title: Zaak T-91/13: Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — LG Electronics/Commissie

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/34

         Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — LG Electronics/Commissie
   (Zaak T-91/13)
   2013/C 108/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Korea) (vertegenwoordigers: G. van Gerven en T. Franchoo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 1, sub d, en lid 2, sub g, en artikel 2, lid 1, sub d en e, en lid 2, sub d en e, van besluit C(2012) 8839 definitief van de Europese Commissie van 5 december 2012 in zaak COMP/39.437 — Beeldbuizen voor televisies en computerschermen, geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen; en/of

               —

               de bij artikel 2, lid 1, sub d en e, en lid 2, sub d en e, van het bestreden besluit aan verzoekster opgelegde geldboetes te verminderen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.
   Middel op grond van artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van het bestreden besluit, voor zover zij verzoekster betreffen:

               1)

               Schending van verzoeksters rechten van verdediging (schending van een wezenlijk vormvoorschrift), aangezien LG Philips Displays (hierna: „LPD”) niet als verweerster bij de procedure is betrokken.
               Middelen strekkende tot (gedeeltelijke) nietigverklaring van de artikelen 1 en 2 van het bestreden besluit overeenkomstig artikel 263 VWEU, en tot overeenkomstige vermindering van verzoeksters geldboetes overeenkomstig artikel 261 VWEU:

               2)

               Schending van artikel 101 VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), schending van het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid en kennelijke beoordelingsfout, aangezien verzoekster aansprakelijk is gesteld voor inbreuken die LPD heeft begaan.

               3)

               Schending van artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003, aangezien verzoekster in het bestreden besluit aansprakelijk is gesteld voor gedragingen die dateren van vóór 1 juli 2001.

               4)

               Schending van artikel 101 VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003, artikel 296 VWEU en het beginsel van gelijke behandeling, aangezien bij de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboete in het bestreden besluit ook rekening is gehouden met de rechtstreekse EER-verkopen via verwerkte producten (Direct EEA Sales Through Transformed Products; hierna: „TPDS”).

               5)

               Schending van artikel 101 VWEU, artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 en van het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, kennelijke beoordelingsfout en schending van verzoeksters rechten van verdediging, aangezien verzoekster in het bestreden besluit is veroordeeld tot betaling van de geldboete die is gebaseerd op de TPDS van Philips.

               6)

               Schending van artikel 296 VWEU, kennelijke beoordelingsfout en schending van de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur, aangezien (i) in het bestreden besluit onvoldoende wordt gemotiveerd waarom ten aanzien van Samsung geen TPDS in aanmerking zijn genomen, en/of (ii) TPDS in het bestreden besluit op willekeurige wijze wel of juist niet in aanmerking zijn genomen, wat ertoe heeft geleid dat verzoekster en Samsung ongelijk zijn behandeld.

               7)

               Schending van artikel 101 VWEU, artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 en de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur, aangezien (i) het bestreden besluit niet is gericht tot LPD en de dochterondernemingen van LPD die aan de inbreuken deelgenomen hebben, terwijl zij wel is gericht tot een andere joint venture de moederondernemingen daarvan, en (ii) het bestreden besluit niet is gericht tot andere moederondernemingen die zich in dezelfde situatie bevonden als verzoekster.
               Middel dat is gebaseerd op de volledige rechtsmacht van het Gerecht overeenkomstig artikel 261 VWEU en artikel 31 van verordening (EG) nr. 1/2003:

               8)

               Het Gerecht wordt verzocht gebruik te maken van zijn volledige rechtsmacht om de aan verzoekster opgelegde geldboete te verminderen, aangezien deze buitensporig en onevenredig is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Zaak C-620/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 2 december 2011 — Bahía de Bizkaia Electricidad, S.L./Gas Natural SDG, S.A., Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 2 december 2011 — Bahía de Bizkaia Electricidad, S.L./Gas Natural SDG, S.A., Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado
   (Zaak C-620/11)
   2012/C 39/20
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bahía de Bizkaia Electricidad, S.L.

      Andere partijen in de procedure: Gas Natural SDG, S.A., Endesa S.A., Hidroeléctrica del Cantábrico, S.A. en Administración del Estado

      Prejudiciële vraag

   Kan artikel 10 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale wettelijke regeling als die welke aan de orde is in de onderhavige procedure en die tot doel en gevolg heeft dat de vergoeding voor elektriciteitsproductie wordt verminderd met een bedrag dat gelijk is aan de waarde van de broeikasgasemissierechten die tijdens de desbetreffende periode kosteloos zijn toegewezen?

      (1)  PB L 275, blz. 32.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-90/03: Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (Visserij — Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad — Structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector — Modaliteiten en voorwaarden — Schending van wezenlijk vormvoorschrift — Schending van artikel 254 EG)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-90/03: Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Visserij - Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad - Structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector - Modaliteiten en voorwaarden - Schending van wezenlijk vormvoorschrift - Schending van artikel 254 EG)
   (2006/C 22/01)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-90/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 28 februari 2003, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), ondersteund door Helleense Republiek (gemachtigden: V. Kontolaimos en G. Kanellopoulos) en Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en A. Colomb), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J. Monteiro en F. Florindo Gijón), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J. Malenovský, S. von Bahr (rapporteur), A. Borg Barthet en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 17 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3.

               De Franse Republiek, de Helleense Republiek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak T-270/09: Beroep ingesteld op 13 juli 2009 — PVS/BHIM — MeDiTA Medizinischer Kurierdienst (medidata)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/36

         Beroep ingesteld op 13 juli 2009 — PVS/BHIM — MeDiTA Medizinischer Kurierdienst (medidata)
   (Zaak T-270/09)
   2009/C 220/77
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Lindenberg, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- u. Handelsg. mbH (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 14 mei 2009 in zaak R 1724/2007-4 vernietigen en de oppositie afwijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               verweerder zonder mondelinge behandeling bij verstek te veroordelen, voor zover niet tijdig en in de voorgeschreven vormen op het verzoekschrift is geantwoord.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „medidata” in de kleuren blauw, grijs en wit voor diensten van de klassen 35, 36, 41, 42 en 44 (aanvraagnr. 4 495 842)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: MeDiTa Medizinische Kurierdienst- u. Handelsg. mbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „MeDiTa” voor diensten van de klassen 35 en 39, waarbij de waarbij de oppositie is gericht tegen de inschrijving voor klasse 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 december 2003 in zaak T-16/02: Audi AG tegen tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Absolute weigeringsgronden — Beschrĳvend merk — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Woordteken TDI — Recht om te worden gehoord — Omvang van motiveringsplicht — Gevolgen van niet-nakoming van motiveringsplicht)

text:
C 71/24                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         20.3.2004
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 december 2003
                     van 3 december 2003
                                                                       in zaak T-16/02: Audi AG tegen tegen Bureau voor
                                                                       harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
in zaak T-208/01: Volkswagen AG tegen Commissie van                                      gen en modellen) (BHIM) (1)
               de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                       (Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 —
                                                                       Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend merk —
(Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Ar-                   Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Woord-
tikel 81, lid 1, EG — Prijsovereenkomst — Begrip overeen-              teken TDI — Recht om te worden gehoord — Omvang
       komst — Bewijs van bestaan van overeenkomst)                    van motiveringsplicht — Gevolgen van niet-nakoming van
                                                                                motiveringsplicht)
                          (2004/C 71/42)                                                         (2004/C 71/43)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                       In zaak T-16/02, Audi AG, gevestigd te Ingolstadt (Duitsland),
                                                                       vertegenwoordigd door L. von Zumbusch, advocaat, tegen
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
In zaak T-208/01, Volkswagen AG, gevestigd te Wolfsburg                tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: A. von
(Duitsland), vertegenwoordigd door R. Bechtold, advocaat,              Mühlendahl en G. Schneider) betreffende een beroep tegen de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor
tigde: W. Mölls), betreffende, primair, een verzoek tot nietigver-     harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
klaring van beschikking 2001/711/EG van de Commissie van               modellen) van 8 november 2001 (zaak R 652/2000 1), zoals
29 juni 2001 in een procedure op grond van artikel 81 van              gerectificeerd bij beslissing van 19 november 2001, inzake de
het EG-Verdrag (zaak COMP/F 2/36.693 — Volkswagen) (PB                 inschrijving van het woordteken TDI als gemeenschapsmerk,
L 262, blz. 14), en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van de      heeft het Gerecht (Tweede kamer) samengesteld als volgt:
aan verzoekster opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde         N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,              rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 3 decem-
P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: D. Christensen,         ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
administrateur, op 3 december 2003 een arrest gewezen                  volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       1)    Verwerpt het beroep.
1)    Verklaart beschikking 2001/711/EG van de Commissie van           2)    Verstaat dat verzoekster drie vierde van haar eigen kosten
      29 juni 2001 in een procedure op grond van artikel 81 van              alsmede drie vierde van de kosten van het Bureau voor
      het EG-Verdrag (zaak COMP/F 2/36.693 — Volkswagen)                     harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
      nietig.                                                                modellen) zal dragen.
2)    Verwijst de Commissie in de kosten.                              3)    Verstaat dat het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                             markt (merken, tekeningen en modellen) een vierde van zijn
                                                                             eigen kosten alsmede een vierde van de kosten van verzoekster
                                                                             zal dragen.
(1) PB C 331 van 24.11.01.
                                                                       (1) PB C 97 van 20.4.02.


title: Zaak F-58/13: Beroep ingesteld op 21 juni 2013 — ZZ/Commissie

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/26

         Beroep ingesteld op 21 juni 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-58/13)
   2013/C 352/51
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Mansullo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot vergoeding van de schade die hij heeft geleden als gevolg van een vermeende schending van zijn recht op eerbiediging van het privéleven doordat de verwerende partij een op hem betrekking hebbende brief heeft gezonden aan een advocaat die hem niet vertegenwoordigde

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van het verzoek van 9 maart 2012 dat verzoeker aan de Commissie heeft gezonden en dat door haar regelmatig is ontvangen;

               —

               nietigverklaring van de nota van 28 juni 2012;

               —

               nietigverklaring van het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van de klacht van 26 september 2012 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 9 maart 2012, die verzoeker bij de Commissie heeft ingediend en die door haar regelmatig is ontvangen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de nota van 1 februari 2013;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR, met 10 % rente per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie, vanaf 9 maart 2012 en tot de daadwerkelijke betaling van dat bedrag;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Doorhaling van zaak C-191/00

text:
C 289/20              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.10.2001
              Doorhaling van zaak C-132/00 (1)                       van het Oostenrijkse Oberste Gerechtshof om een prejudiciële
                                                                     belissing): Kraft Jacobs Suchard Österreich GmbH tegen
                       (2001/C 289/44)                               E. Mitsche e.a.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 302 van 21.10.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-132/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
bliek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                        Doorhaling van zaak C-382/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/48)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-382/00 (verzoek
              Doorhaling van zaak C-191/00 (1)                       van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra om een
                                                                     prejudiciële beslissing: M.G. Abal Pombo tegen Instituto Nacio-
                       (2001/C 289/45)                               nal de la Seguridad Social en Tesorerı́a General de la Seguridad
                                                                     Social.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2001 de              (1) PB C 355 van 9.12.000.
doorhaling in het register gelast van zaak C-191/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
bliek.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-397/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/49)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-306/00 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2001 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-397/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                       (2001/C 289/46)                               bliek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 mei 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-306/00: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
Nederlanden.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-401/00 (1)
                                                                                (2001/C 289/50)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juni 2001 de
              Doorhaling van zaak C-314/00 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-401/00: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                       (2001/C 289/47)                               Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juni 2001 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-314/00 (verzoek


title: Zaak C-108/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Venezia (Italië) op 26 februari 2010 — Ivana Scattolon/Ministero dell’Università e della Ricerca

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Venezia (Italië) op 26 februari 2010 — Ivana Scattolon/Ministero dell’Università e della Ricerca
   (Zaak C-108/10)
   2010/C 134/31
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Ordinario di Venezia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ivana Scattolon

      Verwerende partij: Ministero dell'Università e della Ricerca

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten richtlijn 77/187/EEG (1) van de Raad en/of richtlijn 2001/23/EG (2) van 12 maart 2001, dan wel een andere van toepassing geachte gemeenschapsregeling, aldus worden uitgelegd, dat deze van toepassing zijn op een situatie waarin personeel dat ondersteunende diensten van reiniging en onderhoud in staatsonderwijsinstellingen verleent, overgaat van lokale overheidsinstanties (gemeentes en provincies) naar de Staat, wanneer de overgang niet alleen de overname van de activiteiten en de betrekkingen met alle personeelsleden (pedels) omvat, maar eveneens de overname van de met particuliere ondernemingen gesloten aanbestedingsovereenkomsten voor het verlenen van deze diensten?

               2.

               Moet de voortzetting van de arbeidsverhouding overeenkomstig artikel 3, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 77/187 (samen met richtlijn 98/50/EG (3) overgenomen in richtlijn 2001/23/EG) aldus worden uitgelegd, dat de verkrijger bij de berekening van de vergoeding die bij hem aan de anciënniteit wordt verbonden, rekening moet houden met alle door het overgegane personeel gewerkte jaren, ook met de jaren die het in dienst van de vervreemder heeft vervuld?

               3.

               Moeten artikel 3 van richtlijn 77/187 en/of de richtlijnen van de Raad 98/50/EG van 29 juni 1998 en 2001/23/EG van 12 maart 2001 aldus worden uitgelegd, dat tot de rechten van de werknemer die overgaan op de verkrijger, ook door de werknemer bij de vervreemder verworven voordelen, zoals de anciënniteit, behoren, wanneer daaraan ingevolge de voor de verkrijger geldende collectieve overeenkomst rechten van financiële aard zijn verbonden?

               4.

               Moeten de algemene beginselen van het geldende gemeenschapsrecht van rechtszekerheid, van bescherming van het gewettigde vertrouwen, van gelijke wapens tijdens het proces en van effectieve rechtsbescherming, alsmede het recht op toegang tot een onafhankelijke rechter en, meer algemeen, op een eerlijk proces, die worden gewaarborgd in artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 8, van het Verdrag van Lissabon en waarnaar artikel 46 van het Verdrag betreffende de Europese Unie verwijst), gelezen in samenhang met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, en met de artikelen 46, 47 en 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, afgekondigd te Nice op 7 december 2000, zoals uitgevoerd door het Verdrag van Lissabon, aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan dat de Italiaanse Staat na een aanzienlijk lange tijd (5 jaar) een uitleggingsregel uitvaardigt die niet strookt met de uit te leggen bewoordingen en in strijd is met de vaste uitlegging door de Corte di Cassazione, die toeziet op de nauwgezette en eenvormige uitlegging van de wet, welke regel bovendien relevant is voor de beslechting van gedingen waarbij de Italiaanse Staat zelf als partij betrokken is?

      (1)  PB L 61, blz. 26.

      (2)  PB L 82, blz. 16.

      (3)  PB L 201, blz. 88.


title: Gevoegde zaken T-114/07 en T-115/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk LAST MINUTE TOUR — Niet-ingeschreven ouder nationaal merk LASTMINUTE.COM — Relatieve weigeringsgrond — Verwijzing naar nationaal recht dat van toepassing is op oudere merk — Regeling inzake common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) — Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans respectievelijk artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/45

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)
   (Gevoegde zaken T-114/07 en T-115/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk LAST MINUTE TOUR - Niet-ingeschreven ouder nationaal merk LASTMINUTE.COM - Relatieve weigeringsgrond - Verwijzing naar nationaal recht dat van toepassing is op oudere merk - Regeling inzake common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) - Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans respectievelijk artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009”)
   2009/C 180/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Last Minute Network Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Brownlow, solicitor, en S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Last Minute Tour SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: D. Caneva en G. Locurto, advocaten)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 februari 2007 (zaken R 256/2006-2 en R 291/2006-2) inzake nietigheidsprocedures tussen Last Minute Network Ltd en Last Minute Tour SpA

      Dictum

               1)

               De beslissingen van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 februari 2007 (zaken R 256/2006-2 en R 291/2006-2) worden vernietigd.

               2)

               Op de tweede vordering van Last Minute Network Ltd hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Last Minute Network.

               4)

               Last Minute Tour SpA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak C-475/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen (Duitsland) op 19 september 2011 — Tuchtzaak tegen Kostas Konstantinides

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen (Duitsland) op 19 september 2011 — Tuchtzaak tegen Kostas Konstantinides
   (Zaak C-475/11)
   2011/C 355/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Berufsgericht für Heilberufe bei dem Verwaltungsgericht Giessen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder: Kostas Konstantinides

      Interveniënte: Landesärztekammer Hessen

      Prejudiciële vragen

               A.

               Met betrekking tot artikel 5, lid 3, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1):

                           1)

                           Behoort § 12, lid 1, van de Berufsordnung für die Ärztinnen und Ärzte in Hessen (beroepsregeling voor artsen in Hessen) van 2 september 1998 (HÄBI.1998, blz. I–VIII), laatstelijk gewijzigd op 1 december 2008 (HÄBI. 2009, blz. 749) (hierna: „BO”) — tot de beroepsregelingen waarvan niet-inachtneming door de dienstverrichter in de ontvangende staat ertoe kan leiden dat een procedure voor een beroepscollege in de zin van een tuchtrechtelijke procedure kan worden ingesteld wegens ernstige wanprestatie bij de uitoefening van het beroep die rechtstreeks en specifiek verband houdt met de bescherming en de veiligheid van consumenten?

                           2)

                           Zo ja: Geldt dit dan ook voor het geval dat de geldende Gebührenordnung für Ärzte (GOÄ) (tariefregeling voor artsen) van de ontvangende staat voor de door de dienstverrichter (in casu de arts) uitgevoerde operatie geen specifieke tariefcode bevat?

                           3)

                           Behoren de voorschriften over met de beroepsregels strijdige reclame (§ 27, leden 1-3, juncto afdeling D, nr. 13, BO) tot de beroepsregelingen waarvan de niet-inachtneming door de dienstverrichter in de ontvangende staat ertoe kan leiden dat een procedure voor een beroepscollege in de zin van een tuchtrechtelijke procedure kan worden ingesteld wegens ernstige wanprestatie bij de uitoefening van het beroep die rechtstreeks en specifiek verband houdt met de bescherming en de veiligheid van de consumenten.

               B.

               Met betrekking tot artikel 6, eerste volzin, sub a, van richtlijn 2005/36/EG:
               Vormen de voor de omzetting van richtlijn 2005/36/EG vastgestelde regelingen tot wijziging van § 3, leden 1 en 3, van het Hessische Gesetz über die Berufsvertretungen, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufsgesetz) (wet van de deelstaat Hessen betreffende de vertegenwoordiging van beroepsgroepen, de beroepsbeoefening, de bij- en nascholing en de beroepsrechtspraak voor artsen, tandartsen, dierenartsen, apothekers, psychologische psychotherapeuten en psychotherapeuten voor kinderen en jongeren (wet beroepen gezondheidszorg) in de redactie van de bekendmaking van 7 februari 2003 (GVBl I blz. 66, 242), laatstelijk gewijzigd bij wet van 24 maart 2010 (GVBl I blz. 123), door de derde wet tot wijziging van de wet beroepen gezondheidszorg van 16 oktober 2006 (GVBl I blz. 519), een juiste omzetting van de hiervoor aangeduide regelingen van richtlijn 2005/36/EG, waar zowel de relevante beroepsregelingen als de regelingen betreffende de beroepsrechtspraak in de zesde afdeling van de wet beroepen gezondheidszorg in volle omvang van toepassing worden verklaard op dienstverrichters (in casu artsen) die in het kader van het in artikel 57 VWEU (voorheen artikel 50 EG) neergelegde recht op het vrij verrichten van diensten tijdelijk in de ontvangende staat werkzaam zijn?

      (1)  PB L 255, blz. 22.


title: Zaak T-488/10: Beroep ingesteld op 11 oktober 2010 — Frankrijk/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/27

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2010 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-488/10)
   ()
   2011/C 13/53
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en N. Rouam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2010) 5229 van 28 juli 2010 van de Europese Commissie houdende intrekking van een deel van de deelneming van het Europees fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) uit hoofde van het enkelvoudig programmeringsdocument van doelstelling 1 voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de regio Martinique (Frankrijk). Bij deze beschikking wordt de gehele deelneming van het EFRO ingetrokken die was toegekend aan het grote project „Village de vacances Club Méditerranée-Les Boucaniers”, ten bedrage van 12 460 000 EUR.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 2, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (1) heeft geschonden door ervan uit te gaan dat de opdracht voor de uitvoering van werken die was gesloten voor de renovatie en uitbreiding van „Club Méditerranée-Les Boucaniers” opdachten voor werken vormden die rechtstreeks voor meer dan 50 % door de aanbestedende diensten werden gesubsidieerd. Die opdrachten waren immers slechts voor 29,92 % van de kosten van het project gesubsidieerd. De belastingverlichtingen die de vennoten van particuliere vennootschappen hebben genoten wegens hun investeringen in het project kunnen geen subsidie vormen in de zin van artikel 2, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG.
   Met haar tweede middel, dat uit twee onderdelen bestaat, betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 2, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG heeft geschonden door ervan uit te gaan dat de opdrachten voor de uitvoering van werken voor de renovatie en de uitbreiding van „Club Méditerranée-Les Boucaniers” betrekking hadden op opdrachten betreffende bouwwerken voor inrichtingen voor sportbeoefening, recreatie en vrijetijdsbesteding in de zin van deze bepaling.
   Ten eerste meent verzoekster dat de Commissie rekening had moeten houden met de algemene systematische bedrijfsindeling in de Europese Gemeenschappen (NACE), die is opgesteld bij verordening nr. 3037/90 (2), waarnaar artikel 2, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG verwijst. Deze nomenclatuur maakt onderscheid tussen enerzijds accommodatie en restauratie, en anderzijds cultuur, sport en recreatie.
   Ten tweede meent verzoekster dat artikel 2, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG betrekking heeft op opdrachten die naar hun aard behoren tot de traditionele behoeften van de aanbestedende diensten en bijgevolg doelt op inrichtingen voor sportbeoefening, recreatie en vrijetijdsbesteding die voor iedereen open zijn en niet die welke zijn voorbehouden aan een particuliere clientèle.
   Met haar derde middel betoogt verzoekster dat de Commissie de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU heeft geschonden door niet duidelijk en ondubbelzinnig de redenen uiteen te zetten waarom de renovatie- en uitbreidingswerken voor de „Club Méditerranée-Les Boucaniers” betrekking hadden op bouwwerken voor inrichtingen voor sportbeoefening, recreatie en vrijetijdsbesteding in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG.
   Met haar vierde middel betoogt verzoekster subsidiair dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door uit te gaan van een correctiepercentage van 100 % van de subsidie van het EFRO, terwijl de werken die inrichtingen voor sportbeoefening en vrijetijdsbesteding betroffen iets minder dan 10 % van het project uitmaakten.

      (1)  PB L 199, blz. 54.

      (2)  Verordening (EEG) nr. 3037/90 van de Raad van 9 oktober 1990 betreffende de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese Gemeenschap (PB L 293, blz. 1)


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 mei 1999 in zaak C-350/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): W. Monsees tegen Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten (Artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 tot en met 30 EG) - Vrij verkeer van goederen - Verbod van kwantitatieve beperkingen en maatregelen van gelijke werking - Afwijkingen - Bescherming van gezondheid en leven van dieren - Internationaal vervoer van voor slacht bestemde levende dieren)

text:
C 204/14                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                     se en Wiener Gebietskrankenkasse, om een prejudiciële beslis-
                                                                           sing over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (thans, na
                         van 11 mei 1999                                   wijziging, artikel 141 EG) en van richtlijn 75/117/EEG van de
                                                                           Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar
in zaak C-255/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien                      brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing
om een prejudiciële beslissing): Pfeiffer Großhandel                       van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en
          GmbH tegen Löwa Warenhandel GmbH (1)                             vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19), heeft het Hof,
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
(„Artikelen 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                      J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
artikelen 28 en 43 EG) — Industriële en commerciële                        sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
                  eigendom — Handelsnaam”)                                 ward, H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-
                                                                           generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-
                          (1999/C 204/25)                                  ministrateur, op 11 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het
                                                                           dictum luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           Van gelijke arbeid in de zin van artikel 119 EG-Verdrag (thans, na
                                                                           wijziging, artikel 141 EG) of van richtlijn 75/117/EEG van de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen
                          dentie van het Hof)                              van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel
                                                                           van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, is
In zaak C-255/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      geen sprake wanneer eenzelfde activiteit gedurende langere tijd wordt
krachten artikel 177 EG-Verdrag van het Handelsgericht Wien                uitgeoefend door werknemers die niet dezelfde bevoegdheid hebben
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Pfeiffer               voor de uitoefening van hun beroep.
Großhandel GmbH en Löwa Warenhandel GmbH, betreffende
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-
                                                                           (1) PB C 331 van 1.11.1997.
len 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 en
43 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn en P. Jann, kamerpresiden-
ten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), J. L.
Murray, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters;
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-
griffier; op 11 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het                                        ARREST VAN HET HOF
dictum luidt als volgt:
                                                                                (Vijfde kamer)
De artikelen 30 en 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen
28 en 43 EG) verzetten zich niet tegen een nationale bepaling volgens                               van 11 mei 1999
welke het wegens verwarringsgevaar verboden is een handelsnaam als
bijzondere benaming van een onderneming te gebruiken.                      in zaak C-350/97 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
                                                                           hof om een prejudiciële beslissing): W. Monsees tegen
                                                                                Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten (1)
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                           (Artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikelen 28 tot en met 30 EG) — Vrij verkeer van goederen
                                                                           — Verbod van kwantitatieve beperkingen en maatregelen
                    ARREST VAN HET HOF                                     van gelijke werking— Afwijkingen, — Bescherming van
                                                                           gezondheid en leven van dieren — Internationaal vervoer
                         van 11 mei 1999                                               van voor slacht bestemde levende dieren)
in zaak C-309/97 (verzoek van het Oberlandesgericht                                                  (1999/C 204/27)
Wien       om       een       prejudiciële        beslissing):        An-
gestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse te-
                                                                                (Procestaal: Duits)
             gen Wiener Gebietskrankenkasse (1)
(Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                               nemers)                                                               dentie van het Hof)
                          (1999/C 204/26)                                  In zaak C-350/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG (ex-artikel 177) van het Verwaltungs-
                          (Procestaal: Duits)                              gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           W. Monsees en Unabhängiger Verwaltungssenat für Kärnten,
                                                                           in aanwezigheid van Bundesminister für Wissenschaft und
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- Verkehr, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                          dentie van het Hof)                              de artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikelen 28 tot en met 30 EG) en van de andere bepalingen
In zaak C-309/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      van gemeenschapsrecht betreffende het vervoer van voor de
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Oberlandes-              slacht bestemde levende dieren, heeft het Hof (Vijfde kamer),
gericht Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding                  samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C.
tussen Angestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkas-               Moitinho de Almeida, C. Gulmaan, D. A. O. Edward en
 ---pagebreak--- 17.7.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/15
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger;             Een voorschrift als artikel 3, lid 1, van de Verordening stoffen met
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 mei 1999 een arrest            sympathico-mimetische werking (PVV) 1991, juncto artikel 2 van
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                deze Verordening, is een technisch voorschrift in de zin van
                                                                           richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende
De artikelen 30, 34 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de              een informatieprocedure op het gebied van normen en technische
artikelen 28 tot en met 30 EG) moeten aldus worden uitgelegd, dat          voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad
zij zich ertegen verzetten, dat een lidstaat het vervoer over de weg van   van 22 maart 1988, ten aanzien waarvan de lidstaat die het heeft
voor de slacht bestemde dieren beperkt, door voor te schrijven dat dit     vastegesteld, ingevolge artikel 10 van deze richtlijn is vrijgesteld van
vervoer slechts mag plaatsvinden tot het dichtstbij gelegen, geschikte     de in artikel 8 van de richtlijn neergelegde verplichting tot mededeling
binnenlandse slachthuis en slechts onder zodanige omstandigheden           aan de Commissie.
dat met inachtneming van de vervoersvoorschriften en de verkeersregels
een totale reisduur van 6 uur en een afstand van 130 km niet worden        (1) PB C 72 van 7.3.1998.
overschreden, waarbij de werkelijk op de autosnelweg afgelegde
kilometers bij de berekening van de afstand slechts voor de helft in
aanmerking worden genomen.
(1) PB C 370 van 6.12.1997.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 19 mei 1999
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           in zaak C-6/97: Italiaanse Republiek tegen Commissie van
                            (Vijfde kamer)                                                 de Europese Gemeenschappen (1)
                          van 11 mei 1999                                  (Staatssteun — Begrip — Belastingkrediet — Terugvorde-
                                                                                ring — Absolute onmogelijkheid)
in de gevoegde zaken C-425/97 — C-427/97 (verzoek van
het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch om een prejudiciële                                               (1999/C 204/29)
beslissing): in de aldaar dienende strafzaken tegen
A. Albers (C-425/97), M. van den Berkmortel (C-426/97)
                 en L. Nuchelmans (C-427/97) (1)                                                    (Procestaal: Italiaans)
(„Richtlijn 83/189/EEG — Technische voorschriften —
Mededelingsplicht — Verbod van stoffen met groeibevor-                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          derende werking”)                                                           dentie van het Hof)
                           (1999/C 204/28)                                 In zaak C-6/97, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Leanza,
                                                                           bijgestaan door O. Fiumara) tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro, A. C. Jessen en
                        (Procestaal: Nederlands)                           E. Altieri), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                           beschikking 97/270/EG van de Commissie van 22 oktober
                                                                           1996 betreffende de door Italië ingevoerde belastingkredietre-
                                                                           geling ten behoeve van de sector beroepsgoederenvervoer over
                                                                           de weg (C 45/95 ex NN 48/95) (PB 1997, L 106, blz. 22), heeft
In de gevoegde zaken C-425/97 — C-427/97, betreffende                      het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex art. 177)               kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur), G. F. Mancini, H. Rag-
van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch (Nederland), in de                 nemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-
aldaar dienende strafzaken tegen A. Albers (C-425/97), M. van              Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
den Berkmortel (C-426/97) en L. Nuchelmans (C-427/97),                     19 mei 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 volgt:
van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983
betreffende een informatieprocedure op het gebied van nor-                 1) Verwerpt het beroep.
men en technische voorschriften (PB L 109, blz. 8), zoals
gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad van 22 maart                2) Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
1988 (PB L 81, blz. 75), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
steld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho
de Almeida, C. Gulmann (rapporteur), L. Sevón en M. Wathe-                (1) PB C 94 van 22.3.1997.
let, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. von Hol-
stein, adjunct-griffier, op 11 mei 1999 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-535/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 20 oktober 2011 — Novartis Pharma GmbH/Apozyt GmbH

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hamburg (Duitsland) op 20 oktober 2011 — Novartis Pharma GmbH/Apozyt GmbH
   (Zaak C-535/11)
   2012/C 13/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Novartis Pharma GmbH

      Verwerende partij: Apozyt GmbH

      Prejudiciële vraag

   Omvat het begrip,ontwikkeld’ in de inleidende zin van de bijlage bij verordening (EG) nr. 726/2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (1) (PB L 136, blz. 1) ook die processen waarbij deelhoeveelheden van een volgens de daar genoemde procédés ontwikkeld en gebruiksklaar geneesmiddel op een gegeven moment op voorschrift en in opdracht van een arts in een andere houder worden gevuld, indien de samenstelling van het geneesmiddel daardoor niet wordt veranderd, meer bepaald de ontwikkeling van gebruiksklare injectiespuiten die met een volgens de verordening toegelaten geneesmiddel zijn gevuld?

      (1)  PB L 136, blz. 1.


title: Zaak C-369/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 juni 2017 — Shajin Ahmed/Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 16 juni 2017 — Shajin Ahmed/Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal
   (Zaak C-369/17)
   (2017/C 293/22)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shajin Ahmed

      Verwerende partij: Bevándorlási és Menekültügyi Hivatal

      Prejudiciële vraag

   Volgt uit de woorden „dat […] hij een ernstig misdrijf heeft gepleegd” in artikel 17, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (1) dat de straf die bij wet op een specifiek misdrijf is gesteld overeenkomstig het recht van een lidstaat, het enige criterium kan zijn om te bepalen of de verzoeker een misdrijf heeft gepleegd op grond waarvan hij kan worden uitgesloten van subsidiaire bescherming?

      (1)  PB 2011, L 337, blz. 9.


title: Zaak T-255/13: Beroep ingesteld op 7 mei 2013 — Italië/Commissie

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/16

         Beroep ingesteld op 7 mei 2013 — Italië/Commissie
   (Zaak T-255/13)
   2013/C 178/27
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: M. Salvatorelli, avvocato dello Stato, en G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 981 van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (ELFPO) nietig te verklaren, voor zover daarbij forfaitaire financiële correcties worden opgelegd betreffende de onderzoeken AC/2005/44, XC/2007/0107 en XC/2007/030 (forfaitaire financiële correctie inzake de randvoorwaarden voor de aanvraagjaren 2005, 2006 en 2007 ten bedrage van 48 095 235,86 EUR), de onderzoeken FV/2007/315 en FV/2007/355 (forfaitaire financiële correctie inzake de verwerking van citrusvruchten voor de begrotingsjaren 2005, 2006 en 2007 ten bedrage van 17 913 976,32 EUR) en de onderzoeken FA/2008/64, FA/2008/103, FA/2009/064 en FA/2009/104 (forfaitaire financiële correctie inzake de inachtneming van de erkenningscriteria voor de begrotingsjaren 2007, 2008 en 2009 ten bedrage van 6 354 112,39 euro).

               —

               de Commissie van de Europese Unie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert aan dat het besluit om verschillende redenen onrechtmatig is:

               1)

               de Commissie heeft een correctie toegepast wegens de niet-omzetting of onvolledige omzetting van richtlijnen in nationaal recht, wat hooguit kan leiden tot de inleiding van een niet-nakomingsprocedure;

               2)

               de Commissie is ten onrechte voorbijgegaan aan de handelwijze van de Italiaanse autoriteiten door geen rekening te houden met de noodzaak om bij een uiterst ingewikkelde regeling uit te gaan van een geleidelijke aanpak, met de relevantie van het feit dat de Unieregeling verwijst naar de door elke lidstaat te maken keuzes en met de relatieve onzekerheid inzake de uitlegging van de communautaire regeling, en heeft aldus de beginselen van rechtszekerheid, van legaliteit, van evenredigheid, van goede trouw en van bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden;

               3)

               de Commissie is volledig voorbijgegaan aan het feit dat er objectief gezien bij de betaalorganen verschillende controlesystemen bestaan;

               4)

               de Commissie heeft een hoog correctiepercentage — 10 % — toegepast, dat echter enkel bij ontoereikende en sporadische controles kan worden toegepast;

               5)

               de Commissie heeft het motiveringsbeginsel geschonden.

               6)

               Het besluit wordt voorts op het punt van de afzonderlijke specifieke bezwaren van de Commissie aangevochten middels een gedetailleerd feitelijk onderzoek inzake de door haar onderzochte documenten.

               7)

               Wat de forfaitaire correcties inzake de verwerking van citrusvruchten voor de jaren 2005, 2006 en 2007 betreft, is het besluit onrechtmatig en wordt het aangevochten voor zover daarin de aansprakelijkheid voor de in de sector geconstateerde fraudegevallen wordt toegeschreven aan het verzuim van de lidstaat om de nodige controles te verrichten. Met name wordt aangevoerd dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met het feit dat de Italiaanse Staat geen enkele nalatigheid of stilzitten kan worden verweten, aangezien de frauduleuze activiteit juist kon worden toegerekend aan de overheidsambtenaren die door de van hen verlangde controles dienden te verifiëren of de verrichte activiteit regelmatig was en de bijdragen verschuldigd waren; bijgevolg was het, tot de ontdekking van voormelde strafbare handelingen, onmogelijk om controles op een andere wijze te verrichten, waarmee de fraude had kunnen worden voorkomen.

               8)

               Tegen de forfaitaire correcties inzake de inachtneming van de erkenningscriteria (ARBEA) voor de begrotingsjaren 2006, 2007 en 2008, die op vermeende aan de Italiaanse Staat toerekenbare organisatorische tekortkomingen zijn gebaseerd, wordt aangevoerd dat op het onderhavige geval een regeling is toegepast die ten tijde van de feiten nog niet van kracht was en dat is voorbijgegaan aan de omstandigheid dat de Italiaanse Staat tijdig de nodige correctiemaatregelen heeft vastgesteld.


title: Zaak C-1/03: Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (11e kamer) van 3 december 2002 om een prejudiciële beslissing in de zaak van het Openbaar Ministerie en als burgerlĳke partĳ: het Brussels Hoofdstedelĳk Gewest tegen Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch en burgerrechtelĳk aansprakelĳke: Texaco Belgium S.A.

text:
C 44/18                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          22.2.2003
b)     of, integendeel, dat de bevoegde autoriteit van verzending       Of moet daarentegen worden aangenomen dat de juridische
       verplicht is de aldus door de kennisgever ingedeelde             omschrijving van afvalstof in de zin van genoemde bepalingen
       kennisgeving door te zenden aan de bevoegde autoriteit           alleen van toepassing is wanneer de aldus vervuilde grond
       van bestemming, waarbij zij evenwel de bevoegdheid               werd uitgegraven?
       behoudt om gelijktijdig dan wel achteraf bezwaar te
       maken op basis van deze onjuiste indeling, indien zij van        (1 ) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39
       mening is dat het doel van de overbrenging onjuist is            (2 ) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
       ingedeeld?
( 1) PB L 30 van 6.02.1993, blz. 1.
                                                                        Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel
                                                                        van 24 december 2002 om een prejudiciële beslissing in
                                                                        het geding tussen Banque Bruxelles Lambert SA, afgekort
                                                                        B.B.L., en Belgische Staat, Ministerie van Financiën, Admi-
                                                                                nistratie van de BTW, Registratie en Domeinen
                                                                                (Zaak C-8/02)
Verzoek van het Hof van beroep te Brussel (11e kamer)
van 3 december 2002 om een prejudiciële beslissing in de                                          (2003/C 44/33)
zaak van het Openbaar Ministerie en als burgerlijke partij:
het Brussels Hoofdstedelijk Gewest tegen Paul Van de
Walle, Daniel Laurent, Thierry Mersch en burgerrechtelijk               De Rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschikking
               aansprakelijke: Texaco Belgium S.A.                      van 24 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 10 januari 2003, in het geding tussen Banque
                                                                        Bruxelles Lambert SA, afgekort B.B.L., en Belgische Staat,
                           (Zaak C-1/03)                                Ministerie van Financiën, Administratie van de BTW, Registra-
                                                                        tie en Domeinen, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                          (2003/C 44/32)                                de navolgende vragen:
                                                                        Hebben in een lidstaat gevestigde beleggingsvennootschappen
                                                                        met veranderlijk kapitaal (beveks), die uitsluitend de collectieve
Het Hof van beroep te Brussel (11e kamer) heeft bij arrest van          belegging in effecten van uit het publiek aangetrokken kapitaal
3 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                  tot doel hebben overeenkomstig richtlijn 85/611/EEG van de
Justitie op 3 januari 2003, in de zaak van het Openbaar                 Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke
Ministerie en als burgerlijke partij: het Brussels Hoofdstedelijk       en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instel-
Gewest tegen Paul Van de Walle, Daniel Laurent, Thierry                 lingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (1), de
Mersch en burgerrechtelijk aansprakelijke: Texaco Bel-                  hoedanigheid van belastingplichtige in de zin van artikel 4 van
gium S.A., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-            de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende          1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
vraag:                                                                  lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
                                                                        van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond-
                                                                        slag ( 2), zodat als plaats van de in artikel 9, lid 2, sub e, van
Moeten artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad           dezelfde richtlijn bedoelde diensten die ten behoeve van deze
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (1), zoals gewijzigd          beveks zijn verricht, wordt aangemerkt de plaats waar deze
bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (2), dat het begrip          vennootschappen zijn gevestigd?
afvalstof definieert als „elke stof of elk voorwerp waarvan de
houder zich ontdoet of zich moet ontdoen krachtens de                   Indien het antwoord op de voorgaande vraag ontkennend
geldende nationale bepalingen” en artikel 1, sub b en c, van            luidt, dient voor de beslechting van het hoofdgeding te worden
deze richtlijn, dat de producent van afvalstoffen definieert als        uitgemaakt welk soort diensten ten behoeve van beveks in
„elke persoon wiens activiteit afvalstoffen heeft voortgebracht         aanmerking komen voor de in artikel 13, B, sub d, punt 6, van
(eerste producent) en/of elke persoon die voorbehandelingen,            de Zesde richtlijn bedoelde vrijstelling: moet in dat opzicht een
vermengingen of andere bewerkingen heeft verricht die leiden            onderscheid worden gemaakt tussen diensten van bijstand en
tot wijziging in de aard of de samenstelling van die afvalstoffen”      advisering in beheer enerzijds en de eigenlijke diensten van
en de houder als „de producent van de afvalstoffen of de                beheer anderzijds, welke zich van eerstgenoemde diensten
natuurlijke of rechtspersoon die de afvalstoffen in bezit heeft”,       onderscheiden door het feit dat zij voor de beheerder beslis-
aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing kunnen zijn op            singsbevoegdheid inhouden aangaande het bestuur en de
een oliemaatschappij die koolwaterstof produceert en verkoopt           beschikking over de te beheren tegoeden?
aan degene die een van haar tankstations in het kader van een
zelfstandige exploitatieovereenkomst zonder enige band van
                                                                        (1 ) PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3.
ondergeschiktheid exploiteert, wanneer die koolwaterstof in
                                                                        (2 ) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
de bodem dringt zodat de grond en het grondwater worden
vervuild?


title: Zaak C-37/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2017 door Rudolf Keil tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2016 in zaak T-330/15, Rudolf Keil/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/20

         Hogere voorziening ingesteld op 24 januari 2017 door Rudolf Keil tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 15 december 2016 in zaak T-330/15, Rudolf Keil/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-37/17 P)
   (2017/C 277/28)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Rudolf Keil (vertegenwoordiger: J. Sachs, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft bij beschikking van 31 mei 2017 de hogere voorziening afgewezen en rekwirant verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak F-100/09: Beroep ingesteld op 15 december 2009 — Michail/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/52

         Beroep ingesteld op 15 december 2009 — Michail/Commissie
   (Zaak F-100/09)
   2010/C 63/91
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Christos Michail (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Meidani, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende afwijzing van het krachtens artikel 24 van het Statuut gedane verzoek om bijstand wegens het psychisch geweld waarvan verzoeker slachtoffer zou zijn geweest

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 9 maart 2009 houdende afwijzing van het krachtens artikel 24 van het Statuut gedane verzoek om bijstand;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van een immateriële schadevergoeding van 30 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-532/08: Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Beroep ingesteld op 2 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-532/08)
   (2009/C 32/37)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en A.A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 309, blz. 15.


title: Zaak C-270/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 31 mei 2010 — Lotta Gistö

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 31 mei 2010 — Lotta Gistö
   (Zaak C-270/10)
   ()
   2010/C 221/39
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lotta Gistö

      Verwerende partij: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 14 van het Protocol (1) betreffende de voorrechten en immuniteiten in de zaak betreffende Lotta Gistö aldus worden uitgelegd dat deze op grond van de bepalingen van het Protocol in 2007 haar fiscale woonplaats nog steeds in Finland had, of dient het Protocol aldus te worden begrepen dat in het onderhavige geval uiteindelijk toch de bepalingen van de nationale wettelijke regeling van een lidstaat, in casu Finland, doorslaggevend zijn voor het beantwoorden van de vraag of er sprake is van onbeperkte belastingplichtigheid in deze lidstaat?

      (1)  Protocol (nr. 36) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (1965).


title: Zaak C-510/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 14 november 2014 — Marianne Parigger/Condor Flugdienst GmbH

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/10

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 14 november 2014 — Marianne Parigger/Condor Flugdienst GmbH
      (Zaak C-510/14)
      (2015/C 073/14)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Amtsgericht Rüsselsheim

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Marianne Parigger

         Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH
      De zaak is bij beschikking van het Hof van 9 december 2014 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Beroep, op 26 januari 1998 ingesteld door A. Musso tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-23/98)

text:
11.4.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 113/17
2. Verzoekers worden verwezen in de kosten.                       de door hen betaalde geldboeten. Bij brief van 4 oktober
                                                                  1995 weigerde de Commissie dit, op grond dat de boete-
(1) PB C 271 van 6.9.1997.                                        beschikking nog steeds geldig was ten aanzien van ver-
                                                                  zoeksters. Daarop stelden verzoeksters bij het Gerecht van
                                                                  eerste aanleg een beroep tot nietigverklaring van het wei-
                                                                  geringsbesluit van de Commissie in (1). Bij arrest van
                                                                  10 juli 1997 verklaarde het Gerecht van eerste aanleg dat
                                                                  besluit nietig.
Beroep, op 14 november 1997 ingesteld door AssiDöman
Kraft Products AB en zes andere Zweedse houtslijp-
                                                                  Verzoeksters stellen, dat het Gerecht van eerste aanleg
vennootschappen tegen Commissie van de Europese
                                                                  heeft geoordeeld, dat de Commissie ingevolge artikel 176
                      Gemeenschappen
                                                                  van het Verdrag verplicht was, de rechtmatigheid van de
                       (Zaak T-292/97)                            houtslijpbeschikking, voorzover deze betrekking had op de
                        (98/C 113/42)                             Zweedse adressaten, in het licht van het houtslijparrest
                                                                  opnieuw te onderzoeken, en indien zij tot de bevinding
                     (Procestaal: Engels)                         zou komen dat er geen rechtsgrondslag was voor de opge-
                                                                  legde geldboeten, ingevolge het legaliteitsbeginsel en het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 beginsel van behoorlijk bestuur die boeten diende terug te
Gemeenschappen is op 14 november 1997 beroep tegen                betalen.
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door AssiDöman Kraft Products AB en zes andere
                                                                  Bij brief van 12 augustus 1997 verzochten verzoeksters de
Zweedse houtslijpvennootschappen, vertegenwoordigd
                                                                  Commissie, binnen twee maanden na de ontvangst van die
door J. Pheasant, Solicitor bij het Supreme Court of Eng-
                                                                  brief een standpunt te bepalen over de uit het arrest van
land and Wales, van het kantoor Lovell White Durrant,
                                                                  10 juli 1997 voortvloeiende verplichtingen. Van de Com-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                  missie werd geen enkel antwoord ontvangen.
van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:              Verzoeksters stellen, dat de Commissie, in weerwil van een
                                                                  officieel verzoek tot handelen, in strijd met artikel 176 van
Ð krachtens artikel 175 van het EG-Verdrag vast te stel-          het Verdrag, met het beginsel van behoorlijk bestuur en
     len, dat de Commissie in strijd met artikel 176 van dat      met het legaliteitsbeginsel heeft nagelaten de verplichtingen
     verdrag heeft nagelaten de maatregelen te nemen              na te komen die krachtens het arrest van 10 juli 1997 op
     welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het       haar rustten.
     Hof van 10 juli 1997;
                                                                  (1) Zaak T-227/95 (PB C 64 van 2.3.1996, blz. 16).
Ð de Commissie krachtens artikel 176 van het Verdrag
     en onverminderd de rechten die artikel 215, tweede
     alinea, van het Verdrag aan verzoeksters verleent, te
     gelasten de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter
     uitvoering van het arrest van het Hof van 10 juli
     1997;
                                                                  Beroep, op 26 januari 1998 ingesteld door A. Musso tegen
Ð de Commissie in de kosten van het geding te verwij-                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
     zen.                                                                                (Zaak T-23/98)
Middelen en voornaamste argumenten                                                         (98/C 113/43)
Verzoeksters of hun rechtsvoorgangers behoorden tot de                                 (Procestaal: Italiaans)
adressaten van Beschikking 85/202/EEG van de Commissie
van 19 december 1984 inzake een procedure op grond van
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/29.725 Ð Houtslijp),            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
waarbij de Commissie geldboeten heeft opgelegd aan 43             Gemeenschappen is op 26 januari 1998 beroep ingesteld
adressaten van de beschikking. Verzoeksters, die de telast-       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
gelegde inbreuken nooit hebben erkend, stelden geen               A. Musso, vertegenwoordigd door V. Cinque en L. Can-
beroep tot nietigverklaring van de beschikking in en              driella, advocaten te Udine, domicilie gekozen hebbende te
betaalden de geldboeten aan de Commissie. Op het beroep           Undine ten kantore van L. Candriella, via Morpurgo 34.
van andere adressaten van de beschikking verklaarde het
Hof van Justitie bij arrest van 31 maart 1993 in de               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
gevoegde zaken C-89/85, C-104/85, C-114/85, C-116/85,
C-117/85 en C-125/85-C-129/85, Ahlström Osakeyhtiö
e.a./Commissie, onder meer de vaststelling van twee van           Ð primair: Beschikking C(97) 2735 def. van de Commis-
de belangrijkste inbreuken nietig, zodat de Commissie de               sie van de Europese Gemeenschappen van 30 juli 1997
op basis van die vaststellingen opgelegde geldboeten                   nietig te verklaren;
diende terug te betalen aan de producenten die partij
waren geweest in dat geding. Op grond van dat arrest ver-         Ð subsidiair: deze beschikking nietig te verklaren voor-
zochten verzoeksters de Commissie om terugbetaling van                 zover zij (artikel 5) de staat gelast, de (na 1 juli 1990)
 ---pagebreak--- C 113/18              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.4.98
     toegekende steun terug te vorderen, vermeerderd met          Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Petrotub SA
     interessen vanaf de dag van betaling;                                      tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-33/98)
Ð hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.                                    (98/C 113/45)
Middelen en voornaamste argumenten                                                     (Procestaal: Engels)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
                                                                  Gemeenschappen is op 23 februari 1998 beroep tegen
die in zaak T-288/97, Regione Friuli-Venezia Giulia/Com-
                                                                  Raad van de Europese Unie ingesteld door Petrotub SA,
missie (1).
                                                                  vertegenwoordigd door A. L. Merck, domicilie gekozen
                                                                  hebbende te Luxemburg bij Duro & Lorang, advocaten
(1) PB C 7 van 10.1.1998, blz. 25.                                aldaar, boulevard Royal 4.
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                  Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                                                                      Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
Beroep, op 24 februari 1998 ingesteld door de Neder-                  zoeksters betreft;
landse Antillen tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                  Ð artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                       (Zaak T-32/98)                                 Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                        (98/C 113/44)                                 zoekster betreft;
                   (Procestaal: Nederlands)                       Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 24 februari 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door               Na een klacht van het BeschermingscomiteÂ van de bedrijfs-
de Nederlandse Antillen, vertegenwoordigd door P. V. F.           tak van naadloze buizen en pijpen van de Europese Unie
Bos en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domici-            stelde de Commissie een antidumpingonderzoek in naar de
lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore Loesch en           invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer
Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.                          of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit Rusland, de
                                                                  Tsjechische Republiek, RoemenieÈ en de Slowaakse Repu-
                                                                  bliek. Tegelijk maakte de Commissie de inleiding bekend
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                 van een tussentijds onderzoek naar Verordening (EEG)
                                                                  nr. 1189/93 van de Raad ten aanzien van de invoer van
                                                                  bepaalde naadloze pijpen en buizen van ijzer of niet-gele-
Ð Verordening (EG) nr. 2352/97 van de Commissie van               geerd staal, van oorsprong uit Hongarije, Polen en de
     27 november 1997 tot vaststelling van specifieke maat-       Republiek KroatieÈ. Dit antidumpingonderzoek culmi-
     regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oor-         neerde in Verordening (EG) nr. 2320/97 van de Raad van
     sprong uit de landen en gebieden overzee (1) nietig te       17 november 1997 tot instelling van definitieve antidum-
     verklaren;                                                   pingrechten op de invoer van bepaalde naadloze buizen en
                                                                  pijpen van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong
                                                                  uit Hongarije, Polen, Rusland, de Tsjechische Republiek,
Ð de Commissie te veroordelen in de kosten van dit                RoemenieÈ en de Slowaakse Republiek, tot intrekking van
     geding.                                                      Verordening (EEG) nr. 1189/93 en tot beeÈindiging van de
                                                                  procedure met betrekking tot dergelijke invoer van oor-
                                                                  sprong uit de Republiek KroatieÈ (1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Verzoekster, een vennootschap opgericht naar Roemeens
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan           recht, bestrijdt voormelde verordening op de navolgende
die in de zaken T-163/97 (2) en T-179/97 (3).                     gronden:
(1) PB L 326 van 28.11.1997, blz. 21.
(2) PB C 212 van 12.7.1997, blz. 31.                              Ð schending van artikel 22 van de basisverordening en
(3) PB C 228 van 26.7.1997, blz. 25.                                  van artikel 34 van de Associatieovereenkomst met
                                                                      RoemenieÈ, doordat antidumpingrechten zijn opgelegd
                                                                      zonder inschakeling van de associatieraad, en ontoerei-
                                                                      kende motivering van de verordening op dit punt;


title: Zaak T-357/09: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Pucci International/BHIM — El Corte Inglés (Emidio Tucci) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk „Emidio Tucci” — Ouder gemeenschapsbeeldmerk en oudere nationale woord- en beeldmerken „Emilio Pucci” en „EMILIO PUCCI” — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van ouder merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheiden vermogen of reputatie van ouder merk — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/21

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Pucci International/BHIM — El Corte Inglés (Emidio Tucci)
   (Zaak T-357/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk „Emidio Tucci” - Ouder gemeenschapsbeeldmerk en oudere nationale woord- en beeldmerken „Emilio Pucci” en „EMILIO PUCCI” - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van ouder merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ongerechtvaardigd voordeel uit onderscheiden vermogen of reputatie van ouder merk - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 355/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Emilio Pucci International BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. L. Rivas Zurdo, E. López Camba en E. Seijo Veiguela, vervolgens J. L. Rivas Zurdo en E. Seijo Veiguela, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 juni 2009 (gevoegde zaken R 770/2008-2 en R 826/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen Emilio Pucci International BV en El Corte Inglés, SA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 juni 2009 (gevoegde zaken R 770/2008-2 en R 826/2008-2) wordt vernietigd voor zover zij betrekking heeft op, ten eerste, het bewijs van het gebruik van brillen van klasse 9 en, ten tweede, de toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 op brillen van klasse 9, juwelen, sieraden en horloges van klasse 14 en toiletpapier van klasse 16.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Emilio Pucci International BV wordt verwezen in een derde van de kosten. Het BHIM en El Corte Inglés, SA worden verwezen in twee derden van de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-82/99: Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door M. Cwik tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 174/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.6.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers stellen, dat zij onder de toepassing vallen van              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
enkele bepalingen van de United Kingdom VAT Act 1994, die                   5 januari 1999 houdende afwijzing van de door hem
op grond van de machtiging in artikel 4, lid 4, van de Zesde                krachtens artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut ingediende
BTW-richtlijn (77/388/EEG, zoals gewijzigd) zijn vastgesteld                klacht tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd
(„[Elke lidstaat kan] personen die in het binnenland gevestigd              gezag, waarbij hem toestemming is geweigerd om de
zijn en die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, doch financieel,         gedetailleerde samenvatting te publiceren van de voor-
economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden                     dracht die hij op 30 oktober 1997 te Cordoba had mogen
zijn, tezamen als één belastingplichtige aanmerken”). Van deze              houden over het onderwerp „The need for economic
machtiging kan echter niet zonder meer gebruik worden                       finetuning at the local and regional level in het Monetary
gemaakt, daar artikel 4, lid 4, voorafgaande raadpleging                    Union of the European Union”;
conform artikel 29 van de richtlijn voorschrijft, waarbij het
„Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde                — zijn vordering om toestemming voor de publicatie van de
waarde” is ingesteld.                                                       samenvatting van zijn voordracht ontvankelijk en gegrond
                                                                            te verklaren;
Verzoekers menen, dat wanneer het Verenigd Koninkrijk dit               — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
Comité niet heeft geraadpleegd of geen direct bewijs in de
vorm van een bewijskrachtig rapport over de raadpleging
wordt geleverd, de bedoelde bepalingen van het Verenigd                 Middelen en voornaamste argumenten
Koninkrijk wegens schending van een wezenlijk vormvoor-
schrift ongeldig zijn en niet op hen kunnen worden toegepast.           Verzoeker zet uiteen, dat hij als particulier aan een seminarie
                                                                        heeft deelgenomen en dat hij bij die gelegenheid een voordracht
Zij hebben de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk wel              heeft gehouden. Voor die voordracht had hij tevoren toestem-
om informatie over de raadpleging verzocht, doch dit is                 ming verkregen van zijn hiërarchieke meerderen. Die toestem-
afgewezen op de grond dat de desbetreffende gegevens niet               ming had hij verkregen op basis van een samenvatting van zijn
voor het publiek toegankelijk zijn. Zij hebben zich derhalve            voordracht en een summiere vermelding van de belangrijkste
tot de Commissie gewend, doch deze heeft op het verzoek                 punten die hij zou behandelen. Na de voordracht verzochten
evenals op het herzieningsverzoek niet binnen een maand na              de organisatoren van het seminarie hem om de volledige tekst
indiening geantwoord.                                                   van de voordracht, om die te kunnen opnemen in een boek
                                                                        dat zij wensten uit te geven. Daarop verzocht verzoeker
Doordat het herzieningsverzoek niet binnen een maand is                 overeenkomstig artikel 17, tweede alinea, Ambtenarenstatuut
beantwoord, dient het verzoek volgens artikel 2, lid 4, van het         om toestemming om de betrokken tekst te mogen publiceren.
toegangsbesluit als afgewezen te worden beschouwd. Deze                 De bevoegde autoriteit weigerde toestemming te verlenen op
afwijzing is op zich reeds onrechtmatig en ook, omdat zij niet          grond dat verzoekers mening, zoals hij die tot uiting had
is gemotiveerd en dientengevolge in strijd is met artikel 190           gebracht, de belangen van de instelling dreigde te schaden,
EG, een bepaling van dwingend recht. De termijn van een                 daar zij de manoeuvreerruimte van deze laatste beperkte, en
maand voor elk van de twee verzoeken legt een zekere                    omdat er grote verschillen bestonden tussen de samenvatting
discipline op en wil de rechten van personen als verzoekers             van de voordracht (op basis waarvan hij de toestemming had
die toegang tot documenten wensen te verkrijgen, beschermen             verkregen om ze te houden) en de betrokken tekst.
tegen vertraging, door de Commissie te verplichten, binnen de
termijn al het nodige te doen, daaronder begrepen interne               Verzoeker betwist die motivering en is van mening dat de
consultaties en het verkrijgen van alle vereiste goedkeuringen;         Commissie, door hem het recht op publicatie van zijn artikel
die termijn is dwingend en in alle opzichten bindend.                   te ontzeggen, een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan,
                                                                        zich schuldig heeft gemaakt aan machtsmisbruik, het vertrou-
                                                                        wensbeginsel heeft geschonden en haar zorgplicht niet is
                                                                        nagekomen.
Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door M. Cwik tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-82/99)                                 Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door M. Hendrickx
                                                                                tegen CEDEFOP
                        (1999/C 174/24)
                                                                                (Zaak T-87/99)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (1999/C 174/25)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 april 1999 beroep tegen Commissie van de                                     (Procestaal: Frans)
Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Cwik, wonende
te Tervuren (België), vertegenwoordigd door N. Lhöest, ad-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Centrum
bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.                          voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding — hierna: