title: Zaak C-44/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Frankfurt am Main V-Höchst/Deutsche Bank AG (Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 56, lid 1, sub e — Artikel 135, lid 1, sub f en g — Vrijstelling van vermogensbeheer van waardepapieren (portefeuillebeheer))

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Frankfurt am Main V-Höchst/Deutsche Bank AG
   (Zaak C-44/11) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 56, lid 1, sub e - Artikel 135, lid 1, sub f en g - Vrijstelling van vermogensbeheer van waardepapieren (portefeuillebeheer))
   2012/C 295/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Frankfurt am Main V-Höchst

      Verwerende partij: Deutsche Bank AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 56, lid 1, sub e, en van artikel 135, lid 1, sub f, en sub g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Vrijstelling van belasting voor ten behoeve van particuliere cliënten verrichte handelingen betreffende het vermogensbeheer van waardepapieren

      Dictum

               1)

               Vermogensbeheer van waardepapieren, zoals dit in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij een belastingplichtige tegen vergoeding naar eigen inzicht over de koop en de verkoop van waardepapieren beslist en deze beslissing door de koop en de verkoop van waardepapieren uitvoert, bestaat uit twee elementen die zo nauw verbonden zijn dat zij, objectief gezien, één enkele economische prestatie vormen.

               2)

               Artikel 135, lid 1, sub f of g, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat vermogensbeheer van waardepapieren, zoals dit in het hoofdgeding aan de orde is, niet krachtens deze bepaling van belasting over de toegevoegde waarde is vrijgesteld.

               3)

               Artikel 56, lid 1, sub e, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het niet enkel van toepassing is op de in artikel 135, lid 1, sub a tot en met g, van deze richtlijn genoemde handelingen, maar ook op vermogensbeheer van waardepapieren.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011


               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/15

         Verkiezing van een president van een kamer bestaande uit drie rechters
   (2005/C 205/27)
   Op 7 juli 2005 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 15, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering R. García-Valdecasas voor de periode van 1 oktober 2005 tot en met 30 september 2006 gekozen tot president van een kamer zetelend met drie rechters.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juli 2003 in zaak T-371/02: B. Barbé tegen Europees Parlement (Procedure tot leggen van derdenbeslag op loon — Niet-uitbetaling aan beslagleggende schuldeiser van vóór opheffing derdenbeslag ingehouden salaris — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
15.11.2003            NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 275/45
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                 tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement om
                              AANLEG                                       verzoeker niet de tussen maart en november 1998 op de
                                                                           bezoldiging van zijn voormalige echtgenote ingehouden bedra-
                        van 25 juni 2003                                   gen te betalen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
in zaak T-41/01, Rafael Pérez Escolar tegen Commissie                      rechters; griffier: H. Jung, op 15 juli 2003 een beschikking
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:
(Staatssteun — Klacht — Beroep wegens nalaten — Proces-
               bevoegdheid — Ontvankelijkheid)                             1)    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
                         (2003/C 275/74)                                   2)    Beide partijen worden verwezen in hun eigen kosten.
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                           (1) PB C 44 van 22.2.2003.
In zaak T-41/01, Rafael Pérez Escolar, wonende te Madrid
(Spanje), vertegenwoordigd door F. Moreno Pardo, advocaat,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: I. Martínez del Peral en J. Flett), betreffende een beroep
krachtens artikel 232 EG strekkende tot vaststelling dat de
Commissie de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
verplichtingen niet is nagekomen door geen besluit te nemen
op de door verzoeker tegen het Koninkrijk Spanje ingediende
klacht wegens schending van artikel 87 EG en door na te laten                    BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
de procedure van artikel 88, lid 2, EG in te leiden met                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
betrekking tot de steun die de Spaanse autoriteiten aan de
Banco Español de Crédito en de Banco Santander zouden                                            van 5 augustus 2003
hebben verleend, heeft het Gerecht (Vierde kamer — uitge-
breid), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, J. Pir-
rung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters;                  in zaak T-79/03 R, Industrie riunite odolesi SpA (IRO)
griffier: H. Jung, op 25 juni 2003 een beschikking gegeven                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        (Kort geding — Mededinging — Betaling van geldboete —
                                                                                Bankgarantie — Spoedeisendheid — Geen)
2)    Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 134 van 5 mei 2001.                                                                        (2003/C 275/76)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                              AANLEG
                                                                           In zaak T-79/03 R, Industrie riunite odolesi SpA (IRO),
                        van 15 juli 2003                                   gevestigd te Odolo (Italië), vertegenwoordigd door A. Giardina,
                                                                           advocaat, ondersteund door de Italiaanse Republiek (gemach-
  in zaak T-371/02: B. Barbé tegen Europees Parlement (1)                  tigde: I. M. Braguglia), tegen de Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro en A. Whelan),
(Procedure tot leggen van derdenbeslag op loon — Niet-                     betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoerleg-
uitbetaling aan beslagleggende schuldeiser van vóór ophef-                 ging van de beschikking van de Commissie van 17 december
fing derdenbeslag ingehouden salaris — Kennelijke niet-                    2002 inzake een procedure op grond van artikel 65 KS (COMP/
                        ontvankelijkheid)                                  37.956 — Betonstaal) voorzover daarbij aan verzoekster een
                                                                           geldboete is opgelegd van 3,58 miljoen EUR, heeft de President
                         (2003/C 275/75)                                   van het Gerecht op 5 augustus 2003 een beschikking gegeven
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
In zaak T-371/02, B. Barbé, ambtenaar bij het Europees
Parlement, wonende te Luxemburg (Luxemburg), vertegen-                     2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
woordigd door A. Lorang, advocaat, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg, tegen het Europees Parlement (gemach-
tigden: H. von Hertzen en L. Knudsen), betreffende een beroep


title: Zaak T-423/05: Beroep ingesteld op  25 november 2005  — Olympic Airways-Services S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/21

         Beroep ingesteld op 25 november 2005 — Olympic Airways-Services S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-423/05)
   (2006/C 74/42)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Olympic Airways-Services S.A. (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: P. Anestis, T. Soames, D. Geradin, S. Mavroghenis en S. Jordan, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               de bestreden beschikking C11/2004, betreffende staatssteun die Griekenland aan Olympic Airways-Services S.A. zou hebben verleend, overeenkomstig de artikelen 230 en 231 EG geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van de privatisering van de Griekse nationale luchtvaartmaatschappij „Olympic Airways” is een nieuwe vennootschap („NOA”), belast met de vliegactiviteiten, opgericht, terwijl verzoekster („OA”) alle andere activiteiten, met name de gronddiensten, het onderhoud en de herstelling van vliegtuigen, blijft verzorgen. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie bepaalde steunmaatregelen van Griekenland ten gunste van NOA en verzoekster met het Verdrag onverenigbaar verklaard, onder meer wegens:

               —

               de te hoge waardering van de activa van NOA ten tijde van haar oprichting,

               —

               het verrichten door de Griekse Staat als borg, van betalingen voor schulden van OA,

               —

               het feit dat de Griekse Staat zich jegens OA voortdurend tolerant opstelt, wat de verschuldigde belastingen en socialezekerheidsbijdragen betreft.

         Met haar beroep betwist de Helleense Republiek allereerst het onderdeel van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op de gestelde te hoge waardering van de activa van NOA ten tijde van haar oprichting. Zij beroept zich op schending van artikel 87, leden 1 en 3, EG en artikel 253 EG. Zij is van mening dat het criterium van de particuliere investeerder onjuist is toegepast, aangezien de Helleense Republiek heeft gehandeld zoals elke verstandige particulier zou hebben gedaan. Zij stelt ook, dat bij de berekening van het vermoede voordeel een foutieve methode is gevolgd en een onjuist resultaat is bereikt. Zij beroept zich voorts op ontoereikende motivering, wat het bestaan van de voorwaarden van artikel 87, lid 1, EG betreft.
   Wat de betaling van bedragen door de Staat voor schulden van verzoekster betreft, betwist deze laatste niet dat die betalingen zijn verricht, maar betoogt zij dat die niet als staatssteun kunnen worden beschouwd, zodat artikel 87, lid 1, EG is geschonden. Met name stelt verzoekster dat de voortzetting van de staatssteun, in het kader waarvan de betrokken betalingen van de Griekse Staat zijn verricht, door de Commissie was aanvaard, en dat deze laatste in de bestreden beschikking slechts als gevolg van een juridische dwaling het tegendeel heeft kunnen beweren. In hetzelfde verband beroept verzoekster zich op een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie met betrekking tot de betalingen die hebben plaatsgevonden vóór de wijziging van bepaalde borgstellingen en met betrekking tot de kwalificatie van sommige betalingen van de Staat als staatssteun. Verzoekster beroept zich ook voor dit onderdeel op schending van substantiële vormvoorschriften, inzonderheid de motiveringsplicht.
   Wat de in de bestreden beschikking vastgestelde „voortdurende tolerantie” van Griekenland jegens OA betreft, beroept verzoekster zich op schending van het gemeenschapsrecht wat het begrip staatssteun betreft, omdat de Commissie de handelwijze van Griekenland niet heeft getoetst aan het criterium van de particuliere schuldeiser en niet aan de op haar rustende bewijslast heeft kunnen voldoen. Zij beroept zich ook op een kennelijk onjuiste beoordeling wat de berekening en de kwantificering van het vermoede voordeel betreft, alsook op het ontbreken van een toereikende motivering.
   Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, allereerst het recht om te worden gehoord, dat volgens verzoekster is geschonden door de weigering van de Commissie om de Helleense Republiek, en bij uitbreiding ook verzoekster als rechtstreeks belanghebbende partij, toegang te verlenen tot de conclusie waartoe een door de Commissie aangewezen controlefirma was gekomen. Verzoekster beroept zich ook op schending van het beginsel „non bis in idem” wegens de toepassing, bij de bestreden beschikking, van rente tegen het communautaire tarief over de te recupereren bedragen, die echter reeds geldboeten, interessen en verhogingen op grond van de nationale bepalingen omvatten.


title: Zaak C-244/14: Beschikking van de president van het Hof van 7 juli 2015 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/25

         Beschikking van de president van het Hof van 7 juli 2015 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-244/14) (1)

   (2015/C 320/34)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-159/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Commerce de Bourges (Frankrijk)op 8 mei 2009 — Lidl SNC/Vierzon Distribution SA

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de Commerce de Bourges (Frankrijk)op 8 mei 2009 — Lidl SNC/Vierzon Distribution SA
   (Zaak C-159/09)
   2009/C 180/46
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de Commerce de Bourges

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lidl SNC

      Verwerende partij: Vierzon Distribution SA

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 3 bis van richtlijn 84/450 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55 (2), aldus worden uitgelegd dat vergelijkende prijsreclame voor artikelen die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd, dat wil zeggen artikelen die in voldoende mate onderling uitwisselbaar zijn, ongeoorloofd is om de enkele reden dat, wanneer het om levensmiddelen gaat, de eetbaarheid van elk artikel, in elk geval het genoegen dat men in het eten ervan schept, volledig afhangt van de omstandigheden en de plaats van bereiding, de gebruikte ingrediënten en de ervaring van de fabrikant?

      (1)  Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17).

      (2)  Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen (PB L 290, blz. 18).


title: Zaak T-106/10: Beroep ingesteld op 4 maart 2010 — Spanje/Commissie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/71

         Beroep ingesteld op 4 maart 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-106/10)
   2010/C 113/105
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2009) 10136 def. van 18 december 2009 betreffende de toepassing van financiële correcties op het deel van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, dat betrekking heeft op het communautaire initiatief CCI 2000 ES.06.0.PC.003 (Spanje — Leader+ regio Aragon), en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie op de door de Spaanse autoriteiten tot 4 juni 2008 aangegeven uitgaven een forfaitaire netto financiële correctie van 2 % toegepast, hetgeen overeenkomt met een verlaging met 652 674,70 EUR van de op grond van beschikking C(2001) 2067 van de Commissie van 31 juli 2001 toegekende bijstand uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, voor de kosten van het bovengenoemde programma.
   Volgens het Koninkrijk Spanje moet de beschikking op twee gronden nietig worden verklaard.
   De eerste is de onjuiste toepassing van artikel 39 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1), aangezien de mogelijke onregelmatigheden die hebben geleid tot de door de Commissie toegepaste financiële correctie, in werkelijkheid geen schending van artikel 4 van verordening (EG) nr. 438/2001 (2) opleveren, nu het in die bepaling vervatte vereiste dat de aantekeningen betreffende de ter plaatse uitgevoerde verificaties het verrichte werk vermelden, niet noodzakelijkerwijs inhoudt dat die aantekeningen een lijst van de uitgevoerde controles moeten bevatten, wanneer daarvan gemakkelijk kennis kan worden genomen.
   De tweede grond is de schending van het evenredigheidsbeginsel waarin artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999 voorziet, in samenhang met de richtsnoeren inzake de beginselen, criteria en indicatieve percentages die de Commissie dient te hanteren bij de bepaling van de financiële correcties als bedoeld in artikel 39, lid 3, van verordening (EG) nr. 1260/1999. (3) In de eerste plaats is er een correctie van 2 % van de uitgaven toegepast, terwijl uit de door de Spaanse autoriteiten aan de Commissie verstrekte gegevens bleek dat het risico voor het fonds aanzienlijk lager was dan dat percentage. In de tweede plaats is de periode waarover de correctie is toegepast, verlengd, doordat rekening is gehouden met de uitgaven die zijn aangegeven tot het tijdstip van de bilaterale bijeenkomst (4 juni 2008), in plaats van tot de periode waarop het onderzoek van de Commissie betrekking had (17 december 2004).

      (1)  Verordening van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand (PB L 63 van 3.3.2001, blz. 21).

      (3)  Document C(2001) 476 van 2 maart 2001.


title: Zaak T-161/03: Beroep, op 5 mei 2003 ingesteld door Cascades SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.7.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 171/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      besluit van 14 juli 2000 weigerde het selectiecomité verzoeker
                                                                        op de reservelijst te plaatsen. Dit besluit werd nietigverklaard
                                                                        door het arrest van het Gerecht van 24 september 2002
Verzoeker in deze zaak komt op tegen de mededeling van zijn             in zaak T-102/01. Ter uitvoering van dit arrest heeft het
beoordelingsrapport over de periode van juli 1995 tot juni              selectiecomité vervolgens besloten om nieuwe mondelinge
1997 met twee jaar vertraging en tegen de inhoud van dat                examens te organiseren. Verzoeker heeft hieraan deelgenomen,
rapport in vergelijking met zijn eerdere rapporten.                     waarbij hij zich evenwel het recht voorbehield de wettigheid
                                                                        ervan te betwisten. Het selectiecomité heeft besloten dat
                                                                        verzoekers resultaten op de nieuwe examens niet volstonden
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker schending                om hem op de reservelijst te plaatsen.
van de motiveringsplicht, een kennelijke beoordelingsfout en
misbruik van bevoegdheid, alsmede onregelmatigheid van de
procedure.                                                              Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan:
                                                                        —     schending van artikel 25, tweede alinea, van het Statuut,
                                                                              doordat het bestreden besluit niet toereikend is gemo-
                                                                              tiveerd;
                                                                        —     schending van artikel 233 EG, alsmede van de beginselen
                                                                              van gelijke behandeling en van objectiviteit bij de keuze
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door O. Pérez-Díaz
                                                                              van de kandidaten, aangezien volgens verzoeker zijn
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              prestaties niet onder dezelfde voorwaarden en volgens
                                                                              dezelfde criteria zijn beoordeeld als die van de andere
                        (Zaak T-156/03)                                       kandidaten;
                        (2003/C 171/62)                                 —     schending van het beginsel „restitutio in integrum” en
                                                                              van het beginsel van gelijke behandeling, voorzover
                                                                              verzoeker tijdens de eerste en derde fase van de mondelin-
                        (Procestaal: Frans)                                   ge examens de recente wetenschappelijke ontwikkelingen
                                                                              sedert de eerste examens heeft moeten uiteenzetten, en
                                                                              hierover tijdens het tweede deel van de tweede fase zijn
                                                                              mening heeft moeten geven;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-             —     schending van artikel 233 EG, voorzover de leden van
sie van de Europese Gemeenschappen door O. Pérez-Díaz,                        het nieuwe selectiecomité onvoldoende Spaans kenden
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,                        om verzoekers capaciteiten te beoordelen;
advocaat.
                                                                        —     schending van het beginsel „restitutio in integrum”,
                                                                              voorzover de samenstelling van het nieuwe comité niet
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                              zoveel mogelijk met die van het eerste comité over-
                                                                              eenkwam.
—    nietig te verklaren het besluit van het selectiecomité
     COM/R/A/1/1999 om hem niet op de reservelijst van
     deze selectieprocedure te plaatsen, welk besluit hem
     namens de voorzitter van het selectiecomité ter kennis is
     gebracht bij brief van 21 januari 2003 van het hoofd van
     de eenheid „Personeelszaken en administratie” van het
     directoraat-generaal Onderzoek van de Commissie;
                                                                        Beroep, op 5 mei 2003 ingesteld door Cascades SA tegen
—    de Commissie te veroordelen tot een door het Gerecht te                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
     bepalen vergoeding voor de morele schade en de schade
     aan de loopbaan, die hij door het bestreden onrechtmatige                                  (Zaak T-161/03)
     besluit heeft geleden;
                                                                                (2003/C 171/63)
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker is functionaris bij het Centrum voor de ontwikkeling          schappen is op 5 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
van het bedrijfsleven en solliciteerde in het kader van procedure       van de Europese Gemeenschappen door Cascades SA, ge-
COM/R/A/01/1999, die verweerster organiseerde om een                    vestigd te La Rochette (Frankrijk), vertegenwoordigd door
wervingsreserve van tijdelijke functionarissen aan te leggen. Bij       J. Buhart en P.-M. Louis, advocaten.
 ---pagebreak--- C 171/38                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  —     het besluit van de Commissie van 6 mei 2002 waarbij
       schade die zij heeft geleden ten gevolge van de gedeeltelij-             verzoeker definitief is ingedeeld in rang A7, salaristrap 3,
       ke niet-uitvoering van het arrest van het Gerecht van                    nietig te verklaren;
       28 februari 2002;
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten.
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoeker is op 1 augustus 2001 in dienst getreden als
                                                                          ambtenaar op proef en voorlopig ingedeeld in rang A7,
Dit beroep strekt tot vaststelling van de niet-contractuele               salaristrap 1. Hij heeft een verzoek ingediend om in een hogere
aansprakelijkheid van de Commissie wegens het niet volledig               rang te worden ingedeeld. Dit verzoek is afgewezen.
uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 28 februari
2002 (1), gewezen na terugverwijzing door het Hof, waarbij de
geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij beschikking 94/             Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat de Commissie
601/EG (Karton) inzake een procedure op grond van artikel 85              artikel 31, lid 2, van het Statuut heeft geschonden door geen
van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 — Karton) (2), is verminderd.             rekening te houden met de specifieke behoeften van de dienst.
                                                                          Hij voert ook een kennelijke beoordelingsfout aan.
Volgens verzoekster moet de Commissie nog de intresten
terugbetalen die vervallen zijn over het verschil tussen het
betaalde bedrag en de geldboete die uiteindelijk door het
Gerecht van eerste aanleg is vastgesteld, alsmede de proces-
kosten die in onderling overleg tussen partijen zijn vastgesteld
op 50 000 euro. Verweerster moet de hieruit voortvloeiende
schade vergoeden.                                                         Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A
                                                                          tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
( 1) T-308/94, Cascades/Commissie (Jurispr. blz. II-813).
( 2) PB L 243 van 19.9.91, blz. 1.
                                                                                (Zaak T-169/03)
                                                                                (2003/C 171/65)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Pascal Millot
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 12 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Sergio
                         (Zaak T-162/03)                                  Rossi S.p.A., vertegenwoordigd en bijgestaan door A. Ruo,
                                                                          advocaat. Andere partij bij de procedure voor de kamer van
                                                                          beroep: Sissi Rossi S.r.l.
                         (2003/C 171/64)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          —     vast te stellen er tussen de betrokken merken een
                                                                                gevaar voor verwarring bestaat met betrekking tot alle
                                                                                aangevoerde waren, en de omstreden beslissing waartegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       het beroep is gericht, te vernietigen; subsidiair, vast te
schappen is op 30 april 2003 beroep tegen Commissie van                         stellen dat de betrokken merken onderling onverenigbaar
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Pascal Millot,                        zijn met betrekking tot „dameshandtassen” en „dames-
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi,                           schoeisel” en dat er affiniteit bestaat tussen die waren;
A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                            —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.


title: Zaak T-459/07: Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Hangzhou Duralamp Electronics/Raad

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/48

         Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Hangzhou Duralamp Electronics/Raad
   (Zaak T-459/07)
   (2008/C 51/89)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Hangzhou Duralamp Electronics Co., Ltd (Hangzhou, China) (vertegenwoordigers: M. Gambardella en V. Villante, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1205/2007 van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i's) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filipijnen wordt verzonden, bekendgemaakt in PB L, 272/1 van 17 oktober 2007, voor zover deze op verzoekster betrekking heeft;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een Chinese onderneming die nietigverklaring vordert van verordening (EG) nr. 1205/2007 van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i's) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filipijnen wordt verzonden (1), voor zover deze maatregelen op verzoekster van toepassing zijn.
   Ter ondersteuning van haar beroep betoogt verzoekster dat de opvatting van de Raad dat alle CFL-i's, ongeacht verschillen in levensduur, wattverbruik, buis, andere ingebouwde apparatuur, lengte, diameter, diagonaal en eindgebruiker, hetzelfde product zijn, onjuist is.
   Verzoekster betoogt voorts dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de berekening van de dumpingmarges, de onderbiedingsmarges en de schadedrempels. De methodologie die is gevolgd bij de extrapolatie van gegevens uit gegevens van Eurostat was volgens verzoekster niet uiteengezet in de bestreden verordening en de Raad had de bij het onderzoek betrokken partijen een niet-vertrouwelijke samenvatting van de gevolgde methodologie en voorbeeldberekeningen moeten verstrekken.
   Daarenboven betoogt verzoekster dat haar recht om te worden gehoord op het punt van de keuze van een vergelijkbaar land is geschonden, nu verzoekster niet in de gelegenheid is gesteld om tijdens het onderzoek dat tot de vaststelling van de bestreden verordening heeft geleid opmerkingen te maken over de vervanging van Mexico door Korea als vergelijkbaar land.
   Bovendien beweert verzoekster dat de Raad de artikelen 7, 9 en 21 van de basisverordening (2) heeft geschonden door antidumpingrechten in te stellen terwijl het gemeenschapsbelang geen interventie vereiste.
   Tenslotte betoogt verzoekster dat de Raad artikel 5, lid 4, van de basisverordening heeft geschonden en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door antidumpingrechten in te stellen terwijl de klacht die tot de inleiding van het onderzoek aanleiding heeft gegeven niet werd gesteund door de bedrijfstak van de Gemeenschap, daar het aandeel van producenten uit de Gemeenschap dat zich tegen de klacht verzette meer dan 50 % van de totale productie van soortgelijke producten in de Gemeenschap vertegenwoordigde.

      (1)  PB 2007, L 272, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak T-323/09: Beroep ingesteld op 18 augustus 2009 — Commissie/Irish Electricity Generating

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/28

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2009 — Commissie/Irish Electricity Generating
   (Zaak T-323/09)
   2009/C 256/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A.-M. Rouchaud-Joët, F. Mirza, gemachtigden)

      Verwerende partij: Irish Electricity Generating Co. Ltd (Waterford, Ierland)

      Conclusies

               —

               verweerster bevelen aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen het verschuldigde bedrag van 237 384,31 EUR te betalen, zijnde de hoofdsom van 180 664,70 EUR, verhoogd met moratoire interesten berekend op basis van de rentevoet van de Europese Centrale Bank van +3.50 % (5.56 %), zijnde 56 719,61 EUR voor het tijdvak van 25 augustus 2003 tot en met 15 april 2009;

               —

               verweerster bevelen 27,52 EUR per dag te betalen uit hoofde van interesten vanaf 16 april 2009 tot en met de dag waarop de schuld volledig is betaald, en

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Krachtens het Vierde communautaire kaderprogramma op het gebied van onderzoek heeft de Raad beschikking 94/806/EG van 23 november 1994 (1) houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van niet-nucleaire energie vastgesteld. Artikel 5 van de beschikking belastte de Commissie met de opstelling van een werkprogramma overeenkomstig de doelstellingen en de inhoud van bijlage I bij de beschikking, en met het opstellen van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen voor projecten op basis van het werkprogramma.
   Na een aanbestedingsprocedure werd op 2 maart 1998 het contract nr. WE/178/97/IEGB (hierna: „het contract”) voor de bouw van twee windturbines aan verweerster gegund. Op basis van de totale geschatte voor steun in aanmerking komende kosten van 1 531 697 ECU stemde de Commissie overeenkomstig de voorwaarden van het contract in met financiële steun van 40 % van de goedgekeurde voor steun in aanmerking komende kosten van het project tot een maximumbedrag van 612 679 ECU.
   Verzoekster stelt echter dat verweerster het contract niet heeft uitgevoerd ondanks het feit dat verzoekster haar tussen 6 april 1998 en 30 april 2001 het bedrag van 225 083,79 EUR had vooruitbetaald. Verder beweert verzoekster dat verweerster niet had gereageerd ondanks het feit dat verzoekster de krachtens het contract en de regels voor de gemeenschapsbegroting vereiste procedurele handelingen (2) had verricht ter bepaling van het bedrag van de schuld en ter kennisgeving ervan aan verweerster. Bijgevolg heeft de Commissie het contract bij brief van 13 december 2002 ingevolge artikel 5.3 sub a, i van bijlage II bij het contract opgezegd.
   Dienovereenkomstig heeft de Commissie krachtens artikel 238 EG de onderhavige vordering ingesteld tot terugbetaling van het beweerdelijk te veel betaalde bedrag van 180 664,70 EUR, te verhogen met de rente van 5,56 % vanaf de datum waarop de schuld opeisbaar werd, namelijk 24 augustus 2003.

      (1)  Beschikking 94/806/EG van de Raad van 23 november 1994 houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van niet-nucleaire energie (1994-1998) (PB L 334 van 22.12.1994, blz. 87)

      (2)  Artikel 71 van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1) en artikel 78 van de verordening tot tenuitvoerlegging ervan, verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 357, blz. 1).


title: Zaak C-479/13: Beroep ingesteld op 6 september 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/46

         Beroep ingesteld op 6 september 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-479/13)
   2013/C 344/80
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door een verlaagd btw-tarief toe te passen op digitale (of elektronische) boeken, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 96 en 98 van de btw-richtlijn (1), gelezen in samenhang met de bijlagen II en III bij deze richtlijn en de uitvoeringsverordening (2) ervan;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert één enkele grief aan ter ondersteuning van haar beroep, namelijk schending van de btw-richtlijn door de nationale wetgeving doordat met ingang van 1 januari 2012 de levering van elektronische boeken is onderworpen aan een verlaagd tarief van 7 % en vervolgens met ingang van 1 januari 2013 aan een verlaagd tarief van 5,5 %.
   De Commissie merkt op dat ingevolge artikel 98, lid 2, eerste alinea, van de btw-richtlijn de verlaagde btw-tarieven enkele kunnen worden toegepast op de goederenleveringen en diensten die zijn bedoeld in bijlage III bij deze richtlijn. Categorie 6 van bijlage III bij de btw-richtlijn vermeldt echter niet de levering van digitale boeken als een goederenlevering die aan een verlaagd btw-tarief kan worden onderworpen. De Commissie leidt daaruit af dat voor de levering van elektronische boeken dus het normale btw-tarief geldt overeenkomstig artikel 96 van de btw-richtlijn. Volgens de Commissie wordt dit ook bevestigd door artikel 98, lid 2, tweede alinea, volgens hetwelk langs elektronische weg verrichten diensten uitdrukkelijk van de verlaagde btw-tarieven zijn uitgesloten. Ten ondersteuning van haar beroep merkt de Commissie ten slotte op dat het btw-comité op 9 februari 2011 unaniem richtsnoeren heeft vastgesteld, waarin is bepaald dat de verlaagde btw-tarieven niet gelden voor de levering van digitale boeken.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 282/2011 van de Raad van 15 maart 2011 houdende vaststelling van maatregelen ter uitvoering van de btw-richtlijn het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 77, blz. 1).


title: Zaak F-116/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Buckingham e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering langs zogenoemde tweede weg — Bevorderingsronde 2005 — Toekenning van gratificatiepunten — Overgangsbepalingen — Uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut — Gelijke behandeling — Ontvankelijkheid)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/50

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2008 — Buckingham e.a./Commissie
   (Zaak F-116/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering langs zogenoemde tweede weg - Bevorderingsronde 2005 - Toekenning van gratificatiepunten - Overgangsbepalingen - Uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut - Gelijke behandeling - Ontvankelijkheid)
   (2009/C 32/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Anne Buckingham (Brussel, België) e. a. (vertegenwoordiger: N. Lhoest, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en Katarzyna Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Ambtenaren — Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 november 2005, verschenen in Mededelingen van de administratie nr. 85 2005, voor zover daarbij aan verzoekers, ambtenaren van de rang A*12, geen enkel gratificatiepunt wordt toegekend ter erkenning van het werk dat zij in 2004 in het belang van de instelling hebben verricht
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006, blz. 66.


title: Zaak F-73/15: Beroep ingesteld op 6 mei 2015 — ZZ/Parlement

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/50

         Beroep ingesteld op 6 mei 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-73/15)
   (2015/C 245/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker na zijn overplaatsing van de Commissie, waar hij was tewerkgesteld bij de delegatie van de EU in Jemen, naar het Europees Parlement te Brussel niet de dagvergoeding toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het bestreden besluit van 8 juli 2014 nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 3 februari 2015 nietig verklaren;

               —

               gelasten dat het Parlement verzoeker de dagvergoeding betaalt, vermeerderd met rente vanaf de datum waarop die bedragen krachtens bijlage VII bij het Statuut verschuldigd werden;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 23 oktober 2003 in zaak C-109/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlĳn — Nationale wettelĳke regeling die voorziet in verlaagd tarief voor muziekensembles en solisten, mits deze laatsten concert zelf organiseren")

text:
13.12.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 304/7
3)    Protocol nr. 2 ad artikel 119 van het Verdrag tot oprichting           1)    De artikelen 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8, van richtlijn 90/496/
      van de Europese Gemeenschap en het protocol ad artikel 141                   EEG van de Raad van 24 september 1990 inzake de
      EG, dat aan het EG-Verdrag is gehecht, moeten aldus worden                   voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen moeten aldus
      uitgelegd dat zij de toepassing van artikel 119 van het Verdrag              worden uitgelegd dat, enerzijds, de waarde van een voedingsstof,
      respectievelijk artikel 141, leden 1 en 2, EG op uitkeringen van             zoals vitamine C, die op een levensmiddel is vermeld na een
      een ondernemings- of sectoriële regeling inzake sociale zekerheid            analyse ervan door de fabrikant, mag overeenstemmen met de
      die verschuldigd zijn uit hoofde van tijdvakken van arbeid                   waarde van die voedingsstof in het betrokken levensmiddel op
      gelegen vóór 17 mei 1990 uitsluiten, onverminderd de uitzon-                 de houdbaarheidsdatum van dit levensmiddel en, anderzijds, de
      dering ten gunste van werknemers of hun rechtverkrijgenden die               lidstaten bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht
      vóór die datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een naar              bevoegd zijn om de toegestane afwijkingen tussen de vermelde
      geldend nationaal recht daarmee gelijk te stellen klacht hebben              waarde en de bij een officiële controle geconstateerde waarde
      ingediend.                                                                   vast te leggen.
                                                                             2)    Bij onderzoek van de derde vraag is niet gebleken van feiten
(1) PB C 109 van 4.5.2002.                                                         of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 90/496
                                                                                aantasten.
                                                                             (1) PB C 109 van 4.5.2002.
                      ARREST VAN HET HOF
                             (Zesde kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        van 23 oktober 2003
                                                                                (Vijfde kamer)
in zaak C-40/02 (verzoek van de Unabhängiger Verwal-
tungssenat im Land Niederösterreich om een prejudiciële
beslissing): Margareta Scherndl tegen Bezirkshauptmann-                                            van 23 oktober 2003
                        schaft Korneuburg (1)
                                                                             in zaak C-109/02: Commissie van de Europese Gemeen-
(„Richtlijn 90/496/EEG — Voedingswaarde-etikettering van                              schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
levensmiddelen — Vitaminegehalte — Vermelde waarde
— Gemiddelde waarde — Referentiedatum — Toegestane                           („Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Nationale wet-
afwijkingen tussen vermelde waarde en bij officiële controles                telijke regeling die voorziet in verlaagd tarief voor muzieken-
geconstateerde waarde — Evenredigheid — Rechtszeker-                         sembles en solisten, mits deze laatsten concert zelf organise-
                                  heid”)                                                                      ren”)
                           (2003/C 304/09)                                                             (2003/C 304/10)
                            (Procestaal: Duits)                                                        (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-40/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                  In zaak C-109/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
tens artikel 234 EG van de Unabhängiger Verwaltungssenat im                  pen (gemachtigden: E. Traversa en G. Wilms), tegen Bondsrepu-
Land Niederösterreich (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige                 bliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma),
geding tussen Margareta Scherndl en Bezirkshauptmannschaft                   betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Korneuburg, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                Bondsrepubliek Duitsland, door een verlaagd tarief voor de
en de geldigheid van de artikelen 1, lid 4, sub k, en 6, lid 8,              belasting over de toegevoegde waarde toe te passen op diensten
van richtlijn 90/496/EEG van de Raad van 24 september 1990                   die muziekensembles rechtstreeks voor het publiek of voor
inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen (PB                 een concertorganisator verrichten en op diensten die solisten
L 276, blz. 40), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld                   rechtstreeks voor het publiek verrichten, maar op diensten van
als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen en                 solisten die voor een organisator werken het normale tarief
V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),                 toe te passen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op               rusten krachtens artikel 12, lid 3, sub a, derde alinea, van de
23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
als volgt:                                                                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
 ---pagebreak--- C 304/8                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              13.12.2003
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                    in het aldaar aanhangige geding tussen Administration des
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                   douanes et droits indirects en Rioglass SA, Transremar SL, om
L 145, blz. 1), in de redactie van richtlijn 1999/49/EG van de               een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 28 EG,
Raad van 25 mei 1999 tot wijziging, wat het normale tarief                   heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
betreft, van richtlijn 77/388/EEG (PB L 139, blz. 27), heeft het             J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                 (rapporteur), F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La                      advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
Pergola en P. Jann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:                ministrateur, op 23 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan
J. Mischo; griffier: R. Grass, op 23 oktober 2003 een arrest                 het dictum luidt als volgt:
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             Artikel 28 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen
1)    Door een verlaagd tarief voor de belasting over de toegevoegde         verzet dat de douaneautoriteiten op basis van een wettelijke regeling
      waarde toe te passen op diensten die muziekensembles recht-            van een lidstaat inzake de intellectuele eigendom procedures inzake
      streeks voor het publiek of voor een concertorganisator verrichten     vasthouding toepassen op in een ander lidstaat van de Europese
      en op diensten die solisten rechtstreeks voor het publiek              Gemeenschap rechtmatig vervaardigde goederen die bestemd zijn om
      verrichten, maar op diensten van solisten die voor een organi-         na doorvoer over het grondgebied van die lidstaat op de markt te
      sator werken het normale tarief toe te passen, is de Bondsrepu-        worden gebracht in een derde land.
      bliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar
      rusten krachtens artikel 12, lid 3, sub a, derde alinea, van de
      Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                 (1) PB C 131 van 1.6.2002.
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
      lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, in de
      redactie van richtlijn 1999/49/EG van de Raad van 25 mei
      1999 tot wijziging, wat het normale tarief betreft, van richtlijn
      77/388/EEG.
2)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.                                   ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 131 van 1.6.2002.                                                                              (Zesde kamer)
                                                                                van 23 oktober 2003
                                                                             in zaak C-154/02 (verzoek van de Hässleholms tingsrätt
                                                                                om een prejudiciële beslissing): Jan Nilsson (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             („Internationale handel in bedreigde in het wild levende dier-
                            (Zesde kamer)                                     en plantensoorten — CITES-overeenkomst — Verordening
                                                                             (EG) nr. 338/97 — Artikelen 2, sub w, en 8, lid 3 — Begrip
                       van 23 oktober 2003                                   bewerkt specimen — Opgezet dier — Begrip specimen dat
                                                                             meer dan 50 jaar geleden is verkregen — Wijze van
                                                                             verkrijging — Ontheffing — Verordening (EG) nr. 1808/
in zaak C-115/02 (verzoek van de Cour de cassation om                                         2001 — Artikelen 29 en 32”)
een prejudiciële beslissing): Administration des douanes
  et droits indirects tegen Rioglass SA, Transremar SL (1)
                                                                                (2003/C 304/12)
(„Vrij goederenverkeer — Maatregelen van gelijke werking
— Procedures inzake vasthouding door douane — Doorvoer-                                               (Procestaal: Zweeds)
goederen voor markt van derde land — Losse auto-onderde-
                                  len”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (2003/C 304/11)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                             In zaak C-154/02, betreffende een verzoek aan het Hof
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   krachtens artikel 234 EG-Verdrag van de Hässleholms tingsrätt
                          dentie van het Hof)                                (Zweden), in de aldaar dienende strafzaak tegen Jan Nilsson,
                                                                             om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van verorde-
                                                                             ning (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996
                                                                             inzake de bescherming van in het wild levende dier- en
In zaak C-115/02, betreffende een verzoek aan het Hof                        plantensoorten door controle op het desbetreffende handels-
krachtens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk),               verkeer (PB 1997, L 61, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening


title: Zaak F-57/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Pedeferri e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep — Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie — Niet-ontvankelijkheid — Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 7 juli 2011 — Pedeferri e.a./Commissie
   (Zaak F-57/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep - Personen die aanspraak maken op hoedanigheid van ambtenaar of personeelslid van Europese Unie - Niet-ontvankelijkheid - Niet-eerbiediging van precontentieuze procedure)
   2012/C 138/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stefano Pedeferri (Mornago, Italië) e.a. (vertegenwoordiger: G. Vistoli, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om erkenning dat verzoekers de hoedanigheid van personeelsleden hebben

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers dragen hun eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011, blz. 36.


title: Zaak T-197/06: Beroep ingesteld op 18 juli 2006 — FMC/Commissie

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/45

         Beroep ingesteld op 18 juli 2006 — FMC/Commissie
   (Zaak T-197/06)
   (2006/C 212/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: FMC Corporation (Philadelphia, USA) (vertegenwoordigers: C. Stanbrook, Q.C., en Y. Virvilis, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren, beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006, voor zover deze FMC Corporation betreft;

               —

               subsidiair, de aan FMC Corporation opgelegde geldboete te verlagen; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   FMC Corporation verzoekt om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006 in zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en natriumperboraat, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoekster inbreuk had gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, door deel te nemen aan een kartel, hoofdzakelijk bestaande in de uitwisseling, tussen concurrenten, van informatie over prijzen en verkoopvolumes, overeenkomsten over prijzen, overeenkomsten over de verlaging van de productiecapaciteit in de EER, en toezicht op de mededingingsbelemmerende afspraken.
   Verzoekster voert twee middelen aan tot staving van haar beroep en stelt op algemene wijze dat zij niet aansprakelijk is voor de inbreuken van haar dochteronderneming Foret, daar zij op laatstgenoemde onderneming geen beslissende invloed uitoefende.
   Ten eerste betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de bestreden beschikking dwaalt zowel ten aanzien van de feiten als ten aanzien van het recht omdat:

               a)

               de conclusies van de Commissie berusten op een onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen, op onwettige discriminatie, waarbij aan verschillende bronnen van mondeling bewijsmateriaal een verschillend gewicht wordt toegekend, en in het algemeen, op een kennelijke beoordelingsfout;

               b)

               de Commissie verkeerde juridische criteria heeft gebruikt om uit te maken of verzoekster al dan niet aansprakelijk was voor de inbreuk van Foret;

               c)

               de Commissie zich heeft gebaseerd op bewijsmateriaal dat geen verband hield met de periode waarin de gestelde inbreuk heeft plaatsgevonden; en

               d)

               de Commissie bewijsmateriaal heeft gebruikt zonder verzoekster ervan in kennis te stellen dat dit als grondslag voor de zaak tegen de vennootschap zou dienen, zodat zij verzoekster heeft belet om haar rechten van verweer uit te oefenen.


title: Zaak T-235/01: Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door G. Karavelis tegen Europees Parlement

text:
24.11.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331/33
Beroep, op 21 september 2001 ingesteld door G. Karavelis                 Beroep, op 28 september 2001 ingesteld door Centre
                   tegen Europees Parlement                              Européen pour la Statistique et le Développement, A.s.b.l.
                                                                         (CESD-Communautaire, A.s.b.l.) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-235/01)
                                                                                (Zaak T-238/01)
                         (2001/C 331/54)
                                                                                (2001/C 331/55)
                         (Procestaal: Grieks)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 september 2001 beroep ingesteld tegen                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Europees Parlement door G. Karavelis, ambtenaar van het                  schappen is op 28 september 2001 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Centre
door Ch. Tagaras, advocaat.                                              Européen pour la Statistique et le Développement, A.s.b.l.
                                                                         (CESD-Communautaire, A.s.b.l.), gevestigd te Luxemburg, ver-
                                                                         tegenwoordigd door D. Grisay en B. Koops, advocaten,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het beroep in zijn geheel en alle vorderingen ontvankelijk
      te verklaren;
                                                                         —    een gerechtelijk deskundige aan te wijzen;
—     nietig te verklaren de aankondiging van vacature nr. 9186
      en de stilzwijgende afwijzing door verweerder van de               —    op grond van het verslag van de gerechtelijk deskundige
      klacht van verzoeker van 11 mei 2001;                                   voor recht te verklaren, welke door verzoeker gemaakte
                                                                              kosten moeten worden geacht niet in aanmerking te
                                                                              komen, en welk bedrag dus, in voorkomend geval, door
—     verweerder te verwijzen in de kosten van beide partijen,                verzoeker aan de Commissie moet worden terugbetaald;
      ongeacht de afloop van de procedure.
                                                                         —    subsidiair verzoeker toe te staan, op grond van de door
                                                                              zijn registeraccountant verrichte controle te bepalen
                                                                              welke bedragen door de interne controlediensten van
                                                                              de Commissie terecht konden worden geacht niet in
Middelen en voornaamste argumenten                                            aanmerking te komen, en, na partijen te hebben gehoord,
                                                                              de door de diensten van de Commissie op 16 augustus
                                                                              2001 uitgegeven debetnota te wijzigen en te bepalen
                                                                              welke niet in aanmerking komende bedragen door ver-
Verzoeker, ambtenaar bij het Europees Parlement en per                        zoeker aan de Commissie moeten worden terugbetaald;
1 januari 2000 bevorderd tot de rang A 4, komt op tegen de
besluiten waarbij verweerder zijn sollicitatie naar de vacature
nr. 9186 (directeur van het informatiebureau te Athene, A 3)             —    de Commissie te verwijzen in de kosten, die van het
afwees op grond dat verzoeker op het moment van indiening                     deskundigenverslag daaronder begrepen.
van zijn sollicitatie nog niet de vereiste twee jaar in zijn huidige
rang A 4 had vervuld. Omdat voor het Gerecht het beroep van
verzoeker aanhangig was tegen het besluit om hem in 1998
niet tot de rang A 4 te bevorderen, en het Gerecht hem bij het
arrest van 3 mei 2001 in het gelijk heeft gesteld en bedoeld             Middelen en voornaamste argumenten
besluit nietig heeft verklaard, had verweerder de vereiste
zorgvuldigheid moeten betonen en de sollicitatietermijn moe-
ten verlengen om rekening te houden met de sollicitatie van
verzoeker.                                                               Verzoeker is een vereniging zonder winstoogmerk, die tot doel
                                                                         heeft, ten gunste van derde landen acties voor technische
                                                                         samenwerking op het gebied van de statistiek te voeren. Te
                                                                         dien einde ontvangt verzoeker subsidies op grond van een met
                                                                         de Commissie gesloten overeenkomst.


title: Zaak C-290/13 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 — Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Artikel 59 en bijlage XIII — Identificatie van antraceenolie (antraceenpasta) als zeer zorgwekkende stof die moet worden onderworpen aan de vergunningsprocedure — Gelijke behandeling]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/22

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 — Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-290/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikel 59 en bijlage XIII - Identificatie van antraceenolie (antraceenpasta) als zeer zorgwekkende stof die moet worden onderworpen aan de vergunningsprocedure - Gelijke behandeling])
   2014/C 409/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden, J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Rütgers Germany GmbH, Rütgers Belgium NV, Deza a.s., Koppers Denmark A/S en Koppers UK Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Doorhaling van zaak C-46/95

text:
Nr. C 142/ 16           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
Verzoeken van het Tribunal de grande instance de Dijon                      door R. Silva de Lapuerta , abogado del Estado voor het
van 26 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in                      Hof van Justitie, domicilie gekozen hebbende te Luxem
de zaken tussen de Procureur de la Réoublique bij het                       burg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4—6 .
Tribunal en Syndicat de défense de l'Epoisses e.a. tegen
             Y. Chiciak respectievelijk Jean-Pierre Fol                     Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                  ( Zaken C-129/97 en C-130/97)
                                                                            — nietig te verklaren' het punt betreffende ansjovis in de
                            ( 97/C 142/32 )                                        bijlage bij Verordening ( EG ) nr. 390/97 van de Raad
                                                                                van 20 december 1996 inzake de vaststelling van de
Het tribunal de grande instance de Dijon heeft bij twee be                        voor 1995 geldende totaal toegestane vangsten voor
schikkingen van 26 februari 1997, ingekomen ter griffie                            bepaalde visbestanden of groepen visbestanden, als
van het Hof van Justitie op 1 april 1997, in het geding                            mede de bij de visserij in het kader van de totaal toe
tussen de Procureur de la République bij het Tribunal en                           gestane vangsten in acht te nemen voorschriften ( ] ), en
Syndicat de défense de l'Epoisses, Institut national des
appellations d'origine contrôlées ( INAO ), Association na                 — verweerder te verwijzen in de kosten.
tionale d'appellation d'origine laitière française ( ANAOF )
enerzijds en Y. Chiciak en Zuivelfabriek Chiciak ander                     Middelen en voornaamste argumenten
zijds ( zaak C-129/97), alsmede in het geding tussen de
Proceureur de la République bij het Tribunal en Syndicat                    De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk
de défense de l'Epoisses, Institut national des appellations                baar met die in zaak C-179/95 (2 ).
d'origine contrôlées ( INAO ), Association nationale d'ap
pellation d'origine laitière française ( ANAOF), Sari Laite                (') PB nr. L 66 van 6 . 3 . 1997, blz . 1 .
rie de la Cöte, SA Fromagerie Henri Germain, SA Froma                      ( 2 ) PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz . 10 .
gerie Berthaut enerzijds en Jean-Pierre Fol anderzijds ( zaak
C-130/97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1 . Is na de inwerkingtreding van Verordening ( EEG )                                        Doorhaling van zaak C-23/96 ( 1 )
       nr. 2081 /92 van de Raad (') elke resterende bevoegd                                              97/C 142/34 )
       heid van de lidstaten tot wijziging van een reeds be
       staande oorsprongsbenaming uitgesloten ?
                                                                            De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
2 . Vormen de vermeldingen in de voetnoten in de bijlage                    van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
       bij Verordening ( EG) nr. 1107/96 van de Commissie ( 2 )             van 6 maart 1997 de doorhaling in het register gelast van
       een uitputtende opsomming van gedeelten van bena                    zaak C-23/96 : Commissie van de Europese Gemeenschap
       mingen die meerdere termen omvatten en waarvoor                      pen tegen Franse Republiek.
       geen bescherming geldt ?
                                                                            (M PB nr. C 95 van 30 . 3 . 1996 .
O PB nr. L 208 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr. L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-46/95 ( ')
                                                                                ( 97/C 142/35 )
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Koninkrijk
             Spanje tegen Raad van de Europese Unie
                          ( Zaak C-132/97)
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
                                                                            meenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1997 de
                             ( 97/C 142/33 )                                doorhaling in het register gelast van zaak C-46/95 : Com
                                                                            missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     togdom Luxemburg.
is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                      O PB nr. C 87 van 8 . 4 . 1995 .


title: Zaak T-353/11: Beroep ingesteld op 29 juni 2011 — Event/BHIM — CBT Comunicación Multimedia (eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/43

         Beroep ingesteld op 29 juni 2011 — Event/BHIM — CBT Comunicación Multimedia (eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS)
   (Zaak T-353/11)
   2011/C 252/94
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Event Holding GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Schoenen en V. Töbelmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CBT Comunicación Multimedia, SL (Getxo, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 maart 2011 in zaak R 939/2010-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoekster; en

               —

               de andere partij in de procedure verwijzen in haar eigen kosten, indien deze partij intervenieert voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6483606

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duitse merkinschrijving nr. 39 548 073.6 voor woordmerk „Event” voor diensten van de klassen 35, 36, 42 en 43

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gronden waren voor afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor „eventer EVENT MANAGEMENT SYSTEMS”. Gelet op de overeenstemming van de merken en de soortgelijkheid van de erdoor aangeduide diensten, bestaat er gevaar voor verwarring van de twee merken.


title: Zaak C-416/07: Beroep ingesteld op 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/16

         Beroep ingesteld op 11 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-416/07)
   (2007/C 283/31)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Tserepa-Lacombe en F. Erlbacher)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies
   vast te stellen dat de Helleense Republiek,

               1.

               door niet de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen

                           —

                           dat iedere vervoerder van dieren in het bezit is van een vergunning van de bevoegde autoriteit en is ingeschreven in een register om door de bevoegde autoriteit snel te kunnen worden geïdentificeerd, met name wanneer niet wordt voldaan aan de regels betreffende de goede behandeling van de dieren tijdens het vervoer

                           —

                           dat de bevoegde autoriteiten de verplichte controles op de reisschema's/journaals verrichten

                           —

                           dat wordt voorzien in installaties waar de dieren na de ontscheping kunnen rusten, in of nabij de veerboothavens

                           —

                           dat de controles op de vervoermiddelen en de dieren daadwerkelijk worden verricht

                           —

                           dat doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties worden opgelegd wanneer de bepalingen inzake de bescherming van de dieren tijdens het vervoer herhaaldelijk of ernstig worden overtreden,

                     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, deel A, lid 1, sub a-i en a-ii, 5, deel A, lid 2, sub b, 5, deel A, lid 2, sub d-i, eerste geval, 8, 9 en 18, lid 2, van richtlijn 91/628/EEG (1) van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, en punt 7, sub b, van hoofdstuk VII van de bijlage bij de betrokken richtlijn, en vanaf 5 januari 2007, de artikelen 5, lid 4, 6, lid 1, 13, leden 3 en 4, 15, lid 1, 25, 26 en 27, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2005 (2) van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97;

               2.

               door niet de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen

                           —

                           dat de regels inzake het bedwelmen van de dieren bij het slachten worden nageleefd en

                           —

                           dat in de slachthuizen passende inspecties en controles worden verricht,

                     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 3, 5, lid 1, sub d, 6, lid 1, en 8 van richtlijn 93/119/EG (3) van de Raad van 22 december 1993 inzake de bescherming van dieren bij het slachten of doden;

               3.

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van het onderhavige beroep betoogt de Commissie dat de Helleense Republiek sommige bepalingen inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en bij het slachten niet correct toepast.
   De Commissie verzoekt het Hof, vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en noodzakelijke bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan de verplichtingen die zijn neergelegd in de artikelen 5, deel A, lid 1, sub a-i en a-ii, 5, deel A, lid 2, sub b, 5, deel A, lid 2, sub d-i, eerste geval, 8, 9 en 18, lid 2, van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, en punt 7, sub b, van hoofdstuk VII van de bijlage bij de betrokken richtlijn, en vanaf 5 januari 2007, de artikelen 5, lid 4, 6, lid 1, 13, leden 3 en 4, 15, lid 1, 25, 26 en 27, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97, de krachtens de betrokken wetgeving op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   De Commissie verzoekt het Hof ook vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en noodzakelijke bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan de verplichtingen die zijn neergelegd in de artikelen 3, 5, lid 1, sub d, 6, lid 1, en 8 van richtlijn 93/119/EG, de krachtens de betrokken wetgeving op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   De Commissie brengt in herinnering dat volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie een niet-nakoming kan voortvloeien uit een administratieve praktijk die met het gemeenschapsrecht in strijd is. In het kader van het onderhavige beroep baseert de Commissie zich niet op een alleenstaande vaststelling van een feitelijke omstandigheid, maar op een aanzienlijk aantal gevallen die zijn ontdekt door het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) van de Commissie en die een gestructureerde en algemene schending van de verplichtingen van de betrokken lidstaat krachtens de voormelde bepalingen vormen.
   Meer bepaald betoogt de Commissie dat de Helleense Republiek niet alle nodige maatregelen heeft getroffen om ervoor te zorgen dat iedere vervoerder van dieren in het bezit is van een vergunning van de bevoegde autoriteit en is ingeschreven in een register om door de bevoegde autoriteit snel te kunnen worden geïdentificeerd, met name wanneer niet wordt voldaan aan de regels betreffende de goede behandeling van de dieren tijdens het vervoer; dat de bevoegde autoriteiten de verplichte controles op de reisschema's/journaals verrichten; dat wordt voorzien in installaties waar de dieren na de ontscheping kunnen rusten, in of nabij de veerboothavens, en dat de vervoermiddelen en de dieren tijdens het vervoer worden gecontroleerd.
   Anderzijds betoogt de Commissie dat de Helleense Republiek niet alle nodige maatregelen heeft getroffen om ervoor te zorgen dat de regels inzake het bedwelmen van de dieren bij het slachten worden nageleefd en dat in de slachthuizen passende inspecties en controles worden verricht.
   De Commissie beklemtoont dat de Helleense Republiek, zowel aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn als na die datum, en ondanks bepaalde inspanningen van de Griekse autoriteiten, niet alle nodige maatregelen heeft getroffen om de haar verweten gebreken te verhelpen. Aan de meeste aanbevelingen die aan de Griekse autoriteiten zijn gedaan, is niet of onvoldoende gevolg gegeven. De onderzoeksverslagen schetsen een verontrustend beeld, wat de verwezenlijking van de voormelde maatregelen betreft.

      (1)  PB L 340 van 11.12.1991, blz. 17.

      (2)  PB L 3 van 5.1.2005, blz. 1.

      (3)  PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21.


title: Zaak C-315/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Marchon Germany GmbH/Yvonne Karaszkiewicz (Prejudiciële verwijzing — Zelfstandige handelsagenten — Richtlijn 86/653/EEG — Artikel 17, lid 2 — Klantenvergoeding — Voorwaarden voor toekenning — Aanbrengen van nieuwe klanten — Begrip „nieuwe klanten” — Klanten van de principaal die voor het eerst goederen kopen waarvan de verkoop is toevertrouwd aan de handelsagent)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/8

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Marchon Germany GmbH/Yvonne Karaszkiewicz
      (Zaak C-315/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Zelfstandige handelsagenten - Richtlijn 86/653/EEG - Artikel 17, lid 2 - Klantenvergoeding - Voorwaarden voor toekenning - Aanbrengen van nieuwe klanten - Begrip „nieuwe klanten” - Klanten van de principaal die voor het eerst goederen kopen waarvan de verkoop is toevertrouwd aan de handelsagent))
      (2016/C 211/08)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Marchon Germany GmbH

         Verwerende partij: Yvonne Karaszkiewicz

         Dictum

      Artikel 17, lid 2, onder a), eerste streepje, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten moet aldus worden uitgelegd dat de klanten die een handelsagent heeft aangebracht voor goederen waarvan de verkoop hem is toevertrouwd door de principaal, zijn aan te merken als nieuwe klanten in de zin van die bepaling, ook al deden die klanten met betrekking tot andere goederen reeds zaken met die principaal, wanneer het voor de verkoop van de eerste goederen door die handelsagent noodzakelijk was om een specifieke zakelijke relatie aan te gaan, hetgeen ter beoordeling staat van de verwijzende rechter.

         (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak C-309/05: Verzoek van het Tribunale di Bergamo van 28 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D.I.A. Srl, in liquidatie, en Cartiere Paolo Pigna SpA

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/11

         Verzoek van het Tribunale di Bergamo van 28 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D.I.A. Srl, in liquidatie, en Cartiere Paolo Pigna SpA
   (Zaak C-309/05)
   (2005/C 243/17)
   Procestaal: Italiaans
   Het Tribunale di Bergamo heeft bij beschikking van 28 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 augustus 2005, in het geding tussen D.I.A. Srl, in liquidatie, en Cartiere Paolo Pigna SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de vragen die reeds door de Corte Suprema di Cassazione, sezione Lavoro, bij beschikking 20410 (1) van 18 oktober 2004 zijn voorgelegd.

      (1)  Honyvem Informazioni Commerciali Srl tegen Mariella De Zotti (C-465/04) PB C 31, van 5.2.2005, blz. 4.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 12 december 2002 in zaak C-324/00 (verzoek van het Finanzgericht Münster om een prejudiciële beslissing): Lankhorst-Hohorst GmbH tegen Finanzamt Steinfurt ("Vrĳheid van vestiging — Belastingen — Vennootschapsbelasting — Verkapte winstuitkeringen — Belastingaftrek — Samenhang van belastingstelsel — Belastingontwĳking")

text:
C 31/2                   NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                 8.2.2003
bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende hogere voorziening                                  ARREST VAN HET HOF
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 8 juni 2000,                                               (Vijfde kamer)
Camar en Tico/Commissie en Raad (T-79/96, T-260/97 en
T-117/98, Jurispr. blz. II-2193), strekkende tot vernietiging                                   van 12 december 2002
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Camar Srl,
gevestigd te Florence (Italië) (advocaten: W. Viscardini Donà,             in zaak C-324/00 (verzoek van het Finanzgericht Münster
M. Paolin en S. Donà), verzoekster in eerste aanleg in de zaken            om een prejudiciële beslissing): Lankhorst-Hohorst GmbH
T-79/96, T-260/97 en T-117/98, Tico Srl, gevestigd te Padoue                                tegen Finanzamt Steinfurt (1)
(Italië) (advocaten: W. Viscardini Donà, M. Paolin en S. Donà)
verzoekster in eerste aanleg in zaak T-117/98, Raad van de                 („Vrijheid van vestiging — Belastingen — Vennootschapsbe-
Europese Unie (gemachtigde: F. Ruggeri Laderchi) verweerder                lasting — Verkapte winstuitkeringen — Belastingaftrek —
in eerste aanleg in zaak T-260/97, Franse Republiek (gemach-                 Samenhang van belastingstelsel — Belastingontwijking”)
tigden: C. Vasak en G. de Bergues) interveniënte in eerste
aanleg in de zaken T-79/96 en T-260/97, en Italiaanse                                                 (2003/C 31/03)
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri)
interveniënte in eerste aanleg in zaak T-79/96, heeft het Hof,                                       (Procestaal: Duits)
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-
P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                                                   dentie van het Hof)
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,
                                                                           In zaak C-324/00, betreffende een verzoek aan het Hof
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Münster
10 december 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                           (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Lankhorst-
luidt als volgt:
                                                                           Hohorst GmbH en Finanzamt Steinfurt, om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van artikel 43 EG, heeft het
                                                                           Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet
                                                                           (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van         D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-
       8 juni 2000, Camar en Tico/Commissie en Raad (T-79/96,              generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur,
       T-260/97 en T-117/98) voorzover daarbij in zaak T-117/              op 12 december 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
       98 het beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de        luidt als volgt:
       Commissie van de Europese Gemeenschappen van 23 april
       1998 tot afwijzing van het verzoek van Camar Srl en Tico Srl        Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen
       krachtens artikel 16, lid 3, van verordening (EEG) nr. 404/         een nationale regeling zoals deze van § 8a, lid 1, punt 2, van het
       93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een                    Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting).
       gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen,
       gegrond is verklaard.                                               (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
2)     Wijst de hogere voorziening voor het overige af.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
3)     Verklaart het beroep tot nietigverklaring in zaak T-117/98
                                                                                (Vijfde kamer)
       niet-ontvankelijk.
                                                                                van 12 december 2002
4)     Verwijst Camar Srl en Tico Srl in zaak T-117/98 in de kosten.       in zaak C-385/00 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                           landen om een prejudiciële beslissing): F. W. L. de Groot
                                                                                tegen Staatssecretaris van Financiën ( 1)
5)     Verstaat dat elk van de partijen haar eigen kosten in de            („Vrij verkeer van werknemers — Belastingverdrag —
       onderhavige instantie zal dragen.                                   Nederlandse wettelijke regeling tot vermijding van dubbele
                                                                                belasting”)
                                                                                (2003/C 31/04)
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In zaak C-385/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden
                                                                           in het aldaar aanhangige geding tussen F. W. L. de Groot en