title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 1 juni 1995 in zaak C-42/94: Heidemij Advies BV tegen Europees Parlement (Artikel 181 EEG-Verdrag - Arbitragebeding - Uitbreiding van Europees Parlement te Brussel - Eenzijdige beëindiging van aannemingsovereenkomst door Europees Parlement - Schadevordering van aannemer)

text:
22 . 7 . 95             NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 189/3
Verordening ( EEG ) nr. 950/68 betreffende het gemeen                      nr. 3696/88 van 18 november 1988, nr. 1656/89 van29 mei
schappelijk douanetarief ( 2 ), heeft het Hof ( Derde Kamer),                1989 en nr. 3393/89 van 16 oktober 1989, houdende
samengesteld als volgt: C. Gulmann ( rapporteur), kamer                    tijdelijke schorsing van de autonome rechten van het
president, J. C. Moitinho de Almeida en J. -P. Puissochet,                  gemeenschappelijk douanetarief op een aantal industriële
rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H. von                   produkten, moeten aldus worden uitgelegd, dat onder de
Holstein, adjunct-griffier, op 1 juni 1995 een arrest gewezen               omschrijving van het onder tariefpost ex 85.21 D II en later
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         onder tariefpost ex 8542 11 99 vallende produkt, gedefi
                                                                            nieerd als een analoog/digitaal-omzetter, geborgen in een
Het gemeenschappelijk douanetarief in de versie van Ver                    omhulling waarvan de afmetingen niet meer dan 10 -K
ordening (EEG) nr. 3618/86 van de Raad van 24 november                       1 8 mm bedragen, ook omzetters in ronde omhullingen met
1986 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3331 /                    een diameter van niet meer dan 10 mm vallen.
85 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 950/68
betreffende het gemeenschappelijk douanetarief, moet aldus                    M PB nr . L 43 van 12 . 2 . 1994 .
worden uitgelegd, dat steriel poeder, bestaande uit in een                    2) PB nr . L 362 van 20 . 12 . 1986 , blz . 1
nauwkeurige verhouding gemengde aminozuren en gebruikt                        3) PB nr . L 177 van 1 . 7. 1987, blz . 1 .
voor de bereiding van infuusoplossingen, moet worden                          4) PB nr . L 358 van 19 . 12 . 1987, blz . 1
                                                                              5) PB nr . L 164 van 30 . 6 . 1988 , blz . 1 .
ingedeeld onder post 30.03 (postonderverdeling 30.03 A II                     6) PB nr . L 329 van 1 . 12 . 1988 , blz . 1 .
b)).                                                                          7) PB nr . L 167 van 16 . 6 . 1989 , blz. 1 .
                                                                              8) PB nr . L 332 van 16 . 11 . 1989 , blz . 1
(M PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
( 2 ) PB nr . L 345 van 8 . 12 . 1986 , blz . 1 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF                                                                 ( Derde Kamer)
                            ( Derde Kamer )                                                           van 1 juni 1995
                           van 1 juni 1995                                  in zaak C-42/94 : Heidemij Advies BV tegen Europees
                                                                                Parlement (')
in zaak C-467/93 ( verzoek van het Bundesfinanzhof om een
prejudiciële beslissing): Hauptzollamt München-West tegen                    (Artikel 181 EEG-Verdrag — Arbitragebeding — Uitbrei
                    Analog Devices GmbH ( J )                               ding van Europees Parlement te Brussel — Eenzijdige
                                                                            beëindiging van aannemingsovereenkomst door Europees
(Gemeenschappelijk douanetarief — Schorsing van rechten                             Parlement — Schadevordering van aannemer)
— Analoog/digitaal-omzetters voor het berekenen van
   gemiddelde waarde van variabele golfvormige signalen)                                                ( 95/C 189/06 )
                             ( 95/C 189/05 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                        (Procestaai: Duits)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                                de Jurisprudentie van het Hof)
                  de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-42/94, Heidemij Advies BV ( advocaat: V. Van
In zaak C-467/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                      Houtte ) tegen Europees Parlement ( gemachtigde : F. Vain
                                                                            ker ), betreffende een schadevordering wegens eenzijdige
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Bun
desfinanzhof in het aldaar aanhangig geding tussen Haupt                   beëindiging van een aannemingsovereenkomst, heeft het
                                                                            Hof ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
zollamt München-West en Analog Devices GmbH, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de Verordenin               president, J. C. Moitinho de Almeida en J. -P. Puissochet
gen ( EEG ) van de Raad nr. 3841 /86 van 8 december                         ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:
1986 ( 2 ), nr . 1828/87 van 15 juni 1987 ( 3 ), nr. 3747/87 van            R. Grass, op 1 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
8 december 1987 ( 4 ), nr . 1779/88 van 9 juni 1988 ( 5 ),                  dictum luidt als volgt:
nr . 3696/88 van 18 november 1988 ( 6 ), nr. 1656/89 van
29 mei 1989 ( 7) en nr. 3393/89 van 16 oktober 1989 ( 8 ),                  1 . Veroordeelt verweerder tot betaling aan verzoekster van
houdende tijdelijke schorsing van de autonome rechten van                        een bedrag groot 20 883,33 ecu, vermeerderd met
het gemeenschappelijk douanetarief op een aantal industrië                      verwijlinteressen op de voet van 8 % vanaf 15 september
                                                                                1993 .
le produkten, heeft het Hof ( Derde Kamer), samengesteld
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C. Moitinho de
Almeida en J. -P. Puissochet ( rapporteur ), rechters; advo                2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
caat-generaal : G. Tesauro; griffier: R. Grass, op 1 juni 1 995
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      3 . Verwijst verweerder in de kosten.
De Verordeningen (EEG) van de Raad nr. 3841 /86 van                         (M PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
8 december 1986, nr. 1828/87 van 15 juni 1987, nr. 3747/
87 van 8 december 1987, nr. 1779/88 van 9 juni 1988,


title: Zaak C-480/06: Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/10

         Beroep ingesteld op 24 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-480/06)
   (2007/C 20/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en B. Schima, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, doordat de Landkreise Rotenburg (Wümme), Harburg, Soltau-Fallingbostel en Stade rechtstreeks met de Stadtreinigung Hamburg een overeenkomst over het verlenen van vuilophaaldiensten hebben gesloten en deze dienstverleningsopdracht niet via een in de gehele Gemeenschap uitgeschreven openbare of niet-openbare procedure hebben geplaatst, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8 junctis titels III tot en met VI van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (1);

               —

               Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Vier Landkreise uit Niedersachsen hebben op 18 december 1995 met de Stadtreinigung Hamburg, een publiekrechtelijke instelling, een overeenkomst over het verlenen van vuilophaaldiensten gesloten. De overeenkomst is gesloten zonder aanbestedingsprocedure en zonder aankondiging van de opdracht in gehele Gemeenschap.
   De Landkreise zijn aanbestedende diensten en de betrokken overeenkomst is een schriftelijke overeenkomst onder bezwarende titel waarvan de waarde de voor de toepassing van richtlijn 92/50/EEG bepalende waarde overschrijdt, en die derhalve binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt.
   De omstandigheid dat de Stadtreinigung Hamburg als publiekrechtelijke instelling zelf een aanbestedende dienst in de zin van richtlijn 92/50/EEG is, neemt niet weg dat de betrokken overeenkomst binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt; zoals het Hof van Justitie uitdrukkelijk heeft verklaard zijn de richtlijnen betreffende de plaatsing van overheidsopdrachten steeds van toepassing wanneer een aanbestedende dienst een schriftelijke overeenkomsten onder bezwarende titel wil sluiten met een instelling die formeel van hem onderscheiden is en over een eigen autonome beslissingsmacht beschikt.
   Het valt niet in te zien, welke feiten een onderhandse plaatsing van de onderhavige opdracht in de vorm van een procedure van gunning via onderhandelingen zonder voorafgaande aankondiging van de opdracht zouden rechtvaardigen.
   De Commissie kan de Bondsregering ook niet volgen waar deze stelt dat wanneer gemeenten in het kader van de autonomie van de gemeenten samenwerken, deze samenwerking ongeacht de rechtsvorm ervan buiten de werkingssfeer van het recht inzake de plaatsing van overheidsopdrachten valt. De autonomie van de gemeenten mag immers niet tot gevolg hebben dat lokale territoriale lichamen zich niet dienen te houden aan de bepalingen inzake de plaatsing van overheidsopdrachten. Voor zover deze territoriale lichamen dienstverleningsovereenkomsten sluiten met andere instellingen, ook al zijn dit zelf publiekrechtelijke instellingen, vallen zij binnen de werkingssfeer van het recht inzake het plaatsen van overheidsopdrachten. Bovendien heeft de Duitse regering niet weten aan te tonen dat de onderhavige dienstverleningsovereenkomst om technische redenen slechts bij een bepaalde dienstverlener kon worden geplaatst.
   Om deze redenen komt de Commissie tot de slotsom dat de Bondsrepubliek Duitsland, door de overeenkomst over het verlenen van vuilophaaldiensten rechtstreeks te sluiten zonder aanbestedingsprocedure en zonder aankondiging van de opdracht in de gehele Gemeenschap, richtlijn 92/50/EEG heeft geschonden.

      (1)  PB L 209, blz. 1.


title: Zaak C-511/09 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2011 — Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, IML Industria Meccanica Lombarda Srl (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van hefboommechanismen uit Volksrepubliek China — Verordening (EG) nr. 1136/2006 — Vaststelling van dumpingmarge — Vergelijking tussen normale waarde en uitvoerprijs — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 2, leden 7, sub a, en 10)

text:
               17.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 370/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 oktober 2011 — Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, IML Industria Meccanica Lombarda Srl
   (Zaak C-511/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Dumping - Invoer van hefboommechanismen uit Volksrepubliek China - Verordening (EG) nr. 1136/2006 - Vaststelling van dumpingmarge - Vergelijking tussen normale waarde en uitvoerprijs - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 2, leden 7, sub a, en 10)
   2011/C 370/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd (vertegenwoordiger: P. Bentley QC)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, G. Berrisch, Rechtsanwalt), Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en C. Clyne, gemachtigden), IML Industria Meccanica Lombarda Srl (vertegenwoordiger: R. Bierwagen, Rechtsanwalt)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009 in de zaak T-296/06, Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co., Ltd/Raad, waarbij het verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1136/2006 van de Raad van 24 juli 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op hefboommechanismen uit de Volksrepubliek China (PB L 205, blz. 1) is afgewezen — Vaststelling van de dumpingmarge

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Dongguan Nanzha Leco Stationery Mfg. Co. Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van de Raad van de Europese Unie en IML Industria Meccanica Lombarda Srl.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak C-513/99: Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 17 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Stagecoach Finland, enerzĳds, en stad Helsinki en HKL-Bussiliikenne, anderzĳds

text:
C 102/10              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.4.2000
Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 17 december                     alleen rekening mag houden met de prijs van de offerte, de
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   kwaliteits- en milieuregeling van de vervoerondernemer en
Stagecoach Finland, enerzijds, en stad Helsinki en HKL-                    verscheidene andere kenmerken van het busmaterieel,
                   Bussiliikenne, anderzijds                               doch ook met de geringe stikstofmonoxyde-emissies en het
                                                                           lage geluidsniveau van het busmaterieel dat het voorwerp
                                                                           vormt van de offerte van een inschrijver en wel op zodanige
                        (Zaak C-513/99)                                    — tevoren in de aanvraag van offertes bekendgemaakte —
                                                                           wijze, dat wanneer de stikstofmonoxyde- of geluidsemis-
                        (2000/C 102/15)                                    sies van de afzonderlijke bussen onder een bepaald niveau
                                                                           blijven, voor dat materieel extra punten worden toegekend
                                                                           waarmee bij de vergelijking van de offertes rekening moet
De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 17 de-                worden gehouden?
cember 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 28 december 1999, in het geding tussen Stagecoach                   3. Ingeval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord,
Finland, enerzijds, en stad Helsinki en HKL-Bussiliikenne,                 wordt het Hof nog verzocht om een antwoord op de
anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-              volgende vraag: moeten de gemeenschapsbepalingen inza-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende             ke overheidsopdrachten aldus worden uitgelegd, dat het
vragen:                                                                    evenwel niet is toegestaan extra punten toe te kennen voor
                                                                           bovengenoemde kenmerken betreffende de stikstofmono-
1. Moeten de bepalingen betreffende de werkingssfeer van                   xyde-emissies en het geluidsniveau van het materieel,
    richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houden-               wanneer tevoren bekend is, dat het eigen busvervoerbedrijf
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                 van de gemeente die de aanbestedende dienst is, in staat is
    opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,                een offerte in te dienen met betrekking tot materieel dat de
    vervoer en telecommunicatie (PB L 199, blz. 84), in het                genoemde kenmerken vertoont, waarvoor door omstan-
    bijzonder artikel 2, lid 1, sub a, lid 2, sub c, en lid 4, aldus       digheden anders maar weinig ondernemingen uit die
    worden uitgelegd, dat de genoemde richtlijn van toepassing             branche een offerte kunnen indienen?
    is op een door een gemeente als aanbestedende dienst
    gevolgde procedure voor de aanbesteding betreffende het
    verrichten van gemeentelijk busvervoer, wanneer
    — de gemeente op haar grondgebied verantwoordelijk is
        voor de planning, de ontwikkeling, de uitvoering en de
        overige organisatie van, alsmede voor het toezicht op
        het openbaar vervoer,                                          Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 31 december
                                                                       1999 om een prejudiciële beslissing in de door Palin
                                                                       Granit Oy en het bestuur van de intercommunale vereni-
    — de gemeente voor bovengenoemde taken beschikt                    ging voor gezondheidszaken van Vehmassalo aanhangig
        over een openbaarvervoercommissie en een daaronder                                       gemaakte zaak
        ressorterend gemeentelijk vervoerbedrijf,
                                                                                (Zaak C-9/00)
    — het gemeentelijk vervoerbedrijf een planningseenheid
        omvat, die optreedt als opdrachtgever die voorstellen
        voorbereidt voor de openbaarvervoercommissie met                                        (2000/C 102/16)
        betrekking tot de vraag, welke lijnen worden aanbe-
        steed en welke kwaliteit voor de diensten wordt vereist,       De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 31 de-
        en                                                             cember 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                       op 13 januari 2000, in de door Palin Granit Oy en het bestuur
    — het gemeentelijk vervoerbedrijf productie-eenheden               van de intercommunale vereniging voor gezondheidszaken
        omvat waardoor het zich economisch gezien onder-               van Vehmassalo aanhangig gemaakte zaak, het Hof van
        scheidt van een ander vervoerbedrijf, waaronder een            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
        eenheid die busvervoerdiensten verricht en aan de              prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
        desbetreffende aanbestedingen deelneemt?
                                                                       Moet ganggesteente dat te voorschijn komt bij de winning van
2. Moeten de gemeenschapsbepalingen inzake overheidsop-                bruikbare steen in een steengroeve, gelet op de hierna sub a
    drachten, in het bijzonder artikel 36, lid 1, van richtlijn        tot d genoemde omstandigheden, worden aangemerkt als
    92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de              afvalstof in de zin van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG
    coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                van de Raad van 15 juli 1975 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn
    overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209,                91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991(2)?
    blz. 1), of het daarmee corresponderende artikel 34, lid 1,
    van richtlijn 93/38/EEG, aldus worden uitgelegd, dat een           a) Welke betekenis moet worden gehecht aan het feit dat
    gemeente als aanbestedende dienst bij de organisatie van               ganggesteente in afwachting van later gebruik wordt
    een aanbesteding betreffende het verrichten van gemeente-              opgeslagen nabij de steengroeve? Is het van belang, dat het
    lijk busvervoer, als criteria voor de gunning van de                   wordt opgeslagen op het terrein van de steengroeve, op
    opdracht aan de economisch voordeligste offerte niet                   een nabijgelegen terrein of verder weg?


title: Zaak C-382/05: Beroep, op  20 oktober 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/4

         Beroep, op 20 oktober 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-382/05)
   (2006/C 22/07)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 oktober 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Aresu en X. Lewis als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat Italiaanse Republiek, doordat de Presidenza del Consiglio dei Ministri (diensten van de eerste minister) — Dipartimento per la protezione civile (afdeling Civiele bescherming) — Ufficio del Commissario delegato per l'emergenza rifiuti e la tutela delle acque in Sicilia (dienst van de commissaris voor afvalstoffen en bescherming van de wateren in Sicilië) de procedure voor het sluiten van overeenkomsten voor het gebruik van het restgedeelte van het huishoudelijk afval, daaronder niet begrepen het selectief opgehaalde afval, van de gemeenten in de Regione Sicilia heeft ingeleid en die overeenkomsten heeft gesloten zonder toepassing van de procedure van richtlijn 92/50/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, en inzonderheid zonder bekendmaking van een aankondiging van opdracht in het Publicatieblad van de Europese Unie, de krachtens deze richtlijn, en inzonderheid de artikelen 11, 15 en 17 daarvan, op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie blijkt bij onderzoek van de stukken betreffende de betrokken overeenkomsten dat deze als overheidsopdrachten voor dienstverlening in de zin van richtlijn 92/50/EEG moeten worden aangemerkt.
   Bijgevolg dienden die opdrachten te worden geplaatst met inachtneming van de regels inzake bekendmaking en deelneming neergelegd in de titels III tot en met VI van die richtlijn en inzonderheid na bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van de aankondiging van opdracht bedoeld in de artikelen 15 en 17 ervan en volgens de procedure van artikel 11.
   In het onderhavige geval kan de door de Commissario delegato gepubliceerde aankondiging niet als een afdoende nakoming van de bekendmakingsverplichtingen van bovengenoemde artikelen worden aangemerkt. Niet alleen is voor de bekendmaking het formulier voor de zogenaamde procedure van voorinformatie en niet het formulier voor het plaatsen van opdrachten gebruikt, maar ook en vooral is de daarin verstrekte informatie volstrekt ontoereikend vergeleken met de informatie die wordt geëist in het model van aankondiging van opdracht dat als bijlage bij richtlijn 92/50/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn 2001/78/EG, is gehecht.

      (1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.


title: Zaak T-520/09: Beroep ingesteld op 24 december 2009 — TF1 e.a./Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/30

         Beroep ingesteld op 24 december 2009 — TF1 e.a./Commissie
   (Zaak T-520/09)
   2010/C 80/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Télévision Française 1 (TF1) (Boulogne Billancourt, Frankrijk), Métropole télévision (M6) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk), Canal + SA (Issy-Les-Moulineaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 1 september 2009 betreffende staatssteun C 27/09 (ex N 34/A/09 & N 34/B/09) — Begrotingssubsidie ten voordele van France Télévisions (2010-2012) nietig verklaren voor zover de Commissie daarin besluit de aangemelde begrotingssubsidie ten bedrage van 450 miljoen EUR voor 2009 ten voordele van France Télévisions, met het EG-Verdrag verenigbaar te beschouwen op grond van artikel 86, lid 2, daarvan;

               —

               de Commissie ertoe veroordelen de in artikel 108, lid 2, VWEU voorziene formele procedure voor onderzoek van de steun in te leiden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van beschikking C(2009)6693 def. van 1 september 2009, die door de Commissie is vastgesteld na afloop van de in artikel 88, lid 3, EG (thans artikel 108 VWEU) voorziene procedure, waarbij de Commissie een begrotingssubsidie ten bedrage van maximaal 450 miljoen EUR voor 2009 ten voordele van France Télévisions, met de gemeenschappelijke markt verenigbaar heeft beschouwd. Verzoeksters vorderen in die context de inleiding van de formele onderzoeksprocedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU.
   Ter ondersteuning van hun verzoek roepen verzoeksters een enkel middel in, ontleend aan het feit dat er ernstige moeilijkheden bestonden die de Commissie ertoe hadden moeten nopen de in artikel 88, lid 2, EG (thans artikel 108, lid 2, VWEU) voorziene formele onderzoeksprocedure in te leiden en de belanghebbenden op te roepen hun opmerkingen kenbaar te maken.
   Verzoeksters roepen aanwijzingen van ernstige moeilijkheden in die in de eerste plaats resulteren uit de omstandigheden rond de vooronderzoeksprocedure en in de tweede plaats uit de inhoud van de bestreden beschikking.
   De buitensporig lange duur van vooronderzoeksprocedure, het verloop van de procedure en de omvang van de litigieuze subsidie zijn aanwijzingen van ernstige moeilijkheden die verband houden met de omstandigheden rond de vooronderzoeksprocedure.
   De aanwijzingen van ernstige moeilijkheden die verband houden met de inhoud van de bestreden beschikking zijn gebaseerd op twee factoren. Zij zijn in de eerste plaats het gevolg van de ontoereikende of zelfs onjuiste informatie waarover de Commissie beschikte ten tijde van de vaststelling van de bestreden beschikking. Zij volgen in de tweede plaats uit het feit dat de Commissie onmogelijk zonder diepgaande analyse tot verenigbaarheid van de steun kon concluderen, gelet op de structurele risico’s van overcompensatie in het onderhavige geval.


title: Zaak C-235/15: Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa — Roemenië) — Maria Bosneaga/Instituția Prefectului — județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/14

         Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa — Roemenië) — Maria Bosneaga/Instituția Prefectului — județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
   (Zaak C-235/15) (1)

   (2016/C 475/22)
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Zaak T-595/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door A tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 september 2011 in zaak F-12/09, A/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/25

         Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door A tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 september 2011 in zaak F-12/09, A/Commissie
   (Zaak T-595/11 P)
   2012/C 49/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: A (Port-Vendres, Frankrijk) (vertegenwoordigers: B. Cambier, A. Paternostre en L. Levi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 14 september 2011 in zaak F-12/09 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, rekwirants in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en derhalve,

                           —

                           de besluiten nietig te verklaren waarbij de Commissie weigert om rekwirant de uitkeringen te betalen die hem verschuldigd zijn krachtens artikel 73 van het Statuut en de Europese Commissie te veroordelen om rekwirant die uitkeringen onmiddellijk te betalen alsmede om hem een aanvullende uitkering uit hoofde van het gemene recht te betalen voor het verschil tussen het bedrag van de daadwerkelijk geleden schade en het deel van die schade dat krachtens artikel 73 van het Statuut wordt vergoed;

                           —

                           de Commissie te veroordelen om rekwirant vertragingsrente te betalen vanaf de maand december 2004, de datum waarop de beroepsmatige oorsprong van de ziekte, het bedrag van de geleden schade en het duurzame karakter van zijn gezondheidstoestand hadden moeten worden erkend;

                           —

                           de Europese Commissie te veroordelen om rekwirant elk bedrag te betalen dat het Gerecht passend acht om de immateriële schade te vergoeden die hij heeft geleden door de talrijke fouten en onregelmatigheden van de diensten van de Europese Commissie bij de afhandeling van de op hem betrekking hebbende medische procedures;

                           —

                           de verwerende partij te veroordelen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan:

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van het recht op eerbiediging van de redelijke termijn, van het zorgbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen alsmede verkeerde opvatting van het dossier.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van het recht op volledige vergoeding van de geleden schade.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 73 en 90 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van de beginselen van behoorlijk bestuur, proceseconomie, non-retroactiviteit, hiërarchie van normen en van het begrip maximale graad van genezing alsmede verkeerde opvatting van de feiten en van rekwirants betoog.


title: Zaak C-645/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Bund Naturschutz in Bayern eV, Harald Wilde/Freistaat Bayern [Prejudiciële verwijzing — Milieu — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Richtlijn 2011/92/EU — Aan beoordeling onderworpen project — Bijlage I, punt 7 — Europese Overeenkomst inzake internationale hoofdverkeerswegen (AGR) — Verbreding van een weg met vier rijstroken over een lengte van minder dan 10 km]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/13

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bayerische Verwaltungsgerichtshof — Duitsland) — Bund Naturschutz in Bayern eV, Harald Wilde/Freistaat Bayern
   (Zaak C-645/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Milieu - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Richtlijn 2011/92/EU - Aan beoordeling onderworpen project - Bijlage I, punt 7 - Europese Overeenkomst inzake internationale hoofdverkeerswegen (AGR) - Verbreding van een weg met vier rijstroken over een lengte van minder dan 10 km])
   (2017/C 030/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bayerischer Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Bund Naturschutz in Bayern eV, Harald Wilde

      Verwerende partij: Freistaat Bayern

      in tegenwoordigheid van: Stadt Nürnberg

      Dictum

               1)

               Bijlage I, punt 7, onder c), bij richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, kan niet in die zin worden uitgelegd dat deze bepaling ziet op een wegverbeteringsproject dat, hoewel het, zoals in het hoofdgeding, betrekking heeft op een weggedeelte met een lengte van minder dan 10 km, bestaat in een verbreding of aanpassing van een bestaande weg met vier of meer rijstroken.

               2)

               Bijlage I, punt 7, onder b), bij richtlijn 2011/92 moet in die zin worden uitgelegd dat „autowegen” in de zin van deze bepaling wegen zijn met de technische kenmerken die zijn vervat in de definitie in bijlage II, punt II.3, bij de Europese Overeenkomst inzake internationale hoofdverkeerswegen (AGR), ondertekend te Genève op 15 november 1975, ook al behoren deze wegen niet tot het netwerk van internationale hoofdverkeerswegen in de zin van deze overeenkomst of liggen zij in een stedelijk gebied.

               3)

               Het begrip „aanleg” in de zin van bijlage I, punt 7, onder b), bij richtlijn 2011/92 moet aldus worden uitgelegd dat het ziet op het bouwen van voorheen niet-bestaande bouwwerken of op de wijziging, in materiële zin, van reeds bestaande bouwwerken. Om te beoordelen of een dergelijke wijziging, gelet op de omvang en de modaliteiten ervan, als gelijkwaardig aan een dergelijke aanleg kan worden beschouwd, dient de verwijzende rechter rekening te houden met alle kenmerken van het betrokken bouwwerk en niet alleen met de lengte ervan of met het feit dat het oorspronkelijke tracé gehandhaafd blijft.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak F-52/15: Beroep ingesteld op 7 april 2015 — ZZ/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/38

         Beroep ingesteld op 7 april 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-52/15)
   (2015/C 190/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van het verzoek om verzoekers dienst te verlengen en, dientengevolge, tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 31 oktober 2014, en verzoek om vergoeding van de materiële schade die hij zou hebben geleden alsmede om betaling van het symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de gestelde immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 25 juni 2014 tot afwijzing van het verzoek om verlenging van verzoekers dienst en, dientengevolge, tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 31 oktober 2014;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 10 december 2014, waarvan hem op 29 december 2014 kennis is gegeven;

               —

               vergoeding van de materiële schade die verzoeker door de bestreden besluiten heeft geleden;

               —

               toekenning aan verzoeker van het symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-675/15: Beroep ingesteld op 20 november 2015 — Shanxi Taigang Stainless Steel/Commissie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/65

         Beroep ingesteld op 20 november 2015 — Shanxi Taigang Stainless Steel/Commissie
   (Zaak T-675/15)
   (2016/C 038/88)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shanxi Taigang Stainless Steel Co. Ltd (Taiyuan, China) (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, en N. Niejahr, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2015/1429 van de Commissie van 26 augustus 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op koudgewalste platte producten van roestvrij staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan (PB 2015, L 224, blz. 10) nietig verklaren, voor zover daarbij antidumpingrechten worden ingesteld op de uitvoer van verzoekende partij en op deze uitvoer ingestelde voorlopige rechten worden geïnd, en

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en de kosten van verzoekende partij in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft de tweede alinea van artikel 2, lid 7, onder a), van verordening (EU) nr. 1225/2009 van de Raad (1) (hierna: „basisverordening”) geschonden door de Verenigde Staten van Amerika (hierna: „VS”) als geschikt referentieland in deze zaak te aan te wijzen en te selecteren. Deze selectie was gebaseerd op een onjuiste uitlegging en toepassing van de tweede alinea van artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening alsmede op kennelijke beoordelingsfouten met betrekking tot de feiten. Subsidiair heeft de Commissie artikel 2, lid 7, onder a), van de basisverordening kennelijk onjuist toegepast door, ondanks het feit dat zij de VS als referentieland had geselecteerd, niet een aantal vereiste correcties van de normale waarde toe te passen.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 2, lid 10, van de basisverordening geschonden door niet de in deze bepaling onder k) vereiste correctie van de binnenlandse transportkosten van een exporterende fabrikant uit de VS toe te passen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 3, leden 2, 6 en 7, van de basisverordening geschonden. De analyse van de Commissie van bepaalde schadefactoren en van het oorzakelijk verband berust op kennelijke beoordelingsfouten met betrekking tot de feiten en/of strookt niet met de plicht van de Commissie om gegevens zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).


title: Zaak T-264/04: Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme tegen Raad van de Europese Unie

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/30

         Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-264/04)
   (2004/C 262/58)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 30 juni 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door World Wildlife Fund for Nature European Policy Programme, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door R. Haynes, barrister.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Raad van 30 april 2004 waarbij hij zijn weigering handhaaft om het document openbaar te maken dat hij als relevant had aangemerkt met betrekking tot verzoeksters verzoek.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij brief van 23 februari 2004 heeft verzoekster de Raad overeenkomstig artikel 6 van verordening 1049/2001 (1) verzocht om informatie met betrekking tot het onderwerp „WTO-Sustainability and Trade after Cancun”, dat op de vergadering van 19 december 2003 van de plaatsvervangende leden van het „Article 133 Committee” was geagendeerd. Bij brief van 17 maart 2004 deelde de Raad mee dat hij met betrekking tot het ingediende verzoek een nota van de Commissie had geïdentificeerd waarin een hele reeks punten betreffende de follow-up van de conferentie van Cancun werden behandeld. Hij weigerde het document evenwel openbaar te maken op grond dat de openbaarmaking daarvan de commerciële belangen van de Europese Unie zou ondermijnen en schadelijk zou zijn voor de economische betrekkingen met derde landen. Voorts werd verzoekster meegedeeld dat van vergaderingen van de plaatsvervangende leden van het Committee geen notulen werden opgesteld.
   Verzoekster heeft op 5 april 2004 een confirmatief verzoek overeenkomstig artikel 7, lid 2, van verordening 1049/2000 ingediend. Bij het bestreden besluit heeft de Raad zijn weigering gehandhaafd om dezelfde redenen als die welke hij reeds had aangehaald.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit voert verzoekster aan dat de Raad de gevoeligheid van de desbetreffende informatie onjuist heeft beoordeeld, de weigering niet met passende redenen heeft gemotiveerd en bij de beoordeling van de mogelijkheid om het document gedeeltelijk openbaar te maken het evenredigheidsbeginsel niet juist heeft toegepast.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 30.5.2001, blz. 43).


title: Beroep, op 20 augustus 1998 ingesteld door Hewlett Packard France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-133/98)

text:
C 358/16               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21.11.98
Beroep, op 19 juni 1998 ingesteld door A. Alferink en              Beroep, op 20 augustus 1998 ingesteld door Hewlett
anderen tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                 Packard France tegen Commissie van de Europese
                           schappen                                                      Gemeenschappen
                        (Zaak T-94/98)                                                   (Zaak T-133/98)
                         (98/C 358/31)                                                    (98/C 358/32)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                    (Procestaal: Nederlands)
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  Gemeenschappen is op 20 augustus 1998 beroep ingesteld
Gemeenschappen is op 19 juni 1998 beroep ingesteld                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                Hewlett Packard France, gevestigd te Courcouronnes
A. Alferink en anderen, allen wonende in Nederland, ver-           (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Goguel en A. Tra-
tegenwoordigd door H. J. Bronkhorst en E. H. Pijnacker             ger, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Hordijk, advocaten te Den Haag respectievelijk Brussel,            Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij T. Loesch,             Grand-rue 31.
advocaat aldaar, rue Goethe 11.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð Beschikking 98/406/EG van de Commissie (PB L 178
                                                                       van 23.6.1998, blz. 45) nietig te verklaren, voorzover
Ð de Europese Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                       daarin wordt voorgeschreven dat bindende tariefinlich-
     van de in het verzoekschrift gespecificeerde bedragen
                                                                       ting FR 12030199700151, waarbij de apparaten HP
     wegens de schade die verzoekers hebben geleden als
                                                                       JetDirect EX Plus (en EX Plus 3) terecht onder post
     gevolg van het ondeugdelijk vaststellen van artikel 3 bis
                                                                       8471 80 10 waren ingedeeld, moet worden ingetrok-
     van Verordening (EEG) nr. 1546/88 van de Commis-
                                                                       ken;
     sie (1), te vermeerderen met rente van 8 % per jaar
     vanaf 23 februari 1998 tot aan de dag van voldoening;
                                                                   Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.
Ð de Europese Gemeenschap te veroordelen in de kosten
     van het geding.                                               Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                 Verzoekster, een vennootschap naar Frans recht die in
                                                                   Frankrijk machines en programma's voor toepassing in
                                                                   ¹lokale netwerkenº (LAN) produceert en importeert,
                                                                   komt op tegen de intrekking van de door de Franse doua-
Verzoekers, allen SLOM-boeren die gebruik hebben
                                                                   neautoriteiten afgegeven bindende tariefinlichting FR
gemaakt van van derden gehuurde bedrijfsmiddelen, ver-
                                                                   12030199700151, waarbij de apparaten HP JetDirect EX
wijten de Commissie onrechtmatig handelen wegens het
                                                                   Plus/EX Plus 3 overeenkomstig de gecombineerde nomen-
vaststellen van ondeugdelijke regelgeving. Huns inziens
                                                                   clatuur van de Gemeenschap onder post 8471 80 10 waren
strookt de aan bovengenoemde bepaling gegeven interpre-
                                                                   ingedeeld. Dit apparaat bestaat uit een elektronische kaart
tatie Ð voor toekenning van de definitieve referentiehoe-
                                                                   van het type JetDirect die in een behuizing kan worden
veelheid moet de melkproductie vanaf het oorspronkelijke
                                                                   gestoken welke met een of meer printers is verbonden,
SLOM-bedrijf dan wel middels dezelfde oorspronkelijke
                                                                   waardoor meerdere PC's in een lokaal netwerk toegang
bedrijfseconomische en organisatorische eenheid als
                                                                   tot deze printer(s) kunnen hebben en deze kunnen contro-
bestaand bij het aangaan van de SLOM-verplichting wor-
                                                                   leren. Naar aanleiding van de bestreden intrekkingsbe-
den hervat Ð niet met de tekst van genoemd artikel en
                                                                   schikking heeft de Direction geÂneÂrale des Douanes dit
evenmin met Verordening (EEG) nr. 1078/77 van de
                                                                   apparaat uiteindelijk ingedeeld onder post 8517 50.
Raad (2) en met de uitvoeringsverordeningen daarvan. De
Commissie heeft de door haar beoogde beperking niet dui-
delijk tot uitdrukking gebracht en daarmee het algemene
beginsel van zorgvuldigheid geschonden.                            Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster een
                                                                   onjuiste toepassing van de algemene regels voor de inter-
                                                                   pretatie van de gecombineerde nomenclatuur, vastgesteld
(1) PB L 139 van 4.6.1988, blz. 12.                                in bijlage I, eerste deel, titel I, punt A, van Verordening
(2) PB L 131 van 26.5.1977, blz. 1.                                (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met
                                                                   betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
                                                                   gemeenschappelijk douanetarief, laatstelijk gewijzigd bij
                                                                   Verordening (EG) nr. 2509/97.
 ---pagebreak--- 21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               C 358/17
Zij wijst met nadruk op het feit, dat de poging om aan de          Middelen en voornaamste argumenten
lokale netwerken een eigen telecommunicatiefunctie toe te
kennen, berust op een veel te ruime opvatting van het
                                                                   Verzoekster komt op tegen de intrekking van verschillende
begrip telecommunicatie. Haars inziens is het voornaamste
                                                                   bindende tariefinlichtingen betreffende een aantal appara-
kenmerk van toestellen voor telecommunicatie dat daar-
                                                                   ten die de functie van schakelaar voor gebruik in lokale
mee zonder enige beperking op het punt van afstand gege-
                                                                   netwerken hebben.
vens kunnen worden overgebracht, waardoor zij volstrekt
verschillen van lokale netwerken. Dit verschil op het punt
van afstand houdt bovendien rechtstreeks verband met een           De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
verschil in functie. Binnen een lokaal netwerk geschiedt de        die welke in zaak T-133/98, Hewlett Packard France/Com-
doorzending met zeer grote snelheid, hetgeen slechts tech-         missie, zijn aangevoerd.
nisch mogelijk is over korte afstand. Daarentegen zijn de
maximumsnelheden op het gebied van de telecommunica-
tie over lange afstand veel lager.
Verzoekster stelt eveneens, dat de onderhavige apparatuur
aan alle drie voorwaarden van aantekening 5 B bij                  Beroep, op 7 september 1998 ingesteld door Amministra-
hoofdstuk 84 voldoet, op grond waarvan een eenheid als             zione Autonoma dei Monopoli di Stato tegen Commissie
een deel van een compleet systeem kan worden aange-                              van de Europese Gemeenschappen
merkt, zodat zij op grond van aantekening 5 C onder post                                 (Zaak T-139/98)
8471 wordt ingedeeld: het is een machine van de soort die
                                                                                (98/C 358/34)
uitsluitend in een automatisch gegevensverwerkend sys-
teem wordt gebruikt, zij kan via het of de lokale netwer-
k(en) op de centrale verwerkingseenheid worden aangeslo-                               (Procestaal: Italiaans)
ten en zij is ook in staat om gegevens te ontvangen in een
vorm die bruikbaar is voor het systeem.                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 7 september 1998 beroep ingesteld
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                   Amministrazione Autonoma dei Monopoli di Stato, verte-
                                                                   genwoordigd door P. G. Ferri en D. Del Gaizo, van de
                                                                   Avvocatura Generale dello Stato, domicilie gekozen heb-
                                                                   bende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-
Beroep, op 20 augustus 1998 ingesteld door Hewlett                 Adelaïde 5.
Packard Europe BV tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                       (Zaak T-134/98)
                        (98/C 358/33)                              Ð primair, gelet op de middelen van het beroep die zijn
                                                                       vermeld onder B (punten 8 e.v.) van het verzoekschrift,
                                                                       het beroep toe te wijzen en de bestreden beschikking
                      (Procestaal: Frans)
                                                                       nietig te verklaren;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  Ð subsidiair, het bestreden gedeelte van de beschikking
Gemeenschappen is op 20 augustus 1998 beroep ingesteld                 nietig te verklaren, gelet op de overige middelen van
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                    het beroep, en dus het bedrag van de geldboete te ver-
Hewlett Packard Europe BV, gevestigd te Amstelveen                     lagen;
(Nederland), vertegenwoordigd door F. Goguel en A. Tra-
ger, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
Grand-rue 31.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                   Verzoekster in de onderhavige zaak is een administratieve
                                                                   eenheid die ressorteert onder de Amministrazione finanzia-
Ð Beschikking 98/406/EG van de Commissie (PB L 178                 ria dello Stato italiano (AAMS), die zich naast diverse
     van 23.6.1998, blz. 45) nietig te verklaren, voorzover        administratieve activiteiten ook bezighoudt met de produc-
     daarin wordt voorgeschreven dat de bindende tariefin-         tie van en groothandel in tabaksfabrikaten. Bij de bestre-
     lichtingen FR 12030199701394, 12030199702134 en               den beschikking (1), heeft verweerster de verenigbaarheid
     12030199702135, waarbij de apparaten terecht onder            met artikel 86 van het EG-Verdrag aan de orde gesteld
     post 8471 80 10 waren ingedeeld, moet worden inge-            van bepaalde gedragingen van de verzoekende instantie
     trokken;                                                      betreffende een aantal clausules van het typecontract voor
                                                                   de distributie van sigaretten van de andere producenten,
                                                                   alsmede van bepaalde eenzijdige gedragingen inzake geïm-
Ð de Commissie te verwijzen in alle kosten.                        porteerde sigaretten en de distributie- en verkoopkana-


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 september 2004 in zaak T-313/02, David Meca-Medina, Igor Majcen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Vrij verrichten van diensten — Antidopingregelgeving van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) — Zuiver sportieve regelgeving)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/39

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 september 2004
   in zaak T-313/02, David Meca-Medina, Igor Majcen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Vrij verrichten van diensten - Antidopingregelgeving van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) - Zuiver sportieve regelgeving)
   (2004/C 300/76)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-313/02, David Meca-Medina, wonende te Barcelona (Spanje), Igor Majcen, wonende te Ljubljana (Slovenië), beiden vertegenwoordigd door J. L. Dupont, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: O. Beynet en A. Bouquet, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 1 augustus 2002 tot afwijzing van de door verzoekers neergelegde klacht tegen het Internationaal Olympisch Comité (IOC), strekkende tot vaststelling dat bepaalde voorschriften van het IOC die door de Fédération Internationale de Natation (FINA) zijn uitgevoerd, alsmede bepaalde praktijken inzake dopingcontrole, onverenigbaar zijn met de gemeenschapsregels betreffende de mededinging en het vrije verrichten van diensten (zaak COMP/38158 – Meca-Medina en Majcen/IOC), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 30 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekers in hun eigen kosten en in die van de Commissie.

               3)

               Verstaat dat de Republiek Finland haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-134/10: Beroep ingesteld op 19 maart 2010 — FESI/Raad

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/36

         Beroep ingesteld op 19 maart 2010 — FESI/Raad
   (Zaak T-134/10)
   2010/C 148/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en Y. Van Gerven, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (1), in haar geheel of, subsidiair, voor zover betrekking hebbend op verzoekster en haar leden, in het bijzonder haar vier leden die in de steekproef waren opgenomen (Adidas AG, Nike European Operations BV, Puma AG en Timberland Europe BV);

               —

               gelasting van de Raad om voor elke in de steekproef opgenomen producent van de Unie de productiegegevens vrij te geven op grond waarvan de steekproef in het nieuwe onderzoek is samengesteld, alsook de gegevens betreffende het aantal werknemers voor elke in de steekproef opgenomen producent van de Unie;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert voor haar beroep zeven middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij dat de Raad, door van de klagende producenten van de Europese Unie niet te verlangen dat zij steekproefformulieren zouden invullen, een onjuiste toepassing heeft gegeven aan artikel 17, lid 1, van de basisverordening (2), een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan en in strijd heeft gehandeld met het recht van verweer en het beginsel van non-discriminatie. In het bijzonder stelt verzoekster dat de instellingen van de Europese Unie van de klagende EU-producenten niet heeft verlangd dat zij steekproefformulieren zouden invullen en dat de steekproef van EU-producenten dus is samengesteld zonder de vereiste gegevens, op basis van beperkte — niet-verifieerbare — gegevens, verstrekt door de klagers. Verzoekster betoogt dat de instellingen bijgevolg niet in staat waren, de geschiktheid van de samengestelde steekproef te verifiëren. Voorts stelt zij dat de EU-instellingen belanghebbenden die in vergelijkbare situaties verkeerden, zonder objectieve redenen verschillend hebben behandeld en dat zij inbreuk hebben gemaakt op het grondbeginsel van non-discriminatie.
   In de tweede plaats heeft de Raad volgens verzoekster bij de samenstelling van de steekproef van EU-producenten een kennelijke beoordelingsfout begaan en in strijd gehandeld met artikel 17, lid 1, van de basisverordening. De steekproef van EU-producenten vormde niet de meest representatieve omvang van productie of verkoop die binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht in de zin van artikel 17, lid 1, van de basisverordening en de steekproef was overwegend samengesteld op basis van in deze bepaling niet genoemde criteria.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat de Raad in strijd heeft gehandeld met artikel 6, lid 10, van de antidumpingovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie WTO, door artikel 17, lid 1, van de basisverordening niet toe te passen overeenkomstig deze overeenkomst. De Raad heeft geen steekproef van EU-producenten samengesteld die de meest representatieve omvang van productie of verkoop vertegenwoordigde, zoals door artikel 6, lid 10, van de WTO-antidumpingovereenkomst wordt geëist.
   Ten vierde stelt verzoekster dat de Raad bij het bepalen of de schade waarschijnlijk zou blijven bestaan, in strijd heeft gehandeld met de artikelen 3, leden 1, 2 en 5, en 11, lid 2, van de basisverordening en de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld. Naar de mening van verzoekster heeft de Raad ten onrechte vastgesteld dat de schade waarschijnlijk zou blijven bestaan wanneer er geen maatregelen werden genomen, op basis van de vaststelling dat tijdens het tijdvak van een nieuw onderzoek (review investigation period, „RIP”) de schade voor de EU-bedrijfstak waarschijnlijk zou voortduren, welke vaststelling was gebaseerd op de macro-economische gegevens die ook gegevens van niet tot de EU-bedrijfstak behorende producenten omvatten, en op basis van niet-geverifieerde gegevens. Daarnaast zijn de micro-economische indicatoren beoordeeld op basis van de gegevens van een niet-representatieve steekproef van EU-producenten.
   Ten vijfde meent verzoekster dat de Raad door de identiteit van de klagende EU-producenten vertrouwelijk te behandelen, in strijd heeft gehandeld met artikel 91, lid 1, van de basisverordening en met het recht van verweer, daar hij vertrouwelijkheid heeft verleend zonder goede reden en zonder grondig onderzoek van de vertrouwelijkheidsverzoeken.
   Ten zesde stelt zij dat de Raad door de invoering van het systeem van productcontrolenummers („PCN”) in strijd heeft gehandeld met de artikelen 2, lid 10, en 3, lid 2, van de basisverordening en met de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur. Zij is van mening dat door het gehanteerde PCN-systeem en doordat bepaalde categorieën schoeisel halverwege het onderzoek anders zijn geclassificeerd, een eerlijke vergelijking tussen de normale waarde en de exportprijs uitgesloten was. Ook sloten deze factoren een objectief onderzoek uit naar zowel de omvang van de invoer met dumping en de gevolgen daarvan voor de prijzen van soortgelijke producten op de Europese markt als naar de gevolgen van deze invoer voor de Europese producenten van soortgelijke producten. Voorts heeft de Raad geen zorgvuldig en onpartijdig onderzoek verricht naar alle relevante feiten en omstandigheden en naar de behoorlijk gemotiveerde redenen waarom een wijziging van het PCN-systeem zoals voorgesteld door verzoekster noodzakelijk was.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Raad door zijn keuze van het vergelijkingsland in strijd heeft gehandeld met de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur, de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld en in strijd heeft gehandeld met artikel 2, lid 7, van de basisverordening. Verzoekster is van mening dat de Raad ernstige procedurefouten heeft gemaakt door Brazilië als vergelijkingsland te kiezen, daar deze keuze in het onderhavige geval niet op passende en redelijke wijze is gemaakt.

      (1)  PB 2009 L 352, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996 L 56, blz. 1).


title: Zaak T-96/16: Arrest van het Gerecht van 24 januari 2017 — Solenis Technologies/EUIPO (STRONG BONDS. TRUSTED SOLUTIONS.) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk STRONG BONDS. TRUSTED SOLUTIONS. — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/19

         Arrest van het Gerecht van 24 januari 2017 — Solenis Technologies/EUIPO (STRONG BONDS. TRUSTED SOLUTIONS.)
   (Zaak T-96/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk STRONG BONDS. TRUSTED SOLUTIONS. - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 070/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Solenis Technologies LP (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Sanz Cerralbo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en A. Kusturovic, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 3 december 2015 (zaak R 613/2015-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken STRONG BONDS. TRUSTED SOLUTIONS. als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Solenis Technologies LP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak C-583/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales, Civil Division op 13 december 2010 — Verenigde Staten van Amerika/Christine Nolan

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal of England and Wales, Civil Division op 13 december 2010 — Verenigde Staten van Amerika/Christine Nolan
   (Zaak C-583/10)
   2011/C 89/08
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal of England and Wales, Civil Division

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verenigde Staten van Amerika

      Verwerende partij: Christine Nolan

      Prejudiciële vraag

   Ontstaat de verplichting van de werkgever tot raadpleging over collectief ontslag uit hoofde van richtlijn 98/59/EG (1), i) wanneer de werkgever overweegt een strategische zakelijke of operationele beslissing te nemen die naar verwachting, of onvermijdelijk, tot collectief ontslag zal leiden, maar ze nog niet heeft genomen; dan wel ii) alleen wanneer hij die beslissing werkelijk heeft genomen en hij vervolgens de hieruit voortvloeiende ontslagen plant?

      (1)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225, blz. 16).


title: Doorhaling van zaak C-339/96

text:
31 . 5 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 166/ 13
              Doorhaling van zaak C-339/96 (')                       zoek van het Tribunal des affaires de sécurité sociale Bou
                          ( 97/C 166/28 )                            ches du Rhône om een prejudiciële beslissing ): J. Farias te
                                                                     gen Caisse régionale d'assurance maladie du sud-est .
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 5 maart 1997 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-339/96 (ver                 PB nr. C 354 van 23 . 11 . 1996 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 maart 1997
                      van 26 februari 1997
                                                                     in zaak T-6/97 R, Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit
in zaak T-191/96 R, C.A.S. Succhi di Frutta SpA tegen                Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Ge
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                                               meenschappen
                                                                     (Gemeenschappelijke ordening der markten — Bananen —
(Mededinging — Kort geding — Verzoek tot opschorting                  Voorlopige verminderingscoëfficiënt — Opschorting van
                      van tenuitvoerlegging)                         tenuitvoerlegging — Voorlopige maatregelen — Ontvanke
                                                                     lijkheid van verzoek om voorlopige maatregelen — Ern
                          ( 97/C 166/29 )
                                                                                stige en onherstelbare schade)
                                                                                ( 97/C 166/30 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T-6/97 R, Comafrica SpA, gevestigd te Genua ( Ita
                                                                     lië ), en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co., gevestigd te
                                                                     Hamburg ( Duitsland ), vertegenwoordigd door B. O'Con
In zaak T-191 /96 R, C.A.S. Succhi di Frutta SpA, gevestigd          nor, solicitor, bijgestaan door B. Garcia Porras, advocaat
te Verona ( Italië ), vertegenwoordigd door A. Miele, advo          te Salamanca , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
caat te Padua; A. Tizzano en G. M. Roberti, advocaten ,              ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, avenue
beiden te Napels, en C. Scarpa, advocaat te Venetië, domi           Marie Adelaïde 22, tegen Commissie van de Europese Ge
cilie gekozen hebbende te België, ten kantore van Tizzano,           meenschappen ( gemachtigde : X. Lexis ), betreffende een
                                                                     verzoek krachtens de artikelen 185 en 186 van het EG
Grote Zavel 36, Brussel tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ( gemachtigden : P. Ziotti en A. Dal Fer             Verdrag strekkende tot, ten eerste, opschorting van de ten
ro ), betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuit         uitvoerlegging van Verordening ( EG ) nr. 2035/96 van de
voerlegging van de beschikking van de Commissie van                  Commissie van 24 oktober 1996 tot vaststelling van de
6 september 1996 tot wijziging van haar beschikking van              uniforme verminderingscoëfficient om, bij wijze van maat
14 juni 1996 betreffende de levering van vruchtensap en              regel , te bepalen welke voorlopige hoeveelheid bananen in
vruchtenjam bestemd voor de bevolking van Armenië en                 1997 aan elke marktdeelnemer van de categorieën A en B
Azerbeidzjan, geregeld in Verordening ( EG ) nr. 228/96 ,            kan worden toegewezen in het kader van het tariefcontin
heeft de President van het Gerecht een beschikking gege             gent ( PB 1996 , L 272 , blz. 6 ) voorzover die verordening
ven waarvan het dictum luidt als volgt:                              verzoeksters raakt of erga omnes, ten tweede, het gelasten
                                                                     dat aan verzoeksters het juiste aantal certificaten wordt af
                                                                     gegeven waarop zij recht hebben krachtens het Gemeen
                                                                     schapsrecht, en ten derde, tot het treffen van alle andere
                                                                     maatregelen die het Gerecht nodig acht om verzoeksters
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                      voorlopig schadeloos te stellen, heeft de President van het
                                                                     Gerecht op 3 maart 1997 een beschikking gegeven waar
                                                                     van het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                     zen .
                                                                     2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-446/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 18 augustus 2015 — Signum Alfa Sped Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 18 augustus 2015 — Signum Alfa Sped Kft./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság
   (Zaak C-446/15)
   (2015/C 381/18)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Signum Alfa Sped Kft.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Kiemelt Adó- és Vám Főigazgatóság

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2006/112 (1) betreffende de aftrek van btw aldus worden uitgelegd dat de belastingautoriteit op algemene wijze kan verlangen dat de belastingplichtige die zijn recht op btw-aftrek wenst uit te oefenen, wil hij voorkomen dat de belastingautoriteit de economische verrichting als fictief aanmerkt, nagaat of de opsteller van de factuur voor de diensten waarvoor hij zijn recht op aftrek wil uitoefenen, zowel op het ogenblik waarop de diensten worden verricht als ten tijde van de controle, beschikt over de personele en materiële middelen die nodig zijn om die diensten te verrichten, en of de opsteller van de factuur heeft voldaan aan zijn verplichtingen ter zake van aangifte en betaling van btw, of dat de belastingautoriteit kan eisen dat die belastingplichtige, behalve over de factuur, beschikt over andere documenten in verband met de economische verrichting die vrij zijn van vormgebreken? Kan van de opsteller van de factuur worden geëist dat hij zijn economische activiteit volledig volgens de regels verricht, niet alleen ten tijde van de transactie waarop het recht op btw-aftrek is gebaseerd, maar ook ten tijde van de belastingcontrole?

               2)

               Ingeval de belastingautoriteit op basis van de in de eerste vraag beschreven omstandigheden vaststelt dat de economische verrichting weliswaar heeft plaatsgevonden, maar dat de factuur, inhoudelijk gesproken, onbetrouwbaar is omdat die verrichting niet heeft plaatsgevonden tussen de op de factuur vermelde partijen, dient de belastingautoriteit, op wie volgens de algemene regel de bewijslast rust, dan ook te achterhalen welke partijen de transactie dan wél hebben verricht en wie de factuur heeft opgesteld, of kan zij het recht op aftrek dat de belastingplichtige wenst uit te oefenen, weigeren zonder een afdoend bewijs te leveren voor die feiten, en zonder gegevens of omstandigheden aan te voeren betreffende de naam van de derde of de door hem vervulde rol, en dus louter op basis van haar eigen verklaringen dienaangaande?

               3)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2006/112 betreffende de aftrek van btw aldus worden uitgelegd dat de belastingautoriteit, ook al betwist zij niet dat de op de factuur vermelde economische verrichting daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en ook al voldoet de factuur aan de wettelijke vormvereisten, de belastingplichtige het recht op btw-aftrek kan weigeren zonder na te gaan of die met de vereiste zorgvuldigheid heeft gehandeld — alsof de weigering van aftrek was gebaseerd op risicoaansprakelijkheid — op grond dat de economische verrichting niet heeft plaatsgevonden tussen de op de factuur vermelde partijen en de factuur inhoudelijk gesproken dus niet betrouwbaar is, zodat de vraag of de belastingplichtige met de nodige zorgvuldigheid heeft gehandeld, per definitie niet moet worden onderzocht, of moet de belastingautoriteit die de belastingplichtige verbiedt zijn recht op aftrek uit te oefenen, in dergelijke omstandigheden bewijzen dat laatstgenoemde wist dat de onderneming waarmee hij een contractuele relatie had, onregelmatigheden beging — in voorkomend geval met het oog op belastingontduiking –, of dat die belastingplichtige zelf bij die onregelmatigheden betrokken was?

               4)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is een uitlegging van de rechtsregels volgens welke slechts kan worden onderzocht of de ontvanger van de factuur met de vereiste zorgvuldigheid heeft gehandeld als kan worden aangetoond dat de verrichting tussen partijen heeft plaatsgevonden, en wel op de in de factuur beschreven wijze, en dat er alleen sprake is van een ander soort onregelmatigheden, zoals vormgebreken, dan verenigbaar met de bepalingen van richtlijn 2006/112 betreffende de aftrek van btw en met de in de rechtspraak van het Hof ontwikkelde beginselen van fiscale neutraliteit, rechtszekerheid en evenredigheid, in het bijzonder gelet op het feit dat het nationale belastingrecht bepalingen bevat die zien op facturen met vormgebreken en facturen die zijn opgesteld zonder dat er een economische verrichting aan ten grondslag ligt?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-107/14: Arrest van het Gerecht van 19 november 2015 — Griekenland/Commissie [„EOGFL — Afdeling Garantie — ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Bedrijfstoeslagregeling — Nationale reserve — Toekenningscriteria — Risico voor het Fonds — Randvoorwaarden”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/29

         Arrest van het Gerecht van 19 november 2015 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-107/14) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling Garantie - ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Bedrijfstoeslagregeling - Nationale reserve - Toekenningscriteria - Risico voor het Fonds - Randvoorwaarden”])
   (2016/C 016/35)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Chalkias, E. Leftheriotou en A. Vasilopoulou, vervolgens M. Kanellopoulos, E. Leftheriotou en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/763/EU van de Commissie van 12 december 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 338, blz. 81), voor zover dit besluit betrekking heeft op de Helleense Republiek

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2013/763/EU van de Commissie van 12 december 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover de Helleense Republiek een forfaitaire correctie wordt opgelegd in verband met de toekenning van rechten uit de nationale reserve en voor zover de Europese Commissie de Helleense Republiek voor het jaar 2008 een financiële correctie ter zake van de randvoorwaarden heeft opgelegd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak T-508/15: Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Republiek Litouwen/Europese Commissie

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/29

         Beroep ingesteld op 2 september 2015 — Republiek Litouwen/Europese Commissie
   (Zaak T-508/15)
   (2015/C 371/32)
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūno, R. Krasuckaitės, M. Palionio en A. Petrauskaitės, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2015/1119/EU van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo), nietig verklaren voor zover het de Republiek Litouwen betreft en betrekking heeft op de regeling voor vroegtijdige uittreding uit de productie van landbouwgrondstoffen (begrotingspost: 6711),

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een enkel middel aan, inzake beweerde schending van het recht van de Europese Unie:
   Door de vaststelling van het bestreden besluit heeft de Commissie artikel 52, lid 2, van verordening (EU) nr. 1306/2013 (1) juncto het evenredigheidsbeginsel geschonden, omdat:

               1)

               de Commissie, zonder rekening te houden met de aard van de schending en de financiële schade die werd toegebracht aan de Europese Unie, een forfaitaire correctie heeft toegepast hoewel de informatie die werd verstrekt, na de op gepaste en redelijke wijze door Litouwen uitgevoerde ex-post-controle van alle aanvragen, het mogelijk maakte op nauwkeurige wijze de aan de Europese Unie werkelijk veroorzaakte schade te berekenen. De regering van de Republiek Litouwen stelt dat de door de Litouwse overheden uitgevoerde ex-post-controles een gepast middel zijn om de werkelijke schade aan de fondsen te bepalen, omdat:

                           —

                           de voor de controles gekozen criteria verenigbaar zijn met het begrip productie van landbouwgrondstoffen,

                           —

                           de Commissie ten onrechte het begrip productie van landbouwgrondstoffen heeft gekoppeld aan het begrip semi-zelfvoorzieningsbedrijven,

                           —

                           de Commissie heeft verzuimd rekening te houden met de doelstellingen van de Republiek Litouwen en met de maatregelen die duidelijk werden vermeld in de documenten betreffende het programma voor plattelandsontwikkeling.

               2)

               de Commissie in ieder geval de buitensporige financiële correctie van 5 % onjuist heeft toegepast, nu in de toepassing van die correctie uitsluitend is voorzien wanneer sprake is van een aanzienlijk risico op verlies voor de EU-begroting, terwijl de uitgevoerde controles en de door de Republiek Litouwen overlegde informatie aantonen dat er enkel een klein financieel risico voor de EU-begroting had kunnen ontstaan.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB L 347, blz. 549).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 maart 2004 in zaak C-334/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 4 maart 2004
   in zaak C-334/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Beroep wegens niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Belasting op roerende inkomsten - Niet in Frankrijk wonende of gevestigde schuldenaar - Uitsluiting van toepassing van bevrijdende roerende voorheffing - Niet-conforme nationale wettelijke regeling)
   (2004/C 94/15)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-334/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en C. Giolito), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en P. Boussaroque), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door de inkomsten uit de in de artikelen 125-0 A en 125 A van de Code général des impôts bedoelde beleggingen en overeenkomsten, waarvan de schuldenaar niet in Frankrijk woont of is gevestigd, volledig van de toepassing van de bevrijdende voorheffing uit te sluiten, de krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 4 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de inkomsten uit de in de artikelen 125-0 A en 125 A van de Code général des impôts bedoelde beleggingen en overeenkomsten, waarvan de schuldenaar niet in Frankrijk woont of is gevestigd, volledig van de toepassing van de bevrijdende voorheffing uit te sluiten, is de Franse Republiek de krachtens de artikelen 49 EG en 56 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261van 26.10.2002.


title: Zaak C-276/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juni 2011 door Viega GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-375/06, Viega GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/5

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juni 2011 door Viega GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 maart 2011 in zaak T-375/06, Viega GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-276/11 P)
   2011/C 238/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Viega GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J. Burrichter, T. Mäger en M. Röhrig, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover het voor rekwirante bezwarend is;

               —

               beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen) nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op rekwirante;
               subsidiair, de in artikel 2, sub j, van die beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete intrekken of verminderen;

               —

               subsidiair ten opzichte van de eerste en de tweede vordering, de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               verweerster in het hoofdgeding te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening wordt opgekomen tegen het arrest van het Gerecht, waarbij het beroep tegen beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen) is verworpen.
   Tot ondersteuning van haar beroep voert rekwirante de volgende middelen aan:

               Gezien de vastgestelde beschikking schendt het Gerecht het recht van rekwirante om te worden gehoord, de beginselen van de bewijsvoering alsook de motiveringsplicht. Het bestreden arrest baseert de deelneming van rekwirante aan het kartel hoofdzakelijk op de met de hand geschreven notities van één enkele getuige en op de verklaring van een kroongetuige, zonder ook maar in te gaan op het betoog van rekwirante betreffende deze stukken. Rekwirante heeft de juistheid van de stukken uitdrukkelijk in twijfel getrokken (de getuige heeft niet deelgenomen aan de „Duitse bijeenkomsten” en heeft geen kennis van het Duits).

               Het Gerecht had instructiemaatregelen moeten gelasten om de juistheid van de notities van de getuige en de kroongetuige na te gaan. Doordat het Gerecht zich zonder instructie op deze aantekeningen en de verklaring van de kroongetuige als bewijsmiddelen baseert, maakt het inbreuk op de beginselen van de bewijsvoering.

               Het bestreden arrest schendt artikel 81, lid 1, EG in zoverre het Gerecht oordeelt dat rekwirante op 30 april 1999 aan een bijeenkomst met een „mededingingsverstorend karakter” heeft deelgenomen. Daarenboven schendt het bestreden arrest artikel 23, lid 1, verordening nr. 1/2003, voor zover de deelneming aan die bijeenkomst in aanmerking werd genomen bij de bepaling van de hoogte van de geldboete. Het Gerecht stelt inzake die bijeenkomst alleen vast, dat de bewijsmiddelen „eerder” op een mededingingsverstorend doel wijzen dan op een doel dat zich naar de mededinging schikt. Zodoende schendt het Gerecht de bewijsnorm die het zelf heeft vastgesteld, die vereist dat het bewijs van een inbreuk zeker en onomstotelijk is.

               De vaststelling van het mededingingsverstorende karakter van de bijeenkomst van 30 april 1999 heeft ook gevolgen voor de hoogte van de opgelegde geldboete. Die bijeenkomst wordt erbij betrokken om als bewijs te dienen voor de deelneming van rekwirante aan een mededingingsregeling betreffende persfittingen. Op grond hiervan wordt bij de vaststelling van het uitgangsbedrag voor het bepalen van de geldboete rekwirantes omzet voor persfittingen vastgesteld op een bedrag dat ongeveer elf keer zo groot is.

               Wat het erbij betrekken van de omzetten voor persfittingen betreft, vertoont het arrest bovendien een gebrekkige motivering en schendingen van beginselen van logica. Het opleggen van een geldboete van meer dan 50 miljoen EUR wordt in punt 85 van het bestreden arrest per slot van rekening slechts op twee bijeenkomsten gebaseerd, waarvan het verband met persfittingen in twee zinsneden wordt behandeld en zonder enig onderzoek van de bewijzen wordt vastgesteld. Verder neemt het Gerecht aan, dat rekwirante betrokken was bij met het kartelrecht strijdige afspraken over persfittingen tijdens de bijeenkomst op 30 april 1999, hoewel het Gerecht tegelijkertijd vaststelt, dat de mededingers nog tot juli 2000 hebben gedebatteerd over de vraag of persfittingen (waarop rekwirante een monopolie had) hoegenaamd voorwerp van een kartel moeten zijn.

               Ten slotte schendt het bestreden arrest het evenredigheidsbeginsel. De Commissie, hierin gevolgd door het Gerecht, past de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten als volgt toe: vooreerst stelt zij een uitgangsbedrag vast waarbij de omzetten voor persfittingen in aanmerking worden genomen, ofschoon persfittingen ook volgens de vaststellingen van het Gerecht alleen in 2000 en 2001 voorwerp van een mededingingsregeling konden zijn; daarna heeft zij het uitgangsbedrag met 90 % verhoogd op grond van de gehele beweerde duur van rekwirantes deelneming aan het kartel (negen jaar en drie maanden). Doordat de omzetten voor persfittingen voor het gehele tijdvak en niet alleen voor de hoogstens doorslaggevende laatste 15 maanden als basis worden gehanteerd, maakt de vaststelling van de hoogte van de geldboete inbreuk op het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak T-439/10 R: Beschikking van de kortgedingrechter van 8 september 2011 — Fulmen/Raad ( Kort geding — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van verspreiding van kernwapens — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/22

         Beschikking van de kortgedingrechter van 8 september 2011 — Fulmen/Raad
   (Zaak T-439/10 R)
   (Kort geding - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van verspreiding van kernwapens - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 319/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fulmen (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: A. Kronshagen, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, T. Scharf en E. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de volgende handelingen, voor zover zij betrekking hebben op verzoekster:

               —

               besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39);

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25);

               —

               besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB (PB L 281, blz. 81);

               —

               verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-320/11: Beschikking van het Gerecht van 18 december 2012 — Hongarije/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanvang — Te late indiening — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/13

         Beschikking van het Gerecht van 18 december 2012 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-320/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvang - Te late indiening - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 55/23
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Fehér, K. Szíjjártó en K. Veres, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen en A. Sipos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/192/EU van de Commissie van 28 maart 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die Hongarije voor het programma ter ondersteuning van pretoetredingsmaatregelen op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling (Sapard) in 2004 heeft verricht (PB L 81, blz. 14)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Hongarije wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.