title: Zaak T-306/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2005 — Yusuf en Al Barakaat International Foundation/Raad en Commissie („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban — Bevoegdheid van Gemeenschap — Bevriezing van tegoeden — Fundamentele rechten — Jus cogens — Rechterlijke toetsing — Beroep tot nietigverklaring”)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 september 2005 — Yusuf en Al Barakaat International Foundation/Raad en Commissie
   (Zaak T-306/01 (1))
   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, Al-Qaïda-netwerk en Taliban - Bevoegdheid van Gemeenschap - Bevriezing van tegoeden - Fundamentele rechten - Jus cogens - Rechterlijke toetsing - Beroep tot nietigverklaring”)
   (2005/C 281/31)
   (Procestaal: Zweeds)
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Ahmed Ali Yusuf (Spånga, Zweden) en Al Barakaat International Foundation [vertegenwoordiger(s): L. Silbersky en T. Olsson, advocaten]

      Verwerende partij(en): Raad van de Europese Unie [vertegenwoordiger(s): M. Vitsentzatos, I. Rådestad, E. Karlsson en M. Bishop als gemachtigden] en Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): A. Van Solinge, J. Enegren en C. Brown als gemachtigden]

      Interveniënt(e)(s) aan de zijde van verweerder(s)/verweerster(s): Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland [aanvankelijk vertegenwoordigd door: J. E. Collins, vervolgens door R. Caudwell, als gemachtigden, laatstgenoemde bijgestaan door S. Moore, barrister]
   Voorwerp van de zaak
   Aanvankelijk een beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000 (PB L 67, blz. 1), en, anderzijds, van verordening (EG) nr. 2199/2001 van de Commissie van 12 november 2001 houdende de vierde wijziging van verordening nr. 467/2001 (PB L 295, blz. 16), en vervolgens een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001 (PB L 139, blz. 9).
   Dictum van het arrest

               1)

               Er behoeft niet meer te worden beslist op de beroepen tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad van 6 maart 2001 tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 337/2000 en van verordening (EG) nr. 2199/2001 van de Commissie van 12 november 2001 houdende de vierde wijziging van verordening nr. 467/2001.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voorzover het is gericht tegen verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qaïda-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening nr. 467/2001.

               3)

               Verzoekers zullen naast hun eigen kosten de kosten van de Raad alsmede de kosten van de Commissie tot 10 juli 2002, dragen daaronder begrepen de kosten van de kortgedingprocedure.

               4)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie, laatstgenoemde voor wat betreft de periode na 10 juli 2002, zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 16.2.2002.


title: Bij beschikkingen van 8 juni 2004 heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overeenkomstig artikel 2 van besluit 2004/407/EG, Euratom, van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van de artikelen 51 en 54 van het Statuut van het Hof van Justitie, de in de linkerkolom van de hieronder vermelde zaken verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg.

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/11

         Bij beschikkingen van 8 juni 2004 heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overeenkomstig artikel 2 van besluit 2004/407/EG, Euratom (1), van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van de artikelen 51 en 54 van het Statuut van het Hof van Justitie, de in de linkerkolom van de hieronder vermelde zaken verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg.
   (2004/C 239/23)
   Deze zaken werden in het register van het Gerecht van eerste aanleg ingeschreven onder de nummers die hieronder in de rechterkolom worden vermeld.

               Nummer van de door het Hof van Justitie verwezen zaak

               Naam van partijen

               In het Publicatieblad gepubliceerd bericht inzake de inschrijving van de zaak

               Nummer van inschrijving in het register van het Gerecht van eerste aanleg

               PB

               van

               C-197/01

               Nederland/Commissie

               C 227

               11.08.2001

               T-216/04

               C-325/01

               Nederland/Commissie

               C 303

               27.10.2001

               T-217/04

               C-368/01

               Nederland/Commissie

               C 331

               24.11.2001

               T-218/04

               C-407/01

               Nederland/Commissie

               C 369

               22.12.2001

               T-227/04

               C-290/02

               Italië/Commissie

               C 233

               28.09.2002

               T-222/04

               C-314/02

               Nederland/Commissie

               C 247

               12.10.2002

               T-228/04

               C-280/03

               Commissie/Lior e.a.

               C 213

               06.09.2003

               T-245/04

               C-388/03

               Nederland/Commissie

               C 275

               15.11.2003

               T-233/04

               C-401/03

               Italië/Commissie

               C 304

               13.12.2003

               T-223/04

               C-430/03

               Italië/Commissie

               C 304

               13.12.2003

               T-224/04

               C-455/03

               Frankrijk/Commissie

               C 304

               13.12.2003

               T-240/04

               C-464/03

               Spanje/Commissie

               C 7

               10.01.2004

               T-219/04

               C-492/03

               Oostenrijk/Commissie

               C 21

               24.01.2004

               T-235/04

               C-60/04

               Italië/Commissie

               C 106

               30.04.2004

               T-225/04

               C-102/04

               Zweden/Commissie

               C 106

               30.04.2004

               T-229/04

               C-103/04

               Nederland/Commissie

               C 94

               17.04.2004

               T-234/04

               C-162/04

               Finland/Commissie

               C 146

               29.05.2004

               T-230/04

               C-175/04

               Spanje/Commissie

               C 146

               29.05.2004

               T-220/04

               C-176/04

               België/Commissie

               C 118

               30.04.2004

               T-221/04

               C-189/04

               Griekenland/Commissie

               C 179

               10.07.2004

               T-231/04

               C-211/04

               Italië/Commissie

               C 179

               10.07.2004

               T-226/04

               C-218/04

               Griekenland/Commissie

               C 179

               10.07.2004

               T-232/04

      (1)  PB L 132 van 29.4.2004


title: Zaak C-542/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Friedrich G. Barth/Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung (Vrij verkeer van personen — Werknemers — Gelijke behandeling — Bijzondere anciënniteitstoelage voor hoogleraren waarin wordt voorzien door nationale regeling waarvan onverenigbaarheid met gemeenschapsrecht is vastgesteld in arrest van het Hof — Verjaringstermijn — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Friedrich G. Barth/Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung
   (Zaak C-542/08) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Werknemers - Gelijke behandeling - Bijzondere anciënniteitstoelage voor hoogleraren waarin wordt voorzien door nationale regeling waarvan onverenigbaarheid met gemeenschapsrecht is vastgesteld in arrest van het Hof - Verjaringstermijn - Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)
   2010/C 148/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Friedrich G. Barth

      Verwerende partij: Bundesministerium für Wissenschaft und Forschung

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 39 EG, en artikel 7, lid 1 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Nationale regeling die voorziet in een bijzondere anciënniteitstoelage voor hoogleraren, waarvan de onverenigbaarheid met het gemeenschapsrecht, in de eerdere versie ervan, is vastgesteld in het arrest van het Hof van 30 september 2003, Köbler (C-224/01) — Gewijzigde regeling die, doordat daarin de verjaringstermijn voor de uitoefening van het betrokken recht op de toelage eerst vanaf de datum van uitspraak van het voormelde arrest van het Hof wordt geschorst, de hoogleraren benadeelt die deze toelage niet konden ontvangen onder de oude, met het gemeenschapsrecht strijdige regeling

      Dictum

   Het Unierecht verzet zich niet tegen een regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke voor aanvragen tot betaling van een bijzondere anciënniteitstoelage die vóór het arrest van 30 september 2003, Köbler (C-224/01), op grond van een met het gemeenschapsrecht onverenigbare nationale regeling werd ontzegd aan een werknemer die gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer, een verjaringstermijn van drie jaar geldt.

      (1)  PB C 90 van 18.4.2009.


title: Zaak T-775/16: Beroep ingesteld op 8 november 2016 — Dochirnie pidpryiemstvo „Kondyterska korporatsiia „Roshen”/EUIPO — „Krasnyj Octyabr” (Afbeelding van rivierkreeftjes)

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/24

         Beroep ingesteld op 8 november 2016 — Dochirnie pidpryiemstvo „Kondyterska korporatsiia „Roshen”/EUIPO — „Krasnyj Octyabr” (Afbeelding van rivierkreeftjes)
   (Zaak T-775/16)
   (2016/C 475/36)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dochirnie pidpryiemstvo „Kondyterska korporatsiia „Roshen” (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: R. Žabolienė en I. Lukauskienė, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: aandelenvennootschap „Krasnyj Octyabr” (Moskou, Rusland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 1 191 921

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 11 augustus 2016 in zaak R 2419/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-200/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Silvia Georgiana Câmpean/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, thans Serviciul Fiscal Municipal Mediaş, Administrația Fondului pentru Mediu (Prejudiciële verwijzing — Beginsel van loyale samenwerking — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Nationale voorschriften houdende regeling van de teruggaaf van ten onrechte geïnde belastingen met rente — Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen betreffende dergelijke, aan het recht van de Unie ontleende rechten op teruggaaf — Teruggaaf gespreid over vijf jaar — Teruggaaf afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat met een belasting geld is geïnd — Geen mogelijkheid tot gedwongen tenuitvoerlegging)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Sibiu — Roemenië) — Silvia Georgiana Câmpean/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, thans Serviciul Fiscal Municipal Mediaş, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-200/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Beginsel van loyale samenwerking - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Nationale voorschriften houdende regeling van de teruggaaf van ten onrechte geïnde belastingen met rente - Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen betreffende dergelijke, aan het recht van de Unie ontleende rechten op teruggaaf - Teruggaaf gespreid over vijf jaar - Teruggaaf afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat met een belasting geld is geïnd - Geen mogelijkheid tot gedwongen tenuitvoerlegging))
   (2016/C 335/03)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silvia Georgiana Câmpean

      Verwerende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, thans Serviciul Fiscal Municipal Mediaş, Administrația Fondului pentru Mediu

      Dictum

   Het beginsel van loyale samenwerking moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat bepalingen vaststelt die de teruggaaf van een belasting die in een arrest van het Hof in strijd met het recht van de Unie is verklaard of waarvan de onverenigbaarheid met dat recht uit een dergelijk arrest voortvloeit, afhankelijk stelt van voorwaarden die specifiek voor die belasting gelden en die minder gunstig zijn dan de bepalingen die anders op een dergelijk teruggaaf van toepassing zouden zijn geweest. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om te verifiëren of dit beginsel in het onderhavige geval is geëerbiedigd.
   Het gelijkwaardigheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat voor vorderingen tot teruggaaf van belasting die op schending van het Unierecht berusten, minder gunstige procedurebepalingen toepast dan de procedurebepalingen die gelden voor vergelijkbare, op schending van bepalingen van intern recht gebaseerde beroepen. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, de noodzakelijke verificaties te verrichten om te waarborgen dat dat beginsel wordt geëerbiedigd met betrekking tot de regelgeving die op het bij hem aanhangige geschil toepasselijk is.
   Het doeltreffendheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een stelsel van teruggaaf met rente van in strijd met het recht van de Unie geïnde belastingen waarvan het bedrag is vastgesteld in uitvoerbare rechterlijke beslissingen, zoals het stelsel in het hoofdgeding, dat bepaalt dat de teruggaaf van die belastingen wordt gespreid over een periode van vijf jaar en de uitvoering van dergelijke beslissingen afhankelijk stelt van de beschikbaarheid van uit de heffing van een andere belasting afkomstige middelen, zonder dat de justitiabele de overheidsorganen kan dwingen hun verplichtingen na te komen indien zij daaraan niet vrijwillig voldoen. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om te verifiëren of een wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding toepasselijk zou zijn bij gebreke van een dergelijk teruggaafstelsel, aan het doeltreffendheidsbeginsel beantwoordt.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 september 2002 in zaak C-498/99 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing): Town & County Factors Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise ("Zesde BTW-richtlĳn — Werkingssfeer — Spel waarbĳ organisator slechts ereschuld aangaat — Maatstaf van heffing")

text:
C 274/4                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
de betrokkenen bijslagen voor kinderen ten laste of voor wezen toe te       als volgt: N. Colneric, president van de Tweede kamer,
kennen wanneer niet of niet meer is voldaan aan de voorwaarden die          waarnemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gul-
in de wettelijke regeling van de woonstaat zijn gesteld voor de             mann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
toekenning van dergelijke bijslagen, en het recht van de rechthebbende      rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett,
op het pensioen of de rente dan wel het recht van de wezen van de           administrateur, op 17 september 2002 een arrest gewezen
overleden werknemer in de andere lidstaat niet uitsluitend op de            waarvan het dictum luidt als volgt:
wettelijke regeling van die lidstaat berust. In een dergelijke situatie
kan het bevoegde orgaan van de andere lidstaat dan de woonstaat
                                                                            1)     Artikel 2, punt 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van
niettemin zijn gehouden de betrokken bijslagen toe te kennen op
                                                                                de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
grond van een socialezekerheidsverdrag tussen de twee betrokken
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
lidstaten, dat in hun nationaal recht is opgenomen vóór de
                                                                                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
inwerkingtreding van de verordening, wanneer de betrokkenen een
                                                                                uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat een dienst
verworven recht hebben dat dit verdrag na die inwerkingtreding van
                                                                                die wordt verricht onder bezwarende titel, maar niet uit
toepassing blijft.
                                                                                hoofde van in rechte afdwingbare verplichtingen, omdat is
                                                                                overeengekomen dat de dienstverrichter ter zake van deze dienst
                                                                                slechts een ereschuld op zich neemt, een aan belasting over de
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                                toegevoegde waarde onderworpen handeling vormt.
                                                                            2)     Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388)
                                                                                moet aldus worden uitgelegd, dat het volle bedrag van de door
                                                                                de organisator van een spel ontvangen deelnamekosten de
                                                                                maatstaf van heffing voor dit spel vormt, indien de organisator
                                                                                vrij over genoemd bedrag kan beschikken.
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                            (1 ) PB C 47 van 19.2.2000.
                           (Zesde kamer)
                     van 17 september 2002
in zaak C-498/99 (verzoek van het VAT and Duties
Tribunal, Manchester om een prejudiciële beslissing):                                             ARREST VAN HET HOF
Town & County Factors Ltd tegen Commissioners of
                       Customs & Excise (1)                                                        van 17 september 2002
(„Zesde BTW-richtlijn — Werkingssfeer — Spel waarbij                        in zaak C-513/99 (verzoek van de korkein hallinto-oikeus
organisator slechts ereschuld aangaat — Maatstaf van                        om een prejudiciële beslissing): Concordia Bus Finland
                               heffing”)                                      Oy Ab tegen Helsingin kaupunki, HKL-Bussiliikenne (1)
                          (2002/C 274/05)                                   („Openbare aanbesteding van diensten in vervoersector —
                                                                            Richtlijnen 92/50/EEG en 93/38/EEG — Aanbestedende
                                                                            gemeente die busvervoer organiseert en waarvan economisch
                          (Procestaal: Engels)                              onafhankelijk lichaam als inschrijver aan aanbesteding
                                                                            deelneemt — Inaanmerkingneming van milieucriteria ter
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  bepaling van economisch voordeligste aanbieding — Toelaat-
                          dentie van het Hof)                               baarheid wanneer inschrijvend gemeentelijk lichaam deze
                                                                                criteria makkelijker vervult”)
                                                                                (2002/C 274/06)
In zaak C-498/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,
                                                                                (Procestaal: Fins)
Manchester (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige
geding tussen Town & County Factors Ltd en Commissioners
of Customs & Excise, om een prejudiciële beslissing over de                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
uitlegging van de artikelen 2, punt 1, 6, lid 1, en 11, A, lid 1,                                      dentie van het Hof)
van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag                In zaak C-513/99, betreffende een verzoek aan het Hof
(PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld               krachtens artikel 234 EG van de korkein hallinto-oikeus


title: Zaak C-58/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 april 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Verhoging van de veiligheid van havens — Richtlijn 2005/65/EG — Artikel 2, lid 3, en artikelen 6, 7 en 9 — Schending — Geen havenveiligheidsbeoordeling — Havengrenzen, havenveiligheidsplan en havenveiligheidsfunctionaris — Geen definitie)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 april 2017 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-58/16) (1)

   ((Niet-nakoming - Verhoging van de veiligheid van havens - Richtlijn 2005/65/EG - Artikel 2, lid 3, en artikelen 6, 7 en 9 - Schending - Geen havenveiligheidsbeoordeling - Havengrenzen, havenveiligheidsplan en havenveiligheidsfunctionaris - Geen definitie))
   (2017/C 168/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en L. Nicolae, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en R. Kanitz, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Doordat zij er niet voor heeft gezorgd dat voor de Duitse havens van Düsseldorf, Köln-Niehl I, Godorf, Duisburg-Rheinhausen, Neuss, Duisburg Außen-/Parallelhafen, Krefeld-Linn, Stromhafen Krefeld, Duisburg Ruhrort-Meiderich, Gelsenkirchen en Mülheim, gelegen in de deelstaat Noordrijn-Westfalen (Duitsland), de havengrenzen werden vastgesteld, havenveiligheidsbeoordelingen en havenveiligheidsplannen werden goedgekeurd, en een havenveiligheidsfunctionaris werd erkend, is de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 3, en de artikelen 6, 7 en 9 van richtlijn 2005/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende het verhogen van de veiligheid van havens.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 4.4.2016.


title: Zaak C-301/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Marc Soulier, Sara Doke/Premier ministre, Ministre de la Culture et de la Communication (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Richtlijn 2001/29/EG — Auteursrecht en naburige rechten — Artikelen 2 en 3 — Reproductierecht en recht van mededeling aan het publiek — Omvang — „Niet meer verkrijgbare” boeken die niet of niet meer worden gepubliceerd — Nationale regeling die de digitale exploitatie, voor commerciële doeleinden, van niet meer verkrijgbare boeken toevertrouwt aan een beheersorganisatie — Wettelijk vermoeden van toestemming van de auteurs — Geen mechanisme dat waarborgt dat auteurs daadwerkelijk en persoonlijk worden geïnformeerd)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Marc Soulier, Sara Doke/Premier ministre, Ministre de la Culture et de la Communication
   (Zaak C-301/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Richtlijn 2001/29/EG - Auteursrecht en naburige rechten - Artikelen 2 en 3 - Reproductierecht en recht van mededeling aan het publiek - Omvang - „Niet meer verkrijgbare” boeken die niet of niet meer worden gepubliceerd - Nationale regeling die de digitale exploitatie, voor commerciële doeleinden, van niet meer verkrijgbare boeken toevertrouwt aan een beheersorganisatie - Wettelijk vermoeden van toestemming van de auteurs - Geen mechanisme dat waarborgt dat auteurs daadwerkelijk en persoonlijk worden geïnformeerd))
   (2017/C 014/13)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marc Soulier, Sara Doke

      Verwerende partijen: Premier ministre, Ministre de la Culture et de la Communication

      in tegenwoordigheid van: Société française des intérêts des auteurs de l’écrit (SOFIA), Joëlle Wintrebert e.a.

      Dictum

   Artikel 2, onder a), en artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij moeten aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, een auteursrechtenorganisatie belast met de uitoefening van het recht om de reproductie en de mededeling aan het publiek, in digitale vorm, toe te staan van zogeheten „niet meer verkrijgbare” boeken, te weten boeken die vóór 1 januari 2001 in Frankrijk zijn gepubliceerd en niet langer in de handel worden gebracht of in gedrukte of digitale vorm worden gepubliceerd, en daarbij de auteurs of rechthebbenden van deze boeken in staat stelt zich tegen deze uitoefening te verzetten of hieraan een einde te maken onder de voorwaarden die in deze regeling zijn vastgesteld.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-118/12: Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — ANKO/Commissie ( „Arbitragebeding — Zesde kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) — Overeenkomsten betreffende Persona-project — Opschorting van betalingen — Onregelmatigheden die in kader van audits inzake andere projecten zijn vastgesteld — Vertragingsrente” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/18

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2013 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-118/12) (1)

   (Arbitragebeding - Zesde kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) - Overeenkomsten betreffende Persona-project - Opschorting van betalingen - Onregelmatigheden die in kader van audits inzake andere projecten zijn vastgesteld - Vertragingsrente)
   2014/C 39/29
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, B. Conte, gemachtigden, bijgestaan door S. Drakakakis, advocaat)

      Voorwerp

   Krachtens een arbitragebeding in de zin van artikel 272 VWEU ingesteld beroep, waarmee verzoekster het Gerecht verzoekt vast te stellen dat de Commissie inbreuk maakt op haar contractuele verplichtingen door de terugbetaling op te schorten van de voorschotten die verzoekster heeft betaald ingevolge overeenkomst nr. 045459 inzake het Persona-project, die is afgesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006), en voorts deze instelling te gelasten om haar 6 752,74 EUR uit te keren voor dit project, vermeerderd met vertragingsrente

      Dictum

               1.

               De Europese Commissie wordt ertoe veroordeeld aan ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias de bedragen uit te keren waarvan de betaling is opgeschort op basis van artikel II.28, lid 8, derde alinea, van de algemene voorwaarden die als bijlage zijn gehecht aan de overeenkomst inzake het Persona-project, die is gesloten in het kader van het Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, ter bevordering van de totstandbrenging van de Europese onderzoeksruimte en van innovatie (2002-2006), zonder dat die betaling vooruitloopt op de subsidiabiliteit van de door ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias gedeclareerde uitgaven en de tenuitvoerlegging van de bevindingen van het definitieve auditverslag 11-BA134-011 door de Commissie. De uit te keren bedragen moeten binnen de grenzen blijven van het saldo van de financiële bijdrage dat op het ogenblik van de opschorting van de betalingen beschikbaar was en deze bedragen moeten worden vermeerderd met vertragingsrente, die voor elk tijdvak begint te lopen vanaf het verstrijken van de betalingstermijn van 45 dagen na goedkeuring van de overeenkomstige verslagen door de Commissie en uiterlijk 90 dagen na de dag waarop de Commissie deze verslagen heeft ontvangen. Het verhogingspercentage voor de interesten is het percentage dat gold op de eerste dag van de maand waarin de betalingstermijn is verstreken, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C.

               2.

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak T-453/11: Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Szajner/BHIM — Forge de Laguiole (LAGUIOLE) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk LAGUIOLE — Oudere Franse handelsnaam Forge de Laguiole — Artikel 53, lid 1, sub c, en artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/18

         Arrest van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Szajner/BHIM — Forge de Laguiole (LAGUIOLE)
   (Zaak T-453/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk LAGUIOLE - Oudere Franse handelsnaam Forge de Laguiole - Artikel 53, lid 1, sub c, en artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2014/C 431/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gilbert Szajner (Niort, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Lakits-Josse, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Forge de Laguiole SARL (Laguiole, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Fajgenbaum, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 juni 2011 (zaak R 181/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Forge de Laguiole SARL en Gilbert Szajner

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 juni 2011 (zaak R 181/2007-1) wordt vernietigd voor zover deze het gemeenschapswoordmerk LAGUIOLE nietig verklaart voor andere waren dan „handgereedschappen en -instrumenten, met de hand te bedienen; lepels; zagen, scheerapparaten, scheermesjes; scheeretuis; vijlen en nageltangen, nagelknippers; etuis voor manicures” van klasse 8, „briefopeners” van klasse 16, „kurkentrekkers; flesopeners” en „scheerkwasten, beautycases” van klasse 21, en „sigarenknippers” en „pijpenreinigers” van klasse 34.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Forge de Laguiole SARL zal een kwart van verzoekers kosten en driekwart van haar eigen kosten dragen.

               4)

               Gilbert Szajner zal een kwart van de kosten van Forge de Laguiole, een kwart van de kosten van het BHIM, en driekwart van zijn eigen kosten dragen.

               5)

               Het BHIM zal driekwart van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak C-65/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/21

         Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-65/05)
   (2005/C 82/43)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Patakia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door het bij artikel 2, lid 1, artikel 3, tweede deel, artikel 4 en artikel 5 van wet 3037/2002 ingestelde verbod op de installatie en het in werking stellen van alle elektrische, elektronische en elektromechanische spelen, met inbegrip van technische recreatiespelen en alle spelen voor elektronische computers, in elke openbare of private plaats buiten de casino's, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28, 43 en 49 EG en artikel 8 van richtlijn 98/34/EG;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft klachten ontvangen in verband met het wettelijk verbod op de installatie en het in werking stellen van alle elektrische, elektronische en elektromechanische spelen, met inbegrip van technische recreatiespelen en alle spelen voor elektronische computers, in elke openbare of private plaats buiten de casino's.
   In het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie beschouwt de Commissie voornoemd verbod als een maatregel die het vrije verkeer van goederen, de vrije vestiging en het vrij verrichten van diensten beperkt. De Commissie wijst er ook op, dat de betrokken wet haar niet in het ontwerpstadium is meegedeeld, zulks in strijd met artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34/EG van 22 juni 1998 (1), dat voorziet in een informatieprocedure op het gebied van de normen en technische voorschriften en de regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij.
   De Commissie is ook van mening dat de aangevoerde redenen van bescherming van de openbare orde, en meer bepaald de bezorgdheid dat de spelen zouden verworden tot kansspelen, waardoor een maatschappelijk probleem zou ontstaan, geen voldoende motivering zijn voor de invoering van de betrokken verbodsbepalingen, aangezien het gestelde doel zou kunnen worden bereikt door passendere en evenredigere maatregelen, die de genoemde vrijheden minder beperken.
   Ook de door de Griekse autoriteiten gestelde dringende noodzaak om de maatregelen vast te stellen, kan het verzuim om ze aan de Commissie mee te delen niet rechtvaardigen, aangezien richtlijn 98/34 in een spoedprocedure voorziet.
   De Commissie is bijgevolg van mening dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28, 43 en 49 EG en artikel 8 van richtlijn 98/34/EG.

      (1)  PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-117/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Bouw van vakantiedorpen en hotelcomplexen — Niet-onderwerping bouwproject aan dergelijke beoordeling)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/20

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-117/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Bouw van vakantiedorpen en hotelcomplexen - Niet-onderwerping bouwproject aan dergelijke beoordeling)
   (2004/C 118/34)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-117/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: A. Caeiros), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Portugese Republiek, (gemachtigden: L. Fernandes, M. Telles Romão en M. João Lois), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de afgifte mogelijk te maken van de vergunning voor een project voor een toeristisch complex in de zone Ponta do Abano dat woongelegenheden, hotels en golfterreinen omvat, zonder voorafgaande milieueffectbeoordeling, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 2, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), heeft het Hof van Justitie (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: R. Grass, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Verwerpt het beroep.

               2.

               Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak C-332/09 P: Beschikking van het Hof van 23 april 2010 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Frosch Touristik GmbH, DSR touristik GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Gemeenschapswoordmerk FLUGBÖRSE — Nietigheidsprocedure — Voor onderzoek van absolute nietigheidsgrond relevante datum)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/19

         Beschikking van het Hof van 23 april 2010 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Frosch Touristik GmbH, DSR touristik GmbH
   (Zaak C-332/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Gemeenschapswoordmerk FLUGBÖRSE - Nietigheidsprocedure - Voor onderzoek van absolute nietigheidsgrond relevante datum)
   2010/C 234/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: B. Schmidt, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Frosch Touristik GmbH, (vertegenwoordiger: H. Lauf, Rechtsanwalt), DSR touristik GmbH

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 3 juni 2009, Frosch Touristik/BHIM-DSR touristik (FLUGBÖRSE) (T-189/07), waarbij het Gerecht heeft vernietigd de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 22 maart 2007 tot verwerping van het door de houder van het gemeenschapswoordmerk „FLUGBÖRSE” ingestelde beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij dit merk gedeeltelijk is nietig verklaard — Bepaling van de relevante datum voor het onderzoek van een absolute nietigheidsgrond in het kader van een nietigheidsprocedure

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-9/01: Beroep, op 19 januari 2001 ingesteld door M. Becker tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 95/17
—    Verkeerde beoordeling van de feiten en volkomen ont-              —     de Commissie veroordeelt tot betaling van de geleden
     breken van motivering, omdat de inschakeling van consu-                 schade, voorlopig geschat op 1 Euro;
     mentenorganisaties niet als voorwaarde in het aanbe-
     stedingsbericht was genoemd, en anderzijds de vereiste            —     de Commissie verwijst in de kosten.
     ervaring wel was aangetoond.
—    Innerlijke tegenstrijdigheid in de bestreden beschikking,         Middelen en voornaamste argumenten
     alsmede misbruik van bevoegdheid, wegens het feit dat
     de Commissie zelf in een mededeling van 14 september
     aan de deelnemers aan de aanbestedingsprocedure aan-              Verzoeker is een arbeidscontract voor drie jaar, te verlengen
     kondigde, niet alleen dat de offerte van de joint venture         met een jaar, aangegaan met het tot sluiting van arbeidscon-
     van verzoekers was aanvaard, dat wil zeggen toegelaten            tracten bevoegde gezag.
     tot de procedure, maar ook dat het onderdeel waarvoor zij
     gegadigde waren, aan hun joint venture was toegewezen.
                                                                       Ondanks naar verzoekers zeggen gunstige beoordelingen in
                                                                       zijn laatste beoordelingsrapport besloot het bevoegde gezag
—    Schending van de aanbestedingsprocedure en overschrij-            verzoekers contract met slechts zes maanden te verlengen.
     ding van bevoegdheid. Op dit punt stellen zij dat de
     Directeur-Generaal die de bestreden beschikking heeft
     ondertekend, niet degene was aan wie in het kader van de          Verzoeker vordert nietigverklaring van dit besluit en stelt,
     aanbestedingsprocedure de bevoegdheid toekomt om alle             dat het besluit van het bevoegd gezag in strijd is met de
     mededelingen omtrent de procedure te verstrekken en de            motiveringsplicht van artikel 25 van het Statuut. Aangezien
     desbetreffende besluiten te nemen, en dat in de bestreden         alle driejaarcontracten van tijdelijk personeel naar zijn zeggen
     brief de selectiecriteria voor deelname aan de aanbe-             zijn verlengd behalve dat van verzoeker, is een beperking van
     stedingsprocedure en de redenen voor de uitsluiting               de verlenging van verzoekers contract tot zes maanden in
     dooreen worden gehaald.                                           strijd met het discriminatieverbod en druist deze kennelijk in
                                                                       tegen het dienstbelang.
                                                                       Voorts stelt verzoeker dat het besluit in strijd is met artikel 26
                                                                       van het Statuut, inbreuk maakt op zijn recht van verweer en
                                                                       misbruik van bevoegdheid vormt.
Beroep, op 12 januari 2001 ingesteld door Norman Pyres
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-7/01)                                 Beroep, op 19 januari 2001 ingesteld door M. Becker
                                                                         tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                        (2001/C 95/33)
                                                                                (Zaak T-9/01)
                       (Procestaal: Engels)                                                     (2001/C 95/34)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 januari 2001 beroep ingesteld tegen de                                       (Procestaal: Duits)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Norman
Pyres (Swan Residence, rue Ph. Baucq 100, België), vertegen-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi van het advocaten-            schappen is op 19 januari 2001 beroep tegen Rekenkamer van
kantoor De Backer te Brussel.                                          de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Becker,
                                                                       wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door R. Nathan,
                                                                       advocaat aldaar.
Verzoeker vordert dat het Gerecht:
—    nietig verklaart het besluit van de Commissie van 22 ja-          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     nuari 2000 waarbij het contract van verzoeker slechts tot
     30 juli 2000 wordt verlengd, derhalve voor een periode            —     verweerster te gelasten het besluit van 13 november 2000
     van slechts zes maanden, en zo nodig nietig verklaart het               in te trekken;
     besluit van de Commissie van 6 oktober 2000 waarbij
     verzoekers klacht is afgewezen;                                   —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- C 95/18               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.3.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker liep twee zware verkeersongevallen op. Na de                  Het beroep is gericht tegen het besluit van het tot sluiten van
eerste behandeling verzocht hij om verlof om redenen van                overeenkomsten bevoegde gezag van 28 september 2000
persoonlijke aard en werd hem overeenkomstig artikel 40                 houdende afwijzing van verzoeksters klacht (nr. 166/2000).
Ambtenarenstatuut om te beginnen een verlof van een jaar                Met die klacht wilde verzoekster doen bevestigen, dat haar
toegekend.                                                              dienstbetrekking met de Commissie een dienstbetrekking voor
                                                                        onbepaalde tijd was voortvloeiend uit een overeenkomst van
                                                                        tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub d, van de
Tijdens dat verlof verzocht hij om gezondheidsredenen op                Regeling andere personeelsleden.
pensioen te worden gesteld. Verweerster wees dit verzoek af,
op grond van de overweging dat verzoeker op eigen verzoek
verlof om redenen van persoonlijke aard had gekregen, zodat             Verzoekster was op 16 oktober 1996 door verweerster
niet kon worden aangetoond dat hij een ambt vervulde.                   aangesteld als hulpfunctionaris. Op 16 oktober 1997 werd zij
                                                                        aangesteld als tijdelijk functionaris. Ten slotte werd tussen
                                                                        verzoekster en de Commissie overeengekomen, dat de overeen-
Verzoeker stelt, dat aan de hand van medische adviezen                  komst werd verlengd tot 15 oktober 2000 en dus in totaal
moet worden uitgemaakt of de voorwaarden van artikel 78                 voor drie jaar zou gelden. Daarna werd de overeenkomst niet
Ambtenarenstatuut zijn vervuld, en dat het in dat verband van           meer verlengd.
geen belang, is of hij op dat tijdstip verlof om redenen van
persoonlijke aard geniet. Verweerster meent zijns inziens ten
onrechte, dat zij over speelruimte voor een administratief-             Volgens verzoekster blijkt de weigering van de Commissie om
technische beoordeling van de omstandigheden beschikt.                  een dienstbetrekking van tijdelijk functionaris voor meer dan
                                                                        drie jaar toe te kennen, duidelijk uit het feit dat de Commissie
                                                                        posten heeft geannuleerd waarvoor zij kennisgevingen van
                                                                        vacature had gepubliceerd en waarnaar verzoekster zelf had
                                                                        gesolliciteerd.
                                                                        Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                        —     schending van het beginsel van goed bestuur en van de
                                                                              artikelen 3 en 52 van de Regeling andere personeelsleden
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Mascetti                         door verzoekster onrechtmatig onder de categorie hulp-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             functionarissen te brengen:
                        (Zaak T-11/01)                                  —     schending van de artikelen 8, laatste alinea, en 47 van de
                                                                              Regeling andere personeelsleden;
                        (2001/C 95/35)
                                                                        —     schending van het besluit van de Commissie van 19 ja-
                                                                              nuari 1996 betreffende een nieuw beleid voor het onder-
                                                                              zoekspersoneel;
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        —     schending van het wettigheidsbeginsel en van het vertrou-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     wensbeginsel;
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Mascetti,
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,                   —     onwettigheid van het besluit betreffende een nieuw beleid
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                           voor het onderzoekspersoneel wegens schending van
                                                                              de Regeling andere personeelsleden en van het non-
                                                                              discriminatiebeginsel;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     onwettigheid van het besluit betreffende een nieuw beleid
                                                                              voor het onderzoekspersoneel, omdat het comité voor
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                    het statuut niet is geraadpleegd.
      28 september 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
      klacht (nr. 166/2000) van 28 maart 2000;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.


title: Zaak C-365/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juli 2016 — Association française des entreprises privées (AFEP) e.a./Ministre des finances et des comptes publics

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 4 juli 2016 — Association française des entreprises privées (AFEP) e.a./Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-365/16)
   (2016/C 335/53)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association française des entreprises privées (AFEP), Axa, Compagnie générale des établissements Michelin, Danone, ENGIE, voorheen GDF Suez, Eutelsat Communications, LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton SA, Orange SA, Sanofi SA, Suez Environnement Company, Technip, Total SA, Vivendi, Eurazeo, Safran, Scor SE, Unibail-Rodamco SE, Zodiac Aerospace

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 4 van richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 (1), inzonderheid lid 1, onder a), ervan, zich tegen een heffing als die welke is opgelegd door artikel 235 ter ZCA van de Code général des impôts, die wordt toegepast naar aanleiding van de winstuitkering door een in Frankrijk aan de vennootschapsbelasting onderworpen vennootschap en waarvan de belastbare grondslag bestaat uit de bedragen aan uitgekeerde winst?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend dient te worden beantwoord, moet een heffing als die welke is opgelegd door artikel 235 ter ZCA van de Code général des impôts, dan worden beschouwd als een „bronheffing”, waarvan de door een dochteronderneming uitgekeerde winst is vrijgesteld op grond van artikel 5 van de richtlijn?

      (1)  Richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB 2011, L 345, blz. 8).


title: Zaak C-111/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Spanje) op 28 februari 2007 — José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez/Principado de Asturias

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias (Spanje) op 28 februari 2007 — José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez/Principado de Asturias
   (Zaak C-111/07)
   (2007/C 95/52)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Asturias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Manuel Blanco Pérez en María del Pilar Chao Gómez

      Verwerende partij: Principado de Asturias
   Prejudiciële vraag
   Kunnen de artikelen 2, 3, 4 en 5 van decreet 72/2001 van 19 juli 2001 inzake apotheken en apothekersposten en het eerste deel van hoofdstuk II van dit decreet, dat is vastgesteld krachtens artikel 103 van wet 14/1986 inzake de volksgezondheid en artikel 88 van wet 25/1990 van 20 december 1990 inzake geneesmiddelen, als onverenigbaar met artikel 43 EG worden beschouwd?


title: Zaak C-481/06: Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/48

         Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-481/06)
   (2006/C 326/99)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en X. Lewis)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door handhaving van artikel 7, lid 2, van wet nr. 2955/2001 en de interministeriële uitvoeringsbesluiten daarvan (nr. 6a/ec. 38611 en nr. 6a/ec. 38609 van 12.4.2005), niet heeft voldaan aan haar verplichting krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 93/36/EEG (1) betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, en aan haar verplichting om een daadwerkelijke en eerlijke concurrentie te verzekeren;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft een klacht ontvangen over de Griekse wettelijke regeling die medisch materiaal in categorieën heeft ingedeeld en voor elke categorie een bepaalde maximumprijs heeft vastgesteld. De betrokken regeling vormt, in samenhang met de interministeriële uitvoeringsbesluiten, een rechtskader dat de rechtstreekse gunning mogelijk maakt van opdrachten voor de levering van hele groepen van de voornoemde producten, die als niet-vergelijkbaar worden beschreven.
   In het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie is de Commissie van mening dat bedoeld rechtskader in strijd is met artikel 6, lid 3, van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, en met de verplichting om een daadwerkelijke een eerlijke concurrentie te verzekeren. Voor zover de genoemde bepaling een uitzonderingskarakter heeft, moet zij beperkend worden uitgelegd en kan de rechtstreekse gunning van hele categorieën producten niet worden toegestaan. Bovendien moeten de aanbestedende diensten in de sector van het plaatsen van overheidsopdrachten een daadwerkelijke concurrentie en transparantie verzekeren, hetgeen onmogelijk is in het geval van rechtstreekse gunning, behoudens in de uitzonderlijke omstandigheden van artikel 6, lid 3, van genoemde richtlijn.
   De Griekse autoriteiten hebben de argumenten van de Commissie en het bestaan van de beschreven inbreuk niet betwist, en hebben het voornemen te kennen gegeven om de litigieuze wettelijke bepaling te wijzigen. Tot op de dag van neerlegging van het verzoekschrift is echter geen enkele dergelijke wijziging meegedeeld.
   De Commissie is bijgevolg van mening dat de Helleense Republiek niet heeft voldaan aan haar verplichting krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 93/36/EEG en haar verplichting om een daadwerkelijke en eerlijke concurrentie te verzekeren.

      (1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.


title: Zaak C-120/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bavaria NV/Bayerischer Brauerbund eV (Prejudiciële verwijzing — Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 en (EG) nr. 510/2006 — Toepassing ratione temporis — Artikel 14 — Registratie volgens vereenvoudigde procedure — Verband tussen merken en beschermde geografische aanduidingen)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bavaria NV/Bayerischer Brauerbund eV
   (Zaak C-120/08) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verordeningen (EEG) nr. 2081/92 en (EG) nr. 510/2006 - Toepassing ratione temporis - Artikel 14 - Registratie volgens vereenvoudigde procedure - Verband tussen merken en beschermde geografische aanduidingen)
   2011/C 63/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bavaria NV

      Verwerende partij: Bayerischer Brauerbund eV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 13, lid 1, sub b, en artikel 14, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93, blz. 12), alsmede van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1) — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1347/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (PB L 182, blz. 3) — Conflict tussen een beschermde geografische aanduiding die is geregistreerd volgens de vereenvoudigde procedure van artikel 17 van verordening (EG) nr. 2081/92 (in casu „Bayerisches Bier”) en een internationaal merk (in casu „Bavaria”)

      Dictum

   Artikel 14, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen vindt toepassing bij het oplossen van het conflict tussen een benaming die geldig als beschermde geografische aanduiding is geregistreerd volgens de vereenvoudigde procedure van artikel 17 van deze verordening, en een merk dat valt onder een van de in artikel 13 van deze verordening vermelde situaties en hetzelfde type product betreft, en waarvan de registratieaanvraag zowel vóór de registratie van die benaming als vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 692/2003 van de Raad van 8 april 2003 houdende wijziging van verordening nr. 2081/92 is ingediend. De datum van inwerkingtreding van de registratie van die benaming is de referentiedatum voor de toepassing van voormeld artikel 14, lid 1.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-207/01 (verzoek van de Corte d'appello di Firenze om een prejudiciële beslissing): Altair Chimica SpA tegen ENEL Distribuzione SpA ("Mededinging — Machtspositie — Levering van elektriciteit — Facturering van sovrapprezzo")

text:
1.11.2003                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/9
                      ARREST VAN HET HOF                                             —     de betrokken ondernemingen sancties kan opleggen voor
                                                                                gedragingen in het verleden wanneer deze nationale
                                                                                wetgeving deze gedragingen enkel heeft vergemakkelijkt of
                        van 9 september 2003                                               bevorderd, waarbij naar behoren rekening dient te worden
                                                                                gehouden met de bijzonderheden van het wettelijke kader
in zaak C-198/01 (verzoek van het Tribunale am-                                            waarbinnen de ondernemingen hebben gehandeld.
ministrativo regionale per il Lazio om een prejudiciële
                                                                              2)     Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of een
beslissing): Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) tegen
                                                                                nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de
   Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato (1)
                                                                                orde is, die een minister de bevoegdheid verleent om de
                                                                                detailhandelsprijs van een product vast te stellen en daarnaast
(„Mededingingsrecht — Mededingingsverstorende nationale                              een consortium waarbij producenten verplicht zijn aangesloten,
wetgeving — Bevoegdheid van nationale mededingingsau-                                de bevoegdheid verleent om de productie onder de ondernemin-
toriteit om een dergelijke wetgeving niet-toepasselijk te                            gen te verdelen, voor de toepassing van artikel 81, lid 1, EG
verklaren — Voorwaarden voor niet-toerekenbaarheid van                               kan worden beschouwd als een regeling die nog ruimte openlaat
    mededingsverstorende gedraging aan ondernemingen”)                               voor mededinging die door autonome gedragingen van deze
                                                                                ondernemingen kan worden verhinderd, beperkt of vervalst.
                            (2003/C 264/14)
                                                                              (1) PB C 227 van 11.8.2001.
                          (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
In zaak C-198/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo                                           van 11 september 2003
regionale per il Lazio (Italië), in het aldaar aanhangige geding
tussen Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) en Autorità Garan-
te della Concorrenza e del Mercato, om een prejudiciële                       in zaak C-207/01 (verzoek van de Corte d’appello di
beslissing over de uitlegging van artikel 81 EG, heeft het Hof,               Firenze om een prejudiciële beslissing): Altair Chimica
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,                               SpA tegen ENEL Distribuzione SpA (1)
J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmer-
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                    („Mededinging — Machtspositie — Levering van elektriciteit
Pergola, P. Jann, V. Skouris, S. von Bahr en J. N. Cunha                                     — Facturering van „sovrapprezzo””)
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 9 september 2003 een                                                 (2003/C 264/15)
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
1)     In geval van gedragingen van ondernemingen die in strijd zijn
       met artikel 81, lid 1, EG en die zijn opgelegd of worden               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       bevorderd door een nationale wetgeving die de gevolgen daarvan                                    dentie van het Hof)
       wettigt of versterkt, in het bijzonder wat de vaststelling van de
       prijzen en de verdeling van de markt betreft, geldt voor een
       nationale mededingingsautoriteit die met name tot taak heeft
       toe te zien op de inachtneming van artikel 81 EG, dat zij:             In zaak C-207/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de Corte d’appello di Firenze
       —     verplicht is deze nationale wetgeving buiten toepassing te       (Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Altair Chimica
             laten;                                                           SpA en ENEL Distribuzione SpA, om een prejudiciële beslissing
                                                                              over de uitlegging van de artikelen 81 EG, 82 EG en 85 EG,
                                                                              van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992
       —     de betrokken ondernemingen geen sancties kan opleggen            betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het
             voor gedragingen in het verleden wanneer deze hun door           voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles
             deze nationale wetgeving waren voorgeschreven;                   daarop (PB L 76, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG
                                                                              van de Raad van 30 december 1996 (PB 1997, L 8, blz. 12),
       —     de betrokken ondernemingen sancties kan opleggen voor            en van aanbeveling 81/924/EEG van de Raad van 27 oktober
             hun gedragingen die plaatsvinden na de beslissing om             1981 betreffende de tariefstructuren voor elektrische energie
             deze nationale wetgeving buiten toepassing te laten,             in de Gemeenschap (PB L 337, blz. 12), heeft het Hof (Zesde
             wanneer deze beslissing ten aanzien van hen definitief is        kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
             geworden;                                                        sident, R. Schintgen (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en
 ---pagebreak--- C 264/10                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;             vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenver-
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 11 september                  voer over de weg en de bevordering van het gecombineerd
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   vervoer (PB L 108, blz. 27), doch uitsluitend voorzover deze
                                                                              besluiten steunen op artikel 93 EG en zonder dat de gevolgen
De artikelen 81 EG, 82 EG en 85 EG, alsook richtlijn 92/12/EEG                ervan worden aangetast, welke in stand dienen te blijven, heeft
van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling             het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan           (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van            D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters;
de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat               advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in de       ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen
heffing van toeslagen op de prijs van elektriciteit, zoals die in het         waarvan het dictum luidt als volgt:
hoofdgeding, wanneer de elektriciteit in een elektrochemisch procédé
wordt gebruikt, en dat aanbeveling 81/924/EEG van de Raad van                 1)    Verklaart besluit 2001/265/EG van de Raad van 19 maart
27 oktober 1981 betreffende de tariefstructuren voor elektrische                    2001 betreffende de sluiting van de Overeenkomsten tussen de
energie in de Gemeenschap, niet eraan in de weg staat dat een lidstaat              Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije houdende
dergelijke toeslagen heft.                                                          vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer
                                                                                over de weg en de bevordering van het gecombineerd vervoer en
                                                                                besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
(1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                         bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese
                                                                                Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling
                                                                                van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg
                                                                                en de bevordering van het gecombineerd vervoer, nietig.
                                                                              2)    Verstaat dat de gevolgen van deze besluiten worden gehandhaafd
                                                                                totdat de ter uitvoering van dit arrest noodzakelijke maatregelen
                      ARREST VAN HET HOF                                            zijn vastgesteld.
                                                                              3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
                             (Vijfde kamer)
                                                                              4)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertog-
                      van 11 september 2003                                         dom Luxemburg hun eigen kosten zullen dragen.
in zaak C-211/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           (1) PB C 212 van 28.7.2001.
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
(„Overeenkomst EG-Bulgarije en Overeenkomst EG-Hon-
garije — Goederenvervoer over de weg en gecombineerd
vervoer — Belastingen — Rechtsgrondslag — Artikelen 71                                             ARREST VAN HET HOF
                             EG en 93 EG”)
                                                                                van 9 september 2003
                           (2003/C 264/16)
                                                                              in zaak C-236/01 (verzoek van het Tribunale am-
                                                                              ministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële
                            (Procestaal: Frans)                               beslissing): Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. tegen
                                                                                Presidenza del Consiglio dei Ministri e.a. (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                („Verordening (EG) nr. 258/97 — Nieuwe voedingsmiddelen
                                                                              — In de handel brengen — Veiligheidscontrole — Vereenvou-
                                                                              digde procedure — Wezenlijke gelijkwaardigheid aan be-
                                                                              staande voedingsmiddelen — Voedingsmiddelen geprodu-
In zaak C-211/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      ceerd met genetisch gemodificeerde maïslijnen — Aanwezig-
pen (gemachtigde: aanvankelijk M. Wolfcarius, W. Wils) tegen                  heid van residuen van transgeen eiwit — Maatregel van
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes Sabino                      lidstaat die handel in of gebruik van nieuw voedingsmiddel
en E. Karlsson), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland                           op zijn grondgebied tijdelijk beperkt of schorst”)
(gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma) en Groothertog-
dom Luxemburg (gemachtigden: J. Falts en N. Mackel), betref-                                             (2003/C 264/17)
fende een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2001/265/
EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sluiting                                               (Procestaal: Italiaans)
van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en
de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaalde                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de                                                   dentie van het Hof)
bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L 108, blz. 4)
en van besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de                        In zaak C-236/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende                       krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo


title: Zaak C-183/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Ruma GmbH/Oberfinanzdirektion Nürnberg (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Post 8525 — Postonderverdeling 8529 90 40 — Toetsenbordfolie voor mobiele telefoon)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Ruma GmbH/Oberfinanzdirektion Nürnberg
   (Zaak C-183/06) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Post 8525 - Postonderverdeling 8529 90 40 - Toetsenbordfolie voor mobiele telefoon)
   (2007/C 82/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ruma GmbH

      Verwerende partij: Oberfinanzdirektion Nürnberg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 281, blz. 1) — Postonderverdeling 8538 — Voorfront voor toetsenbord van mobiele telefoon (keypad), voorzien van niet-geleidende contactpennen aan onderzijde
   Dictum
   De gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, dient aldus te worden uitgelegd dat van polycarbonaat gemaakte toetsenbordfolies met gegoten toetsen aan de bovenkant en niet-geleidende contactpennen aan de onderkant, die bestemd zijn om in mobiele telefoons te worden ingebouwd, in onderverdeling 8529 90 40 vallen.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak C-491/04: Verzoek van de VAT and Duties Tribunals – Manchester Tribunal Centre van 24 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dollond & Aitchison Ltd en Commissioners of Customs and Excise

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/14

         Verzoek van de VAT and Duties Tribunals – Manchester Tribunal Centre van 24 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dollond & Aitchison Ltd en Commissioners of Customs and Excise
   (Zaak C-491/04)
   (2005/C 45/27)
   Procestaal: Engels
   De VAT and Duties Tribunals – Manchester Tribunal Centre heeft bij beschikking van 24 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 november 2004, in het geding tussen Dollond & Aitchison Ltd en Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Maakt het deel van de betaling van een klant aan D&A Lenses Direct Limited dat betrekking heeft op het verrichten van bepaalde diensten door Dolland & Aitchison Ltd of haar franchisenemers, deel uit van de totale betaling voor bepaalde goederen, en dus van de voor de betrokken goederen betaalde of te betalen prijs in de zin van artikel 29 van verordening nr. 2913/92 (1) van de Raad, wanneer de klant, een particuliere consument, de goederen invoert en D&A Lenses Direct Ltd voor rekening van die klant BTW bij invoer betaalt?
               De betrokken goederen zijn:

                           i)

                           contactlenzen

                           ii)

                           reinigingsvloeistoffen

                           iii)

                           lenshouders

                     De betrokken diensten zijn:

                           iv)

                           een contactlensonderzoek

                           v)

                           een contactlensconsult

                           vi)

                           alle door de klant gewenste nazorg

               2.

               Bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag: mag het bedrag van de betaling voor de betrokken goederen toch overeenkomstig artikel 29 worden berekend, of moet dit overeenkomstig artikel 30 van voornoemde verordening worden berekend?

               3.

               Vinden de in zaak C-349/96, Card Protection Plan Limited/Commissioners of Customs and Excise, gegeven richtsnoeren toepassing bij de bepaling van het gedeelte of de gedeelten van de transactie, welke de verrichting van de betrokken diensten en de levering van de betrokken goederen behelst, waarvan de waarde moet worden bepaald met het oog op de toepassing van de douanetarief van de Europese Gemeenschappen, nu de Kanaaleilanden wel deel uitmaken van het douanegebied van de Gemeenschap, maar niet van het BTW-grondgebied in de zin van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (2) van de Raad?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

      (2)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, PB L 145 van 13.06.1977, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2000 in zaak T-203/99, P. de Palma e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verlof voor vakverenigingswerkzaamheden)

text:
C 335/42                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.11.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               woordigd door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der
                                                                         Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                     van 20 september 2000                               kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, en
                                                                         Free Trade Foods NV, gevestigd te Curaçao (Nederlandse
in zaak T-203/99, P. de Palma e.a. tegen Commissie van de                Antillen), vertegenwoordigd door R. J. Van Agteren en M. M.
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebben-
                                                                         de te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
(Ambtenaren — Verlof voor vakverenigingswerkzaamheden)                   aldaar, Rue Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk der
                                                                         Nederlanden (gemachtigde: M. A. Fierstra), tegen Commissie
                          (2000/C 335/78)                                van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn
                                                                         en C. Van der Hauwaert), ondersteund door Koninkrijk Spanje
                                                                         (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om
                          (Procestaal: Frans)                            opschorting van de uitvoering van verordening (EG)
                                                                         nr. 465/2000 van de Commissie van 29 februari 2000 tot
In zaak T-203/99, P. de Palma, J. Escale, C. Hamptaux en
                                                                         invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de
H. Wood, ambtenaren van de Commissie van de Europese                     invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van
Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                         de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB L 56,
C. Mourato, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                         blz. 39), of om elke andere voorlopige maatregel ter bescher-
te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue              ming van de belangen van verzoeksters, heeft de president van
Beck 2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         het Gerecht op 12 juli 2000 een beschikking gegeven waarvan
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-
                                                                         het dictum luidt als volgt:
roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
23 september 1998 houdende weigering om verzoekers verlof                1)    De zaken T-94/00 R en T-110/00 R worden gevoegd voor
voor vakverenigingswerkzaamheden toe te kennen, heeft het                      deze beschikking.
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, presi-
dent, R. M. Moura-Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier:              2)    De uitvoering van verordening (EG) nr. 465/2000 van de
J. Palacio González, administrateur, op 20 september 2000                     Commissie van 29 februari 2000 tot invoering van vrijwa-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         ringsmaatregelen ten aanzien van de invoer uit de landen en
                                                                               gebieden overzee van producten van de sector suiker met
1)    Het besluit van de Commissie van 23 september 1998 houden-               oorsprongscumulatie EG/LGO, wordt opgeschort ten aanzien
      de weigering om verzoekers verlof voor vakverenigingswerk-               van verzoeksters.
      zaamheden toe te kennen, wordt nietig verklaard.
                                                                         3)    De Commissie zal binnen het maximum van 4 995 ton
2)    Verstaat dat de Commissie de kosten zal dragen.                          bepalen, welke hoeveelheid producten van de sector suiker met
                                                                               oorsprongscumulatie EG/LGO elk van verzoeksters nog tot en
(1) PB C 333 van 20.11.1999.                                                   met 30 september 2000 in de Gemeenschap mag invoeren, en
                                                                               de modaliteiten voor de invoer van die producten vaststellen.
                                                                         4)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
                         van 12 juli 2000                                              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
in de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica                                                van 20 juli 2000
Foods (Free Zone) NV en Free Trade Foods NV tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          in zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per
                                                                         lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese
(Procedure in kort geding — Vrijwaringsmaatregel — Pro-                                          Gemeenschappen
ducten van sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO
— Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisend-                              (Procedure in kort geding — Onbevoegdheid)
                                heid)
                                                                                (2000/C 335/80)
                          (2000/C 335/79)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         In zaak T-149/00 R, Innova, Centro euromediterraneo per lo
In de gevoegde zaken T-94/00 R en T-110/00 R, Rica Foods                 sviluppo sostenibile, gevestigd te Calatafimi (Italië), vertegen-
(Free Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegen-               woordigd door D. Fosselard, advocaat te Brussel, domicilie


title: Zaak F-63/12: Beroep ingesteld op 20 juni 2012 — ZZ/EIB

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/16

         Beroep ingesteld op 20 juni 2012 — ZZ/EIB
   (Zaak F-63/12)
   2012/C 311/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de brieven waarbij de verwerende partij weigert om na het arrest van het Gerecht van de Europese Unie betreffende gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken, de 6 000 EUR terug te betalen die de verzoekende partij de verwerende partij na het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij uitspraak is gedaan over de kosten, aan invorderbare kosten heeft betaald

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de brieven van 4 mei en 25 mei 2012, voor zover de EIB daarbij weigert om verzoeker het bedrag van 6 000 EUR terug te betalen dat zij aan kosten had verlangd in een eerdere zaak voor het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               veroordeling van de EIB tot onmiddellijke terugbetaling van dat bedrag vermeerderd met rente en compensatie voor de geldfluctuatie sinds de datum van betaling door verzoeker tot aan de daadwerkelijke terugbetaling;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de door verzoeker geleden schade;

               —

               verwijzing van de EIB in de kosten.


title: Zaak T-662/14: Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Hongarije/Commissie

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/26

         Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-662/14)
   (2014/C 448/35)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 45, lid 8, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 639/2014 van de Commissie van 11 maart 2014 tot aanvulling van verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van bijlage X bij die verordening nietig verklaren voor zover daarin sprake is van „door op de krachtens artikel 4, lid 2, sub c, van verordening (EU) nr. 1307/2013 vastgestelde lijst de soorten te selecteren die uit ecologisch oogpunt daarvoor het geschiktst zijn en daarbij de duidelijk niet-inheemse soorten uit te sluiten”;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat artikel 45, lid 8, van de bestreden verordening buiten de grenzen treedt van het in verordening (EU) nr. 1307/2013 (1) vastgestelde kader, waarbij sprake is van machtiging, en in werkelijkheid de bevoegdheden van de lidstaten uitholt door een beperkende voorwaarde te stellen die tot gevolg heeft dat de in de basiswetgevingshandeling aan die staten toebedeelde bevoegdheden opnieuw worden bepaald.
   Voorts bevat de considerans van de bestreden verordening niet de vereiste grondige en toereikende motivering. Bij een dergelijke ingrijpende wijziging op grond van een machtigingsbepaling kan in de praktijk niet duidelijk worden afgeleid op welke machtigingsbepaling de Commissie zich heeft gebaseerd en in welke mate dat precies is gebeurd, hetgeen een uit het oogpunt van de rechtszekerheid noodzakelijke toetsing nagenoeg onmogelijk maakt.
   Bij de door de Commissie vastgestelde regelgeving is ook sprake van discriminatie wat betreft de voor hakhout met korte omlooptijd gebruikte boomsoorten, of meer specifiek ten opzichte van landbouwers die die boomsoorten willen aanplanten. Aangezien de planters en plantages in dezelfde situatie verkeren, mag geen onderscheid worden gemaakt op basis van de boomsoorten die gebruikt zouden worden voor de aanleg van de plantages.
   Bovendien heeft de Commissie zich gedurende de onderhandelingen over de machtigingsverordening er zelfs tegen verzet dat de lidstaten arealen met hakhout met korte omlooptijd zouden kunnen aanmerken als ecologische aandachtsgebieden. Alles wijst erop dat de Commissie die mogelijkheid in de praktijk wilde uitsluiten door middel van de bestreden handeling en daardoor haar bevoegdheid heeft misbruikt.
   Ten slotte is de bestreden verordening met name in strijd met het algemene beginsel van rechtszekerheid omdat artikel 45, lid 8, van die verordening op verschillende punten onduidelijk is en de verordening, tot aan de inwerkingtreding ervan, niet voorziet in een voldoende lange overgangstermijn om zich op een dergelijke ingrijpende verandering voor te bereiden. Ook het vertrouwensbeginsel is geschonden, aangezien de Commissie er bij de vaststelling van de inwerkingtredingsbepalingen geen rekening mee heeft gehouden dat de aanpassingsperiode in de landbouwsector in voorkomend geval langer dient te zijn. De bestreden handeling levert tevens schending op van het in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde eigendomsrecht.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van voorschriften voor rechtstreekse betalingen aan landbouwers in het kader van de steunregelingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordening (EG) nr. 637/2008 van de Raad en verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad (PB L 347, blz. 608).


title: Doorhaling van zaak C-72/04

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/11

         Doorhaling van zaak C-72/04 (1)

   (2004/C 314/28)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-72/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.