    dergelijke dieren verkregen producten; (ii) voor vlees- en           de zeer verregaande maatregelen die de Commissie in
    vleesproducten met een gering vetgehalte (inzonderheid               Beschikking 1999/368 heeft genomen ten aanzien van
    minder dan 20 %); en (iii) voor rauwe melk, warmtebehan-             Belgische runderen en varkens en daarvan verkregen vlees
    delde melk en producten op basis van melk, zoals omschre-            en andere producten. Inderdaad, rekening houdend met
    ven in Richtlijn 92/46/EEG van de Raad;                              (i) het intrinsiek veel geringere risico dat de betrokken
                                                                         dioxineverontreiniging van mengvoeder voor runderen en
                                                                         varkens vertegenwoordigde voor van deze dieren verkre-
2. artikel 1, lid 1, van Beschikking 1999/389/EG van de                  gen producten, inzonderheid vetarme producten, (ii) de
    Commissie van 11 juni 1999 tot vaststelling van bescher-             beperkte risico’s voor de volksgezondheid uitgaande van
    mende maatregelen met betrekking tot dioxineverontrei-               kortstondige piek-inname van dioxines, en (iii) de toen
    niging van voor menselijke consumptie of vervoedering                reeds door de Belgische overheid genomen beschermende
    bestemde van runderen en varkens verkregen producten                 maatregelen, ziet men niet goed in wat op 4 juni 1999
    en houdende intrekking van Beschikking 1999/368/EG te                dermate urgent was dat het een dringende raadpleging van
    vernietigen in zoverre het een handelsverbod handhaaft               het Permanent Veterinair Comité in de weg stond. Die
    (i) zonder beperking in de tijd van een verdachte periode            urgentie wordt verder tegengesproken door het feit dat de
    qua potentiële contaminatie, inzonderheid zonder beper-              Commissie reeds op 27 mei 1999 werd ingelicht over de
    king tot runderen en varkens die in België zijn gehouden             in België vastgestelde dioxine-verontreiniging van meng-
    tussen 15 januari en 3 juni 1999, en van dergelijke dieren           voeder, dat deze werd besproken op de vergadering van
    verkregen producten; (ii) voor vlees en vleesproducten met           het Permanent Veterinair Comité van 1-2 juni 1999 en dat
    een gering vetgehalte (inzonderheid minder dan 20 %);                de Commissie op 3 juni, bij Beschikking 1999/363/EG,
    en (iii) voor rauwe melk, warmtebehandelde melk en                   beschermende maatregelen oplegde ten aanzien van de
    producten op basis van melk, zoals omschreven in Richtlijn           intrinsiek meer kwetsbare sector van het pluimvee en
    92/46/EEG van de Raad;                                               de pluimveeproducten ná daarover het advies van het
                                                                         Permanent Veterinair Comité te hebben ingewonnen.
3. artikel 1, lid 1, van Beschikking 1999/449/EG van 9 juli
    1999 tot vaststelling van beschermende maatregelen met
    betrekking tot dioxineverontreiniging van bepaalde voor          — Schending van wezenlijke vormvoorschriften: Beschikking
    menselijke consumptie of vervoedering bestemde produc-               1999/368 werd niet, zoals voorgeschreven door artikel 9,
    ten van dierlijke oorsprong te vernietigen in zoverre het            lid 3, van Richtlijn 89/662/EEG en artikel 10, lid 3, van
    een handelsverbod handhaaft voor rund- en varkensvlees               Richtlijn 90/425/EEG, vastgesteld „in samenwerking met”
    met gering vetgehalte (inzonderheid minder dan 20 %) en              België als betrokken Lidstaat.
 ---pagebreak--- C 299/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.10.1999
(Beschikking 1999/368 — subsidiair — en Beschikkingen                          en andere titels op het gebied van de architectuur,
1999/389 en 1999/449)                                                          tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
                                                                               van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van
— Schending van het algemeen rechtsbeginsel van zorgvul-                       vestiging en vrij verrichten van diensten, zoals gewij-
    digheid: Beschikking 1999/368 werd overhaast genomen,                      zigd;
    zonder (zelfs dringende) raadpleging van het Permanent
    Veterinair Comité en zonder enig daadwerkelijk overleg                 2) door vast te stellen: artikel 4.2, sub a, van besluitwet
    met de bevoegde Belgische instanties. Vervolgens gaan de                   nr. 129 van 27 januari 1992 en artikel 4.1, sub a, van
    bestreden bepalingen klaarblijkelijk voorbij aan een aantal                besluit nr. 776 van 10 juni 1994 van het Ministerie
    wetenschappelijke en feitelijke gegevens die het reëel                     van Universitair onderwijs, Wetenschappelijk onder-
    gezondheidsrisico aanzienlijk nuanceren. De door de Com-                   zoek en technologie, waarbij in het algemeen de
    missie genomen maatregelen moeten correct gerelateerd                      overlegging wordt voorgeschreven van het origineel
    blijven tot het reëel niveau van risico voor de volksgezond-               diploma of van een eensluidend verklaarde kopie
    heid. In dit opzicht dienen twee belangrijke elementen                     daarvan;
    in het oog te worden gehouden, namelijk (i) dat uit
    wetenschappelijk onderzoek niet conclusief is gebleken                     door vast te stellen: artikel 4.2, sub c, van besluit
    dat kortstondige piek-inname van dioxines bij de mens                      nr. 192/92 en artikel 4.1, sub c, van decreet
    significante schadelijke gezondheidseffecten op lange ter-                 nr. 776/94, die in het algemeen de overlegging voor-
    mijn veroorzaakt, en (ii) dat dioxineverontreiniging van                   schrijven van een nationaliteitsbewijs;
    mengvoeder voor runderen en varkens een relatief gering
    risico vertegenwoordigt voor de van deze dieren verkregen                  door vast te stellen: artikel 4.3 van decreet nr.129/92
    producten, inzonderheid vetarme producten. Met name                        en artikel 10 van decreet nr. 746/94, die systematisch
    in considerans 10 van Beschikking 1999/449 ziet de                         de officiële vertaling van de documenten voorschrijven;
    Commissie over het hoofd dat het bij de door de Wereld-
    gezondheidsorganisatie (WHO) aanbevolen norm van een                       door vast te stellen: artikel 11, lid 1, sub c en d, van
    aanvaardbare dagelijkse inname (TDI) om een norm gaat                      decreet nr. 129/92 die de geldigheid van de attesten
    voor recurrente inname op lange termijn die als zodanig                    verlengen tot na 5 augustus 1987;
    weinig relevant is ten aanzien van incidentele kortstondige
    blootstelling.                                                         3) door de architecten die diensten verrichten in Italië
                                                                               verbod op te leggen aldaar over een vestiging te
— Schending van het algemeen rechtsbeginsel van evenredig-                     beschikken (artikel 9.1 van decreet nr. 129/92);
    heid: Het nagestreefde doel had kunnen worden bereikt
    met meer gerichte en minder belastende maatregelen. In                 4) door de architecten die diensten verrichten de verplich-
    elk geval zijn de bestreden bepalingen, mede gelet op de                   ting op te leggen zich te laten inschrijven bij de
    aanzienlijke andere belangen in het geding, overdreven                     territoriaal bevoegde provinciale raad van de orde van
    streng.                                                                    architecten (artikel 9.3 van decreet nr. 129/92 en
                                                                               artikelen 7 en 8 van decreet nr. 776/94) volgens andere
                                                                               dan de in artikel 22 van de richtlijn voorgeschreven
                                                                               modaliteiten; en
                                                                           5) door artikel 4, leden 6-8, van decreet nr. 129/92 toe te
                                                                               passen in strijd met het bepaalde in artikel 20, lid 1,
Beroep, op 9 augustus 1999 ingesteld door Commissie van                        van de richtlijn, de ingevolge de artikelen 12, 20, 22,
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                          27 en 31 van richtlijn 85/384/EEG op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen, en wat punt 3 supra
                                                                               betreft, niet heeft voldaan aan artikel 59 EG-Verdrag
                         (Zaak C-298/99)                                       (thans, na wijziging, artikel 49 EG);
                         (1999/C 299/12)                               II. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 9 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-             Middelen en voornaamste argumenten
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, E. Mon-
taguti, lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie      Ontbrekende of onvolledige omzetting van
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Rue            de richtlijn in nationaal recht
Alcide Gasperi, Centre Wagner.
                                                                       — Artikel 4, lid 1, eerste alinea, van de richtlijn is omgezet bij
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           artikel 2.1 van besluitwet nr. 129/92, inzake de minimum-
                                                                           duur van de opleiding. Deze besluitwet houdt evenwel
I.  vast te stellen dat de Italiaanse Republiek                            geen rekening met de opleiding van drie jaar die door de
                                                                           „Fachhochschulen” in de Bondsrepubliek Duitsland wordt
    1) door niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn           verstrekt.
         voor de toepassing van de artikelen 4, lid 1, tweede
         alinea, 4, leden 2, 7, 11 en 14 van richtlijn                 — Artikel 2 van de richtlijn, betreffende de erkenning van de
         85/384/EEG (1) van de Raad van 10 juni 1985 inzake                architectenopleiding in het kader van de sociale verheffing
         de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten            of van part-time opleiding is niet omgezet.


title: Zaak T-82/01: Beroep, op 5 april 2001 ingesteld door VOF Josanne e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 186/12              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30.6.2001
Beroep, op 5 april 2001 ingesteld door VOF Josanne e.a.               Ter zake van baggerwerktuigen geldt volgens verzoekers in het
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     algemeen, dat de betrokken werkzaamheden gepaard gaan met
                                                                      verplaatsing van het materiaal dat wordt opgebaggerd. Een
                                                                      dergelijke verplaatsing is in het algemeen inherent aan bagger-
                         (Zaak T-82/01)                               werktuigen, zoals hopperzuigers. Dit is echter geen goederen-
                                                                      vervoer in de zin van artikel 1 van de verordening.
                        (2001/C 186/18)
                                                                      Indien geoordeeld zou worden dat het vervoer dat inherent is
                                                                      aan het werk van een baggerwerktuig, toch goederenvervoer is
                     (Procestaal: Nederlands)                         in de zin van artikel 1 van de verordening, komt de vraag aan
                                                                      de orde of de Josanne als gespecialiseerd schip op grond van
                                                                      artikel 4, lid 6, van de verordening voor uitsluiting van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             toepassingsgebied van artikel 4, lid 1, van de verordening in
schappen is op 5 april 2001 beroep ingesteld tegen Commissie          aanmerking komt. Verzoekers zijn van mening, dat aan de in
van de Europese Gemeenschappen door VOF Josanne, ge-                  artikel 4, lid 6, van de verordening gestelde voorwaarden
vestigd te Papendrecht, P. van Wijnen en A. J. van Wijnen,            wordt voldaan en dat het schip niet bijdraagt tot vergroting
beiden woonachtig te Papendrecht, en A. Veen, woonachtig te           van de capaciteit van de vloot en geen afbreuk doet aan de
Meerkerk, alle vertegenwoordigd door M. J. van Dam, advocaat          doelstellingen van de communautaire regeling. De Commissie
te Rotterdam.                                                         oordeelt ten onrechte, dat de Josanne niet aan bedoelde criteria
                                                                      voldoet met de overweging, dat het schip verschillende soorten
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                    goederen kan vervoeren en het in de vaart brengen van dit
                                                                      schip derhalve zal bijdragen tot verhoging van de capaciteit
1)    Nietig te verklaren beschikking SG (2001) D/286100              van de vloot. De Josanne is ongeschikt voor het vervoer van
      van de Commissie van 9 februari 2001 waarbij wordt              andere soorten goederen dan baggermateriaal.
      besloten, verzoekers de gevraagde uitsluiting van de oud-
      voor-nieuw verplichtingen van artikel 4, lid 1, van
      verordening (EG) nr. 718/99 van de Raad van 29 maart            Verzoekers bieden aan, hun stellingen te bewijzen door alle
      1999 betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit       middelen rechtens, in het bijzonder door middel van getuigen
      van de communautaire binnenvaartvloot met het oog op            en deskundigen.
      de bevordering van het vervoer over de binnenwateren,
      niet te verlenen, en te bepalen dat ten aanzien van de
      hopperzuiger Josanne de gevraagde uitsluiting dient te
      worden verleend;
2)    verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 11 april 2001 ingesteld door IAMA Consulting
                                                                       Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoekers tekenen beroep aan tegen de tot hen gerichte
beschikking SG (2001) D/286100 van de Commissie van                                            (Zaak T-85/01)
9 februari 2001. Deze beschikking is gegeven naar aanleiding
van het verzoek van 27 juni 2000 van VOF Josanne aan de                                       (2001/C 186/19)
Commissie om uitsluiting van de hopperzuiger Josanne van
toepassing van artikel 4, lid 1, van verordening nr. 718/99 van
de Raad van 29 maart 1999. De Commissie heeft in de
bestreden beschikking besloten de gevraagde uitsluiting niet te                              (Procestaal: Italiaans)
verlenen, waardoor verzoekers rechtstreeks in hun belang
worden getroffen.                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 11 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
De Josanne is speciaal ontworpen voor het verrichten van              sie van de Europese Gemeenschappen door IAMA Consulting
bagger- en zuigwerkzaamheden en om aldus te worden ingezet            Srl, vertegenwoordigd door Vincenzo Salvatore, advocaat.
in de „natte aannemerij”, dat wil zeggen ten aanzien van
water(staats)werkzaamheden. Daarmee is de Josanne ontwor-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
pen voor maar één soort goederen, dat wil zeggen: „bagger-
materiaal, baggerspecie”.                                             —     Primair: de bestreden beschikkingen onwettig en derhalve
                                                                            nietig te verklaren voorzover door IAMA Consulting
                                                                            Srl tussen 1 mei 1996 en 31 oktober 1997 (project
Volgens de Commissie is de Josanne weliswaar een bagger-                    REGIS 22337) respectievelijk 1 november 1996 en
werktuig, maar is de uitsluiting van artikel 2, lid 2, sub g, van           31 oktober 1997 (project REFIAG 23200) gedane uitga-
verordening nr. 718/99 niet van toepassing, omdat het schip                 ven niet voor financiering in aanmerking komen, en alle
ook zal worden gebruikt voor transport van ophoogzand,                      hieruit voortvloeiende en hiermee verbonden handelin-
ophooggrond, vervuilde grond en vervuilde baggerspecie.                     gen eveneens nietig te verklaren;


title: Zaak C-102/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2013 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 december 2012 in zaak T-205/11, Duitsland/Commissie

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/8

         Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2013 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 december 2012 in zaak T-205/11, Duitsland/Commissie
   (Zaak C-102/13 P)
   2013/C 164/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 18 december 2012 in zaak T-205/11 te vernietigen;

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren en terug te verwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak over de gegrondheid ervan, en

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de incidentele procedure voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 18 december 2012 in zaak T-205/11, waarbij het Gerecht het beroep van de Bondsrepubliek Duitsland tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C-7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” heeft verworpen.
   Tot staving van haar hogere voorziening voert de Duitse regering twee middelen aan, die beide verband houden met de grief inzake ontoereikende motivering.

               —

               Schending van het beginsel van behoorlijke rechtsbedeling, dat een bijzondere uitdrukking vormt van het algemene rechtsbeginsel van rechtszekerheid, aangezien het Gerecht de procedure die de Commissie had gekozen om kennis te geven van het litigieuze besluit verkeerd heeft geclassificeerd en niet heeft vastgesteld aan welke vormvoorwaarden een kennisgeving met ontvangstbevestiging overeenkomstig verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1) dient te voldoen om geldig te zijn verricht.

               —

               Schending van het beginsel van behoorlijke rechtsbedeling, dat een bijzondere uitdrukking vormt van het algemene rechtsbeginsel van rechtszekerheid, aangezien het Gerecht heeft vastgesteld dat de Commissie in het kader van de grief inzake tardieve instelling van het beroep niet hoefde te bewijzen dat de zending in ontvangst was genomen door een identificeerbare persoon die gerechtigd was om kennisgevingen in ontvangst te nemen.

      (1)  PB L 83, blz. 1.