title: Zaak C-634/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 september 2016 in zaak T-476/15, European Food SA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/7

         Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2016 door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 september 2016 in zaak T-476/15, European Food SA/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-634/16 P)
   (2017/C 086/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: European Food SA, Société des produits Nestlé SA

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               European Food te verwijzen in de kosten van het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de eerste plaats is het Gerecht voorbijgegaan aan het feit dat de verordeningen nr. 207/2009 (1) en nr. 2868/95 (2) voorzien in twee soorten termijnen voor de overlegging van bewijzen in het kader van een procedure voor het Bureau: de termijnen die in de wetgeving zelf zijn vastgesteld en die dan ook niet door het Bureau kunnen worden verlengd, en de termijnen die door het Bureau in elk afzonderlijk geval worden vastgesteld met het oog op een goede organisatie van de procesgang, welke termijnen op verzoek van partijen kunnen worden verlengd wanneer de specifieke omstandigheden van de zaak dat rechtvaardigen. De vaststelling van het Gerecht dat in nietigheidsprocedures die op absolute weigeringsgronden zijn gebaseerd, geen enkele termijn geldt, is dus onjuist.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht de betekenis en de draagwijdte van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 onjuist opgevat. Dit artikel geldt voor alle bij het Bureau ingeleide procedures en voor alle toepasselijke termijnen, te weten (i) de termijnen die in de verordeningen nr. 207/2009 en nr. 2868/95 zelf zijn vastgesteld en (ii) de termijnen die door het EUIPO worden vastgesteld bij de uitoefening van zijn bevoegdheid op het gebied van de organisatie van de procesgang in de bij hem aanhangig gemaakte zaken.
   In de derde plaats is het Gerecht, doordat het zijn aandacht op de derde alinea van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95 heeft toegespitst, voorbijgegaan aan het wezenlijke gegeven van deze bepaling dat in de eerste alinea ervan is neergelegd, namelijk dat voor de kamer van beroep dezelfde procedurele bepalingen gelden als voor de afdeling die de bestreden beslissing heeft vastgesteld. De eerste alinea ziet niet enkel op de oppositieprocedure, maar geldt voor alle procedures, dus ook voor de nietigheidsprocedure.
   In de vierde plaats levert het bestreden arrest schending op van artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (i) doordat het deze bepaling niet heeft toegepast op de termijnen die door het Bureau worden vastgesteld, en (ii) doordat het de kamer van beroep de bevoegdheid heeft ontzegd om overeenkomstig artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 na te gaan of de voor het eerst overgelegde bewijzen als „nieuw” moeten worden aangemerkt, waardoor de kamer van beroep — bij gebreke van die bevoegdheid — wordt belet haar beoordelingsbevoegdheid uit te oefenen wat de ontvankelijkheid van die bewijzen betreft.
   Ten slotte verstoort het bestreden arrest het evenwicht tussen de respectieve procesrechten van partijen door aan alle partijen in een nietigheidsprocedure het onvoorwaardelijke recht te verlenen om alle bewijzen over te leggen ongeacht de fase waarin de procedure bij het Bureau zich bevindt, daaronder begrepen de beroepsfase van de procedure. Dit leidt ertoe dat aan de verwerende partij een fase van het administratieve onderzoek wordt ontnomen wanneer de indiener van de nietigheidsvordering bewust ervoor kiest om geen — of althans geen relevante — feitelijke gegevens of bewijsstukken over te leggen aan de nietigheidsafdeling. Dat aan alle partijen in een nietigheidsprocedure het onvoorwaardelijke recht wordt verleend om in elke fase van de procedure elk mogelijk bewijs over te leggen, druist bovendien ook in tegen de beginselen van proceseconomie en goede rechtsbedeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 26 januari 1999 in zaak C-18/95 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch om een prejudiciële beslissing): F. C. Terhoeve tegen inspecteur van de Belastingdienst Particulieren/Ondernemingen buitenland (Vrij verkeer van werknemers - Gecombineerde heffing van inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen - Niet-toepassing op werknemers die hun woonplaats naar een andere lidstaat verleggen van een maximumbedrag voor premieheffing, dat van toepassing is op werknemers die hun recht op vrij verkeer niet hebben uitgeoefend - Eventuele compensatie door voordelen in inkomstenbelastingsfeer - Eventuele onverenigbaarheid met Gemeenschapsrecht - Gevolgen)

text:
10.4.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 100/3
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.                 beroepen tegenover de lidstaat waarvan hij onderdaan
                                                                       is, wanneer hij in een andere lidstaat heeft gewoond en
                                                                       arbeid in loondienst heeft verricht.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                  2. Artikel 48 van het Verdrag staat eraan in de weg, dat
                                                                       een lidstaat van een werknemer die in de loop van een
                                                                       jaar zijn woonplaats naar een andere lidstaat heeft ver-
                                                                       legd om aldaar arbeid in loondienst te verrichten, een
                                                                       hogere premie volksverzekeringen heft dan in verge-
                                                                       lijkbare omstandigheden verschuldigd zou zijn door
                  ARREST VAN HET HOF                                   een werknemer die gedurende het gehele jaar zijn
                                                                       woonplaats in de betrokken lidstaat heeft behouden,
                     van 26 januari 1999                               zonder dat de eerste werknemer evenwel recht heeft op
                                                                       extra sociale uitkeringen.
in zaak C-18/95 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Herto-
genbosch om een prejudicieÈle beslissing): F. C. Terhoeve
tegen inspecteur van de Belastingdienst Particulieren/
                Ondernemingen buitenland (1)                      3. De heffing van hogere premie van een werknemer die
                                                                       zijn woonplaats naar een andere lidstaat verlegt om
(Vrij verkeer van werknemers Ð Gecombineerde heffing
                                                                       aldaar arbeid in loondienst te verrichten, die in begin-
van inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen Ð
                                                                       sel in strijd is met artikel 48 van het Verdrag, kan niet
Niet-toepassing op werknemers die hun woonplaats naar
                                                                       worden gerechtvaardigd doordat zij berust op een wet-
een andere lidstaat verleggen van een maximumbedrag
                                                                       telijke regeling die de heffing van inkomstenbelasting
voor premieheffing, dat van toepassing is op werknemers
                                                                       en premie volksverzekeringen beoogt te vereenvoudi-
die hun recht op vrij verkeer niet hebben uitgeoefend Ð
                                                                       gen en te coördineren, noch doordat aan andere hef-
Eventuele compensatie door voordelen in inkomstenbelas-
                                                                       fingsmethoden uitvoeringstechnische bezwaren verbon-
tingsfeer Ð Eventuele onverenigbaarheid met Gemeen-
                                                                       den zijn, noch doordat in bepaalde situaties andere
                   schapsrecht Ð Gevolgen)
                                                                       voordelen verband houdend met de inkomstenbelasting
                       (1999/C 100/04)                                 tot compensatie of zelfs overcompensatie van het
                                                                       nadeel betreffende de premieheffing kunnen leiden.
                   (Procestaal: Nederlands)
                                                                  4. Voor de beoordeling of de last van de premie volksver-
                                                                       zekeringen voor een werknemer die zijn woonplaats
                                                                       naar een andere lidstaat heeft verlegd om aldaar arbeid
In zaak C-18/95, betreffende een verzoek aan het Hof                   in loondienst te verrichten, zwaarder is dan voor een
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het                       werknemer die zijn woonplaats in dezelfde lidstaat
Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, in het aldaar aanhangig               heeft behouden, moet rekening worden gehouden met
geding tussen F. C. Terhoeve en inspecteur van de Belas-               alle inkomsten die volgens de nationale wettelijke rege-
tingdienst Particulieren/Ondernemingen buitenland, betref-             ling voor de bepaling van het bedrag van de premie
fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de           relevant zijn, in voorkomend geval ook met inkomsten
artikelen 7 en 48 van het EEG-Verdrag en van artikel 7,                uit onroerend goed.
lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad
van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
19.10.1968, blz. 2), heeft het Hof, samengesteld als volgt:       5. Ingeval de litigieuze nationale wettelijke regeling
P. J. G. Kapteyn, president van de Vierde en de Zesde                  onverenigbaar mocht zijn met artikel 48 van het Ver-
kamer, waarnemend voor de president, G. Hirsch en P.                   drag, heeft een werknemer die zijn woonplaats naar
Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini (rapporteur), J. C.              een andere lidstaat verlegt om aldaar arbeid in loon-
Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, L.                      dienst te verrichten, er recht op dat zijn premie volks-
Sevón, M. Wathelet, R. Schintgen en K. M. Ioannou, rech-               verzekeringen op hetzelfde niveau worden vastgesteld
ters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:             als de premie die verschuldigd zou zijn door een werk-
D. Louterman-Hubeau, hoofadministrateur, op 26 januari                 nemer die zijn woonplaats in dezelfde lidstaat heeft
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   behouden.
volgt:
                                                                  (1) PB C 74 van 25.3.1995.
1. Een werknemer kan zich op artikel 48 van het EEG-
     Verdrag en artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/
     68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het
     vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap


title: Zaak C-326/09: Beroep ingesteld op 12 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/10

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-326/09)
   2009/C 312/16
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Van Beek en M. Kaduczak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/113/EG in nationaal recht is op 21 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 373, blz. 37.


title: Zaak F-76/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 april 2016 – FY/Raad (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Gemeenschappelijke regeling van ziektekostenverzekering — Overname van ziektekosten — Vergoedingspercentage — Erkenning van een ernstige ziekte — Artikel 72 van het Statuut en algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de vergoeding van ziektekosten)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 april 2016 – FY/Raad
   (Zaak F-76/15) (1)

   ((Openbare dienst - Sociale zekerheid - Gemeenschappelijke regeling van ziektekostenverzekering - Overname van ziektekosten - Vergoedingspercentage - Erkenning van een ernstige ziekte - Artikel 72 van het Statuut en algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de vergoeding van ziektekosten))
   (2016/C 222/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FY (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het afwikkelingsbureau te Brussel tot afwijzing van het verzoek om verlenging van de erkenning van de ziekte van verzoeksters zoon als ernstige ziekte en van het verzoek om 100 % overname van de met die ziekte verband houdende ziektekosten

      Dictum

               1)

               Het besluit van 8 april 2014 waarbij het afwikkelingsbureau te Brussel (België) van de gemeenschappelijke regeling van ziektekostenverzekering het verzoek heeft afgewezen om verlenging van de erkenning, als ernstige ziekte, van de ziekte van de zoon van FY wordt nietig verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van FY.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015, blz. 51.


title: Zaak F-145/06: Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Pascual García/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/42

         Beroep ingesteld op 22 december 2006 — Pascual García/Commissie
   (Zaak F-145/06)
   (2007/C 56/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: César Pascual García (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 17 april 2006 aan verzoeker betekende besluit van de directeur-generaal van het JRC-Joint Research Centre van de Commissie van de Europese Gemeenschappen (JRC) van 7 april 2006, voor zover daarbij zijn sollicitatie naar de post betreffende kennisgeving van vacature COM/2005/2969 — B/3/B*11 — JRC.1.04 — IHCP — Ispra niet in aanmerking is genomen en aan de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/B/23/04 (1) een opmerking is toegevoegd, waarbij de diensten van de Commissie ervan op de hoogte werden gesteld dat verzoeker niet voldeed aan de voorwaarden van dit vergelijkend onderzoek;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het 13 november 2006 aan verzoeker betekende besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van de Commissie van 22 september 2006 houdende afwijzing van zijn klacht R/400/06;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die is geslaagd voor algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/B/23/04, is door het JRC niet aangeworven, aangezien hij volgens de directeur-generaal van het JRC niet voldeed aan de voorwaarden voor dit vergelijkend onderzoek.
   In zijn beroep stelt verzoeker dat het bestreden besluit: i) misbruik van procedure vormt, aangezien daarbij de beoordeling van zijn diploma's en ervaring door de jury van dit vergelijkend onderzoek ten onrechte is gewijzigd, en dit zonder dat de jury blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling; ii) in strijd is met het door de aankondiging van vergelijkend onderzoek bepaalde wettigheidkader; iii) een kennelijk onjuiste beoordeling en, wegens het onlogische karakter ervan, een ernstig motiveringsgebrek bevat; iv) in strijd is met het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen.
   Subsidiair stelt verzoeker dat het bestreden besluit inbreuk maakt op het beginsel van gelijke behandeling. Indien de schending van dit beginsel voortvloeit uit de bepalingen van de aankondiging van vergelijkend onderzoek, moet deze onwettig worden verklaard in de zin van artikel 241 EG.

      (1)  Aankondiging van algemeen vergelĳkend onderzoek EPSO/B/23/04 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van technisch beambten (B 5/B 4) voor de werkgebieden onderzoek en techniek (PB C 81A van 31 maart 2004, blz. 17).


title: Zaak T-124/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution en Nuova Magrini Galileo/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/32

         Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens Transmission & Distribution en Nuova Magrini Galileo/Commissie
   (Zaak T-124/07)
   (2007/C 140/54)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Siemens Transmission & Distribution SA (Grenoble, Frankrijk) en Nuova Magrini Galileo SpA (Bergamo, Italië) (vertegenwoordigers: H. Wollmann en F. Urlesberger, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 15 april 1988 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-overeenkomst hebben gehandeld;

               —

               artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 2 750 000 EUR bedraagt voor eerste verzoekster en 1 100 000 EUR voor tweede verzoekster;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen de beschikking van de Commissie C (2006) 6762 def. van 24 januari 2007 in zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking is aan verzoeksters en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst. Volgens de Commissie hebben verzoeksters deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de sector „gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters in de eerste plaats schending van artikel 81, lid 1, EG, en van de artikelen 23, leden 2 en 3, en 25 van verordening (EG) nr. 1/2003. (1) In dit verband betogen zij dat de hun opgelegde geldboete hoger was dan 10 % van hun respectieve omzet in het aan de beschikking voorafgaande boekjaar. Voorts heeft de Commissie bij de vaststelling van de geldboete geen rekening gehouden met verzoeksters individuele omstandigheden. Daarnaast stellen verzoeksters dat de vaststelling van de ondernemingen met wie zij hoofdelijk aansprakelijk zijn gesteld, alsook de bedragen van de geldboeten die op de verschillende hoofdelijke schuldenaars zijn toegepast, onbegrijpelijk en onjuist zijn. Bovendien heeft verweerster de duur van de beweerde inbreuk overschat en heeft zij niet erkend dat het grootste gedeelte ervan reeds was verjaard. Ten slotte wordt in het kader van het eerste middel aangevoerd dat de Commissie zonder sluitend bewijs heeft vastgesteld dat het veronderstelde litigieuze handelen tot en met 13 december 2000 een beperking van de mededinging binnen de Gemeenschap beoogde dan wel tot gevolg had.
   Ten tweede betogen verzoeksters dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. In dit verband stellen zij dat het recht om gehoord te worden is geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-249/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 — Jongste/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/30

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2006 — Jongste/Commissie
   (Zaak T-249/99) (1)

   (2006/C 261/59)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2000.


title: Zaak T-207/11: Beroep ingesteld op 8 april 2011 — EyeSense/BHIM — Osypka Medical (ISENSE)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/15

         Beroep ingesteld op 8 april 2011 — EyeSense/BHIM — Osypka Medical (ISENSE)
   (Zaak T-207/11)
   2011/C 194/23
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: EyeSense AG (Basel, Zwitserland) (vertegenwoordigster: N. Aicher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Osypka Medical GmbH (Berlijn, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 februari 2011 in zaak R 1098/2010-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Osypka Medical

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ISENSE” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 42 — aanvraag nr. 7165327

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „EyeSense” voor waren en diensten van de klassen 10 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).


title: Zaak T-66/02: Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door 1. Anonymi etairia "Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis N. Avgerinopoulou — Anagnorismenes Technikes Idiotikes Epangelmatikes Scholes", 2. Panellinia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en 3. Panellinia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaideusis kai Katartisis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/67
Beroep, op 4 maart 2002 ingesteld door Michelle Boisset-                Het TABG zou evenwel, onder verwijzing naar een bericht
              Chetaud tegen Europees Parlement                          van vaststelling van de rechten op een invaliditeitspensioen
                                                                        opgesteld door het hoofd van de afdeling [Sociale zaken van]
                                                                        Directoraat-generaal V — Personeelszaken, als enig criterium
                         (Zaak T-65/02)                                 de verblijfplaats hebben gehanteerd.
                        (2002/C 109/125)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door 1. Anonymi
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        etairia „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katartisis
schappen is op 4 maart 2002 beroep tegen Europees Parlement
                                                                        N. Avgerinopoulou — Anagnorismenes Technikes Idio-
ingesteld door Michelle Boisset-Chetaud, wonende te Nice
                                                                        tikes Epangelmatikes Scholes”, 2. Panellinia Enosi Idio-
(Frankrijk), vertegenwoordigd door L. Mosar, advocaat, domici-
                                                                        tikon Institouton Epangelmatikis Katartisis en 3. Panel-
lie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        linia Enosi Idiotikis Technikis Epangelmatikis Ekpaideusis
                                                                        kai Katartisis tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit dat vervat ligt in de brief                                (Zaak T-66/02)
      van 27 juni 2001 waarbij het Europees Parlement de
      toepassing van de aanpassingscoëfficiënt voor Frankrijk
      per 1 juni 2001 heeft geschorst totdat documenten                                        (2002/C 109/126)
      worden overgelegd waaruit duidelijk blijkt dat het cen-
      trum van de belangen van Michelle Boisset-Chetaud te                                      (Procestaal: Grieks)
      Nice is gelegen;
—     nietig te verklaren het door de secretaris-generaal van het
      Europees Parlement in een brief van 6 december 2001               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      over een klacht van verzoekster geformuleerde besluit             schappen is op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen
      volgens hetwelk de door Michelle Boisset-Chetaud over-            Commissie van de Europese Gemeenschappen door
      legde documenten voor het hoofd van de afdeling Sociale           1. Anonymi etairia „Idiotiko Institouto Epangelmatikis Katar-
      zaken geen voldoende grond vormden om aan te nemen                tisis N. Avgerinopoulou — Anagnorismenes Technikes Idio-
      dat zij het centrum van haar belangen, en dus de plaats           tikes Epangelmatikes Scholes”, gevestigd te Athene, 2. Panel-
      waar zij wordt geacht haar uitgaven te doen, te Nice heeft        linia Enosi Idiotikon Institouton Epangelmatikis Katartisis,
      gevestigd.                                                        gevestigd te Athene, en 3. Panellinia Enosi Idiotikis Technikis
                                                                        Epangelmatikis Ekpaideusis kai Katartisis, gevestigd te Athene,
                                                                        vertegenwoordigd door Th. Antoniou, advocaat te Athene.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoekster komt op tegen de weigering van het TABG, aan te             —     toe te wijzen het beroep strekkende tot nietigverklaring
nemen dat het centrum van haar belangen te Nice is gelegen                    van het onwettige verzuim van de Commissie van de
en dat op haar ouderdomspensioen derhalve de aanpassings-                     Europese Gemeenschappen om een einde te maken aan
coëfficiënt voor Frankrijk dient te worden toegepast.                         het ongerechtvaardigde onderscheid tussen particuliere
                                                                              en openbare instellingen voor beroepsopleiding, met
                                                                              betrekking tot de uitsluitende financiering van deze laatste
Ter ondersteuning van haar beroep voert zij aan dat in het                    in het kader van het Derde communautaire steunbestek
onderhavige geval artikel 82 van het Statuut is geschonden.                   en, meer bepaald, het Operationeel programma „Onder-
Zij verklaart in dit verband dat het in dat artikel gehanteerde               wijs en lagere beroepsopleiding II”.
begrip woonplaats in de rechtspraak is uitgelegd als de plaats
waar iemand een permanent en duurzaam verblijf inricht. Bij
de toepassing van de criteria van het begrip woonplaats dient
verweerder zich te baseren of objectieve gegevens zoals een
uittreksel uit het bevolkingsregister. Welnu, verzoekster heeft         Middelen en voornaamste argumenten
niet alleen een uittreksel uit het bevolkingsregister overgelegd,
maar ook tal van andere documenten zoals de notariële akte              —     Schending van artikel 87 EG: de voorziene uitsluitende
betreffende de aankoop van een appartement, een kennis-                       financiering van de openbare instellingen voor beroeps-
geving van verandering van woonplaats en verschillende                        opleiding is een steunmaatregel van de staat (en de
facturen.                                                                     Gemeenschap), die geen betrekking heeft op algemene
 ---pagebreak--- C 109/68              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
     maatregelen en niet wordt gerechtvaardigd door de                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     concrete verplichtingen van het openbaar onderwijs.
     Die eenzijdige financiering vervalst de mededinging en             —    nietig te verklaren de eerste weigering van toegang — aan
     belemmert het handelsverkeer tussen de lidstaten.                       verzoekster meegedeeld bij brief van de Commissie van
                                                                             19 december 2001, D/55293 COMP/G1/PI/cpbD(01)
—    Schending van het gelijkheidsbeginsel van artikel 12 EG:                1704 — en de tweede weigering van toegang, voort-
     de uitsluitende financiering van de staatsinstellingen voor             vloeiend uit het uitblijven van een antwoord op het
     technisch en beroepsonderwijs leidt tot een ongeoorloofd                door verzoekster bij brief van 14 januari 2002 aan de
     onderscheid ten nadele van de particuliere instellingen                 secretaris-generaal van de Commissie gericht confirmatief
     voor beroepsonderwijs, aangezien dat onderscheid door                   verzoek;
     geen enkel hoger openbaar belang wordt opgelegd.
                                                                        —    de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
—    Schending van het subsidiariteitsbeginsel.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster komt op tegen de weigering van verweerster om
                                                                        haar toegang te geven tot een aantal documenten betreffende
                                                                        de staatssteun die het voorwerp is van de beschikking van de
                                                                        Commissie van 2 augustus 2000 betreffende productiesteun
                                                                        in de achtergebleven gebieden van Italië, waarin wet
                                                                        nr. 488/1992 voorziet (staatssteun nr. 715/99).
Beroep, op 18 maart 2002 ingesteld door Mara Messina
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       —    Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster
                                                                             schending van artikel 4, lid 2, van verordening (EG)
                        (Zaak T-76/02)                                       nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad
                                                                             van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                                                                             documenten van het Europees Parlement, de Raad en de
                       (2002/C 109/127)                                      Commissie, voorzover
                      (Procestaal: Italiaans)                           —    in het onderhavige geval niet binnen de gestelde termijn
                                                                             is geantwoord op het verzoek om bevestiging van de
                                                                             weigering van de gevraagde toegang;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —    de openbaarmaking van de gevraagde stukken niet zou
schappen is op 18 maart 2002 beroep tegen Commissie van                      leiden tot ondermijning van de bescherming van het
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Mara Messina,                      algemeen belang wat betreft inspecties en onderzoeken,
vertegenwoordigd door M. A. Calabrese.                                       alsmede gerechtelijke procedures.


title: Zaak C-482/04 P: Hogere voorziening, op 22 november 2004 ingesteld door SNF SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 6 september 2004 in zaak T-213/02, SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/15

         Hogere voorziening, op 22 november 2004 ingesteld door SNF SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 6 september 2004 in zaak T-213/02, SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-482/04 P)
   (2005/C 19/29)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 november 2004 hogere voorziening ingesteld door SNF SA, gevestigd te Andrézieux (Frankrijk), vertegenwoordigd door K. Van Meldegem en C. Mereu, advocaten, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 6 september 2004 in zaak T-213/02 (1), SNF SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2004 in zaak T-213/02 te vernietigen;

               —

               rekwirantes vorderingen in zaak T-213/02 ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitspraak ten gronde te doen of, subsidiair, te zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor een uitspraak ten gronde, en

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten en uitgaven van beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat de bestreden beschikking van het Gerecht van eerste aanleg moet worden vernietigd op de volgende gronden:

               a)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 114, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering verkeerd uitgelegd en inbreuk gemaakt op het beginsel van het nuttig effect en de motiveringsplicht;

               b)

               het Gerecht van eerste aanleg heeft het recht geschonden bij de juridische beoordeling van de feitelijke omstandigheden;

               c)

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg is in strijd met het recht op volledige en effectieve rechtsbescherming en de rechten van de verdediging.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002, blz. 28.


title: Zaak C-482/99: Beroep, op 20 december 1999 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 63/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.3.2000
2. Het Gerecht van eerste aanleg heeft gedwaald ten aanzien                 geval legt de Commissie niet uit, waarom haars inziens het
     van het recht, waar het niet heeft vastgesteld dat de                  overheidskarakter van een onderneming reeds voldoende
     Commissie rekwiranten een kennisgeving van haar                        bewijs oplevert van de publieke oorsprong van de aange-
     beschikking had moeten doen toekomen toen zij daar op                  wende middelen in zin van artikel 87 van het Verdrag
     24 augustus 1998 uitdrukkelijk om verzochten;                          (schending van de motiveringsplicht). Tenslotte onder-
                                                                            zoekt de Commissie niet eens, of de gewraakte maatregelen
3. Het recht van verweer van rekwiranten is tijdens de                      aan de staat zijn toe te rekenen (rechtsfout).
     procedure voor het Gerecht van eerste aanleg geschonden,
     wat een schending van de procedure oplevert;
4. In de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg is
     de duidelijke inhoud van het bewijsmateriaal kennelijk
     verdraaid, wat heeft geleid tot een onjuiste beoordeling           — (Subsidiair) Kennelijk onjuiste beoordeling van de vraag, of
     rechtens van de feiten.                                                SBT en Altus bij de steunverlening aan Stardust zorgvuldig
                                                                            hebben gehandeld. Pas sinds de balans van 30 juni 1995,
                                                                            waaruit een aanzienlijk verlies bleek (362 miljoen FF), te
(1) PB C 358, 21.11.98, blz. 19.                                            wijten aan wanbeleid en bedrog van de vroegere directie,
(2) PB C 174, 19.06.99, blz. 6.                                             was de financiële commitering van SBT/Altus misplaatst te
                                                                            noemen. Wat de periode daarvoor betreft, gaven de boeken
                                                                            van Stardust een aanvaardbare situatie te zien voor een
                                                                            onderneming in de aanloopfase. De Commissie is ten
                                                                            onrechte van mening, in verband met de vraag, of SBT al
                                                                            dan niet zorgvuldig heeft gehandeld, geen rekening te
                                                                            kunnen houden met de verschillende frauduleuze handelin-
                                                                            gen zolang de nationale rechter ter zake nog niet heeft
Beroep, op 20 december 1999 ingesteld door Franse                           beslist.
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen
                        (Zaak C-482/99)
                                                                        — Innerlijk tegenstrijdige motivering, met name ten aanzien
                         (2000/C 63/27)                                     van de aanwijzing van de verlener van de steun: nu eens
                                                                            worden Crédit Lyonnais en CDR samen genoemd, dan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  weer wordt alleen Crédit Lyonnais of alleen CDR genoemd.
op 20 december 1999 beroep tegen Commissie van de                           De hele redenering van de Commissie lijkt erop te zijn
Europese Gemeenschappen ingesteld door Franse Republiek,                    gebaseerd, dat alle steunmaatregelen aan Crédit Lyonnais
vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger en F. Million als                 zijn toe te rekenen, met inbegrip van de herkapitalisaties
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter                   na de afsplitsing, die enkel uitgestelde kosten ten laste
Franse ambassade, Boulevard Joseph II.                                      van CDR waren geweest, terwijl het dispositief van de
                                                                            beschikking betrekking heeft op de steun van CDR aan
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            Stardust, waarvan de terugbetaling wordt gelast.
— de op de artikelen 87 en 88 EG gebaseerde beschikking
     van de Commissie van 8 september 1999 betreffende de
     steunmaatregelen ten gunste van de onderneming Stardust
     Marine in haar geheel nietig te verklaren;                         — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel: De bestreden
                                                                            beschikking wijkt op belangrijke punten duidelijk af van
— de Commissie in de kosten te veroordelen.                                 eerdere beschikkingen over steunmaatregelen ten gunste
                                                                            van Crédit Lyonnais. In de eerste plaats sluit het in de
                                                                            beschikking ingenomen standpunt uit, dat CDR (eventueel
Middelen en voornaamste argumenten                                          na herkapitalisatie) tot verkoop kan overgaan, ook al is dit,
                                                                            zoals in het geval van Stardust, economisch de meest
— Schending van artikel 87, lid 1, EG: onjuiste uitlegging van              rationele optie en in overeenstemming met de haar opge-
     het begrip „staatsmiddelen” doordat de Commissie het                   dragen taak. In de tweede plaats weigert de Commissie
     overheidskarakter van de middelen, afkomstig van dochter-              enig belang te hechten aan het zorgvuldig gedrag van CDR.
     en kleindochtermaatschappijen van Crédit Lyonnais (Altus
     Finance en SBT), als onbetwistbaar beschouwd. Het over-
     heidskarakter van de middelen van een onderneming vloeit
     echter niet reeds voort uit het feit dat die onderneming tot
     de publieke sector behoort (rechtsfout). SBT en Altus
     (dochterondernemingen van Crédit Lyonnais) beschikten              — Schending van de rechten van de verdediging van de
     ten tijde van de omstreden interventies niet over begro-               Franse regering: de Commissie heeft tijdens de schriftelijke
     tingsmiddelen en ook niet over andere staatsmiddelen                   administratieve procedure nimmer aangekondigd, zich te
     (onjuiste juridische kwalificatie van de feiten). In ieder             beroepen op het begrip „voortgezette handeling van de
 ---pagebreak--- 4.3.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/15
    staat”, dit wil zeggen alle aan Stardust verleende steun toe        Middelen en voornaamste argumenten
    te rekenen aan het onzorgvuldig gedrag van SBT en Altus
    vóór de afsplitsing. Dit begrip duikt enkel in de beschikking     — Strijd met het beginsel van het vrij ver-
    op, hoewel het nochtans de grondslag ervan is.                          richten van diensten
                                                                            a) Belemmering van de deelneming aan een aannemers-
                                                                                combinatie voor de uitvoering van een bouwwerk: Het
                                                                                bepaalde in § 1, lid, tweede zin, van het Gesetz zur
                                                                                Regelung der gewerbsmäßigen Arbeitnehmerüberlas-
                                                                                sung (wet houdende regeling van de bedrijfsmatige ter
                                                                                beschikking stelling van werknemers; hierna: „AÜG”),
                                                                                dat detachering van werknemers voor de uitvoering
                                                                                van een werk onder bepaalde voorwaarden geen
Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie                             vergunningplichtige terbeschikkingstelling van werk-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                              nemers is, is van groot belang voor het bouwbedrijf.
                              Duitsland                                          Aangezien voor deze uitzondering echter het vereiste
                                                                                geldt, dat alle deelnemers aan de combinatie onder
                                                                                Duitse cao’s van dezelfde (Duitse) bedrijfstak vallen,
                          (Zaak C-493/99)                                        kunnen bouwbedrijven uit andere lidstaten slechts aan
                                                                                een combinatie deelnemen, wanneer zij in Duitsland
                                                                                een vestiging met aldaar werkzame bouwvakkers heb-
                           (2000/C 63/28)                                        ben en aldus in Duitsland partij bij een cao kunnen
                                                                                worden. Zij kunnen geen werknemers vanuit hun zetel
                                                                                of vestigingen in andere lidstaten naar een combinatie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       in Duitsland, gewoonlijk een vennootschap naar bur-
op 21 december 1999 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                        gerlijk recht, detacheren, aangezien dit buiten de
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         genoemde uitzondering valt en er dan sprake is van een
vertegenwoordigd door J. Sack, juridisch adviseur, domicilie                     ongeoorloofde terbeschikkingstelling van werknemers.
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid                      Daarom worden ondernemingen uit andere lidstaten,
van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                            die niet door Duitse cao’s voor dezelfde bedrijfstak
                                                                                worden gebonden, al niet eens gevraagd om deel te
                                                                                nemen aan in Duitsland opgerichte of op te richten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                 aannemerscombinaties. Zij kunnen dientengevolge
                                                                                geen gebruik maken van het hun door het EG-Verdrag
                                                                                toegekende recht van vrije dienstverrichting.
1) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
    wettelijk te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde bou-
    wondernemingen                                                          b) Uitsluiting van de terbeschikkingstelling van werkne-
                                                                                mers tussen bouwbedrijven onderling: De terbeschik-
                                                                                kingstelling van werknemers voor werkzaamheden die
    a) in het kader van een aannemerscombinatie op de                            normaliter door arbeiders worden verricht, is in de
         Duitse markt slechts grensoverschrijdende diensten                      bouwnijverhed sinds 1 januari 1998 in beginsel verbo-
         kunnen verrichten, wanneer zij een zetel of althans een                 den op grond van § 1b, eerste zin, AÜG. Volgens het
         vestiging in Duitsland hebben met eigen personeel                       bepaalde in de tweede zin is dit wel toegestaan tussen
         waarmee een collectieve arbeidsovereenkomst is geslo-                   bouwondernemingen onderling, doch dan moeten
         ten;                                                                    deze onder dezelfde kadercao en collectieve socialeze-
                                                                                kerheidsregeling vallen, eventueel op grond van de
    b) andere bouwbedrijven werknemers slechts grensover-                        algemeen verbindendverklaring ervan. Dientengevolge
         schrijdend ter beschikking kunnen stellen, wanneer zij                  kunnen ondernemingen (en zeker de buitenlandse) die
         een zetel of althans een vestiging met eigen personeel                  niet aan die voorwaarden voldoen, niet een collegiale
         in Duitsland hebben en als lid van een Duitse werkge-                   hulp bieden aan Duitse bedrijven en zelfs niet aan
         versvereniging onder een kader-cao en een collectieve                   Duitse bedrijven die tot hetzelfde concern behoren.
         socialzekerheidsregeling vallen;
                                                                            Redenen van openbare veiligheid en volksgezondheid
    c) in Duitsland geen filiaal als bouwbedrijf kunnen                     (artikel 55 juncto artikel 46 EG) kunnen niet als rechtvaar-
         oprichten, wanneer het personeel ervan uitsluitend                 digingsgrond worden aangevoerd. Zelfs wanneer het
         administratieve, verkoop-, ontwerp- en controlewerk-               sociale bestel in zijn algemeenheid als bestanddeel van de
         zaamheden en/of loonwerk verricht, doch dat deze                   openbare orde van een lidstaat in de zin van artikel 46
         vestiging op het Duitse grondgebied daartoe werkne-                wordt gezien, dan nog zijn de Duitse maatregelen niet
         mers in dienst moet hebben, die meer dan 50 % van                  gerechtvaardigd, aangezien zij een algemene strekking
         hun totale arbeidstijd bouwwerkzaamheden verrichten;               hebben en niet als uitgangspunt nemen, of er gezien de
                                                                            salariëring van de werknemers en de voor hen bestaande
                                                                            sociale voorzieningen feitelijk sprake is van „loondum-
2) de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.                   ping”.


title: Zaak T-56/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — SAS Cargo Group e.a./Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/38

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — SAS Cargo Group e.a./Commissie
   (Zaak T-56/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SAS Cargo Group A/S (Kastrup, Denemarken), Scandinavian Airlines System-Norway-Sweden (Stockholm, Zweden) en SAS AB (Stockholm) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kofmann, B. Creve, advocaten, I. Forrester, QC, J. Killick en G. Forwood, barristers, vervolgens M. Kofmann, B. Creve, J. Killick en G. Forwood)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. von Lingen, V. Bottka en S. Noë, vervolgens V. Bottka en A. Dawes, gemachtigden, bijgestaan door B. Doherty, barrister)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op SAS Cargo Group A/S, Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden en SAS AB.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van SAS Cargo Group, Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden en SAS.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-412/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2013 door Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 20 februari 2013 in zaak T-378/11, Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/3

         Hogere voorziening ingesteld op 19 juli 2013 door Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 20 februari 2013 in zaak T-378/11, Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-412/13 P)
   2013/C 298/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 20 februari 2013, waarbij het Gerecht het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 10 mei 2011 (in zaak R 1598/2010-4) over de aanspraak op anciënniteit van oudere merken heeft verworpen,

               —

               verwijzing van verwerende partij, andere partij in de procedure, in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar hogere voorziening komt rekwirante op tegen het arrest van het Gerecht, waarbij is verworpen haar beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 mei 2011 inzake de aanspraak op anciënniteit van oudere merken in het kader van de aanvraag tot inschrijving van het beeldteken MEDINET als gemeenschapsmerk.
   Het Gerecht heeft artikel 34 van verordening nr. 207/2009 (1) geschonden doordat het geoordeeld heeft dat deze bepaling strikt moet worden uitgelegd en dus niet voorziet in de mogelijkheid om aanspraak te nemen op een deel van een ouder nationaal merk. Bovendien is het zijn motiveringsplicht van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 niet nagekomen doordat zijn oordeel gebaseerd is op een onvolledige feitelijke en juridische overwegingen. Ten slotte heeft het Gerecht zijn beslissing gewezen zonder mondelinge behandeling, hetgeen schending van artikel 77 van verordening nr. 207/2009 oplevert.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-537/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 21 december 2009 — Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 21 december 2009 — Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-537/09)
   2010/C 63/48
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ralph James Bartlett, Natalio Gonzalez Ramos, Jason Michael Taylor

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Is het mogelijk om, met betrekking tot perioden waarop de onmiddellijk vóór 5 mei 2005 geldende versie van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 van toepassing is, het mobiliteitsbestanddeel van de Disability Living Allowance (onderhoudsuitkering voor gehandicapten) krachtens de Social Security Contributions and Benefits Act 1992, Sections 71 tot en met 76, afzonderlijk van de Disability Living Allowance als geheel, in te delen in de categorie van hetzij de socialezekerheidsuitkeringen in de zin van artikel 4, lid 1, van die verordening, hetzij de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van artikel 4, lid 2 bis, hetzij nog anders?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 1a) ja luidt, in welke categorie moet dit bestanddeel dan worden ingedeeld?

                           c)

                           Indien het antwoord op vraag 1a) nee luidt, in welke categorie moet de Disability Living Allowance dan worden ingedeeld?

                           d)

                           Indien het antwoord op vraag 1b) of 1c) indeling in de categorie van de socialezekerheidsuitkeringen is, is de in geding zijnde uitkering dan een prestatie bij ziekte in de zin van artikel 4, lid 1, sub a, of een prestatie bij invaliditeit in de zin van artikel 4, lid 1, sub b?

                           e)

                           Maakt het voor de antwoorden op bovenstaande vragen verschil dat de werking van het arrest van het Hof van 18 oktober 2007, Commissie/Parlement en Raad, C-299/05, Jurispr. blz. I-8695, in punt 2 van het dictum in de tijd is beperkt?

               2)

                           a)

                           Is het mogelijk om, met betrekking tot perioden waarop de ingevolge verordening (EG) nr. 647/2005 (2) van de Raad van 13 april 2005 vanaf 5 mei 2005 geldende versie van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 van toepassing is, het mobiliteitsbestanddeel van de Disability Living Allowance krachtens de Social Security Contributions and Benefits Act 1992, Sections 71 tot en met 76, afzonderlijk van de Disability Living Allowance als geheel, in te delen in de categorie van hetzij de socialezekerheidsuitkeringen in de zin van artikel 4, lid 1, van die verordening, hetzij de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties in de zin van artikel 4, lid 2 bis, hetzij nog anders?

                           b)

                           Indien het antwoord op vraag 2a) ja luidt, in welke categorie moet dit bestanddeel dan worden ingedeeld?

                           c)

                           Indien het antwoord op vraag 2a) nee luidt, in welke categorie moet de Disability Living Allowance dan worden ingedeeld?

                           d)

                           Indien het antwoord op vraag 2b) of 2c) indeling in de categorie van de socialezekerheidsuitkeringen is, is de in geding zijnde uitkering dan een prestatie bij ziekte in de zin van artikel 4, lid 1, sub a, of een prestatie bij invaliditeit in de zin van artikel 4, lid 1, sub b?

               3)

               Indien de antwoorden op de bovenstaande vragen als uitkomst hebben dat het mobiliteitsbestanddeel moet worden ingedeeld in de categorie van de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties, is er dan enig ander voorschrift of beginsel van EG-recht relevant voor de vraag of het Verenigd Koninkrijk zich kan beroepen op een of meer van de woonplaats- en verblijfsvoorwaarden in Regulation 2, lid 1, sub a, van de Social Security (Disability Living Allowance) Regulations 1991 in omstandigheden als die van de onderhavige gevallen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 647/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 117, blz. 1).


title: Zaak C-562/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst — Directe belastingen — Natuurlijke personen — Belasting van meerwaarden — Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-562/07) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 56 EG en artikel 40 EER-Overeenkomst - Directe belastingen - Natuurlijke personen - Belasting van meerwaarden - Verschil in behandeling tussen ingezetenen en niet-ingezetenen)
   2009/C 282/08
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en I. Martínez del Peral, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 39 EG en 56 EG en de artikelen 28 en 40 van de EER-Overeenkomst — Ongelijke behandeling van ingezetenen en niet-ingezetenen met betrekking tot de belastingheffing over de in Spanje verkregen inkomsten

      Dictum

               1.

               Door tot en met 31 december 2006 in Spanje gerealiseerde meerwaarden verschillend te behandelen naargelang deze waren verkregen door ingezetenen of door niet-ingezetenen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 08.03.2008.


title: Zaak C-34/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Padova — Italië) — Azienda Agricola Disarò Antonio/Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Melkquota — Heffing — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1788/2003 — Doelstellingen van gemeenschappelijk landbouwbeleid — Non-discriminatiebeginsel en evenredigheidsbeginsel — Vaststelling van nationale referentiehoeveelheid — Criteria — Relevantie van criterium lidstaat met tekort)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Padova — Italië) — Azienda Agricola Disarò Antonio/Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl
   (Zaak C-34/08) (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Melkquota - Heffing - Geldigheid van verordening (EG) nr. 1788/2003 - Doelstellingen van gemeenschappelijk landbouwbeleid - Non-discriminatiebeginsel en evenredigheidsbeginsel - Vaststelling van nationale referentiehoeveelheid - Criteria - Relevantie van criterium lidstaat met tekort)
   2009/C 153/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Padova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Azienda Agricola Disarò Antonio

      Verwerende partij: Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale ordinario di Padova — Uitlegging en geldigheid van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 270, blz. 123) — Verordening die geen rekening houdt met de periodieke aanpassing voor elk land van de referentiehoeveelheden die zijn vrijgesteld van de heffing, en de extra heffing op identieke wijze toepast op zowel producenten die te veel, als producenten die te weinig produceren — Onverenigbaarheid met de artikelen 5, 32, 33 en 34 EG

      Dictum

               1)

               De omstandigheid dat verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten bij de vaststelling van de nationale referentiehoeveelheid geen rekening houdt met het feit dat de lidstaat in kwestie een tekort heeft, kan niet afdoen aan de verenigbaarheid van die verordening met de met name in artikel 33, lid 1, sub a en b, EG genoemde doelstellingen.

               2)

               Bij de toetsing van verordening nr. 1788/2003 aan het non-discriminatiebeginsel is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van die verordening kunnen aantasten.

               3)

               Bij de toetsing van verordening nr. 1788/2003 aan het evenredigheidsbeginsel is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van die verordening kunnen aantasten.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Gevoegde zaken C-439/04 en C-440/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Axel Kittel/Belgische Staat (Zesde BTW-richtlijn — Aftrek van voorbelasting — Carrouselfraude — Absolute nietigheid naar nationaal recht van verkoopovereenkomst)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Axel Kittel/Belgische Staat
   (Gevoegde zaken C-439/04 en C-440/04) (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Aftrek van voorbelasting - „Carrouselfraude” - Absolute nietigheid naar nationaal recht van verkoopovereenkomst)
   (2006/C 212/07)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: Axel Kittel (C-439/04) Belgische Staat (C-440/04)

      Verweerders: Belgische Staat (C-439/04) Recolta Recycling BVBA (C-440/04)
   Voorwerp
   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van de bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Beginsel van fiscale neutraliteit — Levering van goederen verricht ter uitvoering van absoluut nietige verkoopovereenkomst — Carrouselfraude — Verlies van recht op aftrek voor koper te goeder trouw
   Dictum
   In geval van een levering aan een belastingplichtige die niet wist en niet had kunnen weten dat de betrokken handeling deel uitmaakte van fraude door de verkoper, moet artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een bepaling van nationaal recht volgens welke de nietigverklaring van de verkoopovereenkomst krachtens een bepaling van burgerlijk recht ingevolge welke deze overeenkomst absoluut nietig is wegens strijdigheid met de openbare orde op grond van een ongeoorloofde oorzaak aan de zijde van de verkoper, leidt tot het verlies van het recht op aftrek van de door deze belastingplichtige voldane belasting over de toegevoegde waarde. Niet relevant is in dit verband, of deze nietigheid het gevolg is van BTW-fraude of van andere fraude.
   Daarentegen staat het aan de nationale rechter het recht op aftrek te weigeren indien aan de hand van objectieve elementen wordt vastgesteld dat de belastingplichtige wist of had moeten weten dat hij door zijn aankoop deelnam aan een transactie die onderdeel is van BTW-fraude.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-470/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2009 — Commissie/Eurgit en Cirese

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/50

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 mei 2009 — Commissie/Eurgit en Cirese
   (Zaak T-470/08) (1)

   2009/C 153/96

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak C-239/00 P: Hogere voorziening, op 13 juni 2000 ingesteld door Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 6 april 2000 in zaak T-188/98 tussen A. Kuĳer en Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 247/18              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                   missies of missies uitgevoerd door lidstaten, en tot de
Queen’s Bench Division (Crown Office) van 25 mei 2000                     lijst van contactpersonen die zich in de lidstaten met
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The                   asielzaken bezighouden, en houdende veroordeling van
Queen en de Minister of Agriculture, Fisheries and Food,                  de Raad in verzoekers kosten en in zijn eigen kosten, te
                ex parte: F. Machin & Sons Ltd                            vernietigen;
                       (Zaak C-234/00)                              —     in de zaak definitief te beslissen, de vordering in eerste
                                                                          aanleg ongegrond te verklaren en verzoeker in eerste
                        (2000/C 247/23)                                   aanleg in de kosten van de procedure voor het Gerecht te
                                                                          veroordelen;
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Crown Office) heeft bij beschikkking van 25 mei
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juni     —     over de kosten van de hogere voorziening te beslissen
2000, in het geding tussen The Queen en de Minister of                    naar recht.
Agriculture, Fisheries and Food, ex parte F. Machin & Sons
Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
vraag:
„Mag een vervoerder zich bij het plannen van een reis beroepen      De Raad komt op tegen het arrest van het Gerecht van eerste
op punt 8 van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn            aanleg met het betoog dat, zoals hij reeds heeft aangevoerd in
91/628/EEG van de Raad inzake de bescherming van dieren             de hogere voorziening (zaak C-353/99 P) tegen het arrest
tijdens het vervoer (PB L 340, blz. 17), zoals gewijzigd bij        van het Gerecht van 18 juli 1999 in zaak T-14/98 (H.
richtlijn 95/29/EG van de Raad (PB L 148, blz. 52), of mag          Hautala/Raad), het Gerecht een fundamentele rechtsdwaling
deze bepaling enkel worden ingeroepen bij een onverwachte           heeft begaan door in zijn arrest artikel 4, lid 1, van het besluit
vertraging tijdens de reis?”                                        betreffende toegang van het publiek tot documenten van de
                                                                    Raad, aldus uit te leggen, dat de Raad gehouden is te
                                                                    onderzoeken, of toegang moet worden verleend tot gedeelten
                                                                    van een document waartoe toegang wordt gevraagd. Deze
                                                                    uitspraak is door het Gerecht in de onderhavige zaak bevestigd
                                                                    en toegepast. De Raad bestrijdt derhalve de vaststellingen van
Hogere voorziening, op 13 juni 2000 ingesteld door Raad             het Gerecht met betrekking tot het betoog van rekwirant, dat
van de Europese Unie tegen het arrest, op 6 april 2000 in           besluit 93/73/EG (1), is geschonden doordat de Raad geen
zaak T-188/98 tussen A. Kuijer en Raad van de Europese              gedeeltelijke toegang tot het document hel verschaft, op grond
Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de              dat die vaststellingen op rechtens onjuiste uitgangspunten
         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                     berusten.
                      (Zaak C-239/00 P)                             De argumenten van de Raad houden in dat het Gerecht, in zijn
                                                                    vonnis van 19 juli 1999 in zaak T-14/98, en bijgevolg in de
                        (2000/C 247/24)                             onderhavige zaak:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juni 2000 hogere voorziening ingesteld door Raad              a)    de rechtsgevolgen van het besluit betreffende toegang van
van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J. Aussant en                 het publiek tot documenten van de Raad onjuist heeft
M. Bauer, directeur respectievelijk juridisch adviseur bij de             opgevat;
juridische dienst van de Raad, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij A. Morbilli, Europese Investeringsbank, Bou-          b)    de strekking van voormeld besluit verkeerd heeft opgevat;
levard Konrad Adenauer 100, L-2925 Luxemburg, tegen het
arrest, op 6 april 2000 in zaak T-188/98 tussen A. Kuijer en
Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht                  c)    het evenredigheidsbeginsel onjuist heeft toegepast,
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
kamer).                                                             met als gevolg dat aan artikel 4, lid 1, van besluit 93/731/EG
                                                                    een verkeerde uitlegging is gegeven.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 april
      2000 houdende nietigverklaring van het besluit van de         (1) Besluit van de Raad 93/731/EG van 20 december 1993 betreffen-
      Raad van 28 september 1998, zoals gewijzigd bij het               de toegang van het publiek tot documenten, van de Raad, PB
      besluit van 18 mei 1999, houdende weigering om verzoe-            L 340 van 31.12.1993, blz. 43-44.
      ker toegang te verlenen tot bepaalde rapporten opgesteld
      door het Centrum voor informatie, beraad en gegevensuit-
      wisseling inzake asielaangelegenheden, tot bepaalde aan
      dit Centrum verstrekte rapporten van gemeenschappelijke


title: Zaak C-198/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 april 2011 door Lan Airlines, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 februari 2011 in zaak T-194/09, Lan Airlines, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo, SA

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/16

         Hogere voorziening ingesteld op 28 april 2011 door Lan Airlines, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 februari 2011 in zaak T-194/09, Lan Airlines, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo, SA
   (Zaak C-198/11 P)
   2011/C 186/28
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Lan Airlines, SA (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Air Nostrum, Líneas Aéreas del Mediterráneo, SA

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 8 februari 2011 vernietigen in zijn geheel;

               —

               een nieuw arrest over de grond van de zaak wijzen (de destijds door LAN Airlines, SA ingestelde oppositie tegen de aanvraag van het woordteken LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO LAM als gemeenschapsmerk door Air Nostrum), dan wel de zaak voor afdoening naar het Gerecht verwijzen;

               —

               zowel in het ene als het andere geval het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Onjuiste uitlegging door het Gerecht van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94
       (1)
      (huidige verordening nr. 207/09
       (2)
      )

   In de hogere voorziening wordt aangevoerd dat het bestreden arrest in strijd is met de rechtspraak volgens welke de globale beoordeling van het verwarringsgevaar, wat de visuele, fonetische of begripsmatige overeenstemming van de conflicterende tekens betreft, dient te berusten op de totaalindruk die door deze tekens wordt opgeroepen, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met de onderscheidende en dominerende bestanddelen ervan wanneer deze bestanddelen op zichzelf het beeld van het samengestelde merk domineren.
   Rekwirante stelt dat het Gerecht bij de beoordeling van de daadwerkelijke invloed van het element „LAM”, dat deel uitmaakt van het aangevraagde merk, op de perceptie van dat merk door de gemiddelde Spaanse consument geen rekening heeft gehouden met de relevante gegevens van de onderhavige zaak (voornamelijk de specifieke kenmerken van de sector, de aard van het aangevraagde gemeenschapsmerk en het criterium van de perceptie van de relevante consument).
   Volgens rekwirante zou het Gerecht bij een juiste beoordeling van de omstandigheden van de zaak moeten hebben erkennen dat de aandacht bij de perceptie van het aangevraagde merk in de allereerste plaats zal uitgaan naar het acroniem „LAM”, en had het Gerecht op basis daarvan het aanvraagde merk en rekwirantes merken met elkaar moeten vergelijken.
   De hogere voorziening berust op de aanname dat indien het Gerecht dat had erkend, het zou hebben geoordeeld dat er gevaar voor verwarring bestaat tussen het aangevraagde gemeenschapsmerk LÍNEAS AÉREAS DEL MEDITERRÁNEO en de merken van rekwirante LAN.

      (1)  Verordening van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-407/05: Beroep ingesteld op  16 november 2005  — Evian tegen BHIM

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/18

         Beroep ingesteld op 16 november 2005 — Evian tegen BHIM
   (Zaak T-407/05)
   (2006/C 22/34)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Société Anonyme des Eaux Minérales d'Evian (Evian, Frankrijk) [vertegenwoordiger: C. Herzt-Eichenrode, advocaat]

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: A. Racke GmbH & Co. OHG (Bingen, Duitsland)
   Conclusies van verzoekster

               —

               beslissing nr. 2754/2001 van de oppositieafdeling van het BHIM van 23 november 2001 te vernietigen;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 juli 2005 (zaak R 82/2002-4) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: A. Racke GmbH & Co. OHG

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „REVIAN's” in de kleuren goud, zwart en wit voor waren van klasse 33 (wijn en mousserende wijn) — aanvraagnr. 945 758

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationale en internationale woord- en beeldmerken „EVIAN” voor waren van de klassen 32 en 33 (bier, alcoholhoudende dranken, water, limonade, …)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien is geconcludeerd tot het ontbreken van gevaar van verwarring van de merken zonder vaststellingen inzake het onderscheidend vermogen van het merk EVIAN, en aangezien de soortgelijkheid van de waren rechtens onjuist werd beoordeeld.
   Bovendien is de oppositie niet van alle grond ontbloot, aangezien de overeenkomstig regel 17, lid 2, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie vereiste vertalingen werden overgelegd.


               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/3

         Benoeming van de eerste advocaat-generaal
   (2006/C 326/06)
   Overeenkomstig artikel 10, lid 1, derde alinea, van het Reglement voor de procesvoering heeft het Hof mevrouw Kokott benoemd tot eerste advocaat-generaal, voor een periode van een jaar eindigend op 6 oktober 2007.


title: Zaak T-238/07 R: Beschikking van de kortgedingrechter van 18 oktober 2007 — Ristic e.a./Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Richtlijn 96/23/EG — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/40

         Beschikking van de kortgedingrechter van 18 oktober 2007 — Ristic e.a./Commissie
   (Zaak T-238/07 R) (1)

   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Richtlijn 96/23/EG - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging’)
   (2007/C 315/76)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Ristic AG (Burgthann, Duitsland); Piratic Meeresfrüchte Import GmbH (Burgthann); Prime Catch Seafood GmbH (Burgthann); en Rainbow Export Processing SA (Puntarenas, Costa Rica) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en A. Szmytkowska, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking 2007/362/EG van de Commissie van 16 mei 2007 tot wijziging van beschikking 2004/432/EG tot goedkeuring van door derde landen ingediende residubewakingsplannen overeenkomstig richtlijn 96/23/EG van de Raad (PB L 138, blz. 18)
   Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C …