title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 9 maart 2000 in zaak C-437/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Evangelischer Krankenhausverein Wien tegen Abgabenberufungskommission Wien en Wein & Co. HandelsgesmbH, voorheen Ikera Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Oberösterreichische Landesregierung ("Indirecte belasting — Gemeentelĳke drankbelasting — Zesde BTW-richtlĳn — Richtlĳn 92/12/EEG")

text:
27.5.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 149/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          1) Artikel 33 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
                                                                                van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin-
                           (Vijfde kamer)                                            gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
                                                                                stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                        van 9 maart 2000                                             grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad
                                                                                van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk
in zaak C-437/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                               stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging,
hof om een prejudiciële beslissing): Evangelischer Kran-                             met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn
kenhausverein Wien tegen Abgabenberufungskommis-                                     77/388, verzet zich niet tegen de handhaving van een belasting
sion Wien en Wein & Co. HandelsgesmbH, voorheen                                      als de belasting op drank en consumptie-ijs waarom het in het
Ikera Warenhandelsgesellschaft mbH tegen Oberösterrei-                               hoofdgeding gaat, die wordt geheven over de levering onder
                   chische Landesregierung (1)                                       bezwarende titel van consumptie-ijs, inclusief de daarin verwerkte
                                                                                of daarbij verstrekte vruchten, en van dranken, telkens met
(„Indirecte belasting — Gemeentelijke drankbelasting —                               inbegrip van de medeverkochte verpakkingen en toebehoren.
        Zesde BTW-richtlijn — Richtlijn 92/12/EEG”)
                          (2000/C 149/01)                                       2) Artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van
                                                                                25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijns-
                          (Procestaal: Duits)                                        producten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de
                                                                                controles daarop, verzet zich niet tegen de handhaving van een
                                                                                belasting op alcoholvrije dranken en consumptie-ijs als die
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-           waarom het in het hoofdgeding gaat. Artikel 3, lid 2, van die
                          dentie van het Hof)                                        richtlijn verzet zich wel tegen de handhaving van een belasting
                                                                                op alcoholhoudende dranken als die waarom het in het hoofdge-
In zaak C-437/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                ding gaat.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in de aldaar aanhan-
gige gedingen tussen Evangelischer Krankenhausverein Wien
en Abgabenberufkommission Wien en tussen Wein & Co.                             3) Artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12 kan niet worden aangevoerd
HandelsgesmbH, voorheen Ikera Warenhandelsgesellschaft                               tot staving van vorderingen betreffende een belasting als de
mbH en Oberösterreichische Landesregierung, om een preju-                            belasting op alcoholhoudende dranken die vóór de datum van dit
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 33 van de                          arrest is betaald of opeisbaar is geworden, behalve door verzoekers
Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                             die vóór die datum een beroep in rechte hebben ingesteld of een
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                         daarmee gelijk te stellen bezwaarschrift hebben ingediend.
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
L 145, blz. 1), artikel 3 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad
van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor
accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer
daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1), en artikel 92                 (1) PB C 72 van 7.3.1998.
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG), heeft het
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
J.-P. Puissochet en M. Wathelet (rapporteur), rechters; ad-
vocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
ministrateur, op 9 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:


               20.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/11

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door DB Schenker op 6 april 2013
   (Zaak E-4/13)
   2013/C 174/07
   Op 6 april 2013 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS (hierna gezamenlijk „DB Schenker” genoemd), vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advokat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, 0151 Oslo, Noorwegen.
   Verzoeksters vragen het EVA-Hof:

               1.

               het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 7 februari 2013 in zaak nr. 73038 (DB Schenker — toegang tot documenten) nietig te verklaren, voor zover daarin toegang wordt geweigerd tot de controledocumenten in zaak nr. 34250 (Posten Norge/Privpak);

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (en eventuele interveniënten) in de kosten te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoeksters, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS, maken deel uit van het concern DB Schenker, een internationaal concern voor vrachtvervoer en logistieke dienstverlening. Schenker North AB runt de concernactiviteiten in Noorwegen, Zweden en Denemarken, waaronder ook de dochterondernemingen Schenker Privpak AS en Schenker Privpak AB.

               —

               Op 3 augustus 2010 hebben verzoeksters, op grond van de regels inzake toegang van het publiek tot documenten die op 27 juni 2008 zijn vastgesteld bij Beschikking nr. 407/08/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, een verzoek ingediend om toegang te krijgen tot de documenten in zaak nr. 34250. Bij besluit van 16 augustus 2011 weigerde de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA toegang tot bepaalde documenten van het dossier („controledocumenten”). Bij arrest van het EVA-Hof van 21 december 2012 (zaak E-14/11) werd dat besluit nietig verklaard, voor zover daarin de volledige of gedeeltelijke toegang tot de controledocumenten in zaak nr. 34250 Posten Norge/Privpak werd geweigerd.

               —

               Nieuwe regels inzake toegang van het publiek tot documenten werden aangenomen bij Besluit nr. 300/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 5 september 2012 („regels van 2012”). Op 7 februari 2013 nam de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit aan waarbij op grond van deze nieuwe regels de toegang werd geweigerd tot een aantal controledocumenten. Verzoeksters verzoeken op grond van artikel 36 van de Toezichtsovereenkomst om nietigverklaring van dat besluit.

         Verzoeksters voeren aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onder meer:

               —

               van een verkeerd uitgangspunt is uitgegaan door van oordeel te zijn dat de regels van 2012 geen deel uitmaken van het EER-recht en niet zijn onderworpen aan het beginsel van homogene uitlegging, en voorts de nieuwe regels ten onrechte terugwerkende kracht heeft verleend;

               —

               inbreuk heeft gemaakt op artikel 4, lid 4, van de regels van 2012 en op de in artikel 16 van de Toezichtsovereenkomst neergelegde motiveringsplicht, en

               —

               inbreuk heeft gemaakt op het in artikel 4, lid 9, van de regels van 2012 neergelegde recht op gedeeltelijke toegang en op de in artikel 16 van de Toezichtsovereenkomst neergelegde motiveringsplicht.


title: Zaak T-217/10: Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Rautaruukki Oyj/BHIM — Manuel Vigil Pérez (MONTERREY)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/26

         Beroep ingesteld op 11 mei 2010 — Rautaruukki Oyj/BHIM — Manuel Vigil Pérez (MONTERREY)
   (Zaak T-217/10)
   2010/C 195/40
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rautaruukki Oyj (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: J. Tanhuanpää, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Manuel Vigil Pérez (Madrid, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 februari 2010 in zaak R 1001/2009-2 vernietigen;

               —

               beslissing nr. B 1173707 van de oppositieafdeling in haar geheel afwijzen;

               —

               inschrijving van het merk „MONTERREY” van verzoekster toestaan voor alle waren van de klassen 6 en 19 overeenkomstig verzoeksters gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5276936;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure indien die andere partij in deze zaak mocht interveniëren.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MONTERREY” voor waren en diensten van de klassen 6, 19 en 37

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk nr. 1695663 „MONTERREY” voor diensten van klasse 37; Spaans beeldmerk nr. 1695662 „MONTERREY” voor diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster beroept zich ter onderbouwing van haar beroep op drie middelen:

               In de eerste plaats stelt zij dat de bestreden beslissing artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 schendt, aangezien de kamer van beroep de soortgelijkheid van de waren en diensten onjuist heeft beoordeeld.

               In de tweede plaats voert zij aan dat de bestreden beslissing regel 99 van verordening (EG) nr. 2868/95 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 schendt, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft aangenomen dat de vertaling van een ouder recht overeenstemde met de oorspronkelijke tekst.

               In de derde plaats betoogt zij dat de bestreden beslissing het vertrouwensbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het legaliteitsbeginsel schendt.


title: Zaak C-260/01: Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie

text:
1.9.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 245/13
Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door Europees Parlement               —     Niet-nakoming van de verplichting tot loyale samenwer-
               tegen Raad van de Europese Unie                               king overeenkomstig artikel 10 EG: de Raad heeft een
                                                                             uitvoeringsmaatregel getroffen vóór de vaststelling van
                                                                             het basisbesluit door de bevoegde instellingen. Op de
                        (Zaak C-260/01)                                      datum van vaststelling van het besluit van de Raad —
                                                                             19 maart 2001 — was de wetgevingsprocedure voor de
                        (2001/C 245/23)                                      totstandkoming van de in artikel 255 EG, lid 2, voorziene
                                                                             basishandeling zeer ver gevorderd. In het bestreden
                                                                             besluit vermeldt de Raad geenszins de redenen voor de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   spoedeisendheid van zijn optreden. Hij heeft het Parle-
op 4 juli 2001 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese                   ment overigens nooit meegedeeld, dat de vaststelling van
Unie door Europees Parlement, vertegenwoordigd door R. Pas-                  zijn beveiligingsvoorschriften dringend was.
sos en A. Caiola als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg.                                                          —     Schending van het beginsel van het institutionele even-
                                                                             wicht.
Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
—    krachtens artikel 230 EG-Verdrag nietig te verklaren
     besluit 2001/264/EG van de Raad van 19 maart 2001 tot
     vaststelling van beveiligingsvoorschriften van de Raad.           Hogere voorziening, op 5 juli 2001 ingesteld door C. Giu-
                                                                       lietti tegen het arrest, op 2 mei 2001 in de gevoegde zaken
                                                                       T-167/99 en T-174/99 tussen C. Giulietti e.a. en Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
Middelen en voornaamste argumenten                                     Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (Tweede kamer)
—    Schending van het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 255:
     blijkens de artikelen 255 EG moet de in artikel 207 EG                                   (Zaak C-263/01 P)
     bedoelde handeling van de Raad in overeenstemming
     zijn met de algemene beginselen en de beperkingen                                         (2001/C 245/24)
     vastgesteld in de in artikel 255 EG, lid 2, bedoelde
     basishandeling. De volledige eerbiediging door het Parle-
     ment, de Raad en de Commissie van deze hiërarchie van             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     normen is van fundamenteel belang opdat de overeen-               op 5 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door C. Giuletti,
     komstig artikel 255 EG, lid 2, volgens de medebeslissings-        vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat, domicilie gekozen
     procedure tot stand gekomen handeling haar nuttige                hebbende te Brussel, tegen het arrest, op 2 mei 2001 in de
     werking ontplooit. Daartoe moet deze laatste handeling            gevoegde zaken T-167/99 en T-174/99 tussen C. Giuletti e.a.
     eerst tot stand komen. Pas daarna kunnen die drie                 en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     instellingen overgaan tot vaststelling van hun specifieke         door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     bepalingen betreffende de toegang tot hun documenten.             schappen (Tweede kamer).
     Die handeling, verordening (EG) nr. 1049/2001 van het
     Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     het publiek tot documenten van het Europees Parlement,
     de Raad en de Commissie, is vastgesteld op 31 mei 2001.           —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 mei
     Het Europees Parlement en de Raad hebben de in                          2001 in de gevoegde zaken T-167/99 en T-174/99 te
     artikel 255 EG bedoelde hiërarchie van normen geëerbie-                 vernietigen;
     digd, maar de Raad heeft die hiërarchie omgekeerd door
     op 19 maart 2001 in strijd met deze verdragsbepaling              —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     het bestreden besluit vast te stellen.                                  kosten te verwijzen.
—    Schending van wezenlijke vormvoorschriften: blijkens
     het doel en de inhoud van het bestreden besluit heeft dit
     niet enkel betrekking op de aspecten die inherent zijn aan        Middelen en voornaamste argumenten
     de interne werking van de Raad. Het bestreden besluit
                                                                       —     Schending van de rechten van de verdediging:
     heeft in rechte verplichtingen voor de lidstaten en de
     gedecentraliseerde organen in het leven geroepen. Ter
     bereiking van dat doel had de Raad evenwel een andere                   Rekwirante is pas aan het einde van de schriftelijke
     rechtsgrondslag moeten kiezen dan artikel 207 EG, lid 3,                procedure voor het Gerecht in kennis gesteld van de
     en artikel 24 van besluit 2000/96 van de Raad van 5 juli                verdeling van de 250 tot het examen toegelaten kandida-
     2000, zoals artikel 255 EG en/of artikel 308 EG, volgens                ten over de twee vakgebieden waarop het vergelijkend
     welke wetgeving in alle gevallen tot stand komt op                      onderzoek betrekking had, en is niet in kennis gesteld
     initiatief van de Commissie en met deelneming van het                   van de spreiding van de sollicitaties over de vakgebieden.
     Europees Parlement. Bijgevolg heeft de Raad een van de                  Daardoor heeft zij niet kunnen aantonen dat de jury de
     prerogatieven van het Europees Parlement geschonden.                    kandidaten ongelijk heeft behandeld.


title: Zaak T-172/14: Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Stahlwerk Bous/Commissie

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/46

         Beroep ingesteld op 20 maart 2014 — Stahlwerk Bous/Commissie
   (Zaak T-172/14)
   2014/C 142/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stahlwerk Bous GmbH (Bous, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de verwerende partij tot inleiding van de formele procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Duitsland, Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, dat is bekendgemaakt tezamen met de uitnodiging om opmerkingen te maken (PB 2014, C 37, blz. 73), nietig te verklaren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           Verzoekster voert dienaangaande aan dat verweerster haar besluit tot inleiding van een formele procedure krachtens artikel 108, lid 2, VWEU ontoereikend heeft gemotiveerd in de zin van artikel 296, tweede alinea, VWEU. Het inleidingsbesluit bevat geen specifieke materiële, op feitelijke en juridische overwegingen steunende beoordeling van de vraag of is voldaan aan alle voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU.

               2.

               Schending van de Verdragen

                           —

                           Verzoekster betoogt in dat verband dat het inleidingsbesluit van de Commissie inbreuk maakt op artikel 107, lid 1, VWEU. Zij stelt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie reeds in zijn arrest PreussenElektra van 13 maart 2001 (C-379/98, Jurispr. blz. I-2099) heeft geoordeeld dat het Gesetz über den Vorrang erneuerbarer Energien (Duitse wet tot toekenning van prioriteit aan hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) geen steun verleent. Het EEG is in wezen niet gewijzigd. Met name de voor de beoordeling op staatssteungebied wezenlijke aspecten zijn onveranderd gebleven. Hetzelfde geldt voor verweersters besluit van 22 mei 2002 (PB C 164, blz. 5), waarbij verweerster heeft vastgesteld dat het EEG geen steun vormt.

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat de verlaging van de EEG-heffing niet voldoet aan de in artikel 107, lid 1, VWEU vastgestelde voorwaarden om van staatssteun te kunnen spreken. Zij betoogt dienaangaande in het bijzonder dat de verlaging van de EEG-heffing geen voordeel is dat een onderneming onder normale marktomstandigheden niet had verkregen, aangezien zij geen selectief karakter heeft, er geen sprake is van staatssteun of van met staatsmiddelen bekostigde steun, en zij niet leidt tot vervalsing van de mededinging of tot mogelijke verstoring van het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               3.

               Verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt

                           —

                           Zou het Gerecht van oordeel zijn dat er sprake is van staatssteun, dan zou deze volgens verzoekster op grond van artikel 107, lid 3, sub b en c, VWEU verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt.


title: Zaak T-395/03: Beroep, op 10 december 2003 ingesteld door Sophie van Weyenbergh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 59/22                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              6.3.2004
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 2 december 2003 ingesteld door Yedas Tarim                  ten gevolge van de ontoereikende financiële bijstand en dat zij
ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret A. tegen Raad van de                     daardoor benadeeld wordt bij de eerlijke concurrentie met
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     andere ondernemingen in de betrokken sector.
                            schappen
                                                                       (1) Besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije van 22 december
                                                                           1995 inzake de tenuitvoerlegging van de slotfase van de douane-
                        (Zaak T-367/03)                                    unie (PB 1996, L 35, blz. 1).
                                                                       (2) Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht
                                                                           tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije
                         (2004/C 59/36)                                    (PB 1964, 217, blz. 3687).
                        (Procestaal: Engels)
                                                                       Beroep, op 10 december 2003 ingesteld door Sophie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              van Weyenbergh tegen Commissie van de Europese
schappen is op 2 december 2003 beroep ingesteld tegen                                            Gemeenschappen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door Yedas Tarim ve Otomotiv Sanayi ve                                            (Zaak T-395/03)
Ticaret A., gevestigd te Istanbul (Turkije), vertegenwoordigd
door R. Sinner, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                                            (2004/C 59/37)
Luxemburg.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     verzoekster een vergoeding toe te kennen voor het verlies        schappen is op 10 december 2003 beroep ingesteld tegen de
      dat zij heeft geleden ten gevolge van de procedures van          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sophie van
      de douane-unie in het algemeen, zoals die voortvloeien           Weyenbergh, wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd
      uit de Overeenkomst van Ankara, het Aanvullend Proto-            door Carlos Mourato, advocaat.
      col en de bijlagen daarbij, en uit besluit nr. 1/95 van de
      Associatieraad EG-Turkije in het bijzonder.                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                             onderzoek COM/TB/99 om haar niet in te schrijven op
                                                                             de lijst van geschikte kandidaten;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster
                                                                             van een bedrag van 72 924 EUR, behoudens vermeerde-
Verzoekster is een kleine en middelgrote onderneming die                     ring van eis, als materiële en morele schadevergoeding;
actief is in de auto-industrie. Zij stelt dat zij schade heeft
                                                                       —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
geleden ten gevolge van de in 1996 ingestelde douane-unie
tussen de Europese Unie en Turkije (1). Volgens verzoekster is
de Europese Unie niet alle verplichtingen nagekomen die op
haar rusten krachtens de douane-unie en de Overeenkomst                Middelen en voornaamste argumenten
van Ankara (2).
                                                                       Na het arrest van het Gerecht van 13 maart 2002 in de
                                                                       gevoegde zaken T-375/00, T-361/00, T-363/00 en T-364/
Verzoekster stelt dat Turkije uit het programma van de                 00 (1) tot nietigverklaring van het besluit van de jury houdende
Gemeenschap voor Middellandse-Zeelanden en uit de begro-               afwijzing van verzoeksters sollicitatie voor intern vergelijkend
ting van de Europese Unie leningen en schenkingen zou                  onderzoek COM/TB/99 voor de vaststelling van een reservelijst
krijgen om de negatieve gevolgen van de douane-unie voor de            van adjunct-assistenten van de loopbaan B 4/B 5, is verzoekster
Turkse economie op te vangen. Volgens verzoekster was de               opgeroepen voor een nieuw mondeling examen. Zij komt op
verstrekte bijstand ontoereikend. Verzoekster stelt dat zij als        tegen haar niet-inschrijving op de lijst van geschikte kandidaten
kleine en middelgrote onderneming verliezen heeft geleden              van dat vergelijkend onderzoek.
 ---pagebreak--- 6.3.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 59/23
Zij beklemtoont in dat verband dat de brief waarbij haar kennis      Middelen en voornaamste argumenten
is gegeven van de bestreden beschikking, gedateerd is op
20 januari 2003, dit wil zeggen drie dagen vóór de datum
waarop het betrokken mondelinge examen daadwerkelijk heeft           Verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement, is per
plaatsgevonden. Deze vergissing is later rechtgezet.                 1 oktober 1998 overgaan naar het BHIM. Bij het omstreden
                                                                     besluit heeft het Bureau de verzoeker zijn punten voor
                                                                     verdiensten voor de bevorderingsronde 2002 meegedeeld. Bij
Tot staving van haar vordering voert verzoekster aan:                de berekening van die punten heeft het verzoekers anciënniteit
                                                                     in de rang beperkt tot vijf jaar en dus geen rekening gehouden
—     schending van de aankondiging van het betrokken verge-         met de periode van 1 januari 1991 tot 31 oktober 1993.
      lijkend onderzoek, alsmede gebrekkige procedure aange-
      zien de jury haar mondelinge capaciteiten enkel kon
      beoordelen na haar te hebben gehoord;                          Ter ondersteuning van zijn vordering tot nietigverklaring stelt
                                                                     verzoeker allereerst schending van artikel 1 van administratief
—     misbruik van bevoegdheid gelet op de partijdigheid van         besluit 02-39 rev van het BHIM betreffende de loopbaan en
      de jury;                                                       de bevordering van ambtenaren en tijdelijk functionarissen,
                                                                     alsmede schending van het wettigheidsbeginsel, het rechtsze-
                                                                     kerheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling;
                                                                     Verder stelt hij schending van het Statuut voorzover de
                                                                     beginselen inzake de overgang tussen instellingen niet in
—     schending van de mededelingsplicht.                            acht zijn genomen, alsmede schending van zijn gewettigd
                                                                     vertrouwen bij de aanvaarding van de overgang. Ten slotte
                                                                     stelt hij niet-nakoming van de verplichting om het litigieuze
(1) JurAmbt. 2002 IA-37, II-161.                                     besluit met redenen te omkleden en schending van het
                                                                     evenredigheidsbeginsel.
Beroep, op 11 december 2003 ingesteld door Manuel
Simões dos Santos tegen Bureau voor harmonisatie bin-                Beroep, op 18 december 2003 ingesteld door Hoechst AG
                     nen de interne markt                               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-409/03)                                                      (Zaak T-410/03)
                         (2004/C 59/38)
                                                                                (2004/C 59/39)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 december 2003 beroep tegen Bureau voor             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door           schappen is op 18 december 2003 beroep ingesteld tegen de
Manuel Simões dos Santos, wonende te Alicante (Spanje),              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hoechst
vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, advocaat                    AG, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoor-
                                                                     digd door M. Klusmann en V. Turner, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het door het tot aanstelling bevoegd
      gezag stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van           —     de litigieuze beschikking nietig te verklaren voor zover
      verzoekers klacht alsmede het besluit van 14 februari                deze op verzoekster betrekking heeft;
      2003 waarbij verzoekers aanvangsaantal punten voor
      verdiensten voor de bevorderingsronde 2002 is bepaald,         —     subsidiair, de hoogte van de aan verzoekster in de
      voorzover daarbij diens anciënniteit bij het Europees                litigieuze beschikking opgelegde geldboete te vermin-
      Parlement is beperkt;                                                deren;
—     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.           —     verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.


title: Hogere voorziening, op 19 juli 1997 ingesteld door Coöperatieve Vereniging "Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer" (VBA) BA tegen het arrest, op 14 mei 1997 in zaak T-77/94 tussen enerzijds Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproducten, Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV en M. Verhaar BV en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Coöperatieve Vereniging "Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer" (VBA) BA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-266/97 P)

text:
18 . 10 . 97           NL                 Publicatieblad van de Euronese Gemeenschannen                                   C 318/5
Hogere voorziening, op 19 juli 1997 ingesteld door                       een overschrijding van de door de Commissie gestelde
Coöperatieve Vereniging „Verenigde Bloemenveilingen                      termijn . Het Gerecht heeft aldus een rechtsregel gefor
Aalsmeer" (VBA) BA tegen het arrest, op 14 mei 1997 in                   muleerd waarvoor geen steun in Verordening nr. 17,
zaak T-77/94 tussen enerzijds Vereniging van Groothande                 Verordening nr. 99/63/EEG, het Verdrag en de recht
laren in Bloemkwekerijproducten, Florimex BV, Inkoop                     spraak kan worden gevonden en het beroep ten
Service Aalsmeer BV en M. Verhaar BV en anderzijds                       onrechte ontvankelijk verklaard .
Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder
steund door Coöperatieve Vereniging „Verenigde Bloemen
veilingen Aalsmeer" (VBA) BA, gewezen door het Gerecht               — Ten onrechte heeft het Gerecht niet aanstonds geoor
    van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                     deeld dat artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag niet ,
                                                                         van toepassing is op de toepassing van verschillende
                       ( Zaak C-266/97 P)                                tarieven op de" rechtstreekse aanvoer ( facilitaire hef
                          ( 97/C 318/07 )                                fing ) en de aanvoer op grond van de handelsovereen
                                                                         komsten. Aldus heeft het Gerecht het toepassingsbereik
                                                                         van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag rechtens
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  onjuist bepaald en artikel 85 , lid 1 , van het EG-Ver
is op 19 juli 1997 hogere voorziening ingesteld door                     drag onjuist toegepast door de tariefverschillen te toet
Coöperatieve Vereniging „ Verenigde Bloemenveilingen                     sen in het kader van deze Verdragsbepaling.
Aalsmeer " (VBA) BA, vertegenwoordigd door Mr G. van
der Wal, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Me Aloyse May, Grand-rue 31 , tegen het                  — Het Gerecht gaat in het arrest, met name de rechts
arrest, op 14 mei 1997 in zaak T-77/94 tussen enerzijds                  overwegingen 116— 119 uit van een rechtens onjuist
Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerijproduc                   discriminatiecriterium, althans past het Gerecht het
ten, Florimex BV, Inkoop Service Aalsmeer BV en M. Ver                  discriminatiecriterium rechtens onjuist toe, althans
haar BV en anderzijds Commissie van de Europese                          ongenoegzaam gemotiveerd en ook overigens onbegrij
Gemeenschappen, ondersteund door Coöperatieve Vereni                    pelijk door in rechtsoverweging 116 te overwegen dat
                                                                         de houders van handelsovereenkomsten bevoorrecht
ging „Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer " (VBA ) BA,
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro                 worden ten opzichte van handelaren met wie de VBA
pese Gemeenschappen.                                                     een dergelijke overeenkomst niet heeft gesloten : de
                                                                         financiële behandeling van de houders van de handels
                                                                         overeenkomsten dient immers in zijn geheel te worden
Appellante concludeert dat het den Hove behage:                          bezien en kan niet beperkt worden tot enkel de heffing
                                                                         op de rechtstreekse aanvoer.
1 . de VBA ontvankelijk te verklaren met betrekking tot
     het verzoek om een hogere voorziening tegen het arrest          — Ten onrechte en in het licht van de gedingstukken
     van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  onbegrijpelijk oordeelt het Gerecht dat de door de
     Gemeenschappen in de zaak T-77/94 van 14 mei 1997;                 VBA voorgelegde berekeningen, die een vergelijking
                                                                        tussen de handelsovereenkomsten en de facilitaire hef
                                                                         fing betreffen, niet van invloed zijn op de conclusie dat
2 . het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                 de houders van de handelsovereenkomsten worden
     Europese Gemeenschappen in de zaak T-77/94 van                     bevoorrecht, omdat voor de huurders de facilitaire hef
     14 mei 1997 te vernietigen en opnieuw rechtdoende                  fing niet zou gelden ( rechtsoverweging 116 ). Het
     het beroep van de Vereniging van Groothandelaren in                Gerecht heeft — blijkbaar — uitdrukkelijk de stellin
     Bloemkwekerijproducten (VGB ), Florimex BV, Inkoop                 gen van zowel de VBA als de Commissie buiten
     Service Aalsmeer BV en M. Verhaar BV tegen de
                                                                        beschouwing gelaten, zulks ongemotiveerd en rechtens
     beschikking van 20 december 1993 alsnog niet-ontvan               onjuist.
     kelijk te verklaren althans af te wijzen;
3 . de Vereniging van Groothandelaren in Bloemkwekerij              — Ten onrechte neemt het Gerecht in rechtsoverweging
     producten ( VGB ), Florimex BV, Inkoop Service Aals                118 tot uitgangspunt dat niet is aangetoond dat de
                                                                        aanvoerders     die   een  handelsovereenkomst     hebben
     meer BV en M. Verhaar BV hoofdelijk te veroordelen
     in de kosten van beide instanties overeenkomstig                   gesloten, verplichtingen jegens de VBA zijn aangegaan
     artikel 69, lid 2, van het reglement voor de procesvoe            die een verschil tussen de 3 % -regeling en de facilitaire
     ring.
                                                                        heffing kunnen rechtvaardigen en dat de Commissie
                                                                        derhalve een feitelijke of beoordelingsfout heeft
                                                                        gemaakt ( rechtsoverweging 119 ) voorzover de Com
Middelen en voornaamste argumenten                                      missie het bestaan van dergelijke verplichtingen heeft
                                                                        vastgesteld . Deze overweging van het Gerecht is in het
                                                                        licht van de gedingstukken kennelijk onjuist en der
— Ten onrechte heeft het Gerecht in rechtsoverweging 76                 halve onbegrijpelijk . Ten onrechte verbindt het Gerecht
     geoordeeld dat het beginsel van eerbiediging van de                aan de gegrondverklaring van een motiveringsklacht in
     rechten van de verdediging vereist dat een overschrij             de gevoegde zaken T-70/92 en T-71 /92 een inhoudelijk
     ding door de klagers van de gestelde termijn om te                 oordeel in de zaak T-77/94 .
     antwoorden op een artikel 6-brief niet kan leiden tot
     seponering van de klachten indien bijzondere omstan
     digheden een legitieme verklaring kunnen vormen voor


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 4 december 1997 in de gevoegde zaken C-253/96 tot en met C-258/96 (verzoeken van het Landesarbeitsgericht Hamm om een prejudiciële beslissing): H. Kampelmann e.a. tegen Landschaftsverband Westfalen-Lippe (C-253/96 tot en met C-256/96), Stadtwerke Witten GmbH tegen A. Schade (C-257/96) en K. Haseley tegen Stadtwerke Altena GmbH (C-258/96) (Informatie van werknemer - Richtlijn 91/533/EEG - Artikel 2, lid 2, onder c))

text:
20.2.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 55/3
1. Door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 79/              beslissing over de uitlegging van artikel 2, lid 2, onder c),
     923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de               van Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober
     vereiste kwaliteit van schelpdierwater, de wateren aan          1991 betreffende de verplichting van de werkgever de
     te wijzen die bescherming of verbetering behoeven ten-          werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn
     einde geschikt te zijn voor het leven en de groei van           arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn
     schelpdieren,                                                   (PB L 288 van 18.10.1991, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde
                                                                     Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet (rapporteur),
                                                                     president van de Eerste Kamer, waarnemend voor de presi-
     Ð door niet overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn
                                                                     dent van de Vijfde Kamer, J. C. Moitinho de Almeida,
         79/923/EEG programma's op te stellen teneinde de
                                                                     D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-
         verontreiniging te verminderen, en
                                                                     generaal: G. Tesauro; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-
                                                                     strateur, op 4 december 1997 een arrest gewezen waarvan
     Ð door niet overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn              het dictum luidt als volgt:
         79/923/EEG waarden vast te stellen voor de in de
         punten 8 en 9 van de bijlage bij Richtlijn 79/923/
         EEG opgenomen parameters, met uitzondering                  1. Aan de kennisgeving bedoeld in artikel 2, lid 1, van
         van kwik en lood,                                                Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober
                                                                          1991 betreffende de verplichting van de werkgever de
                                                                          werknemer te informeren over de voorwaarden die op
     is de Italiaanse Republiek de krachtens Richtlijn 79/                zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepas-
     923/EEG op haar rustende verplichtingen niet nageko-                 sing zijn, komt, voorzover de werknemer daarbij in
     men.                                                                 kennis wordt gesteld van de belangrijkste gegevens van
                                                                          de arbeidsovereenkomst of -verhouding en inzonder-
                                                                          heid van de in artikel 2, lid 2, onder c), bedoelde gege-
2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten                    vens, een vermoeden van juistheid toe, dat vergelijk-
     van de procedure.                                                    baar is met het vermoeden dat in de nationale rechts-
                                                                          orde is verbonden aan eenzelfde, door de werkgever
(1) PB C 247 van 24.8.1996.                                               opgesteld en aan de werknemer meegedeeld stuk. De
                                                                          werkgever moet evenwel altijd tegenbewijs kunnen
                                                                          leveren en aantonen dat de informatie in de kennisge-
                                                                          ving als zodanig onjuist is, of door de feiten is gelo-
                                                                          genstraft.
                   ARREST VAN HET HOF                                2. Particulieren kunnen voor de nationale rechter recht-
                                                                          streeks beroep doen op artikel 2, lid 2, onder c), van
                         (Vijfde Kamer)                                   Richtlijn 91/533/EEG tegenover de staat en alle orga-
                      van 4 december 1997                                 nisaties of lichamen die onder gezag of toezicht van de
                                                                          staat staan of die over bijzondere bevoegdheden
in de gevoegde zaken C-253/96 tot en met C-258/96 (ver-                   beschikken die verder gaan dan die welke voortvloeien
zoeken van het Landesarbeitsgericht Hamm om een preju-                    uit de regels die in de betrekkingen tussen particulieren
dicieÈle beslissing): H. Kampelmann e.a. tegen Landschafts-               gelden, wanneer de staat de richtlijn niet binnen de
verband Westfalen-Lippe (C-253/96 tot en met C-256/96),                   gestelde termijnen dan wel onjuist in nationaal recht
Stadtwerke Witten GmbH tegen A. Schade (C-257/96) en                      heeft omgezet. Artikel 2, lid 2, onder c), ii), van Richt-
K. Haseley tegen Stadtwerke Altena GmbH (C-258/96) (1)                    lijn 91/533/EEG verzet zich ertegen, dat een lidstaat
                                                                          bij de omzetting van deze bepaling de werkgever toe-
(Informatie van werknemer Ð Richtlijn 91/533/EEG Ð
                                                                          staat, in alle gevallen de aan de werknemer mee te
                    Artikel 2, lid 2, onder c))
                                                                          delen informatie te beperken tot de benaming van zijn
                          (98/C 55/04)                                    werkzaamheden.
                       (Procestaal: Duits)                           3. Artikel 9, lid 2, van Richtlijn 91/533/EEG moet aldus
                                                                          worden uitgelegd, dat het zich er niet tegen verzet, dat
                                                                          de lidstaten de werkgever ontslaan van de verplichting,
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            de werknemer schriftelijk in kennis te stellen van de
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           belangrijkste gegevens van de arbeidsovereenkomst- of
                                                                          verhouding, ook al zou laatstgenoemde daarom ver-
                                                                          zoeken, wanneer die gegevens reeds worden vermeld in
In de gevoegde zaken C-253/96 tot en met C-258/96,                        documenten of arbeidsovereenkomsten welke vóór de
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177                   inwerkingtreding van de maatregelen tot omzetting
van het EG-Verdrag van het Landesarbeitsgericht Hamm                      van de richtlijn zijn opgesteld.
(Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen H.
Kampelmann e.a. en Landschaftsverband Westfalen-Lippe                (1) PB C 294 van 5.10.1996.
(C-253/96 tot en met 256/96), Stadtwerke Witten GmbH
en A. Schade (C-257/96) en tussen K. Haseley en Stadt-
werke Altena GmbH (C-258/96), om een prejudicieÈle


title: ARREST VAN HET HOF van 15 mei 1997 in zaak C-250/95 (verzoek van de Luxemburgse Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Futura Participations SA, Singer tegen Administration des contributions (Artikel 52 EG-Verdrag - Vrijheid van vestiging van vennootschappen - Belasting op inkomsten van filiaal - Toerekening van inkomsten)

text:
Nr. C 199/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
                   ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                         (Vijfde Kamer)                                                        van 15 mei 1997
                         van 7 mei 1997                               in zaak C-250/95 (verzoek van de Luxemburgse Conseil
                                                                      d'État om een prejudiciële beslissing): Futura Participa
in zaak C-223/95 (verzoek van het Finanzgericht Ham                  tions SA, Singer tegen Administration des contributions (')
burg om een prejudiciële beslissing): A. Moksel AG tegen
                Hauptzollamt Hamburg-Jonas (')                        (Artikel 52 EG-Verdrag — Vrijheid van vestiging van ven
                                                                      nootschappen — Belasting op inkomsten van filiaal —
(Landbouw — Restituties bij uitvoer — Uit voormalige                                     Toerekening van inkomsten)
DDR in Bondsrepubliek Duitsland onder doorvoerrrege
ling ingevoerde runderen — Invloed van Duitse eenwor                                            ( 97IC 199/ 14 )
ding op oorsprong en status van goederen in het vrije
                              verkeer)
                          ( 97/C 199/ 13 )                                                    (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Duits)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       In zaak C-250/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Luxem
                                                                       burgse Conseil d'Etat in het aldaar aanhangig geding tus
 In zaak C-223/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                sen Futura Participations SA, Singer en Administration des
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz             contributions, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
 gericht Hamburg (Duitsland ) in het aldaar aanhangig ge             ging van artikel 52 van het EG-Verdrag, heeft het Hof, sa
 ding tussen A. Moksel AG en Hauptzollamt Hamburg                     mengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president,
Jonas, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging              J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L. Sevón, ka
 van Verordening ( EEG ) nr. 3665/87 van de Commissie van              merpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O.
 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoe                  Edward ( rapporteur), J.-P. Puissochet, H. Ragnemalm, M.
 ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer           Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal :
 voor landbouwproducten ( PB nr. L 351 van 14 . 12 . 1987,             C. O. Lenz; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
 blz. 1 ), juncto artikel 9, lid 2, van het EG-Verdrag, heeft          15 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moi            als volgt:
 tinho de Almeida, kamerpresident, L. Sevón ( rapporteur ),
 C. Gulmann, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, rechters; ad
 vocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. A. Rühl , hoofdadmi         Artikel 52 van het EG-Verdrag verzet zich er niet tegen,
 nistrateur, op 7 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het              dat een lidstaat de overbrenging van verliezen uit eerdere
 dictum luidt als volgt:                                               jaren door een belastingplichtige die op zijn grondgebied
                                                                       een filiaal heeft zonder aldaar te zijn gevestigd, afhankelijk
                                                                       stelt van de voorwaarde, dat de verliezen economisch ver
 Artikel 8, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 3665/87 van              band houden met de inkomsten die de belastingplichtige in
 de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeen                    die staat heeft verworven, mits ingezeten belastingplichti
 schappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van res           gen niet gunstiger worden behandeld. Het verzet zich ech
 tituties bij uitvoer voor landbouwproducten, juncto                   ter ertegen, dat de overbrenging van verliezen afhankelijk
 artikel 9, lid 2, van het EG-Verdrag, moet aldus worden               wordt gesteld van de voorwaarde, dat de belastingplichtige
 uitgelegd, dat slachtproducten afkomstig van runderen, die            in het jaar waarin de verliezen zijn ontstaan, in die lidstaat
 vóór 3 oktober 1990, de datum van de Duitse eenwording,               een boekhouding van de door hem aldaar verrichte activi
 uit de voormalige DDR zijn uitgevoerd nadat de douane                teiten heeft gevoerd en bewaard, die in overeenstemming
 formaliteiten bij uitvoer in dat land vervuld waren en na            is met de terzake geldende nationale regels. De betrokken
  dat restituties bij uitvoer waren toegekend, en die in het           lidstaat mag evenwel verlangen, dat de niet-ingezeten be
  kader van de doorvoer- en opslagregeling in de Bondsrepu            lastingplichtige duidelijk en nauwkeurig aantoont, dat het
  bliek Duitsland zijn ingevoerd met het oog op wederuit               bedrag van de verliezen die hij stelt te hebben geleden, vol
  voer naar een derde land, niet van communautaire oor                gens de in het betrokken jaar geldende nationale regels
  sprong zijn, noch zich op het grondgebied van de Gemeen              voor de inkomsten- en verliesberekening overeenstemt met
  schap in het vrije verkeer bevinden, zodat zij niet in                de daadwerkelijk door de belastingplichtige in die staat ge
  aanmerking komen voor restituties bij uitvoer.                        leden verliezen.
  H PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .                                     (') PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 .


title: Zaak T-489/15: Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SNAP)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/43

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SNAP)
   (Zaak T-489/15)
   (2015/C 337/48)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cyrus Wellness Consulting (Berlijn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „VIEWTY SNAP” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 125 055

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 juni 2015 in zaak R 1938/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door M. Neumann en I. Neumann-Schölles tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-68/97)

text:
31 . 5 . 97             NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr. C 166/ 15
door D. Voillemot, advocaat te Parijs, domicilie gekozen                   let op de in het verleden reeds ontvangen steun, voor
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, rue Er                    een nieuwe steunregeling in het geheel niet in aanmer
mesinde 67 .                                                               king komt.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                4 . De Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 92,
                                                                           lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag en met de Com
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie, dat is                 munautaire Kaderregeling, waar zij goedkeuring heeft
     gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese                    verleend voor urgente steunmaatregelen in omstandig
      Gemeenschappen van 24 december 1996, en waarbij                      heden die niet voldeden aan de eisen die gelden voor
     goedkeuring is verleend voor de door de Franse autori                steun met het oog op de redding van een onderneming,
     teiten aan Crédit Lyonnais verleende urgente steun;                   aangezien
— de Commissie te verwijzen in alle kosten van het ge                     — het niet gaat om financiële steunmaatregelen in de
     ding.                                                                      vorm van kredietgaranties of terugbetaalbare kre
                                                                                dieten tegen een met een marktrente overeenko
Middelen en voornaamste argumenten                                              mende rentevoet;
Verzoekster, die eerder reeds beroep heeft ingesteld tegen                 — die maatregelen verder gaan dan noodzakelijk is
het besluit van de Commissie van 26 juli 1995 tot voor                        voor de exploitatie van de onderneming;
waardelijke goedkeuring van door Frankrijk aan Crédit                      — de steun wordt toegekend voor een bijzonder lange
Lyonnais toegekende steun ('), vordert in de onderhavige                       en ongerechtvaardigde periode;
zaak nietigverklaring van het besluit van de Commissie
om geen bezwaar te maken tegen in september 1996 ur                       — de steun niet zijn rechtvaardiging vindt in drin
gent verleende steun ( 2 ), en voerde daarbij volgende mid                    gende sociale overwegingen .
delen aan :
                                                                    ( 1 ) Zaak T-32/96 , PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 , blz . 31 .
1 . De Commissie heeft gehandeld in strijd met de bepa             ( 2 ) PB nr. C 390 van 24 . 12 . 1996 , blz . 7.
     lingen van artikel 93 , lid 3 van het EG-Verdrag en met
     haar besluit van 26 juli 1995 , door niet de onwettig
     heid wegens te late aanmelding vast te stellen van de
     toegekende urgente steun, en meer in het bijzonder
     van de inschrijving door EPFR op langlopende nulcou
     ponobligaties ten bedrage van 10 miljard Ffr.                  Beroep, op 13 maart 1997 ingesteld door M. Neumann en
                                                                    I. Neumann-Schölles tegen Commissie van de Europese
2 . De Commissie heeft gehandeld in strijd met de bepa                                        Gemeenschappen
     lingen van artikel 92, lid 3 , van het EG-Verdrag, met                                     ( Zaak T-68/97)
     de Communautaire Kaderregeling voor reddings- en                                             ( 97/C 166/34 )
     herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijk
     heden, die is vastgesteld ter uitvoering van voormeld                                    (Procestaai: Duits)
     artikel van het Verdrag, en met haar besluit van 26 juli
     1995 , waar zij heeft ingestemd met de toekenning van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     extra steun aan Crédit Lyonnais en aldus de onverenig         meenschappen is op 13 maart 1997 beroep tegen Commis
     baarheid van de op 26 juli 1995 goedgekeurde steun            sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M.
     maatregelen met de gemeenschappelijke markt nog                Neumann en I. Neumann-Schölles, wonende te Karlsruhe
     heeft versterkt. De goedgekeurde urgente steunmaatre          ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
     gelen :                                                        Potthast en H.-J. Rüber, advocaten te Keulen, domicilie ge
                                                                    kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
     — dragen namelijk niet bij tot de ontwikkeling van             advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8—10 .
          een bepaalde vorm van economische bedrijvigheid;
                                                                    Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
     — gaan voorbij aan het gemeenschappelijk belang;
                                                                    — verweerster te veroordelen, aan eerstgenoemde verzoe
     — versterken de weerslag van de op 26 juli 1995
                                                                           ker, M. Neumann, overeenkomstig artikel 80 van het
          goedgekeurde steunmaatregelen, waarvan het be                   Statuut wezenpensioen te betalen;
          drag en de noodzaak voor betwisting vatbaar zijn,
          en die bovendien zijn toegekend zonder dat er een         — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
          werkelijk herstructureringsplan bestond en vol                  kosten te verwijzen .
          doende elementen voorhanden waren om de daar
          uit voortvloeiende distorsies van de mededinging te       Middelen en voornaamste argumenten
          compenseren .
                                                                    I. Neumann-Schölles, ambtenaar bij het Europees Trans
3 . De Commissie heeft gehandeld in strijd met artikel 92 ,         uraneninstituut te Karlsruhe die in tweede huwelijk met
     lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag en met de Com           een in 1992 overleden ambtenaar van de Commissie was
     munautaire Kaderregeling, waar zij goedkeuring heeft           gehuwd, verzocht om overlevingspensioen voor zichzelf en
     verleend voor urgente steunmaatregelen waardoor Cré           voor haar zoon uit haar eerste huwelijk, M. Neumann .
     Crédit Lyonnais in staat wordt gesteld haar activiteiten       Laatstgenoemde leefde tussen 1982 en 1990 in het gezin
     voort te zetten in afwachting van de toekenning van            van de echtgenoten Schölles en werd ook tijdens zijn in
     nieuwe steunmaatregelen, hoewel Crédit Lyonnais, ge           1995 beëindigde opleiding door dezen gezamenlijk onder
 ---pagebreak--- Nr. C 166/ 16            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  31 . 5 . 97
houden. De biologische vader van M. Neumann en van                      — de Commissie in de kosten te verwijzen .
echt gescheiden echtgenoot van I. Neumann-Schölles heeft
nooit onderhoudsgeld betaald voor M. Neumann en over                   Middelen en voornaamste argumenten
leed onbemiddeld in 1996 .
Reeds bij brief van 22 juni 1995 weigerde het tot aanstel              De bestreden beschikkingen vormen definitieve beschikkin
ling bevoegd gezag aan I. Neumann-Schölles weduwepen                   gen tot goedkeuring van de aanvraag om betaling van het
sioen te betalen, op grond dat haar huwelijk met haar                   saldo betreffende de „ dossiers " inzake financiële steun van
tweede echtgenoot minder dan de in artikel 17 van                       het Europees Sociaal fonds, nrs. 881311P1 en 880249P3 ,
bijlage VIII bij het Statuut geëiste een jaar had geduurd,              ten behoeve van verzoekster. Bij deze beschikkingen be
en zij zich niet in de in lid twee van dat artikel beschreven           sloot de Commissie tot verlaging van het bedrag dat was
uitzonderingssituatie bevond . Tenslotte werd bij brief van             goedgekeurd bij beschikking C(88 ) 0831 /29.04.88 , betref
20 maart 1996 ook de toekenning van een wezenpensioen                   fende de toekenning aan verzoekster van bijstand voor de
aan M. Neumann geweigerd, daar de voorwaarden van                       financiering van beroepsopleidingsacties in Portugal .
artikel 80 van het Statuut niet waren vervuld .
De in het beroep geformuleerde aanspraak van M. Neu                    Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende
mann op wezenpensioen wordt gebaseerd op artikel 80,                    gebreken aan :
lid 1 , van het Statuut. Zakelijk weergegeven wordt gesteld,
dat het aldaar gehanteerde begrip „ wezenpensioen " enkel               — De beschikkingen van de Commissie zijn onwettig we
is gebruikt omdat bij het overlijden van een ambtenaar                      gens strijdig met Besluit 83/516/EEG van de Raad van
geldsommen worden betaald aan kinderen die daadwerke                       17 oktober 1983 betreffende de taken van het Euro
lijk door hem werden onderhouden . Derhalve zouden niet                     pees Sociaal Fonds, Verordening ( EEG ) nr. 2950/83
de wezen, maar veeleer de kinderen die recht hebben op                      van 17 oktober 1983 houdende toepassing van dat be
onderhoudsgeld, een wezenpensioen ontvangen .                               sluit, en Beschikking 83/673/EEG van de Commissie
Anderzijds zou uit artikel 80, leden 2 tot en met 4, van                    betreffende het beheer van het Europees Sociaal Fonds .
het Statuut blijken, dat de rechthebbende geen volle wees
moet zijn .                                                             — De beschikkingen zijn onrechtmatig wegens schending
                                                                            van de rechten en belangen die verzoekster reeds ont
Verweerster kan zich ook niet op artikel 21 van bijlage VIII                leent aan de oorspronkelijke beschikking van de Com
bij het Statuut beroepen, daar in lid 1 van de Duitse tekst                 missie houdende goedkeuring van de dossiers en aan
van dat artikel sprake is van een „ verwaisten " kind ( 1 ). In            het onmiddellijk daarna gegeven goedkeuringsbesluit
dien de communautaire wetgever daarmee alleen op volle                      van het Departamento para os Assuntos do Fundo So
wezen zou doelen, zou artikel 21 van bijlage VIII bij het                   cial Europeo ( DAFSE ).
Statuut innerlijk tegenstrijdig zijn .
 (') Noot van de vertaler: in de Nederlandse tekst wordt ook hier       — Er zijn twee tegenstrijdige beschikkingen gegeven, daar
     de term „ wees " gebruikt.                                             verzoekster de acties heeft uitgevoerd, zonder dat zulks
                                                                            ooit ter discussie is gebracht, terwijl de terugbetaling
                                                                            wordt gelast van meer dan zeven jaar geleden ontvan
                                                                            gen bedragen, die zijn uitgegeven bij de uitvoering en
                                                                            ten behoeve van de twee acties .
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Proderec — For
magao e Desenvolvimento de Recursos Humanos ACE te
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    — De beschikkingen zijn voorts in tegenspraak met an
                                                                            dere eerdere beschikkingen, waardoor het feitelijk en
                           ( Zaak T-72/97)                                  rechtskader waarin de acties werden goedgekeurd en
                             ( 97/C 166/35 )                                uitgevoerd, volledig is gewijzigd .
                       (Procestaai: Portugees)                          — De beschikkingen zijn onbillijk en ingrijpend; zij zijn
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                      in strijd met de beginselen van billijkheid, redelijkheid
 meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                    en onpartijdigheid .
 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Prode
 rec — Forma^ao e Desenvolvimento de Recursos Huma                     — Tenslotte zijn de beschikkingen ongegrond, daar zij in
 nos ACE, gevestigd Av. 25 de Abril 7B, S/loja, Almada ,                    tegenspraak zijn met de door het DAFSE in 1990 afge
 vertegenwoordigd door M. Rodrigues, advocaat te Lissa                     geven verklaring, de enige die geldig is daar zij is afge
 bon , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. M.                    geven binnen de termijn van 13 maanden , beant
 Miranda Sousa Pires, rue Jean Jaurès 4a .                                  woordt aan de in de communautaire regelgeving ge
                                                                            stelde voorwaarden en niet eenzijdig kan worden
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        ingetrokken .
 — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       van 9 december 1996 betreffende dossier nr. 880249P3              — De twee beschikkingen wijzigen en verstoren het in de
       en de beschikking van de Commissie van 9 december                    oorspronkelijke goedkeuringsbeschikking vastgestelde
       1996 betreffende dossier nr. 881311 PI , beide aan ver              criterium, doordat zij gebaseerd zijn op een tweede
       zoekster meegedeeld op 28 januari 1997;                              door het DAFSE afgegeven verklaring, op grond waar


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 26 september 1996 in zaak C-302/93 (verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): E. Debouche tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen (BTW - Uitlegging van artikel 17, leden 2 en 3, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG en van de artikelen 3, onder b), en 5, eerste alinea, van Richtlijn 79/1072/EEG - Teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen)

text:
Nr . C 354/6            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23 . 11 . 96
sector rundvlees ( PB 1987, L 109 , blz . 12 ), heeft het Hof           waarde aan niet in het binnenland gevesti-gde belastingplich
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris                 tigen ( PB 1979 , L 331 , blz . 11 ), heeft het Hof ( Zesde
( rapporteur ), kamerpresident, G. Hirsch en G. F. Mancini ,            Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpre
rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier: H. von                sident, G. Hirsch ( rapporteur) en P. J. G. Kapteyn, rechters;
Holstein , adjunct-griffier, op 17 september 1996 een arrest            advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : H. A. Rühl, hoofd
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                            administrateur, op 26 september 1996 een arrest gewezen
                                                                        waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG van de
      Raad van 25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de               Artikel 3 , onder b), van de Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het               van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmo
      gebied van de douaneschuld, heeft rechtstreekse wer              nisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbe
      king en doet voor particulieren rechten ontstaan die zij          lasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over
      kunnen inroepen tegenover een Lid-Staat die deze                  de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland geves
      richtlijn niet in nationaal recht heeft omgezet, en die de        tigde belastingplichtigen, moet aldus worden uitgelegd, dat
      nationale rechter moet handhaven .                                een advocaat die in de Lid-Staat waar hij gevestigd is,
                                                                        krachtens artikel 28 , lid 3 , onder b), en bijlage F van de
2 . Artikel 2 , onder d), van Richtlijn 79/623/EEG is ook               Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      van toepassing in geval van schending van Verordening             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
      (EEG) nr. 612/77 van de Commissie van 24 maart 1 9 77             Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
      tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de              van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
      bijzondere invoerregeling voor bepaalde jonge manne              slag, BTW-vrijstelling geniet, uit dien hoofde niet gerechtigd
      lijke mestrunderen , zoals gewijzigd bij Verordening              is de bevoegde dienst van die Lid-Staat om afgifte van de in
      (EEG) nr. 1384/77 van de Commissie van 27 juni                    genoemd artikel 3 , onder b), bedoelde verklaring te verzoe
      1977 .                                                            ken, en dus geen recht heeft op teruggaaf van de BTW die is
                                                                        geheven ter zake van diensten die hem zijn verleend in een
(') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 ,                                  Lid-Staat waar hij niet gevestigd is en waar diensten verricht
     PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .                                 door advocaten niet zijn vrijgesteld.
                                                                        (M PB nr . C 178 van 30 . 6 . 1993 .
                     ARREST VAN HET HOF
                           ( Zesde Kamer )                                                 ARREST VAN HET HOF
                      van 26 september 1996                                                       ( Vierde Kamer )
in zaak C-302/93 ( verzoek van het Gerechtshof te
                                                                                van 26 september 1996
 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing ): E. Debouche
      tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen ( 1 )             in zaak C-230/94 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                        een prejudiciële beslissing ): R. Enkier tegen Finanzamt
 (BTW — Uitlegging van artikel 1 7, leden 2 en 3, onder a),
                                                                                Homburg ( 1 )
 van Richtlijn 77/388/EEG en van de artikelen 3, onder b),
 en 5, eerste alinea, van Richtlijn 79/1 072/EEG — Teruggaaf             (Zesde BTW-Richtlijn — Begrip economische activiteit —
 van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het                                  Maatstaf van heffing)
           binnenland gevestigde belastingplichtigen)                                               ( 96/C 354/ 11 )
                            ( 96/C 354/ 10 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                         ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 In zaak C-302/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                 de Jurisprudentie van het Elof)
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Gerechtshof te
 ' s-Gravenhage ( Nederland ) in het aldaar aanhangig geding            In zaak C-230/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
 tussen E. Debouche en Inspecteur der Invoerrechten en                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesfinanzhof
 Accijnzen , om een prejudiciële beslissing over de uitlegging           in het aldaar aanhangig geding tussen R. Enkier en
 van artikel 17, leden 2 en 3 , onder a ), van de Zesde Richtlijn        Finanzamt Homburg, om een prejudiciële beslissing over de
 77/388 /EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                  uitlegging van artikel 4 , leden 1 en 2 , artikel 6 , lid 2 ,
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake                  onder a ), en artikel 1 1 , deel A, lid 1 , onder c ), van de Zesde
 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
 over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB 1977 ,             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
 L 145 , blz . 1 ), en van de artikelen 3 , onder b ), en 5 , eerste     Staten inzake omzetbelasting -— Gemeenschappelijk stelsel
 alinea , van de Achtste Richtlijn 79/ 1072/EEG van de Raad              van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond
 van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de                  slag ( PB 1 977, L 1 45 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vierde Kamer ),
 wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Rege                samengesteld als volgt : C. N. Kakouris , kamerpresident,
 ling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde             P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ), rechters ;


title: Zaak C-153/00: Verzoek van de onderzoeksrechter in de Rechtbank van Eerste aanleg te Turnhout van 13 april 2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen P. der Weduwe

text:
C 192/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
     — artikel 2 van de richtlijn 89/369/EEG (1), voorzover de           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
          drie ovens in exploitatie zijn zonder dat daartoe een
          vergunning is verleend;                                        1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de
                                                                              gestelde termijn uitvoering te geven aan artikel 4, lid 2,
     — artikel 6 van de richtlijn 89/369/EEG, voorzover de                    artikel 6, leden 1, 3 en 4, artikel 7, artikel 8, leden 2, 3, 4
          bevoegde autoriteiten met betrekking tot deze ovens                 en 6, artikel 11, lid 2, en artikel 12 van richtlijn
                                                                              97/66/EG (1) en door de desbetreffende maatregelen niet
          — niet de periodieke metingen van de in dat artikel                 aan de Commissie mee te delen, haar verplichtingen
              genoemde parameters zijn verricht;                              krachtens artikel 15 van de richtlijn niet is nagekomen;
          — niet vooraf de procedures voor monsterneming en              2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
              metingen hebben goedgekeurd, en evenmin de
              plaatsen van monsterneming of de meetpunten
              hebben bepaald;
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
          — geen meetprogramma hebben vastgesteld;
                                                                         Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10, eerste alinea,
     — artikel 7 van richtlijn 89/369/EEG, voorzover de drie             EG-Verdrag moeten de lidstaten de nodige maatregelen treffen
          ovens niet met steunbranders zijn uitgerust, waarmee           om richtlijnen vóór het verstrijken van de gestelde termijn om
          in het bijzonder bij het opstarten en stilleggen van de        te zetten in hun nationale rechtsorde. De in artikel 15, lid 1,
          installaties een minimumtemperatuur van de verbran-            van de richtlijn gestelde termijn is op 24 oktober 1998
          dingsgassen van 850 °C wordt verzekerd;                        verstreken zonder dat de Franse Republiek uitvoeringsmaatre-
                                                                         gelen voor de bovengenoemde artikelen heeft getroffen.
2. Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                         (1) Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Middelen en voornaamste argumenten                                           15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgege-
                                                                             vens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de
                                                                             telecommunicatiesector, PB L 024 van 30.01.1998, blz. 1.
Geen van de te Mazo en Barlovento gevestigde verbrandings-
ovens beschikt over de voorgeschreven opstartvergunning. Zij
zijn evenwel in januari 1992 in gebruik genomen, zodat moet
worden aangenomen dat richtlijn 89/369/EEG van toepassing
was. Bij een schrijven van 3 februari 1999 waarin zij inlichtin-
gen die werden verstrekt door de Consejerı́a de Industria y
Comercio van de regering van de Canarische eilanden doorgaf,
heeft de Spaanse regering bovengenoemde niet-nakoming
erkend.
                                                                         Verzoek van de onderzoeksrechter in de Rechtbank van
                                                                         Eerste aanleg te Turnhout van 13 april 2000 om een
(1) Richtlijn 89/369/EEG van de Raad van 8 juni 1989 ter voorko-         prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen P. der We-
    ming van door nieuwe installaties voor de verbanding van stedelijk                                  duwe
    afval veroorzaakte luchtverontreiniging (PB L 163, van 14.6.1989,
    blz. 32).
                                                                                (Zaak C-153/00)
                                                                                (2000/C 192/15)
                                                                         De onderzoeksrechter in de Rechtbank van Eerste aanleg te
                                                                         Turnhout heeft bij verzoek van 13 april 2000, ingekomen ter
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van                    griffie van het Hof van Justitie op 25 april 2000, in de strafzaak
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                      tegen P. der Weduwe, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                          (Zaak C-151/00)                                de navolgende vragen:
                          (2000/C 192/14)                                Dient artikel 49 van het EG-Verdrag (voorheen 59 EG-Verdrag)
                                                                         aldus te worden uitgelegd dat:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 april 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                 in het geval een kredietinstelling met vergunning in een Lid-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 Staat waar inbreuken op het bankgeheim strafrechtelijk zijn
woordigd door B. Mongin, lid van de juridische dienst, als               beteugeld, in het kader van de vrije dienstverlening bedrijvig is
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 op het grondgebied van een andere Lid-Staat waar geen
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                          gelijkaardig bankgeheim bestaat,
 ---pagebreak--- 8.7.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 192/9
1o deze Verdragsbepaling zich niet verzet tegen een bepaling          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    van de wetgeving van de Lid-Staat van ontvangst krachtens
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          (1) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplich-
    ertoe verplicht zijn te getuigen in strafzaken over diensten           tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens
    die zij in vrije dienstverlening hebben verstrekt op het               artikel 5, lid 4, sub a, van een bijlage III, sub 2, bij richtlijn
    grondgebied van de Lid-Staat van ontvangst en dit in                   91/676/EEG (1) van de Raad van 22 december 1991 inzake
    omstandigheden waarin werknemers van kredietinstellin-                 de bescherming van water tegen verontreiniging door
    gen uit de Lid-Staat van ontvangst eenzelfde getuigenisver-            nitraten uit agrarische bronnen;
    plichting hebben;
                                                                      (2) de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de procedure
2o deze Verdragsbepaling zich niet verzet tegen een wetgeving              te verwijzen.
    van de Lid-Staat van ontvangst krachtens dewelke de
    werknemers van de betrokken kredietinstelling die bij een
    verhoor als verdachte verkiezen zich niet te beroepen op          Middelen en voornaamste argumenten
    hun zwijgrecht als verdachte een verklaring in strafzaken
    kunnen afleggen over diensten die zij in vrije dienstver-         Artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/676/EEG juncto bijlage III
    lening hebben verstrekt op het grondgebied van de Lid-            bij die richtlijn bepaalt, welke hoeveelheid meststoffen elk
    Staat van ontvangst en dit in omstandigheden waarin               akkerbouw- en veeteeltbedrijf per hectare en per jaar maximaal
    werknemers van kredietinstellingen uit de Lid-Staat van           op de bodem mag brengen. De Duitse bepalingen (§ 2, lid 1,
    ontvangst eenzelfde recht op het afleggen van een verkla-         en § 4, lid 5, van de Düngeverordnung) staan toe, bij zelf
    ring als verdachte hebben, voor zover zij zich niet beroepen      gewonnen meststoffen van dierlijke oorsprong binnen bepaal-
    of wensen te beroepen op hun zwijgrecht;                          de grenzen rekening te houden met „onvermijdelijke verliezen
                                                                      bij het over het land spreiden” respectievelijk, bij mengmest en
3o deze Verdragsbepaling zich wel verzet tegen een bepaling           gier en bij vaste stalmest, met „opslagverliezen”. Dit heeft tot
    uit de wetgeving van de Lid-Staat van herkomst krachtens          gevolg, dat 10 à 20 % van de totale hoeveelheid stikstof wordt
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          beschouwd als „normaal” verlies dat door vervluchtiging van
    strafrechtelijk en burgerrechtelijk aansprakelijk kunnen          de stikstof ontstaat; daarbij wordt evenwel voorbijgegaan aan
    worden gesteld indien zij in het kader van een strafrechte-       het feit dat die in de lucht ontsnappende hoeveelheden
    lijk onderzoek, gevoerd in een Lid-Staat van ontvangst (cf.       stikstof grotendeels terug op de bodem en in de waterlopen
    sub 1o en 2o)(in casu het Koninkrijk België), getuigen over       terechtkomen en daardoor bijdragen aan waterverontreiniging.
    diensten die zij in vrije dienstverlening hebben verstrekt
    op het grondgebied van de Lid-Staat van ontvangst;                De in de richtlijn vastgestelde maximale hoeveelheden moeten
4o deze Verdragsbepaling zich wel verzet tegen een bepaling           in de hele Gemeenschap eenvormig in acht worden genomen.
    uit de wetgeving van de Lid-Staat van herkomst krachtens          De Commissie heeft na discussies binnen het in artikel 9 van
    dewelke de werknemers van de betrokken kredietinstelling          de richtlijn bedoelde comité het uitleggingsprobleem opnieuw
    strafrechtelijk en burgerrechtelijk aansprakelijk kunnen          bekeken en bij brief aan de Bondsrepubliek Duitsland, Oosten-
    worden gesteld indien zij in het kader van een strafrechte-       rijk en Luxemburg bevestigd, dat de in bijlage III, sub 2, bij de
    lijk onderzoek, gevoerd in een Lid-Staat van ontvangst (cf.       richtlijn genoemde hoeveelheden, als hoeveelheden mest vanaf
    sub 1o en 2o)(in casu het Koninkrijk België), als verdachte       de opslagplaats moeten worden begrepen.
    een verklaring afleggen over diensten die zij in vrije
    dienstverlening hebben verstrekt op het grondgebied van           (1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
    de Lid-Staat van ontvangst (in casu het Koninkrijk België),
    terwijl zij zich niet beroepen of wensen te beroepen op het
    zwijgrecht.
                                                                      Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
                                                                      Queen’s Bench Division van 1 maart 2000 om een preju-
Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Commissie                     diciële beslissing in het geding tussen K. Beckman en
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd.
                             Duitsland
                                                                                (Zaak C-164/00)
                         (Zaak C-161/00)
                                                                                (2000/C 192/17)
                         (2000/C 192/16)
                                                                      De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Division, heeft bij beschikking van 1 maart 2000, ingekomen
op 27 april 2000 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland                ter griffie van het Hof van Justitie op 5 mei 2000, in het geding
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,              tussen K. Beckman en Dynamco Whicheloe Macfarlane Ltd.,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur Hausen,          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                       vragen:


title: Zaak T-376/14: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2016 — Yassin/Raad

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/20

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2016 — Yassin/Raad
   (Zaak T-376/14) (1)

   (2016/C 165/24)
   Procestaal: Frans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.