title: Zaak C-128/00: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg van 28 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen R. Resl, J. Fleckl, en W. Karlinger, enerzĳds, en Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg en Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg, anderzĳds

text:
C 163/18               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.6.2000
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 1 februari 2000                 3. Is de opsomming van nietigheidsgronden in artikel 15,
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Aktie-                 lid 1, van de verordening limitatief?
            bolaget Hässle en ratiopharm GmbH
                                                                           Wanneer deze vraag ontkennend wordt beantwoord:
                         (Zaak C-127/00)                                   a) Kan de afgifte van een certificaat uit hoofde van
                                                                               de overgangsregeling van artikel 19, lid 1, van de
                                                                               verordening ofschoon voor het product reeds vóór de
                         (2000/C 163/32)                                       referentiedatum die geldt ten aanzien van de lidstaat
                                                                               waarin het certificaat werd aangevraagd en afgegeven,
                                                                               een eerste vergunning voor het in de handel brengen
Het Bundesgerichtshof geeft bij beschikking van 1 februari                     in de Gemeenschap is verleend, als nietigheidsgrond
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 april                worden aangemerkt?
2000, in het geding tussen Aktiebolaget Hässle en ratiopharm
GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  b) Is in dat geval het certificaat zonder meer nietig of
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                     dient slechts de duur van het certificaat dienovereen-
vragen met betrekking tot de uitlegging van de artikelen 15 en                 komstig te worden aangepast?
19, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van
18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend              4. Ingeval schending van de overgangsregeling van artikel 19,
beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 182 van                  lid 1, van de verordening niet als nietigheidsgrond geldt:
2.7.1992, blz. 1):
                                                                           Kan en moet het nationale recht overeenkomstig artikel 17,
1. a) Gaat het bij de toepassing van de in artikel 19,                     lid 2, van verordening (EG) nr. 1610/96 (3) van het Euro-
        lid 1, van de verordening vervatte overgangsregeling,              pees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende
        voorzover daarin naar „een eerste vergunning voor het              de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat
        in de handel brengen in de Gemeenschap” vóór een                 voor gewasbeschermingsmiddelen, voorzien in een rechts-
        bepaalde referentiedatum wordt verwezen, uitsluitend               middel dat strekt tot aanpassing van de geldigheidsduur
        om een vergunning in de zin van richtlijn 65/65/EEG (1)            van een beschermingscertificaat voor geneesmiddelen in
        dan wel richtlijn 81/851/EEG (2), of kan ook een later             geval van schending van de overgangsregeling van ar-
        (na de referentiedatum) verleende andere vergunning,               tikel 19, lid 1, van verordening nr. 1768/92?
        met name met betrekking tot de prijs van het betrokken
        geneesmiddel, van belang zijn indien
                                                                      (1) PB nr. 22 van 9.12.1965, blz. 369/65.
                                                                      (2) PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1.
                                                                      (3) PB L 198 van 8.8.1996, blz. 30.
        aa) zonder een dergelijke aanvullende, op de prijs
             betrekking hebbende vergunning het geneesmiddel
             volgens de wetgeving van de desbetreffende lidstaat
             niet in de handel mag worden gebracht;
        bb) zonder een dergelijke aanvullende vergunning het
             geneesmiddel in beginsel weliswaar mag worden
             verhandeld in de desbetreffende lidstaat, doch het
             in de handel brengen met name feitelijk onmogelijk       Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
             is, doordat de kosten van het geneesmiddel slechts       van 28 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in het
             door de ziektekostenverzekering worden vergoed           geding tussen R. Resl, J. Fleckl, en W. Karlinger, enerzijds,
             indien een aanvullende, specifiek op de prijs betrek-    en Grundverkehrsbeauftragte van het Land Salzburg en
             king hebbende vergunning is verleend dan wel een         Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg,
             voor vergoeding in aanmerking komende prijs is                                        anderzijds
             vastgesteld?
                                                                                (Zaak C-128/00)
    b) Gaat het hierbij om een eerste vergunning in een
        willekeurige lidstaat van de Gemeenschap (zoals be-                                     (2000/C 163/33)
        doeld in de artikelen 8 en 13 van de verordening) of
        om een eerste vergunning in de lidstaat waarin het
        aanvullende beschermingscertificaat werd aange-               De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
        vraagd?                                                       king van 28 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                      van Justitie op 4 april 2000, in het geding in hoger beroep
                                                                      tussen R. Resl, J. Fleckl, en W. Warlinger, enerzijds, en Grund-
2. Is de overgangsregeling van artikel 19, lid 1, van de              verkehrsbeauftragte van het Land Salzburg en Grundverkehrs-
    verordening geldig, voorzover daarin ten aanzien van              landeskommission van het Land Salzburg, anderzijds, het Hof
    verschillende lidstaten afwijkende referentiedata zijn vast-      van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    gesteld?                                                          een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
 ---pagebreak--- 10.6.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/19
Moeten artikel 56 en volgende EG aldus worden uitgelegd, dat          Een en ander is in duidelijke tegenspraak met het gemeen-
zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12 tot en met 14         schapsrecht, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, meer in
van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997 in de versie              het bijzonder:
LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,              a) de beginselen van doeltreffendheid en afdoende rechterlijke
waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-                  bescherming van door de communautaire rechtsorde er-
deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger ge-                  kende subjectieve rechten;
schonden?
                                                                      b) het verbod om de uitoefening van door het gemeenschaps-
                                                                          recht toegekende rechten uiterst moeilijk te maken;
                                                                      c) het verbod, een zodanige bewijsregeling te hanteren dat op
                                                                          de belastingplichtige de bewijslast rust dat onverschuldigd
                                                                          betaalde belasting niet op andere subjecten is afgewenteld.
Beroep, op 4 april 2000 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-129/00)
                        (2000/C 163/34)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 april 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      Beroep, op 5 april 2000 ingesteld door Commissie van de
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als gemachtigde,       Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
bijgestaan door P. Biavati, domicilie gekozen hebbende te
                                                                                land
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch-
berg.
                                                                                (Zaak C-130/00)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de hand-                                 (2000/C 163/35)
     having in haar nationale rechtsorde van artikel 29, tweede
     alinea, van wet nr. 428 van 29 december 1990, dat, zoals
     in de praktijk toegepast en door de rechter uitgelegd, voor      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de overdracht van in strijd met het gemeenschapsrecht            is op 5 april 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
     geïnde belastingen een bewijsregeling rechtvaardigt die het      Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     de belastingplichtige onmogelijk, althans uiterst moeilijk       vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juridische
     maakt, zijn recht op teruggaaf van die belastingen uit te        dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te
     oefenen, en die derhalve in strijd is met de door het Hof        Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
     op het gebied van de terugvordering van onverschuldigd           dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
     betaalde bedragen ontwikkelde rechtsbeginselen, niet heeft
     voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen;                                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                      1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-
                                                                          tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens het
Middelen en voornaamste argumenten                                        EG-Verdrag en richtlijn 97/52/EG (1) van het Europees
                                                                          Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging
                                                                          van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG
De Commissie is van oordeel, dat de concrete uitleggings- en              betreffende de coördinatie van de procedures voor het
toepassingsmodaliteiten van de Italiaanse wet door de Italiaan-           plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening,
se rechterlijke autoriteiten, meer bepaald de Corte di Cassazio-          overheidsopdrachten voor leveringen respectievelijk over-
ne, erop neerkomt dat de belastingplichtige het negatieve                 heidsopdrachten voor de uitvoering van werken, aangezien
tegenbewijs moet leveren, dat hij de onwettige belasting niet             zij niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke
op zijn klanten heeft afgewenteld, waardoor terruggaaf van de             maatregelen heeft getroffen om deze richtlijn in nationaal
belasting uiterst moeilijk zo niet onmogelijk wordt gemaakt.              recht om te zetten en deze aan de Commissie mede te
Sinds de inwerkingtreding van wet nr. 428/90 is de Italiaanse             delen;
overheid er stelselmatig in geslaagd zich te verzetten tegen
iedere aanvraag om terugbetaling, wegens strijd met het
gemeenschapsrecht, van ter zake van douaneverrichtingen of            2. de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten van
verbruiksbelastingen geheven rechten of andere lasten.                    het geding.


title: Zaak T-122/09: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — Zhejiang Xinshiji Foods en Hubei Xinshiji Foods/Raad ( „Dumping — Invoer van bereide of verduurzaamde citrusvruchten van oorsprong uit Volksrepubliek China — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Beginsel van behoorlijk bestuur — Artikel 15, lid 2, en artikel 20, leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 15, lid 2, en artikel 20, leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/21

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — Zhejiang Xinshiji Foods en Hubei Xinshiji Foods/Raad
   (Zaak T-122/09) (1)

   (Dumping - Invoer van bereide of verduurzaamde citrusvruchten van oorsprong uit Volksrepubliek China - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Beginsel van behoorlijk bestuur - Artikel 15, lid 2, en artikel 20, leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 15, lid 2, en artikel 20, leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2011/C 103/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd (Liuao Town, Sanmen County, China) en Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd (Dangyang City, China) (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, A. MacGregor, solicitor, N. Niejahr en Q. Azau, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en R. Szostak, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, vervolgens door G. Berrisch, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en C. Clyne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1355/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 350, blz. 35), voor zover zij verzoeksters raakt

      Dictum

               1)

               Verordening (EG) nr. 1355/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt nietig verklaard voor zover zij Zhejiang Xinshiji Foods Co. Ltd en Hubei Xinshiji Foods Co. Ltd raakt.

               2)

               Zhejiang Xinshiji Foods en Hubei Xinshiji Foods zullen de helft van hun kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Zhejiang Xinshiji Foods en Hubei Xinshiji Foods.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-138/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Compass-Datenbank GmbH/Republik Österreich (Mededinging — Artikel 102 VWEU — Begrip „onderneming” — In databank opgeslagen gegevens van handels- en ondernemingsregister — Activiteit waarbij deze gegevens tegen vergoeding worden verzameld en beschikbaar worden gesteld — Gevolgen van weigering van overheidsinstanties om hergebruik van deze gegevens toe te staan — In artikel 7 van richtlijn 96/9/EG voorzien recht „sui generis” )

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Compass-Datenbank GmbH/Republik Österreich
   (Zaak C-138/11) (1)

   (Mededinging - Artikel 102 VWEU - Begrip „onderneming” - In databank opgeslagen gegevens van handels- en ondernemingsregister - Activiteit waarbij deze gegevens tegen vergoeding worden verzameld en beschikbaar worden gesteld - Gevolgen van weigering van overheidsinstanties om hergebruik van deze gegevens toe te staan - In artikel 7 van richtlijn 96/9/EG voorzien recht „sui generis”)
   2012/C 287/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Compass-Datenbank GmbH

      Verwerende partij: Republik Österreich

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 102 VWEU — Nationale wettelijke regeling die voorziet in een vergoeding voor de inzage in het openbare handels- en ondernemingsregister (Firmenbuch) en elke andere exploitatie van dit register verbiedt — Begrip economische activiteit — Misbruik van machtspositie — Strekking van de „Essential-facilities-doctrine”

      Dictum

   Een overheidsinstantie verricht geen economische activiteit, wanneer zij de gegevens die ondernemingen op grond van een wettelijke meldingsplicht hebben meegedeeld, in een databank opslaat en belanghebbenden inzage daarin verleent en/of voor hen print-outs laat vervaardigen, zodat zij in het kader van deze activiteit niet als een onderneming in de zin van artikel 102 VWEU te beschouwen is. Het feit dat deze inzage en/of verstrekking van print-outs tegen een wettelijk vastgestelde vergoeding plaatsvindt, en niet tegen een vergoeding die rechtstreeks of indirect door de betrokken instantie wordt bepaald, kan de juridische kwalificatie van deze activiteit niet wijzigen. Ook wanneer een dergelijke overheidsinstantie ieder verdergaand gebruik van de aldus verzamelde en aan het publiek beschikbaar gestelde gegevens verbiedt en zich daarvoor beroept op het recht sui generis dat haar als fabrikant van de betrokken databank wordt verleend uit hoofde van artikel 7 van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, dan wel op enig ander intellectuele-eigendomsrecht, verricht zij geen economische activiteit, zodat zij in het kader van deze activiteit niet als een onderneming in de zin van artikel 102 VWEU moet worden beschouwd.

      (1)  PB C 186 van 25.06.2011.


title: Zaak C-273/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā Tiesa - Letland) – ZS „Ezernieki”/Lauku atbalsta dienests [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Verordeningen (EG) nr. 1257/1999 en nr. 817/2004 — Steun voor plattelandsontwikkeling — Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen — Vergroting van de aangegeven oppervlakte gedurende de vijfjarige verbintenisperiode tot boven de vastgestelde drempel — Vervanging van de oorspronkelijke verbintenis door een nieuwe verbintenis — Niet-nakoming door de begunstigde van de verplichting tot indiening van de jaarlijkse aanvraag tot betaling van de steun — Nationale regeling waarbij gedurende meerdere jaren verleende steun volledig wordt teruggevorderd — Evenredigheidsbeginsel — Artikelen 17 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie]

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 26 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā Tiesa - Letland) – ZS „Ezernieki”/Lauku atbalsta dienests
   (Zaak C-273/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw - Verordeningen (EG) nr. 1257/1999 en nr. 817/2004 - Steun voor plattelandsontwikkeling - Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen - Vergroting van de aangegeven oppervlakte gedurende de vijfjarige verbintenisperiode tot boven de vastgestelde drempel - Vervanging van de oorspronkelijke verbintenis door een nieuwe verbintenis - Niet-nakoming door de begunstigde van de verplichting tot indiening van de jaarlijkse aanvraag tot betaling van de steun - Nationale regeling waarbij gedurende meerdere jaren verleende steun volledig wordt teruggevorderd - Evenredigheidsbeginsel - Artikelen 17 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie])
   (2016/C 260/13)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā Tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ZS „Ezernieki”

      Verwerende partij: Lauku atbalsta dienests

      Dictum

   Artikel 71, lid 2, van verordening (EG) nr. 817/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) moet, gelet op de doelstelling van verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1783/2003 van de Raad van 29 september 2003, en van verordening nr. 817/2004, het evenredigheidsbeginsel en de artikelen 17 en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan de begunstigde van steun die is toegekend als tegenprestatie voor zijn verbintenissen op het gebied van milieumaatregelen in de landbouw die betrekking hebben op verschillende jaren, alle reeds uitgekeerde steun moet terugbetalen omdat hij voor het laatste jaar van de vijfjarige verbintenisperiode geen jaarlijkse aanvraag tot betaling van die steun heeft ingediend, wanneer, enerzijds, die vijfjarige periode door de vergroting van de oppervlakte van zijn bedrijf in de plaats is gekomen van een vorige periode en, anderzijds, die begunstigde is blijven voldoen aan zijn verplichtingen inzake de exploitatie van de vóór die vergroting aangegeven oppervlakte.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak T-15/00: Beroep, op 19 januari 2000 ingesteld door Auto- en Carosseriebedrĳf Ambting B.V. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/12                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.5.2000
(2) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                         grensstreek met Duitsland) door verzoekster(s) is ontvan-
     (C(1999)2539 def) (1) nietig te verklaren, althans nietig te            gen, wordt aangemerkt als verboden staatssteun in de zin
     verklaren de onderdelen van de artikelen 2 en 3 van de                  van artikel 87, lid 1, EG-Verdrag en/of door verzoekster(s)
     beschikking, voorzover daarin met betrekking tot (een der)              dient te worden terugbetaald en/of voorzover uit de
     verzoeksters wordt bepaald dat hetgeen met toepassing                   beschikking voortvloeit, dat hetgeen aan verzoekster(s) op
     van de Tijdelijke regeling (subsidie tankstations in de                 grond van de Tijdelijke regeling kan of zal worden betaald,
     grensstreek met Duitsland) door verzoekster(s) is ontvan-               rechtens als verboden steun in de zin van artikel 87, lid 1,
     gen, wordt aangemerkt als verboden staatssteun in de zin                EG-Verdrag zal gelden;
     van artikel 87, lid 1, EG-Verdrag en/of door verzoekster(s)
     dient te worden terugbetaald en/of voorzover uit de                (3) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
     beschikking voortvloeit, dat hetgeen aan verzoekster(s) op
     grond van de Tijdelijke regeling kan of zal worden betaald,
     rechtens als verboden steun in de zin van artikel 87, lid 1,
     EG-Verdrag zal gelden;                                             Middelen en voornaamste argumenten
(3) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                        die in zaak T-318/99.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 (1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
die in zaak T-318/99.
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.
                                                                        Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door J. Demaeght,
                                                                        T. Lippert, U. Sinter, J. Hambly en K. Lammar tegen Hof
                                                                                van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 19 januari 2000 ingesteld door Auto- en
Carosseriebedrijf Ambting B.V. e.a. tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen                                                        (Zaak T-19/00)
                          (Zaak T-15/00)                                                         (2000/C 135/24)
                         (2000/C 135/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 20 januari 2000 beroep tegen Hof van Justitie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. Demaeght,
schappen is op 19 januari 2000 beroep tegen Commissie                   wonende te Luxemburg, T. Lippert, wonende te Luxemburg,
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Auto- en                  U. Sinter, wonende te Luxemburg, J. Hambly, wonende te
Carosseriebedrijf Ambting B.V. e.a., te Arnhem (Nederland),             Bembridge (Verenigd Koninkrijk) en K. Lammar, wonende te
vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat te Brussel,              Luxemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmen-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, ad-                 tier en V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
vocaat aldaar, Grand-Rue 31.                                            hebbende te Luxemburg bij de Société de Gestion Fiduciaire
                                                                        S.à r.l., Rue Beck 2-4.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
(1) verzoeksters ontvankelijk te verklaren;
(2) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                    — nietig te verklaren het besluit van het Hof van Justitie van
     (C(1999)2539 def) (1) nietig te verklaren, althans nietig te            18 november 1998 om geen enkele maatregel te treffen ter
     verklaren de onderdelen van de artikelen 2 en 3 van de                  uitvoering van het arrest dat het Gerecht op 30 september
     beschikking, voorzover daarin met betrekking tot (een der)              1998 in zaak T-154/96 heeft gewezen;
     verzoeksters wordt bepaald dat hetgeen met toepassing
     van de Tijdelijke regeling (subsidie tankstations in de            — verweerder in de kosten te verwijzen.


title: Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door F. de Jorio tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-64/96)

text:
  10 . 8 . 96                              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 233/9
 Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door A. Fichtner tegen              — schending en onjuiste toepassing van artikel 43 en
          Commissie van de Europese Gemeenschappen                        volgende van het Statuut;
                         ( Zaak T-63/96 )
                                                                      — schending van wezenlijke vormvoorschriften;
                            96/C 233/ 17 )
                                                                      — misbruik van bevoegdheid wegens verdraaiing van de
                      (Procestaai : Italiaans)                            feiten ;
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            — misbruik van bevoegdheid wegens gebrekkige , onlogi
 schappen is op 10 mei 1996 beroep ingesteld tegen                        sche en tegenstrijdige motivering.
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
 Fichtner, ambtenaar tewerkgesteld bij het Gemeenschappe
lijk Centrum voor onderzoek te Ispra , wonende te Varese
 ( Italië ), vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat te
Pavia , domicilie gekozen hebbende te Varese, via Orri               Beroep, op 10 mei 1996 ingesteld door F. de Jorio tegen
goni 6 .                                                                               Raad van de Europese Unie
                                                                                ( Zaak T-64/96 )
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                                             ( 96/C 233 / 18 )
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
       12 februari 1996 houdende afwijzing van verzoekers                                 (Procestaai: Italiaans)
      klacht nr . 67/95 tegen het door verzoekers meerdere in
      het beoordelingsrapport over de periode 1991 — 1993             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
      uitgesproken oordeel ;                                          schappen is op 1 0 mei 1 996 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                      de Europese Unie door F. de Jorio , adviseur van het
— de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                   Economisch en Sociaal Comité van de Europese Unie ,
      materiële en immateriële schade die verzoeker door het          vertegenwoordigd door L. F. Longo, advocaat te Rome ,
      gedrag van de Commissie heeft geleden , tot een bedrag          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt,
      waarvan het Gerecht de billijkheid zal bepalen;                 advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8— 10 .
— verweerster in de kosten te verwijzen .                             Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                   Verzoeker is adviseur van het Economisch en Sociaal
                                                                      Comité . Hij zet uiteen dat, naar luid van artikel 1 94 van het
Verzoeker, ambtenaar in de rang B 4 , sinds 2 mei 1967                EG-Verdrag, „ de leden van het ( Economisch en Sociaal )
tewerkgesteld bij het Gemeenschappelijk Centrum voor                  Comité niet mogen zijn gebonden door enig imperatief
onderzoek te Ispra , merkt op, dat hij steeds met bekwaam            mandaat. Zij oefenen hun ambt volkomen onafhankelijk uit
heid en kundigheid de bij de beschrijving van zijn functie            in het algemeen belang van de Gemeenschap . De Raad stelt
behorende werkzaamheden heeft vervuld, hetgeen ruim                  met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de vergoe
schoots werd bevestigd in de lovende bewoordingen van de              dingen van de leden van het Comité vast .". Waar de Raad
tot 1989 over hem uitgebrachte beoordelingen , die waren              heeft nagelaten overeenkomstig het EG-Verdrag de vergoe
voorbereid door de toenmalige directeur . De benoeming van           dingen vast te stellen , heeft hij dus gehandeld in strijd met
de opvolger van deze directeur is samengegaan met de                 een precieze bepaling van artikel 194 . De leden van het
opeenvolging van kennelijk discriminerende houdingen en               Economisch en Sociaal Comité hebben thans namelijk geen
gedragingen jegens verzoeker, die tot gevolg hadden dat hij          enkele bezoldiging of ambtsvergoeding ( anders dan bij de
geleidelijk aan de kant werd geschoven en waarbij hem                andere Instellingen van de Gemeenschap het geval is ), doch
werkzaamheden werden opgedragen die geenszins pasten                  hebben uitsluitend recht op een forfaitaire kostenvergoe
bij zijn bekwaamheden en de inmiddels door hem behaalde              ding, die absoluut buiten verhouding staat tot de aard van
diploma's . Bovendien kreeg verzoeker nooit de minste                hun opdracht, en die zelfs ontoereikend is om de kosten van
reactie op het grote aantal operatieve en organisatorische           hun verplaatsingen naar Brussel te dekken .
voorstellen die hij voortdurend bij zijn hiërarchieke meer
dere indiende . De persoonlijke verhouding is geleidelijk aan        Verzoeker voert aan dat, waar in het Verdrag in de
zonder gegronde reden verslechterd en het beoordelingsrap            bepalingen betreffende het Economisch en Sociaal Comité is
port over het tijdvak 1 juli 1991 —30 juni 1 993 , dat wellicht,      bepaald, dat de leden van het Comité niet gebonden mogen
althans op schrift, de maximale uitdrukking vormt van                zijn door enig imperatief mandaat, dit ongetwijfeld bedoeld
bovenbedoeld ostracisme, wordt in het bijzonder geken               is ter verzekering van de onafhankelijkheid en het zelfstan
merkt door een reeks onjuiste argumenten en bijzonder                dig oordeel van de leden van het Comité . De uitoefening van
kwetsende uitspraken over het aanzien en de waardigheid              een mandaat, dat voor de leden van het Comité de
van de betrokken ambtenaar, zonder dat een en ander op               verplichting meebrengt om volgens hun eigen oordeel te
enigerlei wijze werd gestaafd , zodat dit rapport wordt              handelen en dus eventueel standpunten in te nemen die
gekenmerkt door apodictische uitspraken en een totaal                afwijken van die van de organisaties waartoe zij behoren,
gebrek aan motivering .                                              kan dus niet los worden gezien van een aangepaste
                                                                     economische status . Het achterwege blijven van een derge
In verband met het bovenstaande beroept verzoeker zich               lijke status is dus onverenigbaar met de in het Verdrag
op absolute onwettigheid van het beoordelingsrapport                 uiteengezette aard van het mandaat van de leden van het
1991 — 1993 , op de volgende gronden :                               Comité; de afwezigheid van een dergelijke status houdt
 ---pagebreak--- Nr . C 233/ 10        NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10 . 8 . 96
namelijk in, dat de leden van het Comité voor hun werk in              bescherming van het gewettigd vertrouwen en het verbod
het kader van het Economisch en Sociaal Comité worden                  van de intrekking met terugwerkende kracht van een
vergoed door de organisaties van de respectieve landen, en             wettelijke maatregel waarbij individuele rechten worden
dat zij dus de facto verplicht zijn zich bij de uitoefening van        verleend . Voorts is het besluit vastgesteld zonder dat is
hun opdracht bij het Comité te schikken naar de belangen en            rekening gehouden met verzoekers rechten en rechtmatige
instructies van die organisaties .                                     belangen .
Voorts komt verzoeker ook op tegen : a ) de schending van
het beginsel van gelijke behandeling van de verschillende
Europese ambten, en b ) de schending van het beginsel dat de
vergoeding evenredig moet zijn aan de geïnvesteerde tijd en
aan de kwaliteit en de kwantiteit van het werk, en niet
uitsluitend ( en dan nog slechts gedeeltelijk ) aan de gemaakte        Beroep, op 15 mei 1996 ingesteld door S.E. Berlingieri
kosten .                                                               Vinzek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                pen
                                                                                ( Zaak T-71 /96 )
                                                                                96/C 233 /20 )
Beroep, op 13 mei 1996 ingesteld door J. Mellett tegen Hof                                    (Procestaai : Frans)
       van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-66/96 )
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                          ( 96/C 233 / 19 )                            schappen is op 15 mei 1996 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door S. E. Berlingieri
                      (Procestaai: Engels)                             Vinzek, wonende te Sterrebeek ( België ), vertegenwoordigd
                                                                       door J. - N. Louis , T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
schappen is op 13 mei 1 996 beroep tegen Hof van Justitie              Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glesener 1 .
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. Mellett,
vertegenwoordigd door B. O'Donovan, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, rue des Maraîchers 61 , Plateau du              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Kirchberg .
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelij
                                                                           kend onderzoek COM/A/955 van 26 maart 1996 om
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                           verzoekster niet toe te laten tot het mondeling examen
— nietig te verklaren het besluit van het administratief                   van het vergelijkend onderzoek ;
     comité van het Hof van Justitie van de Europese
     Gemeenschappen van 14 juni 1 995 om niet de procedure             — voor zoveel nodig, nietig te verklaren het besluit van de
     van vaste aanstelling in te leiden;                                   jury van vergelijkend onderzoek COM/A/955 van
                                                                           16 februari 1996 om verzoekster niet toe te laten tot het
— verweerder in de kosten van de procedure te verwij                      mondeling examen van het vergelijkend onderzoek ;
     zen .
                                                                       — verweerster in de kosten te verwijzen .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker is chauffeur van een lid van het Hof en tijdelijk
functionaris bij het Hof van Justitie . Hij komt op tegen de
weigering om de procedure van vaste aanstelling in te                  Verzoekster verklaart, dat zij in 1974 haar diploma van
leiden .                                                               dierenarts heeft behaald aan de universiteit van Pisa ( Italië )
                                                                       en dat zij sedert september 1 974 werkzaam is als zelfstandig
Hij stelt, dat het een vaste praktijk van verweerder is, dat           adviseur op verschillende gebieden , inzonderheid techni
chauffeurs eerst worden aangeworven als tijdelijke functio            sche, administratieve en normatieve aspecten van de dier
narissen, verbonden aan het kabinet van het lid . Na drie jaar         geneeskunde . Op 4 oktober 1995 publiceerde de Commissie
stelt het lid van het Hof dan voor, een procedure van vaste            de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
aanstelling in te leiden . Daarop organiseert de administratie         COM/A/955 met het oog op de aanwerving van hoofdad
van het Hof een intern vergelijkend onderzoek, na afloop               ministrateurs (A 4/A 5 ) van Oostenrijkse nationaliteit.
waarvan de chauffeur steeds een vaste aanstelling verkrijgt.           Verzoekster diende binnen de gestelde termijn haar sollici
Het besluit waartegen hij opkomt, wijkt af van die prak               tatieformulier in . Bij brief van 16 februari 1996 werd haar
tijk .                                                                 meegedeeld, dat zij niet was toegelaten tot het mondeling
                                                                       examen van het vergelijkend onderzoek . Daarop verzocht
Verzoeker betoogt, dat dit besluit in strijd met de funda             zij om heroverweging van dat besluit, doch bij brief van
mentele procedurevoorschriften van artikel 25 van het                  26 maart 1996 bevestigde de jury haar besluit.
Ambtenarenstatuut is vastgesteld . Het schendt een aantal
algemene rechtsregels inzake de toepassing van het EG                 Verzoekster betoogt allereerst, dat de aankondiging van
Verdrag, namelijk de beginselen van gelijke behandeling, de            vergelijkend onderzoek COM/A/955 onwettig is , omdat de


title: Zaak C-139/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 19 maart 2012 — Caixa d’Estalvis i Pensions de Barcelona/Generalitat de Cataluña

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 19 maart 2012 — Caixa d’Estalvis i Pensions de Barcelona/Generalitat de Cataluña
   (Zaak C-139/12)
   2012/C 174/24
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caixa d’Estalvis i Pensions de Barcelona

      Andere partij: Generalitat de Cataluña

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten volgens artikel 13, B, sub d, punt 5, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1) (thans richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006) de op de verkoop van aandelen betrekking hebbende transacties, verricht door een belastingplichtige, die de verwerving van eigendom van onroerend goed omvatten, zonder vrijstelling aan belasting over de toegevoegde waarde worden onderworpen, gelet op de in dat artikel vastgestelde uitzondering voor effecten waarvan het bezit rechtens of in feite recht geeft op de eigendom of het genot van een onroerend goed of een deel daarvan?

               2)

               Laat richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 ruimte voor bepalingen zoals artikel 108 van de Spaanse wet nr. 24/1988 op de effectenmarkt, op grond waarvan over de verwerving van een meerderheidsdeelneming in een vennootschap waarvan de activa voornamelijk uit onroerend goed bestaan, ongeacht de omstandigheid dat de bij de transactie betrokken partijen mogelijkerwijs ondernemingen zijn, een andere indirecte belasting dan de btw, namelijk de belasting op de overdracht van vermogensbestanddelen, wordt geheven, waarbij dus niet is uitgesloten dat de transactie aan btw is onderworpen wanneer het onroerend goed, en niet de aandelen of deelnemingen, rechtstreeks wordt overgedragen?

               3)

               Is een nationale bepaling zoals artikel 108 van de Spaanse wet op de effectenmarkt van 28 juli 1988, in de redactie van de 12e aanvullende bepaling van wet nr. 18/1991, op grond waarvan over de verwerving van een meerderheidsdeelneming in vennootschappen waarvan de activa voornamelijk uit in Spanje gelegen onroerend goed bestaan, belasting wordt geheven, zonder dat mag worden aangetoond dat de vennootschap waarover zeggenschap wordt verkregen een economische activiteit uitoefent, verenigbaar met de in artikel 4[3] EG (thans artikel 49 VWEU) gewaarborgde vrijheid van vestiging en de in artikel 56 EG (thans artikel 63 VWEU) geregelde vrijheid van kapitaalverkeer?

      (1)  Zesde Richtlijn betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-647/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2011 door Dimos Peramatos tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-312/07, Dimos Peramatos/Europese Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/18

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2011 door Dimos Peramatos tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 12 oktober 2011 in zaak T-312/07, Dimos Peramatos/Europese Commissie
   (Zaak C-647/11 P)
   2012/C 49/30
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Dimos Peramatos (vertegenwoordiger: G. Gerapetritis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigen voor zover daarbij het beroep van rekwirante is afgewezen waarin zij verzocht dat een einde werd gemaakt aan al haar verplichtingen om de bedragen terug te betalen die zijn uitgekeerd in het kader van het programma LIFE97/ENV/GR/000380 of, subsidiair, de bestreden handeling aldus te herzien dat rekwirante 93 795,32 EUR moet betalen, hetgeen — zoals de Commissie zelf erkent — overeenkomt met de boekhoudkundige waarde van de niet in aanmerking komende uitgaven;

               —

               de zaak voor een hernieuwde behandeling terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van rekwirante, in het bijzonder de honoraria van haar procesgemachtigde.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:

               1)

               Onjuiste uitlegging van de financieringsovereenkomst die op 17 juli tussen Dimos Peramatos (gemeente Perama) en de Europese Commissie 1997 is gesloten met nummer C(97) 1997/def./29, in het kader van de uitvoering van een actie in het kader van het programma LIFE, en van de regelingscontext daarvan (verordening nr. 1973/1992), voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat niet genoegzaam was voldaan aan de bij die overeenkomst aan de gemeente opgelegde verplichting om bomen te planten.

               2)

               Onjuiste uitlegging en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van het rechtszekerheidsbeginsel vanwege een ontoereikende motivering van het bestreden arrest op het punt van de verplichting om door de instellingen van de Europese Unie vastgestelde bezwarende bestuurshandelingen met redenen te omkleden.


title: Zaak C-86/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-522/13, Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/28

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2016 door Kenzo Tsujimoto tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-522/13, Kenzo Tsujimoto/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-86/16 P)
   (2016/C 335/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Kenzo Tsujimoto (vertegenwoordigers: A. Wenninger-Lenz, M. Ring, Rechtsanwältinnen, W. von der Osten-Sacken, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Kenzo

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 2 december 2015 in zaak T-522/13;

               —

               definitieve afdoening van de zaak;

               —

               verwijzing van het EUIPO en van Kenzo SA in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

                     Schending van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009

               Beide door rekwirante ingestelde hogere voorzieningen [C-85/16 P en C-86/16 P] zijn gebaseerd op artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009. (1) In beide zaken heeft de kamer van beroep rekening gehouden met de gegevens die waren overgelegd als bewijs van de reputatie van het merk. Deze bewijzen waren door opposante overgelegd voor de oppositieafdeling, teneinde het normaal gebruik van haar merk aan te tonen. Het wordt niet betwist dat deze stukken zijn overgelegd na het verstrijken van de termijn die is gesteld voor de overlegging van bewijzen van het bestaan, de geldigheid en de omvang van bescherming van het oudere recht overeenkomstig regel 19, lid 1, van verordening nr. 2868/1995. (2) Uit regel 19, leden 1 en 2, en regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995 volgt dat een op artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 gebaseerde oppositie moet worden afgewezen indien de opposant niet erin slaagt het bewijs te leveren van de reputatie van het oudere merk binnen de bij het Bureau gestelde termijn. Niettemin is het Gerecht tot de slotsom gekomen dat het tot de beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep behoorde om te bepalen of deze bewijzen al dan niet in aanmerking konden worden genomen ter onderbouwing van de stelling dat het merk een reputatie bezat, dat de kamer van beroep zich bevoegd heeft verklaard om rekening te houden met die gegevens en dat zij dat ook heeft gedaan, alsook dat zij die beslissing naar behoren heeft gemotiveerd. Rekwirante stelt daarentegen dat de beslissing van het Gerecht waarbij het heeft geoordeeld dat de kamer van beroep bevoegd daartoe was, blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste toepassing oplevert van regel 19, leden 1 en 2, en regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995.
               Rekwirante beseft dat de andere partijen in de procedure aanvoeren dat de ontvankelijkheid — ten bewijze van de reputatie van het merk — van stukken die zijn overgelegd teneinde het normaal gebruik van het merk aan te tonen, niet door regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/1995 wordt geregeld maar onder regel 50, lid 1, derde alinea, van deze verordening valt, waarin een bijzondere procesregel met betrekking tot de procedure voor de kamer van beroep is vastgesteld.
               Zelfs indien de voornoemde bevoegdheid van de kamer van beroep op basis van regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening nr. 2868/1995 moet worden uitgelegd, heeft de kamer van beroep die bevoegdheid onjuist uitgeoefend en heeft het Gerecht artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 onjuist toegepast, doordat het de overwegingen van de kamer van beroep betreffende de onlosmakelijke band tussen het bewijs van het normaal gebruik en het bewijs van de reputatie van het merk heeft bevestigd als bevindingen die zijn geformuleerd in de rechtmatige uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid. De kamer van beroep heeft haar beoordelingsbevoegdheid immers niet eens afgebakend, met name door aan te geven of het in de onderhavige zaak al dan niet een marginale beoordeling betrof. Indien de kamer van beroep haar beoordelingsbevoegdheid naar behoren had uitgeoefend, zou het hebben erkend dat die beoordeling — in overeenstemming met het arrest van 3 oktober 2013, Rintisch/BHIM (C-120/12 P, EU:C:2013:638) — op restrictieve wijze diende te worden uitgeoefend. In die omstandigheden zou die bevoegdheid enkel naar behoren zijn uitgeoefend indien de — ten bewijze van de reputatie van het merk –overgelegde documenten niet in aanmerking waren genomen. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat de kamer van beroep de omvang van haar bevoegdheid niet correct heeft afgebakend en haar bevoegdheid niet binnen die grenzen heeft uitgeoefend, en het heeft aldus artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 geschonden.

               2.

                     Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009

               Rekwirante betoogt dat het Gerecht de merken „KENZO” en „KENZO ESTATE” niet globaal heeft beoordeeld en het daardoor blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat de toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 betreft. Voorts stelt rekwirante dat de vordering die met betrekking tot het merk werd gemaakt betreffende het bestaan van een reputatie ervan, door het Gerecht werd bevestigd op basis van stukken die buiten beschouwing hadden dienen te worden gelaten indien de wettelijke regeling juist werd toegepast en de kamer van beroep haar bevoegdheid naar behoren had uitgeoefend. Bovendien voert rekwirante aan dat het Gerecht niet is overgegaan tot de vereiste globale beoordeling waar het heeft geoordeeld dat sprake was van gevaar voor associatie tussen het betwiste merk en het oudere merk en dat het eerstgenoemde merk ongerechtvaardigd voordeel zou trekken uit de reputatie van het laatstgenoemde merk. Ten slotte hebben de kamer van beroep en het Gerecht volgens rekwirante blijk gegeven van een onjuiste opvatting waar zij hebben geoordeeld dat zij niet het bewijs had geleverd van een „geldige reden” in de zin van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/1995 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak F-98/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Whitehead/Europese Centrale Bank (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Jaarlijkse herziening van salarissen en toeslagen — Herziening 2008 — Jaarlijkse beoordeling — Beoordelingscriteria — Raadpleging van Personeelscomité — Inaanmerkingneming van ziekteverlof — Vaststelling van doelstellingen)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Whitehead/Europese Centrale Bank
   (Zaak F-98/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Jaarlijkse herziening van salarissen en toeslagen - Herziening 2008 - Jaarlijkse beoordeling - Beoordelingscriteria - Raadpleging van Personeelscomité - Inaanmerkingneming van ziekteverlof - Vaststelling van doelstellingen)
   2011/C 340/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sarah Whitehead (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Feyerbacher en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat, vervolgens E. Carlini en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de ECB om verzoekster in het kader van de Annual salary and Bonus Review voor het jaar 2008 een salarisverhoging van 2 punten te geven alsmede om betaling van het verschil tussen de ontvangen salarisverhoging en die waarop verzoekster recht zou hebben. Anderzijds, verzoek om vergoeding van de immateriële schade.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Whitehead zal haar eigen en de kosten van de Europese Centrale Bank dragen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010, blz. 82.


title: Zaak C-87/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Kreshnik Ymeraga, Kasim Ymeraga, Afijete Ymeraga-Tafarshiku, Kushtrim Ymeraga, Labinot Ymeraga/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration (Burgerschap van Unie — Artikel 20 VWEU — Verblijfsrecht voor onderdanen van derde land, familieleden van burger van Unie die geen gebruik heeft gemaakt van recht van vrij verkeer — Grondrechten)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/27

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative — Luxemburg) — Kreshnik Ymeraga, Kasim Ymeraga, Afijete Ymeraga-Tafarshiku, Kushtrim Ymeraga, Labinot Ymeraga/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration
   (Zaak C-87/12) (1)

   (Burgerschap van Unie - Artikel 20 VWEU - Verblijfsrecht voor onderdanen van derde land, familieleden van burger van Unie die geen gebruik heeft gemaakt van recht van vrij verkeer - Grondrechten)
   2013/C 225/44
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kreshnik Ymeraga, Kasim Ymeraga, Afijete Ymeraga-Tafarshiku, Kushtrim Ymeraga, Labinot Ymeraga

      Verwerende partij: Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative — Uitlegging van artikel 20 VWEU en van de artikelen 20, 21, 24, 33 en 34 van het Handvest van de grondrechten — Burgerschap van de Unie — Recht op gezinshereniging voor een burger van de Unie ten gunste van zijn familieleden, onderdanen van een derde land, bij ontbreken van daadwerkelijke uitoefening van het recht van vrij verkeer en verblijf in een andere lidstaat dan die waarvan hij de nationaliteit heeft

      Dictum

   Artikel 20 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat een lidstaat een onderdaan van een derde land het verblijf op zijn grondgebied ontzegt wanneer deze onderdaan van een derde land wil verblijven bij een familielid dat burger van de Europese Unie is, dat woont in die lidstaat, waarvan het de nationaliteit bezit, en dat nooit van zijn recht van vrij verkeer als burger van de Unie gebruik heeft gemaakt, mits een dergelijke weigering niet tot gevolg heeft dat de betrokken burger van de Unie het effectieve genot van de belangrijkste aan de status van burger van de Unie ontleende rechten wordt ontzegd.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012


title: Zaak T-521/10: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2011 — Confortel Gestión/BHIM — Homargrup (CONFORTEL AQUA 4)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/21

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2011 — Confortel Gestión/BHIM — Homargrup (CONFORTEL AQUA 4)
   (Zaak T-521/10) (1)

   2011/C 362/33
   Procestaal: Spaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak C-561/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Nordecon AS, Ramboll Eesti AS/Rahandusministeerium (Overheidsopdrachten — Procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van aankondiging van opdracht — Mogelijkheid voor aanbestedende dienst om te onderhandelen over inschrijvingen die niet voldoen aan in bestek van opdracht genoemde dwingende eisen van technische specificaties)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 5 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Nordecon AS, Ramboll Eesti AS/Rahandusministeerium
   (Zaak C-561/12) (1)

   (Overheidsopdrachten - Procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van aankondiging van opdracht - Mogelijkheid voor aanbestedende dienst om te onderhandelen over inschrijvingen die niet voldoen aan in bestek van opdracht genoemde dwingende eisen van technische specificaties)
   2014/C 45/28
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nordecon AS, Ramboll Eesti AS

      Verwerende partij: Rahandusministeerium

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van artikel 30, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Procedure van gunning door onderhandelingen met bekendmaking van een aankondiging van een opdracht — Mogelijkheid of niet voor de aanbestedende dienst om te onderhandelen over inschrijvingen die niet beantwoorden aan de dwingende eisen van de technische specificaties in het bestek van de overheidsopdracht — Tijdens de onderhandelingen gewijzigde technische specificaties — Mogelijkheid om de overheidsopdracht te gunnen aan een inschrijver met een inschrijving die niet beantwoordt aan die technische specificaties

      Dictum

   Artikel 30, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, staat de aanbestedende dienst niet toe te onderhandelen met indieners van inschrijvingen die niet beantwoorden aan de dwingende eisen van de technische specificaties van de opdracht.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak C-526/04: Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk), chambre commerciale, financière et économique, van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laboratoires Boiron en Agence centrale des organismes de sécurité sociale

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/5

         Verzoek van de Cour de cassation (Frankrijk), chambre commerciale, financière et économique, van 14 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Laboratoires Boiron en Agence centrale des organismes de sécurité sociale
   (Zaak C-526/04)
   (2005/C 69/11)
   Procestaal: Frans
   De Cour de cassation (Frankrijk), chambre commerciale, financière et économique, heeft bij beschikking van 14 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 december 2004, in het geding tussen Laboratoires Boiron SA en Agence centrale des organismes de sécurité sociale, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat een farmaceutisch laboratorium dat een bijdrage verschuldigd is zoals die van artikel 12 van wet nr. 97-1164 van 19 december 1997 inzake de financiering van de sociale zekerheid voor 1998, met een beroep op het feit dat de groothandelaars-distributeurs niet aan deze bijdrage zijn onderworpen, wat staatssteun vormt, teruggaaf daarvan kan verlangen?

               2)

               Zo ja, en wanneer het slagen van de vordering tot teruggaaf volledig afhangt van de door de indiener ervan overgelegde bewijzen, moet het gemeenschapsrecht dan aldus worden uitgelegd, dat nationale voorschriften waarbij de teruggaaf van een verplichte bijdrage – zoals de bijdrage bedoeld in artikel 245-6-1 van de Code de la sécurité sociale, waarvan bij de bevoegde autoriteit de teruggaaf is gevorderd op grond dat de voor de groothandelaars-distributeurs geldende vrijstelling van de bijdrage staatssteun vormt die niet bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen is aangemeld – afhankelijk is gesteld van het door degene die de vordering indient te leveren bewijs dat het voordeel dat deze begunstigden halen, groter is dan de extra kosten die zij dragen voor het vervullen van de openbaredienstverplichtingen die hun bij de nationale regeling zijn opgelegd, dan wel dat de door het Hof van Justitie in het arrest van 24 juli 2003 (Altmark) vastgestelde voorwaarden niet zijn vervuld, bewijsregels vormen die het in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maken om deze teruggaaf te verkrijgen?


title: Zaak C-363/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Equality Tribunal — Ierland) — Z/A Government Department, the Board of Management of a Community School (Prejudiciële verwijzing  — Sociale politiek  — Richtlijn 2006/54/EG  — Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers  — Wensmoeder die kind heeft gekregen dankzij draagmoederschapsovereenkomst  — Weigering om haar aan zwangerschaps- en bevallingsverlof of adoptieverlof gelijkwaardig betaald verlof toe te kennen  — Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap  — Richtlijn 2000/78/EG  — Gelijke behandeling in arbeid en beroep  — Verbod van discriminatie op grond van handicap  — Wensmoeder die geen kinderen kan krijgen  — Bestaan van handicap  — Geldigheid van richtlijnen 2006/54 en 2000/78)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Equality Tribunal — Ierland) — Z/A Government Department, the Board of Management of a Community School
   (Zaak C-363/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2006/54/EG - Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Wensmoeder die kind heeft gekregen dankzij draagmoederschapsovereenkomst - Weigering om haar aan zwangerschaps- en bevallingsverlof of adoptieverlof gelijkwaardig betaald verlof toe te kennen - Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verbod van discriminatie op grond van handicap - Wensmoeder die geen kinderen kan krijgen - Bestaan van handicap - Geldigheid van richtlijnen 2006/54 en 2000/78))
   2014/C 142/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Equality Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Z

      Verwerende partijen: A Government Department, the Board of Management of a Community School

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Equality Tribunal (Ierland) — Uitlegging van de artikelen 4 en 14 van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23) — Uitlegging van de artikelen 3, lid 1, en 5, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Biologische moeder die een beroep heeft gedaan op draagmoederschap — Persoon die een lichamelijke ongeschiktheid heeft waardoor zij geen kinderen kan krijgen — Recht op zwangerschaps- en bevallingsverlof

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep, in het bijzonder de artikelen 4 en 14 daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat geen sprake is van discriminatie op grond van geslacht wanneer aan een werkneemster die als wensmoeder een kind heeft gekregen dankzij een draagmoederschapsovereenkomst geen aan zwangerschaps- en bevallingsverlof gelijkwaardig betaald verlof wordt toegekend.
               De toekenning van adoptieverlof aan een dergelijke wensmoeder valt niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn.

               2)

               Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat geen sprake is van discriminatie op grond van handicap wanneer aan een werkneemster die geen kinderen kan krijgen en een beroep heeft gedaan op draagmoederschap geen aan zwangerschaps- en bevallingsverlof of adoptieverlof gelijkwaardig betaald verlof wordt toegekend.
               De geldigheid van die richtlijn kan niet worden getoetst aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, maar die richtlijn moet zoveel mogelijk in overeenstemming met dat verdrag worden uitgelegd.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 april 1999 in zaak T-142/98: S.A. Image Création tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Intrekking van bestreden handeling - Afdoening zonder beslissing)

text:
28.8.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 246/31
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                LEG                                     M. Wolfcarius), betreffende beroepen tot nietigverklaring van
                                                                        de beschikking van de Commissie waarbij de door verzoekster
                        van 16 april 1999                               op 4 en 5 december 1996 ingediende klachten over oneerlijke
                                                                        concurrentie zijn geseponeerd, heeft het Gerecht (Eerste ka-
in zaak T-142/98: S.A. Image Création tegen Commissie                   mer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, en J.
           van de Europese Gemeenschappen (1)                           Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 21 mei
                                                                        1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                        volgt:
(Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden
          handeling — Afdoening zonder beslissing)
                                                                        1) De zaken T-169/98 en T-170/98 worden voor de beschikking
                                                                             gevoegd.
                         (1999/C 246/62)
                                                                        2) De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        3) Op het interventieverzoek van de Raad behoeft niet te worden
In zaak T-142/98, S.A. Image Création, gevestigd te Brussel,                 beslist.
vertegenwoordigd door G. Vandersanden, E. Gillet en L. Levi,
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              4) Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de
burg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30, tegen                    Commissie.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
C. Tufvesson en B. Mongin), betreffende een beroep tot nietig-          5) De Raad, verzoeker tot interventie, zal zijn eigen kosten dragen.
verklaring van de beschikking van de Commissie van 10 juni
1998, waarbij het bedrag dat verzoekster verschuldigd is
uit hoofde van het project „Troisième contrat Europuzzle,               (1) PB C 378 van 5.12.1998.
broadcasting in 4 Eastern European countries, 52 clips” op
135 548 ECU wordt vastgesteld, alsmede voorzover nodig van
de maatregelen tot tenuitvoerlegging van deze beschikking,
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
A. Potocki, kamerpresident, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 16 april 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
                                                                                RECHT VAN EERSTE AANLEG
2) Verweerster wordt verwezen in de kosten.
                                                                                van 26 februari 1999
(1) PB C 340 van 7.11.1998.
                                                                        in zaak T-203/98 R: Y. Tzikis tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                        (Kort geding — Opschorting van tenuitvoerlegging —
                                                                                Tuchtprocedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                LEG
                                                                                (1999/C 246/64)
                        van 21 mei 1999
in de gevoegde zaken T-169/98 en T-170/98: Schiocchet                                           (Procestaal: Frans)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-203/98 R, Y. Tzikis, ambtenaar van de Commissie
(Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid —              van de Europese Gemeenschappen, wonende te Boortmeerbe-
Verordening (EEG) nr. 684/92 — Internationaal personen-                 ek (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L.
vervoer met touringcars en met autobussen — Niet-                       Levi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                        ontvankelijkheid)                               Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange
                                                                        30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschapen (ge-
                         (1999/C 246/63)                                machtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een verzoek
                                                                        om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van
                                                                        27 oktober 1998 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag
                         (Procestaal: Frans)                            verzoeker krachtens artikel 86, lid 2, sub f, van het Statuut van
                                                                        de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tuchtrechte-
In de gevoegde zaken T-169/98 en T-170/98, Schiocchet,                  lijk heeft ontslagen zonder vermindering of intrekking van het
gevestigd te Beuvillers (Frankrijk), vertegenwoordigd door P.           recht op ouderdomspensioen, heeft de president van het
Barbier, advocaat te Thionville, domicilie gekozen hebbende te          Gerecht op 26 februari 1999 een beschikking gegeven waarvan
Luxemburg bij Viva Vacances, rue de Strasbourg 33, tegen                het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-316/05: Beroep ingesteld op 12 augustus 2005 — Republiek Cyprus/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/23

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2005 — Republiek Cyprus/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-316/05)
   (2005/C 271/45)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Republiek Cyprus [vertegenwoordiger(s): P. Klerides]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               Nietigverklaring van verordening nr. 832/2005 (1)

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert hier dezelfde middelen en voornaamste argumenten aan als in het kader van zaak T-300/05.

      (1)  Verordening (EG) nr. 832/2005 van de Commissie van 31 mei 2005 betreffende de bepaling van de overtollige hoeveelheid suiker, isoglucose en fructose voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, PB L 138 van 1.6.2005, blz. 3


title: Zaak T-235/13: Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Gopack/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/38

         Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Gopack/Commissie
   (Zaak T-235/13)
   2013/C 171/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gopack (Manosque, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij cilinders, met uitzondering van die voor industrieel gebruik, aan de lijst van voorbeelden van verpakkingen heeft toegevoegd;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het hoger beroep voert verzoekster zes middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-202/13, Group’Hygiène/Commissie.


title: Doorhaling van zaak T-188/94

text:
24 . 6 . 95         | NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 159/29
— nietig te verklaren het besluit van 10 februari 1995                               Doorhaling van zaak T-445/93 ( } )
     houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoekers                                            ( 95/C 159/60 )
     klacht, voor zover nodig, en
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                                      (Procestaai: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 5 bij de Rekenkamer en             beschikking van 6 april 1995 de doorhaling in het register
voorzitter van het personeelscomité van deze Instelling              gelast van zaak T-445/93 : Eastern Electricity plc, East
tijdens de betrokken periode, verwijt het tot aanstelling            Midlands Electricity plc, Electricity Association Services
bevoegd gezag miskenning van bepaalde rechtsbeginselen               Limited, London Electricity plc, Manweb plc, Midlands
bij de vaststelling van zijn beoordelingsrapport voor de             Electricity plc, National Power plc, Northern Electric plc,
periode 1992-1993 .                                                  Norweb plc, PowerGen plc, Seeboard plc, Southern Electric
Hij voert aan, dat zijn beoordelingsrapport in strijd met            plc, South Wales Electricity plc, South Western Electricity
artikel 43 van het Statuut en van de algemene uitvoerings           plc, The National Grid Company plc en Yorkshire Electri
bepalingen is opgesteld door de verantwoordelijke van zijn           city Group plc tegen Raad van de Europese Unie en
oorspronkelijke dienst, terwijl hij tijdens de betrokken             Commissie van de Europese Gemeenschappen.
periode voltijds ter beschikking van het personeelscomité
was gesteld .                                                        f 1 ) PB nr . C 57 van 4 . 3 . 1992 .
Bovendien bepalen de algemene uitvoeringsbepalingen, dat
in geval van beroep de secretaris-generaal slechts bevoegd is
voor de beoordeelde ambtenaren die rechtstreeks onder de
directeur van een voorbereidende groep ressorteren, wat                               Doorhaling van zaak T-8/94 { l )
niet het geval is met een personeelscomité, zodat de
                                                                                ( 95/C 159/61 )
definitieve vaststelling van zijn beoordelingsrapport door de
secretaris-generaal in strijd is met deze bepalingen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Ten slotte wijst verzoeker erop, dat tijdens de betrokken
periode zijn hiërarchieke chef de evolutie van zijn prestaties       De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
sedert zijn laatste beoordelingsrapport niet in de beschou          eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
wing heeft kunnen betrekken, hoewel de in het kader van het          beschikking van 10 mei 1995 de doorhaling in het register
personeelscomité uitgeoefende functies integrerend deel              gelast van zaak T-8/94: H. tegen Commissie van de
uitmaken van de werkzaamheden van de betrokken ambte                Europese Gemeenschappen.
naren .
                                                                     r ) PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
               Doorhaling van zaak T-20/93 ( )
                          ( 95/C 159/59 )                                            Doorhaling van zaak T- 1 8 8/94 (*)
                                                                                ( 95/C 159/62 )
                       (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
 De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                                                                     De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
 king van 5 april 1995 de doorhaling in het register gelast van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
 zaak T-20/93 : W. Seghers tegen Raad van de Europese
 Unie .
                                                                      beschikking van 7 april 1995 de doorhaling in het register
                                                                     gelast van zaak T- 1 88/94 : N. Creste tegen Raad van de
 (M PB nr . C 89 van 31 . 3 . 1993 .                                  Europese Unie .
                                                                      (M PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2001 in zaak T-135/99: Taurus-Film GmbH & Co tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woord CINE ACTION — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
C 134/18                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.5.2001
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de                      —    culturele activiteiten; het organiseren en houden van
Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Avenue du Bois 13, tegen                     show-, quiz- en muziekevenementen alsmede organisatie
Europees Parlement (gemachtigden: J. Schoo, H. von Hertzen,                          van wedstrijden op het gebied van ontspanning, ook voor
D. Moore en D. Waelbroeck), betreffende, enerzijds, een                              opname of als live-programma op radio of televisie;
verzoek om nietigverklaring van de besluiten van het Parlement                       productie van televisie- en radioreclames, waaronder
om verzoekers niet aan te stellen in het ambt van directeur-                         daarmee samenhangende loterijprogramma’s; organisatie
generaal van directoraat-generaal „Financiën en financiële                           van wedstrijden op het gebied van ontspanning; het
contrôle” en van het besluit om een andere kandidaat in                              houden van concert-, theater- en ontspanningsevenemen-
dat ambt aan te stellen, en anderzijds, een vordering tot                            ten, allen behorend tot klasse 41;
schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samenge-
steld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, president, P. Lindh en                  —    beheer en exploitatie van auteursrechten en intellectuele-
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 16 januari 2001 een                     eigendomsrechten voor derden; technische advisering op
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   het gebied van multimedia, interactieve televisie en betaal-
                                                                                televisie (voorzover begrepen in klasse 42); computerpro-
1)    De beroepen worden verworpen.                                                  grammering, waaronder video- en computerspellen, allen
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                   behorend tot klasse 42.
                                                                          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
(1) PB C 246 van 28.8.1999 en C 265 van 18.9.1999.
                                                                          3)    Verwijst elke partij in de eigen kosten.
                                                                          (1) PB C 246 van 28.8.99.
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 31 januari 2001
in zaak T-135/99: Taurus-Film GmbH & Co tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
              tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Gemeenschapsmerk — Woord CINE ACTION — Absolute                                                  van 31 januari 2001
weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
                           (EG) nr. 40/94)
                                                                          in zaak T-136/99: Taurus-Film GmbG & Co tegen Bureau
                          (2001/C 134/38)                                 voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) (1)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                          (Gemeenschapsmerk — Woord CINE COMEDY — Absolute
In zaak T-135/99, Taurus-Film GmbH & Co, gevestigd te                     weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
Unterföhring (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Schnei-                                            (EG) nr. 40/94)
der, advocaat te Bremen, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue                                            (2001/C 134/39)
Goethe 11 tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
den: D. Schennen en S. Bonne), betreffende een beroep tegen                                          (Procestaal: Duits)
de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-               In zaak T-136/99, Taurus-Film GmbH & Co, gevestigd te
gen en modellen) van 19 maart 1999 (zaak R 98/98-3)
                                                                          Unterföhring (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Schnei-
inzake de inschrijving van het woord CINE ACTION als                      der, advocaat te Bremen, domicilie gekozen hebbende te
gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Twee-
                                                                          Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
de kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident,
                                                                          Goethe 11, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier: G. Herzig,               markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
administrateur, op 31 januari 2001 een arrest gewezen
                                                                          den: D. Schennen en S. Bonne), betreffende een beroep tegen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau
1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het      voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,           gen en modellen) van 19 maart 1999 (zaak R 97/98-3)
      tekeningen en modellen) van 19 maart 1999 (zaak R 98/               inzake de inschrijving van het woord CINE COMEDY als
      98-3) voor de volgende diensten:                                    gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
                                                                          gesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en
      —     bemiddeling bij en verstrekking van toegangsrechten           A. W. H. Meij, rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op
            voor gebruikers tot verschillende communicatienetwerken,      31 januari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
            behorend tot klasse 38;                                       als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-82/95

text:
 1 . 6 . 96            I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 158/ 11
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         samengesteld en als basis voor de door de koper gemaakte
                                                                          berekening van de extra heffing hadden gediend,
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje in strijd met
                                                                          of
      artikel 13 A, lid 1 , sub m ), van Zesde Richtlijn
      77/388/EEG (') heeft gehandeld, door te bepalen dat de
      BTW-vrijstelling voor diensten in nauwe samenhang                   wordt met deze formulering enkel het bedrag bedoeld dat,
      met de beoefening van sport of met lichamelijke opvoe              zonder rekening te houden met de juistheid van de gegevens,
      ding enkel geldt voor privaatrechtelijke instellingen               uit de door de koper aangemelde en aan zijn berekening van
      waarvan de contributies een bepaald bedrag niet te                  de extra heffing op melk ten grondslag gelegde feiten
      boven gaan;                                                         volgt ?
                                                                          Wanneer de bepaling in eerstgenoemde zin moet worden
— Spanje te verwijzen in de kosten .                                      begrepen, rijst de vraag, of het volledige wettelijk verschul
                                                                          digde bedrag van de extra heffing op melk op het in de
Middelen en voornaamste argumenten                                        verordening genoemde tijdstip — destijds 30 juni —
                                                                          opeisbaar wordt, zodat ingeval van slechts gedeeltelijke
De in de Spaanse wet ( 2 ) gestelde beperking aan de vrijstel            betaling ten gevolge van een te lage aangifte van de koper de
ling komt niet voor in de tekst van de zesde richtlijn en moet            heffingsplichtige van de extra heffing ( in Duitsland de
dus in strijd worden geacht met het bepaalde in artikel 13                melkproducent ) de naar nationaal recht in rekening te
van de richtlijn . De Lid-Staten kunnen voor de in artikel                brengen rente over het saldo vanaf 1 juli van een jaar zou
                                                                          moeten betalen .
13 A, lid 1 , sub m ), bedoelde vrijstelling geen voorwaarden
stellen die afwijken van die welke in lid 2 van dit artikel zijn
voorzien . De Spaanse BTW-wet eerbiedigt evenmin het in de                (') PB 1988 , L 139 , blz . 12 .
elfde overweging van de zesde richtlijn gestelde doel, daar
elke oplegging van voorwaarden die niet in artikel 13 zijn
voorzien , in strijd is met het doel van de vaststelling van een
gemeenschappelijke lijst van vrijstellingen, die een vergelijk
bare heffing van de eigen middelen in alle Lid-Staten
waarborgt; bijgevolg is de Spaanse wet niet alleen in strijd              Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
met de inhoud van artikel 13 van de zesde richtlijn, maar                 kamer — van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing
ook met de doelstellingen van het gemeenschappelijk                       in het geding tussen Trinity Alimentari Italia SpA en
BTW-stelsel .                                                                                Ministerie van Financiën
                                                                                ( Zaak C-128/96 )
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                                                       ( 96/C 158/26 )
( 2 ) Wet nr . 37/ 1992 , zoals gewijzigd bij wet nr . 42/ 1994 .
                                                                          Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer — heeft bij
                                                                          beschikking van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                          het Hof van Justitie op 22 april 1996 , in het geding tussen
                                                                          Trinity Alimentari Italia SpA en Ministerie van Financiën,
                                                                          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over vragen die
Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 26 maart 1996                 overeenkomen met die in de gevoegde zaken C-47/95 ( 1 )
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Simon              e. a.
               en Hauptzollamt Frankfurt am Main
                           ( Zaak C-125/96 )                              (!) PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
                              ( 96/C 158/25 )
Het Hessische Finanzgericht — 7. Senat — heeft bij
beschikking van 26 maart 1996 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 18 april 1996 , in het geding tussen H.                          Doorhaling van zaak C-82/95 ( 1 )
Simon en Hauptzollamt Frankfurt am Main , het Hof van                                                ( 96/C 158/27 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
Moet artikel 15 , lid 4 , van Verordening ( EEG ) nr . 1546/
88 (') van de Commissie van 3 juni 1988 aldus worden                      9 februari 1996 de doorhaling in het register gelast van zaak
uitgelegd, dat onder „ het bedrag van de verschuldigde                    C-82/95 : Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          tegen Helleense Republiek .
heffing " het bedrag van de extra heffing op melk moet
worden verstaan, dat zou dienen te worden betaald,
wanneer de feitelijke gegevens, op grond waarvan de ten                   (M PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
gevolge van overschrijding van de referentiehoeveelheden
ontstane heffingen worden vastgesteld, juist zouden zijn


title: Zaak C-285/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 3 juli 2006 — Heinrich Stefan Schneider/Land Rheinland-Pfalz

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 3 juli 2006 — Heinrich Stefan Schneider/Land Rheinland-Pfalz
   (Zaak C-285/06)
   (2006/C 237/05)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Heinrich Stefan Schneider

      Verweerder: Land Rheinland-Pfalz
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 47, lid 2, sub b en c, juncto deel B, punt 1, sub b, vijfde gedachtestreepje, en punt 3, van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 1493/1999 (1) evenals artikel 23 van verordening (EG) nr. 753/2002 in die zin worden uitgelegd dat een aanduiding die betrekking heeft op een productie-, bereidings- of rijpingsmethode of de kwaliteit van de wijn, slechts is toegestaan als geregelde facultatieve aanduiding in de zin van deel B, punt 1, sub b, vijfde gedachtestreepje, van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 1493/1999 onder de hierin en in artikel 23 van verordening (EG) nr. 753/2002 (2) bepaalde voorwaarden, en niet als andere aanduiding in de zin van deel B, punt 3, van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 1493/1999?

               2)

               Moet artikel 24, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 753/2002 in die zin worden uitgelegd dat slechts sprake is van onrechtmatig imiterend of suggestief gebruik, wanneer dit gebruik plaatsvindt in de taal van de beschermde traditionele aanduiding?

               3)

               Moet artikel 24, lid 2, van verordening (EG) nr. 753/2002 in die zin worden uitgelegd dat de in bijlage III vermelde traditionele aanduidingen alleen beschermd zijn met betrekking tot wijnen die uit dezelfde wijnproducerende lidstaat afkomstig zijn als de beschermde traditionele aanduiding?

      (1)  PB L 179, blz. 1.

      (2)  PB L 118, blz. 1.