title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 juni 1995 in zaak T-107/94, C. Kik tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EG) nr. 40/94 inzake het Gemeenschapsmerk - Talen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep)

text:
Nr . C 229/ 18        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 9 . 95
                Doorhaling van zaak C-6/95 ( ] )                     van het Schleswig-Holsteinisches Landessozialgericht om
                          ( 95/C 229/41 )                            een prejudiciële beslissing): A. Hanßen en Bundesanstalt für
                                                                     Arbeit.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 mei 1995 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-6/95 ( verzoek          (') PB nr. C 54 van 4 . 3 . 1995 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                         van 6 juli 1995
in zaak T-36/93 : G. Ojha tegen Commissie van de Europese                                     van 19 juni 1995
                      Gemeenschappen (*)                             in zaak T-107/94, C. Kik tegen Raad van de Europese Unie
(Ambtenaren — Tewerkstelling buiten Gemeenschap —                           en Commissie van de Europese Gemeenschappen (*)
Nieuwe tewerkstelling in zetel van Commissie — Beroep tot            (Verordening (EG) nr. 40/94 inzake het Gemeenschaps
     nietigverklaring — Vergoeding van morele schade)                merk — Talen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het
                           (9SIC 229/42 )                                                             beroep)
                                                                                ( 95/C 229/43 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
In zaak T-36/93 , G. Ojha, ambtenaar van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, wonende te Korbeek-Lo                    In zaak T-107/94, C. Kik, advocaat en merkgemachtigde,
( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te           vertegenwoordigd door G. L. Kooy, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de              's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Fiduciaire Myson S.ar.l ., Rue Glesener 1 , tegen Commissie          ten kantore van N. Decker, advocaat aldaar, Avenue
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A. M.                Marie-Thérèse , 16 , tegen Raad van de Europese Unie
Alves Vieira, J. Griesmar en D. Waelbroeck ), betreffende             ( gemachtigden : G. Maganza en G. Houttuin ), en Commissie
een beroep strekkende, enerzijds, tot nietigverklaring van            van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : P. Van
 het besluit van de Commissie van 20 oktober 1992 waarbij             Nuffel ), ondersteund door Koninkrijk Spanje ( gemachtig
verzoekers ambt per 1 november 1992 van de delegatie van              den: A. J. Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz ), betreffende
 de Commissie te Dacca ( Bangladesh ), waar verzoeker sedert          een beroep tot nietigverklaring van artikel 115 van Veror
 1 augustus 1991 was tewerkgesteld, is overgebracht naar de           dening ( EG ) nr. 40/94 van de Raad ( 2 ), voor zover daarin de
 zetel van de Commissie te Brussel, en, anderzijds, tot               Nederlandse taal wordt uitgesloten als taal van het Bureau
 veroordeling van de Commissie om verzoeker een bedrag                voor harmonisatie binnen de interne markt ( merken,
 van 500 000 Bfr. te betalen ter vergoeding van de morele             tekeningen en modellen ), alsmede een verzoek om dit
 schade die deze stelt door dit besluit te hebben geleden, heeft      Bureau niet in werking te stellen of te doen stellen, heeft het
 het Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L.          Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: J. L. Cruz
 Cruz Vilaga, president, H. Kirschner en A. Kalogeropoulos,           Vila^a, president, H. Kirschner en V. Tiili, rechters; griffier:
 rechters; griffier: H. Jung, op 6 juli 1995 een arrest gewezen       H. Jung, op 19 juni 1995 een beschikking gegeven waarvan
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                  het dictum luidt als volgt:
 1 . Verwerpt het beroep.                                              I. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                       2 . Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten,
 2 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft               alsmede in de kosten van de Raad en de Commissie.
      van de kosten van verzoeker, die de andere helft van zijn
                                                                             Interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.
      kosten zal dragen.
                                                                       0 ) PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994 .
 (') PB nr . C 178 van 30 . 6 . 1993 .                                 ( 2 ) PB nr. L 11 van 14 . 1 . 1994 , blz . 1 .


title: Zaken T-296/05 en T-408/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — Marcuccio/Commissie (Sociale zekerheid — Verzoeken om 100 % vergoeding van ziektekosten — Stilzwijgende en uitdrukkelijke afwijzing van verzoeken)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/45

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — Marcuccio/Commissie
   (Zaken T-296/05 en T-408/05) (1)

   (Sociale zekerheid - Verzoeken om 100 % vergoeding van ziektekosten - Stilzwijgende en uitdrukkelijke afwijzing van verzoeken)
   (2008/C 209/77)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Distante, vervolgens G. Cipressa en L. Garofalo, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis Kayser en J. Currall, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Onder meer, verzoek om nietigverklaring van twee stilzwijgende besluiten van het afwikkelingsbureau van de gemeenschappelijke regeling inzake ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen houdende weigering om verzoeker 100 % vergoeding van zijn ziektekosten te geven alsmede vordering tot veroordeling van de Commissie tot betaling van bepaalde ziektekosten aan verzoeker
   Dictum

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak T-463/14: Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Österreichische Post/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/44

         Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Österreichische Post/Commissie
   (Zaak T-463/14)
   2014/C 303/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Österreichische Post AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Schatzmann en J. Bleckmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het uitvoeringsbesluit van de Commissie in zaak C(2014) 2093 nietig verklaren voor zover richtlijn 2004/17/EG verder van toepassing blijft voor de gunning van opdrachten voor de in artikel 1 van het uitvoeringsbesluit niet genoemde postdiensten, waarvoor verzoekster overeenkomstig artikel 30, lid 6, van richtlijn 2004/17 vrijstelling had aangevraagd;

               —

               subsidiair, voor zover het bestreden besluit volgens het Gerecht niet gedeeltelijk mag of kan worden betwist, het uitvoeringsbesluit volledig nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op de stelling dat het bestreden besluit, wat de in artikel 1 van het besluit niet genoemde postdiensten betreft, krachtens artikel 263, tweede alinea, VWEU ongeldig is daar de Commissie door onjuiste toepassing en uitlegging van richtlijn 2004/17/EG het Unierecht heeft geschonden. Daarbij stelt verzoekster in wezen dat de door haar verrichtte postdiensten voldoende rechtstreeks aan mededinging zijn blootgesteld, zodat is voldaan aan de voorwaarden voor een vrijstelling overeenkomstig artikel 30, lid 1, van richtlijn 2004/17. Voorts, aldus verzoekster, paste de Commissie de door het Unierecht en de rechtspraak vastgestelde criteria en methoden voor marktafbakening verkeerd toe.
   Verzoekster stelt vervolgens verzuim van wezenlijke vormvoorschriften daar de Commissie haar besluit niet afdoende motiveerde.
   Ten slotte, aldus verzoekster, heeft de Commissie fundamentele procedurele rechten geschonden, aangezien zij verzoeksters recht op hoor en wederhoor heeft geschonden door verzoeksters betoog en bewijsvoering niet grondig inhoudelijk te onderzoeken.


title: Zaak C-423/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2016 door HX tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-723/14, HX/Raad

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/18

         Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2016 door HX tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-723/14, HX/Raad
   (Zaak C-423/16 P)
   (2016/C 350/23)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Rekwirant: HX (vertegenwoordiger: S. Koev, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening in haar geheel ontvankelijk en gegrond verklaren, alsook alle daarin aangevoerde middelen gegrond verklaren en aanvaarden;

               —

               vaststellen dat de bestreden handelingen gedeeltelijk nietig verklaard kunnen worden;

               —

               het gedeelte van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer) van 2 juni 2016 in zaak T-723/14, HX/Raad van de Europese Unie, waarin de vordering van HX werd afgewezen, vernietigen;

               —

               het op HX betrekking hebbende deel van besluit (GBVB) 2015/837 van 28 mei 2015 houdende wijziging van besluit 2013/255 (PB 2015, L 132, blz. 82) waarbij de Raad de geldigheidsduur van besluit 2013/255 tot en met 1 juni 2016 heeft verlengd, nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in alle kosten die rekwirant zijn opgekomen, alsmede in alle uitgaven, honoraria enz. die verband houden met de vertegenwoordiging in rechte.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting die tot uitdrukking komt in schending van het Unierecht: omdat het besluit, waartegen het verworpen beroep was gericht, niet persoonlijk aan rekwirant werd betekend hoewel de Raad zijn adresgegevens had, dient te worden aangenomen dat de aanpassing van het verzoekschrift in verband met deze rechtshandelingen ontvankelijk is en binnen de vervaltermijn heeft plaatsgevonden.

               2.

               Onjuiste rechtsopvatting die als volgt tot uitdrukking komt in schending van de procedureregels waardoor de belangen van rekwirant worden geraakt:

                           —

                           het feit dat geen afzonderlijke schriftelijke vordering is ingediend, schendt geenszins de rechten van de tegenpartij en bemoeilijkt evenmin het werk van het Gerecht;

                           —

                           het Gerecht heeft geen rekening gehouden met de procestaal, nu de Bulgaarse taalversie van het Reglement voor de procesvoering niet dwingend bepaalt dat een afzonderlijke memorie moet worden neergelegd;

                           —

                           schending van het in artikel 64 van het Reglement voor de procesvoering neergelegde beginsel van de procedure op tegenspraak, nu het Gerecht rekwirant niet de mogelijkheid heeft geboden om zich met het besluit zelf van de Raad, of met andere taalversies van het Reglement voor de procesvoering, vertrouwd te maken teneinde aldus zijn vordering overeenkomstig de talenkennis en de verwachtingen van het Gerecht voor te bereiden;

                           —

                           het Gerecht is zijn uit artikel 86, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering voortvloeiende verplichtingen niet nagekomen, op grond waarvan moet worden voorzien in de mogelijkheid, en zo nodig ook in een bijkomende termijn, om een kopie over te leggen van besluit (GBVB) 2015/837 van de Raad van 28 mei 2015 dat de aanpassing van het verzoekschrift rechtvaardigt;

                           —

                           het Gerecht heeft, in strijd met artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, in het voorlopige rapport de feiten van de zaak niet volledig onderzocht.


title: Zaak T-116/10: Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Duitsland/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/41

         Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-116/10)
   2010/C 134/70
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller en U. Karpenstein, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2009) 10675 van de Commissie van 23 december 2009 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die bij beschikking C(97) 1120 van de Commissie was toegekend voor het doelstelling 2-programma (1997-1999) Nordrhein-Westfalen in de Bondsrepubliek Duitsland;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie de bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die was toegekend voor het doelstelling 2-programma (1997-1999) Nordrhein-Westfalen in de Bondsrepubliek Duitsland, verminderd.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   Als eerste middel voert verzoekster aan dat de Commissie de feiten onjuist heeft beoordeeld. De Commissie heeft verkeerde bedragen meegeteld in de berekening van het aantal onjuistheden dat haar ten laste wordt gelegd.
   In het kader van het tweede middel wordt betoogd dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor een financiële correctie overeenkomstig artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4253/88. (1) Deze bepaling geeft de Commissie niet het recht, financiële correcties door te voeren wegens gebrekkig beheer of wegens gestelde ontoereikende beheers- en controlesystemen. De omvang van de door de Commissie vastgestelde financiële correctie is evenmin op andere gronden gerechtvaardigd. In de eerste plaats kunnen de door de Commissie gestelde „onregelmatigheden” slechts een financiële correctie rechtvaardigen indien zij ongunstige gevolgen hebben of hebben gehad voor de begroting van de Unie. Dit is niet het geval voor de door de Commissie aan de orde gestelde maatregelen. In de tweede plaats is bij een aantal van de aan de orde gestelde projecten ook ten gronde geen sprake van schending van het gemeenschapsrecht.
   Als derde middel wordt aangevoerd dat de Commissie op grond van verordening nr. 4253/88 niet bevoegd was om forfaitaire en geëxtrapoleerde financiële correcties aan te brengen. De duidelijke bewoordingen van artikel 24 van deze verordening gaan uit van concrete gevallen en berekenbare bedragen.
   In het kader van het laatste middel stelt verzoekster dat, zelfs indien forfaitaire en geëxtrapoleerde financiële correcties toelaatbaat zijn, deze in concreto onrechtmatig zijn. De Commissie heeft niet aangetoond dat de door haar aan de orde gestelde handelswijzen niet „inherent” zijn aan het systeem en de forfaitaire financiële correcties stroken niet met het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).


title: Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door B. L. Lay tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-107/95)

text:
Nr . C 208/28         NL              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12 . 8 . 95
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:              niet in haar belang, zij veroorzaakten haar zelfs recht
                                                                 streekse en ernstige schade, zoals blijkt uit het feit dat tijdens
— het onderhavige beroep gescheiden van andere beroepen          de gestelde duur van die activiteiten haar uitvoer aanzienlijk
    tegen dezelfde beschikking van de Commissie te berech       is gedaald . Verzoekster heeft zich dan ook niet alleen niet
    ten ;
                                                                 gedragen naar de regel van eerbiediging van de thuismark
                                                                 ten, maar de toepassing ervan feitelijk tegengewerkt.
— Beschikking 94/81 5/EG van de Commissie van 30 no
    vember 1994 inzake een procedure op grond van                Ten aanzien van de onrechtmatige informatie-uitwisseling
    artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126 en            waarvan zij wordt beschuldigd, stelt verzoekster dat de
    33.322 — Cement ), nietig te verklaren voorzover zij         uitgewisselde gegevens waarop de grieven van de Commissie
    verzoekster betreft;                                         zijn gericht, van louter statistisch belang en van heel
                                                                 algemene aard waren, en dat centralisatie ervan bij Cembu
                                                                 reau en andere soortgelijke organisaties louter gebeurde
— subsidiair, de bij deze beschikking aan verzoekster            omdat dit eenvoudiger en goedkoper was dan ze bij officiële
    opgelegde boete te verminderen;                              instanties op te vragen .
— de Commissie in de kosten te verwijzen, daaronder              Voorts bestrijdt verzoekster, op enigerlei wijze betrokken te
    begrepen het honorarium van verzoeksters advocaat .          zijn geweest bij onderling afgestemde feitelijke gedragingen
                                                                 met het doel de markten te verdelen en de exporten te
Middelen en voornaamste argumenten                               kanaliseren. Het gaat niet aan, aldus verzoekster , de
                                                                 activiteiten van andere ondernemingen eveneens aan haar
                                                                 toe te rekenen op de enkele grond, dat zij in EPC en ECEC
Volgens de bestreden beschikking heeft verzoekster tezamen       heeft deelgenomen .
met andere producenten en ondernemersverenigingen uit de
cementsector inbreuk gemaakt op de bepalingen van arti
kel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag . Deze inbreuk bestond       Haars inziens moet de beschikking dan ook worden
erin, dat zij zou hebben deelgenomen a ) aan een overeen        nietigverklaard wegens schending van wezenlijke vorm
komst die ertoe strekte de thuismarkten te eerbiedigen en het    voorschriften en het ontbreken van een specifieke en
overbrengen van cement van het ene naar het andere land          toereikende motivering. Ook heeft de Commissie haar
aan een regeling te onderwerpen, en b ) aan een continue         bevoegdheid misbruikt, daar zij van de haar toegekende
onderling afgestemde feitelijke gedraging, in het kader van      bevoegdheden tot het opleggen van sancties aan „ kartels "
EPC ( European Policy Committee ), inzake het onderzoek          van ondernemingen eveneens gebruik heeft gemaakt jegens
naar de situatie op de markten in de Gemeenschap en in           een onderneming waarvan zij heeft erkend dat deze niet
derde landen, en inzake de uitwisseling van geïndividuali       heeft deelgenomen aan het vermeende „ kartel ".
seerde gegevens betreffende de beschikbare hoeveelheden
voor de uitvoer en betreffende naar derde landen verrichte       De opgelegde boete acht verzoekster volkomen ongerecht
uitvoer, met het oogmerk binnendringen van concurrenten          vaardigd , aangezien daarvoor geen steun is te vinden in de
op de respectieve nationale markten in de Gemeenschap te          door de Commissie gerelateerde of geconstateerde feitelijke
voorkomen . De Commissie heeft verzoekster ter zake een          omstandigheden evenmin als in haar juridische beschouwin
boete opgelegd van 1 856 000 ecu .                               gen . Ten slotte heeft de Commissie volgens verzoekster het
                                                                 gelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel geschonden,
Verzoekster stelt om te beginnen, dat de Commissie geen           doordat de hoogte van de boete in geen verhouding staat tot
concrete gedragingen van verzoekster heeft genoemd , en           de ernst van de haar verweten inbreuken en zij op een lijn
nog minder bewezen, die een inbreuk op de mededingings          wordt gesteld met de andere Griekse ondernemingen,
                                                                  waaraan concrete en zeer zware inbreuken ten laste worden
regels zouden opleveren, doch de aan de andere betrokken
ondernemingen verweten onrechtmatige praktijken mede              gelegd .
aan haar toerekent. In dit verband voert zij nog aan, dat zij in
het ontwerp van de bestreden beschikking niet stond
vermeld onder de ondernemingen die een boete zouden
krijgen opgelegd en er eerst op het laatste moment aan is
toegevoegd , hoewel er feitelijk noch juridisch grond voor
was .
                                                                  Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door B. L. Lay tegen
Wat de gestelde deelneming aan de Cembureau-overeen              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
komst tot eerbiediging van de thuismarkten betreft, stelt zij                           Gemeenschappen
dat de Commissie ten onrechte meent haar verantwoorde                                  ( Zaak T-l 07/95 )
lijk te kunnen stellen voor de gedragingen en overeenkom
                                                                                95/C 208/61 )
sten waaraan de „ Griekse producenten " of de „ Europese
cementproducenten " zich schuldig zouden hebben ge
maakt, zonder het bewijs van enige concrete betrokkenheid                              (Procestaai: Engels)
van verzoekster bij die gedragingen en overeenkomsten te
leveren . De activiteiten die Cembureau en de andere
organisaties ( European Task Force , European Cement              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Export Committee enz.) worden verweten, waren niet alleen         schappen is op 25 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/29
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                         van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door B. L. Lay, vertegenwoordigd door R.                   Gemeenschappen door D. G. Gage en D. J. Gage , vertegen
Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van Dawson & Co . te                 woordigd door R. Gordon, QC, en J. Keddie, Solicitor, van
Londen .                                                                  Dawson & Co . te Londen .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                          Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
— vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot               — vast te stellen dat de beschikking van 13 februari 1995 ,
      het verzoek van verzoeker om voor hemzelf en de groep                   waarbij de Raad en/of de Commissie met betrekking tot
      SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref                     het verzoek van verzoekers om voor henzelf en de groep
      fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,                   SLOM 3-producenten een vergoedingsregeling te tref
      nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde               fen, iedere aansprakelijkheid heeft/hebben afgewezen,
      beschikking nietig te verklaren ;                                       nietig en/of ongeldig en zonder gevolg is, en/of bedoelde
                                                                              beschikking nietig te verklaren;
— vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde               — vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie heeft/
      ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
                                                                              hebben nagelaten uitvoering te geven aan een verorde
      vergoeding voor verzoeker en de groep SLOM 3
                                                                              ning dan wel andere maatregelen te nemen waarbij in een
      producenten wordt voorzien;
                                                                              vergoeding voor verzoekers en de groep SLOM
— verweerders in de kosten te verwijzen .                                     3-producenten wordt voorzien;
Middelen en voornaamste argumenten                                        — verweerders in de kosten te verwijzen .
Verzoeker, een SLOM 3-melkproducent, klaagt erover dat
de gemeenschapsinstellingen voor deze categorie melkpro                  Middelen en voornaamste argumenten
ducenten niet hebben voorzien in een soortgelijke vergoe
dingsregeling als voor SLOM 1 - en 2-producenten bij                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de Raad (').                          met die in zaak T-107/95 .
Ingevolge Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 kunnen produ
centen aan wie overeenkomstig artikel 3 bis een specifieke
referentiehoeveelheid is toegewezen krachtens Verordening
( EEG ) nr. 2055/93 van de Raad ( 2 ), geen aanspraak maken
op vergoeding met betrekking tot de hun toegekende SLOM
3-quota .
                                                                          Beroep, op^ 8 mei 1995 ingesteld door P. Dethlefs en 38
De uitsluiting van de categorie SLOM 3-producenten vormt                  anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
volgens verzoeker een ernstige schending van het gewettigd                             van de Europese Gemeenschappen
vertrouwen, dat voor de periode vanaf het verstrijken van de
niet-leveringsverbintenis tot aan de toekenning van een                                          ( Zaak T-l 12/95 )
SLOM 3-quotum een vergoeding zou worden toegekend .                                                 ( 95/C 208/63 )
Het verzuim om een vergoedingsregeling te treffen is in strijd
met de Gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake eerbie
diging van de eigendom en non-discriminatie tussen gelijk                                      (Procestaai: Duits)
waardige producenten .
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
(') PB nr . L 196 van 5 . 8 . 1993 , blz . 6 .                            schappen is op 8 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
( 2 ) PB nr . L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 8 .
                                                                          de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen door P. Dethlefs en 38 anderen, te Groven
                                                                          ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd door B.
                                                                          Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schultze en W.
                                                                          Haneklaus, advocaten te Münster ( Bondsrepubliek Duits
Beroep, op 25 april 1995 ingesteld door D. G. Gage en D. J.               land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Gage tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                  Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue des Bains 14a .
                    Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-108/95 )                                Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
                            ( 95/C 208/62 )
                                                                          — verweerders hoofdelijk te veroordelen, aan verzoekers
                        (Procestaai: Engels)                                  ook voor de periode tussen het verstrijken van de
                                                                              acceptatietermijn van twee maanden, bedoeld in arti
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      kel 14 van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 van de Raad
schappen is op 25 april 1995 beroep ingesteld tegen Raad                      van 22 juli 1993 , en 3 augustus 1994 ( respectievelijk


title: Zaak C-525/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Mednis SIA/Valsts ieņēmumu dienests (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 183 — Nadere regels voor teruggave van btw-overschot — Nationale regeling waarbij teruggave van gedeelte van btw-overschot wordt uitgesteld tot onderzoek van jaarlijkse belastingaangifte van belastingplichtige — Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Mednis SIA/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-525/11) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 183 - Nadere regels voor teruggave van btw-overschot - Nationale regeling waarbij teruggave van gedeelte van btw-overschot wordt uitgesteld tot onderzoek van jaarlijkse belastingaangifte van belastingplichtige - Beginsel van fiscale neutraliteit en evenredigheidsbeginsel)
   2012/C 379/19
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mednis SIA

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Nationale wetgeving die de maandelijkse teruggaaf van het btw-overschot beperkt — Tot onderzoek van jaarlijkse belastingaangifte uitgestelde teruggaaf van het gedeelte van het btw-overschot dat 18 % van de totale waarde van de belastbare handelingen in de betrokken fiscale maand overschrijdt

      Dictum

   Artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het de belastingoverheid van een lidstaat niet toestaat zonder specifieke analyse alleen op basis van een rekenkundige berekening de teruggave van een gedeelte van een overschot aan belasting over de toegevoegde waarde dat is ontstaan in een belastingtijdvak van één maand, uit te stellen totdat deze overheid de jaarlijkse belastingaangifte van de belastingplichtige heeft onderzocht.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Zaak T-356/02: Beroep op 29 november 2002 ingesteld door Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/26                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           8.3.2003
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                Brussel, vertegenwoordigd door C. Tagaras, advocaat, tegen
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                        H. Tserepa-Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende
                      van 3 december 2002                               een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de
                                                                        besluiten tot aanstelling van een adjunct-hoofd van eenheid
in zaak T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH Weberei                       FC A.01 van het directoraat-generaal Financiële controle
und Veredlung tegen Commissie van de Europese Ge-                       en van een hoofd van de afdeling „Interne politiek en
                           meenschappen                                 agentschappen” van die eenheid, heeft de president van het
                                                                        Gerecht op 13 december 2002 een beschikking gegeven
(Procedure in kort geding — Staatssteun — In de nieuwe                  waarvan het dictum luidt als volgt:
Länder verleende steun — Reddings- en herstructurerings-
steun — Verplichting tot terugvordering — Spoedeisendheid
                   — Afweging van belangen)                             1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                           (2003/C 55/73)                               2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                          (Procestaal: Duits)
In zaak T-181/02 R, Neue Erba Lautex GmbH Weberei und
Veredlung, gevestigd te Neugersdorf (Duitsland), vertegen-
woordigd door U. Ehricke, professor, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, ondersteund door Freistaat Sachsen,
vertegenwoordigd door M. Schütte, advocaat, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz, V. Di Bucci                Beroep op 29 november 2002 ingesteld door Vitakraft-
en T. Scharf), betreffende, primair, een verzoek om opschorting         Werke Wührmann & Sohn GmbH & Co. KG tegen
van de tenuitvoerlegging van beschikking 2002/783/EG van                het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
de Commissie van 12 maart 2002 betreffende staatssteun                                 (merken, tekeningen en modellen)
C 62/2001 (ex NN 8/2000) van de Bondsrepubliek Duitsland
ten gunste van Neue Erba Lautex GmbH en de in Gesamtvoll-
streckung verkerende Erba Lautex GmbH (PB L 282, blz. 48)                                        (Zaak T-356/02)
en, subsidiair, een verzoek om gespreide terugbetaling van de
betrokken steun, heeft de president van het Gerecht op
3 december 2002 een beschikking gegeven waarvan het                                               (2003/C 55/75)
dictum luidt als volgt:
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                        Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                Duits)
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                schappen is op 29 november 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                     van 13 december 2002                               tekeningen en modellen) door Vitakraft-Werke Wührmann &
                                                                        Sohn GmbH & Co. KG, te Bremen (Duitsland), vertegenwoor-
in zaak T-234/02 R: Christos Michael tegen Commissie                    digd door U. Sander, advocaat. Andere partij voor de kamer
                                                                        van beroep: Krafft S.A., te Andoain (Spanje).
              van de Europese Gemeenschappen
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Aanstellings-
besluiten — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Geen)                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                           (2003/C 55/74)
                                                                        —     de beslissing van de vierde kamer van beroep van
                         (Procestaal: Grieks)                                 4 september 2002, gedeeltelijk te vernietigen voorzover
                                                                              daarbij het beroep van KRAFFT SA werd toegewezen en
                                                                              voorzover verzoeksters beroep werd verworpen;
In zaak T-234/02 R, Christos Michael, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 8.3.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 55/27
Middelen en voornaamste argumenten                                   Middelen:                        —      schending van artikel 43,
                                                                                lid 2, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1) en van regel 22,
                                                                                lid 2, van de uitvoerings-
                                                                                verordening (2);
Aanvrager van het ge-       verzoekster
meenschapsmerk:                                                                                —      schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94.
Betrokken        gemeen-    woordmerk „VITAKRAFT” voor
schapsmerk:                 waren van de klassen 1, 3, 4, 12
                                                                     (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                            en 19 [o.a. chemische producten               inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                            voor industriële, wetenschappelij-       (2 ) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
                            ke en fotografische doeleinden,               1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
                            alsmede voor land-, tuin- en bos-             inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                            bouwkundige doeleinden, bleek-
                            middelen en andere wasmiddelen,
                            industriële oliën en vetten, ver-
                            voermiddelen en bouwmaterialen
                            (niet van metaal)] — aan-
                            vraagnr. 303909
                                                                     Beroep, op 27 november 2002 ingesteld door Wolf-Dieter
Houder van het oppo-        KRAFFT S.A.                              Graf Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de
sitiemerk of -teken in de                                                               Europese Gemeenschappen
oppositieprocedure:
                                                                                (Zaak T-360/02)
Oppositiemerk of -te-       Spaans beeldmerk „krafft” voor
ken:                        waren van de klassen 1, 3, 4, 12                                     (2003/C 55/76)
                            en 19 [o.a. chemische producten
                            voor industriële, wetenschappelij-
                                                                                (Procestaal: Duits)
                            ke en fotografische doeleinden,
                            alsmede voor land-, tuin- en bos-
                            bouwkundige doeleinden, bleek-
                            middelen en andere wasmiddelen,
                            industriële oliën en vetten, ver-        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                            voermiddelen en bouwmaterialen           schappen is op 27 november 2002 beroep ingesteld tegen
                            (niet van metaal)]                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                     W.-D. Graf Yorck von Wartenburg te Wittibreut (Duitsland),
                                                                     vertegenwoordigd door H.-H. Heyland, advocaat, domicilie
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg.
Beslissing oppositieafde-   afwijzing van de aanvraag tot in-
ling:                       schrijving voor de klassen 1 en
                            3, en afwijzing van de oppositie         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                            voorzover die de de klassen 4, 12
                            en 19 betrof
                                                                     —      vast te stellen dat de Commissie als deel van het tot
                                                                            aanstelling bevoegde gezag, bij de wijziging van het
                                                                            besluit van 22 juni 2000 en in de daarop volgende
Beslissing kamer van be-    verwerping van het beroep van                   bezwaarprocedure R/332/2002 is voorbijgegaan aan de
roep:                       KRAFFT S.A. voor de volgende                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, door een
                            in de aanvraag opgegeven waren:                 wijziging van het besluit van 22 juni 2000 bekend te
                            „kaarsen, lampepitten” van klas-                maken zonder daarbij, na het door verzoeker en de
                            se 4, „vervoermiddelen; middelen                rechtstreeks door het besluit begunstigde partijen ge-
                            voor vervoer over land, door de                 maakte bezwaar, een hoorzitting met medewerking van
                            lucht of over het water” van klas-              de vertegenwoordigers van het personeel te houden,
                            se 12, en „verplaatsbare construc-              door eenvoudigweg de formele voorschriften inzake
                            ties, niet van metaal; monumen-                 beslaglegging van het Duitse en het Belgische recht te
                            ten, niet van metaal” van klas-                 negeren hoewel deze haar schriftelijk zijn meegedeeld,
                            se 19, en verwerping van verzoek-               en door in plaats daarvan gerechtsdeurwaarder M. de
                            sters beroep voor alle in de aan-               opdracht te geven, een verdelingsplan op te stellen dat zij
                            vraag opgegeven waren van de                    heeft ontvangen en vervolgens zonder opgave van re-
                            klassen 1 en 3                                  denen niet heeft uitgevoerd;


title: Zaak T-568/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — M6/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/40

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — M6/Commissie
   (Zaak T-568/08)
   (2009/C 55/71)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Métropole Télévision SA (M6) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Freget en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 16 juli 2008 in zaak N 279/2008-Frankrijk (Kapitaalinjectie voor France Télévisions) nietig verklaren;

               —

               de Commissie gelasten de in artikel 88, lid 2, eerste alinea, EG bedoelde formele onderzoeksprocedure voor de staatssteun in te leiden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 3506 def. van de Commissie van 16 juli 2008 waarbij de Commissie een steunmaatregel in de vorm van een kapitaalinjectie van 150 miljoen EUR ten gunste van France Télévisions verenigbaar met de gemeenschappelijke markt had geacht. Verzoekster vordert in deze context dat de formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid overeenkomstig artikel 88, lid 2, EG.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan betreffende de wettigheid van de bestreden beschikking:

               —

               schending van verzoeksters procedurele rechten, voor zover de beoordelingen waarop de Commissie zich heeft gebaseerd, met name die inzake het rechtstreekse causale verband tussen de aankondiging van de President van de Franse Republiek van 8 januari 2008 inzake het niet langer uitzenden van commerciële reclame op de zenders van de groep France Télévisions en de door die zenders geleden verliezen, moeilijkheden opleveren die inleiding van de formele onderzoeksprocedure overeenkomstig artikel 88, lid 2, EG kunnen rechtvaardigen opdat concurrenten van de groep France Télévisions hun standpunt kenbaar kunnen maken;

               —

               ontoereikendheid van de informatie van de Commissie over de oorzaak van de vermindering van de reclame-inkomsten en de bestemming van de aan France Télévisions toegekende kapitaalinjectie, voor zover de Commissie zich niet met de vereiste neutraliteit, onpartijdigheid en grondigheid zou hebben vergewist van de realiteitswaarde en de betrouwbaarheid van de aan haar verstrekte informatie wat de werkelijke oorzaken van de verliezen aan reclame-inkomsten van France Télévisions en de uiteindelijke aanwending van de door de Franse Republiek aan France Télévisions betaalde bedragen betreft;

               —

               motiveringsgebrek, omdat de Commissie i) onvoldoende het belang heeft gemotiveerd dat in de bestreden beschikking is gehecht aan het effect van de presidentiële aankondiging van 8 januari 2008 waarin het niet langer uitzenden van reclame op publieke zenders werd genoemd, ii) heeft nagelaten rekening te houden met de invloed op de advertentieacquisitie van het „heroriënteren” van de activiteiten van France Télévisions op openbare diensten en iii) geen rekening heeft gehouden met de reacties van particuliere omroepen, waaronder verzoekster.


title: Zaak C-164/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  8 juni 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/19/EG — Algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties — Onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels — Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-164/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/19/EG - Algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties - Onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels - Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 178/12)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Maidani en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verweerster: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. De Bergues en C. Bergeot-Nunes, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling van de bepalingen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (PB L 206, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de implementatie van de artikelen 1 tot en met 4 en 9 tot en met 13 van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 11 oktober 2001 in zaak C-30/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Supremo Tribunal Administrativo): William Hinton & Sons Lda en Fazenda Pública, in tegenwoordigheid van: Ministério Público ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Navordering van rechten bĳ invoer — Boeking van te innen rechten bĳ invoer — Verstrĳken van verjaringstermĳn voor naheffingsvordering — Artikel 254 van Toetredingsakte Spanje en Portugal — Verplichting van Portugese Republiek om ten harer laste bepaalde voorraden af te bouwen")

text:
C 84/30                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           6.4.2002
1)    Het Groothertogdom Luxemburg is de krachtens artikel 1,              1)    Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
      sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli
      1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn         2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
      91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, en krachtens
      beschikking 94/3/EG van de Commissie van 20 december
      1993 houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen            (1) PB C 226 van 7.8.1999.
      overeenkomstig artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442, op hem
      rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 11 oktober 2001
   BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-30/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing
                           (Zesde kamer)                                   van het Supremo Tribunal Administrativo): William Hin-
                                                                           ton & Sons Lda en Fazenda Pública, in tegenwoordigheid
                                                                                van: Ministério Público (1)
                     van 27 november 2001
                                                                           („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
in zaak C-208/99: Portugese Republiek tegen Commissie                      — Navordering van rechten bij invoer — Boeking van te
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             innen rechten bij invoer — Verstrijken van verjaringstermijn
                                                                           voor naheffingsvordering — Artikel 254 van Toetredingsak-
(„EOGFL, afdeling „Oriëntatie” — Beschikking van de                        te Spanje en Portugal — Verplichting van Portugese Repu-
Commissie houdende intrekking van op basis van artikel 8                    bliek om ten harer laste bepaalde voorraden af te bouwen”)
van verordening (EEG) nr. 4256/88 toegekende financiële
steun — Beroep strekkende tot nietigverklaring voorzover                                              (2002/C 84/50)
beschikking tot een lidstaat is gericht — Kennelijke niet-
                         ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                           (2002/C 84/49)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling zal worden gepubliceerd
                                                                                in de „Jurisprudentie van het Hof”)
                        (Procestaal: Portugees)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-30/00, houdende een verzoek aan het Hof krachtens
                                                                           artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Administrativo
                                                                           (Portugal) om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhan-
                                                                           gig geding tussen William Hinton & Sons Lda en Fazenda
In zaak C-208/99, Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fer-               Pública, in tegenwoordigheid van: Ministério Público, over de
nandes, Â. Cortesão de Seiça Neves en P. Fragão) tegen                  uitlegging van de artikelen 1, 2 en 5 van verordening (EEG)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979 inzake navordering
A. M. Alves Vieira en P. Oliver), strekkende tot gedeeltelijke             van de rechten bij invoer of bij uitvoer die niet van de
nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie                     belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke zijn
nrs. C(1999) 543, C(1999) 544 en C(1999) 545, van 4 maart                  aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting
1999, houdende intrekking van de aan respectievelijk Belgravia             tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide (PB L 197,
Lda, Floreurop — Produtos Florestais Lda en Ordinal — Gestão              blz. 1), artikel 254 van de Akte betreffende de toetredingsvoor-
de Investimentos Lda, uit hoofde van de afdeling „Oriëntatie”              waarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek
van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-                en de aanpassing van de Verdragen (PB L 302, blz. 23),
bouw (EOGFL) verleende bijstand, heeft het Hof (Zesde kamer),              artikel 8 van verordening (EEG) nr. 3771/85 van de Raad van
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,            20 december 1985 inzake de voorraden landbouwproducten
C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur) en V. Skouris,                   in Portugal (PB L 362, blz. 21), alsmede de artikelen 4 en 8
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op            van verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van
27 november 2001 een beschikking gegeven waarvan het                       28 februari 1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen
dictum luidt als volgt:                                                    inzake de op 1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige
 ---pagebreak--- 6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/31
voorraden van producten uit de sector suiker (PB L 57, blz. 21),                  —    wanneer hij alle bepalingen van de betrokken regeling
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann                          betreffende de aangifte van de gebeurtenis waarvan de
(rapporteur), kamerpresident, L. Sevón en M. Wathelet, rech-                          betrokken heffing afhankelijk is, heeft nageleefd.
ters, advocaat-generaal A. Tizzano, griffier: R. Grass, op
11 oktober 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum
                                                                           (1) PB C 122 van 29 april 2000.
luidt als volgt:
1)    De artikelen 1, lid 2, sub c, en 2, lid 1, tweede alinea, van
      verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli
      1979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer
      die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen                        BESCHIKKING VAN HET HOF
      welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de
      verplichting tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide,                                (Tweede kamer)
      moeten aldus worden uitgelegd dat de boeking van het
      oorspronkelijk van de belastingschuldige opgeëiste bedrag een
      administratieve handeling is die voorafgaat aan de kennisgeving                            van 3 december 2001
      van de navordering en aan de navordering zelf en niet
      noodzakelijkerwijze wordt gevormd door de inschrijving van het       in zaak C-59/00 (verzoek om een prejudiciële beslissing
      betrokken bedrag door de douaneautoriteiten in het boekhoud-         van het Vestre Landsret): Bent Mousten Vestergaard tegen
      kundig register of door een gelijkwaardige wijze van inschrijving.                        Spøttrup Boligselskap (1)
                                                                           (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
2)    Artikel 2, lid 2, van verordening nr. 1697/79 moet aldus             — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken —
      worden uitgelegd dat zodra een eerste handeling waarbij het          Opdrachten voor werken onder drempelwaarden van richtlijn
      bedrag van de verschuldigde heffingen wordt bepaald, nietig is       93/37/EEG — Clausule waarbij gebruik van product van
      verklaard en is vervangen door een tweede handeling waarbij,         bepaald merk verplicht wordt gesteld — Vrij verkeer van
      zonder dat de grondslag van de navordering wordt gewijzigd,                                        goederen)
      het bedrag van de heffingen lager wordt vastgesteld, de
      navordering moet worden geacht met de eerste handeling te zijn
                                                                                (2002/C 84/51)
      ingesteld.
                                                                                (Procestaal: Deens)
3)    Noch artikel 254 van de Akte betreffende de toetredingsvoor-
      waarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      en de aanpassing van de Verdragen, noch de bepalingen van                                      dentie van het Hof)
      verordening (EEG) nr. 3771/85 van de Raad van 20 december
      1985 inzake de voorraden landbouwproducten in Portugal of
      in verordening (EEG) nr. 579/86 van de Commissie van
      28 februari 1986 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen       In zaak C-59/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
      inzake de op 1 maart 1986 in Spanje en in Portugal aanwezige         tens artikel 234 EG van het Vestre Landsret (Denemarken) in
      voorraden van producten uit de sector suiker, staan eraan in de      het aldaar aanhangig geding tussen Bent Mousten Vestergaard
      weg dat de Portugese Republiek van houders van suikerover-           en Spøttrup Boligselskap om een prejudiciële beslissing over
      schotten die zij binnen de daartoe gestelde termijn hadden           de uitlegging van de artikelen 6 en 30 EG-Verdrag (thans, na
      kunnen exporteren, betaling van de in artikel 7, lid 1, van          wijziging, artikelen 12 EG en 28 EG), heeft het Hof van
      verordening nr. 579/86 voorziene rechten vordert.                    Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
                                                                           kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),
                                                                           rechters, advocaat-generaal P. Léger, griffier: R. Grass, op
4)    De douaneautoriteiten van een lidstaat moeten van navordering        3 december 2001 een beschikking gegeven waarvan het
      van de rechten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening           dictum luidt als volgt:
      nr. 1697/79 afzien,
                                                                           Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) staat
                                                                           eraan in de weg dat een aanbestedende dienst in het bestek voor een
      —     wanneer de rechten niet zijn geheven als gevolg van een        overheidsopdracht voor de uitvoering van werken dat onder de drempel
            vergissing inzake de uitlegging of de toepassing van de        blijft van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993
            voorschriften betreffende het betrokken recht, die het gevolg  betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
            is van een actieve gedraging van de bevoegde autoriteiten,     overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, een clausule
            hetgeen de vergissingen als gevolg van onjuiste verklarin-     opneemt die voor de uitvoering van dit werk het gebruik van een
            gen van de belastingschuldige uitsluit;                        product van een bepaald merk eist, wanneer deze clausule niet
                                                                           vergezeld gaat van de vermelding „of daarmee overeenstemmend”.
      —     wanneer een belastingschuldige te goeder trouw deze
            vergissing ondanks zijn beroepservaring en de zorgvuldig-      (1) PB C 122 van 29.4.2000.
            heid die van hem zou moeten worden verwacht, redelijker-
            wijze niet had kunnen ontdekken, en


title: Zaak C-240/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz/Finanzamt Stuttgart III (Vrij verkeer van personen — Non-discriminatie en burgerschap van de Unie — Inkomstenbelasting — Inaanmerkingneming van ontheemdingstoelagen bij berekening van het belastingtarief dat overeenkomstig een progressieve belastingschaal van toepassing is op overige inkomsten — Inaanmerkingneming van toelagen die zijn toegekend aan ambtenaren van een andere lidstaat die hun werkzaamheden in het eigen land uitoefenen — Niet in aanmerking nemen van toelagen die zijn toegekend aan nationale ambtenaren die hun werkzaamheden in het buitenland uitoefenen — Vergelijkbaarheid)

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg — Duitsland) — Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz/Finanzamt Stuttgart III
   (Zaak C-240/10) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Non-discriminatie en burgerschap van de Unie - Inkomstenbelasting - Inaanmerkingneming van ontheemdingstoelagen bij berekening van het belastingtarief dat overeenkomstig een progressieve belastingschaal van toepassing is op overige inkomsten - Inaanmerkingneming van toelagen die zijn toegekend aan ambtenaren van een andere lidstaat die hun werkzaamheden in het eigen land uitoefenen - Niet in aanmerking nemen van toelagen die zijn toegekend aan nationale ambtenaren die hun werkzaamheden in het buitenland uitoefenen - Vergelijkbaarheid)
   2011/C 319/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cathy Schulz-Delzers, Pascal Schulz

      Verwerende partij: Finanzamt Stuttgart III

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Baden-Württemberg — Uitlegging van de artikelen 18, 21 en 45 VWEU — Nationale regeling betreffende de inkomstenbelasting die de ontheemdingstoelagen die worden toegekend aan belastingplichtigen die zijn tewerkgesteld door een nationale publiekrechtelijke rechtspersoon en hun salaris uit een nationale overheidskas ontvangen, van belasting vrijstelt — Geen dergelijke vrijstelling voor toelagen die worden betaald aan belastingplichtigen die op het nationale grondgebied zijn tewerkgesteld door een publiekrechtelijke rechtspersoon van een andere lidstaat en hun salaris uit een overheidskas van deze andere lidstaat ontvangen

      Dictum

   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet verzet tegen een bepaling als § 3, punt 64, van de wet inkomstenbelasting (Einkommensteuergesetz), op grond waarvan toelagen als in het hoofdgeding aan de orde, die zijn toegekend aan een ambtenaar van een lidstaat die in een andere lidstaat werkt om het koopkrachtverlies op de standplaats te compenseren, niet in aanmerking worden genomen ter bepaling van het in die eerste lidstaat op overige inkomsten van de belastingplichtige of zijn echtgenote toepasselijke belastingtarief, terwijl vergelijkbare toelagen die zijn toegekend aan een ambtenaar van die andere lidstaat die in de eerste lidstaat werkt, bij het bepalen van dat belastingtarief in aanmerking worden genomen.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak C-117/11: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Belastingen — btw — Zesde richtlijn — Artikel 28, lid 2, sub a — Artikel 28, lid 3, sub b — Vrijstelling van bepaalde vervoerdiensten — Verrichting waarbij parkeerdienst wordt gecombineerd met passagiersvervoer van parkeerterrein naar luchthaven — Vraag of deze prestatie uit twee verschillende dan wel uit één enkele dienst bestaat — Beginsel van fiscale neutraliteit)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/4

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 19 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-117/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Belastingen - btw - Zesde richtlijn - Artikel 28, lid 2, sub a - Artikel 28, lid 3, sub b - Vrijstelling van bepaalde vervoerdiensten - Verrichting waarbij parkeerdienst wordt gecombineerd met passagiersvervoer van parkeerterrein naar luchthaven - Vraag of deze prestatie uit twee verschillende dan wel uit één enkele dienst bestaat - Beginsel van fiscale neutraliteit)
   2012/C 109/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Purple Parking Ltd, Airparks Services Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) — Uitlegging van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Mogelijkheid voor lidstaten om uitzonderingen te handhaven, met teruggaaf van betaalde voorbelasting — Nationale regeling die een uitzondering met teruggaaf van voorbelasting behoudt voor bepaalde vervoerdiensten — Dienstverstrekker die vliegtuigreizigers parkeergelegenheid voor hun auto aanbiedt in combinatie met vervoer tussen de parkeerplaats en de luchthaven — Dient dit voor btw-doeleinden als één enkele dienstverrichting dan wel als verschillende dienstverrichtingen te worden aangemerkt?

      Dictum

   De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting– Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992, dient aldus te worden uitgelegd dat, voor de vaststelling van het toepasselijke btw-tarief, diensten waarbij een parkeerplaats voor een voertuig op een parkeerterrein buiten de luchthaven ter beschikking wordt gesteld („off-airport parking”) en de passagiers van dit voertuig van dat parkeerterrein naar de betrokken luchthaventerminal worden vervoerd, in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding moeten worden aangemerkt als één enkele samengestelde dienstverrichting waarin de parkeerdienst prevaleert.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Verzoek van Finanzgericht Hamburg van 10 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rotexchemie International Handels GmbH & Co en Hauptzollamt Waltershof (Zaak C-26/96)

text:
16 . 3 . 96             INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 77/9
       nr. 1408/71 , op de enkele grond dat hij op het                    Is Verordening ( EEG ) nr. 1531 /88 van de Raad ( ) van
       grondgebied van een andere Lid-Staat woont ?                       31 mei 1988 geldig ?
2 . Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, is                  ( 1 ) Tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer
       Verordening ( EEG ) nr . 1247/92 van de Raad dan                         van kaliumpermanganaat van oorsprong uit de Volksrepubliek
                                                                                China en tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde
       vastgesteld binnen de door het EG-Verdrag, met name                      voorlopige anti-dumpingrecht ( PB 1988 , L 138 , blz . 1 ).
       de artikelen 51 en 235 daarvan, verleende bevoegdhe
       den ?
(') Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
      betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen
      op loontrekkenden en hun gezinnen , die zich binnen de
      Gemeenschap verplaatsen ( PB 1971 , L 149 , blz . 2 ).              Verzoek van 4 oktober 1995 van het Supremo Tribunal
( 2 ) Verordening ( EEG ) nr . 1247/92 van de Raad van 30 april 1992      Administrativo, Secgao do Contencioso Tributario, om een
      tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de   prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Püblica
      toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers                                    en Fricarnes SA
      en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsleden , die zich binnen de                              ( Zaak C-28/96 )
      Gemeenschap verplaatsen ( PB 1992 , L 136 , blz . 1 ).
                                                                                ( 96/C 77/20 )
                                                                          Het Supremo Tribunal Administrativo, Sec^ao do Conten
                                                                          cioso Tributario, heeft bij beschikking van 4 oktober 1995 ,
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 februari
Verzoek van de Pretura Circondariale di Roraa — Sezione
                                                                          1996 , in het geding tussen Fazenda Püblica en Fricarnes SA,
                                                                          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
distaccata di Tivoli van 10 januari 1996 om een prejudiciële              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
beslissing in de strafzaken tegen V. Iannilli en F. Canniz
                                                                          vragen :
                                    zaro
                    ( Zaken C-24/96 en C-25/96 )
                                                                          1 . Zijn de hiervoor omschreven „ heffingen ", die bovenge
                               ( 96/C 77/ 18 )                                   noemde kenmerken van belastingen vertonen, in strijd
                                                                                met artikel 95 , eerste en tweede alinea , EG-Verdrag ?
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Tivoli heeft bij beschikking van 10 januari 1996 , ingekomen              2 . Kunnen de betrokken fiscale lasten worden beschouwd
ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari 1 996 , in de                 als ingevolge de artikelen 9 en 12 van het Verdrag
strafzaken tegen V. Iannilli en F. Cannizzaro, het Hof van                      verboden heffingen van gelijke werking als douanerech
Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële                            ten bij invoer ?
vragen gesteld, die identiek zijn aan die in de gevoegde zaken
C-58/95 e.a .(').                                                         3 . Moeten zij worden beschouwd als omzetbelasting in de
                                                                                zin van artikel 33 van Richtlijn 77/388/EEG ('), even
(•) PB 1995 , C 119 , blz . 6 .                                                 tueel behoudens het bepaalde in artikel 378 van het
                                                                                Toetredingsverdrag Portugal ( 2 ) of enig ander voor
                                                                                schrift van gemeenschapsrecht ?
                                                                          (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 135 .
Verzoek van Finanzgericht Hamburg van 10 januari 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rotex
chemie International Handels GmbH & Co en Hauptzoll
                             amt Waltershof
                            ( Zaak C-26/96 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-263/94 ( 1 )
                                 96/C 77/ 19 )
                                                                                ( 96/C 77/21 )
Het Finanzgericht Hamburg — Gemeinsame Senat van het                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Finanzgericht Hamburg voor de deelstaten Freie und                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
Hansestadt Hamburg, Niedersachsen en Schleswig-Hol                       1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-263/94 :
stein, IVe Senat — heeft bij beschikking van 10 januari                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  Koninkrijk der Nederlanden .
30 januari 1996 , in het geding tussen Rotexchemie Inter
national Handels GmbH & Co en Hauptzollamt Walters
                                                                          (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
hof, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :


title: Doorhaling van zaak C-474/03

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/35

         Doorhaling van zaak C-474/03 (1)

   (2004/C 228/77)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-474/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 1999 in zaak T-231/97: New Europe Consulting Ltd en M. P. Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Phare-Programma - Beroep tot schadevergoeding - Voorwaarden - Beginsel van behoorlijk bestuur - Raming van schade)

text:
C 299/22                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.10.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 19 juli 1999                                                           van 9 juli 1999
in zaak T-188/97: Rothmans International BV tegen Com-                    in zaak T-231/97: New Europe Consulting Ltd en M. P.
         missie van de Europese Gemeenschappen (1)                        Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
(Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom, inzake toegang tot
documenten van Commissie — Beschikking houdende weige-
                                                                          (Phare-Programma — Beroep tot schadevergoeding — Voor-
ring van toegang tot documenten — „Auteursregel” —
                                                                          waarden — Beginsel van behoorlijk bestuur — Raming van
                      „Comitologie-comités”)
                                                                                schade)
                          (1999/C 299/28)
                                                                                (1999/C 299/29)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
In zaak T-188/97, Rothmans International BV, voorheen
Rothmans Group Holdings BV, gevestigd te Amsterdam,                       In zaak T-231/97, New Europe Consulting Ltd, gevestigd te
vertegenwoordigd door S. Crosby, Solicitor, domicilie gekozen             Dublin, en M. P. Brown, wonende te Ballinasloe, County
hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Elvinger, advocaat               Galway (Ierland), vertegenwoordigd door A. De Roeck en
aldaar, Rue d’Eich 31, ondersteund door Koninkrijk Zweden                 B. De Roeck, advocaten te Antwerpen (België), Lange Lozana-
(gemachtigden: aanvankelijk E. Brattgård, later A. Kruse), tegen          straat 2, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   (gemachtigden: M.-J. Jonczy en M. Lugard), betreffende een
aanvankelijk U. Wölker en C. O’Reilly, later U. Wölker en                 beroep tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden
X. Lewis), betreffende een beroep tot nietigverklaring van een            hebben geleden doordat de Commissie in het kader van het
beschikking van de Commissie waarbij verzoekster de toegang               PHARE-Programma jegens hen onrechtmatig heeft gehandeld,
tot de notulen van het comité douanewetboek is geweigerd,                 heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer), samenge-
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer — uitge-                steld als volgt: R. M. Moura Ramos, president, V. Tiili en
breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,                 P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 9 juli
C. W. Bellamy, J. Pirrung, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters;         1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
griffier: H. Jung, op 19 juli 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                          1) Veroordeelt verweerster ertoe, aan de vennootschap New Europe
                                                                               Consulting Ltd een schadevergoeding van 100 000 euro en aan
1) Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 30 april               M. P. Brown een schadevergoeding van 25 000 euro te betalen.
     1997 waarbij verzoekster de toegang tot de notulen van het
     comité douanewetboek is geweigerd.
                                                                          2) Over deze bedragen zijn moratoire interessen verschuldigd op de
                                                                               voet van 4,5 % per jaar vanaf de datum van dit arrest tot aan de
2) Verstaat, dat de Commissie haar eigen kosten en die van                     daadwerkelijke betaling.
     verzoekster zal dragen.
                                                                          3) Verweerster zal haar eigen kosten en die van verzoekers dragen.
3) Verstaat, dat het Koninkrijk Zweden zijn eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 252 van 16.8.1997.                                               (1) PB C 357 van 22.11.97.


title: Zaak C-142/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 20 maart 2017 — Manuela Maturi e.a./Fondazione Teatro dell’Opera di Roma

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 20 maart 2017 — Manuela Maturi e.a./Fondazione Teatro dell’Opera di Roma
   (Zaak C-142/17)
   (2017/C 249/25)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Manuela Maturi, Laura Di Segni, Isabella Lo Balbo, Maria Badini, Loredana Barbanera

      Verwerende partij: Fondazione Teatro dell’Opera di Roma

      Prejudiciële vraag

   Is een nationale regeling als opgenomen in artikel 3, lid 7, van wetsbesluit nr. 64 van 30 april 2010, omgezet in wet nr. 100 van 29 juni 2010, volgens welke „voor werknemers-artiesten die binnen de categorie dansers en ballerina’s vallen, […] de pensioenleeftijd voor mannen en vrouwen [wordt] vastgesteld op de voltooiing van het vijfenveertigste levensjaar, met toepassing, voor de werknemers waarop het bijdrage- of gemengde systeem integraal van toepassing is, van de omzettingscoëfficiënt als bedoeld in artikel 1, lid 6, van de wet van 8 augustus 1995, nr. 335, inzake de hogere leeftijd. Gedurende de twee opeenvolgende jaren na de inwerkingtreding van deze bepaling wordt aan werknemers als bedoeld in dit lid die in vaste dienst zijn en die de pensioenleeftijd hebben bereikt of overschreden, de mogelijkheid gegeven om een jaarlijks hernieuwbare optie uit te oefenen om in dienst te blijven. Deze optie moet worden uitgeoefend door middel van een formeel verzoek aan de ENPALS dat moet worden ingediend binnen twee maanden na de inwerkingtreding van deze bepaling of drie maanden voordat het recht op pensioen wordt verkregen, onverminderd de omstandigheid dat het ouderdomspensioen uiterlijk bij 47 jaar voor vrouwen en 52 jaar voor mannen ingaat”, in strijd met het verbod van discriminatie op grond van geslacht in richtlijn 2006/54 (1) en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikel 21)?

      (1)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23).


title: Zaak C-361/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 8 juli 2011 — Hewlett-Packard Europe BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 8 juli 2011 — Hewlett-Packard Europe BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat
   (Zaak C-361/11)
   2011/C 282/16
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Hewlett-Packard Europe BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West, kantoor Hoofddorp Saturnusstraat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Gelet op hetgeen de rechtbank […] heeft overwogen ten aanzien van de afdruk- en kopieersnelheid verzoekt de rechtbank het Hof van Justitie haar nadere aanwijzingen te geven met betrekking tot de beantwoording van de vraag welke betekenis daaraan moet worden toegekend indien de afdruk- en kopieersnelheid worden bepaald door dezelfde afdrukeenheid en het verschil in snelheid tussen die functies louter ontstaat doordat ten behoeve van het kopiëren eerst gescand moet worden voordat afgedrukt kan worden.

               2)

               Gelet op hetgeen de rechtbank […] heeft overwogen ten aanzien van het aantal papierladen en de aanwezigheid van een sheetfeeder verzoekt de rechtbank het Hof van Justitie te verduidelijken of de aanwijzingen van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-362/07 en C-363/07 daaromtrent, zo moeten worden uitgelegd dat de aanwezigheid van meerdere papierladen en een sheetfeeder objectieve kenmerken zijn die een aanwijzing vormen dat eerder sprake is van een kopieerapparaat dan van een afdrukeenheid.

               3)

               Gelet op hetgeen de rechtbank […] heeft overwogen met betrekking tot de beoordeling van de vraag wat het wezenlijke karakter is van de in geding zijnde apparaten, mede in het licht van de criteria die het Hof van Beroep te Parijs in het arrest van 20 mei 2010 dienaangaande heeft geformuleerd met betrekking tot soortgelijke apparaten als de onderhavige, verzoekt de rechtbank het Hof van Justitie haar nadere aanwijzing te geven met betrekking tot de vraag of de waarde en het gewicht van de centrale afdrukeenheid (de print engine) moet worden toegerekend aan de printfunctie of aan de kopieerfunctie en of de waarde en het gewicht van de scanner al dat niet, dan wel gedeeltelijk moet worden toegerekend aan de kopieerfunctie.

               4)

               Is, gelet op hetgeen de rechtbank […] heeft overwogen, het douanerecht van zes procent behorende bij GN-code 8443 31 91 in verordening (EG) nr. 1031/2008 (1) geldig, voorzover het betreft MFP's [multifunctionele printers] die volgens de aanwijzingen van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-362/07 en C-363/07 hadden moeten worden ingedeeld onder GN-code 8471 60 20 , indien zij vóór 1 januari 2007 waren ingevoerd?

      (1)  Verordening van de Commissie van 19 september 2008 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 291, blz. 1).


title: Zaak T-374/05: Beroep ingesteld op  6 oktober 2005  — Schierhorst/Commissie

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/21

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2005 — Schierhorst/Commissie
   (Zaak T-374/05)
   (2006/C 10/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Rainer Johannes Schierhorst (Georgetown, Guyana), [vertegenwoordiger(s): S. Rodrigues, A. Jaume, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) tot afwijzing van verzoekers klacht, samen met het aanstellingsbesluit van het TABG van 5 januari 2005, voorzover hij daarbij in de rang is ingedeeld met toepassing van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut en in de salaristrap met toepassing van het huidige artikel 32 van het Statuut;

               —

               het TABG te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name indeling van verzoeker in de rang A*10, salaristrap 4, met terugwerkende kracht tot 1 februari 2005, de datum van inwerkingtreding van het aanstellingsbesluit van 11 oktober 2004;

               —

               subsidiair, de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden doordat hij niet vanaf 1 februari 2005, de datum van inwerkingtreding van het aanstellingsbesluit van 5 januari 2005, in de rang A*10, salaristrap 4, is ingedeeld;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Nadat hij was geslaagd voor het algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs in de rang A7/A6 voor het werkgebied „Landbouw”, werd verzoeker bij het bestreden besluit van 5 januari 2005 aangesteld als ambtenaar. Met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut werd hij ingedeeld in de nieuwe rang A*6, die lager is dan de oude rangen A7/A6, welke overeenkomen met de rangen A*8/A*10 in het nieuwe systeem.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen voert verzoeker middelen aan die identiek zijn aan die welke zijn aangevoerd door verzoekster in zaak T-247/05 (1).

      (1)  PB C 103 van 6.8.2005, blz. 36.


title: Zaak T-10/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2015 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 november 2014 in zaak F-52/11, De Nicola/EIB

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/48

      Hogere voorziening ingesteld op 11 januari 2015 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 november 2014 in zaak F-52/11, De Nicola/EIB
      (Zaak T-10/15 P)
      (2015/C 073/60)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht om het bestreden arrest gedeeltelijk te herzien, de punten 2 en 3 van het dictum te vernietigen alsmede de punten 5, 7, 14, 16-21, 24-27, 29, 32, 35-37, 39-43, 46-55, 57-59, 62-66, 68, 69, 73, 74, 76, 77, 87-91, 93, 95-100, 103, 106, 107, 109-112, 117, 120, 124, 142, 144, 145, 148-153, 161-170, 175-182 en 184-193 van het bestreden arrest; de zaak terug te verwijzen naar een andere kamer van het GVA opdat het, na de afronding van het gevraagde medisch rapport, in een andere samenstelling opnieuw beslist over de vernietigde punten. Voorts verzoekt hij het Gerecht om elke maatregel van instructie te nemen, direct en/of indirect, die nodig zal zijn in verband met de verdediging van de EIB alsmede om de overlegging van alle andere documenten die nodig zijn om de beweringen van de EIB te weerleggen. Ten slotte vraagt hij om de EIB te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij de volgende middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan het feit dat de betwiste maatregelen niet zijn gemotiveerd.

                  2.

                  Tweede middel, betreffende de nietigverklaring van de daarmee samenhangende maatregelen en van de maatregelen die het onderzoekscomité heeft gebruikt, ontleend aan het feit dat de vaststelling van niet-ontvankelijkheid onaanvaardbaar is, gelet op het feit dat het verzoekschrift specifiek betrekking had op alle door het onderzoekscomité gebruikte en onnodig gevraagde maatregelen.

                  3.

                  Derde middel, betreffende het verzoek om een verklaring van psychisch geweld, ontleend aan het feit dat het oordeel van het Gerecht voor ambtenarenzaken onjuist is, aangezien de vaststelling van niet-nakoming van een contractuele verplichting jegens hem geen bevel aan de Bank vormt en evenmin een beginselverklaring.

                  4.

                  Vierde middel, betreffende het verzoek om een bevel om het psychisch geweld te beëindigen, ontleend aan het feit dat de vermeende onmogelijkheid om een verbod uit te vaardigen niet absoluut kan zijn, maar noodzakelijkerwijs niet moet gelden wanneer het gaat om gedragingen die in strijd zijn met de menselijke waardigheid en fundamentele rechten.

                  5.

                  Vijfde middel, betreffende het verzoek om een vergoeding voor de door het psychisch geweld ontstane schade, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken zijn suggesties aan het onderzoekscomité intrekt en opmerkt dat de EIB niet verplicht is om iets te doen, aangezien zij hiertoe niet is veroordeeld en het besluit van het comité niet bindend is noch een procedurevoorschrift.

                  6.

                  Zesde middel, betreffende het verzoek om een vergoeding van de als ex se aangemerkte schade, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken hem ten onrechte verwijt dat hij geen onjuiste rechtsopvatting heeft aangevoerd en aan een betwisting van de betaling en de motivering van de op 3 000 EUR vastgestelde schadevergoeding.