title: Zaak C-212/00: Verzoek van de Arbeidsrechtbank van Bergen (Tweede kamer) van 24 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. Stallone en Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening

text:
22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 211/13
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                  2. verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG-Verdrag, zijn richtlijnen     Overeenkomstig artikel 249, vierde alinea, EG is de beschikking
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de          van de Commissie van 8 juli 1999 voor de Bondsrepubliek
lidstaten waarvoor zij bestemd zijn. Krachtens artikel 10,            Duitsland, tot wie zij is gericht, verbindend in al haar
eerste alinea, EG-Verdrag treffen de lidstaten alle algemene of       onderdelen en moet zij door deze lidstaat onmiddellijk worden
bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de nakoming             uitgevoerd. In concreto is de Bondsrepubliek Duitsland volgens
van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de instellingen         artikel 2 van de beschikking sedert 4 augustus 1999 verplicht
der Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.          alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de onrechtmatig
                                                                      verleende steun in te trekken en terug te vorderen van
                                                                      degenen die hem hebben ontvangen. Ingevolge artikel 3 diende
De Commissie stelt vast dat de Italiaanse Republiek tot op            Duitsland de Commissie binnen twee maanden na de officiële
heden, ondanks het verstrijken van de gestelde termijn, niet de       kennisgeving van de beschikking de ter uitvoering van de
nationale bepalingen ter uitvoering van richtlijn 97/36/EG            beschikking getroffen maatregelen mee te delen. De tegen de
heeft vastgesteld, zodat moet worden geconcludeerd, dat zij de        beschikking ingestelde beroepen (1) hebben volgens arti-
krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende               kel 242 EG geen schorsende werking; een verzoek tot opschor-
verplichtingen niet is nagekomen.                                     ting van tenuitvoerlegging als bedoeld in die bepaling is niet
                                                                      ingediend. De voorstellen tot uitvoering van de beschikking
                                                                      die de bondsregering tot nog toe heeft voorgelegd, waren voor
(1) PB L 202, van 30.7.1997, blz. 60.                                 de Commissie onaanvaardbaar. Ook binnen de laatst verleende
(2) PB L 298, van 17.10.1989, blz. 23.                                termijn heeft geen daadwerkelijke terugbetaling plaats-
                                                                      gevonden.
                                                                      (1) van de Bondsrepubliek Duitsland (C-376/99), de Westdeutsche
                                                                          Landesbank Girozentrale (T-228/99) en de deelstaat Nordrhein-
                                                                          Westfalen (T-233/99).
Beroep, op 25 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
                               land
                         (Zaak C-209/00)
                                                                      Verzoek van de Arbeidsrechtbank van Bergen (Tweede
                                                                      kamer) van 24 mei 2000 om een prejudiciële beslissing
                         (2000/C 211/22)                              in het geding tussen S. Stallone en Rijksdienst voor
                                                                                Arbeidsvoorziening
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 mei 2000 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                                          (Zaak C-212/00)
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur F. San-
taolalla en K.-D. Borchardt, lid van haar juridische dienst,                                  (2000/C 211/23)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.       De Arbeidsrechtbank van Bergen (Tweede kamer) heeft bij
                                                                      beschikking van 24 mei 2000, ingekomen ter griffie van het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Hof van Justitie op 30 mei 2000, in het geding tussen
                                                                      S. Stallone en Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, het Hof
                                                                      van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
     artikel 249 EG en artikel 3 van beschikking C(1999)
     2265 def. van de Commissie van 8 juli 1999 waarbij de            Verzetten de Europese verdragen, de Europese regelgeving en
     staatssteun die Duitsland in de jaren 1992 tot 1998 aan de       met name de artikelen 1, sub f, en 68, lid 2, van verordening
     Westdeutsche Landesbank Girozentrale heeft verleend,             (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (1), in hun
     onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is ver-            huidige versie of in hun van 1 december 1990 tot heden
     klaard, door niet binnen de gestelde termijn alle maatrege-      geldende versie, zich tegen artikel 110, § 1, 1o en 2o, van
     len te treffen die nodig zijn om die steun in te trekken en      het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende
     de reeds verleende steun van de Westdeutsche Landesbank          de werkloosheidsreglementering, voorzover deze nationale
     Girozentrale terug te vorderen;                                  bepaling voor de toekenning van een voordelige werkloos-
 ---pagebreak--- C 211/14                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22.7.2000
heidsuitkering als voorwaarde stelt, dat de werkloze met                           worpen aan toezicht door deze laatste, of waarvan de
bepaalde gezinsleden samenwoont, en niet alleen dat hij hen                        leden van de directie, de raad van bestuur of de raad
hoofdzakelijk of effectief ten laste heeft?                                        van toezicht voor meer dan de helft door de staat,
                                                                                de territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke
                                                                                instellingen zijn aangewezen;
(1) Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996
    tot wijziging en bijwerking van verordening (EEG) nr. 1408/71             — niet te voorzien in beroepsmogelijkheden tegen alle
    betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op                besluiten van de aanbestedende diensten, daaronder
    werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die
    zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van verordening                     begrepen alle administratieve handelingen, in de loop
    (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van              van de procedure inzake het plaatsen van overheidsop-
    verordening (EEG) nr. 1408/71 (PB L 28 van 30 januari 1997,                    drachten;
    blz. 1).
                                                                              — niet te voorzien in de mogelijkheid om voorlopige
                                                                                maatregelen te nemen in verband met de door de
                                                                                aanbestedende diensten vastgestelde besluiten, daar-
                                                                                onder begrepen maatregelen strekkende tot opschor-
                                                                                ting van een administratief besluit, en daartoe alle
                                                                                moeilijkheden en belemmeringen weg te nemen inzon-
                                                                                derheid de noodzaak om vooraf tegen het besluit van
                                                                                de aanbestedende dienst beroep in te stellen,
Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                           de krachtens het gemeenschapsrecht op hem rustende
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen.
                          (Zaak C-214/00)
                                                                         2. Het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                          (2000/C 211/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Middelen en voornaamste argumenten
op 30 mei 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 De nationale maatregelen ter omzetting in Spaans recht van
woordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische                 de bepalingen van richtlijn 89/665/EEG die ter kennis van de
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            Commissie zijn gebracht, namelijk wet nr. 29/1998 van 13 juli
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,             1998 tot regeling van de administratieve rechtspraak, wet
Centre Wagner.                                                           nr. 30/1992 van 26 november 1992 inzake het statuut van
                                                                         de overheidsdiensten en de algemene beginselen van het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         administratief recht, zoals gewijzigd bij wet nr. 4/1999 van
                                                                         13 januari 1999, wet nr. 13/1995 van 18 mei 1995 inzake het
                                                                         plaatsen van overheidsopdrachten, en de Spaanse grondwet,
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                  hebben een veel beperkter toepassingsgebied dan richtlijn
     nodige maatregelen vast te stellen om te voldoen aan                89/665/EEG. Niet alle administratieve handelingen zijn volgens
     de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van richtlijn                 die wetgeving voor beroep vatbaar. Bovendien is ingevolge
     89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 hou-                de Spaanse wetgeving voor een verzoek om voorlopige
     dende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-           maatregelen in de meeste gevallen vereist, dat vooraf beroep is
     lijke bepalingen betreffende de toepassing van de be-               ingesteld.
     roepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsop-
     drachten voor leveringen en voor de uitvoering van
     werken, en met name door:
                                                                         (1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
                                                                         (2) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
     — het door voormelde richtlijn voorziene stelsel van                    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
          beroepsmogelijkheden niet van toepassing te verklaren              opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992,
          op de besluiten van alle aanbestedende diensten, in de             blz. 1).
          betekenis die aan dit begrip is gegeven in artikel 1,          (3) Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
          eerste alinea, van de richtlijnen 92/50/EEG (2),                   de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
          93/36/EEG (3) en 93/37/EEG (4), daaronder begrepen                 opdrachten voor leveringen (PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1).
                                                                         (4) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
          de privaatrechtelijke instellingen die zijn opgericht met          de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
          het specifieke doel te voorzien in behoeften van                   opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
          algemeen belang andere dan die van industriële of                  9.8.1993, blz. 54).
          commerciële aard, rechtspersoonlijkheid hebben, en
          waarvan de activiteiten in hoofdzaak door de staat of
          de territoriale of andere publiekrechtelijke instellingen
          worden gefinancierd, of waarvan het beheer is onder-


title: Zaak C-202/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Antwerpen — België) — Anton Las/PSA Antwerp NV (Vrij verkeer van werknemers — Artikel 45 VWEU — In Nederlands taalgebied van Koninkrijk België gevestigde onderneming — Verplichting om arbeidsovereenkomsten in het Nederlands op te stellen — Arbeidsovereenkomst met grensoverschrijdend karakter — Beperking — Onevenredigheid)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 april 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Antwerpen — België) — Anton Las/PSA Antwerp NV
   (Zaak C-202/11) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Artikel 45 VWEU - In Nederlands taalgebied van Koninkrijk België gevestigde onderneming - Verplichting om arbeidsovereenkomsten in het Nederlands op te stellen - Arbeidsovereenkomst met grensoverschrijdend karakter - Beperking - Onevenredigheid)
   2013/C 164/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anton Las

      Verwerende partij: PSA Antwerp NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidsrechtbank te Antwerpen — Uitlegging van artikel 39 EG (thans artikel 45 VWEU) — Regeling van een gewest van België volgens welke een in het Nederlandse taalgebied gelegen onderneming verplicht is om, op straffe van nietigheid, alle documenten betreffende de arbeidsverhoudingen met een internationaal karakter in het Nederlands op te stellen

      Dictum

   Artikel 45 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan een regeling van een gefedereerde eenheid van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die elke werkgever die zijn exploitatiezetel op het grondgebied van deze eenheid heeft, de verplichting oplegt om arbeidsovereenkomsten met een grensoverschrijdend karakter uitsluitend op te stellen in de officiële taal van deze gefedereerde eenheid, op straffe van door de rechter ambtshalve aan te voeren nietigheid van deze overeenkomsten.

      (1)  PB C 219 van 23.7.2011.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/45

         Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door João Andrade Sena tegen Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart
   (Zaak T-30/04)
   (2004/C 94/128)
   Procestaal:Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2004 beroep ingesteld tegen het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart door João Andrade Sena, wonende te Sint-Genesius-Rode (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de besluiten van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) van 11 juli 2003 om iemand anders als uitvoerend directeur aan te stellen en verzoekers sollicitatie op die functie af te wijzen, nietig te verklaren;

               —

               ter vergoeding van verzoekers schade een bedrag van 2 euro aan schadevergoeding toe te kennen, welk bedrag is vastgesteld ex aequo et bono;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart om zijn sollicitatie naar de functie van uitvoerend directeur af te wijzen en iemand anders in die functie aan te stellen.
   Hij onderstreept dat de door hem en zijn raadslui op hun verzoek verkregen informatie versnipperd is en hem geen helder en doorzichtig beeld van de gevoerde procedure heeft kunnen geven.
   Tot staving van zijn vorderingen voert hij aan:

               —

               Schending van de motiveringsplicht en van de beginselen van zorgvuldigheid en goed beheer:

               —

               Een gebrekkige informatie, op basis waarvan niet objectief en legitiem kan worden verondersteld dat de beginselen van onpartijdigheid, objectiviteit en non-discriminatie in acht zijn genomen, alsook schending van de procedurevoorschriften en van de kennisgeving van vacature;

               —

               miskenning van het belang van de dienst en schending van artikel 12 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, aangezien een vergelijking tussen de verdiensten van de aangestelde persoon op grond van het door de Commissie overgelegde beknopte curriculum vitae enerzijds en die van verzoeker anderzijds uitwijst, dat de verdiensten van laatstgenoemde duidelijk groter waren.


title: Zaak C-72/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider/Land Rheinland-Pfalz (Prejudiciële verwijzing — Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 2003/35/EG — Recht om in beroep te gaan tegen vergunningsbesluit — Toepassing ratione temporis — Vergunningsprocedure die is ingeleid vóór verstrijken van termijn voor omzetting van richtlijn 2003/35/EG — Besluit dat na verstrijkingsdatum is vastgesteld — Voorwaarden voor ontvankelijkheid van beroep — Inbreuk op een recht — Aard van procedurefout die kan worden aangevoerd — Omvang van toetsing)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider/Land Rheinland-Pfalz
   (Zaak C-72/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Milieu - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/35/EG - Recht om in beroep te gaan tegen vergunningsbesluit - Toepassing ratione temporis - Vergunningsprocedure die is ingeleid vóór verstrijken van termijn voor omzetting van richtlijn 2003/35/EG - Besluit dat na verstrijkingsdatum is vastgesteld - Voorwaarden voor ontvankelijkheid van beroep - Inbreuk op een recht - Aard van procedurefout die kan worden aangevoerd - Omvang van toetsing)
   2014/C 9/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gemeinde Altrip, Gebrüder Hört GbR, Willi Schneider

      Verwerende partij: Land Rheinland-Pfalz

      In tegenwoordigheid van: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht Leipzig — Uitlegging van artikel 6 van richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17), en van artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG — Aanleg van gebieden voor hoogwaterberging — Recht van beroep tegen vergunningsbesluit — Toepassing in de tijd — Situatie waarin de vergunningsprocedure vóór het verstrijken van de omzettingstermijn van richtlijn 2003/35/EG was ingeleid, maar waarin het besluit pas na deze datum werd genomen

      Dictum

               1)

               Voor zover richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad, waarbij artikel 10 bis in richtlijn 85/337 van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten is ingevoegd, bepaalt dat zij uiterlijk op 25 juni 2005 moest zijn omgezet, moet zij aldus worden uitgelegd dat de ter omzetting van dat artikel vastgestelde voorschriften van nationaal recht ook moeten gelden voor vergunningsprocedures die vóór 25 juni 2005 zijn ingeleid, maar waarbij de vergunning na deze datum is afgegeven.

               2)

               Artikel 10 bis van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de lidstaten de toepasselijkheid van de bepalingen ter omzetting van dat artikel beperken tot het geval waarin de rechtmatigheid van een besluit wordt aangevochten op grond dat geen milieueffectbeoordeling is verricht, zonder erin te voorzien dat die bepalingen ook gelden wanneer een dergelijke beoordeling wel is verricht maar gebreken vertoont.

               3)

               Artikel 10 bis, sub b, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan nationale rechtspraak volgens welke er geen sprake is van een inbreuk op een recht in de zin van dat artikel wanneer vaststaat dat het, gelet op de omstandigheden van het geval, denkbaar is dat het aangevochten besluit zonder de door verzoeker aangevoerde procedurefout niet anders had geluid. Dit is echter alleen het geval wanneer de rechterlijke instantie of het orgaan waarbij het beroep is ingesteld, de bewijslast dienaangaande niet naar de verzoeker verlegt, maar uitspraak doet op basis van, in voorkomend geval, het door de opdrachtgever of de bevoegde autoriteiten verstrekte bewijsmateriaal en meer algemeen op basis van alle stukken in het overgelegde dossier. Daarbij moet met name rekening worden gehouden met de ernst van de aangevoerde fout en dient in het bijzonder te worden nagegaan of het betrokken publiek ten gevolge van deze fout niet een van de waarborgen is ontnomen die in het leven zijn geroepen om het overeenkomstig de doelstellingen van richtlijn 85/337 toegang tot de informatie te verlenen en inspraak bij het besluitvormingsproces te geven.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak T-276/10: Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — El Coto De Rioja/BHIM — Álvarez Serrano (COTO DE GOMARIZ)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/45

         Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — El Coto De Rioja/BHIM — Álvarez Serrano (COTO DE GOMARIZ)
   (Zaak T-276/10)
   ()
   2010/C 234/80
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Coto De Rioja, S.A. [Oyón (Alava), Spanje] (vertegenwoordigers: J. Grimau Muñoz en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: María Álvarez Serrano [Gomariz Leiro, (Orense) Spanje]

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 april 2010 in zaak R 1020/2008-4 vernietigen en bijgevolg nietig verklaren gemeenschapsmerk nr. 2 631 828, voor waren van klasse 33, dat het woordelement „COTO DE GOMARIZ” bevat, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk dat het woordelement „COTO DE GOMARIZ” bevat (aanvraagnr. 2 631 828) voor waren van klasse 33 „wijn”

      Houder van het gemeenschapsmerk: María Álvarez Serrano

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: EL COTO DE RIOJA S.A.

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: gemeenschapswoordmerk „COTO DE IMAZ” (nr. 339 333) voor waren van de klassen 29, 32 en 33; gemeenschapswoordmerk „EL COTO” (nr. 339 408) voor waren van de klassen 29, 32 en 33, en Spaanse algemeen bekende merken „EL COTO” en „COTO DE IMAZ” voor „wijn”

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van het nietigverklaringsverzoek

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 52, lid 1, juncto artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-199/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests (Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Bepalingen ter uitvoering van communautair douanewetboek — Artikel 6, lid 2 — Verzoek om bindende tariefinlichting — Begrip één soort goederen )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-199/09) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Bepalingen ter uitvoering van communautair douanewetboek - Artikel 6, lid 2 - Verzoek om bindende tariefinlichting - Begrip „één soort goederen”)
   2011/C 30/06
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schenker SIA

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 6, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) — Begrip „één soort goederen” — Goederen die verschillen qua eigenschappen en kenmerken, maar die kunnen worden ingedeeld in dezelfde post van de gecombineerde nomenclatuur — Afgifte van één bindende tariefinlichting voor al die goederen dan wel van meerdere specifieke tariefinlichtingen voor elk van die goederen

      Dictum

   Artikel 6, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1602/2000 van de Commissie van 24 juli 2000, moet aldus moet worden uitgelegd dat een verzoek om een bindende tariefinlichting betrekking mag hebben op verschillende goederen, mits zij tot één soort goederen behoren. Enkel goederen die soortgelijke eigenschappen hebben en waarvan de verschillen irrelevant zijn voor hun tariefindeling, kunnen worden geacht tot één soort goederen in de zin van die bepaling te behoren.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak T-136/03: Beroep, op 22 april 2003 ingesteld door Robert Charles Schochaert tegen Raad van de Europese Unie

text:
21.6.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 146/43
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Nuova Agricast
                                                                      S.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op
een gebrek aan motivering, schending van artikel 45 van                                         (Zaak T-139/03)
het Statuut en van het non-discriminatiebeginsel, kennelijke
beoordelingsfouten, schending van de zorgplicht en het begin-
sel van behoorlijk bestuur, schending van het beginsel van                                      (2003/C 146/78)
gelijke kansen, en, ten slotte, misbruik van bevoegdheid.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Beroep, op 22 april 2003 ingesteld door Robert Charles                schappen is op 28 april 2003 beroep tegen Commissie van de
       Schochaert tegen Raad van de Europese Unie                     Europese Gemeenschappen ingesteld door bovengenoemde
                                                                      verzoekster, vertegenwoordigd en bijgestaan door Michele
                        (Zaak T-136/03)                               Arcangelo Calabrese, advocaat.
                        (2003/C 146/77)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Frans)
                                                                      —      de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
                                                                      —      de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    verwijzen in de kosten.
schappen is op 22 april 2003 beroep tegen Raad van de
Europese Unie ingesteld door Robert Charles Schochaert,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. A. Martin,
advocaat.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Met dit beroep komt verzoekster op tegen:
—     de Raad ertoe te veroordelen verzoeker een bedrag van
      225 702,94 euro als schadevergoeding te betalen, en de
      Raad te verwijzen in de kosten.                                 1.     de brief van de Commissie van 3 februari 2003 *D/
                                                                             50721, COMP/G1 D(03)142/PI/cpb (inzake raadpleging
                                                                             van de autoriteiten van de lidstaat waarvan de documen-
                                                                             ten afkomstig zijn);
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      2.     de mededeling van de Commissie bij telefax van 14 maart
Verzoeker, voormalig ambtenaar van de Raad, stelt het onder-                 2003, SG.B.2/MM. D(2003);
havige beroep in om vergoeding te verkrijgen van de schade
die hij zou hebben geleden door verweerders weigering om              3.     de brief van de Commissie van 12 maart 2003 *D/51652,
hem bij de bevorderingsronden 1978 tot en met 2000 tot de                    COMP/G1/PI/cpb D(03).
rang B 1 te bevorderen
Hij voert aan dat verweerder hem sedert 1978 bevordering              Tot staving van haar conclusies voert verzoekster aan:
heeft geweigerd op grond dat zijn functie geen taken omvat
die een bevordering ten aanzien van de andere voor deze               —      doordat de Commissie de autoriteiten van de lidstaat, die
bevordering in aanmerking komende personen rechtvaardigen.                   de ter inzage gevraagde documenten heeft opgesteld,
Deze motivering is volgens verzoeker onwettig en levert een                  heeft geraadpleegd en dit heeft gedaan hoewel het voor
misbruik van bevoegdheid op waarvoor de Raad aansprakelijk                   haar reeds duidelijk was dat de bestreden documenten
kan worden gesteld.                                                          van het recht op toegang waren uitgesloten omdat zij
                                                                             „vielen” onder de uitzondering „het doel van inspecties,
                                                                             onderzoeken en audits”, heeft zij de procedurele waarbor-
Verzoeker stelt eveneens dat hij door een aantal hiërarchieke                gen geschonden die aan de particulier worden geboden
meerderen werd uitgesloten en gepest.                                        door artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 1049/2001
                                                                             van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001
                                                                             inzake de toegang van het publiek tot documenten van


title: Zaak T-52/09: Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Nycomed Danmark/EMEA

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/33

         Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Nycomed Danmark/EMEA
   (Zaak T-52/09)
   (2009/C 82/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Nycomed Danmark ApS (Roskilde, Denemarken) (vertegenwoordigers: C. Schoonderbeek en H. Speyart van Woerden, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau
   Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               het Europees Geneesmiddelenbureau verwijzen in zijn eigen kosten en die van Nycomed.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring, op grond van artikel 230 EG en artikel 73 bis van verordening (EG) nr. 726/2004 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2), van besluit „EMEA-000194-IPI01-07” van het Europees Geneesmiddelenbureau (hierna: „EMEA”) van 28 november 2008 tot afwijzing van haar aanvraag voor een productspecifieke vrijstelling als bedoeld in artikel 11, lid 1, sub b, van die verordening.
   Verzoekster heeft die vrijstelling aangevraagd voor een beeldvormingssyteem voor echocardiografisch onderzoek door middel van ultrasone trillingen dat onder de merknaam Imagify in de handel zou worden gebracht en was bedoeld om bij volwassenen coronaire hartziekte („CHZ”) te diagnosticeren. Bij het bestreden besluit heeft het EMEA verzoekster die vrijstelling geweigerd op grond dat het bij de ziekte of aandoening waarvoor het geneesmiddel bedoeld is, niet om CHZ gaat, maar om een gestoorde myocardperfusie, die ook bij kinderen voorkomt.
   Volgens verzoekster is het bestreden besluit onrechtmatig omdat het is gebaseerd op een haars inziens onjuiste uitlegging en toepassing van het begrip „ziekte of aandoening waarvoor het geneesmiddel bedoeld is” in de zin van artikel 11, lid 1, sub b, van verordening nr. 1901/2006, nu het geen rekening houdt met de therapeutische indicatie die wordt genoemd in de gelijktijdige aanvraag voor een communautaire vergunning voor het in de handel brengen en eraan voorbijgaat dat een gestoorde myocardperfusie geen ziekte of aandoening is, maar een symptoom van verschillende ziekten.
   Voorts acht zij het bestreden besluit onrechtmatig omdat het EMEA daarmee poogt om misbruik te maken van zijn bevoegdheden op grond van artikel 11, lid 1, sub b, en artikel 25 van verordening nr. 1901/2006 teneinde een doel te bereiken dat niet met die bepalingen wordt beoogd, namelijk de verplichting om een plan voor pediatrisch onderzoek voor te stellen voor indicaties die niet worden bestreken door de gelijktijdige aanvraag voor een communautaire vergunning voor het in de handel brengen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB 2006, L 378, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 september 2004 in zaak C-396/02 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): DFDS BV tegen Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Post 8704 10 — „Minitrac” voor vervoeren en lossen van zand, aarde en gesteente, die van gesofisticeerd kantelmechanisme is voorzien)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 16 september 2004
   in zaak C-396/02 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): DFDS BV tegen Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Post 8704 10 - „Minitrac” voor vervoeren en lossen van zand, aarde en gesteente, die van gesofisticeerd kantelmechanisme is voorzien)
   (2004/C 273/09)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-396/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) bij beslissing van 6 november 2002, ingekomen op 11 november 2002, in de procedure: DFDS BV tegen Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, waarnemend voor de president van de Derde kamer, R. Schintgen en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het feit dat een voertuig met kiepbak is voorzien van een ingewikkelde, veelzijdige en precieze kiepfunctie, staat niet in de weg aan de indeling ervan als dumper in de zin van postonderverdeling 8704 10 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie van verordening (EG) nr. 3115/94 van de Commissie van 20 december 1994 en van verordening (EG) nr. 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak C-333/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session, Scotland (Verenigd Koninkrijk) op 8 juli 2014 — The Scotch Whisky Association e.a./The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session, Scotland (Verenigd Koninkrijk) op 8 juli 2014 — The Scotch Whisky Association e.a./The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland
   (Zaak C-333/14)
   2014/C 339/05
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Session, Scotland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: The Scotch Whisky Association e.a.

      Verwerende partijen: The Lord Advocate, The Advocate General for Scotland

      Prejudiciële vragen

               1)

               „Moet het Unierecht betreffende de gemeenschappelijke marktordening voor wijn, met name verordening (EU) nr. 1308/2013 (1), aldus worden uitgelegd dat een lidstaat rechtmatig een nationale maatregel kan invoeren die voorziet in een minimumdetailhandelsprijs voor wijn op basis van het alcoholpercentage in het verkochte product en daarmee dus afwijkt van de vrije prijsvorming door marktkrachten die anders aan de markt voor wijn ten grondslag ligt?”

               2)

               „Mag een lidstaat in het kader van een aan artikel 36 VWEU ontleende rechtvaardiging, wanneer de lidstaat heeft geconcludeerd dat het om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid opportuun is de kosten van het verbruik van een product — in casu alcoholhoudende dranken — voor consumenten of een deel van die consumenten te verhogen, en dat product een product is waarop de lidstaat accijns of een andere belasting kan heffen (waaronder belastingen of accijnzen op basis van het alcoholgehalte, het volumegehalte, de waarde of een combinatie van dergelijke fiscale maatregelen), op grond van het Unierecht in plaats van dergelijke fiscale mechanismen voor de verhoging van de consumentenprijs wettelijke maatregelen treffen die in de vaststelling van minimumdetailhandelsprijzen voorzien die de handel en de mededinging binnen de Unie verstoren, en zo ja onder welke voorwaarden?”

               3)

               „Wanneer de rechter in een lidstaat moet beoordelen of een wettelijke maatregel die een met artikel 34 VWEU strijdige kwantitatieve beperking van de handel inhoudt, niettemin gerechtvaardigd kan zijn om redenen van bescherming van de menselijke gezondheid in de zin van artikel 36 VWEU, moet die nationale rechter zich dan beperken tot een onderzoek van de informatie, bewijsstukken of andere stukken die de wetgever op het moment van vaststelling van die maatregel ter beschikking had en in aanmerking heeft genomen? Indien dat niet het geval is, gelden dan andere restricties ten aanzien van de bevoegdheid van de nationale rechter om rekening te houden met alle gegevens en bewijsstukken die op het moment van zijn beslissing beschikbaar zijn en door partijen zijn voorgelegd?”

               4)

               „Wanneer een rechter in een lidstaat bij de uitlegging en toepassing van het Unierecht de stelling van de nationale autoriteiten moet onderzoeken dat een maatregel die op zich een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt, in het belang van de bescherming van de menselijke gezondheid als afwijking uit hoofde van artikel 36 VWEU is gerechtvaardigd, in hoeverre is die rechter dan verplicht of bevoegd om — op basis van de aan hem voorgelegde gegevens — een objectieve mening te vormen over de doeltreffendheid van de maatregel om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, over de beschikbaarheid van ten minste equivalente alternatieve maatregelen die minder verstorend zijn voor de mededinging binnen de Unie, en over de algemene proportionaliteit van de maatregel?”

               5)

               „Is bij de beoordeling (in de context van een geschil over de vraag of een maatregel op grond van de bescherming van de menselijke gezondheid uit hoofde van artikel 36 VWEU gerechtvaardigd is) van het bestaan van een alternatieve maatregel die de handel en de mededinging binnen de Unie niet of althans minder verstoort, een rechtmatige grond voor afwijzing van die alternatieve maatregel dat de gevolgen van die alternatieve maatregel niet volledig equivalent zijn aan de ingevolge artikel 34 VWEU bestreden maatregel, maar verdere bijkomende voordelen kunnen meebrengen en beantwoorden aan een bredere algemene doelstelling?”

               6)

               „In hoeverre mag de rechter die moet beoordelen of een nationale maatregel waarvan is erkend of vastgesteld dat deze een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 34 VWEU vormt en waarvoor een rechtvaardiging wordt gezocht in artikel 36 VWEU, en met name of die maatregel proportioneel is, daarbij rekening houden met zijn beoordeling van de aard en de omvang van de inbreuk als een met artikel 34 strijdige kwantitatieve beperking?”

      (1)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347, blz. 671).


title: Beroep, op 2 januari 1998 ingesteld door de vennootschap Fabris Carlo & C. snc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-1/98)

text:
C 72/22               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.3.98
Beroep, op 30 december 1997 ingesteld door Union fran-             kosten (met name ontwikkelingskosten en alternatieve kos-
cËaise de l'express (UFEX) en andere tegen Commissie van           ten) besparen, die door de belastingbetaler worden gedra-
                de Europese Gemeenschappen                         gen met het enkele doel de overheidsonderneming de mid-
                       (Zaak T-613/97)                             delen ter beschikking te stellen die zij nodig heeft om haar
                                                                   opdracht van openbare postdienst in het kader van een
                         (98/C 72/49)                              wettelijk monopolie te vervullen, een opdracht die haar op
                                                                   de markt van expresbestellingen werkzame privaatrechte-
                                                                   lijke dochtervennootschap geenszins heeft.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Verder stellen verzoeksters dat de Commissie:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 30 december 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                 Ð een aantal fundamentele beginselen van Gemeen-
door Union francËaise de l'express (UFEX), gevestigd te                 schapsrecht in verband met de toegang tot de informa-
Roissy (Frankrijk), de vennootschap DHL International,                  tie, het recht van verweer en het recht om te worden
gevestigd te Roissy (Frankrijk), de vennootschap Federal                gehoord in het kader van artikel 93, lid 2, van het EG-
Express International (Frankrijk), gevestigd te Gennevil-               Verdrag heeft geschonden;
liers (Frankrijk) en de vennootschap Crie, gevestigd te
AsnieÁres (Frankrijk), vertegenwoordigd door E. Morgan
                                                                   Ð de in artikel 190 van het EG-Verdrag bedoelde motive-
de Rivery, advocaat te Parijs, en J. Derenne, advocaat te
                                                                        ringsplicht niet is nagekomen; en
Brussel en te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, avenue
Guillaume 62.                                                      Ð de bestreden beschikking heeft gebaseerd op een aantal
                                                                        materieÈle onjuistheden en kennelijk verkeerde beoorde-
                                                                        lingen van de feiten.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     van 1 oktober 1997 betreffende de steun die Frankrijk
     aan SFMI-Chronopost zou hebben verleend.
                                                                   Beroep, op 2 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
Middelen en voornaamste argumenten                                 Fabris Carlo & C. snc tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-1/98)
UFEX en drie in de sector expresbestellingen werkzame
vennootschappen komen op tegen de afwijzing door de                                          (98/C 72/50)
Commissie van hun klacht tegen de door La Poste aan
haar dochtervennootschap SocieÂteÂ francËaise de messagerie                             (Procestaal: Italiaans)
internationale (SFMI) verleende logistieke en commercieÈle
bijstand in de vorm van met name terbeschikkingstelling
van alle postkantoren, personeelsleden en materieel van de         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
post, bevoorrechte douanebehandeling, toekenning van               Gemeenschappen is op 2 januari 1998 beroep ingesteld
gunstige financieÈle voorwaarden, en reclame en werving            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
voor SFMI. In hun in het kader van artikel 93, lid 2, van          de vennootschap Fabris Carlo & C. snc, vertegenwoordigd
het EG-Verdrag ingediende opmerkingen hadden verzoek-              door C. Mussato, advocaat te Udine, domicilie gekozen
sters bovendien bezwaar gemaakt tegen het gebruik van              hebbende te Udine ten kantore van laatstgenoemde, via
het beeldmerk van La Poste, de mogelijkheid om bood-               Dante 4.
schappen uit te zenden over Radio France, een mogelijk-
heid die geen enkele onderneming heeft, de vrijstelling van
zegelrechten en de overdracht aan SFMI van de voordelen            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
van de gedeeltelijke vrijstelling van La Poste van de belas-
ting over de salarissen, alsmede van het voordeel van de
                                                                   Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
aan La Poste verleende douaneprivilegies.
                                                                        1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
In het onderhavige beroep stellen zij dat de Commissie             Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
niet van de werkingssfeer van artikel 92 van het EG-Ver-                voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
drag kan uitsluiten maatregelen die door een overheidson-               (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
derneming met een wettelijk monopolie inzake de gewone                  meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
post worden genomen ten voordele van haar privaatrech-                  betaling van de steun;
telijke dochteronderneming die werkzaam is op de voor
mededinging openstaande markt van internationale expres-
bestellingen. Deze maatregelen zouden als steun moeten             Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
worden aangemerkt omdat zij de dochtervennootschap                      schappen in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 7.3.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 72/23
Middelen en voornaamste argumenten                                  Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
                                                                    Birri Fiorindo tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan                                       (Zaak T-4/98)
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
missie (1).                                                                                (98/C 72/52)
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                    de vennootschap Birri Fiorindo, vertegenwoordigd door C.
                                                                    Mussato, advocaat te Udine, domicilie gekozen hebbende
Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap            te Udine ten kantore van laatstgenoemde, via Dante 4.
D'Odorico Franco tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Zaak T-3/98)
                         (98/C 72/51)
                                                                    Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli
                                                                         1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;
                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                    Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
                                                                         voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld                     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      betaling van de steun;
de vennootschap D'Odorico Franco, vertegenwoordigd
door C. Mussato, advocaat te Udine, domicilie gekozen
hebbende te Udine ten kantore van laatstgenoemde, via               Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-
Dante 4.                                                                 schappen in de kosten te verwijzen.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
Ð primair, de beschikking van de Commissie van 30 juli              die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
     1997 C(97) 2735 def. nietig te verklaren;                      missie (1).
                                                                    (1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.
Ð subsidiair, voormelde beschikking nietig te verklaren
     voorzover daarbij (artikel 5) terugvordering van de
     (sedert 1 juli 1990) toegekende steun wordt gelast, ver-
     meerderd met rente, te rekenen vanaf de datum van
     betaling van de steun;
                                                                    Beroep, op 5 januari 1998 ingesteld door de vennootschap
Ð hoe dan ook, de Commissie van de Europese Gemeen-                       Framalicco Maria Cecilia tegen Commissie van de
     schappen in de kosten te verwijzen.                                              Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-5/98)
                                                                                (98/C 72/53)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
missie (1).
                                                                    Gemeenschappen is op 5 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                  de vennootschap Framalicco Maria Cecilia, vertegenwoor-
                                                                    digd door C. Mussato, advocaat te Udine, domicilie geko-
                                                                    zen hebbende te Udine ten kantore van laatstgenoemde,
                                                                    via Dante 4.


title: Zaak C-359/00: Verzoek van het Tribunal de commerce de Foix van 25 september 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Réunion des assureurs maladie en J.M. Laboup

text:
C 335/38                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.11.2000
Verzoek van het Vakuutusoikeus van 18 januari 2000 om                     (3) Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: Maakt
een prejudiciële beslissing in de zaak Pirkko Aulikki                           die betaling niettemin deel uit van de maatstaf van
                                 Niemi                                          heffing, omdat zij de tegenprestatie (of een gedeelte van
                                                                                de tegenprestatie) voor een handeling vormt?
                           (Zaak C-351/00)
                                                                          (1) Zesde richtlijn van de Raad 77/388/EEG van 17 mei 1977
                                                                              betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                           (2000/C 335/65)                                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                              over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                              13.6.1977, blz. 1).
Het Vakuutusoikeus heeft bij beschikking van 18 januari 2000,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 september
2000, in de zaak Pirkko Aulikki Niemi, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis
                                                                          (Vijfde kamer, bestaande uit drie rechters) van 31 juli
Valt de in de valtion eläkelaki (Finse rijkspensioenwet) bedoelde
                                                                          2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
regeling betreffende de arbeidspensioenen binnen de werkings-
                                                                          naamloze vennootschap „FRESKOT (Pluimvee- en Han-
sfeer van artikel 141 EG of binnen de wrkingssfeer van richtlijn
                                                                                delsbedrijf) A.E.” en Griekse Staat
79/7/EEG (1) van de Raad?
                                                                                (Zaak C-355/00)
( 1) Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffen-
     de de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke                            (2000/C 335/67)
     behandeling van mannen en vrouwen op het Gebied van de
     sociale zekerheid, PB L 6 van 10 januari 1979, blz. 24.              Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Vijfde kamer, be-
                                                                          staande uit drie rechters) heeft bij beschikking van 31 juli
                                                                          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          26 september 2000, in het geding tussen naamloze vennoot-
                                                                          schap „FRESKOT (Pluimvee- en Handelsbedrijf) A.E.” en Griek-
                                                                          se Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vraag:
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester                       Is de heffing van de in de motivering bedoelde verzekeringspre-
Tribunal Centre, van 8 september 2000 om een prejudi-                     mie, waaraan de inheemse landbouwproducten en -bijproduc-
ciële beslissing in het geding tussen Keeping Newcastle                   ten van plantaardige en dierlijke oorsprong en van de visserij
       Warm en Commissioners of Customs and Excise                        onderworpen zijn, die wordt geïnd en als inkomen wordt
                                                                          toegekend aan de bevoegde economische overheidsdienst,
                           (Zaak C-353/00)                                wegens het beoogde doel, namelijk het opzetten en uitvoeren
                                                                          van programma’s voor de actieve bescherming ven de verzeke-
                                                                          ring van de productie en het kapitaal van landbouwbedrijven,
                           (2000/C 335/66)                                in strijd met de bepalingen van het recht van de Europese Unie
                                                                          betreffende het vrije verkeer van goederen (artikel 28), het
                                                                          gemeenschappelijk landbouwbeleid (artikelen 38, 39 en 40),
Het VAT and Duties Tribunal, Manchester Tribunal Centre,                  het vrij verrichten van diensten (artikelen 59 en 60) en de
heeft bij beschikking van 8 september 2000, ingekomen ter                 toegelaten steunmaatregelen van de staten (artikel 92), en met
griffie van het Hof van Justitie op 25 september 2000, in het             de bepalingen van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de
geding tussen Keeping Newcastle Warm en Commissioners of                  Raad van 24 juli 1973?
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
(1) Is een betaling van de Energy Grants Action Agency aan
       verzoekster, die deze ontvangt in verband met een                  Verzoek van het Tribunal de commerce de Foix van
       energieadvies aan een daarvoor in aanmerking komende               25 september 2000 om een prejudiciële beslissing in
       huisbewoner, een subsidie in de zin van artikel 11 A,              het geding tussen Réunion des assureurs maladie en
       lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn van de Raad                                              J.M. Laboup
       (77/388/EEG)? (1)
                                                                                (Zaak C-359/00)
(2) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: Houdt
       die betaling ook rechtstreeks verband met de prijs van                                     (2000/C 335/68)
       het verstrekken van energieadvies, zodat zij op grond
       van de slotwoorden van artikel 11 A, lid 1, sub a, deel            Het Tribunal de commerce de Foix heeft bij beschikking van
       uitmaakt van de maatstaf van heffing voor die handeling?           25 september 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
 ---pagebreak--- 25.11.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 335/39
Justitie op 28 september 2000, in het geding tussen Réunion                     voldoen aan richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli
des assureurs maladie en J.M. Laboup, het Hof van Justitie van                  1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                         gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
beslissing over de navolgende vraag:                                            goederen per spoor (1) en richtlijn 96/87/EG van de
De Europese richtlijnen 92/49 (1) van 18 juni 1992 en 92/96 (2)                 Commissie van 13 december 1996 tot aanpassing aan de
van 1 november 1992 hebben betrekking op het direct                             technische vooruitgang van richtlijn 96/49/EG van de
verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzeke-                     Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wet-
ringsbranche.                                                                   gevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke
                                                                                goederen per spoor (2), en in ieder geval door de Commis-
De vraag rijst, of deze richtlijnen, gelet op:                                  sie niet op de hoogte te brengen van dergelijke maatrege-
— het arrest van 18 december 1997 (zaak Intervalonie                            len, de krachtens deze richtlijnen op hem rustende
      ASPL) (3) waarin het Hof van Justitie van de Europese                     verplichting niet is nagekomen;
      Gemeenschappen heeft geoordeeld dat:
                                                                          —     Ierland in de kosten te verwijzen.
      „de lidstaten zich gedurende de omzettingstermijn van
      een richtlijn dienen te onthouden van maatregelen die de
      verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschre-            Middelen en voornaamste argumenten
      ven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen”, en
                                                                          Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalende dat een
— de veroordeling van de Franse Staat bij arrest van het                  richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van                 voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt voor de
      16 december 1999 wegens niet-omzetting in nationaal                 betrokken lidstaten de verplichting mee om zich te houden
      recht van de richtlijnen 92/49 van 18 juni 1992 en 92/96            aan de in de richtlijn vastgestelde omzettingstermijn. Deze
      van 1 november 1992,                                                termijn is verstreken op 1 januari 1997, zonder dat Ierland al
      aldus moeten worden uitgelegd, dat zij verbieden dat met            de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen
      betrekking tot gerechtelijke uitspraken die zijn gebaseerd          aan de richtlijnen als bedoeld in de conclusies van de Com-
      op voorschriften inzake het directe verzekeringsbedrijf             missie.
      met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, die
      niet in overeenstemming zijn met voormelde richtlijnen,             (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 25.
      enige uitvoeringsmaatregel wordt genomen of procedure               (2) PB L 335 van 24.12.1996, blz. 45.
      wordt ingesteld, van welke aard ook, met name een
      procedure voor het Tribunal de Commerce tot het
      verkrijgen van een gerechtelijk akkoord of de gerechtelijke
      vereffening?
(1) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie      Hogere voorziening, op 9 oktober 2000 ingesteld door
    van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende       RJB Mining plc tegen de beschikking, op 25 juli 2000 in
    het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-   zaak T-110/98 (1) tussen RJB Mining plc en de Commissie
    zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen
    73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering)
                                                                          van de Europese Gemeenschappen, bijgestaan door de
    (PB L 228, blz. 1).                                                   Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje en RAG
(2) Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot              Aktiengesellschaft, gewezen door het Gerecht van eerste
    coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer
    het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de                                   — uitgebreid)
    Richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn)
    (PB L 360, blz. 1).                                                                          (Zaak C-371/00 P)
(3) Waarschijnlijk: arrest van 18 december 1997 in prejudiciële zaak
    C-129/96, Inter-Environnement Wallonie ASBL.
                                                                                (2000/C 335/70)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 4 oktober 2000 ingesteld door Commissie van                    op 9 oktober 2000 hogere voorziening ingesteld door RJB
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                         Mining plc, vennootschap naar Engels recht, gevestigd te
                                                                          Harworth, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door
                          (Zaak C-370/00)                                 M. Brealey, Barrister, en J. Lawrence, Solicitor, domicilie geko-
                                                                          zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en
                          (2000/C 335/69)                                 Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                de beschikking, op 25 juli 2000 in zaak T-110/98 tussen RJB
op 4 oktober 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door                     Mining plc en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                   pen, bijgestaan door de Bondsrepubliek Duitsland, het Konink-
digd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, als gemachtigde,             rijk Spanje en RAG Aktiengesellschaft, gewezen door het
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre               (Tweede kamer — uitgebreid).
Wagner, Kirchberg.
                                                                          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          1)    de hogere voorziening toe te wijzen;
—     vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
      en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te            2)    de beschikking te vernietigen;


title: Zaak C-565/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2014 door Romonta GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-614/13, Romonta GmbH/Europese Commissie

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/33

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2014 door Romonta GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-614/13, Romonta GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-565/14 P)
   (2015/C 046/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Romonta GmbH (vertegenwoordigers: I. Zenke, M.-Y. Vollmer, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 26 september 2014 in zaak T-614/13 vernietigen, en

               —

               besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), voor zover daarbij in artikel 1, lid 1, is geweigerd om verzoekster voor de derde handelsperiode voor de handel in emissierechten 2013-2020 op basis van de hardheidsclausule van § 9, lid 5, TEHG (2) rechten toe te wijzen, nietig verklaren;

               —

               subsidiair de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor definitieve afdoening;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Eerste middel: schending van het Unierecht wegens onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel
               Ten eerste is het arrest van het Gerecht in strijd met het Unierecht omdat het Gerecht besluit 2011/278/EU (3) ten onrechte heeft uitgelegd als zijnde definitief en bovendien dat besluit, eveneens ten onrechte, heeft aangemerkt als evenredig. Toewijzing op basis van hardheid is ook krachtens besluit 2011/278/EU mogelijk, aangezien sprake is van een geval van overmacht. Bovendien heeft het Gerecht bij de toetsing van de rechtmatigheid van besluit 2011/278/EU de rechtsgoederen onjuist tegen elkaar afgewogen, daar het de aan de bescherming van het milieu een hogere rang heeft toegekend dan aan het bestaan van rekwirante.

               2.

               Tweede middel: schending van het Unierecht wegens schending van de grondrechten van rekwirante
               Het arrest is daarnaast in zoverre onjuist, dat het Gerecht met zijn beslissing de grondrechten van rekwirante, en met name artikel 15, lid 1, en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, die de beroepsuitoefening en de eigendom beschermen, heeft geschonden. Het Gerecht gaat er ten onrechte van uit dat de wezenlijke inhoud van dit grondrecht niet is aangetast. Dit is evenwel niet het geval. Zonder toewijzing op basis van hardheid kan rekwirante namelijk noch haar activiteiten als producent van montaanwas voortzetten, noch haar installatie verder voor de extractie van montaanwas gebruiken.

               3.

               Derde middel: schending van het Unierecht wegens schending van het subsidiariteitsbeginsel
               Ten derde is het arrest van het Gerecht in strijd met het Unierecht omdat het Gerecht er ten onrechte van uitgaat dat de Bondsrepubliek Duitsland voor het opstellen van een hardheidsnorm (§ 9, lid 5 TEHG) geen bevoegdheid bezit. Daarbij gaat het Gerecht er evenwel aan voorbij dat de Europese Commissie voor het opstellen van toewijzingsregels slechts bevoegd is voor zover zij haar bevoegdheid ook daadwerkelijk uitoefent. Atypische gevallen, zoals dat van rekwirante, vallen echter juist niet onder de regels van de Commissie. In zoverre blijft de regelgevende bevoegdheid bij de lidstaten.

               4.

               Vierde middel: schending van het procesrecht wegens ontoereikende of tegenstrijdige motivering
               De argumenten van het Gerecht inzake de gevolgen van een hardheidsregeling, het door een toewijzing op basis van hardheid te verwachten verplaatsingseffect alsmede inzake de oorzaak van het concrete gevaar voor faillissement, zijn ontoereikend en tegenstrijdig, en derhalve in strijd met elementair procesrecht.

      (1)  PB L 240, blz. 27.

      (2)  Gesetz über den Handel mit Berechtigungen zur Emission von Treibhausgasen (Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz — TEHG) (Duitse wet inzake de handel in broeikasgasemissierechten).

      (3)  Besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87 (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-76/11: Arrest van het Gerecht van 21 november 2012 — Spanje/Commissie ( „Visserij — Maatregelen voor instandhouding van visbestanden — Artikel 105 van verordening (EG) nr. 1224/2009 — Verlagingen van quota voor bepaald jaar wegens overschrijding van quota voor daaraan voorafgaande jaren — Toepassing ratione temporis — Rechtszekerheid — Uitlegging die eerbiediging van primair recht waarborgt — Beginsel van legaliteit van straffen — Geen terugwerkende kracht” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/35

         Arrest van het Gerecht van 21 november 2012 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-76/11) (1)

   (Visserij - Maatregelen voor instandhouding van visbestanden - Artikel 105 van verordening (EG) nr. 1224/2009 - Verlagingen van quota voor bepaald jaar wegens overschrijding van quota voor daaraan voorafgaande jaren - Toepassing ratione temporis - Rechtszekerheid - Uitlegging die eerbiediging van primair recht waarborgt - Beginsel van legaliteit van straffen - Geen terugwerkende kracht)
   2013/C 9/61
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 1004/2010 van de Commissie van 8 november 2010 tot verlaging van bepaalde vangstquota voor 2010 wegens overbevissing in het voorgaande jaar (PB L 291, blz. 31)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak T-6/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — DEF-TEC Defense Technology/BHIM — Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Bestaan van toestemming van merkhouder )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 — DEF-TEC Defense Technology/BHIM — Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR)
   (Zaak T-6/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van beeldmerk FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Bestaan van toestemming van merkhouder”)
   (2006/C 281/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: DEF-TEC Defense Technology GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Daniel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Defense Technology Corporation of America (Jacksonville, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 november 2004 (zaak R 493/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen DEF-TEC Defense Technology GmbH en Defense Technology Corporation of America
   Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 november 2004 (zaak R 493/2002-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van verzoekster, behalve de kosten betreffende de interventie.

               3)

               Verzoekster zal haar kosten betreffende de interventie dragen.

               4)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-578/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 12 december 2014 — Argenta Spaarbank NV tegen Belgische Staat

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 12 december 2014 — Argenta Spaarbank NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-578/14)
   (2015/C 081/08)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Argenta Spaarbank NV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Schendt artikel 198, 10o, WIB92 [Wetboek van Inkomstenbelastingen 1992], zoals van toepassing voor de aanslagjaren 2000 en 2001, artikel 4, lid 2 van de moeder-dochterrichtlijn van 23 juli 1990 (richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad), in zoverre het bepaalt dat intresten niet als beroepskosten worden aangemerkt tot een bedrag gelijk aan dat van de krachtens de artikelen 202 tot 204 aftrekbare dividenden verkregen uit aandelen door een vennootschap welke die aandelen, op het ogenblik van hun overdracht, niet gedurende een ononderbroken periode van minstens een jaar heeft behouden, waarbij er geen onderscheid wordt gemaakt al naargelang voormelde intrestlasten betrekking hebben op de (financiering van de) deelneming waaruit de vrijstelbare dividenden werden verkregen of niet?

               2)

               Maakt artikel 198, 10o, WIB92, zoals van toepassing voor de aanslagjaren 2000 en 2001, een bepaling ter bestrijding van fraude en misbruiken uit in de zin van artikel 1, lid 2, van de moeder-dochterrichtlijn van 23 juli 1990 (richtlijn 90/435/EEG van de Raad), en indien dit geval is, gaat artikel 198, 10o, WIB92 dan verder dan noodzakelijk is om dergelijke fraude of misbruiken te bestrijden, in zoverre het bepaalt dat intresten niet als beroepskosten worden aangemerkt tot een bedrag gelijk aan dat van de krachtens de artikelen 202 tot 204 aftrekbare dividenden verkregen uit aandelen door een vennootschap welke die aandelen, op het ogenblik van hun overdracht, niet gedurende een ononderbroken periode van minstens een jaar heeft behouden, waarbij er geen onderscheid wordt gemaakt al naargelang voormelde intrestlasten betrekking hebben op de (financiering van de) deelneming waaruit de vrijstelbare dividenden werden verkregen of niet?

      (1)  Richtlijn betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).


title: Gevoegde zaken C-7/05 tot en met C-9/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  8 juni 2006  (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Ulrich Deppe, Hanne-Rose Deppe, Thomas Deppe, Matthias Deppe, Christine Urban (geboren Deppe) [C-7/05], Siegfried Hennings [C-8/05], Hartmut Lübbe [C-9/05] (Kweekproducten — Hoogte van billijke vergoeding die moet worden betaald aan houder van communautair kwekersrecht — Artikel 5, leden 2, 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2605/98 — Begrip  vergoeding die aanmerkelijk lager is dan bedrag dat in rekening wordt gebracht voor in licentie produceren van teeltmateriaal )

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 juni 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH/Ulrich Deppe, Hanne-Rose Deppe, Thomas Deppe, Matthias Deppe, Christine Urban (geboren Deppe) [C-7/05], Siegfried Hennings [C-8/05], Hartmut Lübbe [C-9/05]
   (Gevoegde zaken C-7/05 tot en met C-9/05) (1)

   (Kweekproducten - Hoogte van billijke vergoeding die moet worden betaald aan houder van communautair kwekersrecht - Artikel 5, leden 2, 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2605/98 - Begrip „vergoeding die aanmerkelijk lager is dan bedrag dat in rekening wordt gebracht voor in licentie produceren van teeltmateriaal”)
   (2006/C 178/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH

      Verweerders: Ulrich Deppe, Hanne-Rose Deppe, Thomas Deppe, Matthias Deppe, Christine Urban (geboren Deppe) (C-7/05), Siegfried Hennings (C-8/05), Hartmut Lübbe (C-9/05)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 5, leden 2, 4 en 5, van verordening (EG) nr. 1768/95 van de Commissie van 24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad inzake het communautaire kwekersrecht, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers (PB L 173, blz. 14), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2605/98 van de Commissie van 3 december 1998 (PB L 328, blz. 6) — Hoogte van aan houder van communautair recht te betalen billijke vergoeding — Begrip niveau dat „aanmerkelijk lager” is dan het bedrag dat in rekening wordt gebracht voor het in licentie produceren van teeltmateriaal — Vergoeding van 80 % van de bedragen die voor genoemde productie zijn verschuldigd
   Dictum

               1)

               Een forfaitaire vergoeding van 80 % van het bedrag dat in hetzelfde gebied in rekening wordt gebracht voor het in licentie produceren van teeltmateriaal van de laagste categorie van hetzelfde ras die voor officiële certificering in aanmerking komt, ingeval gebruik wordt gemaakt van de afwijking ten gunste van landbouwers waarin artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht voorziet, voldoet niet aan het vereiste dat deze vergoeding „aanmerkelijk lager” is dan het bedrag dat in rekening wordt gebracht voor het in licentie produceren van teeltmateriaal in de zin van artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1768/95 van de Commissie van 24 juli 1995 houdende vaststelling, overeenkomstig artikel 14, lid 3, van verordening nr. 2100/94, van uitvoeringsbepalingen betreffende de afwijking ten gunste van landbouwers, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2605/98 van de Commissie van 3 december 1998, onverminderd de beoordeling door de nationale rechter van de overige in het respectieve hoofdgeding relevante omstandigheden.

               2)

               De criteria voor het bepalen van de vergoeding van de houder van een communautair kwekersrecht zijn vastgesteld in artikel 5, leden 4 en 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98. Deze criteria hebben geen terugwerkende kracht, doch kunnen dienen als richtsnoer bij de berekening van deze vergoeding voor aanplantingen die vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 2605/98 hebben plaatsgevonden.

               3)

               Het geheel van de parameters van een overeenkomst tussen de organisaties van houders en van landbouwers, zoals bedoeld in artikel 5, lid 4, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98, kan slechts als richtsnoer dienen wanneer deze overeenkomst ter kennis van de Commissie van de Europese Gemeenschappen is gebracht en in het Mededelingenblad van het Communautair Bureau voor plantenrassen is gepubliceerd, ook al is zij vóór de datum van inwerkingtreding van verordening nr. 2605/98 tot stand gekomen. Het in een dergelijke overeenkomst vastgestelde vergoedingstarief kan verschillen van het subsidiaire tarief van artikel 5, lid 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98.

               4)

               Wanneer geen overeenkomst tussen de organisaties van houders en van landbouwers van toepassing is, moet de vergoeding van de houder van een communautair kwekersrecht overeenkomstig artikel 5, lid 5, van verordening nr. 1768/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2605/98, worden bepaald op een onveranderlijk bedrag dat een bovengrens, noch een benedengrens vormt.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Hogere voorziening, op 2 november 1998 ingesteld door H. Gevaert tegen de beschikking, op 19 augustus 1998 in zaak T-160/97 tussen H. Gevaert en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-389/98 P)

text:
C 397/24              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  19.12.98
de lidstaten de verplichting mee, de nodige maatregelen te                   Ð voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit
treffen om de Richtlijn vóór het verstrijken van de daartoe                       tot uitdrukkelijke afwijzing dat de Commissie
gestelde termijn in nationaal recht om te zetten, en de                           op 3 februari 1997 heeft vastgesteld in ant-
Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te                             woord op zijn klacht,
stellen. Die termijn is op 31 december 1996 verstreken,
zonder dat de Helleense Republiek de Commissie van de
bepalingen tot omzetting van de betrokken Richtlijn in                   c) verweerster te verwijzen in de kosten van de twee
kennis heeft gesteld.                                                        procedures.
(1) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 34.                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Ð Onjuiste juridische kwalificatie van zijn verzoek, en
                                                                         ten gevolge daarvan, onregelmatigheid van de gevolgen
                                                                         rechtens: zijn verzoek was gebaseerd op artikel 31,
                                                                         lid 2, van het Statuut, en strekte ertoe een beoordeling
Hogere voorziening, op 2 november 1998 ingesteld door                    te verkrijgen van zijn kwalificaties met het oog op een
H. Gevaert tegen de beschikking, op 19 augustus 1998 in                  eventuele herziening van zijn huidige indeling, en niet
zaak T-160/97 tussen H. Gevaert en de Commissie van de                   van zijn aanvankelijke indeling, die rechtstreeks noch
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van                     onrechtstreeks ter discussie staat.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                             Kamer)
                                                                    Ð (Subsidiair) Onjuiste kwalificatie rechtens wat het
                      (Zaak C-389/98 P)
                                                                         besluit van 7 februari 1996 betreft (Mededelingen van
                         (98/C 397/42)                                   de administratie van 27 maart 1996) waarbij de Com-
                                                                         missie haar besluit betreffende de criteria inzake de
                                                                         aanstelling in rang en de indeling in salaristrap bij de
                                                                         aanwerving heeft gewijzigd; schending van het beginsel
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         van gelijkheid van behandeling alsmede van artikel 5,
is op 2 november 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                         lid 3, van het Statuut: wanneer het besluit van de
H. Gevaert, vertegenwoordigd door N. LhoeÈst, advocaat
                                                                         Commissie van 7 februari 1996 alleen geldt voor de
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         ambtenaren die na de inwerkingtreding ervan zijn
SARL Fiduciaire Myson, Rue de Cessange 30, tegen de
                                                                         benoemd, terwijl die ambtenaren voortaan in dezelfde
beschikking, op 19 augustus 1998 in zaak T-160/97 tussen
                                                                         instelling moeten werken met de andere ambtenaren,
H. Gevaert en de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         die volgens de oude (minder gunstige) criteria zijn
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                         ingedeeld, is zulks volkomen in strijd met het beginsel
de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer).
                                                                         van gelijkheid van behandeling.
Rekwirant concludeert dat het den Hoge behage:                      Ð Tegenstrijdigheid in de motivering.
1. de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-            (1) Beschikking van 19.8.1998 in zaak T-160/97, PB C 327 van
     klaren;                                                            24.10.1998, blz. 24.
2. mitsdien:
     a) de bestreden beschikking nietig te verklaren (1),
                                                                    Beroep, op 4 november 1998 ingesteld door Commissie
     b) zelf de zaak te beslechten overeenkomstig het in            van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
         eerste aanleg gevorderde:                                                                bliek
                                                                                (Zaak C-391/98)
         Ð voor recht te verklaren, dat het verzoek van
             rekwirant om een onderzoek betreffende de                                       (98/C 397/43)
             eventuele toepassing van artikel 31, lid 2, van
             het Statuut met het oog op de herziening van
             zijn indeling in rang per 5 oktober 1995, ont-         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
             vankelijk is,                                          is op 4 november 1998 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                    Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
         Ð nietig te verklaren het besluit van de Commis-           schappen, vertegenwoordigd door M. Condou-Durande,
             sie van 26 augustus 1996 tot afwijzing van zijn        lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
             verzoek om de eventuele toepassing van                 te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri-
             artikel 31, lid 2, van het Statuut te overwegen,       dische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-185/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Marjan Kostanjevec/F&S Leasing GmbH [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 6, punt 3 — Begrip „tegenvordering” — Vordering gebaseerd op ongerechtvaardigde verrijking — Betaling van een bedrag dat verschuldigd is krachtens een vernietigde beslissing — Toepassing ratione temporis]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Marjan Kostanjevec/F&S Leasing GmbH
   (Zaak C-185/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 6, punt 3 - Begrip „tegenvordering” - Vordering gebaseerd op ongerechtvaardigde verrijking - Betaling van een bedrag dat verschuldigd is krachtens een vernietigde beslissing - Toepassing ratione temporis])
   (2016/C 462/05)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marjan Kostanjevec

      Verwerende partij: F&S Leasing GmbH

      Dictum

   Artikel 6, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het door deze bepaling aangewezen gerecht inzake tegenvorderingen bevoegd is om kennis te nemen van een dergelijke vordering op grond van ongerechtvaardigde verrijking, die strekt tot terugbetaling van een bedrag dat overeenstemt met het bedrag dat werd overeengekomen in een kader van een buitengerechtelijke schikking, wanneer deze vordering wordt ingesteld in het kader van een nieuwe rechtsvordering tussen dezelfde partijen na vernietiging van de beslissing waartoe de aanvankelijke rechtsvordering tussen hen had geleid, en waarvan de uitvoering aanleiding had gegeven tot die buitengerechtelijke schikking.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.