title: Zaak T-286/08: Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — Fidelio/BHIM (Hallux)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/17

         Beroep ingesteld op 21 juli 2008 — Fidelio/BHIM (Hallux)
   (Zaak T-286/08)
   (2008/C 247/33)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Fidelio KG (Linz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 mei 2008 (zaak R 632/2007-4) vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Hallux” voor waren van de klassen 10, 18 en 25 (aanvraag nr. 5 245 147)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er voor de waren „orthopedische artikelen” en „schoeisel” geen absolute weigeringsgrond bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-129/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 16 maart 2015 — H. M./Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 16 maart 2015 — H. M./Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)
   (Zaak C-129/15)
   (2015/C 171/27)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot cassatie: H. M.

      Verweerder in cassatie: Agentsia za darzhavna finansova inspektsia (ADFI)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten aldus te worden uitgelegd, dat een instelling/vennootschap een „publiekrechtelijke instelling” vormt om de enkele reden dat meer dan 30 % van haar inkomsten uit haar activiteiten van het afgelopen jaar afkomstig zijn uit medische activiteiten die zijn vergoed door het Natsionalna zdravnoosiguritelna kasa (nationale ziekenfonds) en in een situatie van daadwerkelijke mededinging met andere gezondheidsinstellingen zijn verricht?

               2)

               Dient artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18 aldus te worden uitgelegd, dat het verlenen van medische diensten in een situatie van daadwerkelijke mededinging door private vennootschappen die zijn opgericht met het oogmerk winst te behalen, kan worden beschouwd als „het voorzien in behoeften van algemeen belang”?

               3)

               Dient artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18 aldus te worden uitgelegd, dat het in de weg staat aan § 1, nr. 21, van de Dopalnitelni razporedbi (aanvullende bepalingen) van de Zakon za obshtestvenite porachki (wet op de openbare aanbesteding), op grond waarvan het voor het classificeren van een instelling als publiekrechtelijke instelling volstaat, dat één van de in de richtlijn vastgestelde cumulatieve voorwaarden is vervuld?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak C-201/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2011 door Union of European Football Associations (UEFA) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 februari 2011 in zaak T-55/08, Union of European Football Associations (UEFA)/Europese Commissie

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/16

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2011 door Union of European Football Associations (UEFA) tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 17 februari 2011 in zaak T-55/08, Union of European Football Associations (UEFA)/Europese Commissie
   (Zaak C-201/11 P)
   2011/C 204/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Union of European Football Associations (UEFA) (vertegenwoordigers: D. Anderson, QC, D. Piccinin, Barrister, B. Keane, Solicitor, en T. McQuail, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk België, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

   Rekwirante vordert vernietiging van het bestreden arrest op de volgende gronden:

               a)

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van richtlijn 89/552 (1), wat betreft zowel het vereiste van duidelijkheid en transparantie als de kwalificatie van de EURO als evenement van aanzienlijk belang voor de samenleving.

               b)

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de verdragsbepalingen inzake mededinging.

               c)

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de verdragsbepalingen inzake het vrij verrichten van diensten en evenredigheid.

               d)

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het eigendomsrecht van de UEFA.

               e)

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het litigieuze besluit toereikend was gemotiveerd wat betreft (i) de kwalificatie van de EURO als evenement van aanzienlijk belang voor de samenleving, (ii) de mededinging, (iii) het vrij verrichten van diensten, en (iv) het eigendomsrecht.

      (1)  Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23).


title: Zaak C-368/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 11 juli 2011 — Strafzaak tegen Raffaele Arrichiello

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Santa Maria Capua Vetere (Italië) op 11 juli 2011 — Strafzaak tegen Raffaele Arrichiello
   (Zaak C-368/11)
   2011/C 282/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Santa Maria Capua Vetere

      Partij in de strafzaak

   Raffaele Arrichiello

      Prejudiciële vraag

   Hoe moeten de artikelen 43 EG en 49 EG worden uitgelegd met betrekking tot de vrijheid van vestiging en dienstverrichting in de sector weddenschappen op sportevenementen teneinde vast te stellen of de genoemde bepalingen van het Verdrag al dan niet een nationale regeling toestaan, die een staatsmonopolie en een systeem van concessies en vergunningen instelt en binnen het kader van een vast aantal concessies voorziet in het volgende: a) een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend volgens een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; b) bepalingen die feitelijk garanderen dat de handelsposities die zijn verworven op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen) in stand blijven; c) bepalingen die de gevallen regelen waarin de concessie vervalt en hoge borgsommen verbeurd worden, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten met betrekking tot kansspelen verricht, die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die het onderwerp zijn van de concessie?


title: Zaak C-46/11: Beroep ingesteld op 1 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/16

         Beroep ingesteld op 1 februari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-46/11)
   2011/C 103/29
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), door de in deze bepaling vastgestelde voorwaarden voor de vaststelling van afwijkingen onjuist te hebben omgezet in nationaal recht;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert aan dat de Republiek Polen de in artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad vermelde voorwaarden voor afwijkingen van de verboden in verband met de bescherming van soorten vogels en dieren onjuist heeft omgezet in het Poolse recht.
   In de eerste plaats wordt in twee verordeningen van de minister van Milieu betreffende beschermde soorten in het wild levende planten en dieren, respectievelijk in § 7, lid 1, en § 8 een algemene afwijking toegelaten van de verboden die dienen ter bescherming van soorten (zoals bijvoorbeeld het verbod van opzettelijk doden, vangen, enz.), in het kader van activiteiten die verband houden met rationele landbouw, bosbouw of visserij. Artikel 16, lid 1, van richtlijn 92/43/EEG voorziet evenwel niet in de mogelijkheid van een dergelijke afwijking.
   In de tweede plaats is in artikel 52, lid 2, punt 5, van de wet betreffende natuurbescherming de mogelijkheid om af te wijken van de verplichtingen betreffende de bescherming van diersoorten „ter voorkoming van ernstige schade, in het bijzonder in landbouw-, bosbouw- of visserijbedrijven” ruimer wat de werkingssfeer ervan betreft dan de in artikel 16, lid 1, sub b, van richtlijn 92/43/EEG voorziene afwijking.
   In de derde plaats is de in artikel 56, lid 4, punt 2, van de wet betreffende natuurbescherming voorziene mogelijkheid om af te wijken van de verboden betreffende de bescherming van soorten wanneer dit voortvloeit „uit de noodzaak om ernstige schade voor de economie, in het bijzonder voor landbouw, bosbouw of visserij te beperken”, ruimer dan de in artikel 16, lid 1, sub b, van de habitatrichtlijn voorziene afwijking.
   In de vierde plaats is het volgens de verordening van 28 september 2004 betreffende beschermde, in het wild levende diersoorten toegelaten om visotters (Lutra Lutra) die zich bevinden op het gebied van visvijvers die zijn erkend als kweekgebieden, te doden, vangen, enz., hoewel het gaat om een streng te beschermen soort in de zin van bijlage IV bij richtlijn 92/43/EEG.

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-325/01: Beroep, op 20 december 2001 ingesteld door DaimlerChrysler AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
16.3.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 68/15
Voor de kamer van be-          weigering tot inschrijving door de       personenvoertuigen uit voorraad aan leasingfirma’s hebben
roep aangevochten be-          onderzoeker                              beperkt en hebben deelgenomen aan overeenkomsten ter
slissing:                                                               beperking van het verlenen van kortingen in België.
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep
roep:                                                                   Verzoekster stelt dat de vertegenwoordigers van Mercedes-
                                                                        Benz deel uitmaken van de verkooporganisatie van Mercedes-
Middelen:                      —      geen weigeringsgrond op
                                                                        Benz, en dat de overeenkomsten met de handelsvertegenwoor-
                                      grond van artikel 7, lid 1,
                                                                        digers en commissionairs echte overeenkomsten voor handels-
                                      sub e, van verordening (EG)
                                                                        vertegenwoordigers zijn waarop het kartelverbod van ar-
                                      nr. 40/94 (1);
                                                                        tikel 81, lid 1, EG niet van toepassing is. Hetgeen de Commissie
                               —      voldoende onderscheidend          Mercedes-Benz verwijt met betrekking tot de beperking van de
                                      vermogen in de zin van ar-        uitvoer uit Duitsland voldoet niet aan de voorwaarden van
                                      tikel 7, lid 1, sub b, van        artikel 81, lid 1, EG. Mercedes-Benz kan haar handelsreizigers
                                      verordening (EG) nr. 40/94.       en haar vestigingen instructies geven over verkopen aan
                                                                        personen van buiten het betrokken gebied. Los daarvan blijkt
                                                                        uit de stukken niet, dat Mercedes-Benz grensoverschrijdende
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993         verkopen aan buitenlandse eindverbruikers heeft beperkt.
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                      Mercedes-Benz wilde enkel transacties met niet-erkende weder-
                                                                        verkopers beperken.
                                                                        Verzoekster stelt dat de instructie aan de vertegenwoordigers
                                                                        om bij verkoop aan buitenlandse klanten een voorschot van
                                                                        15 % te eisen geen onderdeel vormde van mededingingsbeper-
Beroep, op 20 december 2001 ingesteld door Daimler-                     kende overeenkomsten tussen Mercedes-Benz en de vertegen-
Chrysler AG tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     woordigers. Zij was bedoeld om het risico voor Mercedes-Benz
                             schappen                                   te verkleinen en zij betrof de voorwaarden voor overeenkom-
                                                                        sten met betrekking tot nieuwe voertuigen, waarbij de verte-
                         (Zaak T-325/01)                                genwoordiger slechts een tussenpersoon was, maar geen partij.
                                                                        Los daarvan is de eis dat buitenlandse klanten een voorschot
                          (2002/C 68/27)                                betalen, objectief gerechtvaardigd.
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        Verder stelt verzoekster, dat de beperkingen voor de Duitse
                                                                        vertegenwoordigers bij de bemiddeling van de verkoop van
                                                                        nieuwe voertuigen aan leasingfirma’s artikel 81, lid 1, EG niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               schenden, daar dit geoorloofde instructies aan de handelsver-
schappen is op 20 december 2001 beroep ingesteld tegen                  tegenwoordigers zijn. Zelfs indien een schending van ar-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daimler-                  tikel 81, lid 1, EG wordt aangenomen, is daarvoor overeen-
Chrysler AG, gevestigd te Stuttgart (Duitsland), vertegenwoor-          komstig artikel 81, lid 3, EG bij verordening nr. 1475/95 (1)
digd door R. Bechtold en W. Bosch, advocaten.                           een vrijstelling verleend.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoekster stelt voorts, dat Mercedes-Benz in België geen
                                                                        verkoopprijzen heeft vastgesteld of daaraan heeft meegewerkt.
—     de beschikking van de Commissie van 10 oktober
                                                                        Ten slotte stelt zij, dat het opleggen van een geldboete in
      2001 (zaak COMP/36.246 — Mercedes-Benz) nietig te
                                                                        verband met de „Duitse” feiten alleen reeds op grond van het
      verklaren;
                                                                        privilege van de handelsvertegenwoordiger niet kan worden
                                                                        aanvaard, en dat zij hoe dan ook op grond van vroegere
—     subsidiair, de bij artikel 3 van de beschikking opgelegde
                                                                        mededelingen van de Commissie ervan mocht uitgaan, dat
      geldboete te verlagen;
                                                                        haar tot dan gevolgde praktijk niet in strijd was met artikel 81,
                                                                        lid 1, EG. Ook indien de toepassing van artikel 81, lid 1, EG
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                        om juridische redenen niet is uitgesloten, is de geldboete toch
                                                                        duidelijk overdreven.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni
                                                                            1995 betreffende de toepassing van artikel [81], lid 3, van het
Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie verzoekster                 Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten
een geldboete van 71,825 miljoen euro opgelegd wegens drie                  inzake motorvoertuigen (PB L 145, blz. 25).
inbreuken op artikel 81, lid 1, EG. De Commissie stelt vast, dat
verzoekster en haar rechtsvoorgangers maatregelen hebben
genomen om de parallelhandel te beperken, de levering van


title: Zaak T-203/11: Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2012 — Transports Schiocchet — Excursions/Raad van de Europese Unie ( „Niet-contractuele aansprakelijkheid — Vervoersdiensten met touringcars en autobussen tussen lidstaten — Verordening (EEG) nr. 684/92 — Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent — Geen — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/21

         Beschikking van het Gerecht van 18 juni 2012 — Transports Schiocchet — Excursions/Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-203/11) (1)

   (Niet-contractuele aansprakelijkheid - Vervoersdiensten met touringcars en autobussen tussen lidstaten - Verordening (EEG) nr. 684/92 - Voldoende gekwalificeerde schending van rechtsregel die particulieren rechten toekent - Geen - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2012/C 227/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: É. Deshoulières, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Karlsson en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en N. Yerrell, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de toepassing van de regeling van verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (PB L 74, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Transports Schiocchet — Excursions wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011.


title: Zaak C-525/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão (Portugal) op 13 oktober 2016 — Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A./Autoridade da Concorrência

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão (Portugal) op 13 oktober 2016 — Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A./Autoridade da Concorrência
   (Zaak C-525/16)
   (2017/C 014/26)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Meo — Serviços de Comunicações e Multimédia S.A.

      Verwerende partij: Autoridade da Concorrência

      Outra parte: GDA — Cooperativa de Gestão dos Direitos dos Artistas Intérpretes ou Executantes, CRL

      Prejudiciële vragen

               (i)

               Indien in een inbreukprocedure feiten bewezen zijn — of aanwijzingen bestaan voor feiten — betreffende de gevolgen van eventuele discriminerende tarieven van een onderneming met een machtspositie ten aanzien van een retailer, waardoor deze wordt benadeeld ten opzichte van zijn concurrenten, kan de gedraging dan slechts als „nadeel berokkenend bij de mededinging” in de zin van artikel 102, onder c), VWEU worden aangemerkt op basis van een nadere beoordeling van de ernst, de relevantie of het belang van die gevolgen voor de concurrentiepositie van de benadeelde onderneming, meer in het bijzonder voor wat betreft haar capaciteit om het verschil in kosten in het kader van de wholesaledienst te dragen?

               (ii)

               Wanneer er in een inbreukprocedure bewijzen of aanwijzingen zijn dat de door een onderneming met een machtspositie toegepaste discriminerende tarieven een zeer geringe invloed hebben op de gemaakte kosten, de behaalde winst en de winstgevendheid van de benadeelde retailer, is dan het oordeel dat geen sprake is van aanwijzingen voor misbruik van een machtspositie en verboden gedragingen verenigbaar met een uitlegging overeenkomstig met artikel 102, onder c), VWEU en de uit de arresten British Airways (1) en Clearstream (2) voortvloeiende rechtspraak?

               (iii)

               Of is die omstandigheid ontoereikend om uit te sluiten dat de betrokken gedraging misbruik van een machtspositie en een verboden gedraging in de zin van artikel 102, onder c), VWEU oplevert, en is zij enkel relevant voor de bepaling van de mate van aansprakelijkheid van de inbreukmakende onderneming of de aan die onderneming op te leggen boete?

               (iv)

               Moet het zinsdeel „hun daarmede nadeel berokkenend bij de mededinging” in artikel 102, onder c), VWEU aldus worden uitgelegd dat daarmee wordt vereist dat het uit de discriminatie voortvloeiende voordeel op zijn beurt een minimumpercentage van de kostenstructuur van de betrokken onderneming moet vertegenwoordigen?

               (v)

               Moet het zinsdeel „hun daarmede nadeel berokkenend bij de mededinging” in artikel 102, onder c), VWEU aldus worden uitgelegd dat daarmee wordt vereist dat het uit de discriminatie voortvloeiende voordeel op zijn beurt overeenstemt met een minimumverschil tussen de gemiddelde kosten die de concurrerende ondernemingen in de betrokken wholesaledienst hebben te dragen?

               (vi)

               Moet het zinsdeel „hun daarmede nadeel berokkenend bij de mededinging” in artikel 102, onder c), VWEU aldus worden uitgelegd dat daarmee wordt vereist dat het uit de discriminatie voortvloeiende voordeel in het kader van de betrokken markt en dienst moet overeenstemmen met waarden die hoger zijn dan de verschillen aangegeven in […] tabellen 5, 6 en 7, om de betrokken gedraging als verboden praktijk aan te merken?

               (vii)

               Bij een bevestigend antwoord op een van de vragen (iv) tot en met (vi), hoe moet die minimumdrempel van de betekenis van het nadeel in verhouding tot de kostenstructuur of de gemiddelde kosten die de concurrerende ondernemingen in de betrokken retaildienst dragen worden bepaald?

               (viii)

               Wanneer die minimumdrempel is bepaald, kan dan de omstandigheid dat hij niet ieder jaar wordt bereikt het vermoeden als bedoeld in het arrest Clearstream, waarin is vastgesteld dat „de toepassing van verschillende prijzen voor gelijkwaardige diensten ten aanzien van een handelspartner door een onderneming met een feitelijk monopolie op de upstream-markt, en dit onafgebroken gedurende vijf jaar, niet anders dan tot een concurrentienadeel voor die partner [kon] leiden”, weerleggen? (3)

      (1)  C-95/04 P, EU:C:2007:166.

      (2)  T-301/04, EU:T:2009:317.

      (3)  Punten 194 en 195


title: Gevoegde zaken C-362/13, C-363/13 en C-407/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo e.a. (C-407/13)/Rete Ferroviaria Italiana SpA (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Maritieme sector — Veerboten tussen havens in dezelfde lidstaat — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 3, punt 1 — Begrip „arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd”  — Clausule 5, punt 1 — Maatregelen ter voorkoming van misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Sancties — Omzetting in arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd — Voorwaarden)

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo e.a. (C-407/13)/Rete Ferroviaria Italiana SpA
   (Gevoegde zaken C-362/13, C-363/13 en C-407/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst EVV, UNICE en CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Maritieme sector - Veerboten tussen havens in dezelfde lidstaat - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 3, punt 1 - Begrip „arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd” - Clausule 5, punt 1 - Maatregelen ter voorkoming van misbruik van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Sancties - Omzetting in arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd - Voorwaarden))
   2014/C 292/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Maurizio Fiamingo (C-362/13), Leonardo Zappalà (C-363/13), Francesco Rotondo e.a. (C-407/13)

      Verwerende partij: Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Dictum

               1)

               De op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op werknemers, zoals verzoekers in de hoofdgedingen, die als zeevarenden in loondienst uit hoofde van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd werkzaam zijn op veerboten die een verbinding verzorgen tussen twee havens in dezelfde lidstaat.

               2)

               De bepalingen van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die in de hoofdgedingen, die bepaalt dat in arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd de duur, maar niet de beëindiging ervan moet worden aangegeven.

               3)

               Clausule 5 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd moet aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzet tegen een nationale regeling als die welke aan de orde is in de hoofdgedingen, volgens welke arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd enkel worden omgezet in een arbeidsverhouding voor onbepaalde tijd indien de betrokken werknemer uit hoofde van die overeenkomsten ononderbroken in dienst is geweest van dezelfde werkgever voor een periode langer dan een jaar, waarbij de arbeidsverhouding als ononderbroken wordt beschouwd als de arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd worden gescheiden door een tijdvak van minder dan of gelijk aan 60 dagen. Het staat echter aan de verwijzende rechter, na te gaan of de voorwaarden voor de toepassing en de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van deze regeling daarvan een maatregel maken die misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd op adequate wijze kan voorkomen en bestraffen.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.

      PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak T-439/08: Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Agapiou Joséphidès/Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/34

         Beroep ingesteld op 30 september 2008 — Agapiou Joséphidès/Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur
   (Zaak T-439/08)
   (2008/C 327/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Kalliope Agapiou Joséphidès (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordiger: C. Joséphidès, advocaat)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur
   Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur (hierna: „Agentschap”) van 1 augustus 2008, waarbij het Agentschap, handelend onder toezicht van de Commissie, verzoekster de — door haar bij brief van 3 maart 2008 gevraagde — toegang weigert tot bepaalde documenten van dossier nr. 07/0122 inzake de toekenning van een Jean Monnet-expertisecentrum aan de Universiteit van Cyprus;

               —

               nietig verklaren beschikking C(2007) 3749 van de Commissie van 8 augustus 2008 inzake de individuele beschikking tot toekenning van subsidies in het kader van het programma inzake een leven lang leren, onderprogramma Jean Monnet;

               —

               het Agentschap en de Commissie verwijzen in de kosten die verzoekster in het kader van de onderhavige procedure heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vraagt verzoekster om nietigverklaring van het besluit van het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur van 1 augustus 2008, waarbij haar de toegang is geweigerd tot documenten inzake de toekenning van een Jean Monnet-expertisecentrum aan de Universiteit van Cyprus en van beschikking C(2007) 3749 van de Commissie van 8 augustus 2008 inzake een individuele beschikking tot toekenning van subsidies in het kader van het programma inzake een leven lang leren, onderprogramma Jean Monnet, voor zover zij de Universiteit van Cyprus aanbeveelt voor de toekenning van een subsidie voor de oprichting van een Jean Monnet-expertisecentrum.
   Ter onderbouwing van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Agentschap van 1 augustus 2008 betoogt verzoekster dat het Agentschap inbreuk heeft gemaakt op haar persoonlijke recht, zoals dit met name voortvloeit uit het in de artikelen 1, tweede alinea, EU en 6 EU, artikel 255 EG en het Handvest van de grondrechten van de EU neergelegde transparantiebeginsel, om tot bepaalde documenten toegang te hebben, aangezien haar naam door derden (de Universiteit van Cyprus) in een administratief kandidaatstellingsdossier is gebruikt teneinde daar voordeel uit te halen, zonder dat zij daarmee had ingestemd. Verzoekster beweert in die omstandigheden de exacte inhoud en/of de juistheid van de persoonsgegevens alsmede het doel en de context van het gebruik daarvan te mogen verifiëren.
   Bovendien voert zij aan dat de directeur van het Agentschap niet bevoegd is om over haar confirmatief verzoek om toegang tot de documenten uitspraak te doen, en dat het besluit van 1 augustus 2008 in strijd met verordening nr. 1049/2001 (1) en met het reglement van orde van de Commissie is vastgesteld.
   Mocht het Gerecht oordelen dat de directeur van het Agentschap bevoegd was om het bestreden besluit vast te stellen, betoogt verzoekster dat dit in strijd met diverse bepalingen van verordening nr. 1049/2001, met name de artikelen 7,lid 1, 8, lid 1, en 15, lid 1, is vastgesteld. Volgens verzoekster heeft het Agentschap tevens diverse andere bepalingen van dezelfde verordening, met name artikel 4, leden 4, 5, 1, sub b, en 2, onjuist uitgelegd, en heeft zij het transparantiebeginsel en het begrip hoger algemeen belang onjuist toegepast. Verzoekster beroept zich ook op een middel inzake een gebrek aan motivering van het bestreden besluit.
   Ter onderbouwing van haar beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 3749 van de Commissie van 8 augustus 2008 betoogt verzoekster dat de Commissie onrechtmatig heeft gehandeld door niet na te gaan of verzoekster ermee had ingestemd dat haar persoonsgegevens in het door de Universiteit van Cyprus bij de Commissie ingediende kandidaatstellingsformulier stonden. Volgens verzoekster had de Commissie een inhoudelijke onregelmatigheid in het ingediende project moeten vaststellen en haar beschikking moeten herroepen of andere noodzakelijke maatregelen moeten nemen.
   Verzoekster betoogt ook dat de Commissie onjuist heeft beoordeeld of de kandidaatstelling van de Universiteit van Cyprus voldeed aan de criteria om in aanmerking te komen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak T-126/12: Beroep ingesteld op 20 maart 2012 — Interroll/BHIM (Inspired by efficiency)

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/8

         Beroep ingesteld op 20 maart 2012 — Interroll/BHIM (Inspired by efficiency)
   (Zaak T-126/12)
   2012/C 157/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Interroll Holding AG (Sant’ Antonino, Zwitserland) (vertegenwoordiger: R. Böhm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 januari 2012 (zaak R 1280/2011-1) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Inspired by efficiency” (aanvraag nr. 9 725 359) voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 9, 20, 35, 39 en 42

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk over onderscheidend vermogen beschikt en de litigieuze waren en diensten niet beschrijft


title: Zaak C-99/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 28 februari 2013 — Guy Kleynen/Ministerraad

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 28 februari 2013 — Guy Kleynen/Ministerraad
   (Zaak C-99/13)
   2013/C 141/25
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Guy Kleynen

      Verwerende partij: Ministerraad

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 56 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 36 en 41 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte in die zin worden geïnterpreteerd dat zij een lidstaat niet toelaten een regeling in te voeren en te handhaven volgens welke door niet-ingezeten banken uitbetaalde interesten hoger worden belast doordat een belastingvrijstelling of een lager belastingtarief uitsluitend voor door Belgische banken uitbetaalde interesten wordt toegepast?


title: Zaak T-435/08: Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — Tokita Management Service/BHIM — Eminent Food (TOMATOBERRY)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/48

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2008 — Tokita Management Service/BHIM — Eminent Food (TOMATOBERRY)
   (Zaak T-435/08)
   (2008/C 313/86)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Tokita Management Service Corp. (Saitama, Japan) (vertegenwoordigers: P. Brownlow en N. Jenkins, solicitors, en A. Bryson, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Eminent Food BV (Bussum, Nederland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juli 2008 in zaak R 1219/2007-4 vernietigen; en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TOMATOBERRY” voor waren van klasse 31 — aanvraag nr. 3 797 909

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: gemeenschapsbeeldmerk „Tomberry” voor waren en diensten van de klassen 31, 35 en 44 — inschrijving nr. 3 344 711

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, omdat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat de betrokken merken visueel en begripsmatig grotendeels overeenstemmen; schending van artikel 8, lid 1, sub a, en/of artikel 73 en/of artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94, omdat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat de oppositieafdeling op goede gronden had geoordeeld dat de oppositie moest worden toegewezen uit hoofde van artikel 8, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94.


title: Zaak C-5/09: Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/33

         Beschikking van de president van het Hof van 23 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-5/09) (1)

   2009/C 282/61

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Verzoeken van de Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección Octava van 4 juli 1995, 13 september 1995 en 15 november 1995 om prejudiciële beslissingen in de gedingen tussen Careda SA, Femara en Facomare en Administración General del Estado (Ministerio de Economía y Hacienda) (Zaken C-370/95, C-371/95 en C-372/95)

text:
Nr. C 16/10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 1 . 96
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                      Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge
                                                                      legd, dat het zich verzet tegen de toepassing van de wettelijke
— het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese              bepalingen van Lid-Staat A, waarbij het een in Lid-Staat B
    Gemeenschappen op 28 september 1 995 in zaak T                   gevestigde onderneming wordt verboden, een aldaar uitge
    95/94 i 1 ) gewezen arrest te vernietigen, met alle conse        geven, periodiek verschijnend tijdschrift ook in Lid-Staat A
    quenties rechtens, en in het bijzonder de zaak voor               te distribueren, wanneer daarin prijsvragen of loterijen zijn
    afdoening naar het Gerecht te verwijzen;                          opgenomen, die in Lid-Staat B rechtmatig worden georga
                                                                      niseerd ?
— verzoeksters in eerste aanleg in de kosten te verwij
    zen .
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van het Gemeenschapsrecht:                                  Verzoeken van de Audiencia Nacional, Sala de lo Conten
                                                                      cioso-Administrativo, Sección Octava van 4 juli 1995 ,
                                                                      13 september 1995 en 15 november 1995 om prejudiciële
— Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld dat de                    beslissingen in de gedingen tussen Careda SA; Femara en
    bestreden beschikking een beschikking tot afwijzing van           Facomare en Administración General del Estado ( Ministe
    een klacht was, een categorie die, bij de huidige stand van                        rio de Economía y Hacienda)
    het Gemeenschapsrecht, op het gebied van de steun
    maatregelen van de staten niet bestaat.                                    ( Zaken C-370/95 , C-371/95 en C-3 72/95 )
                                                                                ( 96/C 16/22 )
— Ten onrechte heeft het Gerecht de motivering onder
    zocht ten aanzien van de klagers en met betrekking tot de         Audiencia Nacional, Sala de lo Contencioso-Administra
    in hun klacht uiteengezette argumenten en feiten; de              tivô, Sección Octava heeft bij beschikkingen van 4 juli 1995 ,
    klager die later in het kader van een beroep tot                  13 september 1995 en 15 november 1995 , ingekomen ter
    nietigverklaring een gebrekkige motivering van een                griffie van het Hof van Justitie op 30 november 1995 , in de
    beschikking stelt, moet dit slechts op dezelfde wijze             gedingen tussen Careda SA, Femara ( Federación Nacional
    kunnen doen als iedere andere verzoeker die rechtstreeks
                                                                      de Operadores de Máquinas Recreativas y de Azar ) en
    en individueel wordt geraakt door de beschikking.                 Facomare ( Asociación Española de Empresarios de Máqui
                                                                      nas Recreativas ) en Administración General del Estado
— Onder voorwendsel van een toetsing van de motivering                ( Ministerio de Economía y Hacienda ), het Hof van Justitie
    heeft het Gerecht een beoordelingsfout getoetst en een            van de Europese Gemeenschappen verzocht om prejudiciële
    nieuwe procedurele verplichting opgelegd, namelijk de             beslissingen over de navolgende vragen :
    eerbiediging van een hoor en wederhoor van de indiener
    van een klacht. Het verlenen van toegang tot het dossier
                                                                       1 . Onderstelt de doorberekening van de belasting aan de
    aan de klager in gevallen waarin er geen verplichting                  verbruiker, als bedoeld in de Zesde richtlijn van 17 mei
    bestaat om de procedure van artikel 93 , lid 2, van het
                                                                           1977 ( Richtlijn 77/388/EEG) (*) en andere Gemeen
    EG-Verdrag te openen, vormt een schending van de
                                                                           schapsregels, waardoor de omzetbelasting wordt geken
    regels die van toepassing zijn op het gebied van de
                                                                           merkt, altijd en onder alle omstandigheden, dat in de
    steunmaatregelen van de staten.
                                                                           betrokken belastingwetgeving uitdrukkelijk moet wor
                                                                           den bepaald, dat die belasting aan de verbruiker kan
(!) PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz. 19 .                            worden doorberekend, of is het voldoende, dat de
                                                                           belasting bij een redelijke uitlegging van die wetgeving
                                                                           geacht kan worden in de door de verbruiker betaalde
                                                                           prijs te zijn begrepen ?
                                                                       2 . Kan een belasting die wordt geheven in de vorm van een
                                                                           vast bedrag, die een belangrijk deel van de totale omzet
Verzoek van het Handelsgericht Wien van 15 september                       of de factuur uitmaakt, en die rekening houdt met deze
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   omzet, wanneer uiteindelijk de verbruiker deze belasting
Verenigde Familapress Zeitungsverlags- und vertriebs                       draagt, geacht worden een omzetbelasting te zijn,
                GmbH en Heinrich Bauer Verlag                              hoewel geen expliciete doorberekening aan de verbrui
                       ( Zaak C-368/95 )                                   ker ( factuur ) plaats vindt, omdat het gaat om automa
                          ( 96/C 16/21 )                                   tische transacties waarbij munten worden gebruikt, en
                                                                           er sprake is van een prijs voor het gebruik ? Zo ja, maakt
                                                                           een belasting in die vorm inbreuk op artikel 33 van de
Het Handelsgericht Wien — Afdeling 24 — heeft bij                          Zesde BTW-richtlijn ( Richtlijn 77/388/EEG ) en is zij
beschikking van 15 september 1 995 , ingekomen ter griffie                 derhalve daarmee onverenigbaar ?
van het Hof van Justitie op 29 november 1995 , in het geding
tussen Vereinigte Familapress Zeitungsverlags- und ver
                                                                       (M PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
triebs GmbH en Heinrich Bauer Verlag, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
diciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Gevoegde zaken T-481/13 en T-421/15: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Systran/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/31

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Systran/Commissie
   (Gevoegde zaken T-481/13 en T-421/15) (1)

   (2017/C 357/40)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 336 van 16.11.2013.


title: Zaak T-202/13: Beroep ingesteld op 9 april 2013 — Group’Hygiène/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/33

         Beroep ingesteld op 9 april 2013 — Group’Hygiène/Commissie
   (Zaak T-202/13)
   2013/C 171/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Group’Hygiène (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij de cilinders, met uitzondering van die voor industrieel gebruik, aan de lijst van voorbeelden van verpakkingen heeft toegevoegd;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan de onbevoegdheid van de Commissie, aangezien de Commissie niet op basis van haar uitvoeringsbevoegdheid de wezenlijke bestanddelen van de basisregeling kan aanpassen. Omdat richtlijn 2013/2/EU (1) de definitie van de verpakking van producten die niet zijn bedoeld in richtlijn 94/62/EG (2) heeft uitgebreid, is richtlijn 2013/2/EU onbevoegd vastgesteld.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan de schending van artikel 296 VWEU en het algemene Unierechtelijke motiveringsbeginsel aangezien richtlijn 2013/2/EU niet uitlegt waarom enkel bepaalde cilinders verpakkingen zouden zijn. Verzoekster maakt kenbaar dat de motivering van de handeling des te noodzakelijker was nu de bestreden maatregel het standpunt van de organen van de Europese Unie ten aanzien van deze materie wijzigt.

               3)

               Derde middel, ontleend aan de schending van richtlijn 94/62/EG, voor zover het duidelijk was dat de cilinders niet kunnen worden gekwalificeerd als verpakking, aangezien de cilinder een zuiver intern bestanddeel is van het product, en deze niet overeenkomt met de juridische definitie van de verpakking zoals vervat in richtlijn 94/62/EG.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan de schending van het beginsel van gelijke behandeling aangezien richtlijn 2013/2/EU vergelijkbare situaties verschillend behandelt, voor zover de richtlijn industriële cilinders niet als verpakkingen kwalificeert terwijl industriële en niet-industriële cilinders zich in een objectief vergelijkbare situatie bevinden, en voor zover producten met kenmerken die vergelijkbaar zijn met die van cilinders uitgesloten zijn van de verpakkingscategorie.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan de schending van de beginselen van rechtszekerheid en gerechtvaardigd vertrouwen, voor zover richtlijn 2013/2/EU op een abrupte manier en zonder overgangsmaatregelen een wijziging aanbrengt in de oplossing van de wetgever van de Unie, volgens welke cilinders geen verpakkingen zijn voor de toepassing van richtlijn 94/62/EG.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan de schending van het evenredigheidsbeginsel, voor zover in tegenstelling tot andere industriële ondernemingen die zijn onderworpen aan de verpakkingsregeling, de bestreden maatregel onevenredige financiële gevolgen zou meebrengen voor de marktdeelnemers in de autosector. De cilinderfabrikanten zullen het volume van geproduceerde cilinders niet kunnen verlagen, omdat deze absoluut noodzakelijk voor en inherent zijn aan het product.

      (1)  PB L 37, blz. 10.

      (2)  Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).


title: Zaak T-469/14: Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Dordal/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/64

         Beroep ingesteld op 24 juni 2014 — Dordal/Commissie
   (Zaak T-469/14)
   2014/C 253/88
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dordal, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak C-117/10: Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/34

         Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-117/10)
   2010/C 113/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, K. Walkerová, A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               beschikking 2010/10/EG (1) van de Raad van 20 november 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Polen van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013, nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de vaststelling van de bestreden beschikking deed de Raad het besluit van de Commissie teniet dat voortvloeide uit het voorstel voor passende maatregelen in punt 196 van de landbouwrichtsnoeren van 2007 en uit de onvoorwaardelijke aanvaarding ervan door Polen, waardoor dit land werd verplicht uiterlijk op 31 december 2009 een einde te maken aan een bestaande steunregeling voor de aankoop van landbouwgrond. Onder het mom van buitengewone omstandigheden heeft de Raad Polen in feite toegestaan deze regeling te behouden tot het aflopen van de landbouwrichtsnoeren van 2007 op 31 december 2013. De door de Raad ter motivering van zijn beschikking aangevoerde omstandigheden zijn duidelijk geen buitengewone omstandigheden die de gegeven beschikking rechtvaardigen en houden geen rekening met het besluit van de Commissie betreffende deze regeling. De Commissie voert ter ondersteuning van haar beroep tot nietigverklaring vier middelen aan:

               a)

               In de eerste plaats is zij van mening dat de Raad niet bevoegd was om op te treden op grond van artikel 88, lid 2, derde alinea, EG, omdat hij niet binnen de in de vierde alinea van deze bepaling vastgestelde termijn van drie maanden had beslist op het Poolse verzoek, en omdat de door hem goedgekeurde steun in elk geval bestaande steun was die Polen, toen het de hem door de Commissie voorgestelde passende maatregelen aanvaardde, had toegezegd op te heffen tegen eind 2009.

               b)

               In de tweede plaats heeft de Raad misbruik gemaakt van zijn bevoegdheden door te trachten te bewerkstelligen dat steunmaatregelen die Polen tot eind 2009 maar niet na die datum mocht behouden, gehandhaafd konden blijven tot 2013.

               c)

               In haar derde middel stelt de Commissie verder dat de bestreden beschikking is vastgesteld in strijd met het beginsel van loyale samenwerking dat van toepassing is op de lidstaten en ook tussen de instellingen. Bij zijn beschikking heeft de Raad Polen ontslagen van zijn verplichting tot samenwerking met de Commissie in verband met de door die lidstaat aanvaarde passende maatregelen met betrekking tot bestaande steun voor de aankoop van landbouwgrond in het kader van de samenwerking krachtens artikel 88, lid 1, EG.

               d)

               Met haar laatste middel voert de Commissie aan dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, voor zover hij vaststelde dat buitengewone omstandigheden de vaststelling van de goedgekeurde maatregel rechtvaardigden.

      (1)  PB 2010, L 4, blz. 89.


title: Zaak T-431/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Volkswagen/BHIM (CHOICE)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/42

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Volkswagen/BHIM (CHOICE)
   (Zaak T-431/14)
   2014/C 282/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 april 2014 in zaak R 2019/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CHOICE” voor waren en diensten van de klassen 12, 28, 35 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 69  163

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-182/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Van der Spree/Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2001/2002 — Artikelen 26 en 43 van Statuut — Rechten van verdediging — Nietigverklaring )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 oktober 2006 — Van der Spree/Commissie
   (Zaak T-182/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2001/2002 - Artikelen 26 en 43 van Statuut - Rechten van verdediging - Nietigverklaring”)
   (2006/C 310/23)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Daniel Van der Spree (Overijse, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van 25 juni 2003 houdende definitieve opstelling van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.
   Dictum

               1)

               Het besluit van 25 juni 2003 houdende definitieve opstelling van het loopbaanontwikkelingrapport van Daniel Van der Spree over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


               12.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/38

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door de Oslo tingrett van 6 januari 2016 in de zaak Synnøve Finden tegen Staten v/Landbruks- og matdepartmentet
   (Zaak E-1/16)
   (2017/C 9/08)
   Bij schrijven van 6 januari 2016 van de Oslo tingrett (Districtsrechtbank van Oslo) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 18 januari 2016, om een advies in de zaak Synnøve Finden tegen Staten v/Landbruks- og matdepartmentet (de Noorse Staat, vertegenwoordigd door het ministerie van Landbouw en Voeding) betreffende onderstaande vragen over Verordening nr. 832 van 29 juni 2007 inzake een systeem van gelijktrekking van de melkprijs (de „GM-verordening”):

               1.1.

               Gaat het bij de in artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening vermelde steunregeling om een regeling waarbij de rechter zich in het kader van zijn beoordeling van de rechtmatigheid ervan, moet baseren op de in artikel 31 van de EER-overeenkomst neergelegde regels inzake de vrijheid van vestiging?

               1.2.

               Wanneer de rechter bij de beoordeling van de rechtmatigheid van artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening rekening moet houden met artikel 31 van de EER-overeenkomst: is artikel 31 van de EER-overeenkomst slechts relevant wanneer de zaak een grensoverschrijdende dimensie heeft?

               1.3.

               Wanneer de rechter bij de beoordeling van de rechtmatigheid van artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening rekening moet houden met artikel 31 van de EER-overeenkomst: is artikel 31 van de EER-overeenkomst slechts relevant in verband met wat doorgaans „Protocol 3-producten” worden genoemd of wordt de regeling geacht vervoerssteun te zijn die relevant is voor alle productcategorieën, zelfs indien het vervoer is beperkt tot de eigen producten van de desbetreffende partij?

               2.1.

               Is de in artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening vermelde steunregeling een regeling die ingevolge artikel 60 van de EER-overeenkomst vooraf moet worden aangemeld bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA?

               2.2.

               Indien de in artikel 8, derde alinea, van de GM-verordening vermelde steunregeling ingevolge artikel 60 van de EER-overeenkomst vooraf moet worden aangemeld bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, geldt dat dan alleen voor hetgeen doorgaans „Protocol 3-producten” worden genoemd of wordt de regeling geacht vervoerssteun te zijn die relevant is voor alle productcategorieën?


title: Zaak T-298/16: Beroep ingesteld op 13 juni 2016 — East West Consulting/Commissie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/66

         Beroep ingesteld op 13 juni 2016 — East West Consulting/Commissie
   (Zaak T-298/16)
   (2016/C 270/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: East West Consulting SPRL (Nandrin, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         dientengevolge,

               —

               voor recht verklaren dat de Europese Commissie niet-contractueel aansprakelijk is;

               —

               verweerster veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster geleden schade, die — onder voorbehoud van wijziging — op 496 000 EUR wordt geraamd;

               —

               in ieder geval, verweerster verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: voldoende gekwalificeerde schendingen van rechtsregels door de Commissie, doordat zij, op grond van besluit 2008/969/EG, Euratom van de Commissie van 16 december 2008 betreffende het systeem voor vroegtijdige waarschuwing dat door de ordonnateurs van de Commissie en de uitvoerende agentschappen kan worden gebruikt (PB 2008, L 344, blz. 125), de W3b-waarschuwing in het systeem voor vroegtijdige waarschuwing (EWS) heeft geactiveerd ten aanzien van verzoekster, naar aanleiding van een onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) tot vaststelling van het risiconiveau dat verbonden is aan verzoekster als onderneming waaraan de overheidsopdracht voor diensten betreffende een project ter versterking van de strijd tegen zwartwerk in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië wordt gegund. Dit middel bestaat uit vijf onderdelen:

                           —

                           Eerste onderdeel: de beslissing om ten aanzien van verzoekster een waarschuwing in het EWS te registreren (hierna: „EWS-beslissing”), is onwettig, doordat zij geen rechtsgrondslag heeft en in strijd is met artikel 5 VEU en het grondrecht van het vermoeden van onschuld;

                           —

                           Tweede onderdeel: de EWS-beslissing is onwettig, doordat zij, wat de voorwaarden inzake de W3b-waarschuwing betreft, in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel;

                           —

                           Derde onderdeel: de EWS-beslissing is onwettig, doordat zij in strijd is met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur, de rechten van de verdediging, het grondrecht om te worden gehoord en de motiveringsplicht;

                           —

                           Vierde, subsidiair, onderdeel: de Commissie heeft de EWS-beslissing en het evenredigheidsbeginsel geschonden en is de in artikel 41 van het Handvest neergelegde motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht niet nagekomen;

                           —

                           Vijfde onderdeel: de grond voor de afwijzing door de Commissie van de overeenkomst is onwettig, doordat hij in strijd is met het bestek.

               2.

               Tweede middel: door verzoekster geleden schade en oorzakelijk verband tussen de onrechtmatige gedraging van de Commissie en die schade.


title: Zaak C-417/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 november 2012 — Raad van de Europese Unie/Nadiany Bamba, Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust — Bevriezing van tegoeden — Artikel 296 VWEU — Motiveringsplicht — Recht van verdediging — Recht op doeltreffende voorziening in rechte — Recht op eerbiediging van eigendom)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/18

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 november 2012 — Raad van de Europese Unie/Nadiany Bamba, Europese Commissie
   (Zaak C-417/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust - Bevriezing van tegoeden - Artikel 296 VWEU - Motiveringsplicht - Recht van verdediging - Recht op doeltreffende voorziening in rechte - Recht op eerbiediging van eigendom)
   2013/C 9/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, B. Driessen en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Nadiany Bamba (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Haïk, vervolgens P. Maisonneuve, avocats), Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Cujo en M. Konstantinidis, gemachtigden)
   Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en É. Ranaivoson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 8 juni 2011, Bamba/Raad (T-86/11), waarbij het Gerecht besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz.1) heeft nietigverklaard, voor zover die handelingen Nadiany Bamba betreffen — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Onjuiste rechtsopvatting

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 8 juni 2011, Bamba/Raad (T-86/11), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep van Bamba wordt verworpen.

               3)

               Bamba wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die de Raad van de Europese Unie in de onderhavige procedure en in de procedure in eerste aanleg heeft gemaakt.

               4)

               De Franse Republiek en de Europese Commissie worden in hun eigen kosten verwezen.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Zaak F-60/09 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 oktober 2013 — Birkhoff/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor kind ten laste — Kind met ernstige ziekte of handicap waardoor het niet in zijn behoeften kan voorzien — Verzoek om voortzetting van betaling van toelage)

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/29

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 oktober 2013 — Birkhoff/Commissie
      (Zaak F-60/09 RENV)
      (Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Toelage voor kind ten laste - Kind met ernstige ziekte of handicap waardoor het niet in zijn behoeften kan voorzien - Verzoek om voortzetting van betaling van toelage)
      (2014/C 71/54)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Gerhard Birkhoff (Weitnau, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Inzillo, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Terugverwijzing na vernietiging — Openbare dienst — Nietigverklaring van besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om voortzetting van de betaling van de toelage voor een kind ten laste in de zin van artikel 2, vijfde alinea, van bijlage VII bij het Statuut

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die Birkhoff in de zaken F-60/09 en T-10/11 P heeft gemaakt.

                  3)

                  Elke partij draagt de eigen kosten in zaak F-60/09 RENV.


title: Zaak C-285/01: Verzoek van de Cour administrative d'appel te Douai van 12 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Isabel Burdaud en Ministère de l'emploi et de la solidarité

text:
C 275/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     29.9.2001
Verzoek van de Cour administrative d’appel te Douai van               Is § 10, lid 2, nummer 2, Einkommensteuergesetz (wet op de
12 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding             inkomstenbelasting), in de versie die in 1992 gold, dat voor de
tussen Isabel Burdaud en Ministère de l’emploi et de la               aftrekbaarheid van aan verzekeringsmaatschappijen betaalde
                            solidarité                                premies als voorwaarde stelt dat die ondernemingen hun zetel
                                                                      of hun bestuur in Duitsland hebben of in het bezit zijn van
                                                                      een vergunning om hun bedrijf in Duitsland uit te oefenen,
                        (Zaak C-285/01)                               verenigbaar met de artikelen 48, 52, en 59 EG-Verdrag (thans
                                                                      de artikelen 39, 43 en 49 EG)?
                        (2001/C 275/15)
De Cour administrative d’appel te Douai heeft bij arrest van
12 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
18 juli 2001, in het geding tussen Isabel Burdaud en Ministère
de l’emploi et de la solidarité, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
1)    Kan een vormingscyclus in een instructieschool voor
      ambtenaren zoals de nationale school voor volksgezond-          Verzoek van het Tribunal de grande instance de Dax van
      heid, die uitmondt in een benoeming tot ambtenaar,              2 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
      worden gelijkgesteld met een diploma in de zin van de                              tegen Jean-Marie Perchicot
      bepalingen van voornoemde richtlijn van de Raad van
      21 december 1998 (1). Zo ja, is het diploma van de
      nationale school voor volksgezondheid te Lissabon gelijk-                                (Zaak C-289/01)
      waardig aan het diploma van de nationale school voor
      volksgezondheid te Rennes?
                                                                                (2001/C 275/17)
2)    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
      kan de bevoegde autoriteit de integratie in de openbare
      dienst van ambtenaren van een andere lidstaat die een
      gelijkwaardig diploma bezitten, afhankelijk stellen van         Het Tribunal de grande instance de Dax heeft bij vonnis van
      bepaalde voorwaarden, met name het slagen voor het              2 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      toelatingsexamen voor de school, ook voor degenen die           20 juli 2001, in de strafzaak tegen Jean-Marie Perchicot, het
      in hun land van herkomst voor een vergelijkbaar examen          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      zijn geslaagd?                                                  om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen.
(1) Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-
    fende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs-
    diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar     Kan terbeschikkingstelling van een voertuig zonder bestuurder,
    worden afgesloten (PB L 19 van 24.01.1989, blz. 16).              zoals bedoeld in artikel 2 van richtlijn 84/647/EEG (1), aldus
                                                                      worden uitgelegd, dat het de verhuurder, een wegvervoerson-
                                                                      derneming naar Frans recht, is toegestaan:
                                                                      —     de op nationaal grondgebied vereiste ritvergunningen te
                                                                            verkrijgen voor rekening van de huurder, een wegver-
                                                                            voersonderneming naar Frans recht;
Verzoek van het Finanzgericht van Schleswig-Holstein
van 31 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het
      geding tussen Thomsen en Finanzamt Flensburg                    —     voor rekening van de huurder, een wegvervoersonder-
                                                                            neming naar Spaans recht, de tachoschijven van de
                                                                            chauffeurs in dienst van deze onderneming te beheren?
                        (Zaak C-288/01)
                        (2001/C 275/16)
                                                                      (1) Richtlijn 84/647/EEG van de Raad van 19 december 1984
                                                                          betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuur-
Het Finanzgericht van Schleswig-Holstein heeft bij beschikking            der voor het vervoer van goederen over de weg (PB L 335 van
van 31 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                    22.12.1984, blz. 72).
Justitie op 19 juli 2001, in het geding tussen Thomsen en
Finanzamt Flensburg, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 april 2002 in zaak T-7/00, Hyper Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen uit Turkĳe — Afdoening zonder beslissing")

text:
27.7.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/23
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, do-
                               AANLEG                                     micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall,
                         van 29 april 2002                                C. Berardis-Kayser en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een
                                                                          beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
                                                                          van 8 januari 1998 houdende afwijzing van verzoekers
in zaak T-68/98: Stefan Jung tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                              verzoek tot herziening van zijn indeling in de rang, heeft het
                                                                          Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
                                                                          president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung,
(Ambtenaren — Verzoek tot herziening van indeling in rang                 op 29 april 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum
— Beroep — Nieuw feit — Redelijke termijn — Niet-                         luidt als volgt:
                          ontvankelijkheid)
                                                                          1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                          (2002/C 180/38)
                                                                          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1) PB C 209 van 4.7.1998.
In zaak T-68/98, Stefan Jung, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall, C. Berardis-Kayser
en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een beroep tot nietig-
verklaring van het besluit van de Commissie van 17 december                   BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
1997 houdende afwijzing van verzoekers verzoek tot herzie-                                               AANLEG
ning van zijn indeling in de rang, heeft het Gerecht (Eerste
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,                                          van 12 april 2002
N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 29 april
2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                    in zaak T-7/00, Hyper Srl tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                               len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                                          (2002/C 180/40)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          In zaak T-7/00, Hyper Srl, gevestigd te Limena (Italië),
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                vertegenwoordigd door D. Ehle en D. Ehle, advocaten, domici-
                               AANLEG                                     lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. zur Hausen),
                         van 29 april 2002                                betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking
                                                                          van de Commissie van 30 september 1999 (REM 2/98), tot
in zaak T-70/98: Wolfgang Hilden tegen Commissie van                      vaststelling dat de invoerrechten voor televisietoestellen uit
               de Europese Gemeenschappen (1)                             Turkije niet kunnen worden kwijtgescholden, heeft het Gerecht
                                                                          (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
(Ambtenaren — Verzoek tot herziening van indeling in rang                 K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 12 april
— Beroep — Nieuw feit — Redelijke termijn — Niet-                         2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                          ontvankelijkheid)                               volgt:
                          (2002/C 180/39)                                 1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                          2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          (1) PB C 149 van 27.5.2000.
In zaak T-70/98, Wolfgang Hilden, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Trierweiler


title: Zaak T-510/16: Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Dessi/EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Beoordeling — Bevordering — Beoordeling en bevordering 2012 — Besluit van het beroepscomité — Omvang van het toezicht — Personeelsvertegenwoordigers — Discriminatie”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/45

         Arrest van het Gerecht van 19 juli 2017 — Dessi/EIB
   (Zaak T-510/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Beoordeling - Bevordering - Beoordeling en bevordering 2012 - Besluit van het beroepscomité - Omvang van het toezicht - Personeelsvertegenwoordigers - Discriminatie”))
   (2017/C 283/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nathalie Dessi (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Senes en L. Payot, vervolgens L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Gómez de la Cruz en E. Raimond, vervolgens E. Raimond en G. Faedo en, tenslotte, G. Faedo en K. Carr, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het beroepscomité van de EIB van 23 oktober 2013 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om herziening van haar beoordelingsrapport over 2012, voor zover zij in dat rapport aan de president van de EIB niet werd voorgedragen voor bevordering van de functiegroep F naar de functiegroep E

      Dictum

               1)

               Het besluit van het beroepscomité van de Europese Investeringsbank (EIB) van 23 oktober 2013 tot afwijzing van het verzoek van Nathalie Dessi om herziening van haar beoordelingsrapport over 2012, voor zover zij in dat rapport aan de president van de EIB niet werd voorgedragen voor bevordering van de functiegroep F naar de functiegroep E, wordt nietig verklaard.

               2)

               De EIB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-8/14, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-74/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — GSV Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-Alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Taric-codes  7019590010 en 7019590090  — Verordeningen tot instelling van antidumpingrechten op de invoer van bepaalde open weefsels van glasvezels van oorsprong uit China — Uiteenlopende taalversies — Verplichting tot betaling van antidumpingrechten)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — GSV Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-Alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-74/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Taric-codes 7019590010 en 7019590090 - Verordeningen tot instelling van antidumpingrechten op de invoer van bepaalde open weefsels van glasvezels van oorsprong uit China - Uiteenlopende taalversies - Verplichting tot betaling van antidumpingrechten))
   2014/C 175/12
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GSV Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Észak-Alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Debreceni Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Uitlegging van punt 14 van de considerans en artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 138/2011 van de Commissie van 16 februari 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde open weefsels van glasvezels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 43, blz. 9) — Vrijstelling van antidumpingrechten voor de invoer van weefsels van glasvezels die niet vallen onder de omschrijving van Taric-code 7019590010 zoals die volgt uit de in de taal van de importeur gepubliceerde verordeningen — Goed dat volgens andere taalversies onder die code kan worden ingedeeld

      Dictum

               1)

               Het geïntegreerde tarief van de Europese Gemeenschappen, dat is vastgesteld bij artikel 2 van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, moet aldus worden uitgelegd dat producten als die welke door de verwijzende rechter zijn beschreven en waarbij met name sprake is van glasvezelweefsels die openingen hebben met een celgrootte van 4 mm in zowel lengte als breedte, een gewicht hebben van meer dan 35 g/m2 en bestemd zijn voor de bouw, kunnen worden ingedeeld onder code 7019 59 00 10 daarvan.

               2)

               Het feit dat het materiaal waarop de in het hoofdgeding aan de orde zijnde douaneaangifte betrekking heeft, weliswaar voldoet aan de eigenschappen zoals opgenomen in code 7019 59 00 10 van het geïntegreerde tarief van de Europese Gemeenschappen en genoemd in de verordeningen waarbij het aan antidumpingrechten wordt onderworpen, maar niet overeenkomt met de benaming die daaraan wordt gegeven in de versies van die code en die verordeningen die zijn gepubliceerd in de taal van de lidstaat van herkomst van degene die aangifte doet en waarop deze persoon zich bij zijn aangifte uitsluitend heeft gebaseerd, kan niet leiden tot ongedaanmaking van de tariefindeling van dit materiaal onder genoemde code, waartoe de douaneautoriteiten zijn overgegaan op basis van alle andere taalversies van die code en die verordeningen.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.