title: Zaak T-82/13: Beroep ingesteld op 13 februari 2013 — Panasonic en MT Picture Display/Commissie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/28

         Beroep ingesteld op 13 februari 2013 — Panasonic en MT Picture Display/Commissie
   (Zaak T-82/13)
   2013/C 101/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Panasonic Corp. (Kadoma, Japan) en MT Picture Display Co Ltd (Matsuocho, Japan) (vertegenwoordigers: R. Gerrits en A.-H. Bischke, advocaten, M. Hoskins, QC (Queen’s Counsel) en S. Abram, Barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2012) 8839 def. van de Commissie van 5 december 2012 in zaak COMP/39.437 — Straalbuizen voor televisies en computerschermen, geheel, of in voorkomend geval gedeeltelijk, nietig verklaren voor zover daarin is vastgesteld dat verzoeksters artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst hebben geschonden;

               —

               de aan verzoeksters opgelegde boetes nietig verklaren of in voorkomend geval verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het recht op een eerlijk proces voor de periode voorafgaand aan 10 februari 2003:

                           —

                           De vaststelling in het bestreden besluit dat, wat kleurenbeeldbuizen betreft, Matsushita Electric Industrial Co Ltd (hierna: „MEI”) in de periode voorafgaand aan 10 februari 2003 betrokken was bij de beweerde enkele en voortgezette inbreuk op artikel 101 VWEU (hierna: „beeldbuiskartel”), is gebaseerd op twee nieuwe beweringen die niet in de mededeling van punten van bezwaar stonden: ten eerste, dat MEI op de hoogte was, of had moeten zijn, van het beeldbuiskartel en ten tweede, dat MEI een strategische beslissing heeft genomen om via bilaterale contacten aan het beeldbuiskartel deel te nemen. Voorts verwijst het bestreden besluit ter staving van deze aantijgingen ook voor het eerst naar bepaalde mondeling afgelegde verklaringen en bewijsstukken of naar onderdelen daarvan;

                           —

                           De omstandigheid dat deze beweringen en stukken pas voor het eerst in het bestreden besluit zijn vermeld, vormt een ernstige schending van het recht van Panasonic Corporation (hierna: „Panasonic”) om te worden gehoord, is onaanvaardbaar en vereist dat dit besluit tegen MEI voor deze periode wordt nietig verklaard.

               2)

               Tweede middel: geen bewijs dat MEI, wat de periode voorafgaand aan 10 februari 2003 betreft, op de hoogte was of had moeten zijn van het beeldbuiskartel en/of van de inhoud ervan:

                           —

                           Zelfs bij ontvankelijkheid van de onder het eerste middel vermelde beweringen en/of bewijsstukken, heeft de Commissie niet bewezen dat MEI wist of had moeten weten dat de bilaterale contacten waaraan zij heeft deelgenomen een onderdeel vormden van een totaalplan en dat het totaalplan alle bestanddelen van het beeldbuiskartel bestreek;

                           —

                           De aangevoerde bewijsstukken tonen evenmin aan dat MEI een strategische keuze heeft gemaakt om via bilaterale vergaderingen aan enig beeldbuiskartel deel te nemen.

               3)

               Derde middel: geen bewijs dat MEI/MT Picture Display Co Ltd (hierna: „MTPD”) vanaf 10 februari 2003 aan de enkele en voortgezette inbreuk, vastgesteld in het bestreden besluit, hebben deelgenomen:

                           —

                           De vanaf 10 februari 2003 in Europa en Azië verrichte activiteiten vormden geen onderdeel van een gezamenlijk plan met een enkele doelstelling;

                           —

                           MEI/MTPD hebben aan geen enkele Europese multilaterale vergadering van het beeldbuiskartel deelgenomen;

                           —

                           Wat de bilaterale contacten van MEI/MTPD tijdens deze periode betreft, heeft de Commissie niet bewezen dat MEI/MTPD op de hoogte waren of hadden moeten zijn van het bestaan en/of van de inhoud van de multilaterale kartelactiviteiten in Europa waarbij andere adressaten van het bestreden besluit betrokken waren.

               4)

               Vierde middel: de aan Panasonic/MTPD opgelegde boetes moeten volledig worden nietig verklaard of, subsidiair, worden verminderd:

                           —

                           Primair betogen Panasonic/MTPD dat de vaststelling dat zij elk inbreuken hebben gepleegd volledig moet worden nietig verklaard en dat de aan elk van hen opgelegde boete volledig moet worden nietig verklaard;

                           —

                           Subsidiair betogen Panasonic/MTPD dat, indien hun beroep tot nietigverklaring weliswaar op sommige maar niet op alle punten slaagt, de aan hen opgelegde boete dienovereenkomstig moet worden verminderd;

                           —

                           Voorts dan wel subsidiair betogen Panasonic/MTPD dat zelfs indien de vaststelling van een inbreuk wordt bevestigd, de aan hen opgelegde boete te hoog is aangezien het bestreden besluit voor de berekening van de boete een onjuiste methode heeft toegepast waardoor aan concern-interne verkopen ten onrechte een te hoge waarde is toegekend;

                           —

                           Eveneens voorts dan wel subsidiair betogen Panasonic/MTPD dat indien de boete niet volledig wordt nietig verklaard, zij moet worden verminderd ter erkenning van hun geringere betrokkenheid bij het vermeende kartel.


title: Beroep, op 17 oktober 1995 ingesteld door Société Guérin Automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-195/95)

text:
9 . 12 . 95           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 333/21
mededingingsregels strijdige praktijken, als voor onderne           vaststellen, doch dat zij niettemin zorgvuldig en onpartijdig
mingen tegen wie een inbreuk kan worden vastgesteld en               alle relevante elementen in elk concreet geval dient te
voor de Commissie, om de indiener van een klacht zo                  onderzoeken om de door de klagers aan haar voorgelegde
belangrijke inlichtingen te onthouden als het bestaan en de          gegevens feitelijk en rechtens met kennis van zaken te
inhoud van verzoeken om inlichtingen en de opmerkingen               kunnen beoordelen .
van de onderneming op vragen of het verzoek om een
standpuntbepaling betreffende een klacht. Zij weet thans             Verzoekster verklaart dat verweerster in de onderhavige
nog steeds niet, welk verzoek om inlichtingen tot Peugeot is         zaak niet aan deze eisen heeft voldaan . Terzake betoogt zij ,
gericht in de vier door DG IV behandelde zaken, en bijgevolg         dat de Commissie niet kan stellen, dat er geen voldoende
of dit verzoek enig verband houdt met haar klacht.                   communautair belang was om over te gaan tot de volgende
                                                                     fase van de procedure, dat wil zeggen de mededeling van de
Ten slotte kan het voornemen, dat blijkt uit de brief van de         punten van bezwaar, of althans een mededeling van haar
Commissie van 12 september 1995 , om de zaak Sodima en               voornemens overeenkomstig aritkel 6 van Verordening nr.
andere zaken als een stelsel van „ communnicerende vaten "           99/63/EEG, aangezien:
te beschouwen, voor een manipulatie worden gehouden, die
bedoeld is om de afwikkeling van de procedure van                    a ) het lid van de Commissie dat met de Mededinging is
verzoekster te vertragen en om op onrechtmatige wijze,                    belast, voortdurend in het openbaar heeft verklaard, dat
onder miskenning van de door de indiener van de klacht                    de klachten, zelfs indien dit er veel waren, snel zouden
gestelde voorwaarden en van de vertrouwelijkheid, het door                worden afgehandeld en dat sancties zouden worden
haar geleverde bewijsmateriaal onrechtmatig in de andere                  opgelegd, wanneer de klachten gegrond waren;
procedures te gebruiken .
                                                                     b ) in de onderhavige zaak een onderzoek van de klacht te
                                                                         meer noodzakelijk was, omdat Nissan France de Com
                                                                         missie had betrokken bij de opstelling van haar dealer
                                                                         contract, zoals blijkt uit een brief van Nissan France van
Beroep, op 17 oktober 1995 ingesteld door Société Guérin                  1 juli 1993 aan verzoekster.
Automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeen                 Verder beklemtoont zij , dat een beschikking van de Com
                             schappen                               missie, indien deze de vrijstelling had ingetrokken of de met
                       ( Zaak T-195/95 )                            het mededingingsrecht strijdige clausules en feitelijke gedra
                          ( 95/C 333/39 )                           gingen in haar betrekkingen met Nissan France had veroor
                                                                    deeld, verzoekster in staat had gesteld om sneller schade
                      (Procestaai: Frans)                           vergoeding van de nationale rechter te verkrijgen, voor wie
                                                                    de procedure aanhangig is .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 17 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europeese Gemeenschappen door Société
Guérin Automobiles, gevestigd te Alengon ( Frankrijk ),
vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,           Beroep, op 17 oktober 1995 ingesteld door „ H " tegen
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
P. Schilitz, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
                                                                                ( Zaak T-196/95 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                                           ( 95/C 333/40 )
— het nalaten van de Commissie vast te stellen;                                            (Procestaai: Frans)
— subsidiair, op basis van artikel 215 van het Verdrag, te
    verklaren dat de Commissie hierdoor extracontractueel           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    aansprakelijk is jegens verzoekster en haar een op              schappen is op 10 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
    1 577 188,53 Ffr . begrote schadevergoeding verschul           Commissie van de Europese Gemeenschappen door „ H ",
    digd is;                                                        wonende te Brussel, vertegenwoordigd door P. P. van
                                                                    Gehuchten en J. Sambon, advocaten te Brussel, domicilie
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,
                                                                    Rue de Fort Rheinsheim 2 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoekster is dealer van de vennootschap Nissan France,
die Nissan-voertuigen importeert en een dochtermaatschap           — vast te stellen dat de conclusies van de invaliditeitscom
pij is van de Japanse autofabrikant, en komt op tegen de                 missie onwettig en nietig zijn;
weigering van de Commissie om gevolg te geven aan de door
haar tegen Nissan France ingediende klacht betreffende de           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van de
verenigbaarheid van het dealercontract met artikel 85                    Europese Gemeenschappen van 27 september 1994,
EG-Verdrag en Verordening ( EEG ) nr. 123/85 .                           waarbij verzoekster is gepensioneerd en haar een inva
                                                                         liditeitspensioen wordt toegekend dat is vastgesteld
Zij is van mening dat de Commissie weliswaar een volgorde                overeenkomstig het bepaalde in artikel 78 , derde alinea,
van prioriteit voor de behandeling van de dossiers kan                   van het Statuut;


title: Zaak F-137/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 februari 2016 — GV/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Arbeidscontractant — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 47, sub c, RAP — Ontslagredenen — Verbreking van de vertrouwensrelatie — Recht om te worden gehoord — Artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Materiële schade — Immateriële schade)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 februari 2016 — GV/EDEO
   (Zaak F-137/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Arbeidscontractant - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 47, sub c, RAP - Ontslagredenen - Verbreking van de vertrouwensrelatie - Recht om te worden gehoord - Artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Beginsel van behoorlijk bestuur - Materiële schade - Immateriële schade))
   (2016/C 106/57)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GV (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EDEO tot opzegging van verzoekers arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van 29 januari 2014 waarbij de directeur van het directoraat „Human ressources” van de Europese Dienst voor extern optreden, in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag, de aanstellingsovereenkomst van GV met ingang van 31 augustus 2014 heeft opgezegd, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Dienst voor extern optreden wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 5 000 EUR aan GV ter vergoeding van zijn immateriële schade.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van GV.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015, blz. 54.


title: Beroep, op 26 augustus 1996 ingesteld door Freistaat Sachsen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-132/96)

text:
9.11.96            INL,                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 336/29
tember 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum              satie van uit de deling van Duitsland voortvloeiende
luidt als volgt:                                                    nadelen —, heeft de Commissie niet onderzocht. Zij heeft
                                                                    zich enkel geconcentreerd op de vraag, of de voorwaarden
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                     van artikel 92 , lid 3 , waren vervuld. Aangezien de Commis
                                                                    sie enkel onder deze bepaling een discretionaire bevoegdheid
                                                                    heeft, had zij omgekeerd te werk moeten gaan en eerst
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .             artikél 92 , lid 2 , onder c ), moeten toepassen . Dit heeft zij niet
                                                                    gedaan en derhalve heeft zij het EG-Verdrag geschonden .
                                                                    Hetgeen de Commissie in dit verband heeft uiteengezet over
                                                                    de produktiecapaciteit, is juridisch en feitelijk ongegrond :
                                                                    juridisch, omdat het voor de toepassing van artikel 92 , lid 2 ,
                                                                    onder c ), niet relevant is., of door de steunverlening
                                                                    overcapaciteit wordt gecreëerd, en feitelijk, omdat dit niet
                                                                    het geval is .
Beroep, op 26 augustus 1996 ingesteld door Freistaat
Sachsen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                               pen
                                                                    De Commissie heeft artikel 92 , lid 2, onder c ), niet uitgelegd
                      ( Zaak T-132/96 )                             en is blijkens de considerans van de beschikking van mening,
                         ( 96/C 336/62 )                            dat het geen „ regionale steun voor nieuwe investeringen "
                                                                    betreft. Aangezien de Commissie haar standpunt niet nader
                                                                    heeft gemotiveerd en derhalve een wezenlijk vormvoor
                     (Procestaai: Duits)                            schrift heeft geschonden, kan de beschikking ook daarom
                                                                    niet in stand blijven .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 26 augustus 1996 beroep tegen Commissie
                                                                    De Commissie heeft eveneens artikel 92 , lid 3 , verkeerd
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Freistaat
                                                                    toegepast. Zij heeft zich eenvoudig op lid 3 , onder a ) en c ),
Sachsen, vertegenwoordigd door K. Pfeiffer en J. Sedemund
                                                                    beroepen zonder uit te leggen, welke van deze twee volledig
van Deringer Tessin Herrmann & Sedemund, advocaten te
                                                                    van elkaar verschillende en elkaar uitsluitende bepalingen zij
Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
                                                                    wilde toepassen . In feite komt alleen de bepaling onder a ) in
May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
                                                                    aanmerking en deze kan de conclusies van de Commissie
                                                                    niet dragen . Ook in zoverre heeft de Commissie zowel het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  Verdrag als haar motiveringsplicht geschonden .
— artikel 2 van de beschikking van de Commissie van
    26 juni 1996 betreffende een steunmaatregel van Duits          Voorts heeft de Commissie zich ten onrechte op de
    land ten gunste van het Volkswagen-concern, bestemd             steuncriteria voor de automobielsector gebaseerd om de
    voor de fabrieken te Mosel en Chemnitz (C 62/91 ex              verschillende behandeling van nieuwe en uitbreidingsinves
    NN75 , 77, 78 en 79/91 ), nietig te verklaren ;                 teringen te motiveren . Die criteria maken geen verschil
                                                                    tussen beide investeringssoorten , en de beschikkingsprak
                                                                    tijk van de Commissie waarin dit verschil incidenteel
— verweerster in de kosten te verwijzen .                           opduikt, vindt geen steun in het vigerende Gemeenschaps
                                                                    recht .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Tenslotte is de bestreden beschikking onjuist, omdat de
Verzoeker komt op tegen een tot de Duitse Bondsregering             Duitse autoriteiten de steun hebben verleend op een tijdstip
gerichte beschikking van de Commissie van 26 juni 1996 ,            waarop de geldigheidsduur van vorenbedoelde sectoriële
waarbij steunmaatregelen die op grond van de door de                criteria was verstreken en nog niet was verlengd . Hetzelfde is
Commissie goedgekeurde Duitse regelingen waren voorzien             het geval voor het Commissiebesluit waarbij die criteria van
voor de in de Freistaat Sachsen gelegen fabrieken van het           toeapssing waren verklaard op Duitsland , ofschoon de
Volkswagen-concern grotendeels zijn geweigerd . De Com             Bondsregering daarmee niet had ingestemd . Aangezien de
missie heeft deze steun, ten belope van 240 miljoen DM,             Duitse steunregels door de Commissie waren goedgekeurd
afgewezen op grond dat artikel 92 , lid 2 , onder c ),              en de toepassing ervan door haar niet was bekritiseerd,
EG-Verdrag, dat steunverlening ter compensatie van door             behoefde de steunverleningsbeslissing in maart 1991 niet
de deling van Duitsland veroorzaakte nadelen toestaat, niet         speciaal te worden aangemeld en was de Commissie niet
van toepassing is en dat artikel 92 , lid 3 , hogere subsidies      bevoegd een procedure krachtens artikel 93 , lid 3 , in te
dan de door haar goedgekeurde niet toelaat .                        leiden en de bestreden beschikking te geven . Ook hierom
                                                                    moet de beschikking nietig worden verklaard .
De Commissie heeft artikel 92 , lid 2 , onder c ), ten onrechte
niet toegepast. Deze bepaling bevat dwingend recht en is
derhalve steeds toepasselijk, wanneer aan de daarin gestelde
voorwaarden is voldaan . Of dit het geval was — dus of de
betrokken steunmaatregelen noodzakelijk zijn ter compen


title: Zaak T-459/04: Beroep, op 22 november 2004 ingesteld door Jorge Manuel Pinheiro de Jesus Ferreira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/25

         Beroep, op 22 november 2004 ingesteld door Jorge Manuel Pinheiro de Jesus Ferreira tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-459/04)
   (2005/C 45/57)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jorge Manuel Pinheiro de Jesus Ferreira, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 18 maart 2004 waarbij verzoeker is ingedeeld in de rang A5, salaristrap 3;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van het verschil tussen verzoekers bezoldiging in de rang A5, salaristrap 3, en de bezoldiging die hij bij indeling in de hogere rang zou hebben gekregen, vermeerderd met vertragingsrente op de voet van 5, 75 % per jaar vanaf 1 december 2002;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, heeft gesolliciteerd naar een A5/A4-post op het gebied van belastingen en douane. Hij werd uitgekozen en ingedeeld in de rang A5, salaristrap 3. Verzoeker komt op tegen dit laatste besluit en stelt in dit verband dat hij een bijzonder gekwalificeerde ambtenaar is en uitzonderlijke kundigheden bezit, zodat hij in de rang A4 had moeten worden ingedeeld. Hij stelt derhalve dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de toepassing van artikel 31 van het Statuut.
   Verzoeker stelt ook dat verweerster zijn rechten van verdediging heeft geschonden door hem niet de gelegenheid te geven zijn standpunt kenbaar te maken alvorens zij het bestreden besluit heeft vastgesteld.
   Ten slotte stelt verzoeker schending van artikel 253 EG; het bestreden besluit zou niet of althans ontoereikend zijn gemotiveerd.


title: Zaak T-119/02: Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Royal Philips Electronics N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.7.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 169/35
Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Royal Philips                        behoorlijk bestuur, door de zaak ten aanzien van het
Electronics N.V. tegen Commissie van de Europese Ge-                         effect van de overname op de Franse markt aan de Franse
                         meenschappen                                        autoriteiten voor te leggen, in plaats van de zaak volledig
                                                                             in eigen hand te houden.
                       (Zaak T-119/02)
                                                                       (1) PB 1990 L 257, blz. 13.
                        (2002/C 169/62)                                (2) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
                       (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Royal                    Beroep, op 17 april 2002 ingesteld door Mitsubishi HiTec
Philips Electronics N.V., vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker        Paper Bielefeld GmbH tegen Commissie van de Europese
Hordijk en N. Cronstedt van het kantoor De Brauw Blackstone                                    Gemeenschappen
Westbroek, ’s-Gravenhage (Nederland).
                                                                                (Zaak T-122/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 169/63)
—     de goedkeuringsbeschikking          en   de     verwijzings-
      beschikking nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 17 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
Middelen en voornaamste argumenten                                     sie van de Europese Gemeenschappen door Mitsubishi HiTec
                                                                       Paper Bielefeld GmbH, vertegenwoordigd door A. W. J. Kmie-
                                                                       cik en I. Van Bael van het advocatenkantoor Van Bael & Bellis
Verzoekster, een Nederlandse vennootschap die actief is in             te Brussel (België).
de sectoren verlichting, consumentenelektronica, elektrische
huishoudelijke apparaten, componenten, halfgeleiders en me-
dische systemen, verzoekt de nietigverklaring van twee be-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
schikkingen van de Commissie van 8 januari 2002 in zaak
COMP/M.2621 — SEB/Moulinex, inzake de overname door                    —     artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
SEB Group van de divisie kleine elektrische apparatuur van                   daarin is gesteld dat verzoekster betrokken was bij een
SA Moulinex ingevolge respectievelijk artikel 9, lid 3 (de                   inbreuk vóór 1 januari 1993;
verwijzingsbeschikking), en artikel 6, leden 1, sub b, en 2 (de
goedkeuringsbeschikking), van verordening nr. 4064/89 van
de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op                —     het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete te
concentraties van ondernemingen. (1) Deze fusie is ook aan de                verlagen;
orde in zaak T-114/02, Babyliss/Commissie. (2)
                                                                       —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
Tot staving van haar vordering voert verzoekster aan dat:
—     de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 6,            Middelen en voornaamste argumenten
      leden 1, sub c, en 2, en artikel 9, lid 3, van verordening
      nr. 4064/89 en een kennelijke fout heeft begaan bij de
      beoordeling van de relevante feiten van de zaak doordat          Verzoekster komt op tegen een gedeelte van de beschikking
      zij de aangemelde concentratie in de eerste fase van haar        van de Commissie van 20 december 2001 in zaak COMP/E-1/
      onderzoek heeft goedgekeurd, waarbij zij de door SEB             36.212 — zelfkopiërend papier, waarin de Commissie vaststel-
      voorgestelde verplichtingen heeft aanvaard.                      de dat verzoekster in strijd met artikel 81, lid 1, EG en
                                                                       artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst van januari 1992 tot
—     de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 6,            september 1995 heeft deelgenomen aan een reeks afspraken en
      leden 1, sub c, en 2, en artikel 9, lid 3, van verordening       onderling afgestemde gedragingen in de sector zelfkopiërend
      nr. 4064/89, artikel 253 EG en de beginselen van                 papier, en verzoekster een geldboete heeft opgelegd.


title: Zaak T-125/99: Beroep, op 21 mei 1999 ingesteld door D. E. Gutiérrez de Quijano y Llorens tegen Europees Parlement

text:
28.8.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/35
schuldvergelijking tussen enerzijds schulden voortvloeiend uit         Volgens verzoekster zijn de genoemde artikelen 115 en 1,
op verordeningen gebaseerde niet-contractuele verplichtingen,          lid 1, sub j, ongeldig en onverbindend wegens schending van
en anderzijds contractuele schuldvorderingen die onder het             artikel 12 EG (ex artikel 6) en van artikel 1 van verordening
recht van een lidstaat vallen, in casu het Belgisch recht, waar        nr. 1 van de Raad (2). Weliswaar mag het gemeenschapsmerk
in de MED-URBS contracten naar is verwezen.                            gedeponeerd worden in de Nederlandse taal, maar gedurende
                                                                       de verdere procedure evenals in oppositieprocedures moet een
Verzoekster voert eveneens de schending aan van de beginselen          van de vijf werktalen van het Bureau worden gebruikt. Deze
van rechtszekerheid en van bescherming van het gewettigd               taalregeling brengt haar in een nadelige positie ten opzichte
vertrouwen, alsmede de verplichting om besluiten met redenen           van de merkengemachtigden uit de lidstaten waarvan de taal
te omkleden.                                                           behoort tot de officiële werktalen van het Bureau.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 decem-
                                                                           ber 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de
                                                                           Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 95, blz. 1).
                                                                       (2) Verordening van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het
                                                                           taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap (PB 1958,
Beroep, op 19 mei 1999 ingesteld door C. Kik tegen                         blz. 385).
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                ken, tekeningen en modellen)
                        (Zaak T-120/99)
                        (1999/C 246/71)
                                                                       Beroep, op 21 mei 1999 ingesteld door D. E. Gutiérrez de
                                                                                Quijano y Llorens tegen Europees Parlement
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Zaak T-125/99)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 mei 1999 beroep tegen Bureau voor                                              (1999/C 246/72)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
en modellen) ingesteld door C. Kik, merkengemachtigde te
’s-Gravenhage (Nederland), vertegenwoordigd door G. L. Kooy,                                    (Procestaal: Spaans)
advocaat aldaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij N. Decker, advocaat aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 21 mei 1999 beroep ingesteld tegen Europees
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Parlement door D. E. Gutiérrez de Quijano y Llorens, wonende
                                                                       te Luxemburg, vertegenwoordigd door D. J. Ramón Iturria-
1. haar beroep gegrond te verklaren;                                   gagoitia Bassas, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van S. Le Goueff, advocaat aldaar, avenue Guillaume
2. de beslissing van de Derde kamer van beroep tot afwijzing           9.
    van haar aanvraag tot registratie van het (gemeenschaps-)
    merk KIK te vernietigen respectievelijk te herzien en,             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    opnieuw rechtdoende, het besluit van het Bureau van
    19 maart 1999 te vernietigen;                                      — gedeeltelijk nietig te verklaren de aankondiging van al-
                                                                            gemeen vergelijkend onderzoek PE/215/LA van het Secre-
3. subsidiair, te bepalen dat met betrekking tot de aanvraag                tariaat generaal van het Europees Parlement — met name
    tot registratie van het merk KIK aan alle formele eisen is              „optie 02” — gepubliceerd in het Publicatieblad van de
    voldaan;                                                                Europese Gemeenschappen C 53 van 24 februari 1999;
4. meer subsidiair, te bepalen dat verzoekster niet gehouden           — het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.
    is om slechts een van de officiële werktalen van het Bureau
    als tweede taal op te geven;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
5. het Bureau te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                       Verzoeker is ambtenaar van het Hof van Justitie en voormalig
                                                                       ambtenaar van het Europees Parlement. Hij komt op tegen de
Middelen en voornaamste argumenten                                     aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
                                                                       PE/215/LA, voorzover een van de opties daarvan voorziet in
Verzoeksters aanvraag om inschrijving van het merk „KIK”               de samenstelling van een lijst van personen die in aanmerking
voor „advisering omtrent oneerlijke mededingingssituaties op           komen voor het ambt van Spaanstalig tolk. Hij herinnert er in
de Europese gemeenschappelijke markt (klasse 42)” was gesteld          dit verband aan, dat het Gerecht van eerste aanleg bij arrest
in het Nederlands. Als tweede taal was eveneens Nederlands             van 22 mei 1996 (1), bevestigd bij arrest van het Hof van
opgegeven. De aanvraag werd afgewezen wegens niet-                     Justitie van 19 november 1998 (2), het besluit nietig heeft
inachtneming van regel 1, lid 1, sub j, van verordening                verklaard waarbij het Europees Parlement zijn klacht had
nr 2868/95 (1) en van artikel 115, lid 3, van verordening              afgewezen tegen de weigering om hem via overgang aan te
nr. 40/94 wat de tweede taal betreft. De kamer van beroep              stellen op een post van Spaanstalig tolk waarvoor ingevolge
heeft de beslissing van de onderzoeker bevestigd.                      mededeling PE/LA91 een geschikte kandidaat werd gezocht.
 ---pagebreak--- C 246/36                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          28.8.1999
Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker aan:                         (a) O n b e v o e g d h e i d
— schending van de artikelen 24 en 29 van het Ambtenaren-
      statuut;                                                                   De Commissie is slechts bevoegd om op grond van
                                                                                artikel 81, lid 3, EG met terugwerkende kracht een indi-
— schending van artikel 233 EG-Verdrag (ex artikel 176)                          viduele vrijstelling te verlenen wanneer de aldaar gestelde
      wegens niet-uitvoering van voormelde arresten;                             voorwaarden „op elk tijdstip” waren vervuld. Uit de
                                                                                omstreden beschikking blijkt evenwel, dat van 1990/91
— misbruik van bevoegdheid vanwege het Parlement, en                             tot 1993/94, te weten tijdens vier van de zeven door de
      schending van het evenredigheidsbeginsel.                                  Commissie onderzochte jaren, de door artikel 81, lid 3,
                                                                                geëiste gunstige gevolgen ontbraken.
Ten slotte voert verzoeker de schending aan van het beginsel
dat besluiten met redenen moeten zijn omkleed.                                   Wanneer de Commissie een overeenkomst in de zin van
                                                                                artikel 81, lid 1, onderzoekt met het oog op het krachtens
                                                                                artikel 81, lid 3, verlenen van een individuele vrijstelling
(1) Zaak T-140/94, Gutiérrez de Quijano/Europees Parlement (Jur-                 met terugwerkende kracht, dient zij uit te gaan van de
     Ambt. blz. II-689).
(2) Zaak C-252/96, Europees Parlement/E. Gutiérrez de Quijano
                                                                                datum van de overeenkomst of van de datum vanaf
     (Jurispr. blz. I-7421).                                                     wanneer de vrijstelling met terugwerkende kracht wordt
                                                                                gevraagd. De Commissie is niet bevoegd om vrijstelling
                                                                                te verlenen voor een overeenkomst die thans aan de
                                                                                voorwaarden voor vrijstelling krachtens artikel 81, lid 3,
                                                                                voldoet, maar op enig tijdstip vóór de door de Commissie
                                                                                verrichte vaststellingen niet aan die voorwaarden voldeed.
                                                                             (b) K e n n e l i j k e v e r g i s s i n g b i j h e t g e v e n v a n
Beroep, op 27 mei 1999 ingesteld door M. H. Shaw,                                de omstreden beschikking
T. J. Falla en WPP Luxembourg Appeal Group Limited
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                Bij haar beslissing om Whitbread op grond van artikel 81,
                             (Zaak T-131/99)                                     lid 3, een individuele vrijstelling te verlenen heeft de
                                                                                Commissie verkeerd gehandeld door:
                             (1999/C 246/73)
                                                                                — zich te baseren op door Whitbread overlegd bewijs-
                                                                                materiaal dat eenzijdig, onnauwkeurig en niet-
                             (Procestaal: Engels)                                    representatief was;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 mei 1999 beroep tegen Commissie van de                         — door niet te aanvaarden en/of toe te staan dat huurders
Europese Gemeenschappen door M. H. Shaw, T. J. Falla en                              van Whitbread tegengesteld bewijsmateriaal aandragen
WPP Luxembourg Appeal Group Limited, vertegenwoordigd                                omtrent de ware toedracht van de feiten;
door J. H. Maitland-Walker, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van Loeff Claeys Verbeke, Rue Charles
Martel 58.                                                                       — door geen nader onderzoek in te stellen naar de ware
                                                                                toedracht van de feiten nadat zij erop was gewezen dat
                                                                                het bewijsmateriaal waarop zij zich wou baseren,
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                                   onnauwkeurig en niet-representatief was;
1) geheel of ten dele nietig te verklaren de beschikking van de
      Commissie van 24 februari 1999 waarbij aan Whitbread                       — door te oordelen dat het bewijsmateriaal waarop de
      Plc op grond van artikel 85, lid 3, EG-Verdrag (thans                           omstreden beschikking is gebaseerd, een individuele
      artikel 81, lid 3, EG) een individuele vrijstelling is verleend                 vrijstelling kan rechtvaardigen.
      voor een aantal afzonderlijke standaardhuurovereenkom-
      sten die Whitbread sedert 1 januari 1990 heeft gesloten
      (PB L 88, blz. 26);                                                    (c) O n t o e r e i k e n d e m o t i v e r i n g
2) de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding,
      daaronder begrepen die van verzoekers.                                     De omstreden beschikking verstrekt niet voldoende gron-
                                                                                den voor het verlenen van een individuele vrijstelling daar
                                                                                uit de omstreden beschikking zelf blijkt, dat tijdens vier
Middelen en voornaamste argumenten                                               van de zeven door de Commissie onderzochte jaren, de
                                                                                voor vrijstelling geëiste gunstige gevolgen ontbraken.
Volgens verzoekers dient de omstreden beschikking waarbij
op grond van artikel 85, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 81,
lid 3, EG) een individuele vrijstelling is verleend, geheel of ten
dele nietig te worden verklaard om de volgende redenen:


title: Zaak T-350/08: Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2010 — Papierfabrik Hamburger-Spremberg/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/50

         Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2010 — Papierfabrik Hamburger-Spremberg/Commissie
   (Zaak T-350/08) (1)

   2010/C 134/82

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-175/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2009 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-51/08, Stols/Raad

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/15

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2009 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-51/08, Stols/Raad
   (Zaak T-175/09 P)
   2009/C 167/31
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en G. Kimberley, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Willem Stols (Halsteren, Nederland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-51/08 (Willem Stols/Raad);

               —

               verwerping van het door Stols ingestelde beroep van 21 mei 2008 strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 16 juli 2007 waarbij de Raad heeft geweigerd om hem op te nemen op de lijst van personen die in het kader van de bevorderingsronde 2007 tot de rang AST 11 zijn bevorderd alsmede van het besluit van 5 februari 2008 waarbij de adjunct secretaris-generaal van de Raad in zijn hoedanigheid van TABG de klacht heeft afgewezen die verzoeker op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure in eerste aanleg en van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening verzoekt de Raad van de Europese Unie om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in de zaak Willem Stols/Raad, F-51/08, waarbij dat Gerecht nietig heeft verklaard, de besluiten van de Raad houdende weigering om Stols in het kader van de bevorderingsronde 2007 tot de rang AST 11 te bevorderen;
   Tot staving van de hogere voorziening voert de Raad twee middelen aan, ontleend aan:

               —

               onjuiste rechtsopvatting, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken de grenzen heeft overschreden die door de rechtspraak worden gesteld aan de controle van de gemeenschapsrechter van de ruime beoordelingsvrijheid waarover het TABG beschikt bij de vergelijking van de verdiensten van de voor een bevordering in aanmerking komende ambtenaren;

               —

               schending van de motiveringsplicht, aangezien het bestreden arrest talrijke lacunes en onnauwkeurigheden bevat waardoor niet duidelijk is op welke basis het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft geconcludeerd dat de Raad een kennelijke fout had gemaakt.


title: Zaak T-88/99: Beroep, op 14 april 1999 ingesteld door V. Boukouvalas tegen Europees Parlement

text:
5.6.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 160/31
— schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen,               Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door G. Parigi tegen
    van het beginsel van rechtszekerheid en van het beginsel                                  Europees Parlement
    dat handelingen op passende wijze moeten worden be-
    kendgemaakt doordat het wijzigingsbesluit van 13 septem-
                                                                                (Zaak T-85/99)
    ber 1995 niet ter kennis van de betrokken leden van het
    Parlement is gebracht. In dit verband stelt hij ook schending
    van artikel 27, lid 1, van de Regeling kosten en vergoedin-                                  (1999/C 160/57)
    gen van de leden van het Europees Parlement;
— schending van het non-discriminatiebeginsel doordat ver-                                      (Procestaal: Italiaans)
    zoeker anders wordt behandeld dan de leden van de
    Camera dei deputati of dan Italiaanse parlementsleden die
    in de loop van de zittingsperiode lid van het Parlement zijn         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    geworden.                                                            schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
                                                                         ingesteld door G. Parigi, vertegenwoordigd door W. Viscardini
                                                                         Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
Ten slotte stelt verzoeker niet-nakoming van de motiverings-
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.
plicht en van de zorgplicht en schending van het beginsel van
                                                                         Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
goed bestuur.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
                                                                             ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                             te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door L. Orlando tegen                     bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
                      Europees Parlement                                     het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
                                                                             niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van
                                                                             quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van
                         (Zaak T-84/99)                                      het verzoek van de heer G. Parigi om de in die bijlage
                                                                             neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
                        (1999/C 160/56)                                      kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode
                                                                             toe te passen;
                       (Procestaal: Italiaans)                           — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
                                                                             verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
ingesteld door L. Orlando, vertegenwoordigd door W. Viscar-              Middelen en voornaamste argumenten
dini Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                         in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
    ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
    te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
    bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
    het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
    niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van            Beroep, op 14 april 1999 ingesteld door V. Boukouvalas
    quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van                                  tegen Europees Parlement
    het verzoek van de heer L. Orlando om de in die bijlage
    neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
    kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode                                     (Zaak T-88/99)
    toe te passen;
                                                                                (1999/C 160/58)
— het Europees Parlement in de kosten van het geding te
    verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die              schappen is op 14 april 1999 beroep ingesteld tegen Europees
in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.                       Parlement door V. Boukouvalas, ambtenaar van het Europees
                                                                         Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door C. Ta-
                                                                         garas, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen hebbende
                                                                         te Luxemburg bij V. Duhaubois, rue Schetzel 139.
 ---pagebreak--- C 160/32              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.6.1999
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door O. Valk tegen
                                                                                Europees Parlement
— zijn beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                                (Zaak T-89/99)
— onwettig en nietig te verklaren:
                                                                                (1999/C 160/59)
   a) de stilzwijgende afwijzing van de administratieve klacht
       van verzoeker van 19 december 1998 tegen het onder
       b) bestreden besluit, en                                                              (Procestaal: Duits)
   b) besluit nr. 26264 van verweerder van 11 september              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       1998, ondertekend door het hoofd van de personeels-           schappen is op 15 april 1999 beroep ingesteld tegen het
       dienst, mevrouw Nouaille-Degorce, en houdende afwij-          Europees Parlement door O. Valk, wonende te Berlijn, verte-
       zing van zijn verzoek van 16 juli 1998 tot betaling van       genwoordigd door J. Kayser, advocaat te Berlijn, Körner-
       de in artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut       straße 5.
       bedoelde toelage wegens gelijkstelling van ouders met
       ten laste komende kinderen;                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage verweerder
                                                                     te veroordelen zijn afwijzing voor vergelijkend onderzoek
— verweerder te veroordelen tot betaling van die toelage,            PE/86/A (PB C 77 A van 12.3.1998) in te trekken en verzoeker
   vermeerderd met moratoire interesten op de voet van 8 %           tot het vergelijkend onderzoek toe te laten.
   vanaf de vervaldatum van iedere maandelijkse betaling;
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
— verweerder, zelfs indien het onderhavige beroep zou
   worden verworpen, in de kosten van verzoeker te verwij-           Verzoeker, die op 12 december met het predikaat „befriedi-
   zen, enerzijds omdat er „bijzondere redenen” in de zin van        gend” is geslaagd voor de Erste Juristische Staatsprüfung,
   artikel 87, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de       schreef zich binnen de termijn in voor vergelijkend onderzoek
   procesvoering zijn, met name het feit dat verzoeker over          PE/86/A (1) voor Engelstalige administrateurs. Op 21 oktober
   bijzonder weinig geldmiddelen beschikt, zoals in de tekst         1998 werd hem eerst na navraag zijnerzijds meegedeeld, dat
   van het verzoekschrift wordt uiteengezet, en anderzijds           hij niet was toegelaten tot het vergelijkend onderzoek, omdat
   omdat verzoeker zich genoopt zag het onderhavige beroep           het resultaat van zijn Abschlußprüfung niet vergelijkbaar zou
   in te stellen, ten gevolge van het verzuim van verweerder         zijn met een „Second Class Honours, Division One (a ‘2.1‘)” in
   om, binnen de gestelde termijn van vier maanden, op zijn          Ierland of het Verenigd Koninkrijk.
   administratieve klacht te antwoorden.
                                                                     Volgens verzoeker is verweerders waardering van de Erste
                                                                     Juristische Staatsprüfung in Duitsland feitelijk onjuist.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Met zijn eindresultaat „befriedigend” moet hij tot de beste 36 %
                                                                     van zijn examenjaar in Duitsland worden gerekend. Het
a) Ten onrechte mede in aanmerking nemen van de inkom-               percentage geslaagden met een „Second Class Honours, Di-
   sten van de twee zonen van verzoeker.                             vision One (a ‘2.1‘)” in Ierland of het Verenigd Koninkrijk is
                                                                     echter beduidend hoger. Zo slaagde bijvoorbeeld aan de
b) Onjuiste berekening van het netto maandinkomen van                universiteit van Cambridge in 1997 en 1998 circa 70 % met
   verzoeker.                                                        een „Second Class Honours, Division One (a ‘2.1‘)”.
c) Onjuiste berekening van de drempels van 30 of 20 %                Een andere opvatting dan dat het resultaat van verzoeker
   over een fictieve bezoldiging (voltijdbaan), in plaats van        voldoet aan de genoemde eisen zou discriminatie van Duitse
   berekening ervan over de werkelijke bezoldiging (halftijd-        rechtenstudenten ten opzichte van anderen die normaal ge-
   baan).                                                            sproken hogere eindresultaten behalen, betekenen. Voor de
                                                                     deelneming aan het vergelijkend onderzoek voor het Europees
d) Verzuim om artikel 10 van de Algemene Uitvoeringsbepa-            Parlement mogen van kandidaten uit Duitsland geen eindcijfers
   lingen toe te passen.                                             worden verlangd die niet veel hoger zijn dan die van kandida-
                                                                     ten uit andere lidstaten.
                                                                     (1) PB C 77 A van 12.3.1998.


title: Zaak F-65/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — Pereira Sequeira/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Intern vergelijkend onderzoek dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt — Tijdelijk functionaris die vóór 1 mei 2006 op lijst van geschikte kandidaten is geplaatst — Indeling in rang — Artikelen 5, lid 4, en 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut — Secretariaatstoelage — Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 september 2011 — Pereira Sequeira/Commissie
   (Zaak F-65/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Intern vergelijkend onderzoek dat vóór 1 mei 2004 is bekendgemaakt - Tijdelijk functionaris die vóór 1 mei 2006 op lijst van geschikte kandidaten is geplaatst - Indeling in rang - Artikelen 5, lid 4, en 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut - Secretariaatstoelage - Beroeps deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 340/76
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosa Maria Pereira Sequeira (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bontinck en J. Feld, advocaten, vervolgens T. Bontinck en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG, dat verzoekster op 19 september 2005 ter kennis is gebracht, waarbij laatstgenoemde, tijdelijk functionaris en geslaagd voor intern vergelijkend onderzoek COM/PC//04, krachtens de bepalingen van bijlage XIII bij het Statuut als ambtenaar is aangesteld in de rang C*1

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006, blz. 36.


title: Zaak T-389/11: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Guccio Gucci/BHIM — Chang Qing Qing (GUDDY) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GUDDY — Ouder gemeenschapswoordmerk GUCCI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Groot onderscheidend vermogen van ouder merk door bekendheid ervan bij publiek — Bewijs — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/20

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Guccio Gucci/BHIM — Chang Qing Qing (GUDDY)
   (Zaak T-389/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GUDDY - Ouder gemeenschapswoordmerk GUCCI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Groot onderscheidend vermogen van ouder merk door bekendheid ervan bij publiek - Bewijs - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2012/C 258/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Guccio Gucci SpA (Firenze, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Chang Qing Qing (Firenze)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 april 2011 (zaak R 143/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Guccio Gucci SpA en Chang Qing Qing

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 14 april 2011 (zaak R 143/2010-1) wordt vernietigd met betrekking tot, enerzijds, de waren van klasse 9 van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd en, anderzijds, edelstenen en edele metalen van klasse 14 van deze Overeenkomst.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-486/04: Beroep, op 13 december 2004 ingesteld door C. Michail tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/32

         Beroep, op 13 december 2004 ingesteld door C. Michail tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-486/04)
   (2005/C 57/55)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 december 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Michail, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door H. Meidanis, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de besluiten van verweerster van 20 maart 2004, waarbij het verzoek om bijstand krachtens artikel 24 van het Statuut, dat verzoeker op 20 november 2003 had ingediend, stilzwijgend wordt afgewezen, en van 13 september 2004, waarbij verzoekers klacht wordt afgewezen;

               —

               rechtens te beslissen over de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, heeft op 20 november 2003 een verzoek om bijstand krachtens artikel 24 van het Statuut ingediend, waarin hij stelt dat hij het slachtoffer is geweest van morele intimidatie vanwege de diensten van zijn instelling. Met zijn beroep vordert hij nietigverklaring van het stilzwijgende besluit tot afwijzing van dit verzoek alsmede van het besluit tot afwijzing van zijn overeenkomstig artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht.
   Verzoeker verwijt verweerster dat zij geen gevolg heeft gegeven aan zijn klachten met betrekking tot beweerde onregelmatigheden op het gebied van de verificatie en de controle van communautaire cofinancieringen, maar hem juist ten gevolge van zijn klachten heeft behandeld met de bedoeling hem te intimideren en zijn loopbaan te schaden. Tot staving van zijn vordering beroept hij zich op de artikelen 12bis, 21bis, 22ter en 24 van het Statuut, de bepalingen van het financiële reglement, het beginsel van behoorlijk financieel beheer en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, het beginsel van rechtvaardige en billijke behandeling van het personeel alsmede kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2002 in zaak T-209/00: Frank Lamberts tegen Europese ombudsman ("Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelĳkheid — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Ombudsman — Behandeling van klacht door ombudsman")

text:
13.7.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 169/29
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               1)     Verklaart artikel 5 van beschikking 94/985/EG van de
                                                                                Commissie van 21 december 1994 inzake een procedure op
                                                                                grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/33.218 — Far
                       van 28 februari 2002                                     Eastern Freight Conference) nietig voorzover daarbij een boete
                                                                                wordt opgelegd aan verzoeksters.
in zaak T-86/95: Compagnie générale maritime e.a. tegen                  2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         3)     Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten alsmede vier vijfden
                                                                                van de kosten van de Commissie en vier vijfden van de kosten
(„Mededinging — Zeevaartconferences — Multimodaal ver-                          van ECTU zullen dragen, daaronder begrepen de kosten van de
voer — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Werkingssfeer                            procedure in kort geding.
— Groepsvrijstelling — Verordening (EEG) nr. 1017/68 —
             Individuele ontheffing — Geldboete”)                        4)     Verstaat dat de Commissie een vijfde van haar eigen kosten zal
                                                                                dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort
                                                                                geding.
                         (2002/C 169/50)
                                                                         5)     Verstaat dat ECSA en JSA hun eigen kosten zullen dragen
                                                                                alsmede de kosten van de Commissie in verband met hun
                                                                                interventie.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         6)     Verstaat dat ECTU een vijfde van haar eigen kosten zal dragen,
                                                                                daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.
In zaak T-86/95, Compagnie générale maritime, gevestigd te               (1) PB C 137 van 3.6.1995.
Suresnes (Frankrijk), Hapag-Lloyd Aktiengesellschaft, gevestigd
te Hamburg (Duitsland), Kawasaki Kisen Kaisha Ltd, gevestigd
te Tokyo (Japan), Lloyd Triestino di Navigazione SpA, gevestigd
te Trieste (Italië), AP Møller-Maersk Line, gevestigd te
Kopenhagen (Denemarken), Malaysian International Shipping
Corporation Berhad, gevestigd te Kuala Lumpur (Maleisië),
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Mitsui OSK Lines Ltd, gevestigd te Tokyo, Nedlloyd Lijnen BV,
gevestigd te Rotterdam (Nederland), Neptune Orient Lines Ltd,
gevestigd te Singapore (Singapore), Nippon Yusen Kabushiki                                         van 10 april 2002
Kaisha, gevestigd te Tokyo, Orient Overseas Container Line,
gevestigd te Hongkong (China), P & O Containers Ltd, gevestigd           in zaak T-209/00: Frank Lamberts tegen Europese om-
te Londen (Verenigd Koninkrijk), Wilh. Wilhemsen Ltd A/S,                                             budsman (1)
gevestigd te Oslo (Noorwegen), vertegenwoordigd door Philip
Rutley, solicitor, J. Pheasant en A. Mariott, advocaten, domicilie       („Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Niet-
gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door The                      contractuele aansprakelijkheid — Ombudsman — Behande-
European Community Shipowners’ Associations, gevestigd                                   ling van klacht door ombudsman”)
te Brussel (België), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en door                                          (2002/C 169/51)
The Japanese Shipowners’ Association, gevestigd te Tokyo,
vertegenwoordigd door F. Randolph, barrister, en F. Murphy,
solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                                           (Procestaal: Frans)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
B. Langeheine en R. Lyal),ondersteund door The European
Council of Transport Users ASBL, gevestigd te Brussel, omvat-            In zaak T-209/00, Frank Lamberts, wonende te Linkebeek
tend The European Shippers Council, vertegenwoordigd door                (België), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, domici-
M. Clough, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese ombuds-
burg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschik-          man (gemachtigde: J. Sant’Anna), betreffende een vordering
king 94/985/EG van de Commissie van 21 december 1994                     tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-                 verzoeker zou hebben geleden als gevolg van de behandeling
Verdrag (IV/33.218 — Far Eastern Freight Conference) (PB                 van zijn klacht door de Europese ombudsman, heeft het
L 378, blz. 17), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld           Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,           kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:
rechters; griffier: Y. Mottard, referendaris, op 28 februari 2002        J. Plingers, administrateur, op 10 april 2002 een arrest gewezen
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 169/30                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13.7.2002
1)    Verwerpt het beroep.                                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                                      van 30 april 2002
(1) PB C 316 van 4.11.2000.
                                                                          in de gevoegde zaken T-195/01 en T-207/01: Government
                                                                          of Gibraltar tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
                                                                          („Steunmaatregelen van staten — Fiscale regelingen —
                                                                          Bestaande of nieuwe steunmaatregelen — Inleiding van
                                                                             formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG”)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                         (2002/C 169/53)
                          van 3 mei 2002                                                           (Procestaal: Engels)
in zaak T-177/01: Jégo-Quéré et Cie SA tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)                            In de gevoegde zaken T-195/01 en T-207/01, Government of
                                                                          Gibraltar, vertegenwoordigd door A. Sutton en M. Llamas,
[Visserij — Verordening (EG) nr. 1162/2001 — Herstel van                  barristers, en W. Schuster, advocaat, domicilie gekozen heb-
heekbestand — Visserijbedrijf — Beroep tot nietigverklaring               bende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
     — Individueel geraakt persoon — Ontvankelijkheid]                    Gemeenschappen (gemachtigde: V. Di Bucci en R. Lyal),
                                                                          ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de
                                                                          Lapuerta), betreffende twee beroepen tot nietigverklaring van
                         (2002/C 169/52)                                  de beschikkingen SG(2001) D/289755 en SG(2001) D/
                                                                          289757 van de Commissie van 11 juli 2001 houdende
                                                                          inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG met
                          (Procestaal: Frans)                             betrekking tot de regeling van Gibraltar inzake vrijgestelde en
                                                                          gekwalificeerde vennootschappen, heeft het Gerecht (Tweede
                                                                          kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura
                                                                          Ramos, kamerpresident, V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en
In zaak T-177/01, Jégo-Quéré et Cie SA, gevestigd te Lorient              A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
(Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras,                     30 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
B. Uriarte Valiente en A. Agustinoy Guilayn, advocaten, tegen             volgt:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
T. van Rijn en A. Bordes), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van de artikelen 3, sub d, en 5 van verordening          1)    In zaak T-195/01:
(EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni 2001
tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het                       a)   verklaart nietig beschikking SG(2001) D/289755 van
heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in                         de Commissie van 11 juli 2001 houdende inleiding van
ICES-sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende                            de procedure van artikel 88, lid 2, EG met betrekking tot
bepalingen inzake de controle op de activiteiten van vissers-                        de regeling van Gibraltar inzake vrijgestelde vennoot-
vaartuigen (PB L 159, blz. 4), heeft het Gerecht (Eerste kamer                       schappen;
— uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
K. Lenaerts, J. Azizi, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;                     b)   verwijst de Commissie in de kosten van de Government of
griffier: D. Christensen, administrateur, op 3 mei 2002 een                          Gibraltar en in haar eigen kosten, met uitzondering van
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   de kosten van de procedure in kort geding T-195/01 R,
                                                                                die geheel door de Government of Gibraltar zullen worden
                                                                                gedragen;
1)    Verwerpt de exceptie van niet-ontvankelijkheid.
                                                                                c)   verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal
2)    Verstaat dat de procedure ten gronde zal worden voortgezet.                    dragen.
3)    Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                          2)    In zaak T-207/01:
                                                                                a)   verwerpt het beroep;
(1) PB C 289 van 13.10.2001
                                                                                b)   verwijst de Government of Gibraltar in de kosten van de
                                                                                Commissie en haar eigen kosten, met inbegrip van de
                                                                                kosten van de procedure in kort geding T-207/01 R;


title: Zaak C-514/08: Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — Atenor Group SA/Belgische Staat

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/36

         Beschikking van de president van het Hof van 24 maart 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen — België) — Atenor Group SA/Belgische Staat
   (Zaak C-514/08) (1)

   2009/C 141/72

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-303/10: Beroep ingesteld op 19 juli 2010 — Wam/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/38

         Beroep ingesteld op 19 juli 2010 — Wam/Commissie
   (Zaak T-303/10)
   ()
   2010/C 246/65
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Wam SpA (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: G. Roberti en I. Perego, avvocati)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking geheel of gedeeltelijk nietig verklaren voor zover daarin:

               —

               is vastgesteld dat WAM onrechtmatige staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU heeft ontvangen op grond van een financieringsovereenkomst uit 1995 en een financieringsovereenkomst uit 2000, die beide op basis van artikel 2 van wet nr. 394/1981 zijn gesloten;

               —

               is vastgesteld dat de steunmaatregelen waarin is voorzien bij de financieringsovereenkomst van 1995 en de financieringsovereenkomst van 2000 onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt;

               —

               de terugvordering van de onverenigbare steun ten belope van het berekende bedrag wordt gelast, en bovendien is bepaald dat de terug te vorderen bedragen worden vermeerderd met rente vanaf de datum waarop bedoelde steun aan WAM is toegekend;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De bestreden beschikking is dezelfde als die in zaak T-257/10 Italië/Commissie (1).
   WAM voert zeven middelen aan:

               —

               De Europese Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU ten onrechte op het onderhavige geval toegepast en in ieder geval de feiten onjuist beoordeeld en haar beschikking ontoereikend gemotiveerd, voor zover zij heeft vastgesteld dat de door WAM in de vorm van rentesubsidies ontvangen steun om in derde landen de markt te betreden het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kon beïnvloeden en de mededinging kon verstoren, en is aldus voorbijgegaan aan de desbetreffende overwegingen van het Hof en het Gerecht in de arresten in de zaken C-94/06 P (2) respectievelijk T-316/04 (3), wat in strijd is met artikel 266 VWEU;

               —

               de Europese Commissie heeft ten onrechte en zonder motivering vastgesteld dat artikel 107, lid 1, VWEU toepassing vindt op de betrokken financieringen, zonder rekening te houden met de beginselen en de regels die zijzelf heeft toegepast op vergelijkbare maatregelen ter ondersteuning van initiatieven om de markt in derde landen te betreden. De Commissie heeft niet vastgesteld dat deze financieringen waren toegekend in het kader van de regeling waarin is voorzien bij wet nr. 394/1981 en heeft bovendien inbreuk gemaakt op artikel 108, lid 1, VWEU en op artikel 1, sub b, van verordening nr. 659/99;

               —

               de Europese Commissie is ten onrechte en zonder toereikende motivering tot de conclusie gekomen dat de door WAM ontvangen steun gedeeltelijk onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt, en heeft aldus inbreuk gemaakt op artikel 107, lid 3, sub c, VWEU, op de de minimis verordening en op de toepasselijke groepsvrijstellingsverordeningen;

               —

               de Europese Commissie heeft het subsidie-equivalent van de door WAM in de vorm van rentesubsidies ontvangen steun onjuist berekend;

               —

               de Europese Commissie heeft de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU niet ingeleid om de door het Hof en het Gerecht nietig verklaarde beschikking opnieuw vast te stellen, en heeft aldus de rechten van verdediging van WAM geschonden;

               —

               de Europese Commissie heeft inbreuk gemaakt op de beginselen van behoorlijk bestuur en op het zorgvuldigheidsbeginsel, met name door de onredelijk lange duur van de administratieve procedure.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      (2)  Arrest van het Hof van 30 april 2009, Commissie/Italië en Wam, C-494/06 P, Jurispr. blz. I-3639).

      (3)  Beschikking van het Gerecht van 10 november 2004, Wam/Commissie, T-316/04, Jurispr. blz. II-3917).


title: Zaak C-481/09: Beroep ingesteld op 27 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/41

         Beroep ingesteld op 27 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-481/09)
   2010/C 24/71
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, M. Thomannová-Körnerová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van richtlijn 76/160/EEG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 24 maart 2008 verstreken.

      (1)  PB L 64 van 04.03.2006, blz. 37.


title: Zaak T-573/10: Beroep ingesteld op 23 december 2010 — Octapharma Pharmazeutika/EMA

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/27

         Beroep ingesteld op 23 december 2010 — Octapharma Pharmazeutika/EMA
   (Zaak T-573/10)
   2011/C 55/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Octapharma Pharmazeutika Produktionsgesellschaft mbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: I. Brinker en T. Holzmüller, advocaten, en professor J. Schwarze)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau

      Conclusies

               —

               de brief van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) van 21 oktober 2010 aan verzoekster nietig verklaren voor zover daarbij geweigerd wordt om 180 700 EUR te veel betaalde vergoedingen terug te betalen;

               —

               verwerende partij overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van het beginsel van de legaliteit van bestuurshandelingen juncto de voor de inning van vergoedingen geldende rechtsvoorschriften
   Verzoekster stelt dienaangaande dat het EMA op grond van een door hem vastgestelde onwettige vergoedingsregeling de terugbetaling van vergoedingen heeft geweigerd. Het EMA heeft zijn beoordelingsmarge overschreden doordat het het bestreden besluit heeft gebaseerd op een regeling die in strijd is met de bijzondere en algemene beginselen voor de berekening van vergoedingen. Verzoekster stelt dat de vergoedingsregeling inzonderheid niet gedekt is door verordening (EG) nr. 297/95 (1). De geïnde vergoeding schendt de beginselen van passende en gematigde heffing van vergoedingen. Verder is zij flagrant onevenredig aan de voor een eerste certificering en de jaarlijkse nieuwe certificering geheven vergoedingen en de vaste bestuurspraktijk.
   2)   Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel
   Verzoekster stelt hier dat de schending van het evenredigheidsbeginsel blijkt bij vergelijking met de vergoedingen voor andere diensten van het EMA. Hoewel andere certificeringen voor het plasmabasisdossier een vergelijkbare of grotere administratieve werklast veroorzaken, zijn daarvoor veel lagere vergoedingen vastgesteld. Ook uit een vergelijking met de praktijk van de laatste jaren betreffende de hier in rekening gebrachte administratieve dienstverlening blijkt, dat de geheven vergoeding in geen verhouding staat tot het verrichte werk.
   3)   Derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen in verband met abrupte wijzigingen van de bestuurspraktijk
   In het kader van het derde middel stelt verzoekster dat het EMA op een voor haar en de andere betrokkenen niet verifieerbare en onvoorzienbare wijze abrupt is afgeweken van zijn gebruikelijke vergoedingspraktijk, en dat het daardoor het vertrouwensbeginsel heeft geschonden. Met name heeft verweerder bij de vaststelling van de vergoedingen de relevante regelgeving en zijn beoordelingsmarge geschonden, zodat verzoekster zich kan beroepen op de bescherming van haar gewettigd vertrouwen. Volgens verzoekster weegt in dit verband zeer zwaar door dat het EMA nog voor de vaststelling van het bestreden besluit naar zijn oude vergoedingspraktijk is teruggekeerd.
   4)   Vierde middel: schending van de plicht van het bestuur om evenredig en coherent te handelen
   Verzoekster stelt in dit verband dat de slechts voor korte tijd toegepaste abrupte verhoging van de vergoeding is strijd is met de plicht van het bestuur om evenredig en coherent te handelen, zoals die is gecodificeerd in de „Bestuurlijke gedragscode voor het personeel van de Europese Commissie bij de contacten met het publiek” en voortvloeit uit het recht op behoorlijk bestuur in de zin van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. In de vaste vergoedingspraktijk van het EMA werd voor hetzelfde administratieve werk een duidelijk lagere en op een andere berekeningsmethode gebaseerde vergoeding verlangd. Er is dus sprake van een ongerechtvaardigde wijziging van de bestuurspraktijk. Verder stelt verzoekster dat het EMA gelet op de bijzondere omstandigheden en de aanmerkelijk hogere werklast dan in de vorige jaren op verzoeksters geval ten minste had moeten reageren met een uitzonderings- of overgangsregeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad van 10 februari 1995 inzake de vergoedingen die aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling dienen te worden betaald (PB L 35, blz. 1).


title: Zaak C-354/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 september 2009 — Gaston Schul BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 3 september 2009 — Gaston Schul BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-354/09)
   2009/C 282/48
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Gaston Schul BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vraag

   Moet ingeval van een boeking achteraf in de zin van artikel 220 van het Communautair douanewetboek (1) ervan worden uitgegaan dat aan de in artikel 33, aanhef, van het Communautair douanewetboek gestelde voorwaarde waaronder rechten bij invoer geen deel uitmaken van de douanewaarde is voldaan, indien de verkoper en koper van de betrokken goederen de leveringsvoorwaarde „delivered duties paid” zijn overeengekomen en zulks in de douaneaangifte is vermeld, ook indien zij bij het bepalen van de transactieprijs — ten onrechte — ervan zijn uitgegaan dat bij invoer van de goederen in de Gemeenschap geen douanerechten verschuldigd zouden zijn en bijgevolg op de factuur en in of bij de aangifte geen bedrag aan douanerechten is vermeld?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-90/01

text:
C 55/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
                Doorhaling van zaak C-89/01 (1)                                       Doorhaling van zaak C-260/01 ( 1)
                         (2003/C 55/46)                                                         (2003/C 55/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 december 2002
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-89/01             de doorhaling in het register gelast van zaak C-260/01:
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie.
Brescia): Finanziaria Immobiliare Perugino SpA tegen Mi-
nistero delle Finanze.
                                                                       (1 ) PB C 245 van 01.09.2001.
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.
                                                                                Doorhaling van zaak C-310/01 ( 1)
                Doorhaling van zaak C-90/01 (1)
                                                                                (2003/C 55/50)
                         (2003/C 55/47)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-310/01
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Consiglio di
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/01             Stato): Comune di Udine, Azienda Multiservizi SpA (AMGA)
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           tegen Diddi Dino Figli Srl, Associazione Nazionale Imprese
Brescia): San Marco SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.            Gestione servizi tecnici integrati (AGESI).
( 1) PB C 118 van 21.04.2001.                                          (1 ) PB C 289 van 13.10.2001.
               Doorhaling van zaak C-231/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-346/01 ( 1)
                         (2003/C 55/48)                                                         (2003/C 55/51)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/01            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-346/
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di           01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Brescia): El. Da Srl tegen Ministero delle Finanze.                    Bondsrepubliek Duitsland.
( 1) PB C 227 van 11.08.2001.                                          (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 april 2005 in zaak C-468/02: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Uitsluiting van bepaalde uitgaven — Openbare opslag van olijfolie — Sector akkerbouwgewassen)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 14 april 2005
   in zaak C-468/02: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Uitsluiting van bepaalde uitgaven - Openbare opslag van olijfolie - Sector akkerbouwgewassen)
   (2005/C 132/04)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-468/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 31 december 2002, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Pardo Quintillán), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 08.03.2003.


title: Zaak C-118/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm (Duitsland) op 14 maart 2013 — Gülay Bollacke/K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Hamm (Duitsland) op 14 maart 2013 — Gülay Bollacke/K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG
   (Zaak C-118/13)
   2013/C 171/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Hamm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gülay Bollacke

      Verwerende partij: K + K Klaas & Kock B.V. & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan nationale wetten of gebruiken op grond waarvan het recht op de minimumperiode van de jaarlijkse vakantie met behoud van loon bij het overlijden van de werknemer in zijn geheel tenietgaat, namelijk naast het recht op vrijstelling van de arbeidsverplichting, dat niet meer kan worden uitgeoefend, ook het recht op betaling van het loon voor de vakantieperiode?

               2)

               Moet artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat het recht op een financiële vergoeding voor de jaarlijkse vakantie met behoud van loon bij beëindiging van de arbeidsverhouding op zodanige wijze aan de persoon van de werknemer is gebonden dat dit recht hem enkel toekomt om de doelstellingen van uitrusten en vrije tijd die met het verlenen van de jaarlijkse vakantie met behoud van loon verbonden zijn, ook op een later tijdstip te kunnen realiseren?

               3)

               Moet artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG aldus worden uitgelegd dat de werkgever bij de organisatie van de arbeidstijd verplicht is de werknemer met het oog op de bescherming van diens veiligheid en gezondheid daadwerkelijk vakantie te geven vóór het einde van het kalenderjaar of uiterlijk vóór het einde van een op de arbeidsovereenkomst toepasselijke overdrachtperiode, zonder dat het van belang is of de werknemer vakantie heeft aangevraagd?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).