title: Zaak C-26/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 19 januari 2009 — The Motor Insurers’ Bureau/Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 19 januari 2009 — The Motor Insurers’ Bureau/Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited
   (Zaak C-26/09)
   2009/C 90/13
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Motor Insurers’ Bureau

      Verwerende partijen: Helphire (UK) Limited, Angel Assistance Limited

      Prejudiciële vragen

      Vraag 1

               a)

               Wanneer het nationale recht van een lidstaat bepaalt dat de kosten die het slachtoffer van een ongeval met een motorvoertuig heeft gemaakt voor het nadien huren van een vervangend voertuig, kunnen worden teruggevorderd van de aansprakelijke persoon, staat artikel 1, lid 4, van de richtlijn (1) dan toe dat MIB elke aansprakelijkheid voor dergelijke kosten uitsluit wanneer de vergoeding uiteindelijk wordt betaald aan de verzekeraar die een post-ongevalpolis heeft uitgereikt die de huurkosten dekt wanneer deze niet kunnen worden teruggevorderd van de aansprakelijke persoon?

               b)

               Indien vraag 1(a) ontkennend wordt beantwoord: is het toelaatbaar dat de door MIB betaalde vergoeding wordt beperkt tot de premie die eventueel verschuldigd is aan de verzekeraars die de huurkosten hebben betaald?

         Vraag 2
   Indien vraag 1(a) ontkennend wordt beantwoord:
   Is de nationale rechter gehouden om de overeenkomst inzake niet-verzekerde bestuurders zodanig uit te leggen dat de richtlijn de werking krijgt die in overeenstemming is met de beginselen die het Hof van Justitie heeft verwoord in het arrest van 13 november 1990, Marleasing (C-106/89, Jurispr. blz. I-4135)? Met andere woorden: omvat „het gehele nationale recht”, waarnaar het derde gedachtestreepje van punt 120 van het arrest van 5 oktober 2004, Pfeiffer e.a. (C-397/01–C-403/01, Jurispr. blz. I-8835) verwijst, een overeenkomst als de overeenkomst inzake niet-verzekerde bestuurders?
   Vraag 3
   Indien vraag 1(a) ontkennend wordt beantwoord:
   Heeft artikel 1, lid 4, van de richtlijn rechtstreekse werking?
   Vraag 4
   Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord:1

               a)

               Moet voor de vaststelling of een orgaan als MIB een orgaan is waartegen de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking kunnen hebben, kunnen worden ingeroepen:

                           i)

                           deze vaststelling worden verricht in overeenstemming met de criteria die het Hof heeft geformuleerd in zijn arrest van 12 juli 1990, Foster (C-188/89, Jurispr. blz. I-3313)?

                           ii)

                           Indien deze vaststelling moet worden verricht in overeenstemming met sommige van deze criteria (doch niet met alle), en/of met aanvullende criteria, welke zijn dit dan?

               b)

               Staat het enkel aan de nationale rechter om vast te stellen of een orgaan voldoet aan de relevante criteria?

               c)

               Voldoet een orgaan met de kenmerken van MIB aan de criteria, zodat de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking hebben, tegen dit orgaan kunnen worden ingeroepen?

      (1)  Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 8, blz. 17).


title: Zaak C-159/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Franz Lesar/Beim Vorstand der Telekom Austria AG eingerichtetes Personalamt (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2, lid 1, en artikel 2, lid 2, onder a) — Artikel 6, lid 2 — Discriminatie op grond van leeftijd — Vaststelling van pensioenrechten van oud-ambtenaren — Tijdvakken van opleiding en arbeid — Geen meetelling van dergelijke tijdvakken die zijn vervuld vóór het achttiende levensjaar)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Franz Lesar/Beim Vorstand der Telekom Austria AG eingerichtetes Personalamt
   (Zaak C-159/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, lid 1, en artikel 2, lid 2, onder a) - Artikel 6, lid 2 - Discriminatie op grond van leeftijd - Vaststelling van pensioenrechten van oud-ambtenaren - Tijdvakken van opleiding en arbeid - Geen meetelling van dergelijke tijdvakken die zijn vervuld vóór het achttiende levensjaar))
   (2016/C 305/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Franz Lesar

      Verwerende partij: Beim Vorstand der Telekom Austria AG eingerichtetes Personalamt

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, artikel 2, lid 2, onder a), en artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan tijdvakken van opleiding en arbeid die een ambtenaar heeft vervuld vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar niet worden meegeteld voor de toekenning van het pensioenrecht en de berekening van het bedrag van zijn ouderdomspensioen, voor zover deze regeling tot doel heeft binnen het pensioenstelsel voor ambtenaren de leeftijd voor toetreding tot het stelsel en de leeftijd voor het verkrijgen van pensioenuitkeringen van dat stelsel uniform vast te stellen.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak C-338/99: Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
30.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 314/5
4. In de beschikking van de Commissie wordt het steunele-                Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door Commissie
     ment bepaald aan de hand van het communautaire referen-             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
     tiepercentage op de datum van verlening van de steun. Het                                          gië
     door de Commissie aangegeven percentage komt overeen
     met dat wat voor de terugbetaling van onwettig verleende                                    (Zaak C-337/99)
     steun wordt aangewezen in mededeling 97/C/273/03 van
     de Commissie aan de lidstaten.
                                                                                (1999/C 314/10)
     Dit percentage kan niet met terugwerkende kracht worden
     toegepast op het tijdvak gelegen tussen het tijdstip van            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     toekenning van de steun en de inwerkingtreding van                  op 10 september 1999 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
     bovengenoemde regeling, aangezien het rechtszekerheids-             België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     beginsel en het vertrouwensbeginsel zich daartegen ver-             vertegenwoordigd door B. Doherty, lid van haar juridische
     zetten.                                                             dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
(1) PB L 236 van 7.9.1999, blz. 14.
(2) PB L 117 van 1.7.1981, blz. 31.                                      De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
(3) PB L 126 van 9.5.1989, blz. 1.
                                                                         1. vast te stellen, dat nu het Koninkrijk België niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastge-
                                                                              steld om te voldoen aan artikel 4bis, lid 4, van richtlijn
                                                                              90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG (1),
                                                                              althans (subsidiair) deze niet aan de Commissie heeft
Beroep, op 7 september 1999 ingesteld door Commissie                          medegedeeld, het de ingevolge deze richtlijn en het EG-
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                             Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
                                 bliek                                        komen;
                          (Zaak C-331/99)                                2. het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                          (1999/C 314/09)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
7 september 1999 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                 Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
genwoordigd door H. Støvlbaek, lid van haar juridische dienst,           een richtlijn voor de lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbin-
en O. Couvert-Castéra, bij de juridische dienst gedetacheerd             dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat, houdt voor
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                 de lidstaten de verplichting in, dat zij de in de richtlijnen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                   vastgestelde omzettingstermijnen in acht nemen. Deze termijn
Wagner, Kirchberg.                                                       is sinds 11 januari 1997 verstreken, doch het Koninkrijk België
                                                                         heeft niet de nodige maatregelen getroffen om uitvoering te
                                                                         geven aan de in de conclusie van de Commissie genoemde
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         richtlijn.
— vast te stellen, dat de Franse Republiek, door artikel 1,
     sub f, van decreet nr. 77-469 van 28 april 1977 vast te
                                                                         (1) PB L 74 van 22-03-1996, blz. 13.
     stellen en te handhaven, de ingevolge artikel 6, lid 3, van
     richtlijn 76/768/EEG (1) op haar rustende verplichtingen
     niet is nagekomen;
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Beroep, op 10 september 1999 ingesteld door Commissie
De in artikel 6, lid 1, van richtlijn 76/768/EEG bedoelde lijst          van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
van aanduidingen is limitatief. De richtlijn verzet zich er dan                                         gië
ook tegen, dat een nationale wettelijke regeling verlangt, dat
ten aanzien van de stoffen die op de verpakking, in de reclame                                   (Zaak C-338/99)
of in de aanduiding van de onder de richtlijn vallende
cosmetische producten worden genoemd, kwalitatieve en
kwantitatieve gegevens worden vermeld.                                                           (1999/C 314/11)
(1) van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpas-       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    sing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische produc-     op 10 september 1999 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
    ten (PB L 262 van 27-9-1976, blz. 169), voorzover het artikel 6      België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    betreft, in de versie van richtlijn 88/667/EEG van de Raad van       vertegenwoordigd door L. Ström, juridisch adviseur, en
    21 december 1988 (PB L 382 van 31-12-1988, blz. 46).                 O. Couvert-Castéra, lid van de juridische dienst, als gemachtig-
                                                                         den domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                         de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 314/6                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 30.10.1999
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                                     Doorhaling van Zaak C-259/98 (1)
1. vast te stellen, dat nu het Koninkrijk België niet de                                        (1999/C 314/13)
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastge-
     steld om te voldoen aan richtlijn 94/67/EG van de Raad             De president van het Hof van Justitie van de Europese
     van 16 december 1994 betreffende de verbranding van                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 juni 1999 de
     gevaarlijk afvalstoffen (1), althans deze niet aan de Commis-      doorhaling in het register gelast van zaak C-259/98: Commissie
     sie heeft medegedeeld, het de ingevolge deze richtlijn op          van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     Duitsland.
2. het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                        (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
een richtlijn voor de lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbin-
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat, houdt voor                          Doorhaling van zaak C-64/99 (1)
de lidstaten de verplichting in, dat zij de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen in acht nemen. Deze termijn
                                                                                (1999/C 314/14)
is sinds 31 december 1996 verstreken, doch het Koninkrijk
België heeft niet de nodige maatregelen getroffen om uitvoering
te geven aan de in de conclusie van de Commissie genoemde               De president van het Hof van Justitie van de Europese
richtlijn.                                                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 juli 1999 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-64/99 (verzoek
                                                                        van de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s
(1) PB L 365 van 31-12-1994, blz. 34.                                   Bench Division (Commercial Court) om een prejudiciële
                                                                        beslissing): Pace Airline Services Ltd tegen Aerotrans Luft-
                                                                        fahrtagentur GmbH.
                                                                        (1) PB C 121 van 1.5.1999.
               Doorhaling van Zaak C-182/96 (1)
                         (1999/C 314/12)
                                                                                Doorhaling van zaak C-406/95 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 juni 1999                                           (1999/C 314/15)
de doorhaling in het register gelast van zaak C-182/96:
Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese                De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen.                                                         de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                        1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-406/95:
                                                                        Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
(1) PB C 210 van 20.7.1996.                                             Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 46 van 17.2.1996.


title: Beroep, op 7 november 1995 ingesteld door Franse Republiek tegen Europees Parlement (Zaak C-345/95)

text:
30 . 12 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 /7
gelet op de artikelen 3 , 5 , 30 , 86, 92 en 130REG-Verdragen               — die, daar zij uitsluitend drukken op het vaartuig
op hetgeen in deze beschikking is overwogen ?                                   ( passief subject van het laden en lossen ), een ander
                                                                                subject treffen dan de subjecten die tot taak hebben
(') PB nr . L 333 van 22 . 12 . 1994 , blz . 1 .                                de noodzakelijke technische verrichtingen te verlan
                                                                                gen ( in casu de SpA Porto petroli di Genova en de
                                                                                verladers/ontvangers van het produkt ), waardoor
                                                                                onvermijdelijk de aansprakelijkheid voor de even
Verzoek van het Tribunale di Genova ( Zesde civiele kamer)                      tuele vervuiling en de verantwoordelijkheid voor de
van 12 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het                       kosten van de milieubeschermingsdienst worden
geding tussen Diego Cali & Figli srl en Servizi Ecologici                       gesplitst;
                      Porto di Genova SpA
                                                                            — die worden betaald voor een dienst die niet nodig is
                        ( Zaak C-343/95 )
                                                                                voor het vaartuig, gelet op de aard van het produkt
                           ( 95/C 351 / 10 )                                    en/of op het feit dat het is voorzien van eigen
                                                                                installaties en systemen ter bescherming van het
Het Tribunal di Genova ( Zesde civiele kamer ) heeft bij                        milieu , die zijn aangepast aan het type produkt dat
beschikking van 12 oktober 1995 , ingekomen ter griffi van                      wordt geladen of gelost;
het Hof van Justitie op 30 oktober 1995 , in het geding tussen
Diego Cali & Figli srl en Servizi Ecologici Porto di Genova                 — die ten laste van het vaartuig een hoge geldelijke
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        prestatie eisen, die boven op de prestaties komt die
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      zijn voorzien in het aanlegcontract tussen de reder en
vragen :                                                                        de vennootschap die de aanlegpier beheert, en die
                                                                                geen enkel functioneel verband met het voorwerp
a. Is er sprake van een machtspositie op de gemeenschap                        van dit contract heeft ?
     pelijke markt of een wezenlijk deel daarvan, wanneer
     een vennootschap op aandelen , die is opgericht op
     initiatief van een nationale havenautoriteit, die de taak          c . Zo in de gevallen, bedoeld onder a ) en b ), sprake is van
     krijgt opgedragen, en op basis van een door deze                       een of meer praktijken, waarbij een onderneming
     autoriteit verleende administratieve concessie ook daad               misbruik maakt van een machtspositie in de zin van
     werkelijk uitoefent, om uitsluitend binnen een sector                  artikel 86 van het Verdrag, kan dan hierdoor de handel
     van de haven die specifiek bestemd is voor het laden en                tussen Lid-Staten van de Unie ongunstig worden beïn
                                                                            vloed ?
     lossen van aardolieprodukten, een dienst betreffende het
     „ toezicht op het milieu " te eheren en die daarbij ten
     aanzien van degenen die van deze dienst gebruik maken,
     in het bijzonder ten aanzien van de vaartuigen die aan de
     kaaien aanmeren voor deze verrichtingen , het desbetref
     fende tarief int, dat eenzijdig door de havenautoriteit
     wordt vastgesteld op basis van het tonnage van het                 Beroep, op 7 november 1995 ingesteld door Franse Repu
     vaartuig en de hoeveelheid gelost of geladen produkt ?                             bliek tegen Europees Parlement
                                                                                ( Zaak C-345/95 )
b . Moet, gelet op de onder a ) beschreven situatie en in geval                                    ( 95/C 351 / 11 )
     van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt
     of op een wezenlijk deel daarvan, als misbruik van deze
     machtspositie in de zin van artikel 86 van het Verdrag en          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     in het bijzonder van de „ praktijken " waaruit het                 op 7 november 1995 beroep tegen Europees Parlement
     misbruik ingevolge het bepaalde onder a ), c ) en d ) van dit      ingesteld door Franse Republiek, vertegenwoordigd door
     artikel met name kan bestaan, worden aangemerkt,                   M. Perrin de Brichamaut en D. Wibaux als gemachtigden ,
     wanneer een onderneming die een exclusieve vergunning              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
     heeft voor een dienst ( al zij dit op basis van een besluit        ambassade aldaar, Boulevard du Prince Henri 9 .
     van het orgaan dat de concessie verleent ), tarieven
     oplegt :                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     — die dwingend zijn en onafhankelijk zijn van de                   — nietig te verklaren het besluit van het Europees Parle
         verlening van een daadwerkelijke dienst van toezicht               ment van 20 september 1995 tot vaststelling van het
         en/of actie, voor het enkele feit van het aanmeren aan             werkschema voor 1996 ;
         een aanlegpier in de petroleumhaven en voor het
          aldaar laden en lossen van zowel aardolieprodukten            _ verweerder in de k()Sten te verwijzen.
          als chemische en petrochemische produkten volgens
          de tabel van het opgelegde contract;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
     — die , wat de hoogte betreft, uitsluitend worden
          bepaald door het tonnage van de schepen, door de              — Schending van het „ besluit in onderling overleg geno
          hoeveelheden van het produkt, alsmede voor de                     men door de vertegenwoordigers van de Regeringen der
          werkelijke acties, door de duur daarvan , doch niet               Lid-Staten inzake de vaststelling van de zetels van de
          door de aard en de kwaliteit van het produkt en de                instellingen en van bepaalde organen en diensten van de
          mogelijkheid dat het produkt het milieu vervuilt;                 Europese Gemeenschappen " ('): dit besluit maakt deel
 ---pagebreak--- Nr . C 351 / 8         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30 . 12 . 95
    uit van het primaire recht dat de Lid-Staten evenals de bij         2 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord :
    de Verdragen opgerichte instellingen hebben na te leven .
    Het bevat een rechtsregeling met betrekking tot de                       a ) Wanneer kan het verschaffen van onderdak, in
    toepassing van de Verdragen waarvan het Hof de                               beginsel als van korte duur worden beschouwd ?
    naleving verzekert. Door te beslissen dat elf perioden van
    voltallige zitting in Straatsburg plaatsvinden en acht                       Is er van „ het verstrekken van accomodatie in het
    bijkomende voltallige zittingen in Brussel, heeft het                        hotelbedrijf" geen sprake meer, indien de onderne
    Parlement zich niet gehouden aan de letter van het                           mer de ruimtes beschikbaar houdt voor onderdak
    besluit van Edinburgh, dat de strikte verplichting                           van lange duur en dit door het sluiten van een
    inhoudt twaalf voltallige zittingen te Straatsburg te                        langlopende huurovereenkomst ( langer dan zes
    houden, waar de zetel van de instelling is gevestigd.                        maanden ) tot uitdrukking komt ?
    Voorts is het bestreden besluit in strijd met het interne
    evenwicht van genoemd besluit en ontneemt het er iedere                  b ) Is een vrijstelling pro rata temporis volgens artikel
    zin aan .                                                                     13 B, onder b ), punt 1 , mogelijk, indien blijkt dat alle
                                                                                ruimtes naar keuze voor korte of lange duur werden
— Onbevoegdheid : Het Parlement dient bij de uitoefening                         verhuurd ?
    van zijn interne-organisatiebevoegdheid de bevoegdheid
    van de Lid-Staten tot vaststelling van de zetel van de              3 . Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord :
    instellingen te respecteren . Het Parlement toe te staan
    bijkomende voltallige zittingen in Brussel te houden                     Aan de hand van welke criteria van tijd en van
    zonder dat het eerst de twaalf maandelijkse zittingen in
                                                                             ruimtelijke en conceptuele aard dient het begrip „ ver
    Straatsburg heeft gehouden, zou een miskenning van het
                                                                             strekken van accomodatie in het hotelbedrijf of in
    reële karakter van de zetel van de instelling beteke
    nen .
                                                                             sectoren met een soortgelijke functie " te worden vast
                                                                            gesteld, en aan welke van deze criteria dient dwingend te
                                                                             zijn voldaan ?
— Schending van wezenlijke vormvoorschriften : De voor
    zitter van het Parlement kon geen wijziging accepteren
                                                                        (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
    die ingaat tegen het besluit van Edinburgh .
    ( Subsidiair ): Het bestreden besluit behoorde te worden
    gemotiveerd, ook al ontbreekt een uitdrukkelijk daartoe
    strekkende bepaling in de Verdragen .
(') PB nr . C 341 van 23 . 12 . 1992 , blz . 1 .                        Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo
                                                                        (2a Secção — Contencioso Tributário ) van 1 1 oktober 1995
                                                                        om een prejudiciêle beslissing in het geding tussen Fazenda
                                                                        Pública en UCAL — União das Cooperativas Abastecedoras
                                                                                de Leite de Lisboa, UCRL
                                                                                ( Zaak C-347/95 )
                                                                                ( 95/C 351 /13 )
Verzoek van het Finanzgericht München van 20 september
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                Het Supremo Tribunal Administrativo (2a Secgao — Con
               E. Blasi en Finanzamt München I
                                                                        tencioso Tributario ) heeft bij beschikking van 11 oktober
                        ( Zaak C-346/95 )                               1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                           ( 95/C 351 / 12 )                            13 november 1995 , in het geding tussen Fazenda Püblica en
                                                                        UCAL — Uniao das Cooperativas Abastecedoras de Leite de
                                                                        Lisboa , UCRL, het Hof van Justitie van de Europese
De derde Senat van het Finanzgericht München heeft bij                  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
beschikking van 20 september 1995 , ingekomen ter griffie               over de navolgende vragen :
van het Hof van Justitie op 9 november 1995 , in het geding
tussen E. Blasi en Finanzamt München I, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                   1 . Zijn de hiervoor omschreven „ heffingen " ( 1 ) , die boven
diciële beslissing over de navolgende vragen :                               genoemde kenmerken van belastingen vertonen, in strijd
                                                                             met artikel 95 EG-Verdrag ?
1 . Moet artikel 13 B, onder b ), punt 1 , van Richtlijn                2 . Kunnen de betrokken fiscale lasten worden beschouwd
     77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 ( ! ) betref
                                                                             als ingevolge de artikelen 9 en 12 van het Verdrag
     fende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid                       verboden heffingen van gelijke werking ?
     Staten inzake omzetbelasting ( de Zesde BTW-richtlijn )
     aldus worden uitgelegd, dat „ het verstrekken van
     accomodatie in het hotelbedrijf of in sectoren met een             3 . Moeten zij worden beschouwd als omzetbelasting in de
     soortgelijke functie " enkel het verlenen van onderdak                  zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn (2 ), eventueel
     van korte duur aan vreemdelingen omvat ?                                behoudens het bepaalde in artikel 378 van de Toetre


title: Zaak T-313/15: Beroep ingesteld op 12 juni 2015 — Italië/Commissie

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/35

         Beroep ingesteld op 12 juni 2015 — Italië/Commissie
   (Zaak T-313/15)
   (2015/C 262/47)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentili, staatsadvocaat, en G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek EPSO/AD/301/15 — Administrateurs (AD 5)

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-17/15, Italië/Commissie (PB C 81 van 9.3.2015, blz. 27).


title: Zaak C-295/03 P: Hogere voorziening, op 2 juli 2003 ingesteld door Società ALESSANDRINI e.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer) van 10 april 2003 in de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/01, Società Alessandrini srl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.9.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 213/19
Beroep, op 7 juli 2003 ingesteld door Commissie van de                  De Commissie verzoekt het Hof krachtens artikel 228, lid 2,
          Europese Gemeenschappen tegen Ierland                         EG een dwangsom van 21 600 euro op te leggen voor elke
                                                                        dag vertraging bij de uitvoering van het arrest van het Hof in
                                                                        zaak C-392/96 vanaf het in de onderhavige zaak te wijzen
                        (Zaak C-294/03)                                 arrest.
                         (2003/C 213/32)
                                                                        (1 ) PB L 175, van 5 juli 1985, blz. 40.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 7 juli 2003 beroep tegen Ierland ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
X. Lewis en F. Simonetti, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Hogere voorziening, op 2 juli 2003 ingesteld door Società
                                                                        ALESSANDRINI e.a. tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde
1)    vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en           kamer) van 10 april 2003 in de gevoegde zaken T-93/00
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig          en T-46/01, Società Alessandrini srl e.a. tegen Commissie
      zijn voor het volgen van artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/                     van de Europese Gemeenschappen
      337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
      de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en
      particuliere projecten ( 1), met betrekking tot turfwinning-
                                                                                (Zaak C-295/03 P)
      projecten, of in elk geval, door die bepalingen niet aan de
      Commissie mee te delen, en door aldus niet de maatrege-
      len te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest
      van het Hof van 21 september 1999 in zaak C-392/96,                                          (2003/C 213/33)
      Commissie/Ierland, de krachtens artikel 228 van het
      Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;
2)    Ierland te gelasten, aan de Commissie van de Europese             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      Gemeenschappen op de rekening Eigen middelen van de               op 2 juli 2003 hogere voorziening ingesteld door Società
      EG een dwangsom van 21 600 euro per dag vertraging                ALESSANDRINI e.a., vertegenwoordigd door W. Viscardini en
      bij het treffen van de maatregelen die nodig zijn ter             G. Donà, avvocati, tegen het arrest van het Gerecht van eerste
      uitvoering van het arrest in zaak C-392/96 te betalen             aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van
      vanaf de datum van het in deze zaak te wijzen arrest tot          10 april 2003 in de gevoegde zaken T-93/00 en T-46/01,
      aan de volledige uitvoering van het arrest in zaak C-392/         Società Alessandrini srl e.a. tegen Commissie van de Europese
      96;                                                               Gemeenschappen.
3)    Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                        Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
                                                                        1)     het arrest van het Gerecht van 10 april 2003 in de
Middelen en voornaamste argumenten                                             gevoegde zaken T-93/00 en T-46/01 gedeeltelijk nietig te
                                                                               verklaren, voorzover het de schadevordering betreft;
Met dit beroep wordt opgekomen tegen het feit dat Ierland               2)     de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
heeft nagelaten het arrest van 21 september 1999 in zaak                       schade die zij hebben geleden doordat hun geen certifi-
C-392/96 uit te voeren door geen passende maatregelen te                       caten voor de invoer van bananen uit derde landen
treffen om de Ierse wettelijke regeling met betrekking tot                     zijn afgegeven, welke schade in punt 114-A van het
turfwinningsprojecten in de zin van punt 2, sub a, van bijlage II              verzoekschrift is berekend op een totaalbedrag van
bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985                          370 983 900 ITL (ofwel 191 597,20 euro), vermeerderd
betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare                  met inflatiecorrectie en interesten;
en particuliere projecten, in overeenstemming te brengen met
die richtlijn. Ierland heeft weliswaar enkele maatregelen ter
uitvoering van het arrest getroffen, maar deze blijven in               3)     de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwiranten
abstracto onvoldoende en zijn niet ten uitvoer gelegd.                         in eerste aanleg en in de onderhavige instantie.
 ---pagebreak--- C 213/20               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                     digd door M. van Beek en G. Valero Jordana als gemachtigden,
Volgens rekwiranten heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
dat de door hen geleden schade voortvloeit uit het feit dat zij
er niet in zijn geslaagd ACS-bananen in te voeren. Rekwiranten
klaagden in wezen dat zij in 1999 en 2000 geen invoercertifi-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
caten voor bananen uit derde landen hadden verkregen waarop
zij recht hadden op grond van hun referentiehoeveelheid die          1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
uitsluitend gebaseerd was op de invoer van bananen uit derde                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
landen. Rekwiranten stellen dat het Gerecht geen rekening                   te stellen om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG (1) van
heeft gehouden met hun argumenten tot staving van hun                       de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden van
schadevordering.                                                            wilde dieren in dierentuinen, of althans deze bepalingen
                                                                            niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens
                                                                            deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                            nagekomen;
                                                                     2.     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoek van de Raad van State (België) van 27 juni 2003
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
naamloze vennootschap Glaxosmithkline en de Belgische
                                staat                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (Zaak C-296/03)
                                                                     De gestelde termijn voor de omzetting van deze richtlijn in
                         (2003/C 213/34)                             nationaal recht is op 9 april 2002 verstreken.
De Raad van State (België) heeft bij beschikking van 27 juni         (1 ) PB L 94 van 9 april 1999, blz. 24.
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 juli 2003, in het geding tussen de naamloze vennootschap
Glaxosmithkline en de Belgische staat, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
„Moet de termijn van 90 dagen, gesteld in artikel 6, punt 1,
van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988            Beroep, op 14 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling             Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezond-
heidszorg (1), welke termijn met 90 dagen kan worden ver-                                      (Zaak C-302/03)
lengd, worden beschouwd als een dwingende termijn, zodat
na het verstrijken ervan geen enkele beslissing meer kan
worden genomen, zelfs niet wanneer een eerste, tijdig genomen                                  (2003/C 213/36)
beslissing is nietig verklaard?”
( 1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 8.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 14 juli 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door M. Van Beek en R. Amorosi als gemachtigden.
Beroep, op 10 juli 2003 ingesteld door Commissie van de              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                         (Zaak C-298/03)                             —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/22/EG
                         (2003/C 213/35)                                    van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het houden
                                                                            van wilde dieren in dierentuinen ( 1), en door die bepalin-
                                                                            gen in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  krachtens artikel 9 van deze richtlijn op haar rustende
op 10 juli 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door               verplichtingen niet is nagekomen;


title: Zaak C-285/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — BONIK (EOOD)/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek — Weigering)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — BONIK (EOOD)/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-285/11) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Recht op aftrek - Weigering)
   2013/C 26/17
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BONIK (EOOD)

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van de artikelen 14, 62, 63, 167, 168 en 178, sub a en b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Formaliteiten van lidstaten inzake recht op btw-aftrek — Tot voorkoming van bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking genomen maatregelen — Weigering van recht op btw-aftrek voor een belastingplichtige die intracommunautaire leveringen ontvangt, op grond dat niet is aangetoond dat de leveringen tussen de vorige leveranciers werkelijk plaatsvonden ondanks het bestaan van bewijzen dat de directe leverancier van de belastingplichtige hem heeft geleverd

      Dictum

   De artikelen 2, 9, 14, 62, 63, 167, 168 en 178 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde dienen aldus te worden uitgelegd dat zij zich in omstandigheden als die in het hoofdgeding ertegen verzetten dat een belastingplichtige het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over een goederenlevering wordt geweigerd op grond dat, gelet op fraude of onregelmatigheden in een eerder of een later stadium van deze levering, deze levering wordt geacht niet daadwerkelijk te zijn verricht, zonder dat aan de hand van objectieve gegevens is aangetoond dat deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat de handeling waarvoor aanspraak op het recht van aftrek wordt gemaakt, deel uitmaakte van fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde die is gepleegd in een eerder of later stadium in de toeleveringsketen, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-88/12: Beschikking van de president van het Hof van 14 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Roermond — Nederland) — Strafzaak tegen Jibril Jaoo

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/20

         Beschikking van de president van het Hof van 14 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Roermond — Nederland) — Strafzaak tegen Jibril Jaoo
   (Zaak C-88/12) (1)

   2012/C 379/34
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 126 van 28.04.2012.


title: Verzoek van het Finanzgericht Köln van 30 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Compagnie de Saint-Gobain, filiaal Duitsland en Finanzamt Aachen-Innenstadt (Zaak C-307/97)

text:
18 . 10. 97            INLI                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 318/11
Verzoek van de High Court of Ireland van 29 mei 1997 om                    2 . Is het met het geldende Gemeenschapsrecht, met name
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Connemara                     met artikel 52 juncto artikel 58 van het EG-Verdrag,
             Machine Turf Company en Coillte Teoranta                          verenigbaar dat bij een in Duitsland gelegen vaste
                            ( Zaak C-306/97)                                   inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde
                                                                               kapitaalvennootschap, de belasting die in een derde
                               ( 97/C 318/19 )                                 staat wordt geheven over de winst van een aldaar
                                                                               gevestigde dochtermaatschappij van de in Duitsland
                                                                               gelegen vaste inrichting, niet onder dezelfde voorwaar
De High Court of Ireland heeft bij beschikking van 29 mei                      den op de Duitse vennootschapsbelasting in mindering
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       werd gebracht als bij kapitaalvennootschappen die in
2 september 1997, in het geding tussen Connemara                               Duitsland zijn gevestigd ?
Machine Turf Company en Coillte Teoranta, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     3 . Is het met het geldende Gemeenschapsrecht, met name
                                                                               met artikel 52 juncto artikel 58 van het EG-Verdrag,
                                                                               verenigbaar dat aan een in Duitsland gelegen vaste
1.     Is verweerster een aanbestedende dienst in de zin van                   inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde
       de term aanbestedende diensten bedoeld in artikel 1 ,                   kapitaalvennootschap niet onder gelijke voorwaarden
       onder b ), van Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van                      als bij in Duitsland gevestigde kapitaalvennootschap
       21 december 1976 (')?                                                   pen, de aandelenvrijstelling voor de vermogensbelas
                                                                               ting wordt toegekend ?
2.     Is verweerster een aanbestedende dienst in de zin van
       de term aanbestedende diensten bedoeld in artikel 1 ,
       onder b ), van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van
        14 juni 1993 (2 )?
(') Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van 21 december 1976                  Verzoek van de Pretura Circondariale di Bari van 19 augus
      betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen      tus 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
      van overheidsopdrachten voor leveringen ( PB L 13 van 15 . 1 .                  tussen G. Manfredi en Regione Puglia
      1977, blz . 1 ).
( 2 ) Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende                                 ( Zaak C-308/97)
      de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van over                                    ( 97/C 318/21 )
      heidsopdrachten voor leveringen ( PB L 199 van 9 . 8 . 1993 ,
      blz . 1 ).
                                                                          De Pretura Circondariale di Bari heeft bij beschikking van
                                                                          19 augustus 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 3 september 1997, in het geding tussen G.
                                                                          Manfredi en Regione Puglia, het Hof van Justitie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Verzoek van het Finanzgericht Köln van 30 juni 1997                       beslissing over de vraag of het verbod van aanplant van
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Com                  nieuwe wijnstokken ingevolge artikel 6 , lid 1 , van Veror
pagnie de Saint-Gobain, filiaal Duitsland en Finanzamt                    dening (EEG ) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart
                         Aachen-Innenstadt                                1987 (') zich ook uitstrekt tot wijnstokken die zijn
                                                                          bestemd voor de productie van tafeldruiven.
                           ( Zaak C-307/97 )
                              ( 97/C 318/20 )                             (') PB L 84 van 27. 3 . 1987, blz . 1 .
Het Finanzgericht Köln heeft bij beschikking van 30 juni
1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
2 september 1997, in het geding tussen Compagnie de
Saint-Gobain, filiaal Duitsland en Finanzamt Aachen
Innenstadt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                  Hogere voorziening, op 4 september 1997 ingesteld door
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
navolgende vragen:                                                        arrest, op 10 juli 1997 in zaak T-227/95 tussen AssiDo
                                                                          man Kraft Products AB e.a. en Commissie van de Euro
                                                                          pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
1 . Is het met het geldende Gemeenschapsrecht, met name                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
       met artikel 52 juncto artikel 58 van het EG-Verdrag,                                    Kamer — uitgebreid )
       verenigbaar dat aan een in Duitsland gelegen vaste
                                                                                ( Zaak C-310/97 P)
       inrichting van een in een andere lidstaat gevestigde
       kapitaalvennootschap niet onder gelijke voorwaarden                                           ( 97/C 318/22 )
       de aandelenvrijstelling voor dividend op grond van een
       verdrag inzake dubbele belasting met een derde land
       wordt toegekend als aan in Duitsland gevestigde kapi              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       taalvennootschappen ?                                              is op 4 september 1997 hogere voorziening ingesteld door


title: Zaak C-185/10: Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/11

         Beroep ingesteld op 13 april 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-185/10)
   ()
   2010/C 209/16
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Simerdova en K. Herrmann)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen door artikel 4 van de Ustawa „Prawo farmaceutyczne” (Poolse wet inzake de geneesmiddelen) van 6 september 2001, gewijzigd bij wet van 30 maart 2007 (Dz. U. nr. 75, Pos. 492) vast te stellen en te handhaven, voor zover dit artikel het in de handel brengen in de Republiek Polen zonder daar verleende vergunning toelaat van uit het buitenland ingevoerde geneesmiddelen met dezelfde werkzame stoffen, dosering en vorm als geneesmiddelen die in Polen een vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen, wanneer de prijs ervan ten opzichte van de prijs van in Polen toegelaten geneesmiddelen competitief is haar verplichtingen op grond van artikel 6 van richtlijn 2001/83/EG van het Europese Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1) niet is nagekomen,

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   De vaststelling en de toepassing van artikel 4, leden 1 en 3a, van de Poolse wet inzake geneesmiddelen door de Republiek Polen maken het mogelijk om in Polen geneesmiddelen in de handel te brengen waarvoor in dit land geen vergunning tot in de handel brengen door de bevoegde nationale autoriteiten is verleend, wat in strijd is met artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83.
   De Poolse bepaling valt niet onder de artikelen 5, lid 1, en 126a van richtlijn 2001/83, die voorzien in afwijkingen van het in artikel 6, lid 1, van de richtlijn gestelde algemene vereiste van een nationale vergunning voor geneesmiddelen.
   In de eerste plaats berust artikel 4, lid 3a, van de Poolse wet inzake geneesmiddelen, dat de toelating van uit het buitenland ingevoerde geneesmiddelen afhankelijk stelt van de competitieve prijs ervan in vergelijking met reeds op de binnenlandse markt toegelaten geneesmiddelen, uitsluitend op een economisch criterium. Dit criterium kan echter niet een afwijking van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/83 rechtvaardigen. Bovendien betreft de Poolse bepaling geneesmiddelen met dezelfde werkzame stoffen, vorm en dosering als reeds op de binnenlandse markt toegelaten geneesmiddelen, zodat ze niet als niet op de binnenlandse markt beschikbaar kunnen worden beschouwd, in welk geval de noodzaak aan een specifieke invoer overeenkomstig artikel 5, lid 1, van de richtlijn gerechtvaardigd kan zijn.

      (1)  PB L 311, blz. 67.


title: Zaak C-498/14 PPU: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel te Brussel — België) — (Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.) / (Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.) (Prejudiciële verwijzing – Prejudiciële spoedprocedure – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid – Kinderontvoering – Verordening (EG) nr. 2201/2003 – Artikel 11, leden 7 en 8)

text:
                  2.3.2015

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 73/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel te Brussel — België) — RG (*1)/ SF (*1)

         (Zaak C-498/14 PPU) (1)

         (Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Kinderontvoering - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikel 11, leden 7 en 8)
         (2015/C 073/11)
         Procestaal: Frans

            Verwijzende rechter

         Cour d’appel te Brussel

            Partijen in het hoofdgeding

            Verzoekende partij: RG (*1)

            Verwerende partij: SF (*1)

            Dictum

         Artikel 11, leden 7 en 8, van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er in beginsel niet tegen verzet dat een lidstaat een gespecialiseerd gerecht de bevoegdheid verleent om vragen betreffende de terugkeer van of het gezagsrecht over het kind te onderzoeken in het kader van de procedure die in deze bepalingen is vastgesteld, zelfs wanneer bij een hof of rechtbank voor het overige reeds een bodemprocedure inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor het kind aanhangig is gemaakt.

            (*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

            (1)  PB C 16 van 19.1.2015.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 11 mei 2000 in zaak C-428/98 P: Deutsche Post AG tegen International Express Carriers Conference (IECC), Commissie van de Europese Gemeenschappen, La Poste, Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en The Post Office ("Hogere voorziening — Mededinging — Misbruik van machtspositie — Postdiensten — Remailing")

text:
12.8.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 233/11
1)    Artikel 2 van de Eerste richtlijn (67/227/EEG) van de Raad           Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
      van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetge-          van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11,
      vingen der lidstaten inzake omzetbelasting, en artikel 17,           betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
      leden 2, 3 en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de              (Derde kamer — uitgebreid) van 16 september 1998, IECC/
      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-            Commissie (T-133/95 en T-204/95, Jurispr. blz. II-3645),
      schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:        strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij
      uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd, dat er in         de procedure: International Express Carriers Conference (IECC),
      beginsel een rechtstreekse en onmiddellijke samenhang dient te       gevestigd te Genève (Zwitserland), vertegenwoordigd door
      bestaan tussen een bijzondere handeling in een eerder stadium        E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, J. Derenne en M. Cun-
      en een of meer in een later stadium verrichte handelingen            ningham, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
      waarvoor recht op aftrek bestaat, om aan de belastingplichtige       Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Val
      een recht op aftrek van de voorbelasting toe te kennen en de         Sainte-Croix 7, Commissie van de Europese Gemeenschappen
      omvang van dat recht te bepalen.                                     (gemachtigde: K. Wiedner, bijgestaan door N. Forwood), La
                                                                           Poste, vertegenwoordigd door H. Lehman, advocaat te Parijs,
2)    Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om het criterium
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
      van de rechtstreekse en onmiddellijke samenhang toe te passen
                                                                           A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398, Verenigd Ko-
      op de feiten van elk bij haar aanhangig geding. Een be-
                                                                           ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en The Post
      lastingplichtige die zowel handelingen verricht waarvoor recht
                                                                           Office, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt:
      op aftrek bestaat, als handelingen waarvoor geen recht op aftrek
                                                                           D. A. O. Edward, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur)
      bestaat, kan de belasting over de toegevoegde waarde die over
                                                                           en A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
      de door hem gebruikte goederen of diensten is betaald,
                                                                           Colomer; griffier: R. Grass, op 11 mei 2000 een beschikking
      aftrekken wanneer die goederen of diensten een rechtstreekse en
                                                                           gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
      onmiddellijke samenhang vertonen met de in een later stadium
      verrichte handelingen die recht geven op aftrek, zonder dat een      1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
      onderscheid moet worden gemaakt naargelang lid 2, lid 3 of
      lid 5 van artikel 17 van de Zesde richtlijn (77/388) van             2)    Deutsche Post AG wordt in de kosten verwezen.
      toepassing is. Die belastingplichtige kan de belasting over de
      toegevoegde waarde over in een eerder stadium verworven              3)    International Express Carriers Conference en La Poste zullen
      diensten niet volledig aftrekken wanneer die diensten niet zijn            hun eigen kosten dragen.
      gebruikt voor het verrichten van een handeling waarvoor recht
      op aftrek bestaat, maar in het kader van activiteiten die enkel
      het gevolg zijn van die handeling, tenzij de belastingplichtige      (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      met objectieve elementen aantoont, dat de kosten van die
      diensten een bestanddeel zijn van de prijs van de in een later
      stadium verrichte handeling.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                           Hogere voorziening, op 14 april 2000 ingesteld door de
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                   arrest op 10 februari 2000 in de gevoegde zaken
                                                                           T-32/98 en T-41/98 tussen enerzijds de Commissie van
                           (Vierde kamer)                                  de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                           Koninkrijk Spanje, en anderzijds, de Regering van de
                          van 11 mei 2000                                  Nederlandse Antillen, gewezen door het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
in zaak C-428/98 P: Deutsche Post AG tegen International                                                kamer)
Express Carriers Conference (IECC), Commissie van de
Europese Gemeenschappen, La Poste, Verenigd Ko-                                                   (Zaak C-142/00 P)
ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en The
                            Post Office (1)
                                                                                (2000/C 233/22)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Misbruik van
         machtspositie — Postdiensten — Remailing”)                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 14 april 2000 hogere voorziening ingesteld door de
                          (2000/C 233/21)                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                           digd door Th. van Rijn, juridisch adviseur van de Commissie,
                          (Procestaal: Engels)                             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ten kantore van
                                                                           C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, tegen het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- arrest, op 10 februari 2000 in de gevoegde zaken T-32/98 en
                          dentie van het Hof)                              T-41/98, tussen enerzijds de Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrijk Spanje,
In zaak C-428/98 P, Deutsche Post AG, gevestigd te Bonn                    en anderzijds, de Regering van de Nederlandse Antillen,
(Duitsland), vertegenwoordigd door D. Schroeder, advocaat te               gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer).


title: Zaak C-370/04: Beroep, op 26 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/22

         Beroep, op 26 augustus 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-370/04)
   (2004/C 262/38)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en W. Wils, leden van de juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1) in nationaal recht om te zetten, de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/16/EG is op 20 april 2003 verstreken.

      (1)  PB L 110, blz. 1.


title: Zaak C-263/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2009 door Edwin Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 mei 2009 in zaak T-165/06, Elio Fiorucci/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/25

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2009 door Edwin Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 mei 2009 in zaak T-165/06, Elio Fiorucci/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-263/09 P)
   2009/C 220/51
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Edwin Co. Ltd (vertegenwoordigers: D. Rigatti, M. Bertani, S. Verea, K.P. Muraro, M. Balestriero, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               Het bestreden arrest vernietigen;

               —

               Elio Fiorucci veroordelen in de kosten van beide procedures of, bij afwijzing van de hogere voorziening, de kosten te verdelen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het bestreden arrest moet inzonderheid worden vernietigd wegens schending of onjuiste toepassing van artikel 52, lid 2, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk. (1) De relatieve weigeringsgrond die op basis van deze bepaling de nietigheid meebrengt van de inschrijving van een merk bestaande uit de naam van een andere persoon dan de inschrijver, bestaat in het feit dat degene die ageert om die nietigheid te doen vaststellen, op basis van nationaal recht houder is een exclusief recht om die naam te gebruiken. Op basis van het ex adverso ingeroepen artikel 8, lid 3, van de CPI (2) (Italiaans wetboek op de industriële eigendom) is de heer Fiorucci echter geen houder van enig recht met een dergelijke inhoud. Veeleer ruimt artikel 8, lid 3, een loutere aanspraak op inschrijving van het teken „Elio Fiorucci” in, die hij echter nooit zal kunnen uitoefenen aangezien het aldus ingeschreven merk in conflict zou raken met het woordmerk „Foirucci” van Edwin. In deze omstandigheden heeft het Gerecht het merk „Elio Fioruccu” van Edwin nietigverklaard op basis van een weigeringsgrond die niet bestaat en die ook nooit zal bestaan. Een en ander levert schending en onjuiste toepassing van artikel 52, lid 2, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk op, welke bepaling, indien juist uitgelegd, alleen toepassing kan vinden indien de persoon die om nietigverklaring verzoekt reeds houder is (althans houder kan worden) van een exclusief recht op het gebruik van zijn eigen naam als merk.

               2.

               Het bestreden arrest moet voorts worden vernietigd wegens schending en onjuiste toepassing van artikel 8, lid 3, CPI. Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, dient deze bepaling immers alleen toepassing te vinden op persoonsnamen die buiten de handelssfeer bekendheid hebben verworven en kan zij dus niet worden toegepast op het patroniem „Elio Fiorucci”, dat op basis van een in de onderhavige procedure niet voor betwisting vatbare feitelijke vaststelling oorspronkelijk bekendheid heeft verworven in de handelssfeer.
               Deze lezing van artikel 8, lid 3, CPI vindt vooral steun in de bewoordingen van deze bepaling, die uitdrukkelijk verklaart dat de bescherming waarin zij voorziet uitdrukkelijk moet worden voorbehouden aan persoonsnamen die bekendheid hebben verworven „op artistiek, litterair, wetenschappelijk, politiek of sportief gebied”. Deze conclusie vindt bovendien bevestiging in de opbouw van het Italiaanse merkenrecht, waaruit blijkt dat in de handelssfeer verworven bekendheid onder de bescherming van artikel 12, lid 1, sub b en f, CPI valt, terwijl artikel 8, lid 3, CPI enkel ziet op bekendheid die oorspronkelijk buiten de handelssfeer is verworven. Deze bepalingen kunnen voorts niet beide tegelijk op hetzelfde teken worden toegepast, aangezien dan twee onderling onverenigbare exclusieve merkrechten zouden ontstaan. Door zijn eigen achternaam als merk in te schrijven (en vervolgens Edwin af te staan) heeft de heer Fiorucci dan ook alle middelen uitgeput om zijn eigen bekendheid voor handelsdoeleinden te gebruiken. Hij kan dan ook geen beroep doen op artikel 8, lid 3, CPI om de nietigheid in te roepen van het merk „Elio Fiorucci” van Edwin.
               De door Edwin voorgestane uitlegging van artikel 8, lid 3, CPI, die meebrengt dat deze bepaling op het onderhavige geding geen toepassing vindt, stroken met de ratio van de bepaling, die wil vermijden dat degene die een teken inschrijft dat bekendheid heeft verworven door andermans inspanningen, op parasitaire wijze gebruik maakt van die bekendheid. Edwin kan echter geen parasitair gebruik worden verweten, aangezien zij het merk „Fiorucci” tegen een aanzienlijke prijs heeft verworven en daardoor duur heeft betaald voor het recht om de bekendheid die aan de naam van de beroemde Milanese stylist is verbonden te gebruiken.
               De redenering van het Gerecht volgens welke de door artikel 8, lid 3, CPI geboden bescherming ruimer is dan de bescherming van de bekendheid die onderscheidende tekens in de handelssfeer hebben verworven, kan voorts niet overtuigen. Volgens de meest vooraanstaande Italiaanse auteurs is de aanspraak op inschrijving van tekens met een bekendheid buiten de handelssfeer ex artikel 8, lid 3, CPI niet absoluut. Zij is echter vooral niet ruimer dan die waarin artikel 12, lid 1, sub b en f, CPUI voorziet voor tekens met een bekendheid in de handelssfeer. Het feit dat de werkingssferen van deze bepalingen in elkaar grijpen, bevestigt nog eens dat een alternatieve toepassing ervan zich opdringt.
               Anders dan door het Gerecht oppervlakkig is geoordeeld, toont aandachtige en nauwgezette analyse van de Italiaanse rechtsleer met betrekking tot artikel 8, lid 3, CPI (voorheen artikel 21, lid 3, sub m) aan dat deze bepaling volgens de meeste auteurs enkel toepassing vindt op tekens die bekendheid hebben verworven buiten de handelssfeer. Dit vindt ook bevestiging in de weinige uitspraken van Italiaanse rechters tot nu toe over artikel 8, lid 3, CPI.
               Evenmin overtuigend is de redenering van het Gerecht dat de heer Fiorucci, aangezien hij ook buiten de handelssfeer bekendheid had verworven (te weten op artistiek, cultureel en ecologisch gebied en op het gebied van de kinderbescherming), zich hoe dan ook op de bescherming ex artikel 8, lid 3, CPI kan beroepen. Veeleer is de overheersende mening in de rechtsleer dart wanneer een reeds door anderen ingeschreven en bekend geworden patroniem bekendheid buiten de handelssfeer bekendheid verwerft, de houder ervan (in casu Elio Fiorucci) geen beroep kan doen op artikel 8, lid 3, CPI, omdat het vereiste van bescherming van de persoon (in casu Edwin) die houder is van het bekende merk (hier: het teken „Fiorucci”) dat eerder is ingeschreven, prevaleert.

               3.

               Het bestreden arrest moet voorts worden vernietigd wegens gebrekkige motivering, voor zover het Gerecht heeft verzuimd de argumenten en bewijzen te onderzoeken aan de hand waarvan Edwin heeft willen aantonen dat zij van Elio Fiorucci toestemming had verkregen diens patroniem als merk in te schrijven. Subsidiair betoogt Edwin dat zo het Hof van Justitie zichzelf en het Gerecht onbevoegd mocht achten om bovenstaande argumenten te onderzoeken, het uitdrukkelijk om onderzoek zou moeten vragen aan de kamer van beroep (dan wel een andere instantie of afdeling) van het BHIM (hetgeen het Gerecht niet heeft gedaan), zoals is voorzien in artikel 63, lid 3, van de verordening inzake het gemeeenschapsmerk en in artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96. (3)

               4.

               Het bestreden arrest is voorts gewezen in strijd met of met onjuiste toepassing van artikel 63 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en onrechtvaardig, daar het Gerecht ten onrechte niet heeft onderzocht het argument dat Edwin heeft gebaseerd op de omstandigheid dat rekwirante van de vennootschap Fiorucci SpA een feitelijk merk op het patroniem „Elio Fiorucci”(of enig ander recht om de bekendheid daarvan te gebruiken) heeft verworven. Subsidiair merkt Edwin op dat zo het Hof van Justitie zichzelf en het Gerecht onbevoegd mocht achten om bovenstaande argumenten te onderzoeken, het uitdrukkelijk om onderzoek zou moeten vragen aan de kamer van beroep (dan wel een andere instantie of afdeling) van het BHIM (hetgeen het Gerecht niet heeft gedaan), zoals is voorzien in artikel 63, lid 3, van de verordening inzake het gemeeenschapsmerk en in artikel 1 quinquies van verordening (EG) nr. 216/96.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Codice della Proprietà industriale.

      (3)  Verordening (EG) nr. 216/96 van de Commissie van 5 februari 1996 houdende het Reglement voor de procesvoering bij de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (PB L 28, blz. 11).


title: Zaak C-155/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Zweden) op 1 april 2015 — George Karim/Migrationsverket

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen (Zweden) op 1 april 2015 — George Karim/Migrationsverket
   (Zaak C-155/15)
   (2015/C 198/31)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: George Karim

      Verwerende partij: Migrationsverket

      Prejudiciële vragen

               1)

               Houden de nieuwe bepalingen over daadwerkelijke rechtsmiddelen van verordening nr. 604/2013 (1) (overweging 19 en artikel 27, leden 1 en 5) in dat een asielzoeker over de mogelijkheid dient te beschikken om ook op te komen tegen de criteria van hoofdstuk III van de verordening op grond waarvan hij kan worden overgedragen aan een andere lidstaat die ermee heeft ingestemd hem te ontvangen, of kan een daadwerkelijk rechtsmiddel worden beperkt in dier voege dat het enkel geldt voor het recht op een beoordeling van de vraag of er sprake is van systemische tekortkomingen van de asielprocedure en de opvangvoorzieningen in de lidstaat waaraan de verzoeker zal worden overgedragen (naar analogie van het oordeel van het Hof van Justitie in zaak C 394/12)?

               2)

               Ingeval het Hof zou oordelen dat het mogelijk dient te zijn tegen de criteria van hoofdstuk III van de verordening op te komen: houdt artikel 19, lid 2, van verordening nr. 604/2013 in dat de verordening geen toepassing mag vinden indien de asielzoeker aantoont dat hij gedurende ten minste drie maanden buiten het grondgebied van de lidstaten heeft verbleven?

      (1)  Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 180, blz. 31).


title: Zaak C-182/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour Administrative — Luxembourg) — Luxemburgse Staat/Hans Ulrich Lakebrink, Katrin Peters-Lakebrink (Artikel 39 EG — Belasting over inkomsten van niet-ingezetenen — Berekening van belastingtarief — Onroerende goederen op grondgebied van andere lidstaat — Niet-inaanmerkingneming van negatieve huurinkomsten)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour Administrative — Luxembourg) — Luxemburgse Staat/Hans Ulrich Lakebrink, Katrin Peters-Lakebrink
   (Zaak C-182/06) (1)

   (Artikel 39 EG - Belasting over inkomsten van niet-ingezetenen - Berekening van belastingtarief - Onroerende goederen op grondgebied van andere lidstaat - Niet-inaanmerkingneming van negatieve huurinkomsten)
   (2007/C 211/12)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour Administrative
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luxemburgse Staat

      Verwerende partij: Hans Ulrich Lakebrink, Katrin Peters-Lakebrink,
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour administrative (Luxemburg) — Uitlegging van artikel 39 van EG-Verdrag — Nationale regeling inzake de belasting over inkomsten van niet-ingezeten communautaire onderdanen — Weigering, negatieve inkomsten uit verhuur van in andere lidstaat gelegen onroerende goederen in aanmerking te nemen voor bepaling belastingtarief
   Dictum
   Artikel 39 EG moet aldus worden uitgelegd, dat het in de weg staat aan een nationale regeling op grond waarvan een gemeenschapsburger die niet woont in de lidstaat waar hij inkomsten verkrijgt welke het grootste deel van zijn belastbare inkomen vormen, niet kan vragen dat voor de bepaling van het op die inkomsten toepasselijke belastingtarief rekening wordt gehouden met de negatieve inkomsten uit de verhuur van in een andere lidstaat gelegen onroerende goederen die hij niet persoonlijk gebruikt, terwijl een ingezetene van de eerste staat dat wel kan.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak C-643/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 17 juli 2014 — Melkveebedrijf Overenk BV e.a./Europese Commissie (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Verordening (EG) nr. 1468/2006 — Heffing in de sector melk en zuivelproducten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/30

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 17 juli 2014 — Melkveebedrijf Overenk BV e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-643/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Verordening (EG) nr. 1468/2006 - Heffing in de sector melk en zuivelproducten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 315/48
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwiranten: Melkveebedrijf Overenk BV, Maatschap Veehouderij Kwakernaak, Mulders Agro vof, Melkveebedrijf Engelen vof, Melkveebedrijf De Peel, Mathijs H. H. M. Moonen (vertegenwoordigers: P. E. Mazel en A. van Beelen, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Kranenborg en Z. Malůšková, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Melkveebedrijf Overenk BV, Maatschap Veehouderij Kwakernaak, Mulders Agro vof, Melkveebedrijf Engelen vof, Melkveebedrijf De Peel en Mathijs Moonen worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-168/12: Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Georgias e.a./Raad en Commissie ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe — Bevriezing van tegoeden — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht” )

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/10

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2014 — Georgias e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-168/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten wegens de situatie in Zimbabwe - Bevriezing van tegoeden - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Causaal verband - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren - Kennelijk onjuiste beoordeling - Motiveringsplicht”))
   2014/C 388/10
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aguy Clement Georgias (Harare, Zimbabwe), Trinity Engineering (Private) Ltd (Harare) en Georgiadis Trucking (Private) Ltd (Harare) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Robson, E. Goulder, solicitors, en H. Mercer, QC, en vervolgens M. Robson, H. Mercer en I. Quirk, barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en G. Étienne, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden ten gevolge van de vaststelling van verordening (EG) nr. 412/2007 van de Commissie van 16 april 2007 tot wijziging van verordening (EG) nr. 314/2004 van de Raad betreffende bepaalde beperkende maatregelen tegen Zimbabwe (PB L 101, blz. 6)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Aguy Clement Georgias, Trinity Engineering (Private) Ltd en Georgiadis Trucking (Private) Ltd zullen hun eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie en van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.


title: Zaak T-328/14: Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Jannatian/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Inreisbeperking — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren — Immateriële schade”)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/21

         Arrest van het Gerecht van 18 februari 2016 — Jannatian/Raad
   (Zaak T-328/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Inreisbeperking - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die rechten toekent aan particulieren - Immateriële schade”))
   (2016/C 111/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mahmoud Jannatian (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: I. Smith Monnerville en S. Monnerville, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste, nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39); van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81); van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1); van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), alsook van de uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 350/2012 van de Raad van 23 april 2012, (EU) nr. 709/2012 van de Raad van 2 augustus 2012, (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012, (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012, (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013, (EU) nr. 1203/2013 van de Raad van 26 november 2013, en (EU) nr. 397/2014 van de Raad van 16 april 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 (respectievelijk PB L 110, blz. 17, PB L 208, blz. 2, PB L 282, blz. 16, PB L 356, blz. 55, PB L 156, blz. 3, PB L 316, blz. 1 en PB L 119, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoekende partij betreffen, en ten tweede, vordering tot vergoeding van de beweerde schade

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist, voor zover het de nietigverklaring beoogt van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB; van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413; van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007, en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010, alsook van de uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 350/2012 van de Raad van 23 april 2012, (EU) nr. 709/2012 van de Raad van 2 augustus 2012, (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012, (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012, (EU) nr. 522/2013 van de Raad van 6 juni 2013, (EU) nr. 1203/2013 van de Raad van 26 november 2013, en (EU) nr. 397/2014 van de Raad van 16 april 2014 tot uitvoering van verordening nr. 267/2012.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               Mahmoud Jannatian en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 25 februari 2003 in zaak C-445/01 (verzoek van het Tribunale di Biella om een prejudiciële beslissing): Roberto Simoncello en Piera Boerio tegen Direzione Provinciale del Lavoro ("Vrĳheid van vestiging — Vrĳ verkeer van werknemers — Openbaar bedrĳf — Verplichting tot kennisgeving van aanwerving — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 101/12                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              26.4.2003
5)     Gelet op artikel 8, lid 2, sub b, van richtlijn 75/439/EEG van        Het door het Tribunale di Biella bij beschikking van 18 oktober
       de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van                   2001 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
       afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van         ontvankelijk.
       de Raad van 22 december 1986, vormt de overbrenging van
       afgewerkte olie met een PCB-gehalte van meer dan 50 ppm met
       het oog op het gebruik ervan als brandstof, sluikhandel in            (1 ) PB C 84 van 6 april 2002.
       afvalstoffen in de zin van artikel 26, lid 1, sub e, van
       verordening nr. 259/93, waartegen de bevoegde autoriteit
       uitsluitend op basis van deze onwettigheid bezwaar moet
       maken, zonder dat zij mag verwijzen naar een van de bijzondere
       bepalingen van de verordening waarin de bezwaren zijn
       omschreven die de lidstaten kunnen maken tegen overbrengingen
       van afvalstoffen.                                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                                van 5 december 2002
                                                                             in zaak C-461/01 P, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie ( 1)
                                                                             (Hogere voorziening — Staatssteun — Beschikking op grond
                                                                             van artikel 93, lid 2, derde alinea, EG-Verdrag (thans
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                             artikel 88, lid 2, derde alinea, EG) — Verzoek tot nietigver-
                                                                             klaring — Hogere voorziening ten dele kennelijk niet-
                            (Vierde kamer)                                             ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond)
                                                                                (2003/C 101/21)
                        van 25 februari 2003
                                                                                (Procestaal: Grieks)
in zaak C-445/01 (verzoek van het Tribunale di Biella om
een prejudiciële beslissing): Roberto Simoncello en Piera                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
      Boerio tegen Direzione Provinciale del Lavoro ( 1)                                            prudentie van het Hof”)
(„Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van werknemers —
Openbaar bedrijf — Verplichting tot kennisgeving van                         In zaak C-461/01 P, Polyxeni Tessa en Andreas Tessas,
              aanwerving — Niet-ontvankelijkheid”)                           wonende te Larissa (Griekenland), (advocaat: A. Tessas), betref-
                                                                             fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
                           (2003/C 101/20)                                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
                                                                             kamer — uitgebreid) van 11 september 2001, Tessa en
                                                                             Tessas/Raad (T-270/99, Jurispr, blz. II-2401), strekkende tot
                          (Procestaal: Italiaans)                            vernietiging van deze beschikking, andere partij bij de proce-
                                                                             dure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery
                                                                             en D. Zachariou), en Helleense Republiek (gemachtigden:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   I. Chalkias en P. Mylonopoulos), heeft het Hof (Vierde kamer),
                           dentie van het Hof)                               samengesteld als volgt: M. Timmermans (rechter-rapporteur),
                                                                             kamerpresident, D. A. O. Edward en S. von Bahr, rechters,
                                                                             advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 5 decem-
                                                                             ber 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
In zaak C-445/01, betreffende een verzoek aan het Hof                        als volgt:
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Biella (Italië), in
het aldaar aanhangig geding tussen Roberto Simoncello, Piera                 1.     De hogere voorziening wordt afgewezen.
Boerio en Direzione Provinciale del Lavoro, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 en 52 EG-                  2.     Tessa en Tessas zullen hun eigen kosten, alsmede die van de
Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en                          Raad dragen. De Helleense Republiek zal haar eigen kosten
artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86 EG), heeft het Hof,                         dragen.
(Vierde kamer) samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans
(rapporteur), kamerpresident, A. La Pergola en S. von Bahr,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:               (1 ) PB C 17 van 19.1.2002.
R. Grass, op 25 februari 2003 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt: