title: Zaak T-505/12: Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Compagnie des montres Longines, Francillon/BHIM — Cheng (B)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/63

         Beroep ingesteld op 19 november 2012 — Compagnie des montres Longines, Francillon/BHIM — Cheng (B)
   (Zaak T-505/12)
   2013/C 26/125
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie des montres Longines, Francillon SA (Saint-Imier, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Xiuxiu Cheng (Boedapest, Hongarije)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 september 2012 in zaak R 193/2012-5 te vernietigen, en

               —

               verweerder en de andere partij voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 8483562 aangevraagde zwart-witte gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „B” voor waren van de klassen 9 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het onder nr. 401319 ingeschreven internationale beeldmerk dat uitgestrekte vleugels met in het midden een geometrische tekening afbeeldt, voor waren van de klassen 7, 9 en 14

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-183/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 23 april 2015 — TSI GmbH/Hauptzollamt Aachen

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 23 april 2015 — TSI GmbH/Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-183/15)
   (2015/C 254/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TSI GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Aachen

      Prejudiciële vraag

   Dient de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 (2), aldus te worden uitgelegd dat aerodynamische ultraviolet-deeltjesmeettoestellen en draagbare deeltjestellers van de in deze beschikking nader omschreven soort moeten worden ingedeeld onder onderverdeling 9027 10 10?

      (1)  PB L 256, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, PB L 291, blz. 1.


title: Zaak T-214/01: Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Bank für Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 331/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.11.2001
Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Österreichi-               Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking haar rechten
sche Postsparkasse tegen Commissie van de Europese                      schendt en alleen reeds daarom onregelmatig is omdat de FPÖ
                        Gemeenschappen                                  geen klager is in de zin van artikel 3, lid 2, van verordening
                                                                        nr. 17 en de artikelen 6 en 7 van verordening nr. 2842/98. De
                                                                        FPÖ heeft geen redelijk belang bij het inleiden van de procedure
                         (Zaak T-213/01)                                aangetoond, doch heeft uitsluitend een politiek belang. Boven-
                                                                        dien heeft zij haar verzoek niet vóór de ambtshalve ingeleide
                         (2001/C 331/42)                                procedure ingediend, zodat sprake is van uitputting of althans
                                                                        verwerking van haar recht om een verzoek in te dienen. Voorts
                                                                        is de mededeling door de Commissie van de punten van
                         (Procestaal: Duits)                            bezwaar een schending van artikel 20 van verordening nr. 17,
                                                                        resp. van artikel 287 EG, en van het vertrouwensbeginsel.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               (1) Verordening (EG) nr. 2842/98 van de Commissie van 22 december
schappen is op 19 september 2001 beroep ingesteld tegen                     1998 betreffende het horen van belanghebbenden en derden in
                                                                            bepaalde procedures op grond van de artikelen [81] en [82] EG-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Österrei-                    Verdrag.
chische Postsparkasse, gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd
door M. Klusmann, F. Wiemer en A. Reidlinger, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001
      in zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse banken in haar                 Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Bank für
      geheel nietig te verklaren;                                       Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-214/01)
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (2001/C 331/43)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In mei 1997 begon de Commissie op grond van inlichtingen,
die vanuit kartelrechterlijk oogpunt eventueel belastend kon-
den zijn voor verschillende Oostenrijkse kredietinstellingen,
overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening nr. 17/62 van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Raad een onderzoek op grond van artikel 81 EG tegen                  schappen is op 19 september 2001 beroep ingesteld tegen
verzoekster en zeven andere Oostenrijkse banken.                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bank für
                                                                        Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft te Wenen, vertegen-
                                                                        woordigd door H.J. Niemeyer, advocaat, domicilie gekozen
In juni 1997 verzocht de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ)       hebbende te Luxemburg.
de Commissie een procedure op grond van artikel 81 EG in te
leiden tegen acht Oostenrijkse banken op verdenking van
mededingingbeperkende afspraken.                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001 in
In september 1999 deed de Commissie verzoekster een
                                                                              zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse banken nietig te
mededeling van punten van bezwaar toekomen wegens
                                                                              verklaren;
schending van artikel 81 EG. Naderhand liet de Commissie
verzoekster weten, dat zij overeenkomstig artikel 7 van
verordening nr. 2842/98 (1) voornemens was de FPÖ kennis te            —     verweerster te verwijzen in de kosten.
geven van de mededeling van punten van bezwaar. Verzoekster
verzette zich hiertegen met het argument dat de mededeling
van de punten van bezwaar aan de FPÖ ontoelaatbaar was.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
In november 2000 liet de Commissie verzoekster een aanvul-
lende mededeling van punten van bezwaar toekomen, en bij                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
de bestreden beschikking liet zij verzoekster ten slotte weten,         met die in zaak T-213/01 (Österreichische Postsparkasse
dat het in haar bedoeling lag de twee mededelingen van punten           AG/Commissie).
van bezwaar aan de FPÖ mee te delen. Het onderhavige beroep
is tegen deze beschikking gericht.


title: Zaak C-264/02: Verzoek van het Tribunal d'Instance de Vienne van 5 juli 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S.A. Cofinoga Merignac en Sylvain Sachithanathan

text:
28.9.2002                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 233/15
De bezwaren van het Gerecht inzake de omstandigheid dat de                —       In geval van ontkennend antwoord, eisen deze richtlijnen
ingevolge de communautaire rechtsorde voor de particulier                         dan dat de nationale rechter zijn recht aldus uitlegt dat
openstaande beroepsmogelijkheden niet doeltreffend zijn, zijn                     hij een bepaling van zijn nationale recht buiten toepassing
dus rechtens ongegrond.                                                           kan verklaren volgens welke de rechter na het verstrijken
                                                                                van een van het gemeenrecht afwijkende termijn niet
                                                                                meer ambtshalve of op verzoek van de consument
( 1) Verordening (EG) nr. 1162/2001 van de Commissie van 14 juni                  rekening kan houden met het feit dat het consumenten-
     2001 tot vaststelling van maatregelen voor het herstel van het               krediet onregelmatig tot stand is gekomen of is ver-
     heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII en in ICES-           nieuwd, op grond dat deze termijn de rechten van
     sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee samenhangende bepalingen              de consument om zijn middelen te doen gelden op
     inzake de controle op de activiteiten van vissersvaartuigen (PB              uitzonderlijke wijze beperkt en afbreuk doet aan de
     L 159, blz. 4).                                                              doeltreffendheid van zijn bescherming?
                                                                          (1 ) Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986
                                                                               betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechte-
                                                                               lijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB
                                                                               L 42, blz. 483).
                                                                          (2 ) Richtlijn 90/88/EEG van de Raad van 22 februari 1990 tot
                                                                               wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie
                                                                               van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten
Verzoek van het Tribunal d’Instance de Vienne van 5 juli                       inzake het consumentenkrediet (PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14).
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      S.A. Cofinoga Merignac en Sylvain Sachithanathan
                            (Zaak C-264/02)
                                                                          Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni
                             (2002/C 233/23)                              Unite Civili — van 11 april 2002 om een prejudiciële
                                                                          beslissing in het geding tussen Frahuil SA en Assitalia SpA
                                                                                (Zaak C-265/02)
Het Tribunal d’Instance de Vienne heeft bij beschikking van
5 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                       (2002/C 233/24)
18 juli 2002, in het geding tussen S.A. Cofinoga Merignac en
Sylvain Sachithanathan, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                     Het Corte Suprema di Cassazione — Sezioni Unite Civili —
                                                                          heeft bij beschikking van 11 april 2002, ingekomen ter griffie
                                                                          van het Hof van Justitie op 18 juli 2002, in het geding tussen
—      Eisen richtlijn 97/102/EG ( 1) van de Raad van 22 decem-           Frahuil SA en Assitalia SpA, het Hof van Justitie van de
       ber 1986 en richtlijn 90/88/EG (2) van de Raad van                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       22 februari 1990 dat de nationale rechter zijn recht               beslissing over de navolgende vraag:
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten
       verlenen, vóór elke vernieuwing van een revolving krediet          „Moet artikel 5, sub 1, van het Executieverdrag van 27 septem-
       met variabele rentevoet de kredietnemer-consument                  ber 1968, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978
       schriftelijk in kennis moeten stellen van het toepasselijke        inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
       jaarlijkse kostenpercentage?                                       en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                          Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
                                                                          toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag van
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
       aldus uitlegt dat instellingen die consumentenkredieten            Spanje en de Portugese Republiek, en bij het Verdrag van
       verlenen, vóór elke verlenging van een dergelijke overeen-         29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek
       komst de consument moeten wijzen op de clausule dat                Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden
       dit jaarlijkse kostenpercentage variabel is?                       aldus worden uitgelegd dat het begrip ,verbintenissen uit
                                                                          overeenkomst zich ook uitstrekt tot de verbintenis waarvan de
—      Eisen deze richtlijnen dat de nationale rechter zijn recht         borg, die op grond van een met de expediteur gesloten
       aldus uitlegt dat de rechter ambtshalve of op verzoek van          overeenkomst van borgtocht de douanerechten heeft betaald,
       de consument bij de beoordeling van een door de                    in rechte als gesubrogeerde van de belastingdienst bij wijze
       kredietinstelling ingestelde vordering tot betaling, zonder        van regres nakoming vordert van de derde-schuldenaar, eige-
       tijdsbeperking rekening kan houden met het feit dat het            naar van de ingevoerde goederen, die van de overeenkomst
       consumentenkrediet onregelmatig tot stand is gekomen               van borgtocht onkundig is gebleven?”.
       of is vernieuwd, bijvoorbeeld omdat de overeenkomst
       niet de opgave bevat van het jaarlijkse kostenpercentage?


title: Zaak T-516/11: Beroep ingesteld op 22 september 2011 — MasterCard e.a/Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/40

         Beroep ingesteld op 22 september 2011 — MasterCard e.a/Commissie
   (Zaak T-516/11)
   2011/C 347/72
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: MasterCard, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten), MasterCard International, Inc. (Wilmington) en MasterCard Europe (Waterloo, België) (vertegenwoordigers: B. Amory, V. Brophy en S. McInnes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de negatieve beschikking van de Commissie van 12 juli 2011, gebaseerd op de uitzonderingen van artikel 4, lid 2, eerste streepje, en artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43), in haar geheel nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van verzoeksters’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               De Commissie heeft de artikelen 4, lid 3, en 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 geschonden, aangezien:

                           —

                           zij niet heeft aangetoond dat aan de voorwaarden van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 is voldaan;

                           —

                           zij zich op onjuiste feiten heeft gebaseerd; en

                           —

                           een hoger openbaar belang de openbaarmaking gebiedt van de documenten die EIM Business and Policy Research heeft verstrekt in het kader van de studie over „De kosten en baten die voor handelaars voortvloeien uit de aanvaarding van verschillende betaalmiddelen” (COMP/2009/D1/020).

               2)

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 4, lid 2, eerste streepje, en artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001 te schenden, aangezien:

                           —

                           zij niet heeft aangetoond dat aan de voorwaarden van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 is voldaan;

                           —

                           zij zich op onbetrouwbare informatie heeft gebaseerd; en

                           —

                           een hoger openbaar belang de openbaarmaking van de documenten van EIM gebiedt.


title: Zaak C-409/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 27 oktober 2009 — José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio/Companhia de Seguros Fidelidade — Mundial SA

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal de Justiça (Portugal) op 27 oktober 2009 — José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio/Companhia de Seguros Fidelidade — Mundial SA
   (Zaak C-409/09)
   2010/C 11/28
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal de Justiça

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Maria Ambrósio Lavrador, Maria Cândida Olival Ferreira Bonifácio

      Verwerende partij: Companhia de Seguros Fidelidade — Mundial SA

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 1, lid 3, van de Derde motorrijtuigenrichtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat het Portugese burgerlijk recht — met name de artikelen 503, lid 1, 504, 505 en 570 van de Código Civil — in het geval van een verkeersongeval, zoals zich dit in het onderhavige geval op een bepaald tijdstip en op een bepaalde plaats en wijze heeft voorgedaan, het recht op schadevergoeding van de minderjarige die slachtoffer is van het ongeval uitsluit of beperkt op de loutere grond dat deze minderjarige gedeeltelijk of zelfs geheel aansprakelijk wordt geacht voor het ontstaan van de schade?

      (1)  Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33).


title: Zaak T-297/09: Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Evropaïki Dynamiki/EASA („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verlening van IT-diensten — Rangschikking van een inschrijver op de tweede of derde plaats in de cascadeprocedure — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout — Niet-contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/21

         Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Evropaïki Dynamiki/EASA
   (Zaak T-297/09) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verlening van IT-diensten - Rangschikking van een inschrijver op de tweede of derde plaats in de cascadeprocedure - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout - Niet-contractuele aansprakelijkheid”))
   (2015/C 155/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) (vertegenwoordigers: F. Kämpfe, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten van EASA waarbij de inschrijvingen van verzoekster in het kader van aanbesteding EASA.2009.OP.02 inzake „ICT-diensten” op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (PB 2009/S 22-030588), op de tweede of de derde plaats zijn gerangschikt volgens het cascademechanisme, en verzoek om vergoeding van de schade die beweerdelijk is geleden als gevolg van de aanbestedingsprocedure in kwestie

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) van 6 juli 2009, waarbij de inschrijving van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE is gerangschikt op de derde plaats in het cascademechanisme voor perceel nr. 2 (client-servertoepassingen, ontwikkeling en onderhoud) van aanbesteding EASA.2009.OP.02, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het besluit van EASA van 10 juli 2009, waarbij de inschrijving van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis is gerangschikt op de tweede plaats in het cascademechanisme voor perceel nr. 3 (beheer van systemen, databases en netwerken) van aanbesteding EASA.2009.OP.02, wordt nietig verklaard.

               3)

               Het besluit van EASA van 14 juli 2009, waarbij de inschrijving van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis is gerangschikt op de tweede plaats in het cascademechanisme voor perceel nr. 5 [enterprise content management („ECM”), beheer van bedrijfsarchieven en implementatie van documentbeheer (met inbegrip van onderhoud en ondersteuning)] van aanbesteding EASA.2009.OP.02, wordt nietig verklaard.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis draagt 25 % van haar eigen kosten en 25 % van de kosten van EASA, en EASA draagt 75 % van zijn eigen kosten en 75 % van de kosten van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009.


title: Zaak C-115/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V./Bezirksregierung Arnsberg (Richtlijn 85/337/EEG — Milieu-effectbeoordeling — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 2003/35/EG — Toegang tot de rechter — Niet-gouvernementele organisaties voor milieubescherming)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen — Duitsland) — Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V./Bezirksregierung Arnsberg
   (Zaak C-115/09) (1)

   (Richtlijn 85/337/EEG - Milieu-effectbeoordeling - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/35/EG - Toegang tot de rechter - Niet-gouvernementele organisaties voor milieubescherming)
   2011/C 204/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland, Landesverband Nordrhein-Westfalen e.V.

      Verwerende partij: Bezirksregierung Arnsberg

      In tegenwoordigheid van: Trianel Kohlekraftwerk Lünen GmbH & Co. KG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein–Westfalen — Uitlegging van artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 156, blz. 17) — Recht van niet-gouvernementele organisaties om hoger beroep in te stellen tegen goedkeuringsbesluiten voor projecten die aanzienlijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben — Omvang van dit recht — Mogelijkheid om alle bepalende regelingen aan te voeren of enkel rechtstreeks op het gemeenschapsrecht gebaseerde regelingen, daaronder begrepen regelingen die uitsluitend het algemeen belang en geen individuele rechten beschermen — Materiële vereisten in geval van beperking tot op het gemeenschapsrecht gebaseerde regelingen

      Dictum

               1)

               Artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, verzet zich tegen een regeling die een niet-gouvernementele organisatie die zich voor milieubescherming inzet zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, van deze richtlijn, de mogelijkheid ontzegt voor de rechter in het kader van een beroep tegen een beslissing inzake verlening van vergunning voor projecten die „aanzienlijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben” in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 85/337, de schending aan te voeren van een op het Unierecht gebaseerde regel van milieubescherming, op grond dat deze regel alleen de belangen van het algemene publiek beschermt en niet deze van individuele personen.

               2)

               Een dergelijke niet-gouvernementele organisatie kan aan artikel 10 bis, derde alinea, laatste zin, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, het recht ontlenen om voor de rechter in het kader van een beroep tegen een beslissing inzake de verlening van een vergunning voor projecten die „aanzienlijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben” in de zin van artikel 1, lid 1, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd, de schending aan te voeren van de op grond van artikel 6 van de richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105/EG van de Raad van 20 november 2006, vastgestelde voorschriften van nationaal recht, al is dit naar nationaal procesrecht niet mogelijk op grond dat de aangevoerde regels alleen de belangen van het algemene publiek beschermen en niet deze van individuele personen.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-518/07: Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/8

         Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-518/07)
   (2008/C 37/10)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Docksey en C. Ladenburger, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies
   Verzoekster verzoekt het Hof:

               —

               te verklaren dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 28, lid 1, tweede volzin, van richtlijn 95/46/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door de autoriteiten belast met het toezicht op de gegevensverwerking in de niet-publieke sector in de Länder Baden-Württemberg, Bayern, Berlin, Brandenburg, Bremen, Hamburg, Hessen, Mecklenburg-Vorpommern, Niedersachsen, Nordrhein-Westfalen, Rheinland-Pfalz, Saarland, Sachsen, Sachsen-Anhalt, Schleswig-Holstein en Thüringen aan staatstoezicht te onderwerpen en bijgevolg de aanwijzing betreffende de „volledige onafhankelijkheid” van de toezichtautoriteiten voor gegevensbescherming onjuist te transponeren.

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 28, lid 1, eerste volzin, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad verplicht de lidstaten „een of meer autoriteiten” te belasten met het toezicht op „de toepassing […] van de ter uitvoering van deze richtlijn door de lidstaten vastgestelde bepalingen”, dat wil zeggen bepalingen over het recht inzake gegevensbescherming. Artikel 28, lid 1, tweede volzin, van de richtlijn vereist de „volledige onafhankelijkheid” van de aangewezen toezichthoudende autoriteiten. Naar luid hiervan moeten de toezichtautoriteiten vrij zijn van beïnvloeding door andere overheidsorganen of van buiten de overheidssfeer, en moeten de wettelijke regelingen van de lidstaten derhalve beïnvloeding van de besluitvorming van de toezichtautoriteiten en de uitvoering daarvan van buitenaf uitsluiten. De formulering „volledige” onafhankelijkheid impliceert dat niet alleen van geen enkele zijde afhankelijkheid mag bestaan, maar ook in geen enkel opzicht.
   Het is bijgevolg met artikel 28, lid 1, tweede volzin, van de richtlijn onverenigbaar dat de voor het toezicht op de gegevensverwerking in de niet-publieke sector bevoegde autoriteiten onderworpen zijn aan Fachaufsicht (rechtmatigheids- en doelmatigheidscontrole), Rechtsaufsicht (rechtmatigheidscontrole) of Dienstaufsicht (rechtmatigheids- en doelmatigheidscontrole met aanwijzingsbevoegdheid) van de staat, zoals dit voor alle zestien Länder van de Bondsrepubliek Duitsland het geval is. Doordat de wet van elk van de Länder de toezichthoudende autoriteiten aan verscheidene combinaties van deze controles onderwerpt, schendt de wet van elk van de Länder de uit artikel 28, lid 1, tweede volzin, van de richtlijn volgende verplichting om „volledige onafhankelijkheid” van de toezichtautoriteiten te waarborgen. Ongeacht de verschillen tussen Rechts-, Fach- en Dienstaufsicht, levert elk van deze vormen van controle een schending van de door de richtlijn vereiste onafhankelijkheid op.
   Teleologisch bezien heeft de gemeenschapswetgever volledige onafhankelijkheid noodzakelijk geacht, opdat de toezichthoudende autoriteiten de hun in artikel 28 van de richtlijn toevertrouwde taken doeltreffend kunnen vervullen. Het begrip „volledige onafhankelijkheid” wordt ook tegen de achtergrond van de ontstaansgeschiedenis van het voorschrift duidelijk. Ook systematisch gezien past het vereiste van „volledige onafhankelijkheid” van de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten in het huidige acquis communautaire op het gebied van het recht inzake gegevensbescherming. Daarnaast vereist ook artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie dat „een onafhankelijke autoriteit [toeziet]” op de naleving van de voorschriften over de bescherming van persoonsgegevens.
   De door de Bondsrepubliek Duitsland verdedigde relatieve onafhankelijkheid, dus een onafhankelijkheid van de toezichtautoriteiten enkel ten opzichte van de gecontroleerde instantie zelf, kan reeds niet met de eenduidige, alomvattende bewoordingen van de richtlijn, die „volledige” onafhankelijkheid vereist, in overeenstemming worden gebracht. Bovendien zou bij deze uitlegging de tweede volzin van artikel 28, lid, elke betekenis verliezen. Ook moeten de argumenten dat artikel 95 EG als doorslaggevende rechtsgrondslag van de richtlijn en het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel nopen tot een enge uitlegging van het vereiste van „volledige onafhankelijkheid” worden afgewezen. Dat de richtlijn conform de bevoegdheidsregels is vastgesteld en dat een enge uitlegging van haar bepalingen in een niet-economische feitelijke context verboden is, heeft het Hof reeds geoordeeld. Voor het overige gaat de in geding zijnde bepaling niet verder dan noodzakelijk is ter bereiking van de doelstellingen die de richtlijn in overeenstemming met artikel 95 EG en het subsidiariteitsbeginsel nastreeft.

      (1)  PB L 281, blz. 31.


title: Zaak C-177/03: Beroep, op 16 april 2003 ingesteld tegen de Franse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 146/32                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.6.2003
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 11 april                   1.     a.   Dient artikel 3, tweede lid, aanhef en onder c), van
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                            verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 (1) aldus te
      de Staatssecretaris van Financiën en J.H.M. Feron                             worden uitgelegd dat een in weken omschreven
                                                                                termijn als bepaald bij artikel 50 bis van verordening
                          (Zaak C-170/03)                                           (EEG) nr. 3886/92 (2) afloopt aan het einde van de
                                                                                dag die in de laatste week dezelfde naam heeft als de
                          (2003/C 146/52)                                           dag volgend op de dag, waarop de slacht heeft
                                                                                plaatsgevonden?
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 11 april                     b.   Staat het een lidstaat bij de toepassing van ar-
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 14 april                    tikel 50 bis van verordening (EEG) nr. 3886/92 vrij
2003, in het geding tussen de Staatssecretaris van Financiën                        het tijdstip waarop een premieaanvraag is ingediend,
en J.H.M. Feron, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                       vast te stellen met toepassing van nationale proce-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                            dureregels die in de interne rechtsorde van die
navolgende vragen:                                                                  lidstaat gelden voor vergelijkbare, nationale aan-
                                                                                vraagtermijnen?
1.     Moet een personenauto die aan een natuurlijk persoon
       ter beschikking is gesteld door zijn werkgever en door                  c.   Zo nee, moet artikel 50 bis van verordening (EG)
       hem zowel voor beroepsdoeleinden als voor particuliere                       nr. 3886/92 in die zin worden uitgelegd, dat een
       doeleinden wordt gebruikt, worden aangemerkt als een                         premieaanvraag ook tijdig is „ingediend” indien
       persoonlijk goed in de zin van artikel 1, lid 2, letter c,                   deze vóór afloop van de termijn van drie weken
       van verordening (EEG) nr. 918/83 ( 1) van de Raad van                        aantoonbaar ter post is bezorgd en op een zodanig
       28 maart 1983 betreffende de instelling van een commu-                       tijdstip na deze termijn door de bevoegde instantie
       nautaire regeling inzake douanevrijstellingen?                               is ontvangen, dat deze de desbetreffende gegevens
                                                                                aan de Commissie heeft kunnen mededelen op
2.     Moet het bepaalde in artikel 3, letter a, van die verorde-                   dezelfde dag als het geval zou zijn geweest indien
       ning, inhoudende dat een goed ten minste zes maanden                         de premieaanvraag binnen deze termijn door de
       vóór de datum waarop een belanghebbende zijn normale                         bevoegde instantie zou zijn ontvangen?
       verblijfplaats in het derde land van herkomst heeft
       opgegeven in zijn bezit is geweest, aldus worden uitgelegd
       dat de belanghebbende die een zaak, al dan niet tegen            2.     Is artikel 50 bis, eerste lid, van verordening (EEG)
       een vergoeding, in het kader van het verrichten van                     nr. 3886/92 geldig, voorzover dit aanvragers volledig
       werkzaamheden ten behoeve van de eigenaar van de zaak                   van premie uitsluit bij iedere overschrijding van de
       ter beschikking heeft gekregen, die zaak bezit in de zin                aanvraagtermijn, ongeacht aard en omvang van de ter-
       van voormelde bepaling?                                                 mijnoverschrijding?
3.     Is het voor het antwoord op vraag 2 van belang of de
       belanghebbende gedurende de gehele periode van zes               (1 ) PB 1971, L 124, blz. 1.
       maanden het recht heeft de personenauto te kopen?                (2 ) PB 1992, L 391, blz. 20.
( 1) PB 1983, L 105, blz. 1.
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                 Beroep, op 16 april 2003 ingesteld tegen de Franse
ven van 2 april 2003 om een prejudiciële beslissing in de               Republiek door de Commissie van de Europese Gemeen-
zaak 1. Maatschap Toeters, 2. M.C. Verberk h.o.d.n. firma                                             schappen
      Verberk-Voeten en het Productschap Vee en Vlees
                          (Zaak C-171/03)                                                         (Zaak C-177/03)
                          (2003/C 146/53)
                                                                                (2003/C 146/54)
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
uitspraak van 2 april 2003, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 14 april 2003, in de zaak 1. Maatschap                  Bij het Hof van Justitie is op 16 april 2003 beroep ingesteld
Toeters, 2. M.C. Verberk h.o.d.n. firma Verberk-Voeten en het           tegen de Franse Republiek door de Commissie van de Europese
Productschap Vee en Vlees, het Hof van Justitie van de                  Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Jürgen Grunwald
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    en Bruno Stromsky als gemachtigden, domicilie gekozen
beslissing over de navolgende vragen:                                   hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 21.6.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 146/33
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                       —      Onjuiste omzetting van artikel 8 van de richtlijn: de
                                                                              nationale bepalingen met betrekking tot de informatie
                                                                              van de bevolking of de informatie die bij stralingsgevaar
—    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                              moet worden gegeven, schrijven niet dwingend voor dat
     maatregelen te hebben genomen om te voldoen aan de
                                                                              de autoriteiten worden aangewezen die de in de richtlijn
     artikelen 2, 3, 5, 6, 7 en 8 van richtlijn 89/618/Euratom
                                                                              bedoelde maatregelen moeten toepassen.
     van de Raad van 27 november 1989 betreffende de
     informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar
     toepasselijke maatregelen ter bescherming van de gezond-
                                                                       (1 ) PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.
     heid en over de alsdan te volgen gedragslijn (1), niet heeft
     voldaan aan de verplichtingen die krachtens deze richtlijn
     op haar rusten, en
—    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                     de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement
                                                                                en Raad van de Europese Unie
—    Onjuiste omzetting van artikel 2 van de richtlijn: de
     genomen omzettingsmaatregelen hebben maar op een                                           (Zaak C-178/03)
     deel van de in dat artikel genoemde situaties betrekking.
     De definitie die is gegeven van „stralingsgevaar” is niet
     omgezet en de omzettingsmaatregelen hebben geen be-                                        (2003/C 146/55)
     trekking op het vervoer en de opslag van splijtstoffen of
     radioactief afval, de vervaardiging, het gebruik, de opslag,
     de verwijdering en het vervoer van radio-isotopen voor
     agrarische, industriële en medische doeleinden, of voor           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     wetenschappelijke doeleinden en onderzoekdoeleinden               op 24 april 2003 beroep ingesteld tegen Europees Parlement
     en het gebruik van radio-isotopen voor de opwekking               en Raad van de Europese Unie door Commissie van de
     van energie in ruimteobjecten. De maatregelen hebben              Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. zur
     bovendien alleen betrekking op de gevaren die zijn                Hausen, L. Ström en E. Righini als gemachtigden, domicilie
     verbonden aan installaties op Frans grondgebied en niet           gekozen hebbende te Luxemburg.
     op die welke zijn verbonden aan installaties buiten dit
     grondgebied.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—    Onjuiste omzetting van artikel 3 van de richtlijn: de
     genomen omzettingsmaatregelen bevatten geen enkele                —      verordening (EG) nr. 304/2003 van het Europees Parle-
     definitie van de termen „het vrijkomen van een belangrijke               ment en de Raad van 28 januari 2003 betreffende de in-
     hoeveelheid radioactieve stoffen” en „abnormale niveaus                   en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen (1) nietig te
     van radioactiviteit die waarschijnlijk schadelijk zijn voor              verklaren;
     de volksgezondheid”.
                                                                       —      te verklaren dat de gevolgen van de verordening gehand-
—    Onjuiste omzetting van artikel 5 van de richtlijn: de                    haafd blijven tot de Raad een nieuwe verordening heeft
     omzettingsmaatregelen terzake van de informatie van de                   vastgesteld;
     bevolking omvatten, zoals reeds met betrekking tot de
     omzetting van artikel 2 van de richtlijn aangegeven, niet         —      het Europees Parlement en de Raad te verwijzen in de
     alle in de richtlijn genoemde installaties en activiteiten.              kosten.
—    Onjuiste omzetting van artikel 6 van de richtlijn: de
     nationale bepalingen met betrekking tot de informatie
     van de bevolking in geval van stralingsgevaar schrijven           Middelen en voornaamste argumenten
     niet voor dat de bevolking onverwijld wordt ingelicht.
—    Onjuiste omzetting van artikel 7 van de richtlijn: de in de       De PIC-verordening (PIC is de afkorting van „Prior Informed
     richtlijn bedoelde maatregelen voor de informatie van             Consent”, dat wil zeggen voorafgaande geïnformeerde toestem-
     personen die betrokken kunnen worden bij de organisatie           ming) geeft uitvoering aan het Verdrag van Rotterdam inzake
     van de hulpverlening bij stralingsgevaar zijn slechts in          de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde
     een circulaire opgenomen, hetgeen niet voldoet aan de             toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische
     door de rechtspraak van het Hof opgelegde eisen van               stoffen en pesticiden in de internationale handel (hierna: „PIC-
     rechtszekerheid.                                                  Verdrag”).


title: Doorhaling van zaak C-356/02

text:
8.3.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 55/23
               Doorhaling van zaak C-108/02 ( 1)                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-129/02:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                         (2003/C 55/64)                              Republiek.
                                                                     (1 ) PB C 131 van 01.06.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
                                                                                Doorhaling van zaak C-274/02 ( 1)
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.
                                                                                (2003/C 55/67)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 december 2002
               Doorhaling van zaak C-120/02 ( 1)                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-274/02:
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                         (2003/C 55/65)                              Republiek.
                                                                     (1 ) PB C 233 van 28.09.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
togdom Luxemburg.
                                                                                Doorhaling van zaak C-356/02 ( 1)
( 1) PB C 131 van 01.06.2002.
                                                                                (2003/C 55/68)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak   C-129/02 ( 1)                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-356/02 (verzoek
                         (2003/C 55/66)                              om een prejudiciële beslissing van de Arbeidsrechtbank te
                                                                     Nijvel): Anne Hennecart tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoor-
                                                                     ziening.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 december 2002            (1 ) PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak F-25/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2010 — AG/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Ontslag na afloop van proeftijd — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Te laat ingesteld beroep — Kennisgeving bij aangetekende brief met ontvangstbevestiging)

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/19

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2010 — AG/Parlement
   (Zaak F-25/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Ontslag na afloop van proeftijd - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Te laat ingesteld beroep - Kennisgeving bij aangetekende brief met ontvangstbevestiging)
   2011/C 38/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AG (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en V. Montebello-Demogeot, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster na afloop van de proeftijd te ontslaan en verzoek om vergoeding van de beweerdelijk geleden schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               AG zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010, blz. 58.


title: Zaak T-146/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid en Federación Catalana de Estaciones de Servicio/Commissie ( Staatssteun — Spaanse wettelijke regeling die voorziet in maatregelen ten gunste van agrarische sector naar aanleiding van stijging van brandstofprijzen — Formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG — Beschikking waarbij wordt vastgesteld dat bepaalde maatregelen geen staatssteun vormen — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid — Motiveringsplicht )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid en Federación Catalana de Estaciones de Servicio/Commissie
   (Zaak T-146/03) (1)

   („Staatssteun - Spaanse wettelijke regeling die voorziet in maatregelen ten gunste van agrarische sector naar aanleiding van stijging van brandstofprijzen - Formele onderzoeksprocedure van artikel 88, lid 2, EG - Beschikking waarbij wordt vastgesteld dat bepaalde maatregelen geen staatssteun vormen - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid - Motiveringsplicht”)
   (2006/C 331/70)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad Autónoma de Madrid (Madrid, Spanje) en Federación Catalana de Estaciones de Servicio (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Ortega Bueno en M. Delgado Echevarría, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. L. Buendía Sierra, vervolgens J. R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: E. Braquehais Conesa, abogado del Estado, en M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2003/293/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende de maatregelen die door Spanje ten gunste van de agrarische sector ten uitvoer zijn gelegd naar aanleiding van de stijging van de brandstofprijzen (PB 2003, L 111, blz. 24)
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking 2003/293/EG van de Commissie van 11 december 2002 betreffende de maatregelen die door Spanje ten gunste van de agrarische sector ten uitvoer zijn gelegd naar aanleiding van de stijging van de brandstofprijzen, wordt nietig verklaard voor zover daarbij wordt vastgesteld dat de steunmaatregelen voor de landbouwcoöperaties vastgesteld in Real Decreto-Ley 10/2000 de medidas urgentes de apoyo a los sectores agrario, pesquero y del transporte (koninklijk wetsbesluit 10/2000 betreffende dringende steunmaatregelen voor de landbouw-, visserij- en vervoersector) geen staatssteun zijn in de zin van artikel 87, lid 1, EG.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van verzoeksters.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-464/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Avena Nordic Grain Oy (Landbouw — Regeling van restituties bij uitvoer van landbouwproducten — Verordening (EG) nr. 800/1999 — Artikel 5 — Indiening van aangifte ten uitvoer — Verzending per telefax)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/20

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — Procedure ingeleid door Avena Nordic Grain Oy
   (Zaak C-464/06) (1)

   (Landbouw - Regeling van restituties bij uitvoer van landbouwproducten - Verordening (EG) nr. 800/1999 - Artikel 5 - Indiening van aangifte ten uitvoer - Verzending per telefax)
   (2007/C 315/34)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Avena Nordic Grain Oy
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 102, blz. 11) — Niet-inaanmerkingneming van gefaxte uitvoeraangifte, terwijl de betrokken instanties het origineel pas na de belading hebben ontvangen — Evenredigheidsbeginsel en beginsel van behoorlijk bestuur
   Dictum
   Artikel 5 van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 90/2001 van de Commissie van 17 januari 2001, moet aldus worden uitgelegd dat het er niet aan in de weg staat dat de bevoegde douaneautoriteiten een per fax verstuurde uitvoeraangifte voor landbouwproducten aanvaarden, wanneer die toezending voorafgaand aan de belading voor het exportvervoer heeft plaatsgevonden, wanneer de aldus verstuurde aangifte alle gegevens bevat die noodzakelijk zijn om de fysieke controle van de uitgevoerde goederen mogelijk te maken, en wanneer bij de aan de orde zijnde uitvoer geen fraude is gepleegd of geen poging daartoe is ondernomen. Dat is het geval wanneer de goederen waarop de per fax verstuurde uitvoeraangifte betrekking heeft, in het derde land van bestemming zijn aangekomen en de later toegezonden originele aangifte volkomen overeenstemt met de per fax verstuurde aangifte. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of die voorwaarden in het hoofdgeding zijn vervuld.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-424/08: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 29 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/32

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 29 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-424/08) (1)

   2009/C 282/56

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak F-76/09: Beroep ingesteld op 14 september 2009 — Cusack-Gard’ner/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/36

         Beroep ingesteld op 14 september 2009 — Cusack-Gard’ner/Commissie
   (Zaak F-76/09)
   2009/C 297/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Carolyn Cusack-Gard’ner (Waver, België) (vertegenwoordiger: Dr John Temple Lang, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 22 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om volledige vergoeding te krijgen van de kosten die zij voor de behandeling van haar ziekte heeft gemaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 22 juni 2009 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek;

               —

               vaststelling dat hoofdstuk 3 van titel II van het besluit van de Commissie van 2 juli 2007 houdende vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen voor de vergoeding van ziektekosten, op grond van artikel 241 EG niet van toepassing is:

                           —

                           voor zover daarin is bepaald dat de kost en inwoning van een verpleger of verpleegster thuis niet worden vergoed, en

                           —

                           voor zover daarin een maximum wordt gesteld aan de vergoeding voor de kosten van een verpleger of verpleegster thuis;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van  15 september 2005  in zaak C-112/04 P, Marlines SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Mededinging — Mededingingsregelingen — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Bewijs van deelneming van onderneming aan bijeenkomsten van ondernemingen met mededingingsverstorend doel)

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/5

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 15 september 2005
   in zaak C-112/04 P, Marlines SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) - Mededinging - Mededingingsregelingen - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Bewijs van deelneming van onderneming aan bijeenkomsten van ondernemingen met mededingingsverstorend doel)
   (2006/C 10/09)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-112/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 3 maart 2004, Marlines SA (advocaten: D. Papatheofanous en A. Anagnostou), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en T. Christoforou), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, A. La Pergola en J.-P. Puissochet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 15 september 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen als zijnde ten dele kennelijk ongegrond en ten dele kennelijk niet-ontvankelijk.

               2.

               Marlines SA wordt verwezen in de kosten van deze instantie.

      (1)  PB C 106 van 30.04.2004.


title: Zaak C-304/13: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Timişoara — Roemenië) — Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Centrul Judeţean Timiş/Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Judeţului Timiş [ „Landbouw — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening — Voorwaarden voor aanvullende nationale rechtstreekse betalingen — Voorwaarde die niet voorkomt in de Unieregeling — Voorwaarde inzake het ontbreken van opeisbare schulden bij de nationale en/of lokale overheid op de datum waarop de steun wordt aangevraagd — Toelaatbaarheid — Geen” ]

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/2

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Timişoara — Roemenië) — Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Centrul Judeţean Timiş/Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Judeţului Timiş
   (Zaak C-304/13) (1)

   ([„Landbouw - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Regelingen inzake rechtstreekse steunverlening - Voorwaarden voor aanvullende nationale rechtstreekse betalingen - Voorwaarde die niet voorkomt in de Unieregeling - Voorwaarde inzake het ontbreken van opeisbare schulden bij de nationale en/of lokale overheid op de datum waarop de steun wordt aangevraagd - Toelaatbaarheid - Geen”])
   (2015/C 056/02)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Timişoara

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Centrul Judeţean Timiş

      Verwerende partijen: Curtea de Conturi a României, Camera de Conturi a Judeţului Timiş

      in tegenwoordigheid van: Agenţia de Plăţi şi Intervenţie pentru Agricultură (APIA) — Boekarest

      Dictum

   Artikel 143 quater van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, en artikel 132 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan landbouwers die op de datum waarop zij de steun aanvragen opeisbare schulden bij de nationale en/of lokale overheid hebben, van de aanvullende nationale steun zijn uitgesloten, aangezien de Europese Commissie geen voorafgaande toestemming heeft gegeven voor een voorwaarde betreffende het ontbreken van dergelijke schulden.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, te Londen van 12 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen and the Minister of Agriculture, Fisheries and Food, enerzijds, en The Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals en Compassion in World Farming Limited, anderzijds (Zaak C-1/96)

text:
Nr . C 46 / 12        NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   17 . 2 . 96
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                  Society for the Prevention of Cruelty to Animals en
de arbeidsvoorwaarden ( 1 ), zich tegen een nationale regeling            Compassion in World Farming Limited, anderzijds, het Hof
volgens welke bij openbare diensten waarbij in een hoger                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
ambt van een loopbaan minder vrouwen dan mannen                           een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
werkzaam zijn, in geval van gelijke kwalificatie ( geschikt
heid, bekwaamheid en arbeidsprestatie ) van mannelijke en
vrouwelijke sollicitanten bij voorkeur vrouwen bevorderd                  Gelet op het feit dat:
moeten worden, tenzij met de persoon van een mannelijke
sollicitant verband houdende redenen zwaarder wegen ?
                                                                          a ) alle Lid-Staten zijn toegetreden tot European Conven
(') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .                               tion for the Protection of Animals kept for Farming
                                                                              Purposes 1976 ( de Convention ) en deze Convention is
                                                                              goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG (') van 19 juni
                                                                              1978 ( PB 1978 , L 323 , blz . 12 );
                                                                          b ) de 1 988 Recommendation concerning cattle ( de Recom
Verzoek van 1 februari 1995 van het Tribunal de Commerce                      mendation ) is vastgesteld door het op grond van de
de Nice ( Zevende kamer), om een prejudiciële beslissing in                   Convention opgerichte Standing Committee en inge
het geding tussen Société des Grands Garages Méditerra                       volge de Convention van kracht is geworden;
néens SA en Société Nissan France tegen Sociétés Nice Ouest
                            Automobiles
                                                                          c ) de bij en ingevolge de Convention vastgestelde normen
                       ( Zaak C-410/95 )                                      bepalingen bevatten betreffende de minimumbreedte
                            ( 96/C 46/22 )                                    van de hokken van de kalveren en de samenstelling van
                                                                              het diervoeder;
Het Tribunal de Commerce de Nice ( Zevende kamer ) heeft
bij beschikking van 27 december 1 994 , ingekomen ter griffie             d ) Richtlijn 91 /629/EEG ( 2 ) inzake de bescherming van
van het Hof van Justitie op 1 februari 1995 , in het geding                   kalveren op bepaalde punten, waaronder de breedte van
tussen Société des Grands Garages Méditerranéens SA en                        de hokken en de samenstelling van het diervoeder, lagere
Société Nissan France tegen Société Nice Ouest Automobi                      minimumnormen oplegt dan de bij en ingevolge de
les, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      Convention vastgestelde normen;
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :
                                                                          e ) de Lid-Staten krachtens de richtlijn op hun grondgebied
Moet Verordening ( EEG ) nr. 123/85 (') aldus worden                          bepalingen kunnen handhaven of toepassen welke
uitgelegd, dat het professionele wederverkopers van auto's,                   strenger zijn dan die welke in deze richtlijn zijn
die geen deel uitmaken van een exclusief distributienet, is                   vastgesteld;
verboden zich bij een dealer van hetzelfde merk in een
andere Lid-Staat te bevoorraden ?
                                                                          f) kalveren met wit vlees uit een Lid-Staat ( Lid-Staat A )
                                                                              worden uitgevoerd naar bepaalde andere Lid-Staten
(') PB nr . L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 .
                                                                              ( Lid-Staten B ) die zich hebben gevoegd naar de normen
                                                                              van de richtlijn, doch niet naar de hierboven onder c )
                                                                              vermelde normen, terwijl Lid-Staat A zich wel naar
                                                                              laatstbedoelde normen heeft gevoegd;
                                                                          g ) de uitvoer van kalveren die dreigen te worden opgefokt
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                           in omstandigheden die in strijd zijn met de Convention,
Division, te Londen van 12 december 1995 om een                               door dierenbeschermingsorganisaties en door een groot
prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen and                    gedeelte van de publieke opinie alsmede door weten
the Minister of Agriculture, Fisheries and Food, enerzijds,                   schappelijke en veterinaire instanties in de Lid-Staat van
en The Royal Society for the Prevention of Cruelty to                         uitvoer als wreed en immoreel wordt beschouwd :
Animals en Compassion in World Farming Limited, ander
                                 zijds
                          ( Zaak C-l /96 )                                1 . Mag Lid-Staat A, gezien de hierboven beschreven
                            ( 96/C 46/23 )
                                                                              omstandigheden zich ter rechtvaardiging van een beper
                                                                              king van de uitvoer van levende kalveren vanuit zijn
                                                                              grondgebied, zulks teneinde te voorkomen dat deze
De High Court of Justice, Queen's Bench Division, te                          dieren in Lid-Staten B als kistkalveren worden opgefokt,
Londen heeft bij beschikking van 12 december 1995 ,                           beroepen op artikel 36 van het EG-Verdrag, inzonder
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 januari                   heid op de in dat artikel bedoelde bescherming van de
1996 , in het geding tussen The Queen and the Minister of                     openbare zedelijkheid, de openbare veiligheid en/of de
Agriculture, Fisheries and Food, enerzijds , en The Royal                     gezondheid en het leven van dieren ?
 ---pagebreak--- 17. 2 . 96              INL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 46/ 13
2 . Indien de bepalingen van de richtlijn, zo deze geldig is,               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 januari
        tot gevolg hebben dat de eerste vraag ontkennend moet               1996 , in de strafzaken tegen C. Sunino en G. Data , het Hof
        worden beantwoord, zijn deze bepalingen dan geldig ?                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                            een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
( 1 ) Besluit 78/923/EEG van de Raad van 19 juni 1978 betreffende
      de sluiting van het Europees Verdrag inzake de bescherming van        1.   Kunnen de nationale voorschriften inzake arbeidsbe
      landbouwhuisdieren ( PB nr . L 323 van 17 . 11 . 1978 ,                    middeling en uitzendarbeid, gelet op hun publiekrech
      blz . 12 ).                                                                telijk karakter voor zover zij zijn vastgesteld ter bescher
( 2 ) Richtlijn 91 /629/EEG van de Raad van 19 november 1991 tot                 ming van de werknemers en de nationale economie ,
      vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren
      ( PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz . 28 ).
                                                                                worden geacht onder de uitoefening van het openbaar
                                                                                gezag te vallen in de zin van de artikelen 66 en 55 van het
                                                                                EEG-Verdrag ?
                                                                            2 . Kunnen de door de verdediging ingeroepen Gemeen
Verzoek van 14 december 1995 van de Pretura Circonda                            schapsbepalingen bij gebreke van precieze uitvoerings
riale di Ivrea — Sezione distaccata di Strambino — om een                        bepalingen in deze specifieke materie worden geacht
                                                                                rechtstreeks toepasselijk te zijn , en kan dientengevolge
prejudiciële beslissing in de strafzaken tegen C. Sunino en G.
                                   Data
                                                                                elke openbare of particuliere rechtspersoon, buiten elke
                                                                                specifieke controle en goedkeuring, elke activiteit van
                            ( Zaak C-2/96 )                                      bemiddeling tussen vraag en aanbod van arbeid en/of
                              ( 96/C 46/24 )                                     tijdelijke levering van arbeid aan derden uitoefenen,
                                                                                indien de Lid-Staat met het eigen administratieve appa
De Pretura Circondariale di Ivrea — Sezione distaccata di                        raat niet in staat is volledig aan de op de arbeidsmarkt
Strambino — heeft bij beschikking van 14 december 1995 ,                         gebleken vraag naar diensten te voldoen ?
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   van het EEG-Verdrag ( PB 1962 , blz . 204 ), heeft het Gerecht
                          van 9 januari 1996                                ( Vierde kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt:
                                                                            D. P. M. Barrington, kamerpresident, R. Garcfa-Valdecasas,
in zaak T-575/93 : C. Koelman tegen Commissie van de                        K. Lenaerts, P. Lindh en J. Azizi, rechters; griffier : B. Pastor,
                    Europese Gemeenschappen (')                             hoofdadministrateur, op 9 januari 1996 een arrest gewezen
(Verordening nr. 17 — Afwijzing van klacht — Motivering                     waarvan het dictum luidt als volgt:
                         — Nationale rechter)
                                96/C 46/25 )
                                                                            1 . Verklaart verzoekers vorderingen niet-ontvankelijk,
                                                                                voorzover zij niet strekken tot nietigverklaring van de
                       (Procestaai: Nederlands)                                  beschikking van de Commissie van 14 oktober 1993 ,
                                                                                houdende afwijzing van verzoekers klacht, of tot scha
                                                                                devergoeding.
In zaak T-575/93 , C. Koelman, woonachtig te Brussel,
vertegenwoordigd door M. Molitor, L. Dupong, P. Feitgen                     2 . Verwerpt voor het overige de vorderingen tot nietigver
en L. Dupong, advocaten te Luxemburg, domicilie gekozen                          klaring en tot schadevergoeding.
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Molitor, Rue
des Bains 14 A, tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : B. J. Drijber ), ondersteund door                  3 . Verwijst verzoeker in de kosten, met inbegrip van de
Buma, gevestigd te Amstelveen ( Nederland ), vertegenwoor                       kosten van interveniënte.
digd door C. van Rij en E. A. P. Engels, advocaten te
Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van G. Harles, advocaat aldaar, Rue Mathias
                                                                            (') PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .
Hardt, 8-10 , betreffende verschillende verzoeken met
betrekking tot de beschikking van de Commissie van
14 oktober 1993 , houdende afwijzing van de klacht die
verzoeker heeft ingediend krachtens artikel 3 , lid 2 , van
Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962 , Eerste
verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86


title: Zaak T-309/14: Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Mat Foundries Europe/Commissie

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/40

         Beschikking van het Gerecht van 16 maart 2015 — Mat Foundries Europe/Commissie
   (Zaak T-309/14) (1)

   (2015/C 155/57)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-27/09: Arrest van het Gerecht van 10 december 2009 — Stella Kunststofftechnik/BHIM — Stella Pack (Stella) ( Gemeenschapsmerk — Procedure inzake vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk Stella — Eerder ingeleide, op dit merk gebaseerde oppositieprocedure — Ontvankelijkheid — Artikel 50, lid 1, en artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 51, lid 1, en artikel 56, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/51

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2009 — Stella Kunststofftechnik/BHIM — Stella Pack (Stella)
   (Zaak T-27/09) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Procedure inzake vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk Stella - Eerder ingeleide, op dit merk gebaseerde oppositieprocedure - Ontvankelijkheid - Artikel 50, lid 1, en artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 51, lid 1, en artikel 56, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 24/89
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Stella Kunststofftechnik GmbH (Eltville, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Beckensträter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Führer en G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Stella Pack sp. z o.o. (Lubartow, Polen) (vertegenwoordiger: O. Bischof, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 november 2008 (zaak R 693/2008-4) met betrekking tot een procedure inzake vervallenverklaring tussen Stella Kunststofftechnik GmbH en Stella Pack sp. z o.o.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Stella Kunststoftechnik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 maart 2000 in de gevoegde zaken T-125/97 en T-127/97: The Coca-Cola Company, Coca-Cola Enterprises Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Beschikking waarin concentratie verenigbaar met gemeenschappelĳke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Motivering — Ontvankelĳkheid")

text:
C 149/30                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 22 maart 2000
                                                                                van 28 maart 2000
in de gevoegde zaken T-125/97 en T-127/97: The Coca-
Cola Company, Coca-Cola Enterprises Inc. tegen Commis-
           sie van de Europese Gemeenschappen (1)                         in zaak T-251/97: T. Port GmbH & Co. tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Be-
schikking waarin concentratie verenigbaar met gemeen-
schappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigver-
          klaring — Motivering — Ontvankelijkheid”)                       (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                          — Bananen — Aanvraag om afgifte van aanvullende
                                                                          invoercertificaten — Artikel 30 van verordening (EEG)
                           (2000/C 149/56)                                           nr. 404/93 — Beroep tot nietigverklaring)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (2000/C 149/57)
In de gevoegde zaken T-125/97 en T-127/97, The Coca-Cola
Company, gevestigd te Wilmington, Delaware (Verenigde
Staten), vertegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome,
en N. Levy, Barrister van de balie van Engeland en Wales,                                           (Procestaal: Duits)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Côte d’Eich 15, Coca-Cola
Enterprises Inc., gevestigd te Atlanta, Georgia (Verenigde
Staten), vertegenwoordigd door P. Lasok, QC, en M. Reynolds,              In zaak T-251/97, T. Port GmbH & Co., gevestigd te Hamburg
Solicitor van de balie van Engeland en Wales, domicilie                   (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat te
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Zeyen,                      Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
Beghin en Feider, advocaten aldaar, Rue Charles Martel 56-                van M. Baden, advocaat aldaar, Rue Marie-Adelaïde 24, tegen
58, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
(gemachtigde: W. Wils), ondersteund door The Virgin Trading               K.-D. Borchardt en H. van Vliet), ondersteund door Koninkrijk
Company Ltd, gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk),                   Spanje (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta) en Franse Republiek
vertegenwoordigd door I. Forrester, QC van de Schotse balie,              (gemachtigde: K. Rispal-Bellanger), betreffende een verzoek tot
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, en Bondsrepubliek                  9 juli 1997 houdende weigering, verzoekster bij wege van
Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en C.-D. Quassows-                overgangsmaatregel in het kader van de gemeenschappelijke
ki), betreffende een verzoek om nietigverklaring van een                  ordening der markten in de sector bananen aanvullende
gedeelte van de overwegingen van beschikking 97/540/EG van                invoercertificaten af te geven, heeft het Gerecht van eerste
de Commissie van 22 januari 1997 waarin een concentratie                  aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke,
verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt               kamerpresident, en R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters;
en met de werking van de EER-overeenkomst (zaak                           griffier: H. Jung, op 28 maart 2000 een arrest gewezen waarvan
nr. IV/M.794 — Coca-Cola/Amalgamated Beverages GB) (PB                    het dictum luidt als volgt:
L 218, blz. 15), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, V. Tiili, J. Pirrung, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rech-       1) Verwerpt het beroep.
ters; griffier: H. Jung, op 22 maart 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          2) Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten, alsmede die van de
1) Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.                                    Commissie zal dragen.
2) Verwijst The Coca-Cola Company en Coca-Cola Enterprises Inc.
                                                                          3) Verstaat dat het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek hun
     in zaak T-125/97, respectievelijk in zaak T-127/97 in de
                                                                               eigen kosten zullen dragen.
     kosten.
3) Verstaat dat The Virgin Trading Company Ltd en de Bondsrepu-
     bliek Duitsland hun eigen kosten zullen dragen.                      (1) PB C 357 van 22.11.97.
(1) PB C 199 van 28.6.97.


title: Zaak C-550/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Poitiers (Frankrijk) op 25 oktober 2013 — strafzaak tegen Jean-Paul Grimal

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Poitiers (Frankrijk) op 25 oktober 2013 — strafzaak tegen Jean-Paul Grimal
   (Zaak C-550/13)
   2014/C 159/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Poitiers

      Partij in het hoofdgeding

   Jean-Paul Grimal
   Bij beschikking van 19 maart 2014 heeft het Hof (Tiende kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-608/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Laverana/BHIM (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/23

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Laverana/BHIM (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION)
   (Zaak T-608/14)
   2014/C 361/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juni 2014 in zaak R 121/2014-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 9 22  697

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               misbruik van bevoegdheid door een beslissing op basis van mededingingsrechtelijke overwegingen.


title: Zaak T-95/14: Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beoordelingsfout — Motiveringsplicht — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Misbruik van bevoegdheid — Eigendomsrecht — Gelijke behandeling”)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/23

         Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad
   (Zaak T-95/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beoordelingsfout - Motiveringsplicht - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Misbruik van bevoegdheid - Eigendomsrecht - Gelijke behandeling”))
   (2015/C 262/31)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Offshore Engineering & Construction Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: Á. de Elera-San Miguel Hurtado en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 306, blz. 18), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 306, blz. 3), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekster

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iranian Offshore Engineering & Construction Co. zal haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie dragen.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.