title: Zaak T-224/06: Beroep ingesteld op 22 augustus 2006 — Otto/BHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/37

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2006 — Otto/BHIM — L'Altra Moda (l'Altra Moda)
   (Zaak T-224/06)
   (2006/C 281/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Otto (GmbH & Co KG) (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Rohnke en M. Munz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: L'Altra Moda SpA (Rome, Italië)
   Conclusies

               —

               beslissing R 793/2005-2 van de tweede kamer van beroep van 22 juni 2006 te vernietigen;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: L'Altra Moda SpA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „l'Altra Moda” voor waren van de klassen 3, 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „Alba Moda” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de conflicterende merken niet overeenstemmen.
   Schending van artikel 73 van de verordening, doordat de kamer van beroep verzoekster niet op de hoogte heeft gebracht van haar voornemen, het argument inzake het toegenomen onderscheidend vermogen af te wijzen en geen rekening te houden met verzoeksters betoog ter zake.
   Schending van artikel 74 van de verordening, doordat de kamer van beroep niet de nodige stappen heeft ondernomen om de mate van onderscheidend vermogen van het merk „Alba Moda” vast te stellen.


title: Zaak T-126/01: Beroep, op 8 juni 2001 ingesteld door SA Eduardo Vieira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 245/22              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          1.9.2001
Beroep, op 8 juni 2001 ingesteld door SA Eduardo Vieira                       De overeenkomst EG/Argentinië bevat geen enkele bepa-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             ling die de mogelijkheid regelt om de communautaire
                                                                              steun die voor de oprichting van een gemengde vennoot-
                                                                              schap wordt verleend, op te schorten, in te trekken of te
                         (Zaak T-126/01)                                      verminderen, en ook geen uitdrukkelijke verwijzing naar
                                                                              de algemene regeling ter zake. Gezien deze leemte in de
                         (2001/C 245/36)                                      regelgeving gaat de Commissie welbewust voorbij aan de
                                                                              omstandigheid, dat zij te maken heeft met een eigen
                                                                              rechtskader, namelijk een internationale overeenkomst
                                                                              (lex specialis), en past zij in plaats daarvan de algemene
                        (Procestaal: Spaans)                                  regeling toe, die voor zuiver communautaire situaties in
                                                                              het kader van structuurfondsen geldt. De Commissie had
                                                                              zich moeten laten leiden door de algemene regeling,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     maar het specifieke karakter van een internationale
schappen is op 8 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                   overeenkomst en met name de rol van de gemengde
van de Europese Gemeenschappen door SA Eduardo Vieira,                        commissie en de Argentijnse autoriteiten in aanmerking
gevestigd te Vigo (Spanje), vertegenwoordigd door Ramón                      moeten nemen.
Garcia-Gallardo en M. Dolores Domı́nguez Pérez, advocaten.
                                                                        —     In de tweede plaats en subsidiair wordt betoogd, dat er in
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           werkelijkheid geen sprake is van de gestelde onregelmatig-
                                                                              heid die de Commissie tot staving van haar beschikking
                                                                              tot vermindering van de steun heeft aangevoerd.
—     het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;
—     het onderhavige beroep te voegen met zaak T-44/01;
                                                                              Volgens verzoekster heeft de Commissie de feiten ver-
—     nietig te verklaren beschikking C(2001)680 def. van de                  keerd beoordeeld en heeft zij de overeenkomst EG/Argen-
      Commissie van 19 maart 2001 houdende vermindering                       tinië onjuist uitgelegd, daar de eigenares van het vaartuig,
      van de steun die aan „SA Eduardo Vieira” is verleend bij                de gemengde vennootschap Vieira Argentina SA, terecht
      beschikking C(95)1910 def. van de Commissie van 25 juli                 heeft besloten, dat het schip de Argentijnse visgronden
      1995, gewijzigd bij beschikking C(96)584 def./2 van de                  moest verlaten wegens de slechte toestand van het zwarte
      Commissie van 4 maart 1996, voor een project tot                        Patagonische ijsheekbestand en de maatregelen die de
      oprichting van een gemengde vennootschap in de visserij-                Argentijnse autoriteiten hebben getroffen als enig alterna-
      sector (ARG/ES/SM/26-94);                                               tief om de rentabiliteit van de onderneming en de
                                                                              exploitatie van het uitgevoerde schip te handhaven; verder
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                          is deze beslissing met de uitdrukkelijke instemming van
      veroordelen tot betaling aan verzoekster van alle kosten                de Argentijnse autoriteiten genomen.
      van de procedure.
                                                                              Verzoekster wijst er ook op, dat de bestreden beschikking
Middelen en voornaamste argumenten                                            inconsistent is, omdat zij de aan de communautaire reder
                                                                              verleende steun vermindert, maar niets zegt over de
                                                                              situatie van de financiële bijstand die is verleend aan de
                                                                              gemengde vennootschap (Vieira Argentina SA), die het
De Commissie baseert de beschikking tot vermindering van de                   schip in eigendom heeft en het exploiteert. Daarmee
financiële bijstand van de Gemeenschap (1) op het feit dat de                 vergeet de Commissie nogmaals, dat het gaat om een
Argentijnse gemengde vennootschap die het vissersvaartuig in                  steunmaatregel die uit twee onlosmakelijk met elkaar
eigendom heeft, heeft besloten dat het vaartuig zijn visserijac-              verbonden delen bestaat.
tiviteiten zou uitoefenen in internationale wateren, dus buiten
de Argentijnse wateren. Deze beslissing is ongerechtvaardigd
en bovendien nooit door de Commissie goedgekeurd.
                                                                        (1) Verordening (EEG) nr. 3447/93 van de Raad van 28 september
                                                                            1993 betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de
Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking nietig is en                Europese Economische Gemeenschap en de Argentijnse Republiek
baseert zich daarvoor op twee soorten argumenten:                           inzake de betrekkingen op het gebied van de zeevisserij (PB L 318,
                                                                            blz. 1).
—     In de eerste plaats heeft de Commissie een onjuiste
      rechtsgrondslag gebruikt om te bepalen welke procedure
      van toepassing is voor de beslissing over de vermindering
      en voor de berekening van de hoogte daarvan.


title: Arrest van het Hof van 19 maart 2002 in zaak C-476/99 (verzoek van de Centrale Raad van Beroep om een prejudiciële beslissing): H. Lommers tegen Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserĳ ("Sociale politiek — Gelĳke behandeling van mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Afwĳkingen — Maatregelen ter bevordering van gelĳke kansen voor mannen en vrouwen — Ministerie dat gesubsidieerde kinderopvangplaatsen ter beschikking van personeel stelt — Plaatsen uitsluitend voorbehouden aan kinderen van vrouwelĳke werknemers, tenzĳ zich door werkgever te beoordelen noodgeval voordoet")

text:
18.5.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 118/7
een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig least, verplicht het in                     ARREST VAN HET HOF
de eerste lidstaat te laten registreren en daaraan een of meer van de
volgende voorwaarden verbindt:
                                                                                van 19 maart 2002
—     woonplaats- of vestigingsverplichting in de lidstaat van gebruik    in zaak C-476/99 (verzoek van de Centrale Raad van
      voor de persoon op wiens naam het voertuig aldaar is                Beroep om een prejudiciële beslissing): H. Lommers tegen
      geregistreerd, voorzover de lease-onderneming daardoor wordt           Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)
      verplicht een hoofdvestiging in deze lidstaat te hebben of de
      registratie van het voertuig op naam van de huurder te
      aanvaarden met de daaruit voortvloeiende beperking van haar
      rechten op het voertuig;                                            („Sociale politiek — Gelijke behandeling van mannelijke en
                                                                          vrouwelijke werknemers — Afwijkingen — Maatregelen ter
                                                                          bevordering van gelijke kansen voor mannen en vrouwen
                                                                          — Ministerie dat gesubsidieerde kinderopvangplaatsen ter
                                                                          beschikking van personeel stelt — Plaatsen uitsluitend
                                                                          voorbehouden aan kinderen van vrouwelijke werknemers,
—     de verplichting het voertuig te verzekeren bij een in de lidstaat
                                                                          tenzij zich door werkgever te beoordelen noodgeval voor-
      van gebruik erkende verzekeraar, voorzover deze verplichting
                                                                                doet”)
      impliceert dat de verzekeraar zijn hoofdvestiging in deze lidstaat
      als staat van oorsprong in de zin van de richtlijnen inzake
      schadeverzekering moet hebben en aldaar over een „officiële
      vergunning” moet beschikken;                                                                  (2002/C 118/09)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
—     de verplichte technische controle, wanneer het voertuig in de
      lidstaat van vestiging van de lease-onderneming reeds een
      technische controle heeft ondergaan, behalve wanneer deze
      verplichting ertoe strekt na te gaan of het voertuig voldoet aan
      de voor in de lidstaat van gebruik geregistreerde voertuigen
      geldende voorwaarden waarvan de naleving niet reeds is              In zaak C-476/99, betreffende een verzoek aan het Hof
      gecontroleerd in de lidstaat van vestiging van de lease-            krachtens artikel 234 EG van de Centrale Raad van Beroep
      onderneming en/of na te gaan of de staat van het voertuig           (Nederland), in het aldaar aanhangig geding tussen H. Lommers
      sedert de controle in bedoelde lidstaat niet is verslechterd indien en Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, om een
      het inmiddels aan het wegverkeer heeft deelgenomen, mits een        prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 2, leden 1
      soortgelijke keuring als voorwaarde geldt voor de registratie in    en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari
      de lidstaat van gebruik van een in die staat vroeger reeds          1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
      gecontroleerd voertuig;                                             gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
                                                                          de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
                                                                          promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden
                                                                          (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                          G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
—     de betaling in de lidstaat van gebruik van een op het               N. Colneric, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola
      brandstofverbruik gebaseerde belasting waarvan het bedrag niet      (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en V. Skouris,
      evenredig is aan de duur van registratie van het voertuig in deze   rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein,
      staat.                                                              adjunct-griffier, op 19 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                          het dictum luidt als volgt:
                                                                          Artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
                                                                          9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel
                                                                          van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                                 toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-
                                                                          sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzet zich niet tegen
                                                                          een regeling die door een ministerie is ingevoerd ter bestrijding van
                                                                          een situatie van zware ondervertegenwoordiging van vrouwen binnen
                                                                          dat ministerie en die, in een context die wordt gekenmerkt door een
                                                                          tekort aan geschikte en betaalbare kinderopvang, de in aantal beperkte
                                                                          gesubsidieerde kinderopvangplaatsen die het ministerie ter beschikking
                                                                          van zijn personeel stelt, uitsluitend voorbehoudt aan vrouwelijke
                                                                          werknemers, terwijl mannelijke werknemers slechts toegang tot
 ---pagebreak--- C 118/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
die plaatsen kunnen krijgen in door de werkgever te beoordelen             1)    Verwerpt het beroep.
noodgevallen. Dit geldt echter alleen mits deze uitzondering ten
behoeve van mannelijke werknemers in het bijzonder aldus wordt             2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in
uitgelegd, dat diegenen onder hen die alleenstaand ouder zijn onder              twee derden en de Italiaanse Republiek in een derde van de
dezelfde voorwaarden als vrouwelijke werknemers toegang tot dit                  kosten.
stelsel van kinderopvang kunnen krijgen.
                                                                           (1) PB C 79 van 18.3.2000.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 19 maart 2002
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-13/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
                           (Vijfde kamer)
                                                                           („Niet-nakoming — Niet-toetreding, binnen gestelde ter-
                        van 7 maart 2002                                   mijn, tot Berner Conventie voor de bescherming van werken
                                                                           van letterkunde en kunst (Akte van Parijs van 24 juli 1971)
                                                                           — Niet-nakoming van verplichtingen die voortvloeien uit
in zaak C-10/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         artikel 228, lid 7, EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                        tikel 300, lid 7, EG), juncto artikel 5, van Protocol 28 bij
                                                                                EER-Overeenkomst”)
(„Niet-nakoming — Eigen middelen van de Gemeenschappen
— Invoer van goederen afkomstig uit derde landen en                                                  (2002/C 118/11)
                   bestemd voor San Marino”)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (2002/C 118/10)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                        (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-13/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: K. Banks en M. Desantes) tegen Ierland
                                                                           (gemachtigden: aanvankelijk M. A. Buckley, vervolgens
                                                                           D. J. O’Hagan), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: G. Amodeo,
In zaak C-10/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    bijgestaan door M. Hoskins, barrister), betreffende een verzoek
pen (gemachtigden: E. Traversa en H. P. Hartvig) tegen                     om vast te stellen dat Ierland, door niet vóór 1 januari 1995
Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door              tot de Berner Conventie voor de bescherming van de werken
I. M. Braguglia), betreffende een verzoek aan het Hof om vast              van letterkunde en kunst (Akte van Parijs van 24 juli 1971)
te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet het bedrag van           toe te treden, de krachtens artikel 228, lid 7, EG-Verdrag
29 223 322 226 ITL ter beschikking van de Commissie te                     (thans, na wijziging, artikel 300, lid 7, EG) juncto artikel 5 van
stellen en door niet de per 1 januari 1996 over dit bedrag                 Protocol 28 bij de Overeenkomst betreffende de Europese
verschuldigde vertragingsrente te betalen, de krachtens de                 Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3)
bepalingen van gemeenschapsrecht betreffende de eigen mid-                 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
delen van de Gemeenschappen op haar rustende verplichtingen                Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld              P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresiden-
als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La Pergola en                       ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (rapporteur),
C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-gene-                 M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en
raal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op               C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;
7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               griffier: R. Grass, op 19 maart 2002 een arrest gewezen
volgt:                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-731/14: Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Agrotikos Synetairismos Profitis Ilias/Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/55

         Beschikking van het Gerecht van 8 oktober 2015 — Agrotikos Synetairismos Profitis Ilias/Raad
   (Zaak T-731/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 398/70)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Agrotikos Synetairismos Profitis Ilias (Skydra, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Chrysogonos, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 833/2014 van de Raad van 31 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren (PB L 229, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Agrotikos Synetairismos Profitis Ilias wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Op het verzoek tot interventie van de Europese Commissie behoeft niet te worden beslist.

               4)

               Agrotikos Synetairismos Profitis Ilias, de Raad en de Commissie dragen elk hun eigen kosten met betrekking tot het verzoek tot interventie.

      (1)  PB C 16 van 19.1.2015.


title: Zaak T-397/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  13 december 2005  — Arla Foods e.a./Commissie ( Verordening (EG) nr. 1829/2002 — Inschrijving van oorsprongsbenaming  feta  — Beroep tot nietigverklaring — Procesbevoegdheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/39

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2005 — Arla Foods e.a./Commissie
   (Zaak T-397/02) (1)

   („Verordening (EG) nr. 1829/2002 - Inschrijving van oorsprongsbenaming „feta” - Beroep tot nietigverklaring - Procesbevoegdheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 60/76)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoekers: Arla Foods AMBA (Viby, Denemarken), Løgismose A/S (Broby, Denemarken), Nordex Food A/S (Dronninglund, Denemarken), Sinai Landmejeri (Broby, Denemarken), Andelsmejeriet Sædager (Hobro, Denemarken), Søvind Mejeri (Horsens, Denemarken), Steensgaard Herregårdsmejeri (Millinge, Denemarken), Mejeriet Grambogård I/S (Tommerup, Denemarken) en Kirkeby Cheese Export (Svendborg, Denemarken), [gemachtigde: G. Lett, advocaat]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [gemachtigden: H. Støvlbæk, J. Iglesias Buhigues en A.-M. Rouchaud-Joët]

      Interveniënt aan de zijde van verzoekers: Verenigd Koninkrijk van Groot Britannië en Noord-Ierland [gemachtigde: P. Ormond]

      Interveniënten aan de zijde van verweerster: Helleense Republiek [gemachtigden: V. Kontolaimos, I. Chalkias en M. Tassopoulou] en Syndesmos Ellinikon Viomichanion Galaktokomikon Proïonton (SEV-GAP) [gemachtigde: N. Korogiannakis]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1829/2002 van de Commissie van 14 oktober 2002, tot wijziging van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming „feta” betreft (PB L 277, blz. 10)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters zullen hun eigen kosten en de door de Commissie gemaakte kosten dragen.

               3)

               De Helleense Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot Britannië en Noord-Ierland en Syndesmos Ellinikon Viomichanion Galaktokomikon Proïonton (SEV-GAP) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Doorhaling van zaak C-476/03

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Doorhaling van zaak C-476/03 (1)

   (2005/C 106/49)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 januari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-476/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 december 2001 in zaak T-44/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Suikerimporten — Weigering van invoercertificaat — Beroep tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid — Besluit 97/803/EG — Onomkeerbaarheid van bereikte resultaten — Evenredigheidsbeginsel — Rechtszekerheid — Verordening (EG) nr. 2553/97")

text:
1.6.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 131/15
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 6 december 2001                                                      van 30 januari 2002
in zaak T-44/98: Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       in zaak T-35/99: Keller SpA en Keller Meccanica SpA
                                                                          tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
Suikerimporten — Weigering van invoercertificaat — Be-                  (Steunmaatregelen van de staten — Ondernemingen in
roep tot nietigverklaring — Exceptie van onwettigheid                   sector constructie van rollend spoorwegmaterieel — Onder-
— Besluit 97/803/EG — Onomkeerbaarheid van bereikte                     nemingen onder buitengewoon bewind — Steunmaatregelen
resultaten — Evenredigheidsbeginsel — Rechtszekerheid —                 van regio’s Sicilië en Sardinië — Zachte leningen —
                Verordening (EG) nr. 2553/97”)                          Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Reikwijdte van
                                                                        beschikkingen         tot     goedkeuring        van      betrokken
                          (2002/C 131/27)                               steunregelingen — Reddings- en herstructureringssteun —
                                                                        Kaderregeling van Commissie — Artikel 92 EG-Verdrag
                                                                                (thans artikel 87 EG) — Motiveringsplicht)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2002/C 131/28)
In zaak T-44/98, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd te
Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,                                       (Procestaal: Italiaans)
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
P.J. Kuijper en T. Van Rijn), ondersteund door Raad van de
Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin),
Koninkrijk Spanje (gemachtigden: M. Lópes-Monı́s Gallego en            In zaak T-35/99, Keller SpA, gevestigd te Palermo (Italië),
R. Silva de Lapuerta), Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-        Keller Meccanica SpA, gevestigd te Villacidro (Italië), vertegen-
Bellanger) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en               woordigd door D. Corapi, V. Cappucelli en M. Merola,
Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill), betreffende een be-            advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, onder-
roep tot nietigverklaring van de tot het Hoofdproductschap              steund door Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en
voor Akkerbouwproducten gerichte beschikking van de Com-                O. Fiumara), tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
missie van 23 december 1997 (IV/51329) houdende afwijzing               pen (gemachtigden: aanvankelijk G. Rozet en A. Aresu,
van een aanvraag om afgifte van invoercertificaten voor                 vervolgens G. Rozet en V. Di Bucci), betreffende een verzoek
3 010 ton suiker op basis van verordening (EG) nr. 2553/97              tot nietigverklaring van beschikking 1999/195/EG van de
van de Commissie van 17 december 1997 betreffende de                    Commissie van 1 juli 1998 betreffende door Italië reeds
afgifte van invoercertificaten voor bepaalde producten van              verleende of te verlenen steun ten gunste van Keller SpA en
de GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-                       Keller Meccanica SpA (PB L 63, blz. 55), heeft het Gerecht
oorsprongscumulatie (PB L 349, blz. 26), heeft het Gerecht              (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,        A. W. H. Meij, kamerpresident, K. Lenaerts, M. Jaeger, J. Pirrung
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-          en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 30 januari 2002
ministrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
het dictum luidt als volgt:
                                                                        1)    Verwerpt het beroep.
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de kosten    2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en hoofdelijk in de
      van de Commissie, met inbegrip van de kosten in verband met             kosten van de Commissie.
      de procedures in kort geding.
                                                                        3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
3)    Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                        (1) PB C 121 van 1.5.1999.
(1) PB C 151 van 16.5.1998.


title: Doorhaling van zaak C-463/99

text:
21.4.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/23
               Doorhaling van zaak C-367/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-463/99 (1)
                        (2001/C 118/40)                                                    (2001/C 118/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-367/99        2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-463/99:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
een prejudiciële beslissing]: Hugo BOSS Aktiengesellschaft         Republiek.
tegen Coalle FA-93.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-467/99 (1)
               Doorhaling van zaak  C-246/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/44)
                        (2001/C 118/41)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-467/99:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-246/97:       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            Republiek.
meenschappen.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-47/00 (1)
               Doorhaling van zaak C-330/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/45)
                        (2001/C 118/42)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/00
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-330/97:       (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            beslissing): H. Gevin tegen Bundesanstalt für Arbeit — Kinder-
meenschappen.                                                      geldkasse.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                       (1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak C-418/00: Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 4/2                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.1.2001
Beroep, op 20 oktober 2000 ingesteld door Commissie                      Verzoek van het Tribunale di Bari — Sezione distaccata di
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                      Rutigliano — van 19 september 2000 om een prejudiciële
                             Duitsland                                   beslissing in de gedingen tussen G. Colapietro en Ispet-
                                                                         torato Generale Repressione Frodi en G. Colapietro en
                                                                                Ministerie voor Landbouwbeleid
                          (Zaak C-389/00)
                           (2001/C 4/02)                                                 (Zaken C-390/00 en C-391/00)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                         (2001/C 4/03)
op 20 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische          Het Tribunale di Bari — Sezione distaccata di Rutigliano —
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                      heeft bij beschikking van 19 september 2000, ingekomen ter
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre             griffie van het Hof van Justitie op 24 oktober 2000, in
Wagner C 254, Kirchberg.                                                 de gedingen tussen G. Colapietro en Ispettorato Generale
                                                                         Repressione Frodi en G. Colapietro en Ministerie voor Land-
                                                                         bouwbeleid, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen:
1.     vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland met de
       vaststelling van de wet van 30 september 1994 inzake
       het vervoer van afvalstoffen, waarbij een solidariteitsfonds      1)    Kan wet nr. 460 van 1987, die bij artikel 4 sancties
       voor het terugbrengen van afvalstoffen is opgericht, een                verbindt aan de bepalingen die de EEG bij de thans
       schending vormen van de krachtens de artikelen 23 en                    ingetrokken verordeningen had vastgesteld (1), worden
       25 op haar rustende verplichtingen.                                     toegepast om de door de nieuwe verordeningen uitgevaar-
                                                                               digde voorschriften van sancties te voorzien?
2.     de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
                                                                         2)    Is de administratieve sanctie waarmee wordt gedreigd,
                                                                               inderdaad onevenredig met de feiten, en schendt zij het
Middelen en voornaamste argumenten                                             beginsel dat straffen billijk moeten zijn?
Volgens de Commissie is de ingevolge de Duitse wet inzake
het vervoer van afvalstoffen op de exporteurs rustende ver-              (1) Het gaat, met name, om verordening nr. 822/87 van de Raad van
plichting om bij te dragen aan een solidariteitsfonds, onvere-               16 maart 1987, PB L 84 van 27.3.1987, blz. 1.
nigbaar met het gemeenschapsrecht, voorzover de kosten van
wederinvoer van afvalstoffen (daaronder begrepen de kosten
voor verwijdering of nuttige toepassing) ten laste komen van
het solidariteitsfonds, in de artikelen 25 en 26 van verordening
nr. 259/93 van de Raad (1) bedoelde gevallen, wanneer de
kennisgever in gebreke blijft en de kosten dus ten laste van de
lidstaat van uitvoer komen (artikel 33, lid 2, van verordening
nr. 259/93). Bedoelde bijdrage is een wegens het overschrijden
der grenzen eenzijdig op binnenlandse producten geheven
belasting. Het overeenkomstige gedeelte van de bijdrage kan
volgens verweerster niet als een passende vergoeding voor een            Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Commissie
ten behoeve van de marktdeelnemer door de overheid werkelijk             van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
en individueel verrichte dienst worden beschouwd. De in                                                 bliek
artikel 33, lid 2, van verordening nr. 259/93 uitdrukkelijk
voorgeschreven financiering van de subsidiaire aansprakelijk-
heid van de staat kan niet als „een specifiek of geïndividua-                                     (Zaak C-418/00)
liseerd voordeel” worden aangemerkt.
                                                                                (2001/C 4/04)
( 1) Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari
     1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van
     afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, PB        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     L 30 van 6 februari 1993, blz. 1, gewijzigd bij verordening (EG)    op 13 november 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
     nr. 2408/98 van de Commissie van 6 november 1998, PB L 298          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     van 7.11.1998, blz. 19.                                             woordigd door T. Van Rijn, juridisch adviseur, en B. Mongin,
                                                                         lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
                                                                         van dezelfde dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- 6.1.2001                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 4/3
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
1)    vast te stellen dat de Franse Republiek,                                                           bliek
      —      door geen bepalingen vast te stellen voor een juist
             gebruik van de haar voor de vangstseizoenen 1991,
             1992, 1993 en 1994 toegekende quota,                                                 (Zaak C-419/00)
      —      door niet op de naleving van de communautaire
             regelgeving op het gebied van het behoud van de
             visbestanden te hebben toegezien door voldoende                                        (2001/C 4/05)
             toezicht op de vangstactiviteiten alsmede een af-
             doende inspectie van de aanvoer en de registratie
             van de vangsten,
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 13 november 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
      —      door niet te besluiten, de visserij door onder Franse        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
             vlag varende of in Frankrijk geregistreerde vaartui-         woordigd door T. Van Rijn, juridisch adviseur, en B. Mongin,
             gen voorlopig te verbieden ofschoon de verrichte             lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
             vangsten moesten worden geacht het desbetreffende            gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
             quotum te hebben uitgeput, en eventueel de visserij          van dezelfde dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
             te verbieden wanneer het quotum ruim was over-
             schreden, zulks voor de vangstseizoenen 1991,
             1992, 1993 en 1994,
                                                                          De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
      —      door geen strafrechtelijke of administratieve maatre-
             gelen te treffen tegen de kapitein of iedere andere
             persoon die verantwoordelijk was voor de vangsten            1)   vast te stellen dat de Franse Republiek,
             na uitvaardiging van de vangstverboden, zulks voor
             de vangstseizoenen 1991, 1992, 1993 en 1994,
                                                                               —     door geen bepalingen vast te stellen voor een
      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
                                                                                juist gebruik van de haar voor de vangstseizoenen
      rusten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                                1995 en 1996 toegekende quota,
      nr. 170/83 (1), de artikelen 1 en 11, leden 1 en 2, van
      verordening (EEG) nr. 2241/87 (2), de artikelen 2, 21,
      leden 1 en 2, en 31 van verordening nr. 2847/93 (3) en
      artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 (4);                 —     door niet op de naleving van de communautaire
                                                                                regelgeving op het gebied van het behoud van de
2)    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                                 visbestanden te hebben toegezien door toezicht op
                                                                                de vangstactiviteiten alsmede een afdoende inspectie
                                                                                van de aanvoer en de registratie van de vangsten,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                               —     door niet te besluiten, de visserij door onder Franse
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                              vlag varende of in Frankrijk geregistreerde vaartui-
die in zaak C-333/99 (5), die dezelfde inbreuken, doch de jaren                      gen voorlopig te verbieden ofschoon de verrichte
1988 en 1990 betreft.                                                                vangsten moesten worden geacht het desbetreffende
                                                                                quotum te hebben uitgeput en eventueel de visserij
                                                                                te verbieden wanneer het quotum ruim was over-
(1) Verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983
    houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 370/82 betreffende                  schreden, zulks voor de vangstseizoenen 1995 en
    het beheer van en de controle op bepaalde vangstquota voor                       1996,
    1982 voor vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en vissen
    in het gereglementeerde gebied als omschreven in het NAFO-
    Verdrag (PB L 24 van 27.1.1983, blz. 68).                                  —     door geen strafrechtelijke of administratieve maatre-
(2) Verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op                  gelen te treffen tegen de kapitein of iedere andere
    de visserijactiviteiten (PB L 207 van 29.7.1987, blz. 1).                        persoon die verantwoordelijk was voor de vangsten
(3) Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober                         na uitvaardiging van de vangstverboden, zulks voor
    1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeen-                     de vangstseizoenen 1995 en 1996,
    schappelijk visserijbeleid (PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1).
(4) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
    1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
    visserij en de aquacultuur (PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1).              niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
(5) PB C 333 van 30.11.1999, blz. 17.                                          rusten krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                               nr. 3760/92 (1) en de artikelen 2, 21 en 31 van verorde-
                                                                               ning (EEG) nr. 2847/93 (2) in samenhang met de verorde-
                                                                               ningen (EEG) nr. 3362/94 (3) en 3074/95 (4);


title: Zaak C-335/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 3 juli 2015 — Maria Cristina Elisabetta Ornano/Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/41

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 3 juli 2015 — Maria Cristina Elisabetta Ornano/Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero
   (Zaak C-335/15)
   (2015/C 294/53)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Cristina Elisabetta Ornano

      Verwerende partij: Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero

      Prejudiciële vraag

               1)

               Staan artikel 11, eerste alinea, punten 1, 2, onder b), 3, en de laatste en voorlaatste overweging van richtlijn 92/85/EEG (1) van de Raad van 19 oktober 1992, alsmede de artikelen 157, leden 1, 2, en 4, VWEU (ex artikel 141 VEG), artikel 158 VWEU (ex artikel 142 VEG), voor zover daarin is bepaald dat „de lidstaten ernaar [streven] de bestaande gelijkwaardigheid van de bepalingen omtrent betaalde vakantie te handhaven”, artikel 2, lid 2, onder c), juncto artikel 14, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/54/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006, alsmede artikel 15 en de overwegingen 23 en 24 van richtlijn 2006/54/EG, en, ten slotte, artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2000/C 364/01) in de weg aan een nationale regeling die, ingevolge artikel 3, lid 1, van wet nr. 27 van 19 februari 1981, in de versie van vóór de wijziging ervan bij artikel 1, lid 325, van wet nr. 311 van 30 december 2004, niet toestaat dat de daarin bedoelde toelage wordt betaald voor vóór 1 januari 2005 liggende tijdvakken van verplicht zwangerschapsverlof?

      (1)  Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1-7).

      (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23-36).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 november 1998 in zaak C-214/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 76/464/EEG)

text:
C 20/6                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.1.1999
                   ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                     van 24 november 1998                                                     (Zesde Kamer)
in zaak C-274/96 (verzoek van de Pretura circondariale di                                 van 25 november 1998
Bolzano, sezione distaccata di Silandro om een prejudicieÈle
  beslissing): Strafzaken tegen H. O. Bickel en U. Franz (1)         in zaak C-214/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
(Vrij verkeer van personen Ð Gelijke behandeling Ð
                                                                     (Niet-nakoming        Ð     Niet-omzetting    van    Richtlijn
             Regeling van taalgebruik in strafzaken)
                                                                                76/464/EEG)
                         (1999/C 20/08)
                                                                                (1999/C 20/09)
                      (Procestaal: Italiaans)                                              (Procestaal: Spaans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                       de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-214/96, Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak C-274/96, betreffende een verzoek aan het Hof                schappen (gemachtigden: R. Wainwright en F. Castillo de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura              la Torre) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: P. Plaza
circondariale di Bolzano, sezione distaccata di Silandro             García), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
(ItalieÈ), in de aldaar dienende strafzaken tegen H. O. Bic-         stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de pro-
kel en U. Franz, om een prejducieÈle beslissing over de uit-         gramma's tot vermindering van de verontreiniging van de
legging van de artikelen 6, 8 A en 59 van het EG-Verdrag,            wateren voor de stoffen van lijst II op te stellen en aan de
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez               Commissie mee te delen, zoals vereist in artikel 7, lid 1,
Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G.          van Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976
Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C.            betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde
Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, H. Rag-               gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de
nemalm (rapporteur), L. Sevón, M. Wathelet en R. Schint-             Gemeenschap worden geloosd (PB L 129 van 18.5.1976,
gen, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H.         blz. 23), de krachtens het EG-Verdrag en artikel 7 van
von Holstein, adjunct-griffier, op 24 november 1998 een              deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   komen, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
                                                                     volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, G. Hirsch (rappor-
                                                                     teur), J. L. Murray, H. Ragnemalm en K. M. Ioannou,
                                                                     rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass,
1. Het door een nationale wettelijke regeling toegekende             op 25 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
     recht te verzoeken om behandeling van een strafzaak             tum luidt als volgt:
     in een andere taal dan de hoofdtaal van de betrokken
     staat, valt binnen de werkingssfeer van het EG-Ver-
     drag en moet in overeenstemming zijn met artikel 6
     daarvan.                                                        1. Door niet de programma's tot vermindering van de
                                                                          verontreiniging van de continentale wateren en van de
                                                                          territoriale zeewateren op te stellen voor de stoffen die
                                                                          vallen onder lijst II van Richtlijn 76/464/EEG van de
2. Artikel 6 van het Verdrag staat in de weg aan een                      Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging
     nationale wettelijke regeling die burgers die een                    veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in
     bepaalde andere taal dan de hoofdtaal van de betrok-                 het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden
     ken lidstaat spreken en op het grondgebied van een                   geloosd, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 7
     bepaalde gemeenschap wonen, het recht toekent te ver-                van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
     zoeken om behandeling van de strafzaak in hun taal,                  nagekomen.
     wanneer dit recht wordt onthouden aan onderdanen
     van andere lidstaten die dezelfde taal spreken en op
     dat grondgebied reizen en verblijven.
                                                                     2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 294 van 5.10.1996.                                          (1) PB C 247 van 24.8.1996.


title: Zaak F-24/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Lafleur-Tighe/Commissie

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/36

         Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Lafleur-Tighe/Commissie
   (Zaak F-24/07)
   (2007/C 117/56)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Virgine Lafleur-Tighe (Makati, Filippijnen) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekster op de datum van haar aanwerving als arbeidscontractant in te delen in de rang 13, salaristrap 1, zoals dit besluit volgt uit de op 22 december 2005 ondertekende aanstellingsovereenkomst;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van het bestreden besluit, namelijk dat vanaf 16 november 1993, de datum waarop verzoekster haar Bachelordiploma behaalde, rekening moet worden gehouden met haar beroepservaring en zij met terugwerkende kracht tot 22 december 2005 in de rang 14 moet worden ingedeeld;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert middelen aan die in grote mate gelijk zijn aan die welke zij in de zaak F-135/06 (1) reeds heeft aangevoerd en beroept zich daarnaast onder meer op schending van het beginsel van het vrije verkeer van diploma's en beroepskwalificaties.

      (1)  PB C 236 van 30.12.2006, blz. 87.


title: Zaak T-352/14: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — The Smiley Company/BHIM — The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HAPPY TIME — Ouder internationaal woordmerk HAPPY HOURS — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/51

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — The Smiley Company/BHIM — The Swatch Group Management Services (HAPPY TIME)
   (Zaak T-352/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HAPPY TIME - Ouder internationaal woordmerk HAPPY HOURS - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 302/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Smiley Company SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: I.-M. Helbig, P. Hansmersmann en S. Rengshausen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: The Swatch Group Management Services AG (Biel, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 februari 2014 (zaak R 1497/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen The Swatch Group Management Services AG en The Smiley Company SPRL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Smiley Company SPRL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-518/15: Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Frankrijk/Commissie

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/50

         Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-518/15)
   (2015/C 354/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. De Bergues, D. Colas, R. Coesme en A. Daly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2015) 4076 final van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover daarbij aan EU-financiering zijn onttrokken de uitgaven die de Franse Republiek heeft verricht in het kader van de steunmaatregel Compensatie voor natuurlijke handicaps en van de agromilieufokpremie in verband met as 2 van het programma voor de Franse plattelandsontwikkeling voor de begrotingsjaren 2011, 2012 en 2013 wat betreft de steunbedragen die zijn betaald op de ten tijde van de verkoopseizoenen 2011, 2012 en 2013 ingediende aanvragen;

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van dat besluit voor zover de grondslag voor de financiële correctie daarin mede omvat de uitgaven met betrekking tot schapen en geiten, waarvoor geen steunaanvraag voor dieren is ingediend;

               —

               meer subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van dat besluit voor zover daarbij een met 10 % verhoogde forfaitaire correctie is toegepast op grond dat de aan de Franse autoriteiten verweten tekortkoming inzake de telling van dieren een herhaalde tekortkoming betrof;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 4, lid 1, artikel 10, lid 1, en artikel 14, lid 2, van verordening (EU) nr. 65/2011 (1), alsmede artikel 11, lid 1, van verordening (EU) nr. 885/2006 (2), doordat de Commissie heeft geoordeeld dat verzoekster niet had voldaan aan haar verplichtingen in verband met het controleren van de veebezetting, op de grond dat zij de dieren tijdens de controles ter plaatse niet had geteld en op de grond dat de dieren bij de controles ter plaatse niet werden „onderworpen aan een plausibiliteitscontrole”.

               2.

               Tweede middel, subsidiair, inhoudend dat de Commissie in het litigieuze besluit op onrechtmatige wijze de op schapen en geiten betrekking hebbende uitgaven, waarvoor geen steunaanvraag voor dieren is ingediend, in de grondslag voor de forfaitaire correctie heeft opgenomen.

               3.

               Derde middel, meer subsidiair, ontleend aan miskenning van de in bijlage 2 bij document VI/5330/97 (3) en de mededeling AGRI/60637/2006 (4) neergelegde regels, doordat de Commissie een met 10 % verhoogde forfaitaire correctie heeft toegepast op grond dat de aan de Franse autoriteiten verweten tekortkoming inzake de telling van dieren een herhaalde tekortkoming betrof.

      (1)  Verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 25, blz. 8).

      (2)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90).

      (3)  Document nr. VI/5330/97 van de Commissie van 23 december 1997, betreffende de richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking betreffende de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL-Garantie.

      (4)  Mededeling nr. AGRI/60637/2006 def. van de Commissie inzake de behandeling door de Commissie bij de goedkeuring van de rekeningen EOGFL, afdeling Garantie, van gevallen waarin controlesystemen herhaaldelijk tekortschieten.


title: Zaak C-390/99: Verzoek van het Tribunal Supremo, Kamer voor geschillen van bestuur, Derde afdeling, van 22 september 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Canal Satélite Digital S.L. en Administración General del Estado (andere partĳ: DTS Distribuidora de Televisión Digital, S.A.)

text:
8.1.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/15
Verzoek van het Tribunal Supremo, Kamer voor geschil-                 Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
len van bestuur, Derde afdeling, van 22 september 1999                van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Canal                                             bliek
Satélite Digital S.L. en Administración General del Estado
(andere partij: DTS Distribuidora de Televisión Digital,
                               S.A.)                                                            (Zaak C-396/99)
                         (Zaak C-390/99)                                                         (2000/C 6/28)
                          (2000/C 6/27)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Helleense
Het Tribunal Supremo, Kamer voor geschillen van bestuur,              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Derde afdeling, heeft bij beschikking van 22 september 1999,          pen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en B. Doherty,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 oktober          leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
1999, in het geding tussen Canal Satélite Digital S.L. en             te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
Administración General del Estado (andere partij, DTS Dis-           dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
tribuidora de Televisión Digital, S.A.) het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                 De Commissie vordert, dat het Hof
1. Is artikel 30 EG-Verdrag, juncto het bepaalde in de artike-
    len 1 tot en met 5 van richtlijn 95/47/EG van het Europees        — zal vaststellen, dat de Helleense Republiek, door niet
    Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake het                    binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechte-
    gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesig-                lijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 2,
    nalen (PB L 281, blz. 51) verenigbaar met een nationale                lid 1, van richtlijn 96/2/EG met betrekking tot mobiele en
    regeling die exploitanten van voorwaardelijke-toegangs-                persoonlijke communicatie (1), gelezen in samenhang met
    systemen als noodzakelijke voorwaarde voor het in de                   artikel 3 bis, tweede en derde alinea, van richtlijn
    handel brengen van toestellen, apparatuur, decoders of                 90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten
    systemen voor digitale uitzending en ontvangst van televi-             voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd bij richt-
    siesignalen per satelliet — ook die welke wettig in andere             lijn 96/2, de ingevolge het Verdrag en deze richtlijnen op
    lidstaten zijn vervaardigd of in de handel gebracht — de               haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
    volgende cumulatieve verplichtingen oplegt:
    — zichzelf en die toestellen, apparatuur, decoders of             — de Helleense Republiek in de kosten zal verwijzen.
         systemen in een verplicht officieel register inschrijven,
         waarvoor de enkele verklaring van de betrokken exploi-
         tant dat hij zich aan de technische specificaties houdt,     Middelen en voornaamste argumenten
         niet voldoende is, maar wel een voorafgaande verkla-
         ring of een technisch rapport van de nationale autori-
         teiten met betrekking tot de naleving van de in de           Het bindend karakter van de artikelen 249, derde alinea, en
         nationale regeling vastgestelde technische of andere         10 EG (voorheen artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) houdt voor
         voorschriften;                                               de lidstaten de verplichting in, de maatregelen vast te stellen
                                                                      die nodig zijn voor het omzetten van richtlijnen in nationaal
    — via die genoemde inschrijvingsprocedure de desbetref-           recht vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn, en deze
         fende voorafgaande administratieve „goedkeuring” ver-        maatregelen onverwijld ter kennis van de Commissie te
         krijgen, die de naleving van de in de nationale regeling     brengen.
         vastgestelde technische of andere voorschriften be-
         vestigt?
                                                                      Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de nodige
2. Is artikel 59 EG-Verdrag, juncto het bepaalde in de artike-        maatregelen getroffen om uitvoering te geven aan artikel 2,
    len 1 tot en met 5 van de genoemde richtlijn 95/47/EG             lid 1, van richtlijn 96/2/EG en artikel 3 bis, tweede en derde
    verenigbaar met een nationale regeling die de exploitanten        alinea, van richtlijn 90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
    van voorwaardelijke-toegangssystemen de hiervoor ge-              96/2, die uiterlijk op 1 januari 1998 in nationaal recht hadden
    noemde administratieve verplichtingen oplegt?                     moeten worden omgezet, zodat zij de ingevolge het Verdrag
                                                                      en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is
3. Moet worden aangenomen, dat een nationale bepaling die
                                                                      nagekomen.
    de naleving van die regels oplegt een „technische regeling”
    vormt waarvan ingevolge richtlijn 83/189/EEG van
    28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op
    het gebied van normen en technische voorschriften (PB
                                                                      (1) L 20, blz. 59.
    L 109, blz. 8) de Commissie in kennis moet worden
    gesteld?


title: Doorhaling van zaak T-318/99

text:
C 264/40              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                       1.11.2003
              Doorhaling van zaak T-288/99 (1)                                    Doorhaling van zaak T-111/03 (1)
                        (2003/C 264/70)                                                    (2003/C 264/72)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                    De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van 2 september 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaak T-288/99: Evers V.O.F tegen Commissie van de Europese          van 16 juli 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen.
                                                                    T-111/03: Michel Nolin tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                    (1) PB C 124 van 24.5.2003.
              Doorhaling van zaak T-318/99 (1)
                        (2003/C 264/71)
                                                                                Doorhaling van zaak T-249/03 R
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2003/C 264/73)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                 (Procestaal: Frans)
van 2 september 2003 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-318/99: Avia Nederland Coöperatie U.A. tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                    De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 augustus 2003
                                                                    de doorhaling in het register gelast van zaak T-249/03 R: Y
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak C-141/07: Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/15

         Beroep ingesteld op 9 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-141/07)
   (2007/C 117/24)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland is de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door in § 14, leden 5 en 6, van het Apothekengesetz dergelijke cumulatieve voorwaarden voor een geneesmiddelentoeleveringscontract te stellen dat het voor apotheken in andere lidstaten praktisch onmogelijk wordt, geneesmiddelen aan een ziekenhuis toe te leveren;

               —

               verwijzing van de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 28 EG verbiedt alle kwantitatieve invoerbeperkingen en maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten. Elke handelsregeling van de lidstaten die de intracommunautaire handel al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel, kan belemmeren, vormt als maatregel van gelijke werking een kwantitatieve beperking. De omstandigheid dat bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht de verkoop van geneesmiddelen slechts ten dele is geharmoniseerd, ontslaat de lidstaten niet van hun verplichting, de bepalingen inzake het vrije verkeer van goederen te eerbiedigen.
   Overeenkomstig § 14 van de Duitse wet op de apotheken hebben de Duitse ziekenhuizen de mogelijkheid om in plaats van een eigen ziekenhuisapotheek op te richten, geneesmiddelen te betrekken bij externe apotheken. De cumulatieve voorwaarden die in deze bepaling worden gesteld aan een geneesmiddelentoeleveringscontract, hebben evenwel tot gevolg dat het voor apotheken in andere lidstaten praktisch onmogelijk wordt, op regelmatige basis geneesmiddelen toe te leveren aan een ziekenhuis, aangezien een aantal van de verplichte contractelementen alleen kunnen worden aangeboden door apotheken die in de omgeving van het toe te leveren ziekenhuis zijn gevestigd.
   Volgens de rechtspraak van het Hof vallen nationale bepalingen die bepaalde verkoopmodaliteiten aan banden leggen of verbieden, niet onder artikel 28 EG wanneer is voldaan aan twee voorwaarden: ten eerste moeten de betrokken bepalingen gelden voor alle marktdeelnemers die op het nationale grondgebied actief zijn, en ten tweede moeten zij zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed hebben op de verhandeling van nationale producten en op die van producten uit andere lidstaten. In casu is alleen aan de eerste voorwaarde voldaan, maar binnenlandse en buitenlandse producten worden rechtens en feitelijk niet op gelijke wijze getroffen wanneer alle contractelementen zoals wettelijk voorgeschreven worden aangeboden door een enkele aanbieder. De toegang tot de markt wordt door deze regeling sterker bemoeilijkt voor producten uit andere lidstaten dan voor binnenlandse producten. Daarbij is het volgens de rechtspraak van het Hof niet relevant dat ook binnenlandse apotheken die niet in de buurt van het ziekenhuis zijn gelegen, met dezelfde problemen worden geconfronteerd. Een overheidsmaatregel kan immers ook dan als een beperking van het handelsverkeer tussen de lidstaten worden aangemerkt wanneer niet alle nationale producten gunstiger worden behandeld en ook niet uitsluitend ingevoerde, maar ook binnenlandse producten worden benadeeld.
   Beperkingen van het intracommunautaire handelsverkeer kunnen op grond van dwingende redenen van algemeen belang, met name uit hoofde van bescherming van de openbare veiligheid en de gezondheid, worden gerechtvaardigd. Daarbij moet de betrokken nationale regeling passend, noodzakelijk en evenredig zijn. In casu is de bij wet verplichte cumulatie van alle genoemde contractelementen echter niet noodzakelijk voor de bescherming van de gezondheid. Het moet daarentegen mogelijk zijn dat een op grotere afstand gelegen en ook in een andere lidstaat gelegen apotheek instaat voor de regelmatige toelevering van geneesmiddelen aan het betrokken ziekenhuis.


title: Zaak T-365/13: Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Republiek Litouwen/Europese Commissie

text:
               28.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/3

         Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Republiek Litouwen/Europese Commissie
   (Zaak T-365/13)
   2013/C 284/03
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en R. Krasuckaitė)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 2436 def. van de Europese Commissie van 2 mei 2013 ongeldig te verklaren voor zover het de Republiek Litouwen betreft en daarin financiering van bepaalde door de Republiek Litouwen gedane ELFPO-uitgaven worden geweigerd;

               —

               de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.
   Met het eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie met het bestreden besluit de artikelen 10 en 15 van verordening (RG) nr. 1975/2006 (1) en artikel 48 van verordening (EG) nr. 1974/2006 (2) heeft geschonden door geen acht te slaan op de in deze bepalingen aan de lidstaten gelaten vrijheid, zelf criteria en procedures voor de verrichting van controles te bepalen, en het standpunt van de Litouwse autoriteiten over de doeltreffendheid van de gekozen controlemethode buiten beschouwing heeft gelaten, door te verlangen dat maatregelen ter ondersteuning bij een natuurlijke handicap aan diepgaande controle (controles ter plaatse) moeten worden onderworpen wanneer een criterium (bestandsdichtheid) toereikend vervuld is.
   Met het tweede middel betoogt verzoekster dat de Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 (3) en in strijd met het evenredigheidsbeginsel, door op basis van een kennelijk ongeschikte controle aan de hand van het criterium van de bestandsdichtheid ten onrechte een financiële correctie van 5 % toe te passen, terwijl zij geen noemenswaardig risico voor het fonds vermeldde. De Commissie had overeenkomstig de vereisten van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 financiële correcties moeten toepassen op basis van de ernst van de inbreuk en de financiële schade voor de Europese Unie. De correcties in het bestreden besluit gaan verder dan ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie passend en noodzakelijk is.
   Met het derde middel betoogt verzoekster dat de Commissie op basis van een onjuiste uitlegging van artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1975/2006 en artikel 48, lid1, van verordening nr. 1974/2006 en in strijd met artikel 29 van verordening (EG) nr. 796/2004 (4) ten onrechte een financiële correctie van 2 % heeft toegepast met als motivering dat bij een bezichtiging ter plaatse om te controleren of aan alle verplichtingen was voldaan niet alle percelen waren onderzocht.
   Met het vierde middel betoogt verzoekster dat de Commissie met het bestreden besluit inbreuk heeft gemaakt op artikel 10, lid 2, van verordening nr. 1975/2006, door geen acht te slaan op de in deze bepalingen aan de lidstaten gelaten vrijheid, zelf criteria en procedures voor de verrichting van controles te bepalen, en het standpunt van de Litouwse autoriteiten over de doeltreffendheid van de gekozen controlemethode (schiftingsmethode) buiten beschouwing heeft gelaten, door een controle van het gebruik van meststoffen (controle door de administratie) aan te bevelen.
   Met het vijfde middel betoogt verzoekster dat de Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 en met het evenredigheidsbeginsel, door op basis van een kennelijk ongeschikte controle aan de hand van het criterium van het gebruik van meststoffen ten onrechte een financiële correctie van 5 % toe te passen, ofschoon zij geen noemenswaardig gevaar voor het Fonds vermeldde. De Commissie had overeenkomstig de vereisten van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 financiële correcties moeten toepassen op basis van de ernst van de inbreuk en de financiële schade voor de Europese Unie. De correcties in het bestreden besluit gaan verder dan ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie passend en noodzakelijk is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 268, blz. 74).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie van 15 december 2006 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).


title: Zaak T-296/12: Arrest van het Gerecht van 12 juni 2015 — Health Food Manufacturers’ Association e.a./Commissie [„Bescherming van de consument — Verordening (EU) nr. 432/2012 — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Beroep tot nietigverklaring — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringshandelingen met zich meebrengt — Rechtstreeks geraakt — Ontvankelijkheid — Schending van de artikelen 13 en 28 van verordening (EG) nr. 1924/2006 — Beginsel van behoorlijk bestuur — Non-discriminatie — Onjuiste evaluatiecriteria — Verordening nr. 1924/2006 — Exceptie van onwettigheid — Recht om te worden gehoord — Rechtszekerheid — Redelijke overgangsperiode — Lijst van hangende claims”]

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/14

         Arrest van het Gerecht van 12 juni 2015 — Health Food Manufacturers’ Association e.a./Commissie
   (Zaak T-296/12) (1)

   ([„Bescherming van de consument - Verordening (EU) nr. 432/2012 - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Beroep tot nietigverklaring - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringshandelingen met zich meebrengt - Rechtstreeks geraakt - Ontvankelijkheid - Schending van de artikelen 13 en 28 van verordening (EG) nr. 1924/2006 - Beginsel van behoorlijk bestuur - Non-discriminatie - Onjuiste evaluatiecriteria - Verordening nr. 1924/2006 - Exceptie van onwettigheid - Recht om te worden gehoord - Rechtszekerheid - Redelijke overgangsperiode - Lijst van hangende claims”])
   (2015/C 245/17)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: The Health Food Manufacturers’ Association (East Molesey, Verenigd Koninkrijk); Quest Vitamins Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk); Natures Aid Ltd (Kirkham, Verenigd Koninkrijk); Natuur-& gezondheidsProducten Nederland (Ermelo, Nederland); en New Care Supplements BV (Oisterwijk, Nederland) (vertegenwoordigers: B. Kelly en G. Castle, solicitors, en P. Bogaert, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en S. Grünheid, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partijen: FederSalus (Rome, Italië); Medestea biotech SpA (Turijn, Italië); en Naturando Srl (Osio Sotto, Italië) (vertegenwoordigers: E. Valenti en D. Letizia, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Colas en S. Menez, vervolgens D. Colas en S. Ghiandoni, gemachtigden); Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. Rodrigues en L. Visaggio, gemachtigden); Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Šulce en M. Moore, gemachtigden); en Europees bureau van consumentenverenigingen (BEUC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Pappas, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 432/2012 van de Commissie van 16 mei 2012 tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en gezondheid van kinderen gaan (PB L 136, blz. 1) alsook van de vermeende beslissing van de Commissie om een lijst van hangende gezondheidsclaims vast te stellen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Health Food Manufacturers’ Association, Quest Vitamins Ltd, Natures Aid Ltd, Natuur-& gezondheidsProducten Nederland en New Care Supplements BV worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               3)

               De Franse Republiek, het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, het Europees bureau van consumentenverenigingen (BEUC), FederSalus, Medestea biotech SpA en Naturando Srl zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak T-751/15: Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Contact Software/Commissie

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/39

         Beroep ingesteld op 21 december 2015 — Contact Software/Commissie
   (Zaak T-751/15)
   (2016/C 068/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Contact Software GmbH (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-M. Schultze, S. Pautke en C. Ehlenz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit C(2015) 7006 final in de zaak AT.39846 — CONTACT/Dassault & PTC van 9 oktober 2015 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekende partij de nietigverklaring van besluit C(2015) 7006 final in de zaak AT.39846 — CONTACT/Dassault & PTC van 9 oktober 2015, waarbij de klacht van verzoekende partij van 18 november 2010 op basis van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 773/2004 (1) werd afgewezen.
   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste definitie van de relevante markten
               Verzoekende partij betoogt dat de verwerende partij blijk geeft van onjuiste rechtsopvattingen en kennelijke beoordelingsfouten bij de uitlegging en toepassing van artikel 102 VWEU door voorbij te gaan aan de aanwijzingen en argumenten van verzoekende partij betreffende een striktere afbakening van de relevante markten, die enerzijds een eigen markt voor bepaalde aanbieders van „Computer Aided Design” (hierna: „CAD”)-software of tenminste van High-End-CAD-software voor autoproducenten en -toeleveranciers behelzen en anderzijds een markt van interface-informatie voor CAD-software voor iedere aanbieder.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 102 VWEU
               Verwerende partij heeft de machtspositie van de betrokken ondernemingen op de markt kennelijk onjuist beoordeeld, wat voornamelijk is te wijten aan de reeds geldend gemaakte onjuiste marktomschrijving.

               3.

               Derde middel: schending van de motiveringsplicht
               In het kader van het derde middel maakt verzoekende partij geldend dat de afwijzing van haar klacht onvoldoende werd gemotiveerd.

               4.

               Vierde middel: onjuiste toepassing van de beoordelingsvrijheid
               Met het vierde middel stelt verzoekende partij dat er sprake is van een kennelijke dwaling bij de conclusie van verwerende partij dat vanuit het oogpunt van het belang van de Gemeenschap onvoldoende redenen voorhanden zijn om een mogelijke schending van artikel 102 VWEU verder te onderzoeken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, blz. 18).