title: Zaak T-91/09 P: Arrest van het Gerecht van 1 september 2010 — Skareby/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport — Beoordelingsjaar 2005 — Vereenvoudigd rapport opgesteld over de periode januari tot en met september 2005 — Volledige overname van beoordelingen in loopbaanontwikkelingsrapport 2004 dat na bestreden arrest gedeeltelijk nietig is verklaard” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/38

      Arrest van het Gerecht van 1 september 2010 — Skareby/Commissie
      (Zaak T-91/09 P) (1)

      (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport - Beoordelingsjaar 2005 - Vereenvoudigd rapport opgesteld over de periode januari tot en met september 2005 - Volledige overname van beoordelingen in loopbaanontwikkelingsrapport 2004 dat na bestreden arrest gedeeltelijk nietig is verklaard)
      (2010/C 288/73)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Carina Skareby (Leuven, Brussel) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 15 december 2008, Skareby/Commissie (F-34/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 15 december 2008, Skareby/Commissie (F-34/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken de grief ontleend aan het ontbreken van een beoordeling van Skarebys prestaties over de periode van januari tot en met september 2005 heeft afgewezen.

                  2)

                  Het besluit van 18 juli 2006 tot opstelling van Skarebys beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2005 wordt nietig verklaard, voor zover het punt 6.1., „Prestaties”, betreft.

                  3)

                  Het bij het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-34/07 ingestelde beroep wordt voor het overige verworpen.

                  4)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in alle kosten van deze procedure en van die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

         (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 9 juli 1998 in zaak C-317/97 P: Smanor SA en H. Ségaud en M. Ségaud tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beschikking van Gerecht van eerste aanleg - Verzuim om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Beroep wegens stilzitten en tot schadevergoeding - Hogere voorziening - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
C 312/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.10.98
gen vast te stellen ter uitvoering van Richtlijn 94/15/EG           3 juli 1997, Smanor e.a./Commissie (T-201/96, Jurispr.
van de Commissie van 15 april 1994 betreffende aanpas-              blz. II-1081), en strekkende tot vernietiging van die
sing, voor de eerste maal, aan de technische vooruitgang            beschikking; andere partij bij de procedure: Commissie
van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad inzake de doelbe-              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. B.
wuste introductie van genetisch gemodificeerde organis-             Wainwright en O. Couvert-CasteÂra), heeft het Hof (Vierde
men in het milieu (PB L 103 van 22.4.1994, blz. 20), en             Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-
Richtlijn 94/51/EG van de Commissie van 7 november                  sident, P. J. G. Kapteyn en K. M. Ioannou (rapporteur),
1994 betreffende aanpassing aan de technische vooruit-              rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass,
gang van Richtlijn 90/219/EEG van de Raad inzake het                op 9 juli 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-              tum luidt als volgt:
organismen (PB L 297 van 18.11.1994, blz. 29), de krach-
tens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is        1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
nagekomen, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld
als volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, R.
Schintgen, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en K. M. Ioan-            2. Rekwiranten worden in de kosten verwezen.
nou, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier:
R. Grass, op 16 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het            (1) PB C 357 van 22.11.1997.
dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette-
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     ter uitvoering van Richtlijn 94/51/EG van de Commis-
     sie van 7 november 1994 betreffende aanpassing aan                           BESCHIKKING VAN HET HOF
     de technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG
     van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van gene-                                      (Derde Kamer)
     tisch gemodificeerde micro-organismen, is het Groot-                                    van 14 juli 1998
     hertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2 van die
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nageko-          in zaak C-399/97, Glasoltherm SARL tegen Commissie
     men.                                                           van de Europese Gemeenschappen, EÂlectriciteÂ de France
                                                                                en HLM ¹Colomiers Habitat SAº (1)
2. Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in                            (Niet-ontvankelijkheid van verzoekschrift)
     de kosten van de procedure.
                                                                                (98/C 312/04)
( ) PB C 331 van 1.11.1997.
 1
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
               BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                    In zaak C-399/97, Glasoltherm SARL, in vereffening,
                         (Vierde Kamer)
                                                                    gevestigd te Orsay (Frankrijk), vertegenwoordigd door P.
                         van 9 juli 1998                            Penciolelli, advocaat te EÂvry, wonende avenue de la LibeÂ-
in zaak C-317/97 P: Smanor SA en H. SeÂgaud en M.                   ration 18, 91 130 Ris-Orangis (Frankrijk), tegen Commis-
SeÂgaud tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B.
                              pen (1)                               Wainwright, en O. Couvert-Castera, bijgestaan door N.
                                                                    Coutrelis), EÂlectriciteÂ de France, gevestigd te Parijs, HLM
(Beschikking van Gerecht van eerste aanleg Ð Verzuim                ¹Colomiers Habitat SAº, gevestigd te Colomiers (Frank-
om niet-nakomingsprocedure in te leiden Ð Beroep                    rijk), heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld als volgt:
wegens stilzitten en tot schadevergoeding Ð Hogere voor-            C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J. C. Moitinho
          ziening Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)               de Almeida en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-gene-
                          (98/C 312/03)                             raal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 14 juli 1998 een
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Frans)
                                                                    1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                     2. Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afge-
                                                                         wezen.
In zaak C-317/97 P, Smanor SA, vennootschap naar Frans
recht, gevestigd te Saint-Martin-d'EÂcublei (Frankrijk), H.
SeÂgaud e M. SeÂgaud, wonende te Saint-Martin-d'EÂcublei,           3. Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
vertegenwoordigd door L. Roques, advocaat te Val-de-
Marne, rue du GeÂneÂral de Larminat 7-9, CreÂteil (Frank-           (1) PB C 55 van 20.2.1998.
rijk), betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede Kamer) van


title: Zaak C-478/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 25 oktober 2007 — Budejovicky Budvar narodni podnik/Rudolf Ammersin GmbH

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 25 oktober 2007 — Budejovicky Budvar narodni podnik/Rudolf Ammersin GmbH
   (Zaak C-478/07)
   (2008/C 22/45)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Handelsgericht Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Budejovicky Budvar narodni podnik

      Verwerende partij: Rudolf Ammersin GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Het Hof heeft bij arrest van 18 november 2003, Budéjovický Budvar, C-216/01, Jurispr. blz. I-13617, voor de verenigbaarheid van de bescherming van een benaming als geografische aanduiding, die in het land van herkomst noch de naam van een plaats, noch van een streek is, met artikel 28 EG als vereisten gesteld dat een dergelijke benaming

                           —

                           gelet op de feitelijke omstandigheden en

                           —

                           de in het land van herkomst heersende opvattingen, een streek of een plaats op het grondgebied van deze staat aanduidt

                           —

                           en bescherming volgens de criteria van artikel 30 EG gerechtvaardigd is.

                     Betekenen deze vereisten dat:

                           1.1.

                           de benaming als zodanig een concrete geografische indicatiefunctie vervult en verwijst naar een bepaalde plaats of streek, of is het voldoende dat de benaming in verbinding met het daarmee aangeduide product geschikt is de consument erop te wijzen dat het daarmee aangeduide product uit een bepaalde plaats of bepaalde streek in het land van herkomst afkomstig is;

                           1.2.

                           de drie vereisten ieder afzonderlijk moeten worden getoetst en daaraan cumulatief moet worden voldaan;

                           1.3.

                           voor het onderzoek van de heersende opvattingen in het land van herkomst een consumentenenquête moet worden uitgevoerd en — zo ja — dat een geringe, gemiddelde of grote mate van bekendheid en herkenning als herkomstaanduiding vereist is voor bescherming;

                           1.4.

                           de benaming door verschillende en niet slechts door één onderneming in het land van herkomst werkelijk is gebruikt als geografische aanduiding en dat het gebruik als merk door een enkele onderneming zich verzet tegen de bescherming?

               2)

               Brengt de omstandigheid dat een benaming noch binnen de in verordening (EG) nr. 918/2004 van de Commissie van 29 april 2004 betreffende overgangsbepalingen voor de bescherming van oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen van landbouwproducten en levensmiddelen ingevolge de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarĳe, Malta, Polen, Slovenië en Slowakĳe (1) gestelde termijn van zes maanden, noch in het kader van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2) is meegedeeld of aangemeld, mee dat een bestaande nationale bescherming, of in ieder geval een bilateraal tot een andere lidstaat uitgebreide bescherming, ongeldig wordt wanneer de benaming naar het nationale recht van het land van herkomst een gekwalificeerde geografische aanduiding is?

               3)

               Heeft de omstandigheid dat in het kader van het Toetredingsverdrag tussen de lidstaten van de Europese Unie en een nieuwe lidstaat deze lidstaat aanspraak heeft gemaakt op bescherming van verschillende gekwalificeerde geografische aanduidingen voor een levensmiddel overeenkomstig verordening (EG) nr. 510/2006, tot gevolg dat een nationale of in ieder geval een bilateraal tot een andere lidstaat uitgebreide bescherming van een andere benaming voor hetzelfde product, niet meer mag worden gehandhaafd en dat verordening (EG) nr. 510/2006 uitputtende werking heeft?

      (1)  PB L 163, blz. 88.

      (2)  PB L 93, blz. 12.


title: Zaak C-251/05: Verzoek van de Court of Appeal (England and Wales), Civil Division, van 21 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Talacre Beach Caravan Sales Ltd en Commissioners of Customs & Excise

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/10

         Verzoek van de Court of Appeal (England and Wales), Civil Division, van 21 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Talacre Beach Caravan Sales Ltd en Commissioners of Customs & Excise
   (Zaak C-251/05)
   (2005/C 205/19)
   Procestaal: Engels
   De Court of Appeal (England and Wales), Civil Division, heeft bij beschikking van 21 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 juni 2005, in het geding tussen Talacre Beach Caravan Sales Ltd en Commissioners of Customs & Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 28, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad (1) door de vaststelling van nationale wettelijke bepalingen gebruik heeft gemaakt van zijn recht op afwijking, zodat een levering van gespecificeerde goederen aan het nultarief wordt onderworpen, maar in dezelfde wettelijke bepalingen heeft vastgesteld welke voorwerpen niet onder het nultarief mogen vallen („uitgesloten voorwerpen”), verzet dan de omstandigheid dat er sprake is van één enkele levering van goederen (waaronder de uitgesloten voorwerpen) zich ertegen dat de lidstaat BTW tegen het normale tarief heft over de levering van de uitgesloten voorwerpen?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, van 13.6.1977, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-505/99

text:
24.2.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 61/13
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                     Doorhaling van zaak C-67/00 (1)
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen                             (2001/C 61/24)
      de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         De president van het Hof van Justitie van de Europese
      aan richtlijn 96/61/EG (1) van de Raad van 24 september         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
      1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van          2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-67/00:
      verontreiniging, de krachtens deze richtlijn op hem             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      (1) PB C 149 van 27.5.2000.
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
met die in zaak C-26/01; de termijn voor omzetting is                                Doorhaling van zaak C-68/00 (1)
verstreken op 30 oktober 1999.
                                                                                (2001/C 61/25)
(1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
                                                                      2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-68/00:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      (1) PB C 135 van 13.5.2000.
               Doorhaling van zaak C-505/99 (1)
                          (2001/C 61/23)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                Doorhaling van zaak C-70/00 (1)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 september 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-505/99:                                       (2001/C 61/26)
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september
                                                                      2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-70/00:
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      (1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak T-822/16: Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Kik Textilien und Non-Food/EUIPO — FF Group Romania (_kix)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/50

         Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Kik Textilien und Non-Food/EUIPO — FF Group Romania (_kix)
   (Zaak T-822/16)
   (2017/C 022/68)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: KiK Textilien und Non-Food GmbH (Bönen, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Körber en L. Pechan, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: FF Group Romania SRL (Boekarest, Roemenië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „_kix” — Uniemerk nr. 12 517 901

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 september 2016 in zaak R 2323/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder en, in voorkomend geval, de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van art. 42, leden 2 en 3, juncto artikel 15 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-4/12: Arrest van het Gerecht van 5 december 2013 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap — Beeldmerk Maestro de Oliva — Ouder nationaal woordmerk MAESTRO — Normaal gebruik van ouder merk — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 15, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/20

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2013 — Olive Line International/BHIM — Carapelli Firenze (Maestro de Oliva)
   (Zaak T-4/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap - Beeldmerk Maestro de Oliva - Ouder nationaal woordmerk MAESTRO - Normaal gebruik van ouder merk - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 15, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2014/C 24/34
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Olive Line International, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Aznar Alonso, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Carapelli Firenze SpA (Tavarnelle Val di Pesa, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 21 september 2011 (zaak R 1612/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Carapelli Firenze, SpA en Olive Line International, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Olive Line International, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak C-454/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 1999/31/EG — Artikel 14 — Storten van afvalstoffen — Non-conformiteit van de bestaande stortplaatsen — Procedure voor sluiting en nazorg)

text:
               25.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/10

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 25 februari 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-454/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 1999/31/EG - Artikel 14 - Storten van afvalstoffen - Non-conformiteit van de bestaande stortplaatsen - Procedure voor sluiting en nazorg))
   (2016/C 145/11)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin, E. Sanfrutos Cano en D. Loma-Osorio Lerena, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: L. Banciella Rodríguez-Miñón, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is voor geen van de betrokken stortplaatsen, namelijk de stortplaatsen te Ortuella (Baskenland), Zurita en Juan Grande (Canarische Eilanden), de verplichtingen nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, onder c), van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, voor zover het voor geen daarvan de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om de exploitant te verzoeken een aanpassingsplan op te stellen en te waarborgen dat dit plan volledig en in overeenstemming met de voorschriften van deze richtlijn, met uitzondering van de voorschriften van bijlage I, punt 1, wordt uitgevoerd binnen acht jaar na de in artikel 18, lid 1, ervan bedoelde datum.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje is voor geen van de betrokken stortplaatsen, namelijk de stortplaatsen van Vélez Rubio (Almería), Alcolea de Cinca (Huesca), Sariñena (Huesca), Tamarite de Litera (Huesca), Somontano — Barbastro (Huesca), Barranco de Sedases (Fraga, Huesca), Barranco Seco (Puntallana, La Palma), Jumilla (Murcia), Legazpia (Guipuzkoa), Sierra Valleja (Arcos de la Frontera, Cádiz), Carretera Pantano del Rumblar (Baños de la Encina, Jaén), Barranco de la Cueva (Bélmez de la Moraleda, Jaén), Cerrajón (Castillo de Locubín, Jaén), Las Canteras (Jimena y Bedmar, Jaén), Hoya del Pino (Siles, Jaén), Bellavista (Finca El Coronel, Alcalá de Guadaira, Sevilla), El Patarín (Alcalá de Guadaira, Sevilla), Carretera de Arahal-Morón de la Frontera (Arahal, Sevilla), Carretera de Almadén de la Plata (Cazalla de la Sierra, Sevilla), El Chaparral (Écija, Sevilla), Carretera A-92, KM 57,5 (Morón de la Frontera, Sevilla), Carretera 3118 Fuente Leona — Cumbres mayores (Colina Barragona, Huelva), Llanos del Campo (Grazalema — Benamahoma, Cádiz), Andrada Baja (Alcalá de Guadaira, Sevilla), Carretera de los Villares (Andújar, Jaén), La Chacona (Cabra, Córdoba), en el Chaparral — La Sombrerera (Puerto Serrano, Cádiz), de verplichtingen nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, onder b), van richtlijn 1999/31, voor zover het voor geen daarvan de maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 van deze richtlijn een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, eerste alinea, onder g), en artikel 13 ervan.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Verzoek van het Sø- og Handelsret van 20 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen van Handels- og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark (HK) als gemachtigde van B.H. Petersen tegen Fællesforeningen for Danmarks Brugsforeninger (FDB) namens Kvickly Skive, HK als gemachtigde van B. Andresen tegen Dansk Tandlægeforening als gemachtigde van tandarts J. Bagner, HK als gemachtigde van T. Pedersen tegen Dansk Tandlægeforening als gemachtigde van tandarts J. Rasmussen, en Kristelig Funktionær-Organisation als gemachtigde van P. Sørensen tegen Dansk Handel & Service als gemachtigde van Hvitfeldt Guld og Sølv ApS (Zaak C-66/96)

text:
4. 5 . 96           I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 133/ 17
Verzoek van het Sø- og Handelsret van 20 februari 1996 om            en in de onder 1 tot en met 3 en 6 genoemde situaties door de
een prejudiciële beslissing in de gedingen van Handels- og           overheid aan de zwangere werkneemster hetzelfde uitke
Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark ( HK ) als                   ringsniveau wordt gegarandeerd als dat wat zij tijdens
gemachtigde van B.H. Petersen tegen Fællesforeningen for             ziekteverlof zou ontvangen, terwijl zij in de onder 4 en 5
Danmarks Brugsforeninger (FDB ) namens Kvickly Skive,                genoemde situaties geen uitkering van de overheid ontvangt,
HK als gemachtigde van B. Andresen tegen Dansk Tand                 en wanneer voor het overige de werkgever ingevolge de
lægeforening als gemachtigde van tandarts J. Bagner, HK als          nationale wettelijke regeling verplicht is, tijdens ziekte het
gemachtigde van T. Pedersen tegen Dansk Tandlægefore                volledige loon te betalen .
ning als gemachtigde van tandarts J. Rasmussen, en Kristelig
Funktionær-Organisation als gemachtigde van P. Sørensen              ( ] ) Richtlijn 75/ 117/EEG van de Raad van 10 februari 1975
tegen Dansk Handel & Service als gemachtigde van Hvit                     betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der
                    feldt Guld og Sølv ApS                                 Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                        ( Zaak C-66/96 )                                   beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB nr .
                                                                           L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 ).
                          ( 96/C 133/35 )                            ( 2 ) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
                                                                           betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
                                                                           behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
Het S0- og Handelsret heeft bij beschikking van 20 februari                toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                   promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB
11 maart 1996 , in de gedingen van Handels- og Kontor                     nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
funktionasrernes Forbund i Danmark ( HK ) als gemachtigde            ( 3 ) Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake
van B. H. Petersen tegen Faellesforeningen for Danmarks                    de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
Brugsforeninger ( FDB ) namens Kvickly Skive, HK als                       verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van
gemachtigde van B. Andresen tegen Dansk Tandlasgefore                     werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en
ning als gemachtigde van tandarts J. Bagner, HK als                        tijdens de lactatie ( tiende bijzondere richtlijn in de zin van
                                                                           artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB nr . L 348 van
gemachtigde van T. Pedersen tegen Dansk Tandlœgefore                      28 . 11 . 1992 , blz . 1 ).
ning als gemachtigde van tandarts J. Rasmussen, en Kristelig
Funktionasr-Organisation als gemachtigde van P. Sorensen
tegen Dansk Handel & Service als gemachtigde van Hvit
feldt Guld og Solv ApS, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vraag:
                                                                     Verzoek van het kantongerecht te Arnhem van 4 maart
Staat het Gemeenschapsrecht, onder meer artikel 119 van               1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
het Verdrag en de Richtlijnen 75/117/EEG ( 1 ), 76/207/              Albany International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds
EEG ( 2 ) en 92/85/EEG ( 3 ), eraan in de weg, dat een nationale                                    Textielindustrie
wettelijke regeling de werkgever vrijstelt van de betaling van                                      ( Zaak C-67/96 )
loon aan zwangere werkneemsters, wanneer
                                                                                ( 96/C 133/36 )
 1 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de zwanger
     schap leidt tot ernstige complicaties van een ziekte die op      Het kantongerecht te Arnhem heeft bij beschikking van
     zichzelf geen verband houdt met de zwangerschap,                 4 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 1 1 maart 1 996, in het geding tussen Albany International
2 , de afwezigheid wordt veroorzaakt door een ziekte die              BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, het
     wordt veroorzaakt door de zwangerschap,                          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
 3 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de zwanger             om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     schap een pathologisch verloop heeft waardoor bij
     voortzetting van de arbeid gevaar bestaat voor de                a ) Is een bedrijfspensioenfonds zoals bedoeld in artikel 1 ,
     gezondheid van de vrouw of de vrucht,                                   lid 1 , onder b ), van de Wet betreffende verplichte
                                                                             deelneming in een bedrijfspensioenfonds een onderne
 4 , de afwezigheid wordt veroorzaakt door algemene zwan                    ming in de zin van artikel 85 , 86 of 90 van het
     gerschapsbezwaren in een normaal verlopende zwanger                    EEG-Verdrag ?
      schap waarin voor het overige geen sprake is van
      arbeidsongeschiktheid,                                          b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord, is het
                                                                             dan verplicht stellen van deelneming voor industrieon
 5 , de afwezigheid moet worden gezien tegen de achter                      dernemingen een door een Lid-Staat genomen maatregel
      grond van een medisch oordeel dat de vrucht moet                       die het nuttig effect van de op ondernemingen toepas
      worden ontzien, maar waarbij dit medisch oordeel niet                  selijke mededingingsregels ongedaan maakt ?
      berust op ziekte in eigenlijke zin of op bijzondere risico's
      voor de vrucht,                                                  c ) Indien vraag b ) ontkennend moet worden beantwoord,
                                                                             kunnen dan andere omstandigheden ertoe leiden dat het
 6 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de werkge
                                                                             verplicht deelnemen onverenigbaar is met het bepaalde
      ver enkel op grond van de zwangerschap van mening is,                  in artikel 90 van het Verdrag en, zo ja , welke ?
      dat hij geen gebruik kan maken van de arbeid van de
      zwangere werkneemster, ofschoon laatstgenoemde niet
      arbeidsongeschikt is,


title: Arrest van het Hof van 12 september 2000 in zaak C-260/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlĳn — Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol — Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG, Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit BTW)

text:
4.11.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 316/11
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                     van 12 september 2000
                                                                                van 12 september 2000
in zaak C-260/98: Commissie van de Europese Gemeen-
           schappen tegen Helleense Republiek (1)
(Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlijn —                   in zaak C-366/98 (Verzoek van de Cour d’appel de
Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol                    Lyon om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen
— Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG,                                        Y. Geoffroy en Casino France SNC (1)
Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit
                                BTW)
                                                                           (Vrij verkeer van goederen — Nationale regeling voor
                          (2000/C 316/19)                                  verhandeling van product — Benaming en etikettering —
                                                                           Nationale regeling die gebruik van officiële taal van lidstaat
                                                                                voorschrijft — Richtlijn 79/112/EEG)
                          (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2000/C 316/20)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-260/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: D. Gouloussis en H. Michard tegen Hel-                                            (Procestaal: Frans)
leense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos, en
A. Rokofyllou), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
te stellen dat de Helleense Republiek, door in strijd met de
artikelen 2 en 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                                              dentie van het Hof)
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), de tolgelden die de
weggebruikers hebben voldaan als tegenprestatie voor het ter               In zaak C-366/98, betreffende een verzoek aan het Hof
beschikking stellen van autosnelwegen en andere wegenin-                   krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
frastructuur, niet aan de belasting over de toegevoegde waarde             de Cour d’appel de Lyon (Frankrijk), in de aldaar dienende
te onderwerpen, en zich aldus te onttrekken aan de betaling                strafzaak tegen Y. Geoffroy en Casino France SNC, civielrechte-
van de eigen middelen en vertragingsrente verschuldigd krach-              lijk aansprakelijke partij, om een prejudiciële beslissing over
tens de verordeningen (EEG, Euratom) nrs. 1552/89 van de                   de uitlegging van artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit                       artikel 28 EG) en artikel 14 van richtlijn 79/112/EEG van
88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen mid-                 de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge
delen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1), en 1553/89                 aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering
van de Raad van 29 mei 1989 betreffende de definitieve                     en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor
uniforme regeling voor de inning van de eigen middelen uit de              gemaakte reclame (PB L 33, blz. 14), zoals gewijzigd bij
belasting over de toegevoegde waarde (PB L 155, blz. 9), de                richtlijn 93/102/EG van de Commissie van 16 november 1993
krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen                   (PB L 291, blz. 14), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                  G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida,
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida            D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón, kamerpresidenten,
(rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,                 C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Ragnemalm en
P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-           M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
nemalm, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:              lomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 12 september
S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau en H. A. Rühl, hoofd-              2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateurs, op 12 september 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        1)    Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG)
                                                                                en artikel 14 van richtlijn 79/112/EEG van de Raad van
1)    Verwerpt het beroep.                                                       18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van
                                                                                de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                 van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte
      kosten.                                                                    reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 93/102/EG van de
                                                                                Commissie van 16 november 1993, verzetten zich niet tegen
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                      een nationale regeling volgens welke de etikettering van levens-
                                                                                middelen en de wijze waarop deze is uitgevoerd, de koper of de
                                                                                verbruiker niet mogen kunnen misleiden, met name ten aanzien
                                                                                van de kenmerken van die levensmiddelen.


title: Zaak T-236/16: Arrest van het Gerecht van 22 juni 2017 — Biogena Naturprodukte/EUIPO (ZUM wohl) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ZUM wohl — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwijzing naar de bij de kamer van beroep neergelegde memorie die in het verzoekschrift is overgenomen — Bewijselementen gevoegd bij het verzoek om een pleitzitting”]

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/24

         Arrest van het Gerecht van 22 juni 2017 — Biogena Naturprodukte/EUIPO (ZUM wohl)
   (Zaak T-236/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ZUM wohl - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwijzing naar de bij de kamer van beroep neergelegde memorie die in het verzoekschrift is overgenomen - Bewijselementen gevoegd bij het verzoek om een pleitzitting”])
   (2017/C 256/27)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Biogena Naturprodukte GmbH & Co KG (Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: I. Schiffer en G. Hermann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 (zaak R 1982/2015-1) inzake een verzoek tot inschrijving van het Uniebeeldmerk ZUM wohl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Biogena Naturprodukte GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-55/95)

text:
Nr. C 101/4          | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 4 . 95
Kemmler, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                 Beroep, op 4 maart 1995 ingesteld door Franse Republiek
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
navolgende vraag:                                                                             ( Zaak C-57/95 )
                                                                                ( 95/C 101/10 )
Moeten de artikelen 48 , 51 , 52 en 59 van het EG-Verdrag
aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan, dat
vóór 1 juli 1982 een Lid-Staat ( België ) onderdanen van een          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
andere Lid-Staat ( de voormalige Bondsrepubliek Duits                op 4 maart 1 995 beroep ingesteld tegen Commissie van de
land ), die op zijn grondgebied een zelfstandige beroepswerk         Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, verte
zaamheid verrichtten terwijl zij diezelfde beroepswerkzaam           genwoordigd door E. Belliard en C. Chavance als gemach
heid ook in de andere Lid-Staat verrichtten, alwaar zij               tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
gedomicilieerd waren en onder de sociale-zekerheidsrege              Franse ambassade, Boulevard Prince Henri 9 .
ling vielen, onderwerpt aan een bijdrageplicht in de sociale
zekerheidsregeling voor zelfstandigen, met name wanneer               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
deze bijdrageplicht aan die onderdanen geen enkele extra
bescherming kon bieden ?
                                                                      — de „Mededeling van de Commissie inzake een interne
                                                                           markt voor pensioenfondsen ", met de referentie 94/
                                                                           C 360/08 en bekendgemaakt in Publikatieblad van de
                                                                           Europese Gemeenschappen nr. C 360 van 17 december
                                                                           1994, blz. 7, nietig te verklaren;
Beroep, op 2 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                  — verweerster in de kosten te verwijzen.
                        ( Zaak C-55/95 )
                          ( 95/C 101 /09 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — Ontvankelijkheid van het verzoekschrift
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 2 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      De Franse Regering verzoekt het Hof, de bestreden
genwoordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis en                  mededeling te onderzoeken, gelet op zijn vaste recht
B. Rodriguez Galindo, lid van haar juridische dienst,                      spraak volgens welke beroep tot nietigverklaring open
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                    staat tegen alle maatregelen van de Instellingen, onge
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  acht de aard of de vorm, die rechtsgevolgen beogen
                                                                           teweeg te brengen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — Gebrek aan bevoegdheid van de Commissie, schending
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                van artikel 190 van het EG-Verdrag en schending van
     maatregelen te nemen die nodig zijn om uitvoering te                  het rechtszekerheidsbeginsel
     geven aan de artikelen 3 e .v. van Richtlijn 90/232/
     EEG i 1 ) inzake de onderlinge aanpassing van de wetge               De Franse Regering is van oordeel, dat de Commissie
     vingen van de Lid-Staten betreffende de verzekering                   met de in geding zijnde mededeling de grenzen van haar
     tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelne                 bevoegdheden heeft overschreden. Aangezien de bestre
      ming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan               den handeling de Lid-Staten nieuwe verplichtingen
     geven, de krachtens die richtlijn op hem rustende                     oplegt, had zij op een nauwkeurige rechtsgrondslag
     verplichtingen niet is nagekomen .                                    moeten zijn gebaseerd . De dubbelzinnigheid over de
                                                                           daadwerkelijke draagwijdte van de eruit voortvloeiende
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                       verplichtingen is in strijd met het rechtszekerheidsbegin
                                                                           sel .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      — De inhoud van de handeling
Het bindende karakter van de artikelen 189, derde alinea, en
5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag verplicht de Lid-Staten,             De Franse Regering stelt vast, dat de bestreden handeling
binnen de daartoe vastgestelde termijn de nodige maatrege                 ten gevolge heeft, dat de Lid-Staten op extreem dwin
len te treffen om hun interne rechtsorde aan richtlijnen aan               gende wijze doelstellingen en nieuwe juridische verplich
te passen, en de Commissie onverwijld van die maatregelen                  tingen op het gebied van het toezicht op pensioenfond
in kennis te stellen. Die termijn, die is vastgesteld in artikel 6         sen worden opgelegd. Een dergelijke onderwerping zou
van de richtlijn, is op 31 december 1992 verstreken zonder                 sommige Lid-Staten logischerwijze moeten dwingen,
dat Spanje de nodige maatregelen heeft getroffen.                          hun geldende nationale voorschriften te wijzigen, het
                                                                           geen een onverwacht gevolg zou zijn van een handeling
(!) PB nr. L 129 van 19 . 5 . 1990 , blz. 33 .
                                                                           die in beginsel geen juridische waarde heeft.


title: Zaak T-546/13: Beroep ingesteld op 20 oktober 2013 — Šumelj e.a./Europese Unie

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/34

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2013 — Šumelj e.a./Europese Unie
   (Zaak T-546/13)
   2013/C 367/60
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ante Šumelj (Zagreb, Kroatië), Dubravka Bašljan (Zagreb), Đurđica Crnčević (Sv. Ivan Zelina, Kroatië), Miroslav Lovreković (Križevci, Kroatië) (vertegenwoordiger: Mato Krmek, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               een tussenarrest te wijzen tot vaststelling dat de Europese Commissie de krachtens artikel 36 van de Toetredingsakte (bijlage VII, punt 1) op haar rustende verplichting niet is nagekomen, toe te zien op de uitvoering van het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie, wat de instelling van het gerechtsdeurwaardersambt in het Kroatische rechtsstelsel betreft;

               —

               de Europese Unie overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie te veroordelen tot vergoeding van de door verzoekers geleden (materiële en immateriële) schade;

               —

               de Europese Unie te verwijzen in de kosten, en

               —

               de beraadslagingen over het bedrag van de vordering te schorsen totdat het tussenarrest waarom in de onderhavige procedure wordt verzocht, gezag van gewijsde heeft gekregen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Europese Commissie heeft inbreuk gemaakt op artikel 36 van de Toetredingsakte (bijlage VII, punt 1), die integraal deel uitmaakt van het tussen de Republiek Kroatië en de lidstaten van de Europese Unie gesloten Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie [Narodne novine — Međunarodni ugovori nr. 2/12 (Publicatieblad — Internationale verdragen)], voor zover zij zich niet heeft verzet tegen de intrekking van de wetten tot instelling en regeling van het gerechtsdeurwaardersambt die Kroatië tijdens de onderhandelingen over zijn toetreding tot de Europese Unie had vastgesteld. Artikel 36 van de Toetredingsakte legt de Commissie de verplichting op nauwlettend toe te zien (monitoring) op alle verbintenissen die Kroatië tijdens die toetredingsonderhandelingen is aangegaan, en dus op de juridische verbintenissen die Kroatië is aangegaan om het deurwaardersambt in te stellen en alle noodzakelijke voorwaarden te creëren zodat dat ambt uiterlijk op 1 januari 2012 ten volle in de Kroatische rechtsorde is ingevoerd.

               2)

               Tweede middel: doordat de Europese Commissie de voormelde inbreuk heeft gemaakt, heeft zij verzoekers rechtstreeks schade berokkend, aangezien die als gerechtsdeurwaarder waren aangesteld en erop mochten vertrouwen dat zij hun ambt vanaf 1 januari 2012 zouden kunnen vervullen.

               3)

               Derde middel: door de krachtens het Toetredingsverdrag op haar rustende verplichtingen niet na te komen, heeft de Commissie de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid kennelijk en in ernstige mate overschreden en, door het gewettigd vertrouwen van verzoekers te schenden, die als gerechtsdeurwaarder waren aangesteld, heeft zij hun aanzienlijke materiële en immateriële schade toegebracht die overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU dient te worden vergoed.


title: Zaak T-323/99: Beroep, op 15 november 1999 ingesteld door INMA, Industrie Navali Meccaniche Affini, SpA (vennootschap in liquidatie) en ITAINVEST SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 47/32                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        19.2.2000
Beroep, op 11 november 1999 ingesteld door F. Lemaître                    Industrie Navali Meccaniche Affini, SpA (vennootschap in
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         liquidatie) en ITAINVEST SpA, vertegenwoordigd door A. Tiz-
                                                                          zano, G. M. Roberti en F. Sciaudone, advocaten te Napels, met
                         (Zaak T-317/99)                                  een kantoor te Brussel, Grote Zavel 36.
                           (2000/C 47/56)                                 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)                             — beschikking C(1999) 2532 def. van de Commissie van
                                                                               20 juli 1999 nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 november 1999 beroep tegen Commissie                    — de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Lemaître,
wonende te Céroux-Mousty (België), vertegenwoordigd door
G. Vandersanden, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-              Middelen en voornaamste argumenten
bende te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire s.à r.l.,
Rue Beck 2-4.
                                                                          Verzoeksters vorderen nietigverklaring van de hun door de
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         Italiaanse regering op 3 september 1999 officieel ter kennis
                                                                          gebrachte beschikking C(1999) 2532 def. van de Commissie
— nietig te verklaren de besluiten van de Commissie van                   van 20 juli 1999 betreffende de steun die Italië via de
     16 februari 1999, 12 maart 1999 en 24 maart 1999                     overheisholding ITAINVEST (ex GEPI) aan de scheepswerf
     waarbij, respectievelijk, aan verzoeker toekenning van de            INMA heeft verleend.
     ontheemdingstoelage is geweigerd, hem toekenning van
     de inrichtingsvergoeding is geweigerd en Luxemburg als               Bij die beschikking verklaarde verweerster, dat ITAINVEST
     zijn plaats van herkomst op het tijdstip van zijn aanwerving         onrechtmatig:
     is genomen;
— verweerster in alle kosten te verwijzen.                                — garanties had verleend voor de bouw van de schepen
                                                                               „Corsiva Ferries”, „Pugliola”, „Tirrenia” en „Stolt Nielsen”; en
Middelen en voornaamste argumenten                                        — het door INMA in 1997-1998 gemaakte verlies van 120,4
                                                                               miljard ITL had gecompenseerd.
Het beroep betreft verweersters weigering om verzoeker de
ontheemdingstoelage toe te kennen en de weigering om hem
de inrichtingsvergoeding toe te kennen. Tot staving van zijn              Die conclusie van de Commissie berustte op de volgende over-
vorderingen voert verzoeker aan, dat hij ten tijde van zijn               wegingen:
indiensttreding bij de Commissie te Brussel zijn gewone
verblijfplaats buiten België had en dus recht had op de                   — bij de berekening van de voor de scheepsbouw verleende
ontheemdingstoelage. Daaruit vloeide logischerwijze voort,                     waarborgen had volgens artikel 4, lid 4, van richtlijn
dat hij ook recht had op de inrichtingsvergoeding.                             90/684/EG en artikel 3, lid 1, van verordering (EG)
                                                                               nr. 1540/98 het in artikel 4, lid 1, van die richtlijn bedoelde
                                                                               steunplafond voor bepaalde contracten, uitgedrukt in een
                                                                               percentage van de jaaromzet van de begunstigde, niet
                                                                               mogen worden overschreden;
                                                                          — de verliescompensatie was bedrijfssteun die volgens arti-
Beroep, op 15 november 1999 ingesteld door INMA,                               kel 5 van richtlijn 90/684/EG het plafond evenmin had
Industrie Navali Meccaniche Affini, SpA (vennootschap                          mogen overschrijden; bovendien is bedrijfssteun in de
in liquidatie) en ITAINVEST SpA tegen Commissie van de                         vorm van verliescompensatie bij ontbreken van een her-
                   Europese Gemeenschappen                                     structureringsplan ook onverenigbaar met artikel 5 van
                                                                               verordening (EG) nr. 1540/98 en kan hij volgens de
                                                                               desbetreffende communautaire richtsnoeren niet als red-
                         (Zaak T-323/99)                                       dingssteun worden aangemerkt.
                           (2000/C 47/57)
                                                                          Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters:
                        (Procestaal: Italiaans)                           — schending van artikel 87 EG-Verdrag, artikel 1, sub d, van
                                                                               richtlijn 90/684/EEG betreffende de steunverlening aan de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      scheepsbouw (1), en artikel 2, leden 1 en 2, van verordening
schappen is op 15 november 1999 beroep tegen Commissie                         nr. 1540/98 betreffende de steunverlening aan de scheeps-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door INMA,                            bouw (2). Verweerster zou inzonderheid het beginsel van
 ---pagebreak--- 19.2.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 47/33
     de in een markteconomie werkzame investeerder niet in               — de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.
     acht hebben genomen door te oordelen dat de interventies
     van ITAINVEST niet met die van een particuliere onderne-
     ming konden worden gelijkgesteld omdat het rendement                Middelen en voornaamste argumenten
     van de investering in elk geval ab initio negatief was.
     Volgens verzoeksters betreft die beoordelingsfout ook de
     garanties die ITAINVEST voor de uitvoering van bepaalde             Verzoekster in de onderhavige zaak is op wereldniveau
     contracten heeft verleend, en de herkapitalisatie van INMA.         een van de toonaangevende wetenschapsmensen die zich
                                                                         bezighouden met research en klinische tests inzake thalassemie
— niet-nakoming van de verplichting om de betrokken                      en de behandeling daarvan. Zij heeft de belangrijkste klinische
     communautaire handelingen met redenen te omkleden. De               tests verricht voor Ferriprox-Deferiprone (hierna: „defe-
     Commissie zou met name niet hebben onderzocht, of                   riprone”). Volgens haar hebben deze tests aangetoond, dat het
     ITAINVEST destijds geen aanvaardbare financieel-                    geneesmiddel zeer ongunstige gevolgen kan hebben voor de
     economische gronden had om aan INMA garanties te                    menselijke gezondheid. Zij stelt, dat de bestreden beschikking
     verlenen en deze scheepswerf te herkapitaliseren. Verder            tot afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen
     zou verweerster zich alleen op vermoedens hebben geba-              van de deferiprone een ernstig gezondheidsrisico in het leven
     seerd in plaats van de interventies afzonderlijk te onderzoe-       roept en zeer ongunstig kan zijn voor haar wetenschappelijke
     ken en de aard ervan te beoordelen tegen de achtergrond             reputatie.
     van de economische situatie op het ogenblik waarop zij
     werden verricht.                                                    Verzoekster stelt, dat in strijd met de conclusies van het
                                                                         Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling en de
                                                                         Commissie:
(1) PB L 380, van 31.12.1990, blz. 27.
(2) PB L 121, van 18.7.1998, blz. 1.
                                                                         — de veiligheid van deferiprone in de eerste plaats afhangt
                                                                             van de werkzaamheid van het product: indien het product
                                                                             niet doeltreffend is voor de verwijdering van overtollig
                                                                             ijzer uit het lichaam van patiënten met thalassemie, lopen
                                                                             de patiënten aan wie dit product is toegediend, het risico
                                                                             van ijzeraccumulatie en voortijdige dood wegens door
                                                                             ijzeraccumulatie veroorzaakte hart- en leverinsufficiëntie;
Beroep, op 19 november 1999 ingesteld door N. Fern
Olivieri tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                    — er zijn aanwijzingen dat deferiprone toxisch is voor het
pen en Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoorde-                        hart en de lever, en dat het een aanzienlijk risico in het
                                 ling                                        leven roept wat leverfibrose betreft, en bovendien kan
                                                                             bijdragen tot het ontstaan en de ontwikkeling van hartaan-
                                                                             doeningen;
                         (Zaak T-326/99)
                                                                         — alvorens over te gaan tot verdere proeven met deferiprone
                          (2000/C 47/58)                                     op mensen, moet worden gewacht op de resultaten van de
                                                                             toxiciteitstests op dieren.
                         (Procestaal: Engels)                            Verzoekster stelt, dat het bestreden besluit en het herwerkte
                                                                         advies van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoor-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                deling onregelmatig zijn omdat:
schappen is op 19 november 1999 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees                     — de Commissie en het Europees Bureau hebben gedwaald
Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling door N. Fern                        ten aanzien van het recht, met name door in strijd met de
Olivieri, vertegenwoordigd door P. Sands en R. Haynes,                       artikelen 7 en 11 van verordening nr. 2309/93 geen
Barristers, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                      onderzoek te verrichten naar bepaalde materiële feiten,
kantore van Nathan & Noesen, advocaten aldaar, Rue des                       nadat zij van verzoekster inlichtingen hadden ontvangen
Glacis 18, L-1628 Luxemburg.                                                 waaruit blijkt dat het verzoek van Apotex om afgifte van
                                                                             een vergunning voor het in de handel brengen onjuiste en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          onvolledige feitelijke informatie bevatte;
— in zijn geheel nietig te verklaren het besluit van de                  — de Commissie en het Europees Bureau kennelijk hebben
     Commissie van 25 augustus waarbij een vergunning is                     gedwaald bij hun beoordeling van het verzoek om afgifte
     afgegeven voor het in de handel brengen van een genees-                 van een vergunning voor het in de handel brengen, en
     middel voor menselijk gebruik onder de benaming Fer-                    meer in het bijzonder
     riprox-Deferiprone;
                                                                             — hebben gedwaald ten aanzien van de feiten, alsmede
— in zijn geheel nietig te verklaren het herwerkte advies van
     het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling                   — ten aanzien van het recht, door informatie die van
     van 23 juni 1999;                                                            belang is voor de aanvraag buiten beschouwing te laten;


title: Zaak C-336/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Lyon — Frankrijk) — Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects/Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Polijstlappen uitsluitend bestemd voor machines voor polijsten van schijven van halfgeleidermateriaal — Tariefposten 3919 en 8466 (of 8486 ) — Begrippen „delen” of „toebehoren” )

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/14

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Lyon — Frankrijk) — Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects/Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch
   (Zaak C-336/11) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Polijstlappen uitsluitend bestemd voor machines voor polijsten van schijven van halfgeleidermateriaal - Tariefposten 3919 en 8466 (of 8486) - Begrippen „delen” of „toebehoren”)
   2012/C 295/23
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Lyon

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Receveur principal des douanes de Roissy Sud, Receveur principal de la recette des douanes de Lyon Aéroport, Direction régionale des douanes et droits indirects de Lyon, Administration des douanes et droits indirects

      Verwerende partijen: Société Rohm & Haas Electronic Materials CMP Europe GmbH, Rohm & Haas Europe s.à.r.l., Société Rohm & Haas Europe Trading APS-UK Branch

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d’appel de Lyon — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006 (PB L 301, blz. 1) en verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007 (PB L 286, blz. 1) — Polijstschijven die uitsluitend zijn bestemd voor een machine waarmee schijven van halfgeleidermateriaal worden gepolijst — Tariefposten 3919 en 8466 — Begrippen „delen” en „verwisselbaar gereedschap” — Vrijstelling — Terugbetaling van douanerechten

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versies die achtereenvolgens voortvloeien uit de verordeningen tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87, te weten verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, verordening (EG) nr. 1719/2005 van de Commissie van 27 oktober 2005 en verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie van 17 oktober 2006, moet aldus worden uitgelegd dat polijstlappen bestemd voor polijstmachines voor het bewerken van halfgeleidermateriaal — die als zodanig vallen onder tariefpost 8464 (of 8486 vanaf 1 januari 2007) — die los van die machines zijn ingevoerd, die de vorm hebben van schijven die in het midden zijn geperforeerd, die bestaan uit een harde laag van polyurethaan, een laag van polyurethaanschuim, een kleeflaag en een beschermfolie van kunststof, die geen enkel metalen deel, noch een polijststof bevatten, die worden gebruikt om met een polijstvloeistof „wafers” te polijsten en die moeten worden vervangen naargelang hun slijtsnelheid, onder postonderverdeling 3919 90 10 vallen als platte producten, anders versneden dan vierkant of rechthoekig, zelfklevend en van kunststof.

      (1)  PB C 269 van 10.09.2011.


title: Zaak F-114/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 oktober 2006 — Combescot/Commissie (Ambtenaren — Beroep — Termijnen — Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing — Niet opnieuw ingaan van beroepstermijn door later betekend uitdrukkelijk besluit — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/65

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 oktober 2006 — Combescot/Commissie
   (Zaak F-114/05) (1)

   (Ambtenaren - Beroep - Termijnen - Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing - Niet opnieuw ingaan van beroepstermijn door later betekend uitdrukkelijk besluit - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 294/128)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Combescot (Popayán, Colombia) (vertegenwoordigers: A. Maritati en V. Messa, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en M. Velardo, gemachtigden, bijgestaan door S. Corongiu, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van de rouleringsronde 2003 in het belang van de dienst over te plaatsen van de delegatie van de Commissie in Guatemala naar de zetel te Brussel, en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006, blz. 22 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nr. T-422/05 en bij beschikking van 15 december 2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak C-21/07: Beroep ingesteld op 23 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/23

         Beroep ingesteld op 23 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-21/07)
   (2007/C 56/44)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/88/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 11 augustus 2004 verstreken.

      (1)  PB L 35 van 11.2.2003, blz. 28.


title: Zaak T-305/01: Beroep, op 7 december 2001 ingesteld door Thalassa Seafoods NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.3.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 56/13
—     in de meeste gevallen, de kosten van ruiming van de hele         —     de Commissie in alle kosten van het geding te verwijzen.
      veestapel zodra één ziektegeval wordt vastgesteld;
—     de kosten ten gevolge van een gedaalde rundvleescon-
      sumptie en een vertrouwenscrisis bij de consument die            Middelen en voornaamste argumenten
      geen kalfsvlees meer koopt, en de directe economische
      gevolgen telkens wanneer in de pers wordt bericht over
      een nieuw geval van gekkekoeienziekte of over een geval
      van Creutzfeldt-Jakob bij de mens in een van de lidstaten        Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht die gespe-
      van de Europese Unie;                                            cialiseerd is in de invoer in de Gemeenschap van diepgevroren
                                                                       visserijprodukten uit China, vordert vergoeding van de schade
—     en de kosten van verwijdering van de ruggengraat van             die zij stelt te hebben geleden door de onmiddellijke inwerking-
      kalveren van meer dan twaalf maanden.                            treding, zonder overgangsperiode voor de producten waarop
                                                                       de op de datum van bekendmaking lopende contracten
                                                                       betrekking hadden, van beschikking 2000/86/EG van de
Volgens verzoekers is deze schade, en ook de zijdelingse en            Commissie van 21 december 1999 tot vaststelling van bijzon-
morele schade waarmee zij eveneens worden geconfronteerd,              dere voorwaarden voor de invoer van visserijproducten van
het gevolg van het ontbreken van maatregelen van de Commis-            oorsprong uit China en tot intrekking van beschikking
sie en de Raad, en daarna van het feit dat zij laattijdig en           87/368/EG (1). In bijlage B bij die beschikking werd de lijst
ontoereikende maatregelen hebben genomen, zodat ESB zich               van de Chinese inrichtingen die visserijproducten naar de
heeft kunnen ontwikkelen tot de ernstigste landbouw- en                Gemeenschap mogen uitvoeren, fundamenteel gewijzigd, zo-
voedselcrisis die de Europese Unie heeft gekend sedert de              dat bijna alle leveranciers waarmee verzoekster haar contracten
oprichting ervan. Het ontbreken van een beleid ter bestrijding         had gesloten, er niet meer op voorkwamen.
van deze ziekte tot de volledige uitroeiing ervan, heeft
meegebracht dat de ziekte zich van het Verenigd Koninkrijk
tot het gehele Europese grondgebied heeft kunnen uitbreiden,           In de periode van september 1999 tot januari 2000 sloot
wat vanwege de betrokken gemeenschapsinstellingen een                  verzoekster met verschillende Chinese leveranciers een serie
schending van het recht vormt, nu deze de bevoegdheid                  koopcontracten voor een reeks containers met diepgevroren
hadden om vanaf de eerste tekenen van de crisis alle maatrege-         garnalen met een aankoopwaarde van meer dan
len rechtens te nemen om aan de crisis het hoofd te bieden.            2 000 000 USD. Al die contracten bepaalden, dat de producten
                                                                       tussen eind september 1999 en midden april 2000 moesten
                                                                       worden ingescheept.
                                                                       Tot staving van haar aanspraken beroept verzoekster zich op:
Beroep, op 7 december 2001 ingesteld door Thalassa                     —     een fout van de Commissie, die beschikking 2000/86/EG
Seafoods NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          pas op 2 februari 2000 heeft bekendgemaakt, terwijl
                            schappen                                         die beschikking onmiddellijk toepasselijk was en dus
                                                                             onverwijld, dat wil zeggen uiterlijk op 22 december
                                                                             1999, had moeten worden bekendgemaakt om de markt-
                        (Zaak T-305/01)
                                                                             deelnemers in staat te stellen, alle dienstige maatregelen
                                                                             te treffen om hun schade te beperken;
                         (2002/C 56/25)
                                                                       —     schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen;
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       —     schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat de
                                                                             Commissie zelf enerzijds bij beschikking 2000/300/EG
                                                                             van 18 april 2000 houdende wijziging van beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                             2000/86/EG (2), overgangsmaatregelen heeft ingevoerd,
schappen is op 7 december 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                             en anderzijds op 11 september 2000 een nieuwe lijst
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Thalassa
                                                                             heeft gepubliceerd, waarbij de leverancier waarvan de
Seafoods NV, gevestigd te Antwerpen (België), vertegenwoor-
                                                                             in de vernietigde koopcontracten bedoelde producten
digd door J.-P. Brusseleers, advocaat.
                                                                             afkomstig waren, opnieuw als erkende inrichting werd
                                                                             aanvaard.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de Commissie te veroordelen om haar als schadevergoe-            (1) PB L 26 van 2 februari 2000, blz. 26.
      ding te betalen, de som van 256 179,10 euro, vermeer-            (2) PB L 97 van 19 april 2000, blz. 15.
      derd met compensatoire en gerechtelijke interessen op de
      voet van 8 % ’s jaars, te rekenen vanaf de datum van de
      eerste ingebrekestelling;


title: Zaak T-303/01: Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Ayuntamiento de Osera de Ebro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16.2.2002
—    de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     verzoeker berokkende schade, inzonderheid de schade
     voortvloeiend uit het niet meer gedekt zijn door de
     ziektekostenverzekering en de immateriële schade;                 —     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie om
                                                                             klacht nr. 1999/5330 ad acta te leggen.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       —     de Commissie te gelasten dat zij:
                                                                             1)    de regering van het Koninkrijk Spanje verplicht,
Middelen en voornaamste argumenten                                                 geen uitvoering te geven aan de wijziging van het
                                                                                tracé van deelbaanvak II (spoorwegbrug over de
                                                                                Ebro) van het baanvak Zaragoza-Lleida van de
Verzoeker, gepensioneerd ambtenaar van de Commissie, komt                          hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Fran-
op tegen de intrekking met terugwerkende kracht van de                             se grens, Solución Sur Alternativa B (zuidelijke
toelage voor een van zijn kinderen ten laste. De bestreden                         oplossing alternatief B) genaamd, dat door de Spaan-
maatregel is gebaseerd op een „bewijsmiddel waaruit blijkt dat                     se ministerraad op 25 februari 1999 niet belastend
de inkomsten uit arbeid van het betrokken kind meer bedragen                       voor het milieu is verklaard en bij besluit van de
dan 40 % van het basissalaris van een ambtenaar in de rang                         staatssecretaris van Infrastructuur en Vervoer van
D4/1”.                                                                             17 maart 1999 is goedgekeurd;
                                                                             2)    de regering van het Koninkrijk Spanje verplicht
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op:
                                                                                dat voor de uitvoering van deze werkzaamheden
                                                                                gebruik wordt gemaakt van het enige tracé dat als
—    onwettigheid van het besluit wegens misbruik van be-                          noordelijke oplossing bij besluit van de staatssecreta-
     voegdheid (gebrekkige motivering, onjuiste veronderstel-                      ris van Ruimtelijke ordening van 24 februari 1995
     lingen en verdraaiing van de feiten);                                         naar behoren is goedgekeurd;
—    schending van artikel 2, lid 5, van bijlage VII bij het                 3)    iedere andere maatregel vaststelt die in verband met
     Statuut;                                                                      de voorgaande maatregelen als afgeleid of connex
                                                                                wordt beschouwd, daaronder begrepen een waar-
—    schending van het non-discriminatiebeginsel;                                  schuwing van de Commissie aan de Spaanse autori-
                                                                                teiten dat zij dwangmaatregelen zal vaststellen,
                                                                                waaronder de inleiding van een niet-nakomingspro-
—    schending van het vertrouwensbeginsel en van het begin-                       cedure en/of de intrekking van gemeenschapsgelden
     sel van bescherming van rechtmatig verkregen rechten.
                                                                                ter financiering van de werkzaamheden, indien niet
                                                                                aan de gestelde eisen wordt voldaan.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Ayun-
tamiento de Osera de Ebro tegen Commissie van de                       Verzoekster stelt, dat zij een van de gemeentes is die worden
                Europese Gemeenschappen                                getroffen door het tracé van de hogesnelheidslijn Madrid-
                                                                       Zaragoza-Barcelona-Franse grens, voor de aanleg waarvan de
                        (Zaak T-303/01)                                Spaanse regering financiering van het Cohesiefonds van de
                                                                       Gemeenschap (project nr. 95/11/65/007) (1) heeft verkregen.
                                                                       Aanvankelijk heeft de Spaanse overheid het tracé van deelbaan-
                         (2002/C 44/46)                                vak II van het baanvak Zaragoza-Lleida goedgekeurd, dat uit
                                                                       de twee mogelijke alternatieven in Fuentes de Ebro koos voor
                                                                       het „noordelijke alternatief”, dat het beschermde gebied Soto
                       (Procestaal: Spaans)                            del Aguilar ongemoeid liet, een binnen verzoeksters gemeente
                                                                       gelegen oeverbebossing die van groot belang is voor het milieu
                                                                       en de fauna. Naderhand heeft de Spaanse regering, in weerwil
                                                                       van het afwijzende rapport van de voor de milieubescherming
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              bevoegde autoriteiten, besloten het aanvankelijk voorgestelde
schappen is op 30 november 2001 beroep ingesteld tegen                 tracé te wijzigen en te opteren voor de zogenaamde „Solución
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ayun-                    Sur Alternativa B” (zuidelijke oplossing alternatief B), die niet
tamiento de Osera de Ebro (Zaragoza), Spanje, vertegenwoor-            alleen het minst milieuvriendelijk is maar ook nog eens de
digd door Javier Ariño Barcelona, advocaat.                           meeste kosten meebrengt.
 ---pagebreak--- 16.2.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 44/27
Verzoekster heeft op 1 december 1999 deze feiten ter kennis               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
van de Commissie gebracht en haar verzocht, de Spaanse
regering te verplichten geen uitvoering te geven aan het besluit
met betrekking tot het tracé „Solución Sur Alternativa B” en             —     verordening (EG) nr. 2199/2001 (1) van de Commissie
voor de „Alternativa Norte” (het noordelijke alternatief) te                    van 12 november 2001 nietig te verklaren;
kiezen, en haar te verstaan te geven dat de ontvangen
communautaire steun diende te worden terugbetaald (klacht
nr. 1999/5330), indien hieraan geen gevolg werd gegeven.
Naar aanleiding van deze klacht heeft de Commissie de Spaanse             —     verordening (EG) nr. 467/2001 (2) van de Raad van
regering uitgenodigd, haar standpunt kenbaar te maken, en na                    6 maart 2001 nietig te verklaren, subsidiair, deze verorde-
onderzoek van het antwoord — dat verzoeker niet heeft                           ning buiten toepassing te verklaren;
mogen inzien ondanks herhaalde verzoeken daartoe —, heeft
zij besloten om de klacht ad acta te leggen.
                                                                          —     verweerders in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is in tegenstelling tot de Commissie van mening,
dat de handelwijze van de Spaanse regering inbreuk maakt op
de communautaire regelgeving, te weten:
—      richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979
       inzake het behoud van de vogelstand (2);
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—      richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
       de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde
       flora en fauna (3), en
                                                                          Drie verzoekers zijn Zweedse onderdanen van Somalische
—      de regeling inzake het gebruik van communautaire mid-              oorsprong. De vierde verzoeker is een vereniging zonder
       delen, met name verordening (EG) nr. 1164/94 van                   winstoogmerk naar Zweeds recht, die onder meer vluchtelin-
       de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een                     genhulp verleent en behulpzaam is geweest bij geldtransacties
       Cohesiefonds (4).                                                  tussen inwoners van Zweden en inwoners van Somalië.
Gezien de in verzoeksters klacht geformuleerde flagrante
schending van de communautaire regelgeving door de Spaanse
autoriteiten had de Commissie moeten toezien op de naleving
van het gemeenschapsrecht, zodat haar beschikking om de                   De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 15 ok-
klacht ad acta te leggen nietig dient te worden verklaard.                tober 1999 resolutie 1267 (1999) aangenomen waarin onder
                                                                          meer sancties worden opgelegd aan de Taliban, welke sancties
                                                                          bij resolutie 1333 (2000) zijn uitgebreid tot Usama Bin Laden
( 1) PB C 153, van 18.5.98, blz. 172.                                     en tot met hem verbonden personen en entiteiten. Op 6 maart
( 2) PB L 103, blz. 1.                                                    2001 heeft de Raad verordening nr. 467/2001 vastgesteld.
( 3) PB L 206, blz. 7.                                                    Ingevolge artikel 2 van verordening nr. 467/2001 moeten alle
( 4) PB L 130, blz. 1.
                                                                          tegoeden en andere financiële middelen die toebehoren aan
                                                                          een natuurlijke persoon of rechtspersoon, een entiteit of een
                                                                          orgaan, vermeld in bijlage I, worden bevroren. Op basis van
                                                                          artikel 10 van verordening nr. 467/2001 heeft de Commissie
                                                                          verordening nr. 2199/2001 vastgesteld. Nadat het sanctie-
                                                                          comité Taliban van de Veiligheidsraad zijn lijst had gewijzigd,
Beroep, op 10 december 2001 ingesteld door Abdirisak                      besloot de Commissie aan de lijst in bijlage I bij verordening
Aden e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie                    nr. 467/2001 een aantal personen en entiteiten toe te voegen,
                van de Europese Gemeenschappen                            waaronder verzoekers.
                           (Zaak T-306/01)
                            (2002/C 44/47)                                Verzoekers betogen dat de Raad met verordening nr. 467/2001
                                                                          — die tot gevolg heeft dat hun tegoeden worden bevroren en
                          (Procestaal: Zweeds)                            dat geen middelen te hunner beschikking worden gesteld —
                                                                          de grenzen heeft overschreden van de bevoegdheden waarover
                                                                          hij krachtens de artikelen 60 EG en 301 EG beschikt en in
                                                                          strijd met artikel 249 EG heeft gehandeld. De Raad is niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 bevoegd sancties op te leggen aan particulieren en organisaties
schappen is op 10 december 2001 beroep ingesteld tegen                    en heeft zich schuldig gemaakt aan misbruik van bevoegdheid.
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                    Bovendien hebben de Raad en de Commissie aan het sanctie-
Gemeenschappen door Abdirisak Aden e.a., vertegenwoordigd                 comité Taliban de bevoegdheid gedelegeerd om te beslissen
door L. Silbersky en T. Olsson, advocaten.                                welke personen en organisaties in bijlage I worden opgenomen.


title: Zaak T-481/16 RENV: Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2017 — Cuallado Martorell/Commissie („Openbare dienst — Aanwerving — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot het mondeling examen — Beoordeling van het schriftelijk examen — Besluit om verzoeksters naam niet op te nemen op de reservelijst — Mogelijkheid voor een jury om de correctie van de schriftelijke examens toe te vertrouwen aan één van haar leden — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/25

         Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2017 — Cuallado Martorell/Commissie
   (Zaak T-481/16 RENV) (1)

   ((„Openbare dienst - Aanwerving - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot het mondeling examen - Beoordeling van het schriftelijk examen - Besluit om verzoeksters naam niet op te nemen op de reservelijst - Mogelijkheid voor een jury om de correctie van de schriftelijke examens toe te vertrouwen aan één van haar leden - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2017/C 231/31)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eva Cuallado Martorell (Valencia, Spanje) (vertegenwoordiger: C. M. Pinto Cañón, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/130/08, georganiseerd door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO), om verzoekster niet toe te laten tot deelneming aan het mondeling examen en haar niet op te nemen op de reservelijst

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, voor zover het is gericht tegen het besluit van het EPSO van 14 september 2009, voor wat betreft de kwestie van verzoeksters toelating tot het betrokken mondeling examen.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard, voor zover het is gericht tegen het besluit van het EPSO van 23 juli 2009 houdende handhaving van de onvoldoende score van 18/40 voor het laatste schriftelijk examen c) en weigering om Eva Cuallado Martorell toe te laten tot het mondeling examen van het vergelijkend onderzoek.

               3)

               Eva Cuallado Martorell en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten van de procedure van hogere voorziening bij het Gerecht.

               4)

               Eva Cuallado Martorell wordt verwezen in de kosten van de terugverwijzingsprocedure bij het Gerecht voor ambtenarenzaken en van de procedure bij het Gerecht.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-96/09, vervolgens na hogere voorziening terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken onder nummer F-96/09 RENV en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).