title: Zaak C-271/17 PPU: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 augustus 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Sławomir Andrzej Zdziaszek (Prejudiciële verwijzing — Prejudiciële spoedprocedure — Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Procedures van overlevering tussen de lidstaten — Voorwaarden voor tenuitvoerlegging — Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging — Artikel 4 bis, lid 1, zoals voortvloeiend uit kaderbesluit 2009/299/JBZ — Aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf — Begrip „proces dat tot de beslissing heeft geleid” — Procedure waarbij eerder uitgesproken straffen worden gewijzigd — Vonnis waarbij straffen worden samengevoegd — Vonnis dat wordt gewezen zonder dat de betrokkene in persoon is verschenen — Veroordeelde die niet in persoon is verschenen op het proces in het kader van zijn oorspronkelijke veroordeling, noch in eerste aanleg noch in hoger beroep — Persoon die door een raadsman was verdedigd tijdens de procedure in hoger beroep — Aanhoudingsbevel dat geen gegevens hierover bevat — Consequenties voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 augustus 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Amsterdam — Nederland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Sławomir Andrzej Zdziaszek
   (Zaak C-271/17 PPU) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Prejudiciële spoedprocedure - Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Procedures van overlevering tussen de lidstaten - Voorwaarden voor tenuitvoerlegging - Gronden tot facultatieve weigering van de tenuitvoerlegging - Artikel 4 bis, lid 1, zoals voortvloeiend uit kaderbesluit 2009/299/JBZ - Aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf - Begrip „proces dat tot de beslissing heeft geleid” - Procedure waarbij eerder uitgesproken straffen worden gewijzigd - Vonnis waarbij straffen worden samengevoegd - Vonnis dat wordt gewezen zonder dat de betrokkene in persoon is verschenen - Veroordeelde die niet in persoon is verschenen op het proces in het kader van zijn oorspronkelijke veroordeling, noch in eerste aanleg noch in hoger beroep - Persoon die door een raadsman was verdedigd tijdens de procedure in hoger beroep - Aanhoudingsbevel dat geen gegevens hierover bevat - Consequenties voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit))
   (2017/C 374/13)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partij in het hoofdgeding

   Sławomir Andrzej Zdziaszek

      Dictum

               1)

               Het begrip „proces dat tot de beslissing heeft geleid” in de zin van artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet alleen ziet op de instantie waarin de beslissing in hoger beroep is gegeven, wanneer daarin na een nieuwe behandeling van de zaak ten gronde definitief uitspraak is gedaan over de schuld van de betrokkene, maar ook op een latere procedure — zoals die waarin het verzamelvonnis is gewezen dat in het hoofdgeding aan de orde is –waarin de beslissing is gegeven waarbij de hoogte van de aanvankelijk opgelegde straf onherroepelijk is gewijzigd, voor zover de autoriteit die laatstbedoelde beslissing heeft vastgesteld, in dit verband over een zekere mate van beoordelingsbevoegdheid beschikte.

               2)

               Kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, moet aldus worden uitgelegd dat in het geval waarin de betrokkene niet in persoon is verschenen in de relevante procedure, of in voorkomend geval de relevante procedures, voor de toepassing van artikel 4 bis, lid 1, van dit kaderbesluit, zoals gewijzigd, en waarin noch de gegevens op het formulier met het uniforme model voor het Europees aanhoudingsbevel dat staat in de bijlage bij dit kaderbesluit, noch de gegevens die zijn verkregen overeenkomstig artikel 15, lid 2, van dat kaderbesluit, zoals gewijzigd, voldoende informatie verschaffen om vast te stellen dat een van de situaties als bedoeld in artikel 4 bis, lid 1, onder a) tot en met d), van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd, zich voordoet, de uitvoerende rechterlijke autoriteit de mogelijkheid heeft om de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel te weigeren.
               Niettemin belet dit kaderbesluit, zoals gewijzigd, deze autoriteit niet om rekening te houden met alle omstandigheden die de betrokken zaak kenmerken, om zich ervan te vergewissen dat de rechten van verdediging van de betrokkene tijdens de relevante procedure of procedures zijn geëerbiedigd.

      (1)  PB C 277 van 21.8.2017.


title: Zaak C-473/15: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 6 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Linz — Oostenrijk) — Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR/Eugen Adelsmayr (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uitlevering van een onderdaan van een lidstaat van de Europese Unie aan een derde land waar hij dreigt te worden onderworpen aan de doodstraf — Burgerschap van de Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Bescherming tegen uitlevering)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/11

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 6 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht Linz — Oostenrijk) — Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR/Eugen Adelsmayr
   (Zaak C-473/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uitlevering van een onderdaan van een lidstaat van de Europese Unie aan een derde land waar hij dreigt te worden onderworpen aan de doodstraf - Burgerschap van de Unie - Artikelen 18 en 21 VWEU - Artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Bescherming tegen uitlevering))
   (2017/C 374/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bezirksgericht Linz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR

      Verwerende partij: Eugen Adelsmayr

      Dictum

   Artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat een verzoek van een derde land om uitlevering van een Unieburger die zijn vrijheid van verkeer uitoefent en zijn lidstaat van herkomst verlaat teneinde op het grondgebied van een andere lidstaat te verblijven, door laatstgenoemde lidstaat moet worden afgewezen wanneer deze burger ernstig gevaar loopt in het geval van uitlevering aan de doodstraf te worden onderworpen.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak C-543/17: Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/23

         Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-543/17)
   (2017/C 374/32)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux, L. Nicolae en G. von Rintelen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat het Koninkrijk België zijn verplichtingen krachtens artikel 13 van richtlijn 2014/61/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake maatregelen ter verlaging van de kosten van de aanleg van elektronischecommunicatienetwerken met hoge snelheid (PB 2014, L 155, blz. 1) niet is nagekomen, doordat het niet uiterlijk 1 januari 2016 alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan die richtlijn te voldoen, althans de Commissie niet van dergelijke bepalingen in kennis heeft gesteld;

               —

               het Koninkrijk België overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU de betaling van een dwangsom ten belope van 54 639,36 EUR per dag opleggen vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, wegens niet-nakoming van de verplichting om de maatregelen tot omzetting van richtlijn 2014/61/EU mee te delen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De lidstaten waren op grond van artikel 13 van richtlijn 2014/61/EU verplicht om uiterlijk 1 januari 2016 nationale omzettingsmaatregelen vast te stellen. Volgens de Commissie is het Koninkrijk België zijn verplichtingen krachtens deze bepaling niet nagekomen.
   In haar beroepschrift stelt de Commissie voor om het Koninkrijk België een dwangsom van 54 639,36 EUR per dag op te leggen.


title: Zaak T-350/13: Arrest van het Gerecht van 20 september 2017 — Jordi Nogues/EUIPO — Grupo Osborne (BADTORO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk BADTORO — Oudere Uniewoordmerken en ouder nationaal beeldmerk TORO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/26

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2017 — Jordi Nogues/EUIPO — Grupo Osborne (BADTORO)
   (Zaak T-350/13) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk BADTORO - Oudere Uniewoordmerken en ouder nationaal beeldmerk TORO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/38)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jordi Nogues, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Fernández Castellanos, M. J. Sanmartín Sanmartín en E. López Parés, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Melgar en J. Crespo Carrillo, vervolgens J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. M. Iglesias Monravá, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 16 april 2013 (zaak R 1446/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Grupo Osborne en Jordi Nogues

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 16 april 2013 (zaak R 1446/2012-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten en die van Jordi Nogues, SL dragen.

               3)

               Grupo Osborne, SA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak T-592/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Serra Noguera e.a./GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/42

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Serra Noguera e.a./GAR
   (Zaak T-592/17)
   (2017/C 374/64)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Juan Carlos Serra Noguera (Sant Jordi de ses Salines, Spanje) en 56 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: R. García-Bragado Acín, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               kennis te nemen van de indiening van dit verzoekschrift en akte te nemen van het beroep tot nietigverklaring van besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni betreffende de afwikkeling van Banco Popular, en van de beoordeling waarop het berust;

               —

               gelet op de praktische onmogelijkheid om de uitvoering van voormeld besluit ongedaan te maken, in zijn arrest te verklaren dat de GAR verplicht is de door verzoekende partijen geleden schade te vergoeden, namelijk het bedrag van de investering of het in het kader van de tenuitvoerlegging van het arrest bepaalde bedrag.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-261/16: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Portugal/Commissie [„ELGF en Elfpo — Uitgaven die zijn uitgesloten van financiering — Verordening (EG) nr. 1290/2005 — Regeling inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers — Verordeningen (EG) nr. 73/2009 en (EG) nr. 1122/2009 — Melkquotaregeling — Verordeningen (EG) nr. 1788/2003 en (EG) nr. 595/2004 — Vervanging van controles ter plaatse van landbouwbedrijven door administratieve controles”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/32

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-261/16) (1)

   ([„ELGF en Elfpo - Uitgaven die zijn uitgesloten van financiering - Verordening (EG) nr. 1290/2005 - Regeling inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers - Verordeningen (EG) nr. 73/2009 en (EG) nr. 1122/2009 - Melkquotaregeling - Verordeningen (EG) nr. 1788/2003 en (EG) nr. 595/2004 - Vervanging van controles ter plaatse van landbouwbedrijven door administratieve controles”])
   (2017/C 374/48)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Lewis, G. Braga da Cruz en J. Guillem Carrau, vervolgens A. Lewis en B. Rechena, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/417 van de Commissie van 17 maart 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 75, blz. 16), waaronder die van de Portugese Republiek in het kader van „[a]ndere rechtstreekse steun — artikelen 68-72 van verordening (EG) nr. 73/2009” voor de boekjaren 2011 tot 2013 voor een bedrag van 385 762,22 EUR.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak C-437/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 juli 2017 — Gemeinsamer Betriebsrat EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH/EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 juli 2017 — Gemeinsamer Betriebsrat EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH/EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH
   (Zaak C-437/17)
   (2017/C 382/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gemeinsamer Betriebsrat EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH

      Verwerende partij: EurothermenResort Bad Schallerbach GmbH

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 45 VWEU en artikel 7, lid 1, van verordening (EU) nr. 492/2011 (1) betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding (§ 3, lid 2, punt 1, juncto § 3, lid 3, en § 2, lid 1, van de Urlaubsgesetz), op grond waarvan een werknemer die in totaal 25 dienstjaren heeft gewerkt, maar die niet bij dezelfde Oostenrijkse werkgever heeft vervuld, slechts recht heeft op vijf weken jaarlijkse vakantie, terwijl een werknemer die 25 dienstjaren bij dezelfde Oostenrijkse werkgever heeft vervuld, recht heeft op zes weken jaarlijkse vakantie?

      (1)  Verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (PB L 141, blz. 1).


title: Zaak C-184/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis — Griekenland) — Ovidiu-Mihăiță Petrea/Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasygrotisis (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/38/EG — Richtlijn 2008/115/EG — Recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven — Verblijf van een onderdaan van een lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat ondanks een ontzegging van toegang tot het grondgebied van die lidstaat — Rechtmatigheid van een besluit tot intrekking van een verklaring van inschrijving en van een tweede verwijderingsbesluit — Mogelijkheid om zich bij wijze van exceptie te beroepen op de onrechtmatigheid van een eerder besluit — Verplichting om te zorgen voor een vertaling)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/20

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis — Griekenland) — Ovidiu-Mihăiță Petrea/Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasygrotisis
   (Zaak C-184/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/38/EG - Richtlijn 2008/115/EG - Recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven - Verblijf van een onderdaan van een lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat ondanks een ontzegging van toegang tot het grondgebied van die lidstaat - Rechtmatigheid van een besluit tot intrekking van een verklaring van inschrijving en van een tweede verwijderingsbesluit - Mogelijkheid om zich bij wijze van exceptie te beroepen op de onrechtmatigheid van een eerder besluit - Verplichting om te zorgen voor een vertaling))
   (2017/C 382/23)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ovidiu-Mihăiță Petrea

      Verwerende partij: Ypourgos Esoterikon kai Dioikitikis Anasygrotisis

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, alsmede het vertrouwensbeginsel, verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat, ten eerste, een verklaring van inschrijving die ten onrechte is verstrekt aan een burger van de Europese Unie voor wie nog steeds een besluit tot verwijdering van het grondgebied geldt, intrekt en, ten tweede, jegens hem op basis van de enkele constatering dat de maatregel tot verwijdering van het grondgebied nog steeds van kracht is, een verwijderingsbesluit neemt.

               2)

               Richtlijn 2004/38 en richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, verzetten zich er niet tegen dat ten aanzien van een burger van de Europese Unie een terugkeerbesluit zoals in het hoofdgeding wordt vastgesteld door dezelfde autoriteiten en volgens dezelfde procedure als bij een terugkeerbesluit als bedoeld in artikel 6, lid 1, van richtlijn 2008/115 ten aanzien van een onderdaan van een derde land die illegaal op het grondgebied verblijft, voor zover de eventuele voor die Unieburger gunstigere maatregelen tot omzetting van richtlijn 2004/38 worden toegepast.

               3)

               Het doeltreffendheidsbeginsel verzet zich niet tegen een jurisprudentiële praktijk waarbij een onderdaan van een lidstaat jegens wie in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding een terugkeerbesluit is genomen, zich in het kader van een beroep tegen dat besluit niet kan beroepen op de onrechtmatigheid van het eerder jegens hem genomen besluit tot verwijdering van het grondgebied, voor zover de betrokkene daadwerkelijk de mogelijkheid heeft gehad om op het geëigende moment tegen laatstgenoemd besluit op te komen en zich daarbij te beroepen op de bepalingen van richtlijn 2004/38.

               4)

               Artikel 30 van richtlijn 2004/38 verplicht de lidstaten om alle maatregelen te nemen die ertoe kunnen bijdragen dat de betrokkene de inhoud en de gevolgen van een op grond van artikel 27, lid 1, van die richtlijn genomen besluit begrijpt, maar vereist niet dat dit besluit hem, hoewel hij geen hiertoe strekkend verzoek heeft gedaan, ter kennis wordt gebracht in een taal die hij begrijpt of redelijkerwijze geacht kan worden te begrijpen.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak T-633/17: Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Sárossy/Commissie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/52

         Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Sárossy/Commissie
   (Zaak T-633/17)
   (2017/C 382/65)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Róbert Sárossy (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: D. Lazar, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 12 juni 2017 betreffende Ares(2017)2929030 nietig verklaren,

               —

               het besluit van de Commissie van 17 juni 2017 betreffende C(2017)5147 final nietig verklaren,

               —

               de Commissie gelasten, alle documenten van EU-pilotprocedure 8572/15, CHAP (2015)00353 voor verzoeker toegankelijk te maken, ongeacht, of deze al beschikbaar zijn of nog overgelegd moeten worden, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker één middel aan.
   Volgens verzoeker bestaat er een hoger algemeen belang bij de openbaarmaking van de omstreden documenten, omdat openbare verspreiding ervan het mogelijk maakt:

               —

               de economische belangen van de consument te beschermen,

               —

               de interne markt te beschermen,

               —

               de onderzoeksactiviteiten van de Commissie te controleren,

               —

               de democratie in Hongarije te versterken, en

               —

               de voordelen van het lidmaatschap van Hongarije in de Europese Unie duidelijk te maken voor de burger.


title: Zaak T-386/15: Arrest van het Gerecht van 20 september 2017 — Jordi Nogues/EUIPO — Grupo Osborne (BADTORO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk BADTORO — Oudere Uniewoord- en beeldmerken TORO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Opschorting van de administratieve procedure — Regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/28

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2017 — Jordi Nogues/EUIPO — Grupo Osborne (BADTORO)
   (Zaak T-386/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk BADTORO - Oudere Uniewoord- en beeldmerken TORO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Opschorting van de administratieve procedure - Regel 20, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 374/41)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jordi Nogues, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: M. J. Sanmartín Sanmartín en E. López Parés, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Grupo Osborne, SA (El Puerto de Santa María, Spanje) (vertegenwoordiger: J. M. Iglesias Monravá, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 april 2015 (zaak R 2570/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Grupo Osborne en Jordi Nogues

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 17 april 2015 (zaak R 2570/2013-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten en die van Jordi Nogues, SL dragen.

               3)

               Grupo Osborne, SA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak C-509/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidshof te Antwerpen (België) op 21 augustus 2017 — Christa Plessers tegen PREFACO NV, Belgische Staat

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidshof te Antwerpen (België) op 21 augustus 2017 — Christa Plessers tegen PREFACO NV, Belgische Staat
   (Zaak C-509/17)
   (2017/C 374/27)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Christa Plessers

      Verweerders: PREFACO NV, Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Is het keuzerecht voor de overnemer uit artikel 61, § 4 (thans artikel 61, § 3) van de Belgische Wet van 31 januari 2009 betreffende de continuïteit van de ondernemingen (WCO-wet), als onderdeel van hoofdstuk 4 van titel 4 van deze wet waarbij de „gerechtelijke reorganisatie door overdracht onder gerechtelijk gezag” wordt geregeld, in de mate dat deze „gerechtelijke reorganisatie door overdracht onder gerechtelijk gezag” is aangewend met het oog op het behoud van het geheel of en gedeelte van de vervreemder of van zijn activiteiten, in overeenstemming met de Europese richtlijn 2001/23/EG (1) inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, in het bijzonder met de artikelen 3 en 5 van deze richtlijn?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 12 maart 2001 (PB 2001, L 82, blz. 16).


title: Zaak T-625/17: Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Vallina Fonseca/GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/47

         Beroep ingesteld op 15 september 2017 — Vallina Fonseca/GAR
   (Zaak T-625/17)
   (2017/C 374/70)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Antonio Vallina Fonseca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Sellés Marco, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-566/17: Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — Molina García/GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/39

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — Molina García/GAR
   (Zaak T-566/17)
   (2017/C 374/59)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jerónimo Molina García (Puente Genil, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Velasco Albalá, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit nietig te verklaren,

               —

               de consequenties te trekken uit de onjuiste beslissing van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad — zij het wegens het gebrek aan transparantie dan wel wegens het verzuim om vooraf preventieve maatregelen te nemen die het kapitaalverlies van de aandeelhouders als gevolg van de afschrijving ervan hadden voorkomen — en bijgevolg verzoeker een vergoeding van 7 805,29 EUR toe te kennen voor zijn verlies als gevolg van de onjuiste handeling en beslissing.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-275/16: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 14 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Comune di Balzola, Comune di Borgo San Martino, Comune di Camino, e.a./Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, in aanwezigheid van: Poste Italiane SpA.

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/24

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 14 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Comune di Balzola, Comune di Borgo San Martino, Comune di Camino, e.a./Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, in aanwezigheid van: Poste Italiane SpA.
   (Zaak C-275/16) (1)

   (2017/C 374/34)
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-682/15 P: Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Wanègue/Comité van de Regio’s („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Arbeidsomstandigheden — Overuren — Chauffeur in rang AST 6 — Afschaffing van het recht op een forfaitaire vergoeding voor overuren — Equality of arms — Motiveringsplicht — Onjuiste rechtsopvattingen — Onjuiste opvatting van de feiten”)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/30

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Wanègue/Comité van de Regio’s
   (Zaak T-682/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Arbeidsomstandigheden - Overuren - Chauffeur in rang AST 6 - Afschaffing van het recht op een forfaitaire vergoeding voor overuren - Equality of arms - Motiveringsplicht - Onjuiste rechtsopvattingen - Onjuiste opvatting van de feiten”))
   (2017/C 374/44)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Patrick Wanègue (Dilbeek, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Comité van de Regio’s (vertegenwoordigers: J. C. Cañoto Argüelles en S. Bachotet, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 15 september 2015, Wanègue/Comité van de Regio’s (F-21/15, EU:F:2015:102), strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Patrick Wanègue draagt zijn eigen kosten en de kosten die het Comité van de Regio’s in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak T-620/16: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — The Logistical Approach/EUIPO — Idea Groupe (Idealogistic) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Idealogistic — Ouder nationaal woordmerk idéa logistique — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ambtshalve onderzoek van de feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/34

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — The Logistical Approach/EUIPO — Idea Groupe (Idealogistic)
   (Zaak T-620/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Idealogistic - Ouder nationaal woordmerk idéa logistique - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ambtshalve onderzoek van de feiten - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/51)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: The Logistical Approach BV (Uden, Nederland) (vertegenwoordiger: R. Milchior, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en S. Pétrequin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Idea Groupe (Montoir de Bretagne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Langlais, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2016 (zaak R 1435/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Idea Groupe en The Logistical Approach

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               The Logistical Approach BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak T-515/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Sánchez Valverde e Hijos/GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/37

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Sánchez Valverde e Hijos/GAR
   (Zaak T-515/17)
   (2017/C 374/55)
   Procestaal: Spaans

      Verzoekende partijen

      Verzoekende partij: Sánchez Valverde e Hijos, SA (Montcada Reixac, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Silva Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 ex tunc nietig te verklaren, waardoor het van onwaarde is en geen gevolgen sorteert,

               —

               haar een schadevergoeding van 508 500,5 EUR toe te kennen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-488/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen Carmelina Scaglione

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen Carmelina Scaglione
   (Zaak C-488/17)
   (2017/C 374/24)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partij in de strafzaak

   Carmelina Scaglione

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bijlage bij besluit 2014/955/EU (1) en verordening (EU) nr. 1357/2014 (2), wat de indeling betreft van afval waaraan spiegelcodes zijn toegekend, aldus worden uitgelegd dat de producent van afval waarvan de samenstelling niet bekend is, dat afval vooraf dient te karakteriseren en, zo ja, in hoeverre?

               2)

               Moet het opsporen van gevaarlijke stoffen gebeuren volgens vooraf vastgestelde, uniforme methoden?

               3)

               Moeten gevaarlijke stoffen worden opgespoord aan de hand van een nauwkeurig en representatief onderzoek waarbij rekening wordt gehouden met de samenstelling van het afval indien die al bekend is of bij het karakteriseren ervan is vastgesteld, of kunnen gevaarlijke stoffen ook worden opgespoord aan de hand van op waarschijnlijkheid gebaseerde criteria, waarbij wordt gekeken naar die stoffen welke redelijkerwijs in het afval aanwezig kunnen zijn?

               4)

               Dient afval, bij twijfel of wanneer het onmogelijk is om de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen daarin met zekerheid vast te stellen, op grond van het voorzorgsbeginsel niettemin als gevaarlijk te worden ingedeeld en behandeld?

      (1)  Besluit van de Commissie van 18 december 2014 tot wijziging van beschikking 2000/532/EG betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 370, blz. 44).

      (2)  Verordening van de Commissie van 18 december 2014 ter vervanging van bijlage III bij richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (Voor de EER relevante tekst) (PB 2014, L 365, blz. 89).


title: Zaak T-501/16 RENV: Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — D’Agostino/Commissie („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Artikel 3 bis van de RAP — Niet-verlenging van de overeenkomst — Artikelen 12 bis en 24 van het Statuut — Zorgplicht — Dienstbelang”)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/33

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — D’Agostino/Commissie
   (Zaak T-501/16 RENV) (1)

   ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Artikel 3 bis van de RAP - Niet-verlenging van de overeenkomst - Artikelen 12 bis en 24 van het Statuut - Zorgplicht - Dienstbelang”))
   (2017/C 374/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi D’Agostino (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 1 december 2011 inzake niet-verlenging van de overeenkomst van arbeidscontractant van verzoeker en tot vergoeding van de schade die hij stelt te hebben geleden.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Luigi D’Agostino wordt verwezen in de kosten van deze zaak en zaak F-93/12 en draagt zijn eigen kosten in zaak T-670/13 P.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten in zaak T-670/13 P.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-93/12).


title: Zaak C-506/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — José Joaquim Neto de Sousa/Estado português (Prejudiciële verwijzing — Wettelijke aansprakelijkheidsverzekering voor motorrijtuigen — Richtlijn 72/166/EEG — Richtlijn 84/5/EEG — Richtlijn 90/232/EEG — Bestuurder verantwoordelijk voor het ongeval dat het overlijden van zijn echtgenote, inzittende van het voertuig, heeft veroorzaakt — Nationale wettelijke regeling die de vergoeding uitsluit van vermogensschade geleden door de voor het ongeval aansprakelijke bestuurder)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/7

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação do Porto — Portugal) — José Joaquim Neto de Sousa/Estado português
   (Zaak C-506/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Wettelijke aansprakelijkheidsverzekering voor motorrijtuigen - Richtlijn 72/166/EEG - Richtlijn 84/5/EEG - Richtlijn 90/232/EEG - Bestuurder verantwoordelijk voor het ongeval dat het overlijden van zijn echtgenote, inzittende van het voertuig, heeft veroorzaakt - Nationale wettelijke regeling die de vergoeding uitsluit van vermogensschade geleden door de voor het ongeval aansprakelijke bestuurder))
   (2017/C 374/10)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José Joaquim Neto de Sousa

      Verwerende partij: Estado português

      Dictum

   Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, de Tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, en de Derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan nationale wetgeving op grond waarvan de bestuurder van een motorvoertuig, die wegens schuld aansprakelijk is voor een verkeersongeval ten gevolge waarvan zijn echtgenote, inzittende van het voertuig, is overleden, geen recht heeft op vergoeding van vermogensschade die hij als gevolg van dit overlijden heeft geleden.

      (1)  PB C 454 van 5.12.2016.


title: Zaak T-630/17: Beroep ingesteld op 19 september 2017 — Top Cable/Commissie en GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/48

         Beroep ingesteld op 19 september 2017 — Top Cable/Commissie en GAR
   (Zaak T-630/17)
   (2017/C 374/72)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Top Cable, SA (Rubí, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Sellés Marco, advocaten)

      Verwerende partijen: Comisión Europea y Junta Única de Resolución

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 in verband met de vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               in voorkomend geval de artikelen 15, 18, 20, 21, 22 en/of 24 van verordening nr. 806/2014 niet van toepassing te verklaren overeenkomstig artikel 277 VWEU, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-530/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2017 door Mykola Yanovych Azarov tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 juli 2017 in zaak T-215/15, M. Y. Azarov/Raad van de Europese Unie

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/21

         Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2017 door Mykola Yanovych Azarov tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 juli 2017 in zaak T-215/15, M. Y. Azarov/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-530/17 P)
   (2017/C 374/30)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Mykola Yanovych Azarov (vertegenwoordigers: A. Egger en G. Lansky, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               1.

               het arrest van het Gerecht van 7 juli 2017 in zaak T-215/15 vernietigen;

               2.

               de zaak zelf afdoen en besluit (GBVB) 2015/364 (1) van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne alsmede uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 (2) van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, nietig verklaren voor zover deze besluiten rekwirant betreffen en de Raad verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof;

               3.

               subsidiair bij de onder 2. opgenomen vordering, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor verdere afdoening met in achtneming van de beoordeling rechtens in het arrest van het Hof en de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant voert de volgende middelen aan:

               (1)

               Het Gerecht heeft artikel 296 VWEU alsmede artikel 41 van het Handvest van de grondrechten niet nageleefd door te oordelen dat de Raad de beperkende maatregelen rechtens genoegzaam heeft gemotiveerd. De Raad heeft de gronden niet specifiek en concreet genoeg weergegeven.

               (2)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad de grondrechten niet heeft geschonden. Het Gerecht heeft inzake de inbreuk op het eigendomsrecht alsmede de vrijheid van ondernemerschap, blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. In het bijzonder heeft het blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de maatregelen passend en evenredig waren. Bovendien heeft het Gerecht procedurefouten gemaakt en procedurele rechten geschonden.

               (3)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad zijn discretionaire bevoegdheid niet heeft misbruikt. Ten eerste heeft het Gerecht geen op rekwirant betrekking hebbende concrete toetsing doorgevoerd. Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat het gebrek aan concreet bewijs niet van belang is.

               (4)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad het recht op behoorlijk bestuur niet heeft geschonden. Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij zijn betoog omtrent de verplichting tot onpartijdigheid van de Raad. Ten tweede heeft het Gerecht de omvang van de plicht tot zorgvuldig onderzoek miskend. In dit verband is ook sprake van schending van verzoekers procedurele rechten.

               (5)

               Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de Raad geen „kennelijke beoordelingsfout” heeft gemaakt. Ten eerste heeft het Gerecht zijn controleplicht ten aanzien van de bestreden rechtshandeling miskend door niet over te gaan tot toetsing van de ter vaststelling van de bestreden rechtshandeling gevolgde procedure. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad zich op slechts een Oekraïense brief kon baseren. Daarmee heeft het Gerecht veronachtzaamd dat de Raad verplicht was om aanvullend onderzoek te doen. Voorts heeft het Gerecht de strekking van de recente rechtspraak van het Hof over beperkende maatregelen miskend. Bovendien heeft het Gerecht in vergaande mate zuiver politieke argumenten aangevoerd en de betekenis van grondrechten in een derde land miskend.

      (1)  PB 2015, L 62, blz. 25.

      (2)  PB 2015, L 62, blz. 1.


title: Zaak T-84/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (widiba) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk widiba — Ouder nationaal woordmerk DiBa — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Verzoek tot herstel in de vorige toestand — Zorgvuldigheidsplicht”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/31

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (widiba)
   (Zaak T-84/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk widiba - Ouder nationaal woordmerk DiBa - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Verzoek tot herstel in de vorige toestand - Zorgvuldigheidsplicht”])
   (2017/C 374/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Banca Monte dei Paschi di Siena SpA (Siena, Italië) en Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Trevisan en D. Contini, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. O’Neill en J. García Murillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: ING-DIBa AG (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Gerling en M. Wolpert-Witzel, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 (gevoegde zaken R 113/2015-2 en R 174/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen ING-DIBa en Banca Monte dei Paschi di Siena

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Banca Monte dei Paschi di Siena SpA en Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-248/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Austria Asphalt GmbH & Co OG/Bundeskartellanwalt [Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Concentratie van ondernemingen — Verordening (EG) nr. 139/2004 — Artikel 3, lid 1, onder b), en lid 4 — Werkingssfeer — Begrip „concentratie” — Wijziging van de aard van de zeggenschap over een bestaande onderneming van uitsluitend naar gezamenlijk — Oprichting van een gemeenschappelijke onderneming die duurzaam alle functies van een zelfstandige economische eenheid vervult]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Austria Asphalt GmbH & Co OG/Bundeskartellanwalt
   (Zaak C-248/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Concentratie van ondernemingen - Verordening (EG) nr. 139/2004 - Artikel 3, lid 1, onder b), en lid 4 - Werkingssfeer - Begrip „concentratie” - Wijziging van de aard van de zeggenschap over een bestaande onderneming van uitsluitend naar gezamenlijk - Oprichting van een gemeenschappelijke onderneming die duurzaam alle functies van een zelfstandige economische eenheid vervult])
   (2017/C 374/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Austria Asphalt GmbH & Co OG

      Verwerende partij: Bundeskartellanwalt

      Dictum

   Artikel 3 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) dient aldus te worden uitgelegd dat een concentratie slechts tot stand komt na wijziging van de aard van de zeggenschap die wordt uitgeoefend over een bestaande onderneming van een uitsluitende in een gedeelde zeggenschap, indien de gemeenschappelijke onderneming die uit een dergelijke transactie voortkomt duurzaam alle functies van een zelfstandige economische eenheid vervult.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-87/16: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Eurofast/Commissie („Financiële steun — Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — ASSET-overeenkomst — Besluit tot invordering door verrekening van bepaalde uitgekeerde bedragen na een financiële audit — Beroep tot nietigverklaring — Gewettigd vertrouwen — Arbitragebeding — Termijn voor het mededelen van het auditverslag — Beginsel van hoor en wederhoor — Subsidiabiliteit van kosten — Contractuele aansprakelijkheid”)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/31

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Eurofast/Commissie
   (Zaak T-87/16) (1)

   ((„Financiële steun - Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - ASSET-overeenkomst - Besluit tot invordering door verrekening van bepaalde uitgekeerde bedragen na een financiële audit - Beroep tot nietigverklaring - Gewettigd vertrouwen - Arbitragebeding - Termijn voor het mededelen van het auditverslag - Beginsel van hoor en wederhoor - Subsidiabiliteit van kosten - Contractuele aansprakelijkheid”))
   (2017/C 374/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eurofast SARL (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Estrada de Solà, S. Delaude en S. Lejeune, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 17 december 2015 om over te gaan tot invordering door verrekening, op basis van de conclusies van een financiële audit, van bepaalde aan verzoekster betaalde voorschotten ter uitvoering van subsidieovereenkomst nr. 211625 voor de verwezenlijking van het project Asset, dat is overeengekomen in het kader van het Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie en, ten tweede, een verzoek krachtens artikel 272 VWEU waarmee wordt verzocht vast te stellen dat die vordering niet bestaat, te verklaren dat de kosten gemaakt voor de uitvoering van subsidieovereenkomst nr. 211625 ter verwezenlijking van het project Asset subsidiabel zijn, de Commissie de rechtmatigheid van de toegekende financiering te laten bevestigen, de Commissie te gelasten een bedrag te betalen tot uitvoering van subsidieovereenkomst nr. 607049 voor de verwezenlijking van het project Eksistenz, en de Commissie te veroordelen tot het betalen van een contractuele schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Eurofast SARL wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van 78 380,28 EUR, hetgeen overeenkomt met de terugbetaling van de financiële steun die zij heeft genoten uit hoofde van subsidieovereenkomst nr. 211625 voor de verwezenlijking van het project „Aeronautic Study on Seamless Transport”, vermeerderd met vertragingsrente van 3,55 % vanaf 13 januari 2015, met aftrek van het gesaldeerde bedrag, zijnde 69 923,68 EUR op 17 december 2015.

               3)

               Eurofast zal haar eigen kosten dragen, alsmede die van de Europese Commissie, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-563/17: Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — Gayalex Proyectos/GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/39

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — Gayalex Proyectos/GAR
   (Zaak T-563/17)
   (2017/C 374/58)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gayalex Proyectos, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: A. Betancor Álamo en F. Cabrera Molina, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               kennis te nemen van de indiening van dit verzoekschrift en van de daaraan gehechte documenten, het ontvankelijk te verklaren, en kennis te nemen van het beroep tot nietigverklaring tegen besluit SRB/EES/2017/08 tot vaststelling van de afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular Español, S.A., en dit besluit nietig te verklaren

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-663/15: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 14 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Umweltverband WWF Österreich/Landeshauptmann von Tirol

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/23

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 14 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Umweltverband WWF Österreich/Landeshauptmann von Tirol
   (Zaak C-663/15) (1)

   (2017/C 374/33)
   Procestaal: Duits
   De president van de Tweede kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-573/17: Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Inversiones Flandes e.a./GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/40

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Inversiones Flandes e.a./GAR
   (Zaak T-573/17)
   (2017/C 374/60)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Inversiones Flandes, SL (Madrid, Spanje), New Winds Group, SL (Madrid, Spanje), Sarey Investments, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Jiménez Velasco, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad gelet op de overwegingen en de artikelen ervan en de daarin uiteengezette beginselen, nietig te verklaren, een ander besluit vast te stellen, waaruit de werkelijke vermogenssituatie op commercieel gebied van Banco Popular S.A. volkomen transparant en zeker blijkt, en op basis daarvan de nodige maatregelen te nemen.
   Voorts verzoeken zij het Gerecht de verwerende partij in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-187/17: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Općinski Sud u Vukovaru — Kroatië) — Rafaela Alandžak, Ljubica Alandžak, Rafo Alandžak/EUROHERC osiguranje — dioničko društvo za osiguranje imovine i osoba i druge poslove osiguranja (Prejudiciële verwijzing — Feiten en toepasselijke wetgeving van het hoofdgeding — Onvoldoende preciseringen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/12

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Općinski Sud u Vukovaru — Kroatië) — Rafaela Alandžak, Ljubica Alandžak, Rafo Alandžak/EUROHERC osiguranje — dioničko društvo za osiguranje imovine i osoba i druge poslove osiguranja
   (Zaak C-187/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Feiten en toepasselijke wetgeving van het hoofdgeding - Onvoldoende preciseringen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof))
   (2017/C 374/17)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Općinski Sud u Vukovaru

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rafaela Alandžak, Ljubica Alandžak, Rafo Alandžak

      Verwerende partij: EUROHERC osiguranje — dioničko društvo za osiguranje imovine i osoba i druge poslove osiguranja

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat Općinski Sud u Vukovaru (rechtbank voor de stad Vukovar, Kroatië) bij beslissing van 5 april 2017 heeft ingediend is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 168 van 29.5.2017.


title: Zaak T-214/15: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Novartis/EUIPO — Meda (Zymara) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Zymara — Ouder Uniewoordmerk FEMARA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/26

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Novartis/EUIPO — Meda (Zymara)
   (Zaak T-214/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Zymara - Ouder Uniewoordmerk FEMARA - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Meda AB (Solna, Zweden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 februari 2015 (zaak R 550/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis en Meda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Novartis AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak C-489/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen MAD Srl

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen MAD Srl
   (Zaak C-489/17)
   (2017/C 374/25)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partij in de strafzaak

   MAD Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bijlage bij besluit 2014/955/EU (1) en verordening (EU) nr. 1357/2014 (2), wat de indeling betreft van afval waaraan spiegelcodes zijn toegekend, aldus worden uitgelegd dat de producent van afval waarvan de samenstelling niet bekend is, dat afval vooraf dient te karakteriseren en, zo ja, in hoeverre?

               2)

               Moet het opsporen van gevaarlijke stoffen gebeuren volgens vooraf vastgestelde, uniforme methoden?

               3)

               Moeten gevaarlijke stoffen worden opgespoord aan de hand van een nauwkeurig en representatief onderzoek waarbij rekening wordt gehouden met de samenstelling van het afval indien die al bekend is of bij het karakteriseren ervan is vastgesteld, of kunnen gevaarlijke stoffen ook worden opgespoord aan de hand van op waarschijnlijkheid gebaseerde criteria, waarbij wordt gekeken naar die stoffen welke redelijkerwijs in het afval aanwezig kunnen zijn?

               4)

               Dient afval, bij twijfel of wanneer het onmogelijk is om de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen daarin met zekerheid vast te stellen, op grond van het voorzorgsbeginsel niettemin als gevaarlijk te worden ingedeeld en behandeld?

      (1)  Besluit van de Commissie van 18 december 2014 tot wijziging van beschikking 2000/532/EG betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 370, blz. 44).

      (2)  Verordening van de Commissie van 18 december 2014 ter vervanging van bijlage III bij richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (Voor de EER relevante tekst) (PB 2014, L 365, blz. 89).


title: Zaak T-614/17: Beroep ingesteld op 7 september 2017 — Bonnafous/EACEA

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/45

         Beroep ingesteld op 7 september 2017 — Bonnafous/EACEA
   (Zaak T-614/17)
   (2017/C 374/68)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laurence Bonnafous (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         dientengevolge:

               —

               nietig verklaren het besluit van 14 november 2016 om de verzoekende partij te ontslaan;

               —

               nietig verklaren het besluit van het TAOBG van 2 juni 2017 tot afwijzing van de klacht van de verzoekende partij;

               —

               de verzoekende partij een vergoeding van 15 000 EUR toekennen voor de door haar geleden immateriële schade;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 84 RAP, procedurele onregelmatigheden van het verwerende Agentschap, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht alsmede schending van de rechten van verweer van de verzoekende partij en met name van haar recht om te worden gehoord.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van normale voorwaarden voor de proeftijd, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het ontbreken van duidelijk gedefinieerde doelstellingen alsmede aan niet-eerbiediging van het beginsel van overeenstemming tussen de functiegroep IV en de aan de verzoekende partij toegewezen taken.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan het feit dat het rapport over de proeftijd op kennelijk onjuiste gronden berust.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak T-644/17: Beroep ingesteld op 20 september 2017 — DNV GL/EUIPO (Sustainablel)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/49

         Beroep ingesteld op 20 september 2017 — DNV GL/EUIPO (Sustainablel)
   (Zaak T-644/17)
   (2017/C 374/73)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DNV GL AS (Høvik, Noorwegen) (vertegenwoordiger: J. Albers, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Sustainablel” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 372 832

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 in zaak R 2/2017-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 15 372 832 „Sustainablel” voor alle aangevraagde waren en diensten;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-601/17: Beroep ingesteld op 31 augustus 2017 — Rubik’s Brand/EUIPO — Simba Toys (Vorm van een kubus)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/43

         Beroep ingesteld op 31 augustus 2017 — Rubik’s Brand/EUIPO — Simba Toys (Vorm van een kubus)
   (Zaak T-601/17)
   (2017/C 374/65)
   Taal van het verzoekschrift:Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rubik’s Brand Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Szamosi en M. Borbás, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Simba Toys GmbH & Co. KG (Fürth, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een kubus) — Uniemerk nr. 162 784

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 juni 2017 in zaak R 452/2017-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Simba Toys GmbH & Co. KG in de kosten van de beroepsprocedure en de procedure voor het Gerecht.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 65, lid 6, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-448/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowaakse Republiek) op 25 juli 2017 — EOS KSI Slovensko s.r.o./Ján Danko, Margita Jalčová

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowaakse Republiek) op 25 juli 2017 — EOS KSI Slovensko s.r.o./Ján Danko, Margita Jalčová
   (Zaak C-448/17)
   (2017/C 382/35)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: EOS KSI Slovensko s.r.o.

      Verwerende partij: Ján Danko, Margita Jalčová

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat — gelet op het arrest in zaak C-470/12, Pohotovosť, en op de overwegingen van het Hof van Justitie van de EU in onder meer punt 46 van dat arrest — het Unierechtelijke gelijkwaardigheidsbeginsel in de weg aan een rechtsregeling op grond waarvan, in het kader van de gelijkwaardigheid van de door de wet beschermde belangen en van de bescherming van de rechten van de consumenten tegen oneerlijke bedingen in overeenkomsten, een rechtspersoon die zich bezighoudt met de collectieve verdediging van de consumenten tegen oneerlijke bedingen in overeenkomsten en het in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1), zoals in nationaal recht omgezet bij artikel 53a, leden 1 en 3, van het burgerlijk wetboek, genoemde doel nastreeft, niet zonder toestemming van de gedaagde consument van meet af aan als bijkomende partij (interveniënt) mag deelnemen aan de procedure in rechte en ten voordele van de consument doeltreffend gebruik mag maken van alle aanvals- en verweermiddelen in rechte teneinde in het kader van die procedure te zorgen voor bescherming tegen het stelselmatige gebruik van oneerlijke bedingen in overeenkomsten, terwijl in andere gevallen een bijkomende partij (interveniënt) die in een procedure in rechte intervenieert aan de zijde van de verweerder en belang heeft bij de vaststelling van het materiële recht (vermogensrecht) dat het voorwerp van de procedure is, anders dan een vereniging voor de verdediging van de consumenten, de instemming van de verweerder aan wiens zijde zij intervenieert, helemaal niet nodig heeft om van meet af aan deel te nemen aan de procedure in rechte en ten voordele van de verweerder doeltreffend gebruik te maken van alle aanvals- en verweermiddelen in rechte?

               2)

               Dient de uitdrukking „duidelijk en begrijpelijk […] geformuleerd” in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13, mede gelet op de slotsom waartoe het Hof van Justitie in zijn arresten in de zaken C-26/13 en C-96/14 is gekomen, in die zin te worden uitgelegd dat een beding in een overeenkomst ook als niet duidelijk en begrijpelijk geformuleerd kan worden aangemerkt — met het juridische gevolg dat het door de rechter [ambtshalve] op de eerlijkheid ervan wordt onderzocht — wanneer het rechtsinstrument (instrument) dat deze materie regelt, zelf ingewikkeld is, de gemiddelde consument de rechtsgevolgen ervan moeilijk kan voorzien, voor het begrip ervan doorgaans een jurist moet worden geraadpleegd en de kosten van die raadpleging niet in een passende verhouding staan tot de waarde van de prestatie die de consument op grond van de overeenkomst verkrijgt?

               3)

               Staat het Unierecht — in een situatie waarin een rechterlijke instantie over uit een consumentenovereenkomst voortvloeiende rechten die tegenover de consument als gedaagde geldend worden gemaakt op basis van de verklaringen van de verzoeker, bij wege van een bevel tot betaling in het kader van een summiere procedure beslist en in die procedure geen toepassing geeft aan artikel 172, lid 9, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering, volgens hetwelk een bevel tot betaling is uitgesloten ingeval een consumentovereenkomst oneerlijke bedingen bevat — in de weg aan een regeling van een lidstaat op grond waarvan, gelet op de korte termijn voor het aantekenen van verzet en op de mogelijkheid dat de consument niet kan worden gevonden of stilzit, een vereniging voor de verdediging van de consumenten, die bevoegd en gemachtigd is om het in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG, zoals in nationaal recht omgezet bij artikel 53 a, leden 1 en 3, van het burgerlijk wetboek, genoemde doel na te streven, niet zonder instemming van de consument (zonder uitdrukkelijk tegenspraak van de consument) doeltreffend gebruik kan maken van de enige mogelijkheid om de consument te beschermen, namelijk verzet aan te tekenen tegen het bevel tot betaling ingeval de rechter de in artikel 172, lid 9, van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering bedoelde verplichting niet is nagekomen?

               4)

               Kan als relevant voor het antwoord op de tweede en de derde vraag worden aangemerkt, de omstandigheid dat de consument volgens de rechtsorde geen recht op rechtsbijstand van rechtswege heeft, en dat, bij gebreke van vertegenwoordiging door een jurist, het feit dat de consument de materie niet kent, het niet geringe risico inhoudt dat hij de oneerlijkheid van bedingen in de overeenkomst niet aanvoert, en ook niet in dier voege handelt dat een vereniging voor verdediging van de consumenten, die bevoegd en gemachtigd is om het in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG, zoals in nationaal recht omgezet bij artikel 53 a, leden 1 en 3, van het burgerlijk wetboek, genoemde doel na te streven, in de procedure in rechte aan zijn zijde kan interveniëren?

               5)

               Staan het Unierecht en de in artikel 4, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG geformuleerde eis om alle omstandigheden in aanmerking te nemen in de weg aan een regeling als die betreffende de summiere procedure voor het geven van een bevel tot betaling (artikel 172, lid 1, en volgende van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering) op grond waarvan (1) ten behoeve van de verkoper, met de gevolgen van een vonnis, het recht op een geldelijke prestatie kan worden vastgesteld (2) in het kader van een summiere procedure (3) voor een lid van het administratief personeel van de rechterlijke instantie (4) uitsluitend op basis van de verklaringen van de verkoper (5) en zulks zonder bewijsmateriaal te verzamelen en in een situatie waarin (6) de consument niet wordt vertegenwoordigd door een jurist (7) en zijn verdediging zonder zijn instemming niet doeltreffend kan worden verzekerd door een vereniging voor de verdediging van de consumenten, die bevoegd en gemachtigd is om het in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG, zoals in nationaal recht omgezet bij artikel 53 a, leden 1 en 3, van het burgerlijk wetboek, genoemde doel na te streven?

      (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.


title: Zaak C-186/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Ruxandra Paula Andriciuc e.a./Banca Românească SA (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de consument — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Artikel 3, lid 1, en artikel 4, lid 2 — Beoordeling van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen — Kredietovereenkomst in vreemde valuta — Wisselkoersrisico dat volledig ten laste komt van de consument — Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen — Tijdstip waarop de verstoring van het evenwicht moet worden beoordeeld — Strekking van het begrip ‚duidelijk en begrijpelijk geformuleerde’ bedingen — Omvang van de informatie die moet worden verstrekt door de bank)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/21

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — Ruxandra Paula Andriciuc e.a./Banca Românească SA
   (Zaak C-186/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Artikel 3, lid 1, en artikel 4, lid 2 - Beoordeling van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen - Kredietovereenkomst in vreemde valuta - Wisselkoersrisico dat volledig ten laste komt van de consument - Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen - Tijdstip waarop de verstoring van het evenwicht moet worden beoordeeld - Strekking van het begrip ‚duidelijk en begrijpelijk geformuleerde’ bedingen - Omvang van de informatie die moet worden verstrekt door de bank))
   (2017/C 382/24)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ruxandra Paula Andriciuc e.a.

      Verwerende partij: Banca Românească SA

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” in de zin van die bepaling een contractueel beding als in het hoofdgeding omvat, dat is opgenomen in een leningsovereenkomst in vreemde valuta, waarover niet afzonderlijk is onderhandeld en krachtens hetwelk de lening in dezelfde vreemde valuta moet worden terugbetaald als die waarin zij is aangegaan, aangezien dat beding een wezenlijke prestatie vastlegt die kenmerkend is voor die overeenkomst. Derhalve kan dat beding niet als oneerlijk worden aangemerkt, voor zover het duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd.

               2)

               Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat het vereiste dat een contractueel beding duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd, veronderstelt dat financiële instellingen in het geval van kredietovereenkomsten kredietnemers voldoende informatie verschaffen die hen in staat stelt goed geïnformeerde en prudente beslissingen te nemen. In dit verband houdt dit vereiste in dat een beding krachtens hetwelk de lening in dezelfde vreemde valuta moet worden terugbetaald als die waarin zij is aangegaan, niet alleen formeel en grammaticaal maar ook wat de concrete reikwijdte ervan betreft in die zin door de consument moet worden begrepen dat een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument niet alleen in staat moet zijn om de mogelijkheid van waardevermindering of -vermeerdering van de vreemde valuta waarin de lening is aangegaan te kennen, maar ook om de — mogelijk aanzienlijke — economische gevolgen van een dergelijk beding voor zijn financiële verplichtingen in te schatten. Het staat aan de nationale rechter om de noodzakelijke verificaties ter zake te verrichten.

               3)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van het oneerlijke karakter van een contractueel beding moet worden uitgegaan van het moment waarop de betrokken overeenkomst is gesloten, rekening houdend met alle omstandigheden waarvan de verkoper op dat moment kennis kon hebben en die gevolgen konden hebben voor de latere uitvoering van die overeenkomst. Het staat aan de verwijzende rechter om — in het licht van alle omstandigheden van het hoofdgeding en rekening houdend met met name de deskundigheid en de kennis van de verkoper, in casu van de bank, met betrekking tot de mogelijke wisselkoersschommelingen en de risico’s die inherent zijn aan het aangaan van een lening in vreemde valuta — na te gaan of er sprake is van een verstoring van het evenwicht in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak C-174/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — H./Land Berlin (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2010/18/EU — Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof — Clausule 5, punten 1 en 2 — Terugkeer uit ouderschapsverlof — Recht om terug te keren in dezelfde functie of in een gelijkwaardige of vergelijkbare functie — Ongewijzigd behoud van verworven rechten of rechten in wording — Ambtenaar van een deelstaat die bevorderd is tot ambtenaar op proef in een leidinggevende functie — Regeling van die lidstaat op grond waarvan de proeftijd van rechtswege en zonder mogelijkheid van verlenging eindigt na twee jaar, ook in het geval van afwezigheid wegens ouderschapsverlof — Onverenigbaarheid — Gevolgen)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — H./Land Berlin
   (Zaak C-174/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2010/18/EU - Herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Clausule 5, punten 1 en 2 - Terugkeer uit ouderschapsverlof - Recht om terug te keren in dezelfde functie of in een gelijkwaardige of vergelijkbare functie - Ongewijzigd behoud van verworven rechten of rechten in wording - Ambtenaar van een deelstaat die bevorderd is tot ambtenaar op proef in een leidinggevende functie - Regeling van die lidstaat op grond waarvan de proeftijd van rechtswege en zonder mogelijkheid van verlenging eindigt na twee jaar, ook in het geval van afwezigheid wegens ouderschapsverlof - Onverenigbaarheid - Gevolgen))
   (2017/C 374/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H.

      Verwerende partij: Land Berlin

      Dictum

               1)

               Clausule 5, punten 1 en 2, van de herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 2010/18/EU van de Raad van 8 maart 2010 tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst en tot intrekking van richtlijn 96/34/EG, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die voor een definitieve bevordering in een leidinggevende functie bij de overheid vereist dat de geselecteerde kandidaat eerst met succes een proeftijd van twee jaar in die functie vervult, en op grond waarvan die proeftijd in het geval dat een dergelijke kandidaat tijdens het grootste deel daarvan met ouderschapsverlof was en dit nog steeds is, van rechtswege en zonder mogelijkheid van verlenging eindigt na deze periode van twee jaar, waardoor de betrokkene bij zijn terugkeer uit ouderschapsverlof opnieuw de zowel in statutaire rang als op het vlak van beloning lagere functie krijgt die hij vervulde voordat hij tot die proeftijd werd toegelaten. Deze aantasting van die clausule kan niet worden gerechtvaardigd door de doelstelling van die proeftijd, namelijk de geschiktheid voor de vacante leidinggevende functie beoordelen.

               2)

               Het staat aan de verwijzende rechter om, desgevallend door de nationale regeling aan de orde in het hoofdgeding buiten toepassing te laten, na te gaan of, zoals vereist door clausule 5, punt 1, van de herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 2010/18, het betrokken Land in zijn hoedanigheid van werkgever, in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, objectief niet in staat was om betrokkene na afloop van haar ouderschapsverlof te laten terugkeren in dezelfde functie en, indien dat het geval is, om erop toe te zien dat zij een gelijkwaardige of vergelijkbare functie krijgt in overeenstemming met haar arbeidsovereenkomst of arbeidsbetrekking, zonder dat voor die functietoewijzing voorafgaand een nieuwe selectieprocedure wordt georganiseerd. Het staat eveneens aan die rechter erop toe te zien dat betrokkene na afloop van dit ouderschapsverlof in haar oude of nieuw toegewezen functie een proeftijd kan vervullen in omstandigheden die beantwoorden aan de in clausule 5, punt 2, van deze herziene raamovereenkomst neergelegde vereisten.

      (1)  PB C 232 van 27.6.2016.


title: Zaak C-486/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata (Italië) op 10 augustus 2017 — Olympus Italia Srl/Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata di Rionero in Vulture (I.R.C.C.S. CROB)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata (Italië) op 10 augustus 2017 — Olympus Italia Srl/Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata di Rionero in Vulture (I.R.C.C.S. CROB)
   (Zaak C-486/17)
   (2017/C 374/22)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Olympus Italia Srl

      Verwerende partij: Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata di Rionero in Vulture (I.R.C.C.S. CROB)

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de Unierechtelijke beginselen van de bescherming van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid, gelezen in samenhang met de grondbeginselen van het vrije verkeer van goederen, de vrijheid van vestiging en de vrije dienstverrichting, die zijn verankerd in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), alsook de beginselen die daarvan zijn afgeleid, met name de gelijkheid van behandeling, het discriminatieverbod, het beginsel van wederzijdse erkenning, het evenredigheids- en het transparantiebeginsel, zoals daarnaar wordt verwezen in richtlijn 2014/24/EU (1), zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals de Italiaanse wettelijke regeling die voortvloeit uit de artikel 95, lid 10, juncto artikel 83, lid 9, van decreto legislativo nr. 50/2016, volgens welke het ontbreken in de economische offerte van de afzonderlijke vermelding van de kosten voor de veiligheid op het werk in een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht hoe dan ook tot de uitsluiting van de betrokken onderneming leidt, zonder mogelijkheid de stukken aan te vullen of te verduidelijken, zelfs indien van deze verplichting tot afzonderlijke vermelding van die kosten geen sprake is in het voor de indiening van de offerte in te vullen formulier dat als bijlage daarbij ter beschikking stond, en ongeacht het feit dat de betrokken offerte wel degelijk voorzag in de middelen ter dekking van de minimumkosten met betrekking tot de veiligheid op het werk?

      (1)  Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG (PB L 94, blz. 65).


title: Zaak T-605/17: Beroep ingesteld op 1 september 2017 — CX/Commissie

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/44

         Beroep ingesteld op 1 september 2017 — CX/Commissie
   (Zaak T-605/17)
   (2017/C 374/66)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CX (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren, en

               —

               bijgevolg

                           —

                           de „debetnota” van 22 december 2016 (bijlage A.1), met als referentienummer Ares(2016)7145655 („tweede bestreden besluit”), die door de Commissie wordt aangemerkt als een bezwarend besluit, nietig verklaren voor zover daarbij verzoeker wordt gelast de „in 2015 en 2016 betaalde salarissen” terug te betalen;

                           —

                           het „voorafgaand schrijven” van 28 oktober 2016 (bijlage A.2), met als referentienummer Ares(2016)6178919 („eerste bestreden besluit”), dat als rechtsgrondslag van het voormelde besluit wordt genoemd, nietig verklaren;

                           —

                           voor zover nodig, het besluit van 23 mei 2017 (bijlage A.5), met als referentienummer Ares(2017)2620957, dat dezelfde dag nog ter kennis is gebracht (bijlage A.6) en waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag het door verzoeker op 27 januari 2017 ingediende bezwaar tegen de bestreden besluiten, met als referentienummer R/59/17 (bijlage A.4) heeft afgewezen, nietig verklaren;

                           —

                           verweerster overeenkomstig artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van de Europese Unie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: er is sprake van een vorm- en procedurefout en het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) heeft de bestreden besluiten op een onjuiste rechtsgrondslag doen steunen, hetgeen de nietigverklaring ervan rechtvaardigt.

               2.

               Tweede middel: artikel 85 van het Statuut van de ambtenaren, waarop het TABG zich heeft gebaseerd, is in casu kennelijk niet van toepassing. Volgens verzoekende partij moet voor de terugvordering van een onverschuldigd bedrag aan twee cumulatieve voorwaarden zijn voldaan. Ten eerste moet de betaling die de administratie wil terugvorderen, onregelmatig zijn. Ten tweede moet de ambtenaar kennis dragen van deze onregelmatigheid of moet de onregelmatigheid in kwestie zo voor de hand liggen dat de ambtenaar daarvan kennis had moeten dragen, hetgeen in de onderhavige zaak duidelijk niet het geval is.

               3.

               Derde middel: de vormvoorschriften en procedureregels zijn geschonden doordat een besluit is vastgesteld waarvoor geen enkele rechtsgrondslag bestaat, aangezien in dat besluit a posteriori wordt betoogd dat de handeling waarop het gebaseerd is, niet of niet langer een bezwarend besluit is.