title: Zaken T-249/12 en T-269/12: Arrest van het Gerecht van 12 maart 2015 — Vestel Iberia en Makro autoservicio mayorista/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Douane-unie — Boeking achteraf en kwijtschelding van invoerrechten — Kleurentelevisietoestellen uit Turkije — Verzoek van twee importeurs om kwijtschelding van invoerrechten — Verwijzing door de Commissie van de nationale autoriteiten naar een besluit met betrekking tot een andere importeur — Artikelen 871, leden 2 en 6, en 905, leden 2 en 6, van verordening (EEG) nr. 2454/93 — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/46

         Arrest van het Gerecht van 12 maart 2015 — Vestel Iberia en Makro autoservicio mayorista/Commissie
   (Zaken T-249/12 en T-269/12) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Douane-unie - Boeking achteraf en kwijtschelding van invoerrechten - Kleurentelevisietoestellen uit Turkije - Verzoek van twee importeurs om kwijtschelding van invoerrechten - Verwijzing door de Commissie van de nationale autoriteiten naar een besluit met betrekking tot een andere importeur - Artikelen 871, leden 2 en 6, en 905, leden 2 en 6, van verordening (EEG) nr. 2454/93 - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 138/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vestel Iberia, SL (Madrid, Spanje) (zaak T-249/12) en Makro autoservicio mayorista SA (Madrid) (zaak T-269/12) (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Keppenne, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, abogado del Estado)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2010) 22 def. van de Commissie van 18 januari 2010, waarbij wordt vastgesteld dat boeking achteraf van invoerrechten gerechtvaardigd is en dat de kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd is in een bijzonder geval

      Dictum

               1)

               De zaken T-249/12 en T-269/12 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Vestel Iberia, SL en Makro autoservicio mayorista SA worden verwezen in de kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: Zaak C-415/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 24 september 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Stichting Kinderopvang Enschede

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/11

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 24 september 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Stichting Kinderopvang Enschede
   (Zaak C-415/04)
   (2004/C 284/22)
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 24 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 september 2004, in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën en de Stichting Kinderopvang Enschede, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 13, A, lid 1, letters g, h en i, van de Zesde richtlijn (1) zo worden opgevat dat de hiervóór omschreven dienstverlening bestaande uit de bemiddeling bij de opvang van nog niet-leerplichtige kinderen en schoolgaande kinderen buiten schooltijd bij gastouders, moet worden aangemerkt als een in een of meer van die bepalingen bedoelde dienst?

      (1)  PB L 145, van 13 juni 1977, blz. 1–40.


title: Zaak T-379/11: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten vanaf 2013 — Besluit van Commissie tot vaststelling van productbenchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen — Artikel 263, vierde alinea,VWEU — Geen individuele geraaktheid — Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/23

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Hüttenwerke Krupp Mannesmann e.a./Commissie
   (Zaak T-379/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten vanaf 2013 - Besluit van Commissie tot vaststelling van productbenchmarks om toewijzing van emissierechten te berekenen - Artikel 263, vierde alinea,VWEU - Geen individuele geraaktheid - Regelgevingshandeling met uitvoeringsmaatregelen - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 217/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH (Duisburg, Duitsland), Rogesa — Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Duitsland), Salzgitter Flachstahl GmbH (Salzgitter, Duitsland), ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg) en voestalpine Stahl GmbH (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en C. Dittrich, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Wilms, K. Herrmann en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. l)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH, Rogesa — Roheisengesellschaft Saar mbH, Salzgitter Flachstahl GmbH, ThyssenKrupp Steel Europe AG en voestalpine Stahl GmbH worden verwezen in de kosten, met inbegrip van die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-322/11: Beroep ingesteld op 21 juni 2011 — Morelli/BHIM — Brambilla (Partito della Libertà)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/34

         Beroep ingesteld op 21 juni 2011 — Morelli/BHIM — Brambilla (Partito della Libertà)
   (Zaak T-322/11)
   2011/C 238/58
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Raffaello Morelli (Livorno, Italië) (vertegenwoordiger: G. Brenelli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Michela Vittoria Brambilla (Milaan, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 17 mei 2011 en de beslissing van de oppositieafdeling van 14 mei 2010 vernietigen;

               —

               de oppositie van verzoeker tegen de aanvraag voor inschrijving van merk nr. 6 203 012 toewijzen en de aanvraag voor dat merk afwijzen, en

               —

               Michela Vittoria Brambilla verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Michela Vittoria Brambilla

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Partito della Libertà” bevat (inschrijvingsaanvraag nr. 6 203 012) voor waren en diensten van de klassen 9, 14, 16, 24, 25, 35, 36, 38, 41, 42 en 45

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Raffaelo Morelli

      Oppositiemerk of -teken: domeinnaam „partitodellaliberta.it”, op 9 augustus 2004 aan Raffaello Morelli toegewezen door de autoriteit die de „it”-domeinen toekent, die volgens opposanten in het economisch verkeer is gebruikt voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 38, 41 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, onjuiste beoordeling van het begrip „gebruik in het economisch verkeer” met betrekking tot een in de politieke sfeer gebruikte naam en onjuiste beoordeling van de documenten tot bewijs van het handelsgebruik van het oudere teken.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juli 2005 in zaak C-383/03 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Ergül Dogan tegen Sicherheitsdirektion für das Bundesland Vorarlberg (Associatie EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad — Artikel 6, leden 1, derde streepje, en 2 — Behoren tot legale arbeidsmarkt van lidstaat — Strafrechtelijke veroordeling — Gevangenisstraf — Invloed op verblijfsrecht)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 7 juli 2005
   in zaak C-383/03 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Ergül Dogan tegen Sicherheitsdirektion für das Bundesland Vorarlberg (1)

   (Associatie EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad - Artikel 6, leden 1, derde streepje, en 2 - Behoren tot legale arbeidsmarkt van lidstaat - Strafrechtelijke veroordeling - Gevangenisstraf - Invloed op verblijfsrecht)
   (2005/C 217/20)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-383/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 4 september 2003, ingekomen bij het Hof op 12 september 2003, in de procedure Ergül Dogan tegen Sicherheitsdirektion für das Bundesland Vorarlberg, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en P. Kūris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Een Turks onderdaan die krachtens artikel 6, lid 1, derde streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, dat is vastgesteld door de bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije ingestelde Associatieraad, over het recht van vrije toegang tot iedere arbeid in loondienst te zijner keuze beschikt, verliest dit recht niet wegens het niet verrichten van arbeid gedurende zijn hechtenis, ook gedurende verscheidene jaren, wanneer zijn afwezigheid van de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst slechts tijdelijk is.
   De door die bepaling aan de betrokkene toegekende rechten inzake arbeid en, daarmee samenhangend, verblijf, kunnen enkel worden beperkt om redenen van openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid op basis van artikel 14, lid 1, van dit besluit, of op grond van de omstandigheid dat de betrokken Turkse onderdaan niet binnen een redelijke termijn na zijn vrijlating een nieuwe dienstbetrekking heeft gevonden.

      (1)  PB C 35 van 7.2.2004.


title: Zaak C-200/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel op  4 mei 2006  — Raffinerie Tirlemontoise SA/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel op 4 mei 2006 — Raffinerie Tirlemontoise SA/Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)
   (Zaak C-200/06)
   (2006/C 165/28)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Raffinerie Tirlemontoise SA

      Verweerder: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRB)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Bepaalt verordening nr. 314/2002 van de Commissie (1) dat de hoeveelheden suiker in verwerkte producten die zonder uitvoerrestitutie worden uitgevoerd, bij de berekening van de productieheffing worden uitgesloten van de financieringsbehoefte? Is deze regeling ongeldig in het licht van artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (2) en in het licht van de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie?

               2)

               Stellen de verordeningen nrs. 1775/2004 (3), 1762/2003 (4), 1837/2002 (5), 1993/2001 (6) en 2267/2000 (7) van de Commissie voor suiker een productieheffing vast die wordt berekend aan de hand van een gemiddeld verlies per uitgevoerde ton, zonder dat rekening wordt gehouden met de hoeveelheden die zonder restitutie worden uitgevoerd, terwijl diezelfde hoeveelheden zouden zijn begrepen in het totaalcijfer dat wordt gebruikt voor de raming van het te financieren totale verlies? Zijn deze verordeningen ongeldig in het licht van verordening nr. 314/2002 van de Commissie, artikel 15 van verordening nr. 1260/2001 van de Raad en het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  Verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 50, blz. 40).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1775/2004 van de Commissie van 14 oktober 2004 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2003/2004 (PB L 316, blz. 64).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1762/2003 van de Commissie van 7 oktober 2003 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2002/2003 (PB L 254, blz. 4).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1837/2002 van de Commissie van 15 oktober 2002 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en van de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2001/2002 (PB L 278, blz. 13).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1993/2001 van de Commissie van 11 oktober 2001 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2000/2001 (PB L 271, blz. 15).

      (7)  Verordening (EG) nr. 2267/2000 van de Commissie van 12 oktober 2000 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen evenals de coëfficiënt voor de berekening van de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 1999/2000 (PB L 259, blz. 29).


title: Zaak C-382/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Adminstrativen Sad Varna (Bulgarije) op 18 juli 2011 — M SAT CABLE AD/Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Adminstrativen Sad Varna (Bulgarije) op 18 juli 2011 — M SAT CABLE AD/Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna
   (Zaak C-382/11)
   2011/C 298/24
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Adminstrativen Sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: M SAT CABLE AD

      Verwerende partij: Nachalnik na Mitnicheski punkt Varna Zapad pri Mitnitsa Varna

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe moet het begrip „internet” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 (1)) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               2)

               Hoe moet het begrip „modem” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               3)

               Hoe moeten de begrippen „modulatie” en „demodulatie” in de zin van de in het Publicatieblad van 30 mei 2008 (C 133, blz. 1) bekendgemaakte toelichtingen bij de gecombineerde nomenclatuur 2009 van de Europese Gemeenschappen (verordening nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008) (gewijzigd met betrekking tot onderverdelingen 8528 90 00, 8528 71 13 en 8528 71 90) worden uitgelegd, wanneer het de indeling van een goed onder TARIC-code 8528711300 betreft?

               4)

               Op grond van welke bepalende functie (belangrijkste functie) van de settopbox TF6100EMC dient dit toestel voor het douanetarief te worden ingedeeld: de ontvangst van televisiesignalen of het gebruik van een modem, die interactieve uitwisseling van informatie mogelijk maakt om toegang tot het internet te verkrijgen?

               5)

               Indien de bepalende functie (belangrijkste functie) van de settopbox TF6100EMC het gebruik van een modem is dat interactieve uitwisseling van informatie mogelijk maakt om toegang tot het internet te verkrijgen, is dan de wijze van de door de modem teweeggebrachte modulatie en demodulatie of de soort modem die wordt gebruikt relevant voor de indeling voor het douanetarief, of volstaat het dat door de modem toegang tot het internet wordt verschaft?

               6)

               Is het toelaatbaar dat de douaneautoriteiten de indeling voor het douanetarief van een bepaald goed wijzigen, zonder de ingevoerde goederen fysiek te onderzoeken, en dat het deskundigenverslag uitsluitend op basis van schriftelijke bewijzen, namelijk van de gebruikershandleiding, van de technische specificaties en van het onderzoek van een toestel van dezelfde producent met hetzelfde nummer uit een andere invoer, wordt opgesteld?

               7)

               Onder welke onderverdeling en welke code moet een toestel dat beantwoordt aan de beschrijving van het toestel TF6100EMC, worden ingedeeld?

               8)

               Indien de settopbox TF6100EMC onder onderverdeling 8521 90 00 van de gecombineerde nomenclatuur dient te worden ingedeeld, vormt de aanrekening van een douanerecht met positief bedrag dan een rechtmatige toepassing van het gemeenschapsrecht wanneer zulke indeling een inbreuk zou uitmaken op de uit de overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten, deel II b, van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT) van 1994 voortvloeiende verplichtingen van de Gemeenschap, of heeft indeling onder post 8521 tot gevolg dat de settopbox TF6100EMC buiten de werkingssfeer van het betrokken deel van de overeenkomst inzake de handel in informatietechnologieproducten valt?

      (1)  PB L 291, blz 1.


title: Zaak T-267/13: Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — El Corte Inglés/BHIM — Gaffashion (BAUSS) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BAUSS — Ouder gemeenschapsbeeldmerk BASS3TRES — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen verwarringsgevaar” ]

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/15

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — El Corte Inglés/BHIM — Gaffashion (BAUSS)
   (Zaak T-267/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BAUSS - Ouder gemeenschapsbeeldmerk BASS3TRES - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen verwarringsgevaar”])
   2014/C 388/18
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela en J. L. Rivas Zurdo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. García Murillo en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Gaffashion — Comércio de Acessórios de Moda, Lda (Viana do Castelo, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 21 februari 2013 (zaak R 2295/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen El Corte Inglés, SA en Gaffashion — Comércio de Acessórios de Moda, Lda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 215 van 27.7.2013.


title: Beroep, op 29 mei 1996 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-182/96)

text:
Nr. C 210/8               NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 7 . 96
      plaats van artikel 100 C van het EG-Verdrag, heeft                 Beroep, op 29 mei 1996 ingesteld door Bondsrepubliek
      aanleiding gegeven tot de schending van de door deze               Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
      bepaling voorgeschreven wezenlijke vormvoorschrif                                                 pen
      ten :
                                                                                ( Zaak C-182/96 )
      — de handeling is vastgesteld zonder voorstel van de                                         ( 96/C 210/ 17 )
            Commissie (zij is vastgesteld op voorstel van de
            Franse Republiek );                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 29 mei 1 996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
      — het Parlement is niet geraadpleegd, en is zelfs niet op          Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits
            de hoogte gebracht van dit initiatief;                       land, vertegenwoordigd door Ministerialrat E. Röder en
                                                                         Regierungsràtin S. Maass, van het Bondsministerie van
      — waar de Raad gehandeld heeft in het kader van                    Economische Zaken .
            artikel K. 3 van het EU-Verdrag, moest zijn beslissing
            worden genomen met eenparigheid van stemmen,
            terwijl in het kader van artikel 100 C van het               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
            EG-Verdrag de handeling ( sedert 1 januari 1996 )
            kan worden vastgesteld met een gekwalificeerde               1 , de beschikking (K 96 ) 841 def. van de Commissie van
            meerderheid, ingevolge artikel 100 C, lid 3 , van het             13 maart 1996 betreffende fiscale steun op het gebied
            EG-Verdrag;                                                       van afschrijvingen ten gunste van Duitse ondernemingen
                                                                              nietig te verklaren;
      — met de vaststelling van de handeling van 4 maart
            1996 in de vorm van een „ gemeenschappelijk optre           2 , verweerster in de kosten te verwijzen .
            den ", heeft de Raad een misverstand in het leven
            geroepen betreffende de precieze juridische aard van         Middelen en voornaamste argumenten
            de handeling.
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
0 ) Gemeenschappelijk optreden 96/ 197/JBZ van 4 maart 1996 ,            met die in zaak C-46/96 ( ! ).
      door de Raad aangenomen op grond van artikel K. 3 van het
      Verdrag betreffende de Europese Unie, met betrekking tot de
      luchthaventransitregeling ( PB nr . L 63 van 13 . 3 . 1996 ,       (M PB nr . C 108 van 13 . 4 . 1996 , blz . 4 .
      blz . 8 ).
( 2 ) PB nr. L 164 van 14 . 7. 1995 , blz. 1 .
                                                                         Verzoek van het Tribunale di Genova — Sezione prima
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 21 maart                    civile — van 9 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in het
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G.                 geding tussen Icat Food srl en Ministero delle Finanze
          Wilkens en Landwirtschaftskammer Hannover
                                                                                ( Zaak C-183/96 )
                           ( Zaak C- 1 8 1/96 )
                                                                                ( 96/C 210/ 18 )
                              ( 96/C 210/ 16
                                                                         Het Tribunale di Genova — Sezione prima civile — heeft bij
Het Bundesverwaltungsgericht — III . Senat — heeft bij                   beschikking van 9 mei 1996, ingekomen ter griffie van het
beschikking van 21 maart 1 996 ,. ingekomen ter griffie van              Hof van Justitie op 30 mei 1 996, in het geding tussen Icat
het Hof van Justitie op 29 mei 1996 , in het geding tussen G.            Food srl en Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie van
Wilkens en Landwirtschaftskammer Hannover, het Hof van
                                                                         de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         beslissing over vragen die identiek zijn aan die in gevoegde
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                      zaak C-47/95 e.a.f 1 ).
1 . Verzet artikel 3 bis, lid 1 , tweede alinea , van Verorde
                                                                         (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
       ning ( EEG ) nr. 857/84, zoals gewijzigd bij Verordening
       ( EEG) nr. 1639/91 ( l ), zich tegen de toewijzing van een
       voorlopige specifieke referentiehoeveelheid aan produ
       centen, wier premie voor niet-levering of omschakeling
       wegens niet-nakoming van de aangegane verbintenis is
       teruggevorderd ?
                                                                         Beroep, op 31 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
2 . Zo ja, is deze regeling dan verenigbaar met de Gemeen                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       schapsrechtelijke beginselen van bescherming van het                                     ( Zaak C- 1 84/96 )
       gewettigd vertrouwen en van evenredigheid ?
                                                                                ( 96/C 210/ 19 )
(M PB nr. L 150 van 15 . 6 . 1991 , blz. 35 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 31 mei 1 996 beroep ingesteld tegen Franse Republiek


title: Zaak T-755/16: Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — La Rocca/EUIPO (Take your time Pay After)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/23

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2016 — La Rocca/EUIPO (Take your time Pay After)
   (Zaak T-755/16)
   (2016/C 475/34)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro La Rocca (Anzio, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani, J. Graffer, avvocati)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Take your time Pay After” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 396 031

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 4 augustus 2016 in zaak R 406/2016-1

      Conclusies

               —

               vaststelling van schending en onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               vaststelling van schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO, in zaak R 406/2016-1, die op 4 augustus 2016 is genomen en op 31 augustus 2016 is betekend;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van het onderhavige geding

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale d'Evry van 28 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen O. Djabali en Caisse d'allocations familiales de l'Essonne (Zaak C-314/96)

text:
7 . 12 . 96                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 370/3
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Igle              initiatiefrecht is de Commissie evenwel, naar algemeen
sias, president, G. F. Mancini, J. L. Murray en L. Sevón, ka             wordt aanvaard, bevoegd om vooronderzoek en voorberei
merpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gul                 dingshandelingen in eigenlijke zin te verrichten.
mann, D. A. O. Edward ( rapporteur), J.-P. Puissochet, G.
Hirsch en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : C. O.
Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur,
op 15 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                  In dit geval kan het initiatiefrecht echter geen grondslag op
luidt als volgt:                                                          leveren voor het doen van uitgaven . De verleende en nog te
                                                                          verlenen subsidies resulteren in uitgaven ter zake van een
1 . Bij de uitoefening van haar bevoegdheden krachtens de                 beleid dat reeds is getest in het kader van het programma
       artikelen 92 en 93 van het Verdrag kon de Commissie                „Jongeren voor Europa ". Voorts lijdt het geen twijfel, dat
       de richtsnoeren vaststellen voor het onderzoek van de              de Commissie niet voornemens is de resultaten van het
       nationale steunmaatregelen in de visserijsector (88/               „ proefproject " naar behoren te beoordelen alvorens een
       C 313/09), volgens welke, behalve met criteria van zui            voorstel voor een meerjarenprogramma inzake Europees
       ver mededingingspolitieke aard, ook rekening moet                  vrijwilligerswerk in te dienen. Het „ proefproject " is dus in
       worden gehouden met de op het gebied van het gemeen               feite niets anders dan het begin van verwezenlijking van dat
       schappelijk visserijbeleid toepasselijke criteria, ook al          programma voordat de daartoe nodige basisbesluiten zijn
       had de Raad haar niet uitdrukkelijk daartoe gemach                genomen .
       tigd.
2 . Een Lid-Staat, zoals het Koninkrijk der Nederlanden,                  Verder is een wezenlijk vormvoorschrift geschonden, aange
       waarop de uit artikel 93, lid 1 , van het Verdrag voort           zien het ( de ) besluit(en ) niet naar behoren zijn gemotiveerd.
       vloeiende verplichting tot samenwerking rust en die de
       in de richtsnoeren neergelegde regels heeft aanvaard, is
       gehouden deze richtsnoeren toe te passen wanneer hij               (') Persbericht van de Commissie van 10 juli 1996 ( IP/96/632 )
       een beslissing neemt over een aanvraag om steun voor                   waarin subsidies voor Europese vrijwilligerswerkprojecten wor
       de bouw van een vissersvaartuig dat bestemd is om deel                 den aangekondigd .
       uit te maken van één van de vloten van de Gemeen
       schap, ongeacht de plaats waar met het vaartuig wordt
       gevist.
( ! ) PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                          Verzoek van het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale
                                                                          d'Evry van 28 mei 1996 om een prejudiciële beslissing in
                                                                          het geding tussen O. Djabali en Caisse d'allocations familia
                                                                                les de l'Essonne
Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door Verenigd Ko
ninkrijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                                              ( Zaak C-3 14/96 )
                                     pen
                                                                                ( 96/C 370/06 )
                            ( Zaak C-305/96 )
                               ( 96/C 370/05 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Het Tribunal des Affaires de Sécurité Sociale d'Evry heeft
op 20 september 1996 beroep tegen Commissie van de Eu                    bij beschikking van 28 mei 1996, ingekomen ter griffie van
ropese Gemeenschappen ingesteld door Verenigd Konink                     het Hof van Justitie op 26 september 1996 , in het geding
rijk, vertegenwoordigd door J. E. Collins, assistant treasury             tussen O. Djabali en Caisse d'allocations familiales de l'Es
solicitor, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt, QC,                 sonne, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
en H. Davies, barrister, van de Engelse balie, domicilie ge              pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
kozen hebbende te Luxemburg ter Britse ambassade aldaar,                  gende vraag:
Boulevard Roosevelt 14 .
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                           Is artikel 39 van Verordening ( EEG ) nr. 2210/78 van 26 sep
                                                                          tember 1978 tussen de EEG en de Republiek Algerije 0 )
— het ( de ) besluit(en ) bedoeld of vervat in het persbericht            van toepassing op O. Djabali, voor wat betreft het genot
       van de Commissie van 10 juli 1996 ( ] ) nietig te verkla          van de uitkering voor gehandicapte volwassenen, terwijl de
       ren, onverminderd de bevoegdheid van het Hof om het                betrokkene nooit in loondienst werkzaam is geweest maar
       ( de ) besluit(en) gedekt te verklaren;                            per december 1997 mogelijkerwijs in aanmerking zal ko
                                                                          men voor een pensioen in haar hoedanigheid van huis
— de Commissie overeenkomstig artikel 69 van het Regle                   vrouw ?
       ment voor de procesvoering in de kosten te veroordelen.
Middelen en voornaamste argumenten                                        0 ) PB nr. L 263 van 27. 9 . 1978 , blz . 1 .
Alle uitgaven van de Gemeenschap moeten berusten op een
begrotingskrediet én een basisbesluit. Op grond van haar


title: Zaak T-271/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Styron Deutschland/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/25

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Styron Deutschland/Commissie
   (Zaak T-271/14)
   2014/C 223/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Styron Deutschland GmbH (Schkopau, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en S. Kobes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster stelt dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing en de bijzondere vereffeningsregeling niet door de staat of met staatsmiddelen zijn bekostigd. Alle voor de kwalificatie van deze maatregelen relevante feiten zijn tussen de Commissie en de Bondsrepubliek Duitsland uitgewisseld tijdens het vooronderzoek. Er waren geen twijfels meer die de Commissie in een procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), nader had moeten onderzoeken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden, doordat zij de procedure voor nieuwe steun op grond van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 heeft ingeleid in plaats van de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 17 e.v. van verordening nr. 659/1999, om haar voorlopige oordeel dat de EEG een steunmaatregel vormde te toetsen. Zij betoogt in dit verband met name dat de Commissie de EEG 2000 in haar beschikking van 22 mei 2002 niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU had gekwalificeerd, omdat er geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden. Vergeleken met de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002, is de EEG 2012 niet wezenlijk gewijzigd ten opzichte van de EEG 2000. De Commissie had haar gewijzigde rechtsopvatting dus ook in een procedure op grond van artikel 108, lid 1, VWEU naar voren kunnen brengen, zonder voor verzoekster lasten te veroorzaken.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat verweerster het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoekster een gelegenheid te bieden om hun standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-378/03: Beroep, op 18 november 2003 ingesteld door vennootschap Musée Grévin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 21/40               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       24.1.2004
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van                —     het onderhavige beroep te voegen met het beroep in
      verweerder van 16 juli 2003 in procedure R 339/2002-4                 zaak T-314/03 voor de schriftelijke en de mondelinge
      te vernietigen;                                                       behandeling;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      —     de beslissing van de Europese Commissie van 30 septem-
                                                                            ber 2003 waarin wordt gevorderd dat de vennootschap
                                                                            Musée Grévin de gesteld onverschuldigd betaalde bedra-
                                                                            gen terugbetaalt, nietig te verklaren;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      —     de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten.
Aanvrager van het ge-        ATI Technologies Inc.
meenschapsmerk:
Betrokken         gemeen-    woordmerk „ATI” — aan-
schapsmerk:                  vraagnr. 362 863 voor waren en           Middelen en voornaamste argumenten
                             diensten van klasse 9 (elektroni-
                             sche bestanddelen enz.)
Houder van het oppo-         Asociación de Tecnicos de Infor-         Verzoekster heeft van de Commissie subsidie gekregen in het
sitiemerk of -teken in de    matica — ATI                             kader van een project tot verwezenlijking van een joint venture
oppositieprocedure:                                                   met een Poolse onderneming. Bij beslissing van 8 juli 2003
                                                                      heeft de Commissie terugbetaling van de aan verzoekster
Oppositiemerk of -te-        beeldmerk „ATI” voor diensten            uitbetaalde middelen gevorderd.
ken:                         van klasse 42
Beslissing van de oppo-      afwijzing van de inschrijvingsaan-       Verzoekster heeft tegen deze beslissing beroep ingesteld (zaak
sitieafdeling:               vraag                                    T-314/03, PB C 275 van 15 november 2003, blz. 49). Parallel
                                                                      daaraan heeft verzoekster de Commissie stukken toegezonden
Beslissing van de kamer      verwerping van het beroep                waaruit blijkt dat de gemeenschapsmiddelen correct zijn
van beroep:                                                           gebruikt, en verzoekt zij de Commissie haar beslissing opnieuw
                                                                      te bezien. In de betwiste beslissing in de onderhavige zaak
Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,       bevestigt de Commissie haar beslissing van 8 juli 2003.
                             lid 1, sub b, van verordening (EG)
                             nr. 40/94 (verwarringsgevaar)
                                                                      Tot staving van haar beroep voert verzoekster om te beginnen
                                                                      schending van verordening nr. 1 (1) aan, omdat de bestreden
                                                                      beschikking in het Engels en niet in het Frans is opgesteld. Zij
                                                                      beroept zich voorts op gestelde schending van de verjaringster-
                                                                      mijn van vier jaren als voorzien in artikel 3 van verordening
                                                                      nr. 2988/95 (2) van de Raad. Verzoekster voert bovendien
                                                                      schending van het collegialiteitsbeginsel aan en onbevoegdheid
Beroep, op 18 november 2003 ingesteld door vennoot-                   van degene die de bestreden beschikking heeft ondertekend.
schap Musée Grévin tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                      Verzoekster beroept zich tevens op het ontbreken van een
                       (Zaak T-378/03)                                rechtsgrondslag voor de beschikking, een kennelijk onjuiste
                                                                      beoordeling, schending van de motiveringsplicht en ten slotte
                        (2004/C 21/83)                                schending van het evenredigheidsbeginsel.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      (1) Verordening nr. 1 van de Raad 1958 tot regeling van het
                                                                          taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap, PB 1958,
                                                                          nr. 17, blz. 385.
                                                                      (2) Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 de-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 cember 1995 betreffende de bescherming van de financiële
schappen is op 18 november 2003 beroep ingesteld tegen                    belangen van de Europese Gemeenschappen, PB L 312, blz. 1.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
schap Musée Grévin, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd
door B. Geneste en O. Davidson, advocaten.


title: Zaak T-456/15: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2016 — Foodcare/EUIPO — Michalczewski (T.G.R. ENERGY DRINK) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk T.G.R. ENERGY DRINK — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/42

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2016 — Foodcare/EUIPO — Michalczewski (T.G.R. ENERGY DRINK)
   (Zaak T-456/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk T.G.R. ENERGY DRINK - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 419/55)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Foodcare sp. z o.o. (Zabierzów, Polen) (vertegenwoordiger: A. Matusik, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Dariusz Michalczewski (Gdańsk, Polen) (vertegenwoordigers: B. Matusiewicz-Kulig, M. Czerwińska en M. Marek, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2015 (zaak R 265/2014-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen D. Michalczewski en Foodcare

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Foodcare sp. z o.o. zal naast haar eigen kosten de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Dariusz Michalczewski dragen.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak C-451/04: Beschikking van de president van het Hof van 30 januari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/8

         Beschikking van de president van het Hof van 30 januari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-451/04) (1)

   (2006/C 249/19)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak C-420/99: Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 20/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22.1.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                   ber 1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
                                                                     maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te
                                                                     voegen naar de in de conclusies van de Commissie genoemde
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-       richtlijn.
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde       (1) PB L 48, van 19.2.97, blz. 20.
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 juni
1998 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
(1) PB L 59, van 27.2.98, blz. 1.
                                                                     Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-420/99)
                                                                                (2000/C 20/25)
Beroep, op 29 oktober 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                bliek                                op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                     bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                        (Zaak C-419/99)                              vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-
                                                                     dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde
                                                                     dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen
                          (2000/C 20/24)                             hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
                                                                     Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, lid van haar juri-           — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
dische dienst, en G. Bisogni, ter beschikking van voornoemde              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
dienst gesteld magistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen            die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                    96/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Wagner, Kirchberg.                                                        28 oktober 1996 (1) inzake de exploitatie en het in de
                                                                          handel brengen van natuurlijk mineraalwater, althans die
                                                                          bepalingen niet ter kennis van de Commissie te brengen,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar
                                                                          rustende verplichtingen;
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen    — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
     96/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     19 december 1996 (1) inzake voor bijzondere voeding             Middelen en voornaamste argumenten
     bestemde levensmiddelen, althans die bepalingen niet ter
     kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan
     de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen;     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
                                                                     de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te
                                                                     bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                 op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
                                                                     termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 28 oktober
                                                                     1997 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                   gelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om zich te voegen
                                                                     naar de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
de dat richtlijnen verbindend zijn ten aanzien van het te            (1) PB L 299, van 23.11.96, blz. 26.
bereiken doel voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, rust
op de lidstaten de verplichting de voor de uitvoering gestelde
termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op 30 septem-


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2001 in zaak T-26/99: Trabisco SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Afwĳzing van klacht — Beroep tot nietigverklaring)

text:
C 150/22               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.5.2001
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  (WTO) en bepaalde algemene beginselen van gemeenschaps-
K.-D. Borchardt en H. van Vliet), betreffende een verzoek tot            recht, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben                 P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke,
geleden door de invoering van het stelsel van uitvoercertifi-            rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op
caten bij verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie van               20 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
1 maart 1995 tot vaststelling van aanvullende bepalingen voor            als volgt:
de toepassing van verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad
betreffende de regeling inzake het tariefcontingent voor de              1)    Verwerpt het beroep.
invoer van bananen in de Gemeenschap en tot wijziging van
verordening (EEG) nr. 1442/93 (PB L 49, blz. 13), heeft het              2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-                    Commissie.
Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 1 februari 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       (1) PB C 86 van 27.3.1999.
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verweerster in de kosten.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 februari 2001
                                                                         in zaak T-26/99: Trabisco SA tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         (Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Afwij-
                        van 20 maart 2001                                        zing van klacht — Beroep tot nietigverklaring)
in zaak T-18/99: Cordis Obst und Gemüse Großhandel                                                 (2001/C 150/42)
GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(„Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
Berekening van jaarlijks toegekende hoeveelheid — Beroep                 In zaak T-26/99, Trabisco SA, gevestigd te Cognac (Frankrijk),
tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — WTO-regels                     vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux, advocaat, domicilie
— Mogelijkheid zich daarop te beroepen — Misbruik van                    gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
bevoegdheid — Algemene beginselen van gemeenschaps-                      Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk
                               recht”)                                   G. Marenco en L. Guérin, vervolgens G. Marenco en F. Siredey-
                                                                         Garnier), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                          (2001/C 150/41)                                beschikking van de Commissie van 17 november 1998
                                                                         houdende afwijzing van een klacht van verzoekster op grond
                                                                         van artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG), heeft het
                                                                         Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld als
                          (Procestaal: Duits)                            volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij,
                                                                         rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 14 fe-
In zaak T-18/99, Cordis Obst und Gemüse Großhandel GmbH,                 bruari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
gevestigd te Ostrau (Duitsland), vertegenwoordigd door                   volgt:
G. Meier, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: K.-D. Borchardt en H. van Vliet),                1)    Verwerpt het beroep.
betreffende een beroep tot vergoeding van de schade die
verzoekster stelt te hebben geleden doordat de Commissie in              2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
het kader van haar verordening (EG) nr. 2362/98 van 28 ok-
tober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening
(EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling voor de             (1) PB C 100 van 10.4.99.
invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 293, blz. 32),
bepalingen heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd
zijn met de regels van de Wereldhandelsorganisatie


title: Zaak T-63/00: Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door L. B. Rasmussen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/28                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.5.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door L. B. Rasmussen
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking C (1999)                                      (Zaak T-63/00)
4559 van de Commissie van 14 december 1999, waarbij de
aan verzoekster, een nationale unie van producentenverenigin-
                                                                                (2000/C 135/49)
gen in de olijfsector, bij beschikking C (84) 500/213 van
29 juni 1984 toegekende bijstand is ingetrokken. Deze bijstand
was krachtens verordening (EEG) nr. 355/77 van de Raad van
15 februari 1977 inzake een gemeenschappelijke actie ter                                         (Procestaal: Frans)
verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet
van landbouwproducten (1), aangevraagd voor een project voor
de bouw van drie centra voor de opslag, de verpakking en de             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
afzet van olijfolie, te verwezenlijken in de gemeenten Castri           schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
(Lecce), Eboli (Salerno) en S. Lorenzo (Reggio Calabria).               missie van de Europese Gemeenschappen door L. B. Rasmus-
                                                                        sen, woonachtig te Dalheim (Groothertogdom Luxemburg),
                                                                        vertegenwoordigd door M. Karp, advocaat te Luxemburg.
De bestreden beschikking berust op drie verwijten: gebrek
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
aan activiteit van de gefinancierde installaties, gebrek aan
overeenstemming tussen de gebouwde installaties en de be-
trokken projecten, de verstrekking van onjuiste gegevens over           — het besluit van de Commissie van 22 juli 1999 om
het voorhanden zijn, in de betrokken regio’s, van verpakkings-               verzoeker geen bijzonder verlof van twee en een halve dag,
en opslagstructuren die vergelijkbaar zijn met die waarvoor de               van 1 maart (namiddag) tot en met 13 maart 1998, te
financiering was aangevraagd.                                                verlenen, nietig te verklaren;
                                                                        — verweerster te veroordelen, verzoeker ter vergoeding van
                                                                             geleden immateriële schade het symbolische bedrag van
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                     één frank te betalen;
met die in zaak T-61/00, APOL/Commissie. Inzonderheid
wordt het volgende aangevoerd:                                          — verweerster in de kosten te verwijzen.
— verweerster heeft de gegevens die verzoekster over het
     voorhanden zijn van vergelijkbare structuren in de betrok-         Middelen en voornaamste argumenten
     ken regio’s heeft verstrekt, onjuist gelezen;
                                                                        Verzoeker bestrijdt de weigering van het tot aanstelling
                                                                        bevoegd gezag, hem een bijzonder verlof van twee en een
— verweerster is ten onrechte van oordeel, dat een aantal               halve dag toe te kennen om hem in staat te stellen, zijn stem
     werken en installaties niet overeenstemmen met het goed-           uit te brengen bij de algemene verkiezingen die in Denemarken
     gekeurde project;                                                  in 1998 hebben plaatsgevonden.
— de vertraging bij de ontwikkeling van de betrokken activi-            Hij heeft geen document ten bewijze van zijn deelneming aan
     teit is een rechtstreeks gevolg van de financiële ondergang        die verkiezingen kunnen overleggen, daar de Deense wetgeving
     van verzoekster vanaf 1989 als gevolg van een verlies van          het stembureau niet toestaat, een verklaring af te geven dat een
     meer dan drie en een half miljard LIT, doordat verzoekster         kiezer aan de verkiezingen heeft deelgenomen. Bijgevolg heeft
     gehouden was tot terugbetaling van de waarde van gestolen          verzoeker op erewoord verklaard, aan de verkiezingen te
     goederen die zij moest bewaken;                                    hebben deelgenomen.
                                                                        Tot staving van zijn vordering voert verzoeker de volgende
— in casu is slechts sprake van gedeeltelijke onregelmatig-             middelen aan:
     heden.
                                                                        — Onjuiste en gebrekkige motivering van het bestreden
                                                                             besluit.
                                                                        — Schending van artikel 57 van het Statuut.
(1) PB L 51, van 23.2.1977, blz. 1.
                                                                        — Schending van het beginsel van gelijke behandeling, daar
                                                                             volgens de door verweerster gekozen oplossing enkel
                                                                             ambtenaren die onderdaan zijn van een lidstaat waarvan
                                                                             de wetgeving in afgifte van een stembewijs voorziet, voor
                                                                             het betrokken bijzonder verlof in aanmerking komen.
 ---pagebreak--- 13.5.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 135/29
— Schending van het subsidiariteitsbeginsel, daar verzoeker             Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door „B” tegen
    slechts voor bedoeld verlof in aanmerking zou kunnen                        Commissie van de Europese Gemeenschappen
    komen na wijziging van de betrokken Deense wettelijke
    bepalingen.                                                                                (Zaak T-66/00)
                                                                                (2000/C 135/51)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door A. Ioannou                      missie van de Europese Gemeenschappen door „B”, wonende
              tegen Raad van de Europese Unie                           te Tervuren, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmen-
                                                                        tier en V. Peere, advocaten te Brussel.
                          (Zaak T-65/00)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (2000/C 135/50)                                — de non-existentie vast te stellen van het besluit van 4 maart
                                                                             1999 en verzoekster in haar rechten te herstellen;
                                                                        — subsidiair, de besluiten houdende intrekking van de kinder-
                         (Procestaal: Frans)                                 toelage voor haar zoon en verlaging van haar ontheem-
                                                                             dingstoelage per 1 september 1997 nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Raad                — subsidiair, het besluit tot intrekking per 1 september 1997
van de Europese Unie door A. Ioannou, woonachtig te Brussel,                 van de schooltoelage ten behoeve van haar zoon nietig te
vertegenwoordigd door J. van Rossum, advocaat te Brussel.                    verklaren;
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— het besluit van de Raad van 21 mei 1999 om verzoekster
    niet tot ambtenaar op proef bij de instelling te benoemen,
    nietig te verklaren;                                                Verzoekster komt op tegen de intrekking van de kindertoelage
                                                                        en de schooltoelage, en tegen het besluit van het tot aanstelling
                                                                        bevoegd gezag om bepaalde uit hoofde van die toelagen
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                 uitgekeerde bedragen terug te vorderen. De intrekking zou
                                                                        gebaseerd zijn op conclusie 188/89 van de hoofden van
                                                                        administratie van 30 januari 1990, waarvan verzoekster eerst
                                                                        in februari 1999 kennis zou hebben kunnen nemen, en waarbij
Middelen en voornaamste argumenten                                      een inkomensgrens is vastgesteld boven welke een kind van
                                                                        een ambtenaar geacht wordt niet ten laste van de betrokken
                                                                        ouder te zijn.
Verzoekster, voormalig personeelslid van de Benelux Economi-
sche Unie, tewerkgesteld bij het Secretariaat belast met de
uitvoering van het Akkoord van Schengen, komt op tegen de               Tot staving van haar aanspraken voert zij aan:
weigering van het tot aanstelling bevoegd gezag haar bij de
opneming van het Secretariaat van Schengen in het Secre-                — Schending van het besluit van 21 januari 1998 inzake de
tariaat-generaal van de Raad tot ambtenaar op proef te                       uitoefening van de door het Statuut aan het tot aanstelling
benoemen.                                                                    bevoegd gezag toegekende bevoegdheden, voor zover de
                                                                             besluiten tot toekenning en intrekking van de litigieuze
                                                                             toelagen niet zouden zijn vastgesteld door hetzelfde gezag
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op:                  dat ook toepassing heeft gemaakt van artikel 85 van het
                                                                             Statuut;
— schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut en van het           — Schending van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut;
    recht van verweer;
                                                                        — Niet-toepasselijkheid, subsidiair, onwettigheid van conclu-
— kennelijk onjuiste beoordeling.                                            sie 188/89 van de hoofden van administratie;
                                                                        — Schending van artikel 85 van het Statuut;
                                                                        — Schending van de motiveringsplicht; en


title: Hogere voorziening, op 20 maart 1995 ingesteld door Cassa nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori tegen de beschikking, op 11 januari 1995 in zaak T-116/94 tussen Cassa nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori en de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-87/95 P)

text:
Nr . C 159/ 14          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24 . 6 . 95
Hogere voorziening, op 20 maart 1995 ingesteld door Cassa              voldoet. In wezen klaagt zij , dat de Raad bij de vaststelling
nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli                   van de bestreden verordening — ofschoon hij de feitelijke
Avvocati e Procuratori tegen de beschikking, op 11 januari             situatie van de Cassa en van andere Italiaanse sociale
 1995 in zaak T-l 16/94 tussen Cassa nazionale di Previ               zekerheidsorganen kende — een bepaling heeft opgenomen
denza ed Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori en           die zonder meer tot gevolg heeft, dat de Cassa en met haar
de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht                  vergelijkbare Italiaanse sociale-zekerheidsorganen worden
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde               uitgesloten van het voordeel van artikel 104 A, lid 1 , van het
                                Kamer )                                Verdrag, wat in strijd is met het objectieve karakter van die
                         ( Zaak C-87/95 P)                             bepaling. Ofschoon men in abstracto niet kan staande
                                                                       houden, dat een beroep tot nietigverklaring op grond van
                            ( 95/C 159/27 )                            artikel 173 van het Verdrag ontvankelijk zou moeten zijn op
                                                                       grond dat de andere middelen die voor de nationale rechters
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       openstaan, niet doeltreffend zijn, doet het feit dat in het
op 20 maart 1995 hogere voorziening ingesteld door Cassa
nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli                   onderhavige geval — gezien de „ traagheid " waarmee in
Avvocati e Procuratori, met zetel te Rome , vertegenwoor              Italië de processen, in het bijzonder die in burgerlijke zaken ,
digd door P. Adonnino, M. Sanino , M. de Stefano en A.                 verlopen — de mogelijkheid van een daadwerkelijk beroep
Colabianchi, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb                 in rechte ontbreekt, ernstige twijfel rijzen ten aanzien van de
bende te Luxemburg bij M. Goebel, advocaat aldaar, Rue                 doeltreffendheid van de rechterlijke toetsing van de hande
François 1 , tegen de beschikking, op 1 1 januari 1995 in zaak         lingen van de Instellingen van de Gemeenschap en dus ten
                                                                       aanzien van de doeltreffendheid van de rechten van de
T-l 16/94 tussen Cassa nazionale di Previdenza ed Assi
stenza a favore degli Avvocati e Procuratori en de Raad van            verdediging.
de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                       (') PB nr . L 332 van 31 . 12 . 1993 , blz . 4 .
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde
Kamer ).
Requirante concludeert dat het den Hove behage :
— nietig te verklaren de beschikking van 11 januari 1994               Hogere voorziening, op 24 maart 1995 ingesteld door D.
    van het Gerecht in zaak T-l 16/94, voor zover het                  tegen het arrest, op 26 januari 1995 in zaak T-549/93 tussen
    Gerecht daarbij niet-ontvankelijk heeft verklaard ver             D. en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
    zoeksters subsidiaire beroep tot nietigverklaring van              gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    artikel 4 , lid 2 , laatste streepje, van Verordening ( EG )                      Gemeenschappen (Vierde Kamer)
    nr. 3604/93 (') waarin de definities met het oog op de
    toepassing van het bij artikel 104 A van het Verdrag                                       ( Zaak C-89/95 P)
    bedoelde verbod van bevoorrechte toegang zijn neerge                                         ( 95/C 159/28 )
    legd , voor zover in deze verordening is bepaald , dat
    instellingen „ die deel uitmaken van de sector „ overheid "        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    zoals gedefinieerd overeenkomstig het ESER ", niet tot            op 24 maart 1995 hogere voorziening ingesteld door D. ,
    de categorie van de financiële instellingen behoren;              vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat
— indien overeenkomstig de stukken mogelijk, de in eerste             aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen het arrest, op
    aanleg voorgedragen conclusies betreffende het subsi             26 januari 1995 in zaak T-549/93 tussen D. en de
    diaire beroep tot nietigverklaring van artikel 4, lid 2,          Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
    laatste streepje, van de betrokken verordening, voor               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    zover in deze verordening is bepaald, dat instellingen             Gemeenschappen ( Vierde Kamer ).
    „ die deel uitmaken van de sector „ overheid " zoals
    gedefinieerd overeenkomstig het ESER ", niet tot de
    categorie van de financiële instellingen behoren, toe te          Requirant concludeert dat het het Hof behage :
    wijzen, dan wel de zaak naar het Gerecht terug te                 — het bestreden arrest (') in zijn geheel te vernietigen;
    verwijzen opdat dit de grond van de zaak onderzoekt en
    daarover uitspraak doet;                                          — zelf uitspraak te doen over het geschil; verzoekers
— de Raad te verwijzen in de kosten van de onderhavige                     oorspronkelijk beroep toe te wijzen; nietig te verklaren,
                                                                           verweersters besluit waarbij hem de tuchtsanctie van
    procedure alsmede in die van de procedure voor het
    Gerecht .                                                              artikel 86 , lid 2, onder f), van het Statuut is opgelegd, te
                                                                           weten tuchtrechtelijk ontslag zonder intrekking van het
Middelen en voornaamste argumenten                                         recht op ouderdomspensioen, dat is vastgesteld op
                                                                           30 september 1993 en ingegaan op 1 december 1993 , en
De Cassa betoogt, dat haar beroep tegen de Raad, wat                       waarbij hem verbod is opgelegd zijn functies tot 30 no
betreft het subsidiaire beroep tot nietigverklaring van                    vember 1993 nog uit te oefenen; voor zover nodig nietig
artikel 4, lid 2, laatste streepje , van Verordening ( EG )                te verklaren het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van
nr. 3604/93 , voor zover in deze verordening is bepaald, dat               verzoekers klacht overeenkomstig artikel 90, lid 2 , van
instellingen „ die deel uitmaken van de sector „ overheid "                het Statuut tegen voormelde tuchtsanctie , die op 23 feb
zoals gedefinieerd overeenkomstig het ESER ", niet tot de                  ruari 1994 is ingediend en op 24 februari daaropvolgend
categorie van de financiële instellingen behoren, aan de                   is betekend; mitsdien voor recht te verklaren dat
ontvankelijkheidsvereisten van artikel 173 van het Verdrag                 verweerster verzoeker moet herstellen in al zijn functies


title: Zaak T-66/11: Beroep ingesteld op 28 januari 2011 — Present Service Ullrich/BHIM — Punt-Nou (babilu)

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/26

         Beroep ingesteld op 28 januari 2011 — Present Service Ullrich/BHIM — Punt-Nou (babilu)
   (Zaak T-66/11)
   2011/C 89/50
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Present Service Ullrich Verwaltungs-GmbH (Erlangen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Graf von Kalckreuth, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Punt-Nou, SL (Ontynient, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 november 2010 in zaak R 773/2010-2 vernietigen;

               —

               de oppositie tegen verzoeksters merk „babilu” afwijzen en inschrijving van dat merk gelasten voor alle opgegeven waren en diensten;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „babilu” voor waren en diensten van de klassen 16, 18, 35, 36, 38 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7205305

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „BABIDU” (gemeenschapsmerk nr. 3363645) voor onder meer diensten van klasse 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat gevaar voor verwarring bestaat bij het relevante publiek.


title: Zaak C-115/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 17 maart 2008 — Land Oberösterreich/ČEZ, as

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Linz (Oostenrijk) op 17 maart 2008 — Land Oberösterreich/ČEZ, as
   (Zaak C-115/08)
   (2008/C 142/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesgericht Linz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Oberösterreich

      Verwerende partij: ČEZ, as
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Is sprake van een maatregel van gelijke werking in de zin van artikel 28 EG, wanneer een onderneming die in een lidstaat een kerncentrale exploiteert overeenkomstig de rechtsorde van deze staat en de desbetreffende bepalingen van gemeenschapsrecht en daarmee stroom produceert die zij in diverse lidstaten levert, ingevolge een door een gerecht van een naburige lidstaat wegens mogelijke immissies van die kerncentrale opgelegd bevel — dat volgens de Europese bevoegdheids- en executieverordening in alle lidstaten uitvoerbaar is — de installatie aan de technische voorschriften van een andere staat dient aan te passen of zelfs — wanneer de gehele installatie zo complex is dat geen aanpassingsmaatregelen kunnen worden getroffen — de exploitatie van deze installatie dient stop te zetten, en dat gerecht op grond van de uitlegging die het Oostenrijkse Oberste Gerichtshof aan de nationale bepalingen heeft gegeven, de exploitatievergunning waarover de kerncentrale in de lidstaat waar zij is gelegen, beschikt, niet in aanmerking mag nemen, hoewel het een binnenlandse vergunning voor installaties in het kader van een overeenkomstige vordering tot het verkrijgen van een rechterlijk bevel wel in aanmerking zou nemen, waardoor uiteindelijk geen rechterlijk bevel zou worden gericht tot een bedrijfsinstallatie waarvoor in het binnenland een vergunning is afgegeven?

                           b)

                           Moeten de in het EG-Verdrag opgenomen rechtvaardigingsgronden aldus worden uitgelegd, dat het in het recht van een lidstaat gemaakte onderscheid tussen binnenlandse en buitenlandse vergunningen voor installaties hoe dan ook niet kan worden gerechtvaardigd door de overweging dat alleen de binnenlandse, en niet de buitenlandse, economie moet worden beschermd, omdat dit een zuiver economische reden is, die in het kader van de fundamentele vrijheden niet voor bescherming in aanmerking komt?

                           c)

                           Moeten de in het EG-Verdrag verankerde rechtvaardigingsgronden en het daarmee overeenstemmende evenredigheidsbeginsel aldus worden uitgelegd, dat het in het recht van een lidstaat gemaakte ongenuanceerde onderscheid tussen binnenlandse en buitenlandse vergunningen voor installaties in geen geval toelaatbaar is, omdat de exploitatie van een installatie waarvoor in de lidstaat waar zij is gelegen, een vergunning is afgegeven, door een nationaal gerecht van een andere lidstaat in het concrete geval moet worden beoordeeld aan de hand van de daadwerkelijke gevaren die de exploitatie van de installatie oplevert voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid, of andere erkende redenen van dwingend algemeen belang?

                           d)

                           Moeten, gelet op het evenredigheidsbeginsel, dat in het kader van de rechtvaardigingsgronden dient te worden onderzocht, de gerechten van een lidstaat de exploitatievergunning waarover een installatie in de lidstaat waar zij is gelegen, beschikt, hoe dan ook als een binnenlandse vergunning voor installaties behandelen, wanneer de vergunning voor installaties in de lidstaat waar de installatie is gelegen, juridisch in wezen gelijkwaardig is aan een binnenlandse vergunning voor installaties?

                           e)

                           Is het bij de beoordeling van voormelde vragen van belang dat de installatie waarvoor een vergunning is afgegeven in de lidstaat waar zij is gelegen, een kerncentrale is, wanneer in een andere lidstaat, waar een procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel tot beëindiging van de gevreesde immissies van een kerncentrale aanhangig is, installaties van dit type op zich niet mogen worden geëxploiteerd, hoewel daar andere kerninstallaties worden geëxploiteerd?

                           f)

                           Moeten de gerechten van een lidstaat waarbij een overeenkomstige procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel aanhangig is, in geval van onverenigbaarheid van de sub 1, a, vermelde uitlegging van het nationale recht met artikel 28 EG het nationale recht conform het gemeenschapsrecht aldus uitleggen, dat het begrip „installatie met een vergunning” zowel betrekking kan hebben op binnenlandse als op buitenlandse vergunningen voor bedrijfsinstallaties die door de autoriteiten van andere EU-lidstaten zijn afgegeven?

               2.

                           a)

                           Is het met het in artikel 43 EG neergelegde verbod op beperking van de vrijheid van vestiging van de burgers van een lidstaat in een andere lidstaat verenigbaar, dat een onderneming die in een lidstaat een kerncentrale overeenkomstig de rechtsorde van deze staat en de desbetreffende bepalingen van gemeenschapsrecht exploiteert, ingevolge een door een gerecht van een naburige lidstaat wegens mogelijke immissies van die kerncentrale opgelegd bevel — dat volgens de Europese bevoegdheids- en executieverordening in alle lidstaten uitvoerbaar is — de installatie aan de technische voorschriften van een andere staat dient aan te passen of zelfs — wanneer de gehele installatie zo complex is dat geen aanpassingsmaatregelen kunnen worden getroffen — de exploitatie van deze installatie dient stop te zetten, en dat gerecht op grond van de uitlegging die het Oostenrijkse Oberste Gerichtshof aan de nationale bepalingen heeft gegeven, de exploitatievergunning waarover de kerncentrale in de lidstaat waar zij is gelegen, beschikt, niet in aanmerking mag nemen, hoewel het een binnenlandse vergunning voor installaties in het kader van een overeenkomstige vordering tot het verkrijgen van een rechterlijk bevel wel in aanmerking zou nemen, waardoor uiteindelijk geen rechterlijk bevel zou worden gericht tot een bedrijfsinstallatie waarvoor in het binnenland een vergunning is afgegeven?

                           b)

                           Moeten de rechtvaardigingsgronden voor de beperking van de vrijheid van vestiging aldus worden uitgelegd, dat het in het recht van een lidstaat gemaakte onderscheid tussen binnenlandse en buitenlandse vergunningen voor installaties hoe dan ook niet kan worden gerechtvaardigd door de overweging dat alleen de binnenlandse, en niet de buitenlandse, economie moet worden beschermd, omdat dit een zuiver economische reden is, die in het kader van de fundamentele vrijheden niet voor bescherming in aanmerking komt?

                           c)

                           Moeten de in het EG-Verdrag voor de beperking van de vrijheid van vestiging verankerde rechtvaardigingsgronden en in het bijzonder het evenredigheidsbeginsel aldus worden uitgelegd, dat het in het recht van een lidstaat gemaakte ongenuanceerde onderscheid tussen binnenlandse en buitenlandse vergunningen voor installaties ontoelaatbaar is, omdat de exploitatie van een installatie waarvoor in de lidstaat waar zij is gelegen, een vergunning is afgegeven, door een nationaal gerecht van een andere lidstaat in het concrete geval moet worden beoordeeld aan de hand van de daadwerkelijke gevaren die de exploitatie van de installatie oplevert voor de openbare orde, de openbare veiligheid of de volksgezondheid, of andere erkende redenen van dwingend algemeen belang?

                           d)

                           Moeten, gelet op het evenredigheidsbeginsel, dat in het kader van de rechtvaardiging van aantastingen van de vrijheid van vestiging dient te worden onderzocht, de gerechten van een lidstaat de exploitatievergunning waarover een installatie in de lidstaat waar zij is gelegen, beschikt, hoe dan ook als een binnenlandse vergunning voor installaties behandelen, wanneer de vergunning voor installaties in de lidstaat waar de installatie is gelegen, juridisch in wezen gelijkwaardig is aan een binnenlandse vergunning voor installaties?

                           e)

                           Is het bij de beoordeling van voormelde vragen ook in het kader van de vrijheid van vestiging van belang dat de installatie waarvoor in de lidstaat waar zij is gelegen, een vergunning is afgegeven, een kerncentrale is, wanneer in een andere lidstaat, waar tegen die kerncentrale een procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel aanhangig is, installaties van dit type op zich niet mogen worden geëxploiteerd, hoewel daar andere kerninstallaties worden geëxploiteerd?

                           f)

                           Moeten de gerechten van een lidstaat waarbij een overeenkomstige procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel aanhangig is, in geval van onverenigbaarheid van de sub 2, a, vermelde uitlegging van het nationale recht met artikel 43 EG het nationale recht conform het gemeenschapsrecht aldus uitleggen, dat het begrip „installatie met een vergunning” zowel betrekking kan hebben op binnenlandse als op buitenlandse vergunningen voor bedrijfsinstallaties die door de autoriteiten van andere EU-lidstaten zijn afgegeven?

               3.

                           a)

                           Is sprake van een door artikel 12 EG verboden indirecte discriminatie op grond van nationaliteit, wanneer de gerechten van een lidstaat door binnenlandse autoriteiten afgegeven vergunningen voor bedrijfsinstallaties in aanmerking nemen in door particulieren ingeleide procedures ter verkrijging van een tegen deze installaties gericht rechterlijk bevel, zodat het uitgesloten is, dat stopzetting of aanpassing van de exploitatie van de installaties kan worden gelast, terwijl deze gerechten de door de autoriteiten van andere lidstaten afgegeven vergunning voor installaties in die lidstaten niet in aanmerking nemen in het kader van dergelijke procedures ter verkrijging van een rechterlijk bevel?

                           b)

                           Valt deze discriminatie onder het Verdrag omdat zij betrekking heeft op de voorwaarden waaronder ondernemingen die dergelijke installaties exploiteren, zich [daartoe] in een EU-lidstaat mogen vestigen, en op de voorwaarden waaronder deze ondernemingen het goed stroom mogen produceren en in andere EU-lidstaten leveren, zodat zij op zijn minst indirect verband houdt met de verwezenlijking van de fundamentele vrijheden?

                           c)

                           Kan deze discriminatie om objectieve redenen gerechtvaardigd zijn, voor zover de betrokken gerechten van de lidstaat geen onderzoek per geval verrichten waarbij rekening wordt gehouden met de feiten die ten grondslag liggen aan de afgifte van een vergunning voor de installaties in de lidstaat waar deze zijn gelegen? Indien de buitenlandse vergunning die in de lidstaat waar de installatie is gelegen, is afgegeven, door de gerechten van de andere lidstaten in aanmerking wordt genomen, zou zulks dan niet stroken met het evenredigheidsbeginsel indien op zijn minst is voldaan aan de voorwaarde dat deze vergunning juridisch gezien wezenlijk gelijkwaardig is aan een binnenlandse vergunning voor installaties?

                           d)

                           Moeten de gerechten van een lidstaat waarbij een overeenkomstige procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel aanhangig is, in geval van onverenigbaarheid van de sub 3, a, vermelde uitlegging van het nationale recht met artikel 12 EG, het nationale recht conform het gemeenschapsrecht aldus uitleggen, dat het begrip „installatie met een vergunning” zowel betrekking kan hebben op binnenlandse als op buitenlandse vergunningen van bedrijfsinstallaties die door de autoriteiten van andere EU-lidstaten zijn afgegeven?

               4.

                           a)

                           Geldt het in artikel 10 EG verankerde beginsel van loyale samenwerking bij de toepassing van het gemeenschapsrecht ook tussen de lidstaten?

                           b)

                           Kan uit dit beginsel van loyale samenwerking worden afgeleid dat de lidstaten elkaar de uitoefening van het openbaar gezag niet mogen bemoeilijken of zelfs beletten, en geldt dit in het bijzonder voor hun respectieve besluiten over het ontwerp, de bouw en de exploitatie van kerninstallaties op hun grondgebied?

                           c)

                           Moeten de gerechten van een lidstaat waarbij een overeenkomstige procedure ter verkrijging van een rechterlijk bevel aanhangig is, in geval van onverenigbaarheid van de sub 4, a, vermelde uitlegging van het nationale recht met artikel 10 EG, het nationale recht conform het gemeenschapsrecht aldus uitleggen, dat het begrip „installatie met een vergunning” zowel betrekking kan hebben op binnenlandse als op buitenlandse vergunningen voor bedrijfsinstallaties die door de autoriteiten van andere EU-lidstaten zijn afgegeven?


title: Zaak T-16/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 26 maart 2010 — Alisei/Commissie ( „Kort geding — Programma tot instelling van een „voedselfaciliteit” bestemd voor ontwikkelingslanden — Oproep tot indienen van voorstellen voor subsidieverlening — Weigering van subsidie — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen procesbelang — Schending van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/37

         Beschikking van de president van het Gerecht van 26 maart 2010 — Alisei/Commissie
   (Zaak T-16/10 R)
   („Kort geding - Programma tot instelling van een „voedselfaciliteit” bestemd voor ontwikkelingslanden - Oproep tot indienen van voorstellen voor subsidieverlening - Weigering van subsidie - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen procesbelang - Schending van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 134/64
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alisei (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Prete en P. van Nuffel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen ter zake van de selectie van de subsidieaanvragen die zijn ingediend in het kader van het programma „Faciliteit voor snelle reactie op stijgende voedselprijzen in ontwikkelingslanden” (EuropeAid/128608/C/ACT/Multi)

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


20150731052617052015/C 270/483242015TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150623383921Zaak T-324/15: Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Volkswagen/BHIM — Bagpax Cargo Systems (BAG PAX)
 ---documentbreak--- C2702015NL3810120150623NL0048381392Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Volkswagen/BHIM — Bagpax Cargo Systems (BAG PAX)
   (Zaak T-324/15)2015/C 270/48Taal van het verzoekschrift: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bagpax Cargo Systems e.K. (Saarlouis, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „BAG PAX”

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2015 in zaak R 1971/2014-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van de bestreden beslissing;

            —

            verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            schending van artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.