title: Zaak T-228/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 november 2009 — Szomborg/Commissie ( Beroep wegens nalaten — Geen tijdige indiening door Commissie van wetenschappelijke evaluatie — Niet voor beroep vatbare handeling — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/52

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 november 2009 — Szomborg/Commissie
   (Zaak T-228/08) (1)

   („Beroep wegens nalaten - Geen tijdige indiening door Commissie van wetenschappelijke evaluatie - Niet voor beroep vatbare handeling - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 24/93
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Grzegorz Szomborg (Jastarnia, Polen) (vertegenwoordiger: R. Nowosielski, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Banks en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten binnen de voorgeschreven termijn de wetenschappelijke evaluatie te presenteren als bedoeld in artikel 27 van verordening (EG) nr. 2187/2005 van de Raad van 21 december 2005 betreffende de instandhouding door middel van technische maatregelen van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Sont, tot wijziging van verordening (EG) nr. 1434/98 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 88/98 (PB L 349, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Szomborg wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak T-273/06: Beroep ingesteld op 11 september 2006 — ISD Polska en Industrial Union of Donbass/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/57

         Beroep ingesteld op 11 september 2006 — ISD Polska en Industrial Union of Donbass/Commissie
   (Zaak T-273/06)
   (2006/C 294/117)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: ISD Polska sp. z.o.o. (Czestochowa, Polen) en Industrial Union of Donbass Corp. (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: C. Rapin en E. Van den Haute, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 5 juli 2005 betreffende steun van Polen aan Huta Częstochowa SA [kennisgeving geschied onder nummer C (2005) 1962] nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat op de dag van het onderhavige beroep voor Polen geen verplichting tot terugvordering van de in artikel 3 van de beschikking vermelde steun en interesten bestaat, zodat de bedragen van deze steun en interesten niet verschuldigd zijn;

               —

               meer subsidiair, artikel 3, lid 2, tweede alinea, van de beschikking nietig te verklaren, en de kwestie van de interesten naar de Commissie terug te wijzen voor een nieuwe beschikking in de zin van bijlage A bij het verzoekschrift in het onderhavige beroep of van elke andere overweging van het Gerecht in de motivering van het arrest;

               —

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in alle kosten;

               —

               voor het geval het Gerecht oordeelt dat op het beroep geen uitspraak behoeft te worden gedaan, de Commissie overeenkomstig de bepalingen van artikel 87, lid 6, juncto artikel 90, sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking C (2005) 1962 def. van 5 juli 2005 (steunmaatregel nr. C 20/04, ex NN 25/04) heeft de Commissie bepaalde vormen van herstructureringssteun van Polen aan staalproducent Huta Częstochowa SA onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard en de terugvordering ervan gelast. Verzoekster ISD Polska is een opvolgster van de steunontvangende onderneming en een volle dochteronderneming van tweede verzoekster, Industrial Union of Donbass. De twee verzoeksters worden in de bestreden beschikking genoemd bij de ondernemingen die gezamenlijk en hoofdelijk gehouden zijn tot terugbetaling van de met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde steun.
   Tot staving van hun beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking, voeren verzoeksters zes middelen aan.
   Met hun eerste middel betogen zij dat de Commissie de feiten die beslissend zijn voor het resultaat van het onderzoek kennelijk onjuist heeft beoordeeld. Zij stellen dat na de verkoop van de activa van de aanvankelijke begunstigde van de onverenigbare steun aan ISD Polska (en Donbass), de verkoper van de aanvankelijke steunontvangende onderneming het voordeel van deze steun behoudt, zodat hij voor de terugbetaling van de betrokken steun moet instaan. Volgens verzoeksters zou de Commissie, had zij de relevante feiten betreffende de verkoop van de activa van Huta Częstochowa aan ISD Polska (en Donbass) naar behoren vastgesteld, tot de conclusie zijn gekomen dat als gevolg van de overname van de productiemiddelen van Huta Częstochowa tegen een prijs die overeenkomt met de marktprijs, de steun reeds aan de verkoper was terugbetaald. Volgens verzoeksters heeft de Commissie bijgevolg in strijd gehandeld met haar verplichting om alle relevante gegevens van het concrete geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken.
   Met hun tweede middel stellen verzoeksters schending van het recht om opmerkingen te maken, zoals dat bij artikel 88 EG en artikel 6 van verordening nr. 659/1999 (1) is erkend. Zij voeren aan dat de in het Publicatieblad bekendgemaakte beschikking tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure onvoldoende preciseert welke steunmaatregelen worden aangevochten en wat het bedrag daarvan is — ofschoon volgens verzoeksters de Commissie wel over deze informatie beschikte –, zodat zij niet konden weten op welke steunmaatregelen het onderzoek betrekking had, en evenmin konden beoordelen of het nuttig was hun opmerkingen in te dienen.
   Deze gestelde onregelmatigheid ligt ook ten grondslag aan het derde middel van verzoeksters, te weten schending van het vertrouwensbeginsel. Had Donbass uit de beschikking tot opening van het onderzoek kunnen opmaken op welke steunmaatregelen de procedure betrekking had, dan had zij volgens verzoeksters, net als ISD Polska en Donbass in het onderhavige beroep doen, de Commissie het bewijs kunnen leveren dat deze steunmaatregelen verenigbaar waren met het gemeenschapsrecht.
   Met hun vierde middel stellen verzoeksters dat de Commissie het aan het Toetredingsverdrag gehechte Protocol nr. 8 betreffende de herstructurering van de Poolse ijzer- en staalindustrie (2) heeft geschonden door sommige bepalingen daarvan zuiver letterlijk uit te leggen, terwijl zij deze had moeten uitleggen in het licht van de doelstellingen die met dit Protocol worden nagestreefd, en van de context waarin het is vastgesteld. Als gevolg van deze volgens hen onjuiste uitlegging zou de Commissie met haar beschikking terugbetaling hebben verlangd van staatssteun die vóór de vaststelling van Protocol nr. 8 is verleend aan vennootschappen die in bijlage 1 daarbij niet worden genoemd als één van de acht ondernemingen die in afwijking van de artikelen 87 EG en 88 EG voor overheidssteun van Polen in aanmerking komen. Verzoeksters betogen dat de Commissie zodoende zonder rechtsgrondslag heeft gehandeld, zodat zij onbevoegd is om inzake bepaalde van de in de bestreden beschikking bedoelde steunmaatregelen een beschikking te geven, en inbreuk heeft gemaakt op de bevoegdheid ratione temporis van andere gemeenschapsinstellingen.
   Het vijfde middel betreft de schending van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 doordat de beschikking tot terugvordering van de steun in strijd is met de beginselen van gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid en gelijke behandeling.
   Met hun zesde middel betogen verzoeksters subsidiair dat de Commissie bij de berekening van de rentevoet die in het onderhavige geval van toepassing is voor de terugvordering van de steun, verordening nr. 794/2004 (3) heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 83, blz. 1.

      (2)  PB 2003, L 236, blz. 948.

      (3)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, PB L 140, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Derde kamer) van 8 februari 1996 in zaak C-149/94 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Caen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen D. Vergy (Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand - Verkoopverbod - In gevangenschap geboren en opgekweekte vogel)

text:
Nr. C 95/2                NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 3 . 96
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                     gaat om een soort die natuurlijk in het wild leeft op bet
1 9 december 1 978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg                  Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                    Verdrag van toepassing is, behoudens de door artikel 9
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus                    geboden afwijkingsmogelijkheid.
worden uitgelegd, dat een nationale wettelijke regeling zoals
neergelegd in de lOA W, die voorziet in een uitkering die een           2 . Deze richtlijn is niet van toepassing op in gevangenschap
inkomen ter hoogte van het sociaal minimum moet waar                         geboren en opgekweekte vogels.
borgen, bij de toekenning waarvan het vermogen buiten
beschouwing wordt gelaten, maar die afhankelijk is gesteld              3 . Deze richtlijn verplicht een Lid-Staat een op het
van voorwaarden inzake arbeidsverleden en leeftijd van de                      Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
betrokkene, geen discriminatie op grond van geslacht                           Verdrag van toepassing is, in het wild levende vogelsoort
inhoudt, zelfs wanneer vaststaat dat een veel groter aantal                    ook te beschermen als die soort zijn natuurlijk leefgebied
mannen dan vrouwen van deze regeling gebruik maakt om                          niet heeft in de betrokken Lid-Staat.
te ontkomen aan de voorwaarde inzake het vermogen,
welke voorwaarde wel wordt gesteld in het kader van een                 ( 1 ) PB nr . C 202 van 23 . 7. 1994 .
andere regeling, zoals die neergelegd in de RWW, die een
gelijksoortige voorziening biedt, maar minder gunstig is,
indien de nationale wetgever in redelijkheid heeft kunnen
oordelen, dat de betrokken regeling noodzakelijk was ter
bereiking van een doelstelling van sociaal beleid, die geen
verband houdt met discriminatie op grond van geslacht.                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Derde kamer)
(') PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
                                                                                van 8 februari 1996
                                                                        in zaak C- 166/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
                                                                        Corte d'appello di Salerno ): Pezzullo Molini Pastifici Man
                                                                                gimifici SpA tegen Ministero delle Finanze C )
                                                                        (Regeling actieve veredeling — Nationale wettelijke regeling
                     ARREST VAN HET HOF                                 die voorziet in moratoire interessen over landbouwheffin
                            ( Derde kamer)                              gen en BTW voor de periode tussen tijdelijke invoer en
                                                                                definitieve invoer)
                         van 8 februari 1996
                                                                                ( 96/C 95/04 )
in zaak C- 149/94 ( verzoek van het Tribunal de grande
instance de Caen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak                                    (Procestaai: Italiaans)
                          tegen D. Vergy (')
(Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
de vogelstand — Verkoopverbod — In gevangenschap                                          de Jurisprudentie van het Hof)
                  geboren en opgekweekte vogel)
                              ( 96/C 95/03 )                            In zaak C- 166/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Corte d'appello di
                          (Procestaal: Frans)                           Salerno ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                        Pezzullo Molini Pastifici Mangimifici SpA en Ministero
                                                                        delle Finanze , om een prejudiciële beslissing over de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                        uitlegging van de artikelen 9 , 12 , 13 , 30 en 38 EG-Verdrag,
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        artikel 18 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 2727/75 van de
                                                                        Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappe
In zaak C-149/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   lijke ordening der markten in de sector granen ( PB 1975 ,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal de                    L 281 , blz . 1 ), en artikel 16 van Richtlijn 69/73/EEG van de
grande instance de Caen ( Frankrijk ) in de aldaar dienende             Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de
strafzaak tegen D. Vergy, om een prejudiciële beslissing over           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking
de uitlegging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van                  tot de regeling „ actieve veredeling " ( PB 1969, L 58 , blz . 1 ),
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB 1979 ,            heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
L 103 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als      J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida
volgt: J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de             en C. Gulmann ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal :
Almeida en C. Gulmann ( rapporteur ), rechters; advocaat               F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 februari 1996 een arrest
generaal : N. Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
giffier, op 8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                 1 . Op grond van Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van
                                                                               4 maart 1 969 inzake de harmonisatie van de wettelijke
1 . Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                          en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
     inzake het behoud van de vogelstand verplicht de                          regeling „ actieve veredeling ", die ten tijde van de feiten
     Lid-Staten de verhandeling van vogels van een in haar                     van kracht was, mocht een Lid-Staat bepalen, dat
     bijlagen niet genoemde soort te verbieden voor zover het                  wanneer tevoren onder deze regeling geplaatste goede


title: Doorhaling van zaak C-214/02

text:
C 264/26              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      1.11.2003
Beroep, op 19 september 2003 ingesteld door de Commis-                                Doorhaling van zaak C-214/02 (1)
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-
                     rijk der Nederlanden                                                      (2003/C 264/45)
                        (Zaak C-395/03)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/02 (verzoek
                        (2003/C 264/44)                                 om een prejudiciële beslissing van het Unabhängige Verwal-
                                                                        tungssenat van het Land Vorarlberg): Gerhard Lintschinger.
                                                                        (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 september 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils en K. Banks, als
gemachtigden.                                                                         Doorhaling van zaak C-219/02 (1)
                                                                                (2003/C 264/46)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2003 de
      door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke             doorhaling in het register gelast van zaak C-219/02: Commis-
      maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
      44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van               bliek.
      6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van bio-
      technologische uitvindingen, of althans deze de Commis-
      sie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem        (1) PB C 191 van 10.8.2002.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-242/02 en
                                                                                C-243/02 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (2003/C 264/47)
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
De omzettingstermijn van de richtlijn is op 30 juli 2000
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
verstreken.
                                                                        doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken
                                                                        C-242/02 en C-243/02 (verzoeken om de prejudiciële beslis-
                                                                        singen van het Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg):
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                        Manfred Hückel.
                                                                        (1) PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak T-290/15: Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Smarter Travel Media/EUIPO (SMARTER TRAVEL) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk SMARTER TRAVEL — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gelijke behandeling”]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/35

         Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Smarter Travel Media/EUIPO (SMARTER TRAVEL)
   (Zaak T-290/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk SMARTER TRAVEL - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gelijke behandeling”])
   (2017/C 006/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Smarter Travel Media LLC (Boston, Massachusetts, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Olson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 maart 2015 (zaak R 1986/2014-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken SMARTER TRAVEL als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Smarter Travel Media LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak C-107/99: Beroep, op 29 maart 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
3.7.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 188/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis                  Beroep, op 29 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
(Eerste drievoudige kamer) van 30 november 1998 om                    Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Moskof                                         schappen
            A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon
                        (Zaak C-103/99)                                                        (Zaak C-107/99)
                        (1999/C 188/14)                                                        (1999/C 188/16)
Het Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis (Eerste drievoudige
kamer) heeft bij beschikking van 30 november 1998, ingeko-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
men ter griffie van het Hof van Justitie op 22 maart 1999, in         op 29 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van
het geding P. Moskof A.E. en Idryma Koinonikon Asfaliseon,            de Europese Gemeenschappen, door Italiaanse Republiek,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:        door I. M. Braguglia, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
De artikelen 6 en 7 van wetsdecreet nr. 2348/1953 (Grieks             Adelaïde 5.
Staatsblad I 75), zoals aangevuld bij artikel 2 van wetsdecreet
nr. 2519/1953 (Grieks Staatsblad I 220) en gewijzigd bij de
artikelen 9 en 11, lid 4, van wetsdecreet nr. 4104/1960 (Grieks       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Staatsblad I 147) bepalen, dat over de waarde van de buiten de
landsgrenzen uitgevoerde tabak een bijzondere heffing van             — de bestreden beschikking van 16.12.1998 nietig te verkla-
0,5 % wordt gevorderd, die wordt betaald door de exporteurs               ren en voorzover nodig, ook de andere bestreden handelin-
bij de uitvoer, en geïnd door het douanekantoor waarlangs de              gen, in het bijzonder de brief van de Commissie van
uitvoer van de tabak geschiedt. De opbrengst van de speciale              19 januari 1999, de tabel in bijlage bij deze brief en het
heffing gaat naar de Bijzondere rekening voor tabaksarbeiders,            advies van het beheerscomité van 22 september 1998;
en thans naar het Pensioenfonds van het Instituut voor Sociale
Verzekeringen met het oog op de continuïteit van de betaling          — verweerster te verwijzen in de kosten.
van pensioenen aan de pensioengerechtigden van de voorma-
lige Verzekeringskas voor Tabaksarbeiders, die is afgeschaft en
gefuseerd met het Instituut voor Sociale Verzekeringen, en de
betaling van pensioenen aan de bij de afgeschafte Kas verzeker-       Middelen en voornaamste argumenten
de tabaksarbeiders en, ingeval dezen zijn overleden, aan hun
rechthebbende nabestaanden. Kan een bijzondere heffing met
die kenmerken als een heffing van gelijke werking als een
douanerecht, in de zin van de artikelen 9, 12 en 16 EEG-              1. Verzoekster kent niet de tekst van de bestreden beschikking
Verdrag, worden beschouwd?                                                en weet evenmin of er een andere tekst bestaat dan de brief
                                                                          van de secretaris-generaal van 19 januari 1999 en de tabel
                                                                          in bijlage bij deze brief. Bijgevolg ziet de Italiaanse regering
                                                                          zich verplicht om haar bezwaren aan te voeren alsof de
                                                                          bestreden beschikking is neergelegd in eerdergenoemde
                                                                          brief.
Verzoek van 14 januari 1999 van de Commissione Tribu-
taria Provinciale di Brindisi om een prejudiciële beslissing              Vervolgens stelt zij non-existentie, althans volstrekte nietig-
in het geding tussen Oleifici Italiani SpA en Direzione                   heid van de beschikking, voor zover deze is ondertekend
  Regionale della Entrate per la Puglia — (sez. di Brindisi)              door de secretaris-generaal en niet door de voorzitter of
                                                                          een lid van de Commissie.
                        (Zaak C-104/99)
                                                                          Bovendien stelt zij het ontbreken van motivering van
                        (1999/C 188/15)                                   de bestreden beschikking in strijd met het bepaalde in
De Commissione Tributaria Provinciale di Brindisi heeft bij               artikel 190 EG-Verdrag.
beschikking van 14 januari 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 23 maart 1999, in het geding tussen           2. De Commissie heeft het bepaalde in artikel 24 van
Oleifici Italiani SpA en Direzione Regionale delle Entrate per            verordening nr. 4253/88 (1), zoals gewijzigd bij artikel 1
la Puglia — (sez. di Brindisi), het Hof van Justitie van de               van verordening nr. 2082/93 (2), geschonden omdat zij
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      niet is overgegaan tot een passend onderzoek van het
beslissing over de vraag of de belasting op het nettovermogen             geval, noch de lidstaat bij het onderzoek heeft betrokken
van de ondernemingen als bedoeld in besluitwet nr. 394 van                of enige onregelmatigheid heeft vastgesteld.
30 september 1992, vanuit economisch oogpunt dezelfde
werking heeft als de belasting op het bijeenbrengen van               3. De Commissie was niet bevoegd om eenzijdig een vermin-
kapitaal, en dus in strijd is met artikel 10 van richtlijn                dering of wijzigingen aan te brengen in de bestemming die
69/335/EEG (1) betreffende de indirecte belastingen op het                reeds aan de fondsen voor communautaire initiatieven
bijeenbrengen van kapitaal.                                               waren gegeven.
(1) PB L 249, van 3 oktober 1969, blz. 25.                            4. Met de bestreden beschikking heeft de Commissie duidelijk
                                                                          het bij artikel 4 van verordening nr. 2052/88 (3) vastgestel-
                                                                          de beginsel van het partnerschap geschonden.
 ---pagebreak--- C 188/8                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3.7.1999
5. De in de bestreden beschikking gekozen oplossing is                   Verzoek van het Tribunal administratif de Pau (Eerste
     gebaseerd op criteria die volstrekt irrelevant zijn en is in        kamer) van 23 maart 1999 om een prejudiciële beslissing
     strijd met het beginsel van de sociale samenhang en                 in het geding tussen Association basco-béarnaise des
     solidariteit tussen de lidstaten. Ook is zij in strijd met het      opticiens indépendants en Préfet des Pyrénées-
     non-discriminatiebeginsel, aangezien de vermindering van            Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle „Adour Mutua-
     de reeds aan Italië toegewezen bedragen hoger is dan die            lité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
     welke ten aanzien van alle andere lidstaten is toegepast.                                       Atlantiques
6. Verzoekster stelt bovendien dat de handelwijze van de
     Commissie tegenstrijdig is en een uiting van misbruik                                        (Zaak C-109/99)
     van bevoegdheid. Bovendien stelt zij dat de bestreden
     beschikking in strijd is met artikel 2 van verordening                                       (1999/C 188/18)
     nr. 1866/90 (4) zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening
     nr. 2745/94 (5).                                                    Het Tribunal administratif de Pau (Eerste kamer) heeft bij
                                                                         beschikking van 23 maart 1999, ingekomen ter griffie van het
(1) Verordening (EEG) van de Raad van 19 december 1988 (PB L 374,        Hof van Justitie op 29 maart 1999, in het geding tussen
    31.12.1988, blz. 1).                                                 Association basco-béarnaise des opticiens indépendants en
(2) Verordening (EEG) van de Raad van 20 juli 1993 (PB L 193,            Préfet des Pyrénées-Atlantiques, in aanwezigheid van Mutuelle
    31.7.1993, blz. 20).                                                 „Adour Mutualité” en Mutualité française Union des Pyrénées-
(3) Verordening (EEG) van de Raad van 24 juni 1988 (PB L 185,            Atlantiques, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    15.7.1988, blz. 9).                                                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
(4) Verordening (EEG) van de Commissie, van 2 juli 1990 (PB L 170,
    3.7.1990, blz. 36).                                                  navolgende vragen:
(5) Verordening (EG) van de Commissie, van 10 november 1994 (PB
    L 290, 11.11.1994, blz. 4).                                          1) Moet artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 73/239/EEG (1)
                                                                              aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen de
                                                                              bepalingen van de artikelen L.123-1 en L.123-2 van de
                                                                              Franse Code de la mutualité, op grond waarvan de
                                                                              ziekenfondsen, die uitsluitend het verzekeringsbedrijf uit-
                                                                              oefenen, onderling ziekenfondsorganen kunnen oprichten
                                                                              die over rechtspersoonlijkheid en juridische autonomie
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                       beschikken en die handelsactiviteiten op het gebied van de
Queen’s Bench Division, Divisional Court, van 2 septem-                       optiek verrichten?
ber 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Commissioners of Customs and Excise en Cantor                     2) Indien het Franse recht niet verenigbaar is met de bepalin-
                     Fitzgerald International                                 gen van de richtlijn, is het verbod op een handelsactiviteit,
                                                                              dat is opgelegd aan ziekenfondsorganen die zijn opgericht
                         (Zaak C-108/99)                                      door ziekenfondsen welke zich uitsluitend met het verze-
                                                                              keringsbedrijf bezighouden, dan algemeen en absoluut, of
                         (1999/C 188/17)                                      mogen de bevoegde overheden van de lidstaat bepalen
                                                                              onder welke voorwaarden en op welke gebieden een
                                                                              handelsactiviteit mag worden verricht?
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division, Divisional Court, heeft bij beschikking van 2 septem-
ber 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              (1) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en
30 maart 1999, in het geding tussen Commissioners of                         bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
Customs and Excise en Cantor Fitzgerald International, het                   directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverze-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                     keringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3).
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Is ingevolge het arrest van 15 december 1993, Lubbock
Fine (1), krachtens artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-
richtlijn (2), van BTW vrijgesteld een handeling door een
persoon die geen enkel recht heeft op een onroerend goed,
wanneer die persoon de overdracht van een huurovereenkomst
voor dat onroerend goed aanvaardt van een huurder, en de                 Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 19 januari
huurder die persoon een bedrag betaalt in ruil voor de                   1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
overname van het huurcontract voor het betrokken onroerend                    Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH
goed?
                                                                                (Zaak C-112/99)
(1) zaak C-63/92, Jurispr. 1993, blz. I-6665.
(2) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
    de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                                (1999/C 188/19)
    belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
    toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, 13.6.77,           Het Landgericht Düsseldorf — 4. Zivilkammer — heeft bij
    blz. 1).
                                                                         beschikking van 19 januari 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 1 april 1999, in het geding tussen
                                                                         Toshiba Europe GmbH en Katun Germany GmbH, het Hof


title: Zaak C-94/08: Beroep ingesteld op 29 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/20

         Beroep ingesteld op 29 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-94/08)
   (2008/C 107/32)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door in zijn wetgeving het vereiste van de Spaanse nationaliteit te handhaven voor de uitoefening van de functies van kapitein en eerste stuurman op alle onder Spaanse vlag varende schepen anders dan koopvaardijschepen met een bruto laadvermogen van minder dan 100 GT, die vracht of minder dan 100 passagiers vervoeren en uitsluitend opereren tussen havens of punten die gelegen zijn in gebieden waarover Spanje soevereiniteit, soevereine rechten of rechtsmacht uitoefent, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens het gemeenschapsrecht, met name artikel 39 EG, op hem rusten;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Naar Spaans recht moeten de functies van kapitein en eerste stuurman op alle onder Spaanse vlag varende schepen anders dan koopvaardijschepen met een bruto laadvermogen van minder dan 100 GT, die vracht of minder dan 100 passagiers vervoeren en uitsluitend opereren tussen havens of plaatsen die gelegen zijn in gebieden waarover Spanje soevereiniteit, soevereine rechten of rechtsmacht uitoefent, door Spaanse staatsburgers worden bekleed.
   De Commissie is van mening dat het algemene vereiste van de Spaanse nationaliteit voor de betrokken functies in strijd is met artikel 39 EG en niet door de afwijking van artikel 39, lid 4, EG kan worden gerechtvaardigd. De uitlegging van de Commissie is met name bevestigd door het arrest in zaak C-405/01 (1), waarbij het Hof heeft verklaard dat de draagwijdte van deze afwijking beperkt moet blijven tot hetgeen strikt noodzakelijk is ter bescherming van de algemene belangen van de betrokken lidstaat, en dat die belangen, wat de betrokken functies betreft, niet in gevaar kunnen worden gebracht wanneer bevoegdheden van openbaar gezag slechts sporadisch of bij hoge uitzondering door onderdanen van andere lidstaten zouden worden uitgeoefend. Het Koninkrijk Spanje heeft zijn wettelijke regeling niet op de door de Commissie aanbevolen wijze gewijzigd, hoewel het zich in zijn antwoord op het met redenen omkleed advies ertoe heeft verplicht, de noodzakelijke wijzigingen aan te brengen.

      (1)  Arrest van 30 september 2003, Colegio de Oficiales de la Marina Mercante Española (C-405/01, Jurispr. blz. I-10391).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 november 1999 in zaak C-179/98 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel om een prejudiciële beslissing): Belgische Staat tegen F. Mesbah (Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Artikel 41, lid 1 — Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale zekerheid — Personele werkingsfeer)

text:
C 34/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.2.2000
1. Door niet de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te            1) Een gezinslid van een migrerende werknemer die de Marokkaanse
     zorgen dat de in de waterloop in het San Rocco-dal geloosde                nationaliteit bezit, kan zich, wanneer deze werknemer de natio-
     afvalstoffen zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en               naliteit van de lidstaat van ontvangst heeft verkregen vóór de
     zonder nadelige gevolgen voor het milieu worden verwijderd, en             datum waarop het gezinslid in die lidstaat bij hem is komen
     niet de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen             wonen en een socialezekerheidsuitkering op grond van de
     dat de op een illegale stortplaats verzamelde afvalstoffen worden          wetgeving van die staat heeft aangevraagd, niet op basis van
     afgeleverd aan een particuliere of openbare ophaaldienst of een            artikel 41, lid 1, van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de
     onderneming die afvalstoffen verwijdert, is de Italiaanse Republiek        Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,
     de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens              ondertekend te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeen-
     de artikelen 4, eerste alinea, en 8, eerste streepje, van richtlijn        schap goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de
     75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        Raad van 26 september 1978, op de Marokkaanse nationaliteit
     afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de              van die werknemer beroepen teneinde toepassing van het in die
     Raad van 18 maart 1991.                                                    bepaling neergelegde beginsel van gelijke behandeling op het
                                                                                gebied van de sociale zekerheid te verlangen.
2. Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                                Een dergelijk gezinslid van een Marokkaanse migrerende werkne-
3. De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                         mer kan zich, voorzover laatstgenoemde tevens de nationaliteit
                                                                                van de lidstaat van ontvangst bezit, ten behoeve van de toepassing
(1) PB C 387 van 20.12.1997.                                                    van artikel 41, lid 1, van de Overeenkomst slechts op de
                                                                                Marokkaanse nationaliteit van de werknemer beroepen op basis
                                                                                van het recht van de betrokken lidstaat, waarvan de uitlegging en
                                                                                toepassing echter uitsluitend door de nationale rechter dient te
                                                                                geschieden in het kader van het aan hem voorgelegde geschil.
                                                                           2) Het begrip gezinsleden van de migrerende Marokkaanse werkne-
                     ARREST VAN HET HOF                                         mer in de zin van artikel 41, lid 1, van genoemde Overeenkomst
                                                                                strekt zich ook uit tot de verwanten in opgaande lijn van die
                            (Zesde kamer)                                       werknemer en van zijn echtgenoot, die bij hem in de lidstaat van
                                                                                ontvangst wonen.
                      van 11 november 1999
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
in zaak C-179/98 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel
om een prejudiciële beslissing): Belgische Staat tegen
                             F. Mesbah (1)
(Samenwerkingsovereenkomst EEG-Marokko — Artikel 41,
lid 1 — Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale
               zekerheid — Personele werkingsfeer)                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (2000/C 34/14)                                                              (Eerste kamer)
                           (Procestaal: Frans)                                                     van 14 oktober 1999
                                                                           in zaak C-437/98 P: Industria del Frio Auxiliar Conservera
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- SA (Infrisa) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          dentie van het Hof)                                                             schappen (1)
In zaak C-179/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                („Hogere voorziening — Kennelijk ongegrond verklaard
het Arbeidshof te Brussel (België), in het aldaar aanhangig                beroep — Sanitair beleid — Vrijwaringsmaatregelen —
geding tussen Belgische Staat en F. Mesbah, om een prejudiciële                                 Beschikking 95/119/EG”)
beslissing over de uitlegging van artikel 41, lid 1, van de
Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economi-                                                   (2000/C 34/15)
sche Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko, ondertekend
te Rabat op 27 april 1976 en namens de Gemeenschap
goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad                                             (Procestaal: Spaans)
van 26 september 1978 (PB L 264, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur),
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
dent van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm,                                             dentie van het Hof)
rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: D. Louterman-
Hubeau, hoofdadministrateur, op 11 november 1999 een                       In zaak C-437/98 P, Industria del Frio Auxiliar Conservera SA
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         (Infrisa), gevestigd te Bermeo (Spanje), vertegenwoordigd door


title: Zaak C-440/00: Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 27 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centrale ondernemingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG en Kühne & Nagel AG & Co. KG

text:
10.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/7
Verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Rodou van 10 juli                   van de haven, of is een dergelijke nationale wettelijke
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   regeling ook in strijd met de verordening, doordat zij het
Geha Naftiliaki EPE en anderen, enerzijds, en Limeniko                     zeevervoer naar een bepaald derde land (of bepaalde
    Tameio Dodecanesou en Griekse Staat, anderzijds                        derde landen) discrimineert en in zoverre het zeevervoer
                                                                           naar dat land (of die landen) beperkt?
                        (Zaak C-435/00)
                         (2001/C 45/14)
                                                                     Verzoek van Regeringsrätten van 1 november 2000 om
                                                                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) X en
                                                                                2) Y en Riksskatteverket
Het Dioikiti Protodikeio Rodou heeft bij beschikking van
10 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
27 november 2000, in het geding tussen Geha Naftiliaki EPE                                   (Zaak C-436/00)
en anderen, enerzijds, en Limeniko Tameio Dodekanisou en
Griekse Staat, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese                               (2001/C 45/15)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                     Regeringsrätten heeft bij beschikking van 1 november 2000,
                                                                     ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 november
                                                                     2000, in het geding tussen 1) X en 2) Y en Riksskatteverket,
a)   Moet artikel 1 van verordening nr. 4055/1986 van de             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     Raad aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet,        zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     dat door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkin-
     gen worden ingevoerd op de dienstverrichting op het
     gebied van zeevervoer tussen lidstaten en derde landen in       Verzetten de artikelen 43 EG, 46 EG, 56 EG en 58 EG in een
     het algemeen, ook wanneer die beperkingen zonder                situatie als de onderhavige zaak zich tegen de toepassing van
     onderscheid gelden voor alle schepen, ongeacht of zij           een wettelijke regeling van een lidstaat — zoals de Zweedse
     worden gebruikt door nationale dienstverrichters dan wel        regeling op dit gebied — volgens welke een kapitaalinbreng
     door onderdanen van andere lidstaten, en voor alle              door de overdracht van aandelen tegen een lagere waarde,
     passagiers, ongeacht hun nationaliteit, of moet dit artikel     wanneer het kapitaal wordt ingebracht in en in een andere
     aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat         lidstaat gevestigde rechtspersoon waarin de overdrager direct
     door de nationale wetgeving van een lidstaat beperkingen        of indirect aandelen bezit, dan wel in een nationale vennoot-
     worden ingevoerd op alleen de dienstverrichting tussen          schap waarin een dergelijk rechtspersoon aandelen bezit,
     een andere lidstaat en een derde land, waardoor de              ongunstiger wordt belast dan het geval zou zijn geweest,
     nationale vervoerders die zeevervoer naar derde landen          indien er in geen enkel opzicht sprake was van buitenlandse
     verrichten, een gunstigere behandeling genieten dan de          eigendom?
     vervoerders die onderdaan zijn van een andere lidstaat?
b)   Kan een lidstaat verschillende (hogere) havengelden in
     rekening brengen voor passagiers van schepen die een
     haven van een derde land aandoen of als eindbestemming
     hebben (buiten de Europese Unie), dan in rekening
     worden gebracht voor passagiers die een binnenlandse            Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 27 juni 2000
     haven of een haven in een lidstaat van de Europese Unie         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Centra-
     als bestemming hebben, ook wanneer die heffingen in             le ondernemingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG
     beide gevallen worden opgelegd aan alle passagiers                             en Kühne & Nagel AG & Co. KG
     ongeacht hun nationaliteit of de nationaliteit van de
     schepen, of vormt een dergelijke regeling een beperking                                 (Zaak C-440/00)
     op het vrije vervoer van passagiers naar derde landen
     doordat de hogere heffing wellicht van invloed is op de
     routekeuze en is die regeling daarom onverenigbaar met                                   (2001/C 45/16)
     artikel 1 van verordening nr. 4055/1986?
                                                                     Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 27 juni
                                                                     2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
c)   Bij een ontkennend antwoord: kunnen de havengelden              29 november 2000, in het geding tussen Centrale onderne-
     die aan de passagiers met als bestemming een haven in           mingsraad van Kühne & Nagel AG & Co. KG en Kühne &
     een derde land in rekening worden gebracht, naargelang          Nagel AG & Co. KG, het Hof van Justitie van de Europese
     het derde land nog verder worden gedifferentieerd op            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     basis van het criterium van afstand of geografische ligging     de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 45/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10.2.2001
1.    Zijn ondernemingen die deel uitmaken van een concern              2.    verweerster in de kosten te verwijzen.
      waarvan de zeggenschap uitoefenende onderneming bui-
      ten de Gemeenschap is gevestigd, op grond van richtlijn
      94/45/EG van de Raad (1) inzake de instelling van een             Middelen en voornaamste argumenten
      Europese ondernemingsraad of van een procedure in
      ondernemingen of concerns met een communautaire                   Ingevolge de verbindende bepalingen van de artikelen 249,
      dimensie ter informatie en raadpleging van de werk-               derde alinea, en 10, eerste alinea, EG-Verdrag zijn de lidstaten
      nemers, met name op grond van de artikelen 4 en 11                gehouden, de bepalingen van richtlijnen zodanig in nationaal
      daarvan, verplicht om de onderneming die volgens                  recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken van de daartoe
      artikel 4, lid 2, tweede alinea, en lid 3 van de richtlijn als    gestelde termijn hun volle werking ontplooien. De in artikel 32
      hoofdbestuur geldt, inlichtingen te verstrekken over het          van de onderhavige richtlijn gestelde termijn is op 24 oktober
      gemiddelde totale aantal werknemers, hun verdeling over           1989 verstreken zonder dat Duitsland tot op heden maatrege-
      de lidstaten, de bedrijven van de onderneming en van de           len ter uitvoering van de richtlijn heeft vastgesteld.
      van haar afhankelijke ondernemingen, alsmede over de
      structuur van de onderneming en van de van haar
      afhankelijke ondernemingen?                                       (1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
2.    Ingeval het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:
      Omvat de informatieverplichting ook de benamingen en
      adressen van de werknemersvertegenwoordigingen die
      voor de werknemers van de onderneming of van de van
      haar afhankelijke ondernemingen bij de samenstelling
                                                                        Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
      van een bijzondere onderhandelingsgroep in de zin
                                                                        Queen’s Bench Division, Administrative Court, van 9 no-
      van artikel 5 van de richtlijn of van een Europese
                                                                        vember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
      ondernemingsraad moeten worden betrokken?
                                                                        tussen The Queen, op verzoek van Mayer Parry Recycling
                                                                        Ltd en 1) Environment Agency en 2) Secretary of State
(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.                                    for Environment, Transport and the Regions, interveniën-
                                                                           ten: 1) Corus (UK) Ltd en 2) Allied Steel and Wire Ltd
                                                                                (Zaak C-444/00)
                                                                                (2001/C 45/18)
Beroep, op 1 december 2000 ingesteld door Commissie                     De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                     Division, Administrative Court, heeft bij beschikking van
                             Duitsland                                  9 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 30 november 2000, in het geding tussen The
                          (Zaak C-443/00)                               Queen, op verzoek van Mayer Parry Recycling Ltd en 1)
                                                                        Environment Agency en 2) Secretary of State for Environment,
                                                                        Transport and the Regions, interveniënten: 1) Corus (UK) Ltd
                           (2001/C 45/17)                               en 2) Allied Steel and Wire Ltd, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              beslissing over de navolgende vragen:
op 1 december 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                Wanneer een onderneming verpakkingsmaterialen, waaronder
vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur, en                 ferro-metalen, die (bij inontvangstneming door die onderne-
X. Lewis, lid van de juridische dienst, domicilie gekozen               ming) „afvalstoffen” zijn in de zin van artikel 1, sub a, van
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de              richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad betreffende afvalstoffen,
juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                      zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2) van de Raad en
                                                                        beschikking 96/350/EG (3) van de Commissie, bewerkt door
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        middel van sortering, reiniging, versnijding, vermaling,
                                                                        scheiding en/of verpakking in balen, teneinde die materialen
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet        geschikt te maken voor gebruik in een oven als grondstof voor
      binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die          de productie van blokken, platen of rollen van staal:
      nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 95/46/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober              1.    Zijn die materialen gerecycled, en geen afvalstoffen meer
      1995 (1) betreffende de bescherming van natuurlijke                     als bedoeld in richtlijn 75/442 van de Raad, wanneer zij:
      personen in verband met de verwerking van persoons-
      gegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens,             a.    geschikt zijn gemaakt voor gebruik als grondstof, of
      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
      rusten krachtens het EG-Verdrag en artikel 32 van                       b.    door een staalproducent zijn gebruikt voor de
      voormelde richtlijn;                                                          productie van blokken, platen of rollen van staal?


title: Zaak C-433/07: Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/24

         Beschikking van de president van het Hof van 24 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-433/07) (1)

   (2008/C 79/45)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-219/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Brain Products GmbH/BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn (Prejudiciële verwijzing — Medische hulpmiddelen — Richtlijn 93/42/EEG — Werkingssfeer — Uitlegging van begrip „medisch hulpmiddel” — Product dat voor niet-medisch gebruik wordt verkocht — Onderzoek van fysiologisch proces — Vrij verkeer van goederen)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Brain Products GmbH/BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn
   (Zaak C-219/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Medische hulpmiddelen - Richtlijn 93/42/EEG - Werkingssfeer - Uitlegging van begrip „medisch hulpmiddel” - Product dat voor niet-medisch gebruik wordt verkocht - Onderzoek van fysiologisch proces - Vrij verkeer van goederen)
   2013/C 26/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brain Products GmbH

      Verwerende partijen: BioSemi VOF, Antonius Pieter Kuiper, Robert Jan Gerard Honsbeek, Alexander Coenraad Metting van Rijn

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 1, lid 2, sub a, derde streepje, van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 (PB L 247, blz. 21) — Uitlegging van het begrip „medisch hulpmiddel” — Toepassing van de richtlijn op een voor niet-medisch gebruik verkocht product dat bestemd is voor de diagnose van een fysiologisch proces

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, sub a, derde streepje, van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat een product dat door de fabrikant ervan is ontworpen om bij de mens te worden aangewend voor het onderzoek van een fysiologisch proces, slechts onder het begrip „medisch hulpmiddel” valt indien het bestemd is voor een medisch doel.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak C-78/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/49/EG — Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/19

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-78/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/49/EG - Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/33)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (PB L 189, blz. 12)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-486/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)/Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl (Gemeenschappelijke ordening van markten — Granen — Maïs — Vaststelling van prijzen — Toepasselijke kortingen)

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)/Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl
   (Zaak C-486/07) (1)

   (Gemeenschappelijke ordening van markten - Granen - Maïs - Vaststelling van prijzen - Toepasselijke kortingen)
   (2009/C 32/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)

      Verwerende partij: Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione (Italië) — Uitlegging van de artikelen 4 en 5 van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (PB L 181, blz. 21), van artikel 4 bis van verordening (EEG) nr. 689/92 van de Commissie van 19 maart 1992 tot vaststelling van de procedures en voorwaarden voor de overneming van granen door de interventiebureaus (PB L 74, blz. 18) en van artikel 13 van verordening (EEG) nr. 2131/93 van de Commissie van 28 juli 1993 tot vaststelling van de procedures en de voorwaarden voor de verkoop van graan door de interventiebureaus (PB L 191, blz. 76) — Kortingen wegens een vochtgehalte dat hoger is dan het voor de standaardkwaliteit geldende vochtgehalte — Toepasbaarheid op de verkoop van maïs
   Dictum
   Artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2131/93 van de Commissie van 28 juli 1993 tot vaststelling van de procedures en de voorwaarden voor de verkoop van graan door de interventiebureaus, juncto artikel 4 bis van verordening (EEG) nr. 689/92 van de Commissie van 19 maart 1992 tot vaststelling van de procedures en voorwaarden voor de overneming van granen door de interventiebureaus, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2486/92 van de Commissie van 27 augustus 1992, dienen aldus te worden uitgelegd dat bij de verkoop per openbare inschrijving van maïs door de nationale interventiebureaus, de prijskortingen aan de hand van het vochtgehalte, waarin voor durumtarwe is voorzien in tabel II van bijlage II bij verordening nr. 689/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2486/92, niet van toepassing zijn.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 20 februari 1997 in zaak C-114/94: Intelligente systemen, Database toepassingen, Elektronische diensten BV (IDE) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Arbitraal beding - Contract betreffende de ontwikkeling van software - Vordering tot betaling van saldo en van schadevergoeding - Reconventionele vordering tot terugbetaling van betaalde voorschotten)

text:
5 . 4 . 97            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 108 /3
                    ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                          ( Tweede Kamer)                                                        ( Vijfde Kamer)
                       van 20 februari 1997                                                  van 20 februari 1997
in zaak C-l 14/94 : Intelligente systemen, Database toepas            in gevoegde zaken C-88/95 , C-102/95 en C-103/95 ( ver
singen, Elektronische diensten BV ( IDE ) tegen Commissie              zoeken van de Juzgado de lo Social de Santiago de Com
              van de Europese Gemeenschappen (')                       postela om een prejudiciële beslissing): B. Martínez Lo
                                                                       sada, M. Fernández Balado, J. Paredes tegen Instituto
(Arbitraal beding — Contract betreffende de ontwikkeling               Nacional de Empleo ( INEM ), Instituto Nacional de la
van software — Vordering tot betaling van saldo en van                                    Seguridad Social ( INSS ) (')
schadevergoeding — Reconventionele vordering tot terug                (Artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag — Artikelen 4,
               betaling van betaalde voorschotten)                     48 en 67 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Bijstand
                                                                             bij werkloosheid voor personen ouder dan 52 jaar)
                            ( 97/C 108/04 )
                                                                                ( 97/C 108 /05 )
                     (Procestaai: Nederlands)
                                                                                (Procestaai: Spaans)
In zaak C-l 14/94, Intelligente systemen, Database toepas
singen, Elektronische diensten BV ( IDE ), vennootschap                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
naar Nederlands recht, gevestigd te Maassluis, vertegen                                de Jurisprudentie van het Hof)
woordigd door J.A.M. van de Sande, advocaat te Rotter
dam, Wijnhaven 102 , tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden : A.C. Jessen en M. van
der Woude ), betreffende, enerzijds, een vordering tot beta           In de gevoegde zaken C-88/95 , C-l 02/95 en C-103/95 , be
ling van het saldo van het maximumsubsidiebedrag voor                 treffende drie verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177
zien in de tussen partijen gesloten overeenkomst, alsmede              van het EG-Verdrag van de Juzgado de lo Social de Santia
een vordering tot schadevergoeding, en , anderzijds, een re           go de Compostela ( Spanje ), in de aldaar aanhangige gedin
conventionele vordering tot terugbetaling van de door de               gen tussen B. Martfnez Losada , M. Fernandez Balado, J.
Commissie betaalde voorschotten, heeft het Hof (Tweede                 Paredes en Instituto Nacional de Empleo ( INEM ), Institu
Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini , kamerpresi            to Nacional de la Seguridad Social ( INSS ), om een prejudi
dent, G. Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur ), rechters; ad          ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 4, 48 en
vocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H.A. Rühl , hoofdad            67 van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van
ministrateur, op 20 februari 1997 een arrest gewezen                   14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-ze
waarvan het dictum luidt als volgt:                                    kerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen , als
                                                                       mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
                                                                       verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
                                                                       ( EEG ) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( PB nr.
                                                                       L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 ), zoals gewijzigd bij Veror
1 . Verwerpt het beroep van Intelligente systemen, Data               dening ( EEG ) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april 1992
       base toepassingen, Elektronische diensten BV (IDE).             ( PB nr. L 136 van 19 . 5 . 1992 , blz . 7 ), alsmede van de
                                                                       artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag, heeft het Hof
                                                                       ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J.C. Moitinho de
                                                                       Almeida , kamerpresident, C. Gulmann, D.A.O. Edward
                                                                       ( rapporteur ), J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; ad
2 . Veroordeelt IDE tot terugbetaling aan de Commissie                 vocaat-generaal : C.O. Lenz; griffier: H. von Holstein , ad
       van het bedrag van 533 456 ecu, vermeerderd met ren            junct-griffier, op 20 februari 1997 een arrest gewezen
       te op de voet van 7,97% 's jaars vanaf 29 juli 1994.            waarvan het dictum luidt als volgt:
3 . Verwijst IDE in de kosten van het geding.                          1 . Een bijstand als die welke in de Spaanse algemene wet
                                                                            inzake sociale zekerheid is voorzien voor personen
                                                                            ouder dan 52 jaar, is een werkloosheidsuitkering in de
( ! ) PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 .
                                                                            zin van artikel 4, lid 1 , van Verordening (E /•. (!)
                                                                            nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
                                                                            de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op
                                                                            werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezins
                                                                            leden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
                                                                            zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)


title: Zaak C-62/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 13 februari 2009 — Association of the British Pharmaceutical Industry/Medicines and Healthcare products Regulatory Agency

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 13 februari 2009 — Association of the British Pharmaceutical Industry/Medicines and Healthcare products Regulatory Agency
   (Zaak C-62/09)
   2009/C 90/24
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queens Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association of the British Pharmaceutical Industry

      Verwerende partij: Medicines and Healthcare products Regulatory Agency

      Prejudiciële vragen

   Verzet artikel 94, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG (1) zich ertegen dat een overheidsorgaan dat deel uitmaakt van een nationale gezondheidsdienst, teneinde zijn totale uitgaven voor geneesmiddelen te verlagen, een regeling invoert die artsenpraktijken een financiële beloning biedt (waardoor zij op hun beurt de voorschrijvende arts een financieel voordeel kunnen bieden) om een in de bonusregeling aangewezen geneesmiddel voor te schrijven dat hetzij:

               a)

               een ander receptplichtig geneesmiddel is dan het eerder door de arts aan de patiënt voorgeschreven geneesmiddel, hetzij

               b)

               een ander receptplichtig geneesmiddel is dan het geneesmiddel dat zonder de bonusregeling aan de patiënt zou zijn voorgeschreven,

         wanneer dat andere receptplichtige geneesmiddel tot dezelfde therapeutische klasse van geneesmiddelen behoort die voor de behandeling van de concrete aandoening van de betrokken patiënt wordt gebruikt?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Zaak T-605/13: Beroep ingesteld op 21 november 2013 — Alma — The Soul of Italian Wine/BHIM — Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/32

         Beroep ingesteld op 21 november 2013 — Alma — The Soul of Italian Wine/BHIM — Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE)
   (Zaak T-605/13)
   2014/C 24/59
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alma — The Soul of Italian Wine LLLP (Bal Harbor, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Terrano, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2013 in zaak R 18/2013-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 784 539

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerken nrs. 462 523 en 6 373 971 en Spaanse merken nrs. 152 231, 715 524 en 2 796 505

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in haar geheel

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-9/07: Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/6

         Beroep ingesteld op 16 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-9/07)
   (2007/C 69/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en G. Rozet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan 2002/74/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/74/EG in nationaal recht is op 8 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 270, blz. 10.


title: Zaak C-468/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/7

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door het Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-468/09 P)
   2010/C 37/10
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen, met name de nietigverklaring van artikel 3 van de bestreden beschikking;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, en de Comunidad Autónoma de la Rioja, interveniënte, verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de afsluiting van een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) een uitdrukkelijke (tot de lidstaat gerichte) beschikking van de Commissie in die zin vergde.

               2.

               Verdraaiing van het besluit van 28 november 2000 waar het Gerecht van oordeel was dat dit besluit een einde maakte aan een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel die zou berusten op een in april 1994 ingeschreven klacht. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure voor bestaande steun diende te geschieden.

               3.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijslast en bewijswaardering niet in acht heeft genomen, in het bijzonder met betrekking tot het schriftelijk bewijs dat het besluit van 28 november 2000 vormt (geloofwaardigheid en bewijskracht ervan). Schending van het recht op een eerlijk proces.

               4.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijswaardering en bewijslast heeft geschonden in verband met de objectieve, relevante, overeenstemmende en afdoende aanwijzingen in de processtukken waaruit blijkt dat de Commissie vóór het besluit van 28 november 2000 de litigieuze belastingmaatregel had onderzocht en dit onderzoek had afgesloten. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure betreffende bestaande steun diende te geschieden.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de kwalificatie van de in 1993 vastgestelde litigieuze belastingmaatregel als exploitatiesteun door toepassing van de definitie van investeringssteun overeenkomstig de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen van 1998 heeft bevestigd. Schending van het beginsel van rechtszekerheid, en in het bijzonder van het verbod van terugwerkende kracht.

               6.

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het begrip „relevante informatie” voor het eerste onderzoek van een belastingregeling in het kader van staatssteun waardoor het Gerecht de duur van de vooronderzoeksprocedure niet onredelijk heeft geacht.

               7.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht een termijn van 79 maanden in het onderzochte geval niet onredelijk lang achtte voor een vooronderzoeksprocedure betreffende de litigieuze belastingmaatregel, en derhalve van oordeel was dat artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 in samenhang met het rechtszekerheidsbeginsel niet was geschonden.

               8.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht een termijn van 79 maanden in het onderzochte geval niet onredelijk lang achtte voor een vooronderzoeksprocedure betreffende de litigieuze belastingmaatregel, en derhalve van oordeel was dat artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 in samenhang met het beginsel van behoorlijk bestuur niet was geschonden.

               9.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht in het onderhavige geval van oordeel was dat geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die het gewettigd vertrouwen in de rechtmatigheid van de litigieuze belastingmaatregel kunnen wekken, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999. Verdraaiing van de beschikking.

               10.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht van oordeel was dat in het onderhavige geval het beginsel van gelijke behandeling niet is geschonden, dat zich verzet tegen terugvordering van de steun overeenkomstig artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999.

               11.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-416/05: Beschikking van de president van het Hof van 14 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/27

         Beschikking van de president van het Hof van 14 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-416/05) (1)

   (2006/C 281/44)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak T-500/12: Beroep ingesteld op 15 november 2012 — Ryanair/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/60

         Beroep ingesteld op 15 november 2012 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-500/12)
   2013/C 26/120
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, Barrister, E. Vahida en I. Metaxas-Maragkidis, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren artikel 1 van het besluit van de Commissie van 25 juli 2012 betreffende staattsteun SA.29064 (2011/C, ex 2011/NN), waarbij is vastgesteld dat de verschillen in tarieven voor de Ierse air travel tax (Ierse luchtvaartbelasting, „ATT”) tussen 30 maart 2009 en 1 maart 2011 met artikel 107, lid 1, VWEU strijdige staatssteun vormden;

               —

               de artikelen 4, 5 en 6 van voormeld besluit nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten, die van verzoekster daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting doordat de Commissie heeft geoordeeld dat het ATT-tarief van 10 EUR het „normale” of juiste „standaard”tarief was, ook al was dit hogere tarief op de relevante tijdstippen onrechtmatig wegens strijd met het recht van de Unie.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordelingen door de Commissie bij de bepaling van de met de ATT toegekende voordelen, door te constateren dat Ryanair en Aer Arann zich in dezelfde positie bevonden vanuit het oogpunt van de door de ATT toegekende economische voordelen en mededingingsvoordelen, door de bijzondere gevolgen voor de mededinging van de ATT voor RyanAir en Air Lingus volledig buiten beschouwing te laten, door het beweerde voordeel voor Ryanair ten opzichte van andere, niet-Ierse vervoerders onjuist te beoordelen en de schade die Ryanair is toegebracht door de gunstige gevolgen van de ATT voor de concurrenten van Ryanair buiten beschouwing te laten.

               3)

               Derde middel, ontleend aan kennelijk onjuiste beoordelingen door de Commissie met betrekking tot het terugvorderingsbesluit, door Ierland niet de benodigde vrijheid te laten bij de beoordeling in hoeverre de staatssteun de mededinging heeft verstoord en dus om de vroegere situatie te herstellen, door niet te onderzoeken in hoeverre de betrokken luchtvaartmaatschappijen de ATT op hun passagiers kunnen afwentelen en door buiten beschouwing te laten dat de mededinging zal worden verstoord door het terugvorderingsbesluit, gecombineerd met het recht van de beweerdelijk „steunontvangende” maatschappijen op teruggaaf krachtens Unierecht en Iers recht.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan het verzuim van de Commissie Ryanair in kennis te stellen van het terugvorderingsbesluit overeenkomstig artikel 6 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (1) en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan niet-nakoming door de Commissie van haar motiveringsplicht, door niet aan te geven waarom, uitgaande van vaste rechtspraak, het tarief van 10 EUR tegelijkertijd in strijd met het Unierecht en het „normale” en „rechtmatige” standaardtarief kon zijn en door na te laten de gevolgen van de betrokken maatregel voor de economie en de mededinging te onderzoeken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 20 mei 2003 in zaak C-108/01 (verzoek van het House of Lords om een prejudiciële beslissing): Consorzio del Prosciutto di Parma, Salumificio S. Rita SpA tegen Asda Stores Ltd, Hygrade Foods Ltd ("Beschermde oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG) nr. 2081/92 — Verordening (EG) nr. 1107/96 — Prosciutto di Parma — Productdossier — Voorwaarde van in plakken snĳden en verpakken van ham in productiegebied — Artikelen 29 EG en 30 EG — Rechtvaardiging — Tegenwerpbaarheid van voorwaarde aan derden — Rechtszekerheid — Bekendmaking")

text:
C 171/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              19.7.2003
brandweer ofschoon deze voldoen aan de voorschriften van                     del Prosciutto di Parma, Salumificio S. Rita SpA en Asda Stores
richtlijn 89/686/EEG van de Raad van 21 december 1989                        Ltd, Hygrade Foods Ltd, om een prejudiciële beslissing over de
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                       uitlegging van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad
lidstaten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen (PB                  van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische
L 399, blz. 18) en voorzien zijn van de CE-markering, de                     aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwpro-
artikelen 1 en 4 van deze richtlijn heeft geschonden, heeft het              ducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1), gewijzigd bij de
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,                     Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Repu-
kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann                      bliek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
(rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-              Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de
Jarabo Colomer; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op                 Europese Unie is gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB
22 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  1995, L 1, blz. 1), en verordening (EG) nr. 1107/96 van de
volgt:                                                                       Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de
                                                                             geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het
1)     Door in de regelgeving van sommige deelstaten nadere eisen te         kader van de procedure van artikel 17 van verordening
       stellen aan persoonlijke beschermingsmiddelen voor de brand-          nr. 2081/92 (PB L 148, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als
       weer ofschoon deze voldoen aan de voorschriften van richtlijn         volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
       89/686/EEG van de Raad van 21 december 1989 inzake                    M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpre-
       de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten             sidenten, C. Gulmann (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann,
       betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen en voorzien zijn        V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha
       van de CE-markering, heeft de Bondsrepubliek Duitsland de             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
       artikelen 1 en 4 van deze richtlijn geschonden.                       F. Contet, hoofdadministrateur, op 20 mei 2003 een arrest
                                                                             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.
3)     De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.
                                                                             1)     Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli
                                                                                1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmid-
                                                                                delen, gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaar-
                                                                                den voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het
                                                                                Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
                                                                                de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat
                                                                                zij zich niet ertegen verzet dat voor het gebruik van een
                                                                                beschermde oorsprongsbenaming als voorwaarde wordt gesteld
                     ARREST VAN HET HOF                                             dat handelingen als het in plakken snijden en het verpakken
                                                                                van het product in het productiegebied plaatsvinden, indien een
                          van 20 mei 2003                                           dergelijke voorwaarde in het productdossier is voorzien.
in zaak C-108/01 (verzoek van het House of Lords om
een prejudiciële beslissing): Consorzio del Prosciutto di                    2)     Dat voor het gebruik van de beschermde oorsprongsbenaming
Parma, Salumificio S. Rita SpA tegen Asda Stores Ltd,                               „Prosciutto di Parma” voor in plakken verhandelde ham als
                       Hygrade Foods Ltd ( 1)                                       voorwaarde wordt gesteld dat het in plakken snijden en het
                                                                                verpakken in het productiegebied plaatsvinden, vormt een
(„Beschermde oorsprongsbenamingen — Verordening (EEG)                               maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve uitvoer-
nr. 2081/92 — Verordening (EG) nr. 1107/96 — „Prosciutto                            beperking in de zin van artikel 29 EG, maar kan als
di Parma” — Productdossier — Voorwaarde van in plakken                              gerechtvaardigd en bijgevolg als verenigbaar met laatstbedoelde
snijden en verpakken van ham in productiegebied — Artike-                           bepaling worden beschouwd.
len 29 EG en 30 EG — Rechtvaardiging — Tegenwerpbaar-
heid van voorwaarde aan derden — Rechtszekerheid —
                          Bekendmaking”)
                                                                             3)     De betrokken voorwaarde kan echter niet aan de marktdeel-
                                                                                nemers worden tegengeworpen, omdat zij niet via een adequate
                          (2003/C 171/07)                                           bekendmaking in de gemeenschapsregeling te hunner kennis is
                                                                                gebracht.
                          (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                (1 ) PB C 134 van 5.5.2001.
In zaak C-108/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het House of Lords (Verenigd
Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Consorzio