title: Zaak T-138/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — É.R. e.a./Raad en Commissie Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Veterinairrechtelijke maatregelen — Boviene spongiforme encefalopathie gekkekoeienziekte ) — Nieuwe variant van ziekte van Creutzfeldt-Jakob — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Aansprakelijkheid van Gemeenschap bij gebreke van onrechtmatig gedrag van haar organen — Schade — Causaal verband — Vormgebreken — Parallelle nationale procedures — Verjaring — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — É.R. e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-138/03) (1)

   („Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Veterinairrechtelijke maatregelen - Boviene spongiforme encefalopathie („gekkekoeienziekte”) - Nieuwe variant van ziekte van Creutzfeldt-Jakob - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Aansprakelijkheid van Gemeenschap bij gebreke van onrechtmatig gedrag van haar organen - Schade - Causaal verband - Vormgebreken - Parallelle nationale procedures - Verjaring - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: É.R., O.O., J.R., A.R., B.P.R. (Vaulx-en-Velin, Frankrijk); T.D., J.D., D.D., V.D. (Palaiseau, Frankrijk); D.E., É.E. (Ozoir-la-Ferrière, Frankrijk); C.R. (Vichy, Frankrijk); H.R., M.S.R., I.R., B.R., M.R. (Pau, Frankrijk); en C.S. (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Honnorat, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Balta en F. Ruggeri Laderchi, vervolgens M. Balta en F. Florindo Gijón, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Booss en G. Berscheid, vervolgens G. Berscheid en T. van Rijn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vorderingen krachtens artikel 235 EG en artikel 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van het overlijden van familieleden door besmetting met een nieuwe variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob, die verband zou houden met het uitbreken en de verspreiding in Europa van boviene spongiforme encefalopathie, waarvoor de Raad en de Commissie aansprakelijk zouden zijn
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard wat É.R., O.O., J.R., A.R. en B.P.R. betreft.

               2)

               Het beroep wordt ongegrond verklaard voor het overige.

               3)

               De verzoekende partijen dragen drie vierden van de kosten. De Raad en de Commissie dragen een vierde van de kosten.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003. Deze zaak werd voorheen aangeduid als U e.a./Raad en Commissie.


title: Zaak C-227/05: Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht München van 4 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Daniel Halbritter en Freistaat Bayern

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/32

         Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgericht München van 4 mei 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Daniel Halbritter en Freistaat Bayern
   (Zaak C-227/05)
   (2005/C 182/57)
   Procestaal: Duits
   Het Bayerische Verwaltungsgericht München heeft bij beschikking van 4 mei 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei 2005, in het geding tussen Daniel Halbritter en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG (1) aldus worden uitgelegd, dat een lidstaat op zijn grondgebied de rijbevoegdheid op grond van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs niet kan ontzeggen, wanneer de houder van dit rijbewijs op het grondgebied van eerstgenoemde lidstaat een maatregel tot intrekking of vernietiging van de door die lidstaat toegekende rijbevoegdheid is opgelegd, en de tegelijkertijd met die maatregel opgelegde schorsingstermijn voor de hernieuwing van de rijbevoegdheid in deze lidstaat was verstreken, voordat het rijbewijs door de andere lidstaat is afgegeven, en

                           a)

                           het recht van eerstgenoemde lidstaat bepaalt dat de rijgeschiktheid als materiële voorwaarde voor het hernieuwen van de rijbevoegdheid, op bevel van de overheid moet worden aangetoond bij wege van een op grond van nationale bepalingen nader geregeld medisch-psychologisch verslag (wat tot dusver nog niet is gebeurd),
                           en/of

                           b)

                           op grond van het nationale recht een wettelijk erkend recht bestaat om op het gebied van de eerste lidstaat gebruik te maken van een na afloop van de schorsingstermijn afgegeven EU-rijbewijs, wanneer de binnenlandse redenen voor de intrekking of het verbod niet langer gelden.

               2)

               Moet artikel 1, lid 2, juncto artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, wanneer een houder van een rijbewijs uit een andere lidstaat een rijbewijs aanvraagt tegen afgifte van het rijbewijs uit de andere lidstaat (zgn. „overschrijving”), louter op grond van de afgifte van het EU-rijbewijs door de andere lidstaat niet meer de in zijn nationaal recht als voorwaarde voor de afgifte voorgeschreven en gedetailleerd geregelde rijgeschiktheid nader mag onderzoeken op het punt van de omstandigheden, die reeds bij de afgifte van het EU-rijbewijs bestonden?

      (1)  PB L 237, blz. 1.


title: Zaak C-320/01: Verzoek van het Arbeitsgericht Lübeck van 6 augustus 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wiebke Busch en Klinikum Neustadt GmbH & Co. Betriebs-KG

text:
C 303/10              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.10.2001
Verzoek van het Arbeitsgericht Lübeck van 6 augustus                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Arendt & Me-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen            dernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
Wiebke Busch en Klinikum Neustadt GmbH & Co. Be-                    arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer —
                           triebs-KG                                uitgebreid) van 7 juni 2001 in zaak T-187/99, Agrana
                                                                    Zucker und Stärke AG tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
                        (Zaak C-320/01)
                        (2001/C 303/16)
                                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Het Arbeitsgericht Lübeck heeft bij beschikking van 6 augustus
                                                                    1.    het bestreden arrest (1) in zijn geheel te vernietigen
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          en beschikking 1999/342/EG van de Commissie van
20 augustus 2001, in het geding tussen Wiebke Busch en
                                                                          30 september 1998 betreffende voorgenomen steun van
Klinikum Neustadt GmbH & Co. Betriebs-KG, het Hof van
                                                                          Oostenrijk aan Agrana Stärke-GmbH voor de bouw en
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                          de omschakeling van zetmeelfabrieken (PB 1999, L 131,
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          blz. 61) nietig te verklaren, met eventueel — na vernie-
                                                                          tiging van het arrest — verwijzing van de zaak naar het
1)    Is er sprake van ongeoorloofde discriminatie op grond               Gerecht;
      van geslacht in de zin van artikel 2, lid 1, van richtlijn
      76/207/EEG (1), indien een vrouw die met instemming
      van haar werkgever haar ouderschapsverlof wenst te            2.    de Commissie in de kosten van het geding Voor het
      verkorten, haar werkgever voor het afsluiten van de                 Gerecht en van de hogere voorziening te verwijzen.
      overeenkomst over de inkorting van haar ouderschaps-
      verlof in kennis moet stellen van haar nieuwe zwanger-
      schap waarvan zij op de hoogte is, wanneer zij wegens
      een vanaf de eerste dag ingaand arbeidsverbod voor
      bepaalde werkzaamheden haar taken niet ten volle kan          Middelen en voornaamste argumenten
      vervullen?
2)    Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-         Het Gerecht heeft verzuimd te beslissen, welke verplichtingen
      woord: Is er in de beschreven feitelijke omstandigheden       voor de Commissie voortvloeien uit verklaring nr. 33 bij de
      sprake van ongeoorloofde discriminatie op grond van           slotakte van het toetredingsverdrag van 1995 (verklaring
      geslacht in de zin van de genoemde richtlijn, indien de       betreffende de verwerkende industrie in Oostenrijk en Finland).
      werkgever kan aanvoeren dat zijn instemming met de            Reeds uit een letterlijke interpretatie van die verklaring blijkt,
      verkorting van het ouderschapsverlof, omdat hij omtrent       dat de Commissie artikel 87, lid 3, sub c, EG niet zoals
      de zwangerschap van de vrouw heeft gedwaald?                  gebruikelijk restrictief, maar ruimhartig („flexibel”) had moeten
                                                                    toepassen. De Commissie en het Gerecht hebben dit miskend
                                                                    door de slechts geringe overheidssteun als schadelijk voor het
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                    gemeenschappelijk belang te beschouwen. Bij een flexibele
                                                                    uitlegging van de verdragsbepalingen inzake steunverlening
                                                                    zou de maatregel hebben moeten worden goedgekeurd.
                                                                    Voorts hebben de Commissie en het Gerecht verklaring nr. 31
                                                                    onjuist toegepast: de voordelen voor de Gemeenschap van de
Hogere voorziening, op 21 augustus 2001 (faxbericht:                toetreding van Oostenrijk zonder overgangsperiode en het
20 augustus 2001) ingesteld door AGRANA Zucker und                  belang van Oostenrijk bij de herstructurering van zijn verwer-
Stärke AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste               kende industrie zijn niet in aanmerking genomen. Uitgaande
aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2001 in               van een teleologische interpretatie van verklaring nr. 31 had
zaak T-187/99, Agrana Zucker und Stärke AG tegen                    de Commissie deze factoren wél in aanmerking moeten
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                     nemen bij de toetsing van individuele steunvoornemens ter
                                                                    vergemakkelijking van de overgang naar de interne markt voor
                                                                    de Oostenrijkse verwerkende industrie. Het Gerecht heeft
                       (Zaak C-321/01 P)
                                                                    (evenals daarvoor de Commissie) deze verplichting tot afwe-
                                                                    ging van de belangen genegeerd en derhalve het gemeenschaps-
                        (2001/C 303/17)                             recht geschonden.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 augustus 2001 (faxbericht: 20 augustus 2001) hogere           (1) PB C 314 van 30.10.1999, blz. 22.
voorziening ingesteld door AGRANA Zucker und Stärke AG,
vertegenwoordigd door W. Barfuß en H. Wollmann van
Schönherr Barfuß Torggler & Partner, advocaten te Wenen,


title: Zaak C-347/15: Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/26

         Beroep ingesteld op 9 juli 2015 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-347/15)
   (2015/C 279/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls, J. Hottiaux en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat de Republiek Oostenrijk de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 3, van richtlijn 2012/34/EU (1) en artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (2) juncto punt 5 van de bijlage ervan, heeft geschonden doordat zij de ÖBB Personenverkehr niet heeft verplicht de compensaties van overheidswege alsook de kosten en opbrengsten voor elk openbaredienstcontract bekend te maken;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verweerster heeft haar verplichtingen krachtens richtlijn 2012/34/EU en verordening (EG) nr. 1370/2007 geschonden.
   Zij zorgt er niet voor dat in de betreffende rekeningen de overheidsmiddelen voor het verrichten van openbare personenvervoersdiensten per contract apart worden weergegeven en dat kosten en opbrengsten afzonderlijk worden vermeld en bekendgemaakt. Aldus schendt verweerster de relevante normen van het Unierecht inzake spoorvervoer.

      (1)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB L 343, blz. 32).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).


title: Zaak T-404/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  6 oktober 2005  — Fischer/Hof van Justitie ( Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Invaliditeit — Halve werktijd om gezondheidsredenen — Motivering — Invaliditeitscommissie — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/22

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2005 — Fischer/Hof van Justitie
   (Zaak T-404/03) (1)

   („Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Invaliditeit - Halve werktijd om gezondheidsredenen - Motivering - Invaliditeitscommissie - Beroep tot schadevergoeding”)
   (2005/C 296/47)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Pia Fischer (Konz-Roscheid, Duitsland) [vertegenwoordiger(s): C. Marhuenda, advocaat]

      Verwerende partij(en): Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): M. Schauss, gemachtigde]
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, een verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag van 10 april en 6 juni 2003 houdende vaststelling dat verzoekster niet getroffen was door een blijvende volledige invaliditeit waardoor zij niet de taken kon uitoefenen die overeenkomen met een ambt van haar loopbaan en waarbij haar is verzocht, haar werk te hervatten op basis van halftime wegens medische redenen voor een totale duur van dertien weken en, anderzijds, een verzoek tot betaling van een symbolisch bedrag van één euro ter vergoeding van de morele schade die zij zou hebben geleden.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt in zijn geheel verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-17/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — U4U e.a./Parlement en Raad [„Bijzondere bepalingen en uitzonderingen voor in een derde land tewerkgestelde ambtenaren — Loopbaan van ambtenaren met de rang van administrateur — Wijziging van het Ambtenarenstatuut van de Unie — Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 — Onregelmatigheden in de procedure van vaststelling van handelingen — Geen raadpleging van het Comité van het Statuut en de vakorganisaties”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/24

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — U4U e.a./Parlement en Raad
   (Zaak T-17/14) (1)

   ([„Bijzondere bepalingen en uitzonderingen voor in een derde land tewerkgestelde ambtenaren - Loopbaan van ambtenaren met de rang van administrateur - Wijziging van het Ambtenarenstatuut van de Unie - Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 - Onregelmatigheden in de procedure van vaststelling van handelingen - Geen raadpleging van het Comité van het Statuut en de vakorganisaties”])
   (2016/C 392/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Union pour l’Unité (U4U) (Brussel, België), Unité & solidarité — Hors Union (USHU) (Brussel), Regroupement Syndical (RS), (Sint-Joost-ten-Node, België), Georges Vlandas (Brussel) (vertegenwoordiger: F. Krenc, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: A. Troupiotis en E. Taneva, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en A. Bisch, vervolgens M. Bauer, M. Veiga en J. Herrmann, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op basis van artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, leden 27, 61, 70 en 73, onder k), van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB 2013 L 287, blz. 15), voor zover die bepalingen een wijziging inhouden van artikel 45 en de bijlagen I, X en XIII van dat Statuut, gehecht aan verordening nr. 31 (EEG), nr. 11 (EGA), tot vaststelling van het statuut van de ambtenaren en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB 1962, 45, blz. 1385)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Union pour l’Unité (U4U), Unité & solidarité — Hors Union (USHU), Regroupement Syndical (RS) en Vlandas worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 112 van 14.4.2014.


title: Beschikking tot verwijzing van een verzoek van de Immigration Adjudicator van 25 september 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Kaba en Secretary of State for the Home Deparment (Zaak C-356/98)

text:
C 358/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.11.98
     gevallen slechts een Belgisch onderdaan die een                     voor onbepaalde duur voor het Verenigd Koninkrijk
     bepaalde tijd in BelgieÈ verblijft selecteren, hetgeen de           kan worden ingediend en in overweging genomen (zie
     Belgische autoriteiten in staat moet stellen de noodza-             paragraaf 255 van de Britse Immigration Rules, House
     kelijk geachte ¹screeningº te verrichten, maar niet                 of Commons Paper 395), vergeleken met het vereiste
     iemand die in een andere lidstaat van de Europese                   van twaalf maanden verblijf voordat een dergelijk ver-
     Unie als zaakvoerder van een vergelijkbare onderne-                 zoek kan worden ingediend door echtgenoten van
     ming heeft gewerkt. Onder die omstandigheden is het                 Britse onderdanen en echtgenoten van degenen die in
     woonplaatsvereiste een indirecte discriminatie die                  het Verenigd Koninkrijk zijn gevestigd met het voorne-
     slechts op grond van artikel 56 van het EG-Verdrag                  men er te blijven (paragraaf 287 van de Britse Immi-
     zou kunnen worden gerechtvaardigd. De Commissie                     gration Rules, House of Commons Paper 395), een
     meent evenwel, dat deze beperking voortvloeit uit                   onwettige discriminatie in strijd met artikel 7, lid 2,
     overwegingen van administratieve aard die haar niet                 van Verordening (EEG) nr. 1612/68?
     kunnen rechtvaardigen.
                                                                    (1) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
                                                                        1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Ð Beperking van het vrije verkeer van werknemers                        Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
     (artikel 48 van het EG-Verdrag):
     Het vereiste van een woonplaats in BelgieÈ belet werk-
     nemers die in andere landen wonen, te worden aange-
     worven door een bewakings- of beveiligingsonderne-
     ming, of om te worden ingezet bij een interne bewa-
     kingsdienst van een onderneming in BelgieÈ. In                 Verzoek van de Court of Appeal te Londen van 13 mei
     antwoord op het argument dat controle noodzakelijk             1998 om een prejudicieÈle beslissing in een geding tussen
     is, herhaalt de Commissie haar betoog met betrekking           The Queen en Secretary of State for the Home
     tot artikel 52 van het EG-Verdrag.                                   Department, ex parte: Nana Yaa Konadu Yiadom
                                                                                (Zaak C-357/98)
(1) PB C 334 van 9.12.1993, blz. 3.
                                                                                (98/C 358/19)
                                                                    De Court of Appeal te Londen heeft bij beschikking van
                                                                    13 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
                                                                    tie op 1 oktober 1998, in een geding tussen The Queen en
Beschikking tot verwijzing van een verzoek van de Immi-             Secretary of State for the Home Department, ex parte:
gration Adjudicator van 25 september 1998 om een preju-             Nana Yaa Konadu Yiadom, het Hof van Justitie van de
dicieÈle beslissing in het geding tussen A. Kaba en Secretary       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
               of State for the Home Deparment                      beslissing over de navolgende vragen:
                        (Zaak C-356/98)
                          (98/C 358/18)                             1. Zijn de artikelen 8 en 9 van Richtlijn 64/221/EEG van
                                                                         de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van
                                                                         de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatrege-
Bij beschikking tot verwijzing van een verzoek van 25 sep-               len ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die
tember 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-                gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde,
tie op 1 oktober 1998, heeft de Immigration Adjudicator                  de openbare veiligheid en de volksgezondheid (PB 56
in het geding tussen A. Kaba en Secretary of State for the               van 4.4.1964, blz. 850/64), beide van toepassing op
Home Department, het Hof van Justitie van de Europese                    besluiten betreffende de toelating op het grondgebied
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing                  van een lidstaat of vallen besluiten betreffende de toe-
over de navolgende vragen:                                               lating alleen onder artikel 8?
1. Is het recht om te kunnen verzoeken om een verblijfs-            2. Indien het antwoord op de eerste vraag luidt, dat
     vergunning voor onbepaalde duur voor het Verenigd                   artikel 8, doch niet artikel 9, van Richtlijn 64/221/
     Koninkrijk en het recht op behandeling van dat ver-                 EEG van toepassing is op besluiten betreffende toela-
     zoek een ¹sociaal voordeelº in de zin van artikel 7,                ting op het grondgebied van een lidstaat, is dan vol-
     lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de                     daan aan de vereisten van artikel 8 door bepalingen
     Raad (1)?                                                           van nationaal recht die de onderdaan van een lidstaat
                                                                         die toelating in een andere lidstaat is geweigerd om
                                                                         redenen van openbare orde, een recht van beroep in
2. Is het vereiste dat de echtgenoot van een EG-onder-                   rechte verlenen dat slechts kan worden uitgeoefend
     daan vier jaar in het Verenigd Koninkrijk heeft verble-             wanneer de belanghebbende niet langer fysiek in de
     ven alvorens een verzoek om een verblijfsvergunning                 betrokken lidstaat aanwezig is?


title: Zaak C-377/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 juni 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2012/272/EU van de Raad betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Kaderovereenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek der Filipijnen, anderzijds — Keuze van rechtsgrondslag — Artikelen 79 VWEU, 91 VWEU, 100 VWEU, 191 VWEU en 209 VWEU — Overname van derdelanders — Vervoer — Milieu — Ontwikkelingssamenwerking)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 juni 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-377/12) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Besluit 2012/272/EU van de Raad betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Kaderovereenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek der Filipijnen, anderzijds - Keuze van rechtsgrondslag - Artikelen 79 VWEU, 91 VWEU, 100 VWEU, 191 VWEU en 209 VWEU - Overname van derdelanders - Vervoer - Milieu - Ontwikkelingssamenwerking))
   2014/C 282/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt, G. Valero Jordana en F. Erlbacher, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, D. Hadroušek en E. Ruffer, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Möller en N. Graf Vitzthum, gemachtigden), Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon en A. Joyce, gemachtigden, bijgestaan door A. Carroll, barrister), Helleense Republiek (vertegenwoordigers: S. Chala en G. Papagianni, gemachtigden), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Robinson, vervolgens E. Jenkinson en M. Holt, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/272/EU van de Raad van 14 mei 2012 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Kaderovereenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek der Filipijnen, anderzijds, wordt nietig verklaard voor zover de Raad van de Europese Unie daarin de rechtsgrondslagen betreffende de overname van derdelanders, betreffende vervoer en betreffende milieu heeft toegevoegd.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, Ierland, de Helleense Republiek, de Republiek Oostenrijk alsmede het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 319 van 20.10.2012.


title: Zaak T-140/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 oktober 2009 — Ferrero/BHIM — Tirol Milch (TiMi KiNDERJOGHURT) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk TiMi KiNDERJOGHURT — Ouder woordmerk KINDER — Relatieve weigeringsgrond — Tekens die niet overeenstemmen — Eerdere oppositieprocedure — Geen gezag van gewijsde — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, en artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 oktober 2009 — Ferrero/BHIM — Tirol Milch (TiMi KiNDERJOGHURT)
   (Zaak T-140/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk TiMi KiNDERJOGHURT - Ouder woordmerk KINDER - Relatieve weigeringsgrond - Tekens die niet overeenstemmen - Eerdere oppositieprocedure - Geen gezag van gewijsde - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, en artikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, en artikel 53, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 282/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferrero SpA (Alba, Italië) (vertegenwoordigers: C. Gielen en F. Jacobacci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck (Innsbruck, Oostenrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2008 (zaak R 682/2007-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Ferrero SpA en Tirol Milch reg.Gen.mbH Innsbruck

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Ferrero SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-36/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Pioneer Hi Bred Italia Srl/Ministero delle Politiche agricole alimentari e forestali (Landbouw — Genetisch gemodificeerde organismen — Richtlijn 2002/53/EG — Gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen — In gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen genetisch gemodificeerde organismen — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Artikel 20 — Bestaande producten — Richtlijn 2001/18/EG — Artikel 26 bis — Maatregelen om onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen te voorkomen — Nationale maatregelen waarbij teelt van genetisch gemodificeerde organismen die in gemeenschappelijke lijst zijn opgenomen en als bestaande producten zijn toegelaten, in afwachting van maatregelen op grond van artikel 26 bis van richtlijn 2001/18/EG wordt verboden)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Pioneer Hi Bred Italia Srl/Ministero delle Politiche agricole alimentari e forestali
   (Zaak C-36/11) (1)

   (Landbouw - Genetisch gemodificeerde organismen - Richtlijn 2002/53/EG - Gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen - In gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen genetisch gemodificeerde organismen - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Artikel 20 - Bestaande producten - Richtlijn 2001/18/EG - Artikel 26 bis - Maatregelen om onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen te voorkomen - Nationale maatregelen waarbij teelt van genetisch gemodificeerde organismen die in gemeenschappelijke lijst zijn opgenomen en als bestaande producten zijn toegelaten, in afwachting van maatregelen op grond van artikel 26 bis van richtlijn 2001/18/EG wordt verboden)
   2012/C 355/06
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pioneer Hi Bred Italia Srl

      Verwerende partij: Ministero delle Politiche agricole alimentari e forestali

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Sezione Seconda — Uitlegging van de artikelen 16, 19, 22 en 26 bis van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1) — Uitlegging van artikel 19 van richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen (PB L 193, blz. 1) — Vergunningsaanvraag voor de teelt van in de Europese gemeenschappelijke rassenlijst opgenomen GGO’s — Afwijzing door de bevoegde instantie wegens het ontbreken van interne regelgeving ter zake

      Dictum

   De teelt van GGO’s zoals MON 810-maïsrassen kan niet afhankelijk worden gesteld van een nationale toelatingsprocedure, wanneer het gebruik van en de handel in deze rassen op grond van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders zijn toegestaan en deze rassen zijn opgenomen in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen die is vastgesteld bij richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/2003.
   Een lidstaat kan niet op grond van artikel 26 bis van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, op algemene wijze bepalen dat geen genetisch gemodificeerde organismen op zijn grondgebied mogen worden geteeld zolang geen co-existentiemaatregelen zijn getroffen om de onbedoelde aanwezigheid van genetisch gemodificeerde organismen in andere gewassen te voorkomen.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak T-424/11: Beschikking van het Gerecht van 13 december 2012 — Cementos Molins/Commissie

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/26

         Beschikking van het Gerecht van 13 december 2012 — Cementos Molins/Commissie
   (Zaak T-424/11) (1)

   2013/C 38/48
   Procestaal: Spaans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-221/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 13 mei 2015 — Openbaar Ministerie tegen Etablissements Fr. Colruyt NV

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Brussel (België) op 13 mei 2015 — Openbaar Ministerie tegen Etablissements Fr. Colruyt NV
   (Zaak C-221/15)
   (2015/C 262/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerster: Etablissements Fr. Colruyt NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet artikel 15, eerste lid, van richtlijn 2011/64/EU (1), al dan niet in samenlezing met de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) van 7 december 2000, zich tegen een nationale maatregel die het detailhandelaars verplicht om minimumprijzen in acht te nemen door te verbieden om voor tabakswaren een prijs toe te passen die lager is dan de prijs die de fabrikant/importeur op de fiscale zegel heeft gezet?

               2)

               Verzet artikel 34 VWEU zich tegen een nationale maatregel die het detailhandelaars verplicht om minimumprijzen in acht te nemen door te verbieden om voor tabakswaren een prijs toe te passen die lager is dan de prijs die de fabrikant/importeur op de fiscale zegel heeft gezet?

               3)

               Verzet artikel 4, derde lid, VWEU, in samenlezing met artikel 101 VWEU, zich tegen een nationale maatregel die het detailhandelaars verplicht om minimumprijzen in acht te nemen door te verbieden om voor tabakswaren een prijs toe te passen die lager is dan de prijs die de fabrikant/importeur op de fiscale zegel heeft gezet?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten (PB L 176, blz. 24).

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 maart 2000 in zaak C-246/98 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Arnhem om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maatschap ("Richtlĳn 83/189/EEG — Verbod van stoffen met groeibevorderende werking — Maatregelen van gelĳke werking")

text:
27.5.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/9
                   ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                          (Derde kamer)
                                                                                van 23 maart 2000
                       van 23 maart 2000                                 in de gevoegde zaken C-310/98 en C-406/98 (verzoek
                                                                         van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing):
                                                                         Hauptzollamt Neubrandenburg en L. Labis, werkend
                                                                         onder de handelsnaam „Przedsiebiorstwo Transportowo-
in zaak C-246/98 (verzoek van de Arrondissementsrecht-                   Handlowe, Met-Trans” (C-310/98), Sagpol SC Transport
bank te Arnhem om een prejudiciële beslissing): strafzaak                          Miedzynarodowy i Spedycja (C-406/98) (1)
tegen Berendse-Koenen M. G. en Berendse H. D. Maat-
                               schap (1)
                                                                         („Vrij verkeer van goederen — Extern douanevervoer —
                                                                         Vervoer onder geleide van carnet TIR — Overtredingen of
                                                                         onregelmatigheden — Bewijs van plaats waar overtreding of
(„Richtlijn 83/189/EEG — Verbod van stoffen met groei-                   onregelmatigheid is begaan — Termijn voor bewijs —
bevorderende werking — Maatregelen van gelijke werking”)                     Toelaatbare bewijsmiddelen — Compensatieregeling”)
                                                                                (2000/C 149/15)
                         (2000/C 149/14)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Nederlands)                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                         In de gevoegde zaken C-310/98 en C-406/98, betreffende een
In zaak C-246/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                         artikel 234 EG) van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in de
de Arrondissementsrechtbank te Arnhem (Nederland), in de
                                                                         aldaar aanhangige gedingen tussen Hauptzollamt Neubranden-
aldaar dienende strafzaak tegen Berendse-Koenen M. G. en
                                                                         burg en L. Labis, werkend onder de handelsnaam „Przedsie-
Berendse H. D. Maatschap, betreffende een prejudiciële beslis-
                                                                         biorstwo Transportowo-Handlowe, Met-Trans” (C-310/98),
sing over de uitlegging van richtlijn 83/189/EEG van de Raad
                                                                         Sagpol SC Transport Miedzynarodowy i Spedycja (C-406/98),
van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op
                                                                         betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 109,
                                                                         de artikelen 454 en 455 van verordening (EEG) nr. 2454/93
blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van de Raad
                                                                         van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling
van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 75), en van de artikelen 30
                                                                         van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG)
en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30
                                                                         nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communau-
EG), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. C.
                                                                         tair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde
Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann (rappor-
                                                                         kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, president van de
teur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
                                                                         Eerste kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 maart 2000
                                                                         kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann (rapporteur), H. Ragnemalm
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                         H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 23 maart 2000 een arrest
                                                                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 30 EG-Verdrag (thans artikel 28 EG) verzet zich niet tegen
een nationaal voorschrift als dat van artikel 3, lid 1, juncto artikel 2 1) Artikel 454, lid 3, eerste alinea, van verordening (EEG)
van de Verordening stoffen met sympathico-mimetische werking                  nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende
(PVV) 1991.                                                                   vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening
                                                                              (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het
                                                                              communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                              het bewijs van de plaats waar de overtreding of de onregelmatig-
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                    heid is begaan, dat wordt verlangd door de douaneautoriteiten
                                                                              van de lidstaat waar die overtreding of onregelmatigheid is
                                                                              vastgesteld, niet bij uitsluiting moet worden geleverd door de
                                                                              overlegging van schriftelijke documenten waaruit blijkt dat de
                                                                              bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat hebben vastgesteld
                                                                              dat de overtreding of de onregelmatigheid op hun grondgebied is
                                                                              begaan.


title: Zaak C-52/04: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) van 17 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Personalrat der Feuerwehr Hamburg en de Leiter der Feuerwehr Hamburg

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/20

         Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) van 17 december 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Personalrat der Feuerwehr Hamburg en de Leiter der Feuerwehr Hamburg
   (Zaak C-52/04)
   (2004/C 94/41)
   Bij beschikking van 17 december 2003 (ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 februari 2004 daaraanvolgend) heeft het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) in het geding tussen de Personalrat der Feuerwehr Hamburg en de Leiter der Feuerwehr Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Dient artikel 1, lid 3, van richtlijn 93/104/EG (1) van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), juncto artikel 2, lid 2, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1), aldus te worden uitgelegd dat eerstgenoemde richtlijn niet op de brandweerlieden van een openbare brandweer van toepassing is?

      (1)  PB L 307, blz. 18.


title: Zaak C-329/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2009 door Iride SpA, voorheen AMGA SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-300/02, AMGA/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/41

         Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2009 door Iride SpA, voorheen AMGA SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-300/02, AMGA/Commissie
   (Zaak C-329/09 P)
   2009/C 267/72
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Iride SpA, voorheen AMGA SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo en T. Ubaldi, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, A2A SpA, voorheen ASM Brescia SpA

      Conclusies

               —

               het arrest in zaak T-300/02 vernietigen wegens verdraaiing van de gegevens in het dossier en de verkeerde gevolgen rechtens die het Gerecht daaraan heeft verbonden, voor zover het verklaart dat Azienda Mediterranea Gas e Acqua SpA (AMGA) door de bestreden beschikking (1) niet individueel wordt geraakt en haar beroep in zaak T-300/02 niet-ontvankelijk is;

               —

               het beroep in zaak T-300/02 ontvankelijk verklaren en de zaak verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor de beslissing ten gronde overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op één middel betreffende de verdraaiing van de gegevens in het dossier en de verkeerde gevolgen rechtens die het Gerecht heeft verbonden aan de onjuiste vaststellingen in het arrest overeenkomstig artikel 230, vierde alinea, EG en de relevante communautaire rechtspraak. Naar de mening van Iride heeft het Gerecht met name volledig de gegevens verdraaid die de vennootschap aan het Gerecht heeft voorgelegd ter bevestiging dat AMGA de daadwerkelijke begunstigde is van de individuele steun die uit hoofde van de bestreden regeling is verleend en waarvan de Commissie terugvordering heeft gelast. Wegens die verdraaiing van de gegevens in het dossier heeft het Gerecht dus de onjuiste conclusie rechtens getrokken dat de vennootschap door de bestreden beschikking niet individueel wordt geraakt en dat haar beroep dus niet-ontvankelijk is.

      (1)  Beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21).


title: Zaak T-459/16: Beroep ingesteld op 19 augustus 2016 — Spanje/Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/42

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2016 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-459/16)
   (2016/C 392/56)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Sampol Pucurull, Abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), voor zover dit besluit ziet op in het Koninkrijk Spanje toegekende oppervlaktesteun waarmee een bedrag van 262 887 429,57 EUR is gemoeid;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan dat uiteenvalt in twee onderdelen.
   Gesteld wordt dat de door de Commissie opgelegde forfaitaire correcties zich niet verdragen met artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB 2005, L 209, blz. 1) en de richtsnoeren van 1997 (document VI/5330/97) met betrekking tot de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om een correctie van 25 % of 10 % op te leggen. De Commissie is buiten de grenzen van haar beoordelingsvrijheid gegaan en heeft het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.

               —

               In de eerste plaats menen de Spaanse autoriteiten dat de verschillende forfaitaire correcties in strijd zijn met artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005, gelezen in samenhang met de richtsnoeren van 1997 en het evenredigheidsbeginsel, aangezien niet is gebleken van redelijke en duidelijke aanwijzingen die de slotsom rechtvaardigen dat een financiële correctie van 25 % moet worden gehanteerd met betrekking tot grasland met bomen voor de periode 2009-2013, behalve voor grasland met bomen in vijf autonome regio’s voor 2009, ten aanzien waarvan is geoordeeld dat artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB 2004, L 141, blz. 18) van toepassing is.

         De Spaanse autoriteiten zijn het evenmin eens met het feit dat de Commissie ten aanzien van grasland met struiken een forfaitaire correctie van 10 % voor de periode 2009-2013 toepast, en dit tevens doet ten aanzien van grasland met verspreid staande bomen voor 2009.

               —

               In de tweede plaats zijn de Spaanse autoriteiten van mening dat het bestreden besluit zich niet verdraagt met artikel 31 van verordening nr. 1290/2005, gelezen in samenhang met het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien in het besluit voorbij wordt gegaan aan artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening nr. 796/2004, gelezen in samenhang met artikel 137 van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB 2009, L 30, blz. 16).


title: Zaak T-335/09: Beroep ingesteld op 24 augustus 2009 — Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril — Construção/Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/72

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2009 — Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril — Construção/Commissie
   (Zaak T-335/09)
   2009/C 267/131
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupement Adriano, Jaime Ribeiro, Conduril — Construção, ACE (Póvoa de Varzim, Portugal) (vertegenwoordigers: A. Pinto Cardoso en L. Fuzeta da Ponte, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Commissie, vervat in debetnota nr. 3230905272 van 12 juni 2009, en van haar beschikking, vervat in de kennisgeving van 3 augustus 2009, waarbij verzoekster wordt aangemaand het in deze debetnota genoemde bedrag, vermeerderd met verwijlintresten, binnen een termijn van twee weken te voldoen ter uitvoering van overeenkomst AH04/2004 betreffende de aanleg van een deel van de spoorlijn tussen Tanger en Saïda („Projet de la Rocade Méditaréenne” [Project Mediterrane Verbindingsweg]), die door de Gemeenschap in het kader van het MEDA I-programma wordt gefinancierd;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De besluiten zijn vatbaar voor beroep, aangezien zij definitieve en bindende beschikkingen vormen, en de partijen zijn bevoegd om beroep in te stellen.
   Tegen beide besluiten worden de volgende middelen aangevoerd:

               Absolute onbevoegdheid: verweerster is geen „aanbestedende dienst”, aangezien haar optreden geen steun vindt in een contractueel beding. Verweerster is dus niet alleen onbevoegd als aanbestedende dienst, maar ook om een bedrag van verzoekster te vorderen.

               Schending van wezenlijke vormvoorwaarden, meer bepaald van de motiveringsplicht. Volgens artikel 253 van het Verdrag moeten de handelingen van de instellingen met redenen worden omkleed. Volgens de rechtspraak moet de motivering expliciet, duidelijk, coherent en relevant zijn. Het besluit kan niet impliciet of stilzwijgend worden gemotiveerd en mag niet in duistere bewoordingen worden gesteld. Er mag geen tegenstrijdigheid bestaan tussen de verschillende gronden of tussen de gronden en het dispositief. De bestreden besluiten zijn totaal niet gemotiveerd. Er is evenmin voldaan aan de vormvoorwaarde dat de beroepsmogelijkheden worden vermeld.

               Schending van de regels van het Verdrag, met name van de artikelen 211 tot en met 219, van het Reglement van Orde van de Commissie en van het beginsel „pacta sunt servanda”.


title: Doorhaling van zaak C-436/99 P

text:
18.3.2000             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 79/21
              Doorhaling van zaak C-337/99 (1)                                 Doorhaling van zaak C-436/99 P (1)
                        (2000/C 79/42)                                                    (2000/C 79/45)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 december 1999          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/99:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-436/99 P: K.
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-            Meyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
rijk België.
                                                                  (1) PB C 34 van 5.2.2000.
(1) PB C 314 van 30.10.1999.
              Doorhaling van zaak C-115/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-252/98 (1)
                        (2000/C 79/43)                                                    (2000/C 79/46)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 januari 2000          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/99:           de doorhaling in het register gelast van zaak C-252/98:
Koninkrijk Zweden tegen Raad van de Europese Unie.                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                  Republiek.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                  (1) PB C 278 van 5.9.1998.
              Doorhaling van zaak C-461/98 (1)
                        (2000/C 79/44)                                          Doorhaling van zaak C-272/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                     (2000/C 79/47)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 januari 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-461/98:           De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Repu-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 januari 2000
bliek Oostenrijk.                                                 de doorhaling in het register gelast van zaak C-272/98:
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                        togdom Luxemburg.
                                                                  (1) PB C 281 van 2.10.1999.


title: Zaak T-70/10: Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Feralpi/Europese Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/61

         Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Feralpi/Europese Commissie
   (Zaak T-70/10)
   2010/C 100/91
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Feralpi Holding SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: G. Roberti, I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren.

               —

               de bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete nietig verklaren of verminderen.

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Feralpi Holding voert de volgende middelen aan ter ondersteuning van haar beroep:

               —

               Schending van het collegialiteitbeginsel, voor zover de Commissie aan het College van Commissarissen niet een tekst van de bestreden beschikking heeft voorgelegd waarin alle noodzakelijke elementen, feitelijk en rechtens, waren opgenomen.

               —

               Onjuiste keuze van de rechtsgrondslag. De Commissie mocht de bestreden beschikking, waarin schending van artikel 65 EGKS wordt vastgesteld, niet baseren op verordening nr. 1/2003 (1), toen het EGKS-Verdrag eenmaal was afgelopen.

               —

               Schending van de rechten van verweer. Op dit punt wordt betoogd dat de Commissie Feralpi Holding geen mededeling van punten van bezwaar heeft toegezonden en haar niet in staat heeft gesteld haar rechten van verweer uit te oefenen. Voorts heeft de Commissie Feralpi Holding te korte termijnen gesteld en haar in de uitoefening van het haar toekomende recht op toegang belemmerd.

               —

               Schending van de criteria voor toerekening van de inbreuk. Volgens verzoekster heeft de Commissie de inbreuk ten onrechte aan Feralpi Holding toegerekend, zonder rekening te houden met de wijzigingen die in de tussentijd in haar ondernemingsstructuur zijn doorgevoerd.

               —

               Daarnaast wordt betoogd dat de Commissie, door geen rekening te houden met de bestaande substitueerbaarheid tussen betonstaal en andere producten van de staalindustrie, zoals balken en staalmatten, de relevante markt onjuist heeft afgebakend en ongemotiveerd voorbij is gegaan aan de communautaire dimensie van de relevante geografische markt.

               —

               Ook wordt te kennen gegeven dat de Commissie de in de beschikking onderzochte gedragingen als één voortdurende inbreuk op de communautaire mededingingsregels heeft gekwalificeerd, en de deelname aan deze inbreuk aan Feralpi Holding heeft toegeschreven, waardoor zij artikel 65 EGKS heeft geschonden en de feiten verkeerd heeft beoordeeld.

         Ten slotte stelt verzoekster dat verweerster het bedrag van de geldboete onjuist heeft berekend.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1)


title: Zaak C-122/02: Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
1.6.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 131/11
Verzoekster concludeert dat het het Hof behaagt:                        Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
a)    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door                                     (Zaak C-122/02)
      niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering
      van het arrest van het Hof van 16 december 1999,
      Commissie/Luxemburg (1), de krachtens artikel 228, lid 1,                                  (2002/C 131/20)
      EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
      komen;
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
b)    het Groothertogdom te veroordelen tot betaling, aan de            op 5 april 2002 beroep tegen het Koninkrijk België ingesteld
      Commissie, van een dwangsom van 9 000 Euro per dag                door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
      voor elke dag, te rekenen vanaf de betekening van het             genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Ada als gemachtig-
      arrest waarin de niet-nakoming in deze zaak wordt                 den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      vastgesteld, waaraan het niet zal voldoen aan bovenver-
      melde verplichtingen;
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
c)    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen
      kosten van het geding.                                                  niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn
                                                                              98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende
                                                                              de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd
                                                                              water (1), doordat het nog niet alle wettelijke en bestuurs-
                                                                              rechtelijk maatregelen heeft getroffen die nodig zijn om
                                                                              volledig te voldoen aan deze richtlijn, althans doordat het
                                                                              de Commissie daarvan niet volledig in kennis heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                            gesteld;
                                                                        —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Artikel 228 EG noemt weliswaar niet de termijn waarbinnen
de lidstaat aan zijn verplichtingen moet voldoen, doch dit
neemt niet weg dat onmiddellijk moet worden begonnen met                Middelen en voornaamste argumenten
de uitvoering van het arrest en dat dit zo snel mogelijk tot
resultaat moet leiden. In casu had het Groothertogdom reeds
geruime tijd alle bepalingen en maatregelen moeten treffen die          De termijn voor de omzetting van de richtlijn in nationaal
nodig zijn om zijn wetgeving in overeenstemming te brengen              recht is verstreken op 25 december 2000 zonder dat het
met het arrest van het Hof; op het moment waarop het met                Koninkrijk België de nodige maatregelen heeft getroffen.
redenen omkleed advies van de Commissie werd uitgebracht,
was reeds meer dan een jaar verstreken sinds het arrest van het
Hof.                                                                    (1) PB L 330, 5 december 1998, blz. 32.
De Commissie acht een dwangsom van 9 000 Euro per dag
passend, gelet op de ernst en de duur van de inbreuk alsmede
op de noodzaak om een doeltreffende sanctie op te leggen. Zij
heeft het bedrag van de aan het Hof te noemen dwangsom                  Beroep, op 8 april 2002 ingesteld door Commissie van de
berekend met behulp van de berekeningswijze zoals vermeld                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
in haar mededeling van 8 januari 1997 (2). Zij heeft een
vermenigvuldigingscoëfficiënt van 10 toegepast om rekening
te houden met de ernst van de inbreuk, en een van 1.8 voor                                       (Zaak C-129/02)
de duur ervan.
                                                                                (2002/C 131/21)
(1) Arrest in zaak C-138/99, PB C 63 van 4.3.2000, blz. 8.
(2) Publicatieblad C 63 van 28.2.1997, blz. 2.                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 8 april 2002 beroep tegen de Franse Republiek ingesteld
                                                                        door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                        genwoordigd door G. Valero Jordana en J. Ada als gemachtig-
                                                                        den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-361/13: Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — Menelaus/BHIM — Garcia Mahiques (VIGOR)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/46

         Beroep ingesteld op 9 juli 2013 — Menelaus/BHIM — Garcia Mahiques (VIGOR)
   (Zaak T-361/13)
   2013/C 260/82
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Menelaus BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: V. Garcia Mahiques (Jesus Pobre, Spanje), F. Garcia Mahiques (Jesus Pobre, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 april 2013 in zaak R 88/2012-2 vernietigen voor zover daarbij de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 11 november 2011 in zaak C 5061 is vernietigd;

               —

               het beroep van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van 10 november 2011 in zaak 5061 verwerpen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep;

               —

               in het geval dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in deze procedure intervenieert, V. Garcia Mahiques en F. Garcia Mahiques verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „VIGOR” — gemeenschapsmerk nr. 4 386 371

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vordering tot nietigverklaring was gebaseerd op de gronden van artikel 8, lid 1, sub b, juncto artikel 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de vordering tot nietigverklaring werd afgewezen voor bepaalde waren van klasse 21 en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van de regels 22, lid 4, en 79 tot en met 82 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk; artikel 57, lid 2, juncto artikel 15, lid 1, sub a, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk; artikel 57, lid 2, junctis artikelen 15, lid 1, sub a, en 75 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk; artikel 56, lid 1, sub b, juncto artikel 41, lid 1, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk; en artikel 57, leden 2 en 3, en artikel 76, lid 2, junctis regels 40 en 22 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-104/04: Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Peroxid-Chemie GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/44

         Beroep, op 16 maart 2004 ingesteld door Peroxid-Chemie GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-104/04)
   (2004/C 118/97)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Peroxid GmbH & Co. KG, gevestigd te Pullach (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Karl en C. Steinle, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               Artikel 2, sub a, c en d, van de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 10 december 2003 (gerectificeerd op 7 januari 2004) in zaak COMP/E-2/37.857 – Organische Peroxide, nietig te verklaren;

               —

               subsidiair: de in artikel 2, sub c en d, van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboeten te verlagen;

               —

               de aan Akzo Nobel Polymer Chemicals BV, Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals International BV, als hoofdelijk aansprakelijke ondernemingen opgelegde geldboeten vast te stellen op 120,75 miljoen EUR;

               —

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie heeft in de litigieuze beschikking vastgesteld dat verzoekster en vijf andere ondernemingen (waaronder ook Akzo) respectievelijk ondernemersverenigingen, inbreuk op artikel 81, lid 1, EG hebben gemaakt in zoverre zij hebben deelgenomen aan een reeks overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen op de markt voor organische peroxide. Verzoekster zijn twee geldboeten opgelegd. Ten aanzien van Akzo is geen geldboete vastgesteld.
   Verzoekster richt zich met haar beroep niet tegen de beschikking in haar geheel, maar uitsluitend tegen de daarin opgelegde geldboeten. Verzoekster is van mening dat de Commissie haar niet vanwege haar deelneming aan de inbreuk op de mededinging op de markt voor organische peroxide twee geldboeten had mogen opleggen. De Commissie heeft ofwel op de verjaringsregels ofwel op het ne bis in idem-beginsel inbreuk gemaakt. Ingeval beide geldboeten zijn opgelegd vanwege twee verschillende inbreuken van verzoekster dan was de eerste inbreuk van verzoekster (die van 1971 tot einde augustus 1992 plaatsvond) reeds verjaard. Ingeval beide geldboeten daarentegen zijn vastgesteld vanwege een en dezelfde, voorgezette inbreuk van verzoekster, is er sprake van een verboden dubbele bestraffing.
   Verzoekster voert verder aan dat de Commissie de bovengrens van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 niet in acht heeft genomen, aangezien de ten aanzien van verzoekster vastgestelde boeten duidelijk hoger zijn dan 10 % van de totale omzet die zij in het aan de vaststelling van de beschikking voorafgaande boekjaar heeft behaald. Bovendien had de Commissie verzoekster niet als recidivist mogen aanmerken en het basisbedrag van de ten aanzien van verzoekster vastgestelde geldboeten daarom niet met 50 % mogen verhogen. De Commissie heeft daarmee inbreuk gemaakt op het beginsel van vermoeden van onschuld en de rechten van de verdediging van verzoekster geschonden.
   Tot slot voert verzoekster aan dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling en de mededeling inzake kroongetuigen van 1996 niet in acht heeft genomen, door Akzo geen geldboete op te leggen ofschoon deze onderneming aantoonbaar een beslissende rol heeft gespeeld bij het uitvoeren van de onrechtmatige handeling. Daardoor heeft de Commissie de voornaamste concurrent van verzoekster een ongerechtvaardigd financieel voordeel van meer dan 100 miljoen EUR verleend, waardoor verzoekster rechtstreeks en individueel is geraakt.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Eerste kamer) van 11 januari 1996 in zaak C-89/95 P: D. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijke ongegronde hogere voorziening)

text:
Nr . C 77/4            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 3 . 96
Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat                     danigheid niet te kennen, tenzij de autoriteiten die de
generaal : P. Léger; griffier : R. Grass, op 16 januari 1996 een            overtreding vervolgen, aantonen dat bij deze wel
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                         kende.
1 . Verklaart het verzoek tot herziening niet-ontvanke               (') PB nr . C 331 van 26 . 11 . 1994 .
      lijk .
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten.
(') PB nr . C 165 van 25 . 6 . 1991 .                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                ( Eerste kamer )
                                                                                van 11 anuari 1996
                                                                      in zaak C-89/95 P: D. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen ( 1 )
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                      (Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijke ongegronde
                          (Vierde kamer)                                                     hogere voorziening)
                       van 18 januari 1996                                                         ( 96/C 77/08 )
in zaak C-276/94 ( verzoek van het Kriminal- og Skifteret i
Frederikshavn om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak                                     (Procestaai: Frans)
                         tegen F. Ohrt (')
(Begrip vaartuig dat deelneemt aan visserijinspectie —                ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
   Verplichtingen van kapitein van te inspecteren vaartuig)                            de Jurisprudentie van het Hof)
                           ( 96/C 77/07 )
                                                                      In zaak C-89/95 P, D. ( advocaat: E. Boigelot ), betreffende
                                                                      hogere voorziening tegen het op 26 januari 1995 door het
                        (Procestaai: Deens)
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen ( Vierde kamer ) in zaak T-549/93 gewezen arrest
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         (JurAmbt. 1995 , blz. I-A-13 ), strekkende tot vernietiging
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       van dat arrest — andere partij bij de procedure : Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M.
In zaak C-276/94, betreffende een verzoek aan het Hof                 Alves Vieira ) —, heeft het Hof ( Eerste kamer ), samengesteld
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Kriminal- og                 als volgt : D. A. O. Edward , kamerpresident, P. Jann
Skifteret i Frederikshavn ( Denemarken ) in de aldaar die             ( rapporteur ) en L. Sevón, rechters ; advocaat-generaal : M. B.
nende strafzaak tegen F. Ohrt, om een prejudiciële beslissing         Elmer; griffier: R. Grass, op 11 januari 1996 een beschik
over de uitlegging van de artikelen 2 en 3 van Verordening            king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt :
 ( EEG) nr. 1382/87 van de Commissie van 20 mei 1987 tot
 vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de inspectie van          1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
vissersvaartuigen ( PB 1987, L 132, blz . 11 ), heeft het Hof
 (Vierde kamer ), samengesteld als volgt : C. N. Kakouris,             1 . Requirant wordt in de kosten verwezen.
 kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm
 ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : A. M. La Pergola ;
                                                                       (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
 griffier: R. Grass, op 18 januari 1996 een arrest gewezen
 waarvan het dictum luidt als volgt:
  1 . Artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1382/87 van de
       Commissie van 20 mei 1987 tot vaststelling van
       uitvoeringsbepalingen voor de inspectie van vissersvaar        Verzoek van de Diikitiko Protodikeio Thessalonikis ( admi
       tuigen, moet aldus worden uitgelegd, dat elk inspectie         nistratieve rechtbank van eerste aanleg van Thessaloniki )
       vaartuig, ongeacht zijn type of afmetingen, het identifi       om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding
       catiesymbool of de identificatiewimpel, beschreven in                   tussen Siegfried Klettner en de Griekse Staat
       bijlage I bij deze verordening, moet voeren of tonen.
                                                                                ( Zaak C-389/95 )
  2 . De verplichting krachtens artikel 3 van de verordening                                        ( 96/C 77/09 )
       om de bevelen van een vertegenwoordiger van de
       bevoegde autoriteit van een Lid-Staat op te volgen,              Bij beschikking van 28 februari 1995 ( ingekomen ter griffie
       onderstelt dat de kapitein van een te inspecteren                van het Hof van Justitie op 26 januari 1996 ) heeft de
       vaartuig de hoedanigheid van deze vertegenwoordiger              Diikitiko Protodikeio Thessalonikis in het aldaar aanhangig
       kende. Indien het identificatiesymbool of de identifica         geding tussen Siegfried Klettner en de Griekse Staat, het Hof
       tiewimpel, voorgeschreven in artikel 2 van de verorde           van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
       ning, ontbreekt, wordt de kapitein vermoed deze hoe             een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :


title: Zaak C-363/14: Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/10

         Beroep ingesteld op 28 juli 2014 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-363/14)
   2014/C 329/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/269/EU van de Raad van 6 mei 2014 tot wijziging van besluit 2009/935/JBZ wat betreft de lijst van derde staten en organisaties waarmee Europol overeenkomsten moet sluiten (1), nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert het Europees Parlement drie middelen aan.
   Het Europees Parlement stelt in de eerste plaats dat de Raad een onjuiste besluitvormingsprocedure heeft gebruikt voor de vaststelling van besluit 2014/269/EU. Het Parlement leidt daaruit af dat de Raad niet alleen de Verdragen maar ook wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden.
   In de tweede plaats verwijt het Europees Parlement de Raad dat deze zich heeft gebaseerd op hetzij een door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon afgeschafte rechtsgrondslag, hetzij een afgeleide rechtsgrondslag, die volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie ongeldig zou zijn.
   Ten slotte is het Parlement van mening dat de lijst van derde staten en organisaties waarmee Europol overeenkomsten moet sluiten, een onderdeel van de wetgevingsmaterie is. Dit onderdeel moet door de Uniewetgever als een wezenlijk onderdeel van de geregelde materie worden beschouwd. Bijgevolg zijn de rechtsgrondslag die de Raad heeft gebruikt en de procedure die hij heeft gevolgd, juridisch onjuist.

      (1)  PB L 138, blz. 104.


title: Arrest van het Hof van 20 september 2001 in zaak C-453/99 [verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: Courage Ltd tegen Bernard Crehan en Bernard Crehan tegen Courage Ltd e.a. ("Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Exclusieve-afnameovereenkomst voor bier — Pacht van drankgelegenheden — Mededingingsregeling — Recht op schadevergoeding van partĳ bĳ overeenkomst")

text:
C 317/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          10.11.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 20 september 2001
                           (Vijfde kamer)
                                                                           in zaak C-453/99 [verzoek van de Court of Appeal
                                                                           (England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
                                                                           beslissing]: Courage Ltd tegen Bernard Crehan en Bernard
                        van 4 oktober 2001                                                   Crehan tegen Courage Ltd e.a. (1)
                                                                           („Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Exclusie-
in zaak C-403/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie                     ve-afnameovereenkomst voor bier — Pacht van drankgele-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                             genheden — Mededingingsregeling — Recht op schadever-
                                                                                goeding van partij bij overeenkomst”)
(Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Agromonetair stelsel                                               (2001/C 317/07)
voor euro — Overgangsmaatregelen voor invoering van
                                 euro)                                                                 (Procestaal: Engels)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2001/C 317/06)                                                              dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-453/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Court of Appeal (England &
                         (Procestaal: Italiaans)                           Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar
                                                                           aanhangig geding tussen Courage Ltd en Bernard Crehan en
                                                                           tussen Bernard Crehan en Courage Ltd e.a., om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van artikel 85 EG-Verdrag (thans
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           artikel 81 EG) en andere bepalingen van gemeenschapsrecht,
                          dentie van het Hof)
                                                                           heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
                                                                           president, C. Gulmann, M. Wathelet (rapporteur) en V. Skouris,
                                                                           kamerpresidenten, D. A. O. Edward, P. Jann, L. Sevón, F. Mac-
In zaak C-403/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-              ken, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmer-
za, bijgestaan door D. Del Gaizo) tegen Commissie van de                   mans, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: L. Hew-
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: F. Ruggeri Laderchi),                lett, administrateur, op 20 september 2001 een arrest gewezen
betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening                waarvan het dictum luidt als volgt:
(EG) nr. 1639/1999 van de Commissie van 26 juli 1999 tot
vaststelling van het maximumbedrag van de compenserende                    1)     Een partij bij een overeenkomst die de mededinging kan
steun die voortvloeit uit de koersen voor de omrekening van                       beperken of vervalsen in de zin van artikel 85 EG-Verdrag
de euro in een nationale munteenheid of uit de op 1 juli 1999                     (thans artikel 81 EG), kan zich op schending van deze bepaling
geldende wisselkoersen (PB L 194, blz. 33), heeft het Hof (Vijfde                 beroepen om bescherming in rechte (relief) tegenover de andere
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,                    contractpartij te verkrijgen.
D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur), S. von Bahr en
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-                 2)     Artikel 85 van het Verdrag verzet zich tegen een regel van
Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                     nationaal recht, die een partij bij een overeenkomst die de
4 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                        mededinging kan beperken of vervalsen in de zin van dit artikel,
als volgt:                                                                        belet vergoeding te vorderen van door de uitvoering van deze
                                                                                overeenkomst veroorzaakte schade, op de enkele grond dat de
                                                                                verzoeker partij is bij de overeenkomst.
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                           3)     Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen een regel van
                                                                                nationaal recht, die een partij bij een overeenkomst die de
                                                                                mededinging kan beperken of vervalsen, het recht ontzegt zich
2)    Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                              ter verkrijging van schadevergoeding op zijn eigen onrechtmatig
                                                                                handelen te beroepen, wanneer vaststaat dat deze partij in
                                                                                aanzienlijke mate verantwoordelijk is voor de verstoring van de
                                                                                mededinging.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                           (1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-495/08: Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/41

         Beroep ingesteld op 14 november 2008 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-495/08)
   (2009/C 32/79)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de stilzwijgende beschikking van de Commissie waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 25 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is en dat de beschikking van de Commissie van 8 oktober 2008 waarbij toegang tot diezelfde documenten wordt geweigerd, non-existent is;

               —

               subsidiair, overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG vaststellen dat de beschikking van de Commissie van 8 oktober waarbij verzoekster toegang wordt geweigerd tot de documenten ten aanzien waarvan zij bij verzoek van 25 juni 2008 om toegang had verzocht, nietig is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster;

               —

               alle andere maatregelen nemen die het Gerecht gepast acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de stilzwijgende beschikking houdende afwijzing van haar verzoek krachtens verordening nr. 1049/2001 (1) om toegang tot documenten betreffende staatssteunprocedures inzake de staatssteun die zou zijn verleend middels een overeenkomst met de exploitant van de luchthaven Alghero. Op genoemde beschikking volgde de expliciete beschikking van 8 oktober 2008. Verzoekster vordert in de onderhavige zaak subsidiair nietigverklaring van de expliciete beschikking.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn dezelfde als die in zaak T-494/08, Ryanair/Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).