title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 6 november 2003 in zaak C-293/00: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Nietigverklaring van beschikking 2000/362/EG van Commissie van 25 mei 2000 betreffende totaalbedrag van financiële bĳdrage van Gemeenschap voor uitroeiing van klassieke varkenspest in Nederland in 1997")

text:
C 7/8                    NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           10.1.2004
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door                                  ARREST VAN HET HOF
in strijd met de verplichtingen die op hem rusten krachtens
artikel 4 van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december
1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater (PB 1976,
L 31, blz. 1), niet de nodige maatregelen te treffen om                                              (Vijfde kamer)
de kwaliteit van de zwem-binnenwateren op het Spaanse
grondgebied in overeenstemming te brengen met de ingevolge
artikel 3 van deze richtlijn vastgestelde grenswaarden, het                                      van 6 november 2003
arrest van het Hof van 12 februari 1998, Commissie/Spanje
(C-92/96, Jurispr. blz. I-505), niet heeft uitgevoerd en daardoor
de krachtens artikel 228 EG op hem rustende verplichtingen
niet is nagekomen, alsmede om het Koninkrijk Spanje te                      in zaak C-293/00: Koninkrijk der Nederlanden tegen
gelasten, de Commissie op de rekening „eigen middelen van de                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
Europese Gemeenschap” een dwangsom van 45 600 euro te
betalen per dag die het in gebreke blijft met het treffen van de
maatregelen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van voormeld
                                                                            („Nietigverklaring van beschikking 2000/362/EG van Com-
arrest Commissie/Spanje, vanaf de dag waarop het arrest in de
                                                                            missie van 25 mei 2000 betreffende totaalbedrag van
onderhavige zaak zal worden gewezen tot de dag waarop het
                                                                            financiële bijdrage van Gemeenschap voor uitroeiing van
arrest Commissie/Spanje zal zijn uitgevoerd, heeft het Hof,
                                                                                klassieke varkenspest in Nederland in 1997”)
samengesteld als volgt: V. Skouris, president, C. W. A. Timmer-
mans, C. Gulmann en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
kamerpresidenten, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puis-
sochet, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,                                           (2004/C 7/12)
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett,
hoofdadministrateur, op 25 november 2003 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
1)    Door in strijd met de verplichtingen die op hem rusten
      krachtens artikel 4 van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van
      8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater,
      niet de nodige maatregelen te treffen om de kwaliteit van de          In zaak C-293/00, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
      zwem-binnenwateren op het Spaanse grondgebied in overeen-             A. Fierstra, C. Wissels en J.G.M. van Bakel), tegen Commissie
      stemming te brengen met de ingevolge artikel 3 van deze               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),
      richtlijn vastgestelde grenswaarden, heeft het Koninkrijk Spanje      betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking
      niet alle maatregelen genomen die noodzakelijk zijn ter uitvoe-       2000/362/EG van de Commissie van 25 mei 2000 betreffende
      ring van het arrest van het Hof van 12 februari 1998,                 het totaalbedrag van de financiële bijdrage van de Gemeen-
      Commissie/Spanje (C-92/96), en daardoor niet voldaan aan              schap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest in Neder-
      de krachtens artikel 228 EG op hem rustende verplichtingen.           land in 1997 (PB L 129, blz. 33), voorzover bij de bepaling
                                                                            van het totaalbedrag van de financiële bijdrage van de Gemeen-
                                                                            schap voor de uitroeiing van klassieke varkenspest in 1997 in
2)    Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld, de Commissie van de          Nederland een korting van 25 % op de aan veehouders betaalde
      Europese Gemeenschappen op de rekening „eigen middelen van            schadeloosstelling wordt toegepast, heeft het Hof (Vijfde
      de Europese Gemeenschap” een dwangsom te betalen van                  kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, presi-
      624 150 euro per jaar en per 1 % van de badzones in de                dent van de Vierde kamer, waarnemend voor de president van
      Spaanse binnenwateren waarvan voor het desbetreffende jaar            de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von Bahr,
      zal worden vastgesteld dat zij niet in overeenstemming zijn met       rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet,
      de ingevolge richtlijn 76/160 vastgestelde grenswaarden, vanaf        hoofdadministrateur, op 6 november 2003 een arrest gewezen
      de vaststelling van de kwaliteit van het zwemwater die tijdens        waarvan het dictum luidt als volgt:
      het eerste badseizoen volgend op de uitspraak van het onderhavi-
      ge arrest zal zijn bereikt, tot het jaar waarin het genoemde
      arrest Commissie/Spanje volledig zal zijn uitgevoerd.
                                                                            1)    Verwerpt het beroep.
3)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                            2)    Verwijst het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten.
(1) PB C 245 van 1.9.2001.                                                  (1) PB C 335 van 25.11.2000.


title: Zaak C-343/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 8 juli 2015 — J. Klinkenberg tegen Minister van Infrastructuur en Milieu

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 8 juli 2015 — J. Klinkenberg tegen Minister van Infrastructuur en Milieu
   (Zaak C-343/15)
   (2015/C 311/36)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: J. Klinkenberg

      Verweerder: Minister van Infrastructuur en Milieu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 1 van richtlijn 1999/63/EG (1) en clausule 1, eerste lid, van de Bijlage „Europese overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden” aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn en deze overeenkomst van toepassing zijn op een ambtenaar die werkzaamheden verricht in dienst van de Rijksrederij en die deel uitmaakt van de bemanning van een schip waarmee visserij-inspecties worden uitgevoerd?

               2)

               Moeten, indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, artikel 2 van richtlijn 89/391/EEG (2), artikel 1, derde lid, en artikel 2, aanhef en onder 1 en 2, van richtlijn 93/104/EG (3), en artikel 1, derde lid, en artikel 2, aanhef en onder 1 en 2, van richtlijn 2003/88/EG (4) aldus worden uitgelegd dat richtlijn 93/104/EG en richtlijn 2003/88/EG van toepassing zijn op de in vraag 1 bedoelde ambtenaar?

               3)

               Moeten de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 93/104/EG en de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat deze in de weg staan aan een regeling van een lidstaat op grond waarvan als rusttijd worden aangemerkt de uren waarin de in vraag 1 bedoelde ambtenaar tijdens de vaart geen werkzaamheden verricht maar waarin hij verplicht is beschikbaar te zijn om op oproep werkzaamheden te verrichten teneinde storingen in de machinekamer te verhelpen?

               4)

               Moeten de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 93/104/EG en de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat deze in de weg staan aan een regeling van een lidstaat op grond waarvan als rusttijd worden aangemerkt de uren waarin de in vraag 1 bedoelde ambtenaar tijdens de vaart geen werkzaamheden verricht maar waarin hij verplicht is op aangeven van de kapitein werkzaamheden te verrichten indien dit noodzakelijk is in verband met de onmiddellijke veiligheid van het schip, de personen aan boord, de lading of het milieu of bij het geven van hulp aan andere schepen of personen in nood?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 21 juni 1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese Unie (FST) — Bijlage: Europese overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden (PB L 167, blz. 33).

      (2)  Richtlijn van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1).

      (3)  Richtlijn van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18).

      (4)  Richtlĳn van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB L 299, blz. 9).


title: Zaak C-273/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 1 juni 2010 — David Montoya Medina/Fondo de Garantia Salarial y Universidad de Alicante

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana (Spanje) op 1 juni 2010 — David Montoya Medina/Fondo de Garantia Salarial y Universidad de Alicante
   (Zaak C-273/10)
   ()
   2010/C 221/41
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Montoya Medina

      Verwerende partij: Fondo de Garantia Salarial y Universidad de Alicante

      Prejudiciële vraag

   Is een regeling als die vervat in besluit nr. 174/2002 van 15 oktober van de Gobierno Valenciano sobre Régimen y Retribuciones del Personal Docente e Investigador Contratado Laboral de las Universidades Públicas Valencianas y sobre Retribuciones Adicionales del Profesorado Universitario (besluit nr. 174/2002 van 15 oktober 2002 van de regering van de autonome gemeenschap Valencia betreffende de regeling en bezoldiging van onderwijzend en wetenschappelijk contractpersoneel van de openbare universiteiten van de autonome gemeenschap Valencia en betreffende de bijkomende bezoldiging van het universitair onderwijspersoneel), in strijd met het non-discriminatiebeginsel van clausule 4 van richtlijn 99/70/EG (1) van 28 juni, voor zover zij „profesores ayudantes doctores” (gepromoveerde assistent-docenten) geen aanspraak op een anciënniteitstoelage als de driejaarlijkse toelage verleent, terwijl deze toelage wel wordt toegekend aan „profesores contratados doctores” (gepromoveerde contractuele docenten)?

      (1)  betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd
   PB L 175, blz. 43


title: Zaak T-168/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — GlaxoSmithKline Services/Commissie ( Mededinging — Groothandel in geneesmiddelen — Parallelhandel — Gedifferentieerde prijzen — Artikel 81, lid 1, EG — Overeenkomst — Beperking van mededinging — Strekking — Relevante markt — Gevolgen — Artikel 81, lid 3, EG — Bijdrage aan bevordering van technische vooruitgang — Geen uitschakeling van mededinging — Bewijs — Motivering — Subsidiariteit )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — GlaxoSmithKline Services/Commissie
   (Zaak T-168/01) (1)

   („Mededinging - Groothandel in geneesmiddelen - Parallelhandel - Gedifferentieerde prijzen - Artikel 81, lid 1, EG - Overeenkomst - Beperking van mededinging - Strekking - Relevante markt - Gevolgen - Artikel 81, lid 3, EG - Bijdrage aan bevordering van technische vooruitgang - Geen uitschakeling van mededinging - Bewijs - Motivering - Subsidiariteit”)
   (2006/C 294/82)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: GlaxoSmithKline Services, voorheen Glaxo Wellcome plc, (Brentford, Middlesex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Martínez Lage, advocaat, I. Forrester, QC, F. Depoortere, A. Schulz, T. Louko en I. Vandenborre, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Oliver, vervolgens É. Gippini Fournier, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) (Brussel, België), (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Zinsmeister en M. Lienemeyer, vervolgens A. Martin-Ehlers en ten slotte M. Hartmann Rüppel, advocaten); Bundesverband der Arzneimittell-Importeure eV (Mülheim an der Ruhr, Duitsland), (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Epping en W. Rehmann, vervolgens door Rehmann, advocaten); Spain Pharma, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. Muñoz Carpena, B. Ortúzar Somoza en R. Gutiérrez Sánchez, advocaten); en Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Araujo Boyd en R. Sanz, vervolgens Araujo Boyd en J. L. Buendia Sierra, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2001/791/EG van de Commissie van 8 mei 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag [Zaken IV/36.957/F3 — Glaxo Wellcome (aanmelding), IV/36.997/F3 — Aseprofar en Fedifar (klacht), IV/37.121/F3 — Spain Pharma (klacht), IV/37.138/F3 — BAI (klacht) en IV/37.380/F3 — EAEPC (klacht)] (PB L 302, blz. 1).
   Dictum

               1)

               De artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 2001/791/EG van de Commissie van 8 mei 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag [Zaken IV/36.957/F3 — Glaxo Wellcome (aanmelding), IV/36.997/F3 — Aseprofar en Fedifar (klacht), IV/37.121/F3 — Spain Pharma (klacht), IV/37.138/F3 — BAI (klacht) en IV/37.380/F3 — EAEPC (klacht)] worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               GlaxoSmithKline Services Unlimited zal de helft van haar eigen kosten dragen, alsmede de helft van de kosten van de Commissie, met inbegrip van de door de interventies opgekomen kosten.

               4)

               De Commissie zal de helft van haar eigen kosten dragen, alsmede de helft van de kosten van GlaxoSmithKline Services, met inbegrip van de door de interventies opgekomen kosten.

               5)

               Asociación de exportadores españoles de productos farmacéuticos (Aseprofar), Bundesverband der Arzneimittell-Importeure eV, European Association of Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC) en Spain Pharma, SA, zullen ieder hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 275 van 29.9.2001.


title: Zaak T-729/14: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2015 — PAN Europe en Unaapi/Commissie

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/61

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2015 — PAN Europe en Unaapi/Commissie
   (Zaak T-729/14) (1)

   (2015/C 311/70)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: Zaak T-303/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Miettinen/Raad

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/18

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Miettinen/Raad
   (Zaak T-303/13)
   2013/C 215/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Samuli Miettinen (Espoo, Finland) ( vertegenwoordigers: O. Brouwer, E. Raedts, advocaten, en A. Villette, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad van 21 maart 2013 waarbij volledige toegang is geweigerd tot document 15309/12 krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), zoals op 25 maart 2013 aan verzoeker meegedeeld bij brief met referentie,04/c/01/13’ (hierna: „bestreden besluit”);

               —

               verwijzing van de Raad in verzoekers kosten krachtens artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht met inbegrip van de kosten van interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op twee middelen.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, tweede streepje, en artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 aangezien het bestreden besluit uitgaat van een onjuiste uitlegging en toepassing van deze bepalingen, die de bescherming van de gerechtelijke procedures en het juridisch advies respectievelijk de bescherming van het besluitvormingsproces betreffen, aangezien

                           —

                           de Raad in de eerste plaats niet aantoonde dat de openbaarmaking van document 15309/12 het vermogen van zijn juridische dienst om hem in toekomstige gerechtelijke procedures te verdedigen schaadt en het wetgevend proces ondermijnt;

                           —

                           de Raad in de tweede plaats niet aantoonde dat document 15309/12 bijzonder gevoelig is en/of zo ruim is dat gewettigd is het vermoeden ten gunste van openbaarmaking van juridisch advies in de wetgevende context terzijde te leggen;

                           —

                           de theorie van de Raad dat er schade is, in de derde plaats zuiver hypothetisch is. Zij is zowel feitelijk als rechtens ongegrond daar het advies in document 15309/12, een consensus tussen de lidstaten in lijn met de analyse van de juridische dienst, bij de vaststelling van het bestreden besluit inhoudelijk publiek bekend was;

                           —

                           de Raad in de vierde plaats de vereiste toets van het hogere openbaar belang bij zijn beroep op artikel 4, lid 3, eerste alinea, verkeerd toepaste toen hij alleen de gepercipieerde gevaren voor zijn besluitvormingsproces bij openbaarmaking en niet de positieve gevolgen ervan in aanmerking nam, met name voor de legitimiteit van het besluitvormingsproces en volledig verzuimde het criterium bij zijn beroep op artikel 4, lid 2, tweede streepje, toe te passen.

               2)

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht krachtens artikel 296 VWEU aangezien de Raad zijn plicht tot voldoende en geschikte redengeving van het bestreden besluit niet nakwam.


title: Beroep, op 19 februari 1997 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-75/97)

text:
26 . 4 . 97            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 131 /5
          hangig gemaakte procedure, waarin de geldigheid              Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra
          van het selectieve distributiesysteem van parfum             van 28 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het
          Givenchy SA, uitdrukkelijk aan de orde was,                  geding tussen M. Gomez Montana en Claro Sol SA en
                                                                             Red Nacional de Ferrocarriles Espanoles ( Renfe )
     — door een onjuiste beoordeling van de aantasting                                            (Zaak C- 74/97)
          van de concurrentiepositie door de bestreden be                                          ( 97/C 131 /11 )
          schikking, en een onjuiste beoordeling van het be
          lang van dit criterium bij de beantwoording van de
          vraag of een particulier individueel wordt geraakt.          De Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra heeft bij be
                                                                       schikking van 28 januari 1997, ingekomen ter griffie van
     — omdat bij gebreke van een ontvankelijkverklaring                het Hof op 20 februari 1997, in het geding tussen M. Go
                                                                       mez Montana en Claro Sol SA en Red Nacional de Ferro
          van het beroep van Kruidvat geen volledige en ef
                                                                       carriles Espanoles ( Renfe ), het Hof van Justitie van de Eu
          fectieve rechtsbescherming wordt geboden.
                                                                       ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
— Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.
                                                                       Valt een situatie waarin de overeenkomst van onderaanne
                                                                       ming met een schoonmaakbedrijf wordt opgeheven, wat
                                                                       de grondslag vormt voor het ontslag van de door de on
                                                                       deraannemer tewerkgestelde werkneemster, en waarin de
                                                                       hoofdondernemer, die zich bezighoudt met het vervoer per
                                                                       spoor, de schoonmaakwerkzaamheden door zijn eigen
Hogere voorziening, op 20 februari 1997 ingesteld door                 werknemers laat uitvoeren, binnen de werkingssfeer van
Franse Republiek tegen het arrest, op 11 december 1996                 Richtlijn 77/ 1 87/EEG (')?
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen (Vierde Kamer) gewezen in zaak T-70/94                    (') PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
tussen Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd &
Co. en Commissie van de Europese Gemeenschappen, on
            dersteund door het Verenigd Koninkrijk
                        ( Zaak C-73/97 P)
                           ( 97/C 131 /10 )                            Beroep, op 19 februari 1997 ingesteld door Koninkrijk
                                                                       België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-75/97)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door                                            ( 97/C 131 / 12 )
Franse Republiek, vertegenwoordigd door C. de Salins en
F, Pascal als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Luxemburg ter Franse Ambassade, boulevard du Prince                    is op 19 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
Henri 9, tegen het arrest, op 11 december 1996 door het                van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 vertegenwoordigd door G. Van Gerven en K. Coppenholle,
pen (Vierde Kamer) gewezen in zaak T-70/94 tussen                      advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Lux
Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co.                     emburg bij Mr Freddy Brausch, rue Goethe 1 1 .
enerzijds en Commissie van de Europese Gemeenschappen ,
ondersteund door het Verenigd Koninkrijk, anderzijds.                  Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove be
                                                                       hage:
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest              — het beroep tot nietigverklaring ingesteld tegen Beschik
van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 1996                      king SG(96 ) 4080 def. van 4 december 1996 , medege
in zaak T-70/94 te vernietigen voorzover verweersters ex                   deeld bij brief onder nummer S/11511 van 10 december
ceptie van niet-ontvankelijkheid daarbij is afgewezen.                      1996 betreffende steunmaatregelen van de Belgische
                                                                            regering in het kader van de Maribel-bis/terregeling
Middelen en voornaamste argumenten                                          ontvankelijk en gegrond te verklaren; en
                                                                       — de Commissie te veroordelen tot de kosten .
Door te oordelen dat artikel 1 van de omstreden verorde
ning verzoeksters rechtstreeks en individueel raakt, is het            Middelen en voornaamste argumenten
Gerecht van eerste aanleg voorbijgegaan aan de algemene
strekking of het wetgevende karakter van de regeling, die              — Schending van de artikelen 92 en 190 van het EG-Ver
rechtsgevolgen sorteert voor alle marktdeelnemers van de                    drag
categorieën A en B. Verzoeksters hebben geen elementen                      — Maribel-bis/ter is geen steun
 aangevoerd die hen onderscheiden van andere marktdeel
 nemers van categorie A en die rechtvaardigen dat zij wor                       De Commissie verwijst naar de vermelding in de
 den geacht individueel door de verordening te worden ge                        Belgische wetgeving van het feit dat de maatregel
 raakt .                                                                         wordt toegepast op ondernemingen „ die aan de in
                                                                                ternationale concurrentie zijn blootgesteld". Toch
                                                                                bevoordeelt de Maribel-bis/terregeling niet alleen
 ---pagebreak--- Nr. C 131/6         1 NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      26 . 4. 97
        ondernemingen die daadwerkelijk aan uitvoer                    Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut, het Hof van
        doen; evenmin is het zo dat de Maribel-bis/terrege            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
        ling alleen sectoren bevoordeelt die in een moeilij           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
        ke positie verkeren en waar de concurrentie in de
        Gemeenschap zeer hevig is . De Maribel-bis/terrege            1 . Valt het tegen vergoeding op uurbasis beschikbaar stel
        ling maakt dus een algemene maatregel uit die op                     len van sportaccommodatie aan gebruikers ( bijvoor
        grond van budgettaire overwegingen nog niet tot                      beeld tennisbanen aan tennisspelers ) onder „ verpach
        alle sectoren kan worden uitgebreid .                                ting en verhuur van onroerende goederen " in de zin
        In de bestreden beschikking heeft de Commissie                       van de vrijstellingsbepaling van artikel 13 , B, onder b ),
                                                                             van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
        geenszins aangetoond in welke mate de Maribel                       17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet
        bis/terregeling het handelsverkeer tussen lidstaten
        ongunstig zou beïnvloeden . De Commissie beperkt                     gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — ge
        zich tot bovengenoemde vermelding om hieruit te
                                                                             meenschappelijk stelsel van belasting over de toege
                                                                             voegde waarde: uniforme grondslag (') ( zesde
        besluiten dat deze ondernemingen „ per definitie "
                                                                             richtlijn )?
        de producten van buitenlandse ondernemingen be
        concurreren .
                                                                       2 . Zo ja, moet dan het bepaalde „ verpachting en verhuur
    — ( In subsidiaire orde ) Maribel-bis/ter is verenigbaar                 van onroerende goederen, met uitzondering van (. . .)
         met de gemeenschappelijke markt                                     verhuur van blijvend geïnstalleerde werktuigen " in
                                                                             artikel 13 , B, onder b ), nr. 3 , van de zesde richtlijn al
         De Maribel-bis/terregeling is bedoeld om de werk                   dus worden uitgelegd, dat de belastbaarheid van ver
         gelegenheid, met name de creatie van laagge                        huur van zulke werktuigen ook de belastbaarheid van
         schoolde jobs, te bevorderen .                                      het daaromheen gelegen gebouw en onroerend goed
                                                                             met zich brengt, of moet de verhuur van sportaccom
    — ( In subsidiaire orde ) Schending van het evenredig                   modatie worden opgesplitst in een vrijgestelde verhuur
         heidsbeginsel
                                                                             van onroerend goed en een belastbare verhuur van
         In vergelijking met de gemaakte inbreuk is de op                   werktuigen ?
         gelegde terugvordering een sanctie van onevenredig
         karakter. Gezien de onzekerheid over de notie „ al            (') PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
         gemene maatregel " kan de inbreuk moeilijk als
         „ zwaar " worden beschouwd . Daarnaast blijkt niet
         uit de bestreden beschikking wat het effect van de
         maatregel op de interstatelijke handel is . Alleen in
         het beschikkende gedeelte verplicht de Commissie
         de Belgische staat tot terugvordering van de steun             Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door MD Foods
         zonder evenwel te verwijzen naar de gronden                    Amba en Danske Mejeriers Fællesorganisation, als manda
         waarop ze die beslissing heeft genomen.                        tarissen van KløverMælk Amba, Løgismose Produktion
                                                                        A/S, Mejeriselskabet Vesthimmerland, Nordex Food A/S,
         Schending van de beginselen van evenredigheid,                 Sinai Landmejeri, vertegenwoordigd door G. Larsen, en
         behoorlijk bestuur, rechtszekerheid en inbreuk op              Sædager Andelsmejeri, tegen Commissie van de Europese
         de rechten van verdediging en het gewettigde ver                                       Gemeenschappen
         trouwen : de Commissie had naar minder ver
         gaande maatregelen moeten teruggrijpen, c.q . reeds                                      ( Zaak C-81/97)
         tijdens de procedure ex artikel 93 , lid 2, van het                                        ( 97/C 131 / 14 )
         EG-Verdrag opschorting vragen van betaling van
         de ( doorlopende ) steun .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     — ( In subsidiaire orde ) Absolute onmogelijkheid van              is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt dat
         de terugvordering gezien het grote aantal betrok              MD Foods Amba en Danske Mejeriers Fadlesorganisation ,
         ken ondernemingen.                                             als mandatarissen van KloverMadk Amba e.a ., hadden in
                                                                        gesteld bij het Gerecht van eerste aanleg. Dat beroep, inge
                                                                        schreven onder nr. T-139/96 , heeft tot onbevoegdverkla
                                                                        ring geleid en het Gerecht van eerste aanleg heeft het naar
                                                                         het Hof verwezen opdat dit zich over het verzoek om nie
                                                                        tigverklaring kan uitspreken .
Verzoek van Finanzgericht München van 5 december 1996
 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Happy               Middelen en voornaamste argumenten
          Sports Michl OHG en Finanzamt Landshut
                        ( Zaak C-79/97)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                          ( 97/C 131 / 13 )                              die in zaak T-139/96 , MD/Foods Amba e.a./Commissie (').
 Het Finanzgericht München — 14e Senat — heeft bij be                   (') PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 , blz . 28 .
 schikking van 5 december 1996 , ingekomen ter griffie van
 het Hof op 24 februari 1997, in het geding tussen Happy


title: Zaak C-354/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunalul Cluj — Roemenië) — SC Capoda Import-Export SRL/Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van goederen — Maatregelen van gelijke werking — Producten die zich in Duitsland in het vrije verkeer bevinden — Producten die in Roemenië aan homologatiecontroles zijn onderworpen — Door een distributeur uit een andere lidstaat afgegeven certificaat van overeenstemming — Certificaat dat ontoereikend wordt geacht als grondslag voor de vrije verhandeling van die producten — Beginsel van wederzijdse erkenning — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunalul Cluj — Roemenië) — SC Capoda Import-Export SRL/Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan
   (Zaak C-354/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van goederen - Maatregelen van gelijke werking - Producten die zich in Duitsland in het vrije verkeer bevinden - Producten die in Roemenië aan homologatiecontroles zijn onderworpen - Door een distributeur uit een andere lidstaat afgegeven certificaat van overeenstemming - Certificaat dat ontoereikend wordt geacht als grondslag voor de vrije verhandeling van die producten - Beginsel van wederzijdse erkenning - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 389/10)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Capoda Import-Export SRL

      Verwerende partijen: Registrul Auto Român, Benone-Nicolae Bejan

      Dictum

               1)

               Artikel 34 VWEU en artikel 31, leden 1 en 12, van richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd (kaderrichtlijn), moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding op grond waarvan nieuwe reserveonderdelen voor wegvoertuigen — in casu waterpompen en brandstoffilters — slechts in een lidstaat mogen worden verhandeld mits een goedkeurings- of homologatieprocedure in deze lidstaat wordt gevolgd, voor zover die regeling daarnaast voorziet in uitzonderingen waardoor gewaarborgd kan worden dat onderdelen die rechtmatig in andere lidstaten zijn geproduceerd en op de markt zijn gebracht, van die procedures zijn vrijgesteld, of, bij gebreke van dergelijke uitzonderingen, voor zover de betreffende onderdelen een aanzienlijk risico kunnen vormen voor de correcte werking van systemen die essentieel zijn voor de veiligheid van het voertuig of de milieuprestaties ervan en die homologatie- of goedkeuringsprocedure bovendien strikt noodzakelijk is voor en evenredig is aan de beoogde bescherming van de verkeersveiligheid of het milieu.

               2)

               De voorwaarden waaronder het bewijs dient te worden geleverd dat die onderdelen reeds gehomologeerd of goedgekeurd zijn dan wel originele onderdelen of onderdelen van gelijke kwaliteit vormen, vallen bij gebreke van een Unierechtelijke regeling onder het recht van de lidstaten, onverminderd het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak C-297/04: Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nicolò Tricarico en Assitalia Assicurazioni SPA

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/4

         Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van 30 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nicolò Tricarico en Assitalia Assicurazioni SPA
   (Zaak C-297/04)
   (2004/C 251/07)
   Het Ufficio del giudice di pace di Bitonto heeft bij beschikking van 30 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli 2004, in het geding tussen Nicolò Tricarico en Assitalia Assicurazioni SPA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat een afspraak tussen verzekeringsmaatschappijen over de onderlinge uitwisseling van informatie of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in die zin, die de betrokken maatschappijen in staat stellen de premies voor de BA-motorrijtuigenverzekeringen te verhogen in een mate die niet gerechtvaardigd is door de marktvoorwaarden, nietig zijn, mede gelet op het feit dat ondernemingen uit verschillende lidstaten aan de overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedragingen deelnemen?

               2)

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat derden met een rechtens relevant belang de nietigheid kunnen inroepen van een afspraak of feitelijk afgestemde gedragingen die door deze gemeenschapsbepaling zijn verboden, en schadevergoeding kunnen vorderen indien er een causaal verband bestaat tussen de afspraak of de gedragingen en de schade?

               3)

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat de verjaring van de daarop gebaseerde schadevordering begint te lopen op de dag waarop de afspraak of de onderling afgestemde feitelijke gedragingen tot stand zijn gekomen, dan wel op de dag waarop de afspraak of de onderling afgestemde feitelijke gedragingen zijn beëindigd?

               4)

               Dient artikel 81 van het Verdrag aldus te worden uitgelegd dat de nationale rechter, indien blijkt dat de op basis van het nationale recht te betalen schadevergoeding in elk geval lager is dan het economische voordeel dat de schadeveroorzakende onderneming die heeft deelgenomen aan de verboden afspraak of onderling afgestemde feitelijke gedragingen heeft genoten, de benadeelde partij van ambtswege ook een punitieve schadevergoeding dient toe te kennen, die nodig is om ervoor te zorgen dat de vergoedbare schade groter is dan het door de schadeveroorzakende onderneming genoten voordeel, om door artikel 81 van het Verdrag verboden afspraken of onderling afgestemde feitelijke gedragingen tegen te gaan?


title: Arrest van het Hof van 5 december 2000 in zaak C-477/98 (verzoek van de Court of Appeal in Northern Ireland om een prejudiciële beslissing): Eurostock Meat Marketing Ltd tegen Department of Agriculture for Northern Ireland (Landbouw — Sanitair beleid — Nationale spoedmaatregelen tegen boviene spongiforme encefalopathie — Gespecificeerd risicomateriaal)

text:
10.3.2001                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 79/5
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                          ris, kamerpresidenten, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann,
I.M. Braguglia), betreffende een verzoek aan het Hof om vast                L. Sevón en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. Sag-
te stellen, dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke            gio; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 december
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn            2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
om te voldoen aan richtlijn 97/51/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van                   Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) verzet
de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG met het oog op de                    zich ertegen, dat een lidstaat op producten die worden ingevoerd uit
aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context in                 een andere lidstaat waar zij rechtmatig zijn geproduceerd en in het
de telecommunicatie (PB L 295, blz. 23), of althans door die                verkeer gebracht, een nationale regeling toepast die de verhandeling
bepalingen niet ter kennis te brengen van de Commissie, de                  van een kaas zonder korst onder de benaming „emmentaler” in die
krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is            lidstaat verbiedt.
nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puis-
sochet en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                 (1) PB C 33 van 6.2.1999.
griffier: R. Grass, op 30 november een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      aan richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van de richtlijnen
                                                                                ARREST VAN HET HOF
      90/387/EEG en 92/44/EEG met het oog op de aanpassing
      aan een door concurrentie gekenmerkte context in de telecommu-
      nicatie, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op                          van 5 december 2000
      haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            in zaak C-477/98 (verzoek van de Court of Appeal in
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                  Northern Ireland om een prejudiciële beslissing): Eu-
                                                                            rostock Meat Marketing Ltd tegen Department of Agricul-
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                                                     ture for Northern Ireland (1)
                                                                            (Landbouw — Sanitair beleid — Nationale spoedmaatrege-
                                                                            len tegen boviene spongiforme encefalopathie — Gespeci-
                                                                                ficeerd risicomateriaal)
                      ARREST VAN HET HOF                                                               (2001/C 79/09)
                        van 5 december 2000
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak C-448/98 [verzoek van het Tribunal de police de
Belley (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]: in de                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
  aldaar dienende strafzaak tegen Jean-Pierre Guimont (1)                                             dentie van het Hof)
(Maatregelen van gelijke werking als een kwantitatieve
beperking — Zuiver interne situatie — Productie en verkoop                  In zaak C-477/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
  van kaas zonder korst onder de benaming, „emmentaler”)
                                                                            de Court of Appeal in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk),
                                                                            in het aldaar aanhangig geding tussen Eurostock Meat Mar-
                             (2001/C 79/08)                                 keting Ltd en Department of Agriculture of Northern Ireland,
                                                                            om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9
                            (Procestaal: Frans)                             van richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december
                                                                            1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire
                                                                            handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  van de interne markt (PB L 395, blz. 13), van beschikking
                            dentie van het Hof)                             97/534/EG van de Commissie van 30 juli 1997 houdende
                                                                            verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefa-
In zaak C-448/98, betreffende betreffende een verzoek aan het               lopathieën, op het gebruik van risicomateriaal (PB L 216,
Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)                 blz. 95), en van artikel 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
van het Tribunal de police de Belley (Frankrijk), in de aldaar              artikel 30 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Ro-
dienende strafzaak tegen Jean-Pierre Guimont, om een preju-                 drı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wa-
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 3, sub a, EG-             thelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D.A.O. Edward,
Verdrag (thans, na wijziging, artikel 3, lid 1, sub a, EG) en               J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón (rapporteur), R. Schintgen
artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) e.v.,            en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias,            L. Hewlett, administrateur, op 5 december 2000 een arrest
president, C. Gulmann (rapporteur), M. Wathelet, en V. Skou-                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 79/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.3.2001
Een lidstaat kan, als conservatoire beschermingsmaatregel in de zin        grondgebied van de gemeenten Tautavel en Vingrau (Frankrijk)
van artikel 9, lid 1, vierde alinea, van richtlijn 89/662/EEG van de       geen storende factoren voor de in dat gebied voorkomende
Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in                  soorten en evenmin verslechteringen van hun habitat optreden
het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de           die een significant effect zouden kunnen hebben, de krachtens
totstandbrenging van de interne markt, de invoer verbieden van             het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
runderkoppen die risicomateriaal in verband met boviene spongiforme        men, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
encefalopathie bevatten, wanneer de Commissie weliswaar overeen-           C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en
komstig artikel 9, lid 4, van dezelfde richtlijn een beschikking heeft     R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
vastgesteld als beschikking 97/534 van 30 juli 1997 houdende               D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 7 december 2000
verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën,         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
op het gebruik van risicomateriaal, die verwijdering van dergelijk
materiaal voorschrijft en gebruik ervan verbiedt, maar de toepassing       1)    Door geen enkel gebied van de Basses Corbières als SBZ aan te
van de in die beschikking vervatte maatregelen is uitgesteld.                    wijzen en door na te laten voor dit gebied naar geografische
                                                                                werkingssfeer toereikende speciale beschermingsmaatregelen te
                                                                                nemen, is de Franse Republiek de krachtens artikel 4, lid I, van
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                       richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake
                                                                                het behoud van de vogelstand, op haar rustende verplichtingen
                                                                                niet nagekomen.
                                                                           2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                           3)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                    ARREST VAN HET HOF                                     (1) PB C 378 van 5.12.1998.
                            (Zesde kamer)
                       van 7 december 2000
in zaak C-374/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                            ARREST VAN HET HOF
             schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                                (Vijfde kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG
 — Behoud van vogelstand — Speciale beschermingszones”)                                          van 7 december 2000
                            (2001/C 79/10)                                 in zaak C-482/98: Italiaanse Republiek tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Procestaal: Frans)                             (Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 92/83/EEG van de
                                                                           Raad — Harmonisatie van structuur van accijns op alcohol
                                                                           en alcoholhoudende dranken — Beschikking 98/617/EG van
                                                                           de Commissie van 21 oktober 1998 waarbij Italië geen
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- toestemming wordt verleend om vrijstelling van accijns te
                          dentie van het Hof)                              weigeren voor bepaalde producten die zijn vrijgesteld van
                                                                           accijns uit hoofde van richtlijn 92/83 — Cosmetische
In zaak C-374/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                                 producten)
pen (gemachtigden: P. Stancanelli en O. Couvert-Castéra)
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en                                          (2001/C 79/11)
R. Nadal), betreffende een verzoek om vast te stellen, dat de
Franse Republiek door, enerzijds, in strijd met artikel 4, leden 1
en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                                        (Procestaal: Italiaans)
inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1), na te
laten de Basses Corbières (Frankrijk) als speciale beschermings-
zone aan te wijzen voor bepaalde niet in die bijlage genoemde              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
soorten trekvogels, en door evenmin speciale beschermings-                                           dentie van het Hof)
maatregelen te nemen voor hun leefgebied, en, anderzijds, in
strijd met artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn                  In zaak C-482/98, Italiaanse Republiek (gemachtigden:
92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand-                   U. Leanza, bijgestaan door O. Fiumara) tegen Commissie van
houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna             de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: E. Traversa),
(PB L 205, blz. 7), geen passende maatregelen te treffen om                betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking
ervoor te zorgen dat er in de Basses Corbières ten gevolge van             98/617/EG van de Commissie van 21 oktober 1998 waarbij
de opening en de ontginning van kalksteengroeven op het                    Italië geen toestemming wordt verleend om vrijstelling van


title: Zaak C-67/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2011 door DTL Corporación, SL tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2010 in zaak T-188/10, DTL Corporación, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/11

         Hogere voorziening ingesteld op 16 februari 2011 door DTL Corporación, SL tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2010 in zaak T-188/10, DTL Corporación, S.L./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-67/11 P)
   2011/C 130/20
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: DTL Corporación, SL (vertegenwoordiger: A. Zuazo Araluze, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, S.L.

      Conclusies

   Het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2010 in zaak T-188/10 geheel vernietigen.
   De volgende vorderingen die voor het Gerecht zijn ingediend in te willigen:

               1)

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 februari 2010 in zaak R 767/2009-2 vernietigen;

               2)

               de beslissing herzien in die zin dat de destijds door Gestión de Recursos y Soluciones Empresariales, SL ingestelde oppositie tegen gemeenschapsmerk nr. 5153325 „SOLARIA” (beeldmerk) wordt afgewezen zodat dit gemeenschapsmerk voor de aangevraagde diensten van de klassen 37 en 42 kan worden ingeschreven;

               3)

               het BHIM en de andere partijen die optreden en zich verzetten tegen dit beroep, verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht die rekwirante in haar belangen raken: met het verzoek tot schorsing van de behandeling overeenkomstig artikel 77, sub c en d, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht is totaal geen rekening gehouden (artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie)

               2)

               Schending van het Unierecht door het Gerecht: het arrest schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) van de Raad — thans verordening (EG) nr. 207/2009 (2) van de Raad — inzake het gemeenschapsmerk, doordat daarin uitdrukkelijk wordt gesteld:

                           a)

                           dat het woordelement van het aan de orde zijnde gemeenschapsmerk een dominerend bestanddeel van het merk is

                           b)

                           dat dit woordelement geen dominerend bestanddeel van het merk is; een tegenstrijdigheid die bepalend is bij de beoordeling van het verwarringsgevaar (artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie)

      (1)  van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994 L 11, blz. 1).

      (2)  van 24 maart 2009 (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-175/16: Beroep ingesteld op 18 april 2016 — Wessel-Werk/EUIPO — Wolf PVG (Zuigmonden voor stofzuigers)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/63

      Beroep ingesteld op 18 april 2016 — Wessel-Werk/EUIPO — Wolf PVG (Zuigmonden voor stofzuigers)
      (Zaak T-175/16)
      (2016/C 211/78)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Wessel-Werk GmbH (Reichshof, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Becker, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Wolf PVG GmbH & Co. KG (Vlotho, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Houder van de betrokken tekening of model: verzoekster

         Betrokken tekening of model: gemeenschapstekening of -model nr. 725932-0008 (zuigmonden voor stofzuigers)

         Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 18 februari 2016 in zaak R 1725/2014-3

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van de in het ongelijk gestelde partijen in de kosten.

         Aangevoerd(e) middel(en)

                  —

                  schending van artikel 25, lid 1, onder b), van verordening nr. 6/2002;

                  —

                  schending van artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002;

                  —

                  schending van artikel 62 van verordening nr. 6/2002.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 25 september 1997 in zaak T-150/95: UK Steel Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - EGKS-Verdrag - Vijfde staalsteuncode - Nieuwe installatie - Communautaire kaderregeling inzake steun ten behoeve van milieu)

text:
C 331/18           ' I NL |                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 1 . 11 . 97
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb
                     van 16 september 1997                               bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de
                                                                         Cessange 30, tegen Raad van de Europese Unie ( gemach
in zaak T-220/95 : C. Gimenez tegen Comité van de                        tigden: D. Canga Fano en A. P. Feeney ), betreffende een
               Regio's van de Europese Unie ( J )                        beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad
(Ambtenaren — Economisch en Sociaal Comité — Comité                      van 29 januari 1996 houdende weigering om verzoekers
van de Regio's — Gemeenschappelijke organisatiestruc                    vakantieverlof met een extra reisdag te vermeerderen, heeft
tuur — Intern vergelijkend onderzoek — Besluit van de                    het Gerecht (Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A.
jury om betrokkene niet tot een intern vergelijkend onder               Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rech
        zoek toe te laten — Beroep tot nietigverklaring)                 ters; griffier: A. Mair, administrateur, op 23 september
                                                                         1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                            ( 97IC 331 /37                               volgt:
                         (Procestaai: Frans)                             1 . Verwerpt het beroep.
In zaak T-220/95, C. Gimenez, tijdelijk functionaris bij het             2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
Economisch en Sociaal Comité, wonende te Brussel, verte                      gen .
genwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domi
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                   (M PB C 9 van 11 . 1 . 1997.
Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
Comité van de Regio's van de Europese Unie (gemach
tigde: D. Lagasse ), betreffende een beroep tot nietigverkla
ring van het besluit van de jury van intern vergelijkend
onderzoek CdR-A/03/95 van 27 november 1995 om ver
zoeker niet tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten,                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:                                   van 25 september 1997
C. W. Bellamy, waarnemend voor de president, J. Azizi en
M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 16 september                  in zaak T-150/95 : UK Steel Association tegen Commissie
 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                van de Europese Gemeenschappen ( J )
volgt:                                                                    (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — EGKS-Ver
                                                                         drag — Vijfde staalsteuncode — Nieuwe installatie —
 1 . Verklaart nietig het besluit van de jury van intern ver             Communautaire kaderregeling inzake steun ten behoeve
      gelijkend onderzoek CdR-A/03/95 om verzoeker niet                                               van milieu)
      tot dat vergelijkend onderzoek toe te laten.                                                 ( 97IC 331/39 )
2 . Verwijst het Comité van de Regio 's in zijn eigen kosten                                    (Procestaai: Engels)
      alsmede in die van verzoeker, daaronder begrepen die
      welke op het kort geding zijn gevallen.                            In zaak T-150/95 , UK Steel Association, voorheen British
                                                                         Iron and Steel Producers Association ( Bispa ), gevestigd te
 (') PB C 16 van 20 . 1 . 1996 .                                         Londen, vertegenwoordigd door J. Boyce en P. Raven, soli
                                                                         citors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan
                                                                         tore van Wagener & Rukavina, boulevard de la Foire 10a
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          ( gemachtigden: N. Khan en P. Nemitz ), ondersteund door
                                                                          Groothertogdom Luxemburg ( gemachtigden: G. Schmit, B.
                                                                         van de Walle de Ghelcke en K. Platteau ) en Arbed SA,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Van
                     van 23 september 1997                               dencasteele, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb
                                                                          bende bij P. Ehmann, avenue de la Liberté 19, betreffende
 in zaak T-l 72/96: Y. Chevalier-Delanoue tegen Raad van
                                                                         een beroep tot nietigverklaring van de beslissing vervat in
                       de Europese Unie (^
                                                                          bekendmaking 94/C 400/92 van de Commissie, overeen
 (Ambtenaren — Vakantieverlof — Reisdagen — Plaats van                    komstig artikel 6, lid 4, van Beschikking nr. 3855/91 /
        herkomst buiten Europa — Gelijke behandeling)                     EGKS, aan de overige lidstaten en andere belanghebben
                             ( 97/C 331 /38 )
                                                                          den betreffende de steun welke Luxemburg voornemens is
                                                                         te verlenen aan ProfilArbed SA ( Arbed ) ( steunmaatregelen
                                                                          van de staten C 25/94 ( ex N 11 /94 ), PB C 400 van 31 . 12 .
                          (Procestaai: Frans)                             1994, blz. 10 ), waarin de steun die het Groothertogdom
                                                                          Luxemburg voornemens is te verlenen aan ProfilArbed SA,
 In zaak T-l 72/96, Y. Chevalier-Delanoue, ambtenaar van                  wordt geacht in overeenstemming te zijn met artikel 3 van
 de Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel, verte                 Beschikking nr. 3855/91/EGKS en dus verenigbaar met de
 genwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq                  gemeenschappelijke markt, heeft het Gerecht van eerste
 ---pagebreak--- 1 . 11 . 97         | NL |                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 331 /19
aanleg (Vijfde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als                 Beroep, op 24 juli 1997 ingesteld door H & R Ecroyd
volgt: R. Garcia-Valdecasas, kamerpresident, V. Tiili, J.             Holdings Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeen
Azizi, R. M. Moura Ramos en M. Jaeger, rechters; griffier:                                          schappen
A. Mair, administrateur, op 25 september 1997 een arrest                                       ( Zaak T-220/97)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                ( 97/C 331/41 )
1 . Verklaart nietig de beslissing vervat in bekendmaking
     94/C 400/92 van de Commissie, overeenkomstig
     artikel 6, lid 4, van Beschikking nr. 3855/91 /EGKS,                                    (Procestaai: Engels)
     aan de lidstaten en andere belanghebbenden betref
     fende de steun welke Luxemburg voornemens is te ver
     lenen aan ProfilArbed SA (Arbed) (steunmaatregelen               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     van de staten C 25/94 (ex N 11 /94)).                            Gemeenschappen is op 24 juli 1997 beroep tegen Commis
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door H &
2. Verwijst de Commissie in de kosten.                                R Ecroyd Holdings Ltd, vertegenwoordigd door W.
                                                                      Neville, R Duffy en Ph. Watson, domicilie gekozen heb
                                                                      bende te Luxemburg bij Elvinger Hoss en Prussen, advoca
3 . Verstaat dat het Groothertogdom en Arbed SA hun
                                                                      ten aldaar, place Winston Churchill 2 .
     eigen kosten zullen dragen.
(M PB C 248 van 23 . 9 . 1995 .
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      — de beschikking van de Commissie, vervat in haar brief
                                                                           van 16 mei 1997 aan verzoeksters advocaat, nietig te
                                                                           verklaren;
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                   VAN EERSTE AANLEG
                          van 9 juli 1997                             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
in zaak T-63/96: A. Fichtner tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen ( J )
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Klacht — Stil
zwijgende afwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid
                          van het beroep)
                                                                      Verzoekster verwijst naar de beslissing van het Hof in het
                           ( 97/C 331/40 )                            arrest van 6 juni 1996 in zaak C- 127/94 (Ecroyd, Jurispr.
                                                                      1996 , blz. 1-2731 ), dat producenten zoals verzoekster ten
                     (Procestaai: Italiaans)                          onrechte niet in aanmerking kunnen komen voor toeken
                                                                      ning van een specifieke referentiehoeveelheid volgens
In zaak T-63/96, A. Fichtner, ambtenaar van de Commissie              artikel 3 bis, lid 1 , van Verordening ( EEG) nr. 857/84 van
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Besozzo                    31 maart 1984 houdend algemene voorschriften voor de
(Italië ), vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat te            toepassing van de in artikel 5 quater van Verordening
Pavia, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en
(gemachtigden: G. Valsesia en A. dal Ferro), betreffende              zuivelproducten, zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 764/89 van 20 maart 1989 .
een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
Commissie van 12 februari 1996 waarbij verzoekers
klacht van 14 februari 1995 inzake zijn beoordelingsrap
port over de periode van 1 juli 1991 tot 30 juni 1993 uit            Volgens de bestreden beschikking acht de Commissie zich
drukkelijk is afgewezen, en tot vergoeding van de mate               niet verplicht ervoor te zorgen, dat voormeld arrest wordt
riële en immateriële schade die verzoeker stelt te hebben             uitgevoerd. Als gevolg van deze weigering is verzoekster
geleden, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld               sinds 1989 ten onrechte verstoken van een quotum en lijdt
als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke,           zij ernstige en aanhoudende schade.
rechters; griffier: H. Jung, op 9 juli 1997 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      Verzoekster stelt schending van de artikelen 155 en 176
1 . Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver                 van het EG-Verdrag en van fundamentele rechten. De
     klaard.                                                          artikelen 155 en 176 scheppen een rechtsplicht voor de
                                                                      Commissie om de „maatregelen te nemen welke nodig zijn
                                                                      ter uitvoering " van een beslissing van het Hof, en volgens
2 . Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                         de rechtspraak is de Commissie verplicht om de indivi
                                                                      duele situatie te herbezien van iemand die het slachtoffer
(') PB C 233 van 10 . 8 . 1996.                                       is geworden van een onrechtmatige gedraging. Het stand
                                                                      punt van de Commissie geeft blijk van een ernstige misvat
                                                                      ting van haar duidelijke verplichtingen .


title: Zaak T-2/14: Beroep ingesteld op 1 januari 2014 — Caixabank/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/49

         Beroep ingesteld op 1 januari 2014 — Caixabank/Commissie
   (Zaak T-2/14)
   2014/C 52/95
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Caixabank SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak C-314/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 7 juni 2013 — Užsienio reikalų ministerija/Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 7 juni 2013 — Užsienio reikalų ministerija/Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
   (Zaak C-314/13)
   2013/C 233/05
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Užsienio reikalų ministerija (Ministerie van Buitenlandse Zaken)

      Verwerende partijen: Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE

      Andere partij in de procedure: Finansinių nusikaltimų tyrimų tarnyba prie Vidaus reikalų ministerijos (dienst onderzoek financiële criminaliteit, verbonden aan het Ministerie van Binnenlandse Zaken)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 3, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 765/2006 (1) aldus worden uitgelegd dat de autoriteit die bevoegd is voor de toepassing van de vrijstelling als bedoeld in artikel 3, lid 1, sub b, van die verordening, bij haar beslissing om die vrijstelling al dan niet te verlenen over een absolute beoordelingsvrijheid beschikt?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, door welke criteria moet die autoriteit zich laten leiden en door welke criteria is zij gebonden bij haar beslissing om de in artikel 3, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 765/2006 van de Raad van 18 mei 2006 opgenomen vrijstelling al dan niet te verlenen?

               3)

               Moet artikel 3, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 765/2006 van de Raad van 18 mei 2006 aldus worden uitgelegd dat de autoriteit die bevoegd is voor de verlening van voornoemde vrijstelling, bij de beoordeling of de gevraagde vrijstelling al dan niet moet worden verleend, onder andere rekening mag of moet houden met de omstandigheid dat de verzoekers die het verzoek indienen, hun grondrechten (in dit geval het recht op een beroep in rechte) willen doen gelden, maar ook moet verzekeren dat, indien de vrijstelling in het specifieke geval wordt verleend, de doelstelling van de vastgestelde sanctie niet wordt doorkruist en de vrijstelling niet wordt misbruikt (bijvoorbeeld indien het geldbedrag dat bestemd is voor het verzekeren van een beroep in rechte, kennelijk onevenredig zou zijn in verhouding tot de omvang van de verleende juridische diensten)?

               4)

               Moet artikel 3, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 765/2006 van de Raad van 18 mei 2006 aldus worden uitgelegd dat het feit dat de voor de betaling van juridische diensten bestemde tegoeden waarop de vrijstelling betrekking heeft, onrechtmatig zijn verkregen, een mogelijke rechtvaardiging kan opleveren om de in die bepaling opgenomen vrijstelling te weigeren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 765/2006 van de Raad van 18 mei 2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 134, blz. 1).


title: Zaak C-327/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 10 juni 2016 — Marc Jacob/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 10 juni 2016 — Marc Jacob/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-327/16)
   (2016/C 305/24)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marc Jacob

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 8 van de richtlijn van 23 juli 1990 (1) aldus worden uitgelegd dat het, als een effectenruil binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, in de weg staat aan een mechanisme van belastinguitstel dat erin voorziet dat, in afwijking van de regel dat het belastbare feit van een meerwaardebelasting zich tijdens het jaar van de realisatie ervan voordoet, de meerwaarde van de ruil wordt vastgesteld en verrekend naar aanleiding van de effectenruil en wordt belast in het jaar waarin de gebeurtenis plaatsvindt die een einde aan het uitstel van belasting maakt, welke met name de overdracht van de bij de ruil ontvangen effecten kan zijn?

               2)

               Moet artikel 8 van de richtlijn van 23 juli 1990 aldus worden uitgelegd dat het, als een effectenruil binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, eraan in de weg staat dat de meerwaarde van een effectenruil, indien zij belastbaar is, door de lidstaat van de woonplaats van de belastingplichtige op het moment van de ruil wordt belast, terwijl de belastingplichtige op de datum van de overdracht van de bij die ruil ontvangen effecten — waarop de meerwaarde van de ruil daadwerkelijk wordt belast — zijn fiscale woonplaats naar een andere lidstaat heeft overgebracht?

      (1)  Richtlijn 90/434/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-156/13 en T-373/14: Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Petro Suisse Intertrade/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Aan de staat ondergeschikte entiteit — Procesbevoegdheid en -belang — Ontvankelijkheid — Recht om te worden gehoord — Verplichting tot kennisgeving — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Kennelijk onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht”)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/30

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2015 — Petro Suisse Intertrade/Raad
   (Gevoegde zaken T-156/13 en T-373/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Aan de staat ondergeschikte entiteit - Procesbevoegdheid en -belang - Ontvankelijkheid - Recht om te worden gehoord - Verplichting tot kennisgeving - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Kennelijk onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht”))
   (2015/C 389/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington en D. Sellers, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55) en, ten tweede, het in de brief van 14 maart 2014 vervatte besluit van de Raad tot handhaving van de jegens verzoekster vastgestelde beperkende maatregelen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Petro Suisse Intertrade Co. SA zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak T-263/14: Beroep ingesteld op 28 april 2014 — Hydro Aluminium Rolled Products e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/22

         Beroep ingesteld op 28 april 2014 — Hydro Aluminium Rolled Products e.a./Commissie
   (Zaak T-263/14)
   2014/C 223/27
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Hydro Aluminium Rolled Products GmbH (Grevenbroich, Duitsland), Aluminium Norf GmbH (Neuss, Duitsland) en Trimet Aluminium SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Karpenstein en C. Johann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 in de procedure betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, C (2013) 4424 definitief, krachtens artikel 264 VWEU nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
               Met hun eerste middel stellen verzoeksters dat de Commissie er ten onrechte van uitgaat dat „staatsmiddelen” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU zijn aangewend in het kader van de financieringsstromen die zijn geregeld in het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”).

                           —

                           De Commissie heeft ten onrechte aangenomen dat in het kader van de financieringsstromen die zijn geregeld in de EEG „staatsmiddelen” in de zin van artikel 107, lid 1, VWE zijn aangewend.

                           —

                           De EEG-heffing wordt alleen door privaatrechtelijke personen betaald. De ontvangen middelen kunnen niet aan de staat worden toegerekend. Zowel bij de EEG-heffing zelf als bij de bovengrens daarvoor ten gunste van energie-intensieve ondernemingen ontbreekt het vereiste voortdurende staatstoezicht en daarmee de mogelijkheid om daarover daadwerkelijk te kunnen beschikken.

                           —

                           Hoe dan ook leidt de bovengrens voor de heffing voor energie-intensieve ondernemingen er niet toe dat wordt afgezien van inkomsten die de staat normaliter had kunnen ontvangen. Die bovengrens wordt louter uit private middelen gefinancierd, namelijk door een hoger heffingsbedrag voor elk kilowattuur elektriciteit dat aan niet-geprivilegieerde eindverbruikers wordt geleverd. De zogenoemde bijzondere vereffeningsregeling in de EEG heeft dus geen invloed op de omvang van de totale inkomsten uit de EEG-heffing, alleen op de interne verdeling van de lasten.

               2.

               Tweede middel: geen selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
               Met hun tweede middel stellen verzoeksters dat de zogenoemde vereffeningsregeling in de EEG — anders dan de Commissie meent — niet voorziet in een selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De differentiatie tussen energie-intensieve en niet-energie-intensieve verbruikers is een logisch gevolg van het heffingssysteem in de EEG en daarmee a priori niet selectief.


title: Zaak T-279/17: Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — Hermann Bock/EUIPO (Push and Ready)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/37

         Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — Hermann Bock/EUIPO (Push and Ready)
   (Zaak T-279/17)
   (2017/C 213/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hermann Bock GmbH (Verl, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Maaßen en V. Schoene, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Push and Ready” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 758 205

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 januari 2017 in zaak R 1279/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, die op 1 maart 2017 is betekend, waarbij de kamer van beroep heeft bevestigd dat het onder nr. 014758205 aangevraagde merk niet vatbaar voor inschrijving is, en terugverwijzing van de zaak voor heronderzoek door het Bureau

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-398/14: Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/3

         Beroep ingesteld op 20 augustus 2014 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-398/14)
   2014/C 380/03
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet te zorgen voor een adequaat niveau van behandeling van het stedelijk afvalwater van de 52 genoemde agglomeraties waarvoor niet-nakoming is vastgesteld, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG (1) inzake de behandeling van stedelijk afvalwater,

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bepaalt met name dat uiterlijk op 31 december 2005 stedelijk afvalwater dat terechtkomt in zoet water en in een estuarium voor agglomeraties met een inwonerequivalent van 2  000 tot 10  000 vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen.
   De Commissie is van mening dat in Portugal een systemisch probleem bestaat doordat de Portugese Staat op nationaal noch op regionaal niveau planningsmaatregelen heeft genomen met het oog op een methodische naleving van de voorschriften van richtlijn 91/271/EEG.

      (1)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).


title: Zaak C-586/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pesti Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 20 november 2013 — Martin Meat Kft./Simonfay Géza és Ulrich Salburg

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/3

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pesti Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 20 november 2013 — Martin Meat Kft./Simonfay Géza és Ulrich Salburg
      (Zaak C-586/13)
      (2014/C 71/04)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Pesti Központi Kerületi Bíróság

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Martin Meat Kft.

         Verwerende partijen: Simonfay Géza, Ulrich Salburg

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is er volgens het Unierecht, in het bijzonder de definitie van „terbeschikkingstelling van arbeidskrachten” in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevoegde zaken C-307/09 tot en met C-309/09 (1), sprake van terbeschikkingstelling van arbeidskrachten indien de lasthebber zich ertoe verplicht, met behulp van zijn eigen werknemers, halve geslachte runderen te verwerken in het slachthuis van de lastgever, in de door de lastgever aan hem verhuurde lokalen, en ze te verpakken in de vorm van pakken vlees die klaar zijn om in de handel te worden gebracht, waarbij de lasthebber recht heeft op een vergoeding die afhankelijk is van de in kilogram uitgedrukte hoeveelheid verwerkt vlees, en de prijs die is vastgesteld voor de verwerking van het vlees door de lasthebber wordt verminderd indien die verwerking van onbevredigende kwaliteit is, gelet ook op het feit dat de lasthebber in de lidstaat van ontvangst uitsluitend voor dezelfde lastgever diensten verricht en de lastgever de kwaliteit van de verwerking van het vlees controleert?

                  2)

                  Geldt het in het arrest van het Hof in de gevoegde zaken C-307/09 tot en met C-309/09 neergelegde fundamentele beginsel, dat de terbeschikkingstelling van arbeidskrachten kan worden beperkt gedurende de periode waarin de in de verdragen inzake de toetreding van de op 1 mei 2004 tot de Europese Unie toegetreden lidstaten vervatte overgangsmaatregelen betreffende het vrije verkeer van werknemers van toepassing zijn, ook voor een terbeschikkingstelling van werknemers in Oostenrijk door een onderneming die is gevestigd in een op 1 mei 2004 tot de Europese Unie toegetreden lidstaat in het kader van een terbeschikkingstelling van arbeidskrachten, indien die terbeschikkingstelling van werknemers plaatsvindt in een sector die niet is afgeschermd uit hoofde van de toetredingsverdragen?

         (1)  Arrest Hof (Tweede kamer) van 10 februari 2011.


title: Zaak C-524/08: Beschikking van de president van het Hof van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/36

         Beschikking van de president van het Hof van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-524/08) (1)

   2009/C 180/65

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-237/15: Arrest van het Gerecht van 22 september 2016 — Łabowicz/EUIPO — Pure Fishing (NANO) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk NANO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/14

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2016 — Łabowicz/EUIPO — Pure Fishing (NANO)
   (Zaak T-237/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk NANO - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 410/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Edward Łabowicz (Kłodzko, Polen) (vertegenwoordiger: M. Żygadło, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Pure Fishing, Inc. (Spirit Lake, Iowa, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Dickerson, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 maart 2015 (zaak R 2426/2013-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Pure Fishing en M. Łabowicz

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Edward Łabowicz wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/2

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen
   (2006/C 326/05)
   Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 11 oktober 2006 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de grote kamer vastgesteld als volgt:

               R. Schintgen

               T. von Danwitz

               A. Tizzano

               J.-C. Bonichot

               J. N. Cunha Rodrigues

               P. Lindh

               R. Silva de Lapuerta

               L. Bay Larsen

               K. Schiemann

               A. O'Caoimh

               J. Makarczyk

               E. Levits

               P. Kūris

               U. Lõhmus

               E. Juhász

               J. Klučka

               G. Arestis

               J. Malenovský

               A. Borg Barthet

               M. Ilešič

         Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 11 oktober 2006 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van vijf rechters vastgesteld als volgt:
   Eerste kamer
   R. Schintgen
   E. Levits
   A. Tizzano
   M. Ilešič
   A. Borg Barthet
   Tweede kamer
   K. Schiemann
   J.-C. Bonichot
   J. Makarczyk
   L. Bay Larsen
   P. Kūris
   Derde kamer
   J. N. Cunha Rodrigues
   P. Lindh
   J. Klučka
   A. O'Caoimh
   U. Lõhmus
   Vierde kamer
   R. Silva de Lapuerta
   T. von Danwitz
   E. Juhász
   J. Malenovský
   G. Arestis
   Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 13 oktober 2006 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van drie rechters vastgesteld als volgt:
   Vijfde kamer
   A. Tizzano
   A. Borg Barthet
   M. Ilešič
   E. Levits
   Zesde kamer
   K. Schiemann
   J. Makarczyk
   L. Bay Larsen
   J.-C. Bonichot
   Zevende kamer
   J. N. Cunha Rodrigues
   U. Lõhmus
   A. O'Caoimh
   P. Lindh
   Achtste kamer
   R. Silva de Lapuerta
   G. Arestis
   J. Malenovský
   T. von Danwitz