title: Gevoegde zaken C-18/05 en C-155/05: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 juli 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Commissione tributaria provinciale di Napoli, Commissione tributaria regionale di Firenze — Italië) — Casa di cura privata Salus SpA/Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4 (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering — Zesde btw-richtlijn — Artikel 13, B, sub c — Vrijstellingen — Levering van goederen die uitsluitend zijn gebezigd voor vrijgestelde activiteit en waarvoor geen recht op aftrek is genoten)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/15

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 6 juli 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Commissione tributaria provinciale di Napoli, Commissione tributaria regionale di Firenze — Italië) — Casa di cura privata Salus SpA/Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4
   (Gevoegde zaken C-18/05 en C-155/05) (1)

   (Artikel 104, lid 3, tweede alinea, van Reglement voor procesvoering - Zesde btw-richtlijn - Artikel 13, B, sub c - Vrijstellingen - Levering van goederen die uitsluitend zijn gebezigd voor vrijgestelde activiteit en waarvoor geen recht op aftrek is genoten)
   (2006/C 224/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechters
   Commissione tributaria provinciale di Napoli, Commissione tributaria regionale di Firenze
   Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoeksters: Casa di cura privata Salus SpA (C-18/05), Agenzia delle Entrate — Ufficio di Firenze 1 (C-155/05)

      Verweersters: Agenzia Entrate Ufficio Napoli 4 (C-18/05), Villa Maria Beatrice Hospital Srl (C-155/05)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Commissione tributaria provinciale di Napoli en Commissione tributaria regionale di Firenze — Uitlegging van artikel 13, B, sub c, van Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen in binnenland — Vrijstellingen van levering van goederen die uitsluitend zijn gebezigd voor vrijgestelde activiteit of van recht op aftrek zijn uitgesloten — Rechtstreekse toepasselijkheid
   Dictum
   Het eerste deel van artikel 13, B, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de daarin voorziene vrijstelling uitsluitend geldt voor de wederverkoop van goederen die tevoren door een belastingplichtige ten behoeve van een krachtens dat artikel vrijgestelde activiteit zijn verworven, voor zover geen recht op aftrek is genoten voor de over de eerste verwerving van die goederen betaalde belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005

      PB C 155 van 25.6.2005.


title: Verzoek van het VAT and Duties Tribunal van 26 februari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T. P. Madgett en R. M. Baldwin, uitbaters van het Howden Court Hotel en The Commissioners of Customs and Excise (Zaak C-94/97)

text:
26 . 4 . 97            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 131 /9
1 . Moet artikel 31 , lid 1 , onder a ), van Richtlijn 93/16/              door andere belastingplichtigen voor de reisorganisator
     EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelij                   wordt verricht ( prestatie van derden ) en deels door de
     king van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge                reisorganisator uit eigen middelen wordt verricht ( ei
     erkenning van hun diploma's, certificaten en andere ti               gen prestatie )?
     tels ('), in samenhang gelezen met de artikelen 3 en 23
     en met de overige bepalingen van titel IV van die richt
     lijn, in die zin worden geïnterpreteerd dat de specifieke        2 . Moet artikel 26 met name aldus worden uitgelegd,
                                                                           dat :
     opleiding in de huisartsengeneeskunde pas kan worden
     aangevat nadat de betrokkene, na ten minste zes stu
     diejaren, het in artikel 3 bedoelde diploma heeft be                 a ) dit een splitsing van het totale door de reisorgani
     haald ?                                                                     sator van de reiziger ontvangen bedrag voorschrijft
                                                                                naar prestaties van derden en eigen prestaties, en
                                                                                dit op basis van de kosten van de samenstellende
2 . Moet artikel 31 , lid 1 , onder d ), van dezelfde richtlijn
                                                                                delen;
     in die zin worden geïnterpreteerd dat het feit dat „ de
     kandidaat (. . .) persoonlijk aan beroepsactiviteiten [di
     ent] deel te nemen en in de verantwoordelijkheden van                       of
     degenen met wie hij werkt, te delen " impliceert dat die
     kandidaat werkzaamheden van arts uitoefent die voor                  b ) dit de lidstaten machtigt om een splitsing van deze
     behouden zijn aan de houders van de diploma's vereist                       kosten te verlangen, i ) hetzij in het algemeen, ii )
     door de artikelen 2 en 3 van de richtlijn ?                                 hetzij bij handelingen als die waarom het in deze
                                                                                zaak gaat;
3 . Zo ja, moet diezelfde bepaling in die zin worden geïn
     terpreteerd dat de kandidaat reeds bij het begin van de                     of
     specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde werk
     zaamheden van arts zou moeten uitoefenen , ongeacht                   c ) dit toelaat, dat deze splitsing wordt toegepast in
     of het gaat om de voltijdse opleiding waarin artikel 31                     overeenstemming met de gebruikelijke beginselen
     van de richtlijn voorziet, of om de deeltijdse opleiding                    inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing
     waarin artikel 34 voorziet ?
                                                                                overeenkomstig artikel 11 ?
O PB nr. L 165 van 7. 7. 1993 , blz. 1 .
                                                                      (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
Verzoek van het VAT and Duties Tribunal van 26 februari
 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen             Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door Commissie van
T. P. Madgett en R. M. Baldwin, uitbaters van het                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Howden Court Hotel en The Commissioners of Customs                                              ( Zaak C-96/97)
                             and Excise
                                                                                ( 97/C 131 /23 )
                         (Zaak C-94/97)
                          ( 97/C 131 /22 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen Franse Repu
Het VAT and Duties Tribunal heeft bij beschikking van                 bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen ,
26 februari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               vertegenwoordigd door R. Wainwright en J.-F. Pasquier,
Justitie op 3 maart 1997, in het geding tussen T. P. Mad             als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem
 gett en R. M. Baldwin, uitbaters van het Howden Court                 burg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
 Hotel en The Commissioners of Customs and Excise, het
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 vragen :
                                                                       — vast te stellen dat de Franse Republiek , door niet de
 Indien in zaak C-308/96 wordt beslist dat de bepalingen                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
 van artikel 26 van de zesde BTW-richtlijn (') van toepas                  vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 91 /412/EEG
 sing zijn op handelingen als die waarom het in deze zaak                   van de Commissie van 23 juli 1991 tot vastlegging van
 gaat,                                                                      beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij
                                                                            het vervaardigen van geneesmiddelen voor diergenees
                                                                            kundig gebruik ('), de krachtens deze richtlijn op haar
 1 . op welke grondslag moet dan in de zin van artikel 26                   rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
      de winstmarge van de reisorganisator worden bere
      kend, wanneer een reisorganisator in één handeling ten
      behoeve van een reiziger een dienst verricht die deels           — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten .


title: Zaken T-489/09, T-490/09 en T-56/10: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Leali en Acciaierie e Ferriere Leali Luigi/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van betonstaal in staven of rollen — Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag — Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen — Beperking of beheersing van de productie of de afzet — Schending van wezenlijke vormvoorschriften — Rechtsgrondslag — Bevoegdheidsoverschrijding en misbruik van bevoegdheid — Geldboeten — Duur van inbreuk — Evenredigheid — Verjaring — Beroep tot nietigverklaring — Wijzigingsbesluit — Niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/21

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Leali en Acciaierie e Ferriere Leali Luigi/Commissie
   (Zaken T-489/09, T-490/09 en T-56/10) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van betonstaal in staven of rollen - Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag - Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen - Beperking of beheersing van de productie of de afzet - Schending van wezenlijke vormvoorschriften - Rechtsgrondslag - Bevoegdheidsoverschrijding en misbruik van bevoegdheid - Geldboeten - Duur van inbreuk - Evenredigheid - Verjaring - Beroep tot nietigverklaring - Wijzigingsbesluit - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 034/22)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Leali SpA (Odolo, Italië) (zaken T-489/09 en T-56/10) en Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA (Brescia, Italië) (zaken T-490/09 en T-56/10) (vertegenwoordiger: G. Bellotti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: in de zaken T-489/09 en T-490/09 aanvankelijk R. Sauer en V. Di Bucci, vervolgens R. Sauer en B. Gencarelli en ten slotte R. Sauer en R. Striani, en in zaak T-56/10 aanvankelijk R. Sauer en B. Gencarelli en vervolgens R. Sauer en R. Striani, gemachtigden, bijgestaan door M. Moretto, advocaat)

      Voorwerp

   In de zaken T-489/09 en T-490/09 verzoeken tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 betreffende een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking) en, subsidiair, verzoeken tot verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboete, en in zaak T-56/10 verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2009) 9912 definitief van de Commissie van 8 december 2009 houdende wijziging van beschikking C (2009) 7492 definitief

      Dictum

               1)

               De zaken T-489/09, T-490/09 en T-56/10 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               In zaak T-489/09 wordt Leali SpA verwezen in de kosten.

               4)

               In zaak T-490/09 wordt Acciaierie e Ferriere Leali Luigi SpA verwezen in de kosten.

               5)

               In zaak T-56/10 worden Leali en Acciaierie e Ferriere Leali Luigi verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Doorhaling van zaak C-326/02

text:
C 7/28                NL                    Publicatieblad van de Europese Unie                                     10.1.2004
              Doorhaling van zaak C-163/02 (1)                                 Doorhaling van zaak C-326/02 (1)
                         (2004/C 7/49)
                                                                                (2004/C 7/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 augustus 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-163/02:          De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juli 2003 de
republiek Duitsland.                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-326/02: Commis-
                                                                 sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 156 van 29.6.2002.
                                                                 (1) PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-161/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Anna Muzzio/ASL Pavia e.a.

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Anna Muzzio/ASL Pavia e.a.
   (Zaak C-161/12)
   2012/C 157/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anna Muzzio

      Verwerende partijen: ASL Pavia e.a.

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de beginselen van de vrijheid van vestiging, non-discriminatie en bescherming van de mededinging die in de artikelen 49 e.v. VWEU zijn neergelegd zich tegen een nationale regeling op grond waarvan een bevoegde apotheker, die is ingeschreven bij de beroepsorde maar geen houder is van een vestigingsvergunning voor een apotheek, in zijn parafarmaceutische verkooppunt het publiek ook geen medicijnen mag verkopen die op een zogenoemd „wit recept” verkrijgbaar zijn (dat wil zeggen niet door de nationale gezondheidsdienst worden vergoed, maar geheel ten laste van de burger komen), zodat ook in dit segment een verbod geldt bepaalde klassen farmaceutische producten te verkopen en het aantal verkooppunten op het nationale grondgebied is gecontingenteerd?


title: Gevoegde zaken C-33/12 en C-38/12: Beschikking van de president van het Hof van 6 november 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Fővárosi Törvényszék, Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Bíróság — (Hongarije)) — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-33/12), Felső-Tisza-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-38/12)/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/17

         Beschikking van de president van het Hof van 6 november 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door Fővárosi Törvényszék, Szabolcs-Szatmár-Bereg Megyei Bíróság — (Hongarije)) — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-33/12), Felső-Tisza-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (C-38/12)/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Gevoegde zaken C-33/12 en C-38/12) (1)

   2013/C 38/26
   Procestaal: Hongaars
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Zaak C-255/01: Verzoek van het Simvoulio tis Epikratias van 12 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Markopoulos e.a. enerzĳds en 1. Minister van ontwikkeling, 2. Orde beëdigde controllers e.a. anderszĳds

text:
C 289/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.10.2001
2.    Zou het niet een grondrechtsconformer alternatief vor-                houder bij het besturen van een motorrijtuig in Nederland
      men om de verplichting tot openbaarmaking van bedrijfs-               een strafbaar feit pleegt?
      gegevens te beperken tot ondernemingen waarvoor onaf-
      hankelijke accountants de problematiek van bepaalde
      kencijfers van de onderneming en dus een bijzondere             2.    Levert een nationale regeling als bedoeld in de eerste
      informatiebehoefte van de samenleving hebben vastge-                  vraag en met de daarin omschreven gevolgen een belem-
      steld?                                                                mering op van het vrije verkeer van personen en zo ja,
                                                                            kan deze belemmering dan worden gerechtvaardigd door
                                                                            overwegingen gelegen in het mogelijk maken van perio-
3.    Zijn de openbaarmakingsverplichtigen van de Eerste en                 dieke vernieuwing van de op het document aangebrachte
      de Vierde richtlijn verenigbaar met de grondrechten                   gegevens en aanpassing van het document aan de voort-
      volgens het Handvest van de grondrechten van de                       schrijdende technische inzichten ten aanzien van de uit
      Europese Unie?                                                        een oogpunt van beveiliging en het tegengaan van fraude
                                                                            aan het document te stellen eisen?
4.    Werd door de richtlijn betreffende de bescherming van
      persoonsgegevens, de richtlijn betreffende gegevens in de
      telecommunicatiesector en de verordening betreffende
      wederzijdse administratieve bijstand materieel afgeweken        (1) PB 1991, L 237, blz. 1.
      van de richtlijnen betreffende openbaarmaking?
(1) PB L 65, blz. 8.
(2) PB L 222, blz. 11.
                                                                      Verzoek van het Simvoulio tis Epikratias van 12 juni
                                                                      2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      P. Markopoulos e.a. enerzijds en 1. Minister van ontwikke-
                                                                           ling, 2. Orde beëdigde controllers e.a. anderszijds
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank Rotterdam
van 27 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen S. Klip-Krüger en Directie van de                                            (Zaak C-255/01)
   rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer
                         (Zaak C-253/01)                                                       (2001/C 289/19)
                         (2001/C 289/18)                              Het Simvoulio tis Epikratias heeft bij beschikking van 12 juni
                                                                      2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli
De Arrondissementsrechtbank Rotterdam heeft bij arrest van            2001, in het geding tussen P. Markopoulos e.a. enerzijds en
27 juni 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          1. Minister van ontwikkeling, 2. Orde beëdigde controllers e.a.
op 2 juli 2001, in het geding tussen S. Klip-Krüger en Directie       anderszijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
van de rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer,            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-              navolgende vragen:
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                               a)    Mag de nationale wetgever op grond van artikel 15 van
                                                                            de Achtste richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 april
1.    Moet de Richtlijn 91/439/EEG (1) van de Raad van de                   1984 (1) gebruik maken van de in dat artikel bedoelde
      Europese Gemeenschappen van 29 juli 1991 betreffende                  bevoegdheid, en de mogelijkheid regelen dat verschillende
      het rijbewijs — en dan met name artikel 1, eerste en                  categorieën personen tot de controle van boekhoud-
      tweede lid — zo worden uitgelegd dat daarmee in                       bescheiden worden toegelaten in afwijking van de algeme-
      overeenstemming is een nationale regeling ter implemen-               ne regelingen, dat wil zeggen zonder dat zij tevoren een
      tatie daarvan, op grond waarvan voor de houder van                    vakbekwaamheidsexamen afleggen, indien de betrokken
      een in de Bondsrepubliek Duitsland door de bevoegde                   lidstaat zulke vakbekwaamheidsexamens reeds eerder,
      autoriteit afgegeven rijbewijs, dat een levenslang geldig-            vóór de uitvaardiging van de richtlijn, in zijn nationale
      heidsduur heeft, binnen één jaar na verplaatsing van de               recht heeft ingevoerd? — of mag althans de nationale
      normale woonplaats naar Nederland een inwisselings-                   wetgever nogmaals gebruik maken van de bevoegdheid
      plicht bestaat, althans ontstaat, omdat een rijbewijs dat in          tot invoering van overgangsbepalingen op grond van
      een andere Lid-Staat meer dan tien jaar geleden is                    genoemd artikel van de richtlijn, en wel na verstrijken
      afgegeven in Nederland niet kan worden geregistreerd en               van de sluitingsdatum van 1 januari 1991 (artikel 15
      in het geval dat het rijbewijs niet is geregistreerd de               juncto artikel 30, lid 2, van de richtlijn)?
 ---pagebreak--- 13.10.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/11
b)    Moet artikel 11 van de richtlijn aldus worden uitgelegd,               voorwaarden voor aansluiting bij de regeling voldoen,
      dat wanneer degene die in een lidstaat van de Europese                 een aanzienlijker kleiner percentage vrouwen dan man-
      Unie tot de controle van boekhoudbescheiden wenst te                   nen aan het vereiste van tewerkstelling op grond van een
      worden toegelaten sommige van de daartoe vereiste                      arbeidsovereenkomst kan voldoen, en op grond van het
      kwalificaties onder het vóór de harmonisatie geldende                bewijs dat dit vereiste niet objectief gerechtvaardigd is?
      regiem in een andere lidstaat heeft verworven, de lidstaat
      waar hij om toelating vraagt die kwalificaties moet
      beschouwen als zijnde verworven in die lidstaat zelf, en
      dat dit artikel geen uitzondering inhoudt op de algemeen
      geldende regel dat toelating alleen mogelijk is na een met
      goed gevolg afgelegd vakbekwaamheidsexamen, of moet
      artikel 11 aldus worden uitgelegd, dat degene die in een
      lidstaat onder het vóór de harmonisatie geldende regiem        Verzoek van het Tribunale di Bari — Sezione distaccata
      tot de controle van boekhoudbescheiden is toegelaten, op         di Altamura — van 28 juni 2001 om een prejudiciële
      dezelfde voet in een andere lidstaat kan worden toegelaten       beslissing in het geding tussen Walter Ferro en Giovanni
      zonder een vakbekwaamheidsexamen te hoeven afleggen,                                          Santoro
      na enkele bevestiging van de gelijkwaardigheid van zijn
      kwalificaties?                                                                           (Zaak C-273/01)
                                                                                (2001/C 289/21)
(1) PB L 126, van 12.5.1984, blz. 20.
                                                                       Het Tribunale di Bari — Sezione distaccata di Altamura —
                                                                       heeft bij beschikking van 28 juni 2001, ingekomen ter griffie
                                                                       van het Hof van Justitie op 12 juli 2001, in het geding tussen
                                                                       Walter Ferro en Giovanni Santoro, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Moeten richtlijn 86/653/EEG (1) inzake de coördinatie van de
                                                                       wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil                ten, en in elk geval de gemeenschapsrechtelijke beginselen van
Division) van 22 juni 2001 om een prejudiciële beslissing              het vrije verkeer en het vrij verrichten van diensten aldus
in het geding tussen Debra Allonby, enerzijds, en Accring-             worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan een nationale
ton & Rossendale College, Education Lecturing Services                 regeling die het recht van de makelaar op een beloning
en de Secretary of State for Education and Employment,                 afhankelijk stelt van diens inschrijving in een daartoe bestemd
                            anderzijds                                 register?
                         (Zaak C-256/01)                               (1) van de Raad van 18 december 1986; PB L 382 van 31.12.1986,
                                                                           blz. 17.
                         (2001/C 289/20)
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft
bij beschikking van 22 juni 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 3 juli 2001, in het geding tussen Debra
Allonby, enerzijds, en Accrington & Rossendale College,                Verzoek van de House of Lords (Verenigd Koninkrijk)
Education Lecturing Services en de Secretary of State for              van 7 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het
Education and Employment, anderzijds, het Hof van Justitie             geding tussen Sinclair Collis Ltd en Commissioners of
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                                   Customs and Excise
le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (Zaak C-275/01)
1.    Heeft artikel 141 rechtstreekse werking, zodat vrouwen
      dezelfde beloning als die van een man kunnen vorderen                                    (2001/C 289/22)
      in de omstandigheden van het onderhavige geval?
                                                                       De House of Lords (Verenigd Koninkrijk) heeft bij beschikking
2.    Heeft artikel 141 rechtstreekse werking, zodat mevrouw           van 7 juni 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
      Allonby kan vorderen dat zij wordt aangesloten bij de            op 12 juli 2001, in het geding tussen Sinclair Collis Ltd en
      pensioenregeling (i) op grond van een vergelijking van           Commissioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van
      haarzelf met de heer Johnson, of (ii) op grond van het           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      statistische bewijs dat van de lesgevers die aan de overige      beslissing over de navolgende vraag:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 oktober 2002 in zaak T-134/01: Hans Fuchs Versandschlachterei KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Verordening (EG) nr. 111/1999 — Verordening (EG) nr. 1135/1999 — Voedselhulp voor Rusland — Inschrĳving voor aankoop — Inschrĳving voor vervoer — Contractuele verhouding — Arbitragebeding — Verzoek om uitvoering van overeenkomst — Ontvankelĳkheid — Afgifte van certificaten voor elk vervoermiddel — Moratoire interesten")

text:
C 323/34                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        21.12.2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 oktober 2002
                         van 9 oktober 2002
                                                                           in zaak T-6/02: Michael Gerhard Franz Platte tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
in zaak T-134/01: Hans Fuchs Versandschlachterei KG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Ambtenaren — Aanstelling — Indeling in rang — Ar-
                                                                                tikel 31, lid 2, Statuut”)
(„Verordening (EG) nr. 111/1999 — Verordening (EG)
                                                                                (2002/C 323/55)
nr. 1135/1999 — Voedselhulp voor Rusland — Inschrijving
voor aankoop — Inschrijving voor vervoer — Contractuele
verhouding — Arbitragebeding — Verzoek om uitvoering                                                  (Procestaal: Frans)
van overeenkomst — Ontvankelijkheid — Afgifte van
certificaten voor elk vervoermiddel — Moratoire interesten”)
                                                                           In zaak T-6/02, Michael Gerhard Franz Platte, ambtenaar van
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                            (2002/C 323/54)                                Tielt-Winge (België), vertegenwoordigd door X. De Kesel en
                                                                           S. Peeters, advocaten, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: V. Joris en C. Berardis-
                            (Procestaal: Duits)                            Kayser), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het
                                                                           besluit van de Commissie van 31 januari 2001 waarbij
                                                                           verzoeker definitief is ingedeeld in de rang C 5, salaristrap 3,
                                                                           heeft het Gerecht (J. D. Cooke, alleensprekend rechter); griffier:
                                                                           B. Pastor, adjunct-griffier, op 3 oktober 2002 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-134/01, Hans Fuchs Versandschlachterei KG, ge-
vestigd te Duisburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
U. Schrömbges, L. Harings en C. Hütter, advocaten, tegen                   1)     Verwerpt het beroep.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
M. Niejahr), betreffende een beroep dat ertoe strekt, primair,             2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
de Commissie te doen veroordelen tot betaling van een bedrag
van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro), vermeerderd met 8 %                     (1 ) PB C 84 van 6.4.2002.
rente per jaar vanaf 1 maart 2000, en, subsidiair, de Bundesan-
stalt für Landwirtschaft und Ernährung te doen gelasten een
bedrag van 13 130,04 DEM (6 713,28 euro) te betalen,
vermeerderd met 8 % rente per jaar vanaf 1 maart 2000,
heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 9 oktober 2002
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                AANLEG
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoekster van                                 van 30 september 2002
       het bedrag van 6 713,28 euro, vermeerderd met moratoire
       interesten, te rekenen vanaf 2 mei 2000 tot de volledige            in zaak T-25/01: Francisco Miguel Viana França tegen
       betaling. De moratoire interesten worden berekend op basis van            Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
       het rentepercentage voor de voornaamste herfinancieringstran-
       sacties, dat door de Europese Centrale Bank voor de betrokken       („Ambtenaren — Buitengewoon verlof voor verkiezingen —
       periode is vastgesteld, vermeerderd met twee punten.                Reisdagen — Bewijsstukken — Onbevoegdheid — Verplich-
                                                                           ting tot loyaal gedrag en medewerking — Evenredigheids-
                                                                               beginsel — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                (2002/C 323/56)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                           In zaak T-25/01, Francisco Miguel Viana França, ambtenaar
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                                                                           de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Gentil Anastácio,


title: Zaak C-51/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Celle — Duitsland) — Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover [Prejudiciële verwijzing — Artikel 4, lid 2, VEU — Eerbiediging van de nationale identiteit van de lidstaten die besloten ligt in hun politieke en constitutionele basisstructuren, waaronder die voor regionaal en lokaal zelfbestuur — Interne organisatie van de lidstaten — Territoriale lichamen — Rechtsinstrument dat een nieuwe publiekrechtelijke entiteit in het leven roept en de overdracht van bevoegdheden en verantwoordelijkheden met het oog op het verrichten van openbare taken organiseert — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 2, onder a) — Begrip „overheidsopdracht”]

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Celle — Duitsland) — Remondis GmbH & Co. KG Region Nord/Region Hannover
   (Zaak C-51/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 4, lid 2, VEU - Eerbiediging van de nationale identiteit van de lidstaten die besloten ligt in hun politieke en constitutionele basisstructuren, waaronder die voor regionaal en lokaal zelfbestuur - Interne organisatie van de lidstaten - Territoriale lichamen - Rechtsinstrument dat een nieuwe publiekrechtelijke entiteit in het leven roept en de overdracht van bevoegdheden en verantwoordelijkheden met het oog op het verrichten van openbare taken organiseert - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 2, onder a) - Begrip „overheidsopdracht”])
   (2017/C 053/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Celle

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Remondis GmbH & Co. KG Region Nord

      Verwerende partij: Region Hannover

      in tegenwoordigheid van: Zweckverband Abfallwirtschaft Region Hannover

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet in die zin worden uitgelegd dat niet als een overheidsopdracht wordt beschouwd een akkoord tussen twee territoriale lichamen als aan de orde in het hoofdgeding, op basis waarvan deze territoriale lichamen statutair beslissen een doelcorporatie in de vorm van een publiekrechtelijke rechtspersoon op te richten en aan deze nieuwe overheidsinstantie bepaalde bevoegdheden toe kennen waarover zij tot dan toe zelf beschikten en die voortaan de eigen bevoegdheden van die doelcorporatie zullen zijn.
   Van een dergelijke overdracht van bevoegdheden voor het verrichten van openbare taken is echter slechts sprake indien die overdracht zowel betrekking heeft op de verantwoordelijkheden die verband houden met de overgedragen bevoegdheid, als op de macht die het uitvloeisel daarvan is, zodat de overheidsinstantie die de bevoegdheid verkrijgt, over beslissingsautonomie en financiële autonomie beschikt, hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.

      (1)  PB C 155 van 11.5.2015.


title: Zaak C-167/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Employment Tribunal Newcastle upon Tyne (Groot-Brittannië) op 3 april 2012 — CD/ST

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Employment Tribunal Newcastle upon Tyne (Groot-Brittannië) op 3 april 2012 — CD/ST
   (Zaak C-167/12)
   2012/C 194/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Employment Tribunal Newcastle upon Tyne

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: C.D.

      Verwerende partij: S.T.

      Prejudiciële vragen

   In elk van de volgende vragen:

               a)

               verwijst de zinsnede „een wensmoeder die een kind heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst” naar omstandigheden waarin de wensmoeder een werkneemster is en op geen enkel moment zwanger is geweest of het betrokken kind heeft gebaard;

               b)

               verwijst de zinsnede „draagmoeder” naar omstandigheden waarin een vrouw zwanger is geweest en een kind heeft gebaard voor een wensmoeder.

                           1)

                           Voorzien artikel 1, lid 1 en/of artikel 2, sub c en/of artikel 8, lid 1 en/of artikel 11, lid 2, sub b, van richtlijn 92/85/EEG (1) (bescherming werkneemsters tijdens de zwangerschap) in een recht op zwangerschapsverlof voor een wensmoeder die een kind heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst?

                           2)

                           Voorziet richtlijn 92/85/EEG in een recht op zwangerschapsverlof voor een wensmoeder die een kind heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst, in omstandigheden waarin zij:

                                       a)

                                       eventueel borstvoeding geeft na de geboorte en/of

                                       b)

                                       daadwerkelijk borstvoeding geeft na de geboorte?

                           3)

                           Wordt artikel 14 juncto artikel 2, lid 1, sub a, en/of sub b, en/of artikel 2, lid 2, sub c, van de herschikte richtlijn 2006/54/EG (2) (gelijke behandeling) geschonden wanneer een werkgever weigert om zwangerschapsverlof toe te kennen aan een wensmoeder die een kind heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst?

                           4)

                           Wordt artikel 14 juncto artikel 2, lid 1, sub a, en/of artikel 2, lid 2, sub c, van de herschikte richtlijn 2006/54/EG vanwege de verbondenheid tussen de werkneemster en de draagmoeder van het kind potentieel geschonden wanneer de wensmoeder die een baby heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst, zwangerschapsverlof geweigerd wordt?

                           5)

                           Wordt artikel 14 juncto artikel 2, lid 1, sub a en/of sub b, en/of artikel 2, lid 2, sub c, van de herschikte richtlijn 2006/54/EG vanwege de verbondenheid tussen de wensmoeder en de draagmoeder van het kind potentieel geschonden wanneer een wensmoeder die een kind heeft ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst, aan een minder gunstige behandeling wordt onderworpen?

                           6)

                           Indien het antwoord op vraag 4 bevestigend is, volstaat dan de hoedanigheid van de wensmoeder als wensmoeder om haar recht te geven op zwangerschapsverlof op basis van haar verbondenheid met de draagmoeder van het kind?

                           7)

                           Indien het antwoord op één van de vragen 1, 2, 3 en 4 bevestigend is:

                                       7.1

                                       Heeft richtlijn 92/85/EEG, in de relevante opzichten, rechtstreekse werking; en

                                       7.2

                                       Heeft richtlijn 2006/54/EG, in de relevante opzichten, rechtstreekse werking?

      (1)  Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) PB L 348, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) PB L 204, blz. 23.


title: Zaak T-501/08: Arrest van het Gerecht van 23 september 2011 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — C More Entertainment (see more) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk see more — Oudere nationale woordmerken CMORE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/14

         Arrest van het Gerecht van 23 september 2011 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — C More Entertainment (see more)
   (Zaak T-501/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk see more - Oudere nationale woordmerken CMORE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 319/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NEC Display Solutions Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Munzinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: W. Verburg, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: C More Entertainment AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordiger: R. Almaraz Palmero, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 augustus 2008 (zaak R 1388/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen C More Entertainment AB en NEC Display Solutions Europe GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               NEC Display Solutions Europe GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak C-353/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/54/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-353/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/54/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 294/28)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling, binnen de gestelde termijn, van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG — Verklaringen met betrekking tot ontmantelings- en afvalbeheeractiviteiten (PB L 176, blz. 37)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-26/04: Beroep, op 20 januari 2004 ingesteld door Jacques Verborgh tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.3.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/41
—     in artikel 3 vastgesteld dat bepaalde steun die Spanje van       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      plan is in 2001 aan verzoekster toe te kennen ter dekking
      van uitzonderlijke herstructureringslasten, onverenigbaar        —     het besluit van het TABG van 20 december 2002 tot
      is met artikel 7 van verordening (EG) nr. 1407/2002 van                bevestiging van verzoekers aanvankelijke indeling in de
      de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de               rang A7 nietig te verklaren;
      kolenindustrie (4);
                                                                       —     voor zoveel nodig, het besluit van het TABG van 9 ok-
—     Spanje in artikel 4 de verplichting opgelegd, behalve
                                                                             tober 2003 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig te
      andere bedragen de in artikel 1 vermelde steun terug te
                                                                             verklaren;
      vorderen.
                                                                       —     verweerster te verwijzen in alle kosten.
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:
—     onbevoegdheid van de Commissie tot vaststelling van de
      bestreden beschikking na afloop van het EGKS-Verdrag;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—     onrechtmatigheid van de voor de vaststelling van de
      bestreden beschikking gevolgde procedure, daar de Com-
      missie de artikelen 1, 2 en 5 van beschikking 2002/827/          Ten vervolge op het arrest van het Gerecht in zaak T-17/95 (1)
      EGKS niet eerder heeft ingetrokken;                              heeft de Commissie de regels inzake de criteria voor de indeling
                                                                       in rang en salaristrap bij aanwerving gewijzigd. Bij het
—     schending van het rechtszekerheidsbeginsel en procedure-         bestreden besluit heeft zij verzoekers indeling in de rang A7
      le onregelmatigheden, daar artikel 1 van de bestreden            op de datum van zijn aanwerving bevestigd en bijgevolg zijn
      beschikking bepaalde bij beschikking 98/637/EGKS toe-            verzoek om herindeling afgewezen.
      gestane steunmaatregelen onrechtmatig en onverenigbaar
      met de gemeenschappelijke markt verklaart, hoewel die
      steunmaatregelen in beschikking 2002/827/EGKS reeds              Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat het
      gerechtvaardigd zijn geacht;                                     bestreden besluit niet met redenen is omkleed en stelt hij een
                                                                       kennelijke beoordelingsfout en een vermeende discriminatie
—     kennelijke onjuiste beoordeling van de feiten, waar be-          tussen verzoeker zelf, wiens verzoek om herindeling is afgewe-
      paalde aan verzoekster verleende steun ter dekking van           zen, en andere ambtenaren met een even lange beroepservaring
      uitzonderlijke herstructureringslasten niet als gerecht-         als hij die een herindeling hebben verkregen.
      vaardigd is aangemerkt.
                                                                       (1) Arrest van 5 oktober 1995 van het Gerecht van eerste aanleg van
(1) T-291/02, González y Díez/Commissie (PB C 289 van                      de Europese Gemeenschappen, PB C 315 van 25.11.1995, blz. 14.
    23.11.2002, blz. 33).
(2) PB L 303 van 13.11.1998, blz. 57.
(3) PB L 58 van 28.2.2001, blz. 24.
(4) PB L 205 van 2.8.2002, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door El Corte Inglés
                                                                       SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Beroep, op 20 januari 2004 ingesteld door Jacques Ver-                      markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
borgh tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                 pen
                                                                                (Zaak T-27/04)
                           (Zaak T-26/04)
                                                                                (2004/C 71/72)
                           (2004/C 71/71)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                          (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 januari 2004 beroep ingesteld tegen                  schappen is op 27 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jacques                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Verborgh, wonende te Aalter (België), vertegenwoordigd door            modellen) (BHIM) ingesteld door El Corte Inglés, te Madrid,
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              vertegenwoordigd door J. L. Rivas Zurdo en E. López Leiva,
burg.                                                                  advocaten.


title: Arrest van het Hof van 22 januari 2002 in zaak C-390/99 (verzoek van het Tribunal Supremo om een prejudiciële beslissing): Canal Satélite Digital SL tegen Administración General del Estado ("Artikelen 30 en 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 28 EG en 49 EG)— Richtlĳn 95/47/EG — Nationale wetgeving houdende verplichting voor exploitanten van diensten inzake voorwaardelĳke toegang voor televisie om zich in te schrĳven in een hiervoor gecreëerd register, met opgave van de kenmerken van door hen gebruikte technische middelen waarvoor vervolgens een administratieve goedkeuring moet worden verkregen — Richtlĳn 83/189/EEG — Begrip technisch voorschrift")

text:
C 84/10                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                           verkeer van goederen als de vrijheid van dienstverrichting. Om
                                                                                ten aanzien van deze fundamentele vrijheden gerechtvaardigd te
                                                                                zijn, moet een dergelijke regeling bijgevolg een door het
                       van 22 januari 2002                                       gemeenschapsrecht erkende reden van algemeen belang nastre-
                                                                                ven en het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen, met andere
                                                                                woorden geschikt zijn om de verwezenlijking van het nagestreef-
in zaak C-390/99 (verzoek van het Tribunal Supremo om                            de doel te waarborgen en niet verder gaan dan nodig is voor het
een prejudiciële beslissing): Canal Satélite Digital SL tegen                    bereiken van dat doel.
             Administración General del Estado (1)
                                                                           2)    Bij de beoordeling van de eerbiediging van het evenredigheids-
(„Artikelen 30 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                            beginsel door een nationale regeling zoals die welke in het
artikelen 28 EG en 49 EG)— Richtlijn 95/47/EG —                                  hoofdgeding aan de orde is, dient de verwijzende rechter met
Nationale wetgeving houdende verplichting voor exploitan-                        name rekening te houden met de volgende overwegingen:
ten van diensten inzake voorwaardelijke toegang voor televi-
sie om zich in te schrijven in een hiervoor gecreëerd register,
met opgave van de kenmerken van door hen gebruikte                               —      wil een stelsel van voorafgaande administratieve goedkeu-
technische middelen waarvoor vervolgens een administratie-                              ring gerechtvaardigd zijn, hoewel het een afwijking vormt
ve goedkeuring moet worden verkregen — Richtlijn                                        van een fundamentele vrijheid, moet het in ieder geval zijn
       83/189/EEG — Begrip „technisch voorschrift””)                                    gebaseerd op objectieve criteria, die niet-discriminatoir en
                                                                                vooraf bekend zijn; aldus worden grenzen gesteld aan de
                                                                                uitoefening van de beoordelingsvrijheid van de nationale
                           (2002/C 84/17)                                               autoriteiten en wordt willekeur daarbij voorkomen;
                         (Procestaal: Spaans)                                    —      een door een lidstaat ingevoerde maatregel die eigenlijk
                                                                                slechts een herhaling is van de controles die reeds in het
                                                                                kader van andere procedures in dezelfde of in een andere
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-              lidstaat zijn verricht, kan niet worden beschouwd als
                          dentie van het Hof)                                           noodzakelijk voor het bereiken van het nagestreefde doel;
                                                                                —      een procedure van voorafgaande goedkeuring zou enkel
                                                                                nodig zijn, indien een controle a posteriori moet worden
In zaak C-390/99, betreffende een verzoek aan het Hof                                   geacht te laat te komen om werkelijk efficiënt te kunnen
krachtens artikel 234 EG van het Tribunal Supremo (Spanje),                             zijn en het nagestreefde doel te kunnen bereiken;
in het aldaar aanhangige geding tussen Canal Satélite Digital
SL en Administración General del Estado, in tegenwoordigheid
van: Distribuidora de Televisión Digital SA (DTS), om een                       —      een procedure van voorafgaande goedkeuring is niet in
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 30                          overeenstemming met de fundamentele beginselen van vrij
en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 49                            verkeer van goederen en vrijheid van dienstverrichting,
EG), in samenhang met de artikelen 1 tot en met 5 van richtlijn                         indien zij de betrokken marktdeelnemers vanwege haar
95/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van                                      duur en de onevenredige kosten die zij met zich brengt,
24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor het                                  van de voortzetting van hun project kan doen afzien.
uitzenden van televisiesignalen (PB L 281, blz. 51), en van
artikel 1, punt 9, van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van
28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het                   3)    Een nationale regeling die de exploitanten van diensten inzake
gebied van normen en technische voorschriften (PB L 109,                         voorwaardelijke toegang verplicht om toestellen, apparatuur,
blz. 8), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij richtlijn 94/10/EG                    decoders of systemen voor digitale uitzending en ontvangst van
van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994                          televisiesignalen via satelliet die zij op de markt willen brengen,
(PB L 100, blz. 30), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                      in een register te laten inschrijven en voor deze producten een
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, F. Macken, N. Colneric, en                 voorafgaande goedkeuring te verkrijgen voordat zij in de handel
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward                       kunnen worden gebracht, is een „technisch voorschrift” in de zin
(rapporteur), A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón,                        van artikel 1, punt 9, van richtlijn 83/189/EEG van de Raad
R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-                van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het
Hackl; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 22 januari                gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      en bijgewerkt bij richtlijn 94/10/EG van het Europees Parle-
                                                                                ment en de Raad van 23 maart 1994.
1)    Een nationale regeling die het in de handel brengen van
      toestellen, apparatuur, decoders of systemen voor digitale           (1) PB C 6 van 8.1.2000.
      uitzending en ontvangst van televisiesignalen via satelliet en de
      verrichting van de daarbij horende diensten door exploitanten
      van diensten inzake voorwaardelijke toegang afhankelijk stelt
      van een voorafgaande goedkeuring, beperkt zowel het vrije


title: Zaak T-291/10: Beschikking van het Gerecht van 8 april 2011 — Martin/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Impliciete weigering van toegang — Expliciete beslissing na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/15

         Beschikking van het Gerecht van 8 april 2011 — Martin/Commissie
   (Zaak T-291/10) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Impliciete weigering van toegang - Expliciete beslissing na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 179/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anne Martin (Brussel, België) (vertegenwoordiger: U. O’Dwyer, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en C. ten Dam, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: S. Juul Jørgensen, gemachtigde)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de impliciete beslissing van de Commissie van 20 april 2010 waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot de documenten van het dossier inzake steunmaatregel N 654/2008 ten gunste van Short Brothers plc., die het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland heeft aangemeld op 19 december 2008

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Anne Martin.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 234 van 28.8.2010.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-462/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/40/EG — Onderlinge erkenning van besluiten inzake verwijdering van onderdanen van derde landen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-462/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/40/EG - Onderlinge erkenning van besluiten inzake verwijdering van onderdanen van derde landen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2005/C 271/19)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-462/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 29 oktober 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. O'Reilly en E. de March) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door A. Cingolo, advocaat), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J.N. Cunha Rodrigues en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen, met uitzondering van artikel 7 daarvan, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-95/09: Beroep ingesteld op 26 februari 2009 — United Phosphorus / Commissie

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/32

         Beroep ingesteld op 26 februari 2009 — United Phosphorus / Commissie
   (Zaak T-95/09)
   2009/C 102/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: United Phosphorus (Warringthon, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               elke andere of bijkomende maatregel nemen die rechtens noodzakelijk is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster nietigverklaring krachtens artikel 230 EG van beschikking 2008/902/EG van de Commissie van 7 november 2008 betreffende de niet-opneming van napropamide in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten [kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 6281] (1). De bestreden maatregelen zullen op 7 mei 2009 in werking treden.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert verzoekster drie middelen aan.
   Ten eerste stelt verzoekster dat de bestreden beschikking kennelijke beoordelingsfouten bevat. Volgens verzoekster is er onvoldoende wetenschappelijke rechtvaardiging voor de conclusies in de bestreden beschikking en heeft de Commissie in strijd met artikel 5 van richtlijn 91/414/EEG (2) en artikel 11, lid 2, van verordening nr. 1490/2002 (3) geen rekening gehouden met alle beschikbare wetenschappelijke gegevens.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften, te weten artikel 11 van verordening nr. 1490/2002, heeft geschonden, aangezien haar beweerde tegenstrijdige en inconsistente gedrag verzoekster het recht heeft ontnomen om haar steun voor een stof in te trekken in ruil voor een langer durende geleidelijke afschaffing in afwachting van het opnieuw indienen van een dossier. Verzoekster stelt bovendien dat de Commissie heeft verzuimd om de bestreden beschikking binnen de toepasselijke procedurele termijn vast te stellen, en dus artikel 11, lid 4, van verordening nr. 1490/2002 heeft geschonden.
   Ten derde stelt verzoekster dat de Commissie fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht heeft geschonden, zoals het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het recht om te worden gehoord, en verzoeksters recht van verweer, alsmede het in artikel 5 EG vastgelegde evenredigheidsbeginsel, aangezien de Commissie volgens verzoekster de toepasselijke termijnen had kunnen verlengen om de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV) meer tijd te geven om de door verzoekster ingediende informatie en gegevens te bestuderen. Verzoekster stelt voorts dat de Commissie heeft verzuimd om een toereikende motivering te geven voor haar verschil van inzicht ten opzichte van de beoordeling van de als rapporteur optredende lidstaat en de EAVV, en dus haar verplichtingen krachtens artikel 253 EG heeft geschonden.

      (1)  PB 2008, L 326, blz. 35.

      (2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 1991, L 230, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1490/2002 van de Commissie van 14 augustus 2002 houdende bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma zoals bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot wijziging van verordening (EG) nr. 451/2000 (PB 2002, L 224, blz. 23).


title: Arrest van het Hof van 19 april 2016 in zaak E-14/15 — Holship Norge AS tegen Norsk Transportarbeiderforbund (Artikelen 31, 53 en 54 EER — Mededingingsrecht — Collectieve overeenkomsten — Collectieve actie — Vrijheid van vestiging)

text:
               2.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 33/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 19 april 2016
   in zaak E-14/15
   Holship Norge AS tegen Norsk Transportarbeiderforbund
   (Artikelen 31, 53 en 54 EER — Mededingingsrecht — Collectieve overeenkomsten — Collectieve actie — Vrijheid van vestiging)
   (2017/C 33/06)
   In zaak E-14/15, Holship Norge AS tegen Norsk Transportarbeiderforbund — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Hoge Raad van Noorwegen (Norges Høyesterett) over de uitlegging van de EER-overeenkomst, en met name de artikelen 31, 53 en 54, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 19 april 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De voor collectieve overeenkomsten geldende vrijstelling van de EER-mededingingsbepalingen geldt niet voor de beoordeling van een voorschrift inzake prioritaire inhuring als dat in het onderhavige geval of voor een boycot die tegen een havengebruiker wordt gebruikt om deze te doen instemmen met een collectieve overeenkomst, wanneer die instemming inhoudt dat de havengebruiker de voorkeur moet geven aan de aankoop van los- en laaddiensten van een afzonderlijke onderneming, zoals het betrokken administratief bureau, in plaats van die diensten door eigen werknemers te laten uitvoeren.

               2.

               Op een systeem als het onderhavige kunnen de artikelen 53 en 54 zowel afzonderlijk als tezamen van toepassing zijn.

               3.

               Als een haven, zoals die in het onderhavige geval, niet als een wezenlijk deel van het grondgebied van de EER wordt beschouwd, moeten identieke of overeenkomstige systemen van administratieve bureaus, die wellicht in andere havens bestaan, in aanmerking worden genomen om te bepalen of er sprake is van een machtspositie die het grondgebied van de EER-overeenkomst of een aanzienlijk deel daarvan bestrijkt.

               4.

               Een boycot die er, zoals in het onderhavige geval, op is gericht te zorgen voor instemming met een collectieve overeenkomst die een voorrangsclausule omvat, zal ondernemingen uit andere EER-staten waarschijnlijk ontmoedigen of er zelfs van weerhouden zich te vestigen, en vormt als zodanig een beperking van de vrijheid van vestiging vervat in artikel 31 EER.

               5.

               Voor de beoordeling of er sprake is van een beperking, is het van geen belang of de onderneming slechts in zeer geringe mate en/of sporadisch los- en laaddiensten nodig blijkt te hebben.

               6.

               In een situatie als die in het hoofdgeding is het voor de beoordeling van de rechtmatigheid van de beperking van geen belang dat de onderneming waartegen de boycot wordt uitgevaardigd, met betrekking tot zijn eigen havenarbeiders een andere collectieve overeenkomst toepast.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 21 juni 2001 in zaak C-30/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Vrĳ verkeer van goederen — Edelmetalen — Verplicht stempelmerk")

text:
C 212/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 21 juni 2001
                         van 14 juni 2001
                                                                           in zaak C-30/99: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-368/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                            schappen tegen Ierland (1)
             schappen tegen Koninkrijk Zweden (1)
                                                                           („Vrij verkeer van goederen — Edelmetalen — Verplicht
(„Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate                                                stempelmerk”)
              toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
                                                                                (2001/C 212/10)
                          (2001/C 212/09)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Zweeds)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-30/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en M. Shotter) tegen
                                                                           Ierland (gemachtigde: M. A. Buckley, bijgestaan door A. M. Col-
In zaak C-368/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   lins), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-
pen (gemachtigde: L. Ström) tegen Koninkrijk Zweden (ge-                   Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill, bijge-
machtigde: A. Kruse), betreffende een verzoek om vast te                   staan door M. Hoskins), betreffende een verzoek om vast te
stellen, dat het Koninkrijk Zweden, door niet alle nodige                  stellen dat Ierland de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans,
maatregelen te hebben genomen om ervoor te zorgen dat de                   na wijziging, artikel 28 EG) op hem rustende verplichtingen
kwaliteit van het zwemwater in overeenstemming is met de                   niet is nagekomen
grenswaarden van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van
8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater                 —     door de verkoop in Ierland te verbieden van werken van
(PB 1976, L 31, blz. l), en door de bij deze richtlijn voorgeschre-              edelmetaal (goud, zilver of platina), met de beschrijving
ven minimumfrequentie voor de bemonstering niet te hebben                        en vermelding van het edelmetaalgehalte die zij dragen in
nageleefd, de krachtens artikel 4, lid 1, en artikel 6, lid 1, van               het land van oorsprong, welke producten in andere
die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                  lidstaten op regelmatige wijze zijn vervaardigd en in de
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-                     handel gebracht, doch die niet voldoen aan de Ierse
mann, kamerpresident, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodri-                     voorschriften inzake het edelmetaalgehalte, dan wel door
gues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;                    de verplichting op te leggen bij import van deze produc-
griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan                   ten de stempelmerken te vervangen door die welke gelden
het dictum luidt als volgt:                                                      voor de naaste, lagere officiële Ierse norm inzake het
                                                                                edelmetaalgehalte;
1)    Door niet alle nodige maatregelen te nemen om de kwaliteit
      van het zwetwater in overeenstemming te brengen met de               —     door voor te schrijven dat werken van edelmetaal (goud,
      dwingende grenswaarden die zijn vastgesteld in richtlijn                   zilver of platina) die worden ingevoerd uit een andere
      76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende                     lidstaat en in Ierland op de markt worden gebracht, het
      de kwaliteit van het zwemwater, en door zich niet te houden                merk van de verantwoordelijke producent, bewerker of
      aan de in de richtlijn voorgeschreven minimumfrequentie voor               verkoper dienen te dragen, welk merk geregistreerd dient
      de bemonstering, is het Koninkrijk Zweden de krachtens                     te zijn door de instantie die de keurmeester aanwijst die
      artikel 4, lid 1, en artikel 6, lid 1, van die richtlijn op hem            deze producten van het goedgekeurde stempelmerk dient
      rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    te voorzien, ook wanneer deze artikelen overeenkomstig
                                                                                de wettelijke regeling van de lidstaat van oorsprong reeds
2)    Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.                         zijn voorzien van het stempelmerk van de verantwoorde-
                                                                                lijke producent;
(1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                —     door voor te schrijven dat werken van edelmetaal (goud,
                                                                                zilver of platina) die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat
                                                                                en in Ierland in de handel worden gebracht, en die in een
                                                                                andere lidstaat op regelmatige wijze zijn voorzien van
                                                                                een stempelmerk dat is erkend door een instantie die
 ---pagebreak--- 28.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 212/7
      garanties biedt inzake onafhankelijkheid, en de consu-               3)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      menten passende informatie verschaft, een stempelmerk                      Ierland zal zijn eigen kosten dragen.
      dienen te dragen dat is goedgekeurd door de keurmeester
      (Assay Master) die is aangewezen door de Wardens and
      Commonalty of Goldsmiths van de stad Dublin;                         (1) PB C 86 van 27.3.1999.
—     door verschillende stempelmerken te hanteren voor pro-
      ducten die zijn vervaardigd in Ierland en gelijksoortige
      producten die uit andere lidstaten afkomstig zijn,
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La                                        ARREST VAN HOF
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann
(rapporteur) en C. W. A.Timmermans, rechters; advocaat-
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: D. Louterman-Hubeau,                                             (Tweede kamer)
afdelingshoofd, op 21 juni 2001 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                                          van 21 juni 2001
                                                                           in zaak C-206/99 (verzoek van het Tribunal Tributário
1)    Ierland is de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na             de Primeira Instância do Porto om een prejudiciële
      wijziging, artikel 28 EG) op hem rustende verplichtingen niet        beslissing): SONAE — Tecnologia de Informação SA tegen
      nagekomen door                                                                 Direcção-Geral dos Registos e Notariado (1)
      —     de verkoop in Ierland te verbieden van werken van              („Bijeenbrengen van kapitaal — Richtlijn 69/335/EEG —
            edeloetaal (goud, zilver of platina), met de beschrijving en   Rechten met karakter van vergoeding — Rechten voor
            vermelding van het edelmetaalgehalte die zij dragen in het                      inschrijving in handelsregister”)
            land van oorsprong, welke producten in andere lidstaten
            op regelmatige wijze zijn vervaardigd en in de handel                                     (2001/C 212/11)
            gebracht, doch die niet voldoen aan de Ierse voorschriften
            inzake het edelmetaalgehalte, dan wel door de verplichting
            op te leggen bij import van deze producten de                                           (Procestaal: Portugees)
            stempelmerken te vervangen door die welke gelden voor de
            naaste, lagere officiële Ierse norm inzake het edelmetaal-
            gehalte;                                                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
      —     voor te schrijven dat werken van edelmetaal die worden
            ingevoerd uit een andere lidstaat en in Ierland op de markt    In zaak C-206/99, betreffende een verzoek aan het Hof
            worden gebracht, het merk van de verantwoordelijke             krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)
            producent, bewerker of verkoper dienen te dragen, welk         van het Tribunal Tributário de Primeira Instância do Porto
            merk geregistreerd dient te zijn door de instantie die         (Portugal), in het aldaar aanhangig geding tussen SONAE —
            de keurmeester aanwijst die deze producten van het             Tecnologia de Informação SA en Direcção-Geral dos Registos
            goedgekeurde stempelmerk dient te voorzien, ook wanneer        e Notariado, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
            deze artikelen overeenkomstig de wettelijke regeling van       van de artikelen 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG van de
            de lidstaat van oorsprong reeds zijn voorzien van het          Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op
            stempelmerk van de verantwoordelijke producent;                het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), in de versie
                                                                           die voortvloeit uit richtlijn 85/303/EEG van de Raad van
      —     voor te schrijven dat werken van edelmetaal die zijn           10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Tweede
            ingevoerd uit een andere lidstaat en in Ierland in de handel   kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, kamerpresident,
            worden gebracht, en die in een andere lidstaat op              R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-
            regelmatige wijze zijn voorzien van een stempelmerk dat        generaal: D. Ruı́z-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 21 juni
            is erkend door een instantie die garanties biedt inzake        2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
            onafhankelijkheid, en de consumenten passende informatie
            verschaft, een stemoelmerk dienen te dragen dat is             Artikel 12, lid 1, sub e, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
            goedgekeurd door de keurmeester (Assay Master) die             17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
            is aangewezen door de Wardens and Commonalty of                van kapitaal, in de versie die voortvloeit uit richtlijn 85/303/EEG
            Goldsmiths van de stad Dublin;                                 van de Raad van 10 juni 1985, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           rechten die verschuldigd zijn voor de inschrijving in het handelsregister
                                                                           van een vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal van
      —     verschillende stempelmerken te hanteren voor producten
                                                                           een kapitaalvennootschap en waarvan het bedrag onbeperkt recht
            die zijn vervaardigd in Ierland en gelijksoortige producten
                                                                           evenredig is aan het geplaatste nominale kapitaal en niet wordt
            die uit andere lidstaten afkomstig zijn.
                                                                           berekend op basis van de kosten van oe verrichte dienst, zoals de in
                                                                           het hoofdgeding aan de orde zijnde rechten, niet het karakter van een
2)    Ierland wordt in de kosten verwezen.                                 vergoeding hebben.


title: Zaak C-80/03: Beroep, op 21 februari 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden

text:
C 83/16                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      5.4.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Muratori Cementisti Ravenna Soc. coop. arl (CMC), Icla
                                                                      Costruzioni Generali SpA, Impresa Toto SpA et Toto SpA.
De termijn voor uitvoering is op 28 oktober 2001 verstreken.
                                                                      (1 ) PB C 192 van 8.7.2000.
( 1) PB L 289, van 28 oktober 1998, blz. 28.
                                                                                Doorhaling van zaak C-337/00 ( 1)
Beroep, op 21 februari 2003 ingesteld door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                                            (2003/C 83/32)
                         der Nederlanden
                          (Zaak C-80/03)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 december 2002
                          (2003/C 83/30)
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/00:
                                                                      Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                 (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, als gemachtigde.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—      Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
       door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke                         Doorhaling van zaak C-188/01 ( 1)
       maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 1999/
       93/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van
       13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk                                      (2003/C 83/33)
       kader voor elektronische handtekeningen, of althans deze
       de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
       komen;                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-188/01
—      het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.      (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Unabhängiger
                                                                      Verwaltungssenat Salzburg): Francisco Javier Gonzales Mo-
                                                                      reno.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
De termijn voor de vaststelling van de maatregelen is op 19 juli
2001 verstreken.
( 1) PB L 13 van 19.01.2000, blz. 12.
                                                                                Doorhaling van zaak C-375/01 ( 1)
                                                                                (2003/C 83/34)
                Doorhaling van zaak C-173/00 ( 1)
                          (2003/C 83/31)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 januari 2003
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-375/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 januari 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-173/00 (verzoek       (1 ) PB C 348 van 8.12.2001.
om een prejudiciële beslissing van het Consiglio di Stato):
ANAS — Ente Nazionale per le Strade tegen Cooperativa


title: Zaak C-94/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 23 februari 2017 — Rafael Ramón Escobedo Cortés/Banco de Sabadell, S.A.

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 23 februari 2017 — Rafael Ramón Escobedo Cortés/Banco de Sabadell, S.A.
   (Zaak C-94/17)
   (2017/C 151/25)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiser tot cassatie: Rafael Ramón Escobedo Cortés

      Verweerster in cassatie: Banco de Sabadell, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten artikel 3, gelezen in samenhang met punt 1, onder e), van de bijlage, en artikel 4, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) zich tegen rechtspraak volgens welke bij het in een leningsovereenkomst opgenomen vertragingsrentebeding in de vorm van een verhoging van de in de overeenkomst vastgelegde normale jaarrente met meer dan 2 % sprake is van een onevenredig hoge schadevergoeding die wordt opgelegd aan de consument die een betalingsachterstand oploopt, en daarmee van een oneerlijk beding?

               2)

               Verzetten artikel 3, gelezen in samenhang met punt 1, onder e), van de bijlage, artikel 4, lid 1, artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13 zich tegen rechtspraak volgens welke bij de toetsing of een in een leningsovereenkomst opgenomen vertragingsrentebeding oneerlijk is, moet worden nagegaan of bij de verhoging die de vertragingsrente inhoudt ten opzichte van de normale rente, sprake is van een „onevenredig hoge schadevergoeding die wordt opgelegd aan de consument die zijn verbintenissen niet nakomt”, en de vaststelling dat het beding oneerlijk is tot gevolg heeft dat die verhoging geheel wordt geschrapt en dus alleen nog normale rente verschuldigd is totdat de lening is afgelost?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: wil sprake zijn van verenigbaarheid met richtlijn 93/13, dient de vaststelling dat een vertragingsrentebeding nietig is omdat het oneerlijk is, dan andere gevolgen te hebben, zoals het geheel schrappen van de normale en de vertragingsrente wanneer een leningnemer zich niet houdt aan zijn verplichting om binnen de in de overeenkomst genoemde termijnen de kosten van de lening te betalen, of het verschuldigd zijn van de wettelijke rente?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak T-29/17: Beroep ingesteld op 17 januari 2017 — RQ/Commissie

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/15

         Beroep ingesteld op 17 januari 2017 — RQ/Commissie
   (Zaak T-29/17)
   (2017/C 095/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: RQ (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge, nietig te verklaren besluit C(2016)1449 definitief van de Europese Commissie van 2 maart 2016, betreffende een verzoek om opheffing van de immuniteit, bekendgemaakt op 11 maart 2016 en waarvan de verzoekende partij kennis heeft genomen op 14 maart 2016 bij terugkomst van een dienstreis;

               —

               voor zover nodig, nietig te verklaren besluit Ares(2016)5814495 — 07/10/2016 van 5 oktober 2016, bekendgemaakt op 7 oktober 2016, waarbij het TABG klacht nr. R/317/16 heeft afgewezen die de verzoekende partij op 10 juni 2016 had ingediend;

               —

               de verwerende partij in elk geval overeenkomstig de artikelen 134, lid 1, en 135 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), met name artikel 23 ervan, en van artikel 17 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, alsmede aan schending van het beginsel op grond waarvan de administratie alleen een besluit mag vaststellen op basis van wettelijk aanvaardbare redenen, dat wil zeggen relevante redenen die niet berusten op kennelijke beoordelingsfouten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het Statuut, met name artikel 24 ervan, en niet-nakoming van de zorgplicht.

               3.

               Derde middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht, met name door schending van artikel 41, lid 2, derde streepje, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, van artikel 296 VWEU, van artikel 25 van het Statuut en van staatsredenen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het gewettigd vertrouwen en een kennelijke beoordelingsfout.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van de normale uitoefening van de rechten van de verdediging, met name het recht om te worden gehoord, niet-nakoming van de verplichting tot onpartijdigheid, niet-nakoming van de verplichting tot eerbiediging van het vermoeden van onschuld en aan het ontbreken van zorgvuldigheid, met name de eerbiediging van de redelijke termijn.


title: Zaak C-26/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 januari 2017 door Birkenstock Sales GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 november 2016 in zaak T-579/14, Birkenstock Sales GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/14

         Hogere voorziening ingesteld op 19 januari 2017 door Birkenstock Sales GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 november 2016 in zaak T-579/14, Birkenstock Sales GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Zaak C-26/17 P)
   (2017/C 151/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Birkenstock Sales GmbH (vertegenwoordigers: C. Menebröcker, Rechtsanwalt, en V. Töbelmann, Rechtsanwältin)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 9 november 2016 (zaak T-579/14) vernietigen, voor zover daarbij het beroep van rekwirante werd verworpen;

               —

               de in eerste aanleg voor het Gerecht ingestelde vorderingen voor de waren waarvoor het beroep van rekwirante werd verworpen, toewijzen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof, voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirante vordert vernietiging van het arrest van het Gerecht van 9 november 2016 in zaak T-579/14 betreffende internationaal merk nr. 1132742, voor zover daarbij het beroep van rekwirante werd verworpen, alsmede toewijzing van de in eerste aanleg voor het Gerecht ingestelde vorderingen voor de waren waarvoor het beroep van rekwirante werd verworpen.

               2.

               Rekwirante voert hiertoe vooreerst aan dat artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1) werd geschonden, doordat het Gerecht de beginselen inzake driedimensionale merken onjuist heeft toegepast op het in geding zijnde internationale merk. Verder betoogt rekwirante dat het Gerecht bij de toetsing van het internationale merk aan de beginselen inzake driedimensionale merken niet is overgegaan tot een vaststelling „van de norm en van wat in de betrokken sectoren gangbaar is” voor de litigieuze waren, en ten slotte dat het Gerecht bij de beoordeling van de door het internationale merk opgeroepen algemene indruk strengere criteria heeft gehanteerd dan die van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.

               3.

               Voorts voert rekwirante aan dat het arrest in eerste aanleg een tegenstrijdigheid bevat, voor zover daarbij werd vastgesteld dat het onderscheidend vermogen van een teken op basis van het teken als zodanig dient te worden beoordeeld, maar het gebruik ervan in die beoordeling werd betrokken, en voor de vraag, of voor een teken tegelijkertijd een twee- en driedimensionale toepassing kan worden aangenomen, wordt verwezen naar oudere eigen rechtspraak.

               4.

               Verder betoogt rekwirante dat het arrest de feiten onjuist voorstelt, voor zover daarin wordt gesteld dat het EUIPO niet verplicht is bewijzen aan te voeren voor zijn oordeel dat het internationale merk niet op significante wijze afwijkt van de in deze sector gangbare gebruiksvormen, aangezien de kamer van beroep zich heeft gebaseerd op feiten die volgen uit de praktische ervaring die algemeen is opgedaan bij de commercialisering van de betrokken waren en die voor eenieder kenbaar zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).