title: Zaak T-731/16: Beroep ingesteld op 10 oktober 2016 — Perifereia Stereas Elladas/Commissie

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/36

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2016 — Perifereia Stereas Elladas/Commissie
   (Zaak T-731/16)
   (2016/C 462/46)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Perifereia Stereas Elladas (Lamia, Griekenland) (vertegenwoordiger: K. Bakas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit nr. 4310049 [ref. Ares(2016) 4310049 — 10/08/2016] van 10 augustus 2016 van het directoraat-generaal Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie van de Europese Commissie, ondertekend door de directeur Sociale Zaken, waarbij het financieringsvoorstel is afgewezen dat op 3 december 2015 is ingediend door het consortium met verzoekster als leidende partner voor het programma van de Europese Commissie voor werkgelegenheid en sociale innovatie EaSI (PROGRESS-pijler) 2014-2020 voor innovatieve socialebeleidsmaatregelen met het oog op de hervorming van sociale diensten, met uitnodiging tot het indienen van voorstellen nr. VP/2 15/011e;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van verzoekster en in de honoraria van haar advocaat.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste beoordeling van het voorstel van verzoekster door de Europese Commissie.

               2.

               Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel. Verzoekster stelt dat de bestreden handeling, als wordt aangenomen dat het voorstel is afgewezen op formele gronden, nietig moet worden verklaard omdat zij in strijd is met de gemeenschapsbeginselen van evenredigheid en behoorlijk bestuur.

               3.

               Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel. Hoewel de indieningstermijn voor kandidaten die nog geen voorstel hadden ingediend vanwege technische problemen is verlengd, hebben kandidaten die al een voorstel hadden ingediend, niet de overeenkomstige mogelijkheid gekregen om hun voorstel te corrigeren, aan te vullen of te verduidelijken.


title: Zaak C-429/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Okręgowy w Łodzi (Polen) op 2 augustus 2016 — Małgorzata Ciupa e.a./II Szpitalowi Miejskiemu im. L. Rydygiera w Łodzi thans Szpital Ginekologiczno-Położniczy im dr L. Rydygiera Sp. z o.o. w Łodzi

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Sąd Okręgowy w Łodzi (Polen) op 2 augustus 2016 — Małgorzata Ciupa e.a./II Szpitalowi Miejskiemu im. L. Rydygiera w Łodzi thans Szpital Ginekologiczno-Położniczy im dr L. Rydygiera Sp. z o.o. w Łodzi
   (Zaak C-429/16)
   (2016/C 392/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Łodzi

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Małgorzata Ciupa e.a.

      Verwerende partij: II Szpital Miejski im. L. Rydygiera w Łodzi thans Szpital Ginekologiczno-Położniczy im dr L. Rydygiera Sp. z o.o. w Łodzi

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 2 van richtlijn 98/59/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een werkgever die ten minste 20 werknemers tewerkstelt en van plan is, voor een aantal werknemers als bepaald in artikel 1, lid 1, van de wet van 13 maart 2003 houdende bijzondere regels inzake de beëindiging van arbeidsverhoudingen met werknemers om niet aan de werknemers toe te rekenen redenen (Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, Dz. U. 2003, Nr. 90, Pos. 844, zoals gewijzigd) arbeidsvoorwaarden op te zeggen, verplicht is daartoe de in de artikelen 2, 3, 4 en 6 van die wet genoemde procedures te volgen, met andere woorden geldt die verplichting in de gevallen bedoeld in de volgende artikelen:

               1.

               artikel 24113, § 2, juncto artikel 2418, § 2, en artikel 231 van het arbeidswetboek (Kodeks pracy);

               2.

               artikel 24113, § 2, juncto artikel 772, § 5, of artikel 2417, § 1, van het arbeidswetboek;

               3.

               artikel 42, § 1, van het arbeidswetboek juncto artikel 45, § 1 van het arbeidswetboek?

      (1)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB 1998, L 225, blz. 16).


title: Zaak C-248/13: Beschikking van de president van het Hof van 10 juli 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie: interventies: Europees Parlement, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/45

         Beschikking van de president van het Hof van 10 juli 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie: interventies: Europees Parlement, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-248/13) (1)

   2014/C 315/75
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak C-252/06: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/92/EG — Verzekeringsbemiddeling — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/23

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-252/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/92/EG - Verzekeringsbemiddeling - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/40)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en U. Forsthoff, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-omzetting binnen gestelde termijn van richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling (PB L 9, blz. 3)
   Dictum

               1)

               Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Doorhaling van zaak C-169/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/34

         Doorhaling van zaak C-169/02 (1)

   (2004/C 94/83)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-169/02 (verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Dansk Postordreforening tegen Skatteministeriet.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-332/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Visserij — Instandhouding en beheer van bestanden — Verordeningen (EEG) nrs. 3760/92 en 2847/93/93 — Maatregelen van controle op visserijactiviteiten)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-332/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Visserij - Instandhouding en beheer van bestanden - Verordeningen (EEG) nrs. 3760/92 en 2847/93/93 - Maatregelen van controle op visserijactiviteiten)
   (2005/C 182/16)
   Procestaal: Portugees
   In zaak C-332/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 juli 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en A.-M. Alves Vieira) tegen Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en M. J. Policarpo), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door voor de vangstseizoenen 1994 tot en met 1996:

                           —

                           geen passende voorschriften vast te stellen voor het gebruik van de haar toegewezen quota,

                           —

                           niet toe te zien op de naleving van de communautaire wetgeving op het gebied van de instandhouding door middel van voldoende controle op de visserij en een deugdelijke inspectie van de vissersvloot, alsook op de aanvoer en het systeem voor documentatie van de hoeveelheden,

                           —

                           geen voorlopig verbod op de visserij door de Portugese vlag voerende of in Portugal geregistreerde vaartuigen uit te vaardigen toen het toegekende quotum werd geacht volledig te zijn opgebruikt, en de visserij uiteindelijk pas te verbieden toen het quotum reeds ruimschoots was overschreden,

                           —

                           niet te zorgen voor het doeltreffend functioneren van een validatieregeling die met name voorzag in vergelijkende controles ter verificatie van de gegevens door middel van een geautomatiseerd gegevensbestand,

                     is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op het gebied van het beheer en de controle van bovengenoemde quota met betrekking tot de jaren 1994, 1995 en 1996 op haar rusten ingevolge artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, alsmede de artikelen 2, 19, leden 1 en 2, en 21, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-193/08: Beschikking van de president van het Hof van 3 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — procedure ingeleid door Hermann Fisher, Rolf Schlatter, in tegenwoordigheid van: Regierungspräsidium Freiburg

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/34

         Beschikking van de president van het Hof van 3 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — procedure ingeleid door Hermann Fisher, Rolf Schlatter, in tegenwoordigheid van: Regierungspräsidium Freiburg
   (Zaak C-193/08) (1)

   2009/C 141/63

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak T-109/15: Beroep ingesteld op 2 maart 2015 — Saint-Gobain Isover G+H e.a./Commissie

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/64

         Beroep ingesteld op 2 maart 2015 — Saint-Gobain Isover G+H e.a./Commissie
   (Zaak T-109/15)
   (2015/C 138/83)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Saint-Gobain Isover G+H AG (Ludwigshafen am Rhein, Duitsland), Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Stolberg, Duitsland), Saint-Gobain Oberland AG (Bad Wurzach, Duitsland) en Saint-Gobain Sekurit Deutschland GmbH & Co. KG (Herzogenrath, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en H. Janssen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 25 november 2014, C(2014) 8786 final, in de procedure „Staatssteun SA.33995 (2013/C) — bevordering van de elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en verlaging van de EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen”;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU
               Verzoeksters betogen dat de verlaging van de EEG-heffing geen steunmaatregel vormt, aangezien staatsmiddelen toegekend noch gederfd worden. De verlaging van de EEG-heffing gebeurt evenmin op selectieve wijze. Zij vervalst bovendien de mededinging niet en beïnvloedt evenmin het handelsverkeer op de interne markt ongunstig.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 3, VWEU
               Indien in weerwil van het betoog van verzoeksters sprake is van een steunmaatregel, dan mag verweerster volgens verzoeksters in geen geval de terugvordering gelasten op grond van artikel 108, lid 3, VWEU. De verlaging van de EEG-heffing is immers geen nieuwe steun aangezien de daaraan voorafgaande regeling, die op de wezenlijke punten dezelfde inhoud had, reeds in 2002 door verweerster werd goedgekeurd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 3, VWEU
               Voorts stellen verzoeksters dat het besluit artikel 107, lid 3, VWEU en het vertrouwensbeginsel schendt. Verweerster had de door haar onderzochte feiten niet mogen beoordelen aan de hand van haar richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020, die pas op 28 juni 2014 werden bekendgemaakt. In plaats daarvan had zij de in 2008 bekendgemaakte richtsnoeren moeten toepassen. Op basis van het criterium van 2008 had verweerster enkel tot de slotsom mogen komen dat de zogenaamde steunmaatregel verenigbaar was met de interne markt.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU
               Ten slotte betogen verzoeksters dat verweerster het rechtszekerheidsbeginsel en artikel 108, lid 1, VWEU heeft geschonden doordat zij het bestreden besluit heeft vastgesteld in een procedure over nieuwe steun. Aangezien verweerster de aan het Erneuerbare-Energien-Gesetz 2012 (wet hernieuwbare energiebronnen, EEG 2012) voorafgaande regeling had goedgekeurd, had zij een besluit moeten nemen in een procedure over bestaande steun in plaats van in een procedure over nieuwe steun.


title: Beroep, op 26 september 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk (Zaak C-306/95)

text:
11 . 11 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 299/ 13
op 26 september 1995 , in het geding tussen Université                van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet
Catholique de Louvain en F. Plapied en D. Gallez, het Hof             vastgesteld .
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :               (') Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992 tot
                                                                            vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
                                                                            van aviaire influenza ( PB nr. L 167, 22 . 6 . 1992, blz. 1 ).
„ Is de forfaitair volgens het aantal kinderen berekende              ( 2 ) Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 november 1990
aanvullende kinderbijslag die een werkgever hetzij op grond                 inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor
van een collectieve arbeidsovereenkomst hetzij uit vrije wil                schriften voor de produktie en het in de handel brengen van
aan zijn werknemers toekent, een beloning in de zin van                     konijnevlees en vlees van gekweekt wild ( PB nr. L 268 , 24 . 9 .
artikel 119 EEG-Verdrag ?                                                   1991 , blz . 41 ).
Zo ja , hebben wanneer een werkgever de in die bepaling
neergelegde regel betreffende de gelijke behandeling van
mannelijke en vrouwelijke werknemers schendt, de bena
deelde werknemers dan krachtens het gemeenschapsrecht                 Beroep, op 27 september 1995 ingesteld door Koninkrijk
op betaling van de achterstallige aanvullende kinderbijslag           der Nederlanden tegen Commissie van de Europese
vanaf 8 april 1 976 , zodat dezelfde verjaringstermijn geldt als                                Gemeenschappen
voor soortgelijke beroepen naar Belgisch recht ?"                                               ( Zaak C-308/95 )
                                                                                ( 95/C 299/22 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 27 september 1995 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der
Beroep, op 26 september 1995 ingesteld door Commissie                 Nederlanden, vertegenwoordigd door J. S. van den Ooster
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Konink                 kamp en M. A. Fierstra , als gemachtigden, domicilie
                                 rijk                                 gekozen hebbende te Luxemburg bij de Nederlandse
                        ( Zaak C-306/95 )                             Ambassade, 5 , rue C. M. Spoo.
                           ( 95/C 299/21 )
                                                                      Het Koninkrijk der Nederlanden concludeert dat het den
                                                                      Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 september 1995 beroep tegen Verenigd Koninkrijk                 — het besluit van de Commissie van 28 juli 1995 betref
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        fende de afsluiting van projecten die vóór 1989 werden
pen , vertegenwoordigd door P. Oliver, lid van haar juridi                  medegefinancierd door het Europees Fonds voor Re
sche dienst, als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te                 gionale Ontwikkeling nietig te verklaren;
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Kirchberg .                                                           — verweerster te veroordelen in de kosten van het
                                                                             geding.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten:
1 . vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te             — Schending van het Verdrag of enige uitvoeringsregeling
     stellen die nodig zijn voor het omzetten van Richtlijnen                daarvan en/of schending van wezenlijke vormvoor
     nrs . 92/40/EEG (') en 91 /495/EEG ( 2 ) van de Raad in                 schriften, in het bijzonder betreffende de motivering van
     Noord-Ierland of, subsidiair, door deze bepalingen niet                 het besluit ( artikel 190 EG-Verdrag ), en/of schending
     aan de Commissie mee te delen, de krachtens die                         van algemene beginselen van gemeenschapsrecht: De
     richtlijnen, inzonderheid artikel 22 daarvan, en het                    brief van de Commissaris voor Regionaal Beleid van
     Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap                      28 juli 1995 vormt het sluitstuk van het besluitvor
     op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       mingsproces, waarmee de Commissie tot een definitief
                                                                             besluit is gekomen omtrent de afsluiting van de Neder
                                                                             landse infrastructuurprojecten waarover de Commissie
2 . het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten van de                 vóór 1 januari 1989 in het kader van het Europees Fonds
     procedure .                                                             voor Regionale Ontwikkeling ( hierna : EFRO ) een
                                                                             beschikking heeft gegeven. Het standpunt van de Com
Middelen en voornaamste argumenten :                                         missie, volgens welke de termijn van 31 maart 1995 als
                                                                             een fatale termijn heeft te gelden, is gebaseerd op een
 Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een                       onjuiste althans onbegrijpelijke uitleg van artikel 12 van
richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                      Verordening ( EEG ) nr . 2083/93 van de Raad van 20 juli
 resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij is bestemd, zijn                  1993 houdende wijziging van Verordening ( EEG )
 de Lid-Staten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet                 nr. 4254/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen
 tingstermijnen in acht te nemen . Ofschoon die termijn op                    voor Verordening ( EEG ) nr. 2052/88 met betrekking tot
 1 januari 1993 is verstreken, heeft het Verenigd Koninkrijk                  het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
 de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies                  ( hierna : EFRO-Verordening 1993 ). De toepassing van


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2002 in zaak T-66/00: B tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Schooltoelage — Kindertoelage —Voorwaarden voor toekenning — Terugvordering van onverschuldigd betaalde)

text:
C 219/16                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         14.9.2002
2)     Verklaart nietig artikel 3 van beschikking 1999/484, voorzover        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       daarbij het Koninkrijk Spanje wordt verplicht de steun terug te
       vorderen die in de vorm van kwijtschelding van schulden door                                 van 12 juni 2002
       overheidsorganen is verleend.
                                                                           in zaak T-66/00: B tegen Commissie van de Europese
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                                      Gemeenschappen (1)
4)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en 30 % van
       verzoeksters kosten zal dragen.                                     (Ambtenaren — Schooltoelage — Kindertoelage —Voor-
                                                                           waarden voor toekenning — Terugvordering van onverschul-
                                                                                digd betaalde)
5)     Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2002/C 219/41)
( 1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak T-66/00, B, ambtenaar van de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren (België),
                                                                           vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Pee-
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                re, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                           tigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                           van 11 juli 2002                                van het besluit van de Commissie van 4 maart 1999 waarbij
                                                                           de aan verzoekster betaalde schooltoelage en kindertoelage per
in zaak T-205/99: Hyper Srl tegen Commissie van de                         1 september 1997 is ingetrokken, heeft het Gerecht (Vierde
                  Europese Gemeenschappen (1)                              kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili
                                                                           en P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen, ad-
                                                                           ministrateur, op 12 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het
(„Douanerechten —Invoer van televisietoestellen uit India                  dictum luidt als volgt:
— Ongeldige certificaten van oorsprong — Verzoek tot
kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 13, lid 1, van
                                                                           1)    Verwerpt het beroep.
verordening (EEG) nr. 1430/79 — Rechten van verdediging
                       — Bijzondere situatie”)
                                                                           2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                           (2002/C 219/40)
                                                                           (1) PB C 135, van 13.5.2000.
                            (Procestaal: Duits)
In zaak T-205/99, Hyper Srl, gevestigd te Limena (Italië),
vertegenwoordigd door D. Ehle en D. Ehle, advocaten, domici-                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J.-C. Schieferer en                                            van 9 juli 2002
M. Nuñez-Müller), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
van beschikking REM 14/98 van de Commissie van 5 februari
                                                                           in zaak T-333/00: Rougemarine SARL tegen Commissie
1999, waarbij is vastgesteld dat de kwijtschelding van de door
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
verzoekster verschuldigde invoerrechten voor televisietoestel-
len uit India niet gerechtvaardigd was, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident,                 („Programma ter bevordering van ontwikkeling en distribu-
K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 11 juli           tie van Europese audiovisuele werken (Media II) — Beschik-
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                king omtrent financiële steun — Weigering — Stilzwijgende
                                                                                motivering”)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                (2002/C 219/42)
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                           In zaak T-333/00, Rougemarine SARL, gevestigd te Parijs
                                                                           (Frankrijk), vertegenwoordigd door T. Levy en O. Rezlan,


title: Zaak C-370/10 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 maart 2011 — Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Educa Borras SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beeldmerk EDUCA Memory game — Vordering tot nietigverklaring ingesteld door houder van nationale en internationale woordmerken MEMORY — Afwijzing van vordering tot nietigverklaring door kamer van beroep — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, leden 1, sub b, en 5 — Relatieve weigeringsgronden)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/10

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 maart 2011 — Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Educa Borras SA
   (Zaak C-370/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beeldmerk EDUCA Memory game - Vordering tot nietigverklaring ingesteld door houder van nationale en internationale woordmerken MEMORY - Afwijzing van vordering tot nietigverklaring door kamer van beroep - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, leden 1, sub b, en 5 - Relatieve weigeringsgronden)
   2011/C 186/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ravensburger AG (vertegenwoordigers: H. Harte-Bavendamm en M. Goldmann, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), Educa Borras SA

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010, Ravensburger/BHIM (T-243/08), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep ingesteld door de houder van de nationale en internationale woordmerken „MEMORY”, voor waren van klasse 28, strekkende tot vernietiging van beslissing R 597/2007-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 8 april 2008, houdende vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling waarbij is ingewilligd de door rekwirante ingediende vordering tot nietigverklaring van het beeldmerk „EDUCA Memory game”, voor waren van klasse 28

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ravensburger AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak T-418/07: Beroep ingesteld op 19 november 2007 — LIBRO/BHIM — Causley (LiBRO)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/27

         Beroep ingesteld op 19 november 2007 — LIBRO/BHIM — Causley (LiBRO)
   (Zaak T-418/07)
   (2008/C 8/48)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: LIBRO Handelsgesellschaft mbH (Guntramsdorf, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Prantl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dagmar Causley (Pleidelsheim, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 3 september 2007 (zaak 1454/2005-4) te vernietigen en te herzien in die zin dat het beroep van verzoekster bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt gegrond is en bijgevolg de oppositie in haar geheel moet worden afgewezen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt en eventuele interveniënten hoofdelijk te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordbeeldmerk „LiBRO” voor waren en diensten van de klassen 2, 9, 14, 16, 18, 20, 25, 28, 35, 38, 41 en 42 (aanvraagnr. 2 616 753)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Dagmar Causley

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk „LIBERO” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 401 141)

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er geen gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-198/14: Arrest van het Gerecht van 19 april 2016 — 100 % Capri Italia/EUIPO — IN.PRO.DI (100 % Capri) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk 100 % Capri — Ouder Uniebeeldmerk CAPRI — Relatieve weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/23

         Arrest van het Gerecht van 19 april 2016 — 100 % Capri Italia/EUIPO — IN.PRO.DI (100 % Capri)
   (Zaak T-198/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk 100 % Capri - Ouder Uniebeeldmerk CAPRI - Relatieve weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 191/28)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: 100 % Capri Italia Srl (Capri, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani, G. Ghisletti en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Inghirami produzione distribuzione SpA (IN.PRO.DI), voorheen Cantoni ITC SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: V. Piccarreta en M. Franzosi, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 10 januari 2014 (zaak R 2122/2012-2), inzake een oppositieprocedure tussen Inghirami produzione distribuzione SpA (IN.PRO.DI) en 100 % Capri Italia Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               100 % Capri Italia Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak T-620/11: Arrest van het Gerecht van 4 februari 2016 — GFKL Financial Services/Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen op toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Individueel geraakt — Ontvankelijkheid — Begrip staatssteun — Selectief karakter — Aard en opzet van het belastingstelsel — Openbare middelen — Motiveringsplicht — Gewettigd vertrouwen”]

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/29

         Arrest van het Gerecht van 4 februari 2016 — GFKL Financial Services/Commissie
   (Zaak T-620/11) (1)

   ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen op toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Individueel geraakt - Ontvankelijkheid - Begrip staatssteun - Selectief karakter - Aard en opzet van het belastingstelsel - Openbare middelen - Motiveringsplicht - Gewettigd vertrouwen”])
   (2016/C 106/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GFKL Financial Services AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Schweda, S. Schultes-Schnitzlein, J. Eggers en M. Knebelsberger, en vervolgens M. Schweda, J. Eggers, M. Knebelsberger en F. Loose, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Maxian Rusche, M. Adam en R. Lyal, en vervolgens T. Maxian Rusche, R. Lyal en M. Noll-Ehlers, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en K. Petersen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB L 235, blz. 26)

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt ongegrond verklaard.

               3)

               GFKL Financial Services AG zal haar eigen kosten en twee derde van de kosten van de Europese Commissie dragen. De Commissie zal een derde van haar eigen kosten dragen.

               4)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 11 juni 1998 in zaak C-206/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 76/464/EEG)

text:
15.8.98               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 258/5
                   ARREST VAN HET HOF                                                   ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                        (Zesde Kamer)
                       van 11 juni 1998
                                                                                van 11 juni 1998
in zaak C-206/96: Commissie van de Europese Gemeen-
        schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                   in zaak C-275/96 (verzoek van de Kammarrätten i Sunds-
                                                                      vall om een prejudicieÈle beslissing): A. Kuusijärvi tegen
       (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn                                     Riksförsäkringsverket (1)
                          76/464/EEG)
                                                                      (Sociale zekerheid Ð Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð
                          (98/C 258/08)
                                                                      Personele werkingssfeer Ð Ouderschapstoelage Ð Behoud
                                                                      van recht op uitkeringen na overbrenging van woonplaats
                      (Procestaal: Frans)                                                 naar andere lidstaat)
                                                                                (98/C 258/09)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
In zaak C-206/96, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: R. Wainwright en J.-F. Pasquier)
tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: N.
Schmit), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
stellen, dat het Groothertogdom Luxemburg de krachtens
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
nagekomen door in strijd met artikel 17 van Richtlijn 76/
464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de ver-
ontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen
die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden                 In zaak C-275/96, betreffende een verzoek aan het Hof
geloosd (PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23), de program-                krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Kam-
ma's tot vermindering van de verontreiniging met kwali-               marrätten i Sundsvall (Zweden), in het aldaar aanhangig
teitsdoelstellingen voor het water niet vast te stellen, dan          geding tussen A. Kuusijärvi en Riksförsäkringsverket, om
wel die programma's en de resultaten van de toepassing                een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van een aan-
ervan niet in beknopte vorm aan de Commissie mee te                   tal bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
delen, heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als                  Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F.              socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi-
Mancini, J. L. Murray en G. Hirsch (rapporteur), rechters;            gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: D. Louterman-                Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG)
Hubeau, hoofdadministrateur, op 11 juni 1998 een arrest               nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           van de wijze van toepassing van Verordening (EEG)
                                                                      nr. 1408/71, in de bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 (PB
                                                                      L 230 van 22.8.1983, blz. 6) gewijzigde en bijgewerkte
1. Door niet de programma's vast te stellen tot verminde-             versie, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2195/91
     ring van de verontreiniging met betrekking tot 99 stof-          (PB L 206 van 29.7.1991, blz. 2), heeft het Hof (Zesde
     fen die vallen onder lijst I van de bijlage bij Richtlijn        Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-
     76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende                sident, R. Schintgen (rapporteur), G. F. Mancini, J. L.
     de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaar-             Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: F. G.
     lijke stoffen die in het aquatisch milieu van de                 Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
     Gemeenschap worden geloosd, en die volgens het eer-              11 juni 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     ste streepje van lijst II als stoffen van deze lijst moeten      als volgt:
     worden behandeld, is het Groothertogdom Luxemburg
     de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtin-
     gen niet nagekomen.
                                                                      1. Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
                                                                          14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-
2. Het beroep wordt voor het overige verworpen.                           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                          alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                          Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge-
3. Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten                        werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83, is van toe-
     verwezen.                                                            passing op een persoon die, toen deze verordening in
                                                                          een lidstaat in werking trad, in die staat als werkloze
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                               verbleef na er voorheen een beroepswerkzaamheid te
                                                                          hebben uitgeoefend, en die uit dien hoofde een werk-
                                                                          loosheidsuitkering ontving krachtens het stelsel van
                                                                          sociale zekerheid van die lidstaat.


title: Zaak C-108/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 3 maart 2017 — UAB „Enteco Baltic”/Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus apygardos administracinis teismas (Litouwen) op 3 maart 2017 — UAB „Enteco Baltic”/Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-108/17)
   (2017/C 161/15)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus apygardos administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „Enteco Baltic”

      Verwerende partij: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 143, lid 2, van de btw-richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de belastingdienst van een lidstaat weigert om de vrijstelling waarin artikel 143, lid 1, onder d), van die richtlijn voorziet, toe te passen om de enkele reden dat op het tijdstip van invoer de goederen bestemd waren om te worden geleverd aan een bepaalde btw-plichtige, wiens btw-nummer derhalve op de aangifte van invoer stond vermeld, terwijl de goederen later, na een wijziging van omstandigheden, werden vervoerd naar een andere belastingplichtige persoon (btw-plichtige) en de overheidsinstantie volledige informatie over de identiteit van de werkelijke koper ontving?

               2)

               Kan artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn onder omstandigheden als in de onderhavige zaak aldus worden uitgelegd, dat documenten die niet zijn weerlegd [elektronische vervoerdocumenten (e AD), vrachtbrieven en elektronische verklaringen van ontvangst (e ROR)] en die het vervoer van de goederen van een belastingdepot op het grondgebied van een lidstaat naar een belastingdepot in een andere lidstaat bevestigen, worden aangemerkt als voldoende bewijs dat de goederen naar een andere lidstaat zijn vervoerd?

               3)

               Moet artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat de belastingdienst van een lidstaat weigert om de vrijstelling waarin die bepaling voorziet, toe te passen wanneer de beschikkingsmacht niet rechtstreeks aan de koper van de goederen was overgedragen, maar via de door de koper aangewezen personen (vervoerondernemingen/belastingdepots)?

               4)

               Is een administratieve praktijk in strijd met de beginselen van de neutraliteit van de btw en de bescherming van gewettigd vertrouwen, wanneer in die praktijk verschillende uitleggingen worden gehanteerd van het begrip „overdracht van de macht om te beschikken” en van de aan het bewijs van een dergelijke overdracht te stellen eisen, al naar gelang artikel 167 of artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn van toepassing is?

               5)

               Strekt het beginsel van de goede trouw in het kader van de btw-heffing zich tevens uit tot het recht van personen op vrijstelling van btw bij invoer (uit hoofde van artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn) in een geval als aan de orde in het hoofdgeding, namelijk dat waarin het douanekantoor een belastingplichtige het recht op vrijstelling van btw bij invoer ontzegt op de grond dat niet is voldaan aan de voorwaarden dat de goederen verder zouden worden geleverd binnen de Europese Unie (artikel 138 van de btw-richtlijn)?

               6)

               Moet artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een administratieve praktijk van een lidstaat waarin het vermoeden dat i) de macht om te beschikken niet was overgedragen aan een specifieke contractspartner, en ii) de belastingplichtige wist of had kunnen weten dat die contractspartner mogelijk btw-fraude had gepleegd, wordt gebaseerd op de omstandigheid dat de communicatie tussen de onderneming en de contractuele partners langs elektronische weg verliep, terwijl na verrichting van een onderzoek door een belastingautoriteit was komen vast te staan, dat de contractspartners niet werkzaam waren op de opgegeven adressen en geen btw hadden aangegeven ter zake van de met de belastingplichtige verrichte transacties?

               7)

               Moet artikel 143, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn aldus worden uitgelegd dat, ook al rust de verplichting om het recht op een belastingvrijstelling aan te tonen op de belastingplichtige, dit desondanks niet betekent dat de overheidsinstantie die bevoegd is om vast te stellen of de beschikkingsmacht is overgedragen, niet verplicht is om gegevens te achterhalen die alleen toegankelijk zijn voor overheidsinstanties?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak T-112/09: Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Icebreaker/BHIM — Gilmar (ICEBREAKER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ICEBREAKER — Ouder nationaal woordmerk ICEBERG — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/39

      Arrest van het Gerecht van 8 september 2010 — Icebreaker/BHIM — Gilmar (ICEBREAKER)
      (Zaak T-112/09) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ICEBREAKER - Ouder nationaal woordmerk ICEBERG - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
      (2010/C 288/75)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Icebreaker Ltd (Wellington, Nieuw-Zeeland) (vertegenwoordiger: L. Prehn, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Gilmar SpA (San Giovanni in Marignano, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani en P. Pozzi, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 januari 2009 (zaak R 1536/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Gilmar SpA en Icebreaker Ltd

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Icebreaker Ltd wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak C-370/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Bobigny (Frankrijk) op 19 juni 2017 — Caisse de retraite du personnel navigant professionnel de l'aéronautique civile (CRPNPAC)/Vueling Airlines S.A.

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de grande instance de Bobigny (Frankrijk) op 19 juni 2017 — Caisse de retraite du personnel navigant professionnel de l'aéronautique civile (CRPNPAC)/Vueling Airlines S.A.
   (Zaak C-370/17)
   (2017/C 283/34)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Bobigny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caisse de retraite du personnel navigant professionnel de l'aéronautique civile (CRPNPAC)

      Verwerende partij: Vueling Airlines S.A.

      Prejudiciële vraag

   Moet het gevolg van een E101-verklaring, die overeenkomstig de artikelen 11, lid 1, en 12 bis, lid 1 bis, van verordening nr. 574/72/EEG van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1), is afgegeven door de instantie die is aangewezen door de overheid van de lidstaat waarvan de socialezekerheidswetgeving van toepassing blijft op de situatie van de werknemer, behouden blijven, zelfs al is de E101-verklaring verkregen na gebleken fraude, welke definitief is vastgesteld door een autoriteit of een rechterlijke instantie van de lidstaat waar de werknemer zijn activiteit uitoefent of moet uitoefenen?
   Indien die vraag positief wordt beantwoord, verzet de afgifte van E101-verklaringen zich ertegen dat personen die slachtoffer zijn van schade die zij hebben ondervonden door de gedraging van de werkgever, de fraudepleger, vergoeding daarvan krijgen, zonder dat de aansluiting van de werknemers bij de in de E101-verklaring genoemde regelingen ter discussie wordt gesteld door de tegen de werkgever ingestelde aansprakelijkheidsvordering?

      (1)  PB L 74, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-440/07 en T-1/08: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2010 — Huta Buczek en Buczek/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/66

      Beschikking van het Gerecht van 3 september 2010 — Huta Buczek en Buczek/Commissie
      (Gevoegde zaken T-440/07 en T-1/08) (1)

      ()
      (2010/C 288/119)
      Procestaal: Pools
      De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van zaak T-440/07 gelast.

         (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-257/16: Beroep ingesteld op 19 mei 2016 – NM/Europese Raad

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/43

         Beroep ingesteld op 19 mei 2016 – NM/Europese Raad
   (Zaak T-257/16)
   (2016/C 251/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NM (Lesbos, Griekenland) (vertegenwoordigers: B. Burns, solicitor, en P. O’Shea, BL)

      Verwerende partij: Europese Raad

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016”;

               —

               verwijzing van de verzoekende partij in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.
   Eerste middel: de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016” is onverenigbaar met EU-grondrechten, in het bijzonder de artikelen 1, 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Tweede middel: Turkije is geen Europees veilig derde land in de zin van artikel 36 van richtlijn 2005/85/EG van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, 13.12.2005, blz. 13-34).
   Derde middel: richtlijn 2001/55/EG van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (PB L 212, 7.8.2001, blz. 12-23) had moeten worden uitgevoerd.
   Vierde middel: de bestreden overeenkomst is in werkelijkheid een bindend verdrag of „handeling” met rechtsgevolgen voor de verzoekende partij. De niet-naleving van artikel 218 VWEU en/of artikel 78, lid 3 VWEU, tezamen of afzonderlijk, leidt tot de ongeldigheid van de bestreden overeenkomst.
   Vijfde middel: het verbod op collectieve uitzetting in de zin van artikel 19, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden.


title: Zaak C-595/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 november 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Fiscale Eenheid X NV cs

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 21 november 2013 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Fiscale Eenheid X NV cs
   (Zaak C-595/13)
   2014/C 39/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Fiscale Eenheid X NV cs

      Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 13, B, aanhef en letter d, punt 6, van de Zesde richtlijn (1) aldus te worden uitgelegd dat een vennootschap die is opgericht door meer dan één belegger met enkel het doel het bijeengebrachte vermogen te beleggen in onroerende zaken, kan worden aangemerkt als een gemeenschappelijk beleggingsfonds in de zin van deze bepaling?

               2.

               Zo het antwoord op vraag 1) bevestigend is: dient artikel 13, B, aanhef en letter d, punt 6, van de Zesde richtlijn aldus te worden uitgelegd dat onder het begrip „beheer” mede moet worden begrepen de door de vennootschap aan een derde uitbestede, feitelijke exploitatie van de onroerende zaken van de vennootschap?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-259/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Rotterdam — Nederland) — Strafzaak/Omni Metal Service (Verordening (EEG) nr. 259/93 — Afvalstoffen — Uit koper en pvc bestaande kabels — Uitvoer naar China voor nuttige toepassing — Code GC 020 — Gemengde afvalstof — Combinatie van twee stoffen die op groene lijst van afvalstoffen voorkomen — Deze gemengde afvalstof niet op die lijst opgenomen — Gevolgen)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Rotterdam — Nederland) — Strafzaak/Omni Metal Service
   (Zaak C-259/05) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 259/93 - Afvalstoffen - Uit koper en pvc bestaande kabels - Uitvoer naar China voor nuttige toepassing - Code GC 020 - Gemengde afvalstof - Combinatie van twee stoffen die op groene lijst van afvalstoffen voorkomen - Deze gemengde afvalstof niet op die lijst opgenomen - Gevolgen)
   (2007/C 183/07)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank te Rotterdam
   Partij in de strafzaak
   Omni Metal Service
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank te Rotterdam — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30, blz. 1) — Kabelrestanten met een diameter van 15 cm, bestaande uit diverse stoffen die al dan niet zijn te beschouwen als elektronische restanten in de zin van code GC 020 van de groene lijst van bijlage II bij genoemde verordening — Mogelijkheid om deze afvalstoffen te vervoeren zonder kennisgevingsprocedure, of noodzaak van onderling gescheiden vervoer
   Dictum

               1)

               Code GC 020 van de groene lijst van afvalstoffen in bijlage II bij verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2557/2001 van de Commissie van 28 december 2001, moet aldus worden uitgelegd dat draad daar slechts onder valt indien het afkomstig is uit elektronische apparatuur.

               2)

               Verordening nr. 259/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2557/2001, moet aldus worden uitgelegd dat de omstandigheid dat een samengestelde afvalstof een combinatie is van twee stoffen die beide voorkomen op de groene lijst van afvalstoffen van bijlage II bij deze verordening, niet tot gevolg heeft dat het stelsel dat bij deze regeling voor de op deze lijst voorkomende afvalstoffen is ingevoerd, van toepassing is op die samengestelde afvalstof.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Zaak C-513/09: Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/25

         Beroep ingesteld op 11 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-513/09)
   2010/C 37/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Peere en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s en tot intrekking van richtlijn 91/157/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn 2006/66/EG in nationaal recht is op 26 september 2008 verstreken. Op de datum van instelling van het onderhavige beroep had verweerder nog niet alle nodige maatregelen voor de omzetting van de richtlijn in nationaal recht genomen, althans niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 266 van 26.09.2006, blz. 1-14.


title: Zaak C-554/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — Strafzaak tegen Andreas Michael Seeger (Wegvervoer — Verplichting tot gebruik van tachograaf — Uitzonderingen voor voertuigen voor vervoer van materiaal — Begrip materiaal — Vervoer van lege flessen in voertuig van wijn- en drankenhandelaar)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — Strafzaak tegen Andreas Michael Seeger
   (Zaak C-554/09) (1)

   (Wegvervoer - Verplichting tot gebruik van tachograaf - Uitzonderingen voor voertuigen voor vervoer van materiaal - Begrip „materiaal” - Vervoer van lege flessen in voertuig van wijn- en drankenhandelaar)
   2011/C 298/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Stuttgart

      Partij in de strafzaak

   Andreas Michael Seeger

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Stuttgart — Uitlegging van artikel 13, lid 1, sub d, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB L 102, blz. 1) — Afwijkende regeling, waarbij onder andere voertuigen die worden gebruikt voor het vervoer van materiaal dat de bestuurder nodig heeft bij de uitoefening van zijn beroepsactiviteiten, worden vrijgesteld van de verplichting om te zijn uitgerust met een tachograaf — Toepasbaarheid van deze afwijking op het vervoer van lege statiegeldflessen in het voertuig van een wijn- en drankenhandelaar — Begrip „materiaal”

      Dictum

   Het begrip „materiaal” in artikel 13, lid 1, sub d, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat hieronder niet valt verpakkingsmateriaal, zoals lege flessen (lege emballage), dat wordt vervoerd door een wijn- en drankenhandelaar die een winkel exploiteert, eenmaal per week aan zijn klanten levert en dan de lege emballage ophaalt om deze naar zijn groothandelaar te brengen.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak C-342/07: Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/30

         Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-342/07)
   (2007/C 211/58)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en B. Schima)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2002/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende de energieprestatie van gebouwen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2002/91/EG in nationaal recht is op 4 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 1 van 4.1.2003, blz. 65.


title: Zaak C-234/07: Beschikking van de president van het Hof van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/39

         Beschikking van de president van het Hof van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-234/07) (1)

   (2008/C 51/70)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-68/08: Beroep ingesteld op 6 februari 2008 — FIFA/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/30

         Beroep ingesteld op 6 februari 2008 — FIFA/Commissie
   (Zaak T-68/08)
   (2008/C 107/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Fédération Internationale de Football Association (FIFA) (Zurich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: E. Batchelor, F. Young, Solicitors, en A. Barav, lawyer)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2007/730/EG van de Commissie van 16 oktober 2007 inzake de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van maatregelen die het Verenigd Koninkrijk heeft genomen op grond van artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, met name de artikelen 1-3 daarvan, voor zover dit het wereldkampioenschap voetbal betreft;

               —

               verwijzing van de Commissie in haar eigen kosten en in die van de FIFA.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Krachtens artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG (1) van de Raad kan een lidstaat een lijst van sport- of andere evenementen opstellen die van „aanzienlijk belang voor de samenleving” worden geacht. Voor de opgesomde evenementen kunnen geen exclusieve uitzendrechten gelden, waardoor een belangrijk deel van het publiek in die lidstaat het evenement niet via rechtstreekse of uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van besluit 2007/730/EG van 16 oktober 2007 (2), waarbij de Commissie heeft verklaard dat de door het Verenigd Koninkrijk krachtens artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad opgestelde lijst, waarin alle 64 WK-wedstrijden zijn opgenomen, verenigbaar was met het gemeenschapsrecht. Daardoor kan de FIFA aan omroeporganisaties geen exclusieve rechten voor rechtstreekse uitzending van WK-wedstrijden in het Verenigd Koninkrijk verlenen.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat het besluit van de Commissie schending van een wezenlijk vormvoorschrift inhoudt, daar niet de redenen zijn aangegeven waarom de vermelding van alle 64 WK-wedstrijden op de lijst van het Verenigd Koninkrijk is goedgekeurd.
   Voorts stelt verzoekster dat het bestreden besluit richtlijn 89/552/EEG schendt, daar de door de Britse autoriteiten voor de vaststelling van de maatregel gevolgde procedure niet duidelijk en transparant was, en niet alle in het kader van het wereldkampioenschap gespeelde wedstrijden van aanzienlijk belang voor de Britse samenleving waren.
   Verzoekster voert bovendien aan dat het bestreden besluit verzoeksters eigendomsrecht schendt daar het haar belet, exclusieve rechten voor rechtstreekse uitzending in het Verenigd Koninkrijk van in het kader van het wereldkampioenschap gespeelde wedstrijden te verlenen.
   Verzoekster stelt verder, dat het bestreden besluit de verdragsbepalingen inzake het vrij verrichten van diensten schendt, daar verzoekster daardoor geen exclusieve rechten op in het Verenigd Koninkrijk rechtstreeks uitgezonden WK-wedstrijden kan verlenen en omroeporganisaties deze niet kunnen verkrijgen.
   Verzoekster stelt ook dat het bestreden besluit de verdragsbepalingen inzake mededinging schendt, omdat het misbruik van een collectieve machtpositie en/of een mededingingsverstorende overeenkomst voor de verwerving van rechtstreekse uitzendrechten voor de internationale voetbalwedstrijden in het Verenigd Koninkrijk toestaat en de mededinging op de verwante markten voor vrij toegankelijke televisie, reclame en betaaltelevisie met aantrekkelijk sportuitzendingen beperkt.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat het bestreden besluit de verdragsbepalingen inzake de vrijheid van vestiging schendt, omdat het de toegang tot rechtstreekse exclusieve uitzendrechten in het Verenigd Koninkrijk voor alle in het kader van het WK gespeelde wedstrijden voor nieuwkomers of potentiële nieuwkomers op de relevante Britse markt beperkt.

      (1)  Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB 1989, L 298, blz. 23).

      (2)  Besluit 2007/730/EG van de Commissie van 16 oktober 2007 inzake de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht van maatregelen die het Verenigd Koninkrijk heeft genomen op grond van artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelĳke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB 2007, L 295, blz. 12).


title: Zaak F-130/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 19 juli 2016 — Earlie/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaar — Voormalig ambtenaar — Inhoudingen op het ouderdomspensioen — Alimentatie ten behoeve van de ex-echtgenote van de voormalig ambtenaar — Beschikking tot beslaglegging van een nationale rechterlijke instantie — Opheffing van de beslaglegging — Nieuwe beschikking waarbij de voormalig ambtenaar wordt verplicht om het Parlement de instructie te geven, de alimentatie aan zijn ex-echtgenote te betalen — Overeenkomstige instructies van de voormalig ambtenaar — Latere instructies van de voormalig ambtenaar om de betalingen aan zijn ex-echtgenote te beëindigen — Weigering van het Parlement om die instructies op te volgen — Familierecht — Uitsluitende bevoegdheid van de nationale rechter — Verplichting tot loyale samenwerking)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/29

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 19 juli 2016 — Earlie/Parlement
      (Zaak F-130/14) (1)

      ((Openbare dienst - Ambtenaar - Voormalig ambtenaar - Inhoudingen op het ouderdomspensioen - Alimentatie ten behoeve van de ex-echtgenote van de voormalig ambtenaar - Beschikking tot beslaglegging van een nationale rechterlijke instantie - Opheffing van de beslaglegging - Nieuwe beschikking waarbij de voormalig ambtenaar wordt verplicht om het Parlement de instructie te geven, de alimentatie aan zijn ex-echtgenote te betalen - Overeenkomstige instructies van de voormalig ambtenaar - Latere instructies van de voormalig ambtenaar om de betalingen aan zijn ex-echtgenote te beëindigen - Weigering van het Parlement om die instructies op te volgen - Familierecht - Uitsluitende bevoegdheid van de nationale rechter - Verplichting tot loyale samenwerking))
      (2016/C 364/33)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Thomas Earlie (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Bergin, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Dean en M. Ecker, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Mary Earlie Gibbons (Dublin, Ierland) (vertegenwoordiger: H. Millar, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit om het bedrag van het alimentatiepensioen dat verzoeker aan zijn ex-echtgenote moet betalen in mindering te brengen op zijn pensioen, daar dat besluit volgens verzoeker in strijd is met het vonnis dat een nationale rechter in het kader van zijn echtscheidingsprocedure heeft gewezen en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Earlie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

                  3)

                  Earlie Gibbons draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 34 van 2.2.2015, blz. 52.


title: Zaak C-237/99: Beroep, op 24 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
28.8.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/17
Beroep, op 24 juni 1999 ingesteld door Commissie van                  Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 21 juni
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                   1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                            NACHI Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld
                         (Zaak C-237/99)
                                                                                (Zaak C-239/99)
                          (1999/C 246/34)
                                                                                (1999/C 246/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 juni 1999 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door          Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 21 juni
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
digd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als gemach-       24 juni 1999, in het geding tussen NACHI Europe GmbH en
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez          Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de Europese
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                      de navolgende vragen:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert               1) Is artikel 1, sub 2, van verordening (EEG) nr. 2849/92 (1)
dat het den Hove behage:                                                   ongeldig?
— vast te stellen dat de Franse Republiek met betrekking              2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
     tot verschillende procedures inzake de toewijzing van                 vanaf welk tijdstip moet de ongeldigheid van artikel 1,
     overheidsopdrachten betreffende de bouw van woningen                  sub 2, van verordening (EEG) nr. 2849/92 dan ten gunste
     door „des offices publics d’aménagement et de construc-               van verzoekster werken?
     tion” en door „des sociétés anonymes d’habitations à loyer
     modéré”, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op
     haar rusten ingevolge richtlijn 93/37/EEG (1), meer in het       (1) PB L 286 van 1.10.1992, blz. 2.
     bijzonder artikel 11, lid 2, daarvan;
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoek van Regeringsrätten van 10 juni 1999 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in een geding inzake een door
Miskenning van de publicatieverplichting in het Publicatieblad        Försäkringsbolaget Skandia (publ) ingediend verzoek om
van de Europese Gemeenschappen, waarin is voorzien bij                                            herziening
artikel 11, lid 2, van richtlijn 93/37/EEG: de Franse autoriteiten
weigeren met een beroep op de nationaalrechtelijke kwalificatie
van de „offices publics d’aménagement et de construction”                                      (Zaak C-240/99)
(OPAC) en de „sociétés anonymes d’habitations à loyer
modéré” (SAHLM) de hoedanigheid van aanbestedende dienst
van deze instanties te erkennen in de zin van artikel 1, sub b,                                (1999/C 246/36)
van de richtlijn. Het begrip „publiekrechtelijke instellingen” is
evenwel een gemeeschapsrechtelijk begrip. De OPAC en de               Regeringsrätten heeft bij beschikking van 10 juni 1999, inge-
SAHLM voldoen aan alle voorwaarden van artikel 1, sub b,              komen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 juni 1999, in
van de richtlijn. Hoewel de OPAC organen met een industrieel          een geding inzake en door Försäkringsbolaget Skandia (publ)
en commercieel karakter zijn, en de SAHLM formeel handels-            ingediend verzoek om herziening, het Hof van Justitie van de
vennootschappen, zijn zij speciaal opgericht om tegemoet te           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
komen aan bepaalde behoeften van algemeen belang met een              beslissing over de navolgende vraag:
ander dan industrieel en commercieel karakter (zij bouwen en
beheren woningcomplexen die bestemd zijn voor de verhuur
aan personen met een gering inkomen); zij hebben rechtsper-           Is een verbintenis van een verzekeringsmaatschappij om de
soonlijkheid; zij hangen direct af van de Staat, van de               werkzaamheid van een 100 % dochtermaatschappij uit te
plaatselijke overheid of van andere publiekrechtelijke organen        oefenen, aan te merken als handeling(en) ter zake van verzeke-
(de OPAC wat de samenstelling van hun raad van bestuur                ring in de zin van artikel 13 B, sub a, van de Zesde richtlijn? (1)
betreft en gelet op de controlebevoegdheid van de Staat, de
SAHLM wat de controlebevoegdheid betreft).
                                                                      (1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                          betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                          inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
(1) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.                                       over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
                                                                          blz. 1).


title: Zaak T-182/14: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2015 — Marzocchi Pompe/BHIM — Settima Meccanica (ELIKA)

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/42

         Beschikking van het Gerecht van 23 april 2015 — Marzocchi Pompe/BHIM — Settima Meccanica (ELIKA)
   (Zaak T-182/14) (1)

   (2015/C 205/57)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak T-3/16: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2017 — Allstate Insurance/EUIPO (DRIVEWISE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk DRIVEWISE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/37

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2017 — Allstate Insurance/EUIPO (DRIVEWISE)
   (Zaak T-3/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk DRIVEWISE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 277/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Allstate Insurance Company (Northfield, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en N. Martzivanou, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en K. Doherty, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2015 (zaak R 956/2015-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken DRIVEWISE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Allstate Insurance Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak C-509/08: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/32

         Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-509/08) (1)

   2009/C 282/57

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 juni 2004 in zaak C-168/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Rudolf Kronhofer tegen Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan (Executieverdrag — Artikel 5, punt 3 — Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Plaats waar schadebrengend feit zich heeft voorgedaan — Vermogensschade bij investeringen van kapitaal in andere verdragsluitende staat)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 juni 2004
   in zaak C-168/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Rudolf Kronhofer tegen Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan (1)

   (Executieverdrag - Artikel 5, punt 3 - Bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad - Plaats waar schadebrengend feit zich heeft voorgedaan - Vermogensschade bij investeringen van kapitaal in andere verdragsluitende staat)
   (2004/C 190/03)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-168/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Rudolf Kronhofer en Marianne Maier, Christian Möller, Wirich Hofius, Zeki Karan, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, punt 3, van het reeds aangehaalde Verdrag van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en – gewijzigde tekst – blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1) en bij het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), R. Schintgen en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 5, punt 3, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en bij het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat de uitdrukking „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan” niet ook de plaats omvat waar de verzoeker woont of waar zich het „centrum van zijn vermogen” bevindt op de enkele grond dat hij aldaar financiële schade heeft geleden die voortvloeit uit het in een andere verdragsluitende staat ingetreden en door hem geleden verlies van onderdelen van zijn vermogen.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002.


title: Zaak C-485/14: Beroep ingesteld op 3 november 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/18

         Beroep ingesteld op 3 november 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-485/14)
   (2015/C 007/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststelling dat de Franse Republiek haar verplichtingen uit hoofde van artikel 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en van artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte niet is nagekomen door kosteloos vrijstelling te verlenen van erf- en schenkbelasting over giften en legaten aan louter openbare instellingen en organisaties of instellingen en organisaties van openbaar nut die zijn gevestigd in Frankrijk of in een lidstaat of een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en met Frankrijk een bilaterale overeenkomst heeft gesloten, en

               —

               verwijzing van de Franse Republiek in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie kent de Franse wetgeving, zoals uitgelegd door de belastingdienst, kosteloos vrijstelling van erf- en schenkbelasting over giften en legaten aan openbare instellingen en organisaties of instellingen en organisaties van openbaar nut die zijn gevestigd in Frankrijk of in een lidstaat of een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en met Frankrijk een bilaterale overeenkomst heeft gesloten. De Commissie is van mening, dat dit een beperking vormt van het kapitaalverkeer die in strijd is met de bepalingen van de artikelen 56 EG en 40 EER.
   Ter verdediging van haar keuze verklaart de Franse Republiek primair dat de Franse wetgeving een onderscheid maakt tussen belastingplichtigen die zich niet in objectief vergelijkbare omstandigheden bevinden, en voert zij subsidiair een reden van algemeen belang aan die is gegrond op de noodzaak de belastinginning te verzekeren.
   De Commissie betwist deze rechtvaardiging. Volgens de Commissie maken de litigieuze bepalingen een onderscheid op basis van zuiver geografische criteria. De Commissie is daarnaast van mening dat het beroep op het algemeen belang niet voldoet aan de voorwaarden die in de rechtspraak, en in het bijzonder in het arrest Persche (1), zijn vastgesteld. Ten slotte is de Commissie van mening dat het hoe dan ook gaat om een onevenredige beperking van het kapitaalverkeer.

      (1)  Arrest Persche, C-318/07, EU:C:2009:33.


               16.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 216/10

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 december 2015
   (Zaak E-32/15)
   (2016/C 216/07)
   Op 17 december 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Vorstendom Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Øyvind Bø en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat het Vorstendom Liechtenstein niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van de handelingen waarnaar wordt verwezen in punt 24f van bijlage VIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte:

                           —

                           Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs,

                           —

                           Richtlijn 2011/94/EU van de Commissie van 28 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, en

                           —

                           Richtlijn 2012/36/EU van de Commissie van 19 november 2012 tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs,

                     zoals aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, op grond van artikel 7 van de EER-overeenkomst, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van de handelingen binnen de gestelde termijn, of in elk geval door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet van de genomen maatregelen in kennis te stellen.

               2.

               Liechtenstein te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat het Vorstendom Liechtenstein op 24 augustus 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 24 juni 2015 tot hem had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting door deze staat in zijn nationaal recht van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs, alsook
               Richtlijn 2011/94/EU van de Commissie van 28 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, en
               Richtlijn 2012/36/EU van de Commissie van 19 november 2012 tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, waarnaar wordt verwezen in punt 24f van bijlage VIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en zoals aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „de handelingen” genoemd).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat Liechtenstein zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die voor de tenuitvoerlegging van de handelingen noodzakelijk zijn.


title: Zaak T-385/14: Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Volkswagen/BHIM (ULTIMATE)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/49

         Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Volkswagen/BHIM (ULTIMATE)
   (Zaak T-385/14)
   2014/C 253/65
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 maart 2014 in zaak R 1787/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk ULTIMATE voor waren en diensten van de klassen 12, 28, 35 en 37

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-374/15: Arrest van het Gerecht van 7 september 2017 — VM/EUIPO — DAT Vermögensmanagement (Vermögensmanufaktur) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk Vermögensmanufaktur — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/9

         Arrest van het Gerecht van 7 september 2017 — VM/EUIPO — DAT Vermögensmanagement (Vermögensmanufaktur)
   (Zaak T-374/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk Vermögensmanufaktur - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 357/11)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: VM Vermögens-Management GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Dolde en P. Homann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: DAT Vermögensmanagement GmbH (Baldham, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-G. Stache, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2015 (zaak R 418/2014-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen DAT Vermögensmanagement en VM Vermögens-Management

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               VM Vermögens-Management GmbH zal haar eigen kosten dragen en die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

               3)

               DAT Vermögensmanagement GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.