title: Doorhaling van zaak C-415/92

text:
3 . 6 . 95              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 137/ 15
middelen of, zoals in casu, van een bril uit andere Lid                                 Doorhaling van zaak C-4 15/92 r )
Staten ?"
                                                                                ( 95/C 137/33 )
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 februari
                                                                           1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-4 15/92 :
Beroep, op 11 april 1995 ingesteld door Commissie van de                   Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                      Gemeenschappen .
                         ( Zaak C-125/95 )
                                                                           (') PB nr. C 33 van 5 . 2 . 1993 .
                            ( 95/C 137/32 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 11 april 1995 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs J.L. Iglesias
Buhigues en S. de Carvalho als gemachtigden, domicilie                                   Doorhaling van zaak C-397/93 (')
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G.                                                     ( 95/C 137/34 )
Kremlis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-397/93
                                                                           ( verzoek van de Pretura circondariale di Genova om een
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
      binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die
                                                                           prejudiciële beslissing ): Voltri Terminal Europa SpA en
                                                                           Giorgio Donati e.a .
      noodzakelijk zijn om volledig uitvoering te geven aan:
      — Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari                    (') PB nr . C 277 van 15 . 10 . 1993 .
          1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
          het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
          aquicultuurprodukten (');
      — Richtlijn 91 /492/EEG van de Raad van 15 juli 1991
          tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
          de produktie en het in de handel brengen van levende                            Doorhaling van zaak C-52/94 (')
          tweekleppige weekdieren ( 2 );                                                              ( 95/C 137/35 )
      — Richtlijn 91 /493/EEG van de Raad van 22 juli 1992
                                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
          tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor
                                                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 februari
          de produktie en het in de handel brengen van                     1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-52/94 :
          visserij produkten ( 3 );
                                                                           Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
      — Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992                   Gemeenschappen.
          tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3 , lid 1 ,
          onder a ), van Richtlijn 91 /493/EEG, van de minimale            (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .
          hygiënische voorschriften die van toepassing zijn op
          visserij produkten die zijn verkregen aan boord van
          bepaalde vissersvaartuigen (4 );
— niet heeft voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar
      rustende verplichtingen;
                                                                                Doorhaling van zaak C-89/94 (')
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                                                  ( 95/C 137/36 )
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting van de richtlijn               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 maart 1995 de
verstreek op 1 januari 1993 .                                              doorhaling in het register gelast van zaak C-89/94 : Com
                                                                           missie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
(') PB nr . L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 .                              Republiek .
( 2 ) PB nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 1 .
( ? ) PB nr. L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 15,
(4 ) PB nr . L 187 van 7 . 7 . 1992 , blz . 41 .                            (') PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .


title: Zaak C-368/05 P: Beschikking van het Hof van 8 december 2006 — Polyelectrolyte Producers Group/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Besluit van Raad tot vaststelling van standpunt van Gemeenschap — Besluit van Gemengd Comité van EER op grond waarvan Noorwegen specifieke concentratiegrenzen voor de chemische stof acrylamide mag voorschrijven, die strenger zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/9

         Beschikking van het Hof van 8 december 2006 — Polyelectrolyte Producers Group/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-368/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Besluit van Raad tot vaststelling van standpunt van Gemeenschap - Besluit van Gemengd Comité van EER op grond waarvan Noorwegen specifieke concentratiegrenzen voor de chemische stof acrylamide mag voorschrijven, die strenger zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden)
   (2007/C 82/16)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Polyelectrolyte Producers Group (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Curmi, J.-P. Hix en F. Florindo Gijón), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Forman en M. Wilderspin, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 22 juli 2005 in zaak T-376/04, Polyelectrolyte Producers Group/Raad en Commissie, waarbij niet-ontvankelijk is verklaard een beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 59/2004 van 26 april 2004 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst, voor zover Noorwegen op grond daarvan specifieke concentratiegrenzen voor de chemische stof acrylamide mag voorschrijven, die strenger zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden, alsmede tot vaststelling van de onrechtmatigheid van de gemeenschappelijke verklaring in het kader van de herzieningsclausules betreffende hoofdstuk XV (gevaarlijke stoffen) van bijlage II bij de EER-Overeenkomst, aangenomen op de vergadering van het Gemengd Comité van de EER van 26 maart 1999 (PB C 185, blz. 6), en een beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster als gevolg van de vaststelling van het bestreden besluit zou hebben geleden
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Polyelectrolyte Producers Group wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak T-200/07: Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM (222)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/35

         Beroep ingesteld op 6 juni 2007 — Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM (222)
   (Zaak T-200/07)
   (2007/C 183/68)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Agencja Wydawnicza „Technopol” Sp. z o.o. (vertegenwoordiger: D. Rzążewska, juridisch adviseur)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 maart 2007 in zaak R 1276/2006-4 in haar geheel te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „222” voor waren van klasse 16

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van de inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk (1), aangezien volgens verzoekster het teken „222” voor de betrokken waren niet beschrijvend is en evenmin onderscheidend vermogen mist.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-291/17: Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Transdev e.a./Commissie

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/41

         Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Transdev e.a./Commissie
   (Zaak T-291/17)
   (2017/C 231/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Transdev (Issy-les-Moulineaux, Frankrijk), Transdev Ile de France (Issy-les-Moulineaux), Transports rapides automobiles (TRA) (Villepinte, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Salat-Baroux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               primair, gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 2 februari 2017 betreffende de steunregeling SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) die Frankrijk tot uitvoering heeft gebracht ten behoeve van de ondernemingen voor vervoer per bus in de regio Ile-de-France, voor zover in artikel 1 van dat besluit wordt verklaard dat de steunregeling „onrechtmatig” tot uitvoering is gebracht, ofschoon het ging om een bestaande steunregeling;

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 2 februari 2017 betreffende de steunregeling SA.26763 2014/C (ex 2012/NN) die Frankrijk tot uitvoering heeft gebracht ten behoeve van de ondernemingen voor vervoer per bus in de regio Ile-de-France, voor zover in artikel 1 van dat besluit wordt verklaard dat de regionale steunregeling „onrechtmatig” tot uitvoering is gebracht, voor de periode vóór 25 november 1998;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste, primair aangevoerde, middel: de betrokken regionale steunregeling is niet onrechtmatig tot uitvoering gebracht, aangezien zij niet was onderworpen aan de verplichting tot voorafgaande aanmelding. De regionale steunregeling is immers een bestaande steunregeling in de zin van artikel 108, lid 1, VWEU en artikel 1, onder b), en hoofdstuk VI van verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9) (hierna: „verordening 2015/1589”). Volgens de op de bestaande steunregelingen toepasselijke bepalingen is de tenuitvoerlegging van dergelijke regelingen niet onrechtmatig, daar de Commissie in voorkomend geval slechts dienstige maatregelen kan voorschrijven om deze in de toekomst te doen evolueren of te doen verdwijnen.

               2.

               Tweede, subsidiair aangevoerde, middel: de betrokken steunregeling vormde geen bestaande steunregeling. Volgens de verzoekende partijen is het bestreden besluit onrechtmatig voor zover de Commissie daarin heeft geoordeeld dat de verjaringstermijn van tien jaar was gestuit door een beroep dat het Syndicat autonome des transporteurs de voyageurs (hierna: „SATV”) bij de nationale rechter had ingesteld. Volgens artikel 17 van verordening 2015/1589 wordt de verjaringstermijn van tien jaar immers slechts gestuit door een maatregel van de Commissie of van een op verzoek van de Commissie handelende lidstaat. De verzoekende partijen betogen dan ook dat het door het SATV bij de nationale rechter ingestelde beroep geen maatregel is die de verjaringstermijn stuit in de zin van die bepaling.


title: Zaak T-304/13 P: Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — van der Aat e.a./Commissie [ „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden — Aanpassingscoëfficiënt voor in Varese tewerkgestelde ambtenaren en functionarissen — Artikelen 64 tot en met 65 bis van het Statuut — Bijlage IX bij het Statuut — Verordening (EU) nr. 1239/2010 — Motiveringsplicht — Inzage in documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Kennelijke beoordelingsfout” ]

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/48

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — van der Aat e.a./Commissie
   (Zaak T-304/13 P) (1)

   ([„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden - Aanpassingscoëfficiënt voor in Varese tewerkgestelde ambtenaren en functionarissen - Artikelen 64 tot en met 65 bis van het Statuut - Bijlage IX bij het Statuut - Verordening (EU) nr. 1239/2010 - Motiveringsplicht - Inzage in documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Kennelijke beoordelingsfout”])
   (2015/C 046/59)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Chris van der Aat (Besozzo, Italië) en de andere ambtenaren en functionarissen van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: S. Orlandi, D. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en D. Martin, vervolgens J. Curall en A.-C. Simon, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en J. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 21 maart 2013, van der Aat e.a./Commissie (F-111/11, EU:F:2013:42), en strekkende tot vernietiging van dit arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Chris van der Aat en de andere ambtenaren en functionarissen van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage zullen hun eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten van deze procedure dragen.

      (1)  PB C 245 van 24.8.2013.


title: Zaak C-272/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2009 door KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 6 mei 2009 in zaak T-127/04, KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/29

         Hogere voorziening ingesteld op 16 juli 2009 door KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 6 mei 2009 in zaak T-127/04, KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-272/09 P)
   2009/C 220/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: KME Germany AG, voorheen KM Europa Metal AG, KME France SAS, voorheen Tréfimétaux SA, KME Italy SpA, voorheen Europa Metalli SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. Rizza, M. Piergiovanni, avvocati, A. Winckler, avocat, T. Graf, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het arrest vernietigen;

               —

               voor zover dit mogelijk is op basis van de aan het Hof voorgelegde feiten, de beschikking gedeeltelijk nietig verklaren en het bedrag van de aan KME opgelegde geldboete KME verlagen en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure en van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Of, subsidiair, wanneer het stadium van de procedure dit niet toelaat,

               —

               het arrest (met inbegrip van de veroordeling door het Gerecht van eerste aanleg van KME tot betaling van de kosten) vernietigen, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun eerste middel betwisten rekwiranten de vaststelling van het Gerecht dat de Commissie afdoende heeft aangetoond dat de afspraken over „uitgegloeid koper op rol” een weerslag op de relevante markt hebben gehad en dat deze factor derhalve bij het basisbedrag van de geldboete in aanmerking had moeten worden genomen. Met deze vaststelling en de afwijzing van het eerste middel van het beroep van KME, heeft het Gerecht het gemeenschapsrecht geschonden en een onlogische en ontoereikende motivering gegeven. Verder heeft het Gerecht een kennelijk vertekend beeld gegeven van de aan hem voorgelegde feiten en bewijsstukken, door zich aan te sluiten bij de constatering van de Commissie dat de door KME voorgelegde economische bewijsstukken niet aantoonden dat de schending, in haar geheel, geen enkele weerslag had op de markt.
   Met hun tweede middel betwisten rekwiranten dat het Gerecht heeft goedgevonden dat de Commissie — ter bepaling van de omvang van de door de inbreuk getroffen markt met het oog op de vraag of bij de vaststelling van de geldboete van KME is voldaan aan de voorwaarde met betrekking tot de zwaarte van de inbreuk — heeft verwezen naar een marktwaarde die ten onrechte de inkomsten omvatte van verkopen in een afzonderlijke, stroomopwaarts ten opzichte van de „gekartelleerde” markt gelegen markt, niettegenstaande het feit dat de kartelleden niet verticaal waren geïntegreerd in die stroomopwaarts gelegen markt. Met dit betoog, en de afwijzing van het tweede middel van het beroep van KME, heeft het Gerecht het gemeenschapsrecht geschonden en een ontoereikende motivering verstrekt.
   Met hun derde middel betwisten rekwiranten de afwijzing door het Gerecht van het derde middel van het beroep, volgens hetwelk de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 1998 onjuist heeft toegepast en de beginselen van evenredigheid en gelijke behandeling heeft geschonden, door het basisbedrag van de geldboete van KME met het maximale percentage te verhogen wegens de duur. Volgens rekwiranten heeft het Gerecht het gemeenschapsrecht geschonden en een onduidelijke, onlogische en ontoereikende motivering verstrekt door het betrokken onderdeel van de beschikking te bevestigen.
   Met hun vierde middel betogen rekwiranten dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door het vierde onderdeel van het vierde middel van het beroep af te wijzen en het desbetreffende deel van de beschikking, waarin de Commissie weigerde om aan KME een verlaging van de geldboete te verlenen wegens haar medewerking buiten de werkingssfeer van de Leniency Notice 1996 (clementieregeling van 1996), hetgeen zowel in strijd was met de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 1998 als met de beginselen van billijkheid en gelijke behandeling, te bevestigen.
   Met hun vijfde en laatste middel betogen rekwiranten dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden, alsmede het fundamentele recht van rekwirantes op een volledige en daadwerkelijke rechterlijke toetsing, door de argumenten van KME niet grondig en nauwkeurig te onderzoeken, en op vooringenomen wijze de discretionaire bevoegdheid van de Commissie te eerbiedigen.


7.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     C 35/19
 Doorhaling van de gevoegde zaken T-7/95 en T-22/95 (1)                             Doorhaling van zaak T-349/02 (1)
                          (2004/C 35/31)                                                       (2004/C 35/34)
                         (Procestaal: Duits)                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2003               De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken T-         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
7/95: Josef Lang tegen Raad van de Europese Gemeenschappen            van 10 november 2003 de doorhaling in het register gelast
en Commissie van de Europese Gemeenschappen en T-22/95:               van zaak T-349/02: vennootschap Sephora tegen Bureau voor
Therese Schweiger tegen Raad van de Europese Gemeenschap-             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
pen en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                      modellen) (BHIM) en Trend Investment srl.
(1) PB C 74 van 23.3.1995.                                            (1) PB C 19 van 25.1.2003.
Gedeeltelijke doorhaling van de gevoegde zaken T-306/
                                                                                Doorhaling van zaak T-65/03 (1)
                       01 en T-315/01 (1)
                          (2004/C 35/32)                                                       (2004/C 35/35)
                  (Procestaal: Zweeds en Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 9 oktober 2003 de doorhaling van de verzoekers Abdirisak          van 11 november 2003 de doorhaling in het register gelast
Aden en Abdi Abdulaziz Ali in de lijst van namen van                  van zaak T-65/03: Fondation Alsace tegen Commissie van de
verzoekers in de gevoegde zaken T-306/01 en T-315/01:                 Europese Gemeenschappen.
Abdirisak Aden e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 101 van 26.4.2003.
(1) PB C 44 van 16.2.2002 en PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-121/03 (1)
              Doorhaling van zaak T-141/02 (1)
                                                                                (2004/C 35/36)
                          (2004/C 35/33)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Engels)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 20 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast              van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-141/02: Vetoquinol AG tegen het Bureau voor                zaak T-121/03: Greenpeace Limited en Nexgen Group Limited
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en           (met als handelsnaam ECOTRICITY) tegen Commissie van de
modellen) (BHIM).                                                     Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 169 van 13.7.2002.                                           (1) PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak T-41/12: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — LS Fashion/BHIM — Gestión de Activos Isorana (L’Wren Scott) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk L’Wren Scott — Ouder nationaal woordmerk LOREN SCOTT — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van het merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/19

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2015 — LS Fashion/BHIM — Gestión de Activos Isorana (L’Wren Scott)
   (Zaak T-41/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk L’Wren Scott - Ouder nationaal woordmerk LOREN SCOTT - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van het merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 127/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LS Fashion, LLC (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Black en S. Davies, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Gestión de Activos Isorana, SL (La Orotava, Spanje) (vertegenwoordigers: F. Brandolini Kujman, J.-B. Devaureix en L. Montoya Terán, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 november 2011 (zaak R 1584/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Gestión de Activos Isorana, SL en LS Fashion, LLC

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LS Fashion, LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-180/00: Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 211/10                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22.7.2000
     C. Is in casusposities als in A. of B. ook de in pand             Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
         nemende crediteur, de afnemer van de pandgever, de
         expediteur, de depothouder of de vervoerder „houder”          — Verordening (EG) nr. 465/200 (1) van de Commissie van
         in de zin van de verordening?                                     29 februari 2000 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen
                                                                           ten aanzien van de invoer uit de landen en gebieden
4. Moet onder de „de op 31 december 1994 bij invoer in de                  overzee, van producten van de sector suiker met oor-
     Gemeenschap van de Twaalf geldende belasting”, bedoeld                sprongscumulatie EG/LGO, nietig te verklaren.
     in artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 3108/94, voor
     Tunesische olijfolie van GN-code 1509 10,                         — De Commissie te veroordelen in de kosten van de proce-
                                                                           dure.
     A. in ieder geval de in artikel 1, lid 1, van verordening
         (EG) nr. 287/94 (2) van de Raad van 7 februari 1994
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
         bedoelde bijzondere heffing van 7,8 ECU/100 kg, dan
         wel                                                           — Schending van artikel 109, lid 1, van het LGO-besluit
                                                                           91/482/EEG van 25 juli 1991, betreffende de associatie
     B. in ieder geval de in bijlage I van verordening (EG)                van de landen en gebieden overzee met de Europese
         nr. 3307/94 van de Commissie voorgeschreven heffing               Economische Gemeenschap (2), laatstelijk gewijzigd bij
         van 79 minus 12,69, dus van 66,31 ECU/100 kg,                     Besluit 2000/169/EG (3): De Commissie heeft een kennelij-
                                                                           ke onjuiste beoordeling gegeven van de feiten, in het
     worden verstaan, of                                                   bijzonder voor wat betreft de hoeveelheden van de invoer
                                                                           in de Gemeenschap van LGO-suikerproducten, de situatie
     C. hangt daarentegen het antwoord op deze vraag ervan                 op de communautaire suikermarkt en de gevolgen voor de
         af, of in de lidstaten van de Gemeenschap van de                  communautaire marktdeelnemers. De gronden waarvan
         Twaalf invoer van Tunesische olijfolie binnen het                 artikel 109, lid 1, van het LGO-Besluit het gebruik van de
         raam van de in artikel 1, lid 2, van verordening (EG)             bevoegdheid tot het instellen van vrijwaringsmaatregel
         nr. 287/94 genoemde quota ook eind 1994 nog                       afhankelijk stelt, doen zich niet voor. Bij gevolg heeft de
         zonder problemen mogelijk was, of                                 Commissie ten onrechte geconcludeerd dat de invoer van
                                                                           LGO-suiker tot een ernstige verslechtering in de sector
     D. moet het tarief per individueel geval worden vastgesteld           suiker kan leiden en vrijwaringsmaatregelen overeenkom-
         volgens het criterium, of de heffingsplichtige op het             stig artikel 109, lid 1, van het LGO-Besluit gerechtvaardigd
         tijdstip van de transactie een (preferentieel) quotum             zijn.
         had kunnen krijgen wanneer de invoer voor een EG-
         lidstaat was bestemd?                                         — Schending van artikel 109, lid 2, van het LGO-besluit:
5. Zou artikel 4 van verordening (EG) nr. 3108/94 van de                   — De bestreden vrijwaringsmaatregel gaat voorbij aan de
     Commissie, indien uitgelegd in de onder 4. B. bedoelde                     preferentiële positie van de LGO ten opzichte van de
     zin, nietig zijn wegens inbreuk op het gelijkheidsbeginsel?                ACS-staten en derde landen.
                                                                           — Gezien de verstrekkende gevolgen van de vrijwarings-
(1) PB 1994, L 328, blz. 42.                                                    maatregelen voor de Nederlandse Antillen, Aruba en
(2) PB 1994, L 39, blz. 1.                                                      voor de belanghebbende ondernemingen is Nederland
                                                                                van oordeel dat de bestreden vrijwaringsmaatregelen
                                                                                niet proportioneel zijn, althans dat de Commissie in
                                                                                strijd met de op haar rustende verplichting heeft
                                                                                nagelaten deze gevolgen in haar besluitvorming te
                                                                                betrekken.
                                                                           — Voorzover vrijwaringsmaatregelen noodzakelijk zijn,
Beroep, op 12 mei 2000 ingesteld door Koninkrijk der                            zijn minder beperkende vrijwaringsmaatregelen moge-
Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-                             lijk, en met name het voorzien in een minimum
                              schappen                                          verkoopprijs.
                          (Zaak C-180/00)                                  — Artikel 3, lid 3 van Verordening 2553/97 juncto ar-
                                                                                tikel 2, lid 2, van Verordening 465/2000 schendt het
                                                                                evenredigheidsbeginsel voorzien in artikel 109, lid 2,
                           (2000/C 211/16)
                                                                                van het LGO-besluit, nu het bedrag van zekerheid in
                                                                                geen verhouding staat tot het bedrag voor zekerheid
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      voor invoer van suiker uit ACS-staten en derde landen.
op 12 mei 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-              — Misbruik van bevoegdheid: Nadat de Raad na langdurig
den, vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de                     overleg uiteindelijk met de vereiste unanimiteit had inge-
Afdeling Europees Recht van de Dienst Juridische Zaken, en                 stemd met de toevoeging van artikel 108ter aan het LGO-
Jantine van Bakel, lid van de Dienst Juridische Zaken, van                 Besluit bij Besluit 97/803/EG — waardoor de invoer van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage, als                suiker met ACS/LGO-oorsprongscumulatie werd beperkt
gemachtigden.                                                              — bleef de invoer van suiker met EG/LGO-oorsprongs-
 ---pagebreak--- 22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 211/11
     cumulatie en mengsels van cacao en suiker met LGO-               Verzoek van de Cour d’Appel de Paris (9e Chambre) van
     oorsprong op grond van artikel 6 van Bijlage II bij het          15 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
     LGO-Besluit onbeperkt mogelijk. De Commissie beoogt              tussen E. Balguerie, B. A. Mercier en P. Thomas — Civiel-
     met Verordening 265/2000 een beperking aan te brengen            rechtelijk aansprakelijke partijen: vennootschap Balgue-
     op een door de Raad gehandhaafde EG/LGO-oorsprongs-              rie, vennootschap Pillet en Orkos Diffusion, en Ad-
     cumulatie en beoogt aldus een kennelijk door het LGO-            ministration des Douanes, in aanwezigheid van het Open-
     Besluit gecreëerd en door de Raad gehandhaafd gevolg te                                    baar Ministerie
     voorkomen.
— Schending van artikel 253 EG.                                                                (Zaak C-190/00)
(1) PB 2000, L 56, blz. 39.
(2) PB 1991, L 263, blz. 1.                                                                    (2000/C 211/18)
(3) PB 2000, L 55, blz. 67.
                                                                      De Cour d’Appel de Paris heeft bij arrest van 15 mei 2000,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 mei 2000,
                                                                      in het geding tussen E. Balguerie, B. A. Mercier en P. Thomas
                                                                      — Civielrechtelijk aansprakelijke partijen: vennootschap Bal-
Verzoek van het Arbeitsgericht Hamburg van 3 mei                      guerie, vennootschap Pillet en Orkos Diffusion, en Ad-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen              ministration des Douanes, in aanwezigheid van het Openbaar
      H. Kutz-Bauer en Freie und Hansestadt Hamburg                   Ministerie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                         (Zaak C-187/00)                              vraag:
                         (2000/C 211/17)
                                                                      „Verbieden verordening nr. 4142/87 van de Commissie van
Het Arbeitsgericht Hamburg heeft bij beschikking van 3 mei            9 december 1987 (1) en de voorwaarden voor de toepassing
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei         van deze verordening op de invoer van dadels in het kader van
2000, in het geding tussen H. Kutz-Bauer en Freie und                 de regeling tot schorsing van de douanerechten op grond van
Hansestadt Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese              de bestemming van de goederen, dat dadels worden ingevoerd
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           in oorspronkelijke verpakkingen met een inhoud van 11 kg of
de navolgende vragen:                                                 minder?”
1. Is een regeling in de collectieve arbeidsovereenkomst voor
     de openbare dienst die zowel mannelijke als vrouwelijke
     werknemers toestaat om aanspraak op deeltijd voor oude-          (1) Verordening (EEG) nr. 4142/87 van de Commissie van 9 decem-
     ren te maken, in strijd met de artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1,      ber 1987 tot vaststelling van de voorwaarden en bepalingen
     van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976             waaraan voor bepaalde goederen, bij invoer, de toepassing
     betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van                van een gunstige tariefregeling in verband met de bijzondere
     gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien                bestemming van die goederen is onderworpen (PB L 387 van
     van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding            31.12.1987, blz. 81).
     en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
     waarden (PB L 39, blz. 40), wanneer die regeling de deeltijd
     voor ouderen enkel toelaat tot het tijdstip waarop voor het
     eerst aanspraak kan worden gemaakt op een volledig
     wettelijk ouderdomspensioen, en wanneer tevens de groep
     van personen die reeds op zestigjarige leeftijd een volledig
     pensioen kunnen ontvangen vrijwel uitsluitend uit vrou-
     wen bestaat, terwijl de groep die pas op vijfenzestigjarige
     leeftijd een volledig pensioen kan ontvangen, vrijwel
     uitsluitend uit mannen bestaat?                                  Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
2. Zijn de nationale gerechten bevoegd om, wanneer de
     regelingen in de collectieve arbeidsovereenkomst en de
     wettelijke regelingen in strijd zijn met de richtlijnen                                   (Zaak C-191/00)
     76/207/EEG (1) en 79/7/EEG (2), die regelingen zonder
     acht te slaan op de met het gemeenschapsrecht strijdige                                   (2000/C 211/19)
     beperkingen ten gunste van de benadeelde groep te
     blijven toepassen totdat door de partijen bij de collectieve
     arbeidsovereenkomst en/of door de wetgever een niet-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     discriminerende regeling in het leven is geroepen?               op 23 mei 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
(1) PB L 39 van 14.02.1976, blz. 40.                                  woordigd door K. Banks, juridisch adviseur, en door L. Pignato-
(2) PB L 6 van 10.01.1979, blz. 24.                                   ra, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-456/17: Beroep ingesteld op 21 juli 2017 — Lupu/EUIPO — Dzhihangir (Djili soy original DS)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/35

         Beroep ingesteld op 21 juli 2017 — Lupu/EUIPO — Dzhihangir (Djili soy original DS)
   (Zaak T-456/17)
   (2017/C 309/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Victor Lupu (Bucarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: P. Acsinte, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ibryam Dzhihangir (Silistra, Bulgarije)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Djili soy original DS” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 810 558

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2017 in zaak R 516/2011-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               toewijzing van de oppositie die is ingesteld tegen inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 008404551 „Djili DS” en/of nietigverklaring van inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 008404551 „Djili DS”;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van 3 mei 2017 van de vijfde kamer van beroep in zaak R 516/2011-5, waarbij wordt gelast dat de procedure voor de kamer van beroep wordt hervat en de kamer van beroep wordt gelast de opschorting van de procedure te handhaven totdat een schriftelijke, met redenen omklede en ondertekende eindbeslissing op het beroep tot vernietiging in zaak 2794/1/2016 aan de kamer van beroep is meegedeeld;

               —

               verwijzing van het EUIPO en DZHIHANGIR Ibryam in de kosten

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 1 van het Eerste protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;

               —

               schending van regel 20, lid 7, onder a), van verordening nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk;

               —

                  Mutatis mutandis artikel 53, lid 2, onder c), van verordening nr. 207/2009 met betrekking tot verzoeksters recht op de afbeelding van de verpakking „Djili”, in rode letters op een blauwe verpakking met de afbeelding van een papegaai en met betrekking tot verzoeksters recht op het gebruik van een handelsnaam voor waren in de zin van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-17/06 „Celine”;

               —

               andere toepasselijke rechtsbepalingen.


title: Zaak C-447/03: Beroep, op 22 oktober 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse Republiek

text:
10.1.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 7/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    het leven kunnen roepen, die bindend zijn voor particulieren;
                                                                      en in elk geval, c) daardoor kon de Commissie niet met een
                                                                      beroep op een of ander vormfout stellen dat de aanmelding
Het Gerecht heeft rekwirantes beroep verworpen op grond dat           onwettig was, en heeft het Gerecht blijk gegeven van een
de in 1995 aan rekwirante verleende steun een voortzetting            verkeerde rechtsopvatting door zich niet op het standpunt te
was van de steun die haar voordien in 1992 onwettig was               stellen dat dat het geval was.
verleend (zonder voorafgaande aanmelding bij de Commissie);
dat de steunmaatregel van 1995 inderdaad door de onwettig-
heid van de eerdere steunmaatregel was aangetast en dat die           Het Gerecht heeft zich ten onrechte gebaseerd op a) het
onwettigheid niet was opgeheven doordat in 1995 informatie            referentienummer („NN”) dat de Commissie in verband met de
over de overeenkomst van 1995 was verstrekt. Rekwirante               steunmaatregel van 1995 heeft gebruikt, en b) het feit dat de
stelt dat het Gerecht haar beroep ten onrechte heeft verworpen        Commissie de brief van 27 maart 1995 niet heeft afgewezen
en wel om de volgende redenen:                                        (hetgeen het Gerecht door middel van een cirkelredenering
                                                                      verklaarde dat zij had moeten doen als zij de brief niet als
                                                                      een aanmelding had opgevat), omdat daaruit bleek dat de
                                                                      steunmaatregel van 1995 niet naar behoren bij de Commissie
Het Gerecht heeft artikel 88, lid 3, EG verkeerd uitgelegd            was aangemeld. Geen van die feiten was rechtens van dien
omdat het geen toepassing heeft gegeven aan het beginsel dat          aard dat de brief van 27 maart 1995 niet als een aanmelding
de verplichting om de Commissie op de hoogte te brengen van           van de voorgenomen steunmaatregel van 1995 kon worden
een voornemen tot wijziging van steunmaatregelen een op               aangemerkt.
zichzelf staande verplichting is, evenals de verplichting om de
Commissie in kennis te stellen van een voornemen tot
invoering van (nieuwe) steunmaatregelen. Zelfs wanneer de
                                                                      (1) PB C 212, 28.07.2001, blz. 26.
steun aanvankelijk onwettig was verleend, wordt gewijzigde            (2) PB C 227, 11.08.2001, blz. 29.
steun die was verleend krachtens een overeenkomst die in de
plaats van de oorspronkelijke overeenkomst komt, wettig
verleend indien de Commissie op de hoogte was gebracht van
de voorgenomen verlening van de gewijzigde steun, en een
gunstige beschikking met betrekking tot die steunmaatregel
geeft voordat de gewijzigde steun wordt verleend.
Het Gerecht heeft ten onrechte zijn in de eerste alinea               Beroep, op 22 oktober 2003 ingesteld door de Commissie
hierboven samengevatte conclusie gebaseerd op de vaststelling         van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse
dat de kern van de steunmaatregel in de overeenkomsten van                                        Republiek
1992 en 1995 niet was gewijzigd, en dat de steunmaatregel
van 1995 derhalve door de onwettigheid van de                                                 (Zaak C-447/03)
steunmaatregel van 1992 was aangetast.
                                                                                (2004/C 7/32)
Het Gerecht heeft niet erkend dat de brief van 27 maart
1995, waarbij de Commissie in kennis werd gesteld van
de overeenkomst van 1995, vanuit juridisch oogpunt een
tweeledig karakter kon hebben en had: daarin werd verklaard           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
dat de overeenkomst van 1992 was vervangen, en werd de                op 22 oktober 2003 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
Commissie in kennis gesteld van het definitieve voornemen             steld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
om nieuwe steun te verlenen door vervanging van de                    vertegenwoordigd door M. Kostantinidis en R. Amorosi als
steunmaatregel van 1992; het Gerecht heeft blijk gegeven van          gemachtigden.
een verkeerde rechtsopvatting door aan te nemen dat het
eerste aspect van de brief het tweede uitsloot.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het Gerecht heeft zich gebaseerd op gestelde procedurefouten          —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
bij het verstrekken van informatie via de brief van 27 maart                nodige maatregelen te treffen om te verzekeren dat
1995. Het Gerecht heeft dit ten onrechte gedaan: a) in                      afvalstoffen die zijn opgeslagen of gestort op de
tegenstelling tot hetgeen het Gerecht heeft verklaard, bevat                stortplaats van het voormalig bedrijf Enichem in Manfre-
artikel 88, lid 3, EG niet het vereiste, en dat was ook niet het            donia (provincie Foggia) en op de stortplaats Pariti I
geval ten tijde van de aanmelding, dat de betrokken informatie              (provincie Manfredonia), worden hergebruikt of verwij-
door de betrokken lidstaat moet worden verstrekt; b) het                    derd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
Gerecht heeft zich gebaseerd op het feit dat vorm en inhoud                 zonder procédés of methoden te gebruiken die schade
van de aanmelding niet voldeden aan de formele criteria die de              kunnen toebrengen aan het milieu, en door niet de nodige
Commissie in mededelingen aan de lidstaten heeft vastgesteld,               maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de houder
en heeft er geen rekening mee gehouden dat mededelingen                     van de afvalstoffen die zijn opgeslagen of gestort op de
van de Commissie aan de lidstaten geen wettelijke vereisten in              stortplaats van Enichem in Manfredonia en de houder
 ---pagebreak--- C 7/20                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          10.1.2004
     van de stedelijke afvalstoffen op de stortplaatsen Pariti I             deze stoffen aflevert aan een particuliere of openbare
     en Conte di Troia deze stoffen afleveren aan een particu-               ophaaldienst dan wel aan een onderneming die de in
     liere of openbare ophaaldienst dan wel aan een onderne-                 bijlagen II A of II B bij de richtlijn genoemde handelingen
     ming die de in bijlagen II A of II B bij de richtlijn                   verricht. Zij is daardoor de krachtens artikel 8 van de
     genoemde handelingen verricht, of deze zelf hergebruiken                richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
     of verwijderen, de krachtens de artikelen 4 en 8 van
     richtlijn 75/442/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/
     156/EEG (2), op haar rustende verplichtingen niet is             (1) PB L 194 van 27.7.1975, blz. 39.
     nagekomen;                                                       (2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
—    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Verzoek van de Corte d’Appello di Milano, Eerste Civiele
                                                                      Kamer van 15 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing
—    Wat het terrein van de fabriek van het voormalig bedrijf         in het geding tussen Servizi Ausiliari Dottori Commercia-
     Enichem betreft moet er, gelet op informatie van de              listi s.r.l. tegen notaris Giuseppe Calafiori en het Openbaar
     Italiaanse autoriteiten en het daarop volgende stilzwijgen,      Ministerie, vertegenwoordigd door de procureur-generaal
     van worden uitgegaan dat de verwijdering van de op                                bij de Corte d’Appello di Milano
     terrein 5 opgeslagen afvalstoffen, anders dan voorzien, in
     december 2002 nog niet was voltooid; dat Enichem in
     december 2002 nog geen saneringsplan voor de op de                                          (Zaak C-451/03)
     terreinen 12, 14 en 17 opgeslagen afvalstoffen had
     ingediend en dat deze zich dus nog steeds op dezelfde
     plaats bevinden, ofschoon het geen twijfel lijdt dat deze                                    (2004/C 7/33)
     moeten worden verwijderd; dat er voor de afvalstoffen
     op terrein 16 op dit moment alleen een voorlopig
     programma bestaat waarvan de uitvoering nog lang op
     zich laat wachten.
                                                                      De Corte d’Appello di Milano, Eerste Civiele Kamer heeft bij
                                                                      beschikking van 15 oktober 2003, ingekomen ter griffie van
—    Wat de stortplaatsen Pariti I en Conte di Troia betreft,         het Hof van Justitie op 27 oktober 2003, in het geding tussen
     moet ervan worden uitgegaan dat het technisch onder-             Servizi Ausiliari Dottori Commercialisti s.r.l. tegen notaris
     zoek van het ministerie van Milieu betreffende het plan          Giuseppe Calafiori en het Openbaar Ministerie, vertegenwoor-
     met kenmerken van de betrokken stortplaatsen, anders             digd door de procureur-generaal bij de Corte d’Appello di
     dan voorzien, in oktober 2002 nog niet was voltooid, en          Milano, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     dat de situatie dus nog steeds dezelfde is als op het            verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     tijdstip waarop het met redenen omkleed advies werd              vraag:
     uitgebracht.
                                                                      1.     Moeten de artikelen 4, 10, 82, 86 en 98 van het EG-
                                                                             Verdrag aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan
—    Gelet op het voorgaande en ondanks het feit dat de                      aan een nationale wettelijke regeling als die van decreto
     stortplaats Conte di Troia geen onmiddellijk gevaar voor                legislativo nr. 241/97 van 9 juli 1997, zoals gewijzigd bij
     de omgeving vormt, heeft de Italiaanse Republiek niet de                decreto legislativo nr. 490/98 van 28 december 1998,
     maatregelen getroffen die nodig zijn om te verzekeren                   tevens gelet op de Eenvormige Tekst inzake de inkomsten-
     dat de afvalstoffen die sinds 1989 op de stortplaats Pariti I           belasting (D.P.R. 22 december 1986, nr. 917) en wet
     en sinds 1993 op die van Enichem in Manfredonia liggen,                 nr. 413 van 30 december 1991, waarbij het recht om
     worden hergebruikt of verwijderd zonder gevaar voor de                  activiteiten van fiscale advisering te verrichten wordt
     gezondheid van de mens of zonder procédés of methoden                   voorbehouden aan één categorie instellingen, de Centri di
     te gebruiken die schade kunnen toebrengen aan het                       Assistenza Fiscale (belastingadviescentra — C.A.F.), en
     milieu. Zij is daardoor de krachtens artikel 4 van de                   aan andere marktdeelnemers in de sector, die niettemin
     richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               beschikken over een vergunning tot uitoefening van een
                                                                             beroep op het gebied van de advisering inzake belastingen
                                                                             en boekhouding (economen, commercieel adviseurs, ad-
—    De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen                vocaten en arbeidsconsulenten), de verrichting van die-
     getroffen om ervoor te zorgen dat de houder van de                      zelfde activiteit onder dezelfde voorwaarden en omstan-
     afvalstoffen op de stortplaats van Enichem in Manfre-                   digheden als de Centri di Assistenza Fiscale, wordt
     donia en op de stortplaatsen Pariti I en Conte di Troia                 verboden?


title: Zaak T-67/07: Beroep ingesteld op 2 maart 2007 — Ford Motor/BHIM (FUN)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/52

         Beroep ingesteld op 2 maart 2007 — Ford Motor/BHIM (FUN)
   (Zaak T-67/07)
   (2007/C 95/105)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ford Motor Company (Dearborn, Michigan, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: R. Ingerl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 december 2006 (zaak R 1135/2006-2) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FUN ”voor waren en diensten van klasse 12 (aanvraagnr. 4 509 808)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep en afwijzing van de aanvraag
   Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de absolute weigeringsgrond inzake aanduidingen die kenmerken beschrijven, ten onrechte werd toegepast op woorden van het algemene taalgebruik die niet rechtstreeks beschrijvend zijn,

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 doordat de vaststelling van het ontbreken van onderscheidend vermogen uitsluitend is gebaseerd op de onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94, en

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, aangezien het aangevraagde merk voldoende onderscheidend vermogen bezit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-484/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Taranto (Italië) op 18 september 2016 — Strafzaak tegen Antonio Semeraro

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Giudice di pace di Taranto (Italië) op 18 september 2016 — Strafzaak tegen Antonio Semeraro
   (Zaak C-484/16)
   (2016/C 428/12)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Giudice di pace di Taranto

      Partij in de strafzaak

   Antonio Semeraro

      Prejudiciële vraag

   Staat richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 (1) tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van kaderbesluit 2001/220/JBZ, waaraan in Italië uitvoering is gegeven bij decreto legislativo nr. 212 van 15 december 2015 (GURI, algemeen gedeelte, nr. 3 van 5 januari 2016), in het bijzonder de overwegingen 9, 66 en 67 alsook artikel 2, lid 1, onder a), van die richtlijn — gelet op artikel 83 VWEU, de artikelen 2 en 3 van de Italiaanse grondwet en de artikelen 49, 51, 53 en 54 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — in de weg aan de decriminalisering van het in artikel 594 van het [Italiaanse] wetboek van strafrecht bedoelde delict, zoals die is geregeld in de artikelen [1] e.v. van decreto legislativo nr. 7 van 15 januari 2016?

      (1)  PB L 315, blz. 57.


title: Zaak C-453/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 16 augustus 2016 — Openbaar Ministerie tegen Halil Ibrahim Özçelik

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 16 augustus 2016 — Openbaar Ministerie tegen Halil Ibrahim Özçelik
   (Zaak C-453/16)
   (2016/C 383/10)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Halil Ibrahim Özçelik

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de uitdrukking „rechterlijke beslissing” zoals bedoeld in artikel 8, eerste lid, aanhef en onder c, Kaderbesluit 2002/584/JBZ (1) een autonoom en uniform uit te leggen begrip van Unierecht?

               2)

               Zo ja, welke betekenis heeft dit begrip?

               3)

               Levert de bekrachtiging door een lid van het Openbaar Ministerie van een voordien door de politie uitgevaardigd nationaal aanhoudingsbevel zoals aan de orde in het onderhavige geval een dergelijke „rechterlijke beslissing” op?

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002 L 190, blz. 1).


title: Zaak T-250/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Openbare aanbestding van diensten — Communautaire aanbestedingsprocedure — Levering van diensten van inzameling, productie en distributie van elektronische publicaties, in het bijzonder het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht — Geen kennelijke beoordelingsfout )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-250/05) (1)

   („Openbare aanbestding van diensten - Communautaire aanbestedingsprocedure - Levering van diensten van inzameling, productie en distributie van elektronische publicaties, in het bijzonder het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht - Geen kennelijke beoordelingsfout’)
   (2007/C 199/66)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en M. Šimerdová, gemachtigden)
   Onderwerp
   Nietigverklaring van het besluit van het Bureau voor Officiële Publicaties der Europese Gemeenschappen van 15 april 2005 om niet in te gaan op de offerte van verzoekster in het kader van de aanbesteding van 19 november 2004 (PB 2004, S 226) voor de levering van diensten van inzameling, productie en distributie van elektronische publicaties, in het bijzonder het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie, en de opdracht te geven aan de gekozen inschrijver.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-475/15: Beschikking van het Gerecht van 4 april 2016 — L'Oréal/EUIPO — LR Health & Beauty Systems (LR) („Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van het merk — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/22

         Beschikking van het Gerecht van 4 april 2016 — L'Oréal/EUIPO — LR Health & Beauty Systems (LR)
   (Zaak T-475/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van het merk - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 200/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: L'Oréal SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: R. Dissmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Kusturovic, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: LR Health & Beauty Systems GmbH (Ahlen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Weber en L. Thiel, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 mei 2015 (zaak R 1143/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen LR Health & Beauty Systems GmbH en L’Oréal SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               L’Oréal SA wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van LR Health & Beauty Systems GmbH.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 15 februari 2005 in zaak C-13/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tetra Laval BV (Hogere voorziening — Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Arrest tot vaststelling van onwettigheid van beschikking waarbij scheiding van ondernemingen is gelast wegens onwettigheid van eerdere beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/4

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 15 februari 2005
   in zaak C-13/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tetra Laval BV (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Arrest tot vaststelling van onwettigheid van beschikking waarbij scheiding van ondernemingen is gelast wegens onwettigheid van eerdere beschikking waarbij concentratie onverenigbaar met gemeenschappelijke markt is verklaard)
   (2005/C 106/07)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-13/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 8 januari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Petite, A. Whelan en P. Hellström), andere partij bij de procedure: Tetra Laval BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland), (advocaten: A. Vandencasteele, D. Waelbroeck en M. Johnsson, A. Weitbrecht en S. Völcker), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president, C. W. A. Timmermans en A. Rosas (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak C-324/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 juni 2015 door Hitachi Chemical Europe GmbH en Polynt SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 30 april 2015 in zaak T-135/13, Hitachi Chemical Europe GmbH, Polynt SpA en Sitre Srl/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/25

         Hogere voorziening ingesteld op 30 juni 2015 door Hitachi Chemical Europe GmbH en Polynt SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 30 april 2015 in zaak T-135/13, Hitachi Chemical Europe GmbH, Polynt SpA en Sitre Srl/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-324/15 P)
   (2015/C 311/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Hitachi Chemical Europe GmbH en Polynt SpA (vertegenwoordiger: C. Mereu, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Sitre Srl, REACh ChemAdvice GmbH, New Japan Chemical, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-135/13 vernietigen; en

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren of anders de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak op rekwirantes beroep tot nietigverklaring; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en die van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes stellen dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door hun beroep tot nietigverklaring van het bestreden besluit te verwerpen. Meer bepaald stellen rekwirantes dat het Gerecht meerdere fouten heeft gemaakt in zijn redenering en uitlegging van de op rekwirantes situatie toepasselijke bepalingen. Dientengevolge heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting op de volgende punten:

               —

               Het Gerecht heeft tegenstrijdige en onjuiste uitspraken gedaan ten aanzien van de noodzaak rekening te houden met de risicobeoordeling ingevolge artikel 57, onder f, van de REACH-verordening (1), waardoor het deze bepaling onjuist heeft uitgelegd.

               —

               Het Gerecht heeft tegenstrijdige uitspraken gedaan en is afgeweken van de vaste rechtspraak inzake de positie en het belang van richtsnoeren bij de uitlegging van wat moet worden verstaan onder het begrip „even zorgwekkend” in artikel 57, onder f, van deze verordening.

               —

               De onjuiste toepassing van artikel 60, lid 2, van de REACH-verordening door het Gerecht heeft geleid tot een ontoereikende motivering.

               —

               Het Gerecht heeft de onjuiste juridische bepaling toegepast bij de afwijzing van de argumenten inzake de blootstelling van werknemers en consumenten, en bijgevolg artikel 57, onder f, onjuist toegepast.

         Om die redenen verzoeken rekwirantes om vernietiging van het arrest van het Gerecht in zaak T-135/13 en nietigverklaring van het bestreden besluit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Zaak T-627/11: Beroep ingesteld op 2 december 2011 — ATMvision/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/26

         Beroep ingesteld op 2 december 2011 — ATMvision/Commissie
   (Zaak T-627/11)
   2012/C 49/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ATMvision AG (Salem, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Cordewener, F. Kutt en C. Jehke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van verweerster van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/2010 (ex CP 250/2009 en NN 5/2010) „KStG, Sanierungsklausel”, in zijn geheel nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, het hierboven genoemde besluit ten minste nietig te verklaren voor zover daarin ten gunste van ondernemingen die zich in verzoeksters situatie bevinden, niet is voorzien in een op het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen gebaseerde uitzondering op de in de artikelen 4 en 5 opgelegde verplichting tot terugvordering, of althans ten gunste van dergelijke ondernemingen niet is voorzien in een overgangsregeling;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in wezen het volgende aan:

               —

               Verweerster komt in het bestreden besluit ten onrechte tot de conclusie, dat bij de „Sanierungsklausel” (saneringsclausule) van § 8c, lid 1a, van het Duitse Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting; KStG) sprake is van onrechtmatige steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. In dat verband voert verzoekster onder meer aan dat verweerster ten onrechte ervan uitgaat dat de regeling van § 8c, lid 1a, KStG selectief is en een niet-gerechtvaardigde uitzondering vormt op het in § 8c, lid 1, KStG neergelegde beginsel dat belastingverliezen van een vennootschap in geval van wijziging in het aandeelhouderschap in deze vennootschap onder bepaalde voorwaarden verloren gaan. Volgens verzoekster beschouwt verweerster de regeling van § 8c, lid 1, KStG ten onrechte als het relevante nationale referentiestelsel in het kader van haar onderzoek naar steun.

               —

               Het relevante referentiestelsel is de naar Duits recht in beginsel bestaande mogelijkheid van verrekening van verliezen tussen tijdvakken, die voortvloeit uit het zogenoemde objectieve nettobeginsel. Volgens verzoekster wordt dat referentiestelsel slechts bevestigd door de „Sanierungsklausel” van § 8c, lid 1a, KStG. Voorts druist § 8c, lid 1, KStG in tegen het Duitse grondwettelijke recht, zodat deze bepaling ook daarom niet het relevante nationale referentiestelsel kan zijn.

               —

               De regeling van § 8c, lid 1a, KStG is bovendien een zogenoemde algemene maatregel, waarmee alle marktdeelnemers die verliezen hebben hun voordeel kunnen doen en geen bepaalde groep marktdeelnemers wordt bevoorrecht. Volgens verzoekster is de „Sanierungsklausel” dus niet selectief.

               —

               De „Sanierungsklausel” van § 8c, lid 1a, KStG wordt ook gerechtvaardigd door de aard en de opzet van het Duitse belastingstelsel, aangezien deze norm de effecten van de beperking van de aftrek van verliezen waarin is voorzien bij § 8c, lid 1, KStG, beperkt. Verzoekster betoogt dienaangaande dat de oorspronkelijke versie van § 8c KStG een te ruim werkende antimisbruikregeling was en dat de latere aanvulling (met terugwerkende kracht) van dat voorschrift door § 8c, lid 1a, KStG louter de te verregaande inhoud van de regeling van § 8c, lid 1, KStG inperkt en in zoverre de algemene verrekening van de verliezen tussen tijdvakken als toepasselijke referentiestelsel opnieuw gelding doet vinden.

               —

               Ten slotte voert verzoekster aan dat zij bescherming van het gewettigd vertrouwen geniet, aangezien verweersters negatieve besluit niet voorzienbaar was en voorts verweerster geen bewaar had gemaakt tegen de op dezelfde wijze gestructureerde vroegere regeling van de oude versie van § 8c, lid 4, KStG of tegen vergelijkbare regelingen van andere lidstaten.


title: Zaak T-387/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2007 — Portugal/Commissie ( Kort geding — Vermindering van financiële bijstand — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/44

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2007 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-387/07 R)
   („Kort geding - Vermindering van financiële bijstand - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2008/C 51/82)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes, S. Rodrigues en A. Gattini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2007) 3772 van de Commissie van 31 juli 2007 houdende vermindering van de financiële bijstand die het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ten gunste van de algemene subsidie „SGAIA” heeft toegekend bij beschikking C(95) 1769 van de Commissie van 28 juli 1995, en van de betalingsopdracht die zou vervat zijn in een debetnota van 17 september 2007.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Doorhaling van zaak C-16/02

text:
14.9.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 219/13
              Doorhaling van zaak C-450/01 (1)                                     Doorhaling van zaak C-490/01 (1)
                       (2002/C 219/30)                                                      (2002/C 219/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-450/01: Commis-         doorhaling in het register gelast van zaak C-490/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
bliek.                                                               Zweden.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 56 van 2.3.2002.
              Doorhaling van zaak C-451/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-16/02 (1)
                       (2002/C 219/31)
                                                                                (2002/C 219/34)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-451/01: Commis-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2002 de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             doorhaling in het register gelast van zaak C-16/02: Commissie
bliek.                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 56 van 2.3.2002.
              Doorhaling van zaak C-453/01 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-17/02 (1)
                       (2002/C 219/32)
                                                                                (2002/C 219/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juni 2002 de             De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-453/01: Commis-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 juni 2002 de
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-             doorhaling in het register gelast van zaak C-17/02: Commissie
bliek.                                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 17 van 19.1.2002.                                           (1) PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak T-557/12: Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2013 — RiskMetrics Solutions/BHIM (RISKMANAGER)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/68

         Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2013 — RiskMetrics Solutions/BHIM (RISKMANAGER)
   (Zaak T-557/12) (1)

   2013/C 344/125
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-87/94: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 mei 2006 — Blom e.a./Raad en Commissie ( Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan — SLOM 1983-producenten — Niet-hervatten van productie na afloop van verbintenis )

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/10

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 mei 2006 — Blom e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-87/94) (1)

   („Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan - SLOM 1983-producenten - Niet-hervatten van productie na afloop van verbintenis”)
   (2006/C 249/26)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekers: J. C. Blom (Blokker, Nederland) en de andere verzoekers wier namen worden vermeld in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Bronkhorst en E. Pijnacker Hordijk, vervolgens E. Pijnacker Hordijk, advocaten)

      Verweerders: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Brautigam en A.-M. Colaert, vervolgens A.-M. Colaert, gemachtigden), en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. van Rijn, gemachtigde, bijgestaan door H.-J. Rabe, advocaat, vervolgens T. van Rijn)
   Voorwerp
   Beroep krachtens artikel 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 EG) en artikel 215, tweede alinea, EG-Verdrag (thans artikel 288, tweede alinea, EG), strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden omdat zij geen melk hebben kunnen leveren ingevolge verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13), zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132, blz. 11)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen voor zover het is ingesteld door J. C. Blom.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De uitspraak op het beroep in deze zaak wordt aangehouden voor zover het is ingesteld door de verzoekers wier namen worden vermeld in de bijlage.

      (1)  PB C 90 van 26.3.1994.


title: Zaak C-16/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 januari 2009 — Gudrun Schwemmer/Agentur für Arbeit, Villingen-Schwenningen — Familienkasse

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 januari 2009 — Gudrun Schwemmer/Agentur für Arbeit, Villingen-Schwenningen — Familienkasse
   (Zaak C-16/09)
   2009/C 90/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gudrun Schwemmer

      Verwerende partij: Agentur für Arbeit, Villingen-Schwenningen — Familienkasse

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 76, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (1) op overeenkomstige wijze worden toegepast op artikel 10, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 (2), wanneer de rechthebbende ouder de in het land van arbeid aan hem toekomende gezinsbijslagen niet aanvraagt?

               2)

               Indien artikel 76, lid 2, van verordening nr. 1408/71 op overeenkomstige wijze van toepassing is: op grond van welke discretionaire overwegingen kan het voor de gezinsbijslagen bevoegde orgaan van het land van de woonplaats artikel 10, sub a, van verordening nr. 574/72 toepassen alsof in het land van arbeid bijslagen zijn toegekend? Kan de discretionaire bevoegdheid om de ontvangst van gezinsbijslagen in het land van arbeid te veronderstellen, beperkt zijn wanneer de rechthebbende in het land van arbeid de aan hem toekomende gezinsbijslagen bewust niet aanvraagt om de bijslaggerechtigde in het land van de woonplaats te benadelen?

      (1)  PB L 149, blz. 2.

      (2)  PB L 74, blz. 1.


title: Zaak T-215/10: Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2012 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van gemeenschapsfinanciering uitgesloten uitgaven — Katoen — Hulp aan meest behoeftige personen — Plattelandsontwikkeling — Doeltreffendheid van controles — Evenredigheid” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/24

         Arrest van het Gerecht van 4 oktober 2012 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-215/10) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van gemeenschapsfinanciering uitgesloten uitgaven - Katoen - Hulp aan meest behoeftige personen - Plattelandsontwikkeling - Doeltreffendheid van controles - Evenredigheid)
   2012/C 355/51
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Chalkias, G. Skiani en E. Leftheriotou, vervolgens I. Chalkias, E. Leftheriotou en X. Basakou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en A. Markoulli, gemachtigden, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2010/152/EU van de Commissie van 11 maart 2010 houdende onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (PB L 63, blz. 7), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Helleense Republiek zijn uitgesloten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak C-316/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 26 juni 2015 — The Queen on the application of Hemming (handelsnaam „Simply Pleasure Ltd.”) e.a./Westminster City Council

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 26 juni 2015 — The Queen on the application of Hemming (handelsnaam „Simply Pleasure Ltd.”) e.a./Westminster City Council
   (Zaak C-316/15)
   (2015/C 311/27)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hemming, handelsnaam „Simply Pleasure Ltd.”, James Alan Poulton, Harmony Ltd, Gatisle Ltd, handelsnaam „Janus”, Winart Publications Ltd, Darker Enterprises Ltd, Swish Publications Ltd

      Verwerende partij: Westminster City Council

      Prejudiciële vragen

   Indien een aanvrager voor het toekennen of verlengen van een vergunning voor een seksonderneming een vergoeding dient te betalen die uit twee delen bestaat, een niet-terugbetaalbaar deel voor de behandeling van de aanvraag en een bij afwijzing van de aanvraag terugbetaalbaar deel voor het beheer van het vergunningenstelsel:

               (1)

               houdt het vereiste om een vergoeding, waaronder het tweede, terugbetaalbare, deel, te betalen, dan vanuit het oogpunt van het Unierecht en zonder meer in dat verwerende partijen in verband met hun aanvragen kosten in rekening zijn gebracht die in strijd waren met artikel 13, lid 2, van richtlijn 2006/123/EG betreffende diensten op de interne markt (1), voor zover deze de kosten die Westminster City Council heeft gemaakt bij het verwerken van de aanvraag, overstegen?

               (2)

               is de vaststelling dat een dergelijk vereiste dient te worden geacht kosten met zich mee te brengen — of, indien dit zo is, kosten die de kosten van Westminster City Council bij het verwerken van de aanvraag overstijgen — daarvan afhankelijk dat sprake is van bepaalde andere (en zo ja, welke) omstandigheden, zoals

                           (a)

                           bewijs dat betaling van het tweede, terugbetaalbare, deel voor een aanvrager bepaalde kosten of een bepaald verlies met zich meebrengt of waarschijnlijk met zich zal meebrengen,

                           (b)

                           de hoogte van het tweede, terugbetaalbare, deel en de duur van de periode totdat het wordt terugbetaald, of

                           (c)

                           enige besparing op de kosten van Westminster City Council voor het verwerken van aanvragen (en derhalve op hun niet-terugbetaalbare kosten) die voortvloeit uit het vereiste dat iedere aanvrager de uit beide delen bestaande vergoeding vooraf dient te betalen?

      (1)  PB L 376, blz. 36.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 juni 2004 in zaak C-269/02 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek (Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 98/24/EG — Bescherming van gezondheid en veiligheid van werknemers — Risico's van chemische agentia op het werk)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 24 juni 2004
   in zaak C-269/02 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn van richtlijn 98/24/EG - Bescherming van gezondheid en veiligheid van werknemers - Risico's van chemische agentia op het werk)
   (2004/C 217/04)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-269/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde D. Martin) tegen Franse Republiek (gemachtigden G. de Bergues en C. Lemaire alsmede C. Bergeot-Nunes), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (veertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 131, blz. 11) of in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, waarnemend voor de president van de Derde kamer, R. Schintgen en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 24 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (veertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak F-119/06: Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Kerstens/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/68

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Kerstens/Commissie
   (Zaak F-119/06)
   (2006/C 294/134)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Petrus J. F. Kerstens (Overijse, België) [vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 8 december 2005 van het Directiecomitié van het Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten (PMO) houdende wijziging van het organigram van het PMO;

               —

               nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) van 6 juli 2006 houdende afwijzing van verzoekers klacht nr. R/167/06;

               —

               de Commissie ertoe veroordelen aan verzoeker een schadevergoeding te betalen die ex aequo et bono wordt vastgesteld op 5 000 EUR;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, voormalig hoofd van de eenheid „Middelen” van het PMO, betwist het omstreden besluit van 8 december 2005, dat tot gevolg heeft dat hij wordt tewerkgesteld in een functie van studie en prospectief onderzoek. Hij stelt schending van artikel 7 van het Statuut doordat de betrokken maatregel van tewerkstelling in een nieuwe functie in strijd is met het belang van de dienst en het beginsel van gelijkwaardigheid van functies niet eerbiedigt. In de tweede plaats stelt verzoeker schending van de statutaire bepalingen op het gebied van tuchtmaatregelen. Ten derde betoogt hij dat sprake is van misbruik van bevoegdheid.